ৱিকিউৎস aswikisource https://as.wikisource.org/wiki/%E0%A6%AC%E0%A7%87%E0%A6%9F%E0%A7%81%E0%A6%AA%E0%A6%BE%E0%A6%A4 MediaWiki 1.47.0-wmf.23 first-letter মাধ্যম বিশেষ বাৰ্তা সদস্য সদস্য বাৰ্তা ৱিকিউৎস ৱিকিউৎস বাৰ্তা চিত্ৰ চিত্ৰ বাৰ্তা মিডিয়াৱিকি মিডিয়াৱিকি আলোচনা সাঁচ সাঁচ বাৰ্তা সহায় সহায় বাৰ্তা শ্ৰেণী শ্ৰেণী বাৰ্তা লেখক লেখক আলোচনা পৃষ্ঠা পৃষ্ঠা আলোচনা সূচী সূচী আলোচনা প্ৰকাশক প্ৰকাশক আলোচনা TimedText TimedText talk Module Module talk Event Event talk 106 54296 262214 262187 2026-10-12T13:07:44Z BabulB 104 262214 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Type=book |Title=তাৰা |Language=as |Volume= |Edition= |Author=অম্বিকাপ্ৰসাদ গোস্বামী |Co-author1= |Co-author2= |Co-author3= |Translator= |Co-translator1= |Co-translator2= |Editor= |Co-editor1= |Co-editor2= |Illustrator= |Publisher= |Address= |Year=1935 |Key= |ISBN= |DLI= |IA= |NLI= |Source=pdf |Image=3 |Progress=C |Pages=<pagelist 1="বেটুপাত" 2="-" 3to4="প্ৰকাশন" 5="পাতনি" 6="উছৰ্গা" 7="উপহাৰ" 8to9="চৰিত্ৰাৱলী" 10="-" 11="1" 101="-" /> |Volumes= |Remarks={{সূচীপত্ৰসাধাৰণ|||<small>মূল গ্ৰন্থত নাই</small>}} {{center|{{x-larger|'''সূচীপত্র।'''}}}} {{সূচীপত্ৰসাধাৰণ||[[তাৰা/প্ৰথম অঙ্ক|প্ৰথম অঙ্ক]]| [[পৃষ্ঠা:তাৰা.pdf/১১|১]] }} {{সূচীপত্ৰসাধাৰণ||[[তাৰা/দ্বিতীয় অঙ্ক|দ্বিতীয় অঙ্ক]]| [[পৃষ্ঠা:তাৰা.pdf/৪৬|৩৬]] }} {{সূচীপত্ৰসাধাৰণ||[[তাৰা/তৃতীয় অঙ্ক|তৃতীয় অঙ্ক]]| }} {{সূচীপত্ৰসাধাৰণ||[[তাৰা/চতুৰ্থ অঙ্ক|চতুৰ্থ অঙ্ক]]| }} {{সূচীপত্ৰসাধাৰণ||[[তাৰা/পঞ্চম অঙ্ক|পঞ্চম অঙ্ক]]| [[পৃষ্ঠা:তাৰা.pdf/৮১|৭১]] }} |Notes={{ভাৰতীয় ৱিকিউৎস মুদ্ৰণ সংশোধন প্ৰতিযোগিতা আগষ্ট ২০২১}} |Width= |Css= |Header={{rh|{{{pagenum}}}|তাৰা|{{{pagenum}}}}} |Footer= }} kc0squh1ayn9a902tu9c1ltnx297jhx 104 54297 262389 139388 2026-10-13T11:22:04Z BabulB 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 262389 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" /></noinclude>{{hanging indent|2em|২য় বিষয়া—(স্বগত) হয় পলাই পলাই তেওঁ আহি এওঁ মহাবীৰৰ গাৰ 'ওচৰ পালেহি, আৰু এওঁহলে বীৰদৰ্পে পাছফাললৈহে আগুৱাব ধৰিলে। নহলে তেওঁৰ আইধাই।}} {{hanging indent|2em|ৰঘু—আপোনালোক নহা হলে—?}} {{hanging indent|2em|১ম বিঃ—তেওঁৰ ধ্ৰুৱ মৃত্যু।}} {{hanging indent|2em|২য় বিঃ—(স্বগত ম‍ই হলে যেতিয়ালৈকে এওঁ এই গাধৰদৰে সুন্দৰ দেহটি কিমান দীঘল, মাটিত পৰি নুজুখিলেহেতেন তেতিয়ালৈকে, আঁৰ হৈ এওঁৰ বীৰত্ব অৱলোকন কৰি চৰিতাৰ্থ হলোঁ হেঁতেন।}} {{hanging indent|2em|ৰঘু—তাৰা নো কি মূৰ্খ। মোক হলে তাইৰ মনে নধৰে মোৰ দৰে সাহসী মানুহ এই ৰাজ্যত দ্বিতীয় নাই, ৰজাই যুদ্ধ বিগ্ৰহ এখন লাগিলেই মোক সেনাপতি পদত বৰণ কৰোঁ বুলিছে।}} {{hanging indent|2em|১ ম বিঃ—আপুনিয়েই ৰাজ্যত সেনাপতি পদৰ একমাত্ৰ যোগ্য পাত্ৰ। আপুনি থকা হ'লে ৰজাৰ পিতাকে ৰণত ঘাটি মোগলৰ কৰতলীয়া নহলহেঁতেন।}} {{hanging indent|2em|২য় বিঃ—(স্বগতঃ) এনেকুৱা বীৰ সেনাপতি এজন হলে শত্ৰুৰো মঙ্গল, সৈন্যবোৰৰো মঙ্গল। এওঁৰদৰে বীৰ এজন সৈন্যৰ পাছফালে থাকি, পাছফাললৈ আগুৱাবলৈ আদেশ দিলে, সৈন্যবোৰৰো প্ৰাণ ৰক্ষা, শত্ৰুৰো বিনা যুদ্ধে কাৰ্য্য সিদ্ধি।}} {{hanging indent|2em|ৰঘু—মই ৰাজপুৰীলৈ যাওঁ, আপোনালোক সকলে৷ আহক বহুত কথা আছে।}} {{hanging indent|2em|উভয়ে—আমাৰ পক্ষে সি অনুগ্ৰহৰ কথা। {{Right| [সকলোৰে প্ৰস্থান]}}<noinclude></noinclude> 3ke1whz8mir5nfwxiaiyqfh0vocz03o 262390 262389 2026-10-13T11:22:35Z BabulB 104 262390 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" /></noinclude>{{hanging indent|2em|২য় বিষয়া—(স্বগত) হয় পলাই পলাই তেওঁ আহি এওঁ মহাবীৰৰ গাৰ 'ওচৰ পালেহি, আৰু এওঁহলে বীৰদৰ্পে পাছফাললৈহে আগুৱাব ধৰিলে। নহলে তেওঁৰ আইধাই।}} {{hanging indent|2em|ৰঘু—আপোনালোক নহা হলে—?}} {{hanging indent|2em|১ম বিঃ—তেওঁৰ ধ্ৰুৱ মৃত্যু।}} {{hanging indent|2em|২য় বিঃ—(স্বগত ম‍ই হলে যেতিয়ালৈকে এওঁ এই গাধৰদৰে সুন্দৰ দেহটি কিমান দীঘল, মাটিত পৰি নুজুখিলেহেতেন তেতিয়ালৈকে, আঁৰ হৈ এওঁৰ বীৰত্ব অৱলোকন কৰি চৰিতাৰ্থ হলোঁ হেঁতেন।}} {{hanging indent|2em|ৰঘু—তাৰা নো কি মূৰ্খ। মোক হলে তাইৰ মনে নধৰে মোৰ দৰে সাহসী মানুহ এই ৰাজ্যত দ্বিতীয় নাই, ৰজাই যুদ্ধ বিগ্ৰহ এখন লাগিলেই মোক সেনাপতি পদত বৰণ কৰোঁ বুলিছে।}} {{hanging indent|2em|১ ম বিঃ—আপুনিয়েই ৰাজ্যত সেনাপতি পদৰ একমাত্ৰ যোগ্য পাত্ৰ। আপুনি থকা হ'লে ৰজাৰ পিতাকে ৰণত ঘাটি মোগলৰ কৰতলীয়া নহলহেঁতেন।}} {{hanging indent|2em|২য় বিঃ—(স্বগতঃ) এনেকুৱা বীৰ সেনাপতি এজন হলে শত্ৰুৰো মঙ্গল, সৈন্যবোৰৰো মঙ্গল। এওঁৰদৰে বীৰ এজন সৈন্যৰ পাছফালে থাকি, পাছফাললৈ আগুৱাবলৈ আদেশ দিলে, সৈন্যবোৰৰো প্ৰাণ ৰক্ষা, শত্ৰুৰো বিনা যুদ্ধে কাৰ্য্য সিদ্ধি।}} {{hanging indent|2em|ৰঘু—মই ৰাজপুৰীলৈ যাওঁ, আপোনালোক সকলে৷ আহক বহুত কথা আছে।}} {{hanging indent|2em|উভয়ে—আমাৰ পক্ষে সি অনুগ্ৰহৰ কথা।}} {{Right|[সকলোৰে প্ৰস্থান]}}<noinclude></noinclude> j7sisc4sc8vyj9ztpn9uvr5c9pxcvqc 104 54306 262376 139407 2026-10-13T10:58:19Z BabulB 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 262376 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" /></noinclude>{{hanging indent|2em|তাৰা—পিতা, শিয়ালক এৰি সিংহৰ কথা কোনে নাভাবিব।}} {{hanging indent|2em|ৰজা—তাৰা তই দেখোন বৰ অবাধ্য হলি!}} {{hanging indent|2em|তাৰা—সিও আপোনাৰ অনুগ্ৰহ। কাৰ অনুগ্ৰহত মই পালিতক ভাল পাওঁ। আপুনি যদি শিশু কালৰ পৰা এনে ৰূপৱান, গুণৱান এজনক মোৰ সঙ্গী কৰি নিদিলেহেঁতেন, তেন্তে জানো মই তেওঁক মনে মনে প্ৰাণ মন সমৰ্পন কৰিব পাৰো!}} {{hanging indent|2em|ৰজা—তাৰা তই বলিয়া হলি নেকি!}} {{hanging indent|2em|তাৰা—বলিয়া হবৰনো আৰু বাকী কি? হায় (তলমূৰ কৰি) মই যদি এজনী সামান্য ভালৰ ছোৱালী হলোঁ হেতেন, আৰু পালিত যদি এজন ভালৰ লৰা হলহেতেন!}} {{hanging indent|2em|ৰজা—খঙেৰে তই বৰ লাই পাইছনে? ৰাণী, তোমাৰ হাতত এইক গটালোঁ। এইক এইৰ শোৱা কোঠালীত বন্দী কৰি থোৱাগৈ।}} {{Right|[প্ৰস্থান]}} {{hanging indent|2em|ৰাণী—তাৰা, বুঢ়া পিতাৰাক অনৰ্থক কষ্ট দিয়া কিয়? ৰঘুপতিক বিয়া কৰোৱা। মই তোমাৰ ভালৰ বাবেই কৈছোঁ। তোমাক মই নিজৰ ছোৱালীৰ দৰে ভাল পাওঁ, তুমি জানো মোক আন মাহীমাকৰ দৰে হিংসাকুৰীয়া বুলি ভাবা? মই তেনে নহওঁ। বুঢ়া পিতাৰাৰ কথা ৰাখা, সৌৱা চন্দন আহিছে।}} {{Right|[চন্দনৰ প্ৰৱেশ]}} {{hanging indent|2em|চন্দন—আই দেউ. পালিতক বাটত ৰঘুপতিয়ে হঠাৎ আক্ৰমণ কৰিছিল।}} {{hanging indent|2em|ৰাণী—কাৰ কি হল?}} {{hanging indent|2em|{{SIC|চন্দক|চন্দন}}—কাৰো একো হবলৈ নাপালে গৈ। কেইজন মান বিষয়াই এৰুৱাই দিলে।}} {{hanging indent|2em|তাৰা—কি মহান্! কি বীৰত্ব! তই তেওঁক এৰি আহিলি কিয়?}}<noinclude></noinclude> pt3xr5wbngg8i9wc82625r4fenl7a63 104 54630 262231 140425 2026-10-12T15:55:05Z BabulB 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 262231 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="BabulB" /></noinclude>{{center|{{X-larger|তৃতীয় দৰ্শন}}}} {{center|{{larger|পৰ্ব্বতৰ গহ্বৰ}}}} [ ভালবেশী বিক্ৰমজিৎ, জয়সিংহ আৰু বিজয়সিংহ এজন এজন কৰি গহ্বৰৰ পৰা ওলাই আহে। ] {{center|—গীত—}} {{Block center|<poem>জয়— (আহা) শিৰত ধৰি লওঁ ৰাতুল চৰণ, (তুমি) সুন্দৰ সত্য শিৱ সনাতন; {{gap}}হিয়াত উদয় হোৱা জগত জীৱন {{gap}}{{gap}}আনন্দময় প্ৰভু দীপ্ত তপন! চিত্ত উপচি পৰে, পুলক চকুলো জৰে, {{gap}}আনন্দে নধৰে মোৰ দীন ভবন; ক্ষুদ্ৰ হৃদয় বোঢ় বাজে তযু জয় ভেৰি {{gap}}জয় জয় জগদীশ জগমোহন {{gap}}{{gap}}আনন্দময় প্ৰভু দীপ্ত তপন। তযু যশধ্বজা উঠে আকাশ জিনি {{gap}}পূণ্য প্ৰভা জ্বলে, জগত জিনি; প্ৰশস্তি গীতে তযু, ৰিণিকি ৰিণি {{gap}}ধ্বনিছে নিৰন্তৰে বিশ্ব ভুৱন।</poem>}} বিক্ৰম – চোৱা বোপাহঁত, পূৱ ফালে সৌৱা সুৰ্য্যই কেনে সুন্দৰ আকাৰ ধৰিছে, চালেই চকু জুৰায়। কিন্তু সেই সুৰ্য্যই লাহে লাহে এনে উগ্ৰ মূৰ্ত্তি ধৰিব যে মানুহৰ আৰু সেই ফাললৈ চকু ঘূৰাবৰ সাধ্য নহব। চালেই চকু পুৰিব। সেই উগ্ৰমুৰ্ত্তিয়ে<noinclude></noinclude> e9ueqbc9ugod0dvxtcksu007aye3jur 104 54633 262233 143753 2026-10-12T15:55:19Z BabulB 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 262233 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="BabulB" />{{rh|৪২|তাাৰা|}} {{Rule|}}</noinclude>গধূলি সময়ত নিস্তেজ হৈ পশ্চিম আকাশত মাৰ যাব। মানুহৰ অৱস্থাও তেনে। ধন, মান, ৰূপ সম্পদ জীৱন যৌৱন একো চিৰস্থায়ী নহয়। সকলো অৱস্থাৰেই গধূলি আছে। আহাঁ, এই সূৰ্য্যক প্ৰণাম কৰি দৈনিক কামত প্ৰবৃত্ত হওঁগৈ। সকলোৱে – ( প্ৰণাম ক ৰ) ওঁ জৱাকুসুম সঙ্কাশং কাশ্যপেয়ং মহাদ্যুতিং ধ্বান্তাৰিং সৰ্ব্বপাপঘ্নং প্ৰণতোহস্মি দিৱাকৰং। বিক্ৰম— যোৱা, তোমালোকে ডেকা লৰা সৌ পৰ্ব্বতৰ ফাললৈ যোৱা। মই তোমালোকক আগেয়ে কৈছিলোঁ যে ৰাজধানী ছলচক্ৰান্তেৰে পূৰ্ণ। সুসভ্য ৰাজকৰ্ম্মচাৰীবিলাকতকৈ সৰলতা আদি গুণত এই নিৰ্জ্জন গুহাবাসী অসভ্য বৰ্ব্বৰ ভীলবোৰ সহস্ৰ গুণে শ্ৰেষ্ঠ৷ বিলাসিতাৰে পৰিপূৰ্ণ ৰাজধানীত বাস কৰাতকৈ নিৰ্জ্জন গুহাৰ প্ৰাকৃতিক দৃশ্য উপভোগ কৰাই যে বহু গুণে শ্ৰেষ্ঠ, তাক বেচকৈ আলোচনা কৰিবা। লগে লগে যুদ্ধৰ কৌশল, কেনেকৈ আক্ৰমন কৰিলে কেনেকৈ আত্মৰক্ষা কৰিব লাগে এইবোৰ সদায় চৰ্চ্চা কৰিবা। যদি বাটত যাওঁতে কিবা চিকাৰ পোৱা তেন্তে শিঙা বজাবা। মই তোমালোকক সহায় কৰিম। জয়— কিন্তু পিতা, আপুনি যিবোৰ কথা কলে সেইবোৰ কেনেকৈ প্ৰত্যক্ষ কৰিম? আপুনি বহুত দিন ৰাজধানীত বাস কৰিছে। তাৰ ছল চক্ৰান্তৰ লগত নিৰ্জ্জন বনবাস ৰিজাই ইয়াৰ শ্ৰেষ্টত্ত্ব, অনুভৱ কৰিছে। বাহু যুদ্ধ কৰি বহুত মানুহক দেখি, বহুত অভিজ্ঞতা লাভ কৰিছে। কিন্তু পাখি নগজা চৰাই পোৱালীৰ দৰে আমি এতিয়ালৈকে একা দেখা নাই। আমাক সকলোৱে দস্যু বুলি ঘৃণা কৰে। {{nop}}<noinclude></noinclude> tunsl0szcjdicc7yiovtsidr41nappv 104 54634 262234 143751 2026-10-12T15:55:56Z BabulB 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 262234 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="BabulB" />{{rh||তাৰা|৪৫}} {{Rule|}}</noinclude>ইন্দিৰা ! তুমিয়েই এই গুহাত ইহঁতক নিজৰ সম্ভানৰ দৰে পালন কৰিছিল। এতিয়াও ইহঁতে তোমাৰ সমাধি ঠাই ডোখৰলৈ গৈ ফুল দি কান্দি কান্দি তোমাক পূজা কৰে। [ শিঙা বাজে ] সেয়া শিঙা বাজি উঠিছে-বোধকৰোঁ চিকাৰ পাইছে। যাওঁ সহায় কৰোঁগৈ। {{right|[ প্ৰস্থান।]}} {{center|{{X-larger|চতুৰ্থ দৰ্শন}}}} {{center|{{larger|ৰাজ গাঁওৰ ওচৰৰ এখন হাবি}}}} {{gap}}[ সামান্য তিৰোতাৰ বেশেৰে, তাৰা আৰু চন্দনৰ প্ৰবেশ। ] তাৰা— এতিয়া বেলি দুপৰ হল, তথাপি পালিতক দেখা নাপালো। ( চন্দনৰ ফাললৈ চাই) তোৰ কি হৈছে? কিবা অসুখ হল নেকি? মোৰ ফালে চাই ৰলি দেখোন? তোৰ মনৰ ভাব কি ক। [ চন্দনে চিঠি এখনি দিয়ে।] কি সেইখন? কাৰ চিঠি? ভাল বাতৰি যদি মূখ বিকটালি কিয়? যদি ভাল নহয় মুখেৰে ক। চন্দন— আইদেউ, নিজে পঢ়ি চাওক। তাৰা— (পঢ়ে) “চন্দন, তোৰ আইদেউ, মোৰ পত্নী তাই ব্যভিচাৰিণী। তাই ভ্ৰষ্টা। যদি তয়ো তাইৰ দৰে মোক পৰিত্যাগ কৰা নাই, তেন্তে ততালিকে তাইক হত্যা কৰিবি, তাৰ চিন স্বৰূপে মোলৈ তাইৰ কাপোৰ এখনি তেজত তিয়াই দি পঠাবি। চাই যেন মোৰ অপমানৰ প্ৰতিশোধ লব পাৰোঁ। ইয়াৰ লগতে পঠিওৱা চিঠিখনে তোৰ কামত সুবিধা দিব। ইতি পালিত।” (পঢ়ি তলমূৰ কৰে। {{nop}}<noinclude></noinclude> 24abnznwvojizzr232rd09j8dcliynj 104 54635 262236 140407 2026-10-12T15:56:10Z BabulB 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 262236 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="BabulB" /></noinclude>চন্দন—(স্বগত) চিঠি পঢ়িয়েই মৰাৰ নিচিনা হল। সন্দেহ, তই ৰাক্ষস। তই যাৰ ওপৰত এবাৰ আধিপত্য কৰিছ তাক বুদ্ধিহীন নকৰি নেৰ। ( প্ৰকাশ্যে) আইদেউ, শোক নকৰিব। তৰা—মই ভ্ৰষ্টা! ঈশ্বৰ! তুমি সাক্ষী। যদি সদায় কায়মনে বাক্যে স্বামীৰ চৰণ চিন্তা কৰাই ভ্ৰষ্টা নাৰীৰ লক্ষণ, যদি পতিৰ মঙ্গলৰ বাবে সদায় প্ৰাৰ্থনা কৰাই আৰু তেওঁৰ অমঙ্গলৰ সপোন দেখি টোপনি নহাই ভ্ৰষ্টাৰ কাম, তেনেহলে মই নিশ্চয় ভ্ৰষ্টা—ব্যাভিচাৰিণী। পুৰুষৰ দেহ! ই কি ভয়ানক, এওঁলোকে কিমান সতী তিৰোতাৰ কাল হৈছে—কিমানক সমাজত ঘৃণিত কৰিছে। দিলীৰ খাঁ! তয়েই এই অনৰ্থৰ মূল। ঈশ্বৰ! তুমিয়েই হতভাগিনীৰ একমাত্ৰ আশ্ৰয়ৰ স্থল। মোৰ চৰিত্ৰৰ ওপৰত সন্দেহ! (দুটাই) চন্দন! তই তোৰ প্ৰভুৰ আদেশ পালন কৰ। এই তৰোৱাল লৈ ইয়াৰে মোৰ বুকু ফালি চা, ইয়াত পালিতৰ বাহিৰে আন মানুহৰ কিবা প্ৰতিকৃতি দেখনে। পালিতক কবি, মই অবিশ্বাসিনী হয় নে নহয়। ধৰ, কঁপিছ কিয়? তই সদায় প্ৰভুভক্ত, আজি কিয় তেওঁৰ আদেশ অৱজ্ঞা কাৰবি? ( তৰোৱাল হাতত তুলি দিয়ে।) চন্দন— ( দলিয়াই পেলাই) তই মোৰ হাত কলঙ্কিত কৰিব নোৱাৰিবি। তাৰা— মোৰ মৃত্যুই শ্ৰেষ্ঠ। নিজেই এই ঘৃণিত জীবন শেষ কৰিলোঁহেতেন, কিন্তু আত্মহত্যা মহাপাপ। চন্দন! তোৰ আদেশ পালন কৰ। তোক মই দোষ নিদিওঁ। কিন্তু প্ৰভু! যি ধূৰ্ত্তই মোৰ এই সৰ্ব্বনাশ কৰিছে, সি যেন ইয়াৰ প্ৰতিফল পায়। আৰু পালিত! নাথ! তুমিও এদিন ইয়াৰ বাবে অনুতপ্ত হবা। যেতিয়া জানিবা যে তাৰাই তোমাৰ নিমিত্তে,<noinclude></noinclude> 1d17pow2rclfbkh0ogv5witj5ze2jfh 104 54636 262237 182065 2026-10-12T15:56:24Z BabulB 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 262237 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="BabulB" />{{rh||তাৰা|৪৭}}</noinclude>শত সহস্ৰ ৰাজপুত্ৰৰ প্ৰণয় উপেক্ষা কৰিছিল -যিজনে পিতাকৰো অবাধ্য হৈ তোমাক মনে মনে বৰিছিল, সেই তাৰা সাধাৰণ তিৰোতা নহয়। তেতিয়া জ্বলি পুৰি মৰিবা। কিন্তু প্ৰাণেশ্বৰ! কি কৰিম? উপায় নাই। তোমাৰ আদেশ সদায় শিৰোধাৰ্য্য। চন্দৱ, পলম নকৰ। মই সাজু আছোঁ। চন্দন— আইদেউ, লাজ নিদিব। এই চিঠি পোৱাৰ পৰা মোৰ চকুৰ টোপনি আৰু মনৰ শান্তিয়ে চিৰকালৰ নিমিত্তে বিদায় লৈছে। তাৰা— মোক বধি টোপনি আৰু শান্তি লাভ কৰগৈ। চন্দন—অসম্ভৱ। প্ৰভূৰ আদেশত অনায়াসে জ্বল জুইত জাপ দিব পাৰোঁ। বিষধৰ সাপ গাত মেৰিয়াই লব পাৰোঁ। কিন্তু, ভৃত্য হলেও নাৰী হত্যা ৰাজপুত্ৰক নোশোভে। তাৰা— তেন্তে মিছাতে ইমান দূৰ কিয় আনিলি? চন্দন— আপুনি আৰু ঘুৰি যোৱাৰ কোনো আৱশ্যক নাই। তাৰা— অৱশ্যে তই মোক হত্যা কৰিলে উভতি যাবৰ কোনো কাৰণ নহব চন্দন—অধীৰ নহব। আগেয়ে মোৰ অভিপ্ৰায় শুনক। মোৰ মনেৰে নিশ্চয় কোনোবা ধূৰ্ত্ত মোগলে তেওঁৰ মনত সন্দেহ জন্মাইছে। তাৰা-নহয়, কোনোবা সুন্দৰী মোগল কঠাইহে। চন্দন—তেনে হব নোৱাৰে। পালিতক মই ভালকৈ জানো। আপোনাৰ গাৰ ৰিহাখনি কুকুৰৰ তেজেৰে ৰাঙলী কৰি তেওঁলৈ দি পঠাম। তেঁও ভাবিব যে মই আপোনাক হত্যা কৰিছোঁ - কাৰণ তেওঁ চিন খুজিছে। তাৰা—ইয়াত মই কি কৰিম? কত থাকিম? চন্দন— মোগল দূত কালি পুৱাতে এইখিনি পাবহি, তেওঁৰ লগত<noinclude></noinclude> ikahkdsdwv1x7zhzys2rfk9czlkkgoh 104 54637 262238 140421 2026-10-12T15:56:38Z BabulB 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 262238 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="BabulB" /></noinclude>আপুনি দিল্লীলৈ যাব। তাত সদায় পালিতৰ ওচৰত গুপ্ত ভাৱে থাকি তেওঁৰ সন্দেহৰ কাৰণ ভালকৈ জানি লব। তাৰা— পালিতক চাই থাকিম! ইয়াৰ বাবে মই তিৰোতাৰ একমাত্ৰ অলঙ্কাৰ লাজকে বিসৰ্জন দিবলৈ প্ৰস্তুত আছোঁ। চন্দন— এই জোলোঙাত মই উপযুক্ত সাজপাৰ আনিছো, তাকে পিন্ধক। ৰাজদূত আহিলে, তেওঁৰ ওচৰত বিনীত ভাবে উপস্থিত হৈ এটা চাকৰি প্ৰাৰ্থনা কৰিব। তাৰা— চন্দন, তই মোক এই বিপদৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰিলি। কেতিয়াবা যদি সুদিন হয় ইয়াৰ উপযুক্ত পুৰস্কাৰ পাবি। চন্দন— আইদেউ, এতিয়া মই বিদায় মাগোঁ। একে সময়তে দুয়ো ৰাজপুৰীত উপস্থিত নাথাকিলে মোকে সন্দেহ কৰিব। মই আপোনাৰ লগত যাব নোৱাৰে, কাৰণ মই আপোনাৰ মঙ্গলৰ বাবেই ৰাজপুৰীত থকা উচিত। আইদেউ, এই টেমাটো লওক। এইটো মোক ৰাণীয়ে উপহাৰ দিছিল। ইয়াত বৰ ভাল ঔষধ এপালি আছে। যদি কেতিয়াবা অলপ অসুখ যেন পায় ইয়াৰে এপালি খালে বৰ ভাল পাব। সৌ জোপা গছৰ ছালৈ গৈ আপোনাৰ সাজপাৰ পিন্ধক। মই এতিয়া বিদায় হওঁ। আপোনাক ঈশ্বৰে সকলো বিপদৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰিব। {{right|[ প্ৰস্থান। ]}} তাৰা— ময়ো যাওঁ। {{center|[ প্ৰস্থান।]}}<noinclude></noinclude> 7l87cjs08wu406cpio9w3ztnktvhjvw 104 54638 262239 140430 2026-10-12T15:56:57Z BabulB 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 262239 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="BabulB" /></noinclude>{{center|{{X-larger|পঞ্চম দৰ্শন}}}} {{center|{{larger|ৰাজ কক্ষ}}}} {{center|[ৰজা, ৰাণী, আৰু ৰঘুপতি। ] }} ৰজা— ৰাণী, তোমালোকৰ উপদেশমতে যুদ্ধ কৰা হল। গুপ্তচৰৰ মুখে শুনিলো বোলে অলপতে মোগল সৈন্যই আমাৰ ৰাজ্যৰ সীমা পাব। আমিও প্ৰস্তুত। ৰাজ্যলৈ সোমোৱা বাটপথবোৰ সুৰক্ষিত কৰি থোৱা হৈছে। মুঠৰ ওপৰত আমাৰ যে জয় হব তাত কোন সন্দেহ নাই। ৰাণী— ভৱানীৰ কৃপাত নিশ্চয় জয়ী হব। ৰজা— ৰাণী, আজি দুদিন তাৰাক দেখা পোৱা নাই, তাইৰ কি হৈছে? সদায় পুৱা উঠিয়েই তাই মোৰ পদ-বন্দনা কৰে। আজি দুদিন হল দেখা নাই। তাই কিজানি আমাৰ ওপৰত খং কৰি ৰোহঘৰত পৰি আছে। মই তাইৰ কাষকৈ যাওঁ। ৰাণী— মহাৰাজ পালিতৰ নিৰ্ব্বাসনৰ পৰা তাই সদায় অকলে অকলে থাকি ভাল পায়। কোনো ভয় নাই। সময়ৰ লগে তাই সকলো পাহৰিব। তাই নিচেই আজলী। তাই আহিলে যেন গালিশপনি নাপাৰে। {{right|[ ৰজাৰ প্ৰস্থান। ]}} ৰাণী— ৰঘুপতি, ৰজাৰ লগে লগে যা। ৰঘু— আজি চন্দনকো দেখা পোৱা নাই। ৰাণী— যা, তাক বিচাৰ গৈ। ৰঘু— বাৰু।{{gap}}[প্ৰস্থান।]<noinclude></noinclude> su5zbdfk1gkcccrxtvhfcfbpkcwf71h 104 54639 262240 140442 2026-10-12T15:57:11Z BabulB 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 262240 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="BabulB" /></noinclude>ৰাণী— চন্দন, তই যেন আৰু এই সংসাৰত নাই। মই দিয়া ঔষধেই কাম কৰিছে। কিন্তু তাৰা কলৈ গল? হতাশ হৈ পলাই গল হবলা! ৰাজপুৰীৰ বাহিৰ হৈছে যেতিয়া মৃত্যু বা কলঙ্ক এবিধ নিশ্চয় হব। এবিধ হলেই মোৰ কাৰ্য্য সিদ্ধি। তেনেহলে মই যাকে ইচ্ছা তাকে ৰাজপাটত বহুৱাব পাৰোঁ। [ ৰঘুপতিৰ প্ৰৱেশ] কি ৰঘুপতি? ৰঘু— তাৰা যে পলাইছে ই নিশ্চয। যোৱা এতিয়া, মহাৰাজক শান্ত কৰাগৈ। খঙতে অস্থিৰ হৈছে, কোনেও কাষলৈ যাব নোৱাৰে। ৰাণী— [ স্বগত ] ভাল, কালি প্ৰভাতৰ সূৰ্য্যই যেন এওঁকো পৃথিৱীত দেখা নাপায়।{{gap}} [ প্ৰস্থান। ] ৰঘু— তাৰা দেখিবলৈ বৰ ধুনীয়া। সেই বাবে তাইক মই বৰ ভাল পাওঁ। ঘৃণাও কৰোঁ, কাৰণ তাই মোক ভাল নাপায় — আৰু ভাল পায় মোৰ প্ৰধান শত্ৰু ভিকহু পালিতক। এইক এবাৰ বিয়া কৰাব পৰাহেঁতেন এই ৰাজ্যৰ ৰাজ সুখ ভোগ কৰিব পাৰিলোহেঁতেন। কোন অ’ সেইটো চন্দন নেকি? হেৰ, তই তাত কি টোপোলা বান্ধিব লগিছ? সোণকালে মোৰ আগলৈ আহ, নহলে একে লাঠিয়ে তোৰ মুৰ ভাঙিম। {{right|[ চন্দনৰ প্ৰবেশ।]}} চন্দন— (কঁপি) দেউতা ঈশ্বৰ! ৰঘু— তাৰা কত আছে ক। ওচৰলৈ আহ নহলে পেট ফালি নাড়ী-ভুৰু বাহিৰ কৰিম। পালিতৰ তালৈ গৈছে নেকি? চন্দন— কেনেকৈনো তেওঁৰ ওচৰলৈ যাব? তেওঁ আছে দিল্লীত। তাৰানো কোন দিনাৰ পৰা নোহোৱা হৈছে? মই দুদিন ইয়াত নাছিলোঁ। আইদেউৰ আদেশ লৈ মোমাইদেউহঁতৰ তালৈ গৈছিলোঁ।<noinclude></noinclude> b9rjafgihfpyoej0bxvgfvqgafnjm00 104 54746 262241 140738 2026-10-12T15:57:27Z BabulB 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 262241 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="BabulB" />{{rh||তাৰা|৫১}}</noinclude>ৰঘু—যমৰ ঘৰলৈ নগলি কিয়? তই একোকে নাজান গোটেই প নী কেচুৱা। সকলো অনৰ্থৰ মূল তয়েই। দেউতা দেউতা বুলিলে নহব। কি জান ক, নহলে তোৰ মৃত্যু। চদ্দন—তেনেহলে তেওঁৰ বিষয়ে মই কি জানো এইখন চিঠিতে সকলো আছে। ৰঘু— চাওঁ দে, লাগিলে তাইৰ পাছে পাছে দিল্লীলৈ যাম।{{gap}}(চিঠি পঢ়ে।) চন্দন— (স্বগত) যাবও পাৰিবি মৰিবও পাৰিবি। এইখন চিঠিত যি লিখা আছে তাৰে আইদেউৰ একো অনিষ্ট নহব। ৰঘু—এইখন চিঠি সঁচা নে জাল? চন্দন— সঁচা দেউতা। ৰঘু— সঁচা? পালিতৰ আখৰ মই ভালকৈ চিনি পাওঁ।{{gap}} [ চিঠি পঢ়ে।] বাৰু চন্দন, তই মোৰ এটা কাম কৰি দিবিনে? চন্দন— নকৰিলেতো আৰু উপায় নাই। ইস্ দেউতা আপোনৰ কামনো মই নকৰিম কিয়? ৰঘু— বাৰু যা, পালিতৰ এযোৰ পোছাক লৈ আহ। চন্দন— যি আদেশ। {{right|[ প্ৰস্থান : ]}} ৰঘু— ৰাজগড়— সিটো ভীল গাঁৱৰ ওচৰতে। ছিঃ ছিঃ! কথা এটা সুধিব পাহৰিলোঁ। বাৰু, এইবাৰ সুধিম। পালিতৰ তালৈ গৈ মই তোক তাৰাৰ আগতে হত্যা কৰিম। পালিত, তোৰ কাপোৰ পিন্ধিয়েই তোৰ তাৰাক, মই হৰণ কৰিম। তাই মোক যিমান কষ্ট আৰু অপমান দিছে তাৰ হোৰ তুলিম। তাইৰ আগতে তোক ছিৰিলা চিৰিলি কৰিম। {{right|[ এযোৰ পোছাক লৈ চন্দনৰ প্ৰবেশ। ]}} ৰঘু— এয়ে নেকি?<noinclude></noinclude> jyvo96smk4xwr1edbgbtogjmm2yv7y6 104 54750 262256 262198 2026-10-12T16:22:41Z BabulB 104 262256 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="BabulB" /></noinclude>{{Dhr|1em}} {{center|<poem>মহাকবি ছেক্সপিয়াৰৰ ছাঁত লিখা<br/> পাঁচ অঙ্কীয়া নাট</poem>}} {{center|{{Xxxx-larger|তাৰা}}}} {{Dhr}} {{center|কামৰূপ নাট্য সমিতিৰ দ্বাৰা প্রথম অভিনীত}} {{Dhr|1em}} {{center|{{X-larger|ৰচক}}}} {{center|{{X-larger|শ্রীঅম্বিকাপ্রসাদ গোস্বামী বি-এল}}}} {{center|<poem>{{larger|উজান বজাৰ<br/>গুৱাহাটী}}</poem>}} {{Dhr|1em}} {{center|{{center|<poem>১ম তাঙৰণ<br/>১৮৫৭ শক</poem>}}}} {{Dhr|2em}}<noinclude></noinclude> 2iol9avd61ax9ojjyvz9qqee8tykz7q 262257 262256 2026-10-12T16:23:56Z BabulB 104 262257 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="BabulB" /></noinclude>{{Dhr|1em}} {{center|<poem>মহাকবি ছেক্সপিয়াৰৰ ছাঁত লিখা<br/> পাঁচ অঙ্কীয়া নাট</poem>}} {{center|{{Xxxx-larger|তাৰা}}}} {{Dhr}} {{center|কামৰূপ নাট্য সমিতিৰ দ্বাৰা প্রথম অভিনীত}} {{Dhr|1em}} {{center|{{larger|ৰচক}}}} {{center|{{X-larger|শ্রীঅম্বিকাপ্রসাদ গোস্বামী বি-এল}}}} {{center|<poem>{{larger|উজান বজাৰ<br/>গুৱাহাটী}}</poem>}} {{Dhr|1em}} {{center|{{center|<poem>১ম তাঙৰণ<br/>১৮৫৭ শক</poem>}}}} {{Dhr|2em}}<noinclude></noinclude> hbxqcllpvq791ptxiu9m7gc1u42zc44 104 54760 262384 140732 2026-10-13T11:12:46Z BabulB 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 262384 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" />{{rh|১৭|তাৰা|১৭}}</noinclude>{{hanging indent|2em|ৰাণী—বস্তৱিকে চন্দন বৰ বিশ্বাসী, পালিতক বৰ ভাল পায়। তাৰা, আহা যাওঁ গৈ। ৰজাই দেখিলে খং কৰিব।}} {{Right|[তাৰা আৰু ৰাণীৰ প্ৰস্থান]}} {{hanging indent|2em|চন্দন—২য় মহাৰাণী! (অকলে অকলে আনফালে চাই) বৰ বিশ্বাসী সেই বাবেই মই তোমাৰ চকুৰ হুল। বাৰু, চাওঁচোন, কৰ পানী কলৈ যায়।}} {{Right|[প্ৰস্থান]}} {{center|{{x-larger|দ্বিতীয় দৰ্শন}}}} {{center|{{larger|আলিবাট}}}} {{center|[দুজন বিষয়া আৰু ৰঘুপতিৰ প্ৰৱেশ]}} {{hanging indent|2em|১ম বিঃ—ডাঙৰীয়া, ইস্‌ গোটেইটো গা তেজেৰে ৰাঙলী হৈছে! সোণকালে এইবোৰ কাপোৰ সলাঁওক গৈ।}} {{hanging indent|2em|ৰঘু—এৰা, ঠিক কথা, তাক বৰকৈ খুন কৰিলোঁনেকি?}} {{hanging indent|2em|১ম বিঃ—কিনো খুন কৰিব? তাৰ গোটেইটো গ৷ এখন বৰ ডাঙৰ খুন। নিৰ্ব্বাসন দণ্ডই এতিয়া তাৰ প্ৰাণ পৰীটোকো খুন কৰিব; বৰ বেছি নকৰি ভালকে কৰিলে। তাৰ ওপৰত আপোনাৰ পক্ষে তৰোৱাল দঙাও অপমানৰ কথা।}} {{hanging indent|2em|২য় বিঃ—( স্বগত) খুন নহয়, এবাৰ চুব পৰা হলে!}} {{hanging indent|2em|ৰঘু—নপলোৱা হলে আৰু বপুৰিয়ে ইমান কষ্ট কৰি বিদেশলৈ যাব নালাগিল হেতেন}} {{hanging indent|2em|১ম বিষয়া—তাৰ যিহে সাহ, আপুনি তৰোৱাল ধৰা দেখিয়েই সি পলাই পত্ৰং!}}<noinclude></noinclude> 8o4kb0bbqet9pnl042gma4osqozaov7 104 54782 262208 182074 2026-10-12T12:32:42Z BabulB 104 262208 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Pallabi Dutta.Baruah" />{{rh|৩২|তাৰা|}}</noinclude>{{hanging indent|2em|পালিত—ই অতি সামান্য কথা।}} {{hanging indent|2em|দিলীৰ—ধৰা তেন্তে। চোৱা ( কাপোৰৰ তলৰ পৰা এডালি হাৰ উলিয়াই দিয়ে) কি! মুখ শেঁতা পৰিল যে এইডালি হাৰকে, তোমাৰ পত্নীয়ে আহিবৰ সময়ত মোৰ ডিঙিত প্ৰণয়ৰ চিন স্বৰূপে পিন্ধাই দিছিল। (ঠাট্টা কৰি) এই হাৰডালিৰ লগতে তোমাৰ সেই আঙঠিটি বিয়া দিম। কেনে, সুন্দৰ, হবনে?}} {{hanging indent|2em|পালিত—হয় বিধাতা! চাওঁ আৰু এবাৰ চাব দিয়া। এইডালিকে আহিবৰ সময়ত মই তাৰাৰ ডিঙিত পিন্ধাই দিছিলোঁ? নহয়নে?}} {{hanging indent|2em|দিলীৰ—মোৰ কপাল বৰ ভাল, এতিয়াও তেওঁক মোৰ মনত পৰে।.আহিবৰ সময়ত, কান্দি কান্দি, এই হাৰডালি মোৰ দিতি পিন্ধাই দি কৈছিল, “এই হাৰডালি এসময়ত মোৰ আদৰৰ বস্তু আছিল, কিন্তু সি অতীতৰ কথা, এতিয়া আৰু মোৰ এই বস্তুৰ ওপৰত মোহ নাই। মই বৰ ভাগ্যবতী যে আপোনাৰ নিচিনা উপযুক্ত পাত্ৰক উপহাৰ দিবলৈ পালো, অধিনীক যেন চিৰ দিনলৈ মনত ৰাখে।”}} {{hanging indent|2em|পালিত—সাৱধান মোগল! ফাকি নিদিবা; কিজানি তেওঁ এইডালি মোলৈ পঠিয়াই দিছে।}} {{hanging indent|2em|দিলীৰ—(বিদ্ৰূপ কৰি) হবও পাৰে, তোমাৰ চিঠিত জানো সেই বিষয়ে কিবা লিখিছে?}} {{hanging indent/s|2em}}পালিত—নাই; তোমাৰ কথাত মই সম্পূৰ্ণ বিশ্বাস কৰিছোঁ। সঁচা-তুমি যি কৈছা সকলো সঁচা-ধৰা, ধৰা এই আঙঠিটোও নিয়া, এতিয়া ই মোৰ পক্ষে বিহৰ তুল্য, দেখিলেই মোৰ হৃদয় ঘৃণাৰে পূৰ্ণ হয়। হায় হায় তিৰোতাক যেন কোনেও<noinclude>{{hanging indent/e}}</noinclude> 381la19lh6tbt6tbiy896iuprq29g4w 104 54783 262209 182075 2026-10-12T12:39:01Z BabulB 104 262209 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Pallabi Dutta.Baruah" />{{rh||তাৰা|৩৩}} {{hanging indent/m}}</noinclude>বিশ্বাস নকৰে। সিহঁতৰ সতীত্ব, সিহঁতৰ বিশ্বাস সকলো মিছা, সকলো মৰিচিকাভ্ৰম। উস্ ইমানেই অবিশ্বাসিনী।{{hanging indent/e}} {{hanging indent|2em|গুৰু—শান্ত হোৱা, এওঁ এই হাৰ চুৰ কৰিও আনিব পাৰে।}} {{hanging indent|2em|পালিত—ঠিক, ঠিক। মোৰ তাৰা কেতিয়াও এনে নহয়। পূবৰ সূৰ্য্য পশ্চিমে উদয় হলেও এনে হব নোৱাৰে। দিয়া, ঠিক প্ৰমাণ দিয়া। এনে প্ৰমাণ দিয়া দিলীৰ, যে মই বিশ্বাস নকৰি নোৱাৰোঁ।}} {{hanging indent|2em|দিলীৰ—চন্দ্ৰ, সূৰ্য্য সকলো সাক্ষী হবা; গছ লতা সকলোৱে, শুনিবা; মই কেতিয়াও চুৰ কৰি অনা নাই। (আঙঠিটো পালিতক দিব খোজে)।}} {{hanging indent|2em|পালিত—শুনা গুৰুদয়াল, ঈশ্বৰৰ নাম লৈ শপত খাইছে, নালাগে আঙঠিটো ৰাখা। মই নিশ্চয় জানো ৰাজপুৰীৰ পৰা চুৰ, কৰা অসম্ভব। তেওঁৰ লিগিৰীবোৰ বৰ বিশ্বস্ত। নিশ্চয় তেৱেঁই এওঁক দিছে। এয়ে তাৰ প্ৰমাণ।}} {{hanging indent|2em|গুৰু—অস্থিৰ হৈছা কিয়? ইয়াৰ দ্বাৰা কেতিয়াও সেইটো প্ৰমাণ হব নোৱাৰে।}} {{hanging indent|2em|দিলীৰ—তেন্তে এনে প্ৰমাণ দিম যাক তুমি বিশ্বাস নকৰি নোৱাৰা৷ তাৰাৰ বুকুৰ ওপৰত এটা তিলৰ দাগ আছে, মনত আছেনে? লাগিলে শপত খাই কব পাৰোঁ।}} {{hanging indent|2em|পালিত—শপত-- নালাগে শপত খাবলৈ, যথেষ্ট হৈছে। যদি তুমি শপত খোৱা তেনেহলে জানি তুমি মিছা কথা কৈছা আৰু ততালিকে তাৰ প্ৰতিশোধ {{SIC|লিম|লম}}! উস্!!}} {{hanging indent|2em|দিলীৰ—একো অস্বীকাৰ নকৰোঁ৷}} {{hanging indent/s|2em}}পালিত—তাৰা! তাৰা! তই মোৰ সৰ্ব্বনাশ কৰিলি। ইয়াতে পোৱা<noinclude>{{hanging indent/e}}</noinclude> 46s9wciv2ml7aph9v3prop109azd8ei 104 54784 262210 182077 2026-10-12T12:58:33Z BabulB 104 262210 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Pallabi Dutta.Baruah" />{{rh|৩৪|তাৰা|}} {{hanging indent/m}}</noinclude>হলে তোৰ হাত ভৰি ছিঙি শিয়াল কুকুৰক দিলোঁহেঁতেন। উস্! কি কৰিম? কি কৰিলে মোৰ হৃদয় শাঁত হব? কলৈ যাম? জয়পুৰলৈ? অসম্ভৱ! নহয়—অসম্ভৱ নহয়। নহয়,—উস্ বিচাৰিণী, তোক তোৰ পিৰৰ আগতে খণ্ড খণ্ড কৰিম। প্ৰতাৰণা! উস্ কি ঘোৰ প্ৰতাৰণা—[বেগেৰে প্ৰস্থান।]{{hanging indent/e}} {{hanging indent|2em|গুৰু—হায় হায় মোৰ বন্ধু পগলা হল। দিলীৰ, তুমিয়েই সকলো অনৰ্থৰ মূল। আহাঁ, বন্ধু কলৈ গল চাওঁ।}} {{Right|[ উভয়ৰে প্ৰস্থান।]}} {{center|{{X-larger|পঞ্চম দৰ্শন}}}} {{center|নদীৰ পাৰ}} {{center|[পালিত।]}} {{hanging indent/s|2em}}পালিত—পুৰুষৰ ৰমনী অৰ্দ্ধাঙ্গিনী, নহলেনে সংসাৰৰ সৃষ্টি-প্ৰৱাহৰ আন কোনো উপায় নাইনে? আমি সকলো জাৰজ! কোন মোৰ পিতা? যাক দেৱী স্বৰূপা বুলি ভাবোঁ সেই গৰ্ভধাৰিণী জননীৰ পতিয়েইনে? অথবা মই তেওঁলোকৰ গুপ্ত প্ৰণয়ৰ চিহ্ন মাত্ৰ। তিৰোতাৰ সতীত্ব, তিৰোতাৰ বিশ্বাস, সি মাত্ৰ বায়ুৰোগগ্ৰস্ত কবিৰ কল্পনা। ৰমনী, কিয় তোক বিধাতাই প্ৰকৃতিৰ সুন্দৰ কলঙ্ক কৰি স্ৰজন কৰিছে? নাৰী, কিয় তোক বিধাতাই এনে ভুবনমোহিনী শক্তি দিলে? তাৰা, তাৰা, তই মোৰ সৰ্ব্বনাশ কৰিলি। তোক সহধৰ্ম্মিনী ৰূপে পাই ভবিষ্যতৰ কত সুখ, কত আনন্দ আশা কৰিছিলো<noinclude>{{hanging indent/e}}</noinclude> ftee0biq13v87iaqt0ytlvrfhowz69s 262211 262210 2026-10-12T13:01:47Z BabulB 104 262211 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Pallabi Dutta.Baruah" />{{rh|৩৪|তাৰা|}} {{hanging indent/m}}</noinclude>হলে তোৰ হাত ভৰি ছিঙি শিয়াল কুকুৰক দিলোঁহেঁতেন। উস্! কি কৰিম? কি কৰিলে মোৰ হৃদয় শাঁত হব? কলৈ যাম? জয়পুৰলৈ? অসম্ভৱ! নহয়—অসম্ভৱ নহয়। নহয়,—উস্ বিচাৰিণী, তোক তোৰ পিৰৰ আগতে খণ্ড খণ্ড কৰিম। প্ৰতাৰণা! উস্ কি ঘোৰ প্ৰতাৰণা—[বেগেৰে প্ৰস্থান।]{{hanging indent/e}} {{hanging indent|2em|গুৰু—হায় হায় মোৰ বন্ধু পগলা হল। দিলীৰ, তুমিয়েই সকলো অনৰ্থৰ মূল। আহাঁ, বন্ধু কলৈ গল চাওঁ।}} {{Right|[ উভয়ৰে প্ৰস্থান।]}} {{center|{{X-larger|পঞ্চম দৰ্শন}}}} {{center|{{larger|নদীৰ পাৰ}}}} {{center|[পালিত।]}} {{hanging indent/s|2em}}পালিত—পুৰুষৰ ৰমনী অৰ্দ্ধাঙ্গিনী, নহলেনে সংসাৰৰ সৃষ্টি-প্ৰৱাহৰ আন কোনো উপায় নাইনে? আমি সকলো জাৰজ! কোন মোৰ পিতা? যাক দেৱী স্বৰূপা বুলি ভাবোঁ সেই গৰ্ভধাৰিণী জননীৰ পতিয়েইনে? অথবা মই তেওঁলোকৰ গুপ্ত প্ৰণয়ৰ চিহ্ন মাত্ৰ। তিৰোতাৰ সতীত্ব, তিৰোতাৰ বিশ্বাস, সি মাত্ৰ বায়ুৰোগগ্ৰস্ত কবিৰ কল্পনা। ৰমনী, কিয় তোক বিধাতাই প্ৰকৃতিৰ সুন্দৰ কলঙ্ক কৰি স্ৰজন কৰিছে? নাৰী, কিয় তোক বিধাতাই এনে ভুবনমোহিনী শক্তি দিলে? তাৰা, তাৰা, তই মোৰ সৰ্ব্বনাশ কৰিলি। তোক সহধৰ্ম্মিনী ৰূপে পাই ভবিষ্যতৰ কত সুখ, কত আনন্দ আশা কৰিছিলো<noinclude>{{hanging indent/e}}</noinclude> jiabmhqwl3livtqj066ji3kslvh3o9x 104 54785 262242 140805 2026-10-12T15:57:39Z BabulB 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 262242 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="BabulB" />{{rh|৫২|তাৰা|}}</noinclude>চন্দন— হয় দেউতা। ৰঘূ— তাই এতিয়া কিমান দূৰ পাইছে। চন্দন—লতেওঁ চাগৈ এতিয়াও ৰাজগড় পোৱাগৈ নাই। ঘোৰাৰে গলে আপোনাৰ দুখোজৰ বাটেই নহয়, তেওঁক অলপতে গৈ ধৰিব পাৰিব। ৰঘু— বাৰু তই মোৰ কথা কাৰো আগত নকবি। এইবোৰ মোৰ ঘৰলৈ লৈ যা। {{right|[ প্ৰস্থান। ]}} চন্দন— যোৱা বোপাই, তাই ইমান পৰে নিশ্চয় দিল্লীৰ ওচৰত। যোৱা তোমাৰো ৰাজ্যৰ ভৱিষ্যৎ সুখ-ভোগ ইমানতে খতম। ভৱানীৰ কৃপাত যেন দুনাই ঘৰলৈ উভতি আহিব নালাগে। {{right|[ প্ৰস্থান। ]}} {{center|{{X-larger|ষষ্ঠ দৰ্শন}}}} {{center|{{larger|ভাল গাঁৱৰ একাংশ}}}} {{center|[ ভীল বালক-বালিকাবোৰ ]}} {{center|{{larger|—গীত—}}}} {{Block center|<poem>মতা— জঙ্ঘল জঙ্ঘল ফুৰোঁ আমি চিকাৰ কৰি {{gap}}মস্ত মস্ত ভালুক বাঘ গণ্ডাৰ ধৰি। তিৰোতা— মিঠা চিৰাব খায়ে লে, যত পাৰ আজি {{gap}}জঙ্ঘল ভিতৰ চলিয়ে যা বীৰ সাজে আজি। মতা— দে, দে, দে, বঢ়িয়া চিৰাব পৰাণ ভৰি {{gap}}জবৱৰ জবৱৰ পহু আজি আনিম ধৰি {{gap}}জঙ্ঘল ২ … … … গণ্ডাৰ মাৰি।</poem>}}<noinclude></noinclude> dr6tierqn9icxbs9fnkds57dwj3bkxo 104 54786 262212 182083 2026-10-12T13:04:47Z BabulB 104 262212 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Pallabi Dutta.Baruah" />{{rh||তাৰা|৩৫}} {{hanging indent/m}}</noinclude>কিমান সুখৰ সপোন দেখিছিলো, পাপীয়াসী! তই সকলোকে চুৰমাৰ কৰি পেলালি। জীৱনত আৰু মায়া মোহ নাই। সংসাৰ মোৰ পক্ষে মৰুভূমি, হৃদয় শক্তিহীন! শান্তি? কত পাম শান্তি? ( অলপ ভাবি) আত্মহত্যা – নহয়, কেতিয়াও নহয় কাপুৰুষৰ দৰে প্ৰাণ নেৰো। প্ৰতিশোধ, প্ৰতিশোধ। তোৰ প্ৰাণ নাশ ভিন্ন মাৰ শান্তিৰ আশা নাই। মৃত্যুয়েই শ্ৰেয়ঃ। তই জীয়াই থাকিলে আৰু বহুতৰ অন্যায় কৰিবি মোৰ এই উত্তপ্ত হৃদয়ৰ শোকাগ্নি নুমাবৰ একমাত্ৰ উপায়···তেজ···তেজ···তেজ···তেজ।···{{hanging indent/e}} {{Right|[পগলাৰ দৰে বেগেৰে প্ৰস্থান।]}} {{center|{{X-larger|ঐক্য তান}}}} {{Css image crop |Image = তাৰা.pdf |Page = 45 |bSize = 444 |cWidth = 89 |cHeight = 33 |oTop = 267 |oLeft = 179 |Location = center |Description = }}<noinclude></noinclude> k7pb8se5ba51csqtkvs6wp95hw25y27 262213 262212 2026-10-12T13:05:20Z BabulB 104 262213 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Pallabi Dutta.Baruah" />{{rh||তাৰা|৩৫}} {{hanging indent/m}}</noinclude>কিমান সুখৰ সপোন দেখিছিলো, পাপীয়াসী! তই সকলোকে চুৰমাৰ কৰি পেলালি। জীৱনত আৰু মায়া মোহ নাই। সংসাৰ মোৰ পক্ষে মৰুভূমি, হৃদয় শক্তিহীন! শান্তি? কত পাম শান্তি? ( অলপ ভাবি) আত্মহত্যা – নহয়, কেতিয়াও নহয় কাপুৰুষৰ দৰে প্ৰাণ নেৰো। প্ৰতিশোধ, প্ৰতিশোধ। তোৰ প্ৰাণ নাশ ভিন্ন মাৰ শান্তিৰ আশা নাই। মৃত্যুয়েই শ্ৰেয়ঃ। তই জীয়াই থাকিলে আৰু বহুতৰ অন্যায় কৰিবি মোৰ এই উত্তপ্ত হৃদয়ৰ শোকাগ্নি নুমাবৰ একমাত্ৰ উপায়···তেজ···তেজ···তেজ···তেজ।··· {{hanging indent/e}} {{Right|[পগলাৰ দৰে বেগেৰে প্ৰস্থান।]}} {{center|{{X-larger|ঐক্য তান}}}} {{Css image crop |Image = তাৰা.pdf |Page = 45 |bSize = 444 |cWidth = 89 |cHeight = 33 |oTop = 267 |oLeft = 179 |Location = center |Description = }}<noinclude></noinclude> kn6uuhauwhvyi31siil7o4o04vkbmat 104 54787 262218 182085 2026-10-12T13:48:22Z BabulB 104 262218 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Pallabi Dutta.Baruah" /></noinclude>{{center|{{X-larger|তৃতীয় অঙ্ক}}}} {{Rule|3em}} {{center|{{larger|প্ৰথম দৰ্শন}}}} {{center|{{larger|ৰাজসভা}}}} {{center|[মন্ত্ৰী, সভাসদসকল আৰু ৰজা অজয়সিংহ।]}} {{hanging indent|2em|ৰজা—সভাসদসকল! তোমালোকে বীৰৰ দৰে যুদ্ধ কৰি জয়পুৰৰ স্বাধীনতা ৰাখিবা নে পুনৰায় কৰ দি দাসত্ব শৃঙ্খল ডিঙিত পিন্ধিবা? মই হলে প্ৰাণ থাকে মানে মোগলৰ কৰায়ত্ব নহওঁ। হয় যুদ্ধ কৰি জয়পুৰৰ স্বাধীনতা ৰাখিম নাইবা ৰণভূমিত বীৰৰ দৰে ৰণশয্যাত শয়ন কৰিম।}} {{hanging indent|2em|মন্ত্ৰী—মহাৰাজ! আপোনাৰ মতেই আমাৰো মত। আমাৰ ৰাজ্য এতিয়া যেনে সুৰক্ষিত, সৈন্যবল যেনে বেছি, প্ৰজাবোৰ যেনে ৰাজভক্ত, মোগলৰ বিৰুদ্ধে যে আমি ৰাজ্য ৰক্ষা কৰিব পাৰিম তাত অলপো সন্দেহ নাই।}} {{hanging indent|2em|সভাসদ—ৰজাৰ মতেই সকলোৰে মত।}} {{Right|[ ৰঘুপতি আৰু ৰামসিংহৰ প্ৰবেশ।]}} {{hanging indent|2em|ৰজা—আপোনাক দেখি আমি বৰ সন্তোষ পালোঁ। দিলীশ্বৰৰ আদেশ কি?}} {{hanging indent/s|2em}}ৰামসিংহ—মহাৰাজ! যেতিয়া আপোনাৰ পিতাকৰ দিনত মোগলে জয়পুৰ ৰাজ্য অধিকাৰ কৰে তেতিয়া তেখেতে বছৰি এক লাখ<noinclude>{{hanging indent/e}}</noinclude> 78zkp1pcojeywyor4y1zhbndccf5bn6 104 54788 262219 182086 2026-10-12T13:53:07Z BabulB 104 262219 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Pallabi Dutta.Baruah" />{{rh||তাৰা|৩৭}} {{hanging indent/m}}</noinclude>মোহৰৰ কৰ দিওঁ বুলি প্ৰতিজ্ঞা কৰিছিল। সেই অঙ্গীকাৰ মতে আপোনালোকে কৰ দি আহিছে। কিন্তু যোবা বছৰৰ পৰা মহাৰাজে কৰ দিয়া বন্ধ কৰিছে, সেই বাবে প্ৰৱল প্ৰতাপশালী ভাৰেতেশ্বৰে ইয়াৰ কাৰণ জানিবলৈ পঠিয়াইছে। আৰু সুধিছে যে কৰ দি ৰাজ্যৰ ভিতৰত মিত্ৰতা দৃঢ় কৰিব নে আপোনাৰ সকলো ৰাজ্য তেওঁৰ ক্ৰোধাগ্নিত আহুতি দিব? {{hanging indent/e}} {{hanging indent|2em|ৰজা—ৰাজদূত! যেতিয়া মোগলে আমাৰ ৰাজ্য আক্ৰমন কৰে তেতিয়া গৃহবিবাদে আমাক শক্তিহীন কৰিছিল। ভীলবোৰ বিদ্ৰোহী হোৱাত, সিহঁতক দমন কৰোতে আমাৰ বহুতো অৰ্থ আৰু সৈন্য নষ্ট হৈছিল, সেই নিমিত্তে মোৰৰ স্বৰ্গীয় পিতৃদেৱতাই পৰাজয় আশঙ্কা কৰি কৰ শোধাই সন্ধি স্থাপন কৰিছিল। কিন্তু ভীলবোৰ আজি আমাৰ হাতৰ মুঠিত, ৰাজ্য-শৃঙ্খলা পূৰ্ণ অসীম সাহসী সৈন্যৰে সুৰক্ষিত। প্ৰজাবোৰ ৰাজভক্ত, প্ৰজাসকলৰ এই পৰাধীনতা শৃঙ্খল ছিঙিবৰ মন, এই বাবে আৰু আমি মোগলক কৰ নিদিওঁ। এই কথাত অসন্তুষ্ট হৈ যদি মোগলে আমাক আক্ৰমণ কৰে, তেনেহলে এইবাৰ ৰাজপুতৰ বীৰত্ব দেখা পাব।}} {{hanging indent|2em|ৰঘু—আমি মোগলক কিয় কৰ দিম? নিজৰ ঘৰত বহি নিজৰ কষ্টেৰে অৰ্জ্জা ভাত খাম, তাত আকৌ কৰ কিহৰ? যদি কৰ নিদিয়াৰ বাবে আপোনাৰ বাদশ্যাহে জয়পুৰৰ আকাশৰ পৰা চন্দ্ৰ সূৰ্য্য আঁতৰাই নিব পাৰে তেনেহলে তেওঁক আমি পোহৰ দিয়াৰ বাবে কৰ দিব পাৰোঁ, অন্যথা নহয়।}} {{hanging indent|2em|ৰজা—ঠিক কথা। এতিয়াও ৰাজপুতৰ বাহুত নিজৰ ৰাজ্য আৰু}}<noinclude></noinclude> 7spynl27vmf1y4fht2bel3d399mihq3 104 54789 262221 140767 2026-10-12T14:05:50Z BabulB 104 262221 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kuldhar Rabha" />{{rh|৪৮|তাৰা|৪৮}} {{hanging indent/m}}</noinclude>ধৰ্ম্মৰক্ষণ কৰিবৰ বাবে তৰোৱাল লৈ যুদ্ধ কৰিবৰ নিমিত্তে যথেষ্ট শক্তি আছে। নিজৰ জন্মভূমিৰ বাবে হাঁহি মুখে জীৱন দিবলৈ যথেষ্ট সাহ আছে । ৰাজপুত বননীয়ে এতিয়াও পতিপুত্ৰৰ মৃত্যু দেখি হাঁহি মুখে জ্বলন্ত চিতাত উঠি জহৰ ত্ৰত কৰিব ৷ আমি কৰ নিদিওঁ। {{hanging indent/e}} {{hanging indent|2em|ৰামসিংহ—মহাৰাজ অজয়সিংহ ! মোৰ আপুনি পিতৃ বন্ধু ; বৰ দুখেৰে মই মোগল বাদশ্যাহক আপোনাৰ শত্ৰু বুলি ঘোষণা কৰিবলৈ বাধ্য হলো। সেই প্রবল প্রতাপী মোগলৰ প্ৰতাপ বোধকৰোঁ শুনিছে; কিন্তু এই বাৰ নিজ চকুৰে দেখিব।}} {{hanging indent|2em|ৰঘু—ৰাজপুত, দুদিন থাকি আষাৰ দেশৰ চাই নাযায় কিয় ? যদি আমাক গাওভু ইবোৰ ভালকৈ পৰাজয় কৰে তেনেহলে এইবোৰ আপোনাসকলৰ; যদি নোৱাৰে তেন্তে আপোনাসকলৰ মৰাশবোৰ খাই খাই আমাৰ দেশৰ শিয়াল কুকুৰে তৃপ্তি লাভ কৰিব। সিহঁতে আজি বহু দিন নৰমাংস খাব পোৱা নাই ৷}} {{hanging indent|2em|ৰজা—ৰাজদূত, মই আপোনাৰ ৰজাৰ শত্ৰুৰূপে পৰিণত হলোঁ, কিন্তু আপোনাৰ লগত যোৰ কোনো শত্ৰুতা নাই বিশেষতঃ ৰাজদূত মাননীয়। এতিয়া আপোনাৰ কি উপকাৰ কৰিব পাৰো?}} {{hanging indent|2em|ৰামসিংহ—মহাৰাজ ! আপোনাৰ সদ্ব্যৱহাৰত মই বৰ কৃতার্থ। কিন্তু দুৰ বিষয় এয়ে আমি পুনৰায় যুদ্ধক্ষেত্ৰত শত্ৰুৰূপেহে সাক্ষাত হয় । এতিয়া মোক বিদায় দিয়ক।}} {{hanging indent|2em|ৰজা—ৰঘুপতি ! তোমাৰ ওপৰত এই ভাৰ দিলোঁ। সাদৰেৰে উপযুক্ত অনুচৰ লৈ এওঁক আমাৰ ৰাজ্যৰ সীমা পর্যন্ত আগবঢ়াই থৈ আহা।}}<noinclude></noinclude> jk5q0p4l59lbqevby4mydrc97jq6hr0 262222 262221 2026-10-12T14:06:01Z BabulB 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 262222 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" />{{rh|৪৮|তাৰা|৪৮}} {{hanging indent/m}}</noinclude>ধৰ্ম্মৰক্ষণ কৰিবৰ বাবে তৰোৱাল লৈ যুদ্ধ কৰিবৰ নিমিত্তে যথেষ্ট শক্তি আছে। নিজৰ জন্মভূমিৰ বাবে হাঁহি মুখে জীৱন দিবলৈ যথেষ্ট সাহ আছে । ৰাজপুত বননীয়ে এতিয়াও পতিপুত্ৰৰ মৃত্যু দেখি হাঁহি মুখে জ্বলন্ত চিতাত উঠি জহৰ ত্ৰত কৰিব ৷ আমি কৰ নিদিওঁ। {{hanging indent/e}} {{hanging indent|2em|ৰামসিংহ—মহাৰাজ অজয়সিংহ ! মোৰ আপুনি পিতৃ বন্ধু ; বৰ দুখেৰে মই মোগল বাদশ্যাহক আপোনাৰ শত্ৰু বুলি ঘোষণা কৰিবলৈ বাধ্য হলো। সেই প্রবল প্রতাপী মোগলৰ প্ৰতাপ বোধকৰোঁ শুনিছে; কিন্তু এই বাৰ নিজ চকুৰে দেখিব।}} {{hanging indent|2em|ৰঘু—ৰাজপুত, দুদিন থাকি আষাৰ দেশৰ চাই নাযায় কিয় ? যদি আমাক গাওভু ইবোৰ ভালকৈ পৰাজয় কৰে তেনেহলে এইবোৰ আপোনাসকলৰ; যদি নোৱাৰে তেন্তে আপোনাসকলৰ মৰাশবোৰ খাই খাই আমাৰ দেশৰ শিয়াল কুকুৰে তৃপ্তি লাভ কৰিব। সিহঁতে আজি বহু দিন নৰমাংস খাব পোৱা নাই ৷}} {{hanging indent|2em|ৰজা—ৰাজদূত, মই আপোনাৰ ৰজাৰ শত্ৰুৰূপে পৰিণত হলোঁ, কিন্তু আপোনাৰ লগত যোৰ কোনো শত্ৰুতা নাই বিশেষতঃ ৰাজদূত মাননীয়। এতিয়া আপোনাৰ কি উপকাৰ কৰিব পাৰো?}} {{hanging indent|2em|ৰামসিংহ—মহাৰাজ ! আপোনাৰ সদ্ব্যৱহাৰত মই বৰ কৃতার্থ। কিন্তু দুৰ বিষয় এয়ে আমি পুনৰায় যুদ্ধক্ষেত্ৰত শত্ৰুৰূপেহে সাক্ষাত হয় । এতিয়া মোক বিদায় দিয়ক।}} {{hanging indent|2em|ৰজা—ৰঘুপতি ! তোমাৰ ওপৰত এই ভাৰ দিলোঁ। সাদৰেৰে উপযুক্ত অনুচৰ লৈ এওঁক আমাৰ ৰাজ্যৰ সীমা পর্যন্ত আগবঢ়াই থৈ আহা।}}<noinclude></noinclude> lcz7y7r5nfnukm9b39gxlt7xrucf1l6 262229 262222 2026-10-12T15:54:00Z BabulB 104 262229 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" />{{rh|৩৮|তাৰা|}} {{hanging indent/m}}</noinclude>ধৰ্ম্মৰক্ষণ কৰিবৰ বাবে তৰোৱাল লৈ যুদ্ধ কৰিবৰ নিমিত্তে যথেষ্ট শক্তি আছে। নিজৰ জন্মভূমিৰ বাবে হাঁহি মুখে জীৱন দিবলৈ যথেষ্ট সাহ আছে । ৰাজপুত বননীয়ে এতিয়াও পতিপুত্ৰৰ মৃত্যু দেখি হাঁহি মুখে জ্বলন্ত চিতাত উঠি জহৰ ত্ৰত কৰিব ৷ আমি কৰ নিদিওঁ। {{hanging indent/e}} {{hanging indent|2em|ৰামসিংহ—মহাৰাজ অজয়সিংহ ! মোৰ আপুনি পিতৃ বন্ধু ; বৰ দুখেৰে মই মোগল বাদশ্যাহক আপোনাৰ শত্ৰু বুলি ঘোষণা কৰিবলৈ বাধ্য হলো। সেই প্রবল প্রতাপী মোগলৰ প্ৰতাপ বোধকৰোঁ শুনিছে; কিন্তু এই বাৰ নিজ চকুৰে দেখিব।}} {{hanging indent|2em|ৰঘু—ৰাজপুত, দুদিন থাকি আষাৰ দেশৰ চাই নাযায় কিয় ? যদি আমাক গাওভু ইবোৰ ভালকৈ পৰাজয় কৰে তেনেহলে এইবোৰ আপোনাসকলৰ; যদি নোৱাৰে তেন্তে আপোনাসকলৰ মৰাশবোৰ খাই খাই আমাৰ দেশৰ শিয়াল কুকুৰে তৃপ্তি লাভ কৰিব। সিহঁতে আজি বহু দিন নৰমাংস খাব পোৱা নাই ৷}} {{hanging indent|2em|ৰজা—ৰাজদূত, মই আপোনাৰ ৰজাৰ শত্ৰুৰূপে পৰিণত হলোঁ, কিন্তু আপোনাৰ লগত যোৰ কোনো শত্ৰুতা নাই বিশেষতঃ ৰাজদূত মাননীয়। এতিয়া আপোনাৰ কি উপকাৰ কৰিব পাৰো?}} {{hanging indent|2em|ৰামসিংহ—মহাৰাজ ! আপোনাৰ সদ্ব্যৱহাৰত মই বৰ কৃতার্থ। কিন্তু দুৰ বিষয় এয়ে আমি পুনৰায় যুদ্ধক্ষেত্ৰত শত্ৰুৰূপেহে সাক্ষাত হয় । এতিয়া মোক বিদায় দিয়ক।}} {{hanging indent|2em|ৰজা—ৰঘুপতি ! তোমাৰ ওপৰত এই ভাৰ দিলোঁ। সাদৰেৰে উপযুক্ত অনুচৰ লৈ এওঁক আমাৰ ৰাজ্যৰ সীমা পর্যন্ত আগবঢ়াই থৈ আহা।}}<noinclude></noinclude> 4sxbhe53z3bis6stnkxsifzlndsrk9g 104 54791 262230 182066 2026-10-12T15:54:40Z BabulB 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 262230 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="BabulB" />{{rh|৪০|তাৰা|}} {{Rule|}}</noinclude>দৰে তই বিশ্বাসঘাতক নহয়, তেনেহলে আদেশ পালন কৰি চিন দি পঠাবি, অদ্ভূত সন্দেহ! কি কৰোঁ? দয়াময় হৰি! এই সমস্যাৰ মোক এটা উপায় দিয়া।{{Right|[ তাৰাৰ প্ৰবেশ।]}} তাৰা—কি চন্দন? চন্দন -আইদেউ, দেউতাৰ পৰা এইখন চিঠি আহিছে। তাৰা-চন্দন, চাওঁ। [ চিঠিখনিত চুমা খাই ] কি লিখা আছে নাজানো, তথাপি ই মোক কিমান আনন্দ দিছে। [ পঢ়ে ] মই এতিয়া জয়পুৰ ৰাজ্যৰ সীমাত থকা ৰাজগড় ভীল গাঁৱত ছদ্ম- বেশেৰে আছোঁ। তালৈ গলে মোৰ প্ৰাণদণ্ড সেইবাবেই তুমি শীঘ্ৰে ইয়ালৈ আহিবা। তোমাক লৈ এই দেশ পৰিত্যাগ কৰিম। হায়! মনৰ দৰে যদি বেগগামী ঘোৰা এটি পালোঁহেতেন। চন্দন! এই ভীল গাওঁখনি চিননে? কিমান দূৰ? ইয়াৰ পৰা কেনেকৈ পলাই যাম? ক, বাৰু ঘণ্টাত কিমান ক্ৰোশ যাব পাৰিম? চন্দন-দিনত দহ ক্ৰোশ কৰি যাব পাৰিলেও আপোনাৰ পক্ষে যথেষ্ট। তাৰা-দহ ক্ৰোশ মাত্ৰ! শূলত দিবলৈ নিয়া মানুহেও চোন ইয়াতকৈ বেছি যাব পাৰিব, তেনেহলে মই ইয়াতকৈও বেছি যাবলৈ নিশ্চয় পাৰিম। মোৰ বৰ আনন্দ হৈছে। বাৰু যা, আজি ৰাতিয়েই ইয়াৰ পৰা পলাই যাম, আৰু গাঁৱলীয়া তিৰোতাই পিন্ধা সাজ এযুৰি মোৰ কাৰণে যোগাৰ কৰিবি। {{Right|[ চন্দনৰ প্ৰস্থান। ]}} গধূলি হল! ৰাতি হবলৈ বেছি সময় নাই। ৰাতিটো কেনেকৈ কটাম? মোৰ এনে ইচ্ছা হয়, যেন এতিয়াই উৰি গৈ পালি- তৰ ডিঙিত সাৱটি ধৰোঁগৈ। বাৰু যাওঁ, পলাবলৈ দিহা কৰোগৈ। {{Right|[প্ৰস্থান।] }}<noinclude></noinclude> gx2450f5az0zf9ju9r2449255j2kr6j 104 54796 262253 143201 2026-10-12T16:11:11Z BabulB 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 262253 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="BabulB" /></noinclude>{{center|{{Xx-larger|তৃতীয় দৰ্শন}}}} {{center|যুদ্ধক্ষেত্ৰৰ একাংশ}} {{center|[ পালিত আৰু এজন ৰাজপুত সৈনাধ্যক্ষ প্ৰবেশ। ]}} সৈন্যাধঃ- যত যুদ্ধ হৈছিল আপুনি তাৰ পৰা আহিছিল নেকি? পালিত- হয় ডাঙৰীয়া, পিছে আপুনি যুদ্ধক্ষেত্ৰত নাছিল নেকি? সৈন্যা--আমি মোগল সৈন্যৰ হেচাত সুশৃঙ্খল ভাবে পাছ হুঁহকি এইখিনি পালোহি। পালিত--আপোনাৰ গাত একো দোষ নাই। ৰাজপুতৰ পৰাজয় প্ৰায় নিশ্চিত হৈছিল। শৰীৰৰক্ষী আৰু অনুচৰবোৰ পলাই যোৱাত মোগলে ৰজাক বন্দী কৰিলে। তেতিয়া জয়ী মোগলৰ আগত ৰাজপুত সৈন্যই কুকুৰ মেকুৰীৰ দৰে পলাবলৈ ধৰিলে। তেতিয়া এজন বুঢ়া ভীলে লগত দুজন ডেকাক লৈ পলৰীয়া ৰাজপুত সৈন্য আৰু জয়ী মোগলৰ মাজত থিয় দি চিঞৰি চিঞৰি কলে-ৰাজপুত বীৰসকল! শক্ৰৰ হাতত মাতৃভূমি এৰি দি শিয়ালৰ দৰে পলাই নাযাবা, আমি তোমালোকক সহায় কৰিম। চোৱা এই গিৰিশঙ্কট কেনে সুৰক্ষিত। মোগল সৈন্য কোনোমতে বাজ হৈ যাব নোৱাৰে। ইয়াকে কৈ মোগলৰ ওপৰত সিংহৰ দৰে জপিয়াই পৰিল। এই আকস্মিক আক্ৰ- মণত মোগল সৈন্য বিবুদ্ধি হৈ পলাবলৈ ধৰিলে। সেই সময়ত বুকুত সাহ বান্ধি আন আন লগৰীয়া ৰাজপুতসকলে যুদ্ধ যোগ দিলে। মুহুৰ্ততে মোগলৰ সৈন্য ছেদেলি ভেদেলি হৈ গল।<noinclude></noinclude> f01ibhxuirwf2qgk3g3qrqvfbblqsf5 104 54822 262215 140820 2026-10-12T13:34:44Z দিম্পল দাস 3774 262215 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kuldhar Rabha" />{{rh|৬০|তাৰা|}}</noinclude> {{hanging indent|3em|বিজয়— যোৱা ভাই, আমি সোণকালে আহিম।}} {{Right|[ তাৰ গহ্বৰৰ ভিতৰলৈ যায়। ]}} {{hanging indent|3em|বিক্ৰম— যদিও লৰাজন বিপদত পৰিছে, তথাপি কথাই কথাই যি বুজিলো ইয়াৰ জন্ম উচ্চ বংশত। মুখখন যদিও গম্ভীৰ, তথাপি হাঁহিটি ডাৱৰে আৱৰা আকাশৰ মাজত বিজুলীৰ দৰে মনোমোহা। আহাঁ বনলৈ যাওঁগৈ। সেইটো আকৌ কোন এই ফালে আহিছে।}} {{gap}} [ ৰঘুপতিৰ প্ৰবেশ। ] {{hanging indent|3em|ৰঘু— পালৰীয়াহঁতক এতিয়াও লগ নাপালোঁ। চন্দনে মোক ফাকি দিলে নেকি? বৰ ভাগৰ লাগিছে।}} {{hanging indent|3em|বিক্ৰম-ই আমাকেই পলৰীয়া বুলিছে নেকি? ইয়াক চিনে চিনো যেন পাওঁ, মুখখন দেখা দেখা মনত পৰিছে--চাওঁ ভালকৈ, ই নিশ্চয় বাণীৰ ভায়েক ৰঘুপতি। আমাক সকলোৱে ডকাইত বুলি ভাবে। ই নিশ্চয় সৈন্য লৈ আমাক ধৰিবলৈ আহিছে। আহাঁ পলাওঁ।}} জন--ই অকলে আমাক কি কৰিব? বিজয়ক লগত লৈ গৈ ইফালে সিফালে চাওক---ইয়াৰ লগত কোনোবা অনুচৰ আছেনে? লাগিলে মই ইয়াক অকলে পাৰিম। [ বিক্ৰম আৰু বিজয়ৰ প্ৰস্থান ৰঘু--সাৱধান, থিয় দে, নপলবি। কোন ওই? মানুহৰ মুখত শুনিছো--ইয়াত ভীলদস্যুবোৰ থাকে। ধিয় দে ভী। বিজয়--এনেকুৱা ভদ্ৰ মানুহক মই চৰ আৰু লাঠিৰেহে উত্তৰ দিওঁ। ঘু--তই ডকাইত--অ এৰ। বিজয়-কাৰ ওচৰত অস্ত্ৰ এৰিষ? তই কোন? তোৰ দৰে ময়ে। এজন মানুহ। অৱশ্যে তোৰ কথাবোৰ ডাঙৰ। আগধৰি কোন তই? তৰে উত্তৰ দে।<noinclude></noinclude> jrdllg6qgsmou5221gbenrgivscaf0p 262216 262215 2026-10-12T13:44:54Z দিম্পল দাস 3774 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 262216 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="দিম্পল দাস" />{{rh|৬০|তাৰা|}}</noinclude> {{hanging indent|3em|বিজয়— যোৱা ভাই, আমি সোণকালে আহিম।}} {{Right|[ তাৰ গহ্বৰৰ ভিতৰলৈ যায়। ]}} {{hanging indent|3em|বিক্ৰম— যদিও লৰাজন বিপদত পৰিছে, তথাপি কথাই কথাই যি বুজিলো ইয়াৰ জন্ম উচ্চ বংশত। মুখখন যদিও গম্ভীৰ, তথাপি হাঁহিটি ডাৱৰে আৱৰা আকাশৰ মাজত বিজুলীৰ দৰে মনোমোহা। আহাঁ বনলৈ যাওঁগৈ। সেইটো আকৌ কোন এই ফালে আহিছে। {{Gap}}[ ৰঘুপতিৰ প্ৰবেশ। ]}} {{hanging indent|3em|ৰঘু— পালৰীয়াহঁতক এতিয়াও লগ নাপালোঁ। চন্দনে মোক ফাকি দিলে নেকি? বৰ ভাগৰ লাগিছে।}} {{hanging indent|3em|বিক্ৰম-ই আমাকেই পলৰীয়া বুলিছে নেকি? ইয়াক চিনে চিনো যেন পাওঁ, মুখখন দেখা দেখা মনত পৰিছে— চাওঁ ভালকৈ, ই নিশ্চয় বাণীৰ ভায়েক ৰঘুপতি। আমাক সকলোৱে ডকাইত বুলি ভাবে। ই নিশ্চয় সৈন্য লৈ আমাক ধৰিবলৈ আহিছে। আহাঁ পলাওঁ।}} {{hanging indent|3em|জয়— ই অকলে আমাক কি কৰিব? বিজয়ক লগত লৈ গৈ ইফালে সিফালে চাওক— ইয়াৰ লগত কোনোবা অনুচৰ আছেনে? লাগিলে মই ইয়াক অকলে পাৰিম।}} {{Right|[ বিক্ৰম আৰু বিজয়ৰ প্ৰস্থান]}} {{hanging indent|3em|ৰঘু—সাৱধান, থিয় দে, নপলবি। কোন তই? মানুহৰ মুখত শুনিছো— ইয়াত ভীলদস্যুবোৰ থাকে। থিয় দে ভীৰু।}} {{hanging indent|3em|বিজয়—এনেকুৱা ভদ্ৰ মানুহক মই চৰ আৰু লাঠিৰেহে উত্তৰ দিওঁ।}} {{hanging indent|3em|ৰঘু— তই ডকাইত—অস্ত্ৰ এৰ।}} {{hanging indent|3em|বিজয়- কাৰ ওচৰত অস্ত্ৰ এৰিম? তই কোন? তোৰ দৰে ময়ো এজন মানুহ। অৱশ্যে তোৰ কথাবোৰ ডাঙৰ। আগধৰি তয়ে উত্তৰ দে। কোন তই?}}<noinclude></noinclude> qpidzrpivti8tzs4yokfrzoq87sm3b0 262217 262216 2026-10-12T13:45:44Z দিম্পল দাস 3774 262217 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="দিম্পল দাস" />{{rh|৬০|তাৰা|}}</noinclude> {{hanging indent|3em|বিজয়— যোৱা ভাই, আমি সোণকালে আহিম।}} {{Right|[ তাৰ গহ্বৰৰ ভিতৰলৈ যায়। ]}} {{hanging indent|3em|বিক্ৰম— যদিও লৰাজন বিপদত পৰিছে, তথাপি কথাই কথাই যি বুজিলো ইয়াৰ জন্ম উচ্চ বংশত। মুখখন যদিও গম্ভীৰ, তথাপি হাঁহিটি ডাৱৰে আৱৰা আকাশৰ মাজত বিজুলীৰ দৰে মনোমোহা। আহাঁ বনলৈ যাওঁগৈ। সেইটো আকৌ কোন এই ফালে আহিছে। {{Float right|[ ৰঘুপতিৰ প্ৰবেশ। ]}}}} {{hanging indent|3em|ৰঘু— পালৰীয়াহঁতক এতিয়াও লগ নাপালোঁ। চন্দনে মোক ফাকি দিলে নেকি? বৰ ভাগৰ লাগিছে।}} {{hanging indent|3em|বিক্ৰম-ই আমাকেই পলৰীয়া বুলিছে নেকি? ইয়াক চিনে চিনো যেন পাওঁ, মুখখন দেখা দেখা মনত পৰিছে— চাওঁ ভালকৈ, ই নিশ্চয় বাণীৰ ভায়েক ৰঘুপতি। আমাক সকলোৱে ডকাইত বুলি ভাবে। ই নিশ্চয় সৈন্য লৈ আমাক ধৰিবলৈ আহিছে। আহাঁ পলাওঁ।}} {{hanging indent|3em|জয়— ই অকলে আমাক কি কৰিব? বিজয়ক লগত লৈ গৈ ইফালে সিফালে চাওক— ইয়াৰ লগত কোনোবা অনুচৰ আছেনে? লাগিলে মই ইয়াক অকলে পাৰিম।}} {{Right|[ বিক্ৰম আৰু বিজয়ৰ প্ৰস্থান]}} {{hanging indent|3em|ৰঘু—সাৱধান, থিয় দে, নপলবি। কোন তই? মানুহৰ মুখত শুনিছো— ইয়াত ভীলদস্যুবোৰ থাকে। থিয় দে ভীৰু।}} {{hanging indent|3em|বিজয়—এনেকুৱা ভদ্ৰ মানুহক মই চৰ আৰু লাঠিৰেহে উত্তৰ দিওঁ।}} {{hanging indent|3em|ৰঘু— তই ডকাইত—অস্ত্ৰ এৰ।}} {{hanging indent|3em|বিজয়- কাৰ ওচৰত অস্ত্ৰ এৰিম? তই কোন? তোৰ দৰে ময়ো এজন মানুহ। অৱশ্যে তোৰ কথাবোৰ ডাঙৰ। আগধৰি তয়ে উত্তৰ দে। কোন তই?}}<noinclude></noinclude> th6qhqkwdnj66mdqhd1lfc5rnyij1p3 262243 262217 2026-10-12T16:00:39Z BabulB 104 262243 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="দিম্পল দাস" />{{rh|৬০|তাৰা|}}</noinclude>{{hanging indent|2em|বিজয়— যোৱা ভাই, আমি সোণকালে আহিম।}} {{Right|[ তাৰ গহ্বৰৰ ভিতৰলৈ যায়। ]}} {{hanging indent|2em|বিক্ৰম— যদিও লৰাজন বিপদত পৰিছে, তথাপি কথাই কথাই যি বুজিলো ইয়াৰ জন্ম উচ্চ বংশত। মুখখন যদিও গম্ভীৰ, তথাপি হাঁহিটি ডাৱৰে আৱৰা আকাশৰ মাজত বিজুলীৰ দৰে মনোমোহা। আহাঁ বনলৈ যাওঁগৈ। সেইটো আকৌ কোন এই ফালে আহিছে। {{Float right|[ ৰঘুপতিৰ প্ৰবেশ। ]}}}} {{hanging indent|2em|ৰঘু— পালৰীয়াহঁতক এতিয়াও লগ নাপালোঁ। চন্দনে মোক ফাকি দিলে নেকি? বৰ ভাগৰ লাগিছে।}} {{hanging indent|2em|বিক্ৰম-ই আমাকেই পলৰীয়া বুলিছে নেকি? ইয়াক চিনে চিনো যেন পাওঁ, মুখখন দেখা দেখা মনত পৰিছে— চাওঁ ভালকৈ, ই নিশ্চয় বাণীৰ ভায়েক ৰঘুপতি। আমাক সকলোৱে ডকাইত বুলি ভাবে। ই নিশ্চয় সৈন্য লৈ আমাক ধৰিবলৈ আহিছে। আহাঁ পলাওঁ।}} {{hanging indent|2em|জয়— ই অকলে আমাক কি কৰিব? বিজয়ক লগত লৈ গৈ ইফালে সিফালে চাওক— ইয়াৰ লগত কোনোবা অনুচৰ আছেনে? লাগিলে মই ইয়াক অকলে পাৰিম।}} {{Right|[ বিক্ৰম আৰু বিজয়ৰ প্ৰস্থান]}} {{hanging indent|2em|ৰঘু—সাৱধান, থিয় দে, নপলবি। কোন তই? মানুহৰ মুখত শুনিছো— ইয়াত ভীলদস্যুবোৰ থাকে। থিয় দে ভীৰু।}} {{hanging indent|2em|বিজয়—এনেকুৱা ভদ্ৰ মানুহক মই চৰ আৰু লাঠিৰেহে উত্তৰ দিওঁ।}} {{hanging indent|2em|ৰঘু— তই ডকাইত—অস্ত্ৰ এৰ।}} {{hanging indent|2em|বিজয়- কাৰ ওচৰত অস্ত্ৰ এৰিম? তই কোন? তোৰ দৰে ময়ো এজন মানুহ। অৱশ্যে তোৰ কথাবোৰ ডাঙৰ। আগধৰি তয়ে উত্তৰ দে। কোন তই?}}<noinclude></noinclude> k6iz3bjxzy6jphafxe78lcro2kw7cyi 104 54823 262220 140821 2026-10-12T14:00:18Z দিম্পল দাস 3774 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 262220 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="দিম্পল দাস" />{{rh||তাৰা|৬১}}</noinclude>{{hanging indent|3em|ৰঘু—অসভ্য ভীল, মোৰ কাপোৰ-কানি দেখি চিনি পোৱা নাইনে?}} {{hanging indent|3em|জয়— চিনি পাইছোঁ। তোৰ বাপেৰ দৰ্জ্জী আছিল। সিয়েই তোক এইবোৰ কৰি দিছে।}} {{hanging indent|3em|ৰঘু— মোৰ পিতাই এইবোৰ কৰা নাই।}} {{hanging indent|3em|জয়-তেনেহলে যি তোক দয়া কৰি এইবোৰ দিছে, তাৰ ভৰিত দীঘল দি পৰি এইবোৰ ওলোটাই দে গৈ। তই কোনোবা মুৰ্খ, তোক মাৰিবলৈও ঘিণ লাগে।}} {{hanging indent|3em|ৰঘু-তেন্তে মোৰ নাম শুন।}} {{hanging indent|3em|যয়—তোৰ নামটোনো কি বাৰু?}} {{hanging indent|3em|ৰঘু--মোৰ নাম ৰঘুপতি।}} {{hanging indent|3em|জয়--দুষ্ট, তোৰ নাম ৰঘুপতিয়েই হওক বা লঘুপতিয়েই হওক, তাত ভয়ৰ কাৰণ কি? তাতকৈ সাপ বেং কিবা এটা হোৱা হলেই অলপ ভয়ৰ কাৰণ আছিল।}} {{hanging indent|3em|ৰঘু-কি! তই মোক এলাপেচা মানুহ বুলি ভাবিছ নেকি? শুন তেন্তে, মই ৰজাৰ খুলশালিয়েক, মোৰ বাইদেউ এই ৰাজ্যৰ মহাৰাণী। মোক সাধাৰণ পুৰুষ বুলি নাভাবিবি একা।}} {{hanging indent|3em|জয়-শুনি বৰ দুখ পালোঁ, তই তোৰ বংশৰ উপযুক্ত নহলি।}} {{hanging indent|3em|ৰঘু-কি! তই মোক ভয় কৰা নাই?}} {{hanging indent|3em|জয়-মই কেৱল জ্ঞানী মানুহকহে ভয় আৰু ভক্তি কৰোঁ। মূৰ্খবোৰক ঘিণ কৰোঁ আৰু এই তীৰেৰে সিহঁতক শিক্ষা দিওঁ।}} {{hanging indent|3em|ৰঘু— কি। তোৰ ইমন সাহ? এই ঠাইতে তোক মাৰি তোৰ সেই পলৰীয়াবোjক হত্যা কৰি শিয়াল শগুনক ভোজ দিম।}} {{Right|[ দুইজনৰে যুদ্ধ কৰি কৰি প্ৰস্থান। বিক্ৰমজিং আৰু বিজয়ৰ প্ৰবেশ।]}}<noinclude></noinclude> 41jdjz8wn28f82286hc1pej8rmsrayj 262244 262220 2026-10-12T16:01:55Z BabulB 104 262244 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="দিম্পল দাস" />{{rh||তাৰা|৬১}}</noinclude>{{hanging indent|2em|ৰঘু—অসভ্য ভীল, মোৰ কাপোৰ-কানি দেখি চিনি পোৱা নাইনে?}} {{hanging indent|2em|জয়— চিনি পাইছোঁ। তোৰ বাপেৰ দৰ্জ্জী আছিল। সিয়েই তোক এইবোৰ কৰি দিছে।}} {{hanging indent|2em|ৰঘু— মোৰ পিতাই এইবোৰ কৰা নাই।}} {{hanging indent|2em|জয়-তেনেহলে যি তোক দয়া কৰি এইবোৰ দিছে, তাৰ ভৰিত দীঘল দি পৰি এইবোৰ ওলোটাই দে গৈ। তই কোনোবা মুৰ্খ, তোক মাৰিবলৈও ঘিণ লাগে।}} {{hanging indent|2em|ৰঘু-তেন্তে মোৰ নাম শুন।}} {{hanging indent|2em|যয়—তোৰ নামটোনো কি বাৰু?}} {{hanging indent|2em|ৰঘু--মোৰ নাম ৰঘুপতি।}} {{hanging indent|2em|জয়--দুষ্ট, তোৰ নাম ৰঘুপতিয়েই হওক বা লঘুপতিয়েই হওক, তাত ভয়ৰ কাৰণ কি? তাতকৈ সাপ বেং কিবা এটা হোৱা হলেই অলপ ভয়ৰ কাৰণ আছিল।}} {{hanging indent|2em|ৰঘু-কি! তই মোক এলাপেচা মানুহ বুলি ভাবিছ নেকি? শুন তেন্তে, মই ৰজাৰ খুলশালিয়েক, মোৰ বাইদেউ এই ৰাজ্যৰ মহাৰাণী। মোক সাধাৰণ পুৰুষ বুলি নাভাবিবি একা।}} {{hanging indent|2em|জয়-শুনি বৰ দুখ পালোঁ, তই তোৰ বংশৰ উপযুক্ত নহলি।}} {{hanging indent|2em|ৰঘু-কি! তই মোক ভয় কৰা নাই?}} {{hanging indent|2em|জয়-মই কেৱল জ্ঞানী মানুহকহে ভয় আৰু ভক্তি কৰোঁ। মূৰ্খবোৰক ঘিণ কৰোঁ আৰু এই তীৰেৰে সিহঁতক শিক্ষা দিওঁ।}} {{hanging indent|2em|ৰঘু— কি। তোৰ ইমন সাহ? এই ঠাইতে তোক মাৰি তোৰ সেই পলৰীয়াবোjক হত্যা কৰি শিয়াল শগুনক ভোজ দিম।}} {{Right|[ দুইজনৰে যুদ্ধ কৰি কৰি প্ৰস্থান। বিক্ৰমজিং আৰু বিজয়ৰ প্ৰবেশ।]}}<noinclude></noinclude> 7jrrs4roo3n0ooro124r3sarqwxfwqj 262245 262244 2026-10-12T16:03:19Z BabulB 104 262245 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="দিম্পল দাস" />{{rh||তাৰা|৬১}}</noinclude>{{hanging indent|2em|ৰঘু—অসভ্য ভীল, মোৰ কাপোৰ-কানি দেখি চিনি পোৱা নাইনে?}} {{hanging indent|2em|জয়—চিনি পাইছোঁ। তোৰ বাপেৰ দৰ্জ্জী আছিল। সিয়েই তোক এইবোৰ কৰি দিছে।}} {{hanging indent|2em|ৰঘু—মোৰ পিতাই এইবোৰ কৰা নাই।}} {{hanging indent|2em|জয়—তেনেহলে যি তোক দয়া কৰি এইবোৰ দিছে, তাৰ ভৰিত দীঘল দি পৰি এইবোৰ ওলোটাই দে গৈ। তই কোনোবা মুৰ্খ, তোক মাৰিবলৈও ঘিণ লাগে।}} {{hanging indent|2em|ৰঘুতেন্তে মোৰ নাম শুন।}} {{hanging indent|2em|যয়—তোৰ নামটোনো কি বাৰু?}} {{hanging indent|2em|ৰঘু—মোৰ নাম ৰঘুপতি।}} {{hanging indent|2em|জয়—দুষ্ট, তোৰ নাম ৰঘুপতিয়েই হওক বা লঘুপতিয়েই হওক, তাত ভয়ৰ কাৰণ কি? তাতকৈ সাপ বেং কিবা এটা হোৱা হলেই অলপ ভয়ৰ কাৰণ আছিল।}} {{hanging indent|2em|ৰঘু—কি! তই মোক এলাপেচা মানুহ বুলি ভাবিছ নেকি? শুন তেন্তে, মই ৰজাৰ খুলশালিয়েক, মোৰ বাইদেউ এই ৰাজ্যৰ মহাৰাণী। মোক সাধাৰণ পুৰুষ বুলি নাভাবিবি একা।}} {{hanging indent|2em|জয়—শুনি বৰ দুখ পালোঁ, তই তোৰ বংশৰ উপযুক্ত নহলি।}} {{hanging indent|2em|ৰঘু—কি! তই মোক ভয় কৰা নাই?}} {{hanging indent|2em|জয়—মই কেৱল জ্ঞানী মানুহকহে ভয় আৰু ভক্তি কৰোঁ। মূৰ্খবোৰক ঘিণ কৰোঁ আৰু এই তীৰেৰে সিহঁতক শিক্ষা দিওঁ।}} {{hanging indent|2em|ৰঘু—কি। তোৰ ইমন সাহ? এই ঠাইতে তোক মাৰি তোৰ সেই পলৰীয়াবোjক হত্যা কৰি শিয়াল শগুনক ভোজ দিম।}} {{Right|[দুইজনৰে যুদ্ধ কৰি কৰি প্ৰস্থান। বিক্ৰমজিং আৰু বিজয়ৰ প্ৰবেশ।]}}<noinclude></noinclude> cl0c5a7eyy7n4v2yc34vbrsntpn07my 262246 262245 2026-10-12T16:04:19Z BabulB 104 262246 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="দিম্পল দাস" />{{rh||তাৰা|৬১}}</noinclude>{{hanging indent|2em|ৰঘু—অসভ্য ভীল, মোৰ কাপোৰ-কানি দেখি চিনি পোৱা নাইনে?}} {{hanging indent|2em|জয়—চিনি পাইছোঁ। তোৰ বাপেৰ দৰ্জ্জী আছিল। সিয়েই তোক এইবোৰ কৰি দিছে।}} {{hanging indent|2em|ৰঘু—মোৰ পিতাই এইবোৰ কৰা নাই।}} {{hanging indent|2em|জয়—তেনেহলে যি তোক দয়া কৰি এইবোৰ দিছে, তাৰ ভৰিত দীঘল দি পৰি এইবোৰ ওলোটাই দে গৈ। তই কোনোবা মুৰ্খ, তোক মাৰিবলৈও ঘিণ লাগে।}} {{hanging indent|2em|ৰঘুতেন্তে মোৰ নাম শুন।}} {{hanging indent|2em|যয়—তোৰ নামটোনো কি বাৰু?}} {{hanging indent|2em|ৰঘু—মোৰ নাম ৰঘুপতি।}} {{hanging indent|2em|জয়—দুষ্ট, তোৰ নাম ৰঘুপতিয়েই হওক বা লঘুপতিয়েই হওক, তাত ভয়ৰ কাৰণ কি? তাতকৈ সাপ বেং কিবা এটা হোৱা হলেই অলপ ভয়ৰ কাৰণ আছিল।}} {{hanging indent|2em|ৰঘু—কি! তই মোক এলাপেচা মানুহ বুলি ভাবিছ নেকি? শুন তেন্তে, মই ৰজাৰ খুলশালিয়েক, মোৰ বাইদেউ এই ৰাজ্যৰ মহাৰাণী। মোক সাধাৰণ পুৰুষ বুলি নাভাবিবি একা।}} {{hanging indent|2em|জয়—শুনি বৰ দুখ পালোঁ, তই তোৰ বংশৰ উপযুক্ত নহলি।}} {{hanging indent|2em|ৰঘু—কি! তই মোক ভয় কৰা নাই?}} {{hanging indent|2em|জয়—মই কেৱল জ্ঞানী মানুহকহে ভয় আৰু ভক্তি কৰোঁ। মূৰ্খবোৰক ঘিণ কৰোঁ আৰু এই তীৰেৰে সিহঁতক শিক্ষা দিওঁ।}} {{hanging indent|2em|ৰঘু—কি। তোৰ ইমন সাহ? এই ঠাইতে তোক মাৰি তোৰ সেই পলৰীয়াবোjক হত্যা কৰি শিয়াল শগুনক ভোজ দিম।}} {{Right|[দুইজনৰে যুদ্ধ কৰি কৰি প্ৰস্থান। বিক্ৰমজিং আৰু বিজয়ৰ প্ৰবেশ।]}}<noinclude></noinclude> 84ukpv3nwucp4qfmx7pkn2pbk1fhvb6 262247 262246 2026-10-12T16:05:14Z BabulB 104 262247 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="দিম্পল দাস" />{{rh||তাৰা|৬১}}</noinclude>{{hanging indent|2em|ৰঘু—অসভ্য ভীল, মোৰ কাপোৰ-কানি দেখি চিনি পোৱা নাইনে?}} {{hanging indent|2em|জয়—চিনি পাইছোঁ। তোৰ বাপেৰ দৰ্জ্জী আছিল। সিয়েই তোক এইবোৰ কৰি দিছে।}} {{hanging indent|2em|ৰঘু—মোৰ পিতাই এইবোৰ কৰা নাই।}} {{hanging indent|2em|জয়—তেনেহলে যি তোক দয়া কৰি এইবোৰ দিছে, তাৰ ভৰিত দীঘল দি পৰি এইবোৰ ওলোটাই দে গৈ। তই কোনোবা মুৰ্খ, তোক মাৰিবলৈও ঘিণ লাগে।}} {{hanging indent|2em|ৰঘু—তেন্তে মোৰ নাম শুন।}} {{hanging indent|2em|যয়—তোৰ নামটোনো কি বাৰু?}} {{hanging indent|2em|ৰঘু—মোৰ নাম ৰঘুপতি।}} {{hanging indent|2em|জয়—দুষ্ট, তোৰ নাম ৰঘুপতিয়েই হওক বা লঘুপতিয়েই হওক, তাত ভয়ৰ কাৰণ কি? তাতকৈ সাপ বেং কিবা এটা হোৱা হলেই অলপ ভয়ৰ কাৰণ আছিল।}} {{hanging indent|2em|ৰঘু—কি! তই মোক এলাপেচা মানুহ বুলি ভাবিছ নেকি? শুন তেন্তে, মই ৰজাৰ খুলশালিয়েক, মোৰ বাইদেউ এই ৰাজ্যৰ মহাৰাণী। মোক সাধাৰণ পুৰুষ বুলি নাভাবিবি একা।}} {{hanging indent|2em|জয়—শুনি বৰ দুখ পালোঁ, তই তোৰ বংশৰ উপযুক্ত নহলি।}} {{hanging indent|2em|ৰঘু—কি! তই মোক ভয় কৰা নাই?}} {{hanging indent|2em|জয়—মই কেৱল জ্ঞানী মানুহকহে ভয় আৰু ভক্তি কৰোঁ। মূৰ্খবোৰক ঘিণ কৰোঁ আৰু এই তীৰেৰে সিহঁতক শিক্ষা দিওঁ।}} {{hanging indent|2em|ৰঘু—কি। তোৰ ইমন সাহ? এই ঠাইতে তোক মাৰি তোৰ সেই পলৰীয়াবোjক হত্যা কৰি শিয়াল শগুনক ভোজ দিম।}} {{Right|[দুইজনৰে যুদ্ধ কৰি কৰি প্ৰস্থান। বিক্ৰমজিং আৰু বিজয়ৰ প্ৰবেশ।]}}<noinclude></noinclude> jw3ohz59794roi0d42ujefiafjiir6z 104 54824 262228 140822 2026-10-12T15:47:51Z দিম্পল দাস 3774 262228 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kuldhar Rabha" />{{rh|৬২|তাৰা|}} {{Rule|}}</noinclude>{{hanging indent|3em|বিক্ৰম-এইফালে হলে কোনো জনপ্ৰাণী নাই। তুমি কাকো লগ নাপালা?}} {{hanging indent|3em|বিজয় -কাকো নাই পোৱা। আপুনি তাক ৰঘুপতি বুলি ভয় কৰিছে।}} {{hanging indent|3em|বিক্ৰম-অসম্ভৱ! যদিও তাক বহুত দিন দেখা পোৱা নাই তথাপি মই নিশ্চয় কব পাৰে। ই ৰঘুপতি। মুখৰ আকৃতি প্ৰকৃতি, ভাৱ-ভঙ্গী, কথা-বতৰাই ঠিক ৰঘুপতি। ই নিশ্চয় ৰঘুপতি।}} {{hanging indent|3em|বিজয়-এই ঠাইতে আমি ইহঁতক এৰি গৈছোঁ। দাদাৰ যেন একো অমঙ্গল হোৱা নাই! আপুনি কৈছে ই বৰ নিৰ্দ্দয়-}} {{Right|[ ৰঘুপতিৰ কটা:মূৰলৈ জযৰ প্ৰবেশ।]}} জয় – সি ৰঘুপতি এটা গাধ। ই নিচেই ডালদৰিদ্ৰৰ ঘৰৰ লৰা। স্বয়ং ভীমেও ইয়াৰ মূৰৰ পৰা তলপে মগজু বাহিৰ কৰিব নোৱাৰিলেহেতেন। বিক্ৰম সৰ্বনাশ কৰিলি। জয় বৰ ভাল কাম কৰিছো। সেইবাবে মই নিজকে নিজে প্ৰশংসা কৰে॥ সি বোলে মহাৰাণীৰ ভায়েক। মোক যি পায় তাকে গালি পাৰিছে। বিক্ৰম—সৰ্বনাশ হল। ইয়াৰ ফল মৃত্যু। জয় – কিয় পিতা, ভৰব কাৰণ কি? সকলোৱে আমাক ডকাইত বুলি ভাবে। চোৰাংচোৱাই ধৰিব পাৰিলে আমাৰ নিতাৰ নাই। তেনেহলে আমাক অপমান কৰাৰ বাবে এজন মূৰ্বক কিয় শাস্তি নিদিয়াকৈ এৰি দিম? সি মহাৰাণীৰ ভায়েকেই হক বা খুৰাকেই হ’ক তাত আমাৰ কি? বাটত কাৰোবাক লগ পালেনে? মি কুকুৰে<noinclude></noinclude> mf3mco9llbc80dtccy8ba4pi4m96212 262232 262228 2026-10-12T15:55:06Z দিম্পল দাস 3774 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 262232 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="দিম্পল দাস" />{{rh|৬২|তাৰা|}} {{Rule|}}</noinclude> {{hanging indent|3em|বিক্ৰম-এইফালে হলে কোনো জনপ্ৰাণী নাই। তুমি কাকো লগ নাপালা?}} {{hanging indent|3em|বিজয় -কাকো নাই পোৱা। আপুনি তাক ৰঘুপতি বুলি ভয় কৰিছে।}} {{hanging indent|3em|বিক্ৰম-অসম্ভৱ! যদিও তাক বহুত দিন দেখা পোৱা নাই তথাপি মই নিশ্চয় কব পাৰে। ই ৰঘুপতি। মুখৰ আকৃতি প্ৰকৃতি, ভাৱ-ভঙ্গী, কথা-বতৰাই ঠিক ৰঘুপতি। ই নিশ্চয় ৰঘুপতি।}} {{hanging indent|3em|বিজয়-এই ঠাইতে আমি ইহঁতক এৰি গৈছোঁ। দাদাৰ যেন একো অমঙ্গল হোৱা নাই! আপুনি কৈছে ই বৰ নিৰ্দ্দয়-}} {{Right|[ ৰঘুপতিৰ কটা মূৰলৈ জয়ৰ প্ৰবেশ।]}} {{hanging indent|3em|জয় – সি ৰঘুপতি এটা গাধ। ই নিচেই ডালদৰিদ্ৰৰ ঘৰৰ লৰা। স্বয়ং ভীমেও ইয়াৰ মূৰৰ পৰা অলপো মগজু বাহিৰ কৰিব নোৱাৰিলেহেতেন।}} {{hanging indent|3em|বিক্ৰম সৰ্বনাশ কৰিলি।}} {{hanging indent|3em|জয়— বৰ ভাল কাম কৰিছোঁ। সেইবাবে মই নিজকে নিজে প্ৰশংসা কৰোঁ। সি বোলে মহাৰাণীৰ ভায়েক। সি কুকুৰ মোক যি পায় তাকে গালি পাৰিছে।}} {{hanging indent|3em|বিক্ৰম—সৰ্ব্বনাশ হল। ইয়াৰ ফল মৃত্যু।}} {{hanging indent|3em|জয় – কিয় পিতা, ভয়ৰ কাৰণ কি? সকলোৱে আমাক ডকাইত বুলি ভাবে। চোৰাংচোৱাই ধৰিব পাৰিলে আমাৰ নিস্তাৰ নাই। তেনেহলে আমাক অপমান কৰাৰ বাবে এজন মূৰ্খক কিয় শাস্তি নিদিয়াকৈ এৰি দিম? সি মহাৰাণীৰ ভায়েকেই হ’ক বা খুৰাকেই হ’ক তাত আমাৰ কি? বাটত কাৰোবাক লগ পালেনে?}}<noinclude></noinclude> hryhhi36k1s8v9jqcirhw6t0emobfne 262235 262232 2026-10-12T15:56:08Z দিম্পল দাস 3774 262235 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="দিম্পল দাস" />{{rh|৬২|তাৰা|}} {{Rule|}}</noinclude> {{hanging indent|3em|বিক্ৰম— এইফালে হলে কোনো জনপ্ৰাণী নাই। তুমি কাকো লগ নাপালা?}} {{hanging indent|3em|বিজয়— কাকো নাই পোৱা। আপুনি তাক ৰঘুপতি বুলি ভয় কৰিছে।}} {{hanging indent|3em|বিক্ৰম— অসম্ভৱ! যদিও তাক বহুত দিন দেখা পোৱা নাই তথাপি মই নিশ্চয় কব পাৰে। ই ৰঘুপতি। মুখৰ আকৃতি প্ৰকৃতি, ভাৱ-ভঙ্গী, কথা-বতৰাই ঠিক ৰঘুপতি। ই নিশ্চয় ৰঘুপতি।}} {{hanging indent|3em|বিজয়— এই ঠাইতে আমি ইহঁতক এৰি গৈছোঁ। দাদাৰ যেন একো অমঙ্গল হোৱা নাই! আপুনি কৈছে ই বৰ নিৰ্দ্দয়-}} {{Right|[ ৰঘুপতিৰ কটা মূৰলৈ জয়ৰ প্ৰবেশ।]}} {{hanging indent|3em|জয় – সি ৰঘুপতি এটা গাধ। ই নিচেই ডালদৰিদ্ৰৰ ঘৰৰ লৰা। স্বয়ং ভীমেও ইয়াৰ মূৰৰ পৰা অলপো মগজু বাহিৰ কৰিব নোৱাৰিলেহেতেন।}} {{hanging indent|3em|বিক্ৰম সৰ্বনাশ কৰিলি।}} {{hanging indent|3em|জয়— বৰ ভাল কাম কৰিছোঁ। সেইবাবে মই নিজকে নিজে প্ৰশংসা কৰোঁ। সি বোলে মহাৰাণীৰ ভায়েক। সি কুকুৰ মোক যি পায় তাকে গালি পাৰিছে।}} {{hanging indent|3em|বিক্ৰম—সৰ্ব্বনাশ হল। ইয়াৰ ফল মৃত্যু।}} {{hanging indent|3em|জয় – কিয় পিতা, ভয়ৰ কাৰণ কি? সকলোৱে আমাক ডকাইত বুলি ভাবে। চোৰাংচোৱাই ধৰিব পাৰিলে আমাৰ নিস্তাৰ নাই। তেনেহলে আমাক অপমান কৰাৰ বাবে এজন মূৰ্খক কিয় শাস্তি নিদিয়াকৈ এৰি দিম? সি মহাৰাণীৰ ভায়েকেই হ’ক বা খুৰাকেই হ’ক তাত আমাৰ কি? বাটত কাৰোবাক লগ পালেনে?}}<noinclude></noinclude> bdgf4yw7eu4ps2p0ycb5s2qfi70084m 262248 262235 2026-10-12T16:06:57Z BabulB 104 262248 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="দিম্পল দাস" />{{rh|৬২|তাৰা|}}</noinclude>{{hanging indent|2em|বিক্ৰম— এইফালে হলে কোনো জনপ্ৰাণী নাই। তুমি কাকো লগ নাপালা?}} {{hanging indent|2em|বিজয়— কাকো নাই পোৱা। আপুনি তাক ৰঘুপতি বুলি ভয় কৰিছে।}} {{hanging indent|2em|বিক্ৰম— অসম্ভৱ! যদিও তাক বহুত দিন দেখা পোৱা নাই তথাপি মই নিশ্চয় কব পাৰে। ই ৰঘুপতি। মুখৰ আকৃতি প্ৰকৃতি, ভাৱ-ভঙ্গী, কথা-বতৰাই ঠিক ৰঘুপতি। ই নিশ্চয় ৰঘুপতি।}} {{hanging indent|2em|বিজয়— এই ঠাইতে আমি ইহঁতক এৰি গৈছোঁ। দাদাৰ যেন একো অমঙ্গল হোৱা নাই! আপুনি কৈছে ই বৰ নিৰ্দ্দয়-}} {{Right|[ৰঘুপতিৰ কটা মূৰলৈ জয়ৰ প্ৰবেশ।]}} {{hanging indent|2em|জয় – সি ৰঘুপতি এটা গাধ। ই নিচেই ডালদৰিদ্ৰৰ ঘৰৰ লৰা। স্বয়ং ভীমেও ইয়াৰ মূৰৰ পৰা অলপো মগজু বাহিৰ কৰিব নোৱাৰিলেহেতেন।}} {{hanging indent|2em|বিক্ৰম সৰ্বনাশ কৰিলি।}} {{hanging indent|2em|জয়— বৰ ভাল কাম কৰিছোঁ। সেইবাবে মই নিজকে নিজে প্ৰশংসা কৰোঁ। সি বোলে মহাৰাণীৰ ভায়েক। সি কুকুৰ মোক যি পায় তাকে গালি পাৰিছে।}} {{hanging indent|2em|বিক্ৰম—সৰ্ব্বনাশ হল। ইয়াৰ ফল মৃত্যু।}} {{hanging indent|2em|জয় – কিয় পিতা, ভয়ৰ কাৰণ কি? সকলোৱে আমাক ডকাইত বুলি ভাবে। চোৰাংচোৱাই ধৰিব পাৰিলে আমাৰ নিস্তাৰ নাই। তেনেহলে আমাক অপমান কৰাৰ বাবে এজন মূৰ্খক কিয় শাস্তি নিদিয়াকৈ এৰি দিম? সি মহাৰাণীৰ ভায়েকেই হ’ক বা খুৰাকেই হ’ক তাত আমাৰ কি? বাটত কাৰোবাক লগ পালেনে?}}<noinclude></noinclude> 6i4vowchwo3g7l1c11om5tt9h74g64w 262249 262248 2026-10-12T16:08:20Z BabulB 104 262249 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="দিম্পল দাস" />{{rh|৬২|তাৰা|}}</noinclude>{{hanging indent|2em|বিক্ৰম—এইফালে হলে কোনো জনপ্ৰাণী নাই। তুমি কাকো লগ নাপালা?}} {{hanging indent|2em|বিজয়—কাকো নাই পোৱা। আপুনি তাক ৰঘুপতি বুলি ভয় কৰিছে।}} {{hanging indent|2em|বিক্ৰম—অসম্ভৱ! যদিও তাক বহুত দিন দেখা পোৱা নাই তথাপি মই নিশ্চয় কব পাৰে। ই ৰঘুপতি। মুখৰ আকৃতি প্ৰকৃতি, ভাৱ-ভঙ্গী, কথা-বতৰাই ঠিক ৰঘুপতি। ই নিশ্চয় ৰঘুপতি।}} {{hanging indent|2em|বিজয়—এই ঠাইতে আমি ইহঁতক এৰি গৈছোঁ। দাদাৰ যেন একো অমঙ্গল হোৱা নাই! আপুনি কৈছে ই বৰ নিৰ্দ্দয়—}} {{Right|[ৰঘুপতিৰ কটা মূৰলৈ জয়ৰ প্ৰবেশ।]}} {{hanging indent|2em|জয়—সি ৰঘুপতি এটা গাধ। ই নিচেই ডালদৰিদ্ৰৰ ঘৰৰ লৰা। স্বয়ং ভীমেও ইয়াৰ মূৰৰ পৰা অলপো মগজু বাহিৰ কৰিব নোৱাৰিলেহেতেন।}} {{hanging indent|2em|বিক্ৰম সৰ্বনাশ কৰিলি।}} {{hanging indent|2em|জয়—বৰ ভাল কাম কৰিছোঁ। সেইবাবে মই নিজকে নিজে প্ৰশংসা কৰোঁ। সি বোলে মহাৰাণীৰ ভায়েক। সি কুকুৰ মোক যি পায় তাকে গালি পাৰিছে।}} {{hanging indent|2em|বিক্ৰম—সৰ্ব্বনাশ হল। ইয়াৰ ফল মৃত্যু।}} {{hanging indent|2em|জয়—কিয় পিতা, ভয়ৰ কাৰণ কি? সকলোৱে আমাক ডকাইত বুলি ভাবে। চোৰাংচোৱাই ধৰিব পাৰিলে আমাৰ নিস্তাৰ নাই। তেনেহলে আমাক অপমান কৰাৰ বাবে এজন মূৰ্খক কিয় শাস্তি নিদিয়াকৈ এৰি দিম? সি মহাৰাণীৰ ভায়েকেই হ’ক বা খুৰাকেই হ’ক তাত আমাৰ কি? বাটত কাৰোবাক লগ পালেনে?}}<noinclude></noinclude> t14admuipqr6q10q7crc3mmt3c7dces 104 54825 262250 140823 2026-10-12T16:08:50Z দিম্পল দাস 3774 262250 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kuldhar Rabha" />{{rh||তাৰা|৬৩}} {{Rule|}}</noinclude> {{hanging indent|2em|বিক্ৰম—এটি প্ৰাণীকে লগ নাপালোঁ। কিন্তু তাৰ লগত নিশ্চয় অনুচৰ আহিছে।}} {{hanging indent|2em|বিজয়— যি হয় হওক, কিন্তু দাদাই হলে কামটো বৰ ভাল কৰিছে।}} {{hanging indent|2em|বিক্ৰম—আজি আৰু মৃগয়া কৰিবলৈ মন নাই। এতিয়া অনিয়ৰ ওচৰলৈ যাওঁ আহা। }} {{hanging indent|2em|জয়— তৰোৱাল ঘূৰাই ঘূৰাই সি মোক ধমক দিছিল। মই তাৰ তৰোৱালখন কাঢ়ি লৈ একে ঘাপে তাক কাটি পেলালোঁ। এতিয়া ইয়াৰ মূৰটো নি নিজৰাত পেলাই দিওঁগৈ। তাৰ পৰা লাহে লাহে সাগৰলৈ গৈ সাগৰৰ মাছবোৰক জনাওক যে ই ৰজাৰ খুলশালীয়েক।{{Gap}}[ প্ৰস্থান।]}} {{hanging indent|2em|বিক্ৰম—যি হবলগীয়া আছিল হৈ গ'ল। আজি আৰু আমি পহু নামাৰো। গহ্বৰলৈ গৈ তুমি অমিয়াক শুশ্ৰুষা কৰা। মই হয়ত জয়ৰ নিমিত্তে অলপ অপেক্ষা কৰোঁ।}} বিজয়-অমিয়! এনে শত সহস্ৰ ৰঘুপতিক বধ কবিও যদি তোমাৰ মুখত হাঁহি এটি দেখা পাৰ্লোহেঁতেন। [ প্ৰস্থান। বিক্ৰম-প্ৰকৃতি! তোমাৰ কেনে আচৰিত মহিমা। এই ৰাজপুত্ৰ দুজনত কেনে আচৰিত ভাবে তাৰ প্ৰভাৱ বিহাৰ কৰিছে। প্ৰভাৱতে ইত : লয়া বতাহৰ দৰে শান্ত, ধীৰ, কিন্তু বেতিয়া খং উঠে তেতিয়া বজ্ৰতকৈও কঠোৰ। বি ধুমুহাই শত সহস্ৰ শাল গছকে। বগৰাই পেলায় সেই ধুমুহাতকৈও ভীষণ। স্বভাৱতে ৰজাৰ দৰে উচ্চমনা, মহান আৰু মাৰ্জিত।। অলপ ভাবি ] কিন্তু ৰঘুপতিৰ তাগমন বৰ শুভ লক্ষণ নহয়। [ জয়সিংহৰ প্ৰবেশ। ] জন—বিজয় কলৈ গল? ৰঘুপতিৰ মূৰটোকে তাৰ বায়েকৰ ওচৰলৈ বাতৰি দিবলৈ পঠালো।<noinclude></noinclude> dr4j6bv7y5nkp0czvqge2wsw4gnmejh 262255 262250 2026-10-12T16:21:47Z দিম্পল দাস 3774 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 262255 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="দিম্পল দাস" />{{rh||তাৰা|৬৩}} {{Rule|}}</noinclude> {{hanging indent|2em|বিক্ৰম—এটি প্ৰাণীকে লগ নাপালোঁ। কিন্তু তাৰ লগত নিশ্চয় অনুচৰ আহিছে।}} {{hanging indent|2em|বিজয়— যি হয় হওক, কিন্তু দাদাই হলে কামটো বৰ ভাল কৰিছে।}} {{hanging indent|2em|বিক্ৰম—আজি আৰু মৃগয়া কৰিবলৈ মন নাই। এতিয়া অনিয়ৰ ওচৰলৈ যাওঁ আহা। }} {{hanging indent|2em|জয়— তৰোৱাল ঘূৰাই ঘূৰাই সি মোক ধমক দিছিল। মই তাৰ তৰোৱালখন কাঢ়ি লৈ একে ঘাপে তাক কাটি পেলালোঁ। এতিয়া ইয়াৰ মূৰটো নি নিজৰাত পেলাই দিওঁগৈ। তাৰ পৰা লাহে লাহে সাগৰলৈ গৈ সাগৰৰ মাছবোৰক জনাওক যে ই ৰজাৰ খুলশালীয়েক।{{Gap}}[ প্ৰস্থান।]}} {{hanging indent|2em|বিক্ৰম— যি হবলগীয়া আছিল হৈ গ'ল। আজি আৰু আমি পহু নামাৰো। গহ্বৰলৈ গৈ তুমি অমিয়াক শুশ্ৰুষা কৰা। মই হয়ত জয়ৰ নিমিত্তে অলপ অপেক্ষা কৰোঁ।}} {{hanging indent|2em|বিজয়— অমিয়! এনে শত সহস্ৰ ৰঘুপতিক বধ কৰিও যদি তোমাৰ মুখত হাঁহি এটি দেখা পালোঁহেঁতেন। [ প্ৰস্থান। ]}} {{hanging indent|2em|বিক্ৰম— প্ৰকৃতি! তোমাৰ কেনে আচৰিত মহিমা। এই ৰাজপুত্ৰ দুজনত কেনে আচৰিত ভাবে তাৰ প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰিছে। স্বভাৱতে ইহত মলয়া বতাহৰ দৰে শান্ত, ধীৰ, কিন্তু যেতিয়া খং উঠে তেতিয়া বজ্ৰতকৈও কঠোৰ। যি ধুমুহাই শত সহস্ৰ শাল গছকো বগৰাই পেলায় সেই ধুমুহাতকৈও ভীষণ। স্বভাৱতে ৰজাৰ দৰে উচ্চমনা, মহান আৰু মাৰ্জিত।।[অলপ ভাবি ] কিন্তু ৰঘুপতিৰ আগমন বৰ শুভ লক্ষণ নহয়। {{Gap}} [ জয়সিংহৰ প্ৰবেশ। ]}} {{hanging indent|2em|জয়—বিজয় কলৈ গল? ৰঘুপতিৰ মূৰটোকে তাৰ বায়েকৰ ওচৰলৈ বাতৰি দিবলৈ পঠালোঁ।}}<noinclude></noinclude> iy0bil9j4d0ju9h06ez0hzsjzuq917h 262258 262255 2026-10-12T16:25:26Z BabulB 104 262258 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="দিম্পল দাস" />{{rh||তাৰা|৬৩}} {{Rule|}}</noinclude>{{hanging indent|2em|বিক্ৰম—এটি প্ৰাণীকে লগ নাপালোঁ। কিন্তু তাৰ লগত নিশ্চয় অনুচৰ আহিছে।}} {{hanging indent|2em|বিজয়— যি হয় হওক, কিন্তু দাদাই হলে কামটো বৰ ভাল কৰিছে।}} {{hanging indent|2em|বিক্ৰম—আজি আৰু মৃগয়া কৰিবলৈ মন নাই। এতিয়া অনিয়ৰ ওচৰলৈ যাওঁ আহা। }} {{hanging indent|2em|জয়—তৰোৱাল ঘূৰাই ঘূৰাই সি মোক ধমক দিছিল। মই তাৰ তৰোৱালখন কাঢ়ি লৈ একে ঘাপে তাক কাটি পেলালোঁ। এতিয়া ইয়াৰ মূৰটো নি নিজৰাত পেলাই দিওঁগৈ। তাৰ পৰা লাহে লাহে সাগৰলৈ গৈ সাগৰৰ মাছবোৰক জনাওক যে ই ৰজাৰ খুলশালীয়েক।{{Gap}}[ প্ৰস্থান।]}} {{hanging indent|2em|বিক্ৰম—যি হবলগীয়া আছিল হৈ গ'ল। আজি আৰু আমি পহু নামাৰো। গহ্বৰলৈ গৈ তুমি অমিয়াক শুশ্ৰুষা কৰা। মই হয়ত জয়ৰ নিমিত্তে অলপ অপেক্ষা কৰোঁ।}} {{hanging indent|2em|বিজয়—অমিয়! এনে শত সহস্ৰ ৰঘুপতিক বধ কৰিও যদি তোমাৰ মুখত হাঁহি এটি দেখা পালোঁহেঁতেন। [ প্ৰস্থান। ]}} {{hanging indent|2em|বিক্ৰম—প্ৰকৃতি! তোমাৰ কেনে আচৰিত মহিমা। এই ৰাজপুত্ৰ দুজনত কেনে আচৰিত ভাবে তাৰ প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰিছে। স্বভাৱতে ইহত মলয়া বতাহৰ দৰে শান্ত, ধীৰ, কিন্তু যেতিয়া খং উঠে তেতিয়া বজ্ৰতকৈও কঠোৰ। যি ধুমুহাই শত সহস্ৰ শাল গছকো বগৰাই পেলায় সেই ধুমুহাতকৈও ভীষণ। স্বভাৱতে ৰজাৰ দৰে উচ্চমনা, মহান আৰু মাৰ্জিত।।[অলপ ভাবি ] কিন্তু ৰঘুপতিৰ আগমন বৰ শুভ লক্ষণ নহয়।{{Gap}} [জয়সিংহৰ প্ৰবেশ।]}} {{hanging indent|2em|জয়—বিজয় কলৈ গল? ৰঘুপতিৰ মূৰটোকে তাৰ বায়েকৰ ওচৰলৈ বাতৰি দিবলৈ পঠালোঁ।}}<noinclude></noinclude> hr8g6lfzlzu22ugnxyo38x85vvegg3d 262259 262258 2026-10-12T16:28:32Z দিম্পল দাস 3774 262259 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="দিম্পল দাস" />{{rh||তাৰা|৬৩}} {{Rule|}}</noinclude>{{hanging indent|2em|বিক্ৰম—এটি প্ৰাণীকে লগ নাপালোঁ। কিন্তু তাৰ লগত নিশ্চয় অনুচৰ আহিছে।}} {{hanging indent|2em|বিজয়— যি হয় হওক, কিন্তু দাদাই হলে কামটো বৰ ভাল কৰিছে।}} {{hanging indent|2em|বিক্ৰম—আজি আৰু মৃগয়া কৰিবলৈ মন নাই। এতিয়া অনিয়ৰ ওচৰলৈ যাওঁ আহা। }} {{hanging indent|2em|জয়—তৰোৱাল ঘূৰাই ঘূৰাই সি মোক ধমক দিছিল। মই তাৰ তৰোৱালখন কাঢ়ি লৈ একে ঘাপে তাক কাটি পেলালোঁ। এতিয়া ইয়াৰ মূৰটো নি নিজৰাত পেলাই দিওঁগৈ। তাৰ পৰা লাহে লাহে সাগৰলৈ গৈ সাগৰৰ মাছবোৰক জনাওক যে ই ৰজাৰ খুলশালীয়েক।{{Float right|[ প্ৰস্থান।]}}}} {{hanging indent|2em|বিক্ৰম—যি হবলগীয়া আছিল হৈ গ'ল। আজি আৰু আমি পহু নামাৰো। গহ্বৰলৈ গৈ তুমি অমিয়াক শুশ্ৰুষা কৰা। মই হয়ত জয়ৰ নিমিত্তে অলপ অপেক্ষা কৰোঁ।}} {{hanging indent|2em|বিজয়—অমিয়! এনে শত সহস্ৰ ৰঘুপতিক বধ কৰিও যদি তোমাৰ মুখত হাঁহি এটি দেখা পালোঁহেঁতেন। {{Float right|[ প্ৰস্থান। ]}}}} {{hanging indent|2em|বিক্ৰম—প্ৰকৃতি! তোমাৰ কেনে আচৰিত মহিমা। এই ৰাজপুত্ৰ দুজনত কেনে আচৰিত ভাবে তাৰ প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰিছে। স্বভাৱতে ইহত মলয়া বতাহৰ দৰে শান্ত, ধীৰ, কিন্তু যেতিয়া খং উঠে তেতিয়া বজ্ৰতকৈও কঠোৰ। যি ধুমুহাই শত সহস্ৰ শাল গছকো বগৰাই পেলায় সেই ধুমুহাতকৈও ভীষণ। স্বভাৱতে ৰজাৰ দৰে উচ্চমনা, মহান আৰু মাৰ্জিত।।[অলপ ভাবি ] কিন্তু ৰঘুপতিৰ আগমন বৰ শুভ লক্ষণ নহয়।{{Float right|[জয়সিংহৰ প্ৰবেশ।]}}}} {{hanging indent|2em|জয়—বিজয় কলৈ গল? ৰঘুপতিৰ মূৰটোকে তাৰ বায়েকৰ ওচৰলৈ বাতৰি দিবলৈ পঠালোঁ।}}<noinclude></noinclude> ml2cpc6sdx2udgxkwq258x3ymhtzc1i 262260 262259 2026-10-12T16:29:11Z দিম্পল দাস 3774 262260 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="দিম্পল দাস" />{{rh||তাৰা|৬৩}} {{Rule|}}</noinclude>{{hanging indent|2em|বিক্ৰম—এটি প্ৰাণীকে লগ নাপালোঁ। কিন্তু তাৰ লগত নিশ্চয় অনুচৰ আহিছে।}} {{hanging indent|2em|বিজয়— যি হয় হওক, কিন্তু দাদাই হলে কামটো বৰ ভাল কৰিছে।}} {{hanging indent|2em|বিক্ৰম—আজি আৰু মৃগয়া কৰিবলৈ মন নাই। এতিয়া অনিয়ৰ ওচৰলৈ যাওঁ আহা। }} {{hanging indent|2em|জয়—তৰোৱাল ঘূৰাই ঘূৰাই সি মোক ধমক দিছিল। মই তাৰ তৰোৱালখন কাঢ়ি লৈ একে ঘাপে তাক কাটি পেলালোঁ। এতিয়া ইয়াৰ মূৰটো নি নিজৰাত পেলাই দিওঁগৈ। তাৰ পৰা লাহে লাহে সাগৰলৈ গৈ সাগৰৰ মাছবোৰক জনাওক যে ই ৰজাৰ খুলশালীয়েক।{{Float right|[ প্ৰস্থান।]}}}} {{hanging indent|2em|বিক্ৰম—যি হবলগীয়া আছিল হৈ গ'ল। আজি আৰু আমি পহু নামাৰো। গহ্বৰলৈ গৈ তুমি অমিয়াক শুশ্ৰুষা কৰা। মই হয়ত জয়ৰ নিমিত্তে অলপ অপেক্ষা কৰোঁ।}} {{hanging indent|2em|বিজয়—অমিয়! এনে শত সহস্ৰ ৰঘুপতিক বধ কৰিও যদি তোমাৰ মুখত হাঁহি এটি দেখা পালোঁহেঁতেন।{{Float right|[ প্ৰস্থান। ]}}}} {{hanging indent|2em|বিক্ৰম—প্ৰকৃতি! তোমাৰ কেনে আচৰিত মহিমা। এই ৰাজপুত্ৰ দুজনত কেনে আচৰিত ভাবে তাৰ প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰিছে। স্বভাৱতে ইহত মলয়া বতাহৰ দৰে শান্ত, ধীৰ, কিন্তু যেতিয়া খং উঠে তেতিয়া বজ্ৰতকৈও কঠোৰ। যি ধুমুহাই শত সহস্ৰ শাল গছকো বগৰাই পেলায় সেই ধুমুহাতকৈও ভীষণ। স্বভাৱতে ৰজাৰ দৰে উচ্চমনা, মহান আৰু মাৰ্জিত।।[অলপ ভাবি ] কিন্তু ৰঘুপতিৰ আগমন বৰ শুভ লক্ষণ নহয়।{{Float right|[জয়সিংহৰ প্ৰবেশ।]}}}} {{hanging indent|2em|জয়—বিজয় কলৈ গল? ৰঘুপতিৰ মূৰটোকে তাৰ বায়েকৰ ওচৰলৈ বাতৰি দিবলৈ পঠালোঁ।}}<noinclude></noinclude> cxaqpchj5r2rbj845avjionwcdx9u53 262261 262260 2026-10-12T16:32:54Z দিম্পল দাস 3774 262261 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="দিম্পল দাস" />{{rh||তাৰা|৬৩}} {{Rule|}}</noinclude>{{hanging indent|2em|বিক্ৰম—এটি প্ৰাণীকে লগ নাপালোঁ। কিন্তু তাৰ লগত নিশ্চয় অনুচৰ আহিছে।}} {{hanging indent|2em|বিজয়— যি হয় হওক, কিন্তু দাদাই হলে কামটো বৰ ভাল কৰিছে।}} {{hanging indent|2em|বিক্ৰম—আজি আৰু মৃগয়া কৰিবলৈ মন নাই। এতিয়া অনিয়ৰ ওচৰলৈ যাওঁ আহা। }} {{hanging indent|2em|জয়—তৰোৱাল ঘূৰাই ঘূৰাই সি মোক ধমক দিছিল। মই তাৰ তৰোৱালখন কাঢ়ি লৈ একে ঘাপে তাক কাটি পেলালোঁ। এতিয়া ইয়াৰ মূৰটো নি নিজৰাত পেলাই দিওঁগৈ। তাৰ পৰা লাহে লাহে সাগৰলৈ গৈ সাগৰৰ মাছবোৰক জনাওক যে ই ৰজাৰ খুলশালীয়েক।{{Float right|[ প্ৰস্থান।]}}}} {{hanging indent|2em|বিক্ৰম—যি হবলগীয়া আছিল হৈ গ'ল। আজি আৰু আমি পহু নামাৰো। গহ্বৰলৈ গৈ তুমি অমিয়াক শুশ্ৰুষা কৰা। মই হয়ত জয়ৰ নিমিত্তে অলপ অপেক্ষা কৰোঁ।}} {{hanging indent|2em|বিজয়—অমিয়! এনে শত সহস্ৰ ৰঘুপতিক বধ কৰিও যদি তোমাৰ মুখত হাঁহি এটি দেখা পালোঁহেঁতেন।{{Float right|[প্ৰস্থান।]}}}} {{hanging indent|2em|বিক্ৰম—প্ৰকৃতি! তোমাৰ কেনে আচৰিত মহিমা। এই ৰাজপুত্ৰ দুজনত কেনে আচৰিত ভাবে তাৰ প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰিছে। স্বভাৱতে ইহত মলয়া বতাহৰ দৰে শান্ত, ধীৰ, কিন্তু যেতিয়া খং উঠে তেতিয়া বজ্ৰতকৈও কঠোৰ। যি ধুমুহাই শত সহস্ৰ শাল গছকো বগৰাই পেলায় সেই ধুমুহাতকৈও ভীষণ। স্বভাৱতে ৰজাৰ দৰে উচ্চমনা, মহান আৰু মাৰ্জিত।।[অলপ ভাবি ] কিন্তু ৰঘুপতিৰ আগমন বৰ শুভ লক্ষণ নহয়।{{Float right|[জয়সিংহৰ প্ৰবেশ।]}}}} {{hanging indent|2em|জয়—বিজয় কলৈ গল? ৰঘুপতিৰ মূৰটোকে তাৰ বায়েকৰ ওচৰলৈ বাতৰি দিবলৈ পঠালোঁ।}}<noinclude></noinclude> lnxwqklu7m6o9ew8f65cx1ygxfb09gj 262367 262261 2026-10-13T10:40:21Z BabulB 104 262367 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="দিম্পল দাস" />{{rh||তাৰা|৬৩}} {{Rule|}}</noinclude>{{hanging indent|2em|বিক্ৰম—এটি প্ৰাণীকে লগ নাপালোঁ। কিন্তু তাৰ লগত নিশ্চয় অনুচৰ আহিছে।}} {{hanging indent|2em|বিজয়—যি হয় হওক, কিন্তু দাদাই হলে কামটো বৰ ভাল কৰিছে।}} {{hanging indent|2em|বিক্ৰম—আজি আৰু মৃগয়া কৰিবলৈ মন নাই। এতিয়া অনিয়ৰ ওচৰলৈ যাওঁ আহা। }} {{hanging indent|2em|জয়—তৰোৱাল ঘূৰাই ঘূৰাই সি মোক ধমক দিছিল। মই তাৰ তৰোৱালখন কাঢ়ি লৈ একে ঘাপে তাক কাটি পেলালোঁ। এতিয়া ইয়াৰ মূৰটো নি নিজৰাত পেলাই দিওঁগৈ। তাৰ পৰা লাহে লাহে সাগৰলৈ গৈ সাগৰৰ মাছবোৰক জনাওক যে ই ৰজাৰ খুলশালীয়েক।{{Float right|[ প্ৰস্থান।]}}}} {{hanging indent|2em|বিক্ৰম—যি হবলগীয়া আছিল হৈ গ'ল। আজি আৰু আমি পহু নামাৰো। গহ্বৰলৈ গৈ তুমি অমিয়াক শুশ্ৰুষা কৰা। মই হয়ত জয়ৰ নিমিত্তে অলপ অপেক্ষা কৰোঁ।}} {{hanging indent|2em|বিজয়—অমিয়! এনে শত সহস্ৰ ৰঘুপতিক বধ কৰিও যদি তোমাৰ মুখত হাঁহি এটি দেখা পালোঁহেঁতেন।{{Float right|[প্ৰস্থান।]}}}} {{hanging indent|2em|বিক্ৰম—প্ৰকৃতি! তোমাৰ কেনে আচৰিত মহিমা। এই ৰাজপুত্ৰ দুজনত কেনে আচৰিত ভাবে তাৰ প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰিছে। স্বভাৱতে ইহত মলয়া বতাহৰ দৰে শান্ত, ধীৰ, কিন্তু যেতিয়া খং উঠে তেতিয়া বজ্ৰতকৈও কঠোৰ। যি ধুমুহাই শত সহস্ৰ শাল গছকো বগৰাই পেলায় সেই ধুমুহাতকৈও ভীষণ। স্বভাৱতে ৰজাৰ দৰে উচ্চমনা, মহান আৰু মাৰ্জিত।।[অলপ ভাবি ] কিন্তু ৰঘুপতিৰ আগমন বৰ শুভ লক্ষণ নহয়। {{Right|[জয়সিংহৰ প্ৰবেশ।]}} {{hanging indent|2em|জয়—বিজয় কলৈ গল? ৰঘুপতিৰ মূৰটোকে তাৰ বায়েকৰ ওচৰলৈ বাতৰি দিবলৈ পঠালোঁ।}}<noinclude></noinclude> p69ceishd7scg9o3vw87uj68lge8nii 104 54826 262262 140824 2026-10-12T16:49:56Z দিম্পল দাস 3774 262262 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kuldhar Rabha" />{{rh|৬৪|তাৰা|}} {{Rule|}}</noinclude>{{hanging indent|2em|বিক্ৰম—কোনে কান্দিব লাগিছে? বিজয়ৰ কণ্ঠস্বৰ নহয়নে? তোমালোকৰ মাতৃদেৱী ঢুকাবৰ পৰা এনে বিননি শুনা নাই। সি পগলা হল নেকি?}} {{hanging indent|2em|জয়—বোধকৰোঁ অমিয় আৰু এই সংসাৰত নাই। সৌৱা অমিয়ক কান্ধত লৈ পগলাৰ দৰে কান্দি কান্দি বিজয় এই ফাললৈকে আহিব লাগিছে।}} <center>[ বিজয়সিংহই কান্ধত অমিয়ৰ মৃতদেহলৈ কালি কান্দি আহে। ]</center> {{hanging indent|2em|বিজয়—যাক ইমান মৰম কৰিছিলো সেই মৰমৰ পখিটিয়ে আমাক ফাকি দি পালাই গল। মোৰ প্ৰাণ দিও যদি তাক ঘূৰাই আনিব পাৰিলোহেঁতেন।}} {{hanging indent|2em|জয়—পিতা, চাওকচোন বিজয়ৰ বুকুৰ ওপৰত পদুমফুলৰ দৰে অমিয়ই কেনে শোভা পাইছে।}} {{hanging indent|2em|বিক্ৰম—শোক মানুহৰ ওচৰলৈ কেতিয়া কেনেকৈ আহে তাক কোনে জানে? বিজয়, তালৈ গৈ অমিয়ক কেনে দেখিছিলা?}} {{hanging indent|2em|বিজয়—ঠিক এনে ভাবে লৰচৰ নকৰা কৰি। টোপনি অহা যেন পাই জগাবৰ ভয়ত হাতৰ সাৰে ভৰিৰ সাৰে গৈ দেখিলোঁ মজিয়াতে গাৰুটোৰ ওপৰত মূৰ থৈ হাত দুখনি মেলি যেন শুই আছে। মাতিলোঁ, মাত নাপালোঁ। লাৰি চাৰি চাই বুজিব পাৰিলোঁ দেহৰ পৰা প্ৰাণ পখী উৰি গৈছে। তেতিয়া কান্দিব ধৰিলোঁ।}} {{hanging indent|2em|বিক্ৰম—বিজয়! তিৰোতা মানুহৰ নিচিনাকৈ কান্দিলে কি হব? সকলো বিধিৰ বিধান। যদি কান্দি পালোঁহেতেন ময়ো মাটিত বাগৰি বাগৰি কান্দিলোহেতেন। আহা এতিয়া পুতি থওঁগৈ।}} {{hanging indent|2em|বিজয়—কত পুতিম?}}<noinclude></noinclude> f560mgm2g2sajwpplsvi72pzc1n17dw 262263 262262 2026-10-12T16:50:12Z দিম্পল দাস 3774 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 262263 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="দিম্পল দাস" />{{rh|৬৪|তাৰা|}} {{Rule|}}</noinclude> {{hanging indent|2em|বিক্ৰম—কোনে কান্দিব লাগিছে? বিজয়ৰ কণ্ঠস্বৰ নহয়নে? তোমালোকৰ মাতৃদেৱী ঢুকাবৰ পৰা এনে বিননি শুনা নাই। সি পগলা হল নেকি?}} {{hanging indent|2em|জয়—বোধকৰোঁ অমিয় আৰু এই সংসাৰত নাই। সৌৱা অমিয়ক কান্ধত লৈ পগলাৰ দৰে কান্দি কান্দি বিজয় এই ফাললৈকে আহিব লাগিছে।}} <center>[ বিজয়সিংহই কান্ধত অমিয়ৰ মৃতদেহলৈ কালি কান্দি আহে। ]</center> {{hanging indent|2em|বিজয়—যাক ইমান মৰম কৰিছিলো সেই মৰমৰ পখিটিয়ে আমাক ফাকি দি পালাই গল। মোৰ প্ৰাণ দিও যদি তাক ঘূৰাই আনিব পাৰিলোহেঁতেন।}} {{hanging indent|2em|জয়—পিতা, চাওকচোন বিজয়ৰ বুকুৰ ওপৰত পদুমফুলৰ দৰে অমিয়ই কেনে শোভা পাইছে।}} {{hanging indent|2em|বিক্ৰম—শোক মানুহৰ ওচৰলৈ কেতিয়া কেনেকৈ আহে তাক কোনে জানে? বিজয়, তালৈ গৈ অমিয়ক কেনে দেখিছিলা?}} {{hanging indent|2em|বিজয়—ঠিক এনে ভাবে লৰচৰ নকৰা কৰি। টোপনি অহা যেন পাই জগাবৰ ভয়ত হাতৰ সাৰে ভৰিৰ সাৰে গৈ দেখিলোঁ মজিয়াতে গাৰুটোৰ ওপৰত মূৰ থৈ হাত দুখনি মেলি যেন শুই আছে। মাতিলোঁ, মাত নাপালোঁ। লাৰি চাৰি চাই বুজিব পাৰিলোঁ দেহৰ পৰা প্ৰাণ পখী উৰি গৈছে। তেতিয়া কান্দিব ধৰিলোঁ।}} {{hanging indent|2em|বিক্ৰম—বিজয়! তিৰোতা মানুহৰ নিচিনাকৈ কান্দিলে কি হব? সকলো বিধিৰ বিধান। যদি কান্দি পালোঁহেতেন ময়ো মাটিত বাগৰি বাগৰি কান্দিলোহেতেন। আহা এতিয়া পুতি থওঁগৈ।}} {{hanging indent|2em|বিজয়—কত পুতিম?}}<noinclude></noinclude> 8tgg8xwl6zrfs4tm39pa3kigvz86v3s 104 54827 262264 140825 2026-10-12T17:01:43Z দিম্পল দাস 3774 262264 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kuldhar Rabha" />{{rh||তাৰা|৬৫}} {{Rule|}}</noinclude>{{hanging indent|2em|জয়— পুতি থম? এনে সুন্দৰ দেহ বাৰু কোন সতে পুতি থ'ম! বাৰু বিজয়, সেই নিজৰাৰ পাৰৰ ঠাই ডুখৰিত-যত অমিয়ৰ মুখৰ দৰে ৰূপহ ফুলবোৰ ফুলি আছে, যত অমিয়ৰ গীতৰ দৰে পখীবোৰ সদায় প্ৰাণবিমোহিনী গান গাই থাকে, আহাঁ তাতে গৈ এই সুন্দৰ দেহটো ফুলেৰে সজাই থওঁগৈ।}} {{hanging indent|2em|বিজয়— আহ দাদা, তেওঁৰ আত্মাৰ মঙ্গলৰ অৰ্থে গীত গাই গাই সেই ঠাই ডুখৰিতে শুৱাই থওঁগৈ।}} বিজয় – <center>{{Xx-larger|—গীত—}}</center> <center>{{X-larger|সুৰ-ভৈৰবী মিশ্ৰ}}</center> অমিয়! অমিয়! প্ৰাণৰ! অমিয় কেনি যোৱা এনে বেশেৰে। অত ভাল পোৱা প্ৰাণৰ হেপাহ এৰিল। কোনটা সতেৰে। ধুনীয়া শৰীৰ, ৰূপৰ মাধুৰী দেখি মোৰ মন সদ। বিয়াকুল। সোণৰ প্ৰতিমা দেখোতে দেখোতে, কালৰ সোঁতত পৰি তল গল : লৰ দেশৰ ফুলৰ কেৱব, ফুৰ নিচিনা কোমল হৃদয়। ফুৰ মাজত থম যতনেৰে দেহটি তোমাৰ কৰি ফুলময়। স্বৰগ ৰাজ্যৰ পাৰিজাত ফুল, দুদিনীয়। দেহ মৰহিল আজি। টো ঈশ্বৰ স্বৰগত যেন লভ চিব-সুখ ট ভ চিৰ-শান্তি। { কৰ্ম্মবীৰ বৰদলৈ ] {{Hanging indent/s|2em}}বিক্ৰম—এইবোৰ ফুল লোৱা, কালি ৰাতিপুৱাই আৰু ফুল ফুলি সূৰ্য্যৰ কিৰণত উজ্জ্বল হব। তুমি এই ফুলা ফুলবোৰৰ দৰে আছিলা, এতিয়া শুকালা। তোমাৰ ওপৰত দিয়া ফুলবোৰ জঁয় পৰি যাব। এতিয়া তুমি সংসাৰৰ সুখ দুখৰ অতীত।<noinclude></noinclude> sst8awddp68c6eogrui6qf7oj5p7xl4 262265 262264 2026-10-12T17:10:17Z দিম্পল দাস 3774 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 262265 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="দিম্পল দাস" />{{rh||তাৰা|৬৫}} {{Rule|}}</noinclude>{{hanging indent|2em|জয়— পুতি থম? এনে সুন্দৰ দেহ বাৰু কোন সতে পুতি থ'ম! বাৰু বিজয়, সেই নিজৰাৰ পাৰৰ ঠাই ডুখৰিত-যত অমিয়ৰ মুখৰ দৰে ৰূপহ ফুলবোৰ ফুলি আছে, যত অমিয়ৰ গীতৰ দৰে পখীবোৰ সদায় প্ৰাণবিমোহিনী গান গাই থাকে, আহাঁ তাতে গৈ এই সুন্দৰ দেহটো ফুলেৰে সজাই থওঁগৈ।}} {{hanging indent|2em|বিজয়— আহ দাদা, তেওঁৰ আত্মাৰ মঙ্গলৰ অৰ্থে গীত গাই গাই সেই ঠাই ডুখৰিতে শুৱাই থওঁগৈ।}} বিজয় – <center>{{Xx-larger|—গীত—}}</center> <center>{{X-larger|সুৰ-ভৈৰবী মিশ্ৰ}}</center> {{Block center|<poem>{{Overfloat left|অমিয়!}} অমিয়! প্ৰাণৰ! অমিয় কেনি যোৱা এনে বেশেৰে। অত ভাল পোৱা প্ৰাণৰ হেপাহ এৰিল। কোনটা সতেৰে। ধুনীয়া শৰীৰ, ৰূপৰ মাধুৰী দেখি মোৰ মন সদা বিয়াকুল। সোণৰ প্ৰতিমা দেখোতে দেখোতে, কালৰ সোঁতত পৰি তল গল।। ফুলৰ দেশৰ ফুলৰ কোঁৱৰ, ফুলৰ নিচিনা কোমল হৃদয়। ফুলৰ মাজত থম যতনেৰে দেহটি তোমাৰ কৰি ফুলময়।। স্বৰগ ৰাজ্যৰ পাৰিজাত ফুল, দুদিনীয়া দেহ মৰহিল আজি। খাটো ঈশ্বৰক স্বৰগত যেন লভা চিৰ-সুখ লভা চিৰ-শান্তি।।</poem>}} {{Float right|[ কৰ্ম্মবীৰ বৰদলৈ ]}} {{Hanging indent/s|2em}}বিক্ৰম—এইবোৰ ফুল লোৱা, কালি ৰাতিপুৱাই আৰু ফুল ফুলি সূৰ্য্যৰ কিৰণত উজ্জ্বল হব। তুমি এই ফুলা ফুলবোৰৰ দৰে আছিলা, এতিয়া শুকালা। তোমাৰ ওপৰত দিয়া ফুলবোৰ জঁয় পৰি যাব। এতিয়া তুমি সংসাৰৰ সুখ দুখৰ অতীত।<noinclude></noinclude> jaqrjk7e75fg32ol81kuuxts144tmu5 262273 262265 2026-10-12T17:30:20Z দিম্পল দাস 3774 262273 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="দিম্পল দাস" />{{rh||তাৰা|৬৫}} {{Rule|}}</noinclude>{{hanging indent|2em|জয়— পুতি থম? এনে সুন্দৰ দেহ বাৰু কোন সতে পুতি থ'ম! বাৰু বিজয়, সেই নিজৰাৰ পাৰৰ ঠাই ডুখৰিত-যত অমিয়ৰ মুখৰ দৰে ৰূপহ ফুলবোৰ ফুলি আছে, যত অমিয়ৰ গীতৰ দৰে পখীবোৰ সদায় প্ৰাণবিমোহিনী গান গাই থাকে, আহাঁ তাতে গৈ এই সুন্দৰ দেহটো ফুলেৰে সজাই থওঁগৈ।}} {{hanging indent|2em|বিজয়— আহ দাদা, তেওঁৰ আত্মাৰ মঙ্গলৰ অৰ্থে গীত গাই গাই সেই ঠাই ডুখৰিতে শুৱাই থওঁগৈ।}} বিজয় – <center>{{Xx-larger|—গীত—}}</center> <center>{{X-larger|সুৰ-ভৈৰবী মিশ্ৰ}}</center> {{Block center|<poem>{{Overfloat left|অমিয়!}} অমিয়! প্ৰাণৰ! অমিয় কেনি যোৱা এনে বেশেৰে। অত ভাল পোৱা প্ৰাণৰ হেপাহ এৰিল। কোনটা সতেৰে। ধুনীয়া শৰীৰ, ৰূপৰ মাধুৰী দেখি মোৰ মন সদা বিয়াকুল। সোণৰ প্ৰতিমা দেখোতে দেখোতে, কালৰ সোঁতত পৰি তল গল।। ফুলৰ দেশৰ ফুলৰ কোঁৱৰ, ফুলৰ নিচিনা কোমল হৃদয়। ফুলৰ মাজত থম যতনেৰে দেহটি তোমাৰ কৰি ফুলময়।। স্বৰগ ৰাজ্যৰ পাৰিজাত ফুল, দুদিনীয়া দেহ মৰহিল আজি। খাটো ঈশ্বৰক স্বৰগত যেন লভা চিৰ-সুখ লভা চিৰ-শান্তি।।</poem>}} {{Float right|[ কৰ্ম্মবীৰ বৰদলৈ ]}} {{Hanging indent/s|2em}}বিক্ৰম—এইবোৰ ফুল লোৱা, কালি ৰাতিপুৱাই আৰু ফুল ফুলি সূৰ্য্যৰ কিৰণত উজ্জ্বল হব। তুমি এই ফুলা ফুলবোৰৰ দৰে আছিলা, এতিয়া শুকালা। তোমাৰ ওপৰত দিয়া ফুলবোৰ জঁয় পৰি যাব। এতিয়া তুমি সংসাৰৰ সুখ দুখৰ অতীত।{{Nop}}<noinclude></noinclude> s2qhwj1nfnmc636u1747q44pcg4vauq 104 54828 262251 143217 2026-10-12T16:10:54Z BabulB 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 262251 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="BabulB" />{{rh|৬৬|তাৰা|}}</noinclude>{{gap}}ঈশ্বৰে তোমাৰ আমাৰ মঙ্গল কৰক। আহা এতিয়া যাওঁগৈ। {{Right|[ সকলোৰে প্ৰস্থান।]}} অমিয় – কিছুপৰৰ পাছত সাৰ পাই) হয় ডাঙৰীয়া, মই ৰাজগড়লৈ যাম। কোনটো বাট? সেই পিনে? আৰুনো কিমান যাম? ইয়াত অকলে অকলে শুই থাকোঁ, লগৰীয়াতে কোনো নাই। মই সপোন দেখিছা নে সাৰে আছোঁ? সপোনত দেখিছিলো যে মই কেইজন মান মানুহৰ লগত আছোঁ! কতা? ইয়াত দেখোন কোনো নাই? মই দেখোন অকলে? ই মোৰ মূৰৰ বিকাৰ! উস, হৰি! কি সপোন দেখিলোঁ? [উঠি] এতিয়া ভয়তে গোটেই গাটো কঁপিব লাগিছে। সেইবোৰ কোন? এই ফালে আহিব লাগিছে। {{Right|[ ৰামসিংহ, দিলীৰ খাঁ আৰু সৈন্যসকলৰ প্ৰবেশ। ]}} দিলীৰ খাঁ– জয়পুৰৰ ৰজাই কৰ নিদিব বুলি ভাবি আপুনি অহাৰ পাছতে মোগল বাদশাহে মোৰ অধীনত এদল ফৌজ পঠাই দিছে। জয়পুৰৰ সীমা ত আমি আপোনালৈ অপেক্ষা কৰি আছিলোঁ। বাদাশ্যাহৰ আদেশ-- সেনাপতি হৈ আপুনি সেই সৈন্য চালনা কৰিব, আৰু মই আপোনাৰ সহকাৰী হৈ থাকিম। ৰামসিংহ--তেনেহলে সোণকালে আমি যুদ্ধযাত্ৰ! কৰা উচিত। এই জন কোন? [ অলপ আগুৱাই ] যুৱক! তুমি মোক নিৰ্ভয়াা পৰিচয় দিয়া। অমিয়— ডাঙৰীয়া, মোৰ কপালৰ কথা কি কম? মই দিল্লীলৈ যাওঁ বুলি আহিছিলো, ইয়াতে বাট হেৰুৱাইছো। ৰামসিংহ –তোমাৰ নাম?<noinclude></noinclude> req0bv2h2p49k6bj8lkn5fgrjb9fqcl 262267 262251 2026-10-12T17:18:05Z দিম্পল দাস 3774 262267 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="BabulB" />{{rh|৬৬|তাৰা|}} {{Hanging indent/m}}</noinclude>ঈশ্বৰে তোমাৰ আমাৰ মঙ্গল কৰক। আহা এতিয়া যাওঁগৈ।{{hanging indent/e}} {{Right|[ সকলোৰে প্ৰস্থান।]}} {{hanging indent|2em|অমিয় —(কিছুপৰৰ পাছত সাৰ পাই) হয় ডাঙৰীয়া, মই ৰাজগড়লৈ যাম। কোনটো বাট? সেই পিনে? আৰুনো কিমান যাম? ইয়াত অকলে অকলে শুই থাকোঁ, লগৰীয়াতো কোনো নাই। মই সপোন দেখিছাঁ নে সাৰে আছোঁ? সপোনত দেখিছিলো যে মই কেইজন মান মানুহৰ লগত আছোঁ! কতা? ইয়াত দেখোন কোনো নাই? মই দেখোন অকলে? ই মোৰ মূৰৰ বিকাৰ! উস, হৰি! কি সপোন দেখিলোঁ? [উঠি] এতিয়া ভয়তে গোটেই গাটো কঁপিব লাগিছে। সৌবোৰ কোন? এই ফালে আহিব লাগিছে।}} {{Right|[ ৰামসিংহ, দিলীৰ খাঁ আৰু সৈন্যসকলৰ প্ৰবেশ। ]}} দিলীৰ খাঁ– জয়পুৰৰ ৰজাই কৰ নিদিব বুলি ভাবি আপুনি অহাৰ পাছতে মোগল বাদশাহে মোৰ অধীনত এদল ফৌজ পঠাই দিছে। জয়পুৰৰ সীমা ত আমি আপোনালৈ অপেক্ষা কৰি আছিলোঁ। বাদাশ্যাহৰ আদেশ-- সেনাপতি হৈ আপুনি সেই সৈন্য চালনা কৰিব, আৰু মই আপোনাৰ সহকাৰী হৈ থাকিম। ৰামসিংহ--তেনেহলে সোণকালে আমি যুদ্ধযাত্ৰ! কৰা উচিত। এই জন কোন? [ অলপ আগুৱাই ] যুৱক! তুমি মোক নিৰ্ভয়াা পৰিচয় দিয়া। অমিয়— ডাঙৰীয়া, মোৰ কপালৰ কথা কি কম? মই দিল্লীলৈ যাওঁ বুলি আহিছিলো, ইয়াতে বাট হেৰুৱাইছো। ৰামসিংহ –তোমাৰ নাম?<noinclude></noinclude> mvhjaduxzz23jmh604zjw3ayasul9k9 262269 262267 2026-10-12T17:25:04Z দিম্পল দাস 3774 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 262269 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="দিম্পল দাস" />{{rh|৬৬|তাৰা|}} {{Hanging indent/m}}</noinclude>ঈশ্বৰে তোমাৰ আমাৰ মঙ্গল কৰক। আহা এতিয়া যাওঁগৈ।{{hanging indent/e}} {{Right|[ সকলোৰে প্ৰস্থান।]}} {{hanging indent|2em|অমিয় —(কিছুপৰৰ পাছত সাৰ পাই) হয় ডাঙৰীয়া, মই ৰাজগড়লৈ যাম। কোনটো বাট? সেই পিনে? আৰুনো কিমান যাম? ইয়াত অকলে অকলে শুই থাকোঁ, লগৰীয়াতো কোনো নাই। মই সপোন দেখিছাঁ নে সাৰে আছোঁ? সপোনত দেখিছিলো যে মই কেইজন মান মানুহৰ লগত আছোঁ! কতা? ইয়াত দেখোন কোনো নাই? মই দেখোন অকলে? ই মোৰ মূৰৰ বিকাৰ! উস, হৰি! কি সপোন দেখিলোঁ? [উঠি] এতিয়া ভয়তে গোটেই গাটো কঁপিব লাগিছে। সৌবোৰ কোন? এই ফালে আহিব লাগিছে।}} {{Right|[ ৰামসিংহ, দিলীৰ খাঁ আৰু সৈন্যসকলৰ প্ৰবেশ। ]}} {{hanging indent|2em|দিলীৰ খাঁ—জয়পুৰৰ ৰজাই কৰ নিদিব বুলি ভাবি আপুনি অহাৰ পাছতে মোগল বাদশ্বাহে মোৰ অধীনত এদল ফৌজ পঠাই দিছে। জয়পুৰৰ সীমাত আমি আপোনালৈ অপেক্ষা কৰি আছিলোঁ। বাদাশ্যাহৰ আদেশ-সেনাপতি হৈ আপুনি সেই সৈন্য চালনা কৰিব, আৰু মই আপোনাৰ সহকাৰী হৈ থাকিম।}} {{hanging indent|2em|ৰামসিংহ—তেনেহলে সোণকালে আমি যুদ্ধযাত্ৰা কৰা উচিত। এই জন কোন? [ অলপ আগুৱাই ] যুৱক! তুমি মোক নিৰ্ভয়েপৰিচয় দিয়া।}} {{hanging indent|2em|অমিয়—ডাঙৰীয়া, মোৰ কপালৰ কথা কি কম? মই দিল্লীলৈ যাওঁ বুলি আহিছিলো, ইয়াতে বাট হেৰুৱাইছোঁ।}} {{hanging indent|2em|ৰামসিংহ –তোমাৰ নাম?}}<noinclude></noinclude> rw4pvyv7kmvknxgdif620a7chyaei0l 262270 262269 2026-10-12T17:28:56Z দিম্পল দাস 3774 262270 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="দিম্পল দাস" />{{rh|৬৬|তাৰা|}} {{Hanging indent/m}}</noinclude>ঈশ্বৰে তোমাৰ আমাৰ মঙ্গল কৰক। আহা এতিয়া যাওঁগৈ।{{hanging indent/e}} {{Right|[ সকলোৰে প্ৰস্থান।]}} {{hanging indent|2em|অমিয় —(কিছুপৰৰ পাছত সাৰ পাই) হয় ডাঙৰীয়া, মই ৰাজগড়লৈ যাম। কোনটো বাট? সেই পিনে? আৰুনো কিমান যাম? ইয়াত অকলে অকলে শুই থাকোঁ, লগৰীয়াতো কোনো নাই। মই সপোন দেখিছাঁ নে সাৰে আছোঁ? সপোনত দেখিছিলো যে মই কেইজন মান মানুহৰ লগত আছোঁ! কতা? ইয়াত দেখোন কোনো নাই? মই দেখোন অকলে? ই মোৰ মূৰৰ বিকাৰ! উস, হৰি! কি সপোন দেখিলোঁ? [উঠি] এতিয়া ভয়তে গোটেই গাটো কঁপিব লাগিছে। সৌবোৰ কোন? এই ফালে আহিব লাগিছে।}} {{Right|[ ৰামসিংহ, দিলীৰ খাঁ আৰু সৈন্যসকলৰ প্ৰবেশ। ]}} {{hanging indent|2em|দিলীৰ খাঁ—জয়পুৰৰ ৰজাই কৰ নিদিব বুলি ভাবি আপুনি অহাৰ পাছতে মোগল বাদশ্বাহে মোৰ অধীনত এদল ফৌজ পঠাই দিছে। জয়পুৰৰ সীমাত আমি আপোনালৈ অপেক্ষা কৰি আছিলোঁ। বাদাশ্যাহৰ আদেশ-সেনাপতি হৈ আপুনি সেই সৈন্য চালনা কৰিব, আৰু মই আপোনাৰ সহকাৰী হৈ থাকিম।}} {{hanging indent|2em|ৰামসিংহ—তেনেহলে সোণকালে আমি যুদ্ধযাত্ৰা কৰা উচিত। এই জন কোন? [ অলপ আগুৱাই ] যুৱক! তুমি মোক নিৰ্ভয়েপৰিচয় দিয়া।}} {{hanging indent|2em|অমিয়—ডাঙৰীয়া, মোৰ কপালৰ কথা কি কম? মই দিল্লীলৈ যাওঁ বুলি আহিছিলো, ইয়াতে বাট হেৰুৱাইছোঁ।}} {{hanging indent|2em|ৰামসিংহ –তোমাৰ নাম?}}<noinclude></noinclude> a746rbbnadn563uc8sd5p74ef1ih56d 104 71364 262298 261838 2026-10-13T04:59:34Z Rumi Borah~aswiki 1522 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 262298 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Rumi Borah~aswiki" /></noinclude>{{Dhr|2em}} {{center|{{Xx-larger|সূচি পত্ৰ।}}}} {{Block center|width=400px| {{dtpl||{{gap}}বিষয়|পৃষ্ঠা|dottext=}} {{dtpl||১। [[ফুল-কলি/ফুল-কলি|ফুল-কলি]]|১|dottext=...{{gap|5em}}...}} {{dtpl||২। [[ফুল-কলি/কবিতা-দেৱী|কবিতা-দেৱী]]|২|dottext=...{{gap|5em}}...}} {{dtpl||৩। [[ফুল-কলি/কবিতা|কবিতা]]|৩|dottext=...{{gap|5em}}...}} {{dtpl||৪। [[ফুল-কলি/কবি|কবি]]|৪|dottext=...{{gap|5em}}...}} {{dtpl||৫। [[ফুল-কলি/জীৱনৰ মহাব্ৰত|জীৱনৰ মহাব্ৰত]]|৫|dottext=...{{gap|5em}}...}} {{dtpl||৬। [[ফুল-কলি/জীৱনৰ লগৰীয়া|জীৱনৰ লগৰীয়া]]|৬|dottext=...{{gap|5em}}...}} {{dtpl||৭। [[ফুল-কলি/মাতৃ-ভাষা|মাতৃ-ভাষা]]|৭|dottext=...{{gap|5em}}...}} {{dtpl||৮। [[ফুল-কলি/নিয়তি|নিয়তি]]|৮|dottext=...{{gap|5em}}...}} {{dtpl||৯। [[ফুল-কলি/ঊষাৰ সাক্ষাৎ|ঊষাৰ সাক্ষাৎ]]|৯|dottext=...{{gap|5em}}...}} {{dtpl||১০। [[ফুল-কলি/যশ|যশ]]|১০|dottext=...{{gap|5em}}...}} {{dtpl||১১। [[ফুল-কলি/প্ৰিয়|প্ৰিয়]]|১১|dottext=...{{gap|5em}}...}} {{dtpl||১২। [[ফুল-কলি/প্ৰেম|প্ৰেম]]|১২|dottext=...{{gap|5em}}...}} {{dtpl||১৩। [[ফুল-কলি/সুখ|সুখ]]|১৩|dottext=...{{gap|5em}}...}} {{dtpl||১৪। [[ফুল-কলি/শান্তিৰ জখলা|শান্তিৰ জখলা]]|১৪|dottext=...{{gap|5em}}...}} {{dtpl||১৫। [[ফুল-কলি/সৌন্দৰ্য্য|সৌন্দৰ্য্য]]|১৫|dottext=...{{gap|5em}}...}} {{dtpl||১৬। [[ফুল-কলি/আশা|আশা]]|১৬|dottext=...{{gap|5em}}...}} {{dtpl||১৭। [[ফুল-কলি/ইচ্ছা|ইচ্ছা]]|১৭|dottext=...{{gap|5em}}...}} {{dtpl||১৮। [[ফুল-কলি/কৰ্ম্ম আৰু কল্পনা|কৰ্ম্ম আৰু কল্পনা]]|১৮|dottext=...{{gap|5em}}...}} {{dtpl||১৯। [[ফুল-কলি/লাজ|লাজ]]|১৯|dottext=...{{gap|5em}}...}} {{dtpl||২০। [[ফুল-কলি/অধীন|অধীন]]|১৯|dottext=... {{gap|5em}}...}} {{dtpl||২১। [[ফুল-কলি/শোক|শোক]]|২০|dottext=...{{gap|5em}}...}} }}<noinclude></noinclude> qgsky1fd6wb3ciie30zolq7c51fad7q 104 71365 262299 261840 2026-10-13T05:05:27Z Rumi Borah~aswiki 1522 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 262299 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Rumi Borah~aswiki" />{{rh||৷৵৹|}}</noinclude>{{Block center|width=400px| {{dtpl||২২। [[ফুল-কলি/চিন্তা|চিন্তা]]|২১|dottext=...{{gap|5em}}...}} {{dtpl||২৩। [[ফুল-কলি/মোৰ লৰাকাল|মোৰ লৰাকাল]]|২২|dottext=...{{gap|5em}}...}} {{dtpl||২৪। [[ফুল-কলি/মোৰ যুগমীয়া শোক|মোৰ যুগমীয়া শোক]]|২৪|dottext=...{{gap|5em}}...}} {{dtpl||২৫। [[ফুল-কলি/মোৰ দেশ|মোৰ দেশ]]|২৬|dottext=...{{gap|5em}}...}} {{dtpl||২৬। [[ফুল-কলি/বিশ্বৰ নিয়ম|বিশ্বৰ নিয়ম]]|২৮|dottext=...{{gap|5em}}...}} {{dtpl||২৭। [[ফুল-কলি/মহাপুৰুষ শঙ্কৰ দেৱ|মহাপুৰুষ শঙ্কৰ দেৱ]]|৩৫|dottext=...{{gap|5em}}...}} {{dtpl||২৮। [[ফুল-কলি/জয়মতী কুৱঁৰী|জয়মতী কুৱঁৰী]]|৩৬|dottext=...{{gap|5em}}...}} {{dtpl||২৯। [[ফুল-কলি/সংসাৰ|সংসাৰ]]|৩৮|dottext=...{{gap|5em}}...}} {{dtpl||৩০। [[ফুল-কলি/ধৰ্ম্ম|ধৰ্ম্ম]]|৩৯|dottext=...{{gap|5em}}...}} {{dtpl||৩১। [[ফুল-কলি/সংসাৰীৰ প্ৰতি বৈৰাগী|সংসাৰীৰ প্ৰতি বৈৰাগী]]|৪০|dottext=...{{gap|5em}}...}} {{dtpl||৩২। [[ফুল-কলি/কোন তুমি|কোন তুমি]]|৪১|dottext=...{{gap|5em}}...}} {{dtpl||৩৩। [[ফুল-কলি/অমিয় মধুৰ হাঁহি|অমিয় মধুৰ হাঁহি]]|৪২|dottext=...{{gap|5em}}...}} {{dtpl||৩৪। [[ফুল-কলি/বৰ্ষা আবাহন|বৰ্ষা আবাহন]]|৪৩|dottext=...{{gap|5em}}...}} {{dtpl||৩৫। [[ফুল-কলি/প্ৰাণৰ দেৱতা|প্ৰাণৰ দেৱতা]]|৪৭|dottext=...{{gap|5em}}...}} {{dtpl||৩৬। [[ফুল-কলি/প্ৰাৰ্থনা|প্ৰাৰ্থনা]]|৪৯|dottext=...{{gap|5em}}...}} {{dtpl||৩৭। [[ফুল-কলি/আনন্দ গীত|আনন্দ গীত]]|৫৩|dottext=...{{gap|5em}}...}} }} {{Dhr|1em}} {{center|⸻}} {{Dhr|2em}}<noinclude></noinclude> skzoa4x6xs0aqu0ue9b7yjed2y8o5j5 104 71372 262300 261688 2026-10-13T05:09:08Z Rumi Borah~aswiki 1522 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 262300 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Rumi Borah~aswiki" />{{rh|২|ফুল-কলি।|}} {{Rule|}}</noinclude>{{Block center|<poem>যদিও সি ৰূপহীন, নাই সু-গন্ধৰ চিন, যদিও ৰেণুত তাৰ, নাই মউ সুধাধাৰ, তথাপিতো গুন্ গুন্ {{gap}}ৰবে অলিকুল, এবাৰ পৰে নে আহি, {{gap}}দেখি নৱ ফুল!</poem>}} {{center|⸻•⸻}} {{center|{{X-larger|কবিতা-দেৱী।}}}} {{Block center|<poem> সৰগৰ দেৱী কিবা মৰ্ত্তৰ ঈশ্বৰী, নোৱাৰে চিনিব কোনো, নাজানে নিশ্চয়, সৰল উদাৰ চিত মৰমে বন্ধোৱা চেনেহৰে ভৰা যেনে তোমাৰ হৃদয়॥ সকলোকে দেখা তুমি একেই সমান, আত্মপৰ ভাৱ কদাচিতো নেদেখুৱা,— ধনী কি নিৰ্ধনী সকলোকে আঁকোৱালি, দয়াত বিলীন চেনেহত পমি যোৱা। সংসাৰৰ শোক তাপ জুইত বাগৰি, শান্তিৰ কণিকা যোনে অলপো নেপায়;</poem>}}<noinclude></noinclude> a1n1rbfiv82ouu706jjb3chzk17jpti 104 71373 262302 261689 2026-10-13T05:11:05Z Rumi Borah~aswiki 1522 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 262302 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Rumi Borah~aswiki" />{{rh||ফুল-কলি|৩}} {{Rule|}}</noinclude> {{Block center|<poem>অতৃপ্ত প্ৰাণত সিটো তোমাৰ স্নেহত শান্তিৰ নিজৰা সদা অযাচিতে বয়।</poem>}} {{center|⸺0⸺}} {{center|{{X-larger|কবিতা}}<br/> (১)}} {{Block center|<poem>গন্ধে তুমি মনোমোহা ৰঙেৰে ৰাঙলী, মানুহৰ চিন্তা আৰু কল্পনা ৰাজ্যৰ হৃদয়ৰ নিৰমল পুখুৰীত ফুলা এটি তুমি অপৰূপ ফুল পদুমৰ। তুমিয়েহে একে দৰে থাকা, দিন ৰাতি বলি থাকে তোমাতে হে শীতল বতাহ; ভোমৰায়ো পায় মউ সদা তোমাতেহে, চুমি চুমি পলুৱাই মনৰ হেপাহ।<br/> {{gap}}{{gap}}{{gap}}(২) তোমাৰ হৃদয় যেন পৰ্ব্বতৰপৰা প্ৰেমৰস দয়াধৰ্ম্ম নিজৰাটি বয়। তোমাক দেখিলে, দেবী, মানৱ পৰাণ তোমাৰ নিৰ্মল মৰমেৰে বান্ধ খায়; দুখ শোক অন্তৰাই তোমাৰে ছবিটি বুকুত সাৱটি লয় চিৰকাললই। {{center|⸺0⸺}}</poem>}}<noinclude></noinclude> tjd3v4aw3p5uaw7loiu88ztfeovx8pd 104 71375 262303 261693 2026-10-13T05:13:32Z Rumi Borah~aswiki 1522 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 262303 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Rumi Borah~aswiki" />{{rh|৪|ফুল-কলি|}} {{Rule|}}</noinclude> {{center|{{X-larger|কবি।}}}} {{Block center|<poem>পূজনীয় তুমি কবি, সংসাৰ-ফুলনি পোহৰাই আছা যেন মনিৰত্ন খনি। হিয়াৰ তলিৰপৰা ভাৱৰ নিজৰা বয়, মধুৰ আমিয়া সুৰে দশোদিশ পোহৰায়। নৱ নৱ ভাৱ লই শান্তিহীন মানবৰ সুকোমল কবিতাৰে শান্তি দিয়া হৃদয়ৰ। সাংসাৰী বিবেকী আৰু আন যত প্ৰাণী মধুৰ ঝঙ্কাৰে শুনি হৃদয়ৰ প্ৰতিধ্বনি, কত আনন্দৰ ঢউ হিয়াত জিৰণি লয়, কত কত হৃদয়ৰ বিষাদ আঁতৰি যায়। স্নেহ ডোলে বান্ধ খাই নিদয়াৰ চিত্তখানি, কঠুৱা হিয়াত বয় প্ৰেম-স্ৰোত চকুপানী। মিলনে মিলন মুহি কৰ্ত্তব্যৰ পাছ ধৰি, আগলই নিছা ভৰি জীৱনৰ লক্ষ্য কৰি। নৱ ৰসে নৱ ভাষে নিখুঁত সুৰেৰে কত শান্তিৰ শীতল ছায়া বিতৰিছা জগতত! {{gap}}{{gap}}{{gap}}⸻</poem>}}<noinclude></noinclude> taus26rivbq6ox3wcbs5tn9sydv9shx 104 71376 262306 261694 2026-10-13T05:15:31Z Rumi Borah~aswiki 1522 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 262306 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Rumi Borah~aswiki" />{{rh||ফুল-কলি|৫}}</noinclude> {{center|{{X-larger|জীৱনৰ মহাব্ৰত।}}}} {{Block center|<poem>সংসাৰত থিয় হই, ধন ধন বুলি, {{gap|7em}}সত্য এৰি অসত্যক ধৰি, দয়া ক্ষমা সৰলতা কৰি পৰিহাৰ, {{gap|7em}}জীৱনৰ উদ্দেশ্য পাহৰি, পিয়াহত পানী খোৱা ভোকত আহাৰ, {{gap|7em}}লোভৰ সদায় বশীভূত, কু-কথাত ৰত সদ৷ কু-বৃত্তিত ভৰি, {{gap|7em}}নহয় ই জীৱনৰ ব্ৰত। ঈশ্বৰৰ আজ্ঞানু কৰ্ম্মত সদা স্থিতি, {{gap|7em}}ঈশ্বৰৰ বঢ়োৱা তৃপিতি, হিংসা দ্বেষ এৰি সংসাৰত জয় লভা, {{gap|7em}}নিৰ্লোভ স্বভাৱে হই স্থিতি, দৰিদ্ৰক দান, পৰদুখে দুখী হোৱা, {{gap|7em}}পৰ উপকাৰে সদা ৰত, স্ব-দেশৰ হিত চিত্তা আত্ম-স্বাৰ্থ ঠেলি, {{gap|7em}}মানব জীৱনে মহাব্ৰত। {{gap|7em}}⸻</poem>}}<noinclude></noinclude> ntqu7ill5oany8w7lv33fmf9drt20nr 104 71378 262307 261845 2026-10-13T05:19:05Z Rumi Borah~aswiki 1522 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 262307 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Rumi Borah~aswiki" />{{rh|৮|ফুল-কলি|}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>যি ভাষাৰ আশ্ৰয়ত,{{gap|3em}} হলা জ্ঞানী বুদ্ধিমান, {{gap|2em}}সুৰস সৰল মৃদু মাতৃ ভাষা সেই॥ হে বন্ধু! সেবা তুমি,{{gap|3em}} মাতৃৰ পূজিত সেই {{gap|2em}}মাতৃ-ভাষা, মাতৃসম সদা জ্ঞান কৰি; থাকে মানে শৰীৰত{{gap|3em}} ক্ষণিক জীৱন ধন {{gap|2em}}থাকা তাৰ যথা সাধ্য মঙ্গল আচৰি।</poem> {{Center|{{Custom rule|sp|40|co|6|sp|40}}}} {{Block center/e}} <section end="22" /> <section begin="22" /> {{center|{{larger|'''নিয়তি।'''}}}} {{Block center/s}} <poem>দিন দিন নিয়তিৰ নতুন আচাৰ, পলে পলে ক্ষন্তেকতে নতুন পোহৰ। তটিণীৰ সোঁত যেন ক্ষণে উঠে পৰে, নিয়তিৰ সোঁত তেনে আহাঁ যোৱা কৰে। ক্ষন্তেকতে দেখি বিশ্ব ধোঁৱা অন্ধকাৰ, নাই যেন তক তৃণ পশু পক্ষী নৰ। নাই জোন নাই বেলি কোনো লগৰীয়া, শূন্য শূন্য শূন্যময় অকলসৰীয়া। জুৰিলোঁ ক্ৰন্দন যেন শোকে তল গই, নিৰাশা-সাগৰে পৰি ইনাই বিনাই। শূন্য ভাৱ শূন্য প্ৰাণে কাঢ়োঁ হুমনীয়া; ক্ষন্তেকেতে আহে আৰু হাঁহি মিচিকিয়া। </poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 8nrzo9ly0dwfhvbavr0ki4fryc9r9y3 104 71379 262309 261844 2026-10-13T05:21:44Z Rumi Borah~aswiki 1522 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 262309 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Rumi Borah~aswiki" />{{rh||ফুল-কলি।|৯}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>মেলি চাওঁ চকু দুটি চকু-লো মোহাৰি, শোভিছে সংসাৰ নৱ পোহৰেৰে ভৰি। আহিছে ভোমোৰা প্ৰণয়ৰ গীত গাই, ফুলিছে কুসুমচয় আগৰ দৰেই। ফুলে ফুলে পৰি পৰি বোলে চুমা লোৱা, ইটোৱে সিটোৱে আকোৱালি মতলীয়া। বলিছে বতাহ তাত আগৰ দৰেই; অমিয়া সু-ৰস সুৰে ৰিৱ ৰিৱকই! ক্ষন্তেকেতে আৰু পুনু হাঁহি মিছিকিয়া, কল্পনাৰ ছবি কিবা চিৰ বিনন্দীয়া। কিহেৰে নো সিজনক চিনিব পাৰিম, সামান্য মানৱ হায়! কেনেকে বুজিম॥</poem> {{Block center/e}} {{Center|{{Custom rule|sp|40|co|6|sp|40}}}} <section end="23" /> <section begin="23" /> {{center|{{larger|'''ঊষাৰ সাক্ষাৎ।'''}}}} {{Block center/s}} <poem>ৰিৱ ৰিৱ কৰি বলিছে বতাহ {{gap|6em}}উৰাই ফুলৰ অমিয়া ৰেণু, নিশাহতে আহি সোমায় ভিতৰ, {{gap|6em}}গন্ধে ভৰপুৰ, সুখৰ অণু। ৰিণিকি ৰিণিকি পৰিছে কাণত, {{gap|6em}}সু-স্বৰ লহৰী অমিয়া সুৰে; </poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> snls5zln6eh9210vibi4ds56xobo8qk 104 71380 262310 262146 2026-10-13T05:24:39Z Rumi Borah~aswiki 1522 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 262310 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Rumi Borah~aswiki" />{{rh|১০|ফুল কলি।|}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>চিন্তা-জুই তাপে উতলা হিয়াত ::::কিয়নো শান্তিৰ নিজৰা ঝৰে। নতুন পোহৰে উজলে সংসাৰ, ::::কিয়নো গুচাই আন্ধাৰ পট, উৰুলি জোকাৰে নানা চেওঁ ধৰি, ::::কিয়নো চৰায়ে দিছেহি মাত। নিয়ৰে তিওৱা ফুলৰ কলিটি ::::জোকাৰি জোকাৰি আপোন পাহি; গহীন ভাৱত কিয়নো মাৰিছে ::::মিছিকীয়া এটি মধুৰ হাঁহি। কিয়নো হিয়াত কৰ্ম্মৰ প্ৰতিমা, ::::নাচিছে বঢ়াই কল্পনা-আশা! মধুৰ মোহিনী শান্তিৰ কানন, ::::দেখা দিলে আহি প্ৰতিমা ঊষা। {{Block center/e}} {{center|{{Custom rule|sp|40|co|6|sp|40}}}} <section end="24" /> <section begin="24" /> {{center|{{X-larger|যশ।}}}} {{Block center/s}} দেখিলোঁ সাপোন এটি, :::আধা টোপনীতে— পৰ্ব্বত এখনি এটি :::বিলৰ মাজত তাৰ উপৰত এটি :::সুবৰ্ণ-দেউল;<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> nogoe802sef22t6fqg9dxbrypsetzym 104 71385 262311 262147 2026-10-13T05:26:29Z Rumi Borah~aswiki 1522 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 262311 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Rumi Borah~aswiki" />{{rh||ফুল কলি।|১১}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>বিমল জেউতি ভৰা, :::চন্দ্ৰতো উজল। তালৈ কাঁইটেৰে ভৰা :::সৰু এটি বাট, দু-পিনে দুসাৰি ওখ :::শিলৰ পৰ্ব্বত। {{Dhr|1em}} বহু বিপদত পৰে :::তাত উঠা জনে, তথাপিতো কত জনে :::উঠিছে যতনে। কত জন উঠোঁ বুলি :::গৈছে আগুৱাই; উঠিব নোৱাৰি কত :::ইনাই বিনাই, নিৰাশাৰ লগ লই :::কান্দিছে অকলে, ক্ষণে উঠে, ক্ষণে পৰে :::মনৰ বিকলে। {{Dhr|1em}} ই-সকলো দেখি মোৰ :::কান্দিল পৰাণ;<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 038dg2mjf4uoytehwosvpcigdhzcv65 104 71386 262315 262154 2026-10-13T05:32:45Z Rumi Borah~aswiki 1522 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 262315 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Rumi Borah~aswiki" />{{rh||ফুল কলি।|১৩}} {{Rule|}}</noinclude><section begin="29" /> {{center|{{X-larger|প্ৰেম।}}}} {{Block center/s}} <poem>তুৱা মাথ সত্ত্বগুণে বিকশিত কায়; হিংসা, ক্ৰোধ, দ্বেষশূন্য উদাৰ হৃদয়! মধুৰতো সুমধুৰ শান্তিৰ সম্বল; সংসাৰ-কাননে তুমি দুৰ্বলৰ বল।</poem> {{Block center/e}} {{center|{{Custom rule|sp|20|co|6|sp|20}}}} <section end="29" /> <section begin="29B" /> {{center|{{X-larger|সুখ।}}}} {{Block center/s}} সুখ সুখ বুলি ফুৰোঁ ঘূৰি ঘূৰি, :::নেপালোঁ সুখ সমূলি; সুধিলো এদিন, বৈৰাগী এজনে, :::সুখ কেনেকুৱা বুলি। {{Dhr|1em}} আমিয়া মাতেৰে কলেহি বুজাই, :::হেৰা অবোধ সোণাই, সুখ সুখ বুলি, মিছাতে ঘূৰিছা, :::সুখ বিধি স্ৰজা নাই। {{Dhr|1em}} চোৱা বাৰু সৌ পূৱ আকাশত, :::ওলাই ৰঙা বেলিটি, দিছেহি পোহৰ, নাশি অন্ধকাৰ, :::কেনে নো শুৱনি অতি। {{Dhr|1em}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> afg7qzlcp862pxs3wm3d03wvnh3iiwt 104 71387 262313 262153 2026-10-13T05:30:09Z Rumi Borah~aswiki 1522 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 262313 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Rumi Borah~aswiki" />{{rh|১২|ফুল-কলি।|}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>কি ফল লভিম হায়! :::কৰিলে সাধন। তেতিয়া কোনোবা যেন :::কলে ৰিঙিয়াই; অজ্ঞান মানব তুমি :::নেজানা নিশ্চয়— দেখিছা দেউল যিটি, :::যশৰ আধাৰ, তুমিও তালৈ যোৱা, :::হোৱা আগুসাৰ। অধিস্থান হলে তাত :::কহিলোঁ নিশ্চয়, মৰিও নমৰে নৰ :::হয় মৃত্যুঞ্জয়। {{Block center/e}} {{center|{{Custom rule|sp|20|co|6|sp|20}}}} <section end="28" /> <section begin="28" />{{center|{{X-larger|প্ৰিয়।}}}} {{Block center/s}} <poem>লোভ নাই, ক্ৰোধ নাই, অন্তৰ নিৰ্ম্মল; ধীৰ নম্ৰ ক্ষমাশীল বাক্যত সৰল। আত্মপৰ ভিন নাই, স্ব-ধৰ্ম্মত স্থিত; প্ৰিয়জন হোৱে তেওঁ জানিবা নিশ্চিত।</poem> {{Block center/e}} {{center|{{Custom rule|sp|20|co|6|sp|20}}}} <section end="28" /><noinclude></noinclude> pfxashtjkppblgzxa1ogq641fuqhl60 104 71390 262317 262155 2026-10-13T05:35:41Z Rumi Borah~aswiki 1522 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 262317 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Rumi Borah~aswiki" />{{rh|১৪|ফুল-কলি।|}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>ঘূৰি ঘূৰি গই যেতিয়া পাবহি, :::ওচৰে আহে সন্ধিয়া কিৰণ সামৰি, কলা মলা পৰি, :::হয় বেলি নাইকীয়া। {{Dhr|1em}} পূৰ্ণিমাৰ জোন, কেনেনো ধুনীয়া, :::পোহৰে উজলে ধৰা; আঁউসিৰ দিনা, ঢাকিছে এন্ধাৰে, :::জীয়াই থাকোঁতে মৰা। {{Dhr|1em}} পুৱতি নিশাত ফুলে উতপল, :::প্ৰকাশি হৃদয় হাঁহি; বেলি নোলাতেই ভোমৰাক ল‍ই, :::বজায় আনন্দ বাঁহী। {{Dhr|1em}} নাই হিংসা দ্বেষ, উদাৰ হৃদয়, :::সুখীয়া ভেটৰ পাহি; বেলিটি ওলালে, জয় পৰি যায়; :::তাৰো খন্তেকীয়া হাঁহি। {{Dhr|1em}} তন্ন তন্ন কৰি, ঠাই ঠাই ঘূৰি, :::দেখিলোঁ বহুত ঠাই; কি দিম বুজাই, জোন বেলি তৰা, :::জীৱনত সুখ নাই।<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> myyqy3fa3lcmm42acw63f6xgr8zwy6x 104 71391 262318 262159 2026-10-13T05:38:27Z Rumi Borah~aswiki 1522 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 262318 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Rumi Borah~aswiki" />{{rh||ফুল কলি।|১৫}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>আছে মাথোঁ দুখ, সকলো প্ৰাণীতে, :::স্বৰ্গ মৰ্ত্ত্য দুয়োতেই; অবোধ মানৱ, সেই হে ফুৰিছা, :::সুখৰ জখলা চাই। {{Block center/e}} {{center|{{Custom rule|sp|20|co|6|sp|20}}}} <section end="31" /> <section begin="31" /> {{center|{{X-larger|শান্তিৰ জখলা।}}}} {{Block center/s}} <poem>সংসাৰৰ লোভ কিবা মোহৰ চক্ৰত এদিন গৈছিলোঁ যেন বনৰ মাজত। জনশূন্য নিৰ্জ্জনত অকলসৰীয়া; পালোঁ লগ এজনক চকু টোপনীয়া! আমি যেনে তেওঁ তেনে ভাবিলোঁ মনত; তুমি কোন কোন বুলি মাতিলোঁ বহুত। তেওঁ নেমাতিলে যেন কলে কোনবাই; সংসাৰৰ মায়াহীন বৈৰাগী এৱেই। কাম ক্ৰোধ লোভ মোহ অহঙ্কাৰ হীন; সংসাৰত এৱেইহে নিৰাশা-অধীন। এক ভাব এক ধ্যানে এজনে আঁকোলি, সংসাৰৰ শোক-তাপ নেজানে সমুলি। ভাবিলোঁ মনতে শুনি, বুজাবলৈ টান, শান্তিৰ জখলা মাথোঁ নিৰাশা-জীৱন।</poem> {{Block center/e}} {{center|{{Custom rule|sp|20|co|6|sp|20}}}}<noinclude></noinclude> evi9hz4q5etez8qzdicskpi5dgyel5v 104 71392 262319 262160 2026-10-13T05:40:39Z Rumi Borah~aswiki 1522 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 262319 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Rumi Borah~aswiki" />{{rh|১৬|ফুল-কলি।|}} {{Rule|}}</noinclude>{{center|{{X-larger|সৌন্দৰ্য্য।}}}} {{Block center/s}} <poem>প্ৰাণত অতৃপ্তি আজি; অকলে অকলে, বাট পথ এৰি এৰি ফুৰিছোঁ নিৰলে। অকস্মাৎ দেখোঁ কিবা ৰূপৰ প্ৰতিমা; উত্ৰাবল হল মোৰ হৃদয় আতমা। কিবা যেন পালোঁ এটি স্বৰ্গীয় বাতৰি। নলৰে নচৰে ভৰি অপোন পাহৰি। থমকি থাকিলোঁ ৰই বহিলোঁ তাতেই; নিশ্চয় নোৱাৰোঁ আৰু যাব আগুৱাই নেচায় নেমাতে তেওঁ যোগী যে মহান্; কি যে হায়! তথাপিতো সঁপি মন প্ৰাণ, নিৰলে নিৰলে বহি ক্ষুদ্ৰ হিয়া মোৰ, থাকিব খুজিছে চাই হেজাৰ বছৰ।</poem> {{center|{{Custom rule|sp|20|co|6|sp|20}}}} {{Block center/e}} <section end="33" /> <section begin="33" /> {{center|{{X-larger|আশা।}}}} {{Block center/s}} আশা কৰা তুমি! :::নিৰাশাত দিন শেষ; কু-আশা চকুৰ ফুটা, :::সু-আশা বিশেষ।<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> aghdt9hohqhvlcg2o6gf33g85ar3wu2 104 71394 262320 262161 2026-10-13T05:42:23Z Rumi Borah~aswiki 1522 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 262320 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Rumi Borah~aswiki" />{{rh||ফুল-কলি।|১৭}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>আশাতে বিভোল :::বিকচিত সংসাৰ; হেচা-ঠেলা, আশাতেই, :::সদায় দুৰ্বাৰ। নহবা নিৰাশ; :::আশাতে যোৱা আগুৱাই; আশা জীৱনৰ :::উন্নতিৰ ওখ ঠাই। {{center|{{Custom rule|sp|20|co|6|sp|20}}}} {{Block center/e}} <section end="34" /> <section begin="34" /> {{center|{{X-larger|ইচ্ছা।}}}} {{Block center/s}} এক মাথোঁ ঘোৰ এই নিজান বনত, :::জীৱনৰ আছে শত্ৰু কত! ইচ্ছাই সাৰথি মাথোঁ, সংসাৰ বনত, :::সদা তযু ফুৰিছে লগত। শকত বান্ধেৰে বান্ধা তোমাৰ ই হিয়া— :::সাহসতে হক ইচ্ছা বলী, জয় হবা যতে ততে আক্ৰমি ৰিপুক; :::ইচ্ছা ইচ্ছাময় সৰ্ব্ব দলি। {{center|{{Custom rule|sp|20|co|6|sp|20}}}} {{Block center/e}}<noinclude></noinclude> cw94inwh54j3eahwvdga3x5zzlhru07 104 71395 262322 262162 2026-10-13T05:53:23Z Rumi Borah~aswiki 1522 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 262322 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Rumi Borah~aswiki" />{{rh|১৮|ফুল কলি।|}} {{Rule|}}</noinclude>{{center|{{X-larger|কৰ্ম্ম আৰু কল্পনা।}}}} {{Block center/s}} <poem>কল্পনা কৰ্ম্মৰ ঠিক লগতে জনম, কেতিয়াও উভয়েৰে এৰা এৰি নাই; তুমি যদি সু-চতুৰ, ইচ্ছা শুভ কাম, নিষ্ফল নকৰা দিন মিছা কল্পনাই! নিৰৰ্থক কৰ্ম্মহীন কল্পনা নিষ্ফল, কল্পনাৰ পিছে পিছে কাম কৰাগই; জীৱনত পূৰ্ণ হক বাসনা হিয়াৰ! কৰ্ম্মহীন জীৱনৰ নাই ওখ ঠাই।</poem> {{center|{{Custom rule|sp|20|co|6|sp|20}}}} {{Block center/e}} <section end="35" /> <section begin="35" /> {{center|{{X-larger|লাজ।}}}} {{Block center/s}} <poem>লাজ, কেনুৱা চৰিত্ৰৱান্ হোৱা তুমি। :::কিবা অপৰূপ তোৰ, :::ভবাটো অসাধ্য মোৰ; সামান্য জ্ঞানৰ সামান্য মানৱ আমি! লাজ কেনুৱা চৰিত্ৰৱান হোৱা তুমি॥ লাজ, কেনুৱা চৰিত্ৰৱান হোৱা তুমি। :::তোৰ বশবৰ্ত্তী জন, :::কাৰ্য্য-কৰ্ম্ম-বিনাশন, কোনো ঊৰ্দ্ধ কোনো জন হয় অধোগামী। লাজ কেনুৱা চৰিত্ৰৱান হোৱা তুমি॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 4k8wxa7lwn5pd8wpss3cx7cgdap9uui 104 71400 262286 194522 2026-10-13T04:00:28Z হানিফ আলী 1925 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 262286 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" />{{rh|২৪|ফুল কলি।|}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>এলাহ ভাগৰ নাই ৰঙতে ৰাঙলি, :::ৰঙৰ হেপাহ নপলায়। {{Dhr|1em}} কিনো কম! নোৱাৰিম এতিয়া বুজাব, :::কেনুৱা আছিল লৰাকাল; বুদ্ধিৰ অসাধ্য, যেন ভাৱতে বিভোল, :::ৰং চাওঁতেই পমি গল। {{Dhr|1em}} এতিয়াহে মনে মনে ভাৱিছোঁ নিতেই, :::কি ভাৱত আছিলোঁ বিভোল; (ম‍ই) অৱশ্যে বিভোল নহওঁ কদপি, :::আশা যদি ইমান প্ৰৱল। {{center|{{Custom rule|sp|20|co|6|sp|20}}}} {{Block center/e}} <section end="41" /> <section begin="41" /> {{center|{{larger|'''মোৰ যুগমীয়া শোক।'''}}}} {{Block center/s}} ধন-ধান আছে মোৰ :::সংসাৰ সম্বল, নাই দেখোঁ একো মোৰ :::বিষয়-জঞ্জাল। সুস্থ দেহ, নাই একো :::ৰোগ অন্তৰত, নাই একো অভিমান :::হিয়াৰ মাজত।<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 13b8jbo5y0o5thj50t3bg5fyhp5pe6x 104 71401 262285 194523 2026-10-13T03:54:01Z হানিফ আলী 1925 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 262285 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" />{{rh||ফুল কলি।|২৩}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>জীৱন-পথত গৈছে আগুৱাই, :::পিচত নপৰে ভৰি। {{Dhr|1em}} তোমাতে আশ্ৰয় কৰিছোঁ হৃদয়, :::তোমাতে জীৱন ভাৰ। মনৰ কথাটি তোমাতে সপিলোঁ; :::বোওৱা একোটি ধাৰ। {{center|{{Custom rule|sp|20|co|6|sp|20}}}} {{Block center/s}} <section end="40" /> <section begin="40" /> {{center|{{larger|'''মোৰ লৰাকাল।'''}}}} {{Block center/s}} যদিয়ো নেজানো হায়! সৰল প্ৰাণত, :::পিতৃ-স্নেহ কেনুৱা লাৱণী; যদিও নেজানো হায়! ক্ষুদ্ৰ জীৱনত, :::পিতৃ কেনে পুত্ৰৰ ফুলনি। তথাপিতো পিতৃ শোক নেজানো সমূলি, :::উলাসতে ফুৰিছিলোঁ উৰি; নাই সুখ দুখ, অনন্ত হাঁহিৰ ৰোলে :::বিশ্ব যেন নিতে যায় বুৰি। {{Dhr|1em}} নেপায় অলপো সংসাৰ ৰদৰ তাপে, :::নেজানো সংসাৰ কেনে মই;<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> dinn8cv0vc8u70b2d9hsteatw2zkq4v 104 71402 262287 194524 2026-10-13T04:07:00Z হানিফ আলী 1925 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 262287 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" />{{rh||ফুল কলি।|২৫}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>কিয়নো তথাপি মোৰ :::অশান্ত হৃদয়, সংসাৰত দুখী যেন :::দৰিদ্ৰ-নিচয়। নিৰাশাৰে ভৰা হিয়া— :::থউ কিবা থউ, {{SIC|নিতউ|নিতৌ}} উঠিছে মাথোঁ :::বিষাদৰ {{SIC|ঢউ|ঢৌ}}। বিদ্যাহীন ধন-ধানে :::কৰি চেই চেই, {{SIC|নিতও|নিতৌ}} চকু-লো কিয় :::মুচিছোঁ ঘনাই। নাই মাত, নাই বোল— :::আপুনি বিতত; আপুনি ধিক্কাৰ কত :::কৰোঁ আপুনাত। কিয়নো লৰালি কালে :::বিদ্যা নিশিকিলোঁ, খন্তেকীয়া সুখ পাই :::জলাঞ্জলি দিলোঁ। জীৱনে ই শোক মোৰ :::হল যুগমীয়া,<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> p1wxpcovy0eszg5y33hqxv5tuxdswdr 104 71407 262288 194657 2026-10-13T04:13:09Z হানিফ আলী 1925 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 262288 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" />{{rh|২৬|ফুল কলি।|}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>থাকোঁ মানে সংসাৰত :::ইহ লগৰীয়া। {{center|{{Custom rule|sp|20|co|6|sp|20}}}} {{Block center/e}} <section end="43" /> <section begin="43" /> {{center|{{larger|'''মোৰ দেশ।'''}}}} {{Block center/s}} <poem>::শোভিত হৰিত মূৰ্ত্তি, ::ভাৰতে পবিত্ৰ অতি, ভাৰতৰ পূৰ্বৰ অংশে আছে যিটি থান; ::যাৰ মাহাত্ম্যৰ কথা, ::স্বৰ্ণত লিখিত আছে, শ্ৰীভাগৱত, বুৰঞ্জী পুৰাণ ::যি দেশত অতিজতে, ::বিজয় কিৰিটী লই, শাসিছিল কত শত প্ৰতাপী ৰজাই; ::নকাদি ভগদত্ত, ::বাণ, গদা, ঘটোৎকচ, সুবিখ্যাত জগতত বীৰ তেজ লই। ::ব্ৰহ্মাৰ মানস পুত্ৰ, ::মহানদী ব্ৰহ্মপুত্ৰ, যি দেশক সমানে দু-ভাগ কৰি লই; ::মাজেদি বইছে থিৰে, ::কুল কুল মৃদুস্বৰে, অপৰূপ মনোহৰ পুলকিত হই।</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> e41k0kmixp8szpr4pt6wjqx605hxd3u 262289 262288 2026-10-13T04:14:01Z হানিফ আলী 1925 262289 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" />{{rh|২৬|ফুল কলি।|}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>থাকোঁ মানে সংসাৰত :::ইহ লগৰীয়া। {{center|{{Custom rule|sp|20|co|6|sp|20}}}} {{Block center/e}} <section end="43" /> <section begin="43" /> {{center|{{larger|'''মোৰ দেশ।'''}}}} {{Block center/s}} <poem>::শোভিত হৰিত মূৰ্ত্তি, :::ভাৰতে পবিত্ৰ অতি, ভাৰতৰ পূৰ্বৰ অংশে আছে যিটি থান; ::যাৰ মাহাত্ম্যৰ কথা, ::স্বৰ্ণত লিখিত আছে, শ্ৰীভাগৱত, বুৰঞ্জী পুৰাণ ::যি দেশত অতিজতে, ::বিজয় কিৰিটী লই, শাসিছিল কত শত প্ৰতাপী ৰজাই; ::নকাদি ভগদত্ত, ::বাণ, গদা, ঘটোৎকচ, সুবিখ্যাত জগতত বীৰ তেজ লই। ::ব্ৰহ্মাৰ মানস পুত্ৰ, ::মহানদী ব্ৰহ্মপুত্ৰ, যি দেশক সমানে দু-ভাগ কৰি লই; ::মাজেদি বইছে থিৰে, ::কুল কুল মৃদুস্বৰে, অপৰূপ মনোহৰ পুলকিত হই।</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> jev9c206zmifgpd1uble1gs454hxnaj 262290 262289 2026-10-13T04:14:40Z হানিফ আলী 1925 262290 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" />{{rh|২৬|ফুল কলি।|}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>থাকোঁ মানে সংসাৰত :::ইহ লগৰীয়া। {{center|{{Custom rule|sp|20|co|6|sp|20}}}} {{Block center/e}} <section end="43" /> <section begin="43" /> {{center|{{larger|'''মোৰ দেশ।'''}}}} {{Block center/s}} <poem>:::শোভিত হৰিত মূৰ্ত্তি, :::ভাৰতে পবিত্ৰ অতি, ভাৰতৰ পূৰ্বৰ অংশে আছে যিটি থান; :::যাৰ মাহাত্ম্যৰ কথা, :::স্বৰ্ণত লিখিত আছে, শ্ৰীভাগৱত, বুৰঞ্জী পুৰাণ :::যি দেশত অতিজতে, :::বিজয় কিৰিটী লই, শাসিছিল কত শত প্ৰতাপী ৰজাই; :::নকাদি ভগদত্ত, :::বাণ, গদা, ঘটোৎকচ, সুবিখ্যাত জগতত বীৰ তেজ লই। :::ব্ৰহ্মাৰ মানস পুত্ৰ, :::মহানদী ব্ৰহ্মপুত্ৰ, যি দেশক সমানে দু-ভাগ কৰি লই; :::মাজেদি বইছে থিৰে, :::কুল কুল মৃদুস্বৰে, অপৰূপ মনোহৰ পুলকিত হই।</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 543q4254qdigsmn86dhzug7jcnigeln 104 71408 262291 194658 2026-10-13T04:19:42Z হানিফ আলী 1925 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 262291 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" />{{rh||ফুল কলি।|২৭}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>:::অসমা সুষমা দেবী, :::কামৰূপা কামদেৱী, “কামাখ্যা” গৌৰৱে চোৱা যি দেশ পোহৰে; :::যি দেশ আৱৰি আছে, :::উত্তৰত হিমাচল, পৰ্ব্বত শাৰীত ওখ ভাৰত ভিতৰে। :::যাৰ আজ্ঞা শিৰে ধৰি, :::পূণ্যশীল সদাচাৰি, মধুৰ কোমল ভাৱ নোহে স্বাৰ্থ হিয়া; :::পবিত্ৰ পবিত্ৰ হল, :::নৰ নাৰী যি ঠাইৰ, ঠাই ঠাই হৰি মন্দিৰ বিষয়া। :::কবিত্ব-সু-যশ পূৰ্ণ, :::বিৰাজিছে জগতত, শ্ৰেষ্ঠ কবি ই যুগত, কবি ফুলমণি, :::যি দেশত উপজিল, :::সেই সৰ্ব্ব গুণশীল, “শঙ্কৰ শশাঙ্ক” বুলি ধৰ্ম্ম শিৰোমণি! :::যি দেশৰ জল বায়ু :::স্বাস্থ্যকৰ অতিশয়, ঠাই ঠাই সুশোভিত পৰ্ব্বতৰ শ্ৰেণী;</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> qwlyg9fkyc2pyzjbgqouu73qp5k5ohp 104 71409 262292 194660 2026-10-13T04:25:28Z হানিফ আলী 1925 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 262292 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" />{{rh|২৮|ফুল কলি।|}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>:::নামে কামে যি অসম, :::সেই দেশ অনুপম, মোৰ দেশ! মোৰ পূজ্য যেহেন জননী।</poem> {{center|{{Custom rule|sp|20|co|6|sp|20}}}} {{Block center/e}} <section end="45" /> <section begin="45" /> {{center|{{larger|'''বিশ্বৰ নিয়ম।'''}}}} {{Block center/s}} <center>(১)</center> নিশাৰ এন্ধাৰ আপুনি নাশিব, :::ৰিণিকি ৰিণিকি উঠিব ৰোল, ফুলনিত ফুল আপুনি ফুলিব, :::আপুনি আহিব ভোমোৰা দল। <center>(২)</center> জুৰ জুৰ কৰি বতাহ বলিব, :::লৰাই গছৰ কোমল পাত; চিকিমিকি কৰি সূৰ্য্যৰ কিৰণ, :::আপুনি আহিয়ে পৰিব গাত। <center>(৩)</center> আপুনিয়ে ঊষা নিজে আঁতৰিব :::ফুলনি, বননি হব নিমাত; ফুলনিৰ ফুল আপুনি সৰিব, :::কোনেও তালৈ নেমেলে হাত।<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> sv0akxthz3lz85hs9zaiudus5venxsr 104 71410 262293 194661 2026-10-13T04:30:12Z হানিফ আলী 1925 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 262293 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" />{{rh||ফুল কলি।|২৯}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude><center>(৪)</center> আপুনি দু-পৰ আহে আগুৱাই, :::অসহনি ৰদ পৰিব গাত; বাটৰুৱা লোকে আপুনি জিৰাব, :::বহিব গছৰ শীতল ছাঁত। <center>(৫)</center> আপুনি বোলটি যাঁওতে যাঁওতে; :::দুৰ্দ্দান্ত ৰদৰ পৰিব জঁয় ৰঙামুৱা দেৱ কলামলা পৰি, :::{{SIC|পশ্ছিম|পশ্চিম}}ৰ পিনে লব বিদায়। <center>(৬)</center> আপোন-আপুনি সন্ধিয়া দেৱীয়ে, :::ধৰণীত আহি পেলাব ছাঁ; সুৰস বতাহ আপুনি বলিব, :::তৰু তৃণ লতাৰ নাচিব গা। <center>(৭)</center> আপুনি লুকাব সন্ধিয়া দেৱীয়ে, :::আপুনি ৰজনী দিবহি দেখা; গছৰ ডালত পক্ষিয়ো নিমাত, :::আপুনি হবহি লুকাই পাখা।<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> knqeavztp4yxz3d0l7q1h98f31wo9ey 104 71411 262295 194662 2026-10-13T04:40:30Z হানিফ আলী 1925 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 262295 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" />{{rh||ফুল কলি।|৩১}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude><center>(১২)</center> আপুনি লুকাব আন্ধাৰ দেৱীয়ে, :::পৰিব সূৰ্য্যৰ পোহৰ ছাটি; আগৰ দৰেই ধৰা জিলিকিব, :::কৰ্ত্তব্যৰ ভাৱ আহি উভটি। <center>(১৩)</center> আপুনি ইদৰে বুৰিয়ে থাকিব, :::দিন ৰাতি দুই আহা যোৱা কৰি, বুৰোঁতে দুৰোঁতে পোন্ধৰ দিনত :::আপুনি পক্ষই দিবহি ভৰি। <center>(১৪)</center> আপুনি আহিব গ্ৰীষ্ম আগুৱাই, :::ফল-ফুলে ভুষি কানন-বন; অসুখ ভুগিব পশু নচয়, :::ধাত পৰিব ৰবিৰ টান। <center>(১৫)</center> গছনী শুৱাই, মহজোক এৰি, :::আপুনিয়ে গ্ৰীষ্ম যাৰ আঁতৰি; নতুন উচ্ছাসে ধুমুহাৰ সতে, :::আপুনি বৰ্ষাই দিবহি ভৰি।<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 53wudeh9mfjmmnpi8isd31ar6y04scz 262296 262295 2026-10-13T04:42:54Z হানিফ আলী 1925 262296 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" />{{rh||ফুল কলি।|৩১}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude><center>(১২)</center> আপুনি লুকাব আন্ধাৰ দেৱীয়ে, :::পৰিব সূৰ্য্যৰ পোহৰ ছাটি; আগৰ দৰেই ধৰা জিলিকিব, :::কৰ্ত্তব্যৰ ভাৱ আহি উভটি। <center>(১৩)</center> আপুনি ইদৰে ঘুৰিয়ে থাকিব, :::দিন ৰাতি দুই আহা যোৱা কৰি, ঘুৰোঁতে ঘুৰোঁতে পোন্ধৰ দিনত :::আপুনি পক্ষই দিবহি ভৰি। <center>(১৪)</center> আপুনি আহিব গ্ৰীষ্ম আগুৱাই, :::ফল-ফুলে ভুষি কানন-বন; অসুখ ভুগিব পশু নৰচয়, :::ধৰাত পৰিব ৰবিৰ টান। <center>(১৫)</center> গছনী শুৱাই, মহজোক এৰি, :::আপুনিয়ে গ্ৰীষ্ম যাৰ আঁতৰি; নতুন উচ্ছাসে ধুমুহাৰ সতে, :::আপুনি বৰ্ষাই দিবহি ভৰি।<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> q45h7k14xtiegm3ie0nyw4sezaza3vw 104 71412 262294 194663 2026-10-13T04:35:28Z হানিফ আলী 1925 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 262294 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" />{{rh|৩০|ফুল-কলি।|}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude><center>(৮)</center> আপুনি জ্বলি আকাশত তৰা :::আপোনা-আপুনি হাঁহিব তাত; ঢিমিকি ঢিমিকি চন্দ্ৰৰ পোহৰ :::আপুনি পৰিব ধৰাৰে গাত। <center>(৯)</center> আপোনা-আপুনি আঁউসী নিশাত, :::আন্ধাৰে বুৰাব বিশ্বৰ পট; আপুনি ধৰণী হবহি নিমাত, :::শুনি এটি কিবা কৰুণ গীত। <center>(১০)</center> আপুনি আহিব টোপনী দেৱীয়ে, :::আপুনি লবহি কোলাত তুলি; পশু পক্ষী নৰ অচেতন হব, :::শোক চিন্তা দুখ আপুনি ভুলি। <center>(১১)</center> আপুনিয়ে হব পুৱতীয়া নিশা, :::পোক পৰুবাই শুনাব মাত আপুনি উঠিব সৰু তৰা এটি, :::পূৱৰ পিনে আকাশ-পথত।<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 9ildb6m2pc1z2f407ja28hfcsjyniwu 104 71413 262297 194664 2026-10-13T04:47:41Z হানিফ আলী 1925 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 262297 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" />{{rh|৩২|ফুল-কলি।|}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>ঘোৰ ধেৰেকনি কপায় ধৰণী, :::সময়ে সময়ে ঢালিব জল; নদ নদী বোৰ হিয়া নচুৱাই, :::সমান কৰিব খাল বিল স্থল। <center>(১৬)</center> কৃষকে আজৰি লবলৈ কই, :::আপুনি বৰ্ষা যাব আঁতৰি; আপুনি শৰৎ আহিব ওলাই, :::নতুন আনন্দ আগত কৰি। নাই আৰু জহ নাই আহা জাৰ, :::নোহোৱা হব মেঘৰ গাজনি; আপুনি পাৰিব তৰাং খাল, বিল, :::আপুনি শুকাব নদীৰ পানী। <center>(১৭)</center> আপুনি দিলাব যত শালি ধান, :::আপুনি শৰতে লব বিদায়; শীতৰ বাতৰি লগত লই, :::আপুনি হেমন্তে আহিব ওলাই। ফুলনীত ফুল নাইকীয়া হব, :::পদুমৰ থাকিব চকা ঠাৰ; আপুনি কুঁৱলী ধৰণী ঢাকিব, :::নিয়ৰ জলিৰ মকুতা-হাৰ।<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 5f96uf4x526c6t774ybm094px0nghku 104 71414 262301 194666 2026-10-13T05:09:53Z হানিফ আলী 1925 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 262301 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" />{{rh||ফুল-কলি।|৩৩}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude><center>(১৮)</center> মহ আৰু জঁহ লগত লই, :::আপুনি হেমন্ত যাব পাছুৱাই; আপুনিয়ে শীত আহে আগুসাৰি, :::কঁপনি এলাহ লগত লই। আপুনি {{SIC|সুৰুয|সূৰ্য্য}} হব সুশীতল, :::চন্দ্ৰৰ দেহত পৰিব ছাই; আপোনা-আপুনি কোচ মোচ খাই, :::সাপেও থাকিব গাত সোমাই। <center>(১৯)</center> আপোন সময়ে শীত আঁতৰিব, :::কুৱঁলী দেৱীক লগত লই; আপুনি বসন্তে ফুলৰে উপছি, :::আহিব {{SIC|নতুণ|নতুন}} বৰণ লই। আপুনি ওলাব তৰু তৃণাদিৰ :::নতুন নতুন কোমল পাত; আপুনি ফুল, সৌৰভ বিলাই, :::কুলি ভোমোৰাক দিবহি মাত। আপুনি বতাহ পূৱা গধুলিত :::বলিব মৃদু ৰিব ৰিব কই; আপুনি বসন্ত সময়ে আঁতৰি, :::আৰু আহে গ্ৰীষ্ম ৰঙামুৱা হই।<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 2f9my64e5numqd2r04lxkzcpd3c71dl 104 71415 262305 194667 2026-10-13T05:14:44Z হানিফ আলী 1925 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 262305 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" />{{rh|৩৪|ফুল কলি।|}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude><center>(২০)</center> আহা-যাহা এই বিশ্বৰ নিয়ম :::আপুনি ইদৰে থাকিব ঘূৰি; জন্ম-মৃত্যু কাৰো নাই জীৱনত, :::নিজীয়ে কদাপি জগ‍ৎ মাৰি। <center>(২১)</center> কিন্তু ই কথা ভাবিলে মনত, :::জনম উদ্দেশ্য উদয় হয়; কিয়নো ইয়াত জনম লভিলোঁ, :::ঈশ্বৰৰ কিবা গূঢ় অভিপ্ৰায়। <center>(২২)</center> অৱশ্য জনিলোঁ এই মৰতত, :::সকলো আছে অজ্ঞানত বুৰি; জ্ঞানৰ উন্নতি সাধিবৰ হেতু, :::মানৱক থৈছে স্ৰজন কৰি। <center>(২৩)</center> যদিহে জ্ঞানৰ উন্নতি সাধোঁ, :::শোক, তাপ, ৰোগে নেথাকোঁ বুৰি; লৰা ডেকা বুঢ়া অৱশ্যে হমহি, :::বিশ্বৰ নীতি পা-ঘুৰণিত পৰি। {{center|{{Custom rule|sp|20|co|6|sp|20}}}} {{Block center/e}}<noinclude></noinclude> 1kau7oyowlpq9iu8wixn8yu87rahazg 2 74720 262207 262078 2026-10-12T12:14:21Z BabulB 104 /* মুদ্ৰন সংশোধন কৰা গ্ৰন্থ */ 262207 wikitext text/x-wiki #Palylist start [[পৃষ্ঠা:নলদময়ন্তী নাটক.pdf/১০]] # Hanging indent [[পৃষ্ঠা:নলদময়ন্তী নাটক.pdf/৬৪]] # Overfloat left [[পৃষ্ঠা:পদ্মা-পুৰাণ (ভাইঠেলি খণ্ড).pdf/৪৯]] # Float left [[পৃষ্ঠা:শান্তি-দূত.pdf/১১]] # dtpl template (index) [[পৃষ্ঠা:ইন্দীবৰ বৰুৱা.pdf/৭]] # ভুল শুধৰণি [[পৃষ্ঠা:ৰমণী গাভৰু.pdf/১১০]]# # বিজ্ঞাপন (ঈশান) [[পৃষ্ঠা:লৱণ-দৈত্যবধ.djvu/২২]] # জাননী [[পৃষ্ঠা:শিশু লীলা.djvu/৪০]] #কলাম/সূচী [[পৃষ্ঠা:কবিতা-পুথি.pdf/১১]] #সূচী [[পৃষ্ঠা:সাহিত্য - ষষ্ঠ ভাগ.pdf/৭]] #নাটকৰ চৰিত্ৰ [[পৃষ্ঠা:লৱ-কুশ.pdf/৫]] # Overfloat image [[পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/৩]] # image flot: পাতা:ভারতবর্ষের ইতিহাস - হেমলতা দেবী (১৯১৩).pdf/২৩ # Rotation: [[পৃষ্ঠা:মিত্ৰ-লাভ.pdf/১]] # Pline: [https://w.wiki/PNH3] # Note: পাতা:গৌড়লেখমালা (প্রথম স্তবক).djvu/১০৯ # কুসুমমালা [[পৃষ্ঠা:তাম্ৰেশ্বৰীৰ মন্দিৰ.pdf/২৫]] # Family tree: [[পৃষ্ঠা:কৰ্মবীৰ চন্দ্ৰনাথ.pdf/১১]] #Overfloat image: [[পৃষ্ঠা:মাতৃ (উপন্যাস).pdf/৫]] #hws/hwe [[পৃষ্ঠা:সেউজী পাতৰ কাহিনী.pdf/১৫৬]] # তালিকা [[পৃষ্ঠা:অসম নমৰে আমিও নমৰো.pdf/২৯]] # Colour font [[পৃষ্ঠা:অসম নমৰে আমিও নমৰো.pdf/৯৬]] # index+brace [[পৃষ্ঠা:হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ জীৱন চৰিত.pdf/১২]] # সূচীপত্ৰ সাধাৰণ [[দমদম-বসিৰহাটৰ ঘটনাৰ পিচত ভাৰতৰ বিপ্লৱী সাম্যবাদী দল]] # Colspan table [[পৃষ্ঠা:অৰুনোদই ধলফাট.pdf/১৯৭]] # Wikitable [[পৃষ্ঠা:ভাৰত বুৰঞ্জী.pdf/১২৯]] # শাৰী [[পৃষ্ঠা:ভাৰত বুৰঞ্জী.pdf/২১০]] * বাংলা প্ৰচ্ছদ পৃষ্ঠা https://w.wiki/JHAS * বাংলা সূচী https://w.wiki/JHAn * স্থানীয়ভাবে ফাইল আপলোড https://w.wiki/GSe6 * সুজাতা খেলাঘৰ https://w.wiki/JEvJ *প্ৰতিযোগিতাৰ ফলাফল https://wscontest.toolforge.org/c/371 * তালিকা [[পৃষ্ঠা:উদ্‌ভিদ বিবৰণ.pdf/৭৪]] * [https://w.wiki/5CKm Old numerical] *চাইটনটিচ [[মিডিয়াৱিকি:Sitenotice]] * [[শ্ৰেণী:অনুজ্ঞাপত্ৰ সাঁচ]] * [https://as.wikisource.org/wiki/ৱিকিউৎস:কেন্দ্ৰীয়_আলোচনা#সংশোধনৰ_কেইটামান_প্ৰস্তাৱ সংশোধনৰ কেইটামান প্ৰস্তাৱ] চাইটনটিচৰ নমুনা <div style="text-align: center; font-weight: color: #006400; background: #f8f8f8; padding: 8px; border: 1px solid #ccc;"> অসমীয়া ৱিকিউৎসত '''[[ৱিকিউৎস:মুদ্ৰণ সংশোধন মেলা, মাৰ্চ ২০২৬|মুদ্ৰণ সংশোধন প্ৰতিযোগিতা, মাৰ্চ ২০২৬]]''' আৰম্ভ হৈছে। এই প্ৰতিযোগিতা '''১৫ মাৰ্চ, ২০২৬ৰ পৰা ১৫ এপ্ৰিল, ২০২৬'''লৈ চলিব। আপুনিও ইয়াত অংশগ্ৰহণ কৰক আৰু ন-পুৰণি অসমীয়া গ্ৰন্থৰ মুদ্ৰণ সংশোধনেৰে অসমীয়া সমল বৃদ্ধি কৰাত সহভাগী হওক। </div> {| style="margin-left: auto; margin-right: auto; border: none;" width="80%" |- | width="50%" | | width="10%" style="text-align:right" | |- |বনফুল || … || | style="text-align:right" |১ |} ==মুদ্ৰন সংশোধন কৰা গ্ৰন্থ== [[ওমৰ তীৰ্থ]], [[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ]], [[আসাম বুৰঞ্জী]], [[নলদময়ন্তী নাটক]] ==মুদ্ৰন সংশোধন হাতত লোৱা গ্ৰন্থ== # [[সূচী:অতুল পাঠমালা (তৃতীয় ভাগ).pdf]] # [[সূচী:ভাৰত বুৰঞ্জী.pdf]] # দিল্লী দায়েৰী মহাত্মা গান্ধী #ৰাম-নবমী নাটক ==তৈয়াৰ কৰা সংস্কৰণ পৃষ্ঠাবোৰ== # [[আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকনৰ জীৱন চৰিত্ৰ (বৰুৱা)]] (completed) # [[গাওঁবুঢ়া (গোহাঞিবৰুৱা)]] # [[ভানুমতী (গোহাঞিবৰুৱা)]] # [[লাহৰী (গোহাঞিবৰুৱা)]] ;যিবোৰ গ্ৰন্থ ট্ৰেন্সক্লুচন হোৱা নাই, কিন্তু ৱিকিডাটা তৈয়াৰ হৈছে # [[সূচী:মহাপুৰুষ শঙ্কৰদেৱৰ বাণী.pdf]] # [[সূচী:অসমীয়া ব্যাকৰণ আৰু ভাষাতত্ত্ব.djvu]] ;ট্ৰেন্সক্লুচন হোৱা গ্ৰন্থ, কিন্তু প্ৰুফৰিড সম্পূৰ্ণ হোৱা নাই # [[বুদ্ধদেৱ]] ==মই ট্ৰান্সক্লুড কৰা গ্ৰন্থ== #[[অৰণ্য কাণ্ড]] #[[গল্প সংকলন]] #[[শকুনিৰ প্ৰতিশোধ]] ==সদ্যহতে চোৱাচিতা কৰিবলগীয়া গ্ৰন্থ== # [[সূচী:অসমীয়া লরার মিত্র - আনন্দরাম ঢেকিয়াল ফুকন (১৮৭৮)]] # [[সূচী:অসমীয়া লরার মিত্র - আনন্দরাম ঢেকিয়াল ফুকন (১৮৭৭)]] # [[বনফুল]] ==বেছিভাগ পৃষ্ঠাৰে মুদ্ৰণসংশোধন হৈ থকা গ্ৰন্থ== # [[সূচী:মীৰজুমলাৰ অসম আক্ৰমণ.pdf]] nwbzj5669wo24i3c1xvj6wgq7xl5kn6 104 74909 262314 262077 2026-10-13T05:31:00Z দিম্পল দাস 3774 262314 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="দিম্পল দাস" />{{rh||উদ্ধৱযান নাট|২৯}} {{Block center/s}}</noinclude> {{Block center|<poem>হামাকু শপত শান্ত কৰু ব্ৰজনাৰী। বোলিতে কমল নয়নে ঝুৰে বাৰি।।</poem>}} {{Block center/e}} <center>খৰমান</center> {{Block center|<poem>নাৱে নয়নে নিন্দ নাহি অন্নপাণ । হা হৰি বুলিতে তেজয় যৈচে প্রাণ।। মোহে চৰণ মনে ধৰি ঝুৰে নীৰ । তাহেৰ দুখ শুনি চিত্ত নোহে থিৰ । এ উদ্ধৱ বন্ধু শুন গোপিনীক দুখ।। তনু মন ঝামৰ মলিন ভেলি মুখ। কহবি বিনয় বাণী গোপিনীক আগে। কয়লহ বশ্য মোহে প্ৰেম অনুৰাগে।। নাহি ছাড়তো সখি তাহেৰ সন্নিট তাপ তেজহু অৱ থিৰ কৰু চিত্ত।।</poem>}} {{Playscript|gap=4|সূত্র ।।| আহে সামাজিক লোক, দেখু দেখু, ঐচন প্ৰকাৰে উদ্ধৱ কৃষ্ণক আদেশ শুনিয়ে তত্ত্বকালে উঠি কহো কৰযোৰি প্রদক্ষিণে প্রণিপাতে নমস্কাৰ কয়লঃ হাতে পদধূলি তুলি মাথে মাখল।। পুনঃ নমস্কাৰ কয়ে কৃষ্ণ চৰণ হৃদয়ে ধৰি চড়ি যৈচে গোকুলে চলল, তা দেখহ শুনহ নিৰন্তৰে হৰিবোল হৰিবোল।।}} <center>১০.গীত, ৰাগ—কামোদ, তাল চুটা৷৷</center> {{Playscript|gap=4|ধ্ৰুং ।।| {{Block center|<poem>উদ্ধৱ চলিলা ৰথ {{gap|4em}} ধৰিলা ব্ৰজৰ পথ ::::পৰি স্মৰি হৰিষে মনত। নজানিলা মহামানী {{gap|4em}} ঘোঁৰাসে লৈয়ান্ত টান ::::গোপ পুৰে প্ৰবেশি ৰথত৷৷</poem>}}}} {{Playscript|gap=4|পদ৷৷| {{Block center|<poem>শুনিলা বংশীৰ ধ্বনি {{gap|4em}} তম্বুল শৱদ চনি ::::এৰে নেৰে মথে দধি ঘোল। গোকুল নগৰ চনি {{gap|4em}} শুনি ৰাম কৃষ্ণ ধ্বনি ::::দীন গোপাল মূঢ়ে বোল।।</poem>}}}} {{Playscript/s|gap=4|সূত্র ।।}} আহে সামাজিক লোক, ঐচন প্ৰকাৰে উদ্ধৱ গোকুলে প্ৰৱেশ কয়ে কহো ৰাজ পথে চলিতে বহু বিধ মহোৎসৱ দেখলঃ ধেনু বৃষ বৎস{{Nop}}<noinclude></noinclude> 1dgj9a1ldv8v5rmdak5fey4myt1e3pd 262327 262314 2026-10-13T06:07:47Z দিম্পল দাস 3774 262327 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="দিম্পল দাস" />{{rh||উদ্ধৱযান নাট|২৯}} {{Block center/s}}</noinclude> {{Block center|<poem>হামাকু শপত শান্ত কৰু ব্ৰজনাৰী। বোলিতে কমল নয়নে ঝুৰে বাৰি।।</poem>}} {{Block center/e}} <center>খৰমান</center> {{Block center|<poem>নাৱে নয়নে নিন্দ নাহি অন্নপাণ । হা হৰি বুলিতে তেজয় যৈচে প্রাণ।। মোহে চৰণ মনে ধৰি ঝুৰে নীৰ । তাহেৰ দুখ শুনি চিত্ত নোহে থিৰ । এ উদ্ধৱ বন্ধু শুন গোপিনীক দুখ।। তনু মন ঝামৰ মলিন ভেলি মুখ। কহবি বিনয় বাণী গোপিনীক আগে। কয়লহ বশ্য মোহে প্ৰেম অনুৰাগে।। নাহি ছাড়তো সখি তাহেৰ সন্নিট তাপ তেজহু অৱ থিৰ কৰু চিত্ত।।</poem>}} {{Playscript|gap=4|সূত্র ।।| আহে সামাজিক লোক, দেখু দেখু, ঐচন প্ৰকাৰে উদ্ধৱ কৃষ্ণক আদেশ শুনিয়ে তত্ত্বকালে উঠি কহো কৰযোৰি প্রদক্ষিণে প্রণিপাতে নমস্কাৰ কয়লঃ হাতে পদধূলি তুলি মাথে মাখল।। পুনঃ নমস্কাৰ কয়ে কৃষ্ণ চৰণ হৃদয়ে ধৰি চড়ি যৈচে গোকুলে চলল, তা দেখহ শুনহ নিৰন্তৰে হৰিবোল হৰিবোল।।}} <center>১০.গীত, ৰাগ—কামোদ, তাল চুটা৷৷</center> {{Playscript|gap=4|ধ্ৰুং ।।| {{Block center|<poem>উদ্ধৱ চলিলা ৰথ {{gap|4em}} ধৰিলা ব্ৰজৰ পথ ::::পৰি স্মৰি হৰিষে মনত। নজানিলা মহামানী {{gap|4em}} ঘোঁৰাসে লৈয়ান্ত টান ::::গোপ পুৰে প্ৰবেশি ৰথত৷৷</poem>}}}} {{Playscript|gap=4|পদ৷৷| {{Block center|<poem>শুনিলা বংশীৰ ধ্বনি {{gap|4em}} তম্বুল শৱদ চনি ::::এৰে নেৰে মথে দধি ঘোল। গোকুল নগৰ চনি {{gap|4em}} শুনি ৰাম কৃষ্ণ ধ্বনি ::::দীন গোপাল মূঢ়ে বোল।।</poem>}}}} {{Playscript/s|gap=4|সূত্র ।।| আহে সামাজিক লোক, ঐচন প্ৰকাৰে উদ্ধৱ গোকুলে প্ৰৱেশ কয়ে কহো ৰাজ পথে চলিতে বহু বিধ মহোৎসৱ দেখলঃ ধেনু বৃষ বৎস}}{{Nop}}<noinclude></noinclude> jlawooi6mzsgnds8o66k25037kkyufs 104 74910 262324 206438 2026-10-13T05:57:29Z দিম্পল দাস 3774 262324 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Babulbaishya" />{{rh|৩০|উদ্ধৱযান নাট|}}</noinclude>সৱ পেখল, গোপ গোপীসৱ বস্ত্ৰ অলঙ্কাৰে অলঙ্কৃত হয়ে কহো প্ৰেম ভাৱে হৰিগুণ গীত গাইতে আছে, ঘৰে ঘৰে অসংখ্য প্ৰদীপ অগুৰু ধূপবাসে নগৰ সুবাসিত কৰিতে আছেঃ অসংখ্যাত গৰুৰ ধূলিয়ে পন্থাবৃত হয়া আছে। সোহি সময়ে উদ্ধৱ নন্দৰ ঘৰে প্ৰৱেশ ভেল, নন্দে উদ্ধৱক পৰম সাদৰে আলিংগি ধৰিয়ে গৃহে আনি কহো বিষ্ণু বুদ্ধি কয়ে বহুবিধ পূজা কয়ল, ষড়ৰসে পঞ্চামৃতে ভোজন কৰাৱল, শয়নক লাগি সুৱৰ্ণ খাট দেলহ, উদ্ধৱৰ শ্ৰমদূৰ ভৈলঃ দেখি নন্দে পৰম সাদৰে ৰাম কৃষ্ণৰ বাত পুচয়ে লাগল। তাহে শুনহ।। <center>{{X-larger|১১.গীত, ৰাগ—সুহাই।।}}</center> {{Block center|<poem>পুচয়ে নন্দে আনন্দে আতি। {{gap|4em}}প্ৰৱেশিয়া মধুপুৰ মাৰি বৈৰী কংসাসুৰ {{gap|8em}}সুখে কি আছন্ত পালি জ্ঞাতি।।</poem>}} {{Playscript|পদ ।।|{{Block center|<poem>একুঞ্জ নিকুঞ্জ বন গিৰিবৰ গোবৰ্দ্ধন {{gap|4em}}কালিন্দী পুলিন গোপগৰু মোহোৰ পালন ধন বুলি প্ৰভু নাৰায়ণ। {{gap|4em}}স্মৰা কি ভকত কল্পতৰু । শুনতে উদ্ধর প্রাণ {{gap|4em}} আৰকি আমাৰ থান {{gap|4em}}বাৰেক মিলব প্রাণ হৰি । দেখি দূৰ হৈব দুখ {{gap|4em}} সুন্দৰ কমল মুখ {{gap|4em}}আনন্দে দেখিবো নেত্ৰ ভৰি ।।</poem>}}}} উদ্ধৱক সম্বুধি বোলয়ে লাগল।। পুনঃ নন্দে ।। হে উদ্ধৱ, শ্ৰীকৃষ্ণ যেন প্রাণ বন্ধু তাহে শুনহঃ মখ ভংগ খংগে ইন্দ্রে বাত বৃষ্টি কয়ল, তাহেত হামাক ৰাখল, বন বহ্নিত ৰক্ষা কয়ল, অঘ বক ধেনুক পুতনা আনো বহু বিধ ভয় হন্তে ৰক্ষা কৰৈছে। ওহি বুলি নন্দে গৰগদ বাক্যে প্রেমে কন্ঠ নিৰোধ কয়ে মৌনে ৰহল।। তদনন্তৰ যশোৱা কৃষ্ণক চৰিত্ৰ শুনিয়ে পৰম আকুল হুয়া বিলাপ কৰিতে লাগল, তা শুনহ।।<noinclude></noinclude> nwa5fb30a3fqhrvxlhkf8tx8t5fwknf 262326 262324 2026-10-13T06:05:38Z দিম্পল দাস 3774 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 262326 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="দিম্পল দাস" />{{rh|৩০|উদ্ধৱযান নাট|}}</noinclude>সৱ পেখল, গোপ গোপীসৱ বস্ত্ৰ অলঙ্কাৰে অলঙ্কৃত হয়ে কহো প্ৰেম ভাৱে হৰিগুণ গীত গাইতে আছে, ঘৰে ঘৰে অসংখ্য প্ৰদীপ অগুৰু ধূপবাসে নগৰ সুবাসিত কৰিতে আছেঃ অসংখ্যাত গৰুৰ ধূলিয়ে পন্থাবৃত হয়া আছে। সোহি সময়ে উদ্ধৱ নন্দৰ ঘৰে প্ৰৱেশ ভেল, নন্দে উদ্ধৱক পৰম সাদৰে আলিংগি ধৰিয়ে গৃহে আনি কহো বিষ্ণু বুদ্ধি কয়ে বহুবিধ পূজা কয়ল, ষড়ৰসে পঞ্চামৃতে ভোজন কৰাৱল, শয়নক লাগি সুৱৰ্ণ খাট দেলহ, উদ্ধৱৰ শ্ৰমদূৰ ভৈলঃ দেখি নন্দে পৰম সাদৰে ৰাম কৃষ্ণৰ বাত পুচয়ে লাগল। তাহে শুনহ।।{{Playscript/e}} <center>{{X-larger|১১.গীত, ৰাগ—সুহাই।।}}</center> {{Block center|<poem>পুচয়ে নন্দে আনন্দে আতি। {{gap|4em}}প্ৰৱেশিয়া মধুপুৰ মাৰি বৈৰী কংসাসুৰ {{gap|8em}}সুখে কি আছন্ত পালি জ্ঞাতি।।</poem>}} {{Playscript|gap=4|পদ ।।|{{Block center|<poem>একুঞ্জ নিকুঞ্জ বন গিৰিবৰ গোবৰ্দ্ধন {{gap|4em}}কালিন্দী পুলিন গোপগৰু। মোহোৰ পালন ধন বুলি প্ৰভু নাৰায়ণ। {{gap|4em}}স্মৰা কি ভকত কল্পতৰু । শুনতে উদ্ধর প্রাণ {{gap|4em}} আৰকি আমাৰ থান {{gap|4em}}বাৰেক মিলব প্রাণ হৰি । দেখি দূৰ হৈব দুখ {{gap|4em}} সুন্দৰ কমল মুখ {{gap|4em}}আনন্দে দেখিবো নেত্ৰ ভৰি ।।</poem>}}}} {{Playscript|gap=4|সূত্ৰ ।।| পুনঃ নন্দে উদ্ধৱক সম্বুধি বোলয়ে লাগল।।}} {{Playscript|gap=6|নন্দ বোল ।।| হে উদ্ধৱ, শ্ৰীকৃষ্ণ যেন প্রাণ বন্ধু তাহে শুনহঃ মখ ভংগ খংগে ইন্দ্রে বাত বৃষ্টি কয়ল, তাহেত হামাক ৰাখল, বন বহ্নিত ৰক্ষা কয়ল, অঘ বক ধেনুক পুতনা আনো বহু বিধ ভয় হন্তে ৰক্ষা কৰৈছে।}} {{Playscript|gap=4| সূত্ৰ ।।|ওহি বুলি নন্দে গৰগদ বাক্যে প্রেমে কন্ঠ নিৰোধ কয়ে মৌনে ৰহল।। তদনন্তৰ যশোৱা কৃষ্ণক চৰিত্ৰ শুনিয়ে পৰম আকুল হুয়া বিলাপ কৰিতে লাগল, তা শুনহ।।}}<noinclude></noinclude> aq2bx1hkow4c9tbs1xhki03fs44fvaa 104 74911 262328 206439 2026-10-13T06:18:01Z দিম্পল দাস 3774 262328 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Babulbaishya" />{{rh||উদ্ধযান নাট|৩১}}</noinclude><center>{{X-larger|১২. গীত, ৰাগ—শ্ৰী ৷৷}}</center> {{Playscript|gap=4|ধ্রুং।।|{{Block center|<poem>যশোৱা সমুৰি হৰিৰ গুণ আকুল্লি মনে। পুলকিত তনু নিৰ ঝুৰয় নয়নে।।</poem>}}}} {{Playscript|gap=4|পদ ৷৷|{{Block center|<poem>হৰি হৰি প্ৰাণ পুত্ৰ গৈলা পৰিহৰি । আশাতেসে আছো কথমপি প্ৰাণ ধৰি ।। মোৰ জীৱধন পুত্র নাহিকে এক্ষণে । কহয় গোপাল গতি মাধৱ চৰণে।।</poem>}}}} সূত্র ৷৷ ৩১ C9 পুনঃ যশোৱা উদ্ধৱৰ আগে কৃষ্ণ গুণ সুমৰি বিলাপ কৰিতে লাগল।। যশোৱা বোল ।। হে উদ্ধৱ, গৃহ আংগিনা কৃষ্ণ বিনে শূন্য ভেল, একো গৃহ কৃত্য কৰিতে নাহি পাৰো, ওহি ব্ৰজপুৰ বৃন্দাৱন চন্ন ভেল, হাঁ হাঁ উদ্ধৱ কি কহবো : হামাক কোন অপৰাধে তেজল, সে সুনাসা মুখ বাহু বক্ষস্থল আৱৰ নাহি পেখব।। সূত্র ।। পুনঃ যশোমতী উদ্ধৱক আগে বাত পুচয়ে লাগল।। ১৩. গীত, ৰাগ—গৌৰী৷৷ 175 ধ্ৰু ।। পুচত ঘনে চান্দ বয়ন সুমৰি যশোদা মহি। উদ্ধর কহ হামাৰি বিৰহ তাপে তনু মিলহি।। পদ ৷৷ হামু অভাগি নাহি পেখবো সোহি প্ৰাণ মধাই। পৰাণ নৰহে কানু বিৰহে গিৰি বৃন্দাবন চাই।। কুটিল অ তিলক নাসিকা অৰুণ অধৰ শোতে। সুবলি ভুজ বাহু বক্ষস্থল সূত্র ৷৷ সুমৰিতে মন মোহে।। ঐচন প্ৰকাৰে নন্দ যশোদা কৃষ্ণ গুণ বর্ণাইতে পৰম প্ৰেম বাক্য গদগদে মৌনে ৰহল। তদনন্তৰে উদ্ধৱ যৈচে পৰম সাদৰে প্ৰবোধ কয়ল, তা দেখহ সুনহ নিৰন্তৰে হৰিবোল হৰিবোল ।।<noinclude></noinclude> q7alhfre6u2u8ey4y6gxsc7kspq5w9h 262333 262328 2026-10-13T06:36:09Z দিম্পল দাস 3774 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 262333 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="দিম্পল দাস" />{{rh||উদ্ধযান নাট|৩১}}</noinclude><center>{{X-larger|১২. গীত, ৰাগ—শ্ৰী ৷৷}}</center> {{Playscript|gap=4|ধ্রুং।।|{{Block center|<poem>যশোৱা সমুৰি হৰিৰ গুণ আকুল্লি মনে। পুলকিত তনু নিৰ ঝুৰয় নয়নে।।</poem>}}}} {{Playscript|gap=4|পদ ৷৷|{{Block center|<poem>হৰি হৰি প্ৰাণ পুত্ৰ গৈলা পৰিহৰি । আশাতেসে আছো কথমপি প্ৰাণ ধৰি ।। মোৰ জীৱধন পুত্র নাহিকে এক্ষণে । কহয় গোপাল গতি মাধৱ চৰণে।।</poem>}}}} {{Playscript|gap=4|সূত্র ৷৷|পুনঃ যশোৱা উদ্ধৱৰ আগে কৃষ্ণ গুণ সুমৰি বিলাপ কৰিতে লাগল।।}} {{Playscript|gap=4|যশোৱা|বোল।। হে উদ্ধৱ, গৃহ আংগিনা কৃষ্ণ বিনে শূন্য ভেল, একো গৃহ কৃত্য কৰিতে নাহি পাৰো, ওহি ব্ৰজপুৰ বৃন্দাৱন চন্ন ভেল, হাঁ হাঁ উদ্ধৱ কি কহবোঃ হামাক কোন অপৰাধে তেজল, সে সুনাসা মুখ বাহু বক্ষস্থল আৱৰ নাহি পেখব।।}} {{Playscript|gap=4|সূত্র ।।| পুনঃ যশোমতী উদ্ধৱক আগে বাত পুচয়ে লাগল।।}} <center>{{X-larger|১৩. গীত, ৰাগ—গৌৰী ৷৷}}</center> {{Playscript|gap=4|ধ্ৰুং ।।|{{Block center|<poem>পুচত ঘনে চান্দ বয়ন {{gap|4em}}সুমৰি যশোদা মাই। উদ্ধৱ কহ {{gap|4em}} হামাৰি বিৰহ {{gap|4em}}তাপে তনু মিলাই।।</poem>}}}} {{Playscript|gap=4|পদ ৷৷|{{Block center|<poem>হামু অভাগি {{gap|4em}} নাহি পেখবো {{gap|4em}}সোহি প্ৰাণ মধাই। পৰাণ নৰহে {{gap|4em}} কানু বিৰহে {{gap|4em}}গিৰি বৃন্দাবন চাই।। কুটিল অলক {{gap|4em}} তিলক নাসিকা {{gap|4em}}অৰুণ অধৰ শোহে। সুবলি ভুজ {{gap|4em}} বাহু বক্ষস্থল {{gap|4em}}সুমৰিতে মন মোহে।।</poem>}}}} {{Playscript|gap=4|সূত্র ৷৷|ঐচন প্ৰকাৰে নন্দ যশোদা কৃষ্ণ গুণ বর্ণাইতে পৰম প্ৰেম বাক্য গদগদে মৌনে ৰহল। তদনন্তৰে উদ্ধৱ যৈচে পৰম সাদৰে প্ৰবোধ কয়ল, তা দেখহ সুনহ নিৰন্তৰে হৰিবোল হৰিবোল ।।}}<noinclude></noinclude> fk0e75rlukgnymtqwpb1tdtia43j6j4 104 92642 262341 253543 2026-10-13T08:29:23Z নৰুনা বৰুৱা 4110 262341 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>দীন-দুখী ৬৫ লোহা এডাল বেঁকা কৰি মই সেই পোনেই সৰকি পলাই আহিছোঁ। মই ইয়াতে ৰওঁ! তুমি চিম্পলিচক মাতি আনা।” ক্ষন্তেকৰ ভিতৰতে চিম্পলিচ আহি ভেলাজক অভিবাদন কৰিলে। ভেলজাঁক ধৰি নিয়াৰ পিছৰে পৰা চিম্পলিচ কান্দি-কাতি অস্থিৰ। গাত শক্তি নাই, হাত-ভৰি কঁপি উঠিছে। ভেলজ'ই কাগজ এখনত কিবা এটা লিখি কাগজখন চিম্পলিচৰ হাতত দি ক'লে— “ভনী! পাছৰীক এই চিঠিখন দিবা, পঢ়ি চোৱা কি লিখা আছে। ” চিম্পলিচে পঢ়িবলৈ ধৰিলে—“মই আমাৰ পাছৰী ডাঙৰীয়াক অনুৰোধ কৰোঁ, তেখেতে যেন স্থাৱৰ অস্থাৱৰ সকলোখিনি সম্পত্তি অধিকাৰ কৰে। সেই সম্পত্তিৰ পৰা মৃতা ফটিনৰ অন্তিম কাৰ্য্যৰ কাৰণে যি আৱশ্যক হয়, সকলো খৰচ-পাতি বহন কৰি বাকীখিনি দুখীয়া মানুহক দান কৰিব।” চিম্পলিচে কিবা ক'ব খুজিছিল, কিন্তু বিপুল আবেগত তাইৰ ডিঙিত ঢকা-ঢমকা লাগিল। কিছুমান বেলিৰ মূৰত ঠোকা-ঠোকিকৈ মাত লগালে ---“ডাঙৰীয়া! এবাৰ ফঁটিনক শেষ দেখা কৰি নেযায়নে?” “নোৱাৰো ভনীটী! ইমান পৰে চাগৈ মোক ধৰিবলৈ পুলিছে কেউপিনে ঢাপলি মেলিছে।” নাই। ম‍ই চকুৰ ভেলজঁ ৰ কথাষাৰ শেষ হৈছেহে এনেতে লিগিৰীৰ মাত কাণত পৰিল। তাই বাহিৰত কাৰ’বাক কৈছে—“এঃ ডাঙৰীয়া! শপত খালেও নপতিয়ায়। তেওঁ ইয়ালৈ একেবাৰেই অহা নিমিষলৈকে৷ আজি ঘৰৰ বাহিৰ হোৱা নাই। থাকোনে?” অহা হলে নেদেখি এনেতে এটাই মাত দিলে— “সৌৱা, সৌৱা। সৌটো কোঠাত চাকি জ্বলিছে।” কোঠাৰ বেৰত এটা স্প্ৰিং আছিল। সেই স্প্ৰিংটো বাহিৰৰ পৰা টিপা মাৰি দিলে বেৰৰ মাজত এটা খালি আলমাৰি ওলাই পৰে। ভেলজ ই বাহিৰত কোৱা-মেলা কৰা শুনিয়েই টিপা মাৰি দি আলমাৰিটোৰ ভিতৰলৈ সোমাই গ'ল। বেৰৰ স্প্ৰিংটো ভিতৰৰ পৰা আকৌ স্প্ৰিংটো টিপা মাৰি দিলে – আলমাৰিটো বেৰৰে সৈতে আকৌ<noinclude></noinclude> ndj1ucmx6d3gvs3z6i6wxudxrsgl4kc 104 92686 262329 253588 2026-10-13T06:22:37Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 262329 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{center|সপ্তদশ অধ্যায় }}</noinclude> {{gap}}ভেলজ আৰু কজেটে এইদৰে প্ৰায় ৮৯ বছৰ মানেই কটালে। কজেট এতিয়া বৰ এজনী; — গাভৰু। {{gap}}এই সময়ত চেটু ড' ইউৰ ফালে প্ৰায়েই লৰা এটাক বাটে বাটে অনাই-বনাই ফুৰা দেখা গৈছিল। লৰাটোৰ ককালত এটা বৰ ডাঙৰ ঠেঙা, দেখিলে বাপেকে দিয়া বুলিও মনে নধৰে। গাত কোনোবা মৰমিয়াল তিৰুতাই পুতৌ কৰি দিয়া ব্লাউছৰ নিচিনা ছোলা এটা, তাৰো ঠায়ে ঠায়ে দহি ওলমিছে। লৰাটো দেখিলেই কেওঁ-কিছু নাইকিয়া ঘাট-মাউৰা যেন লাগে। ঘৰ নাই, বাৰী নাই; বাটে-পথে ধিতিঙলি কৰি ফুৰে। কামৰ ভিতৰত হাঁহি-কিৰিলিয়াই গাই, নাচি ঘুৰি ফুৰা—দুই চাৰি বাটৰুৱাক সময়ে সময়ে চুপতি ভেঙুচালি কৰা। ‘চোৰ' বুলি গালি নেপাৰিলে আন কোনো গালি শপনিয়ে তাৰ খং তোলাব নোৱাৰিছিল – বৰঞ্চ “দুষ্ট দগাবাজ” বুলি গালি শপিলে সি হাঁহি তিলিকি মাৰি জপিয়াইহে উঠিছিল। জাত কাষ চাপি বহিবলৈ এখনি জুহাল নাছিল, ৰাতি কাতি হৈ পৰি থাকিবলৈ এখনি চালি নাছিল : ভোকত খাওঁ বুলিলে এটুকুৰা ৰুটি ও পাবলৈ নাছিল। টানে-আপদে চাওঁতা-চিতোঁতা দূৰে থ’ক, এষাৰ মাতো পোৱাৰ আশা নাছিল। তথাপি তাৰ চিন্তা নাই; ভাবনা নাই; সদায় হাঁহি, সদায় ৰং। সি যেন এই অকলশৰীয়া মুকলি মূৰীয়া সংসাৰখন নিজেহে বাচি লৈছে! {{Gap}}প্ৰকৃততে লৰাটো মাক-বাপেক নাইকিয়া বা ঘাট-মাউৰা বা ঘৰ-নথকা অঘৰী নহয়। থকাত তাৰ মাক-বাপেক দুয়ো আছিল। সচায়-মিছায় এখনি ঘৰো আছিল। দুজনী কান-সমনীয়া গাভৰু বায়েকো। কিন্তু থাকিলে কি হব? বাপেকৰ কথা দূৰে থ'ক, জয়জননী মাকজনীয়েও তাৰ ভু নলয়। গতিকে বাটেই তাৰ ঘৰ হৈ পৰিল। বাটৰ শিলো<noinclude></noinclude> 8l1rzazf62byxt4mr0cviuyy7wgg1md 262331 262329 2026-10-13T06:27:22Z নৰুনা বৰুৱা 4110 262331 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{center|'''সপ্তদশ অধ্যায় '''}}</noinclude> {{gap}}ভেলজ আৰু কজেটে এইদৰে প্ৰায় ৮৯ বছৰ মানেই কটালে। কজেট এতিয়া বৰ এজনী; — গাভৰু। {{gap}}এই সময়ত চেটু ড' ইউৰ ফালে প্ৰায়েই লৰা এটাক বাটে বাটে অনাই-বনাই ফুৰা দেখা গৈছিল। লৰাটোৰ ককালত এটা বৰ ডাঙৰ ঠেঙা, দেখিলে বাপেকে দিয়া বুলিও মনে নধৰে। গাত কোনোবা মৰমিয়াল তিৰুতাই পুতৌ কৰি দিয়া ব্লাউছৰ নিচিনা ছোলা এটা, তাৰো ঠায়ে ঠায়ে দহি ওলমিছে। লৰাটো দেখিলেই কেওঁ-কিছু নাইকিয়া ঘাট-মাউৰা যেন লাগে। ঘৰ নাই, বাৰী নাই; বাটে-পথে ধিতিঙলি কৰি ফুৰে। কামৰ ভিতৰত হাঁহি-কিৰিলিয়াই গাই, নাচি ঘুৰি ফুৰা—দুই চাৰি বাটৰুৱাক সময়ে সময়ে চুপতি ভেঙুচালি কৰা। ‘চোৰ' বুলি গালি নেপাৰিলে আন কোনো গালি শপনিয়ে তাৰ খং তোলাব নোৱাৰিছিল – বৰঞ্চ “দুষ্ট দগাবাজ” বুলি গালি শপিলে সি হাঁহি তিলিকি মাৰি জপিয়াইহে উঠিছিল। জাত কাষ চাপি বহিবলৈ এখনি জুহাল নাছিল, ৰাতি কাতি হৈ পৰি থাকিবলৈ এখনি চালি নাছিল : ভোকত খাওঁ বুলিলে এটুকুৰা ৰুটি ও পাবলৈ নাছিল। টানে-আপদে চাওঁতা-চিতোঁতা দূৰে থ’ক, এষাৰ মাতো পোৱাৰ আশা নাছিল। তথাপি তাৰ চিন্তা নাই; ভাবনা নাই; সদায় হাঁহি, সদায় ৰং। সি যেন এই অকলশৰীয়া মুকলি মূৰীয়া সংসাৰখন নিজেহে বাচি লৈছে! {{Gap}}প্ৰকৃততে লৰাটো মাক-বাপেক নাইকিয়া বা ঘাট-মাউৰা বা ঘৰ-নথকা অঘৰী নহয়। থকাত তাৰ মাক-বাপেক দুয়ো আছিল। সচায়-মিছায় এখনি ঘৰো আছিল। দুজনী কান-সমনীয়া গাভৰু বায়েকো। কিন্তু থাকিলে কি হব? বাপেকৰ কথা দূৰে থ'ক, জয়জননী মাকজনীয়েও তাৰ ভু নলয়। গতিকে বাটেই তাৰ ঘৰ হৈ পৰিল। বাটৰ শিলো<noinclude></noinclude> 5v02g2sc01lmetfzqf24ekw369057sa 104 92707 262330 253609 2026-10-13T06:25:37Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 262330 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{center| '''অষ্টাদশ অধ্যায়''' }}</noinclude> মেৰিয়াছ ইমান পৰ চিন্তাৰ চাকনৈয়াত পৰি ঘূৰি ফুৰিছিল। ছোৱালীজনীৰ কথাষাৰ শুনিহে তেওঁৰ ভাবনাৰ ওৰ পৰিল। ছোৱালী- জনী অহাৰ সকাম মনত পৰি তেওঁ লৰালৰিকৈ উঠি ছোলাৰ জেপৰ পৰা ধন উলিয়াই আনিলে। ছোলাৰ জেপত ধন আছিল মুঠেই ৫ ফ্ৰাঁ আৰু ১৬ ছু। মেৰিয়াছে মনে মনে ভাবিলে — ১৬ ছুৰেই মোৰ আজিৰ দিনটো কোনো ৰকমে চলিব। কাইলে যি হয় কৰিব লাগিব। এই ভাবি তেওঁ ১৬ ছু আকৌ ছোলা জেপত ভৰাই ছোৱালীজনীক পাঁচ ফ্ৰাঁ দি দিলে। ছোৱালীজনী মূৰ দোৱাই হাত জোকাৰি ধন্যবাদ জনাই গুচি গল। {{Gap}}জনড্ৰেট আৰু মেৰিয়াছৰ ঘৰৰ মাজত এখন বাহঁৰ ওপৰত মাটিৰে লেপা বেৰ মাথোন আঁৰ। বেৰৰ য'ত য'ত মাটি খহিছে তাত চকু থলেই ইঘৰে সিঘৰৰ ভিতৰখন তেনেই চাব পাৰে। মেবিয়াছে ইমান ওচৰতে থাকিও ইমানদিনে জনড্ৰেটৰ কোনো ভুকে পোৱা নাছিল; আজি জনড্ৰেটৰ অৱস্থাৰ বুজ লবলৈ জানো কিয় তেওঁৰ উচপিচ,নি লাগিল, মেৰিয়াছে বেৰৰ জলঙাইদি জুমি জনড্ৰেটৰ ঘৰলৈ চাই পঠিয়ালে। মেৰিয়াছো দুখীয়া, কিন্তু জনড্ৰেটৰ ঘৰটোত দৰিদ্ৰতা আৰু কদৰ্য্যতাই সিহঁতৰ শেষ সীমা পাইছিল গৈ। গোহালিও সিমান অপৰিস্কাৰ নেথাকে। ছাইজাবৰ এঙ্গাৰ—এলান্ধুৰে ভৰা। বতাহ সোমাবৰ সন্ধি নাই। বিছনা-পাৰ্টিও একে গঢ়ৰে। বেৰত এখন নেপোলিয়ানে বোনাপাৰ্টৰ ছবি ওলোমাই থোৱা আছে। ছবিখনৰ তলতে বেৰত লগাই পতা এখন মেজ। মেজৰ কাষতে তিনি কুৰিমান বয়সীয়া এটা শেঁতা, খীন, ছুটিচাপৰ মানুহে বহি বহি চিঠি লেখিছে। তাৰ গাত এটা মাইকীমানুহৰ ‘চেমিজ'। মানুহটো দেখিলেই নিষ্ঠুৰ আৰু কঠুৱা যেন লাগে। মানুহটোক লিখি থকা দেখি মেৰিয়াছৰ মনত<noinclude></noinclude> h41yhy8cufxpccf2w7a7tgrnmy49oii 262332 262330 2026-10-13T06:28:55Z নৰুনা বৰুৱা 4110 262332 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{center|'''অষ্টাদশ অধ্যায়'''}}</noinclude> মেৰিয়াছ ইমান পৰ চিন্তাৰ চাকনৈয়াত পৰি ঘূৰি ফুৰিছিল। ছোৱালীজনীৰ কথাষাৰ শুনিহে তেওঁৰ ভাবনাৰ ওৰ পৰিল। ছোৱালী- জনী অহাৰ সকাম মনত পৰি তেওঁ লৰালৰিকৈ উঠি ছোলাৰ জেপৰ পৰা ধন উলিয়াই আনিলে। ছোলাৰ জেপত ধন আছিল মুঠেই ৫ ফ্ৰাঁ আৰু ১৬ ছু। মেৰিয়াছে মনে মনে ভাবিলে — ১৬ ছুৰেই মোৰ আজিৰ দিনটো কোনো ৰকমে চলিব। কাইলে যি হয় কৰিব লাগিব। এই ভাবি তেওঁ ১৬ ছু আকৌ ছোলা জেপত ভৰাই ছোৱালীজনীক পাঁচ ফ্ৰাঁ দি দিলে। ছোৱালীজনী মূৰ দোৱাই হাত জোকাৰি ধন্যবাদ জনাই গুচি গল। {{Gap}}জনড্ৰেট আৰু মেৰিয়াছৰ ঘৰৰ মাজত এখন বাহঁৰ ওপৰত মাটিৰে লেপা বেৰ মাথোন আঁৰ। বেৰৰ য'ত য'ত মাটি খহিছে তাত চকু থলেই ইঘৰে সিঘৰৰ ভিতৰখন তেনেই চাব পাৰে। মেবিয়াছে ইমান ওচৰতে থাকিও ইমানদিনে জনড্ৰেটৰ কোনো ভুকে পোৱা নাছিল; আজি জনড্ৰেটৰ অৱস্থাৰ বুজ লবলৈ জানো কিয় তেওঁৰ উচপিচ,নি লাগিল, মেৰিয়াছে বেৰৰ জলঙাইদি জুমি জনড্ৰেটৰ ঘৰলৈ চাই পঠিয়ালে। মেৰিয়াছো দুখীয়া, কিন্তু জনড্ৰেটৰ ঘৰটোত দৰিদ্ৰতা আৰু কদৰ্য্যতাই সিহঁতৰ শেষ সীমা পাইছিল গৈ। গোহালিও সিমান অপৰিস্কাৰ নেথাকে। ছাইজাবৰ এঙ্গাৰ—এলান্ধুৰে ভৰা। বতাহ সোমাবৰ সন্ধি নাই। বিছনা-পাৰ্টিও একে গঢ়ৰে। বেৰত এখন নেপোলিয়ানে বোনাপাৰ্টৰ ছবি ওলোমাই থোৱা আছে। ছবিখনৰ তলতে বেৰত লগাই পতা এখন মেজ। মেজৰ কাষতে তিনি কুৰিমান বয়সীয়া এটা শেঁতা, খীন, ছুটিচাপৰ মানুহে বহি বহি চিঠি লেখিছে। তাৰ গাত এটা মাইকীমানুহৰ ‘চেমিজ'। মানুহটো দেখিলেই নিষ্ঠুৰ আৰু কঠুৱা যেন লাগে। মানুহটোক লিখি থকা দেখি মেৰিয়াছৰ মনত<noinclude></noinclude> dlk9u2aion7p9vs3nkxkxo0s4s3rw4q 104 92723 262334 253637 2026-10-13T06:37:51Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 262334 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||দীন-দুখী|১৪৫}}</noinclude> ইপ্‌নিন। ইপ্‌নিনৰ মুখ শেতা; তাত জেউতি নাই। মেৰিয়াছক দেখামাত্ৰকে সেই শেতা মুখতো এটি ৰাঙলি ৰহন বিয়াপি পৰিল। ইপনিনে তাইৰ হাঁহো-হাঁহো কৰা মুখখানি তুলি এবাৰ মেৰিয়াছৰ মুখৰ ফালে চায়ে আকৌ চকুনমাই নি মাত দিলে, “বিচাৰি ফুৰিও পাবলৈ নাই! এতিয়া আগৰ ঘৰত নেথাকা?” {{gap}}মেৰিয়াছে কলে – “নেথাকোঁ।” {{gap}} “অ সেই কাৰণে? এতিয়া ক'ত থাকা?” মেৰিয়াছে একো নকলে। ইপ্‌নিনে আকৌ মাতদিলে, “ম‍ই তোমাক এটা ভাল বাতৰি কব পাৰোঁ। ” {{gap}} “কি বাতৰি?” {{gap}} “ক'ত থাকে।” {{gap}} “কোন?” {{gap}} “সেই গাভৰুগৰাকী।” {{gap}} মেৰিয়াছে বলিয়া মানুহৰ দৰে ইপনিনৰ হাত দুখন সাবটি ধৰি মাত দিলে, “কোৱাঁ, কোৱাঁ, ম‍ই তোমাক কাবৌটি কৰি মাতিছো; নহলে মোক দেখুৱাই দিয়া।” {{gap}} মেৰিয়াছৰ খামোচৰ পৰা ইপ্‌নিনে তাইৰ হাত কেখন এৰুৱাই আনি মাত দিলে, “এওঁৰ মনত এতিয়া ৰঙ,।” এই মাতৰ লগত অহা সুৰটি কোনো আনন্দ উল্লাসৰ সুৰ নাছিল। স্থৰটি আছিল হতাশ প্ৰাণৰ আকুল বৰাগী সুৰ। এই সুৰ শুনি শুনোতাৰো পাষাণ হিয়া ফাটি তেজৰ নৈ বলেহেতেন। কিন্তু মেৰিয়াছৰ?—মেৰিয়াছ তেতিয়া আত্মবিস্মৃত! {{gap}} আশাৰ ৰঙলি ৰ'দত জিলিকি উঠা মেৰিয়াছক তৎক্ষণাতে সন্দেহৰ মেঘে আববি পেলালে। মেৰিয়াছৰ কপালৰ আগ থোপা বান্ধি আহিল। ইপ নিনৰ হাত দুখন আকৌ খামোচ মাৰি ধৰি উত্ৰালভাৱে কবলৈ ধৰিলে “ইপ্‌নিন্! ইপ্‌নিন্ শপত খোৱা—তুমি পিতাৰাক সেই ঠিকনাটো কেতিয়াও নোকোৱা?”<noinclude></noinclude> ojnj7i8znfnhmipcgc27vvd61ftffc4 262335 262334 2026-10-13T06:39:02Z নৰুনা বৰুৱা 4110 262335 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||দীন-দুখী|১৪৫}}</noinclude> ইপ্‌নিন। ইপ্‌নিনৰ মুখ শেতা; তাত জেউতি নাই। মেৰিয়াছক দেখামাত্ৰকে সেই শেতা মুখতো এটি ৰাঙলি ৰহন বিয়াপি পৰিল। ইপনিনে তাইৰ হাঁহো-হাঁহো কৰা মুখখানি তুলি এবাৰ মেৰিয়াছৰ মুখৰ ফালে চায়ে আকৌ চকুনমাই নি মাত দিলে, “বিচাৰি ফুৰিও পাবলৈ নাই! এতিয়া আগৰ ঘৰত নেথাকা?” {{gap}}মেৰিয়াছে কলে – “নেথাকোঁ।” {{gap}} “অ সেই কাৰণে? এতিয়া ক'ত থাকা?” {{gap}} মেৰিয়াছে একো নকলে। ইপ্‌নিনে আকৌ মাতদিলে, “ম‍ই তোমাক এটা ভাল বাতৰি কব পাৰোঁ। ” {{gap}} “কি বাতৰি?” {{gap}} “ক'ত থাকে।” {{gap}} “কোন?” {{gap}} “সেই গাভৰুগৰাকী।” {{gap}} মেৰিয়াছে বলিয়া মানুহৰ দৰে ইপনিনৰ হাত দুখন সাবটি ধৰি মাত দিলে, “কোৱাঁ, কোৱাঁ, ম‍ই তোমাক কাবৌটি কৰি মাতিছো; নহলে মোক দেখুৱাই দিয়া।” {{gap}} মেৰিয়াছৰ খামোচৰ পৰা ইপ্‌নিনে তাইৰ হাত কেখন এৰুৱাই আনি মাত দিলে, “এওঁৰ মনত এতিয়া ৰঙ,।” এই মাতৰ লগত অহা সুৰটি কোনো আনন্দ উল্লাসৰ সুৰ নাছিল। স্থৰটি আছিল হতাশ প্ৰাণৰ আকুল বৰাগী সুৰ। এই সুৰ শুনি শুনোতাৰো পাষাণ হিয়া ফাটি তেজৰ নৈ বলেহেতেন। কিন্তু মেৰিয়াছৰ?—মেৰিয়াছ তেতিয়া আত্মবিস্মৃত! {{gap}} আশাৰ ৰঙলি ৰ'দত জিলিকি উঠা মেৰিয়াছক তৎক্ষণাতে সন্দেহৰ মেঘে আববি পেলালে। মেৰিয়াছৰ কপালৰ আগ থোপা বান্ধি আহিল। ইপ নিনৰ হাত দুখন আকৌ খামোচ মাৰি ধৰি উত্ৰালভাৱে কবলৈ ধৰিলে “ইপ্‌নিন্! ইপ্‌নিন্ শপত খোৱা—তুমি পিতাৰাক সেই ঠিকনাটো কেতিয়াও নোকোৱা?”<noinclude></noinclude> avseiqh3abnioua4dy9ug5te7i90e1u 104 92747 262336 253675 2026-10-13T06:44:01Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 262336 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{Rh|১৬২|দীন-দুখী|}}</noinclude> হব পাৰিছিল। গেভৰকৰ জাৰজহ সকলো সমান। সি জাৰলৈ কেৰেপকে কৰা নাই, কৰিলেও উপায় নাই। নাপিতৰ দোকানৰ পৰা চাবোন চুৰ কৰিবলৈ ছল বিচাৰি গেভৰক তাত ঠিয় হৈ আছিল। চাবোন চুৰ কৰি নি আন ঠাইত বেচি সি তাৰে খোৱা খৰছ উলিয়ায়। গেভ'কে এই দৰে ছল চাই থাকোঁতেই সেই লৰা হালে নাপিতৰ দোকান সোমাই সেপ্, ঢুকি ঢুকি নাপিত এটাক কিবা এটা খাবলৈ খোজা তাৰ কাণত পৰিল। নাপিতটোৱে লৰাহালক একো নিদি দবিয়াই হুকিয়াই দোকানৰ পৰা উলিয়াই দিলে। লৰাহাল কান্দি কান্দি দোকানৰ বাহিৰ হল। এনেতে মেঘে ওন্দোলাই আনিলে। চাওঁতে চাওঁতে এটোপ দুটোপকৈ বৰষুণ আহি ঘৰৰ বাহিৰত থকা মানুহৰ গাত পৰিল। গেভৰ’কে লৰমাৰি লৰাহালৰ কাষ চাপি মাত লগালে—“হেই লৰাকেটা! তহঁতৰ কি হৈছে! তহঁতক কি লাগে?” ডাঙৰ লৰাটোৱে কলে “আমি আজি ক’ত শুম! “ইঃ বৰ কথাটো! তালৈকে কান্দিছ! আহ্, মোৰ লগত আহ।” গেভৰক যাবলৈ ধৰিলে, লৰাহালেও কান্দিবলৈ এৰি পিছতে খোজললে। গেভৰ'কে গৈ থাকোঁতে এবাৰ খঙেৰে নাপিতৰ দোকান খনলৈ চাই পঠিয়ালে। চকুত ঘৃণা আৰু প্ৰতিহিংসাৰ ফিৰিঙতি জিলিকি উঠিল। অলপ গৈয়ে এখন ৰুটিৱালাৰ দোকান পাই গেভৰ'কে লৰাহালক সুধিলে— “হেৰ,তহঁতে কিবা খালিনে? “আমি পুৱাৰে পৰা একো খোৱা নাই”। “তেনেহলে তহঁতৰ মাৰ- বাপেৰ কোনো নাই!” “আছে। ক'ত আছে কব নোৱাৰোঁ ”। “আমি তেনেহলে এটাইকেটা একে। আমাৰ আই বোপাইবোৰ ক'ৰবাত হেৰাল।” সিহঁত তিনিওটা গৈ ৰুটিৱালাৰ দোকান সোমাল। গেভৰ'কে বহুত পৰ তাৰ ফটা চোলাৰ জেপত খেপিয়াই খেপিয়াই ছু এটা উলিয়াই তাৰে এডোখৰ কটি কিনি নিলে। ৰুটিডোখৰ তিনি ভাগ কৰি তিনিওটাই দোকানৰ পিৰালিত বহি খাবলৈ ললে। খোৱা শেষ হল, তিনিওটাই আকৌ খোজ ললে। সৰুদুটাই কব<noinclude></noinclude> 0wq9qyl7pwyhtssd7txuxfssd3w4z3a 104 92765 262337 253693 2026-10-13T06:50:11Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 262337 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||দীন-দুখী|১৭৯}}</noinclude> এবেলি তাই মেৰিয়াছৰ মুখৰ গুৰিলৈ মুখখন নি বৰ আস্তে-ব্যস্তে মাত দিলে— “মেৰিয়াছ তোমাৰ চিঠি এখন কালিৰে পৰা মোৰ হাতত আছে। মোক কজেটে ডাকত দিবলৈ দিছিল। তুমি পোৱা বুলি মই ডাকত দিবলৈ নহল। আমি আকৌ যেতিয়া একেলগ হম তেতিয়া তুমি ইয়াৰ কাৰণে মোক খং নকৰিবা দেই! আমি অলপতে দুয়ো একেলগ হম, নহয়নে বাৰু? নিয়া, তোমাৰ চিঠিখন নিয়া।” তাই চিঠিখন ব্লাউছৰ জেপত ভৰাই লৈ ফুৰিছিল। মেৰিয়াছৰ হাতখন নি তাই জেপত লগাই দিলে। মেৰিয়াছে চিঠিখন উলিয়াই আনিলে। “এতিয়া মোক তোমাৰ চিঠি অনাৰ বাবে কি দিবা?” “কি লাগে তোমাক?” “দিবা সঁচাকৈয়ে?” “দিম, কোৱা।” “শপত খোৱা।” “খাইছোঁ৷” “মেৰিয়াছ, ম‍ই মৰিলে তুমি মোৰ কপালত এটি চুমা দিবা; ম‍ই জীৱনত নেপালোঁ, মৰণতেই যেন তাৰ পৰশ পাওঁ।” ইপ্‌নিনৰ শৰীৰ অৱশ হৈ আহিল। তাইৰ চকু যেন মুদ খাই আহিল। তাই বলেৰে চকু দুটা মেলি মেৰিয়াছলৈ একেৰাহে চাই কৈ গল— “মেৰিয়াছ! তেন্তে তুমি এতিয়া বুজিব পাৰিলা মই তোমাৰ প্ৰেম-ভিখাৰিণী আছিলোঁ।” মেৰিয়াছৰ চকুৱে ইপ্‌নিনৰ কথাৰ সমিধান জনালে! ইপ্‌নিনৰ সৰু ওঁঠছটিত এটি হাঁহিৰ ৰেখা ফুটি উঠিল। হাঁহিটি আধাফুটা হওঁতেই ওঠৰ হাঁহি ওঠতে মাৰ গল। মেৰিয়াছৰ কোলাত মূৰটি থৈ ইপ্‌নিনে চকু মুদিলে—আৰু নেমেলিবলৈ। জীৱনৰ বন্তিগছি নুমাই থাকিল। মেৰিয়াছে তাৰ শপতৰ কথা, নেপাহৰিলে। মেৰিয়াছে বৰ সাদৰ আৰু ভক্তিৰে সেই ঘামৰ কণিকাৰে ফুল বছা শেঁতা চেঁচা কপালখনিত এটা শেষ বিদায়ৰ বিষাদভৰা চুমা থাপি দিলে। কব নোৱাৰিলে সেই চুমাৰে মেৰিয়াছ কজেটৰ ওচৰত কিমান অবিশ্বাসিনী হল। কিন্তু জীৱনৰ অপূৰণ বাসনা পূৰ্ণ কৰি সেই চুমাটিয়ে যে এটি সিপুৰীত থকা অশান্ত-আত্মাক অকণি শান্তি দিছিল—তাত তিলমানো সন্দেহ নাই। মেৰিয়াছ লাহেকৈ ইপ্‌নিনৰ মূৰটি কোলাৰ পৰা নমাই থৈ, চিঠিখন<noinclude></noinclude> hn6rv4q09gihjtxc0u3mxtugg695qfv 104 92766 262338 253694 2026-10-13T07:07:45Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 262338 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|১৮০|দীন-দুখী|}}</noinclude> পঢ়িবলৈ আঁতৰি গল। ইপনিনৰ শৱৰ সন্মুখত কজেটৰ চিঠি পঢ়িবলৈ মেৰিয়াছৰ সাহ নহল। ৩ তাৰিখৰ পৰাই ইপনিনে দুটা কামৰ কাৰণে নেৰানেপেৰাকৈ লাগি আছিল। প্ৰথমতে, বাপেকক কজেটৰ ঘৰত ডকাইতি কৰিবলৈ নিদিয়া; দ্বিতীয়তে কজেট মেৰিয়াছক আঁতৰোৱা। প্ৰথমটো সাধনৰ কাৰণে তাই পুৱা গধূলি বাপেকৰ গতিবিধি লক্ষ্য কৰি কজেটৰ ঘৰৰ আগত পহৰা দিবলৈ ধৰিছিল আৰু দ্বিতীয়টোৰ কাৰণে তাই আকাৰে ইঙ্গিতে ভেলঁজৰ মনত সন্দেহৰ ছাঁ পেলাবলৈ লাগিছিল। তাই দুয়োটাতে একপ্ৰকাৰ কৃতকাৰ্য্যও হৈছিল। টেনাৰ্ডিয়েই কজেটৰ ঘৰত সিন্ধি দিবলৈ সাহ নকৰিলে ভেলঁজয়ো বিপদ আশঙ্কা কৰি ফ্ৰাঞ্চ এৰি ইংলণ্ডলৈ যাবলৈ ওলাল।৪ তাৰিখৰ দিনা ভেঁলজই ফ্ৰাঞ্চ এৰি যাবলৈ ঠিক্ কৰিলে। কজেটে বাপেকৰ কথা শুনি তেতিয়াই মেৰিয়াছলৈ খবৰ দিবলৈ এখন চিঠি লেখিলে। কিন্তু চিঠি দিয়ে কেনেকৈ? চিঠি ডাকত দিব লাগিব। ডাক-ঘৰলৈ চিঠি কাৰ হাতত দিব? কেতিয়াও কজেটে অকলে ঘৰৰ বাহিৰ হোৱা নাই। লিগিৰীৰ হাতত দিবলৈকো তাই এনে আগে পাছে নোহোৱা কথা হোৱা দেখি ভেলঁজৰ আগত লগাই দিব পাৰে। কজেট নিৰুপায় হল। ইপিনে সেইদিনাই সিহঁত ৰাওনা হব। এনে সময়তে ইপনিনক নঙলা মুখত দেখা পাই কজেটে ৫ ফ্ৰাঁৰ মোহৰ এটাৰে সৈতে চিঠিখন ইপনিনৰ হাতত দি ডাকত দিবলৈ পঠিয়াই দিলে। ডাকটিকটৰ খৰচ বাদে বাকীখিনি ইপনিনৰ মজুৰি। ইপনিনে তেতিয়া পুৰুষৰ সাজ পিন্ধি, ভেশচন কৰি তাত পহৰা দি ফুৰিছিল। চিঠি ডাকত দিয়া নহল। ঈৰ্ষাৰ আগ্নত তেতিয়া তাই জ্বলি পুৰি আধামৰা। মেৰিয়াছে গছ- বন্তি এটাৰ কাষলৈ গৈ চিঠিখন উলিয়াই ললে। শিৰোনামাটো লিখিছিল—“মছিঅ’ৰ, মছিঅ'ৰ পন্টমাৰ্ছিলৈ। মছিঅ'ৰ কৰফেয়াকৰ ঘৰ। ১৬নং ৰু দিলা বেৰেৰি।” শিৰোনামাটো দেখিলেই মাইকী মানুহৰ লিখা চিঠি বুলি স্পষ্ট বুজিব পাৰি। মেৰিয়াছে চিঠিখন মোকোলাই পঢ়িবলৈ ললে- “সাদৰী মোৰ, কি কৰিম — পিতা এতিয়াই<noinclude></noinclude> k98ndk8e1yr8tkyo1e9kl3oanwc2bxb 104 92827 262340 253757 2026-10-13T08:27:22Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 262340 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||দীন-দুখী|২৪৫}}</noinclude> দেৱালৰ কাষলৈ গৈ দেৱালত আঁৰি থোৱা ক্ৰছবিদ্ধ যীশুৰ মূৰ্ত্তিটো আনি মেজৰ ওপৰত থৈ মাত দিলে, “এই মহাবীৰ মোৰ সন্মুখত।” ভেলজ উঠি গৈছিল বৰ সবল দেহেৰে, কিন্তু যেতিয়া ঘূৰি আহি বহি পৰিল, তেতিয়া তেওঁ একেবাৰে দুৰ্ব্বল হৈ গল। বহি যোৱাৰ লগে লগে তেওঁৰ বুকৰ গতি পৰিবৰ্ত্তন হৈ আহিল; মূৰ ঘূৰিবলৈ ধৰিলে মৰণ মদিবাৰ ৰাগিয়েহে যেন তেওঁক অৱশ কৰি আনিলে। তেওঁ উঠি যাওঁতে ডাক্তৰ আৰু মেৰিয়াছে তেওঁক ধৰিবলৈ গৈছিল; কিন্তু তেওঁ সিহঁত দুইকো হেলাৰঙে ঠেলা মাৰি পঠিয়ালে। জীৱন মৰণৰ মহা সংগ্ৰামৰ শেষ অভিযানত লুপ্ত-প্ৰায় শক্তি সদায় এইদৰে ক্ষন্তে-- কলৈ ঘুৰি আহে। বুঢ়াৰ অবস্থা দেখি কজেটে বুঢ়াৰ বাউসিত ধৰি উচুপি উচুপি কান্দি উঠিল। তাই কথা কবলৈ বিচাৰিলে; কিন্তু জিভা লুটি নেখালে। ভেলজ ই লাহেকৈ কজেটৰ হাত এখন দাঙি লৈ হাততে চুমা দি কবলৈ ধৰিলে “তোমালোক দুয়োটী বৰ যোৰ হৈছা। মছিঅ'ৰ পন্টমাৰ্ছি! তুমি কজেটৰ যৌতুক ধনত আজিও হাত দিয়া নাই; মোৰ—মোৰ বৰ দুখ; বৰ অশান্তি। সেইধন যথাৰ্থতেই কজেটৰ—তোমাৰ জীৱন সঙ্গিনীৰ। ম‍ই কওঁ শুনা। মোৰ বৰ আনন্দ, তোমালোকক সেই কথা কবলৈ পালোঁ। ক'লা জাংফাই ইংলণ্ডৰ পৰা আহে আৰু বগা জাংফাই নৰৱেৰ পৰা আহে। মই নকল জাংফাই তৈয়াৰ কৰিছিলোঁ। সেই জাংফাই বৰ সস্তা, অথচ দেখিবলৈকো বেছি ভাল। সেই কাৰবাৰত কিমান ধন উপাৰ্জন কৰিব পাৰি তোমালোকে বুজি পাইছা। সেইহে কওঁ—কজেটৰ যৌতুক কজেটৰ নিজা সম্পত্তি।” ভেলজঁৰ কথা শেষ হওঁতে- নহওঁতেই তেওঁৰ ঘৰৰ দাৰোৱানটোৰ ঘৈণীয়েকে দুৱাৰ মেলি ভিতৰলৈ ভুমুকিয়াই পঠিয়ালে। ডাক্তৰে তাইক তাৰপৰা গুচি যাবলৈ ইঙ্গিত কৰিলে। তাই গুচি গল। যাবৰ সময়ত ৰিঙিয়াই ৰিঙিয়াই ভেলজঁক কৈ গল——“হেৰা তোমাক পুৰোহিত এজন নেলাগেনে?” ভেলজঁই শিতানৰ ফালে আঙুলিয়াই উত্তৰ দিলে, “মোৰ পুৰোহিত<noinclude></noinclude> mx4zpd8mpkv2k0w30ls6qpfmwr6m2ab 104 92828 262339 253758 2026-10-13T08:24:17Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 262339 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|২৪৬|দীন-দুখী|}}</noinclude> ৰৈ আছেহি।” সেই সময়ত তেওঁৰ শিতানত তেওঁ কাৰবাক ঠিয় হৈ থকা যেন দেখা পাইছিল। ভেলজঁৰ মৰণ-শয্যাৰ কাষত তেওঁৰ ত্ৰাণকৰ্তা বিশ্বপ মেৰিয়েলৰ পুণ্যাত্মা আহি সেই সময়ত ৰৈ থকাতো একো আচৰিত নহয়। কজেটে গাৰু এটা আনি লাহেকৈ ভেলজ ৰ কান্ধৰ তলত সুমুৱাই দিলে। ভেলজঁই কৈ গল, “মছিঅৰ পন্টমাৰ্ছি! সন্দেহ নকৰিবা। সেই ৬ লাখ ফ্ৰাঁ কজেটৰ সম্পত্তি। মই জাংফাইৰ কাৰবাৰত বহুত লাভ পাইছিলোঁ, বাৰ্লিনৰ জহুৰি হতেওঁ মোৰ লগত ফেৰ মাৰিব নোৱাৰিছিল।” শোকৰ উছলি- মুছলিত অৱাক হৈ হা-হুতাশ কাঢ়ি কজেট মেৰিয়াছ দুয়ো হাতত ধৰাধৰিকৈ ভেলজঁব আগত ঠিয় হৈ থাকিল। কবলৈ একো বিচাৰি নেপালে। ইফালে মুহূৰ্তে মুহূৰ্ত্তে ভেলজঁ কোনোবা এখন অচিন অন্ধকাৰ ৰাজ্যৰ ওচৰ চাপি যাবলৈ ধৰিলে। উশাহ নিশাহ ঘন হৈ আছিল। ডিঙিত কফৰ ঘেৰঘেৰনি উঠিল। চকুৰ মণিত নেদেখা দেখাৰ নতুন পোহৰ স্পষ্ট হৈ জিলিকি পৰিল। মুখ বগা পৰি আহিল। কিন্তু তাত এটি পৰম শান্তিৰ মিচিকিয়া হাঁহিয়ে শোভা দিবলৈ ধৰিলে। তেওঁ, কজেট আৰু মেৰিয়াছক ইঙ্গিত দি কাষলৈ মাতি আনিলে। এয়ে তেওঁৰ শেষ দণ্ডৰ শেষ পল। তেও মেৰিয়াছ আৰু কজেটক সম্বোধন কৰি কথা কবলৈ ধৰিলে। কিন্তু তেওঁৰ মাত অতি সৰু হৈ ওলাইছিল। যেন তেওঁবিলাকৰ মাজত এখন বৰ ওখ দেৱালহে থিয় হৈ আছে। তেওঁ কলে – “আহা; দুয়ো মোৰ কাষলৈ আহা। তোমালোকক মই অন্তৰেৰে সৈতে ভাল পাওঁ। সাদৰী কজেট মোৰ, তুমিও মোক ভালপোৱা। ম‍ই ভালকৈ জানো এই নিছলা বুঢ়াক তুমি বৰ মৰম কৰিছিল৷। আহাঁ, তুমি মোৰ কান্ধৰ তলত গাৰুটি সুমুৱাই দিলা। তোমাৰ মোলৈ কিমান মৰম! মই— মৰাৰ পাছত তুমি অকণি কান্দিবা নহয়নে বাৰু? কিন্তু বৰকৈ নেকান্দিবা; ম‍ই তোমাক বৰকৈ কন্দা ভাল নেপাম। দুখ কাক বোলে তুমি জানিব নেলাগে, এয়ে মোৰ ইচ্ছা। কজেট! পোনা<noinclude></noinclude> plqlqvfkhha3x4iuuj81jyttciw1hto 104 93872 262351 257566 2026-10-13T09:53:37Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 262351 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||বিপ্লবী বাহিনী|৯৭}}</noinclude>{{gap}}বাদলৰ লগত কৰা পৰামৰ্শমতে কামিনীয়ে বাৰ বজাৰ লগে লগে দাবাগ্নি জ্বলাই দিব আৰু তাৰফলত যি অগ্নিশিখা জ্বলি উঠিব তাৰ পোহৰতে অন্ততঃ কুৰি মাইললৈকে সিহঁতে বিনা লাইটেৰে মোটৰ চলাই যাব পাৰিব। {{gap}}ঘৰীত বাৰ বজাৰ লগে লগে কামিনীয়ে নিজৰ ৰূমত থকা চুইচ টিপিলে। দূৰৈত পোহৰ হোৱাৰ আশাৰে খিৰিকিৰে অলপ সময়লৈ চাই থাকিল। পোহৰ নহল। চুইচটো চালে, ঠিক আছে। আকৌ এবাৰ টিপিলে। জুই নেদেখি বুজিলে যে কিবা অলপ কৰবাত গোলমাল হৈছে। লগত থকা অনুচৰবোৰৰ হাতত বোমা দি নিজৰ হাতত কিবা যন্ত্ৰপাতি আৰু ৰিভালভাৰ এটা লৈ বাহিৰ ওলাল। পিছে পিছে বাকী পাচজনো। এন্ধাৰৰ মাজৰ পৰা হুকুম আহিল “মুৰৰ ওপৰত হাত তোল......” {{gap}}কামিনীয়ে ৰিভলভাৰ দাঙিলে। কিন্তু বৰবৰাৰ ৰিভলভাৰ গৰ্জ্জি উঠিল। কামিনীৰ হাতত গুলি সোমাল। দুজনে কামিনীক হেণ্ডকাফ লগালে। লগৰ বোৰে ঘৰত সোমাই পিচ দুৱাৰেদি পলাবলৈ যোৱাতে ভোলা বৰুৱাৰ হাতত গ্ৰেপ্তাৰ হ’ল। বন্দীবোৰক একে ঠাইত থিয় কৰোৱাৰ অলপ পিচতে মিঃ ডেভিডৰ দল আহি মটৰ ৰখালে। মটৰপৰা তিনিওজনে নামি আহিল। মিঃ হফমেনে কামিনীৰ মুখলৈ চাই গৰ্জি উঠিল “ডেম্ ব্লাডী...স্বোৱাইন......” {{gap}}মিঃ ডেভিডে বৰবৰা আৰু বৰুৱাক ধন্যবাদ দিলে। {{dhr}} {{Rule|5em}}<noinclude></noinclude> kkccmit2eu21jlk63tllqbkngior6fv 104 93891 262358 257652 2026-10-13T10:19:03Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 262358 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|১০৪|বিপ্লবী বাহিনী|}}</noinclude>পাৰে! বৰ দুখেৰ কথা নগেন। হুনা ব্ৰাদাৰ, তুমাকে আমি দুই-ছ’ টাকা দিব আৰ ভাল কাম দেখাইবাৰ পাৰিলে আৰো বেছি দিবে।” {{gap}}নগেনে যেন হাত মেলি স্বৰগখন ঢুকি পালে। আনন্দতে উপচি পৰিল। কিবা কবলৈ চেষ্টা কৰি কথা নোলাল। মুখখন মেলাই থাকিল। তাকে দেখি ৰাখালে ক’লে “আচৰিত হৈবাৰ কাৰণ নাই। আমি ঠিক দিবে। কিন্তু তুমি প্ৰতিজ্ঞা কৰিবাৰ লাগে যেন কোনো কথা অন্যেৰ ওচৰতে প্ৰকাহ নাকৰা। কৰিলে বিশ্বাহঘাটকতা হইবে। তেতিয়া নিশ্চয় তোমাৰ মৃত্যুদণ্ড। হন্মত আছা?” {{gap}}অলপ ভাবি নগেনে ক’লে “সন্মত আছো বৰবাবু। বিশ্বাসঘাটকতা কৰিলে প্ৰাণদণ্ড, এই কথাষাৰ সদায় মনত থাকিব।” {{gap}}“গুড বয়, এতিয়া কামেৰ কথা কহিবে...” {{gap}}এনেতে টেলিফোনৰ বেল বাজিল। ৰিচিভাৰ লৈ অলপ সময় শুনি ‘আচ্ছা’ বুলি শলাগি ৰিচিভাৰটো থৈ ক’লে “এতিয়া তুমি যাবাৰ পাৰে। আমি দুই টাকা আৰো দিবে। কাল ৰাতিপুৱা ইয়াতে আহিবে।” {{gap}}“ভাল স্যৰ।” বুলি শলাগি টকা দুটা হাতত লৈ নমস্কাৰ জনাই ওলাই গ’ল। নগেনে বুজিছিল যে ৰাখালে নিশ্চয় তেওঁক লক্ষ্য কৰি থাকিব। গতিকে কোনো ফালে নোচোৱাকৈ পোনে পোনেই ষ্টেশ্যন লৈ গ’ল। গুৱাহাটীগামী ৰেল এখন যাবলৈ সাজু হৈ আছিল। তাতে উঠি বহি ৰাখালৰ অফিচলৈ চালে। বাহিৰত থিয় হৈ ৰাখালে একেথিৰে নগেনৰ ফালে তেতিয়াও চাই ৰৈ আছে। নগেনৰ মনৰ সন্দেহৰ বোজাটো আৰু গধুৰ হ’ল। ৰেল চলিবলৈ আৰম্ভ কৰাত হঠাতে উঠি বিপৰীত ফালৰ দুৱাৰেদি নামি মটৰ ষ্টেণ্ডৰ ওচৰ পালেগৈ। {{dhr}} {{Rule|6em}}<noinclude></noinclude> 4znei6daari1e9aem9fvkxa954c0qq6 104 93892 262364 257653 2026-10-13T10:34:23Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 262364 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|১১০|বিপ্লবী বাহিনী|}}</noinclude>{{gap}}“ভাল কৰিছে। পিছে তাক আনিছেনে নাই?” {{gap}}“হিঃ হিঃ হিঃ বৰবাবু দেউতা, তাক এৰি মইনো অহিব পাৰোনে? হিঃ হিঃ... মৰিলেও একেলগে আৰু তৰিলেও... হিঃ হিঃ... পিছে কিন্তু দেউতা, বৰবাবু, তাইক হেনো সোণৰ গহনা লাগে...হিঃ...হিঃ...” {{gap}}ৰাখালে ক’লে “পাবে পাবে, হোণেৰ গহনা পাবে। এতিয়া এই কুৰি টাকা নে। নাওঁত বহি এক বটল মদ খা। নাওঁ হাজু কৰি ৰাখিবে। দূৰে গেলে টাকা নাদিম। বুজিছে?” {{gap}}“মৰিলেও একেলগে দেউতা, বৰবাবু...হিঃ...হিঃ...” বুলি নোট দুখন লৈ তিনিবাৰ মান নমস্কাৰ কৰি মূৰৰ গামোচা খন সোলোকাই এমূৰে বান্ধি থলে। আন মূৰত থকা তামোলৰ টোপোলাটো খুলি আগবঢ়ালে “তোমোল চালি খাবনে বৰবাবু দেউতা?” {{gap}}তাৰপৰা তামোল এখন তুলি লৈ ৰাখালে মুখত সুমুৱাই ক’লে “এতিয়া যা গুৰিয়াল।” গুৰিয়ালে আকৌ নমস্কাৰ কৰি হাঁহি হাঁহি ওলাই গ’ল। {{gap}}ৰাখালে নগেনক ক’লে “বৰ হৰল এই নাৱৰীয়া দুজন। নিজৰ ইচ্ছা হৈলে কাম কৰিবে। নাহৈলে কাৰো বাপেৰ হাধ্য নাই যে কাম কৰাইবাৰ পাৰে। নিজেৰ ব্যৱহায় এৰি ঘাটোৱাল হৈছে কিন্তু যাকে তাকে পাৰ নাকৰে। হিহঁতেৰ খুচি মতনহে কাম কৰিবে ।” {{gap}}নগেনে ক’লে “আকালো নাই ভৰালো নাই স্যৰ। হোজা মানুহ হলেও বৰ সুখত আছে। মনৰ খুচিত সদায় হাঁহে।” {{gap}}“হুঁ” ৰাখালে ক’লে “গুড্‌ লাক্‌, ইয়ংমেন। তুমি এতিয়া যাবাৰ পাৰে। নিজেৰ কাম কৰিয়া হোনকালে ঘূৰি আহিবে।” {{gap}}“ধন্যবাদ স্যৰ। মোৰ মনত থাকিব।” বুলি নমস্কাৰ দি তাৰ পৰা ওলাই গ’ল। ৰাখালে বাহিৰলৈ ওলাই দূৰৈত ৰৈ থকা বেণীক ইঙ্গিত দিয়াত সি নগেনক অনুসৰণ কৰিবলৈ ধৰিলে। নগেনে ষ্টেশ্যন পাই টেক্সি এখনত উঠি গুৱাহাটীলৈ ৰাওনা হ’ল। {{dhr}} {{Rule|6em}}<noinclude></noinclude> 21bemtkx9uew2ycqu8ewp5eu5y9h4tx 104 93893 262371 257654 2026-10-13T10:47:53Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 262371 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|১১৬|বিপ্লবী বাহিনী|}}</noinclude>যদিও লাইটৰ পোহৰত পিস্তল টোৱাঁই থকা ক’লা মূৰ্ত্তিটো দেখি তৎক্ষণাত বুজি পাই চিঞৰ মাৰিবলৈ মুখ মেলিব খোজোতেই বাদলে হুকুম কৰিলে “মুখেৰে কেঁ-কৰিলেই গুলিয়াই মাৰিম। লৰচৰ নকৰিবি। য’তে আছ তাতে থাক।” {{gap}}নৰসিং আৰু ৰাখালে ভেৰুমলক হাতে ভৰিয়ে বান্ধি মুখত সোপা দি পেলাই থৈ এৰি আহি গোমস্তা দুজনক বান্ধিবলৈ ধৰিলে। নগেনে তেতিয়াও দুৱাৰতে ধৰি থিয় হৈ আছিল। বাদলে হুকুম দিয়াত ভিতৰৰ পৰা দুৱাৰখন বন্ধ কৰি দিলে। {{gap}}ইতিমধ্যে জেঠমলে সাৰ পাইছিল। চকুমেলি সকলো কথা বুজি পাই বিচনাৰ তলত লুকুৱাই ৰখা বন্দুকটো উলিয়াই উঠি বহি বাদললৈ টোৱালে। বাদলে নিজৰ হাতৰ ৰিভলভাৰ পোনকৰি হুকুম দিলে “বন্দুক পেলাই দে নহলে গুলি কৰিম” কিন্তু জেঠমলে বাদলৰ হুকুম গ্ৰাহ্য নকৰিলে। {{gap}}নগেন বৰ বিপদত পৰিল। কি কৰা উচিত তৎক্ষণাত স্থিৰ কৰিব নোৱাৰিলে। পাণ্ডুত ৰাখালে প্ৰথমে যেতিয়া নগেনকো ক’লা পোছাক পিন্ধি যোগ দিবলৈ হুকুম দিছিল প্ৰথমে নগেন সম্মত হোৱা নাছিল। তাৰ পিছত হঠাতে কিবা ভাবি সম্মত হ’ল। পোছাক আৰু মুখা দেখিয়েই নগেনে বৰ ভালকৈ বুজিছিল যে ইহঁতে কৰবাৰ ডকাইতি কৰিবলৈ যাব। শেষ পৰ্য্যন্ত ঘটনাটো চাবলৈ মনযোৱাত সিহঁতৰ হুকুম মানি আহিছিল। দ্বাৰোৱানৰ ব্যৱহাৰ দেখি আৰু সম্মুখতে ভেৰুমলৰ দুৰ্দ্দশা দেখি নগেনৰ ধৈৰ্য্যচ্যুতি ঘটিল। তেওঁৰ অন্তৰৰ পুৰুষসিংহই গৰ্জ্জি উঠিল। নিজৰ অসহায় অৱস্থাৰ কথা পাহৰি গ’ল। নগেনলৈ কোনোৱে চকু দিয়া নাছিল। দস্যুহঁতে জানে যে বিশ্বাসঘাটকতা কৰাৰ সাহস নগেনৰ নাই। {{gap}}বাদলে জেঠমললৈ ৰিভলভাৰ লক্ষ্য কৰাৰ লগে লগে নগেনে সকলো পাহৰি দুখোজমান আগবাঢ়ি আহি নিজৰ গুপ্ত জেপৰপৰা ৰিভালভাৰটো উলিয়াই পাছফালৰ পৰা বাদললৈ টোৱাঁলো। সেই মুহূৰ্ত্ততে নগেনৰ মূৰত যেন দালানটো ভাঙি পৰিল। চকুৰ আগত শত সহস্ৰ নক্ষত্ৰই তিৰ্‌বিৰাবলৈ ধৰিলে। হতভাগা নগেন থিতাতে বাগৰি পৰিল। {{dhr}} {{Rule|6em}}<noinclude></noinclude> qz524e3la11aj8ho68yiu0o4xxpikuy 104 93897 262345 257659 2026-10-13T09:33:19Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 262345 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||বিপ্লবী বাহিনী|৯১}}</noinclude>{{gap}}কামিনী আৰু বাদল নিশ্চিন্ত হ’ল যে ভোলাক যিহতে লগোৱা যায় তাতেই পাৰিব। তেতিয়া ভবিষ্যত কৰ্ম্মপন্থাৰ স্থিৰ কৰিলে। ভোলাই মনোযোগেৰে শুনি থাকিল। সিহঁতৰ কথা শেষ হোৱাত উত্তেজিত হৈ ক’লে “আমাগো একটা বন্দুক দিবানি আইগা। আমি হালা একলা দছ হালাৰে ঘাইল কৰমু......” {{gap}}কামিনীয়ে বন্দুক এটা দিব বুলি প্ৰতিশ্ৰুতি দিলে। বাদলেও তাক উৎসাহ দি সহকাৰী পাতি ললে। শেষত ভোলাই ক’লে “কিন্তু আইগা, আগুন লাগাইবাৰ যাইবো কোন হালা? আমি হালা না গেলে কোনো হালা পাৰবো না আইগা।” {{gap}}কামিনীয়ে হাঁহি মাৰি ক’লে “সেই বিষয় তই মুঠেই নাভাবিবি ভোলা। সেই ভাৰ মোৰ ওপৰত। ইয়াতে চুইচ টিপি দিলেই একেবাৰে খাণ্ডব দাহ বুজিছ? হাঃ হাঃ......” {{gap}}ভোলাই কোনো কথা নুবুজাৰ দৰে মুখমেলি ৰৈ থকা দেখি কামিনীয়ে আকৌ ক’লে “ইলেকট্ৰিকৰ কথা তই নুবুজ ভোলা; গতিকে সেই বিষয় ভাবিব নালাগে। এতিয়া পিস্তলটো জেপত সুমাই লৈ তোৰ চাকৰিলৈ যা গৈ। আৰু কেইঘণ্টা মান তোৰ চাকৰি আছে, তাৰ পিচতে খতম্। তেতিয়া আমাক পায় কোনে? আমিয়ে ৰজা। কোম্পানীৰ ভৰালৰ লাখ লাখ টকা আমাৰ, বুজিছ ভোলা? লাখ লাখ........” {{gap}}তিনিওজনে হাঁহিলে। ভোলাই দুয়োজনকে নমস্কাৰ দি ঠিক সময়ত হাজিৰ হবহি বুলি কৈ তাৰপৰা উলটিল। {{gap}}মিঃ ডেভিড আৰু মিঃ হফমেনে ডাওৰালৈ বাটচাই আছিল। অইনবোৰ ষড়যন্ত্ৰৰ কথা মুঠেই গম পোৱা নাছিল। ডাওৰাৰ মুখে সকলো কথা শুনি অলপ সময় পৰামৰ্শ কৰি চাহাব দুজনে তৎক্ষণাত ইঞ্জিনীয়াৰ চাহাবৰ বঙলালৈ গৈ সকলো কথা তেওঁক জনালে। ইঞ্জিনীয়াৰ চাহাবে তেতিয়াই তাৰ প্ৰতিকাৰ কৰিব পাৰিব বুলি আশ্বাস দিয়াত দুয়োজনে তাৰপৰা বিদায় ললে। {{gap}}তাৰপৰা ওলাই মিঃ ষ্টেনলিকো বাটৰপৰা তুলি লৈ তেওঁলোকে ক্লাব ঘৰ পালে। তেওঁলোকে দেখিলে যে ইতিমধ্যে কেজনমান চাহাব আৰু মেম লগহৈ<noinclude></noinclude> 7mai5xenf82xyez8lcyjl1wmn7altxx 104 93898 262347 257660 2026-10-13T09:40:54Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 262347 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||বিপ্লবী বাহিনী|৯৩}}</noinclude>পশিল। কামিনীয়ে ক’লে “আজি চাহাবহঁতৰ বিশেষ উৎসব বুলি ম‍ই খবৰ পাইছোঁ। নৃত্য আজি নিশা দুইমান বজালৈ চলিব। বাৰ বজাত পূৰ্ণ পয়োভৰ হব। গতিকে তোমাৰ কামৰ পক্ষে আজি বোধহয় সোণালী সুযোগ বাদল। {{gap}}“নিশ্চয়, নিশ্চয়। ধন্যবাদ ভাই কামিনী। চাৰে এঘাৰ বাজিল। ম‍ই বাৰ বজাৰ দহ মিনিট আগতে পাম গৈ আৰু আটাইবোৰ বান্দৰ পোৱালীক বাৰ বজাৰ ভিতৰতে খতম কৰি ট্ৰেজাৰিৰ ধন হাত কৰি চাৰে বাৰ বজাৰ ভিতৰত কাম সমাধা কৰিম। ভোলা আৰু ম‍ই হলেই শেষ কৰিব পাৰো তথাপি কুৰিজন সৈন্য ললো। বাকী পাচজন তোমাৰ লগত থাকিল। তোমাৰ কাম তুমি শেষ কৰিবা। টকাবোৰ লৈ আহি তুমি, ভোলা আৰু ম‍ই, তিনিও জীপেৰে অন্তৰ্দ্ধান হৈ যাম। তোমাৰ এই ঘৰো পুৰি গলে আমিও পুৰি মৰাবুলি পুলিচে ৰিপোৰ্ট দিব।” বুলি হাঁহিলে। {{gap}}বাদলৰ কথা শুনি আনন্দতে ভোলাই হাঁহিবলৈ ধৰিলে কামিনীয়েও হাঁহিলে। {{gap}}কুৰিজন অনুচৰৰ প্ৰত্যেককে হাত বোমাৰ টোপোলা একোটাকৈ দি সিহঁতৰ কৰ্ত্তব্য বুজাই দিলে যে ক্লাবঘৰৰ চাৰিওফালে ঘেৰি ধৰি প্ৰত্যেক দুৱাৰেৰে ভিতৰ সোমাব লাগিব আৰু সম্মুখত যাকে য’তে দেখে বোমা মাৰি অজ্ঞান কৰিব লাগিব। বাদলৰ লগত ভোলা থাকিব। দুয়োজনে সদৰ দুৱাৰেদি গৈ নিৰস্ত্ৰ, মাতাল, নৃত্যামোদী আটাইবোৰকে শিয়াল কুকুৰৰ দৰে গুলিয়াই হত্যা কৰি পাচ মিনিট ভিতৰত শেষ কৰিব। তাৰ পিচত ট্ৰেজাৰীৰ ধন হাত কৰিব। ৰখীয়াবোৰ কামিনীৰ অনুচৰ যেতিয়া কোনো বাধা নাই। {{gap}}এহাতে বন্দুক আৰু আনহাতে ৰিভলভাৰ লৈ প্ৰথমে বাদল, তাৰ পিছে পিছে ছাঁটোৰ দৰে ভোলাই খোজ ললে। ভোলাৰ পিঠিত এক দজন হাতবোমাৰ টোপোলা, হাতত বন্দুক আৰু জেপত পিস্তলটো। সিহঁতৰ পিছে পিছে অনুচৰ কুৰিজন গ’ল। {{gap}}ক্লাবঘৰৰ চাৰিওফালে ফুলৰ বাগিচা। তাত সৰু ডাঙৰ নানা তৰহৰ ফুলৰ গছ। নিশা এন্ধাৰ, ঘোপমৰা এন্ধাৰ। ক্লাবৰ ভিতৰত হোৱা যন্ত্ৰসঙ্গীতৰ<noinclude>{{Left|{{gap}}৭}}</noinclude> j4528wbo0gizp9ptgjc78929si3fzq2 104 93961 262343 258223 2026-10-13T09:25:04Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 262343 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||বিপ্লবী বাহিনী|৮৯}}</noinclude>কামিনীয়ে প্ৰায় আঠুকঢ়াৰ দৰে চাহাবক চালাম্ দিলে। নতুনকৈ অহা মেচিনটোৰ বিষয়ে দুষাৰ কথা পাতি চাহাবে কামিনীক বিদায় দিলে। {{gap}}মিঃ বৰবৰাই নিজৰ নতুন মটৰত ডিব্ৰুগড়ৰ ইনস্পেক্টৰ ভোলা বৰুৱা আৰু দুজন দাৰোগাৰে সৈতে সন্ধিয়া সময়ত আহি ইঞ্জিনিয়াৰ চাহাবৰ ঘৰত আলহি হ’ল। সাধাৰণ পোছাক পিন্ধি অহাত তেওঁলোকলৈ কোনোৱে লক্ষ্য নকৰিলে। পিছদিনা ৰবিবাৰ। সকলোৱে জানে যে ৰবিবাৰলৈ সদায়েই বাগিচাৰ চাহাববোৰ আহে আৰু কোনো কোনোৱে প্ৰায়েই আগদিনা আহিও আলহি হয়। কিছুমানে ক্লাবতো থাকে আৰু দুই চাৰিজনে কেতিয়াবা স্থানীয় চাহাবৰ আলহিও হয়। {{gap}}সন্ধিয়াৰ এন্ধাৰৰ পিছত মিঃ ডেভিডৰ দল আৰু বৰবৰাৰ দলে প্ৰকাশ্যভাবে চাৰিওফালে ঘূৰিফুৰি চালে। সকলোৱে ছদ্মবেশত আছিল। তেওঁলোকে প্ৰকাশ্যে ঘূৰিফুৰা দেখি কোনোৱে সন্দেহ নকৰিলে। {{gap}}তাৰ পিছদিনা অৰ্থাৎ ৰবিবাৰে ৰাতিপুৱাই কামিনী আন আন দিনাৰ দৰে চালাম দিবলৈ অহাত মিঃ হফমেনে বহুত সময়লৈ ওলাই নহাত আগদিনাৰ দৰে ভোলাৰ লগত কথা পাতি থাকিল। আৰু ডাওৰাই ৰূমৰ ভিতৰৰ পৰা চাই থাকিল। কামিনীক বিদায় দি মিঃ হফমেন আৰু মিঃ ডেভিড ফুৰিবলৈ গ’ল। ডাওৰাই ভোলা চাপ্ৰাচীৰ লগত নানা বিষয়ে কথা পাতিলে। তাৰ ভাব-ভঙ্গী আৰু কথা কোৱাৰ ধৰণ ডাওৰাই ভালৰকমে আয়ত্ব কৰিলে। {{gap}}মিঃ ডেভিড আৰু মিঃ হফমেনে বঙলালৈ উলটি অহাৰ লগে লগে ভোলাক ৰূমৰ ভিতৰলৈ মাতি আনি তৎক্ষণাত হেণ্ডকাফ লগালে। তাক নানা ৰকমে ভয় দেখুৱাতো সি কোনো কথা স্বীকাৰ নকৰি হিংস্ৰ জন্তুৰ দৰে চকুযুৰিৰে চাই থাকিল। মিঃ ডেভিডে তাৰ ভাব দেখি কলে “ই নিশ্চয় চিঞৰ-বাখৰ কৰি অনৰ্থ কৰিব পাৰে।” {{gap}}ডাওৰাক হুকুম দিয়াৰ আৱশ্যক নহল। ভোলাক বগৰাই লৈ তাৰে কাপোৰেৰে মুখত টানকৈ সোপা দি হাতে-ভৰিয়ে বান্ধি বাথৰূমৰ ভিতৰত পেলাই থলে। বাথৰূমত তলা লগাই থলে। তাৰ গাৰ দীঘল চোলা, মূৰৰ পাগুৰী আদি আগধৰি<noinclude></noinclude> 22qiefhb9phx45xwu0ox5iiuielm762 104 93962 262344 258224 2026-10-13T09:29:43Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 262344 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|৯০|বিপ্লবী বাহিনী|}}</noinclude>ডাওৰাই সোলোকাই ৰাখিছিল। সেইবোৰ লৈ ড্ৰেচিং টেবিলৰ ওচৰলৈ গৈ ভোলাৰ বেশ ললে। গাৰ ৰং পৰ্য্যন্ত সলনি কৰি যেতিয়া তাৰ পৰা ওলাই আহি ভোলাৰদৰে মিঃ হফমেনক চালাম দিলে তেতিয়া প্ৰথমে মিঃ হফমেনে চকখাই উঠিল। তাৰ পিচত হাঁহি মাৰি ক’লে “হুবহু মিল হৈছে, মিঃ ডাওৰা।” {{gap}}“ধন্যবাদ মিঃ হফমেন। এতিয়াৰ পৰাই ম‍ই আপোনাৰ ভাওলা। সম্প্ৰতি ৰূমটো খানাতলাচ কবি আহোগৈ।” বুলি কৈ ডাওৰাই সেই বেশেবে ভোলা থকা সৰু ঘৰটোলৈ গ’ল। এই ঘৰটো চাকৰ মহলৰ লগত ডাওৰাক দেখি কোনোৱে সন্দেহ নকৰিলে। তেওঁ ভোলাৰ ঘৰটো খানাতলাচ কৰি একো নাপালে। অৱশেষত ট্ৰাঙ্ক খুলি কাপোৰৰ মাজত পিস্তল এটা পাই জেপত সুমুৱাই আনি চাহাব দুজনৰ সম্মুখত ধৰিলে। {{gap}}“মাই লৰ্ড” বুলি উচ্চাৰণ কৰি মিঃ হফমেনে মুখ মেলি থাকিল। মিঃ ডেভিডে নিশাৰ কাৰণে সকলো প্লেন ঠিক কৰি মিঃ হফমেনক লগত লৈ ইঞ্জিনীয়াৰ চাহাবৰ বঙলালৈ গ’ল। বৰবৰাক কামৰ ভাৰ বুজাই দিলে। ইঞ্জিনীয়াৰ চাহাবলৈ কৰ্ত্তব্যৰ উপদেশ দিলে। {{gap}}সন্ধিয়া সময়ত কামিনী আৰু বাদলে একেলগে বহি কথা পাতি আছিল। জেপত ৰিভলভাটো সুমাই লৈ ডাওৰাই ভোলাৰ বেশেৰে সিহঁতৰ ওচৰত উপস্থিত হ’ল। বাদলক দেখি দুৰৰ পৰাই হাতযোৰ কৰি মুখেৰে ক’লে “নমস্কাৰ বাদলদা।” {{gap}}“আৰে আহ ভোলা আহ। তয়ে মোৰ প্ৰধান সেনাপতি।” বাদল ক’লে। {{gap}}“আপনাগো মেহেৰবাণী বাদল দা......” {{gap}}“আস্তে ভোলা, আস্তে কথা কৰি...শুন ভোলা পিছে পাৰিবিতো ......” {{gap}}“আমি হালাই পাৰবনা এমন কায আছে নেকি বাদল দা......?” {{gap}}কামিনীয়ে ক’লে “শুইনা সুখী হৈলাম ভোলা। কিন্তু কাযেৰ বেলা যদি দেখাইতে পাৰিস......” {{gap}}বাধা দি ভোলাই ক’লে “পাৰমুনা কেনে আইগা। ইনাগো আমি হালাই কি মাগনা ৰাখছি...” বুলি জেপৰ পৰা পিস্তলটো উলিয়াই দেখুৱালে। {{nop}}<noinclude></noinclude> 0fp6u50ujtr5po8qfaz7hd5rhl8glub 104 93963 262346 258225 2026-10-13T09:38:23Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 262346 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|৯২|বিপ্লবী বাহিনী|}}</noinclude>এটা কোঠালীত খেল খেলিবলৈ আৰম্ভ কৰিছে। আন এটা কোঠালীত কেজনমানে মদৰ গিলাচ আগত লৈ কোনোবা এজনৰ ‘হেলঠ্‌ ড্ৰিঙ্ক’ কৰিব ধৰিছে। তাৰ পিচত ক্লাবৰ মেনেজাৰৰ কোঠালীত সোমাই গ’ল আৰু ন-কৈ মকৰল কৰা খানচামাবোৰক তালৈ মাতি আনি দিহা দিলে। ক্লাব ঘৰৰ এমূৰে প্ৰায় লগালগিকৈ কোম্পানীৰ ট্ৰেজাৰি। তাত সদায় লাখ লাখ টকা মজুত থাকে আৰু সদায় বন্দুকধাৰী ৰখীয়া কেজনমান থাকে। আজি সিহঁতকো এঠাইত গোপনে ৰাখি তাতো নতুন পহৰাৰ বন্দোবস্ত কৰিছে। মিঃ ষ্টেনলিক উপদেশ দি এৰি মিঃ ডেভিডে মিঃ হফমেনৰ লগত মটৰত উঠি বহিল। {{gap}}নিশা এঘাৰ বাজিল। কামিনীৰ ঘৰৰ বাহিৰা কোঠালীত বহি পচিশজন মানুহে হুকুমলৈ অপেক্ষা কৰি নিঃশব্দেৰে ৰৈ আছে। শোৱা কোঠালীৰ ভিতৰত কামিনী আৰু বাদলে সৰুকৈ কথা পাতি পাতি চিগাৰেট হুপিছে। তাৰে দুৱাৰ মুখত থিয় হৈ এহাতে পিস্তলটো লৈ আনহাতেৰে ভোলা বেশী ডাওৰাই চিগাৰেট হুপিছে। বন্দুকটো দুৱাৰত আওজাই থোৱা আছে। {{gap}}ক্লাবঘৰৰ সোঁমাজত ‘নৃত্য-হল’ নামৰ বহল কোঠালীটো। তাৰ চাৰিওফালে বহুত কোঠালী। সেইবোৰ ড্ৰেচ, খেল, ধেমালি, ডাইনিং হল, লাইব্ৰেৰী আদি নানা কাৰণে ব্যৱহাৰ হয়। আজি চাৰিওফালৰ সেই কোঠালীবোৰত পৰ্দ্দা পেলাই দি লাইট নুমাই এন্ধাৰ কৰি থলে। কিয়নো ক্লাবঘৰত আজি বিশেষ উৎসব। এজনে দিয়া ভোজত আটাইবোৰ চাহাব আৰু মেমে লগ হৈ গধূলি আঠবজাৰ লগে লগে ডিনাৰ খোৱা শেষ কৰি নাচনৰ সাজপাৰ পিন্ধি ‘নৃত্য-হলত’ উপস্থিত হৈছে। অৰকেষ্ট্ৰা বাদ্য আৰু নৃত্য চলিবই লাগিছে। {{gap}}ক্লাবঘৰৰ বাহিৰে সকলে ফালে এন্ধাৰ, নীৰব নিস্পন্দ। কিয়নো কোম্পনীৰ কৰ্ম্মচাৰী সকলৰ ক্ষুদ্ৰ ক্ষুদ্ৰ পৰিয়ালবোৰে নিশা দহবজাৰ ভিতৰতে খোৱাবোৱা শেষ কৰি টোপনিত পৰে। তেওঁলোকৰ ঘৰবোৰ ক্লাবঘৰৰ পৰা বহুত দূৰৈত। গতিকে ক্লাবঘৰৰ গোলমালত তেওঁলোকৰ টোপনিৰ মুঠেই ব্যাঘাত নহয়। {{gap}}এঘাৰ বাজি ত্ৰিশ মিনিট উকলিল। ক্লাবৰ অৰকেষ্ট্ৰা আৰু নৃত্য পয়োভৰেৰে চলিছে। নিশাৰ শৱদ বহুত দূৰৰ পৰা শুনি। কামিনীহঁতৰ কাণত সেই শব্দ<noinclude></noinclude> easaly6pxr4unm8gzso4yuegblg1smc 104 93964 262348 258226 2026-10-13T09:44:36Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 262348 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|৯৪|বিপ্লবী বাহিনী|}}</noinclude>বাহিৰে ক’তো সাৰি শব্দ নাই—নিতাল, নিস্তব্ধ। ক্লাবঘৰৰ সন্মুখত থকা ফুলবাগিচাৰ মাজেৰে ঘূৰণীয়াকৈ অহা আলিটোত আৰু দুৱাৰ মুখত থকা মটৰ পাৰ্কত সাৰি সাৰি কুৰি খন মটৰ ৰৈ আছে। মটৰৰ ভিতৰত জনপ্ৰাণীও নাই। {{gap}}অনুচৰৰ সৈতে বাদলে নিঃশব্দে ক্লাবঘৰৰ সম্মুখত হাজিৰ হৈ তীক্ষ্ণদৃষ্টিৰে চাৰিওফালে লক্ষ্য কৰিলে। কেৱে ক’তো নাই। ইঙ্গিত মতে পোন্ধৰজন অনুচৰে সোঁ আৰু বাওঁফালেৰে তৎক্ষণাত অন্তৰ্দ্ধান হই ক্লাবঘৰ ঘেৰি পেলালে। পাচজনক সদৰ দুৱাৰেৰে সোমাবলৈ ইঙ্গিত দিয়াত সিহঁতে বাৰাণ্ডাৰ পৰা দুৱাৰ মুখলৈ চোঁচা ললে। তাৰ পিছে পিছে বাদল আৰু তাৰ পিছত ছাটোৰ দৰে ভোলা। অনুচৰ পাচজন সন্মুখৰ দুৱাৰেৰে ভিতৰ সোমাল। দুৱাৰ মুখত ভৰি দিলে। এনেতে ভোলাৰ মুখত থকা হুইছেল জোৰেৰে বাজিল আৰু লগে লগে ভোলাই বাদলৰ পিঠিত জাপমাৰি উঠি দুয়োহাতেৰে তাৰ হাতৰ কজাত বজ্ৰমুঠিৰে চেপি ধৰিলে। লগে লগে শব্দ হ’ল— ‘গুৰুম...গুৰুম্...ঠেচ্‌ ...ঠেচ্‌...’ {{gap}}গুলি কাৰো গাত নালাগিল। বাদলে সপোনতো ভাবিব পৰা নাছিল যে ভোলাই বিশ্বাসঘাতকতা কৰি বিপদত পেলাব। কামিনীৰ কথামতেই তাক পৰীক্ষা নকৰাকৈয়ে বিশ্বাস কৰিছিল। কিন্তু উপস্থিত বিপদত বুদ্ধিহত হোৱা বিধৰ মানুহ বাদল নহয়। প্ৰত্যুৎপন্নমতি তাৰ আছে। আৰু আছে গাত হাতীৰ বল, মনত অদম্য জীঘিংসাবৃত্তি আৰু মগজুত শিয়ালৰ বুদ্ধি। তাৰোপৰি সকলো ৰকমৰ ৰণকৌশলৰ অভিজ্ঞতা তাৰ আছে। হুইছেল শুনিয়েই ভোলালৈ গুলি কৰিছিল যদিও ভোলাৰ ক্ষীপ্ৰতাৰ কাৰণে গুলি লক্ষ্যভ্ৰষ্ট হল। {{gap}}ইচ্ছা কৰিয়েই বাদলে তৎক্ষণাত মাটিত বাগৰি পৰিল। কিন্তু সেই কৌশল কামত নাখাটিল। ভোলাৰূপী ডাওৰাৰ বজ্ৰমুঠি ঢিলা নহল। তেৱোঁ পিঠিৰ ওপৰত পৰিল। গাৰ বলেৰে দুয়ো সমান। লাগিল প্ৰচণ্ড যুঁজ। বাদলৰ অসুবিধা হ’ল পিঠিৰ ফালৰপৰা আক্ৰান্ত হোৱাৰ কাৰণে। প্ৰাণ টাকি চেষ্টা কৰিলে কেনেকৈ ডাওৰাক সম্মুখৰ ফালে নি কাবু কৰিব পাৰে অথবা এখন হাত মুকলি কৰিব পাৰে। ডাওৰাই চেষ্টা কৰিলে যাতে সি মুৰ ঘূৰাই আক্ৰমণ<noinclude></noinclude> ovdicpwhodbwxfo1b90wsmvba2kg9oa 104 93965 262349 258227 2026-10-13T09:47:28Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 262349 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||বিপ্লবী বাহিনী|৯৫}}</noinclude>কৰিব নোৱাৰে আৰু তাৰ হাত যাতে তেওঁৰ বজ্ৰমুঠিৰ পৰা মুকলি কৰিব নোৱাৰে। ওলট-পালট, বাগৰা-বাগৰি ....... {{gap}}আনপিনে—ডাওৰাৰ হুইছেল শুনা মুহূৰ্ত্ততে মটৰবোৰত লুকাই থকা কুৰিজন চিপাহী আৰু দুজন দাৰোগা ওলাই লৰি আহি পূৰ্ব্বতে দিয়া দিহামতে ক্লাবঘৰৰ চাৰিওফালে খেদি গ’ল। {{gap}}ডাওৰাৰ হুইছেল বজাৰ লগে লগে ক্লাবঘৰৰ আটাইবোৰ লাইট জ্বলি উঠিল। মিঃ ডেভিড আৰু দুজন খানচামাবেশী দাৰোগা সদৰ দুৱাৰৰ আঁৰত লুকাই আছিল। অনুচৰ পাচজনে ভিতৰত ভৰি দিয়াৰ লগে লগে ডাওৰাৰ হুইছেল আৰু লাইট জ্বলিছিল। সিহঁতক বোমাবোৰ মাটিত পেলাই মূৰৰ ওপৰত হাত তুলিবলৈ হুকুম দিয়াত নামানি বোমা দলিয়াবলৈ চেষ্টা কৰা দেখি তিনিজনৰ হাতত গুলিয়ালে। এজনে এটা বোমা দলিয়ালে যদিও তিনিওজনে আগধৰি গেচমুখা পিন্ধি থকাত কোনো অন্যায় নহল। এজনে উলটি লৰমাৰি ওলাই যোৱাত বাহিৰৰ পুলিচে তাক গ্ৰেপ্তাৰ কৰিলে। {{gap}}ইপিনে ডাওৰা আৰু বাদলৰ যুঁজ চলিয়েই আছে। বগৰা বাগৰি, ওলট পালট কৰোতে বাৰণ্ডাৰ পৰা তলত পাৰিল কিন্তু তেতিয়াও কোনোৱে কাকো কাবু কৰিব নোৱাৰে। তেওঁলোকলৈ চকু দিওতা কেৱে নাই। বাহিৰৰ পুলিচ বোৰে নিজৰ কৰ্ত্তব্যলৈ লৰি গৈছে। ভিতৰৰ পৰা মিঃ ডেভিড নাইবা অইন কোনো ওলাই আহিবলৈ সময় পোৱা নাই। বাগৰি বাগৰি দুয়োজনে চোতাল পাৰ হৈ মটৰৰ ওচৰ পালে। তাৰ পৰাই দুয়োজনে দেখিলে যে মিঃ ডেভিড বাৰাণ্ডালৈ ওলাল। ডাওৰাৰ মনলৈ আৰু বল আহিল। আৰু জোৰে চেপি ধৰিলে। আৰু বাদলে ভাবিলে যে চাহাব আহি পালে ৰক্ষা নাই। নিশ্চয় বন্দী হব লাগিব। তথাপি মৰণত শৰণ দি শেষ চেষ্টা কৰি মূৰটো কোনোমতে ঘুৰাই হঠাৎ ডাওৰাৰ সোঁহাতত কামুৰি ধৰিলে। ডাওৰাই মুঠিৰ বান্ধ ঢিলা কৰি দিয়া নাছিল কিন্তু যন্ত্ৰণা পাই হয়তো কিছু শিথিল হৈছিল। সেই সুবিধাতে বাদলে আজোৰ মাৰি নিজৰ সোঁ হাতখন মুক্ত কৰিলৈ তেতিয়াও হাতত থকা বন্দুকৰ নলেৰে ডাওৰাৰ মুৰত কোব মাৰিলে। খন্তেকৰ বাবে ডাওৰা কোঁচ খালে। {{nop}}<noinclude></noinclude> jdy5z2aoo57kmidhxsqq378xkpqjhss 104 94205 262350 260464 2026-10-13T09:50:37Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 262350 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|৯৬|বিপ্লবী বাহিনী|}}</noinclude>সেই মুহূৰ্ত্ততে মিঃ ডেভিডো জাপমাৰি তাতে উপস্থিত হল কিন্তু বাদলে নিজক মুক্ত কৰি মটৰখনৰ তলত সোমাল। {{gap}}ডাওৰা থকাত মিঃ ডেভিডে গুলি কৰিবলৈ সুবিধা নাপালে। বাদল মটৰৰ তলত সোমোৱাৰ লগে লগে ডাওৰা থিয় হৈ জাপমাৰি মটৰখনত উঠি বহি চাহাবকো টান মাৰি তুলিলে। কিয়নো ডাওৰাই জানে যে বাদলৰ হাতত বন্দুকটো তেতিয়াও আছে। ৰিভলভাৰ আগধৰিয়ে পৰি গৈছিল। কিন্তু হাতত বন্দুক আছে যদিও পলাবলৈ এনেকুৱা সোণালী সুযোগ এৰি অকলশৰে ফেৰ পাতি মৰা বিধৰ মানুহ বাদল নহয়। মিঃ ডেভিডে হুকুম দিয়াত গেটত ৰৈ থকা চিপাহীয়ে টৰ্চ লাইটৰ পোহৰ কৰিলে। কিন্তু বাদলৰ চিনচাব নাই। {{gap}}কুৰিজন অনুচৰ ধৰা পৰিল। বোমা দলিয়াইছিল যদিও কাৰো কোনো অনিষ্ট নহল। গুলিৰ শব্দ শুনি ক্লাবৰ আলহিবোৰৰ আতঙ্কৰ সীমা নাছিল যদিও মিঃ হফমেনে সকলোকে শান্ত কৰি ৰাখিছিল। বাহিৰত শান্ত হোৱাত ওলাই আহি দেখে যে কুৰিজনেই কামিনীয়ে বৰ বিশ্বাসী বুলি চাৰ্টিফিকেত দিয়া কৰ্ম্মচাৰী। {{gap}}ইতিমধ্যে মি: ডেভিডে ৰুমালেৰে ডাওৰাৰ হাতত আৰু মূৰত বেণ্ডেজ বান্ধি দিছিল। আগবাঢ়ি আহি হফমেনে ডাওৰাক ধন্যবাদ দি হেণ্ডচেক কৰিলে। দুখ মনেৰে ডাওৰাই ক’লে “কি কৰিম মিঃ হফমেন, চালা অধম পশুৱে শেষ মুহূৰ্ত্তত তাৰ দাতবোৰ ব্যৱহাৰ কৰি মূৰত কোব নমৰাহেঁতেন......” {{gap}}“নেভাৰ মাইণ্ড, ডাওৰা” মিঃ ডেভিডে ক’লে “তুমি ধন্যবাদৰ পাত্ৰ। তোমাৰ পাৰ্ট ভাল ৰকমে প্লে কৰিছা নহলে আমি কৃতকাৰ্য্য হব নোৱাৰিলোহেঁতেন। তোমাৰ চেহেৰা আৰু গোফে আজিৰ সফলতাৰ মূল কাৰণ।” {{gap}}সকলোৱে হাঁহিলে। ডাওৰাই ক’লে “কিন্তু দুখৰ কথা সি পলাই সাৰিল স্যৰ.......” {{gap}}“পলাই ক’ত সাৰিব? সোণকালে ধৰা পৰিবই জানিবা। তোমাৰ কপাল ভাল যে হিংস্ৰ জন্তুৰ কৱলৰ পৰা ৰক্ষা পৰিছা। সেই হিচাবে তোমাৰ হাতৰ আৰু মুৰৰ জখম নগণ্য। কিন্তু এতিয়া পলম কৰাৰ উপায় নাই। মিঃ বৰবৰাৰ দলে কি কৰিছে চাওঁগৈ ব’লা।” তিনিওজনে মটৰত উঠি ৰাওণা হল। {{nop}}<noinclude></noinclude> q1eojmqvwj4j5ds4hsosfr1nv1gcd9s 104 94206 262354 260465 2026-10-13T10:06:46Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 262354 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|১০০|বিপ্লবী বাহিনী|}}</noinclude>সাজ সজুলিৰ ভিতৰত এখন চকি, এখন টেবিল, কেইখনমান বহীৰে সৈতে ফৰ্‌ম কিছুমান আৰু এটা টেলিফোন। তেৱেই সেই অফিচৰ বৰবাবু, সৰুবাবু আৰু সকলো। অৱশ্যে দেছোৱালী চাপ্ৰাচী এজন তেওঁৰ তলত আছে। সি ৰন্ধাবঢ়াৰ পৰা আৰম্ভ কৰি সকলো কাম কৰে। {{gap}}ৰাখাল গুৰুজীৰ দলৰ অন্যতম বিশ্বাসী আৰু কৰ্ম্মদক্ষ অনুচৰ কিন্তু বাহিৰলৈ সি কেতিয়াও নাযায়। আৱশ্যক হলে ৰেলৱে সীমাৰ ভিতৰতে ঘূৰাঘূৰি কৰে। অৱশ্যে নিশাৰ এন্ধাৰত সময় মতে বাহিৰলৈও ওলোৱা দেখা যায়। তাৰ মুখ দেখিলে দুৰ্দ্দান্ত হিংস্ৰ জন্তুৰ কথা মনত পৰে। গাত যেনে বল, প্ৰকৃতিও তেনে ভীষণ। সি খুনী আচামী। পলাই সাৰি গুৰুজীৰ অনুগ্ৰহত এই চাকৰিটো পাই নাম সলনি কৰি ইয়াতে আছে। ধৰা পৰিবৰ ভয়ত ডাঢ়ি ৰাখি চকুত সদায় ক’লা চশমা পিন্ধি থাকে। {{gap}}আবেলি তিনি বাজিছে। ৰাখালে হাতত ৰেলৱে ফৰ্‌ম কিছুমান লৈ আন এটা অফিচৰ পৰা নিজৰ অফিচলৈ যাব ধৰিছিল। নৈৰ পাৰত থকা গছ এজোপাৰ তলত দীন-হীন বেশেৰে বহি থকা এজন ডেকাক দূৰৰ পৰাই দেখা পালে। ডেকাজনে একান্ত মনেৰে নৈৰ পানীলৈ চাই কিবা ভাবি আছে। ৰাখালে অলপ পৰ থিয় হৈ লক্ষ্য কৰিলে। তাৰ পাছত তাৰ অফিচলৈ বুলি আৰু কেইখোজ মান গ’ল। কিন্তু কিবা ভাবি হঠাতে ঘুৰি ডেকাজনৰ ওচৰলৈ আহি ভালকৈ নিৰীক্ষণ কৰিলে। ডেকাজনে নিজৰ ভাবত বিভোৰ। ৰাখাল অহা গম পালেনে নাই বুজা নগল কিয়নো মূৰ দাঙিও নাচালে। {{gap}}ৰাখালে কাহ এটা মৰাতো যেতিয়া ডেকাই মুৰ নাদাঙিলে তেতিয়া মাত লগালে “আপুনি...তুমি এইখানে কি কৰিছে?” {{gap}}অনিচ্ছাস্বত্বেও ডেকাই এবাৰ ৰাখাললৈ চাই আকৌ চকু নমালে দেখি ৰাখালে আশান্বিত হৈ দ্বিতীয়বাৰলৈ প্ৰশ্ন কৰাত উত্তৰ দিলে, “নৈৰে আহ-যাহ কৰা নাওঁ-জাহাজবোৰ চাইছোঁ.......” {{gap}}ৰাখালে ভাবিলে, পাগল নেকি? হাঁহিমাৰি ক’লে “এঃ, মই আকৌ ভাবিছিলে যে পানীৰ ঢৌ গণিছে।” {{nop}}<noinclude></noinclude> 55b7igdo9zft6h3yyu0481mzah1q1ra 104 94207 262352 260471 2026-10-13T10:00:33Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 262352 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" /></noinclude>{{center|{{larger|'''–তেৰ–'''}}}} {{gap}}মোক্ষ মন্দিৰত। গুৰুজীৰ সোঁহাত স্বৰূপ বাদল ডিগবইলৈ ৰাওণা হোৱাৰ পিছৰ পৰাই গুৰুজীৰ মনৰ অৱস্থা কাহিল হ’ল। পৰামৰ্শ কৰা দূৰৰ কথা এষাৰ কথা পাতিবলৈও লগত কেৱে নাই। বাকীবোৰ অনুচৰ কেৱল হুকুমৰ চাকৰ। সিহঁতক {{SIC|গুৰুজায়ে|গুৰুজীয়ে}} মানুহ বুলি নাভাবে। বান্দৰ নচুওৱা দি নচুৱায়। {{gap}}পেটলৈ ভাত নাযায়, চকুত টোপনি নাই। গোটেই নিশা অকলে বহি মদ পিলে। কেতিয়াবা নিজকে নিজে খং কৰি দাত কামোৰে, কেতিয়াবা বকে, কেতিয়াবা হাঁহে। একোবাৰ মুখখনে ভয়াবহ আকৃতি ধাৰণ কৰে। ৰাতিপুৱাৰ অলপ পূৰ্ব্বেই গুৰুজীয়ে ওলাই গৈ নৈৰ পাৰে পাৰে বহুত দূৰলৈ ঘূৰি আহিল। নামমাত্ৰ চাহ জলপান খাই চিগাৰেট এটা মুখত ললে। {{gap}}এনেতে নৰসিং নামৰ অনুচৰজন তালৈ আহি থিয় দিলে। গুৰুজীয়ে চকু থিয় কৰি তাৰ মুখলৈ চাই ক’লে “তোমাৰ মুখ দেখিয়েই অসাফল্যৰ কথা বুজিব পাৰিছোঁ নৰসিং। কিন্তু আচল বাতৰিটো তোমাৰ পৰাই শুনিব খোজোঁ।” {{gap}}নৰসিঙে উত্তৰ দিলে “মানুহ পাচজনৰ কোনো শুংসূত্ৰ নাপালো। কিন্তু এই কথা ম‍ই ভালকৈ গম পাই আহিছো যে সিহঁত পুলিচৰ হাতত ধৰা পৰা নাই।” {{gap}}“হুঁ” বুলি উচ্চাৰণ কৰি গুৰুজীয়ে আকৌ চিন্তাত পৰিল। চকুযোৰেৰে পাশবিক হিংস্ৰভাব বিৰিঙি ওলাল। মুখৰ আৰু গাৰ সকলোবোৰ মাংসপেশী কঠিন হৈ উঠিল। চিগাৰেট হুপিবলৈ পাহৰি গ’ল। হাতৰ চিগাৰেট হাততে<noinclude></noinclude> 4xjzn9r4ib5k7ec65fp8q5482oho439 104 94209 262353 260472 2026-10-13T10:04:05Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 262353 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||বিপ্লবী বাহিনী|৯৯}}</noinclude>পুৰি ছাই হোৱাত আঙুলিত তাপ লাগি টুকুৰাটো পেলাই আন এটা জ্বলাই লৈ নিজকে নিজে হুঙ্কাৰ দিলে “পলাই সাৰিব ক’ত? হিন্দুস্থানৰ কথাকে নকওঁ—পাকিস্থান, বৰ্ম্মা, চীন, জাপান আদি য’লৈকে নাযাওক বীৰ ত্ৰিলোচনৰ হাত সাৰিব নোৱাৰে। বিশ্বাসঘাটকতাৰ উপযুক্ত দণ্ড মৃত্যু। সিহঁতৰ পৰিত্ৰাণ নাই।” {{gap}}এনেতে বেনি নামৰ অনুচৰজন সোমাই আহিলত গুৰুজীয়ে তাৰ মুখলৈ চালে। তেওঁৰ মনোভাব বুজি পাই বেনিয়ে ক’লে “শ‍ইকীয়াৰ বন্ধু বুলি কৈ তেওঁৰ লগত দেখা কৰিবলৈ অনুমতি খুজিছিলো গুৰুজী। অনুমতি নাপালো। শ‍ইকীয়াক ৰখা কোঠালীৰ দুৱাৰ মুখত দুজন চিপাহী ৰখীয়া আছে। সিহঁতে ক’লে শইকীয়াৰ অৱস্থা বেয়া। দেখা কৰাৰ হুকুম নাইবুলি ক’লে। ম‍ই যিমান দূৰ বুজিলো শ‍ইকীয়াৰ ভাল হোৱা আশা মুঠেই নাই। ভাগ্যগুণত বাচিলেও মগজুৰ বিকৃতি হব বুলি হেনো ডাক্তৰে কৈছে।” {{gap}}“এই বাতৰিৰ পৰা মোৰ কোনো লাভ বা লোকচান নহল” বুলি গুৰুজীয়ে আকৌ ক’লে “শ‍ইকীয়াৰ দৰে নগণ্য জনক মই ‘থোৰাই কেয়াৰ কৰো।’ আহত হোৱা আমাৰ দ্বিতীয় জনৰ খবৰ কি? {{gap}}“সিয়ো খতম্ হৈছে, গুৰুজী।” {{gap}}“আপদ গৈছে। তোমালোকে চাহ জলপান খোৱাগৈ। পিছত কৰ্ত্তব্যৰ আদেশ দিম।” দুয়োজনে যেতিয়া তললৈ নামি গ’ল তেতিয়া গুৰুজীয়ে থিয় হৈ কোঠালীৰ চাৰিওফালে এবাৰ ঘূৰি ফুৰিলে। তাৰ পিচত ঘৰীৰ ফালে চাই দেখিলে ন বাজিছে। টেলিফোনৰ ৰিচিভাৰ লৈ মাতিলে... হেল্লো কোন?... ৰাখাল? ..এৰা শুনা, মোক হেৰোৱা পাচজনৰ সঠিক বাতৰি লাগে। তুমি নিজে যাব নালাগে যদি পাৰা বিশ্বাসী আৰু কৰ্ম্মঠ চাই স্থানীয় মানুহ এজন নিযুক্ত কৰা, পাৰিবানে? .....বেছ, আজিয়েই চেষ্টা কৰা। কিন্তু সাৱধান, তোমাৰ অফিচ আৰু তুমি এই দুই বিধৰ বাহিৰে যেন অইন কোনো কথা তাৰ কাণত নপৰে আৰু চকুৰে নেদেখে।” ৰিচিভাৰ থৈ দিলে। {{gap}}ৰাখাল বোলাজন ৰেলৰ ৱেগন বাবু অৰ্থাৎ ৰেলৰ ডবাৰ হিচাব ৰখা কেৰাণী বা অফিচাৰ। মোক্ষ মন্দিৰৰ পৰা এক ফাৰ্লং দূৰত তাৰ অকণমান অফিচটো।<noinclude></noinclude> rq6dqq0h2y25wmnruaius1en6e33fre 104 94210 262356 260474 2026-10-13T10:13:29Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 262356 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|১০২|বিপ্লবী বাহিনী|}}</noinclude>{{gap}}“কোনো ভয় নাই বন্ধু, যিমান হোলে কুলাবে হিমান দিবে। কাম কিছু নাই। ইন্‌ফৰমেশ্যন অফিচাৰ। খা-খবৰ হংগ্ৰহ কৰা আৰ ৰিপোৰ্ট দেয়া। একদম হালকা। তুমি পাৰিবে ইয়ংমেন... ব্ৰাদাৰ......” {{gap}}“কিহৰ ইন্‌ফৰমেশান স্যৰ......?” {{gap}}“আমি চব কহিবে। প্ৰথমে তুমি ৰেষ্টুৰাঁতে গৈ খাই আহিবাৰ লাগে।” বুলি জেপৰ পৰা টকীয়া নোট দুখন উলিয়াই জোৰ কৰি ডেকাৰ হাতত দি হাতত ধৰি তুলি ৰেষ্টুৰেণ্টলৈ আগবঢ়াই দিলে। আৰু নিজৰ ক্ষুদ্ৰ অফিচটোলৈ আঙুলিয়াই দেখুৱাই খোৱা শেষ কৰি তালৈ আহিবলৈ উপদেশ দিলে। {{gap}}বাধ্যহৈ ডেকাজনে নোটদুখন লৈ ৰেষ্টুৰেণ্টলৈ গ’ল। চাহ জলপান খালে। মনতে ভাবিলে, বাটত বহি থকা নিবনুৱা এজনক যেয়ে উপযাচি চাকৰি দিব খোজে আৰু জোৰ কৰি নিজ খৰচৰে জা-জলপান খুৱায় তাৰ নিশ্চয় কিবা এটা ৰহস্য আছে। ডেকাজনে যদিও দুই এবাৰহে ৰাখালৰ মুখৰ ফালে চাইছিল তথাপি তাৰ মুখ দেখি আৰু চকুৰ ক’লা চশমাজোৰ দেখি মনত অলপ সন্দেহো হৈছিল। বুজিলে যে তেওঁৰ দ্বাৰা ৰাখালে কিবা উদ্দেশ্য সিদ্ধি কৰি লব খোজে। কিন্তু উদ্দেশ্য কি, এই ৰহস্যৰ শেষ ক’ত বাহিৰৰ পৰা বুজা নাযায়। গতিকে চাকৰি লোৱাকে স্থিৰ সিদ্ধান্ত কৰি সোণকালে খোৱা শেষ কৰি সন্তুষ্ট মনেৰে ৱেগান বাবুৰ অফিচলৈ আহিল। মনৰ ভাব, এই দুৰ্দ্দিনত চাকৰি এটা যদি পাই কেইটামান টকা ঘটিব পাৰে আৰু লগতে মানুহজনৰ গোপন ৰহস্যও জানিব পাৰে তেনেহলে ডবল লাভ। {{gap}}ৰাখালে অফিচত বহি ক্ষুদ্ৰ খিৰিকি খনেৰে দূৰৰ পৰাই ডেকা জনলৈ লক্ষ্য কৰি আছিল। ডেকা আহিব ধৰা দেখি মনত আনন্দ পালে। বুজিলে যে টকা দুটা অথলে যোৱা নাই। দুৱাৰমুখলৈ উঠি গৈ ডেকাক আদৰি আনি টেবিলৰ আনকাষে থকা টুল খনত বহিবলৈ দিয়াত ডেকাজনে বহি ক’লে “ধন্যবাদ স্যৰ। আজি বহুত দিনৰ মূৰত আপোনাৰ কৃপাত এসাজ পেট ভৰাই খালো। এবছৰ আগেয়ে এদিন আমাৰ প্ৰফেছৰ এজনৰ ছোৱালীৰ বিয়াত পেট ভৰাই খাবলৈ পাইছিলোঁ। তাৰ পিছৰ পৰা আজি এবছৰ কেতিয়াবা আধাপেটি খাওঁ কেতিয়াবা<noinclude></noinclude> sv8fcutm6lvho7nln4e4ccj0jv44506 104 94225 262276 260546 2026-10-12T17:48:09Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 262276 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh|১৩৩|বিপ্লবী বাহিনী|১৩৩}}</noinclude>{{gap}}ভাবিব এৰি নগেনে চকুমেলি যিমান দুৰলৈ দেখা যায় নজৰ কৰিলে। তেওঁ থকা কোঠালীটো আহল বহল। ওপৰে তলে, চাৰিওফালে ইটাৰে পকি কৰা। তাৰে এচুকত তেওঁ পৰি আছে। কোঠালীৰ এফালে কিছুমান কাঠৰ বাকচ দ’ম কৰি থোৱা আছে। সোঁমাজত এখন টেবিল। ডাঙৰ টেবিল লেম্প এটা তাতে জ্বলি আছে। টেবিলৰ তিনিফালে তিনিখন চকিত বহি তিনিজন মানুহে কথা পাতি পাতি মদ পিবলৈ ধৰিছে। তাৰে ছজনক নগেনে চিনি পালে। এজন ৰাখাল আৰু আনজন বাদল। কিন্তু বাকীজনক নিচিনিলে। দেখাত আকৃতি প্ৰকৃতিৰে তিব্বতীয় লামাৰ দৰে দেখা যায়। হৃষ্ট-পুষ্ট, বলিষ্ঠ। নগেনে অনুমান কৰিলে বোধহয় সিয়েই দলপতি চৰ্দ্দাৰ। {{gap}}নগেনৰ মনলৈ প্ৰশ্ন আহিল—এই ঘৰ বা বন্দীশালা ক’ত? বহুত ভাবি স্থিৰ কৰিলে যে এই কোঠালীটো নিশ্চয় মাটিৰ তলত হব। ......এতিয়া সময় কিমান? দিন নে ৰাতি? ঘটনাৰ পৰা কিমান দিন হ’ল?...এইবোৰ প্ৰশ্নৰ কোনো সমিধান নাপালে। {{gap}}তাৰ পিছত ভাব আহিল মুক্তিৰ কাৰণে। ওঠৰ তলতে নগেনৰ নিৰাশাৰ হাঁহি বিৰিঙিল। ভাবিলে, ইহঁত দাগী-খুনী আচামী। নিষ্ঠুৰ হিংস্ৰ পশুতকৈও ভীষণ প্ৰকৃতি। গতিকে মুক্তিৰ আশা দুৰাশা। যি কোনো সময়তে ইহঁতে হত্যা কৰিব। তথাপি যদি পুলিচে কেনেবাকৈ খবৰ পাই এই বন্দীশালা আবিষ্কাৰ কৰিব পাৰে বুলি ক্ষীণ আশা এটা কৰিব পাৰি নেকি?... নাই, তেনেই অসম্ভৱ... {{gap}}হতাশ হৈ নগেনে চকু মুদিলে। মুৰৰ ভিতৰত কিহবাই যেন কামুৰি দিলে। দাত, ওঠ কামুৰি কোনোমতে সহ্য কৰি থাকিল, নিচিঞৰিলে। উদ্দেশ্য সিহঁতৰ গোপন কথা শুনা—তেওঁৰ উদ্দেশ্য সিদ্ধি হ’ল। {{gap}}ৰাখালে ক’লে “ইয়াকে আমি কুত্তাৰ মতন গুলি কৰিয়া তাকে বিশ্বাস কৰা পাপেৰ প্ৰায়শ্চিত্ত কৰি, গুৰুজী?” {{gap}}নগেনে চকুমেলি লামাবেশ-ধাৰীলৈ এবাৰ চাই ভাবিলে, এই গুৰুজীয়েই ইহঁতৰ দলপতি। {{nop}}<noinclude></noinclude> j2xn3gtnsvlhbweyw9y7urcr0fjafjg 104 94226 262277 260547 2026-10-12T17:53:54Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 262277 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh|১৩৪|বিপ্লবী বাহিনী|}}</noinclude>{{gap}}গুৰুজীয়ে শান্ত কণ্ঠেৰে উত্তৰ দিলে “ৰ’বি ৰাখাল, এতিয়াও সময় হোৱা নাই। আপদীয়াটোৱে আমাৰ কথা নিজে জনাত আপত্তি নাছিল। কিয়নো সি যেতিয়া মৰিবই তেনেস্থলত আমাৰ কোনো অন্যায় কৰিব নোৱাৰে। কিন্তু সি আৰু কাক কি বাতৰি জনাইছে, পুলিচক কিবা বাতৰি দিছে নেকি, এইবোৰ কথা আমি তাৰপৰা উলিয়াব লাগে। নহয় নে বাদল?” {{gap}}বাদলে উত্তৰ দিলে “হয় গুৰুজী। আগধৰি আমি খবৰবোৰ তাৰপৰা জানিব লাগে। পিছত শেষ কৰিব পাৰিম। সি জ্ঞান পাইছেনে নাই চোৱাচোন। ৰাখাল?” {{gap}}ৰাখালে উঠি আহি নগেনৰ কামিহাড়ত লাথি মাৰিলে। হাড় এভাল ভাগি যোৱা যেন পালে যদিও নগেনে নীৰবে সহ্য কৰি মৰা শৱৰ দৰে পৰি থাকিল। উলটি গৈ বহি ৰাখালে ক’লে “নাই গুৰুজী। নিমখহাৰামেৰ জ্ঞান আহা নাই। নাহলে আমাৰ লাথি হজম কৰা হহজ নাছিল।” {{gap}}“তেনেহলে আমি পলোৱাৰ পৰামৰ্শ কৰোঁ। ইতিমধ্যে যদি তাৰ জ্ঞান আহে ভালেই। নাহিলে যোৱাৰ পূৰ্ব্ব মুহূৰ্ত্তত শেষ কৰি থৈ যাম।” {{gap}}“ঠিক কথা, গুৰুজী।” {{gap}}গুৰুজীয়ে ক’লে “বেনি আৰু নৰসিঙে আমাক সাৱধান কৰি দি বেল বজাইছিল। তাৰপৰা বুজিব পাৰিছিলো যে পুলিচ পাণ্ডুলৈ আহিছে। আমাক বিচাৰিব ধৰিছে। তেতিয়া দিনৰ এঘাৰ বাজিছিল। এতিয়া সন্ধিয়া সাৰে সাত বাজিল। কিন্তু এতিয়াও সিহঁতে নিৰাপদ সঙ্কেত নিদিয়াত বুজিছো যে পুলিচ উভতি যোৱা নাই। মোৰ বিশ্বাস আমাক বিচাৰি নাপাই হতাশ হৈ মিছাতে ক’ৰবাত বহি খাপপাতি থাকি মুৰ্খামিৰ পৰিচয় দিছে। ওপৰৱালাক সিহঁতে ডিউটী কৰা দেখুৱাই ৰিপোৰ্ট দিব পাৰিব। কিন্তু ম‍ই ডাঠি কওঁ যে এবছৰ ইয়াৰে চাৰিওফালে ঘূৰি থাকিলেও আমাৰ শুংসূত্ৰ নাপায়।” {{gap}}গুৰুজীৰ কথা শুনি নগেনে বুজিলে যে বাহিৰত দুজন ৰখীয়া আছে। আৰু পুলিচ আহি পুৱা এঘাৰ বজাৰ পৰা গোটেই দিনটো ঠাইখন অৱৰোধ কৰি আছে। তেওঁৰ প্ৰাণত আশাৰ কিঞ্চিৎ সঞ্চাৰ হ’ল। {{nop}}<noinclude></noinclude> ax9kilocgu60bi37m228pw8cbuj0oux 104 94227 262304 260548 2026-10-13T05:14:07Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 262304 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh||বিপ্লবী বাহিনী|১৩৫}}</noinclude>{{gap}}বাদলে মাত লগালে “এবছৰ কিয়, গোটেই জীৱন বিচাৰিলেও এই ঘৰ আবিষ্কাৰ কৰিব নোৱাৰে গুৰুজী। এই হতভগাক বধ কৰি যেতিয়াই ইচ্ছা তেতিয়াই ইয়াৰ পৰা গুছি যাব পাৰিম। সিহঁতে তাতে মুখমেলি থাকিব।” {{gap}}গুৰুজীয়ে সুধিলে “ৰাখালৰ নাও আৰু নাৰবীয়া ঠিক আছেনে? নে তাতো এই বদমাচৰ দৰে মানুহ নিযুক্ত কৰিছা?” {{gap}}“হেই বিছয়ে আমাৰ কেতিয়াও ভুল না হয় গুৰুজী। হিহঁতে আগেৰ বাৰ মালবিহঁতক পাৰ কৰিছিলে। একেবাৰে হোজা আৰু হৰল মানুহ। {{gap}}“কিন্তু সাৱধান ৰাখাল। এতিয়াৰ পৰা হঠাতে কোনো নতুন মানুহক বিশ্বাস নকৰিবা। দলত আমাক মানুহ লাগে, বহুত মানুহ লাগে সচা। কিয়নো তেতিয়াহে বিপ্লবৰ অগনি জ্বলাই দি দেশত হুলস্থুল লগাই সকলো ক্ষমতা হস্তগত কৰিব পাৰিম। বিৰূদ্ধবাদী সকলক জীয়াই পুৰি মাৰিব পাৰিম। একচেতীয়া ক্ষমতা আমাৰ হাতলৈ আহিব। সেই কাৰণে দেশৰ বেছিভাগকে আমাৰ দৰ্কাৰ। কিন্তু সেই বুলি হঠাতে যাকে তাকে বিশ্বাস নকৰিবা। সাতবাৰ পৰীক্ষা নকৰাকৈ কোনো মানুহক কামত নলগাবা।" {{gap}}“ভাল গুৰুজী, হকলো কথা আমাৰ মনে থাকিবো। ভবিষ্যতে যেতিয়া আবাৰ অছমলৈ ঘূৰি আহিবে তেতিয়া ......” {{gap}}বাধা দি গুৰুজীয়ে ক’লে “ভবিষ্যতে ঘূৰি আহিম মানে? আমি সম্প্ৰতি অসমতে থাকিম। অসম এৰি কেতিয়াও কলৈকো নাযাওঁ। এনেকুৱা বিতোপন ঠাই আৰু আমাৰ কৰ্ম্মক্ষেত্ৰৰ বাবে সুবিধাৰ ঠাই তুমি ক’তো নোপোৱা। ইয়াতে আমি সকলো ৰকমে সফলতা লাভ কৰিব লাগিব। এতিয়ালৈকে আমাৰ দহখন ঠাই অধিকাৰলৈ আহিছে। অৱশ্যে ডিগবইত সুবিধা নহল যদিও অইনবোৰত নিশ্চয় সিদ্ধি হব জানিবা। {{gap}}বাদলে সুধিলে “তেনেহলে এতিয়া ক’লৈ যাব গুৰুজী?” {{gap}}“অ” তোমাক এতিয়ালৈকে কোৱা নাই বাদল? ম‍ই স্থিৰ কৰিছো, আজি আমি তেজপুৰলৈ যাম। সেই উদ্দেশ্যে মই আমিনগাওঁত মটৰ এখন সাজু কৰাই ৰাখিছো। কালি নিশা টেলিফোনেৰে এই বন্দোবস্ত কৰা হৈছিল।” {{nop}}<noinclude></noinclude> kuq01vou80qx08ag4y2ohllhwxy5nsk 104 94229 262308 260550 2026-10-13T05:21:02Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 262308 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh||বিপ্লবী বাহিনী|১৩৭}}</noinclude>{{gap}}বৰ ভাল মানুহৰ দৰে গুৰুজীয়ে উত্তৰ দিলে “ধীৰে বাছা ধীৰে। ব্যস্ত হোৱাৰ কাৰণ নাই। আমাৰ উদ্দেশ্যৰ কথা অলপ পিছতে ভালকৈ বুজাই দিম। তাৰ পূৰ্ব্বে ভাল ল’ৰাৰ দৰে মোৰ কেইটামান প্ৰশ্নৰ উত্তৰ দেচোন বাছাধন?” {{gap}}“যদি নিদিওঁ......? নগেনে সুধিলে। {{gap}}গুৰুজীয়ে কোনো উত্তৰ নিদি তাচ্ছিল্যৰ হাঁহি মাৰিলে। বাদলে নগেনৰ মুখলৈ চাই কুৎসিত হাঁহি মাৰিলে। তাৰ মুখখন ওৰাংওটাং জাতীয় বনমানুহৰ দৰে দেখা গ’ল। নগেনৰ ভিতৰখন তেনেই শুকাই গ’ল। অন্তৰাত্মা উৰি গ’ল হবলা। ভাবিলে ‘মৃত্যুৰ পূৰ্ব্বে পানী এগিলাচ পিবলৈ পোৱাহেঁতেন.......’ {{gap}}“শুন নিৰ্ব্বোধ” বাদলে হুঙ্কাৰ দিলে “তই নিজ ইচ্ছাৰে ৰাজহাঁহৰ দৰে ডিঙি মেলি আমাৰ কৱলত সোমাইছ। নহলে আৰু কিছুদিনৰ বাবে সংসাৰত চাউল থাকিলহেঁতেন। যি হক, নাজানি নুবুজি কৰা দোষৰ বাবে আমি তোক এতিয়াও প্ৰাণ ভিক্ষা দিব পাৰো, যদিহে ..." {{gap}}বাধা দি খঙেৰে নগেনে ক’লে " নৰঘাটক অধম জন্তুৰ ওচৰত প্ৰাণভিক্ষা কৰাতকৈ মৃত্যু শ্ৰেয়ঃ।” {{gap}}“গৰ্ব্ব কমে নাই অধম কুত্তা? বিশ্বাসঘাটক বদমাচ, তোকে আমি....” ৰাখালে থিয় হোৱা দেখি বাদলে টান মাৰি বহুৱালে। {{gap}}ঘৰীৰ ফালে চাই গুৰুজীয়ে ক’লে “সাৰে আঠ বাজিল। আৰু আধাঘণ্টাতে আমাৰ সকলো কাম শেষ কৰি সাজু হব লাগিব বাদল।” {{gap}}বাদলে সুধিলে “কচোন বিশ্বাসঘাটক মূৰ্খ, তোৰ নাম কি?” {{gap}}“নাম শুনি কি লাভ পাবি পশু? যদি নকওঁ বা মিছা নাম কওঁ?” {{gap}}“মিছা ক’লে শাস্তি দিম। {{gap}}“শাস্তি নিদি এতিয়া ৰাজ-আমোলত ৰাখিছ নেকি?” {{gap}}গুৰুজীয়ে শান্ত কণ্ঠেৰে ক’লে “বাজে তৰ্ক নকৰিবি। শুন মৰমৰ ডেকা বন্ধু, সচা, উত্তৰ দিবি। তেতিয়া হলে তোৰ শাস্তিৰ লাঘব হব। তই কি উদ্দেশ্যেৰে আমাৰ দলত সোমাইছিলি আৰু আমাৰ কামত কিয় বাধা দিব খুজিছিলি?” {{nop}}<noinclude></noinclude> aa9lsdipb3k7vahwfs5m1x8szlupg2e 104 94230 262312 260551 2026-10-13T05:27:27Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 262312 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh|১৩৮|বিপ্লবী বাহিনী|}}</noinclude>{{gap}}“বিবেক বিৰুদ্ধ কামত মানুহ মাত্ৰেই বাধা দিব। অৱশ্যে তহঁতৰ দৰে হত্যাকাৰী আচামীৰ কথা সুকীয়া হব পাৰে। তহঁত মানুহ নামৰ অযোগ্য।” {{gap}}গুৰুজীৰ পেটে পেটে ভীষণ খং উঠিল কিন্তু মুখত মুঠেই প্ৰকাশ নকৰিলে। মনৰ ভাব ঢাকি ৰখা শক্তি তাব অসীম। দয়াৰ সাগৰৰ দৰে উচ্চাৰিলে “অবোধ জীৱ...... বাৰু সেইকথা এৰিলো। কচোন বাছা, তই আমাৰ মানুহ পাচজনাব বিষয়ে কি ফুট পাইছিলি? পুলিচে সিহঁতক ক’ত থৈছে?” {{gap}}“এই কথা বুজিবলৈ ধোবাব গাধৰো বোধহয় জ্ঞান আছে যে দাগীচোৰ আৰু খুনী আচামীক পুলিচে ধৰি শাস্তি দিয়ে। তহঁতৰ যদি সেই জ্ঞান নাই তেনেহলে তহঁত গাধতকৈও অধম।” {{gap}}তথাপি গুৰুজীয়ে মুখত থং নেদেখুৱাই সুধিলে “তই পুলিচৰ চোৰাংচোৱা,নহয়নে বাছা?” {{gap}}“সেই কথা জানিবলৈ তোৰ কোনো অধিকাৰ নাই।” {{gap}}“তই আমাৰ বন্দী গতিকে আমাৰ প্ৰশ্নৰ উত্তৰ দিয়াহে তোৰ কৰ্ত্তব্য। তোৰ উদ্ধত কথাৰ পৰা পুলিচৰ মানুহ বুলি ধৰি লৈছোঁ। প্ৰথমে এটা কথা কৈ থওঁ শুন—আমাৰ পাচজন মানুহ তহঁতে গাপ কৰিছ। সেই পাচজনৰ ঠাইত পুলিচৰ পচিশজনক হত্যা কৰিম......” {{gap}}“....যদি তাৰ পূৰ্ব্বে তহঁত নিৰ্ম্মূল নহৱ....... {{gap}}“হাঃ হাঃ হাঃ” কৰি বাদলে অট্ট হাঁহি মাৰিলে। তাৰ হাঁহিত নগেনৰ বুকুখনে ‘ঢিপ্লিং’ কৰি উঠিল। বাদলে ক’লে “জাগি থাকি সপোন দেখিছ নিৰ্ব্বোধ, হতভগা। তই নেজান যে আমাৰ এই দুৰ্গ অভেদ্য। হেজাৰ পুলিচৰো শক্তি নহব যে আবিষ্কাৰ কৰিব পাৰে।” {{gap}}“ইয়াতকৈ বেছি সুদৃঢ় কিমান দুৰ্ভেদ্য দুৰ্গ যে লুটিবাগৰ খাই মাটিত লীন হৈছে তাৰ সীমা সংখ্যা নাই......” {{gap}}গুৰুজীয়ে ক’লে “ওলোটাকৈ ভবা পুলিচ আৰু উকীলৰ স্বভাৱ। তোৰ কথাৰ পৰা বুজিলো তই নিশ্চয় পুলিচ। মৃত্যুৰ পূৰ্ব্বে শুনি যা—আমাৰ এই<noinclude></noinclude> i20dqdqxim4yac2ktt1s53u11cxy6n3 104 94231 262316 260552 2026-10-13T05:35:01Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 262316 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh||বিপ্লবী বাহিনী|১৩৯}}</noinclude>দুৰ্গ বাহিৰৰ পৰা কোনোৱে নেদেখে। ইয়াত সোমাৱা কিটিপ আমাৰ বাহিৰে কোনোৱে নাজানে। বাহিৰত পুলিচ অহা কথা ইয়াতে বহি গম পাইছিলো। বাহিৰত থাকি আমাৰ মানুহে সঙ্কেত দিব পাৰে। গতিকে বুজিবই পাৰিছ যে তোৰ সকলো আশা দুৰাশা।” {{gap}}বাদলে ক’লে “কিন্তু গুৰুজী এতিয়ালৈকে নিৰাপদ সঙ্কেত দিয়া নাই।" {{gap}}“সেই বিষয়ে চিন্তা কৰাৰ আৱশ্যক নকৰে বাদল। মুৰ্খহঁতে বাহিৰত অৱৰোধ কৰি থাকক। আমি নিৰ্ব্বিঘ্নে ইয়াৰ পৰা গুছি যামগৈ।” {{gap}}এনেতে কোঠালীৰ ভিতৰৰ এচুকত থকা বেল এটা হঠাৎ বাজি উঠিল “ক্ৰিং... ক্ৰিং... ক্ৰিং.......” {{gap}}ৰং মনেৰে গুৰুজীয়ে ক’লে “এয়া নিৰাপদ বা all clear বেল বাজিল। মুৰ্খ পুলিচবোৰ নিশ্চয় উভতি গ’ল। সিহঁতৰ ফোপোলা মুখবোৰ চাবলৈ বৰ হাঁহি উঠা হৈছে চাগৈ ..হিঃ...হিঃ......” {{gap}}তিনিওজনে হাঁহিলে। নগেনৰ অন্তৰখন ক’লা পৰিল। বুজিলে যে মৃত্যুৰ ক্ষণ ওচৰ চাপিছে। {{gap}}গুৰুজীয়ে ক’লে “যাবৰ সময় হ’ল। বাদল তুমি এই বদমাচক শেষবাৰলৈ এষাৰ সোধা। ম‍ই ধন সোণবোৰ সামৰি লওঁ।” বুলি টোপোলা কিছুমান চুটকেচত ভৰাবলৈ ধৰিলে। মোনা এখনত বহুত নোট ভৰাই ককালত বান্ধি ওপৰত চোলাটো পিন্ধিলে। {{gap}}বাদলে সুধিলে “হেৰ’ বদমাচ, শেষবাৰলৈ সুধিছো। কচোন আমাৰ মানুহ পাচজন ক’ত আছে আৰু তই আমাৰ বিষয় পুলিচক কি জনাইছ?” {{gap}}ইতিমধ্যে নগেনে বুদ্ধি এটা সাজি ভাবিছিল যে ইহঁতক যদি ‘পা-ফু’ৰ কথা কোৱা যায় হয়তো ইহঁতে যাত্ৰা স্থগিত কৰি ‘পা-ফু’ক বিচাৰিবলৈ যাওতে নিজে ধৰা পৰিব পাৰে। তাকে ভাবি দৃঢ়ভাবেৰে উত্তৰ দিলে “পা-ফু’ৰ নাম শুনিছ দস্যু? তহঁতৰ মানুহ সিহঁতৰ বন্দীশালত খাবলৈ নাপাই কলমতিয়াব ধৰিছে......” {{gap}}অবাক হৈ গুৰুজীয়ে সুধিলে “কি বলি...? ‘পা-ফু’!! ‘পা-ফুৰ বন্দীশালত? তেনেহলে ধনবোৰো নিশ্চয়......” {{nop}}<noinclude></noinclude> 1krl4dw443x95r79rdtbrpztqo24hks 104 94235 262321 260556 2026-10-13T05:43:02Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 262321 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh|১৪৩|বিপ্লবী বাহিনী|১৪৩}}</noinclude>কথা পাতিছিল। শ‍ইকীয়াই সুধিলে “কিন্তু স্যৰ, বহুত কথাৰ মই অৰ্থ নুবুজিলো। বাহিৰত কি ঘটছিল মুঠেই গম পোৱা নাছিলোঁ।” {{gap}}হাঁহিমাৰি ফুকনে ক’লে “গম পাবা কেনেকৈ বোপা? তুমি মদগৰ্ব্বত মতলীয়া হৈ সিহঁতৰ মাৰখাই ফুৰিছা। আৰু আধা চেকেণ্ড পলম হলে সিপুৰীতহে চোৰাংচোৱা গিৰি ফলাব লাগিলহেঁতেন।” {{gap}}“ঈশ্বৰৰ অনুগ্ৰহ আৰু আপোনালোকৰ দয়া ককাইদেও। ম‍ই হলে প্ৰাণৰ আশা এৰি দিছিলো। কিন্তু এতিয়া বুজিলো সংসাৰৰ চাউল আৰু আছে...” {{gap}}মি: ডেভিডে মাত লগালে “শুনা শ‍ইকীয়া, মোৰ এটা উপদেশ, যাতে ভবিষ্যতলৈ এনেকুৱা দুঃসাহস কৰি নিৰ্ব্বোধৰ পৰিচয় নিদিয়া।” বুলি সকলো ঘটনা বৰ্ণালে। {{gap}}“আপোনাৰ উপদেশ চিৰকাল মনত থাকিব স্যৰ।” বুলি শ‍ইকীয়াই সুধিল “কিন্তু মোক্ষ মন্দিৰৰ দুৱাৰ কেনেকৈ আবিষ্কাৰ কৰিলে স্যৰ?” {{gap}}মিঃ ডেভিডে উত্তৰ দিলে “মিঃ ফুকন আৰু হেভেনৰ বুদ্ধিবলত। কিন্তু হেভেনে কিবা এটা বোটাম টিপি দিয়াত ভিতৰত বজা বেলৰ শব্দ শুনি বুজিছিলো যে সিহঁতে সাৱধান হৈ তোমাক গুলিয়াই থৈ পলাবলৈ চেষ্টা কৰিছিল।” {{gap}}“নহয় স্যৰ। বেল শুনি সিহঁতে নিৰাপদৰ সঙ্কেত বুলিহে ভাবিছিল।” শ‍ইকীয়াই সিহঁতৰ কথা বৰ্ণালে। {{gap}}তেওঁৰ কথা শেষ হোৱাত মি: ডেভিডে ক’লে “মোক্ষ মন্দিৰৰ ভিতৰত থকা মাৰ্ব্বল শিলৰ দ’লটোৰ গাত থকা আখৰ এটা মি: ফুকনে টিপি দিয়াত এচটা শিল আঁতৰি আমাক বাট এৰি দিলে। তাৰ পিছত কি ঘটিছিল তুমি জানাই।” {{gap}}কৃতজ্ঞ মনেৰে শ‍ইকীয়াই হাতযোৰ কৰি ক’লে “মোৰ নৱ-জন্মৰ বাবে সকলোকে কৃতজ্ঞতাপূৰ্ণ নমস্কাৰ জানাইছোঁ স্যৰ। ককাইদেও আৰু মেম চাহাবৰ ঋণ পৰিশোধ কৰিব নোৱাৰো।” {{gap}}মি: হেলেমে ক’লে “ধন্যবাদ শ‍ইকীয়া। ভুল কৰিছিল। যদিও তোমাৰ অসীম সাহৰ দান অমূল্য।” {{gap}}মি: ডেভিডে ক’লে “তাতোকৈ বেছি আমাৰ বন্ধু ‘পা-ফু’ৰ দান। নহলে<noinclude></noinclude> iryafqq287vikb2tz0pw5g49gg4m5yv 104 94236 262323 260557 2026-10-13T05:54:36Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 262323 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh|১৪৪|বিপ্লবী বাহিনী|}}</noinclude>খুনীৰ চৰ্দ্দাৰ, দুৰ্দান্ত দৃশ্য, নৰপশু, জেলপলাতক আচামী বীৰ ত্ৰিলোচন ওৰফে বীৰ বহুৰূপী ওৰফে গুৰুজী, আৰু বাদল ওৰফে হালু সেখক আমি কেতিয়া গ্ৰেপ্তাৰ কৰিবলৈ পাম বুলি সপোনতো ভবা নাছিলো। বলা এতিয়া বন্দী এবাৰ চাই আহোগৈ। আগৰ পাচজনকো ‘পা ফু’ৱে যোৱানিশা গটাই দিছে. {{gap}}সকলোৱে ওলাই গৈ মটৰত উঠি জেলখানালৈ গ’ল। {{gap}}তাৰে এসপ্তাহ পিছত বিচাৰৰ আগদিনা ৰাতিপুৱা খবৰ পালে যে গুৰুজী আৰু বাদল জেলৰ পৰা ৰাতি পলাই গৈছে। দুজন ৰখীয়াও নিৰুদ্দেশ। পুলিচে গুৰুজী আৰু বাদল থকা জেলৰ কোঠালীটো খানাতলাচ কৰি কাকত এখন পালে। তাত লিখা আছিল – “... ‘পা-ফু’ৰ লগত পুনৰ দেখা হব.....” {{Dhr|1em}} {{center|{{larger|'''—অন্ত—'''}}}} {{Dhr|2em}} {{Centered Box|ইয়াৰ পিছত ওলাব '''শক্তিশেল।''' {{Dhr|1em}} '''হত্যা-ৰহস্য''' ছপা হব ধৰিছে।}} {{Dhr|3em}} {{Rule|}} {{gap}}ত্ৰুটি স্বীকাৰ:–ছপাৰ কাম লৰালৰিকৈ কলিকতাত কৰিবলগীয়া হোৱাত কেইটামান বৰ্ণাশুদ্ধি বৈ যোৱা বাবে আমি দুঃখিত। {{Float right|‘প্ৰকাশক’}}<noinclude></noinclude> lnvcjyq7jh8grglrwj4hcama3hofeiv 262325 262323 2026-10-13T05:58:06Z JyotiPN 1603 262325 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh|১৪৪|বিপ্লবী বাহিনী|}}</noinclude>খুনীৰ চৰ্দ্দাৰ, দুৰ্দান্ত দৃশ্য, নৰপশু, জেলপলাতক আচামী বীৰ ত্ৰিলোচন ওৰফে বীৰ বহুৰূপী ওৰফে গুৰুজী, আৰু বাদল ওৰফে হালু সেখক আমি কেতিয়া গ্ৰেপ্তাৰ কৰিবলৈ পাম বুলি সপোনতো ভবা নাছিলো। বলা এতিয়া বন্দী এবাৰ চাই আহোগৈ। আগৰ পাচজনকো ‘পা ফু’ৱে যোৱানিশা গটাই দিছে. {{gap}}সকলোৱে ওলাই গৈ মটৰত উঠি জেলখানালৈ গ’ল। {{Dhr|1em}} {{center|★{{gap|6em}}★{{gap|6em}}★{{gap|6em}}★}} {{Dhr|1em}} {{gap}}তাৰে এসপ্তাহ পিছত বিচাৰৰ আগদিনা ৰাতিপুৱা খবৰ পালে যে গুৰুজী আৰু বাদল জেলৰ পৰা ৰাতি পলাই গৈছে। দুজন ৰখীয়াও নিৰুদ্দেশ। পুলিচে গুৰুজী আৰু বাদল থকা জেলৰ কোঠালীটো খানাতলাচ কৰি কাকত এখন পালে। তাত লিখা আছিল – “... ‘পা-ফু’ৰ লগত পুনৰ দেখা হব.....” {{Dhr|1em}} {{center|{{larger|'''—অন্ত—'''}}}} {{Dhr|2em}} {{Centered Box|ইয়াৰ পিছত ওলাব '''শক্তিশেল।''' {{Dhr|1em}} '''হত্যা-ৰহস্য''' ছপা হব ধৰিছে।}} {{Dhr|3em}} {{Rule|}} {{gap}}ত্ৰুটি স্বীকাৰ:–ছপাৰ কাম লৰালৰিকৈ কলিকতাত কৰিবলগীয়া হোৱাত কেইটামান বৰ্ণাশুদ্ধি বৈ যোৱা বাবে আমি দুঃখিত। {{Float right|‘প্ৰকাশক’}}<noinclude></noinclude> sa3bm42zxnbwi5yxj972fbhgzdkozsf 104 94254 262355 260623 2026-10-13T10:09:42Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 262355 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||বিপ্লবী বাহিনী|১০১}}</noinclude>{{gap}}ডেকাজনে উত্তৰ দিলে “কথা সমানেই। পিছে পানীৰ ঢৌ লেখিবলৈ কাকত লাগিব কিন্তু নাওঁ জাহাজৰ হিচাব মুখে মুখে ৰাখিব পাৰি।” {{gap}}“ঠিক কথা ইয়ংমেন” বুলি ৰাখালে আৰু এবাৰ হাঁহিমাৰি ক’লে “বোধহয় প্ৰণয়িনীৰ লগে কাজিয়া কৰিছে, হয়নে?" {{gap}}ৰাখালৰ ফালে নোচোৱাকৈয়ে ডেকাই উত্তৰ দিলে “গড্‌ ফৰবিড্‌ জেন্টেলমেন’। সেই শ্ৰেণীৰ জীৱৰ লগত আজিলৈকে দেখা সাক্ষাত হোৱা নাই আৰু ভবিষ্যত আশাও নাই।” {{gap}}ৰাখালে এখন হাতেৰে চশমাযোৰ ওপৰলৈ তুলি আকৌ এবাৰ ভালকৈ নিৰীক্ষণ কৰি চশমাযোৰ ঠিকমতে পিন্ধি ললে। ধূৰ্ত্ত ৰাখালে বুজিব পাৰিলে যে ডেকাজন নিবনুৱা, কিন্তু শিক্ষিত। সুধিলে “নিশ্চয় চাকৰি বিচাৰি হায়ৰাণ হৈছে.....” {{gap}}“তাতোকৈ বেছি অৰ্থাৎ হতাশ হৈছোঁ.......” {{gap}}ওচৰতে ঘাঁহৰ ওপৰত বহি ৰাখালে কোমল সুৰত সুধিলে “চাকৰি কৰিবা নেকি ব্ৰাদাৰ? ম‍ই ৱাগনবাবু অৰ্থাৎ বৰবাবু। চাকৰি দিবাৰ পাৰি।” {{gap}}এবাৰ ৰাখালৰ মুখলৈ চাই হাতযোৰ কৰি ডেকাই উত্তৰ দিলে “মাফ কৰিব বৰবাবু......” {{gap}}“কিয়?” {{gap}}“কাৰণ মই ভাত ৰান্ধিব নাজানো আৰু চুৱা পেলাব নোৱাৰো......” {{gap}}“ছিঃ আপুনি নাবুজিছা, ঘৰেৰ চাকৰি কৰিবাৰ কোনে কইছে? কোম্পানীৰ চাকৰি ...” {{gap}}বৰ দুখতো ডেকাজনৰ মুখত হাঁহি ওলাল। ক’লে “কিমানবোৰ দৰখাস্ত দিলো, কিমানবোৰক দেখা কৰিলো, খাটিলো, তেল দিলো তাৰ সীমাসংখ্যা নাই। সকলোৱে খেদি দিয়ে। এতিয়া আপুনি উপযাচি......” {{gap}}বাধা দি ৰাখালে ক’লে “কিয় নাদিম? জৰুৰ আমি দিব। তুমাকে দেখি দুখ লাগিছে। আমিও হাদিন লঘোনে আছিলে। পৰেৰ দুখ মই বুজে।” {{gap}}“কিন্তু বৰবাবু, মাহে ত্ৰিশ চল্লিশ টকাৰে মোৰ নুকুলায়....” {{nop}}<noinclude></noinclude> 03l279c2z1m100c2v94jonqewkeaox1 104 94255 262357 260628 2026-10-13T10:16:05Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 262357 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||বিপ্লবী বাহিনী|১০৩}}</noinclude>পানী খায়ো ভোক পলুৱাব লাগে। বি, এ, পাছ কৰি চাকৰি নাপালে যে কি কষ্ট.....” {{gap}}“আমি চব বুজে। তুমাৰ নাম কি ব্ৰাদাৰ?” {{gap}}“নগেন। নগেন হালোৱা।” বুলি হাতযোৰ কৰি কলে “আপোনাৰ দয়া অসীম বৰবাবু। আপোনাক লগ নোপোৱা হলে আজিয়েই মোৰ শেষ দিন আছিল। আপুনি পুনৰ্জ্জন্ম......” {{gap}}“হেইচব কহিবাৰ নালাগে, নগেন। হুনা ভাই, তুমাকে আমি মানুছ কৰিয়া দিবে। তুমি আমাৰ উপদেহ মতে চলিবাৰ লাগে।” বুলি ৰাখালে এটা দীঘল বক্তৃতা দিলে। তাৰ সাৰ মৰ্ম্ম এই যে যোগ্য—ভোগ্য বসুন্ধৰা, যোগ্যবান হৈ মানুহৰ দৰে বাচি থাকিবলৈ চেষ্টা কৰিব লাগে। গৰু-ছাগলী অথবা কুকুৰ- মেকুৰীৰ দৰে বাচি থাকি কোনো লাভ নাই। কিয়নো চকুৰ আগতে আনৰ সুখ-সম্ভোগ দেখি অতৃপ্ত আত্মাই সদায় কান্দে, হতাশৰ হা-হুমুনিয়াহ কাঢ়ে..... {{gap}}নগেনে মনোযোগেৰে সকলো কথা শুনি শেষত ক’লে “উচিত কৈছে বৰবাবু। আপুনি প্ৰাণত নতুন আশাৰ সঞ্চাৰ কৰিলে। যদি উপযুক্ত কাম পাওঁ......” {{gap}}বাধা দি ৰাখালে ক’লে "কামেৰ অভাব না হৈবে নগেন। আমি কাম দিবে। তুমি হিক্ষিত ডেকা। আজিৰ পৰাই আমি মকৰল কৰিলে।” {{gap}}“আজিৰ পৰা? কিন্তু কি কাম, কিমান দৰমহা কোনো কথা নজনাকৈ মই......” {{gap}}“হুনা” ৰাখালে ক’লে “তুমি ইনফৰ্‌মেশ্যন অফিচাৰ। চব কিছু খা-খবৰ হামাকে ৰিপোৰ্ট কৰিবাৰ লাগিবে। {{gap}}“কিন্তু বৰবাবু, গধুলি মই এটা প্ৰাইভেট্‌ টিউশ্যন কৰোঁ। কুৰি টকা পাওঁ। পাচ টকা নিজলৈ বাখি পোন্ধৰ টকা ঘৰলৈ নপঠিয়ালে তিনিজন প্ৰাণী শুকাই মৰিব।” {{gap}}ৰাখালে উচ্চ হাঁহিমাৰি ক’লে “কুৰি টাকাৰ বাবে মানুচ চাকৰি কৰিবাৰ<noinclude></noinclude> 6nvanpko1wgpkt9orzitcy8b6fwso9v 104 94258 262361 260633 2026-10-13T10:25:36Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 262361 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||বিপ্লবী বাহিনী|১০৭}}</noinclude>জনা নাই আৰু হঠাৎ জানিবৰ উপায়ো নাই। এতেকে আমি নিশ্চিন্ত হৈ আৰু কিছুদিন ইয়াতে বাস কৰিব পাৰোঁ গুৰুজী।” {{gap}}“হয়তো তোমাৰ অনুমান সচা। তথাপি সাৱধানেৰে থকা ভাল। বিপদলৈ আওকাণ কৰা উচিত নহয়। প্ৰতিকাৰৰ উপায় আগধৰিয়ে কৰি থোৱা উচিত। সেই কাৰণে ৰাখালক মই হুকুম দিছো যাতে নাও আৰু মানুহ, ঘাটত সদায় সাজু কৰি ৰাখে।” {{gap}}“ভালেই কৰিছে গুৰুজী।” বাদলে ক’লে “পিচে এটা কথা, মিঃ ডেভিড আৰু ডাঙৰা ঘূৰি নাহোতেই আমি জেঠমল বাবুৰ ধন সোণবোৰ হাত কৰা উচিত হব।” {{gap}}“কিন্তু সেই ডকাইতিৰ বাবে আমাৰ কৰ্ম্মী কম হব, বাদল।” {{gap}}“কেতিয়াও কম নহয় গুৰুজী। জেঠমলৰ দ্বাৰোৱান আমাৰ হাতৰ মানুহ। মোৰ সহকাৰী দুই তিনজনমান হলেই মই নিৰ্ব্বিঘ্নে কাম সমাধা কৰিম। আৰু মোৰ বিশ্বাস আজি নিশায়েই উপযুক্ত সময়। ভবিষ্যতে ডাওৰা আৰু শ‍ইকীয়া আৰোগ্য হৈ মিঃ ডেভিড লগ হলে কৃতকাৰ্য্য হোৱা টান হব।” {{gap}}আন এটা বটল খুলি বাদলে দুটা গিলাচত মদ ঢালিলে। গুৰুজীয়ে এঢোক পি ক’লে “শ‍ইকীয়ালৈ ভয় মুঠেই নাই। ডাক্তৰৰ ৰিপোৰ্ট মতে হয় মৰিব নহলে পগলা হব। আৰু তোমাৰ কথামতে ডাওৰাও যদি বেছি ৰকমে আহত হৈছে......” {{gap}}“সেই বিষয়ত মই নিঃসন্দেহ। অনুমান কৰো অন্ততঃ এসপ্তাহমান সি পৰি থাকিব লাগিব।” {{gap}}“তেনেহলে শুভস্য শীঘ্ৰং কৰাহে ভাল বাদল। গুৰুজীয়ে ক’লে “কিন্তু তোমাৰ সহকাৰী? হোটেল আৰু ৰেষ্টুৰেণ্টত থকা কেজন কামৰ মানুহ নহয়। ঘাটৰ ফালে ময়েই চাম বাৰু। তথাপি তোমাক দুজন মানুহহে দিব পাৰো। বেণি আৰু নৰসিং। অৱশ্যে ৰাখালে এজন নিবনুৱা ডেকা কামত মকৰল কৰিছে। ৰাখালৰ মতে সি নিশ্চয় বিশ্বাসী। ময়ো অৱশ্যে তাক লক্ষ্য কৰিছো। বিশ্বাসী বুলি ময়ো ভাবো। পুলিচৰ মানুহ নহয় কিয়নো ডাওৰা শ‍ইকীয়া নহয়, মুকুল বৰ্ম্মণ গুৱাহাটীতে আছে।” {{nop}}<noinclude></noinclude> 4oqghrr3ecgxd1dh8pp1d7lsfqq8v4g 104 94259 262362 260634 2026-10-13T10:28:07Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 262362 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|১০৮|বিপ্লবী বাহিনী|}}</noinclude>{{gap}}বাদলে আপত্তি কৰি ক’লে “কিন্তু গুৰুজী, পোণপ্ৰথমে পৰীক্ষা নকৰাকৈ এনেকুৱা গুৰুত্বপূৰ্ণ কামলৈ লৈ যোৱাটো জানো উচিত হব?” {{gap}}“কেলেই নহব? তোমালোকৰ আৰু বিশেষকৈ ৰাখালৰ নজৰৰ ভিতৰতে সি থাকিব যেতিয়া সন্দেহ হলেই তাক শেষ কৰি দিবা।” {{gap}}“ভাল গুৰুজী। আপোনাৰ কথামতেই কাম কৰিম।” {{gap}}ৰাখালৰ অফিচত। নগেনে ৰাতিপুৱা আহি ৰাখালক নমস্কাৰ দিলে। ৰাখালে হাঁহিলে কিন্তু মুখখন বিকৃত হৈ হিংস্ৰ জন্তুৰ দৰে দেখা গ’ল। তথাপি নগেনে বুজিলে যে ৰাখালে হাঁহিছেহে। খুচি মনেৰে জেপৰ পৰা টকা দুটা উলিয়াই দি ৰাখালে নগেনক চাহ মিঠাই খাই আহিবলৈ ক’লে। কিন্তু নগেনে টকা ফিৰাই দি হাতযোৰ কৰি ক’লে “মাফ কৰিব বৰবাবু, এতিয়াই খাই আহিছো।” {{gap}}“তেনেহলে তুমি বহক। আমি কামেৰ ভাৰ দিবে। কিন্তু তাৰ পূৰ্ব্বে আৰ একবাৰ প্ৰতিজ্ঞা কৰিতে......” {{gap}}বাধা দি নগেনে ক’লে “প্ৰতিজ্ঞা কৰিছো, স্যৰ — বিশ্বাসঘাটকতা নকৰো, কৰিলে প্ৰাণদণ্ড......” {{gap}}“বেছ, বেছ, ইয়ংমেন, তুমাৰ তীক্ষ্ণবুদ্ধি দেখি আমি খুচি হৈছে। এতিয়া হুনা, তুমাকে ইন্‌ফৰমেশ্যন অফিচাৰ পাতিলে। এতিয়াৰ পৰা বা-বাতৰি হংগ্ৰহ কৰিয়া আমাকে ৰিপোৰ্ট দিবে।” {{gap}}“কিন্তু কিহৰ বাতৰি স্যৰ.....?” {{gap}}“অধৈৰ্য্য নাহবা, ব্ৰাদাৰ, হুনা” বুলি ৰাখালে বৰ্ণনা কৰিলে যে এইটো এটা বাতৰি প্ৰতিষ্ঠানৰ এজেন্সী। সকলো ৰকমৰ গোপন বাতৰি সংগ্ৰহ কৰি পঠিয়াব লগে। চৰকাৰে বহুত কথা হাছ আপ্‌ কৰি থয়। সেইবোৰ খবৰ গোপনে সংগ্ৰহ কৰি ৰিপোৰ্ট কৰিব লাগে আৰু তাৰ সলনি বাতৰি প্ৰতিষ্ঠানে বিস্তৰ টকা দিয়ে। বাতৰি প্ৰতিষ্ঠানৰ কি লাভ লোকচান হয় সেইবোৰ লৈ চকু দিয়া বা জানিবলৈ আগ্ৰহ প্ৰকাশ কৰাৰ কোনো আৱশ্যক নকৰে। বাতৰি সংগ্ৰহ কৰি বেচিব লাগে আৰু ধন ঘটি ডাঙৰ মানুহ হব লাগে। {{nop}}<noinclude></noinclude> 2s3c3eo87n4dxo8l54voai0ldths9wl 104 94260 262359 260635 2026-10-13T10:20:33Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 262359 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" /></noinclude>{{center|{{larger|'''—চৈধ্য—'''}}}} {{gap}}বাদলে ডাওৰাৰ হাতৰ পৰা মুকলি হৈ মটৰৰ তলেদি বাগৰি গৈ মটৰৰ আনফালে থকা ফুলনিৰ মাজত সোমাল। হাতৰ বন্দুকটো তেতিয়াও হাততে আছিল যদিও—নেজ কোঁচাই পলোৱা কুকুৰৰ দৰে— ফুলৰ মাজে মাজে আঠুকাঢ়ি তাৰপৰা আঁতৰি গৈ ক্লাবৰ কোম্পাউণ্ডৰ সীমাত থকা ৱালৰ ওচৰ পালে। চাৰিওফালে এবাৰ তীক্ষ্ণ দৃষ্টিৰে চাই কাকো ক’তো নেদেখি জাপমাৰি ৱাল পাৰ হৈ চৰকাৰী আলিত পৰিল। হাতৰ বন্দুকটো আলিৰ দাতিত পেলাই থৈ জন-প্ৰাণীহীন এন্ধাৰ বাটেৰে ৰেল ষ্টেশ্যনলৈ বেগাই খোজ ললে। ষ্টেশ্যনত ডিব্ৰুগড় গামী ৰেল এখন সাজু হৈ আছিল। ষ্টেশ্যন পাই নভবা নিচিন্তাকৈয়ে বাদলে প্ৰথম শ্ৰেণীৰ কোঠালী এটাত উঠি বহি ভিতৰৰ পৰা দুৱাৰ বন্ধ কৰি দিলে। বাথৰুমত মুখৰ ৰংবোৰ ধুই, মূৰ আচুৰি, কোটটো ওলোটাকৈ পিন্ধি আগৰ বেশ এৰি নতুন বেশ ধৰিলে। তাৰ পিছত বাৰ্থত দীঘল দি শুই থাকিল। {{gap}}যথাসময়ত ডিব্ৰুগড় পাই পিছফালৰ দুৱাৰেদি নামি সতৰ্ক দৃষ্টিৰে চাৰিও ফালে চাই পুলিচৰ কোনো মানুহ নেদেখি নিশ্চিন্ত মনেৰে হোটেল এটালৈ গ’ল। তাতে খোৱাবোৱা কৰি দহবজালৈ অপেক্ষা কৰি থাকিল। দহবজাৰ সময়ত টেক্সি এখনেৰে বিমান কোঠলৈ গৈ গুৱাহাটীলৈ ৰাওনা হ’ল। বিমান কোঠত টেক্সি এখনত উঠি পোনেই মোক্ষ মন্দিৰত হাজিৰ হ’লহি। {{gap}}বাদল এইদৰে অহা দেখি আচল কথাটো বুজিবলৈ গুৰুজীৰ পলম নালাগিল।<noinclude></noinclude> jyli6tjxee0b8orpf0sevou4iyt0h8x 104 94261 262383 260636 2026-10-13T11:11:50Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 262383 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||বিপ্লবী বাহিনী|১২৭}}</noinclude>দুজনক হুকুম দিয়াৰ আৱশ্যক নহল। সিহঁতে হাতত থকা টোকোনৰ ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ ধৰিলে। বেনি আৰু নৰসিঙৰ মুখ বিকৃতহে হল কিন্তু মুখেৰে কোনো কথা নোলাল। তাকে দেখি ডাওৰাই হুকুম দিলে “দুয়ো বদমাচৰ মুখৰ পৰা কথা নোলায় মানে আৰু সিহঁত মৰিব নোলায় মানে...বুজিছ?” বুলি কৈ তাৰ পৰা ওলাই গ’ল। দুয়োজন চাহাবে মোক্ষ মন্দিৰৰ ভিতৰত সোমাইছিল। ডাওৰা তালৈ গৈ লগ হ’ল। {{gap}}মোক্ষ মন্দিৰৰ ভেটিটো ওখ। চোতালৰ পৰা বাৰটা সোপান উঠিলে মন্দিৰ পোৱা যায়। অৰ্থাৎ ভেটিটো প্ৰায় বাৰ ফুট মান ওখ হব। মন্দিৰৰ ভিতৰখন আহল বহল। তাৰে সোঁমাজত প্ৰায় পাচ ফুট ওখ এটা দ’ল। দ’লটো চাৰিকোণীয়া। তিনি বৰ্গ ফুট। ধুনীয়া মাৰ্ব্বল শিলেৰে তৈয়াৰী। দ’লৰ ওপৰত এখন অকণমানি সৰু পালেং। তাতে শিলৰ বিগ্ৰহ এটা থোৱা আছে। নানাৰকমৰ উৎকৃষ্ট চিল্কৰ কাপোৰেৰে বিগ্ৰহ ঢাকি থোৱা আছে। {{gap}}মন্দিৰৰ ভিতৰৰ ঠাইখন চাফ চিকুণ। পকি কৰা মজিয়া বিচাৰিবলৈ একো নাই। দ’লটোৰ চাৰিওফালে ঘূৰি চালে। ফুল, তুলসী, নৈবেদ্য আদি ওলট পালট কৰি চালে। বিগ্ৰহ আৰু কাপোৰ কানি আঁতৰাই চালে। মাৰ্ব্বল শিল বোৰৰ বাহিৰে ক’তো একো শুংসূত্ৰ নাপালে। {{gap}}তেওঁলোকে তাৰ পৰা ওলাই আহিল। মুকুল বৰ্ম্মণ আৰু এজন দাৰোগাৰ নেতৃত্বত সশস্ত্ৰ চিপাহী কিছুমানক পহৰাত ৰাখিলে। হোটেল আৰু ৰেষ্টুৰেণ্টৰ মানুহবোৰৰ সৈতে বেনি আৰু নৰসিঙক এজন দাৰোগাৰ তত্বাৱধানত বন্ধ ভানত সুমুৱাই গুৱাহাটীলৈ চালান দি যেতিয়া উলটি আহি তিনিওজনে গুৱাহাটী পালে তেতিয়া আবেলি ছয় বাজিছে। {{Dhr|1em}} {{Rule|5em}}<noinclude></noinclude> 6a9z4xbujf5j1jv12wlgwx82lcqz42z 104 94262 262360 260637 2026-10-13T10:22:36Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 262360 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|১০৬|বিপ্লবী বাহিনী|}}</noinclude>গম্ভীৰ ভাবেৰে তাৰ মুখলৈ চাই ৰৈ থকাত বাদলে সকলো ঘটনা ভাঙি পাতি ক’লে। তাৰ কথা শেষ হোৱাতো গুৰুজীয়ে কোনো কথা নকলে। দুয়োজনে মৌন হৈ বহুত পৰলৈ বহি থাকিল। {{gap}}দীঘল হুমুনিয়াহ কাঢ়ি গুৰুজীয়ে সুধিলে “ভোলাৰ বেশেৰে তোমাক আক্ৰমণ কৰাজন ডাঙৰা আছিল বুলি তুমি ভালকৈ প্ৰমাণ পাইছা নে ভোলাই হে বিশ্বাস ঘাটকতা কৰিছে?” . {{gap}}“নিশ্চয় প্ৰমাণ পাইছো গুৰুজী। সেইজন ডাওৰা নহলে মই নিজৰ সোঁহাতখন কাটি পেলাবলৈ ৰাজি আছোঁ।” বাদলে উত্তৰ দিলে। {{gap}}“হুঁ” বুলি গুৰুজীয়ে ক’লে “এৰা তোমাৰ কথায়ে ঠিক। ভোলাৰ গাত তোমাৰ সমান বল আছে যদিও মনত সাহ নাই। সি এজন দাগী আচামী আৰু মই বৰ ভালকৈ জানো যে সি বিশ্বাসী। গতিকে ডাওৰায়ে হয়। কিন্তু ম‍ই আচৰিত হৈছো যে পুলিচে গম পালে কেনেকৈ? আমাৰ মানুহ পাচজন পুলিচৰ হাতত এতিয়ালৈ পৰা নাই গতিকে কাকত পত্ৰও পৰা নাই......” {{gap}}“মোৰ বিশ্বাস” বাদলে ক’লে “কোম্পানীৰ চাহাবে কেনেবাকৈ সম্ভেদ পাই তেৱেঁই হয়তো খবৰ দি মিঃ ডেভিড আৰু ডাওৰাক মাতি নিছে।” {{gap}}সম্মুখৰ বটলেৰে মদ এঢোক পি গুৰুজীয়ে ক’লে “তোমাৰ কথা সচাও হব পাৰে। ডিগবইৰ কামতো সম্প্ৰতি আমি অকৃতকাৰ্য্য হলো। নিশ্চয় কামিনী দলটোৰে সৈতে ধৰা পৰিছে। এতিয়া আমাৰ প্ৰধান কৰ্ত্তব্য মালবিৰদলৰ অনুসন্ধান বিচাৰি উলিওৱা, নহয় নে বাদল?” {{gap}}বাদলে উত্তৰ দিলে “নিশ্চয় গুৰুজী। সিহঁতৰ বাতৰি লবলৈ আজিয়েই মই চেষ্টা কৰিম।” বাদলেও মদ গিলিলে। {{gap}}গুৰুজীয়ে ক’লে “কিন্তু কিবা লাভ পাবা বুলি ম‍ই বিশ্বাস নকৰোঁ। মই ভাবো যে পলম নকৰি আমাৰ হেড কোয়াৰ্টাৰ সলনি কৰাহে প্ৰথম আৰু প্ৰধান কৰ্ত্তব্য।” {{gap}}বাদলে ক’লে মোৰ বিশ্বাস আমাৰ এই আড্ডাৰ কথা এতিয়ালৈকে কোনোৱে<noinclude></noinclude> 76beuy2zqtrq714n3lnkydnhmr589uv 104 94263 262363 260640 2026-10-13T10:31:30Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 262363 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||বিপ্লবী বাহিনী|১০৯}}</noinclude>{{gap}}ৰাখালে বক্তৃতা শেষ কৰি নগেনৰ মুখলৈ চাই হাঁহিলত নগেনে ক’লে “সকলো কথা বুজিছোঁ স্যৰ। অতি উজু কাম। নিশ্চয় পাৰিম। সম্প্ৰতি কি বিষয়ৰ বাতৰি লাগে কওক স্যৰ।” {{gap}}“হুনা ব্ৰাদাৰ; ম‍ই হুনিছে যে তিনদিন পূৰ্ব্বে মালীগাং কোৱাৰীত বহুত মানুছ পুলিচে গুলিয়াই মাৰিছে। তাৰে দুইজন আস্পতালত মৰিছে আৰ বাকী চব মানুছ ক’ত ৰাখিছে এই খবৰ আমাকে লাগে। আৰ একজন ইন্‌স্পেক্টৰ আহত হৈছে। তাৰ বৰ্ত্তমান অৱস্থা কি ৰকম? ঘটনা পুলিচে কিয় হাছ-আপ্‌ কৰি ৰাখিছে ইত্যাদি চব খবৰ হংগ্ৰহ কৰিয়া আমাকে ৰিপোৰ্ট দিবা।” {{gap}}গম্ভীৰ হৈ নগেনে ক’লে “বৰবাবু, কথাবোৰ আপুনি যিমান সহজতে ক’লে বাতৰি সংগ্ৰহ কৰাটো সিমান উজু কাম নহব।” {{gap}}“বহুত উজু ইয়ংমেন। তুমাৰ কপাল ভাল। হম্প্ৰতি একছ টাকা আমি তুমাকে দিবো। কাম হৈ গেলে আৰো একছ’ টাকা দিবো।” বুলি জেপৰ পৰা এশ টকাৰ নোট উলিয়াই নগেনৰ হাতত দিলে। নগেনে টকাবোৰ জেপত সুমুৱাই ললে। {{gap}}এনেতে বাহিৰত দুৱাৰৰ আঁৰত কোনোৱাই হাঁহি মাৰিলে। চক্‌খাই উঠি ব্যস্তভাবে ৰাখালে সেইফাললৈ চাই মাতিলে “কে...এঁ...কোন? কোন... হোঁ?” {{gap}}“এ...মই বৰবাবু...হিঃ...হিঃ...মোক চিনা নাই...হিঃ...হিঃ...মই...?” {{gap}}“অ’...বৃহস্পতিয়া...?” {{gap}}“এহ, হয় দেউতা বৰবাবু, হিঃ হিঃ...” বুলি কৈ ফটাচিটা মলিয়ান কাপোৰ পিন্ধা আৰু মূৰত গামোচাৰ পাগুৰি বন্ধা, মুখত এমোকৰা তামোলেৰে সৈতে মানুহ এজন দুৱাৰ মুখলৈ আহি থিয় হৈ হাতযোৰ কৰি থাকিল। {{gap}}ৰাখালে ক’লে “আহিলি গুৰিয়াল? ভাল কৰিলি। ম‍ই মাতিছিলে হয়। পিছে লগৰ জনক আনিছেনে নাই?” {{gap}}“হিঃ...হিঃ...” বুলি মূখৰ পিক ঢোক পিলি গুৰিয়ালে উত্তৰ দিলে “কিনো কম বৰবাবু, হিঃ হিঃ...সেই...কন্ধপাত পৰাৰ মাইকীজনীয়ে তাক জানো হিঃ হিঃ...সেই কাৰণে অমুকাই বিয়াকে নকৰিলোঁ, দেউতা... হিঃ হিঃ...” {{nop}}<noinclude>{{Left|{{gap}}৮}}</noinclude> qf84upvse9abpqxj8esu7fshs0ojaus 104 94265 262385 260641 2026-10-13T11:14:09Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 262385 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" /></noinclude>{{center|{{larger|'''—সোতৰ—'''}}}} {{gap}}বঙলা পাই মিঃ হেলেম আৰু ডাওৰাক আধাঘণ্টাৰ বাবে ছুটী দি মিঃ ডেভিডে ব্যস্ত ভাবেৰে লাইব্ৰেৰী ৰূমলৈ সোমাই গৈ টেলিফোনৰ ৰিচিভাৰ লৈ অলপ সময়লৈ ৰৈ থাকিল। সিমূৰৰ পৰা শব্দ অহাত মাতিলে ‘হেল্লো মিঃ ফুকন...এৰা এইমাত্ৰ পালোহি ...কিন্তু দয়া কৰি তুমি তৎক্ষণাত আহা, বিশেষ জৰুৰী...ধন্যবাদ।” ৰিচিভাৰ থৈ দিলে। {{gap}}ইতিমধ্যে মিচেচ্‌ ডেভিড তালৈ আহি পিছফালে থিয় হৈ আছিল। হাতত ধৰি ডাইনিং হললৈ টানি লৈ গ’ল। দুয়োজনে বহিল। সজাই থোৱা চাহ জলপান গিৰিয়েকক আগবঢ়াই দি ক’লে “আগে খাই লোৱা। পিছত অন্য কথা।” {{gap}}খাই উঠি তাৰ পৰা ওলাই গৈ ড্ৰৱিং ৰূমত বহাৰ লগে লগে ফুকন আহি উপস্থিত হ’ল। তেওঁক বহিবলৈ দি সকলো কথা বৰ্ণালে। ঠিক চাৰে ছয় বজাৰ লগে লগে মিঃ হেলেম আৰু ডাওৰা উপস্থিত হ’ল। {{gap}}মিঃ ডেভিডে ক’লে “মোৰ বিশ্বাস কালি নিশাতেই চৰ্দ্দাৰ আৰু বাকীবোৰ ধন সোণেৰে সৈতে পলাই গৈছে। নহলে এনেকোনো ঠাই নাই য’ত আমি সিহঁতক বিচৰা নাই।” {{gap}}ফুকনে ক’লে “পলাই যোৱা বুলি মোৰ বিশ্বাস নহয়। কিয়নো তুমি কোৱামতে আমিনগাওঁৰ পুলিচে সেইফালে যোৱা দেখা নাই। শেষ নিশা আমিনগাওঁৰ পৰা যোৱা ৰেল নাছিল। দিনৰ পোহৰত গ’লে ধৰা পৰিল<noinclude></noinclude> 9cryo09xf0b5tmpzoc0v55p7y9g9knu 104 94266 262386 260642 2026-10-13T11:16:50Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 262386 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||বিপ্লবী বাহিনী|১২৯}}</noinclude>হেঁতেন। গতিকে মই ভাবো যে সিহঁতে এনেকুৱা ঠাইত আছে যত কাৰো অকণো সন্দেহ নজন্মে। আৰু ম‍ই অনুমান কৰিব খোজো যে পাণ্ডুতেই......” {{gap}}মিঃ ডেভিডে চিগাৰেট হুপিবলৈ ধৰিলে। মিঃ হেলেমে ক’লে “মই ভাবো যে কোনোবা পাহাৰৰ মাজত আশ্ৰয় লৈছে। কালিৰ পৰা হয়তো মন্দিৰলৈ যোৱা নাই আৰু আজি নিশা নিশ্চয় পলাবলৈ বন্দোবস্ত কৰিব।” {{gap}}“তোমাৰ কথাত যুক্তি আছে, মিঃ হেলেম। নিশ্চয় নিৰাপদ ঠাইত সিহঁতে আশ্ৰয় লৈছে।” মি: ডেভিডে ক’লে। {{gap}}“কিন্তু প্ৰথম সুবিধাতে সিহঁতে পলাব স্যৰ।” ডাওৰাই ক’লে। {{gap}}“ঠিক কৈছা। কিন্তু যাতে পলাব নোৱাৰে তাৰ বাবে আমি দিহাদিহি পুলিচ পহৰাৰ বন্দোবস্ত......” {{gap}}তেওঁৰ কথা শেষ নহল। আৰ্দ্দালী সোমাই আহি চালাম দি চিঠি এখন দিলে। চিঠিখন তাৰ হাতৰ পৰা আনি একে উশাহতে পঢ়ি চাই আনন্দতে মিঃ ডেভিডে চিঞৰি উঠিল “ব্ৰেভো... অসংখ্য ধন্যবাদ বন্ধু সকল .....” {{gap}}বাকীবোৰে একেলগে চিঞৰি উঠিল “কাৰ চিঠি? কাৰ চিঠি......?” {{gap}}“মোৰ বন্ধু সকলৰ অৰ্থাৎ ‘পা-ফুৰ’। পঢ়া মিঃ ফুকন...” ফুকনলৈ চিঠিখন আগবঢ়ালে। {{gap}}চিঠিখন আনি ফুকনে ডাঙৰকৈ পঢ়িলে “প্ৰিয় মিঃ ডেভিড, আমাৰ পৰামৰ্শ সভাত স্থিৰ হ’ল যে তথাকথিত বিপ্লবী দস্যু-দলক দমন কৰিবলৈ তোমাক সুবিধা দিয়া উচিত। এতেকে আমি অনাহকত আমাৰ জনবল বা অস্ত্ৰবলৰ ক্ষতি নকৰো যদিও আমাৰ সাধ্যানুযায়ী তোমাক হিতোপদেশ দি সহায় কৰিম। সেই উদ্দেশ্যেৰে আমাৰ আবিষ্কাৰৰ ফল তোমাক জনালো। {{gap}}“অঘাইতং দুৰ্ব্বৃত্ত দলটোৱে আজি নিশা দহবজাৰ ভিতৰতে নৈ পাৰ হবলৈ মোক্ষ মন্দিৰৰ ঘাটত নাও আৰু নাৱৰীয়া নিযুক্ত কৰি থৈছে। {{gap}}“ইয়াৰ বেছি ‘ফুট’ নাপালেও তোমাৰ দৰে বুদ্ধিবান জনে সহজে সমাধান কৰিব পাৰিবা বুলি আমাৰ বিশ্বাস। ইতি” {{Block right|{{center|তোমাৰ বন্ধু<br/> '''‘পা-ফু’'''}}}}<noinclude></noinclude> d9d7p5i0434ikqi4q1ykirhwgclixz2 104 94267 262387 260643 2026-10-13T11:18:51Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 262387 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|১৩০|বিপ্লবী বাহিনী|}}</noinclude>{{gap}}“ঠিক কথা। ময়ো অনুমান কৰিছিলো যে মোক্ষ মন্দিৰৰ ভিতৰতে কিবা এটা ৰহস্য লুকাই আছে।” মিঃ ডেভিডে ক’লে “মোৰ অনুমানৰ প্ৰমাণ পালো। বন্ধু সকলৰ অযাচিত আৰু অমূল্য উপদেশৰ কাৰণে মোৰ আন্তৰিকতাপূৰ্ণ ধন্যবাদ দি কৃতাৰ্থ হলো।” {{gap}}মিঃ হেলেমে ক’লে “কিন্তু স্যৰ, মই হলে কোনো কথা বুজিব পৰা নাই।” {{gap}}“নোৱাৰিবৰে কথা। আশাকৰো তুমি আৰু ডাওৰা সাজু হৈ আহিছা? এতিয়া উঠা, যাওতে বাটত নিৰ্দ্দেশ দিম। ইয়াতে বহি পলম কৰাৰ উপায় নাই। প্ৰতিটো মুহূৰ্ত্ত মূল্যবান।” {{gap}}ডাওৰা আৰু মিঃ হেলেমে থিয় হৈ ক’লে “আমি সাজু হৈ আহিছো স্যৰ।” {{gap}}মিঃ ডেভিডে থিয় হৈ সুধিলে “ভালকথা, মিঃ ফুকন, তোমাৰ লগত ৰিভলভাৰ আছেনে? {{gap}}হাঁহিমাৰি ফুকনে সুধিলে “কেলেই বন্ধু, মোকো টানিব খুজিছা নেকি? তোমাৰ বুদ্ধিমতে গৈ শেষত ডকাইতৰ গুলিত পৈতৃক সম্পত্তিটো হেৰুৱাবলৈ মুঠেই আগ্ৰহ নাই।”.. {{gap}}“মোৰ প্ৰিয় বন্ধু ইমান ‘কাৱাৰ্ড’ নহয় বুলি ম‍ই জানো। ৰিভলভাৰ লগত আছেনে নাই কোৱা? {{gap}}“তুমি উপহাৰ দিয়াটো আজি লগত আছে কিন্তু মানুহৰ বুকুত ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ মুঠেই প্ৰবৃত্তি নাই, মিঃ ডেভিড।” {{gap}}খুচিমনেৰে মিঃ ডেভিডে হাঁহিমাৰি ক’লে “বুজিছো তুমিও সাজু হৈ আহিছা। বেছ, বেছ, ধন্যবাদ। কিন্তু মানুহ গুলিয়াবলৈ তোমাক কোনে ক’লে? সিহঁত মানুহ নহয়—নৰপশু। তাৰোপৰি সিহঁতক গুলিয়াবলৈ মোৰ দুয়োখন হাতৰ কাৰণে দুখন জেপত দুটা আছে আৰু আছে আমাৰ পুলিচ বাহিনী। তোমাক লগত লোৱাৰ পৰা উপস্থিত ক্ষেত্ৰত সুবুদ্ধি পাই ৰহস্য সমাধানত সহায় হব বুলিহে লৈছো। কিন্তু আত্মৰক্ষাৰ কাৰণে অস্ত্ৰৰ দৰ্কাৰ হবও পাৰে বুলিহে .....” {{gap}}ফুকনে থিয় হৈ ক’লে “কৈফিয়তৰ কোনো প্ৰয়োজন নাই। ব’লা...” {{nop}}<noinclude></noinclude> tvqaq7l8u170j33u2vzgqv5pu4wp7o4 104 94268 262388 260644 2026-10-13T11:19:39Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 262388 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||বিপ্লবী বাহিনী|১৩১}}</noinclude>{{gap}}এনেতে মিচেচ্ ডেভিডে ভেনিটী বেগৰ ভিতৰত সৰু ৰিভলভাৰ এটা ভৰাই লৈ তালৈ সোমাই আহি ক’লে “ময়ো যাম, ডেভিড।” {{gap}}হাঁহিমাৰি ফুকনে ক’লে “তিৰোতা লগতলৈ যাত্ৰা কৰিলে কাৰ্য্য নষ্ট বুলি আমাৰ এষাৰ প্ৰবাদ আছে প্ৰিয় বান্ধবী।” {{gap}}খিল্‌ খিল্‌ কৰি হাঁহিমাৰি মিচেচ ডেভিডে উত্তৰ দিলে “তিৰোতা ক’ত দেখিলা? তোমালোকৰ ভাষাত ক’লে মই মেম চাহাব...” {{gap}}“ঠিক কথা। তুমি মিঃ ডেভিডৰো কাণ কাটিলা। আহা তেনেহলে...” {{gap}}সকলোৱে ওলাই গৈ যেতিয়া মটৰত উঠিল তেতিয়া সন্ধিয়া সাত বাজিছে। {{Dhr|1em}} {{Rule|5em}}<noinclude></noinclude> n1utoh69tc49uqecw9psiq2562vkr6l 104 94270 262368 260646 2026-10-13T10:40:40Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 262368 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||বিপ্লবী বাহিনী|১১৩}}</noinclude>হেলেমলৈ ফোন কৰাত তেওঁৰ বঙলাৰ পৰা খবৰ পালে যে তেওঁ ওলোটা নাই। থানালৈ ফোন কৰি জানিলে যে তালৈকো অহা নাই অথবা কোনো নিৰ্দ্দেশ দিয়া নাই। তেওঁ চকি এখনত বহি চিগাৰেট এটা জ্বলাই হুপিবলৈ ধৰিলে। ঘৈণীয়েকে তেওঁৰ পিঠিৰ ফালে থিয় হৈ কান্ধত হাত দি মৰম কৰি ক’লে “তিনি নিশা টোপনি ঘাটি পাৰিছে। ম‍ই আশাকৰো তুমি অলপ সময় শুই লোৱা ডেভিড...” {{gap}}“শোৱাৰ আৱশ্যক নিশ্চয় আছিল, কিন্তু সম্ভৱ নহল। তোমাৰ কথা ৰাখিব নোৱাৰাত খং নকৰিবা দেই। ড্ৰাইভাৰক মাতিবলৈ হুকুম দিয়া। মই বৰ টায়াৰ্ড হৈছো।” {{gap}}“ময়ো তোমাৰ লগত যাম। মোকো লগত লৈ যোৱা।” {{gap}}“তোমাৰ কষ্ট হব হেভেন। তথাপি যদি যাব খোজা সোনকালে ওলোৱা। পলম কৰাৰ উপায় নাই।” {{gap}}তেওঁলোকে যেতিয়া পাণ্ডু পালেগৈ তেতিয়া নিশা দুই বাজিছে। বিফল মনেৰে মিঃ হেলেমে বৰ্ম্মণৰ সৈতে উলটি আহিব ধৰিছে। দূৰৰ পৰাই মিঃ ডেভিডৰ মটৰ চিনিপাই মিঃ হেলেমে আগবাঢ়ি ওচৰলৈ আহিল। কুশল বাতৰি সোধাৰ পিছতে শ‍ইকীয়াৰ কথা সোধাত মিঃ হেলেমে দুঃখেৰে সৈতে উত্তৰ দিলে যে এনে কোনো ঠাই নাই য’ত শ‍ইকীয়াক বিচৰা নাই কিন্তু কোনো শুংসূত্ৰ পোৱা নগল। {{gap}}অলপ সময়লৈ মৌন হৈ থাকি মিঃ ডেভিডে ক’লে “আকৌ এবাৰ বিচাৰিবলৈ যোৱাটো পণ্ডশ্ৰমহে হব। গতিকে হেভেনৰ ইচ্ছায়ে পূৰ্ণ কৰোঁ। সম্প্ৰতি উলটি গৈ দুঘণ্টা শুই লওঁগৈ......” {{gap}}তেওঁলোকে দুয়োখন মটৰেৰে গুৱাহাটীলৈ ৰাওনা হ’ল। কামাখ্যা এৰি আৰু অলপদূৰ অহাৰ পিছতে দেখিলে যে গুৱাহাটীৰ পৰা বৰ বেগেৰে মটৰ এখন সেইফাললৈ যাব ধৰিছে। নিশা পোনে তিনি বজাত ইমান বেগেৰে মটৰ এখন যাব ধৰা দেখি সন্দেহবশতঃ মটৰ দুখন ৰখাই ইখন মটৰ ৰখাবলৈ হাত দাঙিলে। মিঃ হেলেমে হুইছেলো বজালে। কিন্তু মটৰখনে তেওঁলোকৰ চিগনেল অগ্ৰাহ্য<noinclude></noinclude> a9mvyxgq5r9l781deupp2nbqd1i9kk6 104 94271 262369 260647 2026-10-13T10:42:44Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 262369 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|১১৪|বিপ্লবী বাহিনী|}}</noinclude>কৰি আৰু জোৰেৰে চলাই আগবাঢ়ি যোৱা দেখি মিঃ ডেভিডে নিজৰ মটৰৰ পৰা নামি লৰি গৈ মিঃ হেলেমৰ মটৰত জাপমাৰি উঠি হুকুম দিলে “ফলো কৰা..........” {{gap}}মিঃ হেলেমে তৎক্ষণাত মটৰ ঘূৰাই লৈ খেদা মাৰিলে। নিৰ্জ্জন আলিত মটৰ পূৰ্ণ বেগেৰে চলাই বায়ু বেগেৰে চোঁচা ললে। কামাখ্যা ষ্টেশ্যন পাৰ হৈ অলপদূৰ যোৱাৰ পিচত সম্মুখৰ মটৰৰ লগত ব্যৱধান কমি আহিল। বৰ্ম্মণক খুজি বন্দুকটো মিঃ ডেভিডে নিজৰ হাতত লৈ সাজু হ’ল। এনেতে আগৰখন মটৰৰ পৰা শব্দ হ’ল—গুৰুম্···গুৰুম্। লগে লগে মিঃ ডেভিডৰ বন্দুকেও গৰ্জ্জি উঠিল। কিন্তু গুলি লাগি সন্মুখৰ টায়াৰ এটা ফুটি যোৱাত মিঃ হেলেমৰ মটৰ থামিল। গতিকে মিঃ ডেভিডৰ গুলিয়ে আগৰ মটৰ ক্ষতি কৰিব নোৱাৰিল! পূৰ্ণ বেগত সিহঁত আগবাঢ়ি তৎক্ষণাত নেদেখা হৈ গ’ল। {{gap}}মিচেচ্ ডেভিডে ড্ৰাইভাৰক মটৰ ঘূৰাই ফলো কৰিবলৈ হুকুম দিয়াত তেওঁৰ মটৰখনে দুমিনিটৰ পিচতে সেই ঠাই পালেহি। তাকে দেখি মিঃ হেলেমে ক’লে “আকৌ ফলো কৰো স্যৰ।” {{gap}}“লাভ নহৈ আকৌ পণ্ডশ্ৰমহে হব মিঃ হেলেম। এতিয়া মোৰ বিশ্ৰামৰ বৰ প্ৰয়োজন। ৰাতিপুৱা যি হয় চেষ্টা কৰা যাব।” {{gap}}মিঃ হেলেমে ক’লে “তেনেহলে তোমালোক যোৱাগৈ। টায়ৰেটো সলনি কৰি আমি লাহে ধীৰে যাম। গুড্‌ নাইট।” {{gap}}“গুড্‌ নাইট” বুলি মি: আৰু মিচেচ্‌ ডেভিড ঘৰমুৱা হ’ল। {{Dhr|1em}} {{center|★{{gap|6em}}★{{gap|6em}}★{{gap|6em}}★}} {{Dhr|1em}} {{gap}}আনফালে। নিশা দুই বজাৰ লগে লগে জেঠমল বাবুৰ দোকানৰ সম্মুখত মটৰ থামিল। মটৰ পৰা পাচজন মানুহ নামিল। সকলোৰে সৰ্ব্বাঙ্গ ক’লা পোছাকেৰে আবৃত আৰু মুখত মুখা পিন্ধা। দলটোৰ নেতা বাদল। বাকী চাৰি জন, বেনি, নৰসিৎ, ৰাখাল আৰু নগেন। বাদলৰ হুকুমমতে বেনিয়ে লৰি গৈ পাছফালৰ দুৱাৰ মুখত থিয় হৈ হাতত পিস্তালটো লৈ চুপি থাকিল। বাকী<noinclude></noinclude> 4y019ath9ta8k2msw4y0vba1m0glva3 104 94272 262365 260648 2026-10-13T10:35:48Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 262365 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" /></noinclude>{{center|{{larger|'''—পোন্ধৰ—'''}}}} {{gap}}সোমবাৰে ৰাতিপুৱাৰ লগে লগে মিঃ ডেভিডে ডাওৰাক লৈ ডিব্ৰুগড় পালে। ডাক্তৰে এন্টিচেণ্টিক আৰু এন্টিটিটেনচ্ আদি ইনজেকশ্যন দি অভয় দিয়াত ডাওৰাই কিছু পৰিমাণে শান্ত হৈ ক’লে “কিন্তু স্যৰ, চালা দস্যুৰ দাতত নিশ্চয় সাপৰ বিষ আছে। মোৰ হাতখন তেনেই অৱশ কৰি দিছে।” {{gap}}“ভয় নাই ডাওৰা, তুমি সুস্থ নোহোৱা মানে ইয়াতে থাকা।” বুলি মিঃ ডেভিডে ক’লে “মই দহ বজাত গুৱাহাটীলৈ ৰাওনা হম।” {{gap}}ডাওৰাই ক’লে “অনুগ্ৰহ কৰি মোকো লগতে লৈ যাওক স্যৰ। হাতৰ অৱশতাৰ বাহিৰে এতিয়া মোৰ কোনো অসুখ নাই।” {{gap}}“মুৰৰ আঘাত...?” {{gap}}“সেইকণ আঘাতক ডাওৰাই পৰোৱা নকৰে স্যৰ। মোৰ বিশ্বাস বাদল গুৱাহাটীলৈ উভতিছে। তাক মোৰ দৰকাৰ। ডাওৰাক আঘাত কৰি কেনেকৈ সাৰে মই দেখিম .......” {{gap}}হাঁহি মাৰি মিঃ ডেভিডে সুধিলে “কি কৰিবা নো তাকো কামুৰিবা নেকি?” {{gap}}“ইচ্ছা যায় যদিও নাকামৰো স্যৰ। লথিয়াই তাৰ মুখ... ” বুলি খঙতে দাত কামুৰিলে। {{gap}}গম্ভীৰ হৈ মিঃ ডেভিডে ক’লে “অকল বাদল কিয়, গোটেই দলটোকে আমাক লাগে। সি পলোৱাত আমাৰ কোনো লোকচান হোৱা নাই। ডিগবইত আমাৰ<noinclude></noinclude> 2a20ixu5ifc4kxoz0364rg4yrbzbgih 104 94288 262366 260741 2026-10-13T10:38:09Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 262366 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|১১২|বিপ্লবী বাহিনী|}}</noinclude>জয় হৈছে। এতিয়া সিহঁতে গোট খাওক, আড্ডা বিচাৰি উলিয়াই আটাইবোৰকে একেলগে গ্ৰেপ্তাৰ কৰিম।” {{gap}}নিশা এক বজাত মিঃ ডেভিডৰ মটৰ গুৱাহাটী পালেহি। ডাওৰাক তেওঁৰ ঘৰত নমাই দি মিঃ ডেভিডে নিজৰ বঙলালৈ গ’ল। শব্দ শুনি মেমচাহাবে টোপনিৰ পৰা উঠি আহি গিৰিয়েকক আদৰি নি বহুৱাই খা-খবৰ ললে। অৰ্ডাৰ মতে খানচামাই খানা যোগোৱাত খাবলৈ আৰম্ভ কৰি সুধিলে “এতিয়া গুৱাহাটীৰ বাতৰি কোৱা ডাৰ্লিং......” {{gap}}মিচেচ ডেভিডে চিগাৰেটত এহোপা মাৰি উত্তৰ দিলে “প্ৰথম খবৰ, শ‍ইকীয়া হস্পিটেলৰ পৰা পলাই যোৱাৰ পিছত তেওঁক বিচাৰি নাপাই মিঃ হেলেম উৎকণ্ঠিত হৈ আছে।” {{gap}}আচৰিত হৈ মিঃ ডেভিডে সুধিলে “পলাইছে! কেতিয়া পলাল? তাৰ পিছত তেওঁ কোনো বা-বাতৰি পঠোৱা নাই নেকি?” {{gap}}“কওঁ শুনা, তেওঁক শনিবাৰে পুৱা কোনোৱে দেখা নাই। নাৰ্চে ডাক্তৰ চাহাবক জনোৱাত তেওঁ তৎক্ষণাত মিঃ হেলেমক ফোন কৰি মাতি নিয়ে। মিঃ হেলেমে তৎক্ষণাত তাতে উপস্থিত হৈ সুদা কোঠালীটো পহৰা দি থাকিবলৈ দুজন চিপাহী নিযুক্ত কৰে আৰু ডাক্তৰ চাহাবৰ লগত পৰামৰ্শ কৰি প্ৰচাৰ কৰাই দিয়ে যে শ‍ইকীয়াৰ অৱস্থা বৰ বেয়া। কোনো ভিজিটৰক দেখা কৰিবলৈ অনুমতি দিয়া নাই। তাৰ অৰ্থ নিশ্চয় বুজিছা। পিছে ভয়ৰ কাৰণ হ’ল যে ডাক্তৰে শ‍ইকীয়াৰ মগজু বিকৃত হোৱা বুলি সন্দেহ কৰিছে। হয়তোবা বিষাক্ত গেচৰ প্ৰতিক্ৰিয়াত......” {{gap}}খাবলৈ এৰি মিঃ ডেভিডে সুধিলে “সেইবোৰ নালাগে। এতিয়ালৈকে তেওঁৰ বাতৰি পোৱা নাই নেকি?” {{gap}}হুমুনিয়াহ কাঢ়ি ঘৈণীয়েকে উত্তৰ দিলে “মিঃ হেলেম মুকুল বৰ্ম্মণৰ সৈতে ঘূৰি ফুৰিছে। আনবোৰ অফিচাৰো ঘূৰিছে কিন্তু নিশা দহ বজালৈ কোনো বাতৰি পোৱা নাই। তাৰ পিছৰ খবৰ নাপাওঁ ......” {{gap}}মিঃ ডেভিডে খোৱা শেষ কৰি লৰালৰিকৈ লাইব্ৰেৰী ৰূমলৈ গ’ল। মিঃ<noinclude></noinclude> gqkv4z8vzdbk062j9g4kaws97ae2yed 104 94289 262370 260742 2026-10-13T10:45:27Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 262370 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||বিপ্লবী বাহিনী|১১৫}}</noinclude>তিনিজনেৰে সৈতে বাদল সন্মুখৰ দুৱাৰমুখত থিয় হোৱাৰ লগে লগে টুল এখনত বহি টোপনিয়াই থকা দ্বাৰোৱানে থিয় হৈ বন্দুক তুলি ললে। এনেতে বাদলে সৰুকৈ উচ্চাৰণ কৰিলে ‘গুৰুজী’। সি বন্দুক নমাই থিয় হল। ফুচ্‌ফুচাই বাদলে তাক কিবা কোৱাত সি বাদলৰ কাণৰ ওচৰলৈ মুখ আনি কিবা ক’লে। ৰাখাল আৰু নৰসিং হাতত জৰি লৈ আগুৱাই আহি দ্বাৰোৱানৰ হাতে ভৰিয়ে টানি বান্ধিলে। সি কোনো বাধা নিদিলে। বাদলে তাৰ বন্দুকটো আনি ৰাখালৰ হাতত দি নিজে দুৱাৰত খুন্দিয়ালে আৰু সেই সময়তে দ্বাৰোৱানে ‘বাবুজী, বাবুজী’ বুলি তিনিবাৰমান মাতিলে। {{gap}}ভিতৰত জেঠমল বাবু আৰু তিনিজন গোমস্তা শুই আছিল। জেঠমল বাবুয়ে গাদীৰ ওচৰতে থকা চোৰাং কোঠালী অথবা ধনভৰালৰ দুৱাৰমুখত চাৰপায়া এখন পাৰি শুইছিল। বাকী তিনিজনে গাদীত। জেঠমল বাবুৰে চাবি সদায় নিজৰ ককালত আঁৰি ৰাখে। ধনভৰালৰ চাৰিওফালে পকি দেৱাল। গতিকে দুৰ্ভেদ্য। দুৱাৰমুখত নিজে শুই থাকিলে চোৰ-ডকাইতে দুৱাৰ মেলিব নোৱাৰে। ভৰাল কোঠালীৰ ভিতৰৰ শাৰি পাতি আধাপুতি থোৱা কেইটামান লোৰ পেৰা। তাৰ পাছফালবোৰ দেৱালৰ ভিতৰত সুমুৱাই দি আৰু সুদৃঢ় কৰা হৈছে; সেইবোৰ লোৰ পেৰা ধন-সোণেৰে ভৰি আছে। তেওঁ সোণ, ৰূপ আৰু মূল্যবান পাথৰৰ কাৰবাৰ কৰে। ল’ৰা, তিৰোত৷, ঠাকুৰ, নকৰ আদি সকলোৱে ওপৰ মহলাত বাস কৰে। তেওঁ ভৰালৰ দুৱাৰমুখত শোৱে। ভায়েক আৰু দুজন কৰ্ম্মচাৰী গাদীত শোৱে। {{gap}}দ্বাৰোৱানৰ মাত আৰু দুৱাৰৰ শব্দ শুনি প্ৰথমে জেঠমলৰ ভায়েক ভেৰুমলে সাৰ পালে। জেঠমল আটাইতকৈ শেষত অৰ্থাৎ এক বজাৰ সময়ত শুইছিল গতিকে গাঢ় টোপনিত পৰাত সাৰ পোৱা নাই। ভেৰুমলে সাৰপাই “আৰে ক্যা হুৱা......ক্যা হুৱা” বুলি গাদীৰ পৰা উঠি গৈ চুইচ টিপি লাইট জ্বলাই দি টোপনিৰ আলিজালিত দুৱাৰ মেলি দিয়াৰ লগে লগে তেওঁৰ মুৰত ৰাখালৰ হাতৰ বন্দুকৰ কোব পড়িল। চিঞৰ এটা মাৰি তেওঁ থিতাতে বাগৰি পৰিল। তেওঁৰ চিঞৰত সাৰপাই গোমাস্তা দুজন উঠি বহিল। কি ঘটিছে প্ৰথমে বুজিব পৰা নাছিল<noinclude></noinclude> i5l6rsmts230lk39wadywflcasydf3d 104 94290 262374 260744 2026-10-13T10:54:46Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 262374 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||বিপ্লবী বাহিনী|১১৯}}</noinclude>গোটেইটো আলিত লোকে লোকাৰণ্য। পুলিচ পহৰাৰ কাৰণে কোনেও ভিতৰ সোমাব পৰা নাই। ভিতৰত য’ৰে বস্তু ত’তে আছে। কেৱল দ্বাৰোৱান আৰু গোমস্তা দুজনক মুকলি কৰি দিছে। ভেৰুমলক আস্পতাললৈ পঠিয়াইছে। {{gap}}আটাইবোৰে ভিতৰ সোমাই গ’ল। মিঃ ডেভিডে ভিতৰখন আৰু ভৰাল কোঠালীৰ ভিতৰখন এবাৰ চাই আহিল। তাৰ পিছত প্ৰত্যেক ঠাইলৈ লক্ষ্য কৰিলে। দুৱাৰৰ ওচৰত ভেৰুমল পৰি থকা ঠাইখিনিৰ তেজ শুকাই গোটমাৰি আছে। জেঠমলৰ শৱটো তেতিয়াও চাৰপায়াত পৰি আছে। ডকাইতে চাৰপায়াখন ভৰালৰ দুৱাৰৰ পৰা দুহাত মান আঁতৰাই থৈছে। বিচনা আৰু তাৰ তলৰ মজিয়াৰ তেজ তেতিয়াও তেনেই শুকাই টান হোৱা নাই। যেন তেজৰ নদীহে। মানুহজনৰ গাতনো কেইমোন তেজ আছিল! {{gap}}সেই দুঠাইৰ বাদেও মাজ মজিয়াত অলপ তেজৰ শুকান দাগ পৰি থকা দেখি প্ৰথমে মিঃ ডেভিড আৰু তাৰ পিছত বাকীবোৰেও লক্ষ্য কৰিলে। কিন্তু সেই ঠাইত তেজ পৰাৰ কাৰণ কোনেও অনুমান কৰিব নোৱাৰিলে। {{gap}}মিঃ ডেভিডে প্ৰথমে দ্বাৰোৱানক মাতি আনি জেৰা কৰিবলৈ ধৰিলে। তেওঁৰ প্ৰশ্নৰ উত্তৰত সি ক’লে যে পাচজন ডাকুৱে ক’লা পোছাক পিন্ধি মটৰত উঠি আহি তাক মূৰত কোবাই অচেতন কৰি হাতে ভৰিয়ে বান্ধি থৈ যায়। তাৰ পিছত কি ঘটিছিল সি গম নাপায়। মিঃ ডেভিডে তাৰ মূৰটো চাই কোনো জখম নেদেখিলে। এনেতে মিঃ হেলেমে মাত লগালে “তাক মূৰত কোবাই অচেতন কৰা হলে নিশ্চয় মূৰ ফাটিলহেঁতেন আৰু কোবৰ দাগ থাকিলহেঁতেন।” {{gap}}“ৰাইট্‌” বুলি মিঃ ডেভিডে ডাঙৰাৰ মুখলৈ চালে। ডাওৰাই ইঙ্গিত বুজি দাৰোগা এজনক হুকুম দি দ্বাৰোৱানক হেণ্ডকাফ্‌ লগোৱাই দিলে। {{gap}}তাৰ পিচত মিঃ ডেভিডে গোমস্তা দুজনক জেৰা কৰিবলৈ ধৰিলে। তাৰে এজনে ক’লে বোলে দ্বাৰোৱানে বাহিৰৰ পৰা দুৱাৰত খুন্দিয়াই ‘বাবুজী, বাবুজী’, বুলি মাতোতে ভেৰুমল বাবুৰ সৈতে সিয়ো সাৰ পাইছিল। কিন্তু ভেৰুমল বাবুৱে উঠি যোৱাত সি মনে মনে পৰি আছিল যদিও চকুমেলি চাই আছিল। সৰু বাবুৱে<noinclude></noinclude> 3s0pfwnq25n4y48yds1gjs3j0cnbfye 107 94356 262342 261707 2026-10-13T08:50:45Z হানিফ আলী 1925 + 262342 wikitext text/x-wiki == অতিৰিক্ত সংযোগ == ফুল-কলি শীৰ্ষক গ্ৰন্থখনৰ কেইটামান পৃষ্ঠা অতিৰিক্তভাবে পুনঃসংযোগ কৰা হৈ আছিল। মুদ্ৰণ সংশোধনৰ প্ৰয়োজন নাই বুলি চিহ্নিত কৰা হ’ল। অতিৰিক্ত স্কেন পৃষ্ঠাসমূহ আঁতৰাই দিব পাৰে। [[সদস্য:Pranamikaadhikary|Pranamikaadhikary]] ([[সদস্য বাৰ্তা:Pranamikaadhikary|বাৰ্তা]]) ০০:২০, ৮ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST) == ট্ৰান্সক্লুচন == প্ৰিয় ৱিকি প্ৰেমী ৰাইজ, মই এই ফুল-কলি নামৰ গ্ৰন্থখনৰ ট্ৰান্সক্লুচন কৰিবৰ ইচ্ছা প্ৰকাশ কৰিছোঁ। গতিকে ইতিমধ্যেই কোনেও যাতে এই কামটো নকৰে। [[সদস্য:হানিফ আলী|হানিফ আলী]] ([[সদস্য বাৰ্তা:হানিফ আলী|বাৰ্তা]]) ১৪:২০, ১৩ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST) h5egeg6bxk5lwewvnf0ud8durakscyw 104 94368 262372 262137 2026-10-13T10:49:45Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 262372 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" /></noinclude>{{center|{{X-larger|'''—ষোল্ল—'''}}}} {{Dhr|1em}} {{gap}}তাৰ পিছদিনা। ৰাতিপুৱা মিঃ ডেভিড আৰু ঘৈণীয়েকে ব্ৰেকফাষ্ট কৰি আহি ড্ৰৱিংৰুমত বহি কথা পাতিছে। এনেতে মিঃ হেলেমো আহি বহিল। মিঃ ডেভিডে কথা পাতিছিল যদিও বাৰে বাৰে অন্যমনস্ক হৈছিল। তেওঁৰ মুখ দেখি বুজা গৈছিল যে তেওঁৰ অন্তৰত গভীৰ চিন্তা লাগিয়েই আছে। এবাৰ ৰিচিভাৰটো লৈ ডাওৰালৈ ফোন কৰাত ডাওৰাই সুস্থ হোৱা বুলি আৰু এতিয়াই দেখা কৰিব বুলি ক’লে। ৰিচিভাৰ নমাই থৈ চিগাৰেট এটা জ্বলাই আকৌ ৰিচিভাৰ লৈ মাতিলে “হেল্লো, {{SIC|গুডমণি|গুডমৰ্ণিং}} মিষ্টাৰ ফুকন এৰা নিশা এক বজাত আহি পাইছো...হয়, সংবাদ শুভ...কিন্তু বন্ধু দয়া কৰি তুমি এতিয়াই এবাৰ দৰ্শন দিবানে...এৰা, বৰ জৰুৰী...মেনি ঠেঙ্কচ...” ৰিচিভাৰ থৈ চিগাৰেট হুপিবলৈ ধৰিলে। {{gap}}অলপ সময়ৰ পিছতে ডাওৰা আৰু তাৰে অলপ পিছত শ্ৰীযুত ফুকনো পালেহি। সাদৰ সম্ভাষণ বিনিময় কৰাৰ পিছত ফুকনে নিজৰ স্বভাবসুলভ কোমল হাঁহি মাৰি মিচেচ্‌ ডেভিডক সুধিলে “যুদ্ধ জয় কৰি অহাৰ পিছতো দেখোন সেনাপতিৰ মুখ গম্ভীৰ দেখোঁ! কাৰণ কি? আশাকৰো তোমাৰ বাক্যবাণত আহত হোৱা নাই বান্ধবী, কি কোৱা?” {{gap}}মিচেচ্‌ ডেভিডে খিল্‌ খিল্‌ কৰে হাঁহি মাৰি উত্তৰ দিলে “তোমাৰ অনুমান সচা বন্ধু, বহুত ধন্যবাদ........” {{nop}}<noinclude></noinclude> 8kt2twq1wcvm5cnly9t5nym71vvv1ed 104 94369 262373 262138 2026-10-13T10:52:05Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 262373 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|১১৮|বিপ্লবী বাহিনী|১১৮}}</noinclude>{{gap}}বাধা দি মিঃ ডেভিডে গম্ভীৰ ভাবেৰে {{SIC|ক’ল|ক’লে}} “শুনা মিঃ ফুকন। ঘটনা বৰ গুৰুতৰ। তোমাৰ সু-পৰামৰ্শৰ আশা কৰি মাতি আনিছো। শ‍ইকীয়াক বিচাৰি পোৱা নাই।” বুলি সকলো কথা বৰ্ণালে। যোৱা নিশাৰ মটৰ খনৰ কথাও ক’লে। {{gap}}মনোযোগেৰে সকলো কথা শুনি শ্ৰীযুত ফুকনে চিগাৰেটত কেই হোপা মান মাৰি ক’লে “তেওঁ পলোৱাৰ কথা জানো। মোৰ বিশ্বাস আছিল যে গোপনে বাতৰি দি আছে। কিন্তু এতিয়া বুজিলো যে অমঙ্গলৰ আশঙ্কা কৰিবলৈ যথেষ্ট কাৰণ আছে। আজিৰ ভিতৰতে তেওঁক যেনেতেনে বিচাৰি উলিওৱা। বিচাৰি নাপালে বুজিব লাগিব যে ... ” বুলি কথা শেষ নকৰি তলমুৰ কৰিলে। {{gap}}মিচেচ্‌ ডেভিডে মাত লগালে “ময়ো মিঃ ফুকনৰ লগত একমত। ময়ো ভাবো, মগজুৰ বিকৃত ঘটি হয়তো কেনেবাকৈ......” {{gap}}এনেতে আৰ্দ্দালী সোমাই আহি কাৰ্ড দিলে। মিঃ ডেভিডে তাক ইঙ্গিত দিয়াত সি ওলাই যোৱাৰ পিছতে মুকুল বৰ্ম্মণ ব্যস্তভাবে সোমাই আহি চালাম দিলে। তেওঁৰ মুখলৈ চাই মিঃ ডেভিডে সুধিলে “কি খবৰ বৰ্ম্মণ?” {{gap}}মুকুল বৰ্ম্মণে হোপাই ফোপাই উত্তৰ দিলে “বৰ সাংঘাতিক কথা চাৰ। লোমহৰ্ষক ঘটনা। যোৱানিশা গুৱাহাটীৰ ডাঙৰ ব্যৱসায়ী জেঠমল বাবুৰ ফাৰ্ম্মত হত্যা আৰু লুটপাত হৈছে। জেঠমলক গুলিয়াই হত্যা কৰিছে। ভায়েক ভেৰুমলক জখম কৰি হাতে ভৰিয়ে বান্ধি থৈছে। তেওঁৰো অৱস্থা শোচনীয় আৰু শঙ্কাজনক। গোমস্তা দুজনকো গাদীৰ ওপৰত বান্ধি থোৱা আছে। বাহিৰত থকা দ্বাৰোৱানকো বন্দী অৱস্থাত বাহিৰতে পেলাই থৈ গৈছে। ধন সোণ, টাকা কড়ি আৰু কোনো মূল্যবান বস্তু ভৰালত নাই। তেনেই উদং......” {{gap}}“সৰ্ব্বনাশ, মিঃ হেলেম” বুলি মিঃ ডেভিডে তেওঁৰ মুখলৈ চাই থাকিল। {{gap}}“ঠিক কথা স্যৰ। কালি নিশাৰ মটৰৰ মানুহবোৰৰ কাম। নিশ্চয়......” {{gap}}“পলম কৰিবৰ উপায় নাই। সোণকালে উঠা।” মিঃ ডেভিডে ক’লে। {{gap}}আটাইবোৰে বাহিৰ ওলাই গৈ ৰৈ থকা মটৰত উঠিল। মিচেচ্‌ ডেভিড আৰু ফুকনো লগতে গ’ল। তেওঁলোকে জেঠমলৰ দোকানৰ সম্মুখত মটৰ ৰখাই নামিল। {{nop}}<noinclude></noinclude> q2xfngzez2hxh3xpl33dpk1xdbb720x 104 94370 262223 2026-10-12T15:21:03Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 262223 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||সৰল জ‍্যোতিষ|১৭}} {{Rule|}}</noinclude>মেষ আৰু বিছা ৰাশিৰ অধিপতি মঙ্গল। বৃষ, তুলাৰ অধিপতি শুক্ৰ। মিথুন, কন্যাৰ অধিপতি বুধ। কৰ্কটৰ অধিপতি চন্দ্ৰ। সিংহৰ অধিপতি ৰবি। ধনু মীন ৰাশিৰ অধিপতি বৃহস্পতি। মকৰ কুম্ভৰ অধিপতি শনি। মিথুন, কন্যা, তুলা, ধনুৰ পূৰ্ব্বভাগ, আৰু কুম্ভ ৰাশি দ্বিপদ অৰ্থাৎ মনুষ্য। মেষ, বৃষ, সিংহ, ধনুৰ শেষ ভাগ, মকৰৰ পূৰ্ব্বভাগ চতুষ্পদ অৰ্থাৎ পশু। কৰ্কট, বিছা, মীন, মকৰৰ শেষাৰ্দ্ধ কীটসংজ্ঞক। দিনত দ্বিপদ বা মনুষ্য ৰাশি বলবান, নিশা চতুষ্পদ বা পশু ৰাশি বলবান, সন্ধ্যা সময়ত কীট সংজ্ঞক ৰাশি বলবান থাকে। মেষ মিথুন সিংহ তুলা, ধনু, কুম্ভ, এই ছটা ৰাশিক ক্ৰুৰ, পূৰুষ, ওজ, আৰু বিষম বোলে। বৃষ, কৰ্কট, কন্যা, বিছা, মকৰ, মীন, এই ছটা ৰাশিক সৌম্য, স্ত্ৰী, যুগ্ম আৰু সম, বোলে। মেষ কৰ্কট, তুলা, মকৰ, এই চাৰিটা ৰাশিক চৰ বোলে। বৃষ, সিংহ, বিছা, কুম্ভ, এই চাৰিটাক স্থিৰ ৰাশি বোলে। মিথুন, কন্যা, ধনু, মীন, এই চাৰিটাক দ্ব্যাত্মক ৰাশি বোলে। সিংহ এৰি সকলো ৰাশি মনুষ্য ৰাশিৰ বশ্য। মনুষ্য আৰু পশু ৰাশি সিংহৰ বশ্য। কীট সংজ্ঞক<noinclude></noinclude> 22g5oeatd7cw0yv0vopmzfni100947y 104 94371 262224 2026-10-12T15:25:22Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 262224 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|১৮|সৰল জ‍্যোতিষ|}} {{Rule|}}</noinclude>ৰাশি সিংহৰ বশ্য নহয়। মেষ ৰাশি বৃষৰ, বিছা ৰাশি কৰ্কটৰ বশ্য। লগ্ন আৰু লগ্নৰ চতুৰ্থ, সপ্তম, দশম, ৰাশিৰ নাম কেন্দ্ৰ; লগ্নৰ পঞ্চম আৰু নৱম ৰাশিৰ নাম ত্ৰিকোণ। {{gap}}মেষত পাপগ্ৰহ থাকিলে প্ৰতিপদ তিথি; বৃষত পাপগ্ৰহ থাকিলে দ্বিতীয়া তিথি; মিথুনত পাপগ্ৰহ থাকিলে তৃতীয়া তিথি; কৰ্কটত পাপগ্ৰহ থাকিলে চতুৰ্থী তিথি মেষ, বৃষ, মিথুন, কৰ্কট, এই চাৰিওটা ৰাশিত যদি পাপগ্ৰহ থাকে তেতিয়া পঞ্চমী তিথি দূষিত হয়। এই দৰেই সিংহ আদি ৰাশিটো এই নিয়মে তিথি দূষিত হলে সেই দূষিত তিথিত বিবাহাদি মাঙ্গলিক কৰ্ম্ম কৰিবলৈ ভাল নহয়। {{center|'''{{Xx-larger|ৰাশি পৰ্য্যায়।}}'''}} {{gap}}সাতাইছটা নক্ষত্ৰেৰে ৰাশি চক্ৰ হয়। প্ৰতি ৰাশিত নক্ষত্ৰৰ নটা পাদ থাকে। ঋ ৯ আকাৰৰ লগত, দীৰ্ঘস্বৰ হ্ৰস্ব স্বৰৰ লগত, দন্ত্য স তালব্য শৰ লগত পৰিব। {{gap}}চু চে চো ল অশ্বিনী, লি লু লে লো ভৰণী, অ কৃত্তিকা মেষ ৰাশিৰ। ই উ এ কৃত্তিকা,<noinclude></noinclude> 1uxhskwanzn44vso9bc1yfydf340ylh 104 94372 262225 2026-10-12T15:32:53Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 262225 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||সৰল জ‍্যোতিষ|১৯}} {{Rule|}}</noinclude>ও ব বি বু ৰোহিণী, বে বো মৃগশিৰা বৃষৰাশি। ক কি মৃগশিৰা, কু ঘ ঙ ছ আৰ্দ্ৰা, কে কো হ পুনৰ্ব্বসু, মিথুন ৰাশি। হি পুনৰ্ব্বসু, হু হে হো ড পুষ্যা, ডি ডু ডে ডো অশ্লেষা কৰ্কট ৰাশি। ম মি মু মে মঘা, মো ট টি টু পূৰ্ব্বফল্গুণী, টে উত্তৰ ফল্গুণী সিংহ ৰাশি। টো প পি উত্তৰ ফল্গুণী, পুষ ণ ঠ হস্ত৷, পে পো চিত্ৰা কন্যাৰাশি। ৰ ৰি চিত্ৰা, ক ৰে ৰো ত স্বাতী, তি তু তে বিশাখা তুলাৰাশি। তো বিশাখা, ন নি নু নে অনুৰাধা, নো য যি যু জ্যেষ্ঠা, বিছা ৰাশি। যে যো ভ ভি মূলা, ভুঢ় ফ ধ পূৰ্ব্বাষাঢ়া ভে উত্তৰাষাঢ়া ধনু ৰাশি। ভো জ জি উত্তৰষাঢ়া জু জে জো খ অভিজিৎ, খি খু খে খো শ্ৰবনা, গ গি ধনিষ্ঠা, মকৰ ৰশি। গু গে ধনিষ্ঠা, গো শ শিশু শতভিষা, শে ষো দ পূৰ্ব্বভাদ্ৰ পদ কুম্ভ ৰাশি। দি পূৰ্ব্বভাদ্ৰপদ, দু থ ঝ ঞ উত্তৰভাদ্ৰ পদ, দে দো চ চি ৰেবতী মীন ৰাশি। {{gap}}ৰাশি সকলৰ লগ্ন পৰিমান — মেষ আৰু মীন ৰাশিৰ লগ্ন পৰিমান ৩ দণ্ড ৪৫ পল। বৃষ আৰু কুম্ভৰ ৪।১৫ পল। মিথুন আৰু মকৰৰ ৫ দণ্ড।<noinclude></noinclude> jz36o96bzxnqyf1oy8a0omf9uxbm0z8 104 94373 262226 2026-10-12T15:41:06Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 262226 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|২০|সৰল জ‍্যোতিষ|}} {{Rule|}}</noinclude>কৰ্কট আৰু ধনুৰ ৫৷৪৫ পল। সিংহ আৰু বিছাৰ ৫।৪৫ পল। কন্যা আৰু তুলাৰ ৫৷৩০ পল। স্থুল মতে লগ্নমান, মেষ আৰু মীনৰ ৩।৪৭ পল। বৃষ-কুম্ভৰ ৪।১৭ পল। মিথুন-মকৰৰ ৫৷৬ পল। কৰ্কট-ধনুৰ ৫।৪০ পল। সিংহ-বিছাৰ ৫৷৪১ পল কন্যা-তুলাৰ ৫।২৯ পল। {{gap}}ৰবি ভুক্তি উলিয়াবলৈ হ'লে যি ৰাশিৰ যিমান লগ্ন পৰিমান (দণ্ড পল) আছে, তাত দুইৰে পূৰণ কৰিলে দণ্ডটো পল, পলটো বিপল হয়। যেনেঃ- মেষ ৰাশিৰ ৩।৪৫ পল আছে, দুইৰে যদি পূৰণ কৰা, তেন্তে ৭ পল ৩০ বিপল ৰবিভুক্তি হব। অৰ্থাৎ মেষ ৰাশিৰ পৰিমানটো দিনে ৭ পল ৩০ বিপল কৈ পৰিব। এই দৰে সকলো ৰাশিৰে ৰবিভুক্তি কৰিব লাগে। যি ৰাশিত ৰবি উদয় হয় তাৰ সপ্তমৰাশিত ৰবি অস্ত হয়। যেনেঃ- বহাগ মাহত ৰবি মেযত উদয় হয়, মেষৰ তুলা সপ্তম ৰাশি বাবে ৰবি তুলাত অস্ত হয়। বহাগ মাহত দিনৰ লগ্ন চাবলৈ হলে মেষৰ পৰা তুলা পৰ্য্যন্ত চাব লাগে, নিশাৰ হলে তুলাৰ পৰা মেষলৈ চাব লাগে। এই দৰে বৃষাদি ৰাশিৰো লগ্ন নিৰুপণ কৰিব লাগে।<noinclude></noinclude> pvu55gtzh5ikmsc1gd4tk6l4gziocdq 104 94374 262227 2026-10-12T15:47:23Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 262227 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||সৰল জ‍্যোতিষ|২১}} {{Rule|}}</noinclude>{{center|'''{{Xx-larger|গোচৰত গ্ৰহ শুদ্ধি কথন।}}'''}} {{gap}}মানুহৰ জন্মৰাশিৰ পৰা যদি ৰবি তৃতীয়, ষষ্ঠ, দশম আৰু একাদশ ৰাশিত থাকে, তেতিয়া ৰবি শুভ হয়। দ্বিতীয়, পঞ্চম, আৰু নৱম ৰাশিত থাকিলে, সেই মাহৰ ১৩ দিনৰ বাহিৰে ৰবি শুভ। ইয়াৰ বাহিৰে অন্যৰাশিত অশুভ {{gap}}চন্দ্ৰ জন্ম ৰাশিত আৰু তৃতীয়, ষষ্ঠ, সপ্তম, দশম, আৰু একাদশ ৰাশিত থাকিলে শুভ। শুক্ল পক্ষত দ্বিতীয়, পঞ্চম, নৱম, ৰাশিত চন্দ্ৰ থাকিলেও শুভ। {{gap}}মঙ্গল জন্মৰাশিৰ পৰা তৃতীয়, ষষ্ঠ, দশম, একাদশ ৰাশিত থাকিলে শুভ। বুধ জন্মৰাশিৰ পৰা দ্বিতীয়, চতুৰ্থ, ষষ্ঠ, অষ্টম, দশম, একাদশ, আৰু দ্বাদশ ৰাশিত থাকিলে শুভ। বৃহস্পতি জন্মৰাশিৰ পৰা দ্বিতীয়, পঞ্চম, নৱম, আৰু একাদশ, ৰাশিত থাকিলে শুভ। শুক্ৰ জন্ম, দ্বিতীয়, তৃতীয়, চতুৰ্থ, পঞ্চম, অষ্টম, নৱম, একাদশ আৰু দ্বাদশ ৰাশিত থাকিলে শুভ। শনি জন্মৰাশিৰ পৰা তৃতীয়, ষষ্ঠ, দশম আৰু একাদশ ৰাশিত থাকিলে শুভ। ৰাহু আৰু কেতু তৃতীয়, ষষ্ঠ, দশম আৰু একাদশ ৰাশিত থাকিলে শুভ।<noinclude></noinclude> 03w3gx52x47zcisl6aczb8ja8r2thwi 104 94375 262252 2026-10-12T16:11:01Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 262252 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|২২|সৰল জ‍্যোতিষ|}} {{Rule|}}</noinclude>{{gap}}ৰবি, মঙ্গল, ৰাহুএ ৰাশিৰ প্ৰথম ভাগত, গুৰু, শুক্ৰই মাজ ভাগত, চন্দ্ৰ. শনিয়ে শেহ ভাগত, বুধে গোটেই ৰাশিত শুভাশুভ ফল দিয়ে। {{center|⸻}} {{center|'''{{Xx-larger|তাৰা চোৱাৰ নিয়ম।}}'''}}<ref>ৰবি শুভ হলে গৃহাৰম্ভ আৰু গৃহপ্ৰবেশ, ৰবি গুৰু শুভ হলে উপনয়ন আৰু বিবাহ, তাৰা শুভ হলে চূড়াকৰণ, আন বোৰ কৰ্ম্মত চন্দ্ৰ শুভ হব লাগে। সকলো কৰ্ম্মতে চিত্তশুদ্ধি প্ৰধান।</ref> মানুহৰ জন্ম নক্ষত্ৰৰ পৰা কৰ্ম্মকৰা নক্ষত্ৰই জন্ম, সম্পৎ, বিপৎ, ক্ষেমে, প্ৰত্যৰি, সাধক, বধ, মিত্ৰ, অতিমিত্ৰ, এই দৰে লেখি যাব, শেষ নহলে পুনঃ জন্মাদিৰ পৰা লেখিব, যদি দ্বিতীয় বাৰত শেষ নহয় তেন্তে তৃতীয় বাৰ লেখিব। নক্ষত্ৰ ২৭ টাত জন্ম ৩, সম্পৎ ৩, বিপৎ ৩, ক্ষেমে ৩, প্ৰত্যৰি ৩, সাধক ৩, বধ ৩, মিত্ৰ ৩, অতিমিত্ৰ ৩। সম্পৎ, ক্ষেমে, সাধক মিত্ৰ, অতিমিত্ৰ তাৰা সকলো কামতে শুভ। বিপৎ, প্ৰত্যৰি, বধ, তাৰা সকলোতে অশুভ। {{gap}}জন্ম তাৰা বিবাদ, নবান্ন শ্ৰদ্ধা, চিকিৎসা, যাত্ৰা, চূড়াকৰণত অশুভ, আন সকলো কামতে শুভ। তাৰা অশুভতো যদি কৰ্ম্ম কৰিব লগা হয়, তেতিয়া জন্ম<noinclude>{{Rule|}} {{Ref|}}</noinclude> odg5ilo7baesi31wk6qfzo1joa8jyqe 104 94376 262254 2026-10-12T16:18:15Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 262254 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||সৰল জ‍্যোতিষ|২৩}} {{Rule|}}</noinclude>তাৰা হলে শাক, বিপৎ তাৰাত গুড়, প্ৰত্যৰি তাৰাত লোন, বধ তাৰাত তিল আৰু সোন প্ৰতিকাৰ দি কৰ্ম্ম কৰিব পাৰে। শুক্ল পক্ষৰ পঞ্চমীৰ পৰা কৃষ্ণপক্ষৰ পঞ্চমী লৈকে চন্দ্ৰৰ বল বাবে চন্দ্ৰ শুভ হব লাগে। কৃষ্ণপক্ষৰ পঞ্চ মীৰ পৰা শুক্ল পক্ষৰ পঞ্চমীলৈ তাৰাৰ বল থাকে তাৰা শুভ হব লাগে। {{center|'''{{Xxxx-larger|ৰবিআদি গ্ৰহৰ বাম বেধ।}}'''}} জন্ম ৰাশিৰ পৰা ৰবি পঞ্চম, নৱম, চতুৰ্থ আৰু দ্বাদশ, ৰাশিত থাকিলে জন্ম ৰাশিৰ পৰা একাদশ, তৃতীয়া, দশম আৰু যষ্ঠত যদি শনিৰ বাহিৰে আন গ্ৰহ থাকে, তেন্তে ৰবি বামবেধে শুভহয়। {{gap}}চন্দ্ৰৰ বাম বেধ—। জন্ম ৰাশিৰ পৰা দ্বিতীয়, পঞ্চম, দ্বাদশ, অষ্টম, চতুৰ্থ আৰু নৱম ৰাশিত চন্দ্ৰ থাকিলে, জন্ম ৰাশিৰ পৰা সপ্তম, জন্ম, ষষ্ঠ, একাদশ, দশম, আৰু তৃতীয় ৰাশিত যদি বুধৰ বাহিৰে আন গ্ৰহ থাকে, তেন্তে বামবেধত চন্দ্ৰ শুভ হয়। {{gap}}গুৰুৰ বাম বেধ—। জন্ম ৰাশিৰ পৰা দ্বাদশ, অষ্টম, দশম, চতুৰ্থ আৰু তৃতীয়ত গুৰু থাকিলে,<noinclude></noinclude> qmey4mkz69hhwat7novls5lm45z4qtm 104 94377 262266 2026-10-12T17:13:21Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 262266 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh||বিপ্লবী বাহিনী|১২৩}}</noinclude>পালট কৰিলেও সচা, কিন্তু ৰাখাল, শ‍ইকীয়া অথবা দস্যুদলৰ কোনো শুংসূত্ৰ নাপালে। পিয়াপি দি আটাইবোৰ পুলিচে ৰেলৱে পুলিচৰ সৈতে লগ লাগ তেতিয়াও বিচাৰিয়ে থাকিল। যেন মাটি খান্দি শ‍ইকীয়াক বিচাৰি উলিয়াব। {{gap}}মিঃ ডেভিড আৰু মিঃ হেলেমে মোক্ষমন্দিৰৰ সম্মুখত থিয় হৈ কথা পাতিছিল। মন্দিৰৰ চাৰিওফালে আগৰ পৰাই পুলিচ পহৰা থৈ দিছিল। ডাওৰাই কেজনমান চিপাহীৰে সৈতে সেইখিনি পালেহি মিঃ ডেভিডে হুকুম দিলে, “আৰম্ভ কৰা ডাওৰা।” {{gap}}মিঃ হেলেমে অলপ সন্দেহ কৰি ক’লে “কিন্তু স্যৰ...” {{gap}}“কোনো কিন্তু নাই মিঃ হেলেম। গোটেই খন ঠাই চেকিহে এৰিম। ৰাখাল, দস্যুদল অথবা শ‍ইকীয়াৰ সন্ধান নাপাওঁ মানে ক্ষান্ত নহওঁ জানিবা।” {{gap}}নৈৰ ফালে মোক্ষ মন্দিৰ। সম্মুখত অলপ মুকলি ঠাই। নৈৰ বিপৰীত ফালে অৰ্থাৎ দক্ষিণ ফালে মন্দিৰৰ গাতে লগাকৈ অতিথিশালা বা ধৰমশলাটো দুমহলা ঘৰ। তলৰ মহলাত তিনিটা কোঠালী। প্ৰথম কোঠালীটো চাহ মিঠাই আদিৰ দোকান বা ৰেষ্টুৰেণ্ট। তাতে দুজন মানুহ আছে। সেই দোকানৰ মালিক বুলি ক’লে। মন্দিৰৰ {{SIC|কত্তৃপক্ষই|কৰ্তৃপক্ষই}} সিহঁতক সোধাত সিহঁতে কোঠালীৰ বাবে ভাৰা লয় বুলি ক’লে। সিহঁতে আৰু ক’লে বোলে মন্দিৰৰ গৰাকী এজন সাধু। তেওঁৰ দুজন শিষ্য আছে। সাধু কেতিয়াবা ইয়াত আৰু কেতিয়াবা কাশীত থাকে। কাশীতো এটা মোক্ষ মন্দিৰ গঙ্গাৰ পাৰতে আছে হেনো। আজি এসপ্তাহৰ পূৰ্ব্বে সাধু কাশীলৈ গৈছে। {{gap}}দ্বিতীয় কোঠালীটো হোটেল। যাত্ৰী আহিলে ইয়াতে থাকে আৰু খায়। ৰেল জাহাজত কামকৰা মানুহ কেজনমানেও ভাত খায় বুলি ক’লে। তৃতীয় কোঠালীটো কৰ্ম্মচাৰী থকা আৰু বয়বস্তু ৰখাৰ কাৰণে ব্যৱহাৰ হয়। তিনিওটা কোঠালী তন্ন তন্নকৈ খানাতলাচ কৰিও সন্দেহজনক কোনো বস্তু নাপালে। তলৰ কোঠালীবোৰ চোৱা হ’লত মিঃ ডেভিডে হোটেলৱালাক সুধিলে “ওপৰত কোন আছে?” {{nop}}<noinclude></noinclude> 4v580wcnk3xvpk7258e4k1r4pzl62yx 262379 262266 2026-10-13T11:05:16Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 262379 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||বিপ্লবী বাহিনী|১২৩}}</noinclude>পালট কৰিলেও সচা, কিন্তু ৰাখাল, শ‍ইকীয়া অথবা দস্যুদলৰ কোনো শুংসূত্ৰ নাপালে। পিয়াপি দি আটাইবোৰ পুলিচে ৰেলৱে পুলিচৰ সৈতে লগ লাগি তেতিয়াও বিচাৰিয়ে থাকিল। যেন মাটি খান্দি শ‍ইকীয়াক বিচাৰি উলিয়াব। {{gap}}মিঃ ডেভিড আৰু মিঃ হেলেমে মোক্ষমন্দিৰৰ সম্মুখত থিয় হৈ কথা পাতিছিল। মন্দিৰৰ চাৰিওফালে আগৰ পৰাই পুলিচ পহৰা থৈ দিছিল। ডাওৰাই কেজনমান চিপাহীৰে সৈতে সেইখিনি পালেহি মিঃ ডেভিডে হুকুম দিলে, “আৰম্ভ কৰা ডাওৰা।” {{gap}}মিঃ হেলেমে অলপ সন্দেহ কৰি ক’লে “কিন্তু স্যৰ...” {{gap}}“কোনো কিন্তু নাই মিঃ হেলেম। গোটেই খন ঠাই চেকিহে এৰিম। ৰাখাল, দস্যুদল অথবা শ‍ইকীয়াৰ সন্ধান নাপাওঁ মানে ক্ষান্ত নহওঁ জানিবা।” {{gap}}নৈৰ ফালে মোক্ষ মন্দিৰ। সম্মুখত অলপ মুকলি ঠাই। নৈৰ বিপৰীত ফালে অৰ্থাৎ দক্ষিণ ফালে মন্দিৰৰ গাতে লগাকৈ অতিথিশালা বা ধৰমশলাটো দুমহলা ঘৰ। তলৰ মহলাত তিনিটা কোঠালী। প্ৰথম কোঠালীটো চাহ মিঠাই আদিৰ দোকান বা ৰেষ্টুৰেণ্ট। তাতে দুজন মানুহ আছে। সেই দোকানৰ মালিক বুলি ক’লে। মন্দিৰৰ {{SIC|কত্তৃপক্ষই|কৰ্তৃপক্ষই}} সিহঁতক সোধাত সিহঁতে কোঠালীৰ বাবে ভাৰা লয় বুলি ক’লে। সিহঁতে আৰু ক’লে বোলে মন্দিৰৰ গৰাকী এজন সাধু। তেওঁৰ দুজন শিষ্য আছে। সাধু কেতিয়াবা ইয়াত আৰু কেতিয়াবা কাশীত থাকে। কাশীতো এটা মোক্ষ মন্দিৰ গঙ্গাৰ পাৰতে আছে হেনো। আজি এসপ্তাহৰ পূৰ্ব্বে সাধু কাশীলৈ গৈছে। {{gap}}দ্বিতীয় কোঠালীটো হোটেল। যাত্ৰী আহিলে ইয়াতে থাকে আৰু খায়। ৰেল জাহাজত কামকৰা মানুহ কেজনমানেও ভাত খায় বুলি ক’লে। তৃতীয় কোঠালীটো কৰ্ম্মচাৰী থকা আৰু বয়বস্তু ৰখাৰ কাৰণে ব্যৱহাৰ হয়। তিনিওটা কোঠালী তন্ন তন্নকৈ খানাতলাচ কৰিও সন্দেহজনক কোনো বস্তু নাপালে। তলৰ কোঠালীবোৰ চোৱা হ’লত মিঃ ডেভিডে হোটেলৱালাক সুধিলে “ওপৰত কোন আছে?” {{nop}}<noinclude></noinclude> 5p4lceyrrjb6ucbddcs6m5n7uxy0s6s 104 94378 262268 2026-10-12T17:19:21Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 262268 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh|১২৪|বিপ্লবী বাহিনী|}}</noinclude>{{gap}}সি উত্তৰ দিলে “সম্প্ৰতি কোনো নাই হুজুৰ। সাধুজীব শিষ্য দুজন সম্প্ৰতি মন্দিৰৰ ভিতৰত পূজা কৰাত ব্যস্ত আছে...” {{gap}}হাতৰ ঘৰীলৈ চাই মিঃ ডেভিডে গৰ্জ্জিলে “ডেম্...” তাকে শুনিলত ডাওৰাক হুকুম দিয়াৰ দৰ্কাৰ নহল। পোনেই মোক্ষ মন্দিৰলৈ উঠি গ’ল। দুৱাৰ মুখত থিয় হৈ দেখিলে যে ধুনাৰ ধোৱাত গোটেই কোঠালীটো অন্ধকাৰ হৈ আছে। সন্মুখত নৈবেদ্য পাতি দুজন মানুহে একান্ত মনেৰে বিগ্ৰহলৈ ফুল দলিয়াব লাগিছে। দুয়োজনৰ মূৰ খুৰোৱা। গোটেই গাত চন্দন আৰু চাই লেপি গাৰ ৰং কিম্ভুত কিমাকাৰ কৰিছে। ককালত এডোখৰকৈ গেৰুৱা কাপোৰ বান্ধি থৈছে। {{gap}}“হেৰা পূজাৰী দুজন” ডাওৰাই মাতিলে “দুয়োজনে তৎক্ষণাত ওলাই আহা। বোলো শুনিছানে নাই? {{gap}}কিন্তু সিহঁতৰ ভ্ৰুক্ষেপ নাই। ডাওৰাৰ কথা শুনিও নুশুনিলে। ফুল দলিয়াই থাকিল। তাকে দেখি অগ্নিমূৰ্ত্তি ধৰি ডাওৰাই হুকুম দিলে “টানি আন ভণ্ডহঁতক......” {{gap}}হুকুম পোৱাৰ লগে লগে দুজন চিপাহী ভিতৰ সোমাই গৈ দুয়োজনকে হাতত ধৰি টানি আনিলে। পূজাৰ ভাও কৰি থকা দুজন নৰসিং আৰু বেনি। সিহঁতে ডাওৰাৰ মুখলৈ চাই খঙেৰে সুধিলে “ঈশ্বৰৰ পূজাত বাধা দিবলৈ তোমালোকৰ আইন আছে নেকি? পুলিচ হৈ বেআইনী কাম কৰিবলৈ আহিছা?” {{gap}}সিহঁতৰ উদ্ধত কথা শুনি ডাওৰাৰ খঙে চুলিৰ আগ পালিলে গৈ। হুঙ্কাৰ দিলে “চুপ কৰ ভণ্ড, বদমাচহঁত। আকৌ এনেকথা শুনিলে মুখ ভাঙিম।” চিপাহী দুজনক হুকুম দিলে “চাহাবৰ আগলৈ লৈ ব’ল......” {{gap}}চিপাহী দুজনে হাতৰ পৰা এৰি দিয়া নাছিল। প্ৰায় টানি নি চাহাবৰ সম্মুখত হাজিৰ কৰোৱাৰ লগে লগে চাহাবৰ মুখলৈ নাচাই ভৰিৰ ফালে চাই বেনিয়ে খঙেৰে সুধিলে "ধৰ্ম্মকৰ্ম্মত কিয় ব্যাঘাত ঘটাইছে চাহাব? ইয়াৰ বাবে নিশ্চয় অনুতাপ কৰিব লাগিব। {{nop}}<noinclude></noinclude> j9ddfwg8a29iwwkxwj1uc9e1ne27vla 262380 262268 2026-10-13T11:07:06Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 262380 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|১২৪|বিপ্লবী বাহিনী|}}</noinclude>{{gap}}সি উত্তৰ দিলে “সম্প্ৰতি কোনো নাই হুজুৰ। সাধুজীৰ শিষ্য দুজন সম্প্ৰতি মন্দিৰৰ ভিতৰত পূজা কৰাত ব্যস্ত আছে...” {{gap}}হাতৰ ঘৰীলৈ চাই মিঃ ডেভিডে গৰ্জ্জিলে “ডেম্...” তাকে শুনিলত ডাওৰাক হুকুম দিয়াৰ দৰ্কাৰ নহল। পোনেই মোক্ষ মন্দিৰলৈ উঠি গ’ল। দুৱাৰ মুখত থিয় হৈ দেখিলে যে ধুনাৰ ধোৱাত গোটেই কোঠালীটো অন্ধকাৰ হৈ আছে। সন্মুখত নৈবেদ্য পাতি দুজন মানুহে একান্ত মনেৰে বিগ্ৰহলৈ ফুল দলিয়াব লাগিছে। দুয়োজনৰ মূৰ খুৰোৱা। গোটেই গাত চন্দন আৰু চাই লেপি গাৰ ৰং কিম্ভুত কিমাকাৰ কৰিছে। ককালত এডোখৰকৈ গেৰুৱা কাপোৰ বান্ধি থৈছে। {{gap}}“হেৰা পূজাৰী দুজন” ডাওৰাই মাতিলে “দুয়োজনে তৎক্ষণাত ওলাই আহা। বোলো শুনিছানে নাই? {{gap}}কিন্তু সিহঁতৰ ভ্ৰুক্ষেপ নাই। ডাওৰাৰ কথা শুনিও নুশুনিলে। ফুল দলিয়াই থাকিল। তাকে দেখি অগ্নিমূৰ্ত্তি ধৰি ডাওৰাই হুকুম দিলে “টানি আন ভণ্ডহঁতক......” {{gap}}হুকুম পোৱাৰ লগে লগে দুজন চিপাহী ভিতৰ সোমাই গৈ দুয়োজনকে হাতত ধৰি টানি আনিলে। পূজাৰ ভাও কৰি থকা দুজন নৰসিং আৰু বেনি। সিহঁতে ডাওৰাৰ মুখলৈ চাই খঙেৰে সুধিলে “ঈশ্বৰৰ পূজাত বাধা দিবলৈ তোমালোকৰ আইন আছে নেকি? পুলিচ হৈ বেআইনী কাম কৰিবলৈ আহিছা?” {{gap}}সিহঁতৰ উদ্ধত কথা শুনি ডাওৰাৰ খঙে চুলিৰ আগ পালিলে গৈ। হুঙ্কাৰ দিলে “চুপ কৰ ভণ্ড, বদমাচহঁত। আকৌ এনেকথা শুনিলে মুখ ভাঙিম।” চিপাহী দুজনক হুকুম দিলে “চাহাবৰ আগলৈ লৈ ব’ল......” {{gap}}চিপাহী দুজনে হাতৰ পৰা এৰি দিয়া নাছিল। প্ৰায় টানি নি চাহাবৰ সম্মুখত হাজিৰ কৰোৱাৰ লগে লগে চাহাবৰ মুখলৈ নাচাই ভৰিৰ ফালে চাই বেনিয়ে খঙেৰে সুধিলে "ধৰ্ম্মকৰ্ম্মত কিয় ব্যাঘাত ঘটাইছে চাহাব? ইয়াৰ বাবে নিশ্চয় অনুতাপ কৰিব লাগিব। {{nop}}<noinclude></noinclude> jiwwfcwyzzq5q3l9fpemvqyqkznws2y 104 94379 262271 2026-10-12T17:29:31Z JyotiPN 1603 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 262271 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="JyotiPN" />{{rh||বিপ্লবী বাহিনী|১২৫}}</noinclude>{{gap}}তাৰ কথাৰ উত্তৰ নিদি মিঃ ডেভিডে ক’লে “ওপৰ মহলালৈ ব’লা। আমি খানাতলাচ কৰিম।” {{gap}}অনিচ্ছাস্বত্বেও সিহঁতে ওপৰ মহলালৈ উঠিল। চিপাহী দুজনে তেতিয়াও হাতত ধৰি আছে। তলৰ ভৰাল কোঠালীৰ ভিতবেদি ওপৰ মহলাত উঠা চিৰি। তাত উঠি তেওঁলোকে কেইখনমান ফটাচিটা গেৰুৱা কাপোৰ দেখিলে। তাৰ পিছত মাজৰ কোঠালীলৈ গ’ল। তাত দুখন খাট আৰু দুখন গেৰুৱা কাপোৰৰ বাহিৰে আন একোৱেই নাই। তাৰ পিছত বাকীটো কোঠালীলৈ গ’ল। তাতে দুখন চকি, এখন মেজ আৰু এখন খাট দেখিবলৈ পালে। আন কোনো বস্তু নাই। কিন্তু মেজৰ ওপৰত টেলিফোন এটা থকা দেখি আচৰিত হৈ মিঃ ডেভিডে প্ৰশ্ন কৰিলে “এই মোক্ষ মন্দিৰ আৰু ধমশালাৰ মালিক কোন?” {{gap}}নৰসিঙে উত্তৰ দিলে “মন্দিৰৰ মালিক কোন হব পাৰে নাজানা নেকি? বিগ্ৰহেই মন্দিৰৰ মালিক। বাবা বিশ্বনাথ......” {{gap}}“বিগ্ৰহ কোনে স্থাপনা কৰিছে? {{gap}}“সাধুজীয়ে কৰিছে।” {{gap}}“সাধুজীৰ নাম কি?” {{gap}}বেনিয়ে খঙেৰে উত্তৰ দিলে “সাধু সন্ন্যাসীৰ ক’ত নাম থকা শুনিছা চাহাব? {{gap}}“তেওঁ ক’ত থাকে?” {{gap}}“কাশীত।” {{gap}}“ইয়াৰ পৰা যোৱাৰ কিমান দিন হৈছে?” {{gap}}নৰসিঙে খঙেৰে উত্তৰ দিলে “কিমান দিন হৈছে কিয় লাগিছে? সাধুজীয়ে কি অপৰাধ কৰিলে?” {{gap}}“যোৱাৰ কিমান দিন হৈছে?” {{nop}} {{gap}}“প্ৰায় এমাহ..” {{gap}}“সচা কথা কোৱা।” {{gap}}“সাধু সন্ন্যাসীয়ে তোমালোকৰ দৰে মিছা কথা নকয়...”<noinclude>{{Left|{{gap}}৯}}</noinclude> ijfk7lk6y4ty68uly2bloa21xi9d342 262272 262271 2026-10-12T17:29:42Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 262272 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh||বিপ্লবী বাহিনী|১২৫}}</noinclude>{{gap}}তাৰ কথাৰ উত্তৰ নিদি মিঃ ডেভিডে ক’লে “ওপৰ মহলালৈ ব’লা। আমি খানাতলাচ কৰিম।” {{gap}}অনিচ্ছাস্বত্বেও সিহঁতে ওপৰ মহলালৈ উঠিল। চিপাহী দুজনে তেতিয়াও হাতত ধৰি আছে। তলৰ ভৰাল কোঠালীৰ ভিতবেদি ওপৰ মহলাত উঠা চিৰি। তাত উঠি তেওঁলোকে কেইখনমান ফটাচিটা গেৰুৱা কাপোৰ দেখিলে। তাৰ পিছত মাজৰ কোঠালীলৈ গ’ল। তাত দুখন খাট আৰু দুখন গেৰুৱা কাপোৰৰ বাহিৰে আন একোৱেই নাই। তাৰ পিছত বাকীটো কোঠালীলৈ গ’ল। তাতে দুখন চকি, এখন মেজ আৰু এখন খাট দেখিবলৈ পালে। আন কোনো বস্তু নাই। কিন্তু মেজৰ ওপৰত টেলিফোন এটা থকা দেখি আচৰিত হৈ মিঃ ডেভিডে প্ৰশ্ন কৰিলে “এই মোক্ষ মন্দিৰ আৰু ধমশালাৰ মালিক কোন?” {{gap}}নৰসিঙে উত্তৰ দিলে “মন্দিৰৰ মালিক কোন হব পাৰে নাজানা নেকি? বিগ্ৰহেই মন্দিৰৰ মালিক। বাবা বিশ্বনাথ......” {{gap}}“বিগ্ৰহ কোনে স্থাপনা কৰিছে? {{gap}}“সাধুজীয়ে কৰিছে।” {{gap}}“সাধুজীৰ নাম কি?” {{gap}}বেনিয়ে খঙেৰে উত্তৰ দিলে “সাধু সন্ন্যাসীৰ ক’ত নাম থকা শুনিছা চাহাব? {{gap}}“তেওঁ ক’ত থাকে?” {{gap}}“কাশীত।” {{gap}}“ইয়াৰ পৰা যোৱাৰ কিমান দিন হৈছে?” {{gap}}নৰসিঙে খঙেৰে উত্তৰ দিলে “কিমান দিন হৈছে কিয় লাগিছে? সাধুজীয়ে কি অপৰাধ কৰিলে?” {{gap}}“যোৱাৰ কিমান দিন হৈছে?” {{nop}} {{gap}}“প্ৰায় এমাহ..” {{gap}}“সচা কথা কোৱা।” {{gap}}“সাধু সন্ন্যাসীয়ে তোমালোকৰ দৰে মিছা কথা নকয়...”<noinclude>{{Left|{{gap}}৯}}</noinclude> nqh9p1oe73p7vs4fbexg98fk728tt1p 262283 262272 2026-10-12T18:22:28Z JyotiPN 1603 262283 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh||বিপ্লবী বাহিনী|১২৫}}</noinclude>{{gap}}তাৰ কথাৰ উত্তৰ নিদি মিঃ ডেভিডে ক’লে “ওপৰ মহলালৈ ব’লা। আমি খানাতলাচ কৰিম।” {{gap}}অনিচ্ছাস্বত্বেও সিহঁতে ওপৰ মহলালৈ উঠিল। চিপাহী দুজনে তেতিয়াও হাতত ধৰি আছে। তলৰ ভৰাল কোঠালীৰ ভিতবেদি ওপৰ মহলাত উঠা চিৰি। তাত উঠি তেওঁলোকে কেইখনমান ফটাচিটা গেৰুৱা কাপোৰ দেখিলে। তাৰ পিছত মাজৰ কোঠালীলৈ গ’ল। তাত দুখন খাট আৰু দুখন গেৰুৱা কাপোৰৰ বাহিৰে আন একোৱেই নাই। তাৰ পিছত বাকীটো কোঠালীলৈ গ’ল। তাতে দুখন চকি, এখন মেজ আৰু এখন খাট দেখিবলৈ পালে। আন কোনো বস্তু নাই। কিন্তু মেজৰ ওপৰত টেলিফোন এটা থকা দেখি আচৰিত হৈ মিঃ ডেভিডে প্ৰশ্ন কৰিলে “এই মোক্ষ মন্দিৰ আৰু ধমশালাৰ মালিক কোন?” {{gap}}নৰসিঙে উত্তৰ দিলে “মন্দিৰৰ মালিক কোন হব পাৰে নাজানা নেকি? বিগ্ৰহেই মন্দিৰৰ মালিক। বাবা বিশ্বনাথ......” {{gap}}“বিগ্ৰহ কোনে স্থাপনা কৰিছে? {{gap}}“সাধুজীয়ে কৰিছে।” {{gap}}“সাধুজীৰ নাম কি?” {{gap}}বেনিয়ে খঙেৰে উত্তৰ দিলে “সাধু সন্ন্যাসীৰ ক’ত নাম থকা শুনিছা চাহাব? {{gap}}“তেওঁ ক’ত থাকে?” {{gap}}“কাশীত।” {{gap}}“ইয়াৰ পৰা যোৱাৰ কিমান দিন হৈছে?” {{gap}}নৰসিঙে খঙেৰে উত্তৰ দিলে “কিমান দিন হৈছে কিয় লাগিছে? সাধুজীয়ে কি অপৰাধ কৰিলে?” {{gap}}“যোৱাৰ কিমান দিন হৈছে?” {{gap}}“প্ৰায় এমাহ..” {{gap}}“সচা কথা কোৱা।” {{gap}}“সাধু সন্ন্যাসীয়ে তোমালোকৰ দৰে মিছা কথা নকয়...”<noinclude>{{Left|{{gap}}৯}}</noinclude> h31ie2lvo9op640kuzxuizld092elnk 262284 262283 2026-10-12T18:23:17Z JyotiPN 1603 262284 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh||বিপ্লবী বাহিনী|১২৫}}</noinclude>{{gap}}তাৰ কথাৰ উত্তৰ নিদি মিঃ ডেভিডে ক’লে “ওপৰ মহলালৈ ব’লা। আমি খানাতলাচ কৰিম।” {{gap}}অনিচ্ছাস্বত্বেও সিহঁতে ওপৰ মহলালৈ উঠিল। চিপাহী দুজনে তেতিয়াও হাতত ধৰি আছে। তলৰ ভৰাল কোঠালীৰ ভিতবেদি ওপৰ মহলাত উঠা চিৰি। তাত উঠি তেওঁলোকে কেইখনমান ফটাচিটা গেৰুৱা কাপোৰ দেখিলে। তাৰ পিছত মাজৰ কোঠালীলৈ গ’ল। তাত দুখন খাট আৰু দুখন গেৰুৱা কাপোৰৰ বাহিৰে আন একোৱেই নাই। তাৰ পিছত বাকীটো কোঠালীলৈ গ’ল। তাতে দুখন চকি, এখন মেজ আৰু এখন খাট দেখিবলৈ পালে। আন কোনো বস্তু নাই। কিন্তু মেজৰ ওপৰত টেলিফোন এটা থকা দেখি আচৰিত হৈ মিঃ ডেভিডে প্ৰশ্ন কৰিলে “এই মোক্ষ মন্দিৰ আৰু ধমশালাৰ মালিক কোন?” {{gap}}নৰসিঙে উত্তৰ দিলে “মন্দিৰৰ মালিক কোন হব পাৰে নাজানা নেকি? বিগ্ৰহেই মন্দিৰৰ মালিক। বাবা বিশ্বনাথ......” {{gap}}“বিগ্ৰহ কোনে স্থাপনা কৰিছে? {{gap}}“সাধুজীয়ে কৰিছে।” {{gap}}“সাধুজীৰ নাম কি?” {{gap}}বেনিয়ে খঙেৰে উত্তৰ দিলে “সাধু সন্ন্যাসীৰ ক’ত নাম থকা শুনিছা চাহাব? {{gap}}“তেওঁ ক’ত থাকে?” {{gap}}“কাশীত।” {{gap}}“ইয়াৰ পৰা যোৱাৰ কিমান দিন হৈছে?” {{gap}}নৰসিঙে খঙেৰে উত্তৰ দিলে “কিমান দিন হৈছে কিয় লাগিছে? সাধুজীয়ে কি অপৰাধ কৰিলে?” {{gap}}“যোৱাৰ কিমান দিন হৈছে?” {{gap}}“প্ৰায় এমাহ..” {{gap}}“সচা কথা কোৱা।” {{gap}}“সাধু সন্ন্যাসীয়ে তোমালোকৰ দৰে মিছা কথা নকয়...” {{nop}}<noinclude>{{Left|{{gap}}৯}}</noinclude> 07hxh5ef2zm9fhkmhk9tm9yzxyo7lgh 262381 262284 2026-10-13T11:08:33Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 262381 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||বিপ্লবী বাহিনী|১২৫}}</noinclude>{{gap}}তাৰ কথাৰ উত্তৰ নিদি মিঃ ডেভিডে ক’লে “ওপৰ মহলালৈ ব’লা। আমি খানাতলাচ কৰিম।” {{gap}}অনিচ্ছাস্বত্বেও সিহঁতে ওপৰ মহলালৈ উঠিল। চিপাহী দুজনে তেতিয়াও হাতত ধৰি আছে। তলৰ ভৰাল কোঠালীৰ ভিতৰেদি ওপৰ মহলাত উঠা চিৰি। তাত উঠি তেওঁলোকে কেইখনমান ফটাচিটা গেৰুৱা কাপোৰ দেখিলে। তাৰ পিছত মাজৰ কোঠালীলৈ গ’ল। তাত দুখন খাট আৰু দুখন গেৰুৱা কাপোৰৰ বাহিৰে আন একোৱেই নাই। তাৰ পিছত বাকীটো কোঠালীলৈ গ’ল। তাতে দুখন চকি, এখন মেজ আৰু এখন খাট দেখিবলৈ পালে। আন কোনো বস্তু নাই। কিন্তু মেজৰ ওপৰত টেলিফোন এটা থকা দেখি আচৰিত হৈ মিঃ ডেভিডে প্ৰশ্ন কৰিলে “এই মোক্ষ মন্দিৰ আৰু ধৰমশালাৰ মালিক কোন?” {{gap}}নৰসিঙে উত্তৰ দিলে “মন্দিৰৰ মালিক কোন হব পাৰে নাজানা নেকি? বিগ্ৰহেই মন্দিৰৰ মালিক। বাবা বিশ্বনাথ......” {{gap}}“বিগ্ৰহ কোনে স্থাপনা কৰিছে? {{gap}}“সাধুজীয়ে কৰিছে।” {{gap}}“সাধুজীৰ নাম কি?” {{gap}}বেনিয়ে খঙেৰে উত্তৰ দিলে “সাধু সন্ন্যাসীৰ ক’ত নাম থকা শুনিছা চাহাব? {{gap}}“তেওঁ ক’ত থাকে?” {{gap}}“কাশীত।” {{gap}}“ইয়াৰ পৰা যোৱাৰ কিমান দিন হৈছে?” {{gap}}নৰসিঙে খঙেৰে উত্তৰ দিলে “কিমান দিন হৈছে কিয় লাগিছে? সাধুজীয়ে কি অপৰাধ কৰিলে?” {{gap}}“যোৱাৰ কিমান দিন হৈছে?” {{gap}}“প্ৰায় এমাহ..” {{gap}}“সচা কথা কোৱা।” {{gap}}“সাধু সন্ন্যাসীয়ে তোমালোকৰ দৰে মিছা কথা নকয়...” {{nop}}<noinclude>{{Left|{{gap}}৯}}</noinclude> 37cp411bmb5e4igri3euwiz9w01ihmh 104 94380 262274 2026-10-12T17:36:57Z JyotiPN 1603 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 262274 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="JyotiPN" />{{rh|১২৬|বিপ্লবী বাহিনী|}}</noinclude>{{gap}}ডাওৰাই ভুকু দাঙি আগুৱাই যোৱা দেখি মিঃ ডেভিডে ইঙ্গিততে মানা কৰি আকৌ সুধিলে “এই কোঠালীত কোন থাকে?” {{gap}}“সাধুজী আহিলে থাকে।” {{gap}}“এতিয়া কোন থাকে?” {{gap}}“কোনো নাথাকে।” {{gap}}“তেনেহলে এইবোৰ চিগাৰেটৰ টুকুৰা আহিল ক’ৰ পৰা?” {{gap}}বেনি আৰু নৰসিঙে ইজনে সিজনৰ মুখলৈ চাই মৌন হৈ ৰৈ থাকিল। সেই বিষয় এৰি মিঃ ডেভিডে সুধিলে “টেলিফোন কি কামত ব্যৱহাৰ হয়? সাধু সন্ন্যাসীয়ে কাক টেলিফোন কৰে?” {{gap}}দুয়োজনে নিৰুত্তৰ। {{gap}}“সোনকালে কোৱা?” {{gap}}“কব নোৱাৰোঁ...” বেনিয়ে উত্তৰ দিলে। {{gap}}“কোনে কব পাৰে?” {{gap}}বেনিয়ে হঠাতে উত্তৰ দিলে “গুৰ্...” তাৰ মুখৰ কথা কাঢ়ি নি নৰসিঙে ক’লে “সাধুজীয়ে......” {{gap}}“হুঁ” বুলি মিঃ ডেভিডে ডাওৰাৰ মুখলৈ চাবহে পালে। তৎক্ষণাত ডাওৰাই আগবাঢ়ি গৈ নিজেই দুয়োজনৰ হাতত হেণ্ডকাফ লগাই দিলে। মিঃ ডেভিডে গৰ্জ্জি উঠিল “ৰাখাল আৰু দলৰ বাকীবোৰ ক’ত আছে সোনকালে ক’ নহলে উগ্ৰ শাস্তি পাবি।” {{gap}}সিহঁতে কোনো উত্তৰ নিদি তলমুৰ কৰি থাকিল। কোনো কথা নকৈ হঠাৎ দুয়োজন চাহাব তাৰ পৰা নামি গ’ল। ডাওৰাই কৰ্ত্তব্য বুজি পালে। দুয়োৰো মুখত দুটা ঘুচি মাৰি হুঙ্কাৰ দিলে “এতিয়াও সচা কথা ক’ নহলে তহঁতক আধা মৰা কৰিম।” {{gap}}ডাওৰাৰ ঘুচিত সিহঁতৰ মুখ ফাটি তেজ ওলাল। কিন্তু মুখেৰে কোনো কথা নোলাল। দুয়োজনে বোবাৰ দৰে থাকিল। তাকে দেখি ডাওৰাৰ খং আৰু {{SIC|চিৰল|চৰিল}}। ক’লে “তহঁতৰ পেটফালি কথা উলিয়াম, বদমাচ দস্যু।” চিপাহী<noinclude></noinclude> n8nwac2p79u62j29rmh6effx2mx3bjr 262275 262274 2026-10-12T17:37:27Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 262275 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh|১২৬|বিপ্লবী বাহিনী|}}</noinclude>{{gap}}ডাওৰাই ভুকু দাঙি আগুৱাই যোৱা দেখি মিঃ ডেভিডে ইঙ্গিততে মানা কৰি আকৌ সুধিলে “এই কোঠালীত কোন থাকে?” {{gap}}“সাধুজী আহিলে থাকে।” {{gap}}“এতিয়া কোন থাকে?” {{gap}}“কোনো নাথাকে।” {{gap}}“তেনেহলে এইবোৰ চিগাৰেটৰ টুকুৰা আহিল ক’ৰ পৰা?” {{gap}}বেনি আৰু নৰসিঙে ইজনে সিজনৰ মুখলৈ চাই মৌন হৈ ৰৈ থাকিল। সেই বিষয় এৰি মিঃ ডেভিডে সুধিলে “টেলিফোন কি কামত ব্যৱহাৰ হয়? সাধু সন্ন্যাসীয়ে কাক টেলিফোন কৰে?” {{gap}}দুয়োজনে নিৰুত্তৰ। {{gap}}“সোনকালে কোৱা?” {{gap}}“কব নোৱাৰোঁ...” বেনিয়ে উত্তৰ দিলে। {{gap}}“কোনে কব পাৰে?” {{gap}}বেনিয়ে হঠাতে উত্তৰ দিলে “গুৰ্...” তাৰ মুখৰ কথা কাঢ়ি নি নৰসিঙে ক’লে “সাধুজীয়ে......” {{gap}}“হুঁ” বুলি মিঃ ডেভিডে ডাওৰাৰ মুখলৈ চাবহে পালে। তৎক্ষণাত ডাওৰাই আগবাঢ়ি গৈ নিজেই দুয়োজনৰ হাতত হেণ্ডকাফ লগাই দিলে। মিঃ ডেভিডে গৰ্জ্জি উঠিল “ৰাখাল আৰু দলৰ বাকীবোৰ ক’ত আছে সোনকালে ক’ নহলে উগ্ৰ শাস্তি পাবি।” {{gap}}সিহঁতে কোনো উত্তৰ নিদি তলমুৰ কৰি থাকিল। কোনো কথা নকৈ হঠাৎ দুয়োজন চাহাব তাৰ পৰা নামি গ’ল। ডাওৰাই কৰ্ত্তব্য বুজি পালে। দুয়োৰো মুখত দুটা ঘুচি মাৰি হুঙ্কাৰ দিলে “এতিয়াও সচা কথা ক’ নহলে তহঁতক আধা মৰা কৰিম।” {{gap}}ডাওৰাৰ ঘুচিত সিহঁতৰ মুখ ফাটি তেজ ওলাল। কিন্তু মুখেৰে কোনো কথা নোলাল। দুয়োজনে বোবাৰ দৰে থাকিল। তাকে দেখি ডাওৰাৰ খং আৰু {{SIC|চিৰল|চৰিল}}। ক’লে “তহঁতৰ পেটফালি কথা উলিয়াম, বদমাচ দস্যু।” চিপাহী<noinclude></noinclude> m78er73deyhfu5owp1nlr9we4qypunq 262382 262275 2026-10-13T11:10:09Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 262382 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|১২৬|বিপ্লবী বাহিনী|}}</noinclude>{{gap}}ডাওৰাই ভুকু দাঙি আগুৱাই যোৱা দেখি মিঃ ডেভিডে ইঙ্গিততে মানা কৰি আকৌ সুধিলে “এই কোঠালীত কোন থাকে?” {{gap}}“সাধুজী আহিলে থাকে।” {{gap}}“এতিয়া কোন থাকে?” {{gap}}“কোনো নাথাকে।” {{gap}}“তেনেহলে এইবোৰ চিগাৰেটৰ টুকুৰা আহিল ক’ৰ পৰা?” {{gap}}বেনি আৰু নৰসিঙে ইজনে সিজনৰ মুখলৈ চাই মৌন হৈ ৰৈ থাকিল। সেই বিষয় এৰি মিঃ ডেভিডে সুধিলে “টেলিফোন কি কামত ব্যৱহাৰ হয়? সাধু সন্ন্যাসীয়ে কাক টেলিফোন কৰে?” {{gap}}দুয়োজনে নিৰুত্তৰ। {{gap}}“সোনকালে কোৱা?” {{gap}}“কব নোৱাৰোঁ...” বেনিয়ে উত্তৰ দিলে। {{gap}}“কোনে কব পাৰে?” {{gap}}বেনিয়ে হঠাতে উত্তৰ দিলে “গুৰ্...” তাৰ মুখৰ কথা কাঢ়ি নি নৰসিঙে ক’লে “সাধুজীয়ে......” {{gap}}“হুঁ” বুলি মিঃ ডেভিডে ডাওৰাৰ মুখলৈ চাবহে পালে। তৎক্ষণাত ডাওৰাই আগবাঢ়ি গৈ নিজেই দুয়োজনৰ হাতত হেণ্ডকাফ লগাই দিলে। মিঃ ডেভিডে গৰ্জ্জি উঠিল “ৰাখাল আৰু দলৰ বাকীবোৰ ক’ত আছে সোনকালে ক’ নহলে উগ্ৰ শাস্তি পাবি।” {{gap}}সিহঁতে কোনো উত্তৰ নিদি তলমুৰ কৰি থাকিল। কোনো কথা নকৈ হঠাৎ দুয়োজন চাহাব তাৰ পৰা নামি গ’ল। ডাওৰাই কৰ্ত্তব্য বুজি পালে। দুয়োৰো মুখত দুটা ঘুচি মাৰি হুঙ্কাৰ দিলে “এতিয়াও সচা কথা ক’ নহলে তহঁতক আধা মৰা কৰিম।” {{gap}}ডাওৰাৰ ঘুচিত সিহঁতৰ মুখ ফাটি তেজ ওলাল। কিন্তু মুখেৰে কোনো কথা নোলাল। দুয়োজনে বোবাৰ দৰে থাকিল। তাকে দেখি ডাওৰাৰ খং আৰু {{SIC|চিৰল|চৰিল}}। ক’লে “তহঁতৰ পেটফালি কথা উলিয়াম, বদমাচ দস্যু।” চিপাহী<noinclude></noinclude> 0vylaxk0sr8egqip0ls77i25pjusg7t 104 94381 262278 2026-10-12T18:01:48Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 262278 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh|১২০|বিপ্লবী বাহিনী|}}</noinclude>উঠি প্ৰথমে লাইট জ্বলায়। তাৰ পিচত দুৱাৰ মেলে। দুৱাৰ মেলাৰ লগে লগে ডকাইতে সৰু বাবুৰ মূৰত কোবাই অচেতন কৰে আৰু হাতে ভবিয়ে বান্ধে। সেই সময়তে সিহঁত দুজন বহি ভয়তে কাজিয়া নকৰি চৰ্দ্দাৰৰ হুকুম মতে আত্ম-সমৰ্পণ কৰে। বাকীজনেও ভেৰুমলক কোবোৱাৰ পিছৰ পৰা সকলো কথা সমৰ্থন কৰিলে। তাৰ পূৰ্ব্বে সি সাৰ পোৱা নাছিল বুলি ক’লে। {{gap}}মিঃ ডেভিডে সুধিলে “জেঠমলে তেতিয়াও সাৰ পোৱা নাছিল নেকি?” {{gap}}গোমস্তাই উত্তৰ দিলে “ঠিক উচি বখত বাবুজীৰ ঘুম ভাংগা যায় ঔব বন্দুক উঠাই লেয় ঔৰ ডাকু লোকেৰ চৰ্দ্দাৰ ভী ৰিভেলভেৰ উঠাই লেয়।” {{gap}}“তাৰ পিছত কি হ'ল?” {{gap}}“জী হজৌৰ, উচি বখত ক্যা জানে কাহেকোৱাস্তে ডাকু লোকেৰ এক আদমীভি ৰিভেলভেৰ নিকালকে চালা চৰ্দ্দাৰকে মাৰবাৰ নিছানা কৰিছিলে হজৌৰ। লেকিন উনকা গোলী নিকালনেকা আগেমে দোচৰা এক ডাকু বন্দুকচে উনকা শিৰমে যাৰ ডালা। ৱ আদমী ঝট্‌পট্ মাটিমে গিৰি গৈছে হজৌৰ। ৱ আদমীকা ৰিভেলভেৰচে গোলী নিকালা লেকিন চালা চৰ্দ্দাৰকা গাৱমে নহী লাগিছে। দেৱালমে লাগা......” {{gap}}ফুকনে মাত লগালে “তেনেহলে সিহঁতৰ এজন বিদ্ৰোহী হৈছিল, তাৰ বা কাৰণ কি? সি অকলশৰে চৰ্দ্দাৰৰ বিৰুদ্ধে যোৱা মানে গোটেই দলটোৰ বিৰুদ্ধে গৈ নিজৰ প্ৰাণ হেৰুৱালে বা কিয়?” {{gap}}মিচেচ্‌ ডেভিডে সুধিলে “তুমি কি কব খোজা মিঃ ফুকন? সি মৰাৰ কিবা প্ৰমাণ পালা নেকি? মৰিছিল যদি টোপোলা বান্ধি লাচটো সিহঁতে বা লৈ গলহেঁতেন কিয়?” {{gap}}“তোমাৰ প্ৰশ্নৰ সঠিক উত্তৰ দিয়া টান। মৰিছিল বুলি খাতাংকৈ নকওঁ কিন্তু এই কথা অনুমান কৰিব পাৰি যে মৰিছিল যদিও তাৰ নাচটো ইয়াতে এৰি মিঃ ডেভিডলৈ ‘ক্লু’ এটা থৈ যাব বুলি কেতিয়াও ভাবিব নোৱাৰা। সিহঁত ইমান নিৰ্ব্বোধ নহয় জানিবা। মাজ মজিয়াত থকা তেজৰ দাগবোৰ নিশ্চয় সেই বিদ্ৰোহী দস্যুৰে আছিল।” {{nop}}<noinclude></noinclude> p5w4kzu1mptfxd0joztf91j46xtb9de 262375 262278 2026-10-13T10:57:28Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 262375 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|১২০|বিপ্লবী বাহিনী|}}</noinclude>উঠি প্ৰথমে লাইট জ্বলায়। তাৰ পিচত দুৱাৰ মেলে। দুৱাৰ মেলাৰ লগে লগে ডকাইতে সৰু বাবুৰ মূৰত কোবাই অচেতন কৰে আৰু হাতে ভৰিয়ে বান্ধে। সেই সময়তে সিহঁত দুজন বহি ভয়তে কাজিয়া নকৰি চৰ্দ্দাৰৰ হুকুম মতে আত্ম-সমৰ্পণ কৰে। বাকীজনেও ভেৰুমলক কোবোৱাৰ পিছৰ পৰা সকলো কথা সমৰ্থন কৰিলে। তাৰ পূৰ্ব্বে সি সাৰ পোৱা নাছিল বুলি ক’লে। {{gap}}মিঃ ডেভিডে সুধিলে “জেঠমলে তেতিয়াও সাৰ পোৱা নাছিল নেকি?” {{gap}}গোমস্তাই উত্তৰ দিলে “ঠিক উচি বখত বাবুজীৰ ঘুম ভাংগা যায় ঔৰ বন্দুক উঠাই লেয় ঔৰ ডাকু লোকেৰ চৰ্দ্দাৰ ভী ৰিভেলভেৰ উঠাই লেয়।” {{gap}}“তাৰ পিছত কি হ'ল?” {{gap}}“জী হজৌৰ, উচি বখত ক্যা জানে কাহেকোৱাস্তে ডাকু লোকেৰ এক আদমীভি ৰিভেলভেৰ নিকালকে চালা চৰ্দ্দাৰকে মাৰবাৰ নিছানা কৰিছিলে হজৌৰ। লেকিন উনকা গোলী নিকালনেকা আগেমে দোচৰা এক ডাকু বন্দুকচে উনকা শিৰমে যাৰ ডালা। ৱ আদমী ঝট্‌পট্ মাটিমে গিৰি গৈছে হজৌৰ। ৱ আদমীকা ৰিভেলভেৰচে গোলী নিকালা লেকিন চালা চৰ্দ্দাৰকা গাৱমে নহী লাগিছে। দেৱালমে লাগা......” {{gap}}ফুকনে মাত লগালে “তেনেহলে সিহঁতৰ এজন বিদ্ৰোহী হৈছিল, তাৰ বা কাৰণ কি? সি অকলশৰে চৰ্দ্দাৰৰ বিৰুদ্ধে যোৱা মানে গোটেই দলটোৰ বিৰুদ্ধে গৈ নিজৰ প্ৰাণ হেৰুৱালে বা কিয়?” {{gap}}মিচেচ্‌ ডেভিডে সুধিলে “তুমি কি কব খোজা মিঃ ফুকন? সি মৰাৰ কিবা প্ৰমাণ পালা নেকি? মৰিছিল যদি টোপোলা বান্ধি লাচটো সিহঁতে বা লৈ গলহেঁতেন কিয়?” {{gap}}“তোমাৰ প্ৰশ্নৰ সঠিক উত্তৰ দিয়া টান। মৰিছিল বুলি খাতাংকৈ নকওঁ কিন্তু এই কথা অনুমান কৰিব পাৰি যে মৰিছিল যদিও তাৰ লাচটো ইয়াতে এৰি মিঃ ডেভিডলৈ ‘ক্লু’ এটা থৈ যাব বুলি কেতিয়াও ভাবিব নোৱাৰা। সিহঁত ইমান নিৰ্ব্বোধ নহয় জানিবা। মাজ মজিয়াত থকা তেজৰ দাগবোৰ নিশ্চয় সেই বিদ্ৰোহী দস্যুৰে আছিল।” {{nop}}<noinclude></noinclude> snlpvi39vs98w0hcuva3vaxv6d2xqp6 104 94382 262279 2026-10-12T18:10:06Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 262279 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh||বিপ্লবী বাহিনী|১২১}}</noinclude>{{gap}}“গোমস্তাজনে ক’লে “জী হজৌৰ। উচি জাগামে ৱ আদমী গিৰিছিলে। তব উনকোভি ৰচিছে বান্ধকৰ চালা চৰ্দ্দাৰ বৰবাবুকো গোলী মাৰকে খুন কৰকে.. ..” বুলি হুক্‌ হুক্ কৰি কান্দিবলৈ ধৰিলে। {{gap}}“মিঃ ডেভিডে সুধিলে “বিদ্ৰোহীজনৰ চেহেৰা কেনেকুৱা আছিল কব পাৰানে?” {{gap}}“চব ডাকু ক’লা কাপৰ পিন্ধিছে হজৌৰ। মুখ আউৰ শিৰভী ঢাকি ৰাখিছে। কিচিকো মুখ নহী দেখিছে। লেকিন ৱ আদমী চবছে কমতি ওমৰকা আছে হজৌৰ। বাকী তিন আদমীতো বহুত পালোৱান আছে।” {{gap}}“কিমান ধন লুটি নিলে হিচাব দিব পাৰানে?" {{gap}}“জী হজৌৰ, চব মিলকে থোৰা জ্যাদা পাচ লাখ হবো...........” {{gap}}লুটপাত হোৱা বস্তু আৰু ধনৰ লিষ্টি এখন কৰাই নিবলৈ দাৰোগাক হুকুম দি মিঃ ডেভিডে মিঃ হেলেম আৰু ডাঙৰাক লগত লৈ ভৰাল কোঠালী আৰু গোটেইটো ঘৰ তন্ন তন্ন কৈ চাই ফুৰিলে। কিন্তু কোনো শুংসূত্ৰ নাপালে। মিচেচ্ ডেভিড আৰু ফুকনো অলপ দূৰে দূৰে চাই ফুৰিছিল। অৱশেষত তাৰপৰা উলটি যোৱাৰ সংকল্প কৰি মিঃ ডেভিডে দাৰোগাক মাতি আনি জেঠমলৰ শৱ পোষ্টমৰ্টম কৰাবলৈ উপদেশ দি বাহিৰলৈ খোজ ললে। {{gap}}প্ৰথমে মিঃ ডেভিড আৰু তেওঁৰ পিছে পিছে মিঃ হেলেম বাৰাণ্ডা পালে। দুখমনেৰে শ্ৰীযুত ফুকন আৰু মিচেচ্ ডেভিডে ইফালে সিফালে চাই আগবাঢ়িছে। কাৰো মুখত কোনো কথা নাই। দুৱাৰৰ ওচৰ পাই হঠাতে শ্ৰীযুত ফুকন থমকি ৰ’ল। মুখেৰে উচ্চাৰণ কৰিলে “হে ভগৱান, ...মিঃ ডেভিড?” {{gap}}তৎক্ষণাৎ মিঃ ডেভিডে ঘূৰি ওচৰলৈ আহি সুধিলে “কি হ’ল মিঃ ফুকন??” {{gap}}“বোধহয় সৰ্ব্বনাশ হৈছে” বুলি অস্থিৰভাৱে দুৱাৰখনলৈ আঙুলিয়াই ক’লে “দুৱাৰৰ মটীয়া ৰঙৰ ওপৰত এঙ্গাৰেৰে লিখা অসমীয়া আখৰ চোৱা... ইহঁতে এই আখৰেৰে নিলিখে।” {{gap}}“কোৱাইট ৰাইট্‌... ঠিক কথা” বুলি মিঃ ডেভিডে চিঞৰি উঠিল “মাই গড্‌....” {{gap}}ফুকনে ক’লে “এয়া চোৱা লিখিছে—ৰাখাল, ৱেগানবাবু, পাণ্ডু, শ‍ইকীয়া...”<noinclude></noinclude> 7jvd3zi1ywmwuubt2n5cdikiz38atwy 262377 262279 2026-10-13T10:59:18Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 262377 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||বিপ্লবী বাহিনী|১২১}}</noinclude>{{gap}}“গোমস্তাজনে ক’লে “জী হজৌৰ। উচি জাগামে ৱ আদমী গিৰিছিলে। তব উনকোভি ৰচিছে বান্ধকৰ চালা চৰ্দ্দাৰ বৰবাবুকো গোলী মাৰকে খুন কৰকে.. ..” বুলি হুক্‌ হুক্ কৰি কান্দিবলৈ ধৰিলে। {{gap}}“মিঃ ডেভিডে সুধিলে “বিদ্ৰোহীজনৰ চেহেৰা কেনেকুৱা আছিল কব পাৰানে?” {{gap}}“চব ডাকু ক’লা কাপৰ পিন্ধিছে হজৌৰ। মুখ আউৰ শিৰভী ঢাকি ৰাখিছে। কিচিকো মুখ নহী দেখিছে। লেকিন ৱ আদমী চবছে কমতি ওমৰকা আছে হজৌৰ। বাকী তিন আদমীতো বহুত পালোৱান আছে।” {{gap}}“কিমান ধন লুটি নিলে হিচাব দিব পাৰানে?" {{gap}}“জী হজৌৰ, চব মিলকে থোৰা জ্যাদা পাচ লাখ হবো...........” {{gap}}লুটপাত হোৱা বস্তু আৰু ধনৰ লিষ্টি এখন কৰাই নিবলৈ দাৰোগাক হুকুম দি মিঃ ডেভিডে মিঃ হেলেম আৰু ডাঙৰাক লগত লৈ ভৰাল কোঠালী আৰু গোটেইটো ঘৰ তন্ন তন্ন কৈ চাই ফুৰিলে। কিন্তু কোনো শুংসূত্ৰ নাপালে। মিচেচ্ ডেভিড আৰু ফুকনো অলপ দূৰে দূৰে চাই ফুৰিছিল। অৱশেষত তাৰপৰা উলটি যোৱাৰ সংকল্প কৰি মিঃ ডেভিডে দাৰোগাক মাতি আনি জেঠমলৰ শৱ পোষ্টমৰ্টম কৰাবলৈ উপদেশ দি বাহিৰলৈ খোজ ললে। {{gap}}প্ৰথমে মিঃ ডেভিড আৰু তেওঁৰ পিছে পিছে মিঃ হেলেম বাৰাণ্ডা পালে। দুখমনেৰে শ্ৰীযুত ফুকন আৰু মিচেচ্ ডেভিডে ইফালে সিফালে চাই আগবাঢ়িছে। কাৰো মুখত কোনো কথা নাই। দুৱাৰৰ ওচৰ পাই হঠাতে শ্ৰীযুত ফুকন থমকি ৰ’ল। মুখেৰে উচ্চাৰণ কৰিলে “হে ভগৱান, ...মিঃ ডেভিড?” {{gap}}তৎক্ষণাৎ মিঃ ডেভিডে ঘূৰি ওচৰলৈ আহি সুধিলে “কি হ’ল মিঃ ফুকন??” {{gap}}“বোধহয় সৰ্ব্বনাশ হৈছে” বুলি অস্থিৰভাৱে দুৱাৰখনলৈ আঙুলিয়াই ক’লে “দুৱাৰৰ মটীয়া ৰঙৰ ওপৰত এঙ্গাৰেৰে লিখা অসমীয়া আখৰ চোৱা... ইহঁতে এই আখৰেৰে নিলিখে।” {{gap}}“কোৱাইট ৰাইট্‌... ঠিক কথা” বুলি মিঃ ডেভিডে চিঞৰি উঠিল “মাই গড্‌....” {{gap}}ফুকনে ক’লে “এয়া চোৱা লিখিছে—ৰাখাল, ৱেগানবাবু, পাণ্ডু, শ‍ইকীয়া...”<noinclude></noinclude> g963fimu9yxr40f5vhrshxnplmoim0z 104 94383 262280 2026-10-12T18:16:45Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 262280 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh|১২২|বিপ্লবী বাহিনী|}}</noinclude>{{gap}}চঞ্চলভাবে মিঃ ডেভিডে ক’লে “ৰাইট্‌...মেনী ঠেঙ্কচ মিঃ ফুকন ... অজস্ৰ ধন্যবাদ মিঃ ফুকন। তোমাক লগত অনা বাবে নিজকে ভাগ্যৱান বুলি প্ৰমাণ পালো। নহলে এই ৰহস্য হঠাৎ কাৰো চকুত নপৰিলহেঁতেন।” বুলি কৈ নোট বহী উলিয়াই শব্দবোৰ লিখি কমানেৰে দুৱাৰৰ শব্দবোৰ মচি পেলালে। মিঃ হেলেম আৰু ডাওৰাকো লগত লৈ আটাইবোৰে বঙলালৈ গ’ল। {{gap}}ড্ৰৱিংকমত বহি মিঃ ডেভিডে ক’লে “সময় বৰ মূল্যবান। মিঃ হেলেম থানালৈ অৰ্ডাৰ দিয়া, মুকুল বৰ্ম্মণ আৰু দুজন দাৰোগাৰে সৈতে দুখন ভানত সশস্ত্ৰ চিপাহী দুজন লৈ সাজু হৈ থাকক। আমাৰ মটৰ দেখিলে বিনা হুকুমে পিছে পিছে যাব”। {{gap}}মিঃ হেলেমে তৎক্ষণাত টেলিফোনেৰে অৰ্ডাৰ দি সুধিলে—“এতিয়াও মই ভালকৈ বুজিব পৰা নাই স্যৰ।” {{gap}}“চোৱা” বুলি মিঃ ডেভিডে দুৱাৰত লিখা শব্দবোৰ দেখুৱাই ক’লে “শ‍ইকীয়াৰ মগজু বিকৃত হোৱা নাই। ডাক্তৰৰ সিদ্ধান্ত ভুল। শ‍ইকীয়াই পাণ্ডুত থাকি আবিষ্কাৰ কৰিছে ৰাখাল, ৱেগানবাবু। এতিয়া আমাৰ প্ৰথম আৰু প্ৰধান কৰ্ত্তব্য— গোটেই পাণ্ডু ওলট পালট কৰি হলেও—বিচাৰি উলিয়াব লাগে ৰাখাল কোন? ৱেগানবাবু কোন আৰু শ‍ইকীয়া ক’ত, বুজিছা?” {{gap}}“বুজিছো স্যৰ...” মিঃ হেলেমে উত্তৰ দিলে। {{gap}}মি: ডেভিডে ভিতৰ সোমাই গৈ সাজপাৰ সলাই সাজুহৈ ওলাই আহি ক’লে “মিঃ ফুকন তোমালোক দুজনে কথা পাতা। আমি ওলালোঁ। উভতি আহিলে দেখা হব।” {{gap}}“নিশ্চয় বন্ধু। তোমালোকৰ সাফল্য কামনা কৰে॥” ফুকনে ক'লে। {{gap}}“ধন্যবাদ।” বুলি মি: হেলেম আৰু ডাওবাৰে সৈতে ওলাই গ'ল। {{gap}}মি: ডেভিডৰ দল যেতিয়া পাণ্ডু পালেগৈ তেতিয়া এঘাৰ বাজিছে। প্ৰতিজ্ঞা কৰি যোৱামতে চিনাকী পালে ৰাখাল আৰু ৱেগানবাবু একেজন বুলি। বিচাৰি পালে তাৰ অফিচ। আৰু পালে তাৰ একমাত্ৰ বান্ধনীৰ পৰা আৰম্ভ কৰি চাপ্ৰাচী কাম কৰা বিহাৰী মানুহজনক। পাণ্ডুৰ সকলো ঠাই আৰু ৰেলৱে কলোনি ওলট-<noinclude></noinclude> pacyabjjlp7zhbo3cgl3twg0de1gr1z 262282 262280 2026-10-12T18:20:59Z JyotiPN 1603 262282 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh|১২২|বিপ্লবী বাহিনী|}}</noinclude>{{gap}}চঞ্চলভাবে মিঃ ডেভিডে ক’লে “ৰাইট্‌...মেনী ঠেঙ্কচ মিঃ ফুকন ... অজস্ৰ ধন্যবাদ মিঃ ফুকন। তোমাক লগত অনা বাবে নিজকে ভাগ্যৱান বুলি প্ৰমাণ পালো। নহলে এই ৰহস্য হঠাৎ কাৰো চকুত নপৰিলহেঁতেন।” বুলি কৈ নোট বহী উলিয়াই শব্দবোৰ লিখি কমানেৰে দুৱাৰৰ শব্দবোৰ মচি পেলালে। মিঃ হেলেম আৰু ডাওৰাকো লগত লৈ আটাইবোৰে বঙলালৈ গ’ল। {{gap}}ড্ৰৱিংকমত বহি মিঃ ডেভিডে ক’লে “সময় বৰ মূল্যবান। মিঃ হেলেম থানালৈ অৰ্ডাৰ দিয়া, মুকুল বৰ্ম্মণ আৰু দুজন দাৰোগাৰে সৈতে দুখন ভানত সশস্ত্ৰ চিপাহী দুজন লৈ সাজু হৈ থাকক। আমাৰ মটৰ দেখিলে বিনা হুকুমে পিছে পিছে যাব”। {{gap}}মিঃ হেলেমে তৎক্ষণাত টেলিফোনেৰে অৰ্ডাৰ দি সুধিলে—“এতিয়াও মই ভালকৈ বুজিব পৰা নাই স্যৰ।” {{gap}}“চোৱা” বুলি মিঃ ডেভিডে দুৱাৰত লিখা শব্দবোৰ দেখুৱাই ক’লে “শ‍ইকীয়াৰ মগজু বিকৃত হোৱা নাই। ডাক্তৰৰ সিদ্ধান্ত ভুল। শ‍ইকীয়াই পাণ্ডুত থাকি আবিষ্কাৰ কৰিছে ৰাখাল, ৱেগানবাবু। এতিয়া আমাৰ প্ৰথম আৰু প্ৰধান কৰ্ত্তব্য— গোটেই পাণ্ডু ওলট পালট কৰি হলেও—বিচাৰি উলিয়াব লাগে ৰাখাল কোন? ৱেগানবাবু কোন আৰু শ‍ইকীয়া ক’ত, বুজিছা?” {{gap}}“বুজিছো স্যৰ...” মিঃ হেলেমে উত্তৰ দিলে। {{gap}}মি: ডেভিডে ভিতৰ সোমাই গৈ সাজপাৰ সলাই সাজুহৈ ওলাই আহি ক’লে “মিঃ ফুকন তোমালোক দুজনে কথা পাতা। আমি ওলালোঁ। উভতি আহিলে দেখা হব।” {{gap}}“নিশ্চয় বন্ধু। তোমালোকৰ সাফল্য কামনা কৰোঁ।” ফুকনে ক’লে। {{gap}}“ধন্যবাদ।” বুলি মি: হেলেম আৰু ডাওৰাৰে সৈতে ওলাই গ’ল। {{gap}}মি: ডেভিডৰ দল যেতিয়া পাণ্ডু পালেগৈ তেতিয়া এঘাৰ বাজিছে। প্ৰতিজ্ঞা কৰি যোৱামতে চিনাকী পালে ৰাখাল আৰু ৱেগানবাবু একেজন বুলি। বিচাৰি পালে তাৰ অফিচ। আৰু পালে তাৰ একমাত্ৰ বান্ধনীৰ পৰা আৰম্ভ কৰি চাপ্ৰাচী কাম কৰা বিহাৰী মানুহজনক। পাণ্ডুৰ সকলো ঠাই আৰু ৰেলৱে কলোনি ওলট-<noinclude></noinclude> 9r0224hw0snhrrmvtxgn0m0imc89qyr 262378 262282 2026-10-13T11:02:35Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 262378 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|১২২|বিপ্লবী বাহিনী|}}</noinclude>{{gap}}চঞ্চলভাবে মিঃ ডেভিডে ক’লে “ৰাইট্‌...মেনী ঠেঙ্কচ মিঃ ফুকন ... অজস্ৰ ধন্যবাদ মিঃ ফুকন। তোমাক লগত অনা বাবে নিজকে ভাগ্যৱান বুলি প্ৰমাণ পালো। নহলে এই ৰহস্য হঠাৎ কাৰো চকুত নপৰিলহেঁতেন।” বুলি কৈ নোট বহী উলিয়াই শব্দবোৰ লিখি ৰূমালেৰে দুৱাৰৰ শব্দবোৰ মচি পেলালে। মিঃ হেলেম আৰু ডাওৰাকো লগত লৈ আটাইবোৰে বঙলালৈ গ’ল। {{gap}}ড্ৰৱিংৰূমত বহি মিঃ ডেভিডে ক’লে “সময় বৰ মূল্যবান। মিঃ হেলেম থানালৈ অৰ্ডাৰ দিয়া, মুকুল বৰ্ম্মণ আৰু দুজন দাৰোগাৰে সৈতে দুখন ভানত সশস্ত্ৰ চিপাহী দুজন লৈ সাজু হৈ থাকক। আমাৰ মটৰ দেখিলে বিনা হুকুমে পিছে পিছে যাব”। {{gap}}মিঃ হেলেমে তৎক্ষণাত টেলিফোনেৰে অৰ্ডাৰ দি সুধিলে—“এতিয়াও মই ভালকৈ বুজিব পৰা নাই স্যৰ।” {{gap}}“চোৱা” বুলি মিঃ ডেভিডে দুৱাৰত লিখা শব্দবোৰ দেখুৱাই ক’লে “শ‍ইকীয়াৰ মগজু বিকৃত হোৱা নাই। ডাক্তৰৰ সিদ্ধান্ত ভুল। শ‍ইকীয়াই পাণ্ডুত থাকি আবিষ্কাৰ কৰিছে ৰাখাল, ৱেগানবাবু। এতিয়া আমাৰ প্ৰথম আৰু প্ৰধান কৰ্ত্তব্য— গোটেই পাণ্ডু ওলট পালট কৰি হলেও—বিচাৰি উলিয়াব লাগে ৰাখাল কোন? ৱেগানবাবু কোন আৰু শ‍ইকীয়া ক’ত, বুজিছা?” {{gap}}“বুজিছো স্যৰ...” মিঃ হেলেমে উত্তৰ দিলে। {{gap}}মি: ডেভিডে ভিতৰ সোমাই গৈ সাজপাৰ সলাই সাজুহৈ ওলাই আহি ক’লে “মিঃ ফুকন তোমালোক দুজনে কথা পাতা। আমি ওলালোঁ। উভতি আহিলে দেখা হব।” {{gap}}“নিশ্চয় বন্ধু। তোমালোকৰ সাফল্য কামনা কৰোঁ।” ফুকনে ক’লে। {{gap}}“ধন্যবাদ।” বুলি মি: হেলেম আৰু ডাওৰাৰে সৈতে ওলাই গ’ল। {{gap}}মি: ডেভিডৰ দল যেতিয়া পাণ্ডু পালেগৈ তেতিয়া এঘাৰ বাজিছে। প্ৰতিজ্ঞা কৰি যোৱামতে চিনাকী পালে ৰাখাল আৰু ৱেগানবাবু একেজন বুলি। বিচাৰি পালে তাৰ অফিচ। আৰু পালে তাৰ একমাত্ৰ ৰান্ধনীৰ পৰা আৰম্ভ কৰি চাপ্ৰাচী কাম কৰা বিহাৰী মানুহজনক। পাণ্ডুৰ সকলো ঠাই আৰু ৰেলৱে কলোনি ওলট-<noinclude></noinclude> rqj9jjd8xiuc3impjb1s1sr7bv0yxbv 0 94384 262281 2026-10-12T18:19:24Z JyotiPN 1603 "{{header | title = বিপ্লবী বাহিনী | author = প্ৰেমনাৰায়ণ দত্ত | year = ১৯৫৩ | translator = | section = | previous = [[বিপ্লবী বাহিনী - প্ৰেমনাৰায়ণ (১৯৫৩)/পোন্ধৰ|পোন্ধৰ]] | next = বিপ্লবী বাহিনী - প্ৰেমনা..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 262281 wikitext text/x-wiki {{header | title = বিপ্লবী বাহিনী | author = প্ৰেমনাৰায়ণ দত্ত | year = ১৯৫৩ | translator = | section = | previous = [[বিপ্লবী বাহিনী - প্ৰেমনাৰায়ণ (১৯৫৩)/পোন্ধৰ|পোন্ধৰ]] | next = [[বিপ্লবী বাহিনী - প্ৰেমনাৰায়ণ (১৯৫৩)/সোতৰ|সোতৰ]] | notes = | categories = }} <pages index="বিপ্লবী বাহিনী - প্ৰেমনাৰায়ণ (১৯৫৩).pdf" from=123 to=133/> [[শ্ৰেণী:প্ৰেমনাৰায়ণ দত্তৰ সাহিত্যকৰ্ম]] no94v4c5xrbdsptuikrw290rwms77go