ৱিকিউৎস
aswikisource
https://as.wikisource.org/wiki/%E0%A6%AC%E0%A7%87%E0%A6%9F%E0%A7%81%E0%A6%AA%E0%A6%BE%E0%A6%A4
MediaWiki 1.47.0-wmf.23
first-letter
মাধ্যম
বিশেষ
বাৰ্তা
সদস্য
সদস্য বাৰ্তা
ৱিকিউৎস
ৱিকিউৎস বাৰ্তা
চিত্ৰ
চিত্ৰ বাৰ্তা
মিডিয়াৱিকি
মিডিয়াৱিকি আলোচনা
সাঁচ
সাঁচ বাৰ্তা
সহায়
সহায় বাৰ্তা
শ্ৰেণী
শ্ৰেণী বাৰ্তা
লেখক
লেখক আলোচনা
পৃষ্ঠা
পৃষ্ঠা আলোচনা
সূচী
সূচী আলোচনা
প্ৰকাশক
প্ৰকাশক আলোচনা
TimedText
TimedText talk
Module
Module talk
Event
Event talk
সূচী:তাৰা.pdf
106
54296
262186
155212
2026-10-12T10:11:48Z
BabulB
104
262186
proofread-index
text/x-wiki
{{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template
|Type=book
|Title=তাৰা
|Language=as
|Volume=
|Edition=
|Author=অম্বিকাপ্ৰসাদ গোস্বামী
|Co-author1=
|Co-author2=
|Co-author3=
|Translator=
|Co-translator1=
|Co-translator2=
|Editor=
|Co-editor1=
|Co-editor2=
|Illustrator=
|Publisher=
|Address=
|Year=1935
|Key=
|ISBN=
|DLI=
|IA=
|NLI=
|Source=pdf
|Image=3
|Progress=C
|Pages=<pagelist 1="বেটুপাত" 2="-" 3to4="প্ৰকাশন" 5="পাতনি" 6="উছৰ্গা" 7="উপহাৰ" 8to9="চৰিত্ৰাৱলী" 10="-" 11="1" 101="-" />
|Volumes=
|Remarks={{সূচীপত্ৰসাধাৰণ|||<small>মূল গ্ৰন্থত নাই</small>}}
{{center|{{x-larger|'''সূচীপত্র।'''}}}}
{{সূচীপত্ৰসাধাৰণ||[[তাৰা/প্ৰথম অঙ্ক|প্ৰথম অঙ্ক]]| [[পৃষ্ঠা:তাৰা.pdf/১১|১]] }}
{{সূচীপত্ৰসাধাৰণ||[[তাৰা/দ্বিতীয় অঙ্ক|দ্বিতীয় অঙ্ক]]| }}
{{সূচীপত্ৰসাধাৰণ||[[তাৰা/তৃতীয় অঙ্ক|তৃতীয় অঙ্ক]]| }}
{{সূচীপত্ৰসাধাৰণ||[[তাৰা/চতুৰ্থ অঙ্ক|চতুৰ্থ অঙ্ক]]| }}
{{সূচীপত্ৰসাধাৰণ||[[তাৰা/পঞ্চম অঙ্ক|পঞ্চম অঙ্ক]]| [[পৃষ্ঠা:তাৰা.pdf/81|71]] }}
|Notes={{ভাৰতীয় ৱিকিউৎস মুদ্ৰণ সংশোধন প্ৰতিযোগিতা আগষ্ট ২০২১}}
|Width=
|Css=
|Header={{rh|{{{pagenum}}}|তাৰা|{{{pagenum}}}}}
|Footer=
}}
59ng3vjgrbbl8ll2pxdh0f448iw85z4
262187
262186
2026-10-12T10:12:14Z
BabulB
104
262187
proofread-index
text/x-wiki
{{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template
|Type=book
|Title=তাৰা
|Language=as
|Volume=
|Edition=
|Author=অম্বিকাপ্ৰসাদ গোস্বামী
|Co-author1=
|Co-author2=
|Co-author3=
|Translator=
|Co-translator1=
|Co-translator2=
|Editor=
|Co-editor1=
|Co-editor2=
|Illustrator=
|Publisher=
|Address=
|Year=1935
|Key=
|ISBN=
|DLI=
|IA=
|NLI=
|Source=pdf
|Image=3
|Progress=C
|Pages=<pagelist 1="বেটুপাত" 2="-" 3to4="প্ৰকাশন" 5="পাতনি" 6="উছৰ্গা" 7="উপহাৰ" 8to9="চৰিত্ৰাৱলী" 10="-" 11="1" 101="-" />
|Volumes=
|Remarks={{সূচীপত্ৰসাধাৰণ|||<small>মূল গ্ৰন্থত নাই</small>}}
{{center|{{x-larger|'''সূচীপত্র।'''}}}}
{{সূচীপত্ৰসাধাৰণ||[[তাৰা/প্ৰথম অঙ্ক|প্ৰথম অঙ্ক]]| [[পৃষ্ঠা:তাৰা.pdf/১১|১]] }}
{{সূচীপত্ৰসাধাৰণ||[[তাৰা/দ্বিতীয় অঙ্ক|দ্বিতীয় অঙ্ক]]| }}
{{সূচীপত্ৰসাধাৰণ||[[তাৰা/তৃতীয় অঙ্ক|তৃতীয় অঙ্ক]]| }}
{{সূচীপত্ৰসাধাৰণ||[[তাৰা/চতুৰ্থ অঙ্ক|চতুৰ্থ অঙ্ক]]| }}
{{সূচীপত্ৰসাধাৰণ||[[তাৰা/পঞ্চম অঙ্ক|পঞ্চম অঙ্ক]]| [[পৃষ্ঠা:তাৰা.pdf/৮১|৭১]] }}
|Notes={{ভাৰতীয় ৱিকিউৎস মুদ্ৰণ সংশোধন প্ৰতিযোগিতা আগষ্ট ২০২১}}
|Width=
|Css=
|Header={{rh|{{{pagenum}}}|তাৰা|{{{pagenum}}}}}
|Footer=
}}
47n3k6pecff8nkn6l6gq5560xp3kcaf
পৃষ্ঠা:তাৰা.pdf/১২
104
54300
262172
143750
2026-10-12T09:25:00Z
BabulB
104
262172
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Kuldhar Rabha" />{{rh|২|তাৰা|}}</noinclude>{{hanging indent|2em|১ম সখী—সখি, আনদিনাচোন তুমি এইদৰে মন মাৰি নাথাকা, আমাৰ লগত কিমান ৰং ধেমালি কৰা, আজিনো বাৰু কিয় এনেকৈ মন মাৰি আছা?}}
{{hanging indent|2em|তাৰা— আজি মোৰ গা বৰ ভাল নহয়।}}
{{hanging indent|2em|২য় সখী—গা নে মন?}}
{{hanging indent|2em|১ম সখী—গা বেয়া যদি বৈদ্যকে খবৰ দিওঁগৈ?}}
{{hanging indent|2em|তাৰা—নালাগে সখী, ইমান বিতত নহবা। লাহে লাহে এনেয়ে ভাল হব।}}
{{hanging indent|2em|২য় সখী—তই বৰ আকৰীঅ, ইতো যেনে তেনে অসুখ নহয় যে বৈদ্যই দৰৱ দিলেই ভাল হব।. ই হৈছে বিৰহ বেদনা, ইয়াৰ ঔষধ হৈছে পালিত। তেওঁ আহিলে আপোনা-আপুনি ভাল হব! (তাৰাক) নহয় নে সখি?}}
{{hanging indent|2em|তাৰা—কাৰ কথা কোৱা? মোৰ নে তোমাৰ? পালিতক যদি তোমাৰ ইমানে মনে ধৰিছে, তেনেহলে কোৱা, শুভকৰ্ম্ম সোণকালে শেষ কৰি দিওঁ?}}
{{hanging indent|2em|২য় সখী—পাৰিবা নে, নোৱাৰিবা হবলা? পালিতৰ নিৰ্ব্বাসনৰ পৰাই যে তোমাৰ মন এনেকুৱা হৈছে সেইটো আমাক বুজাব নালাগে। সখি, সৌৱা তোমাৰ মনচোৰ আহিব লাগিছে; কথা বতৰা হোৱা। আমি অলপ আঁতৰি যাওঁ।}}
{{Right|[সখীসকলৰ প্ৰস্থান। পালিতৰ প্ৰবেশ!]}}
{{hanging indent|2em|পালিত—তাৰা, অহোঁতে পলম হ’ল। বেজাৰ নকৰিবা।}}
{{hanging indent|2em|তাৰা—পালিত, ইমান পলম কিয় হল? মোৰ কথা পাহৰিছিলানেকি?}}
{{hanging indent|2em|পালিত—তাৰা, প্ৰাণেশ্বৰী, তোমাক পাহৰিম ! এনে কথাকৈ আৰু বেজাৰ নিদিবা। পালিতৰ এতিয়া তুমিয়েই ধ্যান, তুমিয়েই}}<noinclude></noinclude>
8bfhkqwuchchdyibamr4kswup8cbi6i
262173
262172
2026-10-12T09:27:16Z
BabulB
104
262173
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Kuldhar Rabha" />{{rh|২|তাৰা|}}</noinclude>{{hanging indent|2em|১ম সখী—সখি, আনদিনাচোন তুমি এইদৰে মন মাৰি নাথাকা, আমাৰ লগত কিমান ৰং ধেমালি কৰা, আজিনো বাৰু কিয় এনেকৈ মন মাৰি আছা?}}
{{hanging indent|2em|তাৰা— আজি মোৰ গা বৰ ভাল নহয়।}}
{{hanging indent|2em|২য় সখী—গা নে মন?}}
{{hanging indent|2em|১ম সখী—গা বেয়া যদি বৈদ্যকে খবৰ দিওঁগৈ?}}
{{hanging indent|2em|তাৰা—নালাগে সখী, ইমান বিতত নহবা। লাহে লাহে এনেয়ে ভাল হব।}}
{{hanging indent|2em|২য় সখী—তই বৰ আকৰীঅ, ইতো যেনে তেনে অসুখ নহয় যে বৈদ্যই দৰৱ দিলেই ভাল হব।. ই হৈছে বিৰহ বেদনা, ইয়াৰ ঔষধ হৈছে পালিত। তেওঁ আহিলে আপোনা-আপুনি ভাল হব! (তাৰাক) নহয় নে সখি?}}
{{hanging indent|2em|তাৰা—কাৰ কথা কোৱা? মোৰ নে তোমাৰ? পালিতক যদি তোমাৰ ইমানে মনে ধৰিছে, তেনেহলে কোৱা, শুভকৰ্ম্ম সোণকালে শেষ কৰি দিওঁ?}}
{{hanging indent|2em|২য় সখী—পাৰিবা নে, নোৱাৰিবা হবলা? পালিতৰ নিৰ্ব্বাসনৰ পৰাই যে তোমাৰ মন এনেকুৱা হৈছে সেইটো আমাক বুজাব নালাগে। সখি, সৌৱা তোমাৰ মনচোৰ আহিব লাগিছে; কথা বতৰা হোৱা। আমি অলপ আঁতৰি যাওঁ।}}
{{Right|[সখীসকলৰ প্ৰস্থান। পালিতৰ প্ৰবেশ!]}}
{{hanging indent/s|2em}}পালিত—তাৰা, অহোঁতে পলম হ’ল। বেজাৰ নকৰিবা।
{{hanging indent|2em|তাৰা—পালিত, ইমান পলম কিয় হল? মোৰ কথা পাহৰিছিলানেকি?}}
{{hanging indent|2em|পালিত—তাৰা, প্ৰাণেশ্বৰী, তোমাক পাহৰিম ! এনে কথাকৈ আৰু বেজাৰ নিদিবা। পালিতৰ এতিয়া তুমিয়েই ধ্যান, তুমিয়েই}}<noinclude>{{hanging indent/e}}</noinclude>
a8equgp4mqr3e4pmb3y1wnsmtw50psp
262174
262173
2026-10-12T09:28:15Z
BabulB
104
[[Special:Contributions/BabulB|BabulB]] ([[User talk:BabulB|আলোচনা]])-ই কৰা [[Special:Diff/262173|262173]] নম্বৰ সম্পাদনাটো বাতিল কৰা হৈছে
262174
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Kuldhar Rabha" />{{rh|২|তাৰা|}}</noinclude>{{hanging indent|2em|১ম সখী—সখি, আনদিনাচোন তুমি এইদৰে মন মাৰি নাথাকা, আমাৰ লগত কিমান ৰং ধেমালি কৰা, আজিনো বাৰু কিয় এনেকৈ মন মাৰি আছা?}}
{{hanging indent|2em|তাৰা— আজি মোৰ গা বৰ ভাল নহয়।}}
{{hanging indent|2em|২য় সখী—গা নে মন?}}
{{hanging indent|2em|১ম সখী—গা বেয়া যদি বৈদ্যকে খবৰ দিওঁগৈ?}}
{{hanging indent|2em|তাৰা—নালাগে সখী, ইমান বিতত নহবা। লাহে লাহে এনেয়ে ভাল হব।}}
{{hanging indent|2em|২য় সখী—তই বৰ আকৰীঅ, ইতো যেনে তেনে অসুখ নহয় যে বৈদ্যই দৰৱ দিলেই ভাল হব।. ই হৈছে বিৰহ বেদনা, ইয়াৰ ঔষধ হৈছে পালিত। তেওঁ আহিলে আপোনা-আপুনি ভাল হব! (তাৰাক) নহয় নে সখি?}}
{{hanging indent|2em|তাৰা—কাৰ কথা কোৱা? মোৰ নে তোমাৰ? পালিতক যদি তোমাৰ ইমানে মনে ধৰিছে, তেনেহলে কোৱা, শুভকৰ্ম্ম সোণকালে শেষ কৰি দিওঁ?}}
{{hanging indent|2em|২য় সখী—পাৰিবা নে, নোৱাৰিবা হবলা? পালিতৰ নিৰ্ব্বাসনৰ পৰাই যে তোমাৰ মন এনেকুৱা হৈছে সেইটো আমাক বুজাব নালাগে। সখি, সৌৱা তোমাৰ মনচোৰ আহিব লাগিছে; কথা বতৰা হোৱা। আমি অলপ আঁতৰি যাওঁ।}}
{{Right|[সখীসকলৰ প্ৰস্থান। পালিতৰ প্ৰবেশ!]}}
{{hanging indent|2em|পালিত—তাৰা, অহোঁতে পলম হ’ল। বেজাৰ নকৰিবা।}}
{{hanging indent|2em|তাৰা—পালিত, ইমান পলম কিয় হল? মোৰ কথা পাহৰিছিলানেকি?}}
{{hanging indent|2em|পালিত—তাৰা, প্ৰাণেশ্বৰী, তোমাক পাহৰিম ! এনে কথাকৈ আৰু বেজাৰ নিদিবা। পালিতৰ এতিয়া তুমিয়েই ধ্যান, তুমিয়েই}}<noinclude></noinclude>
8bfhkqwuchchdyibamr4kswup8cbi6i
262175
262174
2026-10-12T09:29:00Z
BabulB
104
262175
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Kuldhar Rabha" />{{rh|২|তাৰা|}}</noinclude>{{hanging indent|2em|১ম সখী—সখি, আনদিনাচোন তুমি এইদৰে মন মাৰি নাথাকা, আমাৰ লগত কিমান ৰং ধেমালি কৰা, আজিনো বাৰু কিয় এনেকৈ মন মাৰি আছা?}}
{{hanging indent|2em|তাৰা— আজি মোৰ গা বৰ ভাল নহয়।}}
{{hanging indent|2em|২য় সখী—গা নে মন?}}
{{hanging indent|2em|১ম সখী—গা বেয়া যদি বৈদ্যকে খবৰ দিওঁগৈ?}}
{{hanging indent|2em|তাৰা—নালাগে সখী, ইমান বিতত নহবা। লাহে লাহে এনেয়ে ভাল হব।}}
{{hanging indent|2em|২য় সখী—তই বৰ আকৰীঅ, ইতো যেনে তেনে অসুখ নহয় যে বৈদ্যই দৰৱ দিলেই ভাল হব।. ই হৈছে বিৰহ বেদনা, ইয়াৰ ঔষধ হৈছে পালিত। তেওঁ আহিলে আপোনা-আপুনি ভাল হব! (তাৰাক) নহয় নে সখি?}}
{{hanging indent|2em|তাৰা—কাৰ কথা কোৱা? মোৰ নে তোমাৰ? পালিতক যদি তোমাৰ ইমানে মনে ধৰিছে, তেনেহলে কোৱা, শুভকৰ্ম্ম সোণকালে শেষ কৰি দিওঁ?}}
{{hanging indent|2em|২য় সখী—পাৰিবা নে, নোৱাৰিবা হবলা? পালিতৰ নিৰ্ব্বাসনৰ পৰাই যে তোমাৰ মন এনেকুৱা হৈছে সেইটো আমাক বুজাব নালাগে। সখি, সৌৱা তোমাৰ মনচোৰ আহিব লাগিছে; কথা বতৰা হোৱা। আমি অলপ আঁতৰি যাওঁ।}}
{{Right|[সখীসকলৰ প্ৰস্থান। পালিতৰ প্ৰবেশ!]}}
{{hanging indent|2em|পালিত—তাৰা, অহোঁতে পলম হ’ল। বেজাৰ নকৰিবা।}}
{{hanging indent|2em|তাৰা—পালিত, ইমান পলম কিয় হল? মোৰ কথা পাহৰিছিলানেকি?}}
{{hanging indent/s|2em}}পালিত—তাৰা, প্ৰাণেশ্বৰী, তোমাক পাহৰিম! এনে কথাকৈ আৰু বেজাৰ নিদিবা। পালিতৰ এতিয়া তুমিয়েই ধ্যান, তুমিয়েই<noinclude>{{hanging indent/e}}</noinclude>
qixrhudeu0nhxua0vv1qh4u7xpeg04s
পৃষ্ঠা:তাৰা.pdf/১৩
104
54302
262176
139563
2026-10-12T09:32:32Z
BabulB
104
262176
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Pallabi Dutta.Baruah" />{{rh||তাৰা|৩}}
{{hanging indent/m}}</noinclude>জান, তুমিয়েই সাধনা, তুমিয়েই সকলো। প্ৰাণেশ্বৰী, তোমাৰ কথা ভাবিয়েই সুখ পাওঁ। আন একোতে মন নবহে। ৰাজপুত যুৱকৰ প্ৰিয় কাম মৃগয়া আদি সকলে পৰিত্যাগ কৰি মাথোঁ তোমাৰ এই ভুবন মোহিনী ৰূপহে ধ্যান কৰোঁ। মৃগয়া কৰিবলৈ গৈ যেতিয়া পহুৰ চকু যুৰি দেখা পাওঁ তেতিয়াও তোমাৰ এই প্ৰাণ বিমোহিনী চকুযুৰি বুলি ভ্ৰম হয় হাতৰ তীৰ হাততেই দোঁ খায়। জীৱন থাকে মানে তোমাক পাহৰা অসম্ভৱ। যদি পাহৰোঁ তেন্তে নিশ্চয় জানিবা পালিত পশুতকৈও অধম, মানুহ নামৰ অযোগ্য।{{hanging indent/e}}
{{hanging indent|2em|তাৰা—পালিত! দাসীৰ প্ৰতি যেন এই অনুগ্ৰহ চিৰকাল থাকে—}}
{{hanging indent|2em|পালিত—মোৰ অনুগ্ৰহ! নহয় তাৰা, তোমাৰহে তানুগ্ৰহ, নহলে ইমানবোৰ ৰূপৱান, গুণৱান ৰাজকোৱঁৰক অৱজ্ঞা কৰি, ৰঘুপতিক বিয়া নকৰাই, পিতৃ-মাতৃৰ অবাধ্য হৈ এই অনাথ যুৱকক তোমাৰ পিতাৰৰ অন্নেৰে পালিত, গুণহীন এজনক গুপুততে বিয়া কৰোৱা? কিন্তু তাৰা, বেছি সময় থাকিবৰ উপায় নাই! বিদায় দিয়া, পালিতক যেন মাজে সময়ে ভাবা! এই হাৰ ডালি লোৱাঁ। ই মোৰ স্বৰ্গগতা জননীৰ শেষ চিন। এনে প্ৰিয়তম বস্তু প্ৰিয়তমাক নিদি কাক দিম? (গলত হাৰ পিন্ধাই দিয়ে)।}}
{{hanging indent|2em|তাৰা—পালিত। তেমাৰ স্বৰ্গীয় মাতৃৰ হাৰে মোক পৱিত্ৰ কৰক। সদায় ইয়াক যতনে ৰাখিম, তোমাৰ অনুপস্থিতিত ইয়েই মোৰ শূন্য হৃদয়ত শান্ত্বনা দিব। মোৰ চিন স্বৰূপ এই আঙঠিটো হাতত ৰাখিবা যেতিয়ালৈকে তৰাক পাহৰি আন তিৰোতাক বিয়া নকৰোৱা তেতিয়ালৈকে এইটো যেন তোমাৰ হাতত থাকে।}}<noinclude></noinclude>
kkli6m80nutridwh68rpchs6o7hffdz
পৃষ্ঠা:তাৰা.pdf/১৪
104
54303
262177
139403
2026-10-12T09:44:36Z
BabulB
104
ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
262177
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Scatter2021" />{{rh|৬|তাৰা|}}</noinclude>{{hanging indent|2em|পালিত—(সাদৰৰে আঙঠিটো পিন্ধি) আন তিৰোতা! সাক্ষী হোক ঈশ্বৰ, যিদিনা তাৰাক পাহৰি আন তিৰোতাক পত্নী ভাবে হৃদয়ত স্থান দিও সিদিনাই ইন্দ্ৰৰ বজ্ৰ যেন মোৰ মূৰত পৰে তাৰা, তাৰা এই আঙঠিয়েই এতিয়া মোৰ আত্মবিনোদৰ এক মাত্ৰ বস্তু। প্ৰাণ থাকে মানে এই আঙঠি স্থান চ্যুত নহয়। (তাৰাক সাৱটি ধৰি) বিদায় তেন্তে। তাৰা! আৰু বেছি সময় থাকিলে যাব নোৱাৰিম। তোমাক এৰি যাবৰ মন নাযায়। কিন্তু কি কৰিম, সকলো দৈববিড়ম্বনা। উপায় নাই। ৰাজ আজ্ঞাত সকলো কৰিব লাগিব। তোমাৰ বিমাতাৰ চৰ চাৰিওপিনে ঘূৰিব লাগিছে। কেনেবাকৈ ৰজা বা ৰাণীৰ কাণত পৰিলে মহা বিপদত পৰিব লাগিব। যদি ঈশ্বৰে কৰে তেন্তে আকৌ এই কুমলীয়া লতাডালিক সাৱটি ধৰিমতি, নহলে এই দেখাই জীৱনৰ শেষ দেখা।}}
{{hanging indent|2em|তাৰা—আৰু অলপ সময় থাকা প্ৰাণেশ্বৰ, আৰু বা কিমান দিন তোমাক দেখিবলৈ নাপাওঁ (পালিতৰ বুকুত মুখ লুকুৱাই কান্দে)।}}
{{hanging indent|2em|পালিত—তাৰা, (সাৱটি ধৰি), ইচ্ছা কৰি জানো যাবলৈ ওলাইছো নাকান্দিবা হাঁহি মুখে বিদায় দিয়া। নহলে যে যাবলৈ টান পাওঁ প্ৰিয়ে।}}
{{hanging indent|2em|তাৰা—কোন সতে তোমাক যাবলৈ কওঁ?}}
{{hanging indent|2em|পালিত—যি হয় হওক, লাগিলে প্ৰাণকে দিন তথাপি তোমাক কন্দুৱাই যাব নোৱাৰিম।}}
{{Right|[২য় সখীৰ প্ৰবেশ]}}}}
{{hanging indent|2em|২য় সখী—আইদেউ, ৰজাৰাণী এই ফাললৈকে আহিব লাগিছে।}}
{{hanging indent/s|2em}}তাৰা—বিদায় প্ৰাণেশ্বৰ! তোমাক বিপদত নেপেলাওঁ। অধিনীক<noinclude>{{hanging indent/e}}</noinclude>
75gg3qcausy3lw3qq519w58mzcvs8an
262178
262177
2026-10-12T09:44:55Z
BabulB
104
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */
262178
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" />{{rh|৬|তাৰা|}}</noinclude>{{hanging indent|2em|পালিত—(সাদৰৰে আঙঠিটো পিন্ধি) আন তিৰোতা! সাক্ষী হোক ঈশ্বৰ, যিদিনা তাৰাক পাহৰি আন তিৰোতাক পত্নী ভাবে হৃদয়ত স্থান দিও সিদিনাই ইন্দ্ৰৰ বজ্ৰ যেন মোৰ মূৰত পৰে তাৰা, তাৰা এই আঙঠিয়েই এতিয়া মোৰ আত্মবিনোদৰ এক মাত্ৰ বস্তু। প্ৰাণ থাকে মানে এই আঙঠি স্থান চ্যুত নহয়। (তাৰাক সাৱটি ধৰি) বিদায় তেন্তে। তাৰা! আৰু বেছি সময় থাকিলে যাব নোৱাৰিম। তোমাক এৰি যাবৰ মন নাযায়। কিন্তু কি কৰিম, সকলো দৈববিড়ম্বনা। উপায় নাই। ৰাজ আজ্ঞাত সকলো কৰিব লাগিব। তোমাৰ বিমাতাৰ চৰ চাৰিওপিনে ঘূৰিব লাগিছে। কেনেবাকৈ ৰজা বা ৰাণীৰ কাণত পৰিলে মহা বিপদত পৰিব লাগিব। যদি ঈশ্বৰে কৰে তেন্তে আকৌ এই কুমলীয়া লতাডালিক সাৱটি ধৰিমতি, নহলে এই দেখাই জীৱনৰ শেষ দেখা।}}
{{hanging indent|2em|তাৰা—আৰু অলপ সময় থাকা প্ৰাণেশ্বৰ, আৰু বা কিমান দিন তোমাক দেখিবলৈ নাপাওঁ (পালিতৰ বুকুত মুখ লুকুৱাই কান্দে)।}}
{{hanging indent|2em|পালিত—তাৰা, (সাৱটি ধৰি), ইচ্ছা কৰি জানো যাবলৈ ওলাইছো নাকান্দিবা হাঁহি মুখে বিদায় দিয়া। নহলে যে যাবলৈ টান পাওঁ প্ৰিয়ে।}}
{{hanging indent|2em|তাৰা—কোন সতে তোমাক যাবলৈ কওঁ?}}
{{hanging indent|2em|পালিত—যি হয় হওক, লাগিলে প্ৰাণকে দিন তথাপি তোমাক কন্দুৱাই যাব নোৱাৰিম।}}
{{Right|[২য় সখীৰ প্ৰবেশ]}}
{{hanging indent|2em|২য় সখী—আইদেউ, ৰজাৰাণী এই ফাললৈকে আহিব লাগিছে।}}
{{hanging indent/s|2em}}তাৰা—বিদায় প্ৰাণেশ্বৰ! তোমাক বিপদত নেপেলাওঁ। অধিনীক<noinclude>{{hanging indent/e}}</noinclude>
eka6n4pmngtqimlxg8ri7sv9e57lx0s
262190
262178
2026-10-12T10:14:58Z
BabulB
104
262190
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" />{{rh|৪|তাৰা|}}</noinclude>{{hanging indent|2em|পালিত—(সাদৰৰে আঙঠিটো পিন্ধি) আন তিৰোতা! সাক্ষী হোক ঈশ্বৰ, যিদিনা তাৰাক পাহৰি আন তিৰোতাক পত্নী ভাবে হৃদয়ত স্থান দিও সিদিনাই ইন্দ্ৰৰ বজ্ৰ যেন মোৰ মূৰত পৰে তাৰা, তাৰা এই আঙঠিয়েই এতিয়া মোৰ আত্মবিনোদৰ এক মাত্ৰ বস্তু। প্ৰাণ থাকে মানে এই আঙঠি স্থান চ্যুত নহয়। (তাৰাক সাৱটি ধৰি) বিদায় তেন্তে। তাৰা! আৰু বেছি সময় থাকিলে যাব নোৱাৰিম। তোমাক এৰি যাবৰ মন নাযায়। কিন্তু কি কৰিম, সকলো দৈববিড়ম্বনা। উপায় নাই। ৰাজ আজ্ঞাত সকলো কৰিব লাগিব। তোমাৰ বিমাতাৰ চৰ চাৰিওপিনে ঘূৰিব লাগিছে। কেনেবাকৈ ৰজা বা ৰাণীৰ কাণত পৰিলে মহা বিপদত পৰিব লাগিব। যদি ঈশ্বৰে কৰে তেন্তে আকৌ এই কুমলীয়া লতাডালিক সাৱটি ধৰিমতি, নহলে এই দেখাই জীৱনৰ শেষ দেখা।}}
{{hanging indent|2em|তাৰা—আৰু অলপ সময় থাকা প্ৰাণেশ্বৰ, আৰু বা কিমান দিন তোমাক দেখিবলৈ নাপাওঁ (পালিতৰ বুকুত মুখ লুকুৱাই কান্দে)।}}
{{hanging indent|2em|পালিত—তাৰা, (সাৱটি ধৰি), ইচ্ছা কৰি জানো যাবলৈ ওলাইছো নাকান্দিবা হাঁহি মুখে বিদায় দিয়া। নহলে যে যাবলৈ টান পাওঁ প্ৰিয়ে।}}
{{hanging indent|2em|তাৰা—কোন সতে তোমাক যাবলৈ কওঁ?}}
{{hanging indent|2em|পালিত—যি হয় হওক, লাগিলে প্ৰাণকে দিন তথাপি তোমাক কন্দুৱাই যাব নোৱাৰিম।}}
{{Right|[২য় সখীৰ প্ৰবেশ]}}
{{hanging indent|2em|২য় সখী—আইদেউ, ৰজাৰাণী এই ফাললৈকে আহিব লাগিছে।}}
{{hanging indent/s|2em}}তাৰা—বিদায় প্ৰাণেশ্বৰ! তোমাক বিপদত নেপেলাওঁ। অধিনীক<noinclude>{{hanging indent/e}}</noinclude>
l7l3d1aza5a9kj191o6fa31s9l6vkkx
পৃষ্ঠা:তাৰা.pdf/১৫
104
54304
262179
139406
2026-10-12T10:00:41Z
BabulB
104
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
262179
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" />{{rh||তাৰা|৫}}
{{hanging indent/m}}</noinclude>যেন মনত ৰাখা। (পালিতে যাওঁ নাযাওঁকৈ গুচি যায়) (আঠুকাঢ়ি) আই ভবানী! তুমি সকলোৰে অন্তৰ জানা। যদি মই কায়মনবাক্যে তিৰোতাৰ অমূলা ৰতন সতীত্ব ধৰ্ম্ম ৰক্ষা কৰিছো তেনেহলে সেই পুণ্যৰ ফলত যেন পালিতক সকলো বিপদৰ পৰা ৰক্ষা কৰা, দাসীৰ এয়ে প্ৰাৰ্থনা।{{hanging indent/e}}
{{Right|[ৰজা অজয়সিংহ আৰু ৰাণীৰ প্ৰৱেশ]}}
{{hanging indent|2em|অজয়সিংহ—তাৰা, তই অকলে অকলে ইয়াত কি কৰিছ? সখীয়েৰহঁত কত?
{{hanging indent|2em|তাৰা—কি কৰিম পিতা, ইয়াতে অকলে আছোঁ।}}
{{hanging indent|2em|ৰজা—আমাৰ কথাৰ উত্তৰ কি? ৰঘুপতিক বিয়া কৰাবলৈ সন্মত আছনে?}}
{{hanging indent|2em|তাৰা—পিতা, এনে পাপ কথা নকব। যি মহাত্মাৰ চৰণত মনে মনে প্ৰাণ সমৰ্পণ কৰিছো, তেওঁক এৰি আন এজনক বৰিলে জানো দ্বিচাৰিণী নহম? এনে পাপ কথা কিয় কয় পিতা?}}
{{hanging indent|2em|ৰজা—এতিয়াও কথা শুন। ৰঘুপতিক স্বামী বৰণ কৰ, নহলে তোৰ নিস্তাৰ নাই। (হাঁহি) তোৰ সেই মহাত্মাক যদি কালি পুৱা মোৰ ৰাজ্যত দেখা পাওঁ তেনেহলে নিশ্চয় তাৰ প্ৰাণ দণ্ড।}}
{{hanging indent|2em|তাৰা—(তলমূৰ কৰি পতিনিন্দা নকৰিব। আপুনি, পিতা, আপুনি ৰজা, আপুনি গুৰু, মোক যি ইচ্ছা কৰিব পাৰে, কিন্তু মোক পাপত পেলাবৰ অধিকাৰ আপোনাৰ নাই। পালিতৰ নিৰ্ব্বাসন আপোনাৰেই ৰাজঅনুগ্ৰহৰ চিন।}}
{{hanging indent|2em|ৰজা—কথা শুন, সেই বাটৰ ভিকহুৰ কথা ভাবি থাকিলে তোৰ মঙ্গল নহব।}}<noinclude></noinclude>
2clf9m6at1x8neblwckmc4wodi4lzgs
262180
262179
2026-10-12T10:01:15Z
BabulB
104
262180
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" />{{rh||তাৰা|৫}}
{{hanging indent/m}}</noinclude>যেন মনত ৰাখা। (পালিতে যাওঁ নাযাওঁকৈ গুচি যায়) (আঠুকাঢ়ি) আই ভবানী! তুমি সকলোৰে অন্তৰ জানা। যদি মই কায়মনবাক্যে তিৰোতাৰ অমূলা ৰতন সতীত্ব ধৰ্ম্ম ৰক্ষা কৰিছো তেনেহলে সেই পুণ্যৰ ফলত যেন পালিতক সকলো বিপদৰ পৰা ৰক্ষা কৰা, দাসীৰ এয়ে প্ৰাৰ্থনা।{{hanging indent/e}}
{{Right|[ৰজা অজয়সিংহ আৰু ৰাণীৰ প্ৰৱেশ]}}
{{hanging indent|2em|অজয়সিংহ—তাৰা, তই অকলে অকলে ইয়াত কি কৰিছ? সখীয়েৰহঁত কত?}}
{{hanging indent|2em|তাৰা—কি কৰিম পিতা, ইয়াতে অকলে আছোঁ।}}
{{hanging indent|2em|ৰজা—আমাৰ কথাৰ উত্তৰ কি? ৰঘুপতিক বিয়া কৰাবলৈ সন্মত আছনে?}}
{{hanging indent|2em|তাৰা—পিতা, এনে পাপ কথা নকব। যি মহাত্মাৰ চৰণত মনে মনে প্ৰাণ সমৰ্পণ কৰিছো, তেওঁক এৰি আন এজনক বৰিলে জানো দ্বিচাৰিণী নহম? এনে পাপ কথা কিয় কয় পিতা?}}
{{hanging indent|2em|ৰজা—এতিয়াও কথা শুন। ৰঘুপতিক স্বামী বৰণ কৰ, নহলে তোৰ নিস্তাৰ নাই। (হাঁহি) তোৰ সেই মহাত্মাক যদি কালি পুৱা মোৰ ৰাজ্যত দেখা পাওঁ তেনেহলে নিশ্চয় তাৰ প্ৰাণ দণ্ড।}}
{{hanging indent|2em|তাৰা—(তলমূৰ কৰি পতিনিন্দা নকৰিব। আপুনি, পিতা, আপুনি ৰজা, আপুনি গুৰু, মোক যি ইচ্ছা কৰিব পাৰে, কিন্তু মোক পাপত পেলাবৰ অধিকাৰ আপোনাৰ নাই। পালিতৰ নিৰ্ব্বাসন আপোনাৰেই ৰাজঅনুগ্ৰহৰ চিন।}}
{{hanging indent|2em|ৰজা—কথা শুন, সেই বাটৰ ভিকহুৰ কথা ভাবি থাকিলে তোৰ মঙ্গল নহব।}}<noinclude></noinclude>
gt7pletql8ris9zfzz6q5o1b2uwa98b
পৃষ্ঠা:তাৰা.pdf/৩৬
104
54309
262206
139430
2026-10-12T11:34:33Z
BabulB
104
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */
262206
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="BabulB" />{{rh|২৬|তাৰা|}}</noinclude>
{{gap}}নিশ্চয় তোমাক বৰণ কৰিব। সদায় তেওঁক সন্তুষ্ট ৰাখিবা তোমাৰ ওপৰত খং কৰিলেও তুমি খং কৰা যেন নেদেখুৱাব।
{{Left|[ দূতৰ প্ৰবেশ।]}}
দৃত-মহাৰাজ! মোগল সম্ৰাটৰ দূত ৰামসিংহ ৰাজসভাত উপস্থিত
হৈছেহি। মন্ত্ৰীয়ে আপোনাক সংবাদ দিবলৈ পঠাইছে।
ৰজা- এওঁক মই ভালকৈ চিনি পাওঁ। এওঁ ডাঙৰ বংশৰ, বিশেষতঃ
সেল সম্ৰাটৰ দূত। এওঁৰ লগত আমি মোগল বাদশ্যাহৰ মৰ্য্যদা
অনুসৰি ব্যৱহাৰ কৰিব লাগিব। ৰঘুপতি, তাৰাৰ
লগত দেখা হলেই তুমি ৰাজসভালৈ আহিবা। মই তোমাৰ
ওপৰত তেওঁৰ শুশ্ৰূষাৰ ভাৰ দিলো॥ এনে গুৰু ভাৰ আনৰ
হাতত দি নিশ্চিন্ত হব নোৱাৰিম। আহা ৰাণী। [ ৰজা,
ৰণী আৰু দূতৰ প্ৰস্থান।]
ৰঘু---তাৰা যদি উঠিছে মই তেওঁৰ লগত কথা হম। যদি নাই উঠা
তেনেহলে বাৰু বিছনাত শুই শুই সপোনকে দেখক, ময়ো অলপ ইয়াতে থাকো।
এও মোক যেনে ঘিণ কৰে কিজানি,
নাহেহ। বাৰু এওঁৰ কোনোবা লিগিৰীক অলপ ভেটি-ভুটাদি
কিবা উপায় কৰিব পাৰোঁনে নোৱাৰোঁ। চাওঁ। টকাইনো কি
কৰিব নোৱাৰে। ইয়াৰ শক্তিতো কম নহয়। ইয়াৰ লোভত
বহুত ডাঙৰ মানুহেও কৰ্ত্তব্য পাহৰে, সামান্য লিগিৰীৰ কথা
কি? বাৰু এওঁৰ লিগিৰী জনীকে মাতো॥ ( দুৱাৰত চপৰিয়াই)
লিগিৰী! লিগিৰী!
{{Right|[ লিগিৰীৰ প্ৰবেশ॥]}}
লিগি--কোন তুমি?
ৰঘু--লিগিৰী, চিনি পোৱা নাইনে? মই ৰঘুপতি।<noinclude></noinclude>
i14wvmg0snvfdt9yyvijb5b2fq7wyw0
পৃষ্ঠা:তাৰা.pdf/৩
104
54750
262198
155248
2026-10-12T11:02:42Z
BabulB
104
/* বৈধকৰণ হৈছে */
262198
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="BabulB" /></noinclude>{{Dhr|1em}}
{{center|<poem>মহাকবি ছেক্সপিয়াৰৰ ছাঁত লিখা<br/> পাঁচ অঙ্কীয়া নাট</poem>}}
{{center|{{Xx-larger|তাৰা}}}}
{{Dhr}}
{{center|কামৰূপ নাট্য সমিতিৰ দ্বাৰা প্রথম অভিনীত}}
{{Dhr|1em}}
{{center|{{X-larger|ৰচক}}}}
{{center|{{X-larger|শ্রীঅম্বিকাপ্রসাদ গোস্বামী বি-এল}}}}
{{center|<poem>{{larger|উজান বজাৰ<br/>গুৱাহাটী}}</poem>}}
{{Dhr|1em}}
{{center|{{center|<poem>১ম তাঙৰণ<br/>১৮৫৭ শক</poem>}}}}
{{Dhr|2em}}<noinclude></noinclude>
hzuaee0r4uc87z7hq0e8swn3fu6ocg9
পৃষ্ঠা:তাৰা.pdf/৩৩
104
54774
262201
140749
2026-10-12T11:21:39Z
BabulB
104
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */
262201
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" />{{rh||তাৰা|২৩}}</noinclude>{{hanging indent|2em|১ন বিঃ—সহজে নহয়।}}
{{hanging indent|2em|ৰঘু—ময়ে। তাকেই ভাবোঁ।}}
{{hanging indent|2em|২য় বিঃ—(স্বগত) তই নিজেই মুৰ্খ, তোৰ কামবোৰে যুক্তিহীন। তাত আৰু ভাল বেয়া কি আছে?}}
{{hanging indent|2em|ৰঘু—তাক দেখা কৰাই উচিত, আপোনাসকলো আহক।}}
{{Right|[সকলোৰে প্ৰস্থান।]}}
{{center|{{center|{{X-larger|দ্বিতীয় দৰ্শন}}}}
{{larger|শোৱনি ঘৰ}}}}
::[তাৰা শুই থাকে, দিলীৰ খাঁ লাহে লাহে পেৰাৰ পৰা ওলাই আহে।]
{{hanging indent/s|2em}}দিলীৰ—খোদাৰ মেহেৰবানীত মনৰ ইচ্ছা পূৰ্ণ হল! সুন্দৰী! এতিয়াতো তুমি মোক বাধা দিব নোৱাৰিব। [তাৰাৰ ফালে আগুৱাই আৰু বিস্ময়েৰে উলটি আহে।] জীৱনত বহুতো বেয়া কাম কৰিলোঁ, কিন্তু কেতিয়াও মন এনে সঙ্কুচিত হোৱা নাই; আজি মোৰ হল কি? প্ৰতিজ্ঞা কৰি আহিছিলো যে বাজিত জিকিম, কিন্তু এওঁৰ ফালে চালে কিয় মোৰ বুকু কঁপি উঠে। এওঁৰ সকলো পৱিত্ৰ, মুখত স্বৰ্গীয় জ্যোতি, যেন কোনোবা পৰীৰ আগতহে থিয় দি আছোঁ; যি ভাব লৈ আহিছিলোঁ, সকলো মনৰ পৰা আঁতৰি গল, (অলপ পৰ মনে মনে থাকি। এই দৰে থাকি কি হব? পালিতৰ মনত সন্দেহ লগাবলৈ দিহা কৰিব লাগিল। নহলে মই বাটৰ ভিকহু হব লাগিব। এওঁৰ শোৱনি ঘৰটো ভালকৈ চাই লওঁ। এই<noinclude>{{hanging indent/e}}</noinclude>
ospiy1iy0eym1ziqvtkpk2125mngqfh
262202
262201
2026-10-12T11:21:57Z
BabulB
104
262202
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" />{{rh||তাৰা|২৩}}</noinclude>{{hanging indent|2em|১ন বিঃ—সহজে নহয়।}}
{{hanging indent|2em|ৰঘু—ময়ো তাকেই ভাবোঁ।}}
{{hanging indent|2em|২য় বিঃ—(স্বগত) তই নিজেই মুৰ্খ, তোৰ কামবোৰে যুক্তিহীন। তাত আৰু ভাল বেয়া কি আছে?}}
{{hanging indent|2em|ৰঘু—তাক দেখা কৰাই উচিত, আপোনাসকলো আহক।}}
{{Right|[সকলোৰে প্ৰস্থান।]}}
{{center|{{center|{{X-larger|দ্বিতীয় দৰ্শন}}}}
{{larger|শোৱনি ঘৰ}}}}
::[তাৰা শুই থাকে, দিলীৰ খাঁ লাহে লাহে পেৰাৰ পৰা ওলাই আহে।]
{{hanging indent/s|2em}}দিলীৰ—খোদাৰ মেহেৰবানীত মনৰ ইচ্ছা পূৰ্ণ হল! সুন্দৰী! এতিয়াতো তুমি মোক বাধা দিব নোৱাৰিব। [তাৰাৰ ফালে আগুৱাই আৰু বিস্ময়েৰে উলটি আহে।] জীৱনত বহুতো বেয়া কাম কৰিলোঁ, কিন্তু কেতিয়াও মন এনে সঙ্কুচিত হোৱা নাই; আজি মোৰ হল কি? প্ৰতিজ্ঞা কৰি আহিছিলো যে বাজিত জিকিম, কিন্তু এওঁৰ ফালে চালে কিয় মোৰ বুকু কঁপি উঠে। এওঁৰ সকলো পৱিত্ৰ, মুখত স্বৰ্গীয় জ্যোতি, যেন কোনোবা পৰীৰ আগতহে থিয় দি আছোঁ; যি ভাব লৈ আহিছিলোঁ, সকলো মনৰ পৰা আঁতৰি গল, (অলপ পৰ মনে মনে থাকি। এই দৰে থাকি কি হব? পালিতৰ মনত সন্দেহ লগাবলৈ দিহা কৰিব লাগিল। নহলে মই বাটৰ ভিকহু হব লাগিব। এওঁৰ শোৱনি ঘৰটো ভালকৈ চাই লওঁ। এই<noinclude>{{hanging indent/e}}</noinclude>
ozdy4homgfrq60y67lgt1z1rihya3ho
পৃষ্ঠা:তাৰা.pdf/৩৪
104
54775
262203
155066
2026-10-12T11:22:19Z
BabulB
104
262203
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Pallabi Dutta.Baruah" />{{rh|২৪|তাৰা}}</noinclude>ছবিবোৰ কাৰ? এইবোৰৰে কি হব? এই হাৰডালিয়ে
বহুত কাম দিব, ইয়াকে লৈ যাওঁ। [ তাৰাৰ গলৰ পৰা হাৰ
সোলোকাই লয়। ] বাঃ বুকুৰ ঠিক মাজতে এটা তিল। বাৰু?
এক কলঙ্কিত নকৰাকৈয়ে কাম ‘ফতে’ হল। এই হাৰডালিয়ে
আৰু এই তিলটোৱেই মোৰ উদ্দেশ্য সফল কৰিব। ইয়াত আৰু
বেছি সময় থকা উচিত নহয়।
সাৰ পালে সকলো বিফল
হব। আকৌ সেই পেৰাতে সোমাওঁ গৈ। [ লাহে লাহে
কত সোমায় ]
{{Xx-larger|{{center|তৃতীয় দৰ্শন}}}}
{{X-larger|{{center|তাৰাৰ শোৱনি ঘৰৰ সন্মুখ}}}}
{{center|[ ৰঘুপতি।]}}
ৰঘু-{{gap}}বেলি দুপৰ হল। এতিয়ালৈকে
::তাৰাৰ দেখাদেখিয়েই নাই।
::নাচনীবোৰ এতিয়ালৈকে নাহিল। বাইদেৱে কয় বেলে খং
::উঠা তিৰোতাক সন্তুষ্ট কৰিবলৈ একমাত্ৰ উপায় হৈছে, সিহঁতক
::ভাল ভাল গান শুনোৱা, আকি ভাল ভাল গহনা দিয়া।
::সেই বাবে এই ৰাজ্যৰ যিবোৰ ভাল নাচনীয়াৰ সিহঁতকে
::মাতি আনিছোঁ৷ আহা!
::নৰ্ত্তকীসকলৰ কেনে সুন্দৰ
::ৰূপ! কেনে সুন্দৰ
::গায়। কেনে সুন্দৰ নাচে! লগে
::লগে প্ৰাণ মতলীয়া কৰি উৰুৱাই নিয়ে।
::বাইদেৱে হলে
::সদায় কয় বোলে তাৰাক বিয়া কৰাব পাৰিলে ৰজা হোৱাৰ আশা
::আছে। নহলে সিহঁতৰে এজনী বিয়া কৰালোঁহেঁতেন।
{{Right|[ নাচনীসকলৰ প্ৰবেশ।}}<noinclude></noinclude>
6bfn8df455aj1gazhxgmvn0hcl9vg78
262204
262203
2026-10-12T11:27:32Z
BabulB
104
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */
262204
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="BabulB" />{{rh|২৪|তাৰা}}</noinclude>ছবিবোৰ কাৰ? এইবোৰৰে কি হব? এই হাৰডালিয়ে বহুত কাম দিব, ইয়াকে লৈ যাওঁ। [তাৰাৰ গলৰ পৰা হাৰ সোলোকাই লয়।] বাঃ বুকুৰ ঠিক মাজতে এটা তিল। বাৰু? এক কলঙ্কিত নকৰাকৈয়ে কাম ‘ফতে’ হল। এই হাৰডালিয়ে আৰু এই তিলটোৱেই মোৰ উদ্দেশ্য সফল কৰিব। ইয়াত আৰু বেছি সময় থকা উচিত নহয়। সাৰ পালে সকলো বিফল হব। আকৌ সেই পেৰাতে সোমাওঁ গৈ। [লাহে লাহে কত সোমায়]
{{Xx-larger|{{center|তৃতীয় দৰ্শন}}}}
{{X-larger|{{center|তাৰাৰ শোৱনি ঘৰৰ সন্মুখ}}}}
{{center|[ ৰঘুপতি।]}}
ৰঘু-{{gap}}বেলি দুপৰ হল। এতিয়ালৈকে
::তাৰাৰ দেখাদেখিয়েই নাই।
::নাচনীবোৰ এতিয়ালৈকে নাহিল। বাইদেৱে কয় বেলে খং
::উঠা তিৰোতাক সন্তুষ্ট কৰিবলৈ একমাত্ৰ উপায় হৈছে, সিহঁতক
::ভাল ভাল গান শুনোৱা, আকি ভাল ভাল গহনা দিয়া।
::সেই বাবে এই ৰাজ্যৰ যিবোৰ ভাল নাচনীয়াৰ সিহঁতকে
::মাতি আনিছোঁ৷ আহা!
::নৰ্ত্তকীসকলৰ কেনে সুন্দৰ
::ৰূপ! কেনে সুন্দৰ
::গায়। কেনে সুন্দৰ নাচে! লগে
::লগে প্ৰাণ মতলীয়া কৰি উৰুৱাই নিয়ে।
::বাইদেৱে হলে
::সদায় কয় বোলে তাৰাক বিয়া কৰাব পাৰিলে ৰজা হোৱাৰ আশা
::আছে। নহলে সিহঁতৰে এজনী বিয়া কৰালোঁহেঁতেন।
{{Right|[ নাচনীসকলৰ প্ৰবেশ।}}<noinclude></noinclude>
hrdjxbzzk4ttl4c5dan2edcnimwo6e1
262205
262204
2026-10-12T11:33:10Z
BabulB
104
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */
262205
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" />{{rh|২৪|তাৰা}}
{{hanging indent/m}}</noinclude>ছবিবোৰ কাৰ? এইবোৰৰে কি হব? এই হাৰডালিয়ে বহুত কাম দিব, ইয়াকে লৈ যাওঁ। [তাৰাৰ গলৰ পৰা হাৰ সোলোকাই লয়।] বাঃ বুকুৰ ঠিক মাজতে এটা তিল। বাৰু! এওঁক কলঙ্কিত নকৰাকৈয়ে কাম ‘ফতে’ হল। এই হাৰডালিয়ে আৰু এই তিলটোৱেই মোৰ উদ্দেশ্য সফল কৰিব। ইয়াত আৰু বেছি সময় থকা উচিত নহয়। সাৰ পালে সকলো বিফল হব। আকৌ সেই পেৰাতে সোমাওঁ গৈ। [লাহে লাহে বাকচত সোমায়]{{hanging indent/e}}
{{X-larger|{{center|তৃতীয় দৰ্শন}}}}
{{larger|{{center|তাৰাৰ শোৱনি ঘৰৰ সন্মুখ}}}}
{{center|[ ৰঘুপতি।]}}
{{hanging indent|2em|ৰঘু—বেলি দুপৰ হল। এতিয়ালৈকে তাৰাৰ দেখাদেখিয়েই নাই। নাচনীবোৰ এতিয়ালৈকে নাহিল। বাইদেৱে কয় বেলে খং উঠা তিৰোতাক সন্তুষ্ট কৰিবলৈ একমাত্ৰ উপায় হৈছে, সিহঁতক ভাল ভাল গান শুনোৱা, আৰু ভাল ভাল গহনা দিয়া। সেই বাবে এই ৰাজ্যৰ যিবোৰ ভাল নাচনীয়াৰ সিহঁতকে মাতি আনিছোঁ। আহা! নৰ্ত্তকীসকলৰ কেনে সুন্দৰ ৰূপ। কেনে সুন্দৰ গায়। কেনে সুন্দৰ নাচে! লগে লগে প্ৰাণ মতলীয়া কৰি উৰুৱাই নিয়ে। বাইদেৱে হলে সদায় কয় বোলে তাৰাক বিয়া কৰাব পাৰিলে ৰজা হোৱাৰ আশা আছে। নহলে সিহঁতৰে এজনী বিয়া কৰালোঁহেঁতেন।}}
{{Right|[ নাচনীসকলৰ প্ৰবেশ।}}<noinclude></noinclude>
7f2kthnfeomegt96fdqdxw0f3svfzqw
পৃষ্ঠা:তাৰা.pdf/১০০
104
54812
262182
143048
2026-10-12T10:03:02Z
BabulB
104
262182
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="দিব্য দত্ত" />{{rh|৯০|তাৰা|}}</noinclude>{{Block center|<poem>যত পূৰ্ণ অঙ্গনা-
::উল্লাস উন্মনা-
::::মৃদঙ্গ গগনা-
::::::বাজে কিঙ্কিনী;
সুন্দৰ মধু নিশা উজ্জ্বল দীপ শিখা-
:::মঙ্গল আনন্দৰ উৰুলি দি
::আকাশত খেৰি খেলে দেৱ-কিন্নৰী।</poem>}}
{{Dhr|3em}}
{{center|{{Xx-larger|–আঁৰ কাপোৰ–}}}}<noinclude></noinclude>
to04jxu773fx9pnnqlkko6t142jxa2b
262189
262182
2026-10-12T10:13:53Z
BabulB
104
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */
262189
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="BabulB" />{{rh|৯০|তাৰা|}}</noinclude>{{Block center|<poem>যত পূৰ্ণ অঙ্গনা-
::উল্লাস উন্মনা-
::::মৃদঙ্গ গগনা-
::::::বাজে কিঙ্কিনী;
সুন্দৰ মধু নিশা উজ্জ্বল দীপ শিখা-
:::মঙ্গল আনন্দৰ উৰুলি দি
::আকাশত খেৰি খেলে দেৱ-কিন্নৰী।</poem>}}
{{Dhr|3em}}
{{center|{{Xx-larger|–আঁৰ কাপোৰ–}}}}<noinclude></noinclude>
o98tyk2wo4bopmj9fp09uc8i0ygtkoi
সূচী:ফুল-কলি.pdf
106
66448
262140
261539
2026-10-12T05:46:31Z
হানিফ আলী
1925
পৃষ্ঠা তালিকা
262140
proofread-index
text/x-wiki
{{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template
|Type=book
|Title=ফুল-কলি
|Language=as
|Volume=
|Edition=
|Author=কালীপ্ৰসন্ন দাস
|Co-author1=
|Co-author2=
|Co-author3=
|Translator=
|Co-translator1=
|Co-translator2=
|Editor=
|Co-editor1=
|Co-editor2=
|Illustrator=
|Publisher=
|Address=
|Year=1921
|Key=
|ISBN=
|DLI=
|IA=
|NLI=
|Source=pdf
|Image=1
|Progress=C
|Pages=<pagelist 1="বেটুপাত" 2="প্ৰকাশন" 3="-" 4to5="নিবেদন" 6to7="সূচীপত্ৰ" 8to11="উছৰ্গা" 12="উপহাৰ" 13="1" 29="13" 75to76="শলাগনি" 16to17="-" 18="4" 26to27="-" 28="12" 32="-" 33="16" 61to62="-" 63="44" 71="50" 69to70="-" />
|Volumes=
|Remarks=
|Notes=
|Width=
|Css=
|Header=
|Footer=
}}
cnvfu6i8v8m0r2nhn9h0pfwkzwi6s15
পৃষ্ঠা:ফুল-কলি.pdf/২৪
104
71380
262146
194502
2026-10-12T06:33:48Z
হানিফ আলী
1925
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
262146
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" />{{rh|১০|ফুল কলি।|}}
{{Rule|}}
{{Block center/s}}</noinclude>চিন্তা-জুই তাপে উতলা হিয়াত
::::কিয়নো শান্তিৰ নিজৰা ঝৰে।
নতুন পোহৰে উজলে সংসাৰ,
::::কিয়নো গুচাই আন্ধাৰ পট,
উৰুলি জোকাৰে নানা চেওঁ ধৰি,
::::কিয়নো চৰায়ে দিছেহি মাত।
নিয়ৰে তিওৱা ফুলৰ কলিটি
::::জোকাৰি জোকাৰি আপোন পাহি;
গহীন ভাৱত কিয়নো মাৰিছে
::::মিছিকীয়া এটি মধুৰ হাঁহি।
কিয়নো হিয়াত কৰ্ম্মৰ প্ৰতিমা,
::::নাচিছে বঢ়াই কল্পনা-আশা!
মধুৰ মোহিনী শান্তিৰ কানন,
::::দেখা দিলে আহি প্ৰতিমা ঊষা।
{{Block center/e}}
{{center|{{Custom rule|sp|40|co|6|sp|40}}}}
<section end="24" />
<section begin="24" />
{{center|{{X-larger|যশ।}}}}
{{Block center/s}}
দেখিলোঁ সাপোন এটি,
:::আধা টোপনীতে—
পৰ্ব্বত এখনি এটি
:::বিলৰ মাজত
তাৰ উপৰত এটি
:::সুবৰ্ণ-দেউল;<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
l2aa2h04fsh61nn5z1gglz2n3nb73a8
পৃষ্ঠা:ফুল-কলি.pdf/২৫
104
71385
262147
194507
2026-10-12T06:39:07Z
হানিফ আলী
1925
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
262147
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" />{{rh||ফুল কলি।|১১}}
{{Rule|}}
{{Block center/s}}</noinclude>বিমল জেউতি ভৰা,
:::চন্দ্ৰতো উজল।
তালৈ কাঁইটেৰে ভৰা
:::সৰু এটি বাট,
দু-পিনে দুসাৰি ওখ
:::শিলৰ পৰ্ব্বত।
{{Dhr|1em}}
বহু বিপদত পৰে
:::তাত উঠা জনে,
তথাপিতো কত জনে
:::উঠিছে যতনে।
কত জন উঠোঁ বুলি
:::গৈছে আগুৱাই;
উঠিব নোৱাৰি কত
:::ইনাই বিনাই,
নিৰাশাৰ লগ লই
:::কান্দিছে অকলে,
ক্ষণে উঠে, ক্ষণে পৰে
:::মনৰ বিকলে।
{{Dhr|1em}}
ই-সকলো দেখি মোৰ
:::কান্দিল পৰাণ;<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
dk7lw78guh0y1fmfeql55g37onibcfk
পৃষ্ঠা:ফুল-কলি.pdf/২৯
104
71386
262154
194508
2026-10-12T06:56:24Z
হানিফ আলী
1925
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */
262154
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" />{{rh||ফুল কলি।|১৩}}
{{Rule|}}</noinclude><section begin="29" />
{{center|{{X-larger|প্ৰেম।}}}}
{{Block center/s}}
<poem>তুৱা মাথ সত্ত্বগুণে বিকশিত কায়;
হিংসা, ক্ৰোধ, দ্বেষশূন্য উদাৰ হৃদয়!
মধুৰতো সুমধুৰ শান্তিৰ সম্বল;
সংসাৰ-কাননে তুমি দুৰ্বলৰ বল।</poem>
{{Block center/e}}
{{center|{{Custom rule|sp|20|co|6|sp|20}}}}
<section end="29" />
<section begin="29B" />
{{center|{{X-larger|সুখ।}}}}
{{Block center/s}}
সুখ সুখ বুলি ফুৰোঁ ঘূৰি ঘূৰি,
:::নেপালোঁ সুখ সমূলি;
সুধিলো এদিন, বৈৰাগী এজনে,
:::সুখ কেনেকুৱা বুলি।
{{Dhr|1em}}
আমিয়া মাতেৰে কলেহি বুজাই,
:::হেৰা অবোধ সোণাই,
সুখ সুখ বুলি, মিছাতে ঘূৰিছা,
:::সুখ বিধি স্ৰজা নাই।
{{Dhr|1em}}
চোৱা বাৰু সৌ পূৱ আকাশত,
:::ওলাই ৰঙা বেলিটি,
দিছেহি পোহৰ, নাশি অন্ধকাৰ,
:::কেনে নো শুৱনি অতি।
{{Dhr|1em}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
7bupbo8omp0eau1i9wrh95vbqptqed0
পৃষ্ঠা:ফুল-কলি.pdf/২৮
104
71387
262150
194509
2026-10-12T06:43:56Z
হানিফ আলী
1925
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
262150
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" />{{rh|১২|ফুল-কলি।|}}
{{Rule|}}
{{Block center/s}}</noinclude>কি ফল লভিম হায়!
কৰিলে সাধন।
তেতিয়া কোনোবা যেন
কলে ৰিঙিয়াই;
অজ্ঞান মানব তুমি
নেজানা নিশ্চয়—
দেখিছা দেউল যিটি,
যশৰ আধাৰ,
তুমিও তালৈ যোৱা,
হোৱা আগুসাৰ।
অধিস্থান হলে তাত
কহিলোঁ নিশ্চয়,
মৰিও নমৰে নৰ
হয় মৃত্যুঞ্জয়।
{{Block center/e}}
{{center|{{Custom rule|sp|40|co|6|sp|40}}
<section end="28" />
<section begin="28" />
{{center|{{X-larger|প্ৰিয়।}}}}
{{Block center/s}}
<poem>লোভ নাই, ক্ৰোধ নাই, অন্তৰ নিৰ্ম্মল;
ধীৰ নম্ৰ ক্ষমাশীল বাক্যত সৰল।
আত্মপৰ ভিন নাই, স্ব-ধৰ্ম্মত স্থিত;
প্ৰিয়জন হোৱে তেওঁ জানিবা নিশ্চিত।</poem>
{{Block center/e}}<noinclude></noinclude>
3dftfrrm6n6k5wdzxhb1nob31iutawa
262151
262150
2026-10-12T06:46:11Z
হানিফ আলী
1925
262151
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" />{{rh|১২|ফুল-কলি।|}}
{{Rule|}}
{{Block center/s}}</noinclude>কি ফল লভিম হায়!
:::কৰিলে সাধন।
তেতিয়া কোনোবা যেন
:::কলে ৰিঙিয়াই;
অজ্ঞান মানব তুমি
:::নেজানা নিশ্চয়—
দেখিছা দেউল যিটি,
:::যশৰ আধাৰ,
তুমিও তালৈ যোৱা,
:::হোৱা আগুসাৰ।
অধিস্থান হলে তাত
:::কহিলোঁ নিশ্চয়,
মৰিও নমৰে নৰ
:::হয় মৃত্যুঞ্জয়।
{{Block center/e}}
{{center|{{Custom rule|sp|20|co|6|sp|20}}}}
<section end="28" />
<section begin="28" />
{{center|{{X-larger|প্ৰিয়।}}}}
{{Block center/s}}
<poem>লোভ নাই, ক্ৰোধ নাই, অন্তৰ নিৰ্ম্মল;
ধীৰ নম্ৰ ক্ষমাশীল বাক্যত সৰল।
আত্মপৰ ভিন নাই, স্ব-ধৰ্ম্মত স্থিত;
প্ৰিয়জন হোৱে তেওঁ জানিবা নিশ্চিত।</poem>
{{Block center/e}}<noinclude></noinclude>
owi0mz7x5vljul77e5kmiw5dxhaohlg
262152
262151
2026-10-12T06:47:02Z
হানিফ আলী
1925
262152
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" />{{rh|১২|ফুল-কলি।|}}
{{Rule|}}
{{Block center/s}}</noinclude>কি ফল লভিম হায়!
:::কৰিলে সাধন।
তেতিয়া কোনোবা যেন
:::কলে ৰিঙিয়াই;
অজ্ঞান মানব তুমি
:::নেজানা নিশ্চয়—
দেখিছা দেউল যিটি,
:::যশৰ আধাৰ,
তুমিও তালৈ যোৱা,
:::হোৱা আগুসাৰ।
অধিস্থান হলে তাত
:::কহিলোঁ নিশ্চয়,
মৰিও নমৰে নৰ
:::হয় মৃত্যুঞ্জয়।
{{Block center/e}}
{{center|{{Custom rule|sp|20|co|6|sp|20}}}}
<section end="28" />
<section begin="28" />
{{center|{{X-larger|প্ৰিয়।}}}}
{{Block center/s}}
<poem>লোভ নাই, ক্ৰোধ নাই, অন্তৰ নিৰ্ম্মল;
ধীৰ নম্ৰ ক্ষমাশীল বাক্যত সৰল।
আত্মপৰ ভিন নাই, স্ব-ধৰ্ম্মত স্থিত;
প্ৰিয়জন হোৱে তেওঁ জানিবা নিশ্চিত।</poem>
{{Block center/e}}
{{center|{{Custom rule|sp|20|co|6|sp|20}}}}<noinclude></noinclude>
svcpfr2q110p5vt2k71lel9xnb5zyau
262153
262152
2026-10-12T06:48:07Z
হানিফ আলী
1925
262153
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" />{{rh|১২|ফুল-কলি।|}}
{{Rule|}}
{{Block center/s}}</noinclude>কি ফল লভিম হায়!
:::কৰিলে সাধন।
তেতিয়া কোনোবা যেন
:::কলে ৰিঙিয়াই;
অজ্ঞান মানব তুমি
:::নেজানা নিশ্চয়—
দেখিছা দেউল যিটি,
:::যশৰ আধাৰ,
তুমিও তালৈ যোৱা,
:::হোৱা আগুসাৰ।
অধিস্থান হলে তাত
:::কহিলোঁ নিশ্চয়,
মৰিও নমৰে নৰ
:::হয় মৃত্যুঞ্জয়।
{{Block center/e}}
{{center|{{Custom rule|sp|20|co|6|sp|20}}}}
<section end="28" />
<section begin="28" />
{{center|{{X-larger|প্ৰিয়।}}}}
{{Block center/s}}
<poem>লোভ নাই, ক্ৰোধ নাই, অন্তৰ নিৰ্ম্মল;
ধীৰ নম্ৰ ক্ষমাশীল বাক্যত সৰল।
আত্মপৰ ভিন নাই, স্ব-ধৰ্ম্মত স্থিত;
প্ৰিয়জন হোৱে তেওঁ জানিবা নিশ্চিত।</poem>
{{Block center/e}}
{{center|{{Custom rule|sp|20|co|6|sp|20}}}}
<section end="28B" /><noinclude></noinclude>
kp8axrvp7g0ilo67roymt5yoojk8ota
পৃষ্ঠা:ফুল-কলি.pdf/৩০
104
71390
262155
194512
2026-10-12T07:01:28Z
হানিফ আলী
1925
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */
262155
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" />{{rh|১৪|ফুল-কলি।|}}
{{Rule|}}
{{Block center/s}}</noinclude>ঘূৰি ঘূৰি গই যেতিয়া পাবহি,
:::ওচৰে আহে সন্ধিয়া
কিৰণ সামৰি, কলা মলা পৰি,
:::হয় বেলি নাইকীয়া।
{{Dhr|1em}}
পূৰ্ণিমাৰ জোন, কেনেনো ধুনীয়া,
:::পোহৰে উজলে ধৰা;
আঁউসিৰ দিনা, ঢাকিছে এন্ধাৰে,
:::জীয়াই থাকোঁতে মৰা।
{{Dhr|1em}}
পুৱতি নিশাত ফুলে উতপল,
:::প্ৰকাশি হৃদয় হাঁহি;
বেলি নোলাতেই ভোমৰাক লই,
:::বজায় আনন্দ বাঁহী।
{{Dhr|1em}}
নাই হিংসা দ্বেষ, উদাৰ হৃদয়,
:::সুখীয়া ভেটৰ পাহি;
বেলিটি ওলালে, জয় পৰি যায়;
:::তাৰো খন্তেকীয়া হাঁহি।
{{Dhr|1em}}
তন্ন তন্ন কৰি, ঠাই ঠাই ঘূৰি,
:::দেখিলোঁ বহুত ঠাই;
কি দিম বুজাই, জোন বেলি তৰা,
:::জীৱনত সুখ নাই।<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
lk3lpruhn4gfkz44gn5dloayssixk3l
পৃষ্ঠা:ফুল-কলি.pdf/৩১
104
71391
262157
194513
2026-10-12T07:10:20Z
হানিফ আলী
1925
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
262157
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" />{{rh||ফুল কলি।|১৫}}
{{Rule|}}
{{Block center/s}}</noinclude>আছে মাথোঁ দুখ, সকলো প্ৰাণীতে,
:::স্বৰ্গ মৰ্ত্য দুয়োতেই;
অবোধ মানৱ, সেই হে ফুৰিছা,
:::সুখৰ জখলা চাই।
{{Block center/e}}
{{center|{{Custom rule|sp|20|co|6|sp|20}}}}
<section end="31" />
<section begin="31B" />
{{center|{{X-larger|শাস্তিৰ জখলা।}}}}
{{Block center/s}}
<poem>সংসাৰৰ লোভ কিবা মোহৰ চক্ৰত
এদিন গৈছিলোঁ যেন বনৰ মাজত।
জনশূন্য নিৰ্জ্জনত অকলসৰীয়া;
পালোঁ লগ এজনক চকু টোপনীয়া!
আমি যেনে তেওঁ তেনে ভাবিলোঁ মনত;
তুমি কোন কোন বুলি মাতিলোঁ বহুত।
তেওঁ নেমাতিলে যেন কলে কোনবাই;
সংসাৰৰ মায়াহীন বৈৰাগী এৱেই।
কাম ক্ৰোধ লোভ মোহ অহঙ্কাৰ হীন;
সংসাৰত এৱেইহে নিৰাশা-অধীন।
এক ভাব এক ধ্যানে এজনে আঁকোলি,
সংসাৰৰ শোক-তাপ নেজানে সমুলি।
ভাবিলোঁ মনতে শুনি, বুজাবলৈ টান,
শান্তিৰ জখলা মাথোঁ নিৰাশা-জীৱন।</poem>
{{center|{{Custom rule|sp|20|co|6|sp|20}}}}
{{Block center/e}}
<section end="31B" /><noinclude></noinclude>
luyo36hjs0byjxtjaxll4jqxxtfhxgg
262158
262157
2026-10-12T07:12:00Z
হানিফ আলী
1925
262158
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" />{{rh||ফুল কলি।|১৫}}
{{Rule|}}
{{Block center/s}}</noinclude>আছে মাথোঁ দুখ, সকলো প্ৰাণীতে,
:::স্বৰ্গ মৰ্ত্য দুয়োতেই;
অবোধ মানৱ, সেই হে ফুৰিছা,
:::সুখৰ জখলা চাই।
{{Block center/e}}
{{center|{{Custom rule|sp|20|co|6|sp|20}}}}
<section end="31" />
{{center|{{X-larger|শাস্তিৰ জখলা।}}}}
{{Block center/s}}
<poem>সংসাৰৰ লোভ কিবা মোহৰ চক্ৰত
এদিন গৈছিলোঁ যেন বনৰ মাজত।
জনশূন্য নিৰ্জ্জনত অকলসৰীয়া;
পালোঁ লগ এজনক চকু টোপনীয়া!
আমি যেনে তেওঁ তেনে ভাবিলোঁ মনত;
তুমি কোন কোন বুলি মাতিলোঁ বহুত।
তেওঁ নেমাতিলে যেন কলে কোনবাই;
সংসাৰৰ মায়াহীন বৈৰাগী এৱেই।
কাম ক্ৰোধ লোভ মোহ অহঙ্কাৰ হীন;
সংসাৰত এৱেইহে নিৰাশা-অধীন।
এক ভাব এক ধ্যানে এজনে আঁকোলি,
সংসাৰৰ শোক-তাপ নেজানে সমুলি।
ভাবিলোঁ মনতে শুনি, বুজাবলৈ টান,
শান্তিৰ জখলা মাথোঁ নিৰাশা-জীৱন।</poem>
{{Block center/e}}
{{center|{{Custom rule|sp|20|co|6|sp|20}}}}<noinclude></noinclude>
c8homib48m3z3lf8x12hj6xyk2e60cn
262159
262158
2026-10-12T07:12:28Z
হানিফ আলী
1925
262159
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" />{{rh||ফুল কলি।|১৫}}
{{Rule|}}
{{Block center/s}}</noinclude>আছে মাথোঁ দুখ, সকলো প্ৰাণীতে,
:::স্বৰ্গ মৰ্ত্য দুয়োতেই;
অবোধ মানৱ, সেই হে ফুৰিছা,
:::সুখৰ জখলা চাই।
{{Block center/e}}
{{center|{{Custom rule|sp|20|co|6|sp|20}}}}
<section end="31" />
<section begin="31" />
{{center|{{X-larger|শাস্তিৰ জখলা।}}}}
{{Block center/s}}
<poem>সংসাৰৰ লোভ কিবা মোহৰ চক্ৰত
এদিন গৈছিলোঁ যেন বনৰ মাজত।
জনশূন্য নিৰ্জ্জনত অকলসৰীয়া;
পালোঁ লগ এজনক চকু টোপনীয়া!
আমি যেনে তেওঁ তেনে ভাবিলোঁ মনত;
তুমি কোন কোন বুলি মাতিলোঁ বহুত।
তেওঁ নেমাতিলে যেন কলে কোনবাই;
সংসাৰৰ মায়াহীন বৈৰাগী এৱেই।
কাম ক্ৰোধ লোভ মোহ অহঙ্কাৰ হীন;
সংসাৰত এৱেইহে নিৰাশা-অধীন।
এক ভাব এক ধ্যানে এজনে আঁকোলি,
সংসাৰৰ শোক-তাপ নেজানে সমুলি।
ভাবিলোঁ মনতে শুনি, বুজাবলৈ টান,
শান্তিৰ জখলা মাথোঁ নিৰাশা-জীৱন।</poem>
{{Block center/e}}
{{center|{{Custom rule|sp|20|co|6|sp|20}}}}<noinclude></noinclude>
p83yd6f1rjjh77rqf3na0ib3s9mbusz
পৃষ্ঠা:ফুল-কলি.pdf/৩৩
104
71392
262160
194514
2026-10-12T07:18:43Z
হানিফ আলী
1925
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */
262160
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" />{{rh|১৬|ফুল-কলি।|}}
{{Rule|}}</noinclude>{{center|{{X-larger|সৌন্দৰ্য্য।}}}}
{{Block center/s}}
<poem>প্ৰাণত অতৃপ্তি আজি; অকলে অকলে,
বাট পথ এৰি এৰি ফুৰিছোঁ নিৰলে।
অকস্মাৎ দেখোঁ কিবা ৰূপৰ প্ৰতিমা;
উত্ৰাবল হল মোৰ হৃদয় আতমা।
কিবা যেন পালোঁ এটি স্বৰ্গীয় বাতৰি।
নলৰে নচৰে ভৰি অপোন পাহৰি।
থমকি থাকিলোঁ ৰই বহিলোঁ তাতেই;
নিশ্চয় নোৱাৰোঁ আৰু যাব আগুৱাই
নেচায় নেমাতে তেওঁ যোগী যে মহান্;
কি যে হায়! তথাপিতো সঁপি মন প্ৰাণ,
নিৰলে নিৰলে বহি ক্ষুদ্ৰ হিয়া মোৰ,
থাকিব খুজিছে চাই হেজাৰ বছৰ।</poem>
{{center|{{Custom rule|sp|20|co|6|sp|20}}}}
{{Block center/e}}
<section end="33" />
<section begin="33" />
{{center|{{X-larger|আশা।}}}}
{{Block center/s}}
আশা কৰা তুমি!
:::নিৰাশাত দিন শেষ;
কু-আশা চকুৰ ফুটা,
:::সু-আশা বিশেষ।<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
daxo6xm7gzbhh8t1eoyuejuzlvyeqvw
পৃষ্ঠা:ফুল-কলি.pdf/৩৪
104
71394
262161
194516
2026-10-12T07:26:12Z
হানিফ আলী
1925
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */
262161
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" />{{rh||ফুল-কলি।|১৭}}
{{Rule|}}
{{Block center/s}}</noinclude>আশাতে বিভোল
:::বিকচিত সংসাৰ;
হেচা-ঠেলা, আশাতেই,
:::সদায় দুৰ্বাৰ।
নহবা নিৰাশ;
:::আশাতে যোৱা আগুৱাই;
আশা জীৱনৰ
:::উন্নতিৰ ওখ ঠাই।
{{center|{{Custom rule|sp|20|co|6|sp|20}}}}
{{Block center/e}}
<section end="34" />
<section begin="34" />
{{center|{{X-larger|ইচ্ছা।}}}}
{{Block center/s}}
এক মাথোঁ ঘোৰ এই নিজান বনত,
:::জীৱনৰ আছে শত্ৰু কত!
ইচ্ছাই সাৰথি মাথোঁ, সংসাৰ বনত,
:::সদা তযু ফুৰিছে লগত।
শকত বান্ধেৰে বান্ধা তোমাৰ ই হিয়া—
:::সাহসতে হক ইচ্ছা বলী,
জয় হবা যতে ততে আক্ৰমি ৰিপুক;
:::ইচ্ছা ইচ্ছাময় সৰ্ব দলি।
{{center|{{Custom rule|sp|20|co|6|sp|20}}}}
{{Block center/e}}<noinclude></noinclude>
f2hw4m23mypmq58pe17yb0hra1rnrgs
পৃষ্ঠা:ফুল-কলি.pdf/৩৫
104
71395
262162
194517
2026-10-12T07:37:07Z
হানিফ আলী
1925
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */
262162
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" />{{rh|১৮|ফুল কলি।|}}
{{Rule|}}</noinclude>{{center|{{X-larger|কৰ্ম্ম আৰু কল্পনা।}}}}
{{Block center/s}}
<poem>কল্পনা কৰ্ম্মৰ ঠিক লগতে জনম,
কেতিয়াও উভয়েৰে এৰা এৰি নাই;
তুমি যদি সু-চতুৰ, ইচ্ছা শুভ কাম,
নিষ্ফল নকৰা দিন মিছা কল্পনাই!
নিৰৰ্থক কৰ্ম্মহীন কল্পনা নিষ্ফল,
কল্পনাৰ পিছে পিছে কাম কৰাগই;
জীৱনত পূৰ্ণ হক বাসনা হিয়াৰ!
কৰ্ম্মহীন জীৱনৰ নাই ওখ ঠাই।</poem>
{{center|{{Custom rule|sp|20|co|6|sp|20}}}}
{{Block center/e}}
<section end="35" />
<section begin="35" />
{{center|{{X-larger|লাজ।}}}}
{{Block center/s}}
<poem>লাজ, কেনুৱা চৰিত্ৰৱান্ হোৱা তুমি।
:::কিবা অপৰূপ তোৰ,
:::ভবাটো অসাধ্য মোৰ;
সামান্য জ্ঞানৰ সামান্য মানৱ আমি!
লাজ কেনুৱা চৰিত্ৰৱান হোৱা তুমি।
লাজ, কেনুৱা চৰিত্ৰৱান হোৱা তুমি।
:::তোৰ বশবৰ্ত্তী জন,
:::কাৰ্য্য-কৰ্ম্ম-বিনাশন,
কোনো ঊৰ্দ্ধ কোনো জন হয় অধোগামী।
লাজ কেনুৱা চৰিত্ৰৱান হোৱা তুমি॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
t7plfw8gfqdo4puxw2rseta0mam5iwb
পৃষ্ঠা:ফুল-কলি.pdf/৩৬
104
71396
262164
194518
2026-10-12T07:48:07Z
হানিফ আলী
1925
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
262164
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" />{{rh||কুল-কলি।|১৯}}
{{Rule|}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>কৰিছোঁ কাকুতি হেৰা তুৱা পাৱে পৰি।
:::মানৱক কৰা দয়া
:::দিয়া যেন পদ ছায়া,
কু-কাম কু-পাপে যেৱে আগুৱাই ভৰি।
কৰিছোঁ কাকুতি হেৰা তুৱা পাৱে পৰি।
:::সু-কাম সু-পথে মন
:::যদি হয় আগুৱান,
দূৰত থাকিবা তেন্তে আঁতৰি আঁতৰি।
কৰিছোঁ কাকূতি হেৰা তুৱা পাবে পৰি॥</poem>
{{center|{{Custom rule|sp|20|co|6|sp|20}}}}
{{Block center/e}}
<section end="36" />
<section begin="36" />
{{center|{{X-larger|অধীন।}}}}
{{Block center/s}}
<poem>হেৰা মোৰ মৰমৰ মইনা চৰাই,
:::আনন্দ সোঁতত বুৰি
:::মাত তই একাষাৰি;
বিষাদত কিয় আছা কোঁচ-মোঁচ খাই।
সুখী তুমি মাথোঁ! শান্তিময় তোমাৰ জীৱন;
:::ছোৱা হেৰা চকু মেলি,
:::কত লগৰীয়া মিলি,
আহাৰ বিচাৰি পুৰি বিয়াকুল প্ৰাণ।</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
8qznksqkunscnvpqashe38d46uzt6vo
পৃষ্ঠা:ফুল-কলি.pdf/৩৮
104
71397
262167
194519
2026-10-12T08:06:42Z
হানিফ আলী
1925
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */
262167
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" />{{rh||ফুল-কলি।|২১}}
{{Rule|}}</noinclude>{{center|{{X-larger|শোক।}}}}
{{Block center/s}}
<poem>নেচাপিবা কাষ মোৰ থাকা দুৰতেই,
আঁউশীৰ আন্ধাৰতো বেছি কলা তুমি;
শোকাতুৰ জন আশা-সূতা হেৰুৱাই,
কাম্য কৰ্ম্ম নাশ কৰি হয় অধোগামী।
তমোময় অন্ধকাৰে তোমাৰ নিবাস,
একমাত্ৰ হীন জন তুমি সংসাৰত;
দৰ্শন লভিলে হয় সত্ত্ব ভাৱ নাশ,
নাহিবা! হৃদয় মোৰ নুবুৰাওঁ তাত।</poem>
{{center|{{Custom rule|sp|20|co|6|sp|20}}}}
{{Block center/e}}
<section end="38" />
<section begin="38" />
{{center|{{X-larger|চিন্তা।}}}}
{{Block center/s}}
আপুনি বিভোল তোমাকে সুঁৱৰি,
:::নোৱাৰোঁ কব বুজাই,
অফুট ভাৱৰ, অবুজ ভাষাৰ,
:::ৰাগিণী মিলাই লই।
{{Dhr|1em}}
কামৰ সময়, কিবা ৰাতি দিন,
:::পৰশি হৃদয় তলি,
হিয়া ভেদ কৰি বইছা নিঝৰা,
:::আগত মনক ঠেলি।<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
g3dph3khvnyqh9orvsas0f0vte74euj
পৃষ্ঠা:ফুল-কলি.pdf/৩৯
104
71398
262168
194520
2026-10-12T08:17:41Z
হানিফ আলী
1925
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */
262168
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" />{{rh|২২|ফুল-কলি।|}}
{{Rule|}}
{{Block center/s}}</noinclude>সুখ, দুখ, শোক প্ৰৱল সোঁতত,
:::উঠিছে প্ৰৱল {{SIC|ঢউ|ঢৌ}};
মন-চিত্ত-হিয়া বালিচৰ-গৰা
:::বুৰাই দিয়া {{SIC|নিতউ|নিতৌ}}।
{{Dhr|1em}}
সৰু সৰু {{SIC|ঢউ|ঢৌ}} কতনো উঠিছে
:::কতনো পৰিছে তাতে;
তাৰ অন্ত নাই লেখিব নোৱাৰোঁ,
:::{{SIC|ঢউ|ঢৌ}}তে {{SIC|ঢউ|ঢৌ}}হে উঠে।
{{Dhr|1em}}
সুখ-সাগৰত অশান্তি হিয়াত,
:::মাতও নুফুটে মুখে,
তোমাতে আনন্দ শাস্তি ৰোগ শোক,
:::তোমাতে সুখীয়া দুখে।
{{Dhr|1em}}
আতুৰ তৰল গতি খৰতৰ,
:::আকোলি নেপাওঁ ঠাই;
তোমাতে এসুঁতি ধৰি কোন জন,
:::তোমাতে আশ্ৰয় লয়।
{{Dhr|1em}}
নিৰ্ভৰ হৃদয়ে হিয়া নচুৱাই,
:::বিপদ আঁতৰ কৰি,<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
15t091u3344tx8ucaa0z2w6g9gy7agk
পৃষ্ঠা:ফুল-কলি.pdf/৩৭
104
71399
262165
194521
2026-10-12T07:56:31Z
হানিফ আলী
1925
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */
262165
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" />{{rh|২০|ফুল-কলি।|}}
{{Rule|}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>তথাপিতো কিয় তযু সন্তপ্ত পৰাণ;
:::নহয় মুকলি মন,
:::বন্ধনত আছা যেন,
কটোৱা জীৱন যেন চিৰদুখী জন।
বেজাৰেৰ মাত দিলে মইনা চৰাই;
:::নোৱাৰে ফুটাব মাত,
:::চকুলো পৰিছে গাত,
থমকি থমকি কলে ইনাই বিনাই।
মিছাতে বুলিছা মোক চিৰসুখী জন;
:::নেজানে সমুলি হিয়া
:::স্বাধীনতা কেনেকুৱা,
পৰাধীনে চিৰদিন কাটিছে জীৱন?
নাথাকি ইয়াত, পাওঁ কণ্টক-কানন;
:::সেই মোৰ স্বৰ্গ-স্থান,
:::পাম জন্ম ভূমি-দান,
আৰু পাম স্বাধীনতা অমূল্য ৰতন।</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
kzdgv1pixmjvql91sh00eekz4td90fn
262166
262165
2026-10-12T07:59:57Z
হানিফ আলী
1925
262166
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" />{{rh|২০|ফুল-কলি।|}}
{{Rule|}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>তথাপিতো কিয় তযু সন্তপ্ত পৰাণ;
:::নহয় মুকলি মন,
:::বন্ধনত আছা যেন,
কটোৱা জীৱন যেন চিৰদুখী জন।
বেজাৰেৰ মাত দিলে মইনা চৰাই;
:::নোৱাৰে ফুটাব মাত,
:::চকুলো পৰিছে গাত,
থমকি থমকি কলে ইনাই বিনাই।
মিছাতে বুলিছা মোক চিৰসুখী জন;
:::নেজানে সমুলি হিয়া
:::স্বাধীনতা কেনেকুৱা,
পৰাধীনে চিৰদিন কাটিছে জীৱন?
নাথাকি ইয়াত, পাওঁ কণ্টক-কানন;
:::সেই মোৰ স্বৰ্গ-স্থান,
:::পাম জন্ম ভূমি-দান,
আৰু পাম স্বাধীনতা অমূল্য ৰতন।</poem>
{{center|{{Custom rule|sp|20|co|6|sp|20}}}}
{{Block center/e}}<noinclude></noinclude>
r95isdz88j4wakfo43fsie33w2guv3n
পৃষ্ঠা:ফুল-কলি.pdf/৬৯
104
71632
262141
195023
2026-10-12T05:47:31Z
হানিফ আলী
1925
/* লিখা নথকা */
262141
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="0" user="হানিফ আলী" /></noinclude><noinclude></noinclude>
bp2plfrqrv0r9kuujx3x15kr9ve0npq
পৃষ্ঠা:ফুল-কলি.pdf/৭১
104
71634
262142
261703
2026-10-12T06:05:04Z
হানিফ আলী
1925
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
262142
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" />{{rh|৫০|ফুলকলি।|}}
{{Rule|}}
{{Block center/s}}</noinclude>{{center|( ২ )}}
<poem>{{overfloat left|হে প্ৰভো!}} আমি অচৈতন্য তুমিহে চৈতন্য,
সৰ্ব্ব ভূতে তযু আত্মাৰ বিকাশ;
তুমি এৰি গলে যাব সকলোৱে;
কোনেও নাচাপে দেহৰ পাশ।
{{overfloat left|হে প্ৰভো!}} তোমাৰ কৃপাত সুমতি কুমতি,
আত্মাত বইছে দুইটী নই,
দয়া ক্ষমা স্নেহ কাম ক্ৰোধ লোভ—
উঠি কত ঢউ বাগৰি গই।
{{overfloat left|হে প্ৰভো!}} দুখ শোক তাপ প্ৰৱল সোঁতত,
তুমিহে ঘনাই বুৰাই-নিয়া;
শান্তি সুখ বুলি হৃদয় মন্দিৰে,
তুমি হে এছাটি পোহৰ দিয়া।
{{overfloat left|হে প্ৰভো!}} তুমিহে কৰিছা জ্ঞান বা অজ্ঞান,
সু-কাম কু-কাম কত নো কাম;
শান্তিদাতা বুলি হৃদয় মন্দিৰে,
তুমিহে লোৱোৱা তোমাৰ নাম।
{{overfloat left|হে প্ৰভো!}} তুমিয়েহে মাথোঁ পৰম দেৱতা,
আৰু আন দেৱ নাই নাই নাই;
জ্ঞান বিজ্ঞানত বিচাৰি বিচাৰি
তোমাকেহে মাথোঁ পায় পায় পায়।
</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
d92aztk7fgigftt48b2c02f1z1z0khy
262143
262142
2026-10-12T06:21:50Z
হানিফ আলী
1925
262143
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" />{{rh|৫০|ফুলকলি।|}}
{{Rule|}}
{{Block center/s}}</noinclude>{{center|( ২ )}}
<poem>{{overfloat left|depth=4em|হে প্ৰভো!}} আমি অচৈতন্য তুমিহে চৈতন্য,
সৰ্ব্ব ভূতে তযু আত্মাৰ বিকাশ;
তুমি এৰি গলে যাব সকলোৱে;
কোনেও নাচাপে দেহৰ পাশ।
{{overfloat left|depth=4em|হে প্ৰভো!}} তোমাৰ কৃপাত সুমতি কুমতি,
আত্মাত বইছে দুইটী নই,
দয়া ক্ষমা স্নেহ কাম ক্ৰোধ লোভ—
উঠি কত ঢউ বাগৰি গই।
{{overfloat left|depth=4em|হে প্ৰভো!}} দুখ শোক তাপ প্ৰৱল সোঁতত,
তুমিহে ঘনাই বুৰাই-নিয়া;
শান্তি সুখ বুলি হৃদয় মন্দিৰে,
তুমি হে এছাটি পোহৰ দিয়া।
{{overfloat left|depth=4em|হে প্ৰভো!}} তুমিহে কৰিছা জ্ঞান বা অজ্ঞান,
সু-কাম কু-কাম কত নো কাম;
শান্তিদাতা বুলি হৃদয় মন্দিৰে,
তুমিহে লোৱোৱা তোমাৰ নাম।
{{overfloat left|depth=4em|হে প্ৰভো!}} তুমিয়েহে মাথোঁ পৰম দেৱতা,
আৰু আন দেৱ নাই নাই নাই;
জ্ঞান বিজ্ঞানত বিচাৰি বিচাৰি
তোমাকেহে মাথোঁ পায় পায় পায়।
</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
rwog8agno42l3qgmm8qqlbe0ha0qtaj
পৃষ্ঠা:ফুল-কলি.pdf/৭৬
104
71639
262169
195030
2026-10-12T08:37:08Z
হানিফ আলী
1925
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */
262169
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" />{{rh||৵৹|}}</noinclude>{{gap}}কালকাৰ সত্ৰ নিবাসী শ্ৰীযুক্ত কালীপ্ৰসন্ন দাস মহাশয় “ফুল-কলি”
নামে কবিতাখানি পঢ়ি বৰ সুখ পালোঁ। প্ৰথম চেষ্টাত যে লেখকে
এই ৰকমে লেখিছে এইটো নশলাগি নোৱাৰি। লেখক সকলোৰে
সহানুভূতিৰ যোগ্য। আশা কৰোঁ লেখকে এই ৰকমে দুই এখনি
কবিতা লেখি অসমীয়া সাহিত্য ভঁৰাল চহকী কৰিবৰ বিশেষ যত্ন পাব।
{{right
|align=center
|শ্ৰী সৰ্ব্বানন্দ দাস।{{gap}}<br/>বড়পেটা স্কুল সমূহৰ ডেঃ ইঃ<br/>২৪<nowiki>|</nowiki>৮<nowiki>|</nowiki>১৭ ইং{{gap|2em}}
|offset=5em}}
{{gap}}শ্ৰীকালীপ্ৰসন্ন দাসৰ হাতে লিখা “কুল-কলি” নামক পুথিখনি
আগৰ পৰা গুৰিলৈ পঢ়ি চালোঁ। মাজে মাজে অলপ অচৰপ ছন্দ
আৰু ভাষাৰ দোষ থাকিলেও বেছি ভাগ কবিতা পঢ়ি বৰ ভাল
লাগিল। কিছুমানৰ সহজ ভাৱ আৰু ভাষা বাস্তবিকে মনোমহা।
মোটতে লিখকৰ এই প্ৰথম উদ্যম প্ৰসংশনীয় আৰু আশাজনক।
{|
| <center>বৰপেটা</center>
| rowspan=2|{{brace2|3|r}}{{gap|5em}}শ্ৰীবিষ্ণুপ্ৰসাদ দুৱৰা।
|-
| ৮<nowiki>|</nowiki>৩<nowiki>|</nowiki>১৮ ইং
|}<noinclude></noinclude>
cf2n0zejm4b0bm38waf5gcwu4s6xz0s
262170
262169
2026-10-12T08:37:47Z
হানিফ আলী
1925
262170
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" />{{rh||৵৹|}}</noinclude>{{gap}}কালঝাৰ সত্ৰ নিবাসী শ্ৰীযুক্ত কালীপ্ৰসন্ন দাস মহাশয় “ফুল-কলি”
নামে কবিতাখানি পঢ়ি বৰ সুখ পালোঁ। প্ৰথম চেষ্টাত যে লেখকে
এই ৰকমে লেখিছে এইটো নশলাগি নোৱাৰি। লেখক সকলোৰে
সহানুভূতিৰ যোগ্য। আশা কৰোঁ লেখকে এই ৰকমে দুই এখনি
কবিতা লেখি অসমীয়া সাহিত্য ভঁৰাল চহকী কৰিবৰ বিশেষ যত্ন পাব।
{{right
|align=center
|শ্ৰী সৰ্ব্বানন্দ দাস।{{gap}}<br/>বড়পেটা স্কুল সমূহৰ ডেঃ ইঃ<br/>২৪<nowiki>|</nowiki>৮<nowiki>|</nowiki>১৭ ইং{{gap|2em}}
|offset=5em}}
{{gap}}শ্ৰীকালীপ্ৰসন্ন দাসৰ হাতে লিখা “কুল-কলি” নামক পুথিখনি
আগৰ পৰা গুৰিলৈ পঢ়ি চালোঁ। মাজে মাজে অলপ অচৰপ ছন্দ
আৰু ভাষাৰ দোষ থাকিলেও বেছি ভাগ কবিতা পঢ়ি বৰ ভাল
লাগিল। কিছুমানৰ সহজ ভাৱ আৰু ভাষা বাস্তবিকে মনোমহা।
মোটতে লিখকৰ এই প্ৰথম উদ্যম প্ৰসংশনীয় আৰু আশাজনক।
{|
| <center>বৰপেটা</center>
| rowspan=2|{{brace2|3|r}}{{gap|5em}}শ্ৰীবিষ্ণুপ্ৰসাদ দুৱৰা।
|-
| ৮<nowiki>|</nowiki>৩<nowiki>|</nowiki>১৮ ইং
|}<noinclude></noinclude>
hqlwvpij4h67oxyr1dg1h2sl7il6q5z
সূচী:নলদময়ন্তী নাটক.pdf
106
75758
262171
261943
2026-10-12T09:12:11Z
BabulB
104
262171
proofread-index
text/x-wiki
{{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template
|Type=book
|Title=নলদময়ন্তী নাটক
|Language=as
|Volume=
|Edition=১ম
|Author=মহেন্দ্ৰনাথ ভট্টাচাৰ্য্য
|Co-author1=
|Co-author2=
|Co-author3=
|Translator=
|Co-translator1=
|Co-translator2=
|Editor=
|Co-editor1=
|Co-editor2=
|Illustrator=
|Publisher=ভট্টাচাৰ্য্য এজেন্সি
|Address=ডিব্ৰুগড়
|Year=1931
|Key=
|ISBN=
|DLI=
|IA=
|NLI=
|Source=pdf
|Image=1
|Progress=V
|Pages=<pagelist 1="বেটুপাত" 2="-" 3="প্ৰথম পৃষ্ঠা" 4="মুদ্ৰণ" 6="-" 5="চৰিত্ৰসমূহ" 7="1" 68="-" />
|Volumes=
|Remarks={{সূচীপত্ৰসাধাৰণ|||<small>মূল গ্ৰন্থত নাই</small>}}
{{center|{{x-larger|'''সূচীপত্র।'''}}}}
{{সূচীপত্ৰসাধাৰণ||[[নলদময়ন্তী নাটক/প্ৰথম অঙ্ক|প্ৰথম অঙ্ক]]| [[পৃষ্ঠা:নলদময়ন্তী নাটক.pdf/৭|১]] }}
{{সূচীপত্ৰসাধাৰণ||[[নলদময়ন্তী নাটক/দ্বিতীয় অঙ্ক|দ্বিতীয় অঙ্ক]]| [[পৃষ্ঠা:নলদময়ন্তী নাটক.pdf/২৭|২১]] }}
{{সূচীপত্ৰসাধাৰণ||[[নলদময়ন্তী নাটক/তৃতীয় অঙ্ক|তৃতীয় অঙ্ক]]| [[পৃষ্ঠা:নলদময়ন্তী নাটক.pdf/৪০|৩৪]] }}
{{সূচীপত্ৰসাধাৰণ||[[নলদময়ন্তী নাটক/চতুৰ্থ অঙ্ক|চতুৰ্থ অঙ্ক]]| [[পৃষ্ঠা:নলদময়ন্তী নাটক.pdf/৫৭|৫১]] }}
{{সূচীপত্ৰসাধাৰণ||[[নলদময়ন্তী নাটক/পঞ্চম অঙ্ক|পঞ্চম অঙ্ক]]| [[পৃষ্ঠা:নলদময়ন্তী নাটক.pdf/৬৩|৫৭]] }}
|Notes={{GLAMJBC}}
|Width=
|Css=
|Header=
|Footer=
}}
[[শ্ৰেণী:নাটক]]
2fuykyqkwbcvgxu55mpy9ie6l6oce2j
262197
262171
2026-10-12T10:34:12Z
Rumi Borah~aswiki
1522
262197
proofread-index
text/x-wiki
{{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template
|Type=book
|Title=নলদময়ন্তী নাটক
|Language=as
|Volume=
|Edition=১ম
|Author=মহেন্দ্ৰনাথ ভট্টাচাৰ্য্য
|Co-author1=
|Co-author2=
|Co-author3=
|Translator=
|Co-translator1=
|Co-translator2=
|Editor=
|Co-editor1=
|Co-editor2=
|Illustrator=
|Publisher=ভট্টাচাৰ্য্য এজেন্সি
|Address=ডিব্ৰুগড়
|Year=1931
|Key=
|ISBN=
|DLI=
|IA=
|NLI=
|Source=pdf
|Image=1
|Progress=T
|Pages=<pagelist 1="বেটুপাত" 2="-" 3="প্ৰথম পৃষ্ঠা" 4="মুদ্ৰণ" 6="-" 5="চৰিত্ৰসমূহ" 7="1" 68="-" />
|Volumes=
|Remarks={{সূচীপত্ৰসাধাৰণ|||<small>মূল গ্ৰন্থত নাই</small>}}
{{center|{{x-larger|'''সূচীপত্র।'''}}}}
{{সূচীপত্ৰসাধাৰণ||[[নলদময়ন্তী নাটক/প্ৰথম অঙ্ক|প্ৰথম অঙ্ক]]| [[পৃষ্ঠা:নলদময়ন্তী নাটক.pdf/৭|১]] }}
{{সূচীপত্ৰসাধাৰণ||[[নলদময়ন্তী নাটক/দ্বিতীয় অঙ্ক|দ্বিতীয় অঙ্ক]]| [[পৃষ্ঠা:নলদময়ন্তী নাটক.pdf/২৭|২১]] }}
{{সূচীপত্ৰসাধাৰণ||[[নলদময়ন্তী নাটক/তৃতীয় অঙ্ক|তৃতীয় অঙ্ক]]| [[পৃষ্ঠা:নলদময়ন্তী নাটক.pdf/৪০|৩৪]] }}
{{সূচীপত্ৰসাধাৰণ||[[নলদময়ন্তী নাটক/চতুৰ্থ অঙ্ক|চতুৰ্থ অঙ্ক]]| [[পৃষ্ঠা:নলদময়ন্তী নাটক.pdf/৫৭|৫১]] }}
{{সূচীপত্ৰসাধাৰণ||[[নলদময়ন্তী নাটক/পঞ্চম অঙ্ক|পঞ্চম অঙ্ক]]| [[পৃষ্ঠা:নলদময়ন্তী নাটক.pdf/৬৩|৫৭]] }}
|Notes={{GLAMJBC}}
|Width=
|Css=
|Header=
|Footer=
}}
[[শ্ৰেণী:নাটক]]
8vai880oqu425av2v56quk37ecnhi6c
পৃষ্ঠা:নলদময়ন্তী নাটক.pdf/৫৯
104
76197
262181
262082
2026-10-12T10:02:03Z
Rumi Borah~aswiki
1522
/* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
262181
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Rumi Borah~aswiki" />{{rh|প্ৰথম দৃশ্য]|নল-দময়ন্তী|৫৩}}</noinclude>{{hanging indent|3em|বাহুক—মহাৰাজে নো কেতিয়া সেইখিনি পাবগৈ খোজে?}}
{{hanging indent|3em|ৰজা—কাইলৈ ৰাতিপুৱাতে মই সেইখিনি পাবগৈয়ে লাগে! মাজতে ৰাতিটা মাথোন!! পাৰিবানে ৰাতিটোৰ ভিতৰতে মোক তালৈ নিব?}}
{{hanging indent|3em|বাহুক—মহাৰাজক মই ৰাতিপুৱাবৰ আগৈয়েই বিদৰ্ভ পোৱাই দিম।}}
{{hanging indent|3em|ৰজা—আচল কথা হৈছে, কাইলৈ দময়ন্তীৰ পুনৰসয়ম্বৰ। তালৈকে মোক নিমন্ত্ৰণ কৰিছে। তোমাক ক'বলৈ কি দময়ন্তীয়ে তালৈ যাবলৈ নিজে মোক গুপ্তপত্ৰ দিছে! বোধ কৰোঁ মোকে বৰিবৰ তেওঁৰ ইচ্ছা! কাইলৈ ৰাতিপুৱাতে মই গৈ বিদৰ্ভ পোৱাটা একান্ত দৰ্কাৰ!}}
{{hanging indent|3em|বাহুক—(আচৰিতহৈ) মহাৰাজ! বৰ আচৰিত কথা হয়! দময়ন্তী এবাৰ স্বয়ম্বৰা হৈছিল নহয়?}}
{{hanging indent|3em|ৰজা—হয়, বাহুক! এতিয়া তেওঁ পুনঃ স্বয়ম্বৰা হব। মহাৰাজ নল নিৰুদ্দেশ হোৱা আজি বাৰ বছৰ হৈ গ'ল। শাস্ত্ৰমতে তেওঁ এতিয়া পুনৰ্ব্বিবাহিতা হব পাৰে।}}
{{hanging indent|3em|বাহুক—চিন্তিত ভাবে) মহাৰাজা! আজি ৰাতিপুৱাবৰ আগৈয়েই মই আপোনোক নিশ্চয় বিদৰ্ভদেশ পোৱাই দিম। আপুনি কোনো চিন্তা নকৰিব!}}
{{hanging indent|3em|ৰজা—বাৰু, তেন্তে মই সাজু হওঁ গৈ।}}
{{Right|(ৰজা আৰু মন্ত্ৰীৰ প্ৰস্থান।)}}
{{hanging indent/s|3em}}বাহুক—দময়ন্তী এনেকুৱাহে সতী! হায় হায়! নাৰীৰ চৰিত্ৰ বুজা বৰ টান! হায়! হায়! সংসাৰখন কি? ভাইয়ে ভালকৈয়ে চিনাকি দিলে। ভাই চিনি পালোঁ, এতিয়া মাথোন ঘৈণী চিনিবলৈ বাকী আছিল! এতিয়া তাইকো চিনি পালোঁ। ভাল হ'ল লেঠা মৰি<noinclude>{{hanging indent/e}}</noinclude>
eco7fkqeaqdsqgfiqxzx3ev4nnco725
পৃষ্ঠা:নলদময়ন্তী নাটক.pdf/৬০
104
76198
262183
262083
2026-10-12T10:05:17Z
Rumi Borah~aswiki
1522
/* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
262183
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Rumi Borah~aswiki" />{{rh|৫৪|নল-দময়ন্তী|[চতুৰ্থ অঙ্ক}}
{{hanging indent/m}}</noinclude>গ'ল! মোহ যিমান কাটি যায়, সিমান ভাল। নল এতিয়া মুকলীমূৰীয়া!! আৰু কোনো বান্ধোন নাই! এতিয়া মই গগনবিহাৰী বিহঙ্গমৰ দৰে মুকলি মুৰীয়া হৈ ফুৰিম! আৰু দিন উকলিলে নিৰ্ব্বিকাৰ চিত্তে মহাপ্ৰস্থান কৰিম!! ঈশ্বৰে যি কৰে ভালেই কৰে!! যাওঁ ৰথসজ্জা কৰোঁ গৈ! দময়ন্তীয়ে নো কাক বৰে, ৰঙকে চাওঁ!!{{hanging indent/e}}
{{Right|(প্ৰস্থান)}}
{{Dhr|1em}}
{{Rule|4em}}
{{Dhr|1em}}
{{center|<poem>{{X-larger|দ্বিতীয় দৃশ্য}}
{{larger|বিদৰ্ভ ৰাজপ্ৰসাদৰ ওচৰৰ ঠাই।}}
মহাৰাজা ঋতুপৰ্ণ আৰু বাহুক।</poem>}}
{{hanging indent|3em|ঋতুপৰ্ণ—বাহুক! সঁচাকৈয়ে বিদৰ্ভ পালোহিনে, নহয় নো কি? সেইটো নহয় বিদৰ্ভৰাজ কাৰেং!! বাহুক! ধন্য তোমাৰ ৰথ চালনা কৌশল! তুমি সঁচাকৈয়ে মনোৰথ গতিত ৰথ চালাব পাৰাঁ। মই তোমাৰ এই উপকাৰ কেতিয়াও নেপাহৰোঁ। কিন্তু বাহুক! ই কি কথা! স্বয়ম্বৰ সভা ক’তা? স্বয়ম্বৰৰ দেখোন কোনো প্ৰকাৰ আয়োজন নাই? আন ৰজাসকলো দেখোন কোনো অহা নাই? ইয়াৰ কাৰণ কি?}}
{{hanging indent|3em|বাহুক—হয়! মহাৰাজ! অলপ আচৰিত হবলগীয়া কথা হয়।}}
{{hanging indent|3em|ৰজা—বাৰু বাহুক! তুমি ৰথে সৈতে অশ্বশালাত বিশ্ৰাম কৰাঁ গৈ! মই ৰাজসভাৰ ফাললৈ যাওঁ।}}
{{Right|(ৰজাৰ প্ৰস্থান)}}<noinclude></noinclude>
tn1e2yjckox91nq1vl4ea3dtf3wpofd
262184
262183
2026-10-12T10:06:37Z
Rumi Borah~aswiki
1522
262184
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Rumi Borah~aswiki" />{{rh|৫৪|নল-দময়ন্তী|[চতুৰ্থ অঙ্ক}}
{{hanging indent/m}}</noinclude>{{hanging indent/e}}গ'ল! মোহ যিমান কাটি যায়, সিমান ভাল। নল এতিয়া মুকলীমূৰীয়া!! আৰু কোনো বান্ধোন নাই! এতিয়া মই গগনবিহাৰী বিহঙ্গমৰ দৰে মুকলি মুৰীয়া হৈ ফুৰিম! আৰু দিন উকলিলে নিৰ্ব্বিকাৰ চিত্তে মহাপ্ৰস্থান কৰিম!! ঈশ্বৰে যি কৰে ভালেই কৰে!! যাওঁ ৰথসজ্জা কৰোঁ গৈ! দময়ন্তীয়ে নো কাক বৰে, ৰঙকে চাওঁ!!
{{Right|(প্ৰস্থান)}}
{{Dhr|1em}}
{{Rule|4em}}
{{Dhr|1em}}
{{center|<poem>{{X-larger|দ্বিতীয় দৃশ্য}}
{{larger|বিদৰ্ভ ৰাজপ্ৰসাদৰ ওচৰৰ ঠাই।}}
মহাৰাজা ঋতুপৰ্ণ আৰু বাহুক।</poem>}}
{{hanging indent|3em|ঋতুপৰ্ণ—বাহুক! সঁচাকৈয়ে বিদৰ্ভ পালোহিনে, নহয় নো কি? সেইটো নহয় বিদৰ্ভৰাজ কাৰেং!! বাহুক! ধন্য তোমাৰ ৰথ চালনা কৌশল! তুমি সঁচাকৈয়ে মনোৰথ গতিত ৰথ চালাব পাৰাঁ। মই তোমাৰ এই উপকাৰ কেতিয়াও নেপাহৰোঁ। কিন্তু বাহুক! ই কি কথা! স্বয়ম্বৰ সভা ক’তা? স্বয়ম্বৰৰ দেখোন কোনো প্ৰকাৰ আয়োজন নাই? আন ৰজাসকলো দেখোন কোনো অহা নাই? ইয়াৰ কাৰণ কি?}}
{{hanging indent|3em|বাহুক—হয়! মহাৰাজ! অলপ আচৰিত হবলগীয়া কথা হয়।}}
{{hanging indent|3em|ৰজা—বাৰু বাহুক! তুমি ৰথে সৈতে অশ্বশালাত বিশ্ৰাম কৰাঁ গৈ! মই ৰাজসভাৰ ফাললৈ যাওঁ।}}
{{Right|(ৰজাৰ প্ৰস্থান)}}<noinclude></noinclude>
qnzhcuwx5k7wfgp5gxr3tjhti65058d
262200
262184
2026-10-12T11:07:17Z
BabulB
104
262200
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Rumi Borah~aswiki" />{{rh|৫৪|নল-দময়ন্তী|[চতুৰ্থ অঙ্ক}}
{{hanging indent/m}}</noinclude>গ'ল! মোহ যিমান কাটি যায়, সিমান ভাল। নল এতিয়া মুকলীমূৰীয়া!! আৰু কোনো বান্ধোন নাই! এতিয়া মই গগনবিহাৰী বিহঙ্গমৰ দৰে মুকলি মুৰীয়া হৈ ফুৰিম! আৰু দিন উকলিলে নিৰ্ব্বিকাৰ চিত্তে মহাপ্ৰস্থান কৰিম!! ঈশ্বৰে যি কৰে ভালেই কৰে!! যাওঁ ৰথসজ্জা কৰোঁ গৈ! দময়ন্তীয়ে নো কাক বৰে, ৰঙকে চাওঁ!!{{hanging indent/e}}
{{Right|(প্ৰস্থান)}}
{{Dhr|1em}}
{{Rule|4em}}
{{Dhr|1em}}
{{center|<poem>{{X-larger|দ্বিতীয় দৃশ্য}}
{{larger|বিদৰ্ভ ৰাজপ্ৰসাদৰ ওচৰৰ ঠাই।}}
মহাৰাজা ঋতুপৰ্ণ আৰু বাহুক।</poem>}}
{{hanging indent|3em|ঋতুপৰ্ণ—বাহুক! সঁচাকৈয়ে বিদৰ্ভ পালোহিনে, নহয় নো কি? সেইটো নহয় বিদৰ্ভৰাজ কাৰেং!! বাহুক! ধন্য তোমাৰ ৰথ চালনা কৌশল! তুমি সঁচাকৈয়ে মনোৰথ গতিত ৰথ চালাব পাৰাঁ। মই তোমাৰ এই উপকাৰ কেতিয়াও নেপাহৰোঁ। কিন্তু বাহুক! ই কি কথা! স্বয়ম্বৰ সভা ক’তা? স্বয়ম্বৰৰ দেখোন কোনো প্ৰকাৰ আয়োজন নাই? আন ৰজাসকলো দেখোন কোনো অহা নাই? ইয়াৰ কাৰণ কি?}}
{{hanging indent|3em|বাহুক—হয়! মহাৰাজ! অলপ আচৰিত হবলগীয়া কথা হয়।}}
{{hanging indent|3em|ৰজা—বাৰু বাহুক! তুমি ৰথে সৈতে অশ্বশালাত বিশ্ৰাম কৰাঁ গৈ! মই ৰাজসভাৰ ফাললৈ যাওঁ।}}
{{Right|(ৰজাৰ প্ৰস্থান)}}<noinclude></noinclude>
tn1e2yjckox91nq1vl4ea3dtf3wpofd
পৃষ্ঠা:নলদময়ন্তী নাটক.pdf/৬১
104
76199
262185
262084
2026-10-12T10:10:47Z
Rumi Borah~aswiki
1522
/* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
262185
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Rumi Borah~aswiki" />{{rh|দ্বিতীয় দৃশ্য]|নল-দময়ন্তী|৫৫}}</noinclude>{{center|কলিৰ প্ৰবেশ।}}
{{hanging indent|3em|বাহুক—(কলিক দেখামাত্ৰে, লৰি গৈ চুলিত ধৰি টানি আনি) পাপিষ্ঠ! তই মোক যি লাগে মানে কৰিলি! সকলো সহি আছিলোঁ ইমান দিন! কিয়নো মহাবিপদতো মই আশাত ভোল গৈ আছিলোঁ! দময়ন্তীৰ পবিত্ৰ প্ৰেমে মোক মহাদুখতো নিৰাশ হবলৈ নিদিয়াকৈ ৰাখিছিল! আজি তাইও পৰৰ হব!! মোৰ আৰু একোলৈকে ভয় নাই! মোৰ আৰু কোনো আশাও নাই! তইয়েই মোৰ এনে অৱস্থাৰ গুড়ি!! তোৰ লেখিয়া পাপিষ্ঠক এসেকা দিয়াহে ভাল!}}
{{hanging indent|3em|কলি—মহাৰাজ! ক্ষমা কৰক! মোৰ গাত একো দোষ নাই। আপোনাৰ সত্য পৰায়ণতা পৰীক্ষা কৰিবলৈহে মই নিযুক্ত হৈছিলোঁ। আপুনি পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈছে। আপুনি সঁচাকৈয়ে, জিতেন্দ্ৰিয় আৰু সত্যপৰায়ণ। আপোনাৰ ভোগৰ কাল উকলিল! এতিয়া আপুনি পত্নী, পুত্ৰ, কন্যা, ৰাজ্য সকলো আকৌ পাব। মোৰ পৰা, আপোনাৰ আৰু কোনো ভয় নাই! মহাৰাজ! সংসাৰত কোন কাৰ শত্ৰু, কোন কাৰ মিত্ৰ? সকলো উপলক্ষ মাত্ৰ! সকলো ঈশ্বৰে কৰায়। ঈশ্বৰৰ ইচ্ছাতেহে আপুনি ইমান দিন বিলৈ ভুঞ্জিলে! আপোনাৰ বিলৈ ঘটাবলৈ মই কোন কুটা! মই আজিৰ পৰা আপোনাক ত্যাগ কৰিলোঁ!!}}
{{hanging indent|3em|বাহুক—(কলিক এৰি দি) ঠিক কথা! মোৰ ভ্ৰম হৈছিল! ঈশ্বৰহে সকলো কথাৰে গৰাকী। মই মিছাতে আপোনাক দোষী কৰিছিলোঁ মই ক্ষমা খুজিছোঁ। আপুনি মোক ক্ষমা কৰক! (ভৰিত পৰি সেৱা।)}}
{{hanging indent/s|3em}}কলি—(আশীৰ্ব্বাদ দি) মহাৰাজ চন্দ্ৰ সূৰ্য্য থাকেমানে তোমাৰ নাম থাকিব। কীৰ্ত্তিযস্য সজীবতি।” ৰাতিপুৱা শুই উঠি যি তোমাক<noinclude>{{hanging indent/e}}</noinclude>
5c0omruviadexv3lujrm0yvg7nq4hr4
পৃষ্ঠা:নলদময়ন্তী নাটক.pdf/৬২
104
76200
262188
262085
2026-10-12T10:13:13Z
Rumi Borah~aswiki
1522
/* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
262188
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Rumi Borah~aswiki" />{{rh|৫৬|নল-দময়ন্তী|[চতুৰ্থ অঙ্ক}}
{{hanging indent/m}}</noinclude>{{hanging indent/e}}স্মৰণ কৰিব কাল আৰু কলি তাৰ ওচৰ চাপিব নোৱাৰিব। মই এতিয়া যাওঁহে।
{{Right|(প্ৰস্থান)}}
{{hanging indent|3em|বাহুক—সকলো প্ৰভুৰ লীলা! তেখেতেহে সকলো কৰোৱায়! কাৰ সাধ্য তেখেতৰ লীলা বুজে! হে লীলাময় প্ৰভু! তোমাৰ চৰণত শত শত সেৱা!}}
{{center|গীত}}
{{Block center|<poem>সকলো তোমাৰ লীলা প্ৰভু দয়াময়!
তুমি কৰ্ত্তা তুমি কৰ্ম্ম স্ৰষ্টা সৃষ্টি লয়!
আমি হে কৰিছোঁ বুলি আমি মূৰ্খে ভাবোঁ।
তুমি যে কৰোৱাঁ সব জানিও নেজানো!
সাপ হৈ গোটা বেজ হৈ জাৰা!
ব্ৰহ্মা হৈ স্ৰজা তুমি যম হৈ মাৰা!!
কেতিয়াবা আহাঁ তুমি মিত্ৰৰূপ ধৰি!
কেতিয়াবা হোৱা বৈৰী শত্ৰুৰূপ ধৰি!
শত্ৰুমিত্ৰ পুত্ৰভাৰ্য্যা সকলোতে তুমি!
প্ৰণমো তোমাৰ পাৱে বাৰে বাৰে নমি!!</poem>}}
{{Dhr|1em}}
{{Rule|4em}}
{{Dhr|1em}}<noinclude></noinclude>
7a974abd47zje3v60tj7uciuhxfdhe6
পৃষ্ঠা:নলদময়ন্তী নাটক.pdf/৬৩
104
76201
262191
261998
2026-10-12T10:16:52Z
Rumi Borah~aswiki
1522
/* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
262191
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Rumi Borah~aswiki" /></noinclude>{{center|{{X-larger|পঞ্চম অঙ্ক।}}}}
{{center|{{larger|প্ৰথম দৃশ্য}}}}
{{center|দময়ন্তী আৰু বিদৰ্ভৰাজ পত্নী।}}
{{hanging indent|3em|ৰাণী—চিনিব পাৰিলাঁ নে আই! সাৰথি হৈ অহাজনেই মোৰ জোঁৱাই নল হয় নে?}}
{{hanging indent|3em|দময়ন্তী—খোজ কাটল, অঙ্গিভঙ্গি সকলো জোৱায়েৰাৰ লেখিয়া। মূখৰ গঢ়ো তেনে। মাথোন বৰণটো নিমিলে! কেচাসোন যেন বৰণৰ মানুহজন ইমান ক'লা হল কেনেকৈ? এতিয়াও আৰু কেইটামান কথাৰ মই পৰীক্ষা কৰি চাবলগীয়া আছে। বেৰজুমি নিলগৰ পৰা মানুহজনহে দেখিছোঁ! মাতটো শুনা নাই। কণ্ঠস্বৰতো ধৰিব পৰা যাব। সৰ্ব্বোপৰি তেওঁ ৰন্ধা অন্নব্যঞ্জনত ধৰিব পাৰিম। তেওঁ ৰন্ধা অন্নব্যঞ্জন খুজিবলৈ এতিয়াই বেটী এজনি পঠিয়াম।}}
{{hanging indent|3em|ৰাণী—পঠিয়াঁ আই! শীঘ্ৰে পঠোৱাঁ।}}
{{hanging indent|3em|দম—মোৰ বিশ্বাস এওঁয়েই জোৱাঁয়েৰা। পিছে বৰণটো ইমান ক'লা হল কেনেকৈ? চোৱা য’ক বাৰু! হেৰ ভাদৈ!}}
{{center|ভাদৈ বেটীৰ প্ৰবেশ}}
{{hanging indent|3em|দম—শুনিছ নে ভাদৈ! তই আজি নতুনকৈ অহা সাৰথি জনৰ পৰা, ৰাজকুৱৰীয়ে খুজিছে বুলি তেওঁ নিজলৈ ৰন্ধাৰ লগৰ অলপ অন্নব্যঞ্জন খুজি আনগৈ ছোন। তেওঁ হেনো বৰ পাকৈত ৰান্ধনি। যেনে তেনেকৈ অন্নব্যঞ্জন অলপ আনিবই লাগে। পাৰিবি নে?}}<noinclude></noinclude>
olpirurras5ohsowke9gtoi42ymbl41
পৃষ্ঠা:নলদময়ন্তী নাটক.pdf/৬৪
104
76202
262192
261979
2026-10-12T10:21:31Z
Rumi Borah~aswiki
1522
/* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
262192
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Rumi Borah~aswiki" />{{rh|৬০|নল-দময়ন্তী|[পঞ্চম অঙ্ক}}</noinclude>{{center|বাহুকৰ প্ৰবেশ।}}
{{hanging indent|3em|বিঃ ৰাঃ—আহাঁ, বাহুক, তোমাৰ খোৱাবোৱা হল নে?}}
{{hanging indent|3em|বাহুক—(অভিবাদন কৰি) হয়, মহাৰাজ!}}
{{hanging indent|3em|বিঃ ৰাঃ—আমাৰ ৰাজকুৱৰীয়ে তুমি ৰন্ধা বস্তু এবাৰ খাই চাব খুজিছে। এদিন ৰান্ধি খুৱাবাছোন।}}
{{hanging indent|3em|বাহুক—মহাৰাজ! তেখেতে ইতিপূৰ্ব্বেই মই ৰন্ধা অন্নব্যঞ্জন অলপ মোৰ পৰা খোজাই নিয়াইছে।}}
{{hanging indent|3em|বিঃ ৰাঃ—নিয়াইছে নে? পঠালাঁ নে? বেছ কৰিলাঁ। মই তোমাৰ ওপৰত বৰ সন্তুষ্ট, বাহুক। তোমাক মই মোৰ দিঙিৰ হাৰদাল উপহাৰ দিলোঁ। লোৱাঁ।}}
{{hanging indent|3em|বাহুক—(সেৱা কৰি) ক্ষমা কৰিব মহাৰাজ! মই কোনো প্ৰকাৰৰ অলঙ্কাৰ ব্যবহাৰ নকৰোঁ মহাৰাজৰ মোৰ ওপৰত অনুগ্ৰহ থাকিলে সেইয়ে মোৰ যথেষ্ট পুৰষ্কাৰ!}}
{{center|দুৱৰীৰ প্ৰবেশ।}}
{{hanging indent|3em|দুৱৰী—(ব্যাকুল ভাবে) মহাৰাজ! শীঘ্ৰে আহক ৰাজকুৱৰীয়ে চিতাৰোহণ কৰিব খুজিছে! শাস্ত্ৰমতে স্বামীৰ কুশপুত্তলিকা দাহ কৰি চিতাৰোহণ কৰিবলৈ ৰাজকন্যা শ্মশানলৈ গৈছে। তেখেত প্ৰায় উন্মাদিনী! কাৰো কথা নুশুনে। লৰাছোৱালী হালে কান্দি ব্যাকুল হৈছে।}}
{{hanging indent|3em|বিঃ ৰাঃ—(গাত্ৰোত্থান কৰি) বলা। (অযোধ্যাৰাজ আৰু বাহুকৰ প্ৰতি) আপোনা সকলেও আহক।}}
{{center|(সকলোৰে প্ৰস্থান বাহুক পাছ পৰে)}}
{{hanging indent/s|3em}}বাহুক—নাৰী কি মায়াবিনী!! ক'ত স্বয়ম্বৰ, ক'ত চিতাৰোহণ!! মোৰ হাতৰ অন্নব্যঞ্জন খাই মোক চিনিব পাৰিলে হবলা দেই! সেইবাবে,<noinclude>{{hanging indent/e}}</noinclude>
b0uslez7wnrza175rp80mwc58h7mfda
পৃষ্ঠা:নলদময়ন্তী নাটক.pdf/৬৫
104
76203
262193
261980
2026-10-12T10:24:32Z
Rumi Borah~aswiki
1522
/* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
262193
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Rumi Borah~aswiki" />{{rh|তৃতীয় দৃশ্য]|নল-দময়ন্তী|৬১}}
{{hanging indent/m}}</noinclude>এতিয়া এইখন ভাও দেখুৱাইছে! ঋতুপৰ্ণক বৰিবলৈ গুপ্তপত্ৰ দিছিল নহয়!! ইফালে আকৌ স্বয়ম্বৰৰো কোনো আয়োজন নাই! এইবোৰৰ গূঢ়তত্ত্ব বুজা যায় কেনেকৈ? বাৰু দেখা যকছোন! চিতাৰোহণকে চাওঁ গৈছোন{{hanging indent/e}}
{{Dhr|1em}}
{{Rule|4em}}
{{Dhr|1em}}
{{center|{{x-larger|তৃতীয় দৃশ্য।}}}}
{{center|{{larger|শ্মশান}}}}
{{center|<poem>গেৰুৱাবস্ত্ৰপিন্ধা, পুষ্পমাল্য বিভূষিতা দময়ন্তী, ইন্দ্ৰসেনা,
বিদৰ্ভৰাজ, ঋতুপৰ্ণ, বাহুক, বিদৰ্ভৰাজ পত্নী প্ৰভৃতি।
</poem>}}
{{hanging indent|3em|ইন্দ্ৰসেন—আই! দেউতাও নাই, তুমিও গুচিযোৱাগৈ আমি কাৰ লগত থাকিম। (ক্ৰন্দন)}}
{{hanging indent|3em|ইন্দ্ৰসেনা—আই! তুমি পুৰি নমৰিবা। আগৈয়ে আমাক মাৰি পেলোৱাঁ। (ক্ৰন্দন)}}
{{hanging indent|3em|বিদৰ্ভৰাজ—মহাৰাজ ঋতুপৰ্ণ। কি কৰা যায়?}}
{{hanging indent|3em|ঋতুপৰ্ণ—ৰাজকণ্যা! তুমি চিতাৰোহণ কৰিছাঁ কিয়?}}
{{hanging indent|3em|দময়ন্তী—সতীনাৰীয়ে আন আৰু কি কৰিবনো?}}
{{hanging indent|3em|ঋতুপৰ্ণ—তেন্তে মোক সেইদৰে চিঠি দি মাতিছিলাঁ কিয়?}}
{{hanging indent/s|3em}}দম—মহাৰাজ! ক্ষমা কৰিব। মই মানুহৰ মুখে বাতৰি পাইছিলোঁ আপোনাৰ লগত সাৰথিৰূপে এজন মহাপুৰুষ আছে। তেওঁ মোৰ স্বামীৰ দৰে জুই নোহোৱাকৈ ৰান্ধিব পাৰে। মোৰ স্বামীৰ গাত অন্যান্য যিবোৰ গুণ আছিল সেই সকলোবোৰ গুণ তেওঁৰ গাত আছে। এই কথা শুনি মই ভাবিছিলোঁ সেইজন নিশ্চয় মোৰ স্বামী; তাত<noinclude>{{hanging indent/e}}</noinclude>
7kdpyqy7a5zzhbn39hhsel590lnwry2
262194
262193
2026-10-12T10:26:42Z
Rumi Borah~aswiki
1522
262194
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Rumi Borah~aswiki" />{{rh|তৃতীয় দৃশ্য]|নল-দময়ন্তী|৬১}}
{{hanging indent/m}}</noinclude>{{hanging indent/e}}এতিয়া এইখন ভাও দেখুৱাইছে! ঋতুপৰ্ণক বৰিবলৈ গুপ্তপত্ৰ দিছিল নহয়!! ইফালে আকৌ স্বয়ম্বৰৰো কোনো আয়োজন নাই! এইবোৰৰ গূঢ়তত্ত্ব বুজা যায় কেনেকৈ? বাৰু দেখা যকছোন! চিতাৰোহণকে চাওঁ গৈছোন
{{Dhr|1em}}
{{Rule|4em}}
{{Dhr|1em}}
{{center|{{x-larger|তৃতীয় দৃশ্য।}}}}
{{center|{{larger|শ্মশান}}}}
{{center|<poem>গেৰুৱাবস্ত্ৰপিন্ধা, পুষ্পমাল্য বিভূষিতা দময়ন্তী, ইন্দ্ৰসেনা,
বিদৰ্ভৰাজ, ঋতুপৰ্ণ, বাহুক, বিদৰ্ভৰাজ পত্নী প্ৰভৃতি।
</poem>}}
{{hanging indent|3em|ইন্দ্ৰসেন—আই! দেউতাও নাই, তুমিও গুচিযোৱাগৈ আমি কাৰ লগত থাকিম। (ক্ৰন্দন)}}
{{hanging indent|3em|ইন্দ্ৰসেনা—আই! তুমি পুৰি নমৰিবা। আগৈয়ে আমাক মাৰি পেলোৱাঁ। (ক্ৰন্দন)}}
{{hanging indent|3em|বিদৰ্ভৰাজ—মহাৰাজ ঋতুপৰ্ণ। কি কৰা যায়?}}
{{hanging indent|3em|ঋতুপৰ্ণ—ৰাজকণ্যা! তুমি চিতাৰোহণ কৰিছাঁ কিয়?}}
{{hanging indent|3em|দময়ন্তী—সতীনাৰীয়ে আন আৰু কি কৰিবনো?}}
{{hanging indent|3em|ঋতুপৰ্ণ—তেন্তে মোক সেইদৰে চিঠি দি মাতিছিলাঁ কিয়?}}
{{hanging indent/s|3em}}দম—মহাৰাজ! ক্ষমা কৰিব। মই মানুহৰ মুখে বাতৰি পাইছিলোঁ আপোনাৰ লগত সাৰথিৰূপে এজন মহাপুৰুষ আছে। তেওঁ মোৰ স্বামীৰ দৰে জুই নোহোৱাকৈ ৰান্ধিব পাৰে। মোৰ স্বামীৰ গাত অন্যান্য যিবোৰ গুণ আছিল সেই সকলোবোৰ গুণ তেওঁৰ গাত আছে। এই কথা শুনি মই ভাবিছিলোঁ সেইজন নিশ্চয় মোৰ স্বামী; তাত<noinclude>{{hanging indent/e}}</noinclude>
da5yai0qwzl4t1ep06tpc82g851177j
পৃষ্ঠা:নলদময়ন্তী নাটক.pdf/৬৬
104
76204
262195
261982
2026-10-12T10:31:01Z
Rumi Borah~aswiki
1522
/* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
262195
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Rumi Borah~aswiki" />{{rh|৬২|নল-দময়ন্তী|[পঞ্চম অঙ্ক}}
{{hanging indent/m}}</noinclude>{{hanging indent/e}}ছদ্মবেশে আছে। এসেই দেখি তেওঁক ইয়ালৈ অনাবৰ নিমিত্তে আপোনাক মাতি পঠাইছিলোঁ। কেনেবাকৈ আপুনি নাহেবা বুলি আপোনালৈ মই গুপ্তপত্ৰ এখনো দিছিলোঁ, আৰু পলমকৈ মতাৰো এটা লক্ষ্য আছিল; কিয়নো, মোৰ স্বামীৰ বাহিৰে আন কোনেও এমাহৰ বাট এদিনত আহিব নোৱাৰে! এইটোও এটা পৰীক্ষা আছিল! কিন্তু মোৰ স্বামীৰ গাৰ ইমানবোৰ গুণ আপোনাৰ সাৰথি জনৰ গাত থকা সত্ত্বেও এতিয়া দেখিলোঁ তেওঁ মোৰ স্বামী নহয়! তেওঁ পৰপুৰুষহে! আপোনাৰ সাৰথিক ইয়ালৈ অনোৱাটোহে মোৰ উদ্দেশ্য আছিল। আপোনাক মতাটো উপলক্ষ মাথোন পৰপুৰুষক স্বামী ভ্ৰম কৰাৰ প্ৰায়শ্চিত্তস্বৰূপ সতীনাৰীৰ চিতাৰোহণৰ বাহিৰে আন কি উপায় আছে? সেইবাবে মই চিতাত তনুত্যাগ কৰিম। (বিদৰ্ভৰাজ আৰু ৰাজপত্নীৰ প্ৰতি) দেউতা, আই! লৰা ছোৱালী হাল থাকিল। যেনে ভাল দেখে কৰিব!
{{Right|(চিতা পৰিভ্ৰমণ)}}
{{hanging indent|3em|বাহুক—উঃ এতিয়াহে মোৰ ভ্ৰম গুচিল! মোৰ দময়ন্তী তেন্তে সঁচাকৈয়ে সতী! মোৰ বাহিৰে আন কাৰো পতি আসক্তা ন হয়!! পুনঃ স্বয়ম্বৰ এটা ছলনা মাথোন! মহাৰাজ ঋতুপৰ্ণ! আপোনাৰ ওচৰত মই আত্মপৰিচয় নিদিয়াবাবে, মই আপোনাৰ ওচৰত জগৰীয়া। সখা কৰ্কট! মোক নিজমূৰ্ত্তি দান কৰাঁ। প্ৰিয়ে! ক্ষান্ত হোৱা, তুমি চিতাৰোহণ কৰিব নালাগে। তুমি কোনো পাপ কৰা নাই। মই সঁচাকৈয়ে তোমাৰ নল।}}
{{center|কৰ্কটৰ প্ৰবেশ।}}
{{hanging indent|3em|কৰ্কট—আপোনাৰ নিজমূৰ্ত্তি গ্ৰহণ কৰক। মই মোৰ বিষ তুলি ললোঁ (তথাকৰণ) আৰু নলৰ নিজমূৰ্ত্তি ধাৰণ))}}<noinclude></noinclude>
dmbdulzu9lpg2wvvte97tpgjoxqk29s
262199
262195
2026-10-12T11:05:00Z
BabulB
104
262199
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Rumi Borah~aswiki" />{{rh|৬২|নল-দময়ন্তী|[পঞ্চম অঙ্ক}}
{{hanging indent/m}}</noinclude>ছদ্মবেশে আছে। এসেই দেখি তেওঁক ইয়ালৈ অনাবৰ নিমিত্তে আপোনাক মাতি পঠাইছিলোঁ। কেনেবাকৈ আপুনি নাহেবা বুলি আপোনালৈ মই গুপ্তপত্ৰ এখনো দিছিলোঁ, আৰু পলমকৈ মতাৰো এটা লক্ষ্য আছিল; কিয়নো, মোৰ স্বামীৰ বাহিৰে আন কোনেও এমাহৰ বাট এদিনত আহিব নোৱাৰে! এইটোও এটা পৰীক্ষা আছিল! কিন্তু মোৰ স্বামীৰ গাৰ ইমানবোৰ গুণ আপোনাৰ সাৰথি জনৰ গাত থকা সত্ত্বেও এতিয়া দেখিলোঁ তেওঁ মোৰ স্বামী নহয়! তেওঁ পৰপুৰুষহে! আপোনাৰ সাৰথিক ইয়ালৈ অনোৱাটোহে মোৰ উদ্দেশ্য আছিল। আপোনাক মতাটো উপলক্ষ মাথোন পৰপুৰুষক স্বামী ভ্ৰম কৰাৰ প্ৰায়শ্চিত্তস্বৰূপ সতীনাৰীৰ চিতাৰোহণৰ বাহিৰে আন কি উপায় আছে? সেইবাবে মই চিতাত তনুত্যাগ কৰিম। (বিদৰ্ভৰাজ আৰু ৰাজপত্নীৰ প্ৰতি) দেউতা, আই! লৰা ছোৱালী হাল থাকিল। যেনে ভাল দেখে কৰিব!{{hanging indent/e}}
{{Right|(চিতা পৰিভ্ৰমণ)}}
{{hanging indent|3em|বাহুক—উঃ এতিয়াহে মোৰ ভ্ৰম গুচিল! মোৰ দময়ন্তী তেন্তে সঁচাকৈয়ে সতী! মোৰ বাহিৰে আন কাৰো পতি আসক্তা ন হয়!! পুনঃ স্বয়ম্বৰ এটা ছলনা মাথোন! মহাৰাজ ঋতুপৰ্ণ! আপোনাৰ ওচৰত মই আত্মপৰিচয় নিদিয়াবাবে, মই আপোনাৰ ওচৰত জগৰীয়া। সখা কৰ্কট! মোক নিজমূৰ্ত্তি দান কৰাঁ। প্ৰিয়ে! ক্ষান্ত হোৱা, তুমি চিতাৰোহণ কৰিব নালাগে। তুমি কোনো পাপ কৰা নাই। মই সঁচাকৈয়ে তোমাৰ নল।}}
{{center|কৰ্কটৰ প্ৰবেশ।}}
{{hanging indent|3em|কৰ্কট—আপোনাৰ নিজমূৰ্ত্তি গ্ৰহণ কৰক। মই মোৰ বিষ তুলি ললোঁ (তথাকৰণ) আৰু নলৰ নিজমূৰ্ত্তি ধাৰণ))}}<noinclude></noinclude>
g9n1828qkvg37navdebuxdp0fg26i6f
পৃষ্ঠা:নলদময়ন্তী নাটক.pdf/৬৭
104
76205
262196
261994
2026-10-12T10:33:36Z
Rumi Borah~aswiki
1522
/* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
262196
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Rumi Borah~aswiki" />{{rh|দ্বিতীয় দৃশ্য]|নল-দময়ন্তী|৬৩}}</noinclude>{{hanging indent|3em|দম—স্বামী! স্বামী। দাসীক ইমান পৰ চিনাকি নিদিয়াকৈ আছিল কেনেকৈ? (পদধাৰণ)}}
{{hanging indent|3em|ইন্দ্ৰসেন আৰু ইন্দ্ৰসেনা—দেউতা! দেউতা! আপুনি ইয়াতে আছে, তেওঁ আমাক মৰম কৰা নাই? (দেউতাকক সাৱটি ধৰে।)}}
{{hanging indent|3em|ঋতুপৰ্ণ—মহাৰাজ! আপোনাক চিনি নেপাই কেতিয়াবা যদি আপোনাৰ প্ৰতি বেয়া ব্যবহাৰ কৰিছোঁ, তেন্তে তাৰ বাবে ক্ষমা কৰিব।}}
{{hanging indent|3em|নল—মহাৰাজ! আপোনাৰ ওচৰত মইহে কৃতজ্ঞ। আপুনি মোৰ প্ৰতি কেতিয়াও কোনো বেয়া ব্যবহাৰ কৰা নাই।}}
{{hanging indent|3em|বিঃ ৰাজ—বোপা। আজি তুমি আমাক জীৱদান দিলাঁ। এই ৰাজ্যধন সকলো তোমাৰে।}}
{{hanging indent|3em|বিঃ ৰাজপত্নী—বোপা! মোৰ মুৰ চুলিৰমান আয়ুষ হ'ক; মোৰ আয়ে তোমাক ঠিক চিনি পাইছিলে।}}
{{Right|(নলে সেৱা কৰে)}}
{{center|নৰ্তকী সকলক গীত}}
{{Block center|<poem>:বিদৰ্ভনগৰী আজি মহানন্দে ভৰা
:ৰাজকুৱৰীয়ে পালে আজি হেৰোৱা দৰা।
শাহু শহুৰে পালে জোঁৱাই পুত্ৰকন্যাই পালে বোপাই
সতীয়ে নিজৰ গতি পালে গুচিল “হায় হায়"।
ধৰ্ম্মৰ জয় সৰ্ব্বতিকাল পাপে যায় কেইকাল?
কোনে কাক মাৰিব পাৰে কৰিনো খিয়াল?
বোলা সবে হৰি হৰি যাম এতিয়া ঘৰাঘৰি
সদাই থাকিম ধৰ্ম্মত ধৰি পাপত নিদিভৰি।</poem>}}
{{Dhr|1em}}
{{center|{{X-larger|যবনিকা!}}}}<noinclude></noinclude>
4px7s2pbh265a7dfyu7tf0sxijt4u81
পৃষ্ঠা:জোনাকী.pdf/২
104
76678
262122
210432
2026-10-11T14:16:27Z
হানিফ আলী
1925
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
262122
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" /></noinclude>{{Playscript
|প্ৰকাশক—
|শ্ৰীগঙ্গাধৰ বৰকটকী<br/>
বৰকটকী কোম্পানী<br/>
যোৰহাট, আসাম।}}
{{Dhr|8em}}
{{center|<poem>First Edition, 1,000 Copies.
''All Rights Reserved by the Author.''</poem>}}
{{Dhr|8em}}
{{center|<poem>কলিকতা
২নং বেথুন ৰো, ভাৰতমিহিৰ যন্ত্ৰত,
শ্ৰী সৰ্ব্বেশ্বৰ ভট্টাচাৰ্য্য দ্বাৰা মুদ্ৰিত।
</poem>}}<noinclude></noinclude>
a6bzuirv4hu3dsakinszbtpsjjqsztn
পৃষ্ঠা:জোনাকী.pdf/৩
104
76679
262123
210433
2026-10-11T14:27:57Z
হানিফ আলী
1925
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
262123
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" /></noinclude>{{center|<poem>{{larger|সোদৰোপম}}
{{X-larger|'''শ্ৰীমান্ বংশীধৰ ভূঞা'''}}
বাপাৰ হাতত
সৰু ভিনিহিদেৱাকৰ মৰমৰ
চিন-স্বৰূপে এই
{{Xxx-larger|জোনাকী}}
উপহাৰ দিলোঁ।
{{Dhr|5em}}</poem>}}
{{Float right|শ্ৰীসূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা৷}}<noinclude></noinclude>
gxpyy6kvgx71tpn7sevihjvk1rdv6m6
পৃষ্ঠা:জোনাকী.pdf/৫
104
76680
262124
210434
2026-10-11T14:57:32Z
হানিফ আলী
1925
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
262124
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="হানিফ আলী" /></noinclude>{{Dhr|2em}}
{{center|{{Xx-larger|'''পাতনি।'''}}}}
{{gap}}‘চানেকী’ৰ লগৰীয়া গ্ৰন্থ ‘জোনাকী’ত কেব। গৰাঁকীও কৃতী পুৰুষৰ
জীৰন-কাহিনী সংক্ষেপকৈ আলোচনা কৰা হৈছে। ইয়াত পুৰণিৰ লগে লগে
আধুনিক কালৰ কাৰ্ধ্যকলাপ আঁক ভাবগতিৰ আভাস পোৱা যাব।
আদৰ্শৰ দ্বাৰা জীবন গঠিত কৰিবলৈ যেনে উজু, অকল সভ উপদেশৰ দ্বাৰা
তিমান নহয়। 'জোনাকী'ৰ প্ৰত্যেক পুকব-ৰৰৰে জীৰন-কাহিনীত শিক্ষাৰ
যথেষ্ট আহিল-সম্বল আছে। পাঠিকসকলে অনায়াসে সেই শিক্ষণ হৃদয়ঙ্গম
কৰিব পাৰিব।
{{gap}}যোৰহাটৰ বৰকটকী কোম্পানীৰ পৰিচালক শ্লেহাম্পদ শ্ৰীমান্ অজধৰ
ব্ৰকটকী দেৱে ‘জোনাকী’ৰ প্ৰথম তাঙ্গৰণ ৰাইজৰ আগলৈ উলিয়াবলৈ গাত
লোৱাত তেওঁলৈ মোৰ আন্তৰিক ধন্যবাদ জনাইছো।
{{Dhr|3em}}
{|
| গুৱাহাটী।
| rowspan=2|{{brace2|3|r}} {{gap|5em}}'''শ্ৰীসূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা'''
|-
| ইং ১২মেই, ১৯২৮
|}
{{Dhr|1em}}<noinclude></noinclude>
qbqljwccsyfnmn36x3cjfbrqygqp1sf
262132
262124
2026-10-12T03:37:38Z
হানিফ আলী
1925
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */
262132
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" /></noinclude>{{Dhr|2em}}
{{center|{{Xx-larger|'''পাতনি।'''}}}}
{{gap}}'চানেকী'ৰ লগৰীয়া গ্ৰন্থ 'জোনাকী'ত কেবা গৰাকীও কৃতী পুৰুষৰ
জীৰন-কাহিনী সংক্ষেপকৈ আলোচনা কৰা হৈছে। ইয়াত পুৰণিৰ লগে লগে
আধুনিক কালৰ কাৰ্ধ্যকলাপ আৰু ভাবগতিৰ আভাস পোৱা যাব।
আদৰ্শৰ দ্বাৰা জীবন গঠিত কৰিবলৈ যেনে উজু, অকল সজ উপদেশৰ দ্বাৰা
তিমান নহয়। 'জোনাকী'ৰ প্ৰত্যেক পুৰুষ-ৰত্নৰে জীৱন-কাহিনীত শিক্ষাৰ
যথেষ্ট আহিলা-সম্বল আছে। পাঠকসকলে অনায়াসে সেই শিক্ষা হৃদয়ঙ্গম
কৰিব পাৰিব।
{{gap}}যোৰহাটৰ বৰকটকী কোম্পানীৰ পৰিচালক শ্ৰীমান্ অজধৰ
বৰকটকী দেৱে 'জোনাকী'ৰ প্ৰথম তাঙ্গৰণ ৰাইজৰ আগলৈ উলিয়াবলৈ গাত
লোৱাত তেওঁলৈ মোৰ আন্তৰিক ধন্যবাদ জনাইছোঁ।
{{Dhr|3em}}
{|
| গুৱাহাটী।
| rowspan=2|{{brace2|3|r}} {{gap|5em}}'''শ্ৰীসূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা'''
|-
| ইং ১২মেই, ১৯২৮
|}
{{Dhr|1em}}<noinclude></noinclude>
pesizj4v1lckr9e13b05xay2sd7d74v
262133
262132
2026-10-12T03:38:26Z
হানিফ আলী
1925
262133
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" /></noinclude>{{Dhr|2em}}
{{center|{{Xx-larger|'''পাতনি।'''}}}}
{{gap}}'চানেকী'ৰ লগৰীয়া গ্ৰন্থ 'জোনাকী'ত কেবা গৰাকীও কৃতী পুৰুষৰ
জীৰন-কাহিনী সংক্ষেপকৈ আলোচনা কৰা হৈছে। ইয়াত পুৰণিৰ লগে লগে
আধুনিক কালৰ কাৰ্ধ্যকলাপ আৰু ভাবগতিৰ আভাস পোৱা যাব।
আদৰ্শৰ দ্বাৰা জীবন গঠিত কৰিবলৈ যেনে উজু, অকল সজ উপদেশৰ দ্বাৰা
তিমান নহয়। 'জোনাকী'ৰ প্ৰত্যেক পুৰুষ-ৰত্নৰে জীৱন-কাহিনীত শিক্ষাৰ
যথেষ্ট আহিলা-সম্বল আছে। পাঠকসকলে অনায়াসে সেই শিক্ষা হৃদয়ঙ্গম
কৰিব পাৰিব।
{{gap}}যোৰহাটৰ বৰকটকী কোম্পানীৰ পৰিচালক শ্ৰীমান্ অজধৰ
বৰকটকী দেৱে 'জোনাকী'ৰ প্ৰথম তাঙ্গৰণ ৰাইজৰ আগলৈ উলিয়াবলৈ গাত
লোৱাত তেওঁলৈ মোৰ আন্তৰিক ধন্যবাদ জনাইছোঁ।
{{Dhr|3em}}
{|
| <center>গুৱাহাটী।</center>
| rowspan=2|{{brace2|3|r}} {{gap|5em}}'''শ্ৰীসূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা'''
|-
| ইং ১২মেই, ১৯২৮
|}
{{Dhr|1em}}<noinclude></noinclude>
h3i18ilg9bm6gi1pn5uawlif61w3fhp
পৃষ্ঠা:জোনাকী.pdf/৭
104
76681
262134
210435
2026-10-12T04:06:02Z
হানিফ আলী
1925
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
262134
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" /></noinclude>{{Dhr|2em}}
{{center|{{Xx-larger|সূচিপত্ৰ}}}}
{{Block center|width=400px|
{{dtpl||{{gap}}বিষয়|পিঠি|dottext=}}
{{dtpl||১। [[জোনাকী/স্বৰ্গদেৱ গদাধৰসিংহ|স্বৰ্গদেৱ গদাধৰসিংহ]]|১|dottext=...{{gap|3em}}...{{gap|3em}}...}}
{{dtpl||২। [[জোনাকী/হাজী মহম্মদ মহছীন|হাজী মহম্মদ মহছীন]]|১৩|dottext=...{{gap|3em}}...{{gap|3em}}...}}
{{dtpl||৩। [[জোনাকী/আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকন|আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকন]]|২০|dottext=...{{gap|3em}}...{{gap|3em}}...}}
{{dtpl||৪। [[জোনাকী/আনন্দৰাম বৰুৱা|আনন্দৰাম বৰুৱা]]|৩০|dottext=...{{gap|3em}}...{{gap|3em}}...}}
{{dtpl||৫। [[জোনাকী/জগন্নাথ বৰুৱা|জগন্নাথ বৰুৱা]]|৩৫|dottext=...{{gap|3em}}...{{gap|3em}}...}}
{{dtpl||৬। [[জোনাকী/মাণিকচন্দ্ৰ বৰুৱা|মাণিকচন্দ্ৰ বৰুৱা]]|৩৮|dottext=...{{gap|3em}}...{{gap|3em}}...}}
{{dtpl||৭। [[জোনাকী/হৰিনাথ দে|হৰিনাথ দে]]|৪২|dottext=...{{gap|3em}}...{{gap|3em}}...}}
{{dtpl||৮। [[জোনাকী/দ্বিজেন্দ্ৰলাল ৰায়|দ্বিজেন্দ্ৰলাল ৰায়]]|৫০|dottext=...{{gap|3em}}...{{gap|3em}}...}}
{{dtpl||৯। [[জোনাকী/গোপালকৃষ্ণ গোখেল|গোপালকৃষ্ণ গোখেল]]|৬২|dottext=...{{gap|3em}}...{{gap|3em}}...}}
{{dtpl||১০। [[জোনাকী/গুৰুদাস বন্দ্যোপাধ্যায়|গুৰুদাস বন্দ্যোপাধ্যায়]]|৬৭|dottext=...{{gap|3em}}...{{gap|3em}}...}}
{{dtpl||১১। [[জোনাকী/ছাৰ আশুতোষ মুখাৰ্জ্জী|ছাৰ আশুতোষ মুখাৰ্জ্জী]]|৭৬|dottext=...{{gap|3em}}...{{gap|3em}}...}}
{{dtpl||১২। [[জোনাকী/পণ্ডিত হেমচন্দ্ৰ গোস্বামী|পণ্ডিত হেমচন্দ্ৰ গোস্বামী]]|৮২|dottext=...{{gap|3em}}...{{gap|3em}}...}}
{{dtpl||১৩। [[জোনাকী/মোমাই তামুলি বৰবৰুৱা|মোমাই তামুলি বৰুৱা]]|৮৭|dottext=...{{gap|3em}}...{{gap|3em}}...}}
{{dtpl||১৪। [[জোনাকী/বৰৈ দুৱলীয়া পানীফুকন|বৰৈ দুৱলীয়া পানীফুকন]]|৯২|dottext=...{{gap|3em}}...{{gap|3em}}...}}
}}<noinclude></noinclude>
3sx5olvbk7bxis6esar9khj3ard7o0d
262135
262134
2026-10-12T04:06:57Z
হানিফ আলী
1925
262135
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" /></noinclude>{{Dhr|2em}}
{{center|{{Xx-larger|সূচিপত্ৰ}}}}
{{Block center|width=400px|
{{dtpl||{{gap}}বিষয়|পিঠি|dottext=}}
{{dtpl||১। [[জোনাকী/স্বৰ্গদেৱ গদাধৰসিংহ|স্বৰ্গদেৱ গদাধৰসিংহ]]|১|dottext=...{{gap|3em}}...{{gap|3em}}...}}
{{dtpl||২। [[জোনাকী/হাজী মহম্মদ মহছীন|হাজী মহম্মদ মহছীন]]|১৩|dottext=...{{gap|3em}}...{{gap|3em}}...}}
{{dtpl||৩। [[জোনাকী/আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকন|আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকন]]|২০|dottext=...{{gap|3em}}...{{gap|3em}}...}}
{{dtpl||৪। [[জোনাকী/আনন্দৰাম বৰুৱা|আনন্দৰাম বৰুৱা]]|৩০|dottext=...{{gap|3em}}...{{gap|3em}}...}}
{{dtpl||৫। [[জোনাকী/জগন্নাথ বৰুৱা|জগন্নাথ বৰুৱা]]|৩৫|dottext=...{{gap|3em}}...{{gap|3em}}...}}
{{dtpl||৬। [[জোনাকী/মাণিকচন্দ্ৰ বৰুৱা|মাণিকচন্দ্ৰ বৰুৱা]]|৩৮|dottext=...{{gap|3em}}...{{gap|3em}}...}}
{{dtpl||৭। [[জোনাকী/হৰিনাথ দে|হৰিনাথ দে]]|৪২|dottext=...{{gap|3em}}...{{gap|3em}}...}}
{{dtpl||৮। [[জোনাকী/দ্বিজেন্দ্ৰলাল ৰায়|দ্বিজেন্দ্ৰলাল ৰায়]]|৫০|dottext=...{{gap|3em}}...{{gap|3em}}...}}
{{dtpl||৯। [[জোনাকী/গোপালকৃষ্ণ গোখেল|গোপালকৃষ্ণ গোখেল]]|৬২|dottext=...{{gap|3em}}...{{gap|3em}}...}}
{{dtpl||১০। [[জোনাকী/গুৰুদাস বন্দ্যোপাধ্যায়|গুৰুদাস বন্দ্যোপাধ্যায়]]|৬৭|dottext=...{{gap|3em}}...{{gap|3em}}...}}
{{dtpl||১১। [[জোনাকী/ছাৰ আশুতোষ মুখাৰ্জ্জী|ছাৰ আশুতোষ মুখাৰ্জ্জী]]|৭৬|dottext=...{{gap|3em}}...{{gap|3em}}...}}
{{dtpl||১২। [[জোনাকী/পণ্ডিত হেমচন্দ্ৰ গোস্বামী|পণ্ডিত হেমচন্দ্ৰ গোস্বামী]]|৮২|dottext=...{{gap|3em}}...{{gap|3em}}...}}
{{dtpl||১৩। [[জোনাকী/মোমাই তামুলি বৰবৰুৱা|মোমাই তামুলি বৰুৱা]]|৮৭|dottext=...{{gap|3em}}...{{gap|3em}}...}}
{{dtpl||১৪। [[জোনাকী/বৰৈ দুৱলীয়া পানীফুকন|বৰৈ দুৱলীয়া পানীফুকন]]|৯২|dottext=...{{gap|3em}}...{{gap|3em}}...}}
}}
{{center|⸻}}<noinclude></noinclude>
56piz72d9mi4khxu9h1w83mdzrzqdzy
পৃষ্ঠা:জোনাকী.pdf/৯
104
76682
262139
261972
2026-10-12T05:28:56Z
হানিফ আলী
1925
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
262139
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" /></noinclude>{{Dhr|2em}}
{{center|{{Xxxx-larger|জোনাকী।}}}}
{{Dhr|2em}}
{{Block center|<poem>জোনাক পৰিলে গাত মহাপুৰুষৰ
মানপী জীৱন হব অজৰ-অমৰ।</poem>}}
{{center|{{Xx-larger|স্বৰ্গদেৱ গদাধৰসিংহ।}}}}
{{gap}}১৫৭০ শকাব্দৰ বছৰচেৰেকৰ পূৰ্ব্বে আহোম ৰাজ-লক্ষ্মীৰ
কপালৰ তিলক মহাৰাজ গদাধৰসিংহ স্বৰ্গদেৱৰ জন্ম হয়।
তেওঁৰ দেউতাক গোধৰ কোৱঁৰ বৰ বিজ্ঞ আৰু সাংসাৰিক কাৰ্য্যত
সুনিপুণ পুৰুষ আছিল; সেই গতিকে তেওঁৰ সন্তানসকলক
সৰুৰে পৰা নৈতিক বল আৰু বাহুবল ছয়োপিনে বিচক্ষণ কৰি
তুলিব পাৰিছিল। লৰা কালৰেপৰা গদাকোৱঁৰে তেওঁৰ অসাধাৰণ
বল-বীৰ্য্যৰ চিনাকি দিছিল; তেওঁৰ সাহসিক কাৰ্য্যকলাপ দেখি
তুংখুঙ্গৰ প্ৰজাবিলাকে আচৰিত মানিছিল। দহ-বাৰ বছৰ বয়সতে
তেওঁ হাতীত উঠি চিকাৰ কৰিব পাৰিছিল, আৰু বাঘ মৰা আৰু
আন বীৰোচিত কাৰ্যাত যোগ দিছিল। সেই কুমলীয়া বয়সতে
তেওঁৰ গাত ভবিষ্যৎ মহত্বৰ লক্ষণ সম্পূৰ্ণৰূপে ফুলি উঠিছিল;
সৰুৰে পৰা তেওঁ অত্যাচাৰী মানুহৰ প্ৰতি ঘৃণা আৰু দুখীয়া-নিছলা
ৰুগীয়া মানুহক পুতৌ কৰিছিল।<noinclude></noinclude>
kzwrc92ljmwmocn8mtlnrnjsx5un2zf
পৃষ্ঠা:জোনাকী.pdf/৯৪
104
76770
262130
210524
2026-10-11T19:13:40Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */
262130
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>জোনাকী।
“শৰাইঘাটৰ যুদ্ধ” প্ৰৱন্ধই অসমীয়াৰ মাজত এটি নতুন জাগৰণ
আনিলে। শ্ৰীযুক্ত গোস্বামীদেৱৰ একনিষ্ঠতা, সাহিত্য-প্ৰেম
অনুসন্ধানলিপ্সা আদি গুণ অসমীয়া মাত্ৰৰে আদৰ্শৰ স্থল।
গোস্বামীদেৱে আজিলৈকে সাহিত্যক্ষেত্ৰত যি খিনি কাম
কৰিছে, তাৰ মূলত কেৱল এটি কথাকেহে বিশেষকৈ দেখিবলৈ
পোৱা যায়,— অসমীয়া মানুহৰ মনত, বিশেষকৈ উঠি অহা
ডেকাসকলৰ মাজত, এটি জাতীয় গৌৰৱৰ ভাবৰ স্ফূৰণ কৰাই
তেখেতৰ মূল্য উদ্দেশ্য।
DAAS<noinclude></noinclude>
rh2b0dga33a3urwc0dm09lfs27e9c0e
262131
262130
2026-10-11T19:16:24Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
262131
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|৮৬|জোনাকী।|}}</noinclude>
“শৰাইঘাটৰ যুদ্ধ” প্ৰৱন্ধই অসমীয়াৰ মাজত এটি নতুন জাগৰণ
আনিলে। শ্ৰীযুক্ত গোস্বামীদেৱৰ একনিষ্ঠতা, সাহিত্য-প্ৰেম
অনুসন্ধানলিপ্সা আদি গুণ অসমীয়া মাত্ৰৰে আদৰ্শৰ স্থল।
{{gap}}গোস্বামীদেৱে আজিলৈকে সাহিত্যক্ষেত্ৰত যি খিনি কাম
কৰিছে, তাৰ মূলত কেৱল এটি কথাকেহে বিশেষকৈ দেখিবলৈ
পোৱা যায়,— অসমীয়া মানুহৰ মনত, বিশেষকৈ উঠি অহা
ডেকাসকলৰ মাজত, এটি জাতীয় গৌৰৱৰ ভাবৰ স্ফূৰণ কৰাই
তেখেতৰ মূল্য উদ্দেশ্য।
{{Center|⸻}}<noinclude></noinclude>
cvtyaq4q77tg7kxkvlsb10l8piu172q
পৃষ্ঠা:জোনাকী.pdf/৯৭
104
76773
262125
210527
2026-10-11T18:05:27Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */
262125
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>মোমাই তামুলী বৰবৰুৱা বা বনুৱাৰ পৰা বৰফুকন। ba
দৰে এজন একনিষ্ঠ কৰ্ম্মবীৰ আছিল অৰ্থাৎ তেওঁ যি কাম কৰি
ছিল, তাকে তেওঁ মনপুতি কৰিছিল।
মোমাই তামুলীয়ে পোন প্ৰথমে নাজিৰাৰ এজন বামুণৰ ঘৰত
ভাত—কাপোৰীয়৷ হৈ বনবাৰী কৰি পেট প্ৰৱৰ্ত্তাই ছিল।
কিন্তু সেই সামান্য বনুৱা হিচাবেও মোমায়ে গৃহস্থৰ মনত অতি
সন্তোষ লগাব পাৰিছিল। গৃহস্থৰ এখন ডাঙৰ বাৰী আৰু ফুলনি
বাগিছা আছিল। মোমায়ে সেই বাৰী দুখন চাফচিকুন কৰি
এনে চকু-ৰোৱা কৈ ৰাখিছিল যে বাটেদি যোৱা মানুহে
এপৰ ৰ লাগি নেচাই নোৱাৰিছিল। এদিন অসমৰ স্বৰ্গদেও
প্ৰতাপসিংহ মহাৰাজ সেই বামুণৰ বাৰীৰ আগেদি যাওঁতে সেই
বাৰীৰ ওপৰত স্বৰ্গদেৱৰ চকু পৰিল। তেওঁ তুৰন্তে ঘৰৰ গৃহস্থক
মাতি আনিলে। গৃহস্থই গলবস্ত্ৰ হৈ স্বৰ্গদেৱৰ আগত আঠুলৈ
মতাৰ কাৰণ সুধিলে। স্বৰ্গদেৱে জানিব খুজিলে সেই বাৰীখন
কাৰ যত্নত ঈমান সুন্দৰ, ইমান মনমোহা হৈ আছে। ইয়াৰ
উত্তৰত গৃহস্থই ক'লে,—“স্বৰ্গদেৱ, বন্দীৰ মোমাই নামেৰে ভাত-
কাপোৰীয়া হৈ এটি আহোম লৰাই কাম কৰে। সিয়েই কোৰ -
কোদাল মাৰি বন্দীৰ বাৰী-ঘৰ চাফ-চিকনকৈ ৰাখিছে”। স্বৰ্গদেৱে
মোমাইক মাতি আনিলে আৰু তাৰ মুখ আৰু চকুৰ জেউতি দেখি
বুদ্ধিমন্ত প্ৰতাপসিংহ স্বৰ্গদেৱে ঠাৱৰ কৰিলে যে সুবিধা পালে,
মোমায়ে আগলৈ এজন ডাঙৰ লোক হব পাৰিব। এই বুলি স্বৰ্গদেৱে
গৃহস্থক কৈ-মেলি মোমাইক গড়গাৱত থকা নিজৰ কাৰেঙ্গলৈ লৈ
গ'ল।<noinclude></noinclude>
bst4sb0nm22hdyofpdc472cg13j6w7k
262126
262125
2026-10-11T18:09:38Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
262126
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||মোমাই তামুলী বৰবৰুৱা বা বনুৱাৰ পৰা বৰফুকন।|৮৯}}</noinclude>
দৰে এজন একনিষ্ঠ কৰ্ম্মবীৰ আছিল অৰ্থাৎ তেওঁ যি কাম কৰি
ছিল, তাকে তেওঁ মনপুতি কৰিছিল।
{{gap}}মোমাই তামুলীয়ে পোন প্ৰথমে নাজিৰাৰ এজন বামুণৰ ঘৰত
ভাত—কাপোৰীয়া হৈ বনবাৰী কৰি পেট প্ৰৱৰ্ত্তাই ছিল।
কিন্তু সেই সামান্য বনুৱা হিচাবেও মোমায়ে গৃহস্থৰ মনত অতি
সন্তোষ লগাব পাৰিছিল। গৃহস্থৰ এখন ডাঙৰ বাৰী আৰু ফুলনি
বাগিছা আছিল। মোমায়ে সেই বাৰী দুখন চাফচিকুন কৰি
এনে চকু-ৰোৱা কৈ ৰাখিছিল যে বাটেদি যোৱা মানুহে
এপৰ ৰ লাগি নেচাই নোৱাৰিছিল। এদিন অসমৰ স্বৰ্গদেও
প্ৰতাপসিংহ মহাৰাজ সেই বামুণৰ বাৰীৰ আগেদি যাওঁতে সেই
বাৰীৰ ওপৰত স্বৰ্গদেৱৰ চকু পৰিল। তেওঁ তুৰন্তে ঘৰৰ গৃহস্থক
মাতি আনিলে। গৃহস্থই গলবস্ত্ৰ হৈ স্বৰ্গদেৱৰ আগত আঠুলৈ
মতাৰ কাৰণ সুধিলে। স্বৰ্গদেৱে জানিব খুজিলে সেই বাৰীখন
কাৰ যত্নত ঈমান সুন্দৰ, ইমান মনমোহা হৈ আছে। ইয়াৰ
উত্তৰত গৃহস্থই ক'লে,—“স্বৰ্গদেৱ, বন্দীৰ মোমাই নামেৰে ভাত-
কাপোৰীয়া হৈ এটি আহোম লৰাই কাম কৰে। সিয়েই কোৰ -
কোদাল মাৰি বন্দীৰ বাৰী-ঘৰ চাফ-চিকনকৈ ৰাখিছে”। স্বৰ্গদেৱে
মোমাইক মাতি আনিলে আৰু তাৰ মুখ আৰু চকুৰ জেউতি দেখি
বুদ্ধিমন্ত প্ৰতাপসিংহ স্বৰ্গদেৱে ঠাৱৰ কৰিলে যে সুবিধা পালে,
মোমায়ে আগলৈ এজন ডাঙৰ লোক হব পাৰিব। এই বুলি স্বৰ্গদেৱে
গৃহস্থক কৈ-মেলি মোমাইক গড়গাৱত থকা নিজৰ কাৰেঙ্গলৈ লৈ
গ'ল।<noinclude></noinclude>
obgavsy2xnxh40j4202k3k2564y8qwy
পৃষ্ঠা:জোনাকী.pdf/৯৮
104
76774
262127
210528
2026-10-11T18:10:42Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */
262127
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>20
জোনাকী।
স্বৰ্গদেৱে সৰ্ব্বপ্ৰথমে মোমাইক কাৰেঙ্গৰ বাৰীচোৱা তামূলীৰ
বাব দি লিগিৰা লিগিৰী বিলাকৰ কামৰ ওপৰত চকু দিবলৈ নিযুক্ত
কৰিলে। আগেয়ে সিহঁতৰ কামত বৰ বেমেজালি ঘটিছিল, এনেকি
ৰজাদেৱৰ চাৰিওফালে এপাল লিগিৰী থকা স্বত্ত্বেও দৰকাৰী সময়ত
সিহঁতৰপৰা স্বৰ্গদেৱে কাম নেপাইছিল। কেতিয়াবা স্বৰ্গদেৱে মুখ-হাত
ধুই গামোচা বিচাৰি গোটেই কাৰেং চলথ কৰিব লগাত পৰিছিল
আকৌ কেতিয়াবা ভাত-পানী খাই উঠি, দাঁত খৰিকিয়াবলৈ খৰিক
বিচাৰি এপৰ বেল৷ বাটচাই থাকিছিল। কিন্তু মোমাই যোৱাত
সেইবোৰ বেমেজালি অতি সোনকালে আঁতৰি বলৈ ধৰিলে।
স্বৰ্গদেৱে মোমাইৰ কামত পৰম সন্তুষ্ট হৈ দা-ডাঙৰীয়া সকলৰ
মত লৈ মোমাইক বৰবৰুৱা পাতিলে। পাচলৈ মোমায়ে নামনিত
বৰফুকনো হৈছিল। অসমৰ সেনাপতি হৈ কেবাবাৰো তেওঁ
বঙ্গালৰে সৈতে যুদ্ধ-বিগ্ৰহো কৰিব লগাত পৰিছিল। কিন্তু সদায়
মোমাই তামূলীয়ে অসমৰ গৌৰৱ অটুত ৰাখিবলৈ অহোপুৰুষাৰ্থ
কৰিছিল। তেওঁৰ কামত স্বৰ্গদেৱে কোনো খুত নেপাইছিল,
তলৰ প্ৰজাসকলো বৰ সন্তুষ্ট হৈছিল।
এবাৰ স্বৰ্গদেৱে মোমাই তামুলী বৰবৰুৱাক এটা বৰ গুৰু
কামলৈ পাঁচিলে। অসম-ৰাজ্য খন তেতিয়ালৈকে শৃঙ্খলাকৈ
পতা হোৱা নাছিল। মোনায়ে উজনি-নামনিত গাৱে গাৱে ফুৰি
ৰাজ্যখন নতুন কৈ গঠন কৰিবলৈ ধৰিলে। কেবাখনো গাওঁ
গোটাই এখন চুবুৰি বা মৌজা পাতিলে। গাৱ'তে “গাওঁ বাৰিক”
নামেৰে এজন বিষয়া পাতি গাৱৰ সকলো কথাতে চকু দিবলৈ<noinclude></noinclude>
jxenz8nrvszeds6xpd1vfp7oq0y3uw3
262128
262127
2026-10-11T18:16:55Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
262128
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|৯০|জোনাকী।|}}</noinclude>
{{gap}}স্বৰ্গদেৱে সৰ্ব্বপ্ৰথমে মোমাইক কাৰেঙ্গৰ বাৰীচোৱা তামূলীৰ
বাব দি লিগিৰা লিগিৰী বিলাকৰ কামৰ ওপৰত চকু দিবলৈ নিযুক্ত
কৰিলে। আগেয়ে সিহঁতৰ কামত বৰ বেমেজালি ঘটিছিল, এনেকি
ৰজাদেৱৰ চাৰিওফালে এপাল লিগিৰী থকা স্বত্ত্বেও দৰকাৰী সময়ত
সিহঁতৰপৰা স্বৰ্গদেৱে কাম নেপাইছিল। কেতিয়াবা স্বৰ্গদেৱে মুখ-হাত
ধুই গামোচা বিচাৰি গোটেই কাৰেং চলাথ কৰিব লগাত পৰিছিল
আকৌ কেতিয়াবা ভাত-পানী খাই উঠি, দাঁত খৰিকিয়াবলৈ খৰিক
বিচাৰি এপৰ বেল৷ বাটচাই থাকিছিল। কিন্তু মোমাই যোৱাত
সেইবোৰ বেমেজালি অতি সোনকালে আঁতৰিবলৈ ধৰিলে।
স্বৰ্গদেৱে মোমাইৰ কামত পৰম সন্তুষ্ট হৈ দা-ডাঙৰীয়া সকলৰ
মত লৈ মোমাইক বৰবৰুৱা পাতিলে। পাচলৈ মোমায়ে নামনিত
বৰফুকনো হৈছিল। অসমৰ সেনাপতি হৈ কেবাবাৰো তেওঁ
বঙ্গালৰে সৈতে যুদ্ধ-বিগ্ৰহো কৰিব লগাত পৰিছিল। কিন্তু সদায়
মোমাই তামূলীয়ে অসমৰ গৌৰৱ অটুত ৰাখিবলৈ অহোপুৰুষাৰ্থ
কৰিছিল। তেওঁৰ কামত স্বৰ্গদেৱে কোনো খুত নেপাইছিল,
তলৰ প্ৰজাসকলো বৰ সন্তুষ্ট হৈছিল।
{{Gap}}এবাৰ স্বৰ্গদেৱে মোমাই তামুলী বৰবৰুৱাক এটা বৰ গুৰু
কামলৈ পাঁচিলে। অসম-ৰাজ্য খন তেতিয়ালৈকে শৃঙ্খলাকৈ
পতা হোৱা নাছিল। মোমায়ে উজনি-নামনিত গাওেঁ গাওেঁ ফুৰি
ৰাজ্যখন নতুন কৈ গঠন কৰিবলৈ ধৰিলে। কেবাখনো গাওঁ
গোটাই এখন চুবুৰি বা মৌজা পাতিলে। গাৱঁতে “গাওঁ বাৰিক”
নামেৰে এজন বিষয়া পাতি গাৱঁৰ সকলো কথাতে চকু দিবলৈ<noinclude></noinclude>
srzq2irgicopsjkwl1y3yvmz4gy1lmm
পৃষ্ঠা:জোনাকী.pdf/৯৯
104
76775
262129
210529
2026-10-11T18:18:38Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */
262129
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>S.
মোমাই তামুলী বৰবৰুৱা বা বস্তুৱাৰ পৰা বৰফুকন।
নিযুক্ত কৰিলে। মোমাই তামুলীয়ে দেশৰ কল্যাণৰ নিমিত্তে
আৰু অসমীয়া ৰাইজৰ এলাহ গুচাবলৈ এটি সুন্দৰ নিয়ম
প্ৰচলন কৰিলে—গধূলি শোৱাৰ আগতে প্ৰতি মুনিহে এটা খৰাহী
বা পাচী ব'ব লাগিব। গাওঁ বাৰীকে পিচ দিনা ঘৰে ঘৰে গৈ
সেইবোৰ চাই ফুৰিব আৰু নিয়ম লঙ্ঘন কৰোতা জনক যথাবিধি
শাস্তি দিব।
মোমাই তামুলী বৰবৰুৱাই অসমৰ অৱস্থা এদোপ ওপৰলৈ
নিয়ালে। নাজিৰাৰ বামুণৰ ঘৰৰ সামান্য বনুৱা লৰাই পাচলৈ
বৰবৰুৱা আৰু বৰফুকন হৈ ৰজা-প্ৰজা সকলোৰে প্ৰিয়পাত্ৰ হব
পাৰিছিল; ইয়াৰ মূল কাৰণ হৈছে, তেওঁ যি কাম কৰিছিল তাক
মন পুতি কৰিছিল। পোনতে গৃহস্থৰ ঘৰত বন-বাৰীত
আওহেলা কৰাহেতেন, তেওঁ কেতিয়াও স্বৰ্গদেৱৰ চকুত নপৰিল-
হেতেন।
মৰমৰ পাঠক-পাঠিকা সকল, তোমালোকে যি কাম কৰা
তাক মন পুতি কৰিবা, কোনো কামতে অৱহেলা নকৰিবা;
পঢ়াশালিৰ কামেই হওক বা ঘৰৰ কামেই হওক সকলোতে নিজৰ
যি শক্তি আছে সকলো প্ৰয়োগ কৰিবা। তেনে কৰিলেহে তোমা-
লোকৰ নিজৰ, নিজৰ পৰিয়ালৰ, নিজৰ ওচৰ চুবুৰীয়াৰ, আৰু
নিজৰ দেশৰ মুখ উজ্জ্বল কৰিব পাৰিবা।<noinclude></noinclude>
dfw5pmm3r9oooz8mb0ajlq5gara61nd
পৃষ্ঠা:দীন-দুখী.pdf/৬৯
104
92632
262163
253533
2026-10-12T07:46:22Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
262163
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||দীন-দুখী|৫৫}}</noinclude>
{{gap}}মেডলেনে মিছিলত ঠিয় হৈ সাক্ষীকেটাৰ ফালে চাই প্ৰশ্ন
কৰিলে,—“মোক তহঁতে চিনি পাইছ?” তেতিয়া তেওঁৰ মুখ এক
পাৰ্থিৱ জ্যোতিৰে বিভাসিত, কণ্ঠস্বৰ গম্ভীৰ,পৰিচ্ছদ-পৰিচ্ছন্ন
সকলো সংযত। দুদিনৰ আগৰ ক'লা চুলিখিনি মাথোন তেতিয়া
ৰূপৰ দৰে ঢক্ ঢক্ কৰে বগা।
{{gap}}সাক্ষী তিনিটাই হা-হুতাশভাবে মেড লেনৰ মুখৰ ফালে চাই ৰ'ল।
জনতা স্তম্ভীভূত। মেড লেনে বিচাৰক আৰু জুৰিৰ ফালে
ঘূৰি সম্বোধন কৰিলে –“আপোনালোকে আছামীক খালাছ দিয়ক।
যাক আপোনালোকে বিচাৰিছে, সি এই মানুহটো নহয়। মই হে
জঁ-ভেলজঁ। মোক গ্ৰেপ্তাৰ কৰক!”
{{gap}}গোটেই কাছাৰী কাঁহ পৰি জীন গ'ল। ক’তো এটা নিশ্বাস
নপৰিল। প্ৰত্যক্ষ ঘটনাৰ অভাৱনীয় পৰিণতিৰ দ্বাৰা কোনো মহৎ
কাৰ্য্য সমাধা হলে, মানুহৰ মনত যি পৱিত্ৰ ভয় উদয় হয়, সেই ভয়ে
গোটেই বিচাৰালয় বিয়পি পেলালে। বিচাৰকৰ মুখ সহানুভূতিৰ
বিষাদত মলিন হৈ পৰিল। ছৰকাৰী উকীলক কাণে কাণে সুধিলে,
“ইয়াত ডাক্তৰ আছেনে?”
{{gap}}ছৰকাৰী উকীলে সমবেত ভদ্ৰ-মণ্ডলীকে সম্বোধন কৰি কবলৈ
ধৰিলে, “এই আশ্চৰ্য্য আৰু আকস্মিক ঘটনাই আমাৰ মনত কি
ভাৱ উদয় কৰিছে তাক নকলেও হব। আপোনালোক সকলোৱে
আন কথাত নহলেও তেখেতৰ কাৰখানাৰ সুযশৰ কাৰণে মছিঅ’
মেড লেন্—এম্ নগৰৰ মেয়ৰক চিনি পায়। যদি ইয়াত কোনো
ডাক্তৰ আছে, তেখেতে অনুগ্ৰহ কৰি মেয়ৰক যথোচিত শুশ্ৰূষাৰ
কাৰণে ঘৰলৈ লৈ যাওক!” আৰু একো কবৰ সুযোগ নিদি মেয়ৰ
মেডলেনে ধীৰ-গম্ভীৰভাবে মাত লগালে- “অশেষ ধন্যবাদ। কিন্তু
মোৰ মস্তিষ্ক বিকৃত হোৱা নাই। আপোনালোকে শুনক।
আপোনালোকে এটা ভীষণ ভুল কৰিব খুজিছে। যি ভুলৰ বাবে
এটা জীৱন ধ্বংসৰ মুখত পৰোঁ পৰোঁ হৈ আছে। মই মোৰ<noinclude></noinclude>
jodx9drpw2z11d5116mt4quj055cl89
পৃষ্ঠা:দীন-দুখী.pdf/২২৬
104
92800
262148
253729
2026-10-12T06:39:17Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
262148
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|২১৪|দীন-দুখী|}}</noinclude>
সৰু ভৰি কেইটিত এতিয়াও খাব।মোজা যুৰি দীঘলে ভেলজঁৰ
হাত খনতকৈ বেছি দীঘল নহয়। মোজাযুৰিত কজেটৰ ভৰিৰ
সাঁচ এতিয়াও বাৰুকৈ ধৰিব পাৰি। এই বস্তুখিনিৰ আটাইবোৰেই
ক'লা ৰঙৰ। ভেলজই মফেয়াৰ মেললৈ যাওঁতে নিজে এই বোৰ
কজেটলৈ বুলি কিনি লৈ গৈছিল। তেওঁ বিছনা খনৰ ওপৰত
বস্তুবোৰ ঠায়ে ঠায়ে সজাই গল। ভেলজই সাজটে ঘূৰাই-পকাই
চাবলৈ ধৰিলে। কজেট তেতিয়া এখই কিমান যিনি আছিল, তাই
কেনেকৈ কাষত পুতলাটো লৈছিল, কোনটো জেপত তেওঁ খৃষ্টমাছৰ
ৰাতি দিয়া লুই মোহৰটো লৈ ফুৰিছিল, কেনেকৈ হাঁহি হাঁহি
হোটেল এৰি তাই তেওঁৰ লগত গুচি আহিছিল, এটা এটাকৈ তেওঁ
সকলো কথা কালিক আজি কৰি চকুৰ আগত আঁকিবলৈ ধৰিলে।
তেতিয়া যে কজেক্টৰ তেওঁৰ বাহিৰে আপোন বুলিবলৈ পৃথিবীত
কেও নাছিল। চাওঁতে চাওঁতে বুঢ়াৰ দেখিলেই ভক্তি হোৱা পকা
মূৰটো বিছনাত পৰি গ'ল। কজেটৰ কাপোৰকানিখিনিত তেওঁ
মুখখন পুতি পেলালে। কোনোবাই তেতিয়া ওপৰ মহলাত অহা-
যোৱা কৰা হলে গম পালেহেতেন তলব কোঠাত কোনোবাই
বিষমভাৱে ফেকুঁৰি উঠিছে। ভেলজঁই গোটেই ৰাতি যুদ্ধ কৰিয়ে
কটালে। এই যুজেই তেওঁৰ মনত জীৱনৰ শেষ যুজ যেন লাগিল।
তেওঁ নিজক নিজে সুধিলে—কজেট আৰু মেৰিয়াছৰ এই সুখ আনন্দ
তেওঁ কেনেভাৱে গ্ৰহণ কৰিব লাগিব? কজেটৰ সুখ আৰু আনন্দই
তেওঁৰ জীৱনৰ যে লক্ষ্য আছিল। তেওঁৰ জীৱনৰ লক্ষ্য ভেদ হল।
তেওঁ কজেটক সুখী কৰিলে। এতিয়া তেওঁ কি কৰিব? কজেটে
মেৰিয়াছক বিচাৰিছিল, তেওঁ মেৰিয়াছক আনিদিলে। মেৰিয়াছ
এতিয়া কজেটৰ; কজেট এতিয়া মেৰিয়াছৰ। সিহঁতে সকলো পাইছে,
প্ৰেম-প্ৰতিদান সকলো হৈছে; আন কি ধনসম্পত্তিও যথেষ্ট চাপিছে।
সকলোবোৰ যে তেওঁ নিজ হাতেই কৰি দিছে। কজেট মেৰিয়াছে
এখনি শান্তিৰ ৰাজ্য পাতিছে; তেওঁ এতিয়া তাত সোমোৱা উচিত<noinclude></noinclude>
kyuc0koxsxsvvixypd4ljfce3dd9puq
262149
262148
2026-10-12T06:39:48Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
262149
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|২১৪|দীন-দুখী|}}</noinclude>
সৰু ভৰি কেইটিত এতিয়াও খাব।মোজা যুৰি দীঘলে ভেলজঁৰ
হাত খনতকৈ বেছি দীঘল নহয়। মোজাযুৰিত কজেটৰ ভৰিৰ
সাঁচ এতিয়াও বাৰুকৈ ধৰিব পাৰি। এই বস্তুখিনিৰ আটাইবোৰেই
ক'লা ৰঙৰ। ভেলজঁই মফেয়াৰ মেললৈ যাওঁতে নিজে এই বোৰ
কজেটলৈ বুলি কিনি লৈ গৈছিল। তেওঁ বিছনা খনৰ ওপৰত
বস্তুবোৰ ঠায়ে ঠায়ে সজাই গল। ভেলজই সাজটে ঘূৰাই-পকাই
চাবলৈ ধৰিলে। কজেট তেতিয়া এখই কিমান যিনি আছিল, তাই
কেনেকৈ কাষত পুতলাটো লৈছিল, কোনটো জেপত তেওঁ খৃষ্টমাছৰ
ৰাতি দিয়া লুই মোহৰটো লৈ ফুৰিছিল, কেনেকৈ হাঁহি হাঁহি
হোটেল এৰি তাই তেওঁৰ লগত গুচি আহিছিল, এটা এটাকৈ তেওঁ
সকলো কথা কালিক আজি কৰি চকুৰ আগত আঁকিবলৈ ধৰিলে।
তেতিয়া যে কজেক্টৰ তেওঁৰ বাহিৰে আপোন বুলিবলৈ পৃথিবীত
কেও নাছিল। চাওঁতে চাওঁতে বুঢ়াৰ দেখিলেই ভক্তি হোৱা পকা
মূৰটো বিছনাত পৰি গ'ল। কজেটৰ কাপোৰকানিখিনিত তেওঁ
মুখখন পুতি পেলালে। কোনোবাই তেতিয়া ওপৰ মহলাত অহা-
যোৱা কৰা হলে গম পালেহেতেন তলব কোঠাত কোনোবাই
বিষমভাৱে ফেকুঁৰি উঠিছে। ভেলজঁই গোটেই ৰাতি যুদ্ধ কৰিয়ে
কটালে। এই যুজেই তেওঁৰ মনত জীৱনৰ শেষ যুজ যেন লাগিল।
তেওঁ নিজক নিজে সুধিলে—কজেট আৰু মেৰিয়াছৰ এই সুখ আনন্দ
তেওঁ কেনেভাৱে গ্ৰহণ কৰিব লাগিব? কজেটৰ সুখ আৰু আনন্দই
তেওঁৰ জীৱনৰ যে লক্ষ্য আছিল। তেওঁৰ জীৱনৰ লক্ষ্য ভেদ হল।
তেওঁ কজেটক সুখী কৰিলে। এতিয়া তেওঁ কি কৰিব? কজেটে
মেৰিয়াছক বিচাৰিছিল, তেওঁ মেৰিয়াছক আনিদিলে। মেৰিয়াছ
এতিয়া কজেটৰ; কজেট এতিয়া মেৰিয়াছৰ। সিহঁতে সকলো পাইছে,
প্ৰেম-প্ৰতিদান সকলো হৈছে; আন কি ধনসম্পত্তিও যথেষ্ট চাপিছে।
সকলোবোৰ যে তেওঁ নিজ হাতেই কৰি দিছে। কজেট মেৰিয়াছে
এখনি শান্তিৰ ৰাজ্য পাতিছে; তেওঁ এতিয়া তাত সোমোৱা উচিত<noinclude></noinclude>
f34dmipctbd2qguurdsaqjr09de5ox0
পৃষ্ঠা:দীন-দুখী.pdf/২২৭
104
92801
262156
253730
2026-10-12T07:08:10Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
262156
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||দীন-দুখী|২১৫}}</noinclude>
নে? তেওঁ যে পলৰীয়া কয়দী। তেওঁ সোমালে যে শান্তিৰ
ৰাজ্যখনি ছাৰখাৰ হৈ যাব। কিন্তু নোসোমালেও যে নোৱাৰে।
কজেট যে তেওঁৰ প্ৰাণৰ প্ৰাণ! কজেট নহলে যে তেওঁ এখন্তেকো
জীয়াই নেথাকে। কিয়? তেৱেঁই যে কজেটক নি নিজ হাতে
মেৰিয়াছৰ হাতত সঁপি দিছে। কজেটৰ সুখেই যে তেওঁৰ জীৱনৰ
চৰম উদ্দেশ্য আছিল। কজেটৰ সুখৰ কাৰণে তেওঁ জানি-শুনিও যে
নিজক বিলাই দিছে। তেন্তে কজেটৰ সুখ তেওঁৰ অসহনীয়
কিয়? নহয়। কজেটৰ সুখ হক; কজেটৰ সুখেই তেওঁৰ প্ৰাণৰ
চেষ্টা, হৃদয়ৰ পুৰুষাৰ্থ, মনৰ প্ৰবল ইচ্ছা। কজেটৰ ওপৰত তেওঁৰ
স্বত্ব কোনেও কাঢ়ি নিব নোৱাৰে। তেওঁ কজেটৰ সেই একে
বাপেকেই থাকিল। তেওঁৰ কজেট আছে যেতিয়া কিহৰ বেজাৰ, কিহৰ
দুখ? তেন্তে? তেন্তে তেওঁ লুপ্ত অতীতক ভবিষ্যতলৈ টানি নিব
লাগিব; কোনেও তেওঁৰ অতীত কাহিনীৰ এটি কথাও ঘুণাক্ষৰেও
গম পাব নালাগিব। তেওঁ মুখত মুখা পিন্ধি কজেট মেৰিয়াছৰ
লগতে সেই সুখৰ জুহালৰ কাষত বহি জুই ফুৱাব। তেতিয়া তেওঁৰ
অশান্তি নেথাকে নহয়? নেথাকে নে থাকিব? তেওঁৰ মুখা পিন্ধাটো
উচিত হবনে? তেওঁ কয়দীৰ শিকলি পিন্ধা ভৰিৰে সেই গৌৰৱপূৰ্ণ
নিষ্কলঙ্ক চ'ৰাত ঠিয় দিয়াটো ন্যায় হবনে? এই সৰল-হৃদয় পৱিত্ৰ
প্ৰাণী দুটিৰ হাত কেখনি তেওঁৰ কলঙ্কিত হাতেৰে সাবটি ধৰা উচিত
হবনে? ইহঁতৰ উজ্জ্বল ভাগ্য আকাশত তেওঁৰ পোৰাকপলীয়া ভাগ্যৰ
ডাৱৰ পেলাই দিয়াটো উচিত হবনে? নহয়, নহয়, এশবাৰ নহয়।
তেনেহলেযে কজেটৰ সুখৰ লতাডালি হঠাৎ কোনোবা দিন
শুকাই পৰিব। সেইটো হবলৈ তো তেওঁ দিব নোৱাৰে। সেয়ে
হব লাগিলে তেওঁ অতবোৰ কৰি নকৰি কৰিলে কি? তেনেহলে তেওঁ
কি কৰা উচিত? তেনেহলে তেওঁ কৰা উচিত— কজেটক সুখী হবলৈ
এৰি দি নিজক বিসৰ্জ্জন দিয়া। নিজে থাকিবলৈ গলে তেওঁ কজেটৰ
পৰা আঁতৰি থাকিব নোৱাৰে। কজেটৰ ওচৰত থাকিলে কজেটৰ<noinclude></noinclude>
p3956jw1ynbxqj16dkg2a35axc4wthj
পৃষ্ঠা:দীন-দুখী.pdf/২৪৩
104
92817
262144
253747
2026-10-12T06:25:55Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
262144
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{center|পঞ্চবিংশ অধ্যায় }}</noinclude>
{{gap}}সেই দিনাই গধূলি পৰত মেৰিয়াছে খাই-বৈ উঠিছে মাথোন; এনেতে
লগুৱা এটা আহি তেওঁৰ হাতত চিঠি এখন দি কলে—“চিঠি দিয়া
মানুহজন বাহিৰত ৰৈ আছে।” মেৰিয়াছে চিঠিখন লৈয়ে চিঠিখনৰ
ধপাতৰ গোন্ধত নাকমুখ সিঙতাই পেলালে। গোন্ধতকৈ আৰু আন
কোনো বস্তুৱে পুৰণা স্মৃতি বেছিকৈ উজ্জ্বল কৰি তুলিব নোৱাৰে।
তৎক্ষণাত চিঠিখনৰ গোন্ধে মেৰিয়াছৰ চকুৰ আগত জনদ্ৰেটৰ
পৈশাচিক দৃশ্যপট দাঙি ধৰিলে। সি লৰালৰিকৈ চিঠিখন মেলি
পঢ়িবলৈ ললে। সেই একে আখৰ, সেই একেধৰণৰে শব্দ-যোজনা।
মেৰিয়াছৰ মন আনন্দত নাচিবলৈ ধৰিলে। এই টেনাৰ্ডিয়েই তাৰ
পিতৃৰ জীৱনৰক্ষক। এই মানুহজনকে সি বিচাৰি চলাপাত কৰিছিল;
তাক বিচাৰি নেপাই সি কিমান দিন হা-হুমুনিয়াহ কাঢ়িছিল। সি
চিঠিখন পঢ়ি গল “মছিঅ'ৰ লা বেৰণ, মোৰ সুবুদ্ধি হোৱা হলে, ঈশ্বৰৰ
কৃপাত মই আজি বেৰণ টেনাৰ্ড হলোঁহেতেন। সি হব লগা নাই
গতিকে আজি মোৰ আছে কেৱল টেনাৰ্ড নামটোহে। কিন্তু গৌৰৱময়
জীৱনৰ এই ভগ্নাৱশেষেই যদি আপোনাৰ ওচৰত মোৰ হকে কিবা
অনুগ্ৰহ কিনিব পাৰে তেনেহলেও মই কৃতাৰ্থ হম॥ আপোনাৰ
অনুগ্ৰহ বিনাপ্ৰতিদানে নেথাকে। মানুহ এজনৰ গুপ্ত কাহিনী মোৰ
জনা আছে; সেই গুপ্তকাহিনী আপোনাৰ ওচৰত দাঙি ধৰি মই
আপোনাৰ উপকাৰ কৰিব খোজোঁ। আপোনাৰ ঘৰত বৰ্ত্তমান এজন
অযোগ্য মানুহে প্ৰবেশ কৰিবৰ অধিকাৰ লৈছে। তেওঁ আপোনাৰ
দৰে উচ্চবংশজাত ভদ্ৰলোকৰ ঘৰলৈ অহা যোৱা কৰিবৰ সম্পূৰ্ণ অযোগ্য।
তেওঁক মই ধৰা পেলাই দিবৰ ইচ্ছা কৰোঁ; পাপৰ সংসৰ্গত থাকিলে
পৱিত্ৰ বস্তুও অচিৰে কলুষিত হৈ পৰে। মছিঅ'ৰ লা বেৰণৰ আদেশ
অপেক্ষা কৰি মই বাহিৰত ৰৈ থাকিলো। নমস্কাৰক, টেনাড। "<noinclude></noinclude>
orpyz08jigwbjgdfn81o5bvhtx0k4v5
262145
262144
2026-10-12T06:26:29Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
262145
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{center|পঞ্চবিংশ অধ্যায় }}</noinclude>
{{gap}}সেই দিনাই গধূলি পৰত মেৰিয়াছে খাই-বৈ উঠিছে মাথোন; এনেতে
লগুৱা এটা আহি তেওঁৰ হাতত চিঠি এখন দি কলে—“চিঠি দিয়া
মানুহজন বাহিৰত ৰৈ আছে।” মেৰিয়াছে চিঠিখন লৈয়ে চিঠিখনৰ
ধপাতৰ গোন্ধত নাকমুখ সিঙতাই পেলালে। গোন্ধতকৈ আৰু আন
কোনো বস্তুৱে পুৰণা স্মৃতি বেছিকৈ উজ্জ্বল কৰি তুলিব নোৱাৰে।
তৎক্ষণাত চিঠিখনৰ গোন্ধে মেৰিয়াছৰ চকুৰ আগত জনদ্ৰেটৰ
পৈশাচিক দৃশ্যপট দাঙি ধৰিলে। সি লৰালৰিকৈ চিঠিখন মেলি
পঢ়িবলৈ ললে। সেই একে আখৰ, সেই একেধৰণৰে শব্দ-যোজনা।
মেৰিয়াছৰ মন আনন্দত নাচিবলৈ ধৰিলে। এই টেনাৰ্ডিয়েই তাৰ
পিতৃৰ জীৱনৰক্ষক। এই মানুহজনকে সি বিচাৰি চলাপাত কৰিছিল;
তাক বিচাৰি নেপাই সি কিমান দিন হা-হুমুনিয়াহ কাঢ়িছিল। সি
চিঠিখন পঢ়ি গল “মছিঅ'ৰ লা বেৰণ, মোৰ সুবুদ্ধি হোৱা হলে, ঈশ্বৰৰ
কৃপাত মই আজি বেৰণ টেনাৰ্ড হলোঁহেতেন। সি হব লগা নাই
গতিকে আজি মোৰ আছে কেৱল টেনাৰ্ড নামটোহে। কিন্তু গৌৰৱময়
জীৱনৰ এই ভগ্নাৱশেষেই যদি আপোনাৰ ওচৰত মোৰ হকে কিবা
অনুগ্ৰহ কিনিব পাৰে তেনেহলেও মই কৃতাৰ্থ হম । আপোনাৰ
অনুগ্ৰহ বিনাপ্ৰতিদানে নেথাকে। মানুহ এজনৰ গুপ্ত কাহিনী মোৰ
জনা আছে; সেই গুপ্তকাহিনী আপোনাৰ ওচৰত দাঙি ধৰি মই
আপোনাৰ উপকাৰ কৰিব খোজোঁ। আপোনাৰ ঘৰত বৰ্ত্তমান এজন
অযোগ্য মানুহে প্ৰবেশ কৰিবৰ অধিকাৰ লৈছে। তেওঁ আপোনাৰ
দৰে উচ্চবংশজাত ভদ্ৰলোকৰ ঘৰলৈ অহা যোৱা কৰিবৰ সম্পূৰ্ণ অযোগ্য।
তেওঁক মই ধৰা পেলাই দিবৰ ইচ্ছা কৰোঁ; পাপৰ সংসৰ্গত থাকিলে
পৱিত্ৰ বস্তুও অচিৰে কলুষিত হৈ পৰে। মছিঅ'ৰ লা বেৰণৰ আদেশ
অপেক্ষা কৰি মই বাহিৰত ৰৈ থাকিলো। নমস্কাৰক, টেনাড। "<noinclude></noinclude>
0tapbofzuy8iaahq6jjqsruim60np3s
পৃষ্ঠা:বিপ্লবী বাহিনী - প্ৰেমনাৰায়ণ (১৯৫৩).pdf/১২৩
104
94368
262136
2026-10-12T05:08:51Z
JyotiPN
1603
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
262136
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" /></noinclude>{{center|{{X-larger|'''—ষোল্ল—'''}}}}
{{Dhr|1em}}
{{gap}}তাৰ পিছদিনা। ৰাতিপুৱা মিঃ ডেভিড আৰু ঘৈণীয়েকে ব্ৰেকফাষ্ট কৰি আহি ড্ৰৱিংৰুমত বহি কথা পাতিছে। এনেতে মিঃ হেলেমো আহি বহিল। মিঃ ডেভিডে কথা পাতিছিল যদিও বাৰে বাৰে অন্যমনস্ক হৈছিল। তেওঁৰ মুখ দেখি বুজা গৈছিল যে তেওঁৰ অন্তৰত গভীৰ চিন্তা লাগিয়েই আছে। এবাৰ
ৰিচিভাৰটো লৈ ডাওৰালৈ ফোন কৰাত ডাওৰাই সুস্থ হোৱা বুলি আৰু এতিয়াই দেখা কৰিব বুলি ক’লে। ৰিচিভাৰ নমাই থৈ চিগাৰেট এটা জ্বলাই আকৌ ৰিচিভাৰ লৈ মাতিলে “হেল্লো, {{SIC|গুডমণি|গুডমৰ্ণিং}} মিষ্টাৰ ফুকন এৰা নিশা এক বজাত আহি পাইছো...হয়, সংবাদ শুভ...কিন্তু বন্ধু দয়া কৰি তুমি এতিয়াই এবাৰ দৰ্শন দিবানে...এৰা, বৰ জৰুৰী...মেনি ঠেঙ্কচ...” ৰিচিভাৰ থৈ চিগাৰেট হুপিবলৈ
ধৰিলে।
{{gap}}অলপ সময়ৰ পিছতে ডাওৰা আৰু তাৰে অলপ পিছত শ্ৰীযুত ফুকনো পালেহি। সাদৰ সম্ভাষণ বিনিময় কৰাৰ পিছত ফুকনে নিজৰ স্বভাবসুলভ কোমল হাঁহি মাৰি মিচেচ্ ডেভিডক সুধিলে “যুদ্ধ জয় কৰি অহাৰ পিছতো দেখোন সেনাপতিৰ মুখ গম্ভীৰ দেখোঁ! কাৰণ কি? আশাকৰো তোমাৰ বাক্যবাণত আহত হোৱা নাই বান্ধবী, কি কোৱা?”
{{gap}}মিচেচ্ ডেভিডে খিল্ খিল্ কৰে হাঁহি মাৰি উত্তৰ দিলে “তোমাৰ অনুমান সচা বন্ধু, বহুত ধন্যবাদ........”<noinclude></noinclude>
aehysor7gjsvsh8pzgg2hsa64arm67k
262137
262136
2026-10-12T05:09:11Z
JyotiPN
1603
262137
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" /></noinclude>{{center|{{X-larger|'''—ষোল্ল—'''}}}}
{{Dhr|1em}}
{{gap}}তাৰ পিছদিনা। ৰাতিপুৱা মিঃ ডেভিড আৰু ঘৈণীয়েকে ব্ৰেকফাষ্ট কৰি আহি ড্ৰৱিংৰুমত বহি কথা পাতিছে। এনেতে মিঃ হেলেমো আহি বহিল। মিঃ ডেভিডে কথা পাতিছিল যদিও বাৰে বাৰে অন্যমনস্ক হৈছিল। তেওঁৰ মুখ দেখি বুজা গৈছিল যে তেওঁৰ অন্তৰত গভীৰ চিন্তা লাগিয়েই আছে। এবাৰ
ৰিচিভাৰটো লৈ ডাওৰালৈ ফোন কৰাত ডাওৰাই সুস্থ হোৱা বুলি আৰু এতিয়াই দেখা কৰিব বুলি ক’লে। ৰিচিভাৰ নমাই থৈ চিগাৰেট এটা জ্বলাই আকৌ ৰিচিভাৰ লৈ মাতিলে “হেল্লো, {{SIC|গুডমণি|গুডমৰ্ণিং}} মিষ্টাৰ ফুকন এৰা নিশা এক বজাত আহি পাইছো...হয়, সংবাদ শুভ...কিন্তু বন্ধু দয়া কৰি তুমি এতিয়াই এবাৰ দৰ্শন দিবানে...এৰা, বৰ জৰুৰী...মেনি ঠেঙ্কচ...” ৰিচিভাৰ থৈ চিগাৰেট হুপিবলৈ
ধৰিলে।
{{gap}}অলপ সময়ৰ পিছতে ডাওৰা আৰু তাৰে অলপ পিছত শ্ৰীযুত ফুকনো পালেহি। সাদৰ সম্ভাষণ বিনিময় কৰাৰ পিছত ফুকনে নিজৰ স্বভাবসুলভ কোমল হাঁহি মাৰি মিচেচ্ ডেভিডক সুধিলে “যুদ্ধ জয় কৰি অহাৰ পিছতো দেখোন সেনাপতিৰ মুখ গম্ভীৰ দেখোঁ! কাৰণ কি? আশাকৰো তোমাৰ বাক্যবাণত আহত হোৱা নাই বান্ধবী, কি কোৱা?”
{{gap}}মিচেচ্ ডেভিডে খিল্ খিল্ কৰে হাঁহি মাৰি উত্তৰ দিলে “তোমাৰ অনুমান সচা বন্ধু, বহুত ধন্যবাদ........”
{{nop}}<noinclude></noinclude>
o2f5i4tryvq9rm4lpt87lfeur938iyj
পৃষ্ঠা:বিপ্লবী বাহিনী - প্ৰেমনাৰায়ণ (১৯৫৩).pdf/১২৪
104
94369
262138
2026-10-12T05:24:53Z
JyotiPN
1603
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
262138
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh|১১৮|বিপ্লবী বাহিনী|১১৮}}</noinclude>{{gap}}বাধা দি মিঃ ডেভিডে গম্ভীৰ ভাবেৰে {{SIC|ক’ল|ক’লে}} “শুনা মিঃ ফুকন। ঘটনা বৰ গুৰুতৰ। তোমাৰ সু-পৰামৰ্শৰ আশা কৰি মাতি আনিছো। শইকীয়াক বিচাৰি পোৱা নাই।” বুলি সকলো কথা বৰ্ণালে। যোৱা নিশাৰ মটৰ খনৰ কথাও ক’লে।
{{gap}}মনোযোগেৰে সকলো কথা শুনি শ্ৰীযুত ফুকনে চিগাবেটত কেই হোপা মান মাৰি ক’লে “তেওঁ পলোৱাৰ কথা জানো। মোৰ বিশ্বাস আছিল যে গোপনে বাতৰি দি আছে। কিন্তু এতিয়া বুজিলো যে অমঙ্গলৰ আশঙ্কা কৰিবলৈ যথেষ্ট কাৰণ আছে। আজিব ভিতৰতে তেওঁক যেনেতেনে বিচাৰি উলিওৱা। বিচাৰি নাপালে বুজিব লাগিব যে ... ” বুলি কথা শেষ নকৰি তলমুৰ কৰিলে।
{{gap}}মিচেচ্ ডেভিডে মাত লগালে “ময়ো মিঃ ফুকনৰ লগত একমত। ময়ো ভাবো, মগজুৰ বিকৃত ঘটি হয়তো কেনেবাকৈ......”
{{gap}}এনেতে আৰ্দ্দালী সোমাই আহি কাৰ্ড দিলে। মিঃ ডেভিডে তাক ইঙ্গিত দিয়াত সি ওলাই যোৱাৰ পিছতে মুকুল বৰ্ম্মণ ব্যস্তভাবে সোমাই আহি চালাম দিলে। তেওঁৰ মুখলৈ চাই মিঃ ডেভিডে সুধিলে “কি খবৰ বৰ্ম্মণ?”
{{gap}}মুকুল বৰ্ম্মণে হোপাই ফোপাই উত্তৰ দিলে “বৰ সাংঘাতিক কথা চাৰ। লোমহৰ্ষক ঘটনা। যোৱানিশা গুৱাহাটীৰ ডাঙৰ ব্যৱসায়ী জেঠমল বাবুৰ ফাৰ্ম্মত হত্যা আৰু লুটপাত হৈছে। জেঠমলক গুলিয়াই হত্যা কৰিছে। ভায়েক ভেৰুমলক জখম কবি হাতে ভৰিয়ে বান্ধি থৈছে। তেওঁৰো অৱস্থা শোচনীয় আৰু শঙ্কাজনক। গোমস্তা দুজনকো গাদীৰ ওপৰত বান্ধি থোৱা আছে। বাহিৰত থকা দ্বাৰোৱানকো বন্দী অৱস্থাত বাহিৰতে পেলাই থৈ গৈছে। ধন সোণ, টাকা কড়ি আৰু কোনো মূল্যবান বস্তু ভৰালত নাই। তেনেই উদং......”
{{gap}}“সৰ্ব্বনাশ, মিঃ হেলেম” বুলি মিঃ ডেভিডে তেওঁৰ মুখলৈ চাই থাকিল।
{{gap}}“ঠিক কথা স্যৰ। কালি নিশাৰ মটৰৰ মানুহবোৰৰ কাম। নিশ্চয়......”
{{gap}}“পলম কৰিবৰ উপায় নাই। সোণকালে উঠা।” মিঃ ডেভিডে ক’লে।
{{gap}}আটাইবোৰে বাহিৰ ওলাই গৈ ৰৈ থকা মটৰত উঠিল। মিচেচ্ ডেভিড আৰু ফুকনো লগতে গ’ল। তেওঁলোকে জেঠমলৰ দোকানৰ সম্মুখত মটৰ ৰখাই নামিল।
{{nop}}<noinclude></noinclude>
7av2yn4qnrwq27zvdnurtvk9l4dji5o