ৱিকিউৎস aswikisource https://as.wikisource.org/wiki/%E0%A6%AC%E0%A7%87%E0%A6%9F%E0%A7%81%E0%A6%AA%E0%A6%BE%E0%A6%A4 MediaWiki 1.47.0-wmf.19 first-letter মাধ্যম বিশেষ বাৰ্তা সদস্য সদস্য বাৰ্তা ৱিকিউৎস ৱিকিউৎস বাৰ্তা চিত্ৰ চিত্ৰ বাৰ্তা মিডিয়াৱিকি মিডিয়াৱিকি আলোচনা সাঁচ সাঁচ বাৰ্তা সহায় সহায় বাৰ্তা শ্ৰেণী শ্ৰেণী বাৰ্তা লেখক লেখক আলোচনা পৃষ্ঠা পৃষ্ঠা আলোচনা সূচী সূচী আলোচনা প্ৰকাশক প্ৰকাশক আলোচনা TimedText TimedText talk Module Module talk Event Event talk 104 69564 258878 258869 2026-09-10T15:33:40Z BabulB 104 258878 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Himashree Borah" /></noinclude>{{center|{{X-larger|হেমচন্দ্ৰ বৰুৱা আৰু অসমীয়া ভাষা}}}} {{gap}}অসমীয়া ভাষা সম্পৰ্কে সেই সময়ত কিছুমান মানুহৰ এটা ভুল ধাৰণা আছিল। এক শ্ৰেণীৰ মানুহে কৈ ফুৰিছিল যে “অসমীয়া ভাষা আন একো নহয় কেৱল আহম জাতিৰ ভাষাহে।” এনেয়ে অসমীয়া ভাষা বঙ্গালীৰ অপভ্ৰংশ বুলি বৃথা জনৰৱ উঠিছিল। তাতে আকৌ আমাৰ মানুহৰ মাজত আমাৰ ভাষা লৈ মত ভেদ হোৱাটো অমঙ্গলজনক হৈছিল। হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাই এই ভুল ধাৰণা জনসমাজৰপৰা আঁতৰ কৰিছিল। তেওঁ লিখিছিল— {{gap}}“অনেকে ভাবিব পাৰে যে, আহম জাতিৰ ভাষাক বা আহম জাতিৰ ভাষাৰপৰা ওলোৱা এটা ভাষাক অসমীয়া ভাষা বোলা যায়; কিন্তু সেই কথা নহয়, এই আসাম [অসম] দেশ পূৰ্ব্বে চুটিয়া, বাৰভূঞা আৰু কছাৰীৰ অধীন আছিল; আৰু সেই সময়ত এই দেশত থকা হিন্দু বিলাকৰ কোনো এক বেলেগ ভাষা আছিল। পাছত শ্যাম দেশী আহম জাতি ইয়ালৈ আহি ৰজা হয়। সিবিলাকৰ সেই কালৰ ভাষা আৰু ধৰম যে বেলেগ আছিল ইয়াক সকলোৱে জানে। যদিও অহম জাতিয়ে এই দেশৰ ৰাজত্ব পোৱাত সিবিলাকৰ ভাষা ইয়াত চলা সম্ভৱ আছিল, তথাপি বোধ হয়, সেই সময়ত তেওঁবিলাকৰ লগত ইয়ালৈ অহা মানুহৰ সংখ্যা অতি অলপ হেতু আপোনাৰ ভাষাতকৈ এই<noinclude></noinclude> lippxqcf2306qixwn9sug77iffnrxm9 258879 258878 2026-09-10T15:35:14Z BabulB 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 258879 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" /></noinclude>{{center|{{X-larger|হেমচন্দ্ৰ বৰুৱা আৰু অসমীয়া ভাষা}}}} {{gap}}অসমীয়া ভাষা সম্পৰ্কে সেই সময়ত কিছুমান মানুহৰ এটা ভুল ধাৰণা আছিল। এক শ্ৰেণীৰ মানুহে কৈ ফুৰিছিল যে “অসমীয়া ভাষা আন একো নহয় কেৱল আহম জাতিৰ ভাষাহে।” এনেয়ে অসমীয়া ভাষা বঙ্গালীৰ অপভ্ৰংশ বুলি বৃথা জনৰৱ উঠিছিল। তাতে আকৌ আমাৰ মানুহৰ মাজত আমাৰ ভাষা লৈ মত ভেদ হোৱাটো অমঙ্গলজনক হৈছিল। হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাই এই ভুল ধাৰণা জনসমাজৰপৰা আঁতৰ কৰিছিল। তেওঁ লিখিছিল— {{gap}}“অনেকে ভাবিব পাৰে যে, আহম জাতিৰ ভাষাক বা আহম জাতিৰ ভাষাৰপৰা ওলোৱা এটা ভাষাক অসমীয়া ভাষা বোলা যায়; কিন্তু সেই কথা নহয়, এই আসাম [অসম] দেশ পূৰ্ব্বে চুটিয়া, বাৰভূঞা আৰু কছাৰীৰ অধীন আছিল; আৰু সেই সময়ত এই দেশত থকা হিন্দু বিলাকৰ কোনো এক বেলেগ ভাষা আছিল। পাছত শ্যাম দেশী আহম জাতি ইয়ালৈ আহি ৰজা হয়। সিবিলাকৰ সেই কালৰ ভাষা আৰু ধৰম যে বেলেগ আছিল ইয়াক সকলোৱে জানে। যদিও অহম জাতিয়ে এই দেশৰ ৰাজত্ব পোৱাত সিবিলাকৰ ভাষা ইয়াত চলা সম্ভৱ আছিল, তথাপি বোধ হয়, সেই সময়ত তেওঁবিলাকৰ লগত ইয়ালৈ অহা মানুহৰ সংখ্যা অতি অলপ হেতু আপোনাৰ ভাষাতকৈ এই<noinclude></noinclude> 7ewj4tps4m5az5etegdw9yxzojk3dux 104 69565 258880 188175 2026-09-10T15:36:08Z BabulB 104 258880 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Himashree Borah" />{{rh||হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ জীৱন চৰিত|৭৯}}</noinclude>দেশব ভাষা কবৰ অধিক প্ৰয়োজন হৈছিল। আবু অনু- মান হয় এই কাৰণেই নিজা ভাষালৈ আওহেলা হৈ ক্ৰমে অসমীয়া ভাষাই তেওঁবিলাকৰ আপোন ভাষা যেন হল। তেনে সময়তে বজাই হিন্দু-ধৰ্ম্ম লোৱাত অহমবিলাকে ধৰমৰ লগতে তেওঁ বিলাকৰ ভাষাকো এৰি একেবাৰেই হিন্দু জাতিত সোমাল। তেতিয়াৰে পৰা অহম ভাষা ক্ৰমে অচলিত হৈ আহিবলৈ ধৰিলে। আজিকালি দেওধাই, বাইলুঙ্গত বাজে আন আহমে সেই ভাষা নেজানে, কেৱল সম্বন্ধ বুজোৱা পুলিন, পুথাও ইত্যাদি গোটাচেৰেক জাতিৰ মাজত চলিত আছে। লগত মিহলি হোৱা মূল বা অলপ। ৰজাই হিন্দু ধৰ্ম্ম ঠাইৰপৰা মানুহ অনাই এই দেশত কথা মাথোন আহম ইয়াত বাজে অসমীয়া ভাষাৰ অপভ্ৰংশ আহম শব্দ নিচেই লোৱাৰ পাচত ভাটীৰ নানা পাতিলে। তাতে সেই ভাষাৰ লগত সেই দেশৰ কোনো কোনো কথা ও অসমীয়া মিহলি হৈ সি আগতকৈ চহকী হল, এই দেখি উড়িয়া, হিন্দুস্থানী আৰু বঙ্গালী ভাষাৰো শব্দ অসমীয়া ভাষাৰ লগত পোৱা যায়। অতি পূৰ্ব্ব কালত প্ৰায় গোটেই ভাৰতবৰ্ষতে সংস্কৃত মাথোন প্ৰচলিত আছিল। কালক্ৰমত উচ্চাৰণ লৰচৰ হৈ সেই সংস্কৃতৰপৰা প্ৰাকৃত ভাষা ওলায় পাচত সেই ভাষাৰপৰা হিন্দী আদি অনেক ভাষাৰ সৃষ্টি হয়; আৰু বোধ হয়, পুৰণি অসমীয়া ভাষাও তাৰে এটা ঠাল আছিল। পাচত হিন্দী বঙ্গালী আদি আন আন ভাষাৰ অনেক শব্দ তাৰ লগত মিহলি হৈ সি এতিয়াৰ অৱস্থা পাইছে। এইৰূপে মিহলি হোৱা বিদেশী শব্দত বাজে অনেক মূল সংস্কৃত শব্দ অসমীয়া ভাষাৰ লগত এনেহে মিহলি হৈ আছে যে, সেইবিলাক মাতক অনেকে সংস্কৃত<noinclude></noinclude> dq7m529xcmwubhrjm8gq9edz3gyiq9t 258881 258880 2026-09-10T15:42:04Z BabulB 104 258881 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Himashree Borah" />{{rh||হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ জীৱন চৰিত|৭৯}}</noinclude>দেশৰ ভাষা কবৰ অধিক প্ৰয়োজন হৈছিল। আৰু অনুমান হয় এই কাৰণেই নিজা ভাষালৈ আওহেলা হৈ ক্ৰমে অসমীয়া ভাষাই তেওঁবিলাকৰ আপোন ভাষা যেন হল। তেনে সময়তে ৰজাই হিন্দু-ধৰ্ম্ম লোৱাত অহমবিলাকে ধৰমৰ লগতে তেওঁ বিলাকৰ ভাষাকো এৰি একেবাৰেই হিন্দু জাতিত সোমাল। তেতিয়াৰে পৰা অহম ভাষা ক্ৰমে অচলিত হৈ আহিবলৈ ধৰিলে। আজিকালি দেওধাই, বাইলুঙ্গত বাজে আন আহমে সেই ভাষা নেজানে, কেৱল সম্বন্ধ বুজোৱা পুলিন, পুথাও ইত্যাদি গোটাচেৰেক কথা মাথোন আহম জাতিৰ মাজত চলিত আছে। ইয়াত বাজে অসমীয়া ভাষাৰ লগত মিহলি হোৱা মূল বা অপভ্ৰংশ আহম শব্দ নিচেই অলপ। ৰজাই হিন্দু ধৰ্ম্ম লোৱাৰ পাচত ভাটীৰ নানা ঠাইৰপৰা মানুহ অনাই এই দেশত পাতিলে। তাতে সেই সেই দেশৰ কোনো কোনো কথা ও অসমীয়া ভাষাৰ লগত মিহলি হৈ সি আগতকৈ চহকী হল, এই দেখি উড়িয়া, হিন্দুস্থানী আৰু বঙ্গালী ভাষাৰো শব্দ অসমীয়া ভাষাৰ লগত পোৱা যায়। অতি পূৰ্ব্ব কালত প্ৰায় গোটেই ভাৰতবৰ্ষতে সংস্কৃত মাথোন প্ৰচলিত আছিল। কালক্ৰমত উচ্চাৰণ লৰচৰ হৈ সেই সংস্কৃতৰপৰা প্ৰাকৃত ভাষা ওলায় পাচত সেই ভাষাৰপৰা হিন্দী আদি অনেক ভাষাৰ সৃষ্টি হয়; আৰু বোধ হয়, পুৰণি অসমীয়া ভাষাও তাৰে এটা ঠাল আছিল। পাচত হিন্দী বঙ্গালী আদি আন আন ভাষাৰ অনেক শব্দ তাৰ লগত মিহলি হৈ সি এতিয়াৰ অৱস্থা পাইছে। এইৰূপে মিহলি হোৱা বিদেশী শব্দত বাজে অনেক মূল সংস্কৃত শব্দ অসমীয়া ভাষাৰ লগত এনেহে মিহলি হৈ আছে যে, সেইবিলাক মাতক অনেকে সংস্কৃত<noinclude></noinclude> e5ygr1ig6p5nla83i9ahh2skxq616vo 258882 258881 2026-09-10T15:43:52Z BabulB 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 258882 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" />{{rh||হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ জীৱন চৰিত|৭৯}}</noinclude>দেশৰ ভাষা কবৰ অধিক প্ৰয়োজন হৈছিল। আৰু অনুমান হয় এই কাৰণেই নিজা ভাষালৈ আওহেলা হৈ ক্ৰমে অসমীয়া ভাষাই তেওঁবিলাকৰ আপোন ভাষা যেন হল। তেনে সময়তে ৰজাই হিন্দু-ধৰ্ম্ম লোৱাত অহমবিলাকে ধৰমৰ লগতে তেওঁ বিলাকৰ ভাষাকো এৰি একেবাৰেই হিন্দু জাতিত সোমাল। তেতিয়াৰে পৰা অহম ভাষা ক্ৰমে অচলিত হৈ আহিবলৈ ধৰিলে। আজিকালি দেওধাই, বাইলুঙ্গত বাজে আন আহমে সেই ভাষা নেজানে, কেৱল সম্বন্ধ বুজোৱা পুলিন, পুথাও ইত্যাদি গোটাচেৰেক কথা মাথোন আহম জাতিৰ মাজত চলিত আছে। ইয়াত বাজে অসমীয়া ভাষাৰ লগত মিহলি হোৱা মূল বা অপভ্ৰংশ আহম শব্দ নিচেই অলপ। ৰজাই হিন্দু ধৰ্ম্ম লোৱাৰ পাচত ভাটীৰ নানা ঠাইৰপৰা মানুহ অনাই এই দেশত পাতিলে। তাতে সেই সেই দেশৰ কোনো কোনো কথা ও অসমীয়া ভাষাৰ লগত মিহলি হৈ সি আগতকৈ চহকী হল, এই দেখি উড়িয়া, হিন্দুস্থানী আৰু বঙ্গালী ভাষাৰো শব্দ অসমীয়া ভাষাৰ লগত পোৱা যায়। অতি পূৰ্ব্ব কালত প্ৰায় গোটেই ভাৰতবৰ্ষতে সংস্কৃত মাথোন প্ৰচলিত আছিল। কালক্ৰমত উচ্চাৰণ লৰচৰ হৈ সেই সংস্কৃতৰপৰা প্ৰাকৃত ভাষা ওলায় পাচত সেই ভাষাৰপৰা হিন্দী আদি অনেক ভাষাৰ সৃষ্টি হয়; আৰু বোধ হয়, পুৰণি অসমীয়া ভাষাও তাৰে এটা ঠাল আছিল। পাচত হিন্দী বঙ্গালী আদি আন আন ভাষাৰ অনেক শব্দ তাৰ লগত মিহলি হৈ সি এতিয়াৰ অৱস্থা পাইছে। এইৰূপে মিহলি হোৱা বিদেশী শব্দত বাজে অনেক মূল সংস্কৃত শব্দ অসমীয়া ভাষাৰ লগত এনেহে মিহলি হৈ আছে যে, সেইবিলাক মাতক অনেকে সংস্কৃত<noinclude></noinclude> my1yggo2aens0kxqm38qng0ql4kk6mz 104 69566 258883 188176 2026-09-10T15:45:49Z BabulB 104 258883 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Himashree Borah" />{{rh|৮০|হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ জীৱন চৰিত|}}</noinclude>বুলি নেজানে; চাল, চালনী, শাক, সৰু ইত্যাদি শব্দবিলাক এই উক্তিৰ প্ৰমাণ।” {{Dhr|1em}} {{Rule|5em}} {{Dhr|1em}} {{center|{{X-larger|হেমচন্দ্ৰ বৰুৱা আৰু বৰ্ণ বিন্যাস}}}} অসমীয়াৰ বৰ্ণবিন্যাস সম্পৰ্কে হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ নাম উল্লেখযোগ্য। হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাই যথা সময়ত বৰ্ণবিন্যাসৰ নিয়ম বান্ধি নিদিয়া হলে আমাৰ ভাষাত শব্দবোৰৰ বৰ বেমেজালি লাগিলহে তেন। হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ আগেয়ে বন্চন নামেৰে এজন পাদ্ৰী চাহাবে অসমীয়া ভাষাত বৰ্ণবিন্যাস উচ্চাৰণ অনুসৰি হয় বুলি এই ভাষাৰ গোটেইবোৰ শব্দ উচ্চাৰণ অনুসৰি লিখি- ছিল। বচন, চাহাবে ঠিক সেই নিয়ম পালন কৰি ১৮৬৭ শকত এখন ডাঙ্গৰ অসমীয়া অভিধানো প্ৰকাশ কৰিলে। এই অভিধানত দেখা গল যে অসমীয়া বৰ্ণবিনাসৰ একো ঠিক নাই। হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাই নিজে লিখিছে যে “বণ চনৰ অসমীয়া বৰ্ণবিন্যাস সমূলি অশুদ্ধ আৰু অৰ্থৰ কথাতো সি যেনে হব লাগে তেনে নোহোৱা হেতু অসমীয়া শিকোঁতাবিলাকৰ তাৰপৰা একো উপকাৰ হোৱা নাই আৰু নহয়ো।” সেইবাবে হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাই বৰ্ণবিন্যাসৰ ঘাইকৈ তিনি প্ৰকাৰ নিয়ম বান্ধি অসমীয়া বানানৰ শৃঙ্খলা লগালে যদিও বৰ্ত্তমান সময়ত কোনো কোনো লিখকৰ লিখাত ইয়াৰ ব্যতিক্ৰম দেখা যায়, তথাপি সি ধৰ্ত্তব্য মহয়। এই বৰ্ণ- বিন্যাস সম্পৰ্কীয় অতি আৱশ্যকীয় কথাখিনি তলত তুলি<noinclude></noinclude> 1psc18rfxwqogwx1s65cgd1ooaa0com 258884 258883 2026-09-10T15:48:38Z BabulB 104 258884 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Himashree Borah" />{{rh|৮০|হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ জীৱন চৰিত|}}</noinclude>বুলি নেজানে; চাল, চালনী, শাক, সৰু ইত্যাদি শব্দবিলাক এই উক্তিৰ প্ৰমাণ।” {{Dhr|1em}} {{Rule|5em}} {{Dhr|1em}} {{center|{{X-larger|হেমচন্দ্ৰ বৰুৱা আৰু বৰ্ণ বিন্যাস}}}} {{gap}}অসমীয়াৰ বৰ্ণবিন্যাস সম্পৰ্কে হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ নাম উল্লেখযোগ্য। হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাই যথা সময়ত বৰ্ণবিন্যাসৰ নিয়ম বান্ধি নিদিয়া হলে আমাৰ ভাষাত শব্দবোৰৰ বৰ বেমেজালি লাগিলহেঁতেন। হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ আগেয়ে ব্ৰন্চন নামেৰে এজন পাদ্ৰী চাহাবে অসমীয়া ভাষাত বৰ্ণবিন্যাস উচ্চাৰণ অনুসৰি হয় বুলি এই ভাষাৰ গোটেইবোৰ শব্দ উচ্চাৰণ অনুসৰি লিখিছিল। ব্ৰনচন, চাহাবে ঠিক সেই নিয়ম পালন কৰি ১৮৬৭ শকত এখন ডাঙ্গৰ অসমীয়া অভিধানো প্ৰকাশ কৰিলে। এই অভিধানত দেখা গল যে অসমীয়া বৰ্ণবিনাসৰ একো ঠিক নাই। হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাই নিজে লিখিছে যে “ব্ৰণ্‌চনৰ অসমীয়া বৰ্ণবিন্যাস সমূলি অশুদ্ধ আৰু অৰ্থৰ কথাতো সি যেনে হব লাগে তেনে নোহোৱা হেতু অসমীয়া শিকোঁতাবিলাকৰ তাৰপৰা একো উপকাৰ হোৱা নাই আৰু নহয়ো।” সেইবাবে হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাই বৰ্ণবিন্যাসৰ ঘাইকৈ তিনি প্ৰকাৰ নিয়ম বান্ধি অসমীয়া বানানৰ শৃঙ্খলা লগালে যদিও বৰ্ত্তমান সময়ত কোনো কোনো লিখকৰ লিখাত ইয়াৰ ব্যতিক্ৰম দেখা যায়, তথাপি সি ধৰ্ত্তব্য নহয়। এই বৰ্ণবিন্যাস সম্পৰ্কীয় অতি আৱশ্যকীয় কথাখিনি তলত তুলি<noinclude></noinclude> 41p8qbmbypdy2zfi3wtqx7wrzvqmcb3 258885 258884 2026-09-10T15:50:45Z BabulB 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 258885 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" />{{rh|৮০|হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ জীৱন চৰিত|}}</noinclude>বুলি নেজানে; চাল, চালনী, শাক, সৰু ইত্যাদি শব্দবিলাক এই উক্তিৰ প্ৰমাণ।” {{Dhr|1em}} {{Rule|5em}} {{Dhr|1em}} {{center|{{X-larger|হেমচন্দ্ৰ বৰুৱা আৰু বৰ্ণ বিন্যাস}}}} {{gap}}অসমীয়াৰ বৰ্ণবিন্যাস সম্পৰ্কে হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ নাম উল্লেখযোগ্য। হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাই যথা সময়ত বৰ্ণবিন্যাসৰ নিয়ম বান্ধি নিদিয়া হলে আমাৰ ভাষাত শব্দবোৰৰ বৰ বেমেজালি লাগিলহেঁতেন। হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ আগেয়ে ব্ৰন্চন নামেৰে এজন পাদ্ৰী চাহাবে অসমীয়া ভাষাত বৰ্ণবিন্যাস উচ্চাৰণ অনুসৰি হয় বুলি এই ভাষাৰ গোটেইবোৰ শব্দ উচ্চাৰণ অনুসৰি লিখিছিল। ব্ৰনচন, চাহাবে ঠিক সেই নিয়ম পালন কৰি ১৮৬৭ শকত এখন ডাঙ্গৰ অসমীয়া অভিধানো প্ৰকাশ কৰিলে। এই অভিধানত দেখা গল যে অসমীয়া বৰ্ণবিনাসৰ একো ঠিক নাই। হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাই নিজে লিখিছে যে “ব্ৰণ্‌চনৰ অসমীয়া বৰ্ণবিন্যাস সমূলি অশুদ্ধ আৰু অৰ্থৰ কথাতো সি যেনে হব লাগে তেনে নোহোৱা হেতু অসমীয়া শিকোঁতাবিলাকৰ তাৰপৰা একো উপকাৰ হোৱা নাই আৰু নহয়ো।” সেইবাবে হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাই বৰ্ণবিন্যাসৰ ঘাইকৈ তিনি প্ৰকাৰ নিয়ম বান্ধি অসমীয়া বানানৰ শৃঙ্খলা লগালে যদিও বৰ্ত্তমান সময়ত কোনো কোনো লিখকৰ লিখাত ইয়াৰ ব্যতিক্ৰম দেখা যায়, তথাপি সি ধৰ্ত্তব্য নহয়। এই বৰ্ণবিন্যাস সম্পৰ্কীয় অতি আৱশ্যকীয় কথাখিনি তলত তুলি<noinclude></noinclude> la5eqg361zwqk17y3irefghkih4d35z 258895 258885 2026-09-10T16:15:19Z BabulB 104 258895 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" />{{rh|৮০|হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ জীৱন চৰিত|}}</noinclude><section begin="A" />বুলি নেজানে; চাল, চালনী, শাক, সৰু ইত্যাদি শব্দবিলাক এই উক্তিৰ প্ৰমাণ।” {{Dhr|1em}} {{Rule|5em}} {{Dhr|1em}} <section end="A" /> <section begin="B" />{{center|{{X-larger|হেমচন্দ্ৰ বৰুৱা আৰু বৰ্ণ বিন্যাস}}}} {{gap}}অসমীয়াৰ বৰ্ণবিন্যাস সম্পৰ্কে হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ নাম উল্লেখযোগ্য। হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাই যথা সময়ত বৰ্ণবিন্যাসৰ নিয়ম বান্ধি নিদিয়া হলে আমাৰ ভাষাত শব্দবোৰৰ বৰ বেমেজালি লাগিলহেঁতেন। হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ আগেয়ে ব্ৰন্চন নামেৰে এজন পাদ্ৰী চাহাবে অসমীয়া ভাষাত বৰ্ণবিন্যাস উচ্চাৰণ অনুসৰি হয় বুলি এই ভাষাৰ গোটেইবোৰ শব্দ উচ্চাৰণ অনুসৰি লিখিছিল। ব্ৰনচন, চাহাবে ঠিক সেই নিয়ম পালন কৰি ১৮৬৭ শকত এখন ডাঙ্গৰ অসমীয়া অভিধানো প্ৰকাশ কৰিলে। এই অভিধানত দেখা গল যে অসমীয়া বৰ্ণবিনাসৰ একো ঠিক নাই। হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাই নিজে লিখিছে যে “ব্ৰণ্‌চনৰ অসমীয়া বৰ্ণবিন্যাস সমূলি অশুদ্ধ আৰু অৰ্থৰ কথাতো সি যেনে হব লাগে তেনে নোহোৱা হেতু অসমীয়া শিকোঁতাবিলাকৰ তাৰপৰা একো উপকাৰ হোৱা নাই আৰু নহয়ো।” সেইবাবে হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাই বৰ্ণবিন্যাসৰ ঘাইকৈ তিনি প্ৰকাৰ নিয়ম বান্ধি অসমীয়া বানানৰ শৃঙ্খলা লগালে যদিও বৰ্ত্তমান সময়ত কোনো কোনো লিখকৰ লিখাত ইয়াৰ ব্যতিক্ৰম দেখা যায়, তথাপি সি ধৰ্ত্তব্য নহয়। এই বৰ্ণবিন্যাস সম্পৰ্কীয় অতি আৱশ্যকীয় কথাখিনি তলত তুলি <section end="B" /><noinclude></noinclude> aqpq4zz8gg7gz9fmysfwobxcbfmuzq7 104 69567 258887 188177 2026-09-10T16:01:24Z BabulB 104 258887 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Himashree Borah" />{{rh||হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ জীৱন চৰিত|৮১}}</noinclude>দিয়া হল— {{gap}}“আমাৰ ভাষাৰ বৰ্ণবিন্যাস তিনি প্ৰকাৰে কৰা হয়। প্ৰথমে উচ্চাৰণ অনুসৰি, দ্বিতীয়ত মূল শব্দৰ দৰে, তৃতীয়ত জনালোকসকলে বহু দিন চলোৱা নিয়মমতে। কিন্তু বৰ্ণবিন্যাসৰ কথাত উচ্চাৰণেই ঘাই বাট দেখাওঁতা। এতেকে যদি মূল শব্দৰ আখৰ ৰাখিলে কোনো অসমীয়া শব্দৰ উচ্চাৰণ লৰে, তেনেহলে তাৰ মূললৈ নেচাই উচ্চাৰণৰ অনুগামী হব লাগে। এই কাৰণ সংস্কৃত “মসূৰ” শব্দক আমাৰ উচ্চাৰণ অনুসাৰে মচুৰ<ref>এই কথা মনত ৰাখিব লাগে যে যদিও আমি সংস্কৃত পুথি পঢ়োতে সেই ভাষাৰ নিয়মমতে শ, ষ, আৰু স, এই কেইটা আখৰক চ উচ্চাৰণ কৰো, তথাপি অসমীয়াত চলিত সংস্কৃত শব্দত সিহঁতৰ উচ্চাৰণ অসমীয়া। </ref> লিখা কৰ্ত্তব্য। আৰু সেইদৰেই সং প্ৰৱীণ, অং প্ৰৱীণ, সং বৰ্ত্তি, অং বন্তি, সং বৰ্ণৱিন্যাস, অং বৰ্ণবিন্যাস, সং বেদ, অং ৱেদ, বং সজিনা, অং চাজানা, হিং আৰ্সী, অং আৰ্চী ইত্যাদি। ফাৰ্চী আদি বিদেশী ভাষাৰ শব্দকো আমাৰ উচ্চাৰণৰ দৰে লিখা উচিত, যেনে চাহাব, ব্ৰিটিচ, ৰুচিয়া ইত্যাদি। মূল শব্দৰ যি আখৰ ৰাখিলে অসমীয়া শব্দৰ ব্যতিক্ৰম নহয় তাক মূলৰ দৰে লিখিব লাগে; যেনে সং কৰ্ণ, অং কাণ, সং ছাত্ৰ, অং ছাতৰ, সং ষোড়শ, অং ষোল, সং সপ্ত, অং সাত, ইত্যাদি। অনেক দিন চলি থকা নিয়ম ভৰি (চৰণ) গোটেই গাৰ ভৰ ইয়াত আছে, এই ভাবত তাৰ সেই নাম হৈছে, এতেকে তাক ভৰী লিখা উচিত, কিন্তু “ভৰি” এই দৰে লিখা ৰীতি বহুদিন চলি আছে, আৰু সেই ৰূপে লিখাৰ পৰা উচ্চাৰণ নলৰে। এই কাৰণ তাৰ বৰ্ণবিন্যাসৰ পৰিৱৰ্ত্তন অনাৱশ্যক, আৰু বাঞ্ছনীয় নহয়।{{nop}}<noinclude></noinclude> r7p09ty0rzp31ec6a24yn8efj61hphd 258888 258887 2026-09-10T16:01:50Z BabulB 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 258888 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" />{{rh||হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ জীৱন চৰিত|৮১}}</noinclude>দিয়া হল— {{gap}}“আমাৰ ভাষাৰ বৰ্ণবিন্যাস তিনি প্ৰকাৰে কৰা হয়। প্ৰথমে উচ্চাৰণ অনুসৰি, দ্বিতীয়ত মূল শব্দৰ দৰে, তৃতীয়ত জনালোকসকলে বহু দিন চলোৱা নিয়মমতে। কিন্তু বৰ্ণবিন্যাসৰ কথাত উচ্চাৰণেই ঘাই বাট দেখাওঁতা। এতেকে যদি মূল শব্দৰ আখৰ ৰাখিলে কোনো অসমীয়া শব্দৰ উচ্চাৰণ লৰে, তেনেহলে তাৰ মূললৈ নেচাই উচ্চাৰণৰ অনুগামী হব লাগে। এই কাৰণ সংস্কৃত “মসূৰ” শব্দক আমাৰ উচ্চাৰণ অনুসাৰে মচুৰ<ref>এই কথা মনত ৰাখিব লাগে যে যদিও আমি সংস্কৃত পুথি পঢ়োতে সেই ভাষাৰ নিয়মমতে শ, ষ, আৰু স, এই কেইটা আখৰক চ উচ্চাৰণ কৰো, তথাপি অসমীয়াত চলিত সংস্কৃত শব্দত সিহঁতৰ উচ্চাৰণ অসমীয়া। </ref> লিখা কৰ্ত্তব্য। আৰু সেইদৰেই সং প্ৰৱীণ, অং প্ৰৱীণ, সং বৰ্ত্তি, অং বন্তি, সং বৰ্ণৱিন্যাস, অং বৰ্ণবিন্যাস, সং বেদ, অং ৱেদ, বং সজিনা, অং চাজানা, হিং আৰ্সী, অং আৰ্চী ইত্যাদি। ফাৰ্চী আদি বিদেশী ভাষাৰ শব্দকো আমাৰ উচ্চাৰণৰ দৰে লিখা উচিত, যেনে চাহাব, ব্ৰিটিচ, ৰুচিয়া ইত্যাদি। মূল শব্দৰ যি আখৰ ৰাখিলে অসমীয়া শব্দৰ ব্যতিক্ৰম নহয় তাক মূলৰ দৰে লিখিব লাগে; যেনে সং কৰ্ণ, অং কাণ, সং ছাত্ৰ, অং ছাতৰ, সং ষোড়শ, অং ষোল, সং সপ্ত, অং সাত, ইত্যাদি। অনেক দিন চলি থকা নিয়ম ভৰি (চৰণ) গোটেই গাৰ ভৰ ইয়াত আছে, এই ভাবত তাৰ সেই নাম হৈছে, এতেকে তাক ভৰী লিখা উচিত, কিন্তু “ভৰি” এই দৰে লিখা ৰীতি বহুদিন চলি আছে, আৰু সেই ৰূপে লিখাৰ পৰা উচ্চাৰণ নলৰে। এই কাৰণ তাৰ বৰ্ণবিন্যাসৰ পৰিৱৰ্ত্তন অনাৱশ্যক, আৰু বাঞ্ছনীয় নহয়।{{nop}}<noinclude>{{Rule|}}</noinclude> r2y9jhe2j5n768pf7d7zr02w8iqdp5a 258889 258888 2026-09-10T16:03:46Z BabulB 104 258889 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" />{{rh||হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ জীৱন চৰিত|৮১}}</noinclude>দিয়া হল— {{gap}}“আমাৰ ভাষাৰ বৰ্ণবিন্যাস তিনি প্ৰকাৰে কৰা হয়। প্ৰথমে উচ্চাৰণ অনুসৰি, দ্বিতীয়ত মূল শব্দৰ দৰে, তৃতীয়ত জনালোকসকলে বহু দিন চলোৱা নিয়মমতে। কিন্তু বৰ্ণবিন্যাসৰ কথাত উচ্চাৰণেই ঘাই বাট দেখাওঁতা। এতেকে যদি মূল শব্দৰ আখৰ ৰাখিলে কোনো অসমীয়া শব্দৰ উচ্চাৰণ লৰে, তেনেহলে তাৰ মূললৈ নেচাই উচ্চাৰণৰ অনুগামী হব লাগে। এই কাৰণ সংস্কৃত “মসূৰ” শব্দক আমাৰ উচ্চাৰণ অনুসাৰে মচুৰ<ref>এই কথা মনত ৰাখিব লাগে যে যদিও আমি সংস্কৃত পুথি পঢ়োতে সেই ভাষাৰ নিয়মমতে শ, ষ, আৰু স, এই কেইটা আখৰক চ উচ্চাৰণ কৰো, তথাপি অসমীয়াত চলিত সংস্কৃত শব্দত সিহঁতৰ উচ্চাৰণ অসমীয়া।</ref> লিখা কৰ্ত্তব্য। আৰু সেইদৰেই সং প্ৰৱীণ, অং প্ৰৱীণ, সং বৰ্ত্তি, অং বন্তি, সং বৰ্ণৱিন্যাস, অং বৰ্ণবিন্যাস, সং বেদ, অং ৱেদ, বং সজিনা, অং চাজানা, হিং আৰ্সী, অং আৰ্চী ইত্যাদি। ফাৰ্চী আদি বিদেশী ভাষাৰ শব্দকো আমাৰ উচ্চাৰণৰ দৰে লিখা উচিত, যেনে চাহাব, ব্ৰিটিচ, ৰুচিয়া ইত্যাদি। মূল শব্দৰ যি আখৰ ৰাখিলে অসমীয়া শব্দৰ ব্যতিক্ৰম নহয় তাক মূলৰ দৰে লিখিব লাগে; যেনে সং কৰ্ণ, অং কাণ, সং ছাত্ৰ, অং ছাতৰ, সং ষোড়শ, অং ষোল, সং সপ্ত, অং সাত, ইত্যাদি। অনেক দিন চলি থকা নিয়ম ভৰি (চৰণ) গোটেই গাৰ ভৰ ইয়াত আছে, এই ভাবত তাৰ সেই নাম হৈছে, এতেকে তাক ভৰী লিখা উচিত, কিন্তু “ভৰি” এই দৰে লিখা ৰীতি বহুদিন চলি আছে, আৰু সেই ৰূপে লিখাৰ পৰা উচ্চাৰণ নলৰে। এই কাৰণ তাৰ বৰ্ণবিন্যাসৰ পৰিৱৰ্ত্তন অনাৱশ্যক, আৰু বাঞ্ছনীয় নহয়।{{nop}}<noinclude>{{Rule|}}</noinclude> q75wg0d413siu6h648d9lsiq9mb99ow 104 69568 258890 188178 2026-09-10T16:07:48Z BabulB 104 258890 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Himashree Borah" />{{rh|৮২|হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ জীৱন চৰিত|}}</noinclude>{{gap}}দুটা বা অধিক শব্দৰ বৰ্ণবিন্যাস একে হলে সিহঁতৰ এটাক আনটোৰপৰা পৃথক কৰিব নোৱাৰাৰ নিমিত্তে কোনো ঠাইত পঢ়োতাৰ মনত অৰ্থৰ কথাত আশঙ্কা জন্মিব পাৰে, এতেকে প্ৰত্যেক শব্দৰ বৰ্ণবিন্যাস বেলেগ হব লাগে। যেনে অস্থি বুজোৱা হড্ড শব্দৰ অপভ্ৰংশ হাড় শব্দক যদি আমাৰ উচ্চাৰণ অনুসৰি হাৰ লিখা যায়, তেন্তে তাৰ আৰু মূলৰ দৰে লিখিত, ডিঙিৰ অলঙ্কাৰ বুজোৱা “হাৰ শব্দৰ মাজত একো প্ৰভেদ নেথাকে, তলত অমুকাৰ “হাৰ ছিগিল” এনেকৈ লিখিলে তাৰ অস্থি ভাগিল নে অলঙ্কাৰ সুলকিল বুজা টান হব। সংস্কৃত ভাষাত তেনে শব্দ বিস্তৰ আছে আৰু অনেক ঠাইত অৰ্থৰ বিষয়তো আশঙ্কা জন্মায়।” হেমচন্দ্ৰ বৰুৱা আৰু অসমীয়া ৰচনা হেমচন্দ্ৰ বৰুৱা নিভাঁজ অসমীয়া ৰচনাৰ বৰ পক্ষপাতী আছিল। তেওঁৰ নিজব লিখা পদ্ধতিও উজ্‌ আছিল। আনব বচনাতো তেওঁ তাকে বিচাৰিছিল। পাচিয়ে পাচিয়ে সংস্কৃত শব্দ ব্যৱহাৰ কৰি লিখা ৰচনাক তেওঁ ভাল নুবুলি- ছিল। নিজৰ ভাষাত শব্দৰ অভাৱ হলেহে ঠাই বুজি সংস্কৃত বা আন ভাষাৰ শব্দ প্ৰয়োগ কৰিবলৈ তেওঁ বিধান দিছিল। সেইবাবে তেওঁ লিখিছে “যদিও অসমীয়াৰ সংস্কৃতেই গুৰি আৰু সংস্কৃত অতি উত্তম ভাষা তেওঁ অসমীয়া ভাষা লিখোতে যেতিয়ালৈকে আমাৰ মনৰ ভাব বুজাবৰ কাৰণে অসমীয়া<noinclude></noinclude> 76qbb58esykad1kohdcyew3pwgi46j0 258891 258890 2026-09-10T16:10:41Z BabulB 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 258891 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" />{{rh|৮২|হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ জীৱন চৰিত|}}</noinclude>{{gap}}দুটা বা অধিক শব্দৰ বৰ্ণবিন্যাস একে হলে সিহঁতৰ এটাক আনটোৰপৰা পৃথক কৰিব নোৱাৰাৰ নিমিত্তে কোনো ঠাইত পঢ়োতাৰ মনত অৰ্থৰ কথাত আশঙ্কা জন্মিব পাৰে, এতেকে প্ৰত্যেক শব্দৰ বৰ্ণবিন্যাস বেলেগ হব লাগে। যেনে অস্থি বুজোৱা হড্ড শব্দৰ অপভ্ৰংশ হাড় শব্দক যদি আমাৰ উচ্চাৰণ অনুসৰি হাৰ লিখা যায়, তেন্তে তাৰ আৰু মূলৰ দৰে লিখিত, ডিঙিৰ অলঙ্কাৰ বুজোৱা “হাৰ শব্দৰ মাজত একো প্ৰভেদ নেথাকে, তলত অমুকাৰ “হাৰ ছিগিল” এনেকৈ লিখিলে তাৰ অস্থি ভাগিল নে অলঙ্কাৰ সুলকিল বুজা টান হব। সংস্কৃত ভাষাত তেনে শব্দ বিস্তৰ আছে আৰু অনেক ঠাইত অৰ্থৰ বিষয়তো আশঙ্কা জন্মায়।” {{Dhr|1em}} {{Rule|5em}} {{Dhr|1em}} {{center|{{X-larger|হেমচন্দ্ৰ বৰুৱা আৰু অসমীয়া ৰচনা}}}} {{gap}}হেমচন্দ্ৰ বৰুৱা নিভাঁজ অসমীয়া ৰচনাৰ বৰ পক্ষপাতী আছিল। তেওঁৰ নিজj লিখা পদ্ধতিও উজু আছিল। আনৰ ৰচনাতো তেওঁ তাকে বিচাৰিছিল। পাচিয়ে পাচিয়ে সংস্কৃত শব্দ ব্যৱহাৰ কৰি লিখা ৰচনাক তেওঁ ভাল নুবুলিছিল। নিজৰ ভাষাত শব্দৰ অভাৱ হলেহে ঠাই বুজি সংস্কৃত বা আন ভাষাৰ শব্দ প্ৰয়োগ কৰিবলৈ তেওঁ বিধান দিছিল। সেইবাবে তেওঁ লিখিছে “যদিও অসমীয়াৰ সংস্কৃতেই গুৰি আৰু সংস্কৃত অতি উত্তম ভাষা তেও অসমীয়া ভাষা লিখোতে যেতিয়ালৈকে আমাৰ মনৰ ভাব বুজাবৰ কাৰণে অসমীয়া<noinclude></noinclude> ki7uafd2ku1akma4cj2pv3q9azeiu1j 258892 258891 2026-09-10T16:11:27Z BabulB 104 258892 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" />{{rh|৮২|হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ জীৱন চৰিত|}}</noinclude><section begin="A" />{{gap}}দুটা বা অধিক শব্দৰ বৰ্ণবিন্যাস একে হলে সিহঁতৰ এটাক আনটোৰপৰা পৃথক কৰিব নোৱাৰাৰ নিমিত্তে কোনো ঠাইত পঢ়োতাৰ মনত অৰ্থৰ কথাত আশঙ্কা জন্মিব পাৰে, এতেকে প্ৰত্যেক শব্দৰ বৰ্ণবিন্যাস বেলেগ হব লাগে। যেনে অস্থি বুজোৱা হড্ড শব্দৰ অপভ্ৰংশ হাড় শব্দক যদি আমাৰ উচ্চাৰণ অনুসৰি হাৰ লিখা যায়, তেন্তে তাৰ আৰু মূলৰ দৰে লিখিত, ডিঙিৰ অলঙ্কাৰ বুজোৱা “হাৰ শব্দৰ মাজত একো প্ৰভেদ নেথাকে, তলত অমুকাৰ “হাৰ ছিগিল” এনেকৈ লিখিলে তাৰ অস্থি ভাগিল নে অলঙ্কাৰ সুলকিল বুজা টান হব। সংস্কৃত ভাষাত তেনে শব্দ বিস্তৰ আছে আৰু অনেক ঠাইত অৰ্থৰ বিষয়তো আশঙ্কা জন্মায়।” {{Dhr|1em}} {{Rule|5em}} {{Dhr|1em}} <section end="A" /> <section begin="B" />{{center|{{X-larger|হেমচন্দ্ৰ বৰুৱা আৰু অসমীয়া ৰচনা}}}} {{gap}}হেমচন্দ্ৰ বৰুৱা নিভাঁজ অসমীয়া ৰচনাৰ বৰ পক্ষপাতী আছিল। তেওঁৰ নিজj লিখা পদ্ধতিও উজু আছিল। আনৰ ৰচনাতো তেওঁ তাকে বিচাৰিছিল। পাচিয়ে পাচিয়ে সংস্কৃত শব্দ ব্যৱহাৰ কৰি লিখা ৰচনাক তেওঁ ভাল নুবুলিছিল। নিজৰ ভাষাত শব্দৰ অভাৱ হলেহে ঠাই বুজি সংস্কৃত বা আন ভাষাৰ শব্দ প্ৰয়োগ কৰিবলৈ তেওঁ বিধান দিছিল। সেইবাবে তেওঁ লিখিছে “যদিও অসমীয়াৰ সংস্কৃতেই গুৰি আৰু সংস্কৃত অতি উত্তম ভাষা তেও অসমীয়া ভাষা লিখোতে যেতিয়ালৈকে আমাৰ মনৰ ভাব বুজাবৰ কাৰণে অসমীয়া <section end="B" /><noinclude></noinclude> iquhldphlktezvn5rnjsrbrg98x04bo 104 93959 258872 258857 2026-09-10T14:16:12Z BabulB 104 [[Special:Contributions/Pranamikaadhikary|Pranamikaadhikary]] ([[User talk:Pranamikaadhikary|আলোচনা]])-ই কৰা [[Special:Diff/258857|258857]] নম্বৰ সম্পাদনাটো বাতিল কৰা হৈছে 258872 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="BabulB" /></noinclude>{{center|{{X-larger|দ্বিতীয় সংস্কৰণৰ কথা}}}} {{gap}}বিদেশত লৰালৰিকৈ ছপোৱাৰ ফলত ভালেমান ভুল ৰৈ গল ৰাইজ আৰু পঢ়ুৱৈ সমাজক শুধৰণী এখন ছপাই দিয়েই প্রকাশকৰ ত্ৰুটী মাৰ্জ্জনাৰ আশাৰ থলি ৰাখিলোঁ। বিনীত, প্রকাশক। {{Dhr|1em}} {{center|{{larger|শুধৰণি}}}} {| style="margin-left: auto; margin-right: auto; border: none;" width="90%" |- | width="15%" | | width="15%" | | width="30%" | | width="30%" | |- | পিঠি || শাৰী|| অশুদ্ধ ||শুদ্ধ |- | সূচীপত্ৰ || ৪০ ||ফুলশেজ্ঞৰ || ফুল কোঁৱৰ |- | ৩ ||১৫ ||তাইক ||তোক |- | ৬ || ১৫ ||মুখীয়াল ||দুখীয়া |- | ৪৮ || ১৩ || কাণে কাণে ||কাণে কাণে কলে |- | ৫৭ || ৬ || || |- | ৬০ || বিষয় || শিল্প||শিল্পী |- | ৮১ || ১২ || || |- | ৮৩ || ১৫ || ধাননিৰ || ধাননিৰ মাজত |- | ৮৯ || ৭ || || |- | ৯১ || ১২ || || |- | ৯৪ || ১১ || || |- | ৯৯ ||৫ || || |- | ১০৮ || ৫ || || |- | ১০৮ ||৯ || || |- |১০৯ || ১২ || || |- | ১০৯ || ১৬ || || |- | ১১২ || ৪ || || |- | ১২০ || ১২ || || |- |১২১ || ২ || || |- | ১২৬ || ৩ || || |- | ১২৬ || ৯ || || |}<noinclude></noinclude> o0ujt2n12x0tn6vgwuo3qnciqg1quoj 258874 258872 2026-09-10T14:32:38Z BabulB 104 258874 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="BabulB" /></noinclude>{{center|{{X-larger|দ্বিতীয় সংস্কৰণৰ কথা}}}} {{gap}}বিদেশত লৰালৰিকৈ ছপোৱাৰ ফলত ভালেমান ভুল ৰৈ গল ৰাইজ আৰু পঢ়ুৱৈ সমাজক শুধৰণী এখন ছপাই দিয়েই প্রকাশকৰ ত্ৰুটী মাৰ্জ্জনাৰ আশাৰ থলি ৰাখিলোঁ। বিনীত, প্রকাশক। {{Dhr|1em}} {{center|{{larger|শুধৰণি}}}} {| style="margin-left: auto; margin-right: auto; border: none;" width="90%" |- | width="15%" | | width="15%" | | width="30%" | | width="30%" | |- | পিঠি || শাৰী|| অশুদ্ধ ||শুদ্ধ |- | সূচীপত্ৰ || ৪০ ||ফুলশেজ্ঞৰ || ফুল কোঁৱৰ |- | ৩ ||১৫ ||তাইক ||তোক |- | ৬ || ১৫ ||মুখীয়াল ||দুখীয়া |- | ৪৮ || ১৩ || কাণে কাণে ||কাণে কাণে কলে |- | ৫৭ || ৬ || || |- | ৬০ || বিষয় || শিল্প||শিল্পী |- | ৮১ || ১২ || || |- | ৮৩ || ১৫ || ধাননিৰ || ধাননিৰ মাজত |- | ৮৯ || ৭ ||তোমাকেই দিছো || |- | ৯১ || ১২ || || |- | ৯৪ || ১১ ||খিনিলৈ ||খিনি লৈ |- | ৯৯ ||৫ || || |- | ১০৮ || ৫ || || |- | ১০৮ ||৯ || || |- |১০৯ || ১২ || || |- | ১০৯ || ১৬ || || |- | ১১২ || ৪ ||কোণে ||কোনে |- | ১২০ || ১২ || || |- |১২১ || ২ || আগৰ || আগত। |- | ১২৬ || ৩ || ঢাকি ||ঢাকি পেলালে |- | ১২৬ || ৯ || || |}<noinclude></noinclude> o0d0oi8xxr9z1upvoozhs7teaa0gnaf 258900 258874 2026-09-10T16:33:45Z BabulB 104 258900 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="BabulB" /></noinclude>{{center|{{X-larger|দ্বিতীয় সংস্কৰণৰ কথা}}}} {{gap}}বিদেশত লৰালৰিকৈ ছপোৱাৰ ফলত ভালেমান ভুল ৰৈ গল ৰাইজ আৰু পঢ়ুৱৈ সমাজক শুধৰণী এখন ছপাই দিয়েই প্রকাশকৰ ত্ৰুটী মাৰ্জ্জনাৰ আশাৰ থলি ৰাখিলোঁ। বিনীত, প্রকাশক। {{Dhr|1em}} {{center|{{larger|শুধৰণি}}}} {| style="margin-left: auto; margin-right: auto; border: none;" width="90%" |- | width="15%" | | width="15%" | | width="30%" | | width="30%" | |- | পিঠি || শাৰী|| অশুদ্ধ ||শুদ্ধ |- | সূচীপত্ৰ || ৪০ ||ফুলশেজ্ঞৰ || ফুল কোঁৱৰ |- | ৩ ||১৫ ||তাইক ||তোক |- | ৬ || ১৫ ||মুখীয়াল ||দুখীয়া |- | ৪৮ || ১৩ || কাণে কাণে ||কাণে কাণে কলে |- | ৫৭ || ৬ || খম্তেকলৈ || খন্তেকলৈ |- | ৬০ || বিষয় || শিল্প||শিল্পী |- | ৮১ || ১২ || || |- | ৮৩ || ১৫ || ধাননিৰ || ধাননিৰ মাজত |- | ৮৯ || ৭ ||তোমাকেই দিছো || |- | ৯১ || ১২ || || |- | ৯৪ || ১১ ||খিনিলৈ ||খিনি লৈ |- | ৯৯ ||৫ || || |- | ১০৮ || ৫ || || |- | ১০৮ ||৯ || || |- |১০৯ || ১২ || || |- | ১০৯ || ১৬ || || |- | ১১২ || ৪ ||কোণে ||কোনে |- | ১২০ || ১২ || || |- |১২১ || ২ || আগৰ || আগত। |- | ১২৬ || ৩ || ঢাকি ||ঢাকি পেলালে |- | ১২৬ || ৯ || || |}<noinclude></noinclude> n5jfnlxs3dlq81vxtn9pzlas49m5l95 258901 258900 2026-09-10T16:44:33Z BabulB 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 258901 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" /></noinclude>{{center|{{X-larger|দ্বিতীয় সংস্কৰণৰ কথা}}}} {{gap}}বিদেশত লৰালৰিকৈ ছপোৱাৰ ফলত ভালেমান ভুল ৰৈ গল ৰাইজ আৰু পঢ়ুৱৈ সমাজক শুধৰণী এখন ছপাই দিয়েই প্রকাশকৰ ত্ৰুটী মাৰ্জ্জনাৰ আশাৰ থলি ৰাখিলোঁ। বিনীত, প্রকাশক। {{Dhr|1em}} {{center|{{larger|শুধৰণি}}}} {| style="margin-left: auto; margin-right: auto; border: none;" width="90%" |- | width="15%" | | width="15%" | | width="30%" | | width="30%" | |- | পিঠি || শাৰী|| অশুদ্ধ ||শুদ্ধ |- | সূচীপত্ৰ || ৪০ ||ফুলশেজ্ঞৰ || ফুল কোঁৱৰ |- | ৩ ||১৫ ||তাইক ||তোক |- | ৬ || ১৫ ||মুখীয়াল ||দুখীয়া |- | ৪৮ || ১৩ || কাণে কাণে ||কাণে কাণে কলে |- | ৫৭ || ৬ || খম্ভেকলৈ || খন্তেকলৈ |- | ৬০ || বিষয় || শিল্প||শিল্পী |- | ৮১ || ১২ || তুল ||ভুল |- | ৮৩ || ১৫ || ধাননিৰ || ধাননিৰ মাজত |- | ৮৯ || ৭ ||তোমাকেই দিছো || তোমাকেই দোষ দিছো |- | ৯১ || ১২ || মানত || মনত |- | ৯৪ || ১১ ||খিনিলৈ ||খিনি লৈ |- | ৯৯ ||৫ || জনাই || দুনাই |- | ১০৮ || ৫ || হাঁহি ···· গৈছে ||হাঁহি ৰেখা জিলিকি উঠিল |- | ১০৮ ||৯ || তুমি ||তুলি |- |১০৯ || ১২ || সৰগৰ|| সৰগ। |- | ১০৯ || ১৬ || দানলৈ ||দান লৈ। |- | ১১২ || ৪ ||কোণে ||কোনে |- | ১২০ || ১২ || জোৰুৰি || জোকাৰি |- |১২১ || ২ || আগৰ || আগত। |- | ১২৬ || ৩ || ঢাকি ||ঢাকি পেলালে |- | ১২৬ || ৯ || দিয়েছি ||দিয়েহি |}<noinclude></noinclude> cyl6fwuvscjrmihy8xaygl1t65xvsux 104 94018 258875 258612 2026-09-10T14:35:20Z BabulB 104 258875 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Rumi Borah~aswiki" />{{Right|{{u|কথা কৱিতা}}}}</noinclude>কবলৈ গলে সিহঁতৰ আকালো নাই, ভৰালো নাই। পোনতে সিহঁতক গাৱঁৰ মানুহবোৰে বৰ লগ সঙ্গ নিদিছিল, কিন্তু শেহত গঞাহঁতে সিহঁতক তেওঁবিলাকৰ লগৰে যে এঘৰ বুলি নধৰিছিল, সেইটো আমি ডাঠি কব নোৱাৰোঁ। {{gap}}চাওঁতে চাওঁতে এদিন বাপেকে মোহনক একেবাৰে দলনিত পোণা মেলা দি চিৰকাললৈ এৰি থৈ গ’ল। গঞাহঁতৰ বুদ্ধিমতে মোহনেও বাপেকৰ বৃত্তিটোকে ধৰি কাল নিয়াম বুলি থিৰ কৰিলে। মোহনেও বাপেকৰ দৰে টালি-টোপোলা ঘৰত থৈ, দিনৰ দিনটো বাঁহীটো লৈ ঘুৰি ফুৰাৰ পিছত সৰুনৈৰ পাৰত মুকলি মনেৰে মুকলি আকাশৰ তলত সন্ধিয়া বেলিকা এবাৰ বাঁহীটেো বাই নাহিলে মনত সুখ নালাগিছিল, এইটো মোহনৰ কি ৰোগ আমি কব নোৱাৰোঁ। {{gap}}দিনৰ পিছত দিন, মাহৰ পিছত মাহ গৈ বছৰত সোমাই কেইবা বছৰো অতীত হ’ল। মইনীও লাহে লাহে ডাঙৰ হ’ল। কিন্তু তাই ল’ৰাকালৰ ধেমালি একেবাৰে পাহৰা নাছিল। মাজে মাজে সন্ধিয়া বেলিকা মইনীক সৰুনৈৰ পাৰত দেখা যায়। বাপেক মাকৰ একেটি ছোৱালী--দূৰৈত বিয়া দিবৰ মন নাই। কাজে কাজেই ওচৰৰ গাওঁ এখনৰ এটি ডেকাৰে সৈতে তেওঁলোকে মইনীৰ বিয়৷ৰ ঠিক কৰিলে। জোৰোণৰ দিনা মইনীক কেৰু-মণি পিন্ধাওঁতে সখীয়েক তৰাই মাত লগালে “সখি, পৰহিলৈ তোমাৰ বিয়া, তুমি আৰু আমাক এৰি থৈ গ’লা।” মইনীয়ে কলে “মই কলৈকো নাযাওঁ, তোমালোকে কি কৰিছা, মই কব নোৱাৰে৷।” {{gap}}বিয়াৰ দিনাখন মোহনে ৰাতিপুৱাই গা ধুই যি দুডোখৰ এডোখৰ<noinclude>{{center|৫১}}</noinclude> le1rh1azt6ldgkye7e96u8dj7fdcivp 258876 258875 2026-09-10T15:30:03Z BabulB 104 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 258876 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="BabulB" />{{Right|{{u|কথা কৱিতা}}}}</noinclude>কবলৈ গলে সিহঁতৰ আকালো নাই, ভৰালো নাই। পোনতে সিহঁতক গাৱঁৰ মানুহবোৰে বৰ লগ সঙ্গ নিদিছিল, কিন্তু শেহত গঞাহঁতে সিহঁতক তেওঁবিলাকৰ লগৰে যে এঘৰ বুলি নধৰিছিল, সেইটো আমি ডাঠি কব নোৱাৰোঁ। {{gap}}চাওঁতে চাওঁতে এদিন বাপেকে মোহনক একেবাৰে দলনিত পোণা মেলা দি চিৰকাললৈ এৰি থৈ গ’ল। গঞাহঁতৰ বুদ্ধিমতে মোহনেও বাপেকৰ বৃত্তিটোকে ধৰি কাল নিয়াম বুলি থিৰ কৰিলে। মোহনেও বাপেকৰ দৰে টালি-টোপোলা ঘৰত থৈ, দিনৰ দিনটো বাঁহীটো লৈ ঘুৰি ফুৰাৰ পিছত সৰুনৈৰ পাৰত মুকলি মনেৰে মুকলি আকাশৰ তলত সন্ধিয়া বেলিকা এবাৰ বাঁহীটো বাই নাহিলে মনত সুখ নালাগিছিল, এইটো মোহনৰ কি ৰোগ আমি কব নোৱাৰোঁ। {{gap}}দিনৰ পিছত দিন, মাহৰ পিছত মাহ গৈ বছৰত সোমাই কেইবা বছৰো অতীত হ’ল। মইনীও লাহে লাহে ডাঙৰ হ’ল। কিন্তু তাই ল’ৰাকালৰ ধেমালি একেবাৰে পাহৰা নাছিল। মাজে মাজে সন্ধিয়া বেলিকা মইনীক সৰুনৈৰ পাৰত দেখা যায়। বাপেক মাকৰ একেটি ছোৱালী--দূৰৈত বিয়া দিবৰ মন নাই। কাজে কাজেই ওচৰৰ গাওঁ এখনৰ এটি ডেকাৰে সৈতে তেওঁলোকে মইনীৰ বিয়৷ৰ ঠিক কৰিলে। জোৰোণৰ দিনা মইনীক কেৰু-মণি পিন্ধাওঁতে সখীয়েক তৰাই মাত লগালে “সখি, পৰহিলৈ তোমাৰ বিয়া, তুমি আৰু আমাক এৰি থৈ গ’লা।” মইনীয়ে কলে “মই কলৈকো নাযাওঁ, তোমালোকে কি কৰিছা, মই কব নোৱাৰে৷।” {{gap}}বিয়াৰ দিনাখন মোহনে ৰাতিপুৱাই গা ধুই যি দুডোখৰ এডোখৰ<noinclude>{{center|৫১}}</noinclude> qjchdu1lvbmu00ek76nrne7a1iapttp 104 94019 258877 258614 2026-09-10T15:31:07Z BabulB 104 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 258877 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="BabulB" />{{u|কথা কৱিতা}}</noinclude>ভাল কানি-কাপোৰ আছিল, তাকে পিন্ধি কোঁচত কিছুমান ফুল আৰু গছ পাত লৈ মইনিহঁতৰ ঘৰৰ ফালে আহোঁতে বাটতে সৰুমন গুৱালে লগ পাই সুধিলে “কি অ’ মোহন, ৰাতিপুৱাই ক’লৈ যাৱ?” মোহনে এটা হাঁহি মাৰি কলে “কিয়, মোৰ বিয়ালৈ।” সৰুমন গুৱালে একো বুজিব নোৱাৰি মনে মনে ভাবিলে, ইয়াৰ কি হ’ল কেবাদিনৰপৰা ইয়াৰ অৱস্থা ভাল দেখা নাই---এই বুলি আকৌ এটা কথা সুধিবৰ কাৰণে ইফালে উভতি চাওঁতেই দেখিলে যে মোহন তাৰপৰা টোপা-কাঁড় যোৱা দি গুচি গ’ল। সি নো তাৰপৰা ইমান বেগেৰে কিয় গ’ল বা ক’লৈ গ’ল, আমি কব নোৱাৰোঁ। {{gap}}সেইদিনা ৰাতি হোমৰ গুৰিত কইনা বহুৱাওঁতে কেনিবাদি বাঁহীৰ মাত আহি মইনীৰ কাণত পৰোতে মইনী চক্ খাই উঠিল। তাকে শুনি ৰভাৰ তলত বহি থকা মঙ্গলা গাওঁবুঢ়াই ৰাতিয়া মেধিৰ ফালে চাই কলে “শুনাচোন হে, বাপেকতকৈ পুতেকহে ছাৰ, ইয়াকনো এই মাজ ৰাতি বাহী বাবলৈ কিহে পাইছে?” ৰাতিয়া মেধিয়ে কলে “এঃ, কিনো বৰ কথাটো হ'ল, গাৱঁত বিয়াখন হৈছে, তাৰ মনত জানো ৰং লাগিব নাপায়?” তাত বহি থকা গঞাহঁতৰপৰা লগে লগে ইয়াৰ ওপৰত নানা ৰকমৰ মন্তব্য বাহিৰ হ’ল। তেওঁবিলাকৰ যাৰ যি ইচ্ছা, কৈ থ’ক, আমি হ'লে এই বিষয়ে একোকে কব নোৱাৰোঁ। {{gap}}ফল শুকাল। সংসাৰত যদি ধন-বস্তু থাকিলেই মানুহ সুখী হয় তেন্তে মইনীৰ এনে অৱস্থা কিয় হ’ল? মুখ সদায় কিয় বিষাদেৰে ভৰা শহুৰেকৰ ঘৰলৈ আহিবৰ দিনাৰপৰা মইনীৰ মুখৰ হাঁহিটি কোনে হৰি নিলে? পোনতে ঘৰৰ মানুহে এই বিষয়ে বৰ মন নকৰিছিল। শেহত<noinclude>{{center|৫২}}</noinclude> octvvpwwk0n8ft3ogqnlpv196nj9czi 104 94060 258871 258763 2026-09-10T13:41:48Z Rumi Borah~aswiki 1522 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 258871 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Rumi Borah~aswiki" />{{u|কথা কৱিতা}}</noinclude>{{Dhr|1em}} {{center|{{Xx-larger|প্ৰলয়}}}} {{gap}}ইও এটা সপোন। এখন মুকলি পথাৰৰ মাজত টিলা এটাৰ ওপৰত থকা ঘৰ এটাৰ ভিতৰত যেন মই আছোঁ। ঘৰটো বেচ্ আহল-বহল আৰু মুকলি, তললৈ চালে মাথোন চাৰিও ফালে সেউজীয়া পথাৰ। ওপৰত অনন্ত আকাশ ডাৱৰে ক'লাকৈ থৈছে, বতাহ অলপো বলা নাই। প্ৰকৃতি স্থিৰ আৰু গম্ভীৰ। {{gap}}ঘৰটোত মই—আৰু দহ বাৰ জনমান মোৰ লগতে আছে; তেওঁলোক মোৰ লগৰে নিচেই সাধাৰণ তৰপৰ সৰল প্ৰকৃতিৰ মানুহ, তেওঁবিলাকে কিন্তু কোনোৱে কাৰো লগত কথা পতা নাই, মাথোন ঘৰৰ ভিতৰতে 'অহা-যোৱা কৰি ফুৰিছে। ... ভয় আৰু বেজাৰেৰে ইটোৱে সিটোৱে চোৱা চুই কৰিছে। {{gap}}তেওঁলোকে কোনোৱে কাকো চিনি নাপায়: আৰু কবও নোৱাৰে কিয়নো ইয়ালৈ আহিছে। কিন্তু সকলোৰে মুখত একোটি নিৰাশাৰ ছাঁ। ... সকলোটিয়ে একো একোবাৰ খিড়িকি দুৱাৰৰ মুখলৈ গৈ-কিবা এটা যেন চাই চাই আহিছেগৈ। আৰু প্ৰত্যেক মুহূৰ্ত্ততেই যেন কিবা এটা বিপদ আহি তেওঁলোকৰ গাত পৰিবহি, সেই ভয়তে যেন সকলো অস্থিৰ। {{gap}}আমাৰ ভিতৰত এটি সৰু ল'ৰাও আছে। সি মাজে মাজে কান্দি কান্দি কৈছে “মোৰ বৰ ভয় লাগিছে, মোৰ বৰ ভয় লাগিছে। ” তাৰ কান্দোন শুনি মোৰ নিজৰ বুকুখন চক্ খাই গ'ল আৰু মোৰো ভয়<noinclude>{{center|৬৮}}</noinclude> o8jjd0os4mpdpymxrwhrfd5qx4ajt1k 258873 258871 2026-09-10T14:28:43Z BabulB 104 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 258873 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="BabulB" /></noinclude>{{Dhr|1em}} {{center|{{Xx-larger|প্ৰলয়}}}} {{gap}}ইও এটা সপোন। এখন মুকলি পথাৰৰ মাজত টিলা এটাৰ ওপৰত থকা ঘৰ এটাৰ ভিতৰত যেন মই আছোঁ। ঘৰটো বেচ্ আহল-বহল আৰু মুকলি, তললৈ চালে মাথোন চাৰিও ফালে সেউজীয়া পথাৰ। ওপৰত অনন্ত আকাশ ডাৱৰে ক'লাকৈ থৈছে, বতাহ অলপো বলা নাই। প্ৰকৃতি স্থিৰ আৰু গম্ভীৰ। {{gap}}ঘৰটোত মই—আৰু দহ বাৰ জনমান মোৰ লগতে আছে; তেওঁলোক মোৰ লগৰে নিচেই সাধাৰণ তৰপৰ সৰল প্ৰকৃতিৰ মানুহ, তেওঁবিলাকে কিন্তু কোনোৱে কাৰো লগত কথা পতা নাই, মাথোন ঘৰৰ ভিতৰতে 'অহা-যোৱা কৰি ফুৰিছে। ... ভয় আৰু বেজাৰেৰে ইটোৱে সিটোৱে চোৱা চুই কৰিছে। {{gap}}তেওঁলোকে কোনোৱে কাকো চিনি নাপায়: আৰু কবও নোৱাৰে কিয়নো ইয়ালৈ আহিছে। কিন্তু সকলোৰে মুখত একোটি নিৰাশাৰ ছাঁ। ... সকলোটিয়ে একো একোবাৰ খিড়িকি দুৱাৰৰ মুখলৈ গৈ-কিবা এটা যেন চাই চাই আহিছেগৈ। আৰু প্ৰত্যেক মুহূৰ্ত্ততেই যেন কিবা এটা বিপদ আহি তেওঁলোকৰ গাত পৰিবহি, সেই ভয়তে যেন সকলো অস্থিৰ। {{gap}}আমাৰ ভিতৰত এটি সৰু ল'ৰাও আছে। সি মাজে মাজে কান্দি কান্দি কৈছে “মোৰ বৰ ভয় লাগিছে, মোৰ বৰ ভয় লাগিছে। ” তাৰ কান্দোন শুনি মোৰ নিজৰ বুকুখন চক্ খাই গ'ল আৰু মোৰো ভয়<noinclude>{{center|৬৮}}</noinclude> kv5bxnyljtmjrtvxllwh7da5yet1caf 104 94061 258886 258764 2026-09-10T15:58:14Z Rumi Borah~aswiki 1522 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 258886 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Rumi Borah~aswiki" />{{u|কথা কৱিতা}}</noinclude> লাগিবলৈ ধৰিলে—কিন্তু কিহৰ কাৰণে মই নিজেই কব নোৱাৰোঁ, মাথোন বুজিছোঁ, কিবা এটা যেন বৰ ডাঙৰ বিপদ লাহে লাহে ওচৰ চাপি আহিছে। {{gap}}ল'ৰাটোৱে ভয়ত উচুপি উচুপি কান্দি আছে। হায়! এই ঠাইৰ- পৰা যদি এবাৰ পলাব পৰা হ'লহেঁতেন—কি বেজাৰৰ কথা! এই বিপদৰ হাত সাৰিবৰ উপায় নাই নে? {{gap}}নাই, একোৱেই নাই... উপায়?—অসম্ভৱ! {{gap}}আকাশ ডাৱৰে ওন্দোলাই থৈছে, বতাহ কেনিও অকণিও বলা নাই—এটা যেন ভীষণ ভয়ৰ ভাৱে গোটেইখন জগত আৱৰি থৈছে। {{gap}}আমাৰ লগৰ সেই সৰু ল'ৰাটোৱে লৰি গৈ খিড়িকি দুৱাৰেদি চাই "পানী, পানী” বুলি চিঞৰি উঠিল— আমিও ভয়তে উচপ খাই উঠিলোঁ আমাৰ ঘৰটোও কঁপিবলৈ ধৰিলে— ভূঁইকঁপ আহিল। পৃথিবীৰ কঁপনিত থৌকি বাথৌকি লাগিল। আমিও ভাবিলোঁ, এয়ে শেষ। {{gap}}কঁপনি মাৰ গ'ল। আমি বাহিৰলৈ চাই দেখিলোঁ, আমাৰ সমুখৰ পথাৰৰ আধাডোখৰ কেনিবা গ'ল——তাৰ ঠাইত মাথোন পানী-চাৰিওফালে পানী দেখিছোঁ। {{gap}}“সাগৰ, সাগৰ” বুলি আমি আটায়ে চিঞৰি উঠিলোঁ-ডাঙৰ ডাঙৰ ক'লা ঢৌৱেৰে সৈতে সাগৰে আমাক গ্ৰাস কৰিবলৈ আহিছে—এয়ে মহাপ্ৰলয়--পৃথিবীৰ ইমানতে শেষ। {{gap}}সৌৱা আকাশে পৃথিবীয়ে মিলি গ'ল; চাৰিও ফালে ক'লা ধোঁৱা; কেনিও একোকে দেখা নাযায়। পানী ওফন্দি উঠিল। “নাই--আৰু আশা নাই। আমাৰ সমুখৰ পথাৰ নাইকিয়া হ'ল।{{nop}}<noinclude>{{center|৬৯}}</noinclude> g93lwb74x3hfmdh3tlz9br1gyca2v4l 258899 258886 2026-09-10T16:31:17Z BabulB 104 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 258899 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="BabulB" />{{Right|{{u|কথা কৱিতা}}}}</noinclude>লাগিবলৈ ধৰিলে—কিন্তু কিহৰ কাৰণে মই নিজেই কব নোৱাৰোঁ, মাথোন বুজিছোঁ, কিবা এটা যেন বৰ ডাঙৰ বিপদ লাহে লাহে ওচৰ চাপি আহিছে। {{gap}}ল'ৰাটোৱে ভয়ত উচুপি উচুপি কান্দি আছে। হায়! এই ঠাইৰপৰা যদি এবাৰ পলাব পৰা হ'লহেঁতেন—কি বেজাৰৰ কথা! এই বিপদৰ হাত সাৰিবৰ উপায় নাই নে? {{gap}}নাই, একোৱেই নাই... উপায়?—অসম্ভৱ! {{gap}}আকাশ ডাৱৰে ওন্দোলাই থৈছে, বতাহ কেনিও অকণিও বলা নাই—এটা যেন ভীষণ ভয়ৰ ভাৱে গোটেইখন জগত আৱৰি থৈছে। {{gap}}আমাৰ লগৰ সেই সৰু ল'ৰাটোৱে লৰি গৈ খিড়িকি দুৱাৰেদি চাই "পানী, পানী” বুলি চিঞৰি উঠিল—আমিও ভয়তে উচপ খাই উঠিলোঁ আমাৰ ঘৰটোও কঁপিবলৈ ধৰিলে— ভূঁইকঁপ আহিল। পৃথিবীৰ কঁপনিত থৌকি বাথৌকি লাগিল। আমিও ভাবিলোঁ, এয়ে শেষ। {{gap}}কঁপনি মাৰ গ'ল। আমি বাহিৰলৈ চাই দেখিলোঁ, আমাৰ সমুখৰ পথাৰৰ আধাডোখৰ কেনিবা গ'ল—তাৰ ঠাইত মাথোন পানী-চাৰিওফালে পানী দেখিছোঁ। {{gap}}“সাগৰ, সাগৰ” বুলি আমি আটায়ে চিঞৰি উঠিলোঁ—ডাঙৰ ডাঙৰ ক'লা ঢৌৱেৰে সৈতে সাগৰে আমাক গ্ৰাস কৰিবলৈ আহিছে—এয়ে মহাপ্ৰলয়—পৃথিবীৰ ইমানতে শেষ। {{gap}}সৌৱা আকাশে পৃথিবীয়ে মিলি গ'ল; চাৰিও ফালে ক'লা ধোঁৱা; কেনিও একোকে দেখা নাযায়। পানী ওফন্দি উঠিল। “নাই—আৰু আশা নাই। আমাৰ সমুখৰ পথাৰ নাইকিয়া হ'ল।{{nop}}<noinclude>{{center|৬৯}}</noinclude> dunskfuok7j32uem1204r1778w25tar 104 94062 258893 258765 2026-09-10T16:12:25Z Rumi Borah~aswiki 1522 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 258893 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Rumi Borah~aswiki" />{{u|কথা কৱিতা}}</noinclude> {{gap}}কি ভীষণ শব্দ- মেঘৰ {{SIC|গাজানতকেও|গাজনিতকৈও}} শত-সহস্ৰ গুণে ডাঙৰ, পৃথিবীয়ে যেন ভয়ত চিঞৰিবলৈ ধৰিছে। {{gap}}কেনিও একোকে নুশুনা হ'ল- মাথোন প্ৰলয়ৰ ভীষণ গাজনি। {{gap}}সাগৰ টিলাৰ ওচৰ চাপিলহি। আকৌ এবাৰ কঁপিবলৈ ধৰিলে ল'ৰাটোৱে শেহবাৰ ভয়ত চিঞৰ মাৰি উঠিল। আমিও ভয়ত ইটোৱে সিটোৱে সাৱটি ধৰিবলৈ বিচাৰিছিলোঁ; কিন্তু ঢৌ আহি ওপৰতে পৰিলহি। শেষ, সকলো শেষ। কি হ'ল—কোন কেনি গ'ল একোকে কব নোৱাৰিলোঁ। আন্ধাৰ চাৰিও ফালে আন্ধাৰ, অনন্ত আন্ধাৰ।... চক্‌ খাই সাৰ পাই উঠিলোঁ। —ভয়তে গোটেই গাটো ঘামিবলৈ ধৰিলে।{{nop}}<noinclude>{{center|৭০}}</noinclude> k1xk3ikvzfb939z91eyn0fsmcbdtvb2 258898 258893 2026-09-10T16:28:45Z BabulB 104 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 258898 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="BabulB" />{{u|কথা কৱিতা}}</noinclude> {{gap}}কি ভীষণ শব্দ- মেঘৰ {{SIC|গাজানতকেও|গাজনিতকৈও}} শত-সহস্ৰ গুণে ডাঙৰ, পৃথিবীয়ে যেন ভয়ত চিঞৰিবলৈ ধৰিছে। {{gap}}কেনিও একোকে নুশুনা হ'ল- মাথোন প্ৰলয়ৰ ভীষণ গাজনি। {{gap}}সাগৰ টিলাৰ ওচৰ চাপিলহি। আকৌ এবাৰ কঁপিবলৈ ধৰিলে ল'ৰাটোৱে শেহবাৰ ভয়ত চিঞৰ মাৰি উঠিল। আমিও ভয়ত ইটোৱে সিটোৱে সাৱটি ধৰিবলৈ বিচাৰিছিলোঁ; কিন্তু ঢৌ আহি ওপৰতে পৰিলহি। শেষ, সকলো শেষ। কি হ'ল—কোন কেনি গ'ল একোকে কব নোৱাৰিলোঁ। আন্ধাৰ চাৰিও ফালে আন্ধাৰ, অনন্ত আন্ধাৰ।... চক্‌ খাই সাৰ পাই উঠিলোঁ। —ভয়তে গোটেই গাটো ঘামিবলৈ ধৰিলে।{{nop}}<noinclude>{{center|৭০}}</noinclude> ami8kgtj2w0f7ii7p1bksbwarnba5u2 104 94063 258903 258766 2026-09-11T04:48:04Z Rumi Borah~aswiki 1522 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 258903 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Rumi Borah~aswiki" />{{u|কথা কৱিতা}}</noinclude>{{center|{{Xx-larger|ব্যৰ্থতা}}}} {{gap}}ছাঁ-জুইৰ পাছে পাছে ফুৰি মানুহে মাথোন লাভ কৰে ব্যৰ্থতা। ছাঁ-জুয়েতো মানুহক পাছে পাছে ফুৰাবলৈ ইচ্ছা নকৰে। মানুহে নিজেই আপোন ইচ্ছাৰে তাৰ পাছ লৈ ব্যৰ্থতাৰ দুখক মাথোন মাতি আনে। চাকিৰ হয়তো ইচ্ছা নহয় যে জাকে জাকে চগাই আহি তাৰ ৰূপৰ জুইত আত্ম বলিদান কৰেহি- কিন্তু চগাই এই আত্মদানকেই জীৱনৰ ধ্ৰুব সত্য বুলি মানি লৈছে! {{gap}}ছাঁ-জুয়ে যেনেকৈ আন্ধাৰত মানুহক বাট হেৰুৱায়, চাকিয়েও তেনেকৈ চগাক পুৰি মাৰে। {{gap}}প্ৰেমেও ঠিক তেনেকৈয়ে প্ৰেমিকৰ আত্মদান বিচাৰে—ইয়াত কাৰ লাভ লোকচান তাক নুবুজে- প্ৰেমিকৰ নে প্ৰেমাস্পদৰ, নাই প্ৰেমৰ? প্ৰেমিকে কয়, তোমাক দেখিলে মোৰ প্ৰাণ জুৰায় মনত ৰং লাগে-- মোৰ শিৰে শিৰে তেজ বেগেৰে বৈ যায়, মোৰ হিয়া কোন অজান পুলকত স্পন্দিত হৈ নাচি উঠে। জানিব নোখোজোঁ কিয় ভাল পাওঁ, কাৰণ ইয়াৰ উত্তৰ নাই। মোৰ এই পুলক যদি পুলকিত অন্তৰেৰে গ্ৰহণ কৰিব পাৰা, মোৰ সৌভাগ্য। নহলে যি দুৰ্ভাগ্য, সিও মোৰ পক্ষে তোমাক ভাল নোপোৱাতকৈ শ্ৰেয়ঃ। {{gap}}প্ৰেমাস্পদে কয়, মোক দেখিলে যে তুমি ভাল পোৱা, তাক মই তোমাৰ উলাহ-ভৰা চকুত, উপাসনা-বিভোৰ তন্ময় ভাৰত, তোমাৰ আবেগ-ভৰা হিয়াত, তলমুৰ কৰি লাজত কওঁ কওঁ বুলি কব<noinclude>{{center|৭১}}</noinclude> 3yfwjy97j7yiz1ri5peyvcyzo7ta5sb 104 94064 258904 258767 2026-09-11T04:52:06Z Rumi Borah~aswiki 1522 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 258904 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Rumi Borah~aswiki" />{{u|কথা কৱিতা}}</noinclude> নোৱাৰা কথাত,— বুজোঁ; কিন্তু যি মনৰ সুৰুঙাইদি ইমান বেগেৰে আহি মোৰ অন্তৰ পোহৰাই দিয়ে, অনুভূতিৰ নিভৃত গোপন মন্দিৰত তাক যদি নাপাওঁ—সেই দোষ জানো মাথোঁ মোৰ? তোমাৰ পূজাই মোক গৰ্ব্বিত কৰে, কিন্তু নম্ৰ নকৰে- মোৰ বিজয়-বাৰ্ত্তা ঘোষণা কৰে, কিন্তু আত্মহাৰা নকৰে। {{gap}}তেন্তে জানো প্ৰেমিকৰ প্ৰেম ব্যৰ্থ? যি সূৰ্য্যমুখী ফুলে গোটেই দিন ওপৰলৈ মুখ কৰি সূৰ্য্যৰ উপাসনাৰ তাপ-ক্লেশ সহ্য কৰি শান্ত সন্ধিয়াৰ নীৰৱ আন্ধাৰৰ কোলাত শান্তিময় মৰনক আনন্দেৰে আলিঙ্গন কৰে সিও জানো ব্যৰ্থ? প্ৰেমৰ শ্ৰেষ্ঠ দান জানো ব্যৰ্থতা?<noinclude>{{center|৭২}}</noinclude> qpfwirn44pcyst9m3j13i1ob19ke8k4 104 94065 258905 258768 2026-09-11T04:56:43Z Rumi Borah~aswiki 1522 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 258905 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Rumi Borah~aswiki" />{{u|কথা কৱিতা}}</noinclude>{{center|{{Xx-larger|চোৰ}}}} {{gap}}তুমি কোন? {{gap}}ম‍ই। {{gap}}মই মানে? তুমি কি কৰিবলৈ আহিছা? {{gap}}চুৰ কৰিবলৈ। {{gap}}আচৰিত কথা! কোন চোৰে এনেকৈ চুৰ কৰিবলৈ নাহে তুমি ডকাইত নে কি? {{gap}}হব পাৰে। {{gap}}তোমাক কি লাগে? {{gap}}মোক? {{gap}}হয়, তোমাকেই লাগে। {{gap}}কিন্তু মোকতো কোনোৱে নিবিচাৰে- সকলোৱে মাথোন মোৰ ধন সোণ মণি-মুকুতা লৈ যায়— সকলোৱে মোৰ সকলোখিনি বিচাৰে, কিন্তু ক’তা? কোনোৱেতো মোৰ ফালে উভতি নাচায়। তুমি মিছা কথা কৈছা। {{gap}}নহয়, সঁচাকৈয়ে 'মোক তোমাক লাগে। {{gap}}ইমান দিনে মোক কোনোৱে বিচৰা নাই, আন কি মোৰ নিজৰ মানুহেও মোক নিবিচাৰে। {{gap}}সেই দেখিহে মই বিচাৰিছোঁ।<noinclude>{{center|৭৩}}</noinclude> ps4rz4qzosxhi4rys95pxo4n93lbwkj 104 94066 258906 258769 2026-09-11T05:03:12Z Rumi Borah~aswiki 1522 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 258906 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Rumi Borah~aswiki" />{{u|কথা কৱিতা}}</noinclude> {{gap}}কিয়? {{gap}}আপোন কৰি লবলৈ। {{gap}}এৰি দিয়া। মোক আপোন কৰিব নোৱাৰা। যিমান দূৰে দূৰে থাকোঁ, সিমান ভাল। যিমান দিন মই তোমাৰ ওচৰত নুবুজা হৈ থাকিম, সিমান দিন মোৰপৰা কাম পাবা, কিন্তু যিদিনাখনেই মোক বুজিবা, সেই দিনাই মোক এডোখৰ ফটাকানিৰ দৰে পেলাই দিবা। নাই, মোক কাষলৈ নাটানিবা — মোক বুজিবলৈ নিবিচাৰিবা। মোক আপোন নকৰিবা। {{gap}}তেন্তে পৰ কৰিবলৈ {{gap}}তাত তোমাৰ লাভ? {{gap}}তোমাৰ বা লোকছান? ওলোৱা। মিছাতে কিয় বেলি কৰিছা? {{gap}}কেনি যাম? {{gap}}কিয়? সমুখৰ পিনে — {{gap}}সমুখ যে তেনেই আন্ধাৰ চাৰিও পিনে আন্ধাৰ। {{gap}}কিন্তু সৌ যে আন্ধাৰৰ বুকু ফালি যি পোহৰৰ ৰেখাটি আহি পৰিছে, সেয়ে আমাৰ বাট। {{gap}}অকলে অকলে এই আন্ধাৰৰ মাজৰ অকণমান পোহৰৰ ৰেখ ধৰি- {{gap}}অকলে কিয়? মোৰ লগত। {{gap}}যদি নাযাওঁ? {{gap}}নোযোৱাকৈ নোৱাৰা- যাবই লাগিব। ধৰা, মোৰ হাতত ধৰা। {{gap}}ক’তা? ম‍ই তোমাৰ হাত দেখা নাই। {{gap}}দেখিবৰ আৱশ্যক নাই। মাথোন ধৰা, ব'লা যাওঁ -<noinclude>{{center|৭৪}}</noinclude> j8btn5wcz8j0myfg8oz0tnsm4wqz95e 104 94067 258907 258770 2026-09-11T05:05:35Z Rumi Borah~aswiki 1522 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 258907 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Rumi Borah~aswiki" />{{u|কথা কৱিতা}}</noinclude> {{gap}}নিয়া, এই মোৰ হাত- {{gap}}যাবই লাগিছে—ওপৰে আন্ধাৰ, তলে আন্ধাৰ, চাৰিও পিনে আন্ধাৰ—কোনোৱে কাকো দেখা নাই—মাথোন বুজিছে, দুয়ো একেলগে বাট বুলিছে— আন্ধাৰৰ বুকু ফালি ওলোৱা সেই অকণমান পোহৰৰ ৰেখা ধৰি যাবই লাগিছে— ক'ত, কেতিয়া শেষ হব?{{nop}}<noinclude>{{center|৭৫}}</noinclude> o9h8rkcf3kjlhiwfydwv15tvsbpr2h0 104 94068 258908 258771 2026-09-11T05:13:31Z Rumi Borah~aswiki 1522 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 258908 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Rumi Borah~aswiki" />{{u|কথা কৱিতা}}</noinclude>{{center|{{Xx-larger|সোণ বৰণীয়া দেশ<br/>১}}}} {{gap}}আবেলি ফুলনিৰ মাজে মাজে কোঁৱৰ আৰু কুঁৱৰীয়ে ৰং মনেৰে ফুৰিছে। পছিমমুখীয়া সুৰুষৰ সোণোৱালী আভাৰে ফুলনি জকমকাব লাগিছে। নানা বৰণীয়া নানা তৰহৰ ফুল ফুলি ফুলনি জাতিষ্কাৰ হৈ পৰিছে। মাজে মাজে একোটা পুখুৰী। তাৰ ঘাট আৰু পাৰবোৰ বগা শিলেৰে বন্ধোৱা আৰু পানী ফট্‌ফটীয়া—পদুম ফুল ফুলি ফুলি পুখুৰী শুৱাই পৰিছে। বতাহত নাচি থকা পানী সূৰুযৰ কিৰণত চিকমিকাব লাগিছে। ৰিব্ ৰিব্ কৈ বতাহ বৈছে,—ফুলৰ গোন্ধ চুৰ কৰি চাৰিওফালে বিলাই দিছে। দশোদিশ গোন্ধতে আমোলমোল। ৰঙতে ফুলনিত ফুলে নাচিছে, পানীত পদুমে নাচিছে, লগে লগে ছাঁবোৰে নাচি নাচি জগতত এটি আনন্দৰ ঢৌ বোৱাই দিছে। চাৰিওফালে সুখ, চাৰিওফালে শান্তি। {{gap}}সোণ বৰণীয়া দেশ—ৰোগ, শোক, দুখ, বেজাৰ ইয়াত নাই— ইয়াত সদায় আনন্দ। ইয়াত আন্ধাৰ নাই! বেলি মাৰ গলেও সোণ বৰণীয়া পোহৰৰ জিলিকনিত আন্ধাৰে ভুমুকি মাৰিবলৈ সাহ নকৰে— ইয়াত জাৰ নাই, ঘাম নাই. সদায় বসন্তৰ বতাহ বলিব লাগিছে— অনন্ত সুখ সৌন্দৰ্য্যৰ আধাৰ সপোন পুৰীৰ দৰে এই সোণ বৰণীয়া দেশ। {{gap}}কোঁৱৰ কুঁৱৰীয়ে ৰং মনেৰে ফুৰোঁতে ফুৰোঁতে কত চেনেহৰ, কত হেঁপাহৰ কত কথা পাতিছে— ভাগৰ লাগিলে মাজে মাজে বন্ধোৱা ঘাটত<noinclude>{{center|৭৬}}</noinclude> ejvoaugf7xkoke3q6ursa6808izg1bg 104 94069 258909 258772 2026-09-11T05:31:46Z Rumi Borah~aswiki 1522 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 258909 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Rumi Borah~aswiki" />{{u|কথা কৱিতা}}</noinclude> বহিছে আৰু অলপ পৰ জিৰাই আকৌ ফুৰিছে। ফুলনিৰপৰা এপাহ ধুনীয়া ডাঙৰ গোলাপ ফুল আনি কুঁৱৰীয়ে কোঁৱৰক দিলেহি—কোঁৱৰে ফুলপাহি হাতত লৈ চুমা খাই হাঁহি হাঁহি কলে "প্ৰেম অনন্ত, অজেয়—চিৰমিলনত বিচ্ছেদ নাই, খন্তেক ডাৱৰে ঢাকিলেও আকাশ সূৰুয অনন্ত কালৰেপৰা আছে আৰু থাকিবও।" {{gap}}কুঁৱৰীয়ে হাঁহি হাঁহি মাত লগালে “সদায় যেন মনত থাকে—" কোঁৱৰে কলে “প্ৰেমৰ পৱিত্ৰ কুঞ্জত পাহৰণিৰ প্ৰবেশ নাই।” {{gap}}এনে দৰে কথা পাতি গৈ থাকোতে ক'ৰবাৰপৰা পকা পাত এখিলা বতাহত উৰি কুঁৱৰীৰ গাত পৰিলহি। কুঁৱৰীয়ে আচৰিত হৈ কলে “এইটো কি? ম‍ই এনে বস্তু কেতিয়াও দেখা নাই।” কোঁৱৰে তেওঁৰ গাৰপৰা পাতখিলা গুচাই দি কলে "এই খিলা পকা পাত। সিপাৰৰ {{SIC|পৃথিবীৰপৰা|পৃথিৱীৰপৰা}} আহিছে।” কুঁৱৰীয়ে কলে “অ, তুমি যে মোক কৈছিলা, সেই দেশখন — য'ত মানুহ ওপজে, বুঢ়া হয় আৰু মৰে, আৰু য'ত ভাল পায় আৰু পাহৰে—”হঠাৎ কুঁৱৰীৰ মুখখন ভয়ত ক'লা পৰি গ'ল। এনেতে আৰু এখিলা পকা পাত আহি তেওঁৰ গাত পৰিলহি। কোঁৱৰে সেই খিলা গুচাই দিওঁতে হাঁহি হাঁহি কলে "বোধ হয় {{SIC|পৃথিবীয়ে|পৃথিৱীয়ে}} তোমাক মাতিছে। কিন্তু কুঁৱৰীৰ মুখৰ ফালে চাই তেওঁ ভয় খোৱা যেন দেখি কলে “ই কি? {{SIC|মিছাকৈযে|মিছাকৈয়ে}} ইমান ভয় খাইছা কিয়?” কুঁৱৰীৰ ওঁঠ দুখন অলপ কঁপি উঠিল আৰু কোঁৱৰক সাৱট মাৰি ধৰি কলে “কোৱাঁ কোৱাঁ, মৰম চিৰকলীয়া — সদায় অটুট থাকিব।” কোঁৱৰে মিচিকিয়াই হাঁহি হাঁহি কলে “মই আগেয়ে কৈছো নহয়, প্ৰেম অনন্ত —”<noinclude>{{center|৭৭}}</noinclude> 9ppjzvpm5g46d2w4f14xzngzmiadn36 104 94070 258910 258773 2026-09-11T05:44:43Z Rumi Borah~aswiki 1522 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 258910 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Rumi Borah~aswiki" />{{u|কথা কৱিতা}}</noinclude> {{center|{{Xx-larger|২}}}} {{gap}}ৰজাৰ অনাথ আশ্ৰমৰ চিকিৎসালয়ত এজনী বনুৱা বুঢ়ী মৰোঁ মৰোঁ হৈ পৰি আছে। তাই বৰ বুঢ়ী, দাঁত এটাও নাই, মূৰৰ চুলি সৰি সৰি নাইকিয়া হ'ল। মাথোন কেইডালমানহে পকা চুলি অৱশেষ আছে। গাত মঙহ নাই, ছাল সোতোৰা-সোতোৰ — কোনোমতেহে হাড় কেইডালক জোৰা দি ঢাকি থৈছে। চকুৰ জেউতি একেবাৰে নাইকিয়া হ'ল। উশাহ ঘনে ঘনে লৈছে...। বেমাৰীবোৰক মৰম কৰি ফুল দিবলৈ অহা কোনোবা মানুহে দিয়া এপাহ গোলাপ ফুল তাইৰ কাষতে পৰি আছে। {{gap}}আবেলি বেমাৰী চাবলৈ অহা চিকিৎসকজনে তাইক পৰীক্ষা কৰি, বেমাৰীৰ আল-পৈচান ধৰা ওচৰত থকা তিৰোতা গৰাকীৰ ফালে চাই কলে "আৰু সৰহ সময় নাই।” তিৰোতা গৰাকীয়ে উত্তৰ দিলে– এৰা, আজি দিনৰ দিনটো ভ্ৰম বকিছে। সেই ফুলপাহ হাতৰ মাজত লৈ “সোণ বৰণীয়া দেশ” “সোণ বৰণীয়া দেশ” বুলি কিবাবোৰ বকিব লাগিছে।” চিকিৎসকে বেজাৰ মনেৰে কলে, “বেছেৰীয়ে দেহি জীৱনত বহুত ঠাই দেখিছিল হবলা। ” এই বুলি অলপ পৰ নিতাল মাৰি তাতে থিয় হৈ থাকি সুধিলে “অ” সেই বুঢ়াটো কেনে আছে?" "সি অলপ আগতে মৰিল।” তাৰপৰা দুয়ো সেই মানুহটো থকা চুকলৈ গ'ল। তাৰপৰা উভতি আহোঁতে দেখিলে যে বুঢ়ীৰ শেষ হ'ল... পুহ মাহ, বৰ জাৰ আৰু মাজে মাজে ফেৰ ফেৰীয়া বতাহ বলি জাৰৰ কোব দুগুণে চৰাইছে। গছৰ পাত সৰি নাইকিয়া হ'ল— বাট পদুলি পকা- পাতেৰেই<noinclude>{{center|৭৮}}</noinclude> t995pz0s4cw7fg4ggpxr8qt8qafr4zm 104 94071 258911 258774 2026-09-11T05:51:42Z Rumi Borah~aswiki 1522 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 258911 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Rumi Borah~aswiki" />{{u|কথা কৱিতা}}</noinclude> ভৰি পৰিছে।... সেই দিনা গধূলি অনাথ আশ্ৰমৰপৰা দুটা শ সৎকাৰ কৰিবলৈ বাহিৰলৈ পঠিয়াই দিয়া হ'ল। {{center|{{Xx-larger|৩}}}} {{gap}}...পুৱা। সূৰুযৰ সোণালী কিৰণে জগতক নতুন চেতনা দিছে উলাহতে গছৰ চৰায়ে নানা সুৰ ধৰি নতুন পোহৰক সাদৰ-সম্ভাষণ জনাইছে। নতুন নতুন ফুল ফুলি ফুলনিৰ জেউতি দুগুণে চৰাইছে। শীতল মলয়া ৰিব্ ৰিব, কৰি কৰি বৈ গৈছে। আকাশ বতাহ, সকলোতে নতুন চেতনাৰ সঞ্চাৰ হৈছে— জগতে যেন নতুন {{SIC|জীৱণ|জীৱন}} লাভ কৰিছে। কোঁৱৰ কুঁৱৰীয়ে পুৱা ফুৰিবলৈ ওলাই পৰ্ব্বতৰ দাঁতিয়েদি বৈ যোৱা নৈখনিৰ পাৰতে বহিছেহি। পৰ্ব্বতৰ টিং পুৱাৰ কিৰণত জিলিকি উঠিছে আৰু তেওঁলোকে দুয়ো একেথিৰে ৰ' লাগি সেই ফাললৈকে চাই আছে। কাৰোমুখত এটিও কথা নাই দুয়ো যেন একেটি কথাতে বিভোৰ — চকুৰ টোপনি এতিয়াও আঁতৰা নাই...অলপ পৰৰ পিছত কুঁৱৰীয়ে লাহে কোঁৱৰৰ ফালে চাই হাঁহি মুখেৰে কলে,“আমি বহুত পৰ শুলোঁ, নহয় নে?” কোঁৱৰে মিচিকিয়াই কুঁৱৰীক নিজৰ বুকুলৈ টানি চেনেহেৰে সাৱটি কলে "এৰা বহুত পৰ শুলোঁ হবলা”<noinclude>{{center|৭৯}}</noinclude> ja7aw2fz01hhzp16fxncbgm4k0cgvnz 104 94072 258912 258775 2026-09-11T05:59:19Z Rumi Borah~aswiki 1522 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 258912 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Rumi Borah~aswiki" />{{u|কথা কৱিতা}}</noinclude> {{center|{{Xx-larger|মন্দিৰ}}}} {{gap}}বহুদিনৰ আগেয়ে এজন বাটৰুৱাই ভৈয়ামৰ মাজেদি বাট বুলি গৈছিল। দূৰৰ ওখ ওখ পৰ্ব্বত শাৰীৰ মাজৰ আটাইতকৈ ওখ পৰ্ব্বতৰ টিঙত থকা মন্দিৰটিয়েই আছিল তেওঁৰ লক্ষ্য। কত দিন ধৰি যে তেওঁ বাট বুলিছিল, কত জহ, জাৰ, বাৰিষা যে তেওঁৰ মুৰৰ ওপৰেদি বৈছিল, তাৰ কোনো খবৰেই তেওঁ নাৰাখিছিল। ওথ পৰ্ব্বত বগোৱা যে কিমান টান কাম, তাক তেওঁ বেচ্কৈয়ে বুজিছিল; তত্ৰাচ তেওঁ আহিছিল, হৃদয়ৰ অদম্য উৎসাহ দমাব নোৱাৰি তেওঁ সেই ফালেই বাট বুলিছিল। তেওঁ ভাবিছিল যে মৰণৰ আগেয়ে অন্ততঃ তেওঁ এবাৰ হৃদয়ৰ ওখ ওখ আদৰ্শ শ্ৰেণীৰ দৰে সেই ওখ ওখ পৰ্ব্বত শাৰীয়ে বেঢ়ি থকা ওখ পৰ্ব্বতৰ টিঙৰ মন্দিৰটিৰ কাষ চাপিবগৈ। এয়েই তেওঁৰ জীৱনৰ ধাউতি আছিল। তেওঁ সময়ৰ সীমা পাহৰি পেলাইছিল। মাথোন নাপাহৰিছিল হৃদয়ৰ অদম্য উৎসাহ আৰু অন্তৰৰ অনন্ত আশা। “হবও পাৰে, মই বাটতে মুছ-কঁছ যাবও পাৰোঁ, বা সেই মন্দিৰৰ কাষ নাপাবগৈ ও পাৰোঁ, কিন্তু ওখ আদৰ্শৰ বাটেদি যোৱাই এটা গৌৰৱৰ কাম।” এই বুলি তেওঁ নিজেই নিজক প্ৰবোধ দিছিল। এদিন সঁচাকৈয়ে পৰ্ব্বত বগাই বগাই ভাগৰি জুগৰি কোনোমতে সেই মন্দিৰৰ কাষ চাপিলগৈ আৰু দুৱাৰ মুখত আঁৰি থোৱা কাঁহখন বজাবলৈ ধৰিলে। {{gap}}তেওঁৰ চকুত এটি অপূৰ্ব্ব জেউতি আৰু মুখত এটি উলাহৰ ভাৱ জিলিকি উঠিছিল। সেই শব্দ শুনি এজন সৌম্য-মুৰ্ত্তি<noinclude>{{center|৮০}}</noinclude> r18wp15isn9syz7ha2hxmo3ail0qaw4 104 94074 258902 258788 2026-09-10T17:04:53Z BabulB 104 258902 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Pranamikaadhikary" />{{Right|{{u|কথা কৱিতা}}}}</noinclude>বুঢ়া সন্ন্যাসীয়ে দুৱাৰ মেলি ওলাই আহি তেওঁক দেখি আপোনা আপুনি কবলৈ ধৰিলে "ইয়াৰ মানে কি? আৰু এজন ওলালহি।” বাটৰুৱাই কিন্তু তেওঁৰ কথা শুনিবলৈ নাপালে, আৰু সন্ন্যাসীৰ ফালে চাই মাত লগালে “সন্ন্যাসী, মই আহিছে। বহুদিন ধৰি বহুত বাট বুলি শেহত এই ওখ ওখ আদৰ্শৰ দৰে ওখ ওখ পৰ্ব্বত শাৰীয়ে বেড়া ওখ টিঙত থকা এই পবিত্ৰ জ্ঞানৰ মন্দিৰৰ কাষ চাপিলোঁহি। মোৰ আজীৱন -সাধনা আজি সফল হ'ল, মোৰ দুখ কষ্ট সাৰ্থক হ'ল। সন্ন্যাসী, কিমান কষ্টৰ মাজেদি যে আহিছোঁ, কোনে বুজিব?” সন্ন্যাসীৰ মুখত বিষাদৰ ৰেখ বিৰিঙি উঠিল। তেওঁ বাটৰুৱাৰ গাত -হাত দি বেজাৰেৰে কলে "ই জ্ঞানৰ মন্দিৰ নহয় আৰু ওখ পৰ্ব্বতৰ শাৰী উচ্চ আদৰ্শ নহয়। উচ্চ আদৰ্শ ভৈয়ামত আৰু তাৰ মাজতেই পৰিত্ৰ জ্ঞানৰ মন্দিৰ। বাটৰুৱা, তুমি তুল বাটেদি আহিলা। নিমিষতে বাটৰুৱাৰ চকুৰ জেউতি স্নান হ'ল। তেওঁৰ অন্তৰৰ আশা ইযাল। তেওঁৰ মুখ ক'লা পৰিল তেওঁ একেবাৰে বুঢ়া হৈ গ'ল আৰু 'গাও সোতোৰা-সোতোৰ হ'ল। ভাগৰতে তেওঁ লাখুটি ডালত আউজি বেজাৰেৰে সুধিলে “কোনোবাই ইয়াত জুৰাব পাৰে নে? “নোৱাৰে। * “পৰ্ব্বতৰ সিপিনেদি নামি যাবলৈ কোনো বাট নাই নে?" “নাই।” “এই পৰ্ব্বত শাৰীৰ নাম কি? * “একো নাম নাই।" “এই মন্দিৰৰ নো নাম কি?” ৮১<noinclude>{{center|}}</noinclude> 0bi5hh7rtk41w0aelvrs4ob8r7b3h5w 0 94121 258894 2026-09-10T16:14:27Z BabulB 104 "{{header | title = হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ জীৱন চৰিত | author = সৰ্বেশ্বৰ কটকী | year = | translator = | section = | previous = হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ জীৱন চৰিত/হেমচন্দ্ৰ বৰুৱা আৰু অসমীয়া "ৱ" আখৰ|হেমচন্দ্ৰ বৰু..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 258894 wikitext text/x-wiki {{header | title = হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ জীৱন চৰিত | author = সৰ্বেশ্বৰ কটকী | year = | translator = | section = | previous = [[হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ জীৱন চৰিত/হেমচন্দ্ৰ বৰুৱা আৰু অসমীয়া "ৱ" আখৰ|হেমচন্দ্ৰ বৰুৱা আৰু অসমীয়া "ৱ" আখৰ]] | next = [[হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ জীৱন চৰিত/হেমচন্দ্ৰ বৰুৱা আৰু বৰ্ণবিন্যাস|হেমচন্দ্ৰ বৰুৱা আৰু বৰ্ণবিন্যাস]] | notes = | categories = }} <pages index="হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ জীৱন চৰিত.pdf" from=97 to=101 tosection="A" /> {{page break|label=}} {{smallrefs|85%}} 00q9c4c5sgjwxh65uh8jynz4e37kdac 258896 258894 2026-09-10T16:15:45Z BabulB 104 258896 wikitext text/x-wiki {{header | title = হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ জীৱন চৰিত | author = সৰ্বেশ্বৰ কটকী | year = | translator = | section = | previous = [[হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ জীৱন চৰিত/হেমচন্দ্ৰ বৰুৱা আৰু অসমীয়া "ৱ" আখৰ|হেমচন্দ্ৰ বৰুৱা আৰু অসমীয়া "ৱ" আখৰ]] | next = [[হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ জীৱন চৰিত/হেমচন্দ্ৰ বৰুৱা আৰু বৰ্ণবিন্যাস|হেমচন্দ্ৰ বৰুৱা আৰু বৰ্ণবিন্যাস]] | notes = | categories = }} <pages index="হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ জীৱন চৰিত.pdf" from=97 to=99 tosection="A" /> {{page break|label=}} {{smallrefs|85%}} 6wkh4n4hc25j46ththi3xghr3gu260k 0 94122 258897 2026-09-10T16:17:45Z BabulB 104 "{{header | title = হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ জীৱন চৰিত | author = সৰ্বেশ্বৰ কটকী | year = | translator = | section = | previous = হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ জীৱন চৰিত/হেমচন্দ্ৰ বৰুৱা আৰু অসমীয়া ভাষা|হেমচন্দ্ৰ বৰুৱ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 258897 wikitext text/x-wiki {{header | title = হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ জীৱন চৰিত | author = সৰ্বেশ্বৰ কটকী | year = | translator = | section = | previous = [[হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ জীৱন চৰিত/হেমচন্দ্ৰ বৰুৱা আৰু অসমীয়া ভাষা|হেমচন্দ্ৰ বৰুৱা আৰু অসমীয়া ভাষা]] | next = [[হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ জীৱন চৰিত/হেমচন্দ্ৰ বৰুৱা আৰু অসমীয়া ৰচনা|হেমচন্দ্ৰ বৰুৱা আৰু অসমীয়া ৰচনা]] | notes = | categories = }} <pages index="হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ জীৱন চৰিত.pdf" from=99 to=101 fromsection="B" tosection="A" /> {{page break|label=}} {{smallrefs|85%}} k3mkmc44xr0jpthpil1uwk7ool62apr