ৱিকিউৎস aswikisource https://as.wikisource.org/wiki/%E0%A6%AC%E0%A7%87%E0%A6%9F%E0%A7%81%E0%A6%AA%E0%A6%BE%E0%A6%A4 MediaWiki 1.47.0-wmf.24 first-letter মাধ্যম বিশেষ বাৰ্তা সদস্য সদস্য বাৰ্তা ৱিকিউৎস ৱিকিউৎস বাৰ্তা চিত্ৰ চিত্ৰ বাৰ্তা মিডিয়াৱিকি মিডিয়াৱিকি আলোচনা সাঁচ সাঁচ বাৰ্তা সহায় সহায় বাৰ্তা শ্ৰেণী শ্ৰেণী বাৰ্তা লেখক লেখক আলোচনা পৃষ্ঠা পৃষ্ঠা আলোচনা সূচী সূচী আলোচনা প্ৰকাশক প্ৰকাশক আলোচনা TimedText TimedText talk Module Module talk Event Event talk 102 13638 263194 211108 2026-10-15T17:27:08Z JyotiPN 1603 263194 wikitext text/x-wiki {{author |firstname = কীৰ্ত্তিচন্দ্ৰ |middlename = বিদ্যাভূষণ |lastname = গোস্বামী |fast_initial = |birthyear = |deathyear = |description = |image = |wikipedia_link = |wikiquote_link = |commons_link = }} ;গ্ৰন্থৰাজি * [[পদ্য চণ্ডিকাখ্যান]] {{PD-India}} [[শ্ৰেণী:লেখক]] ke3pn0c3bemipty16rt5nee70j44ucz 104 54768 263172 263083 2026-10-15T14:47:29Z Pranamikaadhikary 2157 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 263172 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{rh||তাৰা|১৭}}</noinclude>{{hanging indent|2em|তাৰা—আপোনাৰ গা ভাল?}} {{hanging indent|2em|দিলীৰ—চন্দন! মোৰ ঘৰলৈ গৈ মোৰ লগুৱাটোক লৈ আহাঁগৈ। সি নতুন মানুহ, একোকে নাজানে।}} {{Right|[চন্দনৰ প্ৰস্থান।]}} {{hanging indent|2em|তাৰা— আপুনি আহোঁতে পালিতক সুখী দেখিছিল নে?}} {{hanging indent|2em|দিলীৰ—বৰ সুখী! তাত থকা সকলো বিদেশী মানুহতকৈ তেৱেঁই বেছি সুখী।}} {{hanging indent|2em|তাৰা—কিন্তু ইয়াত হলে তেওঁ সদায় মন মাৰি আছিল।}} {{hanging indent|2em|দিলীৰ—কিনো কম, বাৰু শুনক। তাত তেওঁৰ এজন বিদেশী সঙ্গী আছে। তেওঁ সদায় তেওঁৰ পত্নীৰ কথা ভাবি ভাবি থাকে। তেওঁৰ তেনে অৱস্থ৷ দেখি পালিতে হাঁহি হাঁহি আমাক কয়, “দেখিছানে এওঁ কেনে অদ্ভুত মানুহ। এওঁৰ কথা ভবিলেই এওঁলৈ মোৰ বৰ পুতৌ হয়। তিৰোতাৰ দুশ্চৰিত্ৰৰ কথা জানিও সদায় ঘৈণীয়েকৰ কথা ভাবি ভাবি সকলো সুখ পৰিত্যাগ কৰা উচিত নহয়। আমি যথা ইচ্ছা উপভোগ কৰিব পাৰোঁ।’’}} {{hanging indent|2em|তাৰা—মোৰ স্বামীয়ে এনে কথা কবনে?}} {{hanging indent|2em|দিলীৰ—হয় তেওঁৰ মুখতে এনে কথা শুনো। ৰাজকুৱঁৰী, সঁচাকথা কবলৈ গলে ইয়ালৈ আহি যদিও মোৰ হৃদয় আশ্চৰ্য্যৰে পূৰ্ণ হৈছে তথাপি আনফালে পুতৌ নকৰি নোৱাৰোঁ।}} {{hanging indent|2em|তাৰা—কাকনো পুতৌ কৰে?}} {{hanging indent|2em|দিলীৰ—দুজনক।}} {{hanging indent|2em|তাৰা—আপোনাৰ মনৰ কথা ভাঙি কওক।}} {{hanging indent/s|2em}}দিলীৰ—সুন্দৰী, আপোনাৰ যদি শুনিবলৈ ইমানেই ইচ্ছা, তেনেহলে নিশ্চয় কম। কবলৈকে ইমান কষ্ট কৰি ইমানখিনি বাট<noinclude>{{hanging indent/e}}</noinclude> et7p2k6ulcxrawvkyhp3u0ntu1mr9sm 104 54769 263175 263086 2026-10-15T14:50:01Z Pranamikaadhikary 2157 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 263175 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{rh|১৮|তাৰা|}} {{hanging indent/m}}</noinclude>আহিছোঁ। পালিতক পুতৌ কৰোঁ কাৰণ সি হতভাগাই আপোনাৰ দৰে ৰূপে গুণে অনুপমা তিৰোতাৰ স্বামী হৈও কাউৰীৰ দৰে কুৎসিৎ দুশ্চৰিত্ৰা বেশ্যাৰ প্ৰণয়ত মুগ্ধ। আপোনাকো পুতৌ কৰোঁ—কাৰণ আপুনি জানি শুনিও সেই চৰিত্ৰহীন স্বামীৰ অনুগতা। আপোনাৰ নাই কি? ৰূপ, যৌৱন, ধন মান সকলো আপোনাৰ হাতৰ মুঠিত। যেতিয়াই ইচ্ছা আপোনাৰ মনোবাঞ্ছা পূৰণ কৰিব পাৰে। তেনেকুৱা স্বামীৰ ওপৰত প্ৰতিশোধ লওক। কিয় এনে অমুল্য যৌৱন এনেয়ে দলিয়াই পেলাব? সময় থাকোতেই উপভোগ কৰক। আনন্দিত মনে মই আপোনাক প্ৰতিশোধ লোৱাত সহায় কৰিম।{{hanging indent/e}} {{hanging indent|2em|তাৰা—আপুনি কি কৈছে? যদিওবা মোৰ মহান স্বামীৰ ইমান অধঃপতন হৈছে তথাপি তেওঁ মোৰ স্বামী—মই তেওঁৰ দাসী। দাসী হৈ স্বামীৰ ওপৰত কি উপায়ে প্ৰতিশোধ ল’ম।}} {{hanging indent|2em|দিলীৰ—শুনা তেন্তে সুন্দৰী। তোমাৰ স্বামী যেতিয়া তোমাক পাহৰি ঘৃনিত বেশ্যাত অনুৰক্ত হৈছে, তুমি কিয় তেওঁৰ অনুগতা থাকিবা? প্ৰকৃতিয়ে যৌৱন উপভোগ কৰিবলৈ দিছে, দলিয়াই পেলাব দিয়া নাই। যৌৱন শেষ হলে বৃদ্ধ কালত উপভোগ শক্তি নাথাকিব। কিয় তোমাৰ এই গোলাপ ফুলৰ দৰে সুকোমল জীৱন বৃথাই নষ্ট কৰিবা। আহা সুন্দৰী, আলিঙ্গন দিয়া। এই উপায়েৰে তোমাৰ স্বামীৰ ওপৰতো প্ৰতিশোধ লবা, নিজৰ ৰূপ ৰাশিৰো সদ্ব্যৱহাৰ কৰিবা, লগে লগে অপদাৰ্থ এই প্ৰাণীকো কৃতাৰ্থ কৰিব।}} {{hanging indent/s|2em}}তাৰা—দূৰ হ নৰাধম! দুৰ হ পিশাচ! তোৰ ইমান সাহ। বিধাতা, সি জন্মত অভাগিনীয়ে কি পাপ কৰিছিল যে, তাৰ<noinclude>{{hanging indent/e}}</noinclude> p8a7x4e6xen616nlov052xhwk0jlyso 104 54770 263176 263088 2026-10-15T14:52:30Z Pranamikaadhikary 2157 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 263176 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{rh||তাৰা|১৯}} {{hanging indent/m}}</noinclude>বাবে এই ঘৃণিত কুকুৰৰ কথা শুনি নিজক কলঙ্কিত কৰিলোঁ। চন্দন! চন্দন! ৰ নৰাধম! এতিয়াই ইয়াৰ উপযুক্ত শাস্তি পাবি। গহ্বৰত আহি নিদ্ৰিত সিংহিনীক জগালি। পিতাৰ আগত কৈ নিশ্চয় তোক ইয়াৰ উপযুক্ত শাস্তি দিয়াম। তোৰ মুখ দেখিলে ও পাপ হয়। ধূৰ্ত্ত, নাজাননে হিন্দু ৰমণীৰ স্বামীয়েই সৰ্ব্বস্ব, সতেই হওক, অসতেই হওক তেওঁক এৰি আনক সেৱা নকৰে। [যাব খোজে।]{{hanging indent/e}} {{hanging indent|2em|দিলীৰ—(আঠুকাঢ়ি) ৰাজকুৱঁৰী, ক্ষমা কৰক। আপোনাৰ মনৰ ভাৱ আৰু মোৰ বন্ধু পালিতৰ প্ৰতি আপোনাৰ অনুৰাগ জানিবৰ বাবেই অজি এই পৰীক্ষা কৰিলোঁ। আজি আপোনাৰ নিচিনা সতীৰ মুখ দেখি মোৰো পূণ্য হল। পালিত ধন্য তুমি। বন্ধু, এইখিনিতে তোমাৰ ওচৰত হাৰ মানিলো। এনে পত্নী সকলোৰে ভাগ্যত নিমিলে। আপুনিয়েই তেওঁৰ যোগ্য পত্নী। আপোনাৰ পেট পাবলৈয়ে মই এইখিনি মিছা কথা কলোঁ। তেওঁৰ চৰিত্ৰ নিষ্কলঙ্ক। ৰাজকুৱঁৰী, মোৰ অপৰাধ মাৰ্জ্জনা কৰিব।}} {{hanging indent|2em|তাৰা—বিদেশী! সতী ৰমণীৰ সম্মুখত পৰীক্ষা কৰিবলৈ হলেও এনে কথা কোৱা অনুচিত। তোমাক মই মোৰ স্বামীৰ বন্ধু বুলি মাৰ্জ্জনা কৰিলোঁ, নহলে ইয়াৰ সমুচিত দণ্ড পালেহেঁতেন।}} {{hanging indent|2em|দিলীৰ—ৰাজকুৱঁৰী, শান্ত হওক। আপোনাৰ স্বামীৰ কথা কি কম? ৰূপেগুণে তেওঁ যেনিবা এজন শাপভ্ৰষ্ট দেৱকুমাৰহে। তেওঁৰ নিচিনা সুপুৰুষ সহজতে পোৱা নাযায়। তেওঁক মই ভাইৰ দৰেই মৰম কৰোঁ, সেই নিমিত্তেই আপোনাক পৰীক্ষা কৰিলোঁ। মোৰ মনৰ সজ ইচ্ছালৈ চাই যেন অপৰাধ যেন মাৰ্জ্জনা কৰে।}}<noinclude></noinclude> cawsij1mrw1lh0jurd71nqyobzyy5tu 104 54771 263177 263093 2026-10-15T14:54:09Z Pranamikaadhikary 2157 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 263177 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{rh|২০|তাৰা|}}</noinclude>{{hanging indent|2em|তাৰা—বাৰু, যি হল হল, সেই বিষয়ে আৰু একোকে নকব আপোনাৰ মই কি উপকাৰ কৰিব পাৰোঁ?}} {{hanging indent|2em|দিলীৰ—(অলপ ভাবি স্বগত) বাৰু আন উপায়ে পৰীক্ষা কৰি চোৱা যাওক। (প্ৰকাশ্যে) ঠিক মনত পৰিল। পাহৰিছিলোঁৱেই।}} {{hanging indent|2em|তাৰা—কি?}} {{hanging indent|2em|দিলীৰ—মোৰ হাতত এটি বৰ বহুমুলীয়া বস্তু আছে। সেইটো আমি মোগল বাদশ্যাকে নজৰ দিওঁ বুলি আনিছো। তাত আপোনাৰ স্বামীৰো যোগ আছে। যদি অনুগ্ৰহ কৰি আপুনি বস্তুটি থৈ দিয়ে তেন্তে নিশ্চিন্ত হব পাৰিলোহেঁতেন।}} {{hanging indent|2em|তাৰা—আদৰেৰে ৰাখিম। মোৰ স্বামীৰো অংশ আছে। মোৰ শোৱনি ঘৰত থৈ দিম।}} {{hanging indent|2em|দিলীৰ—(স্বগত) তেনেহলে নিশ্চয় কাৰ্য্য সিদ্ধি হব। (প্ৰকাশ্যে) মই এজন বন্ধুৰ ঘৰত থাকিম। পেৰাটো লগুৱাটোৰ হাতত দি পঠাওঁগৈ। ৰাতিপুৱাই ইয়াৰ পৰাই যাম। পালিতলৈ কিবা চিঠি দিয়ে যদি লিখি থব।}} {{hanging indent|2em|তাৰা—কালিপুৱাই আপোনাৰ ওচৰলৈ চন্দনৰ হাতত দি পঠাম!}} {{hanging indent|2em|দিলীৰ—তেন্তে এতিয়া আহোঁহে।{{Float right|[প্ৰস্থান।]}}}} {{hanging indent|2em|তাৰা—আজি বহুত দিনৰ মূৰত স্বামীৰ খবৰ পাই বৰ সুখ পালোঁ। কিন্তু মানুহজনৰ দুষ্ট অভিপ্ৰায় দেখি বিচুৰ্ত্তি হৈছোঁ, ইয়ে বোলে পালিতৰ বন্ধু। প্ৰকৃত বন্ধুনে? ইয়াৰ ওপৰত সন্দেহ জন্মিছে! পালিতৰতো একো অমঙ্গল হোৱা নাই। প্ৰাণেশ্বৰ! কেতিয়া তোমাক দেখা পাম? এই ৰাজপুৰীতনো আৰু কিমান কষ্ট সহিম?}} {{Dhr|1em}} {{center|{{larger|ঐক্যতান}}}}<noinclude></noinclude> matsg86437mdl2qx25whzld4alb2lku 104 54772 263191 140747 2026-10-15T16:51:12Z BabulB 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 263191 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" /></noinclude>{{center|{{x-larger|দ্বিতীয় অঙ্ক}}}} {{center|<poem>{{larger|প্ৰথম দৰ্শন}} {{larger|আলিবাট}} [ৰঘুপতি আৰু দুজন বিষয়।]</poem>}} {{hanging indent|2em|ৰঘু—মই তাচেই খেলোঁ বা পাশাই খেলো, জুৱা খেলাত জিকোৱেই বা হাৰোঁৱেই, তাত এই কুকুৰবোৰৰ কি হল? সিহঁতৰতো বাপেকৰ ঘৰৰ সম্পত্তি নষ্ট কৰিবলৈ মই যোৱা নাই?}} {{hanging indent|2em|১ ম বিঃ—হয় ডাঙৰীয়া, তাত আপোনাৰ ন্যায্য অধিকাৰ আছে। ইহঁতকনো কোনে এই বিষয়ে মুখৰ খজুৱতি মাৰিব দিছে?}} {{hanging indent|2em|২য় বিঃ—(স্বগত) কাৰ ঘৰৰনো সম্পত্তি নষ্ট কৰিবলৈ গৈছে, নিজৰ ভিনিহীয়েকৰ ঘৰৰহে তেও। এওঁৰ তাৰ ওপৰত নায্য অধিকাৰ আছে। এনেয়ে জানো ভনীয়েকজনীক মহাৰাজলৈ দিছে?}} {{hanging indent|2em|ৰঘু—কি জঞ্জাল। মই বৰ উচ্চ বংশৰ। মোৰ ভণীজনী হল মহাৰাণী। তেওঁক ভয় কৰি কোনেও মোৰ লগত যুজ কৰিবলৈ সাহ নকৰে। হায়! সম্ভ্ৰান্ত হোৱা বৰ দুখৰ কথা। মই কাৰো লগত যুঁজ কৰিব নোৱাৰাও হলোঁ। তৰোৱাল দাঙিলেই পলায়। মোৰ তৰোৱাল এতিয়া খাপতে মামৰে ধৰিব। মই ইমান সম্ভ্ৰান্ত নোহোৱা হলে ইহঁতক এটা এটা কৰি বৈতৰণী পাৰ কৰালোহেঁতেন।}}<noinclude></noinclude> s4gwddr1h7gaz7n1i982as82majioyq 104 54773 263192 140748 2026-10-15T17:00:47Z BabulB 104 263192 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kuldhar Rabha" />{{rh|২২|তাৰা|}}</noinclude>১ম বিঃ—হয় ডাঙৰীয়া, সম্ভ্ৰান্ত হোৱা বৰ খৰ কথা। আমাৰ সৌভাগ্য যে আমি সম্ভ্ৰান্ত নহলো।. ২য় বি—(স্বগত) সেই বইতে তুমি ইমান দিনে তোমাৰ সেই সজ নোহোৱা গোবৰেৰে ভৰা মূৰটো ভাৰ বৈ কষ্ট পাব লাগিছা। ৰঘু—কি ভাবিছা? ২য় বিঃ—কিনো ভাবি? অপপানাৰ দুৰৱস্থাৰ কথাকে ভাবিছে। কিন্তু কলোৰে ওপৰত তৰোৱাল দাঙি নিজৰ হৱমাননা কৰা উচিত নহয়। কৰ্তব্য। ৰঘু—মই মোৰ তলতীয়াবোক অপমান কৰা মোৰ নহলেনো মোৰ বাহাঙৰী থাকিল কত? ২য় বিঃ—(স্বগত) কি বিবেচনা! ( প্ৰকাশ্যে ) হয় ডাঙৰীয়া, সেইটো আপোনাৰেই কৰ্তব্য। আপোনাৰ দৰে উৰ্বৰ মগজুত হে এনে কথা খেলায়। আমাৰ ভেবাৰামসকলৰ হলে সাত দিন সাত ৰাতি মুৰ খজুৱাই ভাবিলেও এনে কথা মনত পৰে। ১ম বিঃ—শুনিছো বোলে দিল্লীৰ পৰা এজন সম্ভ্ৰান্ত মানুহ তাহিছে। ডাঙৰীয়া, কিবা কব পাৰেনে? ৰঘু—ক'ৰ পৰা কোন মানুহ আহিল সেইবিলাক ৰাণীৰ ভায়েকৰ আৰক কি? ১ম বিঃ—তেওঁ বোলে পালিতৰ বন্ধু, সেই বাবেহে সুধিলো। বঘু সেই কুকুৰৰ বন্ধু। ইও নিশ্চয় তাৰ লগৰে এটা কুকুৰ। আপোনাকনো কোনে খবৰ দিলে? ১ম বিঃ—এজন দূতৰ মুখত শুনিলো। ৰঘু—বাৰু আপোনালোকক এটা কথা সোধে॥ ৰাণীৰ ভায়েকৰ পক্ষে জানে। ইয়াৰ লগত দেখা কৰা অপমানজনক নহব?<noinclude></noinclude> f7ltu1ufuk6wxdzuco6cmpfij4b95vk 263250 263192 2026-10-16T08:41:53Z BabulB 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 263250 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" />{{rh|২২|তাৰা|}}</noinclude>{{hanging indent|2em|১ম বিঃ—হয় ডাঙৰীয়া, সম্ভ্ৰান্ত হোৱা বৰ দুখৰ কথা। আমাৰ সৌভাগ্য যে আমি সম্ভ্ৰান্ত নহলোঁ।}} {{hanging indent|2em|২য় বি—(স্বগত) সেই বাবেইতো তুমি ইমান দিনে তোমাৰ সেই সজ নোহোৱা গোবৰেৰে ভৰা মূৰটো ভাৰ বৈ কষ্ট পাব লাগিছা।}} {{hanging indent|2em|ৰঘু—কি ভাবিছা?}} {{hanging indent|2em|২য় বিঃ—কিনো ভাবিম? আপোনাৰ দুৰৱস্থাৰ কথাকে ভাবিছো। কিন্তু সকলোৰে ওপৰত তৰোৱাল দাঙি নিজৰ অৱমাননা কৰা উচিত নহয়। }} {{hanging indent|2em|ৰঘু—মই মোৰ তলতীয়াবোৰক অপমান কৰা মোৰ কৰ্তব্য। নহলেনো মোৰ বাহাদুৰী থাকিল কত?}} {{hanging indent|2em|২য় বিঃ—(স্বগত) কি বিবেচনা! (প্ৰকাশ্যে) হয় ডাঙৰীয়া, সেইটো আপোনাৰেই কৰ্তব্য। আপোনাৰ দৰে উৰ্ব্বৰ মগজুত হে এনে কথা খেলায়। আমাৰ ভেবাৰামসকলৰ হলে সাত দিন সাত ৰাতি মুৰ খজুৱাই ভাবিলেও এনে কথা মনত নপৰে।}} {{hanging indent|2em|১ম বিঃ—শুনিছো বোলে দিল্লীৰ পৰা এজন সম্ভ্ৰান্ত মানুহ আহিছে। ডাঙৰীয়া, কিবা কব পাৰেনে?}} {{hanging indent|2em|ৰঘু—ক'ৰ পৰা কোন মানুহ আহিল সেইবিলাক ৰাণীৰ ভায়েকৰ আৱশ্যক কি?}} {{hanging indent|2em|১ম বিঃ—তেওঁ বোলে পালিতৰ বন্ধু, সেই বাবেহে সুধিলোঁ।}} {{hanging indent|2em|ৰঘু—সেই কুকুৰৰ বন্ধু। ইও নিশ্চয় তাৰ লগৰে এটা কুকুৰ। আপোনাকনো কোনে খবৰ দিলে?}} {{hanging indent|2em|১ম বিঃ—এজন দূতৰ মুখত শুনিলো।}} {{hanging indent|2em|ৰঘু—বাৰু আপোনালোকক এটা কথা সোধোঁ। ৰাণীৰ ভায়েকৰ পক্ষে জানো ইয়াৰ লগত দেখা কৰা অপমানজনক নহব?}}<noinclude></noinclude> 7c7rhpmalkehky1o9x137qnt6a3zym1 104 54822 263242 263051 2026-10-16T08:15:39Z BabulB 104 263242 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{rh|৬০|তাৰা|}}</noinclude>{{hanging indent|2em|বিজয়—যোৱা ভাই, আমি সোণকালে আহিম।}} {{Right|[ তাৰ গহ্বৰৰ ভিতৰলৈ যায়। ]}} {{hanging indent|2em|বিক্ৰম—যদিও লৰাজন বিপদত পৰিছে, তথাপি কথাই কথাই যি বুজিলোঁ ইয়াৰ জন্ম উচ্চ বংশত। মুখখন যদিও গম্ভীৰ, তথাপি হাঁহিটি ডাৱৰে আৱৰা আকাশৰ মাজত বিজুলীৰ দৰে মনোমোহা। আহাঁ বনলৈ যাওঁগৈ। সেইটো আকৌ কোন এই ফালে আহিছে। {{Float right|[ ৰঘুপতিৰ প্ৰবেশ। ]}}}} {{hanging indent|2em|ৰঘু—পালৰীয়াহঁতক এতিয়াও লগ নাপালোঁ। চন্দনে মোক ফাকি দিলে নেকি? বৰ ভাগৰ লাগিছে।}} {{hanging indent|2em|বিক্ৰম—ই আমাকেই পলৰীয়া বুলিছে নেকি? ইয়াক চিনে চিনো যেন পাওঁ, মুখখন দেখা দেখা মনত পৰিছে— চাওঁ ভালকৈ, ই নিশ্চয় ৰাণীৰ ভায়েক ৰঘুপতি। আমাক সকলোৱে ডকাইত বুলি ভাবে। ই নিশ্চয় সৈন্য লৈ আমাক ধৰিবলৈ আহিছে। আহাঁ পলাওঁ।}} {{hanging indent|2em|জয়—ই অকলে আমাক কি কৰিব? বিজয়ক লগত লৈ গৈ ইফালে সিফালে চাওক— ইয়াৰ লগত কোনোবা অনুচৰ আছেনে? লাগিলে মই ইয়াক অকলে পাৰিম।}} {{Right|[ বিক্ৰম আৰু বিজয়ৰ প্ৰস্থান]}} {{hanging indent|2em|ৰঘু—সাৱধান, থিয় দে, নপলাবি। কোন তই? মানুহৰ মুখত শুনিছো— ইয়াত ভীলদস্যুবোৰ থাকে। থিয় দে ভীৰু।}} {{hanging indent|2em|বিজয়—এনেকুৱা ভদ্ৰ মানুহক মই চৰ আৰু লাঠিৰেহে উত্তৰ দিওঁ।}} {{hanging indent|2em|ৰঘু— তই ডকাইত—অস্ত্ৰ এৰ।}} {{hanging indent|2em|বিজয়- কাৰ ওচৰত অস্ত্ৰ এৰিম? তই কোন? তোৰ দৰে ময়ো এজন মানুহ। অৱশ্যে তোৰ কথাবোৰ ডাঙৰ। আগধৰি তয়ে উত্তৰ দে। কোন তই?}}<noinclude></noinclude> dzdco7iezsk4ht9dqfvymxdgqwv1qu2 104 54825 263243 263054 2026-10-16T08:18:46Z BabulB 104 263243 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{rh||তাৰা|৬৩}} {{Rule|}}</noinclude>{{hanging indent|2em|বিক্ৰম—এটি প্ৰাণীকে লগ নাপালোঁ। কিন্তু তাৰ লগত নিশ্চয় অনুচৰ আহিছে।}} {{hanging indent|2em|বিজয়—যি হয় হওক, কিন্তু দাদাই হলে কামটো বৰ ভাল কৰিছে।}} {{hanging indent|2em|বিক্ৰম—আজি আৰু মৃগয়া কৰিবলৈ মন নাই। এতিয়া অমিয়ৰ ওচৰলৈ যাওঁ আহাঁ।}} {{hanging indent|2em|জয়—তৰোৱাল ঘূৰাই ঘূৰাই সি মোক ধমক দিছিল। মই তাৰ তৰোৱালখন কাঢ়ি লৈ একে ঘাপে তাক কাটি পেলালোঁ। এতিয়া ইয়াৰ মূৰটো নি নিজৰাত পেলাই দিওঁগৈ। তাৰ পৰা লাহে লাহে সাগৰলৈ গৈ সাগৰৰ মাছবোৰক জনাওক যে ই ৰজাৰ খুলশালীয়েক।{{Float right|[ প্ৰস্থান।]}}}} {{hanging indent|2em|বিক্ৰম—যি হবলগীয়া আছিল হৈ গল। আজি আৰু আমি পহু নামাৰো। গহ্বৰলৈ গৈ তুমি অমিয়াক শুশ্ৰূষা কৰা। মই ইয়াত জয়ৰ নিমিত্তে অলপ অপেক্ষা কৰোঁ।}} {{hanging indent|2em|বিজয়—অমিয়! এনে শত সহস্ৰ ৰঘুপতিক বধ কৰিও যদি তোমাৰ মুখত হাঁহি এটি দেখা পালোঁহেঁতেন।{{Float right|[প্ৰস্থান।]}}}} {{hanging indent|2em|বিক্ৰম—প্ৰকৃতি! তোমাৰ কেনে আচৰিত মহিমা। এই ৰাজপুত্ৰ দুজনত কেনে আচৰিত ভাবে তাৰ প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰিছে। স্বভাৱতে ইহত মলয়া বতাহৰ দৰে শান্ত, ধীৰ, কিন্তু যেতিয়া খং উঠে তেতিয়া বজ্ৰতকৈও কঠোৰ। যি ধুমুহাই শত সহস্ৰ শাল গছকো বগৰাই পেলায় সেই ধুমুহাতকৈও ভীষণ। স্বভাৱতে ৰজাৰ দৰে উচ্চমনা, মহান আৰু মাৰ্জ্জিত।।[অলপ ভাবি ] কিন্তু ৰঘুপতিৰ আগমন বৰ শুভ লক্ষণ নহয়।}} {{Right|[জয়সিংহৰ প্ৰবেশ।]}} {{hanging indent|2em|জয়—বিজয় কলৈ গল? ৰঘুপতিৰ মূৰটোকে তাৰ বায়েকৰ ওচৰলৈ বাতৰি দিবলৈ পঠালোঁ।}}<noinclude></noinclude> on9ic84f1sq4hxrbmjgegbzmeykgupa 263244 263243 2026-10-16T08:21:24Z BabulB 104 263244 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{rh||তাৰা|৬৩}} {{Rule|}}</noinclude>{{hanging indent|2em|বিক্ৰম—এটি প্ৰাণীকে লগ নাপালোঁ। কিন্তু তাৰ লগত নিশ্চয় অনুচৰ আহিছে।}} {{hanging indent|2em|বিজয়—যি হয় হওক, কিন্তু দাদাই হলে কামটো বৰ ভাল কৰিছে।}} {{hanging indent|2em|বিক্ৰম—আজি আৰু মৃগয়া কৰিবলৈ মন নাই। এতিয়া অমিয়ৰ ওচৰলৈ যাওঁ আহাঁ।}} {{hanging indent|2em|জয়—তৰোৱাল ঘূৰাই ঘূৰাই সি মোক ধমক দিছিল। মই তাৰ তৰোৱালখন কাঢ়ি লৈ একে ঘাপে তাক কাটি পেলালোঁ। এতিয়া ইয়াৰ মূৰটো নি নিজৰাত পেলাই দিওঁগৈ। তাৰ পৰা লাহে লাহে সাগৰলৈ গৈ সাগৰৰ মাছবোৰক জনাওক যে ই ৰজাৰ খুলশালীয়েক।}} {{Float right|[ প্ৰস্থান।]}} {{hanging indent|2em|বিক্ৰম—যি হবলগীয়া আছিল হৈ গল। আজি আৰু আমি পহু নামাৰো। গহ্বৰলৈ গৈ তুমি অমিয়াক শুশ্ৰূষা কৰা। মই ইয়াত জয়ৰ নিমিত্তে অলপ অপেক্ষা কৰোঁ।}} {{hanging indent|2em|বিজয়—অমিয়! এনে শত সহস্ৰ ৰঘুপতিক বধ কৰিও যদি তোমাৰ মুখত হাঁহি এটি দেখা পালোঁহেঁতেন।{{Float right|[প্ৰস্থান।]}}}} {{hanging indent|2em|বিক্ৰম—প্ৰকৃতি! তোমাৰ কেনে আচৰিত মহিমা। এই ৰাজপুত্ৰ দুজনত কেনে আচৰিত ভাবে তাৰ প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰিছে। স্বভাৱতে ইহত মলয়া বতাহৰ দৰে শান্ত, ধীৰ, কিন্তু যেতিয়া খং উঠে তেতিয়া বজ্ৰতকৈও কঠোৰ। যি ধুমুহাই শত সহস্ৰ শাল গছকো বগৰাই পেলায় সেই ধুমুহাতকৈও ভীষণ। স্বভাৱতে ৰজাৰ দৰে উচ্চমনা, মহান আৰু মাৰ্জ্জিত।।[অলপ ভাবি ] কিন্তু ৰঘুপতিৰ আগমন বৰ শুভ লক্ষণ নহয়।}} {{Right|[জয়সিংহৰ প্ৰবেশ।]}} {{hanging indent|2em|জয়—বিজয় কলৈ গল? ৰঘুপতিৰ মূৰটোকে তাৰ বায়েকৰ ওচৰলৈ বাতৰি দিবলৈ পঠালোঁ।}}<noinclude></noinclude> rp6iulfengljlgamffhxp8axezpcgq7 263245 263244 2026-10-16T08:22:11Z BabulB 104 263245 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{rh||তাৰা|৬৩}} {{Rule|}}</noinclude>{{hanging indent|2em|বিক্ৰম—এটি প্ৰাণীকে লগ নাপালোঁ। কিন্তু তাৰ লগত নিশ্চয় অনুচৰ আহিছে।}} {{hanging indent|2em|বিজয়—যি হয় হওক, কিন্তু দাদাই হলে কামটো বৰ ভাল কৰিছে।}} {{hanging indent|2em|বিক্ৰম—আজি আৰু মৃগয়া কৰিবলৈ মন নাই। এতিয়া অমিয়ৰ ওচৰলৈ যাওঁ আহাঁ।}} {{hanging indent|2em|জয়—তৰোৱাল ঘূৰাই ঘূৰাই সি মোক ধমক দিছিল। মই তাৰ তৰোৱালখন কাঢ়ি লৈ একে ঘাপে তাক কাটি পেলালোঁ। এতিয়া ইয়াৰ মূৰটো নি নিজৰাত পেলাই দিওঁগৈ। তাৰ পৰা লাহে লাহে সাগৰলৈ গৈ সাগৰৰ মাছবোৰক জনাওক যে ই ৰজাৰ খুলশালীয়েক।}} {{Right|[প্ৰস্থান।]}} {{hanging indent|2em|বিক্ৰম—যি হবলগীয়া আছিল হৈ গল। আজি আৰু আমি পহু নামাৰো। গহ্বৰলৈ গৈ তুমি অমিয়াক শুশ্ৰূষা কৰা। মই ইয়াত জয়ৰ নিমিত্তে অলপ অপেক্ষা কৰোঁ।}} {{hanging indent|2em|বিজয়—অমিয়! এনে শত সহস্ৰ ৰঘুপতিক বধ কৰিও যদি তোমাৰ মুখত হাঁহি এটি দেখা পালোঁহেঁতেন।{{Float right|[প্ৰস্থান।]}}}} {{hanging indent|2em|বিক্ৰম—প্ৰকৃতি! তোমাৰ কেনে আচৰিত মহিমা। এই ৰাজপুত্ৰ দুজনত কেনে আচৰিত ভাবে তাৰ প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰিছে। স্বভাৱতে ইহত মলয়া বতাহৰ দৰে শান্ত, ধীৰ, কিন্তু যেতিয়া খং উঠে তেতিয়া বজ্ৰতকৈও কঠোৰ। যি ধুমুহাই শত সহস্ৰ শাল গছকো বগৰাই পেলায় সেই ধুমুহাতকৈও ভীষণ। স্বভাৱতে ৰজাৰ দৰে উচ্চমনা, মহান আৰু মাৰ্জ্জিত।।[অলপ ভাবি ] কিন্তু ৰঘুপতিৰ আগমন বৰ শুভ লক্ষণ নহয়।}} {{Right|[জয়সিংহৰ প্ৰবেশ।]}} {{hanging indent|2em|জয়—বিজয় কলৈ গল? ৰঘুপতিৰ মূৰটোকে তাৰ বায়েকৰ ওচৰলৈ বাতৰি দিবলৈ পঠালোঁ।}}<noinclude></noinclude> q3yvlg04prlq4nxn3zbsdyegsl3g0od 263246 263245 2026-10-16T08:22:43Z BabulB 104 263246 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{rh||তাৰা|৬৩}} {{Rule|}}</noinclude>{{hanging indent|2em|বিক্ৰম—এটি প্ৰাণীকে লগ নাপালোঁ। কিন্তু তাৰ লগত নিশ্চয় অনুচৰ আহিছে।}} {{hanging indent|2em|বিজয়—যি হয় হওক, কিন্তু দাদাই হলে কামটো বৰ ভাল কৰিছে।}} {{hanging indent|2em|বিক্ৰম—আজি আৰু মৃগয়া কৰিবলৈ মন নাই। এতিয়া অমিয়ৰ ওচৰলৈ যাওঁ আহাঁ।}} {{hanging indent|2em|জয়—তৰোৱাল ঘূৰাই ঘূৰাই সি মোক ধমক দিছিল। মই তাৰ তৰোৱালখন কাঢ়ি লৈ একে ঘাপে তাক কাটি পেলালোঁ। এতিয়া ইয়াৰ মূৰটো নি নিজৰাত পেলাই দিওঁগৈ। তাৰ পৰা লাহে লাহে সাগৰলৈ গৈ সাগৰৰ মাছবোৰক জনাওক যে ই ৰজাৰ খুলশালীয়েক।}} {{Right|[প্ৰস্থান।]}} {{hanging indent|2em|বিক্ৰম—যি হবলগীয়া আছিল হৈ গল। আজি আৰু আমি পহু নামাৰো। গহ্বৰলৈ গৈ তুমি অমিয়াক শুশ্ৰূষা কৰা। মই ইয়াত জয়ৰ নিমিত্তে অলপ অপেক্ষা কৰোঁ।}} {{hanging indent|2em|বিজয়—অমিয়! এনে শত সহস্ৰ ৰঘুপতিক বধ কৰিও যদি তোমাৰ মুখত হাঁহি এটি দেখা পালোঁহেঁতেন।{{Float right|[প্ৰস্থান।]}}}} {{hanging indent|2em|বিক্ৰম—প্ৰকৃতি! তোমাৰ কেনে আচৰিত মহিমা। এই ৰাজপুত্ৰ দুজনত কেনে আচৰিত ভাবে তাৰ প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰিছে। স্বভাৱতে ইহত মলয়া বতাহৰ দৰে শান্ত, ধীৰ, কিন্তু যেতিয়া খং উঠে তেতিয়া বজ্ৰতকৈও কঠোৰ। যি ধুমুহাই শত সহস্ৰ শাল গছকো বগৰাই পেলায় সেই ধুমুহাতকৈও ভীষণ। স্বভাৱতে ৰজাৰ দৰে উচ্চমনা, মহান আৰু মাৰ্জ্জিত।।[অলপ ভাবি] কিন্তু ৰঘুপতিৰ আগমন বৰ শুভ লক্ষণ নহয়।}} {{Right|[জয়সিংহৰ প্ৰবেশ।]}} {{hanging indent|2em|জয়—বিজয় কলৈ গল? ৰঘুপতিৰ মূৰটোকে তাৰ বায়েকৰ ওচৰলৈ বাতৰি দিবলৈ পঠালোঁ।}}<noinclude></noinclude> g0tyyrq4xsl55urhyzfn1ke6l5g372c 104 54827 263179 262273 2026-10-15T14:58:37Z Pranamikaadhikary 2157 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 263179 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{rh||তাৰা|৬৫}} {{Rule|}}</noinclude>{{hanging indent|2em|জয়— পুতি থম? এনে সুন্দৰ দেহ বাৰু কোন সতে পুতি থম! বাৰু বিজয়, সেই নিজৰাৰ পাৰৰ ঠাই ডুখৰিত-যত অমিয়ৰ মুখৰ দৰে ৰূপহ ফুলবোৰ ফুলি আছে, যত অমিয়ৰ গীতৰ দৰে পখীবোৰ সদায় প্ৰাণবিমোহিনী গান গাই থাকে, আহাঁ তাতে গৈ এই সুন্দৰ দেহটো ফুলেৰে সজাই থওঁগৈ।}} {{hanging indent|2em|বিজয়— আহাঁ দাদা, তেওঁৰ আত্মাৰ মঙ্গলৰ অৰ্থে গীত গাই গাই সেই ঠাই ডুখৰিতে শুৱাই থওঁগৈ।}} বিজয় – <center>{{X-larger|—গীত—}}</center> <center>{{larger|সুৰ-ভৈৰবী মিশ্ৰ}}</center> {{Block center|<poem>অমিয়! অমিয়! প্ৰাণৰ! অমিয় কেনি যোৱা এনে বেশেৰে। অত ভাল পোৱা প্ৰাণৰ হেপাহ এৰিলা কোনটো সতেৰে। ধুনীয়া শৰীৰ, ৰূপৰ মাধুৰী দেখি মোৰ মন সদা বিয়াকুল। সোণৰ প্ৰতিমা দেখোঁতে দেখোঁতে, কালৰ সোঁতত পৰি তল গল।। ফুলৰ দেশৰ ফুলৰ কোঁৱৰ, ফুলৰ নিচিনা কোমল হৃদয়। ফুলৰ মাজত থম যতনেৰে দেহটি তোমাৰ কৰি ফুলময়।। স্বৰগ ৰাজ্যৰ পাৰিজাত ফুল, দুদিনীয়া দেহ মৰহিল আজি। খাটো ঈশ্বৰক স্বৰগত যেন লভা চিৰ-সুখ লভা চিৰ-শান্তি।। {{Float right|[৺কৰ্ম্মবীৰ বৰদলৈ ]}}</poem>}} {{Hanging indent/s|2em}}বিক্ৰম—এইবোৰ ফুল লোৱা, কালি ৰাতিপুৱাই আৰু ফুল ফুলি সূৰ্য্যৰ কিৰণত উজ্জ্বল হব। তুমি এই ফুলা ফুলবোৰৰ দৰে আছিলা, এতিয়া শুকালা। তোমাৰ ওপৰত দিয়া ফুলবোৰ জঁয় পৰি যাব। এতিয়া তুমি সংসাৰৰ সুখ দুখৰ অতীত।{{Nop}}<noinclude></noinclude> lndmv7ey39yf90tbwn3fghz4j02yd1g 263239 263179 2026-10-16T08:12:39Z BabulB 104 263239 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{rh||তাৰা|৬৫}}</noinclude>{{hanging indent|2em|জয়— পুতি থম? এনে সুন্দৰ দেহ বাৰু কোন সতে পুতি থম! বাৰু বিজয়, সেই নিজৰাৰ পাৰৰ ঠাই ডুখৰিত-যত অমিয়ৰ মুখৰ দৰে ৰূপহ ফুলবোৰ ফুলি আছে, যত অমিয়ৰ গীতৰ দৰে পখীবোৰ সদায় প্ৰাণবিমোহিনী গান গাই থাকে, আহাঁ তাতে গৈ এই সুন্দৰ দেহটো ফুলেৰে সজাই থওঁগৈ।}} {{hanging indent|2em|বিজয়— আহাঁ দাদা, তেওঁৰ আত্মাৰ মঙ্গলৰ অৰ্থে গীত গাই গাই সেই ঠাই ডুখৰিতে শুৱাই থওঁগৈ।}} বিজয়— <center>{{X-larger|—গীত—}}</center> <center>{{larger|সুৰ-ভৈৰবী মিশ্ৰ}}</center> {{Block center|<poem>অমিয়! অমিয়! প্ৰাণৰ! অমিয় কেনি যোৱা এনে বেশেৰে। অত ভাল পোৱা প্ৰাণৰ হেপাহ এৰিলা কোনটো সতেৰে। ধুনীয়া শৰীৰ, ৰূপৰ মাধুৰী দেখি মোৰ মন সদা বিয়াকুল। সোণৰ প্ৰতিমা দেখোঁতে দেখোঁতে, কালৰ সোঁতত পৰি তল গল।। ফুলৰ দেশৰ ফুলৰ কোঁৱৰ, ফুলৰ নিচিনা কোমল হৃদয়। ফুলৰ মাজত থম যতনেৰে দেহটি তোমাৰ কৰি ফুলময়।। স্বৰগ ৰাজ্যৰ পাৰিজাত ফুল, দুদিনীয়া দেহ মৰহিল আজি। খাটো ঈশ্বৰক স্বৰগত যেন লভা চিৰ-সুখ লভা চিৰ-শান্তি।। {{Float right|[৺কৰ্ম্মবীৰ বৰদলৈ ]}}</poem>}} {{Hanging indent/s|2em}}বিক্ৰম—এইবোৰ ফুল লোৱা, কালি ৰাতিপুৱাই আৰু ফুল ফুলি সূৰ্য্যৰ কিৰণত উজ্জ্বল হব। তুমি এই ফুলা ফুলবোৰৰ দৰে আছিলা, এতিয়া শুকালা। তোমাৰ ওপৰত দিয়া ফুলবোৰ জঁয় পৰি যাব। এতিয়া তুমি সংসাৰৰ সুখ দুখৰ অতীত।<noinclude>{{hanging indent/e}}</noinclude> ctdnvyzebao8iixwdfftfb6t5zt69sl 263240 263239 2026-10-16T08:13:24Z BabulB 104 263240 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{rh||তাৰা|৬৫}}</noinclude>{{hanging indent|2em|জয়— পুতি থম? এনে সুন্দৰ দেহ বাৰু কোন সতে পুতি থম! বাৰু বিজয়, সেই নিজৰাৰ পাৰৰ ঠাই ডুখৰিত-যত অমিয়ৰ মুখৰ দৰে ৰূপহ ফুলবোৰ ফুলি আছে, যত অমিয়ৰ গীতৰ দৰে পখীবোৰ সদায় প্ৰাণবিমোহিনী গান গাই থাকে, আহাঁ তাতে গৈ এই সুন্দৰ দেহটো ফুলেৰে সজাই থওঁগৈ।}} {{hanging indent|2em|বিজয়— আহাঁ দাদা, তেওঁৰ আত্মাৰ মঙ্গলৰ অৰ্থে গীত গাই গাই সেই ঠাই ডুখৰিতে শুৱাই থওঁগৈ।}} বিজয়—{{gap|10em}}{{larger|—গীত—}} <center>{{larger|সুৰ-ভৈৰবী মিশ্ৰ}}</center> {{Block center|<poem>অমিয়! অমিয়! প্ৰাণৰ! অমিয় কেনি যোৱা এনে বেশেৰে। অত ভাল পোৱা প্ৰাণৰ হেপাহ এৰিলা কোনটো সতেৰে। ধুনীয়া শৰীৰ, ৰূপৰ মাধুৰী দেখি মোৰ মন সদা বিয়াকুল। সোণৰ প্ৰতিমা দেখোঁতে দেখোঁতে, কালৰ সোঁতত পৰি তল গল।। ফুলৰ দেশৰ ফুলৰ কোঁৱৰ, ফুলৰ নিচিনা কোমল হৃদয়। ফুলৰ মাজত থম যতনেৰে দেহটি তোমাৰ কৰি ফুলময়।। স্বৰগ ৰাজ্যৰ পাৰিজাত ফুল, দুদিনীয়া দেহ মৰহিল আজি। খাটো ঈশ্বৰক স্বৰগত যেন লভা চিৰ-সুখ লভা চিৰ-শান্তি।। {{Float right|[৺কৰ্ম্মবীৰ বৰদলৈ ]}}</poem>}} {{Hanging indent/s|2em}}বিক্ৰম—এইবোৰ ফুল লোৱা, কালি ৰাতিপুৱাই আৰু ফুল ফুলি সূৰ্য্যৰ কিৰণত উজ্জ্বল হব। তুমি এই ফুলা ফুলবোৰৰ দৰে আছিলা, এতিয়া শুকালা। তোমাৰ ওপৰত দিয়া ফুলবোৰ জঁয় পৰি যাব। এতিয়া তুমি সংসাৰৰ সুখ দুখৰ অতীত।<noinclude>{{hanging indent/e}}</noinclude> a2kw5he8n3hfbegiuah8v14yycv3w57 263241 263240 2026-10-16T08:13:43Z BabulB 104 263241 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{rh||তাৰা|৬৫}}</noinclude>{{hanging indent|2em|জয়— পুতি থম? এনে সুন্দৰ দেহ বাৰু কোন সতে পুতি থম! বাৰু বিজয়, সেই নিজৰাৰ পাৰৰ ঠাই ডুখৰিত-যত অমিয়ৰ মুখৰ দৰে ৰূপহ ফুলবোৰ ফুলি আছে, যত অমিয়ৰ গীতৰ দৰে পখীবোৰ সদায় প্ৰাণবিমোহিনী গান গাই থাকে, আহাঁ তাতে গৈ এই সুন্দৰ দেহটো ফুলেৰে সজাই থওঁগৈ।}} {{hanging indent|2em|বিজয়— আহাঁ দাদা, তেওঁৰ আত্মাৰ মঙ্গলৰ অৰ্থে গীত গাই গাই সেই ঠাই ডুখৰিতে শুৱাই থওঁগৈ।}} বিজয়—{{gap|12em}}{{larger|—গীত—}} <center>{{larger|সুৰ-ভৈৰবী মিশ্ৰ}}</center> {{Block center|<poem>অমিয়! অমিয়! প্ৰাণৰ! অমিয় কেনি যোৱা এনে বেশেৰে। অত ভাল পোৱা প্ৰাণৰ হেপাহ এৰিলা কোনটো সতেৰে। ধুনীয়া শৰীৰ, ৰূপৰ মাধুৰী দেখি মোৰ মন সদা বিয়াকুল। সোণৰ প্ৰতিমা দেখোঁতে দেখোঁতে, কালৰ সোঁতত পৰি তল গল।। ফুলৰ দেশৰ ফুলৰ কোঁৱৰ, ফুলৰ নিচিনা কোমল হৃদয়। ফুলৰ মাজত থম যতনেৰে দেহটি তোমাৰ কৰি ফুলময়।। স্বৰগ ৰাজ্যৰ পাৰিজাত ফুল, দুদিনীয়া দেহ মৰহিল আজি। খাটো ঈশ্বৰক স্বৰগত যেন লভা চিৰ-সুখ লভা চিৰ-শান্তি।। {{Float right|[৺কৰ্ম্মবীৰ বৰদলৈ ]}}</poem>}} {{Hanging indent/s|2em}}বিক্ৰম—এইবোৰ ফুল লোৱা, কালি ৰাতিপুৱাই আৰু ফুল ফুলি সূৰ্য্যৰ কিৰণত উজ্জ্বল হব। তুমি এই ফুলা ফুলবোৰৰ দৰে আছিলা, এতিয়া শুকালা। তোমাৰ ওপৰত দিয়া ফুলবোৰ জঁয় পৰি যাব। এতিয়া তুমি সংসাৰৰ সুখ দুখৰ অতীত।<noinclude>{{hanging indent/e}}</noinclude> cv1gk2293pk31snddrevqcc6bq5026u 104 54828 263180 262270 2026-10-15T15:01:48Z Pranamikaadhikary 2157 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 263180 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{rh|৬৬|তাৰা|}} {{Hanging indent/m}}</noinclude>ঈশ্বৰে তোমাৰ আমাৰ মঙ্গল কৰক। আহাঁ এতিয়া যাওঁগৈ।{{hanging indent/e}} {{Right|[ সকলোৰে প্ৰস্থান।]}} {{hanging indent|2em|অমিয় —(কিছুপৰৰ পাছত সাৰ পাই) হয় ডাঙৰীয়া, মই ৰাজগড়লৈ যাম। কোনটো বাট? সেই পিনে? আৰুনো কিমান যাম? ইয়াত অকলে অকলে শুই থাকোঁ, লগৰীয়াতো কোনো নাই। মই সপোন {{SIC|দেখিছাঁ|দেখিছোঁ}} নে সাৰে আছোঁ? সপোনত দেখিছিলো যে মই কেইজন মান মানুহৰ লগত আছোঁ! কতা? ইয়াত দেখোন কোনো নাই? মই দেখোন অকলে? ই মোৰ মূৰৰ বিকাৰ! উস, হৰি! কি সপোন দেখিলোঁ? [উঠি] এতিয়া ভয়তে গোটেই গাটো কঁপিব লাগিছে। সৌবোৰ কোন? এই ফালে আহিব লাগিছে।}} {{Right|[ ৰামসিংহ, দিলীৰ খাঁ আৰু সৈন্যসকলৰ প্ৰবেশ। ]}} {{hanging indent|2em|দিলীৰ খাঁ—জয়পুৰৰ ৰজাই কৰ নিদিব বুলি ভাবি আপুনি অহাৰ পাছতে মোগল বাদশ্যাহে মোৰ অধীনত এদল ফৌজ পঠাই দিছে। জয়পুৰৰ সীমাত আমি আপোনালৈ অপেক্ষা কৰি আছিলোঁ। বাদাশ্যাহৰ আদেশ-সেনাপতি হৈ আপুনি সেই সৈন্য চালনা কৰিব, আৰু মই আপোনাৰ সহকাৰী হৈ থাকিম।}} {{hanging indent|2em|ৰামসিংহ—তেনেহলে সোণকালে আমি যুদ্ধযাত্ৰা কৰা উচিত। এই জন কোন? [ অলপ আগুৱাই ] যুৱক! তুমি মোক নিৰ্ভয়ে পৰিচয় দিয়া।}} {{hanging indent|2em|অমিয়—ডাঙৰীয়া, মোৰ কপালৰ কথা কি কম? মই দিল্লীলৈ যাওঁ বুলি আহিছিলোঁ, ইয়াতে বাট হেৰুৱাইছোঁ।}} {{hanging indent|2em|ৰামসিংহ –তোমাৰ নাম?}}<noinclude></noinclude> a1vbjm3jlw7o4i3b8p8ywwie6bmfw7u 104 66110 263185 261392 2026-10-15T15:52:19Z দিম্পল দাস 3774 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263185 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="BabulB" /></noinclude> <center>{{Xxxx-larger|অভিমন্যুবধ নাটক।}}</center> {{Custom rule|sp|40|co|6|col|6|str|10|col|6|co|6|sp|40}} {{center|<poem>{{Xxx-larger|শ্ৰী ভাৰতচন্দ্ৰ দাস বি,এ,ৰ দ্বাৰা।}} {{Xx-larger|ৰচিত আৰু প্ৰকাশিত।}} {{X-larger|গুৱাহাটী।}}</poem>}} {{center|<poem>{{Xx-larger|দ্বিতীয় তাঙ্গৰণ।}} ১৯২৫।</poem>}} {{Right|মুল্য॥ দহ অনা}}<noinclude></noinclude> 43rpkqjouiir2760p82i24d92w5gelz 263186 263185 2026-10-15T15:54:59Z দিম্পল দাস 3774 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 263186 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="দিম্পল দাস" /></noinclude> <center>{{Xxxx-larger|অভিমন্যুবধ নাটক।}}</center> {{Custom rule|sp|40|co|6|col|6|str|10|col|6|co|6|sp|40}} {{center|<poem>{{Xxx-larger|শ্ৰী ভাৰতচন্দ্ৰ দাস বি,এ,ৰ দ্বাৰা।}} {{Xx-larger|ৰচিত আৰু প্ৰকাশিত।}} {{X-larger|গুৱাহাটী।}}</poem>}} {{center|<poem>{{Xx-larger|দ্বিতীয় তাঙ্গৰণ।}} ১৯২৫।</poem>}} {{Right|মুল্য॥৵৽ দহ অনা}}<noinclude></noinclude> rcuhr93xraf8s6psgjxopaif7wdvjbs 104 66113 263187 263020 2026-10-15T15:58:33Z দিম্পল দাস 3774 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263187 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="দিম্পল দাস" /></noinclude> <center>{{Xxx-larger|ভাৱৰীয়াসকল।}}</center> {{center|<poem>কৌৰবদল। দুৰ্য্যোধন, দ্ৰোণ, কৰ্ণ, কৃপ, অশ্বত্থমা, শকুনি, জয়দ্ৰথ, উলুক, বৃষকেতু, লক্ষণ, পদ্ম আৰু চিপাহীগণ।</poem>}} {{Custom rule|sp|40|co|6|col|6|co|6|col|6|co|6|sp|40}} {{center|<poem>পাণ্ডৱদল। শ্ৰীকৃষ্ণ, যুধিষ্ঠিৰ, ভীম, অৰ্জুন, নকুল, সহদেৱ, অভিমন্যু, দূত আৰু সৈন্যগণ।</poem>}} <center>⸻</center> {{center|<poem>বাটৰুৱা, গৰখীয়া, টকৰু বাপু, দুইজন চিপাহী, নদাই আৰু ভাৰী।</poem>}} <center>⸻</center> <center>{{Xxx-larger|তিৰোতাসকল।}}</center> <center>সুভদ্ৰা, উত্তৰা, সুমথিৰা, বিৰহী, অপ্সৰী আৰু দাসীগণ।</center> <center>⸻</center><noinclude></noinclude> olf8mifjhhzf85teaz8dgmvnz5o0qsi 104 66118 263166 179018 2026-10-15T14:27:44Z দিম্পল দাস 3774 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 263166 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="দিম্পল দাস" />{{rh||(৫)|}}</noinclude>আপুনিয়েই যত অনর্থৰ মূল। আপোনাৰপৰাই আমাৰ ইমান দুৰ্দ্দশা হৈছে। {{gap}}শ্ৰীকৃষ্ণ—দাদা ! গৃহ-কন্দল ভাল নহয়। আপুনি ধৰ্ম্মৰাজক আৰু তিৰস্কাৰ নকৰিব। মোৰ কথা৷ শুনক। কালি সখি অৰ্জ্জুনৰ লগত সংসপ্তক সেনাৰ ঘোৰ যুদ্ধ হব। সেই কাৰণে কালি ধৰ্ম্মৰাজক ৰক্ষাৰ ভাৰ আপোনাৰ গাত থাকিল। {{gap}}ভীম—ধৰ্ম্মৰাজ! খঙ্গত আপোনাক বহুত কুবচন বুলিলো, দাস বুলি ক্ষমা কৰক। {{Gap}}যুধিষ্ঠিৰ—প্রিয় বৃকোদৰ! তোমাৰ কথাত মোৰ অলপো খং উঠা নাই; কাৰণ তোমাৰ কথা সম্পূৰ্ণ সচাঁ। সম্প্ৰতি শ্ৰীকৃষ্ণ আৰু অৰ্জ্জুনে কি কয় শুনা ৷ {{Gap}}অজ্জুন—দাদা ! মই দ্ৰোণাচাৰ্য্যো আৰু দুৰ্য্যোধনৰ মন্তণা ভালকৈ জানো ৷ কালি নাৰায়ণী সেনাৰ যুদ্ধত মই ব্যস্ত থাকিম ৷ মোৰ অনুপস্থিতিত যেন ধৰ্ম্মৰাজৰ একে৷ অনিষ্ট নহয়, তালৈ চকু ৰাখিব৷ {{Gap}}নকুল—সহদেব ! আহা; আমি যাওঁ; ৰাতি হল ৷ কালি ৰাতিপুৱা সোনকালে যুদ্ধৰ আয়োজন কৰিব লাগিব ৷ <center>⸻</center><noinclude></noinclude> rkci8igr9zmgvfl88tnyn6ska7y7ox0 263167 263166 2026-10-15T14:28:23Z দিম্পল দাস 3774 263167 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="দিম্পল দাস" />{{rh||(৫)|}}</noinclude>আপুনিয়েই যত অনর্থৰ মূল। আপোনাৰপৰাই আমাৰ ইমান দুৰ্দ্দশা হৈছে। {{gap}}শ্ৰীকৃষ্ণ—দাদা ! গৃহ-কন্দল ভাল নহয়। আপুনি ধৰ্ম্মৰাজক আৰু তিৰস্কাৰ নকৰিব। মোৰ কথা৷ শুনক। কালি সখি অৰ্জ্জুনৰ লগত সংসপ্তক সেনাৰ ঘোৰ যুদ্ধ হব। সেই কাৰণে কালি ধৰ্ম্মৰাজক ৰক্ষাৰ ভাৰ আপোনাৰ গাত থাকিল। {{gap}}ভীম—ধৰ্ম্মৰাজ! খঙ্গত আপোনাক বহুত কুবচন বুলিলো, দাস বুলি ক্ষমা কৰক। {{Gap}}যুধিষ্ঠিৰ—প্রিয় বৃকোদৰ! তোমাৰ কথাত মোৰ অলপো খং উঠা নাই; কাৰণ তোমাৰ কথা সম্পূৰ্ণ সচাঁ। সম্প্ৰতি শ্ৰীকৃষ্ণ আৰু অৰ্জ্জুনে কি কয় শুনা৷ {{Gap}}অজ্জুন—দাদা ! মই দ্ৰোণাচাৰ্য্যো আৰু দুৰ্য্যোধনৰ মন্তণা ভালকৈ জানো ৷ কালি নাৰায়ণী সেনাৰ যুদ্ধত মই ব্যস্ত থাকিম৷ মোৰ অনুপস্থিতিত যেন ধৰ্ম্মৰাজৰ একে৷ অনিষ্ট নহয়, তালৈ চকু ৰাখিব৷ {{Gap}}নকুল—সহদেব ! আহা; আমি যাওঁ; ৰাতি হল ৷ কালি ৰাতিপুৱা সোনকালে যুদ্ধৰ আয়োজন কৰিব লাগিব৷ <center>⸻</center><noinclude></noinclude> 5o90dnixdhpmbgc1wnttauo8le90eah 104 66119 263168 179019 2026-10-15T14:32:41Z দিম্পল দাস 3774 263168 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Bishnu Saikia" /></noinclude><center>{{Xxxx-larger|তৃতীয় গৰ্ভাঙ্ক ।}}</center> <center>{{Xx-larger|কৌৰৱ ছাউনী।}}</center> <center><poem>{{X-larger|দুৰ্য্যোধন, কৰ্ণ আৰু শকুনি ।}}</poem></center> {{gap}}দুৰ্য্যোধন—উঃ! কি পৰিতাপ একেবাৰে সৰ্ব্বনাশ হল । শিয়ালৰ ৰণত সিংহৰ পৰাজয়। হায় ! পিতামহ ! ইচ্ছাধীন মৃত্যু স্বত্বেও আপুনি যে অৰ্জ্জুনৰ বাণত মৰিল ই মোৰ দুৰাদুষটৰ- ফল মাত্র ৷ এই যুদ্ধত জয়লাভৰ আশ| আৰু নিশাৰ সপোন সমান ৷ কাৰণ সেনাপৃতি হৈ পাচ পাণুৱক পৰা ৷য় কৰিব৷ পাঁৰে এনে বীৰ আৰু কোন আছে ? স'চাকৈ কৈছোঁ, মাম! ! ৷ সখি কৰ্ণ ! আৰু যদ্ধ কৰাৰু সকাম নাই ।| আইক পাণ্ডৱক ৰাজ্য এৰি দি আমি বনলৈ য|ওঁহক | তাকে নকৰি যুদ্ধত পৰাস্ত হৈ লোঁক-হীহিয়াতৰ পাত্ৰ হোৱাৰ সকাম কি? গি= মহে ইমান দিন যুদ্ধ কৰি, যদি পাঁচ পাণ্ডৱৰ এজনকে| বধ ৷ কৰিলেহেতেন, তথাপি ভয় লাভৰ অলপ আশ| আছিল !_= কিন্তু ক’ত| ? উঃ ! মই একেবাৰে হতাশ হলে ! হায়। হায় ! আগেয়ে এনে বুলি জন৷ হলে, গীকনুষ্ণই যেতিয়| পাঁচখন মাত্ৰ গাওঁ খুজিছিলহি তেতিয়াই ইয়াৰ এটা মীমাংস| কৰিব, পৰ গলহেতেন | যুদ্ধৰপৰ৷ ক্ষান্ত লেও যে মান নাথাকে|” মাম| ! সখি কণ ! আপোনালোকেই মোৰ বল-বুদ্ধি ; কওকচোন, বাৰু এতিয়| কি কৰ৷ যুগুত ?<noinclude></noinclude> ff8bjxgy0nrs11zn99dsdfung0k9mlq 263171 263168 2026-10-15T14:43:39Z দিম্পল দাস 3774 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 263171 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="দিম্পল দাস" /></noinclude><center>{{Xxxx-larger|তৃতীয় গৰ্ভাঙ্ক ।}}</center> <center>{{Xx-larger|কৌৰৱ ছাউনী।}}</center> <center><poem>{{X-larger|দুৰ্য্যোধন, কৰ্ণ আৰু শকুনি ।}}</poem></center> {{gap}}দুৰ্য্যোধন—উঃ! কি পৰিতাপ একেবাৰে সৰ্ব্বনাশ হল। শিয়ালৰ ৰণত সিংহৰ পৰাজয়! হায়! পিতামহ! ইচ্ছাধীন মৃত্যু স্বত্বেও আপুনি যে অৰ্জ্জুনৰ বাণত মৰিল ই মোৰ দুৰাদৃষ্টৰ ফল মাত্র ৷ এই যুদ্ধত জয়লাভৰ আশা আৰু নিশাৰ সপোন সমান ৷ কাৰণ সেনাপৃতি হৈ পাঁচ পাণ্ডৱক পৰাজয় কৰিব পাৰে এনে বীৰ আৰু কোন আছে? সঁচাকৈ কৈছোঁ, মামা! সখি কৰ্ণ ! আৰু যুদ্ধ কৰাৰ সকাম নাই। আহঁক পাণ্ডৱক ৰাজ্য এৰি দি আমি বনলৈ যাওঁহক। তাকে নকৰি যুদ্ধত পৰাস্ত হৈ লোঁক-হাঁহিয়াতৰ পাত্ৰ হোৱাৰ সকাম কি? পিতামহে ইমান দিন যুদ্ধ কৰি যদি পাঁচ পাণ্ডৱৰ এজনকো বধ কৰিলেহেতেন, তথাপি জয় লাভৰ অলপ আশা আছিল! কিন্তু ক’তা? উঃ! মই একেবাৰে হতাশ হলোঁ! হায়। হায় ! আগেয়ে এনে বুলি জনা হলে, গীকৃষ্ণই যেতিয়া পাঁচখন মাত্ৰ গাওঁ খুজিছিলহি তেতিয়াই ইয়াৰ এটা মীমাংসা কৰিব, পৰা গলহেতেন। যুদ্ধৰপৰ৷ ক্ষান্ত হলেও যে মান নাথাকে! মামা! সখি কৰ্ণ! আপোনালোকেই মোৰ বল-বুদ্ধি; কওকচোন, বাৰু এতিয়া কি কৰ৷ যুগুত?<noinclude></noinclude> 0ccf02hnn4hf6dzksnrjx5sm0ax7m2b 104 66120 263182 179020 2026-10-15T15:24:29Z দিম্পল দাস 3774 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263182 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Bishnu Saikia" />{{rh||(৭)|}}</noinclude>{{gap}}শকুনি—তুমি পাগলৰ দৰে এইখন প্ৰলাপ বকিছা কিয় পাণ্ডৱলৈ তোমাৰ ইমান ভয় নে? সিহঁতৰ পাঁচোটাহে তোমাৰ দেখোঁ একশ। কিন্তু তাতে জানিবা অলপ কথা আছে; কাৰণ শ্ৰীকৃষ্ণ সিহঁতৰ সহায়। হলেই বা আমাক কি কৰিব পাৰে? তেওঁ সাৰথিহে; যুজাৰু তো নহয়। তোমাৰ ফৈদত যিমানবিলাক সেনাপতি আছে তেওঁবিলাকৰ আগত তেনে শত কৃষ্ণ বা শত পাণ্ডৱেও ধনু ধৰি থিয় হোৱা টান। তুমি কেলেই ভয় খাইছা? {{gap}}কৰ্ণ—এৰা। গতস্য শৌচনা নাস্তি। পাণ্ডৱক পৰাজয় কৰা ইমান ডাঙ্গৰ কাম নে? সখি আপুনি পিতামহৰ মৰণত ইমান ভয় নাখাব। আপোনাৰ কতাক্ষতে তেনে শত শত সেনাপতি ওলাব। ভীষ্মদেৱ একেই বুঢ়া। তেওঁ যে একেৰাহে দহদিন যুদ্ধ কৰিলে এইয়ে বহুত। সেই বাবে তোওঁক ধন্যবাদহে দিব লাগে। {{gap}}শকুনি—তেওঁৰ ক্ষমতা অসীম। সেই বুলি তেওঁৰ মৰণত শোক কৰা নিতান্ত অন্যায়; কাৰণ পেটেৰে তেওঁ পাণ্ডৱৰ ফলীয়া আছিল। যোৱা কথা গল। সম্প্ৰতি কৰ্ণৰ কথা শুনা। এক সেনাপতিৰ মৰণত ইমান ব্যাকুল হোৱা তোমাৰ নিচিনা বীৰ পুৰুষৰ উচিত নহয়। আন এজনক সেনাপতি কৰি যুদ্ধলৈ যোৱাৰ উদ্যোগ কৰ৷। {{gap}}দুৰ্য্যোধন—মামা! পিতামহ অসীম ক্ষমতাশালী আৰু ত্ৰিভুবন বিজয়ী আছিল। তেওঁৰ শোক পাহৰা সহজ কথা নহয়।<noinclude></noinclude> d1mk3xkv6otjsdnwl7yascr2xmn56mq 263183 263182 2026-10-15T15:25:59Z দিম্পল দাস 3774 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263183 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="দিম্পল দাস" />{{rh||(৭)|}}</noinclude>{{gap}}শকুনি—তুমি পাগলৰ দৰে এইখন প্ৰলাপ বকিছা কিয় পাণ্ডৱলৈ তোমাৰ ইমান ভয় নে? সিহঁতৰ পাঁচোটাহে তোমাৰ দেখোঁ একশ। কিন্তু তাতে জানিবা অলপ কথা আছে; কাৰণ শ্ৰীকৃষ্ণ সিহঁতৰ সহায়। হলেই বা আমাক কি কৰিব পাৰে? তেওঁ সাৰথিহে; যুজাৰু তো নহয়। তোমাৰ ফৈদত যিমানবিলাক সেনাপতি আছে তেওঁবিলাকৰ আগত তেনে শত কৃষ্ণ বা শত পাণ্ডৱেও ধনু ধৰি থিয় হোৱা টান। তুমি কেলেই ভয় খাইছা? {{gap}}কৰ্ণ—এৰা। গতস্য শৌচনা নাস্তি। পাণ্ডৱক পৰাজয় কৰা ইমান ডাঙ্গৰ কাম নে? সখি আপুনি পিতামহৰ মৰণত ইমান ভয় নাখাব। আপোনাৰ কতাক্ষতে তেনে শত শত সেনাপতি ওলাব। ভীষ্মদেৱ একেই বুঢ়া। তেওঁ যে একেৰাহে দহদিন যুদ্ধ কৰিলে এইয়ে বহুত। সেই বাবে তোওঁক ধন্যবাদহে দিব লাগে। {{gap}}শকুনি—তেওঁৰ ক্ষমতা অসীম। সেই বুলি তেওঁৰ মৰণত শোক কৰা নিতান্ত অন্যায়; কাৰণ পেটেৰে তেওঁ পাণ্ডৱৰ ফলীয়া আছিল। যোৱা কথা গল। সম্প্ৰতি কৰ্ণৰ কথা শুনা। এক সেনাপতিৰ মৰণত ইমান ব্যাকুল হোৱা তোমাৰ নিচিনা বীৰ পুৰুষৰ উচিত নহয়। আন এজনক সেনাপতি কৰি যুদ্ধলৈ যোৱাৰ উদ্যোগ কৰ৷। {{gap}}দুৰ্য্যোধন—মামা! পিতামহ অসীম ক্ষমতাশালী আৰু ত্ৰিভুবন বিজয়ী আছিল। তেওঁৰ শোক পাহৰা সহজ কথা নহয়।<noinclude></noinclude> ly7spde8ynfjim4qgqt8xpekquauo5v 104 66123 263184 179023 2026-10-15T15:43:31Z দিম্পল দাস 3774 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263184 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="দিম্পল দাস" />{{rh||(৮)|}}</noinclude>{{gap}}শকুনি— শোক পালে বুলি কোনবাই কাৰবাক ধন, মান এৰি দিব, পাৰেনে? হায়! হায়! ইয়ালৈকে তুমি ক্ষত্ৰিয় কুলত জন্ম, লৈছিলা? চিঃ! ই সামান্য লাজৰ কথা নহয়। {{Gap}}কৰ্ণ— বাস্তবীক, এই লাজ ৰাখিবলৈ পৃথিবীত ঠাই নহব। গোঢেই জগত জুৰি কলঙ্ক থাকিব৷ {{gap}}দুৰ্য্যোধন— মামা! এতিয়ানো কাক সেনাপতি কৰা উচিত? কোনে পাণ্ডৱক ধৰি দি মোৰ হিয়াৰ শাল উভালিব? {{gap}}শকুনি— মোৰ মনেৰে গুৰু দ্ৰোণকে‌ সেনাপতি পাতা ভাল। কিয়নো তেওঁ পাণ্ডৱৰ অস্ত্ৰ-গুৰু। পাণ্ডৱে কেতিয়াও তেওঁক পৰাস্ত কৰিব নোৱাৰে; সিহঁত দ্ৰোণৰ হাতত মৰিব। {{gap}}কৰ্ণ— অতি সজ প্ৰস্তাব। ই নিশ্চয় বহু বিবেচনাৰ ফল। দ্ৰোণাচাৰ্য্য আপোনাৰ অন্নেৰে প্ৰতিপালিত, গতিকে তেওঁ প্ৰাণপণে আপোনাৰ হিত চেষ্টা কৰিব; পাণ্ডৱ দ্ৰোণৰ শিষ্য এতেকে পাণ্ডৱৰ পৰাজয় ধুৰুপ। এতিয়া যোৱা যাওক। গহৰি কৰাৰ সকাম নাই। সোনকালে দ্ৰোণক সেনাপতি পদত বৰণ, কৰোগৈহঁক৷ {{gap}}শকুনি— [স্বগতঃ] যি ভীষ্মই পৰশুৰামক পৰাস্ত কৰিছিল, যাৰ নামত সুৰাসুৰ, যক্ষ-ৰক্ষ, গন্ধৰ্বব আদি কম্পমান, সেই ভীষ্ম দুৰ্য্যোধনৰ সেনাপতি হৈ এটি পাণ্ডৱকো হানি নকৰিলে! পাণ্ডৱলৈ তেওঁৰ ইমান মৰম! ইমান স্নেহ! নিজৰ প্ৰাণকে বলি দিলে। সম্প্ৰতি বাপুৰো মন পোৱা টান হৈছে। এওঁৰো{{Nop}}<noinclude></noinclude> fd046w32fx2375lzmk41sdqzogyu296 2 74720 263234 262207 2026-10-16T07:57:09Z BabulB 104 /* মুদ্ৰন সংশোধন হাতত লোৱা গ্ৰন্থ */ 263234 wikitext text/x-wiki #Palylist start [[পৃষ্ঠা:নলদময়ন্তী নাটক.pdf/১০]] # Hanging indent [[পৃষ্ঠা:নলদময়ন্তী নাটক.pdf/৬৪]] # Overfloat left [[পৃষ্ঠা:পদ্মা-পুৰাণ (ভাইঠেলি খণ্ড).pdf/৪৯]] # Float left [[পৃষ্ঠা:শান্তি-দূত.pdf/১১]] # dtpl template (index) [[পৃষ্ঠা:ইন্দীবৰ বৰুৱা.pdf/৭]] # ভুল শুধৰণি [[পৃষ্ঠা:ৰমণী গাভৰু.pdf/১১০]]# # বিজ্ঞাপন (ঈশান) [[পৃষ্ঠা:লৱণ-দৈত্যবধ.djvu/২২]] # জাননী [[পৃষ্ঠা:শিশু লীলা.djvu/৪০]] #কলাম/সূচী [[পৃষ্ঠা:কবিতা-পুথি.pdf/১১]] #সূচী [[পৃষ্ঠা:সাহিত্য - ষষ্ঠ ভাগ.pdf/৭]] #নাটকৰ চৰিত্ৰ [[পৃষ্ঠা:লৱ-কুশ.pdf/৫]] # Overfloat image [[পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/৩]] # image flot: পাতা:ভারতবর্ষের ইতিহাস - হেমলতা দেবী (১৯১৩).pdf/২৩ # Rotation: [[পৃষ্ঠা:মিত্ৰ-লাভ.pdf/১]] # Pline: [https://w.wiki/PNH3] # Note: পাতা:গৌড়লেখমালা (প্রথম স্তবক).djvu/১০৯ # কুসুমমালা [[পৃষ্ঠা:তাম্ৰেশ্বৰীৰ মন্দিৰ.pdf/২৫]] # Family tree: [[পৃষ্ঠা:কৰ্মবীৰ চন্দ্ৰনাথ.pdf/১১]] #Overfloat image: [[পৃষ্ঠা:মাতৃ (উপন্যাস).pdf/৫]] #hws/hwe [[পৃষ্ঠা:সেউজী পাতৰ কাহিনী.pdf/১৫৬]] # তালিকা [[পৃষ্ঠা:অসম নমৰে আমিও নমৰো.pdf/২৯]] # Colour font [[পৃষ্ঠা:অসম নমৰে আমিও নমৰো.pdf/৯৬]] # index+brace [[পৃষ্ঠা:হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ জীৱন চৰিত.pdf/১২]] # সূচীপত্ৰ সাধাৰণ [[দমদম-বসিৰহাটৰ ঘটনাৰ পিচত ভাৰতৰ বিপ্লৱী সাম্যবাদী দল]] # Colspan table [[পৃষ্ঠা:অৰুনোদই ধলফাট.pdf/১৯৭]] # Wikitable [[পৃষ্ঠা:ভাৰত বুৰঞ্জী.pdf/১২৯]] # শাৰী [[পৃষ্ঠা:ভাৰত বুৰঞ্জী.pdf/২১০]] * বাংলা প্ৰচ্ছদ পৃষ্ঠা https://w.wiki/JHAS * বাংলা সূচী https://w.wiki/JHAn * স্থানীয়ভাবে ফাইল আপলোড https://w.wiki/GSe6 * সুজাতা খেলাঘৰ https://w.wiki/JEvJ *প্ৰতিযোগিতাৰ ফলাফল https://wscontest.toolforge.org/c/371 * তালিকা [[পৃষ্ঠা:উদ্‌ভিদ বিবৰণ.pdf/৭৪]] * [https://w.wiki/5CKm Old numerical] *চাইটনটিচ [[মিডিয়াৱিকি:Sitenotice]] * [[শ্ৰেণী:অনুজ্ঞাপত্ৰ সাঁচ]] * [https://as.wikisource.org/wiki/ৱিকিউৎস:কেন্দ্ৰীয়_আলোচনা#সংশোধনৰ_কেইটামান_প্ৰস্তাৱ সংশোধনৰ কেইটামান প্ৰস্তাৱ] চাইটনটিচৰ নমুনা <div style="text-align: center; font-weight: color: #006400; background: #f8f8f8; padding: 8px; border: 1px solid #ccc;"> অসমীয়া ৱিকিউৎসত '''[[ৱিকিউৎস:মুদ্ৰণ সংশোধন মেলা, মাৰ্চ ২০২৬|মুদ্ৰণ সংশোধন প্ৰতিযোগিতা, মাৰ্চ ২০২৬]]''' আৰম্ভ হৈছে। এই প্ৰতিযোগিতা '''১৫ মাৰ্চ, ২০২৬ৰ পৰা ১৫ এপ্ৰিল, ২০২৬'''লৈ চলিব। আপুনিও ইয়াত অংশগ্ৰহণ কৰক আৰু ন-পুৰণি অসমীয়া গ্ৰন্থৰ মুদ্ৰণ সংশোধনেৰে অসমীয়া সমল বৃদ্ধি কৰাত সহভাগী হওক। </div> {| style="margin-left: auto; margin-right: auto; border: none;" width="80%" |- | width="50%" | | width="10%" style="text-align:right" | |- |বনফুল || … || | style="text-align:right" |১ |} ==মুদ্ৰন সংশোধন কৰা গ্ৰন্থ== [[ওমৰ তীৰ্থ]], [[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ]], [[আসাম বুৰঞ্জী]], [[নলদময়ন্তী নাটক]] ==মুদ্ৰন সংশোধন হাতত লোৱা গ্ৰন্থ== # [[সূচী:অতুল পাঠমালা (তৃতীয় ভাগ).pdf]] # [[সূচী:ভাৰত বুৰঞ্জী.pdf]] # দিল্লী দায়েৰী মহাত্মা গান্ধী #ৰাম-নবমী নাটক #অসমাপ্ত #তাৰা ==তৈয়াৰ কৰা সংস্কৰণ পৃষ্ঠাবোৰ== # [[আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকনৰ জীৱন চৰিত্ৰ (বৰুৱা)]] (completed) # [[গাওঁবুঢ়া (গোহাঞিবৰুৱা)]] # [[ভানুমতী (গোহাঞিবৰুৱা)]] # [[লাহৰী (গোহাঞিবৰুৱা)]] ;যিবোৰ গ্ৰন্থ ট্ৰেন্সক্লুচন হোৱা নাই, কিন্তু ৱিকিডাটা তৈয়াৰ হৈছে # [[সূচী:মহাপুৰুষ শঙ্কৰদেৱৰ বাণী.pdf]] # [[সূচী:অসমীয়া ব্যাকৰণ আৰু ভাষাতত্ত্ব.djvu]] ;ট্ৰেন্সক্লুচন হোৱা গ্ৰন্থ, কিন্তু প্ৰুফৰিড সম্পূৰ্ণ হোৱা নাই # [[বুদ্ধদেৱ]] ==মই ট্ৰান্সক্লুড কৰা গ্ৰন্থ== #[[অৰণ্য কাণ্ড]] #[[গল্প সংকলন]] #[[শকুনিৰ প্ৰতিশোধ]] ==সদ্যহতে চোৱাচিতা কৰিবলগীয়া গ্ৰন্থ== # [[সূচী:অসমীয়া লরার মিত্র - আনন্দরাম ঢেকিয়াল ফুকন (১৮৭৮)]] # [[সূচী:অসমীয়া লরার মিত্র - আনন্দরাম ঢেকিয়াল ফুকন (১৮৭৭)]] # [[বনফুল]] ==বেছিভাগ পৃষ্ঠাৰে মুদ্ৰণসংশোধন হৈ থকা গ্ৰন্থ== # [[সূচী:মীৰজুমলাৰ অসম আক্ৰমণ.pdf]] kiirfr93tjtjo1ja8etszkrgudid284 104 76687 263153 263034 2026-10-15T12:55:24Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263153 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh|৩|জোনাকী।|}}</noinclude>নগা পৰ্ব্বততো কোৱঁৰ নিৰাপদ নাছিল; তাতো ৰজাৰ চৰবিলাকে কেইবাবাৰো তেওঁৰ প্ৰাণ লবলৈ চেষ্টা কৰিছিল। কিন্তু ঈশ্বৰৰ অনন্ত মহিমাত তেওঁৰ প্ৰাণ লবলৈ কোনো সমৰ্থ নহল, পৰমেশ্বৰে স্বয়ং তেওঁক সকলো অমঙ্গলৰ পৰা ৰক্ষা কৰিছিল। নগা পৰ্ব্বতত থাকি তেওঁৰ মহৎ উদ্দেশ্য সিদ্ধিৰ আশা নেদেখি, তেওঁ সেই ঠাই এৰি ভটীয়াই আহোঁতে কোৱঁৰক বাটত সলাল গোহাঁয়ে পাই তেওঁৰ ভিনিহিয়েক বন্দৰ বৰফুকনৰ ঘৰলৈ যাবৰ নিমিত্তে উপদেশ দিলে। গদাপাণিয়ে ছদ্মবেশেৰে ফুৰোঁতে বাটত এজন গণকৰে সৈতে তেওঁৰ চিনাকি হয়। এদিন গণকে কোৱঁৰৰ হাত চাই কলে,—"গদা, তুমি এদিন ৰজা হবাহেঁ।” কোৱঁৰে মাত লগালে—“বাৰু মই যদি ৰজা হওঁ, মন্ত্ৰীৰ বাব এটি তোমাৰ”। গণক বপুৰাই সেই বিবয় লভিবলৈ সৰহ দিন জীয়াই নাথাকিল; কেইমাহমানৰ অন্তৰতে তেওঁৰ মৃত্যু হয়। {{gap}}সলাল গোহাঁইৰ সজ পৰামৰ্শ শিৰোধাৰ্য্য কৰি কোৱঁৰ কামৰূপৰ ফালে গল। তাতে পোনতে তেওঁ এজনী পোহাৰীৰ ঘৰত থাকে। পোহাৰীৰ ঘৰৰপৰা ওলাই আহি তেওঁ এজন ব্ৰাহ্মণৰ ঘৰত ভালেমান দিন বাস কৰিছিল আৰু তেওঁৰ কৃতজ্ঞতা-স্বৰপে ভবিষ্যতে সেই ব্ৰাহ্মণ ঘৰলৈ ৰাজযোগ্য বঁটা-বাহন আৰু দক্ষিণাদি নিয়মমতে দি তেওঁলোকৰ সন্মান বঢ়াইহিল। আজিলৈকে তেওঁবিলাকৰ সতী-সন্ততিসকল এটি উন্নতিশীল পৰিয়াল হৈ আছে। বামুণৰ ঘৰৰপৰা আহি তেওঁ কামৰূপৰ চান্দকুচীয়া বৰুৱাৰ আশ্ৰয়ত কিছুমান দিন থাকে। ইয়াত থকাটো আপদশূন্য যেন<noinclude></noinclude> 51y13ez146b8kry9d5h9zf3cxvfapyd 104 76688 263152 263111 2026-10-15T12:50:51Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263152 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh||স্বৰ্গদেৱ গদাধৰসিংহ।|৭}}</noinclude>নেদেখি তাৰ পৰা আঁতৰি কোৱঁৰ ৰাণী গাৱঁলৈ যায়। এই গাৱঁতে গাৰোৱনী এজনীয়ে তেওঁক বৰ সাদৰে খুৱাই পিন্ধাই প্ৰতিপাল কৰে। গদাপাণিৰ বাইদেৱাক বৰফুকননীয়ে এই কথাৰ সম্ভেদ পাই কোৱঁৰক চপাই নি কিছুমান দিন ঘৰৰ ভিতৰতে গোপনে ৰাখিছিল। বৰফুকননীয়ে বৰফুকনক তাৰ শুং-সুত্ৰ একোকে জানিবলৈ দিয়া নাছিল। মনত ভয়, কি জানি বৰফুকনে তাৰ ভূ পালে ৰজাঘৰত জনাই ভায়েকৰ বিঘিনি ঘটায়। পাচে, এদিন বৰফুকনে ৰাজ্যৰ হুলস্থূল আৰু লৰাৰজাৰ অত্যাচাৰৰ কথা বৰফুকননীৰ আগত কওঁতে, কথাৰ মাজতে কলে,—“এই সময়ত গদাক পোৱা হলে, তেওঁকে ৰজা পাতি ৰাজ্যৰ অশান্তি আঁতৰালোঁহেঁতেন।” ফুকননীয়ে সুধিলে, “আপুনি গদা কোঁৱৰক পালে সঁচাকৈয়ে ৰজা পাতিব নে? অঙ্গীকাৰ কৰক মোৰ ভাইক আপুনি একো নকৰে বুলি, মই গদাক আনি দিবলৈ গাত লব পাৰোঁ।” ফুকনে কলে,—“মই অঙ্গীকাৰ কৰিছোঁ, জগতত চন্দ্ৰ-সূৰ্য্য় থাকেমানে কোৱঁৰৰ হিত বিনে অহিত নিচিন্তোঁ। ফুকননীয়ে এই আশ্বাসবাণী শুনি ততালিকে কোৱৰক উলিয়াই আনি বৰফুকনৰ আগত থিয় কৰালেহি। গদাক পাই ফুকন পৰম আনন্দিত হল আৰু তেওঁক ৰজা পাতি লৰা ৰজাক সিংহাসনচ্যূত কৰিবৰ মনেৰে সৈন্যসামন্ত সংগ্ৰহ কৰি তেওঁ উজনীলৈ যাত্ৰা কৰিলে। ৰাজধানীৰ সম্ভ্ৰান্ত বিষয়াসকলে লৰা ৰজাক ভাঙ্গি তেওঁৰ ঠাইত গড়গাওঁ নগৰৰ বৰচৰাতে গদাকোৱঁৰক ১৬০৩ শকৰ চত মাহত ৰজা পাতিলে।<noinclude></noinclude> 27jphpykyrv7lmy960z8krenm5xe1lf 104 76689 263188 210443 2026-10-15T16:08:22Z যদুমণি 4400 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263188 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" /></noinclude> {{rh|৮|জোনাকী।|}} {{gap}} ৰজা হৈ কিছুমান দিন থকাত লৰা ৰজাই পুনৰ ৰাজপদ লভিবলৈ দ্ৰোহ আচৰিলে, আৰু কেইজনমান বিষয়াই ভগা ৰজাক সহায়ো কৰিছিল।ইয়াৰ সম্ভেদ পাই স্বৰ্গদেৱে ষড়যন্ত্ৰকাৰী সকলক দণ্ড বিহিলে, আৰু ভবিষ্যৎ অশান্তিৰ বীজ মাৰিবৰ অৰ্থে লৰা ৰজাক বধ কৰালে। যি কেইজনমান আঙ্গৰীয়া আৰু বিষয়াই পূৰ্ব্বৰ এঘাৰ বছৰীয়া সমস্যাৰ সময়ত ৰজা ভঙ্গা-পতাত যোগ দিছিল, স্বৰ্গদেৱে তেওঁলোকক বিষয়ৰ পৰা অৱসৰ দি তেওঁলোকৰ ঠাইত নতুন আৰু বিশ্বাসী বিষয়া ললে। তাৰ পাচে, তেওঁ গড়গাৱঁৰ পৰা নগৰ উঠাই বৰকলালৈ নি তাতে শিঙ্গৰীঘৰত উঠি হিন্দুমতে গদাধৰসিংহ আৰু আহোমমতে চুপাতফা নাম লৈ সিংহাসনত বহিল। বৰকলা বৰ অসুচল ঠাই, সেই গতিকে স্বৰ্গদেৱে মেটেকা নামে ঠাইত বাহৰ কৰি আছিল।}} {{gap}}গদাধৰসিংহ স্বৰ্গদেৱ এজন অসাধাৰণ ৰাজনৈতিক পুৰুষ আছিল। যি সকল বিষয়াই লৰাৰজাক জীৱিত কালতে ৰাজপদৰ পৰা বিচ্যুত কৰি তেওঁক ৰজা পাতে, গদাধৰে সিবিলাকক ৰাজদ্ৰোহী বিবেচনা কৰি ৰাজধৰ্ম্মমতে দণ্ড বিহিবলৈ একোতে কোচ নাখালে;— কিছুমানক ভুৰ বান্ধি উটুৱাই দিয়া হল আৰু কিছুমানক স্বৰ্গদেৱে নিজে আগত থাকি শালত দিয়ালে,— সেই ঠাই আজিও শালমৰা নামে অভিহিত। এনে কি, নিৰাশ্ৰয় অৱস্থাত আশ্ৰয়দাতা মৰমৰ ভিনিহিদেৱাক বন্দৰ বৰফুকনকো ৰাজ্যৰ পৰা বাজ কৰি দিয়া হল। হল। এই কাৰ্য্যৰ বাবে কিছুমানে গদাধৰসিংহ স্বৰ্গদেৱৰ গাত অকৃতজ্ঞতাৰ চেকা পেলাব খোজে; কিন্তু সেই বাবে স্বৰ্গদেৱৰ}}<noinclude></noinclude> k01trcdi9xsqq8wzsffwf0nw7o3uid0 263189 263188 2026-10-15T16:10:26Z যদুমণি 4400 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263189 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" /></noinclude> {{rh|৮|জোনাকী।|}} {{gap}} ৰজা হৈ কিছুমান দিন থকাত লৰা ৰজাই পুনৰ ৰাজপদ লভিবলৈ দ্ৰোহ আচৰিলে, আৰু কেইজনমান বিষয়াই ভগা ৰজাক সহায়ো কৰিছিল। ইয়াৰ সম্ভেদ পাই স্বৰ্গদেৱে ষড়যন্ত্ৰকাৰী সকলক দণ্ড বিহিলে, আৰু ভবিষ্যৎ অশান্তিৰ বীজ মাৰিবৰ অৰ্থে লৰা ৰজাক বধ কৰালে। যি কেইজনমান আঙ্গৰীয়া আৰু বিষয়াই পূৰ্ব্বৰ এঘাৰ বছৰীয়া সমস্যাৰ সময়ত ৰজা ভঙ্গা-পতাত যোগ দিছিল, স্বৰ্গদেৱে তেওঁলোকক বিষয়ৰ পৰা অৱসৰ দি তেওঁলোকৰ ঠাইত নতুন আৰু বিশ্বাসী বিষয়া ললে। তাৰ পাচে, তেওঁ গড়গাৱঁৰ পৰা নগৰ উঠাই বৰকলালৈ নি তাতে শিঙ্গৰীঘৰত উঠি হিন্দুমতে গদাধৰসিংহ আৰু আহোমমতে চুপাতফা নাম লৈ সিংহাসনত বহিল। বৰকলা বৰ অসুচল ঠাই, সেই গতিকে স্বৰ্গদেৱে মেটেকা নামে ঠাইত বাহৰ কৰি আছিল। {{gap}}গদাধৰসিংহ স্বৰ্গদেৱ এজন অসাধাৰণ ৰাজনৈতিক পুৰুষ আছিল। যি সকল বিষয়াই লৰাৰজাক জীৱিত কালতে ৰাজপদৰ পৰা বিচ্যুত কৰি তেওঁক ৰজা পাতে, গদাধৰে সিবিলাকক ৰাজদ্ৰোহী বিবেচনা কৰি ৰাজধৰ্ম্মমতে দণ্ড বিহিবলৈ একোতে কোচ নাখালে;— কিছুমানক ভুৰ বান্ধি উটুৱাই দিয়া হল আৰু কিছুমানক স্বৰ্গদেৱে নিজে আগত থাকি শালত দিয়ালে,— সেই ঠাই আজিও শালমৰা নামে অভিহিত। এনে কি, নিৰাশ্ৰয় অৱস্থাত আশ্ৰয়দাতা মৰমৰ ভিনিহিদেৱাক বন্দৰ বৰফুকনকো ৰাজ্যৰ পৰা বাজ কৰি দিয়া হল। হল। এই কাৰ্য্যৰ বাবে কিছুমানে গদাধৰসিংহ স্বৰ্গদেৱৰ গাত অকৃতজ্ঞতাৰ চেকা পেলাব খোজে; কিন্তু সেই বাবে স্বৰ্গদেৱৰ<noinclude></noinclude> 36byag9j1g646piotp4uwyeofhcrket 263190 263189 2026-10-15T16:11:52Z যদুমণি 4400 263190 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" /></noinclude> {{rh|৮|জোনাকী।|}} {{gap}} ৰজা হৈ কিছুমান দিন থকাত লৰা ৰজাই পুনৰ ৰাজপদ লভিবলৈ দ্ৰোহ আচৰিলে, আৰু কেইজনমান বিষয়াই ভগা ৰজাক সহায়ো কৰিছিল। ইয়াৰ সম্ভেদ পাই স্বৰ্গদেৱে ষড়যন্ত্ৰকাৰী সকলক দণ্ড বিহিলে, আৰু ভবিষ্যৎ অশান্তিৰ বীজ মাৰিবৰ অৰ্থে লৰা ৰজাক বধ কৰালে। যি কেইজনমান আঙ্গৰীয়া আৰু বিষয়াই পূৰ্ব্বৰ এঘাৰ বছৰীয়া সমস্যাৰ সময়ত ৰজা ভঙ্গা-পতাত যোগ দিছিল, স্বৰ্গদেৱে তেওঁলোকক বিষয়ৰ পৰা অৱসৰ দি তেওঁলোকৰ ঠাইত নতুন আৰু বিশ্বাসী বিষয়া ললে। তাৰ পাচে, তেওঁ গড়গাৱঁৰ পৰা নগৰ উঠাই বৰকলালৈ নি তাতে শিঙ্গৰীঘৰত উঠি হিন্দুমতে গদাধৰসিংহ আৰু আহোমমতে চুপাতফা নাম লৈ সিংহাসনত বহিল। বৰকলা বৰ অসুচল ঠাই, সেই গতিকে স্বৰ্গদেৱে মেটেকা নামে ঠাইত বাহৰ কৰি আছিল। {{gap}}গদাধৰসিংহ স্বৰ্গদেৱ এজন অসাধাৰণ ৰাজনৈতিক পুৰুষ আছিল। যি সকল বিষয়াই লৰাৰজাক জীৱিত কালতে ৰাজপদৰ পৰা বিচ্যুত কৰি তেওঁক ৰজা পাতে, গদাধৰে সিবিলাকক ৰাজদ্ৰোহী বিবেচনা কৰি ৰাজধৰ্ম্মমতে দণ্ড বিহিবলৈ একোতে কোচ নাখালে;— কিছুমানক ভুৰ বান্ধি উটুৱাই দিয়া হল আৰু কিছুমানক স্বৰ্গদেৱে নিজে আগত থাকি শালত দিয়ালে,— সেই ঠাই আজিও শালমৰা নামে অভিহিত। এনে কি, নিৰাশ্ৰয় অৱস্থাত আশ্ৰয়দাতা মৰমৰ ভিনিহিদেৱাক বন্দৰ বৰফুকনকো ৰাজ্যৰ পৰা বাজ কৰি দিয়া হল। হল। এই কাৰ্য্যৰ বাবে কিছুমানে গদাধৰসিংহ স্বৰ্গদেৱৰ গাত অকৃতজ্ঞতাৰ চেকা পেলাব খোজে; কিন্তু সেই বাবে স্বৰ্গদেৱৰ<noinclude></noinclude> s821rqo3jkv0uwww6o3ngzfj9z7i3s8 263193 263190 2026-10-15T17:23:31Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263193 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh|৮|জোনাকী।|}}</noinclude>{{gap}}ৰজা হৈ কিছুমান দিন থকাত লৰা ৰজাই পুনৰ ৰাজপদ লভিবলৈ দ্ৰোহ আচৰিলে, আৰু কেইজনমান বিষয়াই ভগা ৰজাক সহায়ো কৰিছিল। ইয়াৰ সম্ভেদ পাই স্বৰ্গদেৱে ষড়যন্ত্ৰকাৰী সকলক দণ্ড বিহিলে, আৰু ভবিষ্যৎ অশান্তিৰ বীজ মাৰিবৰ অৰ্থে লৰা ৰজাক বধ কৰালে। যি কেইজনমান ডাঙ্গৰীয়া আৰু বিষয়াই পূৰ্ব্বৰ এঘাৰ বছৰীয়া সমস্যাৰ সময়ত ৰজা ভঙ্গা-পতাত যোগ দিছিল, স্বৰ্গদেৱে তেওঁলোকক বিষয়ৰ পৰা অৱসৰ দি তেওঁলোকৰ ঠাইত নতুন আৰু বিশ্বাসী বিষয়া ললে। তাৰ পাচে, তেওঁ গড়গাৱঁৰ পৰা নগৰ উঠাই বৰকলালৈ নি তাতে শিঙ্গৰীঘৰত উঠি হিন্দুমতে গদাধৰসিংহ আৰু আহোমমতে চুপাতফা নাম লৈ সিংহাসনত বহিল। বৰকলা বৰ অসুচল ঠাই, সেই গতিকে স্বৰ্গদেৱে মেটেকা নামে ঠাইত বাহৰ কৰি আছিল। {{gap}}গদাধৰসিংহ স্বৰ্গদেৱ এজন অসাধাৰণ ৰাজনৈতিক পুৰুষ আছিল। যি সকল বিষয়াই লৰাৰজাক জীৱিত কালতে ৰাজপদৰ পৰা বিচ্যুত কৰি তেওঁক ৰজা পাতে, গদাধৰে সিবিলাকক ৰাজদ্ৰোহী বিবেচনা কৰি ৰাজধৰ্ম্মমতে দণ্ড বিহিবলৈ একোতে কোচ নাখালে;—কিছুমানক ভুৰ বান্ধি উটুৱাই দিয়া হল আৰু কিছুমানক স্বৰ্গদেৱে নিজে আগত থাকি শালত দিয়ালে,—সেই ঠাই আজিও শালমৰা নামে অভিহিত। এনে কি, নিৰাশ্ৰয় অৱস্থাত আশ্ৰয়দাতা মৰমৰ ভিনিহিদেৱাক বন্দৰ বৰফুকনকো ৰাজ্যৰ পৰা বাজ কৰি দিয়া হল। এই কাৰ্য্যৰ বাবে কিছুমানে গদাধৰসিংহ স্বৰ্গদেৱৰ গাত অকৃতজ্ঞতাৰ চেকা পেলাব খোজে; কিন্তু সেই বাবে স্বৰ্গদেৱৰ<noinclude></noinclude> mgqtp5hbpaqgf1qrgqj767311dp2bjn 104 76691 263231 210445 2026-10-16T04:37:01Z যদুমণি 4400 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263231 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" /></noinclude>{{rh||স্বৰ্গদেৱ গদাধৰসিংহ।|৯}} গাত অকণো দোষ নাই, বৰঞ্চ ই তেওঁৰ ৰাজনীতিজ্ঞান আৰু দূৰদৰ্শিতাৰ হে চিনাকি দিয়ে। সেই বিষয়াসকলে পূৰ্ব্বে ৰজা ভঙ্গা-পতা কৰি নতা পাইছিল, আৰু নিজৰ স্বাৰ্থসিদ্ধিৰ নিমিত্তে অমানুষিক কাৰ্য্য কৰিবলৈকো আগবাঢ়িছিল। এতিয়া গদাধৰসিংহই টানমুখীয়া হৈ ৰাজ্যৰ অশান্তিৰ অন্ত পেলাবলৈ গলেই সেই স্বাৰ্থপৰ বিষয়াসকলক অসন্তোষ দিয়া হব, তেওঁলোকে অসন্তোষ পালেই আকৌ তেনে টানমুখীয়া ৰজা ভাঙ্গি দুৰ্ব্বল ৰজা পাতিবৰ ব্যৱস্থা কৰিব, আৰু ৰাজ্যত আকৌ মহা হুলস্থুল লাগি উঠিব, গদাধৰসিংহ স্বৰ্গদেৱে তেওঁৰ জীৱনৰ মাজবয়সত যি উদ্দেশ্য মনত ৰাখি নানা কষ্ট সহি নগা চাঙ্গে চাঙ্গে ফুৰিছিল সেই উদ্দেশ্য ভ্ৰষ্ট হব। এতেকে তেওঁ তেনে বিষয়াসকলৰ জইন মৰাই উচিত ভাবিলে, আৰু তাৰ দ্বাৰা আহোম ৰাজ্যত শান্তি আৰু ৰাজ্যৰ মঙ্গল স্থাপনা কৰিব পাৰিলে। {{gap}}স্বৰ্গদেৱ গদাধৰসিংহ ৰাজপাটত উঠা কালত আহোম ৰাজ্যৰ অৱস্থা বৰ শোচনীয় আছিল।ডাঙ্গৰীয়াসকলেই ৰাজ্যৰ নেতা; ৰজাক তেওঁলোকে পুতলাৰ দৰে নচুৱাইছিল; আৰু নিজৰ কাৰ্য্য সিদ্ধিৰ নিমিত্তে নিষ্ঠুৰ কাম কৰিবলৈকো তেওঁলোক কুণ্ঠিত নহৈছিল। তাৰ উপৰিও, প্ৰজাবিলাক একেবাৰে নিস্তেজ আছিল। স্বদেশানুৰাগ নামে এটি গুণ তেতিয়া প্ৰায় দেখা নগৈছিল। পূৰ্ব্বৱত্তী ৰজাসকলৰ অত্যাচাৰৰ পৰা হাত সাৰিবৰ নিমিত্তে বহুতে গৈ মছলমানৰ ফলীয়া হৈছিল। ৰাজ্যৰ এনে শোক লগা অৱস্থা দেখি আৰু তাৰ সুযোগ লৈ পৰ্ব্বতীয়া জাতি-<noinclude></noinclude> 0d0k376u1eggqsx8171x9wmp6pvg9mt 102 78929 263235 256336 2026-10-16T07:58:43Z BabulB 104 /* গ্ৰন্থসমূহ */ 263235 wikitext text/x-wiki {{author |firstname = প্ৰেমনাৰায়ণ |middlename = |lastname = দত্ত |fast_initial = |birthyear = 1899 |deathyear = 1965 |description = '''প্ৰেমনাৰায়ণ দত্ত''' (১৯২৬-১৯৬৫) অসমীয়া সাহিত্যত ৰহস্য উপন্যাসৰ প্ৰতিষ্ঠাতা। ১৯৪৭ চনত তেওঁৰ প্ৰথমখন ৰহস্য উপন্যাস দিন ডকাইত প্ৰকাশ পায়। জন্ম বজালীত। পিতৃ ৰতিৰাম আৰু মাতৃ পানীপ্ৰিয়া। প্ৰথম বিভাগত মেট্ৰিক পাছ কৰিও ঘৰুৱা অৱস্থাৰ বাবে উচ্চ শিক্ষা লোৱাৰপৰা বিৰত থাকিবলগা হয়। প্ৰথমে বৰপেটাৰ এখন প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত শিক্ষকতা কৰাৰ পাছত গুৱাহাটীৰ এখন দোকানৰ কৰ্মচাৰী ৰূপে কাম কৰে। অৰিয়েণ্টেল নামৰ জীৱন বীমা কোম্পানী এটাৰো এজেণ্ট আছিল। পিছলৈ সকলো এৰি হোমিওপেথি চিকিৎসা কৰিবলৈ লয় আৰু সাহিত্য-চৰ্চাত মনোনিৱেশ কৰে। পা ফু আৰু ৰহস্যৰ ৰহঘৰা তেওঁৰ দুটি জনপ্ৰিয় উপন্যাস চিৰিজ। দুইটা চিৰিজতে মুঠ বিশখন উপন্যাস আছে। মণি-মাণিক প্ৰকাশনৰ প্ৰতিষ্ঠাতা। |image = |wikipedia_link = |wikiquote_link = |commons_link = }} ==গ্ৰন্থসমূহ== ;পা-ফু চিৰিজ * [[মাধমাৰ]] *[[অজান আততায়ী]] *[[বিপ্লবী বাহিনী]] ;ৰহস্য চিৰিজ * [[মেৰপেচ]] *[[অসমাপ্ত]] ;সামাজিক উপন্যাস * [[নিয়তিৰ নিৰ্মালি]] * [[প্ৰণয়ৰ সূঁতি]] * [[আকাঙ্খাৰ অন্তৰালত]] ;ৰস-ৰচনা * [[অসমাপ্ত]] * [[আদিৰসৰ উৎপত্তি]] * [[কণ্ঠৰোল]] * [[আশীৰ্বাদ]] * [[হে হৰি সাৰ শূন্য]] {{PD-India}} [[শ্ৰেণী:লেখক]] gost3sm2ag9e1cosjnc82p3mxb8gsnk 263248 263235 2026-10-16T08:29:06Z BabulB 104 /* গ্ৰন্থসমূহ */ 263248 wikitext text/x-wiki {{author |firstname = প্ৰেমনাৰায়ণ |middlename = |lastname = দত্ত |fast_initial = |birthyear = 1899 |deathyear = 1965 |description = '''প্ৰেমনাৰায়ণ দত্ত''' (১৯২৬-১৯৬৫) অসমীয়া সাহিত্যত ৰহস্য উপন্যাসৰ প্ৰতিষ্ঠাতা। ১৯৪৭ চনত তেওঁৰ প্ৰথমখন ৰহস্য উপন্যাস দিন ডকাইত প্ৰকাশ পায়। জন্ম বজালীত। পিতৃ ৰতিৰাম আৰু মাতৃ পানীপ্ৰিয়া। প্ৰথম বিভাগত মেট্ৰিক পাছ কৰিও ঘৰুৱা অৱস্থাৰ বাবে উচ্চ শিক্ষা লোৱাৰপৰা বিৰত থাকিবলগা হয়। প্ৰথমে বৰপেটাৰ এখন প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত শিক্ষকতা কৰাৰ পাছত গুৱাহাটীৰ এখন দোকানৰ কৰ্মচাৰী ৰূপে কাম কৰে। অৰিয়েণ্টেল নামৰ জীৱন বীমা কোম্পানী এটাৰো এজেণ্ট আছিল। পিছলৈ সকলো এৰি হোমিওপেথি চিকিৎসা কৰিবলৈ লয় আৰু সাহিত্য-চৰ্চাত মনোনিৱেশ কৰে। পা ফু আৰু ৰহস্যৰ ৰহঘৰা তেওঁৰ দুটি জনপ্ৰিয় উপন্যাস চিৰিজ। দুইটা চিৰিজতে মুঠ বিশখন উপন্যাস আছে। মণি-মাণিক প্ৰকাশনৰ প্ৰতিষ্ঠাতা। |image = |wikipedia_link = |wikiquote_link = |commons_link = }} ==গ্ৰন্থসমূহ== ;পা-ফু চিৰিজ * [[মাধমাৰ]] *[[অজান আততায়ী]] *[[বিপ্লবী বাহিনী]] ;ৰহস্য চিৰিজ * [[মেৰপেচ]] ;গল্প সংকলন *[[অসমাপ্ত]] ;সামাজিক উপন্যাস * [[নিয়তিৰ নিৰ্মালি]] * [[প্ৰণয়ৰ সূঁতি]] * [[আকাঙ্খাৰ অন্তৰালত]] ;ৰস-ৰচনা * [[অসমাপ্ত]] * [[আদিৰসৰ উৎপত্তি]] * [[কণ্ঠৰোল]] * [[আশীৰ্বাদ]] * [[হে হৰি সাৰ শূন্য]] {{PD-India}} [[শ্ৰেণী:লেখক]] 5zaxnrzb0m6xvk16cctgvo4bx2lxg4i 263249 263248 2026-10-16T08:29:57Z BabulB 104 263249 wikitext text/x-wiki {{author |firstname = প্ৰেমনাৰায়ণ |middlename = |lastname = দত্ত |fast_initial = |birthyear = 1899 |deathyear = 1965 |description = '''প্ৰেমনাৰায়ণ দত্ত''' (১৯২৬-১৯৬৫) অসমীয়া সাহিত্যত ৰহস্য উপন্যাসৰ প্ৰতিষ্ঠাতা। ১৯৪৭ চনত তেওঁৰ প্ৰথমখন ৰহস্য উপন্যাস দিন ডকাইত প্ৰকাশ পায়। জন্ম বজালীত। পিতৃ ৰতিৰাম আৰু মাতৃ পানীপ্ৰিয়া। প্ৰথম বিভাগত মেট্ৰিক পাছ কৰিও ঘৰুৱা অৱস্থাৰ বাবে উচ্চ শিক্ষা লোৱাৰপৰা বিৰত থাকিবলগা হয়। প্ৰথমে বৰপেটাৰ এখন প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ত শিক্ষকতা কৰাৰ পাছত গুৱাহাটীৰ এখন দোকানৰ কৰ্মচাৰী ৰূপে কাম কৰে। অৰিয়েণ্টেল নামৰ জীৱন বীমা কোম্পানী এটাৰো এজেণ্ট আছিল। পিছলৈ সকলো এৰি হোমিওপেথি চিকিৎসা কৰিবলৈ লয় আৰু সাহিত্য-চৰ্চাত মনোনিৱেশ কৰে। পা ফু আৰু ৰহস্যৰ ৰহঘৰা তেওঁৰ দুটি জনপ্ৰিয় উপন্যাস চিৰিজ। দুইটা চিৰিজতে মুঠ বিশখন উপন্যাস আছে। মণি-মাণিক প্ৰকাশনৰ প্ৰতিষ্ঠাতা। |image = |wikipedia_link = |wikiquote_link = |commons_link = }} ==গ্ৰন্থসমূহ== ;পা-ফু চিৰিজ * [[মাধমাৰ]] *[[অজান আততায়ী]] *[[বিপ্লবী বাহিনী]] ;ৰহস্য চিৰিজ * [[মেৰপেচ]] ;গল্প সংকলন *[[অসমাপ্ত]] ;সামাজিক উপন্যাস * [[নিয়তিৰ নিৰ্মালি]] * [[প্ৰণয়ৰ সূঁতি]] * [[আকাঙ্খাৰ অন্তৰালত]] ;ৰস-ৰচনা * [[আদিৰসৰ উৎপত্তি]] * [[কণ্ঠৰোল]] * [[আশীৰ্বাদ]] * [[হে হৰি সাৰ শূন্য]] {{PD-India}} [[শ্ৰেণী:লেখক]] kr1oxn3x3gjhskecppyei53dspyca8n 108 86106 263237 256333 2026-10-16T07:59:35Z BabulB 104 263237 wikitext text/x-wiki ==ইতিহাস== ১৯৫০ চনত পা-ফু ছিৰিজৰ স্ৰষ্টা [[লেখক:প্ৰেমনাৰায়ণ দত্ত|প্ৰেমনাৰায়ণ দত্ত]]ই মণি-মাণিক প্ৰকাশ নামেৰে প্ৰকাশন প্ৰতিষ্ঠানটো প্ৰতিষ্ঠা কৰে। এই প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা প্ৰেমনাৰায়ণ দত্তৰ ২০খনতকৈও অধিক ডিটেক্টিভ উপন্যাস প্ৰকাশ কৰি উলিওৱা হৈছিল।<ref name="প্ৰেমনাৰায়ণ">{{cite book| title=প্ৰেমনাৰায়ণ দত্ত, (জীৱন বলয়ৰ পৰিবৃত্ত) | publisher=মণি-মানিক প্ৰকাশ | author=নগেন দত্ত | year= | page= ২৯, ৩৩, ৩৭, ৩৯, ৩৭, ৩৯, ৩৭,৩৭, ৪৬}}</ref> ==প্ৰকাশিত গ্ৰন্থ== *[[মাধমাৰ]] (১৯৫৫) : [[লেখক:প্ৰেমনাৰায়ণ দত্ত|প্ৰেমনাৰায়ণ দত্ত]] ৰচিত *[[অজান আততায়ী]] (১৯৫৯): [[লেখক:প্ৰেমনাৰায়ণ দত্ত|প্ৰেমনাৰায়ণ দত্ত]] ৰচিত *[[মেৰপেচ]] : [[লেখক:প্ৰেমনাৰায়ণ দত্ত|প্ৰেমনাৰায়ণ দত্ত]] ৰচিত *[[বিপ্লবী বাহিনী]] (১৯৫৩): [[লেখক:প্ৰেমনাৰায়ণ দত্ত|প্ৰেমনাৰায়ণ দত্ত]] ৰচিত *[[*[[অসমাপ্ত]]]] (১৯৫৫): [[লেখক:প্ৰেমনাৰায়ণ দত্ত|প্ৰেমনাৰায়ণ দত্ত]] ৰচিত ==তথ্যউৎস== [[শ্ৰেণী:প্ৰকাশক]] 8aaerttw94vqr4a3kxgd2f0vy12ot6u 263238 263237 2026-10-16T07:59:54Z BabulB 104 263238 wikitext text/x-wiki ==ইতিহাস== ১৯৫০ চনত পা-ফু ছিৰিজৰ স্ৰষ্টা [[লেখক:প্ৰেমনাৰায়ণ দত্ত|প্ৰেমনাৰায়ণ দত্ত]]ই মণি-মাণিক প্ৰকাশ নামেৰে প্ৰকাশন প্ৰতিষ্ঠানটো প্ৰতিষ্ঠা কৰে। এই প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা প্ৰেমনাৰায়ণ দত্তৰ ২০খনতকৈও অধিক ডিটেক্টিভ উপন্যাস প্ৰকাশ কৰি উলিওৱা হৈছিল।<ref name="প্ৰেমনাৰায়ণ">{{cite book| title=প্ৰেমনাৰায়ণ দত্ত, (জীৱন বলয়ৰ পৰিবৃত্ত) | publisher=মণি-মানিক প্ৰকাশ | author=নগেন দত্ত | year= | page= ২৯, ৩৩, ৩৭, ৩৯, ৩৭, ৩৯, ৩৭,৩৭, ৪৬}}</ref> ==প্ৰকাশিত গ্ৰন্থ== *[[মাধমাৰ]] (১৯৫৫) : [[লেখক:প্ৰেমনাৰায়ণ দত্ত|প্ৰেমনাৰায়ণ দত্ত]] ৰচিত *[[অজান আততায়ী]] (১৯৫৯): [[লেখক:প্ৰেমনাৰায়ণ দত্ত|প্ৰেমনাৰায়ণ দত্ত]] ৰচিত *[[মেৰপেচ]] : [[লেখক:প্ৰেমনাৰায়ণ দত্ত|প্ৰেমনাৰায়ণ দত্ত]] ৰচিত *[[বিপ্লবী বাহিনী]] (১৯৫৩): [[লেখক:প্ৰেমনাৰায়ণ দত্ত|প্ৰেমনাৰায়ণ দত্ত]] ৰচিত *[[অসমাপ্ত]] (১৯৫৫): [[লেখক:প্ৰেমনাৰায়ণ দত্ত|প্ৰেমনাৰায়ণ দত্ত]] ৰচিত ==তথ্যউৎস== [[শ্ৰেণী:প্ৰকাশক]] 8smzetiq5sbq7ms1jvu8cuo4xvoefvd 106 86285 263247 236591 2026-10-16T08:27:53Z BabulB 104 263247 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Type=book |Title=অসমাপ্ত |Language=as |Volume= |Edition=দ্বিতীয় |Author=প্ৰেমনাৰায়ণ দত্ত |Co-author1= |Co-author2= |Co-author3= |Translator= |Co-translator1= |Co-translator2= |Editor= |Co-editor1= |Co-editor2= |Illustrator= |Publisher=মণি-মাণিক প্ৰকাশ |Address=গুৱাহাটী |Year=1955 |Key= |ISBN= |DLI= |IA=in.ernet.dli.2015.452770 |NLI= |Source=pdf |Image=1 |Progress=OCR |Pages=<pagelist 1="বেটুপাত" 2="প্ৰকাশন" 3="নিবেদন" 4="প্ৰকাশকৰ দুআষাৰ" 5to9="আশীৰ্ব্বচন" 10="সূচী" 11="7"/> |Volumes= |Remarks= |Notes= |Width= |Css= |Header= |Footer= }} gwuwyupatq5o49f5hnaqu881xgifiwi 104 92609 263141 253931 2026-10-15T11:59:10Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263141 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দীন-দুখী|৩৩}}</noinclude>{{gap}}মেয়ৰক ঘোপাকৈ ধৰি জোকাৰ মাৰি ফঁটিনে উত্তৰ দিলে; “তোক জানো মই কিবা কৈছোঁ? ইন্সপেক্টৰ ডাঙৰীয়া! দেখিলেনে মই ইয়াক আজি কিমান লাজ দিলো।” {{gap}}তাই মেয়ৰৰ ফালে পিঠি দি ললে। জাভেয়াৰক সম্বোধন কৰি কৈ গ’ল, “ডাঙৰীয়া, আপুনি ন্যায় বিচাৰক! এজন ভদ্ৰমানুহে জানিবা আমাৰ নিচিনা মাইকী মানুহ এজনীৰ গাত বৰফ ঢালি লগৰ লগৰীয়াহঁতৰ লগত হাঁহি-তামাছা কৰিলেই—মই কি লেখৰ মানুহ, বাটে বাটে ঘূৰি ফুৰা বেশ্যা, মইনো তেওঁক অপমান কৰিব পাওঁনে? মোৰ দোষ! মোৰ দোষ! মোৰ ছোৱালীজনীৰ মুখলৈ চাই আপুনি মোক ক্ষমা কৰক। ফাটেকত থাকি ম‍ই তাইৰ খৰচা দিম কেনেকৈ? ম‍ই আৰু এইফালে নাহোঁ। আৰু যাৰে যেনে মন যায় কৰক, ম‍ই আৰু একো নকৰোঁ। আজিও নকৰিলোঁহেতেন, মোৰ বৰ অসহনীয় হৈছিল। মোৰ গা ভাল নহয়। কাহ, পেটৰ অসুখ। চাওকচোন, আপুনি হাত দি।” {{gap}} এইবুলি জাভেয়াৰৰ হাতখন তাইৰ ডিঙিত লগাই দি বিপদৰ পাৰ পোৱা মানুহৰ দৰে তাই এটা নিষ্কৃতিৰ হাঁহি মাৰিলে। তাইৰ মনত এনেহে লাগিল যেন এই ক্ষন্তেকীয়া বাহ্যিক স্পৰ্শতে জাভেয়াৰে তাইৰ অন্তৰৰ সকলো অসহনীয় যাতনা, শৰীৰৰ সকলো কঠোৰ বেদনা, ঘন-ঘোৰ প্ৰলয়ৰ সকলো ঘটনা—মুহূৰ্ত্ততে গম পাই গ’ল, যেন জাভেয়াৰৰ হিয়া সহানুভূতি আৰু শোকত উপচি পৰিল। ক্ষন্তেকৰ ভিতৰতে তাইৰ চকুৰ পানী শুকাই গ’ল। কণ্ঠস্বৰ স্পষ্ট হৈ উঠিল। জাভেয়াৰৰ হাতখন এৰি দি, কাপোৰ কানি ভালকৈ টানি-আঁজুৰি লৈ ছিপাহীহঁতক, “মোক যাবলৈ দিয়াঁ, মোক খালাছ দিছে” বুলি কৈয়ে নিজে দুৱাৰ মেলি যাবলৈ ওলাল। {{gap}}জাভেয়াৰ ইমানপৰ শিলৰ মূৰ্ত্তিৰ দৰে জঠৰ হৈ আছিল। ফটিনক দুৱাৰ মেলা দেখি প্ৰভুত্ব-সূচক হুঙ্কাৰেৰে হুঙ্কাৰি উঠিল,—<noinclude></noinclude> 9octpv4gnp76j7n1lgjuikb2fyxg00t 104 92611 263142 254051 2026-10-15T12:05:16Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263142 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh|৩৪|দীন-দুখী|}}</noinclude>“ছাৰ্জেন্ট! দেখা নাই আছামী পলায়? এই! তোকে কোনে যাবলৈ দিছে?“ {{Gap}}মেয়ৰে ইমানপৰে মাত নাই বোল নাই কেৱল কাণেৰে শুনি আছিল; চকুৰে চাই আছিল। জাভেয়াৰৰ হুঙ্কাৰত প্ৰতিহুঙ্কাৰ কৰি মাত দিলে, “ম‍ই দিছোঁ।” {{Gap}} “সি হবই নোৱাৰে, মেয়ৰ ডাঙৰীয়া! এজন ভদ্ৰলোকক তাই অপমান কৰিছে!” {{Gap}} “তুমি জনা-বুজা মানুহ, তোমাক কথা বুজাবলৈ একো টান নহব। সত্য ঘটনাটো তুমি এতিয়াও জানি উঠা নাই। যেতিয়া তুমি ছোৱালীজনী ধৰি আনিছিলা, তেতিয়া ম‍ই বজাৰৰ মাজত। তাতে এদল জুম-পাতি থকা মানুহক সুধি-মেলি ম‍ই সকলো ভু লৈ আহিছোঁ। সন্ধিয়াৰ পাছত তাই বাটত ঠিয়া-ঠিই কৰি ফুৰিছিল। মানুহজনে আহি লগৰ লগৰীয়াক ৰঙ দেখুৱাবলৈ বুলি তাইৰ গাত বৰফ ঢালি দিছিল। তাই বেশ্যা হ’ল বুলি তাইৰ তপত চেঁচা, দুঃখ-কষ্ট জ্ঞান নাই নেকি? তাই ভদ্ৰলোক জনক অপমান কৰা একো অন্যায় হোৱা নাই। প্ৰকৃততে ভদ্ৰলোক জনেহে শাস্তি পাব লাগিছিল।” {{Gap}} “এই মাত্ৰ তাই মেয়ৰক অপমান কৰিলে।” {{Gap}} “মোৰ অপমানৰ শোধ মই নিজে কৰিম।” {{Gap}} “ক্ষমা কৰিব, ই অকল মেয়ৰৰ অপমান নহয়, ই বিচাৰালয়ৰ অপমান।” {{Gap}}“ইন্সপেক্টৰ! বিবেকৰ আদালততকৈ উচ্চ আদালত নাই। মই জানো মই কি কৰিছোঁ।” {{Gap}}“মই হ’লে ক’ব পৰা নাই, ম‍ই স্বপ্নত নে দিঠকত!” {{Gap}}“তেন্তে আদেশ পালন কৰি ক্ষান্ত থাকা।" {{Gap}}“মই কৰ্ত্তব্যৰ আদেশ পালন কৰিছোঁ। মোৰ কৰ্ত্তব্যই আদেশ কৰিছে—ছোৱালীজনীৰ ছমাহ ফাটেক।”<noinclude></noinclude> 13al1mqrhzc9rfo39g9zre8hh9weua1 104 92612 263143 254052 2026-10-15T12:09:41Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263143 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দীন-দুখী|৩৫}}</noinclude> {{gap}}বজ্ৰ-নিনাদে উত্তৰ আহিল—“ এদিনো নহয়,—তাই খালাছ।” মেয়ৰৰ এনে কণ্ঠস্বৰ আগেয়ে কোনেও ক’তো শুনা নাছিল। {{Gap}}“মেয়ৰ ডাঙৰীয়া! আপোনাৰ আদেশৰ বিৰুদ্ধে কাম কৰিব লগীয়া হোৱাত মই বৰ দুঃখিত হৈছোঁ। মোক কবলৈ অনুমতি দিয়ক। মই এতিয়া মোৰ ক্ষমতাৰ নিৰ্দ্দিষ্ট সীমাৰ ভিতৰত। ছোৱালীজনীয়ে নগৰৰ ধনী-মানী ভদ্ৰ মানুহ এজনক অপমান কৰিছিল। সেই বিচাৰ নগৰৰ শান্তি-ৰখীয়া পুলিছৰ। তাইক মই ছমাহ্ ফাটেক দিছোঁ।” {{gap}}মেয়ৰৰ মুখৰ বৰণ সলনি হৈ গ’ল। হাত দুখন মুঠি মাৰি দৃঢ় স্পষ্ট ভাৱে প্ৰত্যুত্তৰ দিলে, “যি ঘটনাত ছোৱালীজনীক দোষী কৰিছাঁ, সেই ঘটনাৰ বিচাৰক নগৰৰ শান্তি-ৰখীয়া পুলিছ নহয়। ফৌজদাৰী কাৰ্য্য বিধি আইনৰ ন, এঘাৰ, পোন্ধৰ আৰু ছয়ষষ্ঠি ধাৰামতে সেই ঘটনা ম‍ই বিচাৰ কৰি মানুহজনীক খালাছ দিছোঁ।" {{gap}}“কিন্তু মেয়ৰৰ—” {{gap}}"জোৰ-জুলুম কৰি মানুহক বন্দী কৰি ৰখাৰ নিমিত্তে ১৭৯৯ খৃষ্টাব্দৰ ১৩ ডিচেম্বৰত জাৰি হোৱা আইনৰ ৮১ ধাৰালৈ মনোযোগ দিয়া আৱশ্যক।” {{gap}}ফটিনে লৰচৰ নকৰাকৈ হাঁ-হুতাশ পাৰি ইমানপৰে শেষ ফল অপেক্ষা কৰি এই তৰ্ক শুনি আছিল। ক’ব নোৱাৰিছিল তেতিয়া তাই ক’ত। স্পন্দন-বিহীন হৈ চাই আছিল—এটা দানৱে তাইৰ মুক্তিৰ বিপক্ষে, তাইৰ স্বাধীনতাৰ বিপক্ষে, তাইৰ কজেটৰ বিপক্ষে এজন দেৱদূতৰ লগত তুমুল সংগ্ৰাম পাতি দিছে। তাই অবাক্ হৈ চাই আছিল, আচৰিত হৈ শুনি আছিল; বেচি আচৰিত হৈছিল মেয়ৰৰ কথাত, যি মেয়ৰক তাই এক মুহূৰ্ত্তৰ আগলৈকে সকলো অনিষ্ট, সকলো দূৰ্দশা, সকলো অধঃপতনৰ মূল বুলি ভাবি আহিছিল, সেই মেয়ৰেই দেৱ-দূতৰ দৰে তাইৰ মুক্তিৰ কাৰণে যুঁজ কৰিছেহি৷ আৰু কেতিয়া? যেতিয়া তাইৰ হাতত অপমানিত<noinclude></noinclude> fn2fgl3o3t5opwsb8ax945d6xew4isk 104 92613 263144 254053 2026-10-15T12:15:42Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263144 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh|৩৬|দীন-দুখী|}}</noinclude>হৈছিল। তাই ঘৃণাৰ বিনিময়ত এতিয়া আনন্দ, বিশ্বাস আৰু ভক্তিৰ নৈবেদ্য লৈ আতুৰ পূজাৰীৰ দৰে মেয়ৰ-মূৰ্ত্তিলৈ চাই ৰ’ল। {{gap}}জাভেয়াৰ ওলাই গ’ল। মেয়ৰে ফঁটিনৰ কাষ চাপি ধীৰে ধীৰে কবলৈ ধৰিলে,—তেওঁৰ প্ৰত্যেক কথাটি শোকত জুবুৰি খোৱা—যেন চকুৰ পানী তেওঁ বলেৰেহে ৰাখি থৈছে। {{gap}}“তোৰ কথা ম‍ই সকলো শুনিছোঁ। তোক কামৰ পৰা খেদাৰ কথা মই একো নেজানো। তই মোলৈ আবেদন কৰা উচিত আছিল। মই তাৰ প্ৰতিকাৰ কৰি তোৰ ধাৰ-ঋণ সকলো শোধ কৰিম। তোৰ জীয়েৰ আৰু তোৰ কাৰণে যি খৰচ-পাতি লাগে, মই সকলো দিবলৈ গাত লৈছোঁ। তোৰ ইচ্ছা, তই ইয়াত থাক, পেৰিলৈ যাৱ, জীয়েক ইয়ালৈ আন নাই তই জীয়েৰৰ কাষলৈকে যাৱ—তাত মোৰ একো মাতিবলৈ নাই। তই যি কলি সেয়ে যদি সচা হয়, হব পাৰ তই মানুহৰ ওচৰত ব্যভিচাৰিণী বেশ্যা, কিন্তু মই কওঁ পৰম পৱিত্ৰ জনৰ ওচৰত তই সম্পূৰ্ণ নিষ্কলঙ্কা আৰু পৱিত্ৰা।” {{gap}}ফঁটিনে শুনিলে। যেন স্বৰ্গীয় মন্দাকিনীৰ শান্তিয়নী একোছাটি তাইৰ শিৰত কোনোবা দেৱ-দূত আহি মেয়ৰৰ প্ৰত্যেক কথাৰ মাজেদি ঢালি দি গ’ল। এক দণ্ডৰ আগতে তাই ফাটেকিয়াল আছিল; চাওঁতে চাওঁতে তাই গোটেইখন আন্ধাৰ দেখি আহিছিল কিন্তু হঠাৎ গোটেইখন পোহৰ হৈ উঠিল। দুৰ্ভাগ্যৰ মৰুভূমিত কল্পতৰু ফুলি উঠিল। তাই ধন পাব—কজেটৰ পোহপাল দিব পাৰিব, কজেটক লগলৈ আনিব পাৰিব, সজ-পথত থাকি কজেটক বুকত বান্ধি দিন কটাব পাৰিব! — তাইৰ কিহৰ অভাৱ! মেয়ৰৰ কথাৰ শেষ হ’ল। মেয়ৰে ততকে ধৰিব নোৱাৰিলে—তাই অধীৰ হৈ মাটিত পৰি মুছ্-কছ্‌ গ’ল। {{gap}}ফঁটিনৰ দুৰ্ভগীয়া জীৱনত এই প্ৰথমবাৰ তাই এষাৰি মৰমৰ, সাদৰী মাত, এটি সহানুভূতিৰ হুমুনিয়াহ পালে—মেয়ৰৰ পৰা। শোকে বেজাৰে, হৰ্ষ-আনন্দই তাইক খুন্দা মাৰি ধৰিলে।{{nop}}<noinclude></noinclude> o3buuvqykq4t8upoid01hu9lwzu7qwy 104 92614 263145 253515 2026-10-15T12:17:23Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 263145 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দীন-দুখী|৩৭}}</noinclude>{{Gap}}মেয়ৰে লৰালৰিকৈ ফঁটিনক দাঙি ধৰিলে। হাঁ-হুতাশ কাঢ়ি ইমানপৰে ঠিয় দি থকা ছিপাহী-ছন্তৰীহঁতে মেয়ৰৰ আদেশত যেন পুনৰ্জীৱন পালে। লৰা-ঢপৰাকৈ আহি আটাই কেটাই ফঁটিনক দাঙি ধৰিলে। দাঙ-কোলাকৈ আল-ফুল ভাৱে অচেতন ফঁটিনক মেয়ৰৰ স্ত্ৰী-সৎকাৰ আশ্ৰমলৈ লৈ গ’ল। {{center|⸻}}<noinclude></noinclude> o5a3upnsphxx88oe9fox1vc4vdl3yew 104 92615 263146 254186 2026-10-15T12:26:20Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263146 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{Dhr|1em}} {{center|{{larger|অষ্টম অধ্যায়}}}} মেয়ৰ মেডলেনৰ বিষাদ-গভীৰ মুখ এতিয়া আৰু গভীৰ হৈ উঠিল। যদিও তেওঁৰ অজ্ঞাত-সাৰেই এজনী দীনা-হীনা ছোৱালীৰ এনে শোচনীয় অৱস্থা হ’ল, তথাপি মহাপ্ৰাণ মেয়ৰে, সেই দোষৰ পৰা নিজক আঁতৰাই আনিবলৈ উপায় নেদেখিলে। হব পাৰে তেওঁৰ অতুলনীয় স্বাৰ্থ-ত্যাগত দিন-ৰাতিৰ অশেষ পুৰুষাৰ্থত এম নগৰ বেহায়-বেপাৰে ধনে-মানে স্বাস্থ্যয়-বিভূতিয়ে অদ্বিতীয় সমৃদ্ধি- শালী; হব পাৰে নগৰৰ শত-সহস্ৰ কণ্ঠই পুৱা-গধূলি তেওঁৰ গুণ-কীৰ্ত্তন কৰে; হবপাৰে তেওঁৰ শিৰৰ ওপৰেদি পৰম-পিতাৰ চৰণলৈ শতেক আশীষ-বাণী নিতৌ দিনে-নিশায় বৈ যায়, তথাপি তেওঁ ভাবিবলৈ বাধ্য হ’ল যে তেওঁ কৰ্তব্যভ্ৰষ্ট। নহলে তেওঁৰ ইমান কপালৰ ঘাম অথলে যাব কিয়? দুৰ্ভিক্ষ-দাৰিদ্ৰ্যই জুৰুলা কৰা ‘এম’ নগৰত তেওঁ ৰাজ-লক্ষ্মীৰ মন্দিৰ পাতিছিল। নগৰৰ চাৰিও সীমাৰ ভিতৰত এনে এঘৰ মানুহ নাছিল, যাৰ ঘৰত এটা ‘চিমনি’ জ্বলিছিল, আৰু কেৰাহিত সিজাবলৈ এটুকুৰা মাংস আছিল। অভাৱৰ ভীষণ-মূৰ্ত্তি, দুৰ্ভিক্ষৰ কৰাল ছায়া, মাৰি-মৰকৰ তাণ্ডৱনৃত্য, চোৰ-ডকাইতৰ লোলুপ-উলঙ্গ কৃপাণ আৰু নিৰাশ্ৰয়া বাঁৰী-বিধবাৰ নৰক-নিৰ্য্যাতন তেওঁ যত্নৰ দুৰ্ভেদ্য দুৰ্গেৰে অৱৰোধ কৰি ৰাখিছিল। তথাপি যত্নৰ ইমান মহান্ দুৰ্গ ভেদি এজনী ছোৱালীয়ে অনাহাৰত নাৰীত্ব বিসৰ্জ্জন দিব লগাত পৰিল কিয়? মেয়ৰে ভাবিলে, ই নিশ্চয় তেওঁৰেই দোষ। {{gap}}ফঁটিন্ এতিয়াও মেয়ৰৰ স্ত্ৰী-সৎকাৰ আশ্ৰমত শয্যাশায়িনী। পুলিছ-আপিছত অচেতন হোৱাৰ পাছতে তাইৰ বৰ জ্বৰ হয়। এমাহ-দুমাহকৈ জানুৱাৰীৰ পৰা জুলাই পালেহি —ফঁটিনৰ জ্বৰ ভাল হক চাৰি দিনক দিনে অৱস্থা বেয়ালৈহে ঢাল লৈছে। লামিয়েৰ<noinclude></noinclude> bd0un0r2vq3e5tkopj3p729yri8rijq 104 92616 263147 254344 2026-10-15T12:31:13Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263147 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দীন-দুখী|৩৯}}</noinclude>হাওঁফাওঁ পৰীক্ষা কৰি বেমাৰ ভাল কৰাৰ নিয়ম তেতিয়া প্ৰথম প্ৰচলন। ডাক্তৰ আহি ফঁটিনৰ বুকত ষ্টেটিস্কোপ্‌ দি পৰীক্ষা কৰি নিতৌ গুচি যায়। কোনো আশ্বাস নিদিয়ে। ডাক্তৰৰ শেষ উপদেশ—বেমাৰীৰ কোনো বাসনাই এতিয়া অপূৰণ থকা অনুচিত। ফঁটিনৰ অন্তিম-বাসনা —কজেটক লাগে। মেয়ৰে ধন পঠিয়াইছে, চিঠিৰ, উপৰি চিঠি দিছে,—কিন্তু কজেট নাই। টেনাৰ্ডিয়েহঁতে বাৰে কুৰি আহুকালৰ কথা উলিয়াই কজেটক পঠিওৱা নাই। মৰনোন্মুখী সন্তান-বৎসলা জননীয়ে কজেট আজি আহিব, কালি আহিব কৰি শেষ মুহূৰ্ত্তৰ শেষ-বাসনা লৈ কাতৰ-প্ৰাণেৰে মেয়ৰৰ ফালে চাই আছে। মেয়ৰে বিষণ্ণ গম্ভীৰ নয়নৰ তপত চকুলো চকুফাটি বাহিৰ ওলাবলৈ নিদিয়াকৈ হেঁচা মাৰি ধৰি সেই কাতৰ-দৃষ্টিৰ সমিধান আশ্বাসৰ ওপৰত আশ্বাস দি আহিছে। {{gap}}ফঁটিনৰ বিচনাৰ কাষলৈ আহি ফঁটিনৰ লগত দুষাৰ-চাৰি আষাৰ কথা পাতি তাইক উছাহ দি, আশ্বাস দি যোৱা মেয়ৰৰ আজি-কালি দৈনিক কাম। ফঁটিনেও সেই সময়লৈ সদায় উৎকণ্ঠিত হৈ দুৱাৰ মুখলৈ চাই ৰৈ থাকে। {{gap}}ফটিনৰ শিতানৰ মূৰত ক্ৰচ-বিদ্ধ যীশুৰ পট এখনি অঁৰা আছিল। ফটিনে পুৱা-গধূলি সেই পট খনলৈ চাই দিনৌ একো একোটি সেৱা জনাইছিল।মেয়ৰে প্ৰায়ে ফঁটিনৰ বিছনাৰ কাষত বহি বহুত সময় তন্ময় তদ্‌গদ্ হৈ থাকে—সেই পটখনৰ ফাললৈ চায়। কিন্তু তেতিয়া তেওঁৰ চকু পট খনৰ ওপৰত থাকেনে ফঁটিনৰ ওপৰত থাকে একো তত ধৰিব নোৱাৰি। {{gap}}ফঁটিনৰ মৰণ-শয্যা যেনিবা বাৎসল্য প্ৰেমৰ ক্ৰচ! {{gap}} জুলাই মাহ। পুৱা ভাটি দিছিল। উজ্জ্বল প্ৰভাতৰ হিৰণ-কিৰণৰ ওপৰত ক’লা মেঘে অকস্মাতে তাৰ মলিন আৱৰণ তৰি দি চাৰিওফালে অন্ধকাৰ কৰি আনিছিল। {{gap}} টেনাৰ্ডিয়েহঁতে নিজে কজেটক পঠিয়াই দিয়া সুদূৰ পৰাহত<noinclude></noinclude> koyn12mqvl8s9whsqrsukkw39gozcga 104 92617 263148 254996 2026-10-15T12:35:17Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263148 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh|৪০|দীন-দুখী|}}</noinclude>ভাবি পুৱাৰে পৰা মেয়ৰে তেওঁৰ পঢ়া-কোঠালিত বহি কামত লাগি গৈছিল। আজি কেমাহমানৰ আগতে মেয়ৰে কজেটক তেওঁৰ হাতত সোধাই দিবলৈ বুলি ফঁটিনৰ হতুৱাই টেনাৰ্ডিয়েলৈ এখন চিঠিও লিখাই লৈছিল। কিন্তু আজি-কালি কৰি থাকোঁতে থাকোঁতে বাৰেকুৰি কামৰ জুমুৰিত তেওঁ যাব পৰা নাই, ইফালে ফঁটিনৰ মনৰ হেঁপাহ লগতে যায়! তেওঁৰ ইচ্ছা, আন কাকো নেপাচি তেওঁ নিজে ‘ম’ফেয়াৰমেললৈ” গৈ কজেটক লৈ আহে। তেওঁৰ অনুপস্থিতিত যাতে কাম-কাজৰ একো ব্যাঘাত নহয়, তাৰে তেওঁ দিহা কৰিছিল। এনেতে আহি দুৱৰীয়ে খবৰ দিলে-“দুৱাৰত পুলিছ ইন্সপেক্টৰ জাভেয়াৰ ৰৈ আছে।” {{Gap}}পুলিছ আপিছত দেখা হোৱা দিন ধৰি আজি ছমাহৰ পাছত ইন্সপেক্টৰ জাভেয়াৰৰ লগত তেওঁৰ এই প্ৰথম দেখা। {{gap}}জাভেয়াৰৰ নাম শুনিয়েই মেয়ৰৰ মুখত এটা বিৰক্তিৰ ভাব বিৰিঙি উঠিল। তথাপি দুৱৰীক আদেশ কৰিলে—“বাট দেখুৱাই ভিতৰলৈ লৈ আহ।” {{gap}}কৰ্ত্তব্য-পৰায়ণ কৰ্ম্মচাৰী জাভেয়াৰ হাজাৰেই কঠোৰ হক, মানুহটোৰ গাত শলাগিবলগীয়া বেছি নহলেও দুটা গুণ আছিল। মান্য-জনৰ প্ৰতি সন্মান আৰু দ্ৰোহীৰ প্ৰতি ঘৃণাত এদিনো এটা খোজো পাছ নুহুহঁকিছিল। চোৰ ডকাইতে জাভেয়াৰৰ নামত পলাই ফাট মাৰিছিল, মুখ দেখি ভয়ত কঁপিবলৈ ধৰিছিল। {{gap}}জাভেয়াৰে ভিতৰ সোমাই মেয়ৰক নমস্কাৰ কৰি মেজৰ একাষে ঠিয় হ’ল। জাভেয়াৰৰ মুখত আগৰ সেই ঈৰ্ষা-বিদ্বেষৰ অকণিও চিন-চাব নাই। মাথোন লাজ আৰু নিৰাশাত ফুটি উঠা এটা অন্ধকাৰ বিষাদে তেওঁৰ দৃঢ় শৰীৰটো জাগৃত ভাৱে অভিভূত কৰি থৈছিল। {{gap}}মেয়ৰে অভিবাদনৰ প্ৰতি-অভিবাদন কৰি প্ৰশ্ন কৰিলে— “সকাম?”<noinclude></noinclude> 0nfz3dkmezm06en7inr5cytgo30lt8f 263149 263148 2026-10-15T12:35:37Z Jyoti Chiring 2949 263149 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh|৪০|দীন-দুখী|}}</noinclude>ভাবি পুৱাৰে পৰা মেয়ৰে তেওঁৰ পঢ়া-কোঠালিত বহি কামত লাগি গৈছিল। আজি কেমাহমানৰ আগতে মেয়ৰে কজেটক তেওঁৰ হাতত সোধাই দিবলৈ বুলি ফঁটিনৰ হতুৱাই টেনাৰ্ডিয়েলৈ এখন চিঠিও লিখাই লৈছিল। কিন্তু আজি-কালি কৰি থাকোঁতে থাকোঁতে বাৰেকুৰি কামৰ জুমুৰিত তেওঁ যাব পৰা নাই, ইফালে ফঁটিনৰ মনৰ হেঁপাহ লগতে যায়! তেওঁৰ ইচ্ছা, আন কাকো নেপাচি তেওঁ নিজে ‘ম’ফেয়াৰমেললৈ” গৈ কজেটক লৈ আহে। তেওঁৰ অনুপস্থিতিত যাতে কাম-কাজৰ একো ব্যাঘাত নহয়, তাৰে তেওঁ দিহা কৰিছিল। এনেতে আহি দুৱৰীয়ে খবৰ দিলে-“দুৱাৰত পুলিছ ইন্সপেক্টৰ জাভেয়াৰ ৰৈ আছে।” {{Gap}}পুলিছ আপিছত দেখা হোৱা দিন ধৰি আজি ছমাহৰ পাছত ইন্সপেক্টৰ জাভেয়াৰৰ লগত তেওঁৰ এই প্ৰথম দেখা। {{gap}}জাভেয়াৰৰ নাম শুনিয়েই মেয়ৰৰ মুখত এটা বিৰক্তিৰ ভাব বিৰিঙি উঠিল। তথাপি দুৱৰীক আদেশ কৰিলে—“বাট দেখুৱাই ভিতৰলৈ লৈ আহ।” {{gap}}কৰ্ত্তব্য-পৰায়ণ কৰ্ম্মচাৰী জাভেয়াৰ হাজাৰেই কঠোৰ হক, মানুহটোৰ গাত শলাগিবলগীয়া বেছি নহলেও দুটা গুণ আছিল। মান্য-জনৰ প্ৰতি সন্মান আৰু দ্ৰোহীৰ প্ৰতি ঘৃণাত এদিনো এটা খোজো পাছ নুহুহঁকিছিল। চোৰ ডকাইতে জাভেয়াৰৰ নামত পলাই ফাট মাৰিছিল, মুখ দেখি ভয়ত কঁপিবলৈ ধৰিছিল। {{gap}}জাভেয়াৰে ভিতৰ সোমাই মেয়ৰক নমস্কাৰ কৰি মেজৰ একাষে ঠিয় হ’ল। জাভেয়াৰৰ মুখত আগৰ সেই ঈৰ্ষা-বিদ্বেষৰ অকণিও চিন-চাব নাই। মাথোন লাজ আৰু নিৰাশাত ফুটি উঠা এটা অন্ধকাৰ বিষাদে তেওঁৰ দৃঢ় শৰীৰটো জাগৃত ভাৱে অভিভূত কৰি থৈছিল। {{gap}}মেয়ৰে অভিবাদনৰ প্ৰতি-অভিবাদন কৰি প্ৰশ্ন কৰিলে— “সকাম?”{{nop}}<noinclude></noinclude> 6jpfvnis6siupvl9wye81vngdekjwx2 104 92618 263150 255895 2026-10-15T12:40:46Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263150 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দীন-দুখী|৪১}}</noinclude>{{gap}}জাভেয়াৰে ক্ষন্তেক সময় নিতাল মাৰি থাকি গভীৰ বিষন্নতাৰে মাত দিলে— {{gap}}“এটা বৰ অপৰাধ হৈছে। ছৰ্কাৰৰ এজন তলতীয়া কৰ্ম্মচাৰীয়ে এক গুৰুতৰ বিষয়ত মানীৰ প্ৰতি যথোচিত সম্মান প্ৰদৰ্শন কৰাত ত্ৰুটি কৰিলে। তাকে মই আপোনাক জনাবলৈ আহিলোঁ।" {{gap}}“কৰ্ম্মচাৰীজন কোন?” {{Gap}}“মই নিজে” {{gap}}“মানে?” {{gap}}'এম' নগৰৰ মেয়ৰ মছি-অ' মেডলেন। মোৰ প্ৰাৰ্থনা, মোক কামৰ পৰা খেদাই দিব লাগে।” {{gap}}“মেয়ৰে আচৰিত হৈ কিবা ক’ব খোজোঁতেই জাভেয়াৰে আকৌ আৰম্ভ কৰিলে, –“আপুনি ক’ব পাৰে, মই নিজে কাম এৰিবৰ কাৰণে আবেদন কৰিব পাৰিলোহেঁতেন; কিন্তু সেইটো যথাবিহিত নহব। মই অন্যায় কৰিছোঁ, মই তাৰ বাবে শাস্তি পাব লাগে। মই নিজে কাম এৰাৰ আগতে মই কামৰ পৰা খেদা খাব লাগে। সিদিনা আপুনি মোৰ ওপৰত অনাহকত কঠোৰ হৈছিল—আজি হক কথাত কঠোৰ হওক।” {{gap}}“তোমাৰ কথাৰ অৰ্থ ম‍ই একো বুজিব পৰা নাই।” {{gap}}জাভেয়াৰে এটা দীঘল হুমুনিয়াহ কাঢ়ি উত্তৰ দিলে—“ছসপ্তাহ মাথোন হৈছে, পুলিছ আপিছত ঘটা ঘটনাৰ পাছতে, ম‍ই পেৰিৰ পুলিছ প্ৰিফেক্টলৈ আপোনাৰ বিৰুদ্ধে নালিছ, পঠিয়াইছিলোঁ। {{gap}}কথাষাৰ শুনা মাত্ৰে মেয়ৰে হাঁহিৰ খলকনিত ঘৰ তোল-পাৰ কৰি দিলে। বিষাদ-গম্ভীৰ মেয়ৰৰ মুখত হাঁহি এয়ে প্ৰথম। “অ’, পুলিছৰ কামত বাধা দিয়া মেয়ৰ বুলি।” {{gap}}“নহয়—ফাটেকিয়াল বুলি।” {{gap}}মেয়ৰ মৰা মানুহৰ দৰে শেতা পৰি গ’ল। জাভেয়াৰে আগৰ দৰেই তলমুৱা হৈ কৈ গ’ল।—“মই আপোনাক জঁ-ভেলজঁ নামেৰে<noinclude></noinclude> fe6sjhutslacf21h5isbuorws784ha9 104 92619 263158 255898 2026-10-15T13:45:01Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263158 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh|৪২|দীন-দুখী|}}</noinclude>"এটা পলৰীয়া আছামী বুলি ভাবিছিলোঁ। আঠ বছৰ হ’ল, এই আছামীটোৰ নাম-গোন্ধো ধৰিব পৰা নাই। কুৰি বছৰৰ আগতে তাক মই ‘টুল’ জেলত দেখা। জেলৰ পৰা ওলায়ে সি বিশ্বপ এজনৰ ঘৰত চুৰ কৰে। তাৰ পাছতে সেই দিনাই আবেলিলৈ সি সৰু লৰা এটাক ডকাইতি কৰে। তাৰ ওপৰত পৰৱানা জাৰী হৈ আছে। তাক আৰু বিচাৰি উলিয়াব পৰা নাই। ম‍ই ভাবি আহিছিলোঁ— আপুনিয়েই সেই জঁ-ভেলজঁ।” {{Gap}}নীৰৱ হৈ মেয়ৰে কাণ পাতি শুনি আছিল। মৃত-পাংশু মুখৰ কৰুণ দৃষ্টিৰে মেয়ৰে জাভেয়াৰলৈ মুহূৰ্ত্তৰ কাৰণে চাই পঠিয়ালে। জাভেয়াৰ চমকি উঠিল! {{gap}}মেজৰ ওপৰত পৰি থকা বহী এখন দাঙি লৈ দুই হাতে খামোছা মাৰি ধৰি অন্য-মনস্ক ভাৱে মেয়ৰে প্ৰশ্ন কৰিলে—“প্ৰিফেক্টৰ পৰা কি উত্তৰ পালা?” {{gap}}“মই বলিয়া হৈছো বুলি।” {{gap}}“নিজকে বলিয়া বুলি বিশ্বাস কৰিব পাৰিছা জানো?” {{gap}}“নকৰি উপায়? জঁ-ভেলজঁ ধৰা পৰিছে। ” {{gap}}মেয়ৰৰ গভীৰ বেদনাৰ ৰুদ্ধ-নিশ্বাস অতৰ্কিতভাবে বাহিৰ হৈ পৰিল। হাতৰ বহী সৰি পৰিল। কম্পিত অথচ উত্তেজিত মাতেৰে সুধিলে—“ওঁ?” {{gap}}“ফাদাৰ চপাথিৱ নামেৰে এটা বুঢ়া মানুহ অলপতে এপোল-চুৰিৰ দোষত ফাটেকত পৰিছিল। তাক ‘আৰাচ' জেলত নি সুমুৱা মাত্ৰে পুৰণা কয়দী কেটামানে জঁ-ভেলজঁ, জঁ-ভেলজঁ কৈ চিঞৰিবলৈ ধৰিলে। ‘টূল’ জেলত সিহঁত আটাই-কেটা হেনো আজি কুৰি বছৰৰ আগতে একেলগে জেল খাটিছিল। চপাৰ্থিৱই জঁ-ভেলজঁ বুলি কোনোমতেই চিনাকি নিদিয়ে।” {{gap}}‘পাছে’? {{gap}}“মই নিজে তাক চাই আহিছোঁ। সি জঁ হয়। সি বৰ দুষ্ট।<noinclude></noinclude> b5iou133xgvitaoq5knwqg50afkw5v8 104 92620 263159 255779 2026-10-15T13:48:27Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263159 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দীন-দুখী|৪৩}}</noinclude>এতিয়া অঁকৰা মানুহৰ দৰে সি ভেবা লাগি দেখুৱাইছে। চাৰিটা মানুহে তাক চিনি পাইছোঁ। স্বীকাৰ নকৰিলে কি হব? আগৰ চুৰি আৰু ডকাইতিৰ অপৰাধত কাইলৈ আৰাচত বিচাৰ হব। ম‍ই মোকৰ্দমাৰ সাক্ষী।” {{gap}}মেয়ৰে নিশ্বাস পেলাই উত্তৰ কৰিলে – “তুমি এতিয়া যোৱা। তোমাৰ কোনো দোষ হোৱা নাই। তোমাক ম‍ই খেদাই দিব নোৱাৰোঁ৷” {{gap}}জাভেয়াৰে উপায় নেপাই দুৱাৰ মুখৰ ফালে খোজ ল’লে। দুৱাৰ মুখ পায়ে মেয়ৰৰ মুখলৈ চাই ক’লে— “মোৰ সলনি মানুহ নলয় মানেহে মই কাম কৰিম।" {{gap}}জাভেয়াৰ দুৱাৰ জপাই ওলাই গ’ল। পকাবাটৰ ওপৰত জাভেয়াৰৰ গিৰিপ্ গিৰিপ্, খোজ বহুত দূৰলৈকে শুনা গৈছিল। জাভেয়াৰৰ দৃঢ়-নিশ্চিন্ত পদ-শব্দ-বিলাক যিমান পৰলৈকে শুনা গৈছিল, সিমান পৰলৈকে মন্ত্ৰ-মুগ্ধ-প্ৰায় অচল-অটল হৈ মুহূৰ্ত্তৰ প্লাৱনত নিজৰ সকলো অস্তিত্ব উটুৱাই দি মেয়ৰে ৰ’ লাগি শুনি থাকিল। {{center|⸻}}<noinclude></noinclude> 4egj22at6g5rn0xqg5fq3vpbxsjx0i4 104 92621 263160 255615 2026-10-15T13:56:56Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263160 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{Dhr|4em}} {{center|{{larger|নৱম অধ্যায়}}}} গধূলিলৈ মেয়ৰে আগৰ দৰেই ফঁটিনক চাবলৈ আহিল। তাইৰ বিছনাৰ কাষতে বহি বহুতো কথা-বতৰা পাতিলে। ফটিনৰ জ্বৰ আজি অলপ বেছি আছিল। কিন্তু মেয়ৰ কাষত বহি থকাখিনি সময়ৰ ভিতৰত ফঁটিনৰ বিশেষ কোনো ডাঙৰ অসুখ আছে বুলি বোধ নহৈছিল। সুস্থ মানুহৰ দৰেই কথা-বতৰা হৈছিল। মেয়ৰ যাবলৈ ওলালত ফঁটিনে সুধিলে— “ডাঙৰীয়া! কজেটক কেতিয়া আনিব?” মিচিকিয়া হাঁহিৰে “অতি সোনকালে” বুলি উত্তৰ দি মেয়ৰ ঘৰৰ বাজ হ’ল। মেয়ৰৰ আশ্বাস-বাণীত ফঁটিনৰ তাপিত প্ৰাণ শীতল হ’ল, কল্পনাৰ মনোমোহা ছবি আঁকি শান্তিৰ কোলাত আশ্ৰয় লৈ ফঁটিন্ টোপনি গ’ল। {{gap}}ফঁটিনৰ ঘৰৰ পৰা আহিয়ে মেয়ৰে তেওঁৰ পঢ়া খোটালিত সোমাল। বেৰত মেপ এখন আঁৰি থোৱা আছিল। মেপখনৰ কাষ চাপি বৰ মনোযোগেৰে তেওঁ মেপখন চাবলৈ ধৰিলে। মেপখন পেৰি নগৰৰ গাঁও-ভূই আৰু বাট-পদূলিৰ। কিছুমানপৰ মেপখন ঘূৰাই-পকাই চাই মেয়ৰে ছোলাৰ জেপৰ পৰা এটা টোকা বহী আৰু এডাল পেন্সিল উলিয়ালে। বহীটোত মেপখনৰ পৰা কিবা গোটাচেৰেক টুকি লৈ বহীটো আকৌ জেপত ভৰাই ঘৰৰ পৰা ওলাই গাঁৱৰ ফালে খোজললে। গাঁৱত ঘোঁৰা-গাড়ীৰ গাৰোৱান এটাৰ লগত গাড়ী এখনৰ বন্দোবস্ত কৰি অলপ পাছতে উভতি আহিল। ৰাতি নিয়মিত সময়ত খোৱা-বোৱা শেষ কৰি মেয়ৰ বিছনাত পৰিল। বিছনাত বহুত পৰ ইকাতি-সিকাতি কৰিও তেওঁ টোপনি অহাব নোৱাৰিলে। সহস্ৰ চিন্তাই একেলগে জুমুৰি দি তেওঁৰ মূৰৰ ভিতৰত এক প্ৰৱল ধুমুহাৰ সৃষ্টি কৰি দিলে। দীঘল-হুমুনিয়াহ কাঢ়ি মেয়ৰে মনৰ ভিতৰতে কবলৈ ধৰিলে,—“মোৰ কিহৰ<noinclude></noinclude> 23hpuazzsrh0mdvvuy444yr9tinyyqd 104 92622 263161 255787 2026-10-15T14:07:00Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263161 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দীন-দুখী|৪৫}}</noinclude>চিন্তা—কিহৰ ভয়? অতীত আহি বৰ্ত্তমানৰ ওপৰত ঠিয় দিয়া যি এটা মাথোন পথ আছিল সিও এতিয়া চিৰদিনলৈ ৰুদ্ধ হৈ পৰিছে। জাভেয়াৰৰ সন্দেহ আজি চূৰ-মাৰ হৈছে। তাৰ বিশ্বাস, ভেলজঁ ধৰা পৰিছে। এতিয়া নিজৰ কাৰ্য্য-দক্ষতাৰ ওপৰত আস্থাহীন হৈ অভিমানীয়ে হয়তো পুলিছৰ চাকৰী এৰিও গুচি যাব। তাত মোৰ কি দোষ! এই যে এখন প্ৰস্তাৱনাৰ পৰাই ভুল ভাৱনাৰ অভিনয় হৈছে, ইয়াৰ কাৰণে কোন দায়ী? মোৰ যে ইয়াত কোনো হাত নাই। ইচ্ছাময়ৰ ইচ্ছা। তেওঁৰ ইচ্ছাৰ বিৰুদ্ধে ঠিয় দিবলৈ ম‍ই কোন? তেওঁৰ ইচ্ছা পূৰ্ণ হওক!” {{gap}}নিশ্বাস পেলাই মেয়ৰে আকৌ শুবলৈ যত্ন কৰিলে—কিন্তু কি হব? আকৌ চিন্তাৰ পাছত চিন্তা আহিল। শুব নোৱাৰিলে চিন্তাৰ কামোৰত তেওঁৰ কপালৰ শিৰা উপশিৰা ফুলি উঠিল। কিছুমান পৰ তলকামৰি থাকি আকৌ কবলৈ ধৰিলে,—“মই যদি চিনাকি দিওঁ? প্ৰথমতে এটা নিৰ্দোষী জীৱই আইনৰ অমানুষিক অত্যাচাৰৰ পৰা অব্যাহতি পাব। দ্বিতীয়তে মই বিবেকৰ গ্লানিৰ পৰা মুক্তি পাম। তৃতীয়তে নৰকৰ পথ মোৰ কাৰণে চিৰদিনলৈ ৰুদ্ধ হৈ যাব। কিন্তু আনফালে কি ডাঙৰ ক্ষতি? এটা বুঢ়াই আইনৰ কৱলৰ পৰা ৰক্ষা পাব সঁচা, কিন্তু ম‍ই চিৰকাললৈ কাৰাগাৰত পচিব লাগিব। মোৰ আবৰ্জ্জনা-পূৰ্ণ জীৱনৰ লগে লগেই এই কাৰখানাৰ ভেটি খহি পৰিব। সহস্ৰ দীন-দৰিদ্ৰৰ অনাহাৰত হা-হা-কা-কা লাগিব। বুকৰ তেজেৰে গঢ়া এই হেপাহৰ নগৰখনি দুদিনতে ধূলিত পৰিণত হব। {{Gap}}ময়েইতো নগৰত ভাগ্য-লক্ষ্মীৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছোঁ। মোৰ অনুপস্থিতিয়ে ইয়াক মৰকৰ দৰে বিনষ্ট কৰি দিব। তাৰ পাছত এই জনম-দুখুনী ফঁটিন্, তাইৰ জীয়েক কজেট্—ইহঁতৰ দশা কি হব? মোৰ কাৰাবাসৰ লগে লগে ভগ্ন হৃদয়া মাতৃয়ে মৰণৰ কোলাত আশ্ৰয় ল’ব। নিৰাশ্ৰয়া ছোৱালীটীয়ে হত-ভাগিনীহঁতৰ সংখ্যা বৃদ্ধি কৰিব। মই আত্ম-গোপন কৰিলে? হানি-বৃদ্ধ চপাথিৱ কাৰাগাৰত সোমাব।<noinclude></noinclude> 6pbodz4idmr79p09yw5cocwmx5dcs2z 104 92623 263162 255786 2026-10-15T14:18:53Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263162 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh|৪৬|দীন-দুখী|}}</noinclude>তাত জগতৰ ক্ষতি-বৃদ্ধি ক’ত? মোৰ লাভ-লোকচান কেনি? ম‍ই থাকিবই লাগিব।” {{gap}}মেড্‌লেন ঠিয় হ’ল। কপালৰ ঘাম মছি বিছনাৰ কাষতে কিছুপৰ ইফাল-সিফাল কৰি হঠাৎ থমকি আকৌ কবলৈ ধৰিলে— “নহয়, আৰু নাভাবোঁ। মোৰ লগত জঁ-ভেলজৰ যি সম্বন্ধ আছিল তাক একেবাৰেই ছিঙি পেলাম।” এই বুলি মেডলেনে জেপৰ পৰা এটা সৰু চাবি উলিয়াই বেৰৰ কাষত থকা এটা আলমাৰি মেলি ফটা নীলা ছোলা এটা, দহি ওলোৱা পতলূং এজোৰ আৰু জোলোঙা এটা উলিয়াই ভয়ে ভয়ে চোৰৰ দৰে দুৱাৰ মুখৰ ফালে চাই পঠিয়ালে। দুৱাৰ যেনেভাৱে মাৰি থৈছিল তেনে ভাবেই বন্ধ। ১৮১৫ খৃষ্টাব্দৰ অক্টোবৰ মাহৰ এদিনা আবেলি ‘ডি’ নগৰৰ মাজেদি যিবিলাক মানুহে ভেলজঁক যোৱা দেখি ভয়ত জৰ-সৰ হৈছিল সেই বিলাকে দেখা মাত্ৰকেই চিনিব পাৰিলেহেতেন যে মেড্‌লেনৰ কাষত এইবোৰ সেই ভেলজঁৰেই কাপোৰ-কানি। মেডলেনে কাপোৰ-কানি খিনি মাটিতে থৈ চক্‌ খাই উঠিল। যেন কাপোৰ-কানিখিনিৰ পৰা কিবা এক অশৰীৰী ভয়াবহ কায়াই তেওঁৰ চকুত আগত ঠিয় দিলে। ভয়ত তেওঁ দুখোজ পিছুৱাই আহিল। বহু প্ৰয়াসেৰে নিজৰ দুৰ্ব্বলতা দমন কৰি আকৌ আগবাঢ়ি আলমাৰিত হাত দিলে। এইবাৰ দুডাল ৰূপৰ মমদানী আৰু এডোখৰ চুটি টাঙোন বাহিৰ কৰি আনিলে। এই মমদানী দুডাল বিশ্বপ মেৰিয়েলে ভেলজঁক দিয়া। মেডলেনে আলমাৰি বন্ধ কৰি আলমাৰিত চাবি লগালে। কাষৰ চিম্‌নিত ঢিমিকি ঢিমিকি কয়লাৰ জুই। মেডলেনে জুইৰ ওপৰত কিছুমান কয়লা তুলি দি চিম্‌নিৰ ফালে চাই ৰল। জুই দপ, দপ, কৰে জ্বলি আহিল। কোঠাটো পোহৰ হৈ উঠিল। মেডলেনে কাপোৰ কানি খিনি আৰু টাঙোন ডাল দাঙি লৈ জ্বলা জুইৰ মাজত পেলাই দিলে। পূৰ্ণাহুতি পাই জুই দুগুণে জ্বলি উঠিল।কাপোৰ-কানি সোপাই ক্ষন্তেকৰ ভিতৰতে ছাইত পৰিণত হ’ল।মেড্‌লেন অবাক<noinclude></noinclude> 6upomiadbgjrsdpada05k3syyx7h28t 104 92624 263164 255789 2026-10-15T14:23:21Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263164 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দীন-দুখী|৪৭}}</noinclude>হৈ আকাশ পাতাল ভাবি জুইৰ ফালে চাই থাকিল। হঠাৎ চকখাই উঠিল,—শুনিলে যেন কোনোবাই জঁ-ভেলজঁ জঁ-ভেলজঁ বুলি বাহিৰৰ পৰা মাত দিছে। মেড্‌লেনে ভয়ত শিয়ৰি উঠিল। মেড্‌লেনে বলিয়া মানুহৰ দৰে ঘৰৰ ভিতৰতে ঘূৰিবলৈ ধৰিলে। ক’ৰপৰা কেনি মাত আহিল একো ঠিক ধৰিব নোৱাৰি আৰু বিতত হ'ল। ঘড়ীত টং টং কৰে তিনিকোব পৰিল। মেড্‌লেনে চকি এখন টান মাৰি লৈ কপালত হাত দি বহিবলৈ ললে। আকৌ চিন্তাৰ চাকনৈয়া আহিল। ভাবোতে ভাবোতে অলপ তন্দ্ৰা অহা যেন হ’ল, কিন্তু সেই তন্দ্ৰা টোপনিত পৰিণত হবলৈ নেপালে। ৰাতি পুৱাই আহিল। চিম্‌নিৰ জুই নুমাই গ’ল।খিৰিকীৰ মাজেদি পুৱাৰ শীতল সমীৰণে দিনৰ জাননী দিলেহি। মেড্‌লেনৰ কাণত দুৱাৰ মুখত আহি ৰোৱা ঘোঁৰা-গাড়ীৰ শব্দ পৰিল ঘড় ঘড় ঘড়। মেড্‌লেনে উচপ খাই মাত দিলে—“কোন?” বাহিৰৰ পৰা উত্তৰ আহিল—“গাড়ী।” গাড়ীৰ নাম শুনি মেড্‌লেন বজ্ৰাহতৰ দৰে হ’ল। যেন কোনো আসন্ন বিপদে তেওঁক গ্ৰাস কৰিবলৈ জিভা-মুখ মেলি খেদি আহিছে। কিছুমানপৰ তলকামাৰি থাকি মেড্‌লেনে উত্তৰ দিলে—“ৰ’বা, মই গৈছোঁ।” {{Gap}}ক্ষন্তেক পাছতে কাপোৰ-কানি সলাই মেড্‌লেনে গুৰু-গম্ভীৰ ভাবে আহি গাড়ীত উঠিল। গাৰোৱানে ঘোঁৰাৰ পিঠিত চাবুক এৰি দিলে। ঘড়-ঘড়, শব্দেৰে গাড়ী চলিবলৈ ধৰিলে। পুৱাৰ পোহৰত ‘এম’ নগৰ জিলিকি উঠোতে নৌ-উঠোতেই মেড্‌লেনৰ গাড়ী ‘এম’ নগৰৰ বাহিৰ ওলাল। {{center|⸻}}<noinclude></noinclude> o0bjue1s7mcv9jixfrpdw03yviuc067 104 92625 263169 255790 2026-10-15T14:34:33Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263169 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{Dhr|4em}} {{center|{{larger|দশম অধ্যায়}}}} পুলিছৰ জটিল বেহু উপহাস কৰি, চোৰাংচোৱাৰ গোপন-লক্ষত ধূলি মাৰি আঠবছৰ নিৰুদ্দেশ হৈ থকাৰ পাচত জঁ-ভেলজঁ দৈব-দুৰ্বিপাকত ‘আৰাচ’ জেলত ধৰা পৰিছে। সেই দিনা তাৰ বিচাৰৰ দিন। ল’ৰা-বুঢ়া, ডেকা-গাভৰু সকলোৱে বিচাৰ চাবলৈ ঢাপলি ধৰিছে। বাট-ঘাট লোকাৰণ্য। {{gap}}জন-কোলাহল-পূৰ্ণ ‘এম' নগৰৰ মেয়ৰ মেড্‌লেনৰ স্ত্ৰী-সৎকাৰ আশ্ৰমৰ এটি ক্ষুদ্ৰাতিক্ষুদ্ৰ খোটালিত মাথোন এইদিনা নাছিল জন-সাধাৰণৰ সেই উত্তেজনা আৰু কৌতুহল। বাহিৰৰ সকলো উদ্যম উত্তেজনা অতিক্ৰম কৰি এই ক্ষুদ্ৰ খোটালিত বিৰাজ কৰিছিল এক মৃত্যু-বিভীষিকা, এক বিষাদ গম্ভীৰ ঘোৰ অন্ধকাৰ। ভগ্নী চিম্পলিচৰ সেৱা-শুশ্ৰূষা, ডাক্তৰৰ নিৰন্তৰ চেষ্টা, মেয়ৰৰ উদ্বেগ কাতৰতা সকলো বিফল কৰি ফঁটিনৰ শোচনীয় অৱস্থা আৰু ভয়াবহ। গোটেই নিশাৰ ছাটি-ফুটিৰ পাছত পুৱা যেতিয়া কফৰ ঘেৰ-ঘেৰণিৰ মাজত ৰোগীৰ শ্বাস-প্ৰশ্বাসৰ ব্যতিক্ৰম ঘটিল — ডাক্তৰে যেতিয়া ভীত চকিত নেত্ৰে সকলোকে আসন্ন বিপদৰ জাননী দি নিৰাশাৰ শেষ হুমুনিয়াহ কাঢ়ি গুচি গ’ল, তেতিয়া আৰু নৰিয়া পৰ দিয়া সকলে নিজৰ নিজৰ ক্ষুদ্ৰ জগতৰ বাহিৰে বাহিৰৰ জগতৰ বা-বাতৰি লবলৈ ছেগ নেপালে। তেওঁলোকৰ চকুৰ আগত থকা প্ৰলয়োন্মুখী সেই ক্ষুদ্ৰ জগত খনিলৈ উদ্বিগ্ন হৈ চাই ৰ’ল। {{gap}}দিনৰ দিনটো ক’তো এটা শব্দ নাই। সন্ধিয়া লাগোঁ লাগোঁ হৈছে। ভগ্নী চিম্পলিচে ফঁটিনক নিজে নিজে কোৱা শুনিলে, “মই কাইলৈ যাবলৈ ওলালোঁ। মেয়ৰে আজি মোক মাত লগাবলৈ নাহি ভুল কৰিছে।” তাৰ পাছত আকৌ সকলো নিমাত। {{gap}}চিম্পলিচেও সেইদিনা মেয়ৰ এনে অসম্ভৱ পলম দেখি বৰ<noinclude></noinclude> 7bl7i2rpc5bamzpte8zem8s6qulc645 104 92626 263220 255816 2026-10-16T02:42:58Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263220 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দীন-দুখী|৪৯}}</noinclude>আচৰিত হৈ পৰিছিল। আন {{SIC|দিয়া|দিনা}} ইমানপৰে মেয়ৰে নাই-বুলিও দুবাৰ আহি যায়। তাতে ফঁটিনৰ অন্তিম সময়। {{gap}}অলপ পৰৰ পিচতে ফঁটিনে লাহেকৈ মূৰ দাঙি সকৰুণ স্নিগ্ধ দৃষ্টিৰে দুৱাৰ মুখৰ ফালে চাবলৈ ধৰিলে। যেন সেই পৰম গভীৰ সুদূৰ-গামী দৃষ্টিৰে কিবা এটা সুঁৱৰিবলৈ বিচাৰিছে। হঠাৎ পাহৰণিৰ সোঁৱৰণিত ফটিনৰ মুখখন উজ্জ্বল হৈ উঠিল। মৰ্ম্মস্পৰ্শী কৰুণ সুৰেৰে গুণ-গান কৰি এটা ধাই-নাম গাই গ’ল। এই নামটি গাই ফটিনে এদিনা কেচুৱা কজেটক নিচুকনি দিছিল। কজেটৰ পৰা আঁতৰি থকা এই পাঁচ বছৰৰ পিচত সেইদিনা প্ৰথম মনত পৰিল এই নামটি। লগে লগে বিস্মৃতিৰ কুঁৱলীয়ে আবৰি থোৱা কতনো কাহিনী ফটফটীয়াকৈ এটি এটিকৈ মনত পৰিল! সুৰ কঁপি উঠিল— দুগালে দুধাৰি মমতাৰ টোপাল বৈ গ’ল। নামটিৰ মূৰ্চ্ছনাই পুত্ৰ-কণ্যা-হীনা, সন্ন্যাসিনী চিম্পলিচৰ হৃদয়ো স্পৰ্শ কৰিলে। চিম্পলিচৰ হৃদয়ো ফঁটিনৰ লগতে ব্যথাত বাজি গ’ল, বেজাৰত কান্দি উঠিল। {{gap}}লিগিৰীয়ে ফুচ-ফুচাই চিম্পলিচৰ কাণে কাণে কবলৈ ধৰিলে –“পুৱা মানুহে মেয়ৰ ডাঙৰীয়াক আৰাচৰ ফালে যোৱা দেখি আহিছে। কেইজনমানে তেওঁক পেৰিৰ বাটত লগ পাইছিল। তেওঁ ক’লৈ গৈছে, কাৰো আগত একো কোৱা নাই। চাকৰ-নাকৰ বিলাকক মাথোন ৰাতিলৈ নাহে ইয়াকেহে কৈ গৈছে।” {{gap}}ভগ্নী চিম্পলিচ আৰু লিগিৰীৰ ফুচ-ফুচোৱা শুনি ফঁটিনে চিঞৰ মাৰি উঠিল, “তোমালোকে মেয়ৰৰ কথা পাতিছা?” ফুচ-ফুচাইছা কিয়? তেওঁ কি কৰিছে? অহা নাই কেলেই?” {{gap}}লিগিৰীয়ে কওঁ-নকওঁকৈ উত্তৰ দিলে “দুৱৰীয়ে কৈছিল, তেখেত হেনো আজি আহিব নোৱাৰিব।” {{gap}}চিম্পলিচে ফঁটিনক উত্তেজিত হোৱা যেন দেখি মূৰত আল-ফুলকৈ হাত ফুৰাই মাত দিলে, “শুই থাকা মোৰ বাছা, শুই থাকা।”<noinclude></noinclude> jxklox71hzw0n3ughl7al9vt52y68o8 104 92627 263155 255817 2026-10-15T13:10:07Z Rumi Borah~aswiki 1522 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263155 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Rumi Borah~aswiki" />{{rh|৫০|দীন-দুখী|}}</noinclude> {{gap}}ফঁটিনে বেছি উত্ৰাৱল ভাবে কবলৈ ধৰিলে “তেখেত আহিব নোৱাৰিব,—কিয় নোৱাৰিব, তোমালোকে জানানে? তোমালোকে ফুচ্-ফুচাই কোৱা-কুৱি কৰিছা, মোক কবই লাগিব।” {{gap}}চিম্পলিচে মাত লগালে— “মেয়ৰ আজি নগৰৰ বাহিৰ হৈ গৈছে।” {{gap}}ফঁটিন ঘপৰাই বিছনাৰ ওপৰত আঠু কাঢ়ি বহি পৰিল। বিপুল আবেগত উচ্ছল সঙ্গীত-স্ৰোত তাইৰ বুকৰ মাজেদি বৈ গ'ল। আপোন-পাহৰা হৈ তাই হাঁহি হাঁহি কবলৈ ধৰিলে—“অ'! তেখেত কজেটক আনিবলৈ গৈছে!” এই বুলি তাই ওপৰলৈ হাত-দুখন দাঙি কিছুমানপৰ নিতাল মাৰি আকৌ কবলৈ আৰম্ভ কৰিলে,—“তোমালোকে এতিয়া যিহকে কোৱাঁ মই তাকে শুনিম। মোক তোমালোকে নিমাত হৈ শুই থাকিবলৈ কৈছাঁ! মই পৰি থাকিম। এতিয়া ম‍ই বৰ দুষ্ট হৈছিলোঁ। মই আৰু একো দুষ্টালি নকৰোঁ। মেয়ৰে ম’ফেয়াৰমেলৰ পৰা কজেটক আনিবলৈ গৈছে। কোৱাঁ—সেয়ে সঁচা হক? ঈশ্বৰ দয়ালু! মেয়ৰ দয়ালু!” {{gap}}ফঁটিনে কথা কোৱাৰ লগে লগে বেছি উত্তেজিত হৈ উঠিল চিম্পলিচে ধৰি বিছনাত শুৱাই দি কলে – “কথা নকবা ফঁটিন। তুমি মনে মনে থাকাঁচোন।” {{gap}}“তুমি মোক কথা কবলৈ হাক নিদিবা। আজি পাঁচ বছৰে মই কজেটক দেখা নাই। নেজানা, তুমি নেজানা – মই এই পাঁচ বছৰ কেনেকৈ কটাইছোঁ। এতিয়া তাই চাগৈ কিযে শুৱনী হৈছে! অ' এতিয়া তাই বৰ এজনী! মেয়ৰৰ কি মৰম! এতিয়া জাৰ নহয়নে? মেয়ৰে লগত গৰম কাপোৰ নিছে চাগৈ। তেখেত কাইলৈ পাবহি! কাইলৈ মোক টুপীটো পিন্ধিবলৈ সোৱঁৰাই দিবাহে। ম’ফেয়াৰমেল বহুত দূৰৈ যদিও সেইফালৰ গাড়ীবোৰ বেগেৰে আহিব পাৰে। মেয়ৰে কজেটক লৈ এইখিনি কাইলৈকে ওলাবহি।”{{nop}}<noinclude></noinclude> i3isk0tepjk7qopkwz0vvtzyeb53evd 263221 263155 2026-10-16T02:45:47Z Jyoti Chiring 2949 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263221 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Rumi Borah~aswiki" />{{rh|৫০|দীন-দুখী|}}</noinclude> {{gap}}ফঁটিনে বেছি উত্ৰাৱল ভাবে কবলৈ ধৰিলে “তেখেত আহিব নোৱাৰিব,—কিয় নোৱাৰিব, তোমালোকে জানানে? তোমালোকে ফুচ্-ফুচাই কোৱা-কুৱি কৰিছা, মোক কবই লাগিব।” {{gap}}চিম্পলিচে মাত লগালে— “মেয়ৰ আজি নগৰৰ বাহিৰ হৈ গৈছে।” {{gap}}ফঁটিন ঘপৰাই বিছনাৰ ওপৰত আঠু কাঢ়ি বহি পৰিল। বিপুল আবেগত উচ্ছল সঙ্গীত-স্ৰোত তাইৰ বুকৰ মাজেদি বৈ গ’ল। আপোন-পাহৰা হৈ তাই হাঁহি হাঁহি কবলৈ ধৰিলে—“অ'! তেখেত কজেটক আনিবলৈ গৈছে!” এই বুলি তাই ওপৰলৈ হাত-দুখন দাঙি কিছুমানপৰ নিতাল মাৰি আকৌ কবলৈ আৰম্ভ কৰিলে,—“তোমালোকে এতিয়া যিহকে কোৱাঁ মই তাকে শুনিম। মোক তোমালোকে নিমাত হৈ শুই থাকিবলৈ কৈছাঁ! মই পৰি থাকিম। এতিয়া ম‍ই বৰ দুষ্ট হৈছিলোঁ। মই আৰু একো দুষ্টালি নকৰোঁ। মেয়ৰে ম’ফেয়াৰমেলৰ পৰা কজেটক আনিবলৈ গৈছে। কোৱাঁ—সেয়ে সঁচা হক? ঈশ্বৰ দয়ালু! মেয়ৰ দয়ালু!” {{gap}}ফঁটিনে কথা কোৱাৰ লগে লগে বেছি উত্তেজিত হৈ উঠিল চিম্পলিচে ধৰি বিছনাত শুৱাই দি কলে – “কথা নকবা ফঁটিন। তুমি মনে মনে থাকাঁচোন।” {{gap}}“তুমি মোক কথা কবলৈ হাক নিদিবা। আজি পাঁচ বছৰে মই কজেটক দেখা নাই। নেজানা, তুমি নেজানা – মই এই পাঁচ বছৰ কেনেকৈ কটাইছোঁ। এতিয়া তাই চাগৈ কিযে শুৱনী হৈছে! অ’ এতিয়া তাই বৰ এজনী! মেয়ৰৰ কি মৰম! এতিয়া জাৰ নহয়নে? মেয়ৰে লগত গৰম কাপোৰ নিছে চাগৈ। তেখেত কাইলৈ পাবহি! কাইলৈ মোক টুপীটো পিন্ধিবলৈ সোৱঁৰাই দিবাহে। ম’ফেয়াৰমেল বহুত দূৰৈ যদিও সেইফালৰ গাড়ীবোৰ বেগেৰে আহিব পাৰে। মেয়ৰে কজেটক লৈ এইখিনি কাইলৈকে ওলাবহি।”{{nop}}<noinclude></noinclude> 5595pffhp0xsp7kzm3b4nkyxke40fqx 104 92628 263156 255889 2026-10-15T13:24:05Z Rumi Borah~aswiki 1522 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263156 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Rumi Borah~aswiki" />{{rh||দীন-দুখী|৫১}}</noinclude> {{gap}}ফঁটিনক পোন্ধৰ মিনিটৰ আগতে দেখি যোৱা মানুহ এজনে ফঁটিনৰ এতিয়াৰ অৱস্থা দেখি আচৰিত মানিলেহেতেন। কথা-বতৰা স্বাভাবিক। মুখ-চকু হাঁহিত উজ্জ্বল। {{Gap}}কথা-কেষাৰ কৈয়ে ফঁটিনে অকনো কাটি-কুটা নকৰাকৈ বিছনাত পৰি থাকিল। আঠ বাজিবৰ হ'ল—তথাপি ফঁটিনৰ সাৰ-সুৰ নাই। চিম্পলিচে ভাবিলে, ফঁটিনৰ টোপনি। এনেতে ডাক্তৰ আহি ওলালহি। চিম্পলিচৰ মুখে দুৱাৰ মুখতে সকলো কথা আঁতি-গুৰি মাৰি শুনি লৈ ফঁটিনক চাবলৈ হাতত সাৰে ভৰিত সাৰে গৈ আঠুৱাখন দাঙোঁতেই ফঁটিনে গম্ভীৰভাবে মাত লগালে— “ডাঙৰীয়া! কজেট আহিলে মোৰ ওচৰতে শুৱলৈ দিবনে?” {{gap}}ডাক্তৰে উত্তৰ নিদিলে, ভাবিলে প্ৰলাপ। ফঁটিনে কৈ গ'ল — “চাওকচোন! ইয়াত বহুতো ঠাই আছে। পুৱাতে যেতিয়া মোৰ এই এধানমানী আজলী মেকুৰী পোৱালীটিয়ে সাৰ পাব, ম‍ই তাইক তেতিয়া কণমানি চুমা এটা দি সুপ্ৰভাতৰ মঙ্গল কামনা কৰিম। ওৰে ৰাতি মোৰ টোপনি নাহে। তাই টোপনি যোৱা মই নিতাল মাৰি শুনি থাকিম। তাইৰ এধানি উশাহ-নিশাহত মোৰ বেমাৰ ভাল হৈ যাব, ডাঙৰীয়া!” {{gap}}ইমানতো ডাক্তৰে একো নেমাতিলে। হাতখন দাঙি লৈ নাড়ীৰ গতি চাবলৈ ললে। ফঁটিনে আকৌ হাঁহি হাঁহি ক’লে—“আপুনি নেজানে মই ভাল হৈছোঁ। কজেট আহি পালেই ম‍ই একেবাৰেই ভাল হ'ম।” {{gap}}ডাক্তৰে দেখিলে ফঁটিনৰ নাড়ীৰ গতি সুস্থ মানুহৰ নাড়ীৰ দৰে। এই ভগ্ন-ক্লান্ত দেহত নৱপ্ৰাণ দেখি ডাক্তৰ অবাক হৈ ফঁটিনৰ ফালে চাই ৰ'ল। ফঁটিনে ক'লে “ডাক্তৰ ডাঙৰীয়া! ভগ্নী চিম্পলিচে কোৱা নাইনে মেয়ৰ ডাঙৰীয়াই মোৰ লাহৰী কজেটক আনিবলৈ যোৱাৰ কথা? ” {{gap}}ডাক্তৰে একো উত্তৰ নিদি অবিৰাম বিশ্ৰামৰ উপদেশ দি<noinclude></noinclude> oiribxstyebsyxk5wfv6j3xdj87yo0k 104 92629 263157 255891 2026-10-15T13:34:15Z Rumi Borah~aswiki 1522 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263157 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Rumi Borah~aswiki" />{{rh|৫২|দীন-দুখী|}}</noinclude> যাবলৈ ওলাল। দুৱাৰ মুখত চিম্পলিচৰ কাণে কাণে কৈ গ'ল— “দেখোতে ভালেই দেখিলোঁ, কিন্তু কোনে জানে, কাইলৈ ছোৱালীজনীলৈ মেয়ৰ ডাঙৰীয়া আহি এইখিনি পালে কি হয়? বেচি উত্তেজিত হৈছে।” {{gap}}গণনাৰ ভুলেই প্ৰলয়ৰ সৃষ্টি। সৰ্ব্বস্বান্ত জননীৰ দেহৰ শোণিত দি পোহ-পাল দিয়া কজেটে এতিয়া সাত বছৰ পাৰ হৈ আঠত ভৰি দিছিল। তেতিয়া আছিল ১৮১৮ খৃষ্টাব্দৰ বসন্তকাল। ১৮২৩ খৃষ্টাব্দৰ বসন্তকাল এতিয়াও অহা নাই। বসন্তকালৰ নতুনকৈ ফুলি উঠা ঢোপা কলিটিৰ দৰে আছিল জননীৰ জীৱন-সৰ্ব্বস্ব এই কজেট। কিন্তু এই যে এদিন গণনাৰ ভুলত এই বাসন্তী-প্ৰতিমাখান আতুৰ সেৱিকা জননীৰ স্নেহৰ বেদীৰ পৰা বিতাৰিত হৈছিল, সেইদিন ধৰি আৰু মুহূৰ্ত্তৰ কাৰণেও এই প্ৰতিমাৰ কাষত কোনো স্নেহ-উপচাৰ পৰা নাই। {{gap}}ম’ফেয়াৰমেলৰ মানুহে কজেটক 'লাৰ্ক' বুলিলেহে চিনি পায়। পুৱা দোক্‌-মোকালিতে গাত কেইডোখৰমান ফটা-এলান্ধুৱা কাপোৰেৰে জাৰত কঁপি কঁপি চকুৰ চকুপানী আৰু হাতৰ বাঢ়নী লৈ, ঘৰৰ কোনো নৌ উঠোতেই 'লাৰ্ক' চৰাইৰ লগে লগে তাইও নিতৌ ঘৰৰ বাহিৰ ওলাই ঘৰ, চোতাল সৰাত লাগিছিল। ওচৰ-চুবুৰীয়াই তাইক বেটী-ছোৱালী বুলিহে জানে। পাঁচ বছৰ বয়সৰে পৰা হাতত ডাঙৰ ডাঙৰ বাল্‌টি লৈ পানী অনা, ঠাই সৰা, ঘৰ-মচা, কাঁহি-বাটি, ছুৱা-মকৰা ধোৱা, বোজা কঢ়িওৱা ইত্যাদি টান বন কৰিবলৈ দিয়া দেখি সকলোৱে হা-হুমুনিয়াহ কাঢ়িছিল। টেনাৰ্ডিয়েৰ জীয়েক এপনিন আৰু এজেন্মায় যেতিয়া জাৰত কাপোৰ-কানি লৈ মহাসুখে শুই থাকে, তেতিয়া লাৰ্কৰ ঘৰৰ বাহিৰত কামৰ ভৰ-দুপৰ হয়। যেতিয়া সিহঁতে পুতলা লৈ ধেমালি কৰি হাঁহিৰ খলকনিত ঘৰ উৰুৱাই দিব খোজে, তেতিয়া লাৰ্কে এৰা পাতৰ এৰেহা এমুঠিৰ লগত টেনাৰ্ডিয়ে-পত্নীৰ কেটেৰা-জেঙেৰা থঙনা-মুকুটি খাই<noinclude></noinclude> crmjf492z08f0vaa1r34iqss56u8xoa 104 92630 263222 255893 2026-10-16T02:50:18Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263222 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দীন-দুখী|৫৩}}</noinclude>ফেকুৰিব লগাত পৰে। তাইৰ মাকে থৈ থোৱা আৰু পঠিয়াই দিয়া তৰহে তৰহে ধুনীয়া ছোলা-কাপোৰবোৰ পিন্ধি যেতিয়া এপনিন্‌ আৰু এজেন্মায় গা-ঘেলাই ফুৰে, তেতিয়া লাৰ্কে আমন-জিমনকৈ সিহঁতৰ ৰেহ-ৰূপ চাই জাৰত কুচি-মুচি এচুকত বহি থাকে। আজি তাইৰ গঢ় দেখি মাকেও তাইক সতকাই চিনি নেপায়।অনাদৰ —অপতিপালত তাই কুৎসিৎ হৈ পৰিল – নান্নং-নবস্ত্ৰং হৈ তাই জীৰ্ণা-শীৰ্ণা হ’ল। তেতিয়া তাইৰ আছিল কেৱল আগৰ সেই ডাঙৰ ডাঙৰ চকুযুৰি। সিও দুখত মলিন, বেজাৰত জেউতিহীন— দুখৰ জ্বলন্ত প্ৰতিবিম্ব! ইফালে মাকে ভাবি শান্তি পাইছিল, নিজৰ যি অৱস্থাই নহওক,—“মোৰ কজেট জাৰে-জ্বৰে, ভাত-কাপোৰৰ অভাৱত কষ্ট পোৱা নাই; মোৰ কজেট সুখত আছে। এতিয়া চাগৈ বৰ এজনী! দেখিবলৈ চাগৈ বৰ শুৱনী!” নেজানিলে যে গণনাৰ সূক্ষ্মাতিসূক্ষ্ম ভুলত অত যত্ন,অত চেষ্টা, অত হাবিয়াহ অযথা এক বিৰাট হাহাকাৰত বুৰ মাৰিছে! ইমান যত্নেৰে গঢ়া এটা স্নেহ অনাদৰত জহি-খহি গৈছে। {{center|⸻}}<noinclude></noinclude> k5t4fnflzg54quacu4qyk89shf21pgd 104 92631 263223 255912 2026-10-16T02:57:38Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 263223 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{Dhr|4em}} {{center|{{larger|একাদশ অধ্যায়}}}} আৰাচৰ কাছাৰীঘৰত সেইদিনা মানুহৰ দল-দোপ, হেন্দোল-দোপ, জঁ-ভেলজঁৰ বিচাৰ! {{Gap}}তেতিয়া ৰাতি আঠ বাজিছিল, যেতিয়া আছামী ভেলজঁৰ পক্ষৰ উকীলে তেওঁৰ বক্তৃতাৰ সামৰণি মাৰি বহিৰলৈ ওলায়। তেওঁ আছামীৰ নিৰ্দ্দোষিতা প্ৰমাণ কৰিবলৈ যথাসাধ্য যুক্তি উদ্ভাৱন কৰিছিল৷ জঁ আৰু তেওঁৰ মক্কেল চপাথিৱ একেটা মানুহ নহয়, ইয়াৰ কাৰণে তেওঁ যথাসাধ্য অকাট্য প্ৰমাণ দাঙি ধৰিলে। ছৰকাৰী উকীলে উত্তৰৰ ওপৰত উত্তৰ কাটি গ’ল। জঁ-ভেলজঁৰ ভয়-লগা অতীত কাহিনী বিচাৰালয়ৰ আগত আৰু ভয়লগা কৰি বৰ্ণাই গ’ল। চপাথিৱই মন্ত্ৰ-মুগ্ধ প্ৰায় নিৰ্ব্বাক-নিস্পন্দ হৈ চৰকাৰী উকীলৰ ফালে চাবলৈ ধৰিলে। {{gap}}বিচাৰকে শেষ বাৰৰ কাৰণে আছামীক প্ৰশ্ন কৰিলে – “সাক্ষীয়ে কি কৈ গ’ল তই শুনিলি? তোৰ আৰু কিবা ক’বলগীয়া আছেনে?” আছামীয়ে একে উশাহে উত্তৰ দিলে – “মোৰ ক’বলগীয়া? মই কওঁ—অতি সুন্দৰ বিচাৰ।” আছামীৰ উত্তৰত বিচাৰালয়ত হাঁহিৰ ৰোল উঠিল। হাঁহি মাৰ যাওঁতে নৌ-যাওঁতেই দৰ্শকৰ মাজৰ পৰা কোনোবাই উচ্চ-কণ্ঠে মাত লগালে--“ব্ৰেভেট, চেনিলুড, কোছপেল্! এই ফালে চা।” এই কণ্ঠস্বৰ ইমান বিষাদ-সূচক আৰু বিষাদ-কাতৰ আছিল যে গোটেই আদালতৰ মানুহৰ বুকু এক নজনা আশঙ্কাত একেলগে কঁপি উঠিছিল। সকলোৰে দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰি সম্ভ্ৰান্ত দৰ্শক-বুন্দৰ মাজৰ পৰা এজন মানুহে এই অস্বাভাবিক চিৎকাৰ কৰাৰ লগে লগেই আসন পৰিত্যাগ কৰি মিছিলৰ ফালে আগ বাঢ়ি গ’ল।জজ্‌, উকীল, জুৰি আদি যি সকলে তেওঁক চিনি পায়, ইজনে সিজনৰ কাণত মনে মনে কবলৈ ধৰিলে—“মেয়ৰ মেড্‌লেন্‌! মেয়ৰ মেড্‌লেন!”<noinclude></noinclude> 87mtku54shclfuc01eh8spnt7kkub2d 104 92632 263224 262163 2026-10-16T03:04:07Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263224 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দীন-দুখী|৫৫}}</noinclude>{{gap}}মেডলেনে মিছিলত ঠিয় হৈ সাক্ষীকেটাৰ ফালে চাই প্ৰশ্ন কৰিলে,—“মোক তহঁতে চিনি পাইছ?” তেতিয়া তেওঁৰ মুখ এক পাৰ্থিৱ জ্যোতিৰে বিভাসিত, কণ্ঠস্বৰ গম্ভীৰ,পৰিচ্ছদ-পৰিচ্ছন্ন সকলো সংযত। দুদিনৰ আগৰ ক’লা চুলিখিনি মাথোন তেতিয়া ৰূপৰ দৰে ঢক্‌ ঢক্‌ কৰে বগা। {{gap}}সাক্ষী তিনিটাই হা-হুতাশভাবে মেডলেনৰ মুখৰ ফালে চাই ৰ’ল। জনতা স্তম্ভীভূত। মেড্লেনে বিচাৰক আৰু জুৰিৰ ফালে ঘূৰি সম্বোধন কৰিলে –“আপোনালোকে আছামীক খালাছ দিয়ক। যাক আপোনালোকে বিচাৰিছে, সি এই মানুহটো নহয়। মই হে জঁ-ভেলজঁ। মোক গ্ৰেপ্তাৰ কৰক!” {{gap}}গোটেই কাছাৰী কাঁহ পৰি জীন গ’ল। ক’তো এটা নিশ্বাস নপৰিল। প্ৰত্যক্ষ ঘটনাৰ অভাৱনীয় পৰিণতিৰ দ্বাৰা কোনো মহৎ কাৰ্য্য সমাধা হলে, মানুহৰ মনত যি পৱিত্ৰ ভয় উদয় হয়, সেই ভয়ে গোটেই বিচাৰালয় বিয়পি পেলালে। বিচাৰকৰ মুখ সহানুভূতিৰ বিষাদত মলিন হৈ পৰিল। ছৰকাৰী উকীলক কাণে কাণে সুধিলে, “ইয়াত ডাক্তৰ আছেনে?” {{gap}}ছৰকাৰী উকীলে সমবেত ভদ্ৰ-মণ্ডলীকে সম্বোধন কৰি কবলৈ ধৰিলে, “এই আশ্চৰ্য্য আৰু আকস্মিক ঘটনাই আমাৰ মনত কি ভাৱ উদয় কৰিছে তাক নকলেও হব। আপোনালোক সকলোৱে আন কথাত নহলেও তেখেতৰ কাৰখানাৰ সুযশৰ কাৰণে মছিঅ’ মেড্লেন্‌—এম্ নগৰৰ মেয়ৰক চিনি পায়। যদি ইয়াত কোনো ডাক্তৰ আছে, তেখেতে অনুগ্ৰহ কৰি মেয়ৰক যথোচিত শুশ্ৰূষাৰ কাৰণে ঘৰলৈ লৈ যাওক!” আৰু একো কবৰ সুযোগ নিদি মেয়ৰ মেডলেনে ধীৰ-গম্ভীৰভাবে মাত লগালে- “অশেষ ধন্যবাদ। কিন্তু মোৰ মস্তিষ্ক বিকৃত হোৱা নাই। আপোনালোকে শুনক। আপোনালোকে এটা ভীষণ ভুল কৰিব খুজিছে। যি ভুলৰ বাবে এটা জীৱন ধ্বংসৰ মুখত পৰোঁ পৰোঁ হৈ আছে। ম‍ই মোৰ<noinclude></noinclude> 2x7r6m9klgvbnnejx8nw31ac2ihlito 104 92633 263170 253534 2026-10-15T14:40:23Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263170 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|৫৬|দীন-দুখী|}}</noinclude> নিজৰ কৰ্ত্তব্য মাথোন পালন কৰিবলৈ ওলাইছোঁ। সঁচা কবলৈ গলে—ময়েই সেই দুৰ্ভগীয়া জঁ — ভেলজঁ। মোৰ সাক্ষী — ওপৰত পৰমেশ্বৰ। মোক আপোনালোকে গ্ৰেপ্তাৰ কৰক। ১৮১৫ খৃষ্টাব্দত বিশ্বপৰ ঘৰত চুৰি কৰাৰ পাছৰ পৰাই সেই দেৱ-দূত বিশ্বপে মোক যি হবলৈ আশীৰ্ব্বাদ কৰিছিল ম‍ই তাকেই হৈ উঠিছিলোঁ। তেওঁৰ ঘৰৰ পৰা নিয়া ৰূপৰ কাঁহী বাটিবোৰ বেচি পেলালোঁ। পৱিত্ৰ-স্মৃতি ৰূপৰ মম-দানী দুডাল মাথোন মোৰ অন্ধকাৰ হৃদয়ত স্বৰ্গৰ পোহৰ দিবলৈ বুকত সাবটি ৰাখিলোঁ। এতিয়াও সেই দেৱ-দুৰ্ল্লভ সম্পত্তি মোৰ ঘৰত যত্নেৰে ৰক্ষিত। যিটো ল'ৰাৰ পৰা দুই ফ্ৰাঁ মোহৰটো কাঢ়ি আনিছিলোঁ, তাকো মই মেয়ৰ হোৱাৰ পাছত যথাসাধ্য ক্ষতিপূৰণ দি ঋণ পৰিশোধ কৰিলো। কাঁহী বেচি পোৱা ধনেৰে কাৰবাৰত লাগিলোঁ। ম‍ই নাম সলাইছিলোঁ। মানুহে মোক চিনি নেপালে। ধন-সম্পত্তি আহিল। ৰজা-ঘৰে মেয়ৰ খিতাপ দি সন্মান জনালে। ইচ্ছা কৰিছিলোঁ, ভাল মানুহ হৈ সজ-কাম কৰি সদায় সজ-পথত থাকি জীৱনৰ বাকী কেটা দিন কটাম—প্ৰাণপণে যত্নও কৰিছিলোঁ — কিন্তু সি হৈ নুঠিল। মোৰ ওপৰত কৰা অভিযোগ সচা। সচা ম‍ই দুৰ্দান্ত। কিন্তু বোধকৰোঁ, সকলো মোৰেই দোষ নহয়।” {{gap}}“মোৰদৰে এটা বিনষ্ট চৰিত্ৰৰ মানুহে ঈশ্বৰৰ বিৰুদ্ধে ঠিয় দিব নোৱাৰে৷; সমাজ-সংস্কাৰলৈ উপদেশ দিবৰো মোৰ অধিকাৰ নাই। কিন্তু মই ক'ব পাৰে৷ দৃঢ়ভাবেই-যি অপবাদৰ পৰা মুক্তি বিচাৰি আজি ৮ বছৰে প্ৰাণ-পণে যত্ন কৰি আহিছোঁ, সেই অপবাদেই ঘূৰি মোৰ কাল হৈ ঠিয় দিলে। মানুহ অৱস্থাৰ দাস। অৱস্থাই মানুহক পাপৰ পথলৈ টানি লৈ যায়। আৰু পাপৰ শান্তি-স্থল কাৰাগাৰেহে পাপীৰ জন্ম দিয়ে। পাপীক পৰিত্ৰাণ নকৰে। 'টুল’ জেললৈ যোৱাৰ আগতে মই এটা সামান্য হজুৱা আছিলোঁ; পাছত ধূৰ্ত্ত হৈ উঠিলোঁ। জেলৰ কঠোৰতাই মোক কঠোৰ কৰি<noinclude></noinclude> rtvvwl5apvq05tsqg2rn07ioytna1bb 263225 263170 2026-10-16T03:10:31Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263225 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh|৫৬|দীন-দুখী|}}</noinclude>নিজৰ কৰ্ত্তব্য মাথোন পালন কৰিবলৈ ওলাইছোঁ। সঁচা কবলৈ গলে—ময়েই সেই দুৰ্ভগীয়া জঁ — ভেলজঁ। মোৰ সাক্ষী — ওপৰত পৰমেশ্বৰ। মোক আপোনালোকে গ্ৰেপ্তাৰ কৰক। ১৮১৫ খৃষ্টাব্দত বিশ্বপৰ ঘৰত চুৰি কৰাৰ পাছৰ পৰাই সেই দেৱ-দূত বিশ্বপে মোক যি হবলৈ আশীৰ্ব্বাদ কৰিছিল ম‍ই তাকেই হৈ উঠিছিলোঁ। তেওঁৰ ঘৰৰ পৰা নিয়া ৰূপৰ কাঁহী বাটিবোৰ বেচি পেলালোঁ। পৱিত্ৰ-স্মৃতি ৰূপৰ মম-দানী দুডাল মাথোন মোৰ অন্ধকাৰ হৃদয়ত স্বৰ্গৰ পোহৰ দিবলৈ বুকত সাবটি ৰাখিলোঁ। এতিয়াও সেই দেৱ-দুৰ্ল্লভ সম্পত্তি মোৰ ঘৰত যত্নেৰে ৰক্ষিত। যিটো ল’ৰাৰ পৰা দুই ফ্ৰাঁ মোহৰটো কাঢ়ি আনিছিলোঁ, তাকো মই মেয়ৰ হোৱাৰ পাছত যথাসাধ্য ক্ষতিপূৰণ দি ঋণ পৰিশোধ কৰিলো। কাঁহী বেচি পোৱা ধনেৰে কাৰবাৰত লাগিলোঁ। ম‍ই নাম সলাইছিলোঁ। মানুহে মোক চিনি নেপালে। ধন-সম্পত্তি আহিল। ৰজা-ঘৰে মেয়ৰ খিতাপ দি সন্মান জনালে। ইচ্ছা কৰিছিলোঁ, ভাল মানুহ হৈ সজ-কাম কৰি সদায় সজ-পথত থাকি জীৱনৰ বাকী কেটা দিন কটাম—প্ৰাণপণে যত্নও কৰিছিলোঁ — কিন্তু সি হৈ নুঠিল। মোৰ ওপৰত কৰা অভিযোগ সচা। সচা ম‍ই দুৰ্দান্ত। কিন্তু বোধকৰোঁ, সকলো মোৰেই দোষ নহয়।” {{gap}}“মোৰদৰে এটা বিনষ্ট চৰিত্ৰৰ মানুহে ঈশ্বৰৰ বিৰুদ্ধে ঠিয় দিব নোৱাৰোঁ; সমাজ-সংস্কাৰলৈ উপদেশ দিবৰো মোৰ অধিকাৰ নাই। কিন্তু মই ক’ব পাৰোঁ দৃঢ়ভাবেই-যি অপবাদৰ পৰা মুক্তি বিচাৰি আজি ৮ বছৰে প্ৰাণ-পণে যত্ন কৰি আহিছোঁ, সেই অপবাদেই ঘূৰি মোৰ কাল হৈ ঠিয় দিলে। মানুহ অৱস্থাৰ দাস। অৱস্থাই মানুহক পাপৰ পথলৈ টানি লৈ যায়। আৰু পাপৰ শান্তি-স্থল কাৰাগাৰেহে পাপীৰ জন্ম দিয়ে। পাপীক পৰিত্ৰাণ নকৰে। ‘টুল’ জেললৈ যোৱাৰ আগতে মই এটা সামান্য হজুৱা আছিলোঁ; পাছত ধূৰ্ত্ত হৈ উঠিলোঁ। জেলৰ কঠোৰতাই মোক কঠোৰ কৰি<noinclude></noinclude> ecb4hxj1v0t2t21qt55emapenxekgn5 104 92634 263173 253535 2026-10-15T14:48:15Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263173 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||দীন-দুখী|৫৭}}</noinclude> তুলিলে। এই কঠোৰতাই যেনেকৈ এদিন মোক নষ্ট কৰি দিলে, পিচত সাধুতাই ঠিক সেইদৰেই ৰক্ষাও কৰি আনিলে। বোধকৰোঁ মোৰ কথা ম‍ই আপোনালোকক ভালকৈ বুজাব পৰা নাই৷ যি হওক, মোক আপোনালোকে গ্ৰেপ্তাৰ কৰক। বৰ আচৰিত, এই মানুহ তিনিটাই মোক চিনি পোৱা নাই। জাভেয়াৰ ইয়াত থকা হলে মোক চিনি পালেহেতেন! ব্ৰেভেট! মই হলে তোক চিনি পাইছোঁ। তই মোক চিনি পোৱা নাই? তোৰ মনত আছেনে ফাটেকত, থাকোঁতে তই সদায় ৰঙা গেলিছ পিন্ধিছিলি?” ব্ৰেভেট্ চক্‌ খাই উঠিল। অবাক্‌ হৈ মেয়ৰক চাবলৈ ধৰিলে। মেডলেনে আকৌ মাত লগালে—“ ছেনিলডু! তোৰ বাওঁহাতৰ কান্ধত টি, এফ, পি লিখা নাছিলনে? সেই আখৰকেটা গুচাবলৈ তই আঠাৰে তোৰ কান্ধ পোৰা নাছিলিনে? তোৰ কান্ধত এতিয়াও সেই পোৰাৰ চিন আছে। আখৰকেটা এতিয়াও পঢ়িব পাৰি—নহয়নে?” {{Gap}}ছেনিলডুয়ে উত্তৰ দিলে – “হয়!” মেড লেনে আনটো সাক্ষীক প্ৰশ্ন কৰিলে, – “কোছপেল্! তোৰ বাওঁহাতৰ কান্ধৰ গুৰিত এটা তাৰিখ লিখা আছে। এই তাৰিখ ১ মাৰ্চ, ১৮১৫ খৃষ্টাব্দ। সেইদিনা সম্ৰাটে কেন নগৰত পদাৰ্পণ কৰিছিল। তোৰ হাতখন দেখুৱাচোন।” {{gap}}কোছপেলে হাত দেখুৱালে। সকলোৱে ঠিয় হৈ চাবলৈ ধৰিলে। হুবহু সঁচা। {{gap}}মেডলেনে হাঁহি মুখে দৰ্শক-বৃন্দ আৰু জুৰিৰ ফালে চাই পঠিয়ালে। হাঁহিৰ বিজয়-দুন্দুভি বাজি উঠিছিল সচা, কিন্তু তাত নিৰাশ আৰু হতাশৰ ৰাং পৰিছিল সৰহ! {{gap}}ক্ষন্তেক থাকি মেয়ৰে মাত লগালে—“আপোনালোকে স্পষ্ট প্ৰমাণ পালে যে—ময়েই সেই চিৰহতভাগ্য, জনম-দুৰ্ভগীয়া জঁ-ভেলজঁ। মই আৰু এতিয়া আপোনালোকৰ সময় নষ্ট কৰিব নোখোজোঁ মই এতিয়া যাওঁ। কাৰণ মোক এতিয়াও গ্ৰেপ্তাৰ কৰা নাই।<noinclude></noinclude> boxpnknywp5qzofclravlcv49z6lzdj 263174 263173 2026-10-15T14:49:23Z নৰুনা বৰুৱা 4110 263174 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||দীন-দুখী|৫৭}}</noinclude> তুলিলে। এই কঠোৰতাই যেনেকৈ এদিন মোক নষ্ট কৰি দিলে, পিচত সাধুতাই ঠিক সেইদৰেই ৰক্ষাও কৰি আনিলে। বোধকৰোঁ মোৰ কথা ম‍ই আপোনালোকক ভালকৈ বুজাব পৰা নাই৷ যি হওক, মোক আপোনালোকে গ্ৰেপ্তাৰ কৰক। বৰ আচৰিত, এই মানুহ তিনিটাই মোক চিনি পোৱা নাই। জাভেয়াৰ ইয়াত থকা হলে মোক চিনি পালেহেতেন! ব্ৰেভেট! মই হলে তোক চিনি পাইছোঁ। তই মোক চিনি পোৱা নাই? তোৰ মনত আছেনে ফাটেকত, থাকোঁতে তই সদায় ৰঙা গেলিছ পিন্ধিছিলি?” ব্ৰেভেট্ চক্‌ খাই উঠিল। অবাক্‌ হৈ মেয়ৰক চাবলৈ ধৰিলে। মেডলেনে আকৌ মাত লগালে—“ ছেনিলডু! তোৰ বাওঁহাতৰ কান্ধত টি, এফ, পি লিখা নাছিলনে? সেই আখৰকেটা গুচাবলৈ তই আঠাৰে তোৰ কান্ধ পোৰা নাছিলিনে? তোৰ কান্ধত এতিয়াও সেই পোৰাৰ চিন আছে। আখৰকেটা এতিয়াও পঢ়িব পাৰি—নহয়নে?” {{Gap}}ছেনিলডুয়ে উত্তৰ দিলে – “হয়!” মেড্‌লেনে আনটো সাক্ষীক প্ৰশ্ন কৰিলে, – “কোছপেল্! তোৰ বাওঁহাতৰ কান্ধৰ গুৰিত এটা তাৰিখ লিখা আছে। এই তাৰিখ ১ মাৰ্চ, ১৮১৫ খৃষ্টাব্দ। সেইদিনা সম্ৰাটে কেন নগৰত পদাৰ্পণ কৰিছিল। তোৰ হাতখন দেখুৱাচোন।” {{gap}}কোছপেলে হাত দেখুৱালে। সকলোৱে ঠিয় হৈ চাবলৈ ধৰিলে। হুবহু সঁচা। {{gap}}মেডলেনে হাঁহি মুখে দৰ্শক-বৃন্দ আৰু জুৰিৰ ফালে চাই পঠিয়ালে। হাঁহিৰ বিজয়-দুন্দুভি বাজি উঠিছিল সচা, কিন্তু তাত নিৰাশ আৰু হতাশৰ ৰাং পৰিছিল সৰহ! {{gap}}ক্ষন্তেক থাকি মেয়ৰে মাত লগালে—“আপোনালোকে স্পষ্ট প্ৰমাণ পালে যে—ময়েই সেই চিৰহতভাগ্য, জনম-দুৰ্ভগীয়া জঁ-ভেলজঁ। মই আৰু এতিয়া আপোনালোকৰ সময় নষ্ট কৰিব নোখোজোঁ মই এতিয়া যাওঁ। কাৰণ মোক এতিয়াও গ্ৰেপ্তাৰ কৰা নাই।<noinclude></noinclude> pooqh53xegt4od18abn6yjlkumexjv8 263226 263174 2026-10-16T03:15:39Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263226 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দীন-দুখী|৫৭}}</noinclude>তুলিলে। এই কঠোৰতাই যেনেকৈ এদিন মোক নষ্ট কৰি দিলে, পিচত সাধুতাই ঠিক সেইদৰেই ৰক্ষাও কৰি আনিলে। বোধকৰোঁ মোৰ কথা ম‍ই আপোনালোকক ভালকৈ বুজাব পৰা নাই। যি হওক, মোক আপোনালোকে গ্ৰেপ্তাৰ কৰক। বৰ আচৰিত, এই মানুহ তিনিটাই মোক চিনি পোৱা নাই। জাভেয়াৰ ইয়াত থকা হলে মোক চিনি পালেহেতেন! ব্ৰেভেট! মই হলে তোক চিনি পাইছোঁ। তই মোক চিনি পোৱা নাই? তোৰ মনত আছেনে ফাটেকত, থাকোঁতে তই সদায় ৰঙা গেলিছ পিন্ধিছিলি?” ব্ৰেভেট্ চক্‌ খাই উঠিল। অবাক্‌ হৈ মেয়ৰক চাবলৈ ধৰিলে। মেডলেনে আকৌ মাত লগালে—“ ছেনিলডু! তোৰ বাওঁহাতৰ কান্ধত টি, এফ, পি লিখা নাছিলনে? সেই আখৰকেটা গুচাবলৈ তই আঠাৰে তোৰ কান্ধ পোৰা নাছিলিনে? তোৰ কান্ধত এতিয়াও সেই পোৰাৰ চিন আছে। আখৰকেটা এতিয়াও পঢ়িব পাৰি—নহয়নে?” {{Gap}}ছেনিলডুয়ে উত্তৰ দিলে – “হয়!” মেড্‌লেনে আনটো সাক্ষীক প্ৰশ্ন কৰিলে, – “কোছপেল্! তোৰ বাওঁহাতৰ কান্ধৰ গুৰিত এটা তাৰিখ লিখা আছে। এই তাৰিখ ১ মাৰ্চ, ১৮১৫ খৃষ্টাব্দ। সেইদিনা সম্ৰাটে কেন নগৰত পদাৰ্পণ কৰিছিল। তোৰ হাতখন দেখুৱাচোন।” {{gap}}কোছপেলে হাত দেখুৱালে। সকলোৱে ঠিয় হৈ চাবলৈ ধৰিলে। হুবহু সঁচা। {{gap}}মেডলেনে হাঁহি মুখে দৰ্শক-বৃন্দ আৰু জুৰিৰ ফালে চাই পঠিয়ালে। হাঁহিৰ বিজয়-দুন্দুভি বাজি উঠিছিল সচা, কিন্তু তাত নিৰাশ আৰু হতাশৰ ৰাং পৰিছিল সৰহ! {{gap}}ক্ষন্তেক থাকি মেয়ৰে মাত লগালে—“আপোনালোকে স্পষ্ট প্ৰমাণ পালে যে—ময়েই সেই চিৰহতভাগ্য, জনম-দুৰ্ভগীয়া জঁ-ভেলজঁ। মই আৰু এতিয়া আপোনালোকৰ সময় নষ্ট কৰিব নোখোজোঁ মই এতিয়া যাওঁ। কাৰণ মোক এতিয়াও গ্ৰেপ্তাৰ কৰা নাই।<noinclude></noinclude> ms6o28iawtfd5oc0gadzbdhegxtshmv 104 92635 263178 253536 2026-10-15T14:54:52Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263178 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|৫৮|দীন-দুখী|}}</noinclude> মোৰ বহুতো কাম আছে। মই ক'ত থাকোঁ, কলৈ যাম, আপোনালোকে জানে। যেতিয়া দৰকাৰ হয়, গ্ৰেপ্তাৰ কৰি লৈ আহিব। আপোনালোকে ভাবিছে—মই দয়াৰ পাত্ৰ। তথাপি এইবোৰ নোহোৱা হলেই ভাল আছিল।” {{gap}}বিচাৰালয়ত দৰ্শক, সাক্ষী, উকীল সকলোৱে নিজ নিজ অস্তিত্ব হেৰুৱাই এক বৈদ্যুতিক শক্তিৰ প্ৰভাৱত যেন অল-অচৰ হৈ পৰিল। কাৰো ক'তো কাঁহ এটাও নাই। এক কটাক্ষ-বিহীন নেত্ৰ-সমষ্টিৰ অপলক দৃষ্টি আৰু এক শতেক ঘনস্পন্দিত বুকৰ ঐক্যদীৰ্ঘশ্বাসৰ বাহিৰে তাত আন কিবা আছিল বুলি কাৰো বোধ নহৈছিল। {{gap}}কথা শেষ হোৱাৰ লগে লগে মেড্‌লেনে আদালতৰ বাহিৰ ওলাল। এষাৰ মাত নোলাল, এখন হাত নুঠিল— তেওঁৰ বাট ভেটি। সকলোৱে স্বৰ্গীয় সৌৰভত মগ্ন হৈ এই দেৱোপম চৰিত্ৰৰ জীৱন্ত প্ৰতিমূৰ্ত্তিটিক অবাক্ প্ৰশংসাৰ অঞ্জলি দি অতি সন্তৰ্পনে বাট এৰি দিলে। তেওঁ ধীৰে ধীৰে মেলা দুৱাৰেদি বাহিৰ হ'ল। {{gap}}মেড্‌লেন গুচি গ'ল। চপাথিৱঁই খালাছ পালে। হতবুদ্ধি আছামীয়ে দিঠক-সপোনৰ মাজত পৃথিবীৰ সকলো মানুহকেই মনে মনে পগলা পাতি দি ঘৰমুৱা হ'ল। লগে লগে লোকাৰণ্য কাছাৰী জন-শূন্য হৈ পৰিল। আঠ বছৰৰ অতুলনীয় স্বাৰ্থ-ত্যাগ, পৰোপকাৰ, ক্ষমা, দয়া আৰু বিনয়ভৰা এটা চানেকী-জীৱন, বীভৎসতাৰ অন্ধকাৰ আৱৰণেৰে আবৰি দি গহীন নিশাৰ গহীন আন্ধাৰো গহীনাই আহিল। {{center|⸻}}<noinclude></noinclude> g6aswfgnwab4q0vmaptjqyf4g2cqwwv 263227 263178 2026-10-16T03:21:30Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263227 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh|৫৮|দীন-দুখী|}}</noinclude>মোৰ বহুতো কাম আছে। মই ক’ত থাকোঁ, কলৈ যাম, আপোনালোকে জানে। যেতিয়া দৰকাৰ হয়, গ্ৰেপ্তাৰ কৰি লৈ আহিব। আপোনালোকে ভাবিছে—মই দয়াৰ পাত্ৰ। তথাপি এইবোৰ নোহোৱা হলেই ভাল আছিল।” {{gap}}বিচাৰালয়ত দৰ্শক, সাক্ষী, উকীল সকলোৱে নিজ নিজ অস্তিত্ব হেৰুৱাই এক বৈদ্যুতিক শক্তিৰ প্ৰভাৱত যেন অলৰ-অচৰ হৈ পৰিল। কাৰো ক’তো কাঁহ এটাও নাই। এক কটাক্ষ-বিহীন নেত্ৰ-সমষ্টিৰ অপলক দৃষ্টি আৰু এক শতেক ঘনস্পন্দিত বুকৰ ঐক্যদীৰ্ঘশ্বাসৰ বাহিৰে তাত আন কিবা আছিল বুলি কাৰো বোধ নহৈছিল। {{gap}}কথা শেষ হোৱাৰ লগে লগে মেড্‌লেনে আদালতৰ বাহিৰ ওলাল। এষাৰ মাত নোলাল, এখন হাত নুঠিল— তেওঁৰ বাট ভেটি। সকলোৱে স্বৰ্গীয় সৌৰভত মগ্ন হৈ এই দেৱোপম চৰিত্ৰৰ জীৱন্ত প্ৰতিমূৰ্ত্তিটিক অবাক্ প্ৰশংসাৰ অঞ্জলি দি অতি সন্তৰ্পনে বাট এৰি দিলে। তেওঁ ধীৰে ধীৰে মেলা দুৱাৰেদি বাহিৰ হ’ল। {{gap}}মেড্‌লেন গুচি গ’ল। চপাথিৱঁই খালাছ পালে। হতবুদ্ধি আছামীয়ে দিঠক-সপোনৰ মাজত পৃথিবীৰ সকলো মানুহকেই মনে মনে পগলা পাতি দি ঘৰমুৱা হ’ল। লগে লগে লোকাৰণ্য কাছাৰী জন-শূন্য হৈ পৰিল। আঠ বছৰৰ অতুলনীয় স্বাৰ্থ-ত্যাগ, পৰোপকাৰ, ক্ষমা, দয়া আৰু বিনয়ভৰা এটা চানেকী-জীৱন, বীভৎসতাৰ অন্ধকাৰ আৱৰণেৰে আবৰি দি গহীন নিশাৰ গহীন আন্ধাৰো গহীনাই আহিল। {{center|⸻}}<noinclude></noinclude> n94liv3dd7us52rmpeh5zmyrgbr98yo 104 92636 263181 253537 2026-10-15T15:02:08Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263181 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{center|'''দ্বাদশ অধ্যায় '''}}</noinclude> ৰাতি পুৱাই আহিছে। গোটেই ৰাতি ফটিনৰ টোপনি নাই। জ্বৰ বৰ বেছি আছিল। কিন্তু ওৰে ৰাতিটো তাই সুখৰ সপোন দেখিয়েই কটালে। পুৱাৰ শীতল সমীৰণৰ পৰশ লাগি এতিয়া তাইৰ অলপ তন্দ্ৰা অহা যেন হৈছে। ভগ্নী চিম্পলিচে চেগ বুজি ঔষধৰ আয়োজন কৰিছে। হঠাৎ তেওঁৰ চকু দুৱাৰ মুখৰ ফালে যোৱাত তেওঁ অলপ চক্‌ খাই উঠিল। মছিঅ মেড্‌লেনে অলপ আগতে মনে মনে আহি কোঠাৰ ভিতৰ সোমাই দুৱাৰ মুখত ঠিয় হৈ আছিল। {{gap}}ব্যস্তভাৱে চিম্পলিচে লাহে লাহে সুধিলে — “আপুনি কেতিয়া আহিল?” {{gap}} “এয়া। ফঁটিনৰ কেনে? {{gap}} “বৰ বেয়া নহয়। কালি হলে বৰ ভয় হৈছিল। জ্বৰ আৰু প্ৰলাপ। তাই ভাবিছে আপুনি তাইৰ জীয়েকক আনিবলৈ গৈছে। তাইৰ মনত বৰ ৰঙ। পাছে তাইক আনিলে জানো?” {{gap}} “নাই অনা।” {{gap}} “এতিয়া তাই সাৰ পাই সুধিলে কি বুলি ক'ব?” {{gap}} ক্ষন্তেক থমকি মেড্‌লেনে উত্তৰ দিলে — “ঈশ্বৰে যেনেকৈ কোৱায়!” {{gap}} তেতিয়া বেলি ভালকৈয়ে উঠিছিল। বেলিৰ পোহৰত কোঠাটো বেছ পোহৰ হৈ পৰিছিল। মেড লেনৰ মূৰলৈ চকু দি চিলিচে আচৰিত হৈ সুধিলে —“ডাঙৰীয়া! আপোনাৰ কি হৈছে? চুলিবোৰ দেখোন একেবাৰে বগা হৈ গ'ল।” মেড লেনে আচৰিত হৈ ক'লে— “কি” চিম্পলিচে ওচৰৰ আলমাৰি এটাৰ পৰা দাপোন এখন আনি ডেলেনৰ হাতত দিলে। মেড্‌লেনে দাপোনত মুখখন চাই নিজৰ বগা মূৰটোত হাত ফুৰাই দাপোনখন ওভোতাই দিলে। চিম্পলিচে মনে মনে ভাবিলে — “চিন্তা, নহলে কিবা দুৰ্ঘটনা!”<noinclude></noinclude> sxtz8sx1iymhu7iv6u986jmgu09wqnx 263228 263181 2026-10-16T04:25:57Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263228 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{Dhr|4em}} {{center|{{larger|দ্বাদশ অধ্যায়}}}} ৰাতি পুৱাই আহিছে। গোটেই ৰাতি ফটিন্ টোপনি নাই। জ্বৰ বৰ বেছি আছিল। কিন্তু ওৰে ৰাতিটো তাই সুখৰ সপোন দেখিয়েই কটালে। পুৱাৰ শীতল সমীৰণৰ পৰশ লাগি এতিয়া তাইৰ অলপ তন্দ্ৰা অহা যেন হৈছে। ভগ্নী চিম্পলিচে চেগ বুজি ঔষধৰ আয়োজন কৰিছে। হঠাৎ তেওঁৰ চকু দুৱাৰ মুখৰ ফালে যোৱাত তেওঁ অলপ চক্‌ খাই উঠিল। মছিঅ মেড্‌লেনে অলপ আগতে মনে মনে আহি কোঠাৰ ভিতৰ সোমাই দুৱাৰ মুখত ঠিয় হৈ আছিল। {{gap}}ব্যস্তভাৱে চিম্পলিচে লাহে লাহে সুধিলে — “আপুনি কেতিয়া আহিল?” {{gap}} “এয়া। ফঁটিনৰ কেনে? {{gap}} “বৰ বেয়া নহয়। কালি হলে বৰ ভয় হৈছিল। জ্বৰ আৰু প্ৰলাপ। তাই ভাবিছে আপুনি তাইৰ জীয়েকক আনিবলৈ গৈছে। তাইৰ মনত বৰ ৰঙ। পাছে তাইক আনিলে জানো?” {{gap}} “নাই অনা।” {{gap}} “এতিয়া তাই সাৰ পাই সুধিলে কি বুলি ক’ব?” {{gap}} ক্ষন্তেক থমকি মেড্‌লেনে উত্তৰ দিলে — “ঈশ্বৰে যেনেকৈ কোৱায়!” {{gap}} তেতিয়া বেলি ভালকৈয়ে উঠিছিল। বেলিৰ পোহৰত কোঠাটো বেছ পোহৰ হৈ পৰিছিল। মেড্লেনৰ মূৰলৈ চকু দি চিম্পলিচে আচৰিত হৈ সুধিলে —“ডাঙৰীয়া! আপোনাৰ কি হৈছে? চুলিবোৰ দেখোন একেবাৰে বগা হৈ গ’ল।” মেডলেনে আচৰিত হৈ ক’লে— “কি” চিম্পলিচে ওচৰৰ আলমাৰি এটাৰ পৰা দাপোন এখন আনি মেড্লেনৰ হাতত দিলে। মেড্‌লেনে দাপোনত মুখখন চাই নিজৰ বগা মূৰটোত হাত ফুৰাই দাপোনখন ওভোতাই দিলে। চিম্পলিচে মনে মনে ভাবিলে — “চিন্তা, নহলে কিবা দুৰ্ঘটনা!”<noinclude></noinclude> 9hi2tgqtl70h9vyidkxsqm4cb9eexuj 104 92637 263215 253538 2026-10-16T00:04:56Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263215 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|৬০|দীন-দুখী|}}</noinclude> {{gap}}মেড্‌লেনে সুধিলে— “এতিয়া এবাৰ ফটিনৰ কাষলৈ যাব নোৱাৰিমনে?” {{gap}} “ছোৱালীজনী ননাকৈয়ে যাবনে?” {{gap}} “এৰা, ছোৱালীজনী আনিবলৈ হলে নাই বুলিও তিনি-চাৰি দিন লাগিব।” {{gap}} “আজি নগৈ আন এদিন। আহিলে একা?” {{gap}} মছিতা' মেড্‌লেনে নীৰৱে ভাবিবলৈ ধৰিলে। অলপ পাছতে ধীৰভাৱে মাত দিলে, “নহয়, ম‍ই আজিয়েই তাইৰ লগত দেখা কৰিম। পলম কৰিলে হয়তো দেখা কৰা হৈ নুঠিবও পাৰে {{gap}} “তাই এতিয়া কিজানি শুইছে!” {{gap}} মেড্‌লেনে ধীৰে ধীৰে ফঁটিনৰ শোৱা-কোঠা সোমাল। ভৰি টিপি টিপি ফঁটিনৰ বিছনাৰ কাষ চাপিল। লাহেকৈ আঠুৱাখন দাঙি দিলে। ফঁটিনৰ টোপনি। শ্বাস-প্ৰশ্বাসৰ গতি সম্পূৰ্ণ অস্বাভাৱিক। তথাপি মুখত শান্তিৰ চিন। মেডলেনে একেৰাহে চাবলৈ ধৰিলে। দেখিলে যেন তাইৰ ৰোগ-ক্ষীগ্ন দেহ-লতা ডালিও অলপ কঁপি উঠিছে। গুটি ছিঙোতে গছৰ ডাল কঁপি উঠে। জীৱন-দেহৰ ফল। জীৱনক বিছিন্ন কৰিবলৈ মৰণৰ বিভীষিকাময় হাতৰ আঙুলিৰ সঞ্চালনত দেহ-পল্লৱো এইদৰেই কঁপি উঠে। {{gap}} মেডলেনে কিছুপৰ অলৰ-অচৰ ভাবে নিঃশব্দে ফঁটিনৰ বিছনাৰ কাযত ঠিয় হৈ নিদ্ৰিতা ফঁটিনৰ মুখৰ ফালে একেৰাহে চাই থাকিল। এইদৰেই ৰ' লাগি চাই থাকোঁতেই ফঁটিনে সাৰ পালে। চকু মেলিয়েই বিচনাৰ কাষত মেড্‌লেনক দেখি ফঁটিনৰ মন আনন্দত উপচি পৰিল। মিচিকীয়া হাঁহিৰে মাত দিলে,—“কজেট ক’ত?” {{gap}} “কজেট” বোলাৰ লগে লগেই তাই আনন্দত পমি গ'ল। অপাৰ অসীম আনন্দ। তথাপি তাত বিহ্বলতা নাই। মেড্‌ লেনৰ ওপৰত ফঁটিনৰ বিশ্বাস অটল, নিৰ্ভৰ অগাধ। মেড্‌লেনে দিবলৈ নৌ পাওঁতেই ডাক্তৰ ওলালহি। ডাক্তৰে ক'লে— “উত্ৰাৱল উত্তৰ<noinclude></noinclude> aq31beju6akaewcw2eqysleq4lb32r0 263229 263215 2026-10-16T04:32:23Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263229 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh|৬০|দীন-দুখী|}}</noinclude> {{gap}}মেড্‌লেনে সুধিলে— “এতিয়া এবাৰ ফটিনৰ কাষলৈ যাব নোৱাৰিমনে?” {{gap}} “ছোৱালীজনী ননাকৈয়ে যাবনে?” {{gap}} “এৰা, ছোৱালীজনী আনিবলৈ হলে নাই বুলিও তিনি-চাৰি দিন লাগিব।” {{gap}} “আজি নগৈ আন এদিন। আহিলে একা?” {{gap}} মছিঅ’ মেড্‌লেনে নীৰৱে ভাবিবলৈ ধৰিলে। অলপ পাছতে ধীৰভাৱে মাত দিলে, “নহয়, ম‍ই আজিয়েই তাইৰ লগত দেখা কৰিম। পলম কৰিলে হয়তো দেখা কৰা হৈ নুঠিবও পাৰে {{gap}} “তাই এতিয়া কিজানি শুইছে!” {{gap}} মেড্‌লেনে ধীৰে ধীৰে ফঁটিনৰ শোৱা-কোঠা সোমাল। ভৰি টিপি টিপি ফঁটিনৰ বিছনাৰ কাষ চাপিল। লাহেকৈ আঠুৱাখন দাঙি দিলে। ফঁটিনৰ টোপনি। শ্বাস-প্ৰশ্বাসৰ গতি সম্পূৰ্ণ অস্বাভাৱিক। তথাপি মুখত শান্তিৰ চিন। মেডলেনে একেৰাহে চাবলৈ ধৰিলে। দেখিলে যেন তাইৰ ৰোগ-ক্ষীন্ন দেহ-লতা ডালিও অলপ কঁপি উঠিছে। গুটি ছিঙোতে গছৰ ডাল কঁপি উঠে। জীৱন-দেহৰ ফল। জীৱনক বিছিন্ন কৰিবলৈ মৰণৰ বিভীষিকাময় হাতৰ আঙুলিৰ সঞ্চালনত দেহ-পল্লৱো এইদৰেই কঁপি উঠে। {{gap}} মেড্লেনে কিছুপৰ অলৰ-অচৰ ভাবে নিঃশব্দে ফঁটিনৰ বিছনাৰ কাযত ঠিয় হৈ নিদ্ৰিতা ফঁটিনৰ মুখৰ ফালে একেৰাহে চাই থাকিল। এইদৰেই ৰ’ লাগি চাই থাকোঁতেই ফঁটিনে সাৰ পালে। চকু মেলিয়েই বিচনাৰ কাষত মেড্‌লেনক দেখি ফঁটিনৰ মন আনন্দত উপচি পৰিল। মিচিকীয়া হাঁহিৰে মাত দিলে,—“কজেট ক’ত?” {{gap}} “কজেট” বোলাৰ লগে লগেই তাই আনন্দত পমি গ’ল। অপাৰ অসীম আনন্দ। তথাপি তাত বিহ্বলতা নাই। মেড্‌ লেনৰ ওপৰত ফঁটিনৰ বিশ্বাস অটল, নিৰ্ভৰ অগাধ। মেড্‌লেনে উত্তৰ দিবলৈ নৌ পাওঁতেই ডাক্তৰ ওলালহি। ডাক্তৰে ক'লে— “উত্ৰাৱল<noinclude></noinclude> p4uuj5l3bfgd4yo1abmv1e2gw9gvssn 263230 263229 2026-10-16T04:32:53Z Jyoti Chiring 2949 263230 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh|৬০|দীন-দুখী|}}</noinclude> {{gap}}মেড্‌লেনে সুধিলে— “এতিয়া এবাৰ ফটিনৰ কাষলৈ যাব নোৱাৰিমনে?” {{gap}} “ছোৱালীজনী ননাকৈয়ে যাবনে?” {{gap}} “এৰা, ছোৱালীজনী আনিবলৈ হলে নাই বুলিও তিনি-চাৰি দিন লাগিব।” {{gap}} “আজি নগৈ আন এদিন। আহিলে একা?” {{gap}} মছিঅ’ মেড্‌লেনে নীৰৱে ভাবিবলৈ ধৰিলে। অলপ পাছতে ধীৰভাৱে মাত দিলে, “নহয়, ম‍ই আজিয়েই তাইৰ লগত দেখা কৰিম। পলম কৰিলে হয়তো দেখা কৰা হৈ নুঠিবও পাৰে {{gap}} “তাই এতিয়া কিজানি শুইছে!” {{gap}} মেড্‌লেনে ধীৰে ধীৰে ফঁটিনৰ শোৱা-কোঠা সোমাল। ভৰি টিপি টিপি ফঁটিনৰ বিছনাৰ কাষ চাপিল। লাহেকৈ আঠুৱাখন দাঙি দিলে। ফঁটিনৰ টোপনি। শ্বাস-প্ৰশ্বাসৰ গতি সম্পূৰ্ণ অস্বাভাৱিক। তথাপি মুখত শান্তিৰ চিন। মেডলেনে একেৰাহে চাবলৈ ধৰিলে। দেখিলে যেন তাইৰ ৰোগ-ক্ষীন্ন দেহ-লতা ডালিও অলপ কঁপি উঠিছে। গুটি ছিঙোতে গছৰ ডাল কঁপি উঠে। জীৱন-দেহৰ ফল। জীৱনক বিছিন্ন কৰিবলৈ মৰণৰ বিভীষিকাময় হাতৰ আঙুলিৰ সঞ্চালনত দেহ-পল্লৱো এইদৰেই কঁপি উঠে। {{gap}} মেড্লেনে কিছুপৰ অলৰ-অচৰ ভাবে নিঃশব্দে ফঁটিনৰ বিছনাৰ কাযত ঠিয় হৈ নিদ্ৰিতা ফঁটিনৰ মুখৰ ফালে একেৰাহে চাই থাকিল। এইদৰেই ৰ’ লাগি চাই থাকোঁতেই ফঁটিনে সাৰ পালে। চকু মেলিয়েই বিচনাৰ কাষত মেড্‌লেনক দেখি ফঁটিনৰ মন আনন্দত উপচি পৰিল। মিচিকীয়া হাঁহিৰে মাত দিলে,—“কজেট ক’ত?” {{gap}} “কজেট” বোলাৰ লগে লগেই তাই আনন্দত পমি গ’ল। অপাৰ অসীম আনন্দ। তথাপি তাত বিহ্বলতা নাই। মেড্‌ লেনৰ ওপৰত ফঁটিনৰ বিশ্বাস অটল, নিৰ্ভৰ অগাধ। মেড্‌লেনে উত্তৰ দিবলৈ নৌ পাওঁতেই ডাক্তৰ ওলালহি। ডাক্তৰে ক'লে— “উত্ৰাৱল<noinclude></noinclude> shmtjeblnwlkneq3k28kq7m95parr4i 104 92638 263216 253539 2026-10-16T00:15:53Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263216 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||দীন-দুথী|৬১}}</noinclude> নহবা, ছোৱালীজনী ইয়াতে আছে।” ডাক্তৰৰ উত্তৰত ফঁটিনৰ প্ৰাণ আনন্দত নাচি উঠিল। অনুনয় বিনয় কৰি ক'লে,—“ডাঙৰীয়া! মই কাবৌটি কৰি মাতিছোঁ, ছোৱালীজনীক মোৰ কোলালৈ আনি দিয়ক।” মেড্‌লেনে লাহেকৈ ফঁটিনৰ হাতখন ধৰি ক'লে— “ডাক্তৰৰ কথা শুনা। উত্ৰাৱল নহবা। কজেট ইয়াতে আছে। তাই ভালে আছে। তুমি এনেকৈ উত্ৰাৱল হলে তোমাৰ কাহ বেচি হৈ যাব।” {{Gap}}সঁচাকৈয়ে ফঁটিনৰ কাহ বেচি হৈছিল। ফঁটিনে ক’লে,— “মেয়ৰ ডাঙৰীয়া? আপুনি সিদিনা কজেট আহিলে তাই ধেমালি কৰি ফুৰিবলৈ এখন ফুলনি কৰাই দিম বুলিছিল নহয়? কজেটে ফুলনিৰ মাজে মাজে পখিলা ধৰিবলৈ লৰি ফুৰিব!” {{gap}}ফঁটিন হঠাৎ ৰৈ গ'ল। দুৱাৰ মুখৰ ফালে চাই বৰ চিঞৰ মাৰি উঠিল। মেড্‌লেনে আচৰিত হৈ সুধিলে, — ফঁটিন! ফঁটিন! কি হৈছে?” ফঁটিনে কোনো উত্তৰ নিদিলে। মেডলেনৰ হাতত টিপা মাৰি দুৱাৰ মুখৰ ফালে চাবলৈ ইঙ্গিত কৰিলে। মেড্‌লেনে গা ঘূৰাই দুৱাৰ মুখৰ ফালে চাই দেখে—দুৱাৰত ভেজা দি পুলিছ ইন্সপেক্টৰ জাভেয়াৰ দুৱাৰ মুখত। {{gap}}মছিতা' মেড্‌লেনে আত্ম-প্ৰকাশ কৰি আৰাচৰ আদালত পৰিত্যাগ কৰাৰ পাছতে তেওঁক ধৰিবলৈ আদালতে তেওঁৰ নামে পৰণা বাহিৰ কৰি জাভেয়াৰক পঠিয়াই দিলে। জাভেয়াৰে আদেশ পায়ে দলে-বলে আহি পুৱাতেই মেড্‌লেনৰ ঘৰত উপস্থিত। জাভেয়াৰে আগে-পাছেও চৰকাৰী কামত মেয়ৰৰ ঘৰলৈ অহা-যোৱা কৰে। পুৱাৰ অসময় বুলিও আজি চাকৰ-নাকৰে একো সন্দেহ নকৰিলে। মেডলেন ফঁটিনৰ কোঠাত থকাৰ গম পাই পোনছাটেই আহি জাভেয়াৰ ফঁটিনৰ কোঠা ওলালহি। {{gap}} মেড্‌লেনে ফঁটিনৰ মূৰত হাত, বুলাই মাত দিলে,—“তুমি ভয় নকৰিবা, তেওঁ তোমাক ধৰি নিবলৈ অহা নাই।”<noinclude></noinclude> szujyjloeee2kwlbjn1y8k960bsdnhv 263232 263216 2026-10-16T04:54:09Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263232 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দীন-দুথী|৬১}}</noinclude>নহবাঁ, ছোৱালীজনী ইয়াতে আছে।” ডাক্তৰৰ উত্তৰত ফঁটিনৰ প্ৰাণ আনন্দত নাচি উঠিল। অনুনয় বিনয় কৰি ক’লে,—“ডাঙৰীয়া! মই কাবৌটি কৰি মাতিছোঁ, ছোৱালীজনীক মোৰ কোলালৈ আনি দিয়ক।” মেড্‌লেনে লাহেকৈ ফঁটিনৰ হাতখন ধৰি ক’লে— “ডাক্তৰৰ কথা শুনা। উত্ৰাৱল নহবা। কজেট্ ইয়াতে আছে। তাই ভালে আছে। তুমি এনেকৈ উত্ৰাৱল হলে তোমাৰ কাহ বেচি হৈ যাব।” {{Gap}}সঁচাকৈয়ে ফঁটিনৰ কাহ বেচি হৈছিল। ফঁটিনে ক’লে,— “মেয়ৰ ডাঙৰীয়া? আপুনি সিদিনা কজেট আহিলে তাই ধেমালি কৰি ফুৰিবলৈ এখন ফুলনি কৰাই দিম বুলিছিল নহয়? কজেটে ফুলনিৰ মাজে মাজে পখিলা ধৰিবলৈ লৰি ফুৰিব!” {{gap}}ফঁটিন্ হঠাৎ ৰৈ গ’ল। দুৱাৰ মুখৰ ফালে চাই বৰ চিঞৰ মাৰি উঠিল। মেড্‌লেনে আচৰিত হৈ সুধিলে, — ফঁটিন! ফঁটিন! কি হৈছে?” ফঁটিনে কোনো উত্তৰ নিদিলে। মেডলেনৰ হাতত টিপা মাৰি দুৱাৰ মুখৰ ফালে চাবলৈ ইঙ্গিত কৰিলে। মেড্‌লেনে গা ঘূৰাই দুৱাৰ মুখৰ ফালে চাই দেখে—দুৱাৰত ভেজা দি পুলিছ ইন্সপেক্টৰ জাভেয়াৰ দুৱাৰ মুখত। {{gap}}মছিঅ’ মেড্‌লেনে আত্ম-প্ৰকাশ কৰি আৰাচৰ আদালত পৰিত্যাগ কৰাৰ পাছতে তেওঁক ধৰিবলৈ আদালতে তেওঁৰ নামে পৰণা বাহিৰ কৰি জাভেয়াৰক পঠিয়াই দিলে। জাভেয়াৰে আদেশ পায়ে দলে-বলে আহি পুৱাতেই মেড্‌লেনৰ ঘৰত উপস্থিত। জাভেয়াৰে আগে-পাছেও চৰকাৰী কামত মেয়ৰৰ ঘৰলৈ অহা-যোৱা কৰে। পুৱাৰ অসময় বুলিও আজি চাকৰ-নাকৰে একো সন্দেহ নকৰিলে। মেডলেন ফঁটিনৰ কোঠাত থকাৰ গম পাই পোনছাটেই আহি জাভেয়াৰ ফঁটিনৰ কোঠা ওলালহি। {{gap}} মেড্‌লেনে ফঁটিনৰ মূৰত হাত, বুলাই মাত দিলে,—“তুমি ভয় নকৰিবা, তেওঁ তোমাক ধৰি নিবলৈ অহা নাই।”<noinclude></noinclude> 8zyg9b4zhar6wxs4vqxf3zgr1w1q3wb 104 92639 263217 253540 2026-10-16T00:34:15Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263217 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|৬২|দীন-দুখী|}}</noinclude> {{gap}}“মেয়ৰ ডাঙৰীয়া!” {{gap}} জাভেয়াৰে ঢেক্ ঢেক্ কৰে হাঁহি হাঁহি ক'লে— “ইয়াত কোনো মেয়ৰ ডাঙৰীয়া নাই।” এই বুলি সি বাঘৰদৰে খেদামাৰি গৈ মেৰ্ডলেনৰ কামিজৰ ডিঙিত চেপা মাৰি ধৰিলে।মেড্‌লেনে একো বাধা নিদিলে। মাত্ৰ কলে, — “— জাভেয়াৰ!” {{gap}} “মোক ইন্সপেক্টৰ জাভেয়াৰ বুলি সম্বোধন কৰ। ” {{gap}} “তোমাৰ লগত মোৰ কেটামান ভিতৰুৱা কথা আছে।” {{gap}} “তোৰ নিচিনা মানুহৰ লগত মোৰ কোনো ভিতৰুৱা কথা হব নোৱাৰে।” {{gap}} “তুমি মোৰ এটা অনুৰোধ ৰাখা। মোক তিনিদিন সময় দিয়া। এই সময়তে এই হতভাগ্য জননীৰ অভাগী ছোৱালীজনীক লৈ আহোঁ। তুমি ইচ্ছা কৰিলে মোৰ লগতে যাবও পাৰ॥” {{gap}} “হবই নোৱাৰে।” {{gap}} ফঁটিনৰ ভগ্ন জীৱন-বীণাৰ ক্ষীণ তাঁৰ ডালি কেৱল এটি মাত্ৰ আশাৰ সূক্ষ্মাতিসূক্ষ্ম আঁহৰ কাৰণে এতিয়াও ছিগি যোৱা নাছিল। কিন্তু যেই কাণত পৰিল — তাইৰ জীয়েকক তেতিয়াও অনা হোৱা নাই, তাই নিৰাশাৰ এই তীব্ৰ আঘাত আৰু সহ্য কৰিব নোৱাৰিলে। এই আঘাতত তাইৰ জীৱন-বীণাৰ সূক্ষ্ম তাঁৰ ডাল ফটৰাই ছিগি পৰিল। {{gap}} এই এটা মাত্ৰ দীৰ্ঘ-নিশ্বাসৰ ফুৱে ফটিনৰ শলিতাবিহীন জীৱন- চাকি গছি চিৰদিনলৈ নুমুৱাই পেলালে। ভেলজঁৰ আৰু ধৈৰ্য্য নেথাকিল। সিংহনাদে গৰ্জ্জি উঠিল, “নাৰী-বধী!” জাভেয়াৰে {{gap}} যেই প্ৰত্যুত্তৰত ভেলজঁৰ ডিঙিত খামোছ টানি দিলে,ভেলজঁই একে আচাৰেই জাভেয়াৰৰ হাতৰ পৰা এৰাই আহিল,যেন সৰু ল'ৰা এটাৰ হাতৰ পৰা বলী ডেকা এটাই হেলাৰঙে নিজক এৰুৱাই আনিলে। ওচৰতে লোহাৰ পালেঙ্, এখন আছিল। জাভেয়াৰৰ হাতৰ পৰা এৰায়ে নিমিষতে পালেঙখনৰ পৰা ডাং এডাল একে আজোৰে<noinclude></noinclude> khc8fwpuflggooyuf2ivye4t5alf214 263218 263217 2026-10-16T00:36:05Z নৰুনা বৰুৱা 4110 263218 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|৬২|দীন-দুখী|}}</noinclude> {{gap}}“মেয়ৰ ডাঙৰীয়া!” {{gap}} জাভেয়াৰে ঢেক্ ঢেক্ কৰে হাঁহি হাঁহি ক'লে— “ইয়াত কোনো মেয়ৰ ডাঙৰীয়া নাই।” এই বুলি সি বাঘৰদৰে খেদামাৰি গৈ মেড্‌লেনৰ কামিজৰ ডিঙিত চেপা মাৰি ধৰিলে।মেড্‌লেনে একো বাধা নিদিলে। মাত্ৰ কলে, — “— জাভেয়াৰ!” {{gap}} “মোক ইন্সপেক্টৰ জাভেয়াৰ বুলি সম্বোধন কৰ। ” {{gap}} “তোমাৰ লগত মোৰ কেটামান ভিতৰুৱা কথা আছে।” {{gap}} “তোৰ নিচিনা মানুহৰ লগত মোৰ কোনো ভিতৰুৱা কথা হব নোৱাৰে।” {{gap}} “তুমি মোৰ এটা অনুৰোধ ৰাখা। মোক তিনিদিন সময় দিয়া। এই সময়তে এই হতভাগ্য জননীৰ অভাগী ছোৱালীজনীক লৈ আহোঁ। তুমি ইচ্ছা কৰিলে মোৰ লগতে যাবও পাৰ॥” {{gap}} “হবই নোৱাৰে।” {{gap}} ফঁটিনৰ ভগ্ন জীৱন-বীণাৰ ক্ষীণ তাঁৰ ডালি কেৱল এটি মাত্ৰ আশাৰ সূক্ষ্মাতিসূক্ষ্ম আঁহৰ কাৰণে এতিয়াও ছিগি যোৱা নাছিল। কিন্তু যেই কাণত পৰিল — তাইৰ জীয়েকক তেতিয়াও অনা হোৱা নাই, তাই নিৰাশাৰ এই তীব্ৰ আঘাত আৰু সহ্য কৰিব নোৱাৰিলে। এই আঘাতত তাইৰ জীৱন-বীণাৰ সূক্ষ্ম তাঁৰ ডাল ফটৰাই ছিগি পৰিল। {{gap}} এই এটা মাত্ৰ দীৰ্ঘ-নিশ্বাসৰ ফুৱে ফটিনৰ শলিতাবিহীন জীৱন- চাকি গছি চিৰদিনলৈ নুমুৱাই পেলালে। ভেলজঁৰ আৰু ধৈৰ্য্য নেথাকিল। সিংহনাদে গৰ্জ্জি উঠিল, “নাৰী-বধী!” জাভেয়াৰে {{gap}} যেই প্ৰত্যুত্তৰত ভেলজঁৰ ডিঙিত খামোছ টানি দিলে,ভেলজঁই একে আচাৰেই জাভেয়াৰৰ হাতৰ পৰা এৰাই আহিল,যেন সৰু ল'ৰা এটাৰ হাতৰ পৰা বলী ডেকা এটাই হেলাৰঙে নিজক এৰুৱাই আনিলে। ওচৰতে লোহাৰ পালেঙ্, এখন আছিল। জাভেয়াৰৰ হাতৰ পৰা এৰায়ে নিমিষতে পালেঙখনৰ পৰা ডাং এডাল একে আজোৰে<noinclude></noinclude> a93ypcw3tmzc5zoptg8nhxziee4kmbh 263233 263218 2026-10-16T05:01:35Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263233 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh|৬২|দীন-দুখী|}}</noinclude>{{gap}}“মেয়ৰ ডাঙৰীয়া!” {{gap}} জাভেয়াৰে ঢেক্ ঢেক্ কৰে হাঁহি হাঁহি ক'লে— “ইয়াত কোনো মেয়ৰ ডাঙৰীয়া নাই।” এই বুলি সি বাঘৰদৰে খেদামাৰি গৈ মেড্‌লেনৰ কামিজৰ ডিঙিত চেপা মাৰি ধৰিলে।মেড্‌লেনে একো বাধা নিদিলে। মাত্ৰ কলে, — “— জাভেয়াৰ!” {{gap}} “মোক ইন্সপেক্টৰ জাভেয়াৰ বুলি সম্বোধন কৰ। ” {{gap}} “তোমাৰ লগত মোৰ কেটামান ভিতৰুৱা কথা আছে।” {{gap}} “তোৰ নিচিনা মানুহৰ লগত মোৰ কোনো ভিতৰুৱা কথা হব নোৱাৰে।” {{gap}} “তুমি মোৰ এটা অনুৰোধ ৰাখা। মোক তিনিদিন সময় দিয়া। এই সময়তে এই হতভাগ্য জননীৰ অভাগী ছোৱালীজনীক লৈ আহোঁ। তুমি ইচ্ছা কৰিলে মোৰ লগতে যাবও পাৰ॥” {{gap}} “হবই নোৱাৰে।” {{gap}} ফঁটিনৰ ভগ্ন জীৱন-বীণাৰ ক্ষীণ তাঁৰ ডালি কেৱল এটি মাত্ৰ আশাৰ সূক্ষ্মাতিসূক্ষ্ম আঁহৰ কাৰণে এতিয়াও ছিগি যোৱা নাছিল। কিন্তু যেই কাণত পৰিল — তাইৰ জীয়েকক তেতিয়াও অনা হোৱা নাই, তাই নিৰাশাৰ এই তীব্ৰ আঘাত আৰু সহ্য কৰিব নোৱাৰিলে। এই আঘাতত তাইৰ জীৱন-বীণাৰ সূক্ষ্ম তাঁৰ ডাল ফটৰাই ছিগি পৰিল। {{gap}} এই এটা মাত্ৰ দীৰ্ঘ-নিশ্বাসৰ ফুঁৱে ফটিনৰ শলিতাবিহীন জীৱন-চাকি গছি চিৰদিনলৈ নুমুৱাই পেলালে। ভেলজঁৰ আৰু ধৈৰ্য্য নেথাকিল। সিংহনাদে গৰ্জ্জি উঠিল, “নাৰী-বধী!” জাভেয়াৰে যেই প্ৰত্যুত্তৰত ভেলজঁৰ ডিঙিত খামোছ টানি দিলে,ভেলজঁই একে আচাৰেই জাভেয়াৰৰ হাতৰ পৰা এৰাই আহিল,যেন সৰু ল’ৰা এটাৰ হাতৰ পৰা বলী ডেকা এটাই হেলাৰঙে নিজক এৰুৱাই আনিলে। ওচৰতে লোহাৰ পালেঙ্, এখন আছিল। জাভেয়াৰৰ হাতৰ পৰা এৰায়ে নিমিষতে পালেঙখনৰ পৰা ডাং এডাল একে আজোঁৰে<noinclude></noinclude> dmy3x9tryn7dysoux9v0h2fq8cgbw1u 104 92645 263251 253546 2026-10-16T10:28:01Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263251 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|৬৮|দীন-দুখী|}}</noinclude> {{gap}}মানুহটোৱে মৰাশবোৰ বগৰাই-জিগৰাই ধন গোটাই ফুৰিছিল। মৰা-শবিলাকে কাটি-কুটাও নকৰিলে। আহতবিলাকৰ কোনো কোনোটোৱে তাৰ আজোৰ-পিজোৰত একোবাৰ মাত্ৰ ‘উশ্‌-আশ্‌’ কৰি নিমাত হৈ পৰিল। নিশাচৰৰ সেইফালে কাণেই নগল। এইদৰে ঘূৰি ফুৰিছে। যি পাইছে জেপত ভৰাইছে। আঁঠুলৈকে তেজ। ভ্ৰূক্ষেপেই নাই। য’তে ৰমক-জমক কিবা এটা দেখিছে, ত'তে ধন-সোণ-হীৰা বুলি হাত দিছে। এইদৰে এবাৰ সি এটা আঙঠিৰ তিৰ-বিৰনি দেখিবলৈ পাই দুগুণ উৎসাহেৰে কামত লাগি গ'ল। শ'ৰ পাছত শ' বগৰাই দিছে, আজোৰ পাছত আজোৰ ধৰিছে। শেহত আঙঠি থকা হাতখন ওলাল। আঙঠিটো সোলকাই ল'লে। আঙঠি পিন্ধোতাৰ জেপত হাত ভৰালে। সোণৰ ঘড়ী এটা উলিয়াই আনিলে। ছোলাত আঁৰি লোৱা সোণ-ৰূপৰ কেবাটাও মেডেল এৰুৱাই ল'লে। যিটো মানুহৰ ওপৰত এইবাৰ তাৰ চকু পৰিছিল, সেই মানুহটো মৰা নাছিল। সি অচেতন হৈ আছিল। বুকুৰ ওপৰত পৰি থকা মহা ভাৰৰ পৰা মুক্তি পাই আজোৰ-পিজোৰ আৰু মুকলি আকাশৰ তলত নিশাৰ শীতল বতাহ পাই সংজ্ঞা লাভ কৰিলে। চকু মেল খাই আহিল। কাষত এই নিশাচৰক দেখা পাই থোকা-থুকিকৈ মাত দিলে—“অশেষ ধন্যবাদ। যুদ্ধত কোন জিকিলে?” নিশাচৰে কওঁ-নকওঁকৈ ক’লে—“ইংৰাজ” সৈনিকৰ বুকু ভাঙি দীৰ্ঘ নিশ্বাস পৰিল। অলপ প’ৰ নিমাতে থাকি মাত দিলে, “মোৰ জেপত এটা সোণৰ ঘৰী আছে। তুমি হাত ভৰাই লৈ যোৱা। তুমি মোক জীৱন দিলা।” লুণ্ঠনকাৰীয়ে ঘড়ী আগেয়েই নি থৈছে, মিছাকৈয়ে সৈনিকৰ জেপত হাত ভৰাই উত্তৰ দিলে—‘নাই।’ সৈনিকে দুখেৰে মাত দিলে, “কি কৰিম! কোনোবাই আগেয়েই নিলে তুমি কি কৰা?” “ম‍ই তোমাৰ দৰেই ফৰাছী সেনা। ম‍ই যাওঁ। কোনোবাই দেখিলে গুলি কৰিব। ম‍ই তোমাৰ জীৱন দিলোঁ। এতিয়া তুমি যেনে উপায়ে পাৰাঁ৷, ইয়াৰ পৰা আঁতৰা।” “তুমি কোন শ্ৰেণীৰ সেনা? তোমাৰ নাম? ”<noinclude></noinclude> i3qpa2no1iynctemt3vbpg0dk14rj57 104 92701 263163 253603 2026-10-15T14:22:08Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263163 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|২৩৪|দীন-দুখী|}}</noinclude> সেই জনদ্ৰেট ফাবাণ্টো, জেলফ্লো, আৰু মাডাম্ বেলিজাৰ্ড। বহুৰূপী। তোৰ এসময়ত মফেয়াৰ মেলত এটা হোটেল আছিল। তেতিয়া তোৰ নাম আছিল টেণাৰ্ডিয়ে।” “মই অস্বীকাৰ নকৰোঁ।” “তই এটা পাষণ্ড। ল এই ধন। যা গুচি যা।” মেৰিয়াছে মানুহটোলৈ এখন নোট দলিমাৰি পঠিয়ালে। ৫০০ ফ্ৰাঁ মাথোন। এই বুলি মানুহটোৱে ততাতৈয়াকৈ তাৰ মিছা ডাঢ়ি গোফ খহাই আপোন ৰূপত মেৰিয়াছৰ আগত থিয় দিলে। মানুহটো সচাঁকৈয়ে টেণাৰ্ভিয়ে। টেণাৰ্ডিয়েই কজেট মেৰিয়াছৰ বিয়াৰ দিনা বিবাহ যাত্ৰাত কজেট আৰু ভেলজঁক দেখা পাই ভেলজঁৰ অনুসন্ধান কৰিবলৈ ধৰিলে। {{Gap}}জীয়েক এজলমাই চোৰাংচোৱা হৈ টেণাৰ্ডিয়েক কজেটৰ ভু-ভা সোপাকে আনি যোগান ধৰিলে। সি নিজেও আন আন ঠাইৰ পৰা ভেলজঁৰ আতিগুৰি বিচাৰি আনিলে। ফলত ভেলজঁৰ জীৱনী গোটেইখন টেণাৰ্ডিয়েব হাতৰ তলুৱাত হল। খালৰ ভিতৰত কান্ধত মৰা মানুহ এটা লৈ অহা মানুহটোও যে ভেলজঁ সেই কথাও তাৰ কাণত পৰিল। মেৰিয়াছে মাত লগালে, “টেণাৰ্ডিয়ে! মই তোমাৰ নাম তুমি নোকোৱাকৈয়ে কৈ দিলো। এতিয়া কোৱাচোন, তুমি কি গুপুত কাহিনী লৈ মোৰ গুৰিলৈ আহিছা। মোৰো জনা আছে। তুমি কৈছা জঁ ভেলজঁ ডকাইত আৰু নৰঘাতী। ডকাইত, কিয়নো ভেলজ ই মছিঅ'ৰ মেড লেনক ঠগি ধনসম্পত্তি কাঢ়ি লৈছিল, আৰু নৰঘাতী ইন্সপেক্টৰ জাভেয়াৰক হত্যা কৰাৰ কাৰণে। এয়ে নহয় নে?” “মই আপোনাৰ কথা বুজিব পৰা নাই।” “ তেন্তে শুনা। ১৮২২ খৃষ্টাব্দত প’ দি কেলেছত মছিঅ'ৰ মেডলেন নামেৰে এজন মানুহ আছিল। তেওঁ এসময়ত কিবা দোষত ছৰ্কাৰৰ ঘৰৰ পৰা শাস্তি পাইছিল। কিছুমান দিনৰ পাছত তেওঁ আগৰ ঘাই নাম সলাই মছিঅ'ৰ মেড্‌লেন নাম লৈ নকল জাংফাইৰ কাৰবাৰ কৰিবলৈ ধৰিলে। অলপ সময়ৰ "ভিতৰতে তেওঁ সেই কাৰবাৰত বিপুল ধন উপাৰ্জন কৰিলে। চাৰিও পিনে তেওঁৰ নাম বৈ-বৈ গল। মানুহজন বৰ দয়ালু আৰু ধাৰ্ম্মিক।<noinclude></noinclude> 16usm5owgtjxkwj2fxdf9vfx0lwvqtw 104 92702 263165 253604 2026-10-15T14:25:32Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263165 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|দীন-দুখী|২৩৫}}</noinclude> সম্পত্তি হোৱাৰ লগে লগে দুখীয়াক পুতৌ কৰা, নিৰাশ্ৰয়ক আশ্ৰয় দিয়া, ক্ষুধাতুৰক অন্ন দিয়া তেওঁৰ জীৱনৰ দৈনিক ব্ৰত হৈ উঠিল। তেওঁ বেমাৰীৰ কাৰণে শুশ্ৰূষালয় পাতিলে, নগৰৰ লৰা-লুৰিৰ কাৰণে পঢ়াশালি পাতিলে, মাউৰা, বিধৱাৰ পোহপালৰ দিহা কৰিলে। এইদৰে অনেক সজকাজেৰে তেওঁ অলপ দিনৰ ভিতৰতে নগৰৰ ভাগ্য- বিধতা হৈ উঠিল। বহুতদিন ফাটেক খাটি ওলাই অহা কয়দী এটাই এই মানুহজনৰ পুৰণিকলীয়া কিবা এটা গুৰুতৰ দোষৰ গম পাইছিল। সি ছেগ বুজি কথাষাৰ পুলিছক লগাই দিলে। পুলিছে মছিঅ’ৰ মেডলেনক ধৰি নিলে। সেই সুবিধাতে বেঙ্কৰ পৰা তেওঁৰ নামৰ আধাকোটী ফ্ৰাঁ ধন জালছহি কৰি ৎসেই ফাটেকিয়ালটোৱে উলিয়াই লৈ পলাই গুচি গল। সেই ফাটেকিয়ালটোৱেই হৈছে এই জঁ ভেলজ। মই বেঙ্কৰ খাজাঞ্চীৰ পৰা সম্ভেদ লৈছোঁ। আৰু যে হত্যাকৰাৰ কথা, সেই কথা মোৰ বাহিৰে আন কোনেও নাজানে। জাভেয়াৰক জঁ ভেলজঁ ই হত্যাকৰা মই ভালকৈ জানো। ম‍ই তেতিয়া যুদ্ধক্ষেত্ৰত।” বিজয়ৰ হাঁহি মাৰে টেনাৰ্ডিয়ে কলে “মছিঅ'ৰ লা বেৰণ আপুনি ভুল কৰিছে।” “কি?” “মই যেয়ে নহওঁ মানুহক 'অন্যায়কৈ দোষাৰোপ কৰাৰ মই পক্ষপাতী হব নোৱাৰো। জঁ ভেলজঁই মছিঅ'ৰ মেড় লেনকো ঠগা নাই, জাভেয়াৰকো হত্যা কৰা নাই।” “কেনেকৈ?” “জঁ ভেলজঁ ই মেডলেনক ডকাইতি কৰা নাই, কাৰণ জঁ ভেলজঁ নিজেই মছিঅ'ৰ মেডলেন।” “কি বলিয়ালি বকিছা?” “আৰু জাভেয়াৰকো হত্যা কৰা নাই; জাভেয়াৰে আত্মহত্যা কৰিলে।” মেৰিয়াছে চিঞৰি উঠিল “প্ৰমাণ কৰা, প্ৰমাণ কৰা।” “পুলিছ ইন্সপেক্টৰ জাভেয়াৰক পঁ অ চেঞ্চত নাও এখনৰ তলত পানীত পৰি থকা পোৱা গৈছিল” “প্ৰমাণ কৰা” টেনাৰ্ডিয়েই তাৰ ছোলাৰ জেপৰ পৰা এজাপ পুৰণা কাগজ উলিয়াই কবলৈ ধৰিলে “মছিঅ'ৰ লা বেৰণ! ম‍ই আপোনাৰ হৈ ভেলজঁৰ সকলো তলা-নলা লবলৈ বাধ্য হৈছিলোঁ। ম‍ই কওঁ জঁ ভেলজঁ আৰু মেডলেন একেজন মানুহ, আৰু জাভেয়াৰৰ হত্যাকাৰী<noinclude></noinclude> ouby2fmuq9vgygae499u5z1byaaco20 104 92815 263219 253745 2026-10-16T02:36:22Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263219 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||দীন-দুখী|২২৯}}</noinclude> নোহোৱা হল; তাৰ পাছত ঘৰৰ পৰা বাহিৰ হব নোৱৰাত পৰিল। শেহত বিছনাৰ পৰা উঠিবলৈকে গাত থৰ নাইকিয়া হল। ভেলজঁৰ অৱস্থা দেখি তেওঁৰ ঘৰৰ দাৰোৱানটোৰ ঘৈণীয়েকে এদিনাখন গিৰিয়েকক কলে “বুঢ়া মানুহজনৰ অৱস্থা বৰ কাহিল। তেওঁ আৰু বেছিদিন নিজীয়ে। তেওঁৰ মনত কিবা এটা ছোৎ লাগিল। মই ভাবোঁতে জীয়েকৰ দৰাটো বৰ ভাল নহল হবলা, সেয়ে বুঢ়াক খুলি খুলি খাইছে।' এই বুঢ়ীয়েই বৰ্ত্তমান ভেলজঁৰ বিশাল সংসাৰৰ একমাত্ৰ প্ৰাণী। বুঢ়াক তায়ে ৰান্ধি বাঢ়ি দি আলপৈচান ধৰে। আন এদিন গধূলি ভেলজঁই কিলাকুটিৰ ওপৰত ভিৰ দিও কোনোমতে উঠিব বহিব নোৱৰাত পৰিল। বহুত পৰ যুজি-বাগি তেওঁ কোনোমতে বিছনাৰ পৰা উঠি অ'ত ত'ত ধৰি কজেটৰ কাপোৰকানি কেডোখৰো আনি তেওঁৰ বিছনাৰ ওপৰত পেলালেহি! বিশ্বপৰ ঘৰৰ পৰা অনা মমডানি দুদাল মেজৰ ওপৰত থলেহি। এইবোৰ অনা মেলা কৰোঁতে খোজে পতি বহি বহি জিৰণি লব লগাত পৰিছিল। কপালৰ পৰা জৰ, জৰ, কৰে ঘাম বৈ আহিল। মুখত মৰণৰ অলৌকিক্ ৰেখা জিলিকি উঠিল। ৰাতি হৈ আহিল। তেওঁ মমবাতি জ্বলাই লৈ মেজৰ কাচাপি কিবা এটা লিখিবলৈ বুলি কাগজ-কলম গোটাবলৈ ললে। কাগজ-কলম গোটাওঁতেই তেওঁ অচেতন হৈ পৰি গল। যেতিয়া চেতনা আহিল তেতিয়া তেওঁ বৰ পিয়াহ লগা যেন পালে। ওচৰতে থকা পানীৰ কলহটো দাঙি পানী খাবলৈ বিচাৰিলে। কিন্তু কলহটো দাঙ নেখালে। নিৰুপায় হৈ আঠু কাঢ়ি কলহটোৰ মুখত মুখ দি এঢোক পানী খালে। পানীঢোক খাই লৈ তেওঁ বিছনাত বহি বৰ হেপাহেৰে কজেটৰ কাপোৰকানি খিনি চাবলৈ ধৰিলে। তাৰ পাছত কাগজ-কলম লৈ তেওঁ লিখিবলৈ ধৰিলে। ভালকৈ লিখিব নোৱাৰিলে। কলম ধৰোঁতে হাতখন কঁপি উঠিল। তেওঁ লিখিলে “কজেট! মোৰ আশীৰ্ব্বাদ দিছোঁ। তোমাৰ ঘৰলৈ ম‍ই নোযোৱাৰ কাৰণ আন একো নাই। মেৰিয়াছে মোক এই ঠাই এৰি যাবলৈ বুজনি দি ভালেই কৰিছিল। কিন্তু তেওঁৰ অলপ ভুল হৈছিল।<noinclude></noinclude> dl1mwtg5cw45wsa7ju7xzquz1n9m0mv 104 94235 263151 263119 2026-10-15T12:46:09Z JyotiPN 1603 263151 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||বিপ্লবী বাহিনী|১৪৩}}</noinclude>কথা পাতিছিল। শ‍ইকীয়াই সুধিলে “কিন্তু স্যৰ, বহুত কথাৰ মই অৰ্থ নুবুজিলো। বাহিৰত কি ঘটছিল মুঠেই গম পোৱা নাছিলোঁ।” {{gap}}হাঁহিমাৰি ফুকনে ক’লে “গম পাবা কেনেকৈ বোপা? তুমি মদগৰ্ব্বত মতলীয়া হৈ সিহঁতৰ মাৰখাই ফুৰিছা। আৰু আধা চেকেণ্ড পলম হলে সিপুৰীতহে চোৰাংচোৱা গিৰি ফলাব লাগিলহেঁতেন।” {{gap}}“ঈশ্বৰৰ অনুগ্ৰহ আৰু আপোনালোকৰ দয়া ককাইদেও। ম‍ই হলে প্ৰাণৰ আশা এৰি দিছিলো। কিন্তু এতিয়া বুজিলো সংসাৰৰ চাউল আৰু আছে...” {{gap}}মি: ডেভিডে মাত লগালে “শুনা শ‍ইকীয়া, মোৰ এটা উপদেশ, যাতে ভবিষ্যতলৈ এনেকুৱা দুঃসাহস কৰি নিৰ্ব্বোধৰ পৰিচয় নিদিয়া।” বুলি সকলো ঘটনা বৰ্ণালে। {{gap}}“আপোনাৰ উপদেশ চিৰকাল মনত থাকিব স্যৰ।” বুলি শ‍ইকীয়াই সুধিল “কিন্তু মোক্ষ মন্দিৰৰ দুৱাৰ কেনেকৈ আবিষ্কাৰ কৰিলে স্যৰ?” {{gap}}মিঃ ডেভিডে উত্তৰ দিলে “মিঃ ফুকন আৰু হেভেনৰ বুদ্ধিবলত। কিন্তু হেভেনে কিবা এটা বোটাম টিপি দিয়াত ভিতৰত বজা বেলৰ শব্দ শুনি বুজিছিলো যে সিহঁতে সাৱধান হৈ তোমাক গুলিয়াই থৈ পলাবলৈ চেষ্টা কৰিছিল।” {{gap}}“নহয় স্যৰ। বেল শুনি সিহঁতে নিৰাপদৰ সঙ্কেত বুলিহে ভাবিছিল।” শ‍ইকীয়াই সিহঁতৰ কথা বৰ্ণালে। {{gap}}তেওঁৰ কথা শেষ হোৱাত মি: ডেভিডে ক’লে “মোক্ষ মন্দিৰৰ ভিতৰত থকা মাৰ্ব্বল শিলৰ দ’লটোৰ গাত থকা আখৰ এটা মি: ফুকনে টিপি দিয়াত এচটা শিল আঁতৰি আমাক বাট এৰি দিলে। তাৰ পিছত কি ঘটিছিল তুমি জানাই।” {{gap}}কৃতজ্ঞ মনেৰে শ‍ইকীয়াই হাতযোৰ কৰি ক’লে “মোৰ নৱ-জন্মৰ বাবে সকলোকে কৃতজ্ঞতাপূৰ্ণ নমস্কাৰ জানাইছোঁ স্যৰ। ককাইদেও আৰু মেম চাহাবৰ ঋণ পৰিশোধ কৰিব নোৱাৰো।” {{gap}}মি: হেলেমে ক’লে “ধন্যবাদ শ‍ইকীয়া। ভুল কৰিছিলা যদিও তোমাৰ অসীম সাহৰ দান অমূল্য।” {{gap}}মি: ডেভিডে ক’লে “তাতোকৈ বেছি আমাৰ বন্ধু ‘পা-ফু’ৰ দান। নহলে<noinclude></noinclude> hwwkmjsydnkpr6qplddy2vxwrfnr76j 4 94355 263236 263135 2026-10-16T07:59:11Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* অংশগ্ৰহণকাৰী */ 263236 wikitext text/x-wiki {{Infobox recurring event | name = '''ডিজিটাইজেচন আৰু অসমীয়া ৱিকিউৎস কৰ্মশালা, অক্টোবৰ, ২০২৬''' | image = Wikisource Workshop Banner.jpg | image_size = | caption = ডিজিটাইজেচন আৰু অসমীয়া ৱিকিউৎস কৰ্মশালা, অক্টোবৰ, ২০২৬ | begins = ১৪ অক্টোবৰ, পুৱা ৯ বাজি ৩০ মিনিটত | ends = ১৪ অক্টোবৰ, আবেলি ৪ বজা | location = জগন্নাথ বৰুৱা বিশ্ববিদ্যালয়, যোৰহাট, অসম }} ২০২৬ চনৰ ১৪ অক্টোবৰ তাৰিখে অসমৰ শৈক্ষিক নগৰী যোৰহাটত অৱস্থিত জগন্নাথ বৰুৱা বিশ্ববিদ্যালয়ত বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগ আৰু অসমীয়া ৱিকিমিডিয়া সমাজৰ উদ্যোগত '''ডিজিটাইজেচন আৰু অসমীয়া ৱিকিউৎস কৰ্মশালা''' শীৰ্ষক এখনি কৰ্মশালাৰ আয়োজন কৰা হৈছে। এই কৰ্মশালাটিত ঘাইকৈ ছপা কিতাপৰ অঙ্কীয়কৰণ (ডিজিটাইজেচন) আৰু অসমীয়া ৱিকিউৎসত কিতাপৰ সম্পাদনা সম্পৰ্কে এটি চমু আভাস দিয়াৰ লগতে অংশগ্ৰহণকাৰীসকলক অনলাইন সম্পাদনাৰ প্ৰশিক্ষণ দিয়া হ’ব। ==লক্ষ্য আৰু উদ্দেশ্য== এই এডিটাথনৰ উদ্দেশ্য হৈছে অসমীয়া ৱিকিউৎসৰ প্ৰচাৰ আৰু প্ৰসাৰ কৰা। *অসমীয়া ৱিকিউৎসত সম্পাদনা সহযোগী বৃদ্ধি কৰা। *ৱিকিমিডিয়া প্ৰকল্পসমূহত মহিলা অৱদানকাৰীৰ সংখ্যা বৃদ্ধি কৰা। *অঙ্কীয়কৰণ সম্পৰ্কে সজাগতা সৃষ্টি কৰা। *অসমীয়া ভাষা ইউনিকোডত লিখিবলৈ উৎসাহিত কৰা। *অসমীয়া ৱিকিউৎস সম্পৰ্কে এটি ইতিবাচক ধাৰণা সৃষ্টি কৰা আৰু ইয়াৰ প্ৰসাৰত অৰিহণা যোগোৱা। *নতুন পুথিভঁৰাল, আৰ্কাইভ, জড়িত ব্যক্তি আদিৰ সৈতে সহযোগৰ সম্ভাৱনীয়তা বিচাৰি উলিওৱা আৰু ইয়াক বাস্তৱায়িত কৰা। ==আয়োজক== # [[:w:সদস্য:Puspanjali Hazarika|ড° পুষ্পাঞ্জলি হাজৰিকা]], সহকাৰী অধ্যাপক, অসমীয়া বিভাগ, জগন্নাথ বৰুৱা বিশ্ববিদ্যালয়, যোৰহাট # ড° বৰ্ণালী গগৈ, সহকাৰী অধ্যাপক, অসমীয়া বিভাগ, জগন্নাথ বৰুৱা বিশ্ববিদ্যালয়, যোৰহাট ==নিৰ্দিষ্ট বক্তা== # ড° উৎপলজ্যোতি মহন্ত, পঞ্জীয়ক, জগন্নাথ বৰুৱা বিশ্ববিদ্যালয় # ড° সুৰজিৎ শৰ্মা, শৈক্ষিক কুলগুৰু, জগন্নাথ বৰুৱা বিশ্ববিদ্যালয় # স্বামিম নাছৰিণ মিলান, বিভাগীয় মূৰব্বী, অসমীয়া বিভাগ, জগন্নাথ বৰুৱা বিশ্ববিদ্যালয় # ড° চালিম আলি আহমেদ, জেষ্ঠ সহযোগী অধ্যাপক, অসমীয়া বিভাগ জগন্নাথ বৰুৱা বিশ্ববিদ্যালয় ==সমল ব্যক্তি== # [[:m:User:JyotiPN|প্ৰাণজ্যোতি নাথ]] # [[সদস্য:প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ|প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ]] ==সময়== ১৪ অক্টোবৰ, ২০২৬ পুৱা ৯:৪৫ বজাৰপৰা আবেলি ৪:৩০ বজালৈ ==কাৰ্যসূচী== {| class="wikitable" ! সময় !! বিষয় !! বক্তা |- | পুৱা ৯:৩০-১০:০০ | আৰম্ভণি | [[:w:সদস্য:Puspanjali Hazarika|পুষ্পাঞ্জলি হাজৰিকা]] |- | ১০:০০-১০:৩০ | উদ্বোধনী একাষাৰ | ড° উৎপলজ্যোতি মহন্ত |- | ১০:৩০-১১:০০ | ডিজিটাইজেচনৰ গুৰুত্ব | ড° সুৰজিৎ শৰ্মা |- | ১০:৩০-১১:০০ | ৱিকিমিডিয়াৰ গুৰুত্ব আৰু ইয়াত কাম কৰাৰ প্ৰয়োজনীয়তা | ড° চালিম আলি আহমেদ |- | ১১:০০-১২:০০ | পৰিচয় পৰ্ব আৰু ৱিকিত নতুন একাউণ্ট খোলাৰ প্ৰশিক্ষণ | [[m:User:JyotiPN|প্ৰাণজ্যোতি নাথ]], [[সদস্য:প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ|প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ]] |- | ১২:০০-১:০০ |আহাৰ বিৰতি |- | ১:০০-১:১০ |গ্ৰুপ ফটো |- | ১:১০-৪:৩০ | ডিজিটাইজেচনৰ প্ৰয়োজনীয়তা আৰু অসমীয়া ৱিকিউৎসত কাম কৰাৰ প্ৰশিক্ষণ | [[m:User:JyotiPN|প্ৰাণজ্যোতি নাথ]] |- | আবেলি ৪:৩০ | শলাগৰ শৰাই | ড° বৰ্ণালী গগৈ |} ==অংশগ্ৰহণকাৰী== # [[সদস্য:JyotiPN|JyotiPN]] ([[সদস্য বাৰ্তা:JyotiPN|বাৰ্তা]]) ১১:২৯, ১৪ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST) # [[সদস্য:নয়ন চেতিয়া|নয়ন চেতিয়া]] ([[সদস্য বাৰ্তা:নয়ন চেতিয়া|বাৰ্তা]]) ১১:৩৫, ১৪ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST) # [[সদস্য:Puspanjali Hazarika|Puspanjali Hazarika]] ([[সদস্য বাৰ্তা:Puspanjali Hazarika|বাৰ্তা]]) ১১:৩৮, ১৪ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST) # [[সদস্য:বৰ্ণা হাজৰিকা|বৰ্ণা হাজৰিকা]] ([[সদস্য বাৰ্তা:বৰ্ণা হাজৰিকা|বাৰ্তা]]) ১১:৩৮, ১৪ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST) # [[সদস্য:Shamim Nasrin|Shamim Nasrin]] ([[সদস্য বাৰ্তা:Shamim Nasrin|বাৰ্তা]]) ১১:৪০, ১৪ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST) # [[সদস্য:Miss R from Jorhat|Miss R from Jorhat]] ([[সদস্য বাৰ্তা:Miss R from Jorhat|বাৰ্তা]]) ১১:৪১, ১৪ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST) # [[সদস্য:Debakshi Das|Debakshi Das]] ([[সদস্য বাৰ্তা:Debakshi Das|বাৰ্তা]]) ১১:৪৩, ১৪ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST) # [[সদস্য:Ayana sakalya|Ayana sakalya]] ([[সদস্য বাৰ্তা:Ayana sakalya|বাৰ্তা]]) ১১:৫৯, ১৪ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST) # [[সদস্য:শিল্পা বড়ো|শিল্পা বড়ো]] ([[সদস্য বাৰ্তা:শিল্পা বড়ো|বাৰ্তা]]) ১৪:২৯, ১৪ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST) # [[সদস্য:ৰিম্পী দিহিঙীয়া|ৰিম্পী দিহিঙীয়া]] ([[সদস্য বাৰ্তা:ৰিম্পী দিহিঙীয়া|বাৰ্তা]]) ১৪:৩০, ১৪ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST) # [[বিশেষ:বৰঙনিসমূহ/~2026-55161-58|~2026-55161-58]] ([[সদস্য বাৰ্তা:~2026-55161-58|talk]]) ১৪:৩২, ১৪ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST) # [[সদস্য:Topon Gogoi|Topon Gogoi]] ([[সদস্য বাৰ্তা:Topon Gogoi|বাৰ্তা]]) ১৪:৩৩, ১৪ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST) # [[সদস্য:গায়ত্ৰী খাউণ্ড|গায়ত্ৰী খাউণ্ড]] ([[সদস্য বাৰ্তা:গায়ত্ৰী খাউণ্ড|বাৰ্তা]]) ১৪:৩৪, ১৪ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST) # [[সদস্য:Adity Chaliha Charing|Adity Chaliha Charing]] ([[সদস্য বাৰ্তা:Adity Chaliha Charing|বাৰ্তা]]) ১৫:৪৮, ১৪ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST) # [[বিশেষ:বৰঙনিসমূহ/~2026-55082-86|~2026-55082-86]] ([[সদস্য বাৰ্তা:~2026-55082-86|talk]]) ১৪:৩৫, ১৪ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST) # [[সদস্য:বিতুপনা কলিতা|বিতুপনা কলিতা]] ([[সদস্য বাৰ্তা:বিতুপনা কলিতা|বাৰ্তা]]) ১৪:৩৫, ১৪ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST) # [[সদস্য:আদিশ্যা শইকীয়া|আদিশ্যা শইকীয়া]] ([[সদস্য বাৰ্তা:আদিশ্যা শইকীয়া|বাৰ্তা]]) ১৪:৩৬, ১৪ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST) # [[সদস্য:কাশ্মিৰী বৰা|কাশ্মিৰী বৰা]] ([[সদস্য বাৰ্তা:কাশ্মিৰী বৰা|বাৰ্তা]]) ১৪:৩৭, ১৪ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST) # [[সদস্য:Sukanyaads|Sukanyaads]] ([[সদস্য বাৰ্তা:Sukanyaads|বাৰ্তা]]) ১৪:৩৭, ১৪ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST)সুকণ্যা দাস # [[বিশেষ:বৰঙনিসমূহ/~2026-55085-90|~2026-55085-90]] ([[সদস্য বাৰ্তা:~2026-55085-90|talk]]) ১৪:৩৮, ১৪ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST) # [[সদস্য:Riku changmai|Riku changmai]] ([[সদস্য বাৰ্তা:Riku changmai|বাৰ্তা]]) ১৪:৩৯, ১৪ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST) # [[সদস্য:সুপ্ৰিয়া বৰা|সুপ্ৰিয়া বৰা]] ([[সদস্য বাৰ্তা:সুপ্ৰিয়া বৰা|বাৰ্তা]]) ১৪:৪০, ১৪ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST) # [[সদস্য:লাকীমণি|লাকীমণি]] ([[সদস্য বাৰ্তা:লাকীমণি|বাৰ্তা]]) ১৪:৪১, ১৪ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST) # [[সদস্য:Priyakhi Gogoi|Priyakhi Gogoi]] ([[সদস্য বাৰ্তা:Priyakhi Gogoi|বাৰ্তা]]) ১৪:৪২, ১৪ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST) # [[সদস্য:ৰিতুস্মীতা বৰুৱা|ৰিতুস্মীতা বৰুৱা]] ([[সদস্য বাৰ্তা:ৰিতুস্মীতা বৰুৱা|বাৰ্তা]]) ১৪:৪৩, ১৪ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST) # [[সদস্য:বৰা তৃষ্ণা|বৰা তৃষ্ণা]] ([[সদস্য বাৰ্তা:বৰা তৃষ্ণা|বাৰ্তা]]) ১৪:৪৪, ১৪ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST) # [[সদস্য:বৰ্ণালী হাজৰিকা|বৰ্ণালী হাজৰিকা]] ([[সদস্য বাৰ্তা:বৰ্ণালী হাজৰিকা|বাৰ্তা]]) ১৪:৪৬, ১৪ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST) # [[সদস্য:Rajoshree Shandilya|Rajoshree Shandilya]] ([[সদস্য বাৰ্তা:Rajoshree Shandilya|বাৰ্তা]]) ১৪:৪৬, ১৪ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST) # [[সদস্য:গীতাশ্ৰী সেনাপতি|গীতাশ্ৰী সেনাপতি]] ([[সদস্য বাৰ্তা:গীতাশ্ৰী সেনাপতি|বাৰ্তা]]) ১৪:৪৭, ১৪ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST) # [[বিশেষ:বৰঙনিসমূহ/~2026-55316-18|~2026-55316-18]] ([[সদস্য বাৰ্তা:~2026-55316-18|talk]]) ১৪:৪৮, ১৪ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST) # [[বিশেষ:বৰঙনিসমূহ/~2026-54984-45|~2026-54984-45]] ([[সদস্য বাৰ্তা:~2026-54984-45|talk]]) ১৪:৪৯, ১৪ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST) # [[বিশেষ:বৰঙনিসমূহ/~2026-55085-90|~2026-55085-90]] ([[সদস্য বাৰ্তা:~2026-55085-90|talk]]) ১৪:৫০, ১৪ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST) # [[সদস্য:Jinti Kalita|Jinti Kalita]] ([[সদস্য বাৰ্তা:Jinti Kalita|বাৰ্তা]]) ১৪:৫২, ১৪ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST) # [[বিশেষ:বৰঙনিসমূহ/~2026-55086-20|~2026-55086-20]] ([[সদস্য বাৰ্তা:~2026-55086-20|talk]]) ১৪:৫২, ১৪ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST) # [[সদস্য:জিনিতা নেওগ|জিনিতা নেওগ]] ([[সদস্য বাৰ্তা:জিনিতা নেওগ|বাৰ্তা]]) ১৪:৫৩, ১৪ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST) # [[সদস্য:পাহি পেগু|পাহি পেগু]] ([[সদস্য বাৰ্তা:পাহি পেগু|বাৰ্তা]]) ১৪:৫৪, ১৪ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST) # [[সদস্য:Bidisha Bora|Bidisha Bora]] ([[সদস্য বাৰ্তা:Bidisha Bora|বাৰ্তা]]) ১৪:৫৫, ১৪ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST) # [[সদস্য:Garima Borah|Garima Borah]] ([[সদস্য বাৰ্তা:Garima Borah|বাৰ্তা]]) ১৪:৫৭, ১৪ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST # [[বিশেষ:বৰঙনিসমূহ/~2026-55332-25|~2026-55332-25]] ([[সদস্য বাৰ্তা:~2026-55332-25|talk]]) ১৫:০০, ১৪ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST) # [[সদস্য:Das Joyshree|Das Joyshree]] ([[সদস্য বাৰ্তা:Das Joyshree|বাৰ্তা]]) ১৫:০১, ১৪ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST) # [[বিশেষ:বৰঙনিসমূহ/~2026-55046-31|~2026-55046-31]] ([[সদস্য বাৰ্তা:~2026-55046-31|talk]]) ১৫:০৩, ১৪ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST) # [[সদস্য:বিতুপনা কলিতা|বিতুপনা কলিতা]] ([[সদস্য বাৰ্তা:বিতুপনা কলিতা|বাৰ্তা]]) ১৫:৩৪, ১৪ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST) # [[বিশেষ:বৰঙনিসমূহ/~2026-55085-90|~2026-55085-90]] ([[সদস্য বাৰ্তা:~2026-55085-90|talk]]) ১৫:৩৫, ১৪ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST) # [[বিশেষ:বৰঙনিসমূহ/~2026-54928-80|~2026-54928-80]] ([[সদস্য বাৰ্তা:~2026-54928-80|talk]]) ১৫:৩৮, ১৪ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST) # [[সদস্য:Sangita Sarmah|Sangita Sarmah]] ([[সদস্য বাৰ্তা:Sangita Sarmah|বাৰ্তা]]) ১৫:৩৯, ১৪ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST) # [[সদস্য:Mridu Das|Mridu Das]] ([[সদস্য বাৰ্তা:Mridu Das|বাৰ্তা]]) ১৫:৪২, ১৪ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST) # [[সদস্য:Samprity Saikia|Samprity Saikia]] ([[সদস্য বাৰ্তা:Samprity Saikia|বাৰ্তা]]) ১৫:৪৪, ১৪ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST) # [[সদস্য:দিশা দত্ত|দিশা দত্ত]] ([[সদস্য বাৰ্তা:দিশা দত্ত|বাৰ্তা]]) ১৫:৪৫, ১৪ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST # [[সদস্য:নীতি নীলিমা|নীতি নীলিমা]] ([[সদস্য বাৰ্তা:নীতি নীলিমা|বাৰ্তা]]) ১৫:৪৬, ১৪ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST) # [[সদস্য:Purnima Saikia Dergaon|Purnima Saikia Dergaon]] ([[সদস্য বাৰ্তা:Purnima Saikia Dergaon|বাৰ্তা]]) ১৫:৪৭, ১৪ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST) # [[সদস্য:Debashri kalita1|Debashri kalita1]] ([[সদস্য বাৰ্তা:Debashri kalita1|বাৰ্তা]]) ১৪:৫৫, ১৪ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST) # [[বিশেষ:বৰঙনিসমূহ/~2026-54984-45|~2026-54984-45]] ([[সদস্য বাৰ্তা:~2026-54984-45|talk]]) ১৫:০৮, ১৪ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST) # [[সদস্য:বিতুপনা কলিতা|বিতুপনা কলিতা]] ([[সদস্য বাৰ্তা:বিতুপনা কলিতা||বাৰ্তা]]) ১৫:০৯, ১৪ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST) # [[বিশেষ:বৰঙনিসমূহ/~2026-54984-45|~2026-54984-45]] ([[সদস্য বাৰ্তা:~2026-54984-45|talk]]) ১৫:০৯, ১৪ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST) # [[সদস্য:Puja Saikia|Puja Saikia]] ([[সদস্য বাৰ্তা:Puja Saikia|বাৰ্তা]]) ১৫:১৩, ১৪ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST) # [[সদস্য:Porismita Bora|Porismita Bora]] ([[সদস্য বাৰ্তা:Porismita Bora|বাৰ্তা]]) ১৫:১৬, ১৪ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST) # [[সদস্য:পাহি পেগু|পাহি পেগু]] ([[সদস্য বাৰ্তা:পাহি পেগু|বাৰ্তা]]) ১৫:৪৯, ১৪ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST) # [[সদস্য:Nayana saikia|Nayana saikia]] ([[সদস্য বাৰ্তা:Nayana saikia|বাৰ্তা]]) ১৫:৫২, ১৪ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST) # [[বিশেষ:বৰঙনিসমূহ/~2026-54905-33|~2026-54905-33]] ([[সদস্য বাৰ্তা:~2026-54905-33|talk]]) ১৪:৫৬, ১৪ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST) # [[সদস্য:ঋতুপৰ্ণা দত্ত|ঋতুপৰ্ণা দত্ত]] ([[সদস্য বাৰ্তা:ঋতুপৰ্ণা দত্ত|বাৰ্তা]]) ১৫:৪৯, ১৪ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST) # [[সদস্য:ৰিমী বৰা|ৰিমী বৰা]] ([[সদস্য বাৰ্তা:ৰিমী বৰা|বাৰ্তা]]) ১৬:০০, ১৪ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST) # [[সদস্য:প্ৰিয়ংকা দুৱৰা|প্ৰিয়ংকা দুৱৰা]] ([[সদস্য বাৰ্তা:প্ৰিয়ংকা দুৱৰা|বাৰ্তা]]) ১৬:০১, ১৪ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST) # [[বিশেষ:বৰঙনিসমূহ/~2026-55174-29|~2026-55174-29]] ([[সদস্য বাৰ্তা:~2026-55174-29|talk]]) ১৬:০৪, ১৪ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST) # [[সদস্য:DHARITRI BORAH|DHARITRI BORAH]] ([[সদস্য বাৰ্তা:DHARITRI BORAH|বাৰ্তা]]) ১৬:০৫, ১৪ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST) # [[সদস্য:পূৰ্ণিমা চুতীয়া|পূৰ্ণিমা চুতীয়া]] ([[সদস্য বাৰ্তা:পূৰ্ণিমা চুতীয়া|বাৰ্তা]]) ১৬:০৬, ১৪ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST) # [[সদস্য:Dorothy Saikia*|Dorothy Saikia*]] ([[সদস্য বাৰ্তা:Dorothy Saikia*|বাৰ্তা]]) ১৬:০৬, ১৪ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST) # [[বিশেষ:বৰঙনিসমূহ/~2026-55117-63|~2026-55117-63]] ([[সদস্য বাৰ্তা:~2026-55117-63|talk]]) ১৬:০৮, ১৪ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST) # [[সদস্য:Pahee dutta|Pahee dutta]] ([[সদস্য বাৰ্তা:Pahee dutta|বাৰ্তা]]) ১৬:০৮, ১৪ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST) # [[বিশেষ:বৰঙনিসমূহ/~2026-54919-50|~2026-54919-50]] ([[সদস্য বাৰ্তা:~2026-54919-50|talk]]) ১৬:০৯, ১৪ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST) # [[সদস্য:Swagataa Dutta|Swagataa Dutta]] ([[সদস্য বাৰ্তা:Swagataa Dutta|বাৰ্তা]]) ১৬:১২, ১৪ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST) # [[বিশেষ:বৰঙনিসমূহ/~2026-55189-01|~2026-55189-01]] ([[সদস্য বাৰ্তা:~2026-55189-01|talk]]) ১৬:১৩, ১৪ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST) # [[সদস্য:Bonoshree dutta91|Bonoshree dutta91]] ([[সদস্য বাৰ্তা:Bonoshree dutta91|বাৰ্তা]]) ১৬:১৪, ১৪ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST) # [[সদস্য:ৰূপ|ৰূপ]] ([[সদস্য বাৰ্তা:ৰূপ|বাৰ্তা]]) ১৬:১৮, ১৪ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST) # [[সদস্য:Tanushri83|Tanushri83]] ([[সদস্য বাৰ্তা:Tanushri83|বাৰ্তা]]) ১৬:১৯, ১৪ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST) # [[সদস্য:Bondita Pujari|Bondita Pujari]] ([[সদস্য বাৰ্তা:Bondita Pujari|বাৰ্তা]]) ১৬:৩৩, ১৪ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST) # [[সদস্য:প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ|প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ]] ([[সদস্য বাৰ্তা:প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ|বাৰ্তা]]) ১৩:২৯, ১৬ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST) ==সৱিশেষ== ==আলোকচিত্ৰ== [[File:Digitization and Assamese Wikisource Workshop at Jagannath Barooah University 1.jpg|thumb|550px|center|কৰ্মশালাৰ ফটো]] [[File:Digitization and Assamese Wikisource Workshop, October, 2026 9.jpg|thumb|550px|center|কৰ্মশালাৰ ফটো]] ==যোগাযোগ== অধিক জানিবলৈ [[User: JyotiPN|প্ৰাণজ্যোতি নাথৰ]] আলোচনা পৃষ্ঠাত যোগাযোগ কৰক। [[শ্ৰেণী:ৱিকিউৎস:মেজমেল]] [[শ্ৰেণী:ৱিকিউৎস বৈঠক]] lk0jo43nqizvekxejoby1pxeyes85ka 104 94463 263252 262653 2026-10-16T11:46:07Z BabulB 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 263252 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" /></noinclude>{{Dhr|6em}} {{center|{{x-larger|সূচী}}}} <poem> :::১। ভকভেসে ভগৱন্ত :::২। হাঁচি :::৩। দুগজ কাপোৰ :::৪। বিচাৰ :::৫। অসমাপ্ত </poem><noinclude></noinclude> bqdgq9y3k2glqpoytfp4fcz2hklbvhj 263253 263252 2026-10-16T11:46:49Z BabulB 104 263253 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" /></noinclude>{{Dhr|6em}} {{center|{{x-larger|সূচী}}}} <poem> :::::১। ভকভেসে ভগৱন্ত :::::২। হাঁচি :::::৩। দুগজ কাপোৰ :::::৪। বিচাৰ :::::৫। অসমাপ্ত </poem><noinclude></noinclude> 4xxy7xyw4hakmr7ttxle1ju1w9zsq24 263254 263253 2026-10-16T11:48:49Z BabulB 104 263254 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" /></noinclude>{{Dhr|6em}} {{center|{{x-larger|সূচী}}}} <poem> :::::১। [[অসমাপ্ত/ভকভেসে ভগৱন্ত|ভকভেসে ভগৱন্ত]] :::::২। [[অসমাপ্ত/হাঁচি|হাঁচি]] :::::৩। [[অসমাপ্ত/দুগজ কাপোৰ|দুগজ কাপোৰ]] :::::৪। [[অসমাপ্ত/বিচাৰ|বিচাৰ]] :::::৫। [[অসমাপ্ত/অসমাপ্ত|অসমাপ্ত]] </poem><noinclude></noinclude> 0lnqjhgvo0gkgur297z8k0w5egfl67o 104 94552 263154 263102 2026-10-15T13:09:40Z Dorothy Saikia* 4696 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263154 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Dorothy Saikia*" /></noinclude>মহাকোপে বিৰোচনে ধৰ্ম্ম ধৰি ভাটি। প্ৰতিবিন্দ বীৰৰ ধনুক নিলা কাটি। ২১৭৪৩ শকতি হানিলা বিৰোচনক দেখাই। খণ্ড খণ্ড কৰিলা বাটত শৰে পাই॥ পুনৰপি কোপমনে প্ৰতিবিন্দ বীৰে। তীক্ষ্ণ শৰপাটক হানিলা সশৰীৰে। ২১৭৪8 হৃদয়ত পৰি পশিলেক হলহলি। ৰথহস্তে কতো দূৰে পৰিলন্ত চলি | বিৰোচন বীৰৰ যে দেখিয়া সংশয়। পাণ্ডৱৰ কটকে কৰন্ত জয় জয়॥ ২১৭৪৫ সঞ্জয় বোলন্ত ৰাজা শুনা যেন কথা। ভীষ্ম অৰ্জ্জুনৰ যুদ্ধ ভৈলা যেন তথা কৃষ্ণ ধনঞ্জয় ভীষ্ম দুৰ্য্যোধন ৰায়। সমৰত একেলগে প্ৰবেশিলা যাই॥ ২১৭৪৬ ভীমসেন নকুল নৃপতি সহদেৱ। সমৰক প্ৰতি গৈলা নৰহিলা কেৱ || কুৰুবীৰগন সবে ভৈলা পটোৱাৰ। নাচয় গাৱয় খেড়ি খেলাৱে অপাৰ। ২১৭৪৭ ঢেমসি খুমুচি বীণা মহৰী জঞ্জৰা। চৰিণ্ডা দোতৰী বাঁশী বাৱয় দোতৰা চেৱে চেৱে চাপৰি বজাই ঠাই ঠাই। দুয়ো সেনা নাচে আনন্দৰ সীমা নাই। ২১৭৪৮ খিখিন্দ কৰিয়া সবে বসিলা ৰথত। ভীষ্মসমে ধনঞ্জয় যুদ্ধে উপগত অৰ্জ্জুনে বোলস্ত শুনিয়োক পিতামহ। প্ৰথমতে তুমি মোক প্ৰহাৰ কৰহ ॥ ২১৭৪৯ পাচে মোৰ মহিমা বুজিয়ো মহাবীৰ। ৰঙ্গ চাই থাকোক নৃপতি যুধিষ্ঠিৰ॥ হেন শুনি গাঙ্গেয়ৰ উঠি গৈলা কোপে। মন্ত্ৰ সমে কৰি শৰ দিলা একে জোপে। ২১৭৫০ একো একো শৰৰ মহিমা বিপৰীত। ৰক্ত পীত নীল শ্বেত লোহিত হৰিত। চিত্ৰ যে বিচিত্ৰ শৰ বজায় অপাৰ। - কতো সিংহ মূলকক কৰুন গড় মুখীয়া শৰ পিশাচ বদন। শৰৰ মুখৰ হস্তে বজাই ঘনে ঘন গগন মণ্ডল জুৰি পৃথিৱী ঢাকিলা। নেদেখিয় ৰণভূমি কুহুৰি পৰিলা॥ ২১৭৫২ সিংহ বাঘ কোৰঞ্চ কুৰুৱা বিহঙ্গম। ৰাক্ষস পিশাচ সবে কৰয় বিক্ৰম॥ আটাসতে কৰ্ণ ফালে হাদি কম্প লৰে। মেঘৰ গৰ্জ্জন যেন ধাৰে বৃষ্টি পৰে॥ ২১৭৫৩ মাধৱে বোলন্ত লখি বৰ আধান্তৰ। সহিবে নোৱাৰো আৰু গাঙ্গেয়ৰ শৰ॥ সৈন্যক ৰাখিয়ো কিবা ৰাখা আপোনাক। চাৰি ভাইক ৰাখিয়োক ৰাখিয়ো আমাক'॥ '৫৪ কৃষ্ণৰ বচনে অৰ্জ্জুনৰ বৰ দুখ। বুলিবে লাগিলা হুয়া কৃষ্ণক সম্মুখ। ভীষ্মৰ মহিমা দেখি হৃদয় কাম্পয়। কি কৰিবো সত্বৰে কহিয়ো কৃপাময়। ২১৭৫৫ গোবিন্দে বোলয় সখি এৰা আলজাল। যুদ্ধ এৰি বিমুখে মৰণ মুহি ভাল॥ ইহলোকে জয় পৰলোকে মোক্ষ হয়। হেন জানি ভীষ্মক নকৰা তুমি ভয়!! ২১৭৫৬ কৃষ্ণক প্ৰণামি ধনঞ্জয় লৈলা অস্ত্ৰ। মনত পৰিলা শঙ্কৰৰ পাশুপত্ৰ। মন্ত্ৰসমে গুণত জুৰিল৷ মহাবল। সাগৰ নগৰ মহী কৰে টলবল॥ ২১৭৫৭ অৰ্জ্জুনে অস্ত্ৰক পাচে বুলিলা যুগুতি। তোমালাক দৰশনে সৈন্যৰ মুকুতি॥ ভীষ্মৰ শায়কে দেখো সৈন্যৰ মৰণ। মোক ৰাখি ছেদিয়ো সমস্তে অস্ত্ৰগণ। ২১৭৫৮ এহি বুলি হাতৰ এৰিলা শৰপাই। বিদ্যুতসঞ্চাৰে যে চক্ষুক্ত মাৰে চাট॥ ঘনে বজ্ৰ পৰে ঘোৰ মেঘৰ আটাল। যেন প্ৰলয়ৰ চণ্ড প্ৰচণ্ড বতান। ২১৭ জালে কলাজনা ভৈলা যজ্ঞ বীৰগণ। কতোক্ষণে দৃশোদি ।<noinclude></noinclude> mkpwdxq1rjnervrc1qvy5s7sfpn74xg 104 94563 263195 2026-10-15T18:20:50Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263195 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>হাচি ১১ fre নতুন উত্তৰ কিমান শুনিব।? আজি সময়কে নাপাওঁ -- কাইলৈ ভাবিহে চাম বাৰু পব হিলৈ সম্প্ৰতি নোৱাৰিছোঁ, তাৰ পিছদিনা গলে কব — মই আপোনাক ৰড দিছো, যেতিয়াই - কৰাওঁ আপোনাৰ তাতে কবান আৰু এই নিজেই আপোনাক মতাই আনিস। ৰডত বিশ্বাস কবি বৰ আশালৈ বহি থাকোতেই দুই এদিন নিহতে খাব পাওঁ যে তেওঁ অইনৰ কিজানোবা নিছা বুলি লবান বিকৈ গৈ লগ হতুৱাই কৰালেই। ধৰিলে কব – অ' আপুনি আহিছে। মই এটা ইঞ্চিগুবেঞ্চ কৰালোৱেই। বাৰু যদি কেতিয়াবা আকে পাবে। ভাবি " ৰডব ভেলু দেখি মনতে অগ্ৰীল ভাষাবে ভাব সত পুৰুষৰ শ্ৰাদ্ধ কৰি গুছি আহি সেই দিনাই এজেলা ইস্তফা দিলো। কিন্তু এতিয়া কৰা যায় কি? চাকৰি বিচাৰি এবাৰ নহয়, ছবাৰ নহয় বাৰে বাবে বেকিঙৰ অভাৱত ফেল মাৰি ভিতালাগি আছে। ভাবিলেই বমি হব যেন লাগে। উপায় নাপাই খাদবৰ পাঞ্জাবীটো গাত সুমুৱাই পৈ কংগ্ৰেছ অফিচলৈ বুলি খোজ ললোঁ। মনতে ভাবিলোঁ টুপী এটাও কিনি আনি নিন্ধি অহাহেঁতেন ভালেই আছিল। মনত ‘আফচোচ' হ'ল, যদি গান্ধী টুপী নিপিন্ধা দেখি খাটি কংগ্ৰেছী বুলি নাভাবে। বাৰু দেখা যাওক, ৰেহৰূপ চাই দৰ্কাব দেখিলে সন্ধিয়ালৈ টুপী এটা কিনা একো টান কথা নহব। নিজৰ<noinclude></noinclude> 0zoandmwsnnc2f2c39com8buar10iux 104 94564 263196 2026-10-15T18:21:09Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263196 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>i চি চিন্তাত মগ্ন হৈ গৈ আছো। কংগ্ৰেহ অফিচ পাবলৈ আৰু কেইখোজমানহে আছে। সমুখৰ ফালে মটবে হৰ্ণ বজালে। মূৰ নোতোলাকৈয়ে একেবাৰে নৰ্দমাৰ ওচৰ পালোঁগৈ। কিন্তু মটৰ খনে কেব,-কেব,-কেবাং কবে মোব বাট আগুৰি থিয় হ'ল। খং উঠি মনতে অশ্লীল গালি এটা উচ্চাৰণ কৰি আকৌ আলিব মাজেৰে যাওঁগৈ বুলি খোজ গৈচোঁ- নে?” মটৰপৰা মাত লগোৱা শুনিলো – “কোন? আমাৰ তামুলী - মূৰ তুলি চালোঁ। পিছৰ গাদীৰ বাওঁ ঢুকে বহি কথা কৈছে আমাৰ ভূঞা ডাঙৰীয়াই। আৰু গাদীৰ বাকীখিনি ঠাই জুৰি তেখেতৰ গাৰ কাৰ্যৰপৰা আজাই থোৱা এটা কাপোৰব—ৰোধ হয় লেপব টোপোলা। লেপ্‌ৱালাৰ ঘৰৰ পৰা আহিলে চাগৈ। ভাবিলোঁ— মিছাতে আপদীয়াটোৱে মাতি যাত্ৰাটো নষ্ট কৰিলে। কংগ্ৰেছ অফিচলৈ এবাৰ চালোঁ। ভদ্ৰতা বাখি উবে দিলে। – এবা, ময়েই সাব। - মোক আপুনি, তুমি নে তই বুলি সম্বোধন কবিব স্থিৰ কৰিব নোৱাবি সত্ৰীয়া ধৰণেবে সুধিলে “পিছে কোন ফালে খোজ লোৱা হৈছে?” বুকুখন অলপমান ফিন্দাই দি গৰ্ব্বিত ভাবেবে উত্তৰ দিলে।— “সৌ কংগ্ৰেছ অফিচলৈ যাব খুজিছে৷ সাব।” ? ব্যস্তভাবে আগ্ৰহেৰে তেখেতে সুধিলে “কংগ্ৰেছ অফিচলৈ! কেলেই পঢ়া-শুনা এবি সম্প্ৰতি ভলন্টিয়াবগিবি কৰা হৈছে নেকি?”<noinclude></noinclude> dthensexg3zxoo594tyyw1m39b6cao9 104 94565 263197 2026-10-15T18:21:29Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263197 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>হাঁচি দৃঢ় ভাবে উত্তৰ দিলো –“পঢ়া শুনা এৰি দিয়া নাই সম্প্ৰতি ল পঢ়িছো। ভগষ্ট ৰাবনে৷ কেলেই হ'ম, হলে কেতিয়াবা লীডাৰেই হুম। পাৰো যদি এতিয়াও অৱসৰ সময়ত দেশৰ কাম এফেবা...” তেওঁ কথা শেষ কৰিবলৈ নিদিলে... “হয়নে? ল পড়িছে? বেছ, দেছ, শুনি বব মুখ পালে॥ শুনিছা মাধৱী, এওঁ আমাৰ পণ্ডিত যড় তামুলীৰ ল'বা। বৰ ভাল প্লেয়াৰ। এই থাকিলে কাৰ সাধ্য যে বল গ'ললৈ নিয়ে!” কাৰ শাগত কথা কৈছে বুলি টব লৈ চালোঁ... ঔ গোসাঁই! দেখি আচলিত, লেপৰ টোপোলাটোৰ ওপৰে কালে ডিঙিবে সৈতে পূব এটা লোট আছে। ভুল ভাগিল, টোপোলা- ৰূপী খেবব পুজি টোৱেই মাদৰী দেবী অৰ্থাৎ ভূঞা ডাঙৰীয়াৰ সহধম্মিণী, প্ৰায় গোটেইখন গান্ধী অধিকাৰ কৰি গিৰিয়েকৰ কাষতে বহি আছে। পিঠা-গলা গাল দুখনেবে সৈতে নাকটো সমান। মুখৰূপী গহ্বৰপৰা সুদীৰ্ঘ দন্ত-বাৰ্ড উলিয়াই দেখুৱাইছে, বোধহয় হাঁহিছে। কব নোৱানে কবি সকলৰ ভাষাত ইয়াকেই গজমুকুতাৰ পান্তি কয় নে পলিন গুচীয়াহে বোলে। মোব দৰে অকবিৰ চকুত টোকিথোবা যেন হে লাগিল। এটা উপমা সৰুৰেপৰা নেদেখি বুজা নাছিলো আজিহে দেখি নয়ন-মন পৰিতৃপ্ত হ'ল। বুজিলোঁ কবি শিৰোমণি সকলে বা কিহক বোলে। এলাপেচা নহয় একেবাৰে ভীম-বস্তা! বেজ- বৰুৱা দেৱৰ উপমা এটা মনত পৰিল। বাপেকে পুতেকক হাতী<noinclude></noinclude> 979upegnxtys6tsmqnjof4jr4tz0knh 104 94566 263198 2026-10-15T18:21:55Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263198 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>হাঁচি দেখুৱাইছিল। পুতেকে হাতীত উঠি যোৱা মানুহজনলৈ আঙু- লিয়াই সুধিলে—হাতী কোনটো? ওপৰৰটো নে তলবটো?--- ভূঞা ডাঙৰীয়াৰ প্ৰশংসা শুনি মনত আনন্দ আৰু গৰ্ব্ব দুয়োবিধেই হৈছিল যদিও তেখেতৰ 'কাব নিয়ে' কথাষাৰ একেবাৰে সঁচা নহয়। এজন আছিলোঁ, এই কথা ঠিক। সাধ্য গ'ললৈ বল অৱশ্যে লেখৰ প্লেয়াৰ তেখেতৰ খোচামোদ শুনি এখয়েক অন্যমনস্ক আছিলে।— সেই সময়ত কি কৈছিল কাণত নোসোনাল। শেষৰ এষাৰ শুনিলে।... “আহক তামুলী, আপুনি মোৰ শিক্ষাগুৰুৰ ল'বা ভ্ৰাতৃস্থানীয় অৰ্থাৎ গুৰু-ভাই। ইমান দিনৰ মূৰত লগ পালে। যেতিয়৷ আজি নেৰো। মোব ঘৰলৈ এবাৰ যাবই লাগিব, কোনো আপত্তি মুশুনো 1 হৃদ্যতা দেখি সন্মত হোৱাৰ বাহিৰে উপায় নাছিল। কংগ্ৰেছ অফিচলৈ গ'লেনো কোনে সোনব সোলেটো দিব? কি জানোবা এওঁৰে লেজত ধৰি ....... ভুঞা ডাঙৰীয়াই নিজে মটৰৰ দুৱাৰ মেলি দিলে। ড্ৰাইভাৰৰ বাওঁকাষে বহিলোঁ! গাটো ভৰিৰপৰা মূৰলৈকে এবাৰ শিৰশিৰাই গ'ল। অনাগত ভাগ্যোদয়ৰ আশাত মনটোৱে তা-থৈ তা-থৈ কৰে ভাণ্ডব নৃত্য জুৰিলে। কেইমিনিটমানৰ পাছতে ডাঙৰীয়াৰ বঙলাব পোচত মটৰ ৰ'লগৈ।<noinclude></noinclude> jpm1n6wfpym5uwngcu1ap282uunw94j 104 94567 263199 2026-10-15T18:22:13Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263199 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude><noinclude></noinclude> hcnu63dwpoyckcr0y0sth22m5snmell 104 94568 263200 2026-10-15T18:22:30Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263200 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>28 = হাটি পঢ়া আছে। ময়ো এদিন কংগ্ৰেছী আছিলোঁ। মই কওঁ —যেনেকৈ পাবে এতিয়ানে পৰা নিজৰ জীৱনৰ সুবলন্ত এটাৰ দিহা কৰক। কংগ্ৰেছৰ নাম লিখি ভবিবাহে চাতবিব আশাটো সমূলি নিৰ্মূল কৰিব খুজিছেনে? আপোনাক ভাল উপদেশ দিতো, বিশেষকৈ আপুনি নোব গুৰু ভাই ভাবিলোঁ - এৰা ঠিকেই কৈছে। বাকী গোজ কেইটা গৈ কংগ্ৰেছ অচি পোৱাহে তেন আধাই পৰিছিল আৰু! হোষ্টললৈ উলটি গৈয়েই খাদবৰ চোলাটো ঢাকাক দান কৰন। আৰু নানা কৰ্জন, উপদেশ, তাহলোৰ থাক প্ৰলোভনব ঠেলাত পৰি মনন ভাব সম্পূৰ্ণ পৰিবৰ্তন হ'ল। কথা দিলো যে সমুখত আহিব ভোট দেহে-কেতে তেখেতেক সহায় কৰিম। ভেবে বড় দিলে যে মোৰ ভাগত ই, এ, চিৰ সন এখন জাৰ্ভ হৈ থাকিবই থাকিব | কিয়নো বিটাৰ্ণ হলেই মন্ত্ৰীৰ গাণ এখন তেখেতৰ বিজাৰ্ভ! মনটো মেঘমুক্ত আকাশন দবে পৰিষ্কাৰ আৰ ৰোজাহীন হ'ল। ভাবিলে। ইমান দিনে তেখেতক দেখা নকবি কি মহাখানি কৰিছিলোঁ।... সেইদিনাৰ পৰাই ভুঞা ডাঙৰীয়াৰ ঘৰত নিয়মিত হাজিৰা দিওঁ। নানা কামত সহায় কৰোঁ, তেওঁবিল বিলাওঁ, আৰু তেখেতৰ হকে নানা ঠাইত তৰ্ক-বিতৰ্ক কবি প্ৰচাৰ কৰি ফুৰে॥ এসপ্তাহ পিছত। কুবি মাইল দূৰত মিটিং। হুদিন থাকোতেই সেই গাওঁত উপস্থিত হৈ কামত লাগি গৈছে॥ সকলো পৰি চালনাৰ ভাব মোৰেই ওপৰত আছিল। পাহৰিব নোৱাৰো—<noinclude></noinclude> 76plx2bu8zhrur8lyn0c7pnj6xh2f33 104 94569 263201 2026-10-15T18:23:01Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263201 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>হাটি ভাত আৰু চাহ-মিঠাইব বন্দবস্ত অতি উৎকৃষ্ট আছিল। আৰু পঞ্চাশজননান ডেকাকৰ্ম্মী পাই ভোট 'কেনভাচা আৰু মিটিঙৰ বন্দবস্তু ভাল ভাবেই আয়োজন কবি ভুলিছিলোঁ॥ মিটিঙৰ দিনাখন বাতিপুৱাই ভঞা ডাঙৰীয়াই আহি উপস্থিত হৈ মোৰ নিখুঁত বন্দবস্ত দেখি বা পাই মোৰ কাণে কাণে আৰু এবাৰ কলে যে ডাকিনী পটো নিশ্চয় মোৰ কপালত দমান বাবৰ। দলে দলে বাইজ আহি পথাৰ উপচি আছে। পৰিল। বাসনা চাৰ আৰ "ল, মই আপোনালোকেৰ মেকে। ১' আপোনালোকক সেৱা কৰিম বুলিয়েই নিস্বাৰ্থভাবে নিজৰ অলেখ ক্ষতি কৰিও কৰ্ম্মক্ষেত্ৰত আসলটিটো। “সমজুৱাসকল, আপোনালোকে আজি ভীষন সমস্যাৰ সম্মুখীন হবলগীয়া হৈছে। এফালে লোকে তথাকথিত কংগ্ৰেছৰ মুখাপিন্ধা স্বাধান নেতাসকলৰ ফচলী, আনফালে তেনেকৈ নিজস্ব প্ৰতি দেশৰ দৰকাৰি তথ্য সমূহ জাতিৰ বাবে বৃহৎ আৰু মহৎ কৰ্ত্তব্যৰ গৰন ৰোজ, আপোনালোকৰ সম্মুখত উপস্থিত হৈছেহি। “বন্ধুসকল, আমি পাহবিলে নচলিব যে অসমীয়া এটা দুখীয়া জাতি। আমাৰ ল'ৰা-ছোৱালীয়ে ভোকত ভাত, পিয়াহত পানী খাবলৈ নাপায়। মাবি মৰকত পৰি দনৰ এফোটা চকুৰে নেদেখি অকালতে ঢুকায়। হেজাবে বিভাবে মানুহ গেলা-পচা অখাদ্য- কুখাদ্য খাই অকালতে বিনাশ প্ৰাপ্ত হয়। কংগ্ৰেছক ভোট দিলে এইবোৰৰ সুবন্দবস্ত কৰিব পাৰিবনে ভাইসকল?”<noinclude></noinclude> ddw9n8r0gfzfotnnfml42f7c7k6kvoo 104 94570 263202 2026-10-15T18:23:21Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263202 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>হাচি আগেয়ে শিকাই থোৱামতে আমি সমজুৱাসকলৰ মাজৰ পৰা চিঞৰি দিওঁ “কেতিয়াও নোৱাৰে”... আকৌ তেখেতে খুচি মনেৰে আৰম্ভ কৰে “উচিত কৈছে, ৰাইজসকল—কেতিয়াও নোৱাৰে। আকৌ শুনক–বিদেশীবোৰে আহি আজি আমাৰ সুখৰ সপোন ভাঙি দিছে। চাৰিওফালৰ পৰা আমাক আগুৰি ধৰি ভবিষ্যতৰ আশা-ভৰসা লুপ্ত কৰিছে। জী-বোৱাৰীয়ে আজি চৰুৱাৰ ভয়ত ঘৰৰ বাজ তব নোৱাৰা হৈছে। “এইবোৰ অতি গুৰুতৰ সমস্যাৰ সমাধান কংগ্ৰেছে কেতিয়াও কৰিব নোৱাবে। কাৰণ কংগ্ৰেছ এটা সৰ্ব্বভাবতীয় অনুষ্ঠান, গোটেই ভাৰতক ভ্ৰাতৃপ্ৰেমত বান্ধি এটা জাতি কৰি তোলাহে কংগ্ৰেছৰ লক্ষ্য। এতেকে কংগ্ৰেছক ভোট দিলে অসমীয়াৰ অস্তিত্ব লোপ পাব। “কিন্তু মোক ভোট দিলে - মই প্ৰতিজ্ঞা কৰিলোঁ যে— গাওঁত ডাঙৰ ডাঙৰ আলি বন্ধাই, পুখুৰী খন্দাই দিম। তছ- পৰি প্ৰত্যেক গাওঁতে আস্পতাল একোখন পাতি দিন। আকৌ আপোনালোকৰ চবণত ধৰি প্ৰতিজ্ঞা কৰিলোঁ যে--টকাত আঠ অনাকৈ খাজানা মাফ কৰাই দিম। “নিজৰ প'বাছোৱালীয়ে- অন্ন-বস্ত্ৰ, দৰব-পথ্যৰ অৱিহনে চকুৰ আগতে ধব্ ফব, কৰে পবি মৰিব, মাক-বাপেক হৈ আমি হাত সাৱটি বহি চকুলো টুকি চাই থাকিম, এনে কথা সম্ভৱ হবনে বন্ধুসকল?”<noinclude></noinclude> njni5gqmpsx6hg4n66r6wwiqzlsnh8f 104 94571 263203 2026-10-15T18:23:45Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263203 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>হাচি আমি চিঞৰি দিওঁ “কেতিয়াও নহয়। আমি মৰিলেও কংগ্ৰেছক ভোট নিদিওঁ।” হাতযোৰ কবি গদ্‌গদ কণ্ঠেৰে তেখেতে আকৌ কয় “ধন্যবাদ বন্ধুসকল, আপোনালোকৰ পদধূলি শিবত লৈ মই আগবাঢ়িলে॥ আশীৰ্ব্বাদ কৰক...” চাৰিওফালে বহি থকা আমাৰ দলৰ পৰা চিঞৰি খলক লগাই দিওঁ “জয় ভুঞা ডাঙৰীয়াৰ জয়...” উপস্থিত সকলো বাইজে যোগ নিদিলেও প্ৰায়বোবেই জয়ধ্বনি কৰে। হুলস্থলেব মাজত মিটিং সুকলমে শেষ হয়। ভোটব দিনৰ চাহ-নিঠুৰ খৰচৰ কথা নকলেও হব। মুঠৰ ওপৰত তেখেত ভালবকমে বিটাৰ্ণ হ'ল। লগে লগে সপবিয়ালে শিলং পাহাবলৈ গৈ বসতি কৰিবলৈ ধৰিলে। মন্ত্ৰীৰ গাদীখনো নিৰ্বিঘ্নে পালে। গুৰু-ককাইৰ অমোঘ বাণী সাৰোগত আৰু শিৰোগত কৰি বহি আছো। দিন নেযায়, বাতি নুপুৰায়। দুই এজন বন্ধু-বান্ধৱকো গোপনে কৈছো যে এইবাৰ হাকিনব বাবটো পামেই পাম। দুমাহৰ মূৰত। মন্ত্ৰী হোৱাব বাতৰি পায়েই ল'ক বুঢ়া আঙুলি দেখুৱাই শ্বিলঙত হাজিৰ হলোঁগৈ। তেখেতৰ ঘৰতে আলহী হ'ম বুলি আশা কৰি গৈছিলোঁ যদিও তালৈ গৈ ৰঙা চোলা পিন্ধা চাপ্ৰাচীক দৰ্শন কৰি আৰু তাৰ ৰাজোচিত কৰ্কশ বাক্য শ্ৰবন কৰি সন্তুষ্ট মনেৰে হোটেল হেপি-লজত বাস,<noinclude></noinclude> 2v22bjsv3blenjmska7ydw4ap05fz0o 104 94572 263204 2026-10-15T18:24:05Z Nilotpal Hazarika123 3917 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263204 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>হাচি কৰিলোঁগৈ। মনতে পাঙিলো, মন্ত্ৰীচাহাবক দেখা কৰিয়েই দুম্মুখ চাপ্ৰাচীৰ চাকবি দফা ৰফা কৰাম বাপেকে। দ্বিতীয় দিনা, বাতিপুৱা ভূঞা ডাঙৰীয়াৰ লগতে চাহ খামগৈ বুলি ভাবি শুই উঠিয়েই তেখেতৰ বঙলালৈ তিনি লাইল খোজ- কাঢ়ি গৈ-ভিজিটিং কাড় অভাৱে — ৰাগজ এখিলাত পূৰা নামটো লিখি পঠয়াই দি আগ্ৰহেৰে তিনি ঘণ্টা দ্বৈয়। ধবি থিসহৈ থাকি বিফা মনোথেবে উভতি আহি দিন দিনটো হোটেলত শুই থাকিলোটি। তৃতীয় দিনা বাড়ি পুলৰ চাহকণ হোটেলতে খাই লৈ আকৌ গলে॥ নিজৰ নামৰ তলতে পৰিচল বাবে দেউতাৰ নামটিও লিখি দি পঠযানে॥ লাভ ভিত এয়ে হল যে শ্বিলঙত থাকি অপসান নকৰালৈ কেন পালে। কিন্তু মনত পৰিল শি। যাৰ - Try, tre, again. মটন 651 - তৈ বৈ আছে॥ প্ৰায় চাৰে এবাৰ বজাত তেখেত ওলাল। মোৰ পিনে নোচোৱাকৈ মটবত উঠিবলৈ ভবি দিছেছে নাখোন আগবাঢ়ি অতি নমস্কাৰ দি হাতযোৰ কৰি বৈ আছোঁ। প্ৰশ্ন কবিলে “কোন? কি লাগে? কেলেই নিতৌ আহি আমনিখন কবিছা?” উৰেটো জোখাবে কণ্ঠলৈ উঠি আহিছিল কিন্তু চাকৰিৰ আশাত লেপ,নাৰি গিলি থৈ কলো –“মই সেই এম, তামুলী সাৰ, ভোটৰ সময়ত---”<noinclude></noinclude> lanfr93ia23g0xfnjjmwab3ltre0p4s 104 94574 263206 2026-10-15T18:24:47Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263206 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>দুগজ কাপোৰ কথাতে কয় বোলে ‘নবৰ অধম নাই খলুৱাৰ মান হেনজানি আনৰ কথা এৰি মোৰ নিজৰ কথা এবাৰকে কওঁ ... পূৰা এমাহ কাল ধৰি নিতৌ পাচ ঘণ্টাকৈ চিঞৰি চিঞৰি, টেটুফালি এক তাৰিখে দৰ্মহা পালে। এশ পচিশ টকা ৰূপ। অৱশ্যে আঠ টকা নিজব পিণ্ডৰ বাবে জি, পি, ফাণ্ডব চান্দাৰূপ দণ্ড কাটি দিছোঁ, নহলে নগদ এশ একুবি ভেব টকা ৰূপ হ'ল হেঁতেন। তিনি দিনৰ পিছত অৰ্থাৎ চাবি তাৰিখে ৰাতিপুৱা চেনি বিহীন চাহ এটুপি তৃপ্তিবে সৈতে পি উঠি ভাবিলোঁ, হাতত ধন থাকোতেই মাহু এসাজ খোৱা উচিত। বজাবলৈ যাওঁগৈ বুলি একমাত্ৰ চোলাটো গাত সুমুৱাই লৈ ধনব বাকচটো মেলিলে॥ দেখিলে।—এটকীয়া নোট তিনিখনবে সৈতে আৰু বাৰ অনা পইচাই জক্‌ কবে জিলিকি আছে। খন দেখি বুকুখনে ধান বানিবলৈ ধৰিলে। ধন কি হ'ল বুলি ওচৰতে কোঢ়াল কৰি থকা ল'ৰা-ছোৱালীবোৰক সোধাত ইটোৱে সিটোৰ মুখলৈ চালে মাথোন। খঙে চুলিব আগ পালেগৈ। বিকৃত মাতেৰে হুকুম দিলে। “সোনকালে মাবক মাতি আনগৈ।” কি কৰোঁ নকবো কৈ ভাবি একো সুবুদ্ধি নাপাই জেপত হাত সুমুৱালে॥ জেপৰ চুক এটাত পৰিথকা বিড়ীটো হাত<noinclude></noinclude> qokmccacn43rmc3tsvzyayhkbfnipf1 104 94575 263207 2026-10-15T18:27:39Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263207 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>দুগজ কাপোৰ হাতত লাগিল। খঙতে তাকে উলিয়াই আনি মুখত সুমাই লৈ জুইববাহ নাপাই ল'বা এটাক জুই আনিবলৈ পাচিলোঁ। জুই আনিগত বিড়ীটো জ্বলাই লৈ দুহোপামান মাৰি ভাবিলে। নুমাই থ'ম নে আকৌ এহোপ। মামি। হুমাই থলে 'ভবিষ্যতে আকৌ দুবাব হুপিৰ পবা যাব। তাহানি বাল্যকালৰ কবিতাটো মনত পৰিল- বগলীয়ে যিটো পায়, মাছ ততালিকে খায়, নাপালেই থাকে হুদা পেটে...” এনেতে ভিজা গ৷ আৰু চুলিৰ ওপৰত মোবেই ফটা চুৰি- য়াখন মেবাই লৈ তেওঁ সোমাই আহি পাছফালে পেপা বজালে— “ৰাতিপুৱাতে নো কি অপৰাধটো কৰিলোঁ, যে জৰুবী তলৰ দিছে?” জোখাৰে উবেটো দিব খুজিও নিদি গম্ভীৰ হৈ এবাৰ তেওঁৰ ফালে ঘূৰি চালোঁ। দেখিয়েই মূৰ গৰম হ'ল, চকু জুৰিয়ে পেট্ৰলত জুই উঠাৰ দৰে দশ কৰে জ্বলি উঠল। “অপৰাধৰ বিচাৰ পিছতো হব। প্ৰথমে কোৱাচোন মোৰ চুৰিয়াখন কেলেই পিন্ধিছা? ইয়াৰে জোৰা-তাপলি মাৰি অন্ততঃ আৰু চাৰি মাহলৈ... ...... " “এৰা, নিজৰ বেলিকা আৰু চাৰিমাহলৈ লেখিছে, কিন্তু আমাৰ ফালে চকু ফুৰাই চাইছেনে নাই? ফটা মেখেলা সিবলৈ ঠাই নাইকীয়া হৈছে। বিহাৰ কানিৰে লেছা কৰিলোঁ। ইয়াৰ পিছত গছৰ বাকলিয়ে গতি হব নেকি? হয় আজিয়েই কাপোৰ আনি দিয়ক, নহলে নিজৰ খনৰে আধা কাটি দিয়ক।”<noinclude></noinclude> 06ak3bdei23la4279zg5a9fa93udod3 104 94576 263208 2026-10-15T18:27:58Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263208 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>৩২ দুগজ কাপোৰ কথা সঁচা। এৰা, আজি দুবছৰে কাপোৰ কিনিম ছাৰি চকুবে দেখিবলৈকেও নাপালো। সাঁনীয়া যি কেইখনমান আছিল ভাবেই কোনোমতে ছোৱালীবোৰে সৈতে লাঙ্গ নিবাৰণ কৰিছে। মই বাহিবত চুবিয়াৰ ফেৰ মাৰি আহি ঘৰ পোৱাৰ লগে লগে ফটা কানিবোৰ চাৰিজাপ মান কবি মহাদেৱে বাঘছাল লোৱাব দবে ওলোমাই থওঁ। সেই বাবেই মোবখন এতিয়াও আছে যদিও বাকীবোৰ কটা কানিত জোবা তালি দিবলৈও ঠাই নাইকীয়া। দেশখনত হাহাকাৰ। খাবলৈ খাদ্য নাই, পিন্ধিবলৈ বস্ত্ৰ নাই, ববলৈ সূতা নাই, আকে। ব্লেক মাৰ্কেটলৈ যাবলৈ পইচা নাই- তেওঁৰ কথাৰ কোনো সদৰে বিচাৰি নাপাই মনটো অলপ কুমলিল, খং পানী উঠিল “হেবা বাকচৰ ধনবোধ কি হ'ল হেঁ? মুৰতে চাৰে তিনি টকাহে আছে দেখোন?” চাবি অনা বিড়ী খাবলৈ ৰাখি মিছা মাতিলে॥ এইবাৰ তেওঁৰ কোব চবিল “মই চোবাই খাইছোঁ –ধনৰ পূজিটো আইব ঘৰলৈ দি পঠিয়াইছোঁ -- লাজে। নেলাগেনে? ছিঃ ছিঃ.. ..... “এহ, খং কৰিছা কেলেই? মই ভালকৈতে সুধিছোঁ। ক'ৰবাত যদি লুকু “কেলেই হিচাপৰ বহিটো চাবলৈ চকু দুটা.....<noinclude></noinclude> fv72ibglsgxpw3ggrwuv8kjbc5w17gu 104 94577 263209 2026-10-15T18:29:21Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263209 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>ভুগঞ্জ কাপোৰ এৰা মোৰেই ভুল। আজি দুবছৰৰ পৰাই খৰচৰ হিচাব এটা নিয়মিতভাবে লিখা কৰিছিলোঁ॥ তেওঁ মনত পেলাই দিলত বহি খন চালোঁ। ভাত লিখা আছে :-গুৱাল ১৫, খৰি এগাড়ী ১৫, পাচলি বেপাৰী ১, যোৱা মাহৰ দৰবৰ দাম ১৮০, নাপিত ৩, ল'ৰা-ছোৱালীৰ মাচুল ৬৮, মুঠ হিচাব এতিয়াও উলিওযা নাই যদিও এই খিনিৰ যোগফল ৬৮।• অনা হ'ল। কিন্তু তথাপি তেৰন টকা নিমিলে। অলপ সময় - তলমূৰ কৰি মূৰ খজুৱাই দিয়াত মনত পৰিল, সেইদিনাই অৰ্থাৎ দৰমহা পাই ঘৰলৈ আহো বুলি খোজ লোৱাতেই স্কুল ঘৰৰ পদুলিত খাপপাতি বৈ থকা গেলামালব দোকানীয়ে তাতে পঞ্চাশ টকা আদায় কৰি আৰু পঞ্চাশ টকা পোন্ধৰ তাৰিখৰ ভিতৰত দিবলৈ আদেশ কৰিছিল। অন্যথায় বস্তু কালিয়নে দিয়া বন্ধ কৰিব বুলিও শাসন কবি গৈছিল। আৰু সোঁৱৰণ হ'ল আই গোসাঁনীৰ পুজাৰ বৰঙণি ৰূপে তিন টকা ৰূপ পানীত পেলাই দি আহিছে৷। আধা পোৰা বিড়ীটোকে আৰু এতিয়া উপায়? হাতত থকা কেইহোপামান মাৰিলে। যদিও জুইৰ অভাৱত মুঠেই ধোঁৱা নোলাল। লাজতে তেওঁৰ ফাললৈকেও চাব নোৱাৰি তলমূৰকৈ ভাবিছে। হে ভাবিছোঁ,—এতিয়া উপায় মূৰটো একুৰা জুই, দুয়োখন কাণেৰে ৰেলৰ ইঞ্জিন চলিছে, গুম্ গুম্, দপ দপ ...<noinclude></noinclude> rixqm4gfrsewr4z63fpbuenaa4i7021 104 94578 263210 2026-10-15T18:29:47Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263210 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>86 দুগৰ কাপোৰ এনেতে শুনিলো, – “মোক পিন্ধিবলৈ কাপোৰ আজিয়েই আনি দিব। নহলে কাইলৈ চুৰিয়াখনকে দুভাগ কৰিম। আকৌ দহদিনৰ মূৰতে পূজা, লৰা-ছোৱালীক একাডেখৰ দিবলৈকেও বন্দবস্ত কৰিব।” আদেশ অন্তে তেওঁ ওলাই গল। ঠিক কথা, ভাল মনত পেলাই দিলে৷ মাছৰ সোৱাদ মনতে উপলব্ধি কৰি, মাহৰ আশা মচি পেলাই কাপোৰ আশাৰ টোপোলা বুকুত বান্ধি লৈ ওলোৱাহে থিৰাং কৰিলোঁ। ৰূপ তিনি টকা অৰ্থাৎ আবা গেলা নোট তিনিখন এবাৰ জেপত ঘুমালোঁ, এবাব বাকচত থলো, আকৌ উলিয়াই আনি ক্ষেপত ভৰাই ললে॥ লগতে বাঁহৰ চুঙাত থোৱা বহু কলীয়া, সিন্দুৰ-বঞ্চিত, গৃহিণীৰ সপ্ত পূণ-জৰ পৰা আগেয়ে চুৰি কৰি নিয়াৰ বাদে নগদ এগণ্ডা আছিল। ভাৰো তিনিটা উলিয়াই জেপত সুমালো। আধাপোবা বিড়ীটো তেতিয়াও হাততে শিলটো যেন গধুৰ হৈ আছিল! তাকো ইখন জেপত লৈ বাহিৰ ওলালোঁ। বতৰ ভাল নাছিল কিন্তু লগত নিবলৈ ছাতিও নাই। বি আছে কপালত, বুলি ভাবি পদুলি ওলাই বেগাই খোজ ললে॥ কিছুদূৰ গৈয়েই দূৰৈৰপৰা দেখিলোঁ, — এঠাইত এটা সৰুঘৰত সৰু দুৱাৰ এখনেবে বহুত মানুহে হেচা বেলা কৰি ভিতৰলৈ সোমা- বলৈ চেষ্টা কৰিছে। আলিবাটবো আধামানৰ পৰাই মানুহৰ ভীৰ। মনতে ভাবিলো, বোধহয় লুটপাত হ'ল। বেগেৰে গৈ ওচৰ পাই দেখিলে। যে মলাধপাতৰ দোকানী খোদাবক্‌চৰ দোকানত<noinclude></noinclude> icqp6exsjuxpw1t5hpbrayiqdocspy0 104 94579 263211 2026-10-15T18:30:06Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263211 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>দুগৰ কাপোৰ খোৱা-কামোৰা লাগিছে। কি ঘটিছে একো গম নাপাই ওচৰতে থকা কচাইটোক সুধিলে।- “হেৰা খোদাবক্‌চৰ ধনৰ বাকচ লুটপাত হ'ল নেকি?” “কোথায় লুটপাত দেখলেন বাবু? ইথানো কাপড় বিক্ৰী কৰিছে হালাই।” সি উত্তৰ দিলে। “এ, কাপোৰ বেচিছে!! তেনেহলে মলাধপাতৰ কাৰবাৰ এৰি দিলে??” “আছেন কোথায় বাবু? যুদ্ধৰ বাজাৰে মলাধপাত খাইবো কোন হালা? চব হালাই ববলোক হইয়া গেছে! চিগ্ৰেট না হৈলে “চলবো না বাবু। হালা খোদাবক্‌চ মিয়া কাৰ লাইগা মলাধপাত বিক্ৰী কৰবে কহেন বাবু? চব ছাৰণ দিয়া বুজিলোঁ, খোদাবক্‌চৰ প্ৰতি খোদাৰ কৃপাদৃষ্টি বৰ্ষণ হৈছে। যি হওক, কাপোৰৰ চেষ্টা কৰোঁ বুলি আগুৱাই যাবলৈ চেষ্টা কৰিলোঁ যদিও ভীৰ ঠেলি সোমাই যোৱাৰ শক্তি নহ'ল। ইয়াত নাপালেও আন ঠাইত পাম বুলি নিৰাশ নহৈ অইন কাপোৰৰ দোকানলৈ বুলি খোজ ললে॥ কাপোৰৰ দোকানীবোৰে মুখ চোৱা-চুই কৰি বহি আছে দেখিলোঁ। ভাবে এখন চিনাজানা • দোকানত সোমালোগৈ। “বহুক মাষ্টৰ বাবু।” দোকানীয়ে আদৰিলে। “এৰা বহিম বুলিয়েই সোমালোঁ, পিচে কাপোৰ-কানি একোকে নেদেখো কেলেই?” “কাপোৰ অনাব পাৰিলেহে দেখিব স্থাৰ। অনাবলৈ পাৰমিট<noinclude></noinclude> lv29ibivhx5if96r2rrffwer3kbrty0 104 94580 263212 2026-10-15T18:31:12Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263212 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>06 দুগজ কাপোৰ নাপাওঁ, আকৌ বেচিবলৈও কোটা নাপাওঁ। ফেয়াৰ ডিষ্টিবি উত্থানৰ ঠেলাত ৰাম, হবি, যদু, মধু, শাকৱালা, ৰুটিৱালাই কাপোৰৰ কোটা পাইছে। আগৰ দোকানদাৰবোৰৰ দুই- চাৰিজনে কাচিতহে দুই-চাৰি জোৰা পাইছে। তাৰপৰা লাভ কৰা দূৰৰ কথা যুদ্ধৰ বজাৰত ঘৰ ভাড়াই মুঠে সাব।” “কিন্তু এইদৰে বহি থাকিলেইনো চলিব কেনেকৈ?” “চলিব সাৰ, নেদেখাজনৰ কৃপাত নেদেখা কাৰবাৰেই আমাৰ ভাল। তাত লাভো বিস্তৰ অথচ দিগদাৰ কম।” “কি! কিবা চোৰাং কাৰবাৰত ধৰিছে নেকি? তাত বৰ বিপদ কিন্তু — ” ম‍ই কলো। তাচ্ছিল্যভাবে তেওঁ উত্তৰ দিলে “এহ, বিপদ নো ক'ত নাই? আকৌ আজি কালিৰ দিনত চোৰাং কৰিবাৰ নো কোন চালাই নকৰে মাষ্টাৰ বাবু? চেনিৰ দাম আঠ অনাৰ ঠাইত তিন টকা! দ্ৰুতিৰ দাম তিন টকাৰ ঠাইত সাত টকা! আলুৰ দাম চাৰি অনাৰ ঠাইত পাঁচ সিকি। ভেস্তে সেইবোৰ নো কি সাধু কাৰবাৰ হ'ল স্যৰ? আকৌ চাওক মাহিলী দেৰ শ টকা দৰমহা পাই মাহে আঢ়ৈ শ কৈ খৰচ কৰিও দহ হেজাৰেৰে মটৰগাড়ী কিনে!! পঞ্চাশ টকা বেতনৰ কেৰাণীয়ে পাঁচশ টকা দামৰ হাত ঘড়ি কিনে!! সেইকাৰণে আমিও এইবোৰ সাধাৰণ কাৰবাৰত মগজু ঘোলা নকৰি ডাঙৰ ডাঙৰ নেদেখা কাৰবাৰতে ধৰিছোঁ স্যৰ।” দীঘল হুমুনিয়াহ কাঢ়ি কলে।---“বাৰু সেইবোৰ এৰক।<noinclude></noinclude> k2mf87ajpu2he1ojxdiwt53d7ivnh1h 104 94581 263213 2026-10-15T18:31:48Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263213 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>দুগজ কাপোৰ এতিয়া কওকচোন কাপোৰ দুডোধবিমান ক'ত পোৱা যায়?” - মুখখন বিকৃত কৰি তেওঁ উত্তৰ দিলে – “আপোনাৰ দৰে নিৰীহ ভদ্ৰলোকে কাপোৰ কিনিব পাৰিব বুলি বিশ্বাস নহয় সাব। তথাপি চেষ্টা কৰি চাবগৈ পাবে। কেনেবাকৈ যদি ভিতৰ সোমাই বেশান কাৰ্ডখন নি দিব পাবে অলপ-অচব পাৰও পাবে। কিন্তু চেচি-ঠেলি যোৱা অগ কৰোতে নিশ্চয গাৰ চোলাটো ফালিব সাব, ম‍ই কৈ দিলোঁ। আকৌ এই বেলাতে নিকিনিলে আৰে লিকৈ আহি কেতিয়াও নাপায়। কাৰণ আধামান কাপোৰ সিহঁতে লুকুৱাই থৈ বিক্ৰী হৈ গ'ল ৰুলি কৰ সাব। পিছত চৰা দামত চোবাং " শুনিবলৈ ইচ্ছা নহ'ল। তেওঁৰ কথা শুনি প্ৰধান ভয় হ'ল — গাব ডোখবি হেৰুৱাব লাগিলে দিগম্বৰ হৈ ভাঙব চিলিম হাতত লব লাগিব। মনটোৱে কোঁচ খালে। কিন্তু কাপোৰ নিনিলেও। ওলাই গ'লো। কেউ?থাজমান গৈ এখন দোকানৰ সমুখত দেখিলে। - খোদানৰ দোকানৰ দুগুণ ভীব! মনতে ইষ্ট নাম সুঁৱৰি পৃষ্ঠভঙ্গ দিলোঁ। আকৌ গৈ আধা মাইলৰ মূৰত দেখিলে। আন এখন দোকানৰ দুৱাৰ মুখত মৰামৰি পৰাই পৰিনমস্কাৰ কৰি আন বাট ধৰি কিন্তু ঘৰৰ কথা মনত পৰি থমকি ৰলোঁ। গলে যদি..... ......... ? লাগিছে। দুৰৈৰ ঘৰমুৱা হলোঁ! কাপোৰ নিনিয়াকৈ হঠাতে কথা এটা মনত পৰি মনটো অকণমান পাতল<noinclude></noinclude> mu3nvtfhc4nkbre2d440g51zyr8wm26 104 94582 263214 2026-10-15T18:32:05Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263214 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>AQ দুগজ কাপোৰ হ'ল। মোৰেই প্ৰাক্তন আৰু প্ৰিয় ছাত্ৰ এজন আজি যোগনীয়া হাকিম। তেওঁৰ ওচৰলৈ গ'লে নিশ্চয় সুবাস্ত এটা হবই হব। ইমান দিনে বুদ্ধিটো কেলেই পোৱা নাছিলো বুলি নিজৰ মনতে আফচোচ, হ'ল। এবাৰ হাকিমৰ ঘৰলৈ বুলি গতি বঢ়াই দিলোঁ। ভাবিলোঁ, যদি বছৰেকৰ বাবে এখন পাৰমিট লৈ আহিব পাৰোঁ! কিন্তু ধন? অৱশ্যে ধনৰ বন্দবস্ত কবি থোৱাই আছে। আনবোৰ কথা পাহৰিলেও প্ৰতি বছৰে পূজাৰ আগেয়ে জি, পি, ফাণ্ডৰ ধাৰ লৱলৈ কেতিয়াও নাপাহৰো। ধাৰ লোৱাৰ কাৰণো অতি স্পষ্ট আৰু সহজ, — আই গোপানীয়ে দিয়া বুধিটো... ৱাইফৰ ডেলিভাৰী টাইম্‌—। যদিও একেটা কাৰণ দেখি যোৱা বছৰত কন্তু পক্ষই আসতি কৰিছিল তথাপি নিদি নোৱাৰিলে। এই াৰো মঞ্জুৰ কৰিছেই। ভবিষ্যতলৈকেও চাকৰিটো আৰু ৱাইক জীয়াই থাকে মানে দিবলৈ বাধ্য। এনেকি ৱাইফ যদি ( ঈশ্বৰে নকৰক ) মি যায়, শ্ৰাদ্ধ বুলি ...... এবাৰ ভাবিলোঁ,—এই চাকৰিটো নকৰাহেঁতেন, কাপোৰৰ দোকানীয় কৰাৰ দৰে চোৰাং কনি বা তেনে বিধৰ কিবা কাৰবাৰ কৰি চহকী হবই পাৰিলোহেঁতেন কিজানি। নহলে মিলিটেৰী ঠিকা লৈ ছমাহৰ ভিতৰতে ভোল, সলাই পেলাৰ পৰা গ'লহেঁতেন, নিশ্চয়। মনত দুখ লাগিল, সৰুৰে পৰা ধন খৰচ কৰি উচ্চ শিক্ষা লভি আজি কুৰি বছৰ চাকৰি<noinclude></noinclude> gzlvdtlxtcabsy7n26uz5kq1r97fn59