ৱিকিউৎস aswikisource https://as.wikisource.org/wiki/%E0%A6%AC%E0%A7%87%E0%A6%9F%E0%A7%81%E0%A6%AA%E0%A6%BE%E0%A6%A4 MediaWiki 1.47.0-wmf.24 first-letter মাধ্যম বিশেষ বাৰ্তা সদস্য সদস্য বাৰ্তা ৱিকিউৎস ৱিকিউৎস বাৰ্তা চিত্ৰ চিত্ৰ বাৰ্তা মিডিয়াৱিকি মিডিয়াৱিকি আলোচনা সাঁচ সাঁচ বাৰ্তা সহায় সহায় বাৰ্তা শ্ৰেণী শ্ৰেণী বাৰ্তা লেখক লেখক আলোচনা পৃষ্ঠা পৃষ্ঠা আলোচনা সূচী সূচী আলোচনা প্ৰকাশক প্ৰকাশক আলোচনা TimedText TimedText talk Module Module talk Event Event talk 104 5707 263621 67715 2026-10-20T15:37:03Z হানিফ আলী 1925 263621 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="দিব্য দত্ত" /></noinclude>{{Overfloat left|deepth=4em|অকাৰ্জ্য}}s. অনুচিত কৰম, অজুগুত কাম, an improper work or action, wickedness, wrong.<br/> অকাৰ্জ্য ভাগি, a . অকৰ্মা, কাম কাজ কৰিব নজনা,কোনো কামৰ বুজ নো- পোআ, worthless, useless, stupid.<br/> অকাল, অসমই, কাল পুৰ নোহোআ, অনিয়মিত বেলা, premature, out of season.<br/> অকাল মিত্যু, s. অকালত মৰা, আদবয়সতে ম্ৰিত্যু হোআ, premature death, early or accidental death.<br/> অকিৰ্তন, a. অপ্রকাস, প্রচাৰ নকৰা, unpublished, unpronulgated.<br/> অকিৰ্তি, a. জসস্যা হিন, দুৰ্নাম, অখ্যাতি, without renown, infamous.<br/> অকিৰ্তিম, এ, সুধ, ভাঁজ নাইকিয়া, দ্ৰিঢ়, genuine, real, unalloyed, pure.<br/> অকুটিল, a. অকপট, সুধ, পোন, sincere, honest. guileless.<br/> অকুমাৰ, s. ডেকা লৰা, ডেকা, a boy under the age of puberty.<br/> অকুমাৰি, s. গাভৰু চোআলি, ডেকেৰি, a girl under the age of puberty.<br/> অকুলন, ৫. কম, নটা, deficient, wanting, insufficient.<br/> অকুলিন, a. আজাতি, নিচ জাতিয়া, আান কুলিয়া, of low caste, unprivi- leged, untitled, ignoble.<br/> অক্ৰম, a. লেটিপেটি, বেমেজালি, অনিয়মিত, want of order, irregularity,<br/> অক্ৰিতগ্য, a. সলাগ নোলোআ, উপকাৰ নমনা,unthankful, ungrateful.<br/> অক্রিপা. নির্দয়া, কাঠচিত, নিমৰম, hardheartedness, unmercifulness.<br/> অক্রিয়াs. অকৰম, অধৰম, inaction, improper action, irreligion.<br/> অক্রোধ, a. খঙ্গ নাইকিয়া, জুৰ, dispassionate, placid, tranquil; s. the restraint of anger, dispassionateness, calmness.<br/> অক্লেস, ৪. দুখ নাই, অনায়াস, the absence of distress, fatigue or diffi- culty, well being<br/> অক্লেসে, ad. সুচলে, উজু ৰুপে, দুখ নোহোআকৈ, easily with facility,<br/> অখটি, s. আওখটি, লৰা আদিৰ পেঁচাল, আহুকাল, a childish whim, fancy, caprice.<br/> অখণ্ড, a. গোটেইটো, ভাগ নকৰা, নভগা নিচিগা, সৰ্বকাল থকা , whole, unbroken, undivided, continuous.<br/> অখণ্ডন , s. নুগুচা, সর্বতিকাল থকা, নখণ্ডা, the non removal of a difficulty or evil, whole, unbroken, non refutation, continuity<br/> অখাদ্য, a. খাব নোপোআ বেহানি, নোখোআ, not fit for food, forbidden food, not eatable.<br/> অখালড়াঁৰ,, s. বিনা দোসত ভৰনি, the payment of an unjust demand.<noinclude></noinclude> gdmnsdcas7qtgyxz9b98w6dazksw9yy 263622 263621 2026-10-20T15:51:24Z হানিফ আলী 1925 263622 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="দিব্য দত্ত" /></noinclude>{{Playscript |অকাৰ্জ্য |s. অনুচিত কৰম, অজুগুত কাম, an improper work or action, wickedness, wrong.}} {{Playscript |অকাৰ্জ্য ভাগি, |a . অকৰ্মা, কাম কাজ কৰিব নজনা,কোনো কামৰ বুজ নো-পোআ, worthless, useless, stupid.}} অকাল, অসমই, কাল পুৰ নোহোআ, অনিয়মিত বেলা, premature, out of season.<br/> অকাল মিত্যু, s. অকালত মৰা, আদবয়সতে ম্ৰিত্যু হোআ, premature death, early or accidental death.<br/> অকিৰ্তন, a. অপ্রকাস, প্রচাৰ নকৰা, unpublished, unpronulgated.<br/> অকিৰ্তি, a. জসস্যা হিন, দুৰ্নাম, অখ্যাতি, without renown, infamous.<br/> অকিৰ্তিম, এ, সুধ, ভাঁজ নাইকিয়া, দ্ৰিঢ়, genuine, real, unalloyed, pure.<br/> অকুটিল, a. অকপট, সুধ, পোন, sincere, honest. guileless.<br/> অকুমাৰ, s. ডেকা লৰা, ডেকা, a boy under the age of puberty.<br/> অকুমাৰি, s. গাভৰু চোআলি, ডেকেৰি, a girl under the age of puberty.<br/> অকুলন, ৫. কম, নটা, deficient, wanting, insufficient.<br/> অকুলিন, a. আজাতি, নিচ জাতিয়া, আান কুলিয়া, of low caste, unprivi- leged, untitled, ignoble.<br/> অক্ৰম, a. লেটিপেটি, বেমেজালি, অনিয়মিত, want of order, irregularity,<br/> অক্ৰিতগ্য, a. সলাগ নোলোআ, উপকাৰ নমনা,unthankful, ungrateful.<br/> অক্রিপা. নির্দয়া, কাঠচিত, নিমৰম, hardheartedness, unmercifulness.<br/> অক্রিয়াs. অকৰম, অধৰম, inaction, improper action, irreligion.<br/> অক্রোধ, a. খঙ্গ নাইকিয়া, জুৰ, dispassionate, placid, tranquil; s. the restraint of anger, dispassionateness, calmness.<br/> অক্লেস, ৪. দুখ নাই, অনায়াস, the absence of distress, fatigue or diffi- culty, well being<br/> অক্লেসে, ad. সুচলে, উজু ৰুপে, দুখ নোহোআকৈ, easily with facility,<br/> অখটি, s. আওখটি, লৰা আদিৰ পেঁচাল, আহুকাল, a childish whim, fancy, caprice.<br/> অখণ্ড, a. গোটেইটো, ভাগ নকৰা, নভগা নিচিগা, সৰ্বকাল থকা , whole, unbroken, undivided, continuous.<br/> অখণ্ডন , s. নুগুচা, সর্বতিকাল থকা, নখণ্ডা, the non removal of a difficulty or evil, whole, unbroken, non refutation, continuity<br/> অখাদ্য, a. খাব নোপোআ বেহানি, নোখোআ, not fit for food, forbidden food, not eatable.<br/> অখালড়াঁৰ,, s. বিনা দোসত ভৰনি, the payment of an unjust demand.<noinclude></noinclude> hxlryz3shf8jpcm34vfu99sse1ok0ur 0 46979 263625 263546 2026-10-20T18:14:04Z Bodhisattwa 490 [[Special:Contributions/~2026-55956-24|~2026-55956-24]] ([[User talk:~2026-55956-24|আলোচনা]])-ই কৰা [[Special:Diff/263546|263546]] নম্বৰ সম্পাদনাটো বাতিল কৰা হৈছে 263625 wikitext text/x-wiki {{header | title = হনুমান চালীসা | author = প্ৰণতি বৰুৱা | year = ২০০৬ | translator = | section = | previous = | next = | notes = | categories = }} <pages index="Hanuman Salisa.pdf" include=1/> {{page break|label=}} <pages index="Hanuman Salisa.pdf" include=2/> {{page break|label=}} <pages index="Hanuman Salisa.pdf" include=3/> {{page break|label=}} <pages index="Hanuman Salisa.pdf" from=4 to=16/> {{CC-BY-SA-4.0}} {{PermissionOTRS|id=2020060210000625}} [[শ্ৰেণী:প্ৰণতি বৰুৱাৰ সাহিত্যকৰ্ম]] [[শ্ৰেণী:ধৰ্মগ্ৰন্থ]] hei4xomp7cvw1t77q6ksbgkm0ij7xb6 106 54296 263608 263538 2026-10-20T12:52:51Z BabulB 104 added [[Category:নাটক]] using [[Help:Gadget-HotCat|HotCat]] 263608 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Type=book |Title=তাৰা |Language=as |Volume= |Edition= |Author=অম্বিকাপ্ৰসাদ গোস্বামী |Co-author1= |Co-author2= |Co-author3= |Translator= |Co-translator1= |Co-translator2= |Editor= |Co-editor1= |Co-editor2= |Illustrator= |Publisher= |Address= |Year=1935 |Key= |ISBN= |DLI= |IA= |NLI= |Source=pdf |Image=3 |Progress=C |Pages=<pagelist 1="-" 2="-" 3to4="প্ৰকাশন" 5="পাতনি" 6="উছৰ্গা" 7="উপহাৰ" 8to9="চৰিত্ৰাৱলী" 10="-" 11="1" 101="-" /> |Volumes= |Remarks={{সূচীপত্ৰসাধাৰণ|||<small>মূল গ্ৰন্থত নাই</small>}} {{center|{{x-larger|'''সূচীপত্র।'''}}}} {{সূচীপত্ৰসাধাৰণ||[[তাৰা/প্ৰথম অঙ্ক|প্ৰথম অঙ্ক]]| [[পৃষ্ঠা:তাৰা.pdf/১১|১]] }} {{সূচীপত্ৰসাধাৰণ||[[তাৰা/দ্বিতীয় অঙ্ক|দ্বিতীয় অঙ্ক]]|[[পৃষ্ঠা:তাৰা.pdf/৩১|২১]] }} {{সূচীপত্ৰসাধাৰণ||[[তাৰা/তৃতীয় অঙ্ক|তৃতীয় অঙ্ক]]| [[পৃষ্ঠা:তাৰা.pdf/৪৬|৩৬]] }} {{সূচীপত্ৰসাধাৰণ||[[তাৰা/চতুৰ্থ অঙ্ক|চতুৰ্থ অঙ্ক]]|[[পৃষ্ঠা:তাৰা.pdf/৬৭|৫৭]] }} {{সূচীপত্ৰসাধাৰণ||[[তাৰা/পঞ্চম অঙ্ক|পঞ্চম অঙ্ক]]| [[পৃষ্ঠা:তাৰা.pdf/৮১|৭১]] }} |Notes={{ভাৰতীয় ৱিকিউৎস মুদ্ৰণ সংশোধন প্ৰতিযোগিতা আগষ্ট ২০২১}} |Width= |Css= |Header={{rh|{{{pagenum}}}|তাৰা|{{{pagenum}}}}} |Footer= }} [[শ্ৰেণী:নাটক]] 6uhk1k69c3i8v4hnrs3phyrelzsto5i 104 54780 263653 263571 2026-10-21T08:00:34Z BabulB 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 263653 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" />{{rh|৩০|তাৰা|}}</noinclude>{{hanging indent|2em|গুৰু—তেওঁক সন্তুষ্ট কৰিবলৈনো কি দিহা কৰিছা?}} {{hanging indent|2em|পালিত—কি দিহা কৰিম? বোধকৰো সময়ৰ লগে লগে মোৰ ওপৰত তেওঁৰ ক্ৰোধ দূৰ হব। যদি নহয় তেনেহলে কি কৰিম? মোৰ কপালৰ দোষ।}} {{hanging indent|2em|গুৰু—ইমান দিনে চাগৈ মোগলৰ ৰাজদূত ৰামসিংহ আপোনালোকৰ ৰাজধানী পাইছেগৈ। আপুনিনো কি ভাবে? ৰণকে কৰিব নে কৰ দি মোগলৰ কৰতলীয়া হৈয়ে থাকিব?}} {{hanging indent|2em|পালিত—আমাৰ সৈন্যবোৰ যেনে নতুন শিক্ষাৰে শিক্ষিত, ৰজা আৰু প্ৰজা যেনে স্বাধীনতা-প্ৰিয়, সেনাপতি যেনে কৰ্ম্মদক্ষ ৰজাই যে পুনৰায় সম্ৰাটক কৰ দি তলতীয়া হৈ থাকিব, তেনেকথা হলে মোৰ মনে নধৰে। সম্ভৱ যুদ্ধ হব।}} {{hanging indent|2em|গুৰু—সৌৱা দিলীৰ খাঁ আহিছেই। [দিলীৰ খাঁৰ প্ৰবেশ।] বন্ধু, তোমাৰ মঙ্গলনে?}} {{hanging indent|2em|পালিত—বন্ধু, তুমি বৰ সোণকালে আহিল। আশা কৰোঁ তোমাৰ ঘৃণিত উদ্দেশ্য সিদ্ধি নোহোৱাৰ বাবেই আমি ইমান সোণকালে তোমাক দেখা পালোঁ।}} {{hanging indent|2em|দিলীৰ—বন্ধু, তোমাৰ প্ৰণয়িনীয়ে হলে ৰূপত মই দেখা সকলো তিৰোতাকে চেৰ পেলাইছে।}} {{hanging indent|2em|পালিত—আশা কৰোঁ গুণতো?}} {{hanging indent|2em|দিলীৰ--এয়া তোমাৰ চিঠি। (চিঠি দিয়ে।)}} {{hanging indent|2em|পালিত—বোধকৰে। ইয়াৰ মৰ্ম্ম ভাল? (চিঠি পঢ়ে।)}} {{hanging indent|2em|দিলীৰ—আশা কৰোঁ।}} {{hanging indent|2em|গুৰুদ—তুমি তাত মোগল ৰাজদূতক লগ নাপালানে?}} {{hanging indent|2em|দিলীৰ—ৰাজধানী পোৱাগৈ নাই।}}<noinclude></noinclude> 9rq9rggb92ogliqlodwuu74pfl4micb 104 54781 263654 263572 2026-10-21T08:06:22Z BabulB 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 263654 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" />{{rh||তাৰা|৩১}}</noinclude>{{hanging indent|2em|পালিত—(হাতৰ আঙঠি খুলি লৈ) দিলীৰ খাঁ, খবৰ কি? এই আঙঠি তোমাৰ নে মোৰ?}} {{hanging indent|2em|দিলীৰ—মোৰ।}} {{hanging indent|2em|পালিত—ঠাট্ট। নকৰিবা, ইয়াক লাভ কৰা তেনে সহজ নহয়।}} {{hanging indent|2em|দিলীৰ—নহয় কিয়? তোমাৰ তিৰুতা যিমান সহজ।}} {{hanging indent|2em|পালিত—ই ধেমালিৰ সময় নহয়। দিলীৰ! বোধকৰো আমাৰ বন্ধুত্ব ইমানতে চিঙিব।}} {{hanging indent|2em|দিলীৰ—কেতিয়াও নহয়, যদি পূৰ্ব্বপ্ৰতিজ্ঞা অনুসৰি কাম কৰা, মই মোৰ কাৰ্য্য নিৰ্ব্বিঘ্নে সম্পাদন কৰিছোঁ। এতিয়া তুমি তোমাৰ প্ৰতিজ্ঞা পূৰণ কৰিবলৈ সাজু হোৱা।}} {{hanging indent|2em|পালিত—অসম্ভৱ। বাৰু যদি তুমি তেওঁৰ প্ৰণয় লাভ কৰাৰ বিশেষ প্ৰমাণ দিব পাৰা, তেনেহলে এই আঙঠি তোমাৰ, যদি নোৱাৰা তেন্তে মোৰ পত্নীৰ ওপৰত তোমাৰ অসৎ অভিপ্ৰায় আৰু চৰিত্ৰত কলঙ্ক আৰোপ কৰাৰ বাবেও প্ৰাণ নাশ কৰিম। তুমি নিশ্চয় জানিবা এই সংসাৰত আৰু আমাৰ দুয়ো জনৰে একেলগে ঠাই নাই।}} {{hanging indent|2em|দিলীৰ—যথেষ্ট প্ৰমাণ দিম। কেনে প্ৰমাণ দিলে তোমাৰ বিশ্বাস হব? বাৰু শুনা—তোমাৰ তাৰাৰ প্ৰত্যেক শোৱনি ঘৰৰ প্ৰত্যেক খিড়িকি আৰু দুৱাৰৰ ওপৰত আগ্ৰাত তৈয়াৰী বহুমূলীয়া পৰ্দ্দাবোৰ আছে আৰু—}} {{hanging indent|2em|পালিত—এনেকুৱা প্ৰমাণে কোনো কাম নিদিব। এইবোৰ তুমি মোৰ মুখত বা আন কাৰো মুখত শুনিব পাৰা।}} {{hanging indent|2em|দিলীৰ—তেওঁৰ শোৱনি ঘৰৰ প্ৰত্যেক দেৱালৰ ওপৰত সীতা-সাৱিত্ৰী আদি সতীসকলৰ চিত্ৰ অঙ্কিত আছে।}}<noinclude></noinclude> t2xwl4k25v10s3ab681ihru9zj1l7zf 263655 263654 2026-10-21T08:06:49Z BabulB 104 263655 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" />{{rh||তাৰা|৩১}}</noinclude>{{hanging indent|2em|পালিত—(হাতৰ আঙঠি খুলি লৈ) দিলীৰ খাঁ, খবৰ কি? এই আঙঠি তোমাৰ নে মোৰ?}} {{hanging indent|2em|দিলীৰ—মোৰ।}} {{hanging indent|2em|পালিত—ঠাট্টা নকৰিবা, ইয়াক লাভ কৰা তেনে সহজ নহয়।}} {{hanging indent|2em|দিলীৰ—নহয় কিয়? তোমাৰ তিৰুতা যিমান সহজ।}} {{hanging indent|2em|পালিত—ই ধেমালিৰ সময় নহয়। দিলীৰ! বোধকৰো আমাৰ বন্ধুত্ব ইমানতে চিঙিব।}} {{hanging indent|2em|দিলীৰ—কেতিয়াও নহয়, যদি পূৰ্ব্বপ্ৰতিজ্ঞা অনুসৰি কাম কৰা, মই মোৰ কাৰ্য্য নিৰ্ব্বিঘ্নে সম্পাদন কৰিছোঁ। এতিয়া তুমি তোমাৰ প্ৰতিজ্ঞা পূৰণ কৰিবলৈ সাজু হোৱা।}} {{hanging indent|2em|পালিত—অসম্ভৱ। বাৰু যদি তুমি তেওঁৰ প্ৰণয় লাভ কৰাৰ বিশেষ প্ৰমাণ দিব পাৰা, তেনেহলে এই আঙঠি তোমাৰ, যদি নোৱাৰা তেন্তে মোৰ পত্নীৰ ওপৰত তোমাৰ অসৎ অভিপ্ৰায় আৰু চৰিত্ৰত কলঙ্ক আৰোপ কৰাৰ বাবেও প্ৰাণ নাশ কৰিম। তুমি নিশ্চয় জানিবা এই সংসাৰত আৰু আমাৰ দুয়ো জনৰে একেলগে ঠাই নাই।}} {{hanging indent|2em|দিলীৰ—যথেষ্ট প্ৰমাণ দিম। কেনে প্ৰমাণ দিলে তোমাৰ বিশ্বাস হব? বাৰু শুনা—তোমাৰ তাৰাৰ প্ৰত্যেক শোৱনি ঘৰৰ প্ৰত্যেক খিড়িকি আৰু দুৱাৰৰ ওপৰত আগ্ৰাত তৈয়াৰী বহুমূলীয়া পৰ্দ্দাবোৰ আছে আৰু—}} {{hanging indent|2em|পালিত—এনেকুৱা প্ৰমাণে কোনো কাম নিদিব। এইবোৰ তুমি মোৰ মুখত বা আন কাৰো মুখত শুনিব পাৰা।}} {{hanging indent|2em|দিলীৰ—তেওঁৰ শোৱনি ঘৰৰ প্ৰত্যেক দেৱালৰ ওপৰত সীতা-সাৱিত্ৰী আদি সতীসকলৰ চিত্ৰ অঙ্কিত আছে।}}<noinclude></noinclude> s03lcrz7bhhrsj9ialxjcf4ikm19ihk 104 54782 263656 263044 2026-10-21T08:08:22Z BabulB 104 263656 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{rh|৩২|তাৰা|}}</noinclude>{{hanging indent|2em|পালিত—ই অতি সামান্য কথা।}} {{hanging indent|2em|দিলীৰ—ধৰা তেন্তে। চোৱা ( কাপোৰৰ তলৰ পৰা এডালি হাৰ উলিয়াই দিয়ে) কি! মুখ শেঁতা পৰিল যে? এইডালি হাৰকে, তোমাৰ পত্নীয়ে আহিবৰ সময়ত মোৰ ডিঙিত প্ৰণয়ৰ চিন স্বৰূপে পিন্ধাই দিছিল। (ঠাট্টা কৰি) এই হাৰডালিৰ লগতে তোমাৰ সেই আঙঠিটি বিয়া দিম। কেনে, সুন্দৰ, হবনে?}} {{hanging indent|2em|পালিত—হায় বিধাতা! চাওঁ আৰু এবাৰ চাব দিয়া। এইডালিকে আহিবৰ সময়ত মই তাৰাৰ ডিঙিত পিন্ধাই দিছিলোঁ? নহয়নে?}} {{hanging indent|2em|দিলীৰ—মোৰ কপাল বৰ ভাল, এতিয়াও তেওঁক মোৰ মনত পৰে।.আহিবৰ সময়ত, কান্দি কান্দি, এই হাৰডালি মোৰ দিঙিত পিন্ধাই দি কৈছিল, “এই হাৰডালি এসময়ত মোৰ আদৰৰ বস্তু আছিল, কিন্তু সি অতীতৰ কথা, এতিয়া আৰু মোৰ এই বস্তুৰ ওপৰত মোহ নাই। মই বৰ ভাগ্যৱতী যে আপোনাৰ নিচিনা উপযুক্ত পাত্ৰক উপহাৰ দিবলৈ পালো, অধিনীক যেন চিৰ দিনলৈ মনত ৰাখে।”}} {{hanging indent|2em|পালিত—সাৱধান মোগল! ফাকি নিদিবা; কিজানি তেওঁ এইডালি মোলৈ পঠিয়াই দিছে।}} {{hanging indent|2em|দিলীৰ—(বিদ্ৰূপ কৰি) হবও পাৰে, তোমাৰ চিঠিত জানো সেই বিষয়ে কিবা লিখিছে?}} {{hanging indent/s|2em}}পালিত—নাই; তোমাৰ কথাত মই সম্পূৰ্ণ বিশ্বাস কৰিছোঁ। সঁচা-তুমি যি কৈছা সকলো সঁচা—ধৰা, ধৰা এই আঙঠিটোও নিয়া, এতিয়া ই মোৰ পক্ষে বিহৰ তুল্য, দেখিলেই মোৰ হৃদয় ঘৃণাৰে পূৰ্ণ হয়। হায় হায় তিৰোতাক যেন কোনেও<noinclude>{{hanging indent/e}}</noinclude> q9ktfdfnv80ray3i2ftp30g7yyh16dk 104 80077 263595 263357 2026-10-20T11:59:01Z হানিফ আলী 1925 263595 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="হানিফ আলী" />{{rh||সমৰ্পণ|৭}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>প্ৰেমৰ সপোন মোৰ দুখনি হিয়াৰ একেটি কঁপনি নপৰে সুখৰ ওৰ, প্ৰেমৰ সপোন মোৰ। উঠি দেখো যাৰ পাই পুৱাৰ পোহৰে চুমে ধৰণীক তুমি মাথো মোৰ নাই, উঠি দেখো সাৰ পাই। বীণ খনি এৰি গলা, সুববোৰ মোৰ সিঁচি চাৰি কাষে কেনি তুমি আঁতৰিলা, বীণ খনি এৰি গলা। শেষৰ অৰূপ ধন, মোৰ জীৱনৰ অযাচিত বৰ তুমি দিয়া বীণ খন, শেষব অৰূপ ধন। থাকো বীণ খনি বাই, উঠে দিনে বাতি কৰুণ বিননি হিয়া মোৰ ভাগি যায়, থাকোঁ বীণ খনি বাই।</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> m2563hcjlemogg018ragelr6eq8p12j 104 80079 263596 263358 2026-10-20T12:10:24Z হানিফ আলী 1925 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263596 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="হানিফ আলী" />{{rh|৮|বনফুল|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>ছিগিল বীণৰ তাঁৰ, কোবাল বেগত পঁজা উৰি গল সেই দিনা ধুমুহাৰ, ছিগিল বীণৰ তাঁৰ। ধীৰে আগুৱালোঁ মই, জীৱনৰ মোৰ শেষৰ সম্বল বুকুত সাবটি লৈ ধীৰে আগুৱালোঁ মই। তোমাৰ চেনেহী দান, ভগা বীণা খনি দিলো সাগৰতে আকুল উদাস প্ৰাণ, তোমাৰ চেনেহী দান। ভাগিল দিনৰ মেলা, মাৰ গল মোৰো সাগৰ বুকুতে, শেষ লহৰীৰ লীলা, ভাগিল দিনৰ মেলা। {{center|⸻}}</poem> {{Block center/e}}<noinclude></noinclude> s6gf5z0wxltx673nux78d2v5jguy0ym 104 80081 263597 263348 2026-10-20T12:11:10Z হানিফ আলী 1925 263597 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="হানিফ আলী" /></noinclude>{{center|{{larger|'''তুমি মোৰ নাভাঙিবা ভুল'''}}}} {{Block center/s}} <poem>:::তুমি মোৰ নাভাঙিবা ভুল, গাথিছিলে৷ মালা ধাৰি{{gap}}আকাশ কুসুন পাৰ :::আবেগত পৰাণ আকুল । ওপৰত হাঁহি হাঁহি{{gap}}তৰাই পাতিলে খুन :::দেখি মোৰ জীৱনৰ ভুল । এই থাকোঁ নাওখনি বাই, জোনৰ পোহৰ পৰি চিক চিক কৰি কৰি পানীৰ লহৰী নচা{{gap}}একে থিৰে চাই :::জীৱনৰ গীত গাই নাই, সৰগ নিজৰি পৰা{{gap}}সুৱদি মদিৰা চুমি :::আবেগত পৰাণ উটাই ::নাও খনি সোঁতে লই যায় । বতাহৰ বিয়াকুল সুৰ⸻ দূৰ দূৰণিত ভাহি কেনিবাদি উৰি আহি বুকুত লুকাই আনে অতীতৰ সুৰ, :::সোঁৱৰণী অতি সুমধুৰ । হেৰোৱা জেউতি পৰি{{gap}}অন্তৰ জিলিকি উঠে :::উলাহতে হিয়া ভৰপুৰ, :::অতীতৰ সুমধুৰ সুৰ ।</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> b95dss4wfpdkh9nygomil85xujp9fg8 104 80083 263598 263360 2026-10-20T12:12:15Z হানিফ আলী 1925 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263598 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="হানিফ আলী" />{{rh|১০|বনফুল|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>{{gap|3em}}সপোনৰ সৰগ আমাৰ {{gap|3em}}সুকীয়া সৰগ নাই মিছাতে বিছাৰি হায় {{gap|3em}}নকবা চকুলো টুকি সপোন অসাৰ, {{gap|5em}}নুতুলিবা ঢউ নিৰাশাৰ। দিঠকৰ দানৱৰ নিকৰুণ পৰশত {{gap|3em}}নেভাঙিবা কৰি চুৰমাৰ {{gap|3em}}সপোনৰ সৰগ আমাৰ। সপোনতে ফুলে যেন জীৱনৰ ফুল, সপোনতে মিলি য'ক জীৱনৰ ইকুল সিকুল {{gap|3em}}তুমি মোৰ নেভাঙিবা ভুল। {{center|⸻}}</poem> {{Block center/e}} <section end="22e" /> <section begin="22b" /> {{center|{{larger|'''শিলৰ সপোন'''}}}} {{Block center/s}}<poem>{{gap|3em}} শিলনিৰ ওপৰেদি {{gap|3em}} নাচি নাচি আহিছে বাগৰি {{gap|3em}} পৰ্ব্বতীয়া জুৰি {{gap|3em}} ভৈয়ামৰ সৰু নৈ খনি। কাষৰ গড়াই গছ লতা কহুঁৱা ফুলেৰে বতাহ লগৰী কৰি লৈছে মেৰাই যতনেৰে উৰুৱাই হিয়া ভৰা চেনেহ জাননী॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> bgt83affpcuphmwe3fsrs2c4pjxh3mc 104 80084 263599 263351 2026-10-20T12:17:57Z হানিফ আলী 1925 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263599 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="হানিফ আলী" />{{rh||শিলৰ সপোন|১১}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>{{gap|3em}}ওচৰতে পৰি আছে {{gap|3em}}এটি শিল—অকলশৰীয়া! {{gap|3em}}চেনেহৰ জৰী গছ {{gap|3em}}জীৱনত তাৰ {{gap|3em}}কোনে দিলে কেনি সোলোকাই; {{gap|3em}}বুজিব নোৱাৰি নিজে {{gap|3em}}বেজাৰত কাঢ়ে হুমুনীয়া। পোহৰত নাচি নাচি সৰু সৰু ঢউ বোৰে ওপৰে টোৱাই এই দিয়ে তাক চেনেহৰ মধুৰ পৰশ; হেঁপাহেৰে শিলে তাক ল'ই আঁকোৱালি সাৰটি ৰাখিব খোজে গোটেই জীৱন। {{gap|3em}}মিছা তাৰ আশাৰ কিৰণ {{gap|3em}}খন্তেক ধেমালি কৰি {{gap|3em}}কেনিবা আঁতৰি {{gap|3em}}নিমিষতে ভাঙি দিয়ে সুখৰ সপোন। নিতে কত চউ আছে যায়, তথাপি অবুজ শিলে চেনেহ সঁফুৰা নেলি দিনে ৰাতি আছে বাট চাই; কিজানিবা কেতিয়াবা এখানি চেনেহ কৰা নামি কোনো সুৰুঙাই যদি তাৰ হিয়া উজলাই!</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 8wkm72jhr4gfrmm873tayt91gwvwcgp 104 80088 263600 263364 2026-10-20T12:19:14Z হানিফ আলী 1925 263600 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="হানিফ আলী" />{{rh|১৪|বনফুল|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>গছজুপি আছে ৰই আকাশ ধিয়াই, কুঁহি ফুল পাত লই, আছে জাতিকাৰ হই ৰংমনে প্ৰকৃতিৰ জেউতি চৰাই। ওচৰতে গছ জুপি আছে বাট চাই॥ উলাহত লতা ডালি আগ বাঢ়ি যায়, গছৰ ওচৰ চাপি হিয়াতেই হিয়া থাপি হেঁপাহে সাৱটি ধৰি মুখলই চাই, কব খোজা কথাটিও লাজতে নোলায়। অতদিনে বাটচোৱা আশাটি পূৰিল উলাহত নাচে বুকু, তলত নপৰে চকু সেউজীয়া ধৰাখনি কেনি আঁতৰিল। পৰ্ব্বতীয়া শিলটিৰো সপোন ভাগিল॥ বুকুত লগোৱা সাঁচ মাথো পৰি ৰ'ল, মৰমৰ সুৰ তাৰ কেনি উৰি গ'ল। আকাশত পাখি মেলি পখীটি উৰিল খন্তেকীয়া পোহৰত আন্ধাৰ নামিল। শিলটিৰো চেনেহৰ সপোন ভাগিল॥ {{center|⸻}}</poem> {{Block center/e}}<noinclude></noinclude> 1z0tg72clyga98hvl811n38cl0e3lyf 104 80092 263601 226220 2026-10-20T12:36:45Z হানিফ আলী 1925 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263601 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="হানিফ আলী" />{{center|{{larger|'''অতীত ভবিষ্যত'''}}}}</noinclude>{{Block center/s}} তুমি মোৰ ক'লা কাণে কাণে ::অতীতক নানিবা দুনাই, অতীতেই মোহিনী বেষেৰে ::দিলে হেনো অবাট চিনাই। {{Dhr|1em}} জীৱনৰ উখৰা বাটত ::আছে জানো চিনাকি অচিন, তোমাকেই সুধিছো সাদৰি ::পোৱা জানো কিবা তাৰ চিন? {{Dhr|1em}} পছিমৰ দূৰ আকাশত ::জলে মানে হেঙুলী দাপোন, গই থকা বাটৰ আগেদি ::নাচি যায় সোনালী সপোন। {{Dhr|1em}} ধীৰে ধীৰে নামিলে আন্ধাৰ ::পৰ্ব্বতে ভৈয়ামে মিলি বায়; এৰি অহা দীঘলীয়া পথ ::হেঁপাহেৰে ঘূৰি ঘূৰি চায়। {{Dhr|1em}} সমুখুৰ অচিন বাটত; ::আন্ধাৰেই লগৰীয়া তাৰ, অতীতৰ জোনাকী কিৰণে ::দেখুৱাই দূৰৰ আন্ধাৰ।<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> fvkbf1xu83nt33s183c0q05wnongj4b 263609 263601 2026-10-20T12:52:56Z হানিফ আলী 1925 263609 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="হানিফ আলী" /></noinclude>{{center|{{larger|'''অতীত ভবিষ্যত'''}}}} {{Block center/s}} তুমি মোৰ ক'লা কাণে কাণে ::অতীতক নানিবা দুনাই, অতীতেই মোহিনী বেষেৰে ::দিলে হেনো অবাট চিনাই। {{Dhr|1em}} জীৱনৰ উখৰা বাটত ::আছে জানো চিনাকি অচিন, তোমাকেই সুধিছো সাদৰি ::পোৱা জানো কিবা তাৰ চিন? {{Dhr|1em}} পছিমৰ দূৰ আকাশত ::জলে মানে হেঙুলী দাপোন, গই থকা বাটৰ আগেদি ::নাচি যায় সোনালী সপোন। {{Dhr|1em}} ধীৰে ধীৰে নামিলে আন্ধাৰ ::পৰ্ব্বতে ভৈয়ামে মিলি বায়; এৰি অহা দীঘলীয়া পথ ::হেঁপাহেৰে ঘূৰি ঘূৰি চায়। {{Dhr|1em}} সমুখুৰ অচিন বাটত; ::আন্ধাৰেই লগৰীয়া তাৰ, অতীতৰ জোনাকী কিৰণে ::দেখুৱাই দূৰৰ আন্ধাৰ।<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> sqok2zazt8zliyw9s1lwnejaypyfu3u 104 80093 263602 226224 2026-10-20T12:40:37Z হানিফ আলী 1925 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263602 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="হানিফ আলী" />{{rh||আন্ধাৰৰো আছে তেনে মান|১৯}} {{Block center/e}}</noinclude>তেনে এটি আন্ধাৰ ক্ষণত ::অতিতেহে ভবিষ্য চিনায়, নামি অহা গধুলি পৰত ::নতুন ভবিষ্য আৰু নাই। {{Dhr|1em}} আজি এই বিয়ালি বেলিকা ::হেঙুলীয়া সপোনৰো ওৰ, জীৱনৰ নিজান বাটত ::অতীতেই ভবিষ্যত মোৰ। {{center|⸻}} <section end="31e" /> <section begin="31b" /> {{center|{{larger|'''আন্ধাৰৰো আছে তেনে মান'''}}}} {{Block center/s}} <poem>আজি এই দিনৰ শেহত ::পাহৰি পেলোৱা মোৰ গান। ::দূৰণিত মাৰ যোৱা লহৰী সমান। পছিমৰ হেঙুলি আঁচলে ::দিগন্তত লুকা লুকি খেলে, সন্ধিয়াৰ কলীয়া আন্ধাৰে ::আবৰি নেৰাখে তাৰ মান, ::তেনেহলে কিয় অভিমান? ::তুমিও পাহৰা মোৰ গান।</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> o8j1ht6lfomh4puzo2v8ysz4sy35qaq 263603 263602 2026-10-20T12:40:55Z হানিফ আলী 1925 263603 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="হানিফ আলী" />{{rh||আন্ধাৰৰো আছে তেনে মান|১৯}} {{Block center/e}}</noinclude>তেনে এটি আন্ধাৰ ক্ষণত ::অতিতেহে ভবিষ্য চিনায়, নামি অহা গধুলি পৰত ::নতুন ভবিষ্য আৰু নাই। {{Dhr|1em}} আজি এই বিয়ালি বেলিকা ::হেঙুলীয়া সপোনৰো ওৰ, জীৱনৰ নিজান বাটত ::অতীতেই ভবিষ্যত মোৰ। {{center|⸻}} {{Block center/e}} <section end="31e" /> <section begin="31b" /> {{center|{{larger|'''আন্ধাৰৰো আছে তেনে মান'''}}}} {{Block center/s}} <poem>আজি এই দিনৰ শেহত ::পাহৰি পেলোৱা মোৰ গান। ::দূৰণিত মাৰ যোৱা লহৰী সমান। পছিমৰ হেঙুলি আঁচলে ::দিগন্তত লুকা লুকি খেলে, সন্ধিয়াৰ কলীয়া আন্ধাৰে ::আবৰি নেৰাখে তাৰ মান, ::তেনেহলে কিয় অভিমান? ::তুমিও পাহৰা মোৰ গান।</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> b4jwh1rwjai549a80ad085z2w3s35tv 263604 263603 2026-10-20T12:41:46Z হানিফ আলী 1925 263604 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="হানিফ আলী" />{{rh||আন্ধাৰৰো আছে তেনে মান|১৯}} {{Block center/s}}</noinclude> তেনে এটি আন্ধাৰ ক্ষণত ::অতিতেহে ভবিষ্য চিনায়, নামি অহা গধুলি পৰত ::নতুন ভবিষ্য আৰু নাই। {{Dhr|1em}} আজি এই বিয়ালি বেলিকা ::হেঙুলীয়া সপোনৰো ওৰ, জীৱনৰ নিজান বাটত ::অতীতেই ভবিষ্যত মোৰ। {{Block center/e}} {{center|⸻}} <section end="31e" /> <section begin="31b" /> {{center|{{larger|'''আন্ধাৰৰো আছে তেনে মান'''}}}} {{Block center/s}} <poem>আজি এই দিনৰ শেহত :::পাহৰি পেলোৱা মোৰ গান। :::দূৰণিত মাৰ যোৱা লহৰী সমান। পছিমৰ হেঙুলি আঁচলে :::দিগন্তত লুকা লুকি খেলে, সন্ধিয়াৰ কলীয়া আন্ধাৰে :::আবৰি নেৰাখে তাৰ মান, :::তেনেহলে কিয় অভিমান? :::তুমিও পাহৰা মোৰ গান।</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> lngafqnnewl9tykaj07egytw600tqi3 104 80094 263605 226226 2026-10-20T12:45:21Z হানিফ আলী 1925 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263605 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="পৱন বৰ্মন" />{{rh|২০|বনফুল|}} {{Block center/s}}</noinclude> <poem>পৃথিবীৰ শেহৰ ৰেখাত :::মিলি যোৱা মুকলি পথাৰ, তৰা বচা ৰাতিৰ আকাশে :::আঁতৰায় অবুজ আন্ধাৰ, বিশ্বৰ বাঁহীত উঠে সকৰুণ তান। :::তেনেহলে কিয় অভিমান? :::তুমিও পাহৰা মোৰ গান। দুপৰৰ তেজাল কিৰণে :::পাৰে জানো কৰিব প্ৰকাশ ৰাতিৰ কোলাতে থকা :::মুকলি পথাৰ জোৰা :::ৰিক্ততাৰ সৌন্দৰ্য উদাস? :::—গুপুতৰ আপোন আভাস। আন্ধাৰৰো আছে তেনে মান তেনে হলে কিয় অভিমান? :::পাহৰি পেলোৱা মোৰ গান। :::আজি এই দিনৰ শেহত, :::দূৰণিত মাৰ যোৱা লহৰী সমান, :::তুমিও পাহৰা মোৰ গান।</poem> {{Block center/e}} {{center|⸻}}<noinclude></noinclude> 77jut8volhurixdmclcacj738ezq464 263606 263605 2026-10-20T12:45:42Z হানিফ আলী 1925 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 263606 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="হানিফ আলী" />{{rh|২০|বনফুল|}} {{Block center/s}}</noinclude> <poem>পৃথিবীৰ শেহৰ ৰেখাত :::মিলি যোৱা মুকলি পথাৰ, তৰা বচা ৰাতিৰ আকাশে :::আঁতৰায় অবুজ আন্ধাৰ, বিশ্বৰ বাঁহীত উঠে সকৰুণ তান। :::তেনেহলে কিয় অভিমান? :::তুমিও পাহৰা মোৰ গান। দুপৰৰ তেজাল কিৰণে :::পাৰে জানো কৰিব প্ৰকাশ ৰাতিৰ কোলাতে থকা :::মুকলি পথাৰ জোৰা :::ৰিক্ততাৰ সৌন্দৰ্য উদাস? :::—গুপুতৰ আপোন আভাস। আন্ধাৰৰো আছে তেনে মান তেনে হলে কিয় অভিমান? :::পাহৰি পেলোৱা মোৰ গান। :::আজি এই দিনৰ শেহত, :::দূৰণিত মাৰ যোৱা লহৰী সমান, :::তুমিও পাহৰা মোৰ গান।</poem> {{Block center/e}} {{center|⸻}}<noinclude></noinclude> mx8skfprkn9ix12qgc6krwne59x0sic 104 80095 263607 226239 2026-10-20T12:50:11Z হানিফ আলী 1925 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263607 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="হানিফ আলী" /></noinclude>{{center|{{larger|'''নোহোৱা সমল'''}}}} {{Block center/s}} <poem>লৰালি কালৰে পৰা{{gap}}ওৰে জনমত মোৰ {{gap}}আশাৰ জেউতীকণ আঁতৰি পলায়। মৰমৰ ফুল পাহি{{gap}}নউ হাত মেলোতেই {{gap}}অকলে আপুনি দেখোঁ লেৰেলি শুকায়॥ জোনৰ ৰূপালী ধাৰা{{gap}}নপৰে পজাত আহি , {{gap}}নুশুনো পখীৰ কোনো সুমধুৰ গান। সন্ধিয়াৰ জুৰ বাৱে{{gap}}চেনেহৰ পৰশেৰে {{gap}}নকৰে শীতল মোৰ উতলা পৰাণ॥ দেও দিয়া জুৰিটিয়ে{{gap}}নিমাতে নিৰৱে ধীৰে {{gap}}পজাৰ কাষেদি যায় সৰগ ধিয়াই। নানা বৰণীয়া শিল{{gap}}একে থৰে পৰি আছে {{gap}}সোঁতৰ বুকুত ঘুৰি নানাচে দুনাই॥ বাৰিষাৰ ওন্দোলোৱা{{gap}}ক'লা ডাৱৰৰ শাৰী {{gap}}গুজৰি গুমৰি আহে চাবি কাষে মোৰ। জাৰত কুঁৱলী নামি{{gap}}পঁজাটি নেদেখা কৰে {{gap}}নিজকে নিচিনা হও আন্ধাৰত ঘোৰ॥ কেতিয়াবা সুদূৰৰ{{gap}}এটি যেন খীণ সুৰে {{gap}}হিয়াত কঁপনি তুলি কেনিবা পলায়। কুঁৱলী আঁৰতে থকা{{gap}}খন্তেকীয়া সুৰুযৰ {{gap}}জিলিঙনি এটি নামি আকউ লুকায়॥ </poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> motut7872wtg4mi3k8r9428rpyb7oda 104 80131 263614 227650 2026-10-20T13:07:28Z হানিফ আলী 1925 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263614 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="হানিফ আলী" /></noinclude>{{center|{{larger|'''বাটৰ শেহত'''}}}} {{Multicol}} {{Block center/s}} আহি ভাগৰত ঘাটৰ পাৰত :বহে বাটকৰা মোৰ পুৱাৰ কিৰণ নউ দেখোতেই :বাটৰো পৰিব ওৰ। এই বাটে দিয়ে অৱশ চৰণে :কত আহি কেনি গল; দুবৰি বনত চৰণৰ চাপ :দুটি এটি মাথোঁ ৰ'ল। বুঢ়া লুইতেও ফেনে ফোটোকাৰে :নিছিগা ধাৰেৰে বব, কোনে জানে কেনি, নিজেও নাজানো, :বাটকৰা কত বৰ? পুৱাতেই উঠি বুলিছিলে বাট :উলাহ ওপচা প্ৰাণ; দুধাৰে বাটৰ শুনি বননিৰ :কুলি কেতেকীৰ গান। মনৰ গোপন সপোনৰ ছবি :দিঠকত পাব বুলি; দূৰণি সুৰত উজলি উঠলি :আশাব কুসুম ফুলি। {{Multicol-break}} আহি কত জনে সাবটি বাটত, :মৰম বাতৰি দিলে; কোনোৱে আকৌ নিকৰুণ ভাবে :নৌকণি চুহি নিলে। আন্ধাৰে পোহৰে হাঁহি কান্দোনত :বাটৰুৱা আগুৱাই; ৰুমিও নকমে বুকুভৰা আশা :হিয়াত উথলি যায়। ভৰ দুপৰত কেনিবা ডাৱৰে :কলীয়া ঢাকোন মেলি; পোহৰ লুকাই ঢাকিলে বেলিটি :আশাৰ কিৰণ ঠেলি। আন্ধাৰে সাৱটি ললে আন্ধাৰক :উঠিলে প্ৰলয় বান, দিশা হেৰুৱাই বাটকৰাটিৰ :ভৰত আকুল প্ৰাণ। এনি তেনি ঘুৰি অলিয়া বলিয়া, :বিচাৰি ফৰিছে পথ; আন্ধাৰত কেনি কোনে জানে ক'ত :চলে নিয়তিৰ ৰথ। {{Block center/e}} {{Multicol-end}} {{Block center/s}} বাটৰ চিনাকি নেপালে এটিকো :একণি পোহৰো নাই; গভীৰ বনত অকলে অকলে :ফুৰে বাট থেপিয়াই।<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> bm16c5b558ksrz005f4ckcfcsjphbr4 104 80132 263616 227072 2026-10-20T13:13:27Z হানিফ আলী 1925 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263616 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="হানিফ আলী" />{{rh|৫৮|বনফুল|}} {{Block center/s}}</noinclude> চাপিলে বেতিয়া বাটৰ শেহত :নুমালে সৰগী ৰাতি, তাৰ জীৱনত নুপুৱাই আৰু :দুখৰ আন্ধাৰ ৰাতি! দিনৰ শেহৰ হেঙুলীয়া ৰেখ :পছিমত পমি যায়; সেয়ে আন্ধাৰত সিপাৰৰ ঘাট :ৰিণি ৰিণি দেখুৱাই। {{center|⸻}} {{Block center/e}} <section end="70e" /> <section begin="70b" /> {{center|{{larger|'''মোৰ সৰগ'''}}}} {{Block center/s}} লাগে মোক অকলশৰীয়া কৈ ::এখনি সৰগ, একাকাৰ য'ত :আকাশ পৃথিবী দুয়ো, ::নিৰাধাৰ জীৱন বিহগ। {{Dhr|1em}} চউ পাশে য'ত :বেৰি লই ভক্তজনে, ::কাণে কাণে নকৰে গুঞ্জন। {{Dhr|1em}} নিন্দা বচনেও :যাব বজ্ৰ প্ৰাচীৰত ::উফৰি উফৰি কৰে ৰণ।<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> d6nywk0edjaa93gy3totvrw5whv8vgv 104 80135 263617 227620 2026-10-20T13:15:51Z হানিফ আলী 1925 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263617 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="হানিফ আলী" /></noinclude>{{Dhr|1em}} {{rh||{{larger|'''কবি'''}}|}} {{Block center/s}} <poem>(আমি) সপোনৰ সুৰ{{gap|3em}}ভাবৰ লহৰ {{gap|3em}}জগতত তোলোঁ আনি, চেনেহ কুসুম{{gap|3em}}ফুলাওঁ যতনে {{gap|3em}}প্ৰেমৰ সৌৰভ সানি, জীৱন সাগৰ{{gap|3em}}নিজন তীৰ, {{gap|3em}}ফুৰোঁ তাত অকলই, লাজুকী জোনায়ে{{gap|3em}}আমাকেই চাই {{gap|3em}}মেঘৰ ওৰণী লই। সংসাৰ বিৰাগী,{{gap|3em}}সংসাৰ তিয়াগী, {{gap|3em}}সংসাৰ নাজতে থাকোঁ, সৃষ্টি পাতনিৰ{{gap|3em}}ভঙা পতা ছবি, {{gap|3em}}মনৰ মাজতে আঁকো। (আমি) সপোন বলিয়া,{{gap|3em}}দিঠক ৰাজ্যত {{gap|3em}}থাকো একেঠিৰে চাই, আমাৰ প্ৰাণৰ{{gap|3em}}ৰীণৰ জোঁকাৰে {{gap|3em}}জগত কঁপায় যায়॥</poem> <center>⸻</center><noinclude></noinclude> a9bt8b0ep76nui6zr5zsdzysufhgiid 106 86285 263610 263280 2026-10-20T12:54:28Z BabulB 104 added [[Category:গল্প সংকলন]] using [[Help:Gadget-HotCat|HotCat]] 263610 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Type=book |Title=অসমাপ্ত |Language=as |Volume= |Edition=দ্বিতীয় |Author=প্ৰেমনাৰায়ণ দত্ত |Co-author1= |Co-author2= |Co-author3= |Translator= |Co-translator1= |Co-translator2= |Editor= |Co-editor1= |Co-editor2= |Illustrator= |Publisher=মণি-মাণিক প্ৰকাশ |Address=গুৱাহাটী |Year=1955 |Key= |ISBN= |DLI= |IA=in.ernet.dli.2015.452770 |NLI= |Source=pdf |Image=1 |Progress=OCR |Pages=<pagelist 1="বেটুপাত" 2="প্ৰকাশন" 3="নিবেদন" 4="প্ৰকাশকৰ দুআষাৰ" 5to9="আশীৰ্ব্বচন" 10="সূচী" 11="7"/> |Volumes= |Remarks={{পৃষ্ঠা:অসমাপ্ত.pdf/১০}} |Notes= |Width= |Css= |Header= |Footer= }} [[শ্ৰেণী:গল্প সংকলন]] mz8ew3ij0eix7scyotb8uas1hm0kd8q 106 86542 263657 237483 2026-10-21T08:36:03Z BabulB 104 263657 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Type=book |Title=আসাম বুৰঞ্জী |Language=as |Volume= |Edition=প্ৰথম |Author=হৰকান্ত শৰ্মা মজিন্দাৰ বৰুৱা |Co-author1=কাশীনাথ তামূলী-ফুকন |Co-author2= |Co-author3= |Translator= |Co-translator1= |Co-translator2= |Editor=সূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা |Co-editor1= |Co-editor2= |Illustrator= |Publisher=বুৰঞ্জী আৰু পূৰাতত্ত্ব বিভাগ, অসম |Address=গুৱাহাটী |Year=1930 |Key= |ISBN= |DLI= |IA= |NLI= |Source=djvu |Image=1 |Progress=OCR |Pages=<pagelist 1="মলাট" 2="প্ৰচ্ছদ" 3="প্ৰকাশন" 4to8="Preface" 9to15="প্ৰকাশকৰ পাতনি" 16to24="সূচীপত্ৰ" 25="গ্ৰন্থাকাৰৰ পাতনি" 26="1"/> |Volumes= |Remarks= |Notes= |Width= |Css= |Header={{rh||আসাম বুৰঞ্জী|}} |Footer= }} awl0nx9uta9r5l0g872jf3uili87imf 263660 263657 2026-10-21T08:43:16Z BabulB 104 263660 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Type=book |Title=আসাম বুৰঞ্জী (হৰকান্ত বৰুৱা সদৰামিন) |Language=as |Volume= |Edition=প্ৰথম |Author=হৰকান্ত শৰ্মা মজিন্দাৰ বৰুৱা |Co-author1=কাশীনাথ তামূলী-ফুকন |Co-author2= |Co-author3= |Translator= |Co-translator1= |Co-translator2= |Editor=সূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা |Co-editor1= |Co-editor2= |Illustrator= |Publisher=বুৰঞ্জী আৰু পূৰাতত্ত্ব বিভাগ, অসম |Address=গুৱাহাটী |Year=1930 |Key= |ISBN= |DLI= |IA= |NLI= |Source=djvu |Image=1 |Progress=OCR |Pages=<pagelist 1="মলাট" 2="প্ৰচ্ছদ" 3="প্ৰকাশন" 4to8="Preface" 9to15="প্ৰকাশকৰ পাতনি" 16to24="সূচীপত্ৰ" 25="গ্ৰন্থাকাৰৰ পাতনি" 26="1"/> |Volumes= |Remarks= |Notes= |Width= |Css= |Header={{rh||আসাম বুৰঞ্জী|}} |Footer= }} nk58ly4qofvtb35ovhvh3us0fiaqr22 104 92648 263623 253549 2026-10-20T17:30:16Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263623 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দীন-দুখী|৭১}}</noinclude>মাৰি মাৰি ছিঙি জাহাজৰ ওপৰ উঠিল। ইমান পৰে মানুহে তাক মন কৰা নাছিল। যেতিয়া সি জাহাজৰ ওপৰ উঠি ৰচি বগাবলৈ ধৰিলে, তেতিয়াহে সকলোৰে চকু পৰিল। দেখিলে তাৰ গাত ৰঙা ছোলা, গতিকে সি কয়দী; মূৰত সেউজীয়া টুপী, গোটেই জীৱনৰ কাৰণে জেল দিয়াৰ চিন। নিমিষৰ ভিতৰতে সি বিপদগ্ৰস্ত খালাছীটোৰ কাষ পালেগৈ। বতাহে তাৰ মূৰৰ সেউজীয়া টুপীটো উৰুৱাই নি পকা মূৰটো উলিয়াই তাৰ বুঢ়া বয়সৰ বাতৰি দিলে। সকলোৱে বিস্ময়- বিস্ফাৰিত নেত্ৰে তাৰ কাৰ্য্য-কলাপ চাবলৈ ধৰিলে। {{gap}}এটাৰ লগত দুটা মৰে! মানুহবিলাক অস্থিৰ। যেতিয়া কয়দীটোৱে খালাছীটোৰ গাত হাত দিলে, সেই হেজাৰ হেজাৰ চকু পলকবিহীনভাবে একে ঠাইতে নিক্ষিপ্ত হ’ল। ক’তো এটা মাত নাই এটা শব্দ নাই। চাওঁতে চাওঁতে খালাছীটো মুক্ত হ’ল। দুয়োটাই ৰচি বাগৰি জাহাজ পালেহি। কাণ তাল মাৰি যোৱা হাত চাপৰিৰ ৰোল উঠিল। কোনোৰ চকুত চকুপানী ওলাল। তিৰুতাসকলে ইগৰাকীয়ে সিগৰাকীক সাবটা-সাবটি কৰিলে। কোনো কোনোৱে চিঞৰি উঠিল, “তাক খালাছ দিব লাগে।” {{gap}}কয়দীটোৱে নামি আহি তাৰ দলৰ ফালে যাবলৈ বুলি লৰা-ঢপৰা কৰি এডাল ৰচিত ধৰি নামি যাব খোজোঁতেই মানুহবিলাকে একেলগে চিঞৰ মাৰি উঠিল—কয়দীটো পানীত পৰিল! নাওলৈ লৰালৰিকৈ মানুহ নামিল। কিন্তু কয়দী আৰু পানীৰ তলৰ পৰা ওপৰলৈ নুঠিল। জাল মাৰিও তাৰ শ’টো বিচাৰি উলিয়াব নোৱাৰিলে। সকলো যত্ন বিফল হ’ল। পিছদিনা টুলৰ কাকতত বাহিৰ হ’ল— “ নবেম্বৰ ১৭।১৮২৩ কালি জাহাজত কাম কৰিবলৈ অনা কয়দী এটা পানীত পৰি মৰিল। তাৰ শ’টো বিচাৰি পোৱা নগল। সাগৰৰ তলিত কৰবাৰ জাজৰিত লাগি ৰ’ল। মানুহটোৰ নাম জঁ-ভেলজ। কয়দী নম্বৰ ৯৪৩০।” {{gap}}ম’ফেয়াৰমেল পৰ্ব্বতৰ ওপৰত এখনি সৰু গাঁও। পাহাৰত নিজৰাৰ<noinclude></noinclude> jqlzpyktegs54oe3jh4xseaqg5kjlw6 104 92649 263624 253550 2026-10-20T17:49:25Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263624 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|৭২|দীন-দুখী|}}</noinclude>পানী, হাবিত খৰি অপৰ্য্যাপ্ত। গাঁৱত প্ৰায় বস্তুৱেই সস্তা। কম খৰচতে মানুহে ম’ফেয়াৰ মেলত থাকিব পাৰিছিল। এই ম’ফেয়াৰমেলতেই ৱাটাৰলুৰ ছাৰ্জ্জেণ্ট, টেনাৰ্ডিয়েৰৰ হোটেল। টেনাৰ্ডিয়েৰৰ হোটেল গাঁৱৰ এমূৰীয়া। হোটেলত অন্য অসুবিধা নেথাকিলেও পানীৰ অসুবিধাটো অলপ বেছি বুলি অনুভৱ হৈছিল। পানীৰ নিজৰাটো হোটেলৰপৰা এমাইলমান দূৰ।হোটেলৰ গৰাকীহঁতৰ চাকৰ চাকৰনী বুলিবলৈ আছিল, একমাত্ৰ কজেট। কজেটৰ পৰা টেনাৰ্ভিয়েহঁতৰ দুটা কাম হৈছিল। মাকে কজেটৰ খৰচ যোগাইছিল, কজেটে সিহঁতৰ চাকৰ খাটিছিল। পানী অনা কামটো আহিল কজেটৰ। ৰাতিও সময়ত নাটনি হলে পানী আনিবগৈ লাগে বুলিহে কজেটে সদায় দিনতেই যথেষ্ট পানী আনি ৰাখে। এই এমাইল দূৰৰপৰা পানী কঢ়িয়াই অনাটো আন কামতকৈ কজেটে বেছি টান পাইছিল। {{gap}}এইবাৰ খৃষ্ট-মাছত ম’ফেয়াৰমেলত বৰ ধুম-ধাম। বহুত মানুহ আহিছে। হোটেলবোৰ ভৰি পৰিছে। টেনাৰ্ডিয়েৰৰ হোটেলতো মানুহৰ ভিৰ। হোটেলত মানুহৰ ভিৰ হোৱাৰ লগে লগেই কজেটৰো কামৰ ভিৰ পৰিছে। {{gap}}আজি খৃষ্ট-মাছ, সন্ধিয়া। টেনাৰ্ডিয়েৰ হোটেল আলহীৰে ভৰি পৰিছে। ৰাতি খোৱাৰ সময় হৈছে। এনেতে নতুনকৈ চাৰিজন আলহী ওলালহি। কজেটৰ অন্তৰ কঁপি উঠিল। জানোচা পানী কম হয়। পানী কম হলে, ৰাতিয়েই নিজৰাৰ পানী আনিবগৈ লাগিব। কজেটে যিহলৈকে ভয় কৰিছিল সেয়ে হৈ উঠিল। আলহীহঁতৰ ঘোৰাৰ পানী লাগে॥ টেনাৰ্ডিয়েৰে পানী দিবলৈ ক’লে। মেহেঙা-মেহেঙ কৈ মাডাম্‌ টেনাৰ্ডিয়েৰৰ ফালে চাই কজেটে উত্তৰ দিলে, “পানী বেছি নাই।” একেই বুঢ়ী নাচনী, তাতে নাতিনীয়েকৰ বিয়া। মাডাম্ গুজৰি উঠিল। দুৱাৰ মেলি দি হুকুম কৰিলে, “যা, এতিয়াই লৈ আহ।” কজেট নিৰুপায়। তললৈ মূৰ কৰি এটা বাল্টি হাতত লৈ তাই দুৱাৰমুখত হাজিৰ হ’ল। বাল্‌টিটো ছোৱালীজনীতকৈ ডাঙৰ। বাল্টিটোৰ<noinclude></noinclude> lpt82vnd723oerdiiepp7c9ir6cx0t2 104 92650 263645 253551 2026-10-21T02:01:38Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263645 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দীন-দুখী|৭৩}}</noinclude>ভিতৰত তাই হাত-ভৰি মেলি বহিব পাৰিলেহেতেন। মাডাম্ টেনাৰ্ডিয়েৰ আহি তাইৰ হাতত ১৫ ‘চু’ৰ মোহৰ এটা গুজি দি ক’লে, “যা আহিবৰ সময়ত ৰুটিৱালাৰ দোকানৰ পৰা ভাল চাই ৰুটি এটা লৈ আহিবি।” কজেটে মোহৰটো তাইৰ ফটা ছোলাৰ জেপত ভৰাই লৈ ভয়ে ভয়ে নিজৰাৰ ফালে খোজ ল’লে। {{gap}}ঘৰৰ বাহিৰ ওলাই কজেটে আন্ধাৰৰ ফালে চাই কঁপি উঠিল। যেনিয়ে চায় তেনিয়ে দেখে তাই অকলশৰীয়া। ইফালে সিফালে চাওতে হঠাৎ চকু পৰিল কাষৰ দোকানখনৰ দিনত দেখি যোৱা ডাঙৰ পুতলাটোলৈ। পুতলাটো দেখি তাই সকলো দুখ, সকলো চিন্তা, সকলো ভয়, পাহৰি পেলালে। থমকি ৰৈ একেৰাহে পুতলাটোৰ ফালে চাবলৈ ধৰিলে। এই ধুনীয়া পুতলাটো যদি তাই পালেহেতেন! আহা!! কজেটৰ পাবৰ উপায় নাই। গাৱঁৰ কোনো ছোৱালীৰ ভাগ্যত ঘটা নাই। ইপনিন্, এজেমায়ো পোৱা নাই। তাই কোন কুটা! তথাপি তাই চায়ে সুখ পাইছে। আপোন-পাহৰা হৈ গৈছে। এনেভাৱে থাকোঁতেই হঠাৎ বজ্ৰধ্বনি আহি তাইৰ চমক ভাঙি দিলে। ঘৰৰ দুৱাৰমুখৰপৰা মুখ উলিয়াই মাডাম্ টেনাৰ্ডিয়েৰে মাত দিছে— “হাৰামজাদী! তই ৰৈ আছ?” কজেটে হাতত বাল্‌টি লৈ দুপ্-দুপ্ কৰে লৰ মাৰিলে। আৰু দোকানৰ ফালে কেৰাহিকৈয়ে নেচালে। গাৱঁৰ মূৰ নোপোৱালৈকে ক’তো ক্ষন্তেক নিজিৰালে। শেহত গাঁৱঁৰ মূৰ পালেহি। মানুহৰ বসতিৰ আঁতৰ হ’ল। ঘৰৰ ভিতৰৰ চাকি চুকা এটাও চকুত নপৰা হ’ল। খোজ ঢিলাই আহিল। লগ নাই, আন্ধাৰ ৰাতি। বালটিটোকে জোকাৰি জোকাৰি তাৰ মাতকে সাৰথি কৰি গৈ থাকিল। দূৰ-দূৰণিত কৰবাত অকণমান চাকিৰ পোহৰ দেখিলেই তাই প্ৰাণ পাইছিল। পোহৰ তেতিয়া তাইৰ জীৱন আৰু জীৱনৰে পোহৰ। মুকলি পথাৰ, হাবিৰ মাজ—কত কি পাৰ হল! গছৰ ডালত তাইৰ চকুৰ আগত কত ভূতে নচা যেন লাগিল! কতবাৰ ভয়ত তাইৰ উশাহ বন্ধ হোৱাৰ দৰে হ’ল! কতবাৰ নেযাওঁ বুলি ৰৈ থাকিল। কতবাৰ<noinclude></noinclude> p0qwmzt4mweg9v0ly8f8x30h2if0oua 104 92651 263646 253552 2026-10-21T02:12:03Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263646 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|৭৪|দীন-দুখী|}}</noinclude>তাই চিঞৰি চিঞৰি কান্দিবৰ মন কৰিলে। নেদেখিও তাই কত ভূত-পিশাচ, কত বাঘ-ভালুক দেখিলে! গছৰ পাত এটা থিৰিক্ ককৰিলেই তাই কতবাৰ জিকাৰি উঠিল! আনফালে এফালে গভীৰ ৰজনী, এটি ক্ষুদ্ৰ প্ৰাণী। এফালে গাঢ় অন্ধকাৰ, আনফালে এটি ক্ষুদ্ৰাতিক্ষুদ্ৰ পৰমাণু। কজেট গৈ নিজৰা পালেগৈ। নিজৰাত বালটিটো বুৰাবলৈ কুজা হ’ল। জেপত থকা মোহৰটি পানীত পৰিল। বেচেৰীয়ে গমকে নেপালে। পানী ভৰাই হেঁকেৰ-পেকেৰ কৈ বালটিটো আনি তাই ঘাঁহনি এডোখৰৰ ওপৰত বহি পৰিল। তেতিয়াও তাই যেন উশাহ লবলৈ সময় পোৱা নাই। ওপৰত মেঘৰ আঁৰত জোন। তৰাও বেছি নাছিল। সন্ধিয়াৰ তৰাটো বৰ ডাঙৰ যেন দেখা গৈছিল।কুঁৱলীয়ে কেউপিনে তাইক বেৰি ধৰিছে। চেঁচা বতাহত তাই কঁপিছিলও। তাইৰ মনত তেতিয়া কি ৰকমৰ ভয় হৈছিল, তাই নিজেই ক’ব নোৱাৰে। তাইৰ ইচ্ছা হৈছিল তাই উৰা মাৰি গৈ গাৱঁত সোমাবগৈ। কিন্তু বালটিটো! বালটি নিনিলেতো ৰক্ষা নাই। বালটিটো হাতলৈ দাঙি লৈ তাই ঘৰমুৱা হৈ খোজ ললে। কেখোজমান গৈয়ে আকৌ বালটি থব লগাত পৰে। হাতখন তাইৰ উখহি গৈছিল। যিমানবাৰ তাই বালটিটো থৈছিল, সিমানবাৰ বালটিৰ পানী উফৰি আহি তাইৰ শুদ৷ ভৰিকেটাত পৰিছিলহি। মানুহৰ চকুৱে নেদেখাত হাবিৰ মাজত জাৰকালিৰ ৰাতি ঘটিছিল এই আঠ বছৰীয়া ছোৱালীটিৰ এই দুৰৱস্থা? ঈশ্বৰেহে এই মুহূৰ্ত্তত এই দুখলগা ঘটনা দেখিছিল। মাকেও অৱশ্যে দেখিছিল, কাৰণ এনে বিধৰ ঘটনাই সমাধিৰ মাজতো মৃতৰ চকু মেল খুৱাই দিয়ে। তাইৰ বুকু ফাটি ডেডনি আহিল। ফেকুৰিবলৈ ধৰিলে। কিন্তু শব্দ নকৰিলে—কৰবাত মাডাম টেনাৰ্ডিয়েৰে শুনিব! মনত দুখ আহিল, বেজাৰ লাগিল, খং উঠিল। দুখ বেজাৰ খঙৰ লগতে অন্ধকাৰ নিশাৰ ভয়েও তাইক থৰক-বৰক্ কৰি তুলিছে। কিছুমান দূৰ অহাৰ পাছত তাইৰ আৰু অসহনি হ’ল। হাঁ-হুতাশত বেচেৰীয়ে এবাৰ চিঞৰি উঠিল—“হে ঈশ্বৰ! হে ঈশ্বৰ!!” মুহূৰ্ত্তৰ<noinclude></noinclude> bsw6efg4quhda7imf31z6dz5biofou0 104 92652 263647 253553 2026-10-21T02:18:07Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263647 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দীন-দুখী|৭৫}}</noinclude>ভিতৰতে তাই বাটিৰ ভৰটো নাইকিয়া হোৱা যেন পালে। এখন বৰ ডাঙৰ হাতে বালটিটো তাইৰ হাতৰ পৰা লৈ গ’ল। মূৰ দাঙি দেখিলে এটা বৰ ওখ মানুহে তাইৰ কাষে আহিব লাগিছে। এই মানুহটো লগ লগা তাই গম নেপায়। মানুহটোৱেও একো নমতাকৈ তাৰ হাতলৈ বালটিটো লৈ লগে লগে আহিবলৈ ধৰিলে। কজেটে মানুহটো দেখি অকনো ভয় নেখালে। জীৱনৰ প্ৰত্যেক মিলনতে অন্তৰত মানুহে কিবা এটা অনুভৱ কৰে। ই নিয়তিৰ নীতি নজনা, অচিন; তথাপি কজেটে যেন চিনি পালে! {{center|⸻}}<noinclude></noinclude> 7gmoc1wtegl21oupe539dniebejifmc 104 92653 263648 253554 2026-10-21T05:19:42Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263648 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{Dhr|4em}} {{center|{{larger|চতুৰ্দশ অধ্যায়}}}} {{gap}}সেই ১৮২৩ খৃষ্টাব্দৰ খ্ৰীষ্টমাছৰ দিনাই আবেলি ডাগতে প্যাৰী ছহৰৰ জন-মানৱ বিৰল ৰাজআলি এটাৰ কাষত মানুহ এজনক কেৰেয়াঘৰ বিচাৰি ফুৰা দেখা গৈছিল। বহুত পৰ ঘূৰিপকি মানুহজনে শেষত বৰ আপচু ঘৰ এটা ভাৰা কৰিলে। গঢ় আৰু কাপোৰ কানিত মানুহজনক কোনো সম্ভ্ৰান্ত বৈৰাগী যেন লাগিল। কাৰণ তেওঁৰ গাত দুৰ্ঘোৰ অনাটন আৰু অতি মাত্ৰাৰ পৰিষ্কাৰ-পৰিচ্ছন্নতাৰ পূৰ্ণ সমাবেশ হৈছিল। বগা চুলি, শিৰ-উঠা কপাল, অশান্তি ভৰা জীৱনৰ প্ৰতিবিম্ব, টোটোৰা পৰা অথচ গম্ভীৰ মুখ আদিয়ে তেওঁৰ বয়স তিনি কুৰিৰ ওচৰা-ওচৰি যেন দেখুৱাইছিল। ধীৰ-গম্ভীৰ খোজ কেইটালৈ চালে আঢ়ৈ কুৰিয়েই নাই হোৱা যেন হে লাগে। বাওঁহাতত কাপোৰেৰে মেৰিওৱা এটা টোপোলা, সোঁহাতত টোকোন যেন এডাল লাখুটি। মানুহজনে ঘৰ ভাৰা কৰি আঁতায়ে সন্ধিয়াৰ আগে আগে বাটৰ বাটৰুৱাৰ পৰা অলপ দূৰে দূৰে থাকি ম’ফেয়াৰ মেলৰ ফালে খোজ ললে। আন্ধাৰ হোৱাৰ লগে লগেই মানুহজনে ম’ফেয়াৰ মেলৰ ঘাই বাট এৰি দি হাবিৰ মাজত সোমাই পৰিল। হাবিৰ মাজ সোমায়েই তেওঁ খোজ ঢিলা কৰি দিলে। বৰ জুমি জামি গছবোৰৰ ফালে চাবলৈ ধৰিলে; যেন তেওঁ সেই হাবিৰ মাজত গছৰ তলত অইনে নজনা অকল তেওঁহে চিনি পোৱা, বাট এটা বিচাৰি ফুৰিছে। কিছুমানপৰ এই দৰে অকাই-পকাই' ফুৰি শেহত এজোপা গছৰ কাষ পাই তেওঁ ৰৈ পৰিল। গছ জোপাৰ গাত পিতল অকণমান লিপিত খুৱাই লগাই থোৱা আছিল।পিতল ডোখৰ হাত ফুৰাই চাই তেওঁ গছজোপাৰ তললৈ মূৰ গুজি চাবলৈ ধৰিলে। যেন সেই মাটিডোখৰ কোনোবাই নতুনকৈ খানিছিল নে নাই খনা তাৰ হে চিন চাইছে। তেওঁৰ চোৱা শেষ হল। কেউপিনে<noinclude></noinclude> hl9idx8bh4311xhx28hwwhgsf329hup 104 92654 263649 253555 2026-10-21T05:29:53Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263649 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দীন-দুখী|৭৭}}</noinclude>ঘূৰি পকি চালে। কতো একো নেদেখি আকৌ হাবিৰ মাজে মাজে যাবলৈ ধৰিলে। {{gap}}এই মানুহজনেই কজেটৰ হাতৰ পৰা বালটি লোৱা মানুহজন। হাবিৰ মাজে মাজে ম’ফেয়াৰ মেলৰ ফালে আহোঁতে দূৰৈৰ পৰা এটা অকণমানি ছাঁক কিবা এটা থৈ থৈ লৈ অহা দেখি মানুহজনে ছাঁটোৰ কাষ চাপে; দেখে——এজনী সৰু ছোৱালীয়ে এটা দুৰ্জ্জয় বালটিত পানী কঢ়িয়াইছে। তেওঁ ছোৱালীজনীৰ হাতৰ পৰা বালটিটো নিজৰ হাতলৈ আনিলে আৰু তাইৰ কাষে কাষে খোজ ললে। {{gap}}কজেটে ভয় খোৱা নাছিল। মুখেৰে মতাও নাছিল। মানুহজনে মাত লগালে—“বালটিটো গধুৰ নহয় নে?” {{gap}}কজেটে মূৰ দাঙি উত্তৰ দিলে “হয়, ডাঙৰীয়া!” {{gap}}মানুহজনে নিজকে নিজে কলে ‘সঁচাকৈয়ে গধুৰ।' ছোৱালীজনীক সুধিলে “ম‍ই নি দিম। তোমাৰ বয়স কিমান, আইকন?” {{gap}}“আঠবছৰ” {{gap}}“পানী ক’ৰ পৰা আনিলা?” {{gap}}“হাবিৰ মাজৰ নিজৰাৰ পৰা।” {{gap}}“ঘৰ কিমান দূৰত?” {{gap}}“আৰু পোন্ধৰ মিনিটমান যাব লাগিব।” মানুহজন ক্ষন্তেক নীৰৱ হৈ ৰল। আকৌ ঘপহ কৰে প্ৰশ্ন কৰিলে—“তোমাৰ মাৰা নাই?” {{gap}}“মই কব নোৱাৰোঁ।” {{gap}}মানুহজনে কিবা কব খোজোঁতেই আকৌ কজেটে মাত দিলে, “নাই হবলা। আন ছোৱালীৰ এজনী এজনী আছে মোৰ হলে নাই— মোৰ আই কিজানি নাছিলেই।” মানুহজন ৰৈ গল। হাতৰ বালটিটো নমাই থলে। ছোৱালীজনীৰ কান্ধত হাত দুখন থৈ আন্ধাৰত তাইৰ মুখখন এবাৰ ভালকৈ চাবলৈ চেষ্টা কৰিলে। সুধিলে— “তোমাৰ নাম?” {{gap}}“কজেট।”<noinclude></noinclude> 0is887kz48rt2bfzlruqd3m0hknlbpc 104 92655 263650 253556 2026-10-21T05:40:56Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263650 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|৭৮|দীন-দুখী|}}</noinclude>{{gap}}মানুহজন যেন তড়িৎ শক্তিৰ প্ৰবাহত চক খাই উঠিল। আকৌ ছোৱালীজনীৰ মুখৰ ফালে চাই পঠিয়ালে। তাইৰ কান্ধৰ পৰা হাত দুখন নমাই বালটিটো দাঙি লৈ যাবলৈ ধৰিলে। অলপ গৈয়ে সুধিলে— “ক’ত থাকা তুমি?” {{gap}}“মফেয়াৰ মেলত। আপুনি চিনি পায়নে?” {{gap}}“আমি তালৈকে আহিছোনে?” {{gap}}“হয়, ডাঙ্গৰীয়া।” {{gap}}মানুহজন আকৌ নিমাত হল। ক্ষন্তেক পিছতে মাত দিলে, “পানী নিবলৈ তোমাক এই বালতি কোনে পঠিয়াইছে?” {{gap}}“মাডাম টেনাৰ্ডিয়েৰে?” {{gap}}“কোননো মাডাম টেনাৰ্ডিয়েৰ?” {{gap}}“তেওঁৰে মই কাম কৰোঁ। তেওঁৰ হোটেল আছে।” {{gap}}“হোটেল? ভালেই হল,মই আজি তাতে থাকোগৈ।” {{gap}}দুয়ো যাবলৈ ধৰিলে। কজেটে গৈ থাকোঁতে ঘনে ঘনে মানুহজনৰ ফালে কিবা এক অবৰ্ণনীয় প্ৰশান্ত নিৰ্ভৰ নেত্ৰে চাই গৈছিল। তাইক ওপৰত থকা নেদেখা জনৰ ফালে চাবলৈ কেতিয়াও শিকোৱা হোৱা নাছিল, তথাপি তাই অন্তৰত কিবা এটা আনন্দ আশা অনুভৱ কৰিলে। এই কিবাটো যেন সৰগ ধিয়াই উঠিল। কিছুমান পৰ এইদৰে গৈ থকাৰ পিছত মানুহজনে মাত লগালে- {{gap}}“মাডাম টেনাৰ্ডিয়েৰৰ আন লগুৱা-লিগিৰী আছে? তুমি আৰু কোন কোন থাকা? {{gap}}“পনিন্ থাকে, জেলমা থাকে।” {{gap}}“সিহঁত কোন?” {{gap}}“মাডামৰ জীয়েক।” {{gap}}“সিহঁতে কি কৰে?” {{gap}}“ই! ই! সিহঁতৰ যিহে ধুনীয়া ধুনীয়া পুতলা আছে! সিহঁতে পুতলা লৈ ধেমালি কৰে।”<noinclude></noinclude> 77yv2uugur5ekxcs7yza5nqxxn8oa4h 104 92656 263651 253557 2026-10-21T05:49:44Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263651 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দীন-দুখী|৭৯}}</noinclude>{{gap}}“তুমি?” {{gap}}“কাম কৰোঁ।” {{gap}}“দিনৰ দিনটো?” {{gap}}ছোৱালীজনীয়ে মূৰটি দাঙি মানুহজনৰ মুখলৈ চালে। তাইৰ ডাঙৰ ডাঙৰ চকু দুটিয়েদি আন্ধাৰতো জিলিকি দুধাৰি চকুলোৱে দেখা দিলে। কোমল কৈ মাত দিলে “হয়, ডাঙৰীয়া! কেতিয়াবা কামৰ পৰা আজৰি হলে, মোক অকণমান উমলিবলৈ দিয়ে। মোৰ পুতলাও নাই। পনিন্ আৰু জেলমাই সিহঁতৰ পুতলা ছুবলৈকে নিদিয়ে।” কেয়াঁ আঙুলিটো দেখুৱাই কলে “মোৰ ইমানকণিমান্ সীহৰ, তৰোৱাল এখনি মাথোন আছে।” {{gap}}“কাটেনে?” “অঁ। মাখিৰ মাখিৰ মূৰ কাটি পেলাই নহয়!” এইদৰে কথা পাতি আহি দুয়ো ঘৰৰ কাষ পালেহি। কজেটে কলে – “ঘৰ পালোহি। বালটিটো মোৰ হাতত দিয়ক”। {{gap}}“কিয়?” {{gap}}“লোকে মোৰ পানী আনি দিয়া দেখিলে মোক মাৰিব।” মানুহজনে কজেটৰ হাতত বাল্‌টি এৰি দিলে। কেইখোজমনে আহিয়ে দুয়ো হোটেলৰ জপনা পালেহি। কজেটে হোটেলৰ আগৰ দোকানখনিৰ পুতলাটোলৈ আকৌ এবাৰ চাই পঠিয়ালে। {{gap}}দুৱাৰত টুকৰিয়াই দিয়াত মাডাম টেনাৰ্ডিয়েৰে চিয়ঁৰ মাৰি উঠিল “যখিনী! কৰবাত ধেমালি কৰি আছিলি!” {{gap}}কজেটে থোকা-খুকিকৈ কলে – “এই মানুহজনে থাকিবলৈ ঠাই বিচাৰিছে।” {{gap}}মাডাম টেনাৰ্ডিয়েৰ শাঁত পৰি গল। মানুহজনৰ ফালে ভূমুকিয়াই চাই মাত দিলে—“সোমাই আহক, পথিক!” {{gap}}পথিক সোমাই আহিল। টেনাৰ্ডিয়েৰ দম্পতীয়ে আলহীৰ সাজ পাৰ দেখি হতাশ হৈ পৰিল। ইঙ্গিততে দুয়োৰে কথা হল।<noinclude></noinclude> 6ue4wu6zgvucqsxlx037qla39wpgrpz 104 92657 263652 253558 2026-10-21T05:59:10Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263652 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|৮২|দীন-দুখী|}}</noinclude>আলহীৰ লগত কথা পাতিবলৈ ধৰিলে। টেনাৰ্ডিয়েৰ দম্পতীৰ মনত সন্দেহ হৈছিল—ই নিশ্চয় কোনোবা ক্ৰোড়পতি। নহলে কথাই কথাই ধন ঢালিব কিয়? কজেটৰ কথা উলিয়ালে। কজেটে আঁতৰৰ পৰা কাণ পাতি শুনিবলৈ ধৰিলে। কাণেৰে কথা শুনি আছিল, তৰোৱাল পুতলা লৈ গুন্ গুন্ কৰে নাম গাই আছিল। কিবা এটা তাইৰ কাণত পৰিল। সুৰ একেদৰেই থাকিল, নামটি ওলাল “আই মোৰ মৰিলে! আই মোৰ মৰিলে!” হঠাৎ তাইৰ মনত শোকৰ ঢকা-ঢমকা লাগিল। {{gap}}ওচৰতে এটি সৰু পুতলা। পুতলাটো ইপনিনৰ। কজেটৰ তৰোৱালখন ভাল নেলাগিল। কেউ পিনে চকু ফুৰাই চালে। তাইক কোনেও মন কৰা নাই। তাই পুতলাটো লৈ অকণমানি বেলি ধেমালি কৰি আকৌ আগৰ ঠাইত থৈ দিব। সুতুককৰে পুতুলাটি লৈ তাই নিতাল মাৰি নীৰৱে উমলিবলৈ ধৰিলে। তাই আনন্দত স্বৰ্গ ঢুকি পালে। কিন্তু এই স্বৰ্গ তাই বেছি পৰ নাপালে। এই খন্তেকীয়া সুখো তাইৰ বৰ বেছি হৈ উঠিল। ইপনিনে কজেটৰ হাতত পুতলাটো দেখা পাই মাকৰ ওচৰত ওজৰ দিলে। মাক কঁপি উঠিল। চিঞৰ মাৰি দিলে “কজেট!" {{gap}}কজেট উচপ খাই উঠিল যেন ভূমিকম্প হে হল! ঘটনা বুজিব পাৰি তাই আগৰ ঠাইতে আলফুলকৈ বৰ হতাশ মনেৰে পুতলাটো শুৱাই থলে। দুই হাতেৰে বুকুৰ গুৰিত খামুচি ধৰি ফেকুৰি ফেকুৰি কান্দি উঠিল। মানুহজনে গিৰিসাই ঠিয় হৈ প্ৰশ্ন কৰিলে “কি হল? কি হল?” মাডামে উত্তৰ কৰিলে “তাই হাৰামজাদীয়ে মোৰ ছোৱালীকেজনীৰ পুতলাটো লৈ উমালিবলৈ বিচাৰে। সাহৰ গোট!” মানুহজনে একো নেমাতি ঘৰৰ বাহিৰ ওলাল। সুবিধা পাই মাডামে কজেটক গোৰ মাৰি দিলে। কজেট চিঞৰ মাৰি উঠিল। মানুহজন উভটি আহি আকৌ ভিতৰ সোমাল, পোনচাতেই কজেটৰ কাষ চাপি কজেটৰ সেই হেপাহৰ পুতলাটি তাইৰ আগত ঠিয় কৰি<noinclude></noinclude> oz61iuhif4fh3ez6kxg612ld65cgont 104 92658 263658 253559 2026-10-21T08:37:27Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263658 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দীন-দুখী|৮৩}}</noinclude>দিলে, আৰু কলে “হোৱাঁ, তোমাক এইটো দিছো।”মানুহজনে কাষৰ দোকানলৈ গৈ পুতলাটো কিনি আনিছিল। {{gap}}কজেটৰ কান্দোন বন্ধ হল। ভয়-বিস্ময়ত তাইৰ উশাহ বন্ধ হোৱা যেন লাগিল। সপোনৰ বাণী যেন লাগিল “হোৱাঁ, তোমাক এইটো দিছো।” তাই একো বুজি নেপালে। মাডাম টেনাৰ্ডিয়েৰে বুজিলে আলহী কুবেৰ। তেওঁক সন্তুষ্ট কৰিব পাৰিলে লাভৰ বাহিৰে লোকচান নাই। আলহীক ভালৰি লগাই কজেটক মাত দিলে “ল’ ল’! সেইটো এখেতে তোলৈকে আনিছে!” {{gap}}“মাডাম, মই লমনে?” {{gap}}“অঁ, ল।” {{gap}}“ডাঙৰীয়া! সচাকৈয়েনে?” {{gap}}আলহীৰ চকু তেতিয়া চকুলোৰে ভৰা। কণ্ঠৰোধ হৈ আহিছিল। মূৰ দুপিয়াই পুতলাৰ হাতখন কজেটৰ হাতত লগাই দিলে। পুতলাটো সাবটি ধৰি কজেটে মাত লগালে “মই এওঁক কেথেৰিন্‌ বুলি মাতিম।” {{gap}}কজেটৰ ফটা-চিটা মলিয়ন কাপোৰে যেতিয়া পুতলাটোৰ নতুন চফা মছলিন কাপোৰৰ লগত ওচৰা-ওচৰিকৈ লগ লাগিছিল তেতিয়া দেখিবলৈ কিবা অভজাঁ অভঁজা যেন লাগিছিল। {{gap}}কজেটে সুধিলে “মাডাম! ম‍ই এওঁক চকি এখনত বহুৱাম নে?” {{gap}}“বাৰু বহুৱা।” {{gap}}মাডাম টেনাৰ্ডিয়েৰে যদি সেই সময়ত পৃথিবীৰ ভিতৰত কাৰবাক বেছি ঘিণ কৰিছিল সেইটো মানুহ হৈছে কজেটক মৰম কৰা এই আলহীটো। তাইৰ অসহ্য হল।খঙ আৰু ঈৰ্ষাত তাইৰ তেজ তপত হৈ উঠিল। তৎক্ষণাত নিজৰ জীয়েকহঁতক শুবলৈ পঠিয়াই দি কজেটকো লগতে পঠিয়াই দিলে। কজেটে পুতলাটো বুকুত বান্ধি শুবলৈ গল। {{gap}}আলহীজন নিমাত নিতাল হৈ আকাশ-পাতাল ভাবি বহি থাকিল। এটা এটাকৈ হোটেলৰ আটাইবোৰ আলহী দিহা-দিহি গল।<noinclude></noinclude> 46roe4fcocxit8fk332xafecj2b8y4n 104 92659 263659 253560 2026-10-21T08:41:28Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263659 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|৮৪|দীন-দুখী|}}</noinclude>মানুহজন একেদৰে বাহিয়েই থাকিল। মাডাম টেনাৰ্ডিয়েৰে শেহত আলহীৰ গুৰিত গিৰিয়েকক বহুৱাই থৈ শোৱাকোঠা সোমাল। {{gap}}নিৰুপায় হৈ টেনাৰ্ডিয়েৰে মাত লগালে “ডাঙৰীয়া, শুব লাগিছিল।” মানুহজনে চক্‌-মক্‌ খাই মাত দিলে “অ, এৰা। পাছে আস্তাবল কেনি?” {{gap}}“মোৰ লগে লগে আহক।” এই বুলি টেনাৰ্ডিয়েৰে আগে আগে দেখুৱাই গল। মানুহজন পাছে পাছে গৈ থাকিল, অলপ গৈয়ে এটা বৰ ধুনীয়াকৈ সজোৱা শোৱনী কোঠা পালেগৈ। মানুহজনে সুধিলে— “এইটো কি?” {{gap}}“আপোনাৰ শোৱা-কোঠা।” {{gap}}“মই আস্তাবলহে ভাল পালোঁহেতেন।” টেনাৰ্ডিয়েৰ নুশুনা ভাওজুৰি কোঠাৰ বাজ হল। মানুহজন চকি এখন টান মাৰি লৈ বহি পৰিল। {{center|⸻}}<noinclude></noinclude> 35t32eig9jew3cz5plb453v6jjaj620 104 92660 263661 253561 2026-10-21T08:47:38Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263661 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{Dhr|4em}} {{center|{{larger|পঞ্চদশ অধ্যায়}}}} {{gap}}ৰাতি মানুহজনে আনবোৰ শুই নিহপালি দিলত হাতত সাৰে ভৰিত সাৰে ঘৰটো পৰীক্ষা কৰিবলৈ লাগিল। সেইদিনা খৃষ্টমাছ ৰাতি। খৃষ্টমাছৰ ৰাতি সৰু সৰু লৰা-ছোৱালীহঁতৰ বিশ্বাস অপ্সৰী পৃথিবীলৈ নামি আহে আৰু সিহঁতে যদি চিমনিৰ ওপৰত সিহঁতৰ জোতাবোৰ তুলি থয় তেন্তে অপ্সৰীয়ে জোতাৰ ভিতৰতে সিহঁতলৈ ভাল ভাল উপহাৰ থৈ যায়। পুৱা উঠি সিহঁতৰ জোতা চাবলৈ উখল-মাখল লাগে, দৰাচলতে মাকহঁতেই ৰাতি তাত উপহাৰ থৈ দিয়ে। পুৱা লৰা-ছোৱালীবিলাকে হাঁহি-খিকিন্দালিৰ মাজত সিহঁতলৈ অপ্সৰীয়ে থৈ যোৱ৷ উপহাৰ লৈ কৃতাৰ্থ মানে। মানুহজনে ঘূৰি ফুৰোঁতে দেখিলে—চিমনি এটাৰ ওপৰতে দুযোৰ জোতা তুলি থোৱা হৈছে। তেওঁৰ সেই কৌটিকলীয়া ৰীতিলৈ মনত পৰিল। জুমি চাই, দেখা পালে—জোতা দুযোৰত দুটা ১০ ছু মোহৰ। জোতা দুযোৰ ইপনি আৰু এজোৰ বুলি বুজিবলৈ বাকী নেথাকিল। আৰু নামি আহা অপ্সৰীজনীও যে মাডাম্ টেনাৰ্ডিয়েৰ তাক তেওঁ উপহাৰ দেখিয়েই গম পালে। {{gap}}চিমনিৰ একাষে আৰু এযোৰ ভগা কাঠৰ জোতা তেওঁৰ চকুত পৰিল। তেওঁ জোতাৰ গঢ় দেখিয়ে কজেটৰ জোতা বলি চিনি পেলালে। জোতাযোৰৰ ভিতৰত একো নাই, কোনে থব? তথাপি লৰাৰ লৰামন। কজেটো শিশু তাইৰো সিহঁত বিমুখ হব পাৰে, কিন্তু নিৰাশ নহয়। মনত অবিচলিত বিশ্বাস আছিল— অপ্সৰীয়ে কিবা এটা দিব। নিৰাশাৰ বাহিৰে একো চিনি নোপোৱা ছোৱালীটীৰ আশাৰ ওচৰত মূৰ দোঁৱা দেখি মানুহ জনৰ হৃদয়ত বৰ আঘাত লাগিল। তেওঁ জেপত হাত ভৰাই এটা লুই মোহৰ উলিয়াই জোতাৰ ভিতৰত ভৰাই দি তাৰপৰা বাহিৰ হল।<noinclude></noinclude> smvbi3bav7k124c868qbyj0osj5i1pt 104 92661 263662 253562 2026-10-21T08:57:40Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263662 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|৮৬|দীন-দুখী|}}</noinclude>পিছদিনা পুৱা পোহৰ হোৱাৰ দু’ঘণ্টা মানৰ আগতে মানুহজনে তালি-টোপোলা বান্ধি যাবলৈ বুলি বৈঠকখানা ওলালহি। টেনাৰ্ডিয়েৰ পত্নীয়ে মাত লগালে ‘এতিয়াই যায় নে? {{gap}}“এৰা ম‍ই কিমান দিব লাগিব?” {{gap}}টেনাৰ্ডিয়েৰ পত্নীয়ে বিল এখন আগবঢ়াই দিলে। মানুহজনে বিলখন খুলি চাবলৈ ললে। কিন্তু তেওঁৰ মন বিলৰ ওপৰত নাছিল। সুধিলে “কাৰবাৰ ভাল চলেনে?” {{gap}}“বৰ বেয়া নহয়। পিছে আপোনাৰ লেখীয়া ভাল অতিথি কাচিত হে পাওঁ। আজি-কালি বস্তু-বাহানিৰ দামো বৰ বেছি। তাতে সেই ছোৱালীজনীৰ লগতে আমাৰ বহুতো খৰচ হয়।” ::::::::“কোন ছোৱালীজনী?” ::::::::“কিয়, কজেট! লাৰ্ক!” {{gap}}মানুহজনে অন্যমনস্কভাৱে মাত দিলে “যদি তাইক আঁতৰাই দিয়ে।” তেওঁ কজেটক পুতৌ কৰা দেখি মাডামৰ ৰাতিও চকুত টোপনি নাছিল। তাতে টেনাৰ্ডিয়েৰ দম্পতীয়ে এই চহকী মানুহজনৰ কজেটৰ ওপৰত স্নেহ দেখি বহুতো লাভৰ আশা গণি আহিছিল। সুবিধা বুজি একে উশাহে কৈ গল “লৈ যক! দাঙি লৈ থক দাঙ-কোলা কৰি নিয়ক,উৰুৱাই নিয়ক, এতিয়াই—এই মূহূৰ্ত্ততে।” {{gap}}“একো কথা নাই মাতক।” {{gap}}মাডাম টেনাৰ্ডিয়েৰে ৰিং ধৰিলে “কজেট!” {{gap}}“ইতিমধ্যে আপোনাৰ বিলৰ টকা কেটা দিয়া হক। কিমান?” {{gap}}“তেইশ, ফ্ৰাঁ।” {{gap}}মানুহজন আচৰিত হল। পাচোঁটা পাঁচফ্ৰ। মোহৰ উলিয়াই মেজৰ ওপৰত থৈ মাতদিলে “আনক, ছোৱালীজনী আনক।” {{gap}}ঠিক এই সময়তে ছেগ চাই থকা স্বামী টেনাৰ্ডিয়েৰ আহি কোঠাৰ ভিতৰ সোমাল, ঘৈণীয়েকৰ ফালে চাই মাত দিলে “এখেতে আমাক তেইশফ্ৰাঁ দিব নেলাগে। মুঠেই ২৬ ছুহে।”<noinclude></noinclude> kd277furl3smn8eo7liwkpkr5y6i1tr 104 92662 263663 253563 2026-10-21T09:07:47Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263663 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দীন-দুখী|}}</noinclude>{{gap}}টেনাৰ্ডিয়েৰ পত্নী চিঞৰ মাৰি উঠিল মুঠেই ২৬ ছু!” {{gap}}“অঁ, ২০ ছু ঘৰ-ভাৰা, ৬ ছু খোৱাৰ। কজেটৰ বিষয়ে তেখেতৰ লগত মোৰ ভিতৰুৱা বন্দৱস্ত হব। তুমি অলপ আঁতৰি যোৱাঁ চোন।” {{gap}}মাডাম কোঠাৰ বাহিৰ হল। স্বামী টেনাৰ্ডিয়েৰে চকি এখন আনি মানুহজনক বহিবলৈ দি নিজে কাষতে ঠিয় হৈ বৰ নম্ৰভাৱ ধৰি মাত লগালে “ডাঙৰীয়া! সঁচাকৈয়ে ছোৱালীজনীক আমি নিজৰ পেটৰ পোৱালীৰ দৰে চেনেহ কৰোঁ। {{gap}}মানুহজনে স্থিৰ দৃষ্টিৰে টেনাৰ্ডিয়েৰৰ মুখৰ ফালে চাই প্ৰশ্ন কৰিলে—“কোন ছোৱালীজনী?” {{gap}}“কিয়? কজেট। তাইক আপুনি লৈ যাব খোজা নাই? মই তাইক এৰি দিব নোৱাৰোঁ। তাইক কেচুৱাৰে পৰা তালিতুলি মানুহ কৰিছো। নোৱাৰোঁ, নোৱাৰোঁ, তাইক এৰি দিব নোৱাৰোঁ।” {{gap}}তেতিয়াও মানুহজনৰ দৃষ্টি অচঞ্চল ভাবে টেনাৰ্ডিয়েৰৰ মুখৰ ওপৰত। টেনাৰ্ডিয়েৰে কৈ গল “মোক ক্ষমা কৰিব। অচিনাকী মানুহ এজনৰ হাততনে৷ বাৰু ছোৱালীজনী কেনেকৈ এৰি দিওঁ। মাক-বাপেক কেওঁ কিছু নাইকিয়া মাউৰী ছোৱালী। যদি বা এৰি দিলোৱেই মইতো জনা উচিত, কাৰ হাতত দিছোঁ, কত আছে, কেনে আছে। মই আপোনাক চিনি পোৱা দূৰৈত থক, নামটোকে নেজানো। এখন ৰছিদ— তছিদ লব লাগিব।” {{gap}}মানুহজনে আগৰ দৰেই স্থিৰ দৃষ্টিৰে টেনাৰ্ডিয়েৰৰ ফালে চাই গম্ভীৰ ভাৱে উত্তৰ দিলে “পেৰি নগৰৰ ৪ মাইলৰ ভিতৰত এটা মানুহে দলিল-পত্ৰেৰে পৰিচয় দিবৰ কোনো সকাম নাই। ম‍ই মোৰ নাম নকওঁ, একো পৰিচয় নিদিওঁ যদি তাইক ম‍ই নিওঁ, আপোনাৰ লগত তাইৰ চকুৰ চোৱা-চুই থাকিব নোৱাৰিব। মই তাইক নিবলৈ ওলাইছো তাইৰ ভৰিৰ শিকলি কাটি দিবলৈ। শিকলি কাটি দিম—তাই উৰা মাৰিব। এই মোৰ কথা। দিয়ে নিদিয়ে সঠিক কৈ পেলাওক। ”<noinclude></noinclude> 8ilzxwxdsegfywomcm9crimc1b1ddub 104 92663 263664 253564 2026-10-21T11:03:11Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263664 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|৮৮|দীন-দুখী|}}</noinclude>{{gap}}টেনাৰ্ডিয়েৰে বুজিলে যে সি তাতকৈও চতুৰ মানুহৰ হাতত পৰিছে। গোটেই ৰাতি টেনাৰ্ডিয়েৰে মানুহজনৰ কথা ভাবি তৰ পোৱা নাছিল। কজেটৰ ওপৰত তেওঁৰ মৰম, তেওঁৰ হাব-ভাব আদিয়ে তাৰ মনত বহুতো ভাবৰ জাজৰি তুলি দিছিল। ভাবিছিল - অপৰ্য্যাপ্ত লাভৰ বাট মুকলি হৈছে। এতিয়া মানুহজনৰ কথা কোৱাৰ গঢ় দেখি বুধিৰ থুনুপাক আঁতৰাই থৈ মাত দিলে “মোক দেৰ হাজাৰ ফ্ৰাঁ লাগিব ডাঙৰীয়া।” {{gap}}মানুহজনে তেওঁৰ জেপৰ পৰা এটা পুৰণা কলা ধনৰ মোনা উলিয়াই তাৰ পৰা তিনিখন পাঁচশ ফ্ৰাঁৰ নোট বাহিৰ কৰিলে। টেনাৰ্ডিয়েৰৰ হাতত নোট কেখন দি কলে “যোৱা কজেটক লৈ আহাঁ৷” স্বামীৰ ইঙ্গিত পাই আঁতৰত ৰৈ থকা পত্নীয়ে কজেটক বিচাৰি ভিতৰ সোমাল। {{gap}}বাহিৰত যেতিয়া এই ঘটনা তেতিয়া কজেটে কি কৰিছিল? পুৱা ঢাৰি-পাটী এৰি এই নিৰাশা-জীয়ৰীয়ে আশাৰ পাছে পাছে ঢাপলি ধৰিলে – আন আন লৰাছোৱালীৰ দৰেই তাইৰ অপ্সৰী-দত্ত উপহাৰ চাবলৈ। যেতিয়া তাই জোতাৰ ভিতৰত ‘লুই’ মোহৰটো দেখিলে তাই আচৰিত হৈ পৰিল। সোণৰ মোহৰ তাই হাতেৰে চুই পোৱা নাছিল। মোহৰটো চকুত পৰা মাত্ৰকে তাই সুতুক্‌কৰে হাতলৈ লৈ ছোলাৰ মাজত লুকুৱাই পেলালে যেন তাই চুৰহে কৰিছে। তাইৰ মনত বিশ্বাস হৈছিল মোহৰটো তাইৰেই। তাই বুজিছিল মোহৰটো তাইলৈ অপ্সৰীৰ উপহাৰ। তথাপি তাইৰ ভয়েৰে ভৰপূৰ মনত আনন্দই ঠাই ললেহি। এনে আশাতীত বস্তু! তাই সচানে সপোন ঠিক কৰিব নোৱাৰাত পৰিল। ৰাতিৰ পুতলাটো পাই তাই ভয় খাই উঠিছিল। এতিয়া মোহৰটো পায়ো তাইৰ ভয় লাগিল। তাই কিবা এটা নজনা ভয়ত কঁপিবলৈ ধৰিলে। ভয় নালাগিছিল তাইৰ এই আচিনাকি মানুহজনলৈ মাথোন, বৰং তাই কিবা এটা সাহহে পাই আহিছিল। যেন তাই অকলশৰীয়া নহয়, মাডামে যেন তাইক একো কৰিব নোৱাৰে। তাই মোহৰটো লুকুৱাই লৈ লৰালৰিকৈ ঘৰ-দুৱাৰ সৰা আদি তাইৰ দৈনিক কামত লাগি গল। মোহৰটি তাই আগনিশা ১৫ ছুৰ মোহৰ<noinclude></noinclude> o4ro85bp3zoddu5lgfv5bt8zgos8fe5 104 92664 263665 253565 2026-10-21T11:12:31Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263665 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দীন-দুখী|৮৯}}</noinclude>ওলাই পৰা জেপটিতে লৈ ফুৰিছিল। তাই কামত লাগিছিল সচা কিন্তু তাইৰ মনে মনে মন আঁতৰি আহিছিল তাইৰ জেপত থকা “লুই” মোহৰটিৰ লগলৈ। তাই এইদৰে আওকণীয়া হৈ কাম কৰি ফুৰোঁতেই মাডাম টেনাৰ্ডিয়েৰ আহি কজেটৰ আগত উপস্থিত হল। বৰ অস্বাভাৱিক—টেনাৰ্ডিয়েৰ পত্নীয়ে তেওঁৰ পূৰ্ব্বৰ ৰীতি ভঙ্গ কৰিলে। কজেটক দেখি তাইক মাৰিবলৈ তেওঁৰ হাত দাঙ নাখালে, দেখা মাত্ৰকে মুখত এষাৰো গালি শপনি নোলাল। কোমলকৈ মাত দিলে “কজেট, এইপিনে আহ।” {{gap}}ক্ষন্তেকৰ পাছতে কজেট আহি বৈঠকখানা পালেহি। তাইক দেখা পায়ে মানুহজনে তেওঁৰ টোপোলাটো মেলি এটা কলা বৰণৰ সাজ উলিয়াই কজেটক দি কলে “ {{SIC|থোৱাঁ|যোঁৱা}}, বেগতে পিন্ধি আহা গৈ।” ক’লা বৰণ শোকৰ চিন। {{gap}}তেতিয়া পুৱাৰ পোহৰ ভালকৈয়ে পৰিছিল। ম’ফেয়াৰ মেলৰ ঘৰবোৰৰ দুৱাৰ তেতিয়া প্ৰায় ভাগেই মুকলি হোৱা নাছিল। দুৱাৰ- খিৰিকি মেলোতে বহুতৰ চকুত পৰিল প্যাৰীৰ বাটেদি এজনী সৰু ছোৱালীয়ে বুঢ়া এটাৰ হাতত ধৰি ছহৰৰ ফালে যাব লাগিছে। ছোৱালীজনীৰ কোলাত এটা ডাঙৰ পুতলা। বুঢ়াৰ কাপোৰ কানি ভিকহুৰ। কোনেও এই মানুহজনক চিনি নাপালে, কাৰণ কজেটৰ গাত নতুন কাপোৰ কানি। কজেট গুচি গৈছে। কাৰ লগত? কলৈ? তাই নাজানে। যদি তাই কিবা জানিছিল—তাই জানিছিল তাই টেনাৰ্ডিয়েৰৰ হোটেল এৰি থৈ আহিছে বহুত পাছত। কোনেও তাইক বিদায়-সম্ভাষণ কৰিবলৈ ভাবি নেপালে, তায়ো কাকো বিদায়-সম্ভাষণ নকৰিলে। বেচেৰী হতভাগিনী! {{gap}}মানুহজন ওলাই যোৱাৰ পাছতে টেনাৰ্ডিয়েৰ দম্পতী লগ লাগিল। যেতিয়া মাডাম টেনাৰ্ডিয়েৰে শুনিলে যে দেৰ হাজাৰ ফ্ৰা লৈয়ে কজেটক গিৰিয়েকে এৰি দিলে, তেতিয়া তাই একেবাৰে হতাশ হৈ পৰিল। টেনাৰ্ডিয়েৰেও দেখিলে মুখৰ কথা এষাৰতেই ডাঙৰ “দাওঁ” এটা সাৰি<noinclude></noinclude> p09gi6wz3qa47j3sr74ca3zzmkk7bry 104 92665 263666 253566 2026-10-21T11:28:43Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263666 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|৯০|দীন-দুখী|}}</noinclude>গল। ঘৈণীয়েকক একো কথা নকৈ একেজাপেই ঘৰৰ বাহিৰ হৈ কজেটক নিয়া মানুহজন বিচাৰি ঢাপলি ধৰিলে। {{gap}}মানুহজন আহি তেতিয়া গাৱঁৰ বহুত দূৰত পথাৰ এখনৰ মাজত জোপা এটাৰ কাষত বহি অলপ জুৰণি লৈছিল। টেনাৰ্ডিয়েৰে ফোপাই জোপাই আহি তেওঁৰ কাষ চাপি তেওঁৰ আগত নোট কেখন পেলাই দি কলে “নিয়ক ডাঙৰীয়া। আপোনাৰ ধন নিয়ক।” {{gap}}“মানে? {{gap}}“মানে মই কজেটক লৈ যাম।” {{gap}}ছোৱালীজনীয়ে ভয়ত মানুহজনক সাবটি ধৰিলে। মানুহজনে মাত দিলে “কজেটক লৈ যাবা?” {{gap}}“হয়। ম‍ই ভাবি-চিন্তি চালোঁ। মই তাইক এৰি দিবৰ একো স্বত্ত্ব নাই। তাই মোৰ ছোৱালী নহয়। মাকে মোৰ ওচৰত থৈ গৈছিল, ম‍ই মাককহে ওভোতাই দিব পাৰিম। আপুনি কব পাৰে “মাক মৰিল।” তেতিয়া হলে ম‍ই মাকৰ পৰা কোনো চিঠি পত্ৰ লৈ অহা মানুহৰ হাতত হে ছোৱালীজনী দিব পাৰিম।” {{gap}}মানুহজনে কোনো উত্তৰ নিদিলে। জেপত হাত ভৰাই তেওঁৰ ধনৰ মোনাটো উলিয়াই আনিলে। ধনৰ মোনাটো মেলোঁতে তাত থকা নোটবোৰ দেখি টেনাৰ্ডিয়েৰৰ মন আনন্দত নাচি উঠিল। মনতে ভাবিলে “আকৌ পাম”। {{gap}}মানুহজনে মোনাটো খোলোতে আশেপাশে কোনোবা কৰবাত আছেনে নাই এবাৰ চকু ফুৰাই চালে। দূৰণিৰ পথাৰ। কতো এটা মানুহৰ চিন নাই। মোনাটোৰ পৰা এখন সৰু কাগজ উলিয়াই টেনাৰ্ডিয়েৰৰ হাতত দি তেওঁ মাত লগালে “তুমি ঠিক কথা কৈছা-পঢ়া”। {{gap}}টেনাৰ্ডিয়েৰে কাগজখন লৈ পঢ়িবলৈ ধৰিলে :— {{gap}}এমছুৰ এম, মাৰ্চ ২৫, ১৮২৩। {{gap}}মচিঅ’ৰ টেনাৰ্ডিয়েৰ<noinclude></noinclude> 1df023ouitlevmoyengvjvjj1gh2o7n 104 92666 263667 253567 2026-10-21T11:40:36Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263667 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দীন-দুখী|৯১}}</noinclude>আপুনি পত্ৰবাহকৰ হাতত কজেটক দিব। আপোনাক যি দিব লাগে তেখেতে আদায় কৰিব। ::::::::::::আপোনাৰ ফটিন।" {{gap}}পঢ়া শেষ হল। মানুহজনে মাত লগালে ছহিটো চিনি পাইছানে? ৰচিদ ৰাখিব পাৰা। ” {{gap}}টেনাৰ্ডিয়েৰে ভোৰ ভোৰালে—“জাল। যি হওক খৰচ পাতি দি থক। মোক বহুতো দিব লগা আছে।” {{gap}}মানুহজন উঠি ঠিয় হল। চোলাৰ হাতৰ ধূলি জোকাৰি জোকাৰি কবলৈ ধৰিলে “মচিঅ’ৰ টেনাৰ্ডিয়েৰ! জানুৱাৰীৰ পৰা হিছাপ কৰি আহা। জানুৱাৰীত দিব লগীয়া আছিল ১২০ ফ্ৰাঁ। তুমি ফেব্ৰুৱাৰীত বিল দিছিলা ৫০০ৰ। ফেব্ৰুৱাৰীৰ শেহত পাইছা ৩০০ আৰু মাৰ্চ্চৰ পহিলা তাৰিখে পাইছা ৩০০। তাৰ পাছৰ পৰা এই ন মাহত মাহে পোন্ধৰ ফ্ৰা হিছাপে তুমি পাবা ১৩৫ ফ্ৰাঁ। সেই হিছাপে তোমাক দিব লাগে মাথোন ৩৫ ফ্ৰাঁ। এতিয়া মই তোমাক ১৫০০ শ দি আহিছো।” {{gap}}জালত বাঘ পৰাদি টেনাৰ্ডিয়েৰ বান্ধ খাই পৰিল। জালত পৰা বাঘৰ দৰেই জপিয়াই উঠিল—“মই তোমাক চিনি নাপাওঁ — জানি নাপাওঁ। ৩০০০ ফ্ৰাঁ নিদিলে মই কজেটক লৈ যাম।” {{gap}}মানুহজনে লাহেকৈ কজেটৰ হাতখনিত ধৰি মাত লগালে “আহা, কজেট!” কজেটে খোজ ললে। মানুহজনে তেওঁৰ লাখুটিডাল তুলি লৈ বাওঁহাতেৰে কজেটৰ হাতখন ধৰি যাবলৈ ধৰিলে। লাঠিৰ গঢ় আৰু ঠাইডোখৰৰ নিৰ্জনতা দেখি টেনাৰ্ডিয়েৰ অলপ পৰ পাছে পাছে গৈ আৰু যাবলৈ সাহ নকৰি উভটি গুচি আহিল। মানুহজনে কজেটক লৈ অবাধে গুচি গল। মানুহজন জঁ ভেলজ। {{gap}}ৰাতি ভালেখিনি পৰত জঁ ভেলজ আহি পেৰী নগৰ সোমাল। ছোৱালীজনী বাটত আহোঁতেই বৰ "ভাগৰি পৰিছিল। ভেলজঁ ই বাটতেই তাইৰ টোপনি অহা যেন গম পাই তাইক কান্ধত তুলি<noinclude></noinclude> piwu8r52sut8x21dcmj92k6epmd8iv3 104 92667 263668 255655 2026-10-21T11:47:36Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263668 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh|৯২|দীন-দুখী|}}</noinclude>ললে। কজেটেও কান্ধত আউজি শোৱাৰ সুবিধা পাই এহাতে তাইৰ হেপাহৰ পুতলা কেথেৰিণক আকোঁৱালি ধৰি আৰু আন হাতেৰে ভেলজঁৰ ডিঙিত সাবট মাৰি নিশ্চিন্ত মনেৰে টোপনি গল। মানুহজনে অকাই পকাই পেৰী নগৰৰ ঘাই—বাটবোৰ এৰি সৰু সৰু বাট বোৰেদি আহিবলৈ ধৰিলে। শেহত তেওঁ এটা মানুহ-দুনুহ নাইকিয়া ৰাজ আলিৰ কাষত এটা ভগা ঘৰৰ সম্মুখত আহি ঠিয় দিলে। ঠাইডোখৰ নগৰৰ সীমাত। ঠাইডোখৰ দিনত কবৰ স্থানৰ দৰে নিজম, ৰাতি হাবিতকৈ জয়াল। ভেলজঁই যিটো ঘৰৰ আগত আহি ঠিয় হল সেই ঘৰটোৰ ভগা কাঠৰ দুৱাৰ খনত লেখা আছিল নং ৫০’৫২। ভেলজঁই জেপৰ পৰা ছাবি এটা উলিয়াই দুৱাৰখন মেলি ভিতৰ সোমাই গল। কজেটক আলফুলকৈ বিছনা এখনত শুৱাই দিলে। তাই টোপনিত লালকাল। তাই কত শুইছে কাৰ লগত কলৈ আহিছে একো নেজানিলে, নিৰ্ভয় চিত্তেৰে শুই থাকিল। ভেলজঁই চাকিৰ পোহৰত ছোৱালীজনীৰ মুখৰ ফালে একে থৰে চাবলৈ ধৰিলে। মৰম আৰু কোমলতাৰ পূৰ্ণবিকাশত ভেলজৰ মুখ তেতিয়া বলিয়া মানুহৰ মুখ যেন দেখা গৈছিল। ভেলজঁই লাহেকৈ হাউলি ছোৱালীজনীৰ হাত এখনি দাঙি লৈ এটি চুমা দিলে। ঠিক ন মাহৰ আগতে তাইৰ চিৰ-নিদ্ৰা-মগনা মাকৰ হাতত এনেকৈয়ে এদিন চুমা খাই, ভেলজঁৰ হিয়া ঠিক এনেদৰেই ব্যথাত বাজি উঠিছিল—ধৰ্ম্মভাবত গদ্‌গদ্‌ হৈ পৰিছিল—বিচ্ছেদত বলিয়া হৈছিল। ভেলজঁ যেন অৱশ হৈ পৰিল। কজেটৰ বিছনাৰ কাষতে আঁঠুকাঢ়ি বহি গল। {{gap}}ৰাতি পুৱাল। ৰাতি পুৱাবৰ বহুত পাছতো কজেটৰ টোপনি ভগা নাই। খিৰিকিৰ মাজেদি দিছেম্বৰ মহীয়া বেলিৰ পোহৰ আহি কোঠাৰ ভিতৰ সোমাইছে। এনেতে কাষেদি যোৱা গাড়ী এখনৰ ঘড়ঘড়নিত কজেটৰ টোপনি ভাগিল। তাই চক্‌মক্‌ খাই উঠি চকু নেমেলাকৈয়ে মাত দিলে “উঠিছো মাডাম, উঠিছো। এয়া গৈছো।” এই বুলি তাই জাপ মাৰি বিছনাৰ পৰা উঠি চকু নেমেলাকৈয়ে হাতখন মেলি ঘৰৰ<noinclude></noinclude> joxo4s4bnfzk34qw7ygip5t5bw6esp4 104 94538 263615 263498 2026-10-20T13:08:04Z BabulB 104 263615 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="BabulB" />{{rh|১২|ভকতেসে ভগৱন্ত|}}</noinclude>উঠি মনতে হুমিয়ালোঁ, দেখিম বাপেকে হোমেশ্বৰ মহৰিক—সি কিমান পানীৰ মাছ— {{gap}}মহাজনে আগবাঢ়ি আহি এটকীয়া নতুন নোট দুখিলা মোৰ সমুখত মেজত থলে। অন্তৰখন আনন্দতে উপচি পৰিল। চাই যাওকহি ছিলঠিয়াই এতিয়া!!! মনতে তাকো বুঢ়া আঙলি দেখুৱালোঁ⸺ {{gap}}মুখখন অলপ পোহৰ কৰি ইমান পৰলৈ নমতাৰ কৈফিয়ৎ হিচাপে কলোঁ—“যিহে কামৰ ঠেলা পৰিছে···পিছে কি খবৰ মহাজন?" {{gap}}ভাবিলোঁ, তুমি ক'ম নে আপুনি ক'ম। কিন্তু যেয়ে এই দুৰ্দ্দিনত দুটকা ৰূপ নগদ ঘৰতে আনি দিছে তাক আপুনি কোৱাতে ভাল। {{gap}}সি মাত লগালে “পেচকৰ বাবু, অজি মুৰ মমলাৰ দিন আছে। অপুনি চাবা। মুই অপনাকে কি কোম বাবু···” {{gap}}নজনা ভাও ধৰি কলোঁ “অ' হয় নেকি? বাৰু, বাৰু,···কিন্তু আপোনাৰ কেচটো বৰ বেয়া মহাজন, আৰু হাকিমটো বৰ কঢ়া। তেওঁৰ হলে মুঠেই ইচ্ছা নাই। কেৱল মোৰ বাবেহে···ভাল বাৰু, মই বৰ চেষ্টা কৰিম। আপুনি ঠিক দহ বজাতে হাজিৰ হবগৈ।” {{gap}}“ভাল, পেচ্‌কৰ বাবু, মুই অহিলো, এতিয়া আকৌ উকীল বাবুৰ ঘৰলৈ যাম।” চালাম কৰি সি ওলাই গ'ল।{{nop}}<noinclude></noinclude> k1v5gz90qa4qsp11iiaxx5d24wfzsbn 104 94542 263611 263584 2026-10-20T12:59:57Z BabulB 104 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 263611 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="BabulB" />{{rh|১৬|ভকতেসে ভগৱন্ত|}}</noinclude>দুখোজ কৰে গৈ মাকৰ সমুখ পাইছোঁহে মাথোন। কি বুলি সম্ভাষণ কৰিম ভাবি পোৱা নাই। {{gap}}তেওঁ মোৰ ফালে চাই চিঞৰ মাৰি উঠিলে “পোনাকণ? মোৰ ল'ৰা ক'তা? ক'ত এৰি আহিলে?” প্ৰায় ষষ্ঠ আৰু সপ্তমৰ মাজতে বাজিল। {{gap}}অপৰাধীৰ দৰে কাঠ হাঁহি মাৰি কলোঁ “অ’–পোনা-কণৰ কথা? সৌ ভকতৰ কোলাতে ধে-ধেমা...” ঢোক এটা গিলি সুধিলে "পিছে কেলেই মাতি" {{gap}}অষ্টমকো চেৰ পেলাই বাজিল "ভকত! কি ভকত!! ক'ৰ ভকত?? হায় হায় খালেই পোনাকণ ঔ ভকত নে ৰাক্ষস ঔ। এই ডালৰ নো কাহানিকৈ বৃদ্ধি বিবেচনা হবঔ...ইয়াকে কয় 'বাপ, ঢোৰা সাপ'। আনক, আনক.এতিয়াই, এই মুহূৰ্ত্ততে লৈ আহক গৈ। যদি ৰাখিব নোৱাৰে নিছিলে কেলেইমোৰ ল'ৰা হোঁ···?” {{gap}}উত্তৰটো উত্তলা পানীৰ দৰে কণ্ঠলৈ উঠি আহিছিল, কিন্তু গিলি থলোঁ। একে অৱস্থাতে থিয় হৈ আছোঁ। {{gap}}“বোলে। শুনিছেনে নাই? ল'ৰা ৰাখিব নোৱাৰে যদি নুচুব মোৰ ল'ৰা আজিৰ পৰা। শপত দিছোঁ। চাওঁ মই নিজেই আনোগৈ।” চ'ৰালৈ বুলি চোঁচা ললে। {{gap}}কোনোমতে বাট আগুৰি প্ৰথমে ময়েই ওলাই গলোঁ। “চাওঁ ভকত ল'ৰা কণক দিয়া,মাকে···” বুলি চৰাৰ ভিতৰ সোমালোঁ।{{nop}}<noinclude></noinclude> l26f6oyp2up2s2jji31yj7ogah822xf 104 94543 263612 263565 2026-10-20T13:02:46Z BabulB 104 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 263612 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="BabulB" />{{rh||ভকতেহে ভগৱন্ত|১৭}}</noinclude>{{gap}}কিন্তু ক'তা ভকত? চ’ৰা শূন্য। হায় হায়—পোনা-কণ? আছে,সৌ মেজৰ তলতে পেচাপ কৰি হাতেৰে মচিব ধৰিছে। জীৱটো ঘূৰাই পালোঁ। ভাবিলোঁ, ঠিক কথা ভকতেসে ভগৱন্ত। {{gap}}ল'ৰাটো আথে-বেথে তুলি আনি চুৰিয়াৰে হাত, ভৰি, গা মচি দি চুমা এটাও খালোঁ। {{gap}}তাৰ ডিঙিৰ ফাললৈ চকু পৰিল। সোণৰ লকেটটো? উস্‌ ৰাম, লকেটটো নাই, এতিয়াই আছিল বুকুখনে ধান বানিব ধৰিছে। ভিতৰ ফাললৈ চালোঁ, তেওঁ অহা নাই। {{gap}}মনত পৰিল,মহাজনে দিয়া নোট দুখনৰ কথা কাগজ পত্ৰ, ফাইল লণ্ডভণ্ড কৰিলোঁ। নোট নাপালো। {{gap}}স্থিৰ কৰিব পৰা নাই এতিয়া মোৰ কৰ্ত্তব্য কি? ভিতৰলৈ যাম? উহুঁ অসম্ভৱ। ভকতকে খেদিম নেকি? {{gap}}তাক লগ পোৱা? {{gap}}তাৰ গীতষাৰে এতিয়াও বজ্ৰধ্বনিৰ দৰে কাণত বাজিব লাগিছে—ভকতেসে ভগবন্ত··{{nop}} {{Dhr|1em}} {{Rule|4em}}<noinclude> {{rh|২–||}}</noinclude> ck2uz802j23c9ht1rycggidtm041oqs 104 94544 263619 263285 2026-10-20T13:22:04Z BabulB 104 263619 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" /></noinclude>{{center|{{Xx-larger|হাঁচি}}}} {{gap}}বি, এ, পাছ কৰি যেনিবা মহা সমুদ্ৰতহে পৰিলোঁ। কোনোফালে পাৰ নেপাই টলং-ভটং অৱস্থা অৰ্থাৎ ভকতীয়া ভাষাত কবলৈ হলে—ইকুলো নভৈলো গুৰু সিকুলো নভৈলো, মাজ সাগৰে গুৰু জাজী হৈয়া ৰৈলোঁ {{gap}}পোন প্ৰথমে বন্ধু-বান্ধৱ, মিতিৰ-কুটুমে আদৰ-সাদৰ কৰিছিল যদিও দুদিনৰ পিছতে যেতিয়া দেখিলে যে চাকৰী বাকৰি নাপাই বহি ঘৰৰ চাউল ধ্বংস কৰিছোঁ তেতিয়া সকলোৱে অৱজ্ঞাৰ ভাব দেখুৱাবলৈ ধৰিলে। নিজ ঘৰতো একে অৱস্থা। {{gap}}নিৰুপায় হৈ ঘৰৰ পৰা গুছি আহি অগতিৰ গতি ল কলেজতে ভৰ্ত্তি হলোঁহি। লগতে অকৰ্ম্মাৰ কৰ্ম্ম ইঞ্চিওৰেঞ্চৰ এজেন্সী এটাও ললোঁ। {{gap}}প্ৰথমটোত মন নবহিল। কাৰণ মোৰ বন্ধু অৰু লগৰ প্লেয়াৰ, নতুনকৈ হোৱা উকীল এজনৰ দুৰৱস্থা দেখি আৰু তেওঁৰ মুখে প্ৰেক্‌টিচৰ বৰ্ণনা শুনি মনৰ উৎসাহ পানীত বুৰ মাৰিলে। {{gap}}আকৌ দ্বিতীয়টোত সুবিধা কৰিবলৈ তেনেই অপাৰগ হলোঁ। কাৰণ যিমানেই সাৰুৱা বক্তৃতা আৰু বহুমূলীয়া উপদেশ বিনামূল্যতে বিলাওঁ, সিহতৰ দেখোন গা নুঠে হে নুঠে। কটা মোৰ হে যেন বোপাইৰ শৰাধটো কৰিবলৈ খাটিছো!<noinclude></noinclude> cl4ot9v3ehwk6mlvwld2fu42xlyqlrg 104 94605 263620 263585 2026-10-20T13:27:34Z BabulB 104 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 263620 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="BabulB" />{{rh|৪৮|দুগজ কাপুৰ|}}</noinclude>সুমুৱাই দিলোঁ। তাকে দেখি হাকিমে খঙেৰে ক'লে “কি আপুনি মোক অপমান কৰিব খোজে নেকি? ইয়াৰ পৰা কি প্ৰমাণ হয়?” {{gap}}ভয়ে ভয়ে কলোঁ—“তেনে কথা নেভাবিবা বোপা, এইযুদ্ধৰ দিনত আমাৰ নিচিনা খাবলৈ নোপোৱা মানুহৰ সংখ্যা তাকৰ নহয়। সম্বল আছিল মুঠেই ছটকা ৰূপ। তাৰে এটকীয়া কাকত তিনিও খনেই বৰষুণত তিতি গেলি গ'ল। এয়া চোৱা” বুলি গেলি যোৱ৷ নোট তিনিখন উলিয়াই টেবিলত থলোঁ। নোট বুলি চিনিব নোৱাৰা হৈছে। নোটৰ দৰে অন্তৰখনো গেলি গ'ল। শোকতে মুখৰ মাত নোহোৱা হ'ল। {{gap}}মোৰ অৱস্থা দেখি হবলা হাকিমৰ দয়া উপজিল। “এঃ আপুনি ইমান অসাৱধান নে স্যৰ? চাওকচোন আজি কালিৰ দিনত·····যি হবৰ হ'ল স্যৰ। ম‍ই আপোনাক দুগজ কাপোৰৰ স্পেচিয়েল পাৰমিট এতিয়াই issue কৰাই দিওঁ কেৰাণী বাবু, এখেতৰ নামে···” {{gap}}“কিন্তু দুগজ কাপোৰেৰে ম্‌····” {{gap}}“এইবোৰহে অন্যায় কথা স্যৰ। আন মানুহ হোৱা হেঁতেন ম‍ই দেখাকে নকৰিলো হেঁতেন। আপুনি তাহানি-কালৰ মাষ্টৰ····” {{gap}}কওঁ বুলি ভাবিছিলোঁ—এৰা তাহানি কালতে পৰীক্ষা হলৰপৰা উলিয়াই দিয়াহেঁতেন আজি এই কথা শুনিব নালাগিল হেঁতেন—কিন্তু নকলো। তাৰপৰা একে চাৰেই উঠি আহি<noinclude></noinclude> lccvs98fv5cxk0tjws6690e3s92os5t 0 94640 263613 2026-10-20T13:07:13Z BabulB 104 "{{header | title = অসমাপ্ত | author = প্ৰেমনাৰায়ণ দত্ত | year = ১৯৫৫ | translator = | section = | previous = [[অসমাপ্ত|বেটুপাত]] | next = [[অসমাপ্ত/হাঁচি|হাঁচি]] | notes = | categories = }} <pages index="অসমাপ্ত.pdf" from=11 to=21/> {{page break|label=}}" দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 263613 wikitext text/x-wiki {{header | title = অসমাপ্ত | author = প্ৰেমনাৰায়ণ দত্ত | year = ১৯৫৫ | translator = | section = | previous = [[অসমাপ্ত|বেটুপাত]] | next = [[অসমাপ্ত/হাঁচি|হাঁচি]] | notes = | categories = }} <pages index="অসমাপ্ত.pdf" from=11 to=21/> {{page break|label=}} 861n8i0xojx6d9e4m917xz9ibnsj6mu 107 94641 263618 2026-10-20T13:21:08Z হানিফ আলী 1925 /* বৈধকৰণ */ নতুন অনুচ্ছেদ 263618 wikitext text/x-wiki == বৈধকৰণ == কোনোবাই যদি এই গ্ৰন্থখনৰ বৈধকৰণ কৰিব বিচাৰে তেন্তে ভালকৈ চকুফুৰাব। কাৰণ মুদ্ৰণ কৰি থকা সময়ত ইয়াক ভালকৈ মুদ্ৰণ কৰা হোৱা নাই। বহুত বানান ভুল হৈ থকাৰ লগতে সাঁচৰ সঠিক ব্যৱহাৰ হোৱা নাই। সম্ভৱত: নতুন সদস্যই কামখিনি কৰিছিল। - [[সদস্য:হানিফ আলী|হানিফ আলী]] ([[সদস্য বাৰ্তা:হানিফ আলী|বাৰ্তা]]) ১৮:৫১, ২০ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST) 210wl8ifc74ltu60q3eanno6wibsji3 104 94642 263626 2026-10-20T18:25:25Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263626 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>অসমীয়া ভাষাৰ ঐতিহ্য আৰু ভবিষ্যত অসমীয়া ভাষাৰ চমু বুৰঞ্জী পৰিবৰ্তন অবশ্যম্ভাবী। সময়, পৰিবৰ্তন, পৰিবেশ আৰু প্ৰতিযোগিতাত খাপ খুৱাই জীয়াই থাকিবলৈ সংগত হৈ সকলোৰে ক্ৰমবিকাশ হয়। যিয়ে তেনে অবস্থাত খাপ খাব নোৱাৰে, তাৰ অস্তিত্ব সময়ত নাইকিয়া হয়। কেতিয়াবা অস্তিত্ব নাশ হয় কাৰোবাৰ আক্ৰমনাত্মক প্ৰভাবত। কেতিয়াবা ৰঘুমলাই ডাঙৰ গছকো মাৰিব পাৰে। এই কথাবোৰ অকল জীৱ-জন্তু তথা গছ-বিৰিখতে নহয়। ই ভাষাৰ ক্ষেত্ৰতো প্ৰযোয্য। এতিয়া এই প্ৰসংগত অলপ অসমীয়া ভাষাৰ বুৰঞ্জী দোহাৰো। বুৰঞ্জীমূলক ভাবে জনা যায় যে ইন্দো-এৰিয়ান মানুহে চতুৰ্থ-পঞ্চম শতিকাত প্ৰাচীন কামৰূপৰ ঠায়ে ঠায়ে বসতি আৰম্ভ কৰে। এই বসতিৰ ফলত অসমীয়া ভাষাৰ গঠন হয় যদিও স্থানীয় অষ্ট্ৰোএচিয়াটিক লোকৰ প্ৰভাবত অসমীয়া ভাষাই সুকীয়া ৰূপ লয়। এই কথাটো সপ্তম শতিকাত হিউৱেন চাঙে নিজেই লক্ষ্য কৰি গৈছে। ১৯২৫ চনৰ অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতি ৰজনীকান্ত বৰদলৈৰ ভাষণৰ মতে অসমীয়া ভাষাত শতকৰা ৭ টা অকা, ৫ টা মান বাৰ্মিজ, ১ টা খামতি, ১ টা আবৰ, ১৩ টা মিচিমি, ৫ টা আহোম, ৫ টা ফাৰ্ছি, ৫ টা আৰব, ৫ টা উৰ্দু আৰু ৩ টা কছাৰী ভাষাৰ শব্দ আছে। বাকী ৫০ টাহে সংস্কৃতৰ পৰা অহা। আনকি স, শ, ষ বৰ্ণ কেইটাৰ অসমীয়া উচ্চাৰণ ভাৰতীয় আন কোনো ভাষাত নাই। এইবোৰৰ ফালৰ পৰা সংস্কৃতৰ ভিত্তিত হোৱা বাকী আধুনিক ভাৰতীয় ভাষাৰ তুলনাত ই ঐকিক। পুৰণি সাহিত্যৰ ক্ষেত্ৰতো ই বঙালী ভাষাতকৈ আগশাৰীত আছিল। ১৯২০ চনৰ অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতি হেমচন্দ্ৰ গোস্বামীৰ ভাষণত প্ৰফুল্লচন্দ্ৰ ৰায়ে ভট্টদেৱৰ কথাগীতৰ বিষয়ে তেজপুৰৰ ছাত্ৰ সন্মিলনীত কোৱা কথাৰ এই উধৃতি দিছিল। বহু ছবি, বহু ৰং ঃ জীৱনৰ, সমাজৰ * ১৬৮<noinclude></noinclude> 9va96pyg5c6s1t7g2t14jy6cbiqcixm 104 94643 263627 2026-10-20T18:25:55Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263627 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>"Assamese prose literature developed to a stage in far dis- tinct Sixteenth Century, which no other literature of the world reached, except the writings of Hooker and Latimer in England. The Katha Gita shows clearly that the Assamese literature devel- _oped to a standard in the sixteenth century which the Bengalee literature has reached only in the time of Iswar Chandra and Bankim Chandra. In fact if some Assamese scolars now get up and say that it is the Bengalee who has borrowed his prose from Assamese literature and enriched his own, it will be very diffi- cult to dislodge him." ঐতিহাসিক ফালৰ পৰা পুৰণি কামৰূপৰ পশ্চিম সীমা বৰ্তমান অসমৰ বহু পশ্চিমে পূৰ্ব বিহাৰৰ কুশী নদীৰ পাৰলৈ আছিল। গতিকে এসময়ত যে কামৰূপৰ বৰ্ণলিপিয়ে যে বৰ্তমানৰ বংগৰ লিপি আছিল সেই অনুমান হয়তো ভূল নহ'ব। আনকি টাই-আহোমসকলেও থলুৱা ৰাইজ তথা ৰাজ্যবোৰক বলেৰে জয় কৰা নাছিল। তেওঁলোকে থলুৱা ভাষা-সংস্কৃতিক আকোৱালিলৈ, বৈবাহিক সম্পৰ্ক গঢ়ি মনেৰেহে জয় কৰিছিল আৰু থলুৱা ভাষা-সংস্কৃতিক বেছি চহকী কৰি তুলিছিল। গতিকে পুৰণি কামৰূপ আৰু আহোমৰ দিনৰ অসম এক নিজস্ব ভাষা আৰু সংস্কৃতিক লৈ এক স্বাধীন দেশ আছিল। সমস্যা আহিল বৃটিছে ১৮২৬৩ অসম অধিকাৰ কৰি বেংগল প্ৰেচিডেন্সিত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা দিনৰে পৰা। ইয়াৰ প্ৰায় ৭০ বছৰ আগতে বৃটিছে বংগ অধিকাৰ কৰিছিল। গতিকে বঙালীসকল ইতিমধ্যে পশ্চিমীয়া সাহিত্যৰ দ্বাৰা প্ৰভাৱান্বিত হৈছিল আৰু বৃটিছ শাসনতন্ত্ৰ বুজি উঠিছিল। সেয়েহে নতুন অসম অঞ্চল শাসন কৰাত সহায় কৰিবলৈ বঙালী কেৰাণী- মহৰী লৈ আহিছিল আৰু সেইসকলে চাহাবক অসমীয়া বঙালীৰে অপভ্ৰংশ বুলি বুজাই ১৮৩৬ চনত অসমত বঙালী ভাষা জাপি দিছিল। এয়াই আৰম্ভ কৰিলে অসমীয়া ভাষাৰ অন্ধকাৰ যুগ। ফলত বঙালী ভাষাই ৰঘুমলাৰ দৰে অসমীয়া ভাষা প্ৰায় নিঃশেষ কৰি আনিছিল। শেষত যেনিবা আমেৰিকান বেপিষ্ট মিচনাৰী (উইলিয়াম ৰবিনচন, মাইলস ব্ৰনচন, নেথান ব্ৰাউন) আৰু আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকন, হেমচন্দ্ৰ বৰুৱা, গুনাভিৰাম বৰুৱা আদিৰ বহু ছবি, বহু ৰং : জীৱনৰ, সমাজৰ ১৬৯<noinclude></noinclude> et3jc9nbl1mfm56kk3wcpoe585amsgg 104 94644 263628 2026-10-20T18:26:22Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263628 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>{{Note|}}অহোপুৰুষাৰ্থত ১৮৭৪ চনত বৃটিছে অসমত পুনৰ অসমীয়া ভাষাক যথোচিত স্থান দিয়ে। কিন্তু এই ৩৭ (১৮৩৬-১৮৭৩) বছৰত অসমীয়া ভাষাৰ যি ক্ষতি হ'ল তাৰ ফল অসমীয়া ভাষাই আজিও ভুগি আছে। আজিও অসমীয়া ভাষাক সুকীয়া ইউনিকোড (Unicode) দিয়া হোৱা নাই। আৰু ইয়াক বাংলাৰ লগত সাঙুৰি থৈছে। গুগল ট্ৰান্সলেট (Google Translate) অসমীয়া ২০২২ চনতহে অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। মাইক্ৰোচ ওৱৰ্ডত (Microsoft Word) আন বহু ভাষাৰে অনুবাদৰ সুবিধা আছে, কিন্তু অসমীয়া তালিকত নাই। ভৱিষ্যত সেয়া আছিল অতীতৰ বুৰঞ্জীৰ প্ৰভাৱ আৰু তাক নোহোৱা কৰিব নোৱাৰি। গতিকে কথা হ'ল অসমীয়া ভাষাৰ ভৱিষ্যতৰ বাবে আৰু ইলেক্ট্ৰনিক তথা তাৰহীন সংবাদৰ যুগত আমি কি কৰা উচিত? অতি দুখৰ কথা যে বিশ্বায়নৰ প্ৰভাৱত তথা অৰ্থনৈতিক কাৰণত আজিৰ বহুতো অসমীয়া প্ৰজন্মই অসমীয়া চৰ্চা নকৰে, বৰঞ্চ হিন্দী আৰু ইংৰাজীকহে বেছি আকোৱালি ধৰা যেন লাগে। অসমীয়া চৰ্চা কম হোৱাৰ লগে লগে লিখিত আৰু কথিত অসমীয়াত কাকতে-কলমে তথা টিভি, ৰেডিঅ'ত অসমীয়া ভাষাৰ ভুল- ভ্ৰান্তি সঘনে দেখা যায়। আজি বিজতৰীয়া ৰঘুমলা নাই। কিন্তু আমি যেন নিজেই হাত কুঠাৰ ভৰিত মাৰিবলৈ ওলাইছোঁ। সময় উকলি যোৱা নাই। এতিয়াও অসমীয়া ভাষাৰ অতীতৰ গৌৰৱ মুৰাই আনিব পাৰি। এতিয়াও আমাৰ মাতৃ ভাষাক বিশ্বৰ দৰবাৰত আসন দিব পাৰি, যদিহে অসমীয়াই পুনৰ “চিৰ চেনেহী মোৰ ভাষা জননী” বুলি অসমীয়া ভাষাক আদৰ আৰু সন্মান কৰিবলৈ শিকে। তাৰ বাবে মোৰ ফালৰ পৰা কেইটিমান মতামত দিলোঁ। (১) নতুন প্ৰজন্মৰ অসমীয়া ভাষাৰ প্ৰতি আকৰ্ষণ বঢ়াব লাগিব। তাৰ বাবে অসমীয়া মাধ্যমৰ স্কুলৰ মান বঢ়াব লাগিব। এইবোৰে ইংৰাজী মাধ্যমৰ আৰু ব্যক্তিগত তথা ৰাষ্ট্ৰীয় খণ্ডৰ স্কুলৰ লগত প্ৰতিযোগিতাত সফল হ’ব লাগিব। তাৰ বাবে অসম চৰকাৰ, অসম সাহিত্য সভা, অভিভাৱক সকলো সচেতন হ'ব লাগিব আৰু অসমীয়া ভাষাৰ ৰক্ষক হোৱাৰ প্ৰতিজ্ঞা কৰিব লাগিব। অসম চৰকাৰে কি চৰকাৰী, কি বেচৰকাৰী, অসমৰ সকলো মাধ্যমৰ বহু ছবি, বহু ৰং ঃ জীৱনৰ, সমাজৰ * ১৭০<noinclude></noinclude> lmaktqvsbydik3lj31hb3wsnuliderw 104 94645 263629 2026-10-20T18:26:44Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263629 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>স্কুলত অসমীয়া শিক্ষাটো বাধ্যতামূলক কৰিব লাগিব। (২) আজিৰ ইলেক্ট্ৰনিক আৰু ইন্টানেটৰ যুগত অসমীয়া লিখা-মেলা সেইবোৰ মাধ্যমত পৃথিৱীৰ আন বহু ভাষাৰ দৰে প্ৰচুৰ হ'ব লাগে যাতে বিশ্ববাসীয়ে এই ভাষাটোৰ কথা গম পায়। অসমীয়া কিভাপ-পত্ৰ ইলেক্ট্ৰনিক মাধ্যমত (ডিজিটেল) সুমুৱাব লাগে। ইমেইল আৰু সামাজিক মাধ্যমত ( Social Media) অসমীয়া ৰাইজে অকল ইংৰাজীতে নিলিখি অসমীয়াতে লিখাৰ বৃহত চেষ্টা কৰিব লাগে। (৩) অসমীয়া ভাষাক যথোচিত স্বিকৃতি দি ইউনিকোডত (Unicode) অতি শীঘ্ৰে এক সুকীয়া কোড দিয়াৰ দাবী কৰিব লাগে। অতি প্ৰাচীন আৰু ঐকিক সুকীয়া ভাষা এটাক বঙালীৰ লগত সাঙুৰি থোৱাটো অসমীয়া ভাষাৰ প্ৰতি ঘোৰ অন্যায়। (৪) অসমীয়া ভাষাৰ ৱিকিপিডিয়াত অসমীয়া ৰাইজে জড়িত হৈ প্ৰচুৰ অসমীয়া পৃষ্ঠাৰ সৃষ্টি কৰিব লাগে বিশ্বৰ দৰবাৰত স্বিকৃতি পোৱাৰ বাবে। (৫) অসম চৰকাৰ, অসম সাহিত্য সভা আৰু অসমৰ বিশ্ববিদ্যালয়সমূহে গুগল কোম্পানীৰ লগত যোগাযোগ কৰি অসমীয়া ভাষা গুগল ট্ৰান্সলেট (Translate)ৰ অসমীয়া অনুবাদৰ ভুল-চুক শুধৰাই অনুবাদৰ মান অতি উন্নত কৰিব লাগে। সেইদৰে মাইক্ৰ'চফ্‌ফ্ট (Microsoft) কোম্পানীৰ লগত যোগাযোগ কৰি অসমীয়া লিখা অনুবাদ কৰাৰ সুবিধাৰ বাবে মাইক্ৰ'চট ওৱৰ্ড (Microsoft Word)ত অসমীয়া ভাষা আন ভাষাৰ দৰে অন্তৰ্ভুক্ত কৰাৰ ব্যৱস্থা কৰিব লাগে। (৬) ইলেক্ট্ৰনিক মাধ্যমত অসমীয়া ভাষা ব্যৱহাৰ কৰাৰ বাবে এক সমীকৰণৰ (Standardization) সংগঠনৰ অতি প্ৰয়োজন। বছৰি এনে সংগঠনে মানৰ সমীকৰণৰ (Standards) মূল্যায়ন (Review) কৰিব আৰু প্ৰয়োজন অনুসৰি নতুন সংস্কৰণ উলিয়াব। এনে সংগঠনৰ নাম হয়তো হ’ব পাৰে ‘ইলেক্ট্ৰনিক মাধ্যমত অসমীয়া ভাষাৰ সমীকৰণ নিৰিখৰ সংস্থান' (Or- ganization for Standardization of Assamese Language in Elec- tronic Medium)। আৰম্ভণিতে হয়তো অসম চৰকাৰে এনে এখন সংগঠন সৃষ্টি কৰাত আগভাগ ল'ব পাৰে। এনে এক সংগঠনৰ অভাবত, উদাহৰণ বহু ছবি, বহু ৰং : জীৱনৰ, সমাজৰ • ১৭১<noinclude></noinclude> ccngk9jmfe983rc4lvt5r6g4ao2lhbh 104 94646 263630 2026-10-20T18:27:10Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263630 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>স্বৰূপে বহুতো অসমীয়া কিব'ৰ্ড ওলাল, যেনে লিপিকাৰ, ৰ'দালি, শব্দ, লাচিত, আচামিজ ইন্সপ্তি, আচামিজ ইন্দিক আদি। কিছুমান ইউনিকোডৰ (Unicode) ভিত্তিত কিছুমান উচ্চাৰণৰ (Phonetic) ভিত্তিত কিছুমানে পোনাই ‘ওৱৰ্ড’ত লিখিব নোৱাৰে, প্ৰথমে অনলাইন লিখি তাক নকল কৰিহে মাইক্ৰোচফ্‌ফ্ট (Microsoft ) 'ওৱৰ্ড'ত সোমাব পাৰি, কিন্তু লিখিবলৈ বৰ উজু আৰু দক্ষ। আনবোৰে পোনাই ‘ওৱৰ্ড’ত লিখাৰ সুবিধা দিয়ে, কিন্তু উজু নহয় বা লিখাৰ গতি লেহেম কৰে। কিছুমানে ইংৰাজী কিবোৰ্ড ব্যৱহাৰ কৰি অসমীয়া লিখে। আৰু কিছুমানে অসমীয়া বৰ্ণমালাৰ কিবোৰ্ড ব্যৱহাৰ কৰাৰ উপায় দিয়ে। (৭) অসমীয়া ভাষাৰ অত্যাধুনিক আৰু সৰ্বোত্তম অনলাইন (On- Line) ইংৰাজী-অসমীয়া আৰু অসমীয়া ইংৰাজী অভিধান অতি শীঘ্ৰে হ'ব লাগে। (১) লিখিত অসমীয়াৰ বাবে স্বয়ংক্ৰিয় (Automatic) বৰ্ণাশুদ্ধিৰ অ্যাপ বা এপ (Application) অথবা সুকীয়া বৰ্ণাশুদ্ধিৰ (Spell Checker) ব্যৱস্থা হ'ব লাগে। তাৰ বাবে অসমীয়া ব্যাকৰণৰ ণত্ববিধি আৰু যত্নবিধি আদিৰ নিয়মবোৰ মানিলে, এনে বৰ্ণাশুদ্ধি কঠিন হ'ব যেন নালাগে। এই নীতিবোৰ অসংখ্য নহয়। সামৰণি আশা ৰাখিছোঁ পঢ়ুৱৈ সমাজে আৰু অসমীয়া ভাষাৰ হিতাকাংক্ষী চৰকাৰ, অসম সাহিত্য সভা আৰু অসমপ্ৰেমী ৰাইজে এই লিখাখিনি মনোযোগেৰে পঢ়িব আৰু অসমীয়া ভাষাৰ সংকটৰ দিনত অসমীয়া ভাষাৰ ভৱিষ্যতৰ কথা ভাবি আমাৰ অতি চেনেহৰ শুৱলা ভাষাটোক অকল জীয়াই ৰাখিবলৈয়ে নহয়, বিশ্বৰ দৰবাৰত আগশাৰীত বহুৱাবলৈ পদক্ষেপ ল'ব। O O O O বহু ছবি, বহু ৰং ঃ জীৱনৰ, সমাজৰ * ১৭২<noinclude></noinclude> 7t15q994vc76hbevqys1pnvfyzb8rig 104 94647 263631 2026-10-20T18:27:30Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263631 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>অসমীয়া ভাষাৰ বানানৰ নিয়ম আৰু সাধাৰণ ভুল কিছুমান পাতনি ঃ - লিখিত ভাষা এটাৰ বানান অৰ্থাৎ আখৰ-জোঁটনি এক নিয়মৰ ভিত্তিত হ'ব লাগে। লিপি বা আখৰ বাক্ ধ্বনিৰ প্ৰতীক। সেই প্ৰতীক অবিহনে ভাষা চিৰস্থায়ী নহয়, ভাষা-সাহিত্য যুগজয়ী নহয়। মুখে মুখে চলি অহা বহু ভাষা সময়ৰ সোঁতত বা কওঁতা মানুহৰ সংখ্যাৰ অভাৱত আৰু লিখিত কিতাপ পত্ৰৰ অভাৱত মৃত্যু মুখত পৰে। অসমীয়া নজনা লোকে অসমীয়া ভাষা শিকাৰ সহায়ৰ বাবে ইংৰাজীতে Learning Assamese Language A brief Handbook (অসমীয়া ভাষা শিক্ষা - এক চমু হাতপুথি) নামেৰে মোৰ কিতাপ এখনো প্ৰকাশ পায় ২০২১ চনৰ আগ ভাগত গুৱাহাটীৰ স্পন্দন প্ৰকাশৰ পৰা। যোগাযোগৰ বাবে ফোন নম্বৰ : +৯১ 95310-99850 ইমেইল: spandanprakashguwahati@gmail.com। সেই কিতাপতো বানানৰ বিষয়ে কিছু লিখা হৈছে। আজিকালি বহু ভুল-ভ্ৰান্তিৰে অসমীয়া কৈ বা লিখি আৰু বিজতৰীয়া শব্দ কিছুমান যধেমধে ব্যৱহাৰ কৰি ভাষাটোৰ বৰকৈ হানি কৰাৰ লগতে ভাষাটোৰ ভাৰসাম্য তথা মানৰ অৱনতি ঘটিছে। তাৰ মূলতে হ'ল বানান আৰু ব্যাকৰণৰ ভুল ব্যৱহাৰ। ভাষাটোৰ প্ৰতি অসমীয়া সমাজৰ দায়বদ্ধতাৰ অভাৱ। অভিধান চাই শুদ্ধকৈ বানান কৰাৰ এলাহ। বহুতো বিদ্যালয়ৰ অসমীয়া শিকাওঁতা শিক্ষক-শিক্ষয়িত্ৰীৰ অসমীয়া লিখন, পঠন আৰু কথন ত্ৰুটিপূৰ্ণ। সাংবাদিকসকলৰো এই বিষয়ত প্ৰশিক্ষণৰ অভাৱ। মই ভাবোঁ তাৰ কাৰণ অসমীয়া শিক্ষাৰ অধোন্নতি হৈছে আৰু আমাৰ মাতৃভাষা অসমীয়া যেন আজি বহুতৰ বাবে এলাগী হৈ পৰিছে। অসমীয়া ভাষা অতি পুৰণি আৰু নানা জাতি-উপজাতি, থলুৱা পমুৱা মানুহৰ ভাষাৰ শব্দেৰে চহকী; ই এক বাৰেবৰণীয়া ভাষা। অসমীয়া লিপিৰ উৎস কামৰূপী প্ৰাকৃত। অসমীয়া ভাষাই প্ৰতিনিধিত্ব কৰে অসমীয়া জাতিৰ বহু ছবি, বহু ৰং : জীৱনৰ, সমাজৰ ১৭৩<noinclude></noinclude> deefat5i2j3zr28yqd1ri8k58ot5qpy 104 94648 263632 2026-10-20T18:27:52Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263632 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>বৈচিত্ৰতা। অসমীয়া ভাষাত সংস্কৃতভিত্তিক শব্দ শতকৰা ৫০ ভাগতকৈ অলপহে বেছি। আন ভাৰতীয় ভাষাত সংস্কৃতভিত্তিক শব্দ ৮০-৯০ ভাগ। সেয়েহে অসমীয়া এক ঐকিক ভাষা। সেয়ে সকলো সময়তে সংস্কৃতৰ নীতি- নিয়ম নচলে। অসমীয়া ভাষাটো বৰ কোমল আৰু কাব্যিক, এটা বৰ্ণও কঠুৱা নহয় আৰু এবাৰ শিকিলে ভাষাটো ক'বলৈ সহজ। কাৰণ অ, আ আদিৰ স্বৰবৰ্ণত ১১ টা আখৰ যদিও উচ্চাৰণ মাত্ৰ ৯ টা কাৰণ — ই আৰু ঈ-ৰ একে উচ্চাৰণ। তেনেকৈ উ আৰু ঊ ৰ একে উচ্চাৰণ। ঠিক তেনেকৈ ক, খ, আদিৰে ব্যঞ্জনবৰ্ণত ৩৭ টা আখৰ যদিও, উচ্চাৰণ মাত্ৰ ২৮ টা। কাৰণ চ আৰু ছৰ উচ্চাৰণ একে (sa)। তেনেদৰে জ, য উচ্চাৰণ (ja), ত, ট উচ্চাৰণ (ta), থ, ঠ উচ্চাৰণ (tha), দ, ড উচ্চাৰণ (da), ধ, ঢ উচ্চাৰণ (dha), ন, ণ উচ্চাৰণ (na), স, ষ, শ উচ্চাৰণ (xa) একে। কিন্তু কম সংখ্যাৰ উচ্চাৰণে ভাষাটো ক'বলৈ উজু কৰে যদিও লিখাটো সদায়ে উচ্চাৰণ মতে নহয়। গতিকে বানান ভুল হ'লে, শব্দৰ অৰ্থ বেলেগ হ'ব পাৰে বা শব্দটো অৰ্থহীন হৈ পৰিব পাৰে। - অসমীয়াত চ/ছ, ত/ট, থ/ ঠ, দ / ড, ধ / ঢ, ন/ণ, শ/ষ / স, জ/ য, খ/ ক্ষ, ঙ--ঃ, চন্দ্ৰবিন্দু (') আ-কাৰ, ই-কাৰ, ঈ-কাৰ, উ-কাৰ, উ-কাৰ, ও- কাৰ, ঔ-কাৰ, এ-কাৰ, ঐ-কাৰ, য-কাৰ আদি দিওঁতে যথেষ্ট বিপাঙত পৰিব লগা হয়। এইবিলাকৰ সম্যক জ্ঞান নাথাকিলে ভুল হোৱাটো স্বাভাৱিক। ইংৰাজীত ত-ট, থ-ঠ, ন-ণ, দ-ড - আদি লৈ ইমান মূৰ ঘমাব লগা নহয়। ত-টো বা ট-টো, দুয়োটা T... - ইত্যাদি। কিন্তু আমাৰ অসমীয়া ইয়াৰ ব্যতিক্ৰম। কত ত হ'ব, কতট হব, কত নহ'ব, কত ণ হ'ব – এইবিলাক জানিব লাগিব। নিজৰ ইচ্ছাই বা ভুলকৰি য'তে যিহকে পায় দি দিলেই নহ'ব। অৱশ্যে ইংৰাজীত নীতিমতে একেটা আখৰৰ বৰফলা (Upper Case) আৰু সৰুফলা (Lower Case) ব্যৱহাৰ কৰা হয়, যিটো অসমীয়াত নাই। অসমীয়া ভাষাৰ বানানৰ নিয়ম : (১) অ আৰু অ' ৰ ব্যৱহাৰ (use of অ (a) and অ’(a shortened form of "o" sound as in "drone") ইয়াত অ আৰু অ' বা অ উচ্চাৰণ থকা আখৰৰ পাছত উৰ্ধ কমা (Apos- trophe) দিয়া আখৰৰ বানানৰ ওপৰত কেনে প্ৰভাৱ চমুকৈ ক'ম। অসমীয়াত ঊৰ্ধ কমাৰ ব্যৱহাৰ ইংৰাজীৰ দৰে নহয়। ইংৰাজীত Apostrophe দিয়া “Ramen's book” ৰ মানে ৰমেনৰ কিতাপ। অসমীয়াত অৰ পাছত ঊৰ্ধ বহু ছবি, বহু ৰং ঃ জীৱনৰ, সমাজৰ * ১৭৪<noinclude></noinclude> 4osxczruzd4vy97030i05arr0aosttn 104 94649 263633 2026-10-20T18:28:11Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263633 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>কমা (Apostrophe ) দিয়া আখৰটোৰ উচ্চাৰণ চুটি ও ৰ দৰে। উৰ্ধ কমা (Apostrophe) দিয়া বা নিদিয়াৰ ওপৰত শব্দ এটাৰ অৰ্থ বেলেগ হ'ব পাৰে। - - উদাহৰণ অ আৰু অ' ৰ ব্যৱহাৰৰ উদাহৰণ • ইয়াত দ্বিতীয় শব্দটোৰ অ উচ্চাৰণ থকা আখৰৰ পাছত উৰ্ধ কমা আছে। অত (ইমান, this much অ'ত (ইয়াত, here) কত (কিমান, how much ক'ত (where) কৰ (হাত, শুল্ক - hand, tax) ক'ৰ (কোন ঠাইৰ, which place) মৰা (মৃত, dead) ম'ৰা (ময়ূৰ, peacock) দম (উশাহ, breath) দ'ম গল (ডিsি neck) কলা (কাণে নুশুনা, deaf) লা (ক্ৰিয়া ধাতু, to stir) ৰদ (বাতিল, cancel) চত তলতীয়া) (বস্তুৰ থুপ, a hip) গ'ল (যা ধাতুৰ ৰূপ, go) ক'লা (এবিধ ৰং, black) ল'ৰা (boy) ৰ'দ বেলিৰ পোহৰ ) চ'ত (অসমীয়া বছৰৰ শেষ মাহ) (২) চন্দ্ৰবিন্দুৰ ব্যৱহাৰ : শব্দৰ অনুনাসিকতা (nasalization) অসমীয়া ভাষাত অপৰিহাৰ্য, যিটো বহু সময়ত চন্দ্ৰবিন্দু () ব্যৱহাৰ কৰি বুজোৱা হয়। চন্দ্ৰবিন্দু () ব্যৱহাৰ কৰা বা নকৰাৰ নিয়ম আছে। চন্দ্ৰবিন্দু সাধাৰণতে স্বৰবৰ্ণৰ ওপৰত দিয়া হয়, স্বৰচিহ্ন বা মাত্ৰাৰ (যেনে আ-কাৰ, ই-কাৰ, আদি) ওপৰত নহয়। কিন্তু ব্যতিক্ৰম আছে। যেনে - গাঁও (য'ত আ-কাৰৰ ওপৰত চন্দ্ৰবিন্দু) মানে গ্ৰাম (ভিলেজ), কিন্তু গাওঁ (য'ত ও বৰ্ণৰ ওপৰত চন্দ্ৰবিন্দু) হৈছে গা (sing, গান গোৱা) ক্ৰিয়া ধাতুৰ ৰূপত যেনে আমি গান গাওঁ। বহুতে এই দুটা শব্দ বানান ভুলকৈ কৰে। - (১) অসমীয়া নিত্য বৰ্তমানৰ প্ৰথমাৰ (Present Tense, First Per son) সকলো ক্ৰিয়াতে ওঁ বিভক্তি যোগ হয়। সেয়ে ওঁ বিভক্তি থকা শব্দত চন্দ্ৰবিন্দু যোগ হয়। যেনে- মই কাম কৰোঁ (কৰ+ও+), মই ভাত খাওঁ (খা+ও+), আমি গান গাওঁ (গা+ও+)। একেদৰে ধৰোঁ, বহোঁ, উঠোঁ ইত্যাদি। (২) কিন্তু ও থাকিলেই চন্দ্ৰবিন্দু নহয়। যেনে শুনো, নামো, ৰান্ধো, - বহু ছবি, বহু ৰং ঃ জীৱনৰ, সমাজৰ • ১৭৫<noinclude></noinclude> msis6a7tqe0iamt4qjoiwlay7dipq56 104 94650 263634 2026-10-20T18:28:41Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263634 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>ভূঞা ইত্যাদি। মই মনে মনে গুণো, কাণ পাতি শুনো। ইয়াৰ কাৰণ হৈছে ঙ, ঞ, ণ, ন, ম আদি স্বাভাৱিকতে অনুনাসিক ব্যঞ্জন (naturally nasal conso nant), তাৰ ওপৰত চন্দ্ৰবিন্দু লিখা নহয়। এনেধৰণৰ ব্যঞ্জন বৰ্ণসমূহে নিজেই অনুনাসিক উচ্চাৰণ ধৰি ৰাখে। অনুজ্ঞাসূচক যিবোৰ শব্দ সেইবোৰত চন্দ্ৰবিন্দু নবহে, যেনে খাওক, যাওক, লওক, হওক, কওক, ৰওক ইত্যাদি। আপোনাৰ মঙ্গল হওক, আপোনাৰ যাত্ৰা শুভ হওক ইত্যাদি। বহুতে এইবোৰত চন্দ্ৰবিন্দু দিয়া প্ৰায়ে দেখিছোঁ। তোমাৰ মঙ্গল হওক। এইটো ভুল কিন্তু অনুজ্ঞাসূচক নহ'লে, যেনে তুমি যোৱা, খোৱা আদিত লাগে। - (৩) আৰু কিছুমান ব্যতিক্ৰম আছে য'ত ‘ও’ থাকিলেও চন্দ্ৰবিন্দু বহুৱাৰ কোনো নিয়ম নাই। যেনে- নেওগ, নেওতা ইত্যাদি। - (৪) কিন্তু সংস্কৃতৰ পৰা ওলোৱা কিছুমান অসমীয়া শব্দৰ মূল শব্দটোত ং, ঙ, ঞ, ণ, ন, ম আদি থাকিলেই অসমীয়া শব্দত স্বৰচিহ্নৰ ওপৰত চন্দ্ৰবিন্দু গ্ৰাম/গাঁও, কণ্টক/কাঁইট, অঙ্ক /আঁক, সঞ্চ/সাঁচ, ব্যৱহাৰ হয়। যেনে বংশ/বাহ, পঞ্চ/পাঁচ ইত্যাদি। (৫) আহোঁতে, উঠোঁতে, বহোঁতে, খাওঁতে এইবোৰত “ওঁতে' প্ৰত্যয় যোগ হোৱাৰ বাবে চন্দ্ৰবিন্দু ব্যৱহাৰ হয়। (৬) আহোঁতা, নিওঁতা, দিওঁতা, খাওঁতা, কৰোঁতা আদিৰ পাছত ওঁ-তা প্ৰত্যয় যোগ হৈছে। ইয়াত চন্দ্ৰবিন্দুৰ ব্যৱহাৰ হয় (৭) কিন্তু কেতিয়াবা মূলৰ ২, ৫, ঞ ণ, ন, ম নথকাকৈয়ে অসমীয়া ভাষাত কিছুমান স্বত্যঅনুনাসিক (spontaneous naualization) হোৱা দেখা যায়। যেনে সঁচা, ছাঁ, আঁহত, ঘোঁৰা, ফেঁচা ইত্যাদি। এইবোৰত অনুনাসিকতাই মূল কাৰণ - (৮) বহুবচন বুজোৱা -হঁত প্ৰত্যয়ত সদায় চন্দ্ৰবিন্দু দিব লাগে। যেনে - সিহঁত, তহঁত। - - (৯) চন্দ্ৰবিন্দুটো মৃত মানুহৰ নামৰ আগত স্বৰ্গীয় বুজাবলৈও ব্যৱহাৰ কৰা হয়। আমাৰ অভিজ্ঞতাৰে ক'ব খুজিছোঁ যে – আমি এনেকুৱা লোকো পাইছোঁ যিসকলে মৃত ব্যক্তিৰ আদ্যশ্ৰাদ্ধৰ নিমন্ত্ৰণী পত্ৰত লিখে – “স্বৰ্গীয় বা “অমুকৰ যোৱা ইমান তাৰিখে মৃত্যু বা স্বৰ্গগামী হয়”। মৃত মানুহজন আকৌ কেনেকৈ মৃত্যু হ'ব? মৰাৰ আগলৈকে মানুহজন জীয়াই আছিল। সেয়ে এই ক্ষেত্ৰত স্বৰ্গীয় বা একো লিখিব নালাগে। লিখিলে শ্ৰী বা শ্ৰীমতী লিখিব পাৰে বা একো নিলিখিলেও হয়। বহু ছবি, বহু ৰং ঃ জীৱনৰ, সমাজৰ * ১৭৬<noinclude></noinclude> gfgwie9kflkmlvzjo8o13lfbtatc7jl 104 94651 263635 2026-10-20T18:29:02Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263635 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>(১০) মন কৰিবলগীয়া কথা যে, অসমীয়া ভাষাত চন্দ্ৰবিন্দুৰ ব্যৱহাৰে শব্দৰ অৰ্থও পৃথক কৰিব পাৰে। যেনে- কাঁহ (এবিধ ধাতু, a metal), কাঁচ (দাপোন, mirror), আঁহ (ফল-মূল, গছ আদিৰ ভিতৰত থকা সূতাৰ দৰে সূক্ষ্ম অংশ, fiber), বাঁহ (এবিধ গছ, bamboo), আঁহত (এবিধ গছ, banyon tree), ভাঁজ (কোণ, পাক, comer, not straight), পাঁচ (সংখ্যা, number 5), ধোঁৱা (জুইৰ পৰা উদ্ভব হোৱা বাষ্প, smoke), গঁড় (এটা বা দুটা খৰ্গ থকা এবিধ জন্তু, Rhinoceros ) - কাহ (ডিঙিৰ খচখচানি মুখেৰে কৰা শব্দ, cough) কাচ (সাজ পাৰ কৰা, dressing) আহ (আমন্ত্ৰণ কৰা, invite ) বাহ (চৰাইৰ ঘৰ, bird's nest)) আহত (আঘাত পোৱা, hurt) ভাজ (তেলত সিদ্ধ কৰা, fry পাচ (পাছত, behind, after ) ধোৱা (নিকা কৰা, clean ) গড় (মাটি, কাঠ বা ইটাৰ ওখ বেষ্টন, a fort with high wall) (৩) অনুস্বাৰ (ং), বিসৰ্গ (ঃ), খন্দ ত (ৎ) অসমীয়াত ৫ টা বিশেষ চিহ্ন আছে। এটাত লুকাই থকা অ উচ্চাৰণটো বন্ধ কৰে, ৎ আৰু হসন্ত ()ৰ ব্যৱহাৰ : haxanta, যিয়ে ব্যঞ্জনবৰ্ণ khanda ta হ'ল দন্ত্য ত, কিন্তু অ উচ্চাৰণটো নোহোৱাকৈ, anuswar হ'ল যেন ঙ, কিন্তু অ উচ্চাৰণটো নোহোৱাকৈ, চন্দ্ৰবিন্দুৱে স্বৰবৰ্ণক নাকী সুৰ এটা দিয়ে। চন্দ্ৰবিন্দুৰ ব্যৱহাৰৰ কথা আগতে কোৱা হৈছে। অনুস্বাৰ (2) ৰ ব্যৱহাৰ আৰু সৰলীকৰণ আগতে যত ঙ আৰু ব্যঞ্জনবৰ্ণ এটা লগ হৈ যুক্তাক্ষৰ হৈছিল, সেইটো সৰল কৰিবলৈ ঙ ৰ ঠাইত ং ব্যৱহাৰ কৰে। যেনে - অ আৰু যুক্তাক্ষৰ ক্ষ (ঙ আৰু ক) লগ হৈ অঙ্ক লিখা হৈছিল, আজিকালি অ ৰ পাছত; আৰু তাৰ বহু ছবি, বহু ৰং : জীৱনৰ, সমাজৰ ১৭৭<noinclude></noinclude> 8fihmjv4aiog5eiozp0pb37jvaw2v8c 104 94652 263636 2026-10-20T18:29:25Z Nilotpal Hazarika123 3917 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ Created blank page 263636 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude><noinclude></noinclude> hcnu63dwpoyckcr0y0sth22m5snmell 263637 263636 2026-10-20T18:29:45Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263637 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>পাছত ক দিলেই হয় অৰ্থাৎ অ+ং+ক : অংক, তেনেকৈ অ+ঙ্গ অঙ্গ বা অ+ং+গ -অংগ, শ+ঙ্ক+ৰ বা শঙ্কৰ বা শ+ং+ক+ৰ শংকৰ। যুক্তাক্ষৰ বা অনুস্বাৰ (ং) ৰ ব্যৱহাৰ, দুই ধৰণৰ বানানেই গ্ৰহণীয়। অনুস্বাৰ (ং) আৰু বিভক্তি - যেতিয়া অনুস্বাৰ (ং) থকা শব্দ (যেনে- • দলং, কলং, ৰং, খং, চাং) এটাত বিভক্তি বা প্ৰত্যয় লগোৱা হয়, তেতিয়া ং গৈ ঙ হয়। উদাহৰণ দলং, দ আৰু ল আৰু ং (bridge), কিন্তু দলঙৰে (by the bridge), দলঙলৈ (to the bridge), দলঙৰ পৰা (from the bridge ), দলঙৰ ( of the bridge), দলঙত (on the bridge) য'ত ং গুছি ঙ হৈছে। ঠিক তেনেকৈ কলঙৰ পাৰ, ৰঙালী বিহু, খঙাল মানুহ, চাঙত তুলি থৈছোঁ আদিত ং গুছি ঙ হৈছে। কিন্তু খাটাংকৈ, ঠিৰাংকৈ, ঢলং-পলংকৈ আদিত ঙ নহয়, কাৰণ ঙ-ৰ পাছত অ স্বৰ আছে। গতিকে ঙ দিলে খাটাংকৈ গুছি খাটাঙকৈ হ'ব।, যিটো ভুল। দলং, কলং, ৰং, খং, চাং আদি বিশেষ্য, কিন্তু খাটাং, ঠিৰাং, ঢলং-পলং আদি বিশেষ্য নহয়, সেয়ে একে নিয়ম নচলে। বিসৰ্গ (ঃ) ৰ সলনি (transformation of "hiswrge" বিদৰ্শ :) ১. বিসৰ্গৰ পাছত ৰ থাকিলে, বিসৰ্গ লোপ পায় আৰু ই কাৰ (f) ঈ কাৰ (ী) হয়। উদাহৰণ = - = নিঃ+বস - নীৰস (dry), নিঃ+ৰনীৰ (quiet), নিঃ-ৰোগ নীৰোগ (no sickness ) ২. বিসৰ্গ ৰ ঠাইত ও-যুক্ত শব্দৰ আগৰ শব্দটোৰ শেষত বিসৰ্গ থাকিলে যুক্ত শব্দটোত বিসৰ্গ ঃ ও বা ও ণে কাৰলৈ সলনি হয়। উদাহৰণ বয়ঃ আৰু অধিক মিলি বয়োধিক (older), তেনেকৈ মনঃ আৰু হৰ মিলি মনোহৰ (heart stealing), সদ্যঃ + জাত = সদ্যোজাত (new born ), সবঃ + বৰ সৰোবৰ (lake), মনঃ + অভিলাষ - মনোভিলাষ (heart's do- sire) = খন্দ ত (ৎ) আৰু হসন্ত ()ৰ ব্যৱহাৰ - খন্দ ত (ৎ) হ'ল য'ত দন্ত্য তৰ অ-স্বৰটো মৌন ৰখা হয় বহু অসমীয়া শব্দত। কেতিয়াবা খন্দ ত (ৎ)ৰ ঠাইত তৰ তলত হসন্ত () দি বহুতে খন্দ ত (ৎ) ৰ ধ্বনিটো বুজায়। এইটো পাৰিলে পৰিহাৰ কৰা উচিত। অৱশ্যে কেতিয়াবা হসন্ত ()ৰ প্ৰয়োজন হয়, যেনে – মট্ মটনি, ইয়াত প্ৰথম ট ৰ তলত হসন্ত বহু ছবি, বহু ৰং ঃ জীৱনৰ, সমাজৰ * ১৭৮<noinclude></noinclude> r1hnjsuuqfysd1zxdquknpm2ekqi7dt 104 94653 263638 2026-10-20T18:30:01Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263638 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>() নিদিলে ই মটমটনি হ'ব যাৰ কোনো অৰ্থ নাই। এইখিনিতে কোৱা ভাল যে সাধাৰণতে অসমীয়া শব্দৰ শেষৰ অ-স্বৰটো - মৌন থাকে আৰু হসন্ত () নালাগে বা দিয়াটো ভুল। যেনে - কদম, পদুম, লোহিত, ৰৱীন, আদি। কিন্তু গীত-মাতৰ ক্ষেত্ৰত সুৰ মিলাবলৈ বহু সময়ত শব্দৰ শেষৰ অ-স্বৰটো উচ্চাৰিত হয়। কিন্তু শব্দ এটাৰ শেষৰ আখৰটো যদি যুক্তাক্ষৰ হয়, অ-স্বৰটো মৌন নহয়। যেনে - পদ্য, গদ্য, সন্ত, পদ্ম, গল্প, খৰ্গ, মন্ত্ৰ, খন্দ, মল্ল, গ্ৰীষ্ম, মহন্ত, বসন্ত, অনন্ত, পৰিশিষ্ট, আদি। এতিয়া খন্দ ত (ৎ) ৰ উদাহৰণ দিওঁ। উৎস(source) - উ+খন্দ ত (ৎ) +স, তেনেকে মহৎ(great), উৎসৱ (festival), বিদ্যুৎ(electricity), উৎপল(lotus), চিকিৎসালয় (hospital), ভৱিষ্যৎ (future) কিন্তু ব্যতিক্ৰম হিচাপে, জগত (world), শৰত (autumn) সাধাৰণ দন্ত্য ত ব্যৱহাৰ হয়, খন্দ ত (ৎ) দিয়াটো ভুল। কিন্তু প্ৰত্যয় লগ লাগিলে ভৱিষ্যৎ গৈ ত হয় যেনে ভৱিষ্যতলৈ, ভবিষ্যতে, ভৱিষ্যতত, ভৱিষ্যতৰ (৪) একে শুনা শব্দৰ বৰ্ণ মানে আখৰ ভেদে অৰ্থ ঃ আগতে কোৱা হৈছে যে ই আৰু ঈ ৰ একে উচ্চাৰণ। তেনেকৈ উ আৰু ঊ ৰ একে উচ্চাৰণ। অসমীয়া ব্যঞ্জনবৰ্ণ প্ৰথম চ আৰু দ্বিতীয় ছ ৰ উচ্চাৰণ একে (sa)। তেনেদৰে জ, য উচ্চাৰণ (ja), ত, ট উচ্চাৰণ (ta), থ, ঠ উচ্চাৰণ (tha), দ, ড উচ্চাৰণ (da), ধ, ঢ উচ্চাৰণ (dha), ন, ণ উচ্চাৰণ (na), স, য, শ উচ্চাৰণ (xa)। এতিয়া আমি এই আখবোৰৰ ব্যৱহাৰ লক্ষ্য কৰিম একে শুনা শব্দত। - ই আৰু ঈ ৰ বানান ভেদে অৰ্থ — ইয়াত প্ৰথম শব্দটোত হ্ৰস্ব ই কাৰ আৰু দ্বিতীয় শব্দটোত দীৰ্ঘ ঈ কাৰ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে। এৰি (“এৰ” ক্ৰিয়া ধাতুৰ ৰূপ, leave), এৰী (a type of silk worm and thread) কণী () কী (কলা মাইকী মানুহ) আলী (উপাধি) কালী (নুৰ্গাৰ এটা ৰূপ) কণি (ক্ষুদ্ৰ, tiny), কপি (যুগ, an era), আলি (বাট, road), কালি (yesterday), কেৰাহি (বেঁকাকৈ চোৱা, to look side ways), চেঙেলি (এবিধ শাক, বহু ছবি, বহু ৰং : জীৱনৰ, সমাজৰ ১৭৯ কেৰাহী (ৰন্ধা পাত্ৰ) চেঙেৰী (গাভৰু<noinclude></noinclude> 204spdq6rx0a09yvuqpgx669r7ghvz2 104 94654 263639 2026-10-20T18:30:17Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263639 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>a leafy vegetable), বাজি (প, bet) বাজী (ভেলেকী, magic) বাজীবন (magician) সৌৰী (স্মৃতি memo সোঁৱৰণি (স্মৃতি, memory Noun) ই, ঈ ৰ ভুল ব্যৱহাৰ ঃ rial-Adjective, যেনে ঃ সোঁৱৰণী সভা) জীৱী (one who makes a living), ইয়াত ৱ ত দীৰ্ঘঈ (ী) কাৰ, হ্ৰস্ব ই (f) কাৰ নহয় গতিকে কৃষিজীৱী(one who makes a living from agriculture ৱ ত দীৰ্ঘঈ (ী) কাৰ কিন্তু জীৱিকা মানে "livlihood” আৰু জীৱিত মানে “living”ৰ ৱত হ্ৰস্বই (f) কাৰ হয়, এই দুটা শব্দই মানুহক বুজোৱা নাই। - (ী) মন কৰিব — উপকাৰী (useful)ত দীৰ্ঘঈ (1) কাৰ, কিন্তু উপকাৰিতা(usefulness, ত হ্ৰস্বই (1) কাৰ। - ঠিক তেনেকে এই শব্দবোৰত প্ৰথম শব্দৰ (ী) কাৰ দ্বিতীয় শব্দত হ্ৰস্ব (f) কাৰ হয়। উদাহৰণ সহযোগী (cooperator) - সহযোগিতা (co- operation), প্ৰতিযোগী (competitor) – প্ৰতিযোগিতা (competition), বাগ্মী (orator) - বাগ্মিতা (oratory) - - ঊ আৰু ঊ ৰ বানান ভেদে অৰ্থ — ইয়াত প্ৰথম শব্দটোত হ্ৰস্ব উ কাৰ আৰু দ্বিতীয় শব্দটোত দীৰ্ঘ ঊ কাৰ হয়। হয়। কুট (সৰুকৈ কাট, cut in very small pices), কুল (বংশ, ancestry), পুৰ (নগৰ, town), ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে। কট (কপট, nasty) কূল (নৈৰ পাৰ, river bank) পুৰ (ভৰা, fill) চ আৰু ছ ৰ বানান ভেদে অৰ্থ - - আচাৰ (নীতি) – তাৰ আচাৰ ব্যৱহাৰ বেয়া। ইয়াত প্ৰথম চ ব্যৱহাৰ - আছাৰ (থেকেচা) – কাপোৰখন আছাৰি দে। ইয়াত দ্বিতীয়া ছ ব্যৱহাৰ বহু ছবি, বহু ৰং ঃ জীৱনৰ, সমাজৰ * ১৮০<noinclude></noinclude> rektjj8amxygsgdj01lxk6xj73ggy6m 104 94655 263640 2026-10-20T18:30:48Z Nilotpal Hazarika123 3917 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263640 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>এতিয়া ম‍ই কিছুমান একে শুনা শব্দ আৰু তাৰ অৰ্থ কৈ যাম। প্ৰথম শব্দটোত প্ৰথম চ ব্যৱহাৰ হ'ব আৰু দ্বিতীয় শব্দটোত দ্বিতীয়া ছ ব্যৱহাৰ কৰিম। চাল (ঘৰৰ চাল) ছাল (বাকলি চেলা (বিষাক্ত কীট, a poisonous insect ) ছেলা (বখলিয়া, remove the skin) (ছাগৰ ছাল ছেলাবৰ দবুৱা কটাৰী) বেচি (বিক্ৰী কৰি, selling) ট আৰু ত বানান ভেদে অৰ্থ- - বেছি (অধিক, more) ইয়াত প্ৰথম শব্দটোত মূৰ্ধন্য ট ব্যৱহাৰ হ'ব আৰু দ্বিতীয় শব্দটোত দন্ত্য ত ব্যৱহাৰ হ'ব। অটল ছিল, steady) আটা (ঘেঁছৰ গুৰি, wheat flour) কটীয়া (কাৰ্টোতা, one who cuts) খাট (পালেং, bed) টা কঠিন, hard) হাটা (লানি, line) অতল (তলি নাইকিয়া, bottomless আতা (ককা grandfather) কতীয়া (কাতি হৈ থকা, to be on lying on one's side) খাত (খেতিৰ পাম, ranch, farm তান (সুৰ, ৰাগ, tune, musical note হাতী (ঐৰাবত, elephant) ঠ আৰু থ ৰ বানান ভেদে অৰ্থ- - ইয়াত প্ৰথম শব্দটোত মূৰ্ধন্য ঠ ব্যৱহাৰ হ'ব আৰু দ্বিতীয় শব্দটোত দন্ত্য থ ব্যৱহাৰ হ'ব। কঠা (মাটি, চাউল আদিৰ জোখ, a measure) লাঠি বা লাঠী (লাখুটি, cane) কথা (মাত, talk) লাথি (গোৰ, kick) পুঠি বা পুঠী (এবিধ মাছ, one type of fish) পুঁথি (কিতাপ, book) ড আৰু দ ৰ বানান ভেদে অৰ্থ - ইয়াত প্ৰথম শব্দটোত মূৰ্ধন্য ড ব্যৱহাৰ হ'ব আৰু দ্বিতীয় শব্দটোত বহু ছবি, বহু ৰং : জীৱনৰ, সমাজৰ ১৮১<noinclude></noinclude> r0zxaal7vjvywl4noxj30cxjc7b2ei9 104 94656 263641 2026-10-20T18:31:13Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263641 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>দন্ত্য দ ব্যৱহাৰ হ'ব। ডবা (ৰে'লৰ কোঠা, train compartment) দবা (হেঁচি বহুৱা, push down) তাক দবাই ৰাখিছে। ডাং (দুৱাৰ বন্ধা মাৰি, a stick as a door closure) দাং (থিয় কৰ, তোল, lift, pick up) দাং দাং চোৰ, টিকা টিটিল মোৰ। ডাবি (ধমক, scold) দাবী (অধিকাৰ বিচৰা, one's right ) ঢ আৰু ধৰ বানান ভেদে অৰ্থ – ইয়াত প্ৰথম শব্দটোত মূৰ্ধন্য ঢ ব্যৱহাৰ হ'ব আৰু দ্বিতীয় শব্দটোত দন্ত্য ধ ব্যৱহাৰ হ'ব। ঢল (বাগৰ, কাতি হ, to lie down on one's side) ধল (বাঢ়নী পানী, বগা, rising water, white) ঢাৰি (বাঁহৰ কাঠীৰ আসন, a bamboo mat) ধাৰি (শাৰী – মালাধাৰি, a garland) ঢ় আৰু হ ভেদ আনে। - – এই দুটাৰ উচ্চাৰণ একে ধৰণৰ, কিন্তু ব্যৱহাৰত অৰ্থৰ গাড়িত (নিটোল বা সুঠাম ) গৰ্হিত (বেয়া) সংগতিৰ ভিত্তিত (based on context) একে শব্দৰ বেলেগ অৰ্থ- মান (শ্ৰেণী) – মই প্ৰথম মানত পঢ়োঁ। - মান (মানদণ্ড Standard) - বৰ্ণাশুদ্ধিৰ বাবে অসমীয়া ভাষাৰ - বানানৰ মান নিৰিখ কৰাৰ আৰু প্ৰশিক্ষণৰ অতি প্ৰয়োজন। মান (মিয়ানমাৰৰ লোক ) আক্ৰমণ কৰিছিল। - ১৮১৭ চনত মানে প্ৰথমবাৰ অসম - - - So মান (প্ৰত্যয় হিচাপে শব্দৰ পাছত যোগ দিয়া হয়) – ইমান much, সিমান – That much, কিছুমান Some ইমান ভাত নিদিবা - Don't give me so much rice, কিছুমান মানুহ বৰ স্বাৰ্থপৰ – Some people are very selfish (৫) ৱ (ওঅব্ব বুলিও কোৱা হয়) ৰ ব্যৱহাৰ আৰু আৰবী-পাৰ্চীৰ বহু ছবি, বহু ৰং ঃ জীৱনৰ, সমাজৰ * ১৮২<noinclude></noinclude> 58hdsrbdf0mg3b46zbolfuq57ea7z0s 104 94657 263642 2026-10-20T18:31:51Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263642 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>পৰা অসমীয়ালৈ ৰূপান্তৰ হোৱা শব্দৰ বানান : ৱ (বা ওঅব্ব) অসমীয়া ভাষাৰ এক ঐকিক বৰ্ণ। ই বঙালী ভাষাত নাই। বঙালী ভাষাৰ প্ৰভাৱত বহুতে ভুলকৈ ৱ ৰ সলনি ব ব্যৱহাৰ কৰে। বহুতেই উৎসৱ ক উচব কয়, শিৱসাগৰক চিচাগৰ কয়, সকলো বস্তুৰ সলনি চব বস্তু কয়, শৰ্মাক চৰ্মা কয়। এইবোৰ অতি ভুল। অসমত চিবচাগৰ বুলি কোনো ঠাই নাই। ইয়াতে ৱ ব্যৱহাৰ কৰা শব্দ কেইটামানৰ উদাহৰণ দিছোঁ। যেনে- - অভাৱ (scarcity), অভিনৱ (novel), অৱতাৰ (incarnation), আৱশ্যক (necessary), অৱসৰ (retirement), অৱহেলা (neglect), অৱস্থা (condi- tion), অৱজ্ঞা(neglect), অৱশ্যে (certainly) অৱ উপসৰ্গ (prefix“অৱ”awa): যদি শব্দ এটা অৱ ৰে আৰম্ভ হয়, অব ব্যৱহাৰ কৰাটো ভুল। Example: অৱনতি (degradation), অৱশেষ (at last), অৱমাননা (disrespect), অবলম্বন (dependence), অবসান (শেষ, end), এইবোৰ শব্দত ৱ (ওঅব্ব) হে ব্যৱহাৰ হয়। উৱা,ওৱা অসমীয়া তদ্ধিত প্ৰত্যয়যুক্ত শব্দত সদায় ৰ হয়। যেনে - - বনুৱা, হালোৱা, জালোৱা, ভতুৱা, নিবনুৱা সেইদৰে, ওৱা, ৰ আদি কৃৎ প্ৰত্যয়যুক্ত শব্দতো সদায় ৰ হয়। - যেনে খোৱা, লোৱা, যোৱা, শোৱা, খাৱ, লৱ, যাৱ কিন্তু ভৱিষ্যৎ কাল বজোৱা ক্ৰিয়াবাচক শব্দত (যেনে- - যাবি, খাবি, ভাবা, ভাবিবা, আদি) সদায় 'ব' লিখিব লাগে কিন্তু ভাব শব্দটো যেতিয়া বিশেষ্য হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয় তেতিয়া ৱ হয়। যেনে – ছোৱালীজনী জানো কি ভাৱত দুব গৈ থাকে বুজি নাপাওঁ, ভাৱনাৰ অন্ত নাই, আদি। - অসমীয়া ভাষাত যিবিলাক সংস্কৃত শব্দ সন্ধি কৰি ব্যৱহাৰ কৰা হয় তেনে শব্দৰ প্ৰথমটোৰ শেষত উ, ঊ, ও, ঔ থাকিলে আৰু দ্বিতীয়টোৰ আদি বৰ্ণ স্বৰবৰ্ণ হ'লে সন্ধিৰ ফলত উল্লিখিত চাৰিটা বৰ্ণৰ ঠাইত ৱ হয়। যেনে- নৌ+ইক= নাৱিক আৰু ভো+অন= ভৱন ইত্যাদি। -- - অনু+অয়=অন্বয়; কিন্তু যুক্তাক্ষৰত ৱ যোগ নহয়। যেনে সু+আগতম স্বাগতম। সেইদৰে উদ্বোধন, ঐশ্বৰ্য লিখা হয়। এইখিনিতে সোঁৱৰাই দিছোঁ যে ও ৰ পাছত ৰ, ত আদি যোগ হ'লে ও- বহু ছবি, বহু ৰং : জীৱনৰ, সমাজৰ ১৮৩<noinclude></noinclude> 4iouw9rf50uynnp8uncf3sa1an437w8 104 94658 263643 2026-10-20T18:32:46Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263643 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>ৰ ঠাইত ৱ হয়। উদাহৰণ - গাঁও+ৰ - গাঁৱৰ, গাঁও+ত - গাঁৱত। আমাৰ গাঁৱত এটা নামঘৰ আছে। তেনেকে – নাও+ত – নাৱত, নাও+ৰ – নাৱৰ, তেনেকৈ গাঁৱলীয়া, নাৱৰীয়া, ভাৱৰীয়া আদিত ৱ হে শুদ্ধ। - আৰবী-পাৰ্চী শব্দ অসমীয়া ভাষাত বহুবোৰ ৱ (ওঅ) স্বৰ থকা আৰবী-পাৰ্চী শব্দ ৰূপান্তৰ কৰি অসমীয়া উচ্চাৰণ দি গ্ৰহণ কৰা হৈছে। উদাহৰণ ৱকীল(vakil) অসমীয়াত হ'ল উকীল (ukil), তেনেকে ৱকালত (wakalat)ৰ পৰা ৱিদা (vida ) ৰ পৰা ৱজুহাত (wajuhat) ৰ পৰা ৰজীৰ (wajir) ৰ পৰা > ওকালত (okalat ) lawyership > বিদায় (bidaya) good bye > অজুহাত (ajuhat excuse > উজীৰ (ujir) councellor তদুপৰি আৰবী-পাৰ্চী শব্দত ব উচ্চাৰণ শব্দৰ শেষত হ'লে, অসমীয়াত ব ৰ সলনি প ব্যৱহাৰ কৰা হয়। উদাহৰণ স্বৰূপে - কিতাব হিচাব গুলাব গৈ অসমীয়াত হয় কিতাপ গৈ অসমীয়াত হয় হিচাপ (বহুতে ভুলকৈ হিচাব লিখে) গৈ অসমীয়াত হয় গোলাপ খিতাব গৈ অসমীয়াত হয় খিতাপ (৬) বিভক্তিযুক্ত শব্দৰ বানানঃ ইয়াৰ কিছুমান নিয়ম আছে। নিয়মবোৰ নামানিলে বানানৰ ভুল হয়। প্ৰথমা বিভক্তি (1st person)পাছৰ এ আখৰৰ পান্তৰ যেনে, হৰি শব্দৰ পাছত এ থাকিলে এ টো য় ত এ কাৰ দি য়ে কৰা হয়, তাৰ মানে হৰি+এ লিখোতে হয় হ+ৰত কিাৰ+য় ত এ কাৰ - হৰিয়ে। - এই নিয়ম মতে ই, ঈ, আৰু ঐ ৰ পাছত এ থাকিলে এ টো য় ত এ কাৰ দি য়ে হয়। উদাহৰণ - = হবি+এ-হবিয়ে, নদী (river নদীয়ে, নাৰী ( woman) +) - নাৰীয়ে, জাহ্নবী (a female first name) + এ = জাহ্নবীয়ে, ভাদৈ(a female বহু ছবি, বহু ৰং ঃ জীৱনৰ, সমাজৰ * ১৮৪<noinclude></noinclude> fnz2zzdh5ewrtg0omjgu11a2rtxek8j 104 94659 263644 2026-10-20T18:33:06Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 263644 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>- first name)+এ = ভাদৈয়ে, মুদৈ+এ – মুদৈয়ে ঠিক তেনেকে, উ/ঔ ৰ পাছত এ থাকিলে ৱ ত -কাৰ দি ৱে হয় ঃপহু (deer)+এ = পহুৰে, মধু+এ – মধুৱে, নবৌ (sister-in-law)+এ =নবৌৱে, মৌ (honey bee)+এ মৌৱে - অ/আ/এ পাছত ই থাকিলে ই হয়, যেনে, পাৰ (pigeon)+ই = পাই, নৱ (a male first name)+ই = নৱই, বৰা (a last name)+ই = বৰাই, ডুবে (a last name) + ই = ডুবেই - স্বসন্ধি (vowel compounds ) – স্বসন্ধি হ'ল দুটা শব্দৰ স্বৰবৰ্ণৰ মাজত হোৱা সংযোগ। এইবোৰ সংস্কৃতৰ পৰা অহা নিয়ম। অ আৰু আ (বা – কাৰ) ৰ পাছত ই (বা -ি কাৰ) বা ঈ ) বা -ী কাৰ) লগ লাগিলে -ে কাৰ হয়। যেনে বীৰ+ইন্দ্ৰ – বীৰেন্দ্ৰ (ইন্দ্ৰ ত হ্ৰস্ব ই আছে), ভৱ+ঈশ — ভৱেশ (ঈশ ত দীৰ্ঘ ঈ আছে), মহা+ঈশ মহেশ (মহা তা কাৰ আৰু ঈশ ত দীৰ্ঘ ঈ আছে) - বছতে মূৰ্ধন্য ণ দি চুটিকৈ বীণে, ধীৰেণ, নগেণ, ভৰেণ আদি লিখে। আঁচলতে দন্ত্য ন হ'ব লাগে, কাৰণ ইয়াৰ ইন টো ইন্দ্ৰ ৰ পৰা আহিছে য'ত দন্ত্য ন আছে। ই (বা কিাৰ) আৰু ই (বা িকাৰ) লগ লাগিলে ঈ (বাণী কাৰ) হয়। যেনে (example) - গিবি (mountain)+ইন্দ্ৰ(mythological king) male first name) যত ৰ ৰ পাছত দীৰ্ঘ ঈ-ী কাৰ হয়, গিৰী (used as a গিৰীন্দ্ৰ(used তেনেকৈ অতি + ইত + অতীত (past)। চুটিকৈ লিখিলে গিৰীন ত দন্ত্য ন হ'ব লাগে কাৰণ ইয়াৰ ইন টো ইন্দ্ৰ ৰ পৰা আহিছে যত দন্ত্য ন আছে। ই (বা -িকাৰ) আৰু ঈ (বাণী কাৰ) লগ লাগিলে ঈ (বা - কাৰ) হয়। যেনে - গিনি (mountain)+(god)- গিবীশ (mountain god, used as a male first name) য'ত দীৰ্ঘ ঈ-ী কাৰ আছে, তেনেকৈ পৰি + ঈক্ষা পৰীক্ষা (test, examination)। ঈশ আৰু ঈক্ষা ত দীৰ্ঘ ঈ আছে। উ () আৰু হ্ৰস্ব উ () লগ লাগিলে দীৰ্ঘ ঊ () হয়। যেনে- কটু(harsh) + উক্তি(words) = কটূক্তি (harsh words) য'ত দীৰ্ঘ কাৰ হয়, তেনেকে সাধু(wise) + উক্তি = সাধুক্তি (wise words) বহু ছবি, বহু ৰং ঃ জীৱনৰ, সমাজৰ • ১৮৫<noinclude></noinclude> dmqwnoz6ylvz4379edndspkhazy90vo