ৱিকিউৎস:GLAM/Pilot Project of GLAM at Jorhat College, Jorhat, Assam

<mediawiki xmlns="http://www.mediawiki.org/xml/export-0.11/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://www.mediawiki.org/xml/export-0.11/ http://www.mediawiki.org/xml/export-0.11.xsd" version="0.11" xml:lang="as">
  <siteinfo>
    <sitename>ৱিকিউৎস</sitename>
    <dbname>aswikisource</dbname>
    <base>https://as.wikisource.org/wiki/%E0%A6%AC%E0%A7%87%E0%A6%9F%E0%A7%81%E0%A6%AA%E0%A6%BE%E0%A6%A4</base>
    <generator>MediaWiki 1.47.0-wmf.4</generator>
    <case>first-letter</case>
    <namespaces>
      <namespace key="-2" case="first-letter">মাধ্যম</namespace>
      <namespace key="-1" case="first-letter">বিশেষ</namespace>
      <namespace key="0" case="first-letter" />
      <namespace key="1" case="first-letter">বাৰ্তা</namespace>
      <namespace key="2" case="first-letter">সদস্য</namespace>
      <namespace key="3" case="first-letter">সদস্য বাৰ্তা</namespace>
      <namespace key="4" case="first-letter">ৱিকিউৎস</namespace>
      <namespace key="5" case="first-letter">ৱিকিউৎস বাৰ্তা</namespace>
      <namespace key="6" case="first-letter">চিত্ৰ</namespace>
      <namespace key="7" case="first-letter">চিত্ৰ বাৰ্তা</namespace>
      <namespace key="8" case="first-letter">মিডিয়াৱিকি</namespace>
      <namespace key="9" case="first-letter">মিডিয়াৱিকি আলোচনা</namespace>
      <namespace key="10" case="first-letter">সাঁচ</namespace>
      <namespace key="11" case="first-letter">সাঁচ বাৰ্তা</namespace>
      <namespace key="12" case="first-letter">সহায়</namespace>
      <namespace key="13" case="first-letter">সহায় বাৰ্তা</namespace>
      <namespace key="14" case="first-letter">শ্ৰেণী</namespace>
      <namespace key="15" case="first-letter">শ্ৰেণী বাৰ্তা</namespace>
      <namespace key="102" case="first-letter">লেখক</namespace>
      <namespace key="103" case="first-letter">লেখক আলোচনা</namespace>
      <namespace key="104" case="first-letter">পৃষ্ঠা</namespace>
      <namespace key="105" case="first-letter">পৃষ্ঠা আলোচনা</namespace>
      <namespace key="106" case="first-letter">সূচী</namespace>
      <namespace key="107" case="first-letter">সূচী আলোচনা</namespace>
      <namespace key="108" case="first-letter">প্ৰকাশক</namespace>
      <namespace key="109" case="first-letter">প্ৰকাশক আলোচনা</namespace>
      <namespace key="710" case="first-letter">TimedText</namespace>
      <namespace key="711" case="first-letter">TimedText talk</namespace>
      <namespace key="828" case="first-letter">Module</namespace>
      <namespace key="829" case="first-letter">Module talk</namespace>
      <namespace key="1728" case="first-letter">Event</namespace>
      <namespace key="1729" case="first-letter">Event talk</namespace>
    </namespaces>
  </siteinfo>
  <page>
    <title>ৱিকিউৎস:GLAM/Pilot Project of GLAM at Jorhat College, Jorhat, Assam</title>
    <ns>4</ns>
    <id>91847</id>
    <revision>
      <id>251476</id>
      <parentid>251379</parentid>
      <timestamp>2026-05-29T13:58:58Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>JyotiPN</username>
        <id>1603</id>
      </contributor>
      <origin>251476</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5208" sha1="t1k8wknvcsiheamqll64olka3bdbcom" xml:space="preserve">
[[File:GLAM logo transparent.png|center|250px]]
'''যোৰহাট মহাবিদ্যালয়''', যোৰহাট; ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনত অসমৰ উচ্চ শিক্ষাৰ এক সুনামধন্য শিক্ষানুষ্ঠান। উজনি অসমৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক গুণগত শিক্ষা প্ৰদানৰ বাবে প্ৰতিষ্ঠা কৰা এই মহাবিদ্যালয়খন শৈক্ষিক উৎকৰ্ষতা, অনুশাসিত পৰিৱেশ, অঞ্চলটোৰ শৈক্ষিক আৰু সাংস্কৃতিক উন্নয়নত অৱদানৰ বাবে পৰিচিত।

এই প্ৰকল্পত আমি যোৰহাট মহাবিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগৰ সহকাৰী অধ্যাপক তৰুণ লয়িঙে লিখা ছখন কিতাপ স্কেন, প্ৰচেছ কৰি ৱিকিমিডিয়া কমন্সত আপলোড কৰিম। কমন্সৰ VRTS টীমে প্ৰদান কৰা অনুজ্ঞাপত্ৰৰ জৰিয়তে আমি অসমীয়া ৱিকিউৎসত এই গ্ৰন্থসমূহৰ সূচী পৃষ্ঠা তৈয়াৰ কৰিম আৰু নিৰ্বাচিত স্বেচ্ছাসেৱকৰ দলৰ সহযোগত কিতাপসমূহ ইউনিকোডলৈ ৰূপান্তৰ কৰিম। এই প্ৰকল্পত লেখকৰ পৃষ্ঠা তৈয়াৰ কৰা, লেখক আৰু গ্ৰন্থসমূহৰ বাবে ৱিকিডাটা বিকশিত কৰা, অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াত কমেও ১০টা আনুষংগিক প্ৰবন্ধ সৃষ্টি কৰা আদি কামো থাকিব।

এই প্ৰকল্পৰ বাবে নিৰ্বাচিত কিতাপসমূহ তলত দিয়া ধৰণৰ;
# [[সূচী:ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেক্ষাপটত যোৰহাট কলেজৰ এন. এচ. এচ.pdf|ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেক্ষাপটত যোৰহাট কলেজৰ এন. এচ. এচ]]
# [[সূচী:মিচিং নাৰীকণ্ঠ.pdf|মিচিং নাৰীকণ্ঠ]]
# [[সূচী:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf|নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য]]

এই প্ৰকল্পত এইসকল সদস্যই ভাগ ল’ব;
# [[সদস্য:হানিফ আলী|হানিফ আলী]]
# [[সদস্য:প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ|প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ]]
# [[সদস্য:Rishiraj Dutta01|ঋষিৰাজ দত্ত]]
# [[সদস্য:Jyoti Chiring|জ্যোতি চিৰিং]]
# [[:m:User:JyotiPN|প্ৰাণজ্যোতি নাথ]]


সদস্য অনুসৰি কামসমূহ;
{| class=&quot;wikitable sortable&quot;
|+ List of Volunteers involved
|-
!নাম !! সদস্য নাম !! কাম !!  কিতাপ || পৃষ্ঠা
|-
| হানিফ আলী ||[[সদস্য:হানিফ আলী|হানিফ আলী]] || জটিল পৃষ্ঠাসমূহৰ মুদ্ৰণ সংশোধন || [[সূচী:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf]]||বেটুপাত, সূচীপত্ৰ
|-
| প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ ||[[সদস্য:প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ|প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ]]||বৈধকৰণ || [[সূচী:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf]]||৩-২০,
|-
| ঋষিৰাজ দত্ত || [[সদস্য:Rishiraj Dutta01|ঋষিৰাজ দত্ত]] ||মুদ্ৰণ সংশোধন|| [[সূচী:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf]]||২১ - ৪০
|-
| জ্যোতি চিৰিং || [[সদস্য:Jyoti Chiring|জ্যোতি চিৰিং]] ||মুদ্ৰণ সংশোধন&lt;br/&gt;বৈধকৰণ|| [[সূচী:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf]]||৪১ - ৬০, ৬১-৯০
|-
| প্ৰাণজ্যোতি নাথ ||[[:m:User:JyotiPN|প্ৰাণজ্যোতি নাথ]] ||মুদ্ৰণ সংশোধন&lt;br/&gt;বৈধকৰণ|| [[সূচী:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf]]|| ৩-২০, ৬০-১০০&lt;br/&gt;২১-৬০
|-
|}

[[শ্ৰেণী:GLAM]]</text>
      <sha1>t1k8wknvcsiheamqll64olka3bdbcom</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>251505</id>
      <parentid>251476</parentid>
      <timestamp>2026-05-29T16:52:50Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>JyotiPN</username>
        <id>1603</id>
      </contributor>
      <origin>251505</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5208" sha1="s5infmzpzv2lktf82c24f6l1tyfq6cm" xml:space="preserve">
[[File:GLAM logo transparent.png|center|250px]]
'''যোৰহাট মহাবিদ্যালয়''', যোৰহাট; ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনত অসমৰ উচ্চ শিক্ষাৰ এক সুনামধন্য শিক্ষানুষ্ঠান। উজনি অসমৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক গুণগত শিক্ষা প্ৰদানৰ বাবে প্ৰতিষ্ঠা কৰা এই মহাবিদ্যালয়খন শৈক্ষিক উৎকৰ্ষতা, অনুশাসিত পৰিৱেশ, অঞ্চলটোৰ শৈক্ষিক আৰু সাংস্কৃতিক উন্নয়নত অৱদানৰ বাবে পৰিচিত।

এই প্ৰকল্পত আমি যোৰহাট মহাবিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগৰ সহকাৰী অধ্যাপক তৰুণ লয়িঙে লিখা ছখন কিতাপ স্কেন, প্ৰচেছ কৰি ৱিকিমিডিয়া কমন্সত আপলোড কৰিম। কমন্সৰ VRTS টীমে প্ৰদান কৰা অনুজ্ঞাপত্ৰৰ জৰিয়তে আমি অসমীয়া ৱিকিউৎসত এই গ্ৰন্থসমূহৰ সূচী পৃষ্ঠা তৈয়াৰ কৰিম আৰু নিৰ্বাচিত স্বেচ্ছাসেৱকৰ দলৰ সহযোগত কিতাপসমূহ ইউনিকোডলৈ ৰূপান্তৰ কৰিম। এই প্ৰকল্পত লেখকৰ পৃষ্ঠা তৈয়াৰ কৰা, লেখক আৰু গ্ৰন্থসমূহৰ বাবে ৱিকিডাটা বিকশিত কৰা, অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াত কমেও ১০টা আনুষংগিক প্ৰবন্ধ সৃষ্টি কৰা আদি কামো থাকিব।

এই প্ৰকল্পৰ বাবে নিৰ্বাচিত কিতাপসমূহ তলত দিয়া ধৰণৰ;
# [[সূচী:ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেক্ষাপটত যোৰহাট কলেজৰ এন. এচ. এচ.pdf|ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেক্ষাপটত যোৰহাট কলেজৰ এন. এচ. এচ]]
# [[সূচী:মিচিং নাৰীকণ্ঠ.pdf|মিচিং নাৰীকণ্ঠ]]
# [[সূচী:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf|নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য]]

এই প্ৰকল্পত এইসকল সদস্যই ভাগ ল’ব;
# [[সদস্য:হানিফ আলী|হানিফ আলী]]
# [[সদস্য:প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ|প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ]]
# [[সদস্য:Rishiraj Dutta01|ঋষিৰাজ দত্ত]]
# [[সদস্য:Jyoti Chiring|জ্যোতি চিৰিং]]
# [[:m:User:JyotiPN|প্ৰাণজ্যোতি নাথ]]


সদস্য অনুসৰি কামসমূহ;
{| class=&quot;wikitable sortable&quot;
|+ List of Volunteers involved
|-
!নাম !! সদস্য নাম !! কাম !!  কিতাপ || পৃষ্ঠা
|-
| হানিফ আলী ||[[সদস্য:হানিফ আলী|হানিফ আলী]] || জটিল পৃষ্ঠাসমূহৰ মুদ্ৰণ সংশোধন || [[সূচী:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf]]||বেটুপাত, সূচীপত্ৰ
|-
| প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ ||[[সদস্য:প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ|প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ]]||বৈধকৰণ || [[সূচী:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf]]||৩-২০, ৬১-১০০
|-
| ঋষিৰাজ দত্ত || [[সদস্য:Rishiraj Dutta01|ঋষিৰাজ দত্ত]] ||মুদ্ৰণ সংশোধন|| [[সূচী:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf]]||২১ - ৪০
|-
| জ্যোতি চিৰিং || [[সদস্য:Jyoti Chiring|জ্যোতি চিৰিং]] ||মুদ্ৰণ সংশোধন|| [[সূচী:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf]]||৪১ - ৬০, ১১১-১৩০
|-
| প্ৰাণজ্যোতি নাথ ||[[:m:User:JyotiPN|প্ৰাণজ্যোতি নাথ]] ||মুদ্ৰণ সংশোধন&lt;br/&gt;বৈধকৰণ|| [[সূচী:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf]]|| ৩-২০, ৬০-১০০&lt;br/&gt;২১-৬০
|-
|}

[[শ্ৰেণী:GLAM]]</text>
      <sha1>s5infmzpzv2lktf82c24f6l1tyfq6cm</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>251506</id>
      <parentid>251505</parentid>
      <timestamp>2026-05-29T16:53:45Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>JyotiPN</username>
        <id>1603</id>
      </contributor>
      <origin>251506</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5208" sha1="56ve67nwgqf8axesnrvebvvavtqn89c" xml:space="preserve">
[[File:GLAM logo transparent.png|center|250px]]
'''যোৰহাট মহাবিদ্যালয়''', যোৰহাট; ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনত অসমৰ উচ্চ শিক্ষাৰ এক সুনামধন্য শিক্ষানুষ্ঠান। উজনি অসমৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক গুণগত শিক্ষা প্ৰদানৰ বাবে প্ৰতিষ্ঠা কৰা এই মহাবিদ্যালয়খন শৈক্ষিক উৎকৰ্ষতা, অনুশাসিত পৰিৱেশ, অঞ্চলটোৰ শৈক্ষিক আৰু সাংস্কৃতিক উন্নয়নত অৱদানৰ বাবে পৰিচিত।

এই প্ৰকল্পত আমি যোৰহাট মহাবিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগৰ সহকাৰী অধ্যাপক তৰুণ লয়িঙে লিখা ছখন কিতাপ স্কেন, প্ৰচেছ কৰি ৱিকিমিডিয়া কমন্সত আপলোড কৰিম। কমন্সৰ VRTS টীমে প্ৰদান কৰা অনুজ্ঞাপত্ৰৰ জৰিয়তে আমি অসমীয়া ৱিকিউৎসত এই গ্ৰন্থসমূহৰ সূচী পৃষ্ঠা তৈয়াৰ কৰিম আৰু নিৰ্বাচিত স্বেচ্ছাসেৱকৰ দলৰ সহযোগত কিতাপসমূহ ইউনিকোডলৈ ৰূপান্তৰ কৰিম। এই প্ৰকল্পত লেখকৰ পৃষ্ঠা তৈয়াৰ কৰা, লেখক আৰু গ্ৰন্থসমূহৰ বাবে ৱিকিডাটা বিকশিত কৰা, অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াত কমেও ১০টা আনুষংগিক প্ৰবন্ধ সৃষ্টি কৰা আদি কামো থাকিব।

এই প্ৰকল্পৰ বাবে নিৰ্বাচিত কিতাপসমূহ তলত দিয়া ধৰণৰ;
# [[সূচী:ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেক্ষাপটত যোৰহাট কলেজৰ এন. এচ. এচ.pdf|ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেক্ষাপটত যোৰহাট কলেজৰ এন. এচ. এচ]]
# [[সূচী:মিচিং নাৰীকণ্ঠ.pdf|মিচিং নাৰীকণ্ঠ]]
# [[সূচী:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf|নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য]]

এই প্ৰকল্পত এইসকল সদস্যই ভাগ ল’ব;
# [[সদস্য:হানিফ আলী|হানিফ আলী]]
# [[সদস্য:প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ|প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ]]
# [[সদস্য:Rishiraj Dutta01|ঋষিৰাজ দত্ত]]
# [[সদস্য:Jyoti Chiring|জ্যোতি চিৰিং]]
# [[:m:User:JyotiPN|প্ৰাণজ্যোতি নাথ]]


সদস্য অনুসৰি কামসমূহ;
{| class=&quot;wikitable sortable&quot;
|+ List of Volunteers involved
|-
!নাম !! সদস্য নাম !! কাম !!  কিতাপ || পৃষ্ঠা
|-
| হানিফ আলী ||[[সদস্য:হানিফ আলী|হানিফ আলী]] || জটিল পৃষ্ঠাসমূহৰ মুদ্ৰণ সংশোধন || [[সূচী:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf]]||বেটুপাত, সূচীপত্ৰ
|-
| প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ ||[[সদস্য:প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ|প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ]]||বৈধকৰণ || [[সূচী:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf]]||৩-২০, ৬১-১০০
|-
| ঋষিৰাজ দত্ত || [[সদস্য:Rishiraj Dutta01|ঋষিৰাজ দত্ত]] ||মুদ্ৰণ সংশোধন|| [[সূচী:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf]]||২১ - ৪০
|-
| জ্যোতি চিৰিং || [[সদস্য:Jyoti Chiring|জ্যোতি চিৰিং]] ||মুদ্ৰণ সংশোধন|| [[সূচী:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf]]||৪১ - ৬০, ১১১-১৩০
|-
| প্ৰাণজ্যোতি নাথ ||[[:m:User:JyotiPN|প্ৰাণজ্যোতি নাথ]] ||মুদ্ৰণ সংশোধন&lt;br/&gt;বৈধকৰণ|| [[সূচী:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf]]|| ৩-২০, ৬০-১১০&lt;br/&gt;২১-৬০
|-
|}

[[শ্ৰেণী:GLAM]]</text>
      <sha1>56ve67nwgqf8axesnrvebvvavtqn89c</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>251626</id>
      <parentid>251506</parentid>
      <timestamp>2026-05-29T19:14:44Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>JyotiPN</username>
        <id>1603</id>
      </contributor>
      <origin>251626</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5229" sha1="kzk8kmbx72f7s6urqyx0qod5bq9cjpj" xml:space="preserve">
[[File:GLAM logo transparent.png|center|250px]]
'''যোৰহাট মহাবিদ্যালয়''', যোৰহাট; ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনত অসমৰ উচ্চ শিক্ষাৰ এক সুনামধন্য শিক্ষানুষ্ঠান। উজনি অসমৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক গুণগত শিক্ষা প্ৰদানৰ বাবে প্ৰতিষ্ঠা কৰা এই মহাবিদ্যালয়খন শৈক্ষিক উৎকৰ্ষতা, অনুশাসিত পৰিৱেশ, অঞ্চলটোৰ শৈক্ষিক আৰু সাংস্কৃতিক উন্নয়নত অৱদানৰ বাবে পৰিচিত।

এই প্ৰকল্পত আমি যোৰহাট মহাবিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগৰ সহকাৰী অধ্যাপক তৰুণ লয়িঙে লিখা ছখন কিতাপ স্কেন, প্ৰচেছ কৰি ৱিকিমিডিয়া কমন্সত আপলোড কৰিম। কমন্সৰ VRTS টীমে প্ৰদান কৰা অনুজ্ঞাপত্ৰৰ জৰিয়তে আমি অসমীয়া ৱিকিউৎসত এই গ্ৰন্থসমূহৰ সূচী পৃষ্ঠা তৈয়াৰ কৰিম আৰু নিৰ্বাচিত স্বেচ্ছাসেৱকৰ দলৰ সহযোগত কিতাপসমূহ ইউনিকোডলৈ ৰূপান্তৰ কৰিম। এই প্ৰকল্পত লেখকৰ পৃষ্ঠা তৈয়াৰ কৰা, লেখক আৰু গ্ৰন্থসমূহৰ বাবে ৱিকিডাটা বিকশিত কৰা, অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াত কমেও ১০টা আনুষংগিক প্ৰবন্ধ সৃষ্টি কৰা আদি কামো থাকিব।

এই প্ৰকল্পৰ বাবে নিৰ্বাচিত কিতাপসমূহ তলত দিয়া ধৰণৰ;
# [[সূচী:ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেক্ষাপটত যোৰহাট কলেজৰ এন. এচ. এচ.pdf|ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰেক্ষাপটত যোৰহাট কলেজৰ এন. এচ. এচ]]
# [[সূচী:মিচিং নাৰীকণ্ঠ.pdf|মিচিং নাৰীকণ্ঠ]]
# [[সূচী:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf|নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য]]

এই প্ৰকল্পত এইসকল সদস্যই ভাগ ল’ব;
# [[সদস্য:হানিফ আলী|হানিফ আলী]]
# [[সদস্য:প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ|প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ]]
# [[সদস্য:Rishiraj Dutta01|ঋষিৰাজ দত্ত]]
# [[সদস্য:Jyoti Chiring|জ্যোতি চিৰিং]]
# [[:m:User:JyotiPN|প্ৰাণজ্যোতি নাথ]]


সদস্য অনুসৰি কামসমূহ;
{| class=&quot;wikitable sortable&quot;
|+ List of Volunteers involved
|-
!নাম !! সদস্য নাম !! কাম !!  কিতাপ || পৃষ্ঠা
|-
| হানিফ আলী ||[[সদস্য:হানিফ আলী|হানিফ আলী]] || জটিল পৃষ্ঠাসমূহৰ মুদ্ৰণ সংশোধন || [[সূচী:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf]]||বেটুপাত, সূচীপত্ৰ
|-
| প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ ||[[সদস্য:প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ|প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ]]||বৈধকৰণ || [[সূচী:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf]]||৩-২০, ৬১-১০০
|-
| ঋষিৰাজ দত্ত || [[সদস্য:Rishiraj Dutta01|ঋষিৰাজ দত্ত]] ||মুদ্ৰণ সংশোধন|| [[সূচী:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf]]||২১ - ৪০
|-
| জ্যোতি চিৰিং || [[সদস্য:Jyoti Chiring|জ্যোতি চিৰিং]] ||মুদ্ৰণ সংশোধন|| [[সূচী:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf]]||৪১ - ৬০, ১১১-১৩০
|-
| প্ৰাণজ্যোতি নাথ ||[[:m:User:JyotiPN|প্ৰাণজ্যোতি নাথ]] ||মুদ্ৰণ সংশোধন&lt;br/&gt;বৈধকৰণ|| [[সূচী:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf]]|| ৩-২০, ৬০-১১০, ১৩১-১৫৫&lt;br/&gt;২১-৬০
|-
|}

[[শ্ৰেণী:GLAM]]</text>
      <sha1>kzk8kmbx72f7s6urqyx0qod5bq9cjpj</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf/২৩</title>
    <ns>104</ns>
    <id>91854</id>
    <revision>
      <id>251621</id>
      <parentid>251348</parentid>
      <timestamp>2026-05-29T18:51:20Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>JyotiPN</username>
        <id>1603</id>
      </contributor>
      <origin>251621</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3240" sha1="knv5axffur38ty7294fu1hdwz6tjjhz" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;4&quot; user=&quot;JyotiPN&quot; /&gt;{{rh|||নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য✦ ২১ }}&lt;/noinclude&gt;সংৰক্ষিত হৈ আছে যদিও মানুহবোৰ খৃষ্টান ধৰ্মলৈ ধৰ্মান্তৰিত হোৱাৰ পিছৰ পৰাই শিল, বৃক্ষ, নদী আদিক তেওঁলোকে উপাসনা নকৰা হ’ল। সেয়েহে জনশ্ৰুতি, আদিম বিশ্বাস আদিৰো গুৰুত্ব নোহোৱা হৈ পৰিছে। চেমিন্‌য়ুক ৰেংমাসকলৰ মূল গৃহ (Home of Rengma) বুলিও জনা যায়।

'''৫। দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সমাধি ক্ষেত্ৰ (Second World War Cemetry):'''

{{gap}}কোহিমা নগৰৰ মাজ-মজিয়াত (কোহিমা-ইম্‌ফল পথত) গ্ৰিয়াৰ্ছন পাহাৰৰ ওপৰত থকা দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সৈনিকৰ সমাধিস্থল (War Cemetry) ৰ সৌন্দৰ্য্যই সুকীয়া। War Cemetry ত থকা ফুলৰ বাগিছাখনিয়ে সমাধি ক্ষেত্ৰটোৰ সৌন্দৰ্য্যত সোণত সুৱগা চৰোৱা দেখা যায়। গ্ৰিয়াৰ্ছন পাহাৰত বৃটিছ
আৰু জাপানী সৈন্যৰ মাজত হোৱা ৰণখনেই সবাতোকৈ কঠিনতম আৰু ভয়ংকৰ যুদ্ধ আছিল। সেই সময়তেই জাপানী সৈন্যই বোমা পেলাই ‘লি টেংকে’ৰে গ্ৰিয়াৰ্ছন পাহাৰৰ ওপৰত থকা ‘টেনিছ কৰ্ট’ খন ভাঙি পেলাইছিল। War Cemetry ত এজোপা ডাঙৰ গছ আছিল। সেই গছজোপাৰ আঁৰত লুকাই এজন নাগা মানুহে দুশতকৈও অধিক জাপানী সৈন্যক গুলিয়াই নিহত কৰিছিল। War Cemetry ত থকা গছজোপা এতিয়া নাই যদিও গছজোপাৰ চিনস্বৰূপে সৰু গছ এজোপা বেৰা দি ৰখা হৈছে। নাগাসকলৰ সমৰ্থন নোপোৱা হ’লে সেই সময়ত বৃটিছসকলে জাপানীসকলক যুদ্ধত পৰাস্ত কৰাটো সম্ভৱ নহ’লহেঁতেন। দ্বিতীয় বিশ্ব যুদ্ধৰ সমাধি ক্ষেত্ৰখন Commonwealth War Grave Commission নামৰ এটা সংস্থাই চোৱা-চিতা কৰে। War Cemetry ত থকা এষাৰ বিখ্যাত বাক্য হৈছে—
{{Block center/s}}&lt;poem&gt;{{larger|WHEN YOU GO HOME
TELL THEM OF US AND SAY}}&lt;/poem&gt;&lt;noinclude&gt;{{Block center/e}}&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>knv5axffur38ty7294fu1hdwz6tjjhz</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf/১৪</title>
    <ns>104</ns>
    <id>91866</id>
    <revision>
      <id>251489</id>
      <parentid>251175</parentid>
      <timestamp>2026-05-29T16:03:35Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ</username>
        <id>3437</id>
      </contributor>
      <comment>/* বৈধকৰণ হৈছে */</comment>
      <origin>251489</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3194" sha1="k1o31vo0nd96pywr98jj9cwh7k35ufo" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;4&quot; user=&quot;প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ&quot; /&gt;{{rh|১২ ✦ নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য||}}&lt;/noinclude&gt;

{{center|{{Xxx-larger|'''ডিমাপুৰ জিলাৰ পৰ্যটন'''}}}}

'''ডিমাপুৰ :'''

{{gap}}নাগালেণ্ডৰ একমাত্ৰ সমতল ভূমিত থকা নগৰ ডিমাপুৰক নাগালেণ্ডৰ প্ৰৱেশদ্বাৰ বুলি কোৱা হয়। বাছ সেৱা, ৰেল সেৱা আৰু বিমান সেৱা ব্যৱস্থাৰে পৰিপূৰ্ণ ডিমাপুৰ নগৰখন বিভিন্ন সম্প্ৰদায়ৰ বাসভূমি। খৃষ্টীয় ত্ৰয়োদশ শতিকাত ডিমাপুৰ কছাৰীসকলৰ ৰাজধানী আছিল। এতিয়াও ডিমাপুৰ নগৰৰ ৰজাবাৰী নামৰ ঠাইত কছাৰী ৰজাৰ দিনৰ শিলৰ স্তম্ভবোৰ সংৰক্ষিত হৈ আছে। এই ডিমাপুৰৰ বিষয়ে মোলান লস্কৰ হাচনুৱে সম্পাদনা কৰা ‘ডিমাছা ৰজা তুলাৰাম সেনাপতিৰ পৰা ধৰ্মেশ্বৰ কোঁৱৰ হাচনুলৈ’ গ্ৰন্থখনৰ ‘ডিমাছা জাতিৰ আঁত বিচাৰি’ শীৰ্ষক অধ্যায়ত মুক্তেশ্বৰ কেম্প্ৰায়ে লিখিছে— “ডিমাছা ৰজাসকলে ডিমাপুৰত ৰাজধানী পাতি সাতশ বছৰতকৈ অধিক কাল ৰাজত্ব কৰিছিল। তেতিয়াৰ সময়ত ৰজাই ৰাইজৰ লগত জীৱ-জন্তুৰ বাবে পুখুৰী খন্দাইছিল। জনশ্ৰুতি মতে ৰজাই গোটেই অসমজুৰি অৰ্থাৎ কছাৰী ৰাজ্যত এশ বাৱন্নটা ডাঙৰ ডাঙৰ পুখুৰী খন্দাইছিল। তাৰে বাৱন্নটা ডিমাপুৰ ৰাজধানী নগৰৰ ভিতৰত খন্দাইছিল। যেনে-পদুম পুখুৰী, জুৰ পুখুৰী, বামুণ পুখুৰী, ৰাজ পুখুৰী, হামডা পুখুৰী, দ্বিতীয় জয়পুখুৰী আদি।” (পৃষ্ঠা ৩৪) ঠিক সেইদৰে চৈয়দা চাকিনা আশ্ৰফে ‘নাগালেণ্ড’ গ্ৰন্থখনত লিখিছে—“ডিমাপুৰ এখন ঐশ্চৰ্য্যশালী ঠাই আছিল। এই কাৰণে নগাসকলৰ এই ঠাইখনৰ
প্ৰতি সততে দৃষ্টি পৰি আছিল। বহুতো কল-কাৰখানা, শিল্প উদ্যোগেৰে ভৰা&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>k1o31vo0nd96pywr98jj9cwh7k35ufo</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf/১৫</title>
    <ns>104</ns>
    <id>91870</id>
    <revision>
      <id>251490</id>
      <parentid>251183</parentid>
      <timestamp>2026-05-29T16:05:58Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ</username>
        <id>3437</id>
      </contributor>
      <comment>/* বৈধকৰণ হৈছে */</comment>
      <origin>251490</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3743" sha1="1jku8cbajf37txdznblwh8hcf0q4e69" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;4&quot; user=&quot;প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ&quot; /&gt;{{rh| ||নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য ✦ ১৩}}&lt;/noinclude&gt;ডিমাপুৰৰ ওচৰত ৰেংমা নগাৰো ‘ক’লনি’ গঢ়ি উঠিছিল। এই ৰেংমা নগা লো আৰু শিলৰ অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰ সজাত বৰ দক্ষ আছিল। ৰেংমাই এইবোৰ কছাৰীক যোগান ধৰি তাৰ সলনি নিমখ আমদানি কৰিছিল। কছাৰীয়ে জিলিয়াং নগাৰ লগতো বাণিজ্যিক সম্বন্ধ স্থাপন কৰিছিল। ফলত দুয়ো জাতিৰ ভিতৰত লাহে লাহে সাংস্কৃতিক সংমিশ্ৰণো ঘটিছিল। কছাৰীসকলৰ {{larger|V}} আকৃতিৰে কটা শিলৰ খুটাৰ লগত নগাৰ ঘৰৰ আকৃতিৰ মুধচৰ লগত সামঞ্জস্য দেখিবলৈ পোৱা যায়।

{{gap}}এনে এখন ঐশ্চৰ্য্যশালী ঠাইৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত হৈ ১৪৯০ খৃষ্টাব্দত আহোমে ডিমাপুৰ আক্ৰমণ কৰে। কিন্তু দৈয়াং ভেলীত তেওঁলোকে বেয়াকৈ পৰাস্ত হয়। আকৌ ১৫৩৬ খৃষ্টাব্দত ডিমাপুৰৰ বহুতো বহুমূলীয়া বস্তু ধ্বংসপ্ৰাপ্ত হয়। ইয়াৰ ফলত ডিমাপুৰৰ জাকজমকতা আৰু ঐশ্চৰ্য্য লাহে লাহে পাহৰণিৰ বুকুত জাহ যায়। অৱশেষত কছাৰীসকলে মাইবঙলৈ উঠি যায় আৰু তাতে গৈ আকৌ জিলিয়াং নগাৰ সংস্পৰ্শলৈ আহে।

{{gap}}ৰেংমা নগাৰ বিশ্বাস তেওঁবিলাকৰ ৰজা ডিমকে শাসন কৰা বাবে ঠাইডোখৰৰ নাম ডিমাপুৰ হয়। কিন্তু কছাৰীৰ মত হ’ল ‘ডিমক’ শব্দটো তেওঁলোকৰ ‘ডিমা’ শব্দৰ লগত সম্বন্ধযুক্ত, যাৰ অৰ্থ হ’ল নদী।

{{gap}}শেষত কছাৰীয়ে তেওঁলোকৰ ৰাজধানী ডিমাপুৰৰ পৰা তুলি নি নিগাজীকৈ মাইবঙত স্থাপন কৰে। কছাৰীৰ জিলিয়াং নগাৰ লগতে সম্বন্ধ গাঢ় হ’বলৈ ধৰে, দূতৰ আদান-প্ৰদানৰ উপৰিও তেওঁলোকৰ মাজত বেহা-বেপাৰো চলিবলৈ ধৰে। কছাৰীসকলৰ পিতলৰ সা-সৰঞ্জাম, সাজ-পোছাক আদি আৰু জিলিয়াং নগাৰ শ্বল, যাঠি, হাতী দাঁতৰ হাতত কুন্দা অলঙ্কাৰ আদিৰ আদান-প্ৰদানেই প্ৰধান আছিল। এনে ধৰণৰ কিছুমান আপুৰুগীয়া সামগ্ৰী আজিও তেওঁলোকৰ উত্তৰাধিকাৰীসকলৰ ঘৰত দেখিবলৈ পোৱা যায়। নগা আৰু কছাৰীৰ&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>1jku8cbajf37txdznblwh8hcf0q4e69</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf/১৬</title>
    <ns>104</ns>
    <id>91876</id>
    <revision>
      <id>251491</id>
      <parentid>251341</parentid>
      <timestamp>2026-05-29T16:07:32Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ</username>
        <id>3437</id>
      </contributor>
      <comment>/* বৈধকৰণ হৈছে */</comment>
      <origin>251491</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2952" sha1="95seyrnwmq16m80fr8dhcw1iykie11b" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;4&quot; user=&quot;প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ&quot; /&gt;{{rh|১৪ ✦নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য||}}&lt;/noinclude&gt;মাজত বৈবাহিক সম্বন্ধও স্থাপিত হৈছিল।

{{gap}}১৬ শতিকাত আহোমে কছাৰীৰ লগত পুনৰ মাইবঙত যুদ্ধ কৰাত নগাই কছাৰীৰ ফলীয়া হৈ আহোমক আক্ৰমণ কৰে আৰু প্ৰায় ৩০০ মান আহোমৰ লোকক বধ কৰি জয়লাভ কৰে।” (পৃষ্ঠ ৫৯, ৬০)

{{gap}}ডিমাপুৰৰ পৰা পাঁচ কিল’মিটাৰ নাতিদূৰত এখন ‘গ্ৰীণ পাৰ্ক’ আছে। নাগালেণ্ড চৰকাৰৰ উদ্যান শস্য বিভাগে এই ‘গ্ৰীণ পাৰ্ক’খনৰ চোৱা-চিতা কৰে। ডিমাপুৰৰ কাষতে থকা প্ৰায় ২০ হেক্টৰ ভূমিৰে আৱৰি থকা ৰঙাপাৰা বনাঞ্চলখনত বিভিন্ন প্ৰজাতিৰ জীৱ-জন্তু, চৰাই, ঔষধি উদ্ভিদ আদি পোৱা যায়। নগৰখনৰ পৰা তিনি কিল’মিটাৰ দূৰৈত থকা উত্তৰ-পূৱ সাংস্কৃতিক কেন্দ্ৰও পৰ্যটকৰ অন্যতম আকৰ্ষণৰ কেন্দ্ৰ।

'''ডিজিফে ক্ৰাফট ভিলেজ :'''

{{gap}}ডিমাপুৰৰ পৰা ১৩ কিল’মিটাৰ দক্ষিণে ডিজেফে ক্ৰাফট্ ভিলেজ (Diezephe Craft Village) অৱস্থিত। গাঁওখনৰ দক্ষ শিল্পীসকলে কাঠ, বাঁহ আৰু বেতৰ সামগ্ৰীসমূহ বিভিন্ন নক্সা দি সাজি বজাৰত বিক্ৰী কৰে। যুৱক-যুৱতীসকলৰ স্বাৱলম্বিতাৰ অন্যতম নিদৰ্শন বুলি ডিজিফে ক্ৰাফট ভিলেজক ক’ব পাৰি। নাগালেণ্ডৰ (Handloom and Handicraft Development Corporation) হস্ততাঁত আৰু হস্তশিল্প বিকাশ কৰ্পৰেশ্যনৰ সহযোগত গাঁওখনে এখোজ আগুৱাই যাবলৈ সক্ষম হৈছে। বৰ্তমান সময়ত গাঁওখনে প্ৰস্তুত কৰি উলিওৱা বাঁহ, কাঠ, বেতৰ নিত্য প্ৰয়োজনীয় সামগ্ৰীবোৰে যথেষ্ট চাহিদা লাভ কৰিছে।{{nop}}&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>95seyrnwmq16m80fr8dhcw1iykie11b</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf/১৮</title>
    <ns>104</ns>
    <id>91891</id>
    <revision>
      <id>251493</id>
      <parentid>251343</parentid>
      <timestamp>2026-05-29T16:12:22Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ</username>
        <id>3437</id>
      </contributor>
      <comment>/* বৈধকৰণ হৈছে */</comment>
      <origin>251493</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2485" sha1="bl37tn4d803gdpsgum7rlh5paskvzdx" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;4&quot; user=&quot;প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ&quot; /&gt;{{rh|১৬ ✦নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য||}}&lt;/noinclude&gt;মূৰ, পহুৰ মূৰ, হৰিণাৰ মূৰ, যাঠি, দা আদি সংৰক্ষণ কৰা আছে। পশ্চিম দিশত থকা মুৰং ঘৰটোত এটা প্ৰকাণ্ড শিল এতিয়াও পৰি আছে। এটা সময়ত উক্ত শিলটোত পূজা-অৰ্চনা কৰা হৈছিল। গাঁওখনলৈ প্ৰৱেশ কৰাৰ ঠিক আগে আগে আন এটা শিলৰ পৰা পানী বৈ থকা দেখা যায়। ৰাস্তাৰ পৰা প্ৰায় পঞ্চাশ ফুটমান তললৈ নামি গলে উক্ত শিলটো পোৱা যায়। শিলটোৰ পানী অনেক বেমাৰ-আজাৰত ঔষধ হিচাবে ব্যৱহাৰ কৰা হয় বুলি গাঁওবাসীৰ মাজত বিশ্বাস আছে। কোহিমা নগৰৰ পৰা বেনৰীওলৈ খনমা-জুলেকে হৈ গ’লে সত্তৰ কিলোমিটাৰমান দূৰত্ব হ’ব।

'''পইলৱা গাঁও (Poilwa Village) :'''

{{gap}}পেৰেন জিলাৰ পেডি ৰাজহ চক্ৰৰ অন্তৰ্গত এখন গাঁও হৈছে পইলৱা গাঁও। প্ৰায় চাৰিশ ঘৰ লোকেৰে পৰিবেষ্টিত গাঁওখনত জনসংখ্যা প্ৰায় দুহাজাৰ। কোহিমা—খনমা-জুলেকে হৈ পইলৱা গাঁৱলৈ যাব পাৰি। কোহিমাৰ পৰা পইলৱালৈ দূৰত্ব পঞ্চাশ কিল’মিটাৰ আৰু জুলেকে (Dzuleke) গাঁৱৰ পৰা দূৰত্ব মাত্ৰ দহ কিল’মিটাৰ। সেইজীয়া পাহাৰ, নাতিদূৰত্ব থকা খৰস্ৰোতা নৈ, বনাঞ্চল আদিৰে পৰিবেষ্টিত পইলৱা গাঁওখন নাগালেণ্ড চৰকাৰে পৰ্যটন গাঁও হিচাপে ঘোষণা কৰিছে।{{nop}}&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>bl37tn4d803gdpsgum7rlh5paskvzdx</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>251494</id>
      <parentid>251493</parentid>
      <timestamp>2026-05-29T16:13:11Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ</username>
        <id>3437</id>
      </contributor>
      <origin>251494</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2485" sha1="acdxof04u5lrj8cd4arxm2kjc4b58o6" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;4&quot; user=&quot;প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ&quot; /&gt;{{rh|১৬ ✦নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য||}}&lt;/noinclude&gt;মূৰ, পহুৰ মূৰ, হৰিণাৰ মূৰ, যাঠি, দা আদি সংৰক্ষণ কৰা আছে। পশ্চিম দিশত থকা মুৰং ঘৰটোত এটা প্ৰকাণ্ড শিল এতিয়াও পৰি আছে। এটা সময়ত উক্ত শিলটোত পূজা-অৰ্চনা কৰা হৈছিল। গাঁওখনলৈ প্ৰৱেশ কৰাৰ ঠিক আগে আগে আন এটা শিলৰ পৰা পানী বৈ থকা দেখা যায়। ৰাস্তাৰ পৰা প্ৰায় পঞ্চাশ ফুটমান তললৈ নামি গলে উক্ত শিলটো পোৱা যায়। শিলটোৰ পানী অনেক বেমাৰ-আজাৰত ঔষধ হিচাবে ব্যৱহাৰ কৰা হয় বুলি গাঁওবাসীৰ মাজত বিশ্বাস আছে। কোহিমা নগৰৰ পৰা বেনৰীওলৈ খনমা-জুলেকে হৈ গ’লে সত্তৰ কিলোমিটাৰমান দূৰত্ব হ’ব।

'''পইলৱা গাঁও (Poilwa Village) :'''

{{gap}}পেৰেন জিলাৰ পেডি ৰাজহ চক্ৰৰ অন্তৰ্গত এখন গাঁও হৈছে পইলৱা গাঁও। প্ৰায় চাৰিশ ঘৰ লোকেৰে পৰিবেষ্টিত গাঁওখনত জনসংখ্যা প্ৰায় দুহাজাৰ। কোহিমা–খনমা-জুলেকে হৈ পইলৱা গাঁৱলৈ যাব পাৰি। কোহিমাৰ পৰা পইলৱালৈ দূৰত্ব পঞ্চাশ কিল’মিটাৰ আৰু জুলেকে (Dzuleke) গাঁৱৰ পৰা দূৰত্ব মাত্ৰ দহ কিল’মিটাৰ। সেইজীয়া পাহাৰ, নাতিদূৰত্ব থকা খৰস্ৰোতা নৈ, বনাঞ্চল আদিৰে পৰিবেষ্টিত পইলৱা গাঁওখন নাগালেণ্ড চৰকাৰে পৰ্যটন গাঁও হিচাপে ঘোষণা কৰিছে।{{nop}}&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>acdxof04u5lrj8cd4arxm2kjc4b58o6</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf/১৯</title>
    <ns>104</ns>
    <id>91892</id>
    <revision>
      <id>251495</id>
      <parentid>251344</parentid>
      <timestamp>2026-05-29T16:14:37Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ</username>
        <id>3437</id>
      </contributor>
      <comment>/* বৈধকৰণ হৈছে */</comment>
      <origin>251495</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3006" sha1="g4jk01yatle6hcucqqarzv2tumrxbns" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;4&quot; user=&quot;প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ&quot; /&gt;{{rh|||নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য✦ ১৭}}&lt;/noinclude&gt;
{{center|{{Xxx-larger|'''কোহিমা জিলাৰ পৰ্যটন'''}}}}

'''১। জুক’ ভেলী (Dzukou Valley) :'''

{{gap}}নাগালেণ্ড-মণিপুৰ সীমান্তত অৱস্থিত জুক’ ভেলী নাগালেণ্ডৰ ভিতৰতেই নহয় সমগ্ৰ ভাৰতবৰ্ষৰ ভিতৰতেই সৌন্দৰ্য্যশালী তথা আকৰ্ষণীয় পৰ্যটনৰ স্থলী। কোহিমাৰ পৰা প্ৰায় ২৪-২৫ কিলোমিটাৰ দক্ষিণত (৩৯ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথত) বিছামা নামৰ এখন গাঁও আছে। সেই গাঁওখনতেই জুক’ ভেলীলৈ যাবৰ বাবে ‘বলেৰ’ পিক্‌ আপ’, ‘শক্তিমান’ আদি গাড়ী ৰখাই থোৱা থাকে। বলেৰ’ পিক্‌ আপ ভান বা তেনেজাতীয় গাড়ীত প্ৰায় সাত-আঠ কিলোমিটাৰ পশ্চিম দিশলৈ যোৱাৰ পিছত জুক’ পাহাৰৰ দাঁতি পাব পাৰি। সেই ঠাইৰ পৰা খোজেৰে পাহাৰ বগাই ওপৰলৈ দুই কিলোমিটাৰ যোৱাৰ পিছত জুক’ ভেলী পোৱা যায়। নানা তৰহৰ উদ্ভিদ আৰু ফুলেৰে ভৰপূৰ জুক’ ভেলীৰ মনোৰম দৃশ্যই পৰ্যটকৰ দেহ-মন শাঁত কৰি তোলে। এই ঠাই ট্ৰেকিং কৰি ভাল পোৱাসকলৰ বাবেও অতিকৈ উপযোগী। জুক’ ভেলীত দুটা ‘গেষ্ট হাউচ’ৰ উপৰি এটা ‘হেলিপেডো’ আছে। সাগৰ পৃষ্ঠৰ পৰা ২৪৩৮.৪ মিটাৰ উচ্চতাত অৱস্থিত জুক’ ভেলীৰ সৰু সৰু পাহাৰ, বনজুইয়ে পোৰা গছ, ঔষধি গুণজাতীয় অনেক উদ্ভিদ, চুটি-চুটি ঘাঁহনি, গুল্মজাতীয় উদ্ভিদ তথা উপত্যকাটোৰ বিশাল প্ৰাকৃতিক পৰিৱেশে কোলাহলৰ মাজত জীৱন কটোৱা লোকসকলক এক নিজম পৰিৱেশৰ মাজলৈ লৈ যায়। জুক’ ভেলী যোৱাৰ উপযুক্ত সময় হৈছে মে’ মাহৰ পৰা আগষ্ট মাহ। জুক’&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>g4jk01yatle6hcucqqarzv2tumrxbns</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf/২০</title>
    <ns>104</ns>
    <id>91894</id>
    <revision>
      <id>251497</id>
      <parentid>251345</parentid>
      <timestamp>2026-05-29T16:16:41Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ</username>
        <id>3437</id>
      </contributor>
      <comment>/* বৈধকৰণ হৈছে */</comment>
      <origin>251497</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3346" sha1="hen5mgbdvqkf49cwsi8lqqxzf41pnyx" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;4&quot; user=&quot;প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ&quot; /&gt;{{rh|১৮ ✦নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য||}}&lt;/noinclude&gt;শব্দৰ অৰ্থ হৈছে শীতল পানী। জুক’ ভেলীত থকা এটি জানে (সৰু নদী) উপত্যকাটোৰ সৌন্দৰ্য্যত সুৱগা চৰায়। জাখামা আৰু খনমা হৈও জুক’ ভেলীলৈ যাব পাৰি।

'''2। খনমা গাঁও (Khonoma Greenary Village) :'''

{{gap}}কোহিমাৰ পৰা বিশ কিলোমিটাৰ দক্ষিণ-পশ্চিম দিশত কোহিমা গাঁও অৱস্থিত। প্ৰায় পাঁচশ বছৰৰ পুৰণি গাঁওখনৰ পূৰ্বৰ নাম আছিল খুন’ৰিয়া (Khunoria)। এই খুন’ৰিয়াকে খুন’মিয়া (Khwunomia) বুলি জনা যায়। খুন’মিয়া দুটা শব্দৰ সমষ্টি - খুন’ (Khwono) আৰু মিয়া (Mia)। খুন’ হ’ল একধৰণৰ উদ্ভিদ আৰু মিয়া (Mia) মানে হ’ল ‘মানুহ’। জনশ্ৰুতি মতে উদ্ভিদ বিধ জ্বলাই দিয়াৰ সময়ত বন্দুকৰ শব্দৰ দৰে কৰ্কশ শব্দ হৈছিল। কালক্ৰমত বৃটিছসকলে শাসন কৰাৰ সময়ত যোগাযোগৰ মাধ্যম হিচাপে ‘খুন’মিয়াৰ’ পৰিৱৰ্তে ‘খনমা’ নামেৰে ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ ধৰিলে আৰু পিছলৈকো খনমা নামেৰেই গাঁওখন জনাজাত হ’বলৈ ধৰিলে।

{{gap}}সাগৰ পৃষ্ঠৰ পৰা বাৰশ মিটাৰ উচ্চতাত থকা গাঁওখনত সৰ্বোচ্চ তিনি হাজাৰ মিটাৰলৈকে পাহাৰৰ চূড়া (Hilltop) পোৱা যায়। উল্লেখযোগ্য যে বৃটিছে ১৮৭৯-৮০ চনৰ ‘ইংৰাজ খনমা’ যুদ্ধত গাঁওখনৰ লোকসকলক পৰাস্ত কৰি খনমা দখল কৰিছিল। ১৮৫০ চনৰ পৰা বৃটিছে গাঁওখন দখল কৰিবলৈ চেষ্টা চলাইছিল যদিও গাঁওখনে দুৰ্গ সাজি অকলেই বৃটিছৰ বিৰুদ্ধে যুঁজ দি ঠিয় দি আছিল। গাঁওখনক পৰ্যটকসকলে বৈ থকা ডাৱৰৰ ঠাই (The Land of Drifting Clouds), প্ৰকৃতিৰ বিশ্ববিদ্যালয় (University of Nature), লাজকুৰীয়া গাঁও (The Shy Village), শিলৰ গাঁও (The Stone Village) আদি নামেৰেও নামকৰণ কৰা দেখা যায়। গাঁওখনত থকা পৰম্পৰাগত দুৱাৰ ({{hws|Tra|Traditional}}&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>hen5mgbdvqkf49cwsi8lqqxzf41pnyx</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf/২১</title>
    <ns>104</ns>
    <id>91895</id>
    <revision>
      <id>251498</id>
      <parentid>251346</parentid>
      <timestamp>2026-05-29T16:18:24Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ</username>
        <id>3437</id>
      </contributor>
      <comment>/* বৈধকৰণ হৈছে */</comment>
      <origin>251498</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3538" sha1="t9nwfc6daox4gc941vs8lllqp8thqxb" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;4&quot; user=&quot;প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ&quot; /&gt;{{rh|||নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য✦ ১৯}}&lt;/noinclude&gt;{{hwe|ditional|Traditional}} Gates) আৰু ঠিয় হৈ থকা প্ৰাক্ ঐতিহাসিক যুগৰ শিলে (Megaliths) পৰ্যটকক স্বাগতম জনায়। ২০১৫ চনৰ তথ্য মতে প্ৰায় ৫৮০ ঘৰেৰে পৰিবেষ্টিত তথা ৩,৪০০ জনসংখ্যাৰে পৰিপূৰ্ণ গাঁওখনৰ সকলোবোৰ লোকেই আংগামী নাগা। গাওঁখনত থকা প্ৰতিটো ঘৰ শিলেৰে ফুটপাথ সাজি সংলগ্ন কৰা আছে। নাগালেণ্ডৰ ভিতৰতে অন্যতম পৰিষ্কাৰ গাঁও হিচাপে খ্যাত খনমাৰ প্ৰাকৃতিক সৌন্দৰ্য্যও লেখত ল’বলগীয়া। গাঁওখনৰ চৌদিশে গোলাকাৰ আকৃতিৰ কেইবাখনো
বহল পকাৰ ছাঁদ আছে। সেই ছাঁদবোৰৰ পৰা গাঁওখনৰ হেলনীয়া খেতি (Terrace Cultivation), পথাৰৰ লগতে থকা খৰস্ৰোতা নদী, চৌদিশে ডাৱৰৰ লুকা-ভাকু খেলা, চৌপাশৰ পাহাৰৰ সৌন্দৰ্য্য আদি মনোমোহা দৃশ্য উপভোগ কৰিব পাৰি।

{{gap}}প্ৰাকৃতিক সম্পদত অত্যন্ত চহকী খনমা গাঁওখনত প্ৰায় ১২০ বৰ্গ কিলোমিটাৰ এখন ‘সংৰক্ষিত বনাঞ্চল’ আছে। ১৯৯৮ চনত গাঁওবাসীয়ে লোৱা ভূমিকাৰ পিছত ২০০১ চনত নাগালেণ্ড চৰকাৰে ‘সংৰক্ষিত বনাঞ্চল’ হিচাপে ঘোষণা কৰে। প্ৰায় চাৰিশ বিধ উদ্ভিদ, বিভিন্ন প্ৰজাতিৰ চৰাই, উভচৰ প্ৰাণী, অৰ্কিদ, দুষ্প্ৰাপ্য প্ৰাণীৰে ভৰপূৰ বনাঞ্চলখন প্ৰকৃতি প্ৰেমীৰ বাবে অতি আকৰ্ষণৰ থলী। গাঁওখনত পৰ্যটকৰ থকা-খোৱাৰ সুবিধাৰ্থে Dovipie Inn নামৰ এখন হোটেল আছে। উল্লেখযোগ্য যে উত্তৰ-পূৱ ভাৰতৰ উগ্ৰপন্থী সংগঠনৰ প্ৰতিষ্ঠাপক আংগামী জাপু ফিজোৰ জন্মস্থান হৈছে খনমা গাঁও। খনমা গাঁৱক এছিয়াৰ ভিতৰতে প্ৰথম সেউজ গাঁও (Greenary Village) বুলি জনা যায়। খনমা হৈ বিখ্যাত Dzukou Valley লৈ যাব পৰা যায়।

'''৩। ৰাজ্যিক সংগ্ৰহালয় (State Museum) :'''

{{gap}}কোহিমা জিলাৰ আন এক পৰ্য্যটনৰ আকৰ্ষণ হৈছে ৰাজ্যিক সংগ্ৰহালয়।&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>t9nwfc6daox4gc941vs8lllqp8thqxb</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf/১৭</title>
    <ns>104</ns>
    <id>91904</id>
    <revision>
      <id>251492</id>
      <parentid>251342</parentid>
      <timestamp>2026-05-29T16:09:01Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ</username>
        <id>3437</id>
      </contributor>
      <comment>/* বৈধকৰণ হৈছে */</comment>
      <origin>251492</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2953" sha1="fk0q23j6tc1bvl6b984yb8gzn7z7bbu" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;4&quot; user=&quot;প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ&quot; /&gt;{{rh|||নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য✦ ১৫}}&lt;/noinclude&gt;
{{center|{{Xxx-larger|'''পেৰেন জিলাৰ পৰ্যটন'''}}}}

'''বেনৰীও মাউন্ট পাওনা গাঁও :'''

{{gap}}পেৰেন জিলাত অৱস্থিত বেনৰীও গাঁওখন জেলিয়াংগ্ৰুং নগাসকলৰ বাসস্থান। প্ৰায় এশ দহ ঘৰমান মানুহেৰে ভৰপূৰ গাঁওখনত দুটাকৈ সুন্দৰ মুৰং ঘৰ আছে। মুৰং ঘৰ দুটাত প্ৰকাণ্ড একোডাল গছ ফালি (বহল তক্তাৰ দৰে একোচটা কাঠ সংৰক্ষণ কৰি থোৱা দেখিবলৈ পোৱা যায়। তেওঁলোকৰ মুৰং ঘৰক হেগুৱাংকি (Hegwanki) বুলি জনা যায়। সেই মুৰং ঘৰত মূৰ চিকাৰ কৰা (Head Hunting) মূৰবোৰ ৰাখি থোৱা হৈছিল। গাঁওখনত এটা ডাঙৰ কাউন্সিল হল, এটা টুৰিষ্ট লজৰ সৈতে কেইবাটাও কটেজ দেখিবলৈ পোৱা যায়। টুৰিষ্ট ল’জৰ ওচৰৰ পৰা মাউণ্ট পাওনাৰ তিনিটা শৃংগ (Peak) সুন্দৰকৈ দেখিবলৈ পোৱা যায়। ট্ৰেকিং কৰাসকলৰ বাবে উপযুক্ত ঠাই হিচাপেও বেনৰীও গাঁৱক ক’ব পাৰি। ২০০৬ চনৰ ৩১ অক্টোবৰ তাৰিখে সেইসময়ৰ নাগালেণ্ডৰ গৱৰ্ণৰ শ্যামল দত্তই টুৰিষ্ট প্ৰজেক্টৰ কাম আৰম্ভ কৰে। সেই সময়ত বেনৰীও গাঁৱৰে বাসিন্দা Vastu Meru বিধায়ক হৈ আছিল। মুৰং ঘৰটোৰ কাষতে আন এটা ঘৰত প্ৰায় বিশ ফুটমান দীঘল আৰু ছফুটমান বহল আন এডাল ডাঙৰ গছৰ তক্তাৰ দৰে এচটা কাঠ সংৰক্ষণ কৰি থোৱা আছে। কোনেও সেয়া এজোপা গছৰ বুলি বিশ্বাস নকৰিব। মুৰং ঘৰ দুটা বাঁহ-কাঠ আৰু খেৰেৰে সুন্দৰকৈ নিৰ্মান কৰি থোৱা দেখিবলৈ পোৱা যায়। তদুপৰি দুয়োটা মুৰং ঘৰতে মেথোনৰ মূৰ, চৰাইৰ&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>fk0q23j6tc1bvl6b984yb8gzn7z7bbu</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf/২২</title>
    <ns>104</ns>
    <id>91908</id>
    <revision>
      <id>251500</id>
      <parentid>251347</parentid>
      <timestamp>2026-05-29T16:19:52Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ</username>
        <id>3437</id>
      </contributor>
      <comment>/* বৈধকৰণ হৈছে */</comment>
      <origin>251500</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3589" sha1="fn266t00bljsmqdmgbal03fugf8p1k2" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;4&quot; user=&quot;প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ&quot; /&gt;{{rh|২০ ✦নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য||}}&lt;/noinclude&gt;সংগ্ৰহালয়টোৰ ভিতৰত নাগাসকলৰ বিভিন্ন অলংকাৰ, সাজপাৰ, বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ যাঠি, দা, কাঠ আৰু বেতৰ দীঘল দীঘল ঢাল, বন্দুক, বাঁহী, পেঁপা, ঢোল, ডাঙৰ কাঁহৰ কাঁহী (মিচিংসকলে ব্যৱহাৰ কৰা মাৰ্‌বাঙৰ দৰে), উৰাল, চাউল থোৱা কাঠৰ ডাঙৰ পাত্ৰ, চাউলৰ পৰা প্ৰস্তুত কৰা পানীয় ব্যৱহাৰ কৰিবৰ বাবে ৰখা কাঠৰ সঁজুলি বিশেষ, মাটিৰ কলহকে আদি কৰি বিভিন্ন ধৰণৰ মাটিৰ পাত্ৰ আদি সুন্দৰকৈ সজাই থোৱাই নহয় প্ৰতিটো বস্তুৰে নাম, ব্যৱহাৰিক উপযোগিতা ইত্যাদি বৰ্ণনা কৰা আছে। Photo Exhibition Through the Lens নামৰ গেলেৰীটোত অনেক গুৰুত্বপূৰ্ণ তথ্য পোৱা যায়। উদাহৰণ স্বৰূপে ১৯৬৪ চনৰ টুৱেনচাঙৰ এটা খেৰি ঘৰত এটা ডাঙৰ পৰিয়ালৰ আবাল-বৃদ্ধ-বনিতাসহ ফটো দেখা যায়। তদুপৰি ১৯৬১ চনৰ গণৰাজ্য দিৱসত নাগালেণ্ডৰ অংশগ্ৰহণৰ ছবি, ১৯৭৩ চনৰ ১৫ আগষ্টত গৱৰ্ণৰ B. K. Nehru এ নাগালেণ্ডৰ ৰাজ্যিক সংগ্ৰহালয়টো উদ্বোধন কৰা ফটো, ১৯৭৭ চনৰ লোকসভাৰ সাংসদ Rano Saiza ই তদানীন্তন ভাৰতৰ প্ৰধানমন্ত্ৰী মোৰাৰজী দেশাইৰ সৈতে Agri Expo ত নতুন দিল্লীত উঠা ফটো, ১৯৮০ চনত গণৰাজ্য দিৱসত নতুন দিল্লীত অংশগ্ৰহণ কৰা নাগালেণ্ডৰ প্ৰতীকৰ ফটো আদি সুন্দৰকৈ সংৰক্ষণ কৰা আছে। সংগ্ৰহালয়টোৰ অন্যতম আকৰ্ষণ হৈছে কাচৰ বাকচৰ ভিতৰত সংৰক্ষণ কৰি ৰখা মূৰ চিকাৰ কৰা মানুহৰ লাওখোলাবোৰ।

'''৪। চেমিন্‌য়ু (Tseminyu ) :'''

{{gap}}চেমিন্‌য়ু কোহিমা জিলাৰ অধীনৰ এখন মহকুমা। ৰেংমা নাগাসকলৰ বসতিপ্ৰধান অঞ্চলটোত হেলনীয়া খেতি (Terrace Cultivation) ভালকৈয়ে দেখিবলৈ পোৱা যায়। ৬১ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথৰ দাঁতিত থকা বাবে গাঁওখনৰ এক সুকীয়া সৌন্দৰ্য্য আছে। গাঁওখনত অনেক ধৰণৰ পুৰণি ঐতিহ্য, জনশ্ৰুতি আদি&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>fn266t00bljsmqdmgbal03fugf8p1k2</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf/৫১</title>
    <ns>104</ns>
    <id>91931</id>
    <revision>
      <id>251501</id>
      <parentid>251407</parentid>
      <timestamp>2026-05-29T16:24:39Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>JyotiPN</username>
        <id>1603</id>
      </contributor>
      <comment>/* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251501</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2806" sha1="q03ula323krv7u1vubuigo51bm2eyh1" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;4&quot; user=&quot;JyotiPN&quot; /&gt;{{rh|||নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য✦ ৪৯}}&lt;/noinclude&gt;
{{center|&lt;poem&gt;{{Xxx-larger|'''ভাৰত-ম্যানমাৰ সীমান্তৰ কন্যাক'''
'''ৰজাৰ (Ankh) ঘৰত এবেলা'''}}&lt;/poem&gt;}}

{{gap}}“Head Hunting was universally practices by NAGAS. The taking of Head in war earned the warrior an exalted status of fame, honour and glory not only in this world but an honourable place in life after death.” – কোহিমাৰ ৰাজ্যিক সংগ্ৰালয়ত মূৰ চিকাৰ কৰা লাওখোলাবোৰৰ সৈতে থকা বাক্যশাৰীয়ে নগাসকলৰ মূৰ চিকাৰ কৰা প্ৰথা (Head Hunting) সম্পৰ্কে জানিবলৈ বহুত হেঁপাহ জাগি আছিল। অনেক নাগা বন্ধু-বান্ধৱীৰ মুখৰ পৰা গম পাইছিলো যে নাগাসকলৰ ভিতৰত কন্যাক নাগাসকল মূৰ চিকাৰৰ ক্ষেত্ৰত আছিল সবাতোকৈ পাকৈত। নাগালেণ্ডৰ বিভিন্ন ঠাই যেনে - ডিমাপুৰ, পিফেমা, কোহিমা, জুক’ ভেলী, কিছামা, খনমা, ওখা, জুনহেবণ্টু, মোকক্চাং, উংমা, লংছা, চুংলিয়িম্‌টি, টুৱেনচাং আদি ঠাই ভ্ৰমণ কৰোঁতে নাগা বন্ধু-বান্ধৱীৰ সৈতে বন্ধুত্ব গঢ় লৈ উঠিছিল। তেওঁলোকে মূৰ চিকাৰ প্ৰথাটো সৌ-সিদিনালৈকে কন্যাকসকলৰ মাজত প্ৰচলিত আছিল বুলি জনাইছিল। সেয়ে যোৱা এক চেপ্টেম্বৰ, ২০১৭ তাৰিখে পিছ বেলা কলেজৰ পৰা ছুটী লৈ সোণাৰিলৈ বুলি ঢাপলি মেলিলো। সোণাৰিৰ শিঙৰি তলিৰ সূৰুয নগৰস্থিত দীপক পহুচুঙিৰ ঘৰত সেইদিনা ৰাতিটো কটালো। পিছদিনা নগৰৰ পৰা কিছু দূৰ যোৱাৰ পিছত আমি ৰাস্তাৰ বাওঁকাষে দাঁতিত এটা জলপ্ৰপাত দেখিবলৈ পালো। নাগা মানুহ এজনক সোধোতে জলপ্ৰপাতটোৰ নাম Yaling&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>q03ula323krv7u1vubuigo51bm2eyh1</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf/৫২</title>
    <ns>104</ns>
    <id>91932</id>
    <revision>
      <id>251502</id>
      <parentid>251409</parentid>
      <timestamp>2026-05-29T16:30:17Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>JyotiPN</username>
        <id>1603</id>
      </contributor>
      <comment>/* বৈধকৰণ হৈছে */</comment>
      <origin>251502</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3972" sha1="0hw3dsp1prb6avbbthhlmllo0woezcy" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;4&quot; user=&quot;JyotiPN&quot; /&gt;{{rh|৫০ ✦নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য||}}&lt;/noinclude&gt;জলপ্ৰপাত বুলি ক’লে। Yaling জলপ্ৰপাতটোৰ কাষতে প্ৰায় ১৫/১৬ বছৰীয়া এজনী ছোৱালীয়ে দেহৰ উৰ্দ্ধাংশ সম্পূৰ্ণৰূপে বিবস্ত্ৰা হৈ গা-ধুই থকা দেখিবলৈ পাইছিলো। ওচৰতে বহুত মানুহে এনেদৰেই স্বাভাৱিকভাৱে অহা-যোৱা কৰি থকাও দেখিবলৈ পাই ভাবিছিলো–এই যে পাহাৰীয়া জনজাতিবোৰ সঁচাকৈয়ে এতিয়াও বহু দিশৰ পৰা মুক্ত। আমি নিজকে একবিংশ শতিকাৰ ভদ্ৰ পৃথিৱীৰ মানুহ বুলি ভাবো কিন্তু আমাৰ ঠাইত তেনে পৰিস্থিতিত এজনী ছোৱালীক বলাৎকাৰ, দলবদ্ধ ধৰ্ষণ আদি কি নহ’লেহেঁতেন? কিন্তু সেইবোৰ ঠাইত মানুহবোৰ প্ৰকৃত অৰ্থত সভ্য হৈ আছে। মন নগৰ পোৱাৰ ঠিক দুই কিলোমিটাৰ মান আগত আমি ‘বৰ্ডাৰ ৰোডচ্ অৰ্গেনাইছেজন’ৰ এখন ফলকত Lungwa 41 Km. বুলি লিখা আছিল। একেখন ফলকৰে সিটো পিঠিত নামটোলা ৪৫ কি.মি., টিজিট ৪০ কি.মি. আৰু মন ০০ বুলি নিৰ্দেশনা দিয়া আছিল। প্ৰথমতে আমি মন নগৰতে কিবা এটা খাই লোৱাৰ সিদ্ধান্ত ল’লো। সেয়ে ‘মন’ নগৰৰ এখন হোটেলত বইল সৱ্‌জি আৰু মুৰ্গী মাংসৰে উদৰ পূৰাই লৈ লঙ্‌ৱা অভিমুখে ৰাওনা হ’লো।

{{gap}}মন নগৰৰ পৰা লঙ্‌ৱালৈ যোৱা পথটো নাগালেণ্ডৰ ৰাস্তাবোৰৰ তুলনাত যথেষ্ট উন্নত। চৌদিশে সেউজীয়া, সেউজীয়া কেৱল সেউজীয়া। বাইকৰ এক্সেলেটৰ পকাই পাহাৰীয়া ৰাস্তাত গুমগুমাই গৈ Pahjong Bazar ত Eastern Tea Hotel নামৰ এখন সৰু চাহৰ হোটেল পালো। হোটেলখনৰ কাষতে বয়োজ্যেষ্ঠ কেইগৰাকীমান মহিলাই শাক-পাচলি, কল আদি বিক্ৰী কৰি আছিল। মোক খা, মোক খা কৰি থকা কলকেইটা দেখি দাম সুধিলো-তেওঁলোকে প্ৰতিটো ভাগ দেখুৱাই “টুৱেণ্টি” বুলি ক’লে। হিন্দী-ইংৰাজী-নাগামিজ একো বুজি নোপোৱা মহিলাকেইগৰাকীয়ে এজনী ছোৱালী চিঞৰি মাতিলে আৰু ছোৱালীজনীয়ে গা-ধুই থকা ঠাইৰ পৰাই তিতা সাজেৰেই মোৰ লগত ইংৰাজীত কথা পাতিবলৈ ল’লে। য়াৰি নামৰ দশম শ্ৰেণীত পঢ়া বেছ স্মাৰ্ট ছোৱালীজনীয়ে আমাক চাহ&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>0hw3dsp1prb6avbbthhlmllo0woezcy</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf/৫৩</title>
    <ns>104</ns>
    <id>91933</id>
    <revision>
      <id>251503</id>
      <parentid>251447</parentid>
      <timestamp>2026-05-29T16:35:48Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>JyotiPN</username>
        <id>1603</id>
      </contributor>
      <comment>/* বৈধকৰণ হৈছে */</comment>
      <origin>251503</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3617" sha1="cvqxmynt0jz6jutmrv3tmtllqqnb3n1" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;4&quot; user=&quot;JyotiPN&quot; /&gt;{{rh|||নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য✦৫১}}&lt;/noinclude&gt;খাই যাবলৈ আমন্ত্ৰণ জনালে। য়াৰিৰ আমন্ত্ৰণক নেওচিব নোৱাৰি ঘূৰি আহি সোমাই যোৱাৰ কথা ক’লো। য়াৰিৰ লগত কথা-বতৰা পতাৰ পিছতেই এটা সুন্দৰ সেউজীয়া উপত্যকা দেখা পালো। পাহাৰবোৰৰ একোটা অংশ কাটি খেতি কৰাৰ বাবে সোণালী ৰঙৰ এক উজ্জ্বল দৃশ্য আমাৰ চকুৰ আগত ভাঁহি আহিছিল। সোণালী ৰঙৰ লগতে দুই-এজোপা জোপোহা গছে পথাৰৰ সোণালী ৰঙত সেউজীয়া বুলনি দি এক নান্দনিক ৰূপ উজ্বলাই তুলিছিল। অলপ দূৰ যোৱাৰ পিছতেই ৰিণিকি ৰিণিকি এটা অপূৰ্ব দৃশ্য দেখা পালো। আমি য’ত ৰৈ আছিলো সেই ঠাইডোখৰ আছিল ফৰকাল। আনহাতে আমি থকাৰ পৰা প্ৰায় ৫ কিলোমিটাৰ মান দূৰত বৰষুণ এনেভাৱে পৰিছিল যেন আকাশৰ পৰা কোনোবাই মৰ্ত্যলৈ ডাঙৰ টৰ্চলাইট এটা মাৰি পঠাইছে আৰু সেই টৰ্চৰ পোহৰ এনেকুৱা লাগিছিল সেয়া যেন উজ্বল হীৰাৰ জ্যোতিষ্ক। এনে নয়নাভিৰাম দৃশ্য ম‍ই কোনো ঠাইতেই দেখিবলৈ পোৱা নাছিলো। দেহ-মন শাঁত পেলোৱা এই দৃশ্য প্ৰকৃতিৰ দান। তেনে দৃশ্য উপভোগ কৰিবলৈ সৌভাগ্য হোৱা বাবে প্ৰকৃতিক প্ৰণিপাত জনালো। বিস্ময় দৃষ্টিৰে মই আৰু মাধুৰ্য্যই সেই দৃশ্য অপলক নয়নেৰে উপভোগ কৰিলো। ভেলীটো পাৰ হোৱাৰ পিছতেই আমি প্ৰায় আধা ঘণ্টামান যোৱাৰ পিছত লঙৱা পালোগৈ। Border Roads Organization ৰ এখন ফলকে Welcomes you at Indo-Myanmar Border Lungwa বুলি আমাক আদৰণি জনালে। আমিও ডাৱৰৰ মাজে মাজে ৰাষ্টাৰ দুয়োপাৰে থকা ঘৰবোৰ চাই চাই আংখৰ (ৰজা )
ঘৰলৈ বুলি আগবাঢ়িলো।

'''লঙৱাত থকা আংখৰ ঘৰটো :'''

{{gap}}২০১৫ চনত হৰ্ণবিল ফেষ্টিভেল চাবলৈ যাওঁতে নাগালেণ্ড চৰকাৰৰ পৰ্যটন সঞ্চালকালয়ে ‘Nagaland Call of the Great Hornbill’ নামৰ এখন সুন্দৰ ফটো সম্বলিত গ্ৰন্থ লাভ কৰিছিলো। গ্ৰন্থখনত লঙৱাৰ বিস্ময়ে লিখিত&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>cvqxmynt0jz6jutmrv3tmtllqqnb3n1</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf/৫৪</title>
    <ns>104</ns>
    <id>91934</id>
    <revision>
      <id>251504</id>
      <parentid>251454</parentid>
      <timestamp>2026-05-29T16:50:40Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>JyotiPN</username>
        <id>1603</id>
      </contributor>
      <comment>/* বৈধকৰণ হৈছে */</comment>
      <origin>251504</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2941" sha1="b3bjzjr9zjxt25wgiz8oqkn9jm2jnbu" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;4&quot; user=&quot;JyotiPN&quot; /&gt;{{rh| ৫২✦নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য||}}&lt;/noinclude&gt;আছিল এনেদৰে - '''Lungwa''' : The trans-boundary village of Lonwa is an interesting sight to behold-it straddles the international boundary of India and Myanmar; one half of the house of the powerful Ankh falls within India whereas
the other half lies in Myanmar. Although some village youths serve under the Myanmarese army, the village itself is governed by the Ankh and the village Council Chairman. There are both Indian and Myanmarese Schools in this village. In
the past, the Ankh had sixty wives and his juridiction extended up to Myanmar and Arunachal Pradesh (India).

{{gap}}উক্ত কথাখিনিৰ জনাৰ পিছত লঙ্ৱাৰ ৰজাজনক চাবলৈ খুব ইচ্ছা গ’ল। ষাঠী গৰাকী বিয়া পতা ৰজাজন ইতিমধ্যে ইহসংসাৰ ত্যাগ কৰিছে। তেওঁৰ পুতেকে ইতিমধ্যে ৰজাৰ বাব গ্ৰহণ কৰিছে আৰু নতুন আংখৰো চাৰিজনীমান ঘৈণীয়েক আছে। সেইদিনা আংখ পথাৰলৈ যোৱা বাবে আমি তেওঁক লগ নাপালো। আংখৰ ঘৰৰ পদূলিত এখন ডাঙৰ মহিন্দ্ৰ কোম্পানীৰ বলেৰ’ গাড়ী ৰাখি থোৱা আছিল।
ঘৰৰ সন্মুখ ভাগত চিতাবাঘৰ দৰে দীঘল এটা জন্তুৰ মূৰ্ত্তি কাঠেৰে নিৰ্মাণ কৰি থোৱা দেখা পালো। প্ৰৱেশদ্বাৰখনত কাঠৰ নানান ভাস্কৰ্য্য যেনে–যাঠি লৈ ঠিয় হৈ থকা এজন মানুহ, দা লৈ মানুহৰ মূৰ চিকাৰ কৰি থকা, এজন মানুহে দুটা বাঘ কাণত ধৰি থকা দৃশ্য, সিংহ, বাঘ, মেথোন আদি জন্তুৰ ছবি বেৰত খোদিত কৰা আছিল। আংখৰ ঘৰটো ইমানেই ডাঙৰ যে আমাৰ গুলুং টেমেৰা গাঁও পঞ্চায়তৰ অন্তৰ্গত যিমানবোৰ গাঁৱত নামঘৰ আছে সেই আটাইবোৰ নামঘৰবোৰতকৈ আকাৰত বহুত ডাঙৰ। মই জন্মগ্ৰহণ কৰা চোমনি টেমেৰা গাঁৱৰ নামঘৰটোৰ নিচিনা চাৰিটা লগ লগালেও আংখৰ ঘৰটোৰ সমান নহ’ব। আংখৰ ঘৰটোৰ&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>b3bjzjr9zjxt25wgiz8oqkn9jm2jnbu</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf/৫৫</title>
    <ns>104</ns>
    <id>91935</id>
    <revision>
      <id>251634</id>
      <parentid>251462</parentid>
      <timestamp>2026-05-29T19:51:43Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>JyotiPN</username>
        <id>1603</id>
      </contributor>
      <comment>/* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251634</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3175" sha1="m8xvcj8eun7fnb5ofgg7j4w42464x43" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;4&quot; user=&quot;JyotiPN&quot; /&gt;{{rh|||নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য✦৫৩}}&lt;/noinclude&gt;আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ বৈশিষ্ট্য হৈছে যে দুখন ৰাষ্ট্ৰৰ সোঁমাজত ‘ইকুল নাপাওঁ আৰু সিকুল নাপাওঁকৈ অচল জাহাজ’ৰ দৰে ৰৈ থকা এক সুন্দৰ স্থাপত্য। আংখৰ ঘৰটোৰ সোঁমাজতেই ভাৰত আৰু ম্যানমাৰ এই দুয়োখন ৰাষ্ট্ৰৰ সীমা। কেনেবাকৈ যদি ৰাষ্ট্ৰৰ সীমা নিৰ্দ্ধাৰণ কৰিবলগীয়া হয় তেতিয়া ঘৰটোৰ সোঁমাজতে এভাগ ম্যানমাৰৰ ফালে আৰু আনটো ফাল ভাৰতবৰ্ষই লাভ কৰিব। অৰ্থাৎ ঘৰটোৰ মুধচত লগাই থোৱা টিংখনেই হ’ব Line of Control. সেইদিনা আংখৰ ঘৰত কেইবাজনো লোক আছিল। বগা স্পৰ্টিং আৰু লংপেণ্ট আৰু মূৰত টুপী পিন্ধি থকা মানুহজনে আমাক ঘৰটোৰ ভিতৰলৈ আদৰণি জনালে। ঘৰৰ বাৰান্দাতে কেইগৰাকীমান মহিলাই পৰম্পৰাগত খাৰু-মণি আৰু উলেৰে নিৰ্মিত হাত মোজা, ভৰি মোজা, কাঠৰ ভাস্কৰ্য্য আদি বিক্ৰী কৰি আছিল। মুকলি বাৰান্দাখন পাৰ হৈয়েই এচটা ডাঙৰ শিলত “The traditional Chief Angh’s House built on the original location at the Indo-Myanmar boundary has been inaugurated by the Hon’ble Governor of Nagaland State, Shri P. B. Acharya in the presence of Hon’ble Member of Parliament (Lok Sabha) Shri Neiphiu RIO and member of Nagaland Legislative Assembly, Shri Pohwang Konyak on 28th October, 2016 at Longwa Village, Mon. Constructed under MPLAD 2015-16 and 2016-17.”—এই কথাখিনি পঢ়াৰ লগে লগে মোৰ মনলৈ আহিল যে আমাৰ অসমৰ মণিৰাম দেৱান, কুশল কোঁৱৰ, কমলা মিৰি আদিৰ ঘৰবোৰকো আমাৰ চৰকাৰে সংৰক্ষণৰ ব্যৱস্থা কৰি সংগ্ৰহালয়লৈ পৰিণত কৰা হ’লে সমগ্ৰ মানৱ জাতিয়ে এইবোৰ চাবলৈ দেশ-বিদেশৰ পৰা দৌৰ মাৰি আহিলহেঁতেন। ঘৰটোৰ ভিতৰলৈ সোমাই গৈয়েই বেৰত মেথোন, ম’হ, পহু, ছাগলী আদিৰ চিকাৰ কৰা মূৰবোৰ সুন্দৰকৈ সজাই&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>m8xvcj8eun7fnb5ofgg7j4w42464x43</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf/৫৬</title>
    <ns>104</ns>
    <id>91936</id>
    <revision>
      <id>251635</id>
      <parentid>251465</parentid>
      <timestamp>2026-05-29T19:59:52Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>JyotiPN</username>
        <id>1603</id>
      </contributor>
      <comment>/* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251635</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3611" sha1="izblil960uk99ci61ypvzy8740d0xlm" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;4&quot; user=&quot;JyotiPN&quot; /&gt;{{rh|৫৪ ✦নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য||}}&lt;/noinclude&gt;থোৱা দেখিবলৈ পালো। ইয়াৰোপৰি কেইটামান ডাঙৰ হাতীৰ দাঁত, মিচিংসকলে ব্যৱহাৰ কৰা লেঃনং-মাৰবাং (বৰকাঁহৰ দৰে এবিধ কাঁহেৰে নিৰ্মিত বাদ্য) বেতেৰে নিৰ্মিত হোৰা,বনৰীয়া কুকুৰাৰ পাখি সুন্দৰকৈ সজাই থোৱা দেখিবলৈ পাইছিলো। জুহালৰ কাষত এডাল ডাঙৰ কাঠত সমানকৈ পাৰি থোৱা হৈছিল—যিডাল কাঠত মানুহ বহিবও পাৰে। কাঠডালৰ এটা মূৰত বাঘৰ আকৃতিৰ মুখমণ্ডল অতি সুন্দৰকৈ কাটি থোৱা হৈছিল। তদুপৰি পূৰ্বৰ আংখজনৰ অনেক ফটো বেৰত আঁৰি থোৱা আছিল। সেইখিনি চোৱাৰ পিছতেই আমাক মানুহ দুজনে পাকঘৰলৈ লৈ গ’ল। পাকঘৰটোত থকা আংখৰ সৰু ঘৈণীয়েকে আমাক চাহ খুৱালে। ঘৰটোৰ ডাইনিং টেবুলখন দুটা প্ৰকাণ্ড গছৰ খুঁটাৰে মজবুটকৈ ৰখা দেখিবলৈ পাইছিলো। ডাইনিং হলত বহাৰ সময়ছোৱাত মই নাগামিজত কথা পাতিলো। মানুহ দুজনে মোক “কেইটা মাইকী আছে” (কিমানজনী বিয়া পাতিছা?)—বুলি প্ৰশ্ন কৰিলে। মই “একটাই আছে”—বুলি কোৱাত তেওঁলোকে—“আৰু ল’ব পাৰে তো–বহুত তুমিখান Strong আৰু Young আছে”—বুলি ক’লে। মই মাত্ৰ মূৰ দুপিয়াই হাঁহি হাঁহি শলাগি থাকিলো।

{{gap}}আংখৰ ঘৰটো চৌদিশ চোৱাৰ পিছত বাহিৰলৈ ওলাই আহিলো। আংখৰ ঘৰৰ ঠিক সমুখতে এটা ‘গেষ্ট হাউচ’ দেখা পালো। গেষ্ট হাউচটোত “Traveller's Inn Longwa village (Indo-Myanmar Border) Fooding &amp; Lodging contact No. 9856015152 / 811898802 Email:travellerinn12@gmail.com” বুলি লিখা আছিল। আংখৰ ঘৰৰপৰা বিদায় লৈ আমি লঙ্‌ৱাৰ বিদ্যালয়খন চাবলৈ গ’লো। দুমহলীয়া বিদ্যালয়খন সেইসময়ত নিৰ্মীয়মান অৱস্থাত আছিল। অতি সুন্দৰকৈ নিৰ্মাণ কৰি থকা বিদ্যালয়খনৰ এটা অংশত কাঠৰ জখলা দি চাংঘৰ আকাৰত নিৰ্মাণ কৰা হৈছে। চালিখন টিঙেৰে নিৰ্মিত যদিও খুঁটা-তক্তা, দুৱাৰ-খিৰীকী, চিলিঙি সকলোবোৰ&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>izblil960uk99ci61ypvzy8740d0xlm</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf/৫৭</title>
    <ns>104</ns>
    <id>91937</id>
    <revision>
      <id>251636</id>
      <parentid>251467</parentid>
      <timestamp>2026-05-29T20:04:39Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>JyotiPN</username>
        <id>1603</id>
      </contributor>
      <comment>/* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251636</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3960" sha1="7onehljj9olzdoi2kimvibcu3z3whqw" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;4&quot; user=&quot;JyotiPN&quot; /&gt;{{rh|||নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য✦ ৫৫}}&lt;/noinclude&gt;কাঠৰ আছিল। উল্লেখযোগ্য যে বিদ্যালয়খনত বাৰ্মা আৰু ভাৰতীয়—এই দুয়োটা ভাষাতেই শিক্ষা প্ৰদান কৰা হয়। বিদ্যালয়খনৰ ওচৰত ‘Jeilei Pongham’ নামৰ এটা কাঠেৰে নিৰ্মিত সুন্দৰ দুমহলীয়া Home Stay আছে। বিদ্যালয়খনৰ পৰা ঘূৰি অহাৰ অলপ পিছতেই কাঠ-বাঁহ আৰু খেৰেৰে নিৰ্মিত ডাঙৰ ঘৰ দেখিবলৈ পালো। ঘৰটোৰ আগফালে এডাল ডাঙৰ গছ কাটি ধোন্দা কৰি থোৱা আছিল। কৃষিকাৰ্য্যত ব্যৱহৃত সজুঁলিবোৰৰ উপৰি মিচিংসকলে ব্যৱহাৰ কৰা একে আকৃতিৰ উৰাল এটাও দেখিবলৈ পালো। মানুহজনে ভিতৰলৈ আমাক মাতি নিলে আৰু ঘৰটোৰ ভিতৰত থকা কাঠেৰে নিৰ্মিত নৰ-নাৰী, চৰাই, জীৱ-জন্তু আদিৰ ভাস্কৰ্য্যবোৰ দেখাবলৈ ধৰিলে। ইয়াৰ উপৰি ভিতৰত থকা কাঠডালত (নগাসকলে
Drum হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰে) বিভিন্ন ধৰণৰ ছেও দি বজাবলৈ ধৰিলে। কেইটামান ছেও আমাৰ অসমীয়া মানুহে নাচনী নচুৱাওঁতে ব্যৱহাৰ কৰা ঢোলৰ চেওৰ লগত একেই। মাধুৰ্য্য আৰু ম‍ই লঙৱাৰ পৰা ওলাই আহি পোনছাটেই য়াৰিৰ Eastern Tea Hotel ত চাহ খাবলৈ সোমাই পৰিলো। সেই সময়ত বৰষুণ দিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল আৰু য়াৰিয়ে হোটেলত চাহ প্ৰস্তুত কৰি থকা সময়ত ডবা-পিটা বৰষুণ দিবলৈ ধৰিলে। য়াৰিয়ে আমাৰ বাবে মেগি, আমলেট আৰু লাল চাহ প্ৰস্তুত কৰিলে। আমি চাহ খোৱাৰ সময়তে য়াৰিক কিছুমান কথা সুধিবলৈ ধৰিলো। য়াৰিয়ে তেতিয়া ক’লে যে হোটেলটোত য়াৰিৰ লগত তাইৰ মাহীয়েকৰ ছোৱালী এজনী থাকে। ম‍ই আচৰিত হৈ “আৰু কোনো নাথাকে নেকি?”—বুলি সোধাত তাই
“নাথাকে” বুলিয়েই ক’লে। আচৰিত কথা যে য়াৰিহঁত যিডোখৰ ঠাইত হোটেল দি থাকে সেই ঠাইডোখৰৰ পৰা ১৫-২০ কিলোমিটাৰলৈকে কোনো মানুহৰ বসতি নাই। ‘অকলে থাকিবলৈ ভয় নালাগে নেকি’ বুলি সোধাত তাই হাঁহি হাঁহি “তুমি থাকি যোৱা”—বুলিহে ক’লে। য়াৰিৰ পৰা বিদায় লৈ আমি মনৰ ফালে উভতি আহিলো। উভতি আহোঁতে Hellsa Tourist Village ত সোমালো। Hellsa&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>7onehljj9olzdoi2kimvibcu3z3whqw</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf/৫৮</title>
    <ns>104</ns>
    <id>91938</id>
    <revision>
      <id>251629</id>
      <parentid>251469</parentid>
      <timestamp>2026-05-29T19:28:02Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>JyotiPN</username>
        <id>1603</id>
      </contributor>
      <comment>/* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251629</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3898" sha1="cnbs80e5bnwc2i27sj0umrj63ame9z3" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;4&quot; user=&quot;JyotiPN&quot; /&gt;{{rh|৫৬ ✦নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য||}}&lt;/noinclude&gt;এখন মডেল ভিলেজ —য’ত বাঁহ-কাঠেৰে নিৰ্মিত টুৰিষ্ট কটেজবোৰ শাৰী শাৰীকৈ সাজি থোৱা আছে। Hellsa মানে হ’ল Eat Healthy. সেইদিনা হেল্চা টুৰিষ্ট কটেজৰ চকিদাৰজনক নাপাই মনলৈ বুলি গতি কৰিলো আৰু মন নগৰৰ মাজমজিয়াত থকা অসমীয়া নামঘৰত সোমাই পৰিলো।

'''মন নগৰৰ অসমীয়া নামঘৰটো :'''

{{gap}}নাগালেণ্ডৰ মন জিলা সদৰৰ মাজমজিয়াত অসমীয়া নামঘৰ থকা কথাটো বহুতে হয়তো আচহুৱা যেন অনুভৱ কৰিব। কাৰণ নাগাসকলৰ শতকৰা নব্বৈ ভাগতকৈ অধিক লোক খৃষ্টান ধৰ্মাৱলম্বী লোক। মূৰ চিকাৰ কৰাত সবাতোকৈ পাকৈত কন্যাক নাগাসকলৰ মূল বাসভূমিত অসমীয়া নামঘৰ প্ৰতিষ্ঠা হ’ল কেনেকৈ? মহাপুৰুষ শংকৰদেৱে নৰোত্তম নামৰ নাগা এজনক দীক্ষা দিয়াৰ বিষয়ে বিভিন্ন গ্ৰন্থত উল্লেখ পোৱা যায়। কিন্তু মন নগৰৰ মাজমজিয়াত থকা অসমীয়া নামঘৰটো মহাপুৰুষ শংকৰদেৱে প্ৰতিষ্ঠা কৰা নাছিল। মাধুৰ্য্য আৰু ম‍ই যিহেতু দুই চেপ্টেম্বৰৰ দিনা নামঘৰৰ অতিথিশালাত আছিলো সেয়ে নামঘৰটোৰ তত্ত্বাৱধানত থকা প্ৰভাত গগৈ ডাঙৰীয়াৰ পৰা নামঘৰটোৰ ইতিহাস জানিব পাৰিছিলো। সন্ধ্যা প্ৰভাত গগৈ ডাঙৰীয়াৰ লগত হোৱা কথোপকথনত তেখেতে কৈছিল—“মোৰ আচল ঘৰ শিৱসাগৰ জিলাৰ কালুগাঁৱত। দেউতা পি. ডব্লিউ, ডি.ত চাকৰি কৰিছিল বাবে ১৯৭৪ চনৰ পৰাই ম‍ই মন নগৰতে আছো। এই নামঘৰটো প্ৰতিষ্ঠা হৈছিল ১৯৭৯ চনত। সেইসময়ত মনত এশজনমান অসমীয়া মানুহে বিভিন্ন বিভাগত চাকৰি কৰি আছিল। বিশেষকৈ গড়কাপ্তানী বিভাগ, স্কুলৰ শিক্ষক, খণ্ড উন্নয়ন বিষয়া, স্বাস্থ্য বিভাগ, আৰক্ষী বিভাগ আৰু দুই এজন ঠিকাদাৰো আছিল। সকলোৱে ঠিৰাং কৰি মন নগৰতে ১০০ x ৬০ ফুট এডোখৰ মাটি নামঘৰৰ বাবে অনুমোদিত কৰাই লৈ নামঘৰতো প্ৰতিষ্ঠা কৰোৱা হ’ল। দূৰণিৰ মানুহে আহি থাকিব পৰাকৈ ‘গেষ্ট হাউচ’ৰ দৰে দুখনমান শোৱা বিচনাও ঠিক&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>cnbs80e5bnwc2i27sj0umrj63ame9z3</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf/৫৯</title>
    <ns>104</ns>
    <id>91939</id>
    <revision>
      <id>251630</id>
      <parentid>251470</parentid>
      <timestamp>2026-05-29T19:30:32Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>JyotiPN</username>
        <id>1603</id>
      </contributor>
      <comment>/* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251630</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4081" sha1="t6yn7e0z91ycrp0mw998m6dooxg8738" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;4&quot; user=&quot;JyotiPN&quot; /&gt;{{rh|||নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য✦৫৭}}&lt;/noinclude&gt;কৰোৱা হ’ল। সেয়ে অসমৰ মানুহ মন, লঙৱা আদি ঠাই ফুৰিবলৈ গ’লে নামঘৰটোতেই থাকিব পাৰে।” প্ৰভাত গগৈ ডাঙৰীয়াই ১৯৯৫ চন মানৰ পৰা নামঘৰটোৰ তত্ত্বাৱধানত আছে। মাজে সময়ে দুই এক স্থানীয় লোকে গগৈ ডাঙৰীয়াক “ভৈয়ামৰ মানুহে নগৰৰ মাজমজিয়াত কেনেকৈ মাটি পালে”—বুলি
কথা শুনাই যায় বুলিও আমাক জনাইছিল। তেওঁ অৱসৰ লোৱাৰ পিছত নামঘৰৰ তত্ত্বাৱধানত কাক ৰাখিব পৰা যাব সেই বিষয়ে চিন্তা কৰি আছে। মনৰ আশে-পাশে হেনো পোন্ধৰজনমান অসমীয়া মানুহ আছে। তাৰে চাৰিজনে নাগা ছোৱালী বিয়া পাতিছে। লাকুৱাৰ শ্যাম উপাধিধাৰী এজন বৌদ্ধ ধৰ্মাৱলম্বীৰ লোকে নগা ছোৱালী বিয়া পাতি খৃষ্টান ধৰ্মলৈ ধৰ্মান্তৰিত হৈছে। সেয়ে নামঘৰটো ভালদৰে পৰিচালনা কৰিব পাৰিবনে নাই সেই বিষয়ে গগৈ ডাঙৰীয়াই গুণাগঁথা কৰি আছে। আমি কথা-বতৰা পাতি থকাৰ সময়তেই বন্দুকৰ গুলীৰ শব্দ শুনিবলৈ পালো। মাজে মাজে বন্দুকৰ গুলী ফুটাৰ শব্দ শুনি গগৈ ডাঙৰীয়াই ক’লে যে নিশ্চয় কোনোবা লোকৰ মৃত্যু হৈছে। কন্যাক নাগাসকলে মানুহৰ মৃত্যু হ’লে আত্মাটোক খেদিবৰ বাবে হেনো গুলী ফুটাই। কিন্তু সন্তানৰ জন্ম হ’লে নাইবা বিয়া-বাৰু হ’লে নুফুটাই। কোনোবা আত্মীয় যদি কোহিমা, দিল্লী আদি আঁতৰৰ ঠাইত থাকিলে শৱদেহটো সৎকাৰ নকৰি দুৰণিৰ লোকসকল অহালৈকে বাট চাই থাকে। সেই সময়ত মৃতদেহটো সকলোৱে ৰখি থকাৰ লগতে মাজে মাজে বন্দুকৰ গুলী ফুটুৱা হয় আৰু মাছ-মাংস আদি আনি ভোজ-ভাতৰ আয়োজন চলে। গগৈ ডাঙৰীয়াৰ লগত কথা পাতি থকাৰ সময়তে গগৈ ডাঙৰীয়াৰ শ্ৰীমতীয়ে আমাক ৰাতিৰ সাঁজটো নিৰামিষ আহাৰেৰে সুন্দৰকৈ আপ্যায়ন কৰিলে। সেইদিনা নামঘৰৰ অতিথিশালাত ম‍ই আৰু মাধুৰ্য্যই দীঘল দি পৰিলো।

{{gap}}তিনি চেপ্টেম্বৰৰ ৰাতিপুৱাই গগৈ ডাঙৰীয়াক আমি থকা-খোৱাৰ বাবদ ছশ টকা দি উভতনি যাত্ৰা আৰম্ভ কৰিলো। নগালেণ্ড চৰকাৰে প্ৰস্তুত কৰা টুৰিষ্ট&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>t6yn7e0z91ycrp0mw998m6dooxg8738</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf/৬০</title>
    <ns>104</ns>
    <id>91940</id>
    <revision>
      <id>251631</id>
      <parentid>251472</parentid>
      <timestamp>2026-05-29T19:35:35Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>JyotiPN</username>
        <id>1603</id>
      </contributor>
      <comment>/* বৈধকৰণ হৈছে */</comment>
      <origin>251631</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3736" sha1="0yk25i8rc6fnzsd03gsdqlpnrtp08lq" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;4&quot; user=&quot;JyotiPN&quot; /&gt;{{rh|৫৮ ✦নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য||}}&lt;/noinclude&gt;মেপখনত CHUI VILLAGE আৰু SHANYU VILLAGE নামৰ দুখন Tourist গাঁৱৰ কথা জানিব পাৰি ‘চুই গাঁৱ’লৈ বুলি যাত্ৰা কৰিলো। মন নগৰৰ পৰা চাৰে ছয় কিলোমিটাৰ দূৰত্বত থকা ‘চি’ গাঁৱত এটা সুন্দৰ মুৰং ঘৰ দেখা পালো। নাগাসকলৰ গাঁওবোৰত ডাঙৰ কাঠ এডাল কাটি ধোন্দা কৰি থোৱাৰ দৰেই ‘চি’ গাঁৱৰ মূৰত ঘৰটোতো এডাল ডাঙৰ গছ কাটি ধোন্দা কৰি থোৱা আছে। বিপদ হলে নাইবা অইন কিবা সম্ভেদ দিবৰ বাবে গাঁওবাসীয়ে কাঠডালত আহি সকলোৱে শুনি পোৱাকৈ বজোৱা হয়। মুৰং ঘৰটোত CHI CHINGGOI CHUNHOA MORUNG (PAAN) বুলি লিখা আছিল। মুৰং ঘৰটোৰ ভিতৰত দুই-এটা কাঠৰ ভাস্কৰ্য্য, নৰ-নাৰীৰ কাঠৰ মূৰ্ত্তি আদি খোদিত কৰা আছিল। ‘চি’ গাঁৱত আংখৰ ঘৰলৈ বুলি মই আৰু মাধুৰ্য্যই আগবাঢ়িলো। বান্‌জু নামৰ ল’ৰা এজনক লগ কৰি ‘চি’ গাঁৱৰ বিষয়ে কিছু কথা জানিব খোজাত তেওঁ প্ৰথমেই ‘চি’ গাঁৱৰ আংখৰ ঘৰলৈ লৈ গ’ল। ‘চি’ গাঁৱৰ আংখৰ ঘৰটোৰ ভিতৰ আৰু বাহিৰত লঙ্‌ৱা গাঁৱৰ দৰেই মেথোন, ম’হ, হৰিণা, ধনেশ পক্ষী আদি চিকাৰ কৰা মূৰবোৰ সুন্দৰকৈ সজাই থোৱা দেখিবলৈ পাইছিলো। তদুপৰি ঘৰৰ ভিতৰত, বাণকাঁহী, শৰাই, পিতলৰ ঘটি, লেঃনং-মাৰবাং, হাতী দাঁত আদিও দেখিবলৈ পাইছিলো। ইয়াৰ পিছতে ফিল্ডখনৰ কাষত এটা সংগ্ৰাহলয়লৈ তেওঁ আমাক লৈ গ’ল। সংগ্ৰহালয়টোৰ চাবি তেওঁৰ হাতত নথকা বাবে বাহিৰত খোদিত এটা শিলৰ মূৰ্ত্তি দেখুৱাই- “এইটো ‘চি’বস্তি লাগা আংখ আছে, এতিয়া মৰিছে” বুলি জনালে। অতি বিশালকায় আৱক্ষ শিলৰ মূৰ্ত্তিটোৰ আংখজনৰ কাণত দীঘল জাংফাই, ডিঙিত লাওখোলাৰ মালাৰে সুশোভিত আছিল। মূৰ্ত্তিটোৰ তলত His Majesty Wangkhao Chief Angkh The monarch of trasnsition Era Chi
Citizen 2006 বুলি লিখা আছিল। ৱান্জুৱে এইবাৰ আমাক আন এটা অদ্ভুত দৃশ্য দেখালে। সেয়া হৈছে ফিল্ডখনৰ কাষতে কিছুমান দীঘলীয়া শিলৰ টুকুৰা&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>0yk25i8rc6fnzsd03gsdqlpnrtp08lq</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf/৬১</title>
    <ns>104</ns>
    <id>91941</id>
    <revision>
      <id>251632</id>
      <parentid>251473</parentid>
      <timestamp>2026-05-29T19:39:06Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>JyotiPN</username>
        <id>1603</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251632</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3708" sha1="tcqo10pk9j7p8xa0giiafu31525n78a" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;4&quot; user=&quot;JyotiPN&quot; /&gt;{{rh|||নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য✦৫৯}}&lt;/noinclude&gt;পুতি থোৱা আছিল। কিছুমান শিলৰ উচ্চতা মানুহতকৈ বেছি। মাইল পোষ্টবোৰৰ আয়তনৰ এই শিলবোৰৰ তলত হেনো ‘চি’ বস্তিয়ে আগত চিকাৰ কৰা মানুহৰ মূৰবোৰ পুতি থৈছে। কিমান লাওখোলা আছে বুলি জানিব বিচৰাত তেওঁ ক’লে যে প্ৰতিটো শিলৰ বিপৰীতে একোটাকৈ লাওখোলা আছে আৰু সেই ঠাইত অতি কমেও পাঁচশ লাওখোলা আছে। ‘চি’ বস্তিত মুৰং ঘৰ, আংখৰ ঘৰ আদি চোৱাৰ
পিছতেই আমি পুনৰ মন নগৰলৈ বুলি উভতি আহি Shanyu অভিমুখে গতি কৰিলো।

'''Shanyu ত দুঘণ্টা :'''

{{gap}}মন সদৰৰ পৰা দহ কিলোমিটাৰমান মন-সোণাৰি পথেৰে উভতি আহোঁতে Lampongsheanghah নামৰ এখন সৰু বজাৰ পোৱা যায়। এই লংপংচিঙ্হাৰ পৰা প্ৰায় দহ কিলোমিটাৰমান যোৱাৰ পিছত চাংয়ু নামৰ গাঁওখন পোৱা যায়। ৰাস্তা অতি বেয়া আছিল যদিও আমাৰ ৰয়েল এনফিল্ডখনে বোকা ফালি-ছিৰি আগবাঢ়ি গৈ যাওঁতে ভোকত পেটে গুৰগুৰাবলৈ আৰম্ভ কৰিলে। প্ৰায় তিনি কিলোমিটাৰমান যোৱাৰ পিছত এখন সৰু দোকান দেখা পাই বিস্কুট আৰু মুড়ি কিনিলো। দোকানখনৰ মালিকে সেইসময়ত ইলাচিবোৰ ৰ’দত শুকুৱাই আছিল। সাধাৰণতে মই হোটেলত খোৱাতকৈ পাহাৰীয়া লোকসকলে ঘৰতে ৰন্ধা খাদ্যৰ জুতি ল’বলৈ যত্ন কৰো। পোনপ্ৰথমে মই খোৱা-বোৱাৰ ব্যৱস্থাৰ বাবদ যি মূল্য বিচাৰে তাকেই দিম বুলি কোৱাত দোকানৰ মালিকজনে “ঘৰত আজি পত্নী নাই গীৰ্জালৈ গৈছে” বুলি জনালে। আমাৰ অৱস্থালৈ লক্ষ্য কৰি তেওঁ ওচৰৰে এজনী ছোৱালী মাতি আনি মেগি আৰু বইল ডিমেৰে আমাক আপ্যায়ন কৰিলে। মই জোৰ কৰি পইচা দিব বিচৰাত তেওঁ কিন্তু “মোক পইচা দিলে বেয়া পাম”— বুলি ক’লে। মাধুৰ্য্য আৰু মই‘মেগি’আৰু ‘বইল ডিম’কে খাই ব্ৰেকফাষ্ট আৰু লান্স একাকাৰ কৰি চাংয়ুলৈ বুলি পুনৰ যাত্ৰা কৰিলো। চাংয়ু গাঁওখন প্ৰধানকৈ তাত&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>tcqo10pk9j7p8xa0giiafu31525n78a</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf/৬২</title>
    <ns>104</ns>
    <id>91942</id>
    <revision>
      <id>251477</id>
      <parentid>251475</parentid>
      <timestamp>2026-05-29T14:09:41Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>JyotiPN</username>
        <id>1603</id>
      </contributor>
      <comment>/* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251477</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2906" sha1="90m653j2frrlv4v8yagb5aazq6h7djk" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;4&quot; user=&quot;JyotiPN&quot; /&gt;{{rh|৬০ ✦নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য||}}&lt;/noinclude&gt;থকা সংগ্ৰহালয়টোৰ বাবে বিখ্যাত। চাংয়ুত থকা Khaopa নামৰ আংখজনক লগ কৰি তেওঁৰ ঘৰতে ৰখা কাঠৰ সংগ্ৰহালয়টো চালো। এজোপা প্ৰকাণ্ড গছ ফালি তাৰে বিয়াগোম কাঠ এচটাত ভাস্কৰ্য্যবোৰ খোদিত কৰা আছিল। উল্লেখযোগ্য যে কাঠছটা দীঘলে কমেও ত্ৰিশ ফুট আৰু বহলে ওঠৰ ফুটমান হ’ব। ওঠৰ ফুট বহল কাঠছটাৰ গছডাল কিমান ডাঙৰ গছ হ’ব লাগিব, ভাবিলে আচৰিত লাগে।কাঠছটাত থকা ভাস্কৰ্য্যবোৰৰ ভিতৰত দুজন পুৰুষে ঠিয় হৈ এজনে মেথোনৰ শিং আৰু আনজনে দা এখন লৈ মানুহৰ মূৰ চিকাৰ কৰাৰ দৃশ্য, নৰ-নাৰীৰ দৃশ্য, জীৱ-জন্তুৰ দৃশ্য আদিও খোদিত আছিল। সংগ্ৰহালয়টোৰ ভিতৰত ম’হৰ শিঙৰ সৈতে থকা মূৰ, মেথোনৰ মূৰ, চাৰিখনমান নগা দা, ডাঙৰ বন্দুক, হৰিণা পহুৰ শিং, চামৰাৰ জোতা আৰু আলমিৰা এটাৰ ভিতৰত কাঠেৰে নিৰ্মিত {{larger|Chief Angh of Shangen L.AME.JONGVANG}} বুলি লিখা আছিল। আলমিৰাটোৰ ওপৰত কাঠেৰে নাগালেণ্ডৰ এখন মেপ মসৃণভাৱে কাটি নিৰ্মাণ কৰি থোৱা দেখা পাইছিলো। মেপখনৰ লগতে তলত {{larger|Ancestrah NAGA DOMAIN COURTESEY: 18th General Conference, Naga Students Federation Tungjoy : 7-11 May, 1999}} বুলি লেখা আছিল। উল্লেখযোগ্য যে সংগ্ৰহালয়টো {{larger|1997 North East Zone Cultural Centre, Dimapur, 1997}} ত নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। সংগ্ৰহালয়টোত লিখা আছিল—
{{center|&lt;poem&gt;{{larger|HERITAGE MUSEUM INAUGURATED BY
SHRI P. SHARMA
HE THE GOVERNOR OF NAGALAND AND CHAIRMAN
NORTH EAST ZONE CULTURAL CENTRE, DIMAPUR
ON 25th APRIL, 1997}}
&lt;/poem&gt;}}

{{gap}}সংগ্ৰহালয়টো চোৱাৰ পিছতেই আংখ খাওপাই আমাৰ পৰা পইচা&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>90m653j2frrlv4v8yagb5aazq6h7djk</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf/৯১</title>
    <ns>104</ns>
    <id>91957</id>
    <revision>
      <id>251481</id>
      <parentid>251402</parentid>
      <timestamp>2026-05-29T14:37:24Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>JyotiPN</username>
        <id>1603</id>
      </contributor>
      <origin>251481</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3160" sha1="jznldtyyi3fee5we77vj9pdk854uv5h" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;JyotiPN&quot; /&gt;{{rh|||নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য✦ ৮৯}}&lt;/noinclude&gt;
তলত সেই বিষয়ে চমুকৈ আলোচনা কৰিবলৈ যত্ন কৰা হ’ল—

{{playscript|gap=4|(১)| আংগামী (Angami) : আংগামীসকলৰ মূল বসতি প্ৰধান জিলা হৈছে কোহিমা। তেওঁলোকৰ মূল উৎসৱ হৈছে চেক্ৰেন্‌য়ি (Sekrenyi)। চেক্ৰেন্‌য়ি সাধাৰণতে আংগামী কেজেই (Kezei) মাহৰ ২৫ তাৰিখে অনুষ্ঠিত কৰা হয়। সেয়ে ইংৰাজী ফেব্ৰুৱাৰী মাহৰ ২৫-২৭ তাৰিখৰ ভিতৰত উক্ত দিনটো ধৰি ল’ব পাৰি। উৎসৱটোত ভোজমেলৰ লগতে গীতৰ আয়োজন কৰা হয়। বিশেষকৈ ডেকা-গাভৰুসকলে পৰম্পৰাগত কিছুমান গীত দিনজুৰি পৰিৱেশন কৰা দেখা যায়।}}


{{playscript|gap=4|(২)| ৰেংমা (Rengma) : ৰেংমাসকল মূলতঃ কোহিমা জিলাৰ বাসিন্দা। তেওঁলোকৰ মূল উৎসৱ হৈছে ঙাদা (Ngada)  প্ৰতিবছৰে ২৭ নৱেম্বৰত এই উৎসৱ পালন কৰা হয়। ৰেংমাসকলে খেতি চপোৱাৰ আঠদিনৰ পিছতেই এই উৎসৱ পালন কৰে। এই উৎসৱৰ মূল তাৎপৰ্য্য হৈছে বছৰটোক ধন্যবাদ জনাই আনন্দ কৰা। ঙাদাক সাধাৰণতে কৃষিবৰ্ষৰ শেষ সময় বুলি ধৰা হয়। কাৰণ কৃষিকাৰ্য্য শেষ কৰাৰ পিছত গাঁৱৰ মূল পুৰোহিতে (Phensengu) উৎসৱটো আৰম্ভ কৰিবলৈ ৰাজহুৱাভাৱে ঘোষণা কৰে। তেতিয়া গাঁৱৰ লোকসকলে উৎসৱটো উদ্‌যাপনৰ বাবে প্ৰস্তুতি চলায়।}}


{{playscript|gap=4|(৩)| জেলিয়াং (Zeliang) : জেলিয়াং সকলৰ মূল বসতিপ্ৰধান জিলা হৈছে পেৰেন। তেওঁলোকৰ মূল উৎসৱ হৈছে হেগা (Hega)। প্ৰতি বছৰে ফেব্ৰুৱাৰী মাহৰ ১০-১৫ তাৰিখৰ ভিতৰত Hega উৎসৱ পালন কৰা হয়। জেলিয়াং সাধাৰণতে তিনিটা জনজাতিৰ সমষ্টি জেমেই (Zemei), লিয়াংমেই (Liangmei) আৰু ৰংমেই (Rongmei)। তিনিটা জনগোষ্ঠীৰে}}&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>jznldtyyi3fee5we77vj9pdk854uv5h</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf/৯৮</title>
    <ns>104</ns>
    <id>91958</id>
    <revision>
      <id>251496</id>
      <parentid>251386</parentid>
      <timestamp>2026-05-29T16:15:43Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>JyotiPN</username>
        <id>1603</id>
      </contributor>
      <comment>/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */</comment>
      <origin>251496</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3180" sha1="jydw88q1rckwrwp5b0tob8e3gdsv4le" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;JyotiPN&quot; /&gt;{{rh| নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য||নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য}}&lt;/noinclude&gt;{{playscript|gap=4||পালন কৰা হয়। ট’খু ইমং উৎসৱত সমগ্ৰ গাওঁখনৰ সকলোকে অংশগ্ৰহণ কৰা দেখা যায়। সেইদিনা প্ৰতিঘৰ মানুহে সুস্বাদু খাদ্য আৰু পানীয় প্ৰস্তুত কৰি ইঘৰে-সিঘৰক আমন্ত্ৰণ জনোৱাটো নিয়ম। এই উৎসৱৰ প্ৰধান বৈশিষ্ট্য হৈছে পৰম্পৰাগত গীত-নৃত্যত অংশগ্ৰহণ কৰাৰ লগতে ভোজভাত খাই আনন্দ কৰা।}}


{{playscript|gap=4|(১৬)| চুমি (Sumi): চুমিসকল প্ৰধানকৈ জুনহেৱটু জিলাৰ বাসিন্দা। তেওঁলোকৰ মূল উৎসৱ হৈছে টুলুনী (Tuluni)। প্ৰতিবছৰে জুলাই মাহৰ আঠ তাৰিখে এই টুলুনী উৎসৱ পালন কৰা হয়। টুলুনী প্ৰধানকৈ ভোগালী উৎসৱ। উৎসৱটোত প্ৰচুৰ পৰিমাণে চাউলৰ পৰা প্ৰস্তুত কৰা পানীয় আৰু সুস্বাদু খাদ্য গ্ৰহণ কৰা হয়। সেই সময়চোৱাত সাধাৰণতে ফলমূলকে আদি কৰি খাদ্য সামগ্ৰীয়ে নদন-বদন হৈ থকা বাবে এই উৎসৱক আন্নি (Anni) বুলিও কোৱা হয়। টুলুনী উৎসৱৰ আন এক বৈশিষ্ট্য হৈছে যে সম্প্ৰীতিৰ বান্ধোন সবল কৰিবৰ বাবে উপহাৰৰ বিনিময় কৰা হয়। তদুপৰি বিবাহৰ বাবে ঠিক হৈ থকা দম্পত্তী (betrothed couples) সকলেও তেওঁলোকৰ পৰিয়ালৰ সৈতে মহা আনন্দেৰে ভোজমেলৰ আয়োজন কৰে।}}

{{gap|4em}}‘কিছামা নাগা হেৰিটেজ ভিলেজ’ৰ আন এটা কোণত State Legal Services Authority Nagaland এ Legal Awareness Programme, Legal Services Access to Justice for all Information Booklet, Highlights of the Right to Information Act, 2005, Your Fundamental Rights (by Dr. E. R. Lotha) আদি অনেক পুস্তিকা তথা ক্ষুদ্ৰ অৱয়বৰ গ্ৰন্থ হৰ্ণবিল ফেষ্টিভেললৈ যোৱা সকলো লোকক বিনামূল্যে বিলাই দিছিল। হেৰিটেজ ভিলেজৰ লগতে দ্বিতীয়&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>jydw88q1rckwrwp5b0tob8e3gdsv4le</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf/৯৯</title>
    <ns>104</ns>
    <id>91959</id>
    <revision>
      <id>251487</id>
      <parentid>251387</parentid>
      <timestamp>2026-05-29T15:36:46Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>JyotiPN</username>
        <id>1603</id>
      </contributor>
      <comment>/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */</comment>
      <origin>251487</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3720" sha1="qayu7vd3dpwxbazeto6n9xaihe26d1g" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;JyotiPN&quot; /&gt;{{rh|||নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য✦ ৯৭}}&lt;/noinclude&gt;বিশ্বযুদ্ধৰ এটা সংগ্ৰহালয় দেখিবলৈ পোৱা যায়। আগেয়ে মই কমেও চাৰি-পাঁচবাৰ কিছামা হেৰিটেজ ভিলেজত সোমাইছিলো কিন্তু সংগ্ৰহালয়টো কোনো দিনে খোলা দেখা পোৱা নাছিলো। সংগ্ৰহালয়টোত দ্বিতীয় যুদ্ধত ব্যৱহাৰ হোৱা বন্দুক-বাৰুদ, জাপানী-মৰ্টাৰ, বোমা আদিকে আৰম্ভ কৰি সৈনিক সকলৰ সাজ পোছাকো সুন্দৰ ভাৱে সংৰক্ষিত হৈ থকা দেখা পাইছিলো। দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত সুভাষ চন্দ্ৰ বসুৰ নেতৃত্বত গঠন হোৱা ইণ্ডিয়ান নেশ্বন্যেল আৰ্মিৰ (I.N.A.) কাৰ্যকলাপবোৰ ফটো সম্বলিত ৰূপত সুন্দৰকৈ সংৰক্ষণ কৰা আছিল। কোহিমাৰ গ্ৰীয়াৰ্ছন পাহাৰৰ ওপৰত জাপানী লি টেংকে কেনেকৈ আক্ৰমণ কৰি ধ্বংস কৰিছিল, নাগাসকলৰ সহযোগত বৃটিছসকলে কেনেকৈ কোহিমা যুদ্ধত জয়লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল ইত্যাদি ঘটনাবোৰৰ বিৱৰণো সংগ্ৰহালয়টোৰ ভিতৰত দেখিবলৈ পোৱা যায়। ১৯৪৪ চনৰ ৪ এপ্ৰিলৰ পৰা ৫ জুনলৈকে হোৱা কোহিমা যুদ্ধৰ পুংখানুপুংখ বিৱৰণো সংগ্ৰহালয়টোত পোৱা যায়। উদাহৰণস্বৰূপে ১৯৪৪ চনৰ এপ্ৰিল মাহৰ ৪, ৫, ৬, ৯, ১১, ১৬, ১৭, ১৯, ২০, ২২, ২৩, ২৫, ২৭ তাৰিখে হোৱা অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ যুদ্ধৰ বৰ্ণনা, মে’ মাহৰ ২১ তাৰিখে হোৱা ভয়ংকৰ ঘটনা আৰু একে বছৰৰে জুন মাহৰ ১, ৩, ৬, ৭, ১০, ১৫, ১৭, ২০, ২২ তাৰিখে হোৱা যুদ্ধৰ পুংখানুপুংখ বিৱৰণ সংগ্ৰহালয়টোত সংৰক্ষণ কৰা আছে।

{{gap}}হৰ্ণবিল ফেষ্টিভেলৰ লগত সংগতি ৰাখি কিছামা হেৰিটেজ ভিলেজৰ আন এটা মঞ্চত 9th International Hornbill Naga Wrestling Championship, 2015 আয়োজন কৰা দেখিবলৈ পাইছিলো। এই Hornbill Naga Wrestling Championship ৰ পৃষ্ঠপোষক আছিল Tourism Department (Government of Nagaland)। উল্লেখযোগ্য যে উক্ত মল্লযুদ্ধ প্ৰতিযোগিতাত অনেক বিদেশী পৰ্যটকেও অংশগ্ৰহণ কৰিছিল। মল্লযুদ্ধৰ বাবে ধাৰ্য কৰা পুৰস্কাৰসমূহ আছিল&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>qayu7vd3dpwxbazeto6n9xaihe26d1g</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf/১০০</title>
    <ns>104</ns>
    <id>91960</id>
    <revision>
      <id>251488</id>
      <parentid>251388</parentid>
      <timestamp>2026-05-29T16:03:31Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>JyotiPN</username>
        <id>1603</id>
      </contributor>
      <comment>/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */</comment>
      <origin>251488</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2076" sha1="h4bx5qvgf2zm22ala52qrwnyxl9q76q" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;JyotiPN&quot; /&gt;{{rh|৯৮✦ নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য||নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য}}&lt;/noinclude&gt;
এনেধৰণৰ -
&lt;poem&gt;::প্ৰথম পুৰস্কাৰ - ৬০,০০০/-
::দ্বিতীয় পুৰস্কাৰ - ৪০,০০০/-
::তৃতীয় পুৰস্কাৰ - ৩০,০০০/-
::চতুৰ্থ পুৰস্কাৰ - ২০,০০০/-
::কোৱাৰ্টাৰ ফাইনেলত প্ৰৱেশ কৰা প্ৰত্যেকৰে ৫,০০০ টকা।&lt;/poem&gt;

{{gap}}বেম্ব পেভেলিয়নৰ এটা অংশত Department of Art and Culture, Govt. of Nagaland এ গুৰুত্বপূৰ্ণ Public Records আৰু Private Records অতি সুন্দৰভাৱে ৰখা দেখা পাইছিলো। উদাহৰণ স্বৰূপে Reports on the first General Election 1963, The Significance of Head Hunting in Assam-by J. H. Hutton, In the Surma Valley : Child of the Hills now in a Prison Cell (Rani) 18th Dec., 1937, Prosecution of Certain Nagas under Section 153 M.P.C. for trying to revive the Gaidilliu Jadunang Cult (Kacha Nagaunrest) 1936-37 Manipur Gazette 5th April, 1971, Naga Massacre Possible, Article Reprinted from The Times, 31st May, 1966, Council Question by M. Dewan, Abdur Rahim Chaudhuri regarding Gaidilliu, 1933, Thesis written by B. J. Anderson relating to the Baptist Churches in Assam/Nagaland 1936-1948, American Baptist Historical Society, American Baptist Archives Centre, 1871-1911 আদি গুৰুত্বপূৰ্ণ তথ্য ফাইলত সকলোৱে চাব পৰাকৈ ৰাখি থোৱা হৈছিল। ফাইলত থকা বিষয় সমূহ দুই এবাৰ চকু ফুৰাই হৰ্ণবিল ফেষ্টিভেলৰ পৰা বিদায় লৈ কোহিমা অভিমুখে উভতিবলৈ&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>h4bx5qvgf2zm22ala52qrwnyxl9q76q</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf/৯২</title>
    <ns>104</ns>
    <id>91967</id>
    <revision>
      <id>251480</id>
      <parentid>251410</parentid>
      <timestamp>2026-05-29T14:36:52Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>JyotiPN</username>
        <id>1603</id>
      </contributor>
      <origin>251480</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3350" sha1="g4dvnfh5kj0oa85ebxy4gd6o7bt84zu" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;JyotiPN&quot; /&gt;{{rh|৯০✦ নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য||}}&lt;/noinclude&gt;{{playscript|gap=4||প্ৰথম অক্ষৰকেইটা লগ লাগি জেলিয়াং বা জেলিয়াংগ্ৰুং হৈছে। হেগা হৈছে মাতৃপ্ৰধান উৎসৱ। জেলিয়াংসকলে সৰ্বশক্তিমানৰ ওচৰত এই উৎসৱটো উছৰ্গা কৰে। হেগা উৎসৱৰ সময়ত জেলিয়াংসকলে সৰ্বশক্তিমানৰ ওচৰত নিৰাপত্তা, পৰামৰ্শ বিচৰাৰ লগতে ধনৱন্ত, ভাগ্যৱান আৰু সাহসী হ’বৰ বাবে প্ৰাৰ্থনা কৰে। তদুপৰি এই উৎসৱৰ সময়ছোৱা যুৱ-দম্পত্তীৰ বৈবাহিক বান্ধোনৰ উৎকৃষ্ট সময় হিচাপেও গণ্য কৰা হয়। হেগা উৎসৱত নানা ধৰণৰ অনুষ্ঠানৰ আয়োজন কৰা হয়।}}


{{playscript|gap=4|(৪)| কুকি (Kuki) : কুকিসকল প্ৰধানকৈ নাগালেণ্ডৰ দক্ষিণ দিশৰ পৰা প্ৰব্ৰজন হৈছিল। মণিপুৰত থকাৰ সময়ত তেওঁলোকক আইচেন (Aishen) বুলি জনা গৈছিল। কালক্ৰমত তেওঁলোক ভাৰত-ম্যানমাৰ সীমান্তৰ মেলুৰী মহকুমাত বসতি কৰি আছিল। প্ৰতিবছৰে ১৭ জানুৱাৰীত তেওঁলোকে মিম্‌কুট (Mimkut) উৎসৱ পালন কৰে। মিম্‌কুট প্ৰধানকৈ কৃষিভিত্তিক উৎসৱ আৰু তেওঁলোকে কুকী টলবল (Tolbol) মাহৰ ১৭ তাৰিখে পালন কৰে। উৎসৱটোত থিলহা (Thilha) নামৰ দৈত্য-দানৱক শান্ত কৰিবৰ বাবে গাঁৱৰ কবিৰাজে (Thempa) কুকুৰাৰ মাংস উৎসৰ্গা কৰে।}}


{{playscript|gap=4|(৫)| কছাৰী (Kachari) : কছাৰীসকল প্ৰধানকৈ ডিমাপুৰৰ বাসিন্দা। উল্লেখযোগ্য যে ত্ৰয়োদশ শতিকাত কছাৰীসকলে ডিমাপুৰত ৰাজধানী পাতিছিল। বৰ্তমান ডিমাপুৰ চহৰৰ গাতে লাগি থকা শিলৰ স্তম্ভ সমূহত কছাৰীসকলৰ ৰাজত্ব কৰাৰ ইতিহাস সম্পৰ্কে জানিব পৰা যায়। তেওঁলোকে বুছু (Bushu) বা বুছু জিবা (Bushu Jiba) উৎসৱ জানুৱাৰী মাহৰ শেষৰ সপ্তাহত পালন কৰে। সাধাৰণতে কৃষিকাৰ্য্য চপোৱাৰ উপৰি}}&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>g4dvnfh5kj0oa85ebxy4gd6o7bt84zu</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf/৯৩</title>
    <ns>104</ns>
    <id>91970</id>
    <revision>
      <id>251478</id>
      <parentid>251439</parentid>
      <timestamp>2026-05-29T14:34:32Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>JyotiPN</username>
        <id>1603</id>
      </contributor>
      <comment>/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251478</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3309" sha1="585z4aiy5fdrhoqhhak1w2szznq4cmu" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;JyotiPN&quot; /&gt;{{rh| নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য||নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য✦ }}&lt;/noinclude&gt;{{playscript|gap=4||সামৰি-সুতৰি ভঁৰালত ৰখাৰ পিছত এই উৎসৱটো পালন কৰা হয়। এটা নিৰ্ধাৰিত দিন ঠিক কৰা নহয় যদিও তেওঁলোকে এটা জোনাক ৰাতিত সম্পূৰ্ণকৈ বুছু উৎসৱ পালন কৰে।}}

{{playscript|gap=4|(৬)|ছাখেছাং (Chakhesang): ছাখেছাংসকল প্ৰধানকৈ ফেক জিলাৰ বাসিন্দা। তেওঁলোক প্ৰধানকৈ চুখেনয়ে (Tsukhenye) আৰু চুক্ৰিনয়ে (Sukrenye) উৎসৱ মে’ মাহৰ ৬ তাৰিখ আৰু জানুৱাৰী মাহৰ ১৫ তাৰিখে পালন কৰে। ছুখেনয়ে (Tsukhenye) উৎসৱ বসন্তৰ আগমনৰ লগে লগেই আৰম্ভ কৰা হয়। ক্ৰীড়া আৰু মনোৰঞ্জনমূলক কাৰ্য্যকলাপবোৰো খেতি চপোৱাৰ পিছতেই তেওঁলোকে আৰম্ভ কৰে। এই উৎসৱটো চাৰিদিন ধৰি পালন কৰা হয়। উৎসৱৰ লগত সম্পৰ্ক ৰাখি ৰাতিপুৱাৰ প্ৰথম ডাক দিয়া কুকুৰাটোকেই পুৰোহিতে উৎসৰ্গা কৰে। সেই সময়ত পুৰুষসকলে এটা নিৰ্দিষ্টভাৱে পৰিশোধন কৰা কুঁৱাত গা ধুবলৈ যায় (য’ত মহিলাসকলৰ প্ৰৱেশ নিষিদ্ধ)। গা-ধুই উঠাৰ পিছত তেওঁলোকে দীৰ্ঘজীৱি, শক্তিৱন্ত আৰু শস্য নদন-বদন হ’বৰ বাবে প্ৰাৰ্থনা কৰে। 

চুক্ৰিনয়ে (Sukrenye) উৎসৱক ছাখেচাংসকলে আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ উৎসৱ হিচাপে পালন কৰে। এই উৎসৱত ডেকা-গাভৰুসকলে বিভিন্ন ধৰ্মীয় সামাজিক অনুষ্ঠানৰ জৰিয়তে নিজকে পৱিত্ৰ কৰিবৰ বাবে পূজা সেৱা কৰে। ছুক্ৰিনয়ে (Sukrenye) এঘাৰ দিনলৈকে পালন কৰা হয়।}}

{{playscript|gap=4|(৭)|পচুৰি (Pochuri) : পচুৰিসকল মূলতঃ ফেক্ জিলাত বসবাস কৰে। তেওঁলোকৰ প্ৰধান উৎসৱ য়েমচে (Yemshe)। প্ৰতি বছৰে অক্টোবৰ মাহৰ ৫ তাৰিখে এই উৎসৱ পালন কৰে। কৃষিকাৰ্য্যৰ শুভাৰম্ভ কামনা}}&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>585z4aiy5fdrhoqhhak1w2szznq4cmu</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>251479</id>
      <parentid>251478</parentid>
      <timestamp>2026-05-29T14:35:01Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>JyotiPN</username>
        <id>1603</id>
      </contributor>
      <origin>251479</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3310" sha1="55hfbxi3e3qr8ekgmedsv6y7zqxzwee" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;JyotiPN&quot; /&gt;{{rh| নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য||নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য✦ }}&lt;/noinclude&gt;{{playscript|gap=4||সামৰি-সুতৰি ভঁৰালত ৰখাৰ পিছত এই উৎসৱটো পালন কৰা হয়। এটা নিৰ্ধাৰিত দিন ঠিক কৰা নহয় যদিও তেওঁলোকে এটা জোনাক ৰাতিত সম্পূৰ্ণকৈ বুছু উৎসৱ পালন কৰে।}}


{{playscript|gap=4|(৬)|ছাখেছাং (Chakhesang): ছাখেছাংসকল প্ৰধানকৈ ফেক জিলাৰ বাসিন্দা। তেওঁলোক প্ৰধানকৈ চুখেনয়ে (Tsukhenye) আৰু চুক্ৰিনয়ে (Sukrenye) উৎসৱ মে’ মাহৰ ৬ তাৰিখ আৰু জানুৱাৰী মাহৰ ১৫ তাৰিখে পালন কৰে। ছুখেনয়ে (Tsukhenye) উৎসৱ বসন্তৰ আগমনৰ লগে লগেই আৰম্ভ কৰা হয়। ক্ৰীড়া আৰু মনোৰঞ্জনমূলক কাৰ্য্যকলাপবোৰো খেতি চপোৱাৰ পিছতেই তেওঁলোকে আৰম্ভ কৰে। এই উৎসৱটো চাৰিদিন ধৰি পালন কৰা হয়। উৎসৱৰ লগত সম্পৰ্ক ৰাখি ৰাতিপুৱাৰ প্ৰথম ডাক দিয়া কুকুৰাটোকেই পুৰোহিতে উৎসৰ্গা কৰে। সেই সময়ত পুৰুষসকলে এটা নিৰ্দিষ্টভাৱে পৰিশোধন কৰা কুঁৱাত গা ধুবলৈ যায় (য’ত মহিলাসকলৰ প্ৰৱেশ নিষিদ্ধ)। গা-ধুই উঠাৰ পিছত তেওঁলোকে দীৰ্ঘজীৱি, শক্তিৱন্ত আৰু শস্য নদন-বদন হ’বৰ বাবে প্ৰাৰ্থনা কৰে। 

চুক্ৰিনয়ে (Sukrenye) উৎসৱক ছাখেচাংসকলে আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ উৎসৱ হিচাপে পালন কৰে। এই উৎসৱত ডেকা-গাভৰুসকলে বিভিন্ন ধৰ্মীয় সামাজিক অনুষ্ঠানৰ জৰিয়তে নিজকে পৱিত্ৰ কৰিবৰ বাবে পূজা সেৱা কৰে। ছুক্ৰিনয়ে (Sukrenye) এঘাৰ দিনলৈকে পালন কৰা হয়।}}

{{playscript|gap=4|(৭)|পচুৰি (Pochuri) : পচুৰিসকল মূলতঃ ফেক্ জিলাত বসবাস কৰে। তেওঁলোকৰ প্ৰধান উৎসৱ য়েমচে (Yemshe)। প্ৰতি বছৰে অক্টোবৰ মাহৰ ৫ তাৰিখে এই উৎসৱ পালন কৰে। কৃষিকাৰ্য্যৰ শুভাৰম্ভ কামনা}}&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>55hfbxi3e3qr8ekgmedsv6y7zqxzwee</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>251482</id>
      <parentid>251479</parentid>
      <timestamp>2026-05-29T14:39:20Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>JyotiPN</username>
        <id>1603</id>
      </contributor>
      <origin>251482</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3231" sha1="8orgm7g66ofkyywq1ftukp7a4bpw53u" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;JyotiPN&quot; /&gt;{{rh|||নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য✦ ৯১}}&lt;/noinclude&gt;{{playscript|gap=4||সামৰি-সুতৰি ভঁৰালত ৰখাৰ পিছত এই উৎসৱটো পালন কৰা হয়। এটা নিৰ্ধাৰিত দিন ঠিক কৰা নহয় যদিও তেওঁলোকে এটা জোনাক ৰাতিত সম্পূৰ্ণকৈ বুছু উৎসৱ পালন কৰে।}}


{{playscript|gap=4|(৬)|ছাখেছাং (Chakhesang): ছাখেছাংসকল প্ৰধানকৈ ফেক জিলাৰ বাসিন্দা। তেওঁলোক প্ৰধানকৈ চুখেনয়ে (Tsukhenye) আৰু চুক্ৰিনয়ে (Sukrenye) উৎসৱ মে’ মাহৰ ৬ তাৰিখ আৰু জানুৱাৰী মাহৰ ১৫ তাৰিখে পালন কৰে। ছুখেনয়ে (Tsukhenye) উৎসৱ বসন্তৰ আগমনৰ লগে লগেই আৰম্ভ কৰা হয়। ক্ৰীড়া আৰু মনোৰঞ্জনমূলক কাৰ্য্যকলাপবোৰো খেতি চপোৱাৰ পিছতেই তেওঁলোকে আৰম্ভ কৰে। এই উৎসৱটো চাৰিদিন ধৰি পালন কৰা হয়। উৎসৱৰ লগত সম্পৰ্ক ৰাখি ৰাতিপুৱাৰ প্ৰথম ডাক দিয়া কুকুৰাটোকেই পুৰোহিতে উৎসৰ্গা কৰে। সেই সময়ত পুৰুষসকলে এটা নিৰ্দিষ্টভাৱে পৰিশোধন কৰা কুঁৱাত গা ধুবলৈ যায় (য’ত মহিলাসকলৰ প্ৰৱেশ নিষিদ্ধ)। গা-ধুই উঠাৰ পিছত তেওঁলোকে দীৰ্ঘজীৱি, শক্তিৱন্ত আৰু শস্য নদন-বদন হ’বৰ বাবে প্ৰাৰ্থনা কৰে। 

চুক্ৰিনয়ে (Sukrenye) উৎসৱক ছাখেচাংসকলে আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ উৎসৱ হিচাপে পালন কৰে। এই উৎসৱত ডেকা-গাভৰুসকলে বিভিন্ন ধৰ্মীয় সামাজিক অনুষ্ঠানৰ জৰিয়তে নিজকে পৱিত্ৰ কৰিবৰ বাবে পূজা সেৱা কৰে। ছুক্ৰিনয়ে (Sukrenye) এঘাৰ দিনলৈকে পালন কৰা হয়।}}

{{playscript|gap=4|(৭)|পচুৰি (Pochuri) : পচুৰিসকল মূলতঃ ফেক্ জিলাত বসবাস কৰে। তেওঁলোকৰ প্ৰধান উৎসৱ য়েমচে (Yemshe)। প্ৰতি বছৰে অক্টোবৰ মাহৰ ৫ তাৰিখে এই উৎসৱ পালন কৰে। কৃষিকাৰ্য্যৰ শুভাৰম্ভ কামনা}}&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>8orgm7g66ofkyywq1ftukp7a4bpw53u</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf/৯৪</title>
    <ns>104</ns>
    <id>91971</id>
    <revision>
      <id>251483</id>
      <parentid>251440</parentid>
      <timestamp>2026-05-29T14:51:37Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>JyotiPN</username>
        <id>1603</id>
      </contributor>
      <comment>/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251483</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3242" sha1="ibejmlqo484g9jkp8xja7rwolwhuwbu" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;JyotiPN&quot; /&gt;{{rh|৯২✦ নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য||}}&lt;/noinclude&gt;{{playscript|gap=4||কৰি এই উৎসৱ পালন কৰা হয়। কৃষিকাৰ্য্যৰ যাতে কোনো বিঘিনি ঘটিব নোৱাৰে তাৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি তেওঁলোকে অতি আড়ম্বৰপূৰ্ণ ভাৱে উৎসৱটো পালন কৰে। পচুৰিসকলৰ পৰম্পৰাগত সুৰীয়া দিন ৰূপে পাঁচ অক্টোবৰটো পালন কৰা দেখা যায়।}}


{{playscript|gap=4| (৮) |চাং (Chang) : চাংসকল প্ৰধানকৈ টুৱেনচাং জিলাত বসবাস কৰা দেখা যায়। তেওঁলোকৰ প্ৰধান উৎসৱ হৈছে নান্যুলেম (Naknyulem)। চাংসকলে আও, লোথা, চেমা, য়িমচুংগ্ৰু, ফ’ম, চংতাম আৰু দক্ষিণ অঞ্চলৰ নগাসকলৰ লগত সাদৃশ্য আছে বুলি তেওঁলোকৰ পুৰণি কিংবদন্তীসমূহৰ পৰা বিশ্বাস কৰে। নাকন্যুলেম্‌ উৎসৱত প্ৰধানকৈ সম্প্ৰীতিৰ বান্ধোনস্বৰূপে মাংস, মদ আৰু অন্যান্য সু-স্বাদু খাদ্যৰ টোপোলা প্ৰচুৰ পৰিমাণে বন্ধুবৰ্গ আৰু সম্পৰ্কীয় লোকৰ লগত বিনিময় কৰে। এই উৎসৱ জুলাই মাহৰ ১৩ তাৰিখে পালন কৰে। উৎসৱৰ লগত সংগতি ৰাখি হাই জাম্প, লং জাম্প, ৰছী টনা খেল (tug of war) আদি আমোদজনক খেল খেলোৱা হয়। মহিলাসকলে কংখিম Konkhim নামৰ এবিধ লোকবাদ্যৰ প্ৰতিযোগিতাও আয়োজন কৰে।}}


{{playscript|gap=4|(৯)|আও (Ao) : আওসকল প্ৰধানকৈ মোককচাং জিলাৰ বাসিন্দা। তেওঁলোকৰ মূল লোক-উৎসৱ হৈছে ম’ৱাচু বা ম’ৱাচু মং (Moastu Mong)। প্ৰতিবছৰে মে’ মাহৰ এক তাৰিখৰ পৰা তিনি তাৰিখৰ ভিতৰত অতি উলহ-মালহেৰে ম’ৱাচুমং উদ্‌যাপন কৰা হয়। সাধাৰণতে পথাৰত শস্য সিঁচি শেষ হোৱাৰ পিছতেই এই উৎসৱ আৰম্ভ কৰে। পৰম্পৰাগত নীতি অনুসৰি তেওঁলোকৰ ঘৰতে চাউলৰ পৰা প্ৰস্তুত কৰা পানীয় উৎসৱটোত ব্যৱহাৰ কৰে।}}&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>ibejmlqo484g9jkp8xja7rwolwhuwbu</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf/৯৫</title>
    <ns>104</ns>
    <id>91972</id>
    <revision>
      <id>251484</id>
      <parentid>251441</parentid>
      <timestamp>2026-05-29T15:01:12Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>JyotiPN</username>
        <id>1603</id>
      </contributor>
      <comment>/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */</comment>
      <origin>251484</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3217" sha1="3kbt1bye4wl388xcd9kn5g89q140jgk" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;JyotiPN&quot; /&gt;{{rh|||নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য✦ ৯৩}}&lt;/noinclude&gt;উৎসৱটোত সকলোৱে মিলি অতি তেজস্বীতাৰে গীত গাই বাদ্য কৰে। সাধাৰণতে গাহৰি আৰু গৰুবোৰ পিছফালৰ ঠেঙত বান্ধি লৈ সেইদিনা উৎসৱৰ বাবে উছৰ্গা কৰা হয়। আও মহিলাসকলে অতি সুন্দৰ সাজ পোছাক পৰিধান কৰি পুৰুষসকলৰ অতীতৰ শৌৰ্য্য-বীৰ্য্যৰ ইতিহাস সুঁৱৰি গীত পৰিবেশন কৰে। গাঁৱৰ বয়োজ্যেষ্ঠসকলে নিজৰ গাঁওখনৰ প্ৰশস্তিসূচক কিছুমান গীতেৰে সেইদিনা নৱ প্ৰজন্মক অনুপ্ৰেৰণা যোগায়। বিশেষকৈ মূৰ চিকাৰ প্ৰথা (Head Hunting) ৰ লগত পৰিচিত দিনৰ পৰা গাওঁখনক শত্ৰুৰ পৰা ৰক্ষা কৰা আদি অতীতৰ ৰীতি-নীতিৰে সংপৃক্ত এক গৌৰৱময় ইতিহাস সুঁৱৰি উৎসৱটো উপভোগ কৰা দেখা যায়।}}


(১০) কন্যাক (Konyak) : কন্যাকসকল মূলতঃ মন জিলাৰ বাসিন্দা। তেওঁলোকৰ মূল উৎসৱটোৰ নাম হৈছে আওলিয়াং (Aoleang) প্ৰতিবছৰৰ ১৩ এপ্ৰিল তাৰিখে আওলিয়াং উৎসৱ অতি জাক-জমকতাৰে তেওঁলোকে পালন কৰে। কন্যাকসকলে নিজকে বাইবেলৰ ন’ৱাহ (Noah) ৰ বংশধৰ বুলি বিশ্বাস কৰে আৰু সেয়ে তেওঁলোকৰ নামবোৰো মছা (Mosa) কাইছা (Kaisa) আৰণ (Aron) আদি ৰখা দেখা যায়। কিম্বদন্তী অনুসৰি তেওঁলোক আলেমকাফান (Alemkaphan) নামৰ এখন গেটেদি (Gate) পাৰ হৈ আহিছে যাক তেওঁলোক Gate of the Sun বুলি বিশ্বাস কৰে। গাঁৱৰ মুখীয়ালজনে এতিয়াও Wang (Angh) নামৰ শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰে যাৰ অৰ্থ হৈছে সকলো আৰম্ভৰ মূল (The begining of everything)। আওলিয়াং (Aoleang) বা আওলিয়াং মন্যু (Aoleang Monyu) এটা অতি প্ৰাচীন বসন্ত উৎসৱ যাক কন্যাকসকলে তেওঁলোকৰ আওলিয়াং লি (Aoleang lee) মাহৰ প্ৰথমটো সপ্তাহত উদ্‌যাপন কৰি আহিছে।&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>3kbt1bye4wl388xcd9kn5g89q140jgk</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>251485</id>
      <parentid>251484</parentid>
      <timestamp>2026-05-29T15:07:52Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>JyotiPN</username>
        <id>1603</id>
      </contributor>
      <origin>251485</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3259" sha1="2aimg7uumgbg3z1pqwbhgt3cah8rsjn" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;JyotiPN&quot; /&gt;{{rh|||নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য✦ ৯৩}}&lt;/noinclude&gt;{{playscript|gap=4||উৎসৱটোত সকলোৱে মিলি অতি তেজস্বীতাৰে গীত গাই বাদ্য কৰে। সাধাৰণতে গাহৰি আৰু গৰুবোৰ পিছফালৰ ঠেঙত বান্ধি লৈ সেইদিনা উৎসৱৰ বাবে উছৰ্গা কৰা হয়। আও মহিলাসকলে অতি সুন্দৰ সাজ পোছাক পৰিধান কৰি পুৰুষসকলৰ অতীতৰ শৌৰ্য্য-বীৰ্য্যৰ ইতিহাস সুঁৱৰি গীত পৰিবেশন কৰে। গাঁৱৰ বয়োজ্যেষ্ঠসকলে নিজৰ গাঁওখনৰ প্ৰশস্তিসূচক কিছুমান গীতেৰে সেইদিনা নৱ প্ৰজন্মক অনুপ্ৰেৰণা যোগায়। বিশেষকৈ মূৰ চিকাৰ প্ৰথা (Head Hunting) ৰ লগত পৰিচিত দিনৰ পৰা গাওঁখনক শত্ৰুৰ পৰা ৰক্ষা কৰা আদি অতীতৰ ৰীতি-নীতিৰে সংপৃক্ত এক গৌৰৱময় ইতিহাস সুঁৱৰি উৎসৱটো উপভোগ কৰা দেখা যায়।}}


{{playscript|gap=4|(১০)| কন্যাক (Konyak) : কন্যাকসকল মূলতঃ মন জিলাৰ বাসিন্দা। তেওঁলোকৰ মূল উৎসৱটোৰ নাম হৈছে আওলিয়াং (Aoleang) প্ৰতিবছৰৰ ১৩ এপ্ৰিল তাৰিখে আওলিয়াং উৎসৱ অতি জাক-জমকতাৰে তেওঁলোকে পালন কৰে। কন্যাকসকলে নিজকে বাইবেলৰ ন’ৱাহ (Noah) ৰ বংশধৰ বুলি বিশ্বাস কৰে আৰু সেয়ে তেওঁলোকৰ নামবোৰো মছা (Mosa) কাইছা (Kaisa) আৰণ (Aron) আদি ৰখা দেখা যায়। কিম্বদন্তী অনুসৰি তেওঁলোক আলেমকাফান (Alemkaphan) নামৰ এখন গেটেদি (Gate) পাৰ হৈ আহিছে যাক তেওঁলোক Gate of the Sun বুলি বিশ্বাস কৰে। গাঁৱৰ মুখীয়ালজনে এতিয়াও Wang (Angh) নামৰ শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰে যাৰ অৰ্থ হৈছে সকলো আৰম্ভৰ মূল (The begining of everything)। আওলিয়াং (Aoleang) বা আওলিয়াং মন্যু (Aoleang Monyu) এটা অতি প্ৰাচীন বসন্ত উৎসৱ যাক কন্যাকসকলে তেওঁলোকৰ আওলিয়াং লি (Aoleang lee) মাহৰ প্ৰথমটো সপ্তাহত উদ্‌যাপন কৰি আহিছে।}}&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>2aimg7uumgbg3z1pqwbhgt3cah8rsjn</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf/৯৭</title>
    <ns>104</ns>
    <id>91974</id>
    <revision>
      <id>251486</id>
      <parentid>251443</parentid>
      <timestamp>2026-05-29T15:30:14Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>JyotiPN</username>
        <id>1603</id>
      </contributor>
      <comment>/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */</comment>
      <origin>251486</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3372" sha1="gpd67nole806m65ibeqjsmz5ux7fhbi" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;JyotiPN&quot; /&gt;{{rh|||নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য✦ ৯৫}}&lt;/noinclude&gt;{{playscript|gap=4|(১৩)| য়িচুংগু (Yimchungru): য়িমচুংগ্ৰুসকল প্ৰধানকৈ টুৱেনচাং আৰু কিফিৰে জিলাৰ বাসিন্দা। তেওঁলোকৰ প্ৰধান উৎসৱ হৈছে মেটুম্‌নি (Metumniu) মেটুম্‌নি উৎসৱ প্ৰতি বছৰে আগষ্ট মাহৰ চাৰি তাৰিখৰ পৰা আঠ তাৰিখলৈকে পাঁচদিন জুৰি পালন কৰে। য়িচুংগ্ৰসকলে শস্য চপাই শেষ কৰাৰ পিছতেই এই উৎসৱটো পালন কৰে। অতি আত্মিক আৰু প্ৰীতিসুলভ মনোভাৱেৰে সমস্বৰে প্ৰাৰ্থনা কৰি এই উৎসৱ পালন কৰা দেখা যায়। খিনপুৰু (Kheanpuru) ৰূপে পৰিচিত এজন বয়োজ্যেষ্ঠ লোকে কিছু সময় প্ৰাৰ্থনা কৰাৰ পিছত এই উৎসৱৰ শুভাৰম্ভ কৰে। এই উৎসৱৰ পাঁচোটা দিনক ক্ৰমান্বয়ে শ্বিটু (Shito), ঝিহ্‌টু (Zhihto), জুমটো (Zumtu), খেৰেচুক(Kheresuk) আৰু শ্বেৰেচুক (Sheresuk) নামেৰে জনা যায়।}}


{{playscript|gap=4|(১৪)| চংতাম (Sangtam) : চংতামসকল প্ৰধানকৈ টুৱেনচাং আৰু কিফিৰে জিলা বাসিন্দা। তেওঁলোকৰ প্ৰধান উৎসৱ হৈছে মংমং (Mongmong)। এই উৎসৱ প্ৰতি বছৰে ছেপ্টেম্বৰৰ তিনি তাৰিখে পালন কৰা হয়। চংতামসকলে বছৰটোৰ কেলেণ্ডাৰৰ লগত সংগতি ৰাখি বাটা উৎসৱ পালন কৰা দেখা যায়। দুই এটা উৎসৱৰ বাদে প্ৰায়বোৰ উৎসৱত শস্য উৎপাদন, আশীৰ্বাদ নাইবা মঙ্গল কামনা কৰি পতা দেখা যায়। মংমং উৎসৱতো সাধাৰণতে ইষ্ট দেৱতাক পূজা কৰা দেখা যায়। ঘৰৰ জুহালত তিনিকোনীয়াকৈ থকা তিনিটা শিলত মৃত আত্মীয়-কুটুমৰ প্ৰতি প্ৰাৰ্থনা জনোৱা হয়।}}


{{playscript|gap=4|(১৫)| লোথা (Lotha) : লোথাসকলৰ মূল বসতি স্থল হৈছে ওখা জিলা। তেওঁলোকৰ মূল উৎসৱ হৈছে ট’খু ইমং (Tokhu Emong)। ট’খু ইমং প্ৰধানকৈ কৃষিভিত্তিক উৎসৱ আৰু ই প্ৰতিবছৰে নৱেম্বৰ মাহৰ সাত তাৰিখে}}&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>gpd67nole806m65ibeqjsmz5ux7fhbi</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf/১০১</title>
    <ns>104</ns>
    <id>91975</id>
    <revision>
      <id>251499</id>
      <parentid>251444</parentid>
      <timestamp>2026-05-29T16:19:21Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>JyotiPN</username>
        <id>1603</id>
      </contributor>
      <comment>/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251499</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="1665" sha1="bor64n38jrziq49e2blbmcrkw16edrt" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;JyotiPN&quot; /&gt;{{rh|||নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য✦ ৯৯}}&lt;/noinclude&gt;ল’লো। কোহিমাৰ দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সমাধিস্থল পোৱাৰ ঠিক আগে আগে বাওঁফালে সজাই থোৱা জাপানী লি টেংক চাবৰ বাবে পাকখনত সোমাই পৰিলো। লি টেংকৰ কাষতে লিখা আছিল—

{{Block center|&lt;poem&gt;“THIS LEE GRANT TANK
FOUGHT AT THE
BATTLE OF KOHIMA
APRIL-MAY 1944
AS PART OF
2ND INFANTRY DIVISION
WHOSE WISH IT IS THAT IT
SHOULD REMAIN WHERE
IT STANDS ASA
PERMANENT MEMORIAL TO THOSE
WHO GAVE THEIR LIVES IN
THE DEFENCE OF FREEDOM”&lt;/poem&gt;}}

{{gap}}লি টেংক চোৱাৰ পিছতেই আমি Old DC Bunglow Officers Hill—ত থকা The Heritage -ত দুপৰীয়াৰ আহাৰ গ্ৰহণ কৰিলো। The Heritage হৈছে Old DC Bunglow ৰ এটা কেণ্টিন। অভ্যৰ্থনা কক্ষত থকা বেছ ভদ্ৰ আৰু অত্যন্ত স্মাৰ্ট মহিলাগৰাকীৰ লগত কথা পাতি যথেষ্ট ভাল লাগিল। সেইদিনা The Heritageৰ পৰা ওলাই আহি পোনছাটেই পাইন হোটেলত থকা আমাৰ বাইকখন উলিয়াই এটা বেগ আমাৰ লগত লৈ (বাকী টালি টোপোলাবোৰ ৰঞ্জিতৰ গাড়ীত দি)&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>bor64n38jrziq49e2blbmcrkw16edrt</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf/১১২</title>
    <ns>104</ns>
    <id>91987</id>
    <revision>
      <id>251507</id>
      <timestamp>2026-05-29T16:55:27Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>JyotiPN</username>
        <id>1603</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251507</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2743" sha1="tvdccq2at8z3f40pqj8t77ex9yhl58r" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;JyotiPN&quot; /&gt;{{rh|১১০✦ নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য||নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য}}&lt;/noinclude&gt;
তেওঁলোকে বিশ্বাস কৰে যে নিৰ্মল পানীয়ে অসূয়া-অশান্তি দূৰ কৰাৰ উপৰি
বিভিন্ন ৰোগৰ পৰাও গাঁওখনক বচাই ৰাখে।
ট’ফেমাত আমি ৰাতিটো ক’টেজত কটোৱাৰ পিছত ২৯ জুলাই
তাৰিখে গাঁৱৰ মিউজিয়ামটো চাবলৈ গ'লো। মিউজিয়ামত সংৰক্ষিত হৈ
থকা বিভিন্ন ধৰণৰ পাত্ৰ (চাউল ৰখা, চাউলৰ পৰা প্ৰস্তুত কৰা পানীয় থোৱা
পাত্ৰ, ইত্যাদি) ধান খুন্দিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা উৰাল, কৃষিক্ষেত্ৰত ব্যৱহৃত
বিভিন্ন সামগ্ৰী, যুদ্ধক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা যাঠি, দা, ঢাল, মূৰত পিন্ধা টুপী,
নাগা চাদৰ, কাপোৰ, বন্দুক, পানী খোৱা পাত্ৰ, ভুৰুকা, শৰাই, বটা, অলংকাৰ,
ডাঙৰ ডাঙৰ গছৰ পৰা ধোন্দা উলিয়াই নিৰ্মাণ কৰা চাউল, মাহ আদি থ’ব
পৰা কাঠৰ পাত্ৰ, মদৰ টেকেলি আদিয়েই উল্লেখযোগ্য। মিউজিয়ামটোৰ
অন্যতম আকৰ্ষণ হৈছে জাপু ফিজোৰ (নাগা নেশ্যনেল কাউন্সিলৰ প্ৰথম
সভাপতি তথা উত্তৰ-পূৱ বিদ্ৰোহী সংগঠনৰ প্ৰতিষ্ঠাপক) পৰিহিত কোটচোলা
আৰু তেওঁ ব্যৱহাৰ কৰা কাঠৰ চকী-টেবুলযোৰ। তদুপৰি আংগামী জাপু
ফিজোক লৈ C. Wati Ao- এ লিখা THE HERO নামৰ কবিতাটি।
সেই কবিতাটি মিউজিয়ামত সুন্দৰভাৱে সংৰক্ষিত কৰা আছে। কবিতাটি
আছিল এনেধৰণৰ
-
THE HERO - C. Wati Ao
Here comes the hero
To his beloved Nagas.
Here comes our Phizo,
To take his final rest.
Here comes the Noble,&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>tvdccq2at8z3f40pqj8t77ex9yhl58r</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>251625</id>
      <parentid>251507</parentid>
      <timestamp>2026-05-29T19:11:31Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>JyotiPN</username>
        <id>1603</id>
      </contributor>
      <comment>/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251625</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2722" sha1="rz6qzankjnuhzj0nhkl8axtyhgehvrc" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;JyotiPN&quot; /&gt;{{rh|১১০✦ নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য||}}&lt;/noinclude&gt;তেওঁলোকে বিশ্বাস কৰে যে নিৰ্মল পানীয়ে অসূয়া-অশান্তি দূৰ কৰাৰ উপৰি বিভিন্ন ৰোগৰ পৰাও গাঁওখনক বচাই ৰাখে।

{{gap}}ট’ফেমাত আমি ৰাতিটো ক’টেজত কটোৱাৰ পিছত ২৯ জুলাই তাৰিখে গাঁৱৰ মিউজিয়ামটো চাবলৈ গ’লো। মিউজিয়ামত সংৰক্ষিত হৈ থকা বিভিন্ন ধৰণৰ পাত্ৰ (চাউল ৰখা, চাউলৰ পৰা প্ৰস্তুত কৰা পানীয় থোৱা পাত্ৰ, ইত্যাদি) ধান খুন্দিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা উৰাল, কৃষিক্ষেত্ৰত ব্যৱহৃত বিভিন্ন সামগ্ৰী, যুদ্ধক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা যাঠি, দা, ঢাল, মূৰত পিন্ধা টুপী, নাগা চাদৰ, কাপোৰ, বন্দুক, পানী খোৱা পাত্ৰ, ভুৰুকা, শৰাই, বটা, অলংকাৰ, ডাঙৰ ডাঙৰ গছৰ পৰা ধোন্দা উলিয়াই নিৰ্মাণ কৰা চাউল, মাহ আদি থ’বপৰা কাঠৰ পাত্ৰ, মদৰ টেকেলি আদিয়েই উল্লেখযোগ্য। মিউজিয়ামটোৰ
অন্যতম আকৰ্ষণ হৈছে জাপু ফিজোৰ (নাগা নেশ্যনেল কাউন্সিলৰ প্ৰথম সভাপতি তথা উত্তৰ-পূৱ বিদ্ৰোহী সংগঠনৰ প্ৰতিষ্ঠাপক) পৰিহিত কোটচোলা আৰু তেওঁ ব্যৱহাৰ কৰা কাঠৰ চকী-টেবুলযোৰ। তদুপৰি আংগামী জাপু ফিজোক লৈ C. Wati Ao- এ লিখা THE HERO নামৰ কবিতাটি। সেই কবিতাটি মিউজিয়ামত সুন্দৰভাৱে সংৰক্ষিত কৰা আছে। কবিতাটি আছিল এনেধৰণৰ—

{{center|{{larger|THE HERO - C. Wati Ao}}}}
{{Block center|&lt;poem&gt;
Here comes the hero
To his beloved Nagas.
Here comes our Phizo,
To take his final rest.
Here comes the Noble,&lt;/poem&gt;}}&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>rz6qzankjnuhzj0nhkl8axtyhgehvrc</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf/১০৭</title>
    <ns>104</ns>
    <id>91988</id>
    <revision>
      <id>251508</id>
      <timestamp>2026-05-29T16:56:36Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>JyotiPN</username>
        <id>1603</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251508</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2638" sha1="53vjqvf4rcbuohor6u5y9kd6asuth1c" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;JyotiPN&quot; /&gt;{{rh|||নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য ✦১০৫}}&lt;/noinclude&gt;Engineer
Supervised By
Assisted By
নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য + ১০৫
: M/s Map Project Services Pvt. Ltd.,
Kolkata
: 1. H. Kiyelgo Yepthomi, Chairman
2. I. Nikheto Jimomi, Secretary
3. N. Yeheto Yepthomi, Joint Secretary
4. Hushka Yepthomi, Finance Convenor
5. Y. Vihoshe Murru, Finance Secretary
: Planning Board
তথ্যখিনি পোৱাৰ লগতে সমগ্ৰ গীৰ্জাটো বাহিৰে বাহিৰে এপাক
চোৱাৰ পিছত গীৰ্জাত থকা চকীদাৰ্জনক “ভিতৰৰ অংশটো চোৱাৰ ইচ্ছা
আছে” – বুলি কোৱাত তেওঁ গীৰ্জাটোৰ ভিতৰলৈ লৈ গ'ল। গীৰ্জাটোৰ
-
ভিতৰখন চোৱাৰ পিছতহে বুজিলো আৰ্কিটেকৰ দক্ষতা। ইমান মসৃণভাৱে
আৰু অতি সুন্দৰকৈ নিৰ্মাণ কৰিছে যে অতি কমেও দহ হাজাৰ মানুহ তাত
বহিব পাৰিব (যদিও Seating Capacity 8,500)। শীতল পৰিৱেশত
গীৰ্জাটোৰ ভিতৰত সোমাই পৰিলে নিজকে বেলেগ এখন পৃথিৱীত থকা
যেন লাগে। পৰিস্কাৰ-পৰিছন্নতাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি পৰিপাটিকৈ নিৰ্দিষ্ট ঠাইত
ৰখা বিভিন্ন সামগ্ৰীবোৰৰ ছবিখন চাই-চাই হেঁপাহ নপলায়। গীৰ্জাটোত
এঘণ্টামান কটাই আমি নগৰখনৰ ট্ৰেফিক পইণ্টটোৰ ওচৰত থকা এখন সৰু
হোটেলত সোমাই পৰিলো। হোটেলখনত দাইল আৰু আমলেটৰ লগতে
গাহৰি মাংসহে পোৱা যায়। আমি সকলোৱে মনৰ পচন্দ বাদ দি হোটেলত
থকা খাদ্যকে গ্ৰহণ কৰি পুনৰ মোকক্‌চাঙলৈ বুলি উভতনি যাত্ৰা আৰম্ভ
কৰিলো আৰু তিনি ঘণ্টামানৰ পিছত আলিচেন তিনিআলি পালোহি।&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>53vjqvf4rcbuohor6u5y9kd6asuth1c</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>251633</id>
      <parentid>251508</parentid>
      <timestamp>2026-05-29T19:46:45Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>JyotiPN</username>
        <id>1603</id>
      </contributor>
      <comment>/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */</comment>
      <origin>251633</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2628" sha1="9nswe6a95dbgi830t9srdvbf8qwlu57" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;JyotiPN&quot; /&gt;{{rh|||নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য ✦১০৫}}&lt;/noinclude&gt;{{playscript|gap=20|Engineer|: M/s Map Project Services Pvt. Ltd.,
Kolkata}}
{{playscript|gap=20|Supervised By|:&lt;poem&gt;1. H. Kiyelgo Yepthomi, Chairman
2. I. Nikheto Jimomi, Secretary
3. N. Yeheto Yepthomi, Joint Secretary
4. Hushka Yepthomi, Finance Convenor
5. Y. Vihoshe Murru, Finance Secretary&lt;/poem&gt;}}
{{playscript|gap=20|Assisted By |:Planning Board}} 

{{gap}}তথ্যখিনি পোৱাৰ লগতে সমগ্ৰ গীৰ্জাটো বাহিৰে বাহিৰে এপাক চোৱাৰ পিছত গীৰ্জাত থকা চকীদাৰ্জনক “ভিতৰৰ অংশটো চোৱাৰ ইচ্ছা আছে” – বুলি কোৱাত তেওঁ গীৰ্জাটোৰ ভিতৰলৈ লৈ গ’ল। গীৰ্জাটোৰ ভিতৰখন চোৱাৰ পিছতহে বুজিলো আৰ্কিটেকৰ দক্ষতা। ইমান মসৃণভাৱে আৰু অতি সুন্দৰকৈ নিৰ্মাণ কৰিছে যে অতি কমেও দহ হাজাৰ মানুহ তাত বহিব পাৰিব (যদিও Seating Capacity 8,500)। শীতল পৰিৱেশত গীৰ্জাটোৰ ভিতৰত সোমাই পৰিলে নিজকে বেলেগ এখন পৃথিৱীত থকা যেন লাগে। পৰিস্কাৰ-পৰিছন্নতাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি পৰিপাটিকৈ নিৰ্দিষ্ট ঠাইত ৰখা বিভিন্ন সামগ্ৰীবোৰৰ ছবিখন চাই-চাই হেঁপাহ নপলায়। গীৰ্জাটোত এঘণ্টামান কটাই আমি নগৰখনৰ ট্ৰেফিক পইণ্টটোৰ ওচৰত থকা এখন সৰু হোটেলত সোমাই পৰিলো। হোটেলখনত দাইল আৰু আমলেটৰ লগতে গাহৰি মাংসহে পোৱা যায়। আমি সকলোৱে মনৰ পচন্দ বাদ দি হোটেলত থকা খাদ্যকে গ্ৰহণ কৰি পুনৰ মোকক্‌চাঙলৈ বুলি উভতনি যাত্ৰা আৰম্ভ কৰিলো আৰু তিনি ঘণ্টামানৰ পিছত আলিচেন তিনিআলি পালোহি।&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>9nswe6a95dbgi830t9srdvbf8qwlu57</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf/১০৮</title>
    <ns>104</ns>
    <id>91989</id>
    <revision>
      <id>251509</id>
      <timestamp>2026-05-29T16:57:10Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>JyotiPN</username>
        <id>1603</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251509</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3570" sha1="lelof3q7eyz8y8232ahbjrb9usn0q3r" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;JyotiPN&quot; /&gt;{{rh|১০৬✦ নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য||নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য}}&lt;/noinclude&gt;
আলিচেনত দুজনমান নাগা মানুহে “মোকক্‌চাং লাগা নগলে ভি হয়।
লংথুমলাগা হোমাবলৈ টুৰিষ্ট গেষ্ট হাউচ আছে” -- বুলি কোৱাত Alichen
তিনি আলিৰ পৰা লংখুমৰ ‘গেষ্ট হাউচ লৈ বুলি যাত্ৰা কৰিলো। ‘গেষ্ট হাউচ'ৰ
দায়িত্বত থকা আজুং আও নামৰ ল'ৰাজনৰ লগত কথা পাতি গম পালো যে
তেওঁক গাঁৱৰ ৰাইজে টুৰিষ্ট ল'জ'টো চলাবলৈ দায়িত্ব দিছে। ‘গেষ্ট হাউচ’টো
পৰিচালনাৰ বাবদ আজুঙে গাঁৱৰ ৰাইজক মাহে পাঁচশ টকাকৈ দিব লাগে।
‘গেষ্ট হাউচটো’ত ইচ্ছা কৰিলে নিজে ৰান্ধি খাব পৰাৰ ব্যৱস্থাও আছে।
আমাৰ ‘য’তে ৰাতি ত'তে কাতি' হ'ব পাৰে বুলি ভাবিয়েই চাউল, আলু,
দাইল, মিঠাতেল, নিমখ, মুৰ্গীৰ কণী আদি লগত লৈ গৈছিলো। সেই ৰাতিটো
আমি সকলোৱে মিলি ভাত-পানী ৰান্ধিলো আৰু খাই-বৈ ‘গেষ্ট হাউচ'ত
শুই থাকিলো। ৰাতি বাৰমান বজাত টোপনিৰ পৰা হঠাতে সাৰ পাই উঠি
‘গেষ্ট হাউচ’টোৰ দ্বিতীয় মহলালৈ বুলি খোজ দিলো। শ্ৰীমতীয়ে মোক
মানা কৰিছিল যদিও হাতত টৰ্চটো লৈ লংথুমৰ পৰা মোকক্‌চাং-টুৱেনচাং-
চাংকি আদি ঠাইবোৰৰ নৈশ সৌন্দৰ্য্য উপভোগ কৰিলো। কেৱল সেয়াই
নহয় মৰিয়ণি জংচনৰ লাইটৰ দৃশ্যও ‘গেষ্ট হাউচ'ৰ পৰা দেখিবলৈ অতি
মনোৰম। প্ৰায় আধা ঘণ্টামান নিজান পৰিৱেশৰ নৈশ সৌন্দৰ্য্য উপভোগ
কৰাৰ পিছত পুনৰ বিচনাত বাগৰি পৰিলো।
২৮ জুলাইৰ দিনা ৰাতিপুৱা শুই উঠিয়েই ভাত-পানী ৰন্ধাত লাগি
গ'লো৷ শ্ৰীমতীয়ে ভাত ৰন্ধাৰ সময়ত মই, অংকুৰ আৰু মাধুৰ্য্যই আলু,
শাক-পাচলি আদি কাটি দি সহায় কৰিলো। ‘গেষ্ট হাউচ'টোৰ দায়িত্বত
থকা আজুং আও নামৰ ল'ৰাজনক মাতি আমি গাঁওখনত থকা দৃশ্যসমূহ
উপভোগ কৰিবলৈ আগবাঢ়িলো।&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>lelof3q7eyz8y8232ahbjrb9usn0q3r</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>251613</id>
      <parentid>251509</parentid>
      <timestamp>2026-05-29T18:36:54Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>JyotiPN</username>
        <id>1603</id>
      </contributor>
      <comment>/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251613</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3517" sha1="588jvwugse12su26azzyjq1kwzh47wy" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;JyotiPN&quot; /&gt;{{rh|১০৬✦ নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য||}}&lt;/noinclude&gt;আলিচেনত দুজনমান নাগা মানুহে “মোকক্‌চাং লাগা নগলে ভি হয়। লংখুমলাগা হোমাবলৈ টুৰিষ্ট গেষ্ট হাউচ আছে”—বুলি কোৱাত Alichen তিনি আলিৰ পৰা লংখুমৰ ‘গেষ্ট হাউচ’লৈ বুলি যাত্ৰা কৰিলো। ‘গেষ্ট হাউচ’ৰ দায়িত্বত থকা আজুং আও নামৰ ল’ৰাজনৰ লগত কথা পাতি গম পালো যে তেওঁক গাঁৱৰ ৰাইজে টুৰিষ্ট ল’জ’টো চলাবলৈ দায়িত্ব দিছে। ‘গেষ্ট হাউচ’টো পৰিচালনাৰ বাবদ আজুঙে গাঁৱৰ ৰাইজক মাহে পাঁচশ টকাকৈ দিব লাগে। ‘গেষ্ট হাউচটো’ত ইচ্ছা কৰিলে নিজে ৰান্ধি খাব পৰাৰ ব্যৱস্থাও আছে। আমাৰ ‘য’তে ৰাতি ত’তে কাতি’ হ’ব পাৰে বুলি ভাবিয়েই চাউল, আলু, দাইল, মিঠাতেল, নিমখ, মুৰ্গীৰ কণী আদি লগত লৈ গৈছিলো। সেই ৰাতিটো আমি সকলোৱে মিলি ভাত-পানী ৰান্ধিলো আৰু খাই-বৈ ‘গেষ্ট হাউচ’ত শুই থাকিলো। ৰাতি বাৰমান বজাত টোপনিৰ পৰা হঠাতে সাৰ পাই উঠি ‘গেষ্ট হাউচ’টোৰ দ্বিতীয় মহলালৈ বুলি খোজ দিলো। শ্ৰীমতীয়ে মোক মানা কৰিছিল যদিও হাতত টৰ্চটো লৈ লংখুমৰ পৰা মোকক্‌চাং-টুৱেনচাং-চাংকি আদি ঠাইবোৰৰ নৈশ সৌন্দৰ্য্য উপভোগ কৰিলো। কেৱল সেয়াই নহয় মৰিয়ণি জংচনৰ লাইটৰ দৃশ্যও ‘গেষ্ট হাউচ’ৰ পৰা দেখিবলৈ অতি মনোৰম। প্ৰায় আধা ঘণ্টামান নিজান পৰিৱেশৰ নৈশ সৌন্দৰ্য্য উপভোগ কৰাৰ পিছত পুনৰ বিচনাত বাগৰি পৰিলো।

{{gap}}২৮ জুলাইৰ দিনা ৰাতিপুৱা শুই উঠিয়েই ভাত-পানী ৰন্ধাত লাগি গ’লো। শ্ৰীমতীয়ে ভাত ৰন্ধাৰ সময়ত মই, অংকুৰ আৰু মাধুৰ্য্যই আলু, শাক-পাচলি আদি কাটি দি সহায় কৰিলো। ‘গেষ্ট হাউচ’টোৰ দায়িত্বত থকা আজুং আও নামৰ ল’ৰাজনক মাতি আমি গাঁওখনত থকা দৃশ্যসমূহ উপভোগ কৰিবলৈ আগবাঢ়িলো।&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>588jvwugse12su26azzyjq1kwzh47wy</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf/১০৩</title>
    <ns>104</ns>
    <id>91990</id>
    <revision>
      <id>251510</id>
      <timestamp>2026-05-29T17:00:27Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>JyotiPN</username>
        <id>1603</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251510</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2837" sha1="nb5zwhpvv7b4gtjvfdbej2fcptbdawy" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;JyotiPN&quot; /&gt;{{rh|||নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য✦ ১০১}}&lt;/noinclude&gt;নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য + ১০১
চুচুয়িম্‌লাং, জুনহেৱটু, লংখুম আৰু
ট’ফেমা চাই আহিলো
২০১৮ চনৰ ২৬ জুলাই তাৰিখে যোৰহাটৰ পৰা নাগালেণ্ড অভিমুখে
ৰাওনা হলো। প্ৰথমতে আমাৰ টাৰ্গেট আছিল আমগুৰি-টুলি-চুচুয়িম্‌লাং
হৈ মোকক্‌চাঙত ৰাতিটো কটাম বুলি; কিন্তু আমগুৰি পাৰ হৈ হালোৱাটিং
পোৱাৰ ঠিক আগে আগে স্থানীয় দল-সংগঠনে নাগালেণ্ডৰ বিৰুদ্ধে পথ
অৱৰোধ কৰি ধৰ্ণা দি থকা দেখিবলৈ পালো। অসমৰ ড্ৰাইভাৰক নাগালেণ্ডত
মাৰধৰ কৰিছে বুলি দল-সংগঠনসমূহে তেনেকৈ প্লে-কাৰ্ড হাতত লৈ ধৰ্ণা
বহি পৰিছিল। উপায়হীন হৈ সেই ঠাইৰ পৰা ৰাস্তা সলাই ন-কছাৰী-মৰিয়াণ-
চাংকি হৈ মোকক্‌চাঙলৈ বুলি গতি কৰিলো। মোকক্‌চাং নগৰত প্ৰায় চাৰিমান
বজাত গৈ পোৱাৰ বাবে পূৱ দিশলৈ গতি কৰি চুচুয়িম্‌লাং পালোগৈ। সুন্দৰ
প্ৰাকৃতিক পৰিৱেশৰ মাজত থকা গাঁওখনত এঘণ্টামান কটাই বেছ ভাল
লাগিল। গাঁওখনৰ লোকসকলে গীৰ্জা, এম্পিথিয়েটাৰ, মুৰং ঘৰ আদি অতি
আটকধুনীয়াকৈ ৰাখিছে। এম্পিথিয়েটাৰৰ কাষতে থকা বহল ঠাইডোখৰত
গাড়ীখন পাৰ্কিং কৰি দক্ষিণ দিশত ডাৱৰৰ লীলা-খেলা প্ৰত্যক্ষ কৰিলো।
বিশেষকৈ ভাল লাগিছিল বৰষুণৰ পিছত পাহাৰৰ গাতে লাগি জিক্‌মিক্‌
কৰি থকা ৰামধেনুখন। চুচুয়িম্‌লাঙৰ সৌন্দৰ্য্য উপভোগ কৰি চিধাই&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>nb5zwhpvv7b4gtjvfdbej2fcptbdawy</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>251606</id>
      <parentid>251510</parentid>
      <timestamp>2026-05-29T18:24:06Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>JyotiPN</username>
        <id>1603</id>
      </contributor>
      <comment>/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */</comment>
      <origin>251606</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2802" sha1="02yll61is4dhwa3v9f3cnbfgw6pkga9" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;JyotiPN&quot; /&gt;{{rh|||নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য✦ ১০১}}&lt;/noinclude&gt;
{{center|&lt;poem&gt;{{Xxx-larger|'''চুচুয়িম্‌লাং, জুনহেৱটু, লংখুম আৰু'''
'''ট’ফেমা চাই আহিলো'''}}&lt;/poem&gt;}}

{{gap}}২০১৮ চনৰ ২৬ জুলাই তাৰিখে যোৰহাটৰ পৰা নাগালেণ্ড অভিমুখে ৰাওনা হলো। প্ৰথমতে আমাৰ টাৰ্গেট আছিল আমগুৰি-টুলি-চুচুয়িম্‌লাং হৈ মোকক্‌চাঙত ৰাতিটো কটাম বুলি; কিন্তু আমগুৰি পাৰ হৈ হালোৱাটিং পোৱাৰ ঠিক আগে আগে স্থানীয় দল-সংগঠনে নাগালেণ্ডৰ বিৰুদ্ধে পথ অৱৰোধ কৰি ধৰ্ণা দি থকা দেখিবলৈ পালো। অসমৰ ড্ৰাইভাৰক নাগালেণ্ডত মাৰধৰ কৰিছে বুলি দল-সংগঠনসমূহে তেনেকৈ প্লে-কাৰ্ড হাতত লৈ ধৰ্ণাত বহি পৰিছিল। উপায়হীন হৈ সেই ঠাইৰ পৰা ৰাস্তা সলাই ন-কছাৰী-মৰিয়াণ-চাংকি হৈ মোকক্‌চাঙলৈ বুলি গতি কৰিলো। মোকক্‌চাং নগৰত প্ৰায় চাৰিমান বজাত গৈ পোৱাৰ বাবে পূৱ দিশলৈ গতি কৰি চুচুয়িম্‌লাং পালোগৈ। সুন্দৰ প্ৰাকৃতিক পৰিৱেশৰ মাজত থকা গাঁওখনত এঘণ্টামান কটাই বেছ ভাল লাগিল। গাঁওখনৰ লোকসকলে গীৰ্জা, এম্পিথিয়েটাৰ, মুৰং ঘৰ আদি অতি আটকধুনীয়াকৈ ৰাখিছে। এম্পিথিয়েটাৰৰ কাষতে থকা বহল ঠাইডোখৰত গাড়ীখন পাৰ্কিং কৰি দক্ষিণ দিশত ডাৱৰৰ লীলা-খেলা প্ৰত্যক্ষ কৰিলো। বিশেষকৈ ভাল লাগিছিল বৰষুণৰ পিছত পাহাৰৰ গাতে লাগি জিক্‌মিক্‌ কৰি থকা ৰামধেনুখন। চুচুয়িম্‌লাঙৰ সৌন্দৰ্য্য উপভোগ কৰি চিধাই&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>02yll61is4dhwa3v9f3cnbfgw6pkga9</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf/১০৪</title>
    <ns>104</ns>
    <id>91991</id>
    <revision>
      <id>251511</id>
      <timestamp>2026-05-29T17:01:20Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>JyotiPN</username>
        <id>1603</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251511</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3357" sha1="gd35qq2d92rh68fo3fmy752xmwspmm9" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;JyotiPN&quot; /&gt;{{rh|১০২✦ নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য||}}&lt;/noinclude&gt;মোকক্‌চাঙৰ ‘হুইচপাৰিং উইণ্ডচ' নামৰ হোটেলখনত সোমাই পৰিলো।

২৭ জুলাই তাৰিখে জুনহেৱটুলৈ যাত্ৰা আৰম্ভ কৰিলো। এছিয়া
মহাদেশৰ ভিতৰতে সবাতোকৈ ডাঙৰ গীৰ্জা SUMI BAPTIST
CHURCH (ZUNHEBOTO) চাবলৈ বহুদিনৰ পৰা উদ্‌গ্ৰীৱ হৈ
আছিলো। ইয়াৰ উপৰি জুনহেৱটু জিলাৰ ঘচু পক্ষী উদ্যান (Ghosu Bird
Sanctuary) চাটই ৰেঞ্জ (Shatoi Range) আদিও চাই অহাৰ কথা মনত
খেলালে। জুনহেৱটুলৈ যাওঁতে ৰাস্তাৰ কাষতে থকা নাগালেণ্ডৰ ভিতৰতে
দ্বিতীয় বৃহত্তম গাঁও হিচাপে পৰিচিত উংমা গাঁৱত এপাক সোমালো। উমা
গাঁৱত থকা মুৰং ঘৰ, গীৰ্জা, এম্পিথিয়েটাৰ আদি চাই গাঁওখনৰ লগতে
থকা Greenary Park ত সোমালো আৰু পুনৰ গাড়ীৰ ষ্টিয়েৰিঙত বহি
পৰিলো। সুধাকণ্ঠ ড° ভূপেন হাজৰিকাৰ “আকাশী যানাৰে উৰণীয়া মনেৰে
মোৰ লক্ষ্যস্থান তেজপুৰ” কোৱাৰ বিপৰীতে “চাৰিচকীয়া বাহনেৰে মোৰ
লক্ষ্যস্থান হ'ল জুনহেৱটু” – বুলি গুণগুণাই গাড়ী চলাবলৈ ধৰিলো। কিছুদূৰ
যোৱাৰ পিছত এটা তিনি আলি পালো। ভিনি আলিটোৰ পৰা বাওঁদিশেদি
আমাৰ গাড়ী পোনাই দিলো আৰু অলপ দূৰ গৈয়ে Welcome to
Nagaland University বুলি লিখি থোৱা এখন ডাঙৰ ফলক দেখা পালো।
সেই তিনিআলিৰ পৰা নাগালেণ্ড বিশ্ববিদ্যালয়লৈ দূৰত্ব মাত্ৰ বাৰ কিলোমিটাৰ।
নাগালেণ্ডৰ ৰাস্তাবোৰৰ তুলনাত সেই ৰাস্তাটো কিছু পৰিমাণে ভাল আছিল।
কিছু সময়ৰ পিছত আমি লুমামিস্থিত নাগালেণ্ড বিশ্ববিদ্যালয় পালোগৈ
আৰু নাগালেণ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ গেটৰ সন্মুখত একপি ফটো উঠি আকৌ
ষ্টিয়েৰিঙত হাত দি বহি পৰিলো।
-
ওখোৰা-মোখোৰা, একা-বেঁকা বাট৷ ৰাস্তাটোত কেৱল বোকা আৰু&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>gd35qq2d92rh68fo3fmy752xmwspmm9</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>251607</id>
      <parentid>251511</parentid>
      <timestamp>2026-05-29T18:27:22Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>JyotiPN</username>
        <id>1603</id>
      </contributor>
      <comment>/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251607</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3370" sha1="7h6vp122nfkrduqehj2xqapfkiotrme" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;JyotiPN&quot; /&gt;{{rh|১০২✦ নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য||}}&lt;/noinclude&gt;মোকক্‌চাঙৰ ‘হুইচপাৰিং উইণ্ডচ' নামৰ হোটেলখনত সোমাই পৰিলো।

{{gap}}২৭ জুলাই তাৰিখে জুনহেৱটুলৈ যাত্ৰা আৰম্ভ কৰিলো। এছিয়া মহাদেশৰ ভিতৰতে সবাতোকৈ ডাঙৰ গীৰ্জা SUMI BAPTIST CHURCH (ZUNHEBOTO) চাবলৈ বহুদিনৰ পৰা উদ্‌গ্ৰীৱ হৈ আছিলো। ইয়াৰ উপৰি জুনহেৱটু জিলাৰ ঘচু পক্ষী উদ্যান (Ghosu Bird Sanctuary) চাটই ৰেঞ্জ (Shatoi Range) আদিও চাই অহাৰ কথা মনত খেলালে। জুনহেৱটুলৈ যাওঁতে ৰাস্তাৰ কাষতে থকা নাগালেণ্ডৰ ভিতৰতে
দ্বিতীয় বৃহত্তম গাঁও হিচাপে পৰিচিত উংমা গাঁৱত এপাক সোমালো। উমা গাঁৱত থকা মুৰং ঘৰ, গীৰ্জা, এম্পিথিয়েটাৰ আদি চাই গাঁওখনৰ লগতে থকা Greenary Park ত সোমালো আৰু পুনৰ গাড়ীৰ ষ্টিয়েৰিঙত বহি পৰিলো। সুধাকণ্ঠ ড° ভূপেন হাজৰিকাৰ “আকাশী যানাৰে উৰণীয়া মনেৰে মোৰ লক্ষ্যস্থান তেজপুৰ” কোৱাৰ বিপৰীতে “চাৰিচকীয়া বাহনেৰে মোৰ লক্ষ্যস্থান হ’ল জুনহেৱটু”—বুলি গুণগুণাই গাড়ী চলাবলৈ ধৰিলো। কিছুদূৰ যোৱাৰ পিছত এটা তিনি আলি পালো। তিনি আলিটোৰ পৰা বাওঁদিশেদি আমাৰ গাড়ী পোনাই দিলো আৰু অলপ দূৰ গৈয়ে Welcome to Nagaland University বুলি লিখি থোৱা এখন ডাঙৰ ফলক দেখা পালো। সেই তিনিআলিৰ পৰা নাগালেণ্ড বিশ্ববিদ্যালয়লৈ দূৰত্ব মাত্ৰ বাৰ কিলোমিটাৰ। নাগালেণ্ডৰ ৰাস্তাবোৰৰ তুলনাত সেই ৰাস্তাটো কিছু পৰিমাণে ভাল আছিল।
কিছু সময়ৰ পিছত আমি লুমামিস্থিত নাগালেণ্ড বিশ্ববিদ্যালয় পালোগৈ আৰু নাগালেণ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ গেটৰ সন্মুখত একপি ফটো উঠি আকৌ ষ্টিয়েৰিঙত হাত দি বহি পৰিলো।

{{gap}}ওখোৰা-মোখোৰা, একা-বেঁকা বাট। ৰাস্তাটোত কেৱল বোকা আৰু&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>7h6vp122nfkrduqehj2xqapfkiotrme</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf/১০৫</title>
    <ns>104</ns>
    <id>91992</id>
    <revision>
      <id>251512</id>
      <timestamp>2026-05-29T17:13:29Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>JyotiPN</username>
        <id>1603</id>
      </contributor>
      <comment>/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251512</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3676" sha1="obvwdklb5dgicwb1ezgmwnh5x5h00cq" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;JyotiPN&quot; /&gt;{{rh|||নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য✦ ১০৩}}&lt;/noinclude&gt;বোকা। এফালেদি চৌদিশে সেউজীয়াৰে পৰিপূৰ্ণ পাহাৰৰ বিস্তীৰ্ণ অঞ্চল, আনফালে গাড়ীৰ চকা প্ৰতি মুহূৰ্ততে পিছলি গৈ ক’ত কি হ’ব ঠিক নাইকীয়া অৱস্থা। গাড়ীৰ চাইলেঞ্চাৰেদি ধোঁৱা বলি ‘নাযাওঁ নাযাওঁ’ কৈ কান্দি যোৱাৰ বিপৰীতে সেউজ উপত্যকাই ‘আমাক চাই যা, আমাক চাই যা’–বুলি হাত
বাউলি নিমন্ত্ৰণ জনোৱাৰ দৃশ্য (টনা-আঁজোৰা কৰা খেল) উপভোগ কৰি কৰি আকুলুট’ পালোগৈ। আকুলুট’ৰ পৰা বাওঁদিশেদি পৰ্বতৰ দৰে ঠিয় পাহাৰটোত আমাৰ গাড়ীখনৰ ইঞ্জিনৰ বেল্টডালো কান্দিবলৈ ধৰিলে। পাহাৰটোৰ ওপৰলৈ যাওঁতে ইমানেই এক্সেলেটৰ ভৰিৰে হেঁচিব লগা হৈছিল যে গাড়ীখনে কোনোমতেহে উঠিব পাৰিলে। পাহাৰীয়া ৰাস্তাটোৰ দুৰাৱস্থাৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰি শেষ কৰিব নোৱাৰি। ডাঙৰ ট্ৰাক অহা যোৱা কৰাৰ ফলত ট্ৰাকৰ চকা পৰা লিক্‌টোত (ৰাস্তাৰ মাজৰ অংশটো) বহুত বেছি ওখ হৈ থাকে, যাৰবাবে Ground Clearance কম থকা গাড়ীবোৰৰ তলফালটো চুঁচৰ খাই পৰে। মাজে মাজে দুই-এজনক গাড়ীৰ পৰা নমাই-নমাই খোজকঢ়াব লগীয়াও হৈছিল। এঘণ্টামান যোৱাৰ পিছত আমি যথেষ্ট ঠাণ্ডা অনুভৱ কৰিলো। যোৰহাটত জুইৰ দৰে ৰ’দৰ তাপৰ বিপৰীতে জুনহেৱটুৰ পাহাৰত পাঁচ-ছয় ডিগ্ৰী ছেলছিয়াছ। দেহ-মন শাঁত পৰা পৰিৱেশত দুগুণ উৎসাহ পাই মোৰ গাড়ীৰ গতিবেগ পুনৰ বাঢ়িবলৈ আৰম্ভ কৰিলে। অলপ দূৰ যোৱাৰ পিছত এখন ডাঙৰ ট্ৰাক যান্ত্ৰিক বিজুতি ঘটি ৰাস্তাটোৰ মাজতে ৰৈ থকা দেখিবলৈ পালো। এঘণ্টামানৰ পিছত জে. চি. বি. কোম্পানীৰ এখন এক্সাভেটৰ আহি ট্ৰাকখন টানি নি চাইড্‌ কৰি ৰাখিলে। ৰাস্তা মুকলি হোৱাত নাগালেণ্ডৰ বলেৰ’-স্কৰপিঅ’বোৰৰ সমানে সমানে মোৰ Maruti Suzuki কোম্পানীৰ IGNIS গাড়ীখন চলাবলৈ ধৰিলো আৰু এনেকৈয়ে গৈ গৈ&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>obvwdklb5dgicwb1ezgmwnh5x5h00cq</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf/১০৬</title>
    <ns>104</ns>
    <id>91993</id>
    <revision>
      <id>251513</id>
      <timestamp>2026-05-29T17:39:54Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>JyotiPN</username>
        <id>1603</id>
      </contributor>
      <comment>/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */</comment>
      <origin>251513</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2249" sha1="6d1qxyy3itkto6wdgwp5rg7n7vys75q" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;JyotiPN&quot; /&gt;{{rh|১০৪✦ নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য||}}&lt;/noinclude&gt;এছিয়াৰ ভিতৰতে ডাঙৰ গীর্জা SUMI BAPTIST CHURCH পালোগৈ ।

'''চুমি ব্যাপ্তিষ্ট গীৰ্জাঘৰ :'''

{{gap}}দেখিলেই সপোন সপোন লগা ‘চুমি ব্যাপ্তিষ্ট চার্চ’টোৰ বিষয়ে লিখি শেষ কৰিব নোৱাৰি। গীৰ্জাটোৰ পৰা সমগ্ৰ জুনহেৱটু নগৰখন দেখাৰ উপৰি ১৫-২০ কিল’মিটাৰ দূৰলৈকে থকা গাঁওবোৰ ধুনীয়াকৈ দেখা পোৱা যায়। গীর্জাটোৰ সন্মুখভাগত এখন ঘাঁহনি আৰু ফুলৰ বাগিছাৰ লগতে এটা ডাঙৰ টিলিঙা (ঘণ্টা) ৰচীৰে সংলগ্ন কৰা আছে। ভাৰতবৰ্ষত বিভিন্ন মঠ-মন্দিৰ, বৌদ্ধ বিহাৰ, গীর্জা আদি দেখিছো আৰু সেইবোৰতো ডাঙৰ আকৃতিৰ ঘণ্টা দেখিছো যদিও ‘চুমি ব্যাপিষ্ট চার্চ’ত থকা ঘণ্টাটো নিঃসন্দেহে সবাতোকৈ ডাঙৰ। গীর্জাটোৰ বিষয়ে এখন ডাঙৰ ফলকত তথ্যখিনি আছিল এনেধৰণৰ –

{{gap}}THE HEIGHT OF 1864.9 m above Sea Level, Located at
26′.01° N and 94′.52° 
{{playscript|gap=20|Construction Commenced| : 07-05-2007}}
{{playscript|gap=20|Construction Completed| : 31-03-2017}}
{{playscript|gap=20|Dedicated on| : 22-04-2017}}
{{playscript|gap=20|Dimensions|&lt;poem&gt;1. Length: 203′ ft.
2. Breath : 153′ ft.
3. height : 166′ ft.&lt;/poem&gt;}}
{{playscript|gap=20|Plinth Area | : 23,73476 Sq.ft.}}
{{playscript|gap=20|Seating Capacity |: 8,500 Seats}}
{{playscript|gap=20|Total Cost |: Rs. 36 Crore}}
{{playscript|gap=20|Architect |: M/S Akitektura, Dimapur}}&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>6d1qxyy3itkto6wdgwp5rg7n7vys75q</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf/১০৯</title>
    <ns>104</ns>
    <id>91994</id>
    <revision>
      <id>251514</id>
      <timestamp>2026-05-29T17:48:39Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>JyotiPN</username>
        <id>1603</id>
      </contributor>
      <comment>/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251514</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3293" sha1="iwsrpucmo3abmk053swv1nkn9gavbek" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;JyotiPN&quot; /&gt;{{rh|||নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য}}&lt;/noinclude&gt;
'''লংখুম গাঁও :'''

{{gap}}মোকক্‌চাং নগৰৰ পৰা প্ৰায় সোতৰ কিলোমিটাৰ নামনিত এই গাঁও অৱস্থিত। সাগৰ পৃষ্ঠৰ পৰা ৬৫০০ ফুট ওপৰত অৱস্থিত এই গাঁওখনৰ প্ৰাকৃতিক সৌন্দৰ্য্যই সকলোকে আকৰ্ষিত কৰি তোলে। মোকক্‌চাং নগৰৰ পৰা দহ কিলোমিটাৰ নামনিত আলিচেন (Alichen) নামৰ এটা তিনি আলি পোৱা
যায়। সেই আলিচেনৰ পৰা প্ৰায় সাত কিলোমিটাৰ উত্তৰ-পশ্চিম দিশেদি গৈ থাকিলে লংখুম পোৱা যায়। লংখুম দুটা শব্দৰ সমষ্টি–লং (Long) মানে হ’ল শিল (Stone) আৰু খুম (Khum) মানে হ’ল শিলৰ পৰা উৎপত্তি (Originated from Stone); অৰ্থাৎ শিলৰ পৰা উৎপত্তি হোৱা। গাঁওখনত এটা স্মাৰক স্তম্ভ আৰু এটা আৱক্ষ মূৰ্ত্তি সুন্দৰকৈ সংৰক্ষণ কৰি থোৱা আছে। স্মাৰক স্তম্ভটোত ১৯২৯ চনৰ পৰা ১৯৭৯ চনলৈকে আও ছাত্ৰ সন্মিলনৰ পদবীবোৰৰ নামসমূহ (বিশেষকৈ সভাপতি/সম্পাদকৰ) খোদিত আছে। আৱক্ষ মূৰ্ত্তিটো ইম্‌কংমেৰেনৰ (Imkongmeren) বুলি জানিব পাৰিলো। ইম্‌কংমেৰেনৰ Naga National Council ৰ দ্বিতীয়জন সভাপতি আছিল। ১৯০৩ চনত খৃষ্টান ধৰ্মত গাঁওখনৰ এশ শতাংশ লোকেই দীক্ষিত হয়। ২০০৫ চনত নাগালেণ্ড চৰকাৰে লংখুমক পৰ্যটন গাঁও হিচাপে স্বীকৃতি দিয়ে। গাঁওখনত বিলাহী, কবি আদি যথেষ্ট পৰিমাণে উৎপাদন হয় আৰু তেওঁলোকে নাগালেণ্ডৰ উপৰি অসমলৈকো শাক-পাচলি ৰপ্তানি কৰে। প্ৰায় ৩৬৫ ঘৰ লোকেৰে পৰিবেষ্টিত গাঁওখনত যথেষ্ট সংখ্যক চাকৰিয়াল লোক আছে।

'''ঈগল গুহা :'''

{{gap}}লংখুমত থকা আন এক সৌন্দৰ্য্যময় তথা আকৰ্ষণীয় ঠাই হৈছে ঈগল চৰাইৰ গুহা। লংলংবাৰ পৰা অলপ দূৰ নামি ভাটী দিশলৈ গ’লে এই&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>iwsrpucmo3abmk053swv1nkn9gavbek</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf/২৪</title>
    <ns>104</ns>
    <id>91995</id>
    <revision>
      <id>251515</id>
      <timestamp>2026-05-29T17:52:47Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Rishiraj Dutta01</username>
        <id>4255</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251515</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3704" sha1="rybv6ksrycpddnn9ug582ol8kmt5pqc" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Rishiraj Dutta01&quot; /&gt;{{rh| নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য||নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য}}&lt;/noinclude&gt;22 নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য
19
FOR YOUR TOMORROW
WE GAVE OUR TODAY
নাগা হেৰিটেজ ভিলেজ, কিছামা (Naga Heritage Village,
Kisama) :
-
কোহিমা নগৰৰ পৰা দক্ষিণ দিশে ১৩ কিলোমিটাৰ নিলগত ‘কিছামা
নাগা হেৰিটেজ ভিলেজ' অৱস্থিত। উল্লেখযোগ্য যে 'কিছামা' নামটো দুখন গাঁৱৰ
নামৰ সমষ্টি -
-“কিগেমা'ৰ ‘কি’আৰু ‘ফেছামাৰ ‘ছামা’লগ লাগি কিছামা হৈছে।
মডেল ভিলেজখনত প্ৰতি বছৰে ১ ডিচেম্বৰ পৰা ৭ ডিচেম্বৰলৈকে বিখ্যাত হৰ্ণবিল
ফেষ্টিভেল' উদ্‌যাপন কৰা হয়। ২০১৪ চনত হৰ্ণবিল ফেষ্টিভেলে ১৫ বছৰ পূৰ্ণ
কৰিছিল বাবে সেইবছৰ ১ ডিচেম্বৰ পৰা ১০ ডিচেম্বৰলৈকে হৰ্ণবিল ফেষ্টিভেল'
পালন কৰা হৈছিল আৰু তেতিয়াৰ পৰাই নাগালেণ্ড চৰকাৰে প্ৰতিবছৰে মহোৎসৱটি
দহদিনীয়াকৈ পতাৰ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰিছে। 'কিছামা নাগা হেৰিটেজ ভিলেজ'ত
নাগাসকলৰ প্ৰতিটো দলৰে (Group) বৈশিষ্ট বুজাবলৈ ভিন ভিন আৰ্হিৰে সৈতে
মুৰং ঘৰবোৰ নিৰ্মাণ কৰি ৰখা হৈছে। নাগাভেদে ‘ডেকাচাং’বা মুৰং ঘৰৰ সুকীয়া
বৈশিষ্ট্যবোৰো 'কিছামা নাগা হেৰিটেজ ভিলেজ'ত বিচাৰ কৰিব পৰা যায়।
নাগাসকলে মূৰ চিকাৰ কৰিলে মাটিৰ উৰ্বৰা শক্তি বৃদ্ধি হয় আৰু খেতি
ভাল হয় বুলিও বিশ্বাস কৰিছিল। সেই দিশসমূহৰ বিষয়ে কম-বেছি পৰিমাণে
“কিছামা নাগা হেৰিটেজ ভিলেজ'ৰ মুৰং ঘৰ বা মডেল ঘৰবোৰলৈ গ'লেই জানিব
পাৰি। কিছামা হেৰিটেজ ভিলেজৰ লগতে এটা দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সংগ্ৰহালয় আছে।
সংগ্ৰহালয়টোত দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধত ব্যৱহাৰ হোৱা বন্দুক-বাৰুদ, জাপানী-মৰ্টাৰ,
বোমাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সৈনিকসকলৰ সাজ পোছাকো সুন্দৰ
ভাৱে সংৰক্ষিত হৈ আছে। দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত সুভাষ চন্দ্ৰ বসুৰ নেতৃত্বত&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>rybv6ksrycpddnn9ug582ol8kmt5pqc</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>251535</id>
      <parentid>251515</parentid>
      <timestamp>2026-05-29T18:04:32Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Rishiraj Dutta01</username>
        <id>4255</id>
      </contributor>
      <comment>/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */</comment>
      <origin>251535</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3612" sha1="3yzfvpvtzi8hdjodnihokn2hgzsz77v" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;Rishiraj Dutta01&quot; /&gt;{{rh|২২ ✦ নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য || }}&lt;/noinclude&gt;{{Block center|&lt;poem&gt;{{larger |FOR YOUR TOMORROW
WE GAVE OUR TODAY|}}&lt;/poem&gt;}}

'''৬। নাগা হেৰিটেজ ভিলেজ, কিছামা (Naga Heritage Village,
Kisama) ''':

{{gap}}কোহিমা নগৰৰ পৰা দক্ষিণ দিশে ১৩ কিলোমিটাৰ নিলগত ‘কিছামা
নাগা হেৰিটেজ ভিলেজ' অৱস্থিত। উল্লেখযোগ্য যে 'কিছামা' নামটো দুখন গাঁৱৰ
নামৰ সমষ্টি -
-“কিগেমা'ৰ ‘কি’আৰু ‘ফেছামাৰ ‘ছামা’লগ লাগি কিছামা হৈছে।
মডেল ভিলেজখনত প্ৰতি বছৰে ১ ডিচেম্বৰ পৰা ৭ ডিচেম্বৰলৈকে বিখ্যাত হৰ্ণবিল
ফেষ্টিভেল' উদ্‌যাপন কৰা হয়। ২০১৪ চনত হৰ্ণবিল ফেষ্টিভেলে ১৫ বছৰ পূৰ্ণ
কৰিছিল বাবে সেইবছৰ ১ ডিচেম্বৰ পৰা ১০ ডিচেম্বৰলৈকে হৰ্ণবিল ফেষ্টিভেল'
পালন কৰা হৈছিল আৰু তেতিয়াৰ পৰাই নাগালেণ্ড চৰকাৰে প্ৰতিবছৰে মহোৎসৱটি দহদিনীয়াকৈ পতাৰ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰিছে। 'কিছামা নাগা হেৰিটেজ ভিলেজ'ত নাগাসকলৰ প্ৰতিটো দলৰে (Group) বৈশিষ্ট বুজাবলৈ ভিন ভিন আৰ্হিৰে সৈতে মুৰং ঘৰবোৰ নিৰ্মাণ কৰি ৰখা হৈছে। নাগাভেদে ‘ডেকাচাং’বা মুৰং ঘৰৰ সুকীয়া বৈশিষ্ট্যবোৰো 'কিছামা নাগা হেৰিটেজ ভিলেজ'ত বিচাৰ কৰিব পৰা যায়।

{{gap}}নাগাসকলে মূৰ চিকাৰ কৰিলে মাটিৰ উৰ্বৰা শক্তি বৃদ্ধি হয় আৰু খেতি
ভাল হয় বুলিও বিশ্বাস কৰিছিল। সেই দিশসমূহৰ বিষয়ে কম-বেছি পৰিমাণে
“কিছামা নাগা হেৰিটেজ ভিলেজ'ৰ মুৰং ঘৰ বা মডেল ঘৰবোৰলৈ গ'লেই জানিব
পাৰি। কিছামা হেৰিটেজ ভিলেজৰ লগতে এটা দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সংগ্ৰহালয় আছে।
সংগ্ৰহালয়টোত দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধত ব্যৱহাৰ হোৱা বন্দুক-বাৰুদ, জাপানী-মৰ্টাৰ,
বোমাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সৈনিকসকলৰ সাজ পোছাকো সুন্দৰ
ভাৱে সংৰক্ষিত হৈ আছে। দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত সুভাষ চন্দ্ৰ বসুৰ নেতৃত্বত&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>3yzfvpvtzi8hdjodnihokn2hgzsz77v</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>251620</id>
      <parentid>251535</parentid>
      <timestamp>2026-05-29T18:50:34Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>JyotiPN</username>
        <id>1603</id>
      </contributor>
      <comment>/* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251620</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3662" sha1="4utz4so0sximlw9zehert3kgyqvqrwd" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;4&quot; user=&quot;JyotiPN&quot; /&gt;{{rh|২২ ✦নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য || }}
{{Block center/s}}&lt;/noinclude&gt;&lt;poem&gt;{{larger |FOR YOUR TOMORROW
WE GAVE OUR TODAY|}}&lt;/poem&gt;{{Block center/e}}

'''৬। নাগা হেৰিটেজ ভিলেজ, কিছামা (Naga Heritage Village, Kisama)''':

{{gap}}কোহিমা নগৰৰ পৰা দক্ষিণ দিশে ১৩ কিলোমিটাৰ নিলগত ‘কিছামা নাগা হেৰিটেজ ভিলেজ’ অৱস্থিত। উল্লেখযোগ্য যে ‘কিছামা’ নামটো দুখন গাঁৱৰ নামৰ সমষ্টি—‘কিগেমা’ৰ ‘কি’আৰু ‘ফেছামা’ৰ ‘ছামা’লগ লাগি কিছামা হৈছে। মডেল ভিলেজখনত প্ৰতি বছৰে ১ ডিচেম্বৰ পৰা ৭ ডিচেম্বৰলৈকে বিখ্যাত ‘হৰ্ণবিল ফেষ্টিভেল’ উদ্‌যাপন কৰা হয়। ২০১৪ চনত হৰ্ণবিল ফেষ্টিভেলে ১৫ বছৰ পূৰ্ণ কৰিছিল বাবে সেইবছৰ ১ ডিচেম্বৰ পৰা ১০ ডিচেম্বৰলৈকে ‘হৰ্ণবিল ফেষ্টিভেল’ পালন কৰা হৈছিল আৰু তেতিয়াৰ পৰাই নাগালেণ্ড চৰকাৰে প্ৰতিবছৰে মহোৎসৱটি দহদিনীয়াকৈ পতাৰ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰিছে। ‘কিছামা নাগা হেৰিটেজ ভিলেজ’ত নাগাসকলৰ প্ৰতিটো দলৰে (Group) বৈশিষ্ট বুজাবলৈ ভিন ভিন আৰ্হিৰে সৈতে মুৰং ঘৰবোৰ নিৰ্মাণ কৰি ৰখা হৈছে। নাগাভেদে ‘ডেকাচাং’বা মুৰং ঘৰৰ সুকীয়া বৈশিষ্ট্যবোৰো ‘কিছামা নাগা হেৰিটেজ ভিলেজ’ত বিচাৰ কৰিব পৰা যায়।

{{gap}}নাগাসকলে মূৰ চিকাৰ কৰিলে মাটিৰ উৰ্বৰা শক্তি বৃদ্ধি হয় আৰু খেতি ভাল হয় বুলিও বিশ্বাস কৰিছিল। সেই দিশসমূহৰ বিষয়ে কম-বেছি পৰিমাণে ‘কিছামা নাগা হেৰিটেজ ভিলেজ’ৰ মুৰং ঘৰ বা মডেল ঘৰবোৰলৈ গ’লেই জানিব পাৰি। কিছামা হেৰিটেজ ভিলেজৰ লগতে এটা দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সংগ্ৰহালয় আছে। সংগ্ৰহালয়টোত দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধত ব্যৱহাৰ হোৱা বন্দুক-বাৰুদ, জাপানী-মৰ্টাৰ, বোমাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সৈনিকসকলৰ সাজ পোছাকো সুন্দৰ ভাৱে সংৰক্ষিত হৈ আছে। দ্বিতীয় বিশ্বযুদ্ধৰ সময়ত সুভাষ চন্দ্ৰ বসুৰ নেতৃত্বত&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>4utz4so0sximlw9zehert3kgyqvqrwd</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/২৭</title>
    <ns>104</ns>
    <id>91996</id>
    <revision>
      <id>251516</id>
      <timestamp>2026-05-29T17:58:05Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251516</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2792" sha1="1jggdggfk23v8h6b5r1kyjgs4lzg2y3" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েৰী
চৰকাৰ আৰু ৰাইজৰ কৰ্ত্তব্য
১৯
কিয়
এইবোৰ কেন্দ্ৰৰ পৰা গান্ধীজীৰ চিন্তা জাতিৰ অগ্ৰগতিক
বোধকৰা এই সন্ধিচ্যুতিৰ কাৰণৰ ফালে ঢাল খায়।
ইমানবোৰ হিন্দু আৰু শিখ পশ্চিম পঞ্জাৱৰ প্ৰদেশবোৰৰ
পৰা গুচি আহিছে? হিন্দু বা শিখ হোৱাটো পাপ নে কি?
নাইবা মাত্ৰ অভিশাপৰ ( cussedness ) কাৰণে তেওঁলোক
গুচি আহিছে? পূৰ্ব্বত সিহঁতৰ সহযোগীবোৰে যি কৰিছিল
তাৰেই ই শাস্তিনে? তাৰ পিচত তেওঁ ইউনিয়নৰ বিষয়ে
ভাবিছিল। দিল্লীৰ মুছলমানবোৰক কিয় নিজৰ ঘৰবাৰী
এৰিবলৈ ভয় দেখুউৱা হৈছিল? দুই চৰকাৰেই ধ্বংস পাইছে
নে কি? জনসাধাৰণে চৰকাৰক অমান্য কৰিছে কিয়?
মুছলমানবোৰৰ লাইচেন্সবিহীন অস্ত্ৰ আছে। অবৈধৰূপে
মানুহে ৰখা অস্ত্ৰশস্ত্ৰবোৰ কাঢ়ি নিবৰ কাৰণে চৰকাৰ আছেই।
যদি তেওঁলোক অক্ষম, তেন্তে ভাল মানুহক স্থান দিয়ক।
ৰাইজে সিহঁতক যি কৰিছে সেয়েই গবৰ্ণমেণ্ট। ৰাইজে
নিজৰ হাতত আইন ৰখাটো সম্পূৰ্ণ ভুল আৰু প্ৰজাতন্ত্ৰৰ
প্ৰতিকূল। পাকিস্তানতেই বা ইউনিয়নতেই প্ৰবল হওক
এই উচ্ছৃঙ্খলতাৰ ( lawlessness) পৰা ভাৰতৰ কোনো
উপকাৰ বা মঙ্গল নহয়। তেওঁ দিল্লীলৈ আহিছে “মন্ত্ৰৰ
সাধন কিম্বা শৰীৰৰ পতন”ৰ কাৰণে। এই বলিয়া ভাতৃবধ,
এই জাতীয় আত্মহত্যা, সিহঁতৰ নিজৰ চৰকাৰক বিশ্বাস-
ঘাতকতা কৰা—এইবোৰ চাবৰ তেওঁৰ ইচ্ছা নাই। সিহঁতৰ&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>1jggdggfk23v8h6b5r1kyjgs4lzg2y3</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/২৮</title>
    <ns>104</ns>
    <id>91997</id>
    <revision>
      <id>251517</id>
      <timestamp>2026-05-29T17:58:19Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251517</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2012" sha1="0uckyya97vc9uu8gzftukx4w9f0ry5y" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েৰী
হেৰোৱা জ্ঞান লাভ কৰিবৰ কাৰণে সিহঁতক যেন ঈশ্বৰে
সহায় কৰে!
(6)
হৃদয় অন্বেষণ
১৫-৯-৪৭
ৰাতি মৃদু জীৱন-দাতা বৰষুণৰ হব লগা শান্ত শব্দ
শুনোতে, মোৰ মন দিল্লীৰ মুক্ত কেন্দ্ৰবোৰত পৰি থকা
হাজাৰ হাজাৰ আশ্ৰয়প্ৰাৰ্থীৰ কাষলৈ গৈছিল। কেউফালে
মোক ৰক্ষা কৰা এখন বাৰাণ্ডাৰ তলত মই আৰামত শুই
আছিলোঁ। নিজৰ ভাতৃৰ প্ৰতি মানুহৰ নিষ্ঠুৰ হাত
নোতোলাহেঁতেন এই হাজাৰ হাজাৰ মতা, তিৰোতা আৰু
লৰা-ছোৱালী আশ্ৰয়হীন নহলহেঁতেন আৰু বহুত ক্ষেত্ৰত
অনাহাৰী নহলহেঁতেন। কোনো কোনো ঠাইত সিহঁত
আঠুৱনীয়া পানীত নাথাকিলহেঁতেন। এই সকলোবোৰেই
অপৰিহাৰ্য্য আছিল নে? অন্তৰৰ পৰা অহা উত্তৰ আছিল
প্ৰৱল অস্বীকাৰ। মাত্ৰ এমহীয়া কেঁচুৱা স্বাধীনতাৰ এয়ে
প্ৰথম ফল? যোৱা কুৰি ঘণ্টাত এই চিন্তাবোৰেই মোক
বেঢ়ি ধৰিছিল; মোৰ নিস্তব্ধতা আশীৰ্ব্বাদহে।
;
ইয়েই
মোক হৃদয় অন্বেষণ কৰাইছে। দিল্লীৰ নাগৰিকবোৰ বলিয়া&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>0uckyya97vc9uu8gzftukx4w9f0ry5y</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/২৯</title>
    <ns>104</ns>
    <id>91998</id>
    <revision>
      <id>251518</id>
      <timestamp>2026-05-29T17:58:34Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251518</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2654" sha1="l8le0ad9j93xizdeurej7vhiywv1fko" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েৰী
২১
হৈছেনে কি? সিহঁতৰ ভিতৰত মনুষ্যত্ব অকণো নাইনে?
সিহঁতৰ ওচৰত দেশপ্ৰেম আৰু স্বাধীনতাৰ প্ৰতি প্ৰেমৰ
কোনো আৱেদন নাইনে? হিন্দু আৰু শিখৰ ওপৰত
প্ৰথম দোষ দিয়াৰ কাৰণে মোক ক্ষমা কৰিব লাগিব।
হিংসাৰ জোৱাৰ প্ৰতিৰোধ কৰিবলৈ সিহঁত মানুহো হব
নোৱাৰেনে? ম‍ই দিল্লীৰ মুছলমান সকলক নিৰ্ভয় হবলৈ,
ঈশ্বৰক বিশ্বাস কৰিবলৈ আৰু হিন্দু, শিখবোৰ সিহঁতৰ হাতত
আছে বুলি সন্দেহ কৰা সকলো অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰ আবিষ্কাৰ কৰিবলৈ
হাতজোৰ কৰোঁ। আগৰ সকলৰ হাততো একো নাই বুলি
এইদৰে কোৱা নাই। ই মৰ্য্যাদাৰ প্ৰশ্ন। হয় সংখ্যালঘিষ্ঠ
বোৰে উপযুক্ত কাম কৰিবৰ কাৰণে ভগৱানক আৰু তেওঁৰ
সৃষ্ট প্ৰাণী মানুহৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰক, নহয় সিহঁতে বিশ্বাস
নকৰা মানুহৰ পৰা নিজক ৰক্ষা কৰিবলৈ অগ্নি-অস্ত্ৰৰ ওপৰত
নিৰ্ভৰ কৰক।
তোমাৰ চৰকাৰক বিশ্বাস কৰা
মোৰ উপদেশ নিৰ্দ্দিষ্ট আৰু অবিচলিত বা দৃঢ়। ইয়াৰ
অভ্ৰান্ততা স্পষ্ট। অন্যায়কাৰী যিমানেই অস্ত্ৰেৰে সুসজ্জিত
হওক, সিহঁতৰ পৰা প্ৰত্যেক নাগৰিককে ৰক্ষা কৰিবলৈ
চৰকাৰৰ ওপৰত বিশ্বাস স্থাপন কৰা। আৰু, অন্যায়ভাৱে
অনিষ্টগ্ৰস্ত হোৱা সংখ্যালঘুৰ প্ৰত্যেক জনৰে ক্ষতি দাবী
কৰি ক্ষতিপূৰণ পাবলৈ বিশ্বাস কৰা। মৃতকক পুনৰ্জীবন&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>l8le0ad9j93xizdeurej7vhiywv1fko</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/৩০</title>
    <ns>104</ns>
    <id>91999</id>
    <revision>
      <id>251519</id>
      <timestamp>2026-05-29T17:59:20Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251519</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2115" sha1="6qx8ubabe1bjr1pupjh5yo3ncnw7b5q" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েৰী
দিবহে কোনো চৰকাৰেই নোৱাৰে। পাকিস্তান চৰকাৰৰ
পৰা সুবিচাৰ দাবী কৰাটো দিল্লীৰ মানুহব পক্ষে টান হব।
যি সুবিচাৰ বিচাৰে, তেওঁলোকে নিজে সুবিচাৰ কৰিব
লাগিব, নিষ্কলঙ্ক থাকিব লাগিব। হিন্দু আৰু শিখবোৰে
প্ৰকৃত পথ লওক আৰু নিজৰ ঘৰ-বাৰীৰ পৰা খেদা খোৱা
মুছলমানসকলক ঘূৰি আহিবলৈ নিমন্ত্ৰণ কৰক। যদি তেওঁ-
লোকে এই যোগ্যতৰ সাহসিক পথ গ্ৰহণ কৰিব পাৰে তেন্তে
তেওঁলোকে এই আশ্ৰপ্ৰাৰ্থীৰ সমস্যাক একেবাৰে সাধাৰণ
কৰিব পাৰে। পাকিস্তানৰ পৰা কিয় গোটেই পৃথিৱীৰ
পৰাই তেওঁলোকে ( recognition) পাব। তেওঁলোকেই
অপমান আৰু ধ্বংসৰ পৰা দিল্লী আৰু ভাৰতবৰ্ষক ৰক্ষা
কৰিব। মোৰ পক্ষে, লাখ লাখ হিন্দু আৰু শিখ আৰু
মুছলমানক স্থানান্তৰ (transfer) কৰা অভাৱনীয়। ই ভুল।
দৃঢ় ৰাইজৰ অ-দেশান্তৰৰ দাবীয়ে পাকিস্তানৰ ভুল তল
পেলাব ( undone ) বা নষ্ট কৰিব। ম‍ই আশা কৰে৷ ইয়াক
সমৰ্থন কৰিবলৈ ( stand by it ) মোৰ অন্তৰত সাহ পাম
যদিও ইয়াৰ অনুকূলে মোৰটো এটি অকলশৰীয়া মাত হয়।&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>6qx8ubabe1bjr1pupjh5yo3ncnw7b5q</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/৩১</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92000</id>
    <revision>
      <id>251520</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:00:11Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251520</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2513" sha1="czex6mafi1vce8adswl84dzktwzuivm" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েৰী
(~)
অনুজ্ঞা নহয়
১৭-৯-৪৭
Lines অৰ বহল মুকলি পথাৰত ( courtyard) দিল্লী
কটন মিল আৰু বাহিৰৰ শ্ৰমিক সকলৰ এটা বিৰাট জনতা
গোট খাইছিল। সেই শ্ৰমিক সকলৰ ইঙ্গিততেই গান্ধীজী
তালৈ গৈছিল কাৰণ বাল্মিকী কলনীৰ যি কোনো ঠাইত তেওঁ
থাকোঁতেই এওঁলোকৰ পৰা স্বেচ্ছাসেৱক পোৱা হৈছিল।
৬-৩০ সেই ঠাই পায়েই গান্ধীজীয়ে লাউদ-স্পীকাৰৰ সহায়ত
কথা কবলৈ চেষ্টা কৰিছিল, কিন্তু যন্ত্ৰত কিবা অমঙ্গল ঘটাত
আন এটা যন্ত্ৰ চেষ্টা কৰা হৈছিল। ইয়াৰ পৰা কিছু কাম
হলেও গোটেই জনতাই কথা শুনাত টান হৈছিল। কিন্তু
এজন পঞ্জাৱী বন্ধুৱে গান্ধীজীৰ প্ৰত্যেক কথাকে চিঞৰি
কবলৈ আগ বাঢ়িল। এই কৌশলে কাম দিলে।
গান্ধীজীয়ে কলে যে আগ দিন। আবেলিৰ অভিজ্ঞতাৰ পিচত
গান্ধীজীয়ে মনস্থ কৰিলে শ্ৰোতাসকলৰ কাকো বাদ নিদিয়াকৈ
সকলোৱেই তেওঁৰ প্ৰাৰ্থনা নিবিচাৰিলে তেওঁ সমজুৱা
(public) প্ৰাৰ্থনা নকৰে। কোনো বস্তুকে কাৰবাক দিবলৈ
তেওঁ বল কৰা নাই আৰু প্ৰাৰ্থনাৰ দৰে এনে হেন উচ্চতম
আধ্যাত্মিক বস্তুৰ কাৰণে তেওঁ বল কৰিবই নোৱাৰে। ইয়াৰ
উত্তৰ ( response ) অন্তৰৰ পৰা আহিব লাগিব। তেওঁক
সন্তুষ্ট কৰাৰ কোনো প্ৰশ্ন উঠিব নোৱাৰে। তেওঁৰ প্ৰাৰ্থনা&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>czex6mafi1vce8adswl84dzktwzuivm</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/৩২</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92001</id>
    <revision>
      <id>251521</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:00:27Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251521</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2626" sha1="t1mmbgomuyk6xs0rvd85uc3xm2mw7r1" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;28
দিল্লী দায়েৰী
সভাবোৰ অৱশ্যে জনপ্ৰিয় হৈছে আৰু লাখ লাখ মানুহ তাৰ
পৰা উপকৃত হোৱা যেন দেখা যায়। কিন্তু tensionৰ এই
সময়ত ভুক্তভোগী সকলৰ ৰোষৰ কথা তেওঁ বুজিব পাৰিছে।
মাত্ৰ, প্ৰাৰ্থনাৰ যিটি অংশ তেওঁৰ মতে আপত্তিজনক দেখা
যায়, সেই অংশটোৱে যেন তেওঁ এৰিব বুলি কোনেও আশা
নকৰে। এনে ভাবে ইয়াক আন্তৰিকতাৰে গ্ৰহণ কৰিব
লাগিব বা অগ্ৰাহ্য কৰিব। তেওঁৰ মতে কোৰাণ পাঠ
প্ৰাৰ্থনাৰ এটা বিশেষ অঙ্গ।
ৰোষ সংযত কৰা
সেই সময়ৰ তুমুল বাদানুবাদৰ প্ৰশ্নৰ বিষয়ে গান্ধীজীয়ে
কয় যে তেওঁ সিহঁতৰ ৰোষ আৰু ফলত হোৱা অধৈৰ্য্যৰ কথা
বুজিবলৈ সাজু। যদি সিহঁত সিহঁতৰ স্বাধীনতাৰ যোগ্য,
তেন্তে সিহঁতে নিজৰ ৰোষ দমন কৰিবলৈ শিকিব আক
উপযুক্ত ব্যবস্থা কৰিবলৈ সিহঁতৰ গবৰ্ণমেণ্টক বিশ্বাস কৰিব।
তেওঁৰ যথেষ্ট ইচ্ছা থাকিলেও তেওঁ সিহঁতক তেওঁৰ নিজৰ
অহিংসাৰ পথ দেখুৱা নাই। কিন্তু তেওঁ জানে যে
আজি তেওঁ কোৰ্টৰ বাহিৰত। তেওঁ সঙ্কেত দিলে যে সকলো
গণতান্ত্ৰিক জাতিয়ে অনুসৰণ কৰা পথকে তেওঁলোকে গ্ৰহণ
কৰক। গণতন্ত্ৰত ব্যক্তিগত ইচ্ছা সামাজিক ইচ্ছাৰ দ্বাৰাই
শাসিত আৰু সীমাবদ্ধ হয়, আৰু এই সামাজিক ইচ্ছাই হৈছে
গণতন্ত্ৰৰ কাৰণে গণতন্ত্ৰই শাসন কৰা ৰাজ্য ( state )
যদি&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>t1mmbgomuyk6xs0rvd85uc3xm2mw7r1</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/৩৩</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92002</id>
    <revision>
      <id>251522</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:00:42Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251522</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2936" sha1="2kz17wjyshyud0b51v9axec1o3bp1l3" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েৰী
২৫
প্ৰত্যেক ব্যক্তিয়েই আইন নিজৰ হাতলৈ লয় তেন্তে কোনো
ৰাজ্য হব নোৱাৰে, অৰাজকতাত পৰিণত হব অৰ্থাৎ সামাজিক
আইন বা নিয়ম বা ৰাজ্যৰ অনুপস্থিতি। সেই পথতে
স্বাধীনতাৰ ( liberty ) ধ্বংস। গতিকে, সিহঁতে নিজৰ
ৰোষ দমন কৰক আৰু ৰাজ্যই সুবিচাৰ প্ৰবৰ্ত্তন কৰক।
তেওঁৰ মতে, তেওঁলোকে যদি ৰাজ্যক কৰ্ত্তব্য কৰিবলৈ দিয়ে,
তেন্তে সন্মান আৰু গৌৰবেৰে প্ৰত্যেক হিন্দু আৰু শিখ
আশ্ৰয়প্ৰাৰ্থী নিজৰ ঘৰলৈ উভতি যোৱাত তেওঁৰ কোনো
সন্দেহ নাথাকিব। তেওঁ মুক্তভাবে কব পাৰে যে পাকিস্তানত
সিহঁতে যথেষ্ট যন্ত্ৰণা ভোগ কৰিছে, বহুত ঘৰ উজাড় হৈছে,
জীৱন হানি হৈছে, ছোৱালীবোৰ বলেৰে ধৰি নিছে, আৰু
জবদস্তী ধৰ্ম্মান্তৰ কৰা হৈছে। যদি সিহঁতৰ আত্ম-সংযম
( আছে ) থাকিলহেঁতেন, আৰু সিহঁতৰ বিচাৰ শক্তিক ৰোষৰ
তলতীয়া হবলৈ (নিদিয়ে ) নিদিলোঁহেঁতেন, তেন্তে ছোৱালী-
বোৰ ফিৰাই দিলেহেঁতেন, জবৰদস্তী ধৰ্ম্মান্তৰ অবৈধ হল-
হেঁতেন আৰু সিহঁতৰ ধনসম্পত্তি ফিৰাই দিলেহেঁতেন। কিন্তু
এইটো সম্ভবপৰ নহব যদি সিহঁতে সুবিচাৰৰ স্পষ্ট বাটত
হস্তক্ষেপ কৰে আৰু এইদৰে নিজৰ বিষয়কে। ধ্বংস কৰিব।
এইবোৰো সিহঁতে আশা কৰিব নোৱাৰে যৰি সিহঁতে বিচাৰে
যে সিহঁতৰ মুছলমান ভাই-ভনীবোৰক ভাৰতৰ পৰা বাহিৰ
কৰি দিয়া হওক। এনে কোনো কথা তেওঁ আস্থৰিক প্ৰস্তাৱ
বুলি বিবেচনা কৰে। সিহঁতে পিঠাও নাপায় আৰু তাক&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>2kz17wjyshyud0b51v9axec1o3bp1l3</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf/১১০</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92003</id>
    <revision>
      <id>251523</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:00:48Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>JyotiPN</username>
        <id>1603</id>
      </contributor>
      <comment>/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251523</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3171" sha1="fapd2z54lzllgx8twny8y23tlxson83" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;JyotiPN&quot; /&gt;{{rh|১০৮✦ নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য||}}&lt;/noinclude&gt;ঈগলৰ গুহাকেইটা দেখিবলৈ পোৱা যায়। আওসকলে বিশ্বাস কৰে যে মানুহৰ মৃত্যুৰ পিছত তেওঁলোকৰ আত্মাবোৰ ঈগল চৰাই হৈ পৰে আৰু তেওঁলোক জিৰণি ল’বৰ বাবে সেই গুহাবোৰত আশ্ৰয় লয়। ঈগল গুহাৰ আশে-পাশে পাহাৰৰ প্ৰাকৃতিক দৃশ্য অতি মনোৰম।

'''লংলংবা :'''

{{gap}}লংখুম গাঁৱৰ গাতে লাগি থকা অন্যতম আকৰ্ষনীয় স্থলী হৈছে লংলংবা। লংলংবা দুটা শব্দৰ সমষ্টি — লং (Long) মানে হৈছে শিল (Stones) আৰু লংবা (Longba) মানে হ’ল শিলৰ দলং (Stone Bridge)। সেই লংলংবা নামৰ ঠাইডোখৰতে ইতিপেন (Etepan) নামৰ ছোৱালী এজনীৰ
লগতে চেনা (Chenna) নামৰ ল’ৰাজনৰ কিংবদন্তিমূলক প্ৰেমৰ কাহিনী জড়িত হৈ আছে। লংলংবাত থকা খোজৰ চাপকেইটাক আওসকলৰ কিংবদন্তীত থকা ইতিপেন আৰু চেনাৰ (যাক আওসকলৰ মাজত ৰোমিঅ’-জুলিয়েট হিচাপে জনা যায়) খোজৰ চাপ বুলি বিশ্বাস কৰে। ভাৰতীয় লোকসকলে হিমালয় পৰ্বতক ভাৰতীয় প্ৰহৰী বুলি বিশ্বাস কৰাৰ দৰে লংলংবা নামৰ শিলৰ দলঙক লংখুম গাঁৱৰ প্ৰহৰী বুলি গাঁওবাসীয়ে বিশ্বাস কৰে। জনশ্ৰুতি অনুসৰি এবাৰ লোঠাসকলে লংখুম গাঁওখন আক্ৰমণ কৰিবলৈ আহোঁতে লংলংবাত থকা ঠিয় শিলবোৰে দা-যাঠি লৈ যোদ্ধাৰ ৰূপ লৈছিল আৰু গাঁওখনত অনেক যোদ্ধা আছে হেন দেখা পাই লোঠা নাগাসকল সেই ঠাইৰ পৰা ভয়তে উভতি গৈছিল। 

{{gap}}লংলংবাৰ পৰা উভতি আহি আমি আজুঙৰ ঘৰত উপস্থিত হ’লো। আজুঙৰ দেউতাকে সেই সময়ত ভাত খাবলৈ বহিছিল। তেওঁ জুহালৰ ওপৰত ধোঁৱাচাঙত শুকুৱাই ৰখা গোমধানবোৰ নমাই আনি তাৰ মাজৰ পৰা&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>fapd2z54lzllgx8twny8y23tlxson83</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/৩৪</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92004</id>
    <revision>
      <id>251524</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:00:58Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251524</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2824" sha1="10757ay6x8sxvoxj47ukmh2ayeva64f" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েৰী
খাবও নোৱাৰে। তাৰ উপৰিও, সংখ্যালঘু অৰ্থাৎ হিন্দু
আৰু শিখক পাকিস্তানত বেয়া ভাবে ব্যৱহাৰ কৰা ( কথা )
সঁচা, আৰু এইটো কথাও সঁচা যে পূৰ্ব্ব পঞ্জাৱেও ইয়াৰ
সংখ্যালঘু মুছলমানবোৰক একে দৰেই ব্যৱহাৰ কৰিছে।
সোণৰ তৰ্জ্জুৰে দোষ ওজন কৰিব নোৱাৰে। হয়ো পক্ষৰ
দোষ ওজন কৰিবলৈ তেওঁৰ হাতত কোনো প্ৰদত্ত প্ৰমাণ বা
বিষয় নাই। দুয়ো পক্ষয়েই যে দোষী এইটো জনাই নিশ্চয়
যথেষ্ট। উপযুক্ত adjustment পোৱাৰ সাধাৰণ ( univer-
sal ) পথ হৈছে দুয়ো ৰাজ্যৰ কাৰণে দুয়ো পক্ষৰ দোষৰ
খোলা আৰু সম্পূৰ্ণ ভাৱে স্বীকাৰ কৰা আৰু মীমাংসালৈ
অহা; মীমাংসা নহলে স্বাভাৱিক উপায়েৰে মধ্যস্থতাৰে
নিষ্পত্তিৰ আশ্ৰয় লোৱা। আনটো আৰু উগ্ৰ পথ হৈছে
যুদ্ধৰ। এই চিন্তাই তেওঁক প্ৰতিৰোধ কৰিছে (repelled )
কিন্তু ৰক্ষাৰ কোনো উপায় নাই যদি মীমাংসাও নহয় বা
মধ্যস্থতাবে নিষ্পত্তিও নহয়। এই অবসতে, তেওঁ আশা
কৰে সজ পৰামৰ্শ সকলোৱে লব আৰু পাকিস্তানলৈ নিজ
ইচ্ছামতে যাবলৈ নিবিচৰা মুছলমান সকলক ওচৰচুবুৰীয়া
সকলে তেওঁলোকক নিৰাপত্তাৰ সম্পূৰ্ণ অনুভূতি লৈ ফিৰি
আহিবলৈ কোৱাটো উচিত। মিলিটাৰীৰ সহায়ত ই সম্ভব-
পৰ হব নোৱাৰে। একমাত্ৰ জড়িত থকা মানুহবোৰৰ মনৰ
সুস্থতা ঘূৰি আহিলেহে ই সম্ভৱপৰ হব। তেওঁ নিজৰ চৰম
বাছনি কৰি লৈছে। ভাতৃবধৰ মাজেদি ভাৰত ধ্বংস হোৱা&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>10757ay6x8sxvoxj47ukmh2ayeva64f</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/৩৫</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92005</id>
    <revision>
      <id>251525</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:01:13Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251525</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2260" sha1="879njaoi0vqnhk3hn9j2indz2phub3j" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েৰী
চাবলৈ তেওঁৰ জীয়াই থাকিবৰ ইচ্ছা নাই। তেওঁৰ নিয়ত
প্ৰাৰ্থনা এয়ে যে তেওঁলোকৰ সুন্দৰ দেশত এনে কোনো দৈব
দুৰ্ব্বিপাক হোৱাৰ আগতে তেওঁক যেন ঈশ্বৰে আঁতৰাই
আৰু দৰ্শকবৃন্দক তেওঁ প্ৰাৰ্থনাত যোগ দিবলৈ
নিয়ে।
আহ্বান কৰিলে।
শ্ৰমৰ কাৰ্য্য ( Role )
শেষত গান্ধীজীয়ে একে লগে কাম কৰা হিন্দু আৰু
মুছলমানৰ শ্ৰমিক শ্ৰেণীক ধন্যবাদ জনায়। যদি তেওঁলোকে
সম্পূৰ্ণ ঐক্যৰে কাম কৰিছে, তেওঁলোকে এটা মহৎ আদৰ্শ
দাঙি ধৰিছে। শ্ৰমিকসকলৰ মাজত কোনো সাম্প্ৰদায়িকতা
থাকিব নোৱাৰে। তেওঁ কোৱা নাছিলনে যে তেওঁলোকে
যদি নিজৰ শক্তিৰ কথা জানে আৰু ইয়াক সজ বিবেচনাবে
আৰু সিদ্ধান্তৰ দ্বাৰা কামত লগালেহেঁতেন, তেন্তে তেওঁ-
লোকেই প্ৰধান শাসক হলহেঁতেন আৰু নিয়োগকৰ্ত্তাসকল
আৱশ্যকতাত আৰু কাৰ্য্যত তেওঁলোকৰ জিম্মাদাৰ আৰু বন্ধু
হলহেঁতেন? শ্ৰমৰ দ্বাৰা পৃথিৱীৰ অন্তৰ্ভেদী বাহিৰ কৰা
সোণ আৰু ৰূপৰ আকাৰধাৰী পূঁজিতকৈ শ্ৰম বেচি আচল
পূঁজি বুলি তেওঁলোকে জানিলেহে এনে সুখৰ দিনবোৰ
( happy state of things ) আহিব।&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>879njaoi0vqnhk3hn9j2indz2phub3j</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/৩৬</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92006</id>
    <revision>
      <id>251526</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:01:27Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251526</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2279" sha1="3gb4rhdzl8s6tzyb68ld83zk67focks" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;২৮
দিল্লী দায়েৰী
(9)
প্ৰাৰ্থনা অবিভক্ত
দাৰিয়াগঞ্জৰ পৰা ঘূৰি আহি, গান্ধীজীয়ে বিৰলা ভৱন
কম্পাউণ্ডৰ প্ৰাৰ্থনাৰ সৰু জনতাৰ মাজলৈ যায়। তেওঁ
সিহঁতক কলে যে যদি কোনো এজন মানুহেও কোৰাণ পাঠ
কৰাত আপত্তি কৰে তেন্তে তেওঁ আৰু ৰাইজৰ মাজত প্ৰাৰ্থনা
নকৰে। প্ৰাৰ্থনাৰ উদ্দেশ্য কাৰো অন্তৰত আঘাত দিয়াটো
নহয়। আৰু লগতে তেওঁ বিশেষ চিন্ত৷ আৰু বিবেচনাৰ
পিচত বাচিলোৱা প্ৰাৰ্থনাৰ কোনো অংশকে বাদ দিব
নোৱাৰে। তেওঁৰ প্ৰাৰ্থনা সভা পতাত বা নপতাত ৰাইজৰ
মতামত আছেনে নাই তাকে দেখুৱাবৰ কাৰণে তেওঁলোকক
হাত ডাঙিবলৈ কয় প্ৰাৰ্থনাৰ বিপক্ষে কোনো হাতকে
তোলা নহল। গতিকে আগৰ দৰেই এটি পৰিবৰ্ত্তনৰে সৈতে
প্ৰাৰ্থনা সভা পতা হল, পৰিবৰ্ত্তন এয়ে যে কোৰাণ পাঠ
প্ৰাৰ্থনাৰ শেষত নহৈ প্ৰথমতে আৰম্ভ হব
গজেন্দ্ৰ মোক্ষ
প্ৰাৰ্থনাৰ পিচত গান্ধীজীয়ে জনতাক সম্ভাষণ কৰি কলে
যে শৰীৰৰ কাৰণে ৰুটি আহাৰ হোৱাৰ দৰে আত্মাৰ কাৰণে
প্ৰাৰ্থনাই আহাৰ আৰু তেওঁ এই কথা জানি সুখী হৈছে যে
সকলোৱে বা তেওঁলোকে ইয়াৰ আৱশ্যকতা বুজিছে।&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>3gb4rhdzl8s6tzyb68ld83zk67focks</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/৩৭</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92007</id>
    <revision>
      <id>251527</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:01:44Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251527</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2423" sha1="pyg91mmqql3pfscmjehmt5977tg9bsg" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েৰী
২৯
গজেন্দ্ৰ মোক্ষ ভজন আলোচনা কৰি তেওঁ কয় যে
তেওঁলোকৰ কাৰণে কৰিব লগীয়া বিষয় হৈছে ভাৰতবৰ্ষক
বৰ্ব্বৰতাৰ মুঠিৰ পৰা ৰক্ষা কৰা। ঈশ্বৰৰ অনুগ্ৰহতহে এই
কাম সমাধা হব।
দিল্লীৰ পিচত পঞ্জাৱ
গান্ধীজীয়ে তেওঁলোকক দাৰিয়াগঞ্জৰ মুছলমানসকলৰ
লগত দেখা শুনা হোৱাৰ কথা কলে। ভাৰতত প্ৰত্যেক
মুছলমান আৰু হিন্দু আৰু শিখ নিজ নিজ ঘৰত পুনঃ
প্ৰতিষ্ঠিত নোহোৱালৈকে তেওঁ শান্তিত থাকিব নোৱাৰে।
যদি দিল্লী বা ভাৰতত মুছলমান আৰু পাকিস্তানত শিখ
বাস কৰিব নোৱাৰে তেন্তে ভাৰতৰ বৃহত্তম মছজিদ জুম্মা
মছজিদ বা নানকানা চাহেব বা পুঞ্জা চাহেবৰ অৱস্থা কি
হব? এইবোৰ পৱিত্ৰ স্থান আন কাৰ্য্যত লগোৱা হবনে
কি? কেতিয়াও নহয়। ( ঠাইৰ অভাবত আন আন উদাহৰণ
এৰা হৈছে )।
গান্ধীজীয়ে কলে তেওঁ পঞ্জাৱলৈ যাত্ৰা কৰিব – তাত
অসদ্‌কাৰ্য সম্পাদন কৰাত খ্যাতি লাভ কৰা মুছলমান
সকলক তেওঁলোকৰ দোষ স্খালন কৰাবৰ কাৰণে। দিল্লীৰ
মুছলমান সকলৰ কাৰণে সুবিচাৰ নোপোৱালৈকে তেওঁ
কৃতকাৰ্য্যতাৰ আশা কৰিব নোৱাৰে। তেওঁলোকে দিল্লীত
কেইবা পুৰুষে৷ বাস কৰিছে। যদি দিল্লীৰ হিন্দু আৰু&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>pyg91mmqql3pfscmjehmt5977tg9bsg</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/৩৮</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92008</id>
    <revision>
      <id>251528</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:02:39Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251528</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2077" sha1="qfx9c5zvvtckxswdjkrfdcijibz20l3" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;७०
দিল্লী দায়েৰী
মুছলমান সকলে আকৌ ভাতৃভাবে বাস কৰে, তেন্তে তেওঁ
পাকিস্তানলৈ যাত্ৰা কৰিব আৰু পাকিস্তানত “কাৰ্য সম্পাদন
কৰিব বা জীৱন ত্যজিব”। কৃতকাৰ্য্যতাৰ অৱস্থা হৈছে
ইউনিয়নৰ লোকসকলে নিজৰ হাত পৰিষ্কাৰ ৰাখক। হিন্দু
ধৰ্ম্ম সমুদ্ৰৰ দৰে। সমুদ্ৰ কেতিয়াও অপৰিষ্কাৰ নহয়।
ইউনিয়নৰ বিষয়ে সি সত্য হব। হিন্দু আৰু শিখসকলে যি
যন্ত্ৰণা ভোগ কৰিছে তাৰ কাৰণে ৰোষ ( resentment )
অনুভৱ কৰাটো স্বাভাৱিক। কিন্তু সিহঁতৰ কাৰণে সুবিচাৰ
পাবলৈ সকলো চৰকাৰৰ হাতত এৰি দিয়া উচিত।
মিলিটাৰী আৰু পুলিচৰ কৰ্ত্তব্য
যদি আইন আৰু
পক্ষাশ্ৰয়ী আচৰণ মিলিটাৰী আৰু পুলিচৰ গুণ বা
লক্ষণ। ই সঁচা হলে বৰ দুখৰ কথা।
শৃঙ্খলাৰ ৰক্ষক পক্ষপাতী আৰু পাপৰ
ভাগ লয় তেন্তে
আইন আৰু শৃঙ্খলা কেনেকৈ ৰক্ষা হয়? তেওঁ মিলিটাৰী
আৰু পুলিচক কুসংস্কাৰ আৰু কলুষৰ ওপৰত থাকিবলৈ
অনুৰোধ কৰে। জাতি-ধৰ্ম্ম নিৰ্ব্বিশেষে ৰাইজৰ তেওঁলোক
বিশ্বাসী সেৱক হব লাগে।&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>qfx9c5zvvtckxswdjkrfdcijibz20l3</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/৩৯</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92009</id>
    <revision>
      <id>251529</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:02:58Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251529</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2353" sha1="l1qfjlufd4j9pktnir18nr73rrlv11o" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েৰী
(z)
অত্যুক্তি ত্যাগ কৰা
৩১
১৯-৯-৪৭
আবেলি ৫ বজাত গান্ধীজীয়ে, হিন্দুবিলাকৰ আগত
এজনে কোৱা হিচাবে কেউফালে মুছলমানে বেৰি থকা কুচা
তাৰাচাঁদৰ হিন্দু নিবাসলৈ ( pocket ) যায়। তেওঁ অতি
অতিৰঞ্জিত ভাষাত হিন্দুবিলাকৰ দুৰ্গতিৰ কথা বৰ্ণনা কৰিছিল
আৰু এই কথা কৈ বৰ্ণনা শেষ কৰিছিল যে বেচিভাগ লীগ-
পন্থী আৰু হিন্দুৰ বিপক্ষে উত্তেজনা সৃষ্টি কৰা মুছলমানবোৰৰ
সেই স্থান মুক্ত কৰিব লাগে (denude)। তেওঁ আৰু কৈছিল
যে পাকিস্তানত মুছলমানবোৰে যি কৰাৰ বাতৰি পোৱা
গৈছে হিন্দুসকলেও ঠিক সেইদৰে কৰা উচিত।
সাহসী আৰু নিৰ্ভীক হব৷
ইয়াৰ উত্তৰত গান্ধীজীয়ে কলে যে মুছলমান বোৰে
পাকিস্তানৰ পৰা সকলো অমুছলমানক বাহিৰ কৰি খেদাৰ
দৰে ভাৰতেও সকলো মুছলমানক পাকিস্তানলৈ খেদি দিয়া
কথাৰ লগত তেওঁ কোনো সম্বন্ধ ৰাখিব নোৱাৰে। গান্ধীজীয়ে
কয় যে ছটা ভুল লগ লাগি এটা শুদ্ধ হব নোৱাৰে। সেই
কাৰণে তেওঁ দৰ্শক বৃন্দক তেওঁৰ উপদেশ শুনিবলৈ কয়, আৰু
সাহসেৰে আৰু নিৰ্ভীকভাবে কাৰ্য্য কৰক আৰু সৰহ সংখ্যক
মুছলমানৰ মাজত থাকিবলৈ পোৱাত গৌৰৱ অনুভৱ কৰক।&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>l1qfjlufd4j9pktnir18nr73rrlv11o</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/৪০</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92010</id>
    <revision>
      <id>251530</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:03:13Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251530</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2541" sha1="4z0u2h0hk23xzn2d8v6xo52igpeev7v" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;৩২
দিল্লী দায়েৰী
তাৰ পাচত তেওঁ পাটাউদী ভৱনৰ অনাথালয়লৈ যায় আৰু
তাৰ দায়িত্বসম্পন্ন লোকসকলক ভয়ত আঁতৰাই নিয়া মাউৰা
লৰা-ছোৱালীবোৰক ফিৰাই আনিবলৈ কয়। তেওঁক কোৱা
হ'ল যে ওচৰৰ মুছলমানৰ ঘৰৰ পৰা গুলি মৰা হৈছিল আৰু
সেই গুলিত এটি কেঁচুৱা মৰে আৰু এটিৰ আঘাত হয়। এই
ঘটনা সাত চেপ্তেম্বৰত হৈছিল। তেওঁৰ লগত যোৱা মৌলানা
আহমদ চৈয়দ আৰু আন আন মুছলমান বন্ধুবোৰে কয় যে
অন্তৰ্বাসী সকলৰ যাতে কোনো বিপদ নহয় তাৰ কাৰণে ওচৰ
চুবুৰীয়া মুছলমান সকলে চকু দিব। পিচৰ স্থান হৈছে
মুচলমান সকলৰ মাজত হিন্দু হিচাবে অকলে বাস কৰা
শ্ৰীভাৰ্গবৰ ঘৰৰ ওচৰতে। এই ঠাইডোখৰ মুছলমানেৰে
পৰিপূৰ্ণ। গান্ধীজীয়ে আশা কৰে বাৰ বছৰীয়া লৰাৰ দৰে
মুছলমান সকলে তেওঁৰ স্বপ্ন পূৰ্ণ কৰিব যে হিন্দু মুছলমান
আৰু আন আন ভাৰতীয়ই ভাই-ককাই আৰু বন্ধুহিচাবে
একেলগে বাস কৰিব। বিৰলা ভৱনৰ প্ৰাৰ্থনা সভাৰ সৰু
জনতাক ঈশ্বৰে সেই সপোন পূৰ্ণ কৰক বা তেওঁক আঁতৰাই
নিয়ক আৰু ভাৰতৰ এক অংশত একমাত্ৰ মুছলমান আৰু
আন অংশত হিন্দু বাস কৰা এই ভয়ানক দুৰ্ঘটনাৰ পৰা ৰক্ষা
কৰক—এই প্ৰাৰ্থনাত যোগ দিবলৈ কওঁতে এই বোৰ ঘটনাৰ
কথা গান্ধীজীয়ে উল্লেখ কৰে।&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>4z0u2h0hk23xzn2d8v6xo52igpeev7v</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/৪১</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92011</id>
    <revision>
      <id>251531</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:03:28Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251531</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2446" sha1="b4frg6wxj7voaj01p0ji5iji7x6kns4" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েৰী
(৯)
ঈশ্বৰে ভয় দূৰ কৰে
২০-১-৪৭
কোৰাণ চৰিফৰ পৰা পদ পাঠ কৰাত কোনেও আপত্তি
নকৰাত আজি আবেলিও একে দৰেই প্ৰাৰ্থনা চলিছিল।
গান্ধীজীয়ে আগতে গোৱা পদৰ কথা উল্লেখ কৰে। এই
পদত ৰচকে কৈছে যে ঈশ্বৰত বিশ্বাস কৰা সকলো মানুহৰ
অন্তৰৰ পৰা ঈশ্বৰে সকলো ভয় দূৰ কৰে।
আজি, হিন্দু আৰু শিখ সকলে দিল্লীৰ মুছলমান সকলক
ভয় খুৱাইছে৷ যি সকলে নিজে ভয়ৰ পৰা মুক্ত হব খোজে
তেওঁলোকে আনৰ অন্তৰতো ভয় সুমুৱাই দিয়া উচিত নহয়।
সীমান্ত প্ৰদেশৰ বান্নু চহৰত তেওঁ এজন মুছলমান বন্ধুৰ
ঘৰত বাস কৰিছিল। বাৰ কিছুমান মানুহে তেওঁৰ আগত
আপত্তি কৰিলে যে যদি তেওঁলোকক ইয়াৰ পৰা সোনকালে
স্থানান্তৰ কৰা নহয় তেন্তে তেওঁলোক সকলো মৰিব আৰু
ধ্বংস হব পাৰে। মুছলমান বন্ধুজন সদায় নিৰ্ভীক (staunch)
কিন্তু তেওঁ চেষ্টা কৰিলেও অকলে তেওঁলোকক ৰক্ষা কৰিব
নোৱাৰে। আনবোৰ মুছলমানে আনকি সীমান্তত সদায়
আহি তেওঁলোকৰ অন্তৰত ভয় সুমুৱাই দিছে আৰু তেওঁ-
লোকক সোনকালে নিৰাপদ ঠাইলৈ নিয়ক। গান্ধীজীয়ে
কলে যে তেওঁৰ কোনো শক্তি নাই। তেওঁ পণ্ডিতজী আৰু
সৰদাৰৰ আগত তেওঁলোকৰ কথা কব। বন্ধুসকলে কলে যে&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>b4frg6wxj7voaj01p0ji5iji7x6kns4</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/৪২</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92012</id>
    <revision>
      <id>251532</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:03:44Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251532</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2382" sha1="jwx2kivjygqquehuak1eb5wt3adyr9m" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েৰী
তেওঁলোকৰ নিজৰ মিলিটাৰীয়ে তেওঁলোকৰ সহায়লৈ অহা
উচিত। বক্তাই আগেয়ে কোৱাৰ দৰে তেওঁলোকক কলে,
“ঈশ্বৰৰ বাহিৰে আন কোনেও তোমালোকক ৰক্ষা কৰিব
নোৱাৰে। কোনো মানুহেই আনক ৰক্ষা কৰিব নোৱাৰে।”
কোনেও কব নোৱাৰে যে তেওঁ পিচ দিনা জীয়াই থাকিবনে
বা আনকি এক মিনিটৰ পিচতো জীয়াই থাকিব। একমাত্ৰ
ঈশ্বৰেই আছে আৰু থাকিব। গতিকে, তেখেতক মতা আৰু
তেখেতৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰাই তেওঁলোকৰ কৰ্ত্তব্য। কোনো
কাৰণতেই, কোনো সময়তেই কোনেও বেয়াৰ পৰিবৰ্ত্তে বেয়া
কৰা উচিত নহয়।
সংখ্যালঘুৰ ৰক্ষা
গান্ধীজীয়ে কবলৈ ধৰিলে যে পাকিস্তানত হিন্দু আৰু
শিখৰ ভয় তাৰ চৰকাৰৰ ওপৰত বৰ দুঃখজনক প্ৰতিক্ষেপ
( reflection ) আৰু ই কায়েদে আজমে নিজে দিয়া সংখ্যা-
লঘুক ৰক্ষা কৰাৰ প্ৰতিশ্ৰুতিৰ বিপক্ষে। ইউনিয়নৰ
সংখ্যাগৰিষ্ঠৰ দৰে পাকিস্তানৰ সংখ্যাগৰিষ্ঠৰো তেওঁৰ হাতৰ
মুঠিত সন্মান আৰু জীৱন আৰু ঐশ্বৰ্য্য এৰা সংখ্যালঘুক ৰক্ষা
কৰাটো অৱশ্য কৰ্ত্তব্য।
ভায়েই শত্ৰু?
একেলগে ভাই হিচাবে বাস কৰা, জালিৱানওয়ালা-
বাগৰ হত্যাত তেজ মিহলি হোৱা মানুহবোৰ আজি শত্ৰু&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>jwx2kivjygqquehuak1eb5wt3adyr9m</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/৪৩</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92013</id>
    <revision>
      <id>251533</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:04:08Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251533</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2462" sha1="mntg7ld0ct72k5o5dni4o906204e9uw" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েৰী
৩৫
হোৱা কথাই তেওঁক পৰাস্ত কৰিছে (baffle)। যেতিয়ালৈকে
তেওঁৰ নিশ্বাস-প্ৰশ্বাস আছে তেতিয়ালৈকে তেওঁ কব যে এনে
হব নোৱাৰে। মনৰ দুঃখ আৰু বেজাৰত, শান্তি ফিৰাই
আনিবৰ কাৰণে তেওঁ ঈশ্বৰত দিনে দিনে, ঘণ্টাই ঘণ্টাই
কান্দিছে। যদি শান্তি ঘূৰি নাহে, তেন্তে তেওঁক আঁতৰাই
নিবৰ কাৰণে ঈশ্বৰক খাটিব।
আশ্ৰয়প্ৰাৰ্থী
বৰষুণ হৈ থাকোঁতেও তেওঁ দিল্লী, পূৰ্ব্ব আৰু পশ্চিম
পঞ্জাৱৰ দুৰ্ভগীয়া আশ্ৰয়প্ৰাৰ্থীবোৰৰ কথা ভাবিছে। সিহঁতৰ
আশ্ৰয় নাই, ঘৰবাৰী নাই—কাৰ পাপৰ কাৰণে যন্ত্ৰণা
ভুগিছে? তেওঁ শুনিছে যে হিন্দু আৰু শিখ দলে দলে
পশ্চিম পঞ্জাৱৰ পৰা আহি—৫৭ মাইল দীঘলীয়া বাট আহি
পূৰ্ব্ব পঞ্জাৱত সোমাইছে। ই কেনেকৈ হব পাৰে এই কথা
ভাবি তেওঁৰ মস্তিষ্ক ঘূৰিব ধৰিছে। এনে এটা ঘটনাৰ
পৃথিৱীৰ বুৰঞ্জীত তুলনা নাই আৰু, আনৰ দৰে, তেওঁৰো শিৰ
লাজত নত হৈছে। কোনে বেচি দোষ কৰিছে কোনে কম
কৰিছে ইয়াৰ বিচাৰ কৰিবৰ সময় নাই। এই বলিয়ালিক
বন্ধ কৰাহে এইটো সময়।
মুছলমানৰ আনুগত্য আৱশ্যক
কোনোৱে তেওঁক কৈছে যে ভাৰত ইউনিয়নৰ প্ৰত্যেক
মুছলমান পাকিস্থানৰ হে অনুগত, ভাৰতৰ নহয়। তেওঁ এই&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>mntg7ld0ct72k5o5dni4o906204e9uw</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/৪৪</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92014</id>
    <revision>
      <id>251534</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:04:31Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251534</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2849" sha1="ossn475gcnq479c46x3xf6arprx1pon" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;৩৬
দিল্লী দায়েৰী
দোষাৰোপ অস্বীকাৰ কৰিব। মুছলমানৰ পিচত মুছলমান
আহিছে আৰু ইয়াৰ বিপৰীততো তেওঁক কৈছে। যি কোনো
অৱস্থাতে, ইয়াৰ সংখ্যাগৰিষ্ঠ সংখ্যালঘুক ভয় কৰাৰ কোনো
আৱশ্যক নাই। মুঠতে, ভাৰতৰ ৪ কোটি মুছলমান
গোটেইখন দেশতে বিয়পি আছে। সেৱাগ্ৰামৰ দৰে গাৱঁত
থকা মুছলমান বোৰ নিৰ্দোষ আৰু দুখীয়া। সিহঁতৰ পাকি
স্তানৰ লগত কোনো সম্বন্ধ নাই। সিহঁতক কিয় খেদিব
লাগে? বিশ্বাসঘাতক স্বৰূপে কোনো থাকিলে, আইনৰ
সহায়ত সিহঁতক সদায় হাতৰ মুঠিত ৰাখিব পাৰি। আনকি
মিঃ আমেৰীৰ পুতেকৰ হোৱাৰ দৰে, বিশ্বাসঘাতকক সদায়
গুলি মাৰি মৰা হয়, যদিও সেয়ে গান্ধীজীৰ আইন নহয় বুলি
তেওঁ স্বীকাৰ কৰে। আনবোৰে কৈছে যে ভাৰতৰ মুছলমানক
পাকিস্তানৰ অনুগত ৰাখিবৰ কাৰণে ইয়াত কিছুমান
চাকৰিয়াল ৰখা হৈছে। কোনোৱে কৈছে যে মুছলমানবোৰে
সকলো হিন্দুকে কাফিৰ বুলি বিবেচনা কৰে। বিদ্বান
মুছলমানে তেওঁক কৈছে যে ই সম্পূৰ্ণ ভুল। মুছলমান,
খৃষ্টান, আৰু ইহুদীৰ দৰে হিন্দুবোৰো অনুপ্ৰাণিত ধৰ্ম্মপুথি
মানে আৰু নিৰ্দেশ মতে চলে। যি কোনো অৱস্থাতে,
( গান্ধীজীয়ে ) তেওঁ হিন্দু আৰু শিখক সিহঁতৰ অন্তৰৰ
মুছলমানৰ প্ৰতি হোৱা সকলো ভয় দূৰ কৰিবলৈ, তেওঁলোকৰ
প্ৰতি দয়ালু হবলৈ, ঘূৰি আহি আপোন ঘৰত বাস কৰিবলৈ
আৰু বিপদ-আপদৰ পৰা ৰক্ষাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিবলৈ অনুৰোধ&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>ossn475gcnq479c46x3xf6arprx1pon</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/৪৫</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92015</id>
    <revision>
      <id>251536</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:04:46Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251536</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2115" sha1="9qv0yo87lmjfwb69j5gqew6ec5xcf7y" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েৰী
৩৭
কৰে। তেওঁ নিশ্চিত আছিল যে এই দৰেই পাকিস্তানৰ
মুছলমানৰ পৰা ইপ্সিত উত্তৰ পাব, আনকি সীমান্ত প্ৰদেশৰ
সীমান্তত থকা জাতিবোৰৰ পৰাও। ভাৰতৰ কাৰণে শান্তি
আৰু জীৱনৰ এইটোৱেই পথ। প্ৰত্যেক মুছলমানক ভাৰতৰ
পৰা আৰু প্ৰত্যেক হিন্দু আৰু শিখক পাকিস্তানৰ পৰা খেদি
দিয়াৰ অৰ্থ যুদ্ধ আৰু দেশৰ কাৰণে চিৰস্থায়ী ধ্বংস। দুয়ো
দেশতে এনে এটা আত্মহত্যাকাৰী নীতি চলিছেনে ইয়াৰ পৰা
পাকিস্তান আৰু ইউনিয়নত ইচলাম আৰু হিন্দুধৰ্ম্মৰ ধ্বংস
অনিবাৰ্য্য। ভালৰ পৰাহে অকল ভাল হয়। প্ৰেমে প্ৰেমৰ
জন্ম দিয়ে। প্ৰতিহিংসাৰ ফালে, মানুহে অন্যায়কাৰীক
ঈশ্বৰৰ হাতলৈ এৰি দিব লাগে। ইয়াৰ বাহিৰে আন পথ
তেওঁ নাজানে।
( ১০ )
আপত্তিকাৰী সম্মানিত
২১-৯-৪৭
শ্ৰোতাসকলৰ ভিতৰৰ এজন মানুহে অল ফতেহা পাঠ
কৰা আপত্তি কৰাত বিৰলা ভবন বাগিছাত ( lawn )
প্ৰাৰ্থনা সভা পতা নহল। যি হওক, গান্ধীজীয়ে শ্ৰোতাক
সম্ভাষণ কৰিছিল। তেওঁ কলে যে তেওঁ আপত্তিকাৰীৰ লগত&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>9qv0yo87lmjfwb69j5gqew6ec5xcf7y</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/৪৬</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92016</id>
    <revision>
      <id>251537</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:04:59Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251537</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2590" sha1="4viupi1732pynq9e83a5eey5k9u6b5t" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েৰী
তৰ্ক কৰিবলৈ নাযায়। আজি ৰাইজৰ অন্তৰত জাগি উঠা
ৰোষৰ কথা তেওঁ বুজিছে। আবহাৱা বা অৱস্থা ইমান
ভাৰাক্ৰান্ত হৈ পৰিছে যে আনকি এজন আপত্তিকাৰীক
মনাটো উচিত বুলি ভাবিছে, সেই বুলি ইয়াৰ অৰ্থ এয়ে যে
তেওঁ ঈশ্বৰক ত্যাগ কৰিছে বা তেওঁৰ প্ৰাৰ্থনা অন্তৰৰ
পৰা ত্যাগ কৰিছে। প্ৰাৰ্থনাই পৱিত্ৰ অৱস্থা দাবী কৰে।
এনে আপত্তিৰ পৰা প্ৰত্যেকে অন্তৰত ৰখাটো উচিত যে যি
সকল সেৱা কৰিবলৈ আগ্ৰহান্বিত তেওঁলোকৰ অসীম ধৈৰ্য্য
আৰু সহিষ্ণুতা থাকিব লাগিব। কোনোৱেই নিজৰ মতামত
আনৰ ওপৰত জাপিবলৈ বিচাৰিব নালাগে।
ফলহীন গছ মৰে
কেনেকৈ গান্ধীজীয়ে শ্ৰীমতি ইন্দিবা গান্ধীৰ লগত
সৰহীয়া মুছলমানৰ কাষতে বাস কৰা অনেক হিন্দুয়ে বাস
কৰা ঠাই এডোখৰলৈ যোৱাৰ কথা বৰ্ণনা কৰিলে। হিন্দু-
বোৰে মহাত্মা গান্ধীকি জয় বুলি তেওঁক অভ্যৰ্থনা কৰিলে,
কিন্তু তেওঁলোকে নাজানিছিল যে তেওঁৰ কাৰণে আজি
কোনো জয় হব নোৱাৰে; হিন্দু, মুছলমান আৰু শিখবোৰে
ইজন সিজনৰ লগত শান্তিত বাস নকৰিলে তেওঁ জীয়াই
থাকিবলৈ ইচ্ছা নকৰে। তেওঁ এই কথাতো সকলোৰে
অন্তৰত সুমুৱাই দিবলৈ যৎপৰোনাস্তি চেষ্টা কৰিছিল যে
ঐক্যত শক্তি আৰু অনৈক্যত দুৰ্ব্বলতা আছে। যেনেকৈ&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>4viupi1732pynq9e83a5eey5k9u6b5t</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/৪৭</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92017</id>
    <revision>
      <id>251538</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:05:13Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251538</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2528" sha1="g7zwegy9fzqv7bhqktoc7sbom95hu37" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েৰী
৩৯
ফল নোহোৱা গছ মৰি যায়, সেই দৰে তেওঁৰ সেবাই ইপ্সিত
ফল ধৰাব নোৱাৰিলে তেওঁৰ শৰীৰ নিষ্প্ৰয়োজনীয় হব।
এই কথাও সঁচা, আৰু ফললৈ আশা নকৰি কাম কৰিবলৈ
বাধ্য হোৱাও সমানে সঁচা। অনুৰাগতকৈ (attachment)
বিচ্ছিন্নতা ( detachment ) বেচি ফলপ্ৰদ। তেওঁ মাথোন
ঘটনাৰ যুক্তিহে ব্যাখ্যা কৰিছে। ( নিজৰ ) উপকাৰিতাৰ
অতিক্ৰম কৰি বাচি থকা শৰীৰে নতুনক স্থান এৰি দি ধ্বংস
হব। আত্মা অবিনশ্বৰ আৰু সেবা কাৰ্য্যৰ মাজেদি ইয়াৰ
মুক্তিৰ কাৰণে নতুন নতুন ৰূপ ধৰি থাকে।
নিজৰ ঘৰতে লাগি থাকা
সেই ঠাইৰ মুছলমান সকলৰ লগত সভালৈ আহি
গান্ধীজীয়ে কয় যে তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ হিন্দু ওচৰ-
চুবুৰীয়াৰ দ্বাৰা মৃত্যুলৈকে উৎপীড়ন কৰিলেও নিজৰ ঘৰতে
লাগি থাকিবলৈ তেওঁ উপদেশ দিয়ে। তেওঁলোকৰ সেই
কণ জ্ঞান নাথাকিলে মৃত্যুৰ পৰা হাত সাৰিবলৈ আঁতৰি
যোৱাত তেওঁলোক মুক্ত। তেওঁলোকে তেওঁৰ উপদেশমতে
চলিব পাৰিলে, তেওঁলোকে ইচলাম আৰু ভাৰত দুয়োকো
সেবা কৰিব। তেওঁলোকক উৎপীড়ন কৰা হিন্দু আৰু
শিখবোৰে নিজৰ ধৰ্ম্মৰ বদনাম আনিব আৰু ভাৰতৰ
অপূৰ্ণীয় ক্ষতি কৰিব। ৪ কোটি মানুহক পৃথিৱীৰ পৰা মচি
পেলোৱা বা পাকিস্তানলৈ বনবাস দিয়া কথা ভবাটো&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>g7zwegy9fzqv7bhqktoc7sbom95hu37</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/৪৮</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92018</id>
    <revision>
      <id>251539</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:05:26Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251539</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2608" sha1="0y7d2ac7q0dmbqylsfhw06oljv0kw7p" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;8°
দিল্লী দায়েৰী
বলিয়ালিহে। কিছু মানুহে তেওঁ ( গান্ধীজীয়ে ) তেনে
তেওঁৰ এনে
কৰিবলৈ ইচ্ছা কৰিছে বুলি সঙ্কেত কৰিছে।
কোনো ইচ্ছা নাই যে মুছলমান আশ্ৰয়প্ৰাৰ্থী বোৰক পুলিচ
আৰু মিলিটাৰীৰ হাতেদি পুনঃস্থাপন হওক। তেওঁ ধাৰণা
নকৰা কথাটো হৈছে হিন্দু আৰু শিখৰ ৰোষ নিমজ্জিত হলে,
তেওঁলোকে নিজেই আশ্ৰয়প্ৰাৰ্থী বোৰক সন্মানেৰে ফিৰাই
আনিব। তেওঁ, যিহওক, বাস্তুত্যাগীসকলৰ কাৰণে গবৰ্ণ-
মেণ্টে তেওঁলোকৰ এৰি যোৱা ঘৰ-বাৰী ভাল অৱস্থাত আৰু
বিশ্বাসত ৰাখিব বুলি আশা কৰে।
কেতিয়৷ চৰকাৰে পদত্যাগ কৰিব?
চৰকাৰৰ সেই খিনি শক্তি নাথাকিলে অৰ্থাৎ ৰাইজে
গবৰ্ণমেণ্টক উপযুক্ত কাম কৰিবলৈ নিদিলে যি সকলে
ভাৰতৰ পৰা সকলো মুছলমানক বধ কৰা বা খেদি দিয়া
বলিয়া উপায় কাৰ্য্যত খটাব খোজে তেওঁলোকৰ কাৰণে
পদত্যাগ কৰিবলৈ তেখেতে চৰকাৰক উপদেশ দিব।
বাতৰি কাকতত এনে ঈঙ্গিত বিশেষ ভাবে দিয়া তেখেতে
দেখিছে। ই জাতীয় আত্মহত্যা কৰা বা হিন্দুধৰ্ম্ম নিৰ্ম্মল
কৰাৰহে উপদেশ। এনে বাতৰি কাকত স্বাধীন ভাৰতত
থাকিব পাৰেনে কি বুলি তেওঁ আচৰিত হৈছে। প্ৰেচৰ
স্বাধীনতা ৰাইজৰ মন বিষাক্ত কৰাৰ কাৰণেনে কি? যি
বোৰ মানুহে এনে নীতি অনুসৰণ কৰাটো বিচাৰে তেন্তে&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>0y7d2ac7q0dmbqylsfhw06oljv0kw7p</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/৪৯</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92019</id>
    <revision>
      <id>251540</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:05:40Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251540</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2141" sha1="0j4eoa8r0foyaq37591vmrfrrlhsebs" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েৰী
৪১
তেওঁলোকে চৰকাৰক পদত্যাগ কৰিবলৈ কোৱা উচিত।
এতিয়ালৈকে যি পৃথিৱীয়ে ভাৰতৰ মুখলৈ চাই আছে, সেই
পৃথিৱীয়েই তেনে কৰিবলৈ এৰিব। যি কি নহওক, যেতিয়া-
লৈকে তেওঁৰ জীৱন থাকিব, এনে নিৰতিশয় বলিয়ালিৰ
বিপক্ষে তেওঁ সদায়েই উপদেশ দিব।
(১১)
আপত্তিকাৰীৰ কৰ্ত্তব্য
২২-৯-৪৭
অকলশৰীয়া এজন আপত্তিকাৰীৰ কথা মনাত মই
জ্ঞানীৰ কাম কৰিছো বুলি বিশ্বাস কৰিলেও আৰু মুকলি
প্ৰাৰ্থনা সভা বহুৱাৰ পৰা নিবৃত্ত থাকিলেও ঘটনাটো অলপ
বিশদ ভাবে আলোচনা কৰিলে অযুক্তি নহব। এই অৰ্থতহে
প্ৰাৰ্থনা মুকলি কৰা হৈছিল যে জনসাধাৰণৰ কাকো এই
সভাত উপস্থিত থকাত বাধা দিয়া নাই। ই স্বতন্ত্ৰ ঘৰতহে
হৈছে। ন্যায্যতাই বিচাৰে যে কোৰাণৰ পদ অন্তৰ্ভূক্ত এই
প্ৰাৰ্থনাত যি সকলে সৰ্ব্বান্তঃকৰণে বিশ্বাস কৰে তেওঁ-
লোকহে ইয়াত উপস্থিত থকা উচিত। নিশ্চয় এই নিয়ম
জনসাধাৰণৰ মাজত হোৱা প্ৰাৰ্থনা সভাতো খটাব লাগে।
প্ৰাৰ্থনা সভা তৰ্ক সভা নহয়। একেডোখৰ মাটিতে অনেক&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>0j4eoa8r0foyaq37591vmrfrrlhsebs</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/৫০</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92020</id>
    <revision>
      <id>251541</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:05:55Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251541</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2596" sha1="n5cmi9w39stvz6dq24haz0v5djzzbze" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েৰী
ধৰ্ম্ম সম্প্ৰদায়ৰ প্ৰাৰ্থনা সভাৰ কল্পনা কৰাটো সম্ভৱ।
শিষ্টতাই বিচাৰে যে যি সকল কোনো বিশেষ প্ৰাৰ্থনাৰ
বিপক্ষে, তেওঁলোকে আপত্তি কৰা সভালৈ অহাৰ পৰা নিবৃত্ত
থাকিব লাগে। বিনা উৎপাতে ( disturbance) ইয়াৰ
বিপৰীতটোৱে কোনো সভা পতা অসম্ভৱ কৰিব৷ প্ৰাৰ্থনা
আনকি বক্তৃতাৰ (public speech ) স্বাধীনতা প্ৰহসনত
পৰিণত হব যদি হস্তক্ষেপেই একমাত্ৰ অৱলম্বন হয়। শিষ্ট
সমাজত এই প্ৰাথমিক স্বত্ত্বক কাৰ্য্যত লগোৱাত সঙ্গীনৰ সহায়ৰ
কোনো আৱশ্যক নাই। ই সৰ্ব্বজন-গ্ৰহণীয় হব লাগে।
সতেজ সহিষ্ণুতা
কংগ্ৰেচৰ বাৎসৰিক অধিবেশনৰ প্ৰদৰ্শনী মহলত বেলেগ
বেলেগ ধৰ্ম্মসম্প্ৰদায় বা ৰাজনৈতিক দলক সভা পাতি
কোনো উৎপীড়নাদি নোহোৱাকৈ অনৈক্য আনকি সম্পূৰ্ণ
বিপৰীত মতামত প্ৰকাশ কৰি নানা সভা পতা মই বৰ
আনন্দৰে চাইছোঁ। এই প্ৰধান নিয়মৰ পৰা কিছুমান আঁতৰি
গৈছে আৰু জনসাধাৰণৰ নিন্দাবাদৰ উদ্ৰেক কৰিছে। সেই
সতেজ সহিষ্ণুতাৰ মূল এতিয়া কলৈ গল? এই কাৰণেইনে
কি যে আমি ৰাজনৈতিক স্বাধীনতা পাই, ইয়াৰ অৱমাননা
কবি আমি ইয়াক পৰীক্ষা কৰিছোঁ? আমি আশা কৰোঁ
যেন ই জাতিৰ জীৱনৰ অতিক্ৰম হৈ যোৱা এটা অৱস্থা।
মোক যেন কোনেও নকয় যে এই সকলো মুছলিম লীগৰ&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>n5cmi9w39stvz6dq24haz0v5djzzbze</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/৫১</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92021</id>
    <revision>
      <id>251542</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:06:09Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251542</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2575" sha1="8q72kiq1a13wr5mdxoakzevd2648zi5" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েৰী
68
অন্যায় কাৰ্য্যৰ কাৰণেহে হৈছে। এই কথাৰ সত্যতা ধৰি
লৈ, কব লাগিব নে কি আমাৰ সহিষ্ণুতা এনে সাধাৰণ বস্তুৰে
( poor stuff) তৈয়াৰী যে অস্বাভাৱিক আঘাতত ই আত্ম-
বিলোপ কৰিব? শিষ্টতা আৰু সহিষ্ণুতাৰ মূল্য থাকিবৰ
হলে অতি কষ্টকৰ আঘাত সহিবলৈকো সক্ষম হব লাগিব।
যদি নোৱাৰে, তেন্তে ভাৰতৰ কাৰণে বৰ দুখৰ দিন হব।
আমি স্বাধীনতাৰ যোগ্য নহওঁ এই কথাটো যেন আমি
সমালোচকৰ কাৰণে সহজ নকৰো। এই সমালোচকবোৰৰ
উত্তৰত মোৰ অন্তৰত বহুত যুক্তিয়ে জাকি মাৰেহি। কিন্তু
সেইবোৰ সান্ত্বনা দিয়াত অক্ষম। মোৰ গৌৰৱে আঘাত
পায়, লাখ লাখ মানুহৰ ভৰপূৰ ভাৰতৰ প্ৰেমিক হিচাবে
যে আমাৰ সহিষ্ণু আৰু সন্মিলিত কৃষ্টি স্ব-প্ৰকাশ নহয় বুলি।
যদি ভাৰত অকৃতকাৰ্য্য হয়
যদি ভাৰত অকৃতকাৰ্য্য হয়, তেন্তে এচিয়া মৰিব। ইয়াক
যথাৰ্থৰূপেই অনেক মিলিত কৃষ্টি আৰু সভ্যতাৰ লালন-
প্ৰকোষ্ঠ বুলি কয়। এচিয়াতেই হওক বা আফ্ৰিকাতেই হওক
বা পৃথিবীৰ আন অংশেই হওক, পৃথিবীৰ সকলো শোষণগ্ৰস্ত
জাতিৰ ভাৰতেই আশা হওক আৰু আশা হৈ থওক।
লাইচেন্স নোহোৱা অস্ত্ৰ
ইয়েই মোক লাইচেন্স নোহোৱা, লুকুৱাই থোৱা অস্ত্ৰৰ
শঙ্কাজনক পদাৰ্থ কথালৈ আনিছে। কিছুমান নিঃসন্দেহে&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>8q72kiq1a13wr5mdxoakzevd2648zi5</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/৫২</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92022</id>
    <revision>
      <id>251543</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:06:22Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251543</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2566" sha1="0m40q7vy2qg6jy4t6rwrc7h8qyk8r5g" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;88
দিল্লী দায়েৰী
পোৱা হৈছে। স্বেচ্ছাই মোৰ ওচৰলৈ কিছুমান আহিছে।
সকলো উপায়েৰে সেইবোৰ বাহিৰ কৰা হওক। ম‍ই যিমান
দূৰ জানো, আধুনিক ( কৰা ) আকৰ্ষণ ( haul ) দিল্লীৰ
বিশেষ কব লগীয়া নহয়। বুটীচ ৰাজত্বতো মানুহৰ হাতত
লুক্কায়িক অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰ আছিল। তেতিয়া কোনেও নাভাবি-
ছিল। যেতিয়া তোমালোকে নিঃসন্দেহে নিশ্চিন্ত হবা যে
সেইবোৰ কোনো বিশেষ ঠাইত লুকুৱা আছে, তেতিয়া সকলো
প্ৰকাৰে সকলো লুকাই থোৱা খাৰ-বাৰুদ জ্বলাই দিবা।
বহ্বাৰম্ভে লঘু ক্ৰিয়াৰ যেন দোহোৰা নহয়। আমি যেন
বৃটীচৰ কাৰণে এটা আইন আৰু আমি ৰাজনৈতিক ভাবে
স্বাধীন হৈছোঁ বুলি আমাৰ কাৰণে বেলেগ আইন আৰোপিত
নকৰোঁ। কাৰবাক মাৰিবৰ কাৰণে যেন কাকো গালি
নাপাৰোঁ। সকলো কোৱা মেলাৰ পিচত ৬০ বছৰৰ
পৰিশ্ৰমৰ ফলত পোৱা স্বাধীনতাৰ যোগ্য হবলৈ আমাৰ
আগত দেখা দিয়া সকলো প্ৰকাৰৰ অতি কষ্টকৰ বিপদ-
আপদৰ সাহসেৰে সন্মুখীন হওঁ। সেই বোৰৰ সন্মুখীন হলে
আমি বেচি উপযুক্ত আৰু মহান হম।
সংখ্যাগৰিষ্ঠৰ কৰ্ত্তব্য
বিশ্বাসঘাতক হোৱাত সন্দেহ কৰি সংখ্যালঘুক বধ কৰা
বা দেখৰ পৰা বসবাস দিয়া সংখ্যাগৰিষ্ঠৰ পক্ষে ভীৰুতাৰ
কাম নিশ্চয়। সংখ্যালঘুৰ স্বত্বৰ সবিশেষ জ্ঞানহে সংখ্যা-&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>0m40q7vy2qg6jy4t6rwrc7h8qyk8r5g</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/৫৩</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92023</id>
    <revision>
      <id>251544</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:06:36Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251544</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2212" sha1="btnf3td6zxt4hbdhjhxkccrbwi2wdg5" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েৰী
80
গৰিষ্ঠৰ যোগ্য। সিহঁতৰ অৱমাননাই সংখ্যাগৰিষ্ঠক হাস্যাস্পদ
কৰে। তথাকথিত বা প্ৰকৃতই হওক, নিজত সতেজ বিশ্বাস
আৰু বিৰুদ্ধ পক্ষৰ সাহসিক বিশ্বাসেই উত্তম ৰক্ষাকৱচ।
গতিকে মোৰ হাতত থকা সকলো আন্তৰিকতাৰে মই সমৰ্থন
কৰোঁ যে দিল্লীত সকলো হিন্দু, শিখ আৰু মুছলমান বন্ধুত্বৰ
আলিঙ্গনেৰে লগ লাগক আৰু ভাৰতৰ বাকী অংশ, আৰু
কওঁ, গোটেই পৃথিৱীৰ আগত এটা উজ্জ্বল দৃষ্টান্ত দাঙি
ধৰক। ভাৰতৰ আন আন ঠাইত যি কৰিছে বা কৰিব
লাগিছে দিল্লীয়ে সেইবোৰ পাহৰি যোৱা উচিত। তেতিয়াহে
ভিতৰুৱা প্ৰতিহিংসা আৰু বৈৰ-সাধনাৰ দুঃশীল পৰিবেশ ভঙ্গ
কৰাৰ গৌৰৱময় সুবিধাৰ দাবী কৰিব পাৰিব। কেতিয়াবা
কৰিলেও সিহঁত ৰাজ্যৰ, ব্যক্তি হিচাবে নাগৰিকৰ নহয়।
(১২)
জনসাধাৰণৰ স্বীকাৰ
২৩-৯-৪৭
প্ৰাৰ্থনাৰ পিচত কওঁতে গান্ধীজীয়ে শ্ৰীমতি মনু গান্ধী
আৰু আভা গান্ধীয়ে আগদিনা পাঠ কৰা ক্ষমাৰ কথা উল্লেখ
কৰে। ৰবিবাৰে আবেলি প্ৰাৰ্থনাৰ সময়ত তেওঁলোকে
ভজন গাই থাকোঁতে তেওঁলোকে বেসুৰ হয় আৰু নিজৰ&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>btnf3td6zxt4hbdhjhxkccrbwi2wdg5</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/৫৪</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92024</id>
    <revision>
      <id>251545</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:06:47Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251545</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2539" sha1="g72yncblvi82aa3dylo2k1g5jq1xxb9" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;86
দিল্লী দায়েৰী
হাঁহি দমাই ৰাখিব নোৱাৰিলে। তেওঁ মনত বৰ দুখ পালে।
ছোৱালীহঁতে যে প্ৰাৰ্থনাৰ আৱশ্যকতা বুজা নাই এই কথা
স্পষ্ট হল। পিচত তেওঁলোকে গান্ধীজীৰ ওচৰত ক্ষমা ভিক্ষা
কৰে। ক্ষমা ভিক্ষাৰ কোনো দৰকাৰ নাছিল কাৰণ তেওঁ-
লোকৰ ওপৰত তেওঁৰ কোনে৷ ৰোষ নাই। তেওঁৰ নিজৰ
ওপৰতহে খং উঠিছিল যে যদিও ছোৱালী দুজনী তেওঁৰ
তত্ত্বাবধানত ডাঙৰ দীঘল হৈছে তথাপি তেওঁলোকে প্ৰাৰ্থনা
কৰি থাকোঁতে ঈশ্বৰত নিজক লীন কৰি দিয়াৰ আৱশ্যকতা
তেওঁলোকৰ মনত সুমুৱাই দিব নোৱাৰিলে। ছোৱালী
দুজনীয়ে বেজাৰ কৰাত তেওঁ মনত কিছু শান্তি পালে। তেওঁ
জনসাধাৰণৰ আগত স্বীকাৰৰ উপদেশ দিলে। তেওঁলোকে
আনন্দৰে উপদেশ গ্ৰহণ কৰে। কাৰণ, তেওঁ বিশ্বাস কৰে
যে আন্তৰিকতাৰে জনসাধাৰণৰ আগত কৰা স্বীকৃতিয়ে
স্বীকাৰকৰ্ত্তাক পৱিত্ৰ কৰে আৰু তেওঁৰ ভুলৰ পুনৰুক্তিৰ
পৰা ৰক্ষা কৰে।
জ্ঞানৰ মুক্তা
কোৰাণ পাঠ কৰাৰ আপত্তিৰ পুনৰ উল্লেখ কৰি তেখেতে
কয় যে তেওঁলোকৰ পাকিস্তানত হিন্দু আৰু শিখৰ প্ৰতি
ব্যৱহাৰৰ ৰোষ প্ৰকাশ কৰাৰ হক আছে। কিন্তু সেয়ে
কোৰাণ পাঠ কৰাত, ৰোষ প্ৰকাশ কৰোৱা উচিত নহয়।
গীতা, কোৰাণ, বাইবেল, গ্ৰন্থচাহেব আৰু জেন্দ আবেষ্টাত&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>g72yncblvi82aa3dylo2k1g5jq1xxb9</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/৫৫</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92025</id>
    <revision>
      <id>251546</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:06:59Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251546</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2649" sha1="laitoc95t4d9yjjp488qvygd3vek34y" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েৰী
89
জ্ঞানৰ মুক্তাহাৰ আছে যদিও অনুগামী সকলে সেইবোৰৰ
শিক্ষাক মিছা প্ৰমাণ কৰিব পাৰে।
সাহসিক মৃত্যুৰ কলা (art )
দিনটোৰ কামৰ বিষয়ে গান্ধীজীয়ে কয় যে ৰাৱলপিণ্ডি
আৰু দেৰা গান্ধী খানৰ হিন্দু আৰু শিখৰ দুটা ডেপুটেচন তেওঁ
দেখিছে। হিন্দু আৰু শিখবিলাকে ৰাৱলপিণ্ডিক আগৰ
অৱস্থাৰ দৰে কৰিছে। তেওঁলোক সকলোৱেই তাত কুশলে
আছিল। আজি তেওঁলোক আশ্ৰয়হীন আশ্ৰয়প্ৰাৰ্থী। ই
তেওঁৰ মনত বৰ দুখ দিলে। হিন্দু আৰু শিখবোৰ নকৰিলে
আধুনিক পাঞ্জাৱ কেনে কৰিলে? নিজৰ দেশৰ পৰা সিহঁত
নিৰ্ব্বাসিত। সেইদৰে দিল্লী স্থাপন কৰাটো মুছলমান
বিলাকেও বিশেষ কম কৰিব লগা হোৱা নাই। এইদৰে
ভাৰতৰ অৱস্থা ১৫ আগষ্টৰ দৰে কৰাত সকলোৱে একেলগে
কাম কৰিছে। বক্তা নিঃসন্দেহ যে পাকিস্তান কৰ্তৃপক্ষই
পাকিস্তানৰ সকলো ঠাইতে থকা বাকী হিন্দু আৰু শিখৰ
সম্পূৰ্ণ ৰক্ষাৰ কাৰণে প্ৰতিশ্ৰুতি দিব। . সংখ্যালঘূৰ কাৰণে
এনে ৰক্ষামূলক ব্যৱস্থা দাবী কৰা দুয়ো গবৰ্ণমেণ্টৰ সমানে
কৰ্ত্তব্য। তেওঁক কোৱা হৈছে যে এতিয়াও ৰাৱলপিণ্ডিত
১৮০০০ আৰু ওৱাহ কেন্দ্ৰত ৩০০০০ হিন্দু আৰু শিখ বাকী
আছে। তেওঁ আকৌ তেওঁৰ উপদেশৰ পুনৰুক্তি কৰিব যে
নিজৰ ঘৰবাৰী এৰি অহাতকৈ বৰং সকলোৱেই একেবাৰে&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>laitoc95t4d9yjjp488qvygd3vek34y</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf/১১১</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92026</id>
    <revision>
      <id>251547</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:07:09Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>JyotiPN</username>
        <id>1603</id>
      </contributor>
      <comment>/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251547</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3408" sha1="9nt2to4zv5hygp7nqo01uhdwuynoppv" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;JyotiPN&quot; /&gt;{{rh|||নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য✦ ১০৯}}&lt;/noinclude&gt;দুটামান গোমধান বাচি ল'লে। জুইত দুটা গোমধান গৰম কৰি প্ৰায় এক চচ্‌পেন (Saucepan) ভাত আমাৰ চকুৰ আগতে খাই শেষ কৰিলে। কেৱল গোমধান আৰু নিমখ সানিয়েই আমি চাৰিজন মানুহে খাব পৰা ভাত আজুঙৰ দেউতাকে শেষ কৰি পথাৰলৈ বুলি ৰাওনা হ'ল। আজুঙে আমাক একোকাপকৈ চাহ খাবলৈ দিলে। ঘৰতে ধৰি ৰখা বৰষুণৰ পানী উতলাই আমাক বাটত দৰকাৰ হ’ব বুলি আজুঙে দুবটলমান পানী দি পঠিয়ালে। আজুঙৰ পৰা বিদায় লৈ আমি দৈয়াং–ঊষা হৈ ট’ফেমালৈ বুলি যাত্ৰা কৰিলো। সন্ধ্যা ছয়মান বজাত ট’ফেমা পালোগৈ আৰু ট’ফেমা গাঁৱত থকা এটা সৰু ক’টেজত আমি আটায়ে সোমাই পৰিলো।

'''ট’ফেমা গাঁও :'''

{{gap}}নাগালেণ্ডৰ ৰাজধানী কোহিমাৰ পৰা প্ৰায় চল্লিশ কিলোমিটাৰ পূৱত অৱস্থিত ট’ফেমা গাঁৱৰ প্ৰাকৃতিক সৌন্দৰ্য্য অতিকৈ মনোমোহা। আংগামী বসতিপ্ৰধান গাঁওখনত থকা-খোৱাৰ বাবে সৰু সৰু কেইবাটাও ক’টেজ আছে। অতি পৰিস্কাৰ-পৰিছন্ন জুপুৰিবোৰত এৰাতিৰ আমেজ লৈ আহিবলৈ সকলো
পৰ্যটকৰে মন যোৱাটো স্বাভাৱিক। গাঁওখনৰ আন এটা কোণত ‘নাগা কিটচেন’ এখনো পোৱা যায়। ‘নাগা কিটচেন’ৰ আশে-পাশে নৈসৰ্গিক শোভা অতি মনোৰম। ‘নাগা কিটচেন’ত থকা-খোৱাৰ বাবে পৰ্যাপ্ত সুবিধা আছে। অতি আহল-বহল ঠাইৰ মাজত থকা ‘নাগা কিটচেন’ত খেলা-ধূলা কৰিবৰ বাবেও ঠাই আছে। গাঁৱৰ মাজত থকা যাদুঘৰটোৱে গাঁও তথা নাগালেণ্ডৰ অনেক ঐতিহাসিক তথ্য বহন কৰে। ট’ফেমাত প্ৰতিবছৰে চেক্ৰেনয়ি উৎসৱ (ফেব্ৰুৱাৰী মাহৰ ২৫ তাৰিখৰ পৰা ২৭ তাৰিখৰ ভিতৰত) পালন কৰে। উৎসৱৰ অংশ হিচাপে তেওঁলোকে গাঁওখন সুন্দৰকৈ পৰিস্কাৰ কৰি ৰাখে।&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>9nt2to4zv5hygp7nqo01uhdwuynoppv</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/৫৬</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92027</id>
    <revision>
      <id>251548</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:07:12Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251548</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2590" sha1="ju90b32jwtj5xx1dlikgopaynr0d1o2" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েৰী
মৰিবলৈ সাজু হোৱা উচিত। সাহসেৰে আৰু সন্মানেৰে
মৃত্যুক বৰণ কৰাত ঈশ্বৰত পূৰ্ণ বিশ্বাসৰ বাহিৰে আন একো
বিশেষ শিক্ষা নালাগে। তেতিয়া কোনো অপহৰণো
( abduction ) নহব আৰু বলপূৰ্ব্বক ধৰ্ম্মান্তৰো নহব। তেওঁ
জানে যে অতি সোনকালে তেওঁ পঞ্জাবলৈ যোৱাত সকলো-
ৱেই ব্যগ্ৰ। তেওঁ তাকে কৰিব খুজিছে। কিন্তু দিল্লীত তেওঁ
অকৃতকাৰ্য্য হলে পাকিস্তানত কৃতকাৰ্য্য হোৱা তেওঁৰ কাৰণে
অসম্ভৱ। কাৰণ, ঈশ্বৰৰ বাহিৰে আন কাৰো সহায় নোলো-
ৱাকৈ পাকিস্তানৰ সকলো ঠাই আৰু প্ৰদেশলৈকে তেওঁ
যাবলৈ বিচাৰিছে৷ আনৰ হোৱা দৰে মুছলমানৰো বন্ধু
হিচাবেই তেওঁ যাব। তেওঁৰ জীৱন তেওঁলোকৰ হাতত।
তেওঁ আশা কৰে যে যেয়ে তেওঁৰ জীৱন লবলৈ বিচাৰিছে
তেওঁৰ হাততে তেওঁ আনন্দমনেৰে মৰিব। তেতিয়াহে তেওঁ
আনক উপদেশ দিয়া মতে তেওঁৰ কাম কৰা হব।
আশ্ৰয়প্ৰাৰ্থীৰ কাৰণে ঘৰ
আশ্ৰয়প্ৰাৰ্থীবোৰেও তেওঁক ঘৰৰ কাৰণে কৈছে। তেওঁ
সিহঁতক কলে যে সিহঁতৰ চকুৰ আগত দেশ আৰু মূৰৰ ওপৰত
আকাশৰূপী চন্দ্ৰাতপ। মুছলমানবোৰে এৰি যোৱা ঘৰত
বলেৰে বাস কৰাতকৈ বৰং এনে স্থানতেই (accommo
dation ) সন্তুষ্ট থকা উচিত। সিহঁত সকলোৱে কাম কৰিলে
এদিনৰ ভিতৰতে সিহঁতে দৰকাৰী আশ্ৰয় তৈয়াৰ কৰি লব&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>ju90b32jwtj5xx1dlikgopaynr0d1o2</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/৫৭</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92028</id>
    <revision>
      <id>251549</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:07:26Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251549</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="1965" sha1="bc7ylansnw604znsgact2h9usf6nm7y" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েৰী
পাৰে। বেচি নো কি, সিহঁতে আশ্ৰয়প্ৰাৰ্থীৰ ৰোষ প্ৰশমিত
কৰিব পাৰে আৰু তৎক্ষণাৎ তেওঁ পঞ্জাবলৈ যাব পৰা অৱস্থা
ঘূৰাই আনিব পাৰে।
(১৩)
ভাৰতৰ দুৰ্ব্বল তী
28-1-87
প্ৰাৰ্থনাত গোৱা ভজনক প্ৰাৰ্থনাৰ পিচৰ বক্তৃতাৰ বিষয়
কৰি গান্ধীজীয়ে কলে যে ভজনৰ কথা খিনিয়ে ( refrain )
উপযুক্ত ভাৱে আজিৰ ভাৰতৰ অৱস্থা বৰ্ণনা কৰিছে। ইয়াত
কবিয়ে সমুদ্ৰৰ ওপৰেদি তেওঁৰ দুৰ্ব্বল নাও পাৰ কৰি নিবলৈ
ঈশ্বৰৰ সহায় প্ৰাৰ্থনা কৰিছে।
গবৰ্ণমেণ্টক এবাৰ সুবিধা দিয়া
আজি, প্ৰতিহিংসা আৰু প্ৰতিশোধৰ তেজেৰে আবহাৱা
ভাৰাক্ৰান্ত। দিল্লীৰ হিন্দু আৰু শিখে দিল্লীত মুছলমানক
বিচৰা নাই বা নালাগে বুলিছে। যদি সিহঁতক পাকিস্তানৰ
পৰা খেদি দিয়া হৈছে, তেন্তে ভাৰত ইউনিয়নত, অন্ততঃ
দিল্লীত মুছলমানৰ কিয় স্থান থাকিব? এই বুলি সিহঁতে তৰ্ক
কৰিছে। মুছলিম লীগেহে 'যুদ্ধং দেহি' বুলি যুদ্ধলৈ সগৰ্ব্বে
8&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>bc7ylansnw604znsgact2h9usf6nm7y</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/৫৮</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92029</id>
    <revision>
      <id>251550</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:07:40Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251550</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2891" sha1="r40b4p2n2gb70f8par8g2kcr1e6swa1" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;50
দিল্লী দায়েৰী
আহ্বান কৰিছে। গান্ধীজীয়ে মানে যে পাকিস্তান 'লাকে
লেঙ্গে পাকিস্তান'ৰ শ্লোগান গাই ভুল কৰিছে। গান্ধীজীয়ে
কেতিয়াও বিশ্বাস কৰা নাই যে এনে এটা অৱস্থা ঘটিব পাৰে।
আচলতে শক্তিৰ দ্বাৰাই - দেশক বিভক্ত কৰাত কৃতকাৰ্য্য হব
নোৱাৰিলেহেঁতেন। কংগ্ৰেচ আৰু বৃটীচ একমত নোহোৱা-
হেঁতেন আজি পাকিস্তান হব নোৱাৰে। এই বিষয়লৈ কোনো
আৰু ঘূৰি যাব নোৱাৰে। পাকিস্তানৰ মুছলমান ইয়াক
পাবৰ যোগ্য। সিহঁতে কেনেকৈ স্বাধীনতা পালে তাক এক
মিনিটৰ কাৰণে ভাবি চাওক। প্ৰকৃত যোদ্ধা কংগ্ৰেচ। অস্ত্ৰ
আছিল নিষ্ক্ৰিয় প্ৰতিবোধ (passive resistance)। বৃটীচে
ভাৰতৰ নিষ্ক্ৰিয় প্ৰতিৰোধত বশ মানি আঁতৰি গল। ভাৰতৰ
দুটা চৰকাৰ হল। দুই চৰকাৰে নিজৰ ভিতৰতে যুদ্ধ কৰি
জয়ী হবলৈ দিয়া নাগৰিকসকলৰ কৰ্ত্তব্য আছিল। দৈনিক
জীৱন নাশ এটা অপৰাধ-জনক ক্ষতি, ই কাৰো উপকাৰ কৰা
নাই বৰং প্ৰভূত ক্ষতিহে কৰিছে।
যদি মানুহবোৰ উচ্ছৃঙ্খল হয় আৰু নিজৰ ভিতৰতে যুঁজে
তেন্তে সিহঁতে প্ৰমাণ কৰিব যে সিহঁত স্বাধীনতা হজম কৰাত
অক্ষম। যদি এখন ৰাজ্যই সকলো সময়তে উচিত ব্যৱহাৰ
কৰে, আনকো তেনে কৰিবলৈ বাধ্য কৰিব। গোটেই
পৃথিবীয়েই এওঁলোকৰ পিচত থাকিব। নিশ্চয় তেওঁলোকে
কংগ্ৰেচৰ বুৰঞ্জী পুনঃ লিখিবলৈ ভাল নাপাব আৰু আন ধৰ্ম্মৰ
মানুহ থাকিব নোৱাৰাকৈ ইউনিয়নক হিন্দুৰাজ্য কৰিবলৈকো&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>r40b4p2n2gb70f8par8g2kcr1e6swa1</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/৫৯</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92030</id>
    <revision>
      <id>251551</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:07:54Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251551</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="1895" sha1="3q2r32ufezdnnimueem8dhc9unfhker" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েৰী
৫ ১
ভাল নাপাব। তেওঁ আশা কৰে যে তেওঁলোকে নিজে
বুদ্ধিভ্ৰষ্ট নহয়।
জুনাগড়
জুনাগড়ত কি হৈছে তাক তেওঁলোকে ভাবক। এফালে
জুনাগড় আৰু আনফালে আন আন কাথিৱাৰ ৰাজ্যবোৰৰ
মাজত যুদ্ধ হবনে কি? যদি বাকীবোৰ ৰজা আৰু জনতাই
সঁচাকৈয়ে লগ লাগে, তেন্তে তেওঁ নিঃসন্দেহ যে বাকীবোৰ
কাৰ্থিৱাৰ ৰাজ্যৰ পৰা জুনাগড় বেলেগে বা আঁতৰি থাকিব
নোৱাৰে। ইয়াৰ কাৰণেই আইনৰ শাসন অতি আৱশ্যক।
(১৪)
ইউনিয়ন চৰকাৰৰ কৰ্ত্তব্য
25-9-47
প্ৰাৰ্থনা আৰম্ভ হোৱাৰ আগতে কোনোবা এজনে
গান্ধীজীৰ হাতত এটুকুৰা কাগজ দিয়ে। ইয়াত লিখা আছে
যে পাকিস্তান চৰকাৰে পাকিস্তানৰ পৰা হিন্দু আৰু শিখক
বাহিৰ কৰি খেদিছে। সমান নাগৰিক হিচাবে মুছলমানক
ভাৰত ইউনিয়নত থাকিবলৈ দিবলৈ গান্ধীজীয়ে ভাৰত
ইউনিয়ন চৰকাৰক উপদেশ দিছে। এই দ্বিগুণিত বোজা
ইউনিয়ন চৰকাৰে কেনেকৈ সহ্য কৰিব পাৰে?&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>3q2r32ufezdnnimueem8dhc9unfhker</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/৬০</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92031</id>
    <revision>
      <id>251552</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:08:08Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251552</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2768" sha1="eekiqc4zvw68eas067sg0v0kus3yi7k" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;৫২
দিল্লী দায়েৰী
প্ৰাৰ্থনাৰ পিচত এই প্ৰশ্নৰ উত্তৰ দি গান্ধীজীয়ে কয় তেওঁ
প্ৰস্তাৱ কৰা নাই যে ভাৰতীয় ইউনিয়ন চৰকাৰে পাকিস্তানত
হিন্দু আৰু শিখক কৰা বেয়া ব্যৱহাৰক অগ্ৰাহ্য কৰা উচিত।
সিহঁতক ৰক্ষা কৰিবলৈ তেওঁলোক যৎপৰোনাস্তি চেষ্টা
কবিবলৈ বাধ্য। কিন্তু প্ৰশ্নৰ উত্তৰ নিঃসন্দেহে এইটো নহয়
যে তেওঁলোকে মুছলমানবোৰক খেদি দিব আৰু পাকিস্তানৰ
এই যশপূৰ্ণ উপায় নকল কৰিব। যি সকলে নিজৰ ইচ্ছাতে
পাকিস্তানলৈ যাব খোজে তেওঁলোকক নিৰ্বিঘ্নে সীমান্তত থৈ
অহা উচিত। পাকিস্তানত হিন্দু আৰু শিখৰ নিৰাপত্তা
নিশ্চিত কৰা ভাৰত ইউনিয়ন চৰকাৰৰ কৰ্ত্তব্য। কিন্তু তাৰো
পৰিবৰ্ত্তে চৰকাৰৰ স্বাধীনতা ( free hand ) দিব লাগে আৰু
প্ৰত্যেক ভাৰতীয় সম্পূৰ্ণ আৰু আন্তৰিক সহযোগ পাব
লাগে। ৰাইজে নিজৰ হাতলৈ আইন অনা কোনো সহ-
যোগিতা নহয়। আমাৰ স্বাধীনতা এমাহ দহ দিনৰ এটি
শিশু। তেওঁলোকে প্ৰতিশোধৰ বলিয়া জীৱন চলায়েই থাকে
তেন্তে তেওঁলোকে কেঁচুৱা অৱস্থাতেই শিশুটিক বধ কৰিব।
ধৰ্ম্মৰ জয়
গান্ধীজীয়ে ৰামায়ণৰ গল্প বৰ্ণনা কৰে। পৰাক্ৰমী ৰাৱণ
আৰু বনবাসী ৰামৰ মাজত হোৱা এই বিষম যুদ্ধত ধৰ্ম্মত
একান্ত মতি বাখি পিচৰ জনে জয় লাভ কৰে। যদি দুয়ো পক্ষই
অবৈধতাৰ আশ্ৰয় ললেহেঁতেন তেন্তে কোনেনো সিজনলৈ&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>eekiqc4zvw68eas067sg0v0kus3yi7k</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/৬১</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92032</id>
    <revision>
      <id>251553</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:08:23Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251553</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2435" sha1="60vf73j2ecxobv81g3bd2v59mtmkda7" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েৰী
৫৩
আঙ্গুলিয়াব পাৰিলেহেঁতেন? ক্ৰম বা মৰ্য্যাদাৰ প্ৰশ্নই, যেয়ে
আৰম্ভ কৰক, সিহঁতৰ আচৰণ সমৰ্থন কৰিব নোৱাৰে।
শঠতাৰ শাস্তি
তেওঁলোকে সাহসী মানুহ। তেওঁলোকে পৰাক্ৰমী বৃঢ়ীচ
গবৰ্ণমেণ্টৰ বিৰুদ্ধে থিয় দিছে। তেওঁলোকে আজি কিয়
দুৰ্বল হৈছে? সাহসী পুৰুষে ঈশ্বৰৰ বাহিৰে আনক ভয়
নকৰে। মুছলিমবোৰ বিশ্বাসঘাতক বুলি প্ৰমাণিত হলে,
সিহঁতৰ শঠতাই সিহঁতক বধিব। যি কোনো ৰাজ্যতে ইয়েই
আটাইতকৈ ডাঙৰ দোষ। কোনো ৰাজ্যই শঠক পুহিব
নোৱাৰে। কিন্তু সন্দেহৰ ওপৰত মানুহক খেদি দিয়া
অনুচিত বা নিন্দনীয়।
পুলিচ আৰু মিলিটাৰীৰ কৰ্ত্তব্য
তেওঁ শুনিছে যে পুলিচ আৰু মিলিটাৰীয়ে ভাৰত
ইউনিয়নত হিন্দুৰ আৰু পাকিস্তানত মুছলমানৰ পক্ষ লৈছে।
এনে শুনিবলৈ পোৱাত তেওঁ মনত বৰ দুঃখ পাইছে।
বিদেশীৰ তত্ত্বাবধানত তেওঁলোক কি কৰিবলৈ সক্ষম এই কথা
ভালদৰে ভাবিব নোৱাৰে। আজি, বৃটীচ অফিচাৰৰে সৈতে,
সিহঁত জাতিৰ সেৱক। তেওঁলোক কলুষিতা আৰু পদ্ম-
পাতিতাৰ বাহিৰত বুলি আশা কৰা যায়।
পুলিচ আৰু মিলিটাৰীক ভয় কৰিব নালাগে বুলি
গান্ধীজীয়ে জনতাক অনুৰোধ কৰে। মুঠতে এই বিৰাট&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>60vf73j2ecxobv81g3bd2v59mtmkda7</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/৬২</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92033</id>
    <revision>
      <id>251554</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:09:03Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251554</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="1913" sha1="g8741v4wxx5rhftsjxo1ltcrzuu1aaj" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;08
দিল্লী দায়েৰী
দেশত বাস কৰা লাখ লাখ মানুহৰ তুলনাত সিহঁত নগণ্য।
যদি এই লাখ লাখ বাসিন্দা নিজৰ আচৰণত শুদ্ধ তেন্তে পুলিচ
আৰু মিলিটাৰীও তেনে কৰিবলৈ বাধ্য।
জুই নুমুৱা হয় কেনেকৈ?
সেই দিনা গবৰ্ণৰ-জেনেৰেলৰ লগত দেখা হোৱাৰ
কথা গান্ধীজীয়ে তেওঁলোকক কয়। পিচত দিল্লীৰ সকলো
সম্প্ৰদায়ৰ মুখিয়াল কৰ্ম্মী আৰু নাগৰিকৰ লগত তেওঁৰ দেখা
হয় আৰু তাৰ পিচত তেওঁ ৱাৰ্কিং কমিটীত উপস্থিত থাকে।
সকলোতে সেই একে সমস্যাই আলোচনা হৈছে; হিংসা
আৰু প্ৰতিশোধৰ জুই কেনেকৈ নুমুৱা হব। মানুহে নিজৰ
পূৰ্ণ উদ্যম দেখুৱাব লাগে; তেতিয়া ইয়াৰ ফল বিশ্বাসতাবে
ঈশ্বৰৰ হাতত এৰিব পাৰি। যি নিজক সহায় কৰে ঈশ্বৰেও
তেওঁলোকৰ সহায় কৰে।
(১৫)
ভিন্‌ ভিন্‌ ধৰ্ম্মৰ সমন্বয়
২৬-৯-৪৭
প্ৰাৰ্থনা আৰম্ভ হোৱাৰ আগতে আগৰ দৰেই গান্ধীজীয়ে
প্ৰাৰ্থনাত কোৰানৰ পদ অন্তভুক্ত কৰি গোৱাত কাৰবাৰ&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>g8741v4wxx5rhftsjxo1ltcrzuu1aaj</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/৬৩</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92034</id>
    <revision>
      <id>251555</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:09:18Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251555</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2481" sha1="i7d5neknl8zi4e7ey4lhmmhah2ak1nl" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েৰী
আপত্তি আছে নেকি বুলি সুধিলে।
তেওঁ কোৰান পাঠ এৰি দিয়া উচিত।
৫৫
এজন যুবকে কলে যে
গান্ধীজীয়ে উত্তৰ দিলে
যে তেওঁ সেইটো কৰিব নোৱাৰে। কিন্তু তেওঁ গোটেই
প্ৰাৰ্থনাকে এৰি দিবলৈ ইচ্ছুক। শ্ৰোতা সকলে সেইটো
নিবিচাৰে, তেওঁলোকে প্ৰাৰ্থনাহে বিচাৰে। তেতিয়া, আপত্তি-
কাৰী মৌন হল।
গ্ৰন্থ চাহেব
গান্ধীজীয়ে কলে যে সেই দিনা বাবা খাদাক সিঙৰ শিষ্য
কেইজনমান শিখ বন্ধুৱে তেওঁৰ লগত দেখা কৰে। তেওঁলোকে
কলে যে বৰ্ত্তমান নিৰ্দয় হত্যাকাণ্ড শিখধৰ্ম্মৰ বিপক্ষে আৰু
দৰাচলতে কোনো ধৰ্ম্মৰ লগতো সামঞ্জস্য নাই। তেওঁলোকৰ
এজনে গ্ৰন্থ চাহেবৰ পৰ| এশাৰী হৃদয়গ্ৰাহী পদ মাতে। তাত
নানকজীয়ে কৈছে যে ঈশ্বৰক আল্লা, ৰহিম আদি নানা
নামেৰে মাতিব পাৰি। তেওঁক অন্তৰত প্ৰতিষ্ঠাপিত কৰি
ললে নামৰ পৰা একো নহয়। কবীৰৰ দৰে গুৰু নানকৰ
চেষ্টা নানা ধৰ্ম্মক সংযোগ কৰাত ন্যস্ত কৰিছিল। তেওঁ-
লোকৰ লগত একেলগে তাৰ অংশীদাৰ হবলৈ তেওঁ লিখি
ৰখা পদফাকি লগত আনিবলৈ পাহৰিলে।
গান্ধীজীৰ আকাঙ্ক্ষা
লাহোৰৰ পণ্ডিত ঠাকুৰ দত্ত তেওঁৰ কাষলৈ আহি তেওঁৰ
আগত তেওঁৰ দুঃখৰ কাহিনী কলে। তেওঁ সেই কাহিনী&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>i7d5neknl8zi4e7ey4lhmmhah2ak1nl</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/৬৪</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92035</id>
    <revision>
      <id>251556</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:09:38Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251556</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2633" sha1="tpnneu5amju9whv8hm70jwkeq1afibq" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;৫৬
দিল্লী দায়েৰী
কওঁতে কান্দিছিল। তেওঁ লাহোৰ ত্যাগ কৰিবলৈ বাধ্য
কৰা যেন অনুভব কৰিলে। তেওঁ কলে যে ধমক খাই
যোৱাতকৈ পাকিস্তানত নিজৰ ঘৰতে মৃত্যু বৰণ কৰা গান্ধীজীৰ
এই কথা তেওঁ বিশ্বাস কৰে কিন্তু সেই নিখুঁৎ উপদেশ মানিব
পৰা শক্তি তেওঁৰ গাত নাই। তেওঁ উলটি গৈ মৃত্যুব সন্মুখীন
হোৱাটো ইচ্ছা কৰে। গান্ধীজীয়ে তেওঁক সেই কাম কৰিবলৈ
নিদিলে। কিন্তু তেওঁ কলে যে দিল্লীত প্ৰকৃত শান্তি স্থাপন
কৰিবলৈ তেওঁ আৰু আন আন হিন্দু আৰু শিখে তেওঁক
সহায় কৰাটো বিচাৰে। তেতিয়া তেওঁ নতুন শক্তিৰে পশ্চিম
পাকিস্তানলৈ যাত্ৰা কৰিব। তেওঁ লাহোৰ, ৰাৱলপিণ্ডি,
চেখপুৰ আৰু পশ্চিম পঞ্জাবৰ আন আন ঠাইলৈ যাব, তেওঁ
সীমান্ত প্ৰদেশ আৰু সিন্ধুলৈ যাব। তেওঁ সকলোৰে সেৱক
আৰু শুভানুধ্যায়ী। তেওঁ বেচ জানে যে তেওঁ যি কোনো
ঠাইলৈ যোৱাৰ পৰা কোনেও বাধা দিব নোৱাৰে; আৰু
তেওঁ মিলিটাৰীৰ সহায়তো নাযায়। তেওঁ জনতাৰ হাতত
নিজক এৰি দিব। পাকিস্তানৰ পৰা খেদা খোৱা প্ৰত্যেক
হিন্দু আৰু শিখ নিজৰ ঘৰলৈ সন্মান আৰু সম্ভ্ৰমেৰে ঘূৰি
নহালৈকে তেওঁ জিৰণি নলয়।
এটি লাজৰ বিষয়
পণ্ডিত ঠাকুৰ দত্ত এজন বিখ্যাত বৈদ্য। তেওঁৰ ৰোগী
আৰু বন্ধু হিচাবে বহুতো মুছলমান আছে। তেওঁলোকক&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>tpnneu5amju9whv8hm70jwkeq1afibq</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/৬৫</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92036</id>
    <revision>
      <id>251557</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:10:16Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251557</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2673" sha1="a4ejk2ea9x81djft3aw8fct570l04m3" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েৰী
57.
তেওঁ বিনাবেতনে চিকিৎসা কৰে। তেওঁ লাহোৰ এৰি আহিব
লগা হোৱাটো লাজৰ কথা। সেই দৰে হাকিম আজমল
খায়ো দিল্লীৰ হিন্দু আৰু মুছলিমৰ সমানে সেৱা কৰিছিল।
তেওঁ তিব্বিয়া কলেজ স্থাপন কৰে আৰু গান্ধীজীয়ে তাৰ
দ্বাৰ উদ্ঘাটন কৰে। ই বৰ লাজৰ কথা হব যদি হাকিম
আজমল খাঁৰ সন্তান-সন্ততিয়ে দিল্লী আৰু তিব্বিয়া কলেজ
এৰিব লগা হয়। সকলো মুছলমানেই বিশ্বাসঘাতক হব
নোৱাৰে। যিবোৰ বিশ্বাসঘাতক বুলি প্ৰমাণিত হৈছে সেই
বোৰক গবৰ্ণমেণ্টে উপযুক্ত শাস্তি দিব।
অবিচাৰ অসহা
তেওঁ সকলো প্ৰকাৰ যুদ্ধ-বিগ্ৰহৰ বিৰোধী। পাকিস্তানৰ
পৰা সুবিচাৰ পাবৰ আন কোনো উপায় নাথাকিলে,
পাকিস্তানে নিজৰ প্ৰমাণিত ভুল ( বুজাত ) অবিচলিতভাবে
অগ্ৰাহ্য কৰে আৰু ক্ষুদ্ৰ কৰাতেই থাকিলে ভাৰতীয় ইউনিয়ন
চৰকাৰে ইহঁতৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধ কৰিব লাগিব। যুদ্ধ ঠাট্টাৰ
বিষয় নহয়। কোনেও যুদ্ধ নিবিচাৰে। সেই বাটে ধ্বংস
অনিবাৰ্য্য। কিন্তু অবিচাৰ সহ্য কৰিবলৈ তেওঁ কাকো
উপদেশ নিদিয়ে। যদি ন্যায় হেতুত হিন্দুবোৰ ধ্বংস হয়,
তাত তেওঁৰ কবলৈ একো নাই। যুদ্ধ লাগিলে পাকিস্তানৰ
হিন্দুবোৰ তাত পঞ্চম বাহিনী হব নোৱাৰে। কোনেও সেইটো
সহ্য নকৰে। যদি সিহঁতৰ আনুগত্য পাকিস্তানৰ প্ৰতি নহয়&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>a4ejk2ea9x81djft3aw8fct570l04m3</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/৬৬</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92037</id>
    <revision>
      <id>251558</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:10:29Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251558</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2557" sha1="221idmsgrz8aa1m90xuy3pmgxgxfi7r" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;৫৮
দিল্লী দায়েৰী
তেন্তে তেওঁলোকে সেই ঠাই এৰা উচিত। সেইদৰে, যি
সকল মুছলমান পাকিস্থানৰ অনুগত তেওঁলোক ভাৰত
ইউনিয়নত থকা উচিত নহয়।
সুবিচাৰ অনা চৰকাৰৰ কাম।
হিন্দু আৰু শিখৰ কাৰণে
ৰাইজেই, চৰকাৰৰ দ্বাৰা
নিজৰ ইচ্ছা কাৰ্য্যক্ষম কৰিব পাৰে। গান্ধীজীৰ কাৰণে তেওঁৰ
পথ বেলেগ। সত্য আৰু অহিংসাৰ প্ৰতীক ঈশ্বৰক তেওঁ
পূজা কৰে।
অকল হিন্দুয়েই ধ্বংস কৰিব পাৰে
এটা সময় আছিল যেতিয়া ভাৰতে তেওঁৰ কথা শুনিছিল,
আজি তেওঁ back number। তেওঁ জানিব পাৰিছে যে,
তেওঁলোকে বিচৰা যন্ত্ৰ-পাতি, নৌবল, বাষ্পযান আদিৰ যুগত
তেওঁৰ কোনো স্থান নাই। তেওঁ ইয়াৰ পক্ষ সমৰ্থন কৰিব
নোৱাৰে। তেওঁলোকে যি শক্তিৰে স্বাধীনতা পাইছে, সেই
শক্তিৰেই স্বাধীনতা ৰক্ষা কৰিম বুলি কবলৈ সিহঁতৰ
সাহ আছে তেন্তে তেওঁ তেওঁলোকৰেই মানুহ। একমুহূৰ্ত্ততে
তেওঁৰ শাৰীৰিক অক্ষমতা আৰু তেওঁৰ বিষাদ অন্তৰ্দ্ধান
হব। মুছলমান বিলাকে 'হাসকে লিয়া পাকিস্তান',
'লৰকে লেঙ্গে পাকিস্তান' আদি কোৱা তেওঁ শুনিছে। তেওঁ
নিজ ইচ্ছা মতে কৰিব পৰাহেঁতেন, অস্ত্ৰৰ সহায়তে সিহঁতক
এইটো লোৱাটো হবলৈ নিদিলেহেঁতেন। গোটেই
ভাৰতবৰ্ষক ইচলাম-ধৰ্ম্মী কৰাৰ কিছুমানে সপোন দেখিছে৷&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>221idmsgrz8aa1m90xuy3pmgxgxfi7r</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/৬৭</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92038</id>
    <revision>
      <id>251559</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:10:42Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251559</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2439" sha1="1x5klukcy8e9x1uv0f1mlbtckdgd66o" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েৰী
৫৯
যুদ্ধৰ দ্বাৰাই সেইটো কেতিয়াও নহয়। পাকিস্তানে কেতিয়াও
হিন্দুধৰ্ম্ম ধ্বংস কৰিব নোৱাৰে। হিন্দুবোৰে নিজেই নিজক
আৰু নিজৰ ধৰ্ম্মক ধ্বংস কৰিব পাৰে। যদি ইচলাম ধ্বংস
হয় তেন্তে পাকিস্তানৰ মুছলমানেহে ধ্বংস কৰিব, হিন্দুস্থানৰ
হিন্দুৱে নকৰে।
সত্য অকলে বিজয়ী
আগদিনা আবেলি প্ৰাৰ্থনাৰ পিচত শ্ৰোতাসকলৰ মাজৰ
এজনে সোধা প্ৰশ্নৰ উল্লেখ কৰি গান্ধীজীয়ে কয় যে বন্ধু জনে
তেওঁক অত্যাশ্চৰ্য্যৰ ( miracle ) কাম কৰি ভাৰত আৰু
হিন্দু আৰু শিখক ৰক্ষা কৰিবলৈ কয় যদি তেওঁ প্ৰকৃততে
মহাত্মা হয়। গান্ধীজীয়ে নিজক কেতিয়াও মহাত্মা বুলি
দাবী কৰা নাই। তেওঁ অতি দুৰ্ব্বল হোৱাৰ বাহিৰে তেওঁ-
লোকৰ দৰেই তেওঁ এজন সাধাৰণ মানুহ। তেওঁৰ সপক্ষে
পাৰ্থক্য এইখিনিতেই হব পাৰে যে ঈশ্বৰত তেওঁলোকতকৈ
তেওঁৰ বিশ্বাস বেচি। যদি হিন্দু, শিখ, পাৰ্চী, মুছলমান
আৰু খৃষ্টান আদি সকলো ভাৰতীয়ই ভাৰতৰ কাৰণে নিজৰ
জীৱন উছৰ্গা কৰিবলৈ সাজু হয় তেন্তে ভাৰতৰ কোনো বিপদ
নহয়। তেওঁ ঋষি সকলে কোৱা কথা মনত পেলাবলৈ
দিছে—‘সত্যমেব জয়তে নানৃতম্'। সত্য অকলে জয়ী,
মিথ্যা নহয়।&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>1x5klukcy8e9x1uv0f1mlbtckdgd66o</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/৬৮</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92039</id>
    <revision>
      <id>251560</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:10:53Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251560</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2537" sha1="n3erdfhrfb3s04m8gzpt8cs9n1jhuxp" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েবী
(১৬)
শ্ৰেষ্ঠ চিকিৎসক ৰাম
২৭-৯-৪৭
বাতৰি কাকতত ওলোৱা গান্ধীজীৰ অসুখৰ কথা তেওঁ
উল্লেখ কৰে। তেওঁ কলে, তেওঁৰ অজ্ঞাতসাৰে এই বাতৰি
ওলোৱাত তেওঁ মনত দুখ পাইছে। অসুখ তেওঁক ব্যাঘাত
দিব পৰা বিধৰ নহয় আৰু এতিয়া তেওঁ বহুত ভাল পাইছে।
ইয়াৰ ইমান দাম বঢ়োৱাৰ দৰকাৰ নাছিল। ডাঃ দিনশ্বা
মেহতাক তেওঁৰ ব্যক্তিগত চিকিৎসক বুলি বৰ্ণোৱা হৈছে।
সেইটো ভুল। তেওঁ গান্ধীজীক কলে যে এই বৰ্ণনাৰ কাৰণে
তেওঁ দায়ী নহয়। তেওঁ মতাতহে ডাঃ দিনশ্বা তেওঁৰ কাষলৈ
আহিছিল, কিন্তু চিকিৎসক হিচাবে তেওঁৰ অসুখ চাবলৈ
নহয়। আধ্যাত্মিক প্ৰশ্নৰ দ্বাৰাই জৰ্জ্জবিত হোৱাৰ কাৰণেহে
তেওঁ আহিছিল। ডাঃ মেহতা এজন প্ৰকৃতি দ্বাৰা সুস্থ
কৰোৱা ( Nature cure ) মানুহ। তেওঁ গান্ধীজীৰ বন্ধু,
বহুত ক্ষেত্ৰত তেওঁক সহায় কৰিছে। কিন্তু এনেয়ে গান্ধীজীৰ
তেওঁৰ সহায়ৰ আবশ্যক নাই।
ডাঃ সুশীলা নায়াৰ, ডাঃ জীৱৰাজ মেহতা, ডাঃ বি, চি,
ৰায়, ডাঃ গিলদাৰ আৰু স্বৰ্গীয় ডাঃ আন্সাৰী তেওঁৰ ব্যক্তি-
গত চিকিৎসক। কিন্তু তেওঁলোকৰ কোনো এজনেই কোনো
কথাই তেওঁক নেদেখুৱাকৈ প্ৰেচলৈ নপঠিয়ায়।
তেওঁৰ একমাত্ৰ চিকিৎসক ৰাম। প্ৰাৰ্থনাত গোৱা ভজনত
আজি,&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>n3erdfhrfb3s04m8gzpt8cs9n1jhuxp</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/৬৯</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92040</id>
    <revision>
      <id>251561</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:11:06Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251561</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2608" sha1="pq15v6akyoq6io8fn9j4ygergp4c7px" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েৰী
৬১
কৈছে, সকলো শাৰীৰিক, মানসিক আৰু নৈতিক ৰোগৰ
আৰোগ্যকাৰী। Nature cure ডাঃ দিনশ্বা মেইতাৰ লগত
চিন্তা কৰোঁতে বিশেষ ( concrete ) আকৃতিত ইয়াৰ ধাৰণা
( realisation ) তেওঁ লাভ কৰে। ইয়াত তেওঁৰ মতে
বামনামে প্ৰথম স্থান পাইছে। যি জনে ৰামক নিজৰ অন্তৰত
প্ৰতিষ্ঠিত কৰিছে তেওঁৰ আন সহায়ৰ আৱশ্যক নাই।
ৰামক প্ৰাপ্ত হোৱা জনৰ মাটি আৰু পানীৰ চিকিৎসাৰো
আৱশ্যক নাই। দৰকাৰত সেই উপদেশকে তেওঁ আনক দিয়ে।
আন পথ গ্ৰহণ কৰোঁতে তেওঁৰ কাৰণে অমঙ্গলহে হব।
সেৱাৰ কাৰণেই মানব জাতিক সেৱা কৰা ডাঙৰ ডাঙৰ
হাকিম, বৈদ্য আৰু ডাক্তৰ আছে। হিন্দু আৰু মুছলমান,
ধনী আৰু দুখীয়াক সমানে সেৱা কৰোঁতা দিল্লীত বিখ্যাত ডাঃ
যোশীও আছিল। বিনা পইচাই তেওঁ দুখীয়াক চিকিৎসা
কৰিছিল আৰু আনকি খাবলৈ আহাৰ আৰু ঘূৰি যাবলৈ
ধনো দিছিল। কিন্তু তেওঁৰ প্ৰাপ্ত জ্ঞান লাভ কৰিও তেওঁ
ঈশ্বৰৰ বাহিৰে আনৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰিবলৈ বিচৰা নাছিল।
গ্ৰন্থ চাহেবৰ পুনৰুল্লেখ
আগদিনা আবেলি উল্লেখ কৰা গ্ৰন্থ চাহেবৰ পদফাঁকি
গান্ধীজীয়ে পঢ়ে। ই গুৰু অৰ্জ্জুন দেৱৰ ৰচনা, কিন্তু হিন্দু
শাস্ত্ৰবোৰৰ ভজনবোৰৰ দৰে সন্তলোক সকলৰ শিষ্যবোৰে
নিজে পদবোৰ ৰচনা কৰা স্বত্ত্বেও সেইবোৰ তেওঁলোকে গুৰুৰ&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>pq15v6akyoq6io8fn9j4ygergp4c7px</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/৭০</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92041</id>
    <revision>
      <id>251562</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:11:18Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251562</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2634" sha1="im4y8julb1xxoqiise51oadx2vej3e8" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েৰী
নামত দিয়ে। পদটিয়ে স্বীকাৰ কৰিছে—ৰাম, খোদা আদি
নানা নামেৰে মানুহে ঈশ্বৰক মাতে। কিছুমানে তীৰ্থস্থানলৈ
গৈ পৱিত্ৰ নদীত গা ধোৱে, আনবোৰ মক্কালৈ যায়; কিছু
মানে তেওঁক মন্দিৰত আৰাধনা কৰে, আনবোৰে মচজিদত;
কিছুমানে ভক্তিত মূৰ দোৱায়; কিছুমানে বেদ পাঠ কৰে,
আনবোৰে কোৰান; কিছুমানে নীলা কাপোৰ পিন্ধে, কিছু-
মানে বগা; কিছুমানে নিজক হিন্দু, বোলে, আনবোৰে
মুছলমান; নানকে কয় যে যি জনে ঈশ্বৰৰ নিয়ম সঁচাকৈয়ে
মানে, তেওঁ তেওঁৰ ৰহস্য জানে। এই শিক্ষা হিন্দুধৰ্ম্মত
বিশ্বজনীন ( সাৰ্ব্বভৌমিক )। গতিকে ভাৰতৰ পৰা ৪ই
কোটি মুছলমানক খেদিবলৈ বিচৰা বলিয়ালি বুজাটো টান।
ই ভ্ৰম নে?
কংগ্ৰেচে আগতেই তিনিটা ভুল কৰিছে আৰু এতিয়া
তেওঁলোকে অতি বিৰাটাকাৰ (highest magnitude) ভুল
কৰিছে বুলি কোৱা এজন আৰ্য্য সমাজৰ বন্ধুৰ চিঠিৰ কথা
বক্তাই উল্লেখ কৰে। এই ভুলটো হৈছে হিন্দুস্থানত হিন্দু
আৰু শিখৰ ওচৰা ওচৰিকৈ মুছলমানক পুনঃস্থাপিত কৰাৰ
ইচ্ছাটো। গান্ধীজীয়ে কয় যে কংগ্ৰেচৰ হৈ তেওঁ কথা
নকলেও তেওঁ সাহ কৰি কয় যে পত্ৰ-লিখকজনে উল্লেখ কৰা
সেই ধৰি লোৱা ভ্ৰম কৰিবলৈ তেওঁ সম্পূৰ্ণৰূপে সাজু। ধৰি
লোৱ| পাকিস্তান বলিয়া হৈছে, সেই বুলি তেওঁলোকেও তেনে&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>im4y8julb1xxoqiise51oadx2vej3e8</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/৭১</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92042</id>
    <revision>
      <id>251563</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:12:37Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251563</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2722" sha1="as84cv7x4mnny7soa7yr0j4nwqjajuw" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েৰী
৬৩
কৰিব? সঁচাকৈয়ে সি উচ্চ খাপতেই এটা ভ্ৰম আৰু পাপ
হব। তেওঁ নিশ্চিত যে বলিয়ালিৰ অন্ত পৰিলেই, তেওঁ যে সত্য
আৰু তেওঁলোকৰ ভুল হৈছে সেইটো তেওঁলোকে বুজিব।
অদ্ভুত অসহিষ্ণুতা আৰু হস্তক্ষেপ
গান্ধীজীয়ে দুখেৰে ৰাজকুমাৰীৰ পৰা শুনা কথাৰ উল্লেখ
কৰে। তেওঁ এতিয়া স্বাস্থ্য বিভাগৰ কৰ্ম্মকৰ্ত্ৰী (in-charge)।
তেওঁ খৃষ্টান আৰু সেই কাৰণেই তেওঁ শিখ আৰু হিন্দু বুলি
দাবী কৰে। মুছলমানেই হওক বা হিন্দুয়েই হওক তেওঁ
সকলোবোৰ কেন্দ্ৰৰ কল্যাণৰ তত্ত্বাবধান কৰিবলৈ চেষ্টা
কৰিছিল। মুছলমান কেন্দ্ৰবোৰৰ সেৱা কৰিবলৈ তেওঁ খৃষ্টান
যুৱতী আৰু মানুহৰ এটা দল গোটাইছিল। কিছুমান ৰোষ-
প্ৰৱণ আৰু অজ্ঞানী মানুহে ঘৰ-বাৰী এৰি গৈছিল। ই ভীষণ
কথা। এঠাইত হিন্দুবোৰে দুৰ্ভগীয়া খৃষ্টানবোৰক ৰক্ষা কৰাৰ
প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়াৰ কথা ৰাজকুমাৰীৰ পৰা জানিব পাৰি সুখী
হৈছিল আৰু তেওঁ আশা কৰে যে তেওঁলোক অতি সোন
কালে নিজৰ ঘৰলৈ ফিৰিবলৈ সক্ষম হব আৰু কোনো উপদ্ৰৱ
অত্যাচাৰ নোহোৱাকৈ ৰোগী আৰু দুৰ্দ্দশাগ্ৰস্ত মানৱ সমাজক
সেৱা কৰিবলৈ দিয়া হব।
তেওঁৰ বিশ্বাস দুৰ্ব্বল হৈছে নে কি?
বাতৰি কাকতবোৰে যুদ্ধৰ বিষয়ে তেওঁৰ মন্তব্যবোৰ
এনেভাৱে প্ৰকাশ কৰিছে যে তেওঁ সঁচায়ে যুদ্ধৰ পক্ষ সমৰ্থন&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>as84cv7x4mnny7soa7yr0j4nwqjajuw</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/৭২</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92043</id>
    <revision>
      <id>251564</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:12:51Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251564</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2782" sha1="12yej84bvvbnkw8vbu1e66ksjbeuf24" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;৬৪
দিল্লী দায়েৰী
কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছেনে নাই কলিকতাৰ পৰা সেই বিষয়ে
অনুসন্ধান চলিছিল। তেওঁ সকলো সময়ৰ কাৰণে অহিংসতাৰ
( non-violence ) লগত দৃঢ়ভাবে সংযুক্ত আৰু কেতিয়াও
যুদ্ধৰ পক্ষ সমৰ্থন কৰিব নোৱাৰে। তেওঁৰ দ্বাৰা চালিত
ৰাজ্যত কোনো পুলিচ আৰু কোনো মিলিটাৰী নাথাকিব।
কিন্তু ভাৰত ইউনিয়নৰ চৰকাৰ তেওঁ চলোৱা নাই! তেওঁ
মাথোন নানা সম্ভৱপৰ কাৰ্য্যহে দেখুৱাই দিছে। ভাৰত
আৰু পাকিস্তান পাৰস্পৰিক আলোচনাৰ দ্বাৰাই তেওঁলোকৰ
পাৰ্থক্য মীমাংসা কৰা উচিত আৰু অকৃতকাৰ্য হলে মধ্যস্থৰ
নিষ্পত্তিৰ আশ্ৰয় লোৱা উচিত। কিন্তু যদি এক পক্ষই ভুল
কৰাতে দৃঢ়তা দেখুৱায় আৰু ওপৰত কোৱা কোনো এটা
পথকে গ্ৰহণ নকৰে, তেতিয়া একমাত্ৰ মুকলি পথ হব যুদ্ধ।
তেওঁ কি অৱস্থাৰ ওপৰত এই মন্তব্য কৰিছে সেইটো তেওঁ-
লোকে জনা উচিত। তেওঁৰ দিল্লীৰ প্ৰায় সকলোবোৰ
প্ৰাৰ্থনাৰ বক্তৃতাত ৰাইজক সদায় নিজৰ হাতলৈ আইন লবলৈ
মানা কৰিছিল, কিন্তু চৰকাৰেই তেওঁলোকৰ কাৰণে স্থবিচাৰ
আনক। আইনৰ বিচাৰৰ অপেক্ষা নকৰি অপৰাধীক শাস্তি
বিধানৰ ব্যৱস্থা (lynch law) ত্যাগ কৰা ন্যায়সঙ্গত
খাপবোৰ তেওঁ তেওঁলোকৰ আগত ডাঙি ধৰিছিল। পিচৰ
টোৱে যথোচিত চৰকাৰ হোৱাতো অসম্ভৱত পৰিণত কৰিব।
ইয়াৰ অৰ্থ এয়ে নহয় যে আংশিক ভাৱেও অহিংসতাত তেওঁৰ
বিশ্বাস কমিছে।&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>12yej84bvvbnkw8vbu1e66ksjbeuf24</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/৭৩</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92044</id>
    <revision>
      <id>251565</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:13:03Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251565</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2452" sha1="bytli3twls6ukwlzn25w64sst8qx74q" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েৰী
(১৭)
মিঃ চাৰ্চিলৰ অপৰিণামদৰ্শিতা
৬৫
২৮-৯-৪৭
আজি আবেলি আনদিনতকৈ শ্ৰোতাৰ সংখ্যা বেচি।
পৱিত্ৰ কোৰাণৰ বিশেষ পদ পাঠ কৰাত কাৰবাৰ আপত্তি
আছে বুলি গান্ধীজীয়ে সুধিছিল। শ্ৰোতাবৃন্দৰ মাজৰ দুজন
আপত্তি দেখুৱাই হাত ডাঙে আৰু গান্ধীজীয়ে কয় যে তেওঁ
তেওঁলোকৰ আপত্তি মানিব যদিও তেওঁ জানে যে বাকী
শ্ৰোতা সকলৰ কাৰণে ই বৰ হতাশৰ কথা হব। যি হওক,
তেওঁ আপত্তিকাৰীক কলে যে, যদিও, অহিংসাত দৃঢ় বিশ্বাসী
হিচাবে, তেওঁ আনপথে যাব নোৱাৰে, তথাপি তেওঁ মন্তব্য
নকৰি নোৱাৰে যে তেওঁলোকৰ বিপক্ষে থকা অতি ডাঙৰ
জনতাৰ ইচ্ছা নিজৰ কাৰণে অৱজ্ঞা কৰিব নোৱাৰে। এই
মন্তব্যবোৰৰ পৰা তেওঁলোকে বুজা উচিত যে আপত্তিকাৰী-
সকলক প্ৰবঞ্চনা কৰি আনি পেলোৱা অসহিষ্ণুতা দেশত
দেখিবলৈ পোৱা বিকৃতভাৱৰ ( distemper ) চিন আৰু
ইয়েই মিঃ উইনটন চাৰ্চ্চিলৰ পৰা অতি নিৰ্দয় মন্তব্য উৎপত্তি
সাধন কৰিছিল। বক্তাই তেতিয়া নিজৰ হিন্দুস্থানী বক্তৃতাত
ৰাতিপুৱা কাকতৰ প্ৰকাশিত হোৱা আৰু ৰয়টাৰে বিনাতাঁৰে
পঠিওৱা তলত দিয়া সাৰাংশৰ ব্যাখ্যা কৰিছিল :–
“আজি ৰাতিৰ এটা বক্তৃতাত মিঃ চাৰ্চিলে ঘোষণা কৰে&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>bytli3twls6ukwlzn25w64sst8qx74q</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/৭৪</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92045</id>
    <revision>
      <id>251566</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:13:16Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251566</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2461" sha1="rzr47ul88vxej0ciuqgoa6dervx0qmk" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;৬৬
দিল্লী দায়েৰী
যে ভাৰতত ঘটা ভয়জনক হত্যাকাণ্ড তেওঁৰ কাৰণে আশ্চৰ্য
ঘটনা নহয়।
“আমি, অৱশ্যে, বৃটীচ ৰাজ আৰু পাৰ্লিয়ামেণ্টৰ উদাৰ,
সহিষ্ণু আৰু পক্ষপাতিত্বহীন শাসনৰ তলত সাধাৰণ
শান্তি ওচৰাওচৰিকৈ পুৰুষানুক্ৰমে বাস কৰা আৰু উচ্চতম
কৃষ্টিৰ ধাৰণ-শক্তি (capacities) থকা জাতিয়ে ৰাক্ষসৰ
(cannibal) ক্ৰ ৰতাৰে ইজনে সিজনৰ ওপৰত সম্পাদিত কৰা
এইবোৰ বিভীষিকা, আৰু নৰহত্যাৰ মাথোন আৰম্ভণিতহে
আছো।”
তেওঁ আৰু কৈছিল—
“মই সন্দেহ নকৰাকৈ নোৱাৰোঁ যে ভবিষ্যতে ৬০ কি ৭०
বছৰ পৃথিৱীৰ অতি শান্তিপূৰ্ণ অংশ হৈ থকা জনসংখ্যাৰ এক
বিৰাট হ্ৰাস (abridgement ) দেখিবলৈ পাব আৰু লগে
লগে এচিয়াই কেতিয়াও নজনা শোকাবহ দুৰ্ঘটনাৰ এক
বিশেষ অঙ্গ গঠন কৰি এই বিৰাট দেশবোৰৰ মাজেদি
সভ্যতাৰ এটা পশ্চাদগমন ( retrogression ) হব।”
তেওঁলোকৰ সকলোৱেই জানে যে মিঃ চাৰ্চিল নিজেই
এজন ডাঙৰ মানুহ। তেওঁ ইংলণ্ডৰ অভিজাত সম্প্ৰদায়ৰ
( blue blood )। বুঢ়ীচ বুৰঞ্জীত মালবৰো সকল প্ৰখ্যাত।
দ্বিতীয় মহাযুদ্ধৰ লগত গ্ৰেটটেনৰ বিপদ কালত তেওঁ গুৰি
বঠা ধৰিছিল। তেওঁ নিঃসন্দেহে সেই সময়ৰ সাম্ৰাজ্যক
বিপদৰ পৰা ৰক্ষা কৰিছিল। তৰ্ক কৰাতো ভুল হব যে&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>rzr47ul88vxej0ciuqgoa6dervx0qmk</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/৭৫</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92046</id>
    <revision>
      <id>251567</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:13:30Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251567</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2910" sha1="dkz8nkq0ozyenx38omadqeqod8osbyj" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েবী
৬৭
আমেৰিকা আৰু আন আন মিত্ৰশক্তিৰ অবিহনে গ্ৰেট বৃটেনে
যুদ্ধ জয় কৰিব নোৱাৰিলেহেঁতেন। যদি তেওঁৰ উদ্যমশীল
ৰাজনীতিজ্ঞতা নহয় তেন্তে কোনে শক্তিবোৰ একেলগ
কৰিলে? যুদ্ধ জয় কৰাৰ পিচত তেওঁ ইমান সক্ষমতাৰে
প্ৰতিনিধিত্ব কৰা এই ডাঙৰ জাতিয়ে মিঃ চাচ্চিলৰ কাৰ্য্যক
স্বীকাৰ কৰিও যথেষ্ট জীৱন আৰু ধন নষ্ট কৰিব লগা হোৱা
বৃটীচ দ্বীপপুঞ্জক পুন গঠনৰ কাৰণে সম্পূৰ্ণ শ্ৰমিক চৰকাৰ
পাবলৈ অকণো ইতস্ততঃ নকৰিলে। বৃটীচ সময়োচিত
ব্যৱস্থাৰ সন্মুখীন হল, স্বইচ্ছাই সাম্ৰাজ্য ভাঙি দিবলৈ ঠিক
কৰিলে আৰু ইয়াৰ ঠাইত এক অদৃশ্য আৰু বেচি মহান
অন্তৰৰ ৰাজ্য স্থাপন কৰিবলৈ মনস্থ কৰিলে। বক্তাই,
দুভাগত বিভক্ত হলেও, কমনওৱেলথৰ ইচ্ছাময় ( willing )
সভ্য হৈ থকাৰ ভাৰতৰ স্বইচ্ছাই ঘোষণাৰ কথা উল্লেখ
কৰে। সকলো দলৰে দলভুক্ত গোটেই বৃটীচ জাতিৰ দ্বাৰা
এই মহান ব্যৱস্থা (step) গ্ৰহণ কৰা হয়। এই কাৰ্য্যত মিঃ
চাৰ্চিল আৰু তেওঁৰ দল অংশীদাৰ আছিল। এই ব্যৱস্থা
ভবিষ্যতে সমৰ্থন কৰক নকৰক বেলেগ কথা, ইয়াৰ বক্তাৰ
প্ৰৱন্ধৰ ( thesis ) লগত সম্বন্ধ নাই, যিটো হৈছে এয়ে যে,
ৰূপান্তৰ কৰা কাৰ্য্যৰ লগত সম্বন্ধ থকা মিঃ চাৰ্চিলে ইয়াৰ
গুণাগুণ কমাবলৈ একো নকব বা একো নকৰিব বুলি আশা
কৰা যায়। নিশ্চয়, বুঢ়ীচৰ শক্তিৰ অবহাৰৰ (withdrawal )
লগত তুলনা কৰিবলৈ আধুনিক বুৰঞ্জীত একো নাই। তেওঁ&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>dkz8nkq0ozyenx38omadqeqod8osbyj</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/৭৬</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92047</id>
    <revision>
      <id>251568</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:13:47Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251568</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3066" sha1="k3mon3z02d1k1c3zrsi871538fan1cn" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;৬৮
দিল্লী দায়েবী
ধাৰ্ম্মিক অশোকৰ ত্যাগৰ কথা স্মৰণ কৰে, যাক দেখাটো
সৌভাগ্যৰ অধিকাৰী হোৱা। কিন্তু অশোক অতুলনীয় আৰু
তেওঁ আধুনিক বুৰঞ্জীৰ নহয়। সেই কাৰণে মিঃ চাৰ্চ্চিলৰ
বক্তৃতাৰ ৰয়টাৰৰ সাৰাংশ পঢ়ি দুখীত হৈছে। তেওঁৰ মতে
এই বক্তৃতা বিখ্যাত এজেন্সীৰ দ্বাৰা বিপৰীত অৰ্থ কৰা হোৱা
নাই। তেওঁ এজন ডাঙৰ সেৱক হিচাবে তেওঁৰ জাতিৰ প্ৰতি
এটা অন্যায় কৰিছে। যদি তেওঁ ভাৰতৰ বুঢ়ীচৰ অধীনৰ পৰা
স্বাধীন হোৱাৰ পাচত এনে ভাগ্য হোৱা জানিলেহেঁতেন,
এক মুহূৰ্ত্তৰ কাৰণেও তেওঁ ভাবিবলৈ এৰিলেহেঁতেন নে যে
দোষতো তেওঁৰ মতে “উচ্চতম কৃষ্টিৰ কাৰণে ধাৰণা-শক্তি
প্ৰাপ্ত” জাতিবোৰৰ নহয় বৰং সাম্ৰাজ্য গঠন-কৰ্ত্তা সকলৰহে।
গান্ধীজীয়ে ইঙ্গিত দিয়ে যে মিঃ চাৰ্চিল তেওঁৰ ব্যাপক
অনিষ্টকাৰী মন্তব্যত অধিক চঞ্চল হৈছিল ( over - hasty )।
ভাৰতবৰ্ষ লাখ লাখ মানুহৰে গঠিত; তাবে অস্থৰ হোৱা কেই
লাখ মান সংখ্যাত নগণ্য। মিঃ চাৰ্চিলক ভাৰত চাবলৈ
মাতিবলৈ আৰু পূৰ্ব্বকল্পিত বিশ্বাসলৈ পক্ষাবলম্বী মানুহ
হিচাবে নহয়, দলস্বাৰ্থৰ আগত সম্মান স্থাপন কৰা আৰু বৃটীচ
সম্পাদিত কাৰ্য্যক গৌৰৱপূৰ্ণ কৃতকাৰ্য্যতা দিবলৈ ইচ্ছুক এজন
নিৰপেক্ষ সৰল বৃটীচ মানুহ হিচাবে নিজে বিষয়বোৰ চকুদি
অন্বেষণ কৰিবলৈ দিবলৈ তেওঁ সাহসী হৈছিল৷ ফলৰ দ্বাৰা
গ্ৰেট বৃটেনৰ অনুপম কাৰ্য্যৰ বিচাৰ কৰা হব। ভাৰতৰ
অঙ্গছেদনে দুই পক্ষক নিজৰ ভিতৰত যুদ্ধ কৰিবলৈ এক
.&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>k3mon3z02d1k1c3zrsi871538fan1cn</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/৭৭</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92048</id>
    <revision>
      <id>251569</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:14:01Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251569</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2541" sha1="pxuq19uclq91fbmr99c29mzbkfc2xs1" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েৰী
অজ্ঞাত নিমন্ত্ৰণ সৃষ্টি কৰে। ওচৰা ওচৰি ৰাজ্য হিচাবে দুই
অংশক স্বাধীনতাৰ মুক্তি প্ৰদানে দানক কলঙ্ককৰ কৰা যেন
লাগে। দুইখন ৰাজ্যই বৃটীচৰ অধীনৰ ৰাজ্যবোৰৰ পৰা বাহিৰ
হৈ যাবলৈ স্বাধীন বুলি কোৱাৰ কোনো আৱশ্যক নাছিল।
কৰাতকৈ কোৱাটো বেচি সহজ। তেওঁ এই তৰ্ক বা যুক্তি
(argument) বেচি বহল কৰাটো উচিত নহব। আগতকৈ
মিঃ চাৰ্চিল কিয় বেচি সতৰ্ক হবলগীয়া হৈছিল সেই কথা
দেখুৱাবলৈ তেওঁ যথেষ্ট কৈছে। নিজ চকুৰে অৱস্থা বুজি
নোলোৱাকৈ তেওঁ তেওঁৰ অংশীদাৰবোৰক দোষী সাব্যস্ত
কৰিছে। তেওঁৰ কথা শুনি থকা জনতাক তেওঁ কব যে
শ্ৰোতাসকলৰ অনেকেই মিঃ চাৰ্চ্চিলৰ সুবিধা দিছে। নিজৰ
আচৰণ শুদ্ধ কৰি মিঃ চাৰ্চ্চিলৰ পূৰ্ব্ব সুচনাক মিছা প্ৰমাণ
কৰা একো বেলি নহয়। তেওঁ জানে যে তেওঁ অৰণ্যতহে
চিঞৰিছে। যদি নহয় আৰু স্বাধীনতাৰ কথাবাৰ্তা চলাৰ
আগতো যদি ইয়াৰ ক্ষমতা বা শক্তি আছিল তেন্তে তেওঁ
জানে যে ই. নিশ্চেষ্টভাবে ( relish ) বৰ্ণনা কৰা আৰু মিঃ
চাৰ্চিলৰ দ্বাৰা বৃহদাকাৰ দিয়া বৰ্ব্বৰতা কেতিয়াও নঘটিল-
হেঁতেন আৰু তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ অৰ্থনৈতিক আৰু আন
আন ঘৰুৱা বিপদ-আপদবোৰ সমাধান কৰাত যথেষ্ট আগ
বাঢ়িলহেঁতেন।&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>pxuq19uclq91fbmr99c29mzbkfc2xs1</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/৭৮</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92049</id>
    <revision>
      <id>251570</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:14:15Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251570</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2293" sha1="q5ov5m1zg46wscyotstkok5kzawxnsx" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;90
দিল্লী দায়েৰী
(১৮)
ভাতৃহত্যাৰ ফল
২৯-৯-৪৭
দুই ওচৰ-চুবুৰীয়া ৰাজ্যৰ মাজত যুদ্ধৰ সম্ভাৱনাৰ মোৰ
উল্লেখে, মই শুনিছোঁ পাশ্চাত্য দেশত এটা ভয়ৰ সৃষ্টি কৰিলে-
হেঁতেন৷ বাতৰি কাকতৰ বাতৰি পঠিওৱা সকলে বাহিৰলৈ
কি বাতৰি পঠিয়াইছে মই কব নোৱাৰোঁ। বক্তাৰ মত
ঠিকমতে তেওঁলোকে প্ৰতিফলিত কৰাৰ বাহিৰে আনবোৰ
সাৰাংশ সদায়েই একোটা ভয়ানক চেষ্টা। ১৮৯৬ চনত দক্ষিণ
আফ্ৰিকাত ম‍ই লিখা এখন কিতাপৰ ( pamphlet ) এটা
অনিশ্চিত (unwarranted) সাৰাংশই মোৰ জীৱনকে
সংশয়াপন্ন কৰিছিল। ই এনে নিৰাশভাৱে অনিশ্চিত যে
মোক সকলোৱে মিলি বে-আইন প্ৰহাৰ কৰাৰ ২৪ ঘণ্টাৰ
ভিতৰত দক্ষিণ আফ্ৰিকাত ইউৰোপীয় সকলৰ মত এজন
নিৰ্দোষী মানুহক' কোনো ভুল নকৰাকৈয়ে যন্ত্ৰণা ভুগিব
লগীয়া হৈছে বুলি ৰোষৰ পৰা গৈ অনুতাপত পৰিণত হল।
ওপৰত উল্লিখিত কথাৰ পৰা মই এইটো নীতিকে পাবলৈ
বিচাৰোঁ যে কোনো মানুহক তেওঁ নকৰা কাম বা নোকোৱা
কথাৰ বাবে দায়ী কৰা উচিত নহয়।
মই বিবেচনা কৰোঁ যে মোৰ বক্তৃতাবোৰৰ যুদ্ধৰ কোনো
এটা উল্লেখকে পাকিস্তান আৰু ইউনিয়নৰ যুদ্ধৰ উত্তেজনা&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>q5ov5m1zg46wscyotstkok5kzawxnsx</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/৭৯</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92050</id>
    <revision>
      <id>251571</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:14:34Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251571</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2902" sha1="tfi87ffowjqcnqgjaercr7pfuja4yvb" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েৰী
বা সন্মতি আছে বুলি কব নোৱাৰি। যদি মাত্ৰ উল্লেখেই
নিষেধ হব নোৱাৰে, আমাৰ মাজত এটা কুসংস্কাৰ আছে যে
যি ঘৰত লৰা-ছোৱালীৰ দ্বাৰা মাথোন সাপৰ উল্লেখোহে কৰা
হয় সেই ঘৰত সাপ ওলাবই। যুদ্ধৰ বিষয়ে ভাৰতত যেন
কোনেও এনে কুসংস্কাৰ অন্তৰত পোষণ নকৰে।
মই দাবী কৰোঁ যে বৰ্ত্তমান অৱস্থা পৰ্য্যৱেক্ষণ কৰি আৰু
কেতিয়া দুই ৰাজ্যৰ মাজত যুদ্ধৰ কাৰণৰ উৎপত্তি হব পাৰে
তাক নিশ্চিতভাৱে কৈ দুই ওচৰ-চুবুৰীয়া ৰাজ্যৰ প্ৰতি ম‍ই
উপকাৰ কৰিছোঁ। এনে কৰা হৈছিল যুদ্ধ ঘটাবৰ কাৰণে
নহয় যিমানদূৰ সম্ভব যুদ্ধ এৰাবৰ কাৰণে। ম‍ই দেখুৱাবলৈ
চেষ্টা কৰিছিলোঁ যে মানুহৰ দ্বাৰাই যদি সংজ্ঞাহীন হত্যাকাণ্ড,
লুট আৰু গৃহদাহ আদি চলি থাকে, তেন্তে তেওঁলোকে
চৰকাৰক ( বলাৎকাৰ ) কৰিবলৈ বাধ্য কৰিব। ইটোৰ
পিচত সিটোকৈ অপৰিহাৰ্য্যৰূপে হোৱা বা ঘটা যুক্তি-সিদ্ধ
কাৰ্য্যলৈ ৰাইজৰ মন আকৰ্ষণ কৰাটো ভুলনে?
ভাৰতে জনা উচিত, আৰু জগতেও, যে যুদ্ধৰ চৰম সীমা
পোৱা ভাতৃহত্যাৰ নিশ্চিত পৰিহাৰৰ কাৰণে মোৰ প্ৰত্যেক
বিন্দু উদ্যম উৎসৰ্গ কৰি আহিছোঁ আৰু এতিয়াও কৰিছোঁ।
অহিংস ব্ৰত ধৰা মানুহে আইনৰ দ্বাৰা শাসিত মানুহ হিচাবে
যুদ্ধৰ কথা উল্লেখ কৰিবলৈ সাহ কৰে, তেওঁ ইয়াক পৰিত্যাগ
কৰিবৰ কাৰণে প্ৰাণপণে চেষ্টা কৰিবলৈহে ইয়াকে কৰে।
এয়ে মোৰ মূলীভূত প্ৰতিজ্ঞা ( position ) যৰ পৰা ম‍ই&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>tfi87ffowjqcnqgjaercr7pfuja4yvb</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/৮০</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92051</id>
    <revision>
      <id>251572</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:14:49Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251572</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2062" sha1="6uq43bneq7hohx5j4p4jho30zv3bc9k" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েৰী
আশা কৰোঁ মোৰ মৃত্যুৰ দিনলৈকে কেতিয়াও পিচ
নোহোঁহকো ( swerve )।
(১৯)
গবৰ্ণমেণ্টৰ কৰ্ত্তব্য
00-2-89
গান্ধীজীয়ে কৈছিল যে সেইদিনা মিয়ানওৱালিৰ কেইজন
মান বন্ধুৱে তেওঁক দেখা কৰে। তেওঁলোকে এৰি থৈ অহা
তেওঁলোকৰ বন্ধু-বান্ধবৰ কাৰণে উদ্বেগ দেখুৱাইছে। এই
দৰে হেজাৰ হেজাৰ পাকিস্তানৰ নানা ঠাইত আছে।
মিয়ানওৱালিৰ পৰা অহা বন্ধু সকলে তেওঁক কলে, তেওঁলোকে
সন্দেহ কৰে যে পিচত থাকি অহা মানুহবোৰৰ বলেৰে
ধৰ্ম্মান্তৰ, হত্যা হব পাৰে বা অনাহাৰে মৰিব পাৰে আৰু
তিৰোতাবোৰ বলেৰে হৰণ কৰিব। তেওঁলোকক ৰক্ষা কৰা
ইউনিয়ন চৰকাৰৰ কৰ্ত্তব্য নহয়নে কি বুলি সুধিছিল। আন
ঠাইৰ পৰাও সেই একে কাহিনীয়েই শুনা গৈছিল।
গান্ধীজীয়ে স্বীকাৰ কৰে যে যিসকলে ইউনিয়ন চৰকাৰৰ
মুখলৈ চায় বা ত্যাগ কৰে তেওঁলোকক ৰক্ষা কৰা ইউনিয়ন
চৰকাৰৰ কৰ্ত্তব্য৷ ৰাইজেই চৰকাৰৰ হাত শক্তিশালী কৰিব
লাগিব; চৰকাৰৰ হাত শক্তিশালী কৰাটো ৰাইজৰ কাম।&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>6uq43bneq7hohx5j4p4jho30zv3bc9k</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/৮১</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92052</id>
    <revision>
      <id>251573</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:15:05Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251573</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2689" sha1="5q0b4iq2q51l5jj7cn7qmvg0qcyhz61" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েৰী
৭৩
পাকিস্তানত থকা সংখ্যালঘিষ্ঠক ৰক্ষা কৰাৰ দুটা উপায়
আছে। উত্তম উপায় হৈছে কায়েদে আজম জিন্না আৰু
তেওঁৰ মন্ত্ৰী সকলে সংখ্যালঘিষ্টৰ নিৰাপত্তাৰ কাৰণে সিহঁতৰ
অন্তৰ বিশ্বাসেৰে অনুপ্ৰাণিত কৰিব লাগে যাতে সিহঁতে ওচৰৰ
( sister ) ৰাজ্যৰ মুখলৈ চাবলগীয়া নহয়। বাস্তুত্যাগীবোৰৰ
কাৰণে ত্যাগ কৰা ধন-সম্পত্তি ৰক্ষা কৰোটো পাকিস্তান
কৰ্তৃপক্ষৰ কৰ্ত্তব্য। নিশ্চয় কোনো বলপূৰ্ব্বক ধৰ্ম্মান্তৰীকৰণ
বা নাৰীহৰণ হোৱা উচিত নহয়। মুচলিম হওক বা হিন্দু
হওঁক, এজনী সৰু ছোৱালীও ইউনিয়নত বা পাকিস্তানত
সম্পূৰ্ণ ৰূপে নিৰাপদ হব লাগিব। আৰু কোনোৰে ধৰ্ম্মৰ
ওপৰত আক্ৰমণ হোৱা উচিত নহব। গণতন্ত্ৰত প্ৰজায়েই
চৰকাৰ গঢ়িব পাৰে বা ধ্বংস কৰিব পাৰে। সিহঁতে ইয়াক
শক্তিশালীও কৰিব পাৰে দুৰ্ব্বলো কৰিব পাৰে। নিয়মানু-
বৰ্ত্তিতাৰ অভাৱত সিহঁত একোকে সমাধা কৰিবলৈ সক্ষম
নহয়।
ব্যক্তিৰ ক্ষমতা
তেওঁৰ কাৰণে, তেওঁলোকক উত্তেজিত কৰাৰ ভয়
থাকিলেও তেওঁ পুনৰ্বাৰ কবই যে এজনৰ ধৰ্ম্ম ৰক্ষা কৰাটো
তেওঁৰেই হাতত। নিজৰ ধৰ্ম্মৰ কাৰণে জীৱন উছৰ্গা কৰিবলৈ
প্ৰত্যেক লৰা-ছোৱালীকে শিক্ষা দিয়া উচিত। তেওঁলোক
সকলোৱেই প্ৰহ্লাদৰ গল্প আৰু তেওঁ কেনেকৈ নিজৰ ধৰ্ম্মৰ&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>5q0b4iq2q51l5jj7cn7qmvg0qcyhz61</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf/২৫</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92053</id>
    <revision>
      <id>251574</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:15:11Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Rishiraj Dutta01</username>
        <id>4255</id>
      </contributor>
      <comment>/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251574</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3548" sha1="lwt1z9go864ohve3pw9xf363ggfs5me" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;Rishiraj Dutta01&quot; /&gt;
{{rh|||নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য✦ ২৩ }}&lt;/noinclude&gt;গঠন হোৱা ইণ্ডিয়ান নেশ্বন্যেল আৰ্মিৰ (I.N.A.) কাৰ্যকলাপবোৰ ফটো সম্বলিত
ৰূপত সুন্দৰকৈ সংগ্ৰহালয়টোত সংৰক্ষণ কৰি থোৱা দেখা যায়। কোহিমাৰ
গ্ৰীয়াৰ্ছন পাহাৰৰ ওপৰত জাপানী লি টেংকে কেনেকৈ আক্ৰমণ কৰি ধ্বংস
কৰিছিল, নাগাসকলৰ সহযোগত বৃটিছসকলে কেনেকৈ কোহিমা যুদ্ধত জয়লাভ
কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল – ইত্যাদি ঘটনাবোৰৰ বিৱৰণো সংগ্ৰহালয়টোৰ ভিতৰত
দেখিবলৈ পোৱা যায়। ১৯৪৪ চনৰ ৪ এপ্ৰিলৰ পৰা ৫ জুনলৈকে হোৱা কোহিমা
যুদ্ধৰ পুংখানুপুংখ বিৱৰণো সংগ্ৰহালয়টোত পোৱা যায়। উদাহৰণস্বৰূপে ১৯৪৪
চনৰ এপ্ৰিল মাহৰ ৪, ৫, ৬, ৯, ১১, ১৬, ১৭, ১৯, ২০, ২২, ২৩, ২৫, ২৭ তাৰিখে হোৱা অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ যুদ্ধৰ বৰ্ণনা, মে' মাহৰ ২১ তাৰিখে হোৱা ভয়ংকৰ ঘটনা আৰু একে বছৰৰে জুন মাহৰ ১, ৩, ৬, ৭, ১০, ১৫, ১৭, ২০, ২২ তাৰিখে হোৱা যুদ্ধৰ পুংখানুপুংখ বিৱৰণ সংগ্ৰহালয়টোত সংৰক্ষণ কৰা আছে।

'''৭। জাপফু শৃংগ (Japfu Peak) :'''

{{gap}}নাগালেণ্ডৰ ৰাজধানী কোহিমাৰ পৰা প্ৰায় পোন্ধৰ কিলোমিটাৰ দক্ষিণ
দিশত এই  জাপ্ফু  শৃংগ অৱস্থিত। দুঃসাহসিক ক্ৰীড়া বিশেষকৈ পাহাৰ বগোৱা,
শিল বগোৱা আদিৰ বাবে বিখ্যাত এই জাপফু শৃংগ নাগালেণ্ডৰ ভিতৰতে দ্বিতীয়
উচ্চতম শৃংগ। এই জাপফু শৃংগৰ পাহাৰৰ গাত থকা Rhodondendron (এবিধ
উজ্জ্বল ফুল) গছবোৰৰ বিষয়ে ‘গীনিজ বুক অৱ ৱৰ্ল্ড ৰেকৰ্ডছ'ত ঠাই পোৱা
দেখা গৈছে।

'''৮।কেথলিক কেথড্ৰেল (Catholic Cathedral) :'''

{{gap}}কোহিমা চহৰৰ দক্ষিণ দিশত আৰাডুৰা পাহাৰৰ ওপৰত বিখ্যাত ‘কেথলিক কেথেড্ৰেল' অৱস্থিত। এটা সময়ত এই গীৰ্জাটো এছিয়া মহাদেশৰ ভিতৰতে বৃহত্তম গীৰ্জা আছিল বুলি জনা যায় (বৰ্তমান জুনহেবটুত থকা 'চুমি বেপ্তিষ্ট&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>lwt1z9go864ohve3pw9xf363ggfs5me</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>251622</id>
      <parentid>251574</parentid>
      <timestamp>2026-05-29T18:57:48Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>JyotiPN</username>
        <id>1603</id>
      </contributor>
      <comment>/* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251622</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3564" sha1="n4yybln02fncrxh3byyk683gruwgyl0" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;4&quot; user=&quot;JyotiPN&quot; /&gt;
{{rh|||নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য✦ ২৩ }}&lt;/noinclude&gt;গঠন হোৱা ইণ্ডিয়ান নেশ্বন্যেল আৰ্মিৰ (I.N.A.) কাৰ্যকলাপবোৰ ফটো সম্বলিত ৰূপত সুন্দৰকৈ সংগ্ৰহালয়টোত সংৰক্ষণ কৰি থোৱা দেখা যায়। কোহিমাৰ গ্ৰীয়াৰ্ছন পাহাৰৰ ওপৰত জাপানী লি টেংকে কেনেকৈ আক্ৰমণ কৰি ধ্বংস কৰিছিল, নাগাসকলৰ সহযোগত বৃটিছসকলে কেনেকৈ কোহিমা যুদ্ধত জয়লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল—ইত্যাদি ঘটনাবোৰৰ বিৱৰণো সংগ্ৰহালয়টোৰ ভিতৰত দেখিবলৈ পোৱা যায়। ১৯৪৪ চনৰ ৪ এপ্ৰিলৰ পৰা ৫ জুনলৈকে হোৱা কোহিমা যুদ্ধৰ পুংখানুপুংখ বিৱৰণো সংগ্ৰহালয়টোত পোৱা যায়। উদাহৰণস্বৰূপে ১৯৪৪ চনৰ এপ্ৰিল মাহৰ ৪, ৫, ৬, ৯, ১১, ১৬, ১৭, ১৯, ২০, ২২, ২৩, ২৫, ২৭ তাৰিখে হোৱা অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ যুদ্ধৰ বৰ্ণনা, মে’ মাহৰ ২১ তাৰিখে হোৱা ভয়ংকৰ ঘটনা আৰু একে বছৰৰে জুন মাহৰ ১, ৩, ৬, ৭, ১০, ১৫, ১৭, ২০, ২২ তাৰিখে হোৱা যুদ্ধৰ পুংখানুপুংখ বিৱৰণ সংগ্ৰহালয়টোত সংৰক্ষণ কৰা আছে।

'''৭। জাপ্‌ফু শৃংগ (Japfu Peak) :'''

{{gap}}নাগালেণ্ডৰ ৰাজধানী কোহিমাৰ পৰা প্ৰায় পোন্ধৰ কিলোমিটাৰ দক্ষিণ দিশত এই জাপ্ফু শৃংগ অৱস্থিত। দুঃসাহসিক ক্ৰীড়া বিশেষকৈ পাহাৰ বগোৱা, শিল বগোৱা আদিৰ বাবে বিখ্যাত এই জাপ্ফু শৃংগ নাগালেণ্ডৰ ভিতৰতে দ্বিতীয় উচ্চতম শৃংগ। এই জাপ্ফু শৃংগৰ পাহাৰৰ গাত থকা Rhodondendron (এবিধ উজ্জ্বল ফুল) গছবোৰৰ বিষয়ে ‘গীনিজ বুক অৱ ৱৰ্ল্ড ৰেকৰ্ডছ’ত ঠাই পোৱা দেখা গৈছে।

'''৮।কেথলিক কেথড্ৰেল (Catholic Cathedral) :'''

{{gap}}কোহিমা চহৰৰ দক্ষিণ দিশত আৰাডুৰা পাহাৰৰ ওপৰত বিখ্যাত ‘কেথলিক কেথেড্ৰেল’ অৱস্থিত। এটা সময়ত এই গীৰ্জাটো এছিয়া মহাদেশৰ ভিতৰতে বৃহত্তম গীৰ্জা আছিল বুলি জনা যায় (বৰ্তমান জুনহেবটুত থকা ‘চুমি বেপ্তিষ্ট&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>n4yybln02fncrxh3byyk683gruwgyl0</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/৮২</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92054</id>
    <revision>
      <id>251575</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:15:20Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251575</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2725" sha1="7wtlbwu0lphso0393ndb8sfgcc44kp2" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েৰী
কাৰণে ১২ বছৰ বয়সটো নিজৰ বা পৰৰ বিৰুদ্ধে ঠিয় দিয়াৰ
কথা জানে। এনে বীৰত্বব্যঞ্জক উদাহৰণেৰে প্ৰত্যেক ধৰ্ম্ম
পৰিপূৰ্ণ। তেওঁ সেই একে শিক্ষাকে তেওঁৰ লৰা-ছোৱালীক
দিছে। তেওঁ তেওঁৰ লৰা-ছোৱালীৰ ধৰ্ম্মৰ তত্ত্বাবধায়ক নহয়।
নাৰীক দুৰ্ব্বল বোলাটো ভুল। যি নাৰী নিজৰ ধৰ্ম্মত দৃঢ়
তেওঁ তেওঁৰ সন্মানৰ আৰু ধৰ্ম্মৰ ওপৰত আক্ৰমণলৈ ভয়
কৰাৰ আৱশ্যক নাই। চৰকাৰে তেওঁলোকক ৰক্ষা কৰা
কিন্তু ধৰি লওক, চৰকাৰ অকৃতকাৰ্য্য হল, সেই
বুলি তেওঁলোকে কাপোৰ সলোৱাৰ দৰে ধৰ্ম্মকে। সলাবনে?
ভাৰতীয় মুছলিম
উচিত।
মুছলমানবিলাকক নিৰঙ্কুশ আক্ৰমণ কৰাৰ কথা উল্লেখ
কৰি ভাৰতৰ মুছলমানবোৰ কোন বুলি গান্ধীজীয়ে সোধে।
ইমান বিৰাট সংখ্যাৰ তেওঁলোক আৰবৰপৰা অহা নাই।
অলপ সংখ্যকহে বাহিৰৰ পৰা আহিছে। কিন্তু কোটী কোটী
হিন্দুধৰ্ম্মৰ পৰা দীক্ষিত হোৱা। তেওঁ বিজ্ঞ দীক্ষাত নধৰে।
এই তথাকথিত অস্পৃশ্য আৰু শূদ্ৰবোৰক যুক্তিৰ সহায়েৰে
পৰধৰ্ম্মত দীক্ষিত কৰা হোৱা নাই। দায়িত্ব সিহঁতৰ নিজৰ।
হিন্দুধৰ্ম্মত অস্পৃশ্যতাক ঠাই দি আৰু তথাকথিত অস্পৃশ্যক
উৎপীড়ন কৰি সিহঁতে ইচলাম গ্ৰহণ কৰিবলৈ বাধ্য কৰিলে।
সেইবোৰ ভাই-ভনীক বধ কৰা বা উৎপীড়ন কৰা সিহঁতৰ
পক্ষে অশোভনীয় বা নিন্দনীয়।&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>7wtlbwu0lphso0393ndb8sfgcc44kp2</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/৮৩</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92055</id>
    <revision>
      <id>251576</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:15:35Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251576</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2493" sha1="fmbmfwn2ajh6i3lx9j9u2w3ae03uns8" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েবী
(২০)
সেৱাৰ স্থল অসীম
3-50-89
প্ৰাৰ্থনাৰ পিচত গান্ধীজীয়ে কলে যে তেওঁক এজনী
ভগিনীয়ে ( sister ) এখন চিঠি দিলে, তাত লিখা আছিল
যে তেওঁ আৰু তেওঁৰ স্বামী সেৱা কৰিবলৈ আগ্ৰহান্বিত, কিন্তু
কি কৰিব লাগে কোনেও কোৱা নাই। গান্ধীজীয়ে কলে
যে তেনেকুৱা আপত্তি বহুত আছে। সকলোৰে কাৰণে
তেওঁৰ সেই একেই উত্তৰ। কৰ্তৃত্বৰ দৰে নহৈ সেৱাৰ স্থল
সীমাহীন। পৃথিৱীৰ দৰেই ই বিস্তৃত। ই অসংখ্য সেৱক
গ্ৰহণ কৰিব পাৰে। উদাহৰণ স্বৰূপে, দিল্লী চহৰ কেতিয়াও
আদৰ্শস্থানীয় পৰিষ্কাৰ হোৱা নাই। আশ্ৰয়প্ৰাৰ্থীৰ অন্তঃ-
প্ৰবাহৰ আমদানীৰ লগে লগে স্বাস্থ্য আৰু বেয়া হৈছে।
নানা আশ্ৰয়প্ৰাৰ্থীৰ কেন্দ্ৰৰ স্বাস্থ্য কোনো গুণেই সন্তোষজনক
নহয়। যেয়ে সেয়ে সেই কাম হাতত লব পাৰে। তেওঁ-
লোকে আশ্ৰয়প্ৰাৰ্থীৰ কেন্দ্ৰবোৰত সোমাব নোৱাৰিলেও
তেওঁলোকে নিজৰ ওচৰৰ ঠাইবোৰ পৰিষ্কাৰ কৰিব পাৰে,
আৰু সেয়ে গোটেই চহৰ প্ৰভাবিত কৰিব। নিৰ্দেশৰ কাৰণে
কোনেও কাৰো মুখলৈ চাব নালাগে। শাৰীৰিক পৰিচ্ছন্নতাৰ
লগতে তেওঁ মন আৰু আত্মাৰ পৰিচ্ছন্নতাকে৷ যোগ দিয়ে।
ই এটা ডাঙৰ কাম আৰু বিৰাট সম্ভাৱনাৰে ( possibilities )
পৰিপূৰ্ণ।&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>fmbmfwn2ajh6i3lx9j9u2w3ae03uns8</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/৮৪</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92056</id>
    <revision>
      <id>251577</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:15:49Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251577</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2682" sha1="9bvesjdqxjluq2ne7iygs5w9yu9f0kf" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;৭৬
দিল্লী দায়েবী
শান্তিৰ চৰ্ত্ত
বাবা বাচিত্তৰ সিঙৰ দ্বাৰা আমন্ত্ৰিত দিল্লীৰ মুখিয়াল
লোক সকলৰ সভালৈ তেওঁ ( এদিন ) গৈছিল। পণ্ডিত
জৱাহৰলাল নেহেৰুৱে বক্তৃতা দিব। কিন্তু তেওঁ ক্ষমা বিচাৰিলে
কাৰণ লিয়াকত আলি চাহেব তেওঁৰ লগত আলোচনা কৰিবলৈ
আহিছে আৰু তেওঁ আবেলি ৪ বজাত কংগ্ৰেচ ৱাৰ্কিং কমিটি
আৰু ৫ বজাত মন্ত্ৰীসভাত উপস্থিত থাকিব লাগে। সেই
কাৰণে, বাবা বাচিত্তৰ সিঙে নিমন্ত্ৰিত সকলৰ আগত বক্তৃতা
কৰিবলৈ গান্ধীজীক অনুৰোধ কৰাত গান্ধীজী মান্তি হল।
বক্তাই চুটি চুটি প্ৰশ্ন দিবলৈ কৈছিল।
এজন বন্ধু থিয় দি
এটা বক্তৃতাকে দিলে। ইয়াৰ মূল কথা হৈছে দিল্লীৰ
নাগৰিকসকল মুছলিমবিলাকৰ লগত শান্তিত বাস কৰিবলৈ
সাজু যদি সিহঁত ইউনিয়নৰ অনুগত হয় আৰু সিহঁতৰ হাতত
লাইচেন্স নোহোৱাকৈ ৰখা সকলোবোৰ অস্ত্ৰ আৰু গুলি-
বাৰুদ সমৰ্পণ কৰক। এই বিষয়ত দুটা মত হব নোৱাৰে যে
যি সকলে ইউনিয়নত থাকিবলৈ বিচাৰে তেওঁলোক যি ধৰ্ম্মৰে
নহওক ইউনিয়নৰ অনুগত হব লাগিব আৰু লাইচেন্সবিহীন
সকলো অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰ নিবিচৰাকৈয়ে সমৰ্পণ কৰিব লাগিব। কিন্তু
তেওঁ বক্তাক তেওঁ কোৱা ওপৰত উল্লিখিত আৰু এটা চৰ্ত্ত
যোগ কৰিবলৈ কয় যে তেওঁ কোৱা চৰ্ত্তবোৰৰ কৃতকাৰ্য্যতা
চৰকাৰৰ হাতত এৰা।&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>9bvesjdqxjluq2ne7iygs5w9yu9f0kf</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/৮৫</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92057</id>
    <revision>
      <id>251578</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:16:06Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251578</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2799" sha1="sv5q7tl1x5t8qwja81ogmffbe1j6oo7" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েৰী
ব্যক্তিগত প্ৰতিশোধ কোনো প্ৰতিষেধক নহয়
99
পুৰণা কিল্লাত প্ৰায় ৫০,০০০ হেজাৰ আৰু হুমায়ুনৰ কবৰ
প্ৰাঙ্গণত আৰু কিছুমান মুছলমান আশ্ৰয়প্ৰাৰ্থী আছে। তাত
জীৱনৰ অৱস্থাবোৰ বৰ সন্তোষজনক নহয়। পাকিস্তানৰ
হিন্দু আক শিখ আশ্ৰয় প্ৰাৰ্থীৰ আৰু আনকি ভাৰত ইউনিয়নৰ
বোববো দুঃখ-যন্ত্ৰণাৰ উল্লেখ কৰি সিহঁতৰ যন্ত্ৰণাক উচিত
বুলি কোৱাটো ভুল। হিন্দু আৰু শিখবোৰে নিঃসন্দেহ আৰু
অতিশয়ভাবে যন্ত্ৰণা ভোগ কৰিছে। সিহঁতৰ কাৰণে সুবিচাৰ
কৰাটো ভাৰত ইউনিয়নৰ চৰকাৰৰ কাম। নানা শিক্ষা-
সেইবোৰ
মূলক অনুষ্ঠানৰ কাৰণে লাহোৰ বিখ্যাত।
বেচৰকাৰী উদ্যোগত স্থাপিত হৈছে। পঞ্জাবী সকল
পৰিশ্ৰমী। কেনেকৈ ধন আৰ্জ্জিব লাগে আৰু দানত কেনেকৈ
ব্যয় কৰিব লাগে তেওঁলোকে জানে। লাহোৰত হিন্দু আৰু
শিখৰ দ্বাৰা স্থাপিত প্ৰথম শ্ৰেণীৰ চিকিৎসালয় আছে।
প্ৰকৃত গৰাকীক সেই সকলোবোৰ অনুষ্ঠান আৰু ব্যক্তিগত
সম্পত্তি ফিৰাই দিব লাগে। ব্যক্তিগত প্ৰতিশোধৰ দ্বাৰা
এনে কাম কৰিব নোৱাৰি। ইউনিয়নৰ দ্বাৰা সুবিচাৰ
পোৱাটো পাকিস্তানে চোৱাৰ দৰে পাকিস্তান চৰকাৰে যাতে
তেওঁলোকৰ কৰ্ত্তব্য কৰে তাক চোৱাটোও ইউনিয়ন চৰকাৰৰ
কৰ্ত্তব্য। ইজনে সিজনৰ বেয়াটো অনুকৰণ কৰি সুবিচাৰ
পাব নোৱাৰে। দুটা মানুহ একেলগে ঘোঁৰাত উঠি গৈ&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>sv5q7tl1x5t8qwja81ogmffbe1j6oo7</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/৮৬</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92058</id>
    <revision>
      <id>251579</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:16:20Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251579</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2723" sha1="3y5w5c6ptm7jd7vnjezud3eieegkvid" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েৰী
থাকোঁতে এটা পৰিলে, আনটোৱেও তাকে কবিবনে? তাৰ
ফল হব দুয়োজনৰে হাড় ভঙা। ধৰিলোৱা, মুছলমানবোৰ
ইউনিয়নৰ অনুগত নহয়, অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰও সমৰ্পণ নকৰে, সেই
বুলিয়েই তেওঁলোকেও নিৰপৰাধ মতা, তিৰোতা আৰু শিশু
বোৰক বধিবলৈ ধৰিবনে? বিশ্বাসঘাতকক উপযুক্তৰূপে শাস্তি
দিয়া যাতে হয় তাক চোৱাটো চৰকাৰৰ কাম। বৰ্ব্বৰতাৰ
আশ্ৰয় লৈ দুই ৰাজ্যৰ মানুহবোৰে ভাৰতে পৃথিবীত আৰ্জ্জন
কৰা সুন্দৰ নাম কলুষিত কৰিছে। তাকে কৰি সিহঁতে নিজৰ
মহান ধৰ্ম্মৰ দাসত্ব আৰু ধ্বংসৰ হে ব্যৱস্থা কৰিছে। সেই
কাম কৰিবলৈ সিহঁত মুক্ত। কিন্তু যি জনে ভাৰতৰ স্বাধীনতা
আৰ্জনৰ কাৰণে নিজৰ জীৱন বিপদাপন্ন কৰিছে তেওঁ ইয়াৰ
ধ্বংসৰ জীৱন্ত সাক্ষী হবলৈ ইচ্ছা নকৰে। প্ৰত্যেক নিশ্বাস-
প্ৰশ্বাসৰ লগতে তেওঁ ঈশ্বৰক প্ৰাৰ্থনা কৰিছে হয় এই অগ্নি
নিৰ্ব্বাপিত কৰিবলৈ তেওঁক শক্তি দিয়ক নাইবা তেওঁক
সংসাৰৰ পৰা আঁতৰাই নিয়ক।
মুছলমান বন্ধুৰ পৰা টেলিগ্ৰাম
আম্মান আৰু মধ্য প্ৰাচ্যৰ মুছলনমান বন্ধুৰ পৰা পোৱা
কেৱগ্ৰামৰ কথা উল্লেখ কৰে, তাৰ দ্বাৰাই তেওঁলোকে
আশা কৰে যে ভাৰতত বৰ্ত্তমান ভাতৃবধ খন্তেকীয়া আৰু
ভাৰতে সোনকালে নিজৰ পুৰণি গৌৰৱ ফিৰাই পাব আৰু
হিন্দু মুছলমানে ভাই ভাই হিচাবে একেলগে বাস কৰিব&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>3y5w5c6ptm7jd7vnjezud3eieegkvid</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/৮৭</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92059</id>
    <revision>
      <id>251580</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:16:34Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251580</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="1956" sha1="fbb0sexq5by9ey26aax1xuk7apwnzy0" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েৰী
অতি ভীৰু ( কাপুৰুষোচিত) আৰু অমানুষিক
৭৯
তাৰ পাচত তেওঁ দুখেৰে ওচৰৰে গাৱঁৰ জনতাৰ দ্বাৰা
দিল্লীৰ চিকিৎসালয়ৰ ওপৰত আক্ৰমণ কৰা আৰু ফলস্বৰূপে
৪টা ৰোগীৰ মৃত্যু আৰু কেইজনক কৰা আঘাতৰ কথা বৰ্ণায়।
ই অতি কাপুৰুষোচিত আৰু অমানুষিক কাৰ্য্য, ইয়াক কোনো
অৱস্থাতেই সমৰ্থন কৰিব নোৱাৰি।
আৰু এটা খবৰ আছে যে নাইনিৰ পৰা এলাহাবাদলৈ
অহা ৰেলৰ পৰা কিছুমান মুছলমান যাত্ৰীক গাড়ীৰ বাহিৰ
কৰি পেলোৱা হয়। এনে কাৰ্য্যৰ পিচত কি কাৰণ
আছে তাক বুজিবলৈ তেওঁ কিংকৰ্ত্তব্যবিমূঢ় হৈছে। এই
ঘটনাই প্ৰত্যেক ভাৰতীয়ক লাজত মূৰ দোৱাব লগীয়া কৰা
উচিত।
(২১)
শিখ গুৰুসকলৰ বাণী
২-১০-৪৭
দিনটোৰ ভিতৰত বাবা চৰ্দাৰ খৰক সিঙৰ সম্পাদক
( Secretary ) চৰ্দাৰ চান্তক সিঙৰ লগত হোৱা কথা-
বতৰাৰে গান্ধীজীয়ে আবেলিৰ বক্তৃতা আৰম্ভ কৰে। এই
বন্ধুজনে তেওঁক কয় যে গুৰু অৰ্জ্জুন দেৱৰ পৰা উল্লেখ কথাকে&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>fbb0sexq5by9ey26aax1xuk7apwnzy0</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf/২৬</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92060</id>
    <revision>
      <id>251581</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:16:34Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Rishiraj Dutta01</username>
        <id>4255</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251581</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2038" sha1="kghi3ujlv8rl213eexnajgjqxazf3x3" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Rishiraj Dutta01&quot; /&gt;{{rh| নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য||নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য}}&lt;/noinclude&gt;২৪ + নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য
চাৰ্চ’হৈছে এছিয়াৰ ভিতৰত সৰ্ববৃহৎ গীৰ্জা) কেথলিক কেথড্ৰেলৰ পৰা কোহিমা
নগৰৰ সৌন্দৰ্য্য অতি মনোমোহাকৈ দেখা পায়। কোহিমা যুদ্ধত নিহত হোৱা
জাপানী সৈনিকৰ স্মৃতিত পৰিয়ালৰ লোকসকলে (যুদ্ধত নিহত হোৱা
সৈনিকসকলৰ) ‘কেথলিক কেথেড্ৰেল' নিৰ্মাণ কৰিছিল।
৯।
জছমা গাঁও (Jotsoma Village) :
নাগালেণ্ডৰ ৰাজধানী কোহিমাৰ পৰা প্ৰায় দহ কিল'মিটাৰ পশ্চিম দিশত
জছমা গাঁও (Jotsoma Village) অৱস্থিত। সবাতোকৈ ওখ Rhododen
dron Tree (এবিধ উজ্জ্বল ফুল ধৰা গছ) জছমা গাঁৱত পোৱা যায়; এই গছবিধ
‘গীনিজ বুক অৱ ৰেকৰ্ডছ'ত ঠাই পাইছে। পুলি বাজ অভয়াৰণ্য (Pulie Badze
Wildlife Sanctuary) নামৰ এখন সংৰক্ষিত বনাঞ্চল জছমা গাঁৱত আছে।
অভয়াৰণ্যৰ পৰা এঘণ্টা খোজ কঢ়ি যোৱাৰ পিছত পুলি বাজ শৃঙ্গ (Pulie Badze
Peak) পাব পাৰি। পুলি বাজ শৃঙ্গৰ পৰা সমগ্ৰ কোহিমাখন সুন্দৰকৈ দেখা
পোৱা যায়।&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>kghi3ujlv8rl213eexnajgjqxazf3x3</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>251593</id>
      <parentid>251581</parentid>
      <timestamp>2026-05-29T18:20:02Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Rishiraj Dutta01</username>
        <id>4255</id>
      </contributor>
      <comment>/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */</comment>
      <origin>251593</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="1887" sha1="mosmosdifycgm90tng394k60zdnd5tv" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;Rishiraj Dutta01&quot; /&gt;{{rh|২৪ ✦ নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য || }}&lt;/noinclude&gt;চাৰ্চ’হৈছে এছিয়াৰ ভিতৰত সৰ্ববৃহৎ গীৰ্জা) কেথলিক কেথড্ৰেলৰ পৰা কোহিমা
নগৰৰ সৌন্দৰ্য্য অতি মনোমোহাকৈ দেখা পায়। কোহিমা যুদ্ধত নিহত হোৱা
জাপানী সৈনিকৰ স্মৃতিত পৰিয়ালৰ লোকসকলে (যুদ্ধত নিহত হোৱা
সৈনিকসকলৰ) ‘কেথলিক কেথেড্ৰেল' নিৰ্মাণ কৰিছিল।

'''৯। জছমা গাঁও (Jotsoma Village) :'''

{{gap}}নাগালেণ্ডৰ ৰাজধানী কোহিমাৰ পৰা প্ৰায় দহ কিল'মিটাৰ পশ্চিম দিশত
জছমা গাঁও (Jotsoma Village) অৱস্থিত। সবাতোকৈ ওখ Rhododen
dron Tree (এবিধ উজ্জ্বল ফুল ধৰা গছ) জছমা গাঁৱত পোৱা যায়; এই গছবিধ
‘গীনিজ বুক অৱ ৰেকৰ্ডছ'ত ঠাই পাইছে। পুলি বাজ অভয়াৰণ্য (Pulie Badze
Wildlife Sanctuary) নামৰ এখন সংৰক্ষিত বনাঞ্চল জছমা গাঁৱত আছে।
অভয়াৰণ্যৰ পৰা এঘণ্টা খোজ কঢ়ি যোৱাৰ পিছত পুলি বাজ শৃঙ্গ (Pulie Badze
Peak) পাব পাৰি। পুলি বাজ শৃঙ্গৰ পৰা সমগ্ৰ কোহিমাখন সুন্দৰকৈ দেখা
পোৱা যায়।&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>mosmosdifycgm90tng394k60zdnd5tv</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>251623</id>
      <parentid>251593</parentid>
      <timestamp>2026-05-29T19:01:23Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>JyotiPN</username>
        <id>1603</id>
      </contributor>
      <comment>/* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251623</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="1919" sha1="tdlaj9h4tyzjhut4n2svge6anqrczpy" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;4&quot; user=&quot;JyotiPN&quot; /&gt;{{rh|২৪ ✦নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য || }}&lt;/noinclude&gt;চাৰ্চ’ হৈছে এছিয়াৰ ভিতৰত সৰ্ববৃহৎ {{SIC|ৰ্গীজা|গীৰ্জা}}) কেথলিক কেথড্ৰেলৰ পৰা কোহিমা
নগৰৰ সৌন্দৰ্য্য অতি মনোমোহাকৈ দেখা পায়। কোহিমা যুদ্ধত নিহত হোৱা জাপানী সৈনিকৰ স্মৃতিত পৰিয়ালৰ লোকসকলে (যুদ্ধত নিহত হোৱা সৈনিকসকলৰ) ‘কেথলিক কেথেড্ৰেল’ নিৰ্মাণ কৰিছিল।

'''৯। জছমা গাঁও (Jotsoma Village) :'''

{{gap}}নাগালেণ্ডৰ ৰাজধানী কোহিমাৰ পৰা প্ৰায় দহ কিল’মিটাৰ পশ্চিম দিশত জছমা গাঁও (Jotsoma Village) অৱস্থিত। সবাতোকৈ ওখ Rhododendron Tree (এবিধ উজ্জ্বল ফুল ধৰা গছ) জছমা গাঁৱত পোৱা যায়; এই গছবিধ ‘গীনিজ বুক অৱ ৰেকৰ্ডছ’ত ঠাই পাইছে। পুলি বাজ অভয়াৰণ্য (Pulie Badze Wildlife Sanctuary) নামৰ এখন সংৰক্ষিত বনাঞ্চল জছমা গাঁৱত আছে। অভয়াৰণ্যৰ পৰা এঘণ্টা খোজ কঢ়ি যোৱাৰ পিছত পুলি বাজ শৃঙ্গ (Pulie Badze Peak) পাব পাৰি। পুলি বাজ শৃঙ্গৰ পৰা সমগ্ৰ কোহিমাখন সুন্দৰকৈ দেখা পোৱা যায়।&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>tdlaj9h4tyzjhut4n2svge6anqrczpy</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/৮৮</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92061</id>
    <revision>
      <id>251582</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:16:47Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251582</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2675" sha1="d9h8zl4i3azi64vr74wzakc3x3wojo7" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েৰী
ঠিক সেই ভাৱেই গুৰু গোবিন্দ সিঙেও কৈছে৷ ভুলকৈয়ে
বহুত মানুহে অনুমান কৰে—এই হিচাবে বহুত শিখে বৰ
অজ্ঞান—যে গুৰু গোবিন্দ সিঙে তেওঁৰ শিষ্য সকলক
মুছলমানক বধিবলৈ শিকাইছিল। গান্ধীজীয়ে যি ভজন
পঢ়িছিল, তাৰ ৰচক দশম গুৰুৱে কয় যে মানুহে যি কোনো
নামেৰেই ঈশ্বৰক পূজা কৰক তাত কোনো কথা নাই।
প্ৰত্যেকৰ কাৰণে তেওঁ একেই, আৰু বেচিনো কি, মানুহো
একেই অৰ্থাৎ একে মূল বস্তুৰ পৰাই (genus) তেওঁৰ
উৎপত্তি। গুৰু গোবিন্দ সিঙে কয় যে মানুহজাতিক পৃথক
কৰিব নোৱাৰি। মানুহ প্ৰকৃতি আৰু অবয়বত বেলেগ কিন্তু
সকলো একেটা সাঁচতে গঢ়া। সিহঁতৰ অনুভূতি একে।
সিহঁত সকলো মৰে আৰু ধূলিত মিহলি হয়। সকলো
মানুহৰ কাৰণে বায়ু আৰু সূৰ্য্য একে গঙ্গা নদীয়ে তেওঁৰ
শ্ৰান্তি-নিবাৰক জল মুছলমানক নিদিওঁ নোবোলে।
সকলোৰে ওপৰত একে ভাৱেই মেঘে ডাৱৰে বৰষুণ দিয়ে।
একমাত্ৰ ধৰ্ম্মসংস্কাৰহীন (unregenerate ) মানুহে হে নিজৰ
আৰু আনৰ মাজত পাৰ্থক্য আনে। সেই কাৰণে যদি মহান
শিখ গুৰুসকলৰ আৰু আন আন ধৰ্ম্মৰ নেতাসকলৰ বাণী
তেওঁলোকৰ কাৰণে সত্য হয় তেন্তে তেওঁলোকে বুজা উচিত
যে ভাৰত ইউনিয়ন একামাত্ৰ হিন্দুৰ দ্বাৰা গঠিত সম্পূৰ্ণ
হিন্দু ৰাজ্য বোলাটো যি কোনো মানুহৰ পক্ষে অতি
অন্যায়।&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>d9h8zl4i3azi64vr74wzakc3x3wojo7</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/৮৯</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92062</id>
    <revision>
      <id>251583</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:17:11Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251583</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2461" sha1="ex9lq5hhxcxsl8lok4uljry1fqdk3ie" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েৰী
কিপানৰ প্ৰকৃত ব্যবহাৰ
৮১
গান্ধীজীয়ে কবলৈ ধৰিলে যে ইয়াৰ অৰ্থ তেওঁ এইটো
কৰা নাই যে শিখবোৰ অহিংসতাৰ লগত দৃঢ়ভাৱে সংযুক্ত
(wedded to non violence )। সিহঁত তেনে নহয়।
কিন্তু চৰ্দাৰে তেওঁক কলে যে গুৰু গোবিন্দ সিঙৰ দিনত
মুছলমানবোৰে তেওঁলোকৰ ধৰ্ম্ম এৰিলে আৰু সেই কাৰণে
তেওঁ তেওঁৰ শিষ্যবোৰক তেওঁলোকৰ বিপক্ষে যুদ্ধ কৰিবলৈ
হুকুম দিছিল। শিখবোৰে লৈ ফুৰা কিৰপান নিৰীহক ৰক্ষা
কৰিবৰ এবিধ অস্ত্ৰ। ই অত্যাচাৰৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধ কৰিবলৈহে,
নিৰীহ বা তিৰোতা আৰু শিশু বা বুঢ়া বা অক্ষম মানুহক
মাৰিবলৈ কেতিয়াও নহয়। মুছলমানৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধতো
দুয়ো পক্ষৰ আঘাত-প্ৰাপ্তক ৰক্ষা কৰাহে নিয়ম আছিল।
কিন্তু আজি কালি কি পান সম্পূৰ্ণ অন্যায় কামৰ কাৰণে
প্ৰায়েই ব্যৱহৃত হয় আৰু যি অন্যায় ভাৱে ইয়াক ব্যৱহাৰ
কৰে তেওঁ ইয়াক লবৰ যোগ্য নহয়।
জন্মদিনৰ শুভেচ্ছাপত্ৰ
তাৰ পিচত গান্ধীজীয়ে বিদেশীয় দৌত্য-কাৰ্যত নিযুক্ত
প্ৰতিনিধিসকল আৰু লেডি মাউন্টবেটেনকে ধৰি তেওঁৰ
ওচৰলৈ অহা সাক্ষাৎকাৰীসকলৰ সোঁতৰ কথা বৰ্ণনা কৰিবলৈ
ধৰে। তেওঁলোক সকলোৱেই তেওঁক অভিনন্দন জনাবলৈ&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>ex9lq5hhxcxsl8lok4uljry1fqdk3ie</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/৯০</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92063</id>
    <revision>
      <id>251584</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:17:24Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251584</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2845" sha1="1rdffie17xaxjeazjgmk2chgvkuw5gh" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;৮২
দিল্লী দায়েবী
আহিছিল। তেওঁ নিজৰ দেশৰ আৰু বাহিৰৰ পৰা অসংখ্য
টেলিগ্ৰাম পাইছে। প্ৰত্যেকলৈকে গাইগুটীয়৷ উত্তৰ দিয়া
অসম্ভৱ। তেওঁ নিজকে সোধে, “অভিনন্দনবোৰ কৰপৰা
কিয় আহে? এইবোৰক সহানুভূতি প্ৰকাশ (condolences)
বুলিলে বেচি উপযুক্ত নহয় নে?” আনকি ফুলো আশ্ৰয়-
প্ৰাৰ্থীবোৰৰ পৰা আহিছে আৰু টকা আৰু শুভ ইচ্ছাৰে
বহুত প্ৰশংসাও আহিছে। সিহঁতক গান্ধীজীয়ে কয় যে
তেওঁৰ অন্তৰত যন্ত্ৰণাৰ বাহিৰে আন একো নাই। এনেকুৱা
সময় আছিল যেতিয়া তেওঁ যি কয় মানুহে সেই মতেই
কৰিছিল। আজি তেওঁৰ মাত অকলশৰীয়া। তেওঁলোকৰ
পৰ৷ তেওঁ ইয়াকে শুনিছে যে ভাৰত ইউনিয়নত মুছলমানক
থাকিবলৈ নিদিয়ে। যদি আজিৰ এই চিঞৰ-বাখৰ মুছলমানৰ
বিৰুদ্ধে তেন্তে কালিলৈ পাৰ্শী, খৃষ্টান আৰু আনকি ইউ-
ৰোপীয় সকলৰ অৱস্থা কি হব? তেওঁ কয় যে তেওঁ ১২৫
বছৰ জীয়াই থাকিব বুলি বহুত বন্ধুৱে আশা কৰে, কিন্তু ১২৫
বছৰৰ কথাই নহয়, তেওঁ বেচি দিন জীয়াই থাকিবলৈ ইচ্ছা
নকৰে। তেওঁৰ ওপৰত জাপি দিয়া কোনো অভিনন্দনকে
উপযুক্ত বুলিবলৈ বা গ্ৰহণ কৰিবলৈ তেওঁ একেবাৰে অক্ষম।
হিংসা আৰু হত্যাই অৱস্থা ধ্বংস কৰিলে তেওঁ জীয়াই থাকিব
নোৱাৰে। সেই কাৰণে তেওঁ বৰ্ত্তমান বলিয়ালি ত্যাগ কৰিবলৈ
সকলোকে অনুৰোধ কৰে। পাকিস্তানত অনা-মুছলমানক
কি কৰিছে নকৰিছে সি কোনো কথা নহয়। এটা দলৰ&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>1rdffie17xaxjeazjgmk2chgvkuw5gh</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/৯১</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92064</id>
    <revision>
      <id>251585</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:17:59Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251585</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2035" sha1="mgtjqq6r1i78fhc5a3aoqlx3jou0kl1" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েৰী
৮৩
অধঃপতন হলে, আনটো তেনে হব নোৱাৰে। এনে অন্যায়ৰ
বেয়া ফলৰ কথা কৈ বিবেচনা কৰিবলৈ তেওঁ তেওঁলোককে
কয়।
তেওঁলোকৰ হিংসাৰ অন্তৰ ধুই নিকা কৰক।
তেওঁলোকৰ অভিযোগ চৰকাৰৰ আগত দি সেইবোৰৰ
প্ৰতীকাৰ দাবী কৰা তেওঁলোকৰ স্বত্ত্ব আৰু কৰ্ত্তব্য। কিন্তু
আইন নিজৰ হাতলৈ অনা সম্পূৰ্ণ ভুল। সেই বাটে ধ্বংস
সকলোৰে।
(২২)
সকলো সমানে অপৰাধী
68-05-0
গান্ধীজীলৈ অভিনন্দনজ্ঞাপক টেলিগ্ৰাম আহিয়েই
আছে। সেইবোৰৰ উত্তৰ দিয়াত তেওঁৰ শাৰীৰিক অসম্ভৱৰ
কথা তেওঁ উল্লেখ কৰে। তাৰে কিছুমান বাণী প্ৰকাশ
কৰিবলৈ বন্ধুসকলে ইঙ্গিত দিছিল। মুছলমান বন্ধুৰ পৰাও
তেওঁ বহুতো সুন্দৰ বাতৰি ( message ) পাইছে কিন্তু তেওঁ
বৰ্তমান সময়ক সুবিধাজনক বুলি বিবেচনা নকৰে কাৰণ
ইয়াৰ পৰা বৰ্ত্তমানে অহিংস৷ আৰু সত্যক বিশ্বাস নকৰা
সৰ্ব্বসাধাৰণৰ পক্ষে উপকাৰী নহবও পাৰে। তেওঁ কয় যে
অন্যায়কাৰীসকল, লাগে যেয়ে নহওক সমানে অপৰাধী।&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>mgtjqq6r1i78fhc5a3aoqlx3jou0kl1</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/৯২</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92065</id>
    <revision>
      <id>251586</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:18:16Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251586</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2550" sha1="8f95jgbssze4uk8oxy7mz5q1c8d5ppu" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েবী
সত্যাগ্ৰহ আৰু দুৰাগ্ৰহ
আজি, তেওঁ নানা ঠাইত সত্যাগ্ৰহ আৰম্ভ কৰাৰ বাতৰি
পাইছে। তেওঁ প্ৰায়েই তথাকথিত সত্যাগ্ৰহ সঁচাকৈয়ে
দুৰাগ্ৰহ নহয় বুলি ভাৱি আচৰিত হয়! ই মিল বা ৰেল বা
পোষ্ট অফিচত ধৰ্ম্মঘট বা কোনো কোনো দেশীয় বাজ্যত
আন্দোলন হওক বা আন কিবা হওক ইয়াৰ শক্তি হস্তগত
কৰাৰ প্ৰশ্ন যেনহে দেখা যায়। এক উগ্ৰ বিষে সমাজক
দূষিত কৰি আহিছে আৰু তেওঁলোকৰ উদ্দেশ্যক সফলকাম
কৰাৰ প্ৰত্যেক সুবিধা যি সকলে উপায় আৰু ফলক (ends )
পৰিবৰ্ত্তনীয় শব্দ বুলি ভাবিবলৈ অপেক্ষা নকৰে তেওঁলোকে
হস্তগত কৰিছে।
ভাল কামেই নিজস্ব আশীৰ্ব্বাদ
গান্ধীজীয়ে এই কথা উল্লেখ কৰে যে ৰাইজৰ কামক বা
আনকি আন্দোলন আৰম্ভনিকো আশীৰ্ব্বাদ দিবলৈ অনুৰোধ
কৰি লিখা চিঠি তেওঁ পাইছে। তেওঁৰ মতে প্ৰত্যেক ভাল
কামতেই এটা নিজস্ব আশীৰ্ব্বাদ আছে আৰু তেওঁৰ বা আন
কাৰোৰ সমৰ্থনৰ আৱশ্যক নাই। যি জন ভাল মানুহে ভাল
কাম কৰিছে আৰু তেওঁৰ কাষ চাপিছে তেওঁ তৎক্ষণাৎ তেওঁৰ
প্ৰস্তাৱ বুজি পায়। সত্য সদায় আত্ম-প্ৰকাশক আৰু যি
কোনো অৱস্থাতে হওক এই মতে চলাটো প্ৰত্যেকৰে কৰ্ত্তব্য।
কিন্তু যিসকলে সত্যাগ্ৰহ আশ্ৰয় কৰে তেওঁলোকে নিজৰ&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>8f95jgbssze4uk8oxy7mz5q1c8d5ppu</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/৯৩</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92066</id>
    <revision>
      <id>251587</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:18:29Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251587</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2657" sha1="qh8hxjz4fsjuf1fvkgtvwhtolgj8y0r" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েৰী
৮৫
অন্তৰতে বিচাৰিব লাগে যে তেওঁ বিচৰাটো সত্য হয়নে
নহয়। যদি নহয়, পণ ( insistense ) বিদ্ৰূপত পৰিণত
হব। তেওঁ স্বীকাৰ কৰে যে যিসকলে প্ৰকৃততে যিটো নিজৰ
নহয় সেইটো পাবলৈ চেষ্টা কৰিছে, তেওঁলোকে সম্ভৱতঃ
অহিংস থাকিব নোৱাৰে আৰু ই নোহোৱাকৈ সত্যকো পাব
নোৱাৰি।
আশ্ৰয়প্ৰাৰ্থী কেন্দ্ৰবোৰৰ স্বাস্থ্য
তাৰ পিচত গান্ধীজীয়ে ইয়াত থকা অসংখ্য আশ্ৰয়প্ৰাৰ্থীৰ
কেন্দ্ৰৰ কথা আৰু তাৰ আৰু চহৰৰ অস্বাস্থ্যকৰ অৱস্থাৰ কথা
উল্লেখ কৰে। প্ৰত্যেকেই নিজৰ কাৰণে ময়লা পৰিষ্কাৰ
বিচাৰে। তেওঁ কয় যে যি সকল কেন্দ্ৰত নাই তেওঁলোকে
চোৱা উচিত নিজৰ ওচৰৰ ঠাইবোৰ পৰিষ্কাৰ হোৱা।
অস্পৃশ্যতাৰ কলঙ্কই হিন্দুধৰ্ম্মৰ সুনাম নিষ্প্ৰভ কৰিছে।
এই কলঙ্ক দূৰ কৰাৰ এটা উপায় হৈছে প্ৰত্যেকেই ভাঙ্গী
( Bhangi ) হোৱা। মেথুৰৰ কাম কোনো বেয়া ( dirty )
কাম নহয়। এই কাম কৰা হয় পৰিষ্কাৰ পৰিচ্ছন্নতাৰ
কাৰণে। যদি দিল্লীৰ নাগৰিকসকলে নিজেই চহৰৰ স্বাস্থ্যত
চকু দিয়ে, তেন্তে অকল দিল্লীয়েই যে সুন্দৰ হব এনে নহয়,
তেওঁলোকৰ উদাহৰণৰ সুদূৰ প্ৰসাৰী ফল ধৰিব। তেওঁ যদি
কেন্দ্ৰবোৰৰ তত্ত্বাবধানত থাকিলহেঁতেন তেন্তে তেওঁ আশ্ৰয়-
প্ৰাৰ্থীবোৰকে সকলো কাম কৰিবলৈ উদগালেহেঁতেন।&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>qh8hxjz4fsjuf1fvkgtvwhtolgj8y0r</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/৯৪</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92067</id>
    <revision>
      <id>251588</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:18:41Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251588</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2648" sha1="62zcj904n1c5ztpkjm5557g76g844l3" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;৮-৬
দিল্লী দায়েৰী
এলাহৰ আহাৰ খোৱা আৰু সুৰা আৰু তাছখেলত দিন
কটোৱা প্ৰত্যেকৰ কাৰণে কুনীতিজনক (demoralizing)।
সূতা কটা, কাপোৰ বোৱা বা কাপোৰ চিলোৱা, কাঠৰ কাম,
কৃষি—যেয়েই নহওক—নিজ ৰুচি মতে যি কোনো এটা কাৰ্য্য
হাতত লোৱাত তেওঁলোক আনন্দিত হোৱা উচিত। তেওঁ
সম্পূৰ্ণৰূপে নিশ্চিত যে আনৰ কামৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ নকৰি
নিজৰ ভৰিত ঠিয় দিবলৈ তেওঁলোকে শিকা উচিত। তেওঁ
আৰু নিশ্চিত যে তেওঁলোকে কামত আত্মনিয়োগ কৰিব
পাৰিলে তেওঁলোকে নিজৰ দুঃখ-যন্ত্ৰণাও বিশেষভাৱে
পাহৰিব। গান্ধীজীয়ে কয় যে তেওঁলোকে সহ্য কৰিব লগা
হোৱা দুঃখ-যন্ত্ৰণা তেওঁৰ বিদিত আৰু এক মুহূৰ্ত্তৰ কাৰণেও
তেওঁলোকৰ ওপৰত এনেবোৰ যন্ত্ৰণা জাপি দিয়া মানুহবোৰক
ক্ষমা কৰা নাই। কিন্তু তেওঁ পুনঃ পুনঃ নিশ্চয় দি কয় যে
বেয়াৰ পৰিবৰ্ত্তে ভাল কৰাহে শুদ্ধ পথ।
এজন ফ্ৰেন্সবাসীৰ উপদেশ
গান্ধীজীয়ে উল্লেখ কৰে যে এজন দয়ালু ফ্ৰেন্সবাসীয়ে
তেওঁক অভিনন্দন জনাওঁতে তেওঁৰ কাম শেষ কৰিবৰ কাৰণে
১২৫ বছৰ জীয়াই থাকিবলৈ প্ৰৰোচিত কৰিবৰ কাৰণে চেষ্টা
কৰিছিল। বন্ধুজনে কৈছিল যে, তেওঁ ইমান কাম সমাধা
কৰিছে আৰু সৰ্ব্বশেষত যদি ঈশ্বৰ সকলো কামৰ কাৰণে
দায়ী, তেন্তে তেওঁ বেয়াৰ মাজৰ পৰাই ভালটো বাহিৰ&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>62zcj904n1c5ztpkjm5557g76g844l3</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/৯৫</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92068</id>
    <revision>
      <id>251589</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:18:53Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251589</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2125" sha1="td064rsp31oj6mruw3413g3laguqorb" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েৰী
৮৭
কৰিব। গান্ধীজী দুঃখিত ( depressed) হব নালাগে।
বক্তাই কয় যে প্ৰিয় কথাৰে তেওঁ নিজক প্ৰবঞ্চনা কৰিব
নোৱাৰে। আজি তেওঁ অনুভব কৰিছে যে অতীতত যি তেওঁ
সমাধা কৰিব পাৰিলেহেঁতেন তাক পাহৰিব লাগিব।
অতীতৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি কোনো থাকিব নোৱাৰে।
ৰাইজক তেওঁ সেৱা কৰিব পাৰিব বুলি অনুভৱ কৰিব
পাৰিলেহে তেওঁ বাচি থাকিবলৈ ইচ্ছা কৰিব পাৰে। ইয়াৰ
অৰ্থ হৈছে মানুহবোৰে নিজৰ কাৰ্য্যৰ ভুল বুজিব আৰু তেওঁৰ
কথা শুনিব। তেওঁ ঈশ্বৰৰ হাতত। ঈশ্বৰে যদি তেওঁৰ
পৰা আৰু কাম বিচাৰে, তেন্তে তেওঁ কৰিব। কিন্তু তেওঁ
নিশ্চয়কৈ অনুভৱ কৰে যে আজি তেওঁৰ কামৰ মূল্য
নোহোৱা হৈছে আৰু তেওঁ যদি আৰু সেৱা কৰিবলৈ সক্ষম
নহয় তেন্তে ঈশ্বৰে তেওঁক লৈ যোৱাই উত্তম।
(২৩)
কম্বলৰ কাৰণে অনুৰোধ
8-30-89
প্ৰাৰ্থনাৰ পিচৰ বক্তৃতাত প্ৰাৰ্থনা কৰা দলৰ সন্মুখত
বহি থকা ডাঃ সুশীলা নায়াৰলৈ আঙুলিয়াই গান্ধীজীয়ে কয়
যে হিন্দু আৰু মুছলমান সকলো আশ্ৰয়প্ৰাৰ্থীকে চিকিৎসাৰে&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>td064rsp31oj6mruw3413g3laguqorb</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/৯৬</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92069</id>
    <revision>
      <id>251590</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:19:05Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251590</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2990" sha1="p69vnx4ix7ocbraumt1kotg07xqmpal" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েৰী
সহায় কৰিবলৈ তেওঁ এতিয়া উঠি-পৰি লাগিছে। পুৰণা
কিল্লাৰ মুছলমান আশ্ৰয়প্ৰাৰ্থীবোৰৰ মাজত তেওঁ চাৰি ঘণ্টা
কাম কৰে। ৰেডক্ৰচৰ মেটাৰনিটি আৰু চাইল্ড-ওয়েলফেয়াৰ
বোবোৰ ডিৰেক্টৰ ডাঃ পণ্ডিত, ফ্ৰেণ্ডচ চাৰ্ভিচ ইউনিটৰ
প্ৰফেচৰ হচে, আলেকজেণ্ডাৰ আৰু মিঃ বিচাৰ্ড চিমনদৃচ
আদি কৰি এটা বেডক্ৰচ দলৰ লগত তেওঁ আগদিনা কুৰুক্ষেত্ৰ
কেন্দ্ৰ পৰিদৰ্শন কৰিছিল। কুৰুক্ষেত্ৰ কেন্দ্ৰৰ আশ্ৰয়প্ৰাৰ্থীবোৰ
হিন্দু আৰু শিখ। তেওঁলোকৰ সংখ্যা অতি কমেও ২৫০০০
আৰু দৈনিক বাঢ়িছে। আশ্ৰয়প্ৰাৰ্থীবোৰক আশ্ৰয় দিবৰ
কাৰণে তন্তু তৰা হৈছে কিন্তু সকলোকে আশ্ৰয় দিবৰ কাৰণে
যথেষ্ট নহয়। সিহঁতে যি আহাৰ পায় সিও সিহঁতক
নোখোৱাকৈ মৰাৰ পৰা ৰক্ষা কৰাৰ কাৰণেহে যথেষ্ট, কিন্তু
ইও উপযুক্ত ( balanced ) আহাৰ নহয় আৰু সেইবোৰ
আগতেই অস্বাস্থ্যকৰ আৰু ৰোগক কমকৈ বাধা দিব পৰাহে।
তেওঁ কবলৈ বাধ্য হৈছে যে অন্ততঃ এটা পক্ষই মনৰ সুস্থতা
ৰক্ষা কৰা হেঁতেনো মানৱ জাতিৰ যন্ত্ৰণা অনেক পৰিমাণে
কমিলহেঁতেন। প্ৰতিহিংসা আৰু প্ৰতিশোধৰ প্ৰকৃতিৰে
এটা দুষ্কৰ্ম্মবৃত্ত অঙ্কিত কৰি বেচি সংখ্যক দুঃখ কষ্টৰ সৃষ্টি
কৰিছে। হিন্দু আৰু মুছলমানে আজি নৃশংসতাত ইদলে
সিদলক চেৰ পেলাবলৈ উঠি পৰি লাগিছে। আনকি
তিৰোতা, শিশু আৰু বৃদ্ধও ৰক্ষা পৰা নাই। তেওঁ ভাৰতৰ
স্বাধীনতাৰ কাৰণে বৰ পৰিশ্ৰম কৰিছে আৰু ঈশ্বৰৰ ওচৰত&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>p69vnx4ix7ocbraumt1kotg07xqmpal</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/৯৭</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92070</id>
    <revision>
      <id>251591</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:19:18Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251591</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2747" sha1="irxjjr7mey43k57bh0miqw0vk28ouju" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েৰী
৮৯
তেওঁ ১২৫ বছৰ জীয়াই থাকিবৰ কাৰণে প্ৰাৰ্থনা কৰিছে যাতে
তেওঁ ভাৰতত ৰামৰাজ্য স্থাপন—পৃথিৱীত স্বৰ্গ ৰাজ্য স্থাপন
চাব পাৰে। কিন্তু আজি তেওঁৰ আগতে তেনে কোনো
আশা নাই। প্ৰজা আজি নিজেই সৰ্ব্বেসৰ্ব্বা। তেওঁ এই
বিয়োগান্ত নাটকৰ এজন অসহায় সাক্ষী নহয়নে? তেওঁ
ঈশ্বৰক প্ৰাৰ্থনা কৰিছে সিহঁতে নিজৰ ভুল বুজি নিজক
সংশোধন কৰাবৰ কাৰণে তেওঁক শক্তি দিয়ক নাইবা তেওঁক
আঁতৰাই নিয়ক। এনে সময় আছিল যেতিয়া তেওঁৰ প্ৰতি
সিহঁতৰ ভালপোৱাই সিহঁতক তেওঁক অটলভাৱে অনুসৰণ
কৰাইছে। সম্ভৱতঃ সিহঁতৰ স্নেহ অদৃশ্য হোৱা নাই; কিন্তু
তেওঁলোকৰ বিচাৰশক্তি আৰু হৃদয়ৰ প্ৰতি কৰা তেওঁৰ
অনুৰোধৰ শক্তি যেন কমি গৈছে। ইও পাৰেনে যে তেওঁলোক
দাস হৈ থাকোঁতেহে তেওঁ কামত আহিছিল আৰু স্বাধীন
ভাৰতত তাৰ একো নাই? স্বাধীনতাৰ অৰ্থ সভ্যতা আৰু
মানৱতাক বিদায় দিয়ানে কি? ঘৰৰ ওপৰৰ পৰা ইমান
বছৰ তেওঁ ঘোষণা কৰি অহা বাণীৰ বাহিৰে আন একো বাণী
তেওঁ তেওঁলোকক দিব নোৱাৰে।
এই আবেলি তেওঁৰ উদ্দেশ্য হৈছে আগত-প্ৰায় শীত
কালৰ প্ৰতি শ্ৰোতাসকলৰ মনোযোগ আকৰ্ষণ কৰা। ই
দিল্লী আৰু পঞ্জাবত বৰ কঠোৰ। তেওঁ সকলোকে এৰিব
পৰা গৰম কম্বল বা লেপ দান দিবলৈ অনুৰোধ কৰে।
আনকি ডাঠ কপাহী কাপোৰে৷ পঠিয়াব পাৰে। দৰকাৰ&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>irxjjr7mey43k57bh0miqw0vk28ouju</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/৯৮</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92071</id>
    <revision>
      <id>251592</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:19:31Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251592</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2005" sha1="lfjepymewbb42awn4u7540d8sr9p3il" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েৰী
হলে পঠিওয়াৰ আগতে সেইবোৰ পৰিষ্কাৰ আৰু টাপলি
মাৰি দিব পাৰে। এই মনুষ্য সেৱা কাৰ্য্যত হিন্দু আৰু
মুছলমান সকলোৱে যোগ দিয়া উচিত। কোনো বিশেষ -
সম্প্ৰদায়ৰ কাৰণে তেওঁলোকে যেন কোনো বস্তুকে আচুতীয়া
নকৰিবলৈ তেওঁলোকক কয়। তেওঁলোক নিশ্চিত হোৱা
উচিত যে তেওঁলোকৰ বস্তুবোৰ মাত্ৰ উপযুক্ত মানুহৰ
মাজত ভগাই দিয়া হব।
পৰাই বস্তুবোৰ আহে।
তেওঁ আশা কবে যেন পিচদিনাৰ
লাখ লাখ ঘৰ নোহোৱা মানুহক-
কম্বল দিয়া চৰকাৰৰ কাৰণে সম্ভৱ নহয়। ভাৰতৰ কোটি
কোটি মানুহ তেওঁলোকৰ দুৰ্ভগীয়া ভাইক ৰক্ষাৰ কাৰণে
আগবঢ়া উচিত।
(২৪)
তেওঁৰ অসুখ
-0-89
তেওঁৰ প্ৰাৰ্থনাৰ পিচৰ বক্তৃতাত গান্ধীজীয়ে দুখেৰে কয়
যে বাতৰি কাকতত আকৌ তেওঁৰ অসুখৰ কথা প্ৰকাশিত
হৈছে। কোনে এই বাতৰি দিছে তেওঁ নাজানে। তেওঁৰ
সামান্য কাহ আৰু জ্বৰ হোৱাটো সঁচা কিন্তু এই প্ৰকাশে
তেওঁক বা আনক সহায় কৰা নাই। ই অনেককে উদ্বিগ্ন&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>lfjepymewbb42awn4u7540d8sr9p3il</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/৯৯</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92072</id>
    <revision>
      <id>251594</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:20:25Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251594</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2323" sha1="6wgeezqklvep0iosiakksvvfw73sdq0" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েৰী
৯১
কৰিব পাৰে। গতিকে, আকৌ তেওঁৰ অসুখৰ কথা প্ৰকাশ
নকৰিবলৈ তেওঁ বন্ধুসকলক অনুৰোধ কৰে।
কম্বল
কম্বলৰ কাৰণে তেওঁৰ অনুৰোধৰ উত্তৰত আগ দিনা দুজন
বন্ধুৱে দুখন ভাল কম্বল আৰু আন এজনে ১০খন দেচি কম্বল
পঠিয়াইছে। দানীসকলক তেওঁ নিশ্চিত কৰি কয় যে সেই-
বোৰ উপযুক্ত মানুহক দিয়া হব।
এটা অসঙ্গত প্ৰস্তাৱ
তেওঁ পোৱ৷ এখন টেলিগ্ৰামত লিখা হৈছে যে যদি হিন্দু
আৰু শিখবোৰে প্ৰতিশোধ নললেহেঁতেন তেন্তে সম্ভৱতঃ
আজি তেৱোঁ জীয়াই নাথাকিলহেঁতেন। তেওঁ এই প্ৰস্তাৱক
অসঙ্গত বুলি বিবেচনা কৰে। তেওঁলোকৰ দৰে তেওঁৰ
জীৱনো ঈশ্বৰৰ হাততে ভাল আছে। তেওঁৰ বিনানুমতিত
কোনেও ইয়াক অন্ত পেলাব নোৱাৰে। তেওঁৰ নিজৰ বা
আনৰ জীৱন ৰক্ষা কৰা মানৱৰ কাম নহয়। টেলিগ্ৰামত
আৰু লিখা হৈছে যে শতকৰা ৯৬ জন মুছলমান বিশ্বাসঘাতক
আৰু কোনো এক নিৰ্দ্দিষ্ট মুহূৰ্ত্ততে সিহঁতে পাকিস্তানৰ
অনুকুলে ভাৰতক প্ৰবঞ্চনা কৰিব—এই কথা তেওঁ বিশ্বাস
নকৰে। গাৱঁত বাস কৰা মুছলমান জনতা বিশ্বাসঘাতক
হব নোৱাৰে। সিহঁতক তেনে বুলি ধাৰণা কৰিলে সিহঁতে&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>6wgeezqklvep0iosiakksvvfw73sdq0</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/১০০</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92073</id>
    <revision>
      <id>251595</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:20:38Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251595</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2573" sha1="pnesc829053jdgyrouohhgx5qyp059o" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েৰী
ইচলাম ধ্বংস কৰিব। এই অপৰাধ প্ৰমাণিত হলে চৰকাৰে
তাৰ উচিত বিধান কৰিব। তেওঁ নিশ্চিত হৈছে যে হিন্দু
আৰু মুছলমান দুয়ো দুয়োৰো শত্ৰু হৈয়েই থাকিলে যুদ্ধ
অনিবাৰ্য্য আৰু তাৰ অৰ্থ দুয়ো ৰাজ্যই ধ্বংস হব। চৰকাৰৰ
মুখলৈ চোৱা সকলোকে চৰকাৰে ৰক্ষা কৰাতো কৰ্ত্তব্য লাগে
—সিহঁত য'তে নাথাকক বা যি ধৰ্ম্মৰে নহওক। অৰ্থাৎ,
কোনোৰ ধৰ্ম্ম ৰক্ষাৰ ভাব তেওঁৰ ওপৰতে।
আকৌ মিঃ চাচ্ছিল
তাৰ পাচত তেওঁ মিঃ চাৰ্চ্চিলৰ দ্বিতীয় বক্তৃতাৰ কথা
উল্লেখ কৰে। এই বক্তৃতাত তেওঁ ভাৰতৰ ওপৰত ধ্বংস অনাৰ
কাৰণে শ্ৰমিক চৰকাৰক আক্ৰমণ কৰিছে। তেওঁ কৈছে,
তেওঁলোকে সাম্ৰাজ্যৰ ঋণ পৰিশোধ কৰিছে ( liquidated )
আৰু ভাৰতৰ জনতাক দুৰ্দ্দশাগ্ৰস্থ কৰিছে। ব্ৰহ্মদেশৰ
ভাগ্যতো সেয়ে হব বুলি তেওঁ সন্দেহ কৰে। তেওঁৰ ইচ্ছা
চিন্তাৰ বাপেক নেকি ( was his wish father to the
thought )? মিঃ চাৰ্চিল এজন ডাঙৰ মানুহ। তেওঁ এই
একে সুৰতে আকৌ কোৱাত তেওঁ (speaker ) দুখ পাইছে।
তেওঁ দলক জাতিৰ আগত স্থান দিছে। ভাৰতত সাত লাখ
গাওঁ আছে। কিন্তু ধৰি লোৱা সিহঁতে কৰিলে, সেয়ে তেন্তে
ভাৰতক দাসত্বৰ শিকলিত বন্ধাৰ মুক্তি নে? স্বাধীনতাৰ স্বত্ব
থকাহে ভাল মানুহ নে? আমাক বৃটিচেই শিকাইছে যে&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>pnesc829053jdgyrouohhgx5qyp059o</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/১০১</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92074</id>
    <revision>
      <id>251596</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:20:51Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251596</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2958" sha1="kbew177927bxnuhadddyfpotjpf1iiq" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েৰী
৯৩
বলিয়ালিৰে স্বাধীনতা এদিন গাম্ভীৰ্য্যপূৰ্ণ দাসত্বতকৈ বেচি
গ্ৰহণীয়। আমি ঠিকভাবেই শিক্ষা পাইছো যে স্বায়ত্বশাসনৰ
ভিতৰ বেয়া শাসনৰ (misgovt ) স্বত্বও সোমাই আছে আৰু
ভাল শাসন স্বায়ত্বশাসনৰ প্ৰতিভূ। সমাজতন্ত্ৰ (socialism )
মিঃ চাৰ্চ্চিলৰ কৃষ্ণ-পশু (pete noire, ভয়ৰ কাৰণ)। শ্ৰমিক
সমাজতন্ত্ৰীৰ বাহিৰে আন একো হব নোৱাৰে। সমাজতন্ত্ৰী
এটা মত ( doctrine )। জ্ঞানযুক্ত আত্মনিয়োগৰ বাহিৰে
নিন্দাবাদৰ স্থান নাই ( do not admit of )। সমাজতন্ত্ৰী
বেয়া হব পাৰে, সমাজতন্ত্ৰ নহয়। ইংলণ্ডত শ্ৰমিক চৰকাৰৰ
জয়েই সমাজতন্ত্ৰৰ জয়। শ্ৰমিক চৰকাৰ হৈছে শ্ৰমিকৰ দ্বাৰা
শাসন। তেওঁ বহুত দিনৰে পৰা এই মত পোষণ কৰিছে
যে যেতিয়া শ্ৰমিকে নিজৰ মহিমা (dignity ) বুজিব তেতিয়া
ই সকলো দলকে নিষ্প্ৰভ কৰিব। সকলো দলৰ ইচ্ছাত
শ্ৰমিকে ভাৰতৰ পৰা বৃটিচ শক্তি উঠাই নিছে। এই মহান
কাৰ্য্যত খৰিয়াল কৰাটো মিঃ চাৰ্চিলৰ শোভা নাপায়। ধৰি .
লোৱা অহাবাৰৰ নিৰ্বাচনত তেওঁ কৃতকাৰ্য্য হল, সেই বুলি
স্বপ্নাবিষ্ট হোৱা নাই যে তেওঁ সেই আইন ( act) বাতিল
কৰিব আৰু ভাৰতক দ্বিতীয়বাৰ দাসত্ব গ্ৰহণ কৰিবলৈ বাধ্য
কৰিব। তেওঁ ভীষণ বাধাৰ সন্মুখীন হব লাগিব। তেওঁ
এক মুহূৰ্ত্তৰ কাৰণেও ভাবিছেনে যে ব্ৰহ্মদেশক ভুক্ত কৰা
কিমান লাজৰ হব? ভাৰতক কেনেকৈ বশবৰ্ত্তী কৰাৰ বাট
তেওঁৰ মনত পৰিছেনে? তেওঁ এই অন্ধকাৰময় অধ্যায় মুকলি&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>kbew177927bxnuhadddyfpotjpf1iiq</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/১০২</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92075</id>
    <revision>
      <id>251597</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:21:07Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251597</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2205" sha1="b7b4s6x1u6e5dotizrj76dj8vj9vwsy" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েৰী
কৰিবলৈ ইচ্ছা নকৰে। যিমানেই কম কয় সিমানেই ভাল।
তেওঁ এইবোৰ কথা কৈ থাকোঁতে তেওঁৰ শ্ৰোতাসকল পাহৰি
যোৱা উচিত নহব যে যদি সিহঁতে মানুহতকৈ বৰং পশুৰ
দৰে কাম কৰি থাকে তেন্তে পৃথিৱীৰ শক্তিবোৰৰ হাতত
ভাৰতে ইমান কষ্ট কৰি অৰ্জ্জুা স্বাধীনতা সুপ্ত পাব। সিহঁত
যদি ইয়াত পৰাভূত হয় তেন্তে তেওঁ এই ভয়ঙ্কৰ দুৰ্য্যোগৰ
জীৱন্ত সাক্ষী হবলৈ ইচ্ছা নকৰে। অকলশৰীয়া হৈ ভাৰতক
ৰক্ষা কৰিবলৈ তেওঁ কোন? কিন্তু তেওঁ তেওঁৰ শ্ৰোতা-
বোৰক মিঃ চাৰ্চিলৰ পূৰ্ব্ব সূচনাক মিছা প্ৰমাণ কৰাটো
নিবিচাৰে।
(36)
আহাৰৰ সমস্যা
৬-১০-৪৭
যি সকলে আমাৰ আহাৰৰ বিষয়ে জনা উচিত তেওঁলোকে
এই জটিল খাদ্য-সমস্যাত তেওঁলোকৰ উপদেশৰ সুবিধা দিবৰ
কাৰণে ডাঃ ৰাজেন্দ্ৰ প্ৰসাদৰ আমন্ত্ৰণত গোট খাইছেহি।
এই আৱশ্যকীয় বিষয়ত এটা ভুলৰ কাৰণে লাখ লাখ মানুহৰ
পৰিহাৰ্য্য ( avoidable ) অনাহাৰ আৰু মৃত্যু হব পাৰে।
স্বাভাৱিক, বা মানুহে কৰা আকালৰ কাৰণে লাখ লাখ
নহলেও, হাজাৰ হাজাৰ মানুহৰ অনাহাৰ আৰু মৃত্যু ভাৰতৰ&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>b7b4s6x1u6e5dotizrj76dj8vj9vwsy</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/১০৩</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92076</id>
    <revision>
      <id>251598</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:21:21Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251598</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2624" sha1="hwgjpyuaza0o4e5mtyn6j2lxpsgrgs8" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েৰী
৯৫
অপৰিচিত নহয়। ম‍ই বিশ্বাস কৰে৷ যে শৃঙ্খলাবদ্ধ সমাজত
পানী আৰু খাদ্যদ্ৰব্যৰ অভাৱৰ কৃতকাৰ্য্যতাপূৰ্ণ ব্যৱস্থাৰ
আগতীয়া উপায় সদায় থাকিব লাগে। অৱশ্যে এতিয়া এক
শৃঙ্খলাবদ্ধ সমাজ বৰ্ণনা কৰা আৰু এই বিষয়বোৰৰ ব্যৱস্থা
দেখুৱা ই সময় নহয়। বৰ্ত্তমানৰ কাৰণে আমাৰ বিশেষ
প্ৰয়োজন হৈছে, কৃতকাৰ্য্য হোৱাৰ আশাৰে আমি বৰ্ত্তমান
খাদ্য-সমস্যা যথাবিহিত কৰিব পাৰে৷ নোৱাৰো তাকে চোৱা।
আত্ম-বল
আমি পাৰিম বুলি মই ভাবো। আমি শিকিব লগীয়া
প্ৰথম শিক্ষা হৈছে আত্ম-বল আৰু আত্ম-নিৰ্ভৰ। এই
শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিব পাৰিলে আমি নিজক বিদেশীৰ ওপৰত
দুঃখজনক অৱলম্বন আৰু চৰম নিঃস্বতাৰ পৰা মুক্ত কৰিব
পাৰিম। এই কথা দন্তত কোৱা হোৱা নাই, সঁচা বুলিহে
কোৱা হৈছে। খাদ্য-যোগানৰ কাৰণে বাহিৰৰ সহায়ৰ ওপৰত
নিৰ্ভৰ কৰিবলৈ, আমাৰ দেশ সৰু নহয়। আমাৰ দেশ এখন
অৰ্দ্ধ-মহাদেশ, প্ৰায় ৪০ কোটি মানুহৰ ( 400 millions )
এটা জাতি। অক্ষয় গোধনেৰে নানা প্ৰকাৰ কৃষি প্ৰধান মাটি
আৰু ডাঙৰ ডাঙৰ নদীৰ আমাৰ দেশ। আমাৰ দৰকাৰতকৈ
যে আমাৰ গৰুৱে অতি কম গাখীৰ দিয়ে ই আমাৰ নিজৰ
দোষ। যি কোনো সময়তে আমাৰ আৱশ্যকীয় আটাইখিনি
গাখীৰ দিবলৈ আমাৰ গো-ধন সক্ষম। যোৱা কেইশতিকাত&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>hwgjpyuaza0o4e5mtyn6j2lxpsgrgs8</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/১০৪</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92077</id>
    <revision>
      <id>251599</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:21:32Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251599</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2672" sha1="1rpsbk9nt3xdajy6mjvgg4zgul0a1j4" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;১৬
দিল্লী দায়েবী
উপেক্ষিত নোহোৱাহেঁতেন আমাৰ দেশে নিজৰ কাৰণে যথেষ্ট
আহাৰ যোগালেহেঁতেন, আৰু যোৱা যুদ্ধৰ কাৰণে দুৰ্ভগীয়াৰ
দৰে আহাৰৰ অভাৱত থকা পৃথিৱীৰ আন আন দেশৰ অতি
আৱশ্যকীয় খাদ্যদ্ৰব্য যোগান ধৰাত এটা বিশেষ অংশ গ্ৰহণ
কৰিলেহেঁতেন। ইয়াৰ পৰা ভাৰত বাদ নপৰে। কমাৰ চিনৰ
সলনি দুখ-দুৰ্দ্দশ। বাঢ়িছেহে৷ মোৰ প্ৰস্তাৱত যি কোনো
দেশে আমাক দিবলৈ ইচ্ছা কৰা অবাতি যোগানৰ অকৃতজ্ঞ-
ভাৱে প্ৰত্যাখ্যান অন্তৰ্ভুক্ত নকৰে। মই ইয়াকে কব খোজো
যে আমি ভিক্ষাৰীৰ দৰে খোজাটো উচিত নহব। ই ধৰ্ম্ম-নষ্ট
কৰে ( demoralizes )। ইয়াৰ লগত এঠাইৰ পৰা আৰ
ঠাইলৈ খাদ্যদ্ৰব্যৰ আভ্যন্তৰিক অন্য-নিয়াৰ অশুবিধা যোগ
দিয়া। এঠাইৰ পৰা আন ঠাইলৈ শস্য আৰু আন আন খাদ্য-
দ্ৰব্য দ্ৰুতভাৱে অনা-নিয়াৰ আৱশ্যকীয় সুবিধা আমাৰ নাই।
তাৰ উপৰি, ইয়াৰ লগত অখাদ্য খাদ্যদ্ৰব্যৰ অনা-নিয়াৰ
অস্পষ্ট সম্ভাব্য লগ নকৰিব। আমি যে মানৱ চৰিত্ৰৰ লগতো
যুঁজিব লাগিব এই কথা মনৰ পৰা দূৰ কৰিবলৈ আমাৰ সাহ
নাই। পৃথিৱীৰ কোনো ঠাইতে ইয়াক প্ৰকৃত সম্পূৰ্ণ অৱস্থাত
বা তাৰ ওচৰা-ওচৰি অৱস্থাত পাবলৈ নাই।
বিদেশৰ সহায়ৰ অৰ্থ
তাৰ পিচত, আমি চাওঁ কি সম্ভৱপৰ বিদেশী সহায়
আমি পাব পাৰো। মই জানিছো যে আমাৰ বৰ্ত্তমান&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>1rpsbk9nt3xdajy6mjvgg4zgul0a1j4</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/১০৫</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92078</id>
    <revision>
      <id>251600</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:21:47Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251600</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2791" sha1="ruk0u0cd84drdldh98gmmy6troz9v98" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েবী
৯৭
অভাৱৰ শতকৰা তিনি ভাগতকৈ বেচি নহয়। এই বাতৰি
সঁচা হলে, আৰু এই সংখ্যাক নিৰ্ভুল বোলা বিশেষজ্ঞৰ দ্বাৰাই
মই পৰীক্ষা কৰাইছিলোঁ—মই নিশ্চিত যে বাহিৰৰ সহায়ৰ
ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰা নিৰৰ্থক। বাহিৰৰ সহায়ৰ ওপৰত সামান্য
নিৰ্ভৰ কৰাটোৱেও যথেষ্ট ধন অৰ্জ্জুাৰ পৰিৱৰ্ত্তে দৈনিক
আহাৰৰ কাৰণে খাদ্যদ্ৰব্য উৎপন্ন কৰিবৰ কাৰণে সম্পূৰ্ণভাৱে
প্ৰত্যেক ইঞ্চি খেতিৰ উপযোগী মাটিক কাৰ্য্যত লগোৱাৰ
আকাৰত আমাৰ যথেষ্ট আভ্যন্তৰিক সম্ভাৱনাৰ চেষ্টাৰ পৰা
আমাক আঁতৰাই নিব। অতি সোনকালে খেতি আৰম্ভ কৰি
কাৰণে অনুৰ্ব্বৰ মাটিক আমি পুনৰুদ্ধাৰ কৰিব লাগিব।
কেন্দ্ৰীভূত কৰণ নে নিষ্কেন্দ্ৰীকৰণ
মই বুজিছোঁ খাদ্যদ্ৰব্য কেন্দ্ৰীকৰণ কৰা ধ্বংসাত্মক হব।
নিষ্কেন্দ্ৰীকৰণে ক’লাবজাৰৰ ওপৰত প্ৰহাৰ কৰিব, ইফালে
সিফালে অনা নিয়া কৰাত সময় আৰু ধনৰ ৰক্ষা পৰিব।
তাৰ উপৰি, ভাৰতৰ ধান-যব আৰু মাটিমাহ আদি উৎপন্ন
কৰা গাৱঁৰ মানুহবোৰে দত্তৰ জন্তুৰ ( rodent ) পৰা নিজৰ
শস্য ৰক্ষা কৰিব জানে। এঠাইৰ পৰা আন ঠাইলৈ শস্য
নিওঁতে এন্দুৰ আদিয়ে খাব পাৰে। ইয়াৰ কাৰণে দেশে
কোটি কোটি ভৰিব লাগে, আৰু আমাৰ অতি আৱশ্যকীয়
টনে টনে শস্যৰ পৰা বঞ্চিত হব। যদি প্ৰত্যেক ভাৰতীয়ই
যি কোনো ঠাইতে শস্য উৎপন্ন কৰিব পৰা বুজিব পাৰে তেন্তে&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>ruk0u0cd84drdldh98gmmy6troz9v98</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/১০৬</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92079</id>
    <revision>
      <id>251601</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:22:13Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251601</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2562" sha1="gg5h07tg63qbsx4xxfrae8puezvnn2k" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;১৮
দিল্লী দায়েৰী
দেশত খাদ্যদ্ৰৱ্যৰ অভাৱ থকা কথা আমি সম্ভৱতঃ পাহৰি
যাম। ম‍ই অৱশ্যে সম্পূৰ্ণ ৰূপে যথেষ্ট শস্য উৎপন্ন কৰাৰ
আকৰ্ষণীয় আৰু মোহনীয় ( absorbing) বিষয়ে কোৱা
নাই, কিন্তু মই আশা কৰোঁ আগ্ৰহ বঢ়াবলৈ এই প্ৰশংসনীয়
চেষ্টাত প্ৰত্যেক মানুহে কেনেকৈ সহায় কৰিব তাৰ চিন্তালৈ
জ্ঞানীসকলৰ মনোযোগ দিবলৈ মই যথেষ্ট কৈছোঁ।
অপ্ৰচুৰতাৰ ব্যৱস্থা কেনেকৈ হব
বাহিৰৰ আমি পাব পৰা শতকৰা তিনি ভাগ শস্যৰ
কেনেকৈ লেন-দেন (deal) কৰিব পাৰি তাকে ম‍ই
দেখুৱাওঁ। প্ৰত্যেক পষেকৰ এঘাৰ দিনত হিন্দুবোৰে অনশন
বা আধা অনশন কৰে। বিশেষকৈ যেতিয়া লাখ লাখ খাবলৈ
নোপোৱা মানুহৰ কাৰণে মুছলমান আনবোৰে স্বাৰ্থ ত্যাগ
কৰাৰ পৰা নিবাৰণ কৰা নহয়। যদি গোটেই জাতিয়েই এই
আৱশ্যক আত্ম-ত্যাগৰ ( self-denial ) সৌন্দৰ্য্য উপলব্ধি
কৰিলেহেঁতেন তেন্তে বিদেশৰ সহায়ৰ স্বেচ্ছাকৃত বঞ্চনাৰ পৰা
হোৱা অভাৱ ভাৰতে বেচি ভাৱে দূৰ কৰিব পাৰিলেহেঁতেন।
নিজৰ ফালৰ পৰা মই কওঁ যে ৰেচনিঙৰ ব্যৱহাৰ বৰ
সীমাবদ্ধ। যদি উৎপাদনকাৰীবোৰে নিজৰ ভাৱে চলিব
পাৰে, তেন্তে সিহঁতে সিহঁতৰ বস্তু বজাৰলৈ আনিব আৰু
আজিৰ পাবলৈ নোহোৱা ভাল আৰু খাদ্য উপযোগী শস্য
সকলোৱে পালেহেঁতেন।&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>gg5h07tg63qbsx4xxfrae8puezvnn2k</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/১০৭</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92080</id>
    <revision>
      <id>251602</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:22:26Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251602</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2523" sha1="emtcvsug6vh276quibdnt3tp27utpxs" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েৰী
সভাপতি উমেনৰ উপদেশ
১৯
আমেৰিকাবাসীবোৰক কম আহাৰ খাই খাবলৈ
নোপোৱা ইউৰোপৰ কাৰণে অতি আৱশ্যকীয় খাদ্য সঞ্চয়
কৰিবলৈ দিয়৷ সভাপতি টু মেনৰ বাতৰিত ওলোৱা উপদেশলৈ
মনোযোগ আকৰ্ষণ কৰি খাদ্য-সমস্যাৰ এই লৰালৰিকৈ কোৱা
সমালোচনা শেষ কৰিম। তেওঁ আৰু কয় যে আত্ম-ত্যাগৰ
এই ব্যৱস্থিত কাৰ্য্যৰ কাৰণে আমেৰিকাবাসীৰ স্বাস্থ্য নষ্ট
নহয়। এই পৰহিতৈষী ইঙ্গিতৰ কাৰণে মই সভাপতি
টমেনক মোৰ অভিনন্দন জনাইছোঁ। এই পৰহিতৈষণাৰ
পিচতে আমেৰিকাৰ কাৰণে ধনৰ সুবিধা পোৱাৰ উদ্দেশ্য
থকাৰ ইঙ্গিত মই অনুমোদন নকৰোঁ। মানুহৰ বিচাৰ কাৰ্য্যৰ
দ্বাৰাই, উদ্দেশ্য নহয়। একমাত্ৰ ঈশ্বৰেহে মানুহৰ অন্তৰ
জানে। ক্ষুধাৰ্ত্ত ইউৰোপৰ কাৰণে আমেৰিকাই স্বাৰ্থত্যাগ
নকৰে ( deny herself )। আমিও নিজৰ কাৰণে আত্ম-ত্যাগৰ
এইকণ কাম কৰিবলৈ অকৃতকাৰ্য্য হমনে? যদি অনেকেই
নোখোৱাকৈ মৃত্যুমুখত পৰে তেন্তে জাতিক সক্ষম কৰা
আত্ম-ত্যাগৰ চলেৰে আমি যথেষ্ট কৰাৰ যশস্য। আৰ্জ্জিব
পাৰোঁ।
আমি আশা কৰো ডাঃ ৰাজেন্দ্ৰ প্ৰসাদৰ দ্বাৰা আমন্ত্ৰিত
কমিটি যেন দেশৰ সন্মুখত ঠিয় দিয়া খাদ্য-সমস্যাৰ সম্ভৱপৰ
(workable ) সমাধান নিদিয়াকৈ ভঙ্গ নহয়।&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>emtcvsug6vh276quibdnt3tp27utpxs</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/১০৮</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92081</id>
    <revision>
      <id>251603</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:22:39Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251603</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2406" sha1="4o2zrxgbecqfuvvi9o929li0ef6eomj" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েৰী
বেচি কম্বলৰ কাৰণে অনুৰোধ
প্ৰাৰ্থনাৰ পিচৰ বক্তৃতাত গান্ধীজীয়ে কয় যে আগ দিনা
তেওঁ আৰু কেইখনমান কম্বল পায়। দানীলোকসকলক
ধন্যবাদ দিওঁতে, তেওঁ কবলৈ বাধ্য হৈছে যে এনে পৰিমাণৰ
দানে লাখ লাখ ঘহীন আশ্ৰয়প্ৰাৰ্থীক কম্বল দিয়াত সহায়
নকৰে। ৰাইজে এনেভাৱে চাঁদা গোটাব লাগে যাতে কম
সময়ৰ ভিতৰত সৰহ সংখ্যক কম্বল গোটাব পাৰি। তেওঁ-
লোকে কম্বলবোৰ তেওঁলৈ পঠিয়াব পাৰে বা উপযুক্তৰূপে
ভগাই দিবৰ কাৰণে তেওঁলোকে সেইবোৰ কোনো মানুহ বা
প্ৰতিষ্ঠানৰ হাতত দিব পাৰে।
কংগ্ৰেছ নিৰ্দেশত (creed) অটল হব৷
তেওঁ দুখেৰে দেৰাছনত এজন প্ৰখ্যাত মুছলমানৰ হত্যাৰ
কথা উল্লেখ কৰে। তেওঁৰ একমাত্ৰ দোষ তেওঁ মুছলমান।
ভাৰত ইউনিয়নৰ ১০ নিযুত ( million ) মুছলমানক তেওঁ
( বক্তা) ভাৰত এৰি যাবলৈ কবনে? সিহঁত কলৈ যাব?
আনকি ৰেলগাড়ীৰ ভিতৰতো সিহঁত নিৰাপদ নহয়! ই সঁচা
যে পাকিস্তানতো হিন্দুবোৰে একে ধৰণৰ অদৃষ্ট ভোগ কৰিছে।
দুটা ভুল লগ লাগি এটা শুধু হব নোৱাৰে। ইউনিয়নত
মুছলমানৰ ওপৰত প্ৰতিশোধ লৈ তেওঁলোকে হিন্দু আৰু
মুছলমানক সহায় কৰিব নোৱাৰে। তেওঁ তেওঁলোকক নিজৰ&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>4o2zrxgbecqfuvvi9o929li0ef6eomj</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/১০৯</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92082</id>
    <revision>
      <id>251604</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:22:52Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251604</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2474" sha1="4pvdjga119teowanx3qvllavc8aggv8" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েৰী
SoS
ধৰ্ম্ম আৰু কংগ্ৰেছ নিৰ্দেশত অটল হবলৈ হাতজোৰ কৰে।
দেশৰ হিতত কুঠাৰাঘাত কৰিবলৈ যোৱা ৬০ বছৰ কংগ্ৰেছে
এনে কোনো কাম কৰিছেনে? যদি কংগ্ৰেছে সেই বিশ্বাস
হেৰুৱাইছে তেন্তে তেওঁলোকে কংগ্ৰেছ মন্ত্ৰীসকলক গুচাই
আন কোনো মানুহক সেই বাব দিয়াত তেওঁলোক মুক্ত।
মাত্ৰ তেওঁলোকে নিজৰ হাতলৈ আইন আনিব নোৱাৰে।
তেওঁলোকে যেন এনে কোনো কাম নকৰে যাৰ কাৰণে তেওঁ-
লোকে পিচলৈ অনুতপ্ত হব লাগে।
খাদ্য কন্টোল
খাদ্য কন্ট্ৰোলৰ তেওঁৰ মন্তব্যৰ উল্লেখ কৰি তেওঁ কয় যে
তেওঁ বিশ্বাস কৰে তেওঁৰ প্ৰস্তাৱে ২৪ ঘণ্টাৰ ভিতৰত খাদ্য
অপ্ৰচুৰতাৰ সমস্যাৰ বেচি ভাগ দূৰ কৰিব৷ বিজ্ঞ লোক-
সকলে ইয়াক গ্ৰহণ কৰে নকৰে সি স্বতন্ত্ৰ প্ৰশ্ন।
মন্ত্ৰীসকলৰ প্ৰতি সতৰ্কবাণী
অনেক মানুহ আহি তেওঁৰ লগত আলোচনা কৰিছে
আৰু বৃটীচ পূৰ্ব্বগামী সকলৰ দৰে জনপ্ৰিয় মন্ত্ৰীসকলেও
স্বেচ্ছাচাৰীভাৱে কাম কৰাৰ বিষয়ৰ সাহিত্য এৰি গৈছে।
এই বিষয়ে তেওঁ মন্ত্ৰীসকলৰ লগত কথা পতা নাই। কিন্তু
তেওঁৰ কাৰণে ই স্পষ্ট যে দায়িত্বপূৰ্ণ মন্ত্ৰী মন্ত্ৰীত্বৰ ৰাজ্যত
( regime) তেওঁলোকে বুঢ়ীচ চৰকাৰক সমালোচনা কৰা বিধৰ&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>4pvdjga119teowanx3qvllavc8aggv8</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/১১০</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92083</id>
    <revision>
      <id>251605</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:23:05Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251605</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2626" sha1="qoxsav3qcy4obrx12dpunol8lotr1fc" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েৰী
যেন একো নঘটে। বুঢ়ীচ শাসনৰ তলত ভাইচৰয়ে আইন
কৰি কামত খটোৱাৰ কাৰণে অৰ্ডিনেন্স জাৰি কৰিব পাৰে।
বিচাৰ আৰু কাৰ্য্যকৰী কামবোৰ এটা হোৱাত মানুহৰ মাজৰ
হুলস্থুল ( hue and cry ) হৈছিল। এই মত পৰিৱৰ্ত্তন
হোৱাৰ একো ঘটা নাই। ইয়াত কোনো অৰ্ডিনেন্স শাসন
হব নোৱাৰে। তেওঁলোকৰ ব্যৱস্থাপক সভাবোবেই একমাত্ৰ
আইনকাৰী হোৱ৷ উচিত। ইচ্ছামতে মন্ত্ৰীসকলৰ পৰিৱৰ্ত্তন হব
পাৰিব। তেওঁৰ বিচাৰালয়ৰ দ্বাৰা তেওঁলোকৰ কাৰ্য্যবোৰৰ
দোষাদোষ অনুসন্ধান হোৱা উচিত। তেওঁলোকে নিজ শক্তিৰে
পাৰ্য্যমানে বিচাৰ (justice ) সুলভ আৰু নিষ্কলুষ কৰিবলৈ
চেষ্টা কৰিব। ইয়াৰ কাৰণে পঞ্চায়ত ৰাজৰ প্ৰস্তাৱ কৰা
হৈছিল। লাখ লাখ মানুহৰ কাষ চপাটো হাইকোৰ্টৰ
কাৰণে সম্ভৱ নহয়। একমাত্ৰ অসাধাৰণ অৱস্থাত উদ্গগত
(emergency) ব্যৱস্থাৰ দৰকাৰ। নিয়ম অনুসৰি কৰিলে সময়
ললেও ব্যৱস্থাপক সভাবোৰ কাৰ্যনিৰ্বাহকৰ দ্বাৰা অতিক্ৰম
হব নোৱাৰিব। তেওঁৰ মনত কোনো বিশেষ উদাহৰণ নাই
নানা প্ৰদেশৰ পৰা পোৱা কাগজ-পত্ৰৰ ওপৰতহে তেওঁৰ
নিজৰ মতামতৰ ভিত্তি। গতিকে, এহাতেদি ৰাইজক নিজৰ
হাতলৈ আইন নলবলৈ হাজোৰ কৰোঁতে, তেওঁ মন্ত্ৰীবোৰক
তেওঁলোকে নিন্দা কৰা পুৰণি পথলৈ ঘূৰি নাযাবলৈ অনুৰোধ
কৰে৷&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>qoxsav3qcy4obrx12dpunol8lotr1fc</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf/২৭</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92084</id>
    <revision>
      <id>251608</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:29:39Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Rishiraj Dutta01</username>
        <id>4255</id>
      </contributor>
      <comment>/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251608</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2759" sha1="23dnbf1w8irtu5xq64gvyidkeabq5n0" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;Rishiraj Dutta01&quot; /&gt;
{{rh|||নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য✦ ২৫ }}&lt;/noinclude&gt;{{Xxx-larger|{{center|ফেক্ জিলাৰ পৰ্যটনস্থলী}}}}

{{gap}}পৰ্যটনৰ সমলেৰে পৰিপূৰ্ণ নাগালেণ্ডৰ এখন জিলা হৈছে ফেক্‌ জিলা।
ফেক্ জিলাত প্ৰধানকৈ চাখেছাং আৰু পচুৰি নাগাসকলে বসবাস কৰে। চাখেছাং
তিনিটা উপ-জাতিৰ সমষ্টি – চাখৰু, খেজা আৰু চাংতাম। এই জিলাৰ লোকসকল
মল্লযুদ্ধত অত্যন্ত পাকৈত হোৱাৰ লগতে খুব শক্তিশালী হিচাপেও পৰিচিত।
ফেক্ জিলাৰ মনোমোহা হেলনীয়া কৃষিভূমি (Terrace Cultivation) আৰু
সেউজীয়া ঘাঁহনিৰ সৌন্দৰ্যই পৰ্যটকক আকৰ্ষণ কৰে। তেওঁলোকে কৰা হেলনীয়া
কৃষিকাৰ্য্যত এক নৈপুনতাৰ পৰিচয় বহন কৰে।

'''ফুটছে' (Pfutsero) :'''

{{gap}}নাগালেণ্ডৰ ৰাজধানী কোহিমা জিলাৰ পৰা প্ৰায় সত্তৰ কিলোমিটাৰ
নিলগত ফুটছেৰ' নামৰ সৰু নগৰখন অৱস্থিত। সাগৰ পৃষ্ঠৰ পৰা ২২৩৩ মিটাৰ
উচ্চতাত অৱস্থিত ফুটছে' এটা উন্নয়ন খণ্ড হিচাপেও পৰিচিত। শীতকালত
ৰাতি ইয়াৰ তাপমাত্ৰা ‘শূণ্য’ডিগ্ৰীতকৈও তললৈ অৱনমিত হয়। ফুটছে ত যথেষ্ট
পৰিমাণে শাক-পাচলি আৰু ফল-মূলৰ খেতি হয়। ফুটছেৰ’ক দক্ষিণ পূৱ এছিয়াৰ
প্ৰৱেশ পথ (Gateway of South East Asia) বুলিও জনা যায়।

'''গ্লৰি শৃঙ্গ (Glory Peak) :'''

{{gap}}ফুটছেৰ’নগৰৰ পৰা তিনি কিল'মিটাৰ নিলগত এই গ্লৰি শৃঙ্গ অৱস্থিত।
সাগৰ পৃষ্ঠৰ পৰা ২৬০০ মিটাৰ উচ্চতাত অৱস্থিত এই গ্লৰি শৃঙ্গৰ পশ্চিম দিশৰ&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>23dnbf1w8irtu5xq64gvyidkeabq5n0</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>251609</id>
      <parentid>251608</parentid>
      <timestamp>2026-05-29T18:30:14Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Rishiraj Dutta01</username>
        <id>4255</id>
      </contributor>
      <origin>251609</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2762" sha1="r9wddtmkyc2wcu72q99kp79hb00pc50" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;Rishiraj Dutta01&quot; /&gt;
{{rh|||নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য✦ ২৫ }}&lt;/noinclude&gt;{{Xxx-larger|{{center|ফেক্ জিলাৰ পৰ্যটনস্থলী}}}}

{{gap}}পৰ্যটনৰ সমলেৰে পৰিপূৰ্ণ নাগালেণ্ডৰ এখন জিলা হৈছে ফেক্‌ জিলা।
ফেক্ জিলাত প্ৰধানকৈ চাখেছাং আৰু পচুৰি নাগাসকলে বসবাস কৰে। চাখেছাং
তিনিটা উপ-জাতিৰ সমষ্টি – চাখৰু, খেজা আৰু চাংতাম। এই জিলাৰ লোকসকল
মল্লযুদ্ধত অত্যন্ত পাকৈত হোৱাৰ লগতে খুব শক্তিশালী হিচাপেও পৰিচিত।
ফেক্ জিলাৰ মনোমোহা হেলনীয়া কৃষিভূমি (Terrace Cultivation) আৰু
সেউজীয়া ঘাঁহনিৰ সৌন্দৰ্যই পৰ্যটকক আকৰ্ষণ কৰে। তেওঁলোকে কৰা হেলনীয়া
কৃষিকাৰ্য্যত এক নৈপুনতাৰ পৰিচয় বহন কৰে।

'''ফুটছেৰ' (Pfutsero) :'''

{{gap}}নাগালেণ্ডৰ ৰাজধানী কোহিমা জিলাৰ পৰা প্ৰায় সত্তৰ কিলোমিটাৰ
নিলগত ফুটছেৰ' নামৰ সৰু নগৰখন অৱস্থিত। সাগৰ পৃষ্ঠৰ পৰা ২২৩৩ মিটাৰ
উচ্চতাত অৱস্থিত ফুটছে' এটা উন্নয়ন খণ্ড হিচাপেও পৰিচিত। শীতকালত
ৰাতি ইয়াৰ তাপমাত্ৰা ‘শূণ্য’ডিগ্ৰীতকৈও তললৈ অৱনমিত হয়। ফুটছে ত যথেষ্ট
পৰিমাণে শাক-পাচলি আৰু ফল-মূলৰ খেতি হয়। ফুটছেৰ’ক দক্ষিণ পূৱ এছিয়াৰ
প্ৰৱেশ পথ (Gateway of South East Asia) বুলিও জনা যায়।

'''গ্লৰি শৃঙ্গ (Glory Peak) :'''

{{gap}}ফুটছেৰ’নগৰৰ পৰা তিনি কিল'মিটাৰ নিলগত এই গ্লৰি শৃঙ্গ অৱস্থিত।
সাগৰ পৃষ্ঠৰ পৰা ২৬০০ মিটাৰ উচ্চতাত অৱস্থিত এই গ্লৰি শৃঙ্গৰ পশ্চিম দিশৰ&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>r9wddtmkyc2wcu72q99kp79hb00pc50</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>251624</id>
      <parentid>251609</parentid>
      <timestamp>2026-05-29T19:06:23Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>JyotiPN</username>
        <id>1603</id>
      </contributor>
      <comment>/* বৈধকৰণ হৈছে */</comment>
      <origin>251624</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2813" sha1="mq78dkht8nj6l6voi32jzl7miijc0tu" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;4&quot; user=&quot;JyotiPN&quot; /&gt;
{{rh|||নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য✦ ২৫ }}&lt;/noinclude&gt;
{{Xxx-larger|{{center|'''ফেক্ জিলাৰ পৰ্যটনস্থলী'''}}}}

{{gap}}পৰ্যটনৰ সমলেৰে পৰিপূৰ্ণ নাগালেণ্ডৰ এখন জিলা হৈছে ফেক্‌ জিলা। ফেক্ জিলাত প্ৰধানকৈ চাখেছাং আৰু পচুৰি নাগাসকলে বসবাস কৰে। চাখেছাং তিনিটা উপ-জাতিৰ সমষ্টি—চাখ্‌ৰু, খেজা আৰু চাংতাম। এই জিলাৰ লোকসকল মল্লযুদ্ধত অত্যন্ত পাকৈত হোৱাৰ লগতে খুব শক্তিশালী হিচাপেও পৰিচিত। ফেক্ জিলাৰ মনোমোহা হেলনীয়া কৃষিভূমি (Terrace Cultivation) আৰু সেউজীয়া ঘাঁহনিৰ সৌন্দৰ্যই পৰ্যটকক আকৰ্ষণ কৰে। তেওঁলোকে কৰা হেলনীয়া কৃষিকাৰ্য্যত এক নৈপুনতাৰ পৰিচয় বহন কৰে।

'''ফুটছেৰ’ (Pfutsero) :'''

{{gap}}নাগালেণ্ডৰ ৰাজধানী কোহিমা জিলাৰ পৰা প্ৰায় সত্তৰ কিলোমিটাৰ নিলগত ফুট্‌ছেৰ’ নামৰ সৰু নগৰখন অৱস্থিত। সাগৰ পৃষ্ঠৰ পৰা ২২৩৩ মিটাৰ উচ্চতাত অৱস্থিত ফুট্‌ছেৰ’ এটা উন্নয়ন খণ্ড হিচাপেও পৰিচিত। শীতকালত ৰাতি ইয়াৰ তাপমাত্ৰা ‘শূণ্য’ডিগ্ৰীতকৈও তললৈ অৱনমিত হয়। ফুট্‌ছেৰ’ত যথেষ্ট পৰিমাণে শাক-পাচলি আৰু ফল-মূলৰ খেতি হয়। ফুট্‌ছেৰ’ক দক্ষিণ পূৱ এছিয়াৰ
প্ৰৱেশ পথ (Gateway of South East Asia) বুলিও জনা যায়।

'''গ্লৰি শৃঙ্গ (Glory Peak) :'''

{{gap}}ফুটছেৰ’নগৰৰ পৰা তিনি কিল’মিটাৰ নিলগত এই গ্লৰি শৃঙ্গ অৱস্থিত। সাগৰ পৃষ্ঠৰ পৰা ২৬০০ মিটাৰ উচ্চতাত অৱস্থিত এই গ্লৰি শৃঙ্গৰ পশ্চিম দিশৰ&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>mq78dkht8nj6l6voi32jzl7miijc0tu</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf/২৮</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92085</id>
    <revision>
      <id>251610</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:30:50Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Rishiraj Dutta01</username>
        <id>4255</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251610</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3392" sha1="tdqu0yzrywyg1iv0zox8zw6s65x4ewi" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Rishiraj Dutta01&quot; /&gt;{{rh| নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য||নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য}}&lt;/noinclude&gt;২৬
নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য
পৰা মাউণ্ট এভাৰেষ্ট আৰু পূৱ দিশৰ পৰা নাগালেণ্ডৰ সৰ্বোচ্চ শৃঙ্গ শাৰামতী
দেখা পোৱা যায়। নাগালেণ্ড চৰকাৰৰ উদ্যোগত গ্লৰি শৃংগত এটা ইক'ল’জ’
নিৰ্মাণ কৰা হৈছে। গ্লৰি শৃংগৰ পৰা কাপামাজু শৃংগলৈ (Kapamadzu Peak)
যাব পৰা যায়। কাপামাজু হৈছে নাগালেণ্ডৰ সৰ্বোচ্চ সমতলীয় পাহাৰ (Table
Top Mountain) দুঃসাহসিক ক্ৰীড়াবিদে এই অঞ্চলটোত নিজাববীয়াকৈ অনেক
দুঃসাসহিক ক্ৰীড়া বাচি ল'ব পাৰে। কাপামাজুক স্থানীয় লোকে দ্বিতীয় জুক’
ভেলী বুলি ক'ব খোজে।
খেজাকেন' গাঁও (Khezakeno Village) :
কোহিমাৰ পৰা ৫৫ কিল'মিটাৰ দক্ষিণ দিশত খেজাকেন' গাঁও অৱস্থিত।
৩৯ নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথেদি কোহিমা মণিপুৰ পথত নাগালেণ্ড আৰু মণিপুৰ
সীমান্তত মাও নামৰ এখন ঠাই পোৱা যায়। এই মাও পাৰ হৈ টাডুবি (Tadubi )
নামৰ এটা সৰু চেণ্টাৰ পোৱা যায়। টাডুবি হৈও খেজাকেন' গাঁৱলৈ যাব পাৰি।
‘খেজাকেন’টুৰিষ্ট ভিলেজ'ত থকা-খোৱাৰ সু-ব্যৱস্থা আছে। সাগৰ পৃষ্ঠৰ পৰা
১৫৫০ মিটাৰ উচ্চতাত থকা গাঁওখনে নাগাসকলৰ অনেক ইতিবৃত্তৰ সাক্ষ্য বহন
কৰে। খেজাকেন' গাঁৱক 'নাগাসকলৰ পিতামহ গাঁও' (Ancestral Village of
Nagas) বুলি কোৱা হয়।
মেলুৰি (Meluri) :
পচুৰি নাগাসকলৰ মুখ্য নিবাস মেলুৰি নগৰখন প্ৰাকৃতিক সৌন্দৰ্য্যৰে
ভৰপুৰ। মেলুৰি মহকুমাৰ অন্তৰ্গত ভাৰত-ম্যানমাৰ সীমান্তত থকা আভাঁখুং
(Abhankhung) গাঁৱলৈ ম্যানমাৰৰ পৰা অনেক ম্যানমাৰী নাগাই বজাৰ
কৰিবলৈ আহে। ৰেগুৰি গাঁৱৰ বেত শিল্প আৰু ঘৰতে প্ৰস্তুত কৰা নিমখৰ বাবেও
এই অঞ্চলটো বিখ্যাত।&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>tdqu0yzrywyg1iv0zox8zw6s65x4ewi</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf/২৯</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92086</id>
    <revision>
      <id>251611</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:31:10Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Rishiraj Dutta01</username>
        <id>4255</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251611</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2690" sha1="mca8ksiui132fotvugueep9i8addjh9" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Rishiraj Dutta01&quot; /&gt;{{rh| নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য||নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য}}&lt;/noinclude&gt;নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য + ২৭
জুডু হ্ৰদ (Dzudu Lake) আৰু জানিবু শৃঙ্গ (Zanibu Peak) :
ফেক্ জিলাৰ আন দুটি আকষৰ্ণীয় পৰ্যটনৰ ঠাই হৈছে জুডু হ্ৰদ (Dzudu
Lake) আৰু জানিবু শৃঙ্গ (Zanibu Peak)। জুডু হ্ৰদত অতি প্ৰাকৃতিক
পৰিঘটনাৰ কথা অঞ্চলবাসীয়ে বিশ্বাস কৰে বাবে তেওঁলোকে পেলনীয়া সামগ্ৰী
হ্ৰদটোত নেপেলায়। জুডু হ্ৰদৰ পিছতেই জানিবু পাহাৰ আৰু শৃংগ পোৱা যায়।
সাগৰ পৃষ্ঠৰ পৰা ২৪২৬ মিটাৰ উচ্চতাত থকা জানিবু শৃঙ্গৰ পৰা মাউণ্ট এভাৰেষ্ট
তথা সমগ্ৰ নাগালেণ্ডখন দেখা পোৱা যায়। দহখন চাখেচাং নাগাৰ গাঁও জানি
পাহাৰৰ আশে-পাশে বসবাস কৰি আছে।..
শিলই হ্ৰদ (Shilloi Lake) :
ফেক জিলাৰ অন্যতম এক আকৰ্ষণীয় পৰ্যটনৰ স্থল হৈছে শিলই হ্ৰদ।
কোহিমাৰ পৰা তিনিশ কিল'মিটাৰ তথা মেলুৰিৰ পৰা ১২৫ কিল'মিটাৰ নিলগত
থকা শিলই হ্ৰদটো আঁতৰৰ পৰা পদচিহ্নৰ দৰে দেখি। স্থানীয় লোকসকলে
শিলই হ্ৰদক লাছাম (Latsam) বুলি কয়। ইংৰাজসকলে শিলই হ্ৰদক শিলহ
বুলি উচ্চাৰণ কৰিছিল যদিও সকলোৱে শিলই নামেৰেই ব্যৱহাৰ কৰা দেখা যায়
চৌদিশে ওক গছেৰে (Oak Tree) পৰিপূৰ্ণ শিলই হ্ৰদৰ (Shilloi Lake)
আয়তন ২৫০-৩০০ বৰ্গমিটাৰ। শিলৰ পাহাৰেৰে আবৃত শিলই হ্ৰদৰ সৌন্দৰ্য্য
অতি মনোমোহা।&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>mca8ksiui132fotvugueep9i8addjh9</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf/৩০</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92087</id>
    <revision>
      <id>251612</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:31:37Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Rishiraj Dutta01</username>
        <id>4255</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251612</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="1941" sha1="2kw1d2z3rrvjti4phoxpebzjt5ftv4b" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Rishiraj Dutta01&quot; /&gt;{{rh| নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য||নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য}}&lt;/noinclude&gt;২৮
'নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য
জুনহেৱটু জিলাৰ পৰ্যটন
চুমি ব্যাপ্তিষ্ট গীৰ্জাঘৰ :
দেখিলেই সপোন সপোন লগা 'চুমি ব্যাপ্তিষ্ট চাৰ্চ'টো এচিয়া মহাদেশৰ
ভিতৰতেই সবাতোকৈ ডাঙৰ গীৰ্জা। গীৰ্জাটোৰ পৰা সমগ্ৰ জুনহেৱটু নগৰখন
দেখাৰ উপৰি ১৫-২০ কিল'মিটাৰ দূৰলৈকে থকা গাঁওবোৰ ধুনীয়াকৈ দেখা পোৱা
যায়। গীৰ্জাটোৰ সন্মুখভাগত এখন ঘাঁহনি আৰু ফুলৰ বাগিছাৰ লগতে এটা ডাঙৰ
টিলিঙা (ঘণ্টা) ৰচীৰে সংলগ্ন কৰা আছে। ভাৰতবৰ্ষত বিভিন্ন মঠ-মন্দিৰ, বৌদ্ধ
বিহাৰ, গীৰ্জা আদিত থকা ঘণ্টাবোৰতকৈ 'চুমি ব্যাপিষ্ট চাৰ্চ'ত থকা ঘণ্টাটো
নিঃসন্দেহে সবাতোকৈ ডাঙৰ। গীৰ্জাটোৰ বিষয়ে এখন ডাঙৰ ফলকত থকা
তথ্যখিনি এনেধৰণৰ –
THE HEIGHT OF 1864.9 m above Sea Level, Located at
26.01° N and 94'.52°
Construction Commenced : 07-05-2007
Construction Completed
: 31-03-2017
Dedicated on
Dimensions
: 22-04-2017
: 1. Length: 203 ft.
2. Breath : 153 ft.
3. height: 166 ft.&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>2kw1d2z3rrvjti4phoxpebzjt5ftv4b</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf/১২২</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92088</id>
    <revision>
      <id>251614</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:38:24Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>JyotiPN</username>
        <id>1603</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251614</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2932" sha1="1ulaktjtb2sst06kdtqcey8a5fgl8t1" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;JyotiPN&quot; /&gt;{{rh|১২০✦ নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য||}}&lt;/noinclude&gt;কেম্পৰো ব্যৱস্থা কৰা আছে। ফিৰ’ গাঁৱৰ এটা ‘ভিউ পইণ্ট’ৰ পৰা প্ৰাকৃতিক
দৃশ্য সুন্দৰকৈ উপভোগ কৰিব পাৰি। গাঁওখনলৈ পৰ্যটকসকল ‘ট্ৰেকিং’ আৰু
“ৰক ক্লাইম্বিং’ কৰিবৰ বাবে আহে। মাউণ্ট টচু (Mt. Totsu) লৈ
শৈলাৰোহনৰ বাবে যায়।

'''উঝুৰু :'''
উঝুৰু হৈছে লোখা নগাসকলৰ অন্যতম কেন্দ্ৰস্থল। উঝুৰুত অতিৰিক্ত
সহকাৰী উপায়ুক্তৰ (EAC) মূল কাৰ্য্যালয় আছে। এখন চৰকাৰী হাইস্কুল
থকাৰ উপৰি স্বাস্থ্য কেন্দ্ৰ, টুৰিষ্ট গেষ্ট হাউচ আৰু এখন মিনি ষ্টেডিয়ামো
আছে। উঝুৰুৰ কাষতে থকা শাকি গাঁৱত পৰ্যটনৰ বাবে কিছুমান প্ৰাচীন
কিম্বদন্তি এতিয়াও সাক্ষী হৈ থকা দেখিবলৈ পোৱা যায়। শাকি (Shaki)
গাঁৱৰ শিক্ষক M. Thunglamo-ই কোৱামতে শাকি গাঁৱত থকা কিছুমান
বিশ্বাস এতিয়াও চলি আছে। সেইবোৰ হৈছে –
(ক)
(খ)
-
Postsowlan : এইটো নেদেখাজনৰ Footpath হিচাপে গাঁৱৰ
মানুহে বিশ্বাস কৰে। Tchutho Nzhu নামৰ দুখন নদী এঠাইত
মিলি দৈয়াং নদীলৈ বৈ গৈছে। দুয়োখন নদীৰ সংগমস্থলীৰ ওচৰৰ
ৰাস্তাটো সদায় মুকলি হৈ থাকে। বিশেষকৈ কোনো ঘাঁহ-বন সেই
ৰাস্তাটোৰ ওপৰত নগজে বাবে এই ঠাইডোখৰক Gods Foothpath
বুলি বিশ্বাস কৰে।
Minkidong : মিকিদঙৰ অৰ্থ হৈছে চিকাৰ কৰা মূৰবোৰ
ওলোমাই ৰখা গছ। নগাসকলে মূৰ চিকাৰ (Head Hunting)
কৰাৰ সময়ত চিকাৰ কৰা মূৰবোৰ গছৰ ডালবোৰত ওলোমাই
ৰাখিছিল আৰু সেয়ে গছজোপাক পূজা কৰা হৈছিল। যিহেতু মূৰ&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>1ulaktjtb2sst06kdtqcey8a5fgl8t1</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf/১১৬</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92089</id>
    <revision>
      <id>251615</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:39:16Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>JyotiPN</username>
        <id>1603</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251615</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3600" sha1="s77am76r2fvk1wg1jw2xt5m8uq7nc48" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;JyotiPN&quot; /&gt;{{rh|১১৪✦ নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য||}}&lt;/noinclude&gt;
কৰিছে। লগে লগে মই মটৰ চাইকেলৰ পৰিবৰ্তে গাড়ীখনকে লৈ যোৱাটো
ঠিৰাং কৰিলো। শ্ৰীমতীৰ অফিচৰ পৰা ছুটী পোৱাৰ কথা নাছিল বাবেই
বুবুলক লৈ মটৰ চাইকেলেৰে যোৱাৰ পৰিকল্পনা আছিল। দুচকীয়াৰ পৰিবৰ্তে
মাৰুতি চুজুকি কোম্পানীৰ 'ইগ্‌নিচ’ লৈ চৈধ্য অক্টোবৰৰ পৰা তিনিদিনীয়া
কাৰ্য্যসূচীৰে নাগালেণ্ডৰ উষা জিলাত থকা দৈয়াং নদীবান্ধ প্ৰকল্প, মাউন্ট
টিয়ি, পাংটি গাঁও, উঝুৰু গাঁও, কোহিমা জিলাৰ জুলেকে, পেৰেন জিলাৰ
বেনৰীও (মাউণ্ট পাওনা) আদি পৰ্যটনৰ উল্লেখযোগ্য গাঁওবোৰ চাবলৈ
এখন আঁচনি প্ৰস্তুত কৰিলো। দেৰগাঁৱৰ সমীপৰ বাঁহগুৰি গাঁৱৰ মোৰ এজন
বন্ধুৱে নাগালেণ্ডৰ উষা জিলাৰ ভাণ্ডাৰীত স্বাস্থ্য বিভাগত চাকৰি কৰে।
ৰাজেশ পাচুং নামৰ বন্ধুজনে ভাণ্ডাৰীৰ নগা ছোৱালীকে বিয়া পাতি ঘৰ-
বাৰী কৰি সম্পূৰ্ণ পাহাৰীয়া ৰূপ ল'লে। লোথা ভাষা সলসলীয়াকৈ ক'ব
পৰাৰ লগতে অসমীয়া ভাষাত কথা পাতিলেও নাগামিজ ৰূপহে তেওঁৰ
ভংগীমাত প্ৰকাশ পায়। ৰাজেশক ফোন কৰি জনোৱাত তেওঁ ভাণ্ডাৰীৰ
‘চেক গেটলৈ আগবাঢ়ি আহি ৰৈ থকাৰ কথা ক'লে। আমি প্ৰায় দহমান
বজাত যোৰহাটৰ পৰা যাত্ৰা আৰম্ভ কৰিলো। চালকৰ আসনত বহি গাড়ী
চলাই গৈ বাৰমান বজাত ভাণ্ডাৰী পালোগৈ। ভাণ্ডাৰীত ৰাজেশে আমাক
তেওঁৰ ঘৰলৈ লৈ গ'ল। পাহাৰৰ পৰা বহুত তললৈ নামি গৈ গৈ ৰাজেশৰ ঘৰ
পালোগৈ। ৰাজেশৰ শ্ৰীমতীয়ে আমাক কিবাকিবি পাতলীয়া আহাৰ খুৱালে।
ৰাজেশৰ তিনিজনী কণমাণি ছোৱালীৰ লগত ধেমালি কৰি তেওঁলোকৰ
ঘৰৰ পৰা বিদায় লৈ দৈয়াং নদীবান্ধ প্ৰকল্প অভিমুখে আগবাঢ়িলো। অকোৱা
পকোৱা বাটেদি গৈ গৈ প্ৰায় আঢ়ৈমান বজাত দৈয়াং নদীবান্ধ প্ৰকল্প পালোগৈ।&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>s77am76r2fvk1wg1jw2xt5m8uq7nc48</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf/১১৭</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92090</id>
    <revision>
      <id>251616</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:40:01Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>JyotiPN</username>
        <id>1603</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251616</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3625" sha1="fu2vulklrtpyn9py7mt85k30jzz5ore" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;JyotiPN&quot; /&gt;{{rh|||নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য ✦১১৫}}&lt;/noinclude&gt;
দৈয়াং নদীবান্ধ প্ৰকল্প :
চালে চকু ৰোৱা দৈয়াং প্ৰকল্পৰ মনোমোহা দৃশ্য নেদেখাজনক লিখি
বৰ্ণনা কৰি বুজাই দিব নোৱাৰি। চৌদিশে সেউজীয়া পাহাৰে আৱৰা দৈয়াং
নদীবান্ধ প্ৰকল্পটো দূৰৈৰ পৰা সুন্দৰ হ্ৰদ যেন দেখি। নদীবান্ধৰ ওপৰত গাড়ী
ৰখাই চাব পৰাকৈ সুন্দৰ ব্যৱস্থাপনা আছে। নদীবান্ধত থকা কাৰিকৰী
কৌশলবোৰো দেখিবলৈ পোৱা যায়। পানী বন্ধ কৰিবলৈ বা খুলি দিবলৈ
চাৰিখনকৈ শ্লুইজ গেটৰ ব্যৱস্থা আছে। প্ৰকল্পটোত থকা নদীখনৰ (সৰোবৰৰ
দৰে বহল অংশটোত) নৱেম্বৰ মাহত পৰিভ্ৰমী চৰাই অহা দেখিবলৈ পোৱা
যায়। নদীবান্ধ প্ৰকল্পটোৰ দক্ষিণ দিশত এটা টুৰিষ্ট গেষ্ট হাউচ' নতুনকৈ
নিৰ্মান কৰা হৈছে। তদুপৰি ওখা জিলাৰ বৃহত্তম গাঁও পাংটিত অক্টোবৰ
মাহৰ দ্বিতীয় সপ্তাহৰ পৰা নৱেম্বৰ মাহৰ প্ৰথম সপ্তাহৰ ভিতৰত (শেন
চৰাই) ‘Amur Falcon' নামৰ এবিধ পৰিভ্ৰমী চৰাই প্ৰতি বছৰে অহা
দেখা যায়। দৈয়াং নদীবান্ধ প্ৰকল্পৰ পৰা আৰম্ভ কৰি পাংটি গাঁৱলৈকে এই
অঞ্চলটোক ‘Amur Falcon Capital of World' বুলি জনা যায়। পাংটি
গাঁওখনেই লোথা নগাসকলৰ সবাতোকৈ বৃহত্তম গাঁও আৰু গাঁওখনে
পৰ্য্যটকসকলক বিভিন্ন দিশত সহায় কৰা দেখা যায়। দৈয়াং নদীবান্ধ প্ৰকল্পৰ
পৰা পাংটি গাঁৱলৈ দূৰত্ব মাত্ৰ পোন্ধৰ কিলোমিটাৰ। সেইদিনা পাংটিলৈ বুলি
আগুৱাই গৈছিলো যদিও আধা কিলোমিটাৰমান যোৱাৰ পিছতেই ৰাস্তাটোত
পেলাই থোৱা নতুন মাটিৰ গেলগেলীয়া বোকাই আমাক উভতি আহিবলৈ
বাধ্য কৰালে৷ সেয়ে আমি উষা নগৰৰ অভিমুখে ৰাওনা হ'বলৈ বাধ্য হ'লো।
উষালৈ গৈ থকা অৱস্থাত এটা কেঁকুৰীত ৰৈ আমি টিফিনত লৈ যোৱা ভাত-
দাইল আৰু লাইশাকৰ ভাজিকে খাই দুপৰীয়াৰ আহাৰৰ নামত চাৰিমান&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>fu2vulklrtpyn9py7mt85k30jzz5ore</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf/১১৮</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92091</id>
    <revision>
      <id>251617</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:40:47Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>JyotiPN</username>
        <id>1603</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251617</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3185" sha1="i2pgdm3dvrdosl38ev115pcglwyjne2" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;JyotiPN&quot; /&gt;{{rh|১১৬✦ নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য||}}&lt;/noinclude&gt;
বজাত পিছবেলাৰ আহাৰ গ্ৰহণ কৰিলো। একা-বেঁকা পথেদি গৈ গৈ পাঁচ
বাজি পঞ্চলিশ মিনিটত ঊষাৰ নাগালেণ্ড ৰাজ্যিক পৰিবহন নিগমৰ আস্থানত
থকা হোটেলতে ৰাতিটো কটালো। Tsseremo Lotha নামৰ লোকজনে
সেইদিনা NST হোটেলত আমাক গৰম ভাত-দাইল-আমলেটেৰে আপ্যায়ন
কৰিলে। ঊষা নগৰীৰ আশে-পাশে থকা SOSU ROCK Waterfall,
Mt. Tiyi আদিৰ কথা সোধাত তেওঁ ক'লে যে সেই ঠাইবোৰ যাব পৰাকৈ
একো সুবিধা নাই। পৰ্যটনৰ সাম্ভাব্য সমল থকা স্বত্বেও উক্ত ঠাইবোৰ যাব
পৰাকৈ যাতায়ত ব্যৱস্থা একেবাৰেই নাই। বোকা-পানী গছকি যাবলৈ অসুবিধা
হ'ব বুলি কোৱাত মই উক্ত পৰ্যটনস্থলী দুটালৈ যোৱাৰ আশা ইমানতে বাদ
দিলো। অৱশ্যে NST হোটেলৰ পৰাই তেওঁ মোক Mt. Tiyi টো ৰাতি
দেখুৱাই দিছিল।
মাউন্ট টিয়ি (Mt. Tiyi) :
মাউণ্ট টিয়ি হৈছে এটা পাহাৰৰ চূড়া। পাহাৰৰ চূড়াটো পৰ্যটকৰ
আকৰ্ষণৰ কেন্দ্ৰবিন্দু হোৱাৰ লগতে মাৰ্চ-এপ্ৰিল মাহত সমগ্ৰ পাহাৰীয়া
অঞ্চলটো Rhododendrom ফুলেৰে পৰিবেষ্টিত হৈ থাকে। বতাহত হালি-
জালি থকা ফুলৰ সৌন্দৰ্য্যই সকলোকে আপ্লুত কৰি তোলে।
চচু জলপ্ৰপাত :
ঊষা নগৰৰ পৰা প্ৰায় চাৰি কিলোমিটাৰ দূৰত্বত অৱস্থিত জলপ্ৰপাতটি
বৰ্ষাকালীন সময়ছোৱাত এক নান্দনিক দৃশ্য উপভোগ কৰিব পাৰি। যাতায়ত
ব্যৱস্থাৰ অভাৱৰ বাবেই চচু জলপ্ৰপাত পৰ্যটকৰ আকৰ্ষণৰ কেন্দ্ৰবিন্দু হ’ব
পৰা নাই। নাগালেণ্ড চৰকাৰৰ পৰ্যটন বিভাগৰ মানচিত্ৰত ঠাই পাইছে যদিও
উপযুক্ত ব্যৱস্থা হাতত লোৱা নাই বাবেই ওচৰৰ মানুহেও জলপ্ৰপাতটিৰ&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>i2pgdm3dvrdosl38ev115pcglwyjne2</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf/১১৯</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92092</id>
    <revision>
      <id>251618</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:41:28Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>JyotiPN</username>
        <id>1603</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251618</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3459" sha1="nzhqobglwi4rprrvkexqw9r9evf60z4" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;JyotiPN&quot; /&gt;{{rh|||নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য✦ ১১৭}}&lt;/noinclude&gt;
বিষয়ে জ্ঞাত নহয়।
-
পোন্ধৰ অক্টোবৰৰ পুৱা ছয় বজাতেই সাৰ পাই হোটেলৰ ছাঁদত
উঠি উষা নগৰৰ ৰেহ-ৰূপ পান কৰিলো। প্ৰভাতী সুৰুযে পাহাৰটোৰ সমগ্ৰ
গছ-লতিকা, চৰাই-চিৰিকতিক চুমা খাই যেন নতুন দিনলৈ স্বাগতম জনাইছে।
এফালেদি ডাৱৰৰ আহ-যাহ আনফালে ৰাঙলী কিৰণত উদ্ভাসিত হৈ উঠা
সোণালী ৰং - কি নয়নাভিৰাম দৃশ্যহু প্ৰকৃতিৰ ৰস-সুধা পাণ কৰি থকা
সময়তেই বুবুলে আহি মাত লগাই ক'লে – “ছাৰ আজি কাহিলী পুৱা হ'বলৈ
নৌ পাওঁতেই জাকে-জাকে মানুহ আহি ইয়াত বজাৰ কৰিছেহি। কোনোবাই
শাক-পাচলি, ফল-মূল যি য'ত পাইছে গাড়ীত উঠি লৈ গৈছে। আনকি
কুকুৰা-গাহৰি কাহিলী পুৱাতেই মাৰি বিক্ৰী কৰি আছে। মই চাৰে তিনিমা
বজাতেই সাৰ পাই দেখিছো যে মানুহবোৰ আহি গোট খাই পৰিছে। ইমান
ৰাতিপুৱাই মাংসও বিক্ৰী কৰিছে।” সঁচাকৈয়ে অপূৰ্ব পাহাৰীয়া জনজীৱনৰ
গাঁথা। প্ৰকৃতি জগতৰ লগত একাত্ম হোৱা বাবেই সেয়ে তেওঁলোক হয়তো
সৰলমনা আৰু স্বাভাৱিক প্ৰকৃতিৰ। হোটেলৰ কোঠাৰ পৰা কম্বল, জেকেট
যি য'ত আছে ভৰাই লৈ কোহিমা অভিমুখে গতি কৰিলো। Tseminyu
নগৰলৈ পোন্ধৰ কিলোমিটাৰ আগতেই Tizhu Hotel ত আমাৰ ৰাতিপুৱাৰ
আহাৰ গ্ৰহণ কৰিলো। ৰাতিপুৱাৰ আহাৰ বুলি কওঁতে ৰুটি-পুৰি আদিৰ
দৰে ব্ৰেকফাষ্ট নহয় – চিধাই ভাত। মোৰ শ্ৰীমতী আৰু বুবুলে ৰাতিপুৱাই
মাংস খাবলৈ অপাৰগতা প্ৰকাশ কৰিলে। কিন্তু মোৰ কথা হ'ল ‘দেশ চাই
ভেশ কৰিব লাগে। হোটেলত বহি থকা প্ৰতিজন নগা মানুহৰ ভাতৰ
কাঁহীবোৰৰ লগত দমৰা গৰুৱে দেই যাব নোৱাৰাকৈ মাংসৰ আঞ্জাৰে পৰিপূৰ্ণ
থালবোৰ দেখি ৰাইজৰ লগতে মইও ৰাতিপুৱাই শাৰী মিলাই বহি পৰিলো।
-&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>nzhqobglwi4rprrvkexqw9r9evf60z4</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf/১২০</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92093</id>
    <revision>
      <id>251619</id>
      <timestamp>2026-05-29T18:42:12Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>JyotiPN</username>
        <id>1603</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251619</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3416" sha1="gv5oogwc0ome7vruubrpvg7uta63qs0" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;JyotiPN&quot; /&gt;{{rh|১১৮✦ নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য||}}&lt;/noinclude&gt;
লোকেল মুৰ্গীৰে ৰাতিপুৱাই পেট-পূজা কৰি উঠি চালকৰ আসনত বহি
ল'লো। এইবাৰ লক্ষ্যস্থান টিচ’ফি, ফিৰ' আৰু শাকি। টিঝু হোটেলৰ
পৰা দুই কিলোমিটাৰমান যোৱাৰ পিছত এটা শিল দিয়া ৰাস্তা দেখিবলৈ
পালো। টিঝু হোটেলৰ মালিক খিয়াল' ৰেংমাই আমাক হোটেলতেই
টিচ’ফে্যু, ফি’, উঝুৰু আদি ঠাইলৈ যোৱা ৰাস্তাৰ বিষয়ে সুন্দৰকৈ বুজাই
দিছিল। সেয়ে আমি শিলেৰে নতুনকৈ নিৰ্মিত ৰাস্তাটোৱেদি পাহাৰৰ ওপৰলৈ
গতি কৰিলো।
অতি থিয় পাহাৰ। ৰাস্তাটোত জাপি থোৱা জোঙা জোঙা চোকা
ধাৰ থকা শিলবোৰত গাড়ীখনৰ তলত লাগি থুং-থাং শব্দ হ'বলৈ ধৰিলে।
শিলবোৰৰ ৰূপ দেখি মনত ভয় সোমাইছিল যে কেনেবাকৈ যদি Punc
ture হয় কি হ'ব বাৰু? তাতে পাহাৰটো ইমানেই থিয় আৰু Sharp Turning
আছে যে এলা-পেচা ড্ৰাইভাৰে ষ্টিয়েৰিং এৰি ক'ৰবাত উফৰি পৰিবগৈ।
আমোদজনক তথা ভয়ংকৰ কথাটো হ'ল য'ত অতি ওখ আৰু অতি বেঁকা
টাৰ্ণিং আছে তাতেই ৰাস্তাৰ জোঙা জোঙা শিলবোৰে খঙত টায়াৰবোৰ
ফুটাবলৈ চকুবোৰ ঘোপা কৰি চাই আছে। এটা অতি ওখ আৰু বেঁকা টাৰ্ণিঙত
চকাটোত এটা শব্দ হ'ল। কিন্তু মই একো নাই হোৱা নেকি বুলি ভাবি
অলপদূৰ আগবাঢ়ি গৈ তিনিআলি এটা পালোগৈ। তিনিআলিটোৰ কাষতে
মানুহ এঘৰত কেইজনমান মিস্ত্ৰীয়ে নতুনকৈ ঘৰ এটা নিৰ্মান কৰি আছিল।
সেই সময়তে চকাটোৰ পৰা মাত ওলোৱাত গাড়ীখন ৰাস্তাৰ পৰা চাইদ কৰি
ৰাখি দেখিলো বাওঁফালৰ টায়াৰত পাংচাৰ হৈছে। লগে লগে জেক্ লগাই
বুবুল আৰু মই স্পেয়াৰ চকাটো লগাবৰ দিহা কৰিলো। কিন্তু পাহাৰীয়া ঠাই
হোৱা বাবে ‘জেক্‌’ দি আধা তুলিবলৈ লওঁতেই গাড়ীখনে তললৈ আহিবলৈ&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>gv5oogwc0ome7vruubrpvg7uta63qs0</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf/১৩৩</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92094</id>
    <revision>
      <id>251627</id>
      <timestamp>2026-05-29T19:20:04Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>JyotiPN</username>
        <id>1603</id>
      </contributor>
      <comment>/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251627</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3322" sha1="0q9wg5o7632bslxsycdn01k6bmdwco8" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;JyotiPN&quot; /&gt;{{rh|||নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য✦ ১৩১}}&lt;/noinclude&gt;Step বোৰত অলপ দূৰ বগাই গৈয়েই এখন ফলক দেখা পালো। ফলকখনত লিখা আছে Dzukou Valley, Foot Path via Viswema Village (Kohima Dist) — এই কথাষাৰৰ পৰা বিছামা গাঁৱৰ লোকসকলৰ সামূহিক শ্ৰমদান বা উৎসৰ্গী মনোবৃত্তি বুজিব পাৰিলো।

{{gap}}প্ৰায় আধা কিলোমিটাৰমান ওপৰলৈ যোৱাৰ পিছত বন্ধু অনিমেষ ঘোষে ক’লে – “মই আৰু নাযাওঁ যি হয় হ’ব মই ঘূৰি যাওঁ”। মই তেতিয়া অনিমেষক বহুত বুজাই-বঢ়াই আমাৰ লগত যাবলৈ জোৰ দিলো। সি পিছত লাখুটি এডাল হাবিৰ পৰা লৈ আমাৰ লগত যাত্ৰা কৰিবলৈ সাজু হ’ল। পিঠিত একো একোটা ডাঙৰ বেগ লৈ আমি আগবাঢ়িবলৈ ধৰিলো। এক কিলোমিটাৰ মান খুব থিয় Step বোৰেদি বগাই যাওঁতে চৌদিশে গছ-গছনিক বাদ দি মুকলি ঠাই বা আকাশ একোকে দেখা পোৱা নাছিলো। ধনঞ্জয়ে ফোঁপাই ফোঁপাই কৈছিল—“পৃথিৱীখন কেতিয়া দেখা পাম অ”? সেই সময়ত সঁচাকৈয়ে এনে লাগিছিল, পৃথিৱীখন বা মুকলি ঠাই আমি দেখি পামনে নেপাম? এনেকৈ অলপ দূৰ যোৱাৰ পিছত প্ৰায় ২০-২৫ ফুটমান ব্যাসাৰ্ধৰ এডোখৰ সমান ঠাই পালো। সেই ঠাই ডোখৰতে Biswema গাঁৱৰ ৰাইজে পৰ্যটকৰ সুবিধাৰ বাবে বহিব পৰাকৈ গছৰ ডালেৰে নিৰ্মিত এখন বেঞ্চৰ ব্যৱস্থা কৰি থোৱা দেখা পালো। গছৰ ডালেৰে নিৰ্মিত বেঞ্চখনত প্ৰায় ২০ মিনিটমান জিৰাই লোৱাৰ পিছত আকৌ একেই থিয় থিয় পিছল ৰাস্তাৰে Dzukou Valley লৈ বুলি পুনৰ খোজ ল’লো। এবাৰ হিমাচল প্ৰদেশৰ মানালিৰ ওচৰৰ চুলাং ভেলীৰ পাহাৰত বগাইছিলো যদিও এনেকুৱা কষ্ট পোৱা নাছিলো। দুই কিলোমিটাৰমান ওপৰলৈ যোৱাৰ পিছত অতদিনে হেঁপাহেৰে চাম বুলি ভাবি থকা মনোমোহা Dzukou Valley দেখিবলৈ&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>0q9wg5o7632bslxsycdn01k6bmdwco8</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:নাগালেণ্ডৰ পৰ্য্যটন আৰু অন্যান্য.pdf/১৩৪</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92095</id>
    <revision>
      <id>251628</id>
      <timestamp>2026-05-29T19:24:08Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>JyotiPN</username>
        <id>1603</id>
      </contributor>
      <comment>/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251628</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3338" sha1="arfhrsjqz8ipp0d5j3qn1dow3iercvd" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;3&quot; user=&quot;JyotiPN&quot; /&gt;{{rh|১৩২✦ নাগালেণ্ডৰ পৰ্যটন আৰু অন্যান্য||}}&lt;/noinclude&gt;পালোঁ। কিন্তু, মূল Dzukou Valley ৰ লগত থকা Guest House লৈ আমি গৈ পোৱা ঠাইৰ পৰা কমেও পাঁচ-ছয় কিলোমিটাৰ যাব লাগে। অৱশ্যে এই পাঁচ-ছয় কি.মি. ৰাস্তা থিয় আৰু পিছল নাছিল বাবে খোজকাঢ়ি যোৱাত একো অসুবিধাৰ সন্মুখীন হোৱা নাছিলো আৰু প্ৰায় সন্ধ্যা ৭ মান বজাত
Dzukou Valley স্থিত Guest House পালোগৈ।

{{gap}}Dzukou Valley ৰ ‘গেষ্ট হাউচ’কেইটা বিচিত্ৰ ‘গেষ্ট হাউচ’। ‘গেষ্ট হাউচ’কেইটাত দুৱাৰ নাই আৰু খিৰিকিবোৰো ভঙা। সৌৰশক্তিৰ সহায়ত ৰাতি লাইট জ্বলোৱা হয় যদিও ম’বাইল, কেমেৰা আদি চাৰ্জ কৰিবৰ বাবে ব্যৱস্থা নাই। ‘গেষ্ট হাউচ’কেইটা দীঘলে প্ৰায় ৫০ ফুট, বহলে প্ৰায় ৩০ ফুট আয়তনৰ আৰু তলৰ মজিয়াকেইখন কাঠেৰে নিৰ্মিত। আমি গৈ পায়েই Guest House ত থকা Care Taker জনৰ লগত কথা পাতিলো আৰু ৰাতিৰ আহাৰৰ বাবদ প্ৰতিজনে দুশ টকাকৈ নিৰামিষ ভাতৰ (ভাত-দাইল আৰু আলুৰ ভাজি এখন) বন্দোৱস্ত কৰি Guest House ত সোমাই পৰিলো। ‘গেষ্ট হাউচ’ত থকাৰ বাবদ প্ৰতিজনৰ পৰা তেওঁ পঞ্চাশ টকাকৈ লৈছিল। প্ৰায় দহমান বজাত আমি খাই-বৈ শুবলৈ লওঁতেই বন্দুক লৈ চিকাৰ কৰিবলৈ অহা আঠ-দহজনীয়া ডেকা ল’ৰাৰ এটি দলে মদ খাই চিঞৰ-বাখৰ কৰি ফুৰ্তি কৰি থকা দেখিবলৈ পালো। আমাৰ কাষতে থকা আনটো Guest House ত আকৌ মাত্ৰ চাৰিজনী মণিপুৰী ছোৱালী আৰু দুটা মণিপুৰী ল’ৰা সেই ৰাতিটো আছিল। তেতিয়া এটা কথা প্ৰত্যক্ষ কৰিছিলো যে মদ খাই থকা ল’ৰাকেইজনে নিজৰ মাজত ফুৰ্তি কৰি আছিল যদিও Guest House ত থকা ছোৱালী কেইজনীক বা আমাক একো বেয়া ব্যৱহাৰ কৰা নাছিল। জুলাই মাহতেই Dzukou Valley ৰ ঠাণ্ডা বতাহে আমাৰ সমস্ত শৰীৰ&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>arfhrsjqz8ipp0d5j3qn1dow3iercvd</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/১১১</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92096</id>
    <revision>
      <id>251637</id>
      <timestamp>2026-05-30T03:45:14Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251637</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2558" sha1="nzolcinzllgmu4j5vuc32tgnhokjyo4" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েৰী
ৰামৰাজ্যৰ ৰহস্য
১০৩
তেওঁ আকৌ গৱৰ্ণমেণ্টৰ প্ৰতি অনুগত হবলৈ আৰু স্বত্ত্ব
হিচাবে তেওঁলোকক শক্তিশালী কৰিবলৈ বা অবসৰ দিবলৈ
মানুহবোৰক হাতযোৰ কৰি জনায়। পণ্ডিত জহৰলালজী
সঁচাকৈয়ে এটি আচল জহৰ ( মুকুতা )।
হিন্দুৰাজৰ দলভুক্ত
তেওঁ হব নোৱাৰে আৰু মুছলমান বন্ধুৰ পক্ষ সমৰ্থন কৰা
চৰ্দাৰ্জীয়েও নোৱাৰে। যদিও তেওঁ ( গান্ধীজীয়ে ) নিজক
সনাতনী হিন্দু বোলে তথাপি দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ ইমামচাহেব
তেওঁৰ লগত ভাৰতলৈ ঘূৰি আহি সবৰমতী আশ্ৰমত শেষ
নিশ্বাস এৰাৰ কাৰণে তেওঁ গৌৰবান্বিত। তেওঁৰ জীয়েক
আৰু জোঁৱায়েক এতিয়াও সবৰমতী আশ্ৰমত। তেওঁ (বক্তাই)
আৰু চৰ্দাৰজীয়ে তেওঁলোকক ত্যাগ কৰিবনে? তেওঁৰ
হিন্দুধৰ্ম্মই তেওঁক সকলো ধৰ্ম্ম সন্মান কৰিবলৈ শিকাইছে।
ইয়াতেই ৰামৰাজ্যৰ ৰহস্য বা মূল কথা। তেওঁলোকৰ আদৰ্শৰে
পণ্ডিত জহৰলাল, চৰদাৰ্জী আৰু আন আন লোকসকলে
নিজৰ সন্মান আৰু বিশ্বাস হেৰুৱায় তেন্তে বিশ্বাস থকা দল
এটাক তেওঁলোকৰ স্থান লবলৈ দিব পাৰে। কিন্তু তেওঁ-
লোকে তেওঁলোকৰ বিবেকৰ বিপক্ষে কাম কৰিবলৈ আশা
কৰিব নোৱাৰে আৰু ভাৰত হিন্দুৰ কাৰণে বুলিও বিবেচনা
কৰিব নোৱাৰে। সেই বাটে ধ্বংস অনিবাৰ্য।&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>nzolcinzllgmu4j5vuc32tgnhokjyo4</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/১১২</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92097</id>
    <revision>
      <id>251638</id>
      <timestamp>2026-05-30T03:45:36Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251638</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2232" sha1="kceichlyio2cpb4aiy61anv0no2td6a" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েৰী
(29)
ধনৰ সলনি কম্বলহে
৮-১০-৪৭
গান্ধীজীয়ে কয় যে আৰু কেইখনমান] কম্বল পোৱা
হৈছে। এজন বন্ধুৱে আবেলি আহি ধন বা কম্বল দিবলৈ
বিচাৰিছিল। তেওঁ তেওঁক কম্বল পঠিয়াবলৈ কলে।
আন
দিয়াত
এজনে, তেওঁ সভালৈ আহোঁতে ইয়াৰ কাৰণে ৰূপ ৫০০
তেওঁ গ্ৰহণ কৰে। তেওঁ ধনতকৈ বৰং কম্বল পালেহে
ভাল পাব।
সাহসীৰ অহিংস৷ ( Non-violence )
এজন ভাল মানুহ তেওঁৰ ওচৰলৈ আহিছিল। তেওঁ
দেবাছনৰ পৰা আহিছিল। তেওঁ অহা গাড়ীখন হিন্দু আৰু
শিখেবে পূৰ্ণ। এজন নতুন যাত্ৰীয়ে তেওঁলোকৰ সন্দেহৰ
উদ্ৰেক কৰে। প্ৰশ্ন কৰাত তেওঁ নিজক চামাৰ বুলি কয়।
কিন্তু তেওঁৰ হাতত এটা উল্কিৰ চিন আছিল তাৰ পৰা বুজা
যায় তেওঁ মুছলমান। সেয়ে যথেষ্ট। মানুহজনক চুৰি মাৰি
যমুনাত উটাই দিয়া হয়। ভাল মানুহজনে কয় যে তেওঁ সেই
দৃশ্য দেখি মুখ ঘূৰায়। মানুহজনে নিজৰ জীৱনৰ বিনিময়তো
তেওঁৰ মুছলমান ভাতৃক ৰক্ষা কৰিবলৈ বাধা নিদিয়াত
গান্ধীজীয়ে তেওঁক তিৰস্কাৰ কৰে। তেওঁ তেনে কৰিলে,
নিজৰ জীৱন হেৰুৱায়ো মুছলমান জনৰ জীৱন ৰক্ষা পৰাৰ&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>kceichlyio2cpb4aiy61anv0no2td6a</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/১১৩</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92098</id>
    <revision>
      <id>251639</id>
      <timestamp>2026-05-30T03:46:03Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251639</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2608" sha1="74umu94ga853yr8pfbbnc32qc6a4psi" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েৰী
১০৫
বিশেষ সম্ভাৱনা আছিল। সেইটোৱেই বীৰৰ বা সাহসীৰ
অহিংসা। তেওঁৰ সাহসিক কাৰ্য্যই বাকীবোৰ যাত্ৰীকো সঞ্চাৰ
কৰাৰ আৰু সেই বাধাত যোগ দিয়াৰ সম্ভাৱনা আছিল।
সেই ভাল বন্ধুজনে স্বীকাৰ কৰে যে তেওঁৰ মনত এনে ভাৱ
নেখেলালে।
গান্ধীজী ভাৱিবলৈ অনিচ্ছুক যে তেওঁৰ উপদেশ সেই
একেটাই হলে আটাইবোৰ যাত্ৰীয়েই অপকাৰী হিচাবেই
প্ৰবৃত্ত। গান্ধীজীয়ে বুজিছে যে বৃটীচ চৰকাৰৰ বিপক্ষে কৰা
সিহঁতৰ যুদ্ধৰ ভিত্তি সাহসীৰ অহিংসাৰ ওপৰত নহয়। ইয়াৰ
ফলৰ পৰা তেওঁ আৰু গোটেই দেশে ভূগিছে। তেওঁৰ
বাকী দিনবোৰ তেওঁ পাৰিলে মানুহৰ মাজত সাহসীৰ অহিংসা
প্ৰচাৰ কৰাত নিযুক্ত হব খুজিছে। ই টান কাম। পাকিস্তানত
যি ঘটিছিল আৰু ঘটি আছে সি অতি বেয়া বুলি স্বীকাৰ
কৰে, কিন্তু ইউনিয়নত যি ঘটিছে সিও সমানে বেয়া। আৰম্ভ
কোনে কৰিছে আৰু কোন বেচি দোষী তাক আবিষ্কাৰ কৰাটো
বেচি ফলপ্ৰদ বিচাৰ। এতিয়া এই দুয়ো বন্ধু হব খুজিলে
অতীত পাহৰিব লাগিব। কালিৰ শত্ৰু আজি বন্ধু হব পাৰে,
যদি তেওঁলোকে কথাত আৰু কাৰ্য্যত প্ৰতিশোধ ত্যাগ কৰে।
বাতৰি কাকতৰ কৰ্ত্তব্য
বাতৰি কাকত এটা শক্তিশালী প্ৰভাৱ।
যাতে কোনো
ভুল খবৰ বা জনসাধাৰণক উত্তেজিত কৰা কোনো বাতৰি&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>74umu94ga853yr8pfbbnc32qc6a4psi</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/১১৪</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92099</id>
    <revision>
      <id>251640</id>
      <timestamp>2026-05-30T03:46:20Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251640</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2724" sha1="shbkaro50edcjo64yvmkpv7rrjpfgzy" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;১০৬
দিল্লী দায়েৰী
বাতৰি কাকতত প্ৰকাশ নহয় তালৈ সম্পাদকসকলে চকু দিয়া
উচিত। ৰেৱাৰিৰ হিন্দুসকলক মিউবোৰে আক্ৰমণ কৰিছে
বুলি এখন বাতৰি ককাতত প্ৰকাশ হোৱা বাতৰিৰ কথা তেওঁ
উল্লেখ কৰে। এই বাতৰিয়ে গান্ধীজীক ব্যতিব্যস্ত কৰে।
কিন্তু পিচদিনা বাতৰি কাকতত এই বাতৰিটো মিছা বোলাত
তেওঁ সুখী হয়। এইটো নানা বাতৰিৰ এটা উদাহৰণহে।
বাতৰি প্ৰকাশ কৰোঁতে আৰু সেইবোৰক ৰূপ দিওঁতে
সম্পাদক আৰু তেওঁলোকৰ সহকাৰীবোৰ বেচি সাৱধান হৰ
লাগে। স্বাধীনতাৰ অৱস্থাত প্ৰেচক দমন কৰাটো চৰকাৰৰ
কাৰণে অসম্ভৱ। বাতৰি কাকতৰ ওপৰত তীক্ষ্ণ দৃষ্টি বখাটো
আৰু সিহঁতক সত্য পথত ৰখাটো জনসাধাৰণৰ কৰ্ত্তব্য।
জ্ঞানী জনসাধাৰণে উত্তেজক আৰু অশ্লীল বাতৰি কাকতৰ
পৃষ্ঠপোষণ কৰিবলৈ অমান্তি হব।
মিলিটাৰী আৰু পুলিচৰ কৰ্ত্তব্য
প্ৰেচ ৰাজ্যৰ এক শক্তিশালী অঙ্গ হোৱাৰ দৰে মিলিটাৰী
আৰু পুলিচো। তেওঁলোকে পক্ষ সমৰ্থন কৰিব নোৱাৰে।
মিলিটাৰী আৰু পুলিচৰ সাম্প্ৰদায়িক বিভাগ শোচনীয়।
কিন্তু মিলিটাৰী আৰু পুলিচ সাম্প্ৰদায়িক ভাৱাপন্ন হলে ভয়ঙ্কৰ
কথা। ইউনিয়নৰ পুলিচ আৰু মিলিটাৰী নিজৰ জীৱনৰ
বিনিময়ত সংখ্যালঘুক ৰক্ষা কৰিবলৈ বাধ্য। এক মুহূৰ্ত্তৰ
কাৰণে হলেও তেওঁলোকে এই মূল কৰ্ত্তব্যলৈ আওকাণ কৰিব&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>shbkaro50edcjo64yvmkpv7rrjpfgzy</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/১১৫</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92100</id>
    <revision>
      <id>251641</id>
      <timestamp>2026-05-30T03:46:42Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251641</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2341" sha1="5c6ivjiix6scwslhznq1h14vibp3hbc" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েৰী
নোৱাৰে। পাকিস্তানৰ সংখ্যালঘুক ৰক্ষা কৰিবলৈ বাধ্য
পাকিস্তানৰ পুলিচ আৰু মিলিটাৰীকো তেওঁ এই একে কথাই
কব। এওঁলোকে তেওঁৰ কথা শুনক নুশুনক, তেওঁ যদি
ইউনিয়নবোৰক উপযুক্ত কাম কৰাব পাৰে, তেন্তে তেওঁ
বিশ্বাস কৰে যে পাকিস্তানেও সেই দৰেই কৰিব লাগিব।
গোটেই পৃথিৱীয়েই এই কথাত বোধ হৈছে যে ৰক্তপাত
নোহোৱাকৈ ভাৰত স্বাধীনতা লাভ কৰিছে। উপযুক্ত
আচৰণৰ দ্বাৰাই তেওঁলোক স্বাধীনতাৰ যোগ্য হব লাগিব।
তাৰ উপৰি, মিলিটাৰী আৰু পুলিচ স্বাধীনতাৰ তলত নিষ্কলুষ
হব লাগিব। প্ৰত্যেক নাগৰিকে ৰাজ্যই দিয়া কৰ্ত্তব্য নকৰিলে
কোনো স্বাধীন দেশেই কাৰ্য্য কৰিব নোৱাৰে। তেওঁ তেওঁ-
লোকক অহিংসা অৱলম্বন কৰিবলৈ কোৱা নাই। অহিংসাৰ
বিবেচনা নকৰি শুদ্ধ আচৰণৰ কাৰণেহে তেওঁ যুক্তি দেখুৱাইছে।
তেওঁ তেওঁলোকক সতৰ্ক কৰি দিয়ে যে তেওঁৰ কথাত তেওঁ-
লোকে মনোযোগ নিদিলে, পিচলৈ তেওঁলোকে অনুতপ্ত
হব লাগিব।
(২৮)
সোনকালে কম্বল দিয়া
গান্ধীজীয়ে জনায় যে সেই দিনা তেওঁ অতি কমেও ৩০ খন
কম্বল পাইছে। দিল্লীত শীত অক্টোবৰৰ মাজৰ পৰাই বেচি&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>5c6ivjiix6scwslhznq1h14vibp3hbc</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/১১৬</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92101</id>
    <revision>
      <id>251642</id>
      <timestamp>2026-05-30T03:47:10Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251642</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2368" sha1="5pfnrto0hlvao0c2sx82cu8z7j4557j" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েবী
হোৱাৰ কাৰণে দাতাসকলক তেওঁলোকৰ দানৰ বস্তু
সোনকালে দিবলৈ অনুৰোধ কৰে।
সময়ত দান নকৰিলে
দানৰ মূল্য হ্ৰাস হয়।
ধৈৰ্য্যেৰে শুনিলে যথেষ্ট নহয়
শ্ৰোতাসকলে ধৈৰ্য্যেৰে তেওঁৰ কথা শুনাৰ কাৰণে তেওঁ
তেওঁলোকৰ ওচৰত কৃতজ্ঞ। কিন্তু সেয়ে যথেষ্ট নহয়। শুনিবৰ
যোগ্য হলে তেওঁৰ উপদেশ মতে কাম কৰিব লাগিব।
পাকিস্তানৰ সংখ্যালঘু
পাকিস্তানৰ হিন্দু আৰু শিখবোৰ ভীষণ অৱস্থাত আছে।
স্থান পৰিৱৰ্ত্তন বৰ টান কাম। বহুতেই বাটত মৰিব
লাগিব। ইউনিয়নত সোমোৱাৰ পিচত আশ্ৰয়প্ৰাৰ্থী কেন্দ্ৰত
তেওঁলোকৰ অৱস্থা বৰ বাঞ্ছনীয় নহয়। কুৰুক্ষেত্ৰ কেন্দ্ৰত
হাজাৰ হাজাৰ আকাশৰ তলত পৰি আছে। চিকিৎসাৰ
সুবিধা যথেষ্ট নহয়। পুষ্টিকৰ খাদ্য দুখ লগা। চৰকাৰক
দোষ দিয়া ভুল হব। জনসাধাৰণক তেওঁ কি উপদেশ দিব?
পশ্চিম পাকিস্তানৰ কেইজনমান বন্ধুৱে তেওঁৰ লগত দেখা
কৰে সেই দিনা। তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ দুৰ্দশাৰ কথা
তেওঁৰ আগত বৰ্ণনা কৰে আৰু বাকী থকা মানুহবোৰক
সোনকালে লৈ আহিবলৈ অনুৰোধ কৰে। তেওঁ নিজে
চৰকাৰ নহয়। কিন্তু এনে অসাধাৰণ অৱস্থাত কোনো&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>5pfnrto0hlvao0c2sx82cu8z7j4557j</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/১১৭</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92102</id>
    <revision>
      <id>251643</id>
      <timestamp>2026-05-30T03:47:37Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251643</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2878" sha1="4y5h9mnwlcnd4nkqkd4vrcstc25ta9q" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েৰী
১০৯
চৰকাৰেই গোটেই পৃথিৱীৰ ইচ্ছা-শক্তিক লৈও কৰিব খোজা
সকলোখিনি কাম কৰিব নোৱাৰে। পূৰ্ব্ববঙ্গৰ পৰা বাতৰি
আহিছে যে তাৰ পৰাও মানুহবোৰ পলাবলৈ আৰম্ভ কৰিছে।
তেওঁ তাৰ কাৰণ নাজানে। তেওঁৰ সহকৰ্ম্মীসকল—সতীশবাবু
আৰু খাদি প্ৰতিষ্ঠানৰ আন আন লোক, পিয়াৰীলাল, কানু
গান্ধী, আমতুল চালাম বেন আৰু চৰদাৰ জীৱন সিংজী
এতিয়াও তাতেই। তেওঁ নিজেই নোৱাখালিৰ মাজেদি
চফৰ কৰিছে আৰু মানুহবোৰক সকলো ভয় দূৰ কৰাৰ চেষ্টা
কৰিছে। ই তেওঁক ৰাইজ আৰু চৰকাৰৰ কৰ্ত্তব্যৰ কথা
ভবাইছে। এখন ৰাজ্যৰ পলাই যোৱা মানুহবোৰে অনুমান
কৰিব পাৰে যে আন ফালৰ অৱস্থা বৰ ভাল হব। কিন্তু ই
তেওঁলোকৰ ভুল। গোটেই পৃথিৱীৰ ইচ্ছা-শক্তি লৈয়ো
কৰ্তৃপক্ষই ইমানবোৰ আশ্ৰয়প্ৰাৰ্থীৰ সমকক্ষ হব নোৱাৰে।
তেওঁলোকে পূৰ্ব্বৰ অৱস্থা আনি দিব নোৱাৰে। তেওঁ
মানুহবোৰক এইটো উপদেশকে দিব পাৰে যে তেওঁলোকে
নিজৰ ঠাইতে থাকি ৰক্ষাৰ কাৰণে ঈশ্বৰৰ বাহিৰে আনলৈ
চাব নালাগে। নিজৰ ঘৰতে থাকিলে তেওঁলোকে সাহসেৰে
মৰিব পাৰে। স্বভাৱতে, সংখ্যালঘুৰ নিৰাপত্তা বিচৰাটো
আনটো চৰকাৰৰ কৰ্ত্তব্য। দুয়ো চৰকাৰে শুদ্ধভাৱে আৰু
সহযোগৰে কাম কৰা কৰ্ত্তব্য। যদি এই ইপ্সিত কাম
নঘটে, তেন্তে ন্যায়-সঙ্গত ফল যুদ্ধ। ইয়াৰ পক্ষে কথা
কবলৈ তেৱেঁই শেষ মানুহ। কিন্তু তেওঁ জানে যে অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰ&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>4y5h9mnwlcnd4nkqkd4vrcstc25ta9q</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/১১৮</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92103</id>
    <revision>
      <id>251644</id>
      <timestamp>2026-05-30T03:47:57Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251644</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="1974" sha1="87pz7hfs4xlirtm3m4ptu62yxdzdzhf" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;১১০
দিল্লী দায়েৰী
আৰু সৈন্য থকা চৰকাৰে আন উপায়ে কাম কৰিব নোৱাৰে।
এনে কোনো কাৰ্য্যৰ অৰ্থ হব ধ্বংস। জনসংখ্যা স্থানান্তৰ
কাৰ্য্যত মৃত্যুয়ে কাৰো উপকাৰ বা ভাল নকৰে। স্থানান্তৰে
প্ৰতিকাৰ, মুক্তি আৰু পুনঃস্থাপনৰ ভয়ানক সমস্যা উত্থাপন
কৰিছে।
(২৯)
১০-১০-৪৭
আৰু কম্বল পোৱা হৈছে
গান্ধীজীয়ে ঘোষণা কৰে যে আৰু বহুত কম্বল পোৱা
হৈছে। সেই উদ্দেশ্যেৰে কিছু ধন আৰু এটা সোণৰ
আঙঠিৰ দান পোৱা হৈছে। বৰোদাৰ পৰা তেওঁ পোৱা
এখন টেলিগ্ৰামে জনাইছে যে পঠিয়াবৰ কাৰণে ৮০০ কম্বল
প্ৰস্তুত আছে আৰু ৰেলত পঠাবৰ আদেশ পালে আৰু বহুত
কম্বল পঠিয়াব পৰা হব। তেওঁ আশা কৰে এই ভাৱে পালে
শীতকালৰ আক্ৰমণৰ পৰা আশ্ৰয় প্ৰাৰ্থীবোৰক ৰক্ষা কৰিবলৈ
যথেষ্ট কম্বল হব।
খাদ্য আৰু বস্ত্ৰৰ অপ্ৰচুৰত।
তাৰ পিচত তেওঁ দেশৰ খাদ্যদ্ৰব্য আৰু বস্ত্ৰৰ অপ্ৰচুৰতা
সমস্যাৰ কথা উল্লেখ কৰে। স্বাধীনতাৰ আগমনৰ লগতে&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>87pz7hfs4xlirtm3m4ptu62yxdzdzhf</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/১১৯</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92104</id>
    <revision>
      <id>251645</id>
      <timestamp>2026-05-30T03:48:17Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251645</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2674" sha1="r0snxvzoab9wfdv6v11xdzla1slb3df" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েৰী
১১১
সমস্যাবোৰ আগতকৈ বেচি জটিল যেন হৈছে। ইয়াৰ
কাৰণ বুজিবলৈ তেওঁ অক্ষম। এইবোৰ স্বাধীনতাৰ চিন
নহয়। ভাৰতীয় স্বাধীনতা মূল্যৱান এই কাৰণেই যে ইয়াক
পোৱাৰ উপায়ে সাৰ্ব্বজনিক প্ৰশংসা লাভ কৰিছে। তেওঁ-
লোকে কৰা যুদ্ধ বক্তপাতহীন। এনে স্বাধীনতাই আগতকৈ
বেচি সোনকালে তেওঁলোকৰ সমস্যা সমাধান কৰাত সহায়
কৰিব।
খাদ্য বিষয়ত, তেওঁৰ মতে কন্ট্ৰোল আৰু ৰেচনিঙৰ
পদ্ধতি অস্বাভাৱিক আৰু অব্যৱসায়ীক। তেওঁলোকৰ
যথেষ্ট উৰ্ব্বৰা মাটি আছে, যথেষ্ট পানী আছে আৰু মানুহ-
শক্তিৰ অভাৱ নাই। এনে অৱস্থাত খাদ্যদ্ৰব্যৰ অভাৱ কিয়
হয়? আত্মনিৰ্ভৰশীল হবলৈ জনসাধাৰণক শিক্ষা দিব লাগে।
নিৰ্ভৰশীল হবলৈ এবাৰ তেওঁলোকে জানিলেই, ই অৱস্থাক
( atmosphere) হঠাৎ উত্তেজিত কৰিব। ই সকলোৰে
জনাজাত যে প্ৰকৃত বেমাৰতকৈ ভয়ে বেচি জীৱন নাশ কৰে।
তেওঁ কয় যে সিহঁতে আত্ম-সহায়ৰ স্বাভাৱিক উপায় ললে
দুৰ্দ্দশাৰ সকলো ভয় এৰি দিব লাগে। তেওঁ বিশ্বাস কৰে
যে খাদ্যদ্ৰব্যৰ কন্ট্ৰোল উঠাই দিলেই ফল নোখোৱা
নোপোৱাৰ পৰা আকাল আৰু মৃত্যু নহব।
সেইদৰে, ভাৰতত বস্ত্ৰৰ অভাৱৰো কোনো কাৰণ নাই।
নিজৰ দৰকাৰতকৈ ভাৰতে বেচি কপাহ উৎপন্ন কৰে। ৰাইজে
নিজেই সূতা কাটি কাপোৰ বব লাগে। গতিকে তেওঁ&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>r0snxvzoab9wfdv6v11xdzla1slb3df</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/১২০</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92105</id>
    <revision>
      <id>251646</id>
      <timestamp>2026-05-30T03:48:44Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251646</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2162" sha1="qrt86hbssv1r8w5m4dpmouis5tjtvmt" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;১১২
দিল্লী দায়েৰী
কাপোৰ কন্ট্ৰোল উঠাই দিয়াৰ ফালে। তাৰ পৰা দাম
বাঢ়িব পাৰে। তেওঁ জানিছে আৰু বিশ্বাস কৰে যে যদি
জনসাধাৰণে ৬ মাহ কাপোৰ-কানি কিনিবলৈ এৰে তেন্তে
এই নিবৃত্তিৰ( abstention ) কাৰণে স্বভাৱতে দাম কমিবই।
আৰু তেওঁ ইঙ্গিত কৰে যে দৰ্কাৰত এই সময়ৰ ভিতৰতে
তেওঁলোকে নিজৰ খাদি প্ৰস্তুত কৰি উলিয়াব পাৰে। বৰ্ত্তমান
সময়ত আন কাপোৰ এৰি খাদি ব্যৱহাৰৰ বিশ্বাস আগ
নবঢ়ায়। এবাৰ জনসাধাৰণে নিজে হাতে নিজৰ আহাৰ আৰু
বস্ত্ৰ প্ৰস্তুত কৰিলেই ই তেওঁলোকৰ দৃষ্টিভঙ্গী পৰিৱৰ্ত্তন
কবিব। তেওঁলোকে আজি ৰাজনৈতিক স্বাধীনতাহে পাইছে।
তেওঁৰ উপদেশ মতে চলিলে তেওঁলোকে অৰ্থ নৈতিক
স্বাধীনতা পাব আৰু প্ৰত্যেক গাৱঁলীয়াই ইয়াক অনুভৱ
কৰিব;
নিজৰ ভিতৰত কাজিয়া কৰাৰ কোনো সময় আৰু
ইচ্ছা নাথাকিব। ইয়াৰ ফলস্বৰূপে মদ্য পান, জুৱা আদি
পাপবোৰো দূৰ হব। ভাৰতীয় ৰাইজে প্ৰত্যেক বিষয়তে
জয়ী হব। ঈশ্বৰেও সহায় কৰিব কাৰণ যি নিজক সহায়
কৰে তেওঁক ঈশ্বৰেও সহায় কৰে।&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>qrt86hbssv1r8w5m4dpmouis5tjtvmt</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/১২১</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92106</id>
    <revision>
      <id>251647</id>
      <timestamp>2026-05-30T03:49:02Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251647</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2299" sha1="evv42ryrgghv2dl774cx74ten4wruwd" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েৰী
( ৩০)
ৰেণ্টিয়া জয়ন্তী
১১৩
১১-১০-৪৭
প্ৰাৰ্থনাৰ পিচৰ বক্তৃতাত গান্ধীজীয়ে শ্ৰোতাসকলক
মনত পেলাই দিয়ে যে সেই দিনটো ভাদমাহৰ কৃষ্ণপক্ষৰ
দ্বাদশ দিবস। কচ আৰু কাৰ্থিৱাৰ ধৰি গুজৰাটত এই
দিনটোক ৰেন্টিয়া বাৰজ বা চখা জয়ন্তী নামে জনাজাত।
সভা পতা হয় আৰু যঁতৰ আৰু লগৰীয়া কাৰ্য্যৰ প্ৰোগ্ৰামৰ
কথা মানুহবোৰক মনত পেলাই দিয়া হয়। চৰ্খা জয়ন্তীৰ
উৎসাহপূৰ্ণ সম্পাদনৰ কাৰণে সময় অশুভ। ইয়াৰ বিশদ
অৰ্থত তেওঁ চৰ্খাক অহিংসাৰ প্ৰতীক বোলে। এই প্ৰতীক
হেৰোৱা যেন দেখা গৈছে। নহলে তেওঁলোকে ভাতৃবধৰ
দৃশ্যবোৰ নেদেখিলেহেঁতেন৷ তেওঁ নিজকে সোধে—চৰ্থা
জয়ন্তী পালন একেবাৰে বন্ধ কৰাই যথেষ্ট হয় নে নহয়।
কিন্তু তেওঁৰ অন্তৰত এটা লুকাই থকা আশা আছে যে অন্ততঃ
কেইজনমান অ'ত ত'ত মানুহ আছে যি সকলৰ যঁতৰৰ বাণীৰ
প্ৰতি শুধ-ভাব আছে। তেওঁলোকৰ কাৰণেহে চৰ্খা জয়ন্তী
পালন হব লাগে।
হৰ্জিনৰ কাৰণে চিন (badge )
তেওঁ আগদিনা এটা বিজ্ঞপ্তি দেখিছে যে পাকিস্তান
চৰকাৰৰ মণ্ডলচাহেব আৰু আন কেইজনমান সভ্যই হৰিজন
b-&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>evv42ryrgghv2dl774cx74ten4wruwd</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/১২২</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92107</id>
    <revision>
      <id>251648</id>
      <timestamp>2026-05-30T03:49:20Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251648</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2771" sha1="hgldvqhfmzvtlf8zoydfaqruukrb8e4" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;১১৪
দিল্লী দায়েৰী
বোৰে নিজক অস্পৃশ্য বুলি বুজাবৰ কাৰণে কোনো চিন লব
লাগে বুলি সিদ্ধান্ত কৰিছে। সেই বেজত অৰ্দ্ধচন্দ্ৰ আৰু
তৰাৰ চিন থাকিব। ইয়াৰ অৰ্থ হৰিজন আৰু হিন্দুবোৰৰ
মাজত পাৰ্থক্য দেখুৱাবলৈ। তেওঁৰ মতে ইয়াৰ যুক্তিসঙ্গত
ফল হৈছে তাত থকা হৰিজনবোৰে শেষত ইচলাম গ্ৰহণ
কৰিব। অন্তৰৰে অনুভৱ কৰা বিশ্বাস আৰু আধ্যাত্মিক
নিৰ্ব্বন্ধত ধৰ্ম্ম পৰিৱৰ্ত্তনৰ বিপক্ষে তেওঁৰ কবলৈ একো নাই॥
নিজৰ কচিত হৰিজন হৈ তেওঁ হৰিজনৰ মন জানে। এই
শ্ৰেণীত পৰিব পৰা কোনো হৰিজনেই নাই। সিহঁতে
ইচলামৰ কি বুজে? সিহঁত কিয় হিন্দু তাকে৷ সিহঁতে
নাজানে। সকলো ধৰ্ম্মৰ শিষ্যৰ কাৰণে ই সত্য। সিহঁত
কোনো বিশেষ ধৰ্ম্মত জন্ম লোৱাৰ কাৰণে সিহঁত যি সিয়েই।
যদি সিহঁতে ধৰ্ম্ম পৰিৱৰ্ত্তন কৰে, তেন্তে পৰিৱৰ্ত্তন স্বৰূপে
কোনো বাধ্যতা বা কোনো প্ৰৰোচনাৰ কাৰণেহে। বৰ্ত্তমান
অৱস্থাত স্বইচ্ছাই ধৰ্ম্ম পৰিৱৰ্ত্তনৰ কোনো মূল্য নাই। ধৰ্ম্ম
জীৱনতকৈয়ো মূল্যবান। যি এই সত্য মতে কাম কৰে
তেন্তে হিন্দুশাস্ত্ৰ ভালকৈ জনা জনতকৈ তেওঁ বেচি ভাল
হিন্দু। কিন্তু তেওঁলোকৰ ধৰ্ম্মই বিপদ কালত দেখা নিদিয়ে।
দশহৰা আৰু বকৰিদ
তাৰ পিচত গান্ধীজীয়ে আগত প্ৰায় দশহৰা আৰু বকদি
উৎসৱৰ কথা উল্লেখ কৰে আৰু যাতে কাৰো অন্তৰত বেজাৰ&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>hgldvqhfmzvtlf8zoydfaqruukrb8e4</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/১২৩</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92108</id>
    <revision>
      <id>251649</id>
      <timestamp>2026-05-30T03:49:49Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251649</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2233" sha1="p5eh2yewsm07iadczizljrtfqq97s8t" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েৰী
১১৫
নিদিয়ে তাৰ কাৰণে তেওঁ হিন্দু আৰু মুছলমানবোৰক সতৰ্ক
আৰু বিবেচক হবলৈ অনুৰোধ কৰে। তেওঁ বিচাৰে যেন
এইবোৰ উৎসৱত সাম্প্ৰদায়িক গণ্ডগোল কোনো দুৰ্ঘটনাৰ
কাৰণ দূৰত ৰাখে।
দক্ষিণ আফ্ৰিকাত সত্যাগ্ৰহ
শেষত, তেওঁ পিচদিনা দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ সত্যাগ্ৰহ আৰম্ভ
প্ৰস্তাৱৰ কথা উল্লেখ কৰে। কিছুদিনৰ পৰা সত্যাগ্ৰহ চলি
আছে। কিছুদিনৰ কাৰণে ইয়াক বন্ধ ৰখা হৈছে। ভাৰতৰ
বিষয় ইউ, এন, ও-ৰ আগত, আৰু দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ হিন্দু
আৰু মুছলমান সকলো ভাৰতীয়ই পিচদিনৰে পৰা সত্যাগ্ৰহ
আৰম্ভ কৰিবৰ সিদ্ধান্ত কৰিছে। তেওঁৰ উপদেশ হৈছে
তেওঁলোকে ভাৰত ইউনিয়ন আৰু পাকিস্তান দুয়ো চৰকাৰৰ
সহায় বিচৰা আৰু দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ ভাৰতীয় সকলক দুয়ো
চৰকাৰে সকলো প্ৰকাৰৰ সহায় আৰু উৎসাহ দিয়া কৰ্ত্তব্য।
কৃতকাৰ্য্যতাপূৰ্ণ সত্যাগ্ৰহৰ অৱস্থা ( condition ) হৈছে
উদ্দেশ্য প্ৰকৃত আৰু উপায় সম্পূৰ্ণ অহিংস হব লাগিব।
দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ ভাৰতীয় সকলে এইকথা বুজিলে, তেওঁ-
লোকৰ কৃতকাৰ্য্যতা অনিবাৰ্য্য।&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>p5eh2yewsm07iadczizljrtfqq97s8t</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/১২৪</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92109</id>
    <revision>
      <id>251650</id>
      <timestamp>2026-05-30T03:50:28Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251650</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2409" sha1="05n7qkt8ev21h8emx6pvgcme9tweu70" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;১১৬
দিল্লী দায়েৰী
(৩১)
আশ্ৰয়প্ৰাৰ্থীলৈ একাষাৰ
১২-১০-৪৭
গান্ধীজীয়ে কয় যে তেওঁ সেইদিনা বহুত কম্বল আৰু
লেপৰ প্ৰতীক্ষা কৰিছে।
আশ্ৰয়প্ৰাৰ্থীবোৰৰ কাৰণে
কিছুমান মিলে লেপ প্ৰস্তুত কৰিছে। কম্বলৰ দৰে নাই,
লেপবোৰ নিয়ৰত তিতিব। কিন্তু ইয়াৰ পৰা ওলাবৰ সহজ
উপায় হৈছে ৰাতি সেইবোৰ পুৰণি বাতৰি কাকতেৰে ঢাকি
লোৱা। লেপৰ সুবিধা হৈছে সেইবোৰ খুলি, কাপোৰ ধুব
পাৰি আৰু হাতেৰে ফালি ফালি কপাহ পুনৰ ভৰাব পাৰি।
যি সকলে ঈশ্বৰৰ সহায় বিচাৰে তেওঁলোকে দুৰ্ভাগ্যকে।
আশ্ৰয়প্ৰাৰ্থীবোৰৰ কিছুমান
ভাল কামত লগাব পাৰে।
দুৰ্দশাৰ কাৰণে বৰ অসুখী হৈছে। তেওঁলোকৰ খং উঠিছে।
কিন্তু খঙে সহায় নকৰে। তেওঁলোকৰ মাজত ভাল অৱস্থাৰ
মানুহ আছে।
তেওঁলোকে নিজস্ব সকলো হেৰুৱালে।
সন্মান আৰু গৌৰৱ নিৰাপদৰ ভৰষাৰে নিজৰ ঘৰলৈ তেওঁ-
লোকে ঘূৰি নোযোৱালৈকে কেম্প-জীৱনত তেওঁলোকে যি
পাৰে কৰিব লাগিব। গতিকে ফিৰি যোৱাৰ প্ৰত্যাশা এক
দীৰ্ঘসূত্ৰী প্ৰোগ্ৰাম। এই সময়ৰ ভিতৰত সিহঁতেনো কি
কৰিব? তেওঁ জানিব পাৰিছে যে পাকিস্তানৰ পৰা অহা
মানুহবোৰৰ শতকৰা ৭৫ ভাগেই ব্যৱসায়ী। ভাৰত&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>05n7qkt8ev21h8emx6pvgcme9tweu70</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/১২৫</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92110</id>
    <revision>
      <id>251651</id>
      <timestamp>2026-05-30T03:50:49Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251651</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2617" sha1="d60k3pan7xtk62ve9hmvtqgq2u6k17g" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েৰী
১১৭
ইউনিয়নত সিহঁতে ব্যৱসায় আৰম্ভ কৰাটো আশা কৰিব
নোৱাৰি। ইউনিয়নৰ গোটেই মিতব্যয়ক ( economy )
বিপৰ্য্যস্ত কৰিব। সিহঁতে নিজ হাতেৰে কাম কৰিবলৈ শিকিব
লাগিব। ব্যৱসায়ী মানুহ, উদাহৰণ স্বৰূপে ডাক্তৰ, নাৰ্চৰ
কাৰণে কাম বিচাৰি দিয়াত কোনো অসুবিধা নহব।
যি সকলে পাকিস্তানৰ পৰা খেদা খোৱা বুলি অনুভৱ কৰিছে
তেওঁলোকে জনা উচিত যে তেওঁলোক অকল পাঞ্জাব বা
সীমান্ত প্ৰদেশ বা সিন্ধুৰেই নহয়—গোটেই ভাৰতৰে নাগৰিক।
অৱস্থা এয়ে যে, গাখীৰৰ লগত চেনি মিহলি হোৱাৰ দৰে
তেওঁলোকে সেই ঠাইৰ বাসিন্দাৰ লগত মিলি যাব লাগিব।
নিজৰ আচৰণত তেওঁলোক পৰিশ্ৰমী আৰু সজ হোৱা উচিত।
তেওঁলোকে বুজা উচিত যে তেওঁলোকৰ জন্ম হৈছে ভাৰতক
সেৱা কৰিবলৈ, ভাৰতৰ গৌৰৱ বঢ়াবলৈ, ভাৰতক অৱনমিত
কৰিবলৈ নহয়। তেওঁলোকে জুৱাখেল বা মদ্যপান বা নিজৰ
ভিতৰত কাজিয়া কৰাত সময় খেদিবলৈ অমান্তি হোৱা
উচিত। মানুহ মাত্ৰেই ভুল কৰে, কিন্তু বাৰে বাৰে ভুল
নকৰি নিজৰ ভুলৰ পৰা শিক্ষা লাভ কৰিবলৈকো মানুহক
দিছে। আশ্ৰয় প্ৰাৰ্থীবোৰে তেওঁৰ কথা শুনিলে তেওঁলোক
যলৈকে যায় ততে সম্পত্তিৰ দৰে ( asset ) হব আৰু
প্ৰত্যেক প্ৰদেশৰ মানুহবোৰে তেওঁলোকক মুক্ত হাতেৰে
অভ্যৰ্থনা কৰিব।&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>d60k3pan7xtk62ve9hmvtqgq2u6k17g</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/১২৬</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92111</id>
    <revision>
      <id>251652</id>
      <timestamp>2026-05-30T05:57:15Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251652</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2318" sha1="mnmm4t28sz35g2et7ng1vp2h3u2l886" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;১১৮
দিল্লী দায়েৰী
(৩২)
আশ্ৰয়প্ৰাৰ্থীলৈ
১৩-১০-৪৭
যোৱা কালি মই ইংৰাজী গাঢ় কৰণ (condensation)
নোহোৱা আশ্ৰয়প্ৰাৰ্থীৰ কেম্পৰ কথা উল্লেখ কৰিছিলোঁ।
সেইবোৰত বিশেষত্ব দিয়াৰ কাৰণে মই আৰু বহলাই
কম। যদিও আমাৰ ধৰ্ম্মবিষয়ক আৰু আন প্ৰকাৰৰ মেলা
আছে আৰু কংগ্ৰেছ অধিবেশন আৰু সভা আছে, তথাপি
মানুহ হিচাবে ঠিকভাৱে কেম্প জীৱনত আমি অভ্যস্ত নহওঁ।
মই বহুত কংগ্ৰেছ অধিবেশন, সভা, আৰু আন আন কেম্পত
উপস্থিত আছোঁ। ম‍ই ১৯১৫ চনত হৰিদ্বাৰত হোৱা কুম্ভ
মেলাতো উপস্থিত আছিলোঁ আৰু দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ পৰা ঘূৰি
অহা মোৰ সহকৰ্ম্মীসকলৰ লগত Servant of India
Campত সেৱা কৰাৰ সুবিধা পাইছিলোঁ। যদিও মোৰ
আৰু মোৰ মানুহবোৰৰ প্ৰতি মৰমৰ মনোযোগৰ বাহিৰে
মোৰ টুকিবলৈ একো নাই, তথাপি আমাৰ মানুহৰ কেম্প-
জীৱন যাপন কৰাৰ মোৰ মন্তব্য বৰ উপাদেয় নহয়। আমাৰ
সামাজিক স্বাস্থ্য-জ্ঞানৰ অভাৱ, ইয়াৰ ফল হল সংক্ৰামক
আৰু খোচৰা বেমাৰৰ ভয়ৰ লগতে বিপদজনক অস্বাস্থ্যকৰ
অৱস্থা। আমাৰ পায়খানাবোৰ সাধাৰণতে বৰ্ণনাতীত।
এই প্ৰকাৰৰ সুবিধাৰ অভাৱেই বোধ কৰোঁ উপযুক্ত বৰ্ণনা।&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>mnmm4t28sz35g2et7ng1vp2h3u2l886</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/১২৭</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92112</id>
    <revision>
      <id>251653</id>
      <timestamp>2026-05-30T05:57:39Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251653</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2812" sha1="4t3evr6luq71jiv8534e1a42772x2q4" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েৰী
১১৯
মানুহে ভাৱে যে যতে ততে এইবোৰ কাম সিহঁতে কৰিব
পাৰিব, আনকি পৱিত্ৰ নদীৰ ঘনে ঘনে যোৱা পাৰবোৰো
বাদ নপৰে। ওচৰ-চুবুৰীয়াৰ সামান্য উপস্থিতিৰ কথা বিবেচনা
নকৰি য'তে ত'তে থু পেলোৱা স্বত্ত্ব বুলি গৃহীত। আমাৰ
ৰন্ধা-বঢ়াৰ ব্যৱস্থাও কোনো গুণে ভাল নহয়। মাখিবোৰ
য'তে ত'তে অবাতি লগৰীয়া। আমি পাহৰি যাওঁ যে এক
মুহূৰ্ত্তৰ আগতে সিহঁতে কোনো ময়লাৰ ওপৰত বহি অতি
সহজ বিষাক্ত বীজ বহন কৰোঁতা হব পাৰে। থকামেলা ঘৰ
ভাল পদ্ধতিৰ নহয়। ই অতিৰঞ্জিত ছবি নহয়। এই কেম্প-
বোৰত সহ্য কৰিব লগীয়া হোৱা মাত-কথাৰ হুলস্থুল উল্লেখ
নকৰি নোৱাৰোঁ।
ব্যৱস্থা, পদ্ধতি আৰু প্ৰায় নিখুঁত স্বাস্থ্যৰ কাৰণে মোক
এটা মিলিটাৰি কেম্প দিয়া। মিলিটাৰিৰ আৱশ্যকতা ম‍ই
কেতিয়াও স্বীকাৰ কৰা নাই। কিন্তু তাৰ অৰ্থ এয়ে নহয় যে
তাৰ পৰা কোনো ভাল ফল নফলিব। ই নিয়মানুৱৰ্ত্তিতা,
সম্মিলিত সত্বা, স্বাস্থ্য-বিজ্ঞান আৰু প্ৰত্যেক উপকাৰী কাৰ্য্য
থকা এখন প্ৰকৃত সময়-তালিকাৰ মূল্যবান শিক্ষা দিয়ে।
এইবোৰ কেন্দ্ৰত পিন পৰিলেও শুনিব পোৱা নিস্তব্ধতা
আছে। কেইঘণ্টামানৰ ভিতৰতে তৈয়াৰ কৰা তৰ
( canvass ) তলৰ ই এখন চহৰ। ম‍ই বিচাৰোঁ আশ্ৰয়-
প্ৰাৰ্থীৰ কেম্পবোৰ এই আদৰ্শৰ যেন কাষ চাপে। তেতিয়া
তাত কোনো অসুবিধা বৰষুণ বা অবষুণ নাথাকিব।&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>4t3evr6luq71jiv8534e1a42772x2q4</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/১২৮</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92113</id>
    <revision>
      <id>251654</id>
      <timestamp>2026-05-30T05:58:06Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251654</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2394" sha1="ab5krglf71ia34hxlgzx4ig6rvtj5v6" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েৰী
এই কেম্পবোৰ একেবাৰে অনধিক ব্যয়-সাধ্য হব যদি
( sweeper ) আশ্ৰয়প্ৰাৰ্থীবোৰৰ দ্বাৰা এই কেনভাচ চহৰ
তৈয়াৰ কৰাৰ সৈতে সকলো কাম কৰা হয়, কাৰণ সিহঁত
নিজেই ইয়াৰ ময়লা পৰিষ্কাৰক ( sweepers ), পৰিষ্কাৰক
( cleaners ), বাট-বান্ধোতা, নৰ্দমা-খান্দোতা, ৰান্ধনি,
ধোবী। সিহঁতৰ কাৰণে কোনো কামেই নীচ নহয়। কেম্প
সম্বন্ধীয় সকলো কামেই সমানে সন্মানজনক। যত্নবান আৰু
আলোকিত ( enlightened) পৰিচালনাই সামাজিক
জীৱনৰ ইঙ্গিত আৰু আৱশ্যকীয় পৰিৱৰ্ত্তন আনিব পাৰে।
তেতিয়া বৰ্ত্তমান দুৰ্দশা প্ৰচ্ছন্নভাৱে আশীৰ্ব্বাদত পৰিণত
হব। তেতিয়া আশ্ৰয়প্ৰাৰ্থীবোৰ যলৈকে নাযাওক কাৰো
বোজা নহব। তেওঁ নিজৰ কথা কেতিয়াও নাভাৱে, কিন্তু
সকলো দুৰ্দশাগ্ৰস্ত মানুহৰ কথা তেওঁ সদায় ভাৱে, আৰু
তেওঁৰ লগৰীয়া বোৰৰ নোহোৱা বস্তু তেওঁ নিজলৈ কেতিয়াও
নিবিচাৰে। এইবোৰ চিন্তা কৰিলেই নহব, কিন্তু জ্ঞানসম্পন্ন
পৰিচালনা আৰু পৰামৰ্শৰ তলত তৎপৰ কাৰ্য্যৰ দ্বাৰাইহে
কৰিব লাগিব।
কম্বল আৰু লেপ আহিবই লাগিছে। ম‍ই আশা কৰোঁ,
সোনকালেই কব পৰা হব যে আগতপ্ৰায় শীতকালত এনে
ৰক্ষাৰ অভাৱ নহব।&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>ab5krglf71ia34hxlgzx4ig6rvtj5v6</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/১২৯</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92114</id>
    <revision>
      <id>251655</id>
      <timestamp>2026-05-30T05:58:38Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251655</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2384" sha1="j4mjw1kaf4pcxwzbez3n3i2042tsn96" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েৰী
(৩৩)
এটা উপযুক্ত উদাহৰণ
১২১
১৪-১০-৪৭
গান্ধীজীয়ে জনতাক জনায় যে সেই দিনা তেওঁ আৰু
কম্বল পাইছে। আৰ্য্য সমাজ ছোৱালী স্কুলৰ দুজনা
শিক্ষয়িত্ৰী আৰু কিছুমান ছাত্ৰীয়ে তেওঁৰ ওচৰলৈ কিছু ধন
আৰু কিছুমান কম্বল আনিছে। কিন্তু কিহে তেওঁক দানতকৈ
বেচি সন্তুষ্ট কৰিছে—সেইটো হৈছে শিক্ষয়িত্ৰী জনাই যে
বাহিৰৰ পৰা আহাৰ অহা-নিয়াৰ অসুবিধাৰ কাৰণে যাতে
খাদ্যদ্ৰব্যৰ অপ্ৰচুৰতা অনুভৱ কৰিবলগীয়া নহয় তাৰ কাৰণে
খাদ্যদ্ৰব্য সঞ্চয়ৰ কাৰণে ১৫ দিনীয়া অনশনৰ গান্ধীজীৰ
অনুৰোধ জানিব পাৰি, শিক্ষয়িত্ৰী আৰু ছাত্ৰীসকলে প্ৰত্যেক
বৃহস্পতিবাৰে অনশন কৰিবলৈ সিদ্ধান্ত কৰিছে। তেওঁলোকে
নিজৰ বাগানত যি পাৰে খাদ্যদ্ৰব্য উৎপন্ন কৰিবলৈও স্থিৰ
কৰিছে। সকলোৱে এই মতে কাম কৰিলে অতি সোনকালে
খাদ্যদ্ৰব্যৰ অভাৱৰ সমাধান হব।
ইবাণৰ Charge-D'affaires আৰু তেওঁৰ পত্নীয়ে
পিচত আহি বহুতো কম্বল দিয়ে, তেওঁ সেইবোৰ কৃতজ্ঞতাৰে
গ্ৰহণ কৰিছে।
শিখ বন্ধুৰ লগত কথাবাৰ্ত৷
সেই দিনা অনেক শিখ বন্ধুৱে তেওঁৰ লগত দেখা
কৰিছে। তেওঁলোক ছদল হৈ আহিছিল। তেওঁ তেওঁ-&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>j4mjw1kaf4pcxwzbez3n3i2042tsn96</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/১৩০</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92115</id>
    <revision>
      <id>251656</id>
      <timestamp>2026-05-30T05:59:09Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251656</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2284" sha1="hffjidhz9784r73wy6xltiqyl2e3fr0" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েৰী
লোকৰ লগত বহুত সময় কথা পাতে। তাৰ মূল কথা
হৈছে, নিজৰ ভিতৰত যুদ্ধ কৰি তেওঁলোক কলৈকে৷ যাব
নোৱাৰে। যি কাৰ্য্যই সম্ভৱ সি নিজ নিজ চৰকাৰৰ
জৰিয়তেহে হব।
চৰকাৰক দূৰ্ব্বল নকৰিবা
চৰকাৰে কেইজনমান মানুহক আটক কৰিছে আৰু এই
আটকৰ বিপক্ষে উত্তেজনাই দেখা দিছে। এনে কৰাত
চৰকাৰৰ স্বত্ব আছে। আমাৰ চৰকাৰে ইচ্ছা কৰি নিৰপৰাধী
মানুহক আটক কৰিব নোৱাৰে। মানুহ মাত্ৰেই ভুল কৰে
আৰু ভুলত নিৰপৰাধী মানুহেও যন্ত্ৰণা ভোগ কৰাটো সম্ভৱ।
এনে ভুল সংশোধন কৰা চৰকাৰৰ কাম। গণতন্ত্ৰৰ জন-
সাধাৰণে কোনো ভুল থাকিলে চৰকাৰৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰি
সন্তুষ্ট হব লাগে। তেওঁলোকে ইচ্ছা কৰিলে চৰকাৰক
আঁতৰাব পাৰে। কিন্তু তেওঁলোকৰ বিৰুদ্ধে আন্দোলন কৰি
চৰকাৰক বাধা দিয়া উচিত নহয়। আমাৰ চৰকাৰ—সহায়ত
বিৰাট সৈন্যদল আৰু নৌবল থকা বিদেশী চৰকাৰ নহয়।
তেওঁলোকে শক্তি জনসাধাৰণৰ পৰা গোটাব লাগিব।
নিজৰ ভুলবোৰলৈ চোৱা৷
প্ৰকৃত শান্তি কেনেকৈ স্থাপন কৰিব পাৰি? দিল্লীলৈ
শান্তি ফিৰি অহা যেন দেখি তেওঁলোকে আনন্দ পাব পাৰে।&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>hffjidhz9784r73wy6xltiqyl2e3fr0</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/১৩১</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92116</id>
    <revision>
      <id>251657</id>
      <timestamp>2026-05-30T05:59:42Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251657</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2553" sha1="tgk1obzzsvmlel6jamp8w4ek1rer5uu" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েৰী
১২৩
এই আনন্দৰ তেওঁ ভাগ লব নোৱাৰে। হিন্দু আৰু মুছলমান
ইজন সিজনৰ প্ৰতি অচিনাকী হৈছে। তেওঁলোকে
অতীততো যুদ্ধ কৰি আহিছে। কিন্তু ই দুই এদিন লাগি
সকলোৱে সেই বিষয়ে পাহৰি গৈছিল। আজি, সিহঁত
ইমান তিক্ত হৈছে যে সিহঁতে নিজকে ইজনে সিজনৰ শত্ৰু
বুলি অনুভৱ কৰিছে। এই অনভূতিক তেওঁ দুৰ্ব্বলতা
বুলিছে। সিহঁতে ইয়াক এৰিব লাগে। তেতিয়াহে সিহঁত
এটা ডাঙৰ শক্তি হব। সিহঁতৰ আগত দুটা বাচনি আছে।
সিহঁত এটা ডাঙৰ মিলিটাৰী শক্তি হব পাৰে বা তেওঁৰ পথ
অনুসৰণ কৰিলে সিহঁত এটা অহিংস আৰু দুৰ্জ্জয় শক্তি হব।
এই দুয়ো অৱস্থাতে প্ৰথম দৰকাৰী বস্তু হব সকলো ভয়
দূৰ কৰা।
পৰস্পৰে ওচৰ চপাৰ একমাত্ৰ পথ হৈছে প্ৰত্যেকে পৰৰ
ভুল পাহৰি নিজৰ বোৰক বঢ়োৱা। তেওঁৰ হাতত থকা
সকলো শক্তিৰে হিন্দু আৰু শিখকে দিয়াৰ দৰে মুছলমানকো
সেই উপায়কে দিছে। কালিৰ শত্ৰু আজি বন্ধু হব পাৰে,
যদি সিহঁতে নিজৰ দোষবোৰ বিৱৰি স্বীকাৰ কৰে। ‘শঠে
শাঠ্যম সমাচৰেত্’—এই নীতি বন্ধুত্বৰ কাৰণে ফলদায়ক নহয়।
সৰ্ব্বান্তঃকৰণে সিহঁতে তেওঁৰ উপদেশ মতে কাম কৰিলে,
তেওঁ দিল্লী এৰিবলৈ সক্ষম হব আৰু পাকিস্তানত তেওঁৰ
কাৰ্য্য আৰম্ভ কৰিব পাৰিব।&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>tgk1obzzsvmlel6jamp8w4ek1rer5uu</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/১৩২</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92117</id>
    <revision>
      <id>251658</id>
      <timestamp>2026-05-30T06:00:43Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251658</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2502" sha1="q5yst0metajnrmtpavmquj9lwny184z" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েৰী
(৩৪)
অত্যুত্তম কাৰ্য্য সংগ্ৰহ কৰা
১৫-১০-৪৭
প্ৰাৰ্থনা ভূমিত বিদ্যুৎশক্তি অকৃতকাৰ্য্য হোৱাত, লাউড-
স্পীকাৰে কাম নকৰা হল। সেই কাৰণে গান্ধীজীয়ে
শ্ৰোতৃবৃন্দক ওচৰ চাপি আহিবলৈ কলে—যাতে তেওঁলোকে
তেওঁৰ কথা শুনিব পাৰে। তেওঁ তেওঁলোকক জনায় যে
সেই উদ্দেশ্যে তেওঁ বহুত কম্বল আৰু ধন পাইছে। এজনা
ভগিনীয়ে (sister) এখন ২০০০ টকাৰ চেক পঠিয়াইছে।
দুজন মুছলমান বন্ধুৱে কম্বল পঠিয়াইছে আৰু কিনিবৰ
কাৰণে ধন পঠিয়াইছে। তেওঁ তেওঁলোকক নিজে ৰাখি
ভগাই দিবলৈ অনুৰোধ কৰিছে। কিন্তু বন্ধুকেইজনে কয় যে
হিন্দু আৰু শিখ আশ্ৰয়প্ৰাৰ্থীৰ মাজত ভগাবৰ কাৰণে দান
গান্ধীজীৰ হাতত দি পঠোৱাত তেওঁলোকে দৃঢ়প্ৰতিজ্ঞ।
তেওঁলোকে কয় যে এসময়ত গান্ধীজীৰ গাতো তেওঁ দোষ
পাইছিল। কিন্তু তেওঁলোকে এতিয়া বিশ্বাস কৰে যে
গান্ধীজী সকলোবে বন্ধু—কাৰো শত্ৰু নহয়। সকলো ঠাইতে
অবিশ্বাস আৰু তিক্ততাৰ আবহাৱাত এইবোৰ কাম চাব
লগীয়া। ইংৰাজীত Book of Golden Deeds বুলি কিতাপ
এখন আছে। তেওঁলোকৰো তেনে বস্তু থাকিব লাগে।
ভাল কৰিবৰ কাৰণে কোনেও আনলৈ উদ্দেশ্য (motive)
থেলিব নালাগে। মুছলমান বন্ধু দুজনে আনকি তেওঁলোকৰ&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>q5yst0metajnrmtpavmquj9lwny184z</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/১৩৩</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92118</id>
    <revision>
      <id>251659</id>
      <timestamp>2026-05-30T06:01:30Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251659</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2648" sha1="i4sndn3q1m11vhv6gim8joimbf13d42" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েৰী
১২৫
নামো গান্ধীজীক দিয়া নাই। শুনিবলৈ পোৱা গৈছে যে
প্ৰত্যেক মুছলমানে শিখক শত্ৰু বুলি ভাৱে আৰু প্ৰত্যেক
শিখেও। ই সত্য যে বহুত হিন্দু আৰু শিখৰ দৰে বহুত
মুছলমানেও জ্ঞান হেৰুৱাইছে। কিন্তু ব্যক্তি বিশেষ
অন্যায়ৰ কাৰণে সকলোকে দোষী সাব্যস্ত কৰাটো সম্পূৰ্ণ
ভুল—লাগে সিহঁতৰ সংখ্যা বহুতেই হওক। অনেক হিন্দু
আৰু শিখে মুছলিম বন্ধুৰ ওচৰত জীবন ৰক্ষাৰ কাৰণে ঋণী
আৰু বহুতো মুছলমানে সেইদৰে স্বীকাৰ কৰিছে। এনে
ভাল হিন্দু, শিখ আৰু মুছলমান সকলো প্ৰদেশতে আছে।
বাতৰি কাকতবোৰে এনে সজ বাতৰিবোৰ প্ৰচাৰ কৰা আৰু
হিংসা আৰু প্ৰতিশোধৰ শক্তিক উত্তেজিক কৰা অন্যায় কাম
প্ৰকাশ নকৰা তেওঁ যে কিমান বিচাৰে! নিঃসন্দেহে, সজ
আৰু মহৎ কাৰ্য্য বৰ্ণনা কৰাত কোনো অতিৰঞ্জন নহব।
হিন্দি নে হিন্দুস্থানী
বাতৰি কাকতত তেওঁ এচোৱা বাতৰি দেখিছে যে
তেতিয়াৰ পৰা যুক্ত প্ৰদেশৰ চৰকাৰী ( Official) ভাষা
দেৱনাগৰী বাদে হিন্দি হব। ভাৰত ইউনিয়নৰ গোটেই
মুছলমানবোৰৰ প্ৰায় Î ভাগ যুক্তপ্ৰদেশত বাস কৰে।
তেজবাহাদুৰ চাঞৰ নিচিনা অনেক উৰ্দু বিদ্বান হিন্দুও ইয়াত
d
চাৰ
বাস কৰে৷ তেওঁলোকে উদ, আখৰ পাহৰিব লাগিবনে কি?
উচিত ক'ম হব দুয়ো বিধ আখৰকে ৰাখি চৰকাৰী কামত&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>i4sndn3q1m11vhv6gim8joimbf13d42</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/১৩৪</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92119</id>
    <revision>
      <id>251660</id>
      <timestamp>2026-05-30T06:02:13Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251660</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2445" sha1="l976ihlok8vfoi58fgodpkr2j6gtkln" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েৰী
দুয়োটাকে চলোৱা। ইয়াৰ ফল হব দুয়ো বিধ আখৰতে
বাধ্যতামূলক শিক্ষা।
ভাষাই তেতিয়া নিজৰ যত্ন নিজে লব আৰু হিন্দুস্থানী
এই প্ৰদেশৰ ভাষা হৈ পৰিব। দুয়োবিধ আখৰৰ এই
ই তেওঁলোকক উন্নত ( rich )
জ্ঞানৰ অপব্যয় নহয়।
আৰু ভাষাক ধনী কৰিব।
লোৱাত আপত্তি নকৰে।
কোনেও যেন এনে ব্যৱস্থা
তেওঁলোকে মুছলমানবোৰক সমান নাগৰিক হিচাবে
ব্যৱহাৰ কৰিব লাগে। ব্যৱহাৰৰ মমতাই উদ্দ, আখৰৰ
প্ৰতি সম্মানৰ দাবী কৰে। তেওঁলোকে এনে এখন প্ৰদেশ
গঠন নকৰিব যত সম্মানজনক জীৱন যাপন অসন্তৱ অথচ
তেওঁলোকে মুছলমান বিলাক ওলাই যোৱাও ভাল নাপায়।
প্ৰকৃততে সমান ব্যৱহাৰ থকা স্বত্ত্বেও যদি সিহঁতে ( মুছলমান )
পাকিস্তানলৈ যাবলৈ বিচাৰে, তেও ই তেওঁলোকৰ (মুছল-
মানব) বিবেচনা বা বিচাৰ। মুছলমানবোৰক ভয় দেখুৱাব
পৰা একোৱেই যেন থাকিব নোৱাৰে। নিজৰ ব্যৱহাৰত
তেওঁলোক শুধু হব। তেতিয়াহে তেওঁলোকে ভাৰতৰ সেৱা
আৰু হিন্দুধৰ্ম্ম বক্ষা কৰিব পাৰিব। তেওঁলোকে মুছলমানক
বধি, বা খেদি দি বা যি কোনো প্ৰকাৰে দমন কৰি এনে
কৰিব নোৱাৰে। পাকিস্তানত কি হৈছে তালৈ গণ্য নকৰি
তেওঁলোকে উচিত কাম কৰিব লাগিব।&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>l976ihlok8vfoi58fgodpkr2j6gtkln</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/১৩৫</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92120</id>
    <revision>
      <id>251661</id>
      <timestamp>2026-05-30T06:02:40Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251661</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2197" sha1="260evidazjg5ii2yiww0gtusk96vpv4" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েৰী
(৩৫)
মহীশূৰৰ উদাহৰণ
১২৭
১৬-১০-৪৭
প্ৰাৰ্থনাৰ পিচত বক্তৃতা দিওঁতে মহীশূৰ ৰাজ্যত সত্যাগ্ৰহ
কৃতকাৰ্য্যতাৰে শেষ হোৱাত গান্ধীজীয়ে আনন্দ প্ৰকাশ
কৰে। মহীশূৰে ভাৰত ইউনিয়নত যোগ দিছে। কিছু
দিনৰ কাৰণে তাৰ জনসাধাৰণে দায়িত্বশীল চৰকাৰৰ কাৰণে
আন্দোলন কৰিছিল। অলপতে সিহঁতে আকৌ সত্যাগ্ৰহ
আৰম্ভ কৰিছে। সিহঁতে তেওঁলৈ টেলিগ্ৰাম কৰিছে যে
সিহঁতে সত্যাগ্ৰহৰ নিয়ম আখৰে আখৰে মানি চলিব আৰু
যেন তেওঁ এই বিষয়ে অকণো উদ্বিগ্ন নহয়। মহীশূৰৰ প্ৰধান
মন্ত্ৰী চাৰ ৰামস্বামী মুদালিয়াৰ এজন অনেক দেশ ভ্ৰমণ
কৰা লোক। ষ্টেট কংগ্ৰেছৰ লগত তেওঁ এটা সন্মানজনক
বন্দোবস্তলৈ আহিছে। এই আনন্দজনক বিষয়ৰ কাৰণে
তেওঁ মহাৰাজা, দেৱান আৰু ষ্টেট কংগ্ৰেছক অভিনন্দন
জনায়। তেওঁ মহীশূৰৰ উদাহৰণ আন সকলো দেশীয় ৰাজ্যৰ
কাৰণে ভাল বুলি প্ৰশংসা কৰে। ইংলণ্ডৰ ৰজাৰ দৰে
সকলো শাসনকৰ্তা ঠিকভাৱে নিয়মানুগত (constitutional)
হব লাগে—যাতে শাসক আৰু শাসিত দুয়ো সুখী আৰু তৃপ্ত
হব পাৰে।&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>260evidazjg5ii2yiww0gtusk96vpv4</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/১৩৬</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92121</id>
    <revision>
      <id>251662</id>
      <timestamp>2026-05-30T06:03:11Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251662</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2384" sha1="mwwrpugmspom6yf38pkri09t5xebusw" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;১২৮
দিল্লী দায়েৰী
সজ আচৰণ
এটা বেচৰকাৰী ঘৰৰ চোতালত তেওঁ প্ৰাৰ্থনা সভা
পাতে। তেওঁক তেওঁলোকৰ চৌহদৰ ভিতৰলৈ আহিবলৈ
দিয়াৰ কাৰণে তেওঁলোকে বিড়লা ভাতৃৰ ভদ্ৰতা প্ৰশংসা
কৰা উচিত। তেওঁ শুনি দুখ পাইছে যে আগন্তুক বিলাকৰ
কিছুমানে বাগান ধ্বংস কৰিছে আৰু মালিৰ অনুমতি
নোহোৱাকৈ গছৰ পৰা ফল চিঙিছে। অনুমতি নোহোৱাকৈ
সিহঁতে আনকি পাত এটা চিঙাও উচিত নহয়। সিহঁতৰ
দুৰ্দশাই সজ আচৰণৰ সাধাৰণ নিয়ম পাহৰোৱা উচিত
নহয়।
চাকৰিয়ালৰ (Services) পৰা প্ৰত্যাশ৷
তেওঁ এটি আপত্তি পাইছে যে তেওঁ চিভিল চাৰ্ভিচ, পুলিচ
আৰু মিলিটাৰীক কৃতিত্বৰ অনভিসিত চাৰ্টিফিকেট দিছে।
তেওঁ তেনে কৰা নাই। জাতিৰ এইবোৰ চাকৰিয়ালৰ পৰা
তেওঁ প্ৰত্যাশা প্ৰকাশ কৰিছে। তাৰ অৰ্থ প্ৰত্যাশাক
তেওঁলোকে চৰিতাৰ্থ ( satisfied) কৰা নহয়। চিভিল
চাৰ্ভিচ, পুলিচ আৰু ইংৰাজৰ সৈতে মিলিটাৰী এতিয়া
ভাৰতত জনসাধাৰণৰ সেৱক হে। বিদেশী ৰজাৰ দৰমহা
খাই গৰাকী হৈ ব্যৱহাৰ কৰা দিনবোৰ নাই। সিহঁত পঞ্চায়ত-
ৰাজৰ অনুগত সেৱক হব লাগিব। সিহঁতে মন্ত্ৰীৰ আদেশ
লব লাগিব। সিহঁত অসাধুতা আৰু পক্ষপাতৰ ওপৰত থাকিব&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>mwwrpugmspom6yf38pkri09t5xebusw</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/১৩৭</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92122</id>
    <revision>
      <id>251663</id>
      <timestamp>2026-05-30T06:13:42Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251663</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2664" sha1="1vlg1vrubbjatianrn4h6ny4hcjjyxr" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েৰী
১২৯
লাগিব। আৰু আনহাতে জনসাধাৰণে শাসনক সম্পূৰ্ণ
সহযোগ দিব লাগিব। এই চাকৰিয়ালবোৰ কৰ্ত্তব্যত
অকৃতকাৰ্য্য হলে, সিহঁত বিশ্বাস ভঙ্গৰ দোষত পৰিব আৰু
অৱস্থাক সংশোধন কৰিবলৈ উপযুক্ত ব্যৱস্থা লব লাগিব।
এই চাকৰিবোৰৰ অসাধু চাকৰিয়ালৰ বিৰুদ্ধে জনসাধাৰণৰ
অভাৱ অভিযোগ প্ৰকাশ কৰাৰ সম্পূৰ্ণ স্বত্ব আছে।
পূৰ্ব্ব পাকিস্তানৰ সংখ্যালঘু
পূৰ্ব্ব পাকিস্তানৰ কিছুমান মানুহে তেওঁক দেখা কৰিবলৈ
বহুত হিন্দু মানুহে পূৰ্ব্ব পাকিস্তান এৰি
আহিছিল।
আহিছে।
এই বিষয়ে বন্ধুসকলে গান্ধীজীৰ উপদেশ
বিচাৰে। তেওঁ সদায় যি কৈছে তাকেহে কব পাৰে।
সাহসী পুৰুষ আৰু তিৰোতাক নিজৰ ঘৰৰ পৰা দিয়াটো
বৰ অশোভন কথা। তেওঁলোকে নিজৰ ঘৰতে থাকি নিজৰ
আত্ম-সন্মানক অপমান কৰাতকৈ বা হেৰুৱাতকৈ মৃত্যুৰ
সন্মুখীন হোৱাই উচিত। তেওঁলোকে ঈশ্বৰত বাদে কাকো
ভয় কৰিব নালাগে। তেওঁলোকে নিজৰ জীৱন দিও নিজৰ
ধৰ্ম্ম, নিজৰ সন্মান আৰু নিজৰ নাগৰিক স্বত্ব ৰক্ষা কৰা
উচিত। সিহঁতৰ এইখিনি সাহ নাথাকিলে সিহঁত গুচি
যোৱাই ভাল। যদি সিহঁতে পূৰ্ব্ব পাকিস্তান এৰিবলৈকে
সিদ্ধান্ত কৰিছে তেন্তে ডাক্তৰ, আইনজীৱী, ব্যৱসায়ী
আদি উচ্চ হিন্দু সকলে চোৱা উচিত যাতে দুখীয়া অনুন্নত&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>1vlg1vrubbjatianrn4h6ny4hcjjyxr</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/১৩৮</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92123</id>
    <revision>
      <id>251664</id>
      <timestamp>2026-05-30T06:14:03Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251664</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2664" sha1="00dd1jldkjv63fudxfjz88pv5uw28ab" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;065
দিল্লী দায়েৰী
সম্প্ৰদায় আৰু আনবোৰ আগতে যাব পাৰে। তেওঁলোক
প্ৰথমে নগৈ শেষত যোৱা উচিত৷ একে সময়তে তেওঁ সকলো
কিন্তু তেওঁৰ মাত সকলোৱে
ঠাইলৈকে যাব নোৱাৰে।
শুনিব পৰা কৰিব পাৰে। নিজৰ ধৰ্ম্ম আৰু সন্মানৰ কাৰণে
অনুন্নত সম্প্ৰদায়ৰ মানুহবোৰক মৃত্যু বৰণ কৰিবলৈ কবলৈ
ডাঃ আম্বেদকাৰক কবৰ কাৰণে তেওঁক অনুৰোধ কৰে।
তেওঁ আনন্দ মনেৰে সভাৰ জৰীয়তে সেই কাম কৰিছে।
এই টান কামত খাজাচাহেবক সহায় কৰিবলৈ চাৰৱাৰ্দি-
চাহেবক বঙ্গদেশলৈ যাবলৈ কবলৈও তেওঁলোকে তেওঁক
কয়। চাৰৱাৰ্দিচাহেব দিল্লীত নাই। কিন্তু ঘূৰি আহি তেওঁ
(চাৰৱাৰ্দিচাহেব ) বঙ্গদেশলৈ যে যাব এই বিষয়ত তেওঁৰ
( বক্তা) কোনো সন্দেহ নাই। সংখ্যালঘিষ্ট সম্প্ৰদায়ৰ
অন্তৰত বিশ্বাসৰ সঞ্চাৰ কৰিবৰ কাৰণে পূৰ্ব্ববঙ্গৰ মুছলমান
নেতাসকলে অৱস্থাৰ সৃষ্টি কৰিব লাগিব। শান্তিৰ কাৰণে
কাম কৰা সকলোৰে দৰ্কাৰ। যদি স্বাৰ্থ সংখ্যালঘুৰ কাৰণে
কোনো স্বত্ব নোহোৱাকৈ পাকিস্তান সম্পূৰ্ণৰূপে মুছলমান
ৰাজ্য আৰু ভাৰত ইউনিয়ন সম্পূৰ্ণৰূপে হিন্দু আৰু শিখ
ৰাজ্য হয়, তেন্তে ইয়াৰ অৰ্থ দুই ৰাজ্যৰে ধ্বংস। তেওঁ আশা
কৰে আৰু প্ৰাৰ্থনা কৰে যে ঈশ্বৰে এই বিপদৰ পৰা ৰক্ষা
কৰিবৰ কাৰণে তেওঁলোকক জ্ঞান দিয়ে।&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>00dd1jldkjv63fudxfjz88pv5uw28ab</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/১৩৯</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92124</id>
    <revision>
      <id>251665</id>
      <timestamp>2026-05-30T06:14:26Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251665</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2558" sha1="2eh2gr18hl1hm2memu6g4mftierv4e8" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েৰী
১৩১
(৩৬)
অতি ফলপ্ৰদ প্ৰতিকাৰ
১৭-১০-৪৭
প্ৰাৰ্থনাৰ পিচৰ বক্তৃতাত তেওঁৰ লাগি থকা কাঁহৰ বিষয়ে
উদ্বেগ' দেখুৱাই বন্ধুসকলে দিয়া চিঠি আৰু বাণীৰ কথা
গান্ধীজীয়ে উল্লেখ কৰে। তেওঁৰ বক্তৃতাৰ লগতে আবেলি
আৰু খোলাঠাইত প্ৰায়েই তেওঁক পীড়া দিয়া কাঁহো ব্ৰডকাষ্ট
হয়। যোৱা চাৰিদিন, যাহওক, কফে তেওঁক বেচি কষ্ট দিয়া
নাই আৰু সোনকালে একেবাৰে নোহোৱা হব বুলি তেওঁ
আশা কৰে। কফ সদায় পীড়াদায়ক হোৱাৰ কাৰণ তেওঁ
চিকিৎসা লবলৈ অমান্তি হৈছিল। ডাঃ সুশীলাই কৈছে যে
যদি আৰম্ভণিতে তেওঁ পেনিচিলিন খালেহেঁতেন তেন্তে
তেওঁ তিনিদিনতে সম্পূৰ্ণ সুস্থ হলহেঁতেন। আন ফালে, ই
ভাল হোৱাত তেওঁক তিনি সপ্তাহ লাগিব। পেনিচিলিনৰ
উপকাৰিতাত তেওঁ নিঃসন্দেহ কিন্তু তেওঁ বিশ্বাস কৰে যে
সকলো ৰোগৰ কাৰণে ৰামনাম অতি ফলপ্ৰদ ঔষধ আৰু
সেই কাৰণেই সকলো প্ৰতিকাৰক অতিক্ৰম কৰিছে। তেওঁক
কেউফালে বেঢ়ি ধৰা অগ্নিৰ মাজত ঈশ্বৰত এক দীপ্যমান
বিশ্বাসৰো অতি আৱশ্যক। অকল ঈশ্বৰেই মানুহক অগ্নি
নিৰ্বাপিত কৰাত সক্ষম কৰিব পাৰে। যদি তেওঁ গান্ধীজীৰ
পৰা কাম লবলগীয়া হয়, তেন্তে তেওঁ তেওঁক জীয়াই ৰাখিব,
নহলে তেওঁক আঁতৰাই নিব।&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>2eh2gr18hl1hm2memu6g4mftierv4e8</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/১৪০</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92125</id>
    <revision>
      <id>251666</id>
      <timestamp>2026-05-30T06:14:53Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251666</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2328" sha1="5p7rozwbdwftejdcjv2d18vuasq7ogo" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;১৩২
দিল্লী দায়েৰী
ৰামনামত একাগ্ৰচিত্তে লাগি থাকিবলৈ কোৱা কবিৰ
ভজন তেওঁলোকে এইমাত্ৰ শুনিছে। তেৱেঁই একমাত্ৰ মানৱৰ
আশ্ৰয়। গতিকে, বৰ্ত্তমান সঙ্কট-কালত তেওঁ নিজক সম্পূৰ্ণ-
ৰূপে ভগৱানৰ পদতলত পেলাবলৈ আৰু শাৰীৰিক অসুখৰ
কাৰণে চিকিৎসাৰ সহায় নলবলৈ ইচ্ছা কৰে।
কম্বল
কম্বল আৰু লেপ বৰ বেচিকৈ অহাত তেওঁ সন্তোষ প্ৰকাশ
কৰিছে। দৰ্কাৰত থকা মানুহৰ মাজত সেইবোৰ সোনকালে
ভগাই দিয়া হব।
কণ্টোল দূৰ কৰা
ডাঃ ৰাজেন্দ্ৰ প্ৰসাদৰ দ্বাৰা গঠিত কমিটিয়ে আলোচনা
শেষ কৰিলে। খাদ্যদ্ৰব্যৰ বিষয় আলোচনা কৰাই ইয়াৰ
কাম। কিন্তু তেওঁ ( গান্ধীজী ) কেইদিনমান আগতে তেওঁৰ
মত প্ৰকাশ কৰিছে যে খাদ্যদ্ৰব্য আৰু বস্ত্ৰৰ ওপৰত থকা
কন্ট্ৰোল অকণো বেলি নকৰাকৈ উঠাই দিব লাগে। যুদ্ধ
শেষ হল। তথাপিও দাম চৰিবই লাগিছে। দেশত খাদ্যদ্ৰব্য
আৰু বস্ত্ৰও আছে। তথাপিও জনসাধাৰণে এইবোৰ নাপায়।
ই এটা বৰ দুঃখৰ বিষয়। চৰকাৰে জনসাধাৰণক খাদ্য দিবলৈ
(spoon-feed) চেষ্টা কৰিছে। ইয়াৰ পৰিবৰ্ত্তে জনসাধাৰণক
নিজৰ সংস্থানৰ ওপৰত এৰি দিব লাগে। চিভিল চাৰ্ভিচ&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>5p7rozwbdwftejdcjv2d18vuasq7ogo</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/১৪১</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92126</id>
    <revision>
      <id>251667</id>
      <timestamp>2026-05-30T06:15:16Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251667</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2666" sha1="nwbqsenhjf6jks4cojmilsxcsl4fq4z" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েৰী
১৩৩
অফিচৰ পৰা কাম চলাবৰ কাৰণেহে ৰখা হৈছে। Red
tape আৰু ফাইলেই সিহঁতৰ কাৰ্য্য নিয়ন্ত্ৰণ কৰিছে। সিহঁত
কেতিয়াও খেতিয়কৰ সংস্পৰ্শ লৈ অহা নাই। সিহঁতে ইহঁতক
নাজানে। তেওঁ আশা কৰে, জনসাধাৰণৰ মাজলৈ অহা
পৰিৱৰ্ত্তন বুজিবলৈ সিহঁত নম্ৰ হয়।
সিহঁতৰ আৰম্ভণি
( initiative) কন্ট্ৰোলৰ দ্বাৰা ৰুদ্ধ কৰা উচিত নহয়।
সিহঁতক আত্মনিৰ্ভৰশীল হবলৈ দিব লাগে। গণতন্ত্ৰৰ ফল
সিহঁতক অসহায় কৰাত নহয়। ধৰি লোৱা যে নিতান্ত
সন্দেহ কাৰ্য্যত পৰিণত হল, কন্ট্ৰোল উঠাই দিয়াত অৱস্থা
শোচনীয় হল, তেতিয়া সেইবোৰলৈ ঘূৰি যোৱা কোনেও বন্ধ
কৰিব নোৱাৰে। ব্যক্তিগতভাৱে তেওঁ বিশ্বাস কৰে যে ই
বিশেষভাৱে অৱস্থাক সহজ হে কৰিব। তেতিয়া সমস্যাবোৰ
সমাধান কৰিবলৈ জনসাধাৰণ উঠি পৰি লাগিব আৰু নিজৰ
ভিতৰত কাজিয়া কৰাৰ সময় নাথাকিব।
দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ সত্যাগ্ৰহ
দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ সত্যাগ্ৰহৰ বিষয়ে তেওঁৰ মতামতৰ
কাৰণে তেওঁক ধন্যবাদ দিয়া টেলিগ্ৰাম এখন তেওঁ পাইছে।
যাক তেওঁ সত্য বুলি বিশ্বাস কৰিছিল তাকেহে মাথোন তেওঁ
কৈছিল। সত্যাগ্ৰহত কোনো পৰাজয় নাই, ঘূৰি অহাৰ
বাট নাই। স্বৰ্গীয় ৰামভজ দত্তৰ কৱিতাৰ প্ৰথম শাৰিটো
তেওঁ গায়,—“পৰাজয় গ্ৰহণ কৰাতকৈ বৰং আমি মৃত্যুকে&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>nwbqsenhjf6jks4cojmilsxcsl4fq4z</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/১৪২</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92127</id>
    <revision>
      <id>251668</id>
      <timestamp>2026-05-30T06:15:46Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251668</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2788" sha1="f3ty9erjfuoqufs27de537e3ofl1p6a" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েৰী
বৰণ কৰিম।” পঞ্জাৱত মাৰ্চিয়েল আইন জাৰি কৰা সময়ত
যেতিয়া তাৰ জনসাধাৰণ আগেয়ে কেতিয়াও নুশুনা অপমানৰ
বশৱৰ্ত্তী হবলগীয়া হৈছিল, তেতিয়া লিখকে এই শাৰী
লিখিছিল। কিন্তু এই শাৰীবোৰ সকলো সময়ৰ কাৰণে।
অৱস্থা সদায় এয়ে হয় যে উদ্দেশ্য সদায় সত্য আৰু উপযুক্ত
হব লাগিব। আনকি এমুঠি সত্যাগ্ৰহীও ভাৰতৰ সম্মান
ৰক্ষাৰ কাৰণে ( vindicate ) যথেষ্ট।
তেওঁলোকে তেওঁক ফণ্ডৰ কাৰণেও কবলৈ কৈছিল।
দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ ভাৰতীয় সকল দুখীয়া সম্প্ৰদায় নহয়।
কিন্তু তেওঁ সামান্য সংখ্যক নিষ্ক্ৰিয় প্ৰতিবোধকাৰী সকলৰ
অভাৱ বুজে। ভাতৃবধ আৰু সমূহ স্থান পৰিৱৰ্ত্তনৰ ফলত
কোটি কোটি টকাৰ খাজনাৰ লোকচান হৈছে। বৰ্ত্তমান
অৱস্থাত নিষ্ক্ৰিয় প্ৰতিৰোধকাৰীসকলৰ ধনেৰে সহায়
কৰিবলৈ ভাৰতীয় বোৰক কবলৈ তেওঁৰ অন্তৰে নকয়।
কিন্তু যদি কোনোবাই ধনেৰে সহায় কৰিবলৈ সাজু তেন্তে
তেওঁ আনন্দিত হব। সাগৰৰ সিপাৰৰ পূৰ্ব্ব আফ্ৰিকা,
মচিচ আৰু আন আন ঠাইত অনেক ভাৰতীয় আছে।
তেওঁলোকৰ প্ৰায়বোৰৰে সচ্ছল অৱস্থা আৰু তেওঁলোকৰ
মাজত হিন্দু-মুছলমানৰ পাৰ্থক্যৰ কোনো প্ৰশ্ন নাই।
তেওঁলোক সকলো ভাৰতীয় আৰু তেওঁ আশা কৰে যে
ভাৰতৰ সন্মানৰ কাৰণে যুদ্ধ কৰা দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ ভাই
সকললৈ ধন পঠিয়াব। সত্যাগ্ৰহত লাগি থকা সকলক&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>f3ty9erjfuoqufs27de537e3ofl1p6a</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/১৪৩</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92128</id>
    <revision>
      <id>251669</id>
      <timestamp>2026-05-30T06:16:14Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251669</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2187" sha1="d8pqetq4uyqj6u75mvr5xrgxdqnu5g5" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েৰী
বিলাসিতা নালাগে।
১৩৫
জীৱনৰ অতি লাগতিয়াল বস্তুৰ
কাৰণেহে তেওঁলোকক মাথোন ধন লাগে। আৱশ্যকীয়
সহায় দিয়া সাগৰৰ সিপাৰৰ প্ৰত্যেক ভাৰতীয়ৰে কৰ্ত্তব্য।
(৩৭)
কুৰুক্ষেত্ৰলৈ কম্বল পঠোৱা হৈছে
১৮-১০-৪৭
প্ৰাৰ্থনাৰ পিচৰ বক্তৃতাত গান্ধীজী বেচি কম্বল আৰু
ধন পোৱাৰ বাতৰি দিব পৰাত সুখী হৈছে। তেওঁ আশা
কৰে যে এই পৰিমাণে কম্বল আহিলে সকলোবোৰ দৰ্কাৰ
থকা আশ্ৰয়প্ৰাৰ্থীক সেইবোৰ দিবলৈ অসুবিধা নাথাকিব।
তেওঁ আৰু সুখী হৈছে যে চৰ্দাৰ পেটেলেও এনে এখন
প্ৰাৰ্থনাপত্ৰ প্ৰচাৰ কৰিছে। গান্ধীজীয়ে জনায় যে আশ্ৰয়-
প্ৰাৰ্থীসকলৰ কাৰণে কামত ব্যস্ত থকা ডাঃ সুশীলা নায়া,
শ্ৰীযুতা মাথাই, শ্ৰীযুতা চৰণ আৰু শ্ৰীযুতা কৃষ্ণবাইৰ লগত
ৰাতিপুৱাই কুৰুক্ষেত্ৰলৈ গৈছে। আশ্ৰয়প্ৰাৰ্থীবোৰৰ কাৰণে
তেওঁ লগত বহুত কম্বল আৰু আন আন কাপোৰ লৈ গৈছে।
জাতীয় ভাষা
হিন্দুস্থানীক জাতীয় ভাষা কৰালৈ গান্ধীজীয়ে কৰা
মতামত সম্বন্ধে তেওঁ পোৱা চিঠিবোৰৰ কথা গান্ধীজীয়ে&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>d8pqetq4uyqj6u75mvr5xrgxdqnu5g5</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/১৪৪</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92129</id>
    <revision>
      <id>251670</id>
      <timestamp>2026-05-30T06:16:40Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251670</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2851" sha1="h41np5plbc36vb2p52o4vlvzeb7y8cb" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;১৩৬
দিল্লী দায়েৰী
d
উল্লেখ কৰে। সকলো ভাৰতীয়ৰ কাৰণে হিন্দুস্থানীয়েই যে
অতি উত্তম আন্তঃপ্ৰাদেশিক ভাষা হব তাত তেওঁৰ সন্দেহ
নাই। জনসাধাৰণ পাৰ্চিশব্দপূৰ্ণ উৰ্দু আৰু সংস্কৃতশব্দপূৰ্ণ
হিন্দি সহজে বুজিব নোৱাৰিব। বৃটীচ-ৰাজৰ অন্তৰ লগতে
ইমান দিন কথা-বতৰাৰ সাধাৰণ মাধ্যম আৰু বিচাবালয়ৰ
ভাষা হৈ থকা ইংৰাজী ভাষা যাব লাগিব। ই হৈছে বল-
পূৰ্ব্বক অধিকাৰ। ই কেতিয়াও ভাৰতৰ জাতীয় ভাষা হব
নোৱাৰে। এজন সন্মানিত বন্ধুৱে, যি হওক, ইঙ্গিত কৰে
যে ইংৰাজী ভাষাৰ যি স্থান হব নালাগিছিল বা নাছিল,
সেই ঠাইৰ পৰা এই ইংৰাজী ভাষা দূৰ হব। লিখকে সন্দেহ
কৰে যে, তেওঁৰ সেই বিষয়ৰ কথা কৈ থকাই ভাষাৰ প্ৰতি
থকা বিতৃষ্ণ৷ ইংৰাজী কথাকোৱা মানুহবোৰলৈ পৰিৱৰ্ত্তন
হব পাৰে বা যাব পাৰে। লিখকে জানে যে যদি এনে
কোনো দুৰ্ঘটনা ঘটে তেন্তে তেওঁ ( গান্ধীজী ) এনেভাৱে
অন্তৰত দুখ পাব যে ( cut to the quick) এই অনভি-
প্ৰেত দুৰ্ঘটনাত বেজাৰত বলিয়া হব পাৰে। এই সাৱধান
বাণী সময়োপযুক্ত হৈছে। শ্ৰোতাসকলে জনা উচিত যে
তেওঁ সদায় কৰোঁতা আৰু কাৰ্য্যৰ মাজত এটা পাৰ্থক্য
ৰাখে। কাৰ্য্যটো বিতৃষ্ণাৰ উপযুক্ত হব পাৰে, কৰোঁতা-
জন নহয়। তেওঁক মনত পেলাই দিয়া হৈছে যে তেওঁ
জানে যে এই পাৰ্থক্য কেতিয়াবাহে মনত থাকে। মানুহে
সাৰাৰণতে কাৰ্য্য আৰু কৰোঁতাৰ মাজত গণ্ডগোল কৰে&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>h41np5plbc36vb2p52o4vlvzeb7y8cb</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/১৪৫</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92130</id>
    <revision>
      <id>251671</id>
      <timestamp>2026-05-30T06:17:08Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251671</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2652" sha1="ftyjrqor4hl2s1j2og8ih0aanv4ptu1" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েৰী
১৩৭
আৰু কৰোঁতা আৰু কাৰ্য্য দুইটী দোষাৰোপৰ গণ্ডীত সোমাই
পৰে। লিখকে তেওঁক সাৱধান কৰি দিছে যে তেওঁ
( Gandhiji) ইংৰাজীয়েই মাতৃভাষাত পৰিণত হোৱা
এংলো-ইণ্ডিয়ান, গোৱাবাসী আৰু আন সকলৰ কাৰণে সুবিধা
ৰাখিব লাগিব। কেতিয়াবা গান্ধীজীয়ে ভাবি চাইছেনে যে
হিন্দি বা হিন্দুস্থানীৰ মাজত যিটোৱেই শেষত আন্তঃ-
প্ৰাদেশিক ভাষা হওক, ইহঁতৰ জ্ঞানৰ অভাৱত এইবোৰক
তৎক্ষণাৎ অপসাৰণ কৰিব? লিখকে জানে সে তেওঁৰ
( গান্ধীজীৰ ) অন্তৰত আন ধাৰণা পোষণ কৰা নাই৷
গান্ধীজীয়ে কয় যে তেওঁৰ সন্দেহ সত্য। তথাপিও তেওঁ
আশা কৰে যে, এটা নিৰ্দিষ্ট সময়ৰ ভিতৰত সিহঁতে হিন্দু-
স্থানীৰ এটা কাৰ্য্যকৰী জ্ঞান লাভ কৰিব। যিমানেই সৰু
হওক লাগে, সংখ্যালঘুবোৰে কোনো উৎপীড়ন অনুভৱ কৰিব
নালাগে। এনে প্ৰশ্নবোৰ অতি ধীৰে হাতত লোৱাৰহে
আৱশ্যক।
সেই একেজন উৎসাহী ( earnest ) বন্ধুৱে তেওঁৰ মনত
পেলাই দিয়ে যে এই দুই বিধ আখৰৰ ( script ) ওপৰত
গান্ধীজীৰ জিদে দুইটাকে পদচ্যুত কৰি ৰোমান অক্ষৰক
( script ) স্থান দিব পাৰে। ৰোমান আখৰৰ প্ৰতি বন্ধু-
জনৰ পক্ষপাতিত্ব আছে। তেওঁ ( গান্ধীজী ) ইয়াৰ ভাগ
নলয়। দুইবিধ আখৰক ৰোমানে স্থানচ্যুত কৰিব বুলিও
তেওঁ ভয় নকৰে। এই প্ৰশ্ন লৈ তেওঁৰ তৰ্ক কৰিবৰ ইচ্ছা&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>ftyjrqor4hl2s1j2og8ih0aanv4ptu1</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/১৪৬</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92131</id>
    <revision>
      <id>251672</id>
      <timestamp>2026-05-30T06:17:31Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251672</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="1842" sha1="hzef5eda7jpd7pp5mai2g2gnafrdv6u" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;১৩৮
দিল্লী দায়েৰী
নকৰে। তেওঁ ইয়াকে দেখুৱাবৰ কাৰণেহে এই বিষয় উল্লেখ
কৰিছে যে এই দুইবিধ বৰ্ণৰ শিক্ষা কৰিবলৈ তেওঁলোক
পিচুৱালে তেওঁলোকৰ জাতীয়তা নিশ্চয় তুচ্ছ বস্তু (poor
stuff)। তেওঁলোকৰ দেশৰ প্ৰতি ভাল পোৱাই এই দুই
বৰ্ণৰ শিক্ষাক আনন্দ বিষয়হে কৰিব লাগে। তেওঁ শেখ
আবদুল্লাৰ উদাহৰণটোকে দেখুৱাই কয় সেইদিন আবেলি
শেখ আবদুল্লা চাহেবে তেওঁক জনায় যে কাশ্মীৰত তেওঁ
বন্দী হৈ থাকোঁতে তেওঁ সহজে হিন্দি আৰু নাগৰি script
শিকিব পাৰিছিল। যি কাম শেখ চাহেবে কৰিব পাৰিছে,
সেই কাম আন আন জাতীয়তাবাদী সকলৰ কাৰণেও
সমানে সহজ।
(৩৮)
১৯-১০-৪৭
প্ৰাৰ্থনাৰ পিচৰ বক্তৃতাত গান্ধীজীয়ে ঘোষণা কৰে যে
দিনবোৰ চুটি হোৱাৰ লগে লগে, মানুহবোৰে প্ৰাৰ্থনাত
উপস্থিত হবলৈ ৬ বজা বৰ বেলি পাইছে। গতিকে সোমবাৰৰ
প্ৰাৰ্থনা ৬ বজাৰ ঠাইত ৫-৩০ বজাত আৰম্ভ হব।&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>hzef5eda7jpd7pp5mai2g2gnafrdv6u</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/১৪৭</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92132</id>
    <revision>
      <id>251673</id>
      <timestamp>2026-05-30T06:17:52Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251673</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2799" sha1="d8vfs0a71bylj24802342l22pd47lxc" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েৰী
ই স্বৰাজনে?
১৩৯
সেই দিনা আবেলিৰ ভজনৰ কথা উল্লেখ কৰি তেওঁ কয়
যে ইয়াৰ সম্বন্ধত হৃদয়গ্ৰাহী পূৰ্ব্ব-স্মৃতি সোমাই আছে।
ভজনাৱলীৰ প্ৰায় সকলোবোৰ ভজনৰে একোটা বুৰঞ্জী
আছে। স্বৰ্গীয় পণ্ডিত খাৰে নামৰ এজন সঙ্গীতজ্ঞ আৰু
ধৰ্ম্মপ্ৰাণ আশ্ৰমবাসীৰ দ্বাৰা ইয়াৰ সম্পাদন হৈছে। শ্ৰীকাকা
কালেলকাৰে তেওঁক সহায় কৰে। সবমতী আশ্ৰমৰ
মেনেজাৰ স্বৰ্গীয় মগনলাল গান্ধীয়ে এই বিশেষ সঙ্গীত
প্ৰায়েই গাইছিল। দক্ষিণ আফ্ৰিকাত তেওঁ গান্ধীজীৰ লগত
আছিল আৰু জাতিৰ সেৱাত তেওঁ নিজক অৰ্পণ কৰিছিল।
তেওঁৰ মাতটি শুৱলা আৰু শৰীৰৰ গঠন নিপোটল আছিল।
ভাৰতলৈ ঘূৰি অহাৰ পিচত তেওঁৰ সেই নিপোটল শৰীৰ
নাই। তেওঁৰ ওপৰত পৰা ভাৰ এজন মানুহৰ কাৰণে বৰ
গধুৰ। জনসাধাৰণৰ মাজলৈ গঠনমূলক কাৰ্য্য আৰু স্বৰাজৰ
বাণী নিয়াটো সহজ কাম নহয়। তেওঁ অতি কৰুণ ভাৱেৰে
এই ভজন প্ৰায়েই গাইছিল। ইয়াত লিখকে ঈশ্বৰক মুখা-
মুখিকৈ নেদেখাৰ কাৰণে হোৱা হতাশভাৱ প্ৰকাশ কৰিছে।
অপেক্ষাৰ ৰাতি যুগ যেন হল। মগনলালৰ ঈশ্বৰ হল স্বৰাজৰ
সপোন চৰিতাৰ্থ হোৱা অৰ্থাৎ ভগৱানৰ ৰাজ্য। সেই সপোন
যেন বহু দূৰত। গঠনমূলক কাৰ্য্যৰ মাজেদিহে ইয়াক পাব
পাৰি। সেই সময়ত ৰাইজৰ আগত ডাঙি ধৰা গঠনমূলক
কাৰ্য্যৰ আঁচনিমতে জনসাধাৰণে কাম কৰিলেহেঁতেন, তেন্তে&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>d8vfs0a71bylj24802342l22pd47lxc</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/১৪৮</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92133</id>
    <revision>
      <id>251674</id>
      <timestamp>2026-05-30T06:18:19Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251674</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2714" sha1="4rr8on5znwy93rjx5ze3xcu2adktgcf" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েৰী
আজি চকুৰ আগত দেখি থকা দৃশ্যবোৰ জনসাধাৰণে দেখিবলৈ
নাপালেহেঁতেন। স্বৰাজ যোৱা আগষ্টৰ ১৫ আগষ্টত পোৱা
হৈছে বুলি কোৱা হৈছে। তেওঁ ইয়াক স্বৰাজ নোবোলে।
স্বৰাজত ভায়ে ভাইৰ টেটু টিপি মাৰিবলৈ যাব নোৱাৰে।
স্বাধীন ভাৰতে সকলোৰে লগত বন্ধু হবলৈ ইচ্ছা কৰে।
পৃথিৱীত কাকে৷ শত্ৰু হিচাবে পাবলৈ নিবিচাৰে। কিন্তু
হায়! ভাৰতৰ নিজৰ পুত্ৰ সন্তান হিন্দু আৰু শিখবোৰ
এফালে আৰু মুছলমানবোৰ আনফালে হৈ ইজনে সিজনৰ
ৰক্তপান কৰিবলৈ ব্যৰ্থ।
ৰাইজে তেওঁলোকৰ প্ৰকৃত স্বৰাজৰ সপোন দিঠকত
পৰিণত কৰিব বিচাৰে নে নিবিচাৰে সেইকথা তেওঁলোকৰ
মনত ৰেখাপাত কৰাবলৈহে গান্ধীজীয়ে এইবোৰ কথা
কৈছে; তেওঁলোকে স্বৰ্গীয় মগনলাল গান্ধীৰ দৰে
এটা নিত্য ব্যগ্ৰতা অনুভব কৰিব লাগিব।
ঈশ্বৰ
আকাৰহীন। মানুহে তেওঁক নানা মূৰ্ত্তিত অনুমান কৰে।
যদি তেওঁলোকে ৰামবাজ্যৰ আকাৰত ঈশ্বৰক চাব খোজে,
তেন্তে প্ৰথম আৱশ্যকীয় হব আত্ম-অন্তৰ্দৃ ষ্টি ( self intros-
pection )। তেওঁলোকে নিজৰ দোষবোৰ হেজাৰগুণে ডাঙৰ
কৰিব লাগিব আৰু ওচৰ-চুবুৰীয়াৰ দোষ দেখি চকু মুদিব
লাগিব। প্ৰকৃত উন্নতিৰ সেইটোৱেই একমাত্ৰ পথ৷ আজি
তেওঁলোক পৰাজিত। মুছলমানে হিন্দু আৰু শিখবোৰক
শত্ৰু বুলি ভাবে আৰু হিন্দু আৰু শিখে মুছলমানক তেনে&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>4rr8on5znwy93rjx5ze3xcu2adktgcf</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/১৪৯</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92134</id>
    <revision>
      <id>251675</id>
      <timestamp>2026-05-30T06:18:45Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251675</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2471" sha1="effoqyo87drwbdstcrrv1yq35aydncg" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েৰী
১৪১
বুলি ভাবে। ইজনাৰ সিজনৰ ধৰ্ম্মৰ প্ৰতি সিহঁতৰ সন্মান
নাই। মন্দিৰ ভাঙি মছজিদ কৰা হৈছে, মছজিদ ভাঙি
মন্দিৰ কৰা হৈছে। ই বৰ দুখৰ বিষয়। ইয়াৰ পৰা দুই
ধৰ্ম্মৰ ধ্বংসহে হব।
একমাত্ৰ পথ
এই জুই তেওঁলোকে কেনেকৈ নুমাব? তেওঁ তেওঁ-
লোকক একমাত্ৰ পদ্ধতিৰ কথা কৈছে৷ আনে যি কৰক
নকৰক তেওঁলোক নিজৰ আচাৰ-ব্যবহাৰত শুধু হব লাগিব।
পাকিস্তানৰ হিন্দু আৰু শিখৰ দুৰৱস্থাৰ কথা তেওঁ নজনা
নহয়। কিন্তু তাক জানিও তেওঁ তাক উপেক্ষা কৰিব
বিচাৰে। নহলে, তেওঁ বলিয়া হব। তেওঁ ভাৰতক সেৱা
কৰিব নোৱাৰিব। তেওঁলোকে ইউনিয়নৰ মুছলমানবোৰক
একে তেজৰে ভাই বুলি ভাবিব লাগে। দিল্লীত শান্তি হৈছে
বুলি কোৱা হৈছে। ই তেওঁক অকণো সান্ত্বনা দিয়া নাই।
ইয়াৰ কাৰণ মিলিটাৰী আৰু পুলিচৰ উপস্থিতি। হিন্দু আৰু
মুছলমানৰ মাজৰ ভালপোৱা হেৰোৱা নাই। অন্তৰবোৰ
এতিয়াও অপৰিচিত। সেই সভাত মুছলমান আছেনে
নাই তেওঁ ( গান্ধীজী ) নাজানে। কোনো থাকিলেও, তেওঁ
নিৰাপদ বুলি তেওঁ নাজানে। আগদিনা প্ৰাৰ্থনা সভাত
শেখ আবদুল্লা চাহেব আৰু কেইজনমান মুছলমান বন্ধু
আছিল। কিদোৱাই চাহেবৰ ভাতৃৰ ভাৰ্য্যাও আছিল,
।&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>effoqyo87drwbdstcrrv1yq35aydncg</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/১৫০</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92135</id>
    <revision>
      <id>251676</id>
      <timestamp>2026-05-30T06:19:06Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251676</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2093" sha1="235957i7h1ghhv5quk622u69z4hpwik" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;১৪২
দিল্লী দায়েৰী
যাক নিজৰ কোনো দোষ নোহোৱাকৈ মুছৰীত নিৰ্ম্মমভাবে
বধ কৰা হয়। তেওঁ স্বীকাৰ কৰে যে তেওঁলোকৰ উপস্থিতিৰ
কাৰণে তেওঁ অশান্তি ভোগ কৰিছে, তেওঁলোকৰ শৰীৰৰ
কাৰণে তেওঁ ব্যগ্ৰ নহয়। তেওঁৰ সম্মুখত কাৰো বিপদ
নহয় এই বিশ্বাসত তেওঁ নিজক তোষামোদ কৰিছিল।
কিন্তু সিহঁত অপমানিত নহব বুলিও তেওঁ ডাঠি কব
নোৱাৰে। যি কোনো প্ৰকাৰে সিহঁত অপমানিত হলে তেওঁ
লাজত মূৰ দোৱাব লাগিব। মুছলমান ভাইৰ বিষয়ে এনে
ভয় হোৱাৰ কাৰণ কি? নিশ্চয়, নিজৰ দৰে আনৰ মাজতো
সিহঁতে নিৰাপত্তা অনুভৱ কৰিব লাগে৷ নিজৰ দোষ
ডাঙৰ কৰি নেদেখালৈকে আৰু আনৰ দোষত চকুদিয়ালৈকে
ই হব নোৱাৰে। সকলোৰে চকু ভাৰতৰ ওপৰত কাৰণ
ভাৰত এচিয়া আৰু আফ্ৰিকা আনকি গোটেই ভাৰতৰে
আশাৰূপে থিয় দিছে। ভাৰতে এই আশা পূৰ্ণ কৰিব
লাগিলে, ভাতৃবধ বন্ধ কৰি সকলো ভাৰতীয় বন্ধু আৰু ভাই
ভাই হিচাবে বাস কৰিব লাগিব। সুখী অৱস্থা বা ৰাজ্যৰ
প্ৰথম আৱশ্যকীয় অৱস্থা নিষ্কলুষ অন্তৰ।&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>235957i7h1ghhv5quk622u69z4hpwik</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/১৫১</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92136</id>
    <revision>
      <id>251677</id>
      <timestamp>2026-05-30T06:19:34Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251677</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2439" sha1="fh6kihey6rolrl03z97srm901axdhdn" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েৰী
১৪৩
(৩৯)
ইয়েই শেষ পাপনে?
00-30-89
ৰাজকুমাৰীয়ে যোৱা কালি ৰাতি প্ৰাৰ্থনাৰ পিচত মোক
জনালে যে, নিজৰ কৰ্ত্তব্য কৰি থাকোঁতে এজন মুছলমান
হেল্থ অফিচাৰক নিৰ্ম্মমভাৱে হত্যা কৰা হয়।
তেওঁ এজন
ভাল বিবেচক চাকৰিয়াল। তেওঁৰ বিধৱা ভাৰ্য্যা আৰু
লৰা-ছোৱালী আছে। বিধৱা গৰাকী ইমান বিভ্ৰান্ত হৈ
পৰিছে যে তেওঁৰ একমাত্ৰ ইচ্ছা তেওঁক আৰু তেওঁৰ লৰা-
ছোৱালীকে৷ সেইদৰে নিৰ্মমভাৱে হত্যা কৰিলেহেঁতেন
যেহেতু নিষ্ঠুৰ হাতে তেওঁলোকৰ মাজৰ পৰা তেওঁলোকৰ
যত্নলওঁতা আৰু আহাৰ যোগাওঁতাক আঁতৰাই নিছে।
যোৱা আবেলি মই আপোনালোকক কৈছোৱেই নহয়
যে ওপৰত দেখিলেও ভিতৰি দিল্লীৰ অৱস্থা ভাল নহয়।
মই বৰ্ণনা কৰা মতে যেতিয়ালৈকে দুৰ্ঘটনাবোৰ ঘটি থাকিব,
তেতিয়ালৈকে দিল্লীৰ ওপৰ ভাগত দেখা নিস্তব্ধতাৰ কাৰণে
আনন্দ কৰিবৰ কোনো কাৰণ নাই। বৰ্ত্তমান লৰ্ড
হালিফাক্স আৰু আগৰ লৰ্ড আৰুইনে তেওঁৰ শাসনৰ কালত
কোৱা ওপৰৰ নিস্তব্ধতাৰ কবৰৰেই এই নিস্তব্ধতা নেকি?
ৰাজকুমাৰীয়ে আৰু কয় যে কোৰাণৰ মতে অন্তেষ্ট্যিক্ৰিয়া
কৰিবৰ কাৰণে যথেষ্ট মুছলমান বন্ধুক এক গোট খুউৱা সহজ
কাম নহয়।&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>fh6kihey6rolrl03z97srm901axdhdn</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/১৫২</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92137</id>
    <revision>
      <id>251678</id>
      <timestamp>2026-05-30T06:40:17Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251678</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2175" sha1="mtrcuzu7yg7pteytfy6bsfohczd72nc" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েৰী
এই বৰ্ণনাই, মোক কৰাৰ দৰে কোনো জ্ঞানী মানুহৰ
মনলৈও যে এটা শিহৰণ আনিব। দিল্লী এনে অৱস্থালৈ
অহাটো উচিতনে? অতি শক্তিশালী হলেও সংখ্যালঘুক
সংখ্যাগৰিষ্ঠই ভয় কৰাটো কাপুৰুষতাৰ চিন।
মই আশা কৰোঁ যে কৰ্তৃপক্ষই এই পাপৰ সম্পাদন
কৰোতাবোৰক ধৰি উচিত বিচাৰ কৰিব।
কোনো পাপ বা অন্যায় অতি হীন হলেও, ইয়েই যদি
শেষ অন্যায় হয় তেন্তে মোৰ কবলৈ একো নাই। কিন্তু
মই বৰ সন্দেহ কৰো যে ই নিৰ্দেশকহে। দিল্লীৰ বিবেক
নিশ্চয় ইয়াৰ দ্বাৰা সজীৱ হৈ উঠিব।
আৰু কম্বল পোৱা হৈছে
কম্বলৰ কাৰণে ধন আহিবই লাগিছে। ম‍ই সকলো
দাতাকে ধন্যবাদ জনাইছোঁ। ই ভাল কথা যে কোনো
দাতায়েই কোনো সম্প্ৰদায়কে আঙুলিয়াই বস্তু দিয়া নাই।
এখন মুকলি চিঠি
মই আৰু এটা ভয় প্ৰদৰ্শনলৈ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰা
দুঃখজনক কৰ্ত্তব্য কৰিব লগীয়া হৈছে৷। এই ইংৰাজে এখন
মুকলি চিঠি লিখিছে—“যাৰ লগত সম্বন্ধ তেওঁলৈ” :—
“এটা বিপদজনক ঠাইৰ এডোখৰত আমি বাস কৰি
আছোঁ৷ আমি সকলোৱেই গোৰা বৃটিচ আৰু ডাঙৰ&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>mtrcuzu7yg7pteytfy6bsfohczd72nc</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/১৫৩</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92138</id>
    <revision>
      <id>251679</id>
      <timestamp>2026-05-30T06:40:40Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251679</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2652" sha1="6j7asurdvvw18twjhq1vyyaqk77nsr1" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েৰী
১৪৫
ব্যক্তিগত উৎসৰ্গা কৰিও আমি এই দেশৰ ভালৰ কাৰণে
নিজক বহুত বছৰ নিয়োগ কৰিছোঁ ..আমি এতিয়া জানিব
পাৰিছো, যে ভাৰতত বাকী থকা সকলো ইংৰাজক বধ
কৰিবৰ কাৰণে এঠ। বহস্যমূলক কথা ওলাইছে। আমি
কাগজত পণ্ডিত নেহেৰুৰ অভয়বাণী পঢ়িছোঁ যে চৰকাৰে
ৰাজ্যৰ সকলো অনুগত প্ৰজাক আৰু তেওঁলোকৰ সম্পত্তি
ৰক্ষা কৰিব। কিন্তু সৰু গাওঁ আদিত বাস কৰা মানুহৰ
কাৰণে কোনো আশ্ৰয় নাই। আমাৰ কাৰণে একেবাৰেই
নাই। ই এটা শাৰীৰিক অসম্ভাব্যতা।” সুবিধা লৈ
উল্লেখ কৰিব পৰা কথা এই মুকলি চিঠিত অনেকেই আছে।
লুকাই থকা ভয়ৰ কাৰণে সাৱধান কৰিবলৈ মই যথেষ্ট
প্ৰচাৰ কৰিছোঁ। অৱশ্যে, ই মাথোন ভয়ৰ হেতু হোৱাৰ
বাহিৰে আন একো ইয়াত নাথাকিবও পাৰে। কোনো
গোপন প্ৰচাৰো নহব পাৰে।
এনে সাৱধান অমান্য নকৰাত বিজ্ঞতা আছে। ম‍ই
আশা কৰোঁ লিখকৰ ভয় ভিত্তিহীন। ম‍ই তেওঁৰ লগত
একমত যে অকলশৰীয়া ঠাইত কৰ্তৃপক্ষৰ ৰক্ষাৰ সকলো
প্ৰতিজ্ঞা মূল্যহীন। ইয়াক কোনোমতেই কৰিব নোৱাৰি
—লাগে মিলিটাৰী আৰু পুলিচ যিমানেই কাৰ্যকুশল হওক;
আৰু সকলোৱেই কব যে ইহঁতক এতিয়া তেনে নহয়।
আশ্ৰয় ভিতৰৰ পৰা আহিব লাগে অৰ্থাৎ ঈশ্বৰত প্ৰস্তৰ-
সদৃশ বিশ্বাস আৰু দ্বিতীয়তে ওচৰ চুবুৰীয়া জনসাধাৰণৰ সজ&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>6j7asurdvvw18twjhq1vyyaqk77nsr1</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/১৫৪</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92139</id>
    <revision>
      <id>251680</id>
      <timestamp>2026-05-30T06:41:00Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251680</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2017" sha1="deon5iry81xbe06oe1yiafuu5yr66s3" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েবী
ইচ্ছাৰ পৰা। কোনোটোৱেই নাথাকিলে ভাৰতৰ আতিথ্য-
বিমুখ উপকূল এৰি যোৱাই উত্তম আৰু অতি নিৰাপদ
উপায় হব। দেশৰ অৱস্থা এনে হোৱা নাই। আমাৰ
সকলোৰে কৰ্ত্তব্য হব লাগে বিশ্বাসী সেৱক হিচাবে ভাৰতত
থাকিব বিচৰা সকলো ইংৰাজক বিশেষ মনোযোগেৰে
বিবেচনা কৰা। তেওঁলোক সকলো প্ৰকাৰ অপমান বা
অসন্মানৰ পৰা মুক্ত থাকিব লাগিব। আমি যদি নিজক
স্বাধীন আৰু আত্ম-সন্মানবোধ-যুক্ত জাতি হিচাবে প্ৰমাণিত
কৰিব খোজো তেন্তে প্ৰেচ আৰু ৰাজহুৱা অনুষ্ঠানবোৰে
সকলো প্ৰকাৰে এই বিষয়ত সতৰ্ক হব লাগিব। অতি কম
সংখ্যক বা ক্ষুদ্ৰ হলেও ওচৰ-চুবুৰীয়াক সন্মান যি সকলে
নকৰে তেওঁলোকে নিজক সন্মান কৰিলেও এই দাবী কৰিব
নোৱাৰে।
(80)
আন এটা অন্যায়
প্ৰাৰ্থনাৰ পিচৰ বক্তৃতাত গান্ধীজীয়ে কয় যে তেওঁ আৰু
-এটা দুঃখজনক ঘটনাৰ কথা শুনিবলৈ পাইছে। ই সাম্প্ৰদায়িক
হত্যাকাণ্ড নহয়। আপদগ্ৰস্ত মানুহজন এজন হিন্দু চৰকাৰী&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>deon5iry81xbe06oe1yiafuu5yr66s3</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/১৫৫</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92140</id>
    <revision>
      <id>251681</id>
      <timestamp>2026-05-30T06:41:25Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251681</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2697" sha1="78mbzxs06nemnvmkk2kj3g826ijww7q" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েৰী
চাকৰিয়াল। তেওঁক এটা সৈন্যই গুলিয়াই মাৰে, কাৰণ
হুকুম মতে কাম নকৰাৰ ফলত। অতি সামান্য চেলুত বন্দুক
ব্যৱহাৰ কৰা এই প্ৰবৃত্তি এটা গুৰুতৰ লক্ষণ। জীৱনৰ ওপৰত
মূল্য নিদিয়া বৰ্ব্বৰ এই পৃথিৱীত আছে। চৰাই, পশু-
পক্ষীক বধ কৰাৰ দৰে মানুহকো সিহঁতে গুলিয়াই মাৰে।
স্বাধীন ভাৰত এই পৰ্য্যায় ভুক্তনে? জীৱ-সৃষ্টি কৰিবলৈ
মানুহৰ শক্তি নাই, গতিকে সিহঁতৰ জীৱন লবলৈও সিহঁতৰ
স্বত্ব নাই। তথাপিও মুছলমানে হিন্দু আৰু শিখক মাৰিছে;
হিন্দু আৰু শিখেও মুছলমানক মাৰিছে। যেতিয়া এই নিষ্ঠুৰ
লীলাৰ অন্ত পৰিব, তেতিয়া ৰক্তৰ প্ৰতি বাতুলতা (last)
মুছলমানে মুছলমানক হত্যা কৰাত আৰু হিন্দু-শিখে
নিজক হত্যা কৰাত পৰিণত হব। গান্ধীজীয়ে আশা কৰে
যে সিহঁতে সেই বৰ্ব্বৰ অৱস্থা নাপায়গৈ। সিহঁতে ( দুই
ৰাজ্যই ) নিজক ইয়াৰ পৰা ওপৰলৈ তুলি বেলি নৌ-হওঁতেই
অৱস্থাক অনুকূল নকৰিলে সিহঁতৰ ভাগ্যত এয়ে হব।
আইনৰ লগত হস্তক্ষেপ নাথাকিব
তাৰ পিচত গান্ধীজীয়ে আন এটা প্ৰশ্নৰ উল্লেখ কৰে।
কিছুমান ঠাইত কৰ্তৃপক্ষই দ্ৰোহত ( rioting ) জড়িত থকা
কিছুমান মানুহক আটক কৰিছে। আগৰ শাসন কালত
ভুল হলেও আগতে ব্যৱস্থিত নিয়মমতে চলা ভাইচৰয়ৰ
ওচৰত মানুহে দয়াৰ কাৰণে প্ৰাৰ্থনা জনাইছিল। এতিয়া&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>78mbzxs06nemnvmkk2kj3g826ijww7q</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/১৫৬</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92141</id>
    <revision>
      <id>251682</id>
      <timestamp>2026-05-30T06:44:23Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251682</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2858" sha1="bxrxdj1gpqp3kyxhr17yvv6uc0ypnn8" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েবী
সিহঁতে সিহঁতৰ মন্ত্ৰীসকলৰ ওচৰত প্ৰাৰ্থনা কৰে। এতিয়া
সিহঁতে নিজৰ ইচ্ছামতে কাম কৰিবনে? তেওঁ সেইটো আশা
নকৰে। মন্ত্ৰীসকলে খামখেয়ালিকৈ কাম কৰিব নোৱাৰে।
তেওঁলোকে নিশ্চয় আইনক নিজ গণ্ডীত চলিবলৈ দিবলৈ
বাধ্য৷ ৰাজ্যৰ দয়াৰ বিশেষ স্থল আছে আৰু উপযুক্ত
পৰোৱানাৰ ( safeguard) তলত কামত লগাব লাগে।
আইনবোৰ মোকদমা ( cases ) উঠাই নিবৰ একমাত্ৰ পথ
সেইবোৰ বিষয়ব বিচাৰালয়ৰ ওচৰত সম্বন্ধ থকা বন্দীক
উলিয়াই নিবলৈ কাৰণ দৰ্শাই অভিযোগকাৰীয়ে প্ৰাৰ্থনা
কৰা। ঘৃণনীয় অন্যায়ত এনে সহজে মানুহ মুক্ত হব নোৱাৰে।
এনে অৱস্থাত অভিযোগকাৰীয়ে আসামীৰ বিৰুদ্ধে সাক্ষ্য
দিয়াৰ পৰা দূৰত থকাই যথেষ্ট নহয়। আচামীয়ে নিজৰ দোষ
স্বীকাৰ কৰি দয়াৰ কাৰণে প্ৰাৰ্থনা কৰিব লাগিব। যদি
অভিযোগকাৰীয়ে আন্তৰিক সহযোগ দেখুৱায় তেন্তে অবাতি
ক্ষমা সম্ভৱপৰ। তেওঁ এইটো কথাৰ ওপৰতে বেচি জোৰ
দিছে যে মন্ত্ৰীসকলৰ আনকি নিজৰ অতি আপোন মানুহৰ
কাৰণে বিচাৰত হস্তক্ষেপ কৰিবৰ স্বত্ব আছে। বিচাৰ
স্থলভ আৰু তৎপৰ কৰা শাসনত সম্ভৱপৰ পৱিত্ৰতা নিমিতে
কৰা গণতন্ত্ৰৰ কাৰ্য্য ( function )। কিন্তু মন্ত্ৰীসকলে অন্যায়ৰ
বিচাৰালয়ক স্থানাধিকাৰ আৰু প্ৰভাৱিত কৰিবলৈ সাহ কৰা
গণতন্ত্ৰ আৰু আইনক অমান্য কৰা ( negation )।
এজন বন্ধুৱে গান্ধীজীক সতৰ্ক কবি দিয়ে যে তেওঁৰ&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>bxrxdj1gpqp3kyxhr17yvv6uc0ypnn8</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/১৫৭</title>
    <ns>104</ns>
    <id>92142</id>
    <revision>
      <id>251683</id>
      <timestamp>2026-05-30T06:44:51Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Pranamikaadhikary</username>
        <id>2157</id>
      </contributor>
      <comment>ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।</comment>
      <origin>251683</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="1998" sha1="bz1j9380r3wody4wb8nx5m8p1nstt39" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Pranamikaadhikary&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;দিল্লী দায়েৰী
১৪৯
বক্তৃতাবোৰ ৰেডিওত প্ৰকাশিত হোৱাৰ কাৰণে তেওঁ যেন
বাহিৰত ১৫ মিনিটৰ বেচি সময় কথা নহয়। তেওঁ এই
সতৰ্কতা প্ৰশংসা কৰিছে। সেই কাৰণে তেওঁ তেওঁৰ মতামত
কমাইছে, আৰু এই অভ্যাসমতে কাম কৰিবলৈ তেওঁ আশা
কৰে।
( ৪১ )
প্ৰাৰ্থনাৰ পিচত বক্তৃতা দিওঁতে গান্ধীজীয়ে আৰু কম্বল
আৰু কম্বলৰ কাৰণে ধন পোৱাৰ কথা কয়। এই দানৰ
লগতে জড়িত থকা মহামনা প্ৰকৃতিৰ কাৰণে তেওঁ আনন্দিত।
এখন উৰ্দু বাতৰিৰ এচোৱা
আবেলি এজন বন্ধুৱে তেওঁক এখন উৰ্দ্ধ বাতৰিৰ এচোৱা
পঢ়ি শুনায়। তেওঁ উৰ্দু বাতৰি প্ৰায় নপঢ়েই। তেওঁ উদ্দ
জানে কিন্তু আৱশ্যকীয় স্বচ্ছন্দতাৰে পঢ়িব নোৱাৰে। সময়ে
সময়ে বন্ধুসকলে তেওঁক উৰ্দু বাতৰি পঢ়ি শুনায়। সেইদিনা
তেওঁৰ আগত পঢ়া পাৰাগ্ৰাফত সম্পাদকে আন আন উত্তেজক
কথাৰ উপৰিও লিখিছে যে হিন্দুবোৰ মুছলমানবোৰক
ইউনিয়নৰ পৰা বাহিৰ কৰি দিয়াত দৃঢ়প্ৰতিজ্ঞ। হয় সিহঁত&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>bz1j9380r3wody4wb8nx5m8p1nstt39</sha1>
    </revision>
  </page>
</mediawiki>