ৱিকিউৎস aswikisource https://as.wikisource.org/wiki/%E0%A6%AC%E0%A7%87%E0%A6%9F%E0%A7%81%E0%A6%AA%E0%A6%BE%E0%A6%A4 MediaWiki 1.47.0-wmf.13 first-letter মাধ্যম বিশেষ বাৰ্তা সদস্য সদস্য বাৰ্তা ৱিকিউৎস ৱিকিউৎস বাৰ্তা চিত্ৰ চিত্ৰ বাৰ্তা মিডিয়াৱিকি মিডিয়াৱিকি আলোচনা সাঁচ সাঁচ বাৰ্তা সহায় সহায় বাৰ্তা শ্ৰেণী শ্ৰেণী বাৰ্তা লেখক লেখক আলোচনা পৃষ্ঠা পৃষ্ঠা আলোচনা সূচী সূচী আলোচনা প্ৰকাশক প্ৰকাশক আলোচনা TimedText TimedText talk Module Module talk Event Event talk 3 1359 256532 256518 2026-08-02T14:29:59Z Pathoschild 77 global user pages ([[m:Synchbot|requested by Revi C.]]) 256532 wikitext text/x-wiki __NOINDEX__<div class="mw-content-ltr" lang="en" dir="ltr">[[File:Revi logo (pink).png|thumb|center|<span style="color:red">PLEASE DO NOT LEAVE MESSAGE HERE!</span>]] '''<span style="color:red"> BEFORE YOU BLOCK MY ACCOUNT: IF MY EDIT SUMMARY INCLUDE PREFIX </span>''(Script)''<span style="color:red">, DON'T BLOCK ME, JUST TELL ME TO SLOW DOWN AT COMMONS' TALK PAGE. IT IS AN AUTOMATED SCRIPT BEING USED ON COMMONS TO MOVE FILES.</span>''' Instead, please leave your message following site: <br /> [[File:Wikidata-logo-en.svg|45px|link=d:User talk:Revi C.]] [[d:User talk:Revi C.]] for Wikidata (Interwiki links) stuff <!--(I am {{int:Group-sysop}} there)--> <br /> [[File:Commons-logo.svg|45px|link=commons:User talk:Revi C.]] [[commons:User talk:Revi C.]] for renaming stuff or [[User:CommonsDelinker|CommonsDelinker]] action (I am {{int:Group-sysop}} there) <br /> [[File:Wikimedia Community Logo optimized.svg|45px|link=m:User talk:Revi C.]] [[meta:User talk:Revi C.]] for other stuff (User right notification, revert message, etc...) Messages left on this page may be reverted or moved without any response.</div> 5b8qtz4dnjnrhc9ts3mku14m3gujbq8 2 71305 256541 193754 2026-08-02T15:06:54Z Pathoschild 77 global user pages ([[m:Synchbot|requested by Revi C.]]) 256541 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[User:Revi C.]] 88g0cv17whfgb1wkeh281mptujwtlut 3 71306 256554 193755 2026-08-02T15:42:44Z Pathoschild 77 global user pages ([[m:Synchbot|requested by Revi C.]]) 256554 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[User talk:Revi C.]] o9z79lcc9a9pfmqmrod5w3eyk4q9i0o 106 74624 256543 256508 2026-08-02T15:11:49Z BabulB 104 256543 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Type=book |Title=কথা কৱিতা |Language=as |Volume= |Edition= |Author=যতীন্দ্ৰনাথ দুৱৰা |Co-author1= |Co-author2= |Co-author3= |Translator= |Co-translator1= |Co-translator2= |Editor= |Co-editor1= |Co-editor2= |Illustrator= |Publisher= |Address= |Year= |Key= |ISBN= |DLI= |IA=in.ernet.dli.2015.452766 |NLI= |Source=pdf |Image=1 |Progress=OCR |Pages=<pagelist 1="বেটুপাত" 2="—" 3to4="এখনি চিঠি" 5to12="পাতনি" 13to14="সূচীপত্ৰ" 15="1"/> |Volumes= |Remarks={{Scrollpane|height=600px| {{পৃষ্ঠা:কথা কৱিতা.pdf/১৩}} {{পৃষ্ঠা:কথা কৱিতা.pdf/১৪}} }} |Notes= |Width= |Css= |Header={{Left|কথা কৱিতা}} |Footer={{কেন্দ্র|}} }} cxek3rwffzqoivl2vb7u7sxnmyvp1ty 256545 256543 2026-08-02T15:12:58Z BabulB 104 256545 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Type=book |Title=কথা কৱিতা |Language=as |Volume= |Edition= |Author=যতীন্দ্ৰনাথ দুৱৰা |Co-author1= |Co-author2= |Co-author3= |Translator= |Co-translator1= |Co-translator2= |Editor= |Co-editor1= |Co-editor2= |Illustrator= |Publisher= |Address= |Year= |Key= |ISBN= |DLI= |IA=in.ernet.dli.2015.452766 |NLI= |Source=pdf |Image=1 |Progress=OCR |Pages=<pagelist 1="বেটুপাত" 2="—" 3to4="এখনি চিঠি" 5to12="পাতনি" 13to14="সূচীপত্ৰ" 15="1"/> |Volumes= |Remarks={{Scrollpane|height=600px| {{পৃষ্ঠা:কথা কৱিতা.pdf/১৩}} {{পৃষ্ঠা:কথা কৱিতা.pdf/১৪}} }} |Notes= |Width= |Css= |Header={{u|কথা কৱিতা}} |Footer={{কেন্দ্র|}} }} kfbbju0v9qolwz98srbgutmgagcgh1z 104 84034 256588 253164 2026-08-03T05:55:52Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256588 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>দাঁত ওঠৰ মাজত সুমুৱাই আকৌ কলে, “মই হলে কলোঁ, নৰেশ্বৰে যদি ইচ্ছা কৰিছে, তই মত দি দে; সি তিৰোতা এৰি যোৱা মানুহ নহয়।” {{gap}}“মোৰ কথা তই ভাবিব নেলাগে; তোৰ খনকে সোনকালে পাত। বাধুৰ বাপেক যেনেহে— লাগিলে কাৰোবাক কথা দি দিব। আজিকালি কুৰ্ম্মিক বাধুহঁতৰ ঘৰলৈ বৰকৈ অহা-যোৱা কৰা দেখিছোঁ৷” তিৰোতাৰ দৰে মনোৰম কাহিনী আনে সৃষ্টি কৰিব নোৱাৰে; লখুক বশলৈ আনিবলৈ পিছৰ কথাষাৰ চনিয়াই অকস্মাতে আবিষ্কাৰ কৰিলে। {{gap}}টোপোলাটো চোতালৰপৰা তুলি লবলৈ কুঁজা হোৱা লথুয়ে কথাষাৰ শুনি লৰালৰিকৈ পোন হৈ মিনতি ভৰা মাতেৰে কলে, “চনিয়া, পিতাইৰ আগত কথাটো আজিয়েই উলিয়াবিচোন; বাধুৰ মাক-বাপেকৰ লগত কথা-বতৰা পাতি সোনকালে বিয়াখন ঠিক কৰিবলৈ কবি। দিয়া-থোৱাৰ কথাত আমাৰ বুঢ়ায়ো দিগদাৰ লগাব। ধাৰ-ধুৰ কৰি হলেও মই সকলো যোগাৰ কৰিম, বুঢ়াক কবি।” {{gap}}ৰং চাবলৈ কোৱা মিছা কথাষাৰে লখুৰ অন্তৰত আঘাত দিয়াত চনিয়াৰ অনুশোচনা হল; তাই লৰালৰিকৈ উত্তৰ দিলে, “বাৰু, তই ভালে ভালে ঘূৰি আহগৈ; ককাক কৈ আজিয়েই সকলো খাতাং কৰিম। তই আহি ভোজ-ভাতৰ দিন বাৰ ঠিক হোৱা শুনিবিহি।” {{gap}}প্ৰেমত পৰা ডেকা গাভৰুৰে শিশুৰ দৰে সকলোৰেপৰা<noinclude>{{center|৩২৭}}</noinclude> f94m54vjko6kxs3axfmyz5wugc8aat6 104 84035 256589 253165 2026-08-03T05:58:22Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256589 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>বিচাৰে স্নেহ-অনুকম্পা। লৰালি কালৰেপৰা সুখ-দুখৰ সঙ্গী চনিয়াৰ আশ্বাসত আত্ম-তৃপ্তিৰ লক্ষণ লথুৰ সমগ্ৰ দেহত বিৰিঙি পৰিল। {{gap}}কলঘৰৰ সমুখত পোঁ পোঁ পোঁ লৰীৰ হৰ্ণ বাজিল। বোজাই দিয়া চাহ বাকচত বহি লগৰীয়াই দীঘলাই চিঞঁৰিলে—“লখু, লখু, আহ, আহ”— যেন সুদূৰৰ জাহাজৰ উঁকি। টোকোন টোপোলা হাতত লৈ হুৰমুৰকৈ যাবলৈ ওলাই লখুয়ে শেষবাৰলৈ মাত লগালে, “চনিয়া, আহোঁ দেই।” তাৰ চকুৰ চাহনিত মধুৰ কৃতজ্ঞতা; ঘনচিৰিকাৰ দৰে উল্লাসত জপিয়াই জপিয়াই লখুয়ে যাত্ৰা কৰিলে। {{gap}}বাটৰ গছ কেইজোপাই আঁৰ নকৰালৈকে চনিয়াৰ চকুয়ে লখুক অনুসৰণ কৰিলে। লখুৰ লগত তাই সৰুৰেপৰা একেখন বিছনাতে শুইছিল; একেখন এলুমিনিয়ামৰ ঠালতে দুয়োয়ে খাইছিল, একেলগে উমলিছিল; ধেমালিৰ বস্তু লৈ আজোৰ-পিজোৰ কৰি কাজিয়া কৰিছিল; ইফালে ইটোয়ে সিটোক ক্ষন্তেক নেদেখিলে থাকিবও নোৱাৰিছিল। মাকৰ মাৰ-ধৰ অত্যাচাৰৰপৰা কত দিন সি চনিয়াক ৰক্ষা কৰিছে। উৰালত ধান এগাল পেলাই চৰিয়াক খুন্দিবলৈ দি লখুৰ মাক পাত ছিঙিবলৈ গুচি যায়; চনিয়াই ধান খুন্দক চাৰি উৰাল মাৰিকে ডাঙিব নোৱাৰিছিল। লখুয়ে আহি তাইক সহায় কৰিছিল; দুয়োটাই লাগি ভাগি ধান খুন্দিছিল। সুবিধা পালেই দুয়োটাই পাভৈজান নৈত সাতুৰিবলৈ গৈছিল, মাছ<noinclude>{{center|৩২৮}}</noinclude> mo6y2ev14hv26q3c479hafzn4f3gayz 104 84036 256590 253166 2026-08-03T06:01:02Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256590 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>ধৰিছিল; কাষৰ জাৰণিলৈ গৈ চৰাই পোৱালি ধৰি আনি পুহিছিল। সৰুৰেপৰা কিমান চৰাই পোৱালি দুয়োটাই নুপুহিলে? কিমান চৰাই পোৱালি তাহাঁতৰ মৰমত নমৰিল? সুখ-দুখৰ কৰুণ মধুৰ স্মৃতিৰ টুকুৰাবোৰে মনোৰম হৈ পাতল মেঘৰ দৰে অকস্মাত চনিয়াৰ অন্তৰ আকাশত অনাই-বনাই ভাহি উঠিল। চনিয়াই উপলব্ধি কৰিলে— বয়সৰ লগে লগে দুয়োৰো দেহৰ পৰিবৰ্ত্তন ঘটিছে; মনৰো সলনি হৈছে; সৰু- কালৰ নিবিড় আকৰ্ষণ দুয়োৰ মাজত দিনে দিনে শিথিল হৈছে; মধুচক্ৰত মৌমাখি ঘূৰাৰ দৰে লখুৰ মন প্ৰাণ এতিয়া বাধুত আবদ্ধ। লখুৰ স্থিৰ মন, সহজ সৰল জীৱনৰ আকাঙ্খাৰ লগত তাইৰ অস্থিৰ আৰু সংশয়ত ডুলি থকা মনক ৰিজাই চনিয়াই নিজকে অভিশাপ দিলে। তাইৰ মনত স্থিৰতা নাই কিয়? কিয় তাই কোনো কথাতে অনাবিল আনন্দ উপভোগ কৰিব নোৱাৰে? কিয় তাইৰ নিজৰ ওপৰতে নিজৰ অভিমান? নিজৰ ওপৰতে প্ৰতিশোধ লোৱাৰ কিয় তাইৰ অসংবৰণীয় আকাঙ্খা? বিদ্ৰোহ বিক্ষোভ তাইৰ তেজৰ কণিকাবোৰৰ লগত এক হৈ মিহলি হৈ গৈছে। নহয়, তাইৰ দেহত তেজ নাই—আছে শিৰাই শিবাই বিহৰ সোঁত। {{gap}}অসংলগ্ন চিন্তাত চনিয়া উত্তেজিত হল; কিবা ভাবি ভাবি চোতালৰ কাষত থকা বুঢ়া নিমগছ জোপাৰ গুৰিলৈ গল। নিমগছৰ গুৰিৰ ধোন্দটোৰ মুখৰপৰা শুকান পাতবোৰ উলিয়ালে; ধোন্দটোত হাত সুমুৱাই তাৰ ভিতৰৰপৰা অকণ-<noinclude>{{center|৩২৯}}</noinclude> mvcd9lw2osvjaixj8et2lm2k2b2r6cr 104 84037 256591 253167 2026-08-03T06:04:24Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256591 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>মানি মোনা এটা টানি আনিলে। বাগিছাত কাম কৰি সপ্তাহে সপ্তাহে যি পাই সকলোখিনি তাই বুঢ়ী মাকৰ হাতত দিয়ে; দুই চাৰিটা পইচাহে নিজৰ হাতত ৰাখে— হাটত ইটো-সিটো কিনিবলৈ। তাইৰ হাতত গোটখোৱা পইচা কেইটা নিমগছৰ ধোন্দতে সুমুৱাই সাঁচে। মোনাটো হাতত জোকাৰি পইচাখিনি গণিলে; ষোল টকা তেৰ অনা দু’পইচা। মোনাটোৰে সৈতে পইচাখিনি শাৰীৰ আচলত বান্ধি জপনাৰ মুখলৈ গৈ জিতেৰীক চিঞৰিলে। লখুৰ ভনীয়েক জিতেৰী ওচৰতে সমনীয়াৰ লগত ধেমালি কৰি আছিল। চনিয়াৰ চিঞৰত চুলি মেলি তাই দৌৰি আহিল। বুঢ়া-বুঢ়ী ঘৰত নাই; লাইনৰ কাৰোবাৰ ঘৰত সকাম খাবলৈ গৈছিল; দুখু, টিপু দুয়োটা বাগিছাত। জিতেৰীক ঘৰত ৰখীয়া থৈ চনিয়া গাঁও ফুৰিবলৈ ওলাল। {{gap}}বাটতে জানকীৰ লগ পালে; চনিয়া জানকীৰ ঘৰলৈকে ওলাইছিল—তাইক বগা কুকুৰা এযোৰা লাগে। জানকীৰ গৰালত বগা কুকুৰা আছে; পিছে চনিয়াক বেচিবৰ তাইৰ ইচ্ছা নাই—হাটত সৰহ দাম পোৱাৰ আশাত। চনিয়াই পেৰাপেৰি কৰিলে; যি বিচাৰে সেই দামকে দিবলৈ ওলাল; বগা কুকুৰা চনিয়াক পূজালৈ লাগে। {{gap}}“মই হলে দৰাদৰি নকৰোঁ; পিছত দিব থবলৈও নাই; হাতে হাতে দুটকা দিব লাগিব।” {{gap}}চনিয়াই আচলৰ বান্ধ মোকোলাই বাটতে জানকীৰ হাতত<noinclude>{{center|৩৩০}}</noinclude> 9f54t2d97bq54hnmw0qaae7jew3jrp4 104 84038 256592 253168 2026-08-03T06:31:58Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256592 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>টকা দুটা দিলে। জানকীয়ে চনিয়াক ঘৰলৈ লৈ গল। বেলি পৰা নাই; কুকুৰাজাকে চোতালত খুটি খাই ফুৰিছে। জানকীয়ে ভিতৰৰ পৰা চাউল এমুঠি আনি গৰালৰ ওচৰত ছটিয়াই “কুৰ কুৰ” বুলি চিঞৰিলে। টি-টিকৈ লৰি আহি কুকুৰাজাক গৰালৰ কাষ চাপিল। চনিয়াৰ সৈতে লগলাগি দুয়োজনীয়ে তাৰে কেইটামানক খেদিকুৰি গৰালত ভৰালে; নোদোকা বগা কুকুৰা দুজনীও গৰালত সোমাল। জানকীয়ে কুকুৰা দুটা ধৰি জৰীৰে ঠেঙ বান্ধি চনিয়াৰ হাতত দিলে। ক' ক’কৈ চিঞৰি কুকুৰাহালে চনিয়াৰ হাতত চট্‌ফটালে। কুকুৰাহালৰে সৈতে চনিয়াই ঠিতাদাহেই বাধুহঁতৰ ঘৰৰ পিনে খোজ ললে। {{gap}}বাধুৰ বাপেক ধপাত হুপি চোতালত বহি আছিল; কুকুৰাৰ ক' ক' মাত শুনি মুখ তুলিয়েই চনিয়াক দেখিলে। কুকুৰা দুটা বাধুৰ বাপেকৰ সমুখত থৈ চনিয়াই কলে, “আমাৰ বুঢ়া-বুঢ়ীয়ে তহঁতলৈ দিছে।” কুকুৰাহাল মাটীত থৈ চনিয়াই শাৰীৰ আগৰ বান্ধৰ পৰা টকা দুটাও উলিয়ালে। {{gap}}“এই, লখুৰ বাপেকে কুকুৰা এহাল পঠাইছে।” ভিতৰত থকা ঘৈণীয়েকক উদ্দেশ্য কৰি কলে; ইতিমধ্যে চনিয়াই বুঢ়াৰ হাতত টকা দুটাও দিলে। {{gap}}“কোন আহিছে?” ব্যগ্ৰভাৱে বাধুৰ মাকে ভিতৰৰ পৰাই সুধিলে। {{gap}}“চনিয়া আহিছে।” ঘৈণীয়েকে দেখে বুলি বুঢ়াই লৰালৰিকৈ টকা দুটা কঁকালৰ খোচনাত গুজিলে। ফুটা কলহত<noinclude>{{center|৩৩১}}</noinclude> 487d67v39riy7co0fwtimp8zcnn6oky 104 84039 256593 253171 2026-08-03T06:36:50Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256593 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>পানী ভৰোৱা, তিৰোতাৰ হাতত ধন সঁচা, সমান কথা; বুঢ়াৰ দীঘল জীৱনৰ অভিজ্ঞতা। বয়সৰ লগে লগেহে সকলো পুৰুষেই নিজৰ তিৰোতাক বুজিবলৈ সক্ষম হয়। {{gap}}কঁক্ কঁক্ শব্দ শুনি বাধুৰ মাকে উখল-মাখলকৈ চোতাললৈ আহি তৃপ্তিৰে কুকুৰাহাল চাই হাতত তুলি ললে—ওজন অনুমান কৰিবলৈ। {{gap}}“ঘৰৰ?” {{gap}}“কত ঘৰৰ পাবি? লখুৱে কৰবাৰ পৰা বিচাৰি-খোচাৰি কিনি আনিছে।” ঘৰৰ বস্তুৰ দাম নাই—চনিয়াই জানে। {{gap}}“লখু নিজে নাহিল কিয়?” বুঢ়ীৰ মৰম মিহলি প্ৰশ্ন। {{gap}}“সি লৰীত জাহাজঘাটলৈ গ’ল।” {{gap}}“হয়, হয়; আজি চাহপাত গৈছে। এইবাৰ চাহপাতহে চাহপাত! ৰাতি-দিন কলঘৰ চলিছে।” হোকাত টানকৈ হোপা মাৰি বুঢ়াই শলাগিলে। {{gap}}“এই বাধু, বাধু”, মনৰ সন্তোষেৰে বুঢ়ীয়ে মাতিলে—লখুয়ে পঠোৱা মুৰ্গী দুটা দেখুৱাবলৈ। কোনো উত্তৰ নেপাই বুঢ়ীয়ে নিজে নিজেই কলে, “ছোৱালী ছাগলী একে; য’ত বিচৰা ত’ত পাবলৈ নাই।” {{gap}}অনাহকত অশান্তিৰ সৃষ্টি হব বুলি চনিয়াই মাত দিলে, “বাধু নাই হবলা; থওক দে। মই যাওঁহে। আমাৰ বুঢ়াই এদিন আহি কথা-বতৰা ঠিক কৰিব।” চনিয়া যাবলৈ উঠিল। {{nop}}<noinclude>{{center|৩৩২}}</noinclude> nzt7nktzxvhg6hrgkkglwo7beu8a4m7 104 84040 256594 253172 2026-08-03T06:39:46Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256594 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>{{gap}}বজাৰৰ বস্তু পৰীক্ষা কৰা দি হাতৰ কুকুৰাহাল আকৌ এবাৰ চাই বুঢ়ীয়েই উত্তৰ দিলে, {{gap}}“কথা-বতৰা ঠিক হৈয়ে আছে; আমাৰ বুঢ়াক কৈছোঁ বস্তু-বাহানিত বৰকৈ ধৰি থাকিব নেলাগে; লৰা-ছোৱালীৰ মন খাইছে—বিয়াখন হব লাগে।” {{gap}}“লখুৰ বাপেকেই কওকহি — কি দিব পাৰে নোৱাৰে। মোৰ ছোৱালী হাটৰ বস্তু নহয়, তাতে যে দৰাদৰি কৰি থাকিম।” আত্ম-গৌৰৱত বাধুৰ বাপেকে কলে। চনিয়াই খোজ ললে। {{gap}}বাধুহঁতৰ পদূলিতে কঠাল পুলি এটা; তাৰে ডাল এটা ডোঁৱাই চনিয়াই পাত ছিঙিছে। বাধু তেনেতে সেই পিনেই আহিল। সন্ধিয়া পৰত তাহাঁতৰ পদূলিত কঠালপাত ছিঙিবলৈ অহা চনিয়াক দেখি বাধুৰ সন্দেহ হল। কঠালপাত ছিঙিবলৈ চনিয়া অহা নাই; নিশ্চয় কিবা অনৰ্থ ঘটাবলৈহে এই তিনি সন্ধিয়াখন ওলাইছেহি। চনিয়াৰ কথা-কাৰ্য্য সকলো আওপকীয়া; কেতিয়া কি কৰে, কি কয় ধৰিবই নোৱাৰি। তাইৰ কথাবোৰ কেৰেলাৰ দৰে তিতা; ভয়ে ভয়ে বাধু তাইৰ পৰা আঁতৰি থাকে। চনিয়াক মাতিবনে নেমাতিব গুণা-গঁথা কৰি থাকোঁতেই চনিয়াই নিজেই মাত লগালে, “এই সন্ধিয়া কাকনো লগ পাই আহিলি গৈ?” অকাৰণত খং তোলাই ৰং চোৱা চনিয়াৰ স্বভাৱ। . “মই কাক লগ পাওঁ নেপাওঁ তোক কবলৈ যাম কিয়?” খঙৰে উত্তৰ দি বাধুয়ে ঘৰলৈ খোজ আগবঢ়ালে। {{nop}}<noinclude>{{center|৩৩৩}}</noinclude> mw2z940fy8kydg0d3xyrli4y8otx7pu 104 84041 256595 253174 2026-08-03T06:42:54Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256595 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>{{gap}}“লখু নাই নহয় : তোৰ আজি ৰাতি সুবিধাই হৈছে।” চনিয়াৰ চকুয়ে মুখে পৰিহাসৰ হাঁহি। {{gap}}“তহঁতৰ লখু থাকিল নেথাকিল মোৰ কি হল? লখুক লৈ তয়ে থাক গৈ।” বাদানুবাদলৈ অপেক্ষা নকৰি বাধু ভোৰ-ভোৰাই আঁতৰি গল। {{gap}}ছিঙা ঠাল-পাতখিনি জুকিয়াই চনিয়াই ভয় দেখুৱাৰ স্বৰত উত্তৰ দিলে, “বাৰু, লখু আহিলেই কম—তইনো কাৰ লগত ওলাই গৈছিলি।” {{gap}}উৰিফুৰা পাতল মেঘ ডোখৰ স্তব্ধ হোৱাৰ দৰে চনিয়াৰ কথাত বাধু ক্ষন্তেক ৰৈ গ’ল; ভয় আশঙ্কাত তাই চনিয়ালৈ ঘূৰি চালে—চনিয়াই ঘটাব নোৱাৰা অঘটন একোৱেই নাই! চনিয়াৰ মূৰ্ত্তিটো ইতিমধ্যে অন্ধকাৰত চিনিব নোৱাৰা হল। লুইতৰ পাৰৰ নল খাগৰিৰ দৰে বিপদৰ মৃদু-কঁপনিতে তিৰোতা হালে জালে—কিন্তু ধুমুহাত হলে উভলি নপৰে। বেঙৰ দৰে জাপমাৰি ৰৈ ৰৈ চনিয়ালৈ ঘূৰি চাই চাই বাধু ঘৰ সোমালগৈ। {{gap}}লখুৰ মাক ৰান্ধনীঘৰত ব্যস্ত; জিতেৰী মাকৰ কাষতে; দুখু টিপুও ওলাই গৈছে। পিৰালিতে শিয়ালটোৰ দৰে জোপ লৈ বুঢ়া ককাকে চনিয়াক দেখি সুধিলে, “কলৈ গৈছিলি?” “ছাগলীজনীলৈ কঠালপাত আনিলোঁ।” উত্তৰৰ লগে লগে চোতালৰ সোঁকাষৰ টিনপাতৰ ছালিখনৰ তলত বান্ধি থোৱা ছাগলীজনীৰ কাষ পালে। চনিয়াৰ ভৰিৰ সঁহাৰি পায়ে ছাগলীজনীয়ে বেবাবলৈ ললে; চনিয়াই মুখত কঠালপাত<noinclude>{{center|৩৩৪}}</noinclude> j3u2bwi8bcp9g34u7gbhrbhidq1axij 104 84042 256596 253175 2026-08-03T06:46:35Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256596 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>কেইটা দিলেগৈ। কঠালপাতৰ লগতে ছাগলীজনীয়ে চনিয়াৰ হাতখনো চেলেকিলে। কঠালপাত কেইটা মাটীত পেলাই সোঁহাতেৰে ছাগলীজনীৰ গাত চপৰিয়ালে। মনবোধৰ ছাগলী জনীয়ে একে বাহতে পাঁচোটা পোৱালি দিছিল; পাঁচোটা পোৱালি একেলগে ডাঙৰ কৰিবলৈ টান হোৱাত এটা পোৱালি খোজাত চনিয়াক দিলে। আৰ-তাৰ ঘৰৰপৰা গাখীৰ খুজি-মাগি আনি খুৱাই পোৱালিটো চনিয়াই ডাঙৰ কৰিলে। তিনি চাৰি মাহ হওঁতে নহওঁতেই পোৱালিটো এবাৰ হেৰাইছিল। লাইনৰ প্ৰত্যেকৰে বাৰী চলথ কৰিলে; লখু আৰু চনিয়া দুয়ো বিচাৰি বিচাৰি সন্ধিয়া ৰিজাৰ্ভ পালেগৈ। ‘বগী বগী’ বুলি মাতোঁতেই ‘বে বে’ বুলি উত্তৰ আহিল। জাৰণিৰ মাজত লেতেকু গছ এজোপাত পোৱালিটো বন্ধা; সমুখত কঠালপাত, আৰু ওচৰতে কলপাত দুখনমান। কোনোবাই ৰাতি কাটিবৰ ব্যৱস্থা কৰি থৈছিল। সেই অকণমান পোৱালিটোৱেই এতিয়া গাভিনী; পেটটো দুয়ো পিনে ঢোল যেন হৈ ফিন্দি তলপেট মাটিত চুচৰি যাওঁ চুচৰি যাওঁ। {{gap}}“মাৰৰ দৰে তয়ো পাঁচোটা পোৱালি জগাবি?” আলফুলকৈ ছাগলীজনীৰ পেটত হাত ফুৰালে। {{gap}}“নাই নাই; দুটা পোৱালিয়েই হব। পাঁচোটা জগালে পোৱালিক গাখীৰ খুৱাবলৈ তোৰ লগত কোন লাগি থাকিব?” ওহাৰত গাখীৰ হৈছে নে নাই চনিয়াই হাতেৰে আজুৰি চালে। বাট কেইটা দীঘল হৈছে; কিন্তু খহটা খহটা। কোনেও<noinclude>{{center|৩৩৫}}</noinclude> ghna3jo07zmzg3tuzwjv0ttl5otup9y 104 84043 256597 253176 2026-08-03T06:50:28Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256597 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>কেতিয়াও হাত নিদিয়া অংশত হাত পৰাত বগীয়ে ঠেং আছাৰি বে-বে কৈ চিঞৰিলে। {{gap}}“সুৰসুৰাইছে।” হাঁহি মাৰি ছাগলীজনীৰ বাটৰপৰা হাতটো আঁতৰাই আনিলে। {{gap}}লখু ঘৰত নাই; চনিয়াই ভাবিছিল আজি ৰাতি সোনকালে খাই বৈ শুব। লখুয়ে মাজৰ কোঠাৰ দুৱাৰখনৰ ওচৰতে বস্তা কেইটামান পাৰি শোৱে। দুই পিনৰ দুটা কোঠাৰ এটাত চনিয়া, জিতেৰী আৰু বুঢ়া-বুঢ়ী শোৱে; অন্যটোত লখুৰ ভায়েক দুটা শোৱে। চনিয়াই আজি লখুৰ ঠাইতে শুবলৈ ললে। লখু ৰাতি ঘৰত নেথাকিলে অন্য দিনাও তাই লখুৰ ঠাইকে অধিকাৰ কৰে। চনিয়াৰ টোপনি অহা নাছিল; মাটীত পৰা বস্তাৰ ওপৰত বাগৰিব লাগিছে। দুখু টিপুয়ে, বহুত পৰলৈকে খিক্‌-খিক্ কৈ হাঁহি খিকিন্দালি কৰি কথা পাতি আছিল। বুঢ়া-বুঢ়ীৰ আগৰাতি সদায়ে গভীৰ টোপনি। {{gap}}বনুৱাৰ পৰিশ্ৰম কেৱল জীৱিকা অৰ্জ্জনৰ কাৰণেই নহয়, সি নিদ্ৰাৰ নিমন্ত্ৰণ। খন্তেক পিছতে মাজনিশাৰ নিস্তব্ধতাই গোটেই ঘৰ নিমাও মাও কৰিলে। {{gap}}মৰাপাতৰ চটৰ বিছনাত বাগৰি চনিয়াই চটফটাই আছিল; পইতাচোৰা দুটাই তাইৰ গা শুঙি ফুৰিছে। পইতাচোৰা বিচাৰোঁতে অকস্মাতে হাতখন নিজৰ অনাবৃত বুকুত লাগি গোটেই শৰীৰ শিহঁৰি উঠিল—নিশাৰ নিশব্দ অন্ধকাৰত পাত ফুটি কলিটি ওলালে ফুলগছে শিহঁৰি উঠাৰ দৰে। ইচ্ছা<noinclude>{{center|৩৩৬}}</noinclude> a8eoxz0ynsp5gak738jtyjmtbq82gax 104 84057 256598 253177 2026-08-03T07:57:48Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256598 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>কৰিয়েই দ্বিতীয় বাৰ চনিয়াই বুকুত হাত ফুৰালে; তাই মন নকৰাকৈয়ে বুকুৰ দুফালৰ মঙহ দুচপৰা ওখ হৈ পৰিছে; নিজৰে তাত হাত লগাত লাজত নিশব্দে হাঁহিলে। হাত দুখন বুকুৰ ওপৰত থৈ ভৰি দুখন দীঘলকৈ মেলি দিলে—শৰীৰৰ দীৰ্ঘতা অনুমান কৰিবলৈ। ভৰি পঠানত উম লৈ থকা মেকুৰীজনীৰ গাত ভৰি লগাত তাই মেওঁ মেওঁ কৈ আঁতৰি গল। {{gap}}চনিয়া উঠি বহিল; শিতানত থোৱা টোপোলাটো হাতত লৈ আন্ধাৰতে ঘৰটো এবাৰ চাই ললে। সদায় দেখি থকা সেই সাধাৰণ ঘৰটো আজি তাইৰ মানত অতুলনীয় যেন লাগিল। দুৱাৰখন লাহেকৈ মেলা স্বত্ত্বেও কেৰ্ কেৰ্ শব্দ হল; সেই ক্ষীণ শব্দটোয়ে তাইক যেন মিনতি জনালে – ‘থাক, থাক’। দুৱাৰখন জপাই চনিয়া চোতালত থিয় হল। ছাগলী বন্ধা ছালিখনতে নৰেশ্বৰৰ লগত নতুনকৈ বিচাৰি অনা ভাটৌটো বাঁহৰ ডালটোত বন্ধা আছিল; ভাটৌটোয়ে জুপুকা মাৰি বুকুৰ মাজত ঠোঁটটো সুমুৱাই টোপনিয়াইছিল। চনিয়াই চৰাইটোৰ ভৰিত মেৰোৱা আঙঠিটো সোলোকাই দিলে; তথাপি সি উৰিবলৈ কুৰুং কাৰাং নকৰাত ডালটো লৰালে। শিশুৰ দৰে অকৃতজ্ঞ ভাটৌটোয়ে ওভোটাই তাইৰ আঙুলিত খোট মাৰি দিলে। ‘মৰম কৰিলে খোটেহে’—মনে মনে কথাষাৰ কৈ চনিয়াই ডালটো আকৌ লৰালে। ঢপঢপাই অকণমান উৰি চৰাইটো পুনৰ আগৰ ঠাইত বহিলগৈ। দুদিন থকা সজাটো এৰিবলৈ চৰাইৰো সত নেযায়—কথাষাৰ চিন্তি চনিয়া এফলীয়া হল। {{nop}}<noinclude>{{center|৩৩৭}}</noinclude> 1uywnojjon2lwjqocwu8l1wftzl2tux 104 84058 256599 253178 2026-08-03T08:24:38Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256599 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>{{gap}}বিৰাট বিগ্ৰহৰ দৰে সমুখতে বুঢ়া নিমগছ জোপা; নিম পুলিটো মাক মহুৱাই ৰোৱা বুলি বুঢ়া-বুঢ়ীয়ে কোৱা-মেলা কৰে। সংসাৰৰ দুখ-বেজাৰত জৰ্জ্জৰিত হৈ চনিয়াই এই নিমজোপাৰ তলতে লখুহঁতৰ লগত নিমগুটিৰে খলিগুটিও খেলিছিল। এই কাৰণে তিতা নিমপাতো তাইৰ জিভাত মিঠা নিমজোপাৰ পাত কেইটামান ভাজিয়েই শুদা ভাতো তৃপ্তিৰে খায়। এই নিমৰ পাত চোৱায়ে সৰুৰেপৰা কত অসুখ তাইৰ ভাল হৈছে। এবাৰ গোটেই গা খুদ-খহুৰে ভৰি পৰিছিল; নিমপাত বাতি লগাওঁতে ৰাতিৰ ভিতৰতে শুকাই চৰচৰিয়া পৰিল। লাইনৰ আই পূজাত মানুহে এই নিমৰে পাত নি লগায়। কোনোবাই বেমাৰ আজাৰত নিমজোপাৰ ছাল এৰুৱাবলৈকো আহে; চনিয়াই নিদিয়ে। নিমজোপাৰ গাত চনিয়া আধানমান পৰ আওজিলে; গছজোপাৰ খহটা ছালত হাত ফুৰাওঁতে তাইৰ দুই চকুয়েদি জৰজৰকৈ বৈ যোৱা চকুপানী নিমজোপাৰ গুৰিত পৰিলগৈ। মৃদু বতাহ এজাকে গছজোপাৰ পাত লৰাই দিলে; জিৰজিৰকৈ দুই চাৰিটা পাত তাইৰ মূৰত পৰিল। গাত পৰা পাত এখিলা হাতেৰে খেপিয়াই চোবালে। মধুৰ স্মৃতিৰ লগত মিহলি হৈ তিতা পাত মিঠা মিঠা লাগিল। {{gap}}কঁকালত আতি বন্ধা শাৰীৰ আগটোৰে চকু মছি চনিয়া বাটলৈ ওলাল। বাটত কোনোবা মানুহ আছেনে নাই আগপিনে পিছপিনে ঘূৰি ঘূৰি চালে। ক্ষীণ জোনৰ পোহৰ<noinclude>{{center|৩৩৮}}</noinclude> 20am3fmvdjuvh552avfvvzn67bc1syz 104 84059 256600 253180 2026-08-03T08:26:54Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256600 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>—কোনো মানুহৰ সা-সঁহাৰি নাই। লাহে লাহে তাই নৰেশ্বৰ থকা ঘৰটোৰ কাষ ওলালগৈ; বঙলাৰ পিনে যোৱা ঘাই বাটটো এৰি, বেৰাৰ চুকৰ মেটোৰ অহা-যোৱা কৰা বাটটোয়েদি নৰেশ্বৰৰ কোঠাৰ পিছপিনৰ খিড়িকিত টুকুৰিয়ালে। এবাৰ লাহেকৈ টুকুৰিয়ালে—কোনো সাৰসুৰ নাই; আকৌ জোৰৰে টুকুৰিয়ালে। খিড়িকি মুকলি হল। মাজৰাতিখন চনিয়াক তাৰ খিড়িকিৰ সমুখত দেখি নৰেশ্বৰ বিস্ময়ত অভিভূত হল। চনিয়াই ঠাৰে-চিঞাৰে নৰেশ্বৰক তাইৰ পিছ লবলৈ কৈ সাউত-কৰে বাটলৈ ওলাই গল। নৰেশ্বৰে দুৱাৰ নেমেলিলে; খিৰিকিয়েদিয়েই জাপ মাৰি ওলাল। বঙলাৰ মুখৰ বহল বাটটো এৰি চাহৰ পাহীৰ মাজে মাজে লুংলুঙীয়া বাটটোৱেদি দুয়ো পাভৈজানৰ পিনে খোজ ললে; চনিয়া আগত, নৰেশ্বৰ পিছত। আগে আগে যোৱা চনিয়াই দুখোজমান পিছুৱাই নৰেশ্বৰৰ কাষ চাপি সুধিলে, {{gap}}“তোক মই প্ৰথমে এইখিনিতে লগ পাইছিলোঁ, নহয়?” {{gap}}“মাজ নিশাখন তাকে কবলৈ ইয়ালৈ আহিছ?” আচৰিত হৈ নৰেশ্বৰে উত্তৰ দিলে। {{gap}}“তোৰ ভয় লাগিছেনে কি?” চনিয়াৰ কথাত পৰিহাসৰ সুৰ। {{gap}}“হাঁহিছ? চকীদাৰে দেখাহেঁতেন?” {{gap}}“তোৰ লগত মই পাপ কাম কৰিবলৈ আহিছোঁ বুলি ভাবিলেহেঁতেন!” {{nop}}<noinclude>{{center|৩৩৯}}</noinclude> oi72oodi6xdrd2xxbsjeq3gu1hdpj6o 104 84060 256601 253181 2026-08-03T08:31:57Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256601 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>{{gap}}“বুঢ়া-বুঢ়ীয়ে তোক ঘৰ সোমাবলৈ নিদিব।” {{gap}}“মাজনিশা যি ছোৱালীয়ে ঘৰ এৰে, ঘৰৰ দুৱাৰ চিৰকালৰ কাৰণে তাইলৈ বন্ধ। ঘৰলৈ ঘূৰি নেযাওঁ বুলিয়েইতো এই মাজনিশা ওলাই আহিছোঁ।” {{gap}}কথাৰ লগে লগে দুয়ো আহি নৈৰ কাষ পালেহি। ডাৱৰৰ মাজত লুকুৱা জোনৰ অকণি পোহৰ নদীৰ বুকুত সিঁচৰতি হৈ এক শান্ত পৰিবেশৰ সৃষ্টি হৈছিল। নদীৰ পানীৰ মৌনতা মাজে মাজে ভাঙিছে—পোক খেদি ফুৰা বাদুলিৰ সোঁ সোঁ শব্দই। {{gap}}চনিয়াৰ কথাৰ কোনো অৰ্থ উপলব্ধি কৰিব নোৱাৰি বিমুঢ় হৈ নৰেশ্বৰে সুধিলে, “তই কি কৰিবলৈ আহিছ?” {{gap}}“ভয় নেখাবি, ম‍ই ঘৰৰ পৰা পলালো।” প্ৰতি-প্ৰশ্নৰ কাৰণে বাট নেচাই কলে, {{gap}}“যোৱাবাৰৰ চাৰ্কাচ আকৌ আহিছে; চাৰ্কাচৰ মেনেজাৰক লগ ধৰিছিলোঁ; সি মোক কাম দিম বুলি কৈছে। মোক ৰচীত নাচিবলৈ শিকাব। কানি-কাপোৰ পিন্ধিলে মোক বোলে মেমৰ দৰেই দেখাব। তোৰ মিলাৰ চাহাবৰ মেমৰ দৰে হম!” কণ্ঠৰ স্বৰ কৰুণ কৰি যোগ দিলে, “চাৰ্কাচ বোলে পৃথিবীৰ সকলো ঠাইতে ঘূৰে। চাৰ্কাচ পাৰ্টিত লগলাগিলে সৰুতে মোক এৰি থৈ যোৱা আইক কৰবাত কিজানিবা লগ পাওঁয়েই!” {{gap}}নৰেশ্বৰে ভূতেপোৱা মানুহৰ দৰে নিশ্বাস বন্ধ কৰি শুনিছিল; চনিয়াই সঁচাই কৈছেনে, তাৰ লগত মাজৰাতিখন ধেমালিকে কৰিছে—বিৰক্ত হৈ সুধিলে – “ৰাতিখন মোৰ<noinclude>{{center|৩৪০}}</noinclude> lrb1ui2zecr2cplk82fdl5xg0yaz5bh 104 84065 256602 253182 2026-08-03T08:35:00Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256602 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>লগত ধেমালি কৰিছ কিয়? বল্‌ বল্, ঘৰলৈ উভতি বল্। লখুয়ে গম পালে, দুয়োটাকে ইয়াতে ধৰিবহি।” {{gap}}“তই ভয় কৰিব নেলাগে; লখু জাহাজ ঘাটলৈ গৈছে—চাহৰ বাকচ বোজাই দিবলৈ।” অলপ পৰ ৰৈ চনিয়াই কলে, “নৰেশ্বৰ, সঁচায়ে কৈছোঁ; মই যাবলৈ ওলাই আহিছোঁ। যোৱাৰ আগতে ভাবিলোঁ, তোক লগ পাই যাওঁ।” চনিয়াই আৰু কব নোৱাৰিলে; শাৰীৰ আচলটো চকুত দিলে। {{gap}}চনিয়াৰ হাতখন চকুৰপৰা আঁতৰাই নৰেশ্বৰে কলে, “চনিয়া, তই কি বলিয়ালি কৰিবলৈ ওলাইছ? তোক ম‍ই চাৰ্কাচৰ মানুহৰ লগত পলাই যাবলৈ দিম নে? বাগিছা এৰি তই যদি যাৱ—মোৰ লগতেই যাব লাগিব।” নৰেশ্বৰৰ কথাত আছিল অকপট স্নেহ, গভীৰ কল্যাণ-কামনা, দৃঢ় আশ্বাস। {{gap}}“নৰেশ্বৰ, লগ পোৱা দিনৰ পৰা তই মোক মৰম কৰি আহিছ; জানো, মই গুচি গলে দুখ পাবি; মোৰ শোকত তই বাগিছা এৰিবি। পিছে, মোক বিয়া কৰাই সুখী হোৱা কথা তই নেভাবিবি। মোক লৈ কোনো মানুহেই সুখী হব নোৱাৰে; মোৰ দেহত তেজ নাই, আছে বিহ। তই জানই এই বাগিছাৰ প্ৰতি জোপা চাহ গছকে মই প্ৰাণদি ভাল পাওঁ, বাগিছাৰ প্ৰত্যেক ডেকা-গাভৰুকে আপোন বুলি ভাবোঁ। তথাপি বাগিছাখনৰ ওপৰত মোৰ হিংসা। ইচ্ছা হয়, প্ৰত্যেক জোপা চাহ গছ উভালি পেলাওঁ; কলঘৰ ভাঙি দিওঁ; চাহাবৰ বঙলাত জুই জ্বলাওঁ, মিলাৰ চাহাবক খুন কৰো, ডেকা-গাভৰু-<noinclude>{{center|৩৭১}}</noinclude> 9f09otkyqhflx1ol2skkuc8o674oe8s 104 84066 256603 253183 2026-08-03T08:37:20Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256603 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>হঁতক নিজ নিজ গাওঁলৈ ঘূৰাই পঠাওঁ। বাগিছাই যেন মোৰ ভাই-ভনী, আই-বোপাইক দিনে দিনে দেহত মনত দুখীয়া কৰি পেলাইছে; দিনে দিনে পাপ প্ৰলোভনলৈ টানি লৈ গৈছে। বাগিছাখনক কেতিয়াবা অতিকৈ ভাল পাওঁ, কেতিয়াবা ঘৃণা কৰোঁ। ঘৃণা, ভালপোৱা, দুয়োটাৰে লগত বহুদিন যুজিলোঁ; শেহত ঘৃণাৰে জয় হল।” কথা নহয়, অগ্নিশিখা। নৰেশ্বৰে বোবাৰ দৰে স্তব্ধ হৈ শুনিলে। {{gap}}“তোৰ আৰু লখুৰ মৰম সদায় মোৰ মনত পৰিব; হয়তো তহঁতৰ কাৰণে ঘূৰি আহিবলৈ মোৰ মনে কান্দিব। মই উলটি নাহিম। মই জানো, মোৰ পৰা তহঁতৰ দুখহে বাঢ়িব, অশান্তি হব।” {{gap}}মনৰ কব নোৱৰা কথাখিনি চনিয়াই নৰেশ্বৰৰ হাতটোত হাত ফুৰায়ে প্ৰকাশ কৰিবলৈ বিচাৰিলে। ভাবৰ আবেগত চনিয়াই যিবোৰ কথা কলে, তাৰ অৰ্দ্ধেকো নৰেশ্বৰৰ হৃদয়ঙ্গম নহল। চনিয়াৰ মূৰৰ বিকৃতি ঘটিছে, সি ভাবিলে। {{gap}}“চনিয়া, পাদুৰিৰ উপদেশ শুনি শুনি পাপ-পুণ্যৰ কথা তই বৰকৈ ভবা হলি। কি কৈছ, তই নিজেই বুজা নাই।” নৰেশ্বৰৰ বিশ্বাস হল, পাদুৰিৰ ধৰ্ম্ম লবলৈ গৈয়ে চনিয়া উত্তেজিত হৈছে; পাদুৰিবোৰে হিন্দুৰ অমঙ্গল সাধিছে বুলি সি কৰবাত শুনিছিল। তাইৰ বলিয়া সংকল্প ত্যাগ কৰিবলৈ নৰেশ্বৰে আৰু কিবা কব খুজিছিল—কিন্তু কোনো উপদেশৰ কথা সেই মুহূৰ্ত্তত তাৰ মনলৈ নাহিল। নৰেশ্বৰ সৰুৰেপৰাই কথাৰ ভিক্ষাৰী। {{nop}}<noinclude>{{center|৩৪২}}</noinclude> b81m6l8mvmypy6pocnc7qh9syv558tg 104 84067 256604 253184 2026-08-03T08:39:50Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256604 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>{{gap}}“মই নুবুজা নহয়, তইহে মোৰ কথা বুজা নাই।” মোনাটোৰ পৰা কিবা এটা উলিয়াই নৰেশ্বৰৰ হাতত দি কলে, “তই মোৰ এটা উপকাৰ কৰি দিবি; এই ডাল এণ্ড্ৰুজ চাহাবক কেনেবাকৈ দিয়াবি। এণ্ড্ৰুজ চাহাবে আইৰ আঙঠি এটাৰে সৰুতে মোক এই ৰূপৰ হাৰডাল গঢ়াই দিছিল; ক্ৰুছ এডাল ইয়াতে লগোৱা আছে। মিছনৰ স্কুল এৰাৰ পৰা এই ডাল মই পিন্ধা নাই। ক্ৰুছ ডাল ডিঙিত থাকিলে বোলে বেয়া কাম কৰিব নোৱাৰি; আজিৰ পৰা এই ডালৰ মোৰ দৰ্কাৰ নাই—পাদুৰিৰ বস্তু পাদুৰিক দিবি। লখুৰ হাততে পঠালোহেঁতেন; পিছে, ঘৰ এৰাৰ কথা গম পালে—সি ৰাতি-দিন মোক পহৰা দিলেহেঁতেন।” ক্ষন্তেক ৰৈ চনিয়াই কিবা ভাবিলে —লখুৰ কথা। চনিয়াৰ চকুৰ পৰা জৰ-জৰকৈ চকু-পানী ওলাল—পুৱাৰ নিয়ৰৰ দৰে শীতল, নিৰ্ম্মল। {{gap}}অধিক সময় অপেক্ষা কৰিলে মমতা বাঢ়িব, যাত্ৰাৰ সংকল্প শিথিল হব, তাকে ভাবি চনিয়াই চকুৰ পানী টুকি টুকি থোকাথুকি মাতেৰে কলে, “মই যাওঁ; তোৰ মৰম জীৱাই থাকোঁমানে মনত পৰিব।” {{gap}}নৰেশ্বৰে বুজিলে, চনিয়াৰ মূৰৰ বিকাৰ; তাই নিজৰ অৱস্থাত নাই; ৰাতি বাগিছাৰ মাজে মাজে বলিয়াৰ দৰে ঘূৰি, পুৱা প্ৰকৃতিস্থ হৈ ঘৰলৈ ঘূৰি আহিব। অকলে অকলে ৰাতিখননো তাই যাব কলৈ? কি কৰিব নকৰিব ভাবি-চিন্তি থাকোতেই অকস্মাত ৰাতিৰ গহীন আন্ধাৰত চনিয়া হেৰাই গল। {{nop}}<noinclude>{{center|৩৪৩}}</noinclude> 0kzlvf68j4b7749oqkigeq8ce2pzqrz 104 84068 256605 253185 2026-08-03T08:44:29Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256605 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>{{gap}}“চনিয়া,” আৰ্তনাদ এটা মাথোন তাৰ কণ্ঠৰপৰা উচ্চাৰিত হল। সকলো সেউজীয়া পাত নিস্তব্ধ; শিপাধৰা গছৰ দৰে নৰেশ্বৰ যতে থিয় হৈ আছিল ততে জঠৰ লাগি ৰল। {{gap}}চনিয়াই অন্তৰৰ গোপনতম কোণত হয়তো তিলমান আশা পুহিছিল—নৰেশ্বৰো তাইৰ লগত ওলাব বুলি। নৰেশ্বৰৰ কথা-বতৰাত কিন্তু কোনো উষ্মাৰ আভাস তাই নেপালে। ভাব-প্ৰৱণতা নৰেশ্বৰ বংশত নাই; নিষ্ক্ৰিয়তা তাৰ মজ্জাগত। প্ৰচণ্ড আঘাত নেপালে বটগছৰ দৰে কোনো পুৰুষেই কক্ষচ্যুত নহয়; নৰেশ্বৰ তাৰ ব্যতিক্ৰম হব কেনেকৈ? চনিয়াই মুখ তুলি কোৱা হলে সি অৱশ্যে আনন্দৰেই তাইক অনুসৰণ কৰিলেহেঁতেন। চনিয়াও অভিমানী—আহ্বান জনাব তাই নেজানে। সকলো তিৰোতাৰ দৰে তাই কাকো ভাল পাব নোখোজে—ভালপোৱা কিন্তু বিচাৰে। {{gap}}পৃথিবীৰ দৰে গধুৰ মনটোৰে নৰেশ্বৰক এৰি নৈৰ কাষৰ সৰু বাটটোয়েদি কিছুৰ গৈ দুৰূহ সমস্যাৰ সিদ্ধান্ত পোৱাৰ দৰে চনিয়াই হঠাতে পথ পৰিবৰ্ত্তন কৰিলে; বলিয়া পাক লৈ বাগিছাৰ মাজৰ আলিলৈ ব্যগ্ৰভাৱে টোৱাই আহিল। {{gap}}পাত তোলাৰ ভৰপক সময়; প্ৰায়বোৰ চেক্‌চনতে পাত ছিঙ্গা আৰম্ভ হৈছে; কেইদিনমান ৰাতিও পাত মাৰিছে। কলঘৰৰ চিমনিৰ পৰা হুচ্ হুচ্ শব্দ আহিছে; ভিতৰত জ্বলি থকা বিজুলী চাকীৰ পোহৰ দূৰৈৰ পৰাই মণিব পাৰি। চট্‌ চট্‌ কৰি চনিয়া কলঘৰৰ কাষ পালেহি; গেটত ক্ষন্তেক ৰৈ কলঘৰৰ<noinclude>{{center|৩৪৪}}</noinclude> too3riyev0cayokarfruezhmhijbogy 104 84069 256606 253187 2026-08-03T08:47:52Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256606 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>ভিতৰ সোমাই ফায়াৰিং মেচিনৰ ওচৰত ৰলগৈ। মোংগ্ৰাই কলৰপৰা ওলাই মাটীত পৰা চাহপাতবোৰ থুপাইছে। কলঘৰৰ বুঢ়া বাবুয়ে চাহপাত দুমুঠি হাতত লৈ ফায়াৰিঙত ঠিকমতে ৰং উঠিছেনে নাই মূৰৰ ওপৰৰ বিজুলী ঢাকীৰ পোহৰত পৰীক্ষা কৰিছে। চনিয়াক হঠাতে সন্মুখত দেখি প্ৰশ্ন কৰিলে, “ৰাতিখন তই কলঘৰলৈ কেলৈ আহিলি?” {{gap}}“লখুক বিচাৰি আহিছোঁ।” {{gap}}“লখুৰ জানো আজি ডিউটি আছে?” বুঢ়া বাবুয়ে মোংগ্ৰালৈ চালে। উত্তৰলৈ অপেক্ষা নকৰি চনিয়া ৰোলিং কল শাৰীৰ কাষ চাপিল। ৰোলিং কল একেলগে ছটা চলিছে। ছটা বনুৱাই ওচৰতে দমলাগি পৰি থকা লেৰেলা পাতবোৰ কলত সুমুৱাই দিছে; কলৰ চকৰীৰ লগত মুখত খোৱা ধপাতৰ দৰে পাক খাই পাক খাই কলৰপৰা পাতবোৰ তাম-বৰণীয়া হৈ মাটীত বাগৰি পৰিছে। কেইজনমান বহুৱাই নুৰি খোৱা পাত টুকুৰীত তুলি গাপ দিবলৈ ৰং-ঘৰলৈ নিছে। বিচাৰি অহা মানুহজনক তাতো নেদেখি চনিয়া ৰংঘৰৰ পিনে গল। ৰং-ঘৰৰ বিলাতী মাটীৰ মজিয়াত ৰোলকৰা পাতৰ পাচীটো বহলাই পালেং বান্ধি মেলি দি ওলাই মনবোধে দুৱাৰ মুখতে চনিয়াক দেখি মাত দিলে, “চনিয়া, পোৱালি বাবুক লগ পাবলৈ আহিলি নেকি? তাৰ আজি ৰাতি ডিউটি নাই।" {{gap}}চনিয়াই একো নেমাতিলে; মনবোধ আঁতৰ হোৱাৰ পিছতো ৰং-ঘৰৰ মজিয়াত কিছু সময় থিয় হৈ চনিয়াই কিবা ভাবিলে। {{nop}}<noinclude>{{center|৩৪৫}}</noinclude> 7rcia72epb4u6731w1t2b8955npg6ph 104 84070 256607 253188 2026-08-03T08:51:09Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256607 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>{{gap}}ওপৰত পাত শুকাবলৈ মেলি দিয়া চাঙত কোনোবাই লাহে লাহে কথা পাতিছে; আওকাণ কৰিলেও আকৰ্ষণ কৰে। পোৱালি মহৰীয়ে কিজানি কুলি গাভৰুৰ লগত প্ৰেমৰ আদান প্ৰদান চলাইছে। অদ্ভুত এক বেদনাই চনিয়াৰ অন্তৰ আক্ৰমণ কৰিলে। কলঘৰৰ বাজ ওলাই, চোৰৰ দৰে শব্দ নকৰাকৈ খট-খটি বগাই পাত মেলি থোৱা চাং শাৰীৰ মাজ ওলাল। হাৱাঘৰত বিজুলী বন্তি নাই; তাঁৰৰ জালৰ ফুটাৰ মাজেদি আকাশখনে অলেখ চকুৰে ভুমুকি মাৰিছে। ৰোলিং কলত কেচাপাত পাক খোৱা দি চাঙৰপৰা নুৰিয়ানুৰি কৰাৰ শব্দ আহিছে। উমানে উমানে চনিয়াই চাৰিওফালে চালে। বোন্দাৰ দৰে চাঙৰ পৰা জপিয়াই মানুহৰ মূৰ্ত্তি এটাই বেঙা মেলি চনিয়াৰ কাষ চাপিলহি। টিংমিন। আঠুলৈকে পৰা পাইজামাটোৰ বাহিৰে গাত আন কাপোৰ নাই। সোণ খটোৱা সমুখৰ দাঁতপাৰিৰে হাঁহি মাৰি লাওৰ দৰে মূৰটো জোকাৰি সুধিলে, “কাক বিচাৰে?” ভাষা-জ্ঞান নোহোৱা বাবে নে কমভাষী স্বভাৱৰ কাৰণেই চীনা মিস্ত্ৰিৰ সৰহ কথা কোৱাৰ অভ্যাস নাই; মুখৰ হাঁহি, মূৰৰ ভঙ্গিতেই অধিক উত্তৰ। {{gap}}চাঙৰ পাতৰ মাজৰপৰা কেৰ-মেৰ কৰি অন্য এটি মূৰ্তি বাহিৰ হল—পাগলী; টিংমিনৰ তিৰোতা। কোনো প্ৰশ্নলৈ অপেক্ষা নকৰি চনিয়াৰ কাষ চাপি আপোনা-আপুনি কলে, “মিস্ত্ৰিৰ ৰাতি কলঘৰত কাম। জানই নহয়, মিনক এৰি ম‍ই অকলে থাকিব নোৱাৰো।” নিজৰ কথাত নিজে ৰস পাই<noinclude>{{center|৩৪৬}}</noinclude> 1hzqz5tnn19mxh9xp6y5w6f2gvrav72 104 84071 256608 253207 2026-08-03T08:53:49Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256608 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>হাঁহিলে; মিনে মূৰ জোকাৰি ঘৈণীয়েকক মাথোন সমৰ্থনকৰিলে। {{gap}}“তহঁতৰ নিচিনা ছোৱালীলৈ ভয় লাগে; মোৰ মিনটো ধুনীয়া; অকলে পালে তহঁতে কিজানি তাক বলিয়া কৰ।” পাগলীৰ কথাত চনিয়াৰ গহীন মুখতো ঈষৎ হাঁহি বিৰিঙিল। {{gap}}চনিয়াৰ একেবাৰে কাষ চাপি পাগলীয়ে কলে, “বুজিছ, মিনৰ লগৰ ছাঁৰ দৰে ফুৰো দেখিয়েই মানুহে মোক পাগলী বোলে। চা-চোন মাক-বাপেকক এৰি মিন সৰুতেই দেশৰপৰা পলাই আহিছে; ইয়াত তাৰ আপোন বুলিবলৈ কোনো নাই; তাৰ মাত-কথাও কোনেও নুবুজে। সেয়েহে তাৰ মনৰ সুখ-দুখৰ কথা কাকো বুজাব নোৱাৰে। মাকৰ বাৰোটা লৰা-ছোৱালীৰ ভিতৰত মিনেই নুমলীয়া। বাপেক সৰুতেই মৰিল; মাকৰ মৰমতেই সি ডাঙৰ হৈছিল। অকণমান কথা এটাতে মাকৰ লগত কাজিয়া কৰি ঘৰ এৰি নানা দেশ নানা যাত্ৰীৰ লগত ঘূৰি ঘূৰি বাগিছা ওলালহি। আজিও অকলশৰীয়া হলে মাকৰ কথাকে ভাবে; ৰাতি টোপনিতে মাকৰ লগত কথা পাতি উচুপি উচুপি কান্দে; মাকৰ সপোন দেখিবলৈ কানি খাই দিনতে টোপনিয়ায়। মাকৰ কথা পাহৰাবলৈ গাত হাত ফুৰাই ফুৰাই সাধুকথা কৈ ম‍ই তাক শুৱাব লাগে। বয়স হৈছে যদিও মিনটোৰ মনটো এতিয়াও কেচুৱাৰ দৰে; সৰু লৰাৰ দৰে অলপতে ঠেহ পাতি নোখোৱা হয়। মই কাষত নেথাকিলে<noinclude>{{center|৩৪৭}}</noinclude> bxc5zs2xre4sbx2sqk8czar2zgxjnv1 104 84072 256609 253208 2026-08-03T08:57:05Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256609 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>সি অকলে ভয়ো কৰে। সেই দেখিহে বুকুৰ পোৱালিৰ দৰে খন্তেকলৈও তাক এবিব নোৱাৰো।” {{gap}}বহুত পৰ বন্ধ কৰি থোৱা নিশ্বাসহে যেন সীতাই স্বস্তিৰে ত্যাগ কৰিলে। কথাখিনি কৈ মাতৃত্বৰ দাবীৰে মিনলৈ চালে। সেই সংকেতৰ অৰ্থ বুজি মিনে সপোনৰ আৱেশত মূৰ দুপিয়ালে। {{gap}}ইমান দিন পাগলীক লগৰীহঁতৰ সৈতে চনিয়াই ঠাট্টা-বিদ্ৰূপেই কৰি আহিছিল; হঠাৎ আজি তিৰোতাৰ প্ৰেমৰ মাজত মাতৃ-স্নেহৰ পৰিচয় পাই পুৰণি সুৰত পুলকিত হোৱাৰ দৰে সীতাৰ নতুন পৰিচয়ত চনিয়া চঞ্চল হল। তাই ভাবিলে, পাগলীৰ দৰে কেইজনী তিৰোতাই গিৰিয়েকক এনেকুৱা মাকৰ স্নেহেৰে মেৰাই পেলাব পাৰিছে? মাজৰাতিখন মিছাতে এই মতা-তিৰোতা হালক আহুকাল কৰাত চনিয়াৰ নিজকে অপৰাধী অপৰাধী যেন লাগিল। এনে অপৰাধ যে তাই কিমান নকৰিছে? চাহ গছৰ পাহীৰ মাজত ৰাতি শুই থকা ডেকা-গাভৰুৰ মাজত অকস্মাতে ওলাই কতক লঘূ-লাঞ্চনা কৰিছিল। মুহূৰ্ত্ত পলম নকৰি একো মাত বোল নলগোৱাকৈ হুৰ-হুৰ কৰে তাই বাট ওলাই নিশ্বাস সলালে। তাই যি সন্দেহ কৰিছিল—সি নহয়; ৰক্ষা! {{gap}}বাটৰ কাষৰ অন্ধকাৰত অলপ ৰল; নিস্তব্ধতা ভাঙ্গিবলৈ হাতৰ মোনাটো অনাহকত জোকাৰিলে। তাই নিজেই বুজিব পৰা নাই, তাইৰ হৃদয় কিহৰ সন্ধানত বিভ্ৰান্ত। নিতে নিতে চন্দ্ৰৰ দৰে সলনি হলেও নাৰীৰ অন্তৰত পুৰুষৰ চিত্ৰ চিৰকাল<noinclude>{{center|৩৪৮}}</noinclude> qa2gqlxkl6bjjnuhzdl2zxvpbm2ocrq 104 84073 256610 253209 2026-08-03T08:59:53Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256610 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>মছ, নোযোৱা কলঙ্ক। নিজৰ মনতে বিৰবিৰাই লাহে লাহে চনিয়াই বাবুসকলৰ কোৱাৰ্টাৰলৈ যোৱা বাটটোকে ধৰিলে। একে শাৰীতে ওচৰা-ওচৰিকৈ কেইবাটাও সৰু টিনৰ বঙলা; সৰুতে বাবুহঁতৰ এই ঘৰবোৰত তাই কাম কৰিছিল; এই ঘৰবোৰৰ বাহিৰ ভিতৰ, বাট-পথ চনিয়াৰ ভালকৈয়ে পৰিচিত। লাইনৰ শেষৰ ঘৰটোৰ সমুখৰ পদূলিত ৰৈ চাৰিও পিনে চালে; আন্ধাৰত একোকে নেদেখি ভৰিত সাৰে হাতত সাৰে সৰু গেটখন মেলি কম্পাউণ্ডৰ ভিতৰ সোমাল; সন্তৰ্পণে খট-খটি বগাই দুৱাৰত শব্দ কৰিলে। দুৱাৰ মেলি বাৰাণ্ডাত চনিয়াক দেখি পোৱালি মহৰীয়ে প্ৰমাদ গণিলে। চনিয়াই মহৰীক ঠেলিয়েই ভিতৰ সোমাল। {{gap}}“দুৱাৰদলিত থিয় হৈ কি চাইছ? দুৱাৰ জপা।” {{gap}}তিৰোতাৰ দৃষ্টিৰ প্ৰচণ্ড প্ৰতাপ; মেকুৰীৰ দৰে আন্ধাৰতো জ্বলি থকা চনিয়াৰ চকু দুটাৰ ভয়ত পোৱালি মহৰীৰ কপাল ফুটি ঘাম ওলাল। ধুতীৰ আগৰে ঘাম মছি মছি কি কৰিব নকৰিব বিবুধি হৈ দুৱাৰ জপাই থিয় দি ৰ’ল। {{gap}}“তোৰ বিছনাত কেতিয়াও বহা নাই, ভাগৰ লাগিছে, বহোঁ।” অনুমতিলৈ বাট নেচাই তাই বিছনাত বহিল; ভাগৰ অৱশ্যে তাইৰ বাৰুকৈয়ে লাগিছিল; দুটামান দীঘল উশাহ টানি সুধিলে, “কথা নকৱ? কি হল?” {{gap}}“চনিয়া, এই ৰাতিখন?” সেপ ঢুকি ঢুকি সেহাই সেহাই মাতিলে। {{nop}}<noinclude>{{center|৩৪৯}}</noinclude> 3poxknk5t4e83j8pzsegqy5ug4fdwfi 104 84074 256612 253211 2026-08-03T11:11:23Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256612 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>{{gap}}পোৱালি মহৰীৰ মুখৰ কথা মুখতে ৰল; চনিয়াই থিয় হৈ গৰ্জ্জি উঠিল, “তিৰোতা আছে? ইমান দিন মোক ফাঁকি দিছিলি? তহঁত চৱ বাবুয়েই বদমাইচ; কুলি ছোৱালীক ভাল পাৱ; বিয়া কৰাবলৈ ভয় কৰ?” বিছনাৰ ওপৰত থোৱা মোনাটোৰপৰা কাগজৰে নুৰিওৱা টোপোলা এটা উলিয়াই পোৱালি মহৰীৰ গালৈ দলি মাৰি কলে, “ল, তই ভাল পাই দিয়া বস্তুবোৰ ঘূৰাই ল'। ভাবিছিলোঁ যাবৰ দিনা মৰমৰ মাতষাৰ দি তোৰ বস্তু তোক ওভোটাই দি মোৰ দোষৰ বাবে ক্ষমা খুজিম। তোৰ কুন্ধচ মনটো দেখুৱাই, মোক আৰু ঘিণ লগালি।” মাটীত পৰা টোপোলাটো তুলি লৈ পোৱালি মহৰীৰ হাতত গুজি দি পুনৰ কলে, “ল, ল; আজিয়েই গৈ এইবোৰ ঘৈণীয়েৰক পিন্ধাগৈ।” {{gap}}ঘৃণাত জিভাৰ আগলৈ অহা থুখিনি মজিয়াতে থু থু কৰি পেলাই চনিয়া বতাহৰ দৰে বাউলি হৈ বাট পালেগৈ। নৰেশ্বৰৰ সমান নহলেও পোৱালি মহৰীয়েও তাইক ভাল পাই বুলি তাইৰ কিছু বিশ্বাস জন্মিছিল; সেই বিশ্বাসত আত্মপ্ৰসাদ লভিছিল; নাৰী হিচাবে গৌৰবো অনুভৱ কৰিছিল। যাবৰ সময়ত সেয়েহে শেষ সাদৰী মাত এষাৰ লগাবলৈ চনিয়াই মাজৰাতি পোৱালি মহৰীৰ কোঠাত সোমাবলৈ সাহ কৰিছিল। ইমান দিনৰ সেই সঁচাই-মিছাই কৰা বিশ্বাস কাঁচৰ দৰে ঠনঠনাই ভাঙি চূৰমাৰ হোৱাত খং-ক্ষোভত তাই অস্থিৰ হ’ল। {{gap}}কুকুৰাৰ ডাক কাণত পৰিল; পুৱালৈ কিমান বেলি গম<noinclude>{{center|৩৫১}}</noinclude> neplyx1iiueuo8jjgdtbw0y4p6u8afx 104 84075 256613 253212 2026-08-03T11:15:27Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256613 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude><section begin="A" />লবলৈ আকাশলৈ চালে। আকাশে কেৱল সময়ৰ সংকেতেই নিদিয়ে—অন্তৰৰ অলেখ প্ৰশ্নৰ সমিধানো দিয়ে। চনিয়াই আকাশত তৰা লেখিলে; জোনটোৰ অস্পষ্ট আভাস মাথোন পালে। চোৰাংচোৱাৰ দৰে ডাৱৰৰ আঁৰে আঁৰে ৰৈ তাইৰ গতি-বিধি জুমা-জুমি কৰাত জোনটোলৈ খং উঠিল; বিষাদৰ কালত জোনটোৰ মুখত কৌতুকৰ হাঁহি —চনিয়াৰ ভাল নেলাগিল। বিৰ্-বিৰকৈ জোনটোক শাও দি কোন বাটে খোজ ললে চনিয়াই নিজেই ধৰিব নোৱাৰিলে। <section end="A" /> <section begin="B" />{{center|'''বিছ''' }} {{gap}}পিছদিনা সন্ধিয়া কলঘৰৰ সন্মুখত ট্ৰাকৰপৰা নমা মাত্ৰকে চনিয়াৰ সংবাদ দিবলৈ কেইবাজনো মতা-তিৰোতাই লখুক ঘেৰি ধৰিলে; হেতা-ওপৰা লাগিল কোনে প্ৰথমে লখুৰ কাষ চাপি আদ্যোপান্ত বৰ্ণাব পাৰে; নিজৰ অনুমানৰে সানি-পুতকি প্ৰত্যেকেই ঘটনাটো কবলৈ বিচাৰিলে। পুৱাৰেপৰা গোটেইখন বাগিছা বিচাৰি চলথ কৰিও চনিয়াৰ একো সুং-সুত্ৰ উলিয়াব পৰা নাই। সাবিত্ৰীহঁতৰ আগত চনিয়াই বোলে বাগিছা এৰি যোৱাৰ কথা উলিয়াইছিল; বাগিছা ত্যাগ কৰি নতুন আনন্দ বিচাৰি চহৰলৈ যোৱাৰ কথা বহু ডেকা-গাভৰুয়েই অৱশ্যে মাজে সময়ে চিন্তা কৰে। ওচৰৰ বাগানৰ ডেকাই তাইক পলুৱালে বুলি কোনো কোনোৱে কোৱা-কুই কৰিলে। ঔতলি বাগানৰ <section end="B" /><noinclude>{{center|৩৫২}}</noinclude> qxq7khd0zuktk84va604ru10gkld78e 104 84076 256614 253226 2026-08-03T11:18:18Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256614 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>ডেকা এটা মাজে সময়ে চনিয়াৰ গুৰিলৈ অহাও কোনোৱে দেখা হল। কাৰো বিশ্বাস চনিয়াক পৰুৱাই পালে; দুই চাৰিদিন অ’ত ত’ত ঘূৰাই আকৌ ওভোটাই আনিব। মোংগ্ৰাৰ সন্দেহ পোৱালি মহৰীয়েই চক্ৰান্ত কৰি চনিয়াক কৰবাত পলুয়াই ৰাখিছে—লখুক সি কথাষাৰ মনে মনে জনালে। {{gap}}লথু যেতিয়া ঘৰ সোমাল, বুঢ়া-বুঢ়ী দুয়োয়ে চোতালতে হা-হুতাশ কাঢ়ি আছিল। অবোধ প্ৰাণী এটা হেৰালেও বেজাৰ লাগে; সৰুৰেপৰা চনিয়া লখুহঁতৰ লগতে ডাঙৰ দীঘল হৈছে। পাদুৰিৰ ঘৰ এৰি অহাৰ লগে লগে ৰামু কানু দুয়োয়ে চনিয়াক নিজৰ ভনীয়েকৰ দৰে মৰম কৰিছিল। তাতকৈ কৰবাৰ ছোৱালী এজনীক বেছি আদৰ কৰা দেখি প্ৰথমে লখুৰ ককায়েকহঁতৰ ওপৰত অভিমান হৈছিল; চনিয়াকো সি হিংসা কৰিছিল। পিছত লখু চনিয়া দুয়োটা নলে গলে লগা হল। লখু উভটি আহি কম দুখ পাবনে? তাইৰ দুখতে সিয়ো ঘৰ নেৰিলেহে ৰক্ষা – বুঢ়া-বুঢ়ীৰ সিয়ো এক চিন্তা হল। {{gap}}এইবোৰ ভাবি থাকোঁতে বুঢ়া-বুঢ়ীৰ ৰামু-কানুলৈ মনত পৰিল; তাহাঁতৰ ডাঙৰ সন্তান; দুয়োটা ডেকা বয়সতে মৰিছে; ৰামু মৰিল বসন্ত ৰোগত; কানুক সাপে খুটি মাৰিলে। তাহাঁত দুটা থকা হেঁতেন বুঢ়া-বুঢ়ীৰ আজি অৱস্থা চাই কোনে? নাতি-নাতিনীৰে ঘৰ ভৰি থাকিলেহেঁতেন। ৰামু-কানুৰ পাহৰি যাওঁ যাওঁ হোৱা মুখ দুখন আকৌ বুঢ়া-বুঢ়ীৰ মনত উদ্ভাসিত হল; দুয়োটাৰে লৰালিৰ ঘটনাবোৰে পুতলা নাচৰ পুতলাৰ দৰে বুঢ়া-<noinclude>{{center|৩৫৩}}</noinclude> fcviavadpzkkjsdts2fzi099bajdleu 104 84077 256615 253227 2026-08-03T11:21:32Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256615 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>বুঢ়ীৰ মনত ধেমালি কৰিলেহি। দুখে দুখৰ স্মৃতি জগাই তোলে। সেই বেজাৰ মুহূৰ্ত্তৰ সুযোগ লৈ অতীত জীৱনৰ সুখ-দুখ, বেজাৰ-বিপত্তিৰ ঘটনাবোৰে অসংলগ্নভাৱে বুঢ়া-বুঢ়ীৰ মনত জুমুৰি দি ধৰিলে; দুয়োৰো চকুৰপৰা জৰ-জৰকৈ ধাৰ নিছিগা চকুলো বৈ গ’ল। {{gap}}জিতেৰীৰ নিজৰ ওপৰতে খং; কিয় তাই চনিয়াৰ লগত একে পাটীতে গ’ল ৰাতি নুশুলে। তেতিয়াহলে তাইৰ ওচৰৰ পৰা চনিয়াক কোনেও নিব নোৱাৰিলেহেঁতেন। চনিয়াক নেপাই জিতেৰীয়ে দিনটো একো নেখাই নবই উচুপি উচুপি কান্দি আছে। দুখু টিপুয়েও দিনটো পানী এটোপা মুখত দিয়া নাই; যাৰ যাৰ ঘৰলৈ চনিয়াৰ যোৱাৰ সম্ভাৱনা, সেইবোৰত খা-খবৰ লৈ ফুৰি দুয়োটাই তেতিয়াও ঘৰ সোমোৱাহি নাই। কলঘৰত মোংগ্ৰা সাবিত্ৰীহঁতৰ মুখৰপৰা যি শুনিছিল বাপেক-মাকৰ পৰাও লখুয়ে সেই কথাকে হুবহুই শুনিলে; অ’ত ত’ত হে বৰ্ণনাৰ অকণমান ইফাল সিফাল হেৰ-ফেৰ হল। চিৰদিনৰ কাৰণে চনিয়াই যে তাহাঁতক এৰি যাব সেই কথা লখুৰ বিশ্বাস নহল। চনিয়াৰ মনৰ চঞ্চলতা সি জানে; ৰোগ নোহোৱা মানুহে শৰীৰত মিছাতে ৰোগৰ চিন্তা কৰি অসুখী হোৱাৰ দৰে চনিয়াও মাজে মাজে অমঙ্গল অত্যাচাৰৰ আশঙ্কা কৰি অস্থিৰ হয়। ৰহমত খানচামাই চনিয়াক বঙলাত কাম দিয়াৰ কথা কবলৈ তাৰ বাপেকৰ ওচৰ চপা, সি জানে। তাহাঁতৰ ঘৰলৈ ভবিষ্যতে ভৰি নিদিবলৈ ৰহমতক সি শাসনো কৰিছিল। লখু<noinclude>{{center|৩৫৪}}</noinclude> fqvkdqj5matn01fzk3mhedldt5ufljr 104 84078 256616 253228 2026-08-03T11:24:46Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256616 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>জীয়াই থাকে মানে চনিয়াক বঙলাত তুলিবলৈ কোনো চাহাবৰ শক্তি নাই। এইবোৰ মিছা ভয় বিতৃষ্ণাত উত্তেজিত হৈ চনিয়াই ঘৰ এৰিলেনেকি? লখুৰ বিশ্বাস, দুই-চাৰি দিনৰ পিছত তাই ঘূৰি আহিবই আহিব। বাপেক-মাকক আশ্বাস দি লখুয়ে পোনে পোনেই নৰেশ্বৰক বিচাৰি গল। নৰেশ্বৰক ক’ত লগ পোৱা সম্ভৱ অনুমান কৰি লখু তিনি নম্বৰৰ চেকচনৰ একেচিয়া গছ জোপাৰ গুৰি পালেগৈ। পুলি গছ, তললৈ ওলমি পৰা ডাল-পাতৰে একেচিয়া পুলিটিয়ে সেউজী কুঞ্জ নিৰ্ম্মাণ কৰিছিল নৰেশ্বৰ চনিয়াক বহু দিন লখুয়ে সেই গছৰ তলতে অসময়ত লগ পাইছিল। প্ৰেমৰ পটভূমিত একেচিয়া পুলিটিৰ দৰে বহু গছ-লতাই ডেকা গাভৰুৰ প্ৰথম প্ৰেম নিবিড় কৰাত সহায় কৰে; সেয়েহে প্ৰিয়জনতকৈ প্ৰকৃতি ডেকা-গাভৰুৰ অধিক ভাল পোৱাৰ পাত্ৰ। সেই সন্ধিয়াও পত্ৰ পুষ্প পল্লবত সেউজীয়া একেচিয়াৰ সঙ্গত নৰেশ্বৰে সান্ত্বনা বিচাৰি আহিছিল; চনিয়াৰ অনেক স্মৃতি, অনেক কথা, একেচিয়াৰ ডাল-পাততে বিচাৰিছিল। {{gap}}শোকৰ ব্যাধি নৰেশ্বৰৰ মনত সংক্ৰামিত হল; নিজৰ অভিশপ্ত বংশৰ বিষয়েও সি ভাবিলে। সেই বংশৰ অভিশাপে ৰন্ধ্ৰে ৰন্ধ্ৰে তাৰ জীৱন জৰ্জ্জৰিত কৰি তুলিছে; ভাল পোৱা সকলৰ পৰা পদে পদে বঞ্চিত হৈ জীৱন সমুদ্ৰত সি নৌকাহীন নিসঙ্গ যাত্ৰী। লখুৰ আকস্মিক আহ্বানত নৰেশ্বৰৰ তন্ময়তা ভাঙ্গিল; গোপন শোক চকুৰ পানীত নিজৰি গল। এষাৰ দুষাৰকৈ যোৱা ৰাতি চনিয়াৰ লগত হোৱা সাক্ষাতৰ কথা লখুক<noinclude>{{center|৩৫৫}}</noinclude> rukfht5lsrf3lcunhfjgsji3eb3anty 104 84079 256617 253229 2026-08-03T11:27:59Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256617 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>কলে; চনিয়াৰ তুচ্ছ এষাৰি কথাই, সামান্য এটি ঘটনাই নৰেশ্বৰৰ সমগ্ৰ ভালপোৱা কেনেকৈ আলোড়িত কৰিছিল, তাৰো আভাস লখুক দিলে। চনিয়াৰ লগতে ৰাতি গুচি নোযোৱাত তাৰ নিজকে দোষী দোষী লাগিল। কি কৰি সেই দোষৰ প্ৰায়শ্চিত্ত কৰিব সকৰুণ ভাৱেই লখুক সুধিলে। দুয়ো তেতিয়াই চাৰ্কাচ পথাৰলৈ গ’ল; চাৰ্কাচৰ চিন চাব নাই; গোটেই পথাৰ অন্ধকাৰ; দ’ম খাই থকা হাতী-ঘোঁৰাৰ লাদৰ দুৰ্গন্ধ। ৰাতিৰ এন্ধাৰত গাঁতৰপৰা ওলোৱা ডাল-শলিয়াই আহাৰৰ অন্বেষণত চাৰিওপিনে পিয়া-পি দি ফুৰিছে—উৎসৱৰ অৱশিষ্টৰ ভাগ বিচাৰি কন্দল লগোৱা ভিক্ষাৰীৰ দলৰ দৰে। {{gap}}চাৰ্কাচ পাৰ্টিৰ বিষয়ে সুধিবলৈ ওচৰে পাজৰে কোনো মানুহ নেপাই লখু নৰেশ্বৰ দুয়ো বিষণ্ণ মনে বাগিছামুৱা হল। বাটতে ওচৰৰ বাগিছাৰ বহুৱা এজনৰ লগত দেখা-দেখি হল। কথাই কথাই তাৰ পৰা চাৰ্কাচ পাৰ্টিৰ কিছু সম্ভেদ পালে; তিনি দিন মানৰ আগতে টম্বু ভাঙি জন্তু-জানোৱাৰৰে সৰহখিনি মানুহ গ’ল; যি দুই-এজন বাদ বাকী আছিল তেওঁলোকেও কালিয়েই যাত্ৰা কৰিলে। নৰেশ্বৰে অনুমান কৰিলে, পিছৰ দলটোক বাটত লগ ধৰিবলৈ চনিয়াই কিজানি ৰাতিয়েই খোজ ললে। চাৰ্কাচ পাৰ্টিৰ পৰা চনিয়াক ঘূৰাই আনিবলৈ নৰেশ্বৰ তেতিয়াই যাবলৈ ওলোৱাত, লখুয়ে জোৰ কৰি বাধা দিলে। লখুৰ মতে, চনিয়া চাৰ্কাচ পাৰ্টিৰ লগত যোৱা ছোৱালী নহয়; যদিও কেনেবাকৈ মনৰ বিকাৰত গৈছে, দুই-চাৰি দিনৰ ভিতৰত নিশ্চয় ঘূৰি<noinclude>{{center|৩৫৬}}</noinclude> 52zpvzyt9nyik25ixf060y51kfnxphd 104 84080 256618 253230 2026-08-03T11:34:02Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256618 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>আহিবই আহিব। যিমানেই চেষ্টা নকৰক, বাগিছা আৰু লখুহঁতক এৰি সৰহদিন তাই ক’তো থাকিব নোৱাৰে—জালত পৰা মাছৰ দৰে ঘৰলৈ উভতিবলৈ চট্‌ফটাব। {{gap}}মহুৱাৰ সম্বন্ধীয় পৰিয়াল এটা ঔতলি বাগিছাত আছিল; সৰুতে চনিয়াক চাবলৈ এবাৰ তাহাতে মাতি পঠিয়ালে; লখুৰ ককায়েক ৰামুৰ লগত উলহ-মালহকৈ কেইদিনমানলৈ মিতিৰ খাবলৈ তাই গল। পিছে মিতিৰ ঘৰ পোৱা মাত্ৰকে উলটি আহিবলৈ তত নোহোৱা হ’ল; বৰকৈ কন্দা-কটা কৰি একো নোখোৱা নোবোৱা হোৱাত সেই ৰাতিয়েই তাইক ঘূৰাই আনি ৰামু ঘৰ ওলালহি। পূৰ্ব্বৰ কেইবাটাও কাহিনী উল্লেখ কৰি আসামী পক্ষৰ উকিলৰ দৰে লখুয়ে চনিয়াৰ সদ্য প্ৰত্যাবৰ্তনকেই নৰেশ্বৰৰ আগত প্ৰমাণ কৰিলে। {{gap}}সংগ্ৰামী মনোবৃত্তি নৰেশ্বৰৰ নাছিল; জীৱনৰ জটিল সমস্যা সমূহৰো সি সহজ সমাধান বিচাৰিছিল। ভাগ্যত তাৰ সেয়েহে অটল বিশ্বাস। ভাগ্যত যাৰ নিষ্ঠা, সন্তুষ্টি তাৰ সহজ হয়। বিষাদৰ অন্ধকাৰে আচ্ছন্ন কৰা নৰেশ্বৰৰ মন লখুৰ যুক্তি আশ্বাসত পোহৰ হল; লখুৰ স্নেহৰ কাঠীয়ে তাৰ মনৰ নুমুৱা প্ৰদীপ পুনৰ জ্বলালে; চোৰৰ দৰে চনিয়া নৰেশ্বৰৰ মনৰ আন্ধাৰ কোণত লুকালগৈ। {{gap}}বাগিছাৰ জীৱন অফুৰন্ত, অপৰিবৰ্তনীয়। গছ-পাত এখিলা সৰিলে যি কণ সলনি নহয়, চনিয়াৰ আকস্মিক অন্তৰ্দ্ধানতো বাগিছাত তেনে কোনো পৰিবৰ্ত্তন নঘটিল। সাৱিত্ৰী-সোহাগীহঁত<noinclude>{{center|৩৫৭}}</noinclude> j7pqetgvwgisq7v2jzi5ywukomjnh7g 104 84081 256619 253233 2026-08-03T11:36:59Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256619 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude><section begin="A" />আগৰদৰেই হাঁহি-উৎসাহেৰে পাত ছিঙিবলৈ গল। মাদলৰ সুৰে পূৰ্ব্বৰ দৰেই মতা-তিৰোতাক উত্ৰাৱল কৰিলে; বনুৱাৰ জীৱনৰ কৰ্ম্মচঞ্চলতা পূৰ্বৰ দৰেই ৰ’ল। প্ৰগাঢ় বিশ্বাসেৰে চনিয়া ঘূৰি অহালৈ বাট চাই নৰেশ্বৰেও মেমচাহাবৰ কামত পূৰ্ব্বৰৰ দৰে আত্ম-নিয়োগ কৰিলে। বিশ্বাসে মিলাই হৰি, – বাপেকৰপৰা শুনা শাস্ত্ৰবচনে নৰেশ্বৰৰ অস্থিৰ চিত্ত কিছু শান্ত কৰিলে। <section end="A" /> <section begin="B" />{{center|'''একৈছ'''}} {{gap}}মিচেচ মিলাৰ পুৱা পলমকৈ শুই উঠে। তাতে আজি গিৰিয়েকো নাই; মিলাৰ কলিকতা নে দাৰ্জ্জিলিঙলৈ গৈছে। মেমচাহাবৰ উঠা পলম হব বুলিয়েই নৰেশ্বৰে তাৰ পুৱাৰ কাম শেষ কৰাত লেহেম কৰিছে। এই কেইমাহৰ ভিতৰতে নৰেশ্বৰৰ চলন-ফিৰণ, সাজ-পোছাকৰ পৰিবৰ্ত্তন ঘটিছে। গাঁৱলীয়া গাঁৱলীয়া চেহেৰা নাই। সি পুৱা শুই উঠি দাড়ি-গোঁফ খুৰাই গা ধুই বগলিবৰণৰ দীঘল পেণ্ট-কোট পিন্ধে; স্নো-পাউডাৰ ঘঁহি গাল দুখন চিক্‌চিকাই ৰাখে; দীঘল চুলি পিছলৈ পেলাই আচোৰে—সেওঁতা নেফালে। ভৰিত চেণ্ডেল—বঙলাৰ ভিতৰলৈ চেণ্ডেল পিন্ধি অৱশ্যে নোসোমায়; খটখটিতে সোলোকায়। চনিয়া যোৱাৰ পৰা মুখৰ বৰণ মলিন হোৱাৰ লগে লগে সাজ-পোছাকৰো উজ্জ্বলতা কিছু কমিল। {{gap}}ৰান্ধনী ঘৰৰপৰা ট্ৰেখনত চাহৰ সৰঞ্জাম, বিচ্‌কুট, কাপজোৰ <section end="B" /><noinclude>{{center|৩৫৮}}</noinclude> 6v3wzphky1udecjh61ec3hucf4k6e46 104 84082 256611 253210 2026-08-03T09:07:25Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256611 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>{{gap}}“কথা পিছত হম। পানী এগিলাচ দে।” অলপ ৰৈ কলে, “কুলি ছোৱালীক পানী দিবলৈ গিলাচ আছে?” চকুৰ কোণেৰে ব্যঙ্গ কৰি হাঁহিলে। {{gap}}পোৱালি মহৰীয়ে মেজৰ ওপৰৰ লেম্পটোৰ ফিটাডাল বঢ়াই বিছনাৰ কাষতে থকা কলহৰপৰা বাকী পানী এগিলাচ চনিয়াৰ হাতত দিলে। {{gap}}“তই খোৱা গিলাচত খাম?” চনিয়াৰ অণ্ঠ-কণ্ঠ শুকাই গৈছিল; ঢক্‌ ঢক্‌ কৈ পানী গিলাচ পিলে। পোৱালি মহৰীয়ে সৰগপৰা মানুহৰ দৰে একে থিৰে তাইলৈ চাই ৰল। গিলাচটো মাটীত থৈ উশাহ সলাই কলে, “বহ; মোৰ ওচৰত বহিবলৈও ভয় কৰনে?” {{gap}}“চনিয়া, তোৰ কি হল? বেচিকৈ হাৰিয়া খালিনেকি? এই ৰাতিখন......।" {{gap}}পোৱালি মহৰীয়ে কথাষাৰ শেষ কৰিবলৈ নেপালে; চনিয়াই মুখ ভেঙুচালি কৰি দোহাৰিলে, “ৰাতিখন? ৰাতি লগ পাবলৈ তয়ে দেখোন ভৰিত ধৰি আছিলি?” {{gap}}“এনেকৈ আহিলে মানুহে .....!” কথাষাৰ শেষ কৰিবৰ সাহস নহল। {{gap}}“মানুহে? তোৰ মানুহে জানিলে মোৰ কি হব? মোক বিয়া কৰাম বোলা নাছিলি?” চনিয়াৰ স্বৰ তীব্ৰ হৈ উঠিল। {{gap}}“গাৱঁত মোৰ তিৰোতা আছে নহয়। মই তোক ভালপাওঁ; পিছে, বিয়া.......” {{nop}}<noinclude>{{center|৩৫০}}</noinclude> fh5olsrfny8ow25oy2ogu031lkuej7b 104 84083 256620 253232 2026-08-03T11:55:30Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256620 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>তুলি ওপৰত বগা কাপোৰৰে ঢাকোন দি দুৱাৰত টক্‌টকাই নৰেশ্বৰ ভিতৰ সোমাল। মিচেচ মিলাৰে লৰালৰিকৈ বিছনাৰ পৰা উঠি গৈ দুৱাৰৰ খিলিটো খুলি পুনৰ আঠুৱাৰ তলত সোমাল। ‘গুড মৰ্ণিং মেমচাহাব’ বুলি নৰেশ্বৰে ট্ৰেখন বিছনাৰ কাষৰ টিপয়ত থৈ আঠুৱাখনৰ মূৰৰ শিতানৰ চুকটো তুলিবলৈ উপক্ৰম কৰিলে—মেমচাহাবৰ চাহত চুমুক দিবলৈ সুবিধা কৰি। {{gap}}“কলা ঘোঁৰা আন; তোৰ দৰে কলা নহয়-ৰঙা।” বাহু দুটা মূৰৰপিনে অৱসাদত এৰি দি হামিয়ালে; মেলখোৱা মুখবিবৰ ঢাকিবলৈ হাতেৰে দুই ওঠত লাহে লাহে চপৰিয়ালে। {{gap}}পালেং চাহৰ লগত মদখোৱা চাহাবৰহে অভ্যাস, সিও কাশ্চিতহে; মেমচাহাবে পুৱাতে মদ খোৱা নৰেশ্বৰৰ ইমান দিন চকুত পৰা নাছিল। ভাত-খোৱা কোঠাৰ আলমাৰিৰ পৰা ঘোঁৰাৰ ছবিথকা বটল আনি পাতল চাহৰ ৰঙৰ পানী খিনি কাচৰ সৰু গিলাচ এটাত নৰেশ্বৰে ঢালি দিলে; ইতিমধ্যে মিচেচ মিলাৰে চিগাৰেট জ্বলাই বিছনাত বহি চাহৰ পিয়লাত মুখ দিছিল। নৰেশ্বৰৰ হাতৰপৰা গিলাচটো লৈ বাঞ্ছিত প্ৰেমিকক চুমা দিয়াৰ আগ্ৰহেৰে গিলাচত চুমা দি একে সোহাই আধা খিনি শেষ কৰি নৰেশ্বৰলৈ নিৰ্দ্দেশৰ চকুৰে চালে। {{gap}}“মেমচাহাৰ, আৰু খোৱা ভাল নহব।” নৰেশ্বৰৰ স্বৰত পূৰ্ব্বৰ ভয় নাই; সাহসৰেই কলে। {{gap}}“চাহাব নাই—তয়ে মোৰ চাহাব হৈ গৈছ? মোৰ কি ভাল, কি বেয়া—হুকুম কৰিব পৰা হৈছ!” মদে ডিঙিত চেৰ-<noinclude>{{center|৩৫৯}}</noinclude> mgcuo5z4r8clcid8mse0zus7em0oo1y 104 84084 256621 253237 2026-08-03T11:58:27Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256621 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>চেৰাই ধৰাত মুখখন বিকটাই মিচেচ মিলাৰে উত্তৰ দিলে। গিলাচৰ তলিত থকা কণো একে সোহাতে শেষ কৰি নৰেশ্বৰে হাতত ধৰি থকা বটলটোৰ গাত গিলাচেৰে ঠক-ঠকালে; গিলাচটো আধা পূৰাই নৰেশ্বৰে বটলটো লৈ বেগ বেগিকৈ কোঠাৰ বাহিৰ ওলাল। মিচেচ মিলাৰে তাৰ দ্ৰুত পলায়ন লক্ষ্য কৰি হাঁহিলে। আধাখোৱা ডিকেন্টাৰ টিপয়ৰ ওপৰত থৈ মিচেচ মিলাৰে কাষৰ টেবুলত থকা গ্ৰামোফোনত ছাবি দি ৰেকৰ্ড এখন লগালে; নাচোনৰ সুৰ বাজি উঠিল। মিচেচ মিলাৰে ৰেকৰ্ডৰ লগত সুৰ মিলাই গালে— {{Block center|<poem> ::If you have a wife ::Who's messing up your life! ::Don't know what to do, ::You're about all thru. ::Just don't sit and sob! Rock! a-rock! a-rock-a-ya :::::hu-yu-nee!</poem>}} লগে লগে ফক্স ট্ৰটৰ নৃত্য-ভঙ্গিত মত্ত হল। {{gap}}নৰেশ্বৰ ঘূৰি আহি কোঠাত সোমাল। ৰাতি পিন্ধা কোট পাইজামাৰে বিছনাৰ পৰা উঠিয়েই মেমচাহাবে নচা সি বহুদিন পুৱা দেখিছে। নাচলৈ লক্ষ্য নকৰি নৰেশ্বৰে বিছনাৰ ডাৰৰ পৰা আঠুৱাখন এৰুৱাবলৈ উপক্ৰম কৰিলে। মিচেচ মিলাৰে মুখৰ চিগাৰেটটো চাহৰ পিয়লাৰ ভিতৰত দলিয়াই দি নাচি<noinclude>{{center|৩৬০}}</noinclude> cz4ijlqide90meg2hdgxy9sxb2s57hr 104 84133 256533 253125 2026-08-02T14:49:26Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256533 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>মেলিলে, নৰেশ্বৰৰ বস্তু ভাগলোৱাৰ সংকোচ ভগাত চনিয়ায়ে ভাগ বাটিলে। {{gap}}খাই বৈ উঠি লখু নৰেশ্বৰ বংকৌ ঘূৰণে ঘাঁহৰ ওপৰতে দীঘলদি চকু মুদিলে। দুটা কাবুলীয়ে এনেতে আহি জাহাজীকলৰ আশীৰদৰে ওলমিপৰা আঙুলিৰ মুঠিৰ মাজত থকা লাখুটিৰে তাহাঁতৰ গুৰিত ঠক্‌ঠকালে। শৰীৰৰ লগত সমতা ৰাখি দুয়োজনে দীঘল-বহল গোফ দুকোছাকো ধনুভিৰীয়া কৰি থৈছিল; ঢিলাকৈ মৰা মূৰৰ পাগুৰিটোৰ এক আঁচল কঁকালৰ তললৈ ওলমি পৰিছে। সাৰে সাত ফুট ওখৰ শকত আৱত দীৰ্ঘদেহৰ মানুহ—সুন্দ উপসুন্দ; ইটোৰ লগত সিটোৰ চেহেৰা সলনি কৰিব পাৰি। দুয়োজনৰ গাত ভৰিৰ কলাফুললৈকেপৰা দীঘল কূৰ্ত্তা চোলা; বুকুত ভেলভেটৰ ৰঙা ওৱেষ্টকোট। নাগৰা জোতাৰ মূৰটোয়ে ধান ওখনিওৱা ওখোনৰ দৰে ঘোৰ খাই ভৰিৰ তল গাঁথি চুইছিল। শৰীৰ আৰু সাজ-পোছাকে ভয়-ভীষণতাৰে আধিক্য স্পষ্ট কৰিছে। {{gap}}লখুয়ে চকু মেলি চোৱাত “মোংগ্ৰা কত”, কঠোৰ ভাৱে চকু পকাই সুধিলে; লখুয়ে ধৰমৰকৈ উঠি চাৰিওপিনে চকু ফুৰাই মোংগ্ৰাক ক’তো নেদেখি, সেই ঠাইত অহা নাই বুলি উত্তৰ দিলে। {{gap}}নিজৰ ভিতৰতে ভোৰভোৰাই এটাই ওৱেষ্টকোটৰ জেপৰপৰা দীঘল শিকলিৰে বন্ধা ঘড়ীটো উলিয়ালে—সময় নিৰ্দ্ধাৰণ কৰিবলৈ। ঘড়ী চোৱাৰ লগে লগে অলসভাৱে গছ<noinclude>{{center|৩০৪}}</noinclude> 57cdbg2ozsftxpfb4rg4a14rkr5v5nm 104 84134 256535 253148 2026-08-02T14:53:40Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256535 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>তলত দীঘলদি পৰি থকা মতা-তিৰোতাবোৰলৈ নিৰ্দয় দৃষ্টিৰে চালে। চাহনিৰ অৰ্থ—মূৰ্খহঁত, জীৱনৰ প্ৰতিটি পলেই অৰ্থ সঞ্চয়ৰ সুযোগ—সেই কথা কেতিয়া বুজিবি? {{gap}}কাপোৰেৰে গা-মূৰ ঢাকি মোংগ্ৰা গছৰ তলত দীঘল দি পৰি আছিল। কাবুলী আঁতৰি যোৱাৰ উমান পাই সি লাহে লাহে লখুৰ ওচৰ চাপি কাবুলীয়ে তাৰ বিষয়ে কি সুধিলে জানিবলৈ বিচাৰিলে। {{gap}}“তই নো কাবুলীৰ ধন ধাৰ লবলৈ গৈছিলি কিয়?” {{gap}}“ফান্দোক বিয়া কৰাবৰ সময়তে দহ টকা ধাৰে লৈছিলোঁ; আজি দুবছৰ হ’ল। এই দুবছৰে হাটৰ দিনত কেতিয়াবা আঠ অনা কেতিয়াবা টকাটো দি ধাৰ মাৰি আছোঁ; তথাপি তাৰ ধাৰ নমৰে, কি কৰিম?” {{gap}}“কাবুলীৰ ধাৰ ললে মানুহ মৰে, ধাৰ নমৰে—সেই কথা নেজান হবলা? ভাগ্যে চাহাবে লাইনত কাবুলীক সোমাবলৈ দিয়া নাই—নহলে তোৰ ঘৰৰ পৰাই সিহঁতে বয়-বস্তু জোৰেৰে লৈ গলহেঁতেন।” কথা শেষ কৰি লখুয়ে সোলোকাই থোৱা কামিজৰ জেপৰ পৰা বাঁহীটো উলিয়াই ফুঁ দিলে। বাঁহীৰ সুৰ নহয়, যেন সুৰা। বংকৌ, নৰেশ্বৰ বাঁহীৰ মাতত সজাগ হল। তিলকমতি, বাধুহঁতে লৰালৰিকৈ ভৰিত ঘুঙুৰ বান্ধিলে; বাঁহীৰ সুৰত সুৰ মিলাই ঘুঙুৰ পিন্ধা তিৰোতা কেইগৰাকীয়ে ইজনীয়ে সিজনীৰ হাতত ধৰি চন্দ্ৰাকৃতিত নাচিবলৈ উপক্ৰম কৰিলে। বাঁহীৰ সুৰৰ লগত গাভৰুৰ উত্ৰাৱল ভৰিৰ ঘুঙুৰ জুমুৰৰ জুমুৰ<noinclude>{{center|৩০৫}}</noinclude> oup9yfrkfe3sh6nv4zh9tz49ie0dj3m 104 84135 256537 253127 2026-08-02T14:57:46Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256537 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>মধুৰ ধ্বনি মিহলি হল; দুপৰীয়াৰ জিলিৰ সঙ্গীতমধুৰ জি-জিৰবো তাৰ লগতে মিলি গ’ল। নাচৰ লগে লগে নিজৰ ভাষাত গোৱা গীতৰ কথা স্পষ্ট হল— {{Block center|<poem>হে চালু (সখী) ঘূৰি ঘূৰি নাচা হে প্ৰিয়ে, আগলৈ পিছলৈ নাচা হে চালু, আহঁতৰ পাতৰ দৰে ঘূৰি ঘূৰি নাচা। হে বন্ধু, বৰ গছৰ পাতৰ দৰে ::ফিৰ্ ফিৰ্ বতাহত নাচা হে সখী, আহঁত গছৰ ::কিমান চিকুণ পাত? হে বন্ধু, বৰ গছৰ ::কিমান পিছল পাত? হে বন্ধু, আহঁতৰ পাত ইমান চিকুণ ::জানা, তাৰ ওপৰ তেল ঢালি দিছে। হে প্ৰিয়ে, বৰ গছৰ পিছল পাত ::তাৰ ওপৰত ঘী ঢালিছে। হে বন্ধু, ঘূৰি ঘূৰি নাচা ::বতাহত বৰ গছৰ পাত কঁপাদি নাচা।</poem>}} {{gap}}বহুৱা তিৰোতাৰ মুখত ঈশ্বৰে কথা দিয়া নাই, দিছে মইনাৰ মাত; ভৰিত খোজ দিয়া নাই, দিছে খঞ্জনৰ ভঙ্গি। {{gap}}দুপৰীয়াৰ ৰদলৈ ভ্ৰুক্ষেপ নকৰি নাচি নাচি গাভৰুহঁত ঘামত জুৰুলি জুপুৰি হ’ল; ঘূৰণীয়া গাল-মুখৰপৰা টোপটোপকৈ<noinclude>{{center|৩০৬}}</noinclude> fvxaz4qkjqzziox65in90ne6bl5sp08 104 84136 256538 253128 2026-08-02T15:03:22Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256538 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>ঘাম নিগৰিল–ফুলৰ পাপৰিৰপৰা খহি পৰা পুৱাৰ নিয়ৰৰ টোপালৰ দৰে। শিৰৰ দীঘল ফোঁটৰ সেন্দুৰ ঘামৰ লগত বিয়পি পৰাত প্ৰথম সন্তানৱতী দসোদাৰ মুখখন দুপৰীয়াৰ সূৰ্য্যৰ দৰে উজ্জ্বল হল। বাঁহীৰ সুৰ লাহে লাহে নামিল। ঘুঙুৰৰ জুমুৰ জুমুৰ ধ্বনি ক্ৰমশ অৱশ হৈ হঠাতে স্তব্ধ হল; বেশৰল জিলিৰ জি-জি মৃদু গুঞ্জণত। নাচৰ শেহত ইজনীয়ে সিজনীৰ কাপোৰ আজোৰা-আজুৰি কৰি ঢলি ঢলি হাঁহি বহিল। কাৰো দেহমনত অৱসাদ ক্লান্তি নাই—আছে জীৱনৰ অফুৰন্ত উৎসাহ, প্ৰাণশক্তিৰ প্ৰাচুৰ্য্য। {{gap}}হাঁহি-ধেমালি কথা-বতৰাৰ মাজত চনিয়াই চাৰ্কাচ চোৱাৰ কথা উলিয়ালে; লখু আৰু বাধুয়েও আনন্দৰে সন্মতি জনালে। আবেলি হওঁ হওঁ, জেঠমহীয়া বেলিটোৰ উত্তাপ শাম কটা নাই এথোন। সন্ধিয়াৰ আগতে উভটি ঘৰত কৰিবগৈ কি? ঘৰলৈ গলেই অভাৱ অনাটনৰ এশ এটা চিন্তাই জুমুৰি দি ধৰিব। ঘৰ মাথো ৰাতিৰ জিৰণিৰ নিমিত্তে; ঈশ্বৰে দিয়া পোহৰ উপভোগ নকৰি কাৰ ভয়ত ফেঁচাৰ দৰে বেলি থাকোতেই আন্ধাৰ বাঁহত সোমাবলৈ যাব? মেলখাই যোৱা খোপাটো টানকৈ বান্ধি বাধুয়ে যাবলৈ উদ্যোগ কৰিলে; খোপাৰ পৰা সৰিপৰা গুলঞ্চ পাহী লখুয়ে বাধুৰ খোপাত গুজি দিলে। সুকুমণিয়ে বন এডাল উঘালি দাতৰ গুৰি খৰকিয়াইছিল; দেৱতাৰ পাদপীঠত অৰ্পণ কৰা পুষ্পতকৈ বাধুৰ খোপাত লখুয়ে পিন্ধোৱা ফুলপাহী তাইৰ চকুত অধিক সুন্দৰ লাগিল। সেয়েহে বাধুৰ সৌভাগ্যত<noinclude>{{center|৩০৭}}</noinclude> 2bd72phexvvuygmvzucymyprnqcxotk 104 84137 256540 253129 2026-08-02T15:06:29Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256540 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>সুকুমণিয়ে হাঁহিলে; বাধুৰ চকুয়ে মুখেও প্ৰিয়জনৰ সঙ্গ-সুখৰ হাঁহি বিৰিঙিল। লাহে লাহে তিলকমতি, সাবিত্ৰী, দোনাৰী, লেংৰা সকলোৱে লখুহঁতৰ পিছ ললে। নৰেশ্বৰ চনিয়া অলপ আগবাঢ়ি গল। চনিয়াই ফুচফুচাই নৰেশ্বৰক কলে, “দেখিছনে, আজি দিনটো লখু-বাধুৰ এৰা এৰি হোৱা নাই; তাহাঁতক অলপ এৰা-এৰি কৰাব লাগিব।” {{gap}}“কেনেকৈ কৰাবি?” নৰেশ্বৰে সুধিলে। {{gap}}“চাৰ্কাচত বহোঁতে লখু আৰু বাধুৰ মাজত তয়ে ময়ে ঘপহকৈ বহি পৰিম। মজা হব।” {{gap}}“পইচা খৰচ কৰি একেলগে বহিবলৈ নেপালে দুয়োটা বলিয়া নহবনে?” {{gap}}“বেচ হব; তই হুচিয়াৰ থাকিবি।” দুয়োৰ মুখত দুষ্ট অভিসন্ধিৰ হাঁহি। {{gap}}হাটখোলাৰ গাতে গা লগাই পথাৰখন। বেঙ্গল ডায়মণ্ড চাৰ্কাচে তাতে ডাঙৰ টম্বু এটা তৰিছে; টম্বুৰ চাৰিওপিনে গোট বাঁহৰ বেৰা। টম্বু আৰু বাঁহৰ বেৰাৰ মাজত পিছপিনলৈ অন্য দুটামান সৰু সৰু টম্বু; চাৰ্কাচাৰ মেনেজাৰ আৰু খেলোৱাৰ থাকে। তাৰ কাষতে পিঞ্জৰাত ভৰোৱা বাঘ-বাঘিনী এহালে হাওঁৰিয়াই আছিল। গৰালত ভৰোৱা বান্দৰ কেইটাই খেক্‌-খেকাইছিল। চাৰ্কাচৰ হাতী ঘোঁৰাও তাতে বন্ধা আছে। {{gap}}নিজৰ টিকট নিজে কিনি দলৰ আটাইবোৰে ইটোয়ে সিটোৰ কঁকালত ধৰাধৰিকৈ টম্বুৰ ভিতৰ সোমাল। দুৱাৰ-<noinclude>{{center|৩০৮}}</noinclude> at5dvw3lxnyu3882eplgrh4xz653e1f 104 84138 256542 253149 2026-08-02T15:09:26Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256542 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>ৰখীয়াই দলটোক আগবঢ়াই দি গেলেৰিৰ কাঠৰ বেঞ্চত বহুৱালে। নৰেশ্বৰ চনিয়াৰ অভিসন্ধি কৃতকাৰ্য্য হল; নৰেশ্বৰৰ সোঁফালে পৰিল বাধু; চনিয়াৰ বাওঁপিনে বহিব লগা হল লখু। নৰেশ্বৰৰ ওচৰত বহি চাৰ্কাচ আৰম্ভ নোহোৱালৈকে উৰহে কামোৰা মানুহৰ দৰে বাধুয়ে ধৰফৰাবলৈ ধৰিলে; বিৰক্তিৰে চনিয়ালৈ চালে। সেই বিৰক্তি আৰু অস্থিৰতা একো নজনাৰ ভাও ধৰি লখুৰ পিনে মূৰটো আগবঢ়াই চনিয়াই সুধিলে, “ইমানবোৰ চকী ক’ত পালে?” {{gap}}“কত পাব! চাৰ্কাচৰ মানুহে লগত লৈ ফুৰিছে।” {{gap}}পিঠিয়া-পিঠিকৈ বুটি ঘোৰাৰ ওপৰত বহি দুটা মানুহ ওলাল। চিতাপখৰা ভৰিৰ সৰু গাঁথিলৈকে বৈ পৰা পাইজামা, গাত হলৌ চোলা; হাতমুখ কপালত নানা বৰণৰ ৰং; মূৰত ওখ টুপী। বহুৱাৰ ভাওত ওলোৱা মানুহ দুটা দেখিয়েই চাৰিপিনে বৃত্তাকাৰ গেলেৰিত বহা মতা-তিৰোতাই গিৰ্জ্জনি মাৰি হাঁহিলে; গিৰ্জ্জনিৰ শব্দত টম্বুৰ কাপোৰত ঢৌ খেলিল। শ্লীলতাৰ সীমা পাৰ হোৱা বহুৱা দুটাৰ কথাবাৰ্ত্তাত ৰৈ ৰৈ হাঁহিৰ খলকনি। {{gap}}একে সাজতে সাজি-কাচি তৃতীয় এক বহুৱাই তাঁহাতৰ কথোপকথনত যোগ দিলেহি। তৃতীয় বহুৱাই ঘোঁৰাৰ নেজৰ পিনে মুখ দি ঘোঁৰাৰ পিঠিত বহা এজনক সুধিলে— {{gap}}“তই পিছ পিনে মুখ দি বহিছ কিয়?” {{gap}}ঘোঁৰাৰ নেজডাল ওপৰলৈ ডাঙি উত্তৰ দিলে, “সি কেতিয়া পোৱালি দিয়ে তাকে চাইছোঁ।” {{nop}}<noinclude>{{center|৩০৯}}</noinclude> qr1y4qrr2vxn6ca5bek7z4ybl5zlmjv 104 84139 256544 253131 2026-08-02T15:12:02Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256544 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>{{gap}}দৰ্শকৰ গিৰ্জ্জনিত তৃতীয় বহুৱাই কি কলে কোনেও নুশুনিলে। দুয়োটা বহুৱাৰ মাজত তৰ্ক লাগিল; তৃতীয় বহুৱাই খঙত ঘোঁৰাৰ ঠেঙত হাতৰ এচাৰিৰে কোব দিলে; পিছ ঠেং ওপৰলৈ তুলি ঘোঁৰাই জপিয়াবলৈ ধৰিলে, দুয়োজন আৰোহী ধোপোচকৈ মাটিত পৰিল; লগে লগে নেজ ডাঙি ঘোঁৰাই ভিতৰলৈ দৌৰ মাৰিলে; পুনৰ হাঁহিৰ খলক। {{gap}}বগা পেণ্টৰ ওপৰত কলা কোট, ডিঙিত টাই লগোৱা সুশ্ৰী মানুহ এজন ওলাল; তেওঁৰ কোটত কেইবাটাও চক্‌চকীয়া টকা ৰঙা ফিটাৰে অঁৰা। মঞ্চৰ মাজত উপস্থিত হৈয়ে বহুৱা দুটাক ভৰিৰে গুৰিয়ালে; কলা জোতাজোৰৰ চিক্‌ চিক্‌নি দৰ্শকৰ চকুত পৰিল। টিকাত হাত ফুৰাই ফুৰাই বহুৱালি কৰি দুয়ো আঁতৰিল; দৰ্শকে আকৌ হাঁহিলে। মানুহজনে কঁকাল বেঁকা কৰি চাহাবী ভঙ্গিত দৰ্শকৰ পিনে মূৰ দোঁৱালে। কাণ তাল মৰা হাত-চাপৰিৰ জাউৰি উঠিল। তেৱেঁ চাৰ্কাচৰ মেনেজাৰ; সৌজন্যত মেনেজাৰে হাঁহিলে। {{gap}}হাতত থকা চামৰাৰ দীঘল চাবুকডাল ওপৰলৈ তুলি সৌৰপ সৌৰপ তিনিবাৰ শব্দ কৰোঁতেই ইটোৰ পিছত সিটোকৈ ভিতৰৰপৰা তিনিটা হাতীয়ে আহি তেওঁৰ সমুখত শাৰী পাতিলে। মেনেজাৰে একাষে থিয় হৈ আকৌ চাবুকৰ শব্দ কৰিলে। তিনিওটা হাতীয়ে সেই চক্ৰাকাৰ মঞ্চত দুবাৰ দৌৰি পুনৰ চাবুকৰ শব্দত পূৰ্বৰ দৰে শাৰী পাতি থিয় হ’ল। লগে লগে চাবুকৰ শব্দ; হাতী কেইটাই এইবাৰ আগ ভৰি ওপৰলৈ<noinclude>{{center|৩১০}}</noinclude> 4gwom761dt9bufjp3qrrwux9vdb6baj 104 84140 256546 253133 2026-08-02T15:14:32Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256546 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>তুলি পিছ ভৰিৰ ওপৰত থিয় হল। মুহূৰ্ত্ত এইদৰে থিয় দি থকাৰ পিছত তিনিওটাই একেলগে চিঞঁৰিলে—অসহ্য বেদনাত। চাবুকৰ শব্দৰ লগে লগে পুনৰ আগৰ অৱস্থালৈ আহিল। হাতী কেইটাৰ শুৰত হাত ফুৰাই মেনেজাৰে সৌকা ডাঙিলে; লাহে লাহে গৈ হাতীকেইটাই ওচৰতে পাতি থোৱা তিনিখন সৰু পীৰাৰ ওপৰত থিয় দিলে। চাৰিখন ভৰি এক ভৰি যেন দেখা গল। সেই অৱস্থাৰ পৰাই মেনেজাৰৰ নিৰ্দেশত দৰ্শকসকলক নানা ভাৱে নমস্কাৰ জনালে। শেষবাৰলৈ সৌকা ওপৰলৈ উঠিল। সেই ইঙ্গিততেই হাতী কেইটাই ইটোৱে সিটোৰ নেজ শুৰেৰে ধৰি ভিতৰ সোমাল। দৰ্শকলৈ মূৰ দোৱাই মেনেজাৰ আঁতৰিল—হাত-তালিৰ জাউৰিৰ মাজত। {{gap}}মাজত ফৈৰ জাল এখন আকাশত তৰা আছিল; বহুৱা কেইটাই আহি সেই খন তললৈ নমাই দি তাৰ ওপৰত কুকুৰ- ধেমালি জুৰিলে। জালৰ ওপৰত, দুকাষে লোহাৰ শিকলিৰে বন্ধা দুখন ডোলনা। বহুৱাই ডোলনাত মুহূৰ্ত্ত জুলি জালখনত জপিয়াই পৰি নানা কথা কৈ দৰ্শকৰ হাঁহি তুলিলে। অলপ পিছত গাভৰু এগৰাকী জালত উঠিলহি; তাইক দেখি বহুৱা কেইটাই জালৰ কাষলৈ লৰ মাৰিলে। দৰ্শক স্তব্ধ— দেৱী প্ৰতিমাৰ সমুখত মানুহ যেনেকৈ মৌন হয়। অকণমানি জাঙিয়াটোয়ে গাভৰুৰ কেৱল কঁকাল তপিনা ঢাকিছে। কৰঙনৰ পৰা কলাফুললৈকে সুঠাম অঙ্গ অনাবৃত হৈ আছে। বুকুৰ জ্বলন্ত যৌৱনক গাখীৰৰ দৰে বগা কাচুলিয়ে ঢাকিবলৈ অযথা<noinclude>{{center|৩১১}}</noinclude> ogyyyx8v9z3wjdkqy2ao8zpim1js9un 104 84141 256565 253134 2026-08-02T16:25:32Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256565 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>চেষ্টা কৰিছে। দেহৰ মটীয়া বৰণ প্ৰসাধানৰে বগা কৰিবলৈ কৰা গাভৰু গৰাকীৰ নিষ্ফল প্ৰচেষ্টা দূৰৈৰ পৰা ধৰিব পাৰি। ঘন কলা চেলাউৰীৰ মাজত বৈ পৰা চকু দুটি উজ্জ্বল হৈ জ্বলি আছিল—বৰ্ষাশূন্য সন্ধিয়াৰ আকাশত জিকি-মিকি কৰা দুটা তৰা। মুখত সাবটি ধৰা বেণীডাল পিঠিলৈ পঠিয়াই দৰ্শকলৈ চাই গাভৰুৱে জবাফুলীয়া ওঠেৰে হাঁহিলে—তাৰে তিৰবিৰণিত দৰ্শকৰ চকু-মুখ ৰঙচুৱা হল। লখুয়ে দূৰৈৰপৰা বাধুৰ মুখলৈ চালে—তাৰ কবলগীয়া বহু কথা তাৰ মাজতে প্ৰকাশ পালে। সেই অপৰূপ দৃশ্যত নৰেস্বৰৰ যৌৱন-অনভিজ্ঞ চিত্ত অনাস্বাদিত পুলকত বিভোৰ হল। {{gap}}মনোহৰ ভঙ্গীত ফৈৰ জখলাইদি বগাই গাভৰু গৰাকীয়ে ডোলনাত উঠি বহিলগৈ; ডোলনা উঠা-নমা কৰিবলৈ ধৰিলে। ডোলনাৰ লগে লগে বাদ্য-সঙ্গীতৰ তালে তালে শৰীৰৰ প্ৰত্যেক অঙ্গই নাচিলে। গাভৰুয়ে নানা কৌশলেৰে এফালৰ ডোলনাৰ পৰা সিফালৰ ডোলনালৈ বিনা আয়াসতে অহা-যোৱা কৰিবলৈ লাগিল। কিছু সময়ৰ পিছত সমবয়সীয়া একে সাজপাৰৰ আন এগৰাকী গাভৰুয়েও আগৰ জনীৰ লগত যোগ দিলে। তাৰ পিছত তৃতীয় গৰাকী। অপূৰ্ব্ব খেল দেখুৱাবৰ কাৰণে তিনি গৰাকী পৰী একে সময়তে আকাশত যেন উদয় হ’ল। গাভৰু কেইগৰাকীৰ দৰ্শক-হৃদয় দংশন ভঙ্গিৰ কৌশল চাই চাই সকলো বিস্ময়ত অভিভূত হল। চকুৰ দৃষ্টি নসলোৱাকৈ নৰেশ্বৰেও মূৰ তুলি ওপৰলৈ চাই আছিল; চনিয়াই গা-হেচুকি দিয়াতহে<noinclude>{{center|৩১২}}</noinclude> ezv6bvg3ivpv31gsidaxbxaa07s29nw 104 84142 256567 253135 2026-08-02T16:27:32Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256567 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>তন্ময়তা ভাঙিল। অকস্মাতে মধুৰ সপোন ভাঙাত উদাস চাহনিৰে চনিয়ালৈ চালে। নিজ হাতৰ ভজা বুটমাহ কেইটামান নৰেশ্বৰৰ হাতৰ তলুৱাত গুজি তাৰ কাণত মুখখন লগাই চনিয়াই সুধিলে, “চাৰ্কাচ চাইছনে, ছোৱালী চাইছ?” নৰেশ্বৰে একো নেমাতি ওপৰলৈ মূৰ ডাঙিলে। অসাৰ হৈ পৰা নৰেশ্বৰৰ কাণ আকৰ্ষণ কৰিবলৈ তাৰ গাত কুটকুটাই চনিয়াই কলে, “একেবাৰে ভোল গলি দেখোন? বিয়া কৰাবিনে কি?” ধুনীয়া গাভৰু দেখিলেই ডেকা লৰাই বিয়াৰ সপোন দেখে—চনিয়াই ভাবিলে। {{gap}}মূৰ এফলীয়া কৰি নৰেশ্বৰে লাজত চনিয়ালৈ চালে। {{gap}}চনিয়াই পুনৰ কলে, “বল, দুয়ো চাৰ্কাচত সোমাওঁ।” {{gap}}“আকাশত পৰীৰ দৰে তই নাচিব পাৰিবি?” {{gap}}“কিয় নোৱাৰিম? তাহাতকৈ ভালকৈ নাচিম।” হাতৰ বুটমাহ কেইটা মুখলৈ গলিয়াই উত্তৰ দিলে। {{gap}}চনিয়াৰ দেহলৈ নৰেশ্বৰে পুলিচৰ দৃষ্টিৰে চালে। চনিয়াৰ গাত সাধাৰণ ৰঙা শাৰী এখন; নিজক ধুনীয়া কৰিবলৈ তাইৰ কোনো আড়ম্বৰ নাই; মোৱা মাছৰ দৰে তাইৰ মৰম লগা মুখৰ এটি সুকীয়া কমনীয়তা সি লক্ষ্য কৰিলে; চনিয়াৰ চকুত কোনো মাদকতা নাই, আছে উদাসীনতা। {{gap}}নৰেশ্বৰৰ থিৰ চাহনিত চনিয়াই অস্বস্তি বোধ কৰি কলে, “বৰকৈ চাইছ দেখোন; তই মোক প্ৰথম আজিহে দেখিছনে কি?” {{nop}}<noinclude>{{center|৩১৩}}</noinclude> k6ye5e3h0l73fntw9ib5vr3vdpvi7g0 104 84143 256568 253136 2026-08-02T16:30:43Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256568 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>{{gap}}“বগী ছোৱালী কলী গাভৰুৰ জোৰৰ হৱনে নহৱ তাকেহে চাইছোঁ।” কথাষাৰ কৈ নৰেশ্বৰ নিজৰ ঠাইতে পোন হৈ বহিল। {{gap}}“কলী কেইজনী এৰি বগী জনীৰ পিছতে বলিয়া হলি দেখোন?” চুঙা চাই সোপা দিয়া বিধৰ উত্তৰ দিয়াৰ গৌৰবত চনিয়াই আপোনা-আপুনি সন্তোষ লভিলে। {{gap}}কলা-কৌশলৰ খেলা অন্ত হোৱাত গাভৰু কেইজনীয়ে খপ্‌খপকৈ ফৈৰ জখলাইদি নামি তিনিও জালখনৰ ওপৰত থিয় হ’ল। দৰ্শকৰ কৰতালি গ্ৰহণ কৰি জালৰপৰা মাটিলৈ জপিয়াই কাপোৰৰ বেৰ ঠেলি খেলোৱাৰৰ দৰে ভিতৰলৈ লৰ ধৰিলে। {{gap}}এইবাৰ মেনেজাৰে আহি ঘোঁৰাৰ খেল দেখুৱালে তাৰ পিছত দুটা গৰালত ভৰাই বাঘ-বাঘিনী হালক মঞ্চলৈ অনা হল। এটাৰ গৰালৰ দুৱাৰ মুকলি কৰি মেনেজাৰে দীঘল চেকনি এডালেৰে বাঘটোক খুচিলে; দ্বিতীয় বাৰৰ খোচত সি মূৰ উফাল মাৰি গোঁজৰিলে। আকৌ এবাৰ দুখ পোৱাকৈ খোচাত হাৱৰিয়াই হাৱৰিয়াই গৰালৰপৰা ওলাই বাঘ মেনেজাৰৰ গাত জপিয়াই পৰিল। ভয়-আতঙ্কত চাৰিওপিনে হৈ-চৈ লাগিল। অত্ৰাহি হৈ চিঞৰ মাৰি বহা ঠাইৰপৰা বাধু জাপমাৰি একেবাৰে কাষতে বহি থকা নৰেশ্বৰৰ কোলাত পৰিলহি। নৰেশ্বৰে আঠু দুটা বহলাই মূৰটো পিচলৈ হলাই চৰাইৰ বাঁহৰ দৰে তাৰ উম সনা কোলাত অজ্ঞাতসাৰেই বাধুক আশ্ৰয় দিলে। বাধুৰ ওখ-বহল খোপাটোৱে চকু মুখ ঢাকি ধৰাত সমুখৰ চাৰ্কাচ<noinclude>{{center|৩১৪}}</noinclude> khtqr0cl64m5szsgsixegyze3mkrbev 104 84144 256573 253137 2026-08-02T16:47:10Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256573 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>নেলাগে নিজৰ অস্তিত্বও খন্তেকলৈ অন্ধকাৰত নোহোৱা হল। পাৰৰ পাখিৰ দৰে বাধুৰ কোমল খোপাটোত নাকটো ফুলাই ফুলাই সুমুৱাই নৰেশ্বৰে সৌৰভ বিচাৰিলে। {{gap}}বাঘক গৰালত সুমুৱাই মেনেজাৰে দুৱাৰ বন্ধ কৰিলে, চিঞৰ বাখৰ বন্ধ হোৱাত দৰ্শকসকল প্ৰকৃতিস্থ হল। তাই নিজে কি অঘটন ঘটুৱালে, বাধুৱে, তেতিয়াহে বুজিলে; সাউত কৰে নৰেশ্বৰৰ কোলাৰপৰা নিজৰ ঠাইলৈ বাগৰি গ’ল। ঘটনাটোৰ স্থিতি মুহূৰ্ত্ত যদিও কেতিয়াও জাপ নোখোৱা সাপৰ চকুৰ দৰে চনিয়াৰ জাগ্ৰত দৃষ্টি সি আকৰ্ষণ নকৰাকৈ নেথাকিল। বাধুৰ কোলাৰপৰা নমামাত্ৰেই চনিয়াই নৰেশ্বৰৰ তপিনাত ঘোকোটা এটা মাৰি তাৰ কোলাৰ মাজেদিয়েই বাধুলৈ ভুমুকিয়ালে। চনিয়াৰ চাহনিয়ে যেন বাধুক পৰিহাস কৰি কলে, “বেচ সুবিধাটো ললি? লখুক নেপাই ভয়ৰ ভাও ধৰি নৰেশ্বৰৰ কোলাৰ সুখ লভিলি?” {{gap}}দৰ্শকৰ মন আকৰ্ষণ কৰিবলৈ আকৌ ওলাল গাভৰু এগৰাকী পুৰুষৰ বেশত দীঘল পেণ্ট-কোট-বুট-জোতা পিন্ধি—এক-চকাৰ চাইকেলত উঠি বিবিধ আমোদী কৌতুক দেখুৱালে। সৰ্ব্বশেষত লগৰীয়া সকলৰে সৈতে মেনেজাৰ দৰ্শকৰ আগত থিয় হল। হাঁহি হাত চাপৰি মাৰি সকলো টম্বুৰ পৰা ওলাল। লখু আৰু বাধুয়ে কোন তলকতনো দলৰ লগ এৰা দিলে, কোনেও কবই নোৱাৰিলে। {{gap}}সূৰ্য্যৰ শেষ. কিৰণত গধূলিৰ ছাঁ পৰিল; অলপ আগতে<noinclude>{{center|৩১৫}}</noinclude> hf6ob0l3np5njnwqy42s82fbbotfms6 104 84145 256576 253138 2026-08-02T16:50:35Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256576 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude><section begin="A" />মানুহৰে সমাকীৰ্ণ হাটখোলা অন্ধকাৰৰ দৰে নিজম। দিনটোৰ আনন্দ-উত্তেজনা শেষ হোৱাত নিজ নিজ লাইনৰ অভিমুখে খোজ লৈ ইজনে সিজনৰ পিছপৰা সঙ্গীক চিঞৰিলে—সন্ধিয়া বাহলৈ আহ্বান কৰা কাউৰীৰ দৰে কা-কা কৰি। {{gap}}নৰেশ্বৰৰ লগ এৰা দি চনিয়াই তিলকমতিহঁতৰ শাৰী পুৰালেগৈ। {{gap}}মাইলৰ খুটিৰ দৰে নৰেশ্বৰ সঙ্গীহীন হল; বাটৰ অচিনাকী মানুহৰ গা এৰাই এখোজ-দুখোজকৈ সি বাগিছাৰ পিনে ভৰি আগবঢ়ালে। {{gap}}সঙ্গশূন্য ভাবটো দূৰ কৰিবলৈ ভজা বুটমাহ বিচাৰি জেপত হাত ভৰালে। কাগজৰে মেৰোৱা টোপোলাত হাত লাগিল—ৰূপৰ খাৰুজোৰ। চনিয়াৰ হাতত পিন্ধাবলৈ গোটেই দিনটো সি অকণো সুবিধাই নেপালে। সময় পালেও সুবিধা নোলায়; সুবিধা ঘটিলেও মনত নপৰে। ভাগ্য যে কি নিকৰুণ—কথাষাৰ চিন্তা কৰি নৰেশ্বৰে নিজে নিজে হাঁহিলে। <section end="A" /> <section begin="B" />{{center|'''ওঠৰ'''}} {{gap}}বৰষুণ পাতলিল; চাহ গছত নতুন কুঁহিপাত নেমেলা হল; পুৰণি পাতে কলপতীয়াৰ ঠাইত ঘোৰ সেউজীয়া বোল ধৰিলে। সৌকাৰ কোবৰ দৰে বতাহৰ সোঁ সোঁ কঁপনিত ছাঁ-দিয়া গছ ঈষত হালধীয়া পাতবোৰ জিৰজিৰকৈ সৰিল। মৰা কঙ্কালৰ <section end="B" /><noinclude>{{center|৩১৬}}</noinclude> kpq1kj7o9ykyhyhe9bzob6strhkcidk 104 84146 256579 253150 2026-08-02T16:55:19Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256579 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>দৰে চাহৰ পাহীৰ মাজত হাত-ভৰি মেলি গছবোৰ ঠৰঙ্গা দি থিয় হৈ আছে। বাগিছাৰ হাঁহি-মুখ দিনে দিনে নিষ্প্ৰভ হৈ পৰিছে। বনুৱা মতা-তিৰোতা পূৰ্বৰ দৰে পুৱাতে বাগিছাৰ কামলৈ আহে—কিন্তু জাৰকালিৰ কঠোৰ পৰশত মানুহ প্ৰকৃতি দুয়ো নিষ্প্ৰাণ। {{gap}}চাহ গছত ডবল কোৰ মৰা কাম বেলি মূৰত উঠাৰ আগতে শেষ কৰি কিছুমান মতা সোনকালে ঘৰলৈ ওভোটে; ঘৰত কৰিবলৈ অন্য কান নথকাত আমনি লগা অলসতাৰ মাজত আবেলিটো উচ্পিচাই কটায়। একে লেঠাৰীয়ে ছমাহতকৈ অধিক দিন তিৰোতাৰ কোমল আঙুলিৰ মৰম পোৱা চাহ গছত মুনিহৰ নিৰ্ম্মম অত্যাচাৰ আৰম্ভ হৈছে। ক্ষুৰধাৰী চকচকীয়া হাঁকোটা কটাৰীৰে শাৰী পাতি থকা পূজাৰ বলিৰহে যেন মুৰ খচ্‌খচ্‌কৈ কাটিছে। বাৰ্দ্ধক্যৰ পৰা পৰিত্ৰাণ কৰিবলৈ বুঢ়া গছবোৰক মূলৰ সৈতে উঘালি পেলোৱা হৈছে। চাৰিওপিনে নীৰস নিকৰুণ বেদনাদায়ক পৰিবেশ। {{gap}}চুঙা হেন বেত টুকুৰিত কাটি পেলোৱা ঠানিবোৰ ভৰাই তিৰোতাবোৰে বাগিছাৰ একাষত দ’ল বান্ধিছে; লৰী গাৰীয়ে তাৰ পৰাই সেই আবৰ্জ্জনা দূৰলৈ কঢ়িয়াব। দুপৰীয়া মেম-চাহাবৰ কাম শেষ কৰি নৰেশ্বৰ বাগিছালৈ ওলাল। পৰিচয়হীন অসংখ্য বনুৱা গুৰি পৰুৱাৰ দৰে কামত ব্যস্ত; চপা কলম কটা চিনাকী বহুৱাৰ লগত মাজে মাজে দুই চাৰি আষাৰ কথাও পাতি গল। নৰেশ্বৰে নিৰ্দ্দেশ নিদিলেও, সি কলৈ যাব<noinclude>{{center|৩১৭}}</noinclude> mjw0wv8yg2px4z4sapul4x7b05q1ead 104 84147 256580 253151 2026-08-02T16:57:36Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256580 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>খুজিছিল, তাৰ ভৰিহালে বুজিছিল; সেই সংকেত বুজিয়েই যথাস্থানলৈ তাক আগবঢ়াই লৈ গল। পৰুৱাৰ নিচিনা লানী নিচিগা শাৰীৰ তিৰোতাবোৰে ডাল-পাতবোৰ কঢ়িয়াই একে ঠাইতে থুপাইছে। এখোজ দুখোজকৈ আগবাঢ়ি নৰেশ্বৰে চাহ গছৰ ঠাল-ঠেঙ্গুলিৰ দমটোৰ কাষ চাপিল; ইপিনে সিপিনে চাই দমটোৰ কাষতে বহিল – যি পিনৰপৰা তিৰোতাবোৰে ঠাল-ঠেঙ্গুলি দমটোত থুপাইছিল, তাৰ বিপৰীত পিনে। ডাল-পাত কঢ়িওৱা তিৰোতা কেইজনীৰ পৰা আঁৰ হল বুলি নৰেশ্বৰে ভাবিলে। সাবিত্ৰী, তিলকমতি, সোহাগীহঁতে কিন্তু অলক্ষিতে নৰেশ্বৰৰ গতি-গোত্ৰ লক্ষ্য কৰিছিল। আটাই কেইজনীয়ে বিপৰীত ফালে ডালবোৰ পেলাবলৈ আহি গুণ-গুণকৈ গোৱা গানৰ কথা নৰেশ্বৰৰ কাণত পৰিল। এই কেইমাহৰ ভিতৰতে মুণ্ডাৰী ভাষা অলপ অচৰপ সি বুজা হৈছে। গীতটোৰ অৰ্থ হৈছিল,— ::::বাগিছাৰ মাজতে ::::শিৰীষ গছৰ তলতে ::::::ছাগলি পোৱালি চৰিলে, ::::হে সখী, চাওঁতে নেচাওঁতে ::::কুণ্ড্ৰু কেৰেলাই (বন্ধু) হৰিলে, ::::হে সখী, ৰাৱণে সীতাক হৰিলে। {{gap}}তাক ঠাট্টা কৰিয়েই যে গীতটো গোৱা হৈছে, নৰেশ্বৰে বঢ়িয়াকৈ বুজিলে। তথাপি গীতটো শুনি তাৰ ভালো লাগিল—<noinclude>{{center|৩১৮}}</noinclude> 91lau537f8zcrs0rjzq74n71hcsodns 104 84148 256582 253152 2026-08-02T17:01:52Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256582 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>নিজে গাভৰুৰ গীতৰ বিষয় হোৱাৰ গৌৰৱত। সাবিত্ৰীহঁতৰ নিচিনা গাভৰুৰ আলোচনাৰ বিষয় হোৱাৰ সৌভাগ্য সকলো ডেকাই কল্পনা কৰে। ঈশ্বৰে মানুহক দিয়ে ৰূপ, নাৰীয়ে কৰে অপৰূপ। নৰেশ্বৰৰ মুখ মধুৰ-উজ্জ্বল হল—কিছু মিছিৰিৰ দৰে মিঠা গীতত, কিছু সহজ আনন্দত আৰু কিছু নিজৰ সৌভাগ্যত। ঠাল-ঠেঙুলিৰ দমটোত কঁকালটো হেলনীয়াকৈ এৰি দি বুঢ়া চাহ পাতৰ পৰা ওলোৱা কেনেবা কেনেবা গোন্ধ লবলৈ সি দীঘল নিশ্বাস টানিলে; চকু দুটাই হেৰোৱা বস্তুৰ অন্বেষণত এৰাল নোহোৱা গৰুৰ দৰে নিৰ্লজ্জভাৱে সৰ্ব্বত্ৰ ঘূৰি ফুৰিছে। দূৰৈত চাহ গছৰ পাহীৰ মাজত চনিয়া— চাহ গছৰ ঠেঙুলিত জাল বন্ধ৷ ৰঙা মকৰাৰ বাঁহত ঔষধ ছটিয়াইছে। নৰেশ্বৰৰ দৃষ্টিয়ে গৈ গৈ সেইখিনিতে আশ্ৰয় বিচাৰিলে। সাবিত্ৰীহঁতৰ গীতৰ ৰৱ চনিয়াৰ কাণতো পৰিছিল; চনিয়াই কঁকাল পোনাই তাহাঁতলৈ চালে। দমটোৰ ওচৰৰপৰা খিল্‌-খিল্‌ হাঁহিৰে সাবিত্ৰীহঁতক আঁতৰি যোৱা দেখিলে। নিশ্চয় হাঁহি উঠা ঘটনা এটা ঘটিছে। হৰিণীৰ দৰে চঞ্চল দৃষ্টিৰে ঘূৰি ঘূৰি চাই চনিয়াও হাঁহি সামৰিব নোৱাৰা হল। নৰেশ্বৰে নেদেখাকৈ দমটোৰ সিপিনৰ পৰা সাবিত্ৰীহঁতে তাৰ গাৱে মূৰে চাহ গছৰ ডাল-পাতবোৰ জিৰজিৰকৈ পেলাই দি দৌৰ মাৰিলে। সাবিত্ৰী সোহাগীয়ে এটা হাতেৰে মূৰৰ ওপৰত উদং টুকুৰিটো ধৰি আন হাতেৰে চনিয়াক হাত বাউল দি মাতি গীত গালে। গীতৰ অৰ্থ হল – {{nop}}<noinclude>{{center|৩১৯}}</noinclude> m9na3n072aowtwrfneqoads8fwq3ute 104 84149 256584 253153 2026-08-02T17:04:37Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 256584 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>{{Block center|<poem>তোৰ কুণ্ড্ৰুকেৰেলা (বন্ধু ) চাহ গছৰ মাজত লুকাল হিয়া তোৰ কুদুৰ কুদুৰ ( উগুল-গুগুল ) আহ, আহ, বিচাৰ বিচাৰ।</poem>}} {{gap}}গীতৰ লগে লগে মূৰৰ টুকুৰি নচুৱাই নচুৱাই সাবিত্ৰী সোহাগী তিলকমতি পুনৰ ডাল-পাত কঢ়িয়াবলৈ আঁতৰি গল। নৰেশ্বৰে থিয় হৈ গা-মূৰৰপৰা কেচা চাহপাতবোৰ জোকাৰিলে। চনিয়াই ইতিমধ্যে ওচৰ চাপি নৰেশ্বৰলৈ চাই হাঁহিলে। “ৰ, ৰ গালত ৰঙা পৰুৱা বগাইছে; এতিয়াই গাল ডমলাডমল কৰিলেহেঁতেন।” লৰালৰিকৈ নৰেশ্বৰৰ গালৰপৰা পৰুৱাটো নিজৰ হাতেৰে এচাৰ মাৰি মাটীলৈ দলিয়াই দি কলে –“বল্, বল্‌ দূৰলৈ যাওঁ; সাবিত্ৰীহঁতে এইবাৰ টুকুৰি দুয়োৰে মূৰত জাপিবহি।” {{gap}}নৰেশ্বৰে সাবিত্ৰীৰ স্বভাৱ বুজে; তাই লুকাভাকু খেলে সকলোৰে লগত—কিন্তু তাইক কোনেও চুব নোৱাৰে। সাবিত্ৰীয়ে আকৌ কি অথন্তৰ ঘটায়, ঠিক নাই; নৰেশ্বৰে নৰৈ চনিয়াৰ পিছে পিছে খোজ ললে। চাহ গছৰ পাহীৰ মাজত কাম কৰি থকা অলেখ তিৰোতাই সদায় দেখা দৃশ্য এটাকে আগত দেখি মূৰ ডাঙি চালে। চকুৰ হাঁহিৰেই চনিয়াই তাহাঁতৰ শব্দহীন প্ৰশ্নৰ উত্তৰ দি গল। {{gap}}ছাঁ দিয়া জোপোহা গছ-জোপাৰ আঁৰত থমকি চনিয়াই কলে, “মোৰ পিছে পিছে তই বৰকৈ নুঘূৰিবি; চাহ গছৰো চকু কাণ আছে--সকলো চাই আছে।” {{nop}}<noinclude>{{center|৩২০}}</noinclude> fy6n2e8nknt6nxdu5f9kgu8toeav0b3 6 86563 256570 237518 2026-08-02T16:33:27Z BabulB 104 added [[Category:যতীন্দ্ৰনাথ দুৱৰাৰ সাহিত্যকৰ্ম]] using [[Help:Gadget-HotCat|HotCat]] 256570 wikitext text/x-wiki == সাৰাংশ == {{Book | Author = যতীন্দ্ৰনাথ দুৱৰা | Editor = | Date = ১৯২৫ | Image = | Language = as | Source = https://archive.org/details/in.ernet.dli.2015.452476 | Subtitle = | Title = ওমৰ তীৰ্থ | Edition= তৃতীয় | Publisher = | Printer= | City= }} == অনুজ্ঞাপত্ৰ == {{PD-India}} [[শ্ৰেণী:স্থানীয়ভাৱে আপল'ড কৰা ফাইল]] [[শ্ৰেণী:যতীন্দ্ৰনাথ দুৱৰাৰ সাহিত্যকৰ্ম]] 6vqdzmza79nuisujdcrptmkvkybq2ng 104 93697 256536 256437 2026-08-02T14:56:02Z BabulB 104 256536 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Himashree Borah" /></noinclude>{{Dhr|1.5em}} কথা কৱিতা {{Dhr|9em}} শ্ৰী যতীন্দ্ৰনাথ দুৱৰা<noinclude></noinclude> rumvnixmd75lp8rgxiay0cyrq4rbqkf 256550 256536 2026-08-02T15:31:27Z BabulB 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 256550 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" /></noinclude>{{Dhr|1.5em}} [[চিত্ৰ:কথা কৱিতা বেটুপাত.png|center|400px]]<noinclude></noinclude> bhwf55blw8uriqmnrkv66r5wrpz2c78 256551 256550 2026-08-02T15:31:46Z BabulB 104 256551 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" /></noinclude>{{Dhr|2em}} [[চিত্ৰ:কথা কৱিতা বেটুপাত.png|center|400px]]<noinclude></noinclude> shjqy89w389cfaudtcpukdji3mn98r8 104 93698 256534 256514 2026-08-02T14:52:12Z BabulB 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 256534 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" /></noinclude>{{center|{{X-larger|এখনি চিঠি}}}} মৰমৰ বন্ধু, {{gap}}মানুহে জীৱনৰ বাটত যিমানেই আগ বাঢ়ি যায়, সিমানেই অতীতৰ ঘটনাবিলাকে মনৰ মাজত বেছিকৈ ভুমুকিয়াবলৈ ধৰেহি। তেতিয়া তেওঁলোকে বৰ্ত্তমান পাহৰি অতীতৰ মধুৰ সপোনত জীৱনৰ বাকী কাল ডোখৰে৷ কটাই দিবলৈ ইচ্ছা কৰে, কিন্তু সি হৈ নুঠে—বৰ্ত্তমানে তেওঁলোকক অনিশ্চিত ভৱিষ্যতৰ ফালে টানি লৈ যায়। সেই খন্তেকীয়া মধুৰ সপোনে ডাৱৰৰ বুকুৰপৰা ওলোৱা সুৰুযৰ কিৰণৰ দৰে তেওঁলোকৰ জীৱনকে৷ খন্তেকৰ কাৰণে ৰঙেৰে বোলাই যায়,—তাকেই বুকেৰে সাৱটি তেওঁলোকে নিজৰ বাটেদি আগুৱাবলৈ ধৰে। {{gap}}সেই দিনা পুৱা তিনি ঠাইৰ তিনিজন ল'ৰাই একে লগে ৰং মনেৰে লুইত চাবলৈ যোৱা কথাটো আজি মোৰ বৰকৈ মনত পৰিছে। সুৰুযৰ নতুন কিৰণত বাট উজলি উঠিছিল। সেই বাটেদি তিনিজন নতুন বাটৰুৱাই বুকুত উছাহ বান্ধি বহুত দিনৰেপৰা শুনি অহা লুইতক চাই যনৰ হাবিয়াস পুৰাবলৈ বাট বুলিছিল। তাৰ পিছত লুইতৰ পাৰ পাই তাৰ বালিত বালি ভাত খাই উলাহতে নিজক পাহৰি ৰং মনেৰে ধেমালি জুৰি দিছিল,—বতাহেও তেওঁলোকৰ সেই ধেমালিত যোগ দিছিল আৰু লুইতৰ সোঁতেও সেই আনন্দক বুকুত লৈ বৈ গৈছিল! ....তিনিওজনে তিনিখন নাওত উঠি লুইতৰ বহল বুকুত নাও মেলি দিলে,—তেওঁলোকৰ উলাহ চায় কোনে? ভাবিছিল, সদায় এনেকৈয়ে থাকিব, কিন্তু....... {{gap}}এনে দৰে গৈ থাকোঁতে হঠাতে এজনৰ নাওখনি চাঁত কৰে কেনিবাদি আঁতৰি গ'ল—আন দুজনে বহুত পৰ বিচাৰিও তাৰ একো<noinclude></noinclude> pn389m149ee9it3vn8a6o6lo63f6eqo 104 93708 256552 256473 2026-08-02T15:35:09Z BabulB 104 256552 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" /></noinclude>{{Dhr|2em}} {{center|{{x-larger|সূচীপত্ৰ}}}} {{block center|width=400px| {{dtpl ||{{gap}}বিষয় | পিঠি | dottext = }} {{dtpl |১। |[[কথা কৱিতা|দেৱী| ]] | ১ | dottext = ...{{gap|5em}}...}} {{dtpl |২। |[[কথা কৱিতা|এজনী বুঢ়ী| ]]| ৩ | dottext = ...{{gap|5em}}...}} {{dtpl |৩। |[[কথা কৱিতা|চহকী মানুহ| ]]| ৬ | dottext = ...{{gap|5em}}...}} {{dtpl |৪। |[[কথা কৱিতা|শেষ দেখা| ]]| ৭ | dottext = ...{{gap|5em}}...}} {{dtpl |৫। |[[কথা কৱিতা|মগনিয়াৰ| ]]| ৯ | dottext = ...{{gap|5em}}...}} {{dtpl |৬। |[[কথা কৱিতা|কথাবাৰ্ত্তা| ]]| ১০ | dottext = ...{{gap|5em}}...}} {{dtpl |৭। |[[কথা কৱিতা|কাইলৈ| ]]| ১২ | dottext = ...{{gap|5em}}...}} {{dtpl |৮। |[[কথা কৱিতা|এজন বুঢ়া মানুহ| ]]| ১৩ | dottext = ...{{gap|5em}}...}} {{dtpl |৯। |[[কথা কৱিতা|এপাহি গোলাপ| ]]| ১৪ | dottext = ...{{gap|5em}}...}} {{dtpl |১০। |[[কথা কৱিতা|তিক্ষ| ]]| ১৬ | dottext = ...{{gap|5em}}...}} {{dtpl |১১। |[[কথা কৱিতা|এটা মুৰ্খ মানুহ| ]]| ১৯ | dottext = ...{{gap|5em}}...}} {{dtpl |১২। |[[কথা কৱিতা|বাতৰি কাকতৰ সংবাদদাতা| ]]| ২২ | dottext = ...{{gap|5em}}...}} {{dtpl |১৩। |[[কথা কৱিতা|মোৰ লগৰীয়া| ]]| ২৩ | dottext = ...{{gap|5em}}...}} {{dtpl |১৪। |[[কথা কৱিতা|বৰষুণ| ]]| ২৬ | dottext = ...{{gap|5em}}...}} {{dtpl |১৫। |[[কথা কৱিতা|এটি টিপচি চৰাই| ]]| ২৮ | dottext = ...{{gap|5em}}...}} {{dtpl |১৬। |[[কথা কৱিতা|এটা ভগা দ'ল| ]]| ৩০ | dottext = ...{{gap|5em}}...}} {{dtpl |১৭। |[[কথা কৱিতা|আনন্দ| ]]| ৩২ | dottext = ...{{gap|5em}}...}} {{dtpl |১৮। |[[কথা কৱিতা|সপোন| ]]| ৩৪ | dottext = ...{{gap|5em}}...}} {{dtpl |১৯। |[[কথা কৱিতা|উৎসাহ| ]]| ৩৬ | dottext = ...{{gap|5em}}...}} }}<noinclude></noinclude> 38a6ur4dn5gd2xdg0z8y56hdeh4z1cy 256553 256552 2026-08-02T15:39:22Z BabulB 104 256553 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" /></noinclude>{{Dhr|2em}} {{center|{{x-larger|সূচীপত্ৰ}}}} {{block center|width=400px| {{dtpl ||{{gap}}বিষয় | পিঠি | dottext = }} {{dtpl |১। |[[কথা কৱিতা/দেৱী|দেৱী ]] | ১ | dottext = ...{{gap|5em}}...}} {{dtpl |২। |[[কথা কৱিতা/এজনী বুঢ়ী|এজনী বুঢ়ী ]]| ৩ | dottext = ...{{gap|5em}}...}} {{dtpl |৩। |[[কথা কৱিতা/চহকী মানুহ|চহকী মানুহ ]]| ৬ | dottext = ...{{gap|5em}}...}} {{dtpl |৪। |[[কথা কৱিতা/শেষ দেখা|শেষ দেখা ]]| ৭ | dottext = ...{{gap|5em}}...}} {{dtpl |৫। |[[কথা কৱিতা/মগনিয়াৰ|মগনিয়াৰ ]]| ৯ | dottext = ...{{gap|5em}}...}} {{dtpl |৬। |[[কথা কৱিতা/কথাবাৰ্ত্তা|কথাবাৰ্ত্তা ]]| ১০ | dottext = ...{{gap|5em}}...}} {{dtpl |৭। |[[কথা কৱিতা/কাইলৈ|কাইলৈ ]]| ১২ | dottext = ...{{gap|5em}}...}} {{dtpl |৮। |[[কথা কৱিতা/এজন বুঢ়া মানুহ|এজন বুঢ়া মানুহ ]]| ১৩ | dottext = ...{{gap|5em}}...}} {{dtpl |৯। |[[কথা কৱিতা/এপাহি গোলাপ|এপাহি গোলাপ ]]| ১৪ | dottext = ...{{gap|5em}}...}} {{dtpl |১০। |[[কথা কৱিতা/তিক্ষ|তিক্ষ ]]| ১৬ | dottext = ...{{gap|5em}}...}} {{dtpl |১১। |[[কথা কৱিতা/এটা মুৰ্খ মানুহ|এটা মুৰ্খ মানুহ ]]| ১৯ | dottext = ...{{gap|5em}}...}} {{dtpl |১২। |[[কথা কৱিতা/বাতৰি কাকতৰ সংবাদদাতা|বাতৰি কাকতৰ সংবাদদাতা ]]| ২২ | dottext = ...{{gap|5em}}...}} {{dtpl |১৩। |[[কথা কৱিতা/মোৰ লগৰীয়া|মোৰ লগৰীয়া ]]| ২৩ | dottext = ...{{gap|5em}}...}} {{dtpl |১৪। |[[কথা কৱিতা/বৰষুণ|বৰষুণ ]]| ২৬ | dottext = ...{{gap|5em}}...}} {{dtpl |১৫। |[[কথা কৱিতা/এটি টিপচি চৰাই|এটি টিপচি চৰাই ]]| ২৮ | dottext = ...{{gap|5em}}...}} {{dtpl |১৬। |[[কথা কৱিতা/এটা ভগা দ'ল|এটা ভগা দ'ল ]]| ৩০ | dottext = ...{{gap|5em}}...}} {{dtpl |১৭। |[[কথা কৱিতা/আনন্দ|আনন্দ ]]| ৩২ | dottext = ...{{gap|5em}}...}} {{dtpl |১৮। |[[কথা কৱিতা/সপোন|সপোন ]]| ৩৪ | dottext = ...{{gap|5em}}...}} {{dtpl |১৯। |[[কথা কৱিতা/উৎসাহ|উৎসাহ ]]| ৩৬ | dottext = ...{{gap|5em}}...}} }}<noinclude></noinclude> 0x86xdliy0u86sblu23e4hhxzx3t6hj 256587 256553 2026-08-02T17:15:37Z BabulB 104 256587 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" /></noinclude>{{Dhr|2em}} {{center|{{x-larger|সূচীপত্ৰ}}}} {{block center|width=400px| {{dtpl ||{{gap}}বিষয় | পিঠি | dottext = }} {{dtpl |১। |[[কথা কৱিতা/দেৱী|দেৱী ]] | ১ | dottext = ...{{gap|5em}}...}} {{dtpl |২। |[[কথা কৱিতা/এজনী বুঢ়ী|এজনী বুঢ়ী ]]| ৩ | dottext = ...{{gap|5em}}...}} {{dtpl |৩। |[[কথা কৱিতা/চহকী মানুহ|চহকী মানুহ ]]| ৬ | dottext = ...{{gap|5em}}...}} {{dtpl |৪। |[[কথা কৱিতা/শেষ দেখা|শেষ দেখা ]]| ৭ | dottext = ...{{gap|5em}}...}} {{dtpl |৫। |[[কথা কৱিতা/মগনিয়াৰ|মগনিয়াৰ ]]| ৯ | dottext = ...{{gap|5em}}...}} {{dtpl |৬। |[[কথা কৱিতা/কথাবাৰ্ত্তা|কথাবাৰ্ত্তা ]]| ১০ | dottext = ...{{gap|5em}}...}} {{dtpl |৭। |[[কথা কৱিতা/কাইলৈ|কাইলৈ ]]| ১২ | dottext = ...{{gap|5em}}...}} {{dtpl |৮। |[[কথা কৱিতা/এজন বুঢ়া মানুহ|এজন বুঢ়া মানুহ ]]| ১৩ | dottext = ...{{gap|5em}}...}} {{dtpl |৯। |[[কথা কৱিতা/এপাহি গোলাপ|এপাহি গোলাপ ]]| ১৪ | dottext = ...{{gap|5em}}...}} {{dtpl |১০। |[[কথা কৱিতা/ভিক্ষা|ভিক্ষা ]]| ১৬ | dottext = ...{{gap|5em}}...}} {{dtpl |১১। |[[কথা কৱিতা/এটা মুৰ্খ মানুহ|এটা মুৰ্খ মানুহ ]]| ১৯ | dottext = ...{{gap|5em}}...}} {{dtpl |১২। |[[কথা কৱিতা/বাতৰি কাকতৰ সংবাদদাতা|বাতৰি কাকতৰ সংবাদদাতা ]]| ২২ | dottext = ...{{gap|5em}}...}} {{dtpl |১৩। |[[কথা কৱিতা/মোৰ লগৰীয়া|মোৰ লগৰীয়া ]]| ২৩ | dottext = ...{{gap|5em}}...}} {{dtpl |১৪। |[[কথা কৱিতা/বৰষুণ|বৰষুণ ]]| ২৬ | dottext = ...{{gap|5em}}...}} {{dtpl |১৫। |[[কথা কৱিতা/এটি টিপচি চৰাই|এটি টিপচি চৰাই ]]| ২৮ | dottext = ...{{gap|5em}}...}} {{dtpl |১৬। |[[কথা কৱিতা/এটা ভগা দ'ল|এটা ভগা দ'ল ]]| ৩০ | dottext = ...{{gap|5em}}...}} {{dtpl |১৭। |[[কথা কৱিতা/আনন্দ|আনন্দ ]]| ৩২ | dottext = ...{{gap|5em}}...}} {{dtpl |১৮। |[[কথা কৱিতা/সপোন|সপোন ]]| ৩৪ | dottext = ...{{gap|5em}}...}} {{dtpl |১৯। |[[কথা কৱিতা/উৎসাহ|উৎসাহ ]]| ৩৬ | dottext = ...{{gap|5em}}...}} }}<noinclude></noinclude> ocgobgmp22moypa3979xgvdspipra3i 104 93710 256539 256450 2026-08-02T15:04:18Z BabulB 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 256539 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" /></noinclude>{{center|{{Xxx-larger|কথা কবিতা}}}} {{center|{{Xx-larger|দেৱী}}}} {{gap}}ৰাতি পুৱাওঁ পুৱাওঁ হৈছে, ভালকৈ পোহৰ হবলৈ এতিয়াও বাকী আছে, এতিয়াও পুৱাৰ সুৰুযৰ কণক কিৰণে ধৰণীৰ গছ-লতাৰ গাত সোণোৱালী ৰহণ সনা নাই, এই মাথোন পুৱাৰ শীতল সমীৰ ধীৰে ধীৰে ববলৈ ধৰিছে। {{gap}}মই মোৰ খোঁটালীৰ মেলি থোৱা খিড়িকিৰ ফালে মুখ কৰি বহি আছোঁ,—ফাগুন মাহ, বতৰ ফৰকাল, ক'তো অকণো ডাৱৰৰ ৰেখ নাই। {{gap}}ওচৰৰ ফুলনি খনিৰপৰা পুৱাৰ বতাহে ফুলৰ গোন্ধ চুৰ কৰি মোৰ চাৰিওফালে বিলাই দিছে, গোন্ধতেই প্ৰাণ ভৰপূৰ—কি সুন্দৰ! মই যেন মৰতপৰা বহুত দূৰৰ এখন বৰ্ণাব নোৱাৰা সৌন্দৰ্য্য ৰাজ্যতহে আছোঁ, কি যেন এটি মধুৰ স্বৰ্গীয় ভাৱে মোৰ মন প্ৰাণ আবৰি থৈছে! {{gap}}হঠাৎ মোৰ খিড়িকিয়েদি এটি ধুনীয়া চৰাই উৰি আহি মোৰ খোটালীত সোমোৱাৰ শব্দ শুনিলোঁ। মই চকু মেলি চালোঁ। দেখিলোঁ, চৰাই নহয়—এজনী পাখি থকা মাইকী মানুহ—দেৱী নে মানৱী কব নোৱাৰোঁ। {{nop}}<noinclude></noinclude> 1dnj2zeq6lajsg23ac8rovvef738d2x 104 93711 256547 256451 2026-08-02T15:19:37Z BabulB 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 256547 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" />{{Left|{{u|কথা কৱিতা}}}}</noinclude>{{gap}}তেওঁৰ গাটো এটা বগা ঢপ্‌ঢপীয়া সাজেৰে ঢকা আছে—মাথোন বুকুৰ ওচৰত অলপমান ৰঙা, যেন এপাহি পোলাপ ফুলহে ফুলিছে। এধাৰি পদুমৰ মালাই তেওঁৰ কেকোঁৰা কেকোঁৰা চুলিখিনিক সাৱটি ধৰিছে, আৰু তেওঁৰ মুৰত এটা ম'ৰা-পাখিৰ মুকুট। তেওঁ মোৰ খোঁটালীৰ চাৰিওফালে উৰিবলৈ ধৰিলে, তেওঁৰ মুখত মধুৰ মন প্ৰাণ-হৰা হাঁহি, তেওঁৰ চকুজুৰি হীৰাৰ দৰে উজ্জ্বল আৰু তাতো হাঁহি-ৰেখা জিলিকি পৰিছে। {{gap}}তেওঁৰ হাতত নানা তৰহৰ ধুনীয়া ধুনীয়া কিছুমান সুগন্ধি ফুল, তেওঁ উৰি উৰি তাৰে এবাৰ মোৰ কপালত ছুই গ'ল। মই উঠি তেওঁৰ ফালে আগ বাঢ়ি গলোঁ—কিন্তু তাৰ আগেয়ে তেওঁ খিড়িকিয়েদি বাহিৰলৈ উৰি গ'ল। ফুলনিত থকা এহালি কপৌৱে সিহঁতৰ পুৱাৰ প্ৰথম কুৰুলিৰে তেওঁক সম্ভাষণ কৰিলে, আৰু যিখিনিতে তেওঁ নাইকিয়া হ'ল, সেই খিনিতে আকাশে অলপ হেঙ্গুলী ৰহণ সানি ললে। {{gap}}হে দেবী, কল্পনা সুন্দৰী! মই তোমাক চিনিব পাৰিছোঁ, তুমি মাজে মাজে মোক এই দৰে দেখা দি যোৱাহি—মোৰ নিৰাশ দুৰ্ব্বল হৃদয়ক, আশাৰ কিৰণ ঢালি সৰল কৰা। কৱিৰ কোমল প্ৰাণে সদায় তোমালৈ বাট চাই থাকে। {{gap}}আহাঁ তেন্তে কবিতাৰ ৰাণী, হে যৌৱনৰ লাৱণ্যময়ী সুন্দৰী, তুমি জীৱনৰ বসন্তৰ প্ৰথম পুৱাতে দেখা দিছা, তোমাকে সাদৰেৰে অভ্যৰ্থনা কৰোঁ। {{gap}}এই মুকলি হৃদয়ে তোমালৈকে বাট চাই আছে—এই মুকলি পৰাণে মুক্তকণ্ঠে তোমাৰেই স্তৱগান কৰিছে!<noinclude>{{center|২}}</noinclude> fd99b4l65ul7fs8vvgwr2803nqyapj1 104 93712 256557 256452 2026-08-02T15:57:37Z BabulB 104 256557 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Himashree Borah" /></noinclude>{{center|{{Xxxx-larger|এজনী বুঢ়ী}}}} {{gap}}এখন মুকলি পথাৰৰ মাজেদি মই অকলে গৈ আছিলোঁ, হঠাৎ মোৰ পাছত লাহে লাহে পৰা ভৰিব খোজ শুনিবলৈ পালোঁ—কোনোবা যেন মোৰ পাছে পাছে আহিছে। {{gap}}মই চাৰিওফালে চাই পঠিয়ালোঁ। পুৰণি চিলি চিৰলি ফটা কাপোৰেৰে গোটেই গাটো ঢাকি অহা এজনী কুঁজী বুঢ়ীক দেখিবলৈ পালো —তাইৰ গাল সোতোৰা-সোতোৰ, নাক দীঘল, মুখখন শেতা আৰু দাঁত এটিও নাই। {{gap}}মই তাইৰ কাষলৈ আগ বাঢ়ি গলোঁ—তাই থিয় হৈ ব'ল। “তই কোন? তোক কি লাগে? তই মগনিয়াৰ নে কি?” বুঢ়ীজনীয়ে একোকে নামাতিলে। মই তাইৰ চকুলৈ চাই পঠিয়ালত দেখিলোঁ যে পোহৰত চকু ঢাকিবলৈ যেনেকৈ কিছুমান চৰাইৰ এখন ছাল থাকে, ঠিক তেনেকুৱা এখন ছালেৰে তাইৰ চকু দুটা ঢকা, কিন্তু এই বুঢ়ীজনীৰ চকুৰ ছালখন অলপো লৰা নাই—একেবাৰে থিৰ হৈ আছে। ভাবিলোঁ, মানুহজনী কাণী। {{gap}}মই আকৌ সুধিলোঁ, “তাইক কি লাগে? তই কিয় মোৰ পাছে পাছে আহিছ?” তাই আগৰ দৰেই মনে মনে থাকিল, মাথোঁ মোৰ 'ওচৰৰপৰা অলপ' জাঁতৰি গ'ল। {{gap}}মই তাইৰ কাষৰপৰা আহি আকৌ আগৰ দৰেই বাট বুলিবলৈ ধৰিলোঁ, আকৌ মই সেই ভৰিৰ খোজবোৰ পাছে পাছে শুনিবলৈ পালোঁ—কোনোবা যেন চোৰৰ দৰে মোৰ পাছে পাছে আহিছে।<noinclude>{{center|৩}}</noinclude> k4l4w20s3jx7dx3g33dg4ftszctumjf 256561 256557 2026-08-02T16:06:11Z BabulB 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 256561 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" /></noinclude>{{center|{{Xx-larger|এজনী বুঢ়ী}}}} {{gap}}এখন মুকলি পথাৰৰ মাজেদি মই অকলে গৈ আছিলোঁ, হঠাৎ মোৰ পাছত লাহে লাহে পৰা ভৰিব খোজ শুনিবলৈ পালোঁ—কোনোবা যেন মোৰ পাছে পাছে আহিছে। {{gap}}মই চাৰিওফালে চাই পঠিয়ালোঁ। পুৰণি চিৰলি চিৰলি ফটা কাপোৰেৰে গোটেই গাটো ঢাকি অহা এজনী কুঁজী বুঢ়ীক দেখিবলৈ পালোঁ—তাইৰ গাল সোতোৰা-সোতোৰ, নাক দীঘল, মুখখন শেতা আৰু দাঁত এটিও নাই। {{gap}}মই তাইৰ কাষলৈ আগ বাঢ়ি গলোঁ—তাই থিয় হৈ ৰ'ল। “তই কোন? তোক কি লাগে? তই মগনিয়াৰ নে কি?” বুঢ়ীজনীয়ে একোকে নামাতিলে। মই তাইৰ চকুলৈ চাই পঠিয়ালত দেখিলোঁ যে পোহৰত চকু ঢাকিবলৈ যেনেকৈ কিছুমান চৰাইৰ এখন ছাল থাকে, ঠিক তেনেকুৱা এখন ছালেৰে তাইৰ চকু দুটা ঢকা, কিন্তু এই বুঢ়ীজনীৰ চকুৰ ছালখন অলপো লৰা নাই—একেবাৰে থিৰ হৈ আছে। ভাবিলোঁ, মানুহজনী কাণী। {{gap}}মই আকৌ সুধিলোঁ, “তাইক কি লাগে? তই কিয় মোৰ পাছে পাছে আহিছ?” তাই আগৰ দৰেই মনে মনে থাকিল, মাথোঁ মোৰ ওচৰৰপৰা অলপ আঁতৰি গ'ল। {{gap}}মই তাইৰ কাষৰপৰা আহি আকৌ আগৰ দৰেই বাট বুলিবলৈ ধৰিলোঁ, আকৌ মই সেই ভৰিৰ খোজবোৰ পাছে পাছে শুনিবলৈ পালোঁ—কোনোবা যেন চোৰৰ দৰে মোৰ পাছে পাছে আহিছে।<noinclude>{{center|৩}}</noinclude> knhgu1f9oz24f5ni77eo4twj0c3xdqk 104 93713 256558 256453 2026-08-02T15:59:16Z BabulB 104 256558 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Himashree Borah" /></noinclude>কথা কৰিতা নিশ্চয় সেই বুঢ়ীজনীয়েই,—কিয় ভাই মোৰ পাছে পাছে আহিছে? মোৰ মনেৰে তাই বাট হেৰুৱালে, আৰু সেই কাৰণে খোজৰ মাত শুনি শুনি কেনোবা গাওঁৰ মাজত ওলাবলৈ আহিছে। {{gap}}কিন্তু মোৰ মনত অলপ ভয় লাগিবলৈ ধৰিলে,—মই ভাবিলে। যে মানুহজনী যে অকল মোৰ পাছে পাছে আহিছে এনে নহয়, তাইছে দেখোন যোক বাট দেখুৱাই দিছে, আৰু মই আপোনা আপুনি তাই দেখুৱাই দিয়া বাটেদি আগ বাঢ়িবলৈ ধৰিছোঁ। {{gap}}যি হ'ক মই এখোজ দুখোজ কৰি আহিবলৈ ধৰিলোঁ, মোৰ আগত সৌখন নৈ আৰু তাৰ পাৰত সৌডোখৰ আন্ধাৰ, ভয় লগা ঠাই, সেইখন কি ঠাই – সৰ্ব্বনাশ! এইখন মৰিশালি, অ' মই বুজিলে। এতিয়া, তাই মোক ইয়ালৈকে আনিছিল। মই লৰালৰিকৈ উভতিলোঁ, এইবাৰ ঠিক তাইৰ মুখে মুখে পৰিলোঁ। ...ইকি! তাই চকুৰে দেখে! তাই দেখোন মোলৈ খঙেৰে বাঘে চোৱাৰ দে একেথৰে চাই আছে- দেখিলেই ভয় লাগে। {{gap}}মই কোহিকৈ তাইৰ চকুলৈ চালোঁ, তাই আকৌ ছাল খনেৰে চকু দুট৷ ঢাকি পেলালে আৰু আগৰ দৰেই কাণী-বুঢ়ী হ'ল। {{gap}}মই এতিয়া বুজিলোঁ, এই বুঢ়ীজনীয়েই মোৰ নিয়তি। এই নিয়তিৰ হাতৰপৰা সাৰিবলৈ যানুহৰ কোনো উপায় নাই। {{gap}}সাৰিবলৈ কোনো উপায় নাই! পৰিত্ৰাণ নাই!! {{gap}}বলিয়াৰ দৰে এবাৰ চেষ্টা কৰা যাওক। মই অইন ফালে লৰ মাৰিলোঁ। মই বেগেৰে যাবলৈ ধৰিলে।-<noinclude></noinclude> ijfy39em13kpijqibqpnqgb1ajk5q7i 256560 256558 2026-08-02T16:01:42Z BabulB 104 256560 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Himashree Borah" />{{Left|{{u|কথা কৱিতা}}}}</noinclude>কথা কৰিতা নিশ্চয় সেই বুঢ়ীজনীয়েই,—কিয় ভাই মোৰ পাছে পাছে আহিছে? মোৰ মনেৰে তাই বাট হেৰুৱালে, আৰু সেই কাৰণে খোজৰ মাত শুনি শুনি কেনোবা গাওঁৰ মাজত ওলাবলৈ আহিছে। {{gap}}কিন্তু মোৰ মনত অলপ ভয় লাগিবলৈ ধৰিলে,—মই ভাবিলে। যে মানুহজনী যে অকল মোৰ পাছে পাছে আহিছে এনে নহয়, তাইছে দেখোন যোক বাট দেখুৱাই দিছে, আৰু মই আপোনা আপুনি তাই দেখুৱাই দিয়া বাটেদি আগ বাঢ়িবলৈ ধৰিছোঁ। {{gap}}যি হ'ক মই এখোজ দুখোজ কৰি আহিবলৈ ধৰিলোঁ, মোৰ আগত সৌখন নৈ আৰু তাৰ পাৰত সৌডোখৰ আন্ধাৰ, ভয় লগা ঠাই, সেইখন কি ঠাই – সৰ্ব্বনাশ! এইখন মৰিশালি, অ' মই বুজিলে। এতিয়া, তাই মোক ইয়ালৈকে আনিছিল। মই লৰালৰিকৈ উভতিলোঁ, এইবাৰ ঠিক তাইৰ মুখে মুখে পৰিলোঁ। ...ইকি! তাই চকুৰে দেখে! তাই দেখোন মোলৈ খঙেৰে বাঘে চোৱাৰ দে একেথৰে চাই আছে- দেখিলেই ভয় লাগে। {{gap}}মই কোহিকৈ তাইৰ চকুলৈ চালোঁ, তাই আকৌ ছাল খনেৰে চকু দুট৷ ঢাকি পেলালে আৰু আগৰ দৰেই কাণী-বুঢ়ী হ'ল। {{gap}}মই এতিয়া বুজিলোঁ, এই বুঢ়ীজনীয়েই মোৰ নিয়তি। এই নিয়তিৰ হাতৰপৰা সাৰিবলৈ যানুহৰ কোনো উপায় নাই। {{gap}}সাৰিবলৈ কোনো উপায় নাই! পৰিত্ৰাণ নাই!! {{gap}}বলিয়াৰ দৰে এবাৰ চেষ্টা কৰা যাওক। মই অইন ফালে লৰ মাৰিলোঁ। মই বেগেৰে যাবলৈ ধৰিলে।-<noinclude>{{center|৪}}</noinclude> 7wmcmkwcp1w3ssc9ovloup3l2p5mo8x 256562 256560 2026-08-02T16:11:00Z BabulB 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 256562 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" />{{Left|{{u|কথা কৱিতা}}}}</noinclude>নিশ্চয় সেই বুঢ়ীজনীয়েই,—কিয় তাই মোৰ পাছে পাছে আহিছে? মোৰ মনেৰে তাই বাট হেৰুৱালে, আৰু সেই কাৰণে খোজৰ মাত শুনি শুনি কেনোবা গাওঁৰ মাজত ওলাবলৈ আহিছে। {{gap}}কিন্তু মোৰ মনত অলপ ভয় লাগিবলৈ ধৰিলে,—মই ভাবিলোঁ যে মানুহজনী যে অকল মোৰ পাছে পাছে আহিছে এনে নহয়, তাইহে দেখোন মোক বাট দেখুৱাই দিছে, আৰু মই আপোনা আপুনি তাই দেখুৱাই দিয়া বাটেদি আগ বাঢ়িবলৈ ধৰিছোঁ। {{gap}}যি হ'ক মই এখোজ দুখোজ কৰি আহিবলৈ ধৰিলোঁ, মোৰ আগত সৌখন নৈ আৰু তাৰ পাৰত সৌডোখৰ আন্ধাৰ, ভয় লগা ঠাই, সেইখন কি ঠাই—সৰ্ব্বনাশ! এইখন মৰিশালি, অ' মই বুজিলোঁ এতিয়া, তাই মোক ইয়ালৈকে আনিছিল। মই লৰালৰিকৈ উভতিলোঁ, এইবাৰ ঠিক তাইৰ মুখে মুখে পৰিলোঁ। ...ইকি! তাই চকুৰে দেখে! তাই দেখোন মোলৈ খঙেৰে বাঘে চোৱাৰ দৰে একেথৰে চাই আছেদেখিলেই ভয় লাগে। {{gap}}মই কেৰাহিকৈ তাইৰ চকুলৈ চালোঁ, তাই আকৌ ছাল খনেৰে চকু দুট৷ ঢাকি পেলালে আৰু আগৰ দৰেই কাণী-বুঢ়ী হ'ল। {{gap}}মই এতিয়া বুজিলোঁ, এই বুঢ়ীজনীয়েই মোৰ নিয়তি। এই নিয়তিৰ হাতৰপৰা সাৰিবলৈ মানুহৰ কোনো উপায় নাই। {{gap}}সাৰিবলৈ কোনো উপায় নাই! পৰিত্ৰাণ নাই!! {{gap}}বলিয়াৰ দৰে এবাৰ চেষ্টা কৰা যাওক। মই অইন ফালে লৰ মাৰিলোঁ। মই বেগেৰে যাবলৈ ধৰিলে।—<noinclude>{{center|৪}}</noinclude> 4jh3jx9qjgxykkiy54ixowph8c3f1ky 256563 256562 2026-08-02T16:11:25Z BabulB 104 256563 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" />{{Left|{{u|কথা কৱিতা}}}}</noinclude>নিশ্চয় সেই বুঢ়ীজনীয়েই,—কিয় তাই মোৰ পাছে পাছে আহিছে? মোৰ মনেৰে তাই বাট হেৰুৱালে, আৰু সেই কাৰণে খোজৰ মাত শুনি শুনি কেনোবা গাওঁৰ মাজত ওলাবলৈ আহিছে। {{gap}}কিন্তু মোৰ মনত অলপ ভয় লাগিবলৈ ধৰিলে,—মই ভাবিলোঁ যে মানুহজনী যে অকল মোৰ পাছে পাছে আহিছে এনে নহয়, তাইহে দেখোন মোক বাট দেখুৱাই দিছে, আৰু মই আপোনা আপুনি তাই দেখুৱাই দিয়া বাটেদি আগ বাঢ়িবলৈ ধৰিছোঁ। {{gap}}যি হ'ক মই এখোজ দুখোজ কৰি আহিবলৈ ধৰিলোঁ, মোৰ আগত সৌখন নৈ আৰু তাৰ পাৰত সৌডোখৰ আন্ধাৰ, ভয় লগা ঠাই, সেইখন কি ঠাই—সৰ্ব্বনাশ! এইখন মৰিশালি, অ' মই বুজিলোঁ এতিয়া, তাই মোক ইয়ালৈকে আনিছিল। মই লৰালৰিকৈ উভতিলোঁ, এইবাৰ ঠিক তাইৰ মুখে মুখে পৰিলোঁ। ...ইকি! তাই চকুৰে দেখে! তাই দেখোন মোলৈ খঙেৰে বাঘে চোৱাৰ দৰে একেথৰে চাই আছেদেখিলেই ভয় লাগে। {{gap}}মই কেৰাহিকৈ তাইৰ চকুলৈ চালোঁ, তাই আকৌ ছাল খনেৰে চকু দুট৷ ঢাকি পেলালে আৰু আগৰ দৰেই কাণী-বুঢ়ী হ'ল। {{gap}}মই এতিয়া বুজিলোঁ, এই বুঢ়ীজনীয়েই মোৰ নিয়তি। এই নিয়তিৰ হাতৰপৰা সাৰিবলৈ মানুহৰ কোনো উপায় নাই। {{gap}}সাৰিবলৈ কোনো উপায় নাই! পৰিত্ৰাণ নাই!! {{gap}}বলিয়াৰ দৰে এবাৰ চেষ্টা কৰা যাওক। মই অইন ফালে লৰ মাৰিলোঁ। মই বেগেৰে যাবলৈ ধৰিলোঁ—<noinclude>{{center|৪}}</noinclude> pr55gvveu2bhsugk9ti6fx9dcvc02ru 104 93714 256559 256454 2026-08-02T16:01:05Z BabulB 104 256559 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Himashree Borah" />{{Right|{{u|কথা কৱিতা}}}}</noinclude>কিন্তু আকৌ আগৰ দৰে মোৰ পাছে পাছে ভৰিৰ খোজ আৰু সমুখত সেই আন্ধাৰ ভয় লগা মৰিশালি। {{gap}}আৰু এবাৰ অইন ফালে পলালোঁ— কি হব! {{gap}}পাছত সেই ভৰিৰ খোজ, আগত মৰিশালি। কি হ'ল, মই য'লৈকে পলাবলৈ যাওঁ ত'তে এনে অৱস্থা, সকলো ঠাইতে একে দশা। {{gap}}বাৰু, এই বাৰ এ‍ই ফাঁকি দিম, আৰু ইয়াকে ভাবি তাতে বহি পৰিলে। সেই বুঢ়ীজনীও যোৰপৰা ঠিক দুহাতমানৰ আঁতৰতে থিয় হ'ল। মই যদিও তাইৰ ভৰিৰ খোজ শুনা নাই, তত্ৰাচ মই বুজিছোঁ, তাই মোৰ পাছত থিয় হৈ আছে। {{gap}}আগত আকৌ সেই আন্ধাৰ ভয় লগা মৰিশালি, — ভীষণ মূৰ্ত্তিৰে মোক গ্ৰাসিবলৈ খেদি আহিছে। {{gap}}হৰি হৰি! মই কি কৰোঁ, ক'লৈ যাওঁ! ভয়ত চাৰিওফালে চাবলৈ ধৰিলে॥ {{gap}}সেই বুঢ়ীজনীয়ে চকুদুটা তেজ যেন ৰঙা কৰি গোঙোৰা মুখেৰে মোৰ ফালে একে থৰে চাই আছে, তাইৰ চকু দুটাৰপৰা যেন জুইৰ ফিৰিঙতিহে ওলাবলৈ ধৰিছে। সৰ্ব্বনাশ! পলাবৰ ঠাই নাই। সাৰিবৰ উপায় নাই! নাই, ৰক্ষা নাই! {{nop}}<noinclude>{{center|৫}}</noinclude> i26rn5hkq55uak8kfmvhikeumo4hyqo 256564 256559 2026-08-02T16:24:35Z BabulB 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 256564 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" />{{Right|{{u|কথা কৱিতা}}}}</noinclude>কিন্তু আকৌ আগৰ দৰে মোৰ পাছে পাছে ভৰিৰ খোজ আৰু সমুখত সেই আন্ধাৰ ভয় লগা মৰিশালি। {{gap}}আৰু এবাৰ অইন ফালে পলালোঁ—কি হব! {{gap}}পাছত সেই ভৰিৰ খোজ, আগত মৰিশালি। {{gap}}কি হ'ল, মই য'লৈকে পলাবলৈ যাওঁ ত'তে এনে অৱস্থা, সকলো ঠাইতে একে দশা। {{gap}}বাৰু, এই বাৰ এ‍ই ফাঁকি দিম, আৰু ইয়াকে ভাবি তাতে বহি পৰিলোঁ সেই বুঢ়ীজনীও মোৰপৰা ঠিক দুহাতমানৰ আঁতৰতে থিয় হ'ল। মই যদিও তাইৰ ভৰিৰ খোজ শুনা নাই, তত্ৰাচ মই বুজিছোঁ, তাই মোৰ পাছত থিয় হৈ আছে। {{gap}}আগত আকৌ সেই আন্ধাৰ ভয় লগা মৰিশালি,—ভীষণ মূৰ্ত্তিৰে মোক গ্ৰাসিবলৈ খেদি আহিছে। {{gap}}হৰি! হৰি! মই কি কৰোঁ, ক'লৈ যাওঁ! ভয়ত চাৰিওফালে চাবলৈ ধৰিলোঁ। {{gap}}সেই বুঢ়ীজনীয়ে চকুদুটা তেজ যেন ৰঙা কৰি গোঙোৰা মুখেৰে মোৰ ফালে একে থৰে চাই আছে, তাইৰ চকু দুটাৰপৰা যেন জুইৰ ফিৰিঙতিহে ওলাবলৈ ধৰিছে। সৰ্ব্বনাশ! পলাবৰ ঠাই নাই। সাৰিবৰ উপায় নাই! নাই, ৰক্ষা নাই! {{nop}}<noinclude>{{center|৫}}</noinclude> fwkncyu9n1eehqrwpqf1j0ab5s0uwwo 104 93715 256571 256455 2026-08-02T16:43:42Z BabulB 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 256571 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" /></noinclude>{{center|{{Xx-larger|চহকী মানুহ}}}} {{gap}}ধনকুবেৰ ৰথচাইল্ডৰ কথা ম‍ই বহুত দিনৰপৰা শুনি আহিছোঁ, তেওঁৰ সেই অগাধ সম্পত্তি দুখীয়াৰ উপকাৰ, দেশত শিক্ষা বিস্তাৰ, জাতীয় উন্নতি ইত্যাদি নানা সৎকাৰ্য্যত তেওঁ অকাতৰে ব্যয় কৰিছে। তেওঁৰ যেতিয়া এইবিলাক পৰহিতকৰ কাৰ্য্যলৈ মন কৰোঁ, সঁচাসঁচিকৈয়ে তেতিয়া তেওঁলৈ মনত অসীম শ্ৰদ্ধা আৰু ভক্তিৰ উদ্ৰেক হয়। {{gap}}কিন্তু সেই বুলিয়েই সেই দিনাখন সেই দুখীয়া পৰিয়ালৰ কথমপি দুসাজ খাবলৈ পোৱা দুখীয়া খেতিয়কটোৰ মাউৰা ভাগিনীয়েকক নিজৰ ভগা-পজাঁত আশ্ৰয় দিয়া কথাটো ম‍ই পাহৰিব নোৱাৰোঁ। {{gap}}খেতিয়কৰ ঘৈণীয়েকে ৰং মনেৰে আহি মাকবাপেক নোহোৱা ছোৱালীটিক কোলাত তুলি আথেবেথে দুৱাৰমুখৰপৰা নি ঘৰত থলেগৈ আৰু গিৰিয়েকক কলে, “এই বাৰৰপৰা আমি আৰু আধাপেটীকৈও দুসাজ খাব নোৱাৰোঁ। {{gap}}খেতিয়কে হাঁহি মুখেৰে মাত লগালে, "একো কথা নাই, আমি এসাজ খায়েই থাকিম।” ৰধচাইল্ড্‌ এতিয়াও এই মুখীয়াল পৰিয়ালৰ বহুত পাছ-পৰা।<noinclude></noinclude> quyctof87kajjf8sxh4kp1shpuahyi7 256572 256571 2026-08-02T16:45:17Z BabulB 104 256572 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" /></noinclude>{{center|{{Xx-larger|চহকী মানুহ}}}} {{gap}}ধনকুবেৰ ৰথচাইল্ডৰ কথা ম‍ই বহুত দিনৰপৰা শুনি আহিছোঁ, তেওঁৰ সেই অগাধ সম্পত্তি দুখীয়াৰ উপকাৰ, দেশত শিক্ষা বিস্তাৰ, জাতীয় উন্নতি ইত্যাদি নানা সৎকাৰ্য্যত তেওঁ অকাতৰে ব্যয় কৰিছে। তেওঁৰ যেতিয়া এইবিলাক পৰহিতকৰ কাৰ্য্যলৈ মন কৰোঁ, সঁচাসঁচিকৈয়ে তেতিয়া তেওঁলৈ মনত অসীম শ্ৰদ্ধা আৰু ভক্তিৰ উদ্ৰেক হয়। {{gap}}কিন্তু সেই বুলিয়েই সেই দিনাখন সেই দুখীয়া পৰিয়ালৰ কথমপি দুসাজ খাবলৈ পোৱা দুখীয়া খেতিয়কটোৰ মাউৰা ভাগিনীয়েকক নিজৰ ভগা-পজাঁত আশ্ৰয় দিয়া কথাটো ম‍ই পাহৰিব নোৱাৰোঁ। {{gap}}খেতিয়কৰ ঘৈণীয়েকে ৰং মনেৰে আহি মাকবাপেক নোহোৱা ছোৱালীটিক কোলাত তুলি আথেবেথে দুৱাৰমুখৰপৰা নি ঘৰত থলেগৈ আৰু গিৰিয়েকক কলে, “এই বাৰৰপৰা আমি আৰু আধাপেটীকৈও দুসাজ খাব নোৱাৰোঁ। {{gap}}খেতিয়কে হাঁহি মুখেৰে মাত লগালে, "একো কথা নাই, আমি এসাজ খায়েই থাকিম।” ৰথচাইল্ড্‌ এতিয়াও এই মুখীয়াল পৰিয়ালৰ বহুত পাছ-পৰা।<noinclude></noinclude> 8eoi4yy4enpakyk6q59tayzfhm0o833 256575 256572 2026-08-02T16:49:41Z BabulB 104 256575 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" /></noinclude>{{center|{{Xx-larger|চহকী মানুহ}}}} {{gap}}ধনকুবেৰ ৰথচাইল্ডৰ কথা ম‍ই বহুত দিনৰপৰা শুনি আহিছোঁ, তেওঁৰ সেই অগাধ সম্পত্তি দুখীয়াৰ উপকাৰ, দেশত শিক্ষা বিস্তাৰ, জাতীয় উন্নতি ইত্যাদি নানা সৎকাৰ্য্যত তেওঁ অকাতৰে ব্যয় কৰিছে। তেওঁৰ যেতিয়া এইবিলাক পৰহিতকৰ কাৰ্য্যলৈ মন কৰোঁ, সঁচাসঁচিকৈয়ে তেতিয়া তেওঁলৈ মনত অসীম শ্ৰদ্ধা আৰু ভক্তিৰ উদ্ৰেক হয়। {{gap}}কিন্তু সেই বুলিয়েই সেই দিনাখন সেই দুখীয়া পৰিয়ালৰ কথমপি দুসাজ খাবলৈ পোৱা দুখীয়া খেতিয়কটোৰ মাউৰা ভাগিনীয়েকক নিজৰ ভগা-পজাঁত আশ্ৰয় দিয়া কথাটো ম‍ই পাহৰিব নোৱাৰোঁ। {{gap}}খেতিয়কৰ ঘৈণীয়েকে ৰং মনেৰে আহি মাকবাপেক নোহোৱা ছোৱালীটিক কোলাত তুলি আথেবেথে দুৱাৰমুখৰপৰা নি ঘৰত থলেগৈ আৰু গিৰিয়েকক কলে, “এই বাৰৰপৰা আমি আৰু আধাপেটীকৈও দুসাজ খাব নোৱাৰোঁ। {{gap}}খেতিয়কে হাঁহি মুখেৰে মাত লগালে, "একো কথা নাই, আমি এসাজ খায়েই থাকিম।” ৰথচাইল্ড্‌ এতিয়াও এই মুখীয়াল পৰিয়ালৰ বহুত পাছ-পৰা।<noinclude>{{center|৬}}</noinclude> 622kh0rxxofdi19jrmkjz755jtc1h36 104 93716 256581 256456 2026-08-02T16:59:26Z BabulB 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 256581 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" /></noinclude>{{center|{{Xx-larger|শেষ দেখা}}}} {{gap}}আমি এসময়ত দুয়ো নলে-গলে লগা বন্ধু আছিলোঁ, কিন্তু কি কুক্ষণত আমাৰ দুয়োৰো মাজত দন্দ লাগিল—শেহত লগ এৰা এৰি হ'ল। বহুত বছৰ পাৰ হৈ গ'ল, এদিন তেওঁ থকা ঠাই খনলৈ আহি শুনিলোঁ যে তেওঁৰ বৰ টান নৰিয়া, মোক চাব খুজিছে। ম‍ই একেবাৰে তেওঁৰ খোঁটালীত থিয় হলোঁগৈ,—আমাৰ চকুৱে চকুৱে দেখাদেখি হ'ল। মই তেওঁক কথমপিহে চিনিব পাৰিলোঁ। হৰি, হৰি তেওঁক বেমাৰে কেনে কৰিলে! তেওঁৰ গাত এটুপিও তেজ নাই, বৰণ শেতা, গাৰ হাড়-ছাল ওলাল আৰু মূৰৰ চুলি প্ৰায়খিনিয়েই সৰি গ'ল। তেওঁৰ গাত মাথোন এখন চেলেং আছে—তেওঁ তেতিয়া এখন সামান্য চেলেং কাপোৰৰে ভৰ সহিব নোৱাৰা হ'ল। {{gap}}তেওঁ কোনো মতে হাড় ছাল লগা শুকান হাতখন মোৰ ফালে আগ বঢ়াই দিলে আৰু মুখৰ ভিতৰতে কিবা দু আষাৰমান কথা কলে—ভালেই নে বেয়াই, ম‍ই বুজিব নোৱাৰিলোঁ।····তেওঁৰ সোমোৱা চকুৰপৰা দুধাৰি চকুলো গালেদি বৈ গ'ল আৰু তেওঁ ঘনে ঘনে উশাহ লবলৈ ধৰিলে। মই এনে শোক-লগা দৃশ্য দেখি থিয় হৈ থাকিব নোৱাৰিলোঁ—তাতে বহি পৰিলোঁ, মোৰ হাত ভৰি কঁপিবলৈ ধৰিলে। এনে বেজাৰৰ ছবিৰ আগত দুনাই চকু মেলিব নোৱাৰি মই তেওঁৰ ফালে মোৰ হাতখন আগ বঢ়াই দিলোঁ, কিন্তু মোৰ মনত হ'ল, যেন সেইখন তেওঁৰ হাত নহয়, অইন এখন হাতেহে মোৰ হাতখন ধৰিলে। {{nop}}<noinclude>{{center|৭}}</noinclude> 1058qevt6cmogfoxvc7jzwzf6h1d4ci 6 93720 256549 2026-08-02T15:30:26Z BabulB 104 যতীন্দ্ৰনাথ দুৱৰা ৰচিত কথা কৱিতাৰ বেটুপাত 256549 wikitext text/x-wiki == সাৰাংশ == যতীন্দ্ৰনাথ দুৱৰা ৰচিত কথা কৱিতাৰ বেটুপাত == অনুজ্ঞাপত্ৰ == {{PD-India}} 0y085x58v095vaq60kqtzhlb18j9a2k 256569 256549 2026-08-02T16:32:29Z BabulB 104 added [[Category:যতীন্দ্ৰনাথ দুৱৰাৰ সাহিত্যকৰ্ম]] using [[Help:Gadget-HotCat|HotCat]] 256569 wikitext text/x-wiki == সাৰাংশ == যতীন্দ্ৰনাথ দুৱৰা ৰচিত কথা কৱিতাৰ বেটুপাত == অনুজ্ঞাপত্ৰ == {{PD-India}} [[শ্ৰেণী:যতীন্দ্ৰনাথ দুৱৰাৰ সাহিত্যকৰ্ম]] r4b2abw07s8uy6h6ywvmql5md78ujvq 0 93721 256555 2026-08-02T15:44:58Z BabulB 104 "{{header | title = কথা কৱিতা | author = যতীন্দ্ৰনাথ দুৱৰা | year = | translator = | section = | previous = [[কথা কৱিতা|বেটুপাত]] | next = [[কথা কৱিতা/দেৱী|দেৱী]] | notes = | categories = }} <pages index="কথা কৱিতা.pdf" from=15 to=16/>" দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 256555 wikitext text/x-wiki {{header | title = কথা কৱিতা | author = যতীন্দ্ৰনাথ দুৱৰা | year = | translator = | section = | previous = [[কথা কৱিতা|বেটুপাত]] | next = [[কথা কৱিতা/দেৱী|দেৱী]] | notes = | categories = }} <pages index="কথা কৱিতা.pdf" from=15 to=16/> eeoxw9zwlx2jjnpqkcdokjaacw00n9r 256556 256555 2026-08-02T15:52:27Z BabulB 104 256556 wikitext text/x-wiki {{header | title = কথা কৱিতা | author = যতীন্দ্ৰনাথ দুৱৰা | year = | translator = | section = | previous = [[কথা কৱিতা|বেটুপাত]] | next = [[কথা কৱিতা/এজনী বুঢ়ী|এজনী বুঢ়ী]] | notes = | categories = }} <pages index="কথা কৱিতা.pdf" from=15 to=16/> ky08tjafx6equqz5quer3d67449xgig 0 93722 256566 2026-08-02T16:27:28Z BabulB 104 "{{header | title = কথা কৱিতা | author = যতীন্দ্ৰনাথ দুৱৰা | year = | translator = | section = | previous = [[কথা কৱিতা/দেৱী|দেৱী]] | next = [[কথা কৱিতা/চহকী মানুহ |চহকী মানুহ ]] | notes = | categories = }} <pages index="কথা কৱিতা.pdf"..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 256566 wikitext text/x-wiki {{header | title = কথা কৱিতা | author = যতীন্দ্ৰনাথ দুৱৰা | year = | translator = | section = | previous = [[কথা কৱিতা/দেৱী|দেৱী]] | next = [[কথা কৱিতা/চহকী মানুহ |চহকী মানুহ ]] | notes = | categories = }} <pages index="কথা কৱিতা.pdf" from=17 to=19/> ohn22hzcfd1tr8la0gdhma2a16adziv 0 93723 256574 2026-08-02T16:47:15Z BabulB 104 "{{header | title = কথা কৱিতা | author = যতীন্দ্ৰনাথ দুৱৰা | year = | translator = | section = | previous = [[কথা কৱিতা/এজনী বুঢ়ী|এজনী বুঢ়ী]] | next = [[কথা কৱিতা/শেষ দেখা |শেষ দেখা ]] | notes = | categories = }} <pages index="কথা..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 256574 wikitext text/x-wiki {{header | title = কথা কৱিতা | author = যতীন্দ্ৰনাথ দুৱৰা | year = | translator = | section = | previous = [[কথা কৱিতা/এজনী বুঢ়ী|এজনী বুঢ়ী]] | next = [[কথা কৱিতা/শেষ দেখা |শেষ দেখা ]] | notes = | categories = }} <pages index="কথা কৱিতা.pdf" from=20 to=20/> 0qxpswldnt6m54co49nkw599jhzw68t 104 93724 256577 2026-08-02T16:51:08Z BabulB 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "{{gap}}আমৰ দুয়োৰে৷ মাজত বগ| সাজ পিন্ধি যেন কোনোবা এজনী মাইকী মানুহ থিয় হৈ আছে। সাজটোৱে তাইক মূৰৰপৰা ভৰিলৈকে ঢাকি থৈছে ।..-.তাই এটা কঠোৰ উদাস দৃষ্টি শৃগ্তৰ ফালে এৰি দিছে..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 256577 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="BabulB" />{{Left|{{u|কথা কৱিতা}}}}</noinclude>{{gap}}আমৰ দুয়োৰে৷ মাজত বগ| সাজ পিন্ধি যেন কোনোবা এজনী মাইকী মানুহ থিয় হৈ আছে। সাজটোৱে তাইক মূৰৰপৰা ভৰিলৈকে ঢাকি থৈছে ।..-.তাই এটা কঠোৰ উদাস দৃষ্টি শৃগ্তৰ ফালে এৰি দিছে--মুখৰপৰ! এটাও মাত ওলোঁৱা| নাই--অইন কি ওঁঠ ছুটাও লৰা নাই৷ {{gap}}এই মাইকী মামুহজনীয়েই আমাৰ হুয়োখন হাত একে লগ কৰি দ্িলে--তায়েই আমাৰ ভিতৰত চিৰকাললৈ মিলন ঘটালে। সঁচ কথা--মৃত্যুৱেই আমাৰ মিলন ঘটালে ।<noinclude>{{কেন্দ্র|৮}}</noinclude> 4gfyr78ew4p084bq90wt6l22qd4prns 256578 256577 2026-08-02T16:51:53Z BabulB 104 256578 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="BabulB" />{{Left|{{u|কথা কৱিতা}}}}</noinclude>{{gap}}আমৰ দুয়োৰে৷ মাজত বগ| সাজ পিন্ধি যেন কোনোবা এজনী মাইকী মানুহ থিয় হৈ আছে। সাজটোৱে তাইক মূৰৰপৰা ভৰিলৈকে ঢাকি থৈছে ।..-.তাই এটা কঠোৰ উদাস দৃষ্টি শৃগ্তৰ ফালে এৰি দিছে--মুখৰপৰ! এটাও মাত ওলোঁৱা| নাই--অইন কি ওঁঠ ছুটাও লৰা নাই৷ {{gap}}এই মাইকী মামুহজনীয়েই আমাৰ হুয়োখন হাত একে লগ কৰি দ্িলে--তায়েই আমাৰ ভিতৰত চিৰকাললৈ মিলন ঘটালে। সঁচ কথা--মৃত্যুৱেই আমাৰ মিলন ঘটালে ।<noinclude>{{center|৮}}</noinclude> bzuzkog6o0eu189at52824tkvcdoh6k 256583 256578 2026-08-02T17:03:07Z BabulB 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 256583 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" />{{Left|{{u|কথা কৱিতা}}}}</noinclude>{{gap}}আমাৰ দুয়োৰো মাজত বগা সাজ পিন্ধি যেন কোনোবা এজনী মাইকী মানুহ থিয় হৈ আছে। সাজটোৱে তাইক মূৰৰপৰা ভৰিলৈকে ঢাকি থৈছে।···তাই এটা কঠোৰ উদাস দৃষ্টি শূন্যৰ ফালে এৰি দিছে—মুখৰপৰা এটাও মাত ওলোঁৱা নাই—অইন কি ওঁঠ দুটাও লৰা নাই। {{gap}}এই মাইকী মানুহজনীয়েই আমাৰ দুয়োখন হাত একে লগ কৰি দিলে—তায়েই আমাৰ ভিতৰত চিৰকাললৈ মিলন ঘটালে। সঁচা কথা—মৃত্যুৱেই আমাৰ মিলন ঘটালে।<noinclude>{{center|৮}}</noinclude> 5bsn0zvkx63uplgocv8hkm0f3wb9vzg 0 93725 256585 2026-08-02T17:05:24Z BabulB 104 "{{header | title = কথা কৱিতা | author = যতীন্দ্ৰনাথ দুৱৰা | year = | translator = | section = | previous = [[কথা কৱিতা/চহকী মানুহ |চহকী মানুহ ]] | next = [[কথা কৱিতা/শেষ দেখা |শেষ দেখা ]] | notes = | categories = }} <pages index="কথা..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 256585 wikitext text/x-wiki {{header | title = কথা কৱিতা | author = যতীন্দ্ৰনাথ দুৱৰা | year = | translator = | section = | previous = [[কথা কৱিতা/চহকী মানুহ |চহকী মানুহ ]] | next = [[কথা কৱিতা/শেষ দেখা |শেষ দেখা ]] | notes = | categories = }} <pages index="কথা কৱিতা.pdf" from=21 to=22/> 31hdldt0yemrm9d9jnmudz6equvb17v 104 93726 256586 2026-08-02T17:08:14Z BabulB 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "{{center|{{Xx-larger|মগনিয়৷ৰ}}}} মই বাটেদি গৈআছিলে।--এটা বুঢ়া বেমাৰী হাড়-ছাল ওলোৱা মগনিয়াৰ আহি মোৰ ওচৰত ধিয় হ’লহি। তাৰ ওঁঠ শেতা, চকু দুট| ৰঙ আৰু গাত ফট| কাপোৰ... হৰি হৰি! সি দুখত..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 256586 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="BabulB" /></noinclude>{{center|{{Xx-larger|মগনিয়৷ৰ}}}} মই বাটেদি গৈআছিলে।--এটা বুঢ়া বেমাৰী হাড়-ছাল ওলোৱা মগনিয়াৰ আহি মোৰ ওচৰত ধিয় হ’লহি। তাৰ ওঁঠ শেতা, চকু দুট| ৰঙ আৰু গাত ফট| কাপোৰ... হৰি হৰি! সি দুখত পৰি কেনেকুৱা হৈছে--চকুৰ আগতে দৰিদ্ৰতাৰ কেনে জ্বলন্ত শোক লগ! দৃশ্য! সি সেই উখহ| অপৰিস্কাৰ হাত খন মেলি মোক সহায় খুজিলে। মই চোল'ৰ মোনাত হাত সুমাই একোকে নাপ্বালে"|-_টক। নাই, ঘড়ী নাই, অইন কি এখন উৰ্মালে৷ নাই, মই মোৰ লগত একোকে অন! নাছিলে|। মগনিয়াৰটোৱে তেতিয়াও মোৰ ওচৰতে হাত পাতি থিয় হৈ আছে--আৰু তাৰ দুৰ্ব্বল শৰীৰ কঁপিবলৈ ধৰিছে। মই এনে দৰে থাকিব নোৱাৰি লৰালৰিকৈ তাৰ হাত দুখন সাৱটি ধৰিলে৷ আৰু কলে৷--“ককাই, মোৰ ওপৰত খং নকৰিব|, মোৰ হাতত একোৱেই নাই৷” মগনিয়াৰটোৱে আচৰিত হৈ মোৰ ফালে এবাৰ চালে-শেতা ওঁঠ দুখনেৰে'অলপ ই|হিলে--আৰু সিও মোৰ হাত দুখন ধৰি অতি কষ্টেৰে মাত লগালে, “কি হ’ল, একে৷ কথ| ন)ই--ইয়াৰ কাৰণেও অশেষ ধন্তব|দু--ইও যে এট| দান ৷” ময়ে বুজিলে। ষে মোৰ এজন লগৰীয়াৰূপৰ৷ ময়ে| এটা দান পালে ৷ টী ত<noinclude>{{কেন্দ্র|৯}}</noinclude> 3m0y4rl3jeoo8bfm61u8jrhucb1vn4v