ৱিকিউৎস aswikisource https://as.wikisource.org/wiki/%E0%A6%AC%E0%A7%87%E0%A6%9F%E0%A7%81%E0%A6%AA%E0%A6%BE%E0%A6%A4 MediaWiki 1.47.0-wmf.12 first-letter মাধ্যম বিশেষ বাৰ্তা সদস্য সদস্য বাৰ্তা ৱিকিউৎস ৱিকিউৎস বাৰ্তা চিত্ৰ চিত্ৰ বাৰ্তা মিডিয়াৱিকি মিডিয়াৱিকি আলোচনা সাঁচ সাঁচ বাৰ্তা সহায় সহায় বাৰ্তা শ্ৰেণী শ্ৰেণী বাৰ্তা লেখক লেখক আলোচনা পৃষ্ঠা পৃষ্ঠা আলোচনা সূচী সূচী আলোচনা প্ৰকাশক প্ৰকাশক আলোচনা TimedText TimedText talk Module Module talk Event Event talk 3 1695 256257 5621 2026-07-24T05:25:47Z Jianhui67 500 - 256257 wikitext text/x-wiki If you have any questions, you are welcome to leave a message here. 0z3ybjr7wro4bo4i4ieif9ug12h22y1 104 64752 256270 197687 2026-07-24T05:57:31Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 256270 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|১৪৬|ভাৰত বুৰঞ্জী|}}</noinclude>{{X-larger|{{center|লর্ড হেষ্টিংচ।}}}} {{center|(১৮১৩–১৮৮২৩)}} {{gap}}১৮১৩ খৃঃত হেষ্টিংচ গৱৰ্ণৰ জেনেৰেল হয়। তেওঁ দেশীয় ৰজাৰ লগত আৱশ্যক অনুসৰি যুদ্ধ ও সন্ধি কৰি বৃটিচ ৰাজ্য বঢ়াইছিল৷ {{gap}}'''নেপালৰ যুদ্ধঃ-''' (১৮১৪–১৮১৬) –গুর্খাৰ নায়ক পৃথীনাৰায়ণে নেপাল উপত্যকাৰ কাটামুণ্ড অধিকাৰ কৰি লাহে লাহে ইংৰাজ ৰাজ্যৰ সীমাত ভৰি দিলেহি। লর্ড হেষ্টিংচে বাধ্য হৈ নেপালৰ বিপক্ষে যুদ্ধ ঘোষণা কৰিলে; কিন্তু নেপালৰ অলপীয়া সৈন্যই বৰ সাহসেৰে যুঁজি বৃটিচক অস্থিৰ কৰি পেলালে৷ অৱশেষত সেনাপতি অক্টার্লনিয়ে তেওঁলোকক সন্ধি কৰিবলৈ বাধ্য কৰিলে। ১৮১৬ খৃঃত চিগৌলিত সন্ধি হয়৷ সন্ধিত চিমলা, নাইনিতাল, মচৌৰী, আলমোৰা নামে পৰ্ববতীয়া অঞ্চল কেইখন ইংৰাজে পালে আৰু তাৰ বাহিৰেও তেতিয়াৰ পৰা নেপালৰ ৰাজধানীত বৃটিচ দূত ৰখাৰ দিহা হল৷ {{gap}}'''পিণ্ডাৰীবিলাকঃ-''' পিণ্ডাৰী নামৰ অঘৰী ডকাইত এদলে মধ্যভাৰতত জনসাধাৰণৰ জীৱন আৰু ধন-সম্পত্তি বিপন্ন কৰি তুলিছিল৷ বিভিন্ন ধৰ্ম্ম আৰু সম্প্ৰদায়ৰ কুপ্রবৃত্তিৰ মানুহৰে এই ডকাইতৰ দল গঠিত হৈছিল৷ পিণ্ডাৰীবিলাকৰ প্ৰধান নায়ক আছিল—আমিৰ খাঁ, কৰিম খাঁ আৰু চিতু৷ ক্রমাৎ বৃটিচৰ ৰাজ্যতো উপদ্ৰৱ কৰিবলৈ ধৰাত হেষ্টিংচে ১৮১৭ খৃঃত পিণ্ডাৰীৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধ আৰম্ভ কৰি সিহঁতক দমন কৰে।<noinclude></noinclude> 40eah0v9wtg8rbqs150n3jyq41i912o 104 84062 256239 253009 2026-07-24T03:06:23Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 256239 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>ফুৰে। লৰা-ছোৱালী হলে গিৰিয়েক কিজানি আঁতৰি পৰে, সেই ভয়তে সন্তান জন্ম নিদিয়ে; পেটতে নষ্ট কৰে। জোনাকীৰ ঔষধ খায়ে বাৰে বাৰে তাই গৰ্ভ নষ্ট কৰে। জোনাকীয়েই তাইৰ কথা বাগানৰ মাজত ৰটি ফুৰিছে।” {{gap}}স্বামী-স্ত্ৰীৰ মাজত সতি-সন্ততি অন্তৰায়, গাৱঁৰ পৰিবেশত ডাঙৰ দীঘল হোৱা নৰেশ্বৰৰ মগজুয়ে বুজিবলৈ টান পালে। তাৰ চকুত অবিশ্বাসৰ প্ৰশ্ন উজ্বলিল। চনিয়াই উত্তৰ দিবলৈ মুখ মেলোঁতেই চকীদাৰে লেম্প এটা আনি কোঠাৰ চুকত থৈ মাত দিলে, “এই মিনি, বেমাৰীৰ ওচৰত কথা নকবি; ঘৰলৈ যাগৈ। ডাক্তৰ বাবু আহি দেখিব লাগিলে তোকো দবিয়াব, মোকো ফাইন কৰিব।” নিৰ্দ্দেশ জাৰি কৰি হাতৰ দ্বিতীয় লেম্পটো চকীদাৰে ওচৰৰ কোঠাত থবলৈ গ’ল। এনেতে কেৰ-মেৰকৈ দুৱাৰ মেলাৰ শব্দ হল; ডাক্তৰ নহয়—মিলাৰ চাহাবৰ মেম। মেমচাহাৰ সোমোৱাৰ লগে লগে গোটেই কোঠাত অডিকলোনৰ মোহাচ্ছন্ন কৰা সুবাস বিয়পি পৰিল। {{gap}}“নৰেশ্বৰ, ভাল?” {{gap}}নৰেশ্বৰে মুখত উজ্জ্বল হাঁহিৰে শোৱাৰ পৰাই নমস্কাৰ জনালে। বিছনাৰ কাষতে থিয় দি থকা চনিয়াৰ পিনে কৌতুকেৰে চাই সুধিলে, {{gap}}“কত থাক?” {{gap}}“পুৰণি লাইনত।” চনিয়াই তললৈ মূৰ কৰি ভয়ে ভয়ে উত্তৰ দিলে। {{nop}}<noinclude>{{center|২৬০}}</noinclude> gysn0ybb16dktvss8lszekgy3bny2j7 104 84063 256240 226395 2026-07-24T03:13:09Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256240 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>{{gap}}“নৰেশ্বৰক চিনি পাই?” {{gap}}মূৰ জোকাৰি চনিয়াই মৌনতাৰে শলাগিলে। {{gap}}“কেনেকৈ চিনিলি? ঘৰত যায়?” মেমচাহাবৰ ইতৰ ইঙ্গিত চনিয়াই বুজিব নোৱাৰি উত্তৰ দিলে, “নাচত জনা-শুনা হৈছে।” {{gap}}“তাৰ লগত নাচিছিলি?” {{gap}}চনিয়াক কোনো উত্তৰ নিদিয়া দেখি মেমে ইঙ্গিতটো সহজ কৰিবলৈ পুনৰ কলে, “বিয়া কৰাবলৈ মন যায়?” {{gap}}কুচি মুচি চনিয়া নিস্তব্ধ হল। {{gap}}চনিয়াৰ দেহৰ ৰঙৰ লগত নিজৰ বৰণৰ সাদৃশ্য লেম্পৰ কুহুম কেলীয়া পোহৰতে লক্ষ্য কৰি অলপ ৰৈ সুধিলে, “চাফা ৰং কত পালি?” {{gap}}কুকুৰেই কুকুৰৰ প্ৰধান শত্ৰু; তিৰোতাৰো বৈৰী তিৰোতা। {{gap}}মেমচাহাবৰ ঘেং কৰি উঠা প্ৰশ্নত চনিয়াৰ গোটেই শৰীৰ বিছাই ডকাৰ দৰে বিজবিজালে। মিচেচ মিলাৰৰ বিদ্ৰূপপূৰ্ণ ধেনুভিৰীয়া চেলাউৰি যুগলৰ ইঙ্গিত বুজি চনিয়া হঠাতে কোঠাৰ পৰা অন্তৰ্দ্ধান হল। উজ্জ্বল হৈ ওলাই অহা পুৱাৰ বেলিটো শীতকালৰ ডাঠ কুঁৱলীৰ মাজত স্নান পৰাৰ দৰে নৰেশ্বৰৰ হাঁহি মুখো অকস্মাতে বিৱৰ্ণ পৰিল। {{gap}}“বাগিছাত আহিয়েই কুলি ছোৱালীক প্ৰেম কৰিছ? কুলি ছোৱালী খুব সুন্দৰ, নহয়?” নৰেশ্বৰৰ মুখত হাঁহি ফুটাবলৈ<noinclude>{{center|২৬১}}</noinclude> 3nrmmlr2qsbcc4q7x9tp0wksvfo8jdb 104 84064 256241 253010 2026-07-24T03:18:59Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256241 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>কৌতুক বাণ মাৰিলে; কিন্তু উৰ্ব্বশীৰো কটাক্ষ কেতিয়াবা ব্যৰ্থ হয়। {{gap}}নৰেশ্বৰ মাজ নিশাৰ আকাশৰ দৰে মৌন; তাৰ আনন্দৰ সকলো উৎস হঠাতে শ্ৰান্ত হৈ পৰিল; মেমচাহাবৰ দৃষ্টি এৰাবলৈ অস্বাভাৱিক হাঁহি এটাৰে গাৰুত মূৰটো লৰালে। {{gap}}“ডাক্তৰ বাবুক কৈ দিছোঁ— ভাল দৰব দিব। ভয় নাই; ভাল হৈ যাবি।” {{gap}}মেমচাহাবৰ আশ্বাসবাণী তাৰ কাণত নোসোমাল। সি বাগৰ সলালে; শৰীৰৰ নহয় মনৰ অসহ্য যন্ত্ৰণাত। ‘গুডনাইট’ বুলি মিচেচ মিলাৰ ওলাই গ’ল। {{gap}}অকাৰণত চনিয়াক অপমান কৰাত মিচেচ মিলাৰৰ প্ৰতি তিক্ততাত নৰেশ্বৰৰ অন্তৰ বেদনাময় হৈ পৰিল। চনিয়াক তাৰ ভাল লাগিছে কেৱল তাইৰ ৰূপৰ কাৰণে নহয়; মুকলি হব খোজা তাইৰ যৌৱনৰ কাৰণেও নহয়—তাইৰ অন্তৰৰ অকৃত্ৰিম চেনেহ কণৰ কাৰণেহে। ৰূপ-সৌন্দৰ্য্যয়ে মানুহৰ সৰ্ব্বস্ব নহয়; সেই সৌন্দৰ্য্য পশু-পক্ষীৰো আছে; প্ৰকৃতিতো আছে। কিন্তু মানুহৰ লাগে অন্তৰ এখন—সুখ-দুখ, বেজাৰ-আনন্দ, সহায়- সহানুভূতি জনাবলৈ। চনিয়াত নৰেশ্বৰে তেনে এখন অন্তৰকে আবিষ্কাৰ কৰিছে। সেই অন্তৰৰ লগত তাৰ যেন জন্ম- জন্মান্তৰৰ সম্বন্ধ। {{nop}}<noinclude>{{center|২৬২}}</noinclude> sjr8bktnsck987rknu81x3rq5wy439h 104 84110 256266 253272 2026-07-24T05:52:49Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 256266 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>“বেচ্ বেচ্, লাজ লাগিছে? তই মোক চুৰ কৰিবলৈ আহিছ?” টৰ্চটো টিপামাৰি বন্ধ কৰি মেজৰ ওপৰৰ লেম্পটো উজ্জ্বলাই আকৌ প্ৰায় নিৱেদনৰ মাতেৰে আহ্বান কৰিলে, “আহ, আহ, ওচৰ চাপি আহ। তোৰ কাৰণে মই সাৰে আছো।” মিচেচ মিলাবৰ চকুত দংশন উদ্যত দৃষ্টি। {{gap}}ভয়-বিস্ময়ত নৰেশ্বৰ থৰ-থৰকৈ কঁপিল। সি লাহেকৈ চকু তুলি মিচেচ মিলাৰলৈ লক্ষ্য কৰিলে। চুলি আউলি-বাউলি; উত্তেজনাত মুখ জৱাফুল বৰণীয়া হৈছে; চিকাৰৰ ওপৰত জপিয়াই পৰিবলৈ ধৰা বাঘিনীৰ দৰে চকু-মুখৰ অৱস্থা। মিলাৰ চাহাবৰ মেমৰ চেহেৰা ইমান কুৎসিত বুলি সি কল্পনাই কৰা নাছিল। {{gap}}ভয়ে-ঘামে জুৰুলি জুপুৰি হৈ নৰেশ্বৰে কলে, “মেমচাহাব, আপুনি বেছিকৈ মদ খালে; শুই থাকক।” {{gap}}“মোক এলি বুলিবি”, মিচেচ মিলাৰে নৰেশ্বৰৰ সমুখলৈ আগুৱাই আহি পশুৰ দৰে তাক পাবলৈ বিচাৰি কলে, “তই মোক দেৱী বুলি কৈছিলি নহয়; এতিয়া মোৰ ওচৰলৈ নাহ কিয়?” {{gap}}“দেৱীক আমি মাতৃ ৰূপে পূজা কৰোঁ, অন্য ভাৱে চোৱা পাপ, মেমচাহাব।” মিচেচ মিলাৰ যাতে প্ৰকৃতিস্থ হয় সেই বুলিয়েই নৰেশ্বৰে মেমচাহাব শব্দটোত জোৰ দিলে। “পাপ, পাপ, পাপ! পাপ-পূণ্যৰ বিচাৰ কৰিবলৈ এই ৰাতি তোক মতা নাই।” উত্তেজিত হৈ আভিজাত্যৰ গৌৰব, নাৰীৰ সন্মান সংকোচ সম্ভ্ৰম মুহূৰ্ত্তলৈ পাহৰি চাৰ্কাচৰ বাঘিনীৰ দৰে<noinclude>{{center|৩৮৬}}</noinclude> gg3u3lb7g0g71klxi7y4p3wof9vcmnf 104 84111 256268 253273 2026-07-24T05:54:52Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 256268 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>হাওৰিয়াই নৰেশ্বৰৰ দেহত জপিয়াই পৰি গালে মুখে চপ্ চপ চুমা খাবলৈ ধৰিলে। নৰেশ্বৰ বিস্মিত, বাকহীন! মদৰ নিচাত অকৰণীয় একো নাই; তিৰোতাক ই অসতী কৰে; বগা মেমক কলাতকৈও অধম কবে—নিষ্প্ৰাণ হৈ নৰেশ্বৰে ভাবিলে। {{gap}}“নৰেশ্বৰ, তই ধুনীয়া আছ, সুন্দৰ আছ; তোক মোৰ বৰ ভাল লাগিছে। বল, পলাই যাওঁ।” আদিম নাৰীৰ উচ্ছৃঙ্খল সঙ্গম-লিপ্সাৰ চুমাৰে নৰেশ্বৰৰ চকু-গাল-মুখ বুৰাই দিলে। নিজৰ সমগ্ৰ দেহটো নৰেশ্বৰৰ দেহত লগাই দুই হাতেৰে তাৰ ডিঙি মেৰাই ধৰিলে—কাঁচিৰ ফাঁচত নৰেশ্বৰৰ শ্বাসৰোধৰ উপক্ৰম হল। জোৰ কৰি দেহ-সম্ভোগৰ চেষ্টা কৰাত ঘৃণা-খঙত নৰেশ্বৰে থৰ-থৰকৈ কঁপিবলৈ ধৰিলে। এলি চেইমুৰৰ অপবিত্ৰ দেহৰ উত্তাপ তাৰ শৰীৰৰ য'তে লাগিল সেই ঠাই দেই পুৰি গ'ল। তাৰ এটি হাতে অৰ্দ্ধদগ্ধ ডিঙিত সাপৰ দৰে মেৰাই ধৰা এলি চেইমুৰৰ হাত দুটা এৰুৱাবলৈ চেষ্টা কৰিলে; মেমচাহাবৰ তীব্ৰ মদগন্ধীয়া ওঠৰপৰা পৰিত্ৰাণ পাবলৈ আনটো হাতেৰে নিজৰ মুখত সোপা দিলে। {{gap}}নৰেশ্বৰৰ প্ৰতিবাদত নাৰীৰ কাতৰ কণ্ঠেৰে মিচেচ মিলাৰে কলে, “নৰেশ্বৰ, মই কি কলী ছোৱালীহঁতকৈ সুন্দৰ নহওঁ? মোৰ প্ৰেম কি কুলি ছোৱালীৰ প্ৰেমতকৈ মিঠা নহয়?” অনুনয়ত তিৰোতাৰ ব্ৰহ্মাস্ত্ৰ দুই চকুয়েদি নৰেশ্বৰৰ গালত বাগৰি পৰিল। তপত চকুলো— চকুলো নহয়, ঘাৰ ঘিণলগা পুঁজ। কিমান অপমান, অত্যাচাৰ, অনাদৰ, অশান্তি মনৰ দুখত<noinclude></noinclude> 6p7lc0z7iy8yiex67lt36u9kk90ugfm 256269 256268 2026-07-24T05:55:49Z নৰুনা বৰুৱা 4110 256269 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>হাওৰিয়াই নৰেশ্বৰৰ দেহত জপিয়াই পৰি গালে মুখে চপ্ চপ চুমা খাবলৈ ধৰিলে। নৰেশ্বৰ বিস্মিত, বাকহীন! মদৰ নিচাত অকৰণীয় একো নাই; তিৰোতাক ই অসতী কৰে; বগা মেমক কলাতকৈও অধম কবে—নিষ্প্ৰাণ হৈ নৰেশ্বৰে ভাবিলে। {{gap}}“নৰেশ্বৰ, তই ধুনীয়া আছ, সুন্দৰ আছ; তোক মোৰ বৰ ভাল লাগিছে। বল, পলাই যাওঁ।” আদিম নাৰীৰ উচ্ছৃঙ্খল সঙ্গম-লিপ্সাৰ চুমাৰে নৰেশ্বৰৰ চকু-গাল-মুখ বুৰাই দিলে। নিজৰ সমগ্ৰ দেহটো নৰেশ্বৰৰ দেহত লগাই দুই হাতেৰে তাৰ ডিঙি মেৰাই ধৰিলে—কাঁচিৰ ফাঁচত নৰেশ্বৰৰ শ্বাসৰোধৰ উপক্ৰম হল। জোৰ কৰি দেহ-সম্ভোগৰ চেষ্টা কৰাত ঘৃণা-খঙত নৰেশ্বৰে থৰ-থৰকৈ কঁপিবলৈ ধৰিলে। এলি চেইমুৰৰ অপবিত্ৰ দেহৰ উত্তাপ তাৰ শৰীৰৰ য'তে লাগিল সেই ঠাই দেই পুৰি গ'ল। তাৰ এটি হাতে অৰ্দ্ধদগ্ধ ডিঙিত সাপৰ দৰে মেৰাই ধৰা এলি চেইমুৰৰ হাত দুটা এৰুৱাবলৈ চেষ্টা কৰিলে; মেমচাহাবৰ তীব্ৰ মদগন্ধীয়া ওঠৰপৰা পৰিত্ৰাণ পাবলৈ আনটো হাতেৰে নিজৰ মুখত সোপা দিলে। {{gap}}নৰেশ্বৰৰ প্ৰতিবাদত নাৰীৰ কাতৰ কণ্ঠেৰে মিচেচ মিলাৰে কলে, “নৰেশ্বৰ, মই কি কলী ছোৱালীহঁতকৈ সুন্দৰ নহওঁ? মোৰ প্ৰেম কি কুলি ছোৱালীৰ প্ৰেমতকৈ মিঠা নহয়?” অনুনয়ত তিৰোতাৰ ব্ৰহ্মাস্ত্ৰ দুই চকুয়েদি নৰেশ্বৰৰ গালত বাগৰি পৰিল। তপত চকুলো— চকুলো নহয়, ঘাৰ ঘিণলগা পুঁজ। কিমান অপমান, অত্যাচাৰ, অনাদৰ, অশান্তি মনৰ দুখত<noinclude>{{center|৩৮৭}}</noinclude> jog5cho391b5dbiep3uhntrloobtt4o 104 84122 256242 253042 2026-07-24T03:24:07Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256242 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>{{center|'''ষোল'''}} {{gap}}সকলোৱেই এবাৰ নহয় এবাৰ বাগিছাত মেলেৰিয়াত পৰে; দুই-চাৰিবাৰ ভোগাৰ পিছত আপোনা-আপুনি শৰীৰত মেলেৰিয়াৰ বীজাণু ধ্বংস কৰিবৰ শক্তি জন্মে। হস্পিটেলৰ পৰা ৰোগমুক্ত হৈ কেইদিনমানৰ পিছতে সুস্থ-সবল হৈ নৰেশ্বৰ আলোমণিৰ চোতালৰ নাচলৈ আহিল। বাগিছালৈ আহি প্ৰথম কেইদিনমান নৰেশ্বৰে আচহুৱা আচহুৱা পাইছিল; কুলি ডেকা-গাভৰুৰ চেহেৰা-পাতি, চাল-চলন, কথা-বতৰা কেনেবা কেনেবা লাগিছিল, কথাই কথাই ভাত-মাছৰ দৰে সঙ্গম সম্বন্ধীয় মন্তব্য শুনি ঘৃণাও হৈছিল। কিন্তু দিন যাওঁতে-নেযাওঁতেই নিজৰ অজ্ঞাতসাৰেই কুলি সঙ্গৰ কাৰণে তাৰ মন ব্যাকুল হৈ পৰিল; তাৰ সমুখত এক নতুন জীৱন উন্মীলিত হল। গাৱঁৰ জীৱন বান্ধোনৰ জীৱন; পুৰণি নীতি-নিয়মে গাৱঁৰ জীৱনক গতানুগতিক ৰীতিত বন্দী কৰি থৈছে; জীৱনৰ সহজ আনন্দ সমাজৰ নিৰ্দ্দয় শৃঙ্খলত প্ৰাণহীন। বাগিছাত কিন্তু প্ৰত্যেক নৰনাৰীৰে জীৱন বিচিত্ৰ; প্ৰত্যেকেই নিজৰ ৰুচি অভিৰুচি মতে জীৱন ধৰ্ম্ম পালন কৰে। বহু দুখকষ্ট জয় কৰিও জীৱনৰ আনন্দ লাভ কৰিবলৈ বনুৱা সক্ষম হৈছে। বনুৱা নৰ-নাৰীৰ ৰাংঢালী চকু-মুখ, সহজ স্ফুৰ্ত্তি, অকৃত্ৰিম আনন্দত নৰেশ্বৰ বিমুগ্ধ। {{gap}}নাচ-গীত তেতিয়াও আৰম্ভ হোৱা নাই। জুম জুম পাতি কথা-বতৰা হোৱা ডেকা-গাভৰুৰ হাঁহিৰ শব্দ নৰেশ্বৰৰ মনত<noinclude>{{center|২৬৩}}</noinclude> 721k75hwtft0xvrpk2zm0vvhkuu1hho 104 84123 256279 253145 2026-07-24T06:20:20Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256279 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>হাটতো মোৰ তাৰপৰা মাল খৰিদ কৰিছ। আহ, আহ, লৈ যা, আৰু এক অনা পইচা কমাই দিবি বাৰু।” {{gap}}“বাৰ অনা দিম।" {{gap}}“খৰিদ দামেই এক টকা। চাৰি অনা লোকচান হৈ যাব।” কথাৰ লগে লগে দোকানীয়ে সীতাৰামিয়াধাৰ কাগজেৰে মেৰিয়াই চনিয়াৰ হাতলৈ আগবঢ়ালে। চনিয়াই শাৰীৰ আগৰ গাঁথিৰ পৰা টকা এটা উলিয়াই দিলে; দোকানীয়ে ওভোটাই দিব লগা পইচা ঘূৰাই দিলে। চনিয়াই ওভোটাই দিয়া পইচা লেখি দোকানীৰ মুখলৈ চালে। {{gap}}“চৈধ অনা লৈছোঁ। নহলে একদম লোকচান হৈ যাব।” দোকানীয়ে মিনতিপূৰ্ণ চকুৰে যেনেকৈ চালে যেন সেই দুই অনা নেপালে সি পোহাৰকে বন্ধ কৰিব লাগিব। ইতিমধ্যে খাৰু এজোৰ কিনি নৰেশ্বৰ চনিয়াৰ ওচৰত থিয় দিলেহি; জেপৰ খাৰুজোৰ তাইৰ হাতত সুবিধা বুজি নিজে পিন্ধাই দিবলৈ উচুপিচাই সি কলে, “কি গণি থাক, যাওঁ বল।” {{gap}}“দু অনা বেছিকৈ ৰখালে।” পইচাখিনি গাঁথিত বান্ধি চনিয়াই উত্তৰ দিলে। {{gap}}“দোকানীয়ে দেখোন মণিডাল তোক এনেয়ে দিম বুলিছিল।” নৰেশ্বৰে কলে। {{gap}}“সকলো মতাৰে একে স্বভাৱ; গাভৰু দেখিলেই ঠগিবলৈ বিচাৰে।” পইচা বন্ধা শাৰীখনৰ আগটো কঁকালৰ খোচনাত সুমুৱাই চনিয়াই খোজ ললে। {{nop}}<noinclude>{{center|২৯৪}}</noinclude> 7fy4xsj3257zebr2qi5kb6xp1cu6ct3 104 84158 256243 253013 2026-07-24T03:30:04Z Jyoti Chiring 2949 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256243 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Babulbaishya" />{{rh||সেউজী পাতৰ কাহিনী|}}</noinclude>সঙ্গীততকৈও মধুৰ লাগিল। লখুৱে দূৰৈৰ পৰাই নৰেশ্বৰৰ চেহেৰাটো অনুমানকৰি আগবঢ়াই আনি বহুৱালে; নৰেশ্বক দেখি ওচৰতে বহি থকা গাভৰু কেইজনীয়ে খিল্‌ খিলকৈ হাঁহিলে —সেই হাঁহিত অন্তৰৰ অফুৰন্ত অৰ্থ স্পষ্ট হল। তিৰোতাৰ সমুখত পুৰুষ সৰ্ব্বতিকাল ব্যতিব্যস্ত। বিব্ৰত হৈ নৰেশ্বৰে হঠাতে লখুৰ গাতে গা লগাই আশ্ৰয় বিচাৰিলে। কথা-বতৰা আৰম্ভ কৰাৰ অভিপ্ৰায়ে নৰেশ্বৰৰ কান্ধত হাত থৈ লখুৱেই প্ৰথমে সুধিলে, “নৰেশ্বৰ তোৰ বেমাৰ ভাল হল?” {{gap}}“ও, কেতিয়াবাই”; মূৰ দুপিয়াই নৰেশ্বৰে উত্তৰ দিলে; নৰেশ্বৰৰ চকু কিন্তু ওচৰতে জুম পাতি থকা গাভৰু কেই জনীলৈহে। এজনী বাধু—সি চিনিছে। তাইৰে লগতে সাবিত্ৰী তিলকমতি দুয়ো জনীয়ে তিৰবিৰাই থকা চকুৰে ইপিনে সিপিনে চাই হাঁহি হাঁহি কথা পাতিছে। নিশ্চয় তাক লৈ আলোচনা—নৰেশ্বৰে ভাবিলে। {{gap}}“তই নাচৰ শেষলৈকে নৰবি; আগতে যাবি। মেলেৰিয়া জ্বৰে পাইছে যেতিয়া এৰা ধৰা কৰি মাজে মাজে শিকাব।” লখুৰ পুনৰ প্ৰশ্নত নৰেশ্বৰৰ চকু প্ৰকৃতিস্থ হল। {{gap}}“ডাক্তৰে কুইনাইন বড়ি খাই থাকিবলৈ দিছে। ৰাতিপুৱা-গধূলি বড়ি খায়ে আছো।” {{gap}}“মুখত চাগৈ তোৰ তিতা লাগিয়েই আছে? ৰ’, মুখৰ তিতা মৰাৰ দিহা কৰো।” {{gap}}নৰেশ্বৰৰ কান্ধত ভৰদি উঠি লখু ভিতৰলৈ গল; এই<noinclude>{{center|২৬৪}}</noinclude> hjmc5iw24b9ff77nvez7om2o0yomr4z 104 84159 256244 253047 2026-07-24T04:12:31Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256244 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh||সেউজী পাতৰ কাহিনী|}}</noinclude>সুযোগতে নৰেশ্বৰে গাভৰু কেই গৰাকীৰ পিনে তপিনাটো চোচোৰাই তাহাতেনো কি কথা-বতৰা পাতিছে শহাৰ দৰে কাণ থিয় কৰি উমান ললে। বাধুক ঠেলামাৰি সাবিত্ৰীয়ে খিল্খিলাই নৰেশ্বৰে শুনাকৈয়ে কলে, “তোক এৰি কুদ্ৰু-কেৰেলা দেখোন কৰবাত চৰিবলৈ গল?” লখুক উদ্দেশ্য কৰি কোৱা কথা। {{gap}}“কলৈ যাব? ভৰিত জৰী বন্ধা আছে।” ঘনচিৰিকাৰ কণীৰদৰে ঘূৰণীয়া চকুৰ হাঁহিৰে বাধুলৈ চাই তিলকমতিয়ে কলে, “মোৰতো চিৰিয়া সজাত বন্দী। তহঁত দুজনীয়ে নতুন চিৰিয়া সজাত সুমুৱাগৈ যা।” বাধুয়ে নৰেশ্বৰলৈ কেৰাহিকৈ চাই উত্তৰ দিলে। {{gap}}“বাধুৰ আমালৈ হিংসা হৈছে।” সাবিত্ৰীয়ে ঠেলা মৰাত তিলকমতি বাধুৰ গাত পৰিলগৈ। {{gap}}“মোক ঠেলা মাৰিছ কিয়? চকু মেলি চা—নিজৰ চকুৰ চাকি জ্বলিলে আন্ধাৰতো দেখিবি।” কথাৰ লগে লগে তিলকমতিয়েও নৰেশ্বৰৰ অস্পষ্ট মূৰ্ত্তিটোলৈ লক্ষ্য কৰিলে। {{gap}}“কাজিয়া কৰিছ কেলৈ? দুইজনীয়ে দেখোন জালি কোমোৰাটো দুডোখৰ কৰি ভগাই লব পাৰ।” বাধুয়ে মাতিলে। {{gap}}নৰেশ্বৰৰ পিনৰপৰা মুখখন সাবিত্ৰীৰ পিনে ঘূৰাই তিলকমতিয়ে কলে, “আৰ্চ্চীত মুখ চোৱাদি সিয়ো আমালৈকে চাই আছে। বেমাৰৰ পৰা উঠা গাটোত মঙ্গহ ধৰাই নাই এখোন!” {{gap}}“তোৰ তপিনাৰ মঙ্গহ এভাগকে দেগৈ যা। শকত হব।”<noinclude>{{center|২৬৫}}</noinclude> q6cflf2nximk7kuiidkotikka1klwlr 104 84160 256245 253015 2026-07-24T04:17:35Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256245 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh||সেউজী পাতৰ কাহিনী|}}</noinclude>লাহী শৰীৰৰ সাবিত্ৰীয়ে মঙ্গহেৰে পূৰ তিলকমতিক ঠাট্টাৰ সুৰত উত্তৰ দিলে। {{gap}}“মোৰ তপিনাৰ মঙ্গহতকৈ তোৰ বুকুৰ মঙ্গহতহে সোৱাদ পাব।” নিজৰ কথাতে নিজে ৰস পাই হি-হিকৈ হাঁহি সাবিত্ৰীয়ে নিজৰ ডোণ হেন খোপাটো কথাৰ লাচতে মেলি দিলে। গলধনৰ পৰা তপিনালৈকে মেল খাই পৰা চুলিকোছাই সাবিত্ৰীৰ পিঠিখন সন্ধিয়াৰ আন্ধাৰতকৈ গাঢ় কৰি তুলিলে। বাগৰি পৰা চুলিকোছা সোঁহাতেৰে সামৰি কলে, “নৰেশ্বৰৰ ছাঁটো দেখিয়েই এইজনী বলিয়া হ’ল।” আছুৰ নেছা মেৰোৱাদি দুই হাতৰ মুঠিতে চুলিটাৰি পকাই খোপাটো বান্ধিবলৈ উপক্ৰম কৰি সাবিত্ৰীয়ে পুনৰ কলে, “জুইকুৰা নিজৰ বুকুতে বান্ধি জ্বলি পুৰি মৰিছ কিয়? ওচৰ চাপি যা; তাৰ দেহাতো জুই জ্বলক।” {{gap}}“তোৰ নিজৰ জ্বলা বুকুখননো ছাইৰে ঢাকিছ কিয়? বল, দুই কুৰা জুইয়ে দুইপিনৰ পৰা আগুৰি ধৰোঁগৈ।” তিলকমতিৰ মুখত দুষ্টালিৰ হাঁহি। {{gap}}“দুইজনীয়ে এনেয়ে হিংসাত দেই পুৰি মৰিছ। সি গাৱঁৰ লৰা; কুলি ছোৱালীক কিহৰ জগৰত বিয়া কৰাব? বাগিছাত ধন ঘটিবলৈ আহিছে—ধনৰ মোনা ভৰিলেই গাৱঁলৈ উভতি যাব।” {{gap}}বাধুৰ কথাত দুয়োজনীৰে গালৈ হুচ আহিল; নৰেশ্বৰলৈ অসন্তোষৰে চাই দুয়োজনীৰ মুখৰ ৰং অধিক কিচ্কিচীয়া হল।<noinclude>{{center|২৬৬}}</noinclude> ad2phmm8rt7gz9sgkeg9eqy8fcwlpfb 104 84162 256246 253017 2026-07-24T04:23:34Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256246 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh||সেউজী পাতৰ কাহিনী|}}</noinclude>এনেতে হাতত ঘটী এটাৰে লখু আহি নৰেশ্বৰৰ ওচৰত বহিল; নৰেশ্বৰৰ হাতলৈ ঘটীটো আগবঢ়াই দি কলে, “আজি প্ৰৰ্সাদ বৰ সোৱাদ; আলোমণিৰ দৰে কোনেও পৰ্সাদ তৈয়াৰ কৰিব নোৱাৰে। পি চা; মূৰ পৰা ভৰিলৈকে গা জুৰ পৰি যাব।” {{gap}}নৰেশ্বৰে ঘটীটো মুখত লগাই দোঢোকমান গিলিলে। দুই চাৰি-জনে থিয়াৰি কৰিছে; ডিঙিত কলা ঢোল বন্ধা ডেকা এজনে মাদলত চাপৰ মৰাত ফিচ্ ফিচ্ কৈ কথা পাতি থকা মানুহৰ জুমত আলোড়ন হল। বাধু, সাবিত্ৰী, তিলকমতিয়েও উঠিবলৈ যো-জা কৰি চাৰিওপিনে চকু ঘূৰাই নিজৰ নিজৰ লগৰীয়া বিচাৰিলে। নৰেশ্বৰ-লখুৰ মাজতে ছোৱালী এজনী থিয় হলহি; সাবিত্ৰীয়ে তিলকমতিৰ গাত চিকুণ্ঠ মাৰি দিলে। {{gap}}সংকেতৰ অৰ্থ বুজিব পাৰি বাধুয়ে লাহে লাহে কলে, “উঠ, তহঁতৰ কাম নাই।” বাধুয়ে লখুৰ পিনেও চালে; লখুৰ কিন্তু তাইলৈ লক্ষ্য নাই; নৰেশ্বৰ চনিয়াৰ লগত সি ৰং-ৰহইচকৈ কথা পাতি আছে; নাচত যোগ দিবলৈও কুৰুং কাৰাং কৰা নাই। যিমানে তাহাঁতৰ হাঁহি দেখিলে সিমানে বাধুৰ খং চৰিল—কেৱল লখুৰ ওপৰতে নহয়, চনিয়াৰ ওপৰতো। নাচ-গানত পাকৈত সুঠাম-সুশ্ৰী লখুয়ে তাইক ভাল পায়, তাতে চনিয়াৰ হিংসা – বাধুয়ে ভাবিলে। চনিয়াই ইচ্ছা কৰিয়েই লখুক তাইৰ পৰা দূৰে দূৰে ৰাখিবলৈ বিচাৰে। গাভৰুৰ ওপৰত প্ৰতিহিংসাৰ উপযুক্ত ব্যৱস্থা অপমান নহয়, তাই ভালপোৱা জনক অপহৰণ কৰাহে। চনিয়াৰ লগত ঘটা সৰু<noinclude>{{center|২৬৯}}</noinclude> o887w5iljtct28tithz73aexalfrrlo 104 84172 256247 253019 2026-07-24T04:28:07Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256247 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh||সেউজী পাতৰ কাহিনী|}}</noinclude>সৰু বহু ঘটনা বাধুৰ মনলৈ আহিল;—লখুৰ ভালপোৱাৰপৰা বঞ্চিত কৰিবলৈ সেইবোৰ চনিয়াৰ ষড়যন্ত্ৰ—বাধুয়ে সেই মুহূৰ্ত্তে বুজিলে। সামান্য গছকতে বুকুত শুই থকা সাপটোৱে ফোঁচ কৰি ফণা তুলি উঠিল। হিংসা-বিদ্ৰোহত জ্বলি-পকি চনিয়াৰ কাষৰপৰা লখুক আজুৰি আনিবলৈ সোঁ সোঁ কৰে বাধু আঁতৰ হল। চনিয়া-নৰেশ্বৰ অলেখলেখ চাবলৈ সাবিত্ৰী, তিলকমতিয়ে উঠিবৰ উপক্ৰম শিথিল কৰিলে। চনিয়াই নৰেশ্বৰৰ কান্ধত হাত থৈ কোৱা শুনিলে, “তই হবলা হাৰিয়া খাবলৈ আহিলি? বেমাৰৰপৰা উঠিছহে—নেখাবি; আকৌ অসুখত পৰিবি।” কথাৰ লগে লগে চনিয়াই ঘটীটো নিজৰ মুখত বাকি নমাই থলে। {{gap}}“আজিৰ ৰসত জাল নাই; মিঠা। নৰেশ্বৰৰ গা জুৰ হে পৰিব।” লখুয়ে উত্তৰ দিলে। লখুৰ আশ্বাসত নৰেশ্বৰে পুনৰ ঘটীটো মুখত লগাই ঢক্ ঢক্‌কৈ শেষ কৰিলে। {{gap}}চনিয়াই অকস্মাতে তাৰ মুখৰপৰা ঘটীটো আজুৰি আনি কলে, “ছিস্ ছিস্ কি কৰিলি? কুলি ছোৱালীয়ে মুখ দিয়া হাড়িয়া খালি!” {{gap}}ঘটীটো আজুৰি নিয়াত নাকে-মুখে পৰা ৰসখিনি হাতেৰে মছাত নৰেশ্বৰ ব্যস্ত হল। মাদলৰ চাপৰ খৰ হল। কঁকালত শাৰীৰ আগটো টানকৈ আটি সাবিত্ৰী-তিলকমতিহঁত নাচৰ মাজলৈ উঠি গল। বাধু আহি লখুৰ পিছ পিনে থিয় হলহি—মুখত কোনো সম্ভাষণ নাই। খোজৰ শব্দৰ পৰাই পিছপিনে<noinclude>{{center|২৬৮}}</noinclude> 4tsxsuzxrs8tnircyrmlzf43w399xii 104 84174 256248 253020 2026-07-24T04:32:40Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256248 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh||সেউজী পাতৰ কাহিনী|}}</noinclude>কোন থিয় হৈছে অনুমান কৰি চনিয়াই ওপৰলৈ মুখ তুলিলে। বাধুৰ নিষ্ঠুৰ দৃষ্টি অন্ধকাৰত অধিক কঠোৰ হল; মাত-বোল নকৰাকৈ হাতত ধৰি তাই লখুক টানিলে – গাভৰুৰ শক্তি আৰু শাসনৰ আজোৰ। নিমাতী হৈ দৰাৰ হাত ধৰি ন-কন্যাই খোজ লোৱাৰ দৰে সুৰ-সুৰকৈ লখুৱে বাধুক অনুসৰণ কৰিলে। {{gap}}কৰম নাচ আৰম্ভ হৈছে; এজন ডেকাৰ ডিঙিত ঢোল; চাৰি-পাচজনে মাদল বজাইছে; ঘূৰি ঘূৰি মাদলৰ ছেঁৱে ছেঁৱে বিচিত্ৰ-ভঙ্গিত জাপ ধৰিছে। প্ৰত্যেক জনী নাচনীৰ হাতত একোটিকৈ চাহ গছৰ সৰু সৰু সেউজীয়া ডাল; ইজনীয়ে সিজনীৰ ডিঙিত ধৰাধৰিকৈ মাদলৰ তালে তালে আগলৈ এবাৰ পিছলৈ এবাৰ খোজ বঢ়াই কঁকাল ভাঙ্গি তললৈ হালি হালি পৰিছে; ভৰিৰ নুপূৰ হাতৰ খাৰুৰ জুনুক জুনুক নাচনী ধ্বনিৰ লগত তাল ৰখাই হাতৰ চাহ-গছৰ ডালেৰে যেন প্ৰিয়জনক নিমন্ত্ৰণ কৰিছে—বতাহৰ ঢৌত তিনি নাচ কৰা গাভৰু চাহ-গছ পাহীহে জানিবা। {{gap}}চোতালৰ দাঁতিত কদম পুলি এটা; নাচ আৰম্ভ হোৱাৰ লগে লগে নৰেশ্বৰ চনিয়া সাউত কৰে উঠি গৈ তাৰ তলত বহিলগৈ। চোতালৰ হাৰিকেন লেম্পৰ পোহৰ কদম তলত পৰাহি নাই—আন্ধাৰ। কিছু সময় কাৰো মুখত মাত নাই—নেমাতিলেই মনৰ কথা আন্ধাৰত অধিক স্পষ্ট হয়; নীৰৱতাই সঙ্গ মধুৰ কৰে। নাকৰ নিশ্বাস, বুকুৰ কঁপনি, চকুৰ তিৰবিৰণি, দেহৰ স্পৰ্শ সেই নীৰৱতাত বাংময় হয়। নৰেশ্বৰে চনিয়াৰ<noinclude>{{center|২৬৯}}</noinclude> gwj78kterxds4thbyg04n60xqds2px8 104 84175 256249 253029 2026-07-24T04:35:57Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256249 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী }}</noinclude>হাতৰ কাঁচৰ খাৰুশাৰী লিৰিকি-বিদাৰি আছে, ইপাতৰ লগত সিপাতৰ ঠুং ঠুং খুন্দা খুৱাই নমতা সখীৰ মাজত মাতবোল কৰাই দিছিল। সৰু লৰাই পুতলাৰ লগত ওমলাৰ দৰে নৰেশ্বৰে তাইৰ খাৰুৰ সৈতে ধেমালি কৰাত চনিয়াই মিচিকি মিচিকি হাঁহিলে। তাই বুজিলে, এই খেলা নাচোনৰ পূৰ্বৰ মাদলৰ ছেও হে—নাচোন প্ৰস্তুতিৰ আহ্বান। হাতটোত নিজৰ সৰ্বস্বত্ত্ব ত্যাগ কৰি নৰেশ্বৰক তাৰ ইচ্ছামতে ঘূৰাব পকাবলৈ এৰি দি চনিয়া নিশ্চল হৈ ৰল। ঠুং ঠুং ঠুং ঠুং ঠুং। খুন্দা খাই খাৰু এপাত ভাগিল; নৰেশ্বৰৰ আঙুলি কেইটা চনিয়াৰ হাতৰ পৰা চক্‌খাই আঁতৰি পৰিল। নৰেশ্বৰে লাজ পালে বুলি চনিয়াই বুজিলে। কোন পাত খাৰুনো ভাঙিল নিৰ্ণয় কৰিবলৈ সোঁহাতৰ খাৰু শাৰীত বাওঁহাতৰ আঙুলি বুলাই চনিয়াই কলে, “সেউজীয়াৰ লগত মোৰ অৰিয়া-অৰি; সেউজীয়া পাতেই ভাঙিল।” চনিয়াই এডাল এডালকৈ পুনৰ খাৰু কেইপাত গণিলে। {{gap}}“ভাঙিব বুলি ভবাই নাছিলোঁ; বেয়া পালি নহয়?” কৃপা ভিক্ষা মাতেৰে সুধিলে। {{gap}}“ভাঙিল ভালেই হ’ল; এবাৰ সন্ন্যাসী এটাই হাত চাই কৈছিল—সেউজীয়া ৰং মোলৈ বেয়া। এই পাত দলিয়াই দিওঁ দিওঁ কৰিয়েই আছিলো, সত যোৱা নাছিল।” {{gap}}“সেউজীয়া ৰং অমঙ্গল যদি কিনিছিলি কিয়?” চনিয়াৰ হাতটো নিজৰ হাতৰ মাজত সুমুৱাই নৰেশ্বৰে কলে। {{nop}}<noinclude>{{center|২৭০}}</noinclude> 4j9dx2p8awbhrvo3fmfrp402g07ob3p 104 84176 256250 253031 2026-07-24T04:39:47Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256250 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh||সেউজী পাতৰ কাহিনী|}}</noinclude>{{gap}}“বস্তু দেখিলেই হাটত কিনিবৰ মন যায়। পইচা পালে, যি মন যায় তাকে কিনি পেলাওঁ। দৰ্কাৰি অদৰ্কাৰি ভাল-বেয়াৰ কথা ঘৰলৈ আহিহে ভাবো।” {{gap}}“অহাবাৰৰ হাটত তোৰ মন যোৱা খাৰু এজোৰ মই কিনি দিম দে।” {{gap}}নৰেশ্বৰৰ হাতৰ মাজত উম লৈ থকা হাতটো উলিয়াই আনি চনিয়াই কলে, “তোৰ পইচাৰে মোৰ হাতত খাৰু পিন্ধাই গোটেই মানুহজনীকে কিনি পেলাব খুজিছ নে?” জোনটো চাবলৈ বন্তিৰ দৰ্কাৰ নাই; চনিয়াৰ মুখৰ নতুন ধৰণৰ হাঁহিটো আন্ধাৰতে সি চিনি পালে। {{gap}}“খাৰুৰ দামতে তোক পালেতো মহা ভাগ্য।” {{gap}}“এই ভাগ্যৰ কাৰণেই বাগিছালৈ আহিছিলি?” {{gap}}উত্তৰ বিচাৰি নৰেশ্বৰে হাবাথুৰি খালে; খপহ কৰে মিছা কথা এষাৰ কবলৈ তাৰ ইচ্ছা নহল। এই বয়সতে বহু দুখ-কষ্ট অপবাদ অনাহকতে সি পাইছে; কিন্তু মিছা কথাৰে সেইবোৰৰ হাত সাৰিবলৈ চেষ্টা কৰা নাই। বাপেকৰ কিবা উপদেশ সি যদি সজ্ঞানে আজিলৈকে পালিছে—এইটোৱেই। প্ৰথম দিনৰ পৰিচয়তে চনিয়াৰ প্ৰতি তাৰ অন্তৰত এটি বুজাব নোৱাৰা আকৰ্ষণ জন্মিছিল; চনিয়াও তাক বিশ্বাস কৰে বুলি নৰেশ্বৰৰ ধাৰণা। কাৰোৰ লগত ক্ষণিকৰ দেখাত চিৰকলীয়া বন্ধুত্ব জন্মে; চনিয়াৰ লগৰ সেই আত্মীয়তাৰ সম্পৰ্কত মিছা কথাৰে সি বেৰা দিব নোখোজে; সহজ ভাৱেই নৰেশ্বৰে উত্তৰ দিলে,<noinclude>{{center|২৭১}}</noinclude> nmpw0xiehf604ijslchs1qv0n7y81bp 104 84177 256251 253032 2026-07-24T04:43:49Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256251 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh||সেউজী পাতৰ কাহিনী|}}</noinclude>“ভাগ্যক খেদি ফুৰিলে নেপায়; সি কেতিয়া আহি ধৰা দিয়েহি তাকো কব নোৱাৰি; সেই কাৰণেই হে ভাগ্য বোলে।” {{gap}}“মোক লগ পাম বুলি তই আশা কৰা নাছিলি?” নিশা ফুলা বগা ফুলৰ তীব্ৰ গোন্ধৰ দৰে চনিয়াৰ হাঁহিৰ সুঘ্ৰাণে নৰেশ্বৰক সৌৰভিত কৰিলে। {{gap}}“বুজিছ চনিয়া, ঘৰৰ পৰা যিদিনা ওলাইছিলোঁ, তহঁতৰ কাকো লগ পাম বুলি আশা কৰা নাছিলোঁ।” নৰেশ্বৰৰ মাতত অনুকম্পা। {{gap}}“আমাক যেতিয়া লগ পালি, — ঘৰলৈ ঘূৰি যাবলৈ মন গল।” চনিয়াই নিজৰ মূৰটোৰে নৰেশ্বৰৰ মূৰটোত খুন্দা মাৰিলে—নৰেশ্বৰৰ মূৰৰ গভীৰ দুখবোৰ যেন ছিটিকি ওলাই পৰিল। {{gap}}“ওহোঁ,—ওলোটাহে হ’ল; একেবাৰে তহঁতৰ লগত থাকি যাবলৈ ঠিক কৰিলোঁ।” কথাষাৰ কৈহে যেন নৰেশ্বৰে স্বস্তি লভিলে। {{gap}}“জাত নাই, ভাত নাই, ধৰম নাই, মাত-কথাৰ ঠিক নাই—এই মানুহবোৰৰ মাজত তই কিয় থাকিবি?” {{gap}}চনিয়াৰ কথাত তাইৰ মনৰ ভাব ধৰা টান। তাই ধেমালিতেই কৈছেনে সঁচাকৈয়ে কৈছে একো বুজিব নোৱাৰি নৰেশ্বৰে ভাবি-চিন্তি উত্তৰ দিলে, “শুন চনিয়া, দুখীয়াৰ ক’তো জাত নাই, সি যে দুখীয়া সেইটোৱেই তাৰ চিনাকি।” {{gap}}গীত-নাচৰ উৎসৱৰ মাজত নৰেশ্বৰৰ গম্ভীৰ মুখৰ বিষাদভৰা কথা চনিয়াৰ ভাল নেলাগিল। নৰেশ্বৰক সাবটি ধৰি তাই কলে, “থৈ দে, থৈ দে তোৰ কিতাপৰ মিছা কথাবোৰ। তই<noinclude>{{center|২৭২}}</noinclude> rmqjaj633er8un2fu8r4e28rmg3anef 104 84178 256253 253033 2026-07-24T05:12:29Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256253 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh||সেউজী পাতৰ কাহিনী|}}</noinclude>বাগিছাত থাকিবলৈ বিচাৰ কিয় আমি হবলা বুজা নাই?” কপট দৃষ্টিৰে চালে। {{gap}}“কচোন, কিয়?” নৰেশ্বৰৰ মুখত হাঁহি তেতিয়াও বিৰিঙা নাছিল। {{gap}}“বাগিছাৰ দৰে কুলি ছোৱালী কত পাবি? আমাৰ সাবিত্ৰী, তিলকমতি সকলো অপেশ্বৰীৰ দৰে ধুনীয়া।” {{gap}}“তই অপেশ্বৰীৰ ৰাণী। ” {{gap}}হাঁহিৰ লগতে ওলোৱা নৰেশ্বৰৰ মুখৰ কথাষাৰ শেষ হবলৈ নৌ পাওঁতেই তাৰ দেহ মেৰাই থকা হাতটো এৰূৱাই কলে, “মোক খং তোলাই তই ভাল পাৱ?” {{gap}}“খং তোলাম কিয়? সঁচা কথা কৈছোঁ।” চনিয়াৰ হাতখন টানি আনি নিজৰ কোলাত ললে। {{gap}}“শুন নৰেশ্বৰ, মোৰ পিছে পিছে তই বৰকৈ নুঘূৰিবি। তোৰ ওপৰত সাবিত্ৰীৰ নজৰ পৰিছে। সাবিত্ৰীয়ে তোৰ কথা কৈ ৰহইচ কৰে।” {{gap}}“তিলকমতি, দসোদাই নকয়?” {{gap}}“তিলকমতি ভতাৰ বিচৰা মাইকী নহয়; দসোদাইবা কিয় কব? তাইৰ জোৱান মতা আছে; লৰাও এটা হৈছে।” অলপ ৰৈ পুনৰ কলে, “দসোদাৰ লৰাটো বেচ সুন্দৰ; বাপেকৰ দৰে শকত। কোলাৰ কেচুৱাৰে দসোদাক দেখিলে যিচুৰ মাক যেন লাগে। এণ্ড্ৰুজ চাহাবে দিয়া যিশুৰ মাকৰ ছৱি এখন মোৰ হাতত আছে—এদিন দুয়োখন মুখ মিলাই চাম ৰ’।” {{nop}}<noinclude>{{center|২৭৩}}</noinclude> 8rdpdc0pp3a7g6fgt0wvkp8yxdzdk53 104 84183 256254 253036 2026-07-24T05:19:22Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256254 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী }}</noinclude>{{gap}}পিছৰ কথাখিনিৰ একো অৰ্থ বুজিব নোৱাৰি নিজৰ অজ্ঞানতা ঢাকিবলৈ হাঁহি মাৰি নৰেশ্বৰে কলে, “বিয়া কৰ, তোৰো কোলাত লৰা-ছোৱালীয়ে খেলিব।” {{gap}}“কাক বিয়া কৰাম? তোক?” {{gap}}আড়ম্বৰহীন এনে প্ৰশ্ন নৰেশ্বৰে আশ কৰা নাছিল; প্ৰশ্নৰ নগ্নতাৰ লগত চনিয়াৰ চাৱনিত বিদ্ৰূপ কঠোৰতা এনেভাবে মিহলি হৈছিল যে নৰেশ্বৰে ঠট্‌মট্ খাই লাহেকৈ কলে, “ও, মইতো আশা কৰিছোঁ।” {{gap}}“আশা কৰিলেই পাইনে? লৰা-ছোৱালীয়ে সৌটো আশা কৰে, পাইনে?” মূৰৰ ওপৰৰ জোনটোলৈ হাতটো ডাঙি চনিয়াই দেখুৱালে। {{gap}}নৰেশ্বৰে উত্তৰ দিবলৈ নৌ পাওঁতেই সাবিত্ৰী, তিলকমতি, সোহাগীহঁতে হাত চাপৰি বজাই নাচি নাচি চনিয়াক নৰেশ্বৰৰ কাষৰ পৰা টানি লৈ গল। আটাই কেইবাজনীয়ে পিছলৈ ঘূৰি ঘূৰি নৰেশ্বৰলৈ চাই চকু টিপিয়া-টিপি কৰি গোৱা গীতৰ অৰ্থ— {{Block center/s}} <poem>হে প্ৰিয়ে, তোমাৰ কাৰণে দেশে দেশে মই, :::::—বৈৰাগীৰ বেশত ঘূৰি ঘূৰি ফুৰিছো। হে সুন্দৰী, মোৰ ভাগ্য তোমাক ইয়াতে পালোঁ, :::::–তোমাক এৰি নিদিছোঁ কিন্তু! হে প্ৰিয়ে, তোমাৰ কাৰণে দুৰ্গম পৰ্ব্বত বগালো :::::—ক’তনো নদী নলা পাৰ হলোঁ।</poem><noinclude>{{Block center/e}} {{center|২৭৪}}</noinclude> lmuztr6q3fu77dhs4ip7i46o88mvdv6 104 84186 256255 253039 2026-07-24T05:22:38Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256255 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh||সেউজী পাতৰ কাহিনী|}} {{Block center/s}}</noinclude><section begin="A" /><poem>সাপৰ বিষো অমৃতৰ দৰে পিলো। :::::তোমাক আৰু এৰি নিদিছোঁ। হে সুন্দৰী, তোমাৰ কাৰণে ক’ত দেৱীক যে ভোগ দিছিলোঁ। :::::আকাশৰ দেৱতালৈ কিমান বলি উচৰ্গিলো। ভাগ্য মোৰ সুপ্ৰসন্ন, আজি তুমি মোৰ কাষত, :::::ৰদৰ পোহৰত চকুৰ পোহৰ নিজিলিকে, :::::আন্ধাৰত তোমাক দুই চকু মেলি চালোঁ, :::::সুৰৰ মুখৰতাই বুকু-চকু নিৰ্ব্বাক কৰাৰ ভয়ত :::::চোতালৰ আন্ধাৰ চুকত মনে মনে বহিলোঁ। হে সুন্দৰী, তোমাৰ কাৰণে দেশে দেশে মই ঘূৰিলোঁ।</poem> {{Block center/e}} {{gap}}হাঁহি, হাঁহি, হাঁহি; সাবিত্ৰীহঁতৰ মুখত হাঁহি, চকুত হাঁহি, হাত চাপৰিত হাঁহি, কঁকালৰ ভঙ্গিত হাঁহি, নাচোনৰ ছন্দত হাঁহি; মাদলৰ বোলতো হাঁহি। সেই সৰ্ব্ব-হাঁহি জয় কৰিলে আকাশত উমলি ফুৰা জোনটিৰ স্নিগ্ধ মধুৰ মিচিক মিচিক হাঁহিটিয়ে। <section end="A" /> <section begin="B" />{{center|''' সোতৰ''' }} {{gap}}“এই মিনি, আঁতৰ হ; ঘৰত হিচাপ কৰিবিগৈ।” {{gap}}“ঘৰত হিচাব কৰিবলৈ যাম কিয়? তোৰ আগতে কৰিম। কিমান দিছ?” {{gap}}“হাজিৰা বহীত যিমান লেখা আছে।” {{nop}} <section end="B" /><noinclude>{{center|২৭৫}}</noinclude> ntr9s36yk7qrnqhhobaalijgjni7aaq 104 84205 256261 253055 2026-07-24T05:41:39Z Jyoti Chiring 2949 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256261 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Babulbaishya" />{{rh||সেউজী পাতৰ কাহিনী|}}</noinclude>{{gap}}নঙলাৰ খুটাৰ পৰা হাত আঁতৰাই সংকোচৰ হাঁহিৰে চনিয়াই গুণগুণাই উত্তৰ দিলে— {{Block center|<poem> তোৰে দো তোলে উলো সকম তোৰে দো কইড় তোলেনা ভোলোং বে টিকা সিন্দুৰী ভোলোং বে কাইড় টিকা না অইড় লোৱতে জুৰী বংগাইয়া অইড় দো হো কাইড় ভোলেনা। </poem>}} {{gap}}[হাতত ম‍ই আমি পাত নেবান্ধো, মূৰত সেন্দুৰৰ ফোঁট নলওঁ, মোৰ বন্ধু নাই; কাৰো লগত ম‍ই জোৰা নেবান্ধো।] {{gap}}গীত গাই গাই লখুলৈ কেৰাহিকৈ চাই চনিয়াই সন্মুখলৈ চাই ৰল। লখুৱে বাট ওলাই চিঞৰিলে, “চনিয়া, আহিলোঁ; ৰাৱণে হৰি নিব অহালৈ তই বাট নেচাবি, ওলা।” {{gap}}লগৰীয়াক লগ ধৰিবলৈ লখু কোবাকোবিকৈ আগ বাঢ়িল। দূৰ্গা পূজাৰ জনতাৰ দৰে এজুমৰ পিছত আনজুম মতা-তিৰোতা বাগিছাৰ মাজেদি বাটত ওলাইছে—সকলো উৎসৱৰ সাজ-পোছাকত। নঙলাৰ মুখৰপৰাই চনিয়াই কৌতুহলেৰে চালে। বিৰচি—লগত এপাল লৰা-ছোৱালী; পিঠিত কেঁচুৱা বন্ধা। সৰু ছোৱালীজনীয়ে মাকৰ লগত সমানে খোজ কাঢ়িব নোৱাৰি টলং-ভটংকৈ একা-বেকাকৈ লৰি গৈছে—এডলীয়া বাঁহৰ সাঁকোৰ ওপৰেদিহে যেন খোজ কাঢ়িছে। পিছত কুকুৰ এটাই বাট শুভি শুঙি আহি আছে; পিছত কুকুৰটো দেখি বিৰচিৰ<noinclude>{{center|২৮০}}</noinclude> lhaefvj4yeumh30ftmgacrejekmxiwq 104 84224 256252 254908 2026-07-24T04:49:13Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 256252 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude><section begin="A" />{{gap}}“স্কুললৈ যোৱা নাই?” {{gap}}“ধ্যেৎ, কুলিৰ লৰা স্কুললৈ যাব কিয়? স্কুললৈ গলে মাক-বাপেকক ঘিণাবলৈহে শিকিব।” {{gap}}“তোৰ যে পইচা হেৰাইছে বুলিছিল – মিছা?” সন্দেহৰ চকুৰে নৰেশ্বৰে সুধিলে। {{gap}}“পইচা থাকিলেহে হেৰাব, পইচা পাম কত?” {{gap}}“তেনেহলে কি বিচাৰিছিলি?” {{gap}}“তই একেবাৰে গাৱঁলীয়া; একো নুবুজ।” {{gap}}অলপ ৰৈ মিচিককৈ হাঁহি মৰি কলে, “তোকেই বিচাৰিছিলো।” মহৰ দৈৰ দৰে বগা দাঁত কেইটা উলিয়াই হি হি কৈ হাঁহি চনিয়াই দুপ-দাপ কৈ লৰ মাৰিলে; দুদিনৰ চিনাকী ছোৱালী জনীৰ অদ্ভুত কথা-কাণ্ড দেখি নৰেশ্বৰ বিবুধি হল। {{gap}}সিও লৰালৰিকৈ তিতা গাৰেই বঙলাৰ পিনে খোজ ললে। <section end="A" /> <section begin="B" />{{center|'''নয়'''}} {{gap}}নৰেশ্বৰে ঘৰ ত্যাগ কৰা তিনি মাহৰ পিছৰ কাহিনী— {{gap}}গাৱঁৰ নামঘৰৰ সমুখত বেলগছ জোপা; বেলজোপাৰ চাৰিওকাষত ওখকৈ প্ৰকাৰে ঘূৰণীয়া বেদী এটা সজাই দিছিল গাৱঁৰ মধু দোকানীয়ে—পূণ্য সঞ্চয় কৰিবলৈ। বিলাতি মাটি লেপোতেই পাঠশালাৰ লৰাৰ হাতৰ আখৰৰে ডাঙৰ ডাঙৰকৈ লিখা হৈছিল স্বৰ্গীয় আদৰ কলিতানীৰ উদ্দেশ্যে। মানুহে কয় গিৰিয়েকৰ খুন্দা-কিল খায়ে খায়ে মধুদোকানীৰ ঘৈণীয়েক মৰিল। বেদীৰ ওপৰৰ বিলাতি মাটি ঠায়ে ঠায়ে এৰাইছে- <section end="B" /><noinclude>{{center|৯৮}}</noinclude> t9jmeao7kf3byi362jco7yezolxto05 104 84273 256258 253050 2026-07-24T05:29:01Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 256258 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh||সেউজী পাতৰ কাহিনী|}}</noinclude>যিখিনি উপাৰ্জ্জন কৰে, দৰ্কাৰি অদৰকাৰিত হিচাব কৰি খৰচ কৰিলে হয়তো সপ্তাহটো কোনোমতে টানি-মুনি চলিব পাৰে। কিন্তু বাগিছাই বনুৱাক জীয়াই থাকিবলৈ শিকাইছে; পৰুৱাৰ দৰে সঞ্চয় কৰিবলৈ শিকোৱা নাই। বৰ্ত্তমানেই বনুৱাৰ সৰ্বস্ব; আজিয়েই যদি খাই-বৈ নাচি গাই স্ফূৰ্ত্তি নকৰে, কালিলৈ কোনে জানে কি হব? বনুৱা মুনিহ-তিৰোতাৰ মুখত সদায় সেই একে গীত — {{Block center|<poem> নোবো জোনোম বৰসিডং নাংগিন লংদা জগৰ হ্ৰতি-প্ৰীতি নে জীবোন গতিডং নে জীবোন কা হো নমোগা কাসা পীতল পোৱাঃ জানৰে কাসা গীতল বদলা নমোআ নে জীৱন গতিডং নে জীৱন কা হো বদলাও কুম্বৰ চাটু পোৱা জানবে কুম্ব তাতে কা কবাড়া নে জীবোন গতিডং নে জীবোন কা নমোগা। </poem>}} {{gap}}[মানুহৰ জীৱন দুদিনীয়া; গতিকে জীৱনটো হাঁহি-খেলি কটাব লাগে। হে বন্ধু, আজিৰ দিনটো পুনৰ ঘূৰাই নোপোৱা। কাঁহ-পিতল ফুটিলে সলনি কৰিব পাৰি; কিন্তু যোৱা দিনটো আকৌ<noinclude>{{center|২৭৭}}</noinclude> gb9fh5ukfre1t6ct0yt9dr6vmcbb5la 104 84336 256256 253140 2026-07-24T05:25:27Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256256 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>{{gap}}“তিনি টকা ন অনাহে পাওঁনে?” {{gap}}“আৰু নো কিমান পাবি?” {{gap}}“এ সপ্তাহ কাম কৰি....." {{gap}}পইচাখিনি হাতৰ তলুৱাতে ইফাল-সিফালকৈ লাৰি চাৰি চনিয়াই কলে। {{gap}}“বঙলাৰ বাবুৰ্চি খানচামাৰ লগত গা-ঘেলাই ঘূৰি ফুৰিলেই বাগিছাত হাজিৰা দিয়া হয় নে?” সপ্তাহৰ দৰ্ম্মহা দিয়া বাবুয়ে পেংলাই কৰি উত্তৰ দিলে। {{gap}}“বাবুৰ্চি-খানচামাৰ লগত নুঘূৰি তোৰ লগত ঘূৰিলে বেচিকৈ দিবি?” হিচাব বাবুৰ প্ৰশ্নত সাপৰ দৰে ফোঁচ-ফোঁচাই চনিয়া আঁতৰ হল। বেটীৰ খং বাঢ়নীত তোলাৰ দৰে হিচাব বাবুয়ে দৰ্ম্মহা লবলৈ সমুখত শাৰী পাতি থকা তিৰোতা কেইজনীলৈ চাই কলে, “এই, তহঁতৰ কলামুখ চাবলৈ মাজৰাতিলৈকে ম‍ই ইয়াত খাপ দি থাকিমনে?” {{gap}}“কলামুখ চাই ভাল নেলাগে যদি বগীজনীকে চকীত বহুৱাই নেৰাখিলি কিয়?” সকলো জন্তুৰে মাইকীজাত বেচি ডাইল; চকু-মুখ খংমুৱাকৈ তিলকমতিয়ে দৰমহা লবলৈ হাত আগবঢ়ালে। এজনী এজনীকৈ বাকী তিৰোতাও হিচাব বাবুৰ মেজৰ সমুখত থিয় হলগৈ। {{gap}}শনিবাৰ; দৰ্ম্মহাৰ দিন। দৰ্ম্মহাৰ ধন হাতত পৰিলেই সৰহ ভাগে বাগিছাক আশ্ৰয় কৰি ঠন ধৰি উঠা মাৰোৱাৰী দোকানলৈ যায়। লৰা-তিৰোতাৰে মিলি কাম কৰি সপ্তাহটো<noinclude></noinclude> koxa1lc06q4ddz5b0lo0imyqq1hq0vq 104 84341 256238 256236 2026-07-24T03:01:19Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256238 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude><section begin="A" />নাই। বৰ জৰুৰি কামতহে আহিব পাৰি, তাকো বাহি বাৰাণ্ডাত খটখটাই দিলে চাহাবে আহিবলৈ অনুমতি দিলেহে।” {{gap}}নৰেশ্বৰৰ আটাইবোৰ কথা কেনেবা কেনেবা লাগিল। হাতত আঠুৱাখন লৈ বুধুয়ে কোঠালিৰ বাহিৰলৈ যাবলৈ উপক্ৰম কৰাত সি নিজেও জাৰনখন কান্ধত পেলাই তাক অনুসৰণ কৰিলে। {{gap}}মুখৰপৰা চিগাৰেটৰ ধোঁৱা উলিয়াই দূৰলৈ দৃষ্টি নিক্ষেপ কৰি মিচেচ মিলাৰ বাৰাণ্ডাৰ বেলিঙত ধৰি থিয় দি আছিল। বুধূয়ে ওচৰ চাপি চালাম জনাই কলে, – “গোচল ৰেডি মেমচাহাব।” {{gap}}মুখৰ চিগাৰেটটো দুই আঙুলিৰ মাজত ধৰি মেমচাহাবে অমনোযোগৰে উত্তৰ দিলে, “ঠিক হ্যায়।” <section end="A" /> <section begin="B" />{{center|{{larger|'''সাত'''}}}} {{gap}}কেইদিনমানৰ পিছৰপৰা বুধুৰ সহায় নোলোৱাকৈয়ে নৰেশ্বৰে মেমচাহাবৰ কোঠালিৰ কাম পৰিপাটিকৈ কৰিব পৰা হল। মেমচাহাবে আঁ কৰিলেই কোন সময়ত কি বস্তু বিচাৰে বুজি পায়; বস্তুবোৰৰ ইংৰাজী হিন্দী নাম বোৰো আয়ত্ব কৰিছে; কোন বস্তু ক’ত থব লাগে তাৰ ঠাই জানে; থেংকিউ, ভেৰিগুড়, অলৰাইট, ৰেডি, মেমচাহাব,—ইংৰাজী শব্দবোৰ কোন প্ৰসঙ্গত আওৰাব লাগে বঢ়িয়াকৈ বুজা হৈছে; আঁৰ নলগাকৈ উচ্চাৰণো কৰে। মিচেচ মিলাৰে অসমীয়া শিকিছে; <section end="B" /><noinclude>{{center|৭৬}}</noinclude> qtt0tjbnsvsb7vi4tjute0xer94kbly 104 84363 256259 253141 2026-07-24T05:33:16Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256259 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>ঘূৰাই আনিব নোৱাৰি। কুমাৰৰ কলহ ফুটিলে পুনৰ কুমাৰৰ কাষলৈ নাহে। হে বন্ধু, দিনবোৰ এবাৰ গলে পুনৰ ঘূৰি নাহে।] {{gap}}সপ্তাহৰ ধন হাতত পৰিলেই কোনো লৰ মাৰে দেশী মদৰ দোকানলৈ; বটলে বটলে পানী মিহলোৱা ফুলি চাৰাপ খাই দেহ-মন মতলীয়া নোহোৱালৈকে ঘৰলৈ নোভোতে। মাজ নিশা ঢলং-পলংকৈ আহি কোনোমতে মাটীয়ে-বালিয়ে পৰি থাকে। চাৰাপ খাই সপ্তাহটোৰ পৰিশ্ৰম, অভাৱ-অনাটন পাহৰি পুৱা ভালেমান পৰলৈকে অজ্ঞান হৈ শুই থাকে। {{gap}}কলঘৰত কাম থকা কেইজনৰ বাহিৰে দেওবাৰটো সৰহ ভাগ বনুৱাৰে ছুটীৰ দিন। ছুটীৰ দিনটো স্বাধীনতাৰ দিন; কলঘৰৰ ঘণ্টি, আৰু বাবুহঁতৰ শাসন নিৰ্দ্দেশৰ বহিৰ্ভূত দিন। পুৱা পাটীৰপৰা নৌ উঠোতেই বেলিটোৱে ছুটীৰ দিনৰ মুক্তিৰ আহ্লাদ আনি দিয়ে; কৰ্ম্মহীন দিনটোৰ অৱসৰে উদ্দীপনা বঢ়ায়। {{gap}}দেওবাৰ হাটবাৰ; বাগিছাৰ কাষতে হাট। হাট নহয়, উৎসৱ। ওচৰ-পাজৰৰ গাৱঁৰ মানুহে হাটত চাউল-পাত, হাঁহ-কুকুৰা, শাক-পাচলি বেচিবলৈ আনে; সৰহকৈ আহে চহৰৰ বেপাৰী। বেপাৰীয়ে আনে নিমখ-তেল, মলা-ধপাত, চাধাপাত, কানি-কাপোৰ, তাম-ৰূপ-পিতলৰ সস্তীয়া অলঙ্কাৰ-পাতি। মনোহাৰী দোকানীৰ বস্তুৰ প্ৰতিয়েই বনুৱা তিৰোতা-গাভৰু বিশেষকৈ আকৰ্ষিত হয়। কুলি ৰমণীৰ সপ্তাহৰ আৰ্জ্জোনৰ সৰহখিনি মনোহাৰী দোকানীয়ে লুটি নিয়ে। বনুৱা তিৰো-<noinclude>{{center|২৭৮}}</noinclude> 2j8okdamaju7xbhemsrx9fuzrcvdgyq 104 84364 256260 253054 2026-07-24T05:37:07Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256260 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>তাই উৎসৱৰ দৰে হাটলৈ সাজি-কাচি আহে; সন্ধিয়া ৰূপ-পিতলৰ অলঙ্কাৰৰে ওজন বঢ়াই ঘৰলৈ ওভোতে। {{gap}}ৰাতিৰ ৰাহি হোৱা কৰ্কৰা ভাত কেইটা শুদা-শুদাই খাই হাত-খৰা কামিজটো গাত সুমুৱাবলৈ চেষ্টা কৰি লখু চোতাললৈ ওলাল। নঙলাৰ মুখত থিয় হৈ চনিয়াই হাটলৈ যোৱা মানুহবোৰৰ আলেখলেখ চাইছে। হঠাতে আহি লখুয়ে চনিয়াৰ গাত চাপৰ এটা মাৰি কিৰিলি পাৰি আঁতৰি গ’ল; চনিয়াই চকু ঘোপা কৰি উভতি চাই কৃত্ৰিম ৰোষত কলে, “চুপতি মাৰিব খুজিছ যদি বাধুৰ লগত মাৰগৈ! পুৱাতে মোক জোকাই লৈছ কিয়?” {{gap}}“বাধুক বিচাৰি যাবলৈকেতো ওলাইছোঁ। পোৱালি মহৰীক চাই চাই তোৰ চকু পাথৰ হৈছে; চাপৰ মাৰি পাথৰৰ টোপনি ভাঙি দিলোঁ।” লখুয়ে দুষ্টালিৰ হাঁহি হাঁহি আকৌ কলে, “থিয় হৈ বাটলৈ চাই থাকিলে কি লাভ? ঘৰৰ পৰা তোক কোনেও হৰি নিবলৈ নাহে। সাজি-কাচি হাটলৈ ওলা! বেচা-কিনা হাটতহে হয়।” কথাৰ লগে লগে লখুয়ে জেপৰ সৰু ফণিখনৰে চুলিবোৰ জোৰেৰে আছুৰি গালে, {{Block center|<poem>বি বিণ বিণ বিহালো বিণ চুতুক চুতুক চুতকি বজাই পাই বিণকো তাৰ ধীৰো ধীৰো ৱাহ দো যাবো বজাৰ।</poem>}} {{gap}}[নুপূৰৰ ধ্বনিৰ লগত চুতকিয়ে (ভৰিৰ আঙঠিয়ে) সুৰ মিলাই সঙ্গীতৰ সৃষ্টি কৰিছে। বল, লাহে লাহে আমি বজাৰলৈ খোজ লওঁ।] {{nop}}<noinclude></noinclude> fyq34xwsf5p0t5kt47ecumn12q8v7fp 104 84365 256262 253056 2026-07-24T05:43:59Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256262 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>লৰা-ছোৱালী মাকৰ কাষলৈ লৰি গল। কুকুৰটোৰ গাৰ নোম আধাখিনি সৰিছে; কুকুৰটো দেখিয়েই চনিয়াই তাৰ গিৰিহঁতক অনুমান কৰিলে—জখৌৰ কুকুৰ। জখৌ যলৈকে যায়, আধামৰা কুকুৰটোয়েও তাৰ লগে লগে বাট শুঙি আগ বাঢ়ে। গিৰিয়েক ঘৈণীয়েক হালে নিজেই দুবেলা দুমুঠি খাবলৈ নেপায়; জন্তুটো মিছাতে পুহিছে। কুকুৰটোক এমুঠি খাবলৈ নিদিয়াতে জখৌয়ে সিদিনা ঘৈণীয়েকক তহিলং কৰিছিল; ঠিক নাই, কোন দিনা তাই জখৌক এৰি বিষ্ণুৰ ঘৰলৈ পলায়; তিৰোতা হল বুলিয়েই সদায় গিৰিয়েকৰ মাৰ-ধৰ খাই থাকিব পাৰেনে?—চনিয়াই চিন্তা কৰিলে। তাইৰ চকু জখৌৰপৰা কুকুৰটোলৈ গল। কুকুৰটোয়ে বাটৰ কাষলৈ গৈ পিছ ঠেং ওপৰলৈ তুলি চি-চি কৰে সৰু পানী চুলে; কামটো কৰা ঠাইডোখৰ শুঙি আকৌ সমুখলৈ লৰ মাৰিলে; কুকুৰটোৰ অসভ্যালিত চনিয়াই লাজত মুখ ঘূৰালে। পিছত আৰু মানুহ—মতা-তিৰোতা। সোহাগী, সাবিত্ৰী, দসোদা, তিলকমতি—তাইৰ লগৰ আটাই কেইজনী। চনিয়া লৰালৰিকৈ ভিতৰ সোমাল। বাটৰ লগৰীয়ে তাইৰ মন চঞ্চল কৰিলে। {{gap}}চনিয়াৰ ওলাওঁতে সৰহ পৰ নেলাগিল। আঠুৰ তল ঢাক নোখোৱা ৰঙা শাৰীখন পিন্ধি বাটলৈ ওলাল। হুৰাহুৰি কৰি সকলোয়ে খোজ লৈছে — পলম হলে জানোচা হাটৰ ধেমালি শেষ হয়—এই ভয়ত। {{gap}}চনিয়াই যি আশঙ্কা কৰিছিল, সেয়ে ঘটিল। সকলোৰে পিছ<noinclude>{{center|২৮১}}</noinclude> 3eerlns5rohutx6nb8x1ps9qupn0hn6 104 84366 256263 253058 2026-07-24T05:46:58Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256263 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>পৰি পিছলৈ চাই চাই পোৱালি মহৰীয়ে খোজ দিছিল। চনিয়াক দেখি থমকিল; চনিয়াৰ ওচৰ চাপিল। তাইলৈ অৰ্থপূৰ্ণ হাঁহি মাৰি লগে লগে গল। কিছু সময় কাৰো মুখত কথা নাই। কথা কবলৈ উচুপিচাই পোৱালি মহৰীয়েই প্ৰথমে সুধিলে, “হাৰিয়া খাই দুপৰলৈ শুইছিলি? কেতিয়াবাই আহি ম‍ই বাট চাই আছোঁ।” {{gap}}চনিয়াই একো নেমাতিলে; মাত্ৰ পোৱালি মহৰীৰ মুখলৈ চকু ঘূৰাই বেঁকাকৈ হাঁহিলে। সেই হাঁহি আৰু চাহনিৰ সংকেতত মহৰী আশ্বস্ত হল; পুৱাৰেপৰা নিৰাশ দুশ্চিন্তা বিভ্ৰান্ত হৈ থকা মনটো কিছু শান্ত হ’ল। শৰীৰৰ সকলো শক্তি জিভাৰ আগলৈ টানি সুধিলে, “চনিয়া, মোৰ কথাটোৰ কি কৰিলি?” {{gap}}“কি কথা?” সহজভাৱেই চনিয়াই উত্তৰ দিলে। {{gap}}“তই নজনাই হলি?” {{gap}}পোৱালি মহৰীয়ে ধেমালিৰ সুৰত কলে যদিও চনিয়াই উত্তৰ নিদিলে। মনৰ বহুত কথা চনিয়াৰ আগত প্ৰকাশ কৰিবলৈ পোৱালি মহৰীয়ে পুৱাৰেপৰা বাটত খাপ পিতি পিতি গুণা-গথা কৰি আছিল; কিন্তু ঈশ্বৰে মানুহক কথা কোৱা শক্তি দি শাস্তিও বিধিছে। কেতিয়াবা কব নলগীয়া কথা কৈ মানুহে কষ্ট পায়; দেহা বেচা তিৰোতাৰ দৰে কেতিয়াবা ভাববোৰে সাজি-কাচি মনৰ ভিতৰতে ৰূপৱতী হৈ বাট চাই থাকে—বাহিৰ ওলাবলৈ অক্ষম। পোৱালি মহৰীৰো মনৰ কথাবোৰৰ সেই<noinclude>{{center|২৮২}}</noinclude> ldrsruta8xq1mgik95tmsrqnldm2259 104 84367 256264 253059 2026-07-24T05:49:25Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 256264 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>একে অৱস্থা; মনৰ ভিতৰতে কথাবোৰক অলঙ্কাৰ-পাতি পিন্ধাই সজাই-পৰাই থৈছিল—কিন্তু চনিয়াৰ সমুখত মুখৰ মাত হৰিল। চিগাৰেটটোয়েই প্ৰকাশত বাধা জন্মাইছে ভাবি চিগাৰেটটো মুখৰপৰা দলিয়াই দি দেহৰ সকলো শক্তি সঞ্চয় কৰি চনিয়াৰ কাষ চাপিল। প্ৰকাশৰ সময়ত ধুনীয়া কাপোৰ-কানি শুলকি পোৱালি মহৰীৰ ভাবটো নঙঠা প্ৰশ্নত ওলাল — “বাগিছাৰ পৰা পলাই মোৰ লগত নেযাৱ?” {{gap}}চনিয়াই হাঁ-না একো উত্তৰ নিদিলে; যদিও তাইৰ মনৰ কথা সলনি হোৱা মুখৰ বৰণতে এইদৰে প্ৰকাশ পালে—“পলাই যাব লাগে কিয়? বিয়া কৰি বাগিছাত ৰখাবলৈ লাজ লাগে?” {{gap}}আৰু কিবা কবলৈ পোৱালি মহৰী চনিয়াৰ কাষ চাপিল; চনিয়াৰ হাতখন ধৰিবলৈ নিজৰ হাতখন আগবঢ়াই দিলে। দুৰ্ভাগ্য বতাহৰ লগতে উৰে; হঠাতে পিছৰপৰা কোনোবাই মাত দিলে, “মহৰী বাবু, কন্যা খোজত গলে হাট ভাঙিলেহে হাট-খোলা পাবিগৈ।” {{gap}}“মহৰী বাবুয়ে বাটতে হাটৰ বস্তু দৰাদৰি কৰিছে।” লগৰ জনে কলে। {{gap}}চনিয়াই কথাষাৰৰ অৰ্থ বুজি সেই সুবিধাতে পোৱালি মহৰীক পিছ পেলাই বেগাবেগিকৈ খোজ দি মানুহ দুজনৰ লগ লাগিল। কেকুৰিটো পাৰ হলেই হাটখোলা; কেকুৰিটোৰ কাষত ডাল-পাত বহলাই মেলি ওখ তেতেলি এজোপা। বাটৰ মাজত ৰদৰ পোহৰত মনৰ গোপন কথা কব নোৱাৰি। পোৱালি<noinclude>{{center|২৮৩}}</noinclude> 4dwhrkx007u6cmx9hbayg8trgtk06lv 104 84368 256265 253060 2026-07-24T05:51:47Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256265 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>মহৰীয়ে ভাবিলে হাটখোলা সোমোৱাৰ আগতে গছৰ তলত ক্ষন্তেক ৰৈ চনিয়াৰ লগত কথাটো নিস্পত্তি কৰিব। দুয়ো গছৰ গুৰি পালেগৈ; কেইবাজনেও জুম পাতি গছৰ তলত তাচ খেলিছে। কি ধেমালি চলিছে চাবলৈ চনিয়া জুমটোৰ কাষত ক্ষন্তেক ৰলগৈ। যি আশা কৰিছিল, ভগৱানে তাকেই মিলালে। দৰিদ্ৰৰ আশাই সৰ্ব্বস্ব; আত্মতৃপ্তিত পোৱালি মহৰী তাইৰ ওচৰতে থিয় হল। চনিয়াৰ লগত কথা পাতিবলৈ মহৰীৰ অপূৰ্ব্ব সুযোগ উপস্থিত; কিন্তু কি কথা কব নকব ভাবি ঠিক কৰিব পৰা নাই। তিৰোতাৰ মন পোৱা সহজ নহয়; কি কথাত কেতিয়া তিৰোতাৰ খং কেতিয়া ৰং বুজিব নোৱাৰি। ইফালে ছাইৰ তলৰ জুইৰ দৰে পোৱালি মহৰীৰ মন ভিতৰি ভিতৰি কামনাই দহি আছে। কিছু সময় মনে মনে থাকি মনৰ ভিতৰতে কথাখিনি পাগুলি চনিয়াৰ গাতে গা লগালে; পোৱালি মহৰীৰ গা গৰম। চনিয়াৰ পৰা আপত্তিৰ কোনো সংকেত নেপাই নিজৰ হাতখন তাইৰ হাতখনত লগাই দিলে। তিৰোতাৰ চকুৰ ভাষা সাংকেতিক অঙ্কতকৈও জটিল। চনিয়াৰ চকুত হাঁহিৰ অৰ্থ ধৰিব নোৱাৰি বহুপৰ তাইৰ চেঁচা হাতখন লিৰিকি বিদাৰি মনৰ কথা প্ৰকাশ কৰিবলৈ কুৰুং-কাৰাং কৰিলে। {{gap}}তাচ খেলুৱৈৰ ভিতৰত এজন বুধু; বুধুৰ কাষতে হাতত এমুঠি পইচা লৈ নৰেশ্বৰ বহিছিল। চনিয়াই নৰেশ্বৰলৈ চাই চকুয়ে চকুয়ে কথা পতা পোৱালি মহৰীয়ে বুজিব পাৰিলে; মনে মনে নৰেশ্বৰলৈ ঈৰ্ষাও জন্মিল। কিন্তু চনিয়াৰ চকুৱে<noinclude>{{center|২৮৪}}</noinclude> ljd4goklym60ve8zaquhwzfnm1jbwal 104 84369 256267 253061 2026-07-24T05:54:48Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256267 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>নৰেশ্বৰৰ লগত দূৰৈৰ পৰা কথা পাতিলেও তাৰ সান্ত্বনা, চনিয়াৰ কোমল হাতখন আৰু লাহী আঙুলি কেইটাই তাৰ লগতেই ধেমালি কৰি আছে। অকস্মাতে চনিয়াই পোৱালি মহৰীৰ হাতৰপৰা হাতখন এৰুৱাই নৰেশ্বৰৰ কাষ চাপিল; নৰেশ্বৰে তাৰ হাতৰ পইচা খিনি বুধুৰ সমুখত পেলাই চনিয়াৰ লগত হাটখোলাৰ পিনে লৰ দিলে। বিচিত্ৰ নাৰী চৰিত্ৰ, আকাশৰ ৰঙৰ দৰে মুহূৰ্তে মুহূৰ্ত্তে মনৰ মানুহ সলনি হয়—পোৱালি মহৰীয়ে ভাবিলে। তাৰ মুঠিৰ ধন মুঠিৰ মাজতে হেৰাল। সাপে ডকা মানুহৰ দৰে য'তে থিয় দি আছিল তাৰ পৰা চলনা-নিপুণ চনিয়ালৈ ৰোষভৰা চকুৰে মহৰীয়ে চালে। {{gap}}আকৌ এটা জুম; জুমটোৰ মতা-তিৰোতাৰপৰা হি-হিকৈ হাঁহিৰ ৰোল উঠিছে। ৰহস্যৰ সম্ভেদ লবলৈ নৰেশ্বৰ চনিয়া দুয়ো হেচি-ঠেলি জুমৰ মাজত সোমাল গৈ। টিলিকা বগা ষাড় গৰু এটাৰ ডিঙিত কেইবা শাৰী কড়িৰ মালা পিন্ধাই আৰু ঘণ্টা লগাই গেৰুৱা পোছাকৰ মূৰত পাগুৰি মৰা সন্ন্যাসী এজন ওচৰতে থিয় দি আছে। ষাড় গৰুটোৰ গাটো ৰামনামী কাপোৰেৰে মেৰোৱা। “যাও তো মহেশ যাও, সাধু বাবা কোন হ্যায় চালাম কৰ।” সন্ন্যাসীয়ে, কথাষাৰ কৈ ষাড়টোৰ ওলমিপৰা গলধনৰ বিচনীত হাত ফুৰালে। ষাড়টোয়ে ইফালে সিফালে দুবাৰমান ঘূৰি একাষে থিয় দি থকা দুৰ্জ্জন চৰ্দ্দাৰৰ গাত মূৰ লগাই ডিঙিৰ টিলিঙা জোকাৰিলে। ষাড়টোৰ অদ্ভুত কাৰ্য দেখি সকলোৱে হোঁ-হোঁকৈ হাঁহিলে। দুৰ্জ্জন চৰ্দ্দাৰে আত্ম-<noinclude>{{center|২৮৫}}</noinclude> 1c6ud5hsx3u2mcbs6c8ne9ffq4hhgy6 104 84370 256271 253062 2026-07-24T05:57:34Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256271 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>প্ৰসাদত গৰুটোৰ গালৈ পইচা এটা দলিয়াই দিলে। মাটীৰ পৰা পইচাটো তুলি হাতখন দুৰ্জ্জন চৰ্দ্দাৰলৈ আগবঢ়াই সন্ন্যাসীয়ে আৱেদন জনালে, “এ্য কিয়া দিয়া বাবা, সজ্জন আদমিকো তো মহেশ পছন লিয়া।” দুৰ্জ্জনৰ নামটোকে হিন্দুস্থানী সন্ন্যাসীয়ে ভুলকৈ সজ্জন উচ্চাৰণ কৰা ভাবি জুমটোয়ে গিৰ্জ্জনি মাৰি হাঁহিলে। চৰ্দ্দাৰে আৰু এটা পইচা ষাড়টোৰ মালিকক দিলে। মানুহজনে পইচা দুটা চোলাৰ জেপত ভৰাই ষাড়টোৰ কাণত হাত ফুৰাই আকৌ কলে, “যাও মহেশ যাও, সাদী হনে লাগা বেটীকো দেখাও বাবা, দেখাও।” {{gap}}ষাড়টোৱে মনোহৰ ভঙ্গিত মূৰ নচুৱাই ডিঙিৰ টিলিঙ্গা বজাই বজাই জুমটোৰ চাৰিওকাষে কেইবা পাকো ঘূৰিলে। সেই সময়ত হেচুকি হেচুকি চনিয়া জুমৰ সমুখত থিয় হৈছিলগৈ। ৰঙা শাৰী দেখি ষাড়টোৱে ডিঙি-মূৰ লৰচৰ কৰিবলৈ বন্ধ কৰি চনিয়াৰ কাষত তভক মাৰি ৰল। মালিকে নিৰ্দ্দেশ দিলে, “দেখাও বাবা মহেশ দেখাও।” জুমৰ মতা-তিৰোতাই ষাড়টোয়েনো কি কৰে জানিবলৈ উৎকণ্ঠিত হৈ অপেক্ষা কৰিছিল। ষাড়টো কেইখোজমান আগ বাঢ়িল; মালিকে পূৰ্ব্বতকৈও উচ্চস্বৰে কলে, “দেখাও মহেশ, দেখাও।” সন্ন্যাসীৰ আদেশৰ লগে লগে ষাড়টোয়ে ঘূৰি আহি চনিয়াৰ গাত খুন্দা মাৰি মূৰ জোকাৰিলে। মতা-তিৰোতাৰ গগন ফলা হাঁহিৰ ৰোলত গৰুৰ ডিঙিৰ ঘণ্টাৰ শব্দ জয় পৰিল। ঠেলা-হেচা কৰি লাজত চনিয়া লৰালৰিকৈ জুমটোৰপৰা বাজ ওলাল। {{nop}}<noinclude>{{center|২৮৬}}</noinclude> o99kinl97bbl00o437a3w3cscr4uehx 104 84371 256272 253063 2026-07-24T06:01:09Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256272 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>{{gap}}নৰেশ্বৰকো জুমৰ মাজৰ পৰা টানি উলিয়াই হাঁহি-হাঁহি দুয়ো হাটৰ মাজত সোমাল। হাট ভৰপূৰ; পোহাৰ চাই ফুৰা মানুহৰে উদুলি-মুদুলি; ইফাল সিফাল কৰিবলৈকো অন্ধি-সন্ধি নাই। গাত গা নলগোৱাকৈ এখোজো আগবাঢ়িব নোৱাৰি। কোনোৱে ইচ্ছা কৰিয়েই তিৰোতাৰ বুকু-পিঠি খুন্দিয়াই সুখ লভিছে; তাৰ বাবে কোনেও আপত্তিও কৰা নাই; কাৰো লগত খকাখুন্দাও লগা নাই। অচিন নৰ-নাৰীৰ অহৈতুকী স্পৰ্শ-সুখৰ ঠেলাহেচা মাদকতা সকলোৱে সহজ আনন্দৰেই অনুভৱ কৰিছে। ঘূৰি ঘূৰি নৰেশ্বৰ আৰু চনিয়া হাটৰ মূৰ ওলালগৈ; শাক-পাচলিৰ বজাৰ – এই পিনে হাটৰুৱাৰ সমাগম কম। {{gap}}চনিয়াই বাধুৰ ভায়েক লোধাক তাতে বেত গাজ দুমুঠি, কুকুৰা কণী এযোৰ আগত লৈ দুই আঠুৰ মাজত মূৰ সুমুৱাই বহি থকা দেখি মাত লগালে— “লোধা, বাধু হাটলৈ অহা নাই?” {{gap}}“আহিছে।” {{gap}}“কলৈ গ’ল?” {{gap}}“জানো?” {{gap}}“হাটলৈ কি আনিছিলি?” {{gap}}“একো অনা নাই; এই কিটা বস্তুৰে মোক ইয়াতে বহুৱাই থৈ কেতিয়াবাই গুচি গৈছে—এতিয়াও অহা নাই। ম‍ই কিমান বহি থাকিম?” লোধাই কান্দো কান্দো হৈ কলে। {{gap}}বাধুয়ে বেত গাজ দুমুঠি বেচিবৰ নাম কৰি হাটলৈ আহি ভায়েকৰ হাতত সেই ভাৰ দি নিজে লখুৰ লগত হাট ভ্ৰমি<noinclude>{{center|২৮৭}}</noinclude> rs9rb6bw65mg14zia80kp4invxkqxvt 104 84372 256274 227795 2026-07-24T06:05:00Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256274 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>ফুৰিছে; চনিয়াই বুজিলে। চনিয়াই আকৌ সুধিলে, “তই বেচিব পৰা নাই?” {{gap}}“বেত গাজ এনেয়ে দিলেও নিনিয়ে। এইবোৰ বাধুয়েহে বেছিবলৈ আনিছিল।” {{gap}}কণী দুটালৈ চাই চনিয়াই কলে, “কণীও দেখোন বেচা যোৱা নাই?” {{gap}}“এক অনা দাম বুলিলেই গ্ৰাহক আঁতৰি যায়। বাধুয়ে এক অনাৰ কমে বেচিবলৈ হাক দিছে।” {{gap}}“বাৰু ৰ, মই এতিয়াই বেচি দিম।” লোধাৰ ওচৰতে বহি চনিয়াই নৰেশ্বৰক কলে, “চাই থাকিবি, মই মুঠিত এক অনাকৈ বেত গাজ বেচিম।” {{gap}}“ধেৎ, বেত গাজ মুঠিত এপইচাহে!” লোধাই ভাবিলে চনিয়াই তাৰ লগত ধেমালি কৰিছে। {{gap}}“তই মনে মনে থাক।” {{gap}}সমুখেদি হাট ঘূৰি-ফুৰা ডেকা লৰা দুটা গৈছিল। চনিয়াই মুখ তুলি চাওঁতে এজনৰ চকুয়ে-চকুয়ে পৰাত দৃষ্টিৰে নহয় অন্তৰ্দৃষ্টিৰে হাঁহিলে। ডেকাজনেও হাঁহি থমকি ৰল। চনিয়াই লাজকুৰীয়াভাৱে আকৌ চালে, ডেকাজন ওচৰ চাপি অহা দেখি চনিয়াই কলে, “এই বাবু বেত গাজ লবি; কোমল গাজ।” ডেকাজনে কঁকাল ভাঙি তললৈ মূৰ কৰি বেত গাজ মুঠি চোৱাৰ ভাও জুৰিলে। বেত গাজ লোৱা লক্ষ্য নহয় উপলক্ষ্যহে; চনিয়াৰ মুখৰ ওচৰ চাপি চকুজোৰ ৰলগৈ। ডেকাই গাজ মুঠি<noinclude>{{center|২৮৮}}</noinclude> oleh815192kmv3m5hddimbda4q43i4x 104 84373 256275 253064 2026-07-24T06:07:22Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256275 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>হাতেৰে লিৰিকি বিদাৰি থকা দেখি লাজকুৰীয়া হাঁহিৰে চনিয়াই কলে, “কি চাইছ? লৈ ল বাবু।” {{gap}}লগৰজন ডেকাই আহি কান্ধত হাত দিয়াত বন্ধুয়ে কঁকাল পোনালে। {{gap}}“বেত গাজ কিনি খাইনে? বেত গাজ বিচাৰোঁতে, বেতৰ কাইটে চকু নিবিন্ধিলেহে হৈছে।” বন্ধুৰ মুখলৈ অৰ্থসূচক দৃষ্টি। {{gap}}“আয়ে বেত গাজৰ কথা কৈছিল—বাত বেমাৰত বোলে উপকাৰী। তুমি আগবাঢ়া; চকুৰ আগতে পাইছোঁ যেতিয়া দাম-দৰ কৰি এমুঠি লৈয়ে যাওঁ।” {{gap}}“বেতে বৰকৈ মেৰাই ধৰিলে আয়েৰাই বেত গাজ খাবলৈ নেপাব একা?” বন্ধুৰ পিঠিত ঢকা এটা মাৰি লগৰজন আঁতৰিল। পহু ফান্দত পৰিল বুজি চনিয়াই মুখখনত ফুলজাৰি জ্বলাই কলে, “দুই মুঠি লৈ যা বাবু—দুই অনা লাগিব।” {{gap}}“বহুত দাম : এক অনা দিম।” {{gap}}মুঠিত চাৰি অনা বুলিলেও যে ডেকাই গাজ নিকিনি নেযাই চনিয়াই বঢ়িয়াকৈ বুজিছিল। গাজ মুঠি উপৰি, ফাও; দুই অনাৰ বিনিময়ত ডেকাই আচলতে যি তৃপ্তি বিচাৰিছিল তাকে লভি ছোৱালীজনীৰ সংসৰ্গৰ সেই উজ্জ্বল মুহূৰ্ত্ত যিমান দীঘলাব পাৰি তাৰ বাবে চেষ্টা কৰিলে। উদ্দেশ্য যেতিয়া সিদ্ধিৰ পথত –চনিয়াই এক দণ্ডও ডেকাক ধৰি ৰাখিবলৈ নিবিচাৰিলে। তাই মুখ কলা কৰি কলে, “জেপত পইচা নাই যদি বস্তু কিয় দৰাই ফুৰিছ?” {{nop}}<noinclude>{{center|২৮৯}}</noinclude> frrzr622otx73jfip8wb0ze8v7p7ipg 104 84374 256276 253065 2026-07-24T06:10:04Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256276 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>{{gap}}একেষাৰ কথাই ডেকাৰ আত্মসন্মানত কুঠাৰাঘাত কৰিলে। লৰালৰিকৈ জেপৰপৰা শিকি এটা উলিয়াই প্ৰাৰ্থনাৰ চাহনিৰে চনিয়াৰ সমুখলৈ আগবঢ়াই দিলে। শিকিটো লওঁতে চনিয়াই ইচ্ছা কৰিয়েই নিজৰ আঙুলি কেইটা ডেকাৰ হাতখনত লগাই দিলে। উত্তেজনাত ডেকাৰ চকুৰপৰা জুইৰ ফিৰঙতি উফৰিল; চনিয়াৰ চকুতো ফিৰঙতি পৰিল। কিন্তু খাণ্ডৱদাহ নহল। {{gap}}“চাৰি অনা? মোৰ হাতত খুচুৰা নাই৷” চনিয়াই হাঁহিৰে ডেকাক উন্মাদ কৰিলে। চকুৰ চাহনিৰে ডেকা লৰাক নচুৱাই গাভৰুয়ে সদায় আত্ম-আমোদ অনুভব কৰে। জেপ খপিয়াই খুচুৰা পইচা নেপাই ডেকা ব্যতিব্যস্ত হল। {{gap}}“বাবু কণী দুটাও লৈ যা। চাৰি অনা পূৰা হৈ যাব।” চনিয়াই ইচ্ছা কৰিয়েই বুকুৰ পৰা বাগৰি পৰা কাপোৰখন টানি ললে; ডেকাই বুকু দেখিলে; অন্তৰ নমণিলে; তাতেই কিন্তু মন্ত্ৰসাধন হল। {{gap}}“দে বাৰু,” এনেভাবে চনিয়াৰ বুকুৰ উঠা-নমালৈ চালে—সেয়ে যেন ডেকাৰ জীৱনৰ শেষ সোণালী মুহূৰ্ত্ত। চনিয়াই কণী দুটা, তাৰ পিছত গাজ দুমুঠি ডেকাৰ হাতত তুলি দিলে; গাজ দুমুঠি দিওঁতে ডেকাৰ হাতত অলক্ষিতে চিকুট মাৰি দিলে। ডেকাৰ সমগ্ৰ মুখ ফাগুন মাহৰ শিমলু গছৰ দৰে ৰঙা হৈ পৰিল। {{gap}}“হো তোৰ পইচা ল।” লোধাৰ হাতত শিকিটো দলিয়াই তপিনাৰ কাপোৰৰ ধূলি-মাকতি জোকাৰি চনিয়া থিয় হল; ইমান পৰ নিৰ্ব্বাক হৈ যোগনিদ্ৰাত থকা নৰেশ্বৰৰ হাতখন<noinclude>{{center|২৯০}}</noinclude> a4y7lk2jplf8divzh2gey2bko0anu11 104 84375 256277 253066 2026-07-24T06:12:43Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256277 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>আজুৰি পিছ মুহূৰ্ত্ততে আঁতৰি গল। দূৰৈৰপৰা ডেকালৈ ঘূৰি চাই আকৌ এটি হাঁহি মাৰিলে – সীতাৰ হৰণত ৰামতকৈও ডেকাৰ মুখ কৰুণ। নৰেশ্বৰৰ হাতখন আগলৈ আজুৰি চনিয়াই কলে, “বল, বল বেগাই, মানুহৰ মাজত সোমাওঁ। গাজ দুমুঠি দলিয়াই সি আজি হাটত মোৰ পিছে পিছেই ঘূৰিব। অহাবাৰৰ হাটলৈকো বেত গাজ কিনিবলৈ নহাকৈ নেথাকে।” {{gap}}নৰেশ্বৰৰ মুখলৈ চাই হাঁহি মাৰি হৰ-হৰকৈ তাৰ হাতখন টানি থিতাতে দুয়ো নোহোৱা হল। {{gap}}চৰায়ে ইটো ডালৰপৰা সিটো ডাললৈ কিল-কিল কৰি নাচি নাচি বগোৱাৰ দৰে চনিয়াও ইখন পোহাৰৰপৰা সিখন পোহাৰৰ ওচৰ চাপি সদায় দেখি থকা বস্তুবোৰকে উৎসুকেৰে চাই ফুৰিছে; কোনোখনৰ বস্তু হাতেৰে লিৰিকি বিদাৰিছে; হাঁহি হাঁহি কোনোখনত দোকানীক দাম সুধিছে। সকলো বেপাৰীয়েই যেন চনিয়াক চিনি পায়; সকলোৰে লগতে দুই এষাৰ কথা পাতি হাঁহি-ধেমালি কৰে। তাইৰ চলনৰ ছন্দত, কৌতুহলী চকুৰ দৃষ্টিত হাটৰুৱা বিমুগ্ধ। {{gap}}হাটৰ মাজতে এশাৰী মনোহাৰী মালৰ দোকান। কুলি তিৰোতা সৰহ ভাগেই তাতে জাহ দি পৰিছে। বিভিন্ন ধৰণৰ ৰূপৰ অলঙ্কাৰৰ পোহাৰ; বিবাহিত অবিবাহিত সকলো তিৰোতাই পোহাৰৰ চাৰিওপিনে বহি ভৰি হাত নাক ডিঙি কাণত অলঙ্কাৰ সুমুৱাই চাইছে। নতুন অলঙ্কাৰ পিন্ধি দেখিবলৈ কেনে হৈছে ইজনীয়ে সিজনীক সুধিছে। লগৰ জনীয়ে উত্তৰ<noinclude>{{center|২৯১}}</noinclude> 03cfnh1a4n6ckl7k6ypodfbj742tqxd 104 84377 256278 253144 2026-07-24T06:18:16Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256278 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>{{gap}}“কিমান দিবি?” গ্ৰাহক ভগাৰ ভয়ত দোকানীয়ে সুধিলে। {{gap}}“তই ক কিমানত দিবি?” চনিয়াই ঘূৰাই একে প্ৰশ্নকে কৰিলে। {{gap}}“এক টকা বাৰ অনা দিবি?” {{gap}}“ওহোঁ।” {{gap}}“কিমান দিবি, ক?” {{gap}}“এটকা দিম।” {{gap}}“পইচা নাই যদি ক; তোৰ নিচিনা ছোৱালীক সীতাৰামিয়া এনেয়ে পিন্ধাম।” {{gap}}“এই খবৰদাৰ বেয়া কথা নকবি।” খঙেৰে কথাষাৰ কৈ চনিয়া যাবলৈ ওলাল। {{gap}}“ডেৰ টকা দিবি?” দোকানীৰ কথালৈ আওকাণ কৰি চনিয়াই খোজ ললে। হেৰাব খোজা গ্ৰাহকক ফুচুলাই আনিবলৈ শেষ চেষ্টা কৰি দোকানীয়ে পুনৰ কলে, “আহ, আহ, এক টকা চাৰি অনা দিবি।” {{gap}}নৰেশ্বৰে ওচৰ চাপি আহি কলে, “চনিয়া তোৰ হাতত পইচা নাই যদি মই দিওঁ—তই যি লাগে লৈ ল।” {{gap}}“ধেৎ তোৰ পইচা কোনে বিচাৰিছে?” চনিয়াৰ ভেকাহি খাই সুৰসুৰকৈ নৰেশ্বৰে কাষৰ দোকানত মনোহাৰি মাল চাবলৈ গল। {{gap}}চনিয়াক খন্তেক চিন্তা কৰা দেখি দোকানীয়ে অনুৰাগৰ সুৰত কলে, “ইয়াতকৈ কমত ক’তো নেপাবি। তইতো আগৰ<noinclude>{{center|২৯৩}}</noinclude> kvcdctocaius97jcp2lh985m06lftht 104 91982 256273 251455 2026-07-24T06:02:41Z নৰুনা বৰুৱা 4110 256273 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Pranamikaadhikary" />{{rh|১৪||দিল্লী ডায়েৰী}}</noinclude> সঙ্কেত দিয়া হৈছে যে মুছলমানবোৰ সকলো ইউনিয়নৰ ভিতৰত পঞ্চম বাহিনী। তেওঁ এই আক্ৰমণকাৰী (sweep- ing ) নিন্দাবাদ বিশ্বাস কৰিবলৈ মান্তি নহয়। ইউনিয়নৰ ভিতৰত ৪ কোটী মুছলমান আছে। যদি তেওঁলোক সকলোৱেই বেয়া, তেওঁলোকে ইছলামৰ কবৰ খান্দিব। কায়েদে-আজমে ইউনিয়নৰ মুছলমানসকলক ইয়াৰ অনুগত হবলৈ কৈছে। বিশ্বাসঘাতক বোৰক শাস্তি বিধান কৰিবলৈ সকলো মানুহেই নিজৰ গবৰ্ণমেণ্টক বিশ্বাস কৰক। সিহঁতে নিজৰ হাতলৈ আইন আনিব নালাগে। {{center|'''ঈশ্বৰ সকলোৰে আশ্ৰয়'''}} {{gap}}তাৰ পাচত গান্ধীজীয়ে প্ৰাৰ্থনা সভাৰ শ্ৰোতা সকলক জনায় যে তেওঁ মাথোন এটি আশ্ৰয়প্ৰাৰ্থীৰ কেন্দ্ৰলৈ যাবলৈ সক্ষম হৈছিল আৰু সেইটোৱেই হৈছে পুৰণা কিল্লাত (old fort )। ইয়াত বহুতো মুছলমান আশ্ৰয়প্ৰাৰ্থী আছিল। জনতাৰ মাজেদি তেওঁৰ মটৰত গৈ থাকোঁতে, আৰু বহুতো আশ্ৰয়প্ৰাৰ্থী অহা যেন দেখা গৈছিল। জনতা ডাঙৰ হলেও আৰু অধ্যক্ষ অনুপস্থিত থাকিলেও গান্ধীজীয়ে আশ্ৰয়প্ৰাৰ্থী- বোৰক কেইটামান উৎসাহৰ কথা কবলৈ জেদ কৰিছিল ( insist )। মুছলমান কৰ্ম্মীসকলে জনতাক বহিবলৈ আৰু বক্তাৰ কথা কাণ পাতি শুনিবলৈ অনুৰোধ কৰিছিল। সিহঁতো বহিছিল আৰু কিনাৰৰ বোৰহে থিয় দি আছিল। সিহঁতৰ<noinclude></noinclude> n0nh7shdyeurey3voh7zkuqw9h2zq6e 256308 256273 2026-07-24T09:34:56Z BabulB 104 256308 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Pranamikaadhikary" />{{rh|১৪||দিল্লী ডায়েৰী}}</noinclude> সঙ্কেত দিয়া হৈছে যে মুছলমানবোৰ সকলো ইউনিয়নৰ ভিতৰত পঞ্চম বাহিনী। তেওঁ এই আক্ৰমণকাৰী (sweeping) নিন্দাবাদ বিশ্বাস কৰিবলৈ মান্তি নহয়। ইউনিয়নৰ ভিতৰত ৪ কোটী মুছলমান আছে। যদি তেওঁলোক সকলোৱেই বেয়া, তেওঁলোকে ইছলামৰ কবৰ খান্দিব। কায়েদে-আজমে ইউনিয়নৰ মুছলমানসকলক ইয়াৰ অনুগত হবলৈ কৈছে। বিশ্বাসঘাতক বোৰক শাস্তি বিধান কৰিবলৈ সকলো মানুহেই নিজৰ গবৰ্ণমেণ্টক বিশ্বাস কৰক। সিহঁতে নিজৰ হাতলৈ আইন আনিব নালাগে। {{center|{{larger|'''ঈশ্বৰ সকলোৰে আশ্ৰয়'''}}}} {{gap}}তাৰ পাচত গান্ধীজীয়ে প্ৰাৰ্থনা সভাৰ শ্ৰোতা সকলক জনায় যে তেওঁ মাথোন এটি আশ্ৰয়প্ৰাৰ্থীৰ কেন্দ্ৰলৈ যাবলৈ সক্ষম হৈছিল আৰু সেইটোৱেই হৈছে পুৰণা কিল্লাত (old fort )। ইয়াত বহুতো মুছলমান আশ্ৰয়প্ৰাৰ্থী আছিল। জনতাৰ মাজেদি তেওঁৰ মটৰত গৈ থাকোঁতে, আৰু বহুতো আশ্ৰয়প্ৰাৰ্থী অহা যেন দেখা গৈছিল। জনতা ডাঙৰ হলেও আৰু অধ্যক্ষ অনুপস্থিত থাকিলেও গান্ধীজীয়ে আশ্ৰয়প্ৰাৰ্থী- বোৰক কেইটামান উৎসাহৰ কথা কবলৈ জেদ কৰিছিল ( insist )। মুছলমান কৰ্ম্মীসকলে জনতাক বহিবলৈ আৰু বক্তাৰ কথা কাণ পাতি শুনিবলৈ অনুৰোধ কৰিছিল। সিহঁতো বহিছিল আৰু কিনাৰৰ বোৰহে থিয় দি আছিল। সিহঁতৰ<noinclude></noinclude> 083n4zi4rwvbp19qmygl666iru3k5sp 106 93597 256292 255979 2026-07-24T09:02:34Z JyotiPN 1603 256292 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Type=book |Title=বিপ্লবী বাহিনী |Language=as |Volume= |Edition=১ ম |Author=প্ৰেমনাৰায়ণ দত্ত |Co-author1= |Co-author2= |Co-author3= |Translator= |Co-translator1= |Co-translator2= |Editor= |Co-editor1= |Co-editor2= |Illustrator= |Publisher=মণিমাণিক প্ৰকাশ |Address=গুৱাহাটী |Year=1953 |Key= |ISBN= |DLI= |IA= |NLI= |Source=pdf |Image=1 |Progress=OCR |Pages=<pagelist 1="বেটুপাত" 2="-" 3="প্ৰথম পৃষ্ঠা" 4="প্ৰকাশন" 5="উছৰ্গা" 6="পাতনি" 7="1" 151="-" 152="বিজ্ঞাপন" /> |Volumes= |Remarks={{সূচীপত্ৰসাধাৰণ|||<small>মূল গ্ৰন্থত নাই</small>}} {{center|{{x-larger|'''সূচীপত্র।'''}}}} {{সূচীপত্ৰসাধাৰণ||[[বিপ্লবী বাহিনী - প্ৰেমনাৰায়ণ (১৯৫৩)/এক|এক]]|১-৯}} {{সূচীপত্ৰসাধাৰণ||[[বিপ্লবী বাহিনী - প্ৰেমনাৰায়ণ (১৯৫৩)/দুই| দুই]]|১০-১৭}} {{সূচীপত্ৰসাধাৰণ||[[বিপ্লবী বাহিনী - প্ৰেমনাৰায়ণ (১৯৫৩)/তিনি|তিনি]]|১৮}} {{সূচীপত্ৰসাধাৰণ||[[বিপ্লবী বাহিনী - প্ৰেমনাৰায়ণ (১৯৫৩)/চাৰি|চাৰি]]|}} {{সূচীপত্ৰসাধাৰণ||[[বিপ্লবী বাহিনী - প্ৰেমনাৰায়ণ (১৯৫৩)/পাঁচ|পাঁচ]]|}} {{সূচীপত্ৰসাধাৰণ||[[বিপ্লবী বাহিনী - প্ৰেমনাৰায়ণ (১৯৫৩)ছয়|ছয়]]|}} {{সূচীপত্ৰসাধাৰণ||[[বিপ্লবী বাহিনী - প্ৰেমনাৰায়ণ (১৯৫৩)/সাত|সাত]]|}} {{সূচীপত্ৰসাধাৰণ||[[বিপ্লবী বাহিনী - প্ৰেমনাৰায়ণ (১৯৫৩)/আঠ|আঠ]]|}} {{সূচীপত্ৰসাধাৰণ||[[বিপ্লবী বাহিনী - প্ৰেমনাৰায়ণ (১৯৫৩)ন|ন]]|}} {{সূচীপত্ৰসাধাৰণ||[[বিপ্লবী বাহিনী - প্ৰেমনাৰায়ণ (১৯৫৩)দহ|দহ]]|}} {{সূচীপত্ৰসাধাৰণ||[[বিপ্লবী বাহিনী - প্ৰেমনাৰায়ণ (১৯৫৩)/এঘাৰ|এঘাৰ]]|}} {{সূচীপত্ৰসাধাৰণ||[[বিপ্লবী বাহিনী - প্ৰেমনাৰায়ণ (১৯৫৩)/বাৰ|বাৰ]]|}} {{সূচীপত্ৰসাধাৰণ||[[বিপ্লবী বাহিনী - প্ৰেমনাৰায়ণ (১৯৫৩)/তেৰ|তেৰ]]|}} {{সূচীপত্ৰসাধাৰণ||[[বিপ্লবী বাহিনী - প্ৰেমনাৰায়ণ (১৯৫৩)চৈধ্য|চৈধ্য]]|}} {{সূচীপত্ৰসাধাৰণ||[[বিপ্লবী বাহিনী - প্ৰেমনাৰায়ণ (১৯৫৩)/পোন্ধৰ|পোন্ধৰ]]|}} {{সূচীপত্ৰসাধাৰণ||[[বিপ্লবী বাহিনী - প্ৰেমনাৰায়ণ (১৯৫৩)/ষোল্ল|ষোল্ল]]|}} {{সূচীপত্ৰসাধাৰণ||[[বিপ্লবী বাহিনী - প্ৰেমনাৰায়ণ (১৯৫৩)/সোতৰ|সোতৰ]]|}} {{সূচীপত্ৰসাধাৰণ||[[বিপ্লবী বাহিনী - প্ৰেমনাৰায়ণ (১৯৫৩)/ওঠৰ|ওঠৰ]]|১৩২-১৪৪}} |Notes={{GLAMNSJ}} |Width= |Css= |Header={{rh|{{{PAGENUM}}}|বিপ্লবী বাহিনী|{{{PAGENUM}}}}} |Footer= }} [[শ্ৰেণী:উপন্যাস]] [[শ্ৰেণী:প্ৰেমনাৰায়ণ দত্তৰ সাহিত্যকৰ্ম]] 72y7lskyn5j02z0zm6wlwuad46jr9k1 104 93599 256294 255964 2026-07-24T09:15:36Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 256294 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" /></noinclude>{{dhr}} {{Img float | file =বিপ্লবী বাহিনী প্ৰথম পৃষ্ঠা.jpg | width = 500px | align = center | cap =}} {{dhr}}<noinclude></noinclude> kzfkp9mn1s2ogjm24139rhk752cy6s2 104 93601 256296 255966 2026-07-24T09:16:07Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 256296 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" /></noinclude>{{Dhr|2em}} {{Block left|<poem>ডিটেটিভ উপন্যাস '''পা-ফু’ চিৰিজ নং ৮'''</poem>}} {{Dhr|10em}} {{center|{{X-larger|{{Xxxx-larger|'''বিপ্লবী বাহিনী'''}}}}}} {{Dhr|10em}} {{Block right|{{center|<poem>{{X-larger|'''শ্ৰীপ্ৰেমনাৰায়ণ দত্ত'''}} '''উজানবজাৰ''' '''গুৱাহাটী'''</poem>}}}} {{Dhr|2em}}<noinclude></noinclude> 73abvd7ef1ecvvh8gzdhbuk7jxpt1g9 104 93602 256298 255967 2026-07-24T09:16:57Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 256298 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" /></noinclude>{{Dhr|4em}} {{center|{{Xx-larger|'''উচৰ্গা'''}}}} {{Dhr|3em}} {{Block center|<poem>::::প্রিয়বন্ধু :{{larger|'''৺লীলাৰাম ভূঞাৰ'''}} :::পবিত্র নামত.......</poem>}} {{Dhr|2em}} {{Block right|{{larger|'''—প্রেম—'''}}}} {{Dhr|4em}}<noinclude></noinclude> 31hfoyk4pja5ak85p3gg0fd5l236upq 104 93603 256299 255968 2026-07-24T09:17:59Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 256299 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" /></noinclude>{{center|{{X-larger|'''নিবেদন'''}}}} {{Dhr|1em}} {{gap}}প্ৰবীণ সাহিত্যিক, জ্ঞানোবৃদ্ধ, পূজনীয় শ্ৰীযুত জে বৰুৱা, বাৰিষ্টাৰ-এট্‌-ল, দেৱৰ অভিমত অনুসৰি ‘Sir’ শব্দৰ অসমীয়া ‘স্যৰ’ লিখা হ’ল আৰু উচ্চাৰণ অনুসৰি সকলো ঠাইতে টবৰ্গৰ আখৰ দিয়াটোও তেখেতৰে উপদেশ আৰু নানা অমূল্য উপদেশৰ কাৰণে আমাৰ আন্তৰিক কৃতজ্ঞতা জানাইছোঁ। {{gap}}যি সকলে বিপ্লবী বাহিনীৰ কাৰণে ঘনাই তাগিদ দি আমাক উৎসাহিত কৰিছিল সেই সকলক আমাৰ ধন্যবাদ জানাইছোঁ আৰু উলিওৱাত কেমাহমান পলম হোৱা বাবে ক্ষমা খুজিছোঁ। {{gap}}আগৰবোৰৰ দৰে বিপ্লবী বাহিনীয়েও পঢ়ুৱৈ সমাজৰ কৃপাদৃষ্টি লাভ কৰিব বুলি আমি আশা কৰিলোঁ। ইতি {{Dhr|1em}} {{center|'''—জয় ডেকা অসম—'''}} {{Block right|{{center|<poem>—লিখক— আৰু —প্ৰকাশক—</poem>}}}}<noinclude></noinclude> 65zlip0bvtg7o66cfg01ovz5fcqrdwm 104 93604 256297 255973 2026-07-24T09:16:37Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 256297 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" /></noinclude>প্ৰকাশক— {{Block left|<poem>:{{larger|'''মণিমাণিক প্ৰকাশ'''}} :উজানবজাৰ, গুৱাহাটী, ::::অসম</poem>}} {{Dhr|2em}} {{center|{{larger|'''প্ৰথম প্ৰকাশ : জুন ১৯৫৩'''}}}} {{Dhr|2em}} {{center|{{larger|'''সৰ্ব্বস্বত্ব সংৰক্ষিত'''}}}} {{Dhr|2em}} {{center|{{larger|'''মূল্য : দুটকা'''}}}} {{Dhr|2em}} {{Block right|<poem>প্ৰিণ্টাৰ— শ্ৰীতীৰ্থনাথ পাল :{{larger|'''নবজীৱন প্ৰেছ'''}} ৬৬, গ্ৰে ষ্ট্ৰীট, কলিকাতা-৬</poem>}}<noinclude></noinclude> 32ybs8crk7moldl5nzb4u8t8alv32br 104 93606 256300 255977 2026-07-24T09:20:28Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 256300 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" /></noinclude> {{center|{{Xx-larger|'''বিপ্লবী বাহিনী'''}}}} {{Dhr|1em}} {{center|{{larger|'''—এক—'''}}}} {{dhr}} {{gap}}অফিচ ৰূমত বহি মিঃ ডেভিডে বৰ মনোযোগেৰে ফাইলৰ কাকত এখন পঢ়ি আছে। এনেতে ডাওৰা সোমাই আহি থিয় হৈ চালাম দিলে। মুৰ তুলি এবাৰ চাই মিঃ ডেভিডে আকৌ কাকতত মনোযোগ দিলে। অলপ সময়ৰ পাছত কাকত এৰি মুৰ তুলি ডাওৰাৰ মুখলৈ চাই বহিবলৈ ইঙ্গিত দি চিগাৰেট এটা জ্বলাই লৈ দুহোপা মাৰি মাতিলে “ডাওৰা?” {{gap}}“য়েচ স্যৰ.........” {{gap}}“বহা, পিচে কিবা সম্ভেদ পালানেকি?” {{gap}}“নাপালো স্যৰ। বোধহয় কিবা উৰা বাতৰিহে দিছে।” বুলি কৈ টেবিলৰ আনফালে থকা চকি এখনত বহি ডাওৰাই আকৌ ক’লে “নহলে......” {{gap}}বাধা দি মিঃ ডেভিডে কলে “উৰা বাতৰি কেতিয়াও নহয় ডাওৰা। কওঁ শুনা, বিপ্লবী বাহিনীৰ তিনিজন মানুহ কলিকতাৰ পৰা ৰাওনা হৈছে। অৱশ্যে সিহঁত ৰাওনা হোৱাৰ পিচত হে কলিকতাৰ পুলিচে বুজিব পাৰিছিল।” {{gap}}“বোধহয় অসমলৈ নাহি অইন ক’ৰবালৈ গৈছে স্যৰ। নহলে নিশ্চয় আমাৰ চকুত ধৰা পৰিলহেঁতেন। কাৰণ .......” {{gap}}বাধা দি মিঃ ডেভিডে কলে “কাৰণ নাখাটে। তুমি কব খুজিছা যে ফকিৰাগ্ৰামৰ পৰা আৰম্ভ কৰি প্ৰায় বোৰ ৰেল ষ্টেশ্যনতে তোমালোকে তীক্ষ্ণ নজৰ ৰাখিছা, নহয় নে?” {{nop}}<noinclude></noinclude> o5nd7yfsbi6daqga4gf99q3c5w93dud 104 93607 256310 255987 2026-07-24T09:37:11Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 256310 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||বিপ্লবী বাহিনী|৯}}</noinclude>মোৰ বিশ্বাস ইহঁতৰ একমাত্ৰ উদ্দেশ্য ধ্বংসমূলক কাম কৰি চৰকাৰ তথা ৰাইজক বিপদত পেলাই লুটপাত কৰা। হাতৰ ওচৰত পোৱাৰ লগে লগে গ্ৰেপ্তাৰ নকৰিলে দুনাই বিচাৰি পোৱা টান হব।” {{gap}}“ভাল স্যৰ, আপোনাৰ আদেশ সদায় মনত ৰাখি কাম কৰিম।” ডাওৰাই ক’লে। {{gap}}“ধন্যবাদ” বুলি মিঃ ডেভিডে ক’লে “তোমালোকে খুব সাৱধানেৰে যাবা। সিহঁতৰ দলৰ মানুহ আগৰ পৰাও তাতে থাকিব পাৰে জানিবা। আৰু যদি নাই তেনেহলে সিহঁতৰ দল আহি পোৱাৰ পূৰ্ব্বেই গোপন আৰু নিৰাপদ ঠাই বিচাৰি উলিয়াই লব লাগিব।” {{gap}}শ‍ইকীয়াই ক’লে “ভাল স্যৰ, এঘাৰ বজাৰ লগে লগে আমি গন্তব্য স্থানত উপস্থিত হমগৈ। আগৰ পৰা তাত কেৱে নাছিল। আৰু ম‍ই বিশ্বাস কৰো যে এঘাৰ বজাৰ পূৰ্ব্বে সিহঁত কেতিয়াও নাহে।” {{gap}}মিঃ ডেভিডে ক’লে “বেছ কথা। আজি বতৰেও তোমালোকক সহায় কৰিছে। এন্ধাৰৰ ওপৰিও কিনকিনীয়া বৰষুণ। তোমালোকৰ সাফল্য কামনা কৰো।” {{gap}}“ধন্যবাদ স্যৰ” বুলি চালাম জনাই দুয়োজনে ওলাই গ’ল। {{dhr}} {{Rule|5em}}<noinclude></noinclude> n8288k1wj4wya171ce2nizb3ze71hz1 104 93608 256301 256215 2026-07-24T09:23:20Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 256301 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|২|বিপ্লবী বাহিনী|}}</noinclude>{{gap}}গোফৰ পৰা হাতখন নমাই ডাওৰাই উত্তৰ দিলে “হয় স্যৰ। আৰু সন্দেহ জনক এজন মানুহকো কোনোৱে দেখা নাই।” {{gap}}“ঠিক কথা” বুলি চাহাবে ক’লে “কিন্তু কাটিহাৰৰ পুলিচে টেলিগ্ৰামত কি লিখিছে জানানে?” {{gap}}“নাজানো স্যৰ।” {{gap}}“কওঁশুনা” বুলি মিঃ ডেভিডে চিগাৰেটত দীঘলকৈ এহোপা মাৰি আকৌ ক’লে “লিখিছে বোলে অসম লিঙ্ক এক্সপ্ৰেচত কালি আহিব লগীয়া ‘টি, টি, আই’ দুজনক বন্দী অৱস্থাত সিহঁতৰ কোৱাৰ্টাৰত আজি পোৱা গৈছে। অথচ সেই ট্ৰেইনত ‘টি, টি, আই’, দুজন অহাবুলি ৰেলৱে কৰ্ম্মচাৰীয়ে কয়। এতেকে...” {{gap}}“বুজিছো স্যৰ, টি, টি, আই, দুজনক বন্দী কৰি সিহঁতে সেই বেশেৰে ডিউটী কৰি আহি সকলোৰে চকুত ধূলি দি নিৰ্ব্বিঘ্নে আহিব পাৰিছে.....” {{gap}}“এৰা” বুলি মিঃ ডেভিডে ক’লে “এতেকে এই কথা খাটাং যে মানুহ তিনিজনে নিৰ্ব্বিঘ্নে আহি আজি পুৱা নিশ্চয় আমিনগাঁও পাইছে।” {{gap}}অভ্যাসমতে গোফত টান এটা মাৰি ডাওৰাই ক’লে “কিন্তু স্যৰ, দুজন সেই বেশেৰে আহিলেও বাকীজনক আমি.......” {{gap}}“ননচেঞ্চ। ৰেলৱে কৰ্ম্মচাৰী বেশেৰে আহিছিল যেতিয়া সিহঁতে ইচ্ছা কৰিলে আৰু পাচজনক লগত লৈ আহিব পাৰে। সেইবোৰ কথা এৰা, ম‍ই যি কওঁ মনোযোগেৰে শুনা, বিপ্লবী বাহিনীয়ে কেতিয়াবাৰ পৰাই তলে তলে অসমত শিপাইছে। আৰু এইদৰে দুই এজনকৈ আহি আহি তাতে যোগ দি শক্তি বঢ়াইছে। এতেকে আমাৰ কৰ্ত্তব্য বৰ গধুৰ হ’ল। এই বাহিনীক শিপাৰে সৈতে উঘালিব নোৱাৰিলে ভবিষ্যতে সিহঁতে ধ্বংসমূলক কাম আৰম্ভ কৰি চৰকাৰৰ অশেষ ক্ষতি কৰিব পাৰে।” {{gap}}“সিহঁতৰ কাৰ্য্যপন্থা কি স্যৰ?” {{gap}}“এতিয়াও সঠিককৈ কব নোৱাৰোঁ, কিন্তু এইকথা ঠিক যে সিহঁতে চৰকাৰৰ বিৰুদ্ধে ষড়যন্ত্ৰত লিপ্ত আছে। আৰু ধ্বংসমুলক কাম কৰি চৰকাৰক ওফোৰাই পেলাই দেশত অৰাজকতাৰ সৃষ্টি কৰায়ে সিহঁতৰ লক্ষ্য।”{{nop}}<noinclude></noinclude> d59p1ebw31k50izpdv9fr1sh2pcp8pi 104 93609 256302 256220 2026-07-24T09:25:52Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 256302 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||বিপ্লবী বাহিনী|৩}}</noinclude>{{gap}}“তাৰপৰা সিহঁতৰ কিবা লাভ হব জানো?” {{gap}}“সেইবোৰ আলোচনাৰ আমাৰ আৱশ্যক নাই। সিহঁত চৰকাৰৰ শত্ৰু। এতেকে সিহঁতক ধৰি শাস্তি দিয়াহে আমাৰ কৰ্ত্তব্য।” বুলি কৈ মিঃ ডেভিডে অলপ ভাবি আকৌ সুধিলে “শ‍ইকীয়া ক’ত?” {{gap}}ডাওৰাই উত্তৰ দিলে “তেওঁ আমিনগাঁওৰ পৰা অলপ পিচতহে আহিব বুলি মোক কৈছিল। গতিকে মিছাতে তাতে ৰৈ থকাৰ দৰকাৰ নেদেখি আগধৰি মই গুছি আহিলো স্যৰ।” {{gap}}ঘৰীলৈ চাই মিঃ ডেভিডে সম্মুখৰ ফাইলটো ড্ৰয়াৰত বন্ধ কৰি থৈ থিয় হৈ ক’লে “চাৰি বাজিল। ম‍ই বঙলালৈ যাওঁ। তুমি সম্প্ৰতি ঘৰলৈ যোৱা। যেতিয়া শ‍ইকীয়া আহে, তেতিয়া একেলগে দুয়োজনে মোৰ বঙলালৈ আহিবা। তাতে বহি আলোচনা কৰিম।” বুলি কৈ বাহিৰ ওলাই গ’ল। {{gap}}নিশা আঠ বজাত ডাওৰা আৰু শ‍ইকীয়া মিঃ ডেভিডৰ বঙলাত উপস্থিত হৈ কাৰ্ড পঠিয়াই দি অলপ সময় ৰৈ থকাৰ পিচত আৰ্দ্দালী ওলাই আহি চালাম দিয়াত দুয়োজনে ভিতৰ সোমাই গৈ চাহাবক চালাম দিলে। {{gap}}মিঃ ডেভিডে ক’লে “বহা। তোমাৰ পৰা কিবা বাতৰি পাম বুলি মই অনুমান কৰিছো, শ‍ইকীয়া। আশাকৰোঁ কিবা সম্ভেদ পাব পোৱা......?” {{gap}}“অতি সামান্য ভাবে পাইছোঁ বুলি কব পাৰোঁ স্যৰ। নিৰ্ভৰ-যোগ্য সূত্ৰে কেইটামান আচৰিত কথা জানিব পাৰিছো।” বুলি শ‍ইকীয়াই অভ্যাসমতে এবাৰ মিছাতে চাৰিওফালে চকু ফুৰাই চাই আকৌ ক’লে “পাণ্ডুৰপৰা তিনিমাইল দূৰৈত ৰাজআলিৰ পৰা একফাৰ্লং দক্ষিণে থকা পাহাৰখনৰ নাম মালীপাহাৰ। এইখন পাহাৰৰ পৰা শিল চাপ্লাই কৰিবলৈ ৰেলৱে ঠিকাদাৰ এজনে লীজ লৈছিল আৰু মালিকক বছৰি এহেজাৰকৈ খাজানা দি আছিল আৰু এতিয়াও দি আছে...” {{gap}}“তাৰপৰা কোনো পোহৰ নাপালোঁ শ‍ইকীয়া।” মিঃ ডেভিডে ক’লে। {{gap}}শ‍ইকীয়াই আৰম্ভ কৰিলে "কওঁ শুনক স্যৰ, ৰেলৱে শিল চাপ্লাই কৰা ঠিকাৰ কাম অন্ত হোৱাৰ আজি প্ৰায় দুবছৰ হ’ল কিন্তু মাটিৰ মালিকে এতিয়াও নিয়মিত ভাবে খাজানা পাই আছে...”{{nop}}<noinclude></noinclude> 480zwq8mr7h1sb82f8be3hi9yvccz19 104 93610 256237 255982 2026-07-23T18:14:27Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 256237 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh|৪|বিপ্লবী বাহিনী|}}</noinclude>{{gap}}বাধা দি ডাওৰাই মাত লগালে “ঠিকাদাৰ জনে আকৌ ভবিষ্যতে ঠিকা পোৱাৰ আশা আছে বাবে বোধহয়......” {{gap}}“সেই বিষয় মই অনুসন্ধান কৰি আহিছোঁ। আৰু জানিব পাৰিছো যে আন এজনক ৰেলৱে কৰ্ত্তৃপক্ষই পাচ বছৰৰ কাৰণে ঠিকা দিছে। সেইজনে আন ঠাইৰ পৰা আজি দুবছৰ ধৰি শিল চাপ্লাই কৰিব লাগিছে.....” {{gap}}“তাৰপিছত?” মিঃ ডেভিডে সুধিলে। {{gap}}শ‍ইকীয়াই কবলৈ ধৰিলে “আচৰিত কথা এই যে যিজনে পাহাৰখন লীজ লৈছিল তেওঁ ঢুকোৱাৰ আজি প্ৰায় ডেৰ বছৰ হৈছে। তেওঁৰ নামত ঠিকা লবলৈ তেওঁৰ কোনো ওৱাৰিশো নাই.......” {{gap}}চিগাৰেট এটা জ্বলাই মিঃ ডেভিডে হুপিবলৈ ধৰিলে। ডাওৰাই গোফত পাক দি দি শ‍ইকীয়াৰ মুখলৈ চাই ৰৈ আছে। শ‍ইকীয়াই অলপ বৈ ঢোক গিলি আকৌ ক’লে “পাহাৰৰ মালিক কামাখ্যাৰ মানুহ। তেওঁক সোধাত খাজানাৰ বাবে নগদ টকা অগ্ৰিম দি যোৱা বুলি ক’লে। আৰু ক’লে বোলে যি দুজন মানুহে খাজানা দিবলৈ আহিছিল সিহঁতে হেনো ঠিকাদাৰৰ মহৰি বুলি পৰিচয় দিছিল। আৰু একেলগে দুবছৰৰ খাজানা অগ্ৰিম জমা দি ঠিকাদাৰৰ নামেই ৰচিদ লৈ গৈছে।” {{gap}}মিঃ ডেভিডে সুধিলে “সেই পাহাৰখনত শিল ভঙাৰ বাহিৰে অইন কিবা খেতিবাতি নাইবা কাৰখানা আদি কৰাৰ কিবা সুবিধা আছেনে নাই তুমি সুধিছিলানে?” {{gap}}“সুধিছিলো স্যৰ, কিন্তু শিল ভঙাৰ বাহিৰে অইন কোনো সুবিধা তাত নাই বুলি ক’লে। মই তালৈ গৈ আলিৰপৰা ঠাইখন এবাৰ চাই আহিছো। ঠিকাদাৰ জনে তাত কেতিয়াও বাস কৰা নাছিল। মহৰী আদিৰ কাৰণে সৰু সৰু ঘৰ দুটা কৰিছিল। ঘৰ দুটা খেৰৰপজা বুলিহে কব পাৰি। এতিয়াও তাত আছে। কোনো মানুহ তাত নাথাকে। কিন্তু আচৰিত কথা যে অলপতে কোনোবাই ঘৰ দুটা মেৰামত কৰিছে। কোনে কৰিছে সুধিবলৈ তাৰ ওচৰে পাজৰে জনপ্ৰাণীও নাই। ইয়ো এটা আচৰিত কথা নহয় নে স্যৰ?”{{nop}}<noinclude></noinclude> pg0w7ichtki7vsbnoswidgn7fec4n24 256304 256237 2026-07-24T09:27:48Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 256304 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|৪|বিপ্লবী বাহিনী|}}</noinclude>{{gap}}বাধা দি ডাওৰাই মাত লগালে “ঠিকাদাৰ জনে আকৌ ভবিষ্যতে ঠিকা পোৱাৰ আশা আছে বাবে বোধহয়......” {{gap}}“সেই বিষয় মই অনুসন্ধান কৰি আহিছোঁ। আৰু জানিব পাৰিছো যে আন এজনক ৰেলৱে কৰ্ত্তৃপক্ষই পাচ বছৰৰ কাৰণে ঠিকা দিছে। সেইজনে আন ঠাইৰ পৰা আজি দুবছৰ ধৰি শিল চাপ্লাই কৰিব লাগিছে.....” {{gap}}“তাৰপিছত?” মিঃ ডেভিডে সুধিলে। {{gap}}শ‍ইকীয়াই কবলৈ ধৰিলে “আচৰিত কথা এই যে যিজনে পাহাৰখন লীজ লৈছিল তেওঁ ঢুকোৱাৰ আজি প্ৰায় ডেৰ বছৰ হৈছে। তেওঁৰ নামত ঠিকা লবলৈ তেওঁৰ কোনো ওৱাৰিশো নাই.......” {{gap}}চিগাৰেট এটা জ্বলাই মিঃ ডেভিডে হুপিবলৈ ধৰিলে। ডাওৰাই গোফত পাক দি দি শ‍ইকীয়াৰ মুখলৈ চাই ৰৈ আছে। শ‍ইকীয়াই অলপ ৰৈ ঢোক গিলি আকৌ ক’লে “পাহাৰৰ মালিক কামাখ্যাৰ মানুহ। তেওঁক সোধাত খাজানাৰ বাবে নগদ টকা অগ্ৰিম দি যোৱা বুলি ক’লে। আৰু ক’লে বোলে যি দুজন মানুহে খাজানা দিবলৈ আহিছিল সিহঁতে হেনো ঠিকাদাৰৰ মহৰি বুলি পৰিচয় দিছিল। আৰু একেলগে দুবছৰৰ খাজানা অগ্ৰিম জমা দি ঠিকাদাৰৰ নামেই ৰচিদ লৈ গৈছে।” {{gap}}মিঃ ডেভিডে সুধিলে “সেই পাহাৰখনত শিল ভঙাৰ বাহিৰে অইন কিবা খেতিবাতি নাইবা কাৰখানা আদি কৰাৰ কিবা সুবিধা আছেনে নাই তুমি সুধিছিলানে?” {{gap}}“সুধিছিলো স্যৰ, কিন্তু শিল ভঙাৰ বাহিৰে অইন কোনো সুবিধা তাত নাই বুলি ক’লে। মই তালৈ গৈ আলিৰপৰা ঠাইখন এবাৰ চাই আহিছো। ঠিকাদাৰ জনে তাত কেতিয়াও বাস কৰা নাছিল। মহৰী আদিৰ কাৰণে সৰু সৰু ঘৰ দুটা কৰিছিল। ঘৰ দুটা খেৰৰপজা বুলিহে কব পাৰি। এতিয়াও তাত আছে। কোনো মানুহ তাত নাথাকে। কিন্তু আচৰিত কথা যে অলপতে কোনোবাই ঘৰ দুটা মেৰামত কৰিছে। কোনে কৰিছে সুধিবলৈ তাৰ ওচৰে পাজৰে জনপ্ৰাণীও নাই। ইয়ো এটা আচৰিত কথা নহয় নে স্যৰ?”{{nop}}<noinclude></noinclude> myqftfnb8jm5p2mpbajiicn69uitudc 104 93611 256280 255983 2026-07-24T06:42:48Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256280 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh||বিপ্লবী বাহিনী|৫}}</noinclude>{{gap}}“নিশ্চয় আচৰিত বুলি ধৰি লব পাৰো। কিন্তু এইবোৰ কথাৰ পৰা আমাৰ আচল কামৰ কিবা সুবিধা হ’ল জানো?” মিঃ ডেভিডে সুধিলে। {{gap}}শ‍ইকীয়াই উত্তৰ দিলে “হয় স্যৰ, আমাৰ অনুসন্ধানৰ লগত এই ঠাই খনৰ অলপ সম্পৰ্ক আছে বুলি মই সামান্য ভাবে জানিব পাৰিছোঁ। কওঁ শুনক স্যৰ, কাটিহাৰৰ পৰা আহিব লগীয়া .. ......” {{gap}}বাধা দি মিঃ ডেভিডে ক’লে “T. T. I. দুজনক বন্দী অৱস্থাত সিহঁতৰ কোৱাৰ্টাৰত পোৱা গৈছে।” {{gap}}“ময়ো তেনেকুৱা অনুমানকে কৰিছিলো।” বুলি শ‍ইকীয়াই আকৌ কলে “এতেকে বুজা গল যে বিপ্লবী বাহিনীৰ মানুহ তিনিজন সেইবেশেৰে সকলোৰে চকুত ধূলি দি অসমত সোমাইছেহি।” {{gap}}“ৰাইট ইউ” বুলি মিঃ ডেভিডে সুধিলে “পিছে তুমি বৰ্ণোৱা মালী-পাহাৰ আৰু তাৰ পজাঘৰৰ লগত ইহঁতৰ সম্পৰ্ক থকা কি প্ৰমাণ পাইছা!” {{gap}}“বৰ নিৰ্ভৰযোগ্য প্ৰমাণ পোৱা বুলি কব নোৱাৰো। কিন্তু সন্দেহৰ থল নিশ্চয় আছে। কিয়নো ম‍ই বিশ্বাস কৰো যে আজি যি তিনিজন বিপ্লবী অসম সোমাইছে সেই তিনিজনৰ অনুগ্ৰহত সিহঁতৰ লগত একে নাৱতে মই আমিনগাঁৱৰ পৰা পাণ্ডুলৈ পাৰ হৈ আহিছিলো।” {{gap}}“আচৰিত কথা! কেনেকৈ আহিলা?” {{gap}}“কওঁ শুনক স্যৰ, দীন-হীন ভিকহুৰ বেশেৰে মই ভিক্ষা মাগি ফুৰিছিলো। আৰু মানুহ তিনিজনে সৰু নাও এখনত পাণ্ডুলৈ আহিব খোজা দেখি কাবৌ কাকূতি কৰি সেই নাৱেৰে পাৰ হৈছিলো। সিহঁতে মোক আচল ভিকহু বুলি বিশ্বাস কৰিছিল। কাৰণ সিহঁতে মোক এটা চাকৰি দিব খোজাত ম‍ই মুঠেই আগ্ৰহ দেখুওৱা নাছিলো। কিয়নো ভিকহুবোৰে ভিক্ষা বৃত্তি এৰি কেতিয়াও চাকৰি নাইবা আন কাম কৰিবলৈ মুঠেই ইচ্ছা নকৰে। সিহঁতে ইংৰাজীতে কথা পাতিছিল। সিহঁত নিঃসন্দেহ যে নাৱৰীয়া দুজনৰ দৰে ময়ো ইংৰাজী নজনা মানুহ।” সিহঁতৰ কথা, বতৰাৰ পৰা কেনো উদ্দেশ্য স্পষ্টকৈ বুজিব<noinclude></noinclude> skhyyduz4b4vq78171o0g53iw9bgudz 256305 256280 2026-07-24T09:29:44Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 256305 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||বিপ্লবী বাহিনী|৫}}</noinclude>{{gap}}“নিশ্চয় আচৰিত বুলি ধৰি লব পাৰো। কিন্তু এইবোৰ কথাৰ পৰা আমাৰ আচল কামৰ কিবা সুবিধা হ’ল জানো?” মিঃ ডেভিডে সুধিলে। {{gap}}শ‍ইকীয়াই উত্তৰ দিলে “হয় স্যৰ, আমাৰ অনুসন্ধানৰ লগত এই ঠাই খনৰ অলপ সম্পৰ্ক আছে বুলি মই সামান্য ভাবে জানিব পাৰিছোঁ। কওঁ শুনক স্যৰ, কাটিহাৰৰ পৰা আহিব লগীয়া .. ......” {{gap}}বাধা দি মিঃ ডেভিডে ক’লে “T. T. I. দুজনক বন্দী অৱস্থাত সিহঁতৰ কোৱাৰ্টাৰত পোৱা গৈছে।” {{gap}}“ময়ো তেনেকুৱা অনুমানকে কৰিছিলো।” বুলি শ‍ইকীয়াই আকৌ কলে “এতেকে বুজা গল যে বিপ্লবী বাহিনীৰ মানুহ তিনিজন সেইবেশেৰে সকলোৰে চকুত ধূলি দি অসমত সোমাইছেহি।” {{gap}}“ৰাইট ইউ” বুলি মিঃ ডেভিডে সুধিলে “পিছে তুমি বৰ্ণোৱা মালী-পাহাৰ আৰু তাৰ পজাঘৰৰ লগত ইহঁতৰ সম্পৰ্ক থকা কি প্ৰমাণ পাইছা!” {{gap}}“বৰ নিৰ্ভৰযোগ্য প্ৰমাণ পোৱা বুলি কব নোৱাৰো। কিন্তু সন্দেহৰ থল নিশ্চয় আছে। কিয়নো ম‍ই বিশ্বাস কৰো যে আজি যি তিনিজন বিপ্লবী অসম সোমাইছে সেই তিনিজনৰ অনুগ্ৰহত সিহঁতৰ লগত একে নাৱতে মই আমিনগাঁৱৰ পৰা পাণ্ডুলৈ পাৰ হৈ আহিছিলো।” {{gap}}“আচৰিত কথা! কেনেকৈ আহিলা?” {{gap}}“কওঁ শুনক স্যৰ, দীন-হীন ভিকহুৰ বেশেৰে মই ভিক্ষা মাগি ফুৰিছিলো। আৰু মানুহ তিনিজনে সৰু নাও এখনত পাণ্ডুলৈ আহিব খোজা দেখি কাবৌ কাকূতি কৰি সেই নাৱেৰে পাৰ হৈছিলো। সিহঁতে মোক আচল ভিকহু বুলি বিশ্বাস কৰিছিল। কাৰণ সিহঁতে মোক এটা চাকৰি দিব খোজাত ম‍ই মুঠেই আগ্ৰহ দেখুওৱা নাছিলো। কিয়নো ভিকহুবোৰে ভিক্ষা বৃত্তি এৰি কেতিয়াও চাকৰি নাইবা আন কাম কৰিবলৈ মুঠেই ইচ্ছা নকৰে। সিহঁতে ইংৰাজীতে কথা পাতিছিল। সিহঁত নিঃসন্দেহ যে নাৱৰীয়া দুজনৰ দৰে ময়ো ইংৰাজী নজনা মানুহ।” সিহঁতৰ কথা, বতৰাৰ পৰা কেনো উদ্দেশ্য স্পষ্টকৈ বুজিব<noinclude></noinclude> a8el2qrm3mnh6ka2186y63j7df6hgbk 104 93612 256281 255984 2026-07-24T07:00:17Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 256281 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh|৬|বিপ্লবী বাহিনী|}}</noinclude>নোৱাৰিলেও এই কথা ঠিক যে আজি সিহঁতৰ কিবা এখন মিটিং হব আৰু সেই মিটিংখন মালী পাহাৰতে হব বুলি মোৰ বিশ্বাস......” {{gap}}“সেই বিশ্বাস কিন্তু হল?” মিঃ ডেভিডে সুধিলে। {{gap}}“কাৰণ” বুলি শ‍ইকীয়াই উত্তৰ দিলে “কোৱাৰী নামটো দুবাৰ শুনিছোঁ। আৰু পাৰ হৈ আহি বহুত অনুসন্ধান কৰিও কোৱাৰী নামৰ ঠাই অথবা আন কোনো শিলভঙা কোৱাৰী অন্ততঃ দহ মাইলৰ ভিতৰত থকা বুলি নুশুনিলো। কেৱল মালী পাহাৰৰ কোৱাৰীটোকে মানুহে আঙুলিয়ায়! তাকে শুনি এই কোৱাৰীটোৰ বিষয়ে অনুসন্ধান কৰি ইতিপূৰ্ব্বে আপোনাক কোৱা কথাবোৰ গম পাওঁ। আনহাতে নিশা এক বজাৰ সময়ত সিহঁতৰ মিটিঙৰ সময়। এতেকে মই স্থিৰ নিশ্চিত যে এই কোৱাৰীৰ পজাঘৰত সিহঁতৰ মিটিং হব।” {{gap}}চিগাৰেটত এহোপা মাৰি মিঃ ডেভিডে কলে “তোমাৰ অনুমান সঁচাও হব পাৰে।” {{gap}}“অথবা অথলে যাবও......”ডাওৰাই মন্তব্য কৰিলে। {{gap}}“নাওখন কাৰ আছিল জানানে?” {{gap}}“স্থানীয় মানুহৰ নাও স্যৰ। নাৱৰীয়া দুজন বোধ হয় আমিনগাঁও অথবা পাণ্ডুৰ মানুহ। কোনো কথাত সিহঁতে কাণ দিয়া নাছিল। তাৰ কাৰণ ইংৰাজী নাজানে। গতিকে কোনো কথা নুবুজে। মোক নাৱত তোলা দেখি সিহঁতে বৰ আপত্তি কৰিছিল। পিচে যাত্ৰী তিনজনে আগধৰি আঠ অনা বকচিশ দিয়াতহে সিহঁতে নাও এৰি দিছিল।” {{gap}}মিঃ ডেভিডে সুধিলে “পাৰহৈ আহি মানুহ তিনিজন ক’লৈ গৈছিল।” {{gap}}শ‍ইকীয়াই উত্তৰ দিলে “নাৱৰ পৰা ম‍ই আগধৰি নামি আহি আলিৰ দাঁতিত থকা গছ এজোপাৰ তলত বহি ভিক্ষা মাগি আছিলো। মানুহ তিনজনে নামি আহি সৰ্ব্বপ্ৰথমে ৰেষ্টুৰেণ্টত সোমাইছিল। তাৰে দহমিনিটৰ পাছতে ক’ৰবাৰ পৰা জীপগাড়ী এখন আহি ৰেষ্টুৰেণ্টৰ সম্মুখত ৰয়হি। জীপখন থমাৰ লগে লগে মানুহ তিনিজনে বেগেৰে ওলাই আহি গাড়ীত উঠি তাৰপৰা গুছি আহে। গুৱাহাটীলৈ আহিল নে আন কৰবালৈ গল কব নোৱাৰিলো স্যৰ।”{{nop}}<noinclude></noinclude> ghmtv1yqvpq3zd2uosahf3oliqqvsn2 256282 256281 2026-07-24T07:00:38Z JyotiPN 1603 256282 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh|৬|বিপ্লবী বাহিনী|}}</noinclude>নোৱাৰিলেও এই কথা ঠিক যে আজি সিহঁতৰ কিবা এখন মিটিং হব আৰু সেই মিটিংখন মালী পাহাৰতে হব বুলি মোৰ বিশ্বাস......” {{gap}}“সেই বিশ্বাস কিন্তু হল?” মিঃ ডেভিডে সুধিলে। {{gap}}“কাৰণ” বুলি শ‍ইকীয়াই উত্তৰ দিলে “কোৱাৰী নামটো দুবাৰ শুনিছোঁ। আৰু পাৰ হৈ আহি বহুত অনুসন্ধান কৰিও কোৱাৰী নামৰ ঠাই অথবা আন কোনো শিলভঙা কোৱাৰী অন্ততঃ দহ মাইলৰ ভিতৰত থকা বুলি নুশুনিলো। কেৱল মালী পাহাৰৰ কোৱাৰীটোকে মানুহে আঙুলিয়ায়! তাকে শুনি এই কোৱাৰীটোৰ বিষয়ে অনুসন্ধান কৰি ইতিপূৰ্ব্বে আপোনাক কোৱা কথাবোৰ গম পাওঁ। আনহাতে নিশা এক বজাৰ সময়ত সিহঁতৰ মিটিঙৰ সময়। এতেকে মই স্থিৰ নিশ্চিত যে এই কোৱাৰীৰ পজাঘৰত সিহঁতৰ মিটিং হব।” {{gap}}চিগাৰেটত এহোপা মাৰি মিঃ ডেভিডে কলে “তোমাৰ অনুমান সঁচাও হব পাৰে।” {{gap}}“অথবা অথলে যাবও......”ডাওৰাই মন্তব্য কৰিলে। {{gap}}“নাওখন কাৰ আছিল জানানে?” {{gap}}“স্থানীয় মানুহৰ নাও স্যৰ। নাৱৰীয়া দুজন বোধ হয় আমিনগাঁও অথবা পাণ্ডুৰ মানুহ। কোনো কথাত সিহঁতে কাণ দিয়া নাছিল। তাৰ কাৰণ ইংৰাজী নাজানে। গতিকে কোনো কথা নুবুজে। মোক নাৱত তোলা দেখি সিহঁতে বৰ আপত্তি কৰিছিল। পিচে যাত্ৰী তিনজনে আগধৰি আঠ অনা বকচিশ দিয়াতহে সিহঁতে নাও এৰি দিছিল।” {{gap}}মিঃ ডেভিডে সুধিলে “পাৰহৈ আহি মানুহ তিনিজন ক’লৈ গৈছিল।” {{gap}}শ‍ইকীয়াই উত্তৰ দিলে “নাৱৰ পৰা ম‍ই আগধৰি নামি আহি আলিৰ দাঁতিত থকা গছ এজোপাৰ তলত বহি ভিক্ষা মাগি আছিলো। মানুহ তিনজনে নামি আহি সৰ্ব্বপ্ৰথমে ৰেষ্টুৰেণ্টত সোমাইছিল। তাৰে দহমিনিটৰ পাছতে ক’ৰবাৰ পৰা জীপগাড়ী এখন আহি ৰেষ্টুৰেণ্টৰ সম্মুখত ৰয়হি। জীপখন থমাৰ লগে লগে মানুহ তিনিজনে বেগেৰে ওলাই আহি গাড়ীত উঠি তাৰপৰা গুছি আহে। গুৱাহাটীলৈ আহিল নে আন কৰবালৈ গল কব নোৱাৰিলো স্যৰ।” {{nop}}<noinclude></noinclude> 4xfvyz5pcbx7mc2y6kl7y8zwgc16xpt 256306 256282 2026-07-24T09:31:34Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 256306 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|৬|বিপ্লবী বাহিনী|}}</noinclude>নোৱাৰিলেও এই কথা ঠিক যে আজি সিহঁতৰ কিবা এখন মিটিং হব আৰু সেই মিটিংখন মালী পাহাৰতে হব বুলি মোৰ বিশ্বাস......” {{gap}}“সেই বিশ্বাস কিয় হল?” মিঃ ডেভিডে সুধিলে। {{gap}}“কাৰণ” বুলি শ‍ইকীয়াই উত্তৰ দিলে “কোৱাৰী নামটো দুবাৰ শুনিছোঁ। আৰু পাৰ হৈ আহি বহুত অনুসন্ধান কৰিও কোৱাৰী নামৰ ঠাই অথবা আন কোনো শিলভঙা কোৱাৰী অন্ততঃ দহ মাইলৰ ভিতৰত থকা বুলি নুশুনিলো। কেৱল মালী পাহাৰৰ কোৱাৰীটোকে মানুহে আঙুলিয়ায়! তাকে শুনি এই কোৱাৰীটোৰ বিষয়ে অনুসন্ধান কৰি ইতিপূৰ্ব্বে আপোনাক কোৱা কথাবোৰ গম পাওঁ। আনহাতে নিশা এক বজাৰ সময়ত সিহঁতৰ মিটিঙৰ সময়। এতেকে মই স্থিৰ নিশ্চিত যে এই কোৱাৰীৰ পজাঘৰত সিহঁতৰ মিটিং হব।” {{gap}}চিগাৰেটত এহোপা মাৰি মিঃ ডেভিডে কলে “তোমাৰ অনুমান সঁচাও হব পাৰে।” {{gap}}“অথবা অথলে যাবও......”ডাওৰাই মন্তব্য কৰিলে। {{gap}}“নাওখন কাৰ আছিল জানানে?” {{gap}}“স্থানীয় মানুহৰ নাও স্যৰ। নাৱৰীয়া দুজন বোধ হয় আমিনগাঁও অথবা পাণ্ডুৰ মানুহ। কোনো কথাত সিহঁতে কাণ দিয়া নাছিল। তাৰ কাৰণ ইংৰাজী নাজানে। গতিকে কোনো কথা নুবুজে। মোক নাৱত তোলা দেখি সিহঁতে বৰ আপত্তি কৰিছিল। পিচে যাত্ৰী তিনজনে আগধৰি আঠ অনা বকচিশ দিয়াতহে সিহঁতে নাও এৰি দিছিল।” {{gap}}মিঃ ডেভিডে সুধিলে “পাৰহৈ আহি মানুহ তিনিজন ক’লৈ গৈছিল।” {{gap}}শ‍ইকীয়াই উত্তৰ দিলে “নাৱৰ পৰা ম‍ই আগধৰি নামি আহি আলিৰ দাঁতিত থকা গছ এজোপাৰ তলত বহি ভিক্ষা মাগি আছিলো। মানুহ তিনজনে নামি আহি সৰ্ব্বপ্ৰথমে ৰেষ্টুৰেণ্টত সোমাইছিল। তাৰে দহমিনিটৰ পাছতে ক’ৰবাৰ পৰা জীপগাড়ী এখন আহি ৰেষ্টুৰেণ্টৰ সম্মুখত ৰয়হি। জীপখন থমাৰ লগে লগে মানুহ তিনিজনে বেগেৰে ওলাই আহি গাড়ীত উঠি তাৰপৰা গুছি আহে। গুৱাহাটীলৈ আহিল নে আন কৰবালৈ গল কব নোৱাৰিলো স্যৰ।” {{nop}}<noinclude></noinclude> m30572m3yzs3vv5mll94d9685fidtjm 104 93613 256283 255985 2026-07-24T07:07:27Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 256283 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh||বিপ্লবী বাহিনী|৭}}</noinclude>{{gap}}“অৱশ্যে জনাৰ সম্ভৱো নাই। কিয়নো তুমি তাতে বহি সিহঁতৰ মটৰ কেনি গল লক্ষ্য কৰিব নোৱাৰা।” {{gap}}“কিন্তু মই তাতে বহি থকা নাছিলো স্যৰ। সিহঁত মটৰত উঠি বহাৰ লগে লগে মোৰ মগনীয়া বেশ অন্ত কৰি ৰেলৰ খালি ডবা এটাত সোমাই নতুন বেশ ধৰি টেক্সি এখনেবে তৎক্ষণাত সিহঁতক অনুসৰণ কৰিছিলো। কিন্তু সিহঁতৰ সেই জীপৰ নম্বৰ কোনো বীটৰ কনিষ্টবলে লিখা নাই।” {{gap}}“হুঁ” বুলি মিঃ ডেভিডে চিগাৰেটত এহোপা মাৰি ক’লে “তুমি দেখা নম্বৰটো নিশ্চয় জাল নম্বব আছিল। নহলে মালীগাঁৱৰ বীটত সেই নম্বৰ লিখা পৰিল হেঁতেন। সেইকথা লৈ এতিয়া সময় নষ্ট কৰা উচিত নহব। ইয়াৰ পৰবৰ্ত্তী কৰ্ম্মপন্থা স্থিৰ কৰা ভাল।” {{gap}}শ‍ইকীয়াই ক’লে “আপোনাব আদেশ পালে সেইমতে কাম কৰিম স্যৰ।” {{gap}}নতুন কৈ চিগাৰেট এটা জ্বলাই লৈ মিঃ ডেভিডে সুধিলে “ময়ো লগত যাব লাগে বুলি ভাবা নেকি শ‍ইকীয়া?” {{gap}}শ‍ইকীয়াই উত্তৰ দিলে “নাভাবো স্যৰ। অতি সাধাৰণ কামত আপোনাক কষ্ট দিয়াৰ আৱশ্যক নেদেখোঁ৷” বুলি ডাওৰাৰ ফাললৈ চাই সুধিলে “আপুনি কি কয়?” {{gap}}ডাওৰাই আৰাম কৰি বহি গোফযোৰত পাক দি দি একান্ত মনেৰে তেওঁলোকৰ কথা বতৰা শুনি আছিল। শ‍ইকীয়াৰ প্ৰশ্ন শুনি উত্তৰ দিলে “তেখেত কেলেই যাব লাগিছে? ইয়াতে বহি আমাৰ কৰ্ত্তব্য সম্পৰ্কে আদেশ দিলেই হব।” বুলি কৈ চাহাবৰ মুখলৈ চাই সুধিলে “আমি এতিয়া কি কৰিব লাগিব স্যৰ?” {{gap}}মিচিকিয়াই হাঁহি মিঃ ডেভিডে উত্তৰ দিলে “বিপ্লবী বাহিনীক এৰেষ্ট কৰিব লাগে।” {{gap}}“কত পোৱা যাব স্যৰ?” ডাওৰাই সুধিলে। {{gap}}“মই কেনেকৈ কম? সিহঁতৰ আড্ড। বিচাৰি উলিয়াই গ্ৰেপ্তাৰ কৰাগৈ।” {{gap}}ডাওৰাই অসহায় ভাবেৰে এবাৰ চাহাবৰ মুখলৈ আনবাৰ শ‍ইকীয়াৰ মুখলৈ চালে। চাহাবে শ‍ইকীয়াক সুধিলে “সিহঁতৰ নাম ধাম কিবা পাইছিলানে?”{{nop}}<noinclude></noinclude> np4pvhb1tm92pbth3i6bwiau33h3vtc 256307 256283 2026-07-24T09:33:58Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 256307 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||বিপ্লবী বাহিনী|৭}}</noinclude>{{gap}}“অৱশ্যে জনাৰ সম্ভৱো নাই। কিয়নো তুমি তাতে বহি সিহঁতৰ মটৰ কেনি গল লক্ষ্য কৰিব নোৱাৰা।” {{gap}}“কিন্তু মই তাতে বহি থকা নাছিলো স্যৰ। সিহঁত মটৰত উঠি বহাৰ লগে লগে মোৰ মগনীয়া বেশ অন্ত কৰি ৰেলৰ খালি ডবা এটাত সোমাই নতুন বেশ ধৰি টেক্সি এখনেৰে তৎক্ষণাত সিহঁতক অনুসৰণ কৰিছিলো। কিন্তু সিহঁতৰ সেই জীপৰ নম্বৰ কোনো বীটৰ কনিষ্টবলে লিখা নাই।” {{gap}}“হুঁ” বুলি মিঃ ডেভিডে চিগাৰেটত এহোপা মাৰি ক’লে “তুমি দেখা নম্বৰটো নিশ্চয় জাল নম্বৰ আছিল। নহলে মালীগাঁৱৰ বীটত সেই নম্বৰ লিখা পৰিল হেঁতেন। সেইকথা লৈ এতিয়া সময় নষ্ট কৰা উচিত নহব। ইয়াৰ পৰবৰ্ত্তী কৰ্ম্মপন্থা স্থিৰ কৰা ভাল।” {{gap}}শ‍ইকীয়াই ক’লে “আপোনাৰ আদেশ পালে সেইমতে কাম কৰিম স্যৰ।” {{gap}}নতুন কৈ চিগাৰেট এটা জ্বলাই লৈ মিঃ ডেভিডে সুধিলে “ময়ো লগত যাব লাগে বুলি ভাবা নেকি শ‍ইকীয়া?” {{gap}}শ‍ইকীয়াই উত্তৰ দিলে “নাভাবো স্যৰ। অতি সাধাৰণ কামত আপোনাক কষ্ট দিয়াৰ আৱশ্যক নেদেখোঁ৷” বুলি ডাওৰাৰ ফাললৈ চাই সুধিলে “আপুনি কি কয়?” {{gap}}ডাওৰাই আৰাম কৰি বহি গোফযোৰত পাক দি দি একান্ত মনেৰে তেওঁলোকৰ কথা বতৰা শুনি আছিল। শ‍ইকীয়াৰ প্ৰশ্ন শুনি উত্তৰ দিলে “তেখেত কেলেই যাব লাগিছে? ইয়াতে বহি আমাৰ কৰ্ত্তব্য সম্পৰ্কে আদেশ দিলেই হব।” বুলি কৈ চাহাবৰ মুখলৈ চাই সুধিলে “আমি এতিয়া কি কৰিব লাগিব স্যৰ?” {{gap}}মিচিকিয়াই হাঁহি মিঃ ডেভিডে উত্তৰ দিলে “বিপ্লবী বাহিনীক এৰেষ্ট কৰিব লাগে।” {{gap}}“কত পোৱা যাব স্যৰ?” ডাওৰাই সুধিলে। {{gap}}“মই কেনেকৈ কম? সিহঁতৰ আড্ডা বিচাৰি উলিয়াই গ্ৰেপ্তাৰ কৰাগৈ।” {{gap}}ডাওৰাই অসহায় ভাবেৰে এবাৰ চাহাবৰ মুখলৈ আনবাৰ শ‍ইকীয়াৰ মুখলৈ চালে। চাহাবে শ‍ইকীয়াক সুধিলে “সিহঁতৰ নাম ধাম কিবা পাইছিলানে?”{{nop}}<noinclude></noinclude> qfq2gq423h66jlz07fm0t46eoub7bfe 104 93614 256284 255986 2026-07-24T07:22:59Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256284 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh|৮|বিপ্লবী বাহিনী|}}</noinclude>{{gap}}“হয় স্যৰ পাইছো। কিন্তু আচল নাম নে জাল কব নোৱাবো। কথা পাতোতে যি শুনিছিলো তাকেই লিখি আনিছো। প্ৰথম তিনিটা আজিৰ মানুহ তিনিজনৰ নাম বুলি বুজিছো। বাকীবোৰ কাৰ নাম নাজানো। ঠাইবোৰৰ নামো আচহুৱা, কোনো কালে নুশুনা।” বুলি জেপৰ পৰা কাকত এখন উলিয়াই চাহাবৰ হাতত দিলে। {{gap}}মিঃ ডেভিডে নামবোৰ পঢ়ি চাই সুধিলে “এই তিনিটা হবলা সিহঁতৰ নাম? অখিলেশ, মালবিকাগ্নি, আৰু সুলোচনম........” {{gap}}“হয় স্যৰ। ইহঁতৰ ভিতৰত মালবিকাগ্নি বোলা জনক এই দলৰ মুখ্য বুলি বুজিব পাৰিছো।” {{gap}}“তাৰ পিচৰ নামৰ মানুহ ক’ত আছে কব নোৱাৰা, কিন্তু কোৱাৰী, অফিচ, দেৱালয় আদি এই বোৰ কি নাম?” চাহাবে সুধিলে। {{gap}}শ‍ইকীয়াই উত্তৰ দিলে “কোৱাৰীৰ কথা আগধৰি কৈছোঁ স্যৰ। অফিচ, দেৱালয় আদি নামত সিহঁতৰ নিশ্চয় কিবা ৰহস্য আছে। আড্ডাও হব পাৰে অথবা কোনোবা কৰ্ম্মী থাকিবও পাৰে......” {{gap}}চিগাৰেটৰ টুকুৰাটো ছাইদানত পেলাই দি মিঃ ডেভিডে ক’লে “সেইবোৰৰ অৰ্থ নাইবা অনুসন্ধান পিছতো কৰা যাব। সম্প্ৰতি তোমালোকে উপযুক্ত ভাবে সশস্ত্ৰ চিপাহী লৈ কোৱাৰী অৱৰোধ কৰা উচিত হব যেন পাওঁ। যদি তোমাৰ অনুমান নিৰ্ভুল হয় কিবা সুফল আশা কৰিব পাৰা।” {{gap}}“কওঁ শুনক স্যৰ” বুলি শ‍ইকীয়াই কলে “মোৰ মনেৰে এক ডজন সশস্ত্ৰ চিপাহীৰে সৈতে এচ, আই, মুকুল বৰ্ম্মণক কোৱাৰীৰ পৰা অলপ আগুৱাই গৈ চুপি থাকিবলৈ দিহা দিম। এখেত আৰু ম‍ই পজা ঘৰৰ নিচেই ওচৰতে জঙ্ঘলৰ মাজত লুকাই থাকি সিহঁতৰ দলবল আৰু উদ্দেশ্য বিদিত হবলৈ আৰু গোপন পৰামৰ্শ শুনিবলৈ চেষ্টা কৰিম।” {{gap}}মিঃ ডেভিডে কলে “অকল চেষ্টা কৰিলেই নহব। যদি তোমাৰ অনুমান মতে সঁচাকৈ লগ পোৱা তেনেহলে নিশ্চৰ গ্ৰেপ্তাৰ কৰিব লাগিব। কিয়নো গ্ৰেপ্তাৰ কৰিব পাৰিলে সিহঁতৰ পৰা আৰু বহুত কথা উলিয়াব পাৰিম বুলি ম‍ই ভাবো।<noinclude></noinclude> hahtoair91w1i3itiiikad72txkd0tv 256309 256284 2026-07-24T09:36:22Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 256309 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|৮|বিপ্লবী বাহিনী|}}</noinclude>{{gap}}“হয় স্যৰ পাইছো। কিন্তু আচল নাম নে জাল কব নোৱাৰো। কথা পাতোতে যি শুনিছিলো তাকেই লিখি আনিছো। প্ৰথম তিনিটা আজিৰ মানুহ তিনিজনৰ নাম বুলি বুজিছো। বাকীবোৰ কাৰ নাম নাজানো। ঠাইবোৰৰ নামো আচহুৱা, কোনো কালে নুশুনা।” বুলি জেপৰ পৰা কাকত এখন উলিয়াই চাহাবৰ হাতত দিলে। {{gap}}মিঃ ডেভিডে নামবোৰ পঢ়ি চাই সুধিলে “এই তিনিটা হবলা সিহঁতৰ নাম? অখিলেশ, মালবিকাগ্নি, আৰু সুলোচনম........” {{gap}}“হয় স্যৰ। ইহঁতৰ ভিতৰত মালবিকাগ্নি বোলা জনক এই দলৰ মুখ্য বুলি বুজিব পাৰিছো।” {{gap}}“তাৰ পিচৰ নামৰ মানুহ ক’ত আছে কব নোৱাৰা, কিন্তু কোৱাৰী, অফিচ, দেৱালয় আদি এই বোৰ কি নাম?” চাহাবে সুধিলে। {{gap}}শ‍ইকীয়াই উত্তৰ দিলে “কোৱাৰীৰ কথা আগধৰি কৈছোঁ স্যৰ। অফিচ, দেৱালয় আদি নামত সিহঁতৰ নিশ্চয় কিবা ৰহস্য আছে। আড্ডাও হব পাৰে অথবা কোনোবা কৰ্ম্মী থাকিবও পাৰে......” {{gap}}চিগাৰেটৰ টুকুৰাটো ছাইদানত পেলাই দি মিঃ ডেভিডে ক’লে “সেইবোৰৰ অৰ্থ নাইবা অনুসন্ধান পিছতো কৰা যাব। সম্প্ৰতি তোমালোকে উপযুক্ত ভাবে সশস্ত্ৰ চিপাহী লৈ কোৱাৰী অৱৰোধ কৰা উচিত হব যেন পাওঁ। যদি তোমাৰ অনুমান নিৰ্ভুল হয় কিবা সুফল আশা কৰিব পাৰা।” {{gap}}“কওঁ শুনক স্যৰ” বুলি শ‍ইকীয়াই কলে “মোৰ মনেৰে এক ডজন সশস্ত্ৰ চিপাহীৰে সৈতে এচ, আই, মুকুল বৰ্ম্মণক কোৱাৰীৰ পৰা অলপ আগুৱাই গৈ চুপি থাকিবলৈ দিহা দিম। এখেত আৰু ম‍ই পজা ঘৰৰ নিচেই ওচৰতে জঙ্ঘলৰ মাজত লুকাই থাকি সিহঁতৰ দলবল আৰু উদ্দেশ্য বিদিত হবলৈ আৰু গোপন পৰামৰ্শ শুনিবলৈ চেষ্টা কৰিম।” {{gap}}মিঃ ডেভিডে কলে “অকল চেষ্টা কৰিলেই নহব। যদি তোমাৰ অনুমান মতে সঁচাকৈ লগ পোৱা তেনেহলে নিশ্চয় গ্ৰেপ্তাৰ কৰিব লাগিব। কিয়নো গ্ৰেপ্তাৰ কৰিব পাৰিলে সিহঁতৰ পৰা আৰু বহুত কথা উলিয়াব পাৰিম বুলি ম‍ই ভাবো।<noinclude></noinclude> lmzpvf9sdazyxr8me1vx3d9lddp5lqy 0 93639 256285 2026-07-24T07:30:18Z JyotiPN 1603 "{{header | title = বিপ্লবী বাহিনী | author = প্ৰেমনাৰায়ণ | year = ১৯৫৩ | translator = | section = | previous = | next = [[বিপ্লবী বাহিনী - প্ৰেমনাৰায়ণ (১৯৫৩)/দুই| দুই]] | notes = | categories = }} <pages index="বিপ্লবী বাহিনী -..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 256285 wikitext text/x-wiki {{header | title = বিপ্লবী বাহিনী | author = প্ৰেমনাৰায়ণ | year = ১৯৫৩ | translator = | section = | previous = | next = [[বিপ্লবী বাহিনী - প্ৰেমনাৰায়ণ (১৯৫৩)/দুই| দুই]] | notes = | categories = }} <pages index="বিপ্লবী বাহিনী - প্ৰেমনাৰায়ণ (১৯৫৩).pdf" from=7 to=15/> [[শ্ৰেণী:প্ৰেমনাৰায়ণ দত্তৰ সাহিত্যকৰ্ম]] atg75au0dj68d07mf3esnvoq9ffx97o 104 93640 256286 2026-07-24T07:38:03Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256286 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" /></noinclude>{{center|{{larger|'''—দুই—'''}}}} {{gap}}কোৱাৰী। শ‍ইকীয়াই বৰ্ণোৱা মালী পাহাৰখন পাণ্ডুৰ পৰা আলিৰে গ’লে পাচ মাইল দূৰত। ৰাজ আলিৰ দুয়ো কাষে খেতি পথাৰ। তিনি মাইল বাট তেনেই মুকলি ঠাই এৰি গৈ এই কোৱাৰীটো পোৱা যায়। ৰাজআলিৰ পৰা নামি দক্ষিণ ফালে প্ৰায় এক ফাৰ্লং গলেহে কোৱাৰীটোত থকা পজাঘৰ দুটা পোৱা যায়। {{gap}}আউসী নিশা, তাতে আকৌ কিনকিনীয়া বৰষুণজাক সাজৰপৰাই লেঠেৰী নিছিগাকৈ দি থকাত আউসীৰ ঘোপমৰা এন্ধাৰক আৰু ক’লা তথা ভয়াবহ কৰি তুলিছিল। লগতে বতাহ। এনেয়ে পুহমহীয়া জাৰ তাতে আকৌ বতাহ বৰষুণ যোগ হৈ নিশাটো বৰ কষ্টদায়ক কৰি তুলিছিল। বিশেষকৈ মুকলি ঠাই আৰু পাহাৰৰ নামনিত। {{gap}}দুজন মানুহে সৰ্ব্বাঙ্গ ৱাটাৰপ্ৰুফেৰে ঢাকি বতাহ বৰষুণকো অৱহেলি গৈ নিশা বাৰবজাত কোৱাৰীৰ পজাঘৰ এটাত সোমাই মমবাতি এডাল জ্বলাই লৈ ভিতৰত থকা আধা ভগা টেবিল খনত থৈ বাহৰ চাং খনত ওচৰা ওচৰিকৈ বহি চিগাৰেট হুপিবলৈ ধৰিলে। কেই হোপামান মাৰি জাৰৰ কঁপনিটো অলপ কমাত এজনে মাত লগালে “দেখিছা মিহিৰ, আজিৰ নিশাটোহে এনেকুৱা দুৰ্যোগপূৰ্ণ হব পালেনে? এনেয়ে পুহমহীয়া নিশা তাতে আকৌ ফিৰ্‌ ফিৰ্‌ কৰে বতাহ আৰু কিন্ কিন্ কৰে বৰষুণ, শৰীৰৰ হাড়বোৰ তেনেই বৰফ হ’ল......” {{nop}}<noinclude></noinclude> mx2rj799qjtpimyorrjzvxj5eb81my5 256311 256286 2026-07-24T09:38:35Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 256311 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" /></noinclude>{{center|{{larger|'''—দুই—'''}}}} {{gap}}কোৱাৰী। শ‍ইকীয়াই বৰ্ণোৱা মালী পাহাৰখন পাণ্ডুৰ পৰা আলিৰে গ’লে পাচ মাইল দূৰত। ৰাজ আলিৰ দুয়ো কাষে খেতি পথাৰ। তিনি মাইল বাট তেনেই মুকলি ঠাই এৰি গৈ এই কোৱাৰীটো পোৱা যায়। ৰাজআলিৰ পৰা নামি দক্ষিণ ফালে প্ৰায় এক ফাৰ্লং গলেহে কোৱাৰীটোত থকা পজাঘৰ দুটা পোৱা যায়। {{gap}}আউসী নিশা, তাতে আকৌ কিনকিনীয়া বৰষুণজাক সাজৰপৰাই লেঠেৰী নিছিগাকৈ দি থকাত আউসীৰ ঘোপমৰা এন্ধাৰক আৰু ক’লা তথা ভয়াবহ কৰি তুলিছিল। লগতে বতাহ। এনেয়ে পুহমহীয়া জাৰ তাতে আকৌ বতাহ বৰষুণ যোগ হৈ নিশাটো বৰ কষ্টদায়ক কৰি তুলিছিল। বিশেষকৈ মুকলি ঠাই আৰু পাহাৰৰ নামনিত। {{gap}}দুজন মানুহে সৰ্ব্বাঙ্গ ৱাটাৰপ্ৰুফেৰে ঢাকি বতাহ বৰষুণকো অৱহেলি গৈ নিশা বাৰবজাত কোৱাৰীৰ পজাঘৰ এটাত সোমাই মমবাতি এডাল জ্বলাই লৈ ভিতৰত থকা আধা ভগা টেবিল খনত থৈ বাহৰ চাং খনত ওচৰা ওচৰিকৈ বহি চিগাৰেট হুপিবলৈ ধৰিলে। কেই হোপামান মাৰি জাৰৰ কঁপনিটো অলপ কমাত এজনে মাত লগালে “দেখিছা মিহিৰ, আজিৰ নিশাটোহে এনেকুৱা দুৰ্যোগপূৰ্ণ হব পালেনে? এনেয়ে পুহমহীয়া নিশা তাতে আকৌ ফিৰ্‌ ফিৰ্‌ কৰে বতাহ আৰু কিন্ কিন্ কৰে বৰষুণ, শৰীৰৰ হাড়বোৰ তেনেই বৰফ হ’ল......” {{nop}}<noinclude></noinclude> nflynez5oxntbe8m1n0s1ojden9vnyh 104 93641 256287 2026-07-24T07:46:54Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256287 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh|১৭|বিপ্লবী বাহিনী|১৭}}</noinclude>বাধ্য হয়। আজিৰ কথাতে তাৰ প্ৰমাণ পালা নহয়। বোম্বাইৰ বেঙ্ক লুট-পাট কৰি ধনেৰে সৈতে যি তিনিজনে ঘূৰি-পকি আহি অসমত সোমালহি সিহঁতে ডিক্টেটৰ নাম শুনিছে কিন্তু নিচিনে আৰু দেখা কৰিবৰ অধিকাৰ নাই। কিন্তু তাৰ হুকুম মানি কাম কৰি ফুৰিব লাগিব। অবাধ্য হলেই প্ৰাণদণ্ড। টকাবোৰ দি সিহঁত তিনিও জনে উজনি অসমলৈ আজি ৰাতিয়েই ৰাওনা হোৱাৰ হুকুম পাইছিল।” {{gap}}“এৰা সেই কথা সিহঁতৰ কথা-বতৰাৰ পৰা বুজিব পাৰিছিলোঁ।” কেপ্তেনে ক’লে। {{gap}}দলপতিয়ে ক’লে “আৰু এই দুৰ্ভাগ্যত নপৰাহেঁতেন তাত গৈ সিহঁতে নিশ্চয় কিবা সাংঘাতিক কাম কৰিবলৈ হুকুম পাইছিল। ধৰা পৰিলে শাস্তি পাব, মৰিলে সিহঁত মৰিব কিন্তু দলপতি জনে নিৰাপদ ঠাইত থাকি খাই শুই আৰাম কৰি ......” {{gap}}এনেতে মটৰ আহি শ্বিলং ৰোডৰ এঠাইত ৰ’ল। পহৰা দি বৈ থকা উগ্ৰগতিয়ে এন্ধাৰৰ মাজৰ পৰা আগুৱাই আহিলত সকলোৱে নিৰাপদ বুলি বুজি মটৰৰ পৰা নামিল। দলপতিয়ে হুকুম শুনালে “ডাঃ ৰায়, বন্দীহঁতৰ ভাৰ তোমাৰ ওপৰত। কিন্তু সাৱধান সিহঁতৰ ওচৰলৈ অকলে কেতিয়াও নাযাবা। আটাইবোৰেই হিংস্ৰ জন্তুৰ দৰে সাংঘাতিক জানিবা। খোৱা-লোৱা ভাল দৰে দিবা। দুজনৰ বেছি একেলগে নাৰাখিবা, বুজিছা?” {{gap}}“আপোনাৰ প্ৰত্যেক আদেশ মনত থাকিব ককাইদেও।” নকুল ৰায়ে উত্তৰ দিলে। {{gap}}“তেনেহলে তোমালোকে ইহঁতক বন্দীশালত বন্ধ কৰি ৰাখাগৈ। ম‍ই পুলিচৰ মটৰখন নি ফিৰাই দি বাতৰি কিছুমান লৈ উলটি আহি আমাৰ আৰাধনাত যোগ দিমহি।” বুলি কৈ দলপতিয়ে মটৰত উঠি গুৱাহাটীলৈ ঘূৰি গ’ল। {{dhr}} {{Rule|5em}}<noinclude></noinclude> q0wrvqybrvcmp3vkh1su069nddkvaex 104 93642 256288 2026-07-24T07:48:18Z JyotiPN 1603 /* লিখা নথকা */ 256288 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="JyotiPN" /></noinclude><noinclude></noinclude> c4vssvh8k90qs1o5skxsnkdos1t2ii5 104 93643 256289 2026-07-24T08:35:53Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256289 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" /></noinclude>{{center|'''–ওঠৰ-'''}} {{dhr}} {{gap}}নগেনে যেতিয়া চেতনা পাই চকু মেলিলে তেতিয়া তেওঁৰ কোনো কথা মনত নপৰিল। শৰীৰ ইমান অৱশ লাগিল যে শুই থাকিবৰ ইচ্ছা হ’ল। আকৌ চকুমুদি কাতি হৈ শোৱাৰ চেষ্টা কৰি তেতিয়াহে বুজিব পাৰিলে যে তেওঁৰ হাত ভৰি লৰচৰ কৰিব নোৱাৰে। মুৰৰ পৰা ভৰিলৈকে অসহ্য যন্ত্ৰণা এনেকি উশাহ নিশাহ লওতেও কষ্ট হয়। তেতিয়াহে সকলো কথা মনত পৰিল। জ্ঞান ভালকৈ আহিল। নিজৰ অৱস্থাটো, ভালকৈ উপলব্ধি কৰিলে। বুজিলে যে যোৱা নিশা ৰাখালৰ লগত বিশ্বাসঘাটকতা কৰাব এয়ে পৰিণাম আৰু ইয়াৰ পিছত হয়তো প্ৰাণদণ্ড অথবা মৃত্যু। দস্যু বাদলক বাধা দিব খোজা লৈকে মনত পৰিল। তাৰ পিছত কি হ’ল মনত নপৰে। অনুমানতে সকলো কথা বুজি পালে। তাৰ পিছত ভাবিলে যে অকলশৰে এনেকুৱা উগ্ৰসাহ কৰা তেওঁৰ উচিত হোৱা নাছিল কিন্তু চকুৰ আগতে এনেকুৱা ঘটনা ঘটিবলৈ দেখিলে বোধকৰো কোনো পুৰুষেই সহ্য নকৰে। ৰসাতলে যাওক দস্যুদল আৰু তেওঁ কৰা প্ৰতিজ্ঞা, হওক মৃত্যুদণ্ড কিন্তু এইবোৰ অপকৰ্ম্মক নগেনে কেতিয়াও প্ৰশ্ৰয় নিদিয়ে। তাৰোপৰি খুন আৰু লুটপাতকাৰী দস্যুৰ দলত যোগ দিব বুলি তেওঁ প্ৰতিজ্ঞা কৰা নাছিল। {{gap}}এবাৰ ভাবিলে—জেঠমলৰ দোকানৰ পৰা পলাইগৈ পুলিচক খবৰ দিয়া নিতান্ত উচিত আছিল। কিন্তু সেইবুদ্ধি কৰা নহল যেতিয়া সম্প্ৰতি তাক ভাবি লাভ নাই।<noinclude></noinclude> 0yexw8ntbfrrjojfeaux6xle4jcv8li 256290 256289 2026-07-24T08:36:14Z JyotiPN 1603 256290 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" /></noinclude>{{center|'''–ওঠৰ—'''}} {{dhr}} {{gap}}নগেনে যেতিয়া চেতনা পাই চকু মেলিলে তেতিয়া তেওঁৰ কোনো কথা মনত নপৰিল। শৰীৰ ইমান অৱশ লাগিল যে শুই থাকিবৰ ইচ্ছা হ’ল। আকৌ চকুমুদি কাতি হৈ শোৱাৰ চেষ্টা কৰি তেতিয়াহে বুজিব পাৰিলে যে তেওঁৰ হাত ভৰি লৰচৰ কৰিব নোৱাৰে। মুৰৰ পৰা ভৰিলৈকে অসহ্য যন্ত্ৰণা এনেকি উশাহ নিশাহ লওতেও কষ্ট হয়। তেতিয়াহে সকলো কথা মনত পৰিল। জ্ঞান ভালকৈ আহিল। নিজৰ অৱস্থাটো, ভালকৈ উপলব্ধি কৰিলে। বুজিলে যে যোৱা নিশা ৰাখালৰ লগত বিশ্বাসঘাটকতা কৰাব এয়ে পৰিণাম আৰু ইয়াৰ পিছত হয়তো প্ৰাণদণ্ড অথবা মৃত্যু। দস্যু বাদলক বাধা দিব খোজা লৈকে মনত পৰিল। তাৰ পিছত কি হ’ল মনত নপৰে। অনুমানতে সকলো কথা বুজি পালে। তাৰ পিছত ভাবিলে যে অকলশৰে এনেকুৱা উগ্ৰসাহ কৰা তেওঁৰ উচিত হোৱা নাছিল কিন্তু চকুৰ আগতে এনেকুৱা ঘটনা ঘটিবলৈ দেখিলে বোধকৰো কোনো পুৰুষেই সহ্য নকৰে। ৰসাতলে যাওক দস্যুদল আৰু তেওঁ কৰা প্ৰতিজ্ঞা, হওক মৃত্যুদণ্ড কিন্তু এইবোৰ অপকৰ্ম্মক নগেনে কেতিয়াও প্ৰশ্ৰয় নিদিয়ে। তাৰোপৰি খুন আৰু লুটপাতকাৰী দস্যুৰ দলত যোগ দিব বুলি তেওঁ প্ৰতিজ্ঞা কৰা নাছিল। {{gap}}এবাৰ ভাবিলে—জেঠমলৰ দোকানৰ পৰা পলাইগৈ পুলিচক খবৰ দিয়া নিতান্ত উচিত আছিল। কিন্তু সেইবুদ্ধি কৰা নহল যেতিয়া সম্প্ৰতি তাক ভাবি লাভ নাই।<noinclude></noinclude> tpi1xqrd9dc26baefc3wdb8xkzvhcmp 104 93644 256291 2026-07-24T08:48:05Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256291 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh|১৪|বিপ্লবী বাহিনী|}}</noinclude>আমি ফায়াৰ কৰিম। অৱাবত কিয় প্ৰাণটো দিবা? তাতকৈ বুদ্ধিবানৰ দৰে হাত তোলা......” {{gap}}মালবিয়ে চকুৰে যেন অগ্নিবাণহে মাৰিলে কিন্তু ফল একো নহল। অগত্যা নিৰুপায় হৈ দুয়ো হাত মূৰৰ ওপৰলৈ দাঙি ধৰাত আকৌ অৰ্ডাৰ আহিল “পিস্তল মাটিত পেলাই দিয়া।” {{gap}}মালবিয়ে হুকুম পালন কৰিলে। তীব্ৰ লাইট চকুত পৰাত বাহিৰৰ ফালে কেইজন মানুহ সিহঁতে দেখা নাছিল। জানিবলৈ চেষ্টা কৰিও সফল নোহোৱাত উচ্‌পিচ্‌ কৰা দেখি হুকুম দিওতা জনে হাঁহিমাৰি কলে “মনৰ আশা ত্যাগ কৰা। আমাৰ জনবল আৰু অস্ত্ৰবল তোমালোকতকৈ বহুত বেছি। এতিয়া পাচো জনে শাৰীপাতি থিয় হোৱা.......” {{gap}}ভাল ল’ৰাৰ দৰে হুকুম মতে পাচো জনে শাৰী পাতি থিয় হ’ল। তেতিয়া অৰ্ডাৰ দিওতা জনে ক’লে “সিং, সন্মোহন বাণ মাৰা। কেগুেন, তুমি ৰিভলভাৰ হাত কৰা......” {{gap}}লগে লগে পাৰ্থ সিঙে আগবাঢ়ি বিপ্লবী বাহিনীৰ মুখলৈ কিবা বস্তু পাম্প কৰি দিলে। সেই গেচ সিহঁতৰ নাকত সোমোৱাৰ লগে লগে মাটিত বাগৰি পৰিল। কেপ্তেনে প্ৰথমে মাটিৰ ৰিভলভাৰটো তুলি লৈ সকলোৰে জেপবোৰৰ পৰা পিস্তল আৰু টৰ্চ লাইটবোৰ উলিয়াই নিজৰ জেপত সুমুৱাই ললে। দলপতিয়ে তেতিয়াও এহাতে টৰ্চ আৰু আনহাতত বিভলভাৰ ধৰি আছিল। {{gap}}বাহিৰত কিবা এটা সাঙ্কেটিক শব্দ হ’ল। হাতৰ ৰিভলভাৰটো জেপত সুমুৱাই দলপতিয়ে শান্তমাতেৰে ক’লে “আহিলা ডাঃ ৰায়? ভিতৰ সোমাই আহা। তোমালোকলৈ বাটচাই সুযোগ নষ্ট নকৰি আমি তিনিজনেই ইহঁতক কাবু কৰিলো। তোমালোকে এতিয়া তৎক্ষণাত ইহঁতক উঠাই নিয়াৰ দৰকাৰ। নিয়াৰ পূৰ্ব্বে সকলোৰে হাতত ভালকৈ বান্ধা। লৰালৰিকৈ কাম শেষ কৰা। ডেৰ বাজিবলৈ, পাচ মিনিট বাকী। ঠিক ডেৰ বজাৰ লগে লগে বৰ্ম্মণৰ দলে ডাওৰা শ‍ইকীয়াক বিচাৰি আহিব।” {{gap}}নকুল ৰায়ৰ লগত হেমিল্টন আৰু মাধবো আহিছিল। দলপতিয়ে নোটৰ<noinclude></noinclude> hesrg7tbxlx6z4kzccrkum9twf2p28t 104 93645 256293 2026-07-24T09:09:38Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256293 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh||বিপ্লবী বাহিনী|১৫}}</noinclude>বান্দিলবোৰ মোনাত সুমুৱাই লোৱাৰ সময়তে বাকীবোবে বন্দীবোৰক বান্ধি একোজনকৈ কান্ধত তুলি ললে। ডেৰ বজাৰ লগে লগে আটাইবোবে আলিবাটত বৈ থকা মটৰত উঠি নিমিষতে নেদেখা হৈ গ’ল। {{gap}}মটৰ অলপ দূৰ যোৱাৰ পিচত নকুল ৰায়ে ক’লে “আপুনি বৰ উগ্ৰসাহ কৰিছিল ককাইদেও। পাচজনৰ লগত......” {{gap}}হাঁহিমাৰি দলপতিয়ে ক’লে “নহয় ভাইটি। এনেকুৱা সোণালী সুযোগ দুবাৰ নাহে। এই সুযোগ হেৰুওৱা হেঁতেন হয়তো ঘটনা অন্য ৰকম হ’লহেঁতেন। এতেকে আমি তিনিজন নহৈ দুজন হোৱা-হেঁতেনো নিশ্চয় দুজনেই আক্ৰমণ কৰিলো হেঁতেন। সিহঁতে নিজৰ কামত ব্যস্ত হৈ অসাৱধানেৰে আছিল। নহলে......” {{gap}}কেপ্তেনে মাত্‌ লগালে “নহলে সকলোৰে হাতত আগ্নেয়াস্ত্ৰ উলিয়াই লৈ যুঁজ কৰিলে হেঁতেন। সকলোৰে জেপত একোটাকৈ পিস্তল আছিল। এই আক্ৰমণৰ কথা সিহঁতে সপোনতো ভাবিব পৰা নাছিল।ককাইদেওৰ প্ৰত্যুৎপন্ন মতিত্ব আৰু ৰণ-কৌশল দেখি......” {{gap}}বাধা দি দলপতিয়ে ক’লে “মোৰ চাৰ্টিফিকেতখন পিচতো দিবা ভাই চাহাব। আজি মাধব আৰু উগ্ৰগতিয়ে যি অমূল্য বাতৰি সৰবৰাহ কৰিছিল তাৰ বাবেহে আমাৰ এই সফলতা জানিবা। তেওঁলোক দুজনে ঘাটুৱৈৰ যেনেহে অভিনয় কৰিছিল অইনে জাল বুলি চিনি পোৱা দুৰৰ কথা, আমাৰ ডেকা বন্ধু বুদ্ধিবান শ‍ইকীয়াই একে নাওঁতে পাৰ হৈও এওঁ লোকক মুঠেই সন্দেহ কৰিব নোৱাৰিলে। {{gap}}মাধবে মাত লাগলে “আমিও শ‍ইকীয়াক মুঠেই চিনিব পৰা নাছিলো ককাইদেও। কিন্তু মনত অলপ সন্দেহ হোৱাত পাণ্ডুলৈ আহি দুৰৰ পৰাই তেওঁক আৰু ইহঁতক লক্ষ্য কৰি আছিলো। সিহঁত তিনিজনে জীপত উঠাৰ লগে লগে যেতিয়া শ‍ইকীয়াই ৰেলৰ ডবাত উঠি অইন বেশেৰে নামি আহে তেতিয়াহে চিনি পাইছিলো।” {{gap}}“তোমালোকৰ কামৰ বাবে মই আন্তৰিক ধন্যবাদ জানাইছো ন-ভকত।” বুলি দলপতিয়ে আকৌ ক’লে “আমাৰ ভবিষ্যত কৰ্মপন্থা আজিয়েই স্থিৰ কৰিব<noinclude></noinclude> jbjth315fnt46bn56h5k7hhcyq5qh07 104 93646 256295 2026-07-24T09:16:06Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256295 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh|১৬|বিপ্লবী বাহিনী|}}</noinclude>লাগিব। আজিৰ যুঁজত বিনা বিঘিনিবে জয়লাভ কৰিব পাৰিছো যদিও ইয়াৰ পিচৰ অধ্যায় অতি সাংঘাতিক হব বুলি মোৰ দৃঢ় বিশ্বাস।” {{gap}}মাধবে সুধিলে “সিহঁতৰ সংক্ষিপ্ত শব্দ আৰু নাম বোৰৰ কিবা অৰ্থ উলিয়াব পৰা যাবনে ককাইদেও?” {{gap}}“নোৱাৰিলে কেনেকৈ হব? কাকত পত্ৰ বোৰ ভালকৈ পঢ়িশুনি চাই আচল অৰ্থ কৰি লব পাৰিলেহে ঠিক মতে সাজুহৈ আগবাঢ়িব পাৰিম।” {{gap}}“কেতিয়া কাম আৰম্ভ হব ককাইদেও?” {{gap}}“কোনো নিশ্চয়তা নাই। যি কোনো মুহূৰ্ত্ততে আমি পৰুৱা-জাহ দিব লগীয়া হবও পাৰে।” {{gap}}কেপ্তেনে সুধিলে “পাৰুৱা-জাহ বোলাৰ কিবা অৰ্থ আছে নেকি ককাইদেও” {{gap}}হাঁহিমাৰি দলপতিয়ে উত্তৰ দিলে “নজনা ভাও ধৰিলা কেপ্তেন? কওঁ শুনা, আমাৰ শক্তি অনুপাতে সিহঁতৰ শক্তি বহুত বেছি। সিহঁতৰ তুলনাত আমি নগণ্য। কিয়নো এই দলটোৱে আজি কেবাবছৰো ধৰি ভাৰতৰ সকলো ঠাইতে শিপাই লৈছে। ধ্বংসমূলক কামেৰে চৰকাৰ তথা ৰাইজক উৎপীড়ন কৰি আতঙ্কৰ সৃষ্টি কৰিছে। ইহঁত কোনো ৰাজনৈতিক দল নহয় যদিও মানুহবোৰ দুৰ্দ্দান্ত দস্যু আৰু দাগী আচামী।” {{gap}}“তেনেহলে কিহৰ আশাতনো সিহঁতে এইবোৰ জঘন্য অন্যায় কাম কৰি দেশৰ অপকাৰ কৰে?” {{gap}}“হয়তো ধনী হোৱাৰ আশাত নহলে ৰজা হোৱাৰ দূৰাশাত। এজন অতি ক্ষমতাপন্ন আৰু সাংঘাতিক মানুহৰ ইচ্ছা আৰু হুকুম মতে সিহঁত পৰিচালিত হয়।” {{gap}}“কিন্তু সিহঁতৰ দলত দেখোন বহুত মানুহে যোগ দিয়া বুলি শুনা যায় ককাইদেও!” {{gap}}“সেই কথা সঁচা, কিন্তু সিহঁতৰ দলৰ প্ৰায়বোৰেই সিহঁতৰ ডিক্টেটৰক দেখাই নাই। এবাৰ কৰ্ম্মক্ষেত্ৰত নামিলেই উলটিবৰ উপায় নাই বুলিহে বেয়া বুলি জানিও দলৰ ভিতৰত থাকি ইচ্ছাৰ বিৰুদ্ধে হুকুম মতে অন্যায় কাম কৰি থাকিবলৈ<noinclude></noinclude> l9skqxj85tf4bcquhhtcy5w7xnby0qj 104 93647 256303 2026-07-24T09:26:09Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256303 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh||বিপ্লবী বাহিনী|১১}}</noinclude>{{gap}}মিহিৰে উত্তৰ দিলে “তুমি কি কৈছা দ্বীপেন, বতৰে আজি আমাক বাৰুকৈ অনুগ্ৰহ কৰা বুলিহে মই কওঁ। নিৰাপদে আহিলো, নিৰ্বিঘ্নে আৰু নিৰ্ভৰে কথা পাতিব পাৰিম। আলোচনা কৰিব পাৰিম। লেন-দেন শেষ কৰি টকাবোৰ লৈ বেপৰোৱা ভাবে নিৰ্ব্বিঘ্নে উভতি গৈ গুৰুজীব হাতত পেলাই দিমগৈ। ইয়াতকৈ সুখৰ কথা কি হব পাৰে?” {{gap}}দীপেনে ক’লে “কিন্তু ভাই, মই কমধতুৱা মানুহ। বতাহ–বৰষুণে যিহে জাৰ লগাই দিছে, মেলেৰীয়া জ্বৰতো বোধহয় মানুহ ইমান নকঁপে। হাত ভৰি তেনেই ঠেৰেঙা লাগিল, অৱশ হৈ পৰিছে........” {{gap}}মিহিৰে ক’লে “মোবো জাৰ লগা নাই বুলি নাভাবিবা। অৱশ্যে তোমাৰ সমান কাহিল হোৱা নাই যদিও কিছু পৰিমাণে অৱশ হৈছোঁ।” {{gap}}দীপেনে ক’লে “শুকান খেৰ ঘৰৰ ভিতৰতে আছে। একুৰা জুই পুৱাই লব খোজো ......” {{gap}}“জুই ধৰিব নোৱাৰা। বতাহ বৰষুণ নোহোৱা হেঁতেন মমবাতিও নজ্বলালোহেঁতেন। টৰ্চ লাইটেৰে কাম চলালো হেঁতেন। পোহৰে বিপদ মাতি আনে।” {{gap}}দীপেনে ক’লে “এইদৰে অৱশ হৈ থাকি আকৌ চেঁচা বতাহ-বৰষুণত তিতি-বুৰি উভতিব লাগিলে নিশ্চয় মই বাটতে মৰিম কিজানি......” {{gap}}“সেই ভয় তোমাৰ নাই। সিহঁত জীপ কাৰেৰে আহিব। যোৱাৰ সময়ত আমাকো আগুৱাই দি থৈ যাবগৈ।” {{gap}}“কিন্তু কেতিয়াযে আহি পাৰ তাৰ কোনো ঠিকনা নাই। কিমান সময়লৈ এই দৰে কঁপি কঁ........ {{gap}}মিহিৰে দীপেনৰ মুখত হাতেৰে সোপা দি ফুচফুচাই ক’লে “চুপ্‌ কৰা, কিবা এটা শব্দ শুনা যেন পাওঁ...” লগে লগে বতাহ এচাতি আহি মমবাতি ডাল নুমুৱাই দিলে। {{gap}}দীপেনে ক’লে “কিহৰ শব্দ আহিব? ভয় নাই, বতাহ। মমবাতি নুমুৱাই দি গ’ল নেদেখিছা...” বুলি আকৌ মমবাতি ডাল জ্বলাই দিলে। দুয়োজনে চিগাৰেট হুপিবলৈ ধৰিলে। সময় ধীৰে ধীৰে যাবলৈ ধৰিলে। {{nop}}<noinclude></noinclude> krbb7j88nejtdmnbedq16h6o1jruse1 256313 256303 2026-07-24T09:41:20Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 256313 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||বিপ্লবী বাহিনী|১১}}</noinclude>{{gap}}মিহিৰে উত্তৰ দিলে “তুমি কি কৈছা দ্বীপেন, বতৰে আজি আমাক বাৰুকৈ অনুগ্ৰহ কৰা বুলিহে মই কওঁ। নিৰাপদে আহিলো, নিৰ্বিঘ্নে আৰু নিৰ্ভয়ে কথা পাতিব পাৰিম। আলোচনা কৰিব পাৰিম। লেন-দেন শেষ কৰি টকাবোৰ লৈ বেপৰোৱা ভাবে নিৰ্ব্বিঘ্নে উভতি গৈ গুৰুজীৰ হাতত পেলাই দিমগৈ। ইয়াতকৈ সুখৰ কথা কি হব পাৰে?” {{gap}}দীপেনে ক’লে “কিন্তু ভাই, মই কমধতুৱা মানুহ। বতাহ–বৰষুণে যিহে জাৰ লগাই দিছে, মেলেৰীয়া জ্বৰতো বোধহয় মানুহ ইমান নকঁপে। হাত ভৰি তেনেই ঠেৰেঙা লাগিল, অৱশ হৈ পৰিছে........” {{gap}}মিহিৰে ক’লে “মোৰো জাৰ লগা নাই বুলি নাভাবিবা। অৱশ্যে তোমাৰ সমান কাহিল হোৱা নাই যদিও কিছু পৰিমাণে অৱশ হৈছোঁ।” {{gap}}দীপেনে ক’লে “শুকান খেৰ ঘৰৰ ভিতৰতে আছে। একুৰা জুই পুৱাই লব খোজো ......” {{gap}}“জুই ধৰিব নোৱাৰা। বতাহ বৰষুণ নোহোৱা হেঁতেন মমবাতিও নজ্বলালোহেঁতেন। টৰ্চ লাইটেৰে কাম চলালো হেঁতেন। পোহৰে বিপদ মাতি আনে।” {{gap}}দীপেনে ক’লে “এইদৰে অৱশ হৈ থাকি আকৌ চেঁচা বতাহ-বৰষুণত তিতি-বুৰি উভতিব লাগিলে নিশ্চয় মই বাটতে মৰিম কিজানি......” {{gap}}“সেই ভয় তোমাৰ নাই। সিহঁত জীপ কাৰেৰে আহিব। যোৱাৰ সময়ত আমাকো আগুৱাই দি থৈ যাবগৈ।” {{gap}}“কিন্তু কেতিয়াযে আহি পায় তাৰ কোনো ঠিকনা নাই। কিমান সময়লৈ এই দৰে কঁপি কঁ........ {{gap}}মিহিৰে দীপেনৰ মুখত হাতেৰে সোপা দি ফুচফুচাই ক’লে “চুপ্‌ কৰা, কিবা এটা শব্দ শুনা যেন পাওঁ...” লগে লগে বতাহ এচাতি আহি মমবাতি ডাল নুমুৱাই দিলে। {{gap}}দীপেনে ক’লে “কিহৰ শব্দ আহিব? ভয় নাই, বতাহ। মমবাতি নুমুৱাই দি গ’ল নেদেখিছা...” বুলি আকৌ মমবাতি ডাল জ্বলাই দিলে। দুয়োজনে চিগাৰেট হুপিবলৈ ধৰিলে। সময় ধীৰে ধীৰে যাবলৈ ধৰিলে। {{nop}}<noinclude></noinclude> iehboqg7e5mffckbkh9pzvqe5dr06pr 104 93648 256312 2026-07-24T09:39:44Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256312 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh|১২|বিপ্লবী বাহিনী|}}</noinclude>এক বাজিবলৈ পোন্ধৰ মিনিট বাকী। ৰাজ আলিত মটৰৰ লাইটৰ পোহৰ পৰিল। বেৰৰ জোলোঙাৰে দুয়োজনে আলিৰ ফাললৈ চাই থাকিল। ক্ৰমে মটৰৰ শব্দ শুনা গ’ল। জীপ কাৰ এখন আহি ৰাজআলিৰ পৰা কোৱাৰীৰ পজা ঘৰলৈ নামি যোৱা সৰু বাটেৰে নামি জঙ্ঘল এজোপাৰ আঁৰত থামিল। গাত ওভাৰকোট আৰু মুৰত টুপী পিন্ধা মানুহ তিনিজন মটৰব পৰা নামি পজা ঘৰলৈ খোজ ললে। ঘোপমৰা এন্ধাৰ আৰু বতাহ বৰষুণত সৰুসুৰা জঙ্ঘলৰ মাজেৰে যাব লগা স্বত্বেও কোনেও টৰ্চৰ পোহৰ নকৰি উজুতিয়াই আগবাঢ়ি গৈ পজাঘৰৰ ওচৰ পালে। {{gap}}পজাঘৰৰ দুৱাৰখন অলপমান মেলি দি মিহিৰ আৰু দীপেনে মানুহ তিনিজনৰ মুখলৈ চালে। আগন্তুক তিনিজনৰ এজনে হিন্দীতে ক’লে “ভয় নাই, আমি আহিছোঁ। ভিতৰলৈ ব’লা ... {{gap}}আটাইবোৰে ভিতৰ সোমাল। আগন্তুক তিনিজনৰ মুখ্য জনে হিন্দীতে সুধিলে “তাৰ পিচত মিহিৰ! গুৰুজীৰ খা-খবৰ কি?” {{gap}}মিহিৰে উত্তৰ দিলে “গুৰুজী আহি পোৱাৰ আজি তিনি দিন হ’ল মালবি...” {{gap}}বাকী দুজন অৰ্থাৎ সুলোচনম্ আৰু অখিলেশে আচৰিত হৈ কৈ উঠিল “ৱা!!” {{gap}}মালবিয়ে সুধিলে “গুৰুজীয়েনো কোন ৰাস্তাৰে আহি ইমান সোনকালে পালে?” {{gap}}দীপেনে উত্তৰ দিলে “চৰাইৰ দৰে আহিল। মান্দালয়ৰ পৰা চিটাগং, তাৰপৰা ত্ৰিপুৰা। ত্ৰিপুৰাৰ পৰা ছিলচৰ আৰু তাৰ পিছতে দেৱালয়...” {{gap}}“যাদুকৰ হে যেন” বুলি মালবিকাগ্নিয়ে আকৌ ক’লে “সাংঘাতিক মানুহ, নহলে এনেকুৱা সৰ্ব্বভাৰতীয় অনুষ্ঠানৰ উপযুক্ত নেতা হব নোৱাৰিলে হেঁতেন।” {{gap}}দীপেনে ক’লে “বোধহয় আমি ভবাতকৈ বহুগুণে বেছি বুজিছা মালবি? কিন্তু সেইবোৰ কথা এৰা। টকাবোৰ দিয়া আৰু তোমালোকৰ কি কব লগীয়া আছে অতি সোনকালে কোৱা। বেছি পৰলৈ ৰব নোৱাৰো। মোৰ সৰ্ব্বাঙ্গ বৰফ হ’ল......”<noinclude></noinclude> ha7wvq2mxqmv3ud3un0xpxgq44wrhc5 256314 256312 2026-07-24T09:43:14Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 256314 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|১২|বিপ্লবী বাহিনী|}}</noinclude>এক বাজিবলৈ পোন্ধৰ মিনিট বাকী। ৰাজ আলিত মটৰৰ লাইটৰ পোহৰ পৰিল। বেৰৰ জোলোঙাৰে দুয়োজনে আলিৰ ফাললৈ চাই থাকিল। ক্ৰমে মটৰৰ শব্দ শুনা গ’ল। জীপ কাৰ এখন আহি ৰাজআলিৰ পৰা কোৱাৰীৰ পজা ঘৰলৈ নামি যোৱা সৰু বাটেৰে নামি জঙ্ঘল এজোপাৰ আঁৰত থামিল। গাত ওভাৰকোট আৰু মুৰত টুপী পিন্ধা মানুহ তিনিজন মটৰৰ পৰা নামি পজা ঘৰলৈ খোজ ললে। ঘোপমৰা এন্ধাৰ আৰু বতাহ বৰষুণত সৰুসুৰা জঙ্ঘলৰ মাজেৰে যাব লগা স্বত্বেও কোনেও টৰ্চৰ পোহৰ নকৰি উজুতিয়াই আগবাঢ়ি গৈ পজাঘৰৰ ওচৰ পালে। {{gap}}পজাঘৰৰ দুৱাৰখন অলপমান মেলি দি মিহিৰ আৰু দীপেনে মানুহ তিনিজনৰ মুখলৈ চালে। আগন্তুক তিনিজনৰ এজনে হিন্দীতে ক’লে “ভয় নাই, আমি আহিছোঁ। ভিতৰলৈ ব’লা ... {{gap}}আটাইবোৰে ভিতৰ সোমাল। আগন্তুক তিনিজনৰ মুখ্য জনে হিন্দীতে সুধিলে “তাৰ পিচত মিহিৰ! গুৰুজীৰ খা-খবৰ কি?” {{gap}}মিহিৰে উত্তৰ দিলে “গুৰুজী আহি পোৱাৰ আজি তিনি দিন হ’ল মালবি...” {{gap}}বাকী দুজন অৰ্থাৎ সুলোচনম্ আৰু অখিলেশে আচৰিত হৈ কৈ উঠিল “ৱা!!” {{gap}}মালবিয়ে সুধিলে “গুৰুজীয়েনো কোন ৰাস্তাৰে আহি ইমান সোনকালে পালে?” {{gap}}দীপেনে উত্তৰ দিলে “চৰাইৰ দৰে আহিল। মান্দালয়ৰ পৰা চিটাগং, তাৰপৰা ত্ৰিপুৰা। ত্ৰিপুৰাৰ পৰা ছিলচৰ আৰু তাৰ পিছতে দেৱালয়...” {{gap}}“যাদুকৰ হে যেন” বুলি মালবিকাগ্নিয়ে আকৌ ক’লে “সাংঘাতিক মানুহ, নহলে এনেকুৱা সৰ্ব্বভাৰতীয় অনুষ্ঠানৰ উপযুক্ত নেতা হব নোৱাৰিলে হেঁতেন।” {{gap}}দীপেনে ক’লে “বোধহয় আমি ভবাতকৈ বহুগুণে বেছি বুজিছা মালবি? কিন্তু সেইবোৰ কথা এৰা। টকাবোৰ দিয়া আৰু তোমালোকৰ কি কব লগীয়া আছে অতি সোনকালে কোৱা। বেছি পৰলৈ ৰব নোৱাৰো। মোৰ সৰ্ব্বাঙ্গ বৰফ হ’ল......”<noinclude></noinclude> 94148qm5uql9zd95qm8vwpeqympadft 256323 256314 2026-07-24T10:41:42Z JyotiPN 1603 256323 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|১২|বিপ্লবী বাহিনী|}}</noinclude>এক বাজিবলৈ পোন্ধৰ মিনিট বাকী। ৰাজ আলিত মটৰৰ লাইটৰ পোহৰ পৰিল। বেৰৰ জোলোঙাৰে দুয়োজনে আলিৰ ফাললৈ চাই থাকিল। ক্ৰমে মটৰৰ শব্দ শুনা গ’ল। জীপ কাৰ এখন আহি ৰাজআলিৰ পৰা কোৱাৰীৰ পজা ঘৰলৈ নামি যোৱা সৰু বাটেৰে নামি জঙ্ঘল এজোপাৰ আঁৰত থামিল। গাত ওভাৰকোট আৰু মুৰত টুপী পিন্ধা মানুহ তিনিজন মটৰৰ পৰা নামি পজা ঘৰলৈ খোজ ললে। ঘোপমৰা এন্ধাৰ আৰু বতাহ বৰষুণত সৰুসুৰা জঙ্ঘলৰ মাজেৰে যাব লগা স্বত্বেও কোনেও টৰ্চৰ পোহৰ নকৰি উজুতিয়াই আগবাঢ়ি গৈ পজাঘৰৰ ওচৰ পালে। {{gap}}পজাঘৰৰ দুৱাৰখন অলপমান মেলি দি মিহিৰ আৰু দীপেনে মানুহ তিনিজনৰ মুখলৈ চালে। আগন্তুক তিনিজনৰ এজনে হিন্দীতে ক’লে “ভয় নাই, আমি আহিছোঁ। ভিতৰলৈ ব’লা ... {{gap}}আটাইবোৰে ভিতৰ সোমাল। আগন্তুক তিনিজনৰ মুখ্য জনে হিন্দীতে সুধিলে “তাৰ পিচত মিহিৰ! গুৰুজীৰ খা-খবৰ কি?” {{gap}}মিহিৰে উত্তৰ দিলে “গুৰুজী আহি পোৱাৰ আজি তিনি দিন হ’ল মালবি...” {{gap}}বাকী দুজন অৰ্থাৎ সুলোচনম্ আৰু অখিলেশে আচৰিত হৈ কৈ উঠিল “ৱা!!” {{gap}}মালবিয়ে সুধিলে “গুৰুজীয়েনো কোন ৰাস্তাৰে আহি ইমান সোনকালে পালে?” {{gap}}দীপেনে উত্তৰ দিলে “চৰাইৰ দৰে আহিল। মান্দালয়ৰ পৰা চিটাগং, তাৰপৰা ত্ৰিপুৰা। ত্ৰিপুৰাৰ পৰা ছিলচৰ আৰু তাৰ পিছতে দেৱালয়...” {{gap}}“যাদুকৰ হে যেন” বুলি মালবিকাগ্নিয়ে আকৌ ক’লে “সাংঘাতিক মানুহ, নহলে এনেকুৱা সৰ্ব্বভাৰতীয় অনুষ্ঠানৰ উপযুক্ত নেতা হব নোৱাৰিলে হেঁতেন।” {{gap}}দীপেনে ক’লে “বোধহয় আমি ভবাতকৈ বহুগুণে বেছি বুজিছা মালবি? কিন্তু সেইবোৰ কথা এৰা। টকাবোৰ দিয়া আৰু তোমালোকৰ কি কব লগীয়া আছে অতি সোনকালে কোৱা। বেছি পৰলৈ ৰব নোৱাৰো। মোৰ সৰ্ব্বাঙ্গ বৰফ হ’ল......” {{nop}}<noinclude></noinclude> llnfiq8rkh9g5ibald2t389hcjg5ixk 104 93649 256315 2026-07-24T09:47:52Z JyotiPN 1603 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256315 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh||বিপ্লবী বাহিনী|১৩}}</noinclude>{{gap}}মালবিৰে হাঁহিমাবি ক’লে “ভয় নাই বন্ধু। মোৰ জেপত বটল আছে। দুই এঢোক পি লোৱা। তৎক্ষণাৎ গৰম হৈ আহিব। বৰফ গলি যাব......” {{gap}}“চুপ্‌” বুলি মিহিৰে ফুমাৰি মমবাতিডাল নুমুৱাই দি ফুচ্ফুচাই ক’লে “কিবা শব্দ শুনিলো, যেন.......” {{gap}}মালবিয়ে জেপৰ পৰা ৰিভলভাৰটো উলিয়াই হাঁহিমাৰি ক’লে “কুছ পৰোৱা নহী ...কিন্তু বোধহয় বতাহ। তথাপি সাৱধান থকা ভাল।” বুলি তলকা মাৰি কাণ পাতি অলপ সময় ৰৈ থাকিল। কাৰো মুখত কোনো শব্দ নাই। অলপ পিচত আকৌ ক’লে “বতাহেই হয়। ভয় নাই, মমবাতি জ্বলাই সোনকালে কাম শেষ কৰা। ম‍ই পহৰা দি থাকিম।” {{gap}}দীপেনে মমবাতিডাল জ্বলাই দি ক’লে “আজি মিহিৰৰ কিবা হৈছে। আৰু এবাৰ বতাহৰ শব্দ শুনি ভয় খাইছিল। এই ঠেৰেঙা বতৰত কোন চালাই পাহাৰৰ মাজলৈ মৰিবলৈ আহিব হে? চাওঁ ভাই মালবি, বটলটো দিয়া মই এঢোক মাৰোঁ। মিহিৰে টকা লওক......” {{gap}}মালবিয়ে বটলটো উলিয়াই দীপেনৰ হাতত দিলে। দীপেন আৰু অখিলেশে চাঙত বহি মদ ছুই এঢোক গিলিবলৈ ধৰিলে। সুলোচনৰ লগত ধনবোৰ আছিল। মালবিব আদেশ মতে ককালত মেৰুৱাই বন্ধা দীঘল মোনাখন খুলি নোটৰ বান্দিলেৰে সৈতে টেবিলত থৈ মিহিৰক সমজাই দিবলৈ ধৰিলে। এহাতে ৰিভলভাৰ লৈ মালবিয়ে আন হাতেৰে চিগাৰেট হুপিবলৈ ধৰিলে। {{gap}}দীপেনে ক’লে “তোমালোকৰ কৰ্ম্মপন্থাৰ বিষয়ে গুৰুজীয়ে সকলো কথা লিখি দিছে। কাকতবোৰ মোৰ লগত আছে, দিওঁ ৰ’বা......” {{gap}}এনেতে হঠাৎ পঁজাঘৰৰ দুৱাৰখন মেল খালে। সিহঁতৰ চকুত তীব্ৰ টৰ্চ লাইটৰ পোহৰ পৰাৰ লগে লগে অৰ্ডাৰ আহিল “Hands up ......সকলোৱে মূৰৰ ওপৰত হাত তোল......তুৰন্তে...” {{gap}}বাকীবোৰে অৰ্ডাৰৰ লগে লগে হাত তুলিলে যদিও মালবিয়ে ৰিভলভাৰ পোনাব খোজা দেখি আগন্তুকে ক’লে “লাভ নহব মালবি, তাৰ পূৰ্ব্বেই<noinclude>{{Left|{{gap}}২}}</noinclude> jtalxcah24lqbmntc0x935hbrzlcrpf 256324 256315 2026-07-24T10:42:15Z JyotiPN 1603 256324 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh||বিপ্লবী বাহিনী|১৩}}</noinclude>{{gap}}মালবিয়ে হাঁহিমাৰি ক’লে “ভয় নাই বন্ধু। মোৰ জেপত বটল আছে। দুই এঢোক পি লোৱা। তৎক্ষণাৎ গৰম হৈ আহিব। বৰফ গলি যাব......” {{gap}}“চুপ্‌” বুলি মিহিৰে ফুমাৰি মমবাতিডাল নুমুৱাই দি ফুচ্ফুচাই ক’লে “কিবা শব্দ শুনিলো, যেন.......” {{gap}}মালবিয়ে জেপৰ পৰা ৰিভলভাৰটো উলিয়াই হাঁহিমাৰি ক’লে “কুছ পৰোৱা নহী ...কিন্তু বোধহয় বতাহ। তথাপি সাৱধান থকা ভাল।” বুলি তলকা মাৰি কাণ পাতি অলপ সময় ৰৈ থাকিল। কাৰো মুখত কোনো শব্দ নাই। অলপ পিচত আকৌ ক’লে “বতাহেই হয়। ভয় নাই, মমবাতি জ্বলাই সোনকালে কাম শেষ কৰা। ম‍ই পহৰা দি থাকিম।” {{gap}}দীপেনে মমবাতিডাল জ্বলাই দি ক’লে “আজি মিহিৰৰ কিবা হৈছে। আৰু এবাৰ বতাহৰ শব্দ শুনি ভয় খাইছিল। এই ঠেৰেঙা বতৰত কোন চালাই পাহাৰৰ মাজলৈ মৰিবলৈ আহিব হে? চাওঁ ভাই মালবি, বটলটো দিয়া মই এঢোক মাৰোঁ। মিহিৰে টকা লওক......” {{gap}}মালবিয়ে বটলটো উলিয়াই দীপেনৰ হাতত দিলে। দীপেন আৰু অখিলেশে চাঙত বহি মদ ছুই এঢোক গিলিবলৈ ধৰিলে। সুলোচনৰ লগত ধনবোৰ আছিল। মালবিব আদেশ মতে ককালত মেৰুৱাই বন্ধা দীঘল মোনাখন খুলি নোটৰ বান্দিলেৰে সৈতে টেবিলত থৈ মিহিৰক সমজাই দিবলৈ ধৰিলে। এহাতে ৰিভলভাৰ লৈ মালবিয়ে আন হাতেৰে চিগাৰেট হুপিবলৈ ধৰিলে। {{gap}}দীপেনে ক’লে “তোমালোকৰ কৰ্ম্মপন্থাৰ বিষয়ে গুৰুজীয়ে সকলো কথা লিখি দিছে। কাকতবোৰ মোৰ লগত আছে, দিওঁ ৰ’বা......” {{gap}}এনেতে হঠাৎ পঁজাঘৰৰ দুৱাৰখন মেল খালে। সিহঁতৰ চকুত তীব্ৰ টৰ্চ লাইটৰ পোহৰ পৰাৰ লগে লগে অৰ্ডাৰ আহিল “Hands up ......সকলোৱে মূৰৰ ওপৰত হাত তোল......তুৰন্তে...” {{gap}}বাকীবোৰে অৰ্ডাৰৰ লগে লগে হাত তুলিলে যদিও মালবিয়ে ৰিভলভাৰ পোনাব খোজা দেখি আগন্তুকে ক’লে “লাভ নহব মালবি, তাৰ পূৰ্ব্বেই<noinclude>{{Left|{{gap}}২}}</noinclude> hyn507fikylnlykanr8x6xwciqz6kdx 104 93650 256316 2026-07-24T09:54:37Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256316 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" /></noinclude>{{center|'''—তিনি—'''}} {{gap}}মোক্ষ মন্দিৰ। পাণ্ডু ৰেলৱে আৰু জাহাজৰ কলোনিৰ মাজতে নৈৰ পাৰত ধুনীয়া মন্দিৰটো। তাৰ লগতে ধৰমশালা বা আলহি ঘৰটো দুমহলা। তলৰ মহলাত চাহ-জলপানৰ দোকান, আৰু হোটেলৰ ওপৰিও এটা কোঠালী মুচাফিৰ-খানা হিচাবে আছে। কদা-কাচিং নিৰাশ্ৰয় পথিক আহিলে তাত থাকিব পাৰে অৱশ্যে কৰ্ত্তৃপক্ষৰ হুকুম লব লাগিব। ওপৰ মহলাত সাধু-সন্ন্যাসী আৰু মন্দিৰৰ পৰিচালকবৰ্গ থাকে। জনসাধাৰণৰ নাইবা কোনো যাত্ৰীৰ তালৈ সমাগম নাই কিয়নো মন্দিৰ আৰু ধৰ্মশালা সজোৱাৰ বেছি দিন হোৱা নাই। মন্দিৰৰ ভিতৰত কোনো বিগ্ৰহ প্ৰতিষ্ঠা কৰা নাই। তাত যি সাধু-সন্ন্যাসী থাকে সেই সকলোবোৰ নিৰাকাৰবাদী। উপাসনা কৰিবলৈ নিৰ্জ্জন ঠাই লাগে দেখি মন্দিৰটো নিৰ্ম্মাণ কৰিছে। তাৰ ভিতৰত বহি গুৰুজী আৰু শিষ্যসকলৰ ভিতৰত ধৰ্ম্মালোচনা হয়। তাৰবাদে বাহিৰা মানুহৰ প্ৰৱেশাধিকাৰ নাই। {{gap}}গুৰুজী সেই মন্দিৰৰ কৰ্ত্তা অথবা একমাত্ৰ মালিক। তেওঁৰ অধীনত শিষ্যসকলে ভাগে ভাগে পৰিচালনাৰ ভাৰ গ্ৰহণ কৰে। পূজা-সেৱা নাইবা নৈবেদ্যাদি দিয়াৰ প্ৰথা তাত মুঠেই নাই। কেৱল খোৱা-লোৱা আদিৰ সুব্যৱস্থাকে পৰিচালনাৰ কাম বুলি বুজা যায়। খৰচৰ বাবে টকা-পইচা কোনে দিয়ে বা ক’ৰ পৰা আহে কোনেও নাজানে। সাধুসকলৰ ব্যয় বহুত কিয়নো মাছ, মাংস আদি সকলো প্ৰকাৰ আমিষাহাৰ হে তাত চলে। নিৰামিষাহাৰত তেওঁলোকৰ স্পৃহা মুঠেই নাই। {{nop}}<noinclude></noinclude> m4qm7igkehh264ej4nuu323p2sz31k1 104 93651 256317 2026-07-24T10:07:01Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256317 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" /></noinclude>{{center|'''—চাৰি—'''}} {{gap}}ৰাতিপুৱা। মিঃ ডেভিডে প্ৰাতঃকৃত্য সমাপন কৰি মৰ্ণিংড্ৰেচ পিন্ধি বঙলাৰ সম্মুখত থকা ফুল-বাগিচাৰ মাজত সোমোৱাৰ অলপ পিচতে মিচেচ্‌ ডেভিডে মুখত পাউডাৰ আনি আৰু ওঠত ৰংলগাই ধুনীয়া সাজপাৰেৰে পখিলাটিৰ দৰে ওলাই আহি গিৰিয়েকৰ লগত যোগ দিলে। ফুলৰ মাজেৰে ঘূৰিপকি এপাক মাৰি তেওঁলোকে এঠাইত থিয় হ’ল। এনেতে মিঃ ডেভিডৰ অন্তৰঙ্গ বন্ধু স্বনামধন্য বাৰিষ্টাৰ শ্ৰীযুত পাৰ্ব্বতীপ্ৰসাদ ফুকন নিজৰ মটৰত উঠি আহি বঙলাৰ গাড়ী বাৰাণ্ডাত ৰাখি মটৰৰ পৰা নামি বাগিচাৰ ফাললৈ খোজ ললে। {{gap}}মিষ্টাৰ আৰু মিচেচ্‌ ডেভিডেও তেওঁক আদৰিবলৈ আগবাঢ়ি আহি আনন্দ মনেৰে দূৰৰ পৰাই চিঞৰি উঠিল “হেল্লো মিঃ ফুকন; গুড্‌মৰ্ণিং...” {{gap}}ফুকনেও আগবাঢ়ি গৈ সাদৰেৰে দুয়োজনৰ হেণ্ডচেক কৰি কুশল প্ৰশ্ন কৰিলে। মেম চাহাবে ফুকনক হাতত ধৰি বঙলালৈ আদৰি নি বহুৱালে। মিঃ ডেভিডে ঘৰীলৈ চাই দেখিলে যে সাত বাজিছে। তেওঁ কলে “ধন্যবাদ বন্ধু, তুমি ঠিক সময়ত আহিছা...” {{gap}}তিনিওজনে ডাইনিং হললৈ গ’ল। চাহাব দম্পতিয়ে তেওঁলোকৰ প্ৰিয় বন্ধুক ব্ৰেকফাষ্টলৈ নিমন্ত্ৰণ কৰিছিল। তেওঁলোকে বহাৰ লগে লগে খানচামাই ব্ৰেকফাষ্ট আনি হাজিৰ কৰিলে। তিনিওজনে খাবলৈ আৰম্ভ কৰাত শ্ৰীযুত ফুকনে নানা ধৰণৰ ধেমেলীয়া কথা কৈ বাকী দুজনক হঁহুৱাই ৰংমনেৰে আৰু বৰ তৃপ্তিৰে<noinclude></noinclude> h4dm68i6dkfi6o6qwmjmmhef53bgdr8 104 93652 256318 2026-07-24T10:27:19Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256318 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" /></noinclude>{{center|'''—পাচ—'''}} {{gap}}মিষ্টাৰ আৰু মিচেচ্ ডেভিড শ্ৰীযুত ফুকনেৰে সৈতে আহি যেতিয়া কোৱাৰীৰ সম্মুখত ৰাজআলিত মটৰৰ পৰা নামিল, ডিউটীত থকা অফিচাৰ জনে লৰি আহি চালাম দিলে। এনেতে ডাওৰা, শ‍ইকীয়া আৰু বৰ্ম্মণো আহি তাতে নামিল। অফিচাৰ জনৰ মুখলৈ চাই মিঃ ডেভিডে সুধিলে “বৰ্ম্মণ ইয়াৰ পৰা যোৱাৰ পিচত কিবা ঘটনা ঘটিছিল নে দাস? {{gap}}দাসে উত্তৰ দিলে “বিশেষ একো.......” {{gap}}বাধা দি মিঃ ডেভিডে ক’লে “বিশেষ নহলেও সামান্য যি ঘটিছে তাকেই কোৱা.......সোনকালে......” {{gap}}দাসে অলপ নাৰ্ভাচ হৈ ক’লে “জীপ গাড়ী এখন অৰ্থাৎ বৰ্ম্মণ যোৱাৰ পিচতে জীপকাৰ এখন সৌ ফালৰ পৰা অৰ্থাৎ গুৱাহাটীৰ পৰা আহিছিল স্যৰ। তাৰ আৰোহী দুজন সাধু—গেৰুৱা কাপোৰ পিন্ধা। বোধহয় পলাশবাৰীলৈ যাবলৈ আহিছিল। সিহঁতৰে এজনে মটৰ চলাইছিল। ইয়াতে পুলিচ দেখি মটৰ ৰাখি কি ঘটনা ঘটিছে সুধিছিল স্যৰ।” {{gap}}“তুমি সকলো কথা বৰ্ণালা হবলা?” {{gap}}“কেতিয়াও কোৱা নাই স্যৰ। পুলিচ অফিচাৰ হৈ ম‍ই সিহঁতৰ কথাৰ উত্তৰ দিমনে? মুখেৰে নামাতি ৰাস্তা আঙুলিয়াই দিলো। দ্বিতীয় প্ৰশ্ন নকৰি সিহঁত পলাশবাৰীলৈ গ’ল গৈ।” {{nop}}<noinclude></noinclude> f9txasimyrjnx3pdu470g3vxqkg3px9 256319 256318 2026-07-24T10:27:45Z JyotiPN 1603 256319 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" /></noinclude>{{center|{{larger|'''—পাচ—'''}}}} {{gap}}মিষ্টাৰ আৰু মিচেচ্ ডেভিড শ্ৰীযুত ফুকনেৰে সৈতে আহি যেতিয়া কোৱাৰীৰ সম্মুখত ৰাজআলিত মটৰৰ পৰা নামিল, ডিউটীত থকা অফিচাৰ জনে লৰি আহি চালাম দিলে। এনেতে ডাওৰা, শ‍ইকীয়া আৰু বৰ্ম্মণো আহি তাতে নামিল। অফিচাৰ জনৰ মুখলৈ চাই মিঃ ডেভিডে সুধিলে “বৰ্ম্মণ ইয়াৰ পৰা যোৱাৰ পিচত কিবা ঘটনা ঘটিছিল নে দাস? {{gap}}দাসে উত্তৰ দিলে “বিশেষ একো.......” {{gap}}বাধা দি মিঃ ডেভিডে ক’লে “বিশেষ নহলেও সামান্য যি ঘটিছে তাকেই কোৱা.......সোনকালে......” {{gap}}দাসে অলপ নাৰ্ভাচ হৈ ক’লে “জীপ গাড়ী এখন অৰ্থাৎ বৰ্ম্মণ যোৱাৰ পিচতে জীপকাৰ এখন সৌ ফালৰ পৰা অৰ্থাৎ গুৱাহাটীৰ পৰা আহিছিল স্যৰ। তাৰ আৰোহী দুজন সাধু—গেৰুৱা কাপোৰ পিন্ধা। বোধহয় পলাশবাৰীলৈ যাবলৈ আহিছিল। সিহঁতৰে এজনে মটৰ চলাইছিল। ইয়াতে পুলিচ দেখি মটৰ ৰাখি কি ঘটনা ঘটিছে সুধিছিল স্যৰ।” {{gap}}“তুমি সকলো কথা বৰ্ণালা হবলা?” {{gap}}“কেতিয়াও কোৱা নাই স্যৰ। পুলিচ অফিচাৰ হৈ ম‍ই সিহঁতৰ কথাৰ উত্তৰ দিমনে? মুখেৰে নামাতি ৰাস্তা আঙুলিয়াই দিলো। দ্বিতীয় প্ৰশ্ন নকৰি সিহঁত পলাশবাৰীলৈ গ’ল গৈ।” {{nop}}<noinclude></noinclude> 0s9zouy1tpg0skgtnr01zhmxh67ibym 104 93653 256320 2026-07-24T10:36:25Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256320 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh|৪১|বিপ্লবী বাহিনী|৪১}}</noinclude>{{center|{{larger|—ছয়—}}}} {{gap}}মিঃ ডেভিড আৰু ডাওৰাই পোনেই আহি আস্পতাললৈ গ’ল। শ্ৰীযুত ফুকন আৰু মিচেচ্‌ ডেভিড তেতিয়াও তাতে ৰৈ আছিল। চিভিল চাৰ্জ্জনে আৰু দুজনমান ডাক্তৰৰ সৈতে যথাযোগ্য চিকিৎসা কৰিছিল। বেণ্ডেজ বন্ধা শেষ কৰি দ্বিতীয় ইন্‌জেকশ্যন দিয়াৰ পাচত ক্ষিপ্ত গতিৰে শ‍ইকীয়াৰ অৱস্থা ভালৰ ফাললৈ আহিছিল যদিও তেতিয়াও জ্ঞান অহা নাছিল। {{gap}}মিঃ ডেভিডৰ প্ৰশ্নৰ উত্তৰত ডাক্তৰ চাহাবে ক’লে “বোমাব আঘাত সাংঘাতিক হৈছিল যদিও ইমানবেলি তেওঁৰ চেতনা ঘূৰি আহিলহেঁতেন। কিন্তু বোমাৰ ভিতৰত এটা বিষাক্ত গেচো আছিল। সেই গেচ নাকেৰে বেছিকৈ সোমোৱাত অৱস্থা বৰ বেয়া কৰি পেলাইছে। অৱশ্যে এতিয়া বিপদ আঁতৰিছে যদিও চেতনা পোৱাত পলম হব। আপোনালোকে নিশ্চিত মনেৰে ঘৰলৈ যাওক মিঃ ডেভিড। তেওঁৰ দায়িত্ব ম‍ই লৈছো আৰু চেতনা অহা মাত্ৰেই আপোনাক খবৰ দিম।” {{gap}}ডাক্তৰক ধন্যবাদ দি আটাইবোৰে তাৰপৰা ওলাই গ’ল। {{gap}}এক বজাত। মিঃ ডেভিডে ঘৈণীয়েকৰ সৈতে লাঞ্চ খাই উঠি অহাৰ লগে লগে আৰ্দ্দালী সোমাই আহি তেওঁৰ হাতত লেফাফা এটা দিলে। মিচেচ্‌ ডেভিডে সুধিলে “কাৰ চিঠি পালা ডিয়েৰ?” {{gap}}মিঃ ডেভিডে উত্তৰ দিলে “কাৰ চিঠি এতিয়াও বুজিব পৰা নাই। প্ৰেৰকৰ নাম লেফাফাৰ ওপৰত নাই। চৰকাৰী চিঠিও নহয়।” {{nop}}<noinclude></noinclude> oi0krbxwcfwwzjp30ab40yoil93gogq 256321 256320 2026-07-24T10:36:55Z JyotiPN 1603 256321 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" /></noinclude>{{center|{{larger|'''—ছয়—'''}}}} {{gap}}মিঃ ডেভিড আৰু ডাওৰাই পোনেই আহি আস্পতাললৈ গ’ল। শ্ৰীযুত ফুকন আৰু মিচেচ্‌ ডেভিড তেতিয়াও তাতে ৰৈ আছিল। চিভিল চাৰ্জ্জনে আৰু দুজনমান ডাক্তৰৰ সৈতে যথাযোগ্য চিকিৎসা কৰিছিল। বেণ্ডেজ বন্ধা শেষ কৰি দ্বিতীয় ইন্‌জেকশ্যন দিয়াৰ পাচত ক্ষিপ্ত গতিৰে শ‍ইকীয়াৰ অৱস্থা ভালৰ ফাললৈ আহিছিল যদিও তেতিয়াও জ্ঞান অহা নাছিল। {{gap}}মিঃ ডেভিডৰ প্ৰশ্নৰ উত্তৰত ডাক্তৰ চাহাবে ক’লে “বোমাব আঘাত সাংঘাতিক হৈছিল যদিও ইমানবেলি তেওঁৰ চেতনা ঘূৰি আহিলহেঁতেন। কিন্তু বোমাৰ ভিতৰত এটা বিষাক্ত গেচো আছিল। সেই গেচ নাকেৰে বেছিকৈ সোমোৱাত অৱস্থা বৰ বেয়া কৰি পেলাইছে। অৱশ্যে এতিয়া বিপদ আঁতৰিছে যদিও চেতনা পোৱাত পলম হব। আপোনালোকে নিশ্চিত মনেৰে ঘৰলৈ যাওক মিঃ ডেভিড। তেওঁৰ দায়িত্ব ম‍ই লৈছো আৰু চেতনা অহা মাত্ৰেই আপোনাক খবৰ দিম।” {{gap}}ডাক্তৰক ধন্যবাদ দি আটাইবোৰে তাৰপৰা ওলাই গ’ল। {{gap}}এক বজাত। মিঃ ডেভিডে ঘৈণীয়েকৰ সৈতে লাঞ্চ খাই উঠি অহাৰ লগে লগে আৰ্দ্দালী সোমাই আহি তেওঁৰ হাতত লেফাফা এটা দিলে। মিচেচ্‌ ডেভিডে সুধিলে “কাৰ চিঠি পালা ডিয়েৰ?” {{gap}}মিঃ ডেভিডে উত্তৰ দিলে “কাৰ চিঠি এতিয়াও বুজিব পৰা নাই। প্ৰেৰকৰ নাম লেফাফাৰ ওপৰত নাই। চৰকাৰী চিঠিও নহয়।” {{nop}}<noinclude></noinclude> hhs4i116c1tijydsjmz30vtuwyn8vcz 0 93654 256322 2026-07-24T10:41:05Z JyotiPN 1603 "{{header | title = বিপ্লবী বাহিনী | author = প্ৰেমনাৰায়ণ দত্ত | year = ১৯৫৩ | translator = | section = | previous = [[বিপ্লবী বাহিনী - প্ৰেমনাৰায়ণ (১৯৫৩)/এক| এক]] | next = বিপ্লবী বাহিনী - প্ৰেমনাৰায়ণ (১৯..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 256322 wikitext text/x-wiki {{header | title = বিপ্লবী বাহিনী | author = প্ৰেমনাৰায়ণ দত্ত | year = ১৯৫৩ | translator = | section = | previous = [[বিপ্লবী বাহিনী - প্ৰেমনাৰায়ণ (১৯৫৩)/এক| এক]] | next = [[বিপ্লবী বাহিনী - প্ৰেমনাৰায়ণ (১৯৫৩)/তিনি| তিনি]] | notes = | categories = }} <pages index="বিপ্লবী বাহিনী - প্ৰেমনাৰায়ণ (১৯৫৩).pdf" from=16 to=23/> [[শ্ৰেণী:প্ৰেমনাৰায়ণ দত্তৰ সাহিত্যকৰ্ম]] dgh8qgh153wnxzb6yyykfm67idx6oc8