Вікіпэдыя be_x_oldwiki https://be-tarask.wikipedia.org/wiki/%D0%93%D0%B0%D0%BB%D0%BE%D1%9E%D0%BD%D0%B0%D1%8F_%D1%81%D1%82%D0%B0%D1%80%D0%BE%D0%BD%D0%BA%D0%B0 MediaWiki 1.47.0-wmf.16 first-letter Мэдыя Спэцыяльныя Абмеркаваньне Удзельнік Гутаркі ўдзельніка Вікіпэдыя Абмеркаваньне Вікіпэдыі Файл Абмеркаваньне файла MediaWiki Абмеркаваньне MediaWiki Шаблён Абмеркаваньне шаблёну Дапамога Абмеркаваньне дапамогі Катэгорыя Абмеркаваньне катэгорыі Партал Абмеркаваньне парталу TimedText TimedText talk Модуль Абмеркаваньне модулю Event Event talk 0 1181 2685838 2612383 2026-08-21T19:44:58Z SergeiSEE 38150 дапаўненьне літаратура 2685838 wikitext text/x-wiki {{Музыка |Імя = Міхась Забэйда-Суміцкі |Лацінка = Michaś Zabejda-Sumicki |Лёга = |Памер_лёга = |Апісаньне_лёга = |Фота = Michaś Zabejda-Sumicki. Міхась Забэйда-Суміцкі (1930-37).jpg |Памер_фота = |Апісаньне_фота = Партрэт Міхася Забэйды-Суміцкага, аўтар Анатоль Крывенка |Месца_нараджэньня = [[Шэйпічы (Пружанскі раён)|Шэйпічы]] |Месца_сьмерці = [[Прага]] |Гады = |Прафэсіі = сьпявак |Інструмэнты = |Жанры = |Псэўданімы = |Гурты = |Супрацоўніцтва = |Лэйблы = |Узнагароды = |Сайт = }} '''Міха́сь Іва́навіч Забэ́йда-Сумі́цкі''' ({{Дата ў старым стылі|14 чэрвеня|1900|1 чэрвеня}}, в. [[Шэйпічы (Пружанскі раён)|Шэйпічы]] [[Пружанскі раён|Пружанскага раёну]] — 21 сьнежня 1981, [[Прага]]) — беларускі сьпявак, [[тэнар]]. Сьпявак імкнуўся выконваць усе творы ў арыгінале і на памяць, каб як найбольш прыблізіць выканальны твор да слухача і як найбольшы сьлед пакінуць у яго душы. Акрамя клясычнага рэпэртуару М. Забэйда-Суміцкі абавязкова ўключаў у кожнае сваё выступленьне народныя песьні і вакальныя творы беларускіх кампазытараў. Папулярызаваў беларускую народную песьню ў сьвеце. == Біяграфія == === Дзяцінства і юнацтва === [[Файл:Шэйпічы. Месца нараджэньня Забэйды-Суміцкага — Šejpičy.Jpeg|значак|Месца нараджэньня Забэйды-Суміцкага. Вёска Шэйпічы Пружанскага раёну]] [[File:Hrob Michal Zabejda-Sumicki.jpg|thumb|Міхась Забэйда-Суміцкі - могила, православний цвинтар Прага]] Нарадзіўся сьпявак 14 чэрвеня 1900 году, як сам расказваў, у адной з трох вёсак — [[Шэйпічы (Пружанскі раён)|Шэйпічы]] (цяпер [[Пружанскі раён]]), [[Падароск]] ці [[Несьцеравічы (Гарадзенская вобласьць)|Несьцеравічы]]. Ахрышчаны ў [[Сядзельнікі|Сядзельніцкай]] царкве каля Падароску<ref name="kulany">{{Спасылка|аўтар = Аляксандар Горбач.|прозьвішча = |імя = |аўтарlink = |суаўтары = |дата публікацыі = 23 траўня 2014|url = http://kuliany.by/%D0%BF%D0%B5%D1%81%D0%BD%D1%8F%D0%B9-%D0%B4%D0%B0%D0%B2%D0%B0%D1%9E-%D0%BB%D1%8E%D0%B4%D0%B7%D1%8F%D0%BC-%D1%80%D0%B0%D0%B4%D0%B0%D1%81%D1%86%D1%8C-%D0%BC%D1%96%D1%85%D0%B0%D1%81%D1%8C-%D0%B7%D0%B0/|загаловак = Песняй даваў людзям радасць. Міхась Забэйда-Суміцкі|фармат = |назва праекту = Куляны|выдавец = |дата = 16 чэрвеня 2014|мова = |камэнтар = }}</ref>. Двайное прозьвішча (узяў ужо ў сталым веку) у яго ад бацькі (па мячы) — Івана (Яна) Андрэевіча Забэйды зь вёскі Несьцяровічы, і маці (па кудзелі) — Аляксандры Феліксаўны Суміцкай зь вёскі Шэйпічы. Дзяцей у сям’і было сямёра, але выжыў толькі Міхась, брат Валодзя памёр ад сухотаў у 22 гады. Калі Міхалу было паўтара году, памёр яго бацька. Паводле расказаў вяскоўцаў, Іван Андрэевіч добра сьпяваў. Гадоў з 8—9 Міхась пачаў працаваць у панскім маёнтку. Скончыў Зельзінскую аднаклясную школу, потым двухклясную царкоўна-прыхадзкую вучэльню ў [[Галоўчыцы (Пружанскі раён)|Галоўчыцах]], якую скончыў у 1914 годзе. У тым жа 1914 годзе ён паступае ў [[Маладэчанская настаўніцкая сэмінарыя|Маладэчанскую настаўніцкую сэмінарыю]]. Праз год, калі набліжаўся фронт [[Першая сусьветная вайна|першай сусьветнай вайны]], сэмінарыя эвакуявалася ў [[Смаленск]], куды пераехаў таксама Міхась Забэйда. Скончыў сэмінарыю ў 1918 годзе і паехаў працаваць у [[Сыбір]], куды эвакуявалі маці. === Сыбір, Манчжурыя === 1918—1920 гг. — праца настаўнікам у сяле Усьць-Калманскае, што каля [[Барнаул]]у. Ствараў хоры і драматычныя гурткі. У 1920 годзе ў выніку грамадзянскае вайны Забэйда-Суміцкі апынуўся ў [[Харбін]]е, на станцыі Вэйшахэ Кітайскай усходняй чыгункі, потым — у Вэйшахэ. У Харбіне ён пачаў вучыцца музыцы. Яго настаўніцай была Ю. К. Платніцкая, былая супрацоўніца [[Фёдар Шаляпін|Шаляпіна]], добрая артыстка і пэдагог. У 1929 годзе пасьпяхова скончыў юрыдычны факультэт Харбінскага расейскага ўнівэрсытэту з дыплёмам другой ступені і правам атрыманьня дыплёму першае ступені. Аднак жыць бязь сьпеваў ня змог і замест прапанаванага месца ў асыстэнтуры зрабіўся салістам Харбінскай опэры. У гэты час у яго ўжо ёсьць вопыт і пяяньня ў дзіцячых хорах, і самастойнага авалодваньня музычнымі інструмэнтамі ([[скрыпка]], [[гітара]], [[мандаліна]], [[балалайка]], [[губны гармонік]]). Дэбютаваў у ролі Ленскага ў опэры «[[Яўген Анегін]]» [[Пётар Чайкоўскі|Пятра Чайкоўскага]]. За тры гады, аддадзеных Харбінскай опэры, ён выканаў 15 партыяў: Фаўста ў «[[Фаўст|Фаўсьце]]» Ш. Гуно, Альфрэда ў «[[Травіята|Травіяце]]», Герцага ў «[[Рыгалета]]», Уладзімера ў «Князі Ігары» А. Барадзіна і іншых, — а ўсяго падрыхтаваў пятнаццаць партыяў, прычым нязьменна сьпяваў на мове арыгіналу. Пры гэтым яшчэ працаваў у школе. Крытыка добра прыняла маладога сьпевака, ён паверыў у сябе, захацеў удасканаліць свае здольнасьці і зьехаў у [[Мілян]]. === Італія === У 1932 годзе, атрымаўшы візу, пераехаў у [[Італія|Італію]]. Вучыўся ў маэстра Фэрнанда Карпі, які раней канкураваў з [[Каруза]] і іншымі славутымі сьпевакамі. Тут Міхась Забэйда-Суміцкі ўпершыню пачуў [[Фёдар Шаляпін|Ф. Шаляпіна]], пазнаёміўся зь [[Леанід Собінаў|Леанідам Собінавым]]. Пасьпяхова выступаў у Мілянскай опэры, сьпяваў на 16 мовах. Канцэртуе ў Мілянскай кансэрваторыі, гастралюе па Італіі, выконвае тэнаровыя партыі ў опэрах «[[Травіята]]», «[[Рыгалета]]», «[[Сэвільскі цырульнік]]» на сцэне «[[Ля Скаля]]». Яму прадказвалі вялікую артыстычную будучыню. === Польшча === Але ў гэты час сьпявак атрымаў з Шэйпіч вестку, што ягоная маці, зь якой ён ня бачыўся 16 гадоў, моцна хварэе і хоча яго бачыць. Так у 1935 годзе Міхал Іванавіч пераяжджае ў [[Заходняя Беларусь|Заходнюю Беларусь]]. Цягам 1935—1936 гадоў М. Забэйда-Суміцкі выступае ў беларускіх гарадох ([[Ружаны]], [[Беласток]], [[Баранавічы]], [[Берасьце]], [[Горадня]]), па ўсёй Польшчы ([[Варшава]], [[Познань]]) і далей, шырэй — [[Летува]], [[Латвія]], [[Чэхаславаччына]]. Ягоны першы канцэрт з нагоды прыезду на бацькаўшчыну адбыўся ў Ружанах, блізкіх з Шэйпічамі, роднай вёскай сьпевака. У канцэрце сярод клясычных твораў прагучала і беларуская [[калыханка]], якую калісьці сьпявала яго маці. Ад яе ён і ўзяў тады другую частку прозьвішча — Суміцкі<ref name="kulany" />. На 1935—1936 гады заключыў кантракт з [[Вялікі тэатар імя Манюшкі (Познань)|познанскім опэрным тэатрам]]. Там сьпяваў усё па-польску. Пашырыў свой рэпэртуар новымі опэрамі: «Выкраданьне з Сэралю» [[Вольфганг Амадэй Моцарт|В. Моцарта]], «Юлій Цэзар» [[Георг Фрыдрых Гэндэль|Г. Ф. Гендэля]], «Барыс Гадуноў» [[Мадэст Мусаргскі|М. П. Мусаргскага]] і інш. Хаця на працягу сэзону ён блішчэў у галоўных партыях опэр «Галька» [[Станіслаў Манюшка|С. Манюшкі]], «Яўген Анегін» [[Пётар Чайкоўскі|П. І. Чайкоўскага]] і іншых, адносіны дырэктара опэры зь Міхасём Іванавічам былі ня лепшыя. Канфлікт паўстаў на глебе нацыянальнага пытаньня: Міхась Забэйда-Суміцкі ніяк не жадаў называць сябе вялікім польскім сьпеваком, прызнаючы толькі адно права — звацца беларускім. На ягоныя ролі часьцей сталі ставіць палякаў. З гэтае прычыны на другі год сьпявак ад далейшага супрацоўніцтва з тэатрам адмовіўся і пераехаў у Варшаву. У 1936 годзе прэзэнтацыі клясычнага беларускага рэпэртуару адбыліся ў культурнай сталіцы краю — Вільні — на запрашэньне [[Рыгор Шырма|Рыгора Раманавіча Шырмы]]. Тут Забэйда-Суміцкі пазнаёміўся з [[Максім Танк|Максімам Танкам]]. Сумесныя канцэрты М. Забэйды і хору [[Рыгор Шырма|Р. Шырмы]] адбыліся: першы — у рамках вечару беларускай паэзіі і песьні 15 сакавіка, другі — на сьвяце «Дня беларускай культуры» 13 сьнежня. «Віленскія гастролі» Забэйды адбыліся і ў 1937 годзе. З 1937 працаваў салістам на Варшаўскім радыё. Займаўся актыўнай канцэртнай дзейнасьцю, гастраляваў па гарадах Польшчы (у тым ліку [[Заходняя Беларусь|Заходняй Беларусі]]), Латвіі, [[Эстонія|Эстоніі]]. Акрамя клясычнага рэпэртуару М. Забэйда-Суміцкі абавязкова ўключаў у кожнае сваё выступленьне народныя песьні і вакальныя творы беларускіх кампазытараў. Польскае радыё не жадала прапускаць беларускія песьні менавіта як беларускія, яны маглі гучаць толькі пад назвай «палескія», «рэгіянальныя», «людовыя». Цэнзураваньне рэпэртуару выдатнага сьпевака не аднойчы прыводзіла да выкрэсьліваньня з канцэртных праграм «Лявоніхі», «Маладога дубочку» і іншых, часьцяком не пакідаючы ніводнай беларускай песьні. 1938 год стаў вельмі плённым на шматлікія радыёканцэрты, гастрольныя туры (Баранавічы, Беласток, Берасьце, Горадня, Вільня, [[Ліда]], [[Камянец]], [[Сасноўка (Слонімскі раён)|Сасноўка]]). Беларуская частка канцэртаў складалася з рамансаў і песень [[Станіслаў Манюшка|Манюшкі]], Туранкова, Чуркіна, Аладава, Галкоўскага, Грачанінава, Казуры. Радыёвыступы Забэйды-Суміцкага трансьляваліся ў [[Парыж]]ы, Празе, [[Нью-Ёрк]]у, [[Лёндан]]е і іншых гарадох. Менавіта ў гэты пэрыяд сьпеваку ўдалося наладзіць у польскім аддзяленьні фірмы «Odeon» запіс першай з шэрагу грампласьцінак з апрацоўкамі беларускіх народных песень «Малады дубочак», «Чаму ж мне ня пець», «Ляціць сарока», «Конь бяжыць, зямля дрыжыць», «Шчука, рыба ў моры», «Ой, рана-рана куры запелі», «Рабіна-рабіначка», «Як памёрла матулька», «Ой, у лесе, лесе», «Лявоніха». Аднак ужо з канца 1938 году яго нацыянальна-асьветніцкая дзейнасьць усё болей і болей абмяжоўвалася польскімі ўладамі. У сьнежні быў забаронены канцэрт сьпевака ў Вільні. Выступленьне ўдалося арганізаваць ва ўнівэрсытэцкай «Зале Сьнядэцкіх» толькі з дапамогаю Беларускага студэнцкага саюза Ўнівэрсытэту імя Стэфана Баторы, які скарыстаў права «экстэрытарыяльнасьці» віленскага ўнівэрсытэту. Напярэдадні [[Другая сусьветная вайна|Другой сусьветнай вайны]] канцэртная дзейнасьць М. Забэйды-Суміцкага на тэрыторыі польскай дзяржавы спынілася. У 1939 годзе плянавалася турнэ сьпевака па [[Эўропа|Эўропе]] і [[Амэрыка|Амэрыцы]], але перашкодзіў пачатак ваенных дзеяньняў, якія пачаліся з бамбаваньняў у першую чаргу Варшавы. Падчас бамбардаваньня гітлераўцамі Варшавы Міхась Забэйда быў кантужаны. Стрыечны брат сьпевака [[Язэп Урбановіч]] з адным са сваіх таварышаў прабраўся цераз акружэньне і спрабаваў вывесьці Забэйду-Суміцкага з Варшавы, але той быў настолькі хворы, што ня здолеў ісьці зь імі. Там ён пражыў да траўня 1940 году. Вясною, атрымаўшы запросіны ад Народнага тэатру з Прагі, пераехаў туды. === Чэхія і Нямеччына === З траўня 1940 году і да канца жыцьця родным горадам для яго воляю лёсу стала [[Прага]]. М. Забэйду-Суміцкага запрашаюць на сталую працу ў [[Нацыянальны тэатар (Прага)|Нацыянальны тэатар]]. 12 кастрычніка 1940 году адбыўся першы канцэрт беларускага сьпевака ў Празе. Вымушаны ён быў канцэртаваць, ня маючы сродкаў да жыцьця. Пазьней яшчэ выкладаў сьпевы ў музычнай акадэміі. А рэпэртуар М. Забэйды-Суміцкага на той час ужо складала і сусьветная клясыка ([[Вольфганг Амадэй Моцарт|Моцарт]], [[Франц Шубэрт|Шубэрт]], [[Людвіг ван Бэтговэн|Бэтговэн]], [[Пётар Чайкоўскі|Чайкоўскі]], [[Станіслаў Манюшка|Манюшка]]), і творы чэскіх кампазытараў ([[Антанін Дворжак|Дворжак]], [[Вітэзслаў Новак|Новак]], [[Бедржых Сьметана|Сьметана]]), і сваіх суайчыньнікаў ([[Мікалай Аладаў]], [[Канстанцін Галкоўскі]], [[Рыгор Пукст]], [[Аляксей Туранкоў]], [[Мікалай Чуркін]]), і беларускі ды ўкраінскі фальклёр. Ён сьпяваў на 16 мовах, а на працягу аднаго канцэрту нярэдка выконваў песьні на дзесяці мовах, прычым ніколі не дазваляў сабе зазіраць у тэксты. Але [[Бэрлін]] глядзеў на трыюмф М. Забэйды інакш. Сьпеваку прапанавалі як беларусу ўзначаліць беларускія радыёперадачы з Бэрліну на [[Саюз Савецкіх Сацыялістычных Рэспублік|Савецкі Саюз]] (тады [[Трэці Райх|Нямеччына]] ўжо распачала вайну з СССР). Міхаіл Іванавіч адмовіўся. Апошні падчас вайны канцэрт быў у віленскім Гарадзкім тэатры ў 1944 годзе. Пасьля вяртаньня ў [[Прага|Прагу]] Міхал Іванавіч быў выкліканы ў [[гестапа]] па даносе, што ён — бальшавіцкі агент. Нават выдалі распараджэньне выселіць сьпевака з Прагі як непажаданую асобу. Але здароўе сьпевака моцна пагоршылася, з дапамогаю дактароў ён трапіў у шпіталь, хоць гестапаўцы забралі яго і адтуль. Сядзеў у {{Не перакладзена|Пэчкаў палац|Пэчкавым палацы|cs|Pečkův palác}} — «гнязьдзе гестапа», у [[Панкрацкая турма|Панкрацкай турме]], урэшце апынуўся ў [[Бэнешаў|Бэнешаве]]. Абвінавачваўся ў тым, што сьпяваў расейскія і беларускія творы. Быў вызвалены адтуль у 1945 годзе з прыходам Чырвонай арміі. І адразу ж [[КДБ]] распачаў на яго палітычную справу, абвінавачваючы ў супрацы з фашыстамі. Абвінавачаньне было афіцыйна скасаванае толькі ў 1950 годзе. == Чэхаславаччына == Па вайне славуты геній сцэны застаўся жыць у [[Чэхаславаччына|Чэхаславаччыне]], выступаў з канцэртамі, запісваўся ў студыях, займаўся выкладчыцкай дзейнасьцю. Выконваў беларускія, чэскія, славацкія, украінскія, расейскія песьні. Многія творы савецкіх кампазытараў упершыню прагучалі ў Празе ў ягоным выкананьні. === 1960-ыя гады жыцьця === [[Файл:Zabejda pomnik.jpg|міні|200пкс|Магіла М. Забэйды-Суміцкага на Альшанскіх могілках у Празе]] Толькі адзін раз, падчас хрушчоўскай адлігі ў 1963 годзе, яго запрасілі ў Савецкую Беларусь. Яго апекуны клапаціліся, каб у касах практычна не было квіткоў, і тады ў паўпустыя залі прыводзілі салдатаў тэрміновай службы. І ўсё-ткі гэта быў проста фурор: аншлягавыя канцэрты ў [[Менск]]у, Горадні, [[Ваўкавыск]]у, [[Слонім]]е, Лідзе, Баранавічах, [[Віцебск]]у, [[Магілёў|Магілеве]], Гомлі. У верасьні 1965 году [[ГП БГКТ]] запрасілі на Беласточчыну [[Міхал Забэйда-Суміцкі|Міхала Забэйду-Суміцкага]] для выступаў. Ён жыў у [[Прага|Празе]] ў [[Чэхаславаччына|Чэхаславаччыне]]. 15 кастрычніка 1965 году М. Забэйда-Суміцкі прыехаў у [[Варшава|Варшаву]] на цягніку. Яго сустрэлі Г. Валкавыцкі, яго жонка Вера і Ўладзімер Юзьвюк. Вечарам [[Юры Валкавыцкі|Г. Валкавыцкі]] і М. Забэйда-Суміцкі гаварылі. М. Забэйда-Суміцкі ўспамінаў свае жыцьцё. Быў двойчы арыштаваны. За часы Сталіну кожны дзень чакаў арышту. Наняў кватэру ў якую можна зайсьці толькі на вачах суседзяў. Страхаваўся перад тайным арыштам. Думаў аб самагубстве. Злаваўся на польскіх музыкаў з Лодзі віленчука Эдуарда Цюкшу й яго мандаліністаў, якія дрэнна зрабілі гукавае суправаджэньне сьпеваў М. Забэйды-Суміцкага. За тыдзень Міхал Забэйда-Суміцкі аб’ехаў месты Беласточчыны: [[Міхалова (Падляскае ваяводзтва)|Міхалова]], [[Мілейчыцы]], [[Бельск]], [[Гайнаўка]], [[Саколка (горад)|Саколка]], [[Гарадок (Беластоцкі павет)|Гарадок]], [[Беласток]]. Ён мог сьпяваць на дзесяці мовах. Сьпявак прыехаў са сваім акампаніятарам чэхам Здэнкам Кожынам. У канцэртнай залі Варшаўскай філярмоніі з спэцыялістамі «Польскіх награнь» і акампанэмэнтам славутай лодзінскай капэлы мандаліністаў пад кіраўніцтвам Эдуарда Цюкшы запісвалі грампласьцінку беларускіх народных песень у выкананьні Забэйды па заказе ГП БГКТ, выдадзеную чэскай фірмай Suprafon у 1968. Міхась Забэйда-Суміцкі сьпяваў для запісу сваіх песень. Ён апісвае запіс: {{пачатак цытаты}} Пытаеце, ці падабаецца пласьцінка? Ведаеце, што адчуваю, калі слухаю яе? Добры конь у цесным хамуце. Сьпявак зьвязаны з акампаніямэнтам. Успомніў я, як прыходзілася «вучыць» голасам аркестар, які зусім ня быў падрыхтаваны да найграньня. Прыходзілася паўтараць 5, 7, нават 10 разоў адну песьню. А было ж адзінаццаць песень! Можаце сабе ўявіць, якая гэта была праца? Пад канец у мяне ўжо пайшла з носа кроў з натугі. {{канец цытаты|крыніца=Георгі Валкавыцкі. «Віры. Нататкі рэдактара». 1991 год<ref>{{Кніга |аўтар = |імя = Георгі |прозьвішча = Валкавыцкі |частка = |загаловак = Віры. Нататкі рэдактара |арыгінал = |спасылка = |адказны = [[Ян Чыквін|Я. Чыквін]] |выданьне = |месца = [[Беласток]] |выдавецтва = Ортдрук |год = 1991 |том = |старонкі = 120 |старонак = 184 |сэрыя = [[Бібліятэка Белавежы (БЛА)|Бібліятэка БЛА Белавежа]] |isbn = |наклад = }}</ref>.}} Пласьцінка зь песьнямі М. Забэйды-Суміцкага раздавалі на розных мерапрыемствах, а тым часам пласьцінкі гадамі ляжалі на складзе ў ГП БГКТ. Кніга «Загоны» таксама не прадаваліся ў дзяржаўным «Доме кнігі». Яе прадаў пісьменьнік [[Сакрат Яновіч|С. Яновіч]] 2250 асобнікаў кніг на сустрэчах. == Сьмерць == Цяжка і доўга хварэў. У Празе яго наведвалі: [[Максім Танк]], [[Янка Брыль]], [[Уладзімер Караткевіч]], [[Алег Лойка]], А. Гарадзіцкі, [[Сяргей Грахоўскі]]. Ён ліставаўся зь [[Янка Брыль|Янкам Брылём]], [[Уладзімер Караткевіч|Уладзімерам Караткевічам]], [[Ніл Гілевіч|Нілам Гілевічам]]. І ўвесь час марыў пра Беларусь, хацеў дажыць век на роднай зямлі. Не дазволілі. Памёр у Празе 21 сьнежня 1981 году. Пахаваны на праскіх [[Альшанскія могілкі|Альшанскіх могілках]] побач зь [[Пётра Крэчэўскі|Пётрам Крэчэўскім]] і [[Васіль Захарка|Васілём Захаркам]] — прэзыдэнтамі [[Беларуская Народная Рэспубліка|Беларускай Народнай Рэспублікі]]. На магіле помнік з надпісам на чэскай і беларускай мовах. == Запісы песьняў == Свой багаты архіў ён разам зь бібліятэкаю паводле запавету пакінуў Беларусі. Цяпер некалькі тысячаў дакумэнтаў, зьвязаных з жыцьцём і творчасьцю Забэйды, захоўваюцца ў [[Беларускі дзяржаўны архіў літаратуры й мастацтва|Беларускім дзяржаўным архіве літаратуры й мастацтва]]. Вялікая калекцыя грампласьцінак і магнітафонных запісаў зь песьнямі, рамансамі, арыямі ў выкананьні Забэйды-Суміцкага на [[Беларуская мова|беларускай]], [[Расейская мова|расейскай]], [[Чэская мова|чэскай]], [[Украінская мова|украінскай]], [[Польская мова|польскай]], [[Нямецкая мова|нямецкай]], [[Італьянская мова|італьянскай]], [[Гішпанская мова|гішпанскай]], [[Фінская мова|фінскай]] і [[Ангельская мова|ангельскай]] мовах захоўваюцца ў фондах [[Беларускі дзяржаўны архіў кінафотафонадакумэнтаў|Беларускага дзяржаўнага архіву кінафотафонадакумэнтаў]] (БДАКФФД)<ref>{{Артыкул|аўтар = Алена Паляшчук.|загаловак = «…Ніколі не разлучуся зь беларускай песьняй»|арыгінал = |спасылка = |аўтар выданьня = |выданьне = [[Звязда]]|тып = |месца = |выдавецтва = |год = 15 чэрвеня 2005|выпуск = |том = |нумар = 109 (25441)|старонкі = |isbn = }}</ref>. == Дыскаграфія == * дыск, дзе славуты тэнар сьпявае ў суправаджэньні аркестра (MUZA, 1965). * лонгплэй Забэйды-Суміцкага выдавала ў 60-х гадох яшчэ й тамтэйшая фірма «Pahonia-records». Гэта было, бадай, самае дыхтоўнае выданьне — з выдатным гукам, у зграбнай кардонавай вокладцы. * Міхась Забэйда-Суміцкі прэзэнтаваў самому Ўладзімеру Караткевічу, а той — Станіславу Цярохіну, з рук якога спадчыну ўжо ўзяў сын Уладзімер, два выданьні Забэйдавых сьпеваў ад чэскіх фірмаў («Suprafon», 1968). Адзін зь іх (фармату grand) утрымлівае 6 гішпанскіх і 6 беларускіх народных песень, а другі (фармату giant) складаецца з 17 беларускіх песень і рамансаў, дзе захаваны таксама ўласны твор сьпевака на вершы Максіма Танка. На абодвух гэтых кружэлках нашаму земляку акампануе чэскі піяніст Альфрэд Голечак. * «Ластаўкі ў стрэсе» ([[Беларуская музычная альтэрнатыва]]) == Ушанаваньне памяці == У гонар Забэйды-Суміцкага названая вуліца ў [[Маладэчна|Маладэчне]]<ref>{{Артыкул|аўтар = |загаловак = |арыгінал = |спасылка = |аўтар выданьня = |выданьне = [[Рэгіянальная газета]]|тып = |месца = |выдавецтва = |год = 4 лютага 2000|выпуск = |том = |нумар = 5 (250)|старонкі = 5|isbn = }}</ref>, дзе ён скончыў [[Маладэчанская настаўніцкая сэмінарыя|настаўніцкую сэмінарыю]]. == Крыніцы і заўвагі == {{Крыніцы}} == Літаратура == * {{Кніга |аўтар = Алесь Горбач. |частка = |загаловак = Песняй даваў людзям радасць |арыгінал = |спасылка = |адказны = |выданьне = |месца = {{Мн.}} |выдавецтва = [[Тэхналёгія (выдавецтва)|Тэхналогія]] |год = 2007 |том = |старонкі = |старонак = |сэрыя = Нашы славутыя землякі |isbn = |наклад = }} * {{Артыкул| аўтар = [[Сяргей Грахоўскі]]. | загаловак = Для песен народжаны. | спасылка = https://files.knihi.com/Knihi/Pieryjodyka/nlb.by/Sucasnyja/LiM.pdf.zip/1967-100.pdf | мова = | выданьне = [[Літаратура і мастацтва]] | тып = газэта | год = 15 сьнежня 1967 | том = | нумар = 10 (2254)| старонкі = 2, 3 | issn = | архіўная спасылка = | недасяжны}} * {{Літаратура/Рупліўцы Пружаншчыны |частка = Забэйда-Суміцкі Міхась Іванавіч |год = 2003 |старонкі = 37—39 }} * {{Літаратура/Памяць/Пружанскі раён|На мове песні|408—411}} * {{Кніга |аўтар = Л.Ф. Голікава. |частка = Забэйда-Суміцкі Міхаіл Іванавіч |загаловак = Тэатральная Беларусь: Энцыклапедыя: у 2 т. |арыгінал = |спасылка = |адказны = Рэдкал.: Г.П. Пашкоў і інш. |выданьне = |месца = {{Мн.}} |выдавецтва = БелЭн |год = 2002 |том = Т. 1: «А досвіткі…» — Кучынская |старонкі = 418—420 |старонак = |сэрыя = |isbn = 985-11-0255-5 (т. 1) |наклад = }} == Вонкавыя спасылкі == * [[Сяргей Панізьнік]]. [https://web.archive.org/web/20190804120624/http://pahonia.cz/gallery/08-zabeyda-sumicki Фатаздымкі Забэйды-Суміцкага] {{САРТЫРОЎКА_ПА_ЗМОЎЧВАНЬНІ:Забэйда-Суміцкі, Міхась}} [[Катэгорыя:Нарадзіліся ў Пружанскім раёне]] [[Катэгорыя:Беларускія опэрныя сьпевакі і сьпявачкі]] [[Катэгорыя:Польскія опэрныя сьпевакі і сьпявачкі]] [[Катэгорыя:Савецкія опэрныя сьпевакі і сьпявачкі]] [[Катэгорыя:Чэскія опэрныя сьпевакі і сьпявачкі]] [[Катэгорыя:Тэнары]] [[Катэгорыя:Беларусы ў Кітаі]] [[Катэгорыя:Беларусы ў Чэхіі]] [[Катэгорыя:Беларускія пэдагогі]] [[Катэгорыя:Памерлі ў Празе]] [[Катэгорыя:Пахаваныя на Альшанскіх могілках у Празе]] 3grn1cjlp27gshtwsnj00bhvbamw0hh 0 7101 2685810 2636036 2026-08-21T16:58:55Z InternetArchiveBot 67502 Rescuing 2 sources and tagging 0 as dead.) #IABot (v2.0.9.5 2685810 wikitext text/x-wiki {{перанакіроўваецца сюды|Македонія|Македонія (неадназначнасьць)}} {{Краіна |Назва = Паўночная Македонія |НазваЎРоднымСклоне = Паўночнай Македоніі |НазваНаДзяржаўнайМове = Северна Македониjа |Сьцяг = Flag of Macedonia.svg |Герб = Coat of arms of the Republic of Macedonia.svg |НацыянальныДэвіз = Слобода или смрт |Месцазнаходжаньне = Location Macedonia Europe.png |АфіцыйнаяМова = [[Македонская мова|Македонская]] |Сталіца = [[Скоп’е]] |НайбуйнейшыГорад = Скоп’е |ТыпУраду = [[парлямэнцкая рэспубліка]] |ПасадыКіраўнікоў = [[Прэзыдэнт]]<br />[[Прэм’ер-міністар]] |ІмёныКіраўнікоў = [[Гардана Сіляноўска-Даўкова]]<br />[[Дзімітар Кавачэўскі]] |Плошча = 25 333 |МесцаЎСьвецеПаводлеПлошчы = 146-е |АдсотакВады = 1,9% |ГодАцэнкіНасельніцтва = 2012 |МесцаЎСьвецеПаводлеНасельніцтва = 144-е |Насельніцтва = 2 062 294<ref>[http://www.stat.gov.mk/OblastOpsto_en.aspx?id=2 Афіцыйная ацэнка насельніцтва]</ref> |ШчыльнасьцьНасельніцтва = 80 |ГодАцэнкіСУП = 2004 |МесцаЎСьвецеПаводлеСУП = 121 |СУП = $14,914 млрд |СУПНаДушуНасельніцтва = $7 237 |Валюта = [[Македонскі дэнар]] |КодВалюты = MKD |ЧасавыПас = [[Цэнтральнаэўрапейскі час|CET]] |ЧасРозьніцаUTC = +1 |ЧасавыПасУлетку = [[Цэнтральнаэўрапейскі летні час|СEST]] |ЧасРозьніцаUTCУлетку = +2 |НезалежнасьцьПадзеі = ад Югаславіі |НезалежнасьцьДаты = <br />8 верасьня 1991 |ДзяржаўныГімн = Гімн Рэспублікі Македоніі{{!}}Денес Над Македонија |АўтамабільныЗнак = MK |ДамэнВерхнягаЎзроўню = [[.mk]]<br /> [[.мкд]] |ТэлефонныКод = 389 |Дадаткі = [[Файл:Macedonia-CIA WFB Map.png|280пкс|цэнтар|Мапа Македоніі]] |Лацінка=Paŭnočnaja Makedonija}} '''Рэспубліка Паўночная Македонія''' ({{мова-mk|Република Северна Македонија}}), да 2019 году '''Рэспубліка Македонія''' ({{мова-mk|Република Македонија}}) — краіна на паўднёвым усходзе [[Эўропа|Эўропы]], на [[Балканская паўвыспа|Балканскай паўвысьпе]]. Праз тапанімічны канфлікт з [[Грэцыя]]й, дзе ёсьць гістарычны рэгіён [[Македонія (рэгіён Грэцыі)|Македонія]], краіна прызнаецца некалькімі дзяржавамі пад назвай '''Былая югаслаўская рэспубліка Македонія''' ({{мова-en|Former Yugoslav Republic of Macedonia (FYROM)}}). Паўночная Македонія мае агульныя межы з [[Сэрбія]]й (221 км), [[Баўгарыя]]й (148 км), Грэцыяй (246 км), [[Альбанія]]й (151 км). Да 1991 году Рэспубліка Македонія ўваходзіла ў склад [[Югаславія|Югаславіі]]. Афіцыйная назва з 1993 г.<ref>[https://web.archive.org/web/20180128152123/https://www.cia.gov/library/publications/the-world-factbook/geos/mk.html]</ref>, якая выкарыстоўваецца ў [[ААН]] па патрабаваньні [[Грэцыя|Грэцыі]] — ''Былая югаслаўская Рэспубліка Македонія'' ({{Мова-mk|Поранешна Југословенска Република Македонија|скарочана}}). Старажытная назва «Македонія» была запазычаная мясцовым кіраўніком Бізанцэм у 9 стагодзьдзі<ref>[https://web.archive.org/web/20080602080921/http://krugosvet.org/countries/Macedonia/istoriy.html]</ref>. Часта краіна называецца проста Македонія, але ня варта блытаць яе зь дзяржавай [[Старажытная Македонія]] і гістарычнай вобласьцю [[Македонія (Грэцыя)|Македонія]] ў суседняй Грэцыі. Рэспубліка Македонія займае каля 38% плошчы гістарычнай Македоніі (51,5% знаходзіцца на тэрыторыі сучаснай [[Грэцыя|Грэцыі]]) і налічвае каля 44% яе насельніцтва. Тэрыторыя Паўночная Македонія раней складала самую паўднёвую частку [[Югаславія|Югаславіі]]. Сучасныя яе мяжы былі ўсталяваныя неўзабаве пасьля [[Другая сусьветная вайна|Другой сусьветнай вайны]]. У жніўні 1947 прэзыдэнт СФРЮ І. Б. Ціта і прэм’ер-міністар Баўгарыі Георгі Дзімітраў сустрэліся ў Бледзе і дамовіліся аб тым, што ўся Македонія (або прынамсі частка грэцкай і ўся баўгарская Македонія) урэшце ўвойдуць у хаўрус зь югаслаўскай Македоніяй, пры ўмове што Баўгарыя стане складовай часткай Фэдэрацыі балканскіх дзяржаваў<ref>[https://web.archive.org/web/20080102141220/http://slovari.yandex.ru/dict/krugosvet/article/krugosvet/6/1009736.htm]</ref>. Так у складзе [[Сацыялістычная Фэдэратыўная Рэспубліка Югаславія|СФРЮ]] была ўтвораная ''Сацыялістычная Рэспубліка Македонія'' — тым самым [[македонцы]] былі прызнаныя як самастойны народ у складзе СФРЮ. У 1991 пры распадзе Югаславіі на асобныя дзяржавы тэрыторыя Македоніі ня зьведала зьменаў. У той жа час зьяўленьне гэтай асобнай дзяржавы прывяло да бясконцых палітычных спрэчак з Грэцыяй з-за выкарыстаньня назваў «Македонія» і «македонцы». 4 лістапада 2004 г. адміністрацыя ЗША афіцыйна прызнала Рэспубліку Македонія пад гэтай яе канстытуцыйнай назвай. Паміж тым [[Эўрапейскі Зьвяз]] заявіў, што будзе карыстацца ранейшай назвай Македоніі. Эўразьвяз таксама даў Грэцыі гарантыі, што Македонія зможа ўвайсьці ў склад гэтай арганізацыі толькі з дадаткам да найменьня словаў «былая югаслаўская рэспубліка». == Гісторыя == {{Асноўны артыкул|Гісторыя Рэспублікі Македонія}} Тэрыторыя сучаснай Рэспублікі Македонія ў розныя гістарычныя пэрыяды належала розным дзяржавам і імпэрыям — [[Паёнія|Паёніі]], [[Старажытная Македонія|Старажытнай Македоніі]] (чыю назву ўспадкаваў увесь геаграфічны рэгіён), [[Рымская імпэрыя|Рымскай]] і [[Бізантыйская імпэрыя|Бізантыйскай]] імпэрыям, [[Сярэдневечча|сярэднявечнаму]] [[Баўгарскае царства|Баўгарскаму царству]], [[Сэрбскае царства|Сэрбскаму царству]], [[Асманская імпэрыя|Асманскай імпэрыі]]. У 864, калі тэрыторыя знаходзілася ў складзе Баўгарскага царства, [[хрысьціянства]] было зроблена дзяржаўнай рэлігіяй. Сучасныя македонцы этнічна блізкія да баўгараў. У XIV стагодзьдзі гэтыя землі былі заваяваныя Асманскай імпэрыяй. У 1878 Расейская імпэрыя вызваліла Баўгарыю і ўклала з Асманскай імпэрыяй [[Сан-Стэфанская дамова|Сан-Стэфанскую дамову]], паводле якой узьнікла дзяржава Баўгарыя, а часткі Македоніі, населеныя паўднёвымі славянамі, увайшлі ў межы Баўгарыі. Аднак гэта было нявыгадна вялікім дзяржавам Эўропы і за Сан-Стэфанскай дамовай пасьледавала Бэрлінская, якая падзяліла Баўгарыю на дзьве часткі — Княства Баўгарыя і Ўсходнюю Румэлію. Македонія зь яе паўднёваславянскім насельніцтвам ізноў перайшла да туркаў. У 1912 пачалася [[Першая балканская вайна]]. Баўгарскія і саюзныя балканскія войскі разграмілі Турэччыну і Македонія ізноў стала баўгарскай. Аднак амаль адразу ж па віне Баўгарыі распачалася [[Другая балканская вайна]] паміж саюзьнікамі — Баўгарыяй і астатнімі балканскімі краінамі, у выніку якой Баўгарыя страціла Македонію. У выніку [[Балканскія войны|Балканскіх войнаў]] 1912 і 1913 і падзеньня Асманскай імпэрыі Македонія была падзеленая паміж [[Сэрбія]]й пад назвай ''Južna Srbija'' («Паўднёвая Сэрбія»), Грэцыяй (Эгейская Македонія) і Баўгарыяй (Пірынскі край). Пасьля [[Першая сусьветная вайна|Першай сусьветнай вайны]] Сэрбія ўступіла ў ізноў створанае [[Каралеўства сэрбаў, харватаў і славенцаў]]. У 1929 каралеўства атрымала новае імя — [[Югаславія]] і было падзелена на правінцыі — ''бановіны''. Тэрыторыя сучаснай Рэспублікі Македоніі стала Вардарскай правінцыяй (''Vardarska banovina''). [[Файл:Bitola 2007.JPG|міні|300пкс|Гістарычны цэнтар места [[Бітола|Бітолы]]]] [[Файл:Robevihouse.JPG|300пкс|міні|Архітэктура ў месьце [[Охрыд]]зе]] У 1941 Югаславію захапілі [[Краіны Восі]]. Тэрыторыя Вардарскай бановіны была падзеленая паміж [[Баўгарыя]]й і [[Альбанія]]й. Частка македонскіх славянаў падтрымлівала рух супраціву, які ўзначаліў [[Ціта]], які пасьля стаў прэзыдэнтам Югаславіі. Пасьля заканчэньня [[Другая сусьветная вайна|Другой сусьветнай вайны]] была ўтвораная ''Фэдэрацыйная Народная Рэспубліка Югаславія'' з шасьці рэспублікаў, у тым ліку ''Народнай Рэспублікі Македоніі''. Пры перайменаваньні аб’яднаньня ў ''Сацыялістычную Фэдэрацыйную Рэспубліку Югаславію'' у 1963 Македонія таксама была перайменаваная ў ''Сацыялістычную Рэспубліку Македонію''. * 1991 — дэклярацыя аб сувэрэнітэце і рэфэрэндум аб незалежнасьці Македоніі, якія аформілі яе бяскроўны выхад з складу Югаславіі. Першым прэзыдэнтам Македоніі стаў выхадзец зь мясцовай партнамэнклятуры [[Кіра Глігараў]] (1991—1999). * 1991 — [[Баўгарыя]] — першая дзяржава сьвету, якая прызнала незалежнасьць Македоніі. * 1993 — увод «блакітных касак» ('''Былая Югаслаўская Рэспубліка Македонія'''<ref>http://www.un.org/documents/ga/res/47/a47r225.htm</ref>) [[ААН]]. * У выніку вайны ў [[Косава]] ў 1999 каля 360 000 косаўскіх [[альбанцы|альбанцаў]] знайшлі прытулак на тэрыторыю Македоніі. Уцекачы неўзабаве пакінулі краіну, але пазьней мясцовыя альбанцы па іх прыкладзе высунулі патрабаваньне аўтаноміі для раёнаў рэспублікі зь пераважна альбанскім насельніцтвам. * 1999—2004 — прэзыдэнт [[Борыс Трайкоўскі]]. * сакавік — жнівень 2001 — Альбанскае паўстаньне, якое ахапіла поўнач і захад краіны (асабліва раён [[Тэтава]]). Альбанская армія нацыянальнага вызваленьня (лідэр Алі Ахмэці) распачалі ваенна-партызанскія дзеяньні супраць рэгулярнай арміі Македоніі. Супрацьстаяньню паклала канец толькі ўмяшаньне [[НАТО]], у выніку чаго альбанцам была нададзеная абмежаваная юрыдычная і культурная аўтаномія (афіцыйны статус альбанскай мовы, [[амністыя]] паўстанцаў, альбанская паліцыя ў альбанскіх раёнах). * 2002 — спарадычныя рэцыдывы альбанска-македонскага міжэтнічнага канфлікту. == Узброеныя сілы == На 2004—2005 год ва Ўзброеных сілах Рэспублікі Македонія налічвалася 10 890 чалавек. УС Македоніі ўдзельнічалі ў [[Ірацкая вайна|Ірацкай вайне]]. == Геаграфія == {{Асноўны артыкул|Геаграфія Рэспублікі Македонія}} Геаграфічная вобласьць Македонія падзеленая цяпер паміж трыма краінамі — яе паўднёвая частка, амаль палова ўсёй тэрыторыі, [[Македонія, Грэцыя|Эгейская Македонія]], уваходзіць у склад [[Грэцыя|Грэцыі]]; усходнія землі — Пірынская Македонія —належаць [[Баўгарыя|Баўгарыі]], а Рэспубліка Македонія раскінулася на поўначы і захадзе, у даліне ракі [[Вардар]]. На большай частцы тэрыторыі разьмяшчаюцца хрыбты сярэдневысокіх горных сыстэмаў [[Скопская Чорная Гара]], [[Пінд]] (вышэйшая кропка — г. Кораб (2753 м.) і [[Пірын]], падзеленых шырокімі міжгорнымі катлавінамі. Адзін ад другога горныя хрыбты аддзяляюць даліны рэк Вардар і [[Струміца (рака)|Струміца]], якія працякаюць праз усю краіну. На паўднёвым захадзе разьмешчаныя часткова належныя Македоніі буйныя азёры [[Охрыдзкае возера|Охрыдзкае]] і [[Прэспа]], а на паўднёвым усходзе — буйное [[Дайранскае возера]]. Рэгіён сэйсьмічна актыўны, землятрусы даволі моцныя. У выніку апошняга, які адбыўся ў 1963, быў моцна разбураны горад [[Скоп’е]]. == Клімат == У Македоніі клімат пераходзіць ад умеранага да субтрапічнага. Сярэдняя тэмпэратура студзеня — 11—12&nbsp;°C, ліпеня — 21—23&nbsp;°C. Гадавая колькасьць ападкаў 500—700 мм. == Рэлігія == Большасьць жыхароў краіны — каля 67% — належыць да некананічнай [[Македонская праваслаўная царква|Македонскай праваслаўнай царквы]] (адзіны выпадак у сьвеце, калі большасьць насельніцтва належыць да некананічнай праваслаўная юрысдыкцыі). У 1967 г., царква абвясьціла сваю незалежнасьць ад [[Сэрбская праваслаўная царква|Сэрбскай праваслаўнай царквы]], але яе [[аўтакефалія]] не прызнаецца іншымі праваслаўнымі цэрквамі. [[Мусульмане]] складаюць 30% ад агульнай колькасьці вернікаў, прыхільнікаў іншых канфэсіяў — 3%. Усяго ў Македоніі 1200 праваслаўных цэркваў і кляштароў і 425 [[мячэт]]аў. == Эканоміка == Эканамічнае разьвіцьцё слабае. Тут здабываюць [[храміты]], медныя, сьвінцова-цынкавыя і жалезныя руды, марганец. Ёсьць прадпрыемствы чорнай і каляровай мэталюргіі, машынабудаўнічыя, хіміка-фармацэўтычныя прадпрыемствы, лёгкая і харчовая прамысловасьць. 13 верасьня 1995 году ў Скоп’і адчынілі «[[Македонская біржа|Македонскую біржу]]». == Насельніцтва == Па стане на ліпень 2004 г, насельніцтва рэспублікі складала 2 071 210 чалавек. * [[Македонцы]] — 1 297 981 (64,18%) * [[Альбанцы]] — 509 083 (25,17%) * [[Туркі]] — 77 959 (3,85%) * [[Цыгане]] — 53 879 (2,66%) * [[Сэрбы]] — 35 939 (1,78%) * [[Баўгары]] — 20 953 (1,01%) * [[Басьнійцы]] — 17 018 (0,841%) * [[Арумыны]] — 9695 (0,479%) * Іншыя народнасьці — 48 703 (1,04%) 68% насельніцтва гаворыць на македонскай мове паўднёваславянскай групы моваў. 25% насельніцтва гаворыць на альбанскай мове, 3% — на турэцкай, 2% — на сэрба-харвацкай. Асаблівасьцю дэмаграфічнай сытуацыі ў Македоніі зьяўляецца перавышэньне нараджальнасьці альбанскай часткі насельніцтва над славянскай. Аднак у апошнія гады нараджальнасьць альбанцаў падае хутчэйшымі тэмпамі: у 2005 колькасьць народжаных альбанскіх дзяцей склала 30,8% ад агульнага ліку дзяцей, тады як у 2001 дадзены паказчык дасягаў амаль 40%. == Гарады == Найбуйнейшы горад і сталіца — [[Скоп’е]] ([[насельніцтва]] — 467 257). Іншыя буйныя гарады: [[Куманава]] — насельніцтва 103 205, [[Бітала]] — 86 408, [[Прылеп]] — 73 351, [[Тэтава]], [[Вэлес]], [[Охрыд]]. == Асобы == * [[Вэнка Андонаўскі]] — літаратар * [[Блажэ Конэскі]] — стваральнік і адзін з кадыфікатараў сучаснай літаратурнай [[македонская мова|македонскай мовы]] * [[Матэя Матэўскі]] — літаратар == Галерэя == <gallery class="center"> Ohridlake.jpg|Возера [[Охрыд (возера)|Охрыд]] Bogomoljka_07.jpg|[[Манастыр Сьвятой Прачыстай Багародзіцы]] каля [[Кічэва]] MountShara.jpg|[[Гара Шар]] Panair Korab.jpg|[[Гара Корад]] — найвышэйшая гара краіны Heraclea.jpg|Бізантыйская мазаіка з Heraclea Lyncestis — ля [[Бітала|Біталы]] MountKorab.jpg|[[Гара Кораб]] </gallery> == Крыніцы == {{Крыніцы}} == Вонкавыя спасылкі == * L. Ivanov et al. [[wikisource:en:Bulgarian Policies on the Republic of Macedonia|''Bulgarian Policies on the Republic of Macedonia''.]] Sofia: Manfred Wörner Foundation, 2008. 80&nbsp;pp. (Trilingual publication with English, [[wikisource:bg:Българската политика спрямо Република Македония|Bulgarian]] and [[wikisource:mk: Бугарската политика спрема Република Македониjа|Macedonian]] versions. {{ISBN|978-954-92032-2-6}} * [https://web.archive.org/web/20080402031318/http://www.president.gov.mk/index_e.asp Прэзыдэнт Рэспублікі Македонія] * [https://web.archive.org/web/20060114023828/http://www.sobranie.mk/en/default.asp Нацыянальны сход Рэспублікі Македонія] * [https://web.archive.org/web/20080207190128/http://www.vlada.mk/english/index_en.htm Афіцыйная старонка ўраду] * [https://web.archive.org/web/20080512152004/http://www.morm.gov.mk/index1en.htm Міністэрства абароны] * [https://web.archive.org/web/20060715140326/http://www.mfa.gov.mk/default_en.asp Міністэрства замежных стасункаў] * [https://web.archive.org/web/20080530095052/http://culture.in.mk/ Міністэрства культуры] * [https://web.archive.org/web/20060207085654/http://www.finance.gov.mk/gb/index.html Міністэрства фінансаў] * [https://web.archive.org/web/20051216155601/http://www.economy.gov.mk/default-MK.asp Міністэрства эканомікі] * [https://web.archive.org/web/20080921183853/http://www.dtk.gov.mk/ Міністэрства транспарту і камунікацый] * [https://web.archive.org/web/20120420212234/http://mzsv.gov.mk/ Міністэрства сельскай і лясной гаспадаркі і водных рэсурсаў] * [https://web.archive.org/web/20111026215839/http://www.mtsp.gov.mk/ Міністэрства працы і сацыяльнай палітыкі] * [https://web.archive.org/web/20160322012317/http://www.mon.gov.mk/ Міністэрства адукацыі і навукі] * [http://www.zdravstvo.gov.mk/ Міністэрства аховы здароўя] * [https://web.archive.org/web/20110520005945/http://www.mls.gov.mk/ Міністэрства мясцовага самакіраваньня] * [https://web.archive.org/web/20060127020736/http://www.moe.gov.mk/ Міністэрства навакольнага асяродзьдзя і тэрытарыяльнага плянаваньня] * {{Спасылка|url=http://www.dik.mk/|загаловак=Дзяржаўная выбарная камісія Рэспублікі Македонія}} * [https://web.archive.org/web/20060613001011/http://najdi.org.mk/ Пошук па македонскіх старонках] * [http://www.albeu.com Навіны з Македоніі, Альбаніі і Косава] * [https://web.archive.org/web/20120625111920/http://maknews.com/ Навіны з Македоніі] * [http://www.eurominority.org/gb-minorites-etats-det.asp?etatdominant=Mac%E9doine Organization for the European Minorities' reports on Macedonia]{{Недаступная спасылка|date=August 2021 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }} * [http://www.un.org/documents/ga/res/47/a47r225.htm UNGA Resolution about the use of the FYROM reference]{{ref-en}} * [https://web.archive.org/web/20120204040106/http://www.hri.org/docs/fyrom/95-27866.html Часовае пагадненьне паміж Грэцыяй і Рэспублікай Македонія] 13 верасьня 1995{{ref-en}} * {{Спасылка|url=http://www.macedonia.org/|загаловак=Старонка з агульнай інфармацыяй пра краіну|копія=http://web.archive.org/web/20130122094812/http://www.macedonia.org/|дата копіі=2013-01-22}} {{Краіны Эўропы}} {{NATO}} {{Краіны Эўразьвязу}} {{АБСЭ}} {{Славянскія краіны}} 4n8y2wa42buds5k80zsgutcnjyqs87b 0 16431 2685949 2570093 2026-08-22T11:49:05Z ~2026-45880-22 99642 /* Назва */ 2685949 wikitext text/x-wiki {{Населены пункт/Беларусь |Назва = Дзяўгуцішкі |Лацінка = Dziaŭhuciški / Dziaŭguciški |Статус = вёска |Назва ў родным склоне = Дзяўгуцішкаў |Герб = |Сьцяг = |Гімн = |Дата заснаваньня = |Першыя згадкі = |Статус з = |Магдэбурскае права = |Былая назва = |Мясцовая назва = |Вобласьць = [[Віцебская вобласьць|Віцебская]] |Раён = [[Пастаўскі раён|Пастаўскі]] |Сельсавет = [[Лынтупскі сельсавет|Лынтупскі]] |Гарадзкі савет = |Старшыня гарвыканкаму = |Пасада кіраўніка = |Кіраўнік = |Плошча = |Крыніца плошчы = |Вышыня = |Унутраны падзел = |Колькасьць насельніцтва = 4 |Год падліку колькасьці = 2010 |Крыніца колькасьці насельніцтва = |Этнічны склад насельніцтва = |Год падліку этнічнага складу = |Нацыянальны склад насельніцтва = |Год падліку нацыянальнага складу = |Колькасьць двароў = |Год падліку колькасьці двароў = |Крыніца колькасьці двароў = |Паштовы індэкс = |СААТА = |Выява = |Апісаньне выявы = |Шырата градусаў = 55 |Шырата хвілінаў = 1 |Шырата сэкундаў = 26.2 |Даўгата градусаў = 26 |Даўгата хвілінаў = 16 |Даўгата сэкундаў = 23.7 |Пазыцыя подпісу на мапе = справа |Водступ подпісу на мапе = |Commons = |Сайт = }} '''Дзяўгу́цішкі'''<ref>{{Літаратура/Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь/Віцебская вобласьць}} С. 349.</ref> — [[вёска]] ў [[Беларусь|Беларусі]], каля ракі [[Пеляка|Пелякі]]. Уваходзіць у склад [[Лынтупскі сельсавет|Лынтупскага сельсавету]] [[Пастаўскі раён|Пастаўскага раёну]] [[Віцебская вобласьць|Віцебскай вобласьці]]. == Назва == {{Асноўны артыкул|Даўгод}} Дагот (Dagott) — імя [[Германскія мовы|германскага]] паходжаньня<ref>Gottschald M. Deutsche Namenkunde: Unsere Familiennamen nach ihrer Entstehung und Bedeutung. — Berlin, 1982. [https://books.google.by/books?id=FgYREAAAQBAJ&pg=PA485&dq=Dagott+namenkunde&hl=ru&newbks=1&newbks_redir=0&sa=X&ved=2ahUKEwisn6e326-CAxVq0gIHHdK7AMwQ6AF6BAgIEAI#v=onepage&q=Dagott%20namenkunde&f=false S. 485].</ref>. [[Двухасноўнае імя|Іменная аснова]] [[Даўга|-даў(г)-]] (імёны [[Ліцьвіны|ліцьвінаў]] [[Даўгерд (імя)|Даўгерд]], [[Даўгер]], [[Даўят (імя)|Даўят]]; германскія імёны Daugaard, Dauharjis, Dowyatt) паходзіць ад [[Гоцкая мова|гоцкага]] daug 'годна', [[Бургундзкая мова|бургундзкага]] daugjis 'здольны, годны'<ref>Gamillscheg E. Romania Germanica. Bd. 3: Die Burgunder, Schlußwort. — Berlin und Leipzig, 1936. S. 112.</ref>, а аснова [[Гуда (імя)|-гуд- (-год-, -гут-)]] (імёны ліцьвінаў [[Готарт]], [[Гудман]], [[Саўгут]]; германскія імёны Gotard, Gudman, Savegot) — ад гоцкага guþs 'Бог'<ref>{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 17.</ref>, gôþs 'добры, старанны, пабожны' або *guts '[[Готы|гот]]'<ref>Kremer D. Die Germanischen Personennamen in Katalonien // Estudis romànics. Nr. 14, 1972. S. 134.</ref>. Яшчэ этнограф і мовазнаўца [[Яўхім Карскі]] зьвяртаў увагу на тое, што ў [[Латышы|латыскай]] [[Курляндыя|Курляндыі]], «''большасьць [[Беларуская мова|беларускіх]] населеных месцаў заканчваюцца на -ішкі''»<ref>Карский Е. Ф. Белорусы. Т. 1. — Минск, 2006. [https://books.google.by/books?id=ohcsAQAAMAAJ&q=%D0%B1%D0%B5%D0%BB%D0%BE%D1%80%D1%83%D1%81%D1%81%D0%BA%D0%B8%D1%85+%D0%BD%D0%B0%D1%81%D0%B5%D0%BB%D0%B5%D0%BD%D0%BD%D1%8B%D1%85+%D0%BC%D0%B5%D1%81%D1%82+%D0%BE%D0%BA%D0%B0%D0%BD%D1%87%D0%B8%D0%B2%D0%B0%D0%B5%D1%82%D1%81%D1%8F&dq=%D0%B1%D0%B5%D0%BB%D0%BE%D1%80%D1%83%D1%81%D1%81%D0%BA%D0%B8%D1%85+%D0%BD%D0%B0%D1%81%D0%B5%D0%BB%D0%B5%D0%BD%D0%BD%D1%8B%D1%85+%D0%BC%D0%B5%D1%81%D1%82+%D0%BE%D0%BA%D0%B0%D0%BD%D1%87%D0%B8%D0%B2%D0%B0%D0%B5%D1%82%D1%81%D1%8F&hl=ru&sa=X&ved=2ahUKEwjfmJmpp9X5AhUa7qQKHRoNCsAQ6AF6BAgBEAI С. 559].</ref>, пазьней у рэчышчы [[Летувізацыя|палітыкі летувізацыі]] падобныя тапонімы на -ішкі азначылі як «гістарычна [[балты]]йскія» і нават «тыпова [[Летувісы|летувіскія]]»<ref>[[Эдвард Зайкоўскі|Зайкоўскі Э.]] [http://pawet.net/library/history/bel_history/_articles/zaj1/%D0%97%D0%B0%D0%B9%D0%BA%D0%BE%D1%9E%D1%81%D0%BA%D1%96_%D0%AD._%D0%91%D0%B0%D0%BB%D1%82%D1%8B_%D1%86%D1%8D%D0%BD%D1%82%D1%80%D0%B0%D0%BB%D1%8C%D0%BD%D0%B0%D0%B9_i_%D1%83%D1%81%D1%85%D0%BE%D0%B4%D0%BD%D1%8F%D0%B9_%D0%91%D0%B5%D0%BB%D0%B0%D1%80%D1%83%D1%81%D1%96_%D1%9E_%D1%81%D1%8F%D1%80%D1%8D%D0%B4%D0%BD%D1%8F%D0%B2%D0%B5%D1%87%D1%87%D1%8B.html Балты цэнтральнай і ўсходняй Беларусі ў сярэднявеччы] // Спадчына. № 1, 1999. С. 61—72.</ref>. Тым часам менскі дасьледнік Алёхна Дайліда зазначае, што «''ва [[Усходнегерманскія мовы|ўсходнегерманскіх мовах]] быў пашыраны суфікс -isk-: такім парадкам, так менаваная „лінія Сафарэвіча“ (мяжа перавагі паселішчаў з назовамі на -ішкі ў Панямоньні) не абавязкова зьнітаваная з балтамі''»<ref>{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 31.</ref>. == Насельніцтва == * 1999 год — 5 чалавек * 2010 год — 4 чалавекі == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} {{Лынтупскі сельсавет}} {{Пастаўскі раён}} [[Катэгорыя:Населеныя пункты Пастаўскага раёну]] [[Катэгорыя:Лынтупскі сельсавет]] 6gds8l3la3q1gayq6rrvt7647cyuktl 0 19313 2685794 2684177 2026-08-21T16:00:56Z Дамінік 64057 /* Карона Каралеўства Польскага ў Рэчы Паспалітай */ 2685794 wikitext text/x-wiki {{Іншыя значэньні}} {{Населены пункт/Беларусь |Назва = Брагін |Лацінка = Brahin |Статус = пасёлак гарадзкога тыпу |Назва ў родным склоне = Брагіна |Герб = Coat of Arms of Brahin 2001.svg |Сьцяг = Flag of Bragin.svg |Гімн = |Дата заснаваньня = перад 1147 |Першыя згадкі = 1147 |Статус з = |Магдэбурскае права = |Былая назва = Брягинь, Брягинъ |Мясцовая назва = Брагінь |Вобласьць = [[Гомельская вобласьць|Гомельская]] |Раён = [[Брагінскі раён|Брагінскі]] |Сельсавет = |Гарадзкі савет = |Старшыня гарвыканкаму = |Пасада кіраўніка = |Кіраўнік = |Плошча = |Крыніца плошчы = |Вышыня = |Унутраны падзел = |Колькасьць насельніцтва = 4507 |Год падліку колькасьці = 2022 |Крыніца колькасьці насельніцтва = <ref>[https://www.belstat.gov.by/ofitsialnaya-statistika/solialnaya-sfera/naselenie-i-migratsiya/naselenie/statisticheskie-izdaniya/index_46933.pdf Численность населения на 1 января 2022 г. и среднегодовая численность населения за 2021 год по Республике Беларусь в разрезе областей, районов, городов, поселков городского типа. — Национальный статистический комитет Республики Беларусь, 2022.]</ref> |Этнічны склад насельніцтва = |Год падліку этнічнага складу = |Нацыянальны склад насельніцтва = |Год падліку нацыянальнага складу = |Колькасьць двароў = |Год падліку колькасьці двароў = |Крыніца колькасьці двароў = |Паштовы індэкс = |СААТА = |Выява = 000 Brahin 07.JPG |Апісаньне выявы = У цэнтры мястэчка |Шырата градусаў = 51 |Шырата хвілінаў = 47 |Шырата сэкундаў = |Даўгата градусаў = 30 |Даўгата хвілінаў = 16 |Даўгата сэкундаў = |Пазыцыя подпісу на мапе = зьлева |Водступ подпісу на мапе = |Сайт = [http://bragin.gomel-region.by/by/ bragin.gomel-region.by/by] }} '''Бра́гін''' — [[гарадзкі пасёлак|мястэчка]] ў [[Беларусь|Беларусі]] на рацэ [[Брагінка|Брагінцы]]. Адміністрацыйны цэнтар [[Брагінскі раён|Брагінскага раёну]] [[Гомельская вобласьць|Гомельскай вобласьці]]. Знаходзіцца за 119 км на паўднёвы захад ад [[Гомель|Гомля]], за 28 км ад чыгуначнай станцыі [[Хвойнікі]]. Аўтамабільныя дарогі злучаюць мястэчка з [[Хвойнікі|Хвойнікамі]], [[Рэчыца]]й, [[Лоеў|Лоевам]], [[Камарын]]ам. Брагін — даўняе [[места]] ў частцы [[Палесьсе|Палесься]]{{Заўвага|«Ono Pinsk, Owrucze, Mozyr etc. na Polesiu»<ref>Документы объясняющие историю Западно-Русского края и его отношение к России и Польше. — С.-Петербург, 1865. С. 292, 293</ref>.}}, што на самай поўначы Кіеўскай зямлі-княства часоў Русі, Кіеўскага княства і [[Кіеўскае ваяводзтва|ваяводзтва]] ў [[Вялікае Княства Літоўскае|Вялікім Княстве Літоўскім]]; [[Брагінскі замак|прыватнаўласьніцкі замак]] часоў [[Карона Каралеўства Польскага|Кароны Каралеўства Польскага]] ў [[Рэч Паспалітая|Рэчы Паспалітай]]. == Гісторыя == {{Гл. таксама|Гісторыя Брагіна}} === Кіеўская зямля === [[Файл:Radzivill Chronicle Cumans.jpg|значак|зьлева|170px|Палавецкія вежы{{заўвага|Перасоўныя юрты, кібіткі.}}. Мініяцюра з Радзівілаўскага летапісу.]][[Файл:POL COA Leliwa.svg|100пкс|значак|зьлева|Герб Ляліва роду Манівідавічаў.]][[Файл:Nomina civitatum, castrorum et districtuum, quos possidet Swidrigall.jpg|170пкс|значак|зьлева|Сьпіс гарадоў, замкаў і земляў Сьвідрыгайлы 1432 г.]] Першы пісьмовы ўпамін пра паселішча, датаваны 1147 годам{{Заўвага|Въ лЂто 6655 (1147)}}{{Заўвага|Зусім іншае ўяўленьне пра пачаткі пісьмовай гісторыі Брагіна мелі тутэйшыя настаўнікі школы першай ступені ў 1925 г., г. зн. яшчэ ў складзе РСФСР. Тады маскоўскія бальшавікі раздумвалі, а ці не замяніць гісторыю больш зручным для іхняй ідэялёгіі грамадазнаўствам? Толькі ў 1934 г. гісторыю пачалі выкладаць у навучальных установах, але ўжо паступова яе перапісваючы.}}, сустракаем у [[Іпацьеўскі летапіс|Іпацьеўскім летапісе]]. У тую зіму, «''како уже рекы сташа''», дружыны [[Чарнігаў|чарнігаўскіх]] князёў Ольгавічаў і Давыдавічаў «''с Половци воеваша Брягинь''», што належаў да Кіеўскага княства Ізяслава Мсьціславіча<ref>Полное собрание русских летописей (ПСРЛ). Т. 2. Ипатьевская летопись. — СПб., 1908. Стб. 359.</ref>. Імкнуліся гэтак адпомсьціць за папярэдняе разрабаваньне ім чарнігаўскіх валасьцей. Паўстаў горад у зоне кантактнага расьсяленьня [[дрыгавічы|дрыгавічоў]] і [[паляне|палянаў]]. У 1187 годзе ў [[Белагародка (Бучанскі раён)|Белгарадзе]] кіеўскі князь Рурык Расьціславіч сыну свайму Расьціславу «''створи же… велми силну свадбу ака же несть бывала в Руси… сносе же своеи''» (нявестцы Верхуславе, васьмігадовай дачцэ суздальскага князя Ўсевалада Юр’евіча, якую бацькі адпусьцілі «''в Русь{{заўвага|Акрамя іншага, зьвестка яшчэ раз наўпростую засьведчыла ўяўленьне XII ст. што да лякалізацыі Русі.}} с великою любовью''») «''далъ многи дары и городъ Брягинъ''»<ref>ПСРЛ. Т. 2. Стб. 658.</ref>. === Вялікае Княства Літоўскае === У 1360-я гады Брагін у складзе Кіеўскага княства ўвайшоў у Вялікае Княства Літоўскае, дзе стаў цэнтрам воласьці; належаў вялікаму князю. Надалей Брагін (Brehynya) побач з [[Рэчыца]]й, [[Мазыр]]ом і [[Оўруч]]ам згаданы ў «Сьпісе гарадоў, замкаў і земляў, прыналежных князю [[Сьвідрыгайла|Сьвідрыгайлу]]», датаваным верасьнем-кастрычнікам 1432 году<ref>Полехов С. В. Наследники Витовта. Династическая война в Великом княжестве Литовском в 30-е годы XV века. — Москва: «Индрик», 2015. С. 521—525</ref>. У 1458 годзе колішні маршалак князя Сьвідрыгайлы (1438), а на той час віленскі ваявода [[Іван Манівід|Ян Манівідавіч]] склаў тэстамэнт сынам Яну і [[Войцех Манівід (сын Івана)|Войцеху]] на Брагін, [[Горваль]], [[Любеч]] і іншыя маёнткі<ref>Semkowicz W. Przywileje Witolda dla Moniwida, starosty Wileńskiego, i testament jego syna Jana Moniwidowicza. // Ateneum Wileńskie. — Wilno, 1923. № 2. S. 261, 267</ref>, набытыя ім і яго бацькам баярынам [[Войцех Манівід|Манівідам]] яшчэ ад вялікага князя літоўскага [[Вітаўт]]а<ref>Вячаслаў Насевіч. Манівідавічы. // Вялікае Княства Літоўскае. Энцыклапедыя: у 3 т. / рэд. Г. П. Пашкоў і інш. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2006. Т. 2. С. 270.</ref>. У 1471 годзе Кіеўскае княства было пераўтворана ў аднаіменнае ваяводзтва. Пасьля сьмерці Войцеха Манівідавіча ў 1475 годзе Брагінам ізноў кіраваў вялікакняскі намесьнік, пра што ёсьць зьвестка на 1496 год, калі скарб атрымаў «2 копе гроше''и''». У 1499 годзе людзі з Брагінскай і іншых валасьцей бралі ўдзел у работах на Кіеўскім замку<ref>Акты, относящиеся к истории Западной России — Т. 1(6): Сборник документов канцелярии великого князя литовского Александра Ягеллончика, 1494—1506 гг. Шестая книга записей Литовской метрики / М. Е. Бычкова (отв. сост.), О. И. Хоруженко, А. В. Виноградов; отв. ред. тома С. М. Каштанов — Москва; С.-Петербург: Нестор-История, 2012. С. 397, 399.</ref>: {{пачатак цытаты}} ''А до Киева люди посланы города ωправлѧти с Поднепръ|скихъ волостеи. | З [[Бабруйск|Бобрȣиска]] с обеюхъ половицъ 80 чоловеков с топоры. | З Мозыра и зо Пчича 80 чоловековъ. | З Брагинѧ 40 чоловековъ. | З Речицы 60 чоловековъ. | З Горволѧ 40 чоловековъ'' {{канец цытаты}} У XIV—XVII стагодзьдзях існаваў Брагінскі замак<ref>Ткачоў М. А. Замкі і людзі. — Мінск: Навука і тэхніка, 1991. С. 123—124</ref>. У чэрвені 1500 году вялікім князем [[Аляксандар Ягелончык|Аляксандрам]] выдадзены ліст пану Богушу Багавіцінавічу, намесьніку [[Пералая|пералайскаму]], «''о бране дани''» з Падняпроўскіх «''и инших руских''» валасьцей, у іх ліку з Горвальскай, Рэчыцкай, Брагінскай, Мазырскай, Бчыцкай, пра што было абвешчана тутэйшым «''наместником нашым и старцомъ, и всимъ мужом''»<ref>Lietuvos Metrika. Kniga Nr. 5 (1427—1506) / E. Banionis. — Vilnius: Mokslo ir enciklopedijų leidykla, 1993. P. 295</ref>. Брагін названы ў дамове паміж [[Вільня]]й і [[Масква|Масквой]] 1503 году сярод валасьцей, якія кароль польскі і вялікі князь літоўскі Аляксандар прапанаваў вялікаму князю маскоўскаму [[Іван III Васільевіч|Івану Васільевічу]] і сыну яго [[Васіль III Іванавіч|Васілю Іванавічу]] «''в тые перемиръные лета, шесть летъ, не воевати и не зачепляти ни чым''», з свайго боку паабяцаўшы захоўваць недатыкальнасьць валасьцей у Масковіі. Урэшце бакі ў тым пагадзіліся<ref>Lietuvos Metrika. Kniga Nr. 5 (1427—1506) / E. Banionis. P. 209; Памятники дипломатических сношений Московского государства с Польско-Литовским. — Т. 1. (1487—1532). — С.- Петербург, 1882. С. 395, 400</ref>. 3-га чэрвеня 1504 году прывілеем караля Аляксандра з Брагінскай воласьці былі вылучаныя [[Астрагляды|Астраглядавічы]] і [[Хвойнікі]] з усімі прылегласьцямі ды падараваныя на вечныя часы за вайсковыя заслугі пану [[Сямён Палазовіч|Сямёну Хведаравічу Палазовічу]]{{Заўвага|«слаўнаму русінскаму ваяку Полазу», «Полазу Русаку, слаўнаму казаку», як назвалі яго польскія гісторыкі [[Ёст Людвік Дэцый]]<ref>Decjusz, Jost Ludwik. Contenta: De vetustatibus Polonorum liber I; De Iagellonum familia liber II; De Sigismundi regis temporibus liber III. — 1521. F. LXVII</ref> і [[Марцін Бельскі]]<ref>Kronika Marcina Bielskiego. T. II (Księga IV, V). /Wydanie Józefa Turowskiego. — Sanok, 1856. S. 950</ref>. Пра С. Палазовіча гл. артыкул Барыса Чэркаса<ref>Черкас Б. Прикордонний намісник Семен Полозович. // Український історичний збірник : наук. пр. асп. та молодих вчених. — Київ, 2004. Вип. 7. С. 95 — 105</ref>.}}<ref>Аrchiwum Główne Akt Dawnych. Аrchiwum Рrozorów і Jelskich (далей: AGAD. APiJ). Sygn. 1. S. 3, 200. Sygn. 2. S. 78</ref>. 7 ліпеня 1506 году манарх перадаў Брагін з воласьцю ў трыманьне пану Данілу Дзедкавічу, быўшаму на «''нашои службе в Оръде Перекопскои''», пакуль той не выбера належныя яму 230 [[капа (лік)|коп]] грошаў<ref>Акты, относящиеся к истории Западной России. Т. 1(6). С. 37.</ref>. Але неўзабаве кароль Аляксандар памёр, а яго брат і пераемнік [[Жыгімонт Стары]] «''взяли есмо тую волостку Брягин къ нашои руце''», замест яе аддаўшы пану Д. Дзедкавічу на два гады карчму ў [[Чаркасы|Чаркасах]]<ref>Lietuvos Metrika. Kniga Nr. 8 (1499—1514). / A. Baliulis ir kt. — Vilnius: Mokslo ir enciklopedijų leidykla, 1995. P. 131—132, 168—169</ref>. У тым жа 1506 годзе праз Брагін прайшлі крымскія татары. [[Файл:Урывак тэксту абмежаваньня Брагінскай воласьці 1512 г. з кнігі Мазырскага гродзкага суда 1776 г.jpg|значак|зьлева|170px|Урывак тэксту абмежаваньня Брагінскай воласьці 1512 г. з кнігі Мазырскага [[гродзкі суд|гродзкага суда]] 1776 г.]][[Файл:POL COA Korybut.svg|100пкс|значак|Герб Карыбут князёў Вішнявецкіх.]] Лістом ад 25 кастрычніка 1509 года кароль Жыгімонт аддаў князю [[Міхаіл Васільевіч Збараскі|Міхаілу Васільевічу Збараскаму]] «''тую волость нашу Брягин… з людми и зъ данью грошовою и медовою, и куничъною, и бобровою, и со всимъ с тымъ, какъ тая волость на насъ держана, до живота его''». Раней князь ужо карыстаўся даходамі зь яе «''до воли господаръское''»<ref>Lietuvos Metrika. Kniga Nr. 8 (1499—1514). P. 431.</ref>. 2 кастрычніка 1511 году манарх, каб абараніць людзей ад злоўжываньняў пісараў-паборцаў не адно ў ваенныя ліхалецьці, а і ў мірныя часы, выдаў прывілей у ліку іншых даньнікам з Падняпроўскіх валасьцей «''…зъ Речицы, съ Брягина{{Заўвага|Згадка пра Брагін у гэтым шэрагу гаспадарскіх валасьцей выглядае анахранізмам, бо ўжо амаль два гады ён «''со всимъ с тымъ''» (зь людзьмі і прыбыткамі) пажыцьцёва належаў князю М. Збараскаму.}}, зъ Мозыра, зъ Бчича…''», каб<ref>Акты, относящиеся к истории Западной России. Т. 2. (1506—1544). — С.-Петербург, 1848. №.75</ref>{{Заўвага|Раней зьмест дакумэнту часта альбо не раскрываўся, альбо выкладаўся зусім недарэчна. У артыкулах канца XIX ст. паведамлялася: «''Za czasów litewskich B. był własnością wyłączną wielkich książąt, a w r. 1511 otrzymał ważne przywileje od Zygmunta I''» (Al. Jel. Brahin. // Słownik geograficzny Krółewstwa Polskiego і innych krajów słowiańskich. — Warszawa, 1880. T. I. S. 348), «''… в качестве господарского города Сигизмунд I снабдил Брагин в 1511 г. грамотой, обеспечивавшей права жителей и дававшей им различные льготы''» (Брагинская волость (исторический очерк). // Календарь «Северо-Западного края» на 1889 год. – Москва, 1889. С. 115). Больш як праз сто гадоў апошняе было паўторана: «''У 1511 кароль Жыгімонт І Стары дараваў Б. грамату, якая давала жыхарам пэўныя правы і льготы''» (Рогалеў А. Ф. Брагін. // Энцыклапедыя гісторыі Беларусі. У 6 т. Т. 2: Беліцк — Гімн / Рэдкал.: Б. І. Сачанка (гал. рэд.) і інш.; Маст. Э. Э. Жакевіч. — Мінск: БелЭн, 1994. С. 63; у сваёй кнізе аўтар яшчэ дадаваў: «''Такія граматы забытым богам мястэчкам не даваліся''» (Рогалеў А. Ф. Сцежкі ў даўніну. Геаграфічныя назвы Беларускага Палесся. — Мінск: Полымя, 1992. С. 63)). У пачатку бягучага стагодзьдзя сытуацыя са зьместам, як здавалася, нарэшце была выпраўлена: «''У 1511 вял. князь выдаў Б. грамату, паводле якой яго жыхары мелі права плаціць падаткі непасрэдна ў дзярж. скарб.''» (Грынявецкі Валерый. Брагін. // Вялікае княства Літоўскае: Энцыклапедыя. У 3 т. / рэд. Г. П. Пашкоў і інш. Т. 1: Абаленскі — Кадэнцыя. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2005. С. 340). У лютым 2009 г., аднак, ва ўкраінскай Вікіпэдыі зьявілася дылетанцкае сьцверджаньне (існавала да 5 траўня 2021 г.), маўляў: «''1511 року поселенню надано магдебурзьке право.''», у верасьні 2009 г. яно паўторана ў францускай, а колькі гадоў таму да пастановы гэтага тэатра абсурду (тэма бо — пэрыфэрыйная) далучыліся і некаторыя навукоўцы: «''У 1511 році тодішній король польський і великий князь литовський Сигізмунд І Старий своїм привілеєм дарував мешканцям Брагіна право на самоврядування.''» (Мацук А. Брагін // Князі Вишневецькі. – Київ, 2016 (2017). С. 213), «''Пожалування міста Збаражському примусило брагінських міщан звернутися до короля Сигізмунда І та отримати від нього у 1511 р. охоронний привілей.''» (Кондратьєв І. В. Брагінщина у складі Любецько-Лоєвського староства Київського воєводства. // Днепровский паром. Материалы научно-исследовательского полевого семинара «Культурно-исторический потенциал Восточного Полесья и перспективы развития регионального туризма» (11-12 августа 2016 г., г. Брагин), Международных историко-краеведческих чтений «Днепровский паром» (8-9 августа 2017 г., г. Лоев). — Минск, 2017. С. 14; «апрабацыя» гэтай найбольш недарэчнай трактоўкі выканана яшчэ ў лістападзе 2014 г. з тлумачэньнем: «...охранный привилей, который ограничивал власть владельца в отношении горожан», гл.: Маленький город в большой истории: Брагин в XVI — XVII веках. // https://gp.by/mneniya/news36000.html). Апошнія меркаваньні асабліва уражваюць, бо прывілей выдадзены каралём не на просьбу брагінскіх мяшчанаў, а ў адказ на скаргі даньнікаў Падняпроўскіх і Задзьвінскіх гаспадарскіх валасьцей, якіх у сьпісе ажно 13! Акрамя Брагіна, з канкрэтнай падачы А. Ельскага (SGKP. 1889. T. X. S. 133), у якога дакумэнт памылкова датаваны 11 кастрычніка 1511 г., упэўнена пачалі прыпісваць магдэбурскае альбо «частковае» (гл.: Рэчыца ў Вікіпедыі) магдэбурскае права і Рэчыцы, а вось пра згаданы побач зь імі Мазыр на 1511 год — ані слова (як і ў А. Ельскага); але ж тое места атрымала сапраўдную магдэбургію ад караля Стэфана Баторыя ў 1577 г. (Цітоў Анатоль. Геральдыка Беларускіх местаў. – Мінск: Полымя, 1998. С. 192, 228; Цітоў А. Да пытання аб гербе горада Рэчыцы // Трэція Міжнародныя Доўнараўскія чытанні (г. Рэчыца, 14–15 верасня 2001 г.) / Рэд. кал.: В.М. Лебедзева (адказ. рэд.) і інш. – Мінск: Беларускі кнігазбор, 2002. С. 239, дата ў аўтара на месяц пазьнейшая, чым у А. Ельскага, у якога запазычыў зьвестку, — 11.XI.1511). Тае магдэбургіі ў Рэчыцы, якая, магчыма, мела хіба самакіраваньне, заснаванае на «рускім» праве, прынамсі, у XVI — XVII стст., а ў Брагіна дык і ніколі не было (гл.: Голубеў В., Волкаў М. Рэчыца ў часы Вялікага княства Літоўскага // Беларускі гістарычны часопіс. – 2014. № 5. С. 4, 5 – 6, у гэтых аўтараў дакумэнт чамусьці датаваны 2.XI.1511, а яшчэ, замест Т. Скрыпчанкі, дарэмна адрасавалі крытычную заўвагу наконт крыніцы 1561 г. М. Ткачову; Білоус Н. Привілеї польського короля Стефана Баторія для Лоєва 1576 та 1582 рр. // Місто: історія, культура, суспільство. Е-журнал урбаністичних студій. – Київ, 2018. Вип. 1 (5). С. 164).}}: {{пачатак цытаты}}''ихъ при старине зоставили.., какъ бывало за предковъ нашихъ, за великого князя Витовта и [[Жыгімонт Кейстутавіч|Жикгимонта]], ижъ они сами собравши дань грошовую, и бобры и куницы, отношивали до скарбу нашого, а медъ пресный до ключа.., всю сполна.., на роки звычайныи, а то есть первый рокъ Божье Нароженье, другій Середопостье, третій Великъ-день…'' {{канец цытаты}} У хуткім часе князь М. Збараскі, жадаючы атрымаць воласьць «''на вечность''», біў чалом аб правядзеньні яе абмежаваньня, што і выканаў да 7 сакавіка 1512 году каралеўскі дваранін, дзяржаўца трахцемірскі і дымірскі Іван Андрэевіч Кміціч<ref>НГАБ у Менску. Ф. 1728. Воп. 1. Спр. 19. А. 1049—1050адв.</ref>. У 1514 годзе{{Заўвага|М. К. Любаўскі меркаваў, што падараваньне адбылося ў год праведзенага абмежаваньня — 1512, гл.: Любавский М. К. Областное деление и местное управление Литовско-Русского государства ко времени издания первого Литовского статута. Исторические очерки / М. К. Любавский – Москва: Университетская типография, 1892. С. 239.}} кароль Жыгімонт Стары падараваў князю «''тую волостку Брягин з местом и с корчмами, и з мытом, и з городищом, и со всими селы, и з людми, кром тых сел, што первеи того кому у тои волости будем дали''»<ref>Lietuvos Metrika. Knyga Nr. 9 (1511—1518). Užrašymų knyga 9 / Metryka Litewska. Księga Nr 9 / 9 księga wpisów / Księga-kontynuacja (1508—1518). Wydał K. Pietkiewicz (Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu). — Vilnius: Žara, 2002 [2004]. С. 240</ref>. [[Файл:Кафля з Брагіна.jpg|значак|170px|Паліхромная кафля з Брагіна, сярэдзіна XVI ст. . [[Музэй старажытнабеларускай культуры]] [[ІМЭФ]].]] Ад 1517 году маёнткам валодалі сыны М. Збараскага{{Заўвага|У 1490, 1511, 1512 гадох ён ужо, бывала, падпісваўся Вішнявецкім, а ў 1517 годзе, незадоўга да сьмерці, Вішнявецкім і Збараскім, гл.: Wolff J. Kniaziowie litewsko-ruscy od czternastego wieku. — Warszawa, 1895. S. 553.}} князі Хведар (†1533), потым Аляксандар (†1555){{Заўвага|І. В. Кандрацьеў дзіўным чынам здолеў атаясаміць яго з унукам, таксама Аляксандрам Міхайлавічам Вішнявецкім, старостам любецкім ды лоеўскім ад 1585 г., спаслаўшыся на артыкул С. П. Зімніцкай, у якім, аднак, усё выкладзена слушна (гл.: Кондратьєв І. В. Брагінщина у складі Любецько-Лоєвського староства Київського воєводства. С. 15; Кондратьєв І. В. Князі Вишневецькі на старостинських урядах Любецького староства // Днепровский паром. Природное единство и историко-культурное взаимодействие белорусско-украинского пограничья. Материалы международной конференции (26-27 апреля 2018 г., г. Гомель) / редкол. В. М. Метлицкая (отв. ред.) [и др.]. – Минск: Четыре четверти, 2018. С. 46).}} Вішнявецкія<ref>Зимницька С. П. Родові володіння Вишневецьких на території Волині, Брацлавщини і Київщини в рецепції українських і польських істориків / С. П. Зимницька // Гуманітарний журнал. — 2005. — № 1-2. — С. 128, 130</ref>. У 1535 годзе за часамі вайны Вялікага Княства Літоўскага з Маскоўскай дзяржавай (1534—1537) Брагін спалілі маскоўскія войскі<ref>Грынявецкі Валерый. Брагін. С. 340.</ref>. Прынамсі, ад 6 кастрычніка 1541 году зьявіліся судовыя зьвесткі пра памежныя спрэчкі ўладальнікаў Брагіна князёў Вішнявецкіх і ўладальнікаў Астраглядавічаў і Хвойнікаў князёў Відэніцкіх (Любецкіх){{Заўвага|Тады Брагінам валодаў князь Аляксандар Міхайлавіч Вішнявецкі, а Астраглядавічамі і Хвойнікамі князь Дзьмітры Раманавіч Відэніцкі.}}<ref>AGAD. APiJ. Sygn. 1. S. 3, 4</ref>. У 1559 годзе кароль [[Жыгімонт Аўгуст]] пацьвердзіў права на Брагінскі маёнтак князям Аляксандру, Максіму і Міхаілу Аляксандравічам Вішнявецкім. Князь Максім у 1565 годзе спачыў, не пакінуўшы нашчадкаў<ref>Wolff J. Kniaziowie litewsko-ruscy od czternastego wieku. S. 556</ref>. У ходзе адміністрацыйнай рэформы 1565—1566 гадоў была вызначана мяжа Кіеўскага павету на ўчастку, дзе знаходзілася Брагінская воласьць: «… ''Мозырскою границою до Брагиньское границы, а Брагиньскою границою до Днепра, по левои стороне пущаючи волость Речицкую, до Любеча…_… а Словешнею доловъ ажъ до Припети, по правои стороне поветъ Киевъскии, а по левои Мозырскии, а черезъ реку Припеть, оставуючи полеве Речицу со всими границами, а поправу Брягинь со всим поветомъ Киевским ажъ до Днепра''…»<ref>Русская историческая библиотека (далей: РИБ). Т. XXX. Литовская метрика. Отд. 1-2. Ч. 3. Т. 1. — Юрьев, 1914. Стб. 892 — 893</ref>{{Заўвага|У свой час А. Ябланоўскі адвольна, без апоры на крыніцы, выключна зь геаграфічных меркаваньняў, зьмясьціў Брагінскую воласьць у складзе Любецкай акругі (павету) побач зь Любецкім і Лоеўскім староствамі (Źródła dziejowe (далей: ŹD). T. XX. Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym. T. IX. Ziemie ruskie. Ukraina (Kijów–Bracław) / A. Jabłonowski. – Warszawa, 1894. S. 26; ŹD. T. XXII. Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym. T. XI. — Warszawa, 1897. S. 30, 210). І. В. Кандрацьеў пайшоў яшчэ далей, абсалютна беспадстаўна залічыўшы Брагін (у іншых выпадках яго палову) да Любецкага староства і нават да Любецкай воласьці (!) [Кондратьєв І. В. Любецьке староство (XVI – середина XVII ст.). /І. В. Кондратьєв – Чернігівський національний педагогічний університет ім. Т. Г. Шевченка; Історико-археологічний музейний комплекс «Древній Любеч». – Чернігів: Видавець Лозовий В. М., 2014. С. 20, 69, 79, 196–97]. Больш за тое. Ідэя, упершыню выказаная яшчэ ў 2005 г., вельмі хутка зьявілася ў артыкуле «Любеч» адной зь беларускіх энцыкляпэдый (Вялікае Княства Літоўскае. Энцыклапедыя. Т. 3. Дадатак. А-Я – Мінск, 2010. С. 316). Відавочна, аўтар не зьмяніў сваю пазыцыю і дагэтуль, бо ў яго аўтарэфэраце (тэкст самой дысэртацыі, на жаль, недаступны) сустракаем заўвагу – «''В цей час змінюються і кордони Любецького староства, в основному після відпадіння у 1564 р. Брагінської волості.''» [Кондратьєв І. В. Лівобережні староства Київського воєводства Великого Князівства Литовського та Речі Посполитої: Соціально-територіальні трансформації XIV – XVII ст.: Автореферат дисертації на здобуття наукового ступеня доктора історичних наук. – Київ, 2020. С. 19]. Тут І. В. Кандрацьеў паўтарыў яшчэ і старую памылку М. К. Любаўскага, запазычаную А. Ябланоўскім; абодва меркавалі, што Брагінская воласьць у апісаньні межаў паказана часткай Мазырскага павету. Гэта, як вынікае з прыведзенага ўрыўку, ня так, бо — «''Брягинь со всим поветомъ Киевским''», не з Мазырскім. Да Любецкай воласьці і староства належалі некалькі паселішчаў сучаснага Брагінскага раёну, аніяк ня колішняй воласьці. «Воласьць Брагіня» у пачатку XVI ст. межавала з Мазырскай, Рэчыцкай, Любецкай и Чарнобыльскай валасьцямі (гл.: Бельскі С. В. З гісторыі ўладароў і маёнткаў Брагіншчыны XVI—XVIII стст. // Брагинщина в контексте истории белорусско-украинского пограничья: сборник научных статей / редкол. А. Д. Лебедев (отв. ред.) [и др.]. — Минск: Четыре четверти, 2018. С. 4 — 9, 41 (іл. № 3: Jakubowski J. Mapa Wielkiego Księstwa Litewskiego w połowie XVI wieku. 1, Część północna, skala 1 : 1.600.000: objaśnienie do mapy. – Kraków: Skł. gł. w księgarniach Gebethnera i Wolfa, 1928. На мапе – Брагінская воласьць у атачэньні Мазырскай, Рэчыцкай, Чарнобыльскай і Любецкай валасьцей).}}{{Заўвага|П. Г. Кляпацкі без спасылкі на крыніцу даводзіў, што Брагінская воласьць была часткай Мазырскага павету і да рэформы сярэдзіны 1560-х гг., гл.: Клепатский П. Г. Очерки по истории Киевской земли. Т. 1. Литовский период. – Одесса, 1912. С. 183, 195, 197 (ёсьць і аўтарская мапа).}}. Згодна з попісам войска ВКЛ 1567 году, князь Аляксандар Аляксандравіч Вішнявецкі выстаўляў з «''ыменья Брагини коней двонадцать''»<ref>РИБ. — Т. XXXІІІ: Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3: Книги публичных дел. Переписи войска Литовского. — Петроград, 1915. Стб. 471</ref>. Напярэдадні падпісаньня акту [[Люблінская унія|Люблінскай уніі]] ўказам караля і вялікага князя Жыгімонта Аўгуста ад 6 чэрвеня 1569 году Кіеўскае ваяводзтва, названае княствам (разам з Брагінам), як раней [[Падляшша|Падляская]] і [[Валынь|Валынская землі]], было далучана («''вернута''») да [[Карона Каралеўства Польскага|Кароны Польскай]]<ref>Volumina Legum. Tom II. — Petersburg: Nakładem i drukiem Józafata Ohryzki, 1859. S. 77 — 87; Падалінскі У. // Беларускі гістарычны агляд. — 2012. Т. 19. С. 329—337 (Рэцэнзія на кн.: Litwin H. Równi do równych: kijowska reprezentacja sejmowa 1569—1648. — Warszawa, 2009)</ref>. Князі-русіны Аляксандар і Міхаіл Вішнявецкія{{заўвага|Падрабязна пра братоў гл. у кнізе І. Чаманьскай<ref>Czamańska I. Wiśniowieccy. Monografia rodu. — Poznań, 2007. S. 53–59, 63–64</ref>.}}, спадчыньнікі Брагінскага маёнтку, маючы зямельныя ўладаньні на Валыні, спачатку для прыняцьця прысягі ў каралеўскі замак Уладзімерскі не зьявіліся, але ўрэшце ім давялося падпарадкавацца волі манарха<ref>Жизнь князя Андрея Михайловича Курбского в Литве и на Волыни. — Киев, 1849. Том 1. С. 22, 24; Akta unji Polski z Litwą 1385 – 1791. / Wydali Stanisław Kutrzeba i Władysław Semkowicz. – Krakow, 1932. S. 326–327</ref>. === Карона Каралеўства Польскага ў Рэчы Паспалітай === [[Файл:Ліст князя Міхаіла Вішнявецкага сьвятару Прачысьценскай царквы Феадору. 1570 г.jpg|значак|зьлева|170px|Ліст князя Міхаіла Вішнявецкага 1570 г.]][[Файл:Поўны аркуш зь візыты 1752 г.png|значак|170px|Поўны аркуш зь візыты 1752 г. з копіяй ліста 1570 г.]] 27 жніўня 1570 году князь Міхаіл Вішнявецкі, староста чаркаскі і канеўскі, выдаў сьвятару брагінскай Прачысьценскай (Раства-Багародзіцкай) царквы Феадору Зянонавічу на яго матэрыяльнае ўтрыманьне ліст з уласным подпісам і пячаткай<ref>Інстытут рукапісу Нацыянальнай бібліятэкі Украіны імя У. І. Вярнадзкага (ІР НБУВ). Ф. 1. Спр. 2464. А. 344адв.</ref>. У сакавіку 1574 году маёнтак Брагін разам з замкам быў падзелены паміж князямі-братамі Аляксандрам і Міхаілам Аляксандравічамі Вішнявецкімі{{Заўвага|І. В. Кандрацьеў, пэўна, не чытаў сам дакумэнт, але жадаючы паказаць Брагін прыналежным да Любецкага староства, г. зн. дзяржаўным уладаньнем, сьцвярджаў нібы «''У 1574 р. Брагінський замок був описаний королівськими ревізорами.''», а гонар узьвядзеньня замку надаў князю Міхайлу Вішнявецкаму, няслушна адрозьніваючы яго ад М. Збараскага (Кондратьєв І. В. Брагінщина у складі Любецько-Лоєвського староства Київського воєводства. С. 15). І адкуль інфармацыя?..}}. Частка замку князя А. Вішнявецкага выглядала так: {{пачатак цытаты}}''…мне зосталася половина замку Брягинского, вшедши в замок, левая сторона, взявши от тое городни шостое, в которой столба ест. Которою столбою на бланковане ходят. Светлица великая над вороты. Церковь в стене святое Троицы зо всим накладом тое церкви: золотом, серебром, книгами и зо всим тым, што одно в той церкви накладу естъ. Также с попом и дьяконом и з их островами, дубровами, чертежами, полми и сеножатми и зо всими их пожитки и доходы, тое церкви належачими. Ку тому теж будоване: светлицы в стене городни, поклеты, погреб, спижарни вси, яко тая сторона полеве в собе ся мает, аж до вежи тое, што от Брягинки, которая зосталася на делу от мене брату моему его милости князю Михайлу. Такжо теж и тые домы, будоване, светлицы, которые на земли стоят в замку. А ку тому место нашо Брягинское яко люди отчизные, бояре, куничники, загородники, дворцы наши на посаде…'' {{канец цытаты}} У князя Міхаіла Вішнявецкага — свая доля замкавай спадчыны{{Заўвага|Насуперак таму, як працяглы час памылкова даводзілася ў літаратуры<ref>Збор помнікаў гісторыі і культуры Беларусі. Гомельская вобласць. / АН БССР, Ін-т мастацтвазнаўства, этнаграфіі і фальклору. Рэд. кал.: С. В. Марцэлеў (гал. рэд.) і інш. – Мінск: БСЭ, 1985. С. 104; {{Літаратура/Памяць/Брагінскі раён|к}} С. 39—40; {{Літаратура/Гарады і вёскі Беларусі|1-1к}} С. 112; {{Літаратура/Гарады і вёскі Беларусі|2-2к}} С. 431</ref>, у іншых месцах, у Гарадзішчы (сучас. пасёлак [[Двор-Гарадзішча|Тэльман]]) і [[Бабчын]]е, пры князях Вішнявецкіх замкаў не было.}}: {{пачатак цытаты}}''А его милости князю Михайлу Вишневецскому, брату моему, зосталася половина замку Брягинского, вшедши в замок, правая сторона, взявши от тое городни шостое, в которой столба ест, которою столбою на бланкованье ходят, аж до вежи, которая от реки Брягинки. Тая вежа вся зосталася брату моему его милости князю Михайлу с тою вежою, што от Глухович, зо всими городнями, свирнами, светлицами, спижарнями, пивницами, пекарнею так, яко тая сторона замку поправе в собе мает. Ку тому церковь за замком в месте святого Николы зо всим накладом тое церкви, с попы их, з их островами, полями, сеножатми и всими пожитки и доходы, ку той церкви належачими._А места нашого Брягинского его милости князю Михайлу, брату моему, зосталася яко людей отчизных, бояр, куничников, огородников ведле рейстров наших, которые промежку себе есмо подавали._…Также теж ворота замковые, мост перед замком и тот, што от места до места, и ровы около замку — то все наполы подданые наши направовати мают… Теж што ся дотыче веж, которые в месте у острозе побудованы. Мне тая вежа зостала, што от Микулич, а его милости князю Михайлу, брату моему, што от Глухович. Ку тому острог около места нашого Брягинского мают подданые мои направовати и робити от тое вежи мое, што от Микулич, поправе, а подданые его милости князя, брата моего, также острог повинни будуть робить от вежи его милости от Глухович поправе, розделивши увес острог с подданными моими наполы.''{{канец цытаты}} Што да іншых угодзьдзяў, дык князю Аляксандру дасталіся сёлы [[Мікулічы (Гомельская вобласьць)|Мікулічы]], [[Сялец (Брагінскі раён)|Селце (Сялец)]], [[Лісьцьвін]], дварэц (сядзіба) [[Высокае (Хвойніцкі раён)|Высокае]], сёлы [[Веляцін]], Зашчоб’е, востраў Дудоўшчына, а князю Міхаілу — сёлы [[Глухавічы]], [[Губарэвічы|Губаровічы]], [[Бабчын]], [[Старыя Юркавічы|Юркавічы]], Дубно, [[Крыўча]], [[Галкі]], [[Сяўкі|Сеўковцы (Сяўкі)]], [[Піркі|Перка]], [[Дублін (вёска)|Доблін]], [[Дзімамеркі|Дамамірка]], [[Рудакоў|востраў Рудакоў]], [[Удалёўка|востраў Удалёўка]]<ref>Акт о разделе имения Брягин. 1574 г. // Беларускі археаграфічны штогоднік. Выпуск 1. – Мінск, 2000. С. 185 – 194 [https://web.archive.org/web/20200605102849/http://www.belniidad.by/sites/default/files/bash/bash01_2000.pdf Публікацыя М. Ф. Сьпірыдонава]</ref> [[Файл:Астраглядавічы ў рэестры 1581 г.jpg|значак|зьлева|170px|Добры Вішнявецкіх у рэестры 1581 г.]][[Файл:Добры Вішнявецкіх у 1581 г. (працяг).jpg|значак|170px|Добры Вішнявецкіх у 1581 г. (працяг).]] Паводле рэестру 1581 году, палова Брагіна зь сёламі на той час належала князю Міхаілу Вішнявецкаму, старосьце чаркаскаму і канеўскаму, а другая палова — удаве яго брата Аляксандра, памерлага ў 1577 годзе. Для ўсёй часткі маёнтку князя Міхаіла пададзеная толькі сума пабору — 86 флярынаў і 5 грошаў. Адносна паловы места Брагіна княгіні Аляксандры (з Капустаў) Вішнявецкай паведамляецца пра 32 дымы [[асадныя сяляне|асадных сялянаў]] (×6 — прыблізна 192 чалавекі), 21 дым [[агароднікі|агароднікаў]] (каля 126 чалавек){{Заўвага|Вось ужо больш за пятнаццаць гадоў як І. В. Кандрацьеў упарта прылічвае тых сялянаў-агароднікаў да заградовай шляхты — «… 21 осада «загродової» (убогої чи «лезної») шляхти.» (І. Кондратьєв. Лоєвське староство у 1585 – середині ХVII ст. // Пятыя міжнародныя Доўнараўскія чытанні. Рэчыца, 22-23 верасня 2005 г. – Гомель, 2005. С. 197; Кондратьєв І. В. Брагінщина у складі Любецько-Лоєвського староства Київського воєводства. С. 15), што і зусім невытлумачальна.}}, 1 дым сьвятара Траецкай царквы (6), 5 чабатароў (30), 4 кавалёў і сьлесараў (24), 2 краўцоў (12), 2 рымараў{{заўвага|Майстроў па вырабу конскага рыштунку.}} (12). Асадныя плацілі па 15 грошаў, сьвятар 2 флярыны, агароднікі па 4 грошы, усе рамесьнікі па 15 грошаў падатку, а жыхароў было каля 402 чалавек<ref>Центральний державний історичний архів України в м. Києві (ЦДІАУК). Ф. 44. Опис 1. Справа 1. А. 884-884зв.; ŹD. T. XX. Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym. T. IX. — Wykazy… S. 36, 37, 38</ref>. У іншым датаваным 13-м сакавіка 1581 году дакумэнце паведамляецца, што пан земскі пісар кіеўскі Дзьмітры Ялец надзелены паўнамоцтвамі ў справе разьмежаваньня добраў пана падкаморага кіеўскага Шчаснага Харлінскага з уладаньнямі князя Міхаіла Вішнявецкага, кашталяна брацлаўскага, «''miasta Brahinia, sioła Chłuchowic'' [Hłuchowicz]'', Hubarowa'' [Hubarowicz] ''y Babczyna''», а таксама княгіні-ўдавы Аляксандравай Вішнявецкай і яе дзяцей «''jmienia Brahina, Mikulic, Listwina y innych sioł do Brahinia nalezących''»<ref>Руська (Волинська) метрика [Текст] : регести документів Коронної канцелярії для укр. земель (Волинське, Київське, Брацлавське, Чернігівське воєводства) 1569—1673 / Держ. ком. арх. України, Центр. держ. істор. арх. України, м. Київ, Ін-т укр. археографії та джерелознавства ім. М. С. Грушевського НАН України, Генер. дирекція держ. арх., Голов. арх. давніх актів; ред. і упоряд Г. Боряк [та ін.]; передм. П. К. Грімстед. — Київ, 2002. С. 301—302</ref>. 18-м траўня 1596 года датаваны пазоў ў Оўруцкі гродзкі суд на скаргу пана Шчаснага Харлінскага, падкаморага кіеўскага, да ўладальніка паловы маёнтку Брагін князя Адама Аляксандравіча Вішнявецкага, які асадзіў падданых сваіх на грунтах Астраглядавіцкіх<ref>Archiwum Główne Akt Dawnych w Warszawie. Archiwum Radziwiłłów (AGAD. AR.). Dział X. Sygn. 926. S. 1</ref>. [[Файл:Фундуш князя Адама Вішнявецкага Траецкай царкве ў Брагіне. 1603 г.jpg|значак|170px|Фундуш князя Адама Вішнявецкага Траецкай царкве ў Брагіне. 1603 г.{{заўвага|Тут выкарыстаная копія, зьмешчаная у тэксьце Генэральнай візыты Брагінскай пратапопіі (дэканату) ад 30 студзеня 1743 г., калі добрамі валодаў князь Міхал Сэрвацы Вішнявецкі, вялікі гэтман ВКЛ.}}]] 12 красавіка 1603 году князь Адам Вішнявецкі выдаў фундуш брагінскай Сьвята-Траецкай царкве<ref name="fn3">ІР НБУВ. Ф. 1. Спр. 2461. А. 283–285адв.</ref><ref>ІР НБУВ. Ф. 1. Спр. 2464. А. 359-360. Ф. 233. Спр. 19. А. 776</ref>. У тым жа 1603 годзе пасьля Кіева, Астрога і Гошчы ў Брагіне пры двары князя Адама зьявіўся будучы Ілжэдзьмітры І, дзе ўпершыню і «прызнаўся», што ён — царскі сын<ref>Акты, собранные в библиотеках и архивах Российской империи археографической экспедицией Императорской академии наук. Т. 2. 1598—1613. — С.-Петербург, 1856. С 143; РИБ.- С.-Петербург, 1891. Т. XIII. Стб. 22, 973</ref>. [[Файл:Зрабаваньне скарбу князя А. Вішнявецкага. 1606 г.jpg|значак|зьлева|170px|Зрабаваньне скарбу князя А. Вішнявецкага. 1606 г.]][[Файл:Брагін на мапе 1613 г.jpg|значак|зьлева|170px|Oppidum Brahin на мапе Вялікага Княства Літоўскага і сумежных рэгіёнаў 1613 г. (фрагмєнт){{Заўвага|Брагін тут пазначаны чамусьці ў Рэчыцкім павеце (зямлі) ВКЛ, хоць належаў да Кіеўскага ваяводзтва Кароны.}}.]][[Файл:Частка Брагінскіх добраў у рэестры 1628 г.jpg|значак|170px|Частка Брагінскіх добраў у рэестры 1628 г.]] 28 ліпеня 1606 году ў Мазырскі гродзкі суд ад імя вяльможнага князя Адама Вішнявецкага была пададзена скарга на яго ўласных слуг Юзафа Лісоўскага, Адама Брозку, як прынцыпалаў, на памагатых Паўла Плядоўскага, Яна Гаварэцкага, Мікалая Шумскага, Сэбасьціяна Савіцкага, Мацюша Брозку, Янкоўскага, Кардышэўскага і іншых за тое, што яны напярэдадні перад сьвітаньнем, «''не зважаючы на пачцівасьць і павіннасьць сваю шляхецкую.., змовіўшыся як здраднікі на здароўе пана свайго, да замку места Брагінскага з гасподаў сваіх адначасова сабраўшыся, з полгакамі{{Заўвага|Полгак – кароткая стрэльба, калібрам удвая меншым, чым у гакаўніцы.}}, з аголенымі шаблямі ў замак гвалтоўна ўламіўшыся, але з-за супрацьдзеяньня аховы князя да пакою панскага дайсьці ня здолеўшы, чэлядзь пры ім тады быўшую, як мужчын, так і белых галоў{{заўвага|Белыя галовы альбо белагаловыя – замужнія жанчыны, якія, згодна з тагачасным этыкетам, не маглі паказвацца ў публічных месцах зь непакрытай галавой.}}, разагналі.., як злачынцы і здраднікі да скарбцу, дзе ўся маёмасьць рухомая яго міласьці захоўвалася, ланцуг і замкі наперад адбіўшы, уламіліся…''». А нарабаваўшы ўсялякага дабра, «''коней есче до того подданых князя его милости до колко на поли порвавши, з места Брагиня повтекали…''»<ref>ЦДІАУК. Ф. 25. Оп. 1. Спр. 38. А. 384зв.-386; Архив Юго-Западной России (Архив ЮЗР). Ч. 3. Т. 1. Акты о казаках (1500–1648 гг.). – Киев, 1863. С. 148 — 151</ref>. Згаданы сярод слуг-рабаўнікоў [[Аляксандар Язэп Лісоўскі|Аляксандар Юзаф Лісоўскі]] — будучы знакаміты правадыр неўтаймоўных «[[Лісоўчыкі|лісоўчыкаў]]», надта рухавых і баяздольных вершнікаў, якія былі «галаўным болем» не адно для ворагаў, але і для насельніцтва і ўладаў Рэчы Паспалітай, бо аплачвалі ўласную службу жорсткімі рабаўніцтвамі ўсюды, дзе б ні зьявіліся<ref>Бельскі С. В. З гісторыі ўладароў і маёнткаў Брагіншчыны XVI—XVIII стст. С. 19 — 23</ref>. [[Файл:Маёнтак М. Абрамовіча ў рэестры 1634 г.jpg|значак|170пкс|Маёнтак Крысьціны з князёў Вішнявецкіх Мікалаевай Малынскай у рэестры 1634 г.]][[Файл:Фрагмэнт запісу М. Лосятынскаму 1638 г.jpg|значак|зьлева|170px|Фрагмэнт сьведчаньня Мікалая Лосятынскага. 1638 г.]][[Файл:Брагін у рэестры падымнага 1640 г.jpg|значак|зьлева|170px|Брагін у рэестры падымнага 1640 г.]][[Файл:Фрагмэнт запісу Крысьціны Даніловічавай. 1641 г.jpg|значак|170px|Фрагмэнт запісу Крысьціны Даніловічавай. 1641 г.]] У 1628 годзе князь Канстанцін Карыбут Вішнявецкі, апякун дзяцей князя Міхаіла, з паловы места Брагіна з 15 дымоў плаціў па 3 злотыя, з 2-х сьвятароў па 6 зл., з 2-х мясьнікоў па 6 зл., з млынара 6 зл., з краўца 6 зл., з 6 агароднікаў па 1 зл. і 6 грошаў; усяго разам зь сёламі — 271 злоты і 6 грошаў. Пан Ян Точэвецкі з паловы маёнтку Брагін княгіні Адамавай Вішнявецкай{{Заўвага|Мужа ня стала ў 1622 годзе.}} плаціў 200 злотых.<ref>ЦДІАУК. Ф. 25. Оп. 1. Спр. 177. А. 603зв., 608; Архив ЮЗР. Ч. 7. Т. 1. Акты о заселении Юго-Западной России. — Киев, 1886. С. 393—394, 399</ref>. Паводле тарыфу падымнага «dwoiego» Кіеўскага ваяводзтва 1640 году, пан Рыгор Піатроўскі{{заўвага|Гэта ня дзедзічны, а застаўны ўладальнік. Яшчэ ў 1634 г. 15 грошаў падымнага «jednego» з кожнага з 286 дымоў сваёй часткі Брагіна і прыналежных ёй вёсак, усяго 145 з паловай злотых, мусіла выплачваць пані Крысьціна з князёў Вішнявецкіх Мікалаевая Малынская<ref>ЦДІАУК. Ф. 11. Оп. 1. Спр. 9. А. 928; Сергій Шинкар. Подимний податок Овруцького повіту від 1634 року: на що збирала гроші місцева шляхта? // Літопис Волині. Всеукраїнський науковий часопис. Число 16. — Луцьк: Східноєвропейський національний університет імені Лесі Українки, 2016. С. 107—115. Додаток. С. 112</ref>.}}, стольнік наваградзкі, з 286 дымоў, так хрысьціянскіх, як і габрэйскіх, паловы Брагінскага маёнтку выплачваў 286 злотых, ды з дзьвюх слабодак — Сяльца і Удалёўкі — адпаведна 3 і 2 злотых. Князь [[Ярэмі Вішнявецкі|Ярэмі Міхал, сын Міхаіла, Вішнявецкі]] з 82 дымоў сваёй паловы мястэчка Брагін выплачваў 82 злотых, з 13 габрэйскіх дымоў — яшчэ 13 зл.<ref>ЦДІАУК. Ф. 11. Оп. 1. Спр. 9. А. 873; Archiwum Państwowe w Krakowie. Archiwum Młynowskie Chodkiewiczów. Mikr. № J – 14970. Sygn. 404. S. 186</ref>. Палову Брагінскага замку і места з фальваркам і сялом Глухавічы, сёламі Сьпярыж, Малейкі, Казловыброды (Казялужцы?), Галкі, Рудакоў, Бабчын, Губаровічы, Дублін, [[Старыя Юркавічы|Юркавічы]], Сьцежарна, [[Удалёўка]], Крывін, Пірка, Нудычы, [[Пучын]], [[Чахі (Гомельская вобласьць)|Чахі]], [[Рудыя (Гомельская вобласьць)|Рудыя]], Крыўча, Дамамірка, [[Хатуча]], [[Мокіш]], хутарамі [[Еўлашы (зьніклая вёска)|Еўлашы]], Гамолічы, Ілічы князь Ярэмі Міхал Вішнявецкі яшчэ ў 1638 г. заставіў на чатыры гады за 65 000 злотых пану Мікалаю Лосятынскаму <ref>Tomkiewicz W. Jeremi Wiśniowiecki (1612—1651) / W. Tomkiewicz. — Warszawa, 1933. S. 112, 113; зьвесткі пра паселішчы: AGAD. AR. Dział X. Sygn. 933. S. 5-6</ref>. Ён жа пазьней і аб’яднаў абедзьве паловы Брагінскай спадчыны малодшай галіны роду Вішнявецкіх у сваіх руках<ref>Czamańska I. Wiśniowieccy. — S. 145, 171</ref>. 20 ліпеня 1641 году Крысьціна, дачка князя Адама Вішнявецкага, на той час жонка Пятра Даніловіча, крайчага кароннага, саступіла князю Ярэмію сваю палову замку і места Брагін зь сёламі Сялец, [[Каманоў|Ка''н''аноў]], [[Вуглы (Брагінскі раён)|Вуглы]]{{заўвага|У запісе перайначана ў Huły, замест Uhły.}}, [[Удалёўка]]{{Заўвага|Удалёўка згаданая і сярод уладаньняў князя Ярэмія.}}, [[Шкураты|Скураты]], [[Рыжкаў (Гомельская вобласьць)|Рыжкаў]], [[Вялікі Лес (Брагінскі раён)|Вялікі Лес]], Мікулічы, Катловіца, [[Карпілаўка (Хвойніцкі раён)|Карпілаўка]], [[Конанаўшчына]], [[Амелькаўшчына|Мількаўшчына]], Веляцін, Лісьцьвін, Высокае, [[Зьвяняцкае|Зьвінячына]], Miкітаўшчына (Мікідаўшчына), Зашчоб’е, Слабада пры рудні, млынах і вялікім ставе, Амолічы (Omolicze){{Заўвага|Гамолічы належалі і князю Ярэмію. Альбо сытуацыя падобна як з Удалёўкай: валодалі рознымі часткамі паселішча? Але сьведчаньняў адпаведных няма...}}, з прыналежнымі да маёнтку фальваркамі слуг-шляхчічаў Бялабжэскага, Калгановічаў, Ячэвіцкага, Якубоўскага, Баськевічавай, Лінкераў, Завацкага<ref>AGAD. AR. Dział X. Sygn. 933. S. 8-13</ref>{{заўвага|Цікава, што арыгінал тэксту «darowizny Brahinia» пані Крысьціны, пададзены 24 ліпеня 1641 г. у кнігі Крэменецкага гродзкага суда, польскамоўны, а загаловак, уступ і заканчэньне запісаныя па-русінску.}}. [[Файл:Jeremi Wiśniowiecki.jpg|значак|зьлева|170px|Партрэт князя Ярэмія Міхала Вішнявецкага. Даніэль Шульц. Трэцяя чвэрць XVII ст.]][[Файл:Gryzelda Wiśniowiecka.PNG|значак|170px|Партрэт княгіні Грызэльды Канстанцыі з роду Замойскіх Вішнявецкай. Невядомы мастак. 1670-я гады.]][[Файл:Michał Karybut Višniaviecki. Міхал Карыбут Вішнявецкі (1669-99).jpg|значак|зьлева|170px|Партрэт караля Міхала Карыбута Вішнявецкага. Паміж 1669 і 1699 гг.]] Ужо за часамі казацка-сялянскай вайны 1648—1651, да 8 чэрвеня 1648 году князь Ярэмі з княгіняй Грызэльдай{{Заўвага|Княгіню і двор ён выправіў «да Брагіна за Днепр» яшчэ ў першай палове траўня.}}{{заўвага|Пра князя Ярэмія Міхала і княгіню Грызэльду Канстанцыю гл. падрабязна<ref>Czamańska I. Wiśniowieccy. — S. 164—231</ref>.}} на працягу тыдню бавіліся ў Брагіне. Тут жа адпачывала і войска. Аўтар дыярыюша Багуслаў Казімер Машкевіч (Маскевіч) заўважыў, што як бы казакі не затрымаліся пад Чарнігавам, а працягнулі іх перасьледаваць, то князю з княгіняй было б неспакойна. Брагін стаіць у надта ліхой мясьціне — увесь на балотах сярод панурых лясоў<ref>Dyaryusz Bogusława Kazimierza Maszkiewicza. // Zbiór pamiętników historycznych o dawnej Polszcze… / Wyd. przez J. U. Niemcewicza. Wydanie nowe Jana Niepomucena Bobrowicza. — Lipsk, 1840. T. V. S. 68, 70; Czamańska I. Wiśniowieccy. — S. 187</ref>. Мелася на ўвазе, што рэгулярнаму войску (асабліва вершнікам, бо няма дзе разьвярнуцца) вельмі нязручна ладзіць тут бітву. Пазьней жыхары Брагіна адчынілі браму войскам Багдана Хмяльніцкага, якімі кіравалі палкоўнік Нябаба і Хвясько. Брагінцы і сяляне навакольных вёсак утварылі полк, які выступіў пад камандаю казацкага галавы Магеры. За здраду места разбурана войскам Рэчы Паспалітай. Замак у якасьці былога абарончага збудаваньня не аднаўляўся, але надалей маглі існаваць, як звычайна ў тыя часы, умацаваныя двары наступных дзедзічных ды застаўных уладальнікаў. У хроніках габрэйскіх аўтараў Натана Гановэра і Мейера з Шчэбжэшына ці не ўпершыню згадана «сьвятая грамада Брагін», моцна пацярпелая ад «хмяльніччыны» ў тым жа 1648 годзе<ref>Еврейские хроники XVII столетия (Эпоха «хмельничины»). Исследование, перевод и комментарии С. Я. Боровского. — Иерусалим: Гешарим, 1997. С. 112, 164</ref>. Сярод казакоў, захопленых у палон напярэдадні і пасьля бітвы пад Загальлем, у датаваных 11 і 29 чэрвеня 1649 году дакумэнтах названыя Мацьвей Шумейка з Брагіна, паказачаны брагінскі баярын Кавальскі, Сямён Абязушанка і Хведар са Сьпярыжжа, Багдан з Брагіна, Фурс з Бабчына, падданыя князя Ярэмія Міхала Вішнявецкага, ваяводы рускага, Пётар з Мокіша, падданы пана Катарскага, Міхед з Савічаў<ref>Джерела з історії Національно-визвольної війни українського народу 1648—1658 рр. Т. 1 (1648—1649). — Київ, 2012. С. 241, 242, 243, 244, 264, 266</ref>. На 28 чэрвеня 1650 году дзяржаўцам Брагіна і той часткі воласьці, якая да 1641 г. належала пані Крысьціне з князёў Вішнявецкіх Даніловічавай, названы пан Даніэль Сіліч. Тады ў самым мястэчку Брагін налічвалася 70 дымоў (каля 420 падданых), у сёлах Мікулічы, Веляцін, Лісьцьвін, у частцы Сяльца разам — 130 дымоў (≈780 жыхароў), у Карпілаўцы, Конанаўшчыне, Мількаўшчыне, Углах, Каманове не засталося ні дымоў, ні падданых. Адпаведную судовую прысягу склалі Васіль Ярмоліч, слуга Лук’ян Русаненка і Пракоп Гурскі з Брагіна<ref>Архив ЮЗР. Ч. 7. Т. 2. Акты о заселении Юго-Западной России. – Киев, 1890. С. 424; Національно-визвольна війна в Україні. 1648-1657. Збірник за документами актових книг / Керівник проекту Музичук О. В.; Упор.: Сухих Л. А., Страшко В. В. Державний комітет архівів України. Центральний державний історичний архів України, м. Київ. – Київ, 2008. С. 534</ref>. [[Файл:Зьвестка пра зруйнаваны Брагін. Верасень 1669 г.png|значак|зьлева|170px|Зьвестка пра зруйнаваны Брагін. Верасень 1669 г.]][[Файл:Фундуш Станіслава Канецпольскага 1678 г.jpg|значак|170px|Фундуш Станіслава Канецпольскага 1678 г.]] Пасьля сьмерці ў 1651 годзе князя Ярэмія Брагін пэўны час быў уладаньнем сына, будучага караля [[Міхал Вішнявецкі|Міхала Карыбута]]{{заўвага|Пра Міхала Томаша Вішнявецкага гл. падрабязна<ref>Czamańska I. Wiśniowieccy. — S. 249—292</ref>.}}{{заўвага|У фундушы 1742 г. сужэнства Міхала Сэрвацыя і Тэклі Ружы Вішнявецкіх запісана, нібыта яшчэ 16 жніўня 1670 года кароль пацьвердзіў даўні фундуш манастырам у Сяльцы<ref>НГАБ у Менску. Ф. 694. Воп. 5. Спр. 140. А. 129адв.</ref>. Аднак, у навукова-папулярным выданьні «Князі Вишневецькі» да матэрыялу А. Мацука пра Брагін зьмешчаны фотаздымак прывілею-пацьверджаньня, датаванага тым жа 16 жніўня, але 1673 г., г. зн. ужо пасьля сьмерці княгіні Грызэльды і за некалькі месяцаў да спачыну самога манарха.}}, але апошні саступіў яго маці<ref>Мацук А. Брагін. С. 213—215</ref>. Станам на 1666 год, у гетманства Івана Брухавецкага, Брагін, як і Хвойнікі, значыўся ў ліку «асобных» мястэчкаў, прыпісаных да Чарнігаўскага казацкага палка<ref>Кривошея В. В. Українське козацтво в національній пам'яті. Чернігівський полк. У 2 т. – Київ.: ДЦ «НВЦ «Пріоритети», 2012. Т. 2. С. 446</ref>. Зразумела, што пасьля [[Андрусаўскае замірэньне|Андрусаўскага замірэньня]] 1667 году ўсё павярнулася на ранейшыя колы. 12-м і 27-м верасьня 1669 году датаваныя лісты княгіні Грызэльды і яе брагінскага адміністратара пана Адама Тышэцкага да гетмана Войска Запароскага ў левабярэжнай Украіне Дзямьяна Мнагагрэшнага пра разбураны Брагін<ref>Акты, относящиеся к Южной и Западной России (далей: АЮЗР). Т. 9. – С.-Петербург, 1877. Стб. 171</ref>. Пасьля спачыну 17 красавіка 1672 году княгіні Грызэльды Брагінскі маёнтак дастаўся яе пляменьніку і стрыечнаму брату караля пану Станіславу Канецпольскаму<ref>Czamańska I. Wiśniowieccy. — S. 334—335</ref>. [[Файл:Herb Pobog barokowy.svg|100пкс|значак|зьлева|Герб Побуг роду Канецпольскіх.]] Расейскі дакумэнт 1676 году засьведчыў, што пасланец казацкага гетмана Барыс Маршэўскі летась да [[Львоў|Львова]] ехаў накіроўваючыся ''«на Брагинъ, на [[Загальле|Загалье]], на [[Хвойнікі|Хвойники]], на [[Мазыр|Мозырь]]…»''<ref>АЮЗР. Т. 12 (1675 – 1676). – С.-Петербург, 1882. Стб. 831</ref>. 10 лютага 1678 году Ст. Канецпольскі, на просьбу «swiaszczennika Puciaty», пратапопа брагінскага{{заўвага|Як вядома зь візыты Губарэвіцкай царквы 1752 г., у 1700 г. брагінскім пратапопам, тут названым дэканам, быў Гаўрыіл альбо Габрыэль Пуцята<ref>ІР НБУВ. Ф. 1. Спр. 2464. А. 285</ref>.}}, выдаў фундуш царкве Раства Найсьвяцейшай Багародзіцы<ref>ІР НБУВ. Ф. 1. Спр. 2464. А. 342-343. Спр. 2477. А. 72. Ф. 233. Спр. 19. А. 772, 773</ref>. 22 жніўня 1682 году кашталян кракаўскі пан Станіслаў Канецпольскі склаў тэстамэнт. Сваім спадчыньнікам, што да ўсёй фартуны, ён назваў усыноўленага пана Яна Канецпольскага, ваяводзіча бэлзскага, але вёскі Хатучу і Юркавічы ў Брагінскай воласьці Кіеўскага ваяводзтва завяшчаў войскаму чырвонагродзкаму пану Гаварэцкаму з жонкай<ref>Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku. / Wydał Stanisław Przyłęcki. — Lwów, 1842. S. 375—389</ref>{{Заўвага|Ілона Чаманьска прывяла сьведчаньне аб валоданьні Ст. Канецпольскім Брагінам на 1676 год. Пры гэтым дасьледчыца назвала яго «пасэсарам». Але ці мог пасэсар, як ня дзедзічны, а часовы ўладальнік, выдаваць фундушы цэрквам і запісваць у тэстамэнце добры сваякам і іншым асобам ад свайго ймя? Пэўна, ня мог.}}. [[Файл:Брагін з прылегласьцямі. 1683 г.jpg|значак|зьлева|170px|Хвойніцкая (рэшта) і Брагінская воласьць. 1683 г.]][[Файл:Бабіца, Астраглядавічы і Брагін на карце Алексіса Жубера Жаліё. Парыж, 1685 г.jpg|значак|170px|Брагін і Астраглядавічы, ізноў разьдзеленыя нейкай мяжой. Фрагмэнт мапы Алексіса Жубэра Жаліё. Парыж, 1685 г.]] У люстрацыі падымнага падатку Оўруцкага павету Кіеўскага ваяводзтва ад 25 студзеня 1683 году сказана, што пан Канецпольскі валодаў у месьце Брагін 55 дымамі (каля 330 жыхароў), пан Сіліч — 27 (162), пан Бялабжэскі — 6 (36), пан Чэрскі — 3 (18); а яшчэ тут было 8 дымоў габрэйскіх (48)<ref>ЦДІАУК. Ф. 15. Оп. 1. Спр. 3. А. 734зв.-735; Архив ЮЗР. Ч. 7. Т. 1. С. 489, 490, 502</ref>. 14 верасьня 1686 году брагінскі мешчанін Юры Андрыевіч пад прысягай паведаміў у Оўруцкім гродзкім судзе, што як з-за казакоў, так і з-за войска Вялікага Княства Літоўскага, зь места Брагін, акрамя габрэяў, адышлі 15 дымоў (прыкладна 90 жыхароў)<ref>Архив ЮЗР. Ч. 7. Т. 1. С. 550—551</ref>. [[Файл:Рудакоў і Бабчын у пастой 1686-1687 гг.jpg|значак|зьлева|170px|Брагін, Рудакоў і Бабчын у пастой 1686-1687 гг.]][[Файл:Паборы зь мястэчка Брагіна ў пастой 1686-1687 г. казакоў палкоўніка П. Шчуроўскага.png|значак|170px|Паборы зь мястэчка Брагіна ў пастой 1686-1687 гг.]][[Файл:Браты Арсэці, пасэсары.jpg|значак|зьлева|170px|Браты Арсэці (Аршэты), пасэсары; ліпень 1687 г.]] 28 чэрвеня 1687 году ў той жа суд Ваўжынцом Лавіцкім, падчашым ноўгарад-северскім, ад імя яснавяльможнага пана Яна Канецпольскага, ваяводзіча бэлзскага і каралеўскага палкоўніка, быў пададзены пратэст супраць «''нязносных крыўдаў, шкодаў, крыміналаў, наездаў і забоеў''», учыненых у маёнтку Брагінскай воласьці палкоўнікам рэестравай часткі Войска Запароскага Паўлам Апосталам Шчуроўскім, яго сотнікамі і казакамі. Тады 65 домагаспадарак (каля 390 жыхароў) пана Яна Канецпольскага ў месьце Брагіне былі моцна зруйнаваныя працяглым, ад лістапада 1686 году, пастоем 65 казакоў і 30 коней, для якіх на ўсю зіму і вясну, да самых «''[[сёмуха|świątek zielonych]]''», іх ператварылі ў своеасаблівую кухню. На патрэбы самога пана палкоўніка Шчуроўскага, на тры вазы скарбовыя брагінцы далі 150 злотых; сотніку Русановічу, які стаў у Брагіне, як гатовымі пенязямі, так і за гарэлку, мёд, піва, плацячы арандатарам-габрэям, аддалі 286 злотых у добрай манэце; Асавуле, палкавому пісару, далі злотых...{{заўвага|Сума, відаць, запісана неразборліва.}} і сотніку Мацьвею — 38 злотых. Выправілі 22 вазы, кожны з хамутом, раменнай шляёй, касой, сякерай, рыдлёўкай, біклагай, мазьніцай з двума гарцамі{{заўвага|Гарц або гарнец — 2, 8237 л}} дзёгцю; яшчэ зь іх выбралі здору на 80 злотых, гарэлкі, рыбы, піва, мяса, мёду, для самога пана палкоўніка, калі там па тыдню і болей разам з жонкай бываў, як для казакоў тут паўсталых, так і прыязджаўшых, далі 200 злотых, для пана палкоўніка за 2 валоў і 2 лісіц аддалі 35 злотых, а ўсяго — 1009 злотых. За 65 пар хустаў палатна на ўладкаваньне паходных шатроў аддалі 73 злотыя, легуміны{{заўвага|Салодкая выпечка альбо слодычы, вырабленыя з ужываньнем зьбітых яек і цукру з рознымі дадаткамі.}} жыхары выдалі 49 вёдраў, аўса для коней паўсталых у месьце і прыязджаўшых — 569 вёдраў, за соль аддалі 16 злотых, за абутак, скуры, якія браў палкоўнік, — 36 злотых. За час пастою казакі зьелі 250 кур, 103-х падсьвінкаў, 39 гусей. Што да злачынстваў, учыненых казакамі. Сотнік Русановіч моцна зьбіў брагінскага падстаросту Сташкевіча, а мешчаніна Антоненку ажно да сьмерці. Зьдзекваўся зь сьвятара Мікольскага, за галаву схапіўшы, цягаў каля царквы і зьбіваў за тое, што ён словамі ўшчуваў сотніка, які ў Вялікі пост уздумаў іграць музыку і танцаваць. На загад Апостала Русановіч пасьля жорсткага катаваньня абрабаваў, а потым забіў ксяндза дамініканіна Булгака, які ехаў зь Пінскага кляштару да сваякоў і заначаваў у Брагіне. Яшчэ сказана, што ўрэшце казакі П. Шчуроўскага гэткімі ўчынкамі «rozegnali chłopów i mieszczanow z Brahińszczyzny za Dniepr». Адным зь сьведкаў у справе выступіў брагінскі войт Цімафей Ленчанка<ref>ЦДІАУК. Ф. 15. Оп. 1. Спр. 5. А. 328-333зв.; Архив ЮЗР. Ч. 3. Т. 2. Акты о казаках (1679—1716). — Киев, 1868. С. 148—158</ref>. Актам Оўруцкага гродзкага суда ад 16 ліпеня 1687 году засьведчана, што частка Брагінскага маёнтку дзедзічнага ўладальніка Яна Канецпольскага знаходзілася ў пасэсіі паноў-братоў Вільгэльма і Мікалая Арсэці (Orszetow)<ref>ЦДІАУК. Ф. 15. Оп. 1. Спр. 5. А. 336зв.-337</ref>. 14-м траўня 1696 году датаваны акт прысуду да вечнай баніцыі пасэсараў Брагінскага маёнтку паноў Міхала Арсэці, Аляксандра Вонжбана, Самуэля Сіліча «і іншых», а таксама габрэя-арандатара Зушмана за незьяўленьне да Кіеўскага гродзкага суду. Вінаватыя перашкаджалі паборцы пану Міхалу Ставецкаму, харунжаму жытомірскаму, пры зборы шэлежнага, г. зн. падатку з гарэлкі, што прывозілася на кірмашы ў мястэчку Брагіне<ref>ЦДІАУК. Ф. 2. Оп. 1. Спр. 6. А. 33зв.-36зв. Спр. 198. А. 4</ref>. 14-м лістапада 1705 году датаваная судовая скарга панства Станіслава і Алены Сілічаў на Зыгмунта Шукшту, адміністратара ўладальніка Хвойніцкага маёнтку князя Дамініка Шуйскага, за чатырохразовае спаленьне іхнай карчмы, збор кірмашовага і гандлёвага мыта зь іх і з купцоў у м. Брагін<ref>Опись актовой книги Киевского центрального архива. № 25 / Сост. А. Т. Белоусов. — Киев, 1881. С. 12</ref>. 16 лютага 1709 году быў актыкаваны ліст каралеўскага ротмістра, лідзкага стольніка Валерыяна Антонія Талмонта, у якім паведамляецца, што ён, выправіўшыся да маёнткаў Брагін і Хвойнікі, прасіў шляхціча Мельчынскага дастаўляць для харугвы правіянт або грошы і загадаў выдаваць ад імя яго, Талмонта, расьпіскі; што за ўсе страты, нанесеныя шляхце і яе падданым войскамі, мусіць адказваць пан Мельчынскі, выбраны шляхтай дзеля забясьпечаньня войска правізіяй у Кіеўскім ваяводзтве; што за ракой Уша стаяць іншаземныя войскі і іх гэты ліст не датычыцца. 18 сьнежня 1710 году скаргу ў суд падалі мельніцкі войскі Аляксандар Бандынэлі з жонкай, якія тады валодалі часткай сёлаў Брагінскага ключа Я. Канецпольскага, на стражніка вількамірскага З. Шукшту з жонкай: за зьбіцьцё ў м. Хвойнікі іх габрэя Фроіма Абрамовіча, ад чаго той памёр; за адмову таму ж габрэю ў сьвятым хросьце, аб чым ён, зыходзячы, прасіў; за таемнае пахаваньне трупа, рабаўніцтва ў нябожчыка грошай, пагрозы самым падаўцам скаргі. Тым жа днём датавана і скарга на забойства габрэя Абрамовіча ўладальніка Брагіна Я. Канецпольскага<ref>Опись актовой книги Киевского центрального архива. № 27 / Сост. А. Т. Белоусов. — Киев, 1882. С. 5, 45</ref>. [[Файл:Падзел Вішнявеччыны на 1718 год.png|значак|170px|Пры падзеле Вішнявеччыны з старэйшым братам Янушам Антоніем, кракаўскім каштэлянам, у 1718 г. застаўны Брагінскі маёнтак ужо прызначаўся малодшаму брату Міхалу Сэрвацыю, канцлеру ВКЛ<ref>AGAD. AR. Dział X. Sygn. 960. S. 19-24</ref>.]] 29 ліпеня 1719 году А. Бандынэлі падаў скаргу на ковенскага падстолія З. Шукшту за тое, што ён гвалтоўна адабраў поле ўва ўрочышчы Тварова, падараванае брагінскай царкве сьв. Мікалая яшчэ князямі Вішнявецкімі, зьбіўшы пры гэтым царкоўных сялян і перакалоўшы дзідамі валоў. Пазбаўленая ўгодзьдзяў царква прыйшла ў заняпад, што ледзь не прывяло да бунту прыхаджанаў. Таму падаўца скаргі вырашыў вярнуць царкоўныя землі і паслаў сваіх людзей, загадаўшы ім убраць жыта, пасеянае падданымі пана Шукшты. Апошні, у сваю чаргу, сабраўшы да 200 чалавек чэлядзі, узброіўшы іх стрэльбамі, дзідамі і інш., зьявіўся на полі, калі туды прыйшлі брагінскія сяляне з сьвятарамі, несшымі крыжы ў руках. Шукшта з сваімі людзьмі напаў на сьвятароў, зьбіў іх. На абарону іх кінуліся брагінскія сяляне і мяшчане, адбылася жорсткая бойка, якая скончылася не на карысьць З. Шукшты. Ён вымушаны быў адыйсьці, маючы шмат людзей параненымі, а аднаго забітым; зь людзей Бандынэлі двое мяшчанаў былі цяжка параненыя. А. Бандынэлі заявіў пра адабраньне яго сялянамі зброі ў пана Шукшты падчас наезду. Возны агледзеў у Брагінскім замку тую зброю: 11 стрэльбаў, 9 бердышоў, 18 кос і г. д.<ref>Опись актовой книги Киевского центрального архива. № 34 / Сост. А. И. Савенко. — Киев, 1906. С. 28-29</ref> [[Файл:Michał Servacy Višniaviecki. Міхал Сэрвацы Вішнявецкі (1749-56) (2).jpg|значак|зьлева|170px|Міхал Сэрвацы Вішнявецкі. Невядомы мастак. Паміж 1749 і 1756 гг.]][[Файл:Пячатка князя Міхала Сэрвацыя Вішнявецкага.jpg|значак|зьлева|170px|Пячатка князя Міхала Сэрвацыя Вішнявецкага<ref>AGAD. AR. Dział X. Sygn. 960. S. 36</ref>.]] 3 сьнежня 1719 году апошні на той час дзедзічны ўладальнік Брагінскіх добраў Ян Канецпольскі, ваявода серадзкі, спачыў. А ўжо 10 жніўня 1720 году пан Зыгмунт Шукшта, падстолі ковенскі, падаў у Оўруцкі гродзкі суд сведчаньне за подпісамі паноў-шляхты Стэфана Завяліча-Мачульскага, скарбніка чарнігаўскага, рэгента гродзкага оўруцкага, Мікалая Валеўскага-Ляўкоўскага, Міхала Якубоўскага, Станіслава Багдановіча, Антонія Петрушэвіча, вознага Марціна Паўлюкевіча, якія на ўласныя вочы назіралі ў Брагіне жахлівую карціну: прыходзкія могілкі Сьвята-Мікольскай царквы, зруйнаваныя на загад пана Аляксандра Бандынэлі, войскага мельніцкага, а разам косьці і чарапы, раскіданыя паўсюдна. На вызваленым жа месцы адказчыкам па-блюзьнерску закладзены быў італьянскі сад (''ogród włoski'')<ref>Архив ЮЗР. Ч. 1. Т. 4. Акты об унии и состоянии православной церкви с половины XVII века (1648—1798). — Киев, 1871. С. 401—402</ref>. 11 жніўня 1721 году А. Бандынэлі, у сваю чаргу, абвінавіціў З. Шукшту ў тым, што ён падбіў глухавіцкага сьвятара Якуба Бярнацкага сагнаць з поля ва ўрочышчы Дзяканаўскім настаяцеля брагінскай Мікалаеўскай царквы Якіма Давідовіча, хоць угодзьдзі тыя былі падараваныя царкве яшчэ князямі Вішнявецкімі. 2 жніўня Я. Бярнацкі, узяўшы ў дапамогу Мікіту, Касьяна, Уласа Канавалаў і яшчэ зь дзесятак сялян глухавіцкіх, наехаў на сенажаць і айца Давідовіча za brodę porwawszy, pięścią{{заўвага|Кулаком.}} bił, tłukł, za włosy na ziemię obaliwszy, targał, włosy wyrwał, pokrwawił, зь сенажаці сагнаў і касіць ня даў, а яшчэ хацеў зьвязаць і да панскага двара адвезьці<ref>Архив ЮЗР. Ч. 1. Т. 4. – С. 407 – 409</ref>. 14 чэрвеня 1724 году дорпацкі падкаморы Аляксандар Антоні Бандынэлі з жонкай заявілі ў судзе, што патрацілі вялікія сродкі на засяленьне і аднаўленьне застаўнога маёнтку Брагін, які атрымалі ў надта зруйнаваным стане<ref>Опись актовой книги Киевского центрального архива. № 38 / Сост. Е. П. Диаковский — Киев, 1906. С. 28</ref>. [[Файл:Міхал Сервацы ў чарговы раз падпісаўся графам на Брагіне. Маніфест 1734 г.png|значак|170px|Міхал Сэрвацы ў чарговы раз падпісаўся графам на Брагіне. Маніфэст 9 чэрвеня 1734 г.<ref>AGAD. AR. Dział X. Sygn. 958. S. 17-20</ref>]] У тарыфе Оўруцкага павету Кіеўскага ваяводзтва 1734 году, складзеным паводле зьвестак папярэдняй люстрацыі, засьведчана, што ў частцы места Брагін і яшчэ 36 паселішчах, якія трымаў пан Бандынэлі, налічвалася каля 355 двароў (прыблізна 2130 жыхароў). У частцы Брагіна і прыналежных да яе 19 паселішчах (акрамя Залесься і Зашчоб’я сялецкіх айцоў базылянаў), што знаходзіліся ў заставе ў пана Сіліча, было каля 175 двароў (прыкладна 1050 жыхароў)<ref>Тарифи подимного податку, сеймикові лауди і люстрації Київського воєводства першої половини XVIII століття. /Вид. друге, доп. Укл. Конрад Жеменецький. — Біла Церква, 2015. С. 21, 39, 283—285</ref>. А. Бандынэлі спачыў у 1733 годзе і менавіта тады [[Міхал Сэрвацы Вішнявецкі|князь Міхал Сэрвацы з старэйшай галіны і апошні ў родзе Вішнявецкіх]]{{заўвага|Пра Міхала Сэрвацыя гл.<ref>Czamańska I. Wiśniowieccy. — S. 405—436</ref>}} ці не ўпершыню падпісаўся як «hrabia… na Brahiniu»<ref>Акты, издаваемые Виленской археографической комиссией. — Вильна, 1870. Т. IV. Акты Бресцкого гродского суда. С. 485</ref>. [[Файл:Tekla Ruža Višniavieckaja (Radzivił). Тэкля Ружа Вішнявецкая (Радзівіл) (XVIII).jpg|значак|170px|Тэкля Ружа Вішнявецкая (Радзівіл). Невядомы мастак. XVIII ст.]] Найранейшыя зьвесткі аб прыходах брагінскіх цэркваў вядомыя зь візыты Брагінскага дэканату 1740 году. Прыход Мікалаеўскай царквы аб'ядноўваў верных з 26 дымоў у самым мястэчку, 10 у Ясянях, 14 у Нудычах, 4 у Масках, 2 у Бакунах, 2 у Шкуратах, 80 у Бабчыне «z attynencyia»{{заўвага|За тымі «прыналежнасьцямі» беспамылкова пазнаюцца вёскі Рудакоў, Мокіш, хутары Чахі, Рудыя і брагінскі [[Варацец]].}}. Душ да споведзі – каля 500. Прыхаджаны царквы Раства Найсьвяцейшай Багародзіцы жылі ў 45 дварах Брагіна, 14 Петрыцкага, 10 Дамаміркаў, 21 Малейкаў, 15 Дубліна, 19 Сьпярыжжа, 15 Ільлічоў, 10 Сабалёў, 18 Буркоў з хутарамі. Душ да споведзі таксама – каля 500. Прыход Траецкай царквы складалі верныя з 50 двароў у Брагіне, 22 у Шкуратах, 8 у хутары Вуглы, 7 у Каманове, 4 у Рудні Удалёвай і Пажарках, 7 у Унігаўцы, 7 у Рыжкаве, 8 у Вялікім Лесе, 5 у хутары Кавака, 13 у Кавалях, Хвенках і Хурсах, 7 у Бандарах, Шастаках і Леўчыках (Леўшунах?)<ref>ІР НБУВ. Ф. 233. Спр. 19. А. 765, 768, 770, 773, 774, 777</ref>. [[Файл:Загаловак візіты Брагінскай пратапопіі 1743 г.jpg|значак|зьлева|170px|Загаловак візыты Брагінскай пратапопіі (дэканату) 1743 г.]] Згодна з Генэральнай візытай Брагінскага дэканату, на 1743 год у мястэчку было тры ўніяцкія царквы. Сьвята-Траецкі прыход, настаяцелем якога Сімяон Вараб'евіч, аб'ядноўваў plus minus 163 двары, а верных, дапушчаных да споведзі, – 652 душы як у самым мястэчку, так і па вёсках. У прыходзе царквы Раства Найсьвяцейшай Багародзіцы, які ўзначальваў сьвятар Іаан Антыпенка, было 167 двароў, дапушчаных да споведзі верных – plus minus 600 душ{{заўвага|Сказана яшчэ, што царква некалі асьвечана ''od niektórego Biskupa Wołoskiego Poczeki''. Прынамсі, у 1720 – 1722 гг. біскупам валоскім, які служыў у рэгіёне, быў плябан Астраглядавіцкай рыма-каталіцкай парафіі кс. Юзафат Парышэвіч<ref>НГАБ. Ф. 320. Воп. 1. Спр. 1. А. 120</ref>.}}. Будынак узьведзены каля 100 гадоў раней сіламі жыхароў мястэчка. Прыход Сьвята-Мікалаеўскай царквы на чале зь вікарыем а. Іосіфам Бярнацкім складаў 121 двор, верных, дапушчаных да споведзі, – 486 душ<ref name="fn3"/>. У 1744 годзе князь Міхал Сэрвацы вішнявецкі пацьвердзіў ранейшы фундуш Мікалаеўскай царкве{{заўвага|У 1774 г. быў пацьверджаны панамі Ракіцкімі}}<ref>НГАБ. Ф. 136. Воп. 1. Спр. 573. А. 95, 118</ref>. [[Файл:Сумы, запісаныя Міхалам Сервацыем жонцы Тэклі Ружы на добрах Вішнявец і Брагін.png|значак|зьлева|170px|Сумы злотых, запісаныя Міхалам Сэрвацыем жонцы Тэклі Ружы на добрах Вішнявец і Брагін<ref>AGAD. AR. Dział XI. Sygn. 155. S. 35</ref>.]] Пасьля сьмерці князя Міхала Сэрвацыя Вішнявецкага ў 1744 годзе яго вялізныя ўладаньні адыйшлі да жонкі княгіні Тэклі Ружы з Радзівілаў († канец 1747){{заўвага|Пра Тэклю Ружу гл.<ref>Czamańska I. Wiśniowieccy. — S. 444—453</ref>}}. Прычым на Брагіне з прылегласьцямі ёй было запісана ажно 400 000 злотых{{Заўвага|Параўнаньня дзеля: на Вішняўцы cum attinentiis – «усяго» 111 000 злотых.}}<ref>Czamańska I. Wiśniowieccy. S. 451—452</ref>. [[Файл:Астрагляды, парафія 1748 г.jpg|значак|170px|Астраглядавіцкая парафія ў 1748 г.]] У 1748 г. мястэчка Брагін названае ў ліку паселішчаў, частка жыхароў якіх (галоўным чынам, шляхта) належала да рыма-каталіцкай Астраглядавіцкай парафіі Оўруцкага дэканату Кіеўскай дыяцэзіі<ref>Ks. Orłowski K. N. Defensa biskupstwa y dyecezyi Kiiowskiey. — Lwów, 1748. S. 148</ref>. Ад студзеня 1749 году маёнтак стаў уласнасьцю Замойскіх<ref>Czamańska I. Wiśniowieccy. S. 452</ref>{{Заўвага|Сьпіс маёнткаў Вішнявецкіх са спасылкай на рукапіс князя Міхала Сэрвацыя гл.: Przezdziecki A. Podole, Wołyń, Ukraina: obrazy miejsc i czasów. – Wilno, 1841. Tom I. S. 57–62}}. Паводле ксяндза Ст. Залэнскага, дачцэ Міхала (†1735) і Эльжбэты (з князёў Вішнявецкіх) Замойскіх Катарыне, якая пабралася шлюбам з Янам Каралем Мнішкам, падкаморым літоўскім{{Заўвага|У аўтара памылкова — з падкаморым ''каронным''.}}, пры сямейным падзеле ў 1750 годзе дасталося ў трыманьне «Брагінскае графства». Тады ж яна і фундавала ў Брагіне пры касьцёле, які наноў паставіла, місію, прызначыла езуіцкай рэзыдэнцыі ў Юравічах пэўную суму грошай з умовай, каб нехта з місіянэраў прыбываў да Брагіна і абслугоўваў духоўныя патрэбы католікаў{{Заўвага|Некаторыя зьвесткі пра місіянэраў-езуітаў у нашай мясьціне сустракаем ў мэтрычных кнігах Астраглядаўскага касьцёла: ксяндзы Вітвіцкі (1751), Ігнацы Барановіч (1752), Адальбэрт Чэрскі (1756—1760, 1766, 1767), Юзаф Артэльскі (1766, 1769, 1772, 1773), Стэфан Маргелевіч (1773); трое апошніх названыя менавіта місіянэрамі брагінскімі<ref>НГАБ. Ф. 1781. Воп. 27. Спр. 202. А. 153адв., 154—155адв., 156адв., 158—158адв., 207, 208, 229</ref>.}}<ref>Załęski S. Jezuici w Polsce. — Kraków, 1905. T. 4. Cz. 4: Kolegia i domy założone za królów Jana Kazimierza, Michała, Jana III, obydwóch Sasów i Stanisława Augusta. 1648—1773. S. 1551</ref>. [[Файл:Roslin, Aleksander. Portret Katarzyny z Zamoyskich Mniszchowej.jpg|значак|зьлева|170px|Партрэт Катарыны з Замойскіх Мнішкавай. Аляксандар Расьлін. Каля 1752 году.]][[Файл:POL COA Zamoyski.svg|100пкс|значак|Герб роду Замойскіх.]][[Файл:POL COA Kończyc III.png|100пкс|значак|Герб уласны роду Мнішкаў.]][[Файл:POL COA Rawicz.svg|100пкс|значак|зьлева|Герб Равіч паноў Ракіцкіх.]] Часам не абміналі Брагін і гайдамакі. У 1750, 1751 годзе мястэчка і ваколіцы, частка якіх была тады ўладаньнем пана Францішка Антонія Ракіцкага, ротмістра ашмянскага, пацярпелі ад іх рабаўніцтваў<ref>Белоруссия в эпоху феодализма. Сборник документов и материалов. Том 2: С середины XVII до конца XVIII века, до воссоединения с Россией / Под ред. А. И. Азарова, А. М. Карпачева, Е. И. Корнейчик. — Минск: Издательство Академии наук БССР, 1960. С. 396—398</ref>. З паказаньняў арыштанта, гайдамацкага ватажкі, Івана Падалякі ў Кіеўскім гродзкім судзе ад 20 кастрычніка 1750 году: «''…ідучы да Брагіня каля млыноў, што завуцца Гарадзішчам, здыбалі аднаго чалавека, з імя і прозьвішча невядомага, які… ўзяўся дабраахвотна праводзіць, і пайшлі да Брагіня; у Брагіню ўначы зрабавалі двух габрэяў: сукмані, маніста, серабро і грошы забралі; кожнаму гайдамаку ў цьвёрдай манеце дасталася па дзесятку рублёў, а ў дробнай манеце маскоўскай — па пяць рублёў і шэсць грывень; тую дробную манету ўсю аддалі правадніку Сьцяпану..; той жа Сьцяпан з Брагіня праводзіў іх да дому свайго бацькі і, там накарміўшы, у бацькі пакінуў грошы, а сам павёў іх да сваіх паноў, да Кімбараўкі…''»<ref>ЦДІАУК. Ф. 2. Оп. 1. Спр. 43. А. 362; Архив ЮЗР. Ч. 3. Т. 3. Акты о гайдамаках (1700—1768). — Киев, 1876. С. 529—530</ref>. Нярэдка, рабаўніцтвы суправаджаліся забойствамі. Уражвае наступнае сьведчаньне: "''Тот же секунд-майор Галцов 25 августа 1750 г. рапортовал: «сего августа 25 дня писал к нему польского местечка Лоева, владельца конюшенного и ротмистра Антония Рокицкого местечка Брагина управитель шляхтич Верига, что сего августа против 25-го числа разбойников 12 ч-к, в ночи при селе Игрушине попа Павла Лазниченка разбили и двор огнем спалили, и жида разбили и огнем сожгли, а жидовку до смерти скололи; да в деревне Сувиде жида разбили, а жидовку огнем же зжгли и жиденка до смерти скололи, которое де село Игрушин и дер. Сувида разстоянием от Днепра против Любич с 15 верст''». Пазьней Ф. Ракіцкі паведамляў кіеўскаму гэнэрал-губэрнатару М. І. Лявоньцеву: «''сего 1752 г. мая 10-го н. с. два гайдамаки именем Грицько Киселенко, а другой Пархоменко пойманы с товарищи в розбое и в допросе сего мая 15 в лоевском замке показали: …Из Жаров вышев, имев всякое к пропитанию изобилие, плыли Днепром до реки Брагинки и хотели прийти до местечка Брагина, но имея предосторожность, что были в опасности, поплыли вверх Днепром к Лоеву, мимо Любеча…''»<ref>Исторические материалы из архива Киевского губернского правления. Выпуск 5. / Сост. ред. неофициальной части Ал. Андриевский. — Киев, 1883. С. 13, 16, 30</ref>. Паводле чарговай візыты Брагінскага дэканату, на 1752 год у прыходзе царквы Раства Найсьвяцейшай Багародзіцы, якая знаходзілася ў прадмесьці Брагіна, было 236 двароў, у тым ліку 56 у месьце. Дапушчаных да споведзі 1238 душ. Прыход «мейскай» Сьвята-Мікалаеўскай царквы складалі верныя з 126 двароў, 30 зь якіх — у Брагіне. Душ да споведзі — 889. У прыходзе царквы Сьвятой Тройцы, якая стаяла пасярод тагачаснага места, налічвалася 120 двароў, зь іх 40 у самым Брагіне. Асобна зазначана, што каля 300 душ у тым годзе не спавядаліся<ref>ІР НБУВ. Ф. 1. Спр. 2464. А. 341адв., 344адв.-345, 347, 354адв.-355, 357, 361адв.-362</ref>. У 1750—1753 гадох памежныя канфлікты з князямі Шуйскімі, уладальнікамі Хвойнікаў і Астраглядавічаў, мелі пасэсары Брагінскага маёнтку паны Ян Караль Мнішак, падкаморы літоўскі, і Францішак Антоні Ракіцкі, войскі ашмянскі<ref>AGAD. APiJ. Sygn. 1. S. 70—71</ref>. У 1754 годзе Брагінскае графства была куплена ў княгіні Эльжбэты, дачкі Міхала Сэрвацыя, Вішнявецкай Міхалавай Замойскай за 550 000 злотых{{заўвага|Зьвестка запазычаная з артыкула Вікіпэдыі [[Адам Міхал Ракіцкі]]. Але крыніца ў ім ня ўказаная.}} панам Францішкам Антоніем, сынам Мікалая, Ракіцкім (†1759), лідарам групоўкі [[Чартарыйскія|Чартарыйскіх]] у [[Рэчыцкі павет|Рэчыцкім павеце]]. Пасьля гэтага судовыя прэтэнзіі суседзяў, апекуноў непаўналетніх хойніцкіх Шуйскіх паноў Быстрых, старостаў ліноўскіх, наступных апекуноў князёў Шуйскіх, старостаў ніжынскіх, былі ўжо толькі да паноў Ракіцкіх і іх сваякоў паноў [[Рафал Алаіз Аскерка|Рафала Аскеркі]], Міхала Страшэвіча, якія некаторы час мелі дачыненьне да Брагінскіх добраў<ref>AGAD. APiJ. Sygn. 1. S. 71 etc.</ref>. На 1754 год у мястэчку Брагін налічвалася 117 двароў (прыкладна 702 жыхары), зь якіх «do grodu» (Оўруцкага замку) выплачвалася 18 злотых і 7 з паловай грошаў, «na milicję» (на вайсковыя патрэбы павету і ваяводзтва) 73 злотых<ref>Тариф подимного податку Київського воєводства 1754 року. /Опрацював Конрад Жеменецький. — Біла Церква, 2015. С. 188; гл. таксама: С. 13—15, 20—22</ref>. 2 жніўня 1776 году ў Мазырскім гродзкім судзе для пана Міхала Ракіцкага, палкоўніка пяцігорскага, з падачы ротмістра ашмянскага пана Алаізія Ракіцкага, было актыкавана абмежаваньне Брагінскай воласьці 1512 года, згодна з указам караля Жыгімонта Старога, праведзенае дзеля чалабітнай князя Міхаіла Васільевіча Збараскага. У гэты раз дакумэнт быў запісаны пад назвай «Akt Ograniczenia Hrabstwa Brahińskiego»<ref>Бельскі С. В. З гісторыі ўладароў і маёнткаў Брагіншчыны XVI—XVIII стст. С. 7—11</ref>. Значная частка Брагінскага маёнтку заставалася ў валоданьні Ракіцкіх да 1880-х гадоў. [[Файл:Подпісы да мапы Брагінскага графства 1783 г.png|значак|зьлева|170px|Подпісы на мапе Брагінскага графства 1783 г.]][[Файл:Сьпіс угодзьдзяў у эксплікацыі да мапы Брагінскага графства 1683 г.jpg|значак|170px|Эксплікацыя да мапы Брагінскага графства 1783 г.]][[Файл:Няпоўны сьпіс габрэяў у Брагіне. 1784 г.jpg|значак|зьлева|170px|Няпоўны сьпіс габрэяў у Брагіне. 1784 г.]] Габрэйскія перапісы 1765, 1778 і 1784 гадоў засьведчылі, што ў Брагіне налічвалася адпаведна 64 двары, 260 жыхароў, 31 двор, 90 жыхароў і 47 двароў з 152 жыхарамі. Мястэчка — цэнтар аднаіменнага кагала, да якога ў названыя гады належалі насельнікі 41, 28 і 26 вёсак, хутароў і фальваркаў, а ў іх разам зь мястэчкам пражывала 532, 189 і 223 pogłowia żydowskiego; некаторыя ў 1784 годзе запісаны хрысьціянамі, таму пагалоўшчыне не падлягалі — у Лісьцвіне, Веляціне, Еўлашах, Дубліне<ref>Архив ЮЗР. Ч. 5. Т. 2. Переписи еврейского населения в юго-западном крае в 1765—1791 гг. — Киев, 1890. С. 302, 391—392, 710—711</ref>. Прыкметнае ўбываньне колькасьці юдэяў і прыняцьце часткаю іх хрысьціянства магло быць выклікана выбухам гайдамацка-сялянскай [[Каліеўшчына|Каліеўшчыны]] 1768 году, адгалоскі якой дасягалі і брагінскіх ваколіцаў. 27 днём жніўня 1783 году датаваная мапа Брагінскага графства{{заўвага|Эксплікацыя да мапы ўтрымлівае 131 пазыцыю (зь іх 77 і 78 не чытаюцца; трэба глядзець мапу) — назвы паселішчаў, цэркваў, іх колеры і значкі, нумары на мапе, прыналежнасьць, плошчы і характар угодзьдзяў, якасьць грунту.}}, матэрыял для якой падрыхтаваў Станіслаў Віткоўскі. Тады маёнткам, з прычыны недаросласьці сыноў Людвіка і Алаізія Рафала ўдавы пані Марыі з Аскеркаў Ракіцкай, часова валодаў жанаты зь ёй пан Міхал Страшэвіч, маршалак упіцкі. У 1786 годзе ён жа пацьвердзіў фундуш нібыта 1720 году Сьвята-Траецкай царкве<ref>НГАБ. Ф. 136. Воп. 1. Спр. 573. А. 103</ref>{{заўвага|Увага: у визітах 1740, 1743, 1752, 1785 г. што да Траецкай царквы ў Брагіне, у адрозьненьне ад Міхайлаўскай царквы ў Глухавічах, фундуш 1720 г. не згаданы. Прыведзены запіс літаральна паўтарае той, што датычыўся глухавіцкай царквы.}}. Паводле візыты Чарнобыльскага дэканату, на 24 сакавіка 1785 году прыход Мікалаеўскай царквы, настаяцелем якога сьвятар Хведар Буцкоўскі, аб'ядноўваў верных з 24 дымоў у Брагіне, 6 у вёсцы Валахоўшчына, 20 у Нудзічах, з 12 дымоў хутара Маскі і Шкуратоў, 33 у Юркавічах, 19 у Сьцежарным, 6 у Зарэччы, 9 у вёсцы Цюцькі, 10 у Крыўчы. Усяго душ – 935. 27 сакавіка ў прыходзе Траецкай царквы на чале зь сьвятаром Аляксеем Арабіевічам былі ўлічаныя 1113 душ верных, якія жылі ў 83 дварах мястэчка Брагін, у 8 хутара Кавака, у 6 хутара Ламакі, у 25 вёскі Шкураты, у 5 хутара Пажаркі, у 2 хутара Хвенкі, у 12 вёскі Рыжкаў, у 14 Вялікага Лесу, у 17 хутара Кавалі, у 3 хутара Каткі, у 4 хутара Унігаўка, у 14 вёскі Вуглы, у 9 дварах Каманова, у 8 Слабады Удалёўкі, у 15 вёскі Лубенікі, у 10 Слабады Жураўлёвай. У прыходзе Багародзіцкай царквы 29 сакавіка візытатар засьведчыў наяўнасьць 1215 верных, што жылі ў 72 дварах мястэчка Брагін, у 33 вёскі Дублін, у 40 дварах Сьпярыжжа, 29 у Ільлічах, 14 хутара Сабалі, 21 вёскі Малейкі, 11 хутара Казловічы, 16 хутара Буркі, 11 хутароў Бакуны, Спалахі, Кавалі, Лешчуны, Маскі, 6 вёскі Гарадзішча<ref>ІР НБУВ. Ф. 1. Спр. 2477. А. 66-73</ref>. === Пад уладай Расейскай імпэрыі === [[Файл:Брагін на плане Генеральнага межавання Рэчыцкага павету 1797 г.png|значак|зьлева|170px|Брагін на схематычным пляне Рэчыцкага павету 1800 году.]][[File:Запіс аб нараджэньні і хросьце Тэклі Ракіцкай. 1799 г.jpg|значак|зьлева|170px|Пан Рафал Ракіцкі з Брагіня — адным з кумоў пры хросьце пляменьніцы Тэклі Юзафаты Антаніны Ракіцкай.]] У выніку [[другі падзел Рэчы Паспалітай|другога падзелу Рэчы Паспалітай]] (1793 год) Брагін апынуўся ў межах Рэчыцкай акругі Чарнігаўскага намесьніцтва (губэрні), з 1796 году ў складзе тэрытарыяльна ўпарадкаванага [[Рэчыцкі павет (Расейская імпэрыя)|Рэчыцкага павету]] Маларасейскай, а з 29 жніўня 1797 году [[Менская губэрня|Менскай губэрні]] [[Расейская імпэрыя|Расейскай імпэрыі]]<ref>Насевіч В., Скрыпчанка Т. Рэчыцкі павет / В. Насевіч, Т. Скрыпчанка // Энцыклапедыя гісторыі Беларусі: у 6 т. — Т. 6. Кн. 1. — Мінск: БелЭн, 2001. С. 181—182</ref>. У крыніцы, заснаванай на зьвестках расейскай рэвізіі 1795 году, сказана, што мястэчка Брагін было ў супольным валоданьні графаў Людвіка і Алаізія Ракіцкіх, мела «грунт песковатой 14 уволок», а сена па балотах тамтэйшыя жыхары накошвалі 270 вазоў. Тут знаходзілася адна зь сямі ў Рэчыцкай акрузе юдэйскіх школ, якая месьцілася ў драўляным будынку<ref>Петреченко І. Є. «Камеральное описание… Речицкой округи» 1796 р.: інформаційний потенціал пам’ятки // Днепровский паром. Природное единство и историко-культурное взаимодействие белорусско-украинского пограничья / Материалы международной конференции (26-27 апреля 2018 г., г. Гомель). — Минск: Четыре четверти, 2018. С. 71, 75</ref>. У самым канцы XVIII ст. браты Ракіцкія вызначыліся з падзелам бацькоўскай фартуны. Алаізію Рафалу і яго нашчадкам дастаўся Брагін з прылегласьцямі, а Людвіку — Гарадзішчаўскі і Ёлчанскі ключы з шэрагам фальваркаў<ref>Минские губернаторы, вице-губернаторы и губернские предводители дворянства (1793–1917): биографический справочник / сост. Ю. Н. Снапковский; редкол.: В. И. Адамушко [и др.]. – Минск: Беларусь, 2016 (далей: Минские губернаторы, etc.). С. 211</ref>. 5 студзеня 1799 году ў мэтрычных кнігах Сялецкага базылянскага кляштару ў запісе аб хросьце ў палацы Гарадзішча Тэклі, дачкі Людвіка і Ганны з Плятэраў{{Заўвага|13 студзеня, ва ўзросьце 19 гадоў, пакінула сьвет жывых ў выніку пасьляродавай гангрэны; 26 студзеня пахавана на Сялецкіх могілках (НГАБ. Ф. 1781. Воп. 27. Спр. 202. А. 245).}} Ракіцкіх, кашталянічаў менскіх, адным з чатырох кумоў-мужчын быў кашталяніч менскі Рафал Ракіцкі з Брагіня<ref>НГАБ. Ф. 136. Воп. 13. Спр. 1451. А. 3адв.</ref>. Але яму, падобна, даводзілася дзяліць спадчыну з шваграм Ігнацыем Аскеркам, падстаростай судовым рэчыцкім<ref>Гербоўнік беларускай шляхты. Т. 1. А. / Т. Капіца, А. Леўчык, С. Рыбчонак і інш. – Мінск, 2002. С. 331</ref>, таксама кумам на згаданай урачыстасьці. У шляхецкай рэвізіі 1811 году Брагінскі маёнтак паказаны нібыта ўласнасьцю сына Рафала{{Заўвага|Спачыў 14 траўня 1802 г. у фальварку Людамонт Менскага павету, пахаваны на Кальварыйскіх могілках (Минские губернаторы, etc. С. 212).}}, 16-ці гадовага Міхала, побач згаданы і 17-ці гадовы Ўладыслаў Аскерка, сын сястры Рафала і Людвіка Ізабэлы{{Заўвага|Ва ўзросьце 26 гадоў пайшла з жыцьця 13 траўня 1794-га, пасьля нараджэньня сына; пахаваная ў Рудакове (НГАБ. Ф. 937. Воп. 1. Спр. 60. А. 97: запіс у мэтрычных кнігах Юравіцкага касьцёлу, у якім сказана, што нябожчыца была парафіянкай касьцёлу ў Астраглядах).}}; на 1795 год фартуна налічвала 3 111 душ прыгонных мужчынскага полу<ref>НГАБ. Ф. 333. Воп. 9. Спр. 263. А. 206</ref>. Відавочна, граф Людвік быў на той час апекуном абодвух юнакоў. Неўзабаве і Міхал уступіў ва ўладаньне Брагінам, і Ўладыслаў – ва ўладаньне сваёй часткай брагінскіх добраў з дваром у Рудакове. 18 чэрвеня 1831 года ў навакольлях Брагіна шляхціч Міхал Лігэнза, афіцыяліст пана Крушэўскага з Ракітна, сабраў конны адзьдзел паўстанцаў у складзе крыху больш дваццаці чалавек зь ліку дворскай службы. Уначы на 19 чэрвеня ён жа з паловай тых людзей, спрабуючы ўзьняць тутэйшую чыншавую і дворскую шляхту на паўстаньне, прайшоў праз [[Шкураты]] і [[Мікулічы (Гомельская вобласьць)|Мікулічы]] ў накірунку [[Хвойнікі|Хвойнікаў]], [[Вадовічы|Вадовічаў]], потым [[Нароўля|Нароўлі]] і Мухаедаўскіх лясоў, дзе хаваліся {{падказка|інсургэнты|Паўстанцы}} з [[Оўруч|Оўруцкага]] і [[Радамышаль|Радамышльскага]] паветаў<ref>Dangel St. Rok 1831 w Mińszczyźnie. — Warszawa, 1925. Tom II. S. 59</ref>. [[Файл:Brahin, Skarachod. Брагін, Скараход (1877).jpg|значак|зьлева|170px|Дом Івана Скарахода, здымак 1877 г. Паводле ўнука Хведара Стравінскага, пабудаваны ў 1834 г.<ref>[https://web.archive.org/web/20210501004943/http://www.bragin.by/2021/01/braginskiya-karani-muzychnyx-geniya%d1%9e-stravinskix/ Віктар Гілеўскі. Брагінскія карані музычных геніяў Стравінскіх. // Маяк Палесся. 15. 01. 2021.]</ref>{{Заўвага|В. Гілеўскі ўважае, што дом «амаль дакладна» стаяў на сучаснай вуліцы Савецкай, 83.}}, інакш кажучы, у год шлюбу яго бацькоў.]][[Файл:Запіс аб шлюбе Ігнацыя і Аляксандры Стравінскіх. 1834 г.jpg|значак|170px|Запіс аб шлюбе Ігнацыя і Аляксандры Стравінскіх. 1834 г.]] Паводле зьвестак на 1834 год, у Брагіне праводзіліся два штогадовыя кірмашы: 1-8 студзеня і 29 чэрвеня-2 ліпеня; тавараў прывозілася адпаведна на 3 000 і 2 000 рублёў, прадавалася на 2 000 і 1 500 р., наведвалі кірмашы каля 400 і 350 чалавек<ref>Список существующих в Российской империи ярма''н''ок. – С.-Петербург, 1834. С. 190</ref>. 3-га чэрвеня 1834 года настаяцель Бабчынскай Крыжаўзьдзьвіжанскай царквы а. Іаан Данілаў Нямшэвіч абвянчаў у Брагінскай Сьвята-Траецкай царкве шляхціча-католіка Ігнацыя, сына Ігнацыя, Стравінскага з праваслаўнай дзяўчынай Аляксандрай, дачкой селяніна мястэчка Брагін, прыгоннага графа Міхала Ракіцкага, Івана Іванавага Скарахода{{заўвага|У нядаўнім пецярбургскім выданьні «Игорь Стравинский: мэтр из Ораниенбаума» сказана, нібыта брагінская сялянка Аляксандра Скараход «происходила из семьи дворян Саратовской губернии»<ref>Рожнова, О. В. Игорь Стравинский: мэтр из Ораниенбаума: монография / О. В. Рожнова. — Санкт-Петербург: Планета музыки, 2022. С. 13; [https://www.labirint.ru/books/870560/ 1]</ref>. Гэта ня можа не выглядаць спробай суседзяў прывязаць маму і бабулю знакамітых Стравінскіх да Расеі, не зважаючы на сьведчаньні крыніцаў.}}<ref>НГАБ. Ф. 136. Воп. 13. Спр. 536. А. 49адв.</ref>{{Заўвага|Падзея зусім не шэраговая, бо сярод дзяцей гэтай сямейнай пары былі сыны Аляксандар, будучы ўдзельнік расейска-турэцкай вайны 1877–1878 гадоў, пазьней гэнэрал-маёр, ды Хведар – будучы знакаміты артыст Марыінскага тэатру ў Пецярбургу, бацька Ігара Стравінскага, аднаго з буйнейшых кампазытараў XX ст.}}. У 1845 годзе прыход названай царквы быў скасаваны, а храм прыпісаны да прыходу царквы Раства Найсьвяцейшай Багародзіцы<ref>НГАБ. Ф. 835. Воп. 2. Спр. 2. А. 18-19адв.</ref>. Паводле рэвізіі 1847 году брагінскае габрэйскае таварыства складалі 801 мужчына і 811 жанчын<ref name="fn2">Еврейская энциклопедия. Т. 4. — Санкт-Петебург: Брокгауз-Ефрон, 1909. Стб. 868–869</ref>. На 1850 год у Брагіне было 149 двароў, 1233 жыхары. Тракт зьвязваў Брагін з Лоевам<ref name="fn1">{{Літаратура/Гарады і вёскі Беларусі|1-1}} С. 65 – 67</ref>. У «Списках населенных мест Минской губернии по уездам, приходам, еврейским обществам со сведениями об их расположении и народонаселении [Дело]: 1857 г.» засьведчана, што 782 жыхары мястэчка абодвух полаў зьяўляліся прыхаджанамі Раства-Багародзіцкай царквы, 515 жыхароў — Мікалаеўскай царквы, яшчэ 6 мужчын і 9 жанчын былі парафіянамі Астраглядаўскага касьцёлу Ўнебаўзяцьця Найсьвяцейшай Панны Марыі<ref>Расейскі дзяржаўны гістарычны архіў. Ф. 1290. Воп. 4. Спр. 79. А. 381, 672, 673</ref>. У 1860 годзе ў мястэчку 261 гаспадарка, 2628 жыхароў, прыходзкія Сьвята-Мікалаеўская і Раства-Багародзіцкая з прыпісной Сьвята-Траецкай{{Заўвага|9 красавіка 1874 г. будынак Сьв.-Траецкай царквы згарэў<ref>Минские епархиальные ведомости. – Минск, 1881. № 8. С. 229</ref>}} цэрквы<ref>Историко-статистическое описание Минской епархии, составленное ректором Минской духовной семинарии архимандритом Николаем. – Санкт-Петербург, 1864. С. 296</ref>, філіяльны Астраглядаўскай парафіі касьцёл, праводзіліся два кірмашы на год<ref name="fn1"/>. Маюцца зьвесткі пра ўзаемадачыненьні тутэйшых панства і праваслаўнага духавенства. У дзёньніку архіяпіскапа менскага і бабруйскага Міхаіла Галубовіча занатавана, што 19 верасьня 1860 году ён: «''Раніцой ад’ехаў у Брагін. {{падказка|Ракіцкі|Людвік}} вадзіў мяне па цэрквах, а я зацягнуў яго, неахвочага, да дабрачыннага Айца. Намагаўся памірыць іх. Заўважыў, што Ярэміч і жонка дужа катэгарычныя і непрыхільныя да Ракіцкага. Выступілі з папрокамі. Нягледзячы на гэта, граф абяцаў скончыць вясною дом і здаць ссыпку. Па абедзе з Ракіцкім паехаў у Глухавічы. Ён паказаў мне тры карціны, набытыя ў Варшаве, а калі я пахваліў «Татараў», дык прасіў, каб гэтую карціну прыняў на памяць. Тут таксама былі Аскерка і валынскі Прозар. З жонкай мяне не пазнаёміў – нібыта хворая, у ложку. Сапраўды, у яе быў павятовы лекар Філіповіч''»<ref>Янушкевіч Я. Дыярыюш з XIX стагоддзя. Дзённікі Міхіла Галубовіча як гістарычная крыніца / Я. Янушкевіч – Мінск: Хурсік, 2003. С. 124, 256</ref>. [[Файл:Двор Брагін на карце Ф. Ф. Шуберта, сярэдзіна XIX ст.png|значак|зьлева|170px|Двор і мястэчка Брагін на мапе Шубэрта-Тучкова з праўкамі 1860-х гг.]] У парэформавыя часы Брагін — цэнтар воласьці ў Рэчыцкім павеце. У сувязі з чарговым паўстаньнем супраць расейскага панаваньня і за аднаўленьне Рэчы Паспалітай, 11 красавіка 1865 году будынак Брагінскага філіяльнага касьцёлу быў адабраны ў католікаў і перададзены ў праваслаўнае ведамства. Пазьней у ім уладкавалі прыпісную царкву Сьвятога Ціхана Задонскага<ref>[https://web.archive.org/web/20210619184636/http://www.bragin.by/2015/12/maksim-eremich-sluzhil-v-bragine-polveka/ Ростислав Бондаренко, священник. Настоятель Николаевской церкви Максим Еремич отдал служению в Брагине полвека. // Маяк Палесся. 11 снежня 2015.]</ref>{{Заўвага|Благачынны Брагінскай акругі і настаяцель Сьвята-Мікалаеўскай царквы протаіерэй Максім Ярэміч паведаміў тады сваёй пастве пра цэлы шэраг уласных «адкрыцьцяў», як тое: раней гэты касьцёл быў «домовой церковью» яшчэ праваслаўных князёў Вішнявецкіх, доказам чаго нібыта знойдзеныя тут пры перабудове ў царкву абломкі царскіх варот, праваслаўныя крыж і харугва, старыя чорныя ўніяцкія сьвятарскія рызы. Таксама а. Максім сьцвярджаў, што «На воротах, против дома князей, была некогда церковь Благовещения Пресвятой Богородицы» (Минские епархиальные ведомости. – Минск, 1871. № 4. С. 29). Але царква з такім тытулам заснавана ў 1609 г. Вішнявецкімі не ў Брагіне, а ў Сяльцы, дзе самі яны ніколі не жылі. У замку была ўладкаваная «Церковь в стене святое Троицы».}}. На 1876 год часткай Брагінскага маёнтку ў 20 000 дзесяцін зямлі, набытай 9 студзеня 1873 году, валодаў расейскі купец 1-й гільдыі Якім Сямёнавіч Каноплін. Іншая частка разам зь Мікуліцкім ключом у 26 650 дзесяцін зямлі з 2-ма ветракамі, 6 коннымі, 1 вадзяным млынам, сукнавальняй засталася за графам Людвікам, сынам Міхала, Ракіцкім<ref>{{Літаратура/Памяць/Брагінскі раён|к}} С. 60, 61.</ref>, ад якога мусіла перайсьці яго сыну Міхалу. У сьпісе прыходаў і прычтаў па чатырох благачынных акругах (у межах Рэчыцкага павету) Менскай епархіі на 1876 год у складзе прычту Багародзіцкай царквы ў Брагіне названыя настаяцель а. Юліян Мігай, в. а. штатнага псаломшчыка Дзьмітрый Федаровіч. Да прыходу належалі жыхары мястэчка Брагін, вёсак Буркі, Сабалі, Шкураты, Кавака. У прычце Мікалаеўскай царквы – настаяцель а. Максім Ярэміч, в. а. штатнага псаломшчыка Сямён Кезевіч, просьфірня Еўфрасіньня Кезевіч. Прыход – жыхары Брагіна, вёсак Дублін, Сьпярыжжа, Ясяні, Валахоўшчына<ref>Минские епархиальные ведомости. № 10, 1876. С. 456—457.</ref>. На 1879 год у прыходзе Багародзіцкай царквы налічвалася 970 душ мужчынскага і 1019 душ жаночага полу сялянскага саслоўя, у прыходзе Мікалаеўскай царквы — 860 душ мужчынскага і 1005 душ жаночага полу верных<ref>Описание церквей и приходов Минской епархии. VIII. Речицкий уезд. — Минск, 1879. С. 24, 26</ref>. У 1883 годзе Брагінскі маёнтак Ракіцкіх{{Заўвага|Цэнтрам яго, са слоў старажылаў, запісаных настаўнікамі Брагінскай пачатковай школы «под руководством Белобровика В. С.» у 1925 г., быў двор Касачоў (гл. таксама: Ганжураў І. Ф. // {{Літаратура/Памяць/Брагінскі раён|к}} С. 53—54, 58). Гэта лякальная назва, у афіцыйных дакумэнтах амаль неўжываная. Напрыклад, у справе 1905—1906 гадоў аб выкупе зямлі ў Унігаўцы сем'ямі Буйневічаў і Цішкевічаў, прыналежнасьць апошняй толькі ў першым выпадку пазначана па-тутэйшаму як да маёнтку Касачоў, а ў трох астатніх выпраўлена на афіцыйную — як да маёнтку Брагін пана Міхала Кербедзя<ref>НГАБ. Ф. 1595. Воп. 2. Спр. 6265. А. 31, 39, 40, 43</ref>. Арыенцір для зацікаўленых: паміж месцам, дзе знаходзіўся той двор, і мястэчкам, паводле сьвятара Расьціслава Бандарэнкі, сёньня бачым тэлерэтрансьлятар. Непадалёк, у былым панскім парку ад 1919 г. пачалі хаваць прыхаджанаў Раства-Багародзіцкай царквы, бо на старых Прачысьценскіх могілках ужо не хапала прасторы. На сучаснай мапе Брагіна тут пазначаны Касачоўскія могілкі.}}, выстаўлены на аўкцыён за даўгі Зямельнаму банку, «''с Высочайшего соизволения''» набыў вялікі інжынэр, сапраўдны тайны саветнік Станіслаў, сын Валерыяна, Кербедзь. Аднак, яго адміністратар і ўпаўнаважаны ў судзе Юзаф Вайткоўскі, з-за безгаспадарлівасьці папярэдніх уласьнікаў, на 1887 год здолеў улагодзіць пазямельныя спрэчкі зь сялянамі толькі 4 вёсак{{Заўвага|Ці не таму С. Кербедзь на 1888/1889 год названы ўласьнікам толькі маёнтку Канстанцінаў і Амелькаўшчына, які складаў 15 875 дзесяцін угодзьдзяў (гл.: Список землевладельцев Минской губернии. 1889 г. – Минск, 1889. С. 370)?.. Брагінскі маёнтак пад сваёй назвай на той час не згаданы ні за адным уладальнікам. За сынамі Якіма Канопліна Аляксеем і Іванам значыліся адпаведна Глухавічы з Будай Пятрыцкай і Рафалаў.}}, з насельнікамі 12-ці астатніх даводзіў справу да поўнага вырашэньня яшчэ і ў 1895 годзе{{Заўвага|Справы па разьмежаваньню зь землямі жыхароў яшчэ 11 паселішчаў перайшлі да іншых гаспадароў Брагінскіх добраў.}}<ref>НГАБ. Ф. 1595. Воп. 2. Спр. 2249. А. 82 – 86</ref>. У 1896 годзе ў Раства-Багародзіцкім прыходзе быў узьведзены мураваны будынак царквы на гонар сьв. апосталаў Пятра і Паўла, у якім разьмясьцілася і двухкласная прыходзкая школа<ref>НГАБ. Ф. 136. Воп. 1. Спр. 41139. А. 7</ref>. Перапіс 1897 году засьведчыў: у мястэчку Брагін было 648 двароў, 4519 жыхароў{{заўвага|Згодна зь іншымі зьвесткамі, у Брагіне тады было 4311 жыхароў, зь якіх 2254 складалі габрэі<ref name="fn2"/>.}}, дзеялі 3 царквы, капліца і 4 юдэйскія малітоўныя дамы, працавалі валасная ўправа, царкоўнапрыходзкая школа, народная вучэльня, паштова-тэлеграфны адзьдзел, хлебазапасны магазын, паравы млын, бровар, 6 крупадзёрак, 3 маслабойні, 5 гарбарняў, 5 цагельняў, 82 крамы і 2 заезныя дамы, карчма, аптэка, штотыднёва праводзіліся таргі, 2 разы на год адбываліся кірмашы<ref name="fn1"/>. На 1903/1904 год сярод зямельных уласьнікаў Менскай губэрні, якія мелі 500 і болей дзесяцін, названы ўладальнік маёнтку Брагін дваранін Міхал, сын Станіслава, Кербедзь<ref>Памятная книжка Минской губернии на 1904 г. — Минск: Издание Минского губернского статистического комитета, 1903. Приложение. С. 56</ref>. Згодна са зьвесткамі выданьня «Список населённых мест Минской губернии», на 1909 год у мястэчку Брагін налічвалася ўсяго 387 двароў, 3902 жыхары<ref>Список населённых мест Минской губернии. / Сост. В. С. Ярмолович. — Минск, 1909. С. 17</ref>. === Найноўшы час === [[Файл:Брагінскія кустары каля былой царквы-школы. Пач. 1930-х гг.jpg|значак|170px|Арцель брагінскіх саматужнікаў побач з былой царквой-школай. Каля 1930 г.]] 9 лютага 1918 году, яшчэ да падпісаньня [[Берасьцейскі мір|Берасьцейскага міру]] з бальшавіцкай Расеяй (3 сакавіка), [[Нямецкая імпэрыя|Нямеччына]] перадала паўднёвую частку Беларусі [[Украінская Народная Рэспубліка|Ўкраінскай Народнай Рэспубліцы]]. У адказ на гэта, 9 сакавіка [[Другая Ўстаўная грамата|Другой Устаўной граматай]] тэрыторыя абвешчана была часткай [[Беларуская Народная Рэспубліка|Беларускай Народнай Рэспублікі]]. Брагін, аднак, апынуўся ў складзе часова створанай 15 чэрвеня [[Палеская акруга (1918—1919)|Палескай акругі (староства)]] з цэнтрам у Рэчыцы, з кастрычніка — у Мазыры. Прычым, старастай (губэрнатарам) гетман [[Украінская дзяржава|Украінскай Дзяржавы]] [[Павал Скарападзкі]] прызначыў былога ўладальніка маёнтку Гарадзішча, галаву Рэчыцкай павятовай управы П. А. Патона. Ад 18 траўня тут дзеяла «варта Ўкраінскай Дзяржавы»<ref>Ціхаміраў А. В. Станаўленне і развіццё беларуска-украінскіх адносін у 1918—1920 гг. // Веснік БДУ. Сер. 3. 2005. № 3. С. 28 — 32; Грицкевич А. П. Борьба за Украину, 1917—1921 / А. П. Грицкевич; под науч. ред. А. Е. Тараса. — Минск: Современная школа, 2011. С. 92 — 93; Ільїн О. Західне Полісся в Українській Державі гетьмана Скоропадського (Історія в документах) / О. Ільїн // Над Бугом і Нарвою : український часопис Підляшшя. — 2014. № 3. С. 42; Валентина Метлицька. Тимчасова німецька окупація та її вплив на долю східного Білоруського Полісся (березень 1918 – січень 1919 рр.). // Україна та Німеччина: міждержавні відносини: збірник наукових праць / ред. кол. Владислав Верстюк (гол.), Степан Віднянський, Руслан Пиріг, Ірина Матяш, Дмитро Вєдєнєєв, Володимир Бойко, Дмитро Казіміров. – Чернігів: Сіверський центр післядипломної освіти, 2018. С. 286 – 296 (артыкул беларускамоўны); Замойский А. С. Брагин и местечки юго-восточной Беларуси в условиях перехода от войны к миру. 1918—1922. // Брагинщина в контексте истории белорусско-украинского пограничья. С. 85</ref>. [[Файл:Brahin, Mikolskaja. Брагін, Мікольская (18.06.1933).jpg|значак|зьлева|170px|Канфэрэнцыя настаўнікаў, 1933 г. Здымак зроблены каля будынку Сьвята-Мікалаеўскай царквы, зачыненай уладамі{{Заўвага|Сьведчаньне іерэя Расьціслава Бандарэнкі, настаяцеля царквы Праабражэньня Гасподняга ў вёсцы Сялец.}}.]][[Файл:Brahin. Брагін (1.05.1935).jpg|значак|170px|Брагін. Работнікі маслазаводу. 1 траўня 1935 г.]] 1 студзеня 1919 году, згодна з пастановай І зьезду КП(б) Беларусі, Брагін з воласьцю ўвайшоў у склад [[ССРБ|Сацыялістычнай Савецкай Рэспублікі Беларусі]], аднак 16 студзеня Масква адабрала яго разам зь іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад [[РСФСР]]. 8 сьнежня 1926 году Брагін і яго значна пашыраную тэрытарыяльна воласьць вярнулі [[БССР]]. Тады ж ён стаў цэнтрам раёну. Дзеялі 3 пачатковыя і 1 сярэдняя школы, клюб, бібліятэка, мэдыцынскі ўчастак, вэтэрынарны пункт, паштова-тэлеграфная кантора, сельскагаспадарчае крэдытнае таварыства, адзьдзяленьне спажывецкай каапэрацыі. У 1929 годзе арганізаваны калгас. Працавалі маслазавод, вятрак, кравецкая і шавецкая арцелі, кузьня. З 1938 году Брагін — у новастворанай [[Палеская вобласьць|Палескай вобласьці]] з цэнтрам у [[Мазыр]]ы). 27 верасьня 1938 году мястэчка атрымала афіцыйны статус [[гарадзкі пасёлак|гарадзкога пасёлку]]. У [[Другая сусьветная вайна|Другую сусьветную вайну]] з 28 жніўня 1941 да 23 лістапада 1943 году Брагін знаходзіўся пад акупацыяй [[Трэці Райх|Трэцяга Райху]]. З 1954 году Брагін — у складзе Гомельскай вобласьці. У 1970 году да яго далучана вёска Ліпкі. У 1986 годзе ў выніку [[Чарнобыльская катастрофа|катастрофы на Чарнобыльскай АЭС]] мястэчка апынулася ў зоне радыяктыўнага забруджваньня. == Геаграфія == Каля Брагіна ёсьць паклады жалезьняку, гліны і суглінкаў. Брагін месьціцца за 100 км на паўднёвы захад ад [[Гомель|Гомлю]] і за 25 км на паўднёвы ўсход ад чыгуначнай станцыі [[Хвойнікі]]. Злучэньне аўтадарогамі існавала з [[Лоеў|Лоевам]], [[Рэчыца]]й і Хвойнікамі ў Беларусі, а таксама з [[Чарнігаў|Чарнігавам]] ва Ўкраіне. Сярэдняя тэмпэратура студзеня складала -6,6°C, а ліпеня — +18[[°C]]. Ападкаў у сярэднім выпадала 533 мм за год. [[Вэгетацыйны пэрыяд]] росту расьлінаў складаў 194 дні ў год<ref>{{Навіна|аўтар=|загаловак=Геаграфія|спасылка=http://bragin.gomel-region.by/by/geo-by/|выдавец=Брагінскі раённы выканаўчы камітэт|дата публікацыі=2022|дата доступу=9 лютага 2022}}</ref>. == Насельніцтва == * '''XIX стагодзьдзе''': 1850 год — 1233 чал.<ref>{{Літаратура/Гарады і вёскі Беларусі|1-1к}} С. 66.</ref>; 1860 год — 2628 чал.; 1880 год — 2,7 тыс. чал.<ref>[[Аляксандар Ельскі|Jelski A.]] Brahin // {{Літаратура/Геаграфічны слоўнік Каралеўства Польскага|1к}} S. [http://dir.icm.edu.pl/pl/Slownik_geograficzny/Tom_I/348 348]</ref>; 1897 год — 4519 чал. * '''XX стагодзьдзе''': 1905 год — 2,7 тыс. чал.; 1939 год — 4,7 тыс. чал.; 1969 год — 6,7 тыс. чал.; 1985 год — 5,6 тыс. чал.; 1993 год — 3,7 тыс. чал.<ref>{{Літаратура/ЭГБ|2к}} С. 63.</ref>; 1995 год — 2 тыс. чал.<ref>{{Літаратура/БелЭн|3к}} С. 227.</ref> * '''XXI стагодзьдзе''': 2004 год — 3,6 тыс. чал.<ref>{{Літаратура/Гарады і вёскі Беларусі|1-1к}} С. 65.</ref>; 2006 год — 3,7 тыс. чал.; 2008 год — 3,7 тыс. чал.; 2009 год — 3954 чал.<ref name="belstat">[https://web.archive.org/web/20100918172105/http://belstat.gov.by/homep/ru/perepic/2009/vihod_tables/1.2-3.pdf Перепись населения — 2009. Гомельская область]{{Ref-ru}} [[Нацыянальны статыстычны камітэт Рэспублікі Беларусь]]</ref> (перапіс); 2016 год — 3698 чал.<ref name="belstat2016">[https://web.archive.org/web/20160706073652/http://www.belstat.gov.by/upload/iblock/567/567f8a4ac45cd80a949bb7bd7a839ca7.zip Численность населения на 1 января 2016 г. и среднегодовая численность населения за 2015 год по Республике Беларусь в разрезе областей, районов, городов и поселков городского типа]{{Ref-ru}} [[Нацыянальны статыстычны камітэт Рэспублікі Беларусь]]</ref>; 2017 год — 3662 чал.<ref name="belstat2017">[https://web.archive.org/web/20200813193913/http://belstat.gov.by/ofitsialnaya-statistika/publications/izdania/public_bulletin/index_7192/ Численность населения на 1 января 2017 г. и среднегодовая численность населения за 2016 год по Республике Беларусь в разрезе областей, районов, городов и поселков городского типа]{{Ref-ru}} [[Нацыянальны статыстычны камітэт Рэспублікі Беларусь]]</ref>; 2018 год — 3681 чал.<ref name="belstat2018">[https://web.archive.org/web/20180405033656/http://www.belstat.gov.by/ofitsialnaya-statistika/publications/izdania/public_bulletin/index_8782 Численность населения на 1 января 2018 г. и среднегодовая численность населения за 2017 год по Республике Беларусь в разрезе областей, районов, городов и поселков городского типа]{{Ref-ru}} [[Нацыянальны статыстычны камітэт Рэспублікі Беларусь]]</ref>; 2020 год — 4400 чал.<ref name="belstat2020">[https://web.archive.org/web/20210430042021/https://www.belstat.gov.by/ofitsialnaya-statistika/publications/izdania/public_bulletin/index_16754/ Численность населения на 1 января 2020 г. и среднегодовая численность населения за 2019 год по Республике Беларусь в разрезе областей, районов, городов и поселков городского типа]{{Ref-ru}} [[Нацыянальны статыстычны камітэт Рэспублікі Беларусь]]</ref> == Адукацыя == На 2022 год у Брагіне дзеялі [[гімназія]], Цэнтар карэкцыйна-разьвівальнага навучаньня і рэабілітацыі, Цэнтар творчасьці дзяцей і [[Моладзь|моладзі]], Фізкультурна-спартовы цэнтар дзяцей і моладзі, Брагінскі раённы сацыяльна-пэдагагічны цэнтар зь дзіцячым [[Прытулак|прытулкам]], [[дзіцяча-юнацкая спартовая школа]] (ДЮСШ) і Брагінскія дзіцячыя [[ясьлі]]-сад, якія забясьпечвалі поўны ахоп дзяцей [[Дашкольная ўстанова|дашкольнай]] асьветай. У ясьлях-садзе працавалі 4 гурткі: 1) [[Выяўленчае мастацтва|выяўленчага мастацтва]], 2) замежных моваў, 3) падрыхтоўкі да школы, 4) [[Харэаграфія|харэаграфіі]]. Цэнтар карэкцыйна-разьвівальнага навучаньня Брагінскага раёну меў клясу для дзяцей з множнымі парушэньнямі разьвіцьця, якім забясьпечвалі падвоз. Забясьпечанасьць кампутарамі складала 1 кампутар на 16 чалавек пры стандарце 1 на 30<ref>{{Навіна|аўтар=|загаловак=Адукацыя|спасылка=http://bragin.gomel-region.by/by/aduk/|выдавец=Брагінскі раённы выканаўчы камітэт|дата публікацыі=2022|дата доступу=9 лютага 2022}}</ref>. == Мэдыцына == На 2022 год [[Брагінская цэнтральная раённая лякарня]] месьцілася па вуліцы Крылова, д. 7 і мела 91 ложак, зь іх: 40 — у тэрапэўтычным аддзяленьні; 28 — у [[Хірургія|хірургічным]]; 20 — у [[Акушэрства|акушэрска]]-[[Пэдыятрыя|пэдыятрычным]], у тым ліку 10 пэдыятрычных ложкаў і па 5 — [[Гінэкалёгія|гінэкалягічных]] і хваробаў [[Цяжарнасьць|цяжарнасьці]]; 3 — у аддзяленьні [[Анастэзіялёгія|анастэзіялёгіі]] і [[Рэанімацыя|рэанімацыі]]. У [[Паліклініка|паліклініцы]] працавалі лекары 14 спэцыяльнасьцяў: некалькі лекараў агульнай практыкі, участковых пэдыятраў, хірургаў і акушэраў-гінэколягаў, па адным [[Нэўралёгія|нэўролягу]], отарыналярынголягу, [[Анкалёгія|анколягу]], [[Эндакрыналёгія|эндакрынолягу]], [[Афтальмалёгія|афтальмолягу]], інфэкцыяністу, дэрматавэнэролягу, [[Псыхіятрыя|псыхіятру]]-нарколягу і фтызіятру, а таксама зубныя [[фэльчар]]ы<ref>{{Навіна|аўтар=|загаловак=Лекавая сетка|спасылка=http://bragincrb.by/лечебная-сеть/|выдавец=[[Брагінская цэнтральная раённая лякарня]]|мова=ru|дата публікацыі=2022|дата доступу=9 лютага 2022}}</ref>. == Культура == На 2022 год у Брагінскім раёне дзеялі: * [[Брагінскі раённы дом культуры]], які меў 12 падразьдзяленьняў у выглядзе сельскіх клюбаў, зь якіх 7 было ў [[Пасёлак|пасёлках]]; * [[Брагінская цэнтральная раённая бібліятэка]], якая мела 20 падразьдзяленьняў у выглядзе сельскіх [[Бібліятэка|бібліятэк]]; * [[Брагінская дзіцячая школа мастацтваў]], што мела падразьдзяленьне ў [[Камарын]]е і клясы ў пасёлках [[Буркі]], [[Краснае (Брагінскі раён)|Краснае]], [[Малажын]] і [[Мікулічы (Гомельская вобласьць)|Мікулічы]]; * [[Брагінскі гістарычны музэй]] з карціннай [[галерэя]]й<ref name="а"/>. У Брагіне існавалі 3 народныя творчыя гурты, якія дзеялі пры Брагінскім раённым доме культуры: 1) музычны гурт «[[Бравія]]», 2) эстрадная студыя «Музычны лябірынт», 3) мужчынскі сьпеўны гурт «[[Галасы дубравы]]». У Брагінскай дзіцячай школе мастацтваў працаваў дзіцячы харэаграфічны гурт «[[Брагінка (гурт)|Брагінка]]», што быў лаўрэатам 2-й ступені абласнога конкурсу «Карагод сяброў». Бібліятэчнае абслугоўваньне ахоплівала звыш 80 % месьцічаў. Кнігазабясьпечанасьць складала 14,8 кніг на чалавека і 19,7 кніг на чытача. У Брагінскай цэнтральнай раённай бібліятэцы дзеяў публічны цэнтар прававой інфармацыі з выхадам у Сеціва, што ўлучаў эталённы банк прававых зьвестак. У Брагінскай дзіцячай школе мастацтваў дзеялі 7 клясаў па: 1) [[акардэон]]е, 2) [[баян]]е, 3) выяўленчым мастацтве, 4) [[Гітара|гітары]], 5) [[фартэпіяна]], 6) харэаграфіі, 7) [[Цымбалы|цымбалах]]. Штогод ладзіўся раённы конкурс «Брагінская музычная вясна»<ref name="а">{{Навіна|аўтар=|загаловак=Культура|спасылка=http://www.bragin.gomel-region.by/ru/culture/|выдавец=Брагінскі раённы выканаўчы камітэт|мова=ru|дата публікацыі=2022|дата доступу=9 лютага 2022}}</ref>. Таксама ў Брагіне дзеялі праваслаўная царква [[Мікола Цудатворца|Міколы Цудатворцы]] і пратэстанцкая царква «Благодаць»<ref>{{Навіна|аўтар=|загаловак=Рэлігія|спасылка=http://www.bragin.gomel-region.by/ru/religiya/|выдавец=Брагінскі раённы выканаўчы камітэт|мова=ru|дата публікацыі=2022|дата доступу=9 лютага 2022}}</ref>. Вядуцца радыётрансьляцыі. Выходзіць раённая газэта «[[Маяк Палесься]]», рэдакцыя якой месьціцца па вуліцы Гагарына, д. 47<ref>{{Навіна|аўтар=|загаловак=Кантакты|спасылка=http://www.bragin.by/kontakty/|выдавец=Газэта «[[Маяк Палесься]]»|дата публікацыі=2022|дата доступу=9 лютага 2022}}</ref>. == Забудова == === Плян === Сучасны Брагін плянавальна складаецца зь сеткі кварталаў, выцягнутых уздоўж ракі. Асноўныя адміністрацыйныя і гандлёвыя будынкі канцэнтруюцца вакол пляцу. У цэнтральнай частцы разьмяшчаюцца 2-, 4- і 5-павярховыя жылыя дамы. Астатняя забудова пераважна аднапавярховая, драўляная. === Вуліцы і пляцы === {| cellspacing="1" cellpadding="3" style="width: 700px; margin: 0 0 1em 0; border: solid darkgray; border-width: 1px 1px 1px 1px; font-size: 90%; background-color: #fff;" |- bgcolor={{Колер|Беларусь}} align="center" | '''Афіцыйная назва''' || '''Гістарычная назва'''{{Заўвага|Усё, што датычыцца вуліц і мясцовасьцяў Брагіна, вядома дзякуючы Віктару Гілеўскаму і заснавана на матэрыялах Усесаюзнага перапісу 1926 г.<ref>НАРБ. Ф. 30. Воп. 2. Спр. 7031, 7130, 7131</ref> Гл. таксама: Трыбуна калгасніка. 6.04.1935 (перайменаваньні).}} || '''Былыя назвы''' |- style="background:#FAFAFA;" align="left" | Заходняя вуліца || '''Пойма''' вуліца || |- style="background:#EEEEEE;" align="left" | Каапэратыўная вуліца || '''Шайкевіча''' вуліца{{Заўвага|Гэтая і іншыя імянныя назвы ўтварыліся з прозьвішчаў гаспадароў сядзібаў.}} || |- style="background:#FAFAFA;" align="left" | Камсамольская вуліца || '''Зялёная''' вуліца || |- style="background:#EEEEEE;" align="left" | Кірава вуліца || '''Загародзьдзе''' вуліца || |- style="background:#FAFAFA;" align="left" | Кірава завулак || '''Панеўчыка''' вуліца || |- style="background:#EEEEEE;" align="left" | Мамкіна вуліца || '''Кротава''' вуліца || <br> Сялянская вуліца (па 1935 г.) |- style="background:#FAFAFA;" align="left" | Манжоса вуліца || ''Безымянная'' вуліца <br> '''Садовая''' вуліца || |- style="background:#EEEEEE;" align="left" | Махава вуліца || '''Мясная''' вуліца (частка) <br> '''Гарбарная''' вуліца (частка) <br> '''Школьны''' завулак (частка){{Заўвага|А таксама завулкі, прылеглыя да вуліцаў Траецкай, Качанава, Баранава.}} || Інтэрнацыянальная вуліца (па 1935 г.) |- style="background:#FAFAFA;" align="left" | Махава завулак || '''Баранава''' вуліца (частка) <br> '''Жэжкі''' вуліца (частка) <br> '''Процкаў''' вуліца (частка) || |- style="background:#EEEEEE;" align="left" | Набярэжная вуліца || '''Пасад''' вуліца || |- style="background:#FAFAFA;" align="left" | Партызанская вуліца || '''Новая'''{{Заўвага|Бо зьявілася пасьля 1861 г.}} вуліца || |- style="background:#EEEEEE;" align="left" | Першамайская вуліца || '''Кардашова вуліца''' (частка) <br> '''Качанава''' вуліца (частка) || |- style="background:#FAFAFA;" align="left" | Пралетарская вуліца || '''Траецкая''' вуліца || |- style="background:#EEEEEE;" align="left" | Савецкая вуліца || '''Базарная''' вуліца <br> '''Вузкі Базар''' вуліца <br> '''Прабойная''' вуліца <br> '''Пясочная''' вуліца|| |- style="background:#FAFAFA;" align="left" | Садовы завулак || '''Казінаўка (Казіміраўка)''' вуліца || |- style="background:#EEEEEE;" align="left" | Скарахода вуліца || '''Выганная''' вуліца<ref>Гілеўскі В. [https://web.archive.org/web/20210614095025/http://www.bragin.by/2021/06/bragin-gistarychny-u-poshukax-doma-syargeya-paluyana/ Брагін гістарычны. У пошуках дома Сяргея Палуяна], Маяк Палесся, 10 чэрвеня 2021 г.</ref> || |- style="background:#FAFAFA;" align="left" | Чырвонаармейская вуліца || '''Гаток''' вуліца<ref>Віктар Гілеўскі. Твой дом — Брагін. // Літаратура і мастацтва. № 17, 26 красавіка 2019. С. 6.</ref> || |- style="background:#EEEEEE;" align="left" | Чырвонаармейскі завулак || '''Сідаровіча''' вуліца || |} Вуліцы, якія не існуюць і ў пераназваным выглядзе: Кавальская, Кароткая, Вузкая, Падол, Школьная, Цясьлярская. === Мясцовасьці === [[Файл:Згадка пра двор Звярынец і замак Гарадыскі. 1812 г.png|значак|зьлева|170px|Згадка пра двор Зьвярынец і замак Гарадыскі. 1812 г.]][[Файл:Grave crosses in Brahin - Zagorodskoje cemetery 2 - br 1900 AD.jpg|150px|значак|Надмагільны крыж з пахаваньня на Загародзкіх могілках. Перад 1900 годам.]]Гістарычныя мясцовасьці Брагіна: Загародзьдзе, Зьвярынец{{заўвага|14 студзеня 1812 г. сьвятар Актавіян Доўгірд, настаяцель Сялецкага кляштару базыльянаў, ахрысьціў Люцыю Юзафату, дачку сужэнства Рыгора і Зофіі Каплінскіх з двара Зьвярынец, пісараў пры сховішчах Брагінскага маёнтку, парафіянаў Астраглядавіцкага касьцёлу, а кумамі былі пан Антоні Зяньковіч, стражнік аршанскі, і пані Калета Лышчынская, ротмістрава, пан Антоні Мрачкоўскі і пані Францішка Згажэльская, рэгэнтава, пан Леон Згажэльскі, рэгэнт, і панна Пелагія Лышчынская, усе — з замку Гарадыскага<ref>НГАБ. Ф. 136. Воп. 13. Спр. 1451. А. 47адв.</ref>.|}} (раён сучасных вуліц Зіновіча, Юбілейнай, Паркавай, Пясочнай, канца Кастрычніцкай, Крылова, Палескай, Аэрадромнай, Чэлідзэ), Касачоў, Ліпкі, Палуянаўшчына. == Эканоміка == На 2022 год у Брагіне месьціліся: * ААТ «Брагінаграсэрвіс» (вул. Мэханізатараў, д. 4) на 69 супрацоўнікаў, якое ажыцьцяўляла грузаперавозкі і [[рамонт]] сельгастэхнікі, а таксама мела падразьдзяленьне ў [[Камарын]]е<ref>{{Навіна|аўтар=|загаловак=Сельская гаспадарка|спасылка=http://bragin.gomel-region.by/by/sels_g/|выдавец=[[Брагінскі раённы выканаўчы камітэт]]|дата публікацыі=2022|дата доступу=8 лютага 2022}}</ref>; * УП «Брагінская перасоўная мэханізаваная калёна № 91» (вул. Ігнаценкі, д. 26) на 69 працаўнікоў, якое належала ААТ «[[Палесьсебуд]]»<ref>{{Навіна|аўтар=|загаловак=Будаўніцтва|спасылка=http://bragin.gomel-region.by/by/buda/|выдавец=Брагінскі раённы выканаўчы камітэт|дата публікацыі=2022|дата доступу=8 лютага 2022}}</ref>; * 21 спажывецкая і 14 харчовых [[крама]]ў; * 7 спажывецкіх і 4 харчовыя [[павільён]]ы; * 3 спажывецкія і 2 харчовыя [[шапік]]і; * 3 спажывецкія і 2 мяшаныя гандлёвыя [[намёт]]ы<ref>{{Навіна|аўтар=|загаловак=Разьмяшчэньне гандлёвых кропак у Брагінскім раёне|спасылка=http://www.bragin.gomel-region.by/uploads/files/Dislokatsija-roznichnyx-torgovyx-objektov,-raspolozhennyx-na-territorii-rajona.xlsx|выдавец=Брагінскі раённы выканаўчы камітэт|мова=ru|дата публікацыі=1 кастрычніка 2020|дата доступу=8 лютага 2022}}</ref>. Таксама працавалі дробныя вытворцы харчаваньня і мэтэастанцыя. == Турыстычная інфармацыя == === Інфраструктура === Дзее гістарычна-этнаграфічны музэй (з 1987 году) з мастацкай галерэяй. === Страчаная спадчына === * [[Брагінскі замак|Замак]] (XV—XVII стст.) * Касьцёл (сярэдзіна XVIII ст.) * Царква Раства Багародзіцы (1790) * Царква Сьвятога Мікалая (XVII ст.) * Царква Сьвятой Тройцы (1786) == Галерэя == <gallery caption="Краявіды Брагіна" widths=150 heights=150 class="center"> 000 Brahin 04.JPG|Старая камяніца 000 Brahin 09.JPG|Вуліца 000 Brahin 08.JPG|Пляц 000 Brahin 12.JPG|Адміністрацыя </gallery> == Асобы == * [[Адам Міхал Ракіцкі]] (каля 1740—1779) — [[Кашталяны менскія|кашталян менскі]], уладальнік Брагіна * Міхал, сын Рафала, Ракіцкі (1797—1855) — рэчыцкі павятовы маршалак, уладальнік Брагіна * [[Сяргей Палуян]] (1890—1910) — беларускі публіцыст, празаік і літаратуразнавец пачатку ХХ ст. * [[Барыс Магілевіч]] (1907—1934) — удзельнік марской экспэдыцыі на параходзе «Чэлюскін» (1933—1934)<ref>[http://www.rujen.ru/index.php/МОГИЛЕВИЧ_Борис_Григорьевич]{{Недаступная спасылка|date=May 2026 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref> * [[Алег Мельнікаў]] (нар. 1946) — беларускі матэматык і пэдагог * [[Яўген Панамарэнка]] (нар. 1947) — беларускі мастак * [[Навум Фальковіч]] (нар. 1924) — намесьнік начальніка ваеннай катэдры Томскага дзяржаўнага ўнівэрсытэту<ref>[https://web.archive.org/web/20210624201046/http://wiki.tsu.ru/wiki/index.php/%D0%A4%D0%B0%D0%BB%D1%8C%D0%BA%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87,_%D0%9D%D0%B0%D1%83%D0%BC_%D0%98%D0%BE%D1%81%D0%B8%D1%84%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87]</ref> == Заўвагі == [[Файл:Успаміны старажылаў ды ўласныя ўяўленьні, запісаныя брагінскімі настаўнікамі ў 1925 г.png|значак|зьлева|170px|Успаміны старажылаў ды ўласныя ўяўленьні, запісаныя брагінскімі шкрабамі{{заўвага|Шкрабы – абрэвіятура, якая выкарыстоўвалася ў 1920-я гг. адносна школьных работнікаў; бальшавікам спачатку нават і ў слове «настаўнік» бачылася нешта буржуазнае?}} ў 1925 г.]] {{Заўвагі}} == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} == Літаратура == * {{Літаратура/БелЭн|3}} * {{Літаратура/ЭВКЛ|1}} * {{Літаратура/Гарады і вёскі Беларусі|1-1}} * {{Літаратура/Памяць/Брагінскі раён}} * {{Літаратура/ЭГБ|2}} * {{Літаратура/Геаграфічны слоўнік Каралеўства Польскага|1}} {{Навігацыйная група |назоў = Брагін у сучасным [[Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел Беларусі|адміністрацыйна-тэрытарыяльным падзеле]] [[Беларусь|Беларусі]] |стыль_назова = background-color: {{Колер|Беларусь}}; |Брагінскі раён |Гомельская вобласьць }} {{Добры артыкул}} [[Катэгорыя:Брагін| ]] cvgwl8cz0ioa7yxybtgso6toza7ymzz 2685795 2685794 2026-08-21T16:07:31Z Дамінік 64057 /* Карона Каралеўства Польскага ў Рэчы Паспалітай */ 2685795 wikitext text/x-wiki {{Іншыя значэньні}} {{Населены пункт/Беларусь |Назва = Брагін |Лацінка = Brahin |Статус = пасёлак гарадзкога тыпу |Назва ў родным склоне = Брагіна |Герб = Coat of Arms of Brahin 2001.svg |Сьцяг = Flag of Bragin.svg |Гімн = |Дата заснаваньня = перад 1147 |Першыя згадкі = 1147 |Статус з = |Магдэбурскае права = |Былая назва = Брягинь, Брягинъ |Мясцовая назва = Брагінь |Вобласьць = [[Гомельская вобласьць|Гомельская]] |Раён = [[Брагінскі раён|Брагінскі]] |Сельсавет = |Гарадзкі савет = |Старшыня гарвыканкаму = |Пасада кіраўніка = |Кіраўнік = |Плошча = |Крыніца плошчы = |Вышыня = |Унутраны падзел = |Колькасьць насельніцтва = 4507 |Год падліку колькасьці = 2022 |Крыніца колькасьці насельніцтва = <ref>[https://www.belstat.gov.by/ofitsialnaya-statistika/solialnaya-sfera/naselenie-i-migratsiya/naselenie/statisticheskie-izdaniya/index_46933.pdf Численность населения на 1 января 2022 г. и среднегодовая численность населения за 2021 год по Республике Беларусь в разрезе областей, районов, городов, поселков городского типа. — Национальный статистический комитет Республики Беларусь, 2022.]</ref> |Этнічны склад насельніцтва = |Год падліку этнічнага складу = |Нацыянальны склад насельніцтва = |Год падліку нацыянальнага складу = |Колькасьць двароў = |Год падліку колькасьці двароў = |Крыніца колькасьці двароў = |Паштовы індэкс = |СААТА = |Выява = 000 Brahin 07.JPG |Апісаньне выявы = У цэнтры мястэчка |Шырата градусаў = 51 |Шырата хвілінаў = 47 |Шырата сэкундаў = |Даўгата градусаў = 30 |Даўгата хвілінаў = 16 |Даўгата сэкундаў = |Пазыцыя подпісу на мапе = зьлева |Водступ подпісу на мапе = |Сайт = [http://bragin.gomel-region.by/by/ bragin.gomel-region.by/by] }} '''Бра́гін''' — [[гарадзкі пасёлак|мястэчка]] ў [[Беларусь|Беларусі]] на рацэ [[Брагінка|Брагінцы]]. Адміністрацыйны цэнтар [[Брагінскі раён|Брагінскага раёну]] [[Гомельская вобласьць|Гомельскай вобласьці]]. Знаходзіцца за 119 км на паўднёвы захад ад [[Гомель|Гомля]], за 28 км ад чыгуначнай станцыі [[Хвойнікі]]. Аўтамабільныя дарогі злучаюць мястэчка з [[Хвойнікі|Хвойнікамі]], [[Рэчыца]]й, [[Лоеў|Лоевам]], [[Камарын]]ам. Брагін — даўняе [[места]] ў частцы [[Палесьсе|Палесься]]{{Заўвага|«Ono Pinsk, Owrucze, Mozyr etc. na Polesiu»<ref>Документы объясняющие историю Западно-Русского края и его отношение к России и Польше. — С.-Петербург, 1865. С. 292, 293</ref>.}}, што на самай поўначы Кіеўскай зямлі-княства часоў Русі, Кіеўскага княства і [[Кіеўскае ваяводзтва|ваяводзтва]] ў [[Вялікае Княства Літоўскае|Вялікім Княстве Літоўскім]]; [[Брагінскі замак|прыватнаўласьніцкі замак]] часоў [[Карона Каралеўства Польскага|Кароны Каралеўства Польскага]] ў [[Рэч Паспалітая|Рэчы Паспалітай]]. == Гісторыя == {{Гл. таксама|Гісторыя Брагіна}} === Кіеўская зямля === [[Файл:Radzivill Chronicle Cumans.jpg|значак|зьлева|170px|Палавецкія вежы{{заўвага|Перасоўныя юрты, кібіткі.}}. Мініяцюра з Радзівілаўскага летапісу.]][[Файл:POL COA Leliwa.svg|100пкс|значак|зьлева|Герб Ляліва роду Манівідавічаў.]][[Файл:Nomina civitatum, castrorum et districtuum, quos possidet Swidrigall.jpg|170пкс|значак|зьлева|Сьпіс гарадоў, замкаў і земляў Сьвідрыгайлы 1432 г.]] Першы пісьмовы ўпамін пра паселішча, датаваны 1147 годам{{Заўвага|Въ лЂто 6655 (1147)}}{{Заўвага|Зусім іншае ўяўленьне пра пачаткі пісьмовай гісторыі Брагіна мелі тутэйшыя настаўнікі школы першай ступені ў 1925 г., г. зн. яшчэ ў складзе РСФСР. Тады маскоўскія бальшавікі раздумвалі, а ці не замяніць гісторыю больш зручным для іхняй ідэялёгіі грамадазнаўствам? Толькі ў 1934 г. гісторыю пачалі выкладаць у навучальных установах, але ўжо паступова яе перапісваючы.}}, сустракаем у [[Іпацьеўскі летапіс|Іпацьеўскім летапісе]]. У тую зіму, «''како уже рекы сташа''», дружыны [[Чарнігаў|чарнігаўскіх]] князёў Ольгавічаў і Давыдавічаў «''с Половци воеваша Брягинь''», што належаў да Кіеўскага княства Ізяслава Мсьціславіча<ref>Полное собрание русских летописей (ПСРЛ). Т. 2. Ипатьевская летопись. — СПб., 1908. Стб. 359.</ref>. Імкнуліся гэтак адпомсьціць за папярэдняе разрабаваньне ім чарнігаўскіх валасьцей. Паўстаў горад у зоне кантактнага расьсяленьня [[дрыгавічы|дрыгавічоў]] і [[паляне|палянаў]]. У 1187 годзе ў [[Белагародка (Бучанскі раён)|Белгарадзе]] кіеўскі князь Рурык Расьціславіч сыну свайму Расьціславу «''створи же… велми силну свадбу ака же несть бывала в Руси… сносе же своеи''» (нявестцы Верхуславе, васьмігадовай дачцэ суздальскага князя Ўсевалада Юр’евіча, якую бацькі адпусьцілі «''в Русь{{заўвага|Акрамя іншага, зьвестка яшчэ раз наўпростую засьведчыла ўяўленьне XII ст. што да лякалізацыі Русі.}} с великою любовью''») «''далъ многи дары и городъ Брягинъ''»<ref>ПСРЛ. Т. 2. Стб. 658.</ref>. === Вялікае Княства Літоўскае === У 1360-я гады Брагін у складзе Кіеўскага княства ўвайшоў у Вялікае Княства Літоўскае, дзе стаў цэнтрам воласьці; належаў вялікаму князю. Надалей Брагін (Brehynya) побач з [[Рэчыца]]й, [[Мазыр]]ом і [[Оўруч]]ам згаданы ў «Сьпісе гарадоў, замкаў і земляў, прыналежных князю [[Сьвідрыгайла|Сьвідрыгайлу]]», датаваным верасьнем-кастрычнікам 1432 году<ref>Полехов С. В. Наследники Витовта. Династическая война в Великом княжестве Литовском в 30-е годы XV века. — Москва: «Индрик», 2015. С. 521—525</ref>. У 1458 годзе колішні маршалак князя Сьвідрыгайлы (1438), а на той час віленскі ваявода [[Іван Манівід|Ян Манівідавіч]] склаў тэстамэнт сынам Яну і [[Войцех Манівід (сын Івана)|Войцеху]] на Брагін, [[Горваль]], [[Любеч]] і іншыя маёнткі<ref>Semkowicz W. Przywileje Witolda dla Moniwida, starosty Wileńskiego, i testament jego syna Jana Moniwidowicza. // Ateneum Wileńskie. — Wilno, 1923. № 2. S. 261, 267</ref>, набытыя ім і яго бацькам баярынам [[Войцех Манівід|Манівідам]] яшчэ ад вялікага князя літоўскага [[Вітаўт]]а<ref>Вячаслаў Насевіч. Манівідавічы. // Вялікае Княства Літоўскае. Энцыклапедыя: у 3 т. / рэд. Г. П. Пашкоў і інш. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2006. Т. 2. С. 270.</ref>. У 1471 годзе Кіеўскае княства было пераўтворана ў аднаіменнае ваяводзтва. Пасьля сьмерці Войцеха Манівідавіча ў 1475 годзе Брагінам ізноў кіраваў вялікакняскі намесьнік, пра што ёсьць зьвестка на 1496 год, калі скарб атрымаў «2 копе гроше''и''». У 1499 годзе людзі з Брагінскай і іншых валасьцей бралі ўдзел у работах на Кіеўскім замку<ref>Акты, относящиеся к истории Западной России — Т. 1(6): Сборник документов канцелярии великого князя литовского Александра Ягеллончика, 1494—1506 гг. Шестая книга записей Литовской метрики / М. Е. Бычкова (отв. сост.), О. И. Хоруженко, А. В. Виноградов; отв. ред. тома С. М. Каштанов — Москва; С.-Петербург: Нестор-История, 2012. С. 397, 399.</ref>: {{пачатак цытаты}} ''А до Киева люди посланы города ωправлѧти с Поднепръ|скихъ волостеи. | З [[Бабруйск|Бобрȣиска]] с обеюхъ половицъ 80 чоловеков с топоры. | З Мозыра и зо Пчича 80 чоловековъ. | З Брагинѧ 40 чоловековъ. | З Речицы 60 чоловековъ. | З Горволѧ 40 чоловековъ'' {{канец цытаты}} У XIV—XVII стагодзьдзях існаваў Брагінскі замак<ref>Ткачоў М. А. Замкі і людзі. — Мінск: Навука і тэхніка, 1991. С. 123—124</ref>. У чэрвені 1500 году вялікім князем [[Аляксандар Ягелончык|Аляксандрам]] выдадзены ліст пану Богушу Багавіцінавічу, намесьніку [[Пералая|пералайскаму]], «''о бране дани''» з Падняпроўскіх «''и инших руских''» валасьцей, у іх ліку з Горвальскай, Рэчыцкай, Брагінскай, Мазырскай, Бчыцкай, пра што было абвешчана тутэйшым «''наместником нашым и старцомъ, и всимъ мужом''»<ref>Lietuvos Metrika. Kniga Nr. 5 (1427—1506) / E. Banionis. — Vilnius: Mokslo ir enciklopedijų leidykla, 1993. P. 295</ref>. Брагін названы ў дамове паміж [[Вільня]]й і [[Масква|Масквой]] 1503 году сярод валасьцей, якія кароль польскі і вялікі князь літоўскі Аляксандар прапанаваў вялікаму князю маскоўскаму [[Іван III Васільевіч|Івану Васільевічу]] і сыну яго [[Васіль III Іванавіч|Васілю Іванавічу]] «''в тые перемиръные лета, шесть летъ, не воевати и не зачепляти ни чым''», з свайго боку паабяцаўшы захоўваць недатыкальнасьць валасьцей у Масковіі. Урэшце бакі ў тым пагадзіліся<ref>Lietuvos Metrika. Kniga Nr. 5 (1427—1506) / E. Banionis. P. 209; Памятники дипломатических сношений Московского государства с Польско-Литовским. — Т. 1. (1487—1532). — С.- Петербург, 1882. С. 395, 400</ref>. 3-га чэрвеня 1504 году прывілеем караля Аляксандра з Брагінскай воласьці былі вылучаныя [[Астрагляды|Астраглядавічы]] і [[Хвойнікі]] з усімі прылегласьцямі ды падараваныя на вечныя часы за вайсковыя заслугі пану [[Сямён Палазовіч|Сямёну Хведаравічу Палазовічу]]{{Заўвага|«слаўнаму русінскаму ваяку Полазу», «Полазу Русаку, слаўнаму казаку», як назвалі яго польскія гісторыкі [[Ёст Людвік Дэцый]]<ref>Decjusz, Jost Ludwik. Contenta: De vetustatibus Polonorum liber I; De Iagellonum familia liber II; De Sigismundi regis temporibus liber III. — 1521. F. LXVII</ref> і [[Марцін Бельскі]]<ref>Kronika Marcina Bielskiego. T. II (Księga IV, V). /Wydanie Józefa Turowskiego. — Sanok, 1856. S. 950</ref>. Пра С. Палазовіча гл. артыкул Барыса Чэркаса<ref>Черкас Б. Прикордонний намісник Семен Полозович. // Український історичний збірник : наук. пр. асп. та молодих вчених. — Київ, 2004. Вип. 7. С. 95 — 105</ref>.}}<ref>Аrchiwum Główne Akt Dawnych. Аrchiwum Рrozorów і Jelskich (далей: AGAD. APiJ). Sygn. 1. S. 3, 200. Sygn. 2. S. 78</ref>. 7 ліпеня 1506 году манарх перадаў Брагін з воласьцю ў трыманьне пану Данілу Дзедкавічу, быўшаму на «''нашои службе в Оръде Перекопскои''», пакуль той не выбера належныя яму 230 [[капа (лік)|коп]] грошаў<ref>Акты, относящиеся к истории Западной России. Т. 1(6). С. 37.</ref>. Але неўзабаве кароль Аляксандар памёр, а яго брат і пераемнік [[Жыгімонт Стары]] «''взяли есмо тую волостку Брягин къ нашои руце''», замест яе аддаўшы пану Д. Дзедкавічу на два гады карчму ў [[Чаркасы|Чаркасах]]<ref>Lietuvos Metrika. Kniga Nr. 8 (1499—1514). / A. Baliulis ir kt. — Vilnius: Mokslo ir enciklopedijų leidykla, 1995. P. 131—132, 168—169</ref>. У тым жа 1506 годзе праз Брагін прайшлі крымскія татары. [[Файл:Урывак тэксту абмежаваньня Брагінскай воласьці 1512 г. з кнігі Мазырскага гродзкага суда 1776 г.jpg|значак|зьлева|170px|Урывак тэксту абмежаваньня Брагінскай воласьці 1512 г. з кнігі Мазырскага [[гродзкі суд|гродзкага суда]] 1776 г.]][[Файл:POL COA Korybut.svg|100пкс|значак|Герб Карыбут князёў Вішнявецкіх.]] Лістом ад 25 кастрычніка 1509 года кароль Жыгімонт аддаў князю [[Міхаіл Васільевіч Збараскі|Міхаілу Васільевічу Збараскаму]] «''тую волость нашу Брягин… з людми и зъ данью грошовою и медовою, и куничъною, и бобровою, и со всимъ с тымъ, какъ тая волость на насъ держана, до живота его''». Раней князь ужо карыстаўся даходамі зь яе «''до воли господаръское''»<ref>Lietuvos Metrika. Kniga Nr. 8 (1499—1514). P. 431.</ref>. 2 кастрычніка 1511 году манарх, каб абараніць людзей ад злоўжываньняў пісараў-паборцаў не адно ў ваенныя ліхалецьці, а і ў мірныя часы, выдаў прывілей у ліку іншых даньнікам з Падняпроўскіх валасьцей «''…зъ Речицы, съ Брягина{{Заўвага|Згадка пра Брагін у гэтым шэрагу гаспадарскіх валасьцей выглядае анахранізмам, бо ўжо амаль два гады ён «''со всимъ с тымъ''» (зь людзьмі і прыбыткамі) пажыцьцёва належаў князю М. Збараскаму.}}, зъ Мозыра, зъ Бчича…''», каб<ref>Акты, относящиеся к истории Западной России. Т. 2. (1506—1544). — С.-Петербург, 1848. №.75</ref>{{Заўвага|Раней зьмест дакумэнту часта альбо не раскрываўся, альбо выкладаўся зусім недарэчна. У артыкулах канца XIX ст. паведамлялася: «''Za czasów litewskich B. był własnością wyłączną wielkich książąt, a w r. 1511 otrzymał ważne przywileje od Zygmunta I''» (Al. Jel. Brahin. // Słownik geograficzny Krółewstwa Polskiego і innych krajów słowiańskich. — Warszawa, 1880. T. I. S. 348), «''… в качестве господарского города Сигизмунд I снабдил Брагин в 1511 г. грамотой, обеспечивавшей права жителей и дававшей им различные льготы''» (Брагинская волость (исторический очерк). // Календарь «Северо-Западного края» на 1889 год. – Москва, 1889. С. 115). Больш як праз сто гадоў апошняе было паўторана: «''У 1511 кароль Жыгімонт І Стары дараваў Б. грамату, якая давала жыхарам пэўныя правы і льготы''» (Рогалеў А. Ф. Брагін. // Энцыклапедыя гісторыі Беларусі. У 6 т. Т. 2: Беліцк — Гімн / Рэдкал.: Б. І. Сачанка (гал. рэд.) і інш.; Маст. Э. Э. Жакевіч. — Мінск: БелЭн, 1994. С. 63; у сваёй кнізе аўтар яшчэ дадаваў: «''Такія граматы забытым богам мястэчкам не даваліся''» (Рогалеў А. Ф. Сцежкі ў даўніну. Геаграфічныя назвы Беларускага Палесся. — Мінск: Полымя, 1992. С. 63)). У пачатку бягучага стагодзьдзя сытуацыя са зьместам, як здавалася, нарэшце была выпраўлена: «''У 1511 вял. князь выдаў Б. грамату, паводле якой яго жыхары мелі права плаціць падаткі непасрэдна ў дзярж. скарб.''» (Грынявецкі Валерый. Брагін. // Вялікае княства Літоўскае: Энцыклапедыя. У 3 т. / рэд. Г. П. Пашкоў і інш. Т. 1: Абаленскі — Кадэнцыя. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2005. С. 340). У лютым 2009 г., аднак, ва ўкраінскай Вікіпэдыі зьявілася дылетанцкае сьцверджаньне (існавала да 5 траўня 2021 г.), маўляў: «''1511 року поселенню надано магдебурзьке право.''», у верасьні 2009 г. яно паўторана ў францускай, а колькі гадоў таму да пастановы гэтага тэатра абсурду (тэма бо — пэрыфэрыйная) далучыліся і некаторыя навукоўцы: «''У 1511 році тодішній король польський і великий князь литовський Сигізмунд І Старий своїм привілеєм дарував мешканцям Брагіна право на самоврядування.''» (Мацук А. Брагін // Князі Вишневецькі. – Київ, 2016 (2017). С. 213), «''Пожалування міста Збаражському примусило брагінських міщан звернутися до короля Сигізмунда І та отримати від нього у 1511 р. охоронний привілей.''» (Кондратьєв І. В. Брагінщина у складі Любецько-Лоєвського староства Київського воєводства. // Днепровский паром. Материалы научно-исследовательского полевого семинара «Культурно-исторический потенциал Восточного Полесья и перспективы развития регионального туризма» (11-12 августа 2016 г., г. Брагин), Международных историко-краеведческих чтений «Днепровский паром» (8-9 августа 2017 г., г. Лоев). — Минск, 2017. С. 14; «апрабацыя» гэтай найбольш недарэчнай трактоўкі выканана яшчэ ў лістападзе 2014 г. з тлумачэньнем: «...охранный привилей, который ограничивал власть владельца в отношении горожан», гл.: Маленький город в большой истории: Брагин в XVI — XVII веках. // https://gp.by/mneniya/news36000.html). Апошнія меркаваньні асабліва уражваюць, бо прывілей выдадзены каралём не на просьбу брагінскіх мяшчанаў, а ў адказ на скаргі даньнікаў Падняпроўскіх і Задзьвінскіх гаспадарскіх валасьцей, якіх у сьпісе ажно 13! Акрамя Брагіна, з канкрэтнай падачы А. Ельскага (SGKP. 1889. T. X. S. 133), у якога дакумэнт памылкова датаваны 11 кастрычніка 1511 г., упэўнена пачалі прыпісваць магдэбурскае альбо «частковае» (гл.: Рэчыца ў Вікіпедыі) магдэбурскае права і Рэчыцы, а вось пра згаданы побач зь імі Мазыр на 1511 год — ані слова (як і ў А. Ельскага); але ж тое места атрымала сапраўдную магдэбургію ад караля Стэфана Баторыя ў 1577 г. (Цітоў Анатоль. Геральдыка Беларускіх местаў. – Мінск: Полымя, 1998. С. 192, 228; Цітоў А. Да пытання аб гербе горада Рэчыцы // Трэція Міжнародныя Доўнараўскія чытанні (г. Рэчыца, 14–15 верасня 2001 г.) / Рэд. кал.: В.М. Лебедзева (адказ. рэд.) і інш. – Мінск: Беларускі кнігазбор, 2002. С. 239, дата ў аўтара на месяц пазьнейшая, чым у А. Ельскага, у якога запазычыў зьвестку, — 11.XI.1511). Тае магдэбургіі ў Рэчыцы, якая, магчыма, мела хіба самакіраваньне, заснаванае на «рускім» праве, прынамсі, у XVI — XVII стст., а ў Брагіна дык і ніколі не было (гл.: Голубеў В., Волкаў М. Рэчыца ў часы Вялікага княства Літоўскага // Беларускі гістарычны часопіс. – 2014. № 5. С. 4, 5 – 6, у гэтых аўтараў дакумэнт чамусьці датаваны 2.XI.1511, а яшчэ, замест Т. Скрыпчанкі, дарэмна адрасавалі крытычную заўвагу наконт крыніцы 1561 г. М. Ткачову; Білоус Н. Привілеї польського короля Стефана Баторія для Лоєва 1576 та 1582 рр. // Місто: історія, культура, суспільство. Е-журнал урбаністичних студій. – Київ, 2018. Вип. 1 (5). С. 164).}}: {{пачатак цытаты}}''ихъ при старине зоставили.., какъ бывало за предковъ нашихъ, за великого князя Витовта и [[Жыгімонт Кейстутавіч|Жикгимонта]], ижъ они сами собравши дань грошовую, и бобры и куницы, отношивали до скарбу нашого, а медъ пресный до ключа.., всю сполна.., на роки звычайныи, а то есть первый рокъ Божье Нароженье, другій Середопостье, третій Великъ-день…'' {{канец цытаты}} У хуткім часе князь М. Збараскі, жадаючы атрымаць воласьць «''на вечность''», біў чалом аб правядзеньні яе абмежаваньня, што і выканаў да 7 сакавіка 1512 году каралеўскі дваранін, дзяржаўца трахцемірскі і дымірскі Іван Андрэевіч Кміціч<ref>НГАБ у Менску. Ф. 1728. Воп. 1. Спр. 19. А. 1049—1050адв.</ref>. У 1514 годзе{{Заўвага|М. К. Любаўскі меркаваў, што падараваньне адбылося ў год праведзенага абмежаваньня — 1512, гл.: Любавский М. К. Областное деление и местное управление Литовско-Русского государства ко времени издания первого Литовского статута. Исторические очерки / М. К. Любавский – Москва: Университетская типография, 1892. С. 239.}} кароль Жыгімонт Стары падараваў князю «''тую волостку Брягин з местом и с корчмами, и з мытом, и з городищом, и со всими селы, и з людми, кром тых сел, што первеи того кому у тои волости будем дали''»<ref>Lietuvos Metrika. Knyga Nr. 9 (1511—1518). Užrašymų knyga 9 / Metryka Litewska. Księga Nr 9 / 9 księga wpisów / Księga-kontynuacja (1508—1518). Wydał K. Pietkiewicz (Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu). — Vilnius: Žara, 2002 [2004]. С. 240</ref>. [[Файл:Кафля з Брагіна.jpg|значак|170px|Паліхромная кафля з Брагіна, сярэдзіна XVI ст. . [[Музэй старажытнабеларускай культуры]] [[ІМЭФ]].]] Ад 1517 году маёнткам валодалі сыны М. Збараскага{{Заўвага|У 1490, 1511, 1512 гадох ён ужо, бывала, падпісваўся Вішнявецкім, а ў 1517 годзе, незадоўга да сьмерці, Вішнявецкім і Збараскім, гл.: Wolff J. Kniaziowie litewsko-ruscy od czternastego wieku. — Warszawa, 1895. S. 553.}} князі Хведар (†1533), потым Аляксандар (†1555){{Заўвага|І. В. Кандрацьеў дзіўным чынам здолеў атаясаміць яго з унукам, таксама Аляксандрам Міхайлавічам Вішнявецкім, старостам любецкім ды лоеўскім ад 1585 г., спаслаўшыся на артыкул С. П. Зімніцкай, у якім, аднак, усё выкладзена слушна (гл.: Кондратьєв І. В. Брагінщина у складі Любецько-Лоєвського староства Київського воєводства. С. 15; Кондратьєв І. В. Князі Вишневецькі на старостинських урядах Любецького староства // Днепровский паром. Природное единство и историко-культурное взаимодействие белорусско-украинского пограничья. Материалы международной конференции (26-27 апреля 2018 г., г. Гомель) / редкол. В. М. Метлицкая (отв. ред.) [и др.]. – Минск: Четыре четверти, 2018. С. 46).}} Вішнявецкія<ref>Зимницька С. П. Родові володіння Вишневецьких на території Волині, Брацлавщини і Київщини в рецепції українських і польських істориків / С. П. Зимницька // Гуманітарний журнал. — 2005. — № 1-2. — С. 128, 130</ref>. У 1535 годзе за часамі вайны Вялікага Княства Літоўскага з Маскоўскай дзяржавай (1534—1537) Брагін спалілі маскоўскія войскі<ref>Грынявецкі Валерый. Брагін. С. 340.</ref>. Прынамсі, ад 6 кастрычніка 1541 году зьявіліся судовыя зьвесткі пра памежныя спрэчкі ўладальнікаў Брагіна князёў Вішнявецкіх і ўладальнікаў Астраглядавічаў і Хвойнікаў князёў Відэніцкіх (Любецкіх){{Заўвага|Тады Брагінам валодаў князь Аляксандар Міхайлавіч Вішнявецкі, а Астраглядавічамі і Хвойнікамі князь Дзьмітры Раманавіч Відэніцкі.}}<ref>AGAD. APiJ. Sygn. 1. S. 3, 4</ref>. У 1559 годзе кароль [[Жыгімонт Аўгуст]] пацьвердзіў права на Брагінскі маёнтак князям Аляксандру, Максіму і Міхаілу Аляксандравічам Вішнявецкім. Князь Максім у 1565 годзе спачыў, не пакінуўшы нашчадкаў<ref>Wolff J. Kniaziowie litewsko-ruscy od czternastego wieku. S. 556</ref>. У ходзе адміністрацыйнай рэформы 1565—1566 гадоў была вызначана мяжа Кіеўскага павету на ўчастку, дзе знаходзілася Брагінская воласьць: «… ''Мозырскою границою до Брагиньское границы, а Брагиньскою границою до Днепра, по левои стороне пущаючи волость Речицкую, до Любеча…_… а Словешнею доловъ ажъ до Припети, по правои стороне поветъ Киевъскии, а по левои Мозырскии, а черезъ реку Припеть, оставуючи полеве Речицу со всими границами, а поправу Брягинь со всим поветомъ Киевским ажъ до Днепра''…»<ref>Русская историческая библиотека (далей: РИБ). Т. XXX. Литовская метрика. Отд. 1-2. Ч. 3. Т. 1. — Юрьев, 1914. Стб. 892 — 893</ref>{{Заўвага|У свой час А. Ябланоўскі адвольна, без апоры на крыніцы, выключна зь геаграфічных меркаваньняў, зьмясьціў Брагінскую воласьць у складзе Любецкай акругі (павету) побач зь Любецкім і Лоеўскім староствамі (Źródła dziejowe (далей: ŹD). T. XX. Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym. T. IX. Ziemie ruskie. Ukraina (Kijów–Bracław) / A. Jabłonowski. – Warszawa, 1894. S. 26; ŹD. T. XXII. Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym. T. XI. — Warszawa, 1897. S. 30, 210). І. В. Кандрацьеў пайшоў яшчэ далей, абсалютна беспадстаўна залічыўшы Брагін (у іншых выпадках яго палову) да Любецкага староства і нават да Любецкай воласьці (!) [Кондратьєв І. В. Любецьке староство (XVI – середина XVII ст.). /І. В. Кондратьєв – Чернігівський національний педагогічний університет ім. Т. Г. Шевченка; Історико-археологічний музейний комплекс «Древній Любеч». – Чернігів: Видавець Лозовий В. М., 2014. С. 20, 69, 79, 196–97]. Больш за тое. Ідэя, упершыню выказаная яшчэ ў 2005 г., вельмі хутка зьявілася ў артыкуле «Любеч» адной зь беларускіх энцыкляпэдый (Вялікае Княства Літоўскае. Энцыклапедыя. Т. 3. Дадатак. А-Я – Мінск, 2010. С. 316). Відавочна, аўтар не зьмяніў сваю пазыцыю і дагэтуль, бо ў яго аўтарэфэраце (тэкст самой дысэртацыі, на жаль, недаступны) сустракаем заўвагу – «''В цей час змінюються і кордони Любецького староства, в основному після відпадіння у 1564 р. Брагінської волості.''» [Кондратьєв І. В. Лівобережні староства Київського воєводства Великого Князівства Литовського та Речі Посполитої: Соціально-територіальні трансформації XIV – XVII ст.: Автореферат дисертації на здобуття наукового ступеня доктора історичних наук. – Київ, 2020. С. 19]. Тут І. В. Кандрацьеў паўтарыў яшчэ і старую памылку М. К. Любаўскага, запазычаную А. Ябланоўскім; абодва меркавалі, што Брагінская воласьць у апісаньні межаў паказана часткай Мазырскага павету. Гэта, як вынікае з прыведзенага ўрыўку, ня так, бо — «''Брягинь со всим поветомъ Киевским''», не з Мазырскім. Да Любецкай воласьці і староства належалі некалькі паселішчаў сучаснага Брагінскага раёну, аніяк ня колішняй воласьці. «Воласьць Брагіня» у пачатку XVI ст. межавала з Мазырскай, Рэчыцкай, Любецкай и Чарнобыльскай валасьцямі (гл.: Бельскі С. В. З гісторыі ўладароў і маёнткаў Брагіншчыны XVI—XVIII стст. // Брагинщина в контексте истории белорусско-украинского пограничья: сборник научных статей / редкол. А. Д. Лебедев (отв. ред.) [и др.]. — Минск: Четыре четверти, 2018. С. 4 — 9, 41 (іл. № 3: Jakubowski J. Mapa Wielkiego Księstwa Litewskiego w połowie XVI wieku. 1, Część północna, skala 1 : 1.600.000: objaśnienie do mapy. – Kraków: Skł. gł. w księgarniach Gebethnera i Wolfa, 1928. На мапе – Брагінская воласьць у атачэньні Мазырскай, Рэчыцкай, Чарнобыльскай і Любецкай валасьцей).}}{{Заўвага|П. Г. Кляпацкі без спасылкі на крыніцу даводзіў, што Брагінская воласьць была часткай Мазырскага павету і да рэформы сярэдзіны 1560-х гг., гл.: Клепатский П. Г. Очерки по истории Киевской земли. Т. 1. Литовский период. – Одесса, 1912. С. 183, 195, 197 (ёсьць і аўтарская мапа).}}. Згодна з попісам войска ВКЛ 1567 году, князь Аляксандар Аляксандравіч Вішнявецкі выстаўляў з «''ыменья Брагини коней двонадцать''»<ref>РИБ. — Т. XXXІІІ: Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3: Книги публичных дел. Переписи войска Литовского. — Петроград, 1915. Стб. 471</ref>. Напярэдадні падпісаньня акту [[Люблінская унія|Люблінскай уніі]] ўказам караля і вялікага князя Жыгімонта Аўгуста ад 6 чэрвеня 1569 году Кіеўскае ваяводзтва, названае княствам (разам з Брагінам), як раней [[Падляшша|Падляская]] і [[Валынь|Валынская землі]], было далучана («''вернута''») да [[Карона Каралеўства Польскага|Кароны Польскай]]<ref>Volumina Legum. Tom II. — Petersburg: Nakładem i drukiem Józafata Ohryzki, 1859. S. 77 — 87; Падалінскі У. // Беларускі гістарычны агляд. — 2012. Т. 19. С. 329—337 (Рэцэнзія на кн.: Litwin H. Równi do równych: kijowska reprezentacja sejmowa 1569—1648. — Warszawa, 2009)</ref>. Князі-русіны Аляксандар і Міхаіл Вішнявецкія{{заўвага|Падрабязна пра братоў гл. у кнізе І. Чаманьскай<ref>Czamańska I. Wiśniowieccy. Monografia rodu. — Poznań, 2007. S. 53–59, 63–64</ref>.}}, спадчыньнікі Брагінскага маёнтку, маючы зямельныя ўладаньні на Валыні, спачатку для прыняцьця прысягі ў каралеўскі замак Уладзімерскі не зьявіліся, але ўрэшце ім давялося падпарадкавацца волі манарха<ref>Жизнь князя Андрея Михайловича Курбского в Литве и на Волыни. — Киев, 1849. Том 1. С. 22, 24; Akta unji Polski z Litwą 1385 – 1791. / Wydali Stanisław Kutrzeba i Władysław Semkowicz. – Krakow, 1932. S. 326–327</ref>. === Карона Каралеўства Польскага ў Рэчы Паспалітай === [[Файл:Поўны аркуш зь візыты 1752 г.png|значак|зьлева|170px|Поўны аркуш зь візыты 1752 г. з копіяй ліста 1570 г.]] 27 жніўня 1570 году князь Міхаіл Вішнявецкі, староста чаркаскі і канеўскі, выдаў сьвятару брагінскай Прачысьценскай (Раства-Багародзіцкай) царквы Феадору Зянонавічу на яго матэрыяльнае ўтрыманьне ліст з уласным подпісам і пячаткай<ref>Інстытут рукапісу Нацыянальнай бібліятэкі Украіны імя У. І. Вярнадзкага (ІР НБУВ). Ф. 1. Спр. 2464. А. 344адв.</ref>. У сакавіку 1574 году маёнтак Брагін разам з замкам быў падзелены паміж князямі-братамі Аляксандрам і Міхаілам Аляксандравічамі Вішнявецкімі{{Заўвага|І. В. Кандрацьеў, пэўна, не чытаў сам дакумэнт, але жадаючы паказаць Брагін прыналежным да Любецкага староства, г. зн. дзяржаўным уладаньнем, сьцвярджаў нібы «''У 1574 р. Брагінський замок був описаний королівськими ревізорами.''», а гонар узьвядзеньня замку надаў князю Міхайлу Вішнявецкаму, няслушна адрозьніваючы яго ад М. Збараскага (Кондратьєв І. В. Брагінщина у складі Любецько-Лоєвського староства Київського воєводства. С. 15). І адкуль інфармацыя?..}}. Частка замку князя А. Вішнявецкага выглядала так: {{пачатак цытаты}}''…мне зосталася половина замку Брягинского, вшедши в замок, левая сторона, взявши от тое городни шостое, в которой столба ест. Которою столбою на бланковане ходят. Светлица великая над вороты. Церковь в стене святое Троицы зо всим накладом тое церкви: золотом, серебром, книгами и зо всим тым, што одно в той церкви накладу естъ. Также с попом и дьяконом и з их островами, дубровами, чертежами, полми и сеножатми и зо всими их пожитки и доходы, тое церкви належачими. Ку тому теж будоване: светлицы в стене городни, поклеты, погреб, спижарни вси, яко тая сторона полеве в собе ся мает, аж до вежи тое, што от Брягинки, которая зосталася на делу от мене брату моему его милости князю Михайлу. Такжо теж и тые домы, будоване, светлицы, которые на земли стоят в замку. А ку тому место нашо Брягинское яко люди отчизные, бояре, куничники, загородники, дворцы наши на посаде…'' {{канец цытаты}} У князя Міхаіла Вішнявецкага — свая доля замкавай спадчыны{{Заўвага|Насуперак таму, як працяглы час памылкова даводзілася ў літаратуры<ref>Збор помнікаў гісторыі і культуры Беларусі. Гомельская вобласць. / АН БССР, Ін-т мастацтвазнаўства, этнаграфіі і фальклору. Рэд. кал.: С. В. Марцэлеў (гал. рэд.) і інш. – Мінск: БСЭ, 1985. С. 104; {{Літаратура/Памяць/Брагінскі раён|к}} С. 39—40; {{Літаратура/Гарады і вёскі Беларусі|1-1к}} С. 112; {{Літаратура/Гарады і вёскі Беларусі|2-2к}} С. 431</ref>, у іншых месцах, у Гарадзішчы (сучас. пасёлак [[Двор-Гарадзішча|Тэльман]]) і [[Бабчын]]е, пры князях Вішнявецкіх замкаў не было.}}: {{пачатак цытаты}}''А его милости князю Михайлу Вишневецскому, брату моему, зосталася половина замку Брягинского, вшедши в замок, правая сторона, взявши от тое городни шостое, в которой столба ест, которою столбою на бланкованье ходят, аж до вежи, которая от реки Брягинки. Тая вежа вся зосталася брату моему его милости князю Михайлу с тою вежою, што от Глухович, зо всими городнями, свирнами, светлицами, спижарнями, пивницами, пекарнею так, яко тая сторона замку поправе в собе мает. Ку тому церковь за замком в месте святого Николы зо всим накладом тое церкви, с попы их, з их островами, полями, сеножатми и всими пожитки и доходы, ку той церкви належачими._А места нашого Брягинского его милости князю Михайлу, брату моему, зосталася яко людей отчизных, бояр, куничников, огородников ведле рейстров наших, которые промежку себе есмо подавали._…Также теж ворота замковые, мост перед замком и тот, што от места до места, и ровы около замку — то все наполы подданые наши направовати мают… Теж што ся дотыче веж, которые в месте у острозе побудованы. Мне тая вежа зостала, што от Микулич, а его милости князю Михайлу, брату моему, што от Глухович. Ку тому острог около места нашого Брягинского мают подданые мои направовати и робити от тое вежи мое, што от Микулич, поправе, а подданые его милости князя, брата моего, также острог повинни будуть робить от вежи его милости от Глухович поправе, розделивши увес острог с подданными моими наполы.''{{канец цытаты}} Што да іншых угодзьдзяў, дык князю Аляксандру дасталіся сёлы [[Мікулічы (Гомельская вобласьць)|Мікулічы]], [[Сялец (Брагінскі раён)|Селце (Сялец)]], [[Лісьцьвін]], дварэц (сядзіба) [[Высокае (Хвойніцкі раён)|Высокае]], сёлы [[Веляцін]], Зашчоб’е, востраў Дудоўшчына, а князю Міхаілу — сёлы [[Глухавічы]], [[Губарэвічы|Губаровічы]], [[Бабчын]], [[Старыя Юркавічы|Юркавічы]], Дубно, [[Крыўча]], [[Галкі]], [[Сяўкі|Сеўковцы (Сяўкі)]], [[Піркі|Перка]], [[Дублін (вёска)|Доблін]], [[Дзімамеркі|Дамамірка]], [[Рудакоў|востраў Рудакоў]], [[Удалёўка|востраў Удалёўка]]<ref>Акт о разделе имения Брягин. 1574 г. // Беларускі археаграфічны штогоднік. Выпуск 1. – Мінск, 2000. С. 185 – 194 [https://web.archive.org/web/20200605102849/http://www.belniidad.by/sites/default/files/bash/bash01_2000.pdf Публікацыя М. Ф. Сьпірыдонава]</ref> [[Файл:Астраглядавічы ў рэестры 1581 г.jpg|значак|зьлева|170px|Добры Вішнявецкіх у рэестры 1581 г.]][[Файл:Добры Вішнявецкіх у 1581 г. (працяг).jpg|значак|170px|Добры Вішнявецкіх у 1581 г. (працяг).]] Паводле рэестру 1581 году, палова Брагіна зь сёламі на той час належала князю Міхаілу Вішнявецкаму, старосьце чаркаскаму і канеўскаму, а другая палова — удаве яго брата Аляксандра, памерлага ў 1577 годзе. Для ўсёй часткі маёнтку князя Міхаіла пададзеная толькі сума пабору — 86 флярынаў і 5 грошаў. Адносна паловы места Брагіна княгіні Аляксандры (з Капустаў) Вішнявецкай паведамляецца пра 32 дымы [[асадныя сяляне|асадных сялянаў]] (×6 — прыблізна 192 чалавекі), 21 дым [[агароднікі|агароднікаў]] (каля 126 чалавек){{Заўвага|Вось ужо больш за пятнаццаць гадоў як І. В. Кандрацьеў упарта прылічвае тых сялянаў-агароднікаў да заградовай шляхты — «… 21 осада «загродової» (убогої чи «лезної») шляхти.» (І. Кондратьєв. Лоєвське староство у 1585 – середині ХVII ст. // Пятыя міжнародныя Доўнараўскія чытанні. Рэчыца, 22-23 верасня 2005 г. – Гомель, 2005. С. 197; Кондратьєв І. В. Брагінщина у складі Любецько-Лоєвського староства Київського воєводства. С. 15), што і зусім невытлумачальна.}}, 1 дым сьвятара Траецкай царквы (6), 5 чабатароў (30), 4 кавалёў і сьлесараў (24), 2 краўцоў (12), 2 рымараў{{заўвага|Майстроў па вырабу конскага рыштунку.}} (12). Асадныя плацілі па 15 грошаў, сьвятар 2 флярыны, агароднікі па 4 грошы, усе рамесьнікі па 15 грошаў падатку, а жыхароў было каля 402 чалавек<ref>Центральний державний історичний архів України в м. Києві (ЦДІАУК). Ф. 44. Опис 1. Справа 1. А. 884-884зв.; ŹD. T. XX. Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym. T. IX. — Wykazy… S. 36, 37, 38</ref>. У іншым датаваным 13-м сакавіка 1581 году дакумэнце паведамляецца, што пан земскі пісар кіеўскі Дзьмітры Ялец надзелены паўнамоцтвамі ў справе разьмежаваньня добраў пана падкаморага кіеўскага Шчаснага Харлінскага з уладаньнямі князя Міхаіла Вішнявецкага, кашталяна брацлаўскага, «''miasta Brahinia, sioła Chłuchowic'' [Hłuchowicz]'', Hubarowa'' [Hubarowicz] ''y Babczyna''», а таксама княгіні-ўдавы Аляксандравай Вішнявецкай і яе дзяцей «''jmienia Brahina, Mikulic, Listwina y innych sioł do Brahinia nalezących''»<ref>Руська (Волинська) метрика [Текст] : регести документів Коронної канцелярії для укр. земель (Волинське, Київське, Брацлавське, Чернігівське воєводства) 1569—1673 / Держ. ком. арх. України, Центр. держ. істор. арх. України, м. Київ, Ін-т укр. археографії та джерелознавства ім. М. С. Грушевського НАН України, Генер. дирекція держ. арх., Голов. арх. давніх актів; ред. і упоряд Г. Боряк [та ін.]; передм. П. К. Грімстед. — Київ, 2002. С. 301—302</ref>. 18-м траўня 1596 года датаваны пазоў ў Оўруцкі гродзкі суд на скаргу пана Шчаснага Харлінскага, падкаморага кіеўскага, да ўладальніка паловы маёнтку Брагін князя Адама Аляксандравіча Вішнявецкага, які асадзіў падданых сваіх на грунтах Астраглядавіцкіх<ref>Archiwum Główne Akt Dawnych w Warszawie. Archiwum Radziwiłłów (AGAD. AR.). Dział X. Sygn. 926. S. 1</ref>. [[Файл:Фундуш князя Адама Вішнявецкага Траецкай царкве ў Брагіне. 1603 г.jpg|значак|170px|Фундуш князя Адама Вішнявецкага Траецкай царкве ў Брагіне. 1603 г.{{заўвага|Тут выкарыстаная копія, зьмешчаная у тэксьце Генэральнай візыты Брагінскай пратапопіі (дэканату) ад 30 студзеня 1743 г., калі добрамі валодаў князь Міхал Сэрвацы Вішнявецкі, вялікі гэтман ВКЛ.}}]] 12 красавіка 1603 году князь Адам Вішнявецкі выдаў фундуш брагінскай Сьвята-Траецкай царкве<ref name="fn3">ІР НБУВ. Ф. 1. Спр. 2461. А. 283–285адв.</ref><ref>ІР НБУВ. Ф. 1. Спр. 2464. А. 359-360. Ф. 233. Спр. 19. А. 776</ref>. У тым жа 1603 годзе пасьля Кіева, Астрога і Гошчы ў Брагіне пры двары князя Адама зьявіўся будучы Ілжэдзьмітры І, дзе ўпершыню і «прызнаўся», што ён — царскі сын<ref>Акты, собранные в библиотеках и архивах Российской империи археографической экспедицией Императорской академии наук. Т. 2. 1598—1613. — С.-Петербург, 1856. С 143; РИБ.- С.-Петербург, 1891. Т. XIII. Стб. 22, 973</ref>. [[Файл:Зрабаваньне скарбу князя А. Вішнявецкага. 1606 г.jpg|значак|зьлева|170px|Зрабаваньне скарбу князя А. Вішнявецкага. 1606 г.]][[Файл:Брагін на мапе 1613 г.jpg|значак|зьлева|170px|Oppidum Brahin на мапе Вялікага Княства Літоўскага і сумежных рэгіёнаў 1613 г. (фрагмєнт){{Заўвага|Брагін тут пазначаны чамусьці ў Рэчыцкім павеце (зямлі) ВКЛ, хоць належаў да Кіеўскага ваяводзтва Кароны.}}.]][[Файл:Частка Брагінскіх добраў у рэестры 1628 г.jpg|значак|170px|Частка Брагінскіх добраў у рэестры 1628 г.]] 28 ліпеня 1606 году ў Мазырскі гродзкі суд ад імя вяльможнага князя Адама Вішнявецкага была пададзена скарга на яго ўласных слуг Юзафа Лісоўскага, Адама Брозку, як прынцыпалаў, на памагатых Паўла Плядоўскага, Яна Гаварэцкага, Мікалая Шумскага, Сэбасьціяна Савіцкага, Мацюша Брозку, Янкоўскага, Кардышэўскага і іншых за тое, што яны напярэдадні перад сьвітаньнем, «''не зважаючы на пачцівасьць і павіннасьць сваю шляхецкую.., змовіўшыся як здраднікі на здароўе пана свайго, да замку места Брагінскага з гасподаў сваіх адначасова сабраўшыся, з полгакамі{{Заўвага|Полгак – кароткая стрэльба, калібрам удвая меншым, чым у гакаўніцы.}}, з аголенымі шаблямі ў замак гвалтоўна ўламіўшыся, але з-за супрацьдзеяньня аховы князя да пакою панскага дайсьці ня здолеўшы, чэлядзь пры ім тады быўшую, як мужчын, так і белых галоў{{заўвага|Белыя галовы альбо белагаловыя – замужнія жанчыны, якія, згодна з тагачасным этыкетам, не маглі паказвацца ў публічных месцах зь непакрытай галавой.}}, разагналі.., як злачынцы і здраднікі да скарбцу, дзе ўся маёмасьць рухомая яго міласьці захоўвалася, ланцуг і замкі наперад адбіўшы, уламіліся…''». А нарабаваўшы ўсялякага дабра, «''коней есче до того подданых князя его милости до колко на поли порвавши, з места Брагиня повтекали…''»<ref>ЦДІАУК. Ф. 25. Оп. 1. Спр. 38. А. 384зв.-386; Архив Юго-Западной России (Архив ЮЗР). Ч. 3. Т. 1. Акты о казаках (1500–1648 гг.). – Киев, 1863. С. 148 — 151</ref>. Згаданы сярод слуг-рабаўнікоў [[Аляксандар Язэп Лісоўскі|Аляксандар Юзаф Лісоўскі]] — будучы знакаміты правадыр неўтаймоўных «[[Лісоўчыкі|лісоўчыкаў]]», надта рухавых і баяздольных вершнікаў, якія былі «галаўным болем» не адно для ворагаў, але і для насельніцтва і ўладаў Рэчы Паспалітай, бо аплачвалі ўласную службу жорсткімі рабаўніцтвамі ўсюды, дзе б ні зьявіліся<ref>Бельскі С. В. З гісторыі ўладароў і маёнткаў Брагіншчыны XVI—XVIII стст. С. 19 — 23</ref>. [[Файл:Маёнтак М. Абрамовіча ў рэестры 1634 г.jpg|значак|170пкс|Маёнтак Крысьціны з князёў Вішнявецкіх Мікалаевай Малынскай у рэестры 1634 г.]][[Файл:Фрагмэнт запісу М. Лосятынскаму 1638 г.jpg|значак|зьлева|170px|Фрагмэнт сьведчаньня Мікалая Лосятынскага. 1638 г.]][[Файл:Брагін у рэестры падымнага 1640 г.jpg|значак|зьлева|170px|Брагін у рэестры падымнага 1640 г.]][[Файл:Фрагмэнт запісу Крысьціны Даніловічавай. 1641 г.jpg|значак|170px|Фрагмэнт запісу Крысьціны Даніловічавай. 1641 г.]] У 1628 годзе князь Канстанцін Карыбут Вішнявецкі, апякун дзяцей князя Міхаіла, з паловы места Брагіна з 15 дымоў плаціў па 3 злотыя, з 2-х сьвятароў па 6 зл., з 2-х мясьнікоў па 6 зл., з млынара 6 зл., з краўца 6 зл., з 6 агароднікаў па 1 зл. і 6 грошаў; усяго разам зь сёламі — 271 злоты і 6 грошаў. Пан Ян Точэвецкі з паловы маёнтку Брагін княгіні Адамавай Вішнявецкай{{Заўвага|Мужа ня стала ў 1622 годзе.}} плаціў 200 злотых.<ref>ЦДІАУК. Ф. 25. Оп. 1. Спр. 177. А. 603зв., 608; Архив ЮЗР. Ч. 7. Т. 1. Акты о заселении Юго-Западной России. — Киев, 1886. С. 393—394, 399</ref>. Паводле тарыфу падымнага «dwoiego» Кіеўскага ваяводзтва 1640 году, пан Рыгор Піатроўскі{{заўвага|Гэта ня дзедзічны, а застаўны ўладальнік. Яшчэ ў 1634 г. 15 грошаў падымнага «jednego» з кожнага з 286 дымоў сваёй часткі Брагіна і прыналежных ёй вёсак, усяго 145 з паловай злотых, мусіла выплачваць пані Крысьціна з князёў Вішнявецкіх Мікалаевая Малынская<ref>ЦДІАУК. Ф. 11. Оп. 1. Спр. 9. А. 928; Сергій Шинкар. Подимний податок Овруцького повіту від 1634 року: на що збирала гроші місцева шляхта? // Літопис Волині. Всеукраїнський науковий часопис. Число 16. — Луцьк: Східноєвропейський національний університет імені Лесі Українки, 2016. С. 107—115. Додаток. С. 112</ref>.}}, стольнік наваградзкі, з 286 дымоў, так хрысьціянскіх, як і габрэйскіх, паловы Брагінскага маёнтку выплачваў 286 злотых, ды з дзьвюх слабодак — Сяльца і Удалёўкі — адпаведна 3 і 2 злотых. Князь [[Ярэмі Вішнявецкі|Ярэмі Міхал, сын Міхаіла, Вішнявецкі]] з 82 дымоў сваёй паловы мястэчка Брагін выплачваў 82 злотых, з 13 габрэйскіх дымоў — яшчэ 13 зл.<ref>ЦДІАУК. Ф. 11. Оп. 1. Спр. 9. А. 873; Archiwum Państwowe w Krakowie. Archiwum Młynowskie Chodkiewiczów. Mikr. № J – 14970. Sygn. 404. S. 186</ref>. Палову Брагінскага замку і места з фальваркам і сялом Глухавічы, сёламі Сьпярыж, Малейкі, Казловыброды (Казялужцы?), Галкі, Рудакоў, Бабчын, Губаровічы, Дублін, [[Старыя Юркавічы|Юркавічы]], Сьцежарна, [[Удалёўка]], Крывін, Пірка, Нудычы, [[Пучын]], [[Чахі (Гомельская вобласьць)|Чахі]], [[Рудыя (Гомельская вобласьць)|Рудыя]], Крыўча, Дамамірка, [[Хатуча]], [[Мокіш]], хутарамі [[Еўлашы (зьніклая вёска)|Еўлашы]], Гамолічы, Ілічы князь Ярэмі Міхал Вішнявецкі яшчэ ў 1638 г. заставіў на чатыры гады за 65 000 злотых пану Мікалаю Лосятынскаму <ref>Tomkiewicz W. Jeremi Wiśniowiecki (1612—1651) / W. Tomkiewicz. — Warszawa, 1933. S. 112, 113; зьвесткі пра паселішчы: AGAD. AR. Dział X. Sygn. 933. S. 5-6</ref>. Ён жа пазьней і аб’яднаў абедзьве паловы Брагінскай спадчыны малодшай галіны роду Вішнявецкіх у сваіх руках<ref>Czamańska I. Wiśniowieccy. — S. 145, 171</ref>. 20 ліпеня 1641 году Крысьціна, дачка князя Адама Вішнявецкага, на той час жонка Пятра Даніловіча, крайчага кароннага, саступіла князю Ярэмію сваю палову замку і места Брагін зь сёламі Сялец, [[Каманоў|Ка''н''аноў]], [[Вуглы (Брагінскі раён)|Вуглы]]{{заўвага|У запісе перайначана ў Huły, замест Uhły.}}, [[Удалёўка]]{{Заўвага|Удалёўка згаданая і сярод уладаньняў князя Ярэмія.}}, [[Шкураты|Скураты]], [[Рыжкаў (Гомельская вобласьць)|Рыжкаў]], [[Вялікі Лес (Брагінскі раён)|Вялікі Лес]], Мікулічы, Катловіца, [[Карпілаўка (Хвойніцкі раён)|Карпілаўка]], [[Конанаўшчына]], [[Амелькаўшчына|Мількаўшчына]], Веляцін, Лісьцьвін, Высокае, [[Зьвяняцкае|Зьвінячына]], Miкітаўшчына (Мікідаўшчына), Зашчоб’е, Слабада пры рудні, млынах і вялікім ставе, Амолічы (Omolicze){{Заўвага|Гамолічы належалі і князю Ярэмію. Альбо сытуацыя падобна як з Удалёўкай: валодалі рознымі часткамі паселішча? Але сьведчаньняў адпаведных няма...}}, з прыналежнымі да маёнтку фальваркамі слуг-шляхчічаў Бялабжэскага, Калгановічаў, Ячэвіцкага, Якубоўскага, Баськевічавай, Лінкераў, Завацкага<ref>AGAD. AR. Dział X. Sygn. 933. S. 8-13</ref>{{заўвага|Цікава, што арыгінал тэксту «darowizny Brahinia» пані Крысьціны, пададзены 24 ліпеня 1641 г. у кнігі Крэменецкага гродзкага суда, польскамоўны, а загаловак, уступ і заканчэньне запісаныя па-русінску.}}. [[Файл:Jeremi Wiśniowiecki.jpg|значак|зьлева|170px|Партрэт князя Ярэмія Міхала Вішнявецкага. Даніэль Шульц. Трэцяя чвэрць XVII ст.]][[Файл:Gryzelda Wiśniowiecka.PNG|значак|170px|Партрэт княгіні Грызэльды Канстанцыі з роду Замойскіх Вішнявецкай. Невядомы мастак. 1670-я гады.]][[Файл:Michał Karybut Višniaviecki. Міхал Карыбут Вішнявецкі (1669-99).jpg|значак|зьлева|170px|Партрэт караля Міхала Карыбута Вішнявецкага. Паміж 1669 і 1699 гг.]] Ужо за часамі казацка-сялянскай вайны 1648—1651, да 8 чэрвеня 1648 году князь Ярэмі з княгіняй Грызэльдай{{Заўвага|Княгіню і двор ён выправіў «да Брагіна за Днепр» яшчэ ў першай палове траўня.}}{{заўвага|Пра князя Ярэмія Міхала і княгіню Грызэльду Канстанцыю гл. падрабязна<ref>Czamańska I. Wiśniowieccy. — S. 164—231</ref>.}} на працягу тыдню бавіліся ў Брагіне. Тут жа адпачывала і войска. Аўтар дыярыюша Багуслаў Казімер Машкевіч (Маскевіч) заўважыў, што як бы казакі не затрымаліся пад Чарнігавам, а працягнулі іх перасьледаваць, то князю з княгіняй было б неспакойна. Брагін стаіць у надта ліхой мясьціне — увесь на балотах сярод панурых лясоў<ref>Dyaryusz Bogusława Kazimierza Maszkiewicza. // Zbiór pamiętników historycznych o dawnej Polszcze… / Wyd. przez J. U. Niemcewicza. Wydanie nowe Jana Niepomucena Bobrowicza. — Lipsk, 1840. T. V. S. 68, 70; Czamańska I. Wiśniowieccy. — S. 187</ref>. Мелася на ўвазе, што рэгулярнаму войску (асабліва вершнікам, бо няма дзе разьвярнуцца) вельмі нязручна ладзіць тут бітву. Пазьней жыхары Брагіна адчынілі браму войскам Багдана Хмяльніцкага, якімі кіравалі палкоўнік Нябаба і Хвясько. Брагінцы і сяляне навакольных вёсак утварылі полк, які выступіў пад камандаю казацкага галавы Магеры. За здраду места разбурана войскам Рэчы Паспалітай. Замак у якасьці былога абарончага збудаваньня не аднаўляўся, але надалей маглі існаваць, як звычайна ў тыя часы, умацаваныя двары наступных дзедзічных ды застаўных уладальнікаў. У хроніках габрэйскіх аўтараў Натана Гановэра і Мейера з Шчэбжэшына ці не ўпершыню згадана «сьвятая грамада Брагін», моцна пацярпелая ад «хмяльніччыны» ў тым жа 1648 годзе<ref>Еврейские хроники XVII столетия (Эпоха «хмельничины»). Исследование, перевод и комментарии С. Я. Боровского. — Иерусалим: Гешарим, 1997. С. 112, 164</ref>. Сярод казакоў, захопленых у палон напярэдадні і пасьля бітвы пад Загальлем, у датаваных 11 і 29 чэрвеня 1649 году дакумэнтах названыя Мацьвей Шумейка з Брагіна, паказачаны брагінскі баярын Кавальскі, Сямён Абязушанка і Хведар са Сьпярыжжа, Багдан з Брагіна, Фурс з Бабчына, падданыя князя Ярэмія Міхала Вішнявецкага, ваяводы рускага, Пётар з Мокіша, падданы пана Катарскага, Міхед з Савічаў<ref>Джерела з історії Національно-визвольної війни українського народу 1648—1658 рр. Т. 1 (1648—1649). — Київ, 2012. С. 241, 242, 243, 244, 264, 266</ref>. На 28 чэрвеня 1650 году дзяржаўцам Брагіна і той часткі воласьці, якая да 1641 г. належала пані Крысьціне з князёў Вішнявецкіх Даніловічавай, названы пан Даніэль Сіліч. Тады ў самым мястэчку Брагін налічвалася 70 дымоў (каля 420 падданых), у сёлах Мікулічы, Веляцін, Лісьцьвін, у частцы Сяльца разам — 130 дымоў (≈780 жыхароў), у Карпілаўцы, Конанаўшчыне, Мількаўшчыне, Углах, Каманове не засталося ні дымоў, ні падданых. Адпаведную судовую прысягу склалі Васіль Ярмоліч, слуга Лук’ян Русаненка і Пракоп Гурскі з Брагіна<ref>Архив ЮЗР. Ч. 7. Т. 2. Акты о заселении Юго-Западной России. – Киев, 1890. С. 424; Національно-визвольна війна в Україні. 1648-1657. Збірник за документами актових книг / Керівник проекту Музичук О. В.; Упор.: Сухих Л. А., Страшко В. В. Державний комітет архівів України. Центральний державний історичний архів України, м. Київ. – Київ, 2008. С. 534</ref>. [[Файл:Зьвестка пра зруйнаваны Брагін. Верасень 1669 г.png|значак|зьлева|170px|Зьвестка пра зруйнаваны Брагін. Верасень 1669 г.]][[Файл:Фундуш Станіслава Канецпольскага 1678 г.jpg|значак|170px|Фундуш Станіслава Канецпольскага 1678 г.]] Пасьля сьмерці ў 1651 годзе князя Ярэмія Брагін пэўны час быў уладаньнем сына, будучага караля [[Міхал Вішнявецкі|Міхала Карыбута]]{{заўвага|Пра Міхала Томаша Вішнявецкага гл. падрабязна<ref>Czamańska I. Wiśniowieccy. — S. 249—292</ref>.}}{{заўвага|У фундушы 1742 г. сужэнства Міхала Сэрвацыя і Тэклі Ружы Вішнявецкіх запісана, нібыта яшчэ 16 жніўня 1670 года кароль пацьвердзіў даўні фундуш манастырам у Сяльцы<ref>НГАБ у Менску. Ф. 694. Воп. 5. Спр. 140. А. 129адв.</ref>. Аднак, у навукова-папулярным выданьні «Князі Вишневецькі» да матэрыялу А. Мацука пра Брагін зьмешчаны фотаздымак прывілею-пацьверджаньня, датаванага тым жа 16 жніўня, але 1673 г., г. зн. ужо пасьля сьмерці княгіні Грызэльды і за некалькі месяцаў да спачыну самога манарха.}}, але апошні саступіў яго маці<ref>Мацук А. Брагін. С. 213—215</ref>. Станам на 1666 год, у гетманства Івана Брухавецкага, Брагін, як і Хвойнікі, значыўся ў ліку «асобных» мястэчкаў, прыпісаных да Чарнігаўскага казацкага палка<ref>Кривошея В. В. Українське козацтво в національній пам'яті. Чернігівський полк. У 2 т. – Київ.: ДЦ «НВЦ «Пріоритети», 2012. Т. 2. С. 446</ref>. Зразумела, што пасьля [[Андрусаўскае замірэньне|Андрусаўскага замірэньня]] 1667 году ўсё павярнулася на ранейшыя колы. 12-м і 27-м верасьня 1669 году датаваныя лісты княгіні Грызэльды і яе брагінскага адміністратара пана Адама Тышэцкага да гетмана Войска Запароскага ў левабярэжнай Украіне Дзямьяна Мнагагрэшнага пра разбураны Брагін<ref>Акты, относящиеся к Южной и Западной России (далей: АЮЗР). Т. 9. – С.-Петербург, 1877. Стб. 171</ref>. Пасьля спачыну 17 красавіка 1672 году княгіні Грызэльды Брагінскі маёнтак дастаўся яе пляменьніку і стрыечнаму брату караля пану Станіславу Канецпольскаму<ref>Czamańska I. Wiśniowieccy. — S. 334—335</ref>. [[Файл:Herb Pobog barokowy.svg|100пкс|значак|зьлева|Герб Побуг роду Канецпольскіх.]] Расейскі дакумэнт 1676 году засьведчыў, што пасланец казацкага гетмана Барыс Маршэўскі летась да [[Львоў|Львова]] ехаў накіроўваючыся ''«на Брагинъ, на [[Загальле|Загалье]], на [[Хвойнікі|Хвойники]], на [[Мазыр|Мозырь]]…»''<ref>АЮЗР. Т. 12 (1675 – 1676). – С.-Петербург, 1882. Стб. 831</ref>. 10 лютага 1678 году Ст. Канецпольскі, на просьбу «swiaszczennika Puciaty», пратапопа брагінскага{{заўвага|Як вядома зь візыты Губарэвіцкай царквы 1752 г., у 1700 г. брагінскім пратапопам, тут названым дэканам, быў Гаўрыіл альбо Габрыэль Пуцята<ref>ІР НБУВ. Ф. 1. Спр. 2464. А. 285</ref>.}}, выдаў фундуш царкве Раства Найсьвяцейшай Багародзіцы<ref>ІР НБУВ. Ф. 1. Спр. 2464. А. 342-343. Спр. 2477. А. 72. Ф. 233. Спр. 19. А. 772, 773</ref>. 22 жніўня 1682 году кашталян кракаўскі пан Станіслаў Канецпольскі склаў тэстамэнт. Сваім спадчыньнікам, што да ўсёй фартуны, ён назваў усыноўленага пана Яна Канецпольскага, ваяводзіча бэлзскага, але вёскі Хатучу і Юркавічы ў Брагінскай воласьці Кіеўскага ваяводзтва завяшчаў войскаму чырвонагродзкаму пану Гаварэцкаму з жонкай<ref>Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku. / Wydał Stanisław Przyłęcki. — Lwów, 1842. S. 375—389</ref>{{Заўвага|Ілона Чаманьска прывяла сьведчаньне аб валоданьні Ст. Канецпольскім Брагінам на 1676 год. Пры гэтым дасьледчыца назвала яго «пасэсарам». Але ці мог пасэсар, як ня дзедзічны, а часовы ўладальнік, выдаваць фундушы цэрквам і запісваць у тэстамэнце добры сваякам і іншым асобам ад свайго ймя? Пэўна, ня мог.}}. [[Файл:Брагін з прылегласьцямі. 1683 г.jpg|значак|зьлева|170px|Хвойніцкая (рэшта) і Брагінская воласьць. 1683 г.]][[Файл:Бабіца, Астраглядавічы і Брагін на карце Алексіса Жубера Жаліё. Парыж, 1685 г.jpg|значак|170px|Брагін і Астраглядавічы, ізноў разьдзеленыя нейкай мяжой. Фрагмэнт мапы Алексіса Жубэра Жаліё. Парыж, 1685 г.]] У люстрацыі падымнага падатку Оўруцкага павету Кіеўскага ваяводзтва ад 25 студзеня 1683 году сказана, што пан Канецпольскі валодаў у месьце Брагін 55 дымамі (каля 330 жыхароў), пан Сіліч — 27 (162), пан Бялабжэскі — 6 (36), пан Чэрскі — 3 (18); а яшчэ тут было 8 дымоў габрэйскіх (48)<ref>ЦДІАУК. Ф. 15. Оп. 1. Спр. 3. А. 734зв.-735; Архив ЮЗР. Ч. 7. Т. 1. С. 489, 490, 502</ref>. 14 верасьня 1686 году брагінскі мешчанін Юры Андрыевіч пад прысягай паведаміў у Оўруцкім гродзкім судзе, што як з-за казакоў, так і з-за войска Вялікага Княства Літоўскага, зь места Брагін, акрамя габрэяў, адышлі 15 дымоў (прыкладна 90 жыхароў)<ref>Архив ЮЗР. Ч. 7. Т. 1. С. 550—551</ref>. [[Файл:Рудакоў і Бабчын у пастой 1686-1687 гг.jpg|значак|зьлева|170px|Брагін, Рудакоў і Бабчын у пастой 1686-1687 гг.]][[Файл:Паборы зь мястэчка Брагіна ў пастой 1686-1687 г. казакоў палкоўніка П. Шчуроўскага.png|значак|170px|Паборы зь мястэчка Брагіна ў пастой 1686-1687 гг.]][[Файл:Браты Арсэці, пасэсары.jpg|значак|зьлева|170px|Браты Арсэці (Аршэты), пасэсары; ліпень 1687 г.]] 28 чэрвеня 1687 году ў той жа суд Ваўжынцом Лавіцкім, падчашым ноўгарад-северскім, ад імя яснавяльможнага пана Яна Канецпольскага, ваяводзіча бэлзскага і каралеўскага палкоўніка, быў пададзены пратэст супраць «''нязносных крыўдаў, шкодаў, крыміналаў, наездаў і забоеў''», учыненых у маёнтку Брагінскай воласьці палкоўнікам рэестравай часткі Войска Запароскага Паўлам Апосталам Шчуроўскім, яго сотнікамі і казакамі. Тады 65 домагаспадарак (каля 390 жыхароў) пана Яна Канецпольскага ў месьце Брагіне былі моцна зруйнаваныя працяглым, ад лістапада 1686 году, пастоем 65 казакоў і 30 коней, для якіх на ўсю зіму і вясну, да самых «''[[сёмуха|świątek zielonych]]''», іх ператварылі ў своеасаблівую кухню. На патрэбы самога пана палкоўніка Шчуроўскага, на тры вазы скарбовыя брагінцы далі 150 злотых; сотніку Русановічу, які стаў у Брагіне, як гатовымі пенязямі, так і за гарэлку, мёд, піва, плацячы арандатарам-габрэям, аддалі 286 злотых у добрай манэце; Асавуле, палкавому пісару, далі злотых...{{заўвага|Сума, відаць, запісана неразборліва.}} і сотніку Мацьвею — 38 злотых. Выправілі 22 вазы, кожны з хамутом, раменнай шляёй, касой, сякерай, рыдлёўкай, біклагай, мазьніцай з двума гарцамі{{заўвага|Гарц або гарнец — 2, 8237 л}} дзёгцю; яшчэ зь іх выбралі здору на 80 злотых, гарэлкі, рыбы, піва, мяса, мёду, для самога пана палкоўніка, калі там па тыдню і болей разам з жонкай бываў, як для казакоў тут паўсталых, так і прыязджаўшых, далі 200 злотых, для пана палкоўніка за 2 валоў і 2 лісіц аддалі 35 злотых, а ўсяго — 1009 злотых. За 65 пар хустаў палатна на ўладкаваньне паходных шатроў аддалі 73 злотыя, легуміны{{заўвага|Салодкая выпечка альбо слодычы, вырабленыя з ужываньнем зьбітых яек і цукру з рознымі дадаткамі.}} жыхары выдалі 49 вёдраў, аўса для коней паўсталых у месьце і прыязджаўшых — 569 вёдраў, за соль аддалі 16 злотых, за абутак, скуры, якія браў палкоўнік, — 36 злотых. За час пастою казакі зьелі 250 кур, 103-х падсьвінкаў, 39 гусей. Што да злачынстваў, учыненых казакамі. Сотнік Русановіч моцна зьбіў брагінскага падстаросту Сташкевіча, а мешчаніна Антоненку ажно да сьмерці. Зьдзекваўся зь сьвятара Мікольскага, за галаву схапіўшы, цягаў каля царквы і зьбіваў за тое, што ён словамі ўшчуваў сотніка, які ў Вялікі пост уздумаў іграць музыку і танцаваць. На загад Апостала Русановіч пасьля жорсткага катаваньня абрабаваў, а потым забіў ксяндза дамініканіна Булгака, які ехаў зь Пінскага кляштару да сваякоў і заначаваў у Брагіне. Яшчэ сказана, што ўрэшце казакі П. Шчуроўскага гэткімі ўчынкамі «rozegnali chłopów i mieszczanow z Brahińszczyzny za Dniepr». Адным зь сьведкаў у справе выступіў брагінскі войт Цімафей Ленчанка<ref>ЦДІАУК. Ф. 15. Оп. 1. Спр. 5. А. 328-333зв.; Архив ЮЗР. Ч. 3. Т. 2. Акты о казаках (1679—1716). — Киев, 1868. С. 148—158</ref>. Актам Оўруцкага гродзкага суда ад 16 ліпеня 1687 году засьведчана, што частка Брагінскага маёнтку дзедзічнага ўладальніка Яна Канецпольскага знаходзілася ў пасэсіі паноў-братоў Вільгэльма і Мікалая Арсэці (Orszetow)<ref>ЦДІАУК. Ф. 15. Оп. 1. Спр. 5. А. 336зв.-337</ref>. 14-м траўня 1696 году датаваны акт прысуду да вечнай баніцыі пасэсараў Брагінскага маёнтку паноў Міхала Арсэці, Аляксандра Вонжбана, Самуэля Сіліча «і іншых», а таксама габрэя-арандатара Зушмана за незьяўленьне да Кіеўскага гродзкага суду. Вінаватыя перашкаджалі паборцы пану Міхалу Ставецкаму, харунжаму жытомірскаму, пры зборы шэлежнага, г. зн. падатку з гарэлкі, што прывозілася на кірмашы ў мястэчку Брагіне<ref>ЦДІАУК. Ф. 2. Оп. 1. Спр. 6. А. 33зв.-36зв. Спр. 198. А. 4</ref>. 14-м лістапада 1705 году датаваная судовая скарга панства Станіслава і Алены Сілічаў на Зыгмунта Шукшту, адміністратара ўладальніка Хвойніцкага маёнтку князя Дамініка Шуйскага, за чатырохразовае спаленьне іхнай карчмы, збор кірмашовага і гандлёвага мыта зь іх і з купцоў у м. Брагін<ref>Опись актовой книги Киевского центрального архива. № 25 / Сост. А. Т. Белоусов. — Киев, 1881. С. 12</ref>. 16 лютага 1709 году быў актыкаваны ліст каралеўскага ротмістра, лідзкага стольніка Валерыяна Антонія Талмонта, у якім паведамляецца, што ён, выправіўшыся да маёнткаў Брагін і Хвойнікі, прасіў шляхціча Мельчынскага дастаўляць для харугвы правіянт або грошы і загадаў выдаваць ад імя яго, Талмонта, расьпіскі; што за ўсе страты, нанесеныя шляхце і яе падданым войскамі, мусіць адказваць пан Мельчынскі, выбраны шляхтай дзеля забясьпечаньня войска правізіяй у Кіеўскім ваяводзтве; што за ракой Уша стаяць іншаземныя войскі і іх гэты ліст не датычыцца. 18 сьнежня 1710 году скаргу ў суд падалі мельніцкі войскі Аляксандар Бандынэлі з жонкай, якія тады валодалі часткай сёлаў Брагінскага ключа Я. Канецпольскага, на стражніка вількамірскага З. Шукшту з жонкай: за зьбіцьцё ў м. Хвойнікі іх габрэя Фроіма Абрамовіча, ад чаго той памёр; за адмову таму ж габрэю ў сьвятым хросьце, аб чым ён, зыходзячы, прасіў; за таемнае пахаваньне трупа, рабаўніцтва ў нябожчыка грошай, пагрозы самым падаўцам скаргі. Тым жа днём датавана і скарга на забойства габрэя Абрамовіча ўладальніка Брагіна Я. Канецпольскага<ref>Опись актовой книги Киевского центрального архива. № 27 / Сост. А. Т. Белоусов. — Киев, 1882. С. 5, 45</ref>. [[Файл:Падзел Вішнявеччыны на 1718 год.png|значак|170px|Пры падзеле Вішнявеччыны з старэйшым братам Янушам Антоніем, кракаўскім каштэлянам, у 1718 г. застаўны Брагінскі маёнтак ужо прызначаўся малодшаму брату Міхалу Сэрвацыю, канцлеру ВКЛ<ref>AGAD. AR. Dział X. Sygn. 960. S. 19-24</ref>.]] 29 ліпеня 1719 году А. Бандынэлі падаў скаргу на ковенскага падстолія З. Шукшту за тое, што ён гвалтоўна адабраў поле ўва ўрочышчы Тварова, падараванае брагінскай царкве сьв. Мікалая яшчэ князямі Вішнявецкімі, зьбіўшы пры гэтым царкоўных сялян і перакалоўшы дзідамі валоў. Пазбаўленая ўгодзьдзяў царква прыйшла ў заняпад, што ледзь не прывяло да бунту прыхаджанаў. Таму падаўца скаргі вырашыў вярнуць царкоўныя землі і паслаў сваіх людзей, загадаўшы ім убраць жыта, пасеянае падданымі пана Шукшты. Апошні, у сваю чаргу, сабраўшы да 200 чалавек чэлядзі, узброіўшы іх стрэльбамі, дзідамі і інш., зьявіўся на полі, калі туды прыйшлі брагінскія сяляне з сьвятарамі, несшымі крыжы ў руках. Шукшта з сваімі людзьмі напаў на сьвятароў, зьбіў іх. На абарону іх кінуліся брагінскія сяляне і мяшчане, адбылася жорсткая бойка, якая скончылася не на карысьць З. Шукшты. Ён вымушаны быў адыйсьці, маючы шмат людзей параненымі, а аднаго забітым; зь людзей Бандынэлі двое мяшчанаў былі цяжка параненыя. А. Бандынэлі заявіў пра адабраньне яго сялянамі зброі ў пана Шукшты падчас наезду. Возны агледзеў у Брагінскім замку тую зброю: 11 стрэльбаў, 9 бердышоў, 18 кос і г. д.<ref>Опись актовой книги Киевского центрального архива. № 34 / Сост. А. И. Савенко. — Киев, 1906. С. 28-29</ref> [[Файл:Michał Servacy Višniaviecki. Міхал Сэрвацы Вішнявецкі (1749-56) (2).jpg|значак|зьлева|170px|Міхал Сэрвацы Вішнявецкі. Невядомы мастак. Паміж 1749 і 1756 гг.]][[Файл:Пячатка князя Міхала Сэрвацыя Вішнявецкага.jpg|значак|зьлева|170px|Пячатка князя Міхала Сэрвацыя Вішнявецкага<ref>AGAD. AR. Dział X. Sygn. 960. S. 36</ref>.]] 3 сьнежня 1719 году апошні на той час дзедзічны ўладальнік Брагінскіх добраў Ян Канецпольскі, ваявода серадзкі, спачыў. А ўжо 10 жніўня 1720 году пан Зыгмунт Шукшта, падстолі ковенскі, падаў у Оўруцкі гродзкі суд сведчаньне за подпісамі паноў-шляхты Стэфана Завяліча-Мачульскага, скарбніка чарнігаўскага, рэгента гродзкага оўруцкага, Мікалая Валеўскага-Ляўкоўскага, Міхала Якубоўскага, Станіслава Багдановіча, Антонія Петрушэвіча, вознага Марціна Паўлюкевіча, якія на ўласныя вочы назіралі ў Брагіне жахлівую карціну: прыходзкія могілкі Сьвята-Мікольскай царквы, зруйнаваныя на загад пана Аляксандра Бандынэлі, войскага мельніцкага, а разам косьці і чарапы, раскіданыя паўсюдна. На вызваленым жа месцы адказчыкам па-блюзьнерску закладзены быў італьянскі сад (''ogród włoski'')<ref>Архив ЮЗР. Ч. 1. Т. 4. Акты об унии и состоянии православной церкви с половины XVII века (1648—1798). — Киев, 1871. С. 401—402</ref>. 11 жніўня 1721 году А. Бандынэлі, у сваю чаргу, абвінавіціў З. Шукшту ў тым, што ён падбіў глухавіцкага сьвятара Якуба Бярнацкага сагнаць з поля ва ўрочышчы Дзяканаўскім настаяцеля брагінскай Мікалаеўскай царквы Якіма Давідовіча, хоць угодзьдзі тыя былі падараваныя царкве яшчэ князямі Вішнявецкімі. 2 жніўня Я. Бярнацкі, узяўшы ў дапамогу Мікіту, Касьяна, Уласа Канавалаў і яшчэ зь дзесятак сялян глухавіцкіх, наехаў на сенажаць і айца Давідовіча za brodę porwawszy, pięścią{{заўвага|Кулаком.}} bił, tłukł, za włosy na ziemię obaliwszy, targał, włosy wyrwał, pokrwawił, зь сенажаці сагнаў і касіць ня даў, а яшчэ хацеў зьвязаць і да панскага двара адвезьці<ref>Архив ЮЗР. Ч. 1. Т. 4. – С. 407 – 409</ref>. 14 чэрвеня 1724 году дорпацкі падкаморы Аляксандар Антоні Бандынэлі з жонкай заявілі ў судзе, што патрацілі вялікія сродкі на засяленьне і аднаўленьне застаўнога маёнтку Брагін, які атрымалі ў надта зруйнаваным стане<ref>Опись актовой книги Киевского центрального архива. № 38 / Сост. Е. П. Диаковский — Киев, 1906. С. 28</ref>. [[Файл:Міхал Сервацы ў чарговы раз падпісаўся графам на Брагіне. Маніфест 1734 г.png|значак|170px|Міхал Сэрвацы ў чарговы раз падпісаўся графам на Брагіне. Маніфэст 9 чэрвеня 1734 г.<ref>AGAD. AR. Dział X. Sygn. 958. S. 17-20</ref>]] У тарыфе Оўруцкага павету Кіеўскага ваяводзтва 1734 году, складзеным паводле зьвестак папярэдняй люстрацыі, засьведчана, што ў частцы места Брагін і яшчэ 36 паселішчах, якія трымаў пан Бандынэлі, налічвалася каля 355 двароў (прыблізна 2130 жыхароў). У частцы Брагіна і прыналежных да яе 19 паселішчах (акрамя Залесься і Зашчоб’я сялецкіх айцоў базылянаў), што знаходзіліся ў заставе ў пана Сіліча, было каля 175 двароў (прыкладна 1050 жыхароў)<ref>Тарифи подимного податку, сеймикові лауди і люстрації Київського воєводства першої половини XVIII століття. /Вид. друге, доп. Укл. Конрад Жеменецький. — Біла Церква, 2015. С. 21, 39, 283—285</ref>. А. Бандынэлі спачыў у 1733 годзе і менавіта тады [[Міхал Сэрвацы Вішнявецкі|князь Міхал Сэрвацы з старэйшай галіны і апошні ў родзе Вішнявецкіх]]{{заўвага|Пра Міхала Сэрвацыя гл.<ref>Czamańska I. Wiśniowieccy. — S. 405—436</ref>}} ці не ўпершыню падпісаўся як «hrabia… na Brahiniu»<ref>Акты, издаваемые Виленской археографической комиссией. — Вильна, 1870. Т. IV. Акты Бресцкого гродского суда. С. 485</ref>. [[Файл:Tekla Ruža Višniavieckaja (Radzivił). Тэкля Ружа Вішнявецкая (Радзівіл) (XVIII).jpg|значак|170px|Тэкля Ружа Вішнявецкая (Радзівіл). Невядомы мастак. XVIII ст.]] Найранейшыя зьвесткі аб прыходах брагінскіх цэркваў вядомыя зь візыты Брагінскага дэканату 1740 году. Прыход Мікалаеўскай царквы аб'ядноўваў верных з 26 дымоў у самым мястэчку, 10 у Ясянях, 14 у Нудычах, 4 у Масках, 2 у Бакунах, 2 у Шкуратах, 80 у Бабчыне «z attynencyia»{{заўвага|За тымі «прыналежнасьцямі» беспамылкова пазнаюцца вёскі Рудакоў, Мокіш, хутары Чахі, Рудыя і брагінскі [[Варацец]].}}. Душ да споведзі – каля 500. Прыхаджаны царквы Раства Найсьвяцейшай Багародзіцы жылі ў 45 дварах Брагіна, 14 Петрыцкага, 10 Дамаміркаў, 21 Малейкаў, 15 Дубліна, 19 Сьпярыжжа, 15 Ільлічоў, 10 Сабалёў, 18 Буркоў з хутарамі. Душ да споведзі таксама – каля 500. Прыход Траецкай царквы складалі верныя з 50 двароў у Брагіне, 22 у Шкуратах, 8 у хутары Вуглы, 7 у Каманове, 4 у Рудні Удалёвай і Пажарках, 7 у Унігаўцы, 7 у Рыжкаве, 8 у Вялікім Лесе, 5 у хутары Кавака, 13 у Кавалях, Хвенках і Хурсах, 7 у Бандарах, Шастаках і Леўчыках (Леўшунах?)<ref>ІР НБУВ. Ф. 233. Спр. 19. А. 765, 768, 770, 773, 774, 777</ref>. [[Файл:Загаловак візіты Брагінскай пратапопіі 1743 г.jpg|значак|зьлева|170px|Загаловак візыты Брагінскай пратапопіі (дэканату) 1743 г.]] Згодна з Генэральнай візытай Брагінскага дэканату, на 1743 год у мястэчку было тры ўніяцкія царквы. Сьвята-Траецкі прыход, настаяцелем якога Сімяон Вараб'евіч, аб'ядноўваў plus minus 163 двары, а верных, дапушчаных да споведзі, – 652 душы як у самым мястэчку, так і па вёсках. У прыходзе царквы Раства Найсьвяцейшай Багародзіцы, які ўзначальваў сьвятар Іаан Антыпенка, было 167 двароў, дапушчаных да споведзі верных – plus minus 600 душ{{заўвага|Сказана яшчэ, што царква некалі асьвечана ''od niektórego Biskupa Wołoskiego Poczeki''. Прынамсі, у 1720 – 1722 гг. біскупам валоскім, які служыў у рэгіёне, быў плябан Астраглядавіцкай рыма-каталіцкай парафіі кс. Юзафат Парышэвіч<ref>НГАБ. Ф. 320. Воп. 1. Спр. 1. А. 120</ref>.}}. Будынак узьведзены каля 100 гадоў раней сіламі жыхароў мястэчка. Прыход Сьвята-Мікалаеўскай царквы на чале зь вікарыем а. Іосіфам Бярнацкім складаў 121 двор, верных, дапушчаных да споведзі, – 486 душ<ref name="fn3"/>. У 1744 годзе князь Міхал Сэрвацы вішнявецкі пацьвердзіў ранейшы фундуш Мікалаеўскай царкве{{заўвага|У 1774 г. быў пацьверджаны панамі Ракіцкімі}}<ref>НГАБ. Ф. 136. Воп. 1. Спр. 573. А. 95, 118</ref>. [[Файл:Сумы, запісаныя Міхалам Сервацыем жонцы Тэклі Ружы на добрах Вішнявец і Брагін.png|значак|зьлева|170px|Сумы злотых, запісаныя Міхалам Сэрвацыем жонцы Тэклі Ружы на добрах Вішнявец і Брагін<ref>AGAD. AR. Dział XI. Sygn. 155. S. 35</ref>.]] Пасьля сьмерці князя Міхала Сэрвацыя Вішнявецкага ў 1744 годзе яго вялізныя ўладаньні адыйшлі да жонкі княгіні Тэклі Ружы з Радзівілаў († канец 1747){{заўвага|Пра Тэклю Ружу гл.<ref>Czamańska I. Wiśniowieccy. — S. 444—453</ref>}}. Прычым на Брагіне з прылегласьцямі ёй было запісана ажно 400 000 злотых{{Заўвага|Параўнаньня дзеля: на Вішняўцы cum attinentiis – «усяго» 111 000 злотых.}}<ref>Czamańska I. Wiśniowieccy. S. 451—452</ref>. [[Файл:Астрагляды, парафія 1748 г.jpg|значак|170px|Астраглядавіцкая парафія ў 1748 г.]] У 1748 г. мястэчка Брагін названае ў ліку паселішчаў, частка жыхароў якіх (галоўным чынам, шляхта) належала да рыма-каталіцкай Астраглядавіцкай парафіі Оўруцкага дэканату Кіеўскай дыяцэзіі<ref>Ks. Orłowski K. N. Defensa biskupstwa y dyecezyi Kiiowskiey. — Lwów, 1748. S. 148</ref>. Ад студзеня 1749 году маёнтак стаў уласнасьцю Замойскіх<ref>Czamańska I. Wiśniowieccy. S. 452</ref>{{Заўвага|Сьпіс маёнткаў Вішнявецкіх са спасылкай на рукапіс князя Міхала Сэрвацыя гл.: Przezdziecki A. Podole, Wołyń, Ukraina: obrazy miejsc i czasów. – Wilno, 1841. Tom I. S. 57–62}}. Паводле ксяндза Ст. Залэнскага, дачцэ Міхала (†1735) і Эльжбэты (з князёў Вішнявецкіх) Замойскіх Катарыне, якая пабралася шлюбам з Янам Каралем Мнішкам, падкаморым літоўскім{{Заўвага|У аўтара памылкова — з падкаморым ''каронным''.}}, пры сямейным падзеле ў 1750 годзе дасталося ў трыманьне «Брагінскае графства». Тады ж яна і фундавала ў Брагіне пры касьцёле, які наноў паставіла, місію, прызначыла езуіцкай рэзыдэнцыі ў Юравічах пэўную суму грошай з умовай, каб нехта з місіянэраў прыбываў да Брагіна і абслугоўваў духоўныя патрэбы католікаў{{Заўвага|Некаторыя зьвесткі пра місіянэраў-езуітаў у нашай мясьціне сустракаем ў мэтрычных кнігах Астраглядаўскага касьцёла: ксяндзы Вітвіцкі (1751), Ігнацы Барановіч (1752), Адальбэрт Чэрскі (1756—1760, 1766, 1767), Юзаф Артэльскі (1766, 1769, 1772, 1773), Стэфан Маргелевіч (1773); трое апошніх названыя менавіта місіянэрамі брагінскімі<ref>НГАБ. Ф. 1781. Воп. 27. Спр. 202. А. 153адв., 154—155адв., 156адв., 158—158адв., 207, 208, 229</ref>.}}<ref>Załęski S. Jezuici w Polsce. — Kraków, 1905. T. 4. Cz. 4: Kolegia i domy założone za królów Jana Kazimierza, Michała, Jana III, obydwóch Sasów i Stanisława Augusta. 1648—1773. S. 1551</ref>. [[Файл:Roslin, Aleksander. Portret Katarzyny z Zamoyskich Mniszchowej.jpg|значак|зьлева|170px|Партрэт Катарыны з Замойскіх Мнішкавай. Аляксандар Расьлін. Каля 1752 году.]][[Файл:POL COA Zamoyski.svg|100пкс|значак|Герб роду Замойскіх.]][[Файл:POL COA Kończyc III.png|100пкс|значак|Герб уласны роду Мнішкаў.]][[Файл:POL COA Rawicz.svg|100пкс|значак|зьлева|Герб Равіч паноў Ракіцкіх.]] Часам не абміналі Брагін і гайдамакі. У 1750, 1751 годзе мястэчка і ваколіцы, частка якіх была тады ўладаньнем пана Францішка Антонія Ракіцкага, ротмістра ашмянскага, пацярпелі ад іх рабаўніцтваў<ref>Белоруссия в эпоху феодализма. Сборник документов и материалов. Том 2: С середины XVII до конца XVIII века, до воссоединения с Россией / Под ред. А. И. Азарова, А. М. Карпачева, Е. И. Корнейчик. — Минск: Издательство Академии наук БССР, 1960. С. 396—398</ref>. З паказаньняў арыштанта, гайдамацкага ватажкі, Івана Падалякі ў Кіеўскім гродзкім судзе ад 20 кастрычніка 1750 году: «''…ідучы да Брагіня каля млыноў, што завуцца Гарадзішчам, здыбалі аднаго чалавека, з імя і прозьвішча невядомага, які… ўзяўся дабраахвотна праводзіць, і пайшлі да Брагіня; у Брагіню ўначы зрабавалі двух габрэяў: сукмані, маніста, серабро і грошы забралі; кожнаму гайдамаку ў цьвёрдай манеце дасталася па дзесятку рублёў, а ў дробнай манеце маскоўскай — па пяць рублёў і шэсць грывень; тую дробную манету ўсю аддалі правадніку Сьцяпану..; той жа Сьцяпан з Брагіня праводзіў іх да дому свайго бацькі і, там накарміўшы, у бацькі пакінуў грошы, а сам павёў іх да сваіх паноў, да Кімбараўкі…''»<ref>ЦДІАУК. Ф. 2. Оп. 1. Спр. 43. А. 362; Архив ЮЗР. Ч. 3. Т. 3. Акты о гайдамаках (1700—1768). — Киев, 1876. С. 529—530</ref>. Нярэдка, рабаўніцтвы суправаджаліся забойствамі. Уражвае наступнае сьведчаньне: "''Тот же секунд-майор Галцов 25 августа 1750 г. рапортовал: «сего августа 25 дня писал к нему польского местечка Лоева, владельца конюшенного и ротмистра Антония Рокицкого местечка Брагина управитель шляхтич Верига, что сего августа против 25-го числа разбойников 12 ч-к, в ночи при селе Игрушине попа Павла Лазниченка разбили и двор огнем спалили, и жида разбили и огнем сожгли, а жидовку до смерти скололи; да в деревне Сувиде жида разбили, а жидовку огнем же зжгли и жиденка до смерти скололи, которое де село Игрушин и дер. Сувида разстоянием от Днепра против Любич с 15 верст''». Пазьней Ф. Ракіцкі паведамляў кіеўскаму гэнэрал-губэрнатару М. І. Лявоньцеву: «''сего 1752 г. мая 10-го н. с. два гайдамаки именем Грицько Киселенко, а другой Пархоменко пойманы с товарищи в розбое и в допросе сего мая 15 в лоевском замке показали: …Из Жаров вышев, имев всякое к пропитанию изобилие, плыли Днепром до реки Брагинки и хотели прийти до местечка Брагина, но имея предосторожность, что были в опасности, поплыли вверх Днепром к Лоеву, мимо Любеча…''»<ref>Исторические материалы из архива Киевского губернского правления. Выпуск 5. / Сост. ред. неофициальной части Ал. Андриевский. — Киев, 1883. С. 13, 16, 30</ref>. Паводле чарговай візыты Брагінскага дэканату, на 1752 год у прыходзе царквы Раства Найсьвяцейшай Багародзіцы, якая знаходзілася ў прадмесьці Брагіна, было 236 двароў, у тым ліку 56 у месьце. Дапушчаных да споведзі 1238 душ. Прыход «мейскай» Сьвята-Мікалаеўскай царквы складалі верныя з 126 двароў, 30 зь якіх — у Брагіне. Душ да споведзі — 889. У прыходзе царквы Сьвятой Тройцы, якая стаяла пасярод тагачаснага места, налічвалася 120 двароў, зь іх 40 у самым Брагіне. Асобна зазначана, што каля 300 душ у тым годзе не спавядаліся<ref>ІР НБУВ. Ф. 1. Спр. 2464. А. 341адв., 344адв.-345, 347, 354адв.-355, 357, 361адв.-362</ref>. У 1750—1753 гадох памежныя канфлікты з князямі Шуйскімі, уладальнікамі Хвойнікаў і Астраглядавічаў, мелі пасэсары Брагінскага маёнтку паны Ян Караль Мнішак, падкаморы літоўскі, і Францішак Антоні Ракіцкі, войскі ашмянскі<ref>AGAD. APiJ. Sygn. 1. S. 70—71</ref>. У 1754 годзе Брагінскае графства была куплена ў княгіні Эльжбэты, дачкі Міхала Сэрвацыя, Вішнявецкай Міхалавай Замойскай за 550 000 злотых{{заўвага|Зьвестка запазычаная з артыкула Вікіпэдыі [[Адам Міхал Ракіцкі]]. Але крыніца ў ім ня ўказаная.}} панам Францішкам Антоніем, сынам Мікалая, Ракіцкім (†1759), лідарам групоўкі [[Чартарыйскія|Чартарыйскіх]] у [[Рэчыцкі павет|Рэчыцкім павеце]]. Пасьля гэтага судовыя прэтэнзіі суседзяў, апекуноў непаўналетніх хойніцкіх Шуйскіх паноў Быстрых, старостаў ліноўскіх, наступных апекуноў князёў Шуйскіх, старостаў ніжынскіх, былі ўжо толькі да паноў Ракіцкіх і іх сваякоў паноў [[Рафал Алаіз Аскерка|Рафала Аскеркі]], Міхала Страшэвіча, якія некаторы час мелі дачыненьне да Брагінскіх добраў<ref>AGAD. APiJ. Sygn. 1. S. 71 etc.</ref>. На 1754 год у мястэчку Брагін налічвалася 117 двароў (прыкладна 702 жыхары), зь якіх «do grodu» (Оўруцкага замку) выплачвалася 18 злотых і 7 з паловай грошаў, «na milicję» (на вайсковыя патрэбы павету і ваяводзтва) 73 злотых<ref>Тариф подимного податку Київського воєводства 1754 року. /Опрацював Конрад Жеменецький. — Біла Церква, 2015. С. 188; гл. таксама: С. 13—15, 20—22</ref>. 2 жніўня 1776 году ў Мазырскім гродзкім судзе для пана Міхала Ракіцкага, палкоўніка пяцігорскага, з падачы ротмістра ашмянскага пана Алаізія Ракіцкага, было актыкавана абмежаваньне Брагінскай воласьці 1512 года, згодна з указам караля Жыгімонта Старога, праведзенае дзеля чалабітнай князя Міхаіла Васільевіча Збараскага. У гэты раз дакумэнт быў запісаны пад назвай «Akt Ograniczenia Hrabstwa Brahińskiego»<ref>Бельскі С. В. З гісторыі ўладароў і маёнткаў Брагіншчыны XVI—XVIII стст. С. 7—11</ref>. Значная частка Брагінскага маёнтку заставалася ў валоданьні Ракіцкіх да 1880-х гадоў. [[Файл:Подпісы да мапы Брагінскага графства 1783 г.png|значак|зьлева|170px|Подпісы на мапе Брагінскага графства 1783 г.]][[Файл:Сьпіс угодзьдзяў у эксплікацыі да мапы Брагінскага графства 1683 г.jpg|значак|170px|Эксплікацыя да мапы Брагінскага графства 1783 г.]][[Файл:Няпоўны сьпіс габрэяў у Брагіне. 1784 г.jpg|значак|зьлева|170px|Няпоўны сьпіс габрэяў у Брагіне. 1784 г.]] Габрэйскія перапісы 1765, 1778 і 1784 гадоў засьведчылі, што ў Брагіне налічвалася адпаведна 64 двары, 260 жыхароў, 31 двор, 90 жыхароў і 47 двароў з 152 жыхарамі. Мястэчка — цэнтар аднаіменнага кагала, да якога ў названыя гады належалі насельнікі 41, 28 і 26 вёсак, хутароў і фальваркаў, а ў іх разам зь мястэчкам пражывала 532, 189 і 223 pogłowia żydowskiego; некаторыя ў 1784 годзе запісаны хрысьціянамі, таму пагалоўшчыне не падлягалі — у Лісьцвіне, Веляціне, Еўлашах, Дубліне<ref>Архив ЮЗР. Ч. 5. Т. 2. Переписи еврейского населения в юго-западном крае в 1765—1791 гг. — Киев, 1890. С. 302, 391—392, 710—711</ref>. Прыкметнае ўбываньне колькасьці юдэяў і прыняцьце часткаю іх хрысьціянства магло быць выклікана выбухам гайдамацка-сялянскай [[Каліеўшчына|Каліеўшчыны]] 1768 году, адгалоскі якой дасягалі і брагінскіх ваколіцаў. 27 днём жніўня 1783 году датаваная мапа Брагінскага графства{{заўвага|Эксплікацыя да мапы ўтрымлівае 131 пазыцыю (зь іх 77 і 78 не чытаюцца; трэба глядзець мапу) — назвы паселішчаў, цэркваў, іх колеры і значкі, нумары на мапе, прыналежнасьць, плошчы і характар угодзьдзяў, якасьць грунту.}}, матэрыял для якой падрыхтаваў Станіслаў Віткоўскі. Тады маёнткам, з прычыны недаросласьці сыноў Людвіка і Алаізія Рафала ўдавы пані Марыі з Аскеркаў Ракіцкай, часова валодаў жанаты зь ёй пан Міхал Страшэвіч, маршалак упіцкі. У 1786 годзе ён жа пацьвердзіў фундуш нібыта 1720 году Сьвята-Траецкай царкве<ref>НГАБ. Ф. 136. Воп. 1. Спр. 573. А. 103</ref>{{заўвага|Увага: у визітах 1740, 1743, 1752, 1785 г. што да Траецкай царквы ў Брагіне, у адрозьненьне ад Міхайлаўскай царквы ў Глухавічах, фундуш 1720 г. не згаданы. Прыведзены запіс літаральна паўтарае той, што датычыўся глухавіцкай царквы.}}. Паводле візыты Чарнобыльскага дэканату, на 24 сакавіка 1785 году прыход Мікалаеўскай царквы, настаяцелем якога сьвятар Хведар Буцкоўскі, аб'ядноўваў верных з 24 дымоў у Брагіне, 6 у вёсцы Валахоўшчына, 20 у Нудзічах, з 12 дымоў хутара Маскі і Шкуратоў, 33 у Юркавічах, 19 у Сьцежарным, 6 у Зарэччы, 9 у вёсцы Цюцькі, 10 у Крыўчы. Усяго душ – 935. 27 сакавіка ў прыходзе Траецкай царквы на чале зь сьвятаром Аляксеем Арабіевічам былі ўлічаныя 1113 душ верных, якія жылі ў 83 дварах мястэчка Брагін, у 8 хутара Кавака, у 6 хутара Ламакі, у 25 вёскі Шкураты, у 5 хутара Пажаркі, у 2 хутара Хвенкі, у 12 вёскі Рыжкаў, у 14 Вялікага Лесу, у 17 хутара Кавалі, у 3 хутара Каткі, у 4 хутара Унігаўка, у 14 вёскі Вуглы, у 9 дварах Каманова, у 8 Слабады Удалёўкі, у 15 вёскі Лубенікі, у 10 Слабады Жураўлёвай. У прыходзе Багародзіцкай царквы 29 сакавіка візытатар засьведчыў наяўнасьць 1215 верных, што жылі ў 72 дварах мястэчка Брагін, у 33 вёскі Дублін, у 40 дварах Сьпярыжжа, 29 у Ільлічах, 14 хутара Сабалі, 21 вёскі Малейкі, 11 хутара Казловічы, 16 хутара Буркі, 11 хутароў Бакуны, Спалахі, Кавалі, Лешчуны, Маскі, 6 вёскі Гарадзішча<ref>ІР НБУВ. Ф. 1. Спр. 2477. А. 66-73</ref>. === Пад уладай Расейскай імпэрыі === [[Файл:Брагін на плане Генеральнага межавання Рэчыцкага павету 1797 г.png|значак|зьлева|170px|Брагін на схематычным пляне Рэчыцкага павету 1800 году.]][[File:Запіс аб нараджэньні і хросьце Тэклі Ракіцкай. 1799 г.jpg|значак|зьлева|170px|Пан Рафал Ракіцкі з Брагіня — адным з кумоў пры хросьце пляменьніцы Тэклі Юзафаты Антаніны Ракіцкай.]] У выніку [[другі падзел Рэчы Паспалітай|другога падзелу Рэчы Паспалітай]] (1793 год) Брагін апынуўся ў межах Рэчыцкай акругі Чарнігаўскага намесьніцтва (губэрні), з 1796 году ў складзе тэрытарыяльна ўпарадкаванага [[Рэчыцкі павет (Расейская імпэрыя)|Рэчыцкага павету]] Маларасейскай, а з 29 жніўня 1797 году [[Менская губэрня|Менскай губэрні]] [[Расейская імпэрыя|Расейскай імпэрыі]]<ref>Насевіч В., Скрыпчанка Т. Рэчыцкі павет / В. Насевіч, Т. Скрыпчанка // Энцыклапедыя гісторыі Беларусі: у 6 т. — Т. 6. Кн. 1. — Мінск: БелЭн, 2001. С. 181—182</ref>. У крыніцы, заснаванай на зьвестках расейскай рэвізіі 1795 году, сказана, што мястэчка Брагін было ў супольным валоданьні графаў Людвіка і Алаізія Ракіцкіх, мела «грунт песковатой 14 уволок», а сена па балотах тамтэйшыя жыхары накошвалі 270 вазоў. Тут знаходзілася адна зь сямі ў Рэчыцкай акрузе юдэйскіх школ, якая месьцілася ў драўляным будынку<ref>Петреченко І. Є. «Камеральное описание… Речицкой округи» 1796 р.: інформаційний потенціал пам’ятки // Днепровский паром. Природное единство и историко-культурное взаимодействие белорусско-украинского пограничья / Материалы международной конференции (26-27 апреля 2018 г., г. Гомель). — Минск: Четыре четверти, 2018. С. 71, 75</ref>. У самым канцы XVIII ст. браты Ракіцкія вызначыліся з падзелам бацькоўскай фартуны. Алаізію Рафалу і яго нашчадкам дастаўся Брагін з прылегласьцямі, а Людвіку — Гарадзішчаўскі і Ёлчанскі ключы з шэрагам фальваркаў<ref>Минские губернаторы, вице-губернаторы и губернские предводители дворянства (1793–1917): биографический справочник / сост. Ю. Н. Снапковский; редкол.: В. И. Адамушко [и др.]. – Минск: Беларусь, 2016 (далей: Минские губернаторы, etc.). С. 211</ref>. 5 студзеня 1799 году ў мэтрычных кнігах Сялецкага базылянскага кляштару ў запісе аб хросьце ў палацы Гарадзішча Тэклі, дачкі Людвіка і Ганны з Плятэраў{{Заўвага|13 студзеня, ва ўзросьце 19 гадоў, пакінула сьвет жывых ў выніку пасьляродавай гангрэны; 26 студзеня пахавана на Сялецкіх могілках (НГАБ. Ф. 1781. Воп. 27. Спр. 202. А. 245).}} Ракіцкіх, кашталянічаў менскіх, адным з чатырох кумоў-мужчын быў кашталяніч менскі Рафал Ракіцкі з Брагіня<ref>НГАБ. Ф. 136. Воп. 13. Спр. 1451. А. 3адв.</ref>. Але яму, падобна, даводзілася дзяліць спадчыну з шваграм Ігнацыем Аскеркам, падстаростай судовым рэчыцкім<ref>Гербоўнік беларускай шляхты. Т. 1. А. / Т. Капіца, А. Леўчык, С. Рыбчонак і інш. – Мінск, 2002. С. 331</ref>, таксама кумам на згаданай урачыстасьці. У шляхецкай рэвізіі 1811 году Брагінскі маёнтак паказаны нібыта ўласнасьцю сына Рафала{{Заўвага|Спачыў 14 траўня 1802 г. у фальварку Людамонт Менскага павету, пахаваны на Кальварыйскіх могілках (Минские губернаторы, etc. С. 212).}}, 16-ці гадовага Міхала, побач згаданы і 17-ці гадовы Ўладыслаў Аскерка, сын сястры Рафала і Людвіка Ізабэлы{{Заўвага|Ва ўзросьце 26 гадоў пайшла з жыцьця 13 траўня 1794-га, пасьля нараджэньня сына; пахаваная ў Рудакове (НГАБ. Ф. 937. Воп. 1. Спр. 60. А. 97: запіс у мэтрычных кнігах Юравіцкага касьцёлу, у якім сказана, што нябожчыца была парафіянкай касьцёлу ў Астраглядах).}}; на 1795 год фартуна налічвала 3 111 душ прыгонных мужчынскага полу<ref>НГАБ. Ф. 333. Воп. 9. Спр. 263. А. 206</ref>. Відавочна, граф Людвік быў на той час апекуном абодвух юнакоў. Неўзабаве і Міхал уступіў ва ўладаньне Брагінам, і Ўладыслаў – ва ўладаньне сваёй часткай брагінскіх добраў з дваром у Рудакове. 18 чэрвеня 1831 года ў навакольлях Брагіна шляхціч Міхал Лігэнза, афіцыяліст пана Крушэўскага з Ракітна, сабраў конны адзьдзел паўстанцаў у складзе крыху больш дваццаці чалавек зь ліку дворскай службы. Уначы на 19 чэрвеня ён жа з паловай тых людзей, спрабуючы ўзьняць тутэйшую чыншавую і дворскую шляхту на паўстаньне, прайшоў праз [[Шкураты]] і [[Мікулічы (Гомельская вобласьць)|Мікулічы]] ў накірунку [[Хвойнікі|Хвойнікаў]], [[Вадовічы|Вадовічаў]], потым [[Нароўля|Нароўлі]] і Мухаедаўскіх лясоў, дзе хаваліся {{падказка|інсургэнты|Паўстанцы}} з [[Оўруч|Оўруцкага]] і [[Радамышаль|Радамышльскага]] паветаў<ref>Dangel St. Rok 1831 w Mińszczyźnie. — Warszawa, 1925. Tom II. S. 59</ref>. [[Файл:Brahin, Skarachod. Брагін, Скараход (1877).jpg|значак|зьлева|170px|Дом Івана Скарахода, здымак 1877 г. Паводле ўнука Хведара Стравінскага, пабудаваны ў 1834 г.<ref>[https://web.archive.org/web/20210501004943/http://www.bragin.by/2021/01/braginskiya-karani-muzychnyx-geniya%d1%9e-stravinskix/ Віктар Гілеўскі. Брагінскія карані музычных геніяў Стравінскіх. // Маяк Палесся. 15. 01. 2021.]</ref>{{Заўвага|В. Гілеўскі ўважае, што дом «амаль дакладна» стаяў на сучаснай вуліцы Савецкай, 83.}}, інакш кажучы, у год шлюбу яго бацькоў.]][[Файл:Запіс аб шлюбе Ігнацыя і Аляксандры Стравінскіх. 1834 г.jpg|значак|170px|Запіс аб шлюбе Ігнацыя і Аляксандры Стравінскіх. 1834 г.]] Паводле зьвестак на 1834 год, у Брагіне праводзіліся два штогадовыя кірмашы: 1-8 студзеня і 29 чэрвеня-2 ліпеня; тавараў прывозілася адпаведна на 3 000 і 2 000 рублёў, прадавалася на 2 000 і 1 500 р., наведвалі кірмашы каля 400 і 350 чалавек<ref>Список существующих в Российской империи ярма''н''ок. – С.-Петербург, 1834. С. 190</ref>. 3-га чэрвеня 1834 года настаяцель Бабчынскай Крыжаўзьдзьвіжанскай царквы а. Іаан Данілаў Нямшэвіч абвянчаў у Брагінскай Сьвята-Траецкай царкве шляхціча-католіка Ігнацыя, сына Ігнацыя, Стравінскага з праваслаўнай дзяўчынай Аляксандрай, дачкой селяніна мястэчка Брагін, прыгоннага графа Міхала Ракіцкага, Івана Іванавага Скарахода{{заўвага|У нядаўнім пецярбургскім выданьні «Игорь Стравинский: мэтр из Ораниенбаума» сказана, нібыта брагінская сялянка Аляксандра Скараход «происходила из семьи дворян Саратовской губернии»<ref>Рожнова, О. В. Игорь Стравинский: мэтр из Ораниенбаума: монография / О. В. Рожнова. — Санкт-Петербург: Планета музыки, 2022. С. 13; [https://www.labirint.ru/books/870560/ 1]</ref>. Гэта ня можа не выглядаць спробай суседзяў прывязаць маму і бабулю знакамітых Стравінскіх да Расеі, не зважаючы на сьведчаньні крыніцаў.}}<ref>НГАБ. Ф. 136. Воп. 13. Спр. 536. А. 49адв.</ref>{{Заўвага|Падзея зусім не шэраговая, бо сярод дзяцей гэтай сямейнай пары былі сыны Аляксандар, будучы ўдзельнік расейска-турэцкай вайны 1877–1878 гадоў, пазьней гэнэрал-маёр, ды Хведар – будучы знакаміты артыст Марыінскага тэатру ў Пецярбургу, бацька Ігара Стравінскага, аднаго з буйнейшых кампазытараў XX ст.}}. У 1845 годзе прыход названай царквы быў скасаваны, а храм прыпісаны да прыходу царквы Раства Найсьвяцейшай Багародзіцы<ref>НГАБ. Ф. 835. Воп. 2. Спр. 2. А. 18-19адв.</ref>. Паводле рэвізіі 1847 году брагінскае габрэйскае таварыства складалі 801 мужчына і 811 жанчын<ref name="fn2">Еврейская энциклопедия. Т. 4. — Санкт-Петебург: Брокгауз-Ефрон, 1909. Стб. 868–869</ref>. На 1850 год у Брагіне было 149 двароў, 1233 жыхары. Тракт зьвязваў Брагін з Лоевам<ref name="fn1">{{Літаратура/Гарады і вёскі Беларусі|1-1}} С. 65 – 67</ref>. У «Списках населенных мест Минской губернии по уездам, приходам, еврейским обществам со сведениями об их расположении и народонаселении [Дело]: 1857 г.» засьведчана, што 782 жыхары мястэчка абодвух полаў зьяўляліся прыхаджанамі Раства-Багародзіцкай царквы, 515 жыхароў — Мікалаеўскай царквы, яшчэ 6 мужчын і 9 жанчын былі парафіянамі Астраглядаўскага касьцёлу Ўнебаўзяцьця Найсьвяцейшай Панны Марыі<ref>Расейскі дзяржаўны гістарычны архіў. Ф. 1290. Воп. 4. Спр. 79. А. 381, 672, 673</ref>. У 1860 годзе ў мястэчку 261 гаспадарка, 2628 жыхароў, прыходзкія Сьвята-Мікалаеўская і Раства-Багародзіцкая з прыпісной Сьвята-Траецкай{{Заўвага|9 красавіка 1874 г. будынак Сьв.-Траецкай царквы згарэў<ref>Минские епархиальные ведомости. – Минск, 1881. № 8. С. 229</ref>}} цэрквы<ref>Историко-статистическое описание Минской епархии, составленное ректором Минской духовной семинарии архимандритом Николаем. – Санкт-Петербург, 1864. С. 296</ref>, філіяльны Астраглядаўскай парафіі касьцёл, праводзіліся два кірмашы на год<ref name="fn1"/>. Маюцца зьвесткі пра ўзаемадачыненьні тутэйшых панства і праваслаўнага духавенства. У дзёньніку архіяпіскапа менскага і бабруйскага Міхаіла Галубовіча занатавана, што 19 верасьня 1860 году ён: «''Раніцой ад’ехаў у Брагін. {{падказка|Ракіцкі|Людвік}} вадзіў мяне па цэрквах, а я зацягнуў яго, неахвочага, да дабрачыннага Айца. Намагаўся памірыць іх. Заўважыў, што Ярэміч і жонка дужа катэгарычныя і непрыхільныя да Ракіцкага. Выступілі з папрокамі. Нягледзячы на гэта, граф абяцаў скончыць вясною дом і здаць ссыпку. Па абедзе з Ракіцкім паехаў у Глухавічы. Ён паказаў мне тры карціны, набытыя ў Варшаве, а калі я пахваліў «Татараў», дык прасіў, каб гэтую карціну прыняў на памяць. Тут таксама былі Аскерка і валынскі Прозар. З жонкай мяне не пазнаёміў – нібыта хворая, у ложку. Сапраўды, у яе быў павятовы лекар Філіповіч''»<ref>Янушкевіч Я. Дыярыюш з XIX стагоддзя. Дзённікі Міхіла Галубовіча як гістарычная крыніца / Я. Янушкевіч – Мінск: Хурсік, 2003. С. 124, 256</ref>. [[Файл:Двор Брагін на карце Ф. Ф. Шуберта, сярэдзіна XIX ст.png|значак|зьлева|170px|Двор і мястэчка Брагін на мапе Шубэрта-Тучкова з праўкамі 1860-х гг.]] У парэформавыя часы Брагін — цэнтар воласьці ў Рэчыцкім павеце. У сувязі з чарговым паўстаньнем супраць расейскага панаваньня і за аднаўленьне Рэчы Паспалітай, 11 красавіка 1865 году будынак Брагінскага філіяльнага касьцёлу быў адабраны ў католікаў і перададзены ў праваслаўнае ведамства. Пазьней у ім уладкавалі прыпісную царкву Сьвятога Ціхана Задонскага<ref>[https://web.archive.org/web/20210619184636/http://www.bragin.by/2015/12/maksim-eremich-sluzhil-v-bragine-polveka/ Ростислав Бондаренко, священник. Настоятель Николаевской церкви Максим Еремич отдал служению в Брагине полвека. // Маяк Палесся. 11 снежня 2015.]</ref>{{Заўвага|Благачынны Брагінскай акругі і настаяцель Сьвята-Мікалаеўскай царквы протаіерэй Максім Ярэміч паведаміў тады сваёй пастве пра цэлы шэраг уласных «адкрыцьцяў», як тое: раней гэты касьцёл быў «домовой церковью» яшчэ праваслаўных князёў Вішнявецкіх, доказам чаго нібыта знойдзеныя тут пры перабудове ў царкву абломкі царскіх варот, праваслаўныя крыж і харугва, старыя чорныя ўніяцкія сьвятарскія рызы. Таксама а. Максім сьцвярджаў, што «На воротах, против дома князей, была некогда церковь Благовещения Пресвятой Богородицы» (Минские епархиальные ведомости. – Минск, 1871. № 4. С. 29). Але царква з такім тытулам заснавана ў 1609 г. Вішнявецкімі не ў Брагіне, а ў Сяльцы, дзе самі яны ніколі не жылі. У замку была ўладкаваная «Церковь в стене святое Троицы».}}. На 1876 год часткай Брагінскага маёнтку ў 20 000 дзесяцін зямлі, набытай 9 студзеня 1873 году, валодаў расейскі купец 1-й гільдыі Якім Сямёнавіч Каноплін. Іншая частка разам зь Мікуліцкім ключом у 26 650 дзесяцін зямлі з 2-ма ветракамі, 6 коннымі, 1 вадзяным млынам, сукнавальняй засталася за графам Людвікам, сынам Міхала, Ракіцкім<ref>{{Літаратура/Памяць/Брагінскі раён|к}} С. 60, 61.</ref>, ад якога мусіла перайсьці яго сыну Міхалу. У сьпісе прыходаў і прычтаў па чатырох благачынных акругах (у межах Рэчыцкага павету) Менскай епархіі на 1876 год у складзе прычту Багародзіцкай царквы ў Брагіне названыя настаяцель а. Юліян Мігай, в. а. штатнага псаломшчыка Дзьмітрый Федаровіч. Да прыходу належалі жыхары мястэчка Брагін, вёсак Буркі, Сабалі, Шкураты, Кавака. У прычце Мікалаеўскай царквы – настаяцель а. Максім Ярэміч, в. а. штатнага псаломшчыка Сямён Кезевіч, просьфірня Еўфрасіньня Кезевіч. Прыход – жыхары Брагіна, вёсак Дублін, Сьпярыжжа, Ясяні, Валахоўшчына<ref>Минские епархиальные ведомости. № 10, 1876. С. 456—457.</ref>. На 1879 год у прыходзе Багародзіцкай царквы налічвалася 970 душ мужчынскага і 1019 душ жаночага полу сялянскага саслоўя, у прыходзе Мікалаеўскай царквы — 860 душ мужчынскага і 1005 душ жаночага полу верных<ref>Описание церквей и приходов Минской епархии. VIII. Речицкий уезд. — Минск, 1879. С. 24, 26</ref>. У 1883 годзе Брагінскі маёнтак Ракіцкіх{{Заўвага|Цэнтрам яго, са слоў старажылаў, запісаных настаўнікамі Брагінскай пачатковай школы «под руководством Белобровика В. С.» у 1925 г., быў двор Касачоў (гл. таксама: Ганжураў І. Ф. // {{Літаратура/Памяць/Брагінскі раён|к}} С. 53—54, 58). Гэта лякальная назва, у афіцыйных дакумэнтах амаль неўжываная. Напрыклад, у справе 1905—1906 гадоў аб выкупе зямлі ў Унігаўцы сем'ямі Буйневічаў і Цішкевічаў, прыналежнасьць апошняй толькі ў першым выпадку пазначана па-тутэйшаму як да маёнтку Касачоў, а ў трох астатніх выпраўлена на афіцыйную — як да маёнтку Брагін пана Міхала Кербедзя<ref>НГАБ. Ф. 1595. Воп. 2. Спр. 6265. А. 31, 39, 40, 43</ref>. Арыенцір для зацікаўленых: паміж месцам, дзе знаходзіўся той двор, і мястэчкам, паводле сьвятара Расьціслава Бандарэнкі, сёньня бачым тэлерэтрансьлятар. Непадалёк, у былым панскім парку ад 1919 г. пачалі хаваць прыхаджанаў Раства-Багародзіцкай царквы, бо на старых Прачысьценскіх могілках ужо не хапала прасторы. На сучаснай мапе Брагіна тут пазначаны Касачоўскія могілкі.}}, выстаўлены на аўкцыён за даўгі Зямельнаму банку, «''с Высочайшего соизволения''» набыў вялікі інжынэр, сапраўдны тайны саветнік Станіслаў, сын Валерыяна, Кербедзь. Аднак, яго адміністратар і ўпаўнаважаны ў судзе Юзаф Вайткоўскі, з-за безгаспадарлівасьці папярэдніх уласьнікаў, на 1887 год здолеў улагодзіць пазямельныя спрэчкі зь сялянамі толькі 4 вёсак{{Заўвага|Ці не таму С. Кербедзь на 1888/1889 год названы ўласьнікам толькі маёнтку Канстанцінаў і Амелькаўшчына, які складаў 15 875 дзесяцін угодзьдзяў (гл.: Список землевладельцев Минской губернии. 1889 г. – Минск, 1889. С. 370)?.. Брагінскі маёнтак пад сваёй назвай на той час не згаданы ні за адным уладальнікам. За сынамі Якіма Канопліна Аляксеем і Іванам значыліся адпаведна Глухавічы з Будай Пятрыцкай і Рафалаў.}}, з насельнікамі 12-ці астатніх даводзіў справу да поўнага вырашэньня яшчэ і ў 1895 годзе{{Заўвага|Справы па разьмежаваньню зь землямі жыхароў яшчэ 11 паселішчаў перайшлі да іншых гаспадароў Брагінскіх добраў.}}<ref>НГАБ. Ф. 1595. Воп. 2. Спр. 2249. А. 82 – 86</ref>. У 1896 годзе ў Раства-Багародзіцкім прыходзе быў узьведзены мураваны будынак царквы на гонар сьв. апосталаў Пятра і Паўла, у якім разьмясьцілася і двухкласная прыходзкая школа<ref>НГАБ. Ф. 136. Воп. 1. Спр. 41139. А. 7</ref>. Перапіс 1897 году засьведчыў: у мястэчку Брагін было 648 двароў, 4519 жыхароў{{заўвага|Згодна зь іншымі зьвесткамі, у Брагіне тады было 4311 жыхароў, зь якіх 2254 складалі габрэі<ref name="fn2"/>.}}, дзеялі 3 царквы, капліца і 4 юдэйскія малітоўныя дамы, працавалі валасная ўправа, царкоўнапрыходзкая школа, народная вучэльня, паштова-тэлеграфны адзьдзел, хлебазапасны магазын, паравы млын, бровар, 6 крупадзёрак, 3 маслабойні, 5 гарбарняў, 5 цагельняў, 82 крамы і 2 заезныя дамы, карчма, аптэка, штотыднёва праводзіліся таргі, 2 разы на год адбываліся кірмашы<ref name="fn1"/>. На 1903/1904 год сярод зямельных уласьнікаў Менскай губэрні, якія мелі 500 і болей дзесяцін, названы ўладальнік маёнтку Брагін дваранін Міхал, сын Станіслава, Кербедзь<ref>Памятная книжка Минской губернии на 1904 г. — Минск: Издание Минского губернского статистического комитета, 1903. Приложение. С. 56</ref>. Згодна са зьвесткамі выданьня «Список населённых мест Минской губернии», на 1909 год у мястэчку Брагін налічвалася ўсяго 387 двароў, 3902 жыхары<ref>Список населённых мест Минской губернии. / Сост. В. С. Ярмолович. — Минск, 1909. С. 17</ref>. === Найноўшы час === [[Файл:Брагінскія кустары каля былой царквы-школы. Пач. 1930-х гг.jpg|значак|170px|Арцель брагінскіх саматужнікаў побач з былой царквой-школай. Каля 1930 г.]] 9 лютага 1918 году, яшчэ да падпісаньня [[Берасьцейскі мір|Берасьцейскага міру]] з бальшавіцкай Расеяй (3 сакавіка), [[Нямецкая імпэрыя|Нямеччына]] перадала паўднёвую частку Беларусі [[Украінская Народная Рэспубліка|Ўкраінскай Народнай Рэспубліцы]]. У адказ на гэта, 9 сакавіка [[Другая Ўстаўная грамата|Другой Устаўной граматай]] тэрыторыя абвешчана была часткай [[Беларуская Народная Рэспубліка|Беларускай Народнай Рэспублікі]]. Брагін, аднак, апынуўся ў складзе часова створанай 15 чэрвеня [[Палеская акруга (1918—1919)|Палескай акругі (староства)]] з цэнтрам у Рэчыцы, з кастрычніка — у Мазыры. Прычым, старастай (губэрнатарам) гетман [[Украінская дзяржава|Украінскай Дзяржавы]] [[Павал Скарападзкі]] прызначыў былога ўладальніка маёнтку Гарадзішча, галаву Рэчыцкай павятовай управы П. А. Патона. Ад 18 траўня тут дзеяла «варта Ўкраінскай Дзяржавы»<ref>Ціхаміраў А. В. Станаўленне і развіццё беларуска-украінскіх адносін у 1918—1920 гг. // Веснік БДУ. Сер. 3. 2005. № 3. С. 28 — 32; Грицкевич А. П. Борьба за Украину, 1917—1921 / А. П. Грицкевич; под науч. ред. А. Е. Тараса. — Минск: Современная школа, 2011. С. 92 — 93; Ільїн О. Західне Полісся в Українській Державі гетьмана Скоропадського (Історія в документах) / О. Ільїн // Над Бугом і Нарвою : український часопис Підляшшя. — 2014. № 3. С. 42; Валентина Метлицька. Тимчасова німецька окупація та її вплив на долю східного Білоруського Полісся (березень 1918 – січень 1919 рр.). // Україна та Німеччина: міждержавні відносини: збірник наукових праць / ред. кол. Владислав Верстюк (гол.), Степан Віднянський, Руслан Пиріг, Ірина Матяш, Дмитро Вєдєнєєв, Володимир Бойко, Дмитро Казіміров. – Чернігів: Сіверський центр післядипломної освіти, 2018. С. 286 – 296 (артыкул беларускамоўны); Замойский А. С. Брагин и местечки юго-восточной Беларуси в условиях перехода от войны к миру. 1918—1922. // Брагинщина в контексте истории белорусско-украинского пограничья. С. 85</ref>. [[Файл:Brahin, Mikolskaja. Брагін, Мікольская (18.06.1933).jpg|значак|зьлева|170px|Канфэрэнцыя настаўнікаў, 1933 г. Здымак зроблены каля будынку Сьвята-Мікалаеўскай царквы, зачыненай уладамі{{Заўвага|Сьведчаньне іерэя Расьціслава Бандарэнкі, настаяцеля царквы Праабражэньня Гасподняга ў вёсцы Сялец.}}.]][[Файл:Brahin. Брагін (1.05.1935).jpg|значак|170px|Брагін. Работнікі маслазаводу. 1 траўня 1935 г.]] 1 студзеня 1919 году, згодна з пастановай І зьезду КП(б) Беларусі, Брагін з воласьцю ўвайшоў у склад [[ССРБ|Сацыялістычнай Савецкай Рэспублікі Беларусі]], аднак 16 студзеня Масква адабрала яго разам зь іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад [[РСФСР]]. 8 сьнежня 1926 году Брагін і яго значна пашыраную тэрытарыяльна воласьць вярнулі [[БССР]]. Тады ж ён стаў цэнтрам раёну. Дзеялі 3 пачатковыя і 1 сярэдняя школы, клюб, бібліятэка, мэдыцынскі ўчастак, вэтэрынарны пункт, паштова-тэлеграфная кантора, сельскагаспадарчае крэдытнае таварыства, адзьдзяленьне спажывецкай каапэрацыі. У 1929 годзе арганізаваны калгас. Працавалі маслазавод, вятрак, кравецкая і шавецкая арцелі, кузьня. З 1938 году Брагін — у новастворанай [[Палеская вобласьць|Палескай вобласьці]] з цэнтрам у [[Мазыр]]ы). 27 верасьня 1938 году мястэчка атрымала афіцыйны статус [[гарадзкі пасёлак|гарадзкога пасёлку]]. У [[Другая сусьветная вайна|Другую сусьветную вайну]] з 28 жніўня 1941 да 23 лістапада 1943 году Брагін знаходзіўся пад акупацыяй [[Трэці Райх|Трэцяга Райху]]. З 1954 году Брагін — у складзе Гомельскай вобласьці. У 1970 году да яго далучана вёска Ліпкі. У 1986 годзе ў выніку [[Чарнобыльская катастрофа|катастрофы на Чарнобыльскай АЭС]] мястэчка апынулася ў зоне радыяктыўнага забруджваньня. == Геаграфія == Каля Брагіна ёсьць паклады жалезьняку, гліны і суглінкаў. Брагін месьціцца за 100 км на паўднёвы захад ад [[Гомель|Гомлю]] і за 25 км на паўднёвы ўсход ад чыгуначнай станцыі [[Хвойнікі]]. Злучэньне аўтадарогамі існавала з [[Лоеў|Лоевам]], [[Рэчыца]]й і Хвойнікамі ў Беларусі, а таксама з [[Чарнігаў|Чарнігавам]] ва Ўкраіне. Сярэдняя тэмпэратура студзеня складала -6,6°C, а ліпеня — +18[[°C]]. Ападкаў у сярэднім выпадала 533 мм за год. [[Вэгетацыйны пэрыяд]] росту расьлінаў складаў 194 дні ў год<ref>{{Навіна|аўтар=|загаловак=Геаграфія|спасылка=http://bragin.gomel-region.by/by/geo-by/|выдавец=Брагінскі раённы выканаўчы камітэт|дата публікацыі=2022|дата доступу=9 лютага 2022}}</ref>. == Насельніцтва == * '''XIX стагодзьдзе''': 1850 год — 1233 чал.<ref>{{Літаратура/Гарады і вёскі Беларусі|1-1к}} С. 66.</ref>; 1860 год — 2628 чал.; 1880 год — 2,7 тыс. чал.<ref>[[Аляксандар Ельскі|Jelski A.]] Brahin // {{Літаратура/Геаграфічны слоўнік Каралеўства Польскага|1к}} S. [http://dir.icm.edu.pl/pl/Slownik_geograficzny/Tom_I/348 348]</ref>; 1897 год — 4519 чал. * '''XX стагодзьдзе''': 1905 год — 2,7 тыс. чал.; 1939 год — 4,7 тыс. чал.; 1969 год — 6,7 тыс. чал.; 1985 год — 5,6 тыс. чал.; 1993 год — 3,7 тыс. чал.<ref>{{Літаратура/ЭГБ|2к}} С. 63.</ref>; 1995 год — 2 тыс. чал.<ref>{{Літаратура/БелЭн|3к}} С. 227.</ref> * '''XXI стагодзьдзе''': 2004 год — 3,6 тыс. чал.<ref>{{Літаратура/Гарады і вёскі Беларусі|1-1к}} С. 65.</ref>; 2006 год — 3,7 тыс. чал.; 2008 год — 3,7 тыс. чал.; 2009 год — 3954 чал.<ref name="belstat">[https://web.archive.org/web/20100918172105/http://belstat.gov.by/homep/ru/perepic/2009/vihod_tables/1.2-3.pdf Перепись населения — 2009. Гомельская область]{{Ref-ru}} [[Нацыянальны статыстычны камітэт Рэспублікі Беларусь]]</ref> (перапіс); 2016 год — 3698 чал.<ref name="belstat2016">[https://web.archive.org/web/20160706073652/http://www.belstat.gov.by/upload/iblock/567/567f8a4ac45cd80a949bb7bd7a839ca7.zip Численность населения на 1 января 2016 г. и среднегодовая численность населения за 2015 год по Республике Беларусь в разрезе областей, районов, городов и поселков городского типа]{{Ref-ru}} [[Нацыянальны статыстычны камітэт Рэспублікі Беларусь]]</ref>; 2017 год — 3662 чал.<ref name="belstat2017">[https://web.archive.org/web/20200813193913/http://belstat.gov.by/ofitsialnaya-statistika/publications/izdania/public_bulletin/index_7192/ Численность населения на 1 января 2017 г. и среднегодовая численность населения за 2016 год по Республике Беларусь в разрезе областей, районов, городов и поселков городского типа]{{Ref-ru}} [[Нацыянальны статыстычны камітэт Рэспублікі Беларусь]]</ref>; 2018 год — 3681 чал.<ref name="belstat2018">[https://web.archive.org/web/20180405033656/http://www.belstat.gov.by/ofitsialnaya-statistika/publications/izdania/public_bulletin/index_8782 Численность населения на 1 января 2018 г. и среднегодовая численность населения за 2017 год по Республике Беларусь в разрезе областей, районов, городов и поселков городского типа]{{Ref-ru}} [[Нацыянальны статыстычны камітэт Рэспублікі Беларусь]]</ref>; 2020 год — 4400 чал.<ref name="belstat2020">[https://web.archive.org/web/20210430042021/https://www.belstat.gov.by/ofitsialnaya-statistika/publications/izdania/public_bulletin/index_16754/ Численность населения на 1 января 2020 г. и среднегодовая численность населения за 2019 год по Республике Беларусь в разрезе областей, районов, городов и поселков городского типа]{{Ref-ru}} [[Нацыянальны статыстычны камітэт Рэспублікі Беларусь]]</ref> == Адукацыя == На 2022 год у Брагіне дзеялі [[гімназія]], Цэнтар карэкцыйна-разьвівальнага навучаньня і рэабілітацыі, Цэнтар творчасьці дзяцей і [[Моладзь|моладзі]], Фізкультурна-спартовы цэнтар дзяцей і моладзі, Брагінскі раённы сацыяльна-пэдагагічны цэнтар зь дзіцячым [[Прытулак|прытулкам]], [[дзіцяча-юнацкая спартовая школа]] (ДЮСШ) і Брагінскія дзіцячыя [[ясьлі]]-сад, якія забясьпечвалі поўны ахоп дзяцей [[Дашкольная ўстанова|дашкольнай]] асьветай. У ясьлях-садзе працавалі 4 гурткі: 1) [[Выяўленчае мастацтва|выяўленчага мастацтва]], 2) замежных моваў, 3) падрыхтоўкі да школы, 4) [[Харэаграфія|харэаграфіі]]. Цэнтар карэкцыйна-разьвівальнага навучаньня Брагінскага раёну меў клясу для дзяцей з множнымі парушэньнямі разьвіцьця, якім забясьпечвалі падвоз. Забясьпечанасьць кампутарамі складала 1 кампутар на 16 чалавек пры стандарце 1 на 30<ref>{{Навіна|аўтар=|загаловак=Адукацыя|спасылка=http://bragin.gomel-region.by/by/aduk/|выдавец=Брагінскі раённы выканаўчы камітэт|дата публікацыі=2022|дата доступу=9 лютага 2022}}</ref>. == Мэдыцына == На 2022 год [[Брагінская цэнтральная раённая лякарня]] месьцілася па вуліцы Крылова, д. 7 і мела 91 ложак, зь іх: 40 — у тэрапэўтычным аддзяленьні; 28 — у [[Хірургія|хірургічным]]; 20 — у [[Акушэрства|акушэрска]]-[[Пэдыятрыя|пэдыятрычным]], у тым ліку 10 пэдыятрычных ложкаў і па 5 — [[Гінэкалёгія|гінэкалягічных]] і хваробаў [[Цяжарнасьць|цяжарнасьці]]; 3 — у аддзяленьні [[Анастэзіялёгія|анастэзіялёгіі]] і [[Рэанімацыя|рэанімацыі]]. У [[Паліклініка|паліклініцы]] працавалі лекары 14 спэцыяльнасьцяў: некалькі лекараў агульнай практыкі, участковых пэдыятраў, хірургаў і акушэраў-гінэколягаў, па адным [[Нэўралёгія|нэўролягу]], отарыналярынголягу, [[Анкалёгія|анколягу]], [[Эндакрыналёгія|эндакрынолягу]], [[Афтальмалёгія|афтальмолягу]], інфэкцыяністу, дэрматавэнэролягу, [[Псыхіятрыя|псыхіятру]]-нарколягу і фтызіятру, а таксама зубныя [[фэльчар]]ы<ref>{{Навіна|аўтар=|загаловак=Лекавая сетка|спасылка=http://bragincrb.by/лечебная-сеть/|выдавец=[[Брагінская цэнтральная раённая лякарня]]|мова=ru|дата публікацыі=2022|дата доступу=9 лютага 2022}}</ref>. == Культура == На 2022 год у Брагінскім раёне дзеялі: * [[Брагінскі раённы дом культуры]], які меў 12 падразьдзяленьняў у выглядзе сельскіх клюбаў, зь якіх 7 было ў [[Пасёлак|пасёлках]]; * [[Брагінская цэнтральная раённая бібліятэка]], якая мела 20 падразьдзяленьняў у выглядзе сельскіх [[Бібліятэка|бібліятэк]]; * [[Брагінская дзіцячая школа мастацтваў]], што мела падразьдзяленьне ў [[Камарын]]е і клясы ў пасёлках [[Буркі]], [[Краснае (Брагінскі раён)|Краснае]], [[Малажын]] і [[Мікулічы (Гомельская вобласьць)|Мікулічы]]; * [[Брагінскі гістарычны музэй]] з карціннай [[галерэя]]й<ref name="а"/>. У Брагіне існавалі 3 народныя творчыя гурты, якія дзеялі пры Брагінскім раённым доме культуры: 1) музычны гурт «[[Бравія]]», 2) эстрадная студыя «Музычны лябірынт», 3) мужчынскі сьпеўны гурт «[[Галасы дубравы]]». У Брагінскай дзіцячай школе мастацтваў працаваў дзіцячы харэаграфічны гурт «[[Брагінка (гурт)|Брагінка]]», што быў лаўрэатам 2-й ступені абласнога конкурсу «Карагод сяброў». Бібліятэчнае абслугоўваньне ахоплівала звыш 80 % месьцічаў. Кнігазабясьпечанасьць складала 14,8 кніг на чалавека і 19,7 кніг на чытача. У Брагінскай цэнтральнай раённай бібліятэцы дзеяў публічны цэнтар прававой інфармацыі з выхадам у Сеціва, што ўлучаў эталённы банк прававых зьвестак. У Брагінскай дзіцячай школе мастацтваў дзеялі 7 клясаў па: 1) [[акардэон]]е, 2) [[баян]]е, 3) выяўленчым мастацтве, 4) [[Гітара|гітары]], 5) [[фартэпіяна]], 6) харэаграфіі, 7) [[Цымбалы|цымбалах]]. Штогод ладзіўся раённы конкурс «Брагінская музычная вясна»<ref name="а">{{Навіна|аўтар=|загаловак=Культура|спасылка=http://www.bragin.gomel-region.by/ru/culture/|выдавец=Брагінскі раённы выканаўчы камітэт|мова=ru|дата публікацыі=2022|дата доступу=9 лютага 2022}}</ref>. Таксама ў Брагіне дзеялі праваслаўная царква [[Мікола Цудатворца|Міколы Цудатворцы]] і пратэстанцкая царква «Благодаць»<ref>{{Навіна|аўтар=|загаловак=Рэлігія|спасылка=http://www.bragin.gomel-region.by/ru/religiya/|выдавец=Брагінскі раённы выканаўчы камітэт|мова=ru|дата публікацыі=2022|дата доступу=9 лютага 2022}}</ref>. Вядуцца радыётрансьляцыі. Выходзіць раённая газэта «[[Маяк Палесься]]», рэдакцыя якой месьціцца па вуліцы Гагарына, д. 47<ref>{{Навіна|аўтар=|загаловак=Кантакты|спасылка=http://www.bragin.by/kontakty/|выдавец=Газэта «[[Маяк Палесься]]»|дата публікацыі=2022|дата доступу=9 лютага 2022}}</ref>. == Забудова == === Плян === Сучасны Брагін плянавальна складаецца зь сеткі кварталаў, выцягнутых уздоўж ракі. Асноўныя адміністрацыйныя і гандлёвыя будынкі канцэнтруюцца вакол пляцу. У цэнтральнай частцы разьмяшчаюцца 2-, 4- і 5-павярховыя жылыя дамы. Астатняя забудова пераважна аднапавярховая, драўляная. === Вуліцы і пляцы === {| cellspacing="1" cellpadding="3" style="width: 700px; margin: 0 0 1em 0; border: solid darkgray; border-width: 1px 1px 1px 1px; font-size: 90%; background-color: #fff;" |- bgcolor={{Колер|Беларусь}} align="center" | '''Афіцыйная назва''' || '''Гістарычная назва'''{{Заўвага|Усё, што датычыцца вуліц і мясцовасьцяў Брагіна, вядома дзякуючы Віктару Гілеўскаму і заснавана на матэрыялах Усесаюзнага перапісу 1926 г.<ref>НАРБ. Ф. 30. Воп. 2. Спр. 7031, 7130, 7131</ref> Гл. таксама: Трыбуна калгасніка. 6.04.1935 (перайменаваньні).}} || '''Былыя назвы''' |- style="background:#FAFAFA;" align="left" | Заходняя вуліца || '''Пойма''' вуліца || |- style="background:#EEEEEE;" align="left" | Каапэратыўная вуліца || '''Шайкевіча''' вуліца{{Заўвага|Гэтая і іншыя імянныя назвы ўтварыліся з прозьвішчаў гаспадароў сядзібаў.}} || |- style="background:#FAFAFA;" align="left" | Камсамольская вуліца || '''Зялёная''' вуліца || |- style="background:#EEEEEE;" align="left" | Кірава вуліца || '''Загародзьдзе''' вуліца || |- style="background:#FAFAFA;" align="left" | Кірава завулак || '''Панеўчыка''' вуліца || |- style="background:#EEEEEE;" align="left" | Мамкіна вуліца || '''Кротава''' вуліца || <br> Сялянская вуліца (па 1935 г.) |- style="background:#FAFAFA;" align="left" | Манжоса вуліца || ''Безымянная'' вуліца <br> '''Садовая''' вуліца || |- style="background:#EEEEEE;" align="left" | Махава вуліца || '''Мясная''' вуліца (частка) <br> '''Гарбарная''' вуліца (частка) <br> '''Школьны''' завулак (частка){{Заўвага|А таксама завулкі, прылеглыя да вуліцаў Траецкай, Качанава, Баранава.}} || Інтэрнацыянальная вуліца (па 1935 г.) |- style="background:#FAFAFA;" align="left" | Махава завулак || '''Баранава''' вуліца (частка) <br> '''Жэжкі''' вуліца (частка) <br> '''Процкаў''' вуліца (частка) || |- style="background:#EEEEEE;" align="left" | Набярэжная вуліца || '''Пасад''' вуліца || |- style="background:#FAFAFA;" align="left" | Партызанская вуліца || '''Новая'''{{Заўвага|Бо зьявілася пасьля 1861 г.}} вуліца || |- style="background:#EEEEEE;" align="left" | Першамайская вуліца || '''Кардашова вуліца''' (частка) <br> '''Качанава''' вуліца (частка) || |- style="background:#FAFAFA;" align="left" | Пралетарская вуліца || '''Траецкая''' вуліца || |- style="background:#EEEEEE;" align="left" | Савецкая вуліца || '''Базарная''' вуліца <br> '''Вузкі Базар''' вуліца <br> '''Прабойная''' вуліца <br> '''Пясочная''' вуліца|| |- style="background:#FAFAFA;" align="left" | Садовы завулак || '''Казінаўка (Казіміраўка)''' вуліца || |- style="background:#EEEEEE;" align="left" | Скарахода вуліца || '''Выганная''' вуліца<ref>Гілеўскі В. [https://web.archive.org/web/20210614095025/http://www.bragin.by/2021/06/bragin-gistarychny-u-poshukax-doma-syargeya-paluyana/ Брагін гістарычны. У пошуках дома Сяргея Палуяна], Маяк Палесся, 10 чэрвеня 2021 г.</ref> || |- style="background:#FAFAFA;" align="left" | Чырвонаармейская вуліца || '''Гаток''' вуліца<ref>Віктар Гілеўскі. Твой дом — Брагін. // Літаратура і мастацтва. № 17, 26 красавіка 2019. С. 6.</ref> || |- style="background:#EEEEEE;" align="left" | Чырвонаармейскі завулак || '''Сідаровіча''' вуліца || |} Вуліцы, якія не існуюць і ў пераназваным выглядзе: Кавальская, Кароткая, Вузкая, Падол, Школьная, Цясьлярская. === Мясцовасьці === [[Файл:Згадка пра двор Звярынец і замак Гарадыскі. 1812 г.png|значак|зьлева|170px|Згадка пра двор Зьвярынец і замак Гарадыскі. 1812 г.]][[Файл:Grave crosses in Brahin - Zagorodskoje cemetery 2 - br 1900 AD.jpg|150px|значак|Надмагільны крыж з пахаваньня на Загародзкіх могілках. Перад 1900 годам.]]Гістарычныя мясцовасьці Брагіна: Загародзьдзе, Зьвярынец{{заўвага|14 студзеня 1812 г. сьвятар Актавіян Доўгірд, настаяцель Сялецкага кляштару базыльянаў, ахрысьціў Люцыю Юзафату, дачку сужэнства Рыгора і Зофіі Каплінскіх з двара Зьвярынец, пісараў пры сховішчах Брагінскага маёнтку, парафіянаў Астраглядавіцкага касьцёлу, а кумамі былі пан Антоні Зяньковіч, стражнік аршанскі, і пані Калета Лышчынская, ротмістрава, пан Антоні Мрачкоўскі і пані Францішка Згажэльская, рэгэнтава, пан Леон Згажэльскі, рэгэнт, і панна Пелагія Лышчынская, усе — з замку Гарадыскага<ref>НГАБ. Ф. 136. Воп. 13. Спр. 1451. А. 47адв.</ref>.|}} (раён сучасных вуліц Зіновіча, Юбілейнай, Паркавай, Пясочнай, канца Кастрычніцкай, Крылова, Палескай, Аэрадромнай, Чэлідзэ), Касачоў, Ліпкі, Палуянаўшчына. == Эканоміка == На 2022 год у Брагіне месьціліся: * ААТ «Брагінаграсэрвіс» (вул. Мэханізатараў, д. 4) на 69 супрацоўнікаў, якое ажыцьцяўляла грузаперавозкі і [[рамонт]] сельгастэхнікі, а таксама мела падразьдзяленьне ў [[Камарын]]е<ref>{{Навіна|аўтар=|загаловак=Сельская гаспадарка|спасылка=http://bragin.gomel-region.by/by/sels_g/|выдавец=[[Брагінскі раённы выканаўчы камітэт]]|дата публікацыі=2022|дата доступу=8 лютага 2022}}</ref>; * УП «Брагінская перасоўная мэханізаваная калёна № 91» (вул. Ігнаценкі, д. 26) на 69 працаўнікоў, якое належала ААТ «[[Палесьсебуд]]»<ref>{{Навіна|аўтар=|загаловак=Будаўніцтва|спасылка=http://bragin.gomel-region.by/by/buda/|выдавец=Брагінскі раённы выканаўчы камітэт|дата публікацыі=2022|дата доступу=8 лютага 2022}}</ref>; * 21 спажывецкая і 14 харчовых [[крама]]ў; * 7 спажывецкіх і 4 харчовыя [[павільён]]ы; * 3 спажывецкія і 2 харчовыя [[шапік]]і; * 3 спажывецкія і 2 мяшаныя гандлёвыя [[намёт]]ы<ref>{{Навіна|аўтар=|загаловак=Разьмяшчэньне гандлёвых кропак у Брагінскім раёне|спасылка=http://www.bragin.gomel-region.by/uploads/files/Dislokatsija-roznichnyx-torgovyx-objektov,-raspolozhennyx-na-territorii-rajona.xlsx|выдавец=Брагінскі раённы выканаўчы камітэт|мова=ru|дата публікацыі=1 кастрычніка 2020|дата доступу=8 лютага 2022}}</ref>. Таксама працавалі дробныя вытворцы харчаваньня і мэтэастанцыя. == Турыстычная інфармацыя == === Інфраструктура === Дзее гістарычна-этнаграфічны музэй (з 1987 году) з мастацкай галерэяй. === Страчаная спадчына === * [[Брагінскі замак|Замак]] (XV—XVII стст.) * Касьцёл (сярэдзіна XVIII ст.) * Царква Раства Багародзіцы (1790) * Царква Сьвятога Мікалая (XVII ст.) * Царква Сьвятой Тройцы (1786) == Галерэя == <gallery caption="Краявіды Брагіна" widths=150 heights=150 class="center"> 000 Brahin 04.JPG|Старая камяніца 000 Brahin 09.JPG|Вуліца 000 Brahin 08.JPG|Пляц 000 Brahin 12.JPG|Адміністрацыя </gallery> == Асобы == * [[Адам Міхал Ракіцкі]] (каля 1740—1779) — [[Кашталяны менскія|кашталян менскі]], уладальнік Брагіна * Міхал, сын Рафала, Ракіцкі (1797—1855) — рэчыцкі павятовы маршалак, уладальнік Брагіна * [[Сяргей Палуян]] (1890—1910) — беларускі публіцыст, празаік і літаратуразнавец пачатку ХХ ст. * [[Барыс Магілевіч]] (1907—1934) — удзельнік марской экспэдыцыі на параходзе «Чэлюскін» (1933—1934)<ref>[http://www.rujen.ru/index.php/МОГИЛЕВИЧ_Борис_Григорьевич]{{Недаступная спасылка|date=May 2026 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref> * [[Алег Мельнікаў]] (нар. 1946) — беларускі матэматык і пэдагог * [[Яўген Панамарэнка]] (нар. 1947) — беларускі мастак * [[Навум Фальковіч]] (нар. 1924) — намесьнік начальніка ваеннай катэдры Томскага дзяржаўнага ўнівэрсытэту<ref>[https://web.archive.org/web/20210624201046/http://wiki.tsu.ru/wiki/index.php/%D0%A4%D0%B0%D0%BB%D1%8C%D0%BA%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87,_%D0%9D%D0%B0%D1%83%D0%BC_%D0%98%D0%BE%D1%81%D0%B8%D1%84%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87]</ref> == Заўвагі == [[Файл:Успаміны старажылаў ды ўласныя ўяўленьні, запісаныя брагінскімі настаўнікамі ў 1925 г.png|значак|зьлева|170px|Успаміны старажылаў ды ўласныя ўяўленьні, запісаныя брагінскімі шкрабамі{{заўвага|Шкрабы – абрэвіятура, якая выкарыстоўвалася ў 1920-я гг. адносна школьных работнікаў; бальшавікам спачатку нават і ў слове «настаўнік» бачылася нешта буржуазнае?}} ў 1925 г.]] {{Заўвагі}} == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} == Літаратура == * {{Літаратура/БелЭн|3}} * {{Літаратура/ЭВКЛ|1}} * {{Літаратура/Гарады і вёскі Беларусі|1-1}} * {{Літаратура/Памяць/Брагінскі раён}} * {{Літаратура/ЭГБ|2}} * {{Літаратура/Геаграфічны слоўнік Каралеўства Польскага|1}} {{Навігацыйная група |назоў = Брагін у сучасным [[Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел Беларусі|адміністрацыйна-тэрытарыяльным падзеле]] [[Беларусь|Беларусі]] |стыль_назова = background-color: {{Колер|Беларусь}}; |Брагінскі раён |Гомельская вобласьць }} {{Добры артыкул}} [[Катэгорыя:Брагін| ]] iwwvx3sld9pablnjxqd4yxyr1oy5xwh 0 22949 2685852 2605590 2026-08-21T21:05:54Z InternetArchiveBot 67502 Rescuing 1 sources and tagging 0 as dead.) #IABot (v2.0.9.5 2685852 wikitext text/x-wiki {{Краіна2 | СУП ППЗ = 37,5 млрд $ | Год падліку СУП ППЗ = 2022 | Месца паводле СУП ППЗ = | СУП ППЗ на чалавека = 2 836 $ | Год падліку СУП ППЗ на чалавека = 2022 | Месца паводле СУП ППЗ на чалавека = | СУП намінал = 12,1 млрд $ | Год падліку СУП намінал = 2022 | Месца паводле СУП намінал = | СУП намінал на чалавека = 912 $ | Год падліку СУП намінал на чалавека = 2022 | Месца паводле СУП намінал на чалавека = }} '''Руа́нда, Рэспубліка Руанда''' ({{мова-rw|u Rwanda}}) — невялікая краіна ў [[Цэнтральная Афрыка|Цэнтральнай Афрыцы]] на сутыку рэгіёну [[Вялікія Афрыканскія азёры|Вялікіх Афрыканскіх азёраў]] і Паўднёва-ўсходняй Афрыкі. Месьціцца на некалькі градусаў ніжэй за роўнік і мяжуе з [[Дэмакратычная Рэспубліка Конга|Дэмакратычнай Рэспублікай Конга]], [[Танзанія]]й, [[Уганда]]й і [[Бурундзі]]. Ня мае выхаду да мора. Паверхня краіны мае складаны, узвышаны характар, то бок на захадзе краю пераважаюць горы, а на паўднёвым усходзе расьцягаецца [[саванна]]. Руанда на мясцовых мовах азначае «''Край тысячы пагоркаў''». Клімат вагаецца па тэрыторыі ад мернага да субтрапічнага, з двума дажджлівымі і двума сухімі сэзонамі на год. Колькасьць насельніцтва дзяржавы складае больш за 12,6 мільёнаў чалавек, якія жывуць на плошчы ў 26 тысячаў км², што робіць Руанду самай густанаселенай мацерыковай афрыканскай краінай. Сярод краінаў, якія перавышаюць плошчу ў 10 тысяч км², Руанда займае пяты радок паводле гэтага паказьніку ў сьвеце. Адзін мільён з усіх жыхароў ёсьць мяшчанамі сталіцы і найбуйнейшага гораду [[Кігалі]]. З 1994 году Руанда ёсьць унітарнай [[прэзыдэнт|прэзыдэнцкай]] дзяржавай з двухпалатным парлямэнтам, якім кіруе [[Руандыйскі патрыятычны фронт]]. З дакаляніяльных часоў і пасюль край кіруецца цэнтралізаваным [[аўтарытарызм|аўтарытарным]] урадам. Не зважаючы на тое, што Руанда мае нізкі ўзровень [[карупцыя|карупцыі]] ў параўнаньні з суседнімі краінамі і ў Афрыкі агулам, яна займае адно з найніжэйшых месцаў у міжнародных рэйтынгах празрыстасьці ўраду, узроўню грамадзянскіх свабодаў і [[якасьць жыцьця|якасьці жыцьця]]. Насельніцтва досыць маладое і пераважна сельскае. Усе руандыйцы паходзяць толькі з адной культурнай і моўнай групы, вядомай як [[баньяруанда]], але падзяліць іх можна на народнасьці [[хуту]], [[тутсі]] і [[тва]]. Апошнія з узгаданных плямёнаў ёсьць [[пігмэі|пігмэямі]], якія жывуць у лясах і часта лічацца нашчадкамі самых раньніх жыхароў Руанды. Нацыянальная мова завецца [[руанда (мова)|руанда]]. На ёй размаўляюць карэнныя руандыйцы, але таксама да ліку афіцыйных належаць [[ангельская мова|ангельская]], [[француская мова|француская мовы]] і [[суахілі]]. Эканоміка грунтуецца ў асноўным на [[спажывецкая гаспадарка|спажывецкай гаспадарцы]]. Асноўнымі культурамі, якія выпраўляюць на экспарт, ёсьць [[кава]] і [[гарбата]]. Апошнім часам, хуткарослым сэктарам эканомікі ёсьць [[турызм]], які дазваляе зарабляць краіне грошы. Ужо ў XXI стагодзьдзі Руанда набыла рэпутацыю новага тэхналягічнага цэнтру Афрыкі, дзякуючы павелічэньню колькасьці тэхналягічных стартапаў<ref>[https://www.pwc.com/rw/en/publications/leveraging-rwandas-position-as-a-tech-hub.html «Leveraging Rwanda’s position as a tech hub»]. PricewaterhouseCoopers.</ref>. Краіна ёсьць сябрам [[Афрыканскі зьвяз|Афрыканскага зьвязу]], [[Арганізацыя Аб’яднаных Нацыяў|Арганізацыі Аб’яднаных Нацыяў]], [[Садружнасьць нацыяў|Садружнасьці нацыяў]], [[Эканамічная супольнасьць Усходняй і Паўднёвай Афрыкі|Эканамічнай супольнасьці Ўсходняй і Паўднёвай Афрыкі]], арганізацыі [[Франкафонія]] і [[Усходнеафрыканская супольнасьць|Ўсходнеафрыканскай супольнасьці]]. У чэрвені 2022 году у Руандзе ладзілася сустрэча кіраўнікоў урадаў Садружнасьці нацыяў, якая першапачаткова была заплянаваная на 2020 год, але праз пандэмію каранавірусу была перанесеная<ref>[https://www.dw.com/en/rwanda-hosts-commonwealth-summit-amid-rights-security-concerns/a-62187114 «Rwanda hosts Commonwealth summit amid rights, security concerns»]. Deutsche Welle.</ref>. == Гісторыя == === Старажытнасьць === [[Файл:Rwanda Nyanza Mwami Palace.jpg|значак|зьлева|Рэканструкцыя старажытнага палацу караля ў [[Ньянза (горад)|Ньянзе]].]] Першае старажытнае паселішча чалавека на тэрыторыі сучаснай Руанды датуецца [[ледавіковы пэрыяд|ледавіковым пэрыядам]] альбо [[неалітычны пэрыяд|неалітычным пэрыядам]] прыкладна каля 8000 гадоў да н. э. альбо пэрыядам да 3000 гадоў да н. э.{{Зноска|Chrétien|2003|Chrétien|44}} Археалягічныя раскопкі выявілі доказы рэдкіх паселішчаў паляўнічых у канцы [[каменны век|каменнага веку]], а таксама раньняга [[жалезны век|жалезнага веку]], калі ўжо былі ганчарныя вырабы і жалезныя інструмэнты<ref>Dorsey, Learthen (1994). «Historical Dictionary of Rwanda». Metuchen, N.J.: Scarecrow Press. — С. 36. — ISBN 978-0-8108-2820-9.</ref>{{Зноска|Chrétien|2003|Chrétien|45}}. Гэтыя раньнія жыхары, як лічыцца, былі продкамі плямёнаў [[тва]], якія жылі [[паляваньне]]м і [[зьбіральніцтва]]м{{Зноска|Mamdani|2002|Mamdani|61}}. Паміж 700 году да н. э. і 1500 годам н. э., шэраг групаў [[банту]] перасялілася ў Руанду, зруйнаваўшы пэўную частку лясоў пад зямлю дзеля сельскай гаспадаркі{{Зноска|Mamdani|2002|Mamdani|61}}{{Зноска|Chrétien|2003|Chrétien|58}}. Лясныя жыхары тва, страціўшы свае месцы жыхарства, былі вымушаныя перамясьціцца на горныя схілы{{Зноска|King|2007|King|75}}. Гісторыкі маюць некалькі тэорыяў адносна характару міграцыі банту. Адна зь іх палягае на тым, што першымі пасяленцамі былі [[хуту]], у той час як [[тутсі]] прыбылі на тэрыторыі сучаснае краіны пазьней, утварыўшы асобную этнічную групу, магчыма, ніла-гаміцкага паходжаньня{{Зноска|Prunier|1995|Prunier|16}}. Паводле альтэрнатыўнай тэорыі, міграцыя была павольнай, але ўстойлівай, а прыбылыя групы хутка інтэграваліся ў тубыльные грамадзтва, унікаючы заваёваў{{Зноска|Mamdani|2002|Mamdani|61}}{{Зноска|Mamdani|2002|Mamdani|58}}. Згодна з гэтай тэорыяй, адрозьненьні паміж хуту і тутсі ўзьніклі пазьней, і, перш за ўсё, палягалі на клясавым адрозьненьні, а не этнічным{{Зноска|Chrétien|2003|Chrétien|69}}. Самай раньняй формай грамадзкай арганізацыі ў рэгіёне былі [[клан]]ы{{Зноска|Chrétien|2003|Chrétien|88}}. Кланы не абмяжоўваліся роднаснымі сувязямі або геаграфічнымі межамі і улучалі хуту, тутсі і тва{{Зноска|Chrétien|2003|Chrétien|88}}. З XV стагодзьдзя кланы пачалі зьлівацца і фармаваць каралеўствы{{Зноска|Chrétien|2003|Chrétien|141}}. Адно з каралеўстваў пры каралю Гігангу здолела паглынуць некалькі сваіх блізкіх суседзяў і ўтварыць каралеўства [[Руанда (каралеўства)|Руанда]]. Да 1700 году на тэрыторыі сучаснай Руанды існавала каля васьмі каралеўстваў{{Зноска|Chrétien|2003|Chrétien|482}}. Адно зь іх, каралеўства Руанда, якім кіраваў клан тутсі [[Нігіня]], пачаў дамінаваць у рэгіёне зь сярэдзіны XVIII стагодзьдзя{{Зноска|Chrétien|2003|Chrétien|160}}. Каралеўства дасягнула сваёй найбольшай моцы ўсьцяж XIX стагодзьдзя пры панаваньні каралю [[Кігелі Рвабугіры]]. Ён скарыў некалькі меншых дзяржаваў, пашырыў каралеўства на захад і поўнач{{Зноска|Chrétien|2003|Chrétien|160}}{{Зноска|Mamdani|2002|Mamdani|69}}, а таксама ініцыяваў адміністрацыйныя рэформы. Зьмены адбываліся ў сацыяльным жыцьці, як то паступова хуту мусілі былі працаваць на тутсі{{Зноска|Mamdani|2002|Mamdani|69}}. Менавіта за часам Рвабугіры зьявіўся злом паміж папуляцыямі хуту і тутсі{{Зноска|Mamdani|2002|Mamdani|69}}. Статус тва быў лепшым за той, які ў іх быў даўней, то бок некаторыя зь іх сталі танцорамі пры каралеўскім двары{{Зноска|King|2007|King|75}}, але іхняя колькасьць працягвала зьніжацца{{Зноска|Prunier|1995|Prunier|6}}. === Эўрапейская калянізацыя === [[Файл:BEL-RWB 1953 MiNr0134 mt B002a.jpg|значак|Паштовая марка [[Руанда—Ўрундзі|Руанды—Ўрундзі]] 1953 году.]] [[Бэрлінская канфэрэнцыя (1884)|Бэрлінская канфэрэнцыя]] 1884 году зацьвердзіла замацаваньне тэрыторыі сучаснае краіны за [[Нямецкая імпэрыя|Нямецкай імпэрыяй]], якая абвесьціла яе часткай [[Нямецкая Ўсходняя Афрыка|Нямецкай Усходняй Афрыкі]]. У 1894 годзе дасьледнік [[Густаў Адольф фон Гёцэн]] стаўся першым эўрапейцам, які завандраваў усю тэрыторыю Руанды, перайшоўшы з паўднёвага ўсходу да возера [[Ківу (возера)|Ківу]] і сустрэўшы караля{{Зноска|Chrétien|2003|Chrétien|217}}{{Зноска|Prunier|1995|Prunier|9}}. У 1897 годзе Нямеччына стварыла прысутнасьць у Руандзе з складаньнем зьвязу з каралём і ўсталяваньнем пратэктарату, распачаўшы каляніяльную эпоху<ref>Carney, J.J. (2013). [https://books.google.com/books?id=lKFpAgAAQBAJ «Rwanda Before the Genocide: Catholic Politics and Ethnic Discourse in the Late Colonial Era»]. Oxford University Press. — С. 24. — ISBN 9780199982288.</ref>. Немцы істотна не зьмянілі сацыяльную структуру краіны, але зрабілі пэўны ўплыў, падтрымліваючы караля і існуючую герархію, і дэлегаваўшы ўладу мясцовым начальнікам{{Зноска|Prunier|1995|Prunier|25}}. Бэльгійскія сілы ўварваліся ў Руанду і [[Бурундзі]] ў 1916 годзе з тэрыторыі [[Дэмакратычная Рэспубліка Конга|Конга]] падчас [[Першая сусьветная вайна|Першай сусьветнай вайны]], а пазьней, у 1922 годзе, [[Бэльгія]] атрымала поўны кантроль як на Руандай, гэтак і над Бурундзі, атрымаўшы [[мандат Лігі народаў|мандат]] [[Ліга народаў|Лігі народаў]] на кіраваньне гэтых тэрыторыяў. Новыя ўлады назвалі новую калёнію [[Руанда—Ўрундзі]] і ўчынілі больш прамое каляніяльнае кіраваньне{{Зноска|Prunier|1995|Prunier|260}}. Бэльгійцы спрасьцілі і цэнтралізавалі структуру ўлады{{Зноска|Prunier|1995|Prunier|270}}, распачалі маштабныя праекты ў галіне адукацыі, аховы здароўя, грамадзкіх работ і нагляду за сельскай гаспадаркай, у тым ліку прывезьлі новыя культуры і палепшылі сельскагаспадарчыя мэтады дзеля таго, каб зьнізіць частасьць голаду{{Зноска|Prunier|1995|Prunier|276—277}}. І немцы, і бэльгійцы, у выніку новага [[імпэрыялізм]]у, спрыялі замацаваньню вяршэнства тутсі, улічваючы розніцу паміж этнічнымі групамі. У 1935 годзе Бэльгія ўсталявала сыстэму пасьведчаньня асобы, якая ідэнтыфікавала кожнага чалавека як тутсі, хуту, тва альбо натуралізаваную асобу. Калі раней была мажлівасьць заможнаму хуту стаць ганаровым тутсі, новая сыстэма перашкаджала руху паміж клясамі<ref>Gourevitch, Philip (2000). [https://books.google.com/books?id=8OiMfpTiApQC «We Wish To Inform You That Tomorrow We Will Be Killed With Our Families»] (Reprint ed.). London; New York, N.Y.: Picador. — С. 56—57. — ISBN 978-0-330-37120-9.</ref>. Бэльгія працягвала кіраваць Руандай-Урундзі, дзе сучасная Руанда была паўночнай часткай калёніі, і пасьля [[Другая сусьветная вайна|Другой сусьветнай вайны]] паводле мандату [[Арганізацыя Аб’яднаных Нацыяў|ААН]] на кантроль з магчымасьцю абвяшчэньня незалежнасьці. Напружанасьць паміж тутсі і хуту пашыралася, і ў выніку правяла да паўстаньне хуту супраць караля тутсі ў 1959 годзе. Актывісты хуту пачалі забіваць тутсі і зьнішчаць іхныя дамы<ref>Linden, Ian; Linden, Jane (1977). [https://books.google.com/books?id=DgXoAAAAIAAJ «Church and Revolution in Rwanda»] (illustrated ed.). Manchester: Manchester University Press. — С. 267. — ISBN 978-0719-00-671-5.</ref>, змусіўшы больш за 100 тысяч чалавек шукаць паратунак у суседніх краінах{{Зноска|Prunier|1995|Prunier|51}}. У 1960 годзе адбылося скасаваньне манархіі праз рэфэрэндум. Большасьць месцаў у парлямэнце заняла каталіцка-нацыяналістычная партыя [[Пармэхуту]]. === Незалежнасьць === [[Файл:Juvénal Habyarimana (1980).jpg|значак|зьлева|[[Жувэналь Хаб’ярымана]] кіраваў дзяржавай з 1973 па 1994 гады.]] Руанда аддзялілася ад Бурундзі і атрымала незалежнасьць 1 ліпеня 1962 году{{Зноска|Prunier|1995|Prunier|53}}, які дасюль штогод адзначаецца як Дзень незалежнасьці<ref>Karuhanga, James (30.06.2018). [http://www.newtimes.co.rw/news/independence-day-did-rwanda-really-gain-independence-july-1-1962 «Independence Day: Did Rwanda really gain independence on July 1, 1962?»]. The New Times.</ref>. У наступным гвалт аднавіўся, калі тутсі ўварваліся з суседніх краін, а хуту адпомсьцілм ім забойствамі і рэпрэсіямі тутсі{{Зноска|Prunier|1995|Prunier|56}}. У 1973 годзе быў зьдзейсьнены [[вайсковы пераварот у Руандзе (1973)|вайсковы пераварот]], у выніку якога да ўладу прыйшоў міністар абароны [[Жувэналь Хаб’ярымана]]. Хуту ўсё яшчэ дамінавалі ў палітыцы, але праз эканамічны росквіт і зьніжэньне колькасьці гвалту ў дачыненьні да тутсі сытуацыя стабілізавалася{{Зноска|Prunier|1995|Prunier|74—76}}. Тва ўсьцяж заставаліся маргіналізаванымі, а многія зь іх сталі жабракамі<ref name="batwa">[https://web.archive.org/web/20140402134444/http://unpo.org/members/7861 «Batwa»]. Unrepresented Nations and Peoples Organization.</ref>. Насельніцтва Руанды павялічылася з 1,6 мільёнаў чалавек у 1934 годзе да 7,1 мільёнаў у 1989 годзе{{Зноска|Prunier|1995|Prunier|4}}. 1 кастрычніка 1990 годзе паўстанцкая групоўка [[Руандыйскі патрыятычны фронт]] (РПФ), якая складалася з амаль 500 тысяч уцекачоў тутсі, уварваліся ў паўночную Руанду з сваёй базы ва Ўгандзе, ініцыяваўшы [[грамадзянская вайна ў Руандзе|грамадзянскую вайну]]{{Зноска|Prunier|1995|Prunier|93}}. У замежнай палітыцы арганізацыя кіравалася на [[Злучаныя Штаты Амэрыкі|ЗША]] і [[Вялікабрытанія|Вялікабрытанію]]. Фронт асудзіў дзейны ўрад, дзе дамінавалі хуту, за тое, што ён ня здолеў дэмакратызаваць краіны і разьвязаць праблему з уцекачамі. Ані адзін з бакоў ня здолеў атрымаць вырашальную перамогу ў вайне{{Зноска|Prunier|1995|Prunier|135—136}}, але да 1992 году ўлада Хаб’ярыманы паслабела. Масавыя дэманстрацыі прымусілі яго стварыць кааліцыю з нутранай апазыцыяй і ў рэшце рэшт падпісаць у 1993 годзе [[Арушаўскае замірэньне|пагадненьні]] з РПФ{{Зноска|Prunier|1995|Prunier|190—191}}. Спыненьне агню скончылася 6 красавіка 1994 году, калі самалёт кіраўніка дзяржавы быў зьбіты каля аэрапорту [[Кігалі (аэрапорт)|Кігалі]]<ref>[https://web.archive.org/web/20130601115647/http://news.bbc.co.uk/1/hi/world/africa/8453832.stm «Hutus 'killed Rwanda President Juvenal Habyarimana'»]. BBC News.</ref>. Разам з Хаб’ярыманы загінуў прэзыдэнт [[Бурундзі]] [[Сыпрыен Нтар’яміра]], які таксама этнічна належыў да хуту. Па сьмерці прэзыдэнта ўчыніўся масавы [[генацыд у Руандзе|генацыд тутсі]]. На працягу прыблізна 100 дзён вайскоўцы і узброеныя групы хуту закатавалі ад 500 тысяч да 1 мільёну<ref>Henley, Jon (31.10.2007). [https://web.archive.org/web/20130901014733/http://www.theguardian.com/world/2007/oct/31/rwanda.theatre «Scar tissue»]. The Guardian.</ref> тутсі і палітычна памяркоўных хуту. Ахвяры былі забітыя ў добра сплянаваных нападах на загад часовага ўраду{{Зноска|Dallaire|2005|Dallaire|386}}. Нават цывільнае насельніцтва заклікалі чыніць гвалт, распаўсюджваючы варагаваньне і нянавісьць праз радыёэтэр. Гвалт чынілі таксама супраць тва, не зважаючы на тое, што загаду на генацыд да іх не было<ref name="batwa"/>. [[Файл:Pictures of Genocide Victims at the Genocide Memorial.jpg|значак|Фатаздымкі ахвяраў генацыду ў [[Мэмарыяльны цэнтар генацыду|Мэмарыяльным цэнтры генацыду]] ў [[Кігалі]].]] Узброенае фармаваньне тутсі павярнулася да наступу і мэтадычна ўзяло пад свой кантроль усю краіну да сярэдзіны ліпеня 1994 году{{Зноска|Dallaire|2005|Dallaire|299}}. Міжнародная рэакцыя на генацыд была абмежаваная, а [[міратворчыя сілы ААН|міратворчы кантынгент ААН]] неахвотна і млява ўмешваліся ў падзеі{{Зноска|Dallaire|2005|Dallaire|364}}. Пасьля фактычнай перамогі Руандыйскага патрыятычнага фронту прыблізна два мільёны хуту ўцяклі ў суседнія краіны, пераважна ў [[Дэмакратычная Рэспубліка Конга|Заір]], баючыся расправы. Уцекачы накіраваліся таксама ў Бурундзі, [[Танзанія|Танзанію]] і Ўганду. Дзеля замірэньня і ўчыненьня справядлівасьці быў створаны [[Міжнародны крымінальны трыбунал для Руанды]]. Дзеля пакараньня шараговых удзельнікаў чыненьня генацыду распачалі сваю дзейнасьць мясцовыя суды [[гачача]], якія кіраваліся вёскамі і грамадамі<ref>Bowcott, Owen (2.04.2014). [https://web.archive.org/web/20200220125741/https://www.theguardian.com/world/2014/apr/02/rwanda-genocide-fight-justice «Rwanda genocide: the fight to bring the perpetrators to justice»]. The Guardian.</ref>. На знак замірэньня прэзыдэнтам краіны стаў прадстаўнік хуту [[Пастэр Бізымунгу]], але фактычным кіраўніком Руанды стаў віцэ-прэзыдэнт і прадстаўнік Руандыйскага патрыятычнага фронту [[Поль Кагамэ]]<ref name="reuters">Asiimwe, Arthur (6.04.2007). [https://www.reuters.com/article/us-rwanda-president/rwandas-ex-president-freed-from-prison-idUSL0650070720070406 «Rwanda’s ex-president freed from prison»]. Reuters.</ref>. З 2000 году эканоміка Руанды выправілася і пайшла ўгару, а [[індэкс разьвіцьця чалавечага патэнцыялу]] хутка павялічыўся. У тым жа 2000 годзе Бізымунгу стаў крытычна ставіцца да ўраду Кагамэ. У выніку прэзыдэнт быў адхілены ад пасаду, якую заняў сам Кагамэ. Бізымунгу адразу ж заснаваў апазыцыйную партыю, але ўрад Кагамэ забароніў яе. Бізымунгу быў арыштаваны ў 2002 годзе за здраду і асуджаны да 15 гадоў пазбаўленьня волі. У 2007 годзе вязень быў вызвалены дзякуючы прэзыдэнцкаму памiлаваньню<ref name="reuters"/>. == Геаграфія == [[Файл:Karisimbi2.jpg|значак|зьлева|Гара [[Карысымбі]].]] [[Файл:Rwanda Topography.png|значак|Тапаграфічная мапа Руанды.]] Плошча Руанды складае 26 тысяч км², што ставіць яе ажно на 149-ы радок у сьпісе найвялікшых дзяржаваў у сьвеце, а таксама яна ёсьць чацьвертай найменшай краінай на афрыканскім мацерыку пасьля [[Гамбія|Гамбіі]], [[Эсўатыні]] і [[Джыбуці]]<ref>[https://web.archive.org/web/20140209041128/https://www.cia.gov/library/publications/the-world-factbook/rankorder/2147rank.html «Rank Order — Area»]. The World Factbook.</ref>. Краіна сумерная сваімі памерамі з [[Бурундзі]], [[Гаіці]] і [[Альбанія]]й<ref name="cia">[https://web.archive.org/web/20210109091722/https://www.cia.gov/the-world-factbook/countries/rwanda «Rwanda»]. The World Factbook.</ref><ref>Richards, Charles (24.07.1994). [https://web.archive.org/web/20150925195032/http://www.independent.co.uk/news/world/rwanda-question-time-how-could-it-happen-rebellion-slaughter-exodus-cholera-the-catastrophe-in-rwanda-is-beyond-our-worst-imaginings-who-is-to-blame-who-are-the-hutus-and-tutsis-can-peace-ever-be-restored-some-answers-1415794.html «Rwanda: Question Time: How could it happen?: Rebellion, slaughter, exodus, cholera: the catastrophe in Rwanda is beyond our worst imaginings. Who is to blame? Who are the Hutus and Tutsis? Can peace ever be restored? Some answers ...»]. The Independent.</ref>. Паверхня краіны ў асноўным гэта горы, а самым нізкім пунктам ёсьць рака [[Русызі]], якая сягае да 950 мэтраў над узроўнем мора<ref name="cia"/>. Самым высокім пунктам ёсьць гара [[Карысымбі]] (4507 м). Геаграфічна належыць да Цэнтральнай і Ўсходняй Афрыкі і мяжуе з [[Дэмакратычная Рэспубліка Конга|Дэмакратычнай Рэспублікай Конга]] на захадзе, [[Уганда]]й на поўначы, [[Танзанія]]й на ўсходзе, і Бурундзі на поўдні<ref name="cia"/>, месьцячыся у некалькіх градусах на поўдзень ад [[роўнік|экватару]] і ня маючы выхаду да мора<ref name="stategov">United States Department of State (2004). [https://web.archive.org/web/20200328004856/https://2009-2017.state.gov/outofdate/bgn/rwanda/40249.htm «Background Note: Rwanda»]. Background Notes.</ref>. Сталічны горад [[Кігалі]] месьціцца ў цэнтры дзяржавы<ref>[https://web.archive.org/web/20150430202739/http://www.britannica.com/EBchecked/topic/514402/Rwanda «Rwanda»]. Encyclopædia Britannica.</ref>. Водныя рэсурсы падзяляюцца на басэйны рэк [[Конга (рака)|Конга]] і [[Ніл]]. Водападзел цягнецца з поўначы на поўдзень, разразаючы краіну, прычым каля 80% плошчы Руанды належыць да басэйну Нілу, а 20% — да Конга праз раку [[Русызі]] і возера [[Танганьіка]]<ref>[https://web.archive.org/web/20120314045831/http://www.nilebasin.org/newsite/index.php?option=com_content&view=article&id=48%3Anbi-country-profiles&catid=35%3Anbi-country-profiles&Itemid=67&lang=en «Nile Basin Countries»]. Nile Basin Initiative.</ref>. Самай доўгай ракой краіны ёсьць [[Нябаронга]], якая цягнецца з поўдню да цэнтру дзяржавы, а потым зноўку накіроўваецца на поўдзень, а пасьля чаго злучаючыся з [[Рурубу]], выцякае ў [[Кагера|Кагеру]], якая цячэ на поўнач уздоўж мяжы з Танзаніяй. Нябаронга—Кагера ў рэшце рэшт сьцякае ў возера [[Вікторыя (возера)|Вікторыя]]<ref>[https://web.archive.org/web/20130601132100/http://news.bbc.co.uk/1/hi/england/hampshire/4864782.stm «Team reaches Nile’s 'true source'»]. BBC News.</ref>. У Руандзе налічваецца вялікая колькасьць азёраў, самым вялікім зь якіх лічыццы возера [[Ківу (возера)|Ківу]]. Гэтае возера месьціцца ў месцы [[Альбэртынскі рыфт|Альбэртынскага рыфту]], і па ім праходзіць заходняя мяжа Руанды, якая аддзяляе краіны ад Дэмакратычнай Рэспублікі Конга. Максымальная глыбіня Ківу складае 480 мэтраў{{Зноска|Jørgensen|2005|Jørgensen|93}}, дзякуючы чаму гэты водны аб’ект уваходзіць да ліку дваццаці самых глыбокіх азёраў у сьвеце{{Зноска|Briggs & Booth|2006|Briggs & Booth|153}}. Да іншымх значных азёраў належаць [[Бурэру]], [[Ругонда]], [[Мугазі]], [[Рвэру]] і [[Ігэма]]{{Зноска|Hodd|1994|Hodd|522}}. Горы дамінуюць у цэнтральнай і заходняй частцы Руанды, а краіна часам завецца «Краем тысячы пагоркаў»<ref>Christophe Migeon (2018). [https://web.archive.org/web/20190407095409/https://www.lepoint.fr/art-de-vivre/voyage-au-rwanda-le-pays-des-mille-collines-26-05-2018-2221523_4.php «Voyage au Rwanda, le pays des Mille Collines»]. Le Point.</ref>. === Клімат === [[Файл:RwandaVolcanoAndLake cropped2.jpg|значак|Краявіды Руанды ў гарах [[Вірунга (горы)|Вірунга]].]] Руанда мае мераны [[трапічны клімат|трапічны горны клімат]] з больш нізкімі тэмпэратурамі ў параўнаньні з тыповымі для экватарыяльных краінаў<ref name="stategov"/>. Сталіца краю горад [[Кігалі]], які месьціцца ў цэнтры краіны, мае тыповы дзённы дыяпазон тэмпэратураў ад 12°C да 27°C зь невялікімі зьменамі на працягу году<ref>[https://web.archive.org/web/20210120002348/http://worldweather.wmo.int/127/c00254.htm Kigali]. World Meteorological Organization.</ref>. Па ўсёй краіне назіраюцца некаторыя ваганьні тэмпэратуры, то бок горны захад і поўнач Руанды звычайна халаднейшы за нізінны ўсход<ref>Best Country Reports (2007). [https://web.archive.org/web/20121117203642/http://www.bestcountryreports.com/Temperature_Map_Rwanda.php «Temperature Map of Rwanda»]. World Trade Press.</ref>. У годзе маюцца два сэзоны [[дождж|дажджоў]] — першы цягнецца зь лютага па чэрвень, а другі — зь верасьня па сьнежань. Сэзоны перарываюцца двума сухімі сэзонамі, адзін зь якіх цягнецца зь чэрвеня па верасень, падчас якога часта ўвогуле не бывае дажджоў. Другі ж, больш кароткі, доўжыцца з сьнежня па люты{{Зноска|King|2007|King|10}}. Колькасьць ападкаў вар’іруецца ў залежнасьці ад геаграфіі, то бок на захадзе і паўночным захадзе Руанды штогод выпадае больш [[ападкі|ападкаў]], чым на ўсходзе і паўднёвым усходзе{{Зноска|Adekunle|2007|Adekunle|1}}. [[Глябальнае пацяпленьне]] прывяло да зьмены схемы сэзонаў дажджоў, згодна з адмысловай справаздачай, зьмяненьне клімату прывяло да памяншэньня колькасьці дажджлівых дзён у годзе, але таксама выклікала павелічэньне частасьці залеваў<ref>[https://web.archive.org/web/20140226155440/http://www.strategicforesight.com/publication_pdf/84153Blue%20Peace%20for%20the%20Nile.pdf «Blue Peace for the Nile»]. Strategic Foresight Group. 2013.</ref>. Такія зьмены выклікалі цяжкасьці для сялянаў, зьнізіўшы іхную прадукцыйнасьць<ref>Bucyensenge, Jean-Pierre (17.09.2014). [https://web.archive.org/web/20180314120616/http://www.newtimes.co.rw/section/article/2014-09-17/181003/ «Farmers wary as new weather patterns threaten production»]. The New Times.</ref>. === Біяразнастайнасьць === [[Файл:Mountain gorilla from Susa Group in Karisimbi thicket of Volcanoes National Park in Rwanda. Emmanuel Kwizera.jpg|значак|зьлева|Нацыянальны парк [[Бірунга]] ёсьць [[арэал]]ам найбуйнейшай папуляцыі [[горная гарыла|горных гарылаў]].]] У дагістарычныя часы горныя лясы займалі траціну тэрыторыі сучаснай Руанды. Натуральная расьліннасьць цяпер у асноўным абмежаваная трыма нацыянальнымі паркамі, а ў астатняй частцы краіны дамінуе [[тэрасавае земляробства]]{{Зноска|Briggs & Booth|2006|Briggs & Booth|3—4}}. Нацыянальны парк [[Нюнгвэ]], які месьціць найбуйнейшы пакінуты вучастак лесу ў Руандзе, зьмяшчае каля 200 відаў дрэваў, а таксама [[архідныя]] і [[бягонія|бягоніі]]{{Зноска|King|2007|King|11}}. Расьліннасьць у нацыянальным парку [[Бірунга]] ў асноўным складаецца з надзелаў [[бамбук]]у і [[верасовая пустка|верасовых пустак]] зь невялікімі прасекамі лесу{{Зноска|Briggs & Booth|2006|Briggs & Booth|3—4}}. Сваім парадкам, нацыянальны парк [[Акагера]] мае [[экасыстэма|экасыстэму]] [[саванна|саванны]], у якой дамінуе [[акацыя]]. У Акагеры маюцца некалькі рэдкіх або зьнікаючых відаў расьлін, у тым ліку [[жоўтая маркамія]] і [[гвінэйская эўлёфія]]<ref>[https://web.archive.org/web/20220207011141/https://www.climatelinks.org/sites/default/files/asset/document/rwanda_adaptation_fact_sheet_jan2012.pdf «Climate Change Adaption in Rwanda»]. USAID.</ref>. [[Файл:Talk - Flickr - askmeaks.jpg|значак|[[Жырафа|Жырафы]] ў нацыянальным парку [[Акагера]].]] Найбольшая разнастайнасьць буйных сысуноў знаходзіцца ў трох нацыянальных парках, якія ёсьць прыродаахоўнымі тэрыторыямі<ref>[https://web.archive.org/web/20190918132353/http://gov.rw/home/animals/ «Animals»]. Government of Rwanda.</ref>. У Акагеры маюцца тыповыя віды жывёлаў для саваннаў, як то [[жырафа|жырафы]] і [[слон|сланы]]<ref>[https://web.archive.org/web/20180212210927/http://www.rdb.rw/tourism-and-conservation/where-to-go/akagera-national-park.html «Akagera National Park»]. Rwanda Development Board.</ref>, у той час як парк Бірунга ёсьць домам траціны ад усёй сусьветнай папуляцыі [[горная гарыла|горных гарылаў]]<ref>[https://web.archive.org/web/20120511231521/http://www.rwandatourism.com/test/contentdetail.php?tbl=press&serial=6&PHPSESSID=f991fb81d778f37460c75c17dcf18eb7 «World Environment Day & Kwita Izina»]. Rwanda Development Board.</ref>. У лясах Нюнгвэ жывуць трынаццаць відаў прыматаў, у тым ліку [[звычайны шымпанзэ|звычайныя шымпанзэ]] і [[калёбус]]ы, апошнія зь якіх жывуць групамі да 400 асобінаў, найбольшымі сярод усіх прыматаў Афрыкі{{Зноска|Briggs & Booth|2006|Briggs & Booth|140}}. Папуляцыя [[леў|львоў]] Руанды была зьнішчаная пасьля генацыду 1994 году, паколькі нацыянальныя паркі ператварыліся ў лягеры перамешчаных людзей, а астатнія жывёлы былі забітыя сялянамі. У чэрвені 2015 году два паўднёваафрыканскія паркі ахвяравалі сем львоў нацыянальнаму парку Акагера дзеля таго, каб папуляцыя гэтых [[сысуны|сысуноў]] была адноўленая ў Руандзе<ref>Smith, David (28.06.2015). [https://web.archive.org/web/20200215022746/https://www.theguardian.com/world/2015/jun/28/rwanda-lions-reintroduced-south-africa-akagera-national-park «Lions to be reintroduced to Rwanda after 15-year absence following genocide»]. The Guardian.</ref>. Ільвы атрымліваліся спачатку ў абгароджанай дзялянцы парку, а потым былі вызваленыя ў дзікую прыроду<ref>[https://web.archive.org/web/20160711200428/http://www.newtimes.co.rw/section/article/2015-07-28/191018 «VIDEO: The lions are now free to stroll Akagera Park»]. The New Times.</ref>. У 2017 годзе ў Руанду зноўку ж [[Паўднёва-Афрыканская Рэспубліка|ПАР]] былі накіраваныя васемнаццаць зьнікаючых [[чорны насарог|чорных насарогаў]]<ref>France-Presse, Agence (3.05.2017). [https://www.theguardian.com/world/2017/may/03/black-rhinos-return-to-rwanda-10-years-after-disappearance «Black rhinos return to Rwanda 10 years after disappearance»]. The Guardian.</ref>. Жывёлы вельмі добра адаптаваліся, таму ў 2019 годзе яшчэ пяць чорных насарогаў былі дастарчаныя ў нацыянальны парк Акагера з заапаркаў Эўропы<ref>[https://www.cntraveler.com/story/rwanda-just-pulled-off-the-largest-transport-of-rhinos-from-europe-to-africa «Rwanda Just Pulled Off the Largest Transport of Rhinos From Europe to Africa»]. Condé Nast Traveler.</ref>. Таксама павялічваецца папуляцыя і [[белы насарог|белых насарогаў]], якія ў 2021 годзе прыбылі ў Руанды з ПАР<ref>[https://www.theguardian.com/environment/2021/nov/29/white-rhinos-flown-from-south-africa-to-rwanda-in-largest-single-translocation «White rhinos flown from South Africa to Rwanda in largest single translocation»]. The Guardian.</ref><ref>Hernandez, Joe (30.11.2021). [https://www.npr.org/2021/11/30/1060057463/rhinos-translocation-move-white-rwanda-south-africa «Conservationists flew 30 white rhinos to Rwanda in a huge operation to protect them»]. NPR.</ref>. У Руандзе налічваюцца 670 відаў птушак, пры гэтым віды адрозьніваюцца паміж усходняй і заходняй Руандай{{Зноска|King|2007|King|15}}. На захадзе лясах Нюнгвэ маюцца 280 выяўленых відаў, зь якіх 26 відаў ёсьць эндэмічнымі{{Зноска|King|2007|King|15}}. Да іхняга ліку адносяцца [[грабенчасты турака]] і [[угандыйскі турач|ўгандыйскі турач]]<ref>Wildlife Conservation Society (WCS). [https://web.archive.org/web/20130624212609/http://www.albertinerift.org/portals/49/media/file/endemicbirds.PDF «Birds endemic to the Albertine Rift»]. Albertine Rift Programme.</ref>. Для ўсходняй Руанды, наадварот, больш характэрныя саваннаўскія птушкі, як то [[чорны грычун]] і азёрныя ці балотныя птушкі, улучна з [[бусьліныя|бусламі]] і [[жураўліныя|жураўлямі]]{{Зноска|King|2007|King|15}}. == Палітыка == === Дзяржаўны лад === [[Файл:Paul Kagame 2014.jpg|значак|Прэзыдэнт Руанды [[Поль Кагамэ]].]] [[Файл:RwandaParliament.jpg|значак|Будынак ніжняй палаты парлямэнту Руанды.]] Прэзыдэнт Руанды ёсьць кіраўніком дзяржавы<ref name="cjcr">[https://web.archive.org/web/20090325021301/http://www.cjcr.gov.rw/eng/constitution_eng.doc «Constitution of the Republic of Rwanda»]. Commission Juridique Et Constitutionnelle Du Rwanda.</ref> і мае шырокія паўнамоцтвы, уключаючы заканатворчыя мажлівасьці сумесна з кабінэтам міністраў Руанды, выкарыстаньне права на літасьць, камандаваньне ўзброенымі сіламі, вядзеньне перамоваў і ратыфікацыі дагавораў, падпісаньне прэзыдэнцкіх указаў і аб’яўленьне вайны або ўсталяваньня [[надзвычайнае становішча|надзвычайнага становішча]]<ref name="cjcr"/>. Прэзыдэнт абіраецца ўсенародным галасаваньнем кожныя сем гадоў<ref name="cjcr"/>. Ён прызначае прэм’ер-міністра і ўсіх іншых ураднікаў кабінэту міністраў<ref name="cjcr"/>. Дзейным прэзыдэнтам ёсьць [[Поль Кагамэ]], які заняў пасаду пасьля адстаўкі свайго папярэдніка [[Пастэр Бізымунгу|Пастэра Бізымунгу]] ў 2000 годзе. Кагамэ здабываў перамогу ў выбарах 2003 і 2010 гадоў<ref>Lacey, Marc (26.08.2003). [https://web.archive.org/web/20200223050236/https://www.nytimes.com/2003/08/26/world/rwandan-president-declares-election-victory.html «Rwandan President Declares Election Victory»]. The New York Times.</ref><ref>[https://web.archive.org/web/20171018135933/http://www.bbc.co.uk/news/world-africa-10935892 «Rwanda President Kagame wins election with 93% of vote»]. BBC News.</ref>. Не зважаючы на гэта, праваабарончыя арганізацыі раскрытыкавалі гэтыя выбары, бо ў час іхнага правядзеньня адзначалася ўзмацьненьне палітычных рэпрэсіяў і здушэньнем [[свабода слова|свабоды слова]]<ref>[https://web.archive.org/web/20141025212945/http://www.hrw.org/news/2010/08/02/rwanda-attacks-freedom-expression-freedom-association-and-freedom-assembly-run-presi «Rwanda: Silencing Dissent Ahead of Elections»]. Human Rights Watch.</ref>. Раней прэзыдэнцкі тэрмін абмяжоўваўся канстытуцыяй, то бок пасаду кіраўніка дзяржавы мажліва было займаць толькі два тэрміны<ref>Mufulukye, Fred (22.01.2015). [https://web.archive.org/web/20180813170256/http://www.constitutionnet.org/news/analysing-rwandas-presidential-term-limits «Analysing Rwanda’s presidential term limits»]. ConstitutionNet.</ref>. У 2015 годзе гэтае абмежаваньне было скасаванае на рэфэрэндуме 2015 году<ref>Uwiringiyamana, Clement (14.07.2015). [https://web.archive.org/web/20190810233115/https://www.independent.co.uk/news/world/africa/rwanda-elections-mps-back-move-to-let-president-paul-kagame-run-for-unprecedented-third-term-10388744.html «Rwanda elections: MPs back move to let President Paul Kagame run for unprecedented third term»]. The Independent.</ref>, дзякуючы чаму Кагамэ атрымаў права надалей займаць галоўную дзяржаўную пасаду Руанды. На выбарах 2017 году Кагамэ здабыў чарговую перамогу, атрымаўшы 98,79% галасоў<ref>Burke, Jason (5.08.2017). [https://web.archive.org/web/20200324093612/https://www.theguardian.com/world/2017/aug/05/paul-kagame-secures-third-term-in-rwanda-presidential-election «Paul Kagame re-elected president with 99% of vote in Rwanda election»]. The Guardian.</ref>. Новая канстытуцыя была ўхваленая па нацыянальным рэфэрэндуме ў 2003 годзе, замяніўшы пераходную канстытуцыю, якая дзейнічала з 1994 году<ref>[https://web.archive.org/web/20171010190557/http://www.panapress.com/Rwandan-Presidents-promulgates-new-constitution--13-483712-17-lang1-index.html «Rwandan Presidents promulgates new constitution»]. Panapress.</ref>. Канстытуцыя прадугледжвае шматпартыйную сыстэму кіраваньня, якая мусіць базаваць на дэмакратыі. Аднак канстытуцыя ставіць умовы на тое, як могуць функцыянаваць палітычныя партыі. Паводле асноўнага закону краіны забараняецца абапірацца на расавыя і этнічныя групу, кланы, рэгіёны, стаць, рэлігію ды іншыя крытэры, якія могуць выклікаць [[дыскрымінацыя|дыскрымінацыю]]. У дадатак урад таксама склаў шэраг законаў, якія крыміналізуюць [[генацыд]]ную ідэалёгію, якая можа ўключаць запалохваньне, паклёп, адмову генацыду і зьдзек з ахвяраў<ref>[https://web.archive.org/web/20120425152442/http://cnlg.gov.rw/sites/cnlg.gov.rw/files/genocide_laws/Law%20relating%20to%20the%20punishment%20of%20the%20crime%20of%20genocide%20ideology.doc «Law No 18/2008 of 23/07/2008 Relating to the Punishment of the Crime of Genocide Ideology»]. National Commission for the Fight against Genocide, Republic of Rwanda.</ref>. Тым ня менш, такі стан прывёў у рэчаіснасьці да ўсталяваньня аднапартыйнай сыстэмы, дзе пад выглядам прадухіленьня генацыду, урад дэманструе прыкметную нецярпімасьць да іншадумства<ref>Roth, Kenneth (11.04.2009). [https://web.archive.org/web/20200223050323/https://www.hrw.org/news/2009/04/11/power-horror-rwanda «The power of horror in Rwanda»]. Human Rights Watch.</ref>. === Судовая сыстэма === Прававая сыстэма Руанды ў асноўным грунтуецца на нямецкай і бэльгійскай сыстэмах [[Рамана-германская прававая сыстэма|грамадзянскага права]] і [[звычаёвае права|звычаёвым праве]]<ref name="cia"/>. [[Судовая ўлада]] лічыцца незалежнай ад [[выканаўчая ўлада|выканаўчай]], але прэзыдэнт і Сэнат удзельнічаюць у прызначэньні судзьдзяў у Вярхоўны суд<ref name="cjcr"/>. Маніторынгавая арганізацыя [[Г'юман Райтс Ўотч]] ухваліла ўрад Руанды за прагрэс, дасягнуты ў ажыцьцяўленьні правасудзьдзя, улучна з скасаваньнем [[сьмяротная кара|сьмяротнай кары]]<ref name="hrw">Human Rights Watch; Wells, Sarah (2008). [https://web.archive.org/web/20140724084136/http://www.hrw.org/node/62098 «Law and reality: progress in judicial reform in Rwanda»]. — ISBN 978-1-56432-366-8.</ref>, але таксама сьцьвярджае, што ўраднікі ўмешваюцца ў дзейнасьць судовай сыстэмы, прыкладам, дзеюць палітычна матываваныя прызначэньні судзьдзяў, злоўжываюць пракурорскімі паўнамоцтвамі і чыняць ціск на судзьдзяў дзеля здабыцьця канкрэтных выракаў<ref name="hrw"/>. Канстытуцыя прадугледжвае наяўнасьць двух відаў судоў: звычайныя і адмысловыя<ref name="cia"/>. Да ліку звычайных адносяць Найвышэйшы суд, Вярхоўны суд і рэгіянальныя суды, у той час як адмысловымі ёсьць вайсковыя суды і сыстэма гаспадарчых судоў, утвораная ў 2011 годзе дзеля паскарэньня разгляду гаспадарчых судовых працэсаў<ref>Kamere, Emmanuel (17.03.2011). [https://web.archive.org/web/20160304051606/https://www.wbginvestmentclimate.org/advisory-services/regulatory-simplification/doing-business-reform-advisory/upload/2-Site-Visit-2-Justice-Emmanuel-Kamere-Enforcing-Contracts-in-Rwanda-2.pdf «Enforcing Contracts: The Experience of Rwanda»].</ref>. Паміж 2004 і 2012 гадамі функцыянавала сыстэма судоў [[гачача]]. Гэтыя мясцовыя традыцыйныя руандыйскія суды, якія кіраваліся вёскамі і грамадамі, былі адроджаныя з мэтай прысьпешаньня дзейнасьці судоў над падазраванымі ў генацыдзе<ref>Walker, Robert (30.03.2004). [https://web.archive.org/web/20070826050047/http://news.bbc.co.uk/1/hi/world/africa/3557753.stm «Rwanda still searching for justice»]. BBC News.</ref>. Такія суды здолелі хутка разглядзець справы аб генацыдзе, але праваабарончыя групы раскрытыкавалі іх як неадпаведныя прававым нормам справядлівасьці<ref>[https://web.archive.org/web/20150308072112/http://www.bbc.co.uk/news/world-africa-18490348 «Rwanda 'gacaca' genocide courts finish work»]. BBC News.</ref>. === Адміністрацыйны падзел === [[Файл:RwandaGeoProvinces.png|значак|Прэфэктуры Руанды.]] Да [[каляніяльны падзел Афрыкі|заходняй калянізацыі]] ў дзяржаўнай сыстэме Руанды існавала квазісыстэма палітычнага [[плюралізм]]у і сумеснай улады<ref>[https://web.archive.org/web/20150908042110/http://www.aegistrust.org/images/stories/oaureport.pdf «Rwanda — The preventable genocide»]. Organization of African Unity.</ref>. Не зважаючы на тое, што існавала строгая герархія, дакаляніяльная сыстэма, насамрэч, была досыць камбінаванай, сумяшчаючы прынцыпы цэнтралізаванай магутнасьці і дэцэнтралізаванай аўтаномнасьці. Пад манархам у герархіі месьціўся абраны начальнік, якія кіраваў нададзенай яму правінцыяй. Станам на сёньня Руанда падзелена на 5 прэфэктураў, якія ў сваю чаргу дзеляцца на акругі. Цяперашнія межы, зацьверджаныя ў 2006 годзе, былі ўсталяваныя з мэтай умацаваньня [[дэцэнтралізацыя|дэцэнтралізацыі]] краіны і скасаваньнем атрыбутаў старой сыстэмы, зьвязанай з [[генацыд у Руандзе|генацыдам]]. Папярэдняя структура з дванаццаці правінцыяў, зьвязаных з найбуйнейшымі гарадамі, была замененая пяцьцю прэфэктурамі, якія базуюцца на геаграфічных асаблівасьцях<ref>[https://web.archive.org/web/20130601115308/http://news.bbc.co.uk/1/hi/world/africa/4577790.stm «Rwanda redrawn to reflect compass»]. BBC News.</ref>. Пяцьцю прэфэктурамі ёсьць [[Паўночная прэфэктура|Паўночная]], [[Паўднёвая прэфэктура|Паўднёвая]], [[Усходняя прэфэктура|Усходняя]], [[Заходняя прэфэктура|Заходняя]] і [[Кігалі]], апошняя зь якіх ёсьць горадам з статусам прэфэктуры<ref name="decentralization">[https://web.archive.org/web/20130329024025/http://www.minecofin.gov.rw/webfm_send/2014 «Rwanda Decentralization Strategic Framework»]. Ministry of Local Government (MINALOC), Republic of Rwanda.</ref>. Стратэгічная аснова дэцэнтралізацыі Руанды, распрацаваная міністэрствам мясцовага самакіраваньня, пастанаўляе прэфэктурам несьці адказнасьць за каардынацыю пытаньняў кіраваньня на сваім узроўні, а таксама наглад і ацэнку<ref name="decentralization"/>. Кожную прэфэктуру ўзначальвае губэрнатар, прызначаны прэзыдэнтам і зацьверджаны сэнатам. У сваю чаргу на ўзроўні акругаў і сэктараў чыніцца палітыка скіраваная на забесьпячэньне дзяржаўных паслуг і эканамічнага разьвіцьця. Акругі і сэктары маюць рады, які непасрэдна абраюцца прамым галасаваньнем, і кіруюцца выканаўчым камітэтам, абраным адпаведнай радай<ref>[https://web.archive.org/web/20131022061048/http://www.minaloc.gov.rw/index.php?id=450 «Administrative Units»]. Ministry of Local Government (MINALOC), Republic of Rwanda.</ref>. Горад Кігалі мае статус прэфэктуры, якая займаецца толькі справамі гораду. == Эканоміка == [[Файл:Transporting bananas.jpg|значак|У Руандзе ў 2019 годзе назьбіралі да 2,6 мільёнаў тон ураджаю [[банан]]аў, што зрабіла іх найважнейшай таварнай культурай.]] Эканоміка Руанды моцна пацярпела падчас [[генацыд у Руандзе|генацыду 1994 году]], бо краіна страціла шмат жыцьцяў, занядбала інфраструктуру, была рабаваная, ейны сельскагаспадарчы экспарт быў загублены. Гэтыя чыньнікі прывялі да вялікай страты СУП і ліквідавала здольнасьць Руанды прыцягваць прыватныя і замежныя [[інвэстыцыя|інвэстыцыі]]<ref name="cia"/>. Але з тых часоў эканоміка ўмацавалася, а намінальны СУП на душу насельніцтва ацэньваецца ў 909,9 даляраў станам на 2022 год<ref>[https://www.imf.org/en/Publications/WEO/weo-database/2022/April/weo-report?c=618,636,664,714,733,738,746,&s=NGDPD,PPPGDP,NGDPDPC,PPPPC,LP,&sy=2022&ey=2022&ssm=0&scsm=1&scc=0&ssd=1&ssc=0&sic=0&sort=country&ds=.&br=1 «World Economic Outlook database: April 2022»]. IMF.</ref>. У 1994 годзе гэты паказьнік складаў усяго 127 даляраў на душу насельніцтва<ref>[https://web.archive.org/web/20200328004844/http://www.imf.org/external/pubs/ft/weo/2012/02/weodata/weorept.aspx?sy=1994&ey=1994&scsm=1&ssd=1&sort=country&ds=.&br=1&pr1.x=59&pr1.y=8&c=714&s=PPPPC&grp=0&a= «Gross domestic product based on purchasing-power-parity (PPP) per capita GDP, Rwanda, 1994»]. International Monetary Fund.</ref>. Асноўныя экспартныя рынкі ўлучаюць [[Кітай]], [[Нямеччына|Нямеччыну]] і [[Злучаныя Штаты Амэрыкі|ЗША]]<ref name="cia"/>. Грашовая палітыка кіруецца [[Нацыянальны банк Руанды|Нацыянальным банкам Руанды]], а афіцыйнай валютай у краіне ёсьць [[руандыйскі франк]]. Яшчэ ў 2017 годзе Руанда далучылася да [[Усходнеафрыканская супольнасьць|Ўсходнеафрыканскай супольнасьці]] і ратыфікавала плян грашовага зьвязу паміж сябрамі арганізацыі<ref>Asiimwe, Dicta (20.12.2014). [https://web.archive.org/web/20151208071646/http://www.theeastafrican.co.ke/news/Uganda-races-to-meet-Monetary-Union-date/-/2558/2563504/-/13p67lh/-/index.html «Uganda races to meet Monetary Union date»]. The EastAfrican.</ref>. У пэрспэктыве гэта можа прывесьці да ўсталяваньня агульнага [[усходнеафрыканскі шылінг|ўсходнеафрыканскага шылінгу]]<ref>Lavelle, John (5.07.2008). [https://web.archive.org/web/20121007163057/http://allafrica.com/stories/200807071183.html «Resurrecting the East African Shilling»]. East African Business Week.</ref>. Руандзе бракуе прыродных рэсурсаў<ref name="stategov"/>, таму эканоміка грунтуецца пераважна на [[спажывецкая гаспадарка|спажывецкай гаспадарцы]]. Мэтады земляробства даволі простыя, гэтак жа як і карыстаныя прылады працы ў гэтым сэктары<ref>[https://web.archive.org/web/20131002010045/http://www.fao.org/docrep/004/w5836e/w5836e00.htm «Special Report: FAO/WFP Crop and Food Supply Assessment Mission to Rwanda»]. Food and Agriculture Organization / World Food Programme.</ref>. Раней 90% працаздольнага насельніцтва займалася [[сельская гаспадарка|сельскай гаспадаркай]], але апошнім часам гэты паказьнік скараціўся да 62% станам на 2019 год<ref name="cia"/>. Зь сярэдзіны 1980-х гадоў памеры гаспадарак і, адпаведна, вытворчасьць прадуктаў харчаваньня зьнізіліся, часткова, празь перасяленьне людзей<ref name="stategov"/><ref>[https://web.archive.org/web/20120402134313/http://earthtrends.wri.org/text/agriculture-food/country-profile-153.html «Agriculture and Food: Country profile — Rwanda»]. EarthTrends: The Environmental Information Portal. World Resources Institute.</ref>. Не зважаючы на ўрадлівую зямлю Руанды, вытворчасьць прадуктаў харчаваньня часта не здольна падтрымліваць рост насельніцтва, таму патрабуецца імпарт прадуктаў харчаваньня<ref name="cia"/>. Тым ня менш, у апошнія гады з улікам ростам сельскай гаспадаркі сытуацыя палепшылася. Болш за траціну ўсіх угодзьдзяў Руанды займаюць зялёныя бананы [[матоке]]<ref name="our-africa">[https://web.archive.org/web/20180419082943/http://www.our-africa.org/rwanda/climate-agriculture «Rwanda: Climate & Agriculture»]. Our Africa.</ref>. Таксама вырошчваюцца [[бульба]], [[боб|бабы]], [[батат]], [[маніёк]], [[пшаніца]] і [[кукуруза]]<ref name="our-africa"/>. [[Кава]] і [[гарбата]] таксама ёсьць аднымі з асноўных таварных культураў, скіраваных на экспарт. Для іх у краю маюцца досыць спрыяльныя ўмовы, як то вялікія вышыні, стромкія схілы і вульканічныя глебы<ref name="our-africa"/>. Паводле справаздачаў жыцьцё 400 тысяч руандыйцаў зьвязанае з кававымі плянтацыямі<ref>Tumwebaze, Peterson (21.07.2016). [https://web.archive.org/web/20171010190443/http://www.newtimes.co.rw/section/article/2016-07-21/201892/ «Coffee export revenue drops by 5% during 2015/16 FY»]. The New Times Rwanda.</ref>. Залежнасьць краіны ад сельскагаспадарчага экспарту робіць яе ўразьлівай да зрухаў цэнаў на прадукты харчаваньня<ref>[https://web.archive.org/web/20131002011128/http://www.wto.org/english/tratop_e/tpr_e/tp236_e.htm «Continued reforms and technical assistance should help Rwanda in its efforts to achieve a dynamic economy»]. Trade policy review: Rwanda. World Trade Organization.</ref>. Сярод жывёлаў, якія трымаюць руандыйцы, варта адзначыць [[карова]]ў, [[каза|коз]], [[авечка|авечак]], [[сьвіньня]]ў, [[курыца|курыцу]] і [[трусы|трусоў]]<ref>[https://web.archive.org/web/20120323131055/http://www.minagri.gov.rw/index.php?option=com_content&view=article&id=156%3Alivestock&Itemid=48&lang=en «Livestock production»]. Ministry of Agriculture, Republic of Rwanda.</ref>. Прамысловы сэктар невялікі, то бок на яго прыпадала ўсяго толькі 14,8% СУП у 2014 годзе<ref name="cia"/>. У Руандзе вырабляюцца [[цэмэнт]], сельскагаспадарчая прадукцыя, [[напой|напоі]], [[мыла]], [[мэбля]], абутак, [[плястмаса|плястыкавыя тавары]], [[тэкстыль]] і [[цыгарэта|цыгарэты]]<ref name="cia"/>. Здабыча карысных выкапняў прыносіла 93 мільёнаў даляраў у 2008 годзе<ref>Mukaaya, Eddie (15.01.2009). [https://web.archive.org/web/20160304052150/http://www.newtimes.co.rw/section/article/2009-01-14/6692/ «Mining industry generated $93 million in 2008»]. The New Times.</ref>. Сэктар паслуг Руанды пацярпеў падчас [[Рэцэсія|рэцэсіі]] ў канцы 2000-х гадоў, паколькі крэдытаваньне банкаў, праекты замежнай дапамогі і інвэстыцыі скараціліся<ref name="services">Nantaba, Eriosi (18.10.2010). [https://web.archive.org/web/20121019130336/http://allafrica.com/stories/201010181360.html «Rwanda services sector boosts GDP»]. East African Business Week.</ref>. Тым ня менш, ужо ў 2010 годзе гэты сэктар аднавіўся і стаў найбуйнейшым у краіне сэктарам, фармуючы 43,6% СУП краіны<ref name="cia"/>. Асноўныя паслугі ўлучаюць банкаўскія і фінансавыя паслугі, аптовы і раздробны [[гандаль]], гатэльная справа і рэстарацыі, [[транспарт]], [[сувязь]], [[страхаваньне]], нерухомасьць, бізнэсовыя паслугі і дзяржаўнае кіраваньне ўлучна з адукацыяй і сфэрай аховы здароўя<ref name="services"/>. [[Турызм]] — адзін з самых хуткарослых эканамічных сэктараў краіны, які дапамагае прыцягнуць валютныя сродкі ў Руанду<ref>Mukaaya, Eddie (28.01.2008). [https://web.archive.org/web/20180228001717/http://www.newtimes.co.rw/section/article/2008-01-28/99510/ «Tourism is Rwanda's biggest foreign exchange earner»]. The New Times.</ref>. === Транспарт === Урад павялічыў інвэстыцыі ў транспартную інфраструктуру пасьля генацыду 1994 году дзякуючы дапамогі [[Злучаныя Штаты Амэрыкі|ЗША]], [[Эўрапейскі Зьвяз|Эўрапейскага Зьвязу]], [[Японія|Японіі]] ды іншых дзяржаваў і міжнародных арганізацыяў. Транспартная сыстэма складаецца ў першую чаргу з дарожнай сеткі, якая складаецца з брукаваных дарогаў паміж [[Кігалі]] і большасьцю іншых буйных гарадоў краіны<ref>African Development Bank (AfDB); Organisation for Economic Co-operation and Development (OECD) Development Centre (2006). [https://books.google.com/books?id=fpEFOR6WmfYC «African Economic Outlook»] (5 ed.). Paris: OECD Publishing. — С. 439. — ISBN 978-92-64-02243-0.</ref>. Руанда зьвязаная дарогамі зь іншымі краінамі [[Усходнеафрыканская супольнасьць|Ўсходнеафрыканскай супольнасьці]], а менавіта з [[Уганда]]й, [[Танзанія]]й, [[Бурундзі]] і [[Кенія]]й, а таксама з усходнімі кангалескімі гарадамі [[Гома]] і [[Букаву]]. Найважнейшым гандлёвым шляхам Руанды ёсьць дарога да порту [[Мамбаса]] праз [[Кампала|Кампалу]] і [[Найробі]], вядомая як [[Паўночны калідор]]<ref>Tancott, Glen (30.06.2014). [https://web.archive.org/web/20180813111853/http://www.transportworldafrica.co.za/2014/06/30/northern-corridor/ «Northern corridor»]. Transport World Africa.</ref>. Асноўнай формай грамадзкага транспарту ў краіне ёсьць мікрааўтобус, на долю якога прыпадае амаль палова перавозак усіх пасажыраў краіны<ref name="minecofin">[https://web.archive.org/web/20160304222432/http://www.minecofin.gov.rw/fileadmin/templates/documents/sector_strategic_plan/Transport__SSP_June_2013.pdf «Ministry of Infrastructure Final Report on Transport Sector Strategic Plan for EDPRS2»]. Ministry of Infrastructure (MININFRA), Republic of Rwanda.</ref>. Некаторыя мікрааўтобусы, асабліва ў Кігалі, працуюць па-за графікам, фактычна як таксоўкі, але іншыя трымаюцца графіка, прапануючы экспрэс-маршруты паміж буйнымі гарадамі. У Руандзе таксама курсуюць і звычайныя вялікія аўтобысы<ref name="minecofin"/>. Ля Кагалі маецца [[Кагалі (аэрапорт)|міжнародны аэрапорт]], які абслугоўвае некалькі міжнародных напрамкаў, а самыя ажыўленыя маршруты злучаюць руандыйскую сталіцу з Найробі і [[Энтэбэ]]<ref>[https://web.archive.org/web/20151107035237/http://centreforaviation.com/analysis/rwandair-plans-further-regional-expansion-in-2015-and-launch-of-long-haul-services-in-2017-202148 «RwandAir plans further regional expansion in 2015 and launch of long-haul services in 2017»]. Centre For Aviation.</ref>. Адзін з маршрутаў ажыцьцяўляе ўнутранае злучэньне, зьвязваючы Кігалі з аэрапортам [[Камэмбэ]] ля самай мяжы з [[Дэмакратычная Рэспубліка Конга|Дэмакратычнай Рэспублікай Конга]]<ref>Tumwebaze, Peterson (13.06.2015). [https://web.archive.org/web/20171010201321/http://www.newtimes.co.rw/section/article/2015-06-13/189683/ «Kamembe airport reopens to flights»]. The New Times.</ref>. У 2017 годзе пачалося будаўніцтва міжнароднага аэрапорту [[Бугесэра]], на поўдзень ад Кігалі, які стане самым вялікім у краіне<ref>[https://web.archive.org/web/20180221155229/http://mininfra.gov.rw/index.php?id=19&tx_ttnews%5Btt_news%5D=248&cHash=77c29a7b4d7453a6824a6e98bf01b943 «New Bugesera International Airport construction works kick-off»]. Ministry of Infrastructure (MININFRA), Republic of Rwanda.</ref>. [[Чыгунка]] на сёньня адсутнічае, але плянуецца будаўніцтва злучэньня Руанды з чыгуначнай сеткай Танзаніі з пэрспэктывай транспартаваньня грузаў да ўзьбярэжжа [[Індыйскі акіян|Індыйскага акіяну]]<ref>[https://www.railway-technology.com/news/tanzania-contract-standard-gauge-railway/ «Tanzania awards $2.2bn contract for Standard Gauge Railway project»]. Railway Technology.</ref>. == Дэмаграфія == [[Файл:Rwandan children at Volcans National Park.jpg|значак|зьлева|Вясковыя руандыйскія хлопцы.]] Паводле стану на 2015 год [[Нацыянальны інстытут статыстыкі Руанды]] падлічыў, што насельніцтва Руанды складае {{Лік|11262564}} чалавекі<ref name="statistics2015">[https://web.archive.org/web/20180408170105/http://www.statistics.gov.rw/ «Featured indicators»]. National Institute of Statistics of Rwanda.</ref>. Паводле ацэнак на 2021 год жыхароў у краіне налічвалася {{Лік|12955736}} чалавек<ref>[https://web.archive.org/web/20220602223622/http://www.statistics.gov.rw/publication/size-resident-population/ «Size of the resident population»]. National Institute of Statistics of Rwanda.</ref>. Перапіс насельніцтва 2012 году зафіксаваў {{Лік|10515973}} жыхара Руанды<ref name="statistics2014">[https://web.archive.org/web/20150924105913/http://www.statistics.gov.rw/sites/default/files/user_uploads/files/books/Main%20Indicators%20Report.pdf «Fourth Population and Housing Census, Rwanda, 2012—Final Results: Main indicators report»]. National Institute of Statistics of Rwanda.</ref>. Насельніцтва краіны досыць маладое, гэтак паводле зьвестак на 2012 год 43,3% насельніцтва было ў веку 15 гадоў і маладзей<ref name="statistics2014"/>. З паказьнікам 445 жыхароў на квадратны кілямэтр<ref name="statistics2015"/> шчыльнасьць насельніцтва Руанды адная з самых высокіх у Афрыцы<ref>Banda, Honoré (12.02.2015). [https://web.archive.org/web/20190119105348/http://www.theafricareport.com/East-Horn-Africa/rwandas-job-crunch.html «Rwanda’s job crunch»]. The Africa Report.</ref>. Такія гісторыкі, як то [[Жэрар Прунье]], лічаць, што [[генацыд у Руандзе|генацыд 1994 году]] можа быць часткова зьвязаны з шчыльнасьцю насельніцтва{{Зноска|Prunier|1995|Prunier|4}}. Насельніцтва пераважна вясковае, але маюцца некалькі буйных гарадоў. Землі заселеныя раўнамерна ва ўсёй краіне. Адзіная маланаселеная зона краіны — саванны ў былой правінцыі Ўмутара і нацыянальны парк [[Акагера]] на ўсходзе дзяржавы. Сталіца [[Кігалі]] — найбуйнейшы горад, а ягонае насельніцтва складае каля мільёнаў мяшчанаў<ref>[https://web.archive.org/web/20140228100441/http://www.kigalicity.gov.rw/spip.php?article2 «Kigali at a glance»]. Kigali City.</ref>. Паступова павялічваецца [[урбанізацыя|ўрбанізацыя]], гэтак у 1990 толькі 6% насельніцтва жыло ў гарадах, а ўжо ў 2006 годзе такія жыхары складалі 16,6%<ref>[https://web.archive.org/web/20151120014210/http://www.statistics.gov.rw/system/files/user_uploads/files/books/Main%20EICV3%20report.pdf «The third Integrated Household Living Conditions Survey (EICV 3) — Main indicators Report»]. National Institute of Statistics of Rwanda.</ref>. Руанда існавала як адзіная дзяржава яшчэ у дакаляніяльны час<ref>Appiah, Anthony; Gates, Henry Louis (2010). [https://books.google.com/books?id=A0XNvklcqbwC «Encyclopedia of Africa, Volume 1»] (illustrated ed.). Oxford: Oxford University Press. — С. 450. — ISBN 978-0-19-533770-9.</ref>, таму ейнае насельніцтва складаецца толькі з адной культурнай і моўнай групы, вядомай як [[баньяруанда]]. Такі стан рэчаў не адпавядае большасьці сучасным краінам Афрыкі, бо іхныя межы сфармаваліся не па этнічным межам або дакаляніяльным каралеўствам, а згодна з пастановамі каляніяльных урадаў<ref>Boyd, J. Barron (сьнежань 1979). «African Boundary Conflict: An Empirical Study». African Studies Review. 22 (3): 1–14. [[doi]]:[https://doi.org/10.2307%2F523892 10.2307/523892].</ref>. Баньяруанда падзяляюцца на тры асобныя групы: [[хуту]], [[тутсі]] і [[тва]]{{Зноска|Prunier|1995|Prunier|5}}. У сусьветнай кнізе [[Цэнтральная разьведвальная ўправа|ЦРУ]] падаецца, што хуту складае 84% насельніцтва, тутсі — 15%, а тва — толькі 1%<ref name="cia"/>. Тва лічацца найстаражытнымі жыхарамі Руанды. Яны маюць [[пігмэі|пігмэйскае]] паходжаньне, але ня ўсе гісторыкі згодныя з такімі меркаваньнямі{{Зноска|Mamdani|2002|Mamdani|46—47}}. У дакаляніяльны час каралі і магнаты паходзілі з тутсі{{Зноска|Prunier|1995|Prunier|11—12}}, але на сёньня ўрад дбае аб роўнасьці і ўнікае падзелу жыхароў на этнічныя групы<ref>Coleman, Isobel (7.04.2010). [https://web.archive.org/web/20131102190846/http://www.huffingtonpost.com/isobel-coleman/rwanda-road-to-recovery_b_529366.html «Rwanda: Road to Recovery»]. The Huffington Post.</ref>. З 2002 году ў перапісах насельніцтва больш ня згадваецца этнічнае паходжаньне<ref>[https://web.archive.org/web/20160203195050/http://reliefweb.int/report/rwanda/ethnic-origins-ignored-rwandas-first-census-genocide «Ethnic origins ignored in Rwanda’s first census since genocide»]. Agence France-Presse.</ref>. === Адукацыя === [[Файл:OLPC classroom teaching.JPG|значак|У пачатковай школе Руанды. Электроныя прылады былі набытыя за кошт няўрадай арганізацыі [[Адзін лэптоп кожнаму дзіця]].]] Да 2012 году ўрад Руанды забясьпечваў бясплатную [[адукацыя|адукацыю]] ў дзяржаўных школах, як то шэсьць гадоў у пачатковай школе і тры гады ў базавай<ref>[https://web.archive.org/web/20120311165948/http://www.mineduc.gov.rw/IMG/article_PDF/article_a27.pdf «Achievements (2003—2010)»]. Ministry of Education (MINEDUC), Republic of Rwanda.</ref>. У 2012 годзе тэрмін навучаўнььня падоўжыўся да 12 гадоў<ref name="education">Williams, Timothy P.; Abbott, Pamela; Mupenzi, Alfred (2015). [https://doi.org/10.1080%2F03057925.2014.938611 «'Education at our school is not free': the hidden costs of fee-free schooling in Rwanda»]. Compare: A Journal of Comparative and International Education. 45 (6): 931—952. [[doi]]:[https://doi.org/10.1080%2F03057925.2014.938611 10.1080/03057925.2014.938611].</ref>. Паводле зьвестак дасьледаваньня 2015 году дазваляе выказаць здагадку, што ў той час як залічэньне ў пачатковыя школы мае характар паўсюднасьці, паказьнікі сканчэньня навучаньня яшчэ даволі нізкія. Згадваецца, што не зьвяртаючы ўвагі на дармовасьць, бацькі вымушаныя грашова падтрымліваць школы, дзеля забесьпячэньня належнай адукацыі сваіх дзяцей. Паводле заяваў ураду, адсутнасьць такіх выдаткаў не павінна быць асновай да выключэньня дзяцей з ўстановаў адукацыі<ref name="education"/>. Па ўсёй краіне налічваюцца шмат прыватных школ, некаторыя зь іх кіруюцца цэрквамі. Навучаньне ў іх звычайна вымагае аплаты{{Зноска|Briggs & Booth|2006|Briggs & Booth|27}}. З 1994 па 2009 гады базавая адукацыя выкладалася на [[француская мова|францускай]] або [[ангельская мова|ангельскай мовах]], але з павелічэньнем сувязей краіны з партнэрамі з [[Усходнеафрыканская супольнасьць|Усходнеафрыканскай супольнасьці]] і супрацы ў [[Садружнасьць нацыяў|Садружнасьці нацыяў]] на сёньня выкладаньне прапануецца толькі на ангельскай мове<ref>McGreal, Chris (16.01.2009). [https://web.archive.org/web/20150518084907/http://www.theguardian.com/education/2009/jan/16/rwanda-english-genocide «Why Rwanda said adieu to French»]. The Guardian.</ref>. У краіне налічваецца шэраг інстытуцыяў найвышэйшай адукацыі. У 2013 годзе быў створаны [[Дзяржаўны руандыйскі ўнівэрсытэт]] празь зьльіцьцё былога Нацыянальнага унівэрсытэту Руанды і іншых дзяржаўных найвышэйшых навучальных установаў<ref>Rutayisire, Emmanuel (16.08.2013). [https://web.archive.org/web/20150414035406/http://www.theeastafrican.co.ke/Rwanda/News/Institutes-of-higher-learning-to-merge-with-University-of-Rwanda/-/1433218/1956454/-/vclsloz/-/index.html «Institutes of higher learning to merge with University of Rwanda»]. The EastAfrican.</ref>. === Ахова здароўя === [[Файл:Butaro Hospital.jpg|значак|зьлева|[[Бутараўскі шпіталь]] у акрузе [[Бурэра]] на поўначы краіны.]] Якасьць аховы здароўя ў Руандзе гістарычна мела благія паказьнікі, як да, гэтак і адразу пасьля генацыду 1994 году<ref>Drobac, Peter; Naughton, Brienna (15.06.2014). [https://web.archive.org/web/20151208111222/http://hir.harvard.edu/health-equity-in-rwanda/ «Health Equity in Rwanda: The New Rwanda, Twenty Years Later»]. Harvard International Review.</ref>. У 1998 годзе кожнае пятае дзіцяці гінула да веку пяці гадоў, часта з прычыны хваробы на [[малярыя|малярыю]]<ref>Bowdler, Neil (14.05.2010). [https://web.archive.org/web/20130601123055/http://news.bbc.co.uk/1/hi/health/8672889.stm «Apprentice adviser Nick Hewer’s Rwanda mission»]. BBC News.</ref>. Прэзыдэнт [[Поль Кагамэ|Кагамэ]] зрабіў ахову здароўя адным з прыярытэтаў праграмы разьвіцьця «Бачаньне 2020»<ref>Evans, Ruth (20.01.2014). [https://web.archive.org/web/20190103230222/https://www.theguardian.com/global-development/audio/2014/jan/20/rwanda-health-global-development-podcast «Rwanda’s health service evolution — podcast»]. The Guardian.</ref>, павялічыўшы выдаткі на [[ахова здароўя|ахову здароўя]] да 6,5% СУП краіны ў 2013 годзе ў параўнаньні з 1,9% СУП у 1996 годзе. Урад перадаў фінансаваньне і кіраваньне аховай здароўя мясцовым супольнасьцям праз сыстэму мэдычнага страхаваньня<ref>World Health Organization (WHO) (2008). [https://web.archive.org/web/20131025225716/http://www.who.int/bulletin/volumes/86/11/08-021108/en/index.html «Sharing the burden of sickness: mutual health insurance in Rwanda»]. Bulletin of the World Health Organization. 86 (11): 817—908.</ref>. Паводле стану на 2014 год больш за 90% насельніцтва было ахопленае гэтай праграмай. Урад таксама стварыў навучальныя інстытуцыі, як то [[Інстытут здароўя Кігалі]] ў 1997 годзе, які на сёньня ёсьць часткай Дзяржаўнага руандыйскага ўнівэрсытэту. У 2005 годзе пачала дзеіць ініцыятыва накіраванае на прафіляктыку малярыі ў найбольш сельскіх раёнах Руанды. [[Файл:Life expectancy development in Rwanda.svg|значак|Графік зьмены працягласьці жыцьця ў Руандзе за апошнія 70 гадоў.]] У апошнія гады Руанда заўважна палепшыла шэраг ключовых паказьнікаў здароўя. У пэрыяд з 2005 па 2013 гады працягласьць жыцьця павялічылася з 55,2 да 64 гадоў, сьмяротнасьць у гэты ж час зьнізілася з 106,4 да 52,0 на 1000 народзінаў. Таксама паменшыла частасьць [[сухоты|сухотаў]] з 101 да 69 на 100 тысяч чалавек. Прагрэс краіны ў сфэры аховы здароўя шмат у чым атрыманы дзякуючы міжнародным дабрачынным арганізацыям і праграмам. Не зважаючы на гэтыя паляпшэньні, аднак, у Руандзе пераважаюць заразьлівыя хваробы, а агенцыя па міжнародным разьвіцьці ЗША згадвалі аб значных праблемах са здароўем у Руандзе<ref name="global-health">[https://web.archive.org/web/20190814015120/https://www.usaid.gov/rwanda/global-health «Rwanda: Global Health»] United States Agency for International Development (USAID).</ref>, уключаючы высокую мацярынскую сьмяротнасьць<ref name="global-health"/>, а таксама сталыя эпідэміі [[Вірус імунадэфіцыту чалавека|ВІЧ]]/[[СНІД|СНІДу]]<ref name="global-health"/>. Падарожнікам у Руанду настойліва рэкамендуецца прымаць лекі дзеля прафіляктыкі малярыі, а таксама пераканацца, што яны вакцынаваліся ад [[жоўтая ліхаманка|жоўтай ліхаманкі]]<ref>[https://web.archive.org/web/20160609011245/http://wwwnc.cdc.gov/travel/destinations/traveler/none/rwanda «Health Information for Travelers to Rwanda»]. Centers for Disease Control and Prevention.</ref>. Гэтаксама у краіне бракуе мэдычных спэцыялістаў, гэтак на 1000 жыхароў прыпадае толькі 0,84 мэдычных працаўнікоў<ref>[https://web.archive.org/web/20170613005825/http://www.pih.org/blog/how-rwanda-is-changing-medical-education «Rwanda Launches Bold Medical Education Partnership»]. Partners In Health.</ref>. == Крыніцы == {{Крыніцы|4}} == Літаратура == * {{Кніга |аўтар = Adekunle, Julius |частка = |загаловак = Culture and customs of Rwanda |арыгінал = |спасылка = https://books.google.com/books?id=g0FC40EQujwC |выданьне = |месца = Westport |выдавецтва = Conn.: Greenwood Press |год = 2007 |том = |старонкі = |старонак = |isbn = 978-0-313-33177-0 |ref = Adekunle }} * {{Кніга |аўтар = Briggs, Philip; Booth, Janice |частка = |загаловак = Rwanda — The Bradt Travel Guide |арыгінал = |спасылка = https://books.google.com/books?id=L2Sq4S3P5fQC |выданьне = 3 |месца = London |выдавецтва = Bradt Travel Guides |год = 2006 |том = |старонкі = |старонак = |isbn = 978-1-84162-180-7 |ref = Briggs & Booth }} * {{Кніга |аўтар = Chrétien, Jean-Pierre |частка = |загаловак = The Great Lakes of Africa: Two Thousand Years of History |арыгінал = |спасылка = https://books.google.com/books?id=Ezo5PQAACAAJ |выданьне = |месца = Cambridge, Massachusetts |выдавецтва = MIT Press |год = 2003 |том = |старонкі = |старонак = |isbn = 978-1-890951-34-4 |ref = Chrétien }} * {{Кніга |аўтар = Dallaire, Roméo |частка = |загаловак = Shake Hands with the Devil: The Failure of Humanity in Rwanda |арыгінал = |спасылка = https://books.google.com/books?id=Ja2hQgAACAAJ |выданьне = |месца = London |выдавецтва = Arrow |год = 2005 |том = |старонкі = |старонак = |isbn = 978-0-09-947893-5 |ref = Dallaire }} * {{Кніга |аўтар = Hodd, Michael |частка = |загаловак = East African Handbook |арыгінал = |спасылка = https://books.google.com/books?id=bL8tAQAAIAAJ |выданьне = |месца = |выдавецтва = Trade & Travel Publications |год = 1994 |том = |старонкі = |старонак = |isbn = 978-0-8442-8983-0 |ref = Hodd }} * {{Кніга |аўтар = Jørgensen, Sven Erik |частка = |загаловак = Lake and reservoir management |арыгінал = |спасылка = https://books.google.com/books?id=pcJoaA85A48C |выданьне = |месца = Amsterdam |выдавецтва = Elsevier |год = 2005 |том = |старонкі = |старонак = |isbn = 978-0-444-51678-7 |ref = Jørgensen }} * {{Кніга |аўтар = King, David C. |частка = |загаловак = Rwanda (Cultures of the World) |арыгінал = |спасылка = https://books.google.com/books?id=1yLx1zSuh_QC |выданьне = |месца = New York |выдавецтва = Benchmark Books |год = 2007 |том = |старонкі = |старонак = |isbn = 978-0-7614-2333-1 |ref = King }} * {{Кніга |аўтар = Mamdani, Mahmood |частка = |загаловак = When Victims Become Killers: Colonialism, Nativism, and the Genocide in Rwanda |арыгінал = |спасылка = https://books.google.com/books?id=QUEamxb89JcC |выданьне = |месца = Princeton |выдавецтва = Princeton University Press |год = 2002 |том = |старонкі = |старонак = |isbn = 978-0-691-10280-1 |ref = Mamdani }} * {{Кніга |аўтар = Prunier, Gérard |частка = |загаловак = The Rwanda Crisis, 1959–1994: History of a Genocide |арыгінал = |спасылка = https://books.google.com/books?id=XYIJcrgzgQ0C |выданьне = 2 |месца = London |выдавецтва = C. Hurst & Co. Publishers |год = 1995 |том = |старонкі = |старонак = |isbn = 978-1-85065-243-4 |ref = Prunier }} == Вонкавыя спасылкі == * [http://www.gov.rw/ Афіцыйны сайт]. * [https://web.archive.org/web/20250803051901/https://visitrwanda.com/ Турыстычны партал]. * [http://www.bbc.co.uk/news/world-africa-14093238 Руанда] на BBC News. * {{Curlie|Regional/Africa/Rwanda}}. {{Краіны Афрыкі}} q846a093aj1bdrf4xgvn6l6qcmflx9j 10 28977 2685807 2348487 2026-08-21T16:25:04Z Vlad5250 57182 абнаўленьне зьвестак 2685807 wikitext text/x-wiki {{Навігацыйная табліца2 |назва_шаблёну = Жытомірская вобласьць |назва = [[Жытомірская вобласьць]]&nbsp;[[Файл:Flag_of_Zhytomyr_Oblast.svg|25пкс|Сьцяг Жытомірскай вобласьці]] |выява = [[Файл:Coat of Arms of Zhytomyr Oblast.svg|75пкс|Герб Жытомірскай вобласьці]] |кляса_карткі = hlist |базавы_стыль = background-color: {{Колер|Украіна}}; |стыль_групаў = width: 120px; text-align: right; |стыль_сьпісаў = background: #F7EFD9; text-align: left; |група_інфармацыі1 = Раёны |сьпіс1 = * [[Бярдычаўскі раён|Бярдычаўскі]] * [[Жытомірскі раён|Жытомірскі]] * [[Зьвягельскі раён|Зьвягельскі]] * [[Корасьценскі раён|Корасьценскі]] |група_інфармацыі2 = [[Горад|Гарады]] |сьпіс2 = * [[Алеўск]] * [[Андрушаўка]] * [[Баранаўка (горад)|Баранаўка]] * [[Бярдычаў]] * [[Жытомір]] * [[Зьвягель]] * [[Карастышаў]] * [[Корасьцень]] * [[Малын]] * [[Оўруч]] * [[Радамышаль]] * [[Чуднаў]] |група_інфармацыі3 = [[Пасёлак гарадзкога тыпу|Мястэчкі]] |сьпіс3 = * [[Азёрнае (Жытомірскі раён)|Азёрнае]] * {{nobr|[[Белая Крыніца (Радамышальскі раён)|Белая Крыніца]]}} * [[Брусілаў (Жытомірская вобласьць)|Брусілаў]] * [[Бучманы]] * [[Быкаўка (Жытомірская вобласьць)|Быкаўка]] * [[Вакулянчук]] * {{nobr|[[Вялікія Каровінцы]]}} * [[Галавіно (Жытомірская вобласьць)|Галавіно]] * [[Гарадніца (Жытомірская вобласьць)|Гарадніца]] * [[Гранітнае (Жытомірская вобласьць)|Гранітнае]] * [[Грышкаўцы]] * [[Гуйва (гарадзкі пасёлак)|Гуйва]] * [[Дзіброва (Алеўскі раён)|Дзіброва]] * [[Доўбыш]] * [[Дружба (Алеўскі раён)|Дружба]] * [[Іванопаль (Чуднаўскі раён)|Іванопаль]] * [[Іршанск]] * {{nobr|[[Каменны Брод (Баранаўскі раён)|Каменны Брод]]}} * [[Корнін (гарадзкі пасёлак)|Корнін]] * [[Лугіны]] * [[Любар]] * [[Мар’янаўка (Баранаўскі раён)|Мар’янаўка]] * [[Міралюбаў]] * [[Міропаль (Жытомірская вобласьць)|Міропаль]] * [[Навагуйвінскае]] * [[Народычы]] * [[Новаазяранка]] * [[Новая Баравая]] * {{nobr|[[Новыя Белакаровічы]]}} * [[Палянка (гарадзкі пасёлак)|Палянка]] * [[Папельня]] * [[Першатравенск (гарадзкі пасёлак)|Першатравенск]] * [[Першатраўневае (гарадзкі пасёлак)|Першатраўневае]] * [[Пуліны]] * [[Раманаў (Жытомірская вобласьць)|Раманаў]] * [[Ружын]] * [[Хорашаў]] * [[Чаповічы]] * [[Чарняхоў]] * [[Чырвонае (Андрушаўскі район)|Чырвонае]] * [[Яблынец]] * [[Ямільчына]] |група_інфармацыі4 = Колішнія раёны |сьпіс4 = * [[Алеўскі раён|Алеўскі]] * [[Андрушаўскі раён|Андрушаўскі]] * [[Баранаўскі раён|Баранаўскі]] * [[Брусілаўскі раён|Брусілаўскі]] * [[Бярдычаўскі раён (1925—2020)|Бярдычаўскі]] * [[Жытомірскі раён (1939—2020)|Жытомірскі]] * [[Карастышаўскі раён|Карастышаўскі]] * [[Корасьценскі раён (1923—2020)|Корасьценскі]] * [[Лугінскі раён|Лугінскі]] * [[Любарскі раён|Любарскі]] * [[Малынскі раён|Малынскі]] * [[Наваград-Валынскі раён (1923—2020)|Наваград-Валынскі]] * [[Народыцкі раён|Народыцкі]] * [[Оўруцкі раён|Оўруцкі]] * [[Папяльнянскі раён|Папяльнянскі]] * [[Пулінскі раён|Пулінскі]] * [[Радамышальскі раён|Радамышальскі]] * [[Раманаўскі раён|Раманаўскі]] * [[Ружынскі раён|Ружынскі]] * [[Хорашаўскі раён|Хорашаўскі]] * [[Чарняхоўскі раён|Чарняхоўскі]] * [[Чуднаўскі раён|Чуднаўскі]] * [[Ямільчынскі раён|Ямільчынскі]] }}<noinclude>[[Катэгорыя:Вікіпэдыя:Шаблёны:Вобласьці Ўкраіны]]</noinclude> r2lpbzqvxavc0hcjkjnfwd1slm7ctbp 0 28996 2685796 2199132 2026-08-21T16:09:37Z Vlad5250 57182 Vlad5250 перанёс старонку [[Жытомірскі раён]] у [[Жытомірскі раён (1939—2020)]]: колішні раён 2199132 wikitext text/x-wiki {{Адміністрацыйная адзінка | Назва = Жытомірскі раён | Арыгінальная назва = Житомирський район | Герб = | Сьцяг = | Краіна = [[Украіна]] | Гімн = | Статус = раён | Уваходзіць у = [[Жытомірская вобласьць]] | Улучае = | Цэнтар = [[Жытомір]] | БуйныГорад = | БуйныяГарады = | ДатаЎтварэньня = 14 травня [[1939]] | Кіраўнік = |Назва пасады кіраўніка = | АфіцыйныяМовы = украінская | Насельніцтва = 66.922 |Год перапісу = 2005 |Адсотак ад насельніцтва = |Месца паводле насельніцтва = |Шчыльнасьць = 46.4 |Месца паводле шчыльнасьці = |Нацыянальны склад = |Канфэсійны склад = | Плошча = 1.441 |Адсотак ад плошчы = |Месца паводле плошчы = | Максымальная вышыня = | Сярэдняя вышыня = | Мінімальная вышыня = | Шырата = | Даўгата = | Мапа = Zhytomyrskyi-Raion.png | Памер мапы = 200 | Часавы пас = [[GMT]] +2 | Скарачэньне = | ISO = | FIPS = | Тэлефонны код = +380-412 | Паштовыя індэксы = | Інтэрнэт-дамэн = | Код аўтамабільных нумароў = | Сайт = | Катэгорыя ў Commons = | Парамэтр1 = | Назва парамэтру 1 = | Дадаткі = | Мапа адміністрацыйнай адзінкі = | Колер фону парамэтраў = #D9F0C1 }} '''Жытомірскі раён''' ({{мова-uk|Житомирський район}}) — адміністрацыйная адзінка на поўдні цэнтральнай частцы [[Жытомірская вобласьць|Жытомірскай вобласьці]] [[Украіна|Ўкраіны]]. Адміністрацыйны цэнтар — места [[Жытомір]]. {{Накід:Украіна}} {{Жытомірская вобласьць}} [[Катэгорыя:Раёны Жытомірскай вобласьці]] 2kpvxbuqnhxgte721gqu42ffo27g5go 2685798 2685796 2026-08-21T16:10:41Z Vlad5250 57182 2685798 wikitext text/x-wiki {{Пра|сучасны раён|Жытомірскі раён|колішні раён}} {{Адміністрацыйная адзінка | Назва = Жытомірскі раён | Арыгінальная назва = Житомирський район | Герб = | Сьцяг = | Краіна = [[Украіна]] | Гімн = | Статус = раён | Уваходзіць у = [[Жытомірская вобласьць]] | Улучае = | Цэнтар = [[Жытомір]] | БуйныГорад = | БуйныяГарады = | ДатаЎтварэньня = 14 травня [[1939]] | Кіраўнік = |Назва пасады кіраўніка = | АфіцыйныяМовы = украінская | Насельніцтва = 66.922 |Год перапісу = 2005 |Адсотак ад насельніцтва = |Месца паводле насельніцтва = |Шчыльнасьць = 46.4 |Месца паводле шчыльнасьці = |Нацыянальны склад = |Канфэсійны склад = | Плошча = 1.441 |Адсотак ад плошчы = |Месца паводле плошчы = | Максымальная вышыня = | Сярэдняя вышыня = | Мінімальная вышыня = | Шырата = | Даўгата = | Мапа = Zhytomyrskyi-Raion.png | Памер мапы = 200 | Часавы пас = [[GMT]] +2 | Скарачэньне = | ISO = | FIPS = | Тэлефонны код = +380-412 | Паштовыя індэксы = | Інтэрнэт-дамэн = | Код аўтамабільных нумароў = | Сайт = | Катэгорыя ў Commons = | Парамэтр1 = | Назва парамэтру 1 = | Дадаткі = | Мапа адміністрацыйнай адзінкі = | Колер фону парамэтраў = #D9F0C1 }} '''Жытомірскі раён''' ({{мова-uk|Житомирський район}}) — колішняя адміністрацыйная адзінка на поўдні цэнтральнай частцы [[Жытомірская вобласьць|Жытомірскай вобласьці]] [[Украіна|Ўкраіны]]. Адміністрацыйны цэнтар — места [[Жытомір]]. {{Накід:Украіна}} {{Жытомірская вобласьць}} [[Катэгорыя:Колішнія раёны Жытомірскай вобласьці]] reaslxc8gbud4hhpzlxtcbgzuk45laj 0 28997 2685801 2217007 2026-08-21T16:18:24Z Vlad5250 57182 Vlad5250 перанёс старонку [[Корасьценскі раён]] у [[Корасьценскі раён (1923—2020)]]: колішні раён 2217007 wikitext text/x-wiki {{Адміністрацыйная адзінка | Назва = Карасьценскі раён | Арыгінальная назва = Коростенський район | Герб = | Сьцяг = | Краіна = [[Украіна]] | Гімн = | Статус = раён | Уваходзіць у = [[Жытомірская вобласьць]] | Улучае = | Цэнтар = [[Карасьцень]] | БуйныГорад = | БуйныяГарады = | ДатаЎтварэньня = | Кіраўнік = |Назва пасады кіраўніка = | АфіцыйныяМовы = украінская | Насельніцтва = 34 297 |Год перапісу = 2005 |Адсотак ад насельніцтва = |Месца паводле насельніцтва = |Шчыльнасьць = 19,77 |Месца паводле шчыльнасьці = |Нацыянальны склад = |Канфэсійны склад = | Плошча = 1 735 |Адсотак ад плошчы = |Месца паводле плошчы = | Максымальная вышыня = | Сярэдняя вышыня = | Мінімальная вышыня = | Шырата = | Даўгата = | Мапа = Korostenskyi-Raion.png | Памер мапы = 200 | Часавы пас = [[GMT]] +2 | Скарачэньне = | ISO = | FIPS = | Тэлефонны код = +380-4142 | Паштовыя індэксы = 260100 | Інтэрнэт-дамэн = | Код аўтамабільных нумароў = | Сайт = | Катэгорыя ў Commons = | Парамэтр1 = | Назва парамэтру 1 = | Дадаткі = | Мапа адміністрацыйнай адзінкі = | Колер фону парамэтраў = {{Колер|Украіна}} }} '''Корасьценскі раён''' ({{мова-uk|Коростенський район}}) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка на поўначы цэнтральнай частцы [[Жытомірская вобласьць|Жытомірскай вобласьці]] [[Украіна|Ўкраіны]]. Адміністрацыйны цэнтар — [[места]] [[Корасьцень]]. {{Накід:Украіна}} {{Жытомірская вобласьць}} {{Commonscat|Korosten Raion}} [[Катэгорыя:Раёны Жытомірскай вобласьці]] t229ljit7p9rhuh6j40d7zn2wfuyml8 2685805 2685801 2026-08-21T16:19:41Z Vlad5250 57182 2685805 wikitext text/x-wiki {{Адміністрацыйная адзінка | Назва = Корасьценскі раён | Арыгінальная назва = Коростенський район | Герб = | Сьцяг = | Краіна = [[Украіна]] | Гімн = | Статус = раён | Уваходзіць у = [[Жытомірская вобласьць]] | Улучае = | Цэнтар = [[Корасьцень]] | БуйныГорад = | БуйныяГарады = | ДатаЎтварэньня = | Кіраўнік = |Назва пасады кіраўніка = | АфіцыйныяМовы = украінская | Насельніцтва = 34 297 |Год перапісу = 2005 |Адсотак ад насельніцтва = |Месца паводле насельніцтва = |Шчыльнасьць = 19,77 |Месца паводле шчыльнасьці = |Нацыянальны склад = |Канфэсійны склад = | Плошча = 1 735 |Адсотак ад плошчы = |Месца паводле плошчы = | Максымальная вышыня = | Сярэдняя вышыня = | Мінімальная вышыня = | Шырата = | Даўгата = | Мапа = Korostenskyi-Raion.png | Памер мапы = 200 | Часавы пас = [[GMT]] +2 | Скарачэньне = | ISO = | FIPS = | Тэлефонны код = +380-4142 | Паштовыя індэксы = 260100 | Інтэрнэт-дамэн = | Код аўтамабільных нумароў = | Сайт = | Катэгорыя ў Commons = | Парамэтр1 = | Назва парамэтру 1 = | Дадаткі = | Мапа адміністрацыйнай адзінкі = | Колер фону парамэтраў = {{Колер|Украіна}} }} '''Корасьценскі раён''' ({{мова-uk|Коростенський район}}) — колішняя адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка на поўначы цэнтральнай частцы [[Жытомірская вобласьць|Жытомірскай вобласьці]] [[Украіна|Ўкраіны]]. Адміністрацыйны цэнтар — [[места]] [[Корасьцень]]. {{Накід:Украіна}} {{Жытомірская вобласьць}} {{Commonscat|Korosten Raion}} [[Катэгорыя:Колішнія раёны Жытомірскай вобласьці]] mh9qa7nkckm491192bxs4awoghw9yh1 0 37536 2685827 2685786 2026-08-21T19:13:19Z Dymitr 10914 /* Чэмпіянаты Эўропы */ стыль 2685827 wikitext text/x-wiki {{Зборная краіны па футболе |Назва = Нямеччына |Лягатып = DFBEagle.svg |Фэдэрацыя = |Канфэдэрацыя = [[УЭФА]] |Трэнэр = |Найбольш гульняў = |Найбольш пасьпяховы гулец = |Першая гульня = {{Футбол Швайцарыя|няма}} 5:3 Нямеччына<br />([[Базэль]], [[Швайцарыя]]; 5 красавіка 1908) |Перамога = Нямеччына 16:0 {{Футбол Расея|няма||Расейская імпэрыя}}<br />([[Стакгольм]], [[Швэцыя]]; 1 ліпеня 1912) |Параза = {{Футбол Ангельшчына|няма}} 9:0 Нямеччына<br />([[Оксфард]], [[Ангельшчына]]; 16 сакавіка 1909) |Удзелаў у ЧС = 21 |Першы ЧС = 1934 |Дасягненьні ў ЧС = Чэмпіёны ([[Чэмпіянат сьвету па футболе 1954 году|1954]], [[Чэмпіянат сьвету па футболе 1974 году|1974]], [[Чэмпіянат сьвету па футболе 1990 году|1990]], [[Чэмпіянат сьвету па футболе 2014 году|2014]]) |Чэмпіянат рэгіёну = [[Чэмпіянат Эўропы па футболе|Чэмпіянат Эўропы]] |Удзелаў у ЧР = 14 |Першы ЧР = [[Чэмпіянат Эўропы па футболе 1972 году|1972]] |Дасягненьні ў ЧР = Чэмпіёны ([[Чэмпіянат Эўропы па футболе 1972 году|1972]], [[Чэмпіянат Эўропы па футболе 1980 году|1980]], [[Чэмпіянат Эўропы па футболе 1996 году|1996]]) | pattern_la1 = _ger26h | pattern_b1 = _ger26h | pattern_ra1 = _ger26h | pattern_sh1 = _ger26h | pattern_so1 = _ger26hl | leftarm1 = FFFFFF | body1 = FFFFFF | rightarm1 = FFFFFF | shorts1 = 000000 | socks1 = FFFFFF | pattern_la2 = _ger26a | pattern_b2 = _ger26a | pattern_ra2 = _ger26a | pattern_sh2 = _ger26a | pattern_so2 = _ger26al | leftarm2 = DD42AA | body2 = DD42AA | rightarm2 = DD42AA | shorts2 = 241E76 | socks2 = 241E76 }} '''Мужчы́нская збо́рная Няме́ччыны па футбо́ле''' — прадстаўляе [[Нямеччына|Нямеччыну]] ў міжнародных матчах па [[футбол]]е. Па [[аб’яднаньне Нямеччыны (1990)|аб’яднаньні Нямеччыны]] ёсьць паўнапраўнай правапераемніцай зборных ФРН і НДР. Зборная ўважаецца за чатырохразовага чэмпіёну сьвету і трохразовага чэмпіёну Эўропы. Кіроўнай арганізацыяй каманды выступае [[Нямецкі футбольны зьвяз]]. == Гісторыя == === Раньнія гады === 18 красавіка 1897 году ў [[Гамбург]]у быў зладжаны адзін з раньніх міжнародных матчаў на нямецкай зямлі, калі каманда абраных гульцоў ад [[Дацкая футбольная асацыяцыя|Дацкай футбольнай асацыяцыі]] перамагла зборную каманду Гамбургу і Альтоны зь лікам 5:0<ref>{{спасылка|спасылка=https://www.tz.de/sport/fussball/daenische-nationalmannschaft-spieler-trainer-erfolge-rekorde-laenderspielbilanz-or-90404104.html|загаловак=Dänische Nationalmannschaft|выдавецтва=TTZ|дата публікацыі=03.05.2021|копія=https://web.archive.org/web/20210504092007/https://www.tz.de/sport/fussball/daenische-nationalmannschaft-spieler-trainer-erfolge-rekorde-laenderspielbilanz-or-90404104.html|дата копіі=04.05.2021}}</ref><ref>{{спасылка|спасылка=https://www.totalbold.dk/fodboldens-indtog-i-danmark-1889-til-1908/|загаловак=Fodboldens indtog i Danmark: 1889 til 1908|выдавецтва=Danish Ballgame Union|дата публікацыі=26.12.2008|копія=https://web.archive.org/web/20221017000001/https://www.totalbold.dk/fodboldens-indtog-i-danmark-1889-til-1908/|дата копіі=17.10.2022}}</ref>. [[Файл:German national team at its first official international match in 1908.jpg|значак|зьлева|Зборная Нямеччыны ў сваім першым афіцыйным матчы ў 1908 годзе.]] З 1899 па 1901 гады паміж нямецкімі і ангельскімі камандамі былі згуляныя пяць міжнародных матчаў, якія зь некаторага пункту гледжаньня можна ўважаць за першыя матчы нямецкай зборнай. Разам з тым усе гэтыя пяць матчаў немцы прайгралі, у тым ліку ў верасьні 1901 году на [[Ўайт Гарт Лэйн]] зь лікам 12:0. Гэтыя сустрэчы не разглядаюцца [[Нямецкі футбольны зьвяз|Нямецкім футбольным зьвязам]] як афіцыйныя. З прычыны браку сродкаў дзеля фінансаваньня нацыянальнай зборнай правесьці які-небудзь матч доўгі час не атрымлівалася, а спроба падрыхтаваць каманду для выступу на [[летнія Алімпійскія гульні 1908 году|летніх Алімпійскіх гульняў 1908 году]] была няўдалай. Аднак пасьля гульняў цікавасьць да нацыянальнай зборнай зноў вярнулася. Праз восем гадоў па стварэньні Нямецкага футбольнага зьвязу ў 1900 годзе першы афіцыйны матч нацыянальнай зборнай Нямеччыны быў згуляны 5 красавіка 1908 году супраць [[Мужчынская зборная Швайцарыі па футболе|зборнай Швайцарыі]] ў [[Базэль|Базэлі]], у якім швайцарцы перамаглі зь лікам 5:3<ref>{{спасылка|спасылка=https://www.dfb.de/index.php?id=500395&no_cache=1&action=showMatchesByYear&lang=E&liga=Nationalmannschaft&year=1908&cHash=6854a10c202d81c907c2a45218db5c32|загаловак=All matches of The National Team in 1908|выдавецтва=DFB|дата доступу=01.08.2008|копія=https://web.archive.org/web/20121023003534/http://www.dfb.de/index.php?id=500395&no_cache=1&action=showMatchesByYear&lang=E&liga=Nationalmannschaft&year=1908&cHash=6854a10c202d81c907c2a45218db5c32|дата копіі=23.10.2012}}</ref>. Працяг раньняй сэрыі матчаў паміж аматарамі Ангельшчыны і зборнай Нямеччыны адбыўся ў сакавіку 1909 году ў [[Оксфард]]зе<ref>{{спасылка|спасылка=https://www.footballgroundmap.com/ground/white-house-ground/oxford-city|загаловак=White House Ground, former home to Oxford City – Football Ground Map|дата доступу=02.04.2022|копія=https://web.archive.org/web/20220506100329/https://www.footballgroundmap.com/ground/white-house-ground/oxford-city|дата копіі=06.05.2022}}</ref>, што скончылася паразай прадстаўнікоў Нямецкай імпэрыі зь лікам 9:0. Гэты матч афіцыйна прызнаны Нямецкім футбольным зьвязам, але [[Футбольная асацыяцыя Ангельшчыны]] ня залічвае гэты матч у лік афіцыйных, бо з ангельскага боку гулялі аматары<ref>{{спасылка|спасылка=http://englandfootballonline.com/MatchRsl/MatchRslAm.html|загаловак=England Matches – the Amateurs 1906–1939|дата доступу=02.04.2022|копія=https://web.archive.org/web/20220328123742/http://englandfootballonline.com/MatchRsl/MatchRslAm.html|дата копіі=28.03.2022}}</ref>. Гэтыя раньнія супрацьстаяньні заклалі пачатак багатаму суперніцтву паміж дзьвюма камандамі<ref>{{спасылка|спасылка=https://www.90min.com/posts/germany-worst-ever-defeats-ranked|загаловак=Germany's Worst Ever Defeats – Ranked|дата публікацыі=18.11.2020|дата доступу=02.04.2022|копія=https://web.archive.org/web/20220402012633/https://www.90min.com/posts/germany-worst-ever-defeats-ranked|дата копіі=02.04.2022}}</ref>. 4 красавіка 1909 году немцы ў матчы ў [[Карльсруэ]] здабылі сваю першую перамогу, якая прыпала на сустрэчу супраць зборнай Швайцарыі зь лікам 1:0 у прысутнасьці сямі тысячаў гледачоў. [[Юліюс Гірш]] быў першым габрэйскім гульцом, які прадстаўляў нацыянальную зборную Нямеччыны. Ён далучыўся да ейнага складу ў 1911 годзе<ref>{{кніга|спасылка=https://books.google.com/books?id=9_7lDAAAQBAJ&pg=PR20|загаловак=Soccer Under the Swastika; Stories of Survival and Resistance During the Holocaust|выдавецтва=Rowman & Littlefield|isbn=9781442261631}}</ref><ref>{{спасылка|спасылка=https://insidefutbol.com/2011/04/14/the-war-generation-julius-hirsch/40456/|загаловак=The War Generation – Julius Hirsch|выдавецтва=Inside Futbol|дата публікацыі=14.04.2011|дата доступу=16.09.2020|копія=https://web.archive.org/web/20200916181336/https://insidefutbol.com/2011/04/14/the-war-generation-julius-hirsch/40456/|дата копіі=16.09.2020}}</ref>. У 1912 годзе ён правёў чатыры галы ў матчы супраць [[Мужчынская зборная Нідэрляндаў па футболе|зборнай Нідэрляндаў]], стаўшы першым немцам, які адзначыўся чатырма галамі ў адной гульні<ref>{{спасылка|спасылка=http://www.hansanews.de/em2012/deutsche-nationalmannschaft/dfb-trikot-2012/|загаловак=DFB-Trikot 2012|выдавецтва=hansanews.de|дата доступу=09.02.2012|копія=https://web.archive.org/web/20120610052039/http://www.hansanews.de/em2012/deutsche-nationalmannschaft/dfb-trikot-2012/|дата копіі=10.06.2012}}</ref><ref>{{спасылка|спасылка=http://www.theguardian.com/football/blog/2019/may/06/remembering-the-cream-of-jewish-footballing-talent-killed-in-the-holocaust|загаловак=Remembering the cream of Jewish footballing talent killed in the Holocaust|выдавецтва=The Guardian|дата публікацыі=06.05.2019|дата доступу=16.09.2020|копія=https://web.archive.org/web/20201107231442/https://www.theguardian.com/football/blog/2019/may/06/remembering-the-cream-of-jewish-footballing-talent-killed-in-the-holocaust|дата копіі=07.11.2020}}</ref>. === Першыя міжнародныя турніры === [[Файл:Gottfried Fuchs.jpg|значак|зьлева|[[Готфрыд Фукс]] быў ключавым футбалістам Нямецкай імпэрыі на летніх Алімпійскіх гульнях 1912 году.]] [[Готфрыд Фукс]] загнаў рэкордныя для сьвету 10 галоў у складзе зборнай, калі зборная Нямецкай імпэрыі здабыла перамогу зь лікам 16:0 над [[Мужчынская зборная Расеі па футболе|зборнай Расейскай імпэрыі]] на [[Летнія Алімпійскія гульні 1912 году|летніх Алімпійскіх гульнях 1912 году]] ў [[Стакгольм]]е, стаўшы найлепшым бамбардзірам турніру. Гэты матч адбыўся 1 ліпеня і яшчэ вельмі доўгі час трымаўся рэкорд такой колькасьць пацэленых галоў адным футбалістам у асобным матчы. Фукс таксама меў габрэйскае паходжаньня, таму Нямецкі футбольны зьвяз выдаліў усе згадкі пра яго з сваіх статыстычных зьвестак у час [[Нацысцкая Нямеччына|Трэцяга Райху]] паміж 1933 і 1945 гадамі<ref>{{кніга|імя=Anthony|прозьвішча=Clavane|спасылка=https://books.google.com/books?id=PJCXBQAAQBAJ&q=Gottfried+Fuchs&pg=PT64|загаловак=Does Your Rabbi Know You're Here?: The Story of English Football's Forgotten Tribe|выдавецтва=Quercus Publishing|isbn=9780857388131}}</ref><ref>{{спасылка|спасылка=http://bundesligafanatic.com/20130904/snapshot-sepp-herberger-tries-to-invite-gottfried-fuchs/|загаловак=Snapshot – Sepp Herberger tries to invite Gottfried Fuchs -|дата публікацыі=04.09.2013|дата доступу=17.11.2018|копія=https://web.archive.org/web/20190611225806/http://bundesligafanatic.com/20130904/snapshot-sepp-herberger-tries-to-invite-gottfried-fuchs/|дата копіі=11.06.2019}}</ref>. [[Файл:Germany uruguay 1928.jpg|значак|Матч зборных Нямеччыны і [[Мужчынская зборная Ўругваю па футболе|Ўругваю]] на [[летнія Алімпійскія гульні 1928 году|летніх Алімпійскіх гульнях 1928 году]].]] У той час гульцоў выбіраў Нямецкі футбольны зьвяз, а пасады асобнага трэнэра яшчэ не існавала. Першым кіраўніком зборнай Нямеччыны стаў [[Ота Нэрц]], настаўнік з [[Мангайм]]у, які займаў гэтую пасаду з 1926 да 1936 гады<ref>{{спасылка|спасылка=https://www.dfb.de/index.php?id=12339|загаловак=Professor Otto Nerz|выдавецтва=DFB|дата доступу=13.03.2012|копія=https://web.archive.org/web/20120316215103/http://www.dfb.de/index.php?id=12339|дата копіі=16.03.2012}}</ref>. Нямеччына не магла дазволіць сабе паездку ва [[Уругвай|Ўругвай]] на першы [[чэмпіянат сьвету па футболе 1930 году|чэмпіянат сьвету 1930 году]] у час [[Вялікая дэпрэсія|Вялікай дэпрэсіі]], таму дэбюты каманды адбыўся толькі на наступным чэмпіянаце сьвету, які ладзіўся ў [[Італія|Італіі]]. Турнір у той час гуляўся паводле алімпійскай сыстэмы, то бок адразу на выбыцьцё. Зборная здолела трапіць адразу ў паўфінал, дзякуючы перамогам над [[Мужчынская зборная Бэльгіі па футболе|зборнымі Бэльгіі]] і [[Мужчынская зборная Швэцыі па футболе|Швэцыі]]. У паўфінале нямецкія футбалісты саступілі [[Мужчынская зборная Чэхаславаччыны па футболе|зборнай Чэхаславаччыны]] зь лікам 1:3, але ў матчы за трэцяе месца адолелі [[Мужчынская зборная Аўстрыі па футболе|зборную Аўстрыі]] зь лікам 3:2. Пасьля слабога выступу на [[Летнія Алімпійскія гульні 1936 году|летніх Алімпійскіх гульнях 1936 году]] ў [[Бэрлін]]е трэнэрам быў прызначаны [[Зэп Гэрбэргер]]. У 1937 годзе ён сфармаваў каманду, якая хутка атрымала мянушку «Брэслаўская адзінаццатка» у гонар буйной перамогі зь лікам 8:0 над [[Мужчынская зборная Даніі па футболе|зборнай Даніі]] ў тагачасным нямецкім горадзе [[Уроцлаў|Брэслаў]], які сёньня завецца Ўроцлаў<ref>{{навіна|аўтар=Muras, Udo|спасылка=https://www.welt.de/sport/article876494/Nur_Hitler_konnte_sie_stoppen.html|загаловак=Nur Hitler konnte sie stoppen|выдавец=Die Welt|дата публікацыі=16.05.2007|копія=https://web.archive.org/web/20091213022710/http://www.welt.de/sport/article876494/Nur_Hitler_konnte_sie_stoppen.html|дата копіі=13.12.2009}}</ref><ref>{{спасылка|спасылка=https://www.dfb.de/index.php?id=500395&action=showMatchesByYear&lang=E&liga=Nationalmannschaft&year=1937&cHash=0435f38e6e|загаловак=All matches of The National Team in 1937|выдавецтва=DFB|дата доступу=01.01.2009|копія=https://web.archive.org/web/20090610001236/http://www.dfb.de/index.php?id=500395&action=showMatchesByYear&lang=E&liga=Nationalmannschaft&year=1937&cHash=0435f38e6e|дата копіі=10.06.2009}}</ref>. Пасьля таго як Аўстрыя стала часткай Нямеччыны ў выніку аншлюсу ў сакавіку 1938 году, нацыянальная зборная Аўстрыі, якая была адной з найлепшых у Эўропе на той час дзякуючы прафэсіяналізму, была расфармаваная, не зважаючы на тое, што пасьпела кваліфікавацца на [[чэмпіянат сьвету па футболе 1938 году|чэмпіянат сьвету 1938 году]]. Нацысцкія палітыкі загадалі пяці або шасьці былым аўстрыйскім гульцам зь венскіх «[[Рапід Вена|Рапіду]]», «[[Аўстрыя Вена|Аўстрыі]]» і «[[Фэрст Вена|Фэрсту]]» далучыцца да «агульнанямецкай» каманды на кароткі тэрмін, каб прадэманстраваць паказальнае адзінства з палітычных прычынаў. На чэмпіянаце сьвету 1938 году ў Францыі гэта «аб’яднаная» зборная Нямеччыны здолела толькі згуляць зь лікам 1:1 супраць зборнай Швайцарыі, але ў перагулёўцы нямецкія футбалісты зазналі паразу зь лікам 2:4. Гэты раньні вылет заставаўся найгоршым вынікам Нямеччыны на чэмпіянаце сьвету да 2018 году і адным з малай колькасьці выпадкаў, калі каманда ня здолела пракрочыць праз групавы этап. У час [[Другая сусьветная вайна|Другой сусьветнай вайны]] зборная згуляла больш як 30 міжнародных матчаў паміж верасьнем 1939 і лістападам 1942 году. Пасьля гэтага матчы былі спыненыя, бо большасьць гульцоў мусілі далучыцца да ўзброеных сілаў. === Па Другой сусьветнай вайне === [[Файл:Rahndenkmal.JPG|значак|зьлева|Статуя [[Гэльмут Ран|Гэльмуту Рану]] ў фінале [[чэмпіянат сьвету па футболе 1954 году|чэмпіянату сьвету 1954 году]].]] Нямеччына, выключаная зь [[ФІФА]] ў 1942 годзе, ужо па вайне паспрабавала аднавіць сваё сяброўства ў арганізацыі ў 1948 годзе. Аднак немцам адмовілі ў гэтым, пры гэтым ім не дапамагла нават падтрымка з боку Швайцарыі. На знак падтрымкі былі зарганізавалі тры матчы паміж клюбамі Швайцарыі і Нямеччыны ў рамках аднаўленьня нямецкага футболу, якія былі раскрытыкаваны ў замежнай прэсе. Між тым, на той час паўстала ажно тры нямецкія дзяржавы, як то [[Заходняя Нямеччына|Фэдэратыўная Рэспубліка Нямеччыны]] (Заходняя Нямеччына), [[Нямецкая Дэмакратычная Рэспубліка]] (Усходняя Нямеччына) і [[Заарлянд]], але аніводзная зборная гэтых дзяржаваў ня бралі ўдзелу ў адборачных матчаў [[чэмпіянат сьвету па футболе 1950 году|чэмпіянату сьвету 1950 году]]. ФРН азнавіла дзейнасьць Нямецкага футбольнага зьвязу, стаўшы пераемніцай даваеннай зборнай, што было прызнана з боку ФІФА і [[Зьвяз эўрапейскіх футбольных асацыяцыяў|УЭФА]]. Зборная ФРН кваліфікавалася на [[чэмпіянат сьвету па футболе 1954 году|чэмпіянат сьвету 1954 году]], які ладзіўся ў Швайцарыі. Заарлянд, які стаў францускім пратэктаратам паміж 1947 і 1956 гадамі, выставіў уласную каманду на [[летнія Алімпійскія гульні 1952 году]] і ў кваліфікацыйны турнір да чэмпіянаце сьвету 1954 году. У 1957 годзе Заарлянд далучыўся да складу ФРН, тады было спынінае функцыянаваньне асобнай зборнай. Ва Ўсходняй Нямеччыны зьявіліся свая асацыяцыя, зборная і свой чэмпіянат. Але ў НДР дзяржава надавала больш увагі індывідуальным, а не камандным відам спорту, і ўсходнім немцам было далёка да посьпехаў сваіх суайчыньнікаў зь іншага боку жалезнай заслоны. [[Файл:Trainingslager der Deutschen Fußballnationalmannschaft in der Sportschule Malente (Kiel 77.608).jpg|значак|Трэнаваньне зборнай Нямеччыне ў [[Кіль|Кілі]] ў 1965 годзе. З правага боку малады [[Франц Бэкенбаўэр]].]] Зборная ФРН, капітанам якой быў [[Фрыц Вальтэр]], на чэмпіянаце сьвету 1954 году сустрэлася з [[Мужчынская зборная Турэччыны па футболе|зборнымі Турэччыны]], [[Мужчынская зборная Югаславіі па футболе|Югаславіі]] і Аўстрыі. У групавой стадыі, гуляючы супраць фаварытаў з [[Мужчынская зборная Вугоршчыны па футболе|зборнай Вугоршчыны]] немцы зазналі паразу зь лікам 3:8, але зноў сутыкнулася з «вугорскімі чараўнікамі» ў фінале. Перад вырашальнай гульнёй зборная Вугоршчыны ня знала паразаў ужо ў 32-х матчах запар, але футбалісты з ФРН перапынілі гэтую сэрыю, выгуляўшы зь лікам 3:2 дзякуючы пераможнаму голу [[Гэльмут Ран|Гэльмута Рана]]<ref>{{спасылка|спасылка=http://www.dw.de/dw/article/0,,1486164,00.html|загаловак=World Cup Final, 1954: Hungary vs. West Germany|выдавецтва=Deutsche Welle|дата публікацыі=01.04.2010|дата доступу=30.03.2012|копія=https://web.archive.org/web/20200107175254/https://www.dw.com/en/world-cup-final-1954-hungary-vs-west-germany/a-1486164|дата копіі=07.01.2020}}</ref>. Гэты посьпех вядомы як «Цуд у Бэрне»<ref>{{спасылка|спасылка=https://www.fifa.com/classicfootball/matches/match=1278/index.html|загаловак=The Miracle of Bern|выдавецтва=FIFA|дата доступу=08.03.2012|копія=https://web.archive.org/web/20100417122207/http://www.fifa.com/classicfootball/matches/match=1278/index.html|дата копіі=17.04.2010}}</ref>. Пасьля таго як зборная Заходняй Нямеччыны заняла чацьвертае месца на чэмпіянаце сьвету 1958 году і дасягнула толькі чвэрцьфіналу на чарговым сусьветным першынстве праз чатыры гады, Нямецкі футбольны зьвяз усчаў рэформы. Быў ухвалены прафэсіяналізм, а найлепшыя клюбы з розных рэгіягальных лігаў былі аб’яднаныя ў адзін турнір, які стаў вядомы як [[Бундэсьліга]]. У 1964 годзе [[Гэльмут Шэн]] стаў галоўным трэнэрам каманды, замяніўшы Гэрбэргера, які кіраваў зборнай 28 гадоў. [[Файл:Verrassende voetbalzege in Düsseldorf Weeknummer, 56-12 - Open Beelden - 9166.ogv|значак|зьлева|Кароткі фільм, які распавядае пра таварыскі матч паміж зборнымі Нямеччыны і [[Мужчынская зборная Нідэрляндаў па футболе|Нідэрляндаў]] у Дусэльдорфе ў 1956 годзе.]] На [[чэмпіянат сьвету па футболе 1966 году|чэмпіянаце сьвету 1966 году]] ФРН дасягнула фіналу, выбіўшы ў паўфінале [[Мужчынская зборная СССР па футболе|зборную СССР]]. У вырашальнай сустрэчы немцы сутыкнуліся з гаспадарамі з [[Мужчынская зборная Ангельшчыны па футболе|зборнай Ангельшчыны]]. За асноўны час не было выяўлена пераможца, а ў дадатковы час свой другі гол у матчы правёў ангелец [[Джэф Гэрст]], але гэты гол стаў адным з найбольш спрэчных у гісторыі чэмпіянатаў сьвету. Бакавы арбітар зазначыў, што мяч перасёк простую брамы пасьля адбіцьця ад папярэчыны, але захаваныя відэазапісы выявілі, што спартовы аб’ект, верагодна, ня цалкам перакрочыў простую. Крыху пазьней Гэрст загнаў яшчэ адзін гол, у выніку чаго зборнай Ангельшчыны перамагла зь лікам 4:2<ref>{{спасылка|спасылка=http://www.dw.de/dw/article/0,,1486167,00.html|загаловак=World Cup Final, 1966: England vs. West Germany|выдавецтва=Deutsche Welle|дата публікацыі=01.04.2010|дата доступу=30.03.2012|копія=https://web.archive.org/web/20200107175456/https://www.dw.com/en/world-cup-final-1966-england-vs-west-germany/a-1486167|дата копіі=07.01.2020}}</ref><ref>{{спасылка|спасылка=https://www.fifa.com/classicfootball/matches/match=1633/index.html|загаловак=England’s claim to the firmament|выдавецтва=FIFA|дата доступу=08.03.2012|копія=https://web.archive.org/web/20080303121704/http://www.fifa.com/classicfootball/matches/match=1633/index.html|дата копіі=03.03.2008}}</ref>. На [[Чэмпіянат сьвету па футболе 1970 году|чэмпіянаце сьвету 1970 году]] зборная Заходняй Нямеччыны выбіла ангельцаў у чвэрцьфінале, перамогшы зь лікам 3:2, але ў паўфінале саступіла [[Мужчынская зборная Італіі па футболе|зборнай Італіі]] зь лікам 3:4 у дадатковы час. Гэты матч, у якім было пацэлена пяць галоў у экстра-тайме, уважаецца за адзін з самых драматычных у гісторыі чэмпіянатаў сьвету і вядомы як «матч стагодзьдзя»<ref>{{спасылка|спасылка=http://www.dw.de/dw/article/0,,1486172,00.html|загаловак=World Cup Semi-final, 1970: Italy vs. West Germany|выдавецтва=Deutsche Welle|дата публікацыі=01.04.2010|дата доступу=30.03.2012|копія=https://web.archive.org/web/20200107175255/https://www.dw.com/en/world-cup-semi-final-1970-italy-vs-west-germany/a-1486172|дата копіі=07.01.2020}}</ref><ref>{{спасылка|спасылка=https://www.fifa.com/classicfootball/matches/match=1838/index.html|загаловак=A test of endurance and will|выдавецтва=FIFA|дата доступу=08.03.2012|копія=https://web.archive.org/web/20080302175950/http://www.fifa.com/classicfootball/matches/match=1838/index.html|дата копіі=02.03.2008}}</ref>. Нямецкая каманда заняла трэці радок, перамогшы [[Мужчынская зборная Ўругваю па футболе|зборную Ўругваю]] зь лікам 1:0, а [[Герд Мюлер]] стаў найлепшым бамбардзірам турніру, маючы на сваім рахунку 10 галоў. === Часы дамінаваньня === [[Файл:Bundesarchiv Bild 183-N0716-0314, Fußball-WM, BRD - Niederlande 2-1.jpg|значак|Фінальны матч [[Чэмпіянат сьвету па футболе 1974 году|чэмпіянату сьвету 1974 году]] паміж зборнымі Заходняй Нямеччыны і Нідэрляндаў.]] Пасьля гэтага немцы дамагліся яшчэ вялікіх посьпехаў. 1970-я гады сталі зорнымі гадамі зборнай ФРН і мюнхэнскай «[[Баварыя Мюнхэн|Баварыі]]», апошняя зь якіх тройчы выйграла [[Кубак эўрапейскіх чэмпіёнаў]] у 1974, 1975 і 1976 гадах. Менавіта футбалісты «Баварыі» склалі ядро зборнай, якая трыюмфавала на [[Чэмпіянат сьвету па футболе 1974 году|чэмпіянаце сьвету 1974 году]] і [[Чэмпіянат Эўропы па футболе 1972 году|чэмпіянатах Эўропы 1972 году]] і 1980 гадоў. У 1971 годзе [[Франц Бэкенбаўэр]] стаў капітанам нацыянальнай зборнай і прывёў зборную ФРН да перамогі на [[Чэмпіянат Эўропы па футболе 1972 году|чэмпіянаце Эўропы 1972 году]], дзе ў фінале зь лікам 3:0 была разгромленая зборная СССР<ref>{{спасылка|спасылка=https://www.uefa.com/uefaeuro/history/news/0253-0d7b3004cb83-b521fb90279e-1000--muller-strikes-twice-as-west-germany-beat-ussr-in-1972-euro-/|загаловак=Müller the menace in German masterclass|выдавецтва=UEFA|дата публікацыі=03.10.2003|дата доступу=02.03.2012|копія=https://web.archive.org/web/20131230235459/http://www.uefa.com/uefaeuro/season=1972/matches/round=186/match=3838/postmatch/report/index.html|дата копіі=30.12.2013}}</ref><ref>{{спасылка|спасылка=http://www.uefa.com/uefaeuro/season=1972/overview/index.html|загаловак=West Germany make their mark|выдавецтва=UEFA|дата доступу=02.03.2012|копія=https://web.archive.org/web/20200305164643/https://www.uefa.com/uefaeuro/season=1972/overview/index.html|дата копіі=05.03.2020}}</ref>. Як гаспадары [[Чэмпіянат сьвету па футболе 1974 году|чэмпіянату сьвету 1974 году]], яны здабылі другі чэмпіёнскі тытул, адолеўшы ў [[Мюнхэн]]е ў фінальным матчы зборную Нідэрляндаў зь лікам 2:1<ref>{{спасылка|спасылка=https://www.fifa.com/worldcup/archive/edition=39/overview.html|загаловак=1974 FIFA World Cup Germany&nbsp;– Dutch take plaudits but Germany take the prize|выдавецтва=FIFA|дата доступу=07.03.2012|копія=https://web.archive.org/web/20070911111241/http://fifa.com/worldcup/archive/edition=39/overview.html|дата копіі=11.09.2007}}</ref>. Два матчы гэтага турніру асабліва вылучаюцца ў гісторыі зборнай. У першым групавым этапе адбыўся палітычна напружаны матч паміж Заходняй і Ўсходняй Нямеччынай. [[Мужчынская зборная Нямецкай Дэмакратычнай Рэспублікі па футболе|Зборная Ўсходняй Нямеччыны]] выгуляла той матч зь лікам 1:0, але гэта амаль не паўплывала на стан зборнай заходніх суседзяў<ref>{{спасылка|спасылка=https://www.fifa.com/classicfootball/matches/match=2062/index.html|загаловак=East edge battle of brothers|выдавецтва=FIFA|дата доступу=08.03.2012|копія=https://web.archive.org/web/20100509062720/http://www.fifa.com/classicfootball/matches/match=2062/index.html|дата копіі=09.05.2010}}</ref>. А таксама вылучаецца фінал зь нідэрляндзкай камандай, бо тая дружына была вядомая сваім стылем гульні ў [[татальны футбол]] і выбітным футбалістам [[Ёган Кройф|Ёганам Кройфам]]. Нідэрлянды выйшлі наперад у ліку дзякуючы рэалізацыі пэнальці, аднак немцы ўраўналі таксама праз прапны стрэл з пэнальці [[Паўль Брайтнэр|Паўлем Брайтнэрам]], а дакладны ўдар Герда Мюлера неўзабаве прынёс камандзе тытул<ref>{{спасылка|спасылка=http://www.dw.de/dw/article/0,2144,1486199,00.html|загаловак=World Cup Final, 1974: West Germany vs. The Netherlands|выдавецтва=Deutsche Welle|дата публікацыі=01.04.2010|дата доступу=30.03.2012|копія=https://web.archive.org/web/20121010165326/http://www.dw.de/dw/article/0,2144,1486199,00.html|дата копіі=10.10.2012}}</ref><ref>{{спасылка|спасылка=https://www.fifa.com/classicfootball/matches/match=2063/index.html|загаловак=Oranje crushed in Munich|выдавецтва=FIFA|дата доступу=08.03.2012|копія=https://web.archive.org/web/20110827003615/http://www.fifa.com/classicfootball/matches/match%3D2063/index.html|дата копіі=27.08.2011}}</ref>. [[Франц Бэкэнбаўэр]] сваімі пасьпяховымі падлучэньнямі да нападу зьмяніў меркаваньні аб ролі чысьцільніка і быў прызнаны адным з найлепшых абаронцаў у сьвеце, а [[Герд Мюлер]] быў узорам «машыны па пацэльваньні галоў». У 62 гульнях за зборную ён загнаў 68 мячоў. [[Файл:Muller 1974.jpg|значак|зьлева|[[Герд Мюлер]] у 1974 году.]] Дружына не дала рады ў справе абароны тытулаў, бо ў фінале [[Чэмпіянат Эўропы па футболе 1976 году|чэмпіянату Эўропы 1976 году]] немцы саступілі зборнай Чэхаславаччыны ў сэрыі пэнальці. На [[чэмпіянат сьвету па футболе 1978 году|чэмпіянаце сьвету 1978 году]] зборная ФРН была выбітая на другім групавым этапе пасьля паразы 2:3 ад зборнай Аўстрыі. Пасьля гэтага пасаду галоўнага трэнэра заняў [[Юп Дэрваль]]. Першы турнір з новым трэнэра быў пасьпяховым, бо каманда заваявала другі эўрапейскі тытул на чарговым [[Чэмпіянат Эўропы па футболе 1980 году|чэмпіянаце Эўропы]] ў 1980 годзе<ref>{{спасылка|спасылка=https://www.uefa.com/uefaeuro/history/news/0253-0d7b30417790-5b9058afc9a7-1000--hrubesch-is-west-germany-s-hero-in-euro-1980-final-again/|загаловак=Hrubesch turns West Germany's unlikely hero|выдавецтва=UEFA|дата публікацыі=04.10.2003|дата доступу=02.03.2012|копія=https://web.archive.org/web/20140726191724/http://www.uefa.com/uefaeuro/season=1980/matches/round=198/match=3585/postmatch/report/index.html|дата копіі=26.07.2014}}</ref>. На [[чэмпіянат сьвету па футболе 1982 году|чэмпіянаце сьвету 1982 году]] каманда з ФРН пачала зь нечаканай паразы зь лікам 1:2 ад дэбютантаў турніру [[Мужчынская зборная Альжыру па футболе|зборнай Альжыру]]<ref>{{спасылка|спасылка=https://www.fifa.com/classicfootball/matches/match=741/index.html|загаловак=Les Fennecs spring a surprise|выдавецтва=FIFA|дата доступу=08.03.2012|копія=https://web.archive.org/web/20100329153320/http://www.fifa.com/classicfootball/matches/match=741/index.html|дата копіі=29.03.2010}}</ref>, але прайшла ў другі раўнд дзякуючы спрэчнай перамозе зь лікам 1:0 над зборнай Аўстрыі. У паўфінале супраць [[Мужчынская зборная Францыі па футболе|зборнай Францыі]] немцы выгулялі суседзяў у сэрыі пэнальці зь лікам 5:4<ref>{{спасылка|спасылка=http://www.dw.de/dw/article/0,,1486213,00.html|загаловак=World Cup Semi-final, 1982: West Germany vs. France|выдавецтва=Deutsche Welle|дата публікацыі=01.04.2010|дата доступу=30.03.2012}}</ref><ref>{{спасылка|спасылка=https://www.fifa.com/classicfootball/matches/match=914/index.html|загаловак=Battling Germans knock out brave Bleus|выдавецтва=FIFA|дата доступу=08.03.2012|копія=https://web.archive.org/web/20080303121801/http://www.fifa.com/classicfootball/matches/match=914/index.html|дата копіі=03.03.2008}}</ref>. У фінале ж зборная ФРН прагуляла зборнай Італіі зь лікам 1:3<ref>{{спасылка|спасылка=https://www.fifa.com/classicfootball/matches/match=923/index.html|загаловак=Italians triumph in heavyweight rumble|выдавецтва=FIFA|дата доступу=08.03.2012|копія=https://web.archive.org/web/20080220014028/http://www.fifa.com/classicfootball/matches/match=923/index.html|дата копіі=20.02.2008}}</ref>. === Добры працяг === Пераможныя традыцыі 1970-х гадоў былі падтрыманыя новым пакаленьнем гульцоў, сярод якіх былі [[Карл-Гайнц Румэніге]], [[Лётар Матэўс]], [[Рудзі Фёлер]], [[Юрген Клінсман]] і [[Томас Гэсьлер]], што сталі зоркамі сусьветнага футбола. Па няўдалым выступе на [[Чэмпіянат Эўропы па футболе 1984 году|чэмпіянаце Эўропы ў 1984 годзе]] з пасаду галоўнага трэнэра быў звольнены Дэрваль, якога на пасадзе замяніў Бэкенбаўэр. На [[Чэмпіянат сьвету па футболе 1986 году|чэмпіянаце сьвету]] ў [[Мэксыка|Мэксыцы]] 1986 году зборная Нямеччыны ізноў трапіла ў фінал, дзе зноў задаволілася толькі срэбрам, саступіўшы [[Мужчынская зборная Аргентыны па футболе|зборнай Аргентыны]], натхнёнай [[Дыега Марадона]]м. [[Файл:Maradona and Rummenigge.jpg|значак|Капітаны [[Дыега Марадона]] і [[Карл-Гайнц Румэніге]] перад фіналам [[чэмпіянат сьвету па футболе 1986 году|чэмпіянату сьвету 1986 году]] паміж [[Мужчынская зборная Аргентыны па футболе|зборнымі Аргентыны]] і Нямеччыны.]] На [[чэмпіянат сьвету па футболе 1990 году|чэмпіянаце сьвету 1990 году]] ў Італіі зборная Заходняй Нямеччыны здабыла свой трэці тытул чэмпіёна сьвету<ref name="WC1990-Overview" >{{спасылка|спасылка=https://www.fifa.com/worldcup/archive/edition=76/overview.html|загаловак=1990 FIFA World Cup Italy&nbsp;– Germany hit winning note as Italian chorus fades|выдавецтва=FIFA|дата доступу=01.02.2012|копія=https://web.archive.org/web/20070623105206/http://www.fifa.com/worldcup/archive/edition=76/overview.html|дата копіі=23.06.2007}}</ref>. Пад капітанствам Лётара Матэўса каманда перамагла зборныя Югаславіі (4:1), [[Мужчынская зборная Аб’яднаных Арабскіх Эміратаў па футболе|ААЭ]] (5:1), Нідэрляндаў (2:1), Чэхаславаччыны (1:0) і Ангельшчыны (1:1 і 4:3 у сэрыі пэнальці), выйшаўшы ў фінальны матч, дзе іх зноў чакалі аргентынцы<ref>{{спасылка|спасылка=https://www.fifa.com/classicfootball/matches/match=159/index.html|загаловак=Gazza weeps as Germans prevail|выдавецтва=FIFA|дата доступу=08.03.2012|копія=https://web.archive.org/web/20100322194352/http://www.fifa.com/classicfootball/matches/match=159/index.html|дата копіі=22.03.2010}}</ref><ref>{{спасылка|спасылка=https://www.fifa.com/worldcup/archive/edition=76/results/index.html|загаловак=1990 FIFA World Cup Italy&nbsp;– Matches|выдавецтва=FIFA|дата доступу=01.02.2012|копія=https://web.archive.org/web/20070623114221/http://www.fifa.com/worldcup/archive/edition=76/results/index.html|дата копіі=23.06.2007}}</ref>. Зборная ФРН перамагла ў [[Рым]]е зь лікам 1:0, і адзіны гол быў загнаны з пэнальці [[Андрэас Брэмэ|Андрэасам Брэмэ]] на 85-й хвіліне сустрэчы<ref name="WC1990-Overview" />. Бэкенбаўэр, які заваяваў тытул чэмпіёна сьвету як капітан нацыянальнай зборнай у 1974 годзе, такім чынам стаў першым чалавекам, які выйграў чэмпіянат сьвету яшчэ як трэнэр<ref>{{спасылка|спасылка=https://www.fifa.com/classicfootball/players/player=25113/bio.html|загаловак=Franz Beckenbauer|выдавецтва=FIFA|дата доступу=01.02.2012|копія=https://web.archive.org/web/20080306212536/http://www.fifa.com/classicfootball/players/player=25113/bio.html|дата копіі=06.03.2008}}</ref>, і другім, хто зрабіў гэта як гулец і трэнэр, бо першым быў [[Марыю Загальлю]] з [[Мужчынская зборная Бразыліі па футболе|зборнай Бразыліі]]. Пасьля трыюмфу Бэкенбаўэр пакінуў трэнэрскую пасаду, а ягонае месца заняў [[Бэрці Фогтс]], які да таго трэнаваў быў моладзевымі зборнымі ФРН. Па чэмпіянаце сьвету 1990 году адбылося аб’яднаньне Нямеччыны, і немцы, выкарыстаўшы набытыя рэсурсы, як то прыдбаўшы ўсходненямецкага футбаліста [[Матыяс Замэр]], выйгралі [[Чэмпіянат Эўропы па футболе 1996 году|чэмпіянат Эўропы 1996 году]], перамогшы ў фінале чэхаў зь лікам 2:1. === Перабудова === [[Файл:2019-09-27 DFB Bundestag Oliver Bierhoff by OlafKosinsky MG 4873.jpg|значак|зьлева|Колішні нямецкі нападнік [[Оляф Бірхаф]], дубль якога ў фінале [[Чэмпіянат Эўропы па футболе 1996 году|эўрапейскага першынства ў 1996 годзе]] прынёс Нямеччыне тытул чэмпіёнаў Эўропы.]] На гэтым посьпехі скончыліся і Нямеччыны патрэбна была сур’ёзная рэарганізацыя нацыянальнага футболу. У чвэрцьфінале [[чэмпіянат сьвету па футболе 1998 году|чэмпіянату сьвету 1998 году]] зборная патрывала зруйнавальную паразу зь лікам 0:3 ад [[Мужчынская зборная Харватыі па футболе|зборнай Харватыі]], якая павергла нямецкіх заўзятараў у стан шоку, а на [[Чэмпіянат Эўропы па футболе 2000 году|чэмпіянат Эўропы 2000 году]] ўсё было зусім ужо дрэнна, бо саступіўшы зборным Ангельшчыны і [[Мужчынская зборная Партугаліі па футболе|Партугаліі]], немцы скончылі групавы турнір на ніжнім радку табліцы і пакінулі чэмпіянат. Праўда, на [[Чэмпіянат сьвету па футболе 2002 году|чэмпіянаце сьвету 2002 году]] дружына дайшла да фіналу, дзе саступіла бразыльцам зь лікам 0:2, але гэта збольшага адбылося дзякуючы лёгкай сетцы ў плэй-оф і дасьведчаным вэтэранам у камандзе. Капітан і брамнік зборнай [[Олівэр Кан]] атрымаў «[[Залаты мяч]]»<ref>{{навіна|спасылка=https://news.bbc.co.uk/sport3/worldcup2002/hi/team_pages/germany/newsid_2081000/2081522.stm|загаловак=Kahn wins Golden Ball award|выдавец=BBC Sport|дата публікацыі=02.07.2002|копія=https://web.archive.org/web/20160306082651/http://news.bbc.co.uk/sport3/worldcup2002/hi/team_pages/germany/newsid_2081000/2081522.stm|дата копіі=06.03.2016}}</ref>, што стала першым разам у гісторыі чэмпіянатаў сьвету, калі менавіта галкіпэр быў прызнаны найлепшым гульцом турніру<ref>{{навіна|спасылка=https://news.bbc.co.uk/sport3/worldcup2002/hi/team_pages/germany/newsid_2075000/2075695.stm|загаловак=Kahn named top keeper|выдавец=BBC Sport|дата публікацыі=30.06.2002|копія=https://web.archive.org/web/20180915094906/http://news.bbc.co.uk/sport3/worldcup2002/hi/team_pages/germany/newsid_2075000/2075695.stm|дата копіі=15.09.2018}}</ref>. На [[Чэмпіянат Эўропы па футболе 2004 году|Эўра-2004]] зборную Нямеччыны чакаў такі жа ганебны выступ як і на папярэднім першынстве Эўропы, бо нічыі з [[Мужчынская зборная Латвіі па футболе|зборнымі Латвіі]] і Нідэрляндаў, і параза ад [[Мужчынская зборная Чэхіі па футболе|зборнай Чэхіі]] пакінуў немцаў па-за бортам плэй-оф. [[Рудзі Фёлер]]а, які тады ачольваў зборную, выправілі ў адстаўку і даверылі падрыхтоўку да хатняга чэмпіянату сьвету Юргену Клінсману. === Хатні чэмпіянат сьвету 2006 году === Зборная Нямеччыны, як гаспадыня чэмпіянату не праходзіла кваліфікацыю і адразу была вызначаная ў групу А, у якую згодна зь лёсаваньнем патрапілі [[Мужчынская зборная Польшчы па футболе|зборныя Польшчы]], [[Мужчынская зборная Коста-Рыкі па футболе|Коста-Рыкі]] і [[Мужчынская зборная Эквадору па футболе|Эквадору]]. [[Файл:World Cup 2006 German fans at Bochum.jpg|значак|Заўзятары зборнай Нямеччыны падчас [[чэмпіянат сьвету па футболе 2006 году|чэмпіянату сьвету 2006 году]].]] У матчы адкрыцьця немцы сустракаліся з зборнай Коста-Рыкі, вельмі добра пачаўшы матч. Немцы мелі перавагу ў ліку, не зважаючы на тое, што кастарыканцы таксама заганялі мячы ў браму суперніка. Сустрэча завяршылася зь лікам 4:2 на карысьць зборнай Нямеччыны. Два галы ў немцаў пацэліў [[Міраслаў Клёзэ]], у якога ў гэты дзень (9 чэрвеня), да таго ж, быў дзень нараджэньня. Другі матч выдаўся вельмі складаным, бо зборная Польшчы вельмі добра абараняла сваю браму. Да таго ж, у маючых польскія карані, нападнікаў, [[Лукаш Падольскі|Лукаша Падольскі]] і Клёзэ, не атрымлівалася трапна завяршаць свае стрэлы. Пад заслону матчу [[Олівэр Найвіль]], які выйшаў на замену, здолеў замкнуць прастрэл [[Давід Аданкор|Давіда Аданкора]], што дало немцам перамогу зь лікам 1:0. Апошні матч групавога турніру павінен быў стаць дужаньнем за першае месца ў групе, але як такога дужаньня не атрымалася. Зборная Нямеччыны моцна дадала ў параўнаньні зь першым матчам і з добрай абаронай змагла правесьці тры неўзаемных мячы ў браму зборнай Эквадору. [[Файл:WC 2006 - Germany v Costa Rica - teams.jpg|значак|зьлева|Перад матчам чэмпіянату сьвету 2006 году паміж Нямеччынай і Коста-Рыкай.]] На стадыі плэй-оф, першым супернікам зборнай Нямеччыны стала [[Мужчынская зборная Швэцыі па футболе|зборная Швэцыі]]. Падапечныя Клінсмана згулялі выдатны матч, выйграўшы 2:0. Пасьля гэтага матчу аб гаспадарах сур’ёзна загаварылі як аб прэтэндэнтах на мэдалі. Гэтыя амбіцыі пацьвердзіў і наступны матч супраць аднаго з фаварытаў турніру, якім стала аргентынская дружына. Прапусьціўшы першы мяч, немцы паказалі сябе сапраўднай баявой камандай і здолелі адгуляцца. У сэрыі пэнальці нэрвы здалі ў прадстаўнікоў Паўднёвай Амэрыкі. Запал на полі ахапіў гульцоў нават па сустрэчы, і паміж футбалістамі абедзьвюх камандаў усчалася бойка. У паўфінале зборная Нямеччыны была спыненая зборнай Італіі. Увесь матч ішло роўнае бескампраміснае дужаньне, з нападамі то на адную, то на іншую браму, але абарона абедзьвюх камандаў гуляла лепш за нападнікаў. Асноўны час скончыўся ўнічыю 0:0, а дадатковы час таксама быў у тым жа ключы. Аднак, на апошніх хвілінах італьянцы здолелі выйсьці наперад, калі пасьля розыгрышу кутняга дакладны абводны ўдар выканаў [[Фабіё Гроса]]. Немцы кінуліся амаль усёй камандай да брамы суперніка і прапусьцілі контравыпад [[Алесандра дэль П’ера]], які давёў лік да 2:0. У паядынку за бронзавыя мэдалі супраць зборнай Партугаліі мясцовыя заўзятары зноў пабачылі зборную Нямеччыны, якая гарэзна і хораша гуляла як у матчы адкрыцьця. У абароне каманда была стражэйшай, а свой апошні матч у зборнай гуляў галкіпэр Олівэр Кан. Зь лікам 3:1, паказаўшы цікавы атакавалы футбол, зборная стала трэцяй зборнай у сьвеце на найбліжэйшыя чатыры гады. === Эра Лёва === Пачатак адборачным матчаў чэмпіянату Эўропы 2008 году быў адзначаны прызначэньнем [[Ёахім Лёў|Ёахіма Лёва]]<ref>{{навіна|спасылка=https://news.bbc.co.uk/sport2/hi/football/world_cup_2006/teams/germany/5171242.stm|загаловак=Klinsmann quits as Germany coach|выдавец=BBC Sport|дата публікацыі=12.07.2006|копія=https://web.archive.org/web/20200801004455/http://news.bbc.co.uk/sport2/hi/football/world_cup_2006/teams/germany/5171242.stm|дата копіі=01.08.2020}}</ref>. На самім чэмпіянаце зборная перамагла ў двух з трох матчах у групе і пракрочыла ў плэй-оф<ref>{{навіна|аўтар=Chowdhury, Saj|спасылка=https://news.bbc.co.uk/sport2/hi/football/euro_2008/7363084.stm|загаловак=Austria 0–1 Germany & Poland 0–1 Croatia|выдавец=BBC Sport|дата публікацыі=16.06.2008|копія=https://web.archive.org/web/20180616233454/http://news.bbc.co.uk/sport2/hi/football/euro_2008/7363084.stm|дата копіі=16.06.2018}}</ref>. У чвэрцьфінале зборная перамагла зборную Партугаліі зь лікам 3:2<ref>{{навіна|аўтар=McKenzie, Andrew|спасылка=https://news.bbc.co.uk/sport2/hi/football/euro_2008/7363493.stm|загаловак=Portugal 2–3 Germany|выдавец=BBC Sport|дата публікацыі=19.06.2008|копія=https://web.archive.org/web/20180628234446/http://news.bbc.co.uk/sport2/hi/football/euro_2008/7363493.stm|дата копіі=28.06.2018}}</ref>, а ў паўфінале былі выбітыя туркі<ref>{{навіна|аўтар=McNulty, Phil|спасылка=https://news.bbc.co.uk/sport2/hi/football/euro_2008/7363524.stm|загаловак=Germany 3–2 Turkey|выдавец=BBC Sport|дата публікацыі=25.06.2008|копія=https://web.archive.org/web/20081102220824/http://news.bbc.co.uk/sport2/hi/football/euro_2008/7363524.stm|дата копіі=02.11.2008}}</ref>. У фінальным матчы зборная Нямеччына зазнала паразу ад [[Мужчынская зборная Гішпаніі па футболе|зборнай Гішпаніі]] зь лікам 0:1, стаўшы віцэ-чэмпіёнам турніру<ref>{{навіна|аўтар=McNulty, Phil|спасылка=https://news.bbc.co.uk/sport2/hi/football/euro_2008/7363545.stm|загаловак=Germany 0–1 Spain|выдавец=BBC Sport|дата публікацыі=29.06.2008|копія=https://web.archive.org/web/20170806104600/http://news.bbc.co.uk/sport1/hi/football/euro_2008/7363545.stm|дата копіі=06.08.2017}}</ref>. [[Файл:FIFA WC-qualification 2014 - Austria vs. Germany 2012-09-11 (04).jpg|значак|Каманда ў верасьні 2012 году.]] На [[чэмпіянат сьвету па футболе 2010 году|чэмпіянаце сьвету 2010 году]] зборная Нямеччыны выйграла сваю групу і прайшла ў плэй-оф. У 1/8 фіналу яна перамагла зборную Ангельшчыны 4:1<ref>{{навіна|аўтар=McCarra, Kevin|спасылка=https://www.theguardian.com/football/2010/jun/27/germany-england-world-cup-2010|загаловак=World Cup 2010: Germany tear down England's defence|выдавец=The Guardian|дата публікацыі=27.06.2010|копія=https://web.archive.org/web/20191105145826/https://www.theguardian.com/football/2010/jun/27/germany-england-world-cup-2010|дата копіі=05.11.2019}}</ref>. Міраслаў Клёзэ ўраўнаўся ў колькасьці галоў на чэмпіянатах сьвету, якіх у яго таксама стала 14<ref>{{спасылка|спасылка=https://www.fifa.com/worldfootball/statisticsandrecords/tournaments/worldcup/players/index.html|загаловак=FIFA World Cup Record&nbsp;– Players|выдавецтва=FIFA|дата доступу=14.01.2012|копія=https://web.archive.org/web/20070616092411/http://fifa.com/worldfootball/statisticsandrecords/tournaments/worldcup/players/index.html|дата копіі=16.06.2007}}</ref>, калі нямецкая дружына перамагла зборную Аргентыны зь лікам 4:0 у чвэрцьфінале<ref>{{навіна|аўтар=Fifield, Dominic|спасылка=https://www.theguardian.com/football/2010/jul/03/germany-argentina-world-cup-2010|загаловак=World Cup 2010: Germany dump Diego Maradona and Argentina out|выдавец=The Guardian|дата публікацыі=03.07.2010|копія=https://web.archive.org/web/20210120144810/https://www.theguardian.com/football/2010/jul/03/germany-argentina-world-cup-2010|дата копіі=20.01.2021}}</ref>. У паўфінале нямецкія футбалісты зазналі паразу зборнай Гішпаніі зь лікам 0:1<ref>{{навіна|аўтар=McCarra, Kevin|спасылка=https://www.theguardian.com/football/2010/jul/07/germany-spain-world-cup-match-report|загаловак=World Cup 2010: Spain overcome Germany after Carles Puyol winner|выдавец=The Guardian|дата публікацыі=07.07.2010|копія=https://web.archive.org/web/20211008172823/https://www.theguardian.com/football/2010/jul/07/germany-spain-world-cup-match-report|дата копіі=08.10.2021}}</ref>. У матчы за трэцяе месца каманда была мацней за зборную Ўругваю зь лікам 3:2<ref>{{навіна|аўтар=Duxbury, Nick|спасылка=https://www.theguardian.com/football/2010/jul/10/world-cup-2010-germany-uruguay|загаловак=World Cup 2010: Germany defeated Uruguay 3–2 to take third place. in third-place thriller|выдавец=The Guardian|дата публікацыі=10.07.2010|копія=https://web.archive.org/web/20140117011940/http://www.theguardian.com/football/2010/jul/10/world-cup-2010-germany-uruguay|дата копіі=17.01.2014}}</ref>. [[Томас Мюлер]] атрымаў «Залатую буцу», а таксама прыз найлепшага маладога гульца<ref>{{спасылка|спасылка=https://www.fifa.com/worldcup/archive/southafrica2010/awards/goldenboot/index.html|загаловак=Golden Boot|выдавецтва=FIFA|дата доступу=02.03.2012|копія=https://web.archive.org/web/20110213001736/http://www.fifa.com/worldcup/archive/southafrica2010/awards/goldenboot/index.html|дата копіі=13.02.2011}}</ref><ref>{{навіна|спасылка=https://www.fifa.com/newscentre/news/newsid=1394236.html|загаловак=Muller named Hyundai Best Young Player|выдавец=FIFA|дата публікацыі=09.03.2011|копія=https://web.archive.org/web/20121103210909/http://www.fifa.com/newscentre/news/newsid=1394236.html|дата копіі=03.11.2012}}</ref>. На [[чэмпіянат Эўропы па футболе 2012 году|чэмпіянаце Эўропы 2012 году]] каманда зь Нямеччыны трапіла ў групу B поруч з зборнымі Партугаліі, Нідэрляндаў і Даніі. Нямецкая дружына перамагла ўва ўсіх трох групавых матчах, а затым выбіла [[Мужчынская зборная Грэцыі па футболе|зборную Грэцыі]] ў чвэрцьфінале, усталяваўшы рэкорд у 15 перамог запар ва ўсіх афіцыйных матчах<ref>{{спасылка|спасылка=https://www.uefa.com/uefaeuro/history/news/0254-0d7e260aaf70-c7e32fcba8c2-1000--germany-overpower-greece-in-uefa-euro-2012-quarter-finals/|загаловак=Germany overpower Greece in Gdansk|выдавецтва=UEFA|дата публікацыі=22.06.2012|дата доступу=07.07.2012|копія=https://web.archive.org/web/20200211091800/https://www.uefa.com/uefaeuro/season=2012/matches/round=15173/match=2003344/postmatch/report/index.html|дата копіі=11.02.2020}}</ref>. У паўфінале каманда прагуляла італьянцам зь лікам 1:2. [[Файл:Deutsche Fußballnationalmannschaft 2011-06-03 (01).jpg|значак|зьлева|Зборная Нямеччыны перад адным з матчаў кваліфікацыі да [[чэмпіянат Эўропы па футболе 2012 году|чэмпіянату Эўропы 2012 году]].]] У адборачным турніры да [[чэмпіянат сьвету па футболе 2014 году|чэмпіянату сьвету 2014 году]] немцы страцілі ўсяго два пункты. Вядучы 4:0 у матчы супраць зборнай Швэцыі, «бундэстым» страціла перавагу ў самым канцы гульні, і ў выніку швэды выратавалі матч, ураўнаўшы лік. Зборная Нямеччыны трапіла ў адную групу на чэмпіянаце сьвету 2014 году<ref>{{спасылка|спасылка=https://www.fifa.com/worldcup/groups/group=255945/index.html|загаловак=2014 Fifa World Cup&nbsp;– Group G|выдавецтва=FIFA|дата доступу=01.06.2014|копія=https://web.archive.org/web/20140413185822/http://www.fifa.com/worldcup/groups/group=255945/index.html|дата копіі=13.04.2014}}</ref> разам з камандамі з Партугаліі, [[Мужчынская зборная Ганы па футболе|Ганы]] і [[Мужчынская зборная ЗША па футболе|ЗША]]. Першы матч супраць партугальцаў, які некаторыя называлі «каманда ўсіх талентаў супраць каманды аднаго таленту (маючы на ўвазе [[Крыштыяну Раналду]])», скончыўся разгромам пірэнэйцаў зь лікам 4:0 дзякуючы хет-трыку Томаса Мюлера<ref>{{спасылка|аўтар=Ronay, Barney|спасылка=https://www.theguardian.com/football/blog/2014/jun/16/portugal-cristiano-ronaldo-germany-thomas-muller|загаловак=Portugal's Cristiano Ronaldo outshone by Germany's Thomas Müller|выдавецтва=The Guardian|дата публікацыі=16.06.2014|дата доступу=01.10.2014|копія=https://web.archive.org/web/20141009005746/http://www.theguardian.com/football/blog/2014/jun/16/portugal-cristiano-ronaldo-germany-thomas-muller|дата копіі=09.10.2014}}</ref><ref>{{спасылка|аўтар=James, David|спасылка=https://www.theguardian.com/football/blog/2014/jun/14/world-cup-2014-germany-portugal-cristiano-ronaldo|загаловак=Why Germany's team ethic could be too much for even Cristiano Ronaldo|выдавецтва=The Guardian|дата публікацыі=14.06.2014|дата доступу=01.10.2014|копія=https://web.archive.org/web/20141009015317/http://www.theguardian.com/football/blog/2014/jun/14/world-cup-2014-germany-portugal-cristiano-ronaldo|дата копіі=09.10.2014}}</ref>. У матчы супраць зборнай Ганы немцы павялі ў ліку, але ганцы нават здолелі выйсьці наперад. Калі Клёзэ ўраўнаў лік 2:2, ён адзначыўся сваім 15-м голам на чэмпіянаце сьвету і далучыўся да былога бразыльскага нападніка [[Раналду]] на першы радок сьпісу бамбардзіраў турніру ўсіх часоў. Затым зборная Нямеччыны перамагла супернікаў з ЗША, гарантаваўшы сабе месца ў плэй-оф. Матч 1/8 фіналу супраць зборнай Альжыру застаўся без галоў у асноўны час, таму спатрэбіўся экстра-тайм, дзе [[Андрэ Шурле]] загнаў мяч пасьля перадачы Томаса Мюлера. [[Мэсут Эзіль]] правёў другі гол нямецкай каманда на 120-й хвіліне, і матч скончыўся 2:1. У чвэрцьфінале супраць зборнай Францыі адзіны гол на 13-й хвіліне пацэліў [[Матс Гумэльс]], і Нямеччына прабілася ў рэкордны чацьверты запар паўфінал<ref>{{спасылка|спасылка=https://www.bbc.com/sport/live/football/27463712|загаловак=France 0–1 Germany&nbsp;– watch again&nbsp;– BBC Sport|выдавецтва=BBC|дата публікацыі=01.01.1970|дата доступу=13.07.2014|копія=https://web.archive.org/web/20140714125811/http://www.bbc.com/sport/live/football/27463712|дата копіі=14.07.2014}}</ref>. [[Файл:Agencia-brasil-novas-jogo20140714 0005.jpg|значак|Гульцы нямецкай зборнай з кубкам сьвету ў руках у 2014 годзе.]] Перамога зь лікам 7:1 у паўфінале супраць зборнай Бразыліі стала адным з найбольш запамінальных матчаў у гісторыі чэмпіянатаў сьвету. Нямецкія футбалісты адзначыліся чатырма галамі менш як за сем хвілінаў і ўжо на 30-й хвіліне каманда вяла ў ліку 5:0 дзякуючы галам Томаса Мюлера, Міраслава Клёзэ, [[Самі Хэдыра|Самі Хэдыры]] і двум ударам [[Тоні Кроос]]а. Агульным лікам 7:1 Нямеччына ўсталявала некалькі рэкордаў турніру<ref>{{спасылка|спасылка=https://www.fifa.com/worldcup/news/y=2014/m=7/news=the-mineirazo-in-numbers-2402146.html|загаловак=The Mineirazo in numbers|выдавецтва=FIFA|дата публікацыі=09.07.2014|копія=https://web.archive.org/web/20140709023442/http://www.fifa.com//worldcup/news/y=2014/m=7/news=the-mineirazo-in-numbers-2402146.html|дата копіі=09.07.2014}}</ref>. Фінал чэмпіянату сьвету адбыўся на стадыёне [[Маракана]] ў [[Рыю-дэ-Жанэйру]] 13 ліпеня<ref>{{спасылка|спасылка=https://uk.eurosport.yahoo.com/blogs/the-rio-report/mueller-world-cup-superstar-messi-wishes-could-132854319.html|загаловак=Why Mueller is the World Cup superstar Messi only dreams of being|выдавецтва=Yahoo!|дата публікацыі=12.07.2014|дата доступу=01.10.2014|копія=https://web.archive.org/web/20141006184319/https://uk.eurosport.yahoo.com/blogs/the-rio-report/mueller-world-cup-superstar-messi-wishes-could-132854319.html|дата копіі=06.10.2014}}</ref><ref>{{спасылка|аўтар=Futterman, Matthew|спасылка=https://www.wsj.com/articles/the-world-cup-final-the-best-team-vs-the-best-player-1405115575|загаловак=The World Cup Final: The Best Team vs. the Best Player|выдавецтва=The Wall Street Journal|дата публікацыі=11.07.2014|дата доступу=01.10.2014|копія=https://web.archive.org/web/20141010094948/http://online.wsj.com/articles/the-world-cup-final-the-best-team-vs-the-best-player-1405115575|дата копіі=10.10.2014}}</ref>. Гол [[Марыё Гёцэ]] на 113-й хвіліне прынёс зборнай перамогу над зборнай Аргентыны зь лікам 1:0, і каманда стала першай эўрапейскай камандай, якая стала пераможцам чэмпіянат сьвету ў Паўночнай ці Паўднёвай Амэрыках, і другой эўрапейскай зборнай, што заваявала тытул па-за межамі Эўропы<ref>{{спасылка|спасылка=http://www.dw.de/g%C3%B6tze-volley-gives-germany-their-fourth-world-cup-title/a-17783117|загаловак=Götze volley gives Germany their fourth World Cup title|выдавецтва=Deutsche Welle|дата доступу=14.07.2014|копія=https://web.archive.org/web/20140714112209/http://www.dw.de/g%C3%B6tze-volley-gives-germany-their-fourth-world-cup-title/a-17783117|дата копіі=14.07.2014}}</ref><ref>{{спасылка|спасылка=https://www.nytimes.com/2014/07/14/sports/worldcup/world-cup-2014-germany-defeats-argentina-in-final.html|загаловак=Germans End Long Wait: 24 Years and a Bit Extra|выдавецтва=The New York Times|дата публікацыі=13.07.2014|дата доступу=14.07.2014|копія=https://web.archive.org/web/20140713224229/http://www.nytimes.com/2014/07/14/sports/worldcup/world-cup-2014-germany-defeats-argentina-in-final.html|дата копіі=13.07.2014}}</ref>. [[Файл:Germany champions 2014 FIFA World Cup.jpg|значак|зьлева|Нямецкая каманда па фінале чэмпіянату сьвету 2014 году.]] Пасьля трыюмфу некалькі гульцоў, у тым ліку [[Філіп Лям]], [[Пэр Мэртэзакер]] і Міраслаў Клёзэ, скончыліся кар’еру ў зборнай. На [[чэмпіянат Эўропы па футболе 2016 году|чэмпіянаце Эўропы 2016 году]] зборная ўпэўнена пракрочыла праз групавы этап, а ў чвэрцьфінале супраць зборнай Італіі немцы загналі мяч першымі, але, разгубіўшы перавагу, завяршылі асноўны час і дадатковы час унічыю 1:1. Перамога была атрыманая толькі ў сэрыі пэнальці. У паўфінале супраць гаспадароў турніру, зборнай Францыі, аслабленая кадравымі стратамі Нямеччыны ў многіх паказьніках змагла перасягнуць суперніка, выбіўшы немцаў зь лікам 2:0. На Кубак канфэдэрацыяў 2017 году каманда прыехала з другім складам, што не перашкодзіла здабыць тытул. Пасьля таго як Нямеччына выйграла ўсе матчы кваліфікацыі і Кубак канфэдэрацыяў у папярэднім годзе, яна пачала [[чэмпіянат сьвету па футболе 2018 году|чэмпіянаце сьвету 2018 году]] з паразы ад [[Мужчынская зборная Мэксыкі па футболе|зборнай Мэксыкі]], што стала першай паразай у стартавым матчы ад чэмпіянату сьвету 1982 году<ref>{{спасылка|спасылка=https://scroll.in/field/882984/fifa-world-cup-group-f-germany-vs-mexico-live-defending-champions-begin-russia-2018-campaign|загаловак=World Cup, Group F, Germany v Mexico as it happened: World Champions stunned by Lozano and Co|дата публікацыі=17.06.2018|дата доступу=17.11.2018|копія=https://web.archive.org/web/20180717100004/https://amp.scroll.in/article/882984/fifa-world-cup-group-f-germany-vs-mexico-live-defending-champions-begin-russia-2018-campaign|дата копіі=17.07.2018}}</ref>. У другім матчы немцы перамаглі зборную Швэцыі зь лікам 2:1 дзякуючы пераможнаму голу Тоні Крооса ў дадатковы час, але затым каманда была выбітая з турніру пасьля паразы 0:2 ад [[Мужчынская зборная Рэспублікі Карэя па футболе|зборнай Рэспублікі Карэі]]. У сакавіку 2021 году Нямецкі футбольны зьвяз абвесьціў, што Лёў сыдзе з пасады галоўнага трэнэра пасьля [[Чэмпіянат Эўропы па футболе 2020 году|Эўра-2020]]<ref>{{навіна|аўтар=Blitz, Sam|спасылка=https://www.independent.co.uk/sport/football/international/joachim-low-germany-euro-2020-b1814444.html|загаловак=Joachim Low: Germany manager to step down after Euro 2020|выдавец=The Independent|дата публікацыі=09.03.2021|копія=https://web.archive.org/web/20210309154130/https://www.independent.co.uk/sport/football/international/joachim-low-germany-euro-2020-b1814444.html|дата копіі=09.03.2021}}</ref>. На чэмпіянаце Эўропы 2020 году, які праз пошасьць каранавірусу быў перанесены на 2021 год, зборная Нямеччыны згуляла ўсе свае матчы групавога этапу ўдома на [[Альянц Арэна|Альянц Арэне]] ў Мюнхэне. Першы матч каманда прагуляла зборнай Францыі 0:1 праз аўтаголу Матса Гумэльса, а затым перамагла партугальцаў 4:2 і зьвяла ўнічыю матч супраць зборнай Вугоршчыны 2:2. У 1/8 фіналу немцы на [[Ўэмблі]] саступілі зборнай Ангельшчыны зь лікам 0:2 і пакінулі турнір. === Апошнія гады === [[Файл:Germany vs Curaçao 2026 FIFA World Cup.jpg|значак|Матч паміж зборнымі Нямеччыны і [[Мужчынская зборная Кюрасао па футболе|Кюрасао]] на [[чэмпіянат сьвету па футболе 2026 году|чэмпіянаце сьвету 2026 году]].]] 1 жніўня 2021 году [[Ганс Флік]] быў афіцыйна прызначаны на пасаду галоўнага трэнэра зборнай. Экспэрыменты новага трэнэра на старце далі плён у выглядзе чатырох перамог. Агулам каманда стала першая з тых, хто кваліфікаваўся на [[чэмпіянат сьвету па футболе 2022 году|чэмпіянат сьвету 2022 году]] праз адборачны турнір. На самім турніры зборная Нямеччыны трапіла ў адную групу разам з Гішпаніяй, Японіяй і Коста-Рыкай. Каманда пачала турнір з шакавальнай паразы 1:2 ад [[Мужчынская зборная Японіі па футболе|зборнай Японіі]]<ref>{{спасылка|спасылка=https://www.theguardian.com/football/live/2022/nov/23/germany-v-japan-world-cup-2022-live|загаловак=Germany 1–2 Japan: World Cup 2022 – as it happened|выдавецтва=the Guardian|дата публікацыі=23.11.2022|дата доступу=12.12.2022|копія=https://web.archive.org/web/20221127041050/https://www.theguardian.com/football/live/2022/nov/23/germany-v-japan-world-cup-2022-live|дата копіі=27.11.2022}}</ref>. Зборная Нямеччыны згуляла ўнічыю 1:1 з Гішпаніяй<ref>{{спасылка|спасылка=https://www.eurosport.com/football/world-cup/2022/fifa-world-cup-2022-in-qatar-live-spain-v-germany-updates_sto9242781/story.shtml|загаловак=Spain 1–1 Germany: Niclas Fullkrug strikes late to salvage draw for Hansi Flick's side at World Cup|выдавецтва=Eurosport|дата публікацыі=27.11.2022|дата доступу=12.12.2022}}</ref>, а затым была выбітая з турніру ўжо на групавым этапе другі раз запар, не зважаючы на перамогу 4:2 над Коста-Рыкай, бо немцы не прайшлі далей праз розьніцу загнаных і прапушчаных галоў<ref>{{спасылка|аўтар=Pearson, Matt|спасылка=https://www.dw.com/en/germany-eliminated-from-second-consecutive-world-cup-in-group-stages/a-63956794|загаловак=Germany out of World Cup at group stage|выдавецтва=DW|дата публікацыі=01.12.2022|дата доступу=05.12.2022|копія=https://web.archive.org/web/20221205144118/https://www.dw.com/en/germany-eliminated-from-second-consecutive-world-cup-in-group-stages/a-63956794|дата копіі=05.12.2022}}</ref><ref>{{спасылка|спасылка=https://www.dw.com/en/opinion-germany-no-longer-an-elite-team/a-63905670|загаловак=Opinion: Germany no longer an elite team|выдавецтва=DW|дата доступу=30.06.2026}}</ref>. 22 верасьня 2023 году [[Юліян Нагельсман]] быў прызначаны новым галоўным трэнэрам каманды<ref>{{спасылка|спасылка=https://www.bbc.co.uk/sport/football/66855270|загаловак=Julian Nagelsmann: Former Bayern Munich boss appointed Germany manager|выдавецтва=BBC Sport|дата публікацыі=22.09.2023|дата доступу=22.09.2023}}</ref>. Як гаспадары [[чэмпіянат Эўропы па футболе 2024 году|чэмпіянату Эўропы 2024 году]], зборная Нямеччыны перамагла ў стартавым матчы турніру супраць [[Мужчынская зборная Шатляндыі па футболе|зборнай Шатляндыі]] зь лікам 5:1<ref>{{спасылка|спасылка=https://www.espn.com/soccer/report/_/gameId/690573|загаловак=Hosts Germany thrash Scotland in Euro 2024 opener|выдавецтва=ESPN|дата публікацыі=15.06.2024|дата доступу=20.06.2024}}</ref>. У другім матчы Нямеччына перамагла зборную Вугоршчыны 2:0 і кваліфікавалася ў 1/8 фіналу<ref>{{спасылка|спасылка=https://www.bbc.com/sport/football/live/cy99ezlkyk0t#Report|загаловак=Musiala shines as Germany beat Hungary to reach last 16|выдавецтва=BBC Sport|дата публікацыі=19.06.2024|дата доступу=20.06.2024}}</ref>. Пасьля перамогі над зборнай Даніі ў 1/8 фіналу Нямеччына выйшла ў чвэрцьфінал, дзе саступіла зборнай Гішпаніі зь лікам 1:2 у дадатковы час<ref>{{спасылка|спасылка=https://www.uefa.com/uefaeuro/match/2036205--spain-vs-germany/|загаловак=Spain 2–1 Germany|выдавецтва=UEFA|дата доступу=06.07.2024}}</ref>. На [[чэмпіянат сьвету па футболе 2026 году|чэмпіянаце сьвету 2026 году]] нямецкая каманда трапіла ў групу поруч з зборнымі [[Мужчынская зборная Кюрасао па футболе|Кюрасао]], Эквадору і [[Мужчынская зборная Кот д’Івуару па футболе|Кот д’Івуару]]<ref>{{навіна|аўтар=Liew, Jonathan|спасылка=https://www.theguardian.com/football/2026/jun/28/germany-world-cup-2024-jurgen-klopp-julian-nagelsmann|загаловак=Germany trapped between past and future with team lost in identity malaise|выдавец=The Guardian|дата публікацыі=28.06.2026}}</ref>. Нямеччына перамагла зборную Кюрасао 7:1 і Кот д’Івуар 2:1 на групавым этапе, кваліфікаваўшыся ў плэй-оф упершыню з 2014 году<ref>{{спасылка|спасылка=https://www.espn.com/soccer/report/_/gameId/760422|загаловак=Havertz double leads Germany in WC opening rout of Curaçao|выдавецтва=ESPN|дата доступу=16.06.2026}}</ref><ref>{{спасылка|спасылка=https://www.skysports.com/football/germany-vs-ivory-coast/report/549798|загаловак=Undav clinches win over Ivory Coast as Germany reach knockouts|выдавецтва=Sky Sports|дата публікацыі=20.06.2026|дата доступу=21.06.2026}}</ref>. У 1/16 фіналу іхнымі супернікам стала [[Мужчынская зборная Парагваю па футболе|зборная Парагваю]]. Асноўны і дадатковы час завяршыўся ўнічыю 1:1, а ў сэрыі пэнальці немцы сэнсацыйна саступілі парагвайцам зь лікам 3:4 і пакінулі турнір<ref>{{спасылка|спасылка=https://www.nytimes.com/athletic/live-blogs/germany-vs-paraguay-live-updates-world-cup-2026-score-result/MwjKp8C1Omtc/|загаловак=Paraguay stun Germany on penalties in seismic World Cup shock: Live updates and reaction|выдавецтва=The Athletic|дата публікацыі=29.06.2026|дата доступу=29.06.2026}}</ref><ref>{{навіна|аўтар=Slater, Matt|спасылка=https://www.nytimes.com/athletic/7407640/2026/06/29/germany-world-cup-failure/|загаловак=Germany were once World Cup kings. Now they're simply not that good|выдавец=The New York Times|дата публікацыі=30.06.2026}}</ref>. 24 ліпеня 2026 году Нямецкі футбольны зьвяз прызначыў [[Юрген Клёп|Юргена Клёпа]] на пасаду галоўнага трэнэра. == Трэнэры == {| class="wikitable" !Імя !Пэрыяд !Гульняў !В !Н !П !Дасягненьні |- | Камітэт НФЗ | align="center" |1908—1927 | align="center" | 63 | align="center" | 18 | align="center" | 13 | align="center" | 32 | |- | [[Ота Нэрц]] | align="center" |1928—1936 | align="center" | 70 | align="center" | 42 | align="center" | 10 | align="center" | 18 | |- | [[Зэп Гэрбэргер]] | align="center" |1936—1964 | align="center" | 162 | align="center" | 92 | align="center" | 26 | align="center" | 44 | Чэмпіёны [[Чэмпіянат сьвету па футболе 1954 году|ЧС-1954]] |- | [[Гэльмут Шэн]] | align="center" |1964—1978 | align="center" | 139 | align="center" | 87 | align="center" | 30 | align="center" | 22 | Чэмпіёны [[Чэмпіянат Эўропы па футболе 1972 году|Эўра-1972]], [[Чэмпіянат сьвету па футболе 1974 году|ЧС-1974]] |- | [[Юп Дэрваль]] | align="center" |1978—1984 | align="center" | 67 | align="center" | 45 | align="center" | 11 | align="center" | 11 | Чэмпіёны [[Чэмпіянат Эўропы па футболе 1980 году|Эўра-1980]] |- | [[Франц Бэкенбаўэр]] | align="center" |1984—1990 | align="center" | 66 | align="center" | 36 | align="center" | 17 | align="center" | 13 | Чэмпіёны [[Чэмпіянат сьвету па футболе 1990 году|ЧС-1990]] |- | [[Бэрці Фогтс]] | align="center" |1990—1998 | align="center" | 102 | align="center" | 67 | align="center" | 23 | align="center" | 12 | Чэмпіёны [[Чэмпіянат Эўропы па футболе 1996 году|Эўра-1996]] |- | [[Эрых Рыбэк]] | align="center" |1998—2000 | align="center" | 24 | align="center" | 10 | align="center" | 6 | align="center" | 8 | |- | [[Рудзі Фёлер]] | align="center" |2000—2004 | align="center" | 53 | align="center" | 29 | align="center" | 11 | align="center" | 13 | |- | [[Юрген Клінсман]] | align="center" |2004—2006 | align="center" | 34 | align="center" | 20 | align="center" | 8 | align="center" | 6 | |- | [[Ёахім Лёў]] | align="center" |2006—2021 | align="center" | 198 | align="center" | 124 | align="center" | 40 | align="center" | 34 | Чэмпіёны [[Чэмпіянат сьвету па футболе 2014 году|ЧС-2014]] |- | [[Гансі Флік]] | align="center" |2021—2023 | align="center" | 25 | align="center" | 12 | align="center" | 7 | align="center" | 6 | |- | в. а. [[Рудзі Фёлер]] | align="center" |2023 | align="center" | 1 | align="center" | 1 | align="center" | 0 | align="center" | 0 | |- | [[Юліян Нагельсман]] | align="center" |2023—2026 | align="center" | 37 | align="center" | 23 | align="center" | 7 | align="center" | 7 | |- | [[Юрген Клёп]] | align="center" | з 2026 | align="center" | 0 | align="center" | 0 | align="center" | 0 | align="center" | 0 | |} == Чэмпіянаты сьвету == {{Слупок-пачатак}} {{Слупок-новы}} * [[Чэмпіянат сьвету па футболе 1930 году|1930]] — ''ня брала ўдзелу'' * [[Чэмпіянат сьвету па футболе 1934 году|1934]] — трэцяе месца * [[Чэмпіянат сьвету па футболе 1938 году|1938]] — першы раўнд * [[Чэмпіянат сьвету па футболе 1950 году|1950]] — ''забароненая'' * [[Чэмпіянат сьвету па футболе 1954 году|1954]] — '''чэмпіён''' * [[Чэмпіянат сьвету па футболе 1958 году|1958]] — чацьвертае месца * [[Чэмпіянат сьвету па футболе 1962 году|1962]] — чвэрцьфінал * [[Чэмпіянат сьвету па футболе 1966 году|1966]] — другое месца * [[Чэмпіянат сьвету па футболе 1970 году|1970]] — трэцяе месца * [[Чэмпіянат сьвету па футболе 1974 году|1974]] — '''чэмпіён''' * [[Чэмпіянат сьвету па футболе 1978 году|1978]] — чвэрцьфінал * [[Чэмпіянат сьвету па футболе 1982 году|1982]] — другое месца {{Слупок-новы}} * [[Чэмпіянат сьвету па футболе 1986 году|1986]] — другое месца * [[Чэмпіянат сьвету па футболе 1990 году|1990]] — '''чэмпіён''' * [[Чэмпіянат сьвету па футболе 1994 году|1994]] — чвэрцьфінал * [[Чэмпіянат сьвету па футболе 1998 году|1998]] — чвэрцьфінал * [[Чэмпіянат сьвету па футболе 2002 году|2002]] — другое месца * [[Чэмпіянат сьвету па футболе 2006 году|2006]] — трэцяе месца * [[Чэмпіянат сьвету па футболе 2010 году|2010]] — трэцяе месца * [[Чэмпіянат сьвету па футболе 2014 году|2014]] — '''чэмпіён''' * [[Чэмпіянат сьвету па футболе 2018 году|2018]] — групавы этап * [[Чэмпіянат сьвету па футболе 2022 году|2022]] — групавы этап * [[Чэмпіянат сьвету па футболе 2026 году|2026]] — ⅟₁₆ фіналу {{Слупок-канец}} == Чэмпіянаты Эўропы == {{Слупок-пачатак}} {{Слупок-новы}} * [[Чэмпіянат Эўропы па футболе 1960 году|1960]] — ''ня брала ўдзелу'' * [[Чэмпіянат Эўропы па футболе 1964 году|1964]] — ''ня брала ўдзелу'' * [[Чэмпіянат Эўропы па футболе 1968 году|1968]] — ''не прайшла кваліфікацыю'' * [[Чэмпіянат Эўропы па футболе 1972 году|1972]] — '''чэмпіён''' * [[Чэмпіянат Эўропы па футболе 1976 году|1976]] — другое месца * [[Чэмпіянат Эўропы па футболе 1980 году|1980]] — '''чэмпіён''' * [[Чэмпіянат Эўропы па футболе 1984 году|1984]] — групавы этап * [[Чэмпіянат Эўропы па футболе 1988 году|1988]] — паўфінал * [[Чэмпіянат Эўропы па футболе 1992 году|1992]] — другое месца {{Слупок-новы}} * [[Чэмпіянат Эўропы па футболе 1996 году|1996]] — '''чэмпіён''' * [[Чэмпіянат Эўропы па футболе 2000 году|2000]] — групавы этап * [[Чэмпіянат Эўропы па футболе 2004 году|2004]] — групавы этап * [[Чэмпіянат Эўропы па футболе 2008 году|2008]] — другое месца * [[Чэмпіянат Эўропы па футболе 2012 году|2012]] — паўфінал * [[Чэмпіянат Эўропы па футболе 2016 году|2016]] — паўфінал * [[Чэмпіянат Эўропы па футболе 2020 году|2020]] — ⅛ фіналу * [[Чэмпіянат Эўропы па футболе 2024 году|2024]] — чвэрцьфінал {{Слупок-канец}} == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} == Вонкавыя спасылкі == * [https://www.dfb.de/ Афіцыйны сайт]. {{Навігацыйная група |назоў = Склады зборнай Нямеччыны на [[Чэмпіянат сьвету па футболе|чэмпіянатах сьвету]] |стыль_назова = background-color: {{Колер|Нямеччына}}; |ФРН на ЧС-1954 |ФРН на ЧС-1974 |ФРН на ЧС-1982 |ФРН на ЧС-1986 |Нямеччына на ЧС-1990 |Нямеччына на ЧС-1994 |Нямеччына на ЧС-1998 |Нямеччына на ЧС-2002 |Нямеччына на ЧС-2006 |Нямеччына на ЧС-2010 |Нямеччына на ЧС-2014 |Нямеччына на ЧС-2018 |Нямеччына на ЧС-2022 |Нямеччына на ЧС-2026 }} {{Навігацыйная група |назоў = Склады зборнай Нямеччыны на [[Чэмпіянат Эўропы па футболе|чэмпіянатах Эўропы]] |стыль_назова = background-color: {{Колер|Нямеччына}}; |ФРН на ЧЭ-1972 |ФРН на ЧЭ-1976 |ФРН на ЧЭ-1980 |ФРН на ЧЭ-1984 |ФРН на ЧЭ-1988 |Нямеччына на ЧЭ-1992 |Нямеччына на ЧЭ-1996 |Нямеччына на ЧЭ-2000 |Нямеччына на ЧЭ-2004 |Нямеччына на ЧЭ-2008 |Нямеччына на ЧЭ-2012 |Нямеччына на ЧЭ-2016 |Нямеччына на ЧЭ-2020 |Нямеччына на ЧЭ-2024 }} {{Чэмпіёны сьвету па футболе}} {{Эўрапейскія футбольныя зборныя}} {{ФІФА}} [[Катэгорыя:Зборная Нямеччыны па футболе| ]] aeij4llam8mizt1a78f60e49v8oyxrt 0 37584 2685821 2674091 2026-08-21T19:09:44Z Dymitr 10914 Dymitr перанёс старонку [[Зборная Нідэрляндаў па футболе]] у [[Мужчынская зборная Нідэрляндаў па футболе]] паўзьверх перанакіраваньня 2674091 wikitext text/x-wiki {{Зборная краіны па футболе |Назва = Нідэрлянды |Лягатып = |Фэдэрацыя = [[Футбольная асацыяцыя Каралеўства Нідэрлянды|Футбольная асацыяцыя<br />Каралеўства Нідэрлянды]]<br />(''Koninklijke Nederlandse<br />Voetbalbond'') |Канфэдэрацыя = [[УЭФА]] |Найбольш гульняў = [[Вэсьлі Снэйдэр]] (134) |Найбольш пасьпяховы гулец = [[Робін ван Пэрсі]] (50) |Першая гульня = {{Футбол Бэльгія|няма}} 1:4 Нідэрлянды<br />([[Антвэрпэн]], [[Бэльгія]]; 30 красавіка 1905) |Перамога = Нідэрлянды 11:0 {{Футбол Сан-Марына|няма}}<br />([[Эйндговэн]], [[Нідэрлянды]]; 2 верасьня 2011) |Параза = Нідэрлянды 2:12 [[Аматарская зборная Ангельшчыны па футболе|Аматарская зборная Ангельшчыны]]<br />([[Гаага]], [[Нідэрлянды]]; 1 красавіка 1907) |Удзелаў у ЧС = 10 |Першы ЧС = 1934 |Дасягненьні ў ЧС = Віцэ-чэмпіёны ([[Чэмпіянат сьвету па футболе 1974 году|1974]], [[Чэмпіянат сьвету па футболе 1978 году|1978]], [[Чэмпіянат сьвету па футболе 2010 году|2010]]) |Чэмпіянат рэгіёну = [[Чэмпіянат Эўропы па футболе|Чэмпіянат Эўропы]] |Удзелаў у ЧР = 9 |Першы ЧР = [[Чэмпіянат Эўропы па футболе 1976 году|1976]] |Дасягненьні ў ЧР = Чэмпіёны ([[Чэмпіянат Эўропы па футболе 1988 году|1988]]) | pattern_la1 = _ned26h | pattern_b1 = _ned26h | pattern_ra1 = _ned26h | pattern_sh1 = _ned26h | pattern_so1 = | leftarm1 = FF5533 | body1 = FF5533 | rightarm1 = FF5533 | shorts1 = 000000 | socks1 = FF5533 | pattern_la2 = _ned26a | pattern_b2 = _ned26a | pattern_ra2 = _ned26a | pattern_sh2 = _ned26a | pattern_so2 = | leftarm2 = FFFFFF | body2 = FFFFFF | rightarm2 = FFFFFF | shorts2 = FF6600 | socks2 = FFFFFF }} '''Збо́рная Нідэрля́ндаў па футбо́ле''' — прадстаўляе [[Нідэрлянды]] ў міжнародных матчах па [[футбол]]е. [[Чэмпіянат Эўропы па футболе 1988 году|Чэмпіёны Эўропы 1988 году]]. == Вонкавыя спасылкі == * [https://web.archive.org/web/20100607014542/http://www.knvb.nl/oranje Афіцыйная старонка]{{ref-nl}}{{ref-en}} * [http://www.knvb.nl/ Афіцыйны сайт Футбольнай Асацыяцыі]{{ref-nl}}{{ref-en}} * [https://web.archive.org/web/20210305110644/https://hollandomania.ru/ Расейскі сайт, прысьвечаны зборнай Нідэрляндаў па футболе]{{ref-ru}} {{Навігацыйная група |назоў = Склады зборнай Нідэрляндаў на [[Чэмпіянат сьвету па футболе|чэмпіянатах сьвету]] |стыль_назова = background-color: {{Колер|Нідэрлянды}}; |Нідэрлянды на ЧС-1990 |Нідэрлянды на ЧС-1994 |Нідэрлянды на ЧС-1998 |Нідэрлянды на ЧС-2006 |Нідэрлянды на ЧС-2010 |Нідэрлянды на ЧС-2014 }} {{Навігацыйная група |назоў = Склады зборнай Нідэрляндаў на [[Чэмпіянат Эўропы па футболе|чэмпіянатах Эўропы]] |стыль_назова = background-color: {{Колер|Нідэрлянды}}; |Нідэрлянды на ЧЭ-1988 |Нідэрлянды на ЧЭ-1992 |Нідэрлянды на ЧЭ-1996 |Нідэрлянды на ЧЭ-2000 |Нідэрлянды на ЧЭ-2004 |Нідэрлянды на ЧЭ-2008 |Нідэрлянды на ЧЭ-2012 }} {{Эўрапейскія футбольныя зборныя}} {{ФІФА}} [[Катэгорыя:Зборная Нідэрляндаў па футболе| ]] 4co332awvvq3yk4bmi6dpyjhgujmdml 2685825 2685821 2026-08-21T19:12:56Z Dymitr 10914 крыніца — https://en.wikipedia.org/wiki/Netherlands_national_football_team?oldid=1370195377 2685825 wikitext text/x-wiki {{Зборная краіны па футболе |Назва = Нідэрлянды |Лягатып = Netherlands national football team logo.svg |Фэдэрацыя = [[Каралеўскі нідэрляндзкі футбольны зьвяз]] |Канфэдэрацыя = [[УЭФА]] |Найбольш гульняў = |Найбольш пасьпяховы гулец = |Першая гульня = {{Футбол Бэльгія|няма}} 1:4 Нідэрлянды<br />([[Антвэрпэн]], [[Бэльгія]]; 30 красавіка 1905) |Перамога = Нідэрлянды 11:0 {{Футбол Сан-Марына|няма}}<br />([[Эйндговэн]], [[Нідэрлянды]]; 2 верасьня 2011) |Параза = Нідэрлянды 2:12 [[Аматарская зборная Ангельшчыны па футболе|Аматары Ангельшчыны]]<br />([[Гаага]], [[Нідэрлянды]]; 1 красавіка 1907) |Удзелаў у ЧС = 12 |Першы ЧС = 1934 |Дасягненьні ў ЧС = Віцэ-чэмпіёны ([[Чэмпіянат сьвету па футболе 1974 году|1974]], [[Чэмпіянат сьвету па футболе 1978 году|1978]], [[Чэмпіянат сьвету па футболе 2010 году|2010]]) |Чэмпіянат рэгіёну = [[Чэмпіянат Эўропы па футболе|Чэмпіянат Эўропы]] |Удзелаў у ЧР = 11 |Першы ЧР = [[Чэмпіянат Эўропы па футболе 1976 году|1976]] |Дасягненьні ў ЧР = Чэмпіёны ([[Чэмпіянат Эўропы па футболе 1988 году|1988]]) | pattern_la1 = _ned26h | pattern_b1 = _ned26h | pattern_ra1 = _ned26h | pattern_sh1 = _ned26h | pattern_so1 = | leftarm1 = FF5533 | body1 = FF5533 | rightarm1 = FF5533 | shorts1 = 000000 | socks1 = FF5533 | pattern_la2 = _ned26a | pattern_b2 = _ned26a | pattern_ra2 = _ned26a | pattern_sh2 = _ned26a | pattern_so2 = | leftarm2 = FFFFFF | body2 = FFFFFF | rightarm2 = FFFFFF | shorts2 = FF6600 | socks2 = FFFFFF }} '''Мужчы́нская збо́рная Нідэрля́ндаў па футбо́ле''' — прадстаўляе [[Нідэрлянды]] ў міжнародных матчах па [[футбол]]е. [[Чэмпіянат Эўропы па футболе 1988 году|Чэмпіёны Эўропы 1988 году]]. == Гісторыя == === Раньнія часы === [[Файл:Nederlands elftal 1905 colorized.jpg|значак|зьлева|Нідэрляндзкая каманда 1905 году.]] Зборная Нідэрляндаў згуляла свой першы міжнародны матч у [[Антвэрпэн]]е супраць [[Мужчынская зборная Бэльгіі па футболе|зборнай Бэльгіі]] 30 красавіка 1905 году. Гульцы да матчу былі адабраныя камісіяй зь пяці чалавек ад [[Каралеўскі нідэрляндзкі футбольны зьвяз|Каралеўскага нідэрляндзкага футбольнага зьвязу]]. Пасьля 90 хвілінаў сустрэчы лік быў роўны 1:1. З улікам, што матч ладзіўся за Кубак ван дэн Абээле, ён перайшоў у дадатковы час, падчас якога [[Эдзі дэ Нэвэ]] тройчы ўлучыў мяч у браму супернікаў, усталяваўшы вынік 4:1 на карысьць Нідэрляндаў<ref>{{спасылка|спасылка=http://www.iffhs.de/?29da14a8db55291a14681bd4685fdcdc3bfcdc0aec28d6eda0a61c|загаловак=Netherlands: Full "A" internationals (1905–1910)|выдавецтва=International Federation of Football History & Statistics|дата доступу=15.05.2010|копія=https://web.archive.org/web/20120403235540/http://www.iffhs.de/?29da14a8db55291a14681bd4685fdcdc3bfcdc0aec28d6eda0a61c|дата копіі=03.04.2012}}</ref>. Аднак некаторыя гісторыкі прыпісваюць адзін з гэтых галоў [[Вілем Гэсэлінк|Вілему Гэсэлінку]]<ref>{{спасылка|аўтар=Joshua, Rick|спасылка=https://www.bayerncentral.com/2017/09/willem-hesselink-original-mr-bayern/|загаловак=Willem Hesselink: The original "Mr. Bayern"|дата публікацыі=21.09.2017|дата доступу=24.04.2019|копія=https://web.archive.org/web/20190424041548/https://www.bayerncentral.com/2017/09/willem-hesselink-original-mr-bayern/|дата копіі=24.04.2019}}</ref>. У 1908 годзе зборная Нідэрляндаў узяла ўдзел у сваім першым афіцыйным турніры, якім сталі [[Летнія Алімпійскія гульні 1908 году|летнія Алімпійскія гульні]] ў [[Лёндан]]е. Там яны здабылі бронзавы мэдаль пасьля паразы ад Вялікабрытаніі ў паўфінале, а затым перамаглі [[Мужчынская зборная Швэцыі па футболе|зборную Швэцыі]] ў матчы за бронзу зь лікам 2:0<ref>{{спасылка|спасылка=http://www.la84foundation.org/6oic/OfficialReports/1908/1908.pdf|загаловак=The fourth Olympiad London 1908|выдавецтва=la84foundation.org|дата доступу=30.12.2008|копія=https://web.archive.org/web/20070927222443/http://www.la84foundation.org/6oic/OfficialReports/1908/1908.pdf|дата копіі=27.09.2007}}</ref>. На [[Летнія Алімпійскія гульні 1912 году|летніх Алімпійскіх гульнях 1912]] і [[Летнія Алімпійскія гульні 1920 году|1920]] гадоў Нідэрлянды таксама заваявалі бронзавыя мэдалі<ref>{{спасылка|аўтар=Aarhus, Lars|спасылка=https://www.rsssf.org/tableso/ol1912f.html|загаловак=Games of the V. Olympiad|выдавецтва=RSSSF|дата публікацыі=26.06.2008|дата доступу=11.02.2019|копія=https://web.archive.org/web/20220711203920/https://www.rsssf.org/tableso/ol1912f.html|дата копіі=11.07.2022}}</ref><ref>{{спасылка|спасылка=https://www.rsssf.org/tableso/ol1920f.html|загаловак=Games of the VII. Olympiad|выдавецтва=RSSSF|дата публікацыі=29.10.2015|дата доступу=11.02.2019|копія=https://web.archive.org/web/20160701150243/http://www.rsssf.com/tableso/ol1920f.html|дата копіі=01.07.2016}}</ref>. [[Файл:Holland - Switzerland - Football World Cup 1934.jpg|значак|зьлева|Зборная Нідэрляндаў выбягае на матч [[Чэмпіянат сьвету па футболе 1934 году|чэмпіянату сьвету 1934 году]].]] Зборная прапусьціла першы [[чэмпіянат сьвету па футболе 1930 году|чэмпіянат сьвету 1930 году]] праз высокія кошты падарожжа з Эўропы ў Паўднёвую Амэрыку<ref>{{спасылка|спасылка=http://fifaworldcup.yahoo.com/06/en/p/pwc/1930.html|загаловак=FIFA World Cup&nbsp;– Classic Moments from FIFA World Cup History|выдавецтва=FIFA|дата доступу=14.06.2009|копія=https://web.archive.org/web/20060426212450/http://fifaworldcup.yahoo.com/06/en/p/pwc/1930.html|дата копіі=26.04.2006}}</ref>. Каманда ўпершыню выступіла на [[чэмпіянат сьвету па футболе 1934 году|чэмпіянаце сьвету]] толькі ў 1934 годзе, дзе сустрэлася з [[Мужчынская зборная Швайцарыі па футболе|зборнай Швайцарыі]]. [[Кік Сьміт]] стаў першым аўтарам голу каманды на сусьветных пяршынствах, аднак каманда была выбітая ўжо ў першым раўндзе<ref>{{кніга|імя=Robert|прозьвішча=Fielder|загаловак=The Complete History of the World Cup|выдавецтва=Kindle Edition|год=2018}}</ref>. Другі ўдзел у [[чэмпіянат сьвету па футболе 1938 году|чэмпіянаце сьвету]] ў 1938 годзе таксама скончыўся выбыцьцём у першым раўндзе, а гэтым разам крыўдзіцелем выступіла [[Мужчынская зборная Чэхаславаччыны па футболе|зборная Чэхаславаччыны]]<ref>{{спасылка|спасылка=https://www.fifa.com/worldcup/matches/round=206/match=1172/index.html|загаловак=Czechoslovakia – Netherlands|выдавецтва=FIFA|дата доступу=19.02.2019|копія=https://web.archive.org/web/20151003220353/http://www.fifa.com/worldcup/matches/round=206/match=1172/index.html|дата копіі=03.10.2015}}</ref>. Па [[Другая сусьветная вайна|Другой сусьветнай вайне]] зборная Нідэрляндаў кваліфікавалася толькі на два міжнародныя турніры да 1970-х гадоў. Аднак, двойчы гэта былі летнія Алімпійскія гульні ў 1948 і 1952 гадах. === Татальны футбол === У 1970-х гадах каманда ўзяла на ўзбраеньне стратэгію [[татальны футбол|татальнага футболу]], распрацаваную футбольным клюбам «[[Аякс Амстэрдам|Аяксам]]». Зборная Нідэрляндаў значна спрагрэсавала, дакрочыўшы да двух фіналаў чэмпіянату сьвету ў 1970-я гады. [[Карлус Албэрту]], капітан бразыльскай зборнай, узгадваў, што нідэрляндзкая каманда была адзінай, якая рабіла нешта інакш чым іншыя<ref>{{спасылка|спасылка=http://www.tomwfootball.com/2010/10/15/tactics-were-holland-1974-the-last-true-innovators/|загаловак=Tactics: Were Holland 1974 the last true innovators?|выдавецтва=Football Further|дата публікацыі=14.07.2010|копія=https://web.archive.org/web/20150702120848/http://www.tomwfootball.com/2010/10/15/tactics-were-holland-1974-the-last-true-innovators/|дата копіі=02.07.2015}}</ref>. [[Файл:Bundesarchiv Bild 183-N0716-0311, Fußball-WM, BRD - Niederlande 2-1.jpg|значак|зьлева|Гульцы зборнай Нідэрляндаў перад фіналам [[Чэмпіянат сьвету па футболе 1974 году|чэмпіянату сьвету 1974 году]].]] На [[Чэмпіянат сьвету па футболе 1974 году|чэмпіянаце сьвету 1974 году]] зборная перамагла ў другім групавым раўндзе [[Мужчынская зборная Бразыліі па футболе|зборныя Бразыліі]] і [[Мужчынская зборная Аргентыны па футболе|Аргентыны]], трапіўшы ў фінал чэмпіянату сьвету ўпершыню ў сваёй гісторыі. Аднак там яны сустрэліся з [[Мужчынская зборная Нямеччыны па футболе|зборнай Заходняй Нямеччыны]] ў [[Мюнхэн]]е. Не зважаючы на тое, што «аранжавыя» выйшлі наперад 1:0 дзякуючы голу з пэнальці [[Ёган Нээскенс|Ёгана Нээскенса]], яшчэ да таго, як які-небудзь нямецкі гулец дакрануўся да мяча. Аднак пазьней рэалізаваны пэнальці [[Паўль Брайтнэр|Паўля Брайтнэра]] і пераможны гол [[Герд Мюлер|Герда Мюлера]] прынесьлі перамогу немцам<ref>{{спасылка|спасылка=http://www.thescore.ie/holland-1974-world-cup-tragedy-1488354-Jun2014/|загаловак=The greatest World Cup tragedies: Holland 1974|выдавецтва=The Score|дата публікацыі=06.06.2014|дата доступу=06.06.2014|копія=https://web.archive.org/web/20140606222718/http://www.thescore.ie/holland-1974-world-cup-tragedy-1488354-Jun2014/|дата копіі=06.06.2014}}</ref>. На [[чэмпіянат Эўропы па футболе 1976 году|чэмпіянаце Эўропы 1976 году]] зборная ўпершыню дасягнула фінальнай часткі турніру, аднак у паўфінале нідэрляндцы саступілі ў дадатковы час зборнай Чэхаславаччыны<ref>{{спасылка|спасылка=https://www.uefa.com/uefaeuro/history/news/0254-0d7b2e5381a3-a1ffd58abfeb-1000--czechoslovakia-battle-rain-and-netherlands-to-reach-euro-/|загаловак=Czechoslovakia rain on Dutch parade|выдавецтва=UEFA|дата публікацыі=03.10.2003|дата доступу=12.03.2019|копія=https://web.archive.org/web/20190403203426/https://www.uefa.com/uefaeuro/season=1976/matches/round=191/match=3690/postmatch/report/index.html|дата копіі=03.04.2019}}</ref>, але ў матчы за трэці радок здолелі рэабілітавацца, адолеўшы ў дадатковы час гаспадароў з [[Мужчынская зборная Югаславіі па футболе|зборнай Югаславіі]]<ref>{{спасылка|спасылка=https://www.uefa.com/uefaeuro/history/news/0254-0d7b2f2bcf30-fadcecdbfdfa-1000--netherlands-edge-yugoslavia-in-euro-1976-third-place-thr/|загаловак=Dutch edge third-place thriller|выдавецтва=UEFA|дата публікацыі=03.10.2003|дата доступу=12.03.2019|копія=https://web.archive.org/web/20190403203419/https://www.uefa.com/uefaeuro/season=1976/matches/round=192/match=3692/postmatch/report/index.html|дата копіі=03.04.2019}}</ref>. У 1978 годзе зборная Нідэрляндаў кваліфікавалася на чэмпіянат сьвету ў [[Аргентына|Аргентыне]]. [[Ёган Кройф]] адмовіўся браў удзел у турніры пасьля спробы ягонага выкраданьня разам зь сям’ёю ў іхным доме ў [[Барсэлёна|Барсэлёне]]. Ён паставіў бясьпеку і дабрабыт сям’і вышэй за футбол<ref>{{навіна|аўтар=Doyle, Paul|спасылка=https://www.theguardian.com/football/2008/apr/16/newsstory.sport15|загаловак=Kidnappers made Cruyff miss World Cup|выдавец=The Guardian|дата публікацыі=16.04.2008|копія=https://web.archive.org/web/20131205014012/https://www.theguardian.com/football/2008/apr/16/newsstory.sport15|дата копіі=05.12.2013}}</ref>. [[Вілем ван Ганэгем]] таксама адмовіўся гуляць пасьля таго, як ягоны партнэр па [[АЗ Алькмаар|АЗ]] [[Гуга Говэнкамп]] мусіў сысьці з каманды, а сам ван Ганэгем пасварыўся з трэнэрам зборнай аўстрыйцам [[Эрнст Гапэль|Эрнстам Гапэлем]]. Аднак, у складзе ўсё яшчэ былі гуліцы з папярэдняга чэмпіянату, як то [[Ян Ёнгблюд]], [[Роб Рэнсэнбрынк]], Ёган Нээскенс, [[Вім Сюўрбіер]] і [[Руўд Кроль]]<ref>{{спасылка|спасылка=http://easyweb.easynet.co.uk/goldkeep/Holland78/Squad.htm|загаловак=The Squad|дата доступу=22.03.2019|копія=https://web.archive.org/web/20090413193725/http://easyweb.easynet.co.uk/goldkeep/Holland78/Squad.htm|дата копіі=13.04.2009}}</ref>. Пасьля таго як каманда заняла другое месца ў сваёй групе, саступіўшы [[Мужчынская зборная Пэру па футболе|зборнай Пэру]], яны перамаглі [[Мужчынская зборная Аўстрыі па футболе|зборныя Аўстрыі]] і [[Мужчынская зборная Італіі па футболе|Італіі]], прасунуўшыся ў фінал, дзе іх чакала зборная Аргентыны. Пасьля спрэчнага пачатку, калі аргентынцы паставілі пад пытаньне гіпс на запясьці [[Рэнэ ван дэ Керкгоф]]а, матч перайшоў у дадатковы час, дзе эўрапейская каманда зазнала паразу зь лікам 1:3 пасьля двух галоў [[Марыё Кэмпэс]]а і [[Даніель Бэртоні|Даніеля Бэртоні]]<ref>{{спасылка|аўтар=Hersey, Will|спасылка=https://www.esquire.com/uk/culture/a21454856/argentina-1978-world-cup/|загаловак=Remembering Argentina 1978: The Dirtiest World Cup Of All Time|дата публікацыі=14.06.2018|дата доступу=11.02.2019|копія=https://web.archive.org/web/20200828071101/https://www.esquire.com/uk/culture/a21454856/argentina-1978-world-cup/|дата копіі=28.08.2020}}</ref>. [[Чэмпіянат Эўропы па футболе 1980 году|Чэмпіянат Эўропы 1980 году]] стаў апошнім турнірам, на які кваліфікавалася каманда татальнага футболу. Не зважаючы на пашыраны фармат турніру, зборная не дала рады, каб выйсьці з групы, заняўшы месца ніжэй за зборную Чэхаславаччыны ў розьніцы галоў<ref>{{артыкул|аўтар=Barreca, Vincenzo|загаловак=La storia degli Europei – 1980 Germania Ovest|выданьне=Calcio 2000|старонкі=54|год=12.1999}}</ref>. === Далейшыя часы === Вэтэраны, як то Кроль і Рэнсэнбрынк, завяршылі свае кар’еры, а зьмена пакаленьня апынулася хібнай. У выніку зборная прапусьціла [[чэмпіянат сьвету па футболе 1982 году|чэмпіянат сьвету 1982 году]] ў Гішпаніі, [[Чэмпіянат Эўропы па футболе 1984 году|чэмпіянат Эўропы 1984 году]] ў Францыі і [[чэмпіянат сьвету па футболе 1986 году|чэмпіянат сьвету 1986 году]] ў Мэксыцы. [[Файл:EK voetbal in West Duitsland; Nederland tegen Ierland 1 Van Basten, Rijkaard, R. Koeman, E. Koeman, Gullit en Van Breukelen.jpg|значак|Каманда пераможцаў [[чэмпіянат Эўропы па футболе 1988 году|чэмпіянату Эўропы 1988 году]].]] [[Рынус Міхэльс]] вярнуўся разам з тэхнічным асыстэнтам [[Ноль дэ Ройтэр|Нолем дэ Ройтэрам]], каб ачоліць каманду перад [[чэмпіянат Эўропы па футболе 1988 году|чэмпіянатам Эўропы 1988 году]], які ладзіўся ў Заходняй Нямеччыне. Пасьля паразы 0:1 у першым групавым матчы супраць [[Мужчынская зборная СССР па футболе|зборная СССР]], нідэрлянды перамаглі [[Мужчынская зборная Ангельшчыны па футболе|зборную Ангельшчыны]] зь лікам 3:1, дзякуючы хет-трыку [[Марка ван Бастэн]]а, і выгулялі [[Мужчынская зборная Ірляндыі па футболе|зборную Ірляндыі]] зь лікам 1:0. У паўфінале ван Бастэн загнаў мяч у браму гаспадароў на 89-й хвіліне, выбіўшы з турніру нямецкую каманду<ref name="Riv" >{{спасылка|спасылка=http://www.ajax-usa.com:80/desk/cheeseheads-vs-krauts-30-years-of-enmity.html|загаловак=Cheeseheads vs Krauts": 30 Years of Enmity|выдавецтва=Ajax-USA.com|дата публікацыі=14.06.2004|дата доступу=22.06.2006|копія=https://web.archive.org/web/20100330053429/http://www.ajax-usa.com/desk/cheeseheads-vs-krauts-30-years-of-enmity.html|дата копіі=30.03.2010}}</ref>. Зборная Нідэрляндаў выйграла фінал, адолеўшы зборную СССР дзякуючы галам [[Руўд Гуліт|Руўда Гуліта]] і ван Бастэна. Гэта была першая буйная перамога нацыянальнай зборнай краіны ў гісторыі<ref>{{спасылка|спасылка=https://www.uefa.com/uefaeuro/history/news/0253-0d7b2f78ca99-40f24ef873fd-1000--van-basten-volley-crowns-netherlands-euro-1988-final-win-ag/|загаловак=Van Basten ends Dutch wait|выдавецтва=UEFA|дата публікацыі=05.10.2003|дата доступу=19.03.2019|копія=https://web.archive.org/web/20180902014727/https://www.uefa.com/uefaeuro/season=1988/matches/round=210/match=22/postmatch/report/index.html|дата копіі=02.09.2018}}</ref>. Зборная была адным з фаварытаў на [[чэмпіянат сьвету па футболе 1990 году|чэмпіянаце сьвету 1990 году]]<ref>{{спасылка|спасылка=https://apnews.com/7cb5af07edbf0ff39e9271b4c308b6d1|загаловак=WORLD CUP NOTES|выдавецтва=Associated Press|дата публікацыі=01.06.1990|дата доступу=24.03.2019|копія=https://web.archive.org/web/20140723085722/http://www.apnewsarchive.com/1990/World-Cup-Notes/id-7cb5af07edbf0ff39e9271b4c308b6d1|дата копіі=23.07.2014}}</ref>, але там яны толькі двойчы загналі галы цягам групавога этапу. Тым ня менш, «аранжавыя» выйшлі з групы з трэцяга радку, але ня далі рады ў матчы супраць зборнай ФРН<ref name=Riv/>. Каманда дасягнула паўфіналу на [[чэмпіянат Эўропы па футболе 1992 году|чэмпіянаце Эўропы 1992 году]] ў Швэцыі. Там нідэрляндцы былі выбітыя будучымі чэмпіёнамі [[Мужчынская зборная Даніі па футболе|зборнай Даніі]] пасьля таго, як [[Пэтэр Шмэйхэль]] адбіў удар ван Бастэна ў сэрыі пэнальці<ref>{{спасылка|спасылка=https://www.uefa.com/uefaeuro/history/news/0253-0d7b304421ec-0ee876f51d67-1000--schmeichel-helps-denmark-down-netherlands-in-euro-1992-s/|загаловак=Schmeichel helps Denmark down Netherlands|выдавецтва=UEFA|дата публікацыі=05.10.2003|дата доступу=19.03.2019|копія=https://web.archive.org/web/20190327102639/https://www.uefa.com/uefaeuro/season=1992/matches/round=216/match=6097/postmatch/report/index.html|дата копіі=27.03.2019}}</ref>. Гэта быў апошні буйны турнір ван Бастэна, які неўзабаве атрымаў цяжкую траўму шчыкалаткі і ўрэшце завяршыў кар’еру ў 30 гадоў у 1995 годзе. Гэта таксама быў апошні турнір для Рынуса Міхэльса. [[Дык Адвакаат]] заняў месца Міхэльса з умовай, што наступным годам яго заменіць Ёган Кройф<ref>{{навіна|аўтар=Lovejoy, Joe|спасылка=https://www.independent.co.uk/sport/football-dutchman-for-whom-winning-is-losing-if-dick-advocaats-team-beat-england-in-wednesdays-world-1509666.html|загаловак=Football: Dutchman for whom winning is losing: If Dick Advocaat's team beat England in Wednesday's World Cup tie he will still lose his job. Joe Lovejoy met him|выдавец=The Independent|дата публікацыі=09.10.1993|копія=https://ghostarchive.org/archive/20220618/https://www.independent.co.uk/sport/football-dutchman-for-whom-winning-is-losing-if-dick-advocaats-team-beat-england-in-wednesdays-world-1509666.html|дата копіі=18.06.2022}}</ref>. Пасьля таго як перамовы паміж Кройфам і футбольным зьвязам праваліліся, Адвакаат застаўся галоўным трэнэрам на [[чэмпіянат сьвету па футболе 1994 году|чэмпіянат сьвету 1994 году]]<ref>{{навіна|аўтар=Goff, Steven|спасылка=http://www.highbeam.com/doc/1P2-872404.html|загаловак=Some Dutch Unhappy Cruyff Out of Picture|выдавец=The Washington Post|дата публікацыі=24.01.1994|копія=https://web.archive.org/web/20121102151430/http://www.highbeam.com/doc/1P2-872404.html|дата копіі=02.11.2012}}</ref>. Галоўнай зоркай нідэрлянцаў таго турніру быў [[Дэніс Бэргкамп]], але каманда дакрочыла толькі да чвэрцьфіналу, дзе саступіла зборнай Бразыліі. Наступным трэнэрам каманды стаў [[Гуўс Гідынк]]. Пад ягоным кіраўніцтвам каманда двойчы выбыла з турніраў пасьля сэрыі пэнальці. Гэтак, на [[чэмпіянат Эўропы па футболе 1996 году|чэмпіянаце Эўропы 1996 году]] яны былі выбітыя ў чвэрцьфінале французамі, а праз два гады на сусьветным першынстве няўдача напаткала «аранжавых» у паўфінале з Бразыліяй. Наступнік Гідынка [[Франк Райкаард]] таксама зазнаў паразу з зборнай у сэрыі пэнальці, прагуляўшы ў паўфінале хатняга [[чэмпіянат Эўропы па футболе 2000 году|чэмпіянату Эўропы 2000 году]] зборнай Італіі. На [[чэмпіянат сьвету па футболе 2002 году|чэмпіянат сьвету 2002 году]] каманда наагуля ня трапіла. == Чэмпіянаты сьвету == {{Слупок-пачатак}} {{Слупок-новы}} * [[Чэмпіянат сьвету па футболе 1930 году|1930]] — ''ня брала ўдзелу'' * [[Чэмпіянат сьвету па футболе 1934 году|1934]] — ⅛ фіналу * [[Чэмпіянат сьвету па футболе 1938 году|1938]] — ⅛ фіналу * [[Чэмпіянат сьвету па футболе 1950 году|1950]] — ''ня брала ўдзелу'' * [[Чэмпіянат сьвету па футболе 1954 году|1954]] — ''ня брала ўдзелу'' * [[Чэмпіянат сьвету па футболе 1958 году|1958]] — ''не прайшла кваліфікацыю'' * [[Чэмпіянат сьвету па футболе 1962 году|1962]] — ''не прайшла кваліфікацыю'' * [[Чэмпіянат сьвету па футболе 1966 году|1966]] — ''не прайшла кваліфікацыю'' * [[Чэмпіянат сьвету па футболе 1970 году|1970]] — ''не прайшла кваліфікацыю'' * [[Чэмпіянат сьвету па футболе 1974 году|1974]] — другое месца * [[Чэмпіянат сьвету па футболе 1978 году|1978]] — другое месца * [[Чэмпіянат сьвету па футболе 1982 году|1982]] — ''не прайшла кваліфікацыю'' {{Слупок-новы}} * [[Чэмпіянат сьвету па футболе 1986 году|1986]] — ''не прайшла кваліфікацыю'' * [[Чэмпіянат сьвету па футболе 1990 году|1990]] — ⅛ фіналу * [[Чэмпіянат сьвету па футболе 1994 году|1994]] — чвэрцьфінал * [[Чэмпіянат сьвету па футболе 1998 году|1998]] — чацьвертае месца * [[Чэмпіянат сьвету па футболе 2002 году|2002]] — ''не прайшла кваліфікацыю'' * [[Чэмпіянат сьвету па футболе 2006 году|2006]] — ⅛ фіналу * [[Чэмпіянат сьвету па футболе 2010 году|2010]] — другое месца * [[Чэмпіянат сьвету па футболе 2014 году|2014]] — трэцяе месца * [[Чэмпіянат сьвету па футболе 2018 году|2018]] — ''не прайшла кваліфікацыю'' * [[Чэмпіянат сьвету па футболе 2022 году|2022]] — чвэрцьфінал * [[Чэмпіянат сьвету па футболе 2026 году|2026]] — ⅟₁₆ фіналу {{Слупок-канец}} == Чэмпіянаты Эўропы == {{Слупок-пачатак}} {{Слупок-новы}} * [[Чэмпіянат Эўропы па футболе 1960 году|1960]] — ''ня брала ўдзелу'' * [[Чэмпіянат Эўропы па футболе 1964 году|1964]] — ''не прайшла кваліфікацыю'' * [[Чэмпіянат Эўропы па футболе 1968 году|1968]] — ''не прайшла кваліфікацыю'' * [[Чэмпіянат Эўропы па футболе 1972 году|1972]] — ''не прайшла кваліфікацыю'' * [[Чэмпіянат Эўропы па футболе 1976 году|1976]] — трэцяе месца * [[Чэмпіянат Эўропы па футболе 1980 году|1980]] — групавы этап * [[Чэмпіянат Эўропы па футболе 1984 году|1984]] — ''не прайшла кваліфікацыю'' * [[Чэмпіянат Эўропы па футболе 1988 году|1988]] — '''чэмпіён''' * [[Чэмпіянат Эўропы па футболе 1992 году|1992]] — паўфінал {{Слупок-новы}} * [[Чэмпіянат Эўропы па футболе 1996 году|1996]] — чвэрцьфінал * [[Чэмпіянат Эўропы па футболе 2000 году|2000]] — паўфінал * [[Чэмпіянат Эўропы па футболе 2004 году|2004]] — паўфінал * [[Чэмпіянат Эўропы па футболе 2008 году|2008]] — чвэрцьфінал * [[Чэмпіянат Эўропы па футболе 2012 году|2012]] — групавы этап * [[Чэмпіянат Эўропы па футболе 2016 году|2016]] — ''не прайшла кваліфікацыю'' * [[Чэмпіянат Эўропы па футболе 2020 году|2020]] — ⅛ фіналу * [[Чэмпіянат Эўропы па футболе 2024 году|2024]] — паўфінал {{Слупок-канец}} == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} == Вонкавыя спасылкі == * [https://web.archive.org/web/20100607014542/http://www.knvb.nl/oranje Афіцыйная старонка]{{ref-nl}}{{ref-en}} * [http://www.knvb.nl/ Афіцыйны сайт Футбольнай Асацыяцыі]{{ref-nl}}{{ref-en}} * [https://web.archive.org/web/20210305110644/https://hollandomania.ru/ Расейскі сайт, прысьвечаны зборнай Нідэрляндаў па футболе]{{ref-ru}} {{Навігацыйная група |назоў = Склады зборнай Нідэрляндаў на [[Чэмпіянат сьвету па футболе|чэмпіянатах сьвету]] |стыль_назова = background-color: {{Колер|Нідэрлянды}}; |Нідэрлянды на ЧС-1990 |Нідэрлянды на ЧС-1994 |Нідэрлянды на ЧС-1998 |Нідэрлянды на ЧС-2006 |Нідэрлянды на ЧС-2010 |Нідэрлянды на ЧС-2014 |Нідэрлянды на ЧС-2022 |Нідэрлянды на ЧС-2026 }} {{Навігацыйная група |назоў = Склады зборнай Нідэрляндаў на [[Чэмпіянат Эўропы па футболе|чэмпіянатах Эўропы]] |стыль_назова = background-color: {{Колер|Нідэрлянды}}; |Нідэрлянды на ЧЭ-1988 |Нідэрлянды на ЧЭ-1992 |Нідэрлянды на ЧЭ-1996 |Нідэрлянды на ЧЭ-2000 |Нідэрлянды на ЧЭ-2004 |Нідэрлянды на ЧЭ-2008 |Нідэрлянды на ЧЭ-2012 |Нідэрлянды на ЧЭ-2020 |Нідэрлянды на ЧЭ-2024 }} {{Эўрапейскія футбольныя зборныя}} {{ФІФА}} [[Катэгорыя:Зборная Нідэрляндаў па футболе| ]] 2ul99yh0eln8n09b0giv4293sb8zyrl 0 60441 2685942 2463840 2026-08-22T11:05:21Z ~2026-45880-22 99642 /* Назва */ 2685942 wikitext text/x-wiki {{Населены пункт/Беларусь |Назва = Сангайлы |Лацінка = Sanhajły / Sangajły |Статус = вёска |Назва ў родным склоне = Сангайлоў |Герб = |Сьцяг = |Гімн = |Дата заснаваньня = |Першыя згадкі = |Статус з = |Магдэбурскае права = |Былая назва = |Мясцовая назва = |Вобласьць = [[Гарадзенская вобласьць|Гарадзенская]] |Раён = [[Лідзкі раён|Лідзкі]] |Сельсавет = [[Дубровенскі сельсавет (Лідзкі раён)|Дубровенскі]] |Гарадзкі савет = |Старшыня гарвыканкаму = |Пасада кіраўніка = |Кіраўнік = |Плошча = |Крыніца плошчы = |Вышыня = |Унутраны падзел = |Колькасьць насельніцтва = 2 |Год падліку колькасьці = 2010 |Крыніца колькасьці насельніцтва = |Тэндэнцыя колькасьці насельніцтва = |Нацыянальны склад насельніцтва = |Год падліку нацыянальнага складу = |Колькасьць двароў = |Год падліку колькасьці двароў = |Крыніца колькасьці двароў = |Паштовы індэкс = 231307 |СААТА = |Выява = |Апісаньне выявы = |Шырата градусаў = 53 |Шырата хвілінаў = 57 |Шырата сэкундаў = 12 |Даўгата градусаў = 25 |Даўгата хвілінаў = 24 |Даўгата сэкундаў = 15 |Пазыцыя подпісу на мапе = |Водступ подпісу на мапе = |Commons = |Сайт = }} '''Сангайлы́'''<ref>{{Літаратура/Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь/Гарадзенская вобласьць}} С. 266.</ref> — [[вёска]] ў [[Беларусь|Беларусі]], каля вытоку ракі [[Нарва (рака Беларусі)|Няцечы]]. Уваходзяць у склад [[Дубровенскі сельсавет (Лідзкі раён)|Дубровенскага сельсавету]] [[Лідзкі раён|Лідзкага раёну]] [[Гарадзенская вобласьць|Гарадзенскай вобласьці]]. == Назва == {{Асноўны артыкул|Сунігайла (імя)}} Сунігела, Сунігел або Сонгіл (Sunigelo<ref>História de Montserrat (888—1258). — L’Abadia de Montserrat, 1990. [https://books.google.by/books?id=j5-HsM7OU2YC&pg=PA149&dq=sunigelo&hl=ru&newbks=1&newbks_redir=0&sa=X&ved=2ahUKEwiul_OesK__AhWHDuwKHXqXA08Q6AF6BAgHEAI#v=onepage&q=sunigelo&f=false P. 149].</ref>, Sunigel<ref>Repertori D’Antropònims Catalans (RAC). Vol. 1. — Barcelona, 1994. [https://books.google.by/books?id=SUwv8x15BE8C&pg=PA524&dq=sunigel&hl=ru&newbks=1&newbks_redir=0&sa=X&ved=2ahUKEwjt0MTJsK__AhVNiqQKHSF4C5o4FBDoAXoECAQQAg#v=onepage&q=sunigel&f=false P. 524].</ref>, Suniegellus<ref>Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 204.</ref>, Sunigelle, Songil<ref>Piel J. M., Kremer D. Hispano-gotisches Namenbuch. Der Niederschlag des Westgotischen in den alten und heutigen Personen- und Ortsnamen der Iberischen Halbinsel. — Heidelberg, 1976. S. 250.</ref>) — імя [[Германскія мовы|германскага]] паходжаньня<ref>Kremer D. Die Germanischen Personennamen in Katalonien // Estudis romànics. Nr. 15, 1973. S. 17 (263).</ref>. [[Двухасноўнае імя|Іменная аснова]] [[Суна (імя)|-сун- (-сон-)]] ([[Імёны ліцьвінаў|імёны]] [[Ліцьвіны|ліцьвінаў]] [[Сунгард]], [[Сонгуць]], [[Сонкін]]; германскія імёны Sungart, Sunegod, Sunken), паходзіць ад [[Гоцкая мова|гоцкага]] sunja 'праўда', sunis 'сапраўдны'<ref>{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 19.</ref>, а аснова [[Гайла (імя)|-гайл- (-гал-, -гел-)]] (імёны ліцьвінаў [[Відзігайла]], [[Інгела]], [[Мантыгайла (імя)|Монтгайла]]; германскія імёны Widigail, Ingeila, Montigel) — ад гоцкага і [[Бургундзкая мова|бургундзкага]] gails 'жвавы, свавольны, ганарысты'<ref>{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 17.</ref>. Такім парадкам, імя Сунігайла азначае «сапраўдная жвавасьць»<ref>{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 25.</ref>. Адпаведнасьць імя Сунгайла (Сангайла, Сангал) германскаму імю Sangallo сьцьвердзіў францускі лінгвіст-[[Германістыка|германіст]] [[Раймонд Шмітляйн]], які на падставе шматгадовых дасьледаваньняў прыйшоў да высноваў пра германскае паходжаньне літоўскіх уласных імёнаў<ref>Schmittlein R. Noms de personnes germaniques peu connus dans le Libro di Montaperti // Revue internationale d’onomastique. Nr. 1, 1960. P. 49—50.</ref>. == Насельніцтва == * 1999 год — 10 чалавек * 2010 год — 2 чалавекі == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} {{Дубровенскі сельсавет (Лідзкі раён)}} {{Лідзкі раён}} [[Катэгорыя:Дубровенскі сельсавет]] [[Катэгорыя:Населеныя пункты Лідзкага раёну]] 4irepba9cqwnde6fvdj4feqfauyjqb3 2685943 2685942 2026-08-22T11:05:56Z ~2026-45880-22 99642 /* Назва */ 2685943 wikitext text/x-wiki {{Населены пункт/Беларусь |Назва = Сангайлы |Лацінка = Sanhajły / Sangajły |Статус = вёска |Назва ў родным склоне = Сангайлоў |Герб = |Сьцяг = |Гімн = |Дата заснаваньня = |Першыя згадкі = |Статус з = |Магдэбурскае права = |Былая назва = |Мясцовая назва = |Вобласьць = [[Гарадзенская вобласьць|Гарадзенская]] |Раён = [[Лідзкі раён|Лідзкі]] |Сельсавет = [[Дубровенскі сельсавет (Лідзкі раён)|Дубровенскі]] |Гарадзкі савет = |Старшыня гарвыканкаму = |Пасада кіраўніка = |Кіраўнік = |Плошча = |Крыніца плошчы = |Вышыня = |Унутраны падзел = |Колькасьць насельніцтва = 2 |Год падліку колькасьці = 2010 |Крыніца колькасьці насельніцтва = |Тэндэнцыя колькасьці насельніцтва = |Нацыянальны склад насельніцтва = |Год падліку нацыянальнага складу = |Колькасьць двароў = |Год падліку колькасьці двароў = |Крыніца колькасьці двароў = |Паштовы індэкс = 231307 |СААТА = |Выява = |Апісаньне выявы = |Шырата градусаў = 53 |Шырата хвілінаў = 57 |Шырата сэкундаў = 12 |Даўгата градусаў = 25 |Даўгата хвілінаў = 24 |Даўгата сэкундаў = 15 |Пазыцыя подпісу на мапе = |Водступ подпісу на мапе = |Commons = |Сайт = }} '''Сангайлы́'''<ref>{{Літаратура/Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь/Гарадзенская вобласьць}} С. 266.</ref> — [[вёска]] ў [[Беларусь|Беларусі]], каля вытоку ракі [[Нарва (рака Беларусі)|Няцечы]]. Уваходзяць у склад [[Дубровенскі сельсавет (Лідзкі раён)|Дубровенскага сельсавету]] [[Лідзкі раён|Лідзкага раёну]] [[Гарадзенская вобласьць|Гарадзенскай вобласьці]]. == Назва == {{Асноўны артыкул|Сунігайла (імя)}} Сунігела, Сунігел або Сонгіл (Sunigelo<ref>História de Montserrat (888—1258). — L’Abadia de Montserrat, 1990. [https://books.google.by/books?id=j5-HsM7OU2YC&pg=PA149&dq=sunigelo&hl=ru&newbks=1&newbks_redir=0&sa=X&ved=2ahUKEwiul_OesK__AhWHDuwKHXqXA08Q6AF6BAgHEAI#v=onepage&q=sunigelo&f=false P. 149].</ref>, Sunigel<ref>Repertori D’Antropònims Catalans (RAC). Vol. 1. — Barcelona, 1994. [https://books.google.by/books?id=SUwv8x15BE8C&pg=PA524&dq=sunigel&hl=ru&newbks=1&newbks_redir=0&sa=X&ved=2ahUKEwjt0MTJsK__AhVNiqQKHSF4C5o4FBDoAXoECAQQAg#v=onepage&q=sunigel&f=false P. 524].</ref>, Suniegellus<ref name="Morlet-1971-204">Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 204.</ref>, Sunigelle, Songil<ref>Piel J. M., Kremer D. Hispano-gotisches Namenbuch. Der Niederschlag des Westgotischen in den alten und heutigen Personen- und Ortsnamen der Iberischen Halbinsel. — Heidelberg, 1976. S. 250.</ref>) — імя [[Германскія мовы|германскага]] паходжаньня<ref>Kremer D. Die Germanischen Personennamen in Katalonien // Estudis romànics. Nr. 15, 1973. S. 17 (263).</ref><ref name="Morlet-1971-204"/>. [[Двухасноўнае імя|Іменная аснова]] [[Суна (імя)|-сун- (-сон-)]] ([[Імёны ліцьвінаў|імёны]] [[Ліцьвіны|ліцьвінаў]] [[Сунгард]], [[Сонгуць]], [[Сонкін]]; германскія імёны Sungart, Sunegod, Sunken), паходзіць ад [[Гоцкая мова|гоцкага]] sunja 'праўда', sunis 'сапраўдны'<ref>{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 19.</ref>, а аснова [[Гайла (імя)|-гайл- (-гал-, -гел-)]] (імёны ліцьвінаў [[Відзігайла]], [[Інгела]], [[Мантыгайла (імя)|Монтгайла]]; германскія імёны Widigail, Ingeila, Montigel) — ад гоцкага і [[Бургундзкая мова|бургундзкага]] gails 'жвавы, свавольны, ганарысты'<ref>{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 17.</ref>. Такім парадкам, імя Сунігайла азначае «сапраўдная жвавасьць»<ref>{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 25.</ref>. Адпаведнасьць імя Сунгайла (Сангайла, Сангал) германскаму імю Sangallo сьцьвердзіў францускі лінгвіст-[[Германістыка|германіст]] [[Раймонд Шмітляйн]], які на падставе шматгадовых дасьледаваньняў прыйшоў да высноваў пра германскае паходжаньне літоўскіх уласных імёнаў<ref>Schmittlein R. Noms de personnes germaniques peu connus dans le Libro di Montaperti // Revue internationale d’onomastique. Nr. 1, 1960. P. 49—50.</ref>. == Насельніцтва == * 1999 год — 10 чалавек * 2010 год — 2 чалавекі == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} {{Дубровенскі сельсавет (Лідзкі раён)}} {{Лідзкі раён}} [[Катэгорыя:Дубровенскі сельсавет]] [[Катэгорыя:Населеныя пункты Лідзкага раёну]] 0owrrk4q2irnkea4myavkeb0j1gi8rt 1 79254 2685803 703150 2026-08-21T16:18:24Z Vlad5250 57182 Vlad5250 перанёс старонку [[Абмеркаваньне:Корасьценскі раён]] у [[Абмеркаваньне:Корасьценскі раён (1923—2020)]]: колішні раён 703150 wikitext text/x-wiki Мяркую, што ўсё ж '''Корасьцень''' — ва ўкраінскай націск на першы склад. --[[Удзельнік:Vasyl` Babych|Vasyl` Babych]] 19:53, 1 красавіка 2010 (UTC) : Паводле гуглу ёсьць і Корасьцень (на Радыё Свабода [http://www.svaboda.org/content/article/1827724.html]) / Корасцень (16 вынікаў), і Карасьцень (у Нашай Ніве [http://www.nn.by/index.php?c=ar&i=19585] і Я. Станкевіча) / Карасцень (18 вынікаў). Пэўна, абодва варыянты раўнапраўныя, але можна і на Корасьцень зьмяніць. Я ня супраць :) --[[Удзельнік:Kazimier Lachnovič|Казімер Ляхновіч]] 20:15, 1 красавіка 2010 (UTC) :: У НН проста ня ведалі, які націск ва ўкраінскай. {{-)}}--[[Удзельнік:Vasyl` Babych|Vasyl` Babych]] 21:06, 2 красавіка 2010 (UTC) ::: Цалкам магчыма. {{-)}} --[[Удзельнік:Kazimier Lachnovič|Казімер Ляхновіч]] 21:30, 2 красавіка 2010 (UTC) 247xdtyzmvmr9e6cpguyq9k0t21kul8 0 86947 2685823 2685150 2026-08-21T19:10:54Z InternetArchiveBot 67502 Rescuing 1 sources and tagging 0 as dead.) #IABot (v2.0.9.5 2685823 wikitext text/x-wiki {{Рака |назва = Пярну |арыгінальная_назва = Pärnu jõgi |выява = Pärnu_jõgi.jpg |памер_выявы = |подпіс = Рака Пярну |выток = Цэнтральная эстонская раўніна |вышыня_вытоку = |вусьце = [[Рыскі заліў]] |вышыня вусьця = 76,2 [[м]] |краіны_басэйну = |даўжыня = 144 [[км]] |сьцёк = 64,4 м³/сэк |плошча_басэйну = 6920 [[км²]] |нахіл = |назва_парамэтру1 = |парамэтар1 = |мапа = |памер_мапы = |подпіс_мапы = |левыя_прытокі = |правыя_прытокі = }} '''Пя́рну''' — рака ў [[Эстонія|Эстоніі]]. Даўжыня 144 км, плошча басэйна 6920 км². Упадае ў [[Пярнуская затока|Пярнускую затоку]] [[Рыская затока|Рыскай затокі]] [[Балтыйскае мора|Балтыйскага мора]]. На рацэ Пярну знаходзіцца [[Пярну|аднайменны горад]]. == Гідраграфія == Сілкаваньне зьмяшанае, у вярхоўях зь перавагай падземнага, у нізавых — дажджавое. Сярэднегадавы сьцёк вады — 64,4 м³/сэк<ref>[https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://web.archive.org/web/20130412053218/http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"][https://www.webcitation.org/6DDxqHRDR?url=http://www.maves.ee/Projektid/1999/Parnu%20joe%20valgala%20veekasutuskava%20projekt.pdf "Pärnu River Basin Management Plan"]. AS Maves http://www.maves.ee</ref>. Замярзае не штогод (звычайна ў сярэдзіне сьнежня, ускрываюць у канцы сакавіка). У прывусьцевай частцы суднаходная. На Пярну маецца 11 плацінаў і малыя ГЭС. == Крыніцы == {{Крыніцы}} [[Катэгорыя:Рэкі Эстоніі]] [[Катэгорыя:Пярнумаа]] [[Катэгорыя:Ярвамаа]] k6ormfyf434rjh6zfbwsfxasphepnjl 0 96245 2685904 2659618 2026-08-22T09:05:33Z ČarnaruskiVoin 76002 ČarnaruskiVoin перанёс старонку [[Новэ Замкі]] у [[Новыя Замкі]] 2659618 wikitext text/x-wiki {{Населены пункт/Славаччына |Назва = Новэ Замкі |Назва ў родным склоне = Новых Замкаў |Назва на мове краіны = Nové Zámky |Край = [[Нітранскі край]] |Раён = [[Новэ Замкі (раён)|Новэ Замкі]] |Шырата паўшар’е = паўночнае |Шырата градусаў = 47 |Шырата хвілінаў = 59 |Шырата сэкундаў = 08 |Даўгата паўшар’е = усходняе |Даўгата градусаў = 18 |Даўгата хвілінаў = 09 |Даўгата сэкундаў = 28 }} '''Но́вэ За́мкі''' ({{мова-sk|Nové Zámky}}, {{мова-de|Neuhäusel}}, {{мова-hu|Érsekújvár}}, {{мова-tr|Uyvar}}) — горад у паўднёва-заходняй [[Славаччына|Славаччыне]] на рацэ [[Нітра]]. [[Насельніцтва]] — 41 140 чалавек (перапіс 2006). == Вядомыя ўраджэнцы == * [[Антон Бэрналак]], лінгвіст == Крыніцы == {{Крыніцы}} {{Новэ Замкі (раён)}} [[Катэгорыя:Гарады Славаччыны]] fnki0ifkv3dylg5clhaqbyfy13t3y0x 2685913 2685904 2026-08-22T09:07:50Z ČarnaruskiVoin 76002 2685913 wikitext text/x-wiki {{Населены пункт/Славаччына |Назва = Новыя Замкі |Назва ў родным склоне = Новых Замкаў |Назва на мове краіны = Nové Zámky |Край = [[Нітранскі край]] |Раён = [[Новыя Замкі (раён)|Новыя Замкі]] |Шырата паўшар’е = паўночнае |Шырата градусаў = 47 |Шырата хвілінаў = 59 |Шырата сэкундаў = 08 |Даўгата паўшар’е = усходняе |Даўгата градусаў = 18 |Даўгата хвілінаў = 09 |Даўгата сэкундаў = 28 }} '''Но́выя За́мкі''' ({{мова-sk|Nové Zámky}}, {{мова-de|Neuhäusel}}, {{мова-hu|Érsekújvár}}, {{мова-tr|Uyvar}}) — горад у паўднёва-заходняй [[Славаччына|Славаччыне]] на рацэ [[Нітра]]. [[Насельніцтва]] — 41 140 чалавек (перапіс 2006). == Вядомыя ўраджэнцы == * [[Антон Бэрналак]], лінгвіст == Крыніцы == {{Крыніцы}} {{Новыя Замкі (раён)}} [[Катэгорыя:Гарады Славаччыны]] 361bxhiwg4h58ugosqgmqj064tvpvdr 0 107182 2685908 2588590 2026-08-22T09:06:23Z ČarnaruskiVoin 76002 ČarnaruskiVoin перанёс старонку [[Новэ Замкі (раён)]] у [[Новыя Замкі (раён)]] паўзьверх перанакіраваньня 2588590 wikitext text/x-wiki {{Адміністрацыйная адзінка |Назва = Раён Новэ Замкі |Арыгінальная назва = Okres Nové Zámky |Краіна = {{Сьцягафікацыя|Славаччына}} |Уваходзіць у = [[Нітранскі край]] |Улучае = 3 гарады, 59 вёсак |Цэнтар = [[Новэ Замкі]] |Насельніцтва = 149 594 чалавек |Год перапісу = 2001 |Шчыльнасьць = 111 |Плошча = 1347 |Мапа = Okres_zamky.png |Тэлефонны код = +421 35 |Код аўтамабільных нумароў = NZ |Колер фону парамэтраў = {{Колер|Славаччына}} }} '''Но́вэ За́мкі''' ({{мова-sk|Nové Zámky}}) — раён [[Славаччына|Славаччыны]]. Знаходзіцца ў [[Нітранскі край|Нітранскім краі]]. == Статыстычныя зьвесткі (2001) == '''Нацыянальны склад:''' * [[Славакі]] 59,5 % * [[Вугорцы]] 38,3 % * [[Цыгане]] 0,6 % * [[Чэхі]] 0,6 % '''Канфэсійны склад:''' * [[Каталік|Каталікі]] 82,7 % * [[Рэфармацтва|Рэфарматы]] 2,9 % * [[Лютэранства|Лютэране]] 1,6 % == Крыніцы == {{Крыніцы}} {{Накід:Славаччына}} {{Новэ Замкі (раён)}} {{Нітранскі край}} [[Катэгорыя:Новыя Замкі (раён)| ]] qvf0cl0xnut7jb48bd3wou0t5ol8awk 2685910 2685908 2026-08-22T09:06:47Z ČarnaruskiVoin 76002 2685910 wikitext text/x-wiki {{Адміністрацыйная адзінка |Назва = Раён Новыя Замкі |Арыгінальная назва = Okres Nové Zámky |Краіна = {{Сьцягафікацыя|Славаччына}} |Уваходзіць у = [[Нітранскі край]] |Улучае = 3 гарады, 59 вёсак |Цэнтар = [[Новыя Замкі]] |Насельніцтва = 149 594 чалавек |Год перапісу = 2001 |Шчыльнасьць = 111 |Плошча = 1347 |Мапа = Okres_zamky.png |Тэлефонны код = +421 35 |Код аўтамабільных нумароў = NZ |Колер фону парамэтраў = {{Колер|Славаччына}} }} '''Но́выя За́мкі''' ({{мова-sk|Nové Zámky}}) — раён [[Славаччына|Славаччыны]]. Знаходзіцца ў [[Нітранскі край|Нітранскім краі]]. == Статыстычныя зьвесткі (2001) == '''Нацыянальны склад:''' * [[Славакі]] 59,5 % * [[Вугорцы]] 38,3 % * [[Цыгане]] 0,6 % * [[Чэхі]] 0,6 % '''Канфэсійны склад:''' * [[Каталік|Каталікі]] 82,7 % * [[Рэфармацтва|Рэфарматы]] 2,9 % * [[Лютэранства|Лютэране]] 1,6 % == Крыніцы == {{Крыніцы}} {{Накід:Славаччына}} {{Новыя Замкі (раён)}} {{Нітранскі край}} [[Катэгорыя:Новыя Замкі (раён)| ]] o17jpsbgazz2poz9tuqvgnmvhfdte0a 0 107834 2685839 2685752 2026-08-21T20:00:08Z ~2026-45913-17 99638 /* Носьбіты */ 2685839 wikitext text/x-wiki {{Імя |імя = Еўна |лацінка = Jeŭna |арыгінал = Auno |вымаўленьне = |мова_паходжаньня = [[Германскія мовы|германскія]] |варыянт = Аўн, Еўн, Еўнь, Эўнь |вытворныя = |зьвязаныя = [[Еўнут (імя)|Еўнут]] }} '''Еўна''' — жаночае імя. Мужчынскае імя — '''Аўн''' (''Еўн'', ''Еўнь'', ''Эўнь''). == Паходжаньне == {{Асноўны артыкул|Імёны ліцьвінаў}} Аўна, Еўні або Яўні<ref name="Mielnikova-1977-82">Мельникова Е. А. Скандинавские рунические надписи: Тексты, перевод, комментарий. — М., 1977. С. 82.</ref><ref name="Mielnikova-2001-312">Мельникова Е. А. Скандинавские рунические надписи: Новые находки и интерпретации. Тексты, перевод, комментарий. — М., 2001. С. 312, 314.</ref> (Auno, Euny<ref name="Orme-200-118">Orme N. The Saints of Cornwall. — Oxford, 2000. [https://books.google.by/books?id=JxIjiMStTKIC&pg=PA118&dq=Euny,+Euni+Ewny&hl=ru&newbks=1&newbks_redir=0&sa=X&ved=2ahUKEwjM39fBs6-DAxUq8LsIHVsMDd8Q6AF6BAgNEAI#v=onepage&q=Euny%2C%20Euni%20Ewny&f=false P. 118].</ref>, Euni<ref name="Orme-200-118"/>, Ewny<ref name="Orme-200-118"/>, lafni<ref name="Mielnikova-1977-82"/><ref name="Mielnikova-2001-312"/>) — імя [[Германскія мовы|германскага]] паходжаньня<ref name="Morlet-1971-48">Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 48.</ref>. Іменная аснова аўн- (еўн-) ёсьць пашыранай суфіксам з элемэнтам -н- (-n-) асновай [[Ява (імя)|еў- (аў-)]]<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Aun+Avi#v=snippet&q=Aun%20Avi&f=false S. 207].</ref>, якая паходзіць ад [[Гоцкая мова|гоцкага]] aiws 'час, эпоха' або [[Стараверхненямецкая мова|стараверхненямецкага]] ewi, eo 'закон'<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Aevo+evo#v=snippet&q=Aevo%20evo&f=false S. 49—50].</ref><ref>Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 86.</ref>{{Заўвага|У рэчышчы [[Летувізацыя|палітыкі летувізацыі]] іменную аснову яўн- звычайна тлумачыць ад летувіскага jaunas 'малады' ([[Лацінская мова|лацінскае]] juvenis)<ref>Wilczyński F. Niektóre etymologije litewskie // Tygodnik Petersburski. Nr. 16, 1846. S. 111.</ref>}}. Сярод [[Ліцьвіны|ліцьвінаў]] бытавала імя [[Еўнут (імя)|Еўнут]], адзначалася германскае імя Eunat{{Заўвага|Таксама адзначаліся старыжытныя германскія імёны Aunin, Aunobert, Aunobodus<ref>Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule. T. III: Les noms de personnes contenus dans les noms de lieux. — Paris, 1985. P. 549.</ref>, Aunart, Aunachar, Aunildis, Aunimund, Aunericus<ref name="Morlet-1971-48"/>, Aunuald<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Aunin%2C+Aunobert#v=snippet&q=Aunin%2C%20Aunobert&f=false S. 207—208].</ref>}}. Адзначалася гістарычнае бытаваньне ў Польшчы імёнаў Явень (Евень), Яўны / Яўн: ''Jawyen'' / ''Jawen'' (1410 год), ''Gyewyen'' (1465 год), ''Nicolai Jawnicz'' (1497 год), ''Nobilis Martinus Jawny'' (1473 год)<ref>Słownik staropolskich nazw osobowych. T. 2. — Wrocław, 1968—1970. S. 378.</ref>. У [[Прусія|Прусіі]] бытавала імя ''Jawne / Javne'' (1393 і 1397 гады), ''Jawnegede'' (1394), ''Jawnegoth'', ''Jawnoto / Jawnotho''{{Заўвага|Адзначалася старажытнае германскае імя Eunat<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Eunat#v=snippet&q=Eunat&f=false S. 490].</ref>}}<ref>Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=RdZD6OjYXgoC&q=Javne#v=snippet&q=Javne&f=false S. 39].</ref>. Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: ''небощика пана Евня… Шедуику [[Рамейка|Ромеико]] а Евнии''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|3к}} P. 32.</ref>, ''што Евни держалъ''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|3к}} P. 33.</ref> (1440—1492 гады); ''Моишокгольское волости и [[Кернаў|Керновское]] Евню [[Ягірд|Екирдовичу]] дванадцать чоловековъ'' (7 лістапада 1442 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|3к}} P. 68.</ref>; ''золотар нашъ места [[Наваградак|Новъгородского]] Иванъ Ивонич продает… земли пустовскии… а Евневъщину'' (9 лістапада 1517 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|9к}} P. 370.</ref>; ''in [[Дварэц|Dworzecz]] homines… Tomko Jawniewicz'' (11 траўня 1520 году)<ref>Rowell S. C. Acta primae visitationis diocesis vilnensis anno domini 1522 peractae. Vilniaus Kapitulos Archyvo Liber IIb atkūrimas. — Vilnius, 2015. P. 83—84.</ref>; ''бояръ господарыни королевое ее милости [[Абольцы|оболецъкихъ]]… а Петра Евъневича… а Миколая Евъневича'' (7 чэрвеня 1523 году)<ref>{{Літаратура/Беларускі архіў|2к}} С. 92.</ref>; ''Янко Евневичъ'' (1528 год)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 72.</ref>; ''Павел Явнович'' (1538 год)<ref>Mackavičius A. Žemaitijos valsčių surašymas 1537—1538 m. — Vilnius, 2003. P. 216.</ref>; ''у чоловека оболецкого у Миколая Евъневича'' (4 траўня 1539 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|228к}} С. 195.</ref>; ''в [[Упіцкі павет|повете Упитскомъ]] о подданого своего збега, на имя Якуба Евневича'' (22 лютага 1585 году)<ref>Акты издаваемые Виленской комиссией для разбора древних актов. Т. 26. — Вильна, 1899. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=bXwZAAAAYAAJ&q=%D0%95%D0%B2%D0%BD%D0%B5%D0%B2%D0%B8%D1%87%D0%B0#v=snippet&q=%D0%95%D0%B2%D0%BD%D0%B5%D0%B2%D0%B8%D1%87%D0%B0&f=false С. 69].</ref>; ''od P. Mikołaja Auwnowicza'' (1690 год)<ref>Metryka Litewska. Rejestry podymnego Welkiego Ksiestwa. Księstwo Żmudzkie 1690 r. — Warszawa, 2009. S. 44.</ref>; ''Marcela Jewniewicz'' (1840 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=22br&rid=B&search_lastname=Jewniewicz&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Mścisław], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Tadeusz Ewniewicz'' (1843 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=22br&rid=B&search_lastname=Ewniewicz&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Mścisław], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>{{Заўвага|Таксама: * Яўнейка: ''бискуповы люди, товрокгняне… Евнеико'' (1469—1477 гады)<ref>Ivoška D., Ryčkov A. Brėžiant Vyžuonų ribą: šiaurės rytų Lietuvos XV a. asmenvardžiai ir (ne)pamirštas) kelias // Acta Linguistica Lithuanica. XCI, 2024. P. 37.</ref>, ''людеи… Евнеико'' (24 кастрычніка 1499 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|6к}} P. 226.</ref>, ''въ Яна Явнеиковича половину земли'' (26 красавіка 1499 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|6к}} P. 199.</ref>, ''Krystyna Jawniejko'' (1806 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=S&w=22br&rid=S&search_lastname=Jawniejko&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Wawiórka], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; * Яўніла: ''люди Троцкого повета [[Жыжмары|Жижъморъское]] волости… Олехно Евнилович'' (1525 год)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|14к}} P. 228.</ref>, ''Богдан Евниловичъ''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 82.</ref>, ''Пашко Евниловичъ'' (1528 год)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 83.</ref>, ''Мац Явнилович'' (паміж 1537 і 1538 гадамі)<ref>Mackavičius A. Žemaitijos valsčių surašymas 1537—1538 m. — Vilnius, 2003. [https://books.google.by/books?id=lNIiAQAAIAAJ&q=%22%D0%AF%D0%B2%D0%BD%D0%B8%D0%BB%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87+%D0%9C%D0%B0%D1%86%22&dq=%22%D0%AF%D0%B2%D0%BD%D0%B8%D0%BB%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87+%D0%9C%D0%B0%D1%86%22&hl=ru&newbks=1&newbks_redir=0&sa=X&ved=2ahUKEwi05Ie53NeCAxW51AIHHV6PDWcQ6AF6BAgHEAI P. 442].</ref>; * Еўнівід: ''въ Ясвонском же повете под Евнивидом'' (2 лістапада 1498 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|6к}} P. 186.</ref>; * Еўнівіл: ''бояре ясвонские… Евнивил [[Мільмонт|Милмонтовичъ]]'' (30 траўня 1496 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|6к}} P. 142.</ref>, ''Евнивил Яцович'' (1 ліпеня 1542 году)<ref>Istorijos archyvas. T. 1: XVI amžiaus Lietuvos inventoriai. — Kaunas, 1934. P. 15.</ref>; * Еўнігайла (адзначалася старажытнае германскае імя Aunogisil<ref>Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule. T. III: Les noms de personnes contenus dans les noms de lieux. — Paris, 1985. P. 549.</ref>, Eangisl<ref name="Briggs-2013-115">Briggs K. An index to personal names in English place-names. — Nottingham, 2023. P. 115.</ref>): ''у Кнетонскои волости люди Овняне… а Евникгаила'' (1440—1492 гады)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|3к}} P. 49.</ref>; * Яўнігалд (адзначалася старажытнае германскае імя Aongoz, у гэтай зафіксаванай у крыніцах форме адбыўся пераход gaud у goz<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Aongoz#v=snippet&q=Aongoz&f=false S. 609].</ref>): ''homines… Jownigold cum suis consanguineis Ownia'' (14 студзеня 1459 году)<ref>{{Літаратура/Дыпляматычны кодэкс Віленскай катэдры і дыяцэзіі|1-1к}} S. 254—255.</ref>; * Яўнегед (адзначалася старажытнае германскае імя Eangyth<ref name="Briggs-2013-115"/>): ''Jawnegede'' ([[Паведамленьні аб літоўскіх дарогах]])<ref>Scriptores rerum Prussicarum. Bd. 2. — Leipzig, 1863. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=8H8OAAAAYAAJ&q=Jawnegede#v=snippet&q=Jawnegede&f=false S. 680].</ref>}}. == Носьбіты == * [[Еўна Полацкая]] ({{†}} 1345) — дачка князя [[Іван Полацкі|Івана Полацкага]] і жонка [[Сьпіс вялікіх князёў літоўскіх|вялікага князя літоўскага]] [[Гедзімін]]а * Янка Еўневіч — [[Майшагола|майшагольскі]] баярын, які ўпамінаецца ў [[Попісы войска Вялікага Княства Літоўскага|попісе войска Вялікага Княства Літоўскага]] 1528 году * Войцех Аўновіч — жыхар [[Лідзкі павет|Лідзкага павету]] на 1636 год<ref>Анищенко Е. К. Шляхта Лидского повета: Список XVIII ст. — Минск, 2013. С. 249.</ref> * Кліменці Яўневіч — праваслаўны жыхар [[Амсьціслаў|Амсьціслава]] на 1907 год<ref>Прибавление к № 53 Могилевских Губ. Ведомостей от 7 июля 1907 года. С. 12.</ref> * Пётар Яўневіч (1874—?) — [[Беларусы|беларус]] з ваколіцаў [[Лёзна]], які [[Савецкія рэпрэсіі ў Беларусі|пацярпеў ад уладаў СССР]]<ref>[https://by.openlist.wiki/%D0%AF%D1%9E%D0%BD%D0%B5%D0%B2%D1%96%D1%87_%D0%9F%D1%91%D1%82%D1%80_%D0%9C%D1%96%D0%BA%D0%B0%D0%BB%D0%B0%D0%B5%D0%B2%D1%96%D1%87_(1874) Яўневіч Пётр Мікалаевіч (1874)], Адкрыты спіс ахвяраў палітычных рэпрэсій у СССР</ref> * Ёсіф Яўневіч (1880—?) — беларус з ваколіцаў [[Амсьціслаў|Амсьціслава]], які пацярпеў ад уладаў СССР<ref>[https://chumakou.com/projects/belarus1937/index6.html Беларусь: жертвы сталинских репрессий], Книга памяти Смоленской обл.</ref> У канцы XVIII ст. на [[Амсьціслаўскае ваяводзтва|гістарычнай Амсьціслаўшчыне]] адзначаліся шляхецкія роды Еўнічаў і Яўневічаў, на гістарычных [[Рэчыцкі павет|Рэчыччыне]] і [[Аршанскі павет|Аршаншчыне]] — шляхецкі род Яўневічаў<ref>Анішчанка Я. Шляхецкія ваколіцы ўсходнебеларускіх губерняў 1783—1785 і 1798—1799 // Годнасьць. № 1 (3), 1997. С. 17, 22—24.</ref>. У XVI ст. існаваў [[фальварак]] Яўнішкі (''Явнишки'') у [[Жамойцкае староства|Жамойцкім старостве]]<ref>Спрогис И. Я. Географический словарь древней Жомойтской земли XVI столетия. — Вильна, 1888. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=p9sGAAAAYAAJ&q=%D0%AF%D0%B2%D0%BD%D0%B8%D1%88%D0%BA%D0%B8#v=snippet&q=%D0%AF%D0%B2%D0%BD%D0%B8%D1%88%D0%BA%D0%B8&f=false С. 348].</ref>. На 1913 год існавала мясцовасьць Яўнішкі (Jawniszki) у [[Немянчын]]скай парафіі<ref>[https://genealogia.lt/pdfs/parafia_niemenczynska_1913r.pdf Parafia niemenczyńska w 1913 r.], Genealogia Wileńszczyzny</ref>. == Заўвагі == {{Заўвагі}} == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} {{Германскія імёны-асновы}} {{Імёны з асновай еў}} [[Катэгорыя:Жаночыя імёны]] [[Катэгорыя:Мужчынскія імёны]] 830kaftivld4hf0d55reyucme4l0fl1 0 108357 2685791 1843205 2026-08-21T13:03:49Z Kanstas 79005 дададзена 2685791 wikitext text/x-wiki {{Вайсковае падразьдзяленьне |назва = Рэгімэнт пяхотнай гвардыі Вялікага Княства Літоўскага |арыгінальная назва = Regiment Gwardii Pieszej Wielkiego Księstwa Litewskiego |выява = [[Файл:Peszka_Adam_Kazimierz_Czartoryski.jpg|200px]] |подпіс выявы = [[Адам Казімер Чартарыскі]] (адзін з камандзіраў гвардыі) |гады = |краіна = [[Вялікае Княства Літоўскае]] |у складзе = [[Рэч Паспалітая]] |тып = пяхота |разьмяшчэньне = [[Вільня]] }} '''Рэгімэнт пяхотнай гвардыі Вялікага Княства Літоўскага''' — пяхотнае вайсковае падразьдзяленьне [[Войска Вялікага Княства Літоўскага ў XVIII ст.|Вялікага Княства Літоўскага]] пэрыяду [[Рэч Паспалітая|Рэчы Паспалітай]], якое ўваходзіла ў склад гвардыі Вялікага Княства Літоўскага. Месцазнаходжаньне: [[Вільня]] (Варшава?). У 1776 годзе ў ім было 609 салдат. Згодна з «Сакавіцкім раскладам» 1777 года, фактычная колькасць складала 609 салдат. Рэформы [[Чатырохгадовы Сойм|Чатырохгадовага сойма]] прадугледжвалі павелічэнне колькасці арміі да 100 000 у 1789 годзе. Неўзабаве пасля гэтага яе колькасць была скарочана да 65 000. Павелічэнне гвардыі не планавалася. У 1792 годзе, пакуль літоўская армія не была перададзена [[Таргавіцкая канфэдэрацыя|Таргавіцкай канфедэрацыі]], колькасць падраздзялення складала 568 салдат, але на практыцы яна складала 550. Можна выказаць здагадку, што ў красавіку 1794 года колькасць палка складала 567 салдат, але на практыцы яна складала 527. Рэгімент меў адзін батальён з 8 рот. Яго колькасць на 1 жніўня 1793 года складала 527 чалавек, а на 16 красавіка 1794 года — прыблізна 490. Пасада шэфа палка, звязаная з высокім заробкам, часцей за ўсё лічылася сінекурай. Яны мелі права ўмацоўваць (прадстаўляць да павышэння) афіцэраў. Палком звычайна камандаваў палкоўнік. === Шэфы === * Гульц (1717) * Якуб Гэнрык Флемінг, генэрал падскарбі ВКЛ (1759) * князь [[Адам Казімер Чартарыскі]], генэрал зямель падольскіх (1775) * князь Станіслаў Павал Ябланоўскі, генэрал-маёр (1784) * Ігнаці Тызэнгаўз (1793, вывезены ў Расею 15 красавіка 1794) === Палкоўнікі === * Францішак Шыльдэбах (Schielbach) (22 студзеня 1770) * Ян Дэскур (20 ліпеня 1774) == Літаратура == * Gembarzewski B. Rodowody pułków polskich i oddziałów równorzędnych od r. 1717 do r. 1831. Warszawa 1925. {{Войска ВКЛ (1717—1795)}} [[Катэгорыя:Літоўскія пяхотныя рэгімэнты]] iipfdcppy23bba34vxkeod4a466mwj2 0 108377 2685793 1843203 2026-08-21T13:15:58Z Kanstas 79005 дададзена 2685793 wikitext text/x-wiki {{Вайсковае падразьдзяленьне |назва = 7-ы пяхотны рэгімэнт Вялікага Княства Літоўскага |арыгінальная назва = 7 Regiment Pieszy Litewski |выява = [[Файл:Kazimierz_Nestor_Sapieha_(1754_-_1798).jpg|160px]] |подпіс выявы = [[Казімер Нестар Сапега]] |гады = |краіна = [[Вялікае Княства Літоўскае]] |у складзе = [[Рэч Паспалітая]] |тып = пяхота |памер = 1211 чалавек |разьмяшчэньне = [[Вільня]] (1791), [[Смаргонь]] (1791), [[Ашмяны]] (1792), [[Вільня]], [[Смаргонь]] ([[1794]]) }} '''7-ы пяхотны рэгімэнт Вялікага Княства Літоўскага''' — пяхотнае падразьдзяленьне [[Войска Вялікага Княства Літоўскага ў XVIII ст.|войска Вялікага Княства Літоўскага]] пэрыяду [[Рэч Паспалітая|Рэчы Паспалітай]], утвораны ў 1790 годзе з [[2-гі гарадзенскі батальён ЯКМці і Рэчы Паспалітай|2-га гарадзенскага батальёну ЯКМці і Рэчы Паспалітай]]. Зьяўлялася тактычнай адзінкай, якая складалася зь некалькіх аддзелаў пяхоты, што адпавядала пазьнейшаму пяхотнаму палку. Полк быў сфарміраваны з Гродзенскага батальёна ў 1790 годзе. 2 сакавіка 1790 года Ваенная камісія выдала загад аб фарміраванні палка. Яго камандзірам быў прызначаны генерал Літоўскай артылерыі Казімір Нестар Сапега. [...] Заўсёды памятаючы пра волю нацыі, а таксама пра схільнасці нашага сэрца, Мы, Кароль, супакойваючы Гарадзенскі батальён, створаны і ўтрымліваны за Наш кошт, да войска Рэчы Паспалітай, мы неадкладна далучаем і ўключаем яго ў склад Літоўскіх палкоў ваеннай камісіі на жалаванне казны, з папярэджаннем усім афіцэрам тых рангаў, да якіх Мы іх прызначылі ў гэтым батальёне [...]. Першапачаткова займаў пятае месца ў літоўскай пяхотнай іерархіі. Аднак на практыцы ён атрымаў першы даступны нумар — сёмы. У красавіку 1790 года колькасць падраздзялення складала 723 «галоў», але на самой справе ў ім было 118 салдат, якія складаліся толькі са штаба і дзвюх рот. З часам полк пашыраўся. У красавіку 1792 года ў ім было 789 штатных салдат, але на самой справе — 713. У ліпені 1792 года полк быў пашыраны чатырма новымі ротамі. У верасні 1792 года асабісты склад палка складаў 1440 чалавек, але фактычная колькасць — 1163. Гэта давала 7-му палку найбольшую колькасць сярод пяхотных падраздзяленняў на той час. У выніку скарачэнняў у 1793 годзе асабісты склад застаўся нязменным і склаў 1440 чалавек. Аднак фактычная колькасць знізілася да 1086 чалавек. Верагодна, гэта ўсё яшчэ было найбуйнейшае літоўскае пяхотнае падраздзяленне і заставалася такім да пачатку [[Паўстаньне Касьцюшкі|паўстаньня Касцюшкі]]. Можна выказаць здагадку, што ў красавіку 1794 года асабісты склад палка складаў 1440 чалавек, але фактычная колькасць — 1086 чалавек. Палкоўнік меў два батальёны па чатыры роты. Яго колькасць на 1 жніўня 1793 года складала 1108 чалавек, а на 16 красавіка 1794 года — прыблізна 930. Падчас паўстання Касцюшкі ваяры рэгіменту насілі пунсовы адварот і срэбныя гузікі. Разьмяшчэньне: Ашмянскае, [[Вільня]] (1791), [[Смаргонь]] (1791), [[Ашмяны]] (1792), [[Вільня]], [[Смаргонь]] (1794). === Шэфы === * [[Казімер Нестар Сапега]], генэрал артылерыі й шэф корпуса інжынэраў ВКЛ * Людвік Гелгуд, стражнік ВКЛ 1793 — 1794 === Палкоўнікі === * Фэліцыян Гарзенскі * падпалкоўнік [[Стэфан Грабоўскі]] (1793 — 1794) === Бітвы й сутычкі === Рэгімэнт удзельнічаў у расейска-польскай вайне 1792 году, што тычылася абароны наступстваў [[Канстытуцыя 3 траўня 1791 году|Канстытуцыі 3 траўня 1791 году]]. [[Бярэсьце]] ([[23 ліпеня]] [[1792]]), [[Вільня]] ([[22 красавіка|22]]/[[23 красавіка]] [[1794]]), Солы ([[25 чэрвеня]]), Прага ([[4 лістапада]]). == Літаратура == * Gembarzewski B. Rodowody pułków polskich i oddziałów równorzędnych od r. 1717 do r. 1831. Warszawa 1925. {{Войска ВКЛ (1717—1795)}} [[Катэгорыя:Літоўскія пяхотныя рэгімэнты]] a7o3s1a5y6x9de4r10da0drx8iaq9rz 0 108416 2685787 2651777 2026-08-21T12:29:25Z Kanstas 79005 дададзена 2685787 wikitext text/x-wiki {{Вайсковае падразьдзяленьне |назва = 6-ы полк пярэдняй варты Вялікага Княства Літоўскага |арыгінальная назва = 6 Pułk Litewski Przedniej Straży |выява = [[Файл:Taniec_tatarski.jpg|200px]] |подпіс выявы = «Танец татарскі», Юліюш Косак |гады = |краіна = [[Вялікае Княства Літоўскае]] |у складзе = [[Рэч Паспалітая]] |тып = коньніца |памер = |вядомыя камандзіры = Якуб Азулевіч |разьмяшчэньне = [[Кобрынь]], Ломна }} '''6-ы полк пярэдняй варты Вялікага Княства Літоўскага''' — коннае падразьдзяленьне [[Войска Вялікага Княства Літоўскага ў XVIII ст.|войска Вялікага Княства Літоўскага]] пэрыяду [[Рэч Паспалітая|Рэчы Паспалітай]], сфармаваны ў траўні 1792 году з [[2-гі полк лёгкай коньніцы ЯКМці і Рэчы Паспалітай|2-га полку лёгкай коньніцы ЯКМці і Рэчы Паспалітай]] ці палку каралеўскіх надворных уланаў. Таксама пачаткова з 1776 г.вядомы як «Татарскі полк Якуба Азулевіча» альбо «1-ы татарскі полк». На 1777 г. полк налічваў 269 шабель, У верасні 1792 поўк налічваў 411 ставак, фактычна служыла 407 жаўнераў. На 31 сакавіка 1794 полк налічваў 612 ставак, фактычна 465 ваяроў. Да 73% асабістага складу палка татары<ref>Mariusz Machynia, Valdas Rakutis, Czesław Srzednicki: ''Oficerowie wojska Wielkiego Księstwa Litewskiego. Sztab, kawaleria, artyleria, wojska inżynieryjne i piechota''. Kraków: Księgarnia Akademicka. Wydawnictwo Naukowe, 1999, с. 242-244</ref>. Падчас [[Паўстаньне 1794 году|Касцюшкоўскага паўстання]] на іх узбраенні было 286 пісталетаў, 205 шабляў i 95 пікаў<ref>Krzysztof Bauer: ''Wojsko koronne powstania kościuszkowskiego''. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1981, s. 288</ref>. Статус каралеўскага прыдворнага войска рэгуляваўся парламенцкімі пастановамі 1776 г.:<blockquote>''І паколькі Каралеўскае апалчэнне, якое нам было дазволена ўтрымліваць праз Pacta Conventa і закон апошняга сейма падчас нашага панаваньня, пацвердзіла сваю вернасць і адвагу, са згоды ўсіх саслоўяў мы жадаем, каб: афіцэры, роты і салдаты, якія служаць у палках і батальёнах нашага Гродзіскага гарнізона, а таксама кампуты, былі прызнаны за сваю службу ў Рэспубліцы, з адзінай розніцай: наша Каралеўскае апалчэнне, якое залежыць выключна ад нашых загадаў, будзе аплачвацца выключна з нашага ўласнага каралеўскага даходу.''</blockquote>У лютым 1777 года ўланскі полк павінен быў складацца з 411 чалавек у трох эскадронах, але на самой справе ён налічваў 269 чалавек. Гэтыя палажэнні былі зменены пастановай Чатырохгадовага сейма ад 3 верасня 1789 года.<blockquote>''[...] адмяняючы палажэньне 1706 года, артыкул 868, аб нашым апалчэнні, мы жадаем, каб два нашы прыдворныя кавалерыйскія палкі пасля нашага доўгага жыцьця былі аддадзены на службу Рэчы Паспалітай, і тады гэты салдат, як нацыянальны салдат, будзе неадклікальна абавязаны прынесці прысягу вернасці і паслухмянасці Рэчы Паспалітай і яе камандаванню, што мы рэкамендуем Ваеннай камісіі забяспечыць, і мы загадваем гэтым палкам, у такім сумным выпадку, быць уведзены ў строй і плаціць Рэчы Паспалітай, калі яны пяройдуць пад наша камандаваньне.''</blockquote>Канчатковы роспуск прыдворнага апалчэння адбыўся на сейме 15 мая 1792 г.:<blockquote>''Усе прыдворныя апалчэнні, дзе б яны ні знаходзіліся і пад якой бы падставай не былі ўзброеныя да ўстанаўлення гэтага закона, з гэтага моманту падпарадкоўваюцца паводле гэтага закона жалавання Рэспублікі, адпаведна тым, каго Мы, Кароль, прызначылі камандаваць рэгулярным войскам.''</blockquote>У верасні 1792 года полк меў рэгулярную колькасць 411 чалавек, але фактычна служыў 407. 31 сакавіка 1794 года полк меў рэгулярную колькасць 612 чалавек, але фактычна служыў 465. Падчас [[Паўстаньне 1794 году|паўстаньня Касцюшкі]] ён меў на ўзбраенні 286 пісталетаў, 205 шабель і 95 пік. Большасць асабовага складу былі татарамі, якія складалі прыблізна 73% ад агульнай колькасці. Разьмяшчэньне: [[Кобрынь]], Ломна (сьнежань 1792). Жаўнеры палку бралі ўдзел у [[Вільня|бітве пад Вільняй]] 11 жніўня 1794 году. Якуб Азулевіч загіннуў у бітве за Вільню. Апошні кіраўнік Ахматовіч. Сцяг палка захоўваўся ў мячэці ў Студзянцы (дзе на мусульманскіх могілках (мізарах) таксама быў пахаваны палкоўнік Азулевіч). Ён быў зроблены з зялёнага шоядвабу з надпісамі на польскай і арабскай мовах. У 1915 годзе расійскія войскі, адступаючы з Польскага каралеўства, спалілі драўляную мячэць. == Палкоўнікі == * Абрахам Скірмант каля 1775 * [[:be:Якуб_Азулевіч|Якуб Азулевіч]] (ад 1775 - пам. 11 жніўня 1794) * Ахматовіч == Літаратура == * Gembarzewski B. Rodowody pułków polskich i oddziałów równorzędnych od r. 1717 do r. 1831. Warszawa 1925. {{Войска ВКЛ (1717—1795)}} [[Катэгорыя:Конныя палкі Вялікага Княства Літоўскага]] 7l9fn55k7xm018xde2c87yvdtemp10w 0 108423 2685789 2651918 2026-08-21T12:41:14Z Kanstas 79005 дададзена 2685789 wikitext text/x-wiki {{Вайсковае падразьдзяленьне |назва = 5-ы полк пярэдняй варты Вялікага Княства Літоўскага |арыгінальная назва = 5 Pułk Litewski Przedniej Straży |выява = [[Файл:Lithuania Veliuona Gediminas tomb.jpg|250пкс]] |подпіс выявы = Магіла Вялікага князя [[Гедзімін]]а, [[Вялёна]] |гады = [[1733]]—[[1795]] |краіна = [[Вялікае Княства Літоўскае]] |у складзе = [[Рэч Паспалітая]] |тып = коньніца |памер = |вядомыя камандзіры = |разьмяшчэньне = [[Янаў]] }} '''5-ы полк пярэдняй варты Вялікага Княства Літоўскага''' — коннае падразьдзяленьне [[Войска Вялікага Княства Літоўскага ў XVIII ст.|войска Вялікага Княства Літоўскага]] пэрыяду [[Рэч Паспалітая|Рэчы Паспалітай]], сфармаванае ў траўні [[1733]] году з татарскіх харугваў ваяводы кіеўскага і [[палявы гетман каронны|палявога гетмана кароннага]] [[Андрэй Патоцкі|Андрэя Патоцкага]]; далучылася да саксонскіх войскаў, але з [[1764]] году было на службе войска Рэчы Паспалітай. Сфарміраваны ў 1733 годзе з татарскіх палкоў Юзэфа Патоцкага, ён стаў часткай саксонскай арміі, але з 1764 года служыў у войску Рэчы Паспалітай. Яго штаб тады знаходзіўся ў [[Кобрынь|Кобрыні]]. З ліпеня 1765 года ён налічваў 352 чалавекі і складаўся са штаба і шасці палкоў. Штаб складаўся з палкоўніка, першага і другога харунжых, фельчэра, барабаншчыка, каваля і профаса. У склад палкоў таксама ўваходзілі шэсць ротмістраў, шэсць паручнікаў, шэсць харунжых, шэсць трубачоў, 150 таварышаў, 150 почтавых і восем почтавых афіцэраў. У 1776 годзе полк меў штатную колькасць 327 салдат. Згодна з «Сакавіцкім раскладам» 1777 года, яго колькасць складала 301. Фактычна ў той час на службе знаходзілася 302 салдаты. Падчас рэформаў, уведзеных [[Чатырохгадовы Сойм|Чатырохгадовым соймам]], колькасць палка павялічылася да 612 чалавек. Фактычна ў снежні 1790 года служыла 608 чалавек. Непасрэдна перад пачаткам [[Паўстаньне 1794 году|паўстаньня Касцюшкі]] ў палку служыла 532 чалавекі. Ён складаўся з шасці харугваў. У 1789 годзе палку быў прысвоены нумар 5 у іерархіі гэтага фарміравання ў Літоўскай арміі. Разьмяшчэньне: [[Сухаволя]] ([[1772]]), [[Крынкі (горад)|Крынкі]] ([[1789]]), [[Вялёна]] (кастрычнік [[1792]]). Жаўнеры 5-га палку ўдзельнічалі ў бітвах Сямігадовай вайны, ваявалі таксама пад варшаўсім прадмесцем Прагай ([[2 лістапада]] [[1794]]) === Палкоўнікі === * Халашэвіч * А. М. Карыцкі * Горыч ([[1780]]—[[1787]]) * Станіслаў Бышэўскі ([[1787]]—[[1792]]) * Людвік Лісоўскі * {| class="wikitable" |+Спіс харугваў і іх супрацоўнікаў у 1765 годзе !Харугва !Ротмістр !Паручнік !Харунжы !Намеснік |- |Палкавая |Аляксандр Карыцкі |Аляксандр Адамовіч |Мустафа Баражэўскі |Ян Бабскі, Шымон Здановіч |- |Станкевіча |Рэмігіян Станкевіч |Мустафа Акмінскі |Томаш Траяноўскі |Давім Смольскі |- |Абрамовіча |Аляксандр Абрамовіч |Ян Тышка |Аляксандр Кінскі |Аляксандар Багушэвіч, Аляксандар Багдановіч |- |Коморацкага |Ян Камарацкі |Самуэль Станкевіч |Абрахам Маслоўскі |вакантна |- |Ібрагімавіча |Міхал Ібрагімавіч |Давід Акмінскі |Ян Селецкі |Самуэль Сафарэвіч, Сулейман Багушэвіч, Шымон Здановіч |- |Андрэеўскага |Станіслаў Андрэеўскі |Абрахам Азулевіч |Мустафа Янушэўскі |Міхал Лелак, Войцех Дабжыньскі, Юзэф Талькоўскі |} * == Літаратура == * Gembarzewski B. Rodowody pułków polskich i oddziałów równorzędnych od r. 1717 do r. 1831. Warszawa 1925. {{Войска ВКЛ (1717—1795)}} [[Катэгорыя:Конныя палкі Вялікага Княства Літоўскага]] qkdiytyvmhzqpgim97kmko8pxr9625b 0 108425 2685790 1843198 2026-08-21T12:56:33Z Kanstas 79005 дададзена 2685790 wikitext text/x-wiki {{Вайсковае падразьдзяленьне |назва = 3-ці полк пярэдняй варты польнай булавы Вялікага Княства Літоўскага |арыгінальная назва = 3 Pułk Przedniej Straży Buławy Polnej Litewskiej |выява = [[Файл:Mazyr2.JPG|250px]] |подпіс выявы = [[Мазыр]] (сучасны выгляд) |гады = 1776—1795 |краіна = [[Вялікае Княства Літоўскае]] |у складзе = [[Рэч Паспалітая]] |тып = коньніца |памер = |вядомыя камандзіры = |разьмяшчэньне = [[Мазыр]], [[Лоеў]] (1789), [[Мазыр]] (1790), Стрэшын (1791), [[Ваўкавішкі]] (кастрычнік 1792) }} '''3-ці полк пярэдняй варты польнай булавы Вялікага Княства Літоўскага''' — коннае падразьдзяленьне [[Войска Вялікага Княства Літоўскага ў XVIII ст.|войска Вялікага Княства Літоўскага]] пэрыяду [[Рэч Паспалітая|Рэчы Паспалітай]], утворанае ў [[1776]] годзе зь лёгкіх харугваў. Полк складаўся з пяці харугваў. Звычайны склад харугвы ў 30 коней складаўся з ротмістра з двума почтамі, паручніка з двума почтамі, харунжага з почтам, 11 таварышаў і 11 почтавых, а таксама трубача, прычым у палкавой харугве іх павінна было быць 2. Разьмяшчэньне: [[Мазыр]], [[Лоеў]] (1789), [[Мазыр]] (1790), Стрэшын (1791), [[Ваўкавішкі]] (кастрычнік 1792). Сфарміраваны з легкай харугвы ў 1776 годзе, полк меў штатную колькасць 150 салдат. Люстрацыя, праведзеная ў 1776 годзе, была апісана наступным чынам:<blockquote>''Падобная і неадрозная ад іншых нікчэмнасць захоўваецца і ў папярэдніх двух выпадках. Сацыяльны заробак роўны заробку палку Вялікай Булавы. Афіцэры, аднак, атрымліваюць яшчэ меншую зарплату. У штабе толькі 60 коней. Сітуацыя ў [[Мядзел|Мядзеле]] вельмі складаная, бо яны нічога не могуць атрымаць. Каб купіць корм, ім даводзіцца ехаць некалькі міль, а летам у іх няма корму. Яны патрабуюць вяртання ў свае былыя кватэры ў Радуні, альбо хаця б перасялення ў іншае месца.''</blockquote>Згодна з «Сакавіцкім унёскам» за 1777 год, колькасць палка складала 150 салдат. Першапачаткова полк складаўся з пяці харугваў. Згодна са справаздачай ад лютага 1777 года, фактычна служыла 148 чалавек. Пастановы [[Чатырохгадовы Сойм|Чатырохгадовага сойма]] павялічылі колькасць палка да 612 чалавек. Гэтая колькасць праіснавала да пачатку [[Паўстаньне 1794 году|паўстаньня Касцюшкі]]. Жаўнеры 3-га палку бралі ўдзел у бітвах пад Зэльвай (4 ліпеня 1792), Крупчыцамі (16 верасьня 1794), Берасьцем (17 верасьня 1794), Мацеявіцамі (10 кастрычніка 1794) і Прагай (4 лістапада 1794). {| class="wikitable" |+Спіс харугваў і іх супрацоўнікаў у 1765 годзе !Харугва !Ротмістр !Паручнік !Харунжы !Месцазнаходжаньня |- |Палкавая |Петр Пашкоўскі |Ахматовіч |Токаш |Пінскі павет |- |Масціцкага |Антоні З.Масціцкі |Петр Легецкі |Самуэль Сабалеўскі |Стрэльце |- |Раманоўскага |Казімір Раманоўскі |Давід Давгайла |Давід Сабалеўскі |Радунь |- |Макрыцкага |Юзэф Макрыцкі |Аляксандр Касцюшка |Ян Казакевіч |Староства Дружылавічскае |- |Гасецкага |Антоні Гасецкі |Якуб Бараноўскі |Багдан Міхайлоўскі |Загальле |} === Палкоўнікі === * Пётр Рашкоўскі (1765) * Казімер Раманоўскі (1776-1791) * генэрал-маёр Антоні Хлевінскі (1781-1793) * Якуб Бараноўскі (1793-1793) * Стэфан Пірускі === Палкавыя шэфы === * [[Юзэф Сасноўскі]] * [[Людвік Тышкевіч]] * Міхал Забела == Літаратура == * Gembarzewski B. Rodowody pułków polskich i oddziałów równorzędnych od r. 1717 do r. 1831. — Warszawa, 1925. {{Войска ВКЛ (1717—1795)}} [[Катэгорыя:Конныя палкі Вялікага Княства Літоўскага]] 79kuvz2o07dmhpw9beuj0ju7mb16guo 0 108446 2685792 1612348 2026-08-21T13:08:14Z Kanstas 79005 дададзена 2685792 wikitext text/x-wiki {{Вайсковае падразьдзяленьне |назва = Вугорская харугва польнай булавы Вялікага Княства Літоўскага |арыгінальная назва = Chorągiew węgierska Buławy Polnej Litewskiej |выява = |подпіс выявы = |гады = [[1717]]—[[1793]] |краіна = [[Вялікае Княства Літоўскае]] |у складзе = [[Рэч Паспалітая]] |тып = пяхота |памер = |вядомыя камандзіры = |разьмяшчэньне = }} '''Вугорская харугва польнай булавы Вялікага Княства Літоўскага''' (грэнадэрская) — вайсковая адзінка вугорскай стралковай пяхоты [[Войска Вялікага Княства Літоўскага ў XVIII ст.|войска Вялікага Княства Літоўскага]] пэрыяду [[Рэч Паспалітая|Рэчы Паспалітай]], якая знаходзілася пры [[гетман польны літоўскі|гетмане польным]] Вялікага Княства Літоўскага. Падчас свайго існавання яна была вядомая як янычарская, вугорская або грэнадзёрская харугва. Харугвы былі асабістымі падраздзяленнямі гетманаў. Раскватэраваная ў 1751 годзе ў Менску. У 1776 годзе яна мела пастаянную колькасць у 80 салдат. Згодна з «Сакавіцкім унёскам» 1777 года, фактычная колькасць складала 48 салдат. Харугва павінна была складацца з 72 салдат. Статут 1789 года прадугледжваў 73 чалавекі на харугву. Пазіцыя: побач з палявым гетманам літоўскім. Традыцыйна кіраўніком харугвы таксама быў палявы гетман літоўскі (адсюль і назва падраздзялення). Салдаты янычарскіх харугваў, пазней пераўтвораных назад у венгерскія, насілі ўборы, падобныя на турэцкія і венгерскія ўзоры, прычым курткі асобных харугваў адрозніваліся па колеры. === Шэфы === [[гетман польны літоўскі|Гетманы польныя]] Вялікага Княства Літоўскага ([[1717]]). === Ротмістры === * Антоні Талочка (1751) * Мацей Марашэўскі (1775-1777) * Ежы Грымала (да [[29 чэрвеня]] [[1778]]), * Ян Лібэ (да [[29 чэрвеня]] [[1778]]) * Кароль Лазоўскі (1793). == Літаратура == * Gembarzewski B. Rodowody pułków polskich i oddziałów równorzędnych od r. 1717 do r. 1831. — Warszawa, 1925. {{Войска ВКЛ (1717—1795)}} [[Катэгорыя:Харугвы пяхоты Вялікага Княства Літоўскага]] [[Катэгорыя:Вугорская пяхота Рэчы Паспалітай]] ctnuq0ptp37urvkqe0addbppqsnxhlg 0 110927 2685911 2659819 2026-08-22T09:07:07Z ČarnaruskiVoin 76002 2685911 wikitext text/x-wiki {{Населены пункт/Славаччына |Назва = Шураны |Назва ў родным склоне = Шуранаў |Назва на мове краіны = Šurany |Край = [[Нітранскі край|Нітранскі]] |Раён = [[Новыя Замкі (раён)|Новыя Замкі]] |Шырата паўшар’е = паўночнае |Шырата градусаў = 48 |Шырата хвілінаў = 05 |Шырата сэкундаў = 14 |Даўгата паўшар’е = усходняе |Даўгата градусаў = 18 |Даўгата хвілінаў = 11 |Даўгата сэкундаў = 10 }} '''Шураны''' (да 1927 году — '''Вялікія Шураны'''; {{мова-sk|Šurany}}, {{мова-hu|Nagysurány}}) — горад у раёне [[Новыя Замкі (раён)|Новыя Замкі]] [[Нітранскі край|Нітранскага краю]] на паўднёвым захадзе [[Славаччына|Славаччыны]]. == Гісторыя == Археалягічныя дасьледваньні паказваюць, што абшар сучаснага гораду быў заселены яшчэ ў нэаліце. Упершыню горад упамінаецца ў 1138 годзе пад назвай «villa Suran» у лісьце вугорскага караля Бэлы II. У XIV стагодзьдзі тут пабудавалі крэпасьць. У 1663—1684 — пад турэцкай акупацыяй. У 1725 годзе крэпасьць была зьнішчаная. У 1832 годзе Шураны становяцца [[Вольнае каралеўскае места|каралеўскім горадам]]. У 1854 годзе тут была заснаваная цукровая фабрыка (закрытая ў 2000)<ref>[https://web.archive.org/web/20110723055831/http://www.surany.sk/en/o-meste :: Vítajte na stránkach mesta Šurany ::. .:: www.surany.sk ::<!-- Bot generated title -->]</ref>. Горад быў часткай Вугоршчыны да 1920 году. == Геаграфія == Шураны палягаюць на вышыні ў 123 м над узроўнем мора і пакрываюць плошчу ў 59 812 км²<ref name="statistics">{{Спасылка| загаловак = Municipal Statistics | выдавец = Statistical Office of the Slovak republic | url = http://www.statistics.sk/mosmis/eng/run.html | дата = 2008-02-10 |archiveurl = http://web.archive.org/web/20080208225314/http://www.statistics.sk/mosmis/eng/run.html <!-- Bot retrieved archive --> |archivedate = 2008-02-08}}</ref>. Горад разьмяшчаецца на [[Дунайская нізіна|Дунайскай нізіне]] ля ракі [[Нітра (рака)|Нітра]] за 13 км ад [[Новыя Замкі|Новых Замкаў]] і прыкладна за 100 км ад [[Браціслава|Браціславы]]. == Дэмаграфія == Паводле перапісу 2001 году колькасьць насельніцтва налічвае 10 491 чалавек. Нацыянальны склад: 97,28% — [[славакі]], 1,12% — [[вугорцы]], 0,64% — [[чэхі]]. Рэлігійны склад: 80,02% — [[каталіцтва|рыма-каталікі]], 14,76% — людзі без прыналежнасьці да рэлігіі і 1,19% — [[лютэранства|лютэране]]<ref name="statistics"/>. == Крыніцы == {{Крыніцы}} == Вонкавыя спасылкі == * [http://www.surany.sk Афіцыйны сайт] {{Новыя Замкі (раён)}} [[Катэгорыя:Гарады Славаччыны]] o3ut1qjt89poca8c7kknnj39l642w67 10 110931 2685906 2588591 2026-08-22T09:05:51Z ČarnaruskiVoin 76002 ČarnaruskiVoin перанёс старонку [[Шаблён:Новэ Замкі (раён)]] у [[Шаблён:Новыя Замкі (раён)]] 2588591 wikitext text/x-wiki {{Навігацыйная табліца2 | назва_шаблёну = Новэ Замкі (раён) | назва = Раён [[Новэ Замкі (раён)|Новэ Замкі]] | група_інфармацыі1 = Гарады | базавы_стыль = background: {{Колер|Славаччына}} | кляса_карткі = hlist | сьпіс1 = * '''[[Новэ Замкі]]''' * '''[[Штурава]]''' * '''[[Шураны]]''' | група_інфармацыі2 = Вёскі | сьпіс2 = * [[Андаўцэ]] * [[Байтава]] * [[Банаў]] * [[Барданява]] * [[Біня]] * [[Бранава (Славаччына)|Бранава]] * [[Бруты]] * [[Бэла (раён Новэ Замкі)|Бэла]] * [[Бэшэняў]] * [[Вікас]] * [[Вэльке Лоўчэ]] * [[Вэлькі Кір]] * [[Гбэлцэ]] * [[Гул (раён Новэ Замкі)|Гул]] * [[Дворы над Жытаваў]] * [[Дзедзінка]] * [[Долны Огай]] * [[Дубнік (Славаччына)|Дубнік]] * [[Камэнін]] * [[Камэніца над Гронам]] * [[Камэнны мост (Славаччына)|Камэнны мост]] * [[Кмэтава]] * [[Колта]] * [[Комача]] * [[Комьяціцэ]] * [[Ліпава (раён Новэ Замкі)|Ліпава]] * [[Лэля]] * [[Люба]] * [[Мале Косыгі]] * [[Маля над Гронам]] * [[Маня]] * [[Міхал над Жытаваў]] * [[Мойзэсава]] * [[Мужла]] * [[Нана (Славаччына)|Нана]] * [[Нова Веска]] * [[Обід]] * [[Паларыкава]] * [[Паўлава (Славаччына)|Паўлава]] * [[Подгайска]] * [[Позба]] * [[Радава]] * [[Расьціславіцэ]] * [[Рубань]] * [[Салка]] * [[Саркан]] * [[Сводзін]] * [[Стрэкаў]] * [[Сыкенічка]] * [[Сэмэрава]] * [[Твэрдашаўцэ]] * [[Траўніца]] * [[Уляны над Жытаваў]] * [[Хляба]] * [[Цэмнэ]] * [[Чэрнік]] * [[Чэхі (раён Новэ Замкі)|Чэхі]] * [[Ясава]] * [[Ятаў]] }}<noinclude> [[Катэгорыя:Вікіпэдыя:Шаблёны:Навігацыя:Славаччына‎]] </noinclude> trq4ajv05x1hjjtik54unscmhdbl9bw 2685915 2685906 2026-08-22T09:14:37Z ČarnaruskiVoin 76002 2685915 wikitext text/x-wiki {{Навігацыйная табліца2 | назва_шаблёну = Новыя Замкі (раён) | назва = Раён [[Новыя Замкі (раён)|Новыя Замкі]] | група_інфармацыі1 = Гарады | базавы_стыль = background: {{Колер|Славаччына}} | кляса_карткі = hlist | сьпіс1 = * '''[[Новыя Замкі]]''' * '''[[Штурава]]''' * '''[[Шураны]]''' | група_інфармацыі2 = Вёскі | сьпіс2 = * [[Андаўцы]] * [[Байтава]] * [[Банаў]] * [[Барданява]] * [[Біня]] * [[Бранава (Славаччына)|Бранава]] * [[Бруты]] * [[Бэла (раён Новыя Замкі)|Бэла]] * [[Бэшаняў]] * [[Влкас]] * [[Вялікія Лоўцы]] * [[Вялікі Кір]] * [[Гбэлцы]] * [[Гул (раён Новыя Замкі)|Гул]] * [[Дворы над Жытавай]] * [[Дзедзінка]] * [[Дольны Огай]] * [[Дубнік (Славаччына)|Дубнік]] * [[Зэмнае]] * [[Камэнін]] * [[Камяніца над Гронам]] * [[Каменны мост (Славаччына)|Каменны мост]] * [[Кмэцява]] * [[Колта]] * [[Комача]] * [[Ком'яціцы]] * [[Ліпава (раён Новыя Замкі)|Ліпава]] * [[Лэля]] * [[Люба]] * [[Малыя Косігі]] * [[Малая над Гронам]] * [[Маня]] * [[Міхал над Жытавай]] * [[Мойзэсава]] * [[Мужла]] * [[Нана (Славаччына)|Нана]] * [[Новая Вёска (Славаччына)|Новая Вёска]] * [[Обід]] * [[Паларыкава]] * [[Паўлава (Славаччына)|Паўлава]] * [[Подгайская]] * [[Позба]] * [[Радава]] * [[Расьціславіцы]] * [[Рубань]] * [[Салка]] * [[Сводзін]] * [[Стрэкаў]] * [[Сікенічка]] * [[Сэмэрава]] * [[Траўніца]] * [[Уляны над Жытавай]] * [[Хляба]] * [[Цьвёрдашаўцы]] * [[Чэрнік]] * [[Чэхі (раён Новыя Замкі)|Чэхі]] * [[Шаркан]] * [[Ясава]] * [[Ятаў]] }}<noinclude> [[Катэгорыя:Вікіпэдыя:Шаблёны:Навігацыя:Славаччына‎]] </noinclude> hputm8mmmzum4nu7yzpv2xy43jn1zkp 0 110938 2685912 2659820 2026-08-22T09:07:29Z ČarnaruskiVoin 76002 2685912 wikitext text/x-wiki {{Населены пункт/Славаччына |Назва = Штурава |Назва ў родным склоне = Штурава |Назва на мове краіны = Štúrovo |Былая назва = Паркан |Край = [[Нітранскі край|Нітранскі]] |Раён = [[Новыя Замкі (раён)|Новыя Замкі]] |Шырата паўшар’е = паўночнае |Шырата градусаў = 47 |Шырата хвілінаў = 47 |Шырата сэкундаў = 57 |Даўгата паўшар’е = усходняе |Даўгата градусаў = 18 |Даўгата хвілінаў = 43 |Даўгата сэкундаў = 05 }} '''Штурава''' ({{мова-sk|Štúrovo}}, {{мова-hu|Párkány}}, {{мова-de|Gockern}}, {{мова-tr|Ciğerdelen}}) — горад у [[Славаччына|Славаччыне]], разьмешчаны на [[Дунай|Дунаі]]. Насельніцтва — 11 172 чалавекі ([[2005]]). Штурава знаходзіцца насупраць вугорскага гораду Эстэргом. Мост Марыі Валерыі, зьнішчаны ў [[1944]] і адноўлены ў [[2001]] годзе, злучае два населеных пункты. == Назва == Да [[1948]] году горад быў вядомы пад назваю «Паркан» ({{мова-sk|Parkan}}). Цяперашняя назва была нададзеная пасьля [[Другая сусьветная вайна|Другой сусьветнай вайны]] ў гонар лідэра славацкага нацыянальнага руху [[Людавіт Штур|Людавіта Штура]]. У [[1991]] годзе рабіліся спробы вяртаньня старое назвы праз рэфэрэндум, аднак, незважаючы на факталягічную абгрунтаванасьць, урад адмовіўся зьмяняць назву гораду<ref name="dochistory">https://web.archive.org/web/20120206095832/http://www.sturovo.sk/main.php?id_menu=17329&id_menu_obsah_m34873=10106&firmy_slovenska_flag=0&caption1=0 Štúrovo — History (contains a link to .doc file, in Slovak)</ref>. == Гісторыя == [[Файл:Esztergom vizfestmenye 1664-bol.JPG|thumb|left|Парканы і Эстэргом у 1664 г.]] Горад быў заселены яшчэ ў дагістарычныя часы, дзякуючы свайму спрыяльнаму разьмяшчэньню. Гэта быў пункт рачных пераправаў, які зьяўляўся часткай сыстэмы рымскіх [[лімэс]]аў пад назвай Аванум ({{мова-la|Avanum|скарочана}}) у часе [[Рымская імпэрыя|рымскага панаваньня]]. Горад упершыню згадваецца ў [[1075]] годзе як «Kakath». У [[1189]] годзе ў горадзе прыпыняецца з сваім войскам [[Фрыдрых I Барбароса]], які рушыў да [[Палестына|Палестыны]]. У [[16 стагодзьдзе|XVI стагодзьдзі]], пасьля заваёвы туркамі Буды ў [[1541]] годзе, горад, разам з Эстэргомам, быў акупаваны [[Асманская імпэрыя|Асманскай імпэрыяй]] і стаў прымежным населеным пунктам. За гэтым пасьледвалі шматлікія беспасьпяховыя спробы адваёвы гораду ад туркаў, пакуль у [[1683]] годзе вялікі князь літоўскі і кароль польскі [[Ян III Сабескі]] не разьбіў турэцкае войска ў бітве пад Парканамі. За часам кіраваньня [[Марыя Тэрэзія|Марыі Тэрэзіі]] горад аднавіўся ў сваіх правах ([[1740]]) і набыў статус адміністрацыйнага цэнтру. У [[1850]] годзе Парканы сталі чыгуначнай станцыяй на лініі [[Браціслава|Прэсбург]] — [[Будапэшт]]. У [[1895]] годзе быў узьведзены мост Марыі Валерыі. Пасьля [[Першая сусьветная вайна|Першай сусьветнай вайны]] горад стаў прымежным пунктам з [[Чэхаславаччына]]й. У [[1938]] годзе ў выніку Першага венскага арбітражу ізноў стаў часткай [[Вугоршчына|Вугоршчыны]]. У [[1944]]—[[1945]] гадах акупаваны войскамі [[СССР]]. У часе нямецкага адступленьня мост Марыі Валерыі зьнішчаецца ў другі раз (першы раз быў у 1919 годзе). Пасьля [[Другая сусьветная вайна|Другой сусьветнай вайны]] горад быў пераданы Чэхаславаччыне. У [[1948]] годзе перайменаваны ў Штурава. Раней незалежныя вёскі Нана і Обід былі далучаныя да гораду ў 1960 і 1972 гадах, адпаведна. Штурава перастаў быць раённым цэнтрам і ў 1960 увайшоў у [[Новыя Замкі (раён)|раён Новыя Замкі]]. У пасьляваенны час горад зазнаў імклівую індустрыялізацыю. У [[1968]] годзе быў адкрыты найбуйнейшы завод з назвай «Juhoslovenské celulózky a papierne», на якім працавала каля 4000 чалавек. У [[1978]] годзе быў адкрыты курорт гарачых крыніцаў «Vadaš». Мясцовая чыгуначная станцыя стала другой паводле памеру ў Славаччыне<ref name="dochistory"/>. Пасьля [[Аксамітная рэвалюцыя|Аксамітнай рэвалюцыі]] муніцыпалітэты Нана ([[1990]]) і Обід ([[1998]]) сталі ізноў асобнымі вёскамі. У [[2001]] годзе мост Марыі Валерыі быў адноўлены ў трэці раз, што паспрыяла разьвіцьцю мясцовай эканомікі. == Мяжа == [[Файл:Slovakia sturovo exit 1988.jpg|150пкс|міні|Дашэнгенаўская пашпартная марка з Штурава]] Да [[21 сьнежня]] [[2007]] году, калі Славаччына і Вугоршчына сталі часткаю Шэнгенскай зоны, Штурава быў буйным пунктам перасячэньня мяжы паміж дзьвюма краінамі цераз мост Марыі Валерыі да Эстэргома, разьмешчанага на вугорскім баку Дунаю. Мост мае 500 мэтраў у даўжыню і названы ў гонар эрцгерцагіні аўстрыйскай Марыі Валерыі ([[1868]]—[[1924]]), трэцяй дачкі імпэратара Франца Ёсіфа I Лізаветы Баварскай. Першапачаткова мост быў адкрыты [[28 верасьня]] [[1895]] году і руйнаваўся двойчы. [[22 ліпеня]] [[1919]] году мост быў упершыню зьнішчаны шляхам падрыву яго першай апоры на заходнім баку. У [[1922]] годзе мост быў адноўлены і ў [[1926]] цалкам рэканстряваны. У часе [[Другая сусьветная вайна|Другой сусьветнай вайны]], адступаючыя нямецкія войскі ўзарвалі мост [[26 верасьня]] [[1944]] году разам зь іншымі мастамі каля Эстэргому. Дзесягодзьдзі зацятага непаразуменьня паміж камуністычнымі ўрадамі Вугоршчыны і Чэхаславаччыны прадвызначылі няздольнасьць аднаўленьня канструкцыяў моста да яго канчатковага аднаўленьня [[11 кастрычніка]] [[2001]] году. Палову грашовых выдаткаў у памеры 10 млн [[эўра]] пакрыў грант [[Эўрапейскі Зьвяз|Эўрапейскага Зьвязу]] ў межах праекту EU PHARE для краінаў-кандыдатаў на ўступленьне ў ЭЗ. Штурава таксама быў істотным чыгуначным пунктам перасячэньня славацка-вугорскай мяжы на лініі Браціслава-Будапэшт. == Дэмаграфія == Паводле перапісу 2001 году колькасьць насельніцтва гораду налічвае 11 708 чалавек. Нацыянальны склад: 68,7% — [[вугорцы]], 28,1% — [[славакі]]. Рэлігійны склад: 77,18% — [[каталіцтва|рыма-каталікі]], 16,45% — людзі без прыналежнасьці да рэлігіі і 1,36% — эвангелісты. == Гарады-пабрацімы == * {{Сьцяг Вугоршчыны}} [[Эстэргом]], [[Вугоршчына]] * {{Сьцяг Чэхіі}} [[Брунтал]], [[Чэхія]] * {{Сьцяг Італіі}} [[Кастэльлярана]], [[Італія]] * {{Сьцяг Румыніі}} [[Бараолт]], [[Румынія]] * {{Сьцяг Сэрбіі}} [[Нові Бэчэй]], [[Сэрбія]] * {{Сьцяг Польшчы}} [[Клобуцк]], [[Польшча]] == Крыніцы == {{Крыніцы}} == Вонкавыя спасылкі == * [http://www.sturovo.sk Афіцыйная сайт] * [https://web.archive.org/web/20110710091806/http://vadas.sk/index.php?lang=english Тэрмальны курорт Вадаш] * [http://panoramy.sme.sk/panorama/2143/sturovo-nabrezie-dunaja/?pr=2144 Віртуальны тур па Штурава] {{Новыя Замкі (раён)}} [[Катэгорыя:Гарады Славаччыны]] [[Катэгорыя:Гарады на Дунаі]] 9iewdr0vcalyqycdq5k4busp44uv45f 0 110993 2685896 2491983 2026-08-22T06:32:20Z Ліцьвін 847 пунктуацыя, стыль 2685896 wikitext text/x-wiki {{Населены пункт/Беларусь |Назва = Валожынкі |Статус = вёска |Назва ў родным склоне = Валожынкаў |Трансьлітараваная назва = Valožynki |Герб = |Сьцяг = |Гімн = |Дата заснаваньня = |Першыя згадкі = |Статус з = |Магдэбурскае права = |Былая назва = |Мясцовая назва = |Вобласьць = [[Віцебская вобласьць|Віцебская]] |Раён = [[Шаркоўшчынскі раён|Шаркоўшчынскі]] |Сельсавет = [[Ёдзкі сельсавет|Ёдзкі]] |Гарадзкі савет = |Старшыня гарвыканкаму = |Пасада кіраўніка = |Кіраўнік = |Плошча = |Крыніца плошчы = |Вышыня = |Унутраны падзел = |Колькасьць насельніцтва = 143 |Год падліку колькасьці = 2010 |Крыніца колькасьці насельніцтва = |Этнічны склад насельніцтва = |Год падліку этнічнага складу = |Нацыянальны склад насельніцтва = |Год падліку нацыянальнага складу = |Колькасьць двароў = |Год падліку колькасьці двароў = |Крыніца колькасьці двароў = |Паштовы індэкс = |СААТА = |Выява = |Апісаньне выявы = |Шырата градусаў = 55 |Шырата хвілінаў = 23 |Шырата сэкундаў = 40.9 |Даўгата градусаў = 27 |Даўгата хвілінаў = 22 |Даўгата сэкундаў = 9.1 |Пазыцыя подпісу на мапе = справа |Водступ подпісу на мапе = |Commons = |Сайт = }} '''Вало́жынкі'''<ref>{{Літаратура/Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь/Віцебская вобласьць}} С. 492</ref> — [[вёска]] ў [[Шаркоўшчынскі раён|Шаркоўшчынскім раёне]] [[Віцебская вобласьць|Віцебскай вобласьці]]. Уваходзіць у склад [[Ёдзкі сельсавет|Ёдзкага сельсавету]]. == Гісторыя == У міжваенны час вёска знаходзілася ў складзе гміны Ёды Дзісенскага павету Віленскага ваяводзтва Польскай Рэспублікі<ref>Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa 1938, wolumin — 1, s. 6.</ref><ref>https://web.archive.org/web/20220427214757/https://www.senat.gov.pl/gfx/senat/pl/senatopracowania/70/plik/m-631.pdf</ref><ref>https://encyklopedia.pwn.pl/haslo/;3950665</ref><ref>Piotr Eberhardt, ''Formowanie się polskiej granicy wschodniej po II wojnie światowej'', „Dzieje Najnowsze”, Rocznik L – 2018 (2), 2018, s. 95–100.</ref>. Да 10 кастрычніка 2013 году — цэнтар [[Валожынскі сельсавет (Шаркоўшчынскі раён)|Валожынскага сельсавету]]. 10 кастрычніка 2013 году перададзеная зь ліквідаванага [[Валожынскі сельсавет (Шаркоўшчынскі раён)|Валожынскага сельсавету]] ў склад [[Ёдзкі сельсавет|Ёдзкага сельсавету]]<ref>[https://web.archive.org/web/20180311203419/http://pravo.by/document/?guid=3871&p0=D913v0060692&p1=1 «Об изменении административно-территориального устройства некоторых районов Витебской области». Решение Витебского областного Совета депутатов от 10 октября 2013 г. № 292]{{Ref-ru}}</ref>. == Насельніцтва == * 1921 год — 93 чалавекi<ref>Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej — Tom VII — Część II — Ziemia Wileńska — Powiaty: Brasław, Duniłowicze, Brasław i Wilejka, Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa 1923, s 53.</ref> * 1931 год — 94 чалавекi<ref>Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa 1938, wolumin — 1, s. 7.</ref> * 1999 год — 175 чалавек * 2010 год — 143 чалавекі == Крыніцы == {{Крыніцы}} == Літаратура == {{SgKP|XIII|913|Wołożynki, wieś, powiat dzisieński}} {{Ёдзкі сельсавет}} {{Шаркоўшчынскі раён}} [[Катэгорыя:Ёдзкі сельсавет]] [[Катэгорыя:Населеныя пункты Шаркоўшчынскага раёну]] r2qii80b7mc2jj0j41jgqviorksvul4 10 111061 2685903 1815762 2026-08-22T09:03:41Z ČarnaruskiVoin 76002 2685903 wikitext text/x-wiki {{Навігацыйная табліца |назва_шаблёну = Сэніца (раён) |назва = Раён [[Сэніца (раён)|Сэніца]] |група_інфармацыі1 = Гарады | стыль_загалоўка = background: {{Колер|Славаччына}} | стыль_групаў = background: {{Колер|Славаччына}} |сьпіс1 = '''[[Сэніца (Славаччына)|Сэніца]]{{*}}[[Шашцін-Стражэ]] |група_інфармацыі2 = Вёскі |сьпіс2 = [[Білкавыя Гумэнцы]]{{*}}[[Борскі Мікулаш]]{{*}}[[Борскі Сьвяты Юр]]{{*}}[[Чары]]{{*}}[[Часткаў]]{{*}}[[Дойч]]{{*}}[[Глбокае]]{{*}}[[Градзішце пад Вратнам]]{{*}}[[Ябланіца]]{{*}}[[Ковалаў]]{{*}}[[Куклаў]]{{*}}[[Куты (Славаччына)|Куты]]{{*}}[[Лакшарская Новая Весь]]{{*}}[[Мараўскі Сьвяты Ян]]{{*}}[[Осускае]]{{*}}[[Плавэцкі Пэтэр]]{{*}}[[Подбранч]]{{*}}[[Прэтрж]]{{*}}[[Прэвалы]]{{*}}[[Рогаў]]{{*}}[[Ровэнска]]{{*}}[[Рыбкі]]{{*}}[[Сэкуле]]{{*}}[[Смолінскае]]{{*}}[[Смрдакі]]{{*}}[[Собацішце]]{{*}}[[Цэрава]]{{*}}[[Шайдзіковыя Гумэнцы]]{{*}}[[Штэфанаў]] }}<noinclude> [[Катэгорыя:Вікіпэдыя:Шаблёны:Навігацыя:Славаччына‎|{{НАЗВА_СТАРОНКІ}}]] </noinclude> iltf1phjc912jg7lf1og8aaf9wfr50m 0 117000 2685815 2679301 2026-08-21T18:53:40Z CommonsDelinker 521 Са старонкі прыбраны файл FC_Ertis_Pavlodar_logo.jpg, бо ён быў выдалены з Commons удзельнікам [[c:User:Infrogmation|Infrogmation]]. Прычына: per [[:c:Commons:Deletion requests/File:FC Ertis Pavlodar logo.jpg|]]. 2685815 wikitext text/x-wiki {{Футбольны клюб |Назва = Іртыш |Лягатып = |ПоўнаяНазва = Ертіс Павлодар Футбол Клубы |Заснаваны = 1965 |Горад = [[Паўладар]], [[Казахстан]] |Стадыён = [[Цэнтральны стадыён (Паўладар)|Цэнтральны]] |Умяшчальнасьць = 12 000 |Прэзыдэнт = |Трэнэр = |Чэмпіянат = {{Папярэдні футбольны сэзон Казахстану|ІртышПаўлаЛіга}} |Сэзон = {{Папярэдні футбольны сэзон Казахстану|ІртышПаўлаСэзон}} |Месца = {{Папярэдні футбольны сэзон Казахстану|ІртышПаўла}} |Сайт = http://www.fcirtysh.kz/ |Прыналежнасьць = Казаскія }} «'''Іртыш'''» ({{мова-kk|Ертіс}}) — казаскі футбольны клюб з гораду [[Паўладар]]у. Заснаваны ў 1965 годзе. Пяціразовы [[Чэмпіянат Казахстану па футболе|чэмпіён Казахстану]], уладальнік [[Кубак Казахстану па футболе|Кубка Казахстану]] (1998). == Крыніцы == {{Крыніцы}} == Вонкавыя спасылкі == * [https://web.archive.org/web/20110722142308/http://www.fcirtysh.kz/ Афіцыйны сайт] {{Прэм’ер-ліга чэмпіянату Казахстану па футболе}} [[Катэгорыя:Паўладар]] [[Катэгорыя:Футбольныя клюбы, заснаваныя ў 1965 годзе]] 37focpuaf2gln7m1nhn6utlllxg7tkv 10 139772 2685900 1614651 2026-08-22T08:59:17Z ČarnaruskiVoin 76002 2685900 wikitext text/x-wiki {{Навігацыйная табліца | назва_шаблёну = Ж’яр над Гронам (раён) | state = {{{state|}}} | назва = Раён [[Ж’яр над Гронам (раён)|Ж’яр над Гронам]] | верх = | выява = | базавы_стыль = background: {{Колер|Славаччына}} | група_інфармацыі1 = Месты | сьпіс1 = * [[Крэмніца]] * [[Ж’яр над Гронам]] | група_інфармацыі2 = Вёскі | сьпіс2 = * [[Барташавая Легатка]] * [[Бзэніца]] * [[Выгнэ]] * [[Глінік над Гронам]] * [[Горная Вэс (Ж’яр над Гронам)|Горна Вэс]] * [[Горная Жданя]] * [[Гронская Дубрава]] * [[Дольная Вэс]] * [[Дольная Жданя]] * [[Дольная Трнаўка]] * [[Іграч]] * [[Капэрніца (Ж’яр над Гронам)|Капэрніца]] * [[Косарын]] * [[Крагулі]] * [[Крэмніцкія Бані]] * [[Кунешаў]] * [[Ладамэрская Веска]] * [[Легатка пад Брэгмі]] * [[Лоўча]] * [[Лоўчыца Трубін]] * [[Луціла]] * [[Лучкі (Ж’яр над Гронам)|Лучкі]] * [[Нявольнае]] * [[Піцелава]] * [[Прохат]] * [[Прэставэлкі]] * [[Рэпішце]] * [[Скленыя Цяпліцы]] * [[Сласка]] * [[Старая Крэмнічка]] * [[Трнава Гора]] * [[Янава Легата]] * [[Ястраба]] | група_інфармацыі3 = | сьпіс3 = | ніз = }}<noinclude>[[Катэгорыя:Вікіпэдыя:Шаблёны:Навігацыя:Славаччына|{{НАЗВА_СТАРОНКІ}}]]</noinclude> pvj5m6fsc1tbbg6ttusqllerobkua2u 10 140427 2685916 1606508 2026-08-22T09:18:47Z ČarnaruskiVoin 76002 2685916 wikitext text/x-wiki {{Навігацыйная табліца | назва_шаблёну = Новэ Места над Вагам (раён) | state = {{{state|}}} | назва = Раён [[Новэ Места над Вагам (раён)|Новэ Места над Вагам]] | верх = | выява = | базавы_стыль = background: {{Колер|Славаччына}} | група_інфармацыі1 = Месты | сьпіс1 = * [[Новэ Места над Вагам]] * [[Стара Тура]] | група_інфармацыі2 = Вёскі | сьпіс2 = * [[Бзінцы пад Яварынай]] * [[Бошаца]] * [[Брунаўцы]] * [[Бэцкаў (вёска)|Бэцкаў]] * [[Вадзяўцы]] * [[Вішнёвае (Новэ Места над Вагам)|Вішнёвае]] * [[Галузіцы (Новэ Места над Вагам)|Галузіцы]] * [[Горная Стрэда]] * [[Градак (Новэ Места над Вагам)|Градак]] * [[Грахавішце]] * [[Горка над Вагам]] * [[Дольныя Сэрні]] * [[Зэмянскае Падградзьдзе]] * [[Калніца]] * [[Кочаўцы]] * [[Лубіна (Новэ Места над Вагам)|Лубіна]] * [[Лука (Славаччына)|Лука]] * [[Мараўскае Лескавае]] * [[Модрава]] * [[Модраўка]] * [[Новая Бошаца]] * [[Новая Весь над Вагам]] * [[Нова Легата]] * [[Очкаў]] * [[Падольле (Новэ Места над Вагам)|Падольле]] * [[Побэдзім]] * [[Поважаны]] * [[Потварыцы]] * [[Старая Легата]] * [[Трэнчанскія Багуславіцы]] * [[Часткаўцы]] * [[Чахціцы]] | група_інфармацыі3 = | сьпіс3 = | ніз = }}<noinclude>[[Катэгорыя:Вікіпэдыя:Шаблёны:Навігацыя:Славаччына|{{НАЗВА_СТАРОНКІ}}]]</noinclude> lve4uqztk1a1ds8kxdks9lghe05vj73 0 142001 2685847 2498020 2026-08-21T20:21:04Z ČarnaruskiVoin 76002 2685847 wikitext text/x-wiki {{Населены пункт/Славаччына |Назва = Ж’яр над Гронам |Статус = горад |Назва ў родным склоне = Ж’яру над Гронам |Назва на мове краіны = Žiar nad Hronom |Герб = Coa Slovakia Town Garamszentkereszt.svg |Сьцяг = |Гімн = |Дата заснаваньня = |Першыя згадкі = 1075 |Статус з = |Магдэбурскае права = |Былая назва = Сьвяты Крыж [над Гронам] |Мясцовая назва = |Край = [[Банскабыстрыцкі край|Банскабыстрыцкі]] |Раён = [[Ж’яр над Гронам (раён)|Ж’яр над Гронам]] |Рэгіён = [[Цекаў]] |Прэзыдэнт места = |Пасада кіраўніка = староста |Кіраўнік = Пэтэр Антал<ref>{{Спасылка|аўтар = |прозьвішча = |імя = |аўтарlink = |суаўтары = |дата публікацыі = 28 лістапада 2010|url = http://app.statistics.sk/kv2010/sr/tab9.jsp?lang=sk&sr=1|загаловак = Zoznam zvolených starostov obcí, mestských častí a primátorov miest vo voľbách do orgánov samosprávy obcí|фармат = |назва праекту = |выдавец = Inštitút informatiky a štatistiky / Štatistický úrad Slovenskej republiky|дата = 2 чэрвеня 2013|мова = sk|камэнтар = }}</ref> |Плошча = 39.06 |Крыніца плошчы = |Вышыня = 226 |Унутраны падзел = |Колькасьць насельніцтва = 19862 |Год падліку колькасьці = 2011 |Крыніца колькасьці насельніцтва = <ref>{{Спасылка|аўтар = |прозьвішча = |імя = |аўтарlink = |суаўтары = |дата публікацыі = |url = http://portal.statistics.sk/files/Sekcie/sek_600/Demografia/Obyvatelstvo/tabulky/pocet_obyvatelov/2011/poc_obyv_2011_n.zip|загаловак = Počet obyvateľov k 31.12.2011|фармат = |назва праекту = |выдавец = Štatistický úrad Slovenskej republiky|дата = 2 чэрвеня 2013|мова = sk|камэнтар = }}</ref> |Тэндэнцыя колькасьці насельніцтва = |Колькасьць насельніцтва аглямэрацыі = |Год падліку колькасьці аглямэрацыі = |Крыніца колькасьці аглямэрацыі = |Этнічны склад насельніцтва = |Год падліку этнічнага складу = |Нацыянальны склад насельніцтва = |Год падліку нацыянальнага складу = |Колькасьць двароў = |Год падліку колькасьці двароў = |Паштовы індэкс = 965 01 |Паштовыя індэксы = |Тэлефонны код = +421-45 |Аўтамабільны нумарны знак = ZH |NUTS = 516589 |Выява = NamZH04.JPG |Апісаньне выявы = Пляц [[Славацкая маціца|Маціцы славацкай]] |Шырата градусаў = 48 |Шырата хвілінаў = 35 |Шырата сэкундаў = 03 |Даўгата градусаў = 18 |Даўгата хвілінаў = 51 |Даўгата сэкундаў = 39 |Пазыцыя подпісу на мапе = |Водступ подпісу на мапе = |Сайт = [http://www.ziar.sk/ www.ziar.sk] }} '''Ж’яр над Гро́нам''' ({{Мова-sk|Žiar nad Hronom}}), да 1920 року '''Сьвяты́ Крыж''', да 1955 '''Сьвяты Крыж над Гронам''' ({{Мова-sk|Svätý Kríž nad Hronom|скарочана}}; {{Мова-de|Heiligenkreuz an der Gran}}; {{Мова-hu|Garamszentkereszt}}, да 1888 ''Barsszentkereszt'') — [[места]] ў Славаччыне, цэнтар [[Ж’яр над Гронам (раён)|аднайменнага раёну]] ў [[Банскабыстрыцкі край|Банскабыстрыцкім краі]]. Знаходзіцца на правым беразе ракі [[Грон]]. == Геаграфія == Места разьмяшчаецца ў [[Ж’ярская катлавіна|Ж’ярскай катлавіне]] у [[Банскабыстрыцкі край|Банскабыстрыцкім краі]]. Катлавіна акружаная пагор’ямі [[Втачнік]], [[Крэмніцкія горы]] і [[Шцьяўніцкія горы]]. Сярэднегадавая тэмпэратура прыкладна 8&nbsp;°C, прычым у рэгіёне частыя [[атмасфэрныя ападкі]]. У зімовы пэрыяд тэмпэратура даволі нізкая, улетку дасягае ўзроўню 25&nbsp;°C — 35&nbsp;°C. Праз Ж’яр над Гронам працякае рака [[Грон]], другая па даўжыні ў Славаччыне. Таксама побач зь местм працякае Луцільскі паток, які ўцякае ў Грон. == Мінуўшчына == [[Файл:Stará hvezdaren.JPG|значак|зьлева|Старая абсэрваторыя]] Першыя згадкі пра паселішча на гэтым месцы датаваныя [[1075]] рокам. Часткова яно адносілася да ўладаньняў замку [[Шашаўскі замак|Шашаў]], часткова — да [[Гронскі Бэнядзік|Гронскага Бэнядзіка]]. Паселішча атрымала сельскагаспадарчыя прывілеі. Пазьней пад уладаньне Шашаўскага замку перайшла ўся вёска Сьвяты Крыж. У [[Сярэднявечча|Сярэднявеччы]] вёска стала мястэчкам і зрабілася адміністрацыйным і культурным цэнтрам рэгіёну. Гэта было зьвязана з разьвіцьцём гандлю, а пазьней з паўстаньнем [[цэх]]аў: [[кравец]]кіх, [[Сапожнік|сапожніцкіх]], пазьней [[каваль]]скіх. У 1690 року места атрымала права правядзеньня кірмашоў. Дамінантаю места стаў маёнтак, які ў пазьнейшыя гады стаў летняй сядзібай [[арцыбіскуп]]ства. XVII стагодзьдзе сталася цяжкім часам для месьцічаў. На іх абрынуўся мор, які распаўсюдзіўся па ўсёй Эўропе зь [[Італія|Італіі]], а таксама войны: Шашаў быў сядзібай паўстанцаў. Пасьля шматгадовых хваляваньняў места патрабавала поўнага абнаўленьня гаспадаркі. Маёнтак у Сьвятым Крыжы стаў сядзібай [[Банска Бістрыца|банскабістрыцкага]] [[біскуп]]а, і ў гэты пэрыяд зазнаў рэканструкцыю. У XIX стагодзьдзі ў ім мешкаў [[Штэфан Мойзэс]]. У 1927 року мястэчка атрымала назву Сьвяты Крыж над Гронам. Пасьля Другой сусьветнай вайны тут паўстаў алюмінавы завод, што стварыла шмат новых працоўных месцаў і забясьпечыла далейшае разьвіцьцё. Сьвяты Крыж над Гронам атрымаў статус места і ў 1955 атрымаў цяперашнюю назву. У 1969 і 1991 у ейны склад увайшлі вёскі [[Шашаўске Падградзьдзе]], [[Ладамэрска Веска]], [[Луціла]] і [[Горныя Опатаўцы]]. Ад 1991 року Ладамерска Веска і Луціла ізноў сталі самастойнымі вёскамі. == Насельніцтва == [[Славакі]] — 94,24%, [[цыганы]] — 1,97%, [[чэхі]] — 0,95%, [[вугорцы]] — 0,69%<ref name="statistics">{{Спасылка|загаловак = Municipal Statistics | выдавец = Statisticky urad Slovenskej republiky | url = http://www.statistics.sk/mosmis/eng/run.html | дата = 2007-12-20| мова = sk}}</ref>. 62,07% усяго насельніцтва — [[Каталіцкая царква|рыма-каталікі]], за імі 25,54% безь веравызнаньня, астатнія — [[Эвангельская царква аўгсбурскага вызнаньня (Славаччына)|эвангелікі]]<ref name="statistics"/>. == Прамысловасьць == Найбольшае прадпрыемства — мэталюргічны завод кампаніі [[Slovalco]], раней вядомы як фабрыкі Славацкага нацыянальнага паўстаньня, збудаваныя ў 1950-х. == Культура == Дзейнічае археалягічная экспазыцыя і галерэя [[Акадэмія навук Славаччыны|славацкай АН]]. == Турыстычная інфармацыя == [[Файл:Sasovsky hrad2.jpg|значак|[[Шашаўскі замак]]]] * Руіны [[Шашаўскі замак|Шашаўскага замку]] * Ж’ярскі рэнэсансны маёнтак 1631 року, перабудаваны ў клясычным стылі ў 1782—1794, дабудаваны ў 1850—1869 * Ж’ярская фара * Касьцёл Узвышэньня Сьвятога Крыжа (1813) з крыптай, дзе пахаваныя [[Штэфан Мойзэс]] і Міхал Храстэк * Гатычны касьцёл у [[Горныя Опатаўцы|Горных Опатаўцаў]], перабудаваны ў канцы XVII — на пачатку XVIII стагодзьдзяў * Жыдоўскія могілкі на Шыбенічнай гары == Транспарт == Чыгуначная станцыя на лініі [[Браціслава]] — [[Кошыцы]]. == Вядомыя ўраджэнцы і жыхары == * [[Штэфан Мойзэс]] ([[1797]]—[[1869]]) — біскуп, першы кіраўнік [[Славацкая маціца|Маціцы славацкай]] * [[Ян Леваслаў Бэла]] ([[1843]]—[[1936]]) — кампазытар * [[Антон Штэфанэк]] ([[1877]]—[[1964]]) — сацыоляг, міністар адукацыі і народнай асьветы * [[Уладзімер Мэч’яр]] (нарадзіўся ў [[1942]] годзе) — трохразовы прэм’ер-міністар Славаччыны * [[Людавіт Чэрнак]] (нарадзіўся ў [[1951]] годзе) — двухразовы міністар эканомікі Славаччыны == Месты-партнэры == Ад 2006 року Ж’яр над Гронам актыўна разьвівае супрацоўніцтва з чэскім местам [[Сьвітаві]]. == Крыніцы == {{Крыніцы}} == Вонкавыя спасылкі == * [http://www.ziar.sk/ Афіцыйная бачына]{{ref-sk}} {{Ж’яр над Гронам (раён)}} [[Катэгорыя:Ж’яр над Гронам (раён)| ]] [[Катэгорыя:Гарады Славаччыны]] [[Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XI стагодзьдзі]] gk7jqgkmmtifkqq4jsi4da9nrgi42tn 0 147751 2685902 2521147 2026-08-22T09:03:07Z Kontributor 2K 83113 Герб: update redirect 2685902 wikitext text/x-wiki {{Населены пункт |Назва = Алікантэ |Статус = горад |Назва ў родным склоне = Алікантэ |Назва на мове краіны = Alicante |Код мовы назвы краіны = es |Краіна = Гішпанія |Герб = Escut d'Alacant.svg |Сьцяг = Bandera d'Alacant.svg |Гімн = |Дата заснаваньня = |Першыя згадкі = |Статус з = |Магдэбурскае права = |Былая назва = |Мясцовая назва = |Від адміністрацыйнай адзінкі 1 = Аўтаномная супольнасьць |Назва адміністрацыйнай адзінкі 1 = [[Валенсія (аўтаномная супольнасьць)|Валенсія]] |Від адміністрацыйнай адзінкі 2 = Правінцыя |Назва адміністрацыйнай адзінкі 2 = [[Алікантэ (правінцыя)|Алікантэ]] |Від адміністрацыйнай адзінкі 3 = |Назва адміністрацыйнай адзінкі 3 = |Пасада кіраўніка = |Кіраўнік = |Плошча = 201.27 |Крыніца плошчы = |Вышыня = 3 |Унутраны падзел = |Колькасьць насельніцтва = 334329 |Тэндэнцыя колькасьці насельніцтва= |Год падліку колькасьці = 2011 |Крыніца колькасьці насельніцтва = |Колькасьць насельніцтва аглямэрацыі = |Год падліку колькасьці аглямэрацыі = |Крыніца колькасьці аглямэрацыі = |Этнічны склад насельніцтва = |Год падліку этнічнага складу = |Нацыянальны склад насельніцтва = |Год падліку нацыянальнага складу = |Дадатковы парамэтар насельніцтва = |Значэньне дадатковага парамэтра насельніцтва = |Год падліку дадатковага парамэтра насельніцтва = |Часавы пас = +1 |Летні час = +2 |Тэлефонны код = |Паштовы індэкс = |Паштовыя індэксы = |Назва лічбавага клясыфікатару = |Лічбавы клясыфікатар = |Аўтамабільны нумарны знак = |Назва аўтамабільнага нумарнога знаку = |Аўтамабільныя нумарныя знакі = |Назва аўтамабільных нумарных знакаў = |Выява = Luceros3.jpg |Апісаньне выявы = |Шырата паўшар’е = паўночнае |Шырата градусаў = 38 |Шырата хвілінаў = 20 |Шырата сэкундаў = 43 |Даўгата паўшар’е = заходняе |Даўгата градусаў = 0 |Даўгата хвілінаў = 28 |Даўгата сэкундаў = 59 |Назва мапы = |Альтэрнатыўная мапа = |Назва мапы2 = |Пазыцыя подпісу на мапе = |Водступ подпісу на мапе = |Commons = Alicante |Сайт = http://www.alacant.es/ingles/ |Колер = {{Колер|Гішпанія}} }} '''Алікантэ''' ({{мова-es|Alicante}}; [[каталянская мова|па-валенсійску]]: ''Alacant '') — горад і порт у [[Гішпанія|Гішпаніі]], які месьціцца ў аўтаномнай супольнасьці [[Валенсія (аўтаномная супольнасьць)|Валенсія]]. Насельніцтва гораду Алікантэ складае 334 329 чалавек, паводле ацэнак за [[2011]] год, зьяўляючыся, такім чынам, другім паводле велічыні горадам у супольнасьці<ref>[https://web.archive.org/web/20111113073354/http://www.ine.es/en/inebmenu/mnu_cifraspob_en.htm Instituto Nacional de Estadística]. Municipal Register.</ref>. З улікам бліжэйшых муніцыпалітэтаў, аглямэрацыя Алікантэ мае 462 281 жыхара. == Гісторыя == Прыкладна 2500 гадоў таму на месцы сучаснага Алікантэ разьмяшчалася невялікая ібэрыйскае паселішча. [[Старажытная Грэцыя|Грэкі]], якія прыйшлі ў гэтыя месцы, заснавалі тут горад гандлёвай калёніі-крэпасьці. Горад знаходзіўся пад уладай [[Картаген]]у. Пазьней горад быў заваяваны рымлянамі, якія перайменавалі яго ў Люцэнтум ({{мова-la|Lucentum|скарочана}}), што азначае «горад светлага зьзяньня». Археалягічныя раскопкі старажытнага ібэра-раманскага гораду на сёньняшні дзень зьяўляюцца аднымі з найбольш значных славутасьцяў Валенсіі. У [[8 стагодзьдзе|VIII стагодзьдзі]] горад заваявалі [[маўры]]. Іхнае панаваньне вырабіла значны ўплыў на разьвіцьцё гораду. У [[16 стагодзьдзе|XVI стагодзьдзі]] Алікантэ быў вызвалены кастыльскім войскам, а праз 300 гадоў ён стаў важным гандлёвым портам Гішпаніі. У гэты пэрыяд эканамічнага ўздыму горад інтэнсіўна забудоўваўся й рэканструяваўся. Многія архітэктурныя помнікаў гэтага часу захаваліся і да нашых дзён. Выдатнае геаграфічнае становішча стала прычынай таго, што горад заўсёды падвяргаўся ціску з боку заваёўнікаў. Сёньня Алікантэ зьяўляецца адным з найбуйнейшых гарадоў супольнасьці Валенсія. == Эканоміка == 82,4% насельніцтва занятыя ў [[сфэра паслугаў|сфэры паслугаў]], у першую чаргу — [[гандаль|гандлю]] й [[турызм]]у. Разьвітая банкаўская справа, адукацыя. 6,2% насельніцтва занятыя ў прамысловасьці. Аснова эканомікі — пляжны турызм, экспарт віна, аліўкавага алею, цытрусавых і садавіны, [[лёгкая прамысловасьць]]. == Гарады-сябры == * {{Сьцяг Францыі}} [[Ніцца]], [[Францыя]] * {{Сьцяг Італіі}} [[Карлёфортэ]], [[Італія]] * {{Сьцяг Ізраілю}} [[Герцлія]], [[Ізраіль]] * {{Сьцяг Нікарагуа}} [[Леон (Нікарагуа)|Леон]], [[Нікарагуа]] * {{Сьцяг Кубы}} [[Матансас]], [[Куба]] * {{Сьцяг Альжыру}} [[Аран (горад)|Аран]], [[Альжыр]] * {{Сьцяг Латвіі}} [[Рыга]], [[Латвія]] * {{Сьцяг Японіі}} [[Таяока]], [[Японія]] * {{Сьцяг Кітаю}} [[Вэньчжоў]], [[Кітай]] == Крыніцы == {{Крыніцы}} == Вонкавыя спасылкі == * [https://web.archive.org/web/20131226221929/http://www.alacant.es/ingles/ Афіцыйны сайт] [[Катэгорыя:Гарады Гішпаніі]] pznsvzs90hdaxuycfg2egm2l6hey1i7 0 149510 2685811 2199803 2026-08-21T17:45:05Z InternetArchiveBot 67502 Rescuing 1 sources and tagging 0 as dead.) #IABot (v2.0.9.5 2685811 wikitext text/x-wiki {{Кінэматаграфіст |Імя = Пол Муні |Арыгінал імя = Paul Muni |Фота = Paulmuni.jpg |Подпіс = |Імя пры нараджэньні = Мэшылем Мэер Вайзэнфройнд |Дата нараджэньня = {{Нарадзіўся|22|09|1895}} |Месца нараджэньня = [[Львоў|Лембэрг]], [[Аўстра-Вугоршчына]] |Дата сьмерці = {{Памёр|25|08|1967|гадоў=71}} |Месца сьмерці = [[Мантэсыта]], [[Злучаныя Штаты Амэрыкі|ЗША]] |Прафэсія = актор |Гады актыўнасьці = 1929—1962 |Узнагароды = «[[Оскар]]» (1936) |imdb_id = 0612847 |Сайт = }} '''Пол Муні''' ({{мова-en|Paul Muni}}), народжаны '''Мэшылем Мэер Вайзэнфройнд''' ({{мова-de|Meshilem Meier Weisenfreund}}; 22 верасьня 1895, [[Львоў|Лембэрг]], [[Аўстра-Вугоршчына]] — 25 жніўня 1967, [[Мантэсыта]], [[Злучаныя Штаты Амэрыкі|ЗША]]) — галівудзкі кіна- і тэатральны [[актор]] 1930-х і 1940-х гадоў. Ляўрэат прэміі «[[Оскар]]» (1936). Найбольш вядомыя працы актора — галоўныя ролі ў фільмах-біяграфіях «Аповесьць пра Люі Пастэра» (1935), «Жыцьцё Эміля Заля» (1937) і «Хуарэс» (1939). == Вонкавыя спасылкі == * Фатаздымкі актора на [https://web.archive.org/web/20061026041103/http://film.virtual-history.com/person.php?personid=1620 Film.virtual-history.com] {{Прэмія «Оскар» за найлепшую мужчынскую ролю}} {{Бібліяінфармацыя}} {{САРТЫРОЎКА_ПА_ЗМОЎЧВАНЬНІ:Муні, Пол}} [[Катэгорыя:Нарадзіліся ў Львове]] [[Катэгорыя:Акторы ЗША]] [[Катэгорыя:Ляўрэаты прэміі «Оскар» за найлепшую мужчынскую ролю]] [[Катэгорыя:Ляўрэаты прэміі «Кубак Вальпі»]] [[Катэгорыя:Памерлі ў Каліфорніі]] 8wgnny5asgi6xnlkdgbagy9owb7o7dx 0 149750 2685884 2198166 2026-08-22T03:54:49Z CommonsDelinker 521 Выява [[c:file:Flag_of_Montgomery,_Alabama.svg]] замененая на [[c:file:Flag_of_Montgomery,_Alabama_(1952–2026).svg]] карыстальнікам [[c:User:CommonsDelinker|CommonsDelinker]]. Прычына: [[:c:COM:FR|File renamed]]: Hist split. 2685884 wikitext text/x-wiki {{Населены пункт |Назва = Мантгомэры |Статус = горад |Назва ў родным склоне = Мантгомэры |Назва на мове краіны = Montgomery |Код мовы назвы краіны = en |Краіна = ЗША |Герб = |Сьцяг = Flag of Montgomery, Alabama (1952–2026).svg |Гімн = |Дата заснаваньня = 1819 |Першыя згадкі = |Статус з = |Магдэбурскае права = |Былая назва = |Мясцовая назва = |Від адміністрацыйнай адзінкі 1 = Штат |Назва адміністрацыйнай адзінкі 1 = [[Алабама]] |Від адміністрацыйнай адзінкі 2 = |Назва адміністрацыйнай адзінкі 2 = |Від адміністрацыйнай адзінкі 3 = |Назва адміністрацыйнай адзінкі 3 = |Пасада кіраўніка = |Кіраўнік = |Плошча = 404.53 |Крыніца плошчы = |Вышыня = 73 |Унутраны падзел = |Колькасьць насельніцтва = 205764 |Тэндэнцыя колькасьці насельніцтва= |Год падліку колькасьці = 2010 |Крыніца колькасьці насельніцтва = |Колькасьць насельніцтва аглямэрацыі = |Год падліку колькасьці аглямэрацыі = |Крыніца колькасьці аглямэрацыі = |Этнічны склад насельніцтва = |Год падліку этнічнага складу = |Нацыянальны склад насельніцтва = |Год падліку нацыянальнага складу = |Дадатковы парамэтар насельніцтва = |Значэньне дадатковага парамэтра насельніцтва = |Год падліку дадатковага парамэтра насельніцтва = |Часавы пас = -6 |Летні час = -5 |Тэлефонны код = |Паштовы індэкс = |Паштовыя індэксы = |Назва лічбавага клясыфікатару = |Лічбавы клясыфікатар = |Аўтамабільны нумарны знак = |Назва аўтамабільнага нумарнога знаку = |Аўтамабільныя нумарныя знакі = |Назва аўтамабільных нумарных знакаў = |Выява = Montgomery Alabama panorama.jpg |Апісаньне выявы = |Шырата паўшар’е = паўночнае |Шырата градусаў = 32 |Шырата хвілінаў = 21 |Шырата сэкундаў = 42 |Даўгата паўшар’е = заходняе |Даўгата градусаў = 86 |Даўгата хвілінаў = 16 |Даўгата сэкундаў = 45 |Назва мапы = |Альтэрнатыўная мапа = |Назва мапы2 = ЗША (Алабама) |Пазыцыя подпісу на мапе = справа |Водступ подпісу на мапе = |Сайт = [http://www.montgomeryal.gov/ www.montgomeryal.gov] }} '''Мантгомэры''' ({{мова-en|Montgomery}}) — места штату [[Алабама]], [[ЗША]]. == Вонкавыя спасылкі == * [http://factfinder2.census.gov/faces/tableservices/jsf/pages/productview.xhtml?src=bkmk Annual Estimates of the Resident Population for Incorporated Places – U.S. Census Bureau, Population Division] {{Сталіцы штатаў ЗША}} {{Алабама}} [[Катэгорыя:Гарады Алабамы]] 7u0id27ry3i01ejtmmpctk1d052iy1b 0 157184 2685883 2684274 2026-08-22T03:46:57Z InternetArchiveBot 67502 Rescuing 1 sources and tagging 0 as dead.) #IABot (v2.0.9.5 2685883 wikitext text/x-wiki {{Футбаліст}} '''Сэ́рхіё Хэрма́н Рамэ́ра''' ({{мова-es|Sergio Germán Romero}}; {{Н}} 22 лютага 1987 году, [[Бэрнанда-дэ-Ірыгоен]], [[Аргентына]]) — колішні [[Аргентына|аргентынскі]] футбаліст, брамнік. Гулец [[зборная Аргентыны па футболе|нацыянальнай зборнай Аргентыны]]. == Кар’ера == === Клюбная === У дарослым футболе дэбютаваў у 2006 годзе выступамі за аргентынскі «[[Расінг Авэльянэда|Расінг]]», у якім правёў адзін сэзон, прыняўшы ўдзел толькі ў 4 матчах чэмпіянату. У ліпені 2007 году перайшоў у нідэрляндзкі [[АЗ Алькмаар|АЗ]] за 1,5 млн эўра. У [[Эрэдывізія 2007—2008 гадоў|сэзоне 2007—2008 гадоў]] лічыўся другім брамнікам каманды, але ў наступным сэзоне асноўны галкіпэр [[Бой Ватэрман]] быў аддадзены ў арэнду ў «[[АДО Дэн Гааг]]» і Рамэра стаў асноўным брамнікам клюбу. 22 жніўня 2011 году Сэрхіё падпісаў кантракт з клюбам італьянскай [[Сэрыя Б|Сэрыі Б]] «[[Сампдорыя Генуя|Сампдорыя]]». 17 жніўня 2013 году быў аддадзены ў «[[Манака (футбольны клюб)|Манака]]» на правах арэнды з правам выкупу, дзе стаў дублёрам [[Даніел Субашыч|Даніела Субашыча]] й на поле выходзіў даволі рэдка. Улетку 2014 году вярнуўся ў генуэскі клюб. === Міжнародная === У 2008 годзе дэбютаваў у афіцыйных матчах у складзе [[Зборная Аргентыны па футболе|нацыянальнай зборнай Аргентыны]]. Незважаючы на тое, што Рамэра мала выходзіў на пляцоўку за «Манака» ў [[Ліга 1 чэмпіянату Францыі па футболе 2013—2014 гадоў|сэзоне 2013—2014 гадоў]], ён стаў асноўным брамнікам зборнай на [[чэмпіянат сьвету па футболе 2014 году|чэмпіянаце сьвету 2014 году]] ў Бразыліі. == Дасягненьні == '''АЗ''': * [[Чэмпіянат Нідэрляндаў па футболе|Чэмпіён Нідэрляндаў]]: 2009 * Уладальнік [[Супэркубак Нідэрляндаў па футболе|Супэркубка Нідэрляндаў]]: 2009 '''«Манчэстэр Юнайтэд»''': * Уладальнік [[Кубак Ангельшчыны па футболе|Кубка Ангельшчыны]]: 2016 * Уладальнік [[Кубак футбольнай лігі Ангельшчыны|Кубка футбольнай лігі]]: 2017 * Уладальнік [[Супэркубак Ангельшчыны па футболе|Супэркубка Ангельшчыны]]: 2016 * Пераможца [[Ліга Эўропы УЭФА|Лігі Эўропы]]: 2017 '''«Бока Хуніёрс»''': * Уладальнік [[Супэркубак Аргентыны па футболе|Супэркубка Аргентыны]]: 2022 '''Аргентына''': * [[Летнія Алімпійскія гульні|Алімпійскі чэмпіён]]: 2008 == Крыніцы == {{Крыніцы}} == Вонкавыя спасылкі == * [https://web.archive.org/web/20100814102003/http://www.sergioromero.net/es/biografia-de-sergio-romero Афіцыйны сайт] * [http://www.national-football-teams.com/v2/player.php?id=24074 Статыстыка] на National Football Teams * {{Transfermarkt}} * {{Soccerway}} * {{Worldfootball}} {{Навігацыйная група |назоў = Рамэра ў складзе [[Зборная Аргентыны па футболе|зборнай Аргентыны]] на [[Чэмпіянат сьвету па футболе|чэмпіянатах сьвету]] і [[Кубак Амэрыкі па футболе|Кубках Амэрыкі]] |стыль_назова = background-color: {{Колер|Аргентына}}; |Аргентына на ЧС-2010 |Аргентына на КА-2011 |Аргентына на ЧС-2014 |Аргентына на КА-2015 }} {{САРТЫРОЎКА_ПА_ЗМОЎЧВАНЬНІ:Рамэра, Сэрхіё}} [[Катэгорыя:Аргентынскія футбалісты]] [[Катэгорыя:Аргентынскія футбалісты і футбалісткі на Алімпійскіх гульнях]] [[Катэгорыя:Футбалісты і футбалісткі на летніх Алімпійскіх гульнях 2008 году]] [[Катэгорыя:Чэмпіёны летніх Алімпійскіх гульняў 2008 году]] saax9c1ej7pn6x4wqncar9ago4c4vuj 0 161898 2685788 2180127 2026-08-21T12:29:25Z Marcus Cyron 1034 ([[c:GR|GR]]) [[c:COM:FR|File renamed]]: [[File:Zoo América-2874f-Urocyon cinereoargenteus.jpg]] → [[File:Zoo América-side view of fox.jpg]] [[c:COM:FR#FR3|Criterion 3]] (obvious error) 2685788 wikitext text/x-wiki {{Таксанамічная інфармацыя | Назва = Lycalopex gymnocercus | Выява = Zoo América-side view of fox.jpg | Подпіс да выявы = | Царства = [[Жывёлы]] | Падцарства = [[Эўмэтазоі]] | Падраздзел = [[Другаснаротыя]] | Тып = [[Хордавыя]] | Падтып = [[Хрыбетныя]] | Інфратып = [[Щелепні]] | Надкляса = [[Чатырохногія]] | Кляса = [[Сысуны]] | Падкляса = [[Зьвяры]] | Інфракляса = [[Пляцэнтарныя]] | Атрад = [[Драпежныя]] | Падатрад = [[Сабакападобныя]] | Сямейства = [[Сабачыя]] | Род = [[Lycalopex]] | Від = '''L. gymnocercus''' | Лацінская назва = Lycalopex gymnocercus | Лацінская назва аўтар = <br>G. Fischer, 1814 | Назва разьдзелу даччыных таксонаў = | Даччыныя таксоны = | Мапа = Pseudalopex gymnocercus range map.png | Commons = Lycalopex gymnocercus | ITIS = 726273 | NCBI = 425201 }} '''''Lycalopex gymnocercus''''' — від клясы [[Сысуны|сысуноў]] атрада драпежных сямейства сабачых. == Зьнешні выгляд == Даўжыня цела 62 см, даўжыня [[Хвост|хваста]] 34 см; маса дарослых 4.2—6.5 кг. [[Вуха|Вушы]] вялікія. Мех шэры. == Вонкавыя спасылкі == * [http://www.arkive.org/pampas-fox/pseudalopex-gymnocercus/ ''Lycalopex gymnocercus'' | ARKive]{{Недаступная спасылка|date=January 2021 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }} {{ref-en}} * [http://animaldiversity.org/accounts/Lycalopex_gymnocercus/ ADW: ''Lycalopex gymnocercus''] {{ref-en}} * [http://www.iucnredlist.org/details/6928/0 Jiménez, J.E., Lucherini, M. & Novaro, A.J. 2008. ''Pseudalopex gymnocercus''. The IUCN] {{ref-en}} {{Накід:Заалёгія}} [[Катэгорыя:Сабачыя]] c8fh92mntjprg40wb057mj7lxjzm4uo 0 163022 2685829 1876891 2026-08-21T19:16:27Z SergeiSEE 38150 дапаўненьне літаратура 2685829 wikitext text/x-wiki {{Іншыя значэньні}} «'''Белару́ская ха́тка'''» ''ў [[Менск]]у'' — клюб беларускае мастацкае інтэлігенцыі, які ў 1916—1920 гадах праводзіў культурна-асьветніцкую працу, прапагандаваў беларускае тэатральнае музычнае мастацтва, садзейнічаў стварэньню беларускага дзяржаўнага тэатру. Напачатку ў «Беларускай хатцы» наладжваліся вечарыны (удзельнічалі [[Уладзіслаў Галубок|Ўладзіслаў Галубок]], [[Максім Багдановіч]], [[Зоська Верас]], [[Усевалад Фальскі]] й іншыя), на якіх чыталі творы беларускіх пісьменьнікаў, сьпяваў хор. Потым тут працавалі [[Першае таварыства беларускай драмы і камэдыі]], тэатральная трупа пад кіраўніцтвам [[Францішак Аляхновіч|Францішка Аляхновіча]], [[Менскае таварыства працаўнікоў мастацтва]], Драматычная сэкцыя [[Беларуская вучнёўская грамада|Беларускай вучнёўскай грамады]] і іншыя. Дзейнасьць клюбу асьвятлялася ў пэрыядычным друку (газэта «[[Вольная Беларусь (газэта)|Вольная Беларусь]]», «[[Беларусь (1919, Менск)|Беларусь]]»). Спроба адрадзіць культурна-асьветніцкую дзейнасьць клюбу ў 1921 годзе не падтрыманая афіцыйнымі ўладамі. == Літаратура == * {{Літаратура/БелЭн|2}} С. 430 * {{Артыкул| аўтар = [[Яўген Рамановіч]]. | загаловак =«Беларуская хатка» | спасылка = https://files.knihi.com/Knihi/Pieryjodyka/nlb.by/Sucasnyja/LiM.pdf.zip/1967-39.pdf | мова = | выданьне = [[Літаратура і мастацтва]] | тып = газэта | год = 19 мая 1967| том = | нумар = 39 (2193)| старонкі = 2, 3, 4 | issn = | архіўная спасылка = | недасяжны}} {{Грамадзкія арганізацыі Беларусі}} [[Катэгорыя:Беларускія грамадзкія аб’яднаньні]] 7ijjt7r33idcdpo8k2vlyzhg4f290bs 0 171519 2685881 1877612 2026-08-22T00:48:54Z InternetArchiveBot 67502 Rescuing 1 sources and tagging 0 as dead.) #IABot (v2.0.9.5 2685881 wikitext text/x-wiki {{Біржа |назва = Стакгольмская фондавая біржа |арыгінал = {{мова-sv|Stockholmsbörsen|скарочана}} |лёга = [[Файл:OMX AB.svg|120пкс]] |здымак = [[Файл:Borshuset-2003-04-14.jpg|200пкс]] |подпіс = |тып = [[фондавая біржа]] |горад = [[Стакгольм]] |краіна = [[Швэцыя]] |каардынаты = |пачатак = {{Дата пачатку|4|2|1863|1}} |уладар = [[OMX]] (Стакгольм) |асобы = |валюта = [[швэдзкая крона]] |тавары = |лістынгаў = 310 (2015)<ref>{{Навіна|аўтар=|загаловак=Прадпрыемствы, уключаныя ў сьпіс НАПДАК у Стакгольме|спасылка=http://www.nasdaqomxnordic.com/shares/listed-companies/stockholm|выдавец=НАПДАК OMX Нордык|мова=en|дата публікацыі=2015|дата доступу=29 сьнежня 2015}}</ref> |капіталізацыя = {{Рост}}5,323 трлн кронаў<ref name="ш"/> (2014; $776,208 млрд)<ref name="б"/> |аб'ём = {{Рост}}3,266 трлн кронаў<ref name="ш"/> (2014; $476,253 млрд)<ref name="б"/> |індэксы = [[OMX Stockholm 30]] |сайт = [http://www.nasdaqomxnordic.com/index/index_info?Instrument=SE0000337842 nasdaqomxnordic.com] }} '''Стакгольмская фондавая біржа''' — [[фондавая біржа]], знаходзіцца ў [[Стакгольм]]е, [[Швэцыя]]. Заснаваная ў 1863 годзе, біржа зьяўляецца асноўнай сярод краінаў [[Паўночная Эўропа|Паўночнай Эўропы]]. Біржа ўвайшла ў склад групы OMX ў 1998 годзе, а з 2003 году былі аб’яднаны гандлёвыя апэрацыі з фондавай біржай Хэльсынкі. Да 1990 году таргі біржы праходзілі ў [[Будынак біржы (Стакгольм)|будынку Швэдзкай акадэміі]] на пляцы Стурторгет. Біржа працуе з панядзелка па пятніцу (акрамя сьвяточных дзён) з 9:00 да 17:30. == Мінуўшчына == За 2014 год аб’ём гандлю акцыямі на Стакгольскай біржы склаў 3,266 трлн кронаў ($476,253 млрд)<ref name="б">{{Навіна|аўтар=|загаловак=Сярэдні абменны курс швэдзкай кроны да даляра ЗША за 2014 год (6,8577)|спасылка=http://www.riksbank.se/sv/Rantor-och-valutakurser/Sok-rantor-och-valutakurser/?g130-SEKUSDPMI=on&from=2014-01-01&to=2014-12-31&f=Year&cAverage=Average&s=Comma#search|выдавец=Банк Швэцыі|мова=sv|дата публікацыі=2015|дата доступу=29 сьнежня 2015}}</ref>, што на 50% менш за найвышэйшы аб’ём гандлю ў 2007 годзе<ref name="ш">{{Артыкул|аўтар=|загаловак=Гандаль акцыямі на НАПДАК OMX Стакгольм|арыгінал=Aktiehandeln på Nasdaq OMX Stockholm|спасылка=|мова=sv|адказны=рэд. [[Ліса Марклунд]]|выданьне=Швэдзкі фінансавы рынак|тып=штогоднік|месца=[[Стакгольм]]|выдавецтва=[[Банк Швэцыі]]|год=[http://www.riksbank.se/Documents/Rapporter/Finansmarknaden/2015/rap_finansm_150813_sve.pdf 2015]|нумар=|старонкі=54-57|issn=1401-7348}}</ref>. == Глядзіце таксама == * [[Сьпіс эўрапейскіх фондавых біржаў]] == Крыніцы == {{Крыніцы}} == Вонкавыя спасылкі == * [https://web.archive.org/web/20040831084849/http://www.stockholmsborsen.se/ Афіцыйны сайт біржы] * {{Навіна|аўтар=|загаловак=Нагляд у Стакгольме|спасылка=http://www.nasdaqomx.com/listing/europe/surveillance/stockholm?languageId=3|выдавец=НАПДАК OMX|мова=sv|дата публікацыі=2015|дата доступу=29 сьнежня 2015}} * {{Навіна|аўтар=|загаловак=Рынкавыя паведамленьні Стакгольма|спасылка=http://www.nasdaqomxnordic.com/news/marketnotices/stockholm|выдавец=НАПДАК OMX Нордык|мова=en|дата публікацыі=28 сьнежня 2015|дата доступу=29 сьнежня 2015}} * {{Навіна|аўтар=|загаловак=Дзяржаўныя аблігацыі Швэцыі|спасылка=http://www.nasdaqomxnordic.com/bonds/sweden|выдавец=НАПДАК OMX Нордык|мова=en|дата публікацыі=28 сьнежня 2015|дата доступу=29 сьнежня 2015}} * {{Навіна|аўтар=|загаловак=Стаўкі па закладах у Швэцыі|спасылка=http://www.nasdaqomxnordic.com/bonds/sweden/mortgagerates|выдавец=НАПДАК OMX Нордык|мова=en|дата публікацыі=28 сьнежня 2015|дата доступу=29 сьнежня 2015}} [[Катэгорыя:Фондавыя біржы]] [[Катэгорыя:Эканоміка Швэцыі]] [[Катэгорыя:Швэдзкія кампаніі]] [[Катэгорыя:Стакгольм]] [[Катэгорыя:Зьявіліся ў 1863 годзе]] 2ju25ualirjk41uguz7wtrmx0474qhy 0 192646 2685882 2279841 2026-08-22T02:33:46Z InternetArchiveBot 67502 Rescuing 1 sources and tagging 0 as dead.) #IABot (v2.0.9.5 2685882 wikitext text/x-wiki == Сьвяты == === Замацаваныя даты === {| class="wikitable" |- ! Дата !! Назва !! На альбанскай !! Асаблівасьці |- |1—2 студзеня || [[Новы год]] || Viti i Ri || |- |7 сакавіка || Дзень настаўніка || Dita e Mësuesit || Неафіцыйнае сьвята, працоўны дзень |- |8 сакавіка || Дзень маці || Dita e Nënës || Неафіцыйнае сьвята, працоўны дзень |- |14 сакавіка || Дзень лета || Dita e Verës || Прынятае парлямэнтам Альбаніі ў 2004 годзе, як афіцыйнае і нацыянальнае сьвята |- |22 сакавіка || [[Наўрыз]] || Novruz || Адрозьніваецца ад даты ААН — 21 сакавіка |- |1 красавіка || Дзень сьмеху || Dita e Gënjeshtrave || Неафіцыйнае сьвята, працоўны дзень |- |1 траўня || Сьвята працы || Një Maji || |- |1 чэрвеня || Дзень дзіцяці || Dita Ndërkombëtare e Fëmijëve || Неафіцыйнае сьвята, працоўны дзень |- |19 кастрычніка || Дзень Маці Тэрэзы || Dita e Nënë Terezës || Прынятае парлямэнтам Альбаніі, як афіцыйнае і нацыянальнае сьвята |- |28 лістапада || Дзень незалежнасьці Альбаніі || Dita e Pavarësisë || у гонар прыняцьця [[Дэклярацыя аб незалежнасьці Альбаніі|дэклярацыі аб незалежнасьці Альбаніі]], прынятай 28 лістапада 1912; таксама вядомае як '''Дзень [[Сьцяг Альбаніі|сьцяга Альбаніі]]'''<ref>{{Спасылка|url=http://www.rumela.com/events/albania_independence_day.htm |title=Albania, Independence Day |accessdate=January 19, 2011 |deadurl=yes |archiveurl=https://web.archive.org/web/20110728032056/http://www.rumela.com/events/albania_independence_day.htm |archivedate=2011-07-28 }}</ref> |- |29 лістапада || Дзень вызваленьня Альбаніі || Dita e Çlirimit || У гонар вызваленьня Альбаніі ад нямецкіх акупантаў у 1944 годзе<ref>Pearson, Owen (2006). Albania as dictatorship and democracy: from isolation to the Kosovo War. IB Taurus. p. 221. {{ISBN|1-84511-105-2}}.</ref> |- |8 сьнежня || Дзень моладзі || Dita Kombëtare e Rinisë || Прынятае парлямэнтам Альбаніі ў 2010 годзе, як афіцыйнае і нацыянальнае сьвята |- |24 сьнежня || [[Вігілія]] || Krishlindjet || |- |25 сьнежня || [[Божае Нараджэньне]] || Krishtlindjet || |} === Рухомыя даты === {| class="wikitable" |- ! Назва !! На альбанскай !! Асаблівасьці |- | [[Вялікдзень]] каталіцкі || Pashkët katolike || Адзначаецца вернікамі Каталіцкай і [[Альбанская грека-каталіцкая царква|Альбанскай грека-каталіцкай царквы]] |- | [[Вялікдзень]] праваслаўны || Pashkët ortodokse || Адзначаецца вернікамі [[Альбанская праваслаўная царква|Альбанскай]] і [[Македонская праваслаўная царква|Македонскай]] праваслаўных цэркваў |- | [[Ураза-байрам]] || Fitër Bajrami || Адзначаецца мусульманамі ў першыя тры дні месяцу [[шаваль]] |- | [[Курбан-байрам]] || Kurban Bajrami || Адзначаецца мусульманамі праз 70 дзён пасьля сьвята [[ураза-байрам]] |} == Крыніцы == {{Крыніцы}} == Вонкавыя спасылкі == * [https://web.archive.org/web/20181114060144/http://www.tirana.gov.al/?cid=1,31,1427 Bashkia Tiranë] {{ref-sq}} * [https://web.archive.org/web/20160404201101/http://albaniatourism.info/bank-holidays-in-albania/ Bank holidays in Albania] {{ref-en}} {{Краіна ў тэмах |краіна = Альбанія |краіны = Альбаніі |краіне = Альбаніі |колер = {{колер|Альбанія}} }} {{Эўропа па тэмах|Сьвяты|колер=Альбанія}} [[Катэгорыя:Сьвяты Альбаніі| ]] [[Катэгорыя:Альбанская культура]] [[Катэгорыя:Альбанскае грамадзтва]] fgz8ccto0zmxndrmp424pi21n1dgj47 0 236227 2685876 2461274 2026-08-21T23:30:59Z ~2026-45913-17 99638 /* Назва */ 2685876 wikitext text/x-wiki {{Населены пункт/Беларусь |Назва = Рыманды |Лацінка = Rymandy |Статус = вёска |Назва ў родным склоне = Рыманды |Герб = |Сьцяг = |Гімн = |Дата заснаваньня = |Першыя згадкі = |Статус з = |Магдэбурскае права = |Былая назва = |Мясцовая назва = |Вобласьць = [[Гарадзенская вобласьць|Гарадзенская]] |Раён = [[Шчучынскі раён|Шчучынскі]] |Сельсавет = [[Каменскі сельсавет (Шчучынскі раён)|Каменскі]] |Гарадзкі савет = |Старшыня гарвыканкаму = |Пасада кіраўніка = |Кіраўнік = |Плошча = |Крыніца плошчы = |Вышыня = |Унутраны падзел = |Колькасьць насельніцтва = 5 |Год падліку колькасьці = 2009 |Крыніца колькасьці насельніцтва = |Тэндэнцыя колькасьці насельніцтва = |Нацыянальны склад насельніцтва = |Год падліку нацыянальнага складу = |Колькасьць двароў = |Год падліку колькасьці двароў = |Крыніца колькасьці двароў = |Паштовы індэкс = |СААТА = |Выява = |Апісаньне выявы = |Шырата градусаў = 53 |Шырата хвілінаў = 32 |Шырата сэкундаў = 57 |Даўгата градусаў = 24 |Даўгата хвілінаў = 29 |Даўгата сэкундаў = 51 |Пазыцыя подпісу на мапе = |Водступ подпісу на мапе = |Commons = |Сайт = }} '''Ры́манды'''<ref>{{Літаратура/Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь/Гарадзенская вобласьць}}</ref> — [[вёска]] ў [[Беларусь|Беларусі]], у міжрэччы [[Ельня (рака)|Ельні]] і [[Скідалька|Скідалькі]]. Уваходзяць у склад [[Каменскі сельсавет (Шчучынскі раён)|Каменскага сельсавету]] [[Шчучынскі раён|Шчучынскага раёну]] [[Гарадзенская вобласьць|Гарадзенскай вобласьці]]. == Назва == {{Асноўны артыкул|Рымант}} Рымісмунд, Рымунд або Рымонд (Rimismund, Rimund, Rimmond<ref name="Ray-1944-291">Ray O. Vore navne: en etymologisk navnebok med fyldige utredninger. — Chicago, 1944. [https://books.google.by/books?id=m4JOAQAAMAAJ&q=Rimmond&dq=Rimmond&hl=ru&newbks=1&newbks_redir=0&sa=X&ved=2ahUKEwiDr4f0x-WFAxXh_7sIHQUgCToQ6AF6BAgHEAI S. 291].</ref>, Rimond<ref name="Ray-1944-291"/>) — імя [[Германскія мовы|германскага]] паходжаньня<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Rihmund+Rimund#v=snippet&q=Rihmund%20Rimund&f=false S. 1268, 1277].</ref>ref name="Ray-1944-291"/>. [[Двухасноўнае імя|Іменная аснова]] [[Рым (імя)|-рым-]] (імёны [[Ліцьвіны|ліцьвінаў]] [[Рымейка]], [[Рымель]], [[Рыман]]; германскія імёны Rimicho, Riemel, Rimann) паходзіць ад [[Гоцкая мова|гоцкага]] rimis 'спакой, стрыманасьць, непарухлівасьць'<ref name="Dajlida-2019-18">{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 18.</ref>, а аснова [[Мунд|-мунд- (-мунт-, -монт-)]] (імёны ліцьвінаў [[Мантыгерд (імя)|Монтгерд]], [[Валімонт]], [[Жыгімонт]]; германскія імёны Mundgerd, Walmont, Sigimunt) — ад германскага *mundô 'рука, абарона, крэўнасьць'<ref>Kremer D. Die Germanischen Personennamen in Katalonien // Estudis romànics. Nr. 14, 1972. S. 180.</ref> або гоцкага munds 'моц розуму, імкненьне', mundrs 'гарлівы, палкі'<ref name="Dajlida-2019-18"/>. Такім парадкам, імя Рымонт азначае «непарушная гарлівасьць» (тое ж, што і імя [[Мантырым (імя)|Монтрым]])<ref>{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 24—25.</ref>. Этымалягічны слоўнік старапольскіх асабовых імёнаў, выдадзены [[Польская акадэмія навук|Польскай акадэміяй навук]], адзначае гістарычнае бытаваньне ў Польшчы германскага імя Rymund<ref>Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 5: Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego. — Kraków, 1997. S. 179.</ref>. == Насельніцтва == * 1999 — 6 чалавек * 2009 — 5 чалавек == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} {{Каменскі сельсавет (Шчучынскі раён)}} {{Шчучынскі раён}} [[Катэгорыя:Каменскі сельсавет (Шчучынскі раён)]] [[Катэгорыя:Населеныя пункты Шчучынскага раёну]] o49h33wsnbrqgp8mze3qpn7jk8nsmyd 2685878 2685876 2026-08-21T23:31:17Z ~2026-45913-17 99638 /* Назва */ 2685878 wikitext text/x-wiki {{Населены пункт/Беларусь |Назва = Рыманды |Лацінка = Rymandy |Статус = вёска |Назва ў родным склоне = Рыманды |Герб = |Сьцяг = |Гімн = |Дата заснаваньня = |Першыя згадкі = |Статус з = |Магдэбурскае права = |Былая назва = |Мясцовая назва = |Вобласьць = [[Гарадзенская вобласьць|Гарадзенская]] |Раён = [[Шчучынскі раён|Шчучынскі]] |Сельсавет = [[Каменскі сельсавет (Шчучынскі раён)|Каменскі]] |Гарадзкі савет = |Старшыня гарвыканкаму = |Пасада кіраўніка = |Кіраўнік = |Плошча = |Крыніца плошчы = |Вышыня = |Унутраны падзел = |Колькасьць насельніцтва = 5 |Год падліку колькасьці = 2009 |Крыніца колькасьці насельніцтва = |Тэндэнцыя колькасьці насельніцтва = |Нацыянальны склад насельніцтва = |Год падліку нацыянальнага складу = |Колькасьць двароў = |Год падліку колькасьці двароў = |Крыніца колькасьці двароў = |Паштовы індэкс = |СААТА = |Выява = |Апісаньне выявы = |Шырата градусаў = 53 |Шырата хвілінаў = 32 |Шырата сэкундаў = 57 |Даўгата градусаў = 24 |Даўгата хвілінаў = 29 |Даўгата сэкундаў = 51 |Пазыцыя подпісу на мапе = |Водступ подпісу на мапе = |Commons = |Сайт = }} '''Ры́манды'''<ref>{{Літаратура/Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь/Гарадзенская вобласьць}}</ref> — [[вёска]] ў [[Беларусь|Беларусі]], у міжрэччы [[Ельня (рака)|Ельні]] і [[Скідалька|Скідалькі]]. Уваходзяць у склад [[Каменскі сельсавет (Шчучынскі раён)|Каменскага сельсавету]] [[Шчучынскі раён|Шчучынскага раёну]] [[Гарадзенская вобласьць|Гарадзенскай вобласьці]]. == Назва == {{Асноўны артыкул|Рымант}} Рымісмунд, Рымунд або Рымонд (Rimismund, Rimund, Rimmond<ref name="Ray-1944-291">Ray O. Vore navne: en etymologisk navnebok med fyldige utredninger. — Chicago, 1944. [https://books.google.by/books?id=m4JOAQAAMAAJ&q=Rimmond&dq=Rimmond&hl=ru&newbks=1&newbks_redir=0&sa=X&ved=2ahUKEwiDr4f0x-WFAxXh_7sIHQUgCToQ6AF6BAgHEAI S. 291].</ref>, Rimond<ref name="Ray-1944-291"/>) — імя [[Германскія мовы|германскага]] паходжаньня<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Rihmund+Rimund#v=snippet&q=Rihmund%20Rimund&f=false S. 1268, 1277].</ref><ref name="Ray-1944-291"/>. [[Двухасноўнае імя|Іменная аснова]] [[Рым (імя)|-рым-]] (імёны [[Ліцьвіны|ліцьвінаў]] [[Рымейка]], [[Рымель]], [[Рыман]]; германскія імёны Rimicho, Riemel, Rimann) паходзіць ад [[Гоцкая мова|гоцкага]] rimis 'спакой, стрыманасьць, непарухлівасьць'<ref name="Dajlida-2019-18">{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 18.</ref>, а аснова [[Мунд|-мунд- (-мунт-, -монт-)]] (імёны ліцьвінаў [[Мантыгерд (імя)|Монтгерд]], [[Валімонт]], [[Жыгімонт]]; германскія імёны Mundgerd, Walmont, Sigimunt) — ад германскага *mundô 'рука, абарона, крэўнасьць'<ref>Kremer D. Die Germanischen Personennamen in Katalonien // Estudis romànics. Nr. 14, 1972. S. 180.</ref> або гоцкага munds 'моц розуму, імкненьне', mundrs 'гарлівы, палкі'<ref name="Dajlida-2019-18"/>. Такім парадкам, імя Рымонт азначае «непарушная гарлівасьць» (тое ж, што і імя [[Мантырым (імя)|Монтрым]])<ref>{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 24—25.</ref>. Этымалягічны слоўнік старапольскіх асабовых імёнаў, выдадзены [[Польская акадэмія навук|Польскай акадэміяй навук]], адзначае гістарычнае бытаваньне ў Польшчы германскага імя Rymund<ref>Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 5: Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego. — Kraków, 1997. S. 179.</ref>. == Насельніцтва == * 1999 — 6 чалавек * 2009 — 5 чалавек == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} {{Каменскі сельсавет (Шчучынскі раён)}} {{Шчучынскі раён}} [[Катэгорыя:Каменскі сельсавет (Шчучынскі раён)]] [[Катэгорыя:Населеныя пункты Шчучынскага раёну]] 5c5ynycojh1uwfy0hx86u2sn1tbr3h0 0 241409 2685899 2652633 2026-08-22T08:53:25Z Гарбацкі 13252 Дададзеная інфармацыя 2685899 wikitext text/x-wiki {{Пісьменьніца | Імя = Нярынга Дангвідзе | Арыгінал імя = {{мова-lt|Neringa Dangvydė}} | Імя пры нараджэньні = {{мова-lt|Neringa Mikalauskienė}} | Дэбют = 2013 | Значныя творы = Gintarinė širdis (2013), Vaikas su žvaigžde kaktoje (2016) }} '''Нярынга Дангвíдзе''', або '''Нэры́нга Дангві́дзе''' ({{мова-lt|Neringa Dangvydė}}), поўнае імя '''Нярынга Дангвідзе Мацаце''' (Neringa Dangvydė Macatė; 6 красавіка 1975, [[Вільня]], [[Летувіская Савецкая Сацыялістычная Рэспубліка|Летувіская ССР]] — 21 сакавіка 2020, [[Вільня]], [[Летува]]<ref>Neringa Dangvydė 1975 04 06 — 2020 03 21, Lietuvos rašytojų sąjunga, https://www.rasytojai.lt/neringa-dangvyde-1975-04-06-2020-03-21/</ref>) — летувіская [[пісьменьніца]], [[паэтка]], казачніца, [[перакладніца]], ілюстратарка кнігаў, [[літаратуразнаўца]]. == Жыцьцяпіс == Нярынга Дангвідзе (тады мела прозьвішча Мікалаўская {{мова-lt|Mikalauskienė}}) нарадзілася 6 красавіка 1975 г. у [[Вільня|Вільні]], але дзяцінства і юнацтва правяла ў [[Аліта|Аліце]], дзе яна скончыла 9-ю сярэднюю школу і мастацкую школу. Паступіла вывучаць [[Філязофія|філязофію]] ў [[Віленскі ўнівэрсытэт|Віленскі унівэрсытэт]]. Аднак пасьля двух курсаў зразумела, што ейнае сапраўднае пакліканьне — [[літаратура]], а таму перашла на літуаністыку<ref>In memoriam Neringa Dangvydė Macatė (1975 04 06-2020 03 21), IBBY, https://www.ibbylietuva.lt/naujienos/in-memoriam-neringa-dangvyde-macate-1975-04-06-2020-03-21/</ref>. Была сяброўкай Летувіскага саюзу пісьменьнікаў (з 2017 г.), а таксама летувіскага адзьдзяленьня IBBY (Міжнароднай асацыяцыі дзіцячай і юнацкай літаратуры). Заўчасна памерла 21 сакавіка 2020 ад [[Анкалёгія|анкалягічнай]] хваробы. == Творчасьць == Працы падпісвала псэўданімам Neringa Dangvydė. Яна выдала дзьве кнігі для дзяцей: зборнік казак «Бурштынавае сэрца» (Gintarinė širdis, 2013) і аповесьць «Хлопчык з зоркай на лбе» (Vaikas su žvaigžde kaktoje, 2016). У 2018 годзе аўтарка кнігі атрымала прэмію Вітаўта Тамулайця «за важную дзейнасьць на ніве летувіскай культуры, за разьвіцьцё летувіскай мовы, мастацкай літаратуры для дзяцей, арыгінальны стыль і раскрыцьцё духоўных каштоўнасьцяў»<ref>У. Гарбацкі, ''Бурштынавае сэрца Летувы. З нагоды заўчаснай сьмерці пісьменьніцы Нэрынгі Дангвідзе'', Новы Час, 24-03-2020, https://novychas.by/kultura/bursztynavae-serca-letuvy-z-nahody-zauczasnaj-sme</ref>. Яна праілюстравала ня толькі абедзьве свае кнігі, але і першую кнігу для дзяцей Юстынаса Жылінскаса «Gugis — girių kaukas ir žmonių draugas» (2006)<ref>2020 m. kovo 21 d. mirė literatūrologė ir rašytoja Neringa Dangvydė Macatė, IBBY, https://www.ibbylietuva.lt/kalendorius/2020-m-kovo-21-d-mire-literaturologe-ir-rasytoja-neringa-dangvyde-macate/</ref>. Пісьменьніцкі дэбют — «Бурштынавае сэрца» (''Gintarinė širdis'') — пачаўся зь пярэпалаху і скандалу. Ужо перад самым выхадам у сьвет у выдавецтве Эдукалагічнага ўнівэрсытэту ў [[Вільня|Вільні]] ліст з [[Летувіскі Сойм|Сойму]] ад часткі дэпутатаў і Форуму летувіскіх бацькоў спыніў выхад кнігі, якую абвінавацілі ў «прапагандзе [[Гомасэксуальнасьць|гомасэксуальнасьці]]»<ref>У. Гарбацкі, ''Бурштынавае сэрца Летувы. З нагоды заўчаснай сьмерці пісьменьніцы Нэрынгі Дангвідзе'', Новы Час, 24-03-2020, https://novychas.by/kultura/bursztynavae-serca-letuvy-z-nahody-zauczasnaj-sme</ref>. Кнігу прыбралі з паліцаў кнігарняў, але затое ў сеціўных кнігарнях яна, наадварот, набыла папулярнасьць і была імгненна раскупленая. У спрэчнай кнізе казак для дзяцей аўтарка прапанавала розныя дзівосныя гісторыі, героямі і гераінямі якіх станавіліся [[Інваліднасьць|інваліды]], [[Лезьбіянства|лесьбіянкі]], [[Гей|геі]], [[цыганы]], мігранты, мурыны. З аднаго боку, магічныя казкі былі пабудаваныя нібыта на традыцыйны лад, у якіх спазнаваўся сьлед Андэрсана і братоў Грым, але з другога боку, казачніца сумысьля ўводзіла ў гісторыі сучасныя матывы і тэмы<ref>У. Гарбацкі, ''Бурштынавае сэрца Летувы. З нагоды заўчаснай сьмерці пісьменьніцы Нэрынгі Дангвідзе'', Новы Час, 24-03-2020, https://novychas.by/kultura/bursztynavae-serca-letuvy-z-nahody-zauczasnaj-sme</ref>. Нярынга шмат пісала літаратурнай крытыкі і рэцэнзіяў у культурніцкай прэсе: Literatūra ir menas, Gimtasis žodis, Nemunas, Šiaurės Atėnai, Metai, The Vilnius review<ref>2020 m. kovo 21 d. mirė literatūrologė ir rašytoja Neringa Dangvydė Macatė, IBBY, https://www.ibbylietuva.lt/kalendorius/2020-m-kovo-21-d-mire-literaturologe-ir-rasytoja-neringa-dangvyde-macate/</ref>. Пісала вершы, рыхтавала зборнік [[Паэзія|паэзіі]], які пры жыцьці не зьявіўся. На беларускую мову некаторыя вершы паэткі пераклаў [[Уладзіслаў Гарбацкі|У. Гарбацкі]]<ref>У. Гарбацкі, ''Бурштынавая князёўна'', 21.03.2021, ''Люстрадзён'', https://web.archive.org/web/20210421161536/https://harbacki.eu/?page_id=1185</ref>. Да ўсяго Нярынга была выдатнай [[перакладніца]]й. З [[Француская мова|францускай]] пераклала наступных аўтараў: Nora Roberts, «Makgregorai: Sibilė» (2015), Gaël Faye, «Maža šalis» (2017), Eric-Emmanuel Schmitt, «Ugnies naktis» (2018), Hélène Cixous, «Auksas: mano tėvo laiškai» (2018), а таксама Hélios Azoulay, Pierre-Emmanuel Dauzat, «Ir pragaras turi savo orkestrą: muzika koncentracijos stovyklose» (2016)<ref>Neringa Dangvydė 1975 04 06 — 2020 03 21, Lietuvos rašytojų sąjunga, https://www.rasytojai.lt/neringa-dangvyde-1975-04-06-2020-03-21/</ref>. == Творы == * Gintarinė širdis: pasakos / Neringa Dangvydė; iliustracijos Neringos Dangvydės. — Vilnius: Edukologija, 2013. — 94 p. * Vaikas su žvaigžde kaktoje: apysaka / Neringa Dangvydė; iliustracijos autorės. — Vilnius: Labdaros ir paramos fondas «Švieskime vaikus», 2016. — 61 p. — (Vaikų bibliotekėlė). * Kiaukuto nešėja. — Utena: Kanonada, 2021. — 62 p. (пасьмяротна). * Plėšytojas. — Slinktys, 2026. — 148 p. (пасьмяротна). == Крыніцы == {{Крыніцы}} {{Бібліяінфармацыя}} {{Парады артыкулу|вікіфікаваць}} {{САРТЫРОЎКА_ПА_ЗМОЎЧВАНЬНІ:Дангвідзе, Нярынга}} [[Катэгорыя:Летувіскія літаратаркі]] [[Катэгорыя:ЛГБТ]] [[Катэгорыя:Летувіскія паэткі]] [[Катэгорыя:Казачнікі]] [[Катэгорыя:Летувіскія перакладчыкі]] nczgbjbnser9ygsu6myp41d5n3zoshl 0 263559 2685918 2683921 2026-08-22T09:36:08Z ~2026-45880-22 99642 /* Носьбіты */ 2685918 wikitext text/x-wiki {{Імя |імя = Даўґайла |лацінка = Daŭgajła / Daŭhajła |арыгінал = Dagalo |вымаўленьне = |мова_паходжаньня = [[Германскія мовы|германскія]] |утварэньне = [[Даўга|Davo]] + [[Гайла (імя)|Galo]] <br> [[Дака (імя)|Dago]] + Galo |варыянт = Даўгала, Дагала, Даўгела, Далгала, Далгела |вытворныя = [[Дагела]], [[Даўгіла]] |зьвязаныя = }} '''Даўгайла''' (''Даўгала'', ''Дагала'', ''Даўгела'') — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча. == Паходжаньне == {{Асноўны артыкул|Імёны ліцьвінаў}} Дагала або Дэгел (Dagalo, Dæggel<ref>Meineke B. Die Ortsnamen des Кreises Lippe. — Bielefeld, 2010. S. 113.</ref>, Dægel<ref>Briggs K. An index to personal names in English place-names. — Nottingham, 2023. P. 98.</ref>{{Заўвага|Апроч таго, у [[Вялікабрытанія|Вялікабрытаніі]] адзначалася назва мясцовасьці Dowgalhead<ref>Briggs K. An index to personal names in English place-names. — Nottingham, 2023. P. 104.</ref>}}) — імя [[Германскія мовы|германскага]] паходжаньня<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Dagalo#v=snippet&q=Dagalo&f=false S. 391].</ref>. [[Двухасноўнае імя|Іменная аснова]] [[Даўга|-даў(г)-]] (імёны [[Ліцьвіны|ліцьвінаў]] [[Даўгерд (імя)|Даўгерд]], [[Даўгер]], [[Даўят (імя)|Даўят]]; германскія імёны Daugaard, Dauharjis, Dowyatt) паходзіць ад [[Гоцкая мова|гоцкага]] daug 'годна', [[Бургундзкая мова|бургундзкага]] daugjis 'здольны, годны'<ref>Gamillscheg E. Romania Germanica. Bd. 3: Die Burgunder, Schlußwort. — Berlin und Leipzig, 1936. S. 112.</ref> або ад асновы [[Дака (імя)|-даг- (-дак-, -таг-)]]<ref name="Schmittlein-1948-103">Schmittlein R. Toponymes finnois et germaniques en Lituanie // Revue internationale d’onomastique. Nr. 2, 1948. P. 103.</ref><ref>Schmittlein R. Les noms d’eau de la Lituanie (suite) // Revue internationale d’onomastique. Nr. 1, 1964. P. 20.</ref>, а аснова [[Гайла (імя)|-гайл- (-гал-, -гел-)]] (імёны ліцьвінаў [[Відзігайла]], [[Інгела]], [[Мантыгайла (імя)|Монтгайла]]; германскія імёны Widigail, Ingeila, Montigel) — ад гоцкага і бургундзкага gails 'жвавы, свавольны, ганарысты'<ref>{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 17.</ref>. Такім парадкам, імя Даўгайла азначае «здольны да жвавасьці»<ref>{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 22.</ref>. Адпаведнасьць імя Даўгайла ([[Даўгіла]]) германскаму імю Dagilo сьцьвердзіў францускі лінгвіст-[[Германістыка|германіст]] [[Раймонд Шмітляйн|Раймонда Шмітляйна]], які на падставе шматгадовых дасьледаваньняў прыйшоў да высноваў пра германскае паходжаньне літоўскіх уласных імёнаў<ref name="Schmittlein-1948-103"/>. У ваколіцах [[Русь (мястэчка)|Русі]] ([[Прусія]]) адзначалася прозьвішча Daugel (Daugehl, Daugill)<ref>[https://www.online-ofb.de/namelist.php?nachname=DAUGEL&ofb=russ&modus=&lang=de DAUGEL (DAUGEHL, DAUGILL)], Verein für Computergenealogie e.V. (CompGen)</ref>. У Польшчы адзначаюцца прозьвішчы Даўгайла (Dowgajło), Даўгала (Dowgało, Dowgała, Dowgałło), Даўгаль (Dowgal), Даўгела (Dawgieło, Dawgiełło), Даўгяловіч (Dawgiełowicz, Dowgiełowicz), Даўгялевіч (Dawgielewicz, Dowgielewicz)<ref>Naruszewicz-Duchlińska A. Surnames of Lithuanian origins in Polish anthroponomy // Preservation of Cultural Heritage and Strengthening of Regional Identity. — Klaipėda, 2008. S. 84—88.</ref>. Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: ''cum Dangel''<ref>{{Літаратура/Акты уніі Польшчы зь Літвой (1932)|к}} S. 54.</ref>, ''Dawgen''<ref>{{Літаратура/Акты уніі Польшчы зь Літвой (1932)|к}} S. 57.</ref>, ''Dangel''<ref>{{Літаратура/Акты уніі Польшчы зь Літвой (1932)|к}} S. 70.</ref> (''Daugel''<ref name="Urban-2001-153">{{Літаратура/Старажытныя ліцьвіны|1к}} С. 153.</ref>; [[Гарадзельская унія|2 кастрычніка 1413 году]]); ''Dawgali vexilliferi Wyłnensis'' ([[Чартарыйскае замірэньне|1 верасьня 1431 году]])<ref>Бучинський Б. Кілька причинків до часів вел. князя Свитригайла (1430—1433) // ЗНТШ. Т. 76. — Львів, 1907. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=ieU7h4YBiV0C&q=Dawgali#v=snippet&q=Dawgali&f=false С. 135—136].</ref>; ''Dewgel'' ([[Другая Хрыстмэмэльская ўмова|15 траўня 1432 году]])<ref>Русско-ливонские акты. — СПб, 1868. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=JmhcAAAAcAAJ&q=Dewgel#v=snippet&q=Dewgel&f=false С. 191].</ref>; ''Dovgal'' ([[Гарадзенская унія|15 кастрычніка 1432 году]])<ref>{{Літаратура/Акты уніі Польшчы зь Літвой (1932)|к}} S. 81.</ref>; ''Dawgal vexilliseri Wylnensis [sigilla]'' ([[Троцкая унія|20 студзеня 1433 году]])<ref>{{Літаратура/Акты уніі Польшчы зь Літвой (1932)|к}} S. 94.</ref>; ''Stanislaus alias Dowgalo'' (9 красавіка 1437 году)<ref>{{Літаратура/Дыпляматычны кодэкс Віленскай катэдры і дыяцэзіі|1-1к}} S. 167.</ref>; ''Dowgal Gyrdowicz'' (24 чэрвеня 1437 году)<ref>{{Літаратура/Дыпляматычны кодэкс Віленскай катэдры і дыяцэзіі|1-1к}} S. 168.</ref>; ''Довкгаило'' (1440—1492 гады)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|3к}} P. 19.</ref>; ''Dowgone'' (''Dowgon''<ref name="Urban-2001-153"/>; 16 красавіка 1444 году)<ref>{{Літаратура/Дыпляматычны кодэкс Віленскай катэдры і дыяцэзіі|1-1к}} S. 206.</ref>; ''Andrus Nacz Dowgyalowycz'' (2 лістапада 1449 году)<ref>{{Літаратура/Дыпляматычны кодэкс Віленскай катэдры і дыяцэзіі|1-1к}} S. 222.</ref>; ''дворец Довкгаилов Воишвиловича''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|3к}} P. 60.</ref>, ''Довкгаило Воишвиловичъ''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|3к}} P. 61.</ref>, ''Докаилу Воишвиловичу Никелева земля пуста''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|3к}} P. 65.</ref> (9 лістапада 1449 году); ''пан Юшко Довгайлович'' (9 ліпеня 1463 году)<ref>Archiwum książąt Lubartowiczów Sanguszków w Sławucie. T. 1, 1366—1506. — Lwów, 1887. S. 55.</ref>; ''Dawgenis'' (6 лютага 1481 году)<ref>{{Літаратура/Дыпляматычны кодэкс Віленскай катэдры і дыяцэзіі|1-2к}} S. 373.</ref>; ''Довъкгайло'' (9 чэрвеня 1508 году)<ref>Архив Юго-Западной России. Ч. 8, т. 4. — Киев, 1907. [https://books.google.by/books?id=w3bUAAAAMAAJ&pg=RA1-PA281&dq=%D0%94%D0%BE%D0%B2%D1%8A%D0%BA%D0%B3%D0%B0%D0%B9%D0%BB%D0%BE&hl=ru&sa=X&ved=2ahUKEwjavqS1nY79AhULRvEDHc7uBvgQ6AF6BAgGEAI#v=onepage&q=%D0%94%D0%BE%D0%B2%D1%8A%D0%BA%D0%B3%D0%B0%D0%B9%D0%BB%D0%BE&f=false С. 281—281].</ref>; ''у бояр Ковенского повета… в Римка Ловриновича Довкгоиловича'' (14 чэрвеня 1514 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|9к}} P. 251.</ref>; ''продалъ былъ Дакгалу Лавеиновичу… Довъкгаилу… Довъкгала… Довъкгале… Довъкгола… Давкгала'' (28 лютага 1520 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|25к}} P. 228.</ref>; ''Лютко Довкгаиловичъ'', ''Мицъ Довкгаиловичъ'' (1528 год)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 160.</ref>; ''земль пустовъских у повете Ковеньскомъ [[Румшышкі|Румъшыское]] волости… Довъкгаловъщину'' (10 лістапада 1529 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|224к}} P. 365—366.</ref>; ''люди его милости волости [[Мерач|Мерецъкое]]… Богдана Довъкгаловича'' (3 верасьня 1537 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|21к}} P. 193.</ref>; ''люди его милости волости Мерецъкое… Богдана Довкгяловича'' (5 верасьня 1537 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|21к}} P. 194.</ref>; ''Судко Довкгалович'' (1538 год)<ref>Mackavičius A. Žemaitijos valsčių surašymas 1537—1538 m. — Vilnius, 2003. P. 268.</ref>; ''а Грыгор Давъкголовичъ'' (8 верасьня 1539 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|20к}} P. 282.</ref>; ''Dougieło'' (1565 год)<ref>Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym. T. 6, cz. 3: Podlasie (województwo). — Warszawa, 1910. S. 233.</ref>; ''Родъ Довкгойловъ''<ref>Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=-wI5AQAAMAAJ&q=%D0%94%D0%BE%D0%B2%D0%BA%D0%B3%D0%BE%D0%B9%D0%BB%D0%BE%D0%B2%D1%8A#v=snippet&q=%D0%94%D0%BE%D0%B2%D0%BA%D0%B3%D0%BE%D0%B9%D0%BB%D0%BE%D0%B2%D1%8A&f=false С. 721].</ref>, ''Станиславъ Довкголевичъ''<ref>Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. С. 1313.</ref> (1567 год); ''Jędrzey Dougielewicz'' (23 кастрычніка 1655 году)<ref>Akta zjazdów stanów Wielkiego Księstwa Litewskiego. T. 2. — Warszawa, 2009. S. 337.</ref>; ''Paulus Daugiella'' (сакавік — красавік 1656 году)<ref>Augusiewicz S. Spis uchodźców z Wielkiego Księstwa Litewskiego w Prusach Książęcych w latach 1655—1656 w zbiorach Geheimes Staatsarchiv Preussicher Kulturbesitz w Berlinie // Komunikaty Mazursko-Warmińskie. Nr. 1 (271), 2011. S. 177.</ref>; ''Dawgielowicz'' (1666 год)<ref name="Sinkevičiūtė-2014-301">Sinkevičiūtė D., Račickaja V. Lietuvių dvikamienių vardų kilmės asmenvardžiai ir jų kamienų užrašymo ypatybės Vilniaus naujųjų miestiečių ir laiduotojų 1661—1795 metų sąraše // Archivum Lithuanicum. T. 16, 2014. P. 301.</ref>; ''Dawgielewicz'' (1726 год)<ref name="Sinkevičiūtė-2014-301"/>; ''Aleksander Dowgiel'' (1750 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=22br&rid=B&search_lastname=Dowgiel&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Żyrowicze (gr.-kat.)], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Daugiełło'' (1754 год)<ref name="Sinkevičiūtė-2014-301"/>; ''Dowgołowicz'' (1755 год)<ref>Sinkevičiūtė D., Račickaja V. Lietuvių dvikamienių vardų kilmės asmenvardžiai ir jų kamienų užrašymo ypatybės Vilniaus naujųjų miestiečių ir laiduotojų 1661—1795 metų sąraše // Archivum Lithuanicum. T. 16, 2014. P. 304.</ref>; ''Dowgieliewicz'' (1758 год)<ref name="Sinkevičiūtė-2014-301"/>; ''Marianna Daugiel'' (1772 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=S&w=22br&rid=S&search_lastname=Daugiel&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Międzyrzecz], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Rozalia Dowgiełowicz'' (1783 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=22br&rid=B&search_lastname=Dowgie%C5%82owicz&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Dryświaty], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Stefan Dowgiał'' (1792 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=22br&rid=B&search_lastname=Dowgia%C5%82&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Rudzica (gr-kat)], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Marcin Dowgieło'' (1797 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=23lt&rid=B&search_lastname=Dowgie%C5%82o&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Bolniki], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Kajetan Dowgiałowicz'' (1799 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=S&w=22br&rid=S&search_lastname=Dowgia%C5%82owicz&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Widze], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Rozalia Daugiełowicz'' (1800 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=D&w=22br&rid=D&search_lastname=Daugielowicz&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Widze], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Katarzyna Daugałło'' (1804 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=23lt&rid=B&search_lastname=Dauga%C5%82lo&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Wilno św. Jerzy], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Franciszek Dałgiełło'' (1808 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=S&w=23lt&rid=S&search_lastname=Da%C5%82gie%C5%82%C5%82o&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Wilno śś. Piotra i Pawła], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Andrzej Daugiałłowicz'' (1810 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=22br&rid=B&search_lastname=Daugia%C5%82%C5%82owicz&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Widze], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Maciej Dołgiełło'' (1810 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=23lt&rid=B&search_lastname=Do%C5%82gie%C5%82%C5%82o&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Wilno śś. Piotra i Pawła], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Katarzyna Dougiełowicz'' (1812 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=22br&rid=B&search_lastname=Dougie%C5%82owicz&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Wielka Brzostowica], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Nastazja Dawgało'' (1821 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=D&w=22br&rid=D&search_lastname=Dawga%C5%82o&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Kojdanów (gr.-kat.,prawosł.)], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Józef Dowgiełłowicz'' (1834 год)<ref>Gucki L. Akt z roku 1834 przeciw Adamowi Czartoryskiemu wyobrazicielowi systemu polskiéj arystokracyi. — Poitiers, 1839. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=w4VKAAAAcAAJ&q=%40Dowgie%C5%82%C5%82owicz#v=snippet&q=%40Dowgie%C5%82%C5%82owicz&f=false S. 16].</ref>. == Носьбіты == * [[Станіслаў Даўгайла]] ({{†}} па 1437) — [[Харунжы вялікі літоўскі|харужы земскі літоўскі]] і віленскі, меў сына Юрыя (Юшку) * Даўгайла [[Войшвіл (імя)|Войшвілавіч]] — [[Ліцьвіны|літоўскі баярын]], які атрымаў наданьні ад [[Сьпіс вялікіх князёў літоўскіх|вялікага князя]] [[Казімер Ягайлавіч|Казімера]] * Даўгайла — [[Зямяне|зямянін]] [[Валынь|валынскі]], які ўпамінаецца ў 1508 годзе * Лютка Даўгайлавіч — [[Вялёна|вялёнскі]] баярын, які ўпамінаецца ў [[Попісы войска Вялікага Княства Літоўскага|попісе войска Вялікага Княства Літоўскага]] 1528 году * Міц Даўгайлавіч — [[Жараны|жаранскі]] баярын, які ўпамінаецца ў попісе войска ВКЛ 1528 году * Іван Даўгайла — жыхар ваколіцаў [[Гомель|Гомля]] на 1906 год<ref>Прибавление к № 90 Могилевских Губ. Ведомостей от 18 ноября 1906 года. С. 28.</ref> * Вітальд Даўгяла-Хмаровіч — жыхар [[Смаленск]]у на 1906 год<ref>[https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Smolensk_1906_StateDumaVoters.pdf Смоленские Губернские Ведомости, 28 ноября 1906 года]. С. 2.</ref> * Міхал Даўгайлаў — праваслаўны мешчанін з ваколіцаў Гомля на 1907 год<ref>Прибавление к № 54 Могилевских Губ. Ведомостей от 11 июля 1907 года. С. 5.</ref> * Васіль, Карней і Сьцяпан Далгалы — правалаўныя зь [[Вяліскі павет|Вяліскага павету]] на 1907 год<ref>[https://archive.org/details/duma-list-of-vitebsk-gubernia/Duma%20List%20of%20Vitebsk%20Gubernia%20-%201907%20-%20Velizh%20uyezd/mode/2up Приложение к № ? Витебских Губернских Ведомостей, 1907 год]. С. 2.</ref> * Яфімі Даўгяла — [[беларусы|беларус]]-праваслаўны з [[Полацак|Полацку]] на 1912 год<ref>[https://archive.org/details/duma-list-of-vitebsk-gubernia/Duma%20List%20of%20Vitebsk%20Gubernia%20-%201912%20-%20Polotsk%20town%20-%202/page/n1/mode/2up Приложение к № 9 Витебских Губернских Ведомостей, 1 августа 1912 года]. С. 8.</ref> * Уладзіслаў, Марыя, Ян, Ганна і Валеры Даўгелі (''Dawgiel'') — уладальнікі гаспадарак у Васевічах каля [[Лучай|Лучаю]] на 1932 год<ref>Ryszard Sys, [https://kresy.genealodzy.pl/zbior/pdf/spis_gosp_1928_38_wilenskie.pdf Właściciele gospodarstw rolnych w woj. wileńskim w latach 1928—1939], publikacje «Pisarza hipotecznego zawarte w Dzienniku Województwa Wileńskiego za lata 1928—1939»</ref> * Міхал, Юзэф, Аляксандар, Юзэфа, Паўліна і Тэрэза Даўгелевічы (''Daugielewicz'') — уладальнікі гаспадаркі ў Жыдзішках каля [[Трокі|Трокаў]] на 1935 год<ref name="Sys">Ryszard Sys, [https://kresy.genealodzy.pl/zbior/pdf/spis_gosp_1928_38_wilenskie.pdf Właściciele gospodarstw rolnych w woj. wileńskim w latach 1928—1939], publikacje «Pisarza hipotecznego zawarte w Dzienniku Województwa Wileńskiego za lata 1928—1939»</ref> * Васіль Даўгяла (1860—?) — беларус зь [[Лёзна]], які [[Савецкія рэпрэсіі ў Беларусі|пацярпеў ад уладаў СССР]]<ref name="Memaryjal">[https://chumakou.com/projects/belarus1937/index5.html Беларусь: жертвы сталинских репрессий], Белорусский «Мемориал»</ref> * Міхал Даўгяла — беларус, выхадзец з шляхецкага роду Даўгялаў, які на 1917 год жыў у ваколіцах [[Койданаў|Койданава]]<ref name="ablamiejka">Абламейка С. [https://www.svaboda.org/a/30169005.html У 1917 годзе нашчадак Рурыка і іншыя магнаты Меншчыны абвясьцілі сябе беларусамі], [[Радыё Свабода]], 19 верасьня 2019 г.</ref> * [[Дзьмітры Даўгяла]] (1868—1942) — беларускі археограф і гісторык * Ёсіф Даўгала (1874—1938) — беларус з ваколіцаў [[Койданаў|Койданава]], забіты ўладамі СССР<ref>[https://by.openlist.wiki/%D0%94%D0%B0%D1%9E%D0%B3%D0%B0%D0%BB%D0%B0_%D0%86%D0%BE%D1%81%D1%96%D1%84_%D0%A0%D0%B0%D0%BC%D0%B0%D0%BD%D0%B0%D0%B2%D1%96%D1%87_(1874) Даўгала Іосіф Раманавіч (1874)], Адкрыты спіс ахвяраў палітычных рэпрэсій у СССР</ref> * Павал Даўгалевіч (1884—?) — беларус з ваколіцаў [[Вільня|Вільні]], які пацярпеў ад уладаў СССР<ref>[https://chumakou.com/projects/belarus1937/index5.html Беларусь: жертвы сталинских репрессий], Книга памяти Самарской обл.</ref> * Фёдар Даўгяла-Завіша (1886—1938) — беларус з ваколіцаў [[Гомель|Гомля]], забіты ўладамі СССР<ref name="Memaryjal"/> * Зінаіда Даўгалевіч (1887—?) — беларуска з ваколіцаў [[Старобін]]а, якая пацярпела ад уладаў СССР<ref>[https://by.openlist.wiki/%D0%94%D0%B0%D1%9E%D0%B3%D0%B0%D0%BB%D0%B5%D0%B2%D1%96%D1%87_%D0%97%D1%96%D0%BD%D0%B0%D1%96%D0%B4%D0%B0_%D0%9A%D0%B0%D0%BB%D1%96%D0%BD%D1%96%D0%BA%D0%B0%D1%9E%D0%BD%D0%B0_(1887) Даўгалевіч Зінаіда Калінікаўна (1887)], Адкрыты спіс ахвяраў палітычных рэпрэсій у СССР</ref> * Васіль Доўгаль (1887—?) — беларус з ваколіцаў [[Асіпавічы|Асіпавічаў]], які пацярпеў ад уладаў СССР<ref name="Memaryjal"/> * Стэфан Даўгяла (1888—1938) — беларус зь [[Віцебск]]у, забіты ўладамі СССР<ref name="Memaryjal"/> * Сяргей Далгала (1893—?) — беларус зь [[Вяліж]]у, які пацярпеў ад уладаў СССР<ref name="Memaryjal"/> * Ёсіф Даўгала (1895—?) — беларус з [[Усьвяты|Усьвятаў]], які пацярпеў ад уладаў СССР<ref name="Memaryjal"/> * Ёсіф Даўгала (1899—?) — беларус з ваколіцаў Койданава, які пацярпеў ад уладаў СССР<ref name="Memaryjal"/> * Мікалай Даўгала (1901—1937) — беларус з ваколіцаў [[Менск]]у, забіты ўладамі СССР<ref name="Memaryjal"/> * Ёсіф Доўгель (1907—?) — беларус з ваколіцаў [[Масты|Мастоў]], які пацярпеў ад уладаў СССР<ref name="Memaryjal"/> * Іван Даўгайлаў (1921—?) — беларус, які трапіў у нямецкі палон у [[Другая сусьветная вайна|Другую сусьветную вайну]]<ref>[https://db.zhnivo.com/by/belarus-genealogical-databases/ Военнопл. kgb.by], Генеалагічныя базы дадзеных Беларусі</ref> * [[Натальля Даўгяла]] ({{нар.}} 1978) — беларускі гісторык Даўгелевіч (''Daugielewicz'', ''Dowgielewicz'') і Даўгела (''Dovgelo'') — прозьвішчы, гістарычна зафіксаваныя на тэрыторыі цяперашняй [[Летува|Летувы]]<ref>Lietuvių pavardžių žodynas. T. 1. — Vilnius, 1985. P. 468, 516.</ref>. Даўгяля (Dowgiallo) і Даўгялёвіч (Dowgialowicz) — прозьвішчы, зафіксаваныя ў XIX стагодзьдзі ў ваколіцах [[Сувалкі|Сувалкаў]]<ref>Professor Jerzy Wisniewski, [https://web.archive.org/web/20250111095809/http://www.mem.net.pl/stg/family_names.htm List of the XIXth century Suvalki region family names], Suwalki Genealogical Society</ref>. На 1906 год існавала вёска Даўгалы (Доўгалы) у Гарадоцкім павеце Віцебскай губэрні<ref>Список населенных мест Витебской губернии. Витебск, 1906. С. 88.</ref>. На [[Слонімскі павет|гістарычнай Слонімшчыне]] існуе вёска [[Даўгялавічы]], на [[Ашмянскі павет|гістарычнай Ашмяншчыне]] — [[Даўгялаўшчына]], на [[Лідзкі павет|гістарычнай Лідчыне]] — [[Даўгялішкі]]. Назву [[Даўгялы]] маюць вёскі на гістарычнай Лідчыне. == Глядзіце таксама == * [[Даўга]] * [[Гайла (імя)|Гайла]] == Заўвагі == {{Заўвагі}} == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} == Літаратура == * {{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)}} {{Імёны з асновай даўг}} {{Імёны з асновай гайл}} [[Катэгорыя:Мужчынскія імёны]] 5fl9l2z415wkxnmtfsx6uul54g6b7ec 2685941 2685918 2026-08-22T10:56:55Z ~2026-45880-22 99642 /* Носьбіты */ 2685941 wikitext text/x-wiki {{Імя |імя = Даўґайла |лацінка = Daŭgajła / Daŭhajła |арыгінал = Dagalo |вымаўленьне = |мова_паходжаньня = [[Германскія мовы|германскія]] |утварэньне = [[Даўга|Davo]] + [[Гайла (імя)|Galo]] <br> [[Дака (імя)|Dago]] + Galo |варыянт = Даўгала, Дагала, Даўгела, Далгала, Далгела |вытворныя = [[Дагела]], [[Даўгіла]] |зьвязаныя = }} '''Даўгайла''' (''Даўгала'', ''Дагала'', ''Даўгела'') — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча. == Паходжаньне == {{Асноўны артыкул|Імёны ліцьвінаў}} Дагала або Дэгел (Dagalo, Dæggel<ref>Meineke B. Die Ortsnamen des Кreises Lippe. — Bielefeld, 2010. S. 113.</ref>, Dægel<ref>Briggs K. An index to personal names in English place-names. — Nottingham, 2023. P. 98.</ref>{{Заўвага|Апроч таго, у [[Вялікабрытанія|Вялікабрытаніі]] адзначалася назва мясцовасьці Dowgalhead<ref>Briggs K. An index to personal names in English place-names. — Nottingham, 2023. P. 104.</ref>}}) — імя [[Германскія мовы|германскага]] паходжаньня<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Dagalo#v=snippet&q=Dagalo&f=false S. 391].</ref>. [[Двухасноўнае імя|Іменная аснова]] [[Даўга|-даў(г)-]] (імёны [[Ліцьвіны|ліцьвінаў]] [[Даўгерд (імя)|Даўгерд]], [[Даўгер]], [[Даўят (імя)|Даўят]]; германскія імёны Daugaard, Dauharjis, Dowyatt) паходзіць ад [[Гоцкая мова|гоцкага]] daug 'годна', [[Бургундзкая мова|бургундзкага]] daugjis 'здольны, годны'<ref>Gamillscheg E. Romania Germanica. Bd. 3: Die Burgunder, Schlußwort. — Berlin und Leipzig, 1936. S. 112.</ref> або ад асновы [[Дака (імя)|-даг- (-дак-, -таг-)]]<ref name="Schmittlein-1948-103">Schmittlein R. Toponymes finnois et germaniques en Lituanie // Revue internationale d’onomastique. Nr. 2, 1948. P. 103.</ref><ref>Schmittlein R. Les noms d’eau de la Lituanie (suite) // Revue internationale d’onomastique. Nr. 1, 1964. P. 20.</ref>, а аснова [[Гайла (імя)|-гайл- (-гал-, -гел-)]] (імёны ліцьвінаў [[Відзігайла]], [[Інгела]], [[Мантыгайла (імя)|Монтгайла]]; германскія імёны Widigail, Ingeila, Montigel) — ад гоцкага і бургундзкага gails 'жвавы, свавольны, ганарысты'<ref>{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 17.</ref>. Такім парадкам, імя Даўгайла азначае «здольны да жвавасьці»<ref>{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 22.</ref>. Адпаведнасьць імя Даўгайла ([[Даўгіла]]) германскаму імю Dagilo сьцьвердзіў францускі лінгвіст-[[Германістыка|германіст]] [[Раймонд Шмітляйн|Раймонда Шмітляйна]], які на падставе шматгадовых дасьледаваньняў прыйшоў да высноваў пра германскае паходжаньне літоўскіх уласных імёнаў<ref name="Schmittlein-1948-103"/>. У ваколіцах [[Русь (мястэчка)|Русі]] ([[Прусія]]) адзначалася прозьвішча Daugel (Daugehl, Daugill)<ref>[https://www.online-ofb.de/namelist.php?nachname=DAUGEL&ofb=russ&modus=&lang=de DAUGEL (DAUGEHL, DAUGILL)], Verein für Computergenealogie e.V. (CompGen)</ref>. У Польшчы адзначаюцца прозьвішчы Даўгайла (Dowgajło), Даўгала (Dowgało, Dowgała, Dowgałło), Даўгаль (Dowgal), Даўгела (Dawgieło, Dawgiełło), Даўгяловіч (Dawgiełowicz, Dowgiełowicz), Даўгялевіч (Dawgielewicz, Dowgielewicz)<ref>Naruszewicz-Duchlińska A. Surnames of Lithuanian origins in Polish anthroponomy // Preservation of Cultural Heritage and Strengthening of Regional Identity. — Klaipėda, 2008. S. 84—88.</ref>. Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: ''cum Dangel''<ref>{{Літаратура/Акты уніі Польшчы зь Літвой (1932)|к}} S. 54.</ref>, ''Dawgen''<ref>{{Літаратура/Акты уніі Польшчы зь Літвой (1932)|к}} S. 57.</ref>, ''Dangel''<ref>{{Літаратура/Акты уніі Польшчы зь Літвой (1932)|к}} S. 70.</ref> (''Daugel''<ref name="Urban-2001-153">{{Літаратура/Старажытныя ліцьвіны|1к}} С. 153.</ref>; [[Гарадзельская унія|2 кастрычніка 1413 году]]); ''Dawgali vexilliferi Wyłnensis'' ([[Чартарыйскае замірэньне|1 верасьня 1431 году]])<ref>Бучинський Б. Кілька причинків до часів вел. князя Свитригайла (1430—1433) // ЗНТШ. Т. 76. — Львів, 1907. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=ieU7h4YBiV0C&q=Dawgali#v=snippet&q=Dawgali&f=false С. 135—136].</ref>; ''Dewgel'' ([[Другая Хрыстмэмэльская ўмова|15 траўня 1432 году]])<ref>Русско-ливонские акты. — СПб, 1868. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=JmhcAAAAcAAJ&q=Dewgel#v=snippet&q=Dewgel&f=false С. 191].</ref>; ''Dovgal'' ([[Гарадзенская унія|15 кастрычніка 1432 году]])<ref>{{Літаратура/Акты уніі Польшчы зь Літвой (1932)|к}} S. 81.</ref>; ''Dawgal vexilliseri Wylnensis [sigilla]'' ([[Троцкая унія|20 студзеня 1433 году]])<ref>{{Літаратура/Акты уніі Польшчы зь Літвой (1932)|к}} S. 94.</ref>; ''Stanislaus alias Dowgalo'' (9 красавіка 1437 году)<ref>{{Літаратура/Дыпляматычны кодэкс Віленскай катэдры і дыяцэзіі|1-1к}} S. 167.</ref>; ''Dowgal Gyrdowicz'' (24 чэрвеня 1437 году)<ref>{{Літаратура/Дыпляматычны кодэкс Віленскай катэдры і дыяцэзіі|1-1к}} S. 168.</ref>; ''Довкгаило'' (1440—1492 гады)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|3к}} P. 19.</ref>; ''Dowgone'' (''Dowgon''<ref name="Urban-2001-153"/>; 16 красавіка 1444 году)<ref>{{Літаратура/Дыпляматычны кодэкс Віленскай катэдры і дыяцэзіі|1-1к}} S. 206.</ref>; ''Andrus Nacz Dowgyalowycz'' (2 лістапада 1449 году)<ref>{{Літаратура/Дыпляматычны кодэкс Віленскай катэдры і дыяцэзіі|1-1к}} S. 222.</ref>; ''дворец Довкгаилов Воишвиловича''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|3к}} P. 60.</ref>, ''Довкгаило Воишвиловичъ''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|3к}} P. 61.</ref>, ''Докаилу Воишвиловичу Никелева земля пуста''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|3к}} P. 65.</ref> (9 лістапада 1449 году); ''пан Юшко Довгайлович'' (9 ліпеня 1463 году)<ref>Archiwum książąt Lubartowiczów Sanguszków w Sławucie. T. 1, 1366—1506. — Lwów, 1887. S. 55.</ref>; ''Dawgenis'' (6 лютага 1481 году)<ref>{{Літаратура/Дыпляматычны кодэкс Віленскай катэдры і дыяцэзіі|1-2к}} S. 373.</ref>; ''Довъкгайло'' (9 чэрвеня 1508 году)<ref>Архив Юго-Западной России. Ч. 8, т. 4. — Киев, 1907. [https://books.google.by/books?id=w3bUAAAAMAAJ&pg=RA1-PA281&dq=%D0%94%D0%BE%D0%B2%D1%8A%D0%BA%D0%B3%D0%B0%D0%B9%D0%BB%D0%BE&hl=ru&sa=X&ved=2ahUKEwjavqS1nY79AhULRvEDHc7uBvgQ6AF6BAgGEAI#v=onepage&q=%D0%94%D0%BE%D0%B2%D1%8A%D0%BA%D0%B3%D0%B0%D0%B9%D0%BB%D0%BE&f=false С. 281—281].</ref>; ''у бояр Ковенского повета… в Римка Ловриновича Довкгоиловича'' (14 чэрвеня 1514 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|9к}} P. 251.</ref>; ''продалъ былъ Дакгалу Лавеиновичу… Довъкгаилу… Довъкгала… Довъкгале… Довъкгола… Давкгала'' (28 лютага 1520 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|25к}} P. 228.</ref>; ''Лютко Довкгаиловичъ'', ''Мицъ Довкгаиловичъ'' (1528 год)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 160.</ref>; ''земль пустовъских у повете Ковеньскомъ [[Румшышкі|Румъшыское]] волости… Довъкгаловъщину'' (10 лістапада 1529 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|224к}} P. 365—366.</ref>; ''люди его милости волости [[Мерач|Мерецъкое]]… Богдана Довъкгаловича'' (3 верасьня 1537 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|21к}} P. 193.</ref>; ''люди его милости волости Мерецъкое… Богдана Довкгяловича'' (5 верасьня 1537 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|21к}} P. 194.</ref>; ''Судко Довкгалович'' (1538 год)<ref>Mackavičius A. Žemaitijos valsčių surašymas 1537—1538 m. — Vilnius, 2003. P. 268.</ref>; ''а Грыгор Давъкголовичъ'' (8 верасьня 1539 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|20к}} P. 282.</ref>; ''Dougieło'' (1565 год)<ref>Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym. T. 6, cz. 3: Podlasie (województwo). — Warszawa, 1910. S. 233.</ref>; ''Родъ Довкгойловъ''<ref>Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=-wI5AQAAMAAJ&q=%D0%94%D0%BE%D0%B2%D0%BA%D0%B3%D0%BE%D0%B9%D0%BB%D0%BE%D0%B2%D1%8A#v=snippet&q=%D0%94%D0%BE%D0%B2%D0%BA%D0%B3%D0%BE%D0%B9%D0%BB%D0%BE%D0%B2%D1%8A&f=false С. 721].</ref>, ''Станиславъ Довкголевичъ''<ref>Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. С. 1313.</ref> (1567 год); ''Jędrzey Dougielewicz'' (23 кастрычніка 1655 году)<ref>Akta zjazdów stanów Wielkiego Księstwa Litewskiego. T. 2. — Warszawa, 2009. S. 337.</ref>; ''Paulus Daugiella'' (сакавік — красавік 1656 году)<ref>Augusiewicz S. Spis uchodźców z Wielkiego Księstwa Litewskiego w Prusach Książęcych w latach 1655—1656 w zbiorach Geheimes Staatsarchiv Preussicher Kulturbesitz w Berlinie // Komunikaty Mazursko-Warmińskie. Nr. 1 (271), 2011. S. 177.</ref>; ''Dawgielowicz'' (1666 год)<ref name="Sinkevičiūtė-2014-301">Sinkevičiūtė D., Račickaja V. Lietuvių dvikamienių vardų kilmės asmenvardžiai ir jų kamienų užrašymo ypatybės Vilniaus naujųjų miestiečių ir laiduotojų 1661—1795 metų sąraše // Archivum Lithuanicum. T. 16, 2014. P. 301.</ref>; ''Dawgielewicz'' (1726 год)<ref name="Sinkevičiūtė-2014-301"/>; ''Aleksander Dowgiel'' (1750 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=22br&rid=B&search_lastname=Dowgiel&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Żyrowicze (gr.-kat.)], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Daugiełło'' (1754 год)<ref name="Sinkevičiūtė-2014-301"/>; ''Dowgołowicz'' (1755 год)<ref>Sinkevičiūtė D., Račickaja V. Lietuvių dvikamienių vardų kilmės asmenvardžiai ir jų kamienų užrašymo ypatybės Vilniaus naujųjų miestiečių ir laiduotojų 1661—1795 metų sąraše // Archivum Lithuanicum. T. 16, 2014. P. 304.</ref>; ''Dowgieliewicz'' (1758 год)<ref name="Sinkevičiūtė-2014-301"/>; ''Marianna Daugiel'' (1772 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=S&w=22br&rid=S&search_lastname=Daugiel&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Międzyrzecz], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Rozalia Dowgiełowicz'' (1783 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=22br&rid=B&search_lastname=Dowgie%C5%82owicz&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Dryświaty], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Stefan Dowgiał'' (1792 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=22br&rid=B&search_lastname=Dowgia%C5%82&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Rudzica (gr-kat)], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Marcin Dowgieło'' (1797 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=23lt&rid=B&search_lastname=Dowgie%C5%82o&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Bolniki], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Kajetan Dowgiałowicz'' (1799 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=S&w=22br&rid=S&search_lastname=Dowgia%C5%82owicz&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Widze], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Rozalia Daugiełowicz'' (1800 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=D&w=22br&rid=D&search_lastname=Daugielowicz&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Widze], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Katarzyna Daugałło'' (1804 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=23lt&rid=B&search_lastname=Dauga%C5%82lo&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Wilno św. Jerzy], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Franciszek Dałgiełło'' (1808 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=S&w=23lt&rid=S&search_lastname=Da%C5%82gie%C5%82%C5%82o&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Wilno śś. Piotra i Pawła], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Andrzej Daugiałłowicz'' (1810 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=22br&rid=B&search_lastname=Daugia%C5%82%C5%82owicz&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Widze], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Maciej Dołgiełło'' (1810 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=23lt&rid=B&search_lastname=Do%C5%82gie%C5%82%C5%82o&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Wilno śś. Piotra i Pawła], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Katarzyna Dougiełowicz'' (1812 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=22br&rid=B&search_lastname=Dougie%C5%82owicz&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Wielka Brzostowica], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Nastazja Dawgało'' (1821 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=D&w=22br&rid=D&search_lastname=Dawga%C5%82o&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Kojdanów (gr.-kat.,prawosł.)], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Józef Dowgiełłowicz'' (1834 год)<ref>Gucki L. Akt z roku 1834 przeciw Adamowi Czartoryskiemu wyobrazicielowi systemu polskiéj arystokracyi. — Poitiers, 1839. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=w4VKAAAAcAAJ&q=%40Dowgie%C5%82%C5%82owicz#v=snippet&q=%40Dowgie%C5%82%C5%82owicz&f=false S. 16].</ref>. == Носьбіты == * [[Станіслаў Даўгайла]] ({{†}} па 1437) — [[Харунжы вялікі літоўскі|харужы земскі літоўскі]] і віленскі, меў сына Юрыя (Юшку) * Даўгайла [[Войшвіл (імя)|Войшвілавіч]] — [[Ліцьвіны|літоўскі баярын]], які атрымаў наданьні ад [[Сьпіс вялікіх князёў літоўскіх|вялікага князя]] [[Казімер Ягайлавіч|Казімера]] * Даўгайла — [[Зямяне|зямянін]] [[Валынь|валынскі]], які ўпамінаецца ў 1508 годзе * Лютка Даўгайлавіч — [[Вялёна|вялёнскі]] баярын, які ўпамінаецца ў [[Попісы войска Вялікага Княства Літоўскага|попісе войска Вялікага Княства Літоўскага]] 1528 году * Міц Даўгайлавіч — [[Жараны|жаранскі]] баярын, які ўпамінаецца ў попісе войска ВКЛ 1528 году * Іван Даўгайла — жыхар ваколіцаў [[Гомель|Гомля]] на 1906 год<ref>Прибавление к № 90 Могилевских Губ. Ведомостей от 18 ноября 1906 года. С. 28.</ref> * Вітальд Даўгяла-Хмаровіч — жыхар [[Смаленск]]у на 1906 год<ref>[https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Smolensk_1906_StateDumaVoters.pdf Смоленские Губернские Ведомости, 28 ноября 1906 года]. С. 2.</ref> * Міхал Даўгайлаў — праваслаўны мешчанін з ваколіцаў Гомля на 1907 год<ref>Прибавление к № 54 Могилевских Губ. Ведомостей от 11 июля 1907 года. С. 5.</ref> * Васіль, Карней і Сьцяпан Далгалы — правалаўныя зь [[Вяліскі павет|Вяліскага павету]] на 1907 год<ref>[https://archive.org/details/duma-list-of-vitebsk-gubernia/Duma%20List%20of%20Vitebsk%20Gubernia%20-%201907%20-%20Velizh%20uyezd/mode/2up Приложение к № ? Витебских Губернских Ведомостей, 1907 год]. С. 2.</ref> * Яфімі Даўгяла — [[беларусы|беларус]]-праваслаўны з [[Полацак|Полацку]] на 1912 год<ref>[https://archive.org/details/duma-list-of-vitebsk-gubernia/Duma%20List%20of%20Vitebsk%20Gubernia%20-%201912%20-%20Polotsk%20town%20-%202/page/n1/mode/2up Приложение к № 9 Витебских Губернских Ведомостей, 1 августа 1912 года]. С. 8.</ref> * Уладзіслаў, Марыя, Ян, Ганна і Валеры Даўгелі (''Dawgiel'') — уладальнікі гаспадарак у Васевічах каля [[Лучай|Лучаю]] на 1932 год<ref>Ryszard Sys, [https://kresy.genealodzy.pl/zbior/pdf/spis_gosp_1928_38_wilenskie.pdf Właściciele gospodarstw rolnych w woj. wileńskim w latach 1928—1939], publikacje «Pisarza hipotecznego zawarte w Dzienniku Województwa Wileńskiego za lata 1928—1939»</ref> * Міхал, Юзэф, Аляксандар, Юзэфа, Паўліна і Тэрэза Даўгелевічы (''Daugielewicz'') — уладальнікі гаспадаркі ў Жыдзішках каля [[Трокі|Трокаў]] на 1935 год<ref name="Sys">Ryszard Sys, [https://kresy.genealodzy.pl/zbior/pdf/spis_gosp_1928_38_wilenskie.pdf Właściciele gospodarstw rolnych w woj. wileńskim w latach 1928—1939], publikacje «Pisarza hipotecznego zawarte w Dzienniku Województwa Wileńskiego za lata 1928—1939»</ref> * Васіль Даўгяла (1860—?) — беларус зь [[Лёзна]], які [[Савецкія рэпрэсіі ў Беларусі|пацярпеў ад уладаў СССР]]<ref name="Memaryjal">[https://chumakou.com/projects/belarus1937/index5.html Беларусь: жертвы сталинских репрессий], Белорусский «Мемориал»</ref> * Міхал Даўгяла — беларус, выхадзец з шляхецкага роду Даўгялаў, які на 1917 год жыў у ваколіцах [[Койданаў|Койданава]]<ref name="ablamiejka">Абламейка С. [https://www.svaboda.org/a/30169005.html У 1917 годзе нашчадак Рурыка і іншыя магнаты Меншчыны абвясьцілі сябе беларусамі], [[Радыё Свабода]], 19 верасьня 2019 г.</ref> * [[Дзьмітры Даўгяла]] (1868—1942) — беларускі археограф і гісторык * Ёсіф Даўгала (1874—1938) — беларус з ваколіцаў [[Койданаў|Койданава]], забіты ўладамі СССР<ref>[https://by.openlist.wiki/%D0%94%D0%B0%D1%9E%D0%B3%D0%B0%D0%BB%D0%B0_%D0%86%D0%BE%D1%81%D1%96%D1%84_%D0%A0%D0%B0%D0%BC%D0%B0%D0%BD%D0%B0%D0%B2%D1%96%D1%87_(1874) Даўгала Іосіф Раманавіч (1874)], Адкрыты спіс ахвяраў палітычных рэпрэсій у СССР</ref> * Павал Даўгалевіч (1884—?) — беларус з ваколіцаў [[Вільня|Вільні]], які пацярпеў ад уладаў СССР<ref>[https://chumakou.com/projects/belarus1937/index5.html Беларусь: жертвы сталинских репрессий], Книга памяти Самарской обл.</ref> * Фёдар Даўгяла-Завіша (1886—1938) — беларус з ваколіцаў [[Гомель|Гомля]], забіты ўладамі СССР<ref name="Memaryjal"/> * Зінаіда Даўгалевіч (1887—?) — беларуска з ваколіцаў [[Старобін]]а, якая пацярпела ад уладаў СССР<ref>[https://by.openlist.wiki/%D0%94%D0%B0%D1%9E%D0%B3%D0%B0%D0%BB%D0%B5%D0%B2%D1%96%D1%87_%D0%97%D1%96%D0%BD%D0%B0%D1%96%D0%B4%D0%B0_%D0%9A%D0%B0%D0%BB%D1%96%D0%BD%D1%96%D0%BA%D0%B0%D1%9E%D0%BD%D0%B0_(1887) Даўгалевіч Зінаіда Калінікаўна (1887)], Адкрыты спіс ахвяраў палітычных рэпрэсій у СССР</ref> * Васіль Доўгаль (1887—?) — беларус з ваколіцаў [[Асіпавічы|Асіпавічаў]], які пацярпеў ад уладаў СССР<ref name="Memaryjal"/> * Стэфан Даўгяла (1888—1938) — беларус зь [[Віцебск]]у, забіты ўладамі СССР<ref name="Memaryjal"/> * Сяргей Далгала (1893—?) — беларус зь [[Вяліж]]у, які пацярпеў ад уладаў СССР<ref name="Memaryjal"/> * Ёсіф Даўгала (1895—?) — беларус з [[Усьвяты|Усьвятаў]], які пацярпеў ад уладаў СССР<ref name="Memaryjal"/> * Ёсіф Даўгала (1899—?) — беларус з ваколіцаў Койданава, які пацярпеў ад уладаў СССР<ref name="Memaryjal"/> * Мікалай Даўгала (1901—1937) — беларус з ваколіцаў [[Менск]]у, забіты ўладамі СССР<ref name="Memaryjal"/> * Ёсіф Доўгель (1907—?) — беларус з ваколіцаў [[Масты|Мастоў]], які пацярпеў ад уладаў СССР<ref name="Memaryjal"/> * Іван Даўгайлаў (1921—?) — беларус, які трапіў у нямецкі палон у [[Другая сусьветная вайна|Другую сусьветную вайну]]<ref>[https://db.zhnivo.com/by/belarus-genealogical-databases/ Военнопл. kgb.by], Генеалагічныя базы дадзеных Беларусі</ref> * [[Зоя Даўгяла]] (1938—2022) — беларускі бібліятэкар-бібліёграф * [[Натальля Даўгяла]] ({{нар.}} 1978) — беларускі гісторык Даўгелевіч (''Daugielewicz'', ''Dowgielewicz'') і Даўгела (''Dovgelo'') — прозьвішчы, гістарычна зафіксаваныя на тэрыторыі цяперашняй [[Летува|Летувы]]<ref>Lietuvių pavardžių žodynas. T. 1. — Vilnius, 1985. P. 468, 516.</ref>. Даўгяля (Dowgiallo) і Даўгялёвіч (Dowgialowicz) — прозьвішчы, зафіксаваныя ў XIX стагодзьдзі ў ваколіцах [[Сувалкі|Сувалкаў]]<ref>Professor Jerzy Wisniewski, [https://web.archive.org/web/20250111095809/http://www.mem.net.pl/stg/family_names.htm List of the XIXth century Suvalki region family names], Suwalki Genealogical Society</ref>. На 1906 год існавала вёска Даўгалы (Доўгалы) у Гарадоцкім павеце Віцебскай губэрні<ref>Список населенных мест Витебской губернии. Витебск, 1906. С. 88.</ref>. На [[Слонімскі павет|гістарычнай Слонімшчыне]] існуе вёска [[Даўгялавічы]], на [[Ашмянскі павет|гістарычнай Ашмяншчыне]] — [[Даўгялаўшчына]], на [[Лідзкі павет|гістарычнай Лідчыне]] — [[Даўгялішкі]]. Назву [[Даўгялы]] маюць вёскі на гістарычнай Лідчыне. == Глядзіце таксама == * [[Даўга]] * [[Гайла (імя)|Гайла]] == Заўвагі == {{Заўвагі}} == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} == Літаратура == * {{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)}} {{Імёны з асновай даўг}} {{Імёны з асновай гайл}} [[Катэгорыя:Мужчынскія імёны]] r5hv4214tcfl6w5rkw35wfvnocy129u 10 263899 2685850 2670567 2026-08-21T21:05:12Z Dymitr 10914 абнаўленьне зьвестак 2685850 wikitext text/x-wiki <noinclude>'''Табліца абнаўляецца аўтаматычна, каб выправіць памылкі, калі ласка, зьвярніцеся да {{У|Dymitr}}.'''</noinclude> <onlyinclude>{{#invoke:Спартовая табліца|main|стыль=ВНП |крыніца = [https://www.premierleague.com/en/tables/premier-league/2026-27 Прэм’ер-Ліга] <!--Пачатак аўтаматызацыі.--> |абнаўленьне = 21 жніўня 2026 году</small><!--Месцы камандаў.--> |парадак_камандаў=ARS, AVL, CHE, EVE, FUL, LIV, MCI, MUN, NEW, SUN, TOT, COV, CRY, HUL, IPS, BOU, BHA, LEE, NFO, BRE <!--Вынікі камандаў.--> |перамогі_ARS=0 | нічыі_ARS=0 |паразы_ARS=0 |мз_ARS=0 |мп_ARS=0 |перамогі_AVL=0 | нічыі_AVL=0 |паразы_AVL=0 |мз_AVL=0 |мп_AVL=0 |перамогі_CHE=0 | нічыі_CHE=0 |паразы_CHE=0 |мз_CHE=0 |мп_CHE=0 |перамогі_EVE=0 | нічыі_EVE=0 |паразы_EVE=0 |мз_EVE=0 |мп_EVE=0 |перамогі_FUL=0 | нічыі_FUL=0 |паразы_FUL=0 |мз_FUL=0 |мп_FUL=0 |перамогі_LIV=0 | нічыі_LIV=0 |паразы_LIV=0 |мз_LIV=0 |мп_LIV=0 |перамогі_MCI=0 | нічыі_MCI=0 |паразы_MCI=0 |мз_MCI=0 |мп_MCI=0 |перамогі_MUN=0 | нічыі_MUN=0 |паразы_MUN=0 |мз_MUN=0 |мп_MUN=0 |перамогі_NEW=0 | нічыі_NEW=0 |паразы_NEW=0 |мз_NEW=0 |мп_NEW=0 |перамогі_SUN=0 | нічыі_SUN=0 |паразы_SUN=0 |мз_SUN=0 |мп_SUN=0 |перамогі_TOT=0 | нічыі_TOT=0 |паразы_TOT=0 |мз_TOT=0 |мп_TOT=0 |перамогі_COV=0 | нічыі_COV=0 |паразы_COV=0 |мз_COV=0 |мп_COV=0 |перамогі_CRY=0 | нічыі_CRY=0 |паразы_CRY=0 |мз_CRY=0 |мп_CRY=0 |перамогі_HUL=0 | нічыі_HUL=0 |паразы_HUL=0 |мз_HUL=0 |мп_HUL=0 |перамогі_IPS=0 | нічыі_IPS=0 |паразы_IPS=0 |мз_IPS=0 |мп_IPS=0 |перамогі_BOU=0 | нічыі_BOU=0 |паразы_BOU=0 |мз_BOU=0 |мп_BOU=0 |перамогі_BHA=0 | нічыі_BHA=0 |паразы_BHA=0 |мз_BHA=0 |мп_BHA=0 |перамогі_LEE=0 | нічыі_LEE=0 |паразы_LEE=0 |мз_LEE=0 |мп_LEE=0 |перамогі_NFO=0 | нічыі_NFO=0 |паразы_NFO=0 |мз_NFO=0 |мп_NFO=0 |перамогі_BRE=0 | нічыі_BRE=0 |паразы_BRE=0 |мз_BRE=0 |мп_BRE=0 <!--Канец аўтаматызацыі.--> <!--Вызначэньне камандаў (спасылкі ў табліцы)--> |назва_ARS=[[Арсэнал Лёндан|Арсэнал]] |назва_AVL=[[Астан Віла Бірмінггэм|Астан Віла]] |назва_BOU=[[Борнмут (футбольны клюб)|Борнмут]] |назва_BHA=[[Брайтан энд Гоўв Альбіён|Брайтан энд Гоўв]] |назва_BRE=[[Брэнтфард (футбольны клюб)|Брэнтфард]] |назва_CHE=[[Чэлсі Лёндан|Чэлсі]] |назва_COV=[[Ковэнтры Сіці]] |назва_CRY=[[Крыстал Пэлас Лёндан|Крыстал Пэлас]] |назва_EVE=[[Эвэртан Лівэрпул|Эвэртан]] |назва_FUL=[[Фулгэм (футбольны клюб)|Фулгэм]] |назва_HUL=[[Гал Сіці]] |назва_IPS=[[Іпсўіч Таўн]] |назва_LEE=[[Лідс Юнайтэд]] |назва_LIV=[[Лівэрпул (футбольны клюб)|Лівэрпул]] |назва_MCI=[[Манчэстэр Сіці]] |назва_MUN=[[Манчэстэр Юнайтэд]] |назва_NEW=[[Ньюкасл Юнайтэд]] |назва_NFO=[[Нотынггэм Форэст]] |назва_SUN=[[Сандэрлэнд (футбольны клюб)|Сандэрлэнд]] |назва_TOT=[[Тотэнгэм Готспур]] <!--Кваліфікацыі камандаў.--> |вынік1=CLLS |вынік2=CLLS |вынік3=CLLS |вынік4=CLLS |вынік5=ELLS |вынік18=REL |вынік19=REL |вынік20=REL <!--Налады і правілы табліцы--> |ліміт_паказу=5 |правілы_клясыфікацыі=1) Пункты; 2) Розьніца мячоў; 3) Забітыя мячы; 4) Пункты ў гульнях паміж сабою; 5) Гасьцявыя забітыя мячы ў гульнях паміж сабою; 6) Дадатковыя матчы (толькі пры неабходнасьці вызначэньня чэмпіёна, камандаў на выбываньне або камандаў, якія выходзяць у турніры УЭФА). <!--Вызначэньне слупка кваліфікацыі і паніжэньня--> |загаловак_слупка_вынікаў=QR |колер_CLLS=green1|тэкст_CLLS=[[Ліга чэмпіёнаў УЭФА 2027—2028 гадоў#Лігавы этап|Лігавы этап Лігі чэмпіёнаў]] |колер_ELLS=blue1 |тэкст_ELLS=[[Ліга Эўропы УЭФА 2027—2028 гадоў#Лігавы этап|Лігавы этап Лігі Эўропы]] |колер_ECLTH=blue1 |тэкст_ECLTH=[[Ліга Эўропы УЭФА 2027—2028 гадоў#Лігавы этап|Лігавы этап Лігі Эўропы]] |колер_ECLPO=yellow1 |тэкст_ECLPO=[[Ліга канфэрэнцыяў УЭФА 2027—2028 гадоў#Кваліфікацыйны раўнд плэй-оф|Раўнд плэй-оф Лігі канфэрэнцыяў]] |колер_REL=red1 |тэкст_REL=Паніжэньне ў [[Чэмпіянат футбольнай лігі Ангельшчыны 2027—2028 гадоў|Чэмпіёншып]] }}</onlyinclude> il5aaqfaukzgy0psujd50tc1icfxv0u 2685888 2685850 2026-08-22T06:30:07Z DymitrBot 56484 абнаўленьне зьвестак 2685888 wikitext text/x-wiki <noinclude>'''Табліца абнаўляецца аўтаматычна, каб выправіць памылкі, калі ласка, зьвярніцеся да {{У|Dymitr}}.'''</noinclude> <onlyinclude>{{#invoke:Спартовая табліца|main|стыль=ВНП |крыніца = [https://www.premierleague.com/en/tables/premier-league/2026-27 Прэм’ер-Ліга] <!--Пачатак аўтаматызацыі.--> |абнаўленьне = 21 жніўня 2026 году</small><!--Месцы камандаў.--> |парадак_камандаў=ARS, AVL, CHE, EVE, FUL, LIV, MCI, MUN, NEW, SUN, TOT, CRY, HUL, IPS, BOU, BHA, LEE, NFO, BRE, COV <!--Вынікі камандаў.--> |перамогі_ARS=1 | нічыі_ARS=0 |паразы_ARS=0 |мз_ARS=3 |мп_ARS=0 |перамогі_AVL=0 | нічыі_AVL=0 |паразы_AVL=0 |мз_AVL=0 |мп_AVL=0 |перамогі_CHE=0 | нічыі_CHE=0 |паразы_CHE=0 |мз_CHE=0 |мп_CHE=0 |перамогі_EVE=0 | нічыі_EVE=0 |паразы_EVE=0 |мз_EVE=0 |мп_EVE=0 |перамогі_FUL=0 | нічыі_FUL=0 |паразы_FUL=0 |мз_FUL=0 |мп_FUL=0 |перамогі_LIV=0 | нічыі_LIV=0 |паразы_LIV=0 |мз_LIV=0 |мп_LIV=0 |перамогі_MCI=0 | нічыі_MCI=0 |паразы_MCI=0 |мз_MCI=0 |мп_MCI=0 |перамогі_MUN=0 | нічыі_MUN=0 |паразы_MUN=0 |мз_MUN=0 |мп_MUN=0 |перамогі_NEW=0 | нічыі_NEW=0 |паразы_NEW=0 |мз_NEW=0 |мп_NEW=0 |перамогі_SUN=0 | нічыі_SUN=0 |паразы_SUN=0 |мз_SUN=0 |мп_SUN=0 |перамогі_TOT=0 | нічыі_TOT=0 |паразы_TOT=0 |мз_TOT=0 |мп_TOT=0 |перамогі_CRY=0 | нічыі_CRY=0 |паразы_CRY=0 |мз_CRY=0 |мп_CRY=0 |перамогі_HUL=0 | нічыі_HUL=0 |паразы_HUL=0 |мз_HUL=0 |мп_HUL=0 |перамогі_IPS=0 | нічыі_IPS=0 |паразы_IPS=0 |мз_IPS=0 |мп_IPS=0 |перамогі_BOU=0 | нічыі_BOU=0 |паразы_BOU=0 |мз_BOU=0 |мп_BOU=0 |перамогі_BHA=0 | нічыі_BHA=0 |паразы_BHA=0 |мз_BHA=0 |мп_BHA=0 |перамогі_LEE=0 | нічыі_LEE=0 |паразы_LEE=0 |мз_LEE=0 |мп_LEE=0 |перамогі_NFO=0 | нічыі_NFO=0 |паразы_NFO=0 |мз_NFO=0 |мп_NFO=0 |перамогі_BRE=0 | нічыі_BRE=0 |паразы_BRE=0 |мз_BRE=0 |мп_BRE=0 |перамогі_COV=0 | нічыі_COV=0 |паразы_COV=1 |мз_COV=0 |мп_COV=3 <!--Канец аўтаматызацыі.--> <!--Вызначэньне камандаў (спасылкі ў табліцы)--> |назва_ARS=[[Арсэнал Лёндан|Арсэнал]] |назва_AVL=[[Астан Віла Бірмінггэм|Астан Віла]] |назва_BOU=[[Борнмут (футбольны клюб)|Борнмут]] |назва_BHA=[[Брайтан энд Гоўв Альбіён|Брайтан энд Гоўв]] |назва_BRE=[[Брэнтфард (футбольны клюб)|Брэнтфард]] |назва_CHE=[[Чэлсі Лёндан|Чэлсі]] |назва_COV=[[Ковэнтры Сіці]] |назва_CRY=[[Крыстал Пэлас Лёндан|Крыстал Пэлас]] |назва_EVE=[[Эвэртан Лівэрпул|Эвэртан]] |назва_FUL=[[Фулгэм (футбольны клюб)|Фулгэм]] |назва_HUL=[[Гал Сіці]] |назва_IPS=[[Іпсўіч Таўн]] |назва_LEE=[[Лідс Юнайтэд]] |назва_LIV=[[Лівэрпул (футбольны клюб)|Лівэрпул]] |назва_MCI=[[Манчэстэр Сіці]] |назва_MUN=[[Манчэстэр Юнайтэд]] |назва_NEW=[[Ньюкасл Юнайтэд]] |назва_NFO=[[Нотынггэм Форэст]] |назва_SUN=[[Сандэрлэнд (футбольны клюб)|Сандэрлэнд]] |назва_TOT=[[Тотэнгэм Готспур]] <!--Кваліфікацыі камандаў.--> |вынік1=CLLS |вынік2=CLLS |вынік3=CLLS |вынік4=CLLS |вынік5=ELLS |вынік18=REL |вынік19=REL |вынік20=REL <!--Налады і правілы табліцы--> |ліміт_паказу=5 |правілы_клясыфікацыі=1) Пункты; 2) Розьніца мячоў; 3) Забітыя мячы; 4) Пункты ў гульнях паміж сабою; 5) Гасьцявыя забітыя мячы ў гульнях паміж сабою; 6) Дадатковыя матчы (толькі пры неабходнасьці вызначэньня чэмпіёна, камандаў на выбываньне або камандаў, якія выходзяць у турніры УЭФА). <!--Вызначэньне слупка кваліфікацыі і паніжэньня--> |загаловак_слупка_вынікаў=QR |колер_CLLS=green1|тэкст_CLLS=[[Ліга чэмпіёнаў УЭФА 2027—2028 гадоў#Лігавы этап|Лігавы этап Лігі чэмпіёнаў]] |колер_ELLS=blue1 |тэкст_ELLS=[[Ліга Эўропы УЭФА 2027—2028 гадоў#Лігавы этап|Лігавы этап Лігі Эўропы]] |колер_ECLTH=blue1 |тэкст_ECLTH=[[Ліга Эўропы УЭФА 2027—2028 гадоў#Лігавы этап|Лігавы этап Лігі Эўропы]] |колер_ECLPO=yellow1 |тэкст_ECLPO=[[Ліга канфэрэнцыяў УЭФА 2027—2028 гадоў#Кваліфікацыйны раўнд плэй-оф|Раўнд плэй-оф Лігі канфэрэнцыяў]] |колер_REL=red1 |тэкст_REL=Паніжэньне ў [[Чэмпіянат футбольнай лігі Ангельшчыны 2027—2028 гадоў|Чэмпіёншып]] }}</onlyinclude> sk5hyh6qyxdfroyelg98njg9ev3qmnl 0 264172 2685874 2684728 2026-08-21T22:16:20Z ~2026-45913-17 99638 /* Носьбіты */ 2685874 wikitext text/x-wiki {{Імя |імя = Рымант |лацінка = Rymant |арыгінал = Rimunt |вымаўленьне = |мова_паходжаньня = [[Германскія мовы|германскія]] |утварэньне = [[Рым (імя)|Rim]] + [[Мунд|Mund]] |варыянт = Рымунд, Рымонд, Рымунць, Рымонт |вытворныя = |зьвязаныя = [[Мантрым (імя)|Мантрым]] }} '''Ры́мант''', '''Рымонт''' (''Рымунд'', ''Рымунць'', ''Рымонд'') — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча. == Паходжаньне == {{Асноўны артыкул|Імёны ліцьвінаў}} Рымісмунд, Рымунд або Рымунт (Rimismund, Rimund, Rimmond<ref name="Ray-1944-291">Ray O. Vore navne: en etymologisk navnebok med fyldige utredninger. — Chicago, 1944. [https://books.google.by/books?id=m4JOAQAAMAAJ&q=Rimmond&dq=Rimmond&hl=ru&newbks=1&newbks_redir=0&sa=X&ved=2ahUKEwiDr4f0x-WFAxXh_7sIHQUgCToQ6AF6BAgHEAI S. 291].</ref>, Rimond<ref name="Ray-1944-291"/>, Rimunt<ref>Houben H. S. Das Fragment des Necrologs von St. Blasien (Hs. Wien, ÖNB Cod. lat. 9, fol. I—IV). Facsimile, Einleitung und Register (Taf. V—XII und Farbtafel) // Frühmittelalterlichen Studien. Bd. 14. — Berlin; New York, 1980. S. 293.</ref>) — імя [[Германскія мовы|германскага]] паходжаньня<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Rihmund+Rimund#v=snippet&q=Rihmund%20Rimund&f=false S. 1268, 1277].</ref>. [[Двухасноўнае імя|Іменная аснова]] [[Рым (імя)|-рым-]] (імёны [[Ліцьвіны|ліцьвінаў]] [[Рымейка]], [[Рымель]], [[Рыман]]; германскія імёны Rimicho, Riemel, Rimann) паходзіць ад [[Гоцкая мова|гоцкага]] rimis 'спакой, стрыманасьць, непарухлівасьць'<ref name="Dajlida-2019-18">{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 18.</ref>, а аснова [[Мунд|-мунд- (-мунт-, -монт-)]] (імёны ліцьвінаў [[Мантыгерд (імя)|Монтгерд]], [[Валімонт]], [[Жыгімонт]]; германскія імёны Mundgerd, Walmont, Sigimunt) — ад германскага *mundô 'рука, абарона, крэўнасьць'<ref>Kremer D. Die Germanischen Personennamen in Katalonien // Estudis romànics. Nr. 14, 1972. S. 180.</ref> або гоцкага munds 'моц розуму, імкненьне', mundrs 'гарлівы, палкі'<ref name="Dajlida-2019-18"/>. Такім парадкам, імя Рымонт азначае «непарушная гарлівасьць» (тое ж, што і імя [[Мантырым (імя)|Монтрым]])<ref>{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 24—25.</ref>. Германскі характар [[Ліцьвіны|літоўскіх]] імёнаў з асновай -монт- (-мант-) — як і запазычаньне самой асновы з германскіх моваў — сьцьвердзілі францускі лінгвіст-[[Германістыка|германіст]] [[Раймонд Шмітляйн]]<ref>Schmittlein R. Toponymes finnois et germaniques en Lituanie // Revue internationale d’onomastique. Nr. 2, 1948. P. 102.</ref> і амэрыканскі лінгвіст [[Альфрэд Зэн]]<ref>Senn A. Zur Bildung litauischer Gewässernamen // Annali. Sezione Slava. Istituto Universitario Orientale di Napoli. 2 (1959). P. 46.</ref>. Этымалягічны слоўнік старапольскіх асабовых імёнаў, выдадзены [[Польская акадэмія навук|Польскай акадэміяй навук]], адзначае гістарычнае бытаваньне ў Польшчы германскага імя Rymund<ref>Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 5: Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego. — Kraków, 1997. S. 179.</ref>. У [[Прусія|Прусіі]] бытавала прозьвішча Rimunt<ref>[https://www.online-ofb.de/namelist.php?nachname=RIMUNT&ofb=kutten&modus=&lang=de RIMUNT], Verein für Computergenealogie e.V. (CompGen)</ref>. Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: ''передъ Римонтомъ а передъ [[Жыгімонт|Жигимонтомъ]], рицерми двема''<ref>Акты издаваемые Виленской археографической комиссией. Т. 5. — Вильна, 1871. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=mtcDAAAAYAAJ&q=%D0%BF%D0%B5%D1%80%D0%B5%D0%B4%D1%8A+%D0%96%D0%B8%D0%B3%D0%B8%D0%BC%D0%BE%D0%BD%D1%82%D0%BE%D0%BC%D1%8A#v=snippet&q=%D0%BF%D0%B5%D1%80%D0%B5%D0%B4%D1%8A%20%D0%96%D0%B8%D0%B3%D0%B8%D0%BC%D0%BE%D0%BD%D1%82%D0%BE%D0%BC%D1%8A&f=false С. 136].</ref> (1 ліпеня 1388 году, паводле суправаджальнага тэксту XVI ст.); ''Рымонъ и Жыкгмонтъ, жолнере альбо бояре з Литвы'' (18 чэрвеня 1389 году)<ref>{{Літаратура/Граматы 14 ст. (1974)|к}} С. 103.</ref>; ''czernec Ławrasz, po litowsku zowemy Rymont, a po rusku Wasiley'' ([[Хроніка Быхаўца]])<ref>ПСРЛ. Т. 32. — М., 1975. С. 135.</ref>; ''Щастный Рымонтъ'' (30 верасьня 1565 году<ref>Литовская метрика. Отд. 1, ч. 3. — Петроград, 1916. [https://books.google.by/books?id=-wI5AQAAMAAJ&pg=PA775&dq=%D0%A9%D0%B0%D1%81%D1%82%D0%BD%D1%8B%D0%B9+%D0%A0%D1%8B%D0%BC%D0%BE%D0%BD%D1%82%D1%8A&hl=ru&sa=X&ved=2ahUKEwi16du21pX9AhWZq6QKHbxMARYQ6AF6BAgHEAI#v=onepage&q=%D0%A9%D0%B0%D1%81%D1%82%D0%BD%D1%8B%D0%B9%20%D0%A0%D1%8B%D0%BC%D0%BE%D0%BD%D1%82%D1%8A&f=false С. 776].</ref>, 1567 год<ref>Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. С. 776.</ref>); ''Янъ Станиславъ Рымонътъ… Миколаи Рымонтъ'' (1565 год)<ref>{{Літаратура/Вайсковыя попісы паспалітага рушэньня ВКЛ (2018)|к}} S. 254.</ref>; ''Щефанъ Петровичъ Рымундъ''<ref>Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=-wI5AQAAMAAJ&q=%D0%A0%D1%8B%D0%BC%D1%83%D0%BD%D0%B4%D1%8A#v=snippet&q=%D0%A0%D1%8B%D0%BC%D1%83%D0%BD%D0%B4%D1%8A&f=false С. 577].</ref>, ''Юри Станиславовичъ Рымондъ''<ref>Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. С. 777.</ref> (1567 год); ''слуга мой Янъ Римонть'' (10 жніўня 1619 году)<ref>Акты, издаваемые Виленской Комиссией для разбора древних актов. Т. 20. — Вильна, 1893. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=i_A4AQAAMAAJ&q=%D0%A0%D0%B8%D0%BC%D0%BE%D0%BD%D1%82%D1%8C#v=snippet&q=%D0%A0%D0%B8%D0%BC%D0%BE%D0%BD%D1%82%D1%8C&f=false С. 260].</ref>; ''Rimundus'' ([[Альбэрт Каяловіч]], 1650 год)<ref>Historiae Litvanae. — Dantisci, 1650. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=FVsVAAAAQAAJ&q=%40Ri+mundus#v=snippet&q=%40Ri%20mundus&f=false P. 170].</ref>; ''Awgustyna Rymontowicza'' (1652 год)<ref>Тяжбы литовских крестьян и жителей местечек с управителями имений: сборник документов. Ч. 1. — Вильнюс, 1959. С. 285.</ref>; ''Ród Rymuńców'' (1690 год)<ref>Metryka Litewska. Rejestry podymnego Welkiego Ksiestwa. Województwo trockie 1690 r. — Warszawa, 2000. S. 154.</ref>; ''Jozeph Stephan Rymont'' (14 студзеня 1691 году)<ref>Акты издаваемые Виленской Археографической комиссией. Т. 18. — Вильна, 1891. [https://books.google.by/books?id=0A0LAAAAIAAJ&pg=PA509&dq=Jozeph+Stephan+Rymont&hl=ru&sa=X&ved=2ahUKEwj0zdvL05X9AhXfgf0HHQEMCHIQ6AF6BAgDEAI#v=onepage&q=Jozeph%20Stephan%20Rymont&f=false С. 509].</ref>; ''od P. Samuela Rymunda'' (1690 год)<ref>Metryka Litewska. Rejestry podymnego Welkiego Ksiestwa. Księstwo Żmudzkie 1690 r. — Warszawa, 2009. S. 132.</ref>; ''wieś Rymandziszki'' (1782—1783 гады)<ref>Breslaujos dekanato vizitacija 1782—1783 m. Fontes Historiae Lituaniae, vol. VII. — Vilnius, 2008. P. 328.</ref>; ''Rymontt'' (XVIII—XX ст.)<ref>Гурская Ю. А. Имена собственные Минщины c древними антропоосновами (ареальный аспект) // Веснік Беларускага дзяржаўнага універсітэта. Серыя 4. № 3, 2004. — {{Менск (Мінск)}}, 2004. С. 42.</ref>; ''Rymont'' (23 красавіка 1795 году)<ref>Акты издаваемые Виленской комиссией для разбора древних актов. Т. 38. — Вильна, 1914. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=tTo9AQAAMAAJ&q=%40Rymont#v=snippet&q=%40Rymont&f=false С. 234].</ref>. == Носьбіты == * [[Рымісмунд]] ({{†}} 469) — кароль [[Свэвы|свэваў]] у [[Галісія|Галісіі]] * [[Лаўрыш-Рымант|Рымант]] (у праваслаўі Васіль, у манастве Лаўрыш) — літоўскі князь, сын [[Трайдзень|Трайдзеня]] * Рымант — [[Ліцьвіны|літоўскі баярын]], які ўпамінаецца ў 1388—1389 гадох * Раман Рымонтавіч — жыхар [[Лідзкі павет|Лідзкага павету]] на 1551 год<ref>Анищенко Е. К. Шляхта Лидского повета: Список XVIII ст. — Минск, 2013. С. 294.</ref> * Мікалай Рымант — літоўскі баярын з [[Трабы|Трабаў]], які ўпамінаецца ў [[Попісы войска Вялікага Княства Літоўскага|попісе войска]] 1565 году * Шчасны Рымант — літоўскі баярын, які ўпамінаецца ў попісе войска 1565 году * Юзэф Стэфан Рымант — намесьнік [[Замак|гроду]] [[Пінск]]ага, які ўпамінаецца ў 1691 годзе * Аляксей Рымант (1911—?) — удзельнік [[Другая сусьветная вайна|Другой сусьветнай вайны]] з ваколіцаў [[Лагойск]]у<ref>[https://pamyat-naroda.ru/heroes/person-hero93453344/ Римант Алексей Викторович], Генеалагічныя базы дадзеных Беларусі</ref> * Антон Рымонт (Рымант; 1916—?) — удзельнік Другой сусьветнай вайны з ваколіцаў [[Докшыцы|Докшыцаў]]<ref>[https://pamyat-naroda.ru/heroes/podvig-chelovek_yubileinaya_kartoteka1519528334/ Рымонт Антон Иванович], Генеалагічныя базы дадзеных Беларусі</ref> Рыманты — [[парафія]]не [[Касьцёл Адведзінаў Найсьвяцейшай Панны Марыі (Альковічы)|касьцёла]] ў [[Альковічы|Альковічах]] на 1853 год<ref>Яўген Анішчанка, [https://web.archive.org/web/20230810231949/http://www.arhisan.com/istochniki/metriki/616-dolginova-kostel-v-vilejskom-uezde-spisok-prikhozhan-1900-g Долгинова костел в Вилейском уезде. Список прихожан 1900 г.], Архіў гісторыка Анішчанкі, 30 студзеня 2016 г.</ref>. Рыманты — парафіяне [[Касьцёл Сьвятога Станіслава (Даўгінаў)|касьцёла]] ў [[Даўгінаў|Даўгінаве]] на 1900 год<ref>Яўген Анішчанка, [https://web.archive.org/web/20230810231949/http://www.arhisan.com/istochniki/metriki/616-dolginova-kostel-v-vilejskom-uezde-spisok-prikhozhan-1900-g Долгинова костел в Вилейском уезде. Список прихожан 1900 г.], Архіў гісторыка Анішчанкі, 14 красавіка 2016 г.</ref>. Рыманты (Рымонты, Рымунты) — [[Літва|літоўскі]] шляхецкі род<ref>[http://www.nobility.by/families/r/index.shtml Сьпіс шляхецкіх родаў, прозьвішчы якіх пачынаюцца на Р], [[Згуртаваньне беларускай шляхты]]</ref>. Рымунтовічы (Rymuntowicz) — літоўскі шляхецкі род<ref>Polska encyklopedja szlachecka. T. 10. — Warszawa, 1938. S. 339.</ref>. На [[Лідзкі павет|гістарычнай Лідчыне]] існуе вёска [[Рыманды]]. == Глядзіце таксама == * [[Рым (імя)|Рым]] * [[Мунд]] == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} == Літаратура == * {{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)}} {{Імёны з асновай рым}} {{Імёны з асновай мунд}} [[Катэгорыя:Мужчынскія імёны]] dns6q3m8zusow4hder17q1yh50y80xg 2685877 2685874 2026-08-21T23:31:01Z ~2026-45913-17 99638 /* Паходжаньне */ 2685877 wikitext text/x-wiki {{Імя |імя = Рымант |лацінка = Rymant |арыгінал = Rimunt |вымаўленьне = |мова_паходжаньня = [[Германскія мовы|германскія]] |утварэньне = [[Рым (імя)|Rim]] + [[Мунд|Mund]] |варыянт = Рымунд, Рымонд, Рымунць, Рымонт |вытворныя = |зьвязаныя = [[Мантрым (імя)|Мантрым]] }} '''Ры́мант''', '''Рымонт''' (''Рымунд'', ''Рымунць'', ''Рымонд'') — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча. == Паходжаньне == {{Асноўны артыкул|Імёны ліцьвінаў}} Рымісмунд, Рымунд або Рымунт (Rimismund, Rimund, Rimmond<ref name="Ray-1944-291">Ray O. Vore navne: en etymologisk navnebok med fyldige utredninger. — Chicago, 1944. [https://books.google.by/books?id=m4JOAQAAMAAJ&q=Rimmond&dq=Rimmond&hl=ru&newbks=1&newbks_redir=0&sa=X&ved=2ahUKEwiDr4f0x-WFAxXh_7sIHQUgCToQ6AF6BAgHEAI S. 291].</ref>, Rimond<ref name="Ray-1944-291"/>, Rimunt<ref>Houben H. S. Das Fragment des Necrologs von St. Blasien (Hs. Wien, ÖNB Cod. lat. 9, fol. I—IV). Facsimile, Einleitung und Register (Taf. V—XII und Farbtafel) // Frühmittelalterlichen Studien. Bd. 14. — Berlin; New York, 1980. S. 293.</ref>) — імя [[Германскія мовы|германскага]] паходжаньня<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Rihmund+Rimund#v=snippet&q=Rihmund%20Rimund&f=false S. 1268, 1277].</ref>ref name="Ray-1944-291"/>. [[Двухасноўнае імя|Іменная аснова]] [[Рым (імя)|-рым-]] (імёны [[Ліцьвіны|ліцьвінаў]] [[Рымейка]], [[Рымель]], [[Рыман]]; германскія імёны Rimicho, Riemel, Rimann) паходзіць ад [[Гоцкая мова|гоцкага]] rimis 'спакой, стрыманасьць, непарухлівасьць'<ref name="Dajlida-2019-18">{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 18.</ref>, а аснова [[Мунд|-мунд- (-мунт-, -монт-)]] (імёны ліцьвінаў [[Мантыгерд (імя)|Монтгерд]], [[Валімонт]], [[Жыгімонт]]; германскія імёны Mundgerd, Walmont, Sigimunt) — ад германскага *mundô 'рука, абарона, крэўнасьць'<ref>Kremer D. Die Germanischen Personennamen in Katalonien // Estudis romànics. Nr. 14, 1972. S. 180.</ref> або гоцкага munds 'моц розуму, імкненьне', mundrs 'гарлівы, палкі'<ref name="Dajlida-2019-18"/>. Такім парадкам, імя Рымонт азначае «непарушная гарлівасьць» (тое ж, што і імя [[Мантырым (імя)|Монтрым]])<ref>{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 24—25.</ref>. Германскі характар [[Ліцьвіны|літоўскіх]] імёнаў з асновай -монт- (-мант-) — як і запазычаньне самой асновы з германскіх моваў — сьцьвердзілі францускі лінгвіст-[[Германістыка|германіст]] [[Раймонд Шмітляйн]]<ref>Schmittlein R. Toponymes finnois et germaniques en Lituanie // Revue internationale d’onomastique. Nr. 2, 1948. P. 102.</ref> і амэрыканскі лінгвіст [[Альфрэд Зэн]]<ref>Senn A. Zur Bildung litauischer Gewässernamen // Annali. Sezione Slava. Istituto Universitario Orientale di Napoli. 2 (1959). P. 46.</ref>. Этымалягічны слоўнік старапольскіх асабовых імёнаў, выдадзены [[Польская акадэмія навук|Польскай акадэміяй навук]], адзначае гістарычнае бытаваньне ў Польшчы германскага імя Rymund<ref>Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 5: Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego. — Kraków, 1997. S. 179.</ref>. У [[Прусія|Прусіі]] бытавала прозьвішча Rimunt<ref>[https://www.online-ofb.de/namelist.php?nachname=RIMUNT&ofb=kutten&modus=&lang=de RIMUNT], Verein für Computergenealogie e.V. (CompGen)</ref>. Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: ''передъ Римонтомъ а передъ [[Жыгімонт|Жигимонтомъ]], рицерми двема''<ref>Акты издаваемые Виленской археографической комиссией. Т. 5. — Вильна, 1871. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=mtcDAAAAYAAJ&q=%D0%BF%D0%B5%D1%80%D0%B5%D0%B4%D1%8A+%D0%96%D0%B8%D0%B3%D0%B8%D0%BC%D0%BE%D0%BD%D1%82%D0%BE%D0%BC%D1%8A#v=snippet&q=%D0%BF%D0%B5%D1%80%D0%B5%D0%B4%D1%8A%20%D0%96%D0%B8%D0%B3%D0%B8%D0%BC%D0%BE%D0%BD%D1%82%D0%BE%D0%BC%D1%8A&f=false С. 136].</ref> (1 ліпеня 1388 году, паводле суправаджальнага тэксту XVI ст.); ''Рымонъ и Жыкгмонтъ, жолнере альбо бояре з Литвы'' (18 чэрвеня 1389 году)<ref>{{Літаратура/Граматы 14 ст. (1974)|к}} С. 103.</ref>; ''czernec Ławrasz, po litowsku zowemy Rymont, a po rusku Wasiley'' ([[Хроніка Быхаўца]])<ref>ПСРЛ. Т. 32. — М., 1975. С. 135.</ref>; ''Щастный Рымонтъ'' (30 верасьня 1565 году<ref>Литовская метрика. Отд. 1, ч. 3. — Петроград, 1916. [https://books.google.by/books?id=-wI5AQAAMAAJ&pg=PA775&dq=%D0%A9%D0%B0%D1%81%D1%82%D0%BD%D1%8B%D0%B9+%D0%A0%D1%8B%D0%BC%D0%BE%D0%BD%D1%82%D1%8A&hl=ru&sa=X&ved=2ahUKEwi16du21pX9AhWZq6QKHbxMARYQ6AF6BAgHEAI#v=onepage&q=%D0%A9%D0%B0%D1%81%D1%82%D0%BD%D1%8B%D0%B9%20%D0%A0%D1%8B%D0%BC%D0%BE%D0%BD%D1%82%D1%8A&f=false С. 776].</ref>, 1567 год<ref>Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. С. 776.</ref>); ''Янъ Станиславъ Рымонътъ… Миколаи Рымонтъ'' (1565 год)<ref>{{Літаратура/Вайсковыя попісы паспалітага рушэньня ВКЛ (2018)|к}} S. 254.</ref>; ''Щефанъ Петровичъ Рымундъ''<ref>Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=-wI5AQAAMAAJ&q=%D0%A0%D1%8B%D0%BC%D1%83%D0%BD%D0%B4%D1%8A#v=snippet&q=%D0%A0%D1%8B%D0%BC%D1%83%D0%BD%D0%B4%D1%8A&f=false С. 577].</ref>, ''Юри Станиславовичъ Рымондъ''<ref>Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. С. 777.</ref> (1567 год); ''слуга мой Янъ Римонть'' (10 жніўня 1619 году)<ref>Акты, издаваемые Виленской Комиссией для разбора древних актов. Т. 20. — Вильна, 1893. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=i_A4AQAAMAAJ&q=%D0%A0%D0%B8%D0%BC%D0%BE%D0%BD%D1%82%D1%8C#v=snippet&q=%D0%A0%D0%B8%D0%BC%D0%BE%D0%BD%D1%82%D1%8C&f=false С. 260].</ref>; ''Rimundus'' ([[Альбэрт Каяловіч]], 1650 год)<ref>Historiae Litvanae. — Dantisci, 1650. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=FVsVAAAAQAAJ&q=%40Ri+mundus#v=snippet&q=%40Ri%20mundus&f=false P. 170].</ref>; ''Awgustyna Rymontowicza'' (1652 год)<ref>Тяжбы литовских крестьян и жителей местечек с управителями имений: сборник документов. Ч. 1. — Вильнюс, 1959. С. 285.</ref>; ''Ród Rymuńców'' (1690 год)<ref>Metryka Litewska. Rejestry podymnego Welkiego Ksiestwa. Województwo trockie 1690 r. — Warszawa, 2000. S. 154.</ref>; ''Jozeph Stephan Rymont'' (14 студзеня 1691 году)<ref>Акты издаваемые Виленской Археографической комиссией. Т. 18. — Вильна, 1891. [https://books.google.by/books?id=0A0LAAAAIAAJ&pg=PA509&dq=Jozeph+Stephan+Rymont&hl=ru&sa=X&ved=2ahUKEwj0zdvL05X9AhXfgf0HHQEMCHIQ6AF6BAgDEAI#v=onepage&q=Jozeph%20Stephan%20Rymont&f=false С. 509].</ref>; ''od P. Samuela Rymunda'' (1690 год)<ref>Metryka Litewska. Rejestry podymnego Welkiego Ksiestwa. Księstwo Żmudzkie 1690 r. — Warszawa, 2009. S. 132.</ref>; ''wieś Rymandziszki'' (1782—1783 гады)<ref>Breslaujos dekanato vizitacija 1782—1783 m. Fontes Historiae Lituaniae, vol. VII. — Vilnius, 2008. P. 328.</ref>; ''Rymontt'' (XVIII—XX ст.)<ref>Гурская Ю. А. Имена собственные Минщины c древними антропоосновами (ареальный аспект) // Веснік Беларускага дзяржаўнага універсітэта. Серыя 4. № 3, 2004. — {{Менск (Мінск)}}, 2004. С. 42.</ref>; ''Rymont'' (23 красавіка 1795 году)<ref>Акты издаваемые Виленской комиссией для разбора древних актов. Т. 38. — Вильна, 1914. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=tTo9AQAAMAAJ&q=%40Rymont#v=snippet&q=%40Rymont&f=false С. 234].</ref>. == Носьбіты == * [[Рымісмунд]] ({{†}} 469) — кароль [[Свэвы|свэваў]] у [[Галісія|Галісіі]] * [[Лаўрыш-Рымант|Рымант]] (у праваслаўі Васіль, у манастве Лаўрыш) — літоўскі князь, сын [[Трайдзень|Трайдзеня]] * Рымант — [[Ліцьвіны|літоўскі баярын]], які ўпамінаецца ў 1388—1389 гадох * Раман Рымонтавіч — жыхар [[Лідзкі павет|Лідзкага павету]] на 1551 год<ref>Анищенко Е. К. Шляхта Лидского повета: Список XVIII ст. — Минск, 2013. С. 294.</ref> * Мікалай Рымант — літоўскі баярын з [[Трабы|Трабаў]], які ўпамінаецца ў [[Попісы войска Вялікага Княства Літоўскага|попісе войска]] 1565 году * Шчасны Рымант — літоўскі баярын, які ўпамінаецца ў попісе войска 1565 году * Юзэф Стэфан Рымант — намесьнік [[Замак|гроду]] [[Пінск]]ага, які ўпамінаецца ў 1691 годзе * Аляксей Рымант (1911—?) — удзельнік [[Другая сусьветная вайна|Другой сусьветнай вайны]] з ваколіцаў [[Лагойск]]у<ref>[https://pamyat-naroda.ru/heroes/person-hero93453344/ Римант Алексей Викторович], Генеалагічныя базы дадзеных Беларусі</ref> * Антон Рымонт (Рымант; 1916—?) — удзельнік Другой сусьветнай вайны з ваколіцаў [[Докшыцы|Докшыцаў]]<ref>[https://pamyat-naroda.ru/heroes/podvig-chelovek_yubileinaya_kartoteka1519528334/ Рымонт Антон Иванович], Генеалагічныя базы дадзеных Беларусі</ref> Рыманты — [[парафія]]не [[Касьцёл Адведзінаў Найсьвяцейшай Панны Марыі (Альковічы)|касьцёла]] ў [[Альковічы|Альковічах]] на 1853 год<ref>Яўген Анішчанка, [https://web.archive.org/web/20230810231949/http://www.arhisan.com/istochniki/metriki/616-dolginova-kostel-v-vilejskom-uezde-spisok-prikhozhan-1900-g Долгинова костел в Вилейском уезде. Список прихожан 1900 г.], Архіў гісторыка Анішчанкі, 30 студзеня 2016 г.</ref>. Рыманты — парафіяне [[Касьцёл Сьвятога Станіслава (Даўгінаў)|касьцёла]] ў [[Даўгінаў|Даўгінаве]] на 1900 год<ref>Яўген Анішчанка, [https://web.archive.org/web/20230810231949/http://www.arhisan.com/istochniki/metriki/616-dolginova-kostel-v-vilejskom-uezde-spisok-prikhozhan-1900-g Долгинова костел в Вилейском уезде. Список прихожан 1900 г.], Архіў гісторыка Анішчанкі, 14 красавіка 2016 г.</ref>. Рыманты (Рымонты, Рымунты) — [[Літва|літоўскі]] шляхецкі род<ref>[http://www.nobility.by/families/r/index.shtml Сьпіс шляхецкіх родаў, прозьвішчы якіх пачынаюцца на Р], [[Згуртаваньне беларускай шляхты]]</ref>. Рымунтовічы (Rymuntowicz) — літоўскі шляхецкі род<ref>Polska encyklopedja szlachecka. T. 10. — Warszawa, 1938. S. 339.</ref>. На [[Лідзкі павет|гістарычнай Лідчыне]] існуе вёска [[Рыманды]]. == Глядзіце таксама == * [[Рым (імя)|Рым]] * [[Мунд]] == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} == Літаратура == * {{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)}} {{Імёны з асновай рым}} {{Імёны з асновай мунд}} [[Катэгорыя:Мужчынскія імёны]] jrqu8jogkg78k5cfyrurt5mrlx71m2q 2685879 2685877 2026-08-21T23:31:31Z ~2026-45913-17 99638 /* Паходжаньне */ 2685879 wikitext text/x-wiki {{Імя |імя = Рымант |лацінка = Rymant |арыгінал = Rimunt |вымаўленьне = |мова_паходжаньня = [[Германскія мовы|германскія]] |утварэньне = [[Рым (імя)|Rim]] + [[Мунд|Mund]] |варыянт = Рымунд, Рымонд, Рымунць, Рымонт |вытворныя = |зьвязаныя = [[Мантрым (імя)|Мантрым]] }} '''Ры́мант''', '''Рымонт''' (''Рымунд'', ''Рымунць'', ''Рымонд'') — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча. == Паходжаньне == {{Асноўны артыкул|Імёны ліцьвінаў}} Рымісмунд, Рымунд або Рымунт (Rimismund, Rimund, Rimmond<ref name="Ray-1944-291">Ray O. Vore navne: en etymologisk navnebok med fyldige utredninger. — Chicago, 1944. [https://books.google.by/books?id=m4JOAQAAMAAJ&q=Rimmond&dq=Rimmond&hl=ru&newbks=1&newbks_redir=0&sa=X&ved=2ahUKEwiDr4f0x-WFAxXh_7sIHQUgCToQ6AF6BAgHEAI S. 291].</ref>, Rimond<ref name="Ray-1944-291"/>, Rimunt<ref>Houben H. S. Das Fragment des Necrologs von St. Blasien (Hs. Wien, ÖNB Cod. lat. 9, fol. I—IV). Facsimile, Einleitung und Register (Taf. V—XII und Farbtafel) // Frühmittelalterlichen Studien. Bd. 14. — Berlin; New York, 1980. S. 293.</ref>) — імя [[Германскія мовы|германскага]] паходжаньня<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Rihmund+Rimund#v=snippet&q=Rihmund%20Rimund&f=false S. 1268, 1277].</ref><ref name="Ray-1944-291"/>. [[Двухасноўнае імя|Іменная аснова]] [[Рым (імя)|-рым-]] (імёны [[Ліцьвіны|ліцьвінаў]] [[Рымейка]], [[Рымель]], [[Рыман]]; германскія імёны Rimicho, Riemel, Rimann) паходзіць ад [[Гоцкая мова|гоцкага]] rimis 'спакой, стрыманасьць, непарухлівасьць'<ref name="Dajlida-2019-18">{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 18.</ref>, а аснова [[Мунд|-мунд- (-мунт-, -монт-)]] (імёны ліцьвінаў [[Мантыгерд (імя)|Монтгерд]], [[Валімонт]], [[Жыгімонт]]; германскія імёны Mundgerd, Walmont, Sigimunt) — ад германскага *mundô 'рука, абарона, крэўнасьць'<ref>Kremer D. Die Germanischen Personennamen in Katalonien // Estudis romànics. Nr. 14, 1972. S. 180.</ref> або гоцкага munds 'моц розуму, імкненьне', mundrs 'гарлівы, палкі'<ref name="Dajlida-2019-18"/>. Такім парадкам, імя Рымонт азначае «непарушная гарлівасьць» (тое ж, што і імя [[Мантырым (імя)|Монтрым]])<ref>{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 24—25.</ref>. Германскі характар [[Ліцьвіны|літоўскіх]] імёнаў з асновай -монт- (-мант-) — як і запазычаньне самой асновы з германскіх моваў — сьцьвердзілі францускі лінгвіст-[[Германістыка|германіст]] [[Раймонд Шмітляйн]]<ref>Schmittlein R. Toponymes finnois et germaniques en Lituanie // Revue internationale d’onomastique. Nr. 2, 1948. P. 102.</ref> і амэрыканскі лінгвіст [[Альфрэд Зэн]]<ref>Senn A. Zur Bildung litauischer Gewässernamen // Annali. Sezione Slava. Istituto Universitario Orientale di Napoli. 2 (1959). P. 46.</ref>. Этымалягічны слоўнік старапольскіх асабовых імёнаў, выдадзены [[Польская акадэмія навук|Польскай акадэміяй навук]], адзначае гістарычнае бытаваньне ў Польшчы германскага імя Rymund<ref>Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 5: Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego. — Kraków, 1997. S. 179.</ref>. У [[Прусія|Прусіі]] бытавала прозьвішча Rimunt<ref>[https://www.online-ofb.de/namelist.php?nachname=RIMUNT&ofb=kutten&modus=&lang=de RIMUNT], Verein für Computergenealogie e.V. (CompGen)</ref>. Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: ''передъ Римонтомъ а передъ [[Жыгімонт|Жигимонтомъ]], рицерми двема''<ref>Акты издаваемые Виленской археографической комиссией. Т. 5. — Вильна, 1871. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=mtcDAAAAYAAJ&q=%D0%BF%D0%B5%D1%80%D0%B5%D0%B4%D1%8A+%D0%96%D0%B8%D0%B3%D0%B8%D0%BC%D0%BE%D0%BD%D1%82%D0%BE%D0%BC%D1%8A#v=snippet&q=%D0%BF%D0%B5%D1%80%D0%B5%D0%B4%D1%8A%20%D0%96%D0%B8%D0%B3%D0%B8%D0%BC%D0%BE%D0%BD%D1%82%D0%BE%D0%BC%D1%8A&f=false С. 136].</ref> (1 ліпеня 1388 году, паводле суправаджальнага тэксту XVI ст.); ''Рымонъ и Жыкгмонтъ, жолнере альбо бояре з Литвы'' (18 чэрвеня 1389 году)<ref>{{Літаратура/Граматы 14 ст. (1974)|к}} С. 103.</ref>; ''czernec Ławrasz, po litowsku zowemy Rymont, a po rusku Wasiley'' ([[Хроніка Быхаўца]])<ref>ПСРЛ. Т. 32. — М., 1975. С. 135.</ref>; ''Щастный Рымонтъ'' (30 верасьня 1565 году<ref>Литовская метрика. Отд. 1, ч. 3. — Петроград, 1916. [https://books.google.by/books?id=-wI5AQAAMAAJ&pg=PA775&dq=%D0%A9%D0%B0%D1%81%D1%82%D0%BD%D1%8B%D0%B9+%D0%A0%D1%8B%D0%BC%D0%BE%D0%BD%D1%82%D1%8A&hl=ru&sa=X&ved=2ahUKEwi16du21pX9AhWZq6QKHbxMARYQ6AF6BAgHEAI#v=onepage&q=%D0%A9%D0%B0%D1%81%D1%82%D0%BD%D1%8B%D0%B9%20%D0%A0%D1%8B%D0%BC%D0%BE%D0%BD%D1%82%D1%8A&f=false С. 776].</ref>, 1567 год<ref>Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. С. 776.</ref>); ''Янъ Станиславъ Рымонътъ… Миколаи Рымонтъ'' (1565 год)<ref>{{Літаратура/Вайсковыя попісы паспалітага рушэньня ВКЛ (2018)|к}} S. 254.</ref>; ''Щефанъ Петровичъ Рымундъ''<ref>Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=-wI5AQAAMAAJ&q=%D0%A0%D1%8B%D0%BC%D1%83%D0%BD%D0%B4%D1%8A#v=snippet&q=%D0%A0%D1%8B%D0%BC%D1%83%D0%BD%D0%B4%D1%8A&f=false С. 577].</ref>, ''Юри Станиславовичъ Рымондъ''<ref>Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. С. 777.</ref> (1567 год); ''слуга мой Янъ Римонть'' (10 жніўня 1619 году)<ref>Акты, издаваемые Виленской Комиссией для разбора древних актов. Т. 20. — Вильна, 1893. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=i_A4AQAAMAAJ&q=%D0%A0%D0%B8%D0%BC%D0%BE%D0%BD%D1%82%D1%8C#v=snippet&q=%D0%A0%D0%B8%D0%BC%D0%BE%D0%BD%D1%82%D1%8C&f=false С. 260].</ref>; ''Rimundus'' ([[Альбэрт Каяловіч]], 1650 год)<ref>Historiae Litvanae. — Dantisci, 1650. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=FVsVAAAAQAAJ&q=%40Ri+mundus#v=snippet&q=%40Ri%20mundus&f=false P. 170].</ref>; ''Awgustyna Rymontowicza'' (1652 год)<ref>Тяжбы литовских крестьян и жителей местечек с управителями имений: сборник документов. Ч. 1. — Вильнюс, 1959. С. 285.</ref>; ''Ród Rymuńców'' (1690 год)<ref>Metryka Litewska. Rejestry podymnego Welkiego Ksiestwa. Województwo trockie 1690 r. — Warszawa, 2000. S. 154.</ref>; ''Jozeph Stephan Rymont'' (14 студзеня 1691 году)<ref>Акты издаваемые Виленской Археографической комиссией. Т. 18. — Вильна, 1891. [https://books.google.by/books?id=0A0LAAAAIAAJ&pg=PA509&dq=Jozeph+Stephan+Rymont&hl=ru&sa=X&ved=2ahUKEwj0zdvL05X9AhXfgf0HHQEMCHIQ6AF6BAgDEAI#v=onepage&q=Jozeph%20Stephan%20Rymont&f=false С. 509].</ref>; ''od P. Samuela Rymunda'' (1690 год)<ref>Metryka Litewska. Rejestry podymnego Welkiego Ksiestwa. Księstwo Żmudzkie 1690 r. — Warszawa, 2009. S. 132.</ref>; ''wieś Rymandziszki'' (1782—1783 гады)<ref>Breslaujos dekanato vizitacija 1782—1783 m. Fontes Historiae Lituaniae, vol. VII. — Vilnius, 2008. P. 328.</ref>; ''Rymontt'' (XVIII—XX ст.)<ref>Гурская Ю. А. Имена собственные Минщины c древними антропоосновами (ареальный аспект) // Веснік Беларускага дзяржаўнага універсітэта. Серыя 4. № 3, 2004. — {{Менск (Мінск)}}, 2004. С. 42.</ref>; ''Rymont'' (23 красавіка 1795 году)<ref>Акты издаваемые Виленской комиссией для разбора древних актов. Т. 38. — Вильна, 1914. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=tTo9AQAAMAAJ&q=%40Rymont#v=snippet&q=%40Rymont&f=false С. 234].</ref>. == Носьбіты == * [[Рымісмунд]] ({{†}} 469) — кароль [[Свэвы|свэваў]] у [[Галісія|Галісіі]] * [[Лаўрыш-Рымант|Рымант]] (у праваслаўі Васіль, у манастве Лаўрыш) — літоўскі князь, сын [[Трайдзень|Трайдзеня]] * Рымант — [[Ліцьвіны|літоўскі баярын]], які ўпамінаецца ў 1388—1389 гадох * Раман Рымонтавіч — жыхар [[Лідзкі павет|Лідзкага павету]] на 1551 год<ref>Анищенко Е. К. Шляхта Лидского повета: Список XVIII ст. — Минск, 2013. С. 294.</ref> * Мікалай Рымант — літоўскі баярын з [[Трабы|Трабаў]], які ўпамінаецца ў [[Попісы войска Вялікага Княства Літоўскага|попісе войска]] 1565 году * Шчасны Рымант — літоўскі баярын, які ўпамінаецца ў попісе войска 1565 году * Юзэф Стэфан Рымант — намесьнік [[Замак|гроду]] [[Пінск]]ага, які ўпамінаецца ў 1691 годзе * Аляксей Рымант (1911—?) — удзельнік [[Другая сусьветная вайна|Другой сусьветнай вайны]] з ваколіцаў [[Лагойск]]у<ref>[https://pamyat-naroda.ru/heroes/person-hero93453344/ Римант Алексей Викторович], Генеалагічныя базы дадзеных Беларусі</ref> * Антон Рымонт (Рымант; 1916—?) — удзельнік Другой сусьветнай вайны з ваколіцаў [[Докшыцы|Докшыцаў]]<ref>[https://pamyat-naroda.ru/heroes/podvig-chelovek_yubileinaya_kartoteka1519528334/ Рымонт Антон Иванович], Генеалагічныя базы дадзеных Беларусі</ref> Рыманты — [[парафія]]не [[Касьцёл Адведзінаў Найсьвяцейшай Панны Марыі (Альковічы)|касьцёла]] ў [[Альковічы|Альковічах]] на 1853 год<ref>Яўген Анішчанка, [https://web.archive.org/web/20230810231949/http://www.arhisan.com/istochniki/metriki/616-dolginova-kostel-v-vilejskom-uezde-spisok-prikhozhan-1900-g Долгинова костел в Вилейском уезде. Список прихожан 1900 г.], Архіў гісторыка Анішчанкі, 30 студзеня 2016 г.</ref>. Рыманты — парафіяне [[Касьцёл Сьвятога Станіслава (Даўгінаў)|касьцёла]] ў [[Даўгінаў|Даўгінаве]] на 1900 год<ref>Яўген Анішчанка, [https://web.archive.org/web/20230810231949/http://www.arhisan.com/istochniki/metriki/616-dolginova-kostel-v-vilejskom-uezde-spisok-prikhozhan-1900-g Долгинова костел в Вилейском уезде. Список прихожан 1900 г.], Архіў гісторыка Анішчанкі, 14 красавіка 2016 г.</ref>. Рыманты (Рымонты, Рымунты) — [[Літва|літоўскі]] шляхецкі род<ref>[http://www.nobility.by/families/r/index.shtml Сьпіс шляхецкіх родаў, прозьвішчы якіх пачынаюцца на Р], [[Згуртаваньне беларускай шляхты]]</ref>. Рымунтовічы (Rymuntowicz) — літоўскі шляхецкі род<ref>Polska encyklopedja szlachecka. T. 10. — Warszawa, 1938. S. 339.</ref>. На [[Лідзкі павет|гістарычнай Лідчыне]] існуе вёска [[Рыманды]]. == Глядзіце таксама == * [[Рым (імя)|Рым]] * [[Мунд]] == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} == Літаратура == * {{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)}} {{Імёны з асновай рым}} {{Імёны з асновай мунд}} [[Катэгорыя:Мужчынскія імёны]] 94j0tk0qvlf8g2jjepu6evzrtqh4a6b 0 264402 2685817 2683179 2026-08-21T18:55:01Z ~2026-45913-17 99638 /* Носьбіты */ 2685817 wikitext text/x-wiki {{Імя |імя = Войшвіл |лацінка = Vojšvił |арыгінал = Uesuili |вымаўленьне = |мова_паходжаньня = [[Германскія мовы|германскія]] |утварэньне = [[Войша|Woysch]] + [[Віла|Wilo]] <br> [[Віс|Wis (Weise)]] + Wilo |варыянт = Вошвіл, Весьвіл, Вайшвіла, Вайсьвіла, Вашвіла, Вейшвіль |вытворныя = [[Вісьвіл]] |зьвязаныя = }} '''Войшвіл''' (''Вошвіл'', ''Весьвіл'') — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча '''Вайшвіла''' (''Вайсьвіла'', ''Вашвіла'', ''Вейшвіль''). == Паходжаньне == {{Асноўны артыкул|Імёны ліцьвінаў}} Весьвілі (Uesuili) — імя [[Германскія мовы|германскага]] паходжаньня<ref>[https://www.celtiberia.net/es/biblioteca/?id=2133&cadena=galicia El Nombre de los Antepasados: Toponimia Gallega de Origen Antroponímico (I v2.0)], Celtiberia.net — Prehistoria, Protohistoria e Historia antigua</ref><ref>Тищенко К. М. Асиміляція середньовічних меншин до української мовної спільноти // Український глотогенез: матеріали міжнар. наук. конф. — Житомир, 2015. С. 47.</ref>. [[Двухасноўнае імя|Іменная аснова]] [[Войша|-войш- (-вайш-)]] (імёны [[Ліцьвіны|ліцьвінаў]] [[Вайшыла]], [[Вайсар]], [[Войшнар]]; германскія імёны Weisel, Weiser, Wießner) паходзіць ад [[Гоцкая мова|гоцкага]] і [[Бургундзкая мова|бургундзкага]] waiþs 'паляваньне', гоцкага waiþja 'паляўнічы'<ref name="Dajlida-2019-17">{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 17.</ref> або ад асновы [[Віс|-віс- (-віз-, -веш-)]]<ref>Schmittlein R. Toponymes finnois et germaniques en Lituanie // Revue internationale d’onomastique. Nr. 2, 1948. P. 101, 102.</ref><ref>Schmittlein R. Les noms d’eau de la Lituanie (suite) // Revue internationale d’onomastique. Nr. 3, 1964. P. 167.</ref> (пазьнейшай -вайс-<ref>Gottschald M. Deutsche Namenkunde: Unsere Familiennamen nach ihrer Entstehung und Bedeutung. — Berlin, 2006. [https://books.google.by/books?id=FgHcPgx1QIYC&pg=PA522&dq=weise+wis+namenkunde&hl=ru&newbks=1&newbks_redir=0&sa=X&ved=2ahUKEwjHpMKN_52EAxVv9gIHHYS6Db0Q6AF6BAgLEAI#v=onepage&q=weise%20wis%20namenkunde&f=false S. 522].</ref>), а аснова [[Віла|-віл-]] (імёны ліцьвінаў [[Вільбут]], [[Вільгейда]], [[Монтвіл|Мунтвіл]]; германскія імёны Willebut, Williheid, Muntwil) — ад гоцкага wilja 'воля'<ref name="Dajlida-2019-17"/>. Такім парадкам, імя Войшвіл азначае «воля паляваньня»<ref>{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 21.</ref>. У [[Памор’е|Памор’і]] адзначалася прозьвішча Waschwill<ref>[https://www.online-ofb.de/namelist.php?nachname=WASCHWILL&ofb=arnshagen&modus=&lang=de WASCHWILL], Verein für Computergenealogie e.V. (CompGen)</ref>. У ваколіцах [[Русь (мястэчка)|Русі]] ([[Прусія]]) адзначалася прозьвішча Weischwill (Woischwill)<ref>[https://www.online-ofb.de/namelist.php?nachname=WEISCHWILL&ofb=russ&modus=&lang=de WEISCHWILL (WOISCHWILL)], Verein für Computergenealogie e.V. (CompGen)</ref>. Апроч таго, у Прусіі адзначалася прозьвішча Waschwill<ref>[https://www.online-ofb.de/namelist.php?nachname=WASCHWILL&ofb=marggrabowa&modus=&lang=de WASCHWILL], Verein für Computergenealogie e.V. (CompGen)</ref>. Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: ''Wojszwił'' (5 студзеня 1359 году, разглядаецца як фальсыфікат [[Тэадор Нарбут|Тэадора Нарбута]])<ref>[http://starbel.by/dok/d004.htm Устав Ольгерда о кревах — фальсификат (1359)]{{Недаступная спасылка|date=April 2025 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}, Fontes historiae Magni Ducatus Lithuaniae</ref>; ''на Рши и у Оболцох. Село Сено Милошу Воишвиловичу''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|3к}} P. 26.</ref>, ''долница Пашкова а Олехнонова Воишвиловичовъ''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|3к}} P. 32.</ref> (1440—1492 гады); ''Миколаю Вошвиловичу Гнездо, дворец Монивидов… дворец Довкгаилов Воишвиловича''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|3к}} P. 60.</ref>, ''Довкгаилу Воишвиловичу петнадцать чоловеков''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|3к}} P. 61.</ref>, ''Милошу Воишвиловичу землица Сеилович''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|3к}} P. 64.</ref>, ''Докаилу Воишвиловичу Никелева земля… дворец Миколаевъ Воишвиловича''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|3к}} P. 65.</ref> (9 лістапада 1449 году); ''Mylosch Woyswylowicz'' (29 траўня 1479 году)<ref>{{Літаратура/Дыпляматычны кодэкс Віленскай катэдры і дыяцэзіі|1-2к}} S. 369.</ref>; ''Voyszphyl'' (1503 год)<ref>{{Літаратура/Дыпляматычны кодэкс Віленскай катэдры і дыяцэзіі|1-3к}} S. 690.</ref>; ''hominibus… Pieczko Sthecz Woyschvylowycz'' (14 жніўня 1503 году)<ref>{{Літаратура/Дыпляматычны кодэкс Віленскай катэдры і дыяцэзіі|1-3к}} S. 669.</ref>; ''боярина нашого, Яна Милошевича Воишвиловича'' (27 красавіка 1516 году)<ref>Archiwum książąt Lubartowiczów Sanguszków w Sławucie. T. 3, 1432—1534. — Lwów, 1890. S. 139.</ref>; ''земъли пустовъских у [[Наваградак|Новъгородскомъ]] повете… Воишвиловъщыны'' (7 сакавіка 1523 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|12к}} P. 209.</ref>; ''Миколаи Воишвиловичъ''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 76.</ref>, ''Юрыи Воишвиловичъ''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 77.</ref>, ''Воишвилъ Анъдровичъ''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 88.</ref>, ''Сенько Воишвиловичъ''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 90.</ref>, ''Лавринъ Воишвиловичъ''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 160.</ref>, ''Як Вошвилович''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 168.</ref>, ''Миколаи Воишвиловичъ''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 171.</ref> (1528 год); ''Юрей Войшвилович'' (8 траўня 1534 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|9к}} P. 127.</ref>; ''Миколаи Воишвилович… Войшвил [[Арвід|Орвидович]]'' (1538 год)<ref>Mackavičius A. Žemaitijos valsčių surašymas 1537—1538 m. — Vilnius, 2003. P. 218, 277.</ref>; ''Войшвилъ Сеньковичъ'' (1540 год)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|225к}} P. 162—163.</ref>; ''Миколаи Сенкевич Воишвилъ… Каспор Стасевич Возшвилович'' (30 ліпеня 1545 году)<ref>{{Літаратура/Вайсковыя попісы паспалітага рушэньня ВКЛ (2018)|к}} S. 83.</ref>; ''Воитехъ Милошевичъ Воишвиловичъ… Станиславъ Воитеховичъ Воишвиловичъ'' (7 кастрычніка 1547 году<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|29к}} P. 139—140.</ref>, 10 кастрычніка 1547 году<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|29к}} P. 141—142.</ref>); ''Павелъ Войшвиловичъ'' (23 студзеня 1566 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|264к}} P. 90.</ref>; ''Григорей Юръевичъ Войшвиловичъ''<ref>Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=-wI5AQAAMAAJ&q=%D0%AE%D1%80%D1%8A%D0%B5%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%8A+%D0%92%D0%BE%D0%B9%D1%88%D0%B2%D0%B8%D0%BB%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%8A#v=snippet&q=%D0%AE%D1%80%D1%8A%D0%B5%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%8A%20%D0%92%D0%BE%D0%B9%D1%88%D0%B2%D0%B8%D0%BB%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%8A&f=false С. 629].</ref>, ''Валентынъ Шимковичъ Войшвиловичъ''<ref>Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. С. 632.</ref>, ''Бенко Павловичъ Войшвиловичъ''<ref>Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. С. 764.</ref>, ''Лукашъ Каспоровичъ Войшвилъ''<ref>Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. С. 786.</ref>, ''Каспоръ Войшвилъ''<ref>Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. С. 789.</ref>, ''Петръ Войшвиловичъ''<ref>Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. С. 1283.</ref> (1567 год); ''Mathias Woyszwiłł'' (1619­—1690 гады)<ref>Maciejauskienė V. Gruzdžių pavardės: istorija ir dabartis // Lietuvos lokaliniai tyrimai. 2010. P. 4.</ref>; ''Jozef Wyszwiłowicz'' (1641 год)<ref>Ординация королевских пущ: в лесничествах бывшего Великого Княжества Литовского. — Вильна, 1871. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=jGdcAAAAcAAJ&q=Wyszwi%C5%82owicz#v=snippet&q=Wyszwi%C5%82owicz&f=false С. 60].</ref>; ''Wieswilowa'' (1671—1681 гады)<ref>Zinkevičius Z. Lietuvių antroponimika: Vilniaus lietuvių asmenvardžiai XVII a. pradžioje. — Vilnius, 1977. P. 217.</ref>; ''Krzysztof Wojszwiłł''<ref>Metryka Litewska. Rejestry podymnego Welkiego Ksiestwa. Województwo wileńskie 1690 r. — Warszawa, 1989. S. 216.</ref>, ''Krzysztof Woyszwiłło… Jan Woyszwiłło''<ref>Metryka Litewska. Rejestry podymnego Welkiego Ksiestwa. Księstwo Żmudzkie 1690 r. — Warszawa, 2009. S. 94.</ref> (1690 год); ''Urbanus Woyszwił'' (1699 год)<ref>[https://www.genmetrika.eu/stakliskiu_jungtuviu_1699_1701.html Stakliškių Švč. Trejybės bažnyčia 1699—1701 m. jungtuvių įrašai], Nepriklausomas virtualus archyvas GENMETRIKA</ref>; ''Magdalena Wayświłło'' (1751 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=23lt&rid=B&search_lastname=Way%C5%9Bwi%C5%82%C5%82o&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Szyłele], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Iannes Woszwilo'' (1764—1786 гады)<ref>Sinkevičiūtė D. Lietuvių dvikamienių vardų su pirmuoju dėmeniu vaiš- raidos bruožai // Baltistica. T. 43, Nr. 2 (2008). P. 268.</ref>; ''Jan Wojszwiło'' (1798 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=22br&rid=B&search_lastname=Wojszwi%C5%82o&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Osowo], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Michał Wajszwił'' (1802 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&w=23lt&rid=A&exac=1&search_lastname=Wajszwi%C5%82&search_lastname2=&from_date=&to_date= Johaniszkiele], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Antoni Wojszwiłło'' (1842 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=S&w=22br&rid=S&search_lastname=Wojszwi%C5%82%C5%82o&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Raduń], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>. == Носьбіты == * [[Войшвіл]] або Вайшвілт ({{†}} 1370) — дзяржаўны дзяяч [[Вялікае Княства Літоўскае|Вялікага Княства Літоўскага]], трымаў [[Лагойскае княства]] * Мілаш Войшвілавіч — [[Ліцьвіны|літоўскі баярын]], які атрымаў наданьні ад вялікага князя [[Казімер Ягайлавіч|Казімера]] * Пашка і Алехна Войшвілавічы — літоўскія баяры, якія ўпамінаюцца ў наданьні вялікага князя Казімера * Мікалай Войшвілавіч — літоўскі баярын, які ўпамінаецца ў 1449 годзе * [[Даўгайла]] Войшвілавіч — літоўскі баярын, які ўпамінаецца ў 1449 годзе * Войшвіл — літоўскі баярын з [[Задзьвея|Задзьвеі]], які ў 1503 годзе зрабіў наданьне касьцёлу ў [[Палонка|Палонцы]] * Мікалай Войшвілавіч — [[Пяняны|пянянскі]] баярын, які ўпамінаецца ў [[Попісы войска Вялікага Княства Літоўскага|попісе войска Вялікага Княства Літоўскага]] 1528 году * Юрай Войшвілавіч — пянянскі баярын, які ўпамінаецца ў попісе войска ВКЛ 1528 году і ў 1534 годзе * Войшвіл Андравіч — [[Эйшышкі|эйшыскі]] баярын, які ўпамінаецца ў попісе войска ВКЛ 1528 году * Сенька Войшвілавіч — [[Радунь|радунскі]] баярын, які ўпамінаецца ў попісе войска ВКЛ 1528 году * Лаўрын Войшвілавіч — [[Вялёна|вялёнскі]] баярын, які ўпамінаецца ў попісе войска ВКЛ 1528 году * Мікалай Войшвілавіч — [[Кельмы|кельмаўскі]] баярын, які ўпамінаецца ў попісе войска ВКЛ 1528 году * Войшвіл Сенькавіч — радунскі баярын, які ўпамінаецца ў 1540 годзе * Войцех Мілашавіч Войшвілавіч — баярын [[Гарадзенскі павет|Гарадзенскага павету]], які ўпамінаецца ў 1547 годзе разам з сынам Станіславам * Павал Войшвілавіч — баярын [[Троцкі павет|Троцкага павету]], які ўпамінаецца ў 1566 годзе разам з сынам Бэрнатам * Ян Вайшвіла — дзяржаўны дзяяч [[Вялікае Княства Літоўскае|Вялікага Княства Літоўскага]], чашнік [[вількамір]]скі і, магчыма, [[берасьце]]йскі<ref>Urzędnicy Wielkiego Księstwa Litewskiego: Spisy. T. 8. Ziemia brzeska i województwo brzeskie XIV—XVIII wiek. — Warszawa, 2020. S. 87.</ref> * Адам, Антон, Дамінік, Ігнаці, Караль, Матэвуш, Мацей, Мікалай, Самуэль, Станіслаў, Уладзіслаў, Юры і Ян Вайшвілы — шляхцічы [[Лідзкі павет|Лідзкага павету]] XVIII стагодзьдзя<ref>Анищенко Е. К. Шляхта Лидского повета: Список XVIII ст. — Минск, 2013. С. 12.</ref> * Аляксандар Вашвіл — настаўнік [[Сярэднікі|Сярэдніцкай]] народнай вучэльні на 1887 год<ref>Памятная книжка Ковенской губернии на 1887 год. — Ковна, 1888. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=Ol5AAQAAMAAJ&q=%D0%92%D0%B0%D1%88%D0%B2%D0%B8%D0%BB%D1%8A#v=snippet&q=%D0%92%D0%B0%D1%88%D0%B2%D0%B8%D0%BB%D1%8A&f=false С. 31].</ref> * Жыгімонт Вайшвіла — каталік зь [[Лідзкі павет (Віленская губэрня)|Лідзкага павету]], забіты ў [[Першая сусьветная вайна|Першую сусьветную вайну]]<ref>Именной список №69 убитым, раненым и без вести пропавшим нижним чинам. — СПб., 1914. [https://viewer.rsl.ru/rsl01004923165?page=141 С. 1103].</ref> * Пётар Вайшвіла — праваслаўны з ваколіцаў [[Сьвянцяны|Сьвянцянаў]], зьніклы ў Першую сусьветную вайну<ref>Именной список №563 убитым, раненым и без вести пропавшим нижним чинам. — СПб., 1914. [https://viewer.rsl.ru/ru/rsl01004358832?page=48&rotate=0&theme=white С. 9008].</ref> * Сымон Вейшвіль — каталік з [[Цельшаўскі павет (Ковенская губэрня)|Цельшаўскага павету]], забіты ў Першую сусьветную вайну<ref>Именной список №103 убитым, раненым и без вести пропавшим нижним чинам. — СПб., 1914. [https://viewer.rsl.ru/rsl01004923178?page=47 С. 1647].</ref> Вайшвілы — [[парафія]]не [[Касьцёл Сьвятога Мікалая (Мір)|касьцёла]] ў [[Мір (мястэчка)|Міры]] на 1847 год<ref>Яўген Анішчанка, [https://web.archive.org/web/20230810230647/http://www.arhisan.com/istochniki/metriki/587-mir-kostel-novogrudskogo-uezda-spisok-prikhozhan мир костел Новогрудского уезда список прихожан], Архіў гісторыка Анішчанкі, 16 сакавіка 2016 г.</ref>. Вайшвілы (Wojszwiłło) гербаў [[Агеньчык]], [[Корчак (герб)|Корчак]], [[Кот Морскі]], [[Леў (герб)|Леў]], [[Равіч (герб)|Равіч]], [[З-пад Вежы]] і [[Юноша]] — [[Літва|літоўскі]] шляхецкі род зь [[Віленскі павет (ВКЛ)|Віленскага павету]]<ref>Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2016. S. 855.</ref>. Вайшвілы (Wojszwiłło) — літоўскі шляхецкі род з [[Троцкі павет|Троцкага павету]]<ref>Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2022. S. 449.</ref>. У актах [[Вялікае Княства Літоўскае|Вялікага Княства Літоўскага]] ўпамінаўся маёнтак Войшывілы (''Войшивилы'') у [[Ковенскі павет (ВКЛ)|Ковенскім павеце]]<ref>Indeks alfabetyczny miejscowości dawnego wielkiego Księstwa Litewskiego: A—K (Abakanowicze — Kujany). Wilno, 1929. S. 167.</ref>. == Глядзіце таксама == * [[Войша]] * [[Віла]] == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} == Літаратура == * {{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)}} {{Імёны з асновай войш}} {{Імёны з асновай віл}} [[Катэгорыя:Мужчынскія імёны]] jib6e7m7zjphm3zikaz9reftf2hqoe4 0 264480 2685875 2684289 2026-08-21T22:28:14Z ~2026-45913-17 99638 /* Носьбіты */ 2685875 wikitext text/x-wiki {{Імя |імя = Ятаўт |лацінка = Jataŭt |арыгінал = Atald |вымаўленьне = |мова_паходжаньня = [[Германскія мовы|германскія]] |утварэньне = [[Гадзь|Hatho]] + [[Вальда (імя)|Wald]] |варыянт = Яталт, Яталд, Атаўт, Ятальд, Ядальд, Адэльт, Адульт, Ятаўд |вытворныя = |зьвязаныя = Walthad }} '''Ятаўт''' (''Яталт'', ''Яталд'', ''Ятальд'', ''Ятаўд''), '''Ядаўт''' (''Ядальд''), '''Атаўт''' (''Адэльт'', ''Адульт''), '''Гатаўт''' — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча. == Паходжаньне == {{Асноўны артыкул|Імёны ліцьвінаў}} Аталд, Адалт, Аталт, Гаталд або Гадалт, пазьней Гадаўд (Atald, Adalt, Atolt<ref>Demer M. Die Regensburger Urkunden des VIII. und IX. Jahrhunderts und die St. Emmeraner Glossen. — Strassburg, 1909. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=BWSCAAAAIAAJ&q=Atolt+kosenamen#v=snippet&q=Atolt%20kosenamen&f=false S. 52].</ref>, Hathald, Hadolt, Hadaud<ref>Dauzat A. Les noms de famille de France: traité d'anthroponymie française. — Paris, 1945. P. 79.</ref>) і Валтгад (Walthad) — імёны [[Германскія мовы|германскага]] паходжаньня<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=%40Adalt#v=snippet&q=%40Adalt&f=false S. 157, 797].</ref>. [[Двухасноўнае імя|Іменная аснова]] [[Гадзь|-гад- (-ад-, -ат-)]] (імёны [[Ліцьвіны|ліцьвінаў]] [[Ядвіга]], [[Гатман]], [[Бэрнат|Бернат]]; германскія імёны Hadwig, Hadoman, Bernat) паходзіць ад [[Гоцкая мова|гоцкага]] *haþus<ref>Kremer D. Die Germanischen Personennamen in Katalonien // Estudis romànics. Nr. 14, 1972. S. 70.</ref>, германскага hathu 'бой'<ref>Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 5: Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego. — Kraków, 1997. S. 87.</ref>, а аснова [[Вальда (імя)|-валд- (-алд, -олт)]] (імёны ліцьвінаў [[Геральд|Геральт]], [[Левальд|Левалт]], [[Рамвольт]]; германскія імёны Gerwald, Lewolt, Romuald) — ад гоцкага і германскага waldan 'валодаць, гаспадарыць' або wulþus 'слава, мажнасьць'<ref>{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 17.</ref>. Адпаведнасьць імя Ятаўт германскаму імю Athald сьцьвердзіў францускі лінгвіст-[[Германістыка|германіст]] [[Раймонд Шмітляйн]], які на падставе шматгадовых дасьледаваньняў прыйшоў да высноваў пра германскае паходжаньне літоўскіх уласных імёнаў<ref>Schmittlein R. Toponymes finnois et germaniques en Lituanie // Revue internationale d’onomastique. Nr. 2, 1948. P. 101.</ref>. Паводле менскага дасьледніка Алёхны Дайліды, які разьвівае [[Усходнегерманскія мовы|ўсходнегерманскую]] этымалёгію імёнаў [[Ліцьвіны|літоўскіх князёў і баяраў]], імя Ятаўт складаецца з асноваў [[Ят|-ют- (-юд-, -ят-)]] (імёны [[Ліцьвіны|ліцьвінаў]] [[Ютэль]], [[Даўят (імя)|Даўят]], [[Карыят (імя)|Карыят]]; германскія імёны Jutilo, Dowyatt, Cariatto), якая паходзіць ад [[Гоцкая мова|гоцкага]] iuþa, старагерманскага joþ 'дзіцё, народзінец, нашчадак'<ref name="Dajlida-2019-19">{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 19.</ref>, і [[Тэўда (імя)|-тэўд- (-дэўт-, -тыд-)]] (імёны ліцьвінаў [[Таўтвід]], [[Таўцівіл (імя)|Таўтывіл]], [[Таўцігерд|Таўтгерд]]; германскія імёны Teutwidis, Theudowills, Teutgerdis), якая паходзіць ад гоцкага þiuda<ref>Kremer D. Die Germanischen Personennamen in Katalonien // Estudis romànics. Nr. 14, 1972. S. 209.</ref>, германскага þeudo<ref>Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 5: Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego. — Kraków, 1997. S. 34.</ref> 'род, народ'<ref name="Dajlida-2019-19"/>. Такім парадкам, імя Ятаўт азначае «нашчадак роду»<ref>{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 26.</ref>. У гістарычным [[Германцы|германскім]] арэале адзначалася імя Jotaldus<ref>Vinculum societatis: Joachim Wollasch zum 60. Geburtstag. — Glock und Lutz, 1991. [https://books.google.by/books?id=UGklAQAAIAAJ&q=Jotaldus&dq=Jotaldus&hl=ru&newbks=1&newbks_redir=0&sa=X&ved=2ahUKEwiB2_zduI7_AhUL4aQKHf37ADUQ6AF6BAgCEAI S. 146, 148—149].</ref> (Jutoldus<ref>Veröffentlichungen. 10. Reihe: Quellen zur Wirtschaftsgeschichte Frankens. — Würzburg 1955. [https://books.google.by/books?id=9fQsAQAAIAAJ&q=jutoldus&dq=jutoldus&hl=ru&newbks=1&newbks_redir=0&sa=X&ved=2ahUKEwir6rip3o3_AhUOuaQKHd-TDyAQ6AF6BAgGEAI S. 31].</ref>, Judoldus<ref>Lebensbeschreibung deren heiligen Kiliani, Bischofens. — Würzburg, 1738. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=K15KAAAAcAAJ&q=judoldus#v=snippet&q=judoldus&f=false S. 217].</ref>). У [[Прусія|Прусіі]] бытавала імя ''Jettowte''<ref>Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925.[https://books.google.by/books?hl=ru&id=RdZD6OjYXgoC&q=Jettowte+#v=snippet&q=Jettowte&f=false S. 39].</ref>. Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: ''Ятовту семъица''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|3к}} P. 49.</ref>, ''Ятовту след Тябутов а два чоловека''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|3к}} P. 52.</ref> (1440—1449 гады); ''у [[Упіта|Упите]] Володъку Ятовтовичу два чоловеки'' (9 лістапада 1449 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|3к}} P. 66.</ref>; ''domino [[Нарбут (імя)|Naributh]] Yatoltowicz'' (21 кастрычніка 1440 году)<ref>{{Літаратура/Дыпляматычны кодэкс Віленскай катэдры і дыяцэзіі|1-1к}} S. 190.</ref>; ''Ятовтъ'' (па 21 сакавіка 1468 году)<ref>Archiwum książąt Lubartowiczów Sanguszków w Sławucie. T. 3, 1432—1534. — Lwów, 1890. S. 13.</ref>; ''Хрщонъ и Юшко Ятовътовичъ'' (18 чэрвеня 1482 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|4к}} P. 112.</ref>; ''з людьми у Белицъкомъ повете в [[Раготна|Роготьнои]] на имя Етовътовичовъ'' (15 сакавіка 1502 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|6к}} P. 277.</ref>; ''люди нашы в Жомоитском повете [[Вількі|Вилкеиское]] волости… Митка Ятовтовича'' (15 ліпеня 1506 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|5к}} P. 387.</ref>; ''homines nostros districtus [[Мерач|Merecensis]]… [[Даўгіла|Dawkiela]] Jatowtowicza… Subocza Iatowtowicza'' (16 жніўня 1511 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|11к}} P. 99.</ref>; ''людеи наших Бряславского повета, Уколское волости… у Андрушка Етовтовича'' (29 траўня 1514 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|9к}} P. 148.</ref>; ''Етовтовая вдова'' (27 чэрвеня 1514 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|9к}} P. 231.</ref>; ''чоловеков тяглых у [[Эйшышкі|Еишишскомъ]] повете… Дебка Ятовтовича'' (30 красавіка 1517 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|9к}} P. 335.</ref>; ''людеи… Ятовъта а [[Вештарт|Вешъторъта]] [[Нед|Нетовичовъ]]'' (8 сьнежня 1522 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|12к}} P. 177.</ref>; ''Stanislaus Jathold, praedictae ecclesiae [[Быстрыца|Bistriciensis]] praepositus'' (29 кастрычніка 1526 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|12к}} P. 611.</ref>; ''Лаврин Ятовтовичъ''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 68.</ref>, ''Михно Ятовтовичъ… Станиславовая Ятовтовича''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 69.</ref>, ''Грин Ятовтовичъ''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 75.</ref>, ''Мися Ятовтовичъ''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 84.</ref>, ''Счасныи Ятовтовичъ… Шымъко Ятовтовичъ''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 88.</ref>, ''Ониско Ятовтовичъ самъ. Счасныи Ятовтовичъ самъ''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 89.</ref>, ''Стась Ятовътовичъ''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 90.</ref>, ''Мартинъ Ятовтович кон. Анъдреи Ятовътовичъ кон''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 158.</ref>, ''Миколаевая Ядовтовича''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 161.</ref>, ''Хрщон Ятовтовичъ''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 172.</ref> (1528 год); ''Ян Атовтович… Павел Ятовтович'' (1538 год)<ref>Mackavičius A. Žemaitijos valsčių surašymas 1537—1538 m. — Vilnius, 2003. P. 203, 281, 358.</ref>; ''з бояринею Виленского повету Миколаевою Ядовътовича Доротою… мужа ее Миколая Ядовътовича… братъ жоны того Миколая Ядовътовича Хрщонъ Ядовътовичъ, тивунъ [[Эйрагола|ойракголский]]'' (24 лютага 1545 году і 8 жніўня 1546 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|30к}} С. 233—236.</ref>; ''бояромъ [[Геранёны|кгераноинъскимъ]]… а Лаврынъ а Богушъ Ятавътовичи'' (каля 1552 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|37к}} P. 343.</ref>; ''бояре наши кгеренойнъские… Гатовтович Авкгуштын'' (5 чэрвеня 1560 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|42к}} С. 85.</ref>; ''наши ремесники места Кгеренойнъского Ильяшъ Якубовичъ Ятолтовичъ, балвер'' (27 верасьня 1560 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|42к}} С. 97.</ref>; ''бояре, Щастныи Ятовтович'' (25 сьнежня 1566 году)<ref>Dubonis A. Įdomesni dokumentai apie Lietuvos bajorus: bajorystės atsisakymas, gavimas ir gynimas (XV—XVI a. pirma pusė) // Lietuvos istorijos metraštis. 1998 metai. — Vilnius, 1999. P. 182.</ref>; ''Лаврын Ятовтович''<ref>{{Літаратура/Вайсковыя попісы паспалітага рушэньня ВКЛ (2018)|к}} S. 118.</ref>, ''Валентын Ятовтович''<ref>{{Літаратура/Вайсковыя попісы паспалітага рушэньня ВКЛ (2018)|к}} S. 119.</ref> (1563 год); ''конюховъ [[Мерач|меречскихъ]]… [[Нарбут (імя)|Наръбута]] Ятовътовича'' (16 лютага 1566 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|44к}} С. 115.</ref>; ''Юръи Станиславовичъ Ятовтовичъ''<ref>Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=-wI5AQAAMAAJ&q=%22%D0%A1%D1%82%D0%B0%D0%BD%D0%B8%D1%81%D0%BB%D0%B0%D0%B2%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%8A+%D0%AF%D1%82%D0%BE%D0%B2%D1%82%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%8A%22#v=snippet&q=%22%D0%A1%D1%82%D0%B0%D0%BD%D0%B8%D1%81%D0%BB%D0%B0%D0%B2%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%8A%20%D0%AF%D1%82%D0%BE%D0%B2%D1%82%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%8A%22&f=false С. 577].</ref>, ''Лаврынъ Ятовтовичъ''<ref>Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=-wI5AQAAMAAJ&q=%22%D0%9B%D0%B0%D0%B2%D1%80%D1%8B%D0%BD%D1%8A+%D0%AF%D1%82%D0%BE%D0%B2%D1%82%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%8A%22#v=snippet&q=%22%D0%9B%D0%B0%D0%B2%D1%80%D1%8B%D0%BD%D1%8A%20%D0%AF%D1%82%D0%BE%D0%B2%D1%82%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%8A%22&f=false С. 599].</ref>, ''Валентый Ятовтовичъ''<ref>Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. С. 601.</ref>, ''Янъ Ятовтовичъ''<ref>Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. С. 626.</ref>, ''Юрьи Ятовтовичъ''<ref>Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. С. 1316.</ref> (1567 год); ''Щасный Ятовтовичъ'' (23 сакавіка 1590 году)<ref>Акты издаваемые Виленской археографической комиссией. Т. 13. — Вильна, 1886. С. 61.</ref>; ''служба дым одинъ. Юр’и Ядовтович'' (XVI ст.)<ref>Istorijos archyvas. T. 1: XVI amžiaus Lietuvos inventoriai. — Kaunas, 1934. P. 3.</ref>; ''pan Jerzy Jatold, stanowniczy'' (1635 год)<ref>Археографический сборник документов, относящихся к истории Северо-западной Руси. Т. 4. — Вильна, 1867. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=dmZOAQAAMAAJ&q=Jatold#v=snippet&q=Jatold&f=false С. 112].</ref>; ''ze wsi Jatoltow'' (6 жніўня 1637 году)<ref>Тяжбы литовских крестьян и жителей местечек с управителями имений: сборник документов. Ч. 1. — Вильнюс, 1959. С. 81.</ref>; ''на земянку господарскую тежъ воеводства Виленского а повету Лидского паню Ганну Ятолтовну Александровую Кголмостовую'' (23 траўня 1646 году)<ref>Археографический сборник документов, относящихся к истории Северо-западной Руси. Т. 3. — Вильна, 1867. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=n5hJwFSsy5oC&q=%D0%9A%D0%B3%D0%BE%D0%BB%D0%BC%D0%BE%D1%81%D1%82%D0%BE%D0%B2%D1%83%D1%8E#v=snippet&q=%D0%9A%D0%B3%D0%BE%D0%BB%D0%BC%D0%BE%D1%81%D1%82%D0%BE%D0%B2%D1%83%D1%8E&f=false С. 173].</ref>; ''p. Jatowtt''<ref>Metryka Litewska. Rejestry podymnego Welkiego Ksiestwa. Województwo wileńskie 1690 r. — Warszawa, 1989. S. 90.</ref>, ''Samuel Jatułt''<ref>Metryka Litewska. Rejestry podymnego Welkiego Ksiestwa. Województwo wileńskie 1690 r. — Warszawa, 1989. S. 77.</ref>, ''Malcher Jatołt''<ref>Metryka Litewska. Rejestry podymnego Welkiego Ksiestwa. Województwo trockie 1690 r. — Warszawa, 2000. S. 151.</ref>, ''Jan Jatoft''<ref>Metryka Litewska. Rejestry podymnego Welkiego Ksiestwa. Województwo trockie 1690 r. — Warszawa, 2000. S. 156.</ref> (1690 год); ''Stanisław Iatowt Komornik Wileński'' (1697 год)<ref>Volumina legum: przedruk zbioru praw staraniem XX. Pijarow w Warszawie, od roku 1732 do 1782, wydanego. T. 5. — Petersburg, 1860. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=PjRNAAAAcAAJ&q=Iatowt#v=snippet&q=Iatowt&f=false S. 424].</ref>; ''Pan Alexander Jatołt'' (1717 год)<ref>Taryfa Podymnego Powiatu Lidzkiego 1717 rok / Opracował Ł. Majtka. — Na podstawie dokumentów z Narodowego Archiwum Historycznego Białorusi w Mińsku (sygnatura 1767-1-226). — 2025. S. 37.</ref>; ''Jatołciszki… Jatołtowicze'' (1744 год)<ref>[https://pawet.net/library/history/city_district/religion/d_1744/diecezja_wile%C5%84ska,_1744.html Diecezja Wileńska, 1744], [[Pawet]], 20 лютага 2011 г.</ref>; ''Jozef Jatołd… Grzegorz Jatowtt'' (4 кастрычніка 1765 году)<ref>Рыбчонак С. Акт кампуту шляхты Наваградскага ваяводства ад 4 кастрычніка 1765 г. // Герольд Litherland. № 21, 2019. С. 104, 112.</ref>; ''Jadoldus'' (1768)<ref>Wiadomość o kleynocie szlacheckim oraz herbach domów szlacheckich w Koronie Polskiey i Wielkim Ziestwie Litewskim. — Warszawa, 1789. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=oBZYAAAAcAAJ&q=Jadoldus#v=snippet&q=Jadoldus&f=false S. 38].</ref>; ''Adultowna'' (1800 год)<ref>[https://kresy.genealodzy.pl/zbior/pdf/Indeks1800_14.pdf Indeks nazwisk rodziców dzieci urodzonych w parafii (Nowe) Daugieliszki w latach 1800—1814]</ref>; ''Józef Jatowtt'' (1801 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=S&w=22br&rid=S&search_lastname=Jatowtt&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Słonim], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Antonina Jatowt'' (1805 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=22br&rid=B&search_lastname=Jatowt&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Słonim], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Felicjanna Jatowd'' (1806 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=22br&rid=B&search_lastname=Jatowd&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Dryświaty], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Julia Adelt'' (1905 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=D&w=22br&rid=D&search_lastname=Adelt&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Mohylew WNMP], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Franciszek Jatołt'' (1819 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=S&w=22br&rid=S&search_lastname=Jatowt&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Traby], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>. == Носьбіты == * Ятаўт — [[Ліцьвіны|літоўскі баярын]], які атрымаў наданьні ад вялікага князя [[Казімер Ягайлавіч|Казімера]] * Валадко Ятаўтавіч — літоўскі баярын, які ўпамінаецца ў 1449 годзе * Хршчон і Юшка Ятаўтавічы — літоўскія баяры, якія ўпамінаюцца ў 1482 годзе * Мікалаевая Ядаўтавіча — [[Эйрагола|эйрагольская]] баярыня, якая ўпамінаецца ў [[Попісы войска Вялікага Княства Літоўскага|попісе войска Вялікага Княства Літоўскага]] 1528 году * Ян Атаўтавіч — жыхар [[Жамойцкае староства|Жамойцкага староства]], які ўпамінаецца ў 1538 годзе<ref>Mackavičius A. Žemaitijos valsčių surašymas 1537—1538 m. — Vilnius, 2003. P. 203.</ref> * Пётар Яталтавіч — жыхар [[Радунь|Радуні]] на 1551 год<ref>Анищенко Е. К. Шляхта Лидского повета: Список XVIII ст. — Минск, 2013. С. 310.</ref> * Пётар Станіслававіч Ятаўтовіч — [[Расены|расенскі]] [[Зямяне|зямянін]], які ўпамінаецца ў 1598 годзе<ref>Опись документов Виленского центрального архива древних актовых книг. Вып. 5. ― Вильна, 1907. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=FshZAAAAcAAJ&q=%D0%AF%D1%82%D0%BE%D0%B2%D0%BC%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D0%B0#v=snippet&q=%D0%AF%D1%82%D0%BE%D0%B2%D0%BC%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D0%B0&f=false С. 26].</ref> * Міхал і Тадэвуш Ятаўты — наваградзкія шляхцічы, якія ўпамінаюцца ў 1733 годзе<ref>Мацук А. Попіс новагародскай шляхты ў 1733 г. // Вялікае княства Літоўскае: палітыка, эканоміка, культура. Т. 1, 2016. C. 300.</ref> * Ёсіф Ятальд — шляхціч [[Наваградзкае ваяводзтва|Наваградзкага ваяводзтва]], які ўпамінаецца ў 1765 годзе<ref>Яўген Анішчанка, [https://web.archive.org/web/20230810230249/http://www.arhisan.com/istochniki/opisaniya/618-shlyakhta-novogrudskogo-voevodstva-generalnyj-popis-1765 Шляхта Новогрудского воеводства. Генеральный попис 1765], Архіў гісторыка Анішчанкі, 18 красавіка 2016 г.</ref> * Аляксандар Ятаўт (1909—?) — [[Беларусы|беларус]] з [[Барысаў|Барысава]]<ref>[https://pamyat-naroda.ru/heroes/podvig-chelovek_nagrazhdenie32899323/?backurl=%2Fheroes%2F%3Fadv_search%3Dy%26last_name%3D%D0%AF%D1%82%D0%BE%D0%B2%D1%82%26first_name%3D%26middle_name%3D%26date_birth_from%3D%26static_hash%3D4dfe8211e4ddf9d4c2c99c523698034bb3573f3600cdbc1aa8742bd494516397v3%26place_birth_ids%3D40834%26division_ids%3D%26division_rod_ids%3D%26rank_group_ids%3D%26collection%3D%26award_ids%3D%26group%3Dall%26types%3Dpamyat_commander%3Anagrady_nagrad_doc%3Anagrady_uchet_kartoteka%3Anagrady_ubilein_kartoteka%3Apdv_kart_in%3Apdv_kart_in_inostranec%3Apamyat_voenkomat%3Apotery_vpp%3Apamyat_zsp_parts%3Akld_ran%3Akld_bolezn%3Akld_card%3Akld_upk%3Akld_vmf%3Akld_partizan%3Apotery_doneseniya_o_poteryah%3Apotery_gospitali%3Apotery_utochenie_poter%3Apotery_spiski_zahoroneniy%3Apotery_voennoplen%3Apotery_iskluchenie_iz_spiskov%3Apotery_kartoteki%3Apotery_rvk_extra%3Apotery_isp_extra%3Asame_doroga%3Asame_rvk%3Asame_guk%3Apotery_knigi_pamyati%26page%3D1%26grouppersons%3D1%26place_birth%3D%D0%91%D0%B5%D0%BB%D0%BE%D1%80%D1%83%D1%81%D1%81%D0%BA%D0%B0%D1%8F%20%D0%A1%D0%A1%D0%A0%D0%91%D0%B5%D0%BB%D0%BE%D1%80%D1%83%D1%81%D1%81%D0%B8%D1%8F& Ятовт Александр Антонович], Генеалагічныя базы дадзеных Беларусі</ref> Ятаўты гербаў [[Вянява (герб)|Вянява]], [[Заглоба]] і [[Помян]] — [[Літва|літоўскі]] шляхецкі род з [[Ашмянскі павет|Ашмянскага]] і [[Віленскі павет (ВКЛ)|Віленскага]] павету<ref>Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2016. S. 276, 547.</ref>. Ятаўты (Jatowt) — літоўскі шляхецкі род з [[Троцкі павет|Троцкага павету]]<ref>Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2022. S. 297.</ref>. Яталды (Ятолды) — літоўскі шляхецкі род<ref>[http://www.nobility.by/families/ja/index.shtml Сьпіс шляхецкіх родаў, прозьвішчы якіх пачынаюцца на Я], [[Згуртаваньне беларускай шляхты]]</ref>. Ятаўт (Jatowt) і Ятаўтовіч (Jatowtowicz) — прозьвішчы, зафіксаваныя ў XIX стагодзьдзі ў ваколіцах [[Сувалкі|Сувалкаў]]<ref>Professor Jerzy Wisniewski, [https://web.archive.org/web/20250111095809/http://www.mem.net.pl/stg/family_names.htm List of the XIXth century Suvalki region family names], Suwalki Genealogical Society</ref>. У 1594 годзе ўпаміналася «поле» Ятаўтавічы ва [[Упіцкі павет|Ўпіцкім павеце]]<ref>Опись документов Виленского центрального архива древних актовых книг. Вып. 8. ― Вильна, 1912. С. 168.</ref>. У 1788 годзе ўпаміналася мясцовасьць Гатаўцішкі (''Гатовтишки'') каля [[Рэтаў|Рэтава]]<ref>Indeks alfabetyczny miejscowości dawnego wielkiego Księstwa Litewskiego: A—K (Abakanowicze — Kujany). Wilno, 1929. S. 5.</ref>. Назву [[Ятаўты]] маюць вёскі на гістарычных [[Ваўкавыскі павет|Ваўкавышчыне]] і [[Лідзкі павет|Лідчыне]]. На [[Ашмянскі павет|гістарычнай Ашмяншчыне]] існуе вёска [[Ятаўтавічы]]. == Глядзіце таксама == * [[Гадзь|Гата]] * [[Вальда (імя)|Вальда]] == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} == Літаратура == * {{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)}} {{Імёны з асновай гад}} {{Імёны з асновай валд}} {{Імёны з асновай ят}} {{Імёны з асновай тэўд}} [[Катэгорыя:Мужчынскія імёны]] 2vyjpt4mhnm0mu9ckyqos6wantsd6vf 10 264575 2685891 2685764 2026-08-22T06:30:10Z DymitrBot 56484 абнаўленьне зьвестак 2685891 wikitext text/x-wiki <noinclude>'''Табліца абнаўляецца аўтаматычна, каб выправіць памылкі, калі ласка, зьвярніцеся да {{У|Dymitr}}.'''</noinclude> <onlyinclude>{{#invoke:Спартовая табліца|main|стыль=ВНП |крыніца = [https://www.soccerway.com/belarus/vysshaya-liga/#/S2JsqqzJ/standings/overall/ Soccerway] <!--Пачатак аўтаматызацыі.--> |абнаўленьне = 21 жніўня 2026 году</small><!--Месцы камандаў.--> |парадак_камандаў=DMI, MAX, ISL, DBR, VIC, HOM, FCM, NIO, TAZ, SLA, ARS, BAR, BAT, DNE, BSH, NAF <!--Вынікі камандаў.--> |перамогі_DMI=11 | нічыі_DMI=3 |паразы_DMI=1 |мз_DMI=30 |мп_DMI=12 |перамогі_MAX=10 | нічыі_MAX=4 |паразы_MAX=1 |мз_MAX=32 |мп_MAX=13 |перамогі_ISL=10 | нічыі_ISL=4 |паразы_ISL=2 |мз_ISL=30 |мп_ISL=14 |перамогі_DBR=9 | нічыі_DBR=3 |паразы_DBR=6 |мз_DBR=30 |мп_DBR=17 |перамогі_VIC=8 | нічыі_VIC=5 |паразы_VIC=6 |мз_VIC=19 |мп_VIC=17 |перамогі_HOM=8 | нічыі_HOM=5 |паразы_HOM=5 |мз_HOM=27 |мп_HOM=15 |перамогі_FCM=8 | нічыі_FCM=4 |паразы_FCM=7 |мз_FCM=25 |мп_FCM=24 |перамогі_NIO=7 | нічыі_NIO=3 |паразы_NIO=7 |мз_NIO=18 |мп_NIO=17 |перамогі_TAZ=6 | нічыі_TAZ=5 |паразы_TAZ=6 |мз_TAZ=23 |мп_TAZ=18 |перамогі_SLA=5 | нічыі_SLA=6 |паразы_SLA=6 |мз_SLA=20 |мп_SLA=23 |перамогі_ARS=5 | нічыі_ARS=6 |паразы_ARS=7 |мз_ARS=20 |мп_ARS=29 |перамогі_BAR=4 | нічыі_BAR=5 |паразы_BAR=9 |мз_BAR=20 |мп_BAR=34 |перамогі_BAT=2 | нічыі_BAT=7 |паразы_BAT=7 |мз_BAT=12 |мп_BAT=19 |перамогі_DNE=2 | нічыі_DNE=7 |паразы_DNE=9 |мз_DNE=16 |мп_DNE=29 |перамогі_BSH=3 | нічыі_BSH=3 |паразы_BSH=10 |мз_BSH=14 |мп_BSH=31 |перамогі_NAF=2 | нічыі_NAF=4 |паразы_NAF=11 |мз_NAF=16 |мп_NAF=40 <!--Канец аўтаматызацыі.--> <!--Вызначэньне камандаў (спасылкі ў табліцы)--> |назва_ARS=[[Арсэнал Койданаў|Арсэнал]] |назва_BAR=[[Баранавічы (футбольны клюб)|Баранавічы]] |назва_BAT=[[БАТЭ Барысаў|БАТЭ]] |назва_BSH=[[Белшына Бабруйск|Белшына]] |назва_VIC=[[Віцебск (футбольны клюб)|Віцебск]] |назва_HOM=[[Гомель (футбольны клюб)|Гомель]] |назва_DNE=[[Дняпро Магілёў|Дняпро]] |назва_DBR=[[Дынама Берасьце]] |назва_DMI=[[Дынама Менск (футбольны клюб)|Дынама Менск]] |назва_ISL=[[Іслач Менскі раён|Іслач]] |назва_FCM=[[Менск (футбольны клюб)|Менск]] |назва_MAX=[[МЛ Віцебск]] |назва_NAF=[[Нафтан Наваполацак|Нафтан]] |назва_NIO=[[Нёман Горадня|Нёман]] |назва_SLA=[[Славія Мазыр|Славія]] |назва_TAZ=[[Тарпэда-БелАЗ Жодзін|Тарпэда-БелАЗ]] <!--Кваліфікацыі камандаў.--> |вынік1=CL1Q |вынік2=ECL1Q |вынік14=RPO |вынік15=REL |вынік16=REL <!--Настройкі і правілы табліцы--> |ліміт_паказу=5 |правілы_клясыфікацыі=1) Пункты; 2) Пункты ў гульнях паміж сабою; 3) Розьніца мячоў у гульнях паміж сабою; 4) Розьніца мячоў; 5) Лік перамог; 6) Забітыя мячы; 7) Дадатковыя матчы. <!--Вызначэньне слупка кваліфікацыі і паніжэньня--> |загаловак_слупка_вынікаў=QR |колер_CL1Q=green2|тэкст_CL1Q=[[Ліга чэмпіёнаў УЭФА 2027—2028 гадоў#Першы кваліфікацыйны раўнд|Першы кваліфікацыйны раўнд Лігі чэмпіёнаў]] |колер_ECL1Q=yellow1 |тэкст_ECL1Q=[[Ліга канфэрэнцыяў УЭФА 2027—2028 гадоў#Першы кваліфікацыйны раўнд|Першы кваліфікацыйны раўнд Лігі канфэрэнцыяў]] |колер_RPO=red2 |тэкст_RPO=Пераходныя матчы |колер_REL=red1 |тэкст_REL=Паніжэньне ў Першую лігу }}</onlyinclude> p4shk7ra4j9dd1b5c19f7l687texp6f 0 264765 2685858 2684907 2026-08-21T21:31:10Z ~2026-45913-17 99638 2685858 wikitext text/x-wiki {{Імя |імя = Ґайла |лацінка = Gajła / Hajła |арыгінал = Gailo |вымаўленьне = |мова_паходжаньня = [[Германскія мовы|германскія]] |варыянт = Гайл, Гойла, Гайль, Гейль, Гель |вытворныя = |зьвязаныя = [[Гелейка]], [[Гейлін]] / [[Гайлун]], [[Галбута]], [[Гелёлд]], [[Гальвід]], [[Гальвін]], [[Гальвірд]], [[Гельвіх]], [[Гайлігін]], [[Гелігуд]], [[Галінт]], [[Гайліман]], [[Гайлімін]], [[Галімонт]] <br> [[Азгайла]], [[Баргайла]], [[Бергела]], [[Бінгель]], [[Бугайла]], [[Бургела]], [[Бутгель]], [[Вазгайла]], [[Вергель]], [[Відзігайла]], [[Вігайла (імя)|Вігайла]], [[Вілгайла (імя)|Вілгайла]], [[Вісгайла]], [[Гудзігал]], [[Дагела]], [[Дзенгель]], [[Даўгайла]], [[Жагель]], [[Зыгел]], [[Зынгель]], [[Інгела]], [[Канігайла]], [[Карыгайла (імя)|Карыгайла]], [[Кезгайла]], [[Кляўзгайла]], [[Мангайла]], [[Мантыгайла (імя)|Мантыгайла]], [[Мінігайла (імя)|Мінігайла]], [[Маргела]], [[Нагела]], [[Наргайла]], [[Нігайла]], [[Рагайла]], [[Радыгайла]], [[Рымгайла]], [[Рыгала]], [[Савігайла]], [[Саргель]], [[Скіргайла (імя)|Скіргайла]], [[Стангель]], [[Сунігайла (імя)|Сунігайла]], [[Сьвентагал]], [[Сьвідрыгайла (імя)|Сьвідрыгайла]], [[Энгель]], [[Югель]], [[Юнгайла]], [[Ягайла (імя)|Ягайла]] / [[Эйгела]] }} '''Гайла''', '''Гайл''' (''Гайль'', ''Гейль'', ''Гель''), '''Гойла''' — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча. == Паходжаньне == {{Асноўны артыкул|Імёны ліцьвінаў}} Гайла, Гейла, Гойла, Гала або Гела, пазьней Гайль або Кайль (Gailo, Geilo, Goyla, Galo, Gelo, Geil, Keil) — імя [[Германскія мовы|германскага]] паходжаньня<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Gailo%2C+Geilo%2C+Goyla%2C+Gelo%2C+Geil%2C+Keil#v=snippet&q=Gailo%2C%20Geilo%2C%20Goyla%2C%20Gelo%2C%20Geil%2C%20Keil&f=false S. 567].</ref>. Іменная аснова -гайл- (-гал-, -гел-) паходзіць ад [[Гоцкая мова|гоцкага]] і [[Бургундзкая мова|бургундзкага]] gails 'жвавы, свавольны, ганарысты'<ref>{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 17.</ref>{{Заўвага|Польска-летувіская аўтарка Юстына Вальковяк прызнае за найбольш адэкватнае тлумачэньне іменнай асновы -гайл- зь [[Летувіская мова|летувіскай мовы]] ''gailė́ti'' 'шкадаваць, спачуваць', ''gáilė'' 'жаль, шкадаваньне, спачуваньне', ''gailius'' 'пакута, скруха', ''gailùs, gáilus'' 'востры, пякучы; церпкі, горкі; халодны; злосны, суровы, гнеўны; міласэрны; варты жалю, сумны, гаротны, жаласны, слёзны, балючы' або, увогуле, [[Латыская мова|латыскае]] ''gailis'' 'певень', для іменнай асновы -гал- — летувіскае ''galė́ti'' 'магутнасьць', а для іменнай асновы -гел- — ''gė́lė, šìrdgėla'' 'жаль, роспач', ''gėlà'' 'вялікі боль', ''gélti'' 'вельмі балець'<ref>Walkowiak J. B. Litewskie nazwiska Polaków: słownik etymologiczno-frekwencyjny. — Poznań, 2019. S. 22.</ref> (не адзначаючы, аднак, часу першай фіксацыі адпаведных словаў і іх значэньняў у летувіскіх слоўніках, тым часам адзіны выдадзены ў Вялікім Княстве Літоўскім летувіскі слоўнік [[Канстанцін Шырвід|Канстанціна Шырвіда]] не фіксуе слова ''galė́ti''<ref>[http://www.lkz.lt/?zodis=gal%C4%97ti&id=11007200000 galė́ti], Lietuvių kalbos žodynas</ref>)}}. Сярод [[Ліцьвіны|ліцьвінаў]] бытавалі імёны [[Гелейка]], [[Гейлін|Гейлін (Галін)]], [[Гайлун]], [[Галбута|Галбута (Гелбут)]], [[Гелёлд]], [[Гальвід]], [[Гальвін]], [[Гальвірд]], [[Гельвіх]], [[Гайлігін|Гайлігін (Келікін)]], [[Гелігуд|Гелігуд (Гелгод)]], [[Галінт]], [[Гайліман|Гайліман (Галеман, Гельман)]], [[Гайлімін|Гайлімін (Гальмін)]], [[Галімонт|Галімонт (Галімунт)]], [[Бінгель]], [[Бургела]], [[Вергель]], [[Відзігайла]], [[Вігайла (імя)|Вігайла (Вігель, Вігал)]], [[Дагела]], [[Даўгайла|Даўгайла (Даўгала, Дагала)]], [[Дзенгель|Дзенгель (Дзінгайла)]], [[Жагель|Жагайла (Жагель, Загель)]], [[Зыгел|Зыгел (Жыгель, Жыгала)]], [[Зынгель|Зынгель (Жынгал, Сынгайла)]], [[Інгела]], [[Канігайла|Канігайла (Кунігель)]], [[Мангайла|Мангайла (Мангейла, Мангель)]], [[Мантыгайла (імя)|Мантыгайла]], [[Маргела]], [[Мінігайла (імя)|Мінігайла (Мінгель)]], [[Нагела|Нагела (Найгайла)]], [[Нігайла|Нігайла (Нігал)]], [[Радыгайла]], [[Рыгала|Рыгала (Рыкайла)]], [[Савігайла]], [[Саргель]], [[Сунігайла (імя)|Сунігайла (Сангел)]], [[Эйгела]], [[Энгель]], [[Югель]], [[Юнгайла]], [[Ягайла (імя)|Ягайла (Ягела)]]. Адзначаліся германскія імёны Geleko, Gailin (Geilin, Galinno), Gelunus, Galbot, Geloldus (Geilolt), Gelvidis, Galvin, Geilwird, Geilwih, Gelikin, Gelgod, Galind (Geilindis), Gailamanns (Galiman, Gelman), Geleminus (Galmin, Gaillemin), Galmund (Geilmundus, Gelmund), Bengel, Burgel (Burgala), Wargel, Widigail, Wigelo (Wigal), Dagela, Dagalo, Dengel, Sagel, Sigelo (Sigala), Singel (Sinigala), Ingel (Ingeila), Kunigel, Manigel, Montigel, Mergell, Minigelus (Mengel), Nagal (Nagel), Negele (Niegel), Ratgeil, Ricgela (Rigail), Savigello, Sargeli, Sunigelle, Eigel, Engela, Hugel, Jüngel, Aggalo (Egelo). Адпаведнасьць імя Гайл германскаму імю Gailo сьцьвердзіў францускі лінгвіст-[[Германістыка|германіст]] [[Раймонд Шмітляйн]], які на падставе шматгадовых дасьледаваньняў прыйшоў да высноваў пра германскае паходжаньне літоўскіх уласных імёнаў<ref>Schmittlein R. Toponymes finnois et germaniques en Lituanie // Revue internationale d’onomastique. Nr. 2, 1948. P. 102.</ref>. Этымалягічны слоўнік старапольскіх асабовых імёнаў, выдадзены [[Польская акадэмія навук|Польскай акадэміяй навук]], адзначае гістарычнае бытаваньне ў Польшчы германскіх імёнаў Giela, Gielin<ref>Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 5: Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego. — Kraków, 1997. S. 65.</ref>. У 1628 годзе ў [[Рускае ваяводзтва|Рускім ваяводзтве]] адзначаўся шляхецкі род Геляртаў (Gielarth)<ref>Polska encyklopedja szlachecka. T. 5. — Warszawa, 1936. S. 279.</ref>. У [[Прусія|Прусіі]] бытавалі імёны ''Gayle'' (1400 год)<ref>Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=RdZD6OjYXgoC&q=Gayle#v=snippet&q=Gayle&f=false S. 28].</ref>, ''Gaylicke''{{Заўвага|Адзначалася старажытнае германскае імя Gelico<ref name="Förstemann-1900-568">Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Gelico#v=snippet&q=Gelico&f=false S. 568].</ref>}} (1436 год)<ref>[https://www.spaetmittelalter.uni-hamburg.de/Urkundenbuch/pub/orden1436.html Virtuelles Preußisches Urkundenbuch: Regesten 1436], Universität Hamburg</ref><ref name="Pierson-1873-502">Pierson W. Altpreußischer Namenkodex // Zeitschrift für Preußische Geschichte und Landeskunde. — Berlin, 1873. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=ZrV-7V99ov8C&q=Gaylicke#v=snippet&q=Gaylicke&f=false S. 502].</ref>, ''Gayline / Gaylenne''{{Заўвага|Адзначалася старажытнае германскае імя Gailin<ref name="Förstemann-1900-568"/>}} (1384 і 1387 гады)<ref name="Trautmann-1925-28">Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=RdZD6OjYXgoC&q=Gaylenne#v=snippet&q=Gaylenne&f=false S. 28].</ref>, ''Gelune''{{Заўвага|Адзначалася старажытнае германскае імя Geluni<ref name="Förstemann-1900-568"/>}} (1349 год)<ref name="Trautmann-1925-31">Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=RdZD6OjYXgoC&q=Gelune#v=snippet&q=Gelune&f=false S. 31].</ref>, ''Gelido''{{Заўвага|Адзначалася германскае імя Gelithis<ref name="Morlet-1971-98">Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 98.</ref>}} (1357 год)<ref name="Trautmann-1925-31"/>, ''Gaylemanne / Geileman''{{Заўвага|Адзначалася старажытнае германскае імя Gailamanns<ref>Gamillscheg E. Romania Germanica. Bd. 3: Die Burgunder, Schlußwort. — Berlin und Leipzig, 1936. S. 119.</ref>}} (1379 і 1540 гады)<ref name="Trautmann-1925-28"/>, ''Gaylemynne''{{Заўвага|Адзначалася старажытнае германскае імя Galmin<ref>Nielsen O. Olddanske personnavne. — Kjøbenhavn, 1883. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=4eA8AQAAIAAJ&q=Galmindrup#v=snippet&q=Galmindrup&f=false S. 28].</ref>}} (1360 год)<ref name="Pierson-1873-502"/>, ''Eygayle / Eigel''{{Заўвага|Адзначалася германскае імя Eigel<ref>Alhaug G. 10 001 navn: norsk fornavnleksikon. — Cappelen Damm, 2011.</ref><ref>[https://www.nordicnames.de/wiki/Eigel Eigel], Nordic Names</ref>}} (1331, 1419 і 1425 гады)<ref name="Trautmann-1925-27">Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=RdZD6OjYXgoC&q=Eykel#v=snippet&q=Eykel&f=false S. 27].</ref>, ''Mynnegayle / Minigal''{{Заўвага|Адзначалася германскае імя Mengel<ref>Knorr W. Die Familiennamen des Fürstenthums Lübeck. — Entin, 1876. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=llctAAAAYAAJ&q=Mengel#v=snippet&q=Mengel&f=false S. 32].</ref>}} (1391 год)<ref>Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=RdZD6OjYXgoC&q=barute#v=snippet&q=minigal&f=false S. 60].</ref>, ''Nygayl''{{Заўвага|Адзначалася германскае імя Niegel<ref>Kapff R. Deutsche Vornamen: mit den von ihnen abstammenden Geschlechtsnamen sprachlich erläutert. — Nürtingen am Neckar, 1889. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=i13cviZ0xYoC&q=Niegel#v=snippet&q=Niegel&f=false S. 65].</ref>}} (1400 год)<ref>Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=RdZD6OjYXgoC&q=Nygayl+1400#v=snippet&q=Nygayl%201400&f=false S. 71].</ref>, ''Wigel''{{Заўвага|Адзначалася старажытнае германскае імя Wigelo<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Wigelo#v=snippet&q=Wigelo&f=false S. 1578].</ref>}} (1382 і 1394 гады)<ref>Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=RdZD6OjYXgoC&q=Wigel#v=snippet&q=Wigel&f=false S. 117].</ref>. У 1617 годзе ў [[Каралявец]]кім унівэрсытэце навучаўся ''Casparus Gelsch, Borussus''<ref>Die matrikel der Universität Königsberg i. Pr. Bd. 1: Die Immatrikulationen von 1544—1656. — Leipzig, 1910. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=-sZYzw8knMEC&q=Gelsch#v=snippet&q=Gelsch&f=false S. 231].</ref>. Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: ''кгедроитскыи паны у головах… [[Ганус (імя)|Ганцусъ]] Кгоилевич'' (1469—1477 гады)<ref>Ivoška D., Ryčkov A. Brėžiant Vyžuonų ribą: šiaurės rytų Lietuvos XV a. asmenvardžiai ir (ne)pamirštas) kelias // Acta Linguistica Lithuanica. XCI, 2024. P. 36.</ref>; ''земль пустовских там жо в [[Дарсунішкі|Дорсунишках]]… Кгеилевщины'' (19 сакавіка 1514 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|9к}} P. 227.</ref>; ''чоловеки конюховъ илкговъскихъ на имя… Кгоила а Татка Римъдутевичовъ… Кгоила Римъдутевича'' (29 красавіка 1516 году і 12 студзеня 1520 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|25к}} P. 208.</ref>; ''Петко Кгоилевич''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 159.</ref>, ''Кгоиль Ивашкович''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 164.</ref>, ''Якубъ Кгаилович''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 167.</ref>, ''Кгаиль Крутилович''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 165.</ref>, ''Кгаиль Бутвиловичъ''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 168.</ref>, ''Ян Кгаилевичъ… Кгаиль Межовичъ''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 171.</ref> (1528 год); ''земяне того ж повета [[Бельск Падляскі|Бельского]]… Мись Кголевичъ'' (25 лютага 1530 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|224к}} P. 365.</ref>; ''на мещанку жъ [[Мерач|мерецкую]] Дороту Кгойлевую… тому Кгоилю'' (28 лютага 1531 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|225к}} P. 117—118.</ref>; ''село Кгойлевичи'' (1554 год)<ref>Археографический сборник документов, относящихся к истории Северо-западной Руси. Т. 8. — Вильна, 1870. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=J2dcAAAAcAAJ&q=%D0%9A%D0%B3%D0%BE%D0%B9%D0%BB%D0%B5%D0%B2%D0%B8%D1%87%D0%B8#v=snippet&q=%D0%9A%D0%B3%D0%BE%D0%B9%D0%BB%D0%B5%D0%B2%D0%B8%D1%87%D0%B8&f=false С. 89].</ref>; ''Bohdan Gieliewicz'' (1558 год)<ref>Писцовая книга Гродненской экономии с прибавлениями, изданная Виленской Комиссией для разбора древних актов. Ч. 1. — Вильна, 1881. С. 245.</ref>; ''Jan Gielewic'' (сакавік — красавік 1656 году)<ref>Augusiewicz S. Spis uchodźców z Wielkiego Księstwa Litewskiego w Prusach Książęcych w latach 1655—1656 w zbiorach Geheimes Staatsarchiv Preussicher Kulturbesitz w Berlinie // Komunikaty Mazursko-Warmińskie. Nr. 1 (271), 2011. S. 140.</ref>; ''Gayłowicz'' (1671—1681 гады)<ref>Zinkevičius Z. Lietuvių antroponimika: Vilniaus lietuvių asmenvardžiai XVII a. pradžioje. — Vilnius, 1977. P. 139.</ref>; ''Jan Gielewicz'' (1682 і 1684 гады)<ref>Pansevič V. Vilniaus miestiečių išsimokslinimas XVII—XVIII a. — Kaunas, 2017. P. 219.</ref>; ''Goylewicze'' (1744 год)<ref name="DWil-1744">[https://pawet.net/library/history/city_district/religion/d_1744/diecezja_wile%C5%84ska,_1744.html Diecezja Wileńska, 1744], [[Pawet]], 20 лютага 2011 г.</ref>; ''Marianna Gielewicz'' (1797 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=22br&rid=B&search_lastname=Gielewicz&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Widze], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Szymon Gaylewicz'' (1804 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=22br&rid=B&search_lastname=Gaylewicz&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Widze], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Michał Giel'' (1827 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=S&w=22br&rid=S&search_lastname=Giel&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Osowo], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Rachela Giejlewicz'' (1840 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=23lt&rid=14719&search_lastname=&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&rpp1=0&searchtable=&rpp2=50 Balingródek filia Korkożyszek], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Petronela Gajlewicz'' (1842 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=D&w=23lt&rid=14720&search_lastname=&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&rpp1=0&searchtable=&rpp2=50 Balingródek filia Korkożyszek], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>{{Заўвага|Таксама: * Згайла (параўн.: ''Dawid Żminigajło Jawgiel'', т. б. ''z Minigajła''<ref>Akta zjazdów stanów Wielkiego Księstwa Litewskiego. T. 2. — Warszawa, 2009. S. 303, 443.</ref>): ''у бояр нашихъ [[Сумілішкі|сомилишских]], в Моклов Зъкгаиловичов'' (29 верасьня 1499 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|6к}} P. 220.</ref>; * Галіль: Галілевічы (Gallilewicz) гербу [[Сьлепаўрон (герб)|Сьлепаўрон]] — шляхецкі род з [[Ашмянскі павет|Ашмянскага павету]]<ref>Ciechanowicz J. Rody rycerskie Wielkiego Księstwa Litewskiego. T. 3. — Rzeszów, 2001. S. 28.</ref>; * Геліта, Гайліт, Гайліта, Гелет (адзначалася старажытнае германскае імя Gelithis<ref name="Morlet-1971-98"/>, пазьнейшае Gallit<ref>Brons B. Friesische Namen und Mitteilungen darüber. — Emden, 1877. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=t7QwAQAAMAAJ&q=Gallit#v=snippet&q=Gallit&f=false S. 43].</ref>): Іван Гайліт — жыхар [[Смаленск]]у на 1906 год<ref>[https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Smolensk_1906_StateDumaVoters.pdf Смоленские Губернские Ведомости, 28 ноября 1906 года]. С. 1.</ref>, Ганна Гелеціч (1923—?) — [[беларусы|беларуска]] з ваколіцаў [[Кобрынь|Кобрыню]]<ref>[https://partizany.by/partisans/38363/ Гилетич Анна Романовна], Генеалагічныя базы дадзеных Беларусі</ref>, у [[Прусія|гістарычнай Прусіі]] існуюць вёскі [[Галітэн]] і [[Гайліты]]; * Гелута: ''Кгялутю, Скучеву брату, чоловекъ'' (22 чэрвеня 1415 году<ref>Saviščevas E. Polityka nadań wielkich książąt litewskich na Żmudzi w pierwszej połowie XV wieku // Prace historyczne 141, z. 2 (2014). S. 495.</ref> паводле выпісу 9 чэрвеня 1614 году)<ref>Jablonskis K. Nauji Vytauto laikotarpio aktai // Praeitis. T. 2. — Kaunas, 1933. P. 383.</ref>, ''Giełuty'' (1744 год)<ref name="DWil-1744"/>; * Гойлюш, Гейлаш, Гелаш (адзначалася германскае імя Gelsche<ref>Dijkstra W. Friesch woordenboek (Lexicon frisicum). — Leeuwarden, 1911. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=rjU1_4IcvqcC&q=Gelsche#v=snippet&q=Gelsche&f=false S. 123].</ref>): ''Родъ Кгойлюшовъ'' (1567 год)<ref>Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=3Ih5AqeL2iwC&q=%40%D0%9A%D0%B3%D0%BE%D0%B9%D0%BB%D1%8E%D1%88%D0%BE%D0%B2%D1%8A#v=snippet&q=%40%D0%9A%D0%B3%D0%BE%D0%B9%D0%BB%D1%8E%D1%88%D0%BE%D0%B2%D1%8A&f=false С. 733].</ref>, ''Петръ Шымоновичъ Кгоилюшевича возны рукою властъною подписалъ'' (16 кастрычніка 1597 году)<ref>Istorijos archyvas. T. 1: XVI amžiaus Lietuvos inventoriai. — Kaunas, 1934. P. 474.</ref>, ''Bartosz Goylusz'' (1667 год)<ref>Błaszczyk G. Herbarz szlachty żmudzkiej. T. 2. — Warszawa, 2015. S. 222.</ref>, ''Andrzey Giełasz'' (1762 год)<ref>[https://sources.ruzhany.info/114_48.html «Inwentarż Maiętnosci Rożaneÿ. 1762»], НГАБ. Ф. 1928, воп. 1, спр. 209.</ref>, Іван Гейлаш — [[беларусы|беларус]] з ваколіцаў [[Казлоўшчына|Казлоўшчыны]], вывезены ў Нямеччыну ў [[Другая сусьветная вайна|Другую сусьветную вайну]]<ref>[https://prokuratura.gov.by/ru/activity/rassledovanie-ugolovnogo-dela-o-genotside/iz-materialov-ugolovnogo-dela/akty-chrezvychaynoy-gosudarstvennoy-komissii/ НАРБ 1569-1-7-160], Генеалагічныя базы дадзеных Беларусі</ref>, у [[Прусія|Прусіі]] адзначалася прозьвішча Gelisch<ref>[https://www.online-ofb.de/namelist.php?nachname=GELISCH&ofb=marggrabowa&modus=&lang=de GELISCH], Verein für Computergenealogie e.V. (CompGen)</ref>; * Гельбэд: ''Gelbed-'' (XV—XVI ст. паводле выпісу XIX ст.)<ref>Būga K. Apie lietuvių asmens vardus. — Vilnius, 1911. P. 33.</ref>; * Гельбрант: Гельбрант (Gielbrant) — прозьвішча, зафіксаванае ў XIX стагодзьдзі ў ваколіцах [[Сувалкі|Сувалкаў]]<ref>Professor Jerzy Wisniewski, [http://www.mem.net.pl/stg/family_names.htm List of the XIXth century Suvalki region family names], Suwalki Genealogical Society</ref>; * Гальвіл, Гальвіль: ''а Войтеха Гольвиловича, боярина господарского'' (15 лютага 1549 году)<ref>Акты, издаваемые Виленской Комиссией для разбора древних актов. Т. 24. — Вильна, 1897. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=--UDAAAAYAAJ&q=%D0%93%D0%BE%D0%BB%D1%8C%D0%B2%D0%B8%D0%BB%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D0%B0#v=snippet&q=%D0%93%D0%BE%D0%BB%D1%8C%D0%B2%D0%B8%D0%BB%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D0%B0&f=false С. 117].</ref>, Ґальвілевічы — [[Літва|літоўскі]] шляхецкі род<ref>[http://www.nobility.by/families/g/index.shtml Сьпіс шляхецкіх родаў, прозьвішчы якіх пачынаюцца на Ґ], [[Згуртаваньне беларускай шляхты]]</ref>; * Галвойна, Гейлівона, Гелвойнь, Келівойн (адзначаліся германскія імёны [[Гальвін|Galvin]]<ref>Ray O. Vore navne: en etymologisk navnebok med fyldige utredninger. — Chicago, 1944. [https://books.google.by/books?id=m4JOAQAAMAAJ&q=Galvin+vin+vinr&dq=Galvin+vin+vinr&hl=ru&newbks=1&newbks_redir=0&sa=X&ved=2ahUKEwjF4qDziOWFAxXwiP0HHR4cAxIQ6AF6BAgBEAI S. 138].</ref> і Weinigel<ref>Eule R. Germanische und fremde Personennamen als heutige deutsche Familiennamen // Festschrift zu dem fünfzigjährigen jubiläum des Friedrichs-realgymnasiums in Berlin. — Berlin, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=TTFOAAAAYAAJ&q=Weinigel#v=snippet&q=Weinigel&f=false S. 64].</ref>): ''Якимичу чотыри чоловеки у Росеинех: Келивоин'' (1440—1492 гады)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|3к}} P. 48.</ref>, ''купил былъ у Довка а в Мишъка Кгалвойновичовъ'' (сьнежань 1534 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|227к}} P. 158.</ref>, ''Ян Кгеиливонович'' (1537 год)<ref>Mackavičius A. Žemaitijos valsčių surašymas 1537—1538 m. — Vilnius, 2003. P. 61.</ref>, Лабаноўскія з Ґелвойнеў — літоўскі шляхецкі род<ref>[http://www.nobility.by/families/l/index.shtml Сьпіс шляхецкіх родаў, прозьвішчы якіх пачынаюцца на Л], [[Згуртаваньне беларускай шляхты]]</ref>; * Гелгаўд (адзначалася старажытнае германскае імя Celgaud<ref>Kaufmann H. Altdeutsches Namenbuch: Bd. 1. Altdeutsche Personennamen. Ergänzungsband. — München, 1968. S. 341.</ref>, Galgoz<ref>Schiffmann K. Historisches Ortsnamen-Lexikon des Landes Oberösterreich. — Berlin, 1942. S. 173.</ref>): ''Gielgowd'' (1430—1632 гады)<ref>De Seminario Generali Vilnensi ; Seminarjum Główne w Wilnie : powstanie i pierwszy okres dziejów (1803—1816): dysertacja doktorska. — Wilno, 1935. [https://books.google.by/books?id=1pXNAAAAMAAJ&q=gielgowd+1430&dq=gielgowd+1430&hl=ru&newbks=1&newbks_redir=0&sa=X&ved=2ahUKEwidqbnlqdKJAxXCzAIHHatsF1wQ6AF6BAgIEAI S. 130].</ref>, у акце Вялікага Княства Літоўскага ўпамінаўся Гелгаўд (Гелговд)<ref>Каталог древним актовым книгам губерний: Виленской, Гродненской, Минской и Ковенской, а также книгам некоторых судов губерний Могилевской и Смоленской, хранящимся ныне в Центральном архиве в Вильне. — Вильна, 1872. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=wMuFmMGU70sC&q=%D0%93%D0%B5%D0%BB%D0%B3%D0%BE%D0%B2%D0%B4%D0%BE%D0%BC%D1%8A#v=snippet&q=%D0%93%D0%B5%D0%BB%D0%B3%D0%BE%D0%B2%D0%B4%D0%BE%D0%BC%D1%8A&f=false С. 667].</ref>; * Гайлегед: ''Gaylegedde Newelden zoen'' (23 студзеня 1406 году)<ref>Codex epistolaris Vitoldi. — Cracoviae, 1882. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=X2PksK8Sn3MC&q=Gaylegedde#v=snippet&q=Gaylegedde&f=false P. 123].</ref>; * Гайлат, Галат (адзначалася германскае імя Gaillot, Galiot<ref>Debrabandere F. Woordenboek van de familienamen in België en Noord-Frankrijk. — Amsterdam, 2003.</ref><ref>[https://justitia-veritas.be/justitia-veritas/belgique/histoire/dictionnaire-noms-belges-woordenboek-belgische-familienamen/g/ G], Dictionnaire de tous les noms de famille belges</ref>): ''Gregor Goylath'' (1511—1520 гады)<ref>Rowell S. C. Aspects of settlement in the Klaipėda District (Memelland) in the late fifteenth and early-sixteenth centuries // Acta historica universitatis Klaipedensis. T. 11, 2005. P. 30.</ref>, ''Станиславъ Кгойлотъ'' (1567 год)<ref>Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=3Ih5AqeL2iwC&q=%40%D0%9A%D0%B3%D0%BE%D0%B9+%D0%BB%D0%BE%D1%82%D1%8A#v=snippet&q=%40%D0%9A%D0%B3%D0%BE%D0%B9%20%D0%BB%D0%BE%D1%82%D1%8A&f=false С. 1353].</ref>, ''Gałaciszki'' (1744 год)<ref name="DWil-1744"/>; * Гелер (адзначалася старажытнае германскае імя Geilerus<ref name="Morlet-1971-98"/>): ''Józef Geler'' (1847 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=22br&rid=B&search_lastname=Geler&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Indura], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; * Гельмер (адзначалася старажытнае германскае імя Gelimer<ref name="Förstemann-1900-568"/>): Баляслаў Гельмер (1897—?) — сьвятар з [[Ружаны|Ружанаў]], які [[Савецкія рэпрэсіі ў Беларусі|пацярпеў ад уладаў СССР]]<ref>[https://chumakou.com/projects/belarus1937/index4.html Беларусь: жертвы сталинских репрессий], Белорусский «Мемориал»</ref>; * Кельмут, Кельмуць (адзначалася старажытнае германскае імя Keilmot, Gelmod<ref name="Fo-1900-569">Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Keilmot%2C+Gelmod#v=snippet&q=Keilmot%2C%20Gelmod&f=false S. 569].</ref>): Андрэй і Крыс Кельмуці — жыхары [[Лідзкі павет|Лідзкага павету]] на 1663 год<ref>Анищенко Е. К. Шляхта Лидского повета: Список XVIII ст. — Минск, 2013. С. 269.</ref>, Браніслаў Кельмут (1928—?) — работнік з ваколіцаў [[Наваградак|Наваградку]], які [[Савецкія рэпрэсіі ў Беларусі|пацярпеў ад уладаў СССР]]<ref>[https://chumakou.com/projects/belarus1937/index11.html Беларусь: жертвы сталинских репрессий], База данных «Польские заключенные воркутинских лагерей»</ref>, у актах [[Вялікае Княства Літоўскае|Вялікага Княства Літоўскага]] ўпаміналася зямля Кельмутышкі ў [[Жамойцкае староства|Жамойцкім старостве]]<ref>Indeks alfabetyczny miejscowości dawnego wielkiego Księstwa Litewskiego: A—K (Abakanowicze — Kujany). Wilno, 1929. S. 325.</ref>; * Гелажыт (адзначалася старажытнае германскае імя Gelsinda<ref name="Fo-1900-569"/>): ''u […]ka Giełażyta'' (6 студзеня 1700 году)<ref>Łapiński Ł., Wilczewski W. F. «Komput katolików» parafii żołudzkiej z 1700 roku // Archiwa, Biblioteki i Muzea Kościelne. Nr. 115, 2021. S. 268.</ref>; * Гойгал, Гойгель: ''Ambrozy Goigolowicz… Bolciel Goigal'' (2 жніўня 1597 году)<ref>Istorijos archyvas. T. 1: XVI amžiaus Lietuvos inventoriai. — Kaunas, 1934. P. 467.</ref>, Васіль Гойгель (1911—1937) — [[беларусы|беларус]] з ваколіцаў [[Вільня|Вільні]], [[Савецкія рэпрэсіі ў Беларусі|забіты ўладамі СССР]]<ref>[https://chumakou.com/projects/belarus1937/index4.html Беларусь: жертвы сталинских репрессий], Книга памяти Алтайского края</ref>; * Люгайла, Люгейла, Люгель, Лігейла, Люкайла (адзначалася германскае імя Lügel<ref>Schiffmann K. Historisches Ortsnamen-Lexikon des Landes Oberösterreich. — Berlin, 1942. S. 313.</ref>, у Польшчы ў 1564 годзе адзначалася прозьвішча Lugel<ref>Antroponimia Polski od XVI do końca XVIII wieku. T. 2: H—Mą. — Kraków, 2009. S. 365.</ref>): ''чоловеки… Люкаиловичъ'' (9 лістапада 1449 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|3к}} P. 66.</ref>, ''Люгайло'' ([[Сафійскі першы летапіс]] і [[Пскоўскія летапісы|Пскоўскі другі летапіс]])<ref>ПСРЛ. Т. 5. — СПб., 1851. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=f9pQAAAAcAAJ&q=%D0%9B%D1%8E%D0%B3%D0%B0%D0%B9%D0%BB%D0%BE#v=snippet&q=%D0%9B%D1%8E%D0%B3%D0%B0%D0%B9%D0%BB%D0%BE&f=false С. 6, 193].</ref>, ''Якуб Ликгэилович'' (1556 год)<ref>Sinkevičiūtė D. Nauji lietuvių dvikamieniai asmenvardžiai su atviraisiais pirmaisiais kamienais // Baltistica. T. 58, Nr. 2 (2023). P. 320.</ref>, ''Петрумила Станиславовна Лукгелиная вдова''<ref>Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=3Ih5AqeL2iwC&q=%D0%9B%D1%83%D0%BA%D0%B3%D0%B5%D0%BB%D0%B8%D0%BD%D0%B0%D1%8F#v=snippet&q=%D0%9B%D1%83%D0%BA%D0%B3%D0%B5%D0%BB%D0%B8%D0%BD%D0%B0%D1%8F&f=false С. 560].</ref>, ''Родъ Люкгейловъ''<ref>Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=3Ih5AqeL2iwC&q=%D0%9B%D1%8E%D0%BA%D0%B3%D0%B5%D0%B9%D0%BB%D0%BE%D0%B2%D1%8A#v=snippet&q=%D0%9B%D1%8E%D0%BA%D0%B3%D0%B5%D0%B9%D0%BB%D0%BE%D0%B2%D1%8A&f=false С. 733].</ref> (1567 год), ''з роду Люкгеиловъ'' (15 верасьня 1568 году)<ref>Jablonskis K. Archyvinės smulkmenos // Praeitis. T. 2. — Kaunas, 1933. P. 416.</ref>, ''Lugajło'' (1674 год); * Юргела: ''Józef Jurgiełowicz'' (1667 год)<ref>Błaszczyk G. Herbarz szlachty żmudzkiej. T. 2. — Warszawa, 2015. S. 505.</ref>}}. == Носьбіты == * Гайла ({{†}} па 631) — брат караля [[вэстготы|вэстготаў]] [[Сьвінтыла|Сьвінтылы]] * Гайла ({{†}} 782) — [[Конэнтабль Францыя|конэнтабль]] войска [[Франкі|франкаў]], які загінуў у [[Бітва пад Зюнтэлем|бітве пад Зюнтэлем]] * [[Гайла]] ({{†}} 888) — біскуп [[Лянгра|Лянгры]], сын графа Гайлы * Пецька Гайлевіч — [[Вялёна|вялёнскі]] баярын, які ўпамінаецца ў [[Попісы войска Вялікага Княства Літоўскага|попісе войска Вялікага Княства Літоўскага]] 1528 году * Гайль Івашкавіч — [[Відуклі|відуклеўскі]] баярын, які ўпамінаецца ў попісе войска ВКЛ 1528 году * Якуб Гайлавіч — [[Дзірваны|дзірванскі]] баярын, які ўпамінаецца ў попісе войска ВКЛ 1528 году * Гайль Круцілавіч — [[Каршова|каршоўскі]] баярын, які ўпамінаецца ў попісе войска ВКЛ 1528 году * Гайль [[Бутвіл]]авіч — [[Патумшы|патумшаўскі]] баярын, які ўпамінаецца ў попісе войска ВКЛ 1528 году * Ян Гайлевіч — [[Кельмы|кельменскі]] баярын, які ўпамінаецца ў попісе войска ВКЛ 1528 году * Гайль Межавіч — кельменскі баярын, які ўпамінаецца ў попісе войска ВКЛ 1528 году * Гайль — [[Мерач|мерацкі]] мешчанін, які ўпамінаецца разам з жонкай Даротай у 1531 годзе * Юры Якубавіч Гайловіч — [[Расены|расенскі]] [[Зямяне|зямянін]], які ўпамінаецца ў 1571 годзе<ref>Опись документов Виленского центрального архива древних актовых книг. Вып. 1. ― Вильна, 1901. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=XhILAAAAIAAJ&q=%D0%93%D0%BE%D0%B9%D0%BB%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D0%B0#v=snippet&q=%D0%93%D0%BE%D0%B9%D0%BB%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D0%B0&f=false С. 4].</ref> * [[Ядвіга]] Янаўна Гайловіч — расенская зямянка, якая ўпамінаецца паміж 1584 і 1599 гадамі<ref>Опись документов Виленского центрального архива древних актовых книг. Вып. 1. ― Вильна, 1901. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=XhILAAAAIAAJ&q=%D0%BB%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%8C#v=snippet&q=%D0%BB%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%8C&f=false С. 143].</ref> * Ян Гайловіч Яновіч — расенскі зямянін, які ўпамінаецца ў 1593 годзе<ref>Опись документов Виленского центрального архива древних актовых книг. Вып. 1. ― Вильна, 1901. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=XhILAAAAIAAJ&q=%D0%BB%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D0%B0#v=snippet&q=%D0%BB%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D0%B0&f=false С. 145].</ref> * Станіслаў Лаўрынавіч Гайловіч — расенскі зямянін, які ўпамінаецца ў 1585 годзе<ref>Опись документов Виленского центрального архива древних актовых книг. Вып. 1. ― Вильна, 1901. С. 171.</ref> * Ян Гелевіч (Jan Gielewicz) — [[Вільня|віленскі]] [[Мяшчане|мешчанін]], які ўпамінаецца ў 1682 годзе<ref>Testamenty w księgach miejskich wileńskich z XVI i XVII wieku. Katalog. — Warszawa, 2017. S. 56.</ref> * Вікенці Гайлевіч — [[беларусы|беларус]] з ваколіцаў [[Дзісна|Дзісны]] на 1907 год<ref>Прибавление к № 57 Виленских Губернских Ведомостей, 1907. С. 6.</ref> * [[Язэп Гайлевіч]] (1893—1971) — каталіцкі сьвятар-беларус, дзяяч беларускага руху ў Латвіі<ref>Маракоў Л. Рэпрэсаваныя каталіцкія духоўныя, кансэкраваныя і свецкія асобы Беларусі (1917—1964). — Мінск, 2009. С. 108—109.</ref> * Франц Гайлевіч (1909—1937) — беларус, [[Савецкія рэпрэсіі ў Беларусі|забіты ўладамі СССР]]<ref>[https://chumakou.com/projects/belarus1937/index4.html Беларусь: жертвы сталинских репрессий], Белорусский «Мемориал»</ref> * Барыс Гайлевіч (1916—?) — беларус з [[Ворша|Воршы]]<ref>[https://partizany.by/partisans/179692/ Гайлевич Борис Иванович], Генеалагічныя базы дадзеных Беларусі</ref> * Сьцяпан Гойла (1921—?) — беларус з ваколіцаў [[Шчучын]]а<ref>[https://partizany.by/partisans/161741/ Гойла Степан Михайлович], Генеалагічныя базы дадзеных Беларусі</ref> * Бэрнард Гайлевіч (1926—?) — беларус з ваколіцаў [[Шаркоўшчына|Шаркоўшчыны]]<ref>[https://partizany.by/partisans/193593/ Гайлевич Бернард Виндикт], Генеалагічныя базы дадзеных Беларусі</ref> Гайлы — [[Уніяцкая царква ў Рэчы Паспалітай|уніяты]] [[Ракавічы (Гарадзенская вобласьць)|Ракавіцкай]] парафіі<ref>[[Леанід Лаўрэш|Лаўрэш Л.]] Прыход у Ракавічах // Лідскі летапісец. № 3―4 (95―96), 2021. С. 36―41.</ref>. Гойлы (Gojło) — прыгонныя зь вёскі [[Макарычы (Вялейскі раён)|Макарычаў]], якія ўпамінаюцца ў XIX стагодзьдзі<ref>Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2022. S. 107.</ref>. Келы (Kieł, Kiełł) — [[Літва|літоўскі]] шляхецкі род зь [[Лідзкі павет|Лідзкага павету]]<ref>Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2016. S. 102.</ref>. Гайлевічы (Gojlewicz) — літоўскі шляхецкі род з [[Троцкі павет|Троцкага павету]]<ref>Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2022. S. 275.</ref>. Гайлі — літоўскі шляхецкі род<ref>[http://www.nobility.by/families/g/index.shtml Сьпіс шляхецкіх родаў, прозьвішчы якіх пачынаюцца на Ґ], [[Згуртаваньне беларускай шляхты]]</ref>. Гайлавіц (''Gailawitz'') — прозьвішча, гістарычна зафіксаванае на тэрыторыі цяперашняй [[Летува|Летувы]]<ref>Lietuvių pavardžių žodynas. T. 1. — Vilnius, 1985. P. 608.</ref>. На 1881—1909 гады існаваў [[фальварак]] Гелавічы ў Наваградзкім павеце Менскай губэрні<ref>{{Літаратура/Геаграфічны слоўнік Каралеўства Польскага|2к}} [http://dir.icm.edu.pl/pl/Slownik_geograficzny/Tom_II/555 S. 555].</ref><ref>Список населенных мест Минской губернии. — Минск, 1909. С. 31.</ref>, на 1903 год — [[засьценак]] Гайлаўшчына ў Новааляксандраўскім павеце Ковенскай губэрні<ref>Алфавитный список населенных мест Ковенской губернии. — Ковна, 1903. С. 195.</ref>. На 1910 год існавала вёска Гойлева ў Аршанскім павеце Магілёўскай губэрні<ref>Список населенных мест Могилевской губернии. — Могилев, 1910. С. 108.</ref>. На [[Ашмянскі павет|гістарычнай Ашмяншчыне]] існуе вёска [[Гайлішкі]], у [[Прусія|гістарычнай Прусіі]] — [[Гайлёўка]]. == Заўвагі == {{Заўвагі}} == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} {{Германскія імёны-асновы}} {{Імёны з асновай гайл}} [[Катэгорыя:Мужчынскія імёны]] hc6nk09jl24ibb6zkf8l669rdw2e0s6 0 264800 2685880 2537493 2026-08-21T23:33:02Z ~2026-45913-17 99638 /* Імя */ 2685880 wikitext text/x-wiki {{Шляхціч | Імя = Лаўрыш-Рымант | Лацінка = Łaŭryš-Rymant | Поўнае імя = | Арыгінальнае імя = | Жанчына = | Партрэт = | Шырыня партрэту = | Подпіс партрэту = | Герб = | Шырыня гербу = | Подпіс гербу = | Пасады = | Пачатак пэрыяду = | Заканчэньне пэрыяду = | Папярэднік = | Наступнік = | Імя пры нараджэньні = | Нарадзіўся = | Месца нараджэньня = | Памёр = | Месца сьмерці = | Род = | Бацька = [[Тройдзень]] | Маці = | Жонка = | Дзеці = | Рэлігія = | Дзейнасьць = | Колер = | Колер загалоўку = }} '''Лаўрыш-Рымант''' — літоўскі князь, сын [[Сьпіс вялікіх князёў літоўскіх|вялікага князя літоўскага]] [[Трайдзень|Тройдзеня]]. Паводле шматлікіх [[Беларуска-літоўскія летапісы|летапісаў Вялікага Княства Літоўскага]], выконваў абавязкі вялікага князя ад сьмерці Тройдзеня (1282 год) да паднясеньня на вялікакняскі сталец [[Віцень|Віценя]] (1294 год). == Імя == {{Асноўны артыкул|Рымант}} Рымісмунд, Рымунд або Рымунт (Rimismund, Rimund, Rimmond<ref name="Ray-1944-291">Ray O. Vore navne: en etymologisk navnebok med fyldige utredninger. — Chicago, 1944. [https://books.google.by/books?id=m4JOAQAAMAAJ&q=Rimmond&dq=Rimmond&hl=ru&newbks=1&newbks_redir=0&sa=X&ved=2ahUKEwiDr4f0x-WFAxXh_7sIHQUgCToQ6AF6BAgHEAI S. 291].</ref>, Rimond<ref name="Ray-1944-291"/>, Rimunt<ref>Houben H. S. Das Fragment des Necrologs von St. Blasien (Hs. Wien, ÖNB Cod. lat. 9, fol. I—IV). Facsimile, Einleitung und Register (Taf. V—XII und Farbtafel) // Frühmittelalterlichen Studien. Bd. 14. — Berlin; New York, 1980. S. 293.</ref>) — імя [[Германскія мовы|германскага]] паходжаньня<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Rihmund+Rimund#v=snippet&q=Rihmund%20Rimund&f=false S. 1268, 1277].</ref><ref name="Ray-1944-291"/>. [[Двухасноўнае імя|Іменная аснова]] [[Рым (імя)|-рым-]] (імёны [[Ліцьвіны|ліцьвінаў]] [[Рымейка]], [[Рымель]], [[Рыман]]; германскія імёны Rimicho, Riemel, Rimann) паходзіць ад [[Гоцкая мова|гоцкага]] rimis 'спакой, стрыманасьць, непарухлівасьць'<ref name="Dajlida-2019-18">{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 18.</ref>, а аснова [[Мунд|-мунд- (-мунт-, -монт-)]] (імёны ліцьвінаў [[Мантыгерд (імя)|Монтгерд]], [[Валімонт]], [[Жыгімонт]]; германскія імёны Mundgerd, Walmont, Sigimunt) — ад германскага *mundô 'рука, абарона, крэўнасьць'<ref>Kremer D. Die Germanischen Personennamen in Katalonien // Estudis romànics. Nr. 14, 1972. S. 180.</ref> або гоцкага munds 'моц розуму, імкненьне', mundrs 'гарлівы, палкі'<ref name="Dajlida-2019-18"/>. Такім парадкам, імя Рымонт азначае «непарушная гарлівасьць» (тое ж, што і імя [[Мантырым (імя)|Монтрым]])<ref>{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 24—25.</ref>. Этымалягічны слоўнік старапольскіх асабовых імёнаў, выдадзены [[Польская акадэмія навук|Польскай акадэміяй навук]], адзначае гістарычнае бытаваньне ў Польшчы германскага імя Rymund<ref>Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 5: Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego. — Kraków, 1997. S. 179.</ref>. Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: ''czernec Ławrasz, po litowsku zowemy Rymont, a po rusku Wasiley'' ([[Хроніка Быхаўца]])<ref>ПСРЛ. Т. 32. — М., 1975. С. 135.</ref>. == Жыцьцяпіс == Паводле летапісаў ВКЛ, Рымант быў сынам Тройдзеня ад мазавецкай княжны. Адна з крыніц, ужытых [[Тэадор Нарбут|Тэадорам Нарбутам]] (рукапіс князя Чэрскага), апавядае рамантычную гісторыю пра сустрэчу Тройдзеня і мазавецкай княжны [[Ганна Земавітаўна|Ганны Земавітаўны]] падчас захопу [[Ліцьвіны|ліцьвінамі]] мазавецкага замку [[Бабін]]а: Ганна выйшла насустрач Тройдзеню з дагай у руцэ, каб абараніць хворую маці, і, убачыўшы адзін аднаго, Тройдзень і Ганна адразу закахаліся<ref>Narbutt T. Dzieje starożytne narodu litewskiego. T. IV. — Wilno, 1838. S. 288—289.</ref>. Паводле летапісаў ВКЛ, Рымант быў аддадзены на выхаваньне да галіцкага князя [[Леў Мсьціславіч|Льва Мсьціславіча]], прыняў праваслаўе зь імем Васіля, а потым манаскі пострыг зь імем Лаўрыша. Вернуўшыся да [[Літва|Літвы]], Лаўрыш-Рымант заснаваў [[Лаўрышаўскі манастыр]] ля [[Наваградак|Наваградку]], у якім жыў. Па сьмерці Тройдзеня (1282 год) пскоўскі князь [[Даўмонт Пскоўскі|Даўмонт]] захапіў [[Полацак]] і рушыў на Літву, жадаючы быць вялікім князем літоўскім. Каб абараніць Айчыну, Лаўрыш-Рымант выйшаў з манастыра, сабраў войска і разьбіў Даўмонта ў бітве, па чым вярнуў у склад ВКЛ Полацак (і, паводле «[[Хроніка літоўская і жамойцкая|Хронікі літоўскай]]», [[Віцебск]]): {{Цытата|«...чернец Лаврыш (...) оставівшы чын чернеческій і прышол до панов. І собравшыся со всякімі сіламі літовскімі, і потягнул протівко Довмонта, хотечы помстіті кров отца своего. І направівшыся с полкі своімі, і поткаліся з Довмонтом над озером, і колі зышліся полкі з обу сторон, і был межы німі бой і сеча велікая с поранку, оліж до вечера, і поможеть Бог Лаврышу, і все войско дядка своего Довмонта наголову поразіл і самого его убіл, і город Полтэск взял». |[[Летапіс Рачынскага]]<ref>Летапіс Рачынскага / Летапісы і хронікі Беларусі. — Смаленск: «Інбелкульт», 2013. С. 290.</ref> }} Паводле летапісаў ВКЛ і [[Раўданскі рукапіс|Раўданскага рукапісу]], на [[Сойм Вялікага Княства Літоўскага|сойме]] ў [[Кернаў|Кернаве]] Лаўрыш-Рымант паднёс на вялікае княжаньне [[Віцень|Віценя]]: {{Цытата|«І вернувшыся назад к стольцу отца своего до Кернова, і рек паном: «(...) Возміте собе господарем, кого воля ваша будеть. (...) А прото оберыте собе господара доброго, хто бы мел бороніті того панства, Велікого Князства Літовского. І так мі ся відіть, іж бы к тому был годный Вітеня, который был маршалком ув отца моего». |Летапіс Рачынскага<ref>Летапіс Рачынскага / Летапісы і хронікі Беларусі. — Смаленск: «Інбелкульт», 2013. С. 290..</ref> }} == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} == Літаратура == * {{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)}} * Летапісы і хронікі Беларусі. — Смаленск: «Інбелкульт», 2013. С. 290. [[Катэгорыя:Літоўскія князі]] m6gi86pxbahyfidcnox1hpp4mwpmwpo 0 264959 2685849 2683185 2026-08-21T20:43:05Z ~2026-45913-17 99638 /* Носьбіты */ 2685849 wikitext text/x-wiki {{Імя |імя = Даўят |лацінка = Daŭjat |арыгінал = Dowyatt |вымаўленьне = |мова_паходжаньня = [[Германскія мовы|германскія]] |утварэньне = [[Даўга|Davo]] + [[Ят|Joto]] <br> Davo + [[Гардзь|Hatho]] |варыянт = Довят, Даўют, Тавят, Дальлят |вытворныя = |зьвязаныя = }} '''Даўят''' (''Даўют'', ''Тавят'', ''Дальлят'') — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча '''Довят'''{{Заўвага|Іншыя прыклады аналягічнага пераносу націску: імя [[Даўгерд (імя)|Даўгерд]] і прозьвішча [[Доўгерды|Доўгерд (Доўгірд)]], імя [[Даўмонт (імя)|Даўмонт]] і прозьвішча [[Доманты|Домант]] (Доўмант), імя [[Жыгімонт]] і прозьвішча [[Жыгманты|Жыгмант]]}}. == Паходжаньне == {{Асноўны артыкул|Імёны ліцьвінаў}} Даўят або Давята (Dowyatt, Daviato<ref>Repertori D’Antropònims Catalans (RAC). Vol. 1. — Barcelona, 1994. [https://books.google.by/books?id=SUwv8x15BE8C&pg=PA219&dq=%22daviato%22&hl=ru&newbks=1&newbks_redir=0&sa=X&ved=2ahUKEwiNqd7J5JCBAxWLhv0HHS7rB1sQ6AF6BAgEEAI#v=onepage&q=%22daviato%22&f=false P. 219].</ref>) — імя [[Германскія мовы|германскага]] паходжаньня<ref name="Schmittlein-1964-20">Schmittlein R. Les noms d’eau de la Lituanie (suite) // Revue internationale d’onomastique. Nr. 1, 1964. P. 20.</ref>. [[Двухасноўнае імя|Іменная аснова]] [[Даўга|-даў(г)-]] (імёны [[Ліцьвіны|ліцьвінаў]] [[Даўгерд (імя)|Даўгерд]], [[Даўгер]], [[Даўмонт (імя)|Даўмонт]]; германскія імёны Daugaard, Dauharjis, Damondus) паходзіць ад [[Гоцкая мова|гоцкага]] daug 'годна', [[Бургундзкая мова|бургундзкага]] daugjis 'здольны, годны'<ref>Gamillscheg E. Romania Germanica. Bd. 3: Die Burgunder, Schlußwort. — Berlin und Leipzig, 1936. S. 112.</ref><ref>{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 17.</ref>, а аснова [[Ят|-ют- (-ят-)]] (імёны ліцьвінаў [[Ютэль]], [[Вілят]], [[Карыят (імя)|Карыят]]; германскія імёны Jutilo, Wiliatus, Cariatto) — ад гоцкага iuþa, старагерманскага joþ 'дзіцё, народзінец, нашчадак'<ref>{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 19.</ref>. Такім парадкам, імя Даўят азначае «здольны нашчадак»<ref>{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 22.</ref>. Адпаведнасьць імя Даўят германскаму імю Dowyatt сьцьвердзіў францускі лінгвіст-[[Германістыка|германіст]] [[Раймонд Шмітляйн]], які на падставе шматгадовых дасьледаваньняў прыйшоў да высноваў пра германскае паходжаньне літоўскіх уласных імёнаў<ref name="Schmittlein-1964-20"/>. Слушнасьць супастаўленьня імя Даўят з германскім імём Dowyatt прызнае летувіскі тапаніміст [[Аляксандрас Ванагас]]<ref>Vanagas A. Raymond Schmittlein, Les noms d’eau de la Lituanie // Baltistica. Nr. 1, 1966. С. 99.</ref>. Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: ''Давъятъ'' ([[умова 1219 году]]); ''Довъяту две семици'' (1440—1492 гады)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|3к}} P. 48.</ref>; ''Довъяту шесть чоловековъ'' (7 лістапада 1442 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|3к}} P. 67.</ref>; ''бискуповы люди, товрокгняне… Довъятъ'' (1469—1477 гады)<ref>Ivoška D., Ryčkov A. Brėžiant Vyžuonų ribą: šiaurės rytų Lietuvos XV a. asmenvardžiai ir (ne)pamirštas) kelias // Acta Linguistica Lithuanica. XCI, 2024. P. 37.</ref>; ''а Довіата зятя Іанкова'' (26 студзеня 1516 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|9к}} P. 179.</ref>; ''на имя Яна Довятовича'' (11 красавіка 1516 году)<ref>Литовская метрика. Т. 1. — СПб., 1903. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=egA5AQAAMAAJ&q=%D0%94%D0%BE%D0%B2%D0%BB%D0%B0%D1%82%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D0%B0#v=snippet&q=%D0%94%D0%BE%D0%B2%D0%BB%D0%B0%D1%82%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D0%B0&f=false С. 312].</ref>; ''на имя Янъ Довятовичъ а брат его Щастный'' (12 красавіка 1516 году)<ref>Литовская метрика. Т. 1. — СПб., 1903. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=egA5AQAAMAAJ&q=%22%D0%B1%D1%80%D0%B0%D1%82%D1%8C+%D0%B5%D0%B3%D0%BE+%D0%A9%D0%B0%D1%81%D1%82%D0%BD%D1%8B%D0%B9%22#v=snippet&q=%22%D0%B1%D1%80%D0%B0%D1%82%D1%8C%20%D0%B5%D0%B3%D0%BE%20%D0%A9%D0%B0%D1%81%D1%82%D0%BD%D1%8B%D0%B9%22&f=false С. 314].</ref>; ''Грин Довятовичъ''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 75.</ref>, ''Марко Довятовичъ''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 82.</ref>, ''Станько Довъятовичъ''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 102.</ref>, ''Станко Довятовичъ''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 158.</ref>, ''Довъятъ Мединович''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 161.</ref>, ''Бортко Товъятович''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 162.</ref>, ''Довъятъ Петровичъ''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 166.</ref>, ''Болтромеи Довъятовичъ''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 168.</ref>, ''Володко Довъятович''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 169.</ref>, ''Кгабрыял Довъятовичъ''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 171.</ref>, ''Бутко Довъятовичъ''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 172.</ref> (1528 год); ''пустовщын… а Довъятовщыну'' (7 сакавіка 1534 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|227к}} P. 106.</ref>; ''Довят Янович… Довят Якубович'' (1537—1538 гады)<ref>Mackavičius A. Žemaitijos valsčių surašymas 1537—1538 m. — Vilnius, 2003. [https://books.google.by/books?id=lNIiAQAAIAAJ&q=%22%D0%AF%D0%BA%D1%83%D0%B1%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87+%D0%94%D0%BE%D0%B2%D1%8F%D1%82%22&dq=%22%D0%AF%D0%BA%D1%83%D0%B1%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87+%D0%94%D0%BE%D0%B2%D1%8F%D1%82%22&hl=ru&newbks=1&newbks_redir=0&sa=X&ved=2ahUKEwiC28ng3teCAxXv6wIHHVFTBWYQ6AF6BAgIEAI P. 159, 344, 359].</ref>; ''Родъ Довятовичъ''<ref>Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=-wI5AQAAMAAJ&q=%D1%80%D0%BE%D0%B4%D1%8A+%D0%94%D0%BE%D0%B2%D1%8F%D1%82%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%8A#v=snippet&q=%D1%80%D0%BE%D0%B4%D1%8A%20%D0%94%D0%BE%D0%B2%D1%8F%D1%82%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%8A&f=false С. 720].</ref>, ''Стась Довятовичъ''<ref>Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. С. 1329.</ref> (1567 год); ''земяном повету ковенского… роду Дов’ятовичовъ от Жеимъ'' (15 верасьня 1568 году)<ref>Jablonskis K. Archyvinės smulkmenos // Praeitis. T. 2. — Kaunas, 1933. P. 416.</ref>; ''панов Дов’ятовичов''<ref>Istorijos archyvas. T. 1: XVI amžiaus Lietuvos inventoriai. — Kaunas, 1934. P. 423.</ref>; ''Грыцъ Дов’ятович'' (XVI ст.)<ref>Istorijos archyvas. T. 1: XVI amžiaus Lietuvos inventoriai. — Kaunas, 1934. P. 5.</ref>; ''до земенина господаръского повету Упитского Томаша Товята'' (2 траўня 1586 году)<ref>Акты издаваемые Виленской комиссией для разбора древних актов. Т. 26. — Вильна, 1899. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=bXwZAAAAYAAJ&q=%D0%A2%D0%BE%D0%B2%D1%8F%D1%82%D0%B0#v=snippet&q=%D0%A2%D0%BE%D0%B2%D1%8F%D1%82%D0%B0&f=false С. 344].</ref>; ''з Доллятом'' ([[Хроніка літоўская і жамойцкая]])<ref>ПСРЛ. Т. 32. — М., 1975. С. 27.</ref>; ''Stanislaw Dowiatowicz'' (1602—1615 гады)<ref>Зинкявичус З. К вопросу о литовско-польских языковых контактах по данным антропонимики г. Вильнюса начала XVII в. // Балто-славянские исследования. — М., 1974. С. 138.</ref>; ''Bałtromiej Dowiat… Józef Dowiat'' (1621 год)<ref>{{Літаратура/Рэестры попісу паспалітага рушэньня шляхты ВКЛ з 1621 году (2015)|к}} S. 77.</ref>; ''Caspar Dowiata'' (сакавік — красавік 1656 году)<ref>Augusiewicz S. Spis uchodźców z Wielkiego Księstwa Litewskiego w Prusach Książęcych w latach 1655—1656 w zbiorach Geheimes Staatsarchiv Preussicher Kulturbesitz w Berlinie // Komunikaty Mazursko-Warmińskie. Nr. 1 (271), 2011. S. 121.</ref>; ''p. Mikołaj Dowiad'' (1673 год)<ref>Metryka Litewska. Rejestry podymnego Welkiego Ksiestwa. Województwo brzeskie litewskie 1667—1690 r. — Warszawa, 2000. S. 158.</ref>; ''Daniel Dowiad'' (1690 год)<ref>Metryka Litewska. Rejestry podymnego Welkiego Ksiestwa. Województwo nowogródzkie 1690 r. — Warszawa, 2002. S. 65.</ref>; ''Andrey Dowiat'' (12 студзеня 1714 году)<ref>Акты издаваемые Виленской археографической комиссией. Т. 7. Акты Городненского гродского суда. — Вильна, 1874. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=RHNgAAAAcAAJ&q=Dowiat#v=snippet&q=Dowiat&f=false С. 122].</ref>; ''Tadeusz Dowiat'' (1765 год)<ref>Mienicki R. Rejestr popisowy województwa połockiego z dn. 30 IX. 1765 r. // Ateneum Wileńskie. Т. 11 (1936). S. 341.</ref>; ''Joanna Dowiat'' (1798 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=S&w=22br&rid=S&search_lastname=Dowiat&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Horodziłowo], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Antoni Dowiatt'' (1799 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=23lt&rid=2983&search_lastname=&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&rpp1=4750&searchtable=&rpp2=50 Giedrojcie], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Agata Dawiat'' (1800 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=23lt&rid=13203&search_lastname=&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&searchtable=&rpp1=100&rpp2=50 Jużynty], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Konstancja Dowjat'' (1801 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=D&w=23lt&rid=13205&search_lastname=&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&searchtable=&rpp1=50&rpp2=50 Jużynty], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>. == Носьбіты == * [[Даўят]] ({{†}} па 1219) — [[Літва|літоўскі]] князь * Даўят — [[Ліцьвіны|літоўскі баярын]], які атрымаў наданьні ад вялікага князя [[Казімер Ягайлавіч|Казімера]] * Ян і Шчасны Давятавічы — [[Ліцьвіны|літоўскія баяры]], якія ўпамінаюцца ў 1516 годзе * Грын Давятавіч — [[Тавяны|тавянскі]] баярын, які ўпамінаецца ў [[Попісы войска Вялікага Княства Літоўскага|попісе войска Вялікага Княства Літоўскага]] 1528 году * Марка Давятавіч — баярын [[Ковенскі павет (ВКЛ)|Ковенскага павету]], які ўпамінаецца ў попісе войска ВКЛ 1528 году * Станька Даўятавіч — [[Упіта|упіцкі]] баярын, які ўпамінаецца ў попісе войска ВКЛ 1528 году * Станька Давятавіч — [[вількі]]йскі баярын, які ўпамінаецца ў попісе войска ВКЛ 1528 году * Даўят Медзінавіч — [[Вялёна|вялёнскі]] баярын, які ўпамінаецца ў попісе войска ВКЛ 1528 году * Даўят Пятровіч — [[Паюры|паюрскі]] баярын, які ўпамінаецца ў попісе войска ВКЛ 1528 году * Балтрамей Даўятавіч — [[Куркляны|курклянскі]] баярын, які ўпамінаецца ў попісе войска ВКЛ 1528 году * Валодзька Даўятавіч — [[Бяржаны|бяржанскі]] баярын, які ўпамінаецца ў попісе войска ВКЛ 1528 году * Габрыял Даўятавіч — [[Тандагола|тандагольскі]] баярын, які ўпамінаецца ў попісе войска ВКЛ 1528 году * Буцька Даўятавіч — [[Ясвойны|ясвойнаўскі]] баярын, які ўпамінаецца ў попісе войска ВКЛ 1528 году * Давят Якубавіч і Давят Янавічы — жыхары [[Жамойцкае староства|Жамойцкага староства]], якія ўпамінаюцца ў 1537—1538 гадох * Балтрамей Янавіч і Ян Юр’евіч Даўютовічы — [[Расены|расенскія]] [[зямяне]], якія ўпамінаюцца ў 1599 годзе<ref>Опись документов Виленского центрального архива древних актовых книг. Вып. 1. ― Вильна, 1901. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=XhILAAAAIAAJ&q=%D0%94%D0%BE%D0%B2%D1%8C%D1%8E%D0%BC%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D0%B5%D0%B9#v=snippet&q=%D0%94%D0%BE%D0%B2%D1%8C%D1%8E%D0%BC%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D0%B5%D0%B9&f=false С. 136].</ref> * Кацярына Пятроўна Даўюцевіч — расенская зямянка, якая ўпамінаецца ў 1599 годзе<ref>Опись документов Виленского центрального архива древних актовых книг. Вып. 5. ― Вильна, 1907. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=FshZAAAAcAAJ&q=%D0%94%D0%BE%D0%B2%D1%8C%D1%8E%D1%82%D0%B5%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%8A#v=snippet&q=%D0%94%D0%BE%D0%B2%D1%8C%D1%8E%D1%82%D0%B5%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%8A&f=false С. 104].</ref> * Тадэвуш Довят — шляхціч [[Полацкае ваяводзтва|Полацкага ваяводзтва]], які ўпамінаецца ў попісе 1765 году * Мацей, Чапук і Ян Давяты — жыхары [[Лідзкі павет|Лідзкага павету]] на 1775 год<ref>Анищенко Е. К. Шляхта Лидского повета: Список XVIII ст. — Минск, 2013. С. 264.</ref> * Мацей Довят (Давят) — шляхціч [[Лідзкі павет|Лідзкага павету]] на 1778 год<ref>Анищенко Е. К. Шляхта Лидского повета: Список XVIII ст. — Минск, 2013. С. 65.</ref> Довяты гербаў [[Габданк (герб)|Габданк]] і [[Грыф (герб)|Грыф]] — [[Літва|літоўскія]] шляхецкія роды зь [[Віленскі павет (ВКЛ)|Віленскага]], [[Лідзкі павет|Лідзкага]] і [[Троцкі павет|Троцкага]] паветаў<ref>Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2016. S. 66, 469.</ref><ref>Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2022. S. 260.</ref>. Довяты-Лабаноўскія — літоўскі шляхецкі род<ref>[http://www.nobility.by/families/l/index.shtml Сьпіс шляхецкіх родаў, прозьвішчы якіх пачынаюцца на Л], [[Згуртаваньне беларускай шляхты]]</ref>. Давятовіч (Dowiatowicz) і Довят (Dowiatt) — прозьвішчы, зафіксаваныя ў XIX стагодзьдзі ў ваколіцах [[Сувалкі|Сувалкаў]]<ref>Professor Jerzy Wisniewski, [https://web.archive.org/web/20250111095809/http://www.mem.net.pl/stg/family_names.htm List of the XIXth century Suvalki region family names], Suwalki Genealogical Society</ref>. У XVI ст. існаваў маёнтак Давятавічы (''Довятовичи'') у [[Жамойцкае староства|Жамойцкім старостве]]<ref>Спрогис И. Я. Географический словарь древней Жомойтской земли XVI столетия. — Вильна, 1888. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=D-KlFQ7Bd3gC&q=%D0%94%D0%BE%D0%B2%D1%8F%D1%82%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D0%B8#v=snippet&q=%D0%94%D0%BE%D0%B2%D1%8F%D1%82%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D0%B8&f=false С. 100].</ref>. На [[Браслаўскі павет|гістарычнай Браслаўшчыне]] існуюць вёскі [[Даўяты Вялікія]] і [[Даўяты Малыя]], у [[Прусія|гістарычнай Прусіі]] — [[Давяты]]. == Глядзіце таксама == * [[Даўга]] * [[Ят]] == Заўвагі == {{Заўвагі}} == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} == Літаратура == * {{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)}} {{Імёны з асновай даўг}} {{Імёны з фармантам ят}} [[Катэгорыя:Мужчынскія імёны]] 8u3t1thynbrq1vd8qewykr4tmc12y81 0 265099 2685871 2681056 2026-08-21T22:10:59Z ~2026-45913-17 99638 2685871 wikitext text/x-wiki {{Імя |імя = Рад |лацінка = Rad |арыгінал = Rado |вымаўленьне = |мова_паходжаньня = [[Германскія мовы|германскія]] |варыянт = Рада, Рат, Радзь |вытворныя = |зьвязаныя = [[Радзіка|Радзейка]] / [[Рыдзіка]], [[Радзіла]], [[Радзень]], [[Радун]], [[Радаш]], [[Ратаўт]], [[Радзівіл (імя)|Радзівіл]], [[Радавін]], [[Радыгайла]], [[Радоўг]], [[Ратман (імя)|Ратман]], [[Радзімін]], [[Радзімонт]] / [[Рыдмонт]] <br> [[Абрат]], [[Андрат]], [[Астрат]], [[Велерат]], [[Вікерат]], [[Конрад]], [[Кандрат]], [[Неўрад]] }} '''Рад''' (''Радзь''), '''Рада''', '''Рат''' — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча. == Паходжаньне == {{Асноўны артыкул|Імёны ліцьвінаў}} Рада або Рата (Rado, Rato) — імя [[Германскія мовы|германскага]] паходжаньня<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Rado+Rato#v=snippet&q=Rado%20Rato&f=false S. 1206].</ref>. Іменная аснова -рад- (-рат-) паходзіць ад [[Гоцкая мова|гоцкага]] *rêþs<ref>Kremer D. Die Germanischen Personennamen in Katalonien // Estudis romànics. Nr. 14, 1972. S. 193.</ref>, германскага rad- 'рада'<ref>{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 18.</ref>{{Заўвага|У рэчышчы [[Летувізацыя|палітыкі летувізацыі]] іменную аснову -рад- спрабуюць выводзіць ад формы летувіскага дзеяслова ў трэцяй асобе мінулага часу (''rаdо''), аднак у [[інфінітыў|інфінітыве]] (''rаstі'' — 'знаходзіць') і аснове цяперашняга часу (''rаst-'') гэтага ж дзеяслова няма спалучэньня rаd-<ref>Егоров В. Б. [http://inbelhist.org/litva-versus-belarus-vzglyad-so-storony/ Литва versus Беларусь? Взгляд со стороны] // Великий миф маленькой Летувы: сборник статей / [[Анатоль Тарас|А. Е. Тарас]]. — IBIK, 2016.</ref>}}. Сярод [[Ліцьвіны|ліцьвіны]] бытавалі імёны [[Радзіка|Радзіка (Радзейка)]], [[Радзіла|Радзіла (Радзель, Радуль)]], [[Радзень|Радзень (Рацін, Радзін)]], [[Радун|Радун (Радон, Радзюн)]], [[Радаш|Радаш (Радзюш)]], [[Ратаўт|Ратаўт (Раталт, Раталд)]], [[Радзівіл (імя)|Радзівіл]], [[Радавін]], [[Радыгайла]], [[Ратман (імя)|Ратман]], [[Радзімонт]], [[Абрат]], [[Андрат]], [[Астрат]], [[Велерат]], [[Вікерат]], [[Конрад|Конрад (Кунрад, Кунрат)]], [[Кандрат|Кандрат (Кундрат, Контрад, Контрат)]], [[Неўрад]], [[Уграт]]. Адзначаліся германскія імёны Radike (Radeke), Radila (Radel, Radulus), Radin (Rattin, Rhaden), Raduni, Radusch, Ratolt (Ratald), Ratwilius, Radowin, Ratgeil, Ratman (Radman), Radmunt, Abrada, Andrad, Ostradt, Welarat, Wicrat, Konrad (Cunrad), Conttrat (Kundrat), Niwrat, Hughrat. Этымалягічны слоўнік старапольскіх асабовых імёнаў, выдадзены [[Польская акадэмія навук|Польскай акадэміяй навук]], адзначае гістарычнае бытаваньне ў Польшчы германскіх імёнаў Radołt (Ratołt), Rademunc (< Rademunts), Bertradis, Edrader, Engelradis, Hartrad (Hartradus), Herat, Konrad (Konrat), Kondrat (Kundrad, Kundrat), Korrat, Kunrot, Volradus<ref>Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 5: Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego. — Kraków, 1997. S. 202.</ref>. У [[Прусія|Прусіі]] бытавалі імёны: ''Rapote / Rapotho / Rappoth''{{Заўвага|Адзначалася старажытнае германскае імя Rapoto (< Rathpoto)<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Rapoto+Rathpoto#v=snippet&q=Rapoto%20Rathpoto&f=false S. 1210].</ref>}} (1352, 1358 і 1419 гады)<ref name="Trautmann-1925-82">Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=RdZD6OjYXgoC&q=Rapote+Rapotho+Rappoth#v=snippet&q=Rapote%20Rapotho%20Rappoth&f=false S. 82].</ref>, ''Reddimir''{{Заўвага|Адзначалася старажытнае германскае імя Redmer (Rademir)<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Redmer+Rademir#v=snippet&q=Redmer%20Rademir&f=false S. 1216].</ref>}} (1298 год)<ref>Pierson W. Altpreußischer Namenkodex // Zeitschrift für Preußische Geschichte und Landeskunde. — Berlin, 1873. S. 703.</ref>, ''Redaŭt''{{Заўвага|Адзначалася старажытнае германскае імя Redald (Radolt<ref name="Fo-1900-1217">Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Redald+Radolt#v=snippet&q=Redald%20Radolt&f=false S. 1217—1218].</ref> Radwald<ref>Gamillscheg E. Romania Germanica. Bd. 2: Die Ostgoten. Die Langobarden. Die altgermanischen Bestandteile des Ostromanischen. Altgermanisches im Alpenromanischen. — Berlin und Leipzig, 1935. S. 101.</ref>)}} (1540 год)<ref name="Trautmann-1925-82"/>. У 1554 годзе ў [[Каралявец]]кім ўнівэрсытэце навучаўся ''Joannes Radewalt, Prutenus'', у 1608 годзе — ''Fridericus Radau, Regiomontanus Borussus… Andreas Radaw, Heiligenbilensis Borussus'', у 1624 годзе — ''Johannes Radewaldt, Steinbeccensis Borussus'', у 1627 годзе — ''Johannes Radewaldt, Regiomont. Borussus'', у 1633 годзе — ''Christianus Radewaldt, Regiomontanus Borussus'', у 1634 і 1638 гадох — ''Andreas Radaw, Waltersdorffensis Borussus'', у 1635 годзе — ''Christianus Radevald, Steinbecensis Borussus'', у 1649 годзе — ''Christophorus Radau, Heiligenbeilensis Borussus'', у 1650 годзе — ''Georgius Radau, Libewaldensis Prussus''<ref>Die matrikel der Universität Königsberg i. Pr. Bd. 1: Die Immatrikulationen von 1544—1656. — Leipzig, 1910. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=-sZYzw8knMEC&q=Radewalt#v=snippet&q=Radewalt&f=false S. 18, 181—182, 279, 303, 349, 352, 366, 400, 510, 520].</ref>. У [[Наўгародзкая рэспубліка|Ноўгарадзе]] бытавалі імёны Радка, Радзіла, Ратша, Радагост і Радзята<ref>Зализняк А. А. Древненовгородский диалект. 2-е изд. — М., 2004. С. 790—791.</ref>. У Польшчы адзначаюцца прозьвішчы Радат (Radat)<ref>Walkowiak J. B. Litewskie nazwiska Polaków: słownik etymologiczno-frekwencyjny. — Poznań, 2019. S. 266.</ref>{{Заўвага|Адзначалася старажытнае германскае імя Radhad (Ratad)<ref name="Fo-1900-1214">Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Ratad#v=snippet&q=Ratad&f=false S. 1214—1215].</ref>}}, Ледрад (Ledrad)<ref>Walkowiak J. B. Litewskie nazwiska Polaków: słownik etymologiczno-frekwencyjny. — Poznań, 2019. S. 197.</ref>{{Заўвага|Адзначалася старажытнае германскае імя Ledrad<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Ledrad#v=snippet&q=Ledrad&f=false S. 1000].</ref>}}. Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: ''слузе нашьму Радеви'' (20 сакавіка 1401 году)<ref>{{Літаратура/Спадчыньнікі Вітаўта (2015)|к}} С. 512.</ref>; ''trzi człowieki… Ratowicz'' (1422 год<ref>Saviščevas E. Polityka nadań wielkich książąt litewskich na Żmudzi w pierwszej połowie XV wieku // Prace historyczne 141, z. 2 (2014). S. 506.</ref> паводле выпісу 1618 году)<ref>Jablonskis K. Nauji Vytauto laikotarpio aktai // Praeitis. T. 2. — Kaunas, 1933. P. 391.</ref>; ''конюхов наших [[Астрына|остринских]]… а Радя Лецевича'' (11 красавіка 1514 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|9к}} P. 144.</ref>; ''Степан Радевичъ'' (1528 год)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 94.</ref>; ''землю Ратовщину'' (1537 год)<ref>Mackavičius A. Žemaitijos valsčių surašymas 1537—1538 m. — Vilnius, 2003. P. 22.</ref>; ''Szymko Radziewic'' (1558 год)<ref>Писцовая книга Гродненской экономии с прибавлениями, изданная Виленской Комиссией для разбора древних актов. Ч. 1. — Вильна, 1881. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=Hvt6OUpCnNoC&q=Radziewic#v=snippet&q=Radziewic&f=false С. 240, 244].</ref>; ''Радъ Миселевичъ… Радышъ, Андрей Мисевичи'' (1563 год)<ref>Ревизия Кобринской экономии: составленная в 1563 году королевским ревизором Дмитрием Сапегой. — Вильна, 1876. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=uXBmAAAAcAAJ&q=%D0%A0%D0%B0%D0%B4%D1%8A#v=snippet&q=%D0%A0%D0%B0%D0%B4%D1%8A&f=false С. 43, 299].</ref>; ''село Кринки… Радъ Юрковичъ з синомъ Хроцомъ… Хоцъ, Охремъ, Волосъ Радевичи… Залешане… Радъ Гапоновичъ'' (1566 год)<ref>Документы Московского архива Министерства юстиции. Т. 1. — М., 1897. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=Mu8ZAAAAYAAJ&q=%22%D0%A0%D0%B0%D0%B4%D1%8A+%D0%AE%D1%80%D0%BA%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%8A%22#v=snippet&q=%22%D0%A0%D0%B0%D0%B4%D1%8A%20%D0%AE%D1%80%D0%BA%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%8A%22&f=false С. 252, 431].</ref>; ''trzi człowieki… Ratowicz'' (18 жніўня 1583 году)<ref>Акты, издаваемые Виленской Комиссией для разбора древних актов. Т. 24. — Вильна, 1897. С. 404.</ref>; ''z Jackiem Radowicz'' (13 кастрычніка 1591 году)<ref>Акты издаваемые Виленской археографической комиссией. Т. 14. — Вильна, 1887. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=kuQDAAAAYAAJ&q=Radowicz#v=snippet&q=Radowicz&f=false С. 405].</ref>; ''Ilko Radowicz'' (24 чэрвеня 1594 году)<ref>Акты издаваемые Виленской археографической комиссией. Т. 14. — Вильна, 1887. С. 498.</ref>; ''domek Radowicza, słodownika'' (12 ліпеня 1690 году)<ref>Акты, издаваемые Виленской Комиссией для разбора древних актов. Т. 20. — Вильна, 1893. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=i_A4AQAAMAAJ&q=Radowicza#v=snippet&q=Radowicza&f=false С. 476].</ref>; ''Uenceslaus Radowicz de Pomusze'' (1709 год)<ref>[https://www.genmetrika.eu/pasvalio_sant_1706-1729.html Pasvalio Šv. Jono Krikštytojo parapijos jungtuvių įrašai 1706—1729 m.], Nepriklausomas virtualus archyvas GENMETRIKA</ref>; ''Erazm z Radowicz Radowicki — porucznik iego królewskiey mości, deputat z powiatu Wołkowyskiego'' (31 студзеня 1750 году)<ref>Акты издаваемые Виленской археографической комиссией. Т. 12. — Вильна, 1883. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=nVwjAQAAMAAJ&q=Radowicz#v=snippet&q=Radowicz&f=false С. 15].</ref>; ''Lucas Radziewicz'' (XVIII ст.)<ref>Maciejauskienė V. Gruzdžių pavardės: istorija ir dabartis // Lietuvos valsčiai. Kn. 17, 2010. P. 9.</ref>; ''Magdalena Ratowicz'' (1819 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=D&w=22br&rid=D&search_lastname=Ratowicz&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Worniany], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>{{Заўвага|Таксама: * Радут, Радута: ''Radut'' (1671—1681 гады)<ref>Zinkevičius Z. Lietuvių antroponimika: Vilniaus lietuvių asmenvardžiai XVII a. pradžioje. — Vilnius, 1977. P. 187.</ref>, ''Ihnat Raduta'' (6 студзеня 1700 году)<ref>Łapiński Ł., Wilczewski W. F. «Komput katolików» parafii żołudzkiej z 1700 roku // Archiwa, Biblioteki i Muzea Kościelne. Nr. 115, 2021. S. 277.</ref>, Цярэнці Радута (1894—?) — [[беларусы|беларус]] з ваколіцаў [[Дуброўна|Дуброўны]], які [[Савецкія рэпрэсіі ў Беларусі|пацярпеў ад уладаў СССР]]<ref>[https://chumakou.com/projects/belarus1937/index17.html Беларусь: жертвы сталинских репрессий], Белорусский «Мемориал»</ref>; * Рацібор, Радзібор (адзначалася германскае імя Radber<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Radber#v=snippet&q=Radber&f=false S. 1209].</ref>): ''Franciszek Raciborowicz'' (1741 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=S&w=10pl&rid=S&search_lastname=Raciborowicz&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&rpp1=&ordertable= Suwałki], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>, ''Katarzyna Radziborowicz'' (1743 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&w=10pl&rid=A&exac=&search_lastname=Radziborowicz&search_lastname2=&from_date=&to_date= Suwałki], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; * Радзівал (адзначалася старажытнае германскае імя Raduala<ref name="Fo-1900-1217"/>, Radowalus<ref>Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l'ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 182.</ref>): ''Bazyli Radziwołowicz'' (1742 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=S&w=10pl&rid=S&search_lastname=Radziwo%C5%82owicz&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Suwałki], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>, Рыгор Радзівал — праваслаўны з ваколіцаў [[Нароўля|Нароўлі]], зьніклы ў [[Першая сусьветная вайна|Першую сусьветную вайну]]<ref>Именной список №28 убитым, раненым и без вести пропавшим нижним чинам. — СПб., 1914. [https://viewer.rsl.ru/rsl01004358632?page=126 С. 446].</ref>; * Радван, Радзівань (адзначалася старажытнае германскае імя Ratwan<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Ratwan#v=snippet&q=Ratwan&f=false S. 1218].</ref>): ''воит места Полоцкого Радванъ'' (14 ліпеня 1499 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|6-1к}} P. 223.</ref>, [[Ян Радван]] — паэт-лацініст [[Вялікае Княства Літоўскае|Вялікага Княства Літоўскага]], Вікенці Радзівань — жыхар [[Вільня|Вільні]] на 1906 год<ref>Список лиц, пользующихся правом участия в выборах в Государственную Думу по 2-му избирательному участку г. Вильны. — Вильна, 1906. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=5GsNAAAAIAAJ&q=%D0%A0%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D0%B8%D0%B2%D0%B0%D0%BD%D1%8C#v=onepage&q=%D0%A0%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D0%B8%D0%B2%D0%B0%D0%BD%D1%8C&f=false С. 60].</ref>; * Радвід (адзначалася старажытнае германскае імя Radoidis<ref name="Fo-1900-1217"/>, Raduidis<ref>Hessel K. Altdeutsche Frauennamen. — Bonn, 1917. [https://www.google.by/books/edition/Altdeutsche_Frauennamen/LbRHAQAAMAAJ?hl=ru&gbpv=1&dq=raduidis&pg=PA37&printsec=frontcover S. 37].</ref>): ''Józefa Radwida'' (20 лютага 1734 году і 5 ліпеня 1736 году)<ref>Памятники православия и русской народности в Западной России в XVII—XVIII вв. Т. 1, ч. 1. — Киев, 1905. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=7RsEAAAAYAAJ&q=Radwida#v=snippet&q=Radwida&f=false С. 282, 302].</ref>; * Радвік (адзначалася старажытнае германскае імя Radvich<ref name="Fo-1900-1217"/>): Сімка Радвікевіч — жыхар [[Лідзкі павет|Лідзкага павету]] на 1636 год<ref>Анищенко Е. К. Шляхта Лидского повета: Список XVIII ст. — Минск, 2013. С. 291.</ref>; * Рэдэр (адзначалася германскае імя Reder<ref name="Fo-1900-1214"/>): Пётар Рэдэр (1916—?) — [[беларусы|беларус]] з ваколіцаў [[Паставы|Паставаў]], які [[Савецкія рэпрэсіі ў Беларусі|пацярпеў ад уладаў СССР]]<ref>[https://by.openlist.wiki/%D0%A0%D1%8D%D0%B4%D1%8D%D1%80_%D0%9F%D1%91%D1%82%D1%80_%D0%90%D0%BB%D1%8F%D0%BA%D1%81%D0%B0%D0%BD%D0%B4%D1%80%D0%B0%D0%B2%D1%96%D1%87_(1916) Рэдэр Пётр Аляксандравіч (1916)], Адкрыты спіс ахвяраў палітычных рэпрэсій у СССР</ref>; * Раткун, Радкун (адзначалася германскае імя Rathkun<ref>[https://lastnames.myheritage.de/last-name/rathkun Rathkun Nachname — Herkunft und Bedeutung des Nachnamens], MyHeritage</ref>): ''Michał Radkun'' (1799 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=S&w=22br&rid=S&search_lastname=Radkun&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Pelikany], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>, ''Marianna Ratkun'' (1801 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=22br&rid=B&search_lastname=Ratkun&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Brasław], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>, на [[Браслаўскі павет|гістарычнай Браслаўшчыне]] існуе вёска [[Радкуны]]; * Ратмір (адзначалася старажытнае германскае імя Ratmere<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Ratmere+Rademir#v=snippet&q=Ratmere%20Rademir&f=false S. 1216].</ref>): на [[Мазырскі павет|гістарычнай Мазыршчыне]] існуе вёска [[Ратміравічы]]}}. == Носьбіты == * [[Рада (маярдом)|Рада]] ({{†}} па 617) — [[Маярдом|маярдом]] [[Аўстразія|Аўстразіі]] * Сьцяпан Радзевіч — [[Астрына|астрынскі]] баярын, які ўпамінаецца ў [[Попісы войска Вялікага Княства Літоўскага|попісе войска Вялікага Княства Літоўскага]] 1528 году * Соф’я Мікалаеўна Радовіч — [[Расены|расенская]] [[Зямяне|зямянка]], якая ўпамінаецца ў 1600 годзе<ref>Опись документов Виленского центрального архива древних актовых книг. Вып. 5. ― Вильна, 1907. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=FshZAAAAcAAJ&q=%D0%A0%D0%B0%D0%B4%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%8A#v=snippet&q=%D0%A0%D0%B0%D0%B4%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%8A&f=false С. 253].</ref> * Антон Радзевіч — [[беларусы|беларус]] з ваколіцаў [[Дзісна|Дзісны]] на 1912 год<ref>Прибавление к № 61 Виленских Губернских Ведомостей, 1912. С. 11.</ref> * Браніслаў Радзевіч (1913—1937) — беларус з ваколіцаў [[Докшыцы|Докшыцаў]], [[Савецкія рэпрэсіі ў Беларусі|забіты ўладамі СССР]]<ref>[[Леанід Маракоў|Маракоў Л.]] Рэпрэсаваныя медыцынскія і ветэрынарныя работнікі Беларусі. 1920—1960. — {{Менск (Мінск)}}, 2010. С. 488.</ref> Радзевічы (Radziewicz) — прыгонныя зь вёскі [[Бутрымавічы|Бутрымавічаў]] ([[Троцкі павет]]), якія ўпамінаюцца ў XIX стагодзьдзі<ref>Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2022. S. 270.</ref>. Радзевічы (Radzewicz, Radziewicz) — [[Літва|літоўскія]] шляхецкія роды з [[Троцкі павет|Троцкага павету]]<ref>Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2022. S. 389.</ref>. Раты, Радовічы, з Войтка Радовічы, Бойны-Радзевічы, [[Віт]]овічы-Радзевічы, Кушы-Радзевічы<ref>[http://www.nobility.by/families/r/index.shtml Сьпіс шляхецкіх родаў, прозьвішчы якіх пачынаюцца на Р], [[Згуртаваньне беларускай шляхты]]</ref> і Радовічы-Шымкевічы<ref>[http://www.nobility.by/families/ss/index.shtml Сьпіс шляхецкіх родаў, прозьвішчы якіх пачынаюцца на Ш], [[Згуртаваньне беларускай шляхты]]</ref> — літоўскія шляхецкія роды. Ратовіч (Ratowicz) — прозьвішча, зафіксаванае ў XIX стагодзьдзі ў ваколіцах [[Сувалкі|Сувалкаў]]<ref>Professor Jerzy Wisniewski, [https://web.archive.org/web/20250111095809/http://www.mem.net.pl/stg/family_names.htm List of the XIXth century Suvalki region family names], Suwalki Genealogical Society</ref>. На 1903 год [[засьценак|засьценкі]] Радышкі і Ратышкі існавалі ў Вількамірскім павеце Ковенскай губэрні<ref>Алфавитный список населенных мест Ковенской губернии. — Ковна, 1903. С. 147—148.</ref>. На 1904 год існавала сяло Радзічы ў Рослаўскім павеце, а таксама вёска Ратава (Ратова) у Смаленскім павеце Смаленскай губэрні<ref>Список населенных мест Смоленской губернии. — Смоленск, 1904. С. 341, 426.</ref>. На 1906 год існавала вёска Ратава ў Себескім павеце Віцебскай губэрні<ref>Список населенных мест Витебской губернии. Витебск, 1906. С. 374.</ref>. На [[Віленскі павет (ВКЛ)|гістарычнай Віленшчыне]] існуе вёска [[Радзі]], на [[Берасьцейскі павет|гістарычнай Берасьцейшчыне]] — вёска [[Радзевічы]], на [[Лідзкі павет|гістарычнай Лідчыне]] — хутар [[Радзевіча]], на [[Ашмянскі павет|гістарычнай Ашмяншчыне]] — вёска [[Радзішкі]]. == Заўвагі == {{Заўвагі}} == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} {{Германскія імёны-асновы}} {{Імёны з асновай рад}} [[Катэгорыя:Мужчынскія імёны]] 5s7sowqq7ziqn823aaol5mm5hpk9w4f 0 265102 2685818 2684080 2026-08-21T18:57:15Z ~2026-45913-17 99638 2685818 wikitext text/x-wiki {{Імя |імя = Ґеза |лацінка = Gieza / Hieza |арыгінал = Geso |вымаўленьне = |мова_паходжаньня = [[Германскія мовы|германскія]] |варыянт = Гіза, Гез, Гейс, Гезь, Кезь, Гіса, Гіжа, Гесь, Кейза, Кейжа, Кіза, Кіжа |вытворныя = [[Каз]] |зьвязаныя = [[Геска]], [[Гезела]], [[Гізбэрт]], [[Гішвід]], [[Кезгайла]], [[Гесьмін]], [[Гезімунд (імя)|Гесімонт]] }} '''Геза''' (''Кейза'', ''Кейжа''), '''Гіза''' (''Гіжа'', ''Гіса'', ''Кіза'', ''Кіжа''), '''Гез''' (''Гейс'', ''Гезь'', ''Гесь'', ''Кезь'') — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча. == Паходжаньне == {{Асноўны артыкул|Імёны ліцьвінаў}} Гейза, Геза, Геса, Гіза або Кеза (Geiso, Geso, Gesso<ref>к.и.н. А. С. Ануфриев, [http://hist.msu.ru/departments/8823/solinvictus/bd/data/bd_church_nobility_ottonian_dynasty.pdf База данных «Церковная знать в окружении государей Оттоновской династии»], Исторический факультет МГУ имени М. В. Ломоносова</ref>, Geso, Giso, Keso<ref>Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 110.</ref>) — імя [[Германскія мовы|германскага]] паходжаньня<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Geiso+Kies+Giso#v=snippet&q=Geiso%20Kies%20Giso&f=false S. 589, 644].</ref>. Іменная аснова -гез- (-гіз-, -кез-) паходзіць ад [[Гоцкая мова|гоцкага]] gais 'суліца, кап’ё'<ref>{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 17.</ref>, германскага gaizá 'завостраны кій'<ref>Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 5: Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego. — Kraków, 1997. S. 70.</ref>. Сярод [[Ліцьвіны|ліцьвінаў]] бытавалі імёны [[Геска]], [[Гезела|Гезела (Кезела)]], [[Гізбэрт|Гізбэрт (Гіжбэрт)]], [[Гішвід]], [[Гезімунд (імя)|Гесімонт (Гізымант)]]. Адзначаліся германскія імёны Geske, Gesela (Kisela), Gisbert, Gisoidis, Gesimund (Gismondus). Этымалягічны слоўнік старапольскіх асабовых імёнаў, выдадзены [[Польская акадэмія навук|Польскай акадэміяй навук]], адзначае гістарычнае бытаваньне ў Польшчы германскіх імёнаў Gizo (Gisz), Gizen (Gizin, Gisen)<ref>Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 7: Suplement. Rozwiązanie licznych zagadek staropolskiej antroponimii. — Kraków, 2002. S. 219.</ref>, Gismar (Gisemar), Gizebert, Kieswald, Keswin (Geskwin)<ref>Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 5: Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego. — Kraków, 1997. S. 68—70, 289.</ref>. У [[Прусія|Прусіі]] бытавала імя ''Geze / Gesse / Gyse'' (1393 год)<ref>Pierson W. Altpreußischer Namenkodex // Zeitschrift für Preußische Geschichte und Landeskunde. — Berlin, 1873. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=ZrV-7V99ov8C&q=Geze#v=snippet&q=Geze&f=false S. 505].</ref><ref>Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925.[https://books.google.by/books?hl=ru&id=RdZD6OjYXgoC&q=Gesse#v=snippet&q=Gesse&f=false S. 32—33].</ref>. У 1619 годзе ў [[Каралявец]]кім унівэрсытэце навучаліся ''Michael Gissa, Marggrabouiensis Borussus… Constantinus Giese, Dantiscanus Borussus''<ref>Die matrikel der Universität Königsberg i. Pr. Bd. 1: Die Immatrikulationen von 1544—1656. — Leipzig, 1910. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=-sZYzw8knMEC&q=Gissa#v=snippet&q=Gissa&f=false S. 242, 247].</ref>. Германскія імёны Gise і Giseke гістарычна бытавалі ў [[Рыга|Рызе]]<ref>Hildebrand H. Das Rigische Schuldbuch (1286—1352). — St. Petersburg, 1872. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=9rxLAAAAYAAJ&q=Giseke#v=snippet&q=Giseke&f=false S. XL, 96].</ref>. Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: ''generosisque Juskone Gyzovicz'' (1461 год)<ref>{{Літаратура/Дыпляматычны кодэкс Віленскай катэдры і дыяцэзіі|1-1к}} S. 273.</ref>; ''в бояръ керновских въ Юшка а в Кезя'' (21 чэрвеня 1510 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|8к}} P. 359.</ref>; ''подалъ Миколая Святковича Кгеза… светъка того Миколая Кгеза'' (4 лістапада 1428 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|225к}} P. 61.</ref>; ''Giza Stanislawowic'' (1558 год)<ref>Писцовая книга Гродненской экономии с прибавлениями, изданная Виленской Комиссией для разбора древних актов. Ч. 1. — Вильна, 1881. С. 407.</ref>; ''земянинъ повету Берестейско­го… жоны своее Томилы Гижовны'' (18 кастрычніка 1561 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|254к}} P. 247.</ref>; ''Мицъ Кгежовичъ… Иванъ Кгезъ'' (1566 год)<ref>Документы Московского архива Министерства юстиции. Т. 1. — М., 1897. С. 392.</ref>; ''Михалъ Кгиза'' (1567 год)<ref>Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=3Ih5AqeL2iwC&q=%40%D0%9A%D0%B3%D0%B8%D0%B7%D0%B0#v=snippet&q=%40%D0%9A%D0%B3%D0%B8%D0%B7%D0%B0&f=false С. 954].</ref>; ''Juchim Kis'' (1641 год)<ref>Ординация королевских пущ: в лесничествах бывшего Великого Княжества Литовского. — Вильна, 1871. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=jGdcAAAAcAAJ&q=Kis#v=snippet&q=Kis&f=false С. 170].</ref>; ''Grzegoż Giza'' (1675—1677 гады)<ref>Žemaičių vyskupijos vizitacija 1675—1677 m. // Fontes Historiae Lituaniae. Vol. X, 2011. P. 211.</ref>; ''Józef Kiziewicz… Balcer Kizewicz… Kiziewiczem'' (1690 год)<ref>Metryka Litewska. Rejestry podymnego Welkiego Ksiestwa. Księstwo Żmudzkie 1690 r. — Warszawa, 2009. S. 31, 35, 51.</ref>; ''Kieziewicz'' (1695 год)<ref>Walkowiak J. Współczesne nazwiska Polaków o możliwej genezie litewskiej nieobecne w LPŽ, poświadczone w kartotece antroponimicznej LKI // Onomastica (Wrocław). T. 64, 2020. S. 218.</ref>; ''Samuel Gesiewicz'' (1728 год)<ref>[https://www.genmetrika.eu/pasvalio_sant_1706-1729.html Pasvalio Šv. Jono Krikštytojo parapijos jungtuvių įrašai 1706—1729 m.], Nepriklausomas virtualus archyvas GENMETRIKA</ref>; ''Teresa Gizewicz'' (1761 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=10pl&rid=B&search_lastname=Gizewicz&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Suwałki], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Eva Gizowa'' (8 красавіка 1763 году)<ref>[https://www.genmetrika.eu/stakliskiu_mirties_1760_1764.html Stakliškių Švč. Trejybės bažnyčia, 1760—1764 m. mirties įrašai], Nepriklausomas virtualus archyvas GENMETRIKA</ref>; ''Bazyli Grzegorz Gieź'' (1814 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=22br&rid=B&search_lastname=Gie%C5%BA&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Malewo (gr.-kat.)], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>{{Заўвага|Таксама: * Кізінь (адзначалася германскае імя Giesen<ref>Eule R. Germanische und fremde Personennamen als heutige deutsche Familiennamen // Festschrift zu dem fünfzigjährigen jubiläum des Friedrichs-realgymnasiums in Berlin. — Berlin, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=TTFOAAAAYAAJ&q=Giesecke#v=onepage&q=Giesecke&f=false S. 32].</ref>): ''Marcijanna z Strzałkowskich Kiziniewicz'' (1893 год)<ref>[https://genealogia.okiem.pl/artykul/22836/cmentarz-szawle-lit-siauliai-hist-saules-spis-grobow Cmentarz Szawle (lit. Šiauliai (hist. Saulės) - spis grobów], Fundacja Odtworzeniowa Dziedzictwa Narodowego</ref>; * Гізун, Кежун (адзначалася германскае імя Gizon<ref>[https://www.filae.com/nom-de-famille/GIZON.html Patronyme GIZON], Filae.com: Genealogy</ref>): ''Kieżun'' (1909 год)<ref>[https://kresy.genealodzy.pl/zbior/pdf/kosciol_kamieliszki.pdf Kościół Kiemieliszki — Spis parafian 1909 (F604-1-8950)]</ref>, Павал Гізун (1890—?) — [[беларусы|беларус]] з ваколіцаў [[Гарадзішча (Баранавіцкі раён)|Гарадзішча]], які [[Савецкія рэпрэсіі ў Беларусі|пацярпеў ад уладаў СССР]]<ref>[https://chumakou.com/projects/belarus1937/index4.html Беларусь: жертвы сталинских репрессий], Белорусский «Мемориал»</ref>; * Гесьвіл, Кесьвіл (адзначалася старажытнае германскае імя Gisoildis<ref>Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 110.</ref>): ''Кгесвил [[Гайла (імя)|Кгаилеявичъ]]'' (1528 год)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 165.</ref>, ''Agata Kieswil'' (1807 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=22br&rid=B&search_lastname=Kieswil&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Opsa], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; * Кісьвін (адзначалася старажытнае германскае імя Gisoinus<ref>Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 110.</ref>): ''Кисвинусу у Медницох чоловекъ'' (1440—1492 гады)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|3к}} P. 50.</ref>; * Гезгалд, Гежгаўт, Гезгальд, Гезгаўт, Гейзгальд (адзначалася германскае імя Giesguth<ref>[https://wiki.genealogy.net/Giesguth_(Familienname) Giesguth (Familienname)], GenWiki</ref>): ''Marina Giesgołdowna'' (1705 год)<ref>Sinkevičiūtė D. Dėl nesutrumpėjusių dvikamienių asmenvardžių kamieno gaud- variantų lietuvių kalboje // Baltistica. T. 48, Nr. 1 (2013). P. 120.</ref>, Мацей Гезгальд (Гезгольд) — шляхціч [[Лідзкі павет|Лідзкага павету]] на 1765 год<ref>Анищенко Е. К. Шляхта Лидского повета: Список XVIII ст. — Минск, 2013. С. 48.</ref>, Багуслаў, Карл, Мацей, Траян і Ян Гейзгальды — шляхціч з ваколіцаў [[Эйшышкі|Эйшышкаў]] на 1765 год<ref>Анищенко Е. К. Шляхта Лидского повета: Список XVIII ст. — Минск, 2013. С. 215.</ref>, Юры Гезгальд — жыхар [[Вільня|Вільні]] на 1906 год<ref>Список лиц, пользующихся правом участия в выборах в Государственную Думу по 6-му избирательному участку г. Вильны. — Вильна, 1906. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=dWsNAAAAIAAJ&q=%D0%93%D0%B5%D0%B7%D0%B3%D0%BE%D0%BB%D1%8C%D0%B4%D1%8A#v=onepage&q=%D0%93%D0%B5%D0%B7%D0%B3%D0%BE%D0%BB%D1%8C%D0%B4%D1%8A&f=false С. 9].</ref>, Гезгалды (Giezgołd) гербу [[Дубарог]] і Гезгаўты (Giezgowt) гербу [[Гіпацэнтаўр (герб)|Гіпацэнтаўр]] — літоўскія шляхецкія роды<ref>Gajl T. Herby Szlacheckie Rzeczypospolitej Obojga Narodow. — Gdańsk, 2003. S. 272.</ref>, Ґежґаўты — літоўскі шляхецкі род<ref>[http://www.nobility.by/families/g/index.shtml Сьпіс шляхецкіх родаў, прозьвішчы якіх пачынаюцца на Ґ], [[Згуртаваньне беларускай шляхты]]</ref>; * Кезгін, Кішкін (адзначалася старажытнае германскае імя Gisekin<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Gisekin#v=snippet&q=Gisekin&f=false S. 644].</ref>, пазьнейшае Giesken<ref>Rita Heuser, [https://www.namenforschung.net/dfd/woerterbuch/liste/?tx_dfd_names%5Bname%5D=144394&tx_dfd_names%5Baction%5D=show&tx_dfd_names%5Bcontroller%5D=Names&cHash=576d15ab26bc75851bca880d08e471ec Giesken], Digitales Familiennamenwörterbuch Deutschlands</ref>): ''людеи наших в Городенском повете в Жерославскои волости… Сенка Кишкиновича'' (5 чэрвеня 1511 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|9к}} P. 160.</ref>, ''Słuzba bartnikow Strazdow… Adam Kezgin'' (24 чэрвеня 1695 году)<ref>Lietuvos inventoriai XVII a. — Vilnius, 1962. P. 399.</ref>; * Кейзэрт (адзначалася германскае імя Geissert<ref name="Eule-1900-31">Eule R. Germanische und fremde Personennamen als heutige deutsche Familiennamen // Festschrift zu dem fünfzigjährigen jubiläum des Friedrichs-realgymnasiums in Berlin. — Berlin, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=TTFOAAAAYAAJ&q=Geissert#v=snippet&q=Geissert&f=false S. 31].</ref>): ''Paulus Ioseph Kieyzert'' (26 сьнежня 1717 году)<ref>Fejér J. Defuncti secundi saeculi Societatis Jesu. 1641—1740. Vol. 3: I—M. — Roma, 1988. P. 61.</ref>; * Гейзар, Кейзэр, Кейзер (адзначалася германскае імя Geyser<ref name="Eule-1900-31"/>): ''Anzelm Kiejzer'' (1 кастрычніка 1714 году)<ref>Tylus S. Duchowieństwo Lubomla, Oleksińca, Torczyna i Turzyska : spis na podstawie materiałów archiwalnych (XVII w. — 1826) // Archiwa, biblioteki i muzea rościelne. T. 75, 2001. S. 402.</ref>, Эдуард Кейзер — жыхар [[Вільня|Вільні]] на 1906 год<ref>Список лиц, пользующихся правом участия в выборах в Государственную Думу по 6-му избирательному участку г. Вильны. — Вильна, 1906. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=dWsNAAAAIAAJ&q=%D0%9A%D0%B5%D0%B9%D0%B7%D0%B5%D1%80%D1%8A#v=onepage&q=%D0%9A%D0%B5%D0%B9%D0%B7%D0%B5%D1%80%D1%8A&f=false С. 17].</ref>, Ганна Кейзяровіч (1916—?) — [[беларусы|беларуска]] з [[Горкі|Горкаў]]<ref>[https://partizany.by/partisans/164700/ Кейзерович Анна Захаровна], Генеалагічныя базы дадзеных Беларусі</ref>, Міхал Гейзар — беларус з ваколіцаў [[Багушэўск]]у, які трапіў у нямецкі палон у [[Другая сусьветная вайна|Другую сусьветную вайну]]<ref>[https://db.zhnivo.com/by/belarus-genealogical-databases/ Военнопл. kgb.by], Генеалагічныя базы дадзеных Беларусі</ref>; * Гезман, Гешман, Кейсман, Гісман, Гішман (адзначалася старажытнае германскае імя Gezman<ref>Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 109.</ref>, пазьнейшае Giesman і Kiessmann<ref>Gottschald M. Deutsche Namenkunde: Unsere Familiennamen nach ihrer Entstehung und Bedeutung. — Berlin, 2006. [https://books.google.by/books?id=FgHcPgx1QIYC&pg=PA203&dq=giseman+namenkunde&hl=ru&newbks=1&newbks_redir=0&sa=X&ved=2ahUKEwjr1an-09aJAxUWxQIHHYA_MPMQ6AF6BAgIEAI#v=onepage&q=giseman%20namenkunde&f=false S. 203].</ref>): ''Antoni Giszman'' (1805 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=S&w=22br&rid=S&search_lastname=Giszman&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Wołożyn], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>, ''Jakub Gisman'' (1839 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=D&w=22br&rid=D&search_lastname=Gisman&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Wołożyn], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>, Аляксандар Гезман — [[беларусы|беларус]] з [[Ваўкавыск]]у, які трапіў у нямецкі палон у [[Другая сусьветная вайна|Другую сусьветную вайну]]<ref>[https://db.zhnivo.com/by/belarus-genealogical-databases/ Военнопл. kgb.by], Генеалагічныя базы дадзеных Беларусі</ref>, Валя, Ігнаці, Міхаліна і Тамара Гешманы — беларусы з ваколіцаў [[Асьвея|Асьвея]], вывезеныя ў Нямеччыну ў Другую сусьветную вайну<ref>[https://prokuratura.gov.by/ru/activity/rassledovanie-ugolovnogo-dela-o-genotside/iz-materialov-ugolovnogo-dela/akty-chrezvychaynoy-gosudarstvennoy-komissii/ НАРБ 1569-1-221-34], Генеалагічныя базы дадзеных Беларусі</ref>, на тэрыторыі цяперашняй [[Летува|Летувы]] фіксавалася прозьвішча Кейсман у [[Летувізацыя|летувізаванай форме]]<ref>Lietuvių pavardžių žodynas. T. 1. — Vilnius, 1985. P. 967.</ref>; * Кезмарк: ''ленътвоиту места Полоцкого Якубу Кезмарковичу'' (28 чэрвеня 1505 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|6к}} P. 56.</ref>; * Геждаўд: Геждаўды (Gieżdowd) — літоўскі шляхецкі род з [[Ашмянскі павет|Ашмянскага павету]]<ref>Ciechanowicz J. Rody rycerskie Wielkiego Księstwa Litewskiego. T. 3. — Rzeszów, 2001. S. 53.</ref>}}. == Носьбіты == * [[Геза]] ({{†}} 1011) — біскуп [[Турын]]у * Кезь — [[кернаў]]скі баярын, які ўпамінаецца ў 1510 годзе * Мікалай Сьвяткавіч Гез — [[Ліцьвіны|літоўскі баярын]], які ўпамінаецца ў 1528 годзе * Таміла Гіжаўна — [[берасьце]]йская [[Зямяне|зямянка]], якая ўпамінаецца ў 1561 годзе * Мікалай Гез — [[вількамір]]скі зямянін, які ўпамінаецца ў 1618 годзе<ref>Опись документов Виленского центрального архива древних актовых книг. Вып. 9. ― Вильна, 1912. С. 311.</ref> * Іван і Васіль Гісы — жыхары вёскі [[Жортай|Жортаю]] (каля [[Чашнікі|Чашнікаў]]), якія ўпамінаюцца ў 1632<ref>Яўген Анішчанка, [https://web.archive.org/web/20230804212612/http://www.arhisan.com/istochniki/opisaniya/1258-chashniki-inventar-1632-g Чашники инвентарь 1632 г.], Архіў гісторыка Анішчанкі, 8 сьнежня 2018 г.</ref> і 1633<ref>Яўген Анішчанка, [http://www.arhisan.com/istochniki/opisaniya/565-chashniki-1633-g-inventar-v-polotskom-voevodstve Чашники 1633 г. инвентарь в Полоцком воеводстве]{{Недаступная спасылка|date=June 2024 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}, Архіў гісторыка Анішчанкі, 25 лютага 2016 г.</ref> гадох * Ян Кеса — жыхар вёскі [[Каляданцы|Каляданцаў]] (каля [[Эйшышкі|Эйшышкаў]]), які ўпамінаецца ў 1775 годзе<ref>Яўген Анішчанка, [https://web.archive.org/web/20230810232021/http://www.arhisan.com/istochniki/opisaniya/338-inventar-ejshishskogo-starostva-1775-g инвентарь Эйшишского староства 1775 г.], Архіў гісторыка Анішчанкі, 5 сьнежня 2015 г.</ref> * Казімер Кейзевіч — жыхар [[Вільня|Вільні]] на 1906 год<ref>Список лиц, пользующихся правом участия в выборах в Государственную Думу по 6-му избирательному участку г. Вильны. — Вильна, 1906. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=dWsNAAAAIAAJ&q=%D0%9A%D0%B5%D0%B9%D0%B7%D0%B5%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%8A#v=onepage&q=%D0%9A%D0%B5%D0%B9%D0%B7%D0%B5%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%8A&f=false С. 17].</ref> * Мікалай Гейс — праваслаўны з [[Магілёўскі павет|Магілёўскага павету]], паранены ў [[Першая сусьветная вайна|Першую сусьветную вайну]]<ref>Именной список №905 убитым, раненым и без вести пропавшим нижним чинам. — СПб., 1915. [https://viewer.rsl.ru/rsl01004358791?page=68 С. 14468].</ref> * Ёсіф Гіз (1900—?) — [[беларусы|беларус]] з ваколіцаў [[Карэлічы|Карэлічаў]], які [[Савецкія рэпрэсіі ў Беларусі|пацярпеў ад уладаў СССР]]<ref>[https://chumakou.com/projects/belarus1937/index4.html Беларусь: жертвы сталинских репрессий], Белорусский «Мемориал»</ref> * Іван Кейза (1902—?) — беларус з ваколіцаў [[Вярэнаў|Вярэнава]], які пацярпеў ад уладаў СССР<ref>[https://chumakou.com/projects/belarus1937/index11.html Беларусь: жертвы сталинских репрессий], Белорусский «Мемориал»</ref> Кейзы (Кейжы), Кіжэвічы і Кізевічы — літоўскія шляхецкія роды<ref>[http://www.nobility.by/families/k/index.shtml Сьпіс шляхецкіх родаў, прозьвішчы якіх пачынаюцца на К], [[Згуртаваньне беларускай шляхты]]</ref>. Гісічы (Gisicz) — прыгонныя вёсак [[Алянец|Алянцу]] і [[Акушкаўшчына|Акушкаўшчыны]], які ўпамінаюцца ў XIX стагодзьдзі<ref>Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2016. S. 317.</ref>. Гесэвіц (''Gessewitz''), Кейза (''Kiejza'', ''Kiejzo'') і Кейза-Кайзевіч (''Kiejzo-Kiejzewicz'') — прозьвішчы, гістарычна зафіксаваныя на тэрыторыі цяперашняй [[Летува|Летувы]]<ref>Lietuvių pavardžių žodynas. T. 1. — Vilnius, 1985. P. 660, 967.</ref>. На 1909 год існавала [[урочышча|ўрочышча]] Гезаўшчына ў Слонімскім павеце Гарадзенскай губэрні<ref>Список населенных мест Минской губернии. — Минск, 1909. С. 36.</ref>. На [[Браслаўскі павет|гістарычнай Браслаўшчыне]] існуе вёска [[Гізаўшчына]], у [[Прусія|гістарычнай Прусіі]] — [[Гезаў]]. == Заўвагі == {{Заўвагі}} == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} {{Германскія імёны-асновы}} {{Імёны з асновай гез}} [[Катэгорыя:Мужчынскія імёны]] 29g6bt3cjdwt5ehfpfhh9tl25vfkigm 0 265245 2685944 2681539 2026-08-22T11:06:18Z ~2026-45880-22 99642 /* Паходжаньне */ 2685944 wikitext text/x-wiki {{Імя |імя = Суніґайла |лацінка = Sunigajła / Sunihajła |арыгінал = Sunigelo |вымаўленьне = |мова_паходжаньня = [[Германскія мовы|германскія]] |утварэньне = [[Суна (імя)|Sunna]] + [[Гайла (імя)|Gelo]] |варыянт = Сунгал, Сангел, Сунгайла, Сангайла, Сангіл, Зангіла, Шангайла, Жангайла, Жонкайла, Сангал, Зонгал, Жонгал |вытворныя = |зьвязаныя = }} '''Сунігайла''' (''Сунгал''), '''Сангел''' (''Сангал'', ''Зонгал'', ''Жонгал'') — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча '''Сунгайла''' (''Сангайла'', ''Шангайла'', ''Жангайла''). == Паходжаньне == {{Асноўны артыкул|Імёны ліцьвінаў}} Сунігела, Сунігел або Сонгіл (Sunigelo<ref>História de Montserrat (888—1258). — L’Abadia de Montserrat, 1990. [https://books.google.by/books?id=j5-HsM7OU2YC&pg=PA149&dq=sunigelo&hl=ru&newbks=1&newbks_redir=0&sa=X&ved=2ahUKEwiul_OesK__AhWHDuwKHXqXA08Q6AF6BAgHEAI#v=onepage&q=sunigelo&f=false P. 149].</ref>, Sunigel<ref>Repertori D’Antropònims Catalans (RAC). Vol. 1. — Barcelona, 1994. [https://books.google.by/books?id=SUwv8x15BE8C&pg=PA524&dq=sunigel&hl=ru&newbks=1&newbks_redir=0&sa=X&ved=2ahUKEwjt0MTJsK__AhVNiqQKHSF4C5o4FBDoAXoECAQQAg#v=onepage&q=sunigel&f=false P. 524].</ref>, Suniegellus<ref name="Morlet-1971-204">Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 204.</ref>, Sunigelle, Songil<ref>Piel J. M., Kremer D. Hispano-gotisches Namenbuch. Der Niederschlag des Westgotischen in den alten und heutigen Personen- und Ortsnamen der Iberischen Halbinsel. — Heidelberg, 1976. S. 250.</ref>) — імя [[Германскія мовы|германскага]] паходжаньня<ref>Kremer D. Die Germanischen Personennamen in Katalonien // Estudis romànics. Nr. 15, 1973. S. 17 (263).</ref><ref name="Morlet-1971-204">. [[Двухасноўнае імя|Іменная аснова]] [[Суна (імя)|-сун- (-сон-)]] (імёны [[Ліцьвіны|ліцьвінаў]] [[Сунгард]], [[Сонгуць]], [[Сонкін]]; германскія імёны Sungart, Sunegod, Sunken), паходзіць ад [[Гоцкая мова|гоцкага]] sunja 'праўда', sunis 'сапраўдны'<ref>{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 19.</ref>, а аснова [[Гайла (імя)|-гайл- (-гал-, -гел-)]] (імёны ліцьвінаў [[Відзігайла]], [[Інгела]], [[Мантыгайла (імя)|Монтгайла]]; германскія імёны Widigail, Ingeila, Montigel) — ад гоцкага і [[Бургундзкая мова|бургундзкага]] gails 'жвавы, свавольны, ганарысты'<ref>{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 17.</ref>. Такім парадкам, імя Сунігайла азначае «сапраўдная жвавасьць»<ref>{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 25.</ref>. Адпаведнасьць імя Сунгайла (Сангайла, Сангал) германскаму імю Sangallo сьцьвердзіў францускі лінгвіст-[[Германістыка|германіст]] [[Раймонд Шмітляйн]], які на падставе шматгадовых дасьледаваньняў прыйшоў да высноваў пра германскае паходжаньне літоўскіх уласных імёнаў<ref>Schmittlein R. Noms de personnes germaniques peu connus dans le Libro di Montaperti // Revue internationale d’onomastique. Nr. 1, 1960. P. 49—50.</ref>. У [[Памор’е|Памор’і]] адзначалася прозьвішча Sunagel<ref>[https://www.online-ofb.de/namelist.php?nachname=SUNAGEL&ofb=cammin_kreis&modus=&lang=de SUNAGEL], Verein für Computergenealogie e.V. (CompGen)</ref>. У [[Прусія|Прусіі]] бытавала прозьвішча Sangel<ref>[https://www.online-ofb.de/namelist.php?nachname=SANGEL&ofb=abschwangen&modus=&lang=de SANGEL (Ortsfamilienbuch Abschwangen/Almenhausen)], Verein für Computergenealogie e.V. (CompGen)</ref>, у ваколіцах [[Русь (мястэчка)|Русі]] — Sangal (Zangel)<ref>[https://www.online-ofb.de/namelist.php?nachname=SANGAL&ofb=russ&modus=&lang=de SANGAL], Verein für Computergenealogie e.V. (CompGen)</ref> і Sangel<ref>[https://www.online-ofb.de/namelist.php?nachname=SANGEL&ofb=russ&modus=&lang=de SANGEL (Ortsfamilienbuch Ruß - Kreis Heydekrug, Ostpreußen)], Verein für Computergenealogie e.V. (CompGen)</ref>. Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: ''Weg von Grodno nach Nowogrodek… Von [[Кімант|Kymontendorff]] iij myle bis czu Lypitschna Sangailsdorf'' ([[Паведамленьні аб літоўскіх дарогах]])<ref>Scriptores rerum Prussicarum. Bd. 2. — Leipzig, 1863. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=8H8OAAAAYAAJ&q=Sangailsdorf#v=snippet&q=Sangailsdorf&f=false S. 708].</ref>; ''Sungeyl'' (23 красавіка 1398 году)<ref>{{Літаратура/Кодэкс эпісталярны Вітаўта (1882)|к}} [https://books.google.by/books?id=X2PksK8Sn3MC&pg=PA54&dq=Sungeyl&hl=ru&sa=X&ved=2ahUKEwirsaz5zbj9AhWgi_0HHTSbCfsQ6AF6BAgHEAI#v=onepage&q=Sungeyl&f=false P. 54].</ref>; ''Sungal, houptman czu Cauwen''<ref>Die Staatsverträge des Deutschen Ordens in Preussen im 15. Jahrhundert. Bd. 1. — Marburg, 1970. [https://books.google.by/books?id=ansTAQAAMAAJ&q=sungal+cauwen&dq=sungal+cauwen&hl=ru&sa=X&ved=2ahUKEwjUt67I8f78AhVJhv0HHeuxCiEQ6AF6BAgJEAI S. 12].</ref>, ''Sungayl, capitaneus in Cawen''<ref>Liv-, Esth- und Curländisches Urkundenbuch nebst Regesten / Hrsg. von F. G. von Bunge. Bd. 4. — Reval, 1859. [https://books.google.by/books?id=S4VTAAAAcAAJ&pg=RA1-PA227&dq=sungayl+cawen&hl=ru&sa=X&ved=2ahUKEwiD-L-l8f78AhWAhf0HHcOjAB0Q6AF6BAgEEAI#v=onepage&q=sungayl%20cawen&f=false S. 227].</ref> ([[Салінскі мір|12 кастрычніка 1398 году]]); ''Sungail'' (17 жніўня 1404 году)<ref>Русско-ливонские акты. — СПб, 1868. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=JmhcAAAAcAAJ&q=Sungail#v=snippet&q=Sungail&f=false С. 118].</ref>; ''Sungayl'' (31 траўня 1409 году)<ref>{{Літаратура/Кодэкс эпісталярны Вітаўта (1882)|к}} [https://books.google.by/books?hl=ru&id=X2PksK8Sn3MC&q=Sungayl+1409#v=snippet&q=Sungayl%201409&f=false S. 178].</ref>; ''печать Суньгайлова'' (1410 год); ''Hannus andirs Sungail'' (26 траўня 1410 году)<ref>{{Літаратура/Кодэкс эпісталярны Вітаўта (1882)|к}} [https://books.google.by/books?hl=ru&id=X2PksK8Sn3MC&q=Hannus+andirs+Sungail#v=snippet&q=Hannus%20andirs%20Sungail&f=false S. 208].</ref>; ''Sunyglonis'' ([[Торунскі мір 1411 году|1 лютага 1411 году]])<ref>Spory i sprawy pomiędzy Polakami a Zakonem Krzyżackim. T. 2. — Poznań, 1892. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=k4o_AQAAMAAJ&q=Sunyglonis#v=snippet&q=Sunyglonis&f=false S. 460].</ref>; ''cum genelogia Sunygal castellani Trocensis''<ref>{{Літаратура/Акты уніі Польшчы зь Літвой (1932)|к}} S. 54.</ref>, ''Sunigal Trocensis castellani''<ref>{{Літаратура/Акты уніі Польшчы зь Літвой (1932)|к}} S. 57.</ref> ([[Гарадзельская унія|2 кастрычніка 1413 году]]); ''Sungael hauptman tzu Kauwen'' (1419 год)<ref>{{Літаратура/Старажытныя ліцьвіны|1к}} С. 197.</ref>; ''Sungail Castellano Troczensibus'' (22 чэрвеня 1421 году)<ref>{{Літаратура/Дыпляматычны кодэкс Віленскай катэдры і дыяцэзіі|1-3к}} S. 741.</ref>; ''Sungail Castellano Troczensibus'' (22 чэрвеня 1421 году)<ref>{{Літаратура/Дыпляматычны кодэкс Віленскай катэдры і дыяцэзіі|1-3к}} S. 741.</ref>; ''Johannes Sungal castellanus Trocensis'' ([[Мельнскі мір|27 верасьня 1422 году]])<ref>Dokumenty strony polsko-litewskiej pokoju mełneńskiego z 1422 roku. — Poznań, 2004. S. 11.</ref>; ''Sungal'' ([[Хрыстмэмэльская ўмова|22 чэрвеня 1431 году]])<ref>Liv-, Esth- und Curländisches Urkundenbuch nebst Regesten / Hrsg. von F. G. von Bunge. Bd. 8. — Riga; Moskau, 1884. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=OUYOAAAAQAAJ&q=Sungal#v=snippet&q=Sungal&f=false S. 273].</ref>; ''Сункгайло пан Троцкий''<ref>Собрание древних грамот и актов городов: Вильны, Ковна, Трок, православных монастырей, церквей и по разным предметам: Ч. 1. — Вильно, 1843. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=11JfAAAAcAAJ&q=%D1%81%D1%83%D0%BD%D0%BA%D0%B3%D0%B0%D0%B9%D0%BB%D0%BE+%D0%BF%D0%B0%D0%BD#v=snippet&q=%D1%81%D1%83%D0%BD%D0%BA%D0%B3%D0%B0%D0%B9%D0%BB%D0%BE%20%D0%BF%D0%B0%D0%BD&f=false С. 6].</ref> (27 верасьня 1432 году)<ref>{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 327.</ref>; ''Sungal castellani Troczensium [sigilla]'' ([[Троцкая унія|20 студзеня 1433 году]])<ref>{{Літаратура/Акты уніі Польшчы зь Літвой (1932)|к}} S. 94.</ref>; ''Czungal'' (11 ліпеня 1433 году)<ref>Regesta historica-diplomatica Ordinis S. Mariae Theutonicorum, 1198—1525. Pars I. — Göttingen, 1948. [https://books.google.by/books?id=9e9PiO96jkMC&q=Czungal+astig&dq=Czungal+astig&hl=ru&newbks=1&newbks_redir=0&sa=X&ved=2ahUKEwj_6vHmp4H-AhXXwAIHHd-rAUEQ6AF6BAgFEAI S. 406].</ref>; ''Сункгалъ, троцкии панъ'' (25 верасьня 1433 году)<ref>{{Літаратура/Спадчыньнікі Вітаўта (2015)|к}} С. 532.</ref>; ''Fedko Sangalowicz'' ([[Гарадзенская ўмова|27 лютага 1434 году]])<ref>{{Літаратура/Акты уніі Польшчы зь Літвой (1932)|к}} S. 105.</ref>; ''Ивашку Сонъкгаиловичу на Каменици чотыри чоловеки''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|3к}} P. 20.</ref>, ''чоловеки, на имя Жонкаило''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|3к}} P. 52.</ref> (1440—1492 гады); ''Songal'' (паміж 8 і 13 сакавіка 1462 году)<ref>{{Літаратура/Дыпляматычны кодэкс Віленскай катэдры і дыяцэзіі|1-1к}} S. 274.</ref>; ''Sangaw'' (30 верасьня 1469 году)<ref>{{Літаратура/Дыпляматычны кодэкс Віленскай катэдры і дыяцэзіі|1-2к}} S. 305.</ref>; ''Nicolaum Szungolowicz'' (''Nicolaus Szungolowicz''; 25 траўня 1494 году)<ref>{{Літаратура/Дыпляматычны кодэкс Віленскай катэдры і дыяцэзіі|1-2к}} S. 480.</ref>; ''Войтко Сункгойловичь'' (22 чэрвеня 1520 году)<ref>Литовская метрика. Т. 1. — СПб., 1903. [https://books.google.by/books?newbks=1&newbks_redir=0&hl=ru&id=egA5AQAAMAAJ&q=%D0%A1%D1%83%D0%BD%D0%BA%D0%B3%D0%BE%D0%B9%D0%BB%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%8C#v=snippet&q=%D0%A1%D1%83%D0%BD%D0%BA%D0%B3%D0%BE%D0%B9%D0%BB%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%8C&f=false С. 1455].</ref>; ''nobiles… [[Ядвіга|Heduigis]] Sungaylowa'' (6 сьнежня 1522 году)<ref>Rowell S. C. Acta primae visitationis diocesis vilnensis anno domini 1522 peractae. Vilniaus Kapitulos Archyvo Liber IIb atkūrimas. — Vilnius, 2015. P. 151.</ref>; ''людеи… Сонъкгаила'' (12 сьнежня 1522 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|12к}} P. 179.</ref>; ''Петръ Сонкголовичъ''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 73.</ref>, ''Григор Сонкголовичъ''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 74.</ref>, ''Петрашко Сонкголовичъ''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 91.</ref>, ''Миколаева Сонъкголовича конь. Матеевая Сонъкголовича конь.''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 101.</ref>, ''Додвидъ Сункгаиловичъ''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 160.</ref> (1528 год); ''земль пустовъскихъ в повете [[Майшагола|Моiшакгольскомъ]] на имя Сонъкголишъки'' (19 лістапада 1529 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|18-25к}} С. 184.</ref>; ''Воитко Сонкгелович'' (да 1533 году)<ref>{{Літаратура/Вайсковыя попісы паспалітага рушэньня ВКЛ (2018)|к}} S. 23.</ref>; ''Mathias Sungaylowicz'' (6 ліпеня 1533 году)<ref>Pergamentų katalogas. — Vilnius, 1980. P. 145.</ref>; ''Сункгал [[Монтаўт|Монтовтович]]'' (1537—1538 гады)<ref>Mackavičius A. Žemaitijos valsčių surašymas 1537—1538 m. — Vilnius, 2003. P. 102, 284.</ref>; ''Миколаи Сонъкгаило''<ref>{{Літаратура/Вайсковыя попісы паспалітага рушэньня ВКЛ (2018)|к}} S. 170.</ref>, ''Воитехъ Яновичъ Сунъкгаило''<ref>{{Літаратура/Вайсковыя попісы паспалітага рушэньня ВКЛ (2018)|к}} S. 203.</ref>, ''Каспер Сонъкгаиловичъ''<ref>{{Літаратура/Вайсковыя попісы паспалітага рушэньня ВКЛ (2018)|к}} S. 206.</ref> (1565 год); ''Якубъ Лавриновичъ Сункгайловичъ''<ref>Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=-wI5AQAAMAAJ&q=%D0%9B%D0%B0%D0%B2%D1%80%D0%B8%D0%BD%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%8A+%D0%A1%D1%83%D0%BD%D0%BA%D0%B3%D0%B0%D0%B9%D0%BB%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%8A#v=snippet&q=%D0%9B%D0%B0%D0%B2%D1%80%D0%B8%D0%BD%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%8A%20%D0%A1%D1%83%D0%BD%D0%BA%D0%B3%D0%B0%D0%B9%D0%BB%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%8A&f=false С. 541].</ref>, ''Ганны Санкголовны''<ref>Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=3Ih5AqeL2iwC&q=%D0%A1%D0%B0%D0%BD%D0%BA%D0%B3%D0%BE%D0%BB%D0%BE%D0%B2%D0%BD%D1%8B#v=snippet&q=%D0%A1%D0%B0%D0%BD%D0%BA%D0%B3%D0%BE%D0%BB%D0%BE%D0%B2%D0%BD%D1%8B&f=false С. 558].</ref>, ''Миколай Сункгайло''<ref>Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=-wI5AQAAMAAJ&q=%D0%A1%D1%83%D0%BD%D0%BA%D0%B3%D0%B0%D0%B9%D0%BB%D0%BE#v=snippet&q=%D0%A1%D1%83%D0%BD%D0%BA%D0%B3%D0%B0%D0%B9%D0%BB%D0%BE&f=false С. 575].</ref>, ''Войтехъ Петровичъ Сонкгойло''<ref>Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=-wI5AQAAMAAJ&q=%D0%A1%D0%BE%D0%BD%D0%BA%D0%B3%D0%BE%D0%B9%D0%BB%D0%BE#v=snippet&q=%D0%A1%D0%BE%D0%BD%D0%BA%D0%B3%D0%BE%D0%B9%D0%BB%D0%BE&f=false С. 613].</ref>, ''Петръ Сункгойло''<ref>Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. С. 1271.</ref> (1567 год); ''Миколаи Петрович Сонъкгоило властною рукою [подписал]'' (20 красавіка 1598 году)<ref>Istorijos archyvas. T. 1: XVI amžiaus Lietuvos inventoriai. — Kaunas, 1934. P. 492.</ref>; ''земенинъ господарьский повету Браславъского панъ Миколай Грыгорьевичъ Сонъкгайло'' (1 кастрычніка 1601 году)<ref>Акты, издаваемые Виленской Комиссией для разбора древних актов. Т. 24. — Вильна, 1897.[https://books.google.by/books?hl=ru&id=--UDAAAAYAAJ&q=%D0%A1%D0%BE%D0%BD%D1%8A%D0%BA%D0%B3%D0%B0%D0%B9%D0%BB%D0%BE#v=snippet&q=%D0%A1%D0%BE%D0%BD%D1%8A%D0%BA%D0%B3%D0%B0%D0%B9%D0%BB%D0%BE&f=false С. 466].</ref>; ''Samuell Sungayłło'' (15—23 кастрычніка 1655 году)<ref>Akta zjazdów stanów Wielkiego Księstwa Litewskiego. T. 2. — Warszawa, 2009. S. 309.</ref>; ''пана Авъкгушътына Сунъкгоила… Авъкгушътынъ Сонъкгоило'' (23 чэрвеня 1609 году)<ref>Jablonskis K. Lietuvių kultūra ir jos veikėjai. — Vilnius, 1973. P. 189, 191.</ref>; ''Konstanty Songayło'' (1629 год)<ref>Hedemann O. Historja powiatu brasławskiego. — Wilno, 1930. S. 433.</ref>; ''Bogdan Bialanboz Zangilo'' (сакавік — красавік 1656 году)<ref>Augusiewicz S. Spis uchodźców z Wielkiego Księstwa Litewskiego w Prusach Książęcych w latach 1655—1656 w zbiorach Geheimes Staatsarchiv Preussicher Kulturbesitz w Berlinie // Komunikaty Mazursko-Warmińskie. Nr. 1 (271), 2011. S. 117.</ref>; ''небощика пана Станислава Сонкгайлы'' (19 жніўня 1662 году)<ref>Акты издаваемые Виленской археографической комиссией. Т. 15. — Вильна, 1888. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=QA4LAAAAIAAJ&q=%D0%A1%D0%BE%D0%BD%D0%BA%D0%B3%D0%B0%D0%B9%D0%BB%D1%8B#v=snippet&q=%D0%A1%D0%BE%D0%BD%D0%BA%D0%B3%D0%B0%D0%B9%D0%BB%D1%8B&f=false С. 73—75].</ref>; ''Krzysztof Sągayło''<ref>Metryka Litewska. Rejestry podymnego Welkiego Ksiestwa. Województwo brzeskie litewskie 1667—1690 r. — Warszawa, 2000. S. 65.</ref>, ''Helena Sągayłowa''<ref>Metryka Litewska. Rejestry podymnego Welkiego Ksiestwa. Województwo brzeskie litewskie 1667—1690 r. — Warszawa, 2000. S. 93.</ref>, ''Wojciech Zongołowicz z Żongołowiczów''<ref name="ML-RP-2009-51">Metryka Litewska. Rejestry podymnego Welkiego Ksiestwa. Księstwo Żmudzkie 1690 r. — Warszawa, 2009. S. 51.</ref>, ''Jerzy Zongołowicz… na miejscu P. Thomasza Zongołowicza''<ref>Metryka Litewska. Rejestry podymnego Welkiego Ksiestwa. Księstwo Żmudzkie 1690 r. — Warszawa, 2009. S. 52.</ref> (1690 год); ''we wsi [[Лебедзева|Liebiedziowie]], od Krzysztofa Szangayła włok sześ'' (4 верасьня 1697 году)<ref> Акты издаваемые Виленской археографической комиссией. Т. 5. — Вильна, 1871. С. 358.</ref>; ''Anna Sungajło'' (1719 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=23lt&rid=B&search_lastname=Sungajlo&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Kroże], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Songayłowszczyzna'' (1744 год)<ref>[https://pawet.net/library/history/city_district/religion/d_1744/diecezja_wile%C5%84ska,_1744.html Diecezja Wileńska, 1744], [[Pawet]], 20 лютага 2011 г.</ref>; ''Antoni Sungayło'' (1764 год)<ref>Prawa konstytucye y przywileie Krolestwa Polskiego y Wielkiego Xięstwa Litewskiego, y wszystkich prowincyi należących. — Warszawa, 1782. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=1WVZAAAAYAAJ&q=Sungay%C5%82o#v=snippet&q=Sungay%C5%82o&f=false S. 141].</ref>; ''Piotr Sągayłło'' (1765 год)<ref>Mienicki R. Rejestr popisowy województwa połockiego z dn. 30 IX. 1765 r. // Ateneum Wileńskie. Т. 11 (1936). S. 327.</ref>; ''Samuel Songayło'' (4 кастрычніка 1765 году)<ref>Рыбчонак С. Акт кампуту шляхты Наваградскага ваяводства ад 4 кастрычніка 1765 г. // Герольд Litherland. № 21, 2019. С. 114.</ref>; ''Marianna Songiel'' (1776 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=10pl&rid=B&search_lastname=Songiel&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Jeleniewo], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Ignacy Songajło'' (1798 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=S&w=22br&rid=S&search_lastname=Songaj%C5%82o&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Wielkie Eysymonty], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Mikołaj Sungieła… Jan Sungieła'' (1817 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=23lt&rid=B&search_lastname=Sungie%C5%82a&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Helianów (gr.-kat.)], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Wawrzyniec Jerzy Songayłło'' (1820 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=23lt&rid=B&search_lastname=Songay%C5%82%C5%82o&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Ławków], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Jan Żongołłowicz'' (1824 год)<ref>Tolkačevski K. Epigrafinio įrašo kultūra ir komunikacija: XIX a. Vilniaus memorialinių įrašų pagrindu. — Vilnius, 2016. P. 256.</ref>; ''Franciszka Sungajło'' (1829 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=S&w=22br&rid=S&search_lastname=Sungaj%C5%82o&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Żołudek], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Anna Sungayło'' (1830 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=22br&rid=B&search_lastname=Sungay%C5%82o&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Wawiórka], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Викентій Сонгайло'' (1849 год)<ref>Гурская Ю., Вайткявичус В. Балтийское наследие в Восточной Беларуси: новые исторические и лингвистические данные об Обольцах // Acta Baltico-Slavica. Nr. 32 (2008). С. 18.</ref>{{Заўвага|Таксама: * Ізсангіл (параўн.: ''Dawid Żminigajło Jawgiel'', т. б. ''z Minigajła''<ref>Akta zjazdów stanów Wielkiego Księstwa Litewskiego. T. 2. — Warszawa, 2009. S. 303, 443.</ref>): ''сумежь Изъсонъкгиловичи'' (2 верасьня 1554 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|35к}} P. 283.</ref>}}. == Носьбіты == * [[Сунігайла|Ганус Сунігайла]] ({{†}} 1433 або 1434) — дзяржаўны дзяяч [[Вялікае Княства Літоўскае|Вялікага Княства Літоўскага]], першы [[кашталян троцкі]]; меў сыноў Фёдара (Федзьку) і Івана (Івашку) * Мікалай Сонгалавіч — [[Ліцьвіны|літоўскі баярын]], які ўпамінаецца ў 1511 годзе<ref>Описание документов и бумаг, хранящихся в Московском архиве Министерства юстиции. Кн. 21. — М., 1915. С. 102.</ref> * Мікалай Сунгілавіч — жыхар [[Жамойцкае староства|Жамойцкага староства]], які ўпамінаецца ў 1537—1538 гадох<ref>Mackavičius A. Žemaitijos valsčių surašymas 1537—1538 m. — Vilnius, 2003. [https://books.google.by/books?id=lNIiAQAAIAAJ&q=%D0%A1%D1%83%D0%BD%D0%B3%D0%B8%D0%BB%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87&dq=%D0%A1%D1%83%D0%BD%D0%B3%D0%B8%D0%BB%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87&hl=ru&newbks=1&newbks_redir=0&sa=X&ved=2ahUKEwj048-Mk9aCAxWSM-wKHcuLBpIQ6AF6BAgHEAI P. 435].</ref> * Мікалай Якубавіч Сунгайла — [[Расены|расенскі]] [[Зямяне|зямянін]], які ўпамінаецца ў 1583 годзе<ref>Опись документов Виленского центрального архива древних актовых книг. Вып. 1. ― Вильна, 1901. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=XhILAAAAIAAJ&q=%D0%A1%D1%83%D0%BD%D0%B3%D0%B0%D0%B9%D0%BB%D1%8B#v=snippet&q=%D0%A1%D1%83%D0%BD%D0%B3%D0%B0%D0%B9%D0%BB%D1%8B&f=false С. 92].</ref> * Дарота Валянтынаўна Сунгайловіч — расенская зямянка, якая ўпамінаецца ў 1591 годзе<ref>Опись документов Виленского центрального архива древних актовых книг. Вып. 3. ― Вильна, 1904. С. 8—9.</ref> * Балтрамей Янавіч Сунгайловіч — расенскі зямянін, які ўпамінаецца ў 1595 годзе<ref>Опись документов Виленского центрального архива древних актовых книг. Вып. 3. ― Вильна, 1904. С. 113.</ref> * Самуэль Сангайла — шляхціч [[Наваградзкае ваяводзтва|Наваградзкага ваяводзтва]], які ўпамінаецца ў 1765 годзе<ref>Яўген Анішчанка, [https://web.archive.org/web/20230810230249/http://www.arhisan.com/istochniki/opisaniya/618-shlyakhta-novogrudskogo-voevodstva-generalnyj-popis-1765 Шляхта Новогрудского воеводства. Генеральный попис 1765], Архіў гісторыка Анішчанкі, 18 красавіка 2016 г.</ref> * Пётар Сунгайла — шляхціч [[Полацкае ваяводзтва|Полацкага ваяводзтва]], які ўпамінаецца ў попісе 1765 году * Юзэф Сангайла — шляхціч [[Менскае ваяводзтва|Менскага ваяводзтва]], які ўпамінаецца ў 1787 годзе<ref>Яўген Анішчанка, [https://web.archive.org/web/20230810225136/http://www.arhisan.com/istochniki/opisaniya/721-shlyakhta-minskogo-voevodstva-na-sejmike-1787-g Шляхта Минского воеводства на сеймике 1787 г.], Архіў гісторыка Анішчанкі, 23 сьнежня 2016 г.</ref> * Даніла, Казімер, Карл, Людвіг, Тэафіл і Фэлікс Сангайлы — жыхары ваколіцаў [[Ворша|Воршы]] на 1907 год<ref>Прибавление к № 53 Могилевских Губ. Ведомостей от 7 июля 1907 года. С. 6.</ref> * Васіль Сангайлаў — каталік з [[Слонімскі павет (Гарадзенская губэрня)|Слонімскага павету]], паранены ў [[Першая сусьветная вайна|Першую сусьветную вайну]]<ref>Именной список №813 убитым, раненым и без вести пропавшим нижним чинам. — СПб., 1914. https://viewer.rsl.ru/rsl01004358628?page=204 С. 13004].</ref> * Міхал і Аўгустын Сангайлы — [[беларусы|беларусы]] з ваколіцаў [[Ліда|Ліды]] на 1907 год<ref>Прибавление к № 57 Виленских Губернских Ведомостей, 1907. С. 17.</ref> * Канстантын Сангайла — беларус, дзяяч [[Уніяцкая царква ў Рэчы Паспалітай|Уніяцкай царквы]], высьвячаны ў 1937 годзе<ref>[[Юры Туронак|Туронак Ю.]] Міжваенная унія ў Заходняй Беларусі // [[Спадчына (часопіс)|Спадчына]]. № 5, 1992. С. 73—78.</ref> * Эмануіл Сангайла-Станевіч — беларускі вайсковы дзяяч<ref>Грыбоўскі Ю. Беларускі легіён СС: міфы і рэчаіснасць // [[Беларускі гістарычны агляд|Юры Грыбоўскі]]. Т. 14, Сш. 1—2, 2007.</ref> Сангайлы — [[парафія]]не [[Архікатэдральны касьцёл Імя Найсьвяцейшай Панны Марыі (Менск)|Катэдральнага касьцёла]] ў [[Менск]]у на 1851—1857 гады<ref>Яўген Анішчанка, [https://web.archive.org/web/20230810232341/http://www.arhisan.com/istochniki/metriki/469-minskij-kafedralnyj-kostel-spisok-prikhozhan-1851-1857 Минский кафедральный костел. Список прихожан 1851—1857], Архіў гісторыка Анішчанкі, 29 студзеня 2016 г.</ref>. Сунгайлы (Сангайлы) гербаў [[Агеньчык]], [[Астоя (герб)|Астоя]], [[Любіч (герб)|Любіч]], [[Помян]] і [[Сьлепаўрон (герб)|Сьлепаўрон]] — [[Літва|літоўскі]] шляхецкі род зь [[Вільня|Вільні]] і [[Лідзкі павет|Лідзкага павету]]<ref>Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2016. S. 189, 785.</ref>. Жангаловічы (Żongołłowicz, Żongołowicz) гербаў [[Ляліва]] і [[Пабог]] — літоўскі шляхецкі род зь [[Вільня|Вільні]] і [[Віленскі павет (ВКЛ)|Віленскага павету]]<ref>Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2016. S. 884.</ref>. Жангаловічы (Żongołowicz, Żongołłowicz) — літоўскі шляхецкі род зь [[Сьвянцяны|Сьвянцянаў]]<ref>Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2022. S. 217.</ref>. Сангайлы (Songajło) — літоўскі шляхецкі род з [[Троцкі павет|Троцкага павету]]<ref>Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2022. S. 414.</ref>. Жангайловічы (Żągayłowicz, Żongayłowicz) гербу [[Каманяка]] — літоўскі шляхецкі род<ref>Гербоўнік беларускай шляхты. Т. 6. — Менск, 2020. С. 149.</ref>. Жангаловіч або Зангаловіч (Zongolowicz) — прозьвішча, зафіксаванае ў XIX стагодзьдзі ў ваколіцах [[Сувалкі|Сувалкаў]]<ref>Professor Jerzy Wisniewski, [https://web.archive.org/web/20250111095809/http://www.mem.net.pl/stg/family_names.htm List of the XIXth century Suvalki region family names], Suwalki Genealogical Society</ref>. У 1690 годзе ўпаміналіся мясцовасьці Жонгалавічы і Гашчуны Жонгалавічы ў [[Жамойцкае староства|Жамойцкім старостве]]<ref name="ML-RP-2009-51"/>. На [[Віленскі павет (ВКЛ)|гістарычнай Віленшчыне]] існаваў маёнтак Сангілаўшчына (Sangiłowszczyzna)<ref>[https://genealogia.lt/pdfs/inwentarze%20pow.pdf Inwentarze majątków w powiecie wileńskim w latach 1847—1853], Genealogia Wileńszczyzny</ref>. На 1890—1905 гады існаваў маёнтак Сангайлаўшчына (Сангалаўшчына) у Слонімскім павеце Гарадзенскай губэрні<ref>{{Літаратура/Геаграфічны слоўнік Каралеўства Польскага|11к}} [http://dir.icm.edu.pl/pl/Slownik_geograficzny/Tom_XI/73 S. 73].</ref><ref>Указатель населенным местностям Гродненской губернии, с относящимися к ним необходимыми сведениями. — Гродна, 1905. С. 154.</ref>, на 1909 год — маёнтак Сангайлоўшчына (Сангойлаўшчына) у Слуцкім павеце Менскай губэрні<ref>Список населенных мест Минской губернии. — Минск, 1909. С. 190.</ref>. На [[Лідзкі павет|гістарычнай Лідчыне]] існуе вёска [[Сангайлы]], на [[Віленскі павет (ВКЛ)|гістарычнай Віленшчыне]] — [[Сангелаўшчына]], на [[Ковенскі павет (ВКЛ)|гістарычнай Ковеншчыне]] — [[Сангайлішкі]]. == Глядзіце таксама == * [[Суна (імя)|Суна]] * [[Гайла (імя)|Гайла]] == Заўвагі == {{Заўвагі}} == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} == Літаратура == * {{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)}} {{Імёны з асновай сун}} {{Імёны з асновай гайл}} [[Катэгорыя:Мужчынскія імёны]] mwej315s92n7j8814dns92wjhamr843 0 265263 2685844 2682010 2026-08-21T20:17:42Z ~2026-45913-17 99638 /* Носьбіты */ 2685844 wikitext text/x-wiki {{Імя |імя = Ґуда |лацінка = Guda / Huda |арыгінал = Gudo |вымаўленьне = |мова_паходжаньня = [[Германскія мовы|германскія]] |варыянт = Года, Гут, Гот, Гудзь, Годзь |вытворныя = |зьвязаныя = [[Гудзейка]], [[Гудзіла]], [[Гудан]] / [[Гудзін]], [[Готаўт]], [[Годвайн]], [[Гудвіл]], [[Гутвін]], [[Гудзігал]], [[Гутгер]], [[Гудзігерд]], [[Готгін]], [[Гутар]], [[Готарт]], [[Глеб]], [[Готліб]], [[Гудман]], [[Гудымін]], [[Гудмунд|Готмант]] <br> [[Алігут]], [[Ангот]], [[Вергут]], [[Вільгод]], [[Гелігуд]], [[Даўгод]], [[Жыгуць]], [[Ілгут]], [[Мангуд]], [[Мінгуд]], [[Саргут]], [[Саўгут]], [[Сонгуць]], [[Сіргут]], [[Ягуці]] }} '''Гуда''' (''Гудзь''), '''Года''' (''Годзь''), '''Гут''', '''Гот''' — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча. == Паходжаньне == {{Асноўны артыкул|Імёны ліцьвінаў}} Гуда, Года, Гута або Гот (Gudo, Godo, Guta, Got) — імя [[Германскія мовы|германскага]] паходжаньня<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Gudo%2C+Godo%2C+Guta%2C+Got#v=snippet&q=Gudo%2C%20Godo%2C%20Guta%2C%20Got&f=false S. 659—660].</ref>. Іменная аснова -гуд- (-год-, -гут-) паходзіць ад [[Гоцкая мова|гоцкага]] guþs 'Бог'<ref>{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 17.</ref>, gôþs 'добры, старанны, пабожны' або *guts '[[Готы|гот]]'<ref>Kremer D. Die Germanischen Personennamen in Katalonien // Estudis romànics. Nr. 14, 1972. S. 134.</ref>{{Заўвага|Польска-летувіская аўтарка Юстына Вальковяк прызнае брак адэкватнага тлумачэньня іменнай асновы -гут- зь [[Летувіская мова|летувіскай мовы]], а для іменнай асновы -гуд- за найбольш адэкватнае прызнае ''gùsti'' (''guñda, gùdo'') 'прызвычаіцца, абвыкнуць; стаць разумным, хітрым; стаць мудрым'<ref>Walkowiak J. B. Litewskie nazwiska Polaków: słownik etymologiczno-frekwencyjny. — Poznań, 2019. S. 22.</ref> (не фіксуецца ў слоўніку [[Канстанцін Шырвід|Канстанціна Шырвіда]], упершыню фіксуецца толькі ў [[каралявец]]кім слоўніку 1673—1701 гадоў<ref>[http://www.lkz.lt/?zodis=gusti&id=11109600000 gùsti], Lietuvių kalbos žodynas</ref>)}}. Сярод [[Ліцьвіны|ліцьвінаў]] бытавалі імёны [[Гудзейка|Гудзейка (Гудзека, Гадзейка, Годыка)]], [[Гудзіла|Гудзіла (Гадзіла, Годэль, Гутэль)]], [[Гудзін|Гудзін (Гудзень, Годын)]], [[Готаўт|Готаўт (Готалт)]], [[Гудвіл]], [[Гутвін]], [[Гудзігал]], [[Гутгер]], [[Гудзігерд|Гудзігерд (Гудгерд, Годгерд)]], [[Готгін]], [[Гутар|Гутар (Гутэр, Гудэр, Кудэр)]], [[Готарт]], [[Глеб]], [[Гудман|Гудман (Гутман)]], [[Гудымін]], [[Гудмунд|Готмант]], [[Алігут]], [[Ангот]], [[Вергут]], [[Вільгод]], [[Гелігуд|Гелігуд (Гелгод)]], [[Даўгод|Даўгод (Даўгот)]], [[Жыгуць]], [[Ілгут]], [[Мангуд]], [[Мінгуд]], [[Саргут]], [[Саўгут]], [[Сонгуць]], [[Сіргут]], [[Эйгот]], [[Ягуці]]. Адзначаліся германскія імёны Gudecke (Godica), Gudila (Godila, Godel, Güttel), Gudin (Godenus, Godin), Gotolt, Goedwil (Góðvili), Gutvinus (Guduin), Godegel, Gutgerius, Gudegerdus (Godegardus, Gudhgärdh), Göttgen, Guter (Guder, Kuder), Gotard, Goteleib, Gudman (Guotman), Goudemen, Gutmunt (Gotmundus), Algut, Angodus, Vergot, Willegod, Gelgod, Dagott, Sigot, Illgut, Mangod, Mengodus, Sargood, Savegotus (Savegodo), Sungod, Sireguti, Eygoti (Eyguti), Águti. Этымалягічны слоўнік старапольскіх асабовых імёнаў, выдадзены [[Польская акадэмія навук|Польскай акадэміяй навук]], адзначае гістарычнае бытаваньне ў Польшчы германскіх імёнаў Got (Gota, Guta), Gutko (Gutka), Gotysz (Gotosza), Gutyna, Godbold, Godobert, Godekin (Godkin), Guter, Godart (Gotart, Gutart, Gothart), Gotlib, Gotysman, Gotschalk, Gotalt, Gotwin<ref>Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 5: Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego. — Kraków, 1997. S. 75—76.</ref>. Апроч таго, у Польшчы гістарычна бытавалі імёны Гадзімір (Godzimir) і Гадзіслаў (Godislaus)<ref>Słownik staropolskich nazw osobowych. T. 2. — Wrocław, 1968—1970. S. 147—148.</ref>. У [[Прусія|Прусіі]] бытавалі імёны ''Gutte'' (1360 год)<ref>Pierson W. Altpreußischer Namenkodex // Zeitschrift für Preußische Geschichte und Landeskunde. — Berlin, 1873. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=2sdWAAAAcAAJ&q=Gutte+1360#v=snippet&q=Gutte%201360&f=false S. 510].</ref>, ''Godiko / Gotko / Gudeike''{{Заўвага|Адзначалася старажытнае германскае імя Godica (Gutthica)<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Godica+Gutthica#v=snippet&q=Godica%20Gutthica&f=false S. 354].</ref>}} (1308, 1354 і 1371 гады)<ref>Pierson W. Altpreußischer Namenkodex // Zeitschrift für Preußische Geschichte und Landeskunde. — Berlin, 1873. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=2sdWAAAAcAAJ&q=Gotko#v=snippet&q=Gotko&f=false S. 507—508].</ref><ref>Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=RdZD6OjYXgoC&q=Gudeike#v=snippet&q=Gudeike&f=false S. 36].</ref>, ''Guddenne''{{Заўвага|Адзначалася старажытнае германскае імя Gudin (Godenus)<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Gudin%2C+Godin%2C+Godino#v=snippet&q=Gudin%2C%20Godin%2C%20Godino&f=false S. 660—661].</ref>}} (1422 год)<ref>Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=RdZD6OjYXgoC&q=Guddenne#v=snippet&q=Guddenne&f=false S. 37].</ref>, ''Kwder''{{Заўвага|Адзначалася германскае імя Kuder (Guder)<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Kuder+Guder#v=snippet&q=Kuder%20Guder&f=false S. 662].</ref>}} (1395 год)<ref>Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=RdZD6OjYXgoC&q=Kwder#v=snippet&q=Kwder&f=false S. 49].</ref>, ''Algutte / Algotte''{{Заўвага|Адзначалася старажытнае германскае імя Algut<ref>Nielsen O. Olddanske personnavne. — Kjøbenhavn, 1883. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=CklczPR-UuAC&q=Algut#v=snippet&q=Algut&f=false S. 3].</ref> (Algot<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Algot#v=snippet&q=Algot&f=false S. 167].</ref>)}} (1399 і каля 1400 году)<ref>Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=RdZD6OjYXgoC&q=Algutte+Algotte#v=snippet&q=Algutte%20Algotte&f=false S. 12].</ref>, ''Aldegut''{{Заўвага|Адзначалася старажытнае германскае імя Aldguda<ref>Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 30.</ref>}} (1363 год)<ref>Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=RdZD6OjYXgoC&q=Aldegut#v=snippet&q=Aldegut&f=false S. 11].</ref>, ''Sawgute / Sawgotthe''{{Заўвага|Адзначалася старажытнае германскае імя Savegotis<ref>Kremer D. Die Germanischen Personennamen in Katalonien // Estudis romànics. Nr. 15, 1973. S. 18 (264).</ref>}}<ref>Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=RdZD6OjYXgoC&q=Sawgute+%2F+Sawgotthe#v=snippet&q=Sawgute%20%2F%20Sawgotthe&f=false S. 90].</ref>, ''Wiligot''{{Заўвага|Адзначалася старажытнае германскае імя Willigut<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=2854+f%C3%BCr+gunt+#v=snippet&q=2854%20f%C3%BCr%20gunt&f=false S. 1599].</ref>}} (1385 і 1388 гады)<ref>Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=RdZD6OjYXgoC&q=Wiligot#v=snippet&q=Wiligot&f=false S. 117].</ref>. У 1604 годзе ў [[Каралявец]]кім унівэрсытэце навучаўся ''Johannes Gut, Neidenburgensis Borussus''<ref>Die matrikel der Universität Königsberg i. Pr. Bd. 1: Die Immatrikulationen von 1544—1656. — Leipzig, 1910. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=-sZYzw8knMEC&q=Gut#v=snippet&q=Gut&f=false S. 164].</ref>. У [[Наўгародзкая рэспубліка|Ноўгарадзе]] ў 1080-я гады адзначалася германскае імя Азгут (Asgut)<ref>Мельникова Е. А. Скандинавские рунические надписи: Новые находки и интерпретации. Тексты, перевод, комментарий. — М., 2001. С. 208—209.</ref>. У [[Беласток]]у адзначалася германскае прозьвішча Годрыд: ''honestis Simone Godryd''{{Заўвага|Адзначалася старажытнае германскае імя Guderit (пазьнейшае Godrid)<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Godrid#v=snippet&q=Godrid&f=false S. 684].</ref>}} (1744 год)<ref>Dacewicz L. Antroponimia Białegostoku w XVII—XVIII wieku. — Białystok, 2001. S. 117.</ref>. Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: ''Мы от [[Русіны|рода Рускаг]]: <...> Гоуды<ref>[http://starbel.by/dok/d119.htm Договор между Русью и Византией (911)]{{Недаступная спасылка|date=March 2025 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}, Fontes historiae Magni Ducatus Lithuaniae</ref> <...> Мы от рода Рускаго, съли и гостье: [[Івар|Иворъ]] солъ [[Ігар|Игоревъ]] великаго князя Рускаго… Алвадъ Гудовъ'' ([[Аповесьць мінулых часоў]])<ref>[http://starbel.by/dok/d138.htm Договор между Русью и Византией (944/945)]{{Недаступная спасылка|date=March 2025 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}, Fontes historiae Magni Ducatus Lithuaniae</ref>; ''[[Гер’ят|Кгирять]] Кготевич'' (20 лютага 1466 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|3к}} P. 24.</ref>; ''именеицо в [[Менск]]омъ повете… Кготевича'' (27 ліпеня 1495 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|6-1к}} P. 93.</ref>; ''на землю Кготевъщину в Медницъкомъ повете… Кготевщины… Кготевщину'' (16 ліпеня 1496 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|6к}} P. 131.</ref>; ''панъ Миколай Кгутъ'' (17 студзеня 1516 году)<ref>Литовская метрика. Т. 1. — СПб., 1903. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=i8MDAAAAYAAJ&q=%D0%BA%D0%B3%D1%83%D1%82%D1%8A#v=snippet&q=%D0%BA%D0%B3%D1%83%D1%82%D1%8A&f=false С. 262—263].</ref>; ''haereditate mea, quae vocatur Guthowczyzna'' (12 лютага 1516 году)<ref>Rowell S. C. Acta primae visitationis diocesis vilnensis anno domini 1522 peractae. Vilniaus Kapitulos Archyvo Liber IIb atkūrimas. — Vilnius, 2015. P. 263.</ref>; ''hominibus Gudziewiczy'' (6 лістапада 1518 году)<ref>Rowell S. C. Acta primae visitationis diocesis vilnensis anno domini 1522 peractae. Vilniaus Kapitulos Archyvo Liber IIb atkūrimas. — Vilnius, 2015. P. 63.</ref>; ''слугъ путных [[Браслаў|Бряславъского]] повету… Кгутевичов'' (27 студзеня 1530 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|224к}} P. 356.</ref>; ''пустотинъ къ тому жъ двору нашому въ повете Ойракгольскомъ, на имя: Кготовъщину'' (29 красавіка 1542 году)<ref>Сборник палеографических снимков с древних грамот и актов, хранящихся в Виленском центральном архиве и Виленской публичной библиотеке. Вып. 1. — Вильна, 1884. С. 16.</ref>; ''два земянины Луковского повету Едамъ Кгутъ'' (3 жніўня 1546 году)<ref>Археографический сборник документов, относящихся к истории Северо-западной Руси. Т. 1. — Вильна, 1867. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=22RcAAAAcAAJ&q=%D0%9A%D0%B3%D1%83%D1%82%D1%8A#v=snippet&q=%D0%9A%D0%B3%D1%83%D1%82%D1%8A&f=false С. 47].</ref>; ''село [[Лучыцы (Клецкі раён)|Лучицы]] и Фойная… Кудичь брать его'' (1552 год)<ref>Архив Юго-Западной России. Ч. 7, т. 1. — Киев, 1886. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=XwgyAQAAIAAJ&q=%D0%9A%D1%83%D0%B4%D0%B8%D1%87%D1%8C#v=snippet&q=%D0%9A%D1%83%D0%B4%D0%B8%D1%87%D1%8C&f=false С. 638].</ref>; ''Mysz Hudziewicz'' (1552—1555 гады<ref>Писцовая книга Пинского и Клецкого княжеств, составленная Пинским старостою Станиславом Хвальчевским в 1552—1555 г. — Вильна, 1884. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=fO9EAAAAYAAJ&q=Hudziewicz#v=snippet&q=Hudziewicz&f=false С. 361].</ref>; ''бояры путными на ймя: Юри Кгудовичъ'' (1557 год)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|43к}} С. 85.</ref>; ''Pawel a Piothr Gudiewiczy… Romieiko Godziewicz'' (1558 год)<ref>Писцовая книга Гродненской экономии с прибавлениями, изданная Виленской Комиссией для разбора древних актов. Ч. 1. — Вильна, 1881. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=Hvt6OUpCnNoC&q=Gudiewiczy#v=snippet&q=Gudiewiczy&f=false С. 356, 397].</ref>; ''Paweł Gutowicz'' (2 траўня 1558 году)<ref>Акты издаваемые Виленской археографической комиссией. Т. 14. — Вильна, 1887. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=8cM7AQAAMAAJ&q=Gutowicz#v=snippet&q=Gutowicz&f=false С. 55].</ref>; ''Яцко Кудевичъ'' (1563 год)<ref>Ревизия Кобринской экономии: составленная в 1563 году королевским ревизором Дмитрием Сапегой. — Вильна, 1876. С. 39.</ref>; ''Гудъ Кузма'' (1566 год)<ref>Документы Московского архива Министерства юстиции. Т. 1. — М., 1897. С. 393.</ref>; ''Амьброжей Станиславовичъ Кгудевичъ… з ыменья своего з Кгудевичъ… Петръ Станиславовичъ Кгудевичъ… Лукашъ Щастновичъ Кгудевичъ''<ref>Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=3Ih5AqeL2iwC&q=%40%D0%9A%D0%B3%D1%83%D0%B4%D0%B5%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%8A#v=snippet&q=%40%D0%9A%D0%B3%D1%83%D0%B4%D0%B5%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%8A&f=false С. 644].</ref>, ''Янова вдова з Кгутовъ''<ref>Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=3Ih5AqeL2iwC&q=%40%D0%9A%D0%B3%D1%83%D1%82%D0%BE%D0%B2%D1%8A#v=snippet&q=%40%D0%9A%D0%B3%D1%83%D1%82%D0%BE%D0%B2%D1%8A&f=false С. 1014].</ref>, ''Кгутъ Мартиновичъ''<ref>Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=-wI5AQAAMAAJ&q=%D0%9A%D0%B3%D1%83%D1%82%D1%8A#v=snippet&q=%D0%9A%D0%B3%D1%83%D1%82%D1%8A&f=false С. 1299].</ref> (1567 год); ''Станиславъ Яновичъ Гудовичъ… Гудовича… Гудовичу'' (6 ліпеня 1568 году)<ref>Акты, издаваемые Виленской Комиссией для разбора древних актов. Т. 24. — Вильна, 1897. С. 294—295.</ref>; ''земяном повету ковенского… з роду Янвилов с Пядев… Валентыну Кгудовичу… з роду Кгудовичов от Каплиц Воитеху а Мартину Матеевичом'' (15 верасьня 1568 году)<ref>Jablonskis K. Archyvinės smulkmenos // Praeitis. T. 2. — Kaunas, 1933. P. 415—416.</ref>; ''Janusz Kodewicz'' (14 ліпеня 1578 году)<ref>Акты, издаваемые Виленской Комиссией для разбора древних актов. Т. 25. — Вильна, 1898. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=IOYDAAAAYAAJ&q=Kodewicz#v=snippet&q=Kodewicz&f=false С. 110].</ref>; ''czeladz dworna… Dorota Godowna'' (14 студзеня 1632 году)<ref>Lietuvos inventoriai XVII a. — Vilnius, 1962. P. 118.</ref>; ''и пна Юря Кгута Загорского, земян гсдарских повету Пиньского'' (6 кастрычніка 1639 году)<ref>Акты, издаваемые Виленской Комиссией для разбора древних актов. Т. 33. — Вильна, 1908. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=6nsZAAAAYAAJ&q=%D0%9A%D0%B3%D1%83%D1%82%D0%B0#v=snippet&q=%D0%9A%D0%B3%D1%83%D1%82%D0%B0&f=false С. 313].</ref>; ''Jerzy Gutt Zagorski'' (8 кастрычніка 1639 году)<ref>Акты издаваемые Виленской комиссией для разбора древних актов. Т. 33. — Вильна, 1908. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=6nsZAAAAYAAJ&q=Jerzy+Gutt+Zagorski#v=snippet&q=Jerzy%20Gutt%20Zagorski&f=false С. 314].</ref>; ''пана Саломона Кгудовича — стольника Вилкомирского'' (26 чэрвеня 1647 году)<ref>Акты, издаваемые Виленской Комиссией для разбора древних актов. Т. 24. — Вильна, 1897. С. 493.</ref>; ''Юрко Гуденъко… Иванъ Гуда'' (1649 год)<ref>Реєстр Війська Запорозького 1649 року. — К., 1995. С. 255, 279.</ref>; ''P-a Juria Gutta Zahorskaho'' (31 сьнежня 1658 году)<ref>Акты издаваемые Виленской комиссией для разбора древних актов. Т. 33. — Вильна, 1908. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=6nsZAAAAYAAJ&q=Juria+Gutta+Zahorskaho#v=snippet&q=Juria%20Gutta%20Zahorskaho&f=false С. 386].</ref>; ''панъ Миколай Кгутъ Коломыский'' (21 студзеня 1664 году)<ref>Акты, издаваемые Виленской Комиссией для разбора древних актов. Т. 20. — Вильна, 1893. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=i_A4AQAAMAAJ&q=%D0%9A%D0%B3%D1%83%D1%82%D1%8A+%D0%9A%D0%BE%D0%BB%D0%BE%D0%BC%D1%8B%D1%81%D0%BA%D0%B8%D0%B9#v=snippet&q=%D0%9A%D0%B3%D1%83%D1%82%D1%8A%20%D0%9A%D0%BE%D0%BB%D0%BE%D0%BC%D1%8B%D1%81%D0%BA%D0%B8%D0%B9&f=false С. 364].</ref>; ''Jan Gud, lesniczy y osadczy miszucki'' (3 сакавіка 1718 году)<ref>Тяжбы литовских крестьян и жителей местечек с управителями имений: сборник документов. Ч. 2. — Вильнюс, 1961. [https://books.google.by/books?id=X_CMGROxcMUC&q=Jan+Gud,+lesniczy&dq=Jan+Gud,+lesniczy&hl=ru&newbks=1&newbks_redir=0&sa=X&ved=2ahUKEwjIn-Ta5pSHAxWcgf0HHW0-CBkQ6AF6BAgEEAI С. 74].</ref>; ''Heva Gudowa'' (1723 год)<ref>[https://www.genmetrika.eu/pasvalio_sant_1706-1729.html Pasvalio Šv. Jono Krikštytojo parapijos jungtuvių įrašai 1706—1729 m.], Nepriklausomas virtualus archyvas GENMETRIKA</ref>; ''Wasil Goda'' (1728 год)<ref>[https://sources.ruzhany.info/112_25a.html «Inwentarż Maiętnosci Rożaneÿ» 1728], НГАБ. Ф. 1928, воп. 1, спр. 208.</ref>; ''Gutowsk'' (1744 год)<ref>[https://pawet.net/library/history/city_district/religion/d_1744/diecezja_wile%C5%84ska,_1744.html Diecezja Wileńska, 1744], [[Pawet]], 20 лютага 2011 г.</ref>; ''Josephus Gudowicz… Lituanus natus'' (1764 год)<ref>Die Matrikel des päpstlichen Seminars zu Braunsberg 1578—1798. — Braunsberg, 1925. S. 162.</ref>; ''Ewa Gut'' (1785 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=22br&rid=B&search_lastname=Gut&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Odelsk], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Jan Gudowicz'' (1787 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=S&w=22br&rid=S&search_lastname=Gudowicz&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Traby], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Wawrzyniec Godz'' (сакавік 1798 году)<ref>Акты издаваемые Виленской комиссией для разбора древних актов. Т. 38. — Вильна, 1914. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=tTo9AQAAMAAJ&q=Godz#v=snippet&q=Godz&f=false С. 376].</ref>; ''Agata Gott'' (1799 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=22br&rid=B&search_lastname=Gott&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Bielica alias Jelna], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Stefan Got'' (1802 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=S&w=22br&rid=S&search_lastname=Got&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Żołudek], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Marcela Gotowicz'' (1839 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=22br&rid=B&search_lastname=Gotowicz&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Żodziszki], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Franciszka Godowicz'' (1863 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=23lt&rid=2983&search_lastname=&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&rpp1=6450&searchtable=&rpp2=50 Giedrojcie], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>{{Заўвага|Таксама: * Згут (параўн.: ''Dawid Żminigajło Jawgiel'', т. б. ''z Minigajła''<ref>Akta zjazdów stanów Wielkiego Księstwa Litewskiego. T. 2. — Warszawa, 2009. S. 303, 443.</ref>): ''Mikolaj Zgutę'' (1609 год)<ref>Lietuvos inventoriai XVII a. — Vilnius, 1962. P. 42.</ref>; * Гудзінт, Гудзянт: ''Franciszek Gudzint'' (9 лютага 1791 году)<ref>Akta sejmiku kowieńskiego z lat 1733—1795. — Warszawa, 2019. S. 463.</ref>, Гудзянтовіч (Gudziantowicz) — прозьвішча, зафіксаванае ў XIX стагодзьдзі ў ваколіцах [[Сувалкі|Сувалкаў]]<ref>Professor Jerzy Wisniewski, [http://www.mem.net.pl/stg/family_names.htm List of the XIXth century Suvalki region family names], Suwalki Genealogical Society</ref>; * Готлінь, Гудэлін (адзначалася старажытнае германскае імя Gotelin, Godelin<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Gotelin#v=snippet&q=Gotelin&f=false S. 660].</ref>): ''Rozalia Gudelin'' (1835 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=23lt&rid=8487&search_lastname=&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&rpp1=650&searchtable=&rpp2=50 Barbaryszki], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>, ''Gotliń'' (1909 год)<ref>[https://genealogia.lt/pdfs/parafia_ejszyska_1909r.pdf Parafia ejszyska w 1909 r.], Genealogia Wileńszczyzny</ref>; * Гудыш (адзначалася германскае імя Gotysz<ref>Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 5: Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego. — Kraków, 1997. S. 76.</ref>): Іван Гудыш (1896—?) — [[беларусы|беларус]], які [[Савецкія рэпрэсіі ў Беларусі|пацярпеў ад уладаў СССР]]<ref>[https://chumakou.com/projects/belarus1937/index4.html Беларусь: жертвы сталинских репрессий], Книга памяти Амурской обл.</ref>; * Годвайш, Годвайс (адзначалася германскае імя Guðrvísi<ref>Lind E. H. Norsk-isländska dopnamn ock fingerade namn från medeltiden. — Uppsala, 1915. S. 391, 1114.</ref>, Gottweiß<ref>[commons.wikimedia.org/w/index.php?title=Special:ListFiles/Kazimier_Lachnovič&ilshowall=1 Gottweiß (Familienname)], GenWiki</ref>): ''Kazimierz Godwoysz'' (14—17 жніўня 1655 году)<ref>Akta zjazdów stanów Wielkiego Księstwa Litewskiego. T. 2. — Warszawa, 2009. S. 285.</ref>, ''Jan Godwoysz'' (1667 год)<ref>Metryka Litewska. Rejestry podymnego Welkiego Ksiestwa. Księstwo Żmudzkie 1690 r. — Warszawa, 2009. S. 152.</ref>, ''Stefanowi Godwojszowi'' (1784 год)<ref>Ukmergės dekanato vizitacija 1784 m. Fontes Historiae Lituaniae. Wol. VIII. — Vilnius, 2009. P. 106.</ref>, Браніслаў Годвайс — каталік з [[Расенскі павет|Расенскага павету]], зьніклы ў [[Першая сусьветная вайна|Першую сусьветную вайну]]<ref>Именной список №1069 убитым, раненым и без вести пропавшим солдатам. — СПб., 1914. [https://viewer.rsl.ru/rsl01004358637?page=136 С. 17100].</ref>; * Годвяд, Годвад (адзначалася германскае імя Gudhvidh, Gudvidus<ref>Sveriges medeltida personnamn. Hft. 8. — Lund, 1983. S. 412.</ref>): ''Кгодвяд [[Наргайла|Наркгаиловичъ]]'' (1528 год)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 165.</ref>, ''Ignacy Godwod'' (1829 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=S&w=23lt&rid=6484&search_lastname=Godwod&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Korwie], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; * Гудвал (адзначалася старажытнае германскае імя Gudwalus<ref>Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 113.</ref>): у [[Прусія|Прусіі]] адзначалася прозьвішча Guttwall<ref>[https://www.online-ofb.de/namelist.php?nachname=GUTTWALL&ofb=marggrabowa&modus=&lang=de GUTTWALL], Verein für Computergenealogie e.V. (CompGen)</ref>, у гістарычнай Прусіі існуе вёска [[Гудвален]]; * Готвір (адзначалася старажытнае германскае імя Gotwar<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Gotwar#v=snippet&q=Gotwar&f=false S. 685].</ref>): ''Ewa Gotwir'' (1763 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=10pl&rid=B&search_lastname=Gotwir&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Suwałki], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; * Гудзелгоўць, Годгаўд, Гудгаўд (адзначаліся старажытныя германскія імёны Godelgaudus<ref>Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 113.</ref> і Gauthigoth<ref>Ao. Prof. Dr. Hermann Reichert, [https://homepage.univie.ac.at/hermann.reichert/studententexte/Lexikon_der_altgermanischen_Namen.docx Lexikon der altgermanischen Namen]</ref>, Goldegodo<ref>Piel J. M., Kremer D. Hispano-gotisches Namenbuch. Der Niederschlag des Westgotischen in den alten und heutigen Personen- und Ortsnamen der Iberischen Halbinsel. — Heidelberg, 1976. [https://books.google.by/books?id=OwkWAQAAMAAJ&q=%22Goldegodo%22&dq=%22Goldegodo%22&hl=ru&newbks=1&newbks_redir=0&sa=X&ved=2ahUKEwiZnq_h96KKAxWM8bsIHYIqO3QQ6AF6BAgFEAI S. 159].</ref>): ''села Кгуделкговъцовъ'' (5 студзеня 1566 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|44к}} С. 112.</ref>, ''Adolfina Gudgowd'' (1886 год)<ref>Sprawozdanie Dyrekcyi Zjednoczonego Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie z Czynności za Rok 1886. — Kraków, 1887. S. 46.</ref>, у 1589 годзе ўпамінаецца зямля Годгаўдзішкі (''Годговдишки'') у [[Жамойцкае староства|Жамойцкім старостве]]<ref>Опись документов Виленского центрального архива древних актовых книг. Вып. 2. ― Вильна, 1903. С. 41.</ref>; * Кудрат, Гудрат (адзначалася старажытнае германскае імя Guderada<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Guderada#v=snippet&q=Guderada&f=false S. 662].</ref>): ''Ясъ Кудратовичъ'' (1528 год)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 89.</ref>, Гудрат (''Gudrat'') — прозьвішча, гістарычна зафіксаванае на тэрыторыі цяперашняй [[Летува|Летувы]]<ref>Lietuvių pavardžių žodynas. T. 1. — Vilnius, 1985. P. 738.</ref>; * Вангут (адзначалася старажытнае германскае імя Vuanagodus<ref>Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 215.</ref>): у гістарычнай Прусіі існуе вёска [[Вангуты]]; * Юргут: Юргутовічы (Jurgutowicz) гербу [[Даленга (герб)|Даленга]] — літоўскі шляхецкі род зь Віленшчыны<ref>Ciechanowicz J. Rody rycerskie Wielkiego Księstwa Litewskiego. T. 3. — Rzeszów, 2001. S. 232.</ref>}}. == Носьбіты == * [[Гуда (нобіль)|Гуда]] ({{†}} па 388) — [[Готы|гоцкі]] нобіль [[Каралеўства вандалаў і алянаў|Каралеўства вандалаў]] * Мікалай Гут — [[Ліцьвіны|літоўскі баярын]], які ўпамінаецца ў 1516 годзе * Юры Гут Загорскі — [[Зямяне|зямянін]] [[Наваградзкі павет|Наваградзкга павету]] [[Вялікае Княства Літоўскае|Вялікага Княства Літоўскага]], які ўпамінаецца ў 1639 і 1658 гадох * Станіслаў Марцінавіч Гудовіч — [[Юрбург|юрбурскі]] зямянін, які ўпамінаецца ў 1581 годзе<ref>Опись документов Виленского центрального архива древних актовых книг. Вып. 1. ― Вильна, 1901. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=XhILAAAAIAAJ&q=%D0%93%D1%83%D0%B4%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%83#v=snippet&q=%D0%93%D1%83%D0%B4%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%83&f=false С. 66].</ref> * Пётар і Тамаш Мацеевічы Гудзевічы — [[Вялёна|вялёнскія]] зямяне, якія ўпамінаюцца ў 1586 годзе<ref>Опись документов Виленского центрального архива древних актовых книг. Вып. 1. ― Вильна, 1901. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=XhILAAAAIAAJ&q=%D0%93%D1%83%D0%B4%D0%B5%D0%B2%D0%B8%D1%87%D0%B0%D0%BC%D1%8A#v=snippet&q=%D0%93%D1%83%D0%B4%D0%B5%D0%B2%D0%B8%D1%87%D0%B0%D0%BC%D1%8A&f=false С. 197].</ref> * Кацярына Гудзевічаўна (Katarzyna Gudziewiczowa) — [[Вільня|віленская]] [[Мяшчане|мяшчанка]], якая ўпамінаецца ў 1698 годзе<ref>Testamenty w księgach miejskich wileńskich z XVI i XVII wieku. Katalog. — Warszawa, 2017. S. 77.</ref> * Кандрат Готаў — жыхар мястэчку [[Ігумен]]у, які ўпамінаецца ў 1701 годзе<ref>Яўген Анішчанка, [http://www.arhisan.com/istochniki/opisaniya/1009-igumen-inventar-1701-g-v-minskom-voevodstve Игумен инвентарь 1701 г. в Минском воеводстве]{{Недаступная спасылка|date=June 2024 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}, Архіў гісторыка Анішчанкі, 17 сакавіка 2018 г.</ref> * Аўсей Гута — жыхар мястэчку [[Горкі|Горак]], які ўпамінаецца ў 1742 годзе<ref>Яўген Анішчанка, [https://web.archive.org/web/20230810230423/http://www.arhisan.com/istochniki/opisaniya/698-gorki-grafstvo-inventar-1742-g-v-orshanskom-povete Горки графство инвентарь 1742 г. в Оршанском повете], Архіў гісторыка Анішчанкі, 10 кастрычніка 2016 г.</ref> * Андрэй Гута — жыхар вёскі [[Зубкі|Зубкоў]] ([[Гарадзенскі павет]]), які ўпамінаецца ў 1775 годзе<ref>Яўген Анішчанка, [https://web.archive.org/web/20230810225146/http://www.arhisan.com/istochniki/opisaniya/642-volpa-starostvo-inventar-1775-g Волпа староство инвентарь 1775 г.], Архіў гісторыка Анішчанкі, 18 чэрвеня 2016 г.</ref> * Іван, Майсей і Сідар Гуты — жыхары вёскі [[Пагост]]у ([[Пінскі павет]]), якія ўпамінаюцца ў 1783 годзе<ref>Яўген Анішчанка, [http://vilejski-uezd.by/threads/sajt-istorika-anischenko-e-k.4628/page-2 Черница инвентарь 1783 г. в Пинском повете], Архіў гісторыка Анішчанкі, 15 кастрычніка 2018 г.</ref> * Базыль і Тамаш Гудовічы — шляхцічы [[Менскае ваяводзтва|Менскага ваяводзтва]], якія ўпамінаюцца ў 1787 годзе<ref>Яўген Анішчанка, [https://web.archive.org/web/20230810225136/http://www.arhisan.com/istochniki/opisaniya/721-shlyakhta-minskogo-voevodstva-na-sejmike-1787-g Шляхта Минского воеводства на сеймике 1787 г.], Архіў гісторыка Анішчанкі, 23 сьнежня 2016 г.</ref> * Стэфан Гот — жыхар [[Лідзкі павет|Лідзкага павету]] на 1795 год<ref>Анищенко Е. К. Шляхта Лидского повета: Список XVIII ст. — Минск, 2013. С. 261.</ref> * Емяльян Гот — [[Уніяцкая царква ў Рэчы Паспалітай|уніят]] [[Збляны (Лідзкі раён)|Зблянскай]] парафіі, які ўпамінаецца ў 1829 годзе<ref name="Laures-2017">[[Леанід Лаўрэш|Лаўрэш Л.]] Прыход ў Зблянах // Лідскі летапісец. № 3 (79), 2017. С. 30—48.</ref> * Сьцяпан Гут (1872—?) — [[беларусы|беларус]] з ваколіцаў [[Ворша|Воршы]], які [[Савецкія рэпрэсіі ў Беларусі|пацярпеў ад уладаў СССР]]<ref name="Memaryjal">[https://chumakou.com/projects/belarus1937/index4.html Беларусь: жертвы сталинских репрессий], Белорусский «Мемориал»</ref> * Вячаслаў Гудовіч (1883—?) — беларус зь [[Вязьма|Вязьмы]], які пацярпеў ад уладаў СССР<ref>[https://chumakou.com/projects/belarus1937/index4.html Беларусь: жертвы сталинских репрессий], Книга памяти Омской обл.</ref> * Міхал Гудовіч (1895—?) — беларус з ваколіцаў [[Лепель|Лепелю]], які пацярпеў ад уладаў СССР<ref>[https://chumakou.com/projects/belarus1937/index4.html Беларусь: жертвы сталинских репрессий], Книга памяти Пермской обл.</ref> * Іван Гута (1897—?) — беларус з ваколіцаў [[Карэлічы|Карэлічаў]], які пацярпеў ад уладаў СССР<ref name="Memaryjal"/> * Юльян Гуда (1899—1938) — беларус, забіты ўладамі СССР<ref>[https://chumakou.com/projects/belarus1937/index4.html Беларусь: жертвы сталинских репрессий], Книга памяти Краснодарского края</ref> * Сяргей Гуд (1906—?) — беларус, які пацярпеў ад уладаў СССР<ref>[https://chumakou.com/projects/belarus1937/index4.html Беларусь: жертвы сталинских репрессий], Книга памяти Новосибирской области</ref> Прыдомкам Гут карыстаўся шляхецкі род [[Кульчыцкія|Кульчыцкіх]] гербу [[Сас]]<ref>Stekert A. Przydomki polskie, litewskie i rusińskie. — Kraków, 1897. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=chg-AAAAIAAJ&q=Gut#v=snippet&q=Gut&f=false S. 44].</ref>. Готы — [[Уніяцкая царква ў Рэчы Паспалітай|уніяты]] [[Збляны (Лідзкі раён)|Зблянскай]] парафіі<ref name="Laures-2017"/>. Гудзі — уніяты [[Ганчары (Пружанскі раён)|Ганчарскай]] парафіі<ref>[[Леанід Лаўрэш|Лаўрэш Л.]] Прыходы ў Ганчарах і Дакудаве // Лідскі летапісец. № 4 (92), 2020. С. 61—71.</ref>. Гатовічы (Gotowicz) — прыгонныя зь вёскі [[Сыраваткі|Сыраваткаў]] (каля [[Жодзішкі|Жодзішкаў]]), якія ўпамінаюцца ў XIX стагодзьдзі<ref>Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2022. S. 53.</ref>. Готы — [[парафія]]не царквы ў [[Сьвіслач (Магілёўская вобласьць)|Сьвіслачы]] ([[Менскі павет|Меншчына]]) на 1889—1892 гады<ref>Яўген Анішчанка, [http://www.arhisan.com/istochniki/opisaniya/249-svisloch-tserkov-bobrujskogo-uezda-prikhozhane Свислочь церковь Бобруйского уезда прихожане]{{Недаступная спасылка|date=June 2024 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}, Архіў гісторыка Анішчанкі, 21 ліпеня 2015 г.</ref>. Гадзевічы (Godziewicz) і Гуты (Gutt) — [[Літва|літоўскія]] шляхецкія роды зь [[Вільня|Вільні]]<ref>Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2016. S. 503, 515.</ref>. Гудовічы (Gudowicz) гербаў [[Адравонж (герб)|Адравонж]] і [[Пабог]] — літоўскі шляхецкі род зь Вільні і [[Віленскі павет (ВКЛ)|Віленскага павету]]<ref>Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2016. S. 513.</ref>. Гутовічы (Gutowicz) — літоўскі шляхецкі род з [[Троцкі павет|Троцкага павету]]<ref>Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2022. S. 280.</ref>. Гуды (Gud) гербу [[Прус (гербу)|Прус I]] — літоўскі шляхецкі род з ваколіцаў [[Дзісна|Дзісны]]<ref>Ciechanowicz J. Rody rycerskie Wielkiego Księstwa Litewskiego. T. 6. — Rzeszów, 2006. S. 150.</ref>. На 1901 год існавала сяло Гудаўка ў Старадубскім павеце, вёска Гудаўка ў Сураскім павеце і сяло Гудава ў Мглінскім павеце Чарнігаўскай губэрні<ref>Список населенных мест Черниговской губернии, имеющих не менее 10 жителей, по данным за 1901 год. — Чернигов, 1902. С. 43.</ref>. На 1904 год існавала вёска Гудзіна ў Ельнянскім павеце Смаленскай губэрні<ref>Список населенных мест Смоленской губернии. — Смоленск, 1904. С. 247.</ref>. На [[Гарадзенскі павет|гістарычнай Гарадзеншчыне]] існуе вёска [[Гудзевічы]], на [[Менскі павет|гістарычнай Меншчыне]] — [[Гудавічы]] і [[Гудоўшчына]], на [[Ашмянскі павет|гістарычнай Ашмяншчыне]] — [[Гудаўшчына]] і [[Гуцішкі]], на [[Аршанскі павет|гістарычнай Аршаншчыне]] — [[Гудава Зямянскае]] і [[Новае Гудава]]. Назву [[Гудзішкі]] маюць вёскі на гістарычных Ашмяншчыне і [[Лідзкі павет|Лідчыне]]. == Глядзіце таксама == * [[Гуды]] == Заўвагі == {{Заўвагі}} == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} {{Германскія імёны-асновы}} {{Імёны з асновай гуд}} [[Катэгорыя:Мужчынскія імёны]] 6i9nmtp62hnq70ay9mvyn8w4hc1kd6y 2685845 2685844 2026-08-21T20:18:33Z ~2026-45913-17 99638 2685845 wikitext text/x-wiki {{Імя |імя = Ґуда |лацінка = Guda / Huda |арыгінал = Gudo |вымаўленьне = |мова_паходжаньня = [[Германскія мовы|германскія]] |варыянт = Года, Гут, Гот, Гудзь, Годзь |вытворныя = |зьвязаныя = [[Гудзейка]], [[Гудзіла]], [[Гудан]] / [[Гудзін]], [[Готаўт]], [[Годвайн]], [[Гудвіл]], [[Гутвін]], [[Гудзігал]], [[Гутгер]], [[Гудзігерд]], [[Готгін]], [[Гутар]], [[Готарт]], [[Глеб]], [[Готліб]], [[Гудман]], [[Гудымін]], [[Гудмунд|Готмант]] <br> [[Алігут]], [[Ангот]], [[Вергут]], [[Вільгод]], [[Гелігуд]], [[Даўгод]], [[Жыгуць]], [[Ілгут]], [[Мангуд]], [[Мінгуд]], [[Саргут]], [[Саўгут]], [[Сонгуць]], [[Сіргут]], [[Ягуці]] }} '''Гуда''' (''Гудзь''), '''Года''' (''Годзь''), '''Гут''', '''Гот''' — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча. == Паходжаньне == {{Асноўны артыкул|Імёны ліцьвінаў}} Гуда, Года, Гута або Гот (Gudo, Godo, Guta, Got) — імя [[Германскія мовы|германскага]] паходжаньня<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Gudo%2C+Godo%2C+Guta%2C+Got#v=snippet&q=Gudo%2C%20Godo%2C%20Guta%2C%20Got&f=false S. 659—660].</ref>. Іменная аснова -гуд- (-год-, -гут-) паходзіць ад [[Гоцкая мова|гоцкага]] guþs 'Бог'<ref>{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 17.</ref>, gôþs 'добры, старанны, пабожны' або *guts '[[Готы|гот]]'<ref>Kremer D. Die Germanischen Personennamen in Katalonien // Estudis romànics. Nr. 14, 1972. S. 134.</ref>{{Заўвага|Польска-летувіская аўтарка Юстына Вальковяк прызнае брак адэкватнага тлумачэньня іменнай асновы -гут- зь [[Летувіская мова|летувіскай мовы]], а для іменнай асновы -гуд- за найбольш адэкватнае прызнае ''gùsti'' (''guñda, gùdo'') 'прызвычаіцца, абвыкнуць; стаць разумным, хітрым; стаць мудрым'<ref>Walkowiak J. B. Litewskie nazwiska Polaków: słownik etymologiczno-frekwencyjny. — Poznań, 2019. S. 22.</ref> (не фіксуецца ў слоўніку [[Канстанцін Шырвід|Канстанціна Шырвіда]], упершыню фіксуецца толькі ў [[каралявец]]кім слоўніку 1673—1701 гадоў<ref>[http://www.lkz.lt/?zodis=gusti&id=11109600000 gùsti], Lietuvių kalbos žodynas</ref>)}}. Сярод [[Ліцьвіны|ліцьвінаў]] бытавалі імёны [[Гудзейка|Гудзейка (Гудзека, Гадзейка, Годыка)]], [[Гудзіла|Гудзіла (Гадзіла, Годэль, Гутэль)]], [[Гудзін|Гудзін (Гудзень, Годын)]], [[Готаўт|Готаўт (Готалт)]], [[Гудвіл]], [[Гутвін]], [[Гудзігал]], [[Гутгер]], [[Гудзігерд|Гудзігерд (Гудгерд, Годгерд)]], [[Готгін]], [[Гутар|Гутар (Гутэр, Гудэр, Кудэр)]], [[Готарт]], [[Глеб]], [[Гудман|Гудман (Гутман)]], [[Гудымін]], [[Гудмунд|Готмант]], [[Алігут]], [[Ангот]], [[Вергут]], [[Вільгод]], [[Гелігуд|Гелігуд (Гелгод)]], [[Даўгод|Даўгод (Даўгот)]], [[Жыгуць]], [[Ілгут]], [[Мангуд]], [[Мінгуд]], [[Саргут]], [[Саўгут]], [[Сонгуць]], [[Сіргут]], [[Эйгот]], [[Ягуці]]. Адзначаліся германскія імёны Gudecke (Godica), Gudila (Godila, Godel, Güttel), Gudin (Godenus, Godin), Gotolt, Goedwil (Góðvili), Gutvinus (Guduin), Godegel, Gutgerius, Gudegerdus (Godegardus, Gudhgärdh), Göttgen, Guter (Guder, Kuder), Gotard, Goteleib, Gudman (Guotman), Goudemen, Gutmunt (Gotmundus), Algut, Angodus, Vergot, Willegod, Gelgod, Dagott, Sigot, Illgut, Mangod, Mengodus, Sargood, Savegotus (Savegodo), Sungod, Sireguti, Eygoti (Eyguti), Águti. Этымалягічны слоўнік старапольскіх асабовых імёнаў, выдадзены [[Польская акадэмія навук|Польскай акадэміяй навук]], адзначае гістарычнае бытаваньне ў Польшчы германскіх імёнаў Got (Gota, Guta), Gutko (Gutka), Gotysz (Gotosza), Gutyna, Godbold, Godobert, Godekin (Godkin), Guter, Godart (Gotart, Gutart, Gothart), Gotlib, Gotysman, Gotschalk, Gotalt, Gotwin<ref>Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 5: Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego. — Kraków, 1997. S. 75—76.</ref>. Апроч таго, у Польшчы гістарычна бытавалі імёны Гадзімір (Godzimir) і Гадзіслаў (Godislaus)<ref>Słownik staropolskich nazw osobowych. T. 2. — Wrocław, 1968—1970. S. 147—148.</ref>. У [[Прусія|Прусіі]] бытавалі імёны ''Gutte'' (1360 год)<ref>Pierson W. Altpreußischer Namenkodex // Zeitschrift für Preußische Geschichte und Landeskunde. — Berlin, 1873. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=2sdWAAAAcAAJ&q=Gutte+1360#v=snippet&q=Gutte%201360&f=false S. 510].</ref>, ''Godiko / Gotko / Gudeike''{{Заўвага|Адзначалася старажытнае германскае імя Godica (Gutthica)<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Godica+Gutthica#v=snippet&q=Godica%20Gutthica&f=false S. 354].</ref>}} (1308, 1354 і 1371 гады)<ref>Pierson W. Altpreußischer Namenkodex // Zeitschrift für Preußische Geschichte und Landeskunde. — Berlin, 1873. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=2sdWAAAAcAAJ&q=Gotko#v=snippet&q=Gotko&f=false S. 507—508].</ref><ref>Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=RdZD6OjYXgoC&q=Gudeike#v=snippet&q=Gudeike&f=false S. 36].</ref>, ''Guddenne''{{Заўвага|Адзначалася старажытнае германскае імя Gudin (Godenus)<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Gudin%2C+Godin%2C+Godino#v=snippet&q=Gudin%2C%20Godin%2C%20Godino&f=false S. 660—661].</ref>}} (1422 год)<ref>Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=RdZD6OjYXgoC&q=Guddenne#v=snippet&q=Guddenne&f=false S. 37].</ref>, ''Kwder''{{Заўвага|Адзначалася германскае імя Kuder (Guder)<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Kuder+Guder#v=snippet&q=Kuder%20Guder&f=false S. 662].</ref>}} (1395 год)<ref>Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=RdZD6OjYXgoC&q=Kwder#v=snippet&q=Kwder&f=false S. 49].</ref>, ''Algutte / Algotte''{{Заўвага|Адзначалася старажытнае германскае імя Algut<ref>Nielsen O. Olddanske personnavne. — Kjøbenhavn, 1883. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=CklczPR-UuAC&q=Algut#v=snippet&q=Algut&f=false S. 3].</ref> (Algot<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Algot#v=snippet&q=Algot&f=false S. 167].</ref>)}} (1399 і каля 1400 году)<ref>Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=RdZD6OjYXgoC&q=Algutte+Algotte#v=snippet&q=Algutte%20Algotte&f=false S. 12].</ref>, ''Aldegut''{{Заўвага|Адзначалася старажытнае германскае імя Aldguda<ref>Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 30.</ref>}} (1363 год)<ref>Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=RdZD6OjYXgoC&q=Aldegut#v=snippet&q=Aldegut&f=false S. 11].</ref>, ''Sawgute / Sawgotthe''{{Заўвага|Адзначалася старажытнае германскае імя Savegotis<ref>Kremer D. Die Germanischen Personennamen in Katalonien // Estudis romànics. Nr. 15, 1973. S. 18 (264).</ref>}}<ref>Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=RdZD6OjYXgoC&q=Sawgute+%2F+Sawgotthe#v=snippet&q=Sawgute%20%2F%20Sawgotthe&f=false S. 90].</ref>, ''Wiligot''{{Заўвага|Адзначалася старажытнае германскае імя Willigut<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=2854+f%C3%BCr+gunt+#v=snippet&q=2854%20f%C3%BCr%20gunt&f=false S. 1599].</ref>}} (1385 і 1388 гады)<ref>Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=RdZD6OjYXgoC&q=Wiligot#v=snippet&q=Wiligot&f=false S. 117].</ref>. У 1604 годзе ў [[Каралявец]]кім унівэрсытэце навучаўся ''Johannes Gut, Neidenburgensis Borussus''<ref>Die matrikel der Universität Königsberg i. Pr. Bd. 1: Die Immatrikulationen von 1544—1656. — Leipzig, 1910. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=-sZYzw8knMEC&q=Gut#v=snippet&q=Gut&f=false S. 164].</ref>. У [[Наўгародзкая рэспубліка|Ноўгарадзе]] ў 1080-я гады адзначалася германскае імя Азгут (Asgut)<ref>Мельникова Е. А. Скандинавские рунические надписи: Новые находки и интерпретации. Тексты, перевод, комментарий. — М., 2001. С. 208—209.</ref>. У [[Беласток]]у адзначалася германскае прозьвішча Годрыд: ''honestis Simone Godryd''{{Заўвага|Адзначалася старажытнае германскае імя Guderit (пазьнейшае Godrid)<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Godrid#v=snippet&q=Godrid&f=false S. 684].</ref>}} (1744 год)<ref>Dacewicz L. Antroponimia Białegostoku w XVII—XVIII wieku. — Białystok, 2001. S. 117.</ref>. Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: ''Мы от [[Русіны|рода Рускаг]]: <...> Гоуды<ref>[http://starbel.by/dok/d119.htm Договор между Русью и Византией (911)]{{Недаступная спасылка|date=March 2025 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}, Fontes historiae Magni Ducatus Lithuaniae</ref> <...> Мы от рода Рускаго, съли и гостье: [[Івар|Иворъ]] солъ [[Ігар|Игоревъ]] великаго князя Рускаго… Алвадъ Гудовъ'' ([[Аповесьць мінулых часоў]])<ref>[http://starbel.by/dok/d138.htm Договор между Русью и Византией (944/945)]{{Недаступная спасылка|date=March 2025 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}, Fontes historiae Magni Ducatus Lithuaniae</ref>; ''[[Гер’ят|Кгирять]] Кготевич'' (20 лютага 1466 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|3к}} P. 24.</ref>; ''именеицо в [[Менск]]омъ повете… Кготевича'' (27 ліпеня 1495 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|6-1к}} P. 93.</ref>; ''на землю Кготевъщину в Медницъкомъ повете… Кготевщины… Кготевщину'' (16 ліпеня 1496 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|6к}} P. 131.</ref>; ''панъ Миколай Кгутъ'' (17 студзеня 1516 году)<ref>Литовская метрика. Т. 1. — СПб., 1903. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=i8MDAAAAYAAJ&q=%D0%BA%D0%B3%D1%83%D1%82%D1%8A#v=snippet&q=%D0%BA%D0%B3%D1%83%D1%82%D1%8A&f=false С. 262—263].</ref>; ''haereditate mea, quae vocatur Guthowczyzna'' (12 лютага 1516 году)<ref>Rowell S. C. Acta primae visitationis diocesis vilnensis anno domini 1522 peractae. Vilniaus Kapitulos Archyvo Liber IIb atkūrimas. — Vilnius, 2015. P. 263.</ref>; ''hominibus Gudziewiczy'' (6 лістапада 1518 году)<ref>Rowell S. C. Acta primae visitationis diocesis vilnensis anno domini 1522 peractae. Vilniaus Kapitulos Archyvo Liber IIb atkūrimas. — Vilnius, 2015. P. 63.</ref>; ''слугъ путных [[Браслаў|Бряславъского]] повету… Кгутевичов'' (27 студзеня 1530 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|224к}} P. 356.</ref>; ''пустотинъ къ тому жъ двору нашому въ повете Ойракгольскомъ, на имя: Кготовъщину'' (29 красавіка 1542 году)<ref>Сборник палеографических снимков с древних грамот и актов, хранящихся в Виленском центральном архиве и Виленской публичной библиотеке. Вып. 1. — Вильна, 1884. С. 16.</ref>; ''два земянины Луковского повету Едамъ Кгутъ'' (3 жніўня 1546 году)<ref>Археографический сборник документов, относящихся к истории Северо-западной Руси. Т. 1. — Вильна, 1867. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=22RcAAAAcAAJ&q=%D0%9A%D0%B3%D1%83%D1%82%D1%8A#v=snippet&q=%D0%9A%D0%B3%D1%83%D1%82%D1%8A&f=false С. 47].</ref>; ''село [[Лучыцы (Клецкі раён)|Лучицы]] и Фойная… Кудичь брать его'' (1552 год)<ref>Архив Юго-Западной России. Ч. 7, т. 1. — Киев, 1886. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=XwgyAQAAIAAJ&q=%D0%9A%D1%83%D0%B4%D0%B8%D1%87%D1%8C#v=snippet&q=%D0%9A%D1%83%D0%B4%D0%B8%D1%87%D1%8C&f=false С. 638].</ref>; ''Mysz Hudziewicz'' (1552—1555 гады<ref>Писцовая книга Пинского и Клецкого княжеств, составленная Пинским старостою Станиславом Хвальчевским в 1552—1555 г. — Вильна, 1884. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=fO9EAAAAYAAJ&q=Hudziewicz#v=snippet&q=Hudziewicz&f=false С. 361].</ref>; ''бояры путными на ймя: Юри Кгудовичъ'' (1557 год)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|43к}} С. 85.</ref>; ''Pawel a Piothr Gudiewiczy… Romieiko Godziewicz'' (1558 год)<ref>Писцовая книга Гродненской экономии с прибавлениями, изданная Виленской Комиссией для разбора древних актов. Ч. 1. — Вильна, 1881. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=Hvt6OUpCnNoC&q=Gudiewiczy#v=snippet&q=Gudiewiczy&f=false С. 356, 397].</ref>; ''Paweł Gutowicz'' (2 траўня 1558 году)<ref>Акты издаваемые Виленской археографической комиссией. Т. 14. — Вильна, 1887. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=8cM7AQAAMAAJ&q=Gutowicz#v=snippet&q=Gutowicz&f=false С. 55].</ref>; ''Яцко Кудевичъ'' (1563 год)<ref>Ревизия Кобринской экономии: составленная в 1563 году королевским ревизором Дмитрием Сапегой. — Вильна, 1876. С. 39.</ref>; ''Гудъ Кузма'' (1566 год)<ref>Документы Московского архива Министерства юстиции. Т. 1. — М., 1897. С. 393.</ref>; ''Амьброжей Станиславовичъ Кгудевичъ… з ыменья своего з Кгудевичъ… Петръ Станиславовичъ Кгудевичъ… Лукашъ Щастновичъ Кгудевичъ''<ref>Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=3Ih5AqeL2iwC&q=%40%D0%9A%D0%B3%D1%83%D0%B4%D0%B5%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%8A#v=snippet&q=%40%D0%9A%D0%B3%D1%83%D0%B4%D0%B5%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%8A&f=false С. 644].</ref>, ''Янова вдова з Кгутовъ''<ref>Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=3Ih5AqeL2iwC&q=%40%D0%9A%D0%B3%D1%83%D1%82%D0%BE%D0%B2%D1%8A#v=snippet&q=%40%D0%9A%D0%B3%D1%83%D1%82%D0%BE%D0%B2%D1%8A&f=false С. 1014].</ref>, ''Кгутъ Мартиновичъ''<ref>Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=-wI5AQAAMAAJ&q=%D0%9A%D0%B3%D1%83%D1%82%D1%8A#v=snippet&q=%D0%9A%D0%B3%D1%83%D1%82%D1%8A&f=false С. 1299].</ref> (1567 год); ''Станиславъ Яновичъ Гудовичъ… Гудовича… Гудовичу'' (6 ліпеня 1568 году)<ref>Акты, издаваемые Виленской Комиссией для разбора древних актов. Т. 24. — Вильна, 1897. С. 294—295.</ref>; ''земяном повету ковенского… з роду Янвилов с Пядев… Валентыну Кгудовичу… з роду Кгудовичов от Каплиц Воитеху а Мартину Матеевичом'' (15 верасьня 1568 году)<ref>Jablonskis K. Archyvinės smulkmenos // Praeitis. T. 2. — Kaunas, 1933. P. 415—416.</ref>; ''Janusz Kodewicz'' (14 ліпеня 1578 году)<ref>Акты, издаваемые Виленской Комиссией для разбора древних актов. Т. 25. — Вильна, 1898. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=IOYDAAAAYAAJ&q=Kodewicz#v=snippet&q=Kodewicz&f=false С. 110].</ref>; ''czeladz dworna… Dorota Godowna'' (14 студзеня 1632 году)<ref>Lietuvos inventoriai XVII a. — Vilnius, 1962. P. 118.</ref>; ''и пна Юря Кгута Загорского, земян гсдарских повету Пиньского'' (6 кастрычніка 1639 году)<ref>Акты, издаваемые Виленской Комиссией для разбора древних актов. Т. 33. — Вильна, 1908. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=6nsZAAAAYAAJ&q=%D0%9A%D0%B3%D1%83%D1%82%D0%B0#v=snippet&q=%D0%9A%D0%B3%D1%83%D1%82%D0%B0&f=false С. 313].</ref>; ''Jerzy Gutt Zagorski'' (8 кастрычніка 1639 году)<ref>Акты издаваемые Виленской комиссией для разбора древних актов. Т. 33. — Вильна, 1908. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=6nsZAAAAYAAJ&q=Jerzy+Gutt+Zagorski#v=snippet&q=Jerzy%20Gutt%20Zagorski&f=false С. 314].</ref>; ''пана Саломона Кгудовича — стольника Вилкомирского'' (26 чэрвеня 1647 году)<ref>Акты, издаваемые Виленской Комиссией для разбора древних актов. Т. 24. — Вильна, 1897. С. 493.</ref>; ''Юрко Гуденъко… Иванъ Гуда'' (1649 год)<ref>Реєстр Війська Запорозького 1649 року. — К., 1995. С. 255, 279.</ref>; ''P-a Juria Gutta Zahorskaho'' (31 сьнежня 1658 году)<ref>Акты издаваемые Виленской комиссией для разбора древних актов. Т. 33. — Вильна, 1908. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=6nsZAAAAYAAJ&q=Juria+Gutta+Zahorskaho#v=snippet&q=Juria%20Gutta%20Zahorskaho&f=false С. 386].</ref>; ''панъ Миколай Кгутъ Коломыский'' (21 студзеня 1664 году)<ref>Акты, издаваемые Виленской Комиссией для разбора древних актов. Т. 20. — Вильна, 1893. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=i_A4AQAAMAAJ&q=%D0%9A%D0%B3%D1%83%D1%82%D1%8A+%D0%9A%D0%BE%D0%BB%D0%BE%D0%BC%D1%8B%D1%81%D0%BA%D0%B8%D0%B9#v=snippet&q=%D0%9A%D0%B3%D1%83%D1%82%D1%8A%20%D0%9A%D0%BE%D0%BB%D0%BE%D0%BC%D1%8B%D1%81%D0%BA%D0%B8%D0%B9&f=false С. 364].</ref>; ''Jan Gud, lesniczy y osadczy miszucki'' (3 сакавіка 1718 году)<ref>Тяжбы литовских крестьян и жителей местечек с управителями имений: сборник документов. Ч. 2. — Вильнюс, 1961. [https://books.google.by/books?id=X_CMGROxcMUC&q=Jan+Gud,+lesniczy&dq=Jan+Gud,+lesniczy&hl=ru&newbks=1&newbks_redir=0&sa=X&ved=2ahUKEwjIn-Ta5pSHAxWcgf0HHW0-CBkQ6AF6BAgEEAI С. 74].</ref>; ''Heva Gudowa'' (1723 год)<ref>[https://www.genmetrika.eu/pasvalio_sant_1706-1729.html Pasvalio Šv. Jono Krikštytojo parapijos jungtuvių įrašai 1706—1729 m.], Nepriklausomas virtualus archyvas GENMETRIKA</ref>; ''Wasil Goda'' (1728 год)<ref>[https://sources.ruzhany.info/112_25a.html «Inwentarż Maiętnosci Rożaneÿ» 1728], НГАБ. Ф. 1928, воп. 1, спр. 208.</ref>; ''Gutowsk'' (1744 год)<ref>[https://pawet.net/library/history/city_district/religion/d_1744/diecezja_wile%C5%84ska,_1744.html Diecezja Wileńska, 1744], [[Pawet]], 20 лютага 2011 г.</ref>; ''Josephus Gudowicz… Lituanus natus'' (1764 год)<ref>Die Matrikel des päpstlichen Seminars zu Braunsberg 1578—1798. — Braunsberg, 1925. S. 162.</ref>; ''Ewa Gut'' (1785 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=22br&rid=B&search_lastname=Gut&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Odelsk], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Jan Gudowicz'' (1787 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=S&w=22br&rid=S&search_lastname=Gudowicz&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Traby], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Wawrzyniec Godz'' (сакавік 1798 году)<ref>Акты издаваемые Виленской комиссией для разбора древних актов. Т. 38. — Вильна, 1914. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=tTo9AQAAMAAJ&q=Godz#v=snippet&q=Godz&f=false С. 376].</ref>; ''Agata Gott'' (1799 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=22br&rid=B&search_lastname=Gott&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Bielica alias Jelna], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Stefan Got'' (1802 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=S&w=22br&rid=S&search_lastname=Got&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Żołudek], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Marcela Gotowicz'' (1839 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=22br&rid=B&search_lastname=Gotowicz&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Żodziszki], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Franciszka Godowicz'' (1863 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=23lt&rid=2983&search_lastname=&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&rpp1=6450&searchtable=&rpp2=50 Giedrojcie], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>{{Заўвага|Таксама: * Згут (параўн.: ''Dawid Żminigajło Jawgiel'', т. б. ''z Minigajła''<ref>Akta zjazdów stanów Wielkiego Księstwa Litewskiego. T. 2. — Warszawa, 2009. S. 303, 443.</ref>): ''Mikolaj Zgutę'' (1609 год)<ref>Lietuvos inventoriai XVII a. — Vilnius, 1962. P. 42.</ref>; * Гудзінт, Гудзянт: ''Franciszek Gudzint'' (9 лютага 1791 году)<ref>Akta sejmiku kowieńskiego z lat 1733—1795. — Warszawa, 2019. S. 463.</ref>, Гудзянтовіч (Gudziantowicz) — прозьвішча, зафіксаванае ў XIX стагодзьдзі ў ваколіцах [[Сувалкі|Сувалкаў]]<ref>Professor Jerzy Wisniewski, [http://www.mem.net.pl/stg/family_names.htm List of the XIXth century Suvalki region family names], Suwalki Genealogical Society</ref>; * Готлінь, Гудэлін (адзначалася старажытнае германскае імя Gotelin, Godelin<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Gotelin#v=snippet&q=Gotelin&f=false S. 660].</ref>): ''Rozalia Gudelin'' (1835 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=23lt&rid=8487&search_lastname=&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&rpp1=650&searchtable=&rpp2=50 Barbaryszki], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>, ''Gotliń'' (1909 год)<ref>[https://genealogia.lt/pdfs/parafia_ejszyska_1909r.pdf Parafia ejszyska w 1909 r.], Genealogia Wileńszczyzny</ref>; * Гудыш (адзначалася германскае імя Gotysz<ref>Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 5: Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego. — Kraków, 1997. S. 76.</ref>): Іван Гудыш (1896—?) — [[беларусы|беларус]], які [[Савецкія рэпрэсіі ў Беларусі|пацярпеў ад уладаў СССР]]<ref>[https://chumakou.com/projects/belarus1937/index4.html Беларусь: жертвы сталинских репрессий], Книга памяти Амурской обл.</ref>; * Годвайш, Годвайс (адзначалася германскае імя Guðrvísi<ref>Lind E. H. Norsk-isländska dopnamn ock fingerade namn från medeltiden. — Uppsala, 1915. S. 391, 1114.</ref>, Gottweiß<ref>[commons.wikimedia.org/w/index.php?title=Special:ListFiles/Kazimier_Lachnovič&ilshowall=1 Gottweiß (Familienname)], GenWiki</ref>): ''Kazimierz Godwoysz'' (14—17 жніўня 1655 году)<ref>Akta zjazdów stanów Wielkiego Księstwa Litewskiego. T. 2. — Warszawa, 2009. S. 285.</ref>, ''Jan Godwoysz'' (1667 год)<ref>Metryka Litewska. Rejestry podymnego Welkiego Ksiestwa. Księstwo Żmudzkie 1690 r. — Warszawa, 2009. S. 152.</ref>, ''Stefanowi Godwojszowi'' (1784 год)<ref>Ukmergės dekanato vizitacija 1784 m. Fontes Historiae Lituaniae. Wol. VIII. — Vilnius, 2009. P. 106.</ref>, Браніслаў Годвайс — каталік з [[Расенскі павет|Расенскага павету]], зьніклы ў [[Першая сусьветная вайна|Першую сусьветную вайну]]<ref>Именной список №1069 убитым, раненым и без вести пропавшим солдатам. — СПб., 1914. [https://viewer.rsl.ru/rsl01004358637?page=136 С. 17100].</ref>; * Годвяд, Годвад (адзначалася германскае імя Gudhvidh, Gudvidus<ref>Sveriges medeltida personnamn. Hft. 8. — Lund, 1983. S. 412.</ref>): ''Кгодвяд [[Наргайла|Наркгаиловичъ]]'' (1528 год)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 165.</ref>, ''Ignacy Godwod'' (1829 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=S&w=23lt&rid=6484&search_lastname=Godwod&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Korwie], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; * Гудвал (адзначалася старажытнае германскае імя Gudwalus<ref>Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 113.</ref>): у [[Прусія|Прусіі]] адзначалася прозьвішча Guttwall<ref>[https://www.online-ofb.de/namelist.php?nachname=GUTTWALL&ofb=marggrabowa&modus=&lang=de GUTTWALL], Verein für Computergenealogie e.V. (CompGen)</ref>, у гістарычнай Прусіі існуе вёска [[Гудвален]]; * Готвір (адзначалася старажытнае германскае імя Gotwar<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Gotwar#v=snippet&q=Gotwar&f=false S. 685].</ref>): ''Ewa Gotwir'' (1763 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=10pl&rid=B&search_lastname=Gotwir&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Suwałki], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; * Гудзелгоўць, Годгаўд, Гудгаўд (адзначаліся старажытныя германскія імёны Godelgaudus<ref>Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 113.</ref> і Gauthigoth<ref>Ao. Prof. Dr. Hermann Reichert, [https://homepage.univie.ac.at/hermann.reichert/studententexte/Lexikon_der_altgermanischen_Namen.docx Lexikon der altgermanischen Namen]</ref>, Goldegodo<ref>Piel J. M., Kremer D. Hispano-gotisches Namenbuch. Der Niederschlag des Westgotischen in den alten und heutigen Personen- und Ortsnamen der Iberischen Halbinsel. — Heidelberg, 1976. [https://books.google.by/books?id=OwkWAQAAMAAJ&q=%22Goldegodo%22&dq=%22Goldegodo%22&hl=ru&newbks=1&newbks_redir=0&sa=X&ved=2ahUKEwiZnq_h96KKAxWM8bsIHYIqO3QQ6AF6BAgFEAI S. 159].</ref>): ''села Кгуделкговъцовъ'' (5 студзеня 1566 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|44к}} С. 112.</ref>, ''Adolfina Gudgowd'' (1886 год)<ref>Sprawozdanie Dyrekcyi Zjednoczonego Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie z Czynności za Rok 1886. — Kraków, 1887. S. 46.</ref>, у 1589 годзе ўпамінаецца зямля Годгаўдзішкі (''Годговдишки'') у [[Жамойцкае староства|Жамойцкім старостве]]<ref>Опись документов Виленского центрального архива древних актовых книг. Вып. 2. ― Вильна, 1903. С. 41.</ref>; * Кудрат, Гудрат (адзначалася старажытнае германскае імя Guderada<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Guderada#v=snippet&q=Guderada&f=false S. 662].</ref>): ''Ясъ Кудратовичъ'' (1528 год)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 89.</ref>, Гудрат (''Gudrat'') — прозьвішча, гістарычна зафіксаванае на тэрыторыі цяперашняй [[Летува|Летувы]]<ref>Lietuvių pavardžių žodynas. T. 1. — Vilnius, 1985. P. 738.</ref>; * Вангут (адзначалася старажытнае германскае імя Vuanagodus<ref>Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 215.</ref>): у гістарычнай Прусіі існуе вёска [[Вангуты]]; * Юргут: Юргутовічы (Jurgutowicz) гербу [[Даленга (герб)|Даленга]] — літоўскі шляхецкі род зь Віленшчыны<ref>Ciechanowicz J. Rody rycerskie Wielkiego Księstwa Litewskiego. T. 3. — Rzeszów, 2001. S. 232.</ref>}}. == Носьбіты == * [[Гуда (нобіль)|Гуда]] ({{†}} па 388) — [[Готы|гоцкі]] нобіль [[Каралеўства вандалаў і алянаў|Каралеўства вандалаў]] * Мікалай Гут — [[Ліцьвіны|літоўскі баярын]], які ўпамінаецца ў 1516 годзе * Юры Гут Загорскі — [[Зямяне|зямянін]] [[Наваградзкі павет|Наваградзкга павету]] [[Вялікае Княства Літоўскае|Вялікага Княства Літоўскага]], які ўпамінаецца ў 1639 і 1658 гадох * Станіслаў Марцінавіч Гудовіч — [[Юрбург|юрбурскі]] зямянін, які ўпамінаецца ў 1581 годзе<ref>Опись документов Виленского центрального архива древних актовых книг. Вып. 1. ― Вильна, 1901. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=XhILAAAAIAAJ&q=%D0%93%D1%83%D0%B4%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%83#v=snippet&q=%D0%93%D1%83%D0%B4%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%83&f=false С. 66].</ref> * Пётар і Тамаш Мацеевічы Гудзевічы — [[Вялёна|вялёнскія]] зямяне, якія ўпамінаюцца ў 1586 годзе<ref>Опись документов Виленского центрального архива древних актовых книг. Вып. 1. ― Вильна, 1901. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=XhILAAAAIAAJ&q=%D0%93%D1%83%D0%B4%D0%B5%D0%B2%D0%B8%D1%87%D0%B0%D0%BC%D1%8A#v=snippet&q=%D0%93%D1%83%D0%B4%D0%B5%D0%B2%D0%B8%D1%87%D0%B0%D0%BC%D1%8A&f=false С. 197].</ref> * Кацярына Гудзевічаўна (Katarzyna Gudziewiczowa) — [[Вільня|віленская]] [[Мяшчане|мяшчанка]], якая ўпамінаецца ў 1698 годзе<ref>Testamenty w księgach miejskich wileńskich z XVI i XVII wieku. Katalog. — Warszawa, 2017. S. 77.</ref> * Кандрат Готаў — жыхар мястэчку [[Ігумен]]у, які ўпамінаецца ў 1701 годзе<ref>Яўген Анішчанка, [http://vilejski-uezd.by/threads/sajt-istorika-anischenko-e-k.4628/page-2 Игумен инвентарь 1701 г. в Минском воеводстве], Архіў гісторыка Анішчанкі, 17 сакавіка 2018 г.</ref> * Аўсей Гута — жыхар мястэчку [[Горкі|Горак]], які ўпамінаецца ў 1742 годзе<ref>Яўген Анішчанка, [https://web.archive.org/web/20230810230423/http://www.arhisan.com/istochniki/opisaniya/698-gorki-grafstvo-inventar-1742-g-v-orshanskom-povete Горки графство инвентарь 1742 г. в Оршанском повете], Архіў гісторыка Анішчанкі, 10 кастрычніка 2016 г.</ref> * Андрэй Гута — жыхар вёскі [[Зубкі|Зубкоў]] ([[Гарадзенскі павет]]), які ўпамінаецца ў 1775 годзе<ref>Яўген Анішчанка, [https://web.archive.org/web/20230810225146/http://www.arhisan.com/istochniki/opisaniya/642-volpa-starostvo-inventar-1775-g Волпа староство инвентарь 1775 г.], Архіў гісторыка Анішчанкі, 18 чэрвеня 2016 г.</ref> * Іван, Майсей і Сідар Гуты — жыхары вёскі [[Пагост]]у ([[Пінскі павет]]), якія ўпамінаюцца ў 1783 годзе<ref>Яўген Анішчанка, [http://vilejski-uezd.by/threads/sajt-istorika-anischenko-e-k.4628/page-2 Черница инвентарь 1783 г. в Пинском повете], Архіў гісторыка Анішчанкі, 15 кастрычніка 2018 г.</ref> * Базыль і Тамаш Гудовічы — шляхцічы [[Менскае ваяводзтва|Менскага ваяводзтва]], якія ўпамінаюцца ў 1787 годзе<ref>Яўген Анішчанка, [https://web.archive.org/web/20230810225136/http://www.arhisan.com/istochniki/opisaniya/721-shlyakhta-minskogo-voevodstva-na-sejmike-1787-g Шляхта Минского воеводства на сеймике 1787 г.], Архіў гісторыка Анішчанкі, 23 сьнежня 2016 г.</ref> * Стэфан Гот — жыхар [[Лідзкі павет|Лідзкага павету]] на 1795 год<ref>Анищенко Е. К. Шляхта Лидского повета: Список XVIII ст. — Минск, 2013. С. 261.</ref> * Емяльян Гот — [[Уніяцкая царква ў Рэчы Паспалітай|уніят]] [[Збляны (Лідзкі раён)|Зблянскай]] парафіі, які ўпамінаецца ў 1829 годзе<ref name="Laures-2017">[[Леанід Лаўрэш|Лаўрэш Л.]] Прыход ў Зблянах // Лідскі летапісец. № 3 (79), 2017. С. 30—48.</ref> * Сьцяпан Гут (1872—?) — [[беларусы|беларус]] з ваколіцаў [[Ворша|Воршы]], які [[Савецкія рэпрэсіі ў Беларусі|пацярпеў ад уладаў СССР]]<ref name="Memaryjal">[https://chumakou.com/projects/belarus1937/index4.html Беларусь: жертвы сталинских репрессий], Белорусский «Мемориал»</ref> * Вячаслаў Гудовіч (1883—?) — беларус зь [[Вязьма|Вязьмы]], які пацярпеў ад уладаў СССР<ref>[https://chumakou.com/projects/belarus1937/index4.html Беларусь: жертвы сталинских репрессий], Книга памяти Омской обл.</ref> * Міхал Гудовіч (1895—?) — беларус з ваколіцаў [[Лепель|Лепелю]], які пацярпеў ад уладаў СССР<ref>[https://chumakou.com/projects/belarus1937/index4.html Беларусь: жертвы сталинских репрессий], Книга памяти Пермской обл.</ref> * Іван Гута (1897—?) — беларус з ваколіцаў [[Карэлічы|Карэлічаў]], які пацярпеў ад уладаў СССР<ref name="Memaryjal"/> * Юльян Гуда (1899—1938) — беларус, забіты ўладамі СССР<ref>[https://chumakou.com/projects/belarus1937/index4.html Беларусь: жертвы сталинских репрессий], Книга памяти Краснодарского края</ref> * Сяргей Гуд (1906—?) — беларус, які пацярпеў ад уладаў СССР<ref>[https://chumakou.com/projects/belarus1937/index4.html Беларусь: жертвы сталинских репрессий], Книга памяти Новосибирской области</ref> Прыдомкам Гут карыстаўся шляхецкі род [[Кульчыцкія|Кульчыцкіх]] гербу [[Сас]]<ref>Stekert A. Przydomki polskie, litewskie i rusińskie. — Kraków, 1897. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=chg-AAAAIAAJ&q=Gut#v=snippet&q=Gut&f=false S. 44].</ref>. Готы — [[Уніяцкая царква ў Рэчы Паспалітай|уніяты]] [[Збляны (Лідзкі раён)|Зблянскай]] парафіі<ref name="Laures-2017"/>. Гудзі — уніяты [[Ганчары (Пружанскі раён)|Ганчарскай]] парафіі<ref>[[Леанід Лаўрэш|Лаўрэш Л.]] Прыходы ў Ганчарах і Дакудаве // Лідскі летапісец. № 4 (92), 2020. С. 61—71.</ref>. Гатовічы (Gotowicz) — прыгонныя зь вёскі [[Сыраваткі|Сыраваткаў]] (каля [[Жодзішкі|Жодзішкаў]]), якія ўпамінаюцца ў XIX стагодзьдзі<ref>Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2022. S. 53.</ref>. Готы — [[парафія]]не царквы ў [[Сьвіслач (Магілёўская вобласьць)|Сьвіслачы]] ([[Менскі павет|Меншчына]]) на 1889—1892 гады<ref>Яўген Анішчанка, [http://www.arhisan.com/istochniki/opisaniya/249-svisloch-tserkov-bobrujskogo-uezda-prikhozhane Свислочь церковь Бобруйского уезда прихожане]{{Недаступная спасылка|date=June 2024 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}, Архіў гісторыка Анішчанкі, 21 ліпеня 2015 г.</ref>. Гадзевічы (Godziewicz) і Гуты (Gutt) — [[Літва|літоўскія]] шляхецкія роды зь [[Вільня|Вільні]]<ref>Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2016. S. 503, 515.</ref>. Гудовічы (Gudowicz) гербаў [[Адравонж (герб)|Адравонж]] і [[Пабог]] — літоўскі шляхецкі род зь Вільні і [[Віленскі павет (ВКЛ)|Віленскага павету]]<ref>Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2016. S. 513.</ref>. Гутовічы (Gutowicz) — літоўскі шляхецкі род з [[Троцкі павет|Троцкага павету]]<ref>Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2022. S. 280.</ref>. Гуды (Gud) гербу [[Прус (гербу)|Прус I]] — літоўскі шляхецкі род з ваколіцаў [[Дзісна|Дзісны]]<ref>Ciechanowicz J. Rody rycerskie Wielkiego Księstwa Litewskiego. T. 6. — Rzeszów, 2006. S. 150.</ref>. На 1901 год існавала сяло Гудаўка ў Старадубскім павеце, вёска Гудаўка ў Сураскім павеце і сяло Гудава ў Мглінскім павеце Чарнігаўскай губэрні<ref>Список населенных мест Черниговской губернии, имеющих не менее 10 жителей, по данным за 1901 год. — Чернигов, 1902. С. 43.</ref>. На 1904 год існавала вёска Гудзіна ў Ельнянскім павеце Смаленскай губэрні<ref>Список населенных мест Смоленской губернии. — Смоленск, 1904. С. 247.</ref>. На [[Гарадзенскі павет|гістарычнай Гарадзеншчыне]] існуе вёска [[Гудзевічы]], на [[Менскі павет|гістарычнай Меншчыне]] — [[Гудавічы]] і [[Гудоўшчына]], на [[Ашмянскі павет|гістарычнай Ашмяншчыне]] — [[Гудаўшчына]] і [[Гуцішкі]], на [[Аршанскі павет|гістарычнай Аршаншчыне]] — [[Гудава Зямянскае]] і [[Новае Гудава]]. Назву [[Гудзішкі]] маюць вёскі на гістарычных Ашмяншчыне і [[Лідзкі павет|Лідчыне]]. == Глядзіце таксама == * [[Гуды]] == Заўвагі == {{Заўвагі}} == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} {{Германскія імёны-асновы}} {{Імёны з асновай гуд}} [[Катэгорыя:Мужчынскія імёны]] 3red8x59c03nney4en31x5grg9rn4q0 2685846 2685845 2026-08-21T20:20:01Z ~2026-45913-17 99638 2685846 wikitext text/x-wiki {{Імя |імя = Ґуда |лацінка = Guda / Huda |арыгінал = Gudo |вымаўленьне = |мова_паходжаньня = [[Германскія мовы|германскія]] |варыянт = Года, Гут, Гот, Гудзь, Годзь |вытворныя = |зьвязаныя = [[Гудзейка]], [[Гудзіла]], [[Гудан]] / [[Гудзін]], [[Готаўт]], [[Годвайн]], [[Гудвіл]], [[Гутвін]], [[Гудзігал]], [[Гутгер]], [[Гудзігерд]], [[Готгін]], [[Гутар]], [[Готарт]], [[Глеб]], [[Готліб]], [[Гудман]], [[Гудымін]], [[Гудмунд|Готмант]] <br> [[Алігут]], [[Ангот]], [[Вергут]], [[Вільгод]], [[Гелігуд]], [[Даўгод]], [[Жыгуць]], [[Ілгут]], [[Мангуд]], [[Мінгуд]], [[Саргут]], [[Саўгут]], [[Сонгуць]], [[Сіргут]], [[Ягуці]] }} '''Гуда''' (''Гудзь''), '''Года''' (''Годзь''), '''Гут''', '''Гот''' — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча. == Паходжаньне == {{Асноўны артыкул|Імёны ліцьвінаў}} Гуда, Года, Гута або Гот (Gudo, Godo, Guta, Got) — імя [[Германскія мовы|германскага]] паходжаньня<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Gudo%2C+Godo%2C+Guta%2C+Got#v=snippet&q=Gudo%2C%20Godo%2C%20Guta%2C%20Got&f=false S. 659—660].</ref>. Іменная аснова -гуд- (-год-, -гут-) паходзіць ад [[Гоцкая мова|гоцкага]] guþs 'Бог'<ref>{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 17.</ref>, gôþs 'добры, старанны, пабожны' або *guts '[[Готы|гот]]'<ref>Kremer D. Die Germanischen Personennamen in Katalonien // Estudis romànics. Nr. 14, 1972. S. 134.</ref>{{Заўвага|Польска-летувіская аўтарка Юстына Вальковяк прызнае брак адэкватнага тлумачэньня іменнай асновы -гут- зь [[Летувіская мова|летувіскай мовы]], а для іменнай асновы -гуд- за найбольш адэкватнае прызнае ''gùsti'' (''guñda, gùdo'') 'прызвычаіцца, абвыкнуць; стаць разумным, хітрым; стаць мудрым'<ref>Walkowiak J. B. Litewskie nazwiska Polaków: słownik etymologiczno-frekwencyjny. — Poznań, 2019. S. 22.</ref> (не фіксуецца ў слоўніку [[Канстанцін Шырвід|Канстанціна Шырвіда]], упершыню фіксуецца толькі ў [[каралявец]]кім слоўніку 1673—1701 гадоў<ref>[http://www.lkz.lt/?zodis=gusti&id=11109600000 gùsti], Lietuvių kalbos žodynas</ref>)}}. Сярод [[Ліцьвіны|ліцьвінаў]] бытавалі імёны [[Гудзейка|Гудзейка (Гудзека, Гадзейка, Годыка)]], [[Гудзіла|Гудзіла (Гадзіла, Годэль, Гутэль)]], [[Гудзін|Гудзін (Гудзень, Годын)]], [[Готаўт|Готаўт (Готалт)]], [[Гудвіл]], [[Гутвін]], [[Гудзігал]], [[Гутгер]], [[Гудзігерд|Гудзігерд (Гудгерд, Годгерд)]], [[Готгін]], [[Гутар|Гутар (Гутэр, Гудэр, Кудэр)]], [[Готарт]], [[Глеб]], [[Гудман|Гудман (Гутман)]], [[Гудымін]], [[Гудмунд|Готмант]], [[Алігут]], [[Ангот]], [[Вергут]], [[Вільгод]], [[Гелігуд|Гелігуд (Гелгод)]], [[Даўгод|Даўгод (Даўгот)]], [[Жыгуць]], [[Ілгут]], [[Мангуд]], [[Мінгуд]], [[Саргут]], [[Саўгут]], [[Сонгуць]], [[Сіргут]], [[Эйгот]], [[Ягуці]]. Адзначаліся германскія імёны Gudecke (Godica), Gudila (Godila, Godel, Güttel), Gudin (Godenus, Godin), Gotolt, Goedwil (Góðvili), Gutvinus (Guduin), Godegel, Gutgerius, Gudegerdus (Godegardus, Gudhgärdh), Göttgen, Guter (Guder, Kuder), Gotard, Goteleib, Gudman (Guotman), Goudemen, Gutmunt (Gotmundus), Algut, Angodus, Vergot, Willegod, Gelgod, Dagott, Sigot, Illgut, Mangod, Mengodus, Sargood, Savegotus (Savegodo), Sungod, Sireguti, Eygoti (Eyguti), Águti. Этымалягічны слоўнік старапольскіх асабовых імёнаў, выдадзены [[Польская акадэмія навук|Польскай акадэміяй навук]], адзначае гістарычнае бытаваньне ў Польшчы германскіх імёнаў Got (Gota, Guta), Gutko (Gutka), Gotysz (Gotosza), Gutyna, Godbold, Godobert, Godekin (Godkin), Guter, Godart (Gotart, Gutart, Gothart), Gotlib, Gotysman, Gotschalk, Gotalt, Gotwin<ref>Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 5: Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego. — Kraków, 1997. S. 75—76.</ref>. Апроч таго, у Польшчы гістарычна бытавалі імёны Гадзімір (Godzimir) і Гадзіслаў (Godislaus)<ref>Słownik staropolskich nazw osobowych. T. 2. — Wrocław, 1968—1970. S. 147—148.</ref>. У [[Прусія|Прусіі]] бытавалі імёны ''Gutte'' (1360 год)<ref>Pierson W. Altpreußischer Namenkodex // Zeitschrift für Preußische Geschichte und Landeskunde. — Berlin, 1873. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=2sdWAAAAcAAJ&q=Gutte+1360#v=snippet&q=Gutte%201360&f=false S. 510].</ref>, ''Godiko / Gotko / Gudeike''{{Заўвага|Адзначалася старажытнае германскае імя Godica (Gutthica)<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Godica+Gutthica#v=snippet&q=Godica%20Gutthica&f=false S. 354].</ref>}} (1308, 1354 і 1371 гады)<ref>Pierson W. Altpreußischer Namenkodex // Zeitschrift für Preußische Geschichte und Landeskunde. — Berlin, 1873. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=2sdWAAAAcAAJ&q=Gotko#v=snippet&q=Gotko&f=false S. 507—508].</ref><ref>Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=RdZD6OjYXgoC&q=Gudeike#v=snippet&q=Gudeike&f=false S. 36].</ref>, ''Guddenne''{{Заўвага|Адзначалася старажытнае германскае імя Gudin (Godenus)<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Gudin%2C+Godin%2C+Godino#v=snippet&q=Gudin%2C%20Godin%2C%20Godino&f=false S. 660—661].</ref>}} (1422 год)<ref>Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=RdZD6OjYXgoC&q=Guddenne#v=snippet&q=Guddenne&f=false S. 37].</ref>, ''Kwder''{{Заўвага|Адзначалася германскае імя Kuder (Guder)<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Kuder+Guder#v=snippet&q=Kuder%20Guder&f=false S. 662].</ref>}} (1395 год)<ref>Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=RdZD6OjYXgoC&q=Kwder#v=snippet&q=Kwder&f=false S. 49].</ref>, ''Algutte / Algotte''{{Заўвага|Адзначалася старажытнае германскае імя Algut<ref>Nielsen O. Olddanske personnavne. — Kjøbenhavn, 1883. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=CklczPR-UuAC&q=Algut#v=snippet&q=Algut&f=false S. 3].</ref> (Algot<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Algot#v=snippet&q=Algot&f=false S. 167].</ref>)}} (1399 і каля 1400 году)<ref>Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=RdZD6OjYXgoC&q=Algutte+Algotte#v=snippet&q=Algutte%20Algotte&f=false S. 12].</ref>, ''Aldegut''{{Заўвага|Адзначалася старажытнае германскае імя Aldguda<ref>Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 30.</ref>}} (1363 год)<ref>Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=RdZD6OjYXgoC&q=Aldegut#v=snippet&q=Aldegut&f=false S. 11].</ref>, ''Sawgute / Sawgotthe''{{Заўвага|Адзначалася старажытнае германскае імя Savegotis<ref>Kremer D. Die Germanischen Personennamen in Katalonien // Estudis romànics. Nr. 15, 1973. S. 18 (264).</ref>}}<ref>Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=RdZD6OjYXgoC&q=Sawgute+%2F+Sawgotthe#v=snippet&q=Sawgute%20%2F%20Sawgotthe&f=false S. 90].</ref>, ''Wiligot''{{Заўвага|Адзначалася старажытнае германскае імя Willigut<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=2854+f%C3%BCr+gunt+#v=snippet&q=2854%20f%C3%BCr%20gunt&f=false S. 1599].</ref>}} (1385 і 1388 гады)<ref>Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=RdZD6OjYXgoC&q=Wiligot#v=snippet&q=Wiligot&f=false S. 117].</ref>. У 1604 годзе ў [[Каралявец]]кім унівэрсытэце навучаўся ''Johannes Gut, Neidenburgensis Borussus''<ref>Die matrikel der Universität Königsberg i. Pr. Bd. 1: Die Immatrikulationen von 1544—1656. — Leipzig, 1910. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=-sZYzw8knMEC&q=Gut#v=snippet&q=Gut&f=false S. 164].</ref>. У [[Наўгародзкая рэспубліка|Ноўгарадзе]] ў 1080-я гады адзначалася германскае імя Азгут (Asgut)<ref>Мельникова Е. А. Скандинавские рунические надписи: Новые находки и интерпретации. Тексты, перевод, комментарий. — М., 2001. С. 208—209.</ref>. У [[Беласток]]у адзначалася германскае прозьвішча Годрыд: ''honestis Simone Godryd''{{Заўвага|Адзначалася старажытнае германскае імя Guderit (пазьнейшае Godrid)<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Godrid#v=snippet&q=Godrid&f=false S. 684].</ref>}} (1744 год)<ref>Dacewicz L. Antroponimia Białegostoku w XVII—XVIII wieku. — Białystok, 2001. S. 117.</ref>. Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: ''Мы от [[Русіны|рода Рускаг]]: <...> Гоуды<ref>[http://starbel.by/dok/d119.htm Договор между Русью и Византией (911)]{{Недаступная спасылка|date=March 2025 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}, Fontes historiae Magni Ducatus Lithuaniae</ref> <...> Мы от рода Рускаго, съли и гостье: [[Івар|Иворъ]] солъ [[Ігар|Игоревъ]] великаго князя Рускаго… Алвадъ Гудовъ'' ([[Аповесьць мінулых часоў]])<ref>[http://starbel.by/dok/d138.htm Договор между Русью и Византией (944/945)]{{Недаступная спасылка|date=March 2025 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}, Fontes historiae Magni Ducatus Lithuaniae</ref>; ''[[Гер’ят|Кгирять]] Кготевич'' (20 лютага 1466 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|3к}} P. 24.</ref>; ''именеицо в [[Менск]]омъ повете… Кготевича'' (27 ліпеня 1495 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|6-1к}} P. 93.</ref>; ''на землю Кготевъщину в Медницъкомъ повете… Кготевщины… Кготевщину'' (16 ліпеня 1496 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|6к}} P. 131.</ref>; ''панъ Миколай Кгутъ'' (17 студзеня 1516 году)<ref>Литовская метрика. Т. 1. — СПб., 1903. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=i8MDAAAAYAAJ&q=%D0%BA%D0%B3%D1%83%D1%82%D1%8A#v=snippet&q=%D0%BA%D0%B3%D1%83%D1%82%D1%8A&f=false С. 262—263].</ref>; ''haereditate mea, quae vocatur Guthowczyzna'' (12 лютага 1516 году)<ref>Rowell S. C. Acta primae visitationis diocesis vilnensis anno domini 1522 peractae. Vilniaus Kapitulos Archyvo Liber IIb atkūrimas. — Vilnius, 2015. P. 263.</ref>; ''hominibus Gudziewiczy'' (6 лістапада 1518 году)<ref>Rowell S. C. Acta primae visitationis diocesis vilnensis anno domini 1522 peractae. Vilniaus Kapitulos Archyvo Liber IIb atkūrimas. — Vilnius, 2015. P. 63.</ref>; ''слугъ путных [[Браслаў|Бряславъского]] повету… Кгутевичов'' (27 студзеня 1530 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|224к}} P. 356.</ref>; ''пустотинъ къ тому жъ двору нашому въ повете Ойракгольскомъ, на имя: Кготовъщину'' (29 красавіка 1542 году)<ref>Сборник палеографических снимков с древних грамот и актов, хранящихся в Виленском центральном архиве и Виленской публичной библиотеке. Вып. 1. — Вильна, 1884. С. 16.</ref>; ''два земянины Луковского повету Едамъ Кгутъ'' (3 жніўня 1546 году)<ref>Археографический сборник документов, относящихся к истории Северо-западной Руси. Т. 1. — Вильна, 1867. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=22RcAAAAcAAJ&q=%D0%9A%D0%B3%D1%83%D1%82%D1%8A#v=snippet&q=%D0%9A%D0%B3%D1%83%D1%82%D1%8A&f=false С. 47].</ref>; ''село [[Лучыцы (Клецкі раён)|Лучицы]] и Фойная… Кудичь брать его'' (1552 год)<ref>Архив Юго-Западной России. Ч. 7, т. 1. — Киев, 1886. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=XwgyAQAAIAAJ&q=%D0%9A%D1%83%D0%B4%D0%B8%D1%87%D1%8C#v=snippet&q=%D0%9A%D1%83%D0%B4%D0%B8%D1%87%D1%8C&f=false С. 638].</ref>; ''Mysz Hudziewicz'' (1552—1555 гады<ref>Писцовая книга Пинского и Клецкого княжеств, составленная Пинским старостою Станиславом Хвальчевским в 1552—1555 г. — Вильна, 1884. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=fO9EAAAAYAAJ&q=Hudziewicz#v=snippet&q=Hudziewicz&f=false С. 361].</ref>; ''бояры путными на ймя: Юри Кгудовичъ'' (1557 год)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|43к}} С. 85.</ref>; ''Pawel a Piothr Gudiewiczy… Romieiko Godziewicz'' (1558 год)<ref>Писцовая книга Гродненской экономии с прибавлениями, изданная Виленской Комиссией для разбора древних актов. Ч. 1. — Вильна, 1881. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=Hvt6OUpCnNoC&q=Gudiewiczy#v=snippet&q=Gudiewiczy&f=false С. 356, 397].</ref>; ''Paweł Gutowicz'' (2 траўня 1558 году)<ref>Акты издаваемые Виленской археографической комиссией. Т. 14. — Вильна, 1887. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=8cM7AQAAMAAJ&q=Gutowicz#v=snippet&q=Gutowicz&f=false С. 55].</ref>; ''Яцко Кудевичъ'' (1563 год)<ref>Ревизия Кобринской экономии: составленная в 1563 году королевским ревизором Дмитрием Сапегой. — Вильна, 1876. С. 39.</ref>; ''Гудъ Кузма'' (1566 год)<ref>Документы Московского архива Министерства юстиции. Т. 1. — М., 1897. С. 393.</ref>; ''Амьброжей Станиславовичъ Кгудевичъ… з ыменья своего з Кгудевичъ… Петръ Станиславовичъ Кгудевичъ… Лукашъ Щастновичъ Кгудевичъ''<ref>Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=3Ih5AqeL2iwC&q=%40%D0%9A%D0%B3%D1%83%D0%B4%D0%B5%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%8A#v=snippet&q=%40%D0%9A%D0%B3%D1%83%D0%B4%D0%B5%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%8A&f=false С. 644].</ref>, ''Янова вдова з Кгутовъ''<ref>Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=3Ih5AqeL2iwC&q=%40%D0%9A%D0%B3%D1%83%D1%82%D0%BE%D0%B2%D1%8A#v=snippet&q=%40%D0%9A%D0%B3%D1%83%D1%82%D0%BE%D0%B2%D1%8A&f=false С. 1014].</ref>, ''Кгутъ Мартиновичъ''<ref>Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=-wI5AQAAMAAJ&q=%D0%9A%D0%B3%D1%83%D1%82%D1%8A#v=snippet&q=%D0%9A%D0%B3%D1%83%D1%82%D1%8A&f=false С. 1299].</ref> (1567 год); ''Станиславъ Яновичъ Гудовичъ… Гудовича… Гудовичу'' (6 ліпеня 1568 году)<ref>Акты, издаваемые Виленской Комиссией для разбора древних актов. Т. 24. — Вильна, 1897. С. 294—295.</ref>; ''земяном повету ковенского… з роду Янвилов с Пядев… Валентыну Кгудовичу… з роду Кгудовичов от Каплиц Воитеху а Мартину Матеевичом'' (15 верасьня 1568 году)<ref>Jablonskis K. Archyvinės smulkmenos // Praeitis. T. 2. — Kaunas, 1933. P. 415—416.</ref>; ''Janusz Kodewicz'' (14 ліпеня 1578 году)<ref>Акты, издаваемые Виленской Комиссией для разбора древних актов. Т. 25. — Вильна, 1898. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=IOYDAAAAYAAJ&q=Kodewicz#v=snippet&q=Kodewicz&f=false С. 110].</ref>; ''czeladz dworna… Dorota Godowna'' (14 студзеня 1632 году)<ref>Lietuvos inventoriai XVII a. — Vilnius, 1962. P. 118.</ref>; ''и пна Юря Кгута Загорского, земян гсдарских повету Пиньского'' (6 кастрычніка 1639 году)<ref>Акты, издаваемые Виленской Комиссией для разбора древних актов. Т. 33. — Вильна, 1908. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=6nsZAAAAYAAJ&q=%D0%9A%D0%B3%D1%83%D1%82%D0%B0#v=snippet&q=%D0%9A%D0%B3%D1%83%D1%82%D0%B0&f=false С. 313].</ref>; ''Jerzy Gutt Zagorski'' (8 кастрычніка 1639 году)<ref>Акты издаваемые Виленской комиссией для разбора древних актов. Т. 33. — Вильна, 1908. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=6nsZAAAAYAAJ&q=Jerzy+Gutt+Zagorski#v=snippet&q=Jerzy%20Gutt%20Zagorski&f=false С. 314].</ref>; ''пана Саломона Кгудовича — стольника Вилкомирского'' (26 чэрвеня 1647 году)<ref>Акты, издаваемые Виленской Комиссией для разбора древних актов. Т. 24. — Вильна, 1897. С. 493.</ref>; ''Юрко Гуденъко… Иванъ Гуда'' (1649 год)<ref>Реєстр Війська Запорозького 1649 року. — К., 1995. С. 255, 279.</ref>; ''P-a Juria Gutta Zahorskaho'' (31 сьнежня 1658 году)<ref>Акты издаваемые Виленской комиссией для разбора древних актов. Т. 33. — Вильна, 1908. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=6nsZAAAAYAAJ&q=Juria+Gutta+Zahorskaho#v=snippet&q=Juria%20Gutta%20Zahorskaho&f=false С. 386].</ref>; ''панъ Миколай Кгутъ Коломыский'' (21 студзеня 1664 году)<ref>Акты, издаваемые Виленской Комиссией для разбора древних актов. Т. 20. — Вильна, 1893. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=i_A4AQAAMAAJ&q=%D0%9A%D0%B3%D1%83%D1%82%D1%8A+%D0%9A%D0%BE%D0%BB%D0%BE%D0%BC%D1%8B%D1%81%D0%BA%D0%B8%D0%B9#v=snippet&q=%D0%9A%D0%B3%D1%83%D1%82%D1%8A%20%D0%9A%D0%BE%D0%BB%D0%BE%D0%BC%D1%8B%D1%81%D0%BA%D0%B8%D0%B9&f=false С. 364].</ref>; ''Jan Gud, lesniczy y osadczy miszucki'' (3 сакавіка 1718 году)<ref>Тяжбы литовских крестьян и жителей местечек с управителями имений: сборник документов. Ч. 2. — Вильнюс, 1961. [https://books.google.by/books?id=X_CMGROxcMUC&q=Jan+Gud,+lesniczy&dq=Jan+Gud,+lesniczy&hl=ru&newbks=1&newbks_redir=0&sa=X&ved=2ahUKEwjIn-Ta5pSHAxWcgf0HHW0-CBkQ6AF6BAgEEAI С. 74].</ref>; ''Heva Gudowa'' (1723 год)<ref>[https://www.genmetrika.eu/pasvalio_sant_1706-1729.html Pasvalio Šv. Jono Krikštytojo parapijos jungtuvių įrašai 1706—1729 m.], Nepriklausomas virtualus archyvas GENMETRIKA</ref>; ''Wasil Goda'' (1728 год)<ref>[https://sources.ruzhany.info/112_25a.html «Inwentarż Maiętnosci Rożaneÿ» 1728], НГАБ. Ф. 1928, воп. 1, спр. 208.</ref>; ''Gutowsk'' (1744 год)<ref>[https://pawet.net/library/history/city_district/religion/d_1744/diecezja_wile%C5%84ska,_1744.html Diecezja Wileńska, 1744], [[Pawet]], 20 лютага 2011 г.</ref>; ''Josephus Gudowicz… Lituanus natus'' (1764 год)<ref>Die Matrikel des päpstlichen Seminars zu Braunsberg 1578—1798. — Braunsberg, 1925. S. 162.</ref>; ''Ewa Gut'' (1785 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=22br&rid=B&search_lastname=Gut&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Odelsk], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Jan Gudowicz'' (1787 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=S&w=22br&rid=S&search_lastname=Gudowicz&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Traby], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Wawrzyniec Godz'' (сакавік 1798 году)<ref>Акты издаваемые Виленской комиссией для разбора древних актов. Т. 38. — Вильна, 1914. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=tTo9AQAAMAAJ&q=Godz#v=snippet&q=Godz&f=false С. 376].</ref>; ''Agata Gott'' (1799 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=22br&rid=B&search_lastname=Gott&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Bielica alias Jelna], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Stefan Got'' (1802 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=S&w=22br&rid=S&search_lastname=Got&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Żołudek], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Marcela Gotowicz'' (1839 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=22br&rid=B&search_lastname=Gotowicz&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Żodziszki], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Franciszka Godowicz'' (1863 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=23lt&rid=2983&search_lastname=&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&rpp1=6450&searchtable=&rpp2=50 Giedrojcie], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>{{Заўвага|Таксама: * Згут (параўн.: ''Dawid Żminigajło Jawgiel'', т. б. ''z Minigajła''<ref>Akta zjazdów stanów Wielkiego Księstwa Litewskiego. T. 2. — Warszawa, 2009. S. 303, 443.</ref>): ''Mikolaj Zgutę'' (1609 год)<ref>Lietuvos inventoriai XVII a. — Vilnius, 1962. P. 42.</ref>; * Гудзінт, Гудзянт: ''Franciszek Gudzint'' (9 лютага 1791 году)<ref>Akta sejmiku kowieńskiego z lat 1733—1795. — Warszawa, 2019. S. 463.</ref>, Гудзянтовіч (Gudziantowicz) — прозьвішча, зафіксаванае ў XIX стагодзьдзі ў ваколіцах [[Сувалкі|Сувалкаў]]<ref>Professor Jerzy Wisniewski, [http://www.mem.net.pl/stg/family_names.htm List of the XIXth century Suvalki region family names], Suwalki Genealogical Society</ref>; * Готлінь, Гудэлін (адзначалася старажытнае германскае імя Gotelin, Godelin<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Gotelin#v=snippet&q=Gotelin&f=false S. 660].</ref>): ''Rozalia Gudelin'' (1835 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=23lt&rid=8487&search_lastname=&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&rpp1=650&searchtable=&rpp2=50 Barbaryszki], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>, ''Gotliń'' (1909 год)<ref>[https://genealogia.lt/pdfs/parafia_ejszyska_1909r.pdf Parafia ejszyska w 1909 r.], Genealogia Wileńszczyzny</ref>; * Гудыш (адзначалася германскае імя Gotysz<ref>Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 5: Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego. — Kraków, 1997. S. 76.</ref>): Іван Гудыш (1896—?) — [[беларусы|беларус]], які [[Савецкія рэпрэсіі ў Беларусі|пацярпеў ад уладаў СССР]]<ref>[https://chumakou.com/projects/belarus1937/index4.html Беларусь: жертвы сталинских репрессий], Книга памяти Амурской обл.</ref>; * Годвайш, Годвайс (адзначалася германскае імя Guðrvísi<ref>Lind E. H. Norsk-isländska dopnamn ock fingerade namn från medeltiden. — Uppsala, 1915. S. 391, 1114.</ref>, Gottweiß<ref>[https://genwiki.genealogy.net/Gottwei%C3%9F_(Familienname) Gottweiß (Familienname)], GenWiki</ref>): ''Kazimierz Godwoysz'' (14—17 жніўня 1655 году)<ref>Akta zjazdów stanów Wielkiego Księstwa Litewskiego. T. 2. — Warszawa, 2009. S. 285.</ref>, ''Jan Godwoysz'' (1667 год)<ref>Metryka Litewska. Rejestry podymnego Welkiego Ksiestwa. Księstwo Żmudzkie 1690 r. — Warszawa, 2009. S. 152.</ref>, ''Stefanowi Godwojszowi'' (1784 год)<ref>Ukmergės dekanato vizitacija 1784 m. Fontes Historiae Lituaniae. Wol. VIII. — Vilnius, 2009. P. 106.</ref>, Браніслаў Годвайс — каталік з [[Расенскі павет|Расенскага павету]], зьніклы ў [[Першая сусьветная вайна|Першую сусьветную вайну]]<ref>Именной список №1069 убитым, раненым и без вести пропавшим солдатам. — СПб., 1914. [https://viewer.rsl.ru/rsl01004358637?page=136 С. 17100].</ref>; * Годвяд, Годвад (адзначалася германскае імя Gudhvidh, Gudvidus<ref>Sveriges medeltida personnamn. Hft. 8. — Lund, 1983. S. 412.</ref>): ''Кгодвяд [[Наргайла|Наркгаиловичъ]]'' (1528 год)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 165.</ref>, ''Ignacy Godwod'' (1829 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=S&w=23lt&rid=6484&search_lastname=Godwod&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Korwie], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; * Гудвал (адзначалася старажытнае германскае імя Gudwalus<ref>Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 113.</ref>): у [[Прусія|Прусіі]] адзначалася прозьвішча Guttwall<ref>[https://www.online-ofb.de/namelist.php?nachname=GUTTWALL&ofb=marggrabowa&modus=&lang=de GUTTWALL], Verein für Computergenealogie e.V. (CompGen)</ref>, у гістарычнай Прусіі існуе вёска [[Гудвален]]; * Готвір (адзначалася старажытнае германскае імя Gotwar<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Gotwar#v=snippet&q=Gotwar&f=false S. 685].</ref>): ''Ewa Gotwir'' (1763 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=10pl&rid=B&search_lastname=Gotwir&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Suwałki], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; * Гудзелгоўць, Годгаўд, Гудгаўд (адзначаліся старажытныя германскія імёны Godelgaudus<ref>Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 113.</ref> і Gauthigoth<ref>Ao. Prof. Dr. Hermann Reichert, [https://homepage.univie.ac.at/hermann.reichert/studententexte/Lexikon_der_altgermanischen_Namen.docx Lexikon der altgermanischen Namen]</ref>, Goldegodo<ref>Piel J. M., Kremer D. Hispano-gotisches Namenbuch. Der Niederschlag des Westgotischen in den alten und heutigen Personen- und Ortsnamen der Iberischen Halbinsel. — Heidelberg, 1976. [https://books.google.by/books?id=OwkWAQAAMAAJ&q=%22Goldegodo%22&dq=%22Goldegodo%22&hl=ru&newbks=1&newbks_redir=0&sa=X&ved=2ahUKEwiZnq_h96KKAxWM8bsIHYIqO3QQ6AF6BAgFEAI S. 159].</ref>): ''села Кгуделкговъцовъ'' (5 студзеня 1566 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|44к}} С. 112.</ref>, ''Adolfina Gudgowd'' (1886 год)<ref>Sprawozdanie Dyrekcyi Zjednoczonego Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie z Czynności za Rok 1886. — Kraków, 1887. S. 46.</ref>, у 1589 годзе ўпамінаецца зямля Годгаўдзішкі (''Годговдишки'') у [[Жамойцкае староства|Жамойцкім старостве]]<ref>Опись документов Виленского центрального архива древних актовых книг. Вып. 2. ― Вильна, 1903. С. 41.</ref>; * Кудрат, Гудрат (адзначалася старажытнае германскае імя Guderada<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Guderada#v=snippet&q=Guderada&f=false S. 662].</ref>): ''Ясъ Кудратовичъ'' (1528 год)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 89.</ref>, Гудрат (''Gudrat'') — прозьвішча, гістарычна зафіксаванае на тэрыторыі цяперашняй [[Летува|Летувы]]<ref>Lietuvių pavardžių žodynas. T. 1. — Vilnius, 1985. P. 738.</ref>; * Вангут (адзначалася старажытнае германскае імя Vuanagodus<ref>Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 215.</ref>): у гістарычнай Прусіі існуе вёска [[Вангуты]]; * Юргут: Юргутовічы (Jurgutowicz) гербу [[Даленга (герб)|Даленга]] — літоўскі шляхецкі род зь Віленшчыны<ref>Ciechanowicz J. Rody rycerskie Wielkiego Księstwa Litewskiego. T. 3. — Rzeszów, 2001. S. 232.</ref>}}. == Носьбіты == * [[Гуда (нобіль)|Гуда]] ({{†}} па 388) — [[Готы|гоцкі]] нобіль [[Каралеўства вандалаў і алянаў|Каралеўства вандалаў]] * Мікалай Гут — [[Ліцьвіны|літоўскі баярын]], які ўпамінаецца ў 1516 годзе * Юры Гут Загорскі — [[Зямяне|зямянін]] [[Наваградзкі павет|Наваградзкга павету]] [[Вялікае Княства Літоўскае|Вялікага Княства Літоўскага]], які ўпамінаецца ў 1639 і 1658 гадох * Станіслаў Марцінавіч Гудовіч — [[Юрбург|юрбурскі]] зямянін, які ўпамінаецца ў 1581 годзе<ref>Опись документов Виленского центрального архива древних актовых книг. Вып. 1. ― Вильна, 1901. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=XhILAAAAIAAJ&q=%D0%93%D1%83%D0%B4%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%83#v=snippet&q=%D0%93%D1%83%D0%B4%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%83&f=false С. 66].</ref> * Пётар і Тамаш Мацеевічы Гудзевічы — [[Вялёна|вялёнскія]] зямяне, якія ўпамінаюцца ў 1586 годзе<ref>Опись документов Виленского центрального архива древних актовых книг. Вып. 1. ― Вильна, 1901. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=XhILAAAAIAAJ&q=%D0%93%D1%83%D0%B4%D0%B5%D0%B2%D0%B8%D1%87%D0%B0%D0%BC%D1%8A#v=snippet&q=%D0%93%D1%83%D0%B4%D0%B5%D0%B2%D0%B8%D1%87%D0%B0%D0%BC%D1%8A&f=false С. 197].</ref> * Кацярына Гудзевічаўна (Katarzyna Gudziewiczowa) — [[Вільня|віленская]] [[Мяшчане|мяшчанка]], якая ўпамінаецца ў 1698 годзе<ref>Testamenty w księgach miejskich wileńskich z XVI i XVII wieku. Katalog. — Warszawa, 2017. S. 77.</ref> * Кандрат Готаў — жыхар мястэчку [[Ігумен]]у, які ўпамінаецца ў 1701 годзе<ref>Яўген Анішчанка, [http://vilejski-uezd.by/threads/sajt-istorika-anischenko-e-k.4628/page-2 Игумен инвентарь 1701 г. в Минском воеводстве], Архіў гісторыка Анішчанкі, 17 сакавіка 2018 г.</ref> * Аўсей Гута — жыхар мястэчку [[Горкі|Горак]], які ўпамінаецца ў 1742 годзе<ref>Яўген Анішчанка, [https://web.archive.org/web/20230810230423/http://www.arhisan.com/istochniki/opisaniya/698-gorki-grafstvo-inventar-1742-g-v-orshanskom-povete Горки графство инвентарь 1742 г. в Оршанском повете], Архіў гісторыка Анішчанкі, 10 кастрычніка 2016 г.</ref> * Андрэй Гута — жыхар вёскі [[Зубкі|Зубкоў]] ([[Гарадзенскі павет]]), які ўпамінаецца ў 1775 годзе<ref>Яўген Анішчанка, [https://web.archive.org/web/20230810225146/http://www.arhisan.com/istochniki/opisaniya/642-volpa-starostvo-inventar-1775-g Волпа староство инвентарь 1775 г.], Архіў гісторыка Анішчанкі, 18 чэрвеня 2016 г.</ref> * Іван, Майсей і Сідар Гуты — жыхары вёскі [[Пагост]]у ([[Пінскі павет]]), якія ўпамінаюцца ў 1783 годзе<ref>Яўген Анішчанка, [http://vilejski-uezd.by/threads/sajt-istorika-anischenko-e-k.4628/page-2 Черница инвентарь 1783 г. в Пинском повете], Архіў гісторыка Анішчанкі, 15 кастрычніка 2018 г.</ref> * Базыль і Тамаш Гудовічы — шляхцічы [[Менскае ваяводзтва|Менскага ваяводзтва]], якія ўпамінаюцца ў 1787 годзе<ref>Яўген Анішчанка, [https://web.archive.org/web/20230810225136/http://www.arhisan.com/istochniki/opisaniya/721-shlyakhta-minskogo-voevodstva-na-sejmike-1787-g Шляхта Минского воеводства на сеймике 1787 г.], Архіў гісторыка Анішчанкі, 23 сьнежня 2016 г.</ref> * Стэфан Гот — жыхар [[Лідзкі павет|Лідзкага павету]] на 1795 год<ref>Анищенко Е. К. Шляхта Лидского повета: Список XVIII ст. — Минск, 2013. С. 261.</ref> * Емяльян Гот — [[Уніяцкая царква ў Рэчы Паспалітай|уніят]] [[Збляны (Лідзкі раён)|Зблянскай]] парафіі, які ўпамінаецца ў 1829 годзе<ref name="Laures-2017">[[Леанід Лаўрэш|Лаўрэш Л.]] Прыход ў Зблянах // Лідскі летапісец. № 3 (79), 2017. С. 30—48.</ref> * Сьцяпан Гут (1872—?) — [[беларусы|беларус]] з ваколіцаў [[Ворша|Воршы]], які [[Савецкія рэпрэсіі ў Беларусі|пацярпеў ад уладаў СССР]]<ref name="Memaryjal">[https://chumakou.com/projects/belarus1937/index4.html Беларусь: жертвы сталинских репрессий], Белорусский «Мемориал»</ref> * Вячаслаў Гудовіч (1883—?) — беларус зь [[Вязьма|Вязьмы]], які пацярпеў ад уладаў СССР<ref>[https://chumakou.com/projects/belarus1937/index4.html Беларусь: жертвы сталинских репрессий], Книга памяти Омской обл.</ref> * Міхал Гудовіч (1895—?) — беларус з ваколіцаў [[Лепель|Лепелю]], які пацярпеў ад уладаў СССР<ref>[https://chumakou.com/projects/belarus1937/index4.html Беларусь: жертвы сталинских репрессий], Книга памяти Пермской обл.</ref> * Іван Гута (1897—?) — беларус з ваколіцаў [[Карэлічы|Карэлічаў]], які пацярпеў ад уладаў СССР<ref name="Memaryjal"/> * Юльян Гуда (1899—1938) — беларус, забіты ўладамі СССР<ref>[https://chumakou.com/projects/belarus1937/index4.html Беларусь: жертвы сталинских репрессий], Книга памяти Краснодарского края</ref> * Сяргей Гуд (1906—?) — беларус, які пацярпеў ад уладаў СССР<ref>[https://chumakou.com/projects/belarus1937/index4.html Беларусь: жертвы сталинских репрессий], Книга памяти Новосибирской области</ref> Прыдомкам Гут карыстаўся шляхецкі род [[Кульчыцкія|Кульчыцкіх]] гербу [[Сас]]<ref>Stekert A. Przydomki polskie, litewskie i rusińskie. — Kraków, 1897. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=chg-AAAAIAAJ&q=Gut#v=snippet&q=Gut&f=false S. 44].</ref>. Готы — [[Уніяцкая царква ў Рэчы Паспалітай|уніяты]] [[Збляны (Лідзкі раён)|Зблянскай]] парафіі<ref name="Laures-2017"/>. Гудзі — уніяты [[Ганчары (Пружанскі раён)|Ганчарскай]] парафіі<ref>[[Леанід Лаўрэш|Лаўрэш Л.]] Прыходы ў Ганчарах і Дакудаве // Лідскі летапісец. № 4 (92), 2020. С. 61—71.</ref>. Гатовічы (Gotowicz) — прыгонныя зь вёскі [[Сыраваткі|Сыраваткаў]] (каля [[Жодзішкі|Жодзішкаў]]), якія ўпамінаюцца ў XIX стагодзьдзі<ref>Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2022. S. 53.</ref>. Готы — [[парафія]]не царквы ў [[Сьвіслач (Магілёўская вобласьць)|Сьвіслачы]] ([[Менскі павет|Меншчына]]) на 1889—1892 гады<ref>Яўген Анішчанка, [http://www.arhisan.com/istochniki/opisaniya/249-svisloch-tserkov-bobrujskogo-uezda-prikhozhane Свислочь церковь Бобруйского уезда прихожане]{{Недаступная спасылка|date=June 2024 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}, Архіў гісторыка Анішчанкі, 21 ліпеня 2015 г.</ref>. Гадзевічы (Godziewicz) і Гуты (Gutt) — [[Літва|літоўскія]] шляхецкія роды зь [[Вільня|Вільні]]<ref>Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2016. S. 503, 515.</ref>. Гудовічы (Gudowicz) гербаў [[Адравонж (герб)|Адравонж]] і [[Пабог]] — літоўскі шляхецкі род зь Вільні і [[Віленскі павет (ВКЛ)|Віленскага павету]]<ref>Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2016. S. 513.</ref>. Гутовічы (Gutowicz) — літоўскі шляхецкі род з [[Троцкі павет|Троцкага павету]]<ref>Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2022. S. 280.</ref>. Гуды (Gud) гербу [[Прус (гербу)|Прус I]] — літоўскі шляхецкі род з ваколіцаў [[Дзісна|Дзісны]]<ref>Ciechanowicz J. Rody rycerskie Wielkiego Księstwa Litewskiego. T. 6. — Rzeszów, 2006. S. 150.</ref>. На 1901 год існавала сяло Гудаўка ў Старадубскім павеце, вёска Гудаўка ў Сураскім павеце і сяло Гудава ў Мглінскім павеце Чарнігаўскай губэрні<ref>Список населенных мест Черниговской губернии, имеющих не менее 10 жителей, по данным за 1901 год. — Чернигов, 1902. С. 43.</ref>. На 1904 год існавала вёска Гудзіна ў Ельнянскім павеце Смаленскай губэрні<ref>Список населенных мест Смоленской губернии. — Смоленск, 1904. С. 247.</ref>. На [[Гарадзенскі павет|гістарычнай Гарадзеншчыне]] існуе вёска [[Гудзевічы]], на [[Менскі павет|гістарычнай Меншчыне]] — [[Гудавічы]] і [[Гудоўшчына]], на [[Ашмянскі павет|гістарычнай Ашмяншчыне]] — [[Гудаўшчына]] і [[Гуцішкі]], на [[Аршанскі павет|гістарычнай Аршаншчыне]] — [[Гудава Зямянскае]] і [[Новае Гудава]]. Назву [[Гудзішкі]] маюць вёскі на гістарычных Ашмяншчыне і [[Лідзкі павет|Лідчыне]]. == Глядзіце таксама == * [[Гуды]] == Заўвагі == {{Заўвагі}} == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} {{Германскія імёны-асновы}} {{Імёны з асновай гуд}} [[Катэгорыя:Мужчынскія імёны]] gc6j2uigb57hg2ladj64uy5b2b53p6i 2685848 2685846 2026-08-21T20:27:30Z ~2026-45913-17 99638 2685848 wikitext text/x-wiki {{Імя |імя = Ґуда |лацінка = Guda / Huda |арыгінал = Gudo |вымаўленьне = |мова_паходжаньня = [[Германскія мовы|германскія]] |варыянт = Года, Гут, Гот, Гудзь, Годзь |вытворныя = |зьвязаныя = [[Гудзейка]], [[Гудзіла]], [[Гудан]] / [[Гудзін]], [[Готаўт]], [[Годвайн]], [[Гудвіл]], [[Гутвін]], [[Гудзігал]], [[Гутгер]], [[Гудзігерд]], [[Готгін]], [[Гутар]], [[Готарт]], [[Глеб]], [[Готліб]], [[Гудман]], [[Гудымін]], [[Гудмунд|Готмант]] <br> [[Алігут]], [[Ангот]], [[Вергут]], [[Вільгод]], [[Гелігуд]], [[Даўгод]], [[Жыгуць]], [[Ілгут]], [[Мангуд]], [[Мінгуд]], [[Саргут]], [[Саўгут]], [[Сонгуць]], [[Сіргут]], [[Ягуці]] }} '''Гуда''' (''Гудзь''), '''Года''' (''Годзь''), '''Гут''', '''Гот''' — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча. == Паходжаньне == {{Асноўны артыкул|Імёны ліцьвінаў}} Гуда, Года, Гута або Гот (Gudo, Godo, Guta, Got) — імя [[Германскія мовы|германскага]] паходжаньня<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Gudo%2C+Godo%2C+Guta%2C+Got#v=snippet&q=Gudo%2C%20Godo%2C%20Guta%2C%20Got&f=false S. 659—660].</ref>. Іменная аснова -гуд- (-год-, -гут-) паходзіць ад [[Гоцкая мова|гоцкага]] guþs 'Бог'<ref>{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 17.</ref>, gôþs 'добры, старанны, пабожны' або *guts '[[Готы|гот]]'<ref>Kremer D. Die Germanischen Personennamen in Katalonien // Estudis romànics. Nr. 14, 1972. S. 134.</ref>{{Заўвага|Польска-летувіская аўтарка Юстына Вальковяк прызнае брак адэкватнага тлумачэньня іменнай асновы -гут- зь [[Летувіская мова|летувіскай мовы]], а для іменнай асновы -гуд- за найбольш адэкватнае прызнае ''gùsti'' (''guñda, gùdo'') 'прызвычаіцца, абвыкнуць; стаць разумным, хітрым; стаць мудрым'<ref>Walkowiak J. B. Litewskie nazwiska Polaków: słownik etymologiczno-frekwencyjny. — Poznań, 2019. S. 22.</ref> (не фіксуецца ў слоўніку [[Канстанцін Шырвід|Канстанціна Шырвіда]], упершыню фіксуецца толькі ў [[каралявец]]кім слоўніку 1673—1701 гадоў<ref>[http://www.lkz.lt/?zodis=gusti&id=11109600000 gùsti], Lietuvių kalbos žodynas</ref>)}}. Сярод [[Ліцьвіны|ліцьвінаў]] бытавалі імёны [[Гудзейка|Гудзейка (Гудзека, Гадзейка, Годыка)]], [[Гудзіла|Гудзіла (Гадзіла, Годэль, Гутэль)]], [[Гудзін|Гудзін (Гудзень, Годын)]], [[Готаўт|Готаўт (Готалт)]], [[Гудвіл]], [[Гутвін]], [[Гудзігал]], [[Гутгер]], [[Гудзігерд|Гудзігерд (Гудгерд, Годгерд)]], [[Готгін]], [[Гутар|Гутар (Гутэр, Гудэр, Кудэр)]], [[Готарт]], [[Глеб]], [[Гудман|Гудман (Гутман)]], [[Гудымін]], [[Гудмунд|Готмант]], [[Алігут]], [[Ангот]], [[Вергут]], [[Вільгод]], [[Гелігуд|Гелігуд (Гелгод)]], [[Даўгод|Даўгод (Даўгот)]], [[Жыгуць]], [[Ілгут]], [[Мангуд]], [[Мінгуд]], [[Саргут]], [[Саўгут]], [[Сонгуць]], [[Сіргут]], [[Эйгот]], [[Ягуці]]. Адзначаліся германскія імёны Gudecke (Godica), Gudila (Godila, Godel, Güttel), Gudin (Godenus, Godin), Gotolt, Goedwil (Góðvili), Gutvinus (Guduin), Godegel, Gutgerius, Gudegerdus (Godegardus, Gudhgärdh), Göttgen, Guter (Guder, Kuder), Gotard, Goteleib, Gudman (Guotman), Goudemen, Gutmunt (Gotmundus), Algut, Angodus, Vergot, Willegod, Gelgod, Dagott, Sigot, Illgut, Mangod, Mengodus, Sargood, Savegotus (Savegodo), Sungod, Sireguti, Eygoti (Eyguti), Águti. Этымалягічны слоўнік старапольскіх асабовых імёнаў, выдадзены [[Польская акадэмія навук|Польскай акадэміяй навук]], адзначае гістарычнае бытаваньне ў Польшчы германскіх імёнаў Got (Gota, Guta), Gutko (Gutka), Gotysz (Gotosza), Gutyna, Godbold, Godobert, Godekin (Godkin), Guter, Godart (Gotart, Gutart, Gothart), Gotlib, Gotysman, Gotschalk, Gotalt, Gotwin<ref>Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 5: Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego. — Kraków, 1997. S. 75—76.</ref>. Апроч таго, у Польшчы гістарычна бытавалі імёны Гадзімір (Godzimir) і Гадзіслаў (Godislaus)<ref>Słownik staropolskich nazw osobowych. T. 2. — Wrocław, 1968—1970. S. 147—148.</ref>. У [[Прусія|Прусіі]] бытавалі імёны ''Gutte'' (1360 год)<ref>Pierson W. Altpreußischer Namenkodex // Zeitschrift für Preußische Geschichte und Landeskunde. — Berlin, 1873. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=2sdWAAAAcAAJ&q=Gutte+1360#v=snippet&q=Gutte%201360&f=false S. 510].</ref>, ''Godiko / Gotko / Gudeike''{{Заўвага|Адзначалася старажытнае германскае імя Godica (Gutthica)<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Godica+Gutthica#v=snippet&q=Godica%20Gutthica&f=false S. 354].</ref>}} (1308, 1354 і 1371 гады)<ref>Pierson W. Altpreußischer Namenkodex // Zeitschrift für Preußische Geschichte und Landeskunde. — Berlin, 1873. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=2sdWAAAAcAAJ&q=Gotko#v=snippet&q=Gotko&f=false S. 507—508].</ref><ref>Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=RdZD6OjYXgoC&q=Gudeike#v=snippet&q=Gudeike&f=false S. 36].</ref>, ''Guddenne''{{Заўвага|Адзначалася старажытнае германскае імя Gudin (Godenus)<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Gudin%2C+Godin%2C+Godino#v=snippet&q=Gudin%2C%20Godin%2C%20Godino&f=false S. 660—661].</ref>}} (1422 год)<ref>Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=RdZD6OjYXgoC&q=Guddenne#v=snippet&q=Guddenne&f=false S. 37].</ref>, ''Kwder''{{Заўвага|Адзначалася германскае імя Kuder (Guder)<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Kuder+Guder#v=snippet&q=Kuder%20Guder&f=false S. 662].</ref>}} (1395 год)<ref>Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=RdZD6OjYXgoC&q=Kwder#v=snippet&q=Kwder&f=false S. 49].</ref>, ''Algutte / Algotte''{{Заўвага|Адзначалася старажытнае германскае імя Algut<ref>Nielsen O. Olddanske personnavne. — Kjøbenhavn, 1883. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=CklczPR-UuAC&q=Algut#v=snippet&q=Algut&f=false S. 3].</ref> (Algot<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Algot#v=snippet&q=Algot&f=false S. 167].</ref>)}} (1399 і каля 1400 году)<ref>Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=RdZD6OjYXgoC&q=Algutte+Algotte#v=snippet&q=Algutte%20Algotte&f=false S. 12].</ref>, ''Aldegut''{{Заўвага|Адзначалася старажытнае германскае імя Aldguda<ref>Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 30.</ref>}} (1363 год)<ref>Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=RdZD6OjYXgoC&q=Aldegut#v=snippet&q=Aldegut&f=false S. 11].</ref>, ''Sawgute / Sawgotthe''{{Заўвага|Адзначалася старажытнае германскае імя Savegotis<ref>Kremer D. Die Germanischen Personennamen in Katalonien // Estudis romànics. Nr. 15, 1973. S. 18 (264).</ref>}}<ref>Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=RdZD6OjYXgoC&q=Sawgute+%2F+Sawgotthe#v=snippet&q=Sawgute%20%2F%20Sawgotthe&f=false S. 90].</ref>, ''Wiligot''{{Заўвага|Адзначалася старажытнае германскае імя Willigut<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=2854+f%C3%BCr+gunt+#v=snippet&q=2854%20f%C3%BCr%20gunt&f=false S. 1599].</ref>}} (1385 і 1388 гады)<ref>Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=RdZD6OjYXgoC&q=Wiligot#v=snippet&q=Wiligot&f=false S. 117].</ref>. У 1604 годзе ў [[Каралявец]]кім унівэрсытэце навучаўся ''Johannes Gut, Neidenburgensis Borussus''<ref>Die matrikel der Universität Königsberg i. Pr. Bd. 1: Die Immatrikulationen von 1544—1656. — Leipzig, 1910. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=-sZYzw8knMEC&q=Gut#v=snippet&q=Gut&f=false S. 164].</ref>. У [[Наўгародзкая рэспубліка|Ноўгарадзе]] ў 1080-я гады адзначалася германскае імя Азгут (Asgut)<ref>Мельникова Е. А. Скандинавские рунические надписи: Новые находки и интерпретации. Тексты, перевод, комментарий. — М., 2001. С. 208—209.</ref>. У [[Беласток]]у адзначалася германскае прозьвішча Годрыд: ''honestis Simone Godryd''{{Заўвага|Адзначалася старажытнае германскае імя Guderit (пазьнейшае Godrid)<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Godrid#v=snippet&q=Godrid&f=false S. 684].</ref>}} (1744 год)<ref>Dacewicz L. Antroponimia Białegostoku w XVII—XVIII wieku. — Białystok, 2001. S. 117.</ref>. Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: ''Мы от [[Русіны|рода Рускаг]]: <...> Гоуды<ref>[http://starbel.by/dok/d119.htm Договор между Русью и Византией (911)]{{Недаступная спасылка|date=March 2025 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}, Fontes historiae Magni Ducatus Lithuaniae</ref> <...> Мы от рода Рускаго, съли и гостье: [[Івар|Иворъ]] солъ [[Ігар|Игоревъ]] великаго князя Рускаго… Алвадъ Гудовъ'' ([[Аповесьць мінулых часоў]])<ref>[http://starbel.by/dok/d138.htm Договор между Русью и Византией (944/945)]{{Недаступная спасылка|date=March 2025 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}, Fontes historiae Magni Ducatus Lithuaniae</ref>; ''[[Гер’ят|Кгирять]] Кготевич'' (20 лютага 1466 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|3к}} P. 24.</ref>; ''именеицо в [[Менск]]омъ повете… Кготевича'' (27 ліпеня 1495 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|6-1к}} P. 93.</ref>; ''на землю Кготевъщину в Медницъкомъ повете… Кготевщины… Кготевщину'' (16 ліпеня 1496 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|6к}} P. 131.</ref>; ''панъ Миколай Кгутъ'' (17 студзеня 1516 году)<ref>Литовская метрика. Т. 1. — СПб., 1903. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=i8MDAAAAYAAJ&q=%D0%BA%D0%B3%D1%83%D1%82%D1%8A#v=snippet&q=%D0%BA%D0%B3%D1%83%D1%82%D1%8A&f=false С. 262—263].</ref>; ''haereditate mea, quae vocatur Guthowczyzna'' (12 лютага 1516 году)<ref>Rowell S. C. Acta primae visitationis diocesis vilnensis anno domini 1522 peractae. Vilniaus Kapitulos Archyvo Liber IIb atkūrimas. — Vilnius, 2015. P. 263.</ref>; ''hominibus Gudziewiczy'' (6 лістапада 1518 году)<ref>Rowell S. C. Acta primae visitationis diocesis vilnensis anno domini 1522 peractae. Vilniaus Kapitulos Archyvo Liber IIb atkūrimas. — Vilnius, 2015. P. 63.</ref>; ''слугъ путных [[Браслаў|Бряславъского]] повету… Кгутевичов'' (27 студзеня 1530 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|224к}} P. 356.</ref>; ''пустотинъ къ тому жъ двору нашому въ повете Ойракгольскомъ, на имя: Кготовъщину'' (29 красавіка 1542 году)<ref>Сборник палеографических снимков с древних грамот и актов, хранящихся в Виленском центральном архиве и Виленской публичной библиотеке. Вып. 1. — Вильна, 1884. С. 16.</ref>; ''два земянины Луковского повету Едамъ Кгутъ'' (3 жніўня 1546 году)<ref>Археографический сборник документов, относящихся к истории Северо-западной Руси. Т. 1. — Вильна, 1867. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=22RcAAAAcAAJ&q=%D0%9A%D0%B3%D1%83%D1%82%D1%8A#v=snippet&q=%D0%9A%D0%B3%D1%83%D1%82%D1%8A&f=false С. 47].</ref>; ''село [[Лучыцы (Клецкі раён)|Лучицы]] и Фойная… Кудичь брать его'' (1552 год)<ref>Архив Юго-Западной России. Ч. 7, т. 1. — Киев, 1886. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=XwgyAQAAIAAJ&q=%D0%9A%D1%83%D0%B4%D0%B8%D1%87%D1%8C#v=snippet&q=%D0%9A%D1%83%D0%B4%D0%B8%D1%87%D1%8C&f=false С. 638].</ref>; ''Mysz Hudziewicz'' (1552—1555 гады<ref>Писцовая книга Пинского и Клецкого княжеств, составленная Пинским старостою Станиславом Хвальчевским в 1552—1555 г. — Вильна, 1884. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=fO9EAAAAYAAJ&q=Hudziewicz#v=snippet&q=Hudziewicz&f=false С. 361].</ref>; ''бояры путными на ймя: Юри Кгудовичъ'' (1557 год)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|43к}} С. 85.</ref>; ''Pawel a Piothr Gudiewiczy… Romieiko Godziewicz'' (1558 год)<ref>Писцовая книга Гродненской экономии с прибавлениями, изданная Виленской Комиссией для разбора древних актов. Ч. 1. — Вильна, 1881. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=Hvt6OUpCnNoC&q=Gudiewiczy#v=snippet&q=Gudiewiczy&f=false С. 356, 397].</ref>; ''Paweł Gutowicz'' (2 траўня 1558 году)<ref>Акты издаваемые Виленской археографической комиссией. Т. 14. — Вильна, 1887. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=8cM7AQAAMAAJ&q=Gutowicz#v=snippet&q=Gutowicz&f=false С. 55].</ref>; ''Яцко Кудевичъ'' (1563 год)<ref>Ревизия Кобринской экономии: составленная в 1563 году королевским ревизором Дмитрием Сапегой. — Вильна, 1876. С. 39.</ref>; ''Гудъ Кузма'' (1566 год)<ref>Документы Московского архива Министерства юстиции. Т. 1. — М., 1897. С. 393.</ref>; ''Амьброжей Станиславовичъ Кгудевичъ… з ыменья своего з Кгудевичъ… Петръ Станиславовичъ Кгудевичъ… Лукашъ Щастновичъ Кгудевичъ''<ref>Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=3Ih5AqeL2iwC&q=%40%D0%9A%D0%B3%D1%83%D0%B4%D0%B5%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%8A#v=snippet&q=%40%D0%9A%D0%B3%D1%83%D0%B4%D0%B5%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%8A&f=false С. 644].</ref>, ''Янова вдова з Кгутовъ''<ref>Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=3Ih5AqeL2iwC&q=%40%D0%9A%D0%B3%D1%83%D1%82%D0%BE%D0%B2%D1%8A#v=snippet&q=%40%D0%9A%D0%B3%D1%83%D1%82%D0%BE%D0%B2%D1%8A&f=false С. 1014].</ref>, ''Кгутъ Мартиновичъ''<ref>Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=-wI5AQAAMAAJ&q=%D0%9A%D0%B3%D1%83%D1%82%D1%8A#v=snippet&q=%D0%9A%D0%B3%D1%83%D1%82%D1%8A&f=false С. 1299].</ref> (1567 год); ''Станиславъ Яновичъ Гудовичъ… Гудовича… Гудовичу'' (6 ліпеня 1568 году)<ref>Акты, издаваемые Виленской Комиссией для разбора древних актов. Т. 24. — Вильна, 1897. С. 294—295.</ref>; ''земяном повету ковенского… з роду Янвилов с Пядев… Валентыну Кгудовичу… з роду Кгудовичов от Каплиц Воитеху а Мартину Матеевичом'' (15 верасьня 1568 году)<ref>Jablonskis K. Archyvinės smulkmenos // Praeitis. T. 2. — Kaunas, 1933. P. 415—416.</ref>; ''Janusz Kodewicz'' (14 ліпеня 1578 году)<ref>Акты, издаваемые Виленской Комиссией для разбора древних актов. Т. 25. — Вильна, 1898. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=IOYDAAAAYAAJ&q=Kodewicz#v=snippet&q=Kodewicz&f=false С. 110].</ref>; ''czeladz dworna… Dorota Godowna'' (14 студзеня 1632 году)<ref>Lietuvos inventoriai XVII a. — Vilnius, 1962. P. 118.</ref>; ''и пна Юря Кгута Загорского, земян гсдарских повету Пиньского'' (6 кастрычніка 1639 году)<ref>Акты, издаваемые Виленской Комиссией для разбора древних актов. Т. 33. — Вильна, 1908. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=6nsZAAAAYAAJ&q=%D0%9A%D0%B3%D1%83%D1%82%D0%B0#v=snippet&q=%D0%9A%D0%B3%D1%83%D1%82%D0%B0&f=false С. 313].</ref>; ''Jerzy Gutt Zagorski'' (8 кастрычніка 1639 году)<ref>Акты издаваемые Виленской комиссией для разбора древних актов. Т. 33. — Вильна, 1908. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=6nsZAAAAYAAJ&q=Jerzy+Gutt+Zagorski#v=snippet&q=Jerzy%20Gutt%20Zagorski&f=false С. 314].</ref>; ''пана Саломона Кгудовича — стольника Вилкомирского'' (26 чэрвеня 1647 году)<ref>Акты, издаваемые Виленской Комиссией для разбора древних актов. Т. 24. — Вильна, 1897. С. 493.</ref>; ''Юрко Гуденъко… Иванъ Гуда'' (1649 год)<ref>Реєстр Війська Запорозького 1649 року. — К., 1995. С. 255, 279.</ref>; ''P-a Juria Gutta Zahorskaho'' (31 сьнежня 1658 году)<ref>Акты издаваемые Виленской комиссией для разбора древних актов. Т. 33. — Вильна, 1908. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=6nsZAAAAYAAJ&q=Juria+Gutta+Zahorskaho#v=snippet&q=Juria%20Gutta%20Zahorskaho&f=false С. 386].</ref>; ''панъ Миколай Кгутъ Коломыский'' (21 студзеня 1664 году)<ref>Акты, издаваемые Виленской Комиссией для разбора древних актов. Т. 20. — Вильна, 1893. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=i_A4AQAAMAAJ&q=%D0%9A%D0%B3%D1%83%D1%82%D1%8A+%D0%9A%D0%BE%D0%BB%D0%BE%D0%BC%D1%8B%D1%81%D0%BA%D0%B8%D0%B9#v=snippet&q=%D0%9A%D0%B3%D1%83%D1%82%D1%8A%20%D0%9A%D0%BE%D0%BB%D0%BE%D0%BC%D1%8B%D1%81%D0%BA%D0%B8%D0%B9&f=false С. 364].</ref>; ''Jan Gud, lesniczy y osadczy miszucki'' (3 сакавіка 1718 году)<ref>Тяжбы литовских крестьян и жителей местечек с управителями имений: сборник документов. Ч. 2. — Вильнюс, 1961. [https://books.google.by/books?id=X_CMGROxcMUC&q=Jan+Gud,+lesniczy&dq=Jan+Gud,+lesniczy&hl=ru&newbks=1&newbks_redir=0&sa=X&ved=2ahUKEwjIn-Ta5pSHAxWcgf0HHW0-CBkQ6AF6BAgEEAI С. 74].</ref>; ''Heva Gudowa'' (1723 год)<ref>[https://www.genmetrika.eu/pasvalio_sant_1706-1729.html Pasvalio Šv. Jono Krikštytojo parapijos jungtuvių įrašai 1706—1729 m.], Nepriklausomas virtualus archyvas GENMETRIKA</ref>; ''Wasil Goda'' (1728 год)<ref>[https://sources.ruzhany.info/112_25a.html «Inwentarż Maiętnosci Rożaneÿ» 1728], НГАБ. Ф. 1928, воп. 1, спр. 208.</ref>; ''Gutowsk'' (1744 год)<ref>[https://pawet.net/library/history/city_district/religion/d_1744/diecezja_wile%C5%84ska,_1744.html Diecezja Wileńska, 1744], [[Pawet]], 20 лютага 2011 г.</ref>; ''Josephus Gudowicz… Lituanus natus'' (1764 год)<ref>Die Matrikel des päpstlichen Seminars zu Braunsberg 1578—1798. — Braunsberg, 1925. S. 162.</ref>; ''Ewa Gut'' (1785 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=22br&rid=B&search_lastname=Gut&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Odelsk], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Jan Gudowicz'' (1787 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=S&w=22br&rid=S&search_lastname=Gudowicz&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Traby], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Wawrzyniec Godz'' (сакавік 1798 году)<ref>Акты издаваемые Виленской комиссией для разбора древних актов. Т. 38. — Вильна, 1914. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=tTo9AQAAMAAJ&q=Godz#v=snippet&q=Godz&f=false С. 376].</ref>; ''Agata Gott'' (1799 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=22br&rid=B&search_lastname=Gott&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Bielica alias Jelna], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Stefan Got'' (1802 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=S&w=22br&rid=S&search_lastname=Got&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Żołudek], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Marcela Gotowicz'' (1839 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=22br&rid=B&search_lastname=Gotowicz&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Żodziszki], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Franciszka Godowicz'' (1863 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=23lt&rid=2983&search_lastname=&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&rpp1=6450&searchtable=&rpp2=50 Giedrojcie], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>{{Заўвага|Таксама: * Згут (параўн.: ''Dawid Żminigajło Jawgiel'', т. б. ''z Minigajła''<ref>Akta zjazdów stanów Wielkiego Księstwa Litewskiego. T. 2. — Warszawa, 2009. S. 303, 443.</ref>): ''Mikolaj Zgutę'' (1609 год)<ref>Lietuvos inventoriai XVII a. — Vilnius, 1962. P. 42.</ref>; * Гудзінт, Гудзянт: ''Franciszek Gudzint'' (9 лютага 1791 году)<ref>Akta sejmiku kowieńskiego z lat 1733—1795. — Warszawa, 2019. S. 463.</ref>, Гудзянтовіч (Gudziantowicz) — прозьвішча, зафіксаванае ў XIX стагодзьдзі ў ваколіцах [[Сувалкі|Сувалкаў]]<ref>Professor Jerzy Wisniewski, [http://www.mem.net.pl/stg/family_names.htm List of the XIXth century Suvalki region family names], Suwalki Genealogical Society</ref>; * Готлінь, Гудэлін (адзначалася старажытнае германскае імя Gotelin, Godelin<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Gotelin#v=snippet&q=Gotelin&f=false S. 660].</ref>): ''Rozalia Gudelin'' (1835 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=23lt&rid=8487&search_lastname=&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&rpp1=650&searchtable=&rpp2=50 Barbaryszki], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>, ''Gotliń'' (1909 год)<ref>[https://genealogia.lt/pdfs/parafia_ejszyska_1909r.pdf Parafia ejszyska w 1909 r.], Genealogia Wileńszczyzny</ref>; * Гудыш (адзначалася германскае імя Gotysz<ref>Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 5: Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego. — Kraków, 1997. S. 76.</ref>): Іван Гудыш (1896—?) — [[беларусы|беларус]], які [[Савецкія рэпрэсіі ў Беларусі|пацярпеў ад уладаў СССР]]<ref>[https://chumakou.com/projects/belarus1937/index4.html Беларусь: жертвы сталинских репрессий], Книга памяти Амурской обл.</ref>; * Годвайш, Годвайс (адзначалася германскае імя Guðrvísi<ref>Lind E. H. Norsk-isländska dopnamn ock fingerade namn från medeltiden. — Uppsala, 1915. S. 391, 1114.</ref>, Gottweiß<ref>[https://genwiki.genealogy.net/Gottwei%C3%9F_(Familienname) Gottweiß (Familienname)], GenWiki</ref>): ''Kazimierz Godwoysz'' (14—17 жніўня 1655 году)<ref>Akta zjazdów stanów Wielkiego Księstwa Litewskiego. T. 2. — Warszawa, 2009. S. 285.</ref>, ''Jan Godwoysz'' (1667 год)<ref>Metryka Litewska. Rejestry podymnego Welkiego Ksiestwa. Księstwo Żmudzkie 1690 r. — Warszawa, 2009. S. 152.</ref>, ''Stefanowi Godwojszowi'' (1784 год)<ref>Ukmergės dekanato vizitacija 1784 m. Fontes Historiae Lituaniae. Wol. VIII. — Vilnius, 2009. P. 106.</ref>, Браніслаў Годвайс — каталік з [[Расенскі павет|Расенскага павету]], зьніклы ў [[Першая сусьветная вайна|Першую сусьветную вайну]]<ref>Именной список №1069 убитым, раненым и без вести пропавшим солдатам. — СПб., 1914. [https://viewer.rsl.ru/rsl01004358637?page=136 С. 17100].</ref>; * Годвяд, Годвад (адзначалася германскае імя Gudhvidh, Gudvidus<ref>Sveriges medeltida personnamn. Hft. 8. — Lund, 1983. S. 412.</ref>): ''Кгодвяд [[Наргайла|Наркгаиловичъ]]'' (1528 год)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 165.</ref>, ''Ignacy Godwod'' (1829 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=S&w=23lt&rid=6484&search_lastname=Godwod&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Korwie], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; * Гудвал (адзначалася старажытнае германскае імя Gudwalus<ref>Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 113.</ref>): у [[Прусія|Прусіі]] адзначалася прозьвішча Guttwall<ref>[https://www.online-ofb.de/namelist.php?nachname=GUTTWALL&ofb=marggrabowa&modus=&lang=de GUTTWALL], Verein für Computergenealogie e.V. (CompGen)</ref>, у гістарычнай Прусіі існуе вёска [[Гудвален]]; * Готвір (адзначалася старажытнае германскае імя Gotwar<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Gotwar#v=snippet&q=Gotwar&f=false S. 685].</ref>): ''Ewa Gotwir'' (1763 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=10pl&rid=B&search_lastname=Gotwir&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Suwałki], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; * Гудзелгоўць, Годгаўд, Гудгаўд (адзначаліся старажытныя германскія імёны Godelgaudus<ref>Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 113.</ref> і Gauthigoth<ref>Ao. Prof. Dr. Hermann Reichert, [https://homepage.univie.ac.at/hermann.reichert/studententexte/Lexikon_der_altgermanischen_Namen.docx Lexikon der altgermanischen Namen]</ref>, Goldegodo<ref>Piel J. M., Kremer D. Hispano-gotisches Namenbuch. Der Niederschlag des Westgotischen in den alten und heutigen Personen- und Ortsnamen der Iberischen Halbinsel. — Heidelberg, 1976. [https://books.google.by/books?id=OwkWAQAAMAAJ&q=%22Goldegodo%22&dq=%22Goldegodo%22&hl=ru&newbks=1&newbks_redir=0&sa=X&ved=2ahUKEwiZnq_h96KKAxWM8bsIHYIqO3QQ6AF6BAgFEAI S. 159].</ref>): ''села Кгуделкговъцовъ'' (5 студзеня 1566 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|44к}} С. 112.</ref>, ''Adolfina Gudgowd'' (1886 год)<ref>Sprawozdanie Dyrekcyi Zjednoczonego Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie z Czynności za Rok 1886. — Kraków, 1887. S. 46.</ref>, у 1589 годзе ўпамінаецца зямля Годгаўдзішкі (''Годговдишки'') у [[Жамойцкае староства|Жамойцкім старостве]]<ref>Опись документов Виленского центрального архива древних актовых книг. Вып. 2. ― Вильна, 1903. С. 41.</ref>; * Кудрат, Гудрат (адзначалася старажытнае германскае імя Guderada<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Guderada#v=snippet&q=Guderada&f=false S. 662].</ref>): ''Ясъ Кудратовичъ'' (1528 год)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 89.</ref>, Гудрат (''Gudrat'') — прозьвішча, гістарычна зафіксаванае на тэрыторыі цяперашняй [[Летува|Летувы]]<ref>Lietuvių pavardžių žodynas. T. 1. — Vilnius, 1985. P. 738.</ref>; * Вангут (адзначалася старажытнае германскае імя Vuanagodus<ref>Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 215.</ref>): у гістарычнай Прусіі існуе вёска [[Вангуты]]; * Юргут: Юргутовічы (Jurgutowicz) гербу [[Даленга (герб)|Даленга]] — літоўскі шляхецкі род зь Віленшчыны<ref>Ciechanowicz J. Rody rycerskie Wielkiego Księstwa Litewskiego. T. 3. — Rzeszów, 2001. S. 232.</ref>}}. == Носьбіты == * [[Гуда (нобіль)|Гуда]] ({{†}} па 388) — [[Готы|гоцкі]] нобіль [[Каралеўства вандалаў і алянаў|Каралеўства вандалаў]] * Мікалай Гут — [[Ліцьвіны|літоўскі баярын]], які ўпамінаецца ў 1516 годзе * Юры Гут Загорскі — [[Зямяне|зямянін]] [[Наваградзкі павет|Наваградзкга павету]] [[Вялікае Княства Літоўскае|Вялікага Княства Літоўскага]], які ўпамінаецца ў 1639 і 1658 гадох * Станіслаў Марцінавіч Гудовіч — [[Юрбург|юрбурскі]] зямянін, які ўпамінаецца ў 1581 годзе<ref>Опись документов Виленского центрального архива древних актовых книг. Вып. 1. ― Вильна, 1901. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=XhILAAAAIAAJ&q=%D0%93%D1%83%D0%B4%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%83#v=snippet&q=%D0%93%D1%83%D0%B4%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%83&f=false С. 66].</ref> * Пётар і Тамаш Мацеевічы Гудзевічы — [[Вялёна|вялёнскія]] зямяне, якія ўпамінаюцца ў 1586 годзе<ref>Опись документов Виленского центрального архива древних актовых книг. Вып. 1. ― Вильна, 1901. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=XhILAAAAIAAJ&q=%D0%93%D1%83%D0%B4%D0%B5%D0%B2%D0%B8%D1%87%D0%B0%D0%BC%D1%8A#v=snippet&q=%D0%93%D1%83%D0%B4%D0%B5%D0%B2%D0%B8%D1%87%D0%B0%D0%BC%D1%8A&f=false С. 197].</ref> * Кацярына Гудзевічаўна (Katarzyna Gudziewiczowa) — [[Вільня|віленская]] [[Мяшчане|мяшчанка]], якая ўпамінаецца ў 1698 годзе<ref>Testamenty w księgach miejskich wileńskich z XVI i XVII wieku. Katalog. — Warszawa, 2017. S. 77.</ref> * Кандрат Готаў — жыхар мястэчку [[Ігумен]]у, які ўпамінаецца ў 1701 годзе<ref>Яўген Анішчанка, [http://vilejski-uezd.by/threads/sajt-istorika-anischenko-e-k.4628/page-2 Игумен инвентарь 1701 г. в Минском воеводстве], Архіў гісторыка Анішчанкі, 17 сакавіка 2018 г.</ref> * Аўсей Гута — жыхар мястэчку [[Горкі|Горак]], які ўпамінаецца ў 1742 годзе<ref>Яўген Анішчанка, [https://web.archive.org/web/20230810230423/http://www.arhisan.com/istochniki/opisaniya/698-gorki-grafstvo-inventar-1742-g-v-orshanskom-povete Горки графство инвентарь 1742 г. в Оршанском повете], Архіў гісторыка Анішчанкі, 10 кастрычніка 2016 г.</ref> * Андрэй Гута — жыхар вёскі [[Зубкі|Зубкоў]] ([[Гарадзенскі павет]]), які ўпамінаецца ў 1775 годзе<ref>Яўген Анішчанка, [https://web.archive.org/web/20230810225146/http://www.arhisan.com/istochniki/opisaniya/642-volpa-starostvo-inventar-1775-g Волпа староство инвентарь 1775 г.], Архіў гісторыка Анішчанкі, 18 чэрвеня 2016 г.</ref> * Іван, Майсей і Сідар Гуты — жыхары вёскі [[Пагост]]у ([[Пінскі павет]]), якія ўпамінаюцца ў 1783 годзе<ref>Яўген Анішчанка, [http://vilejski-uezd.by/threads/sajt-istorika-anischenko-e-k.4628/page-2 Черница инвентарь 1783 г. в Пинском повете], Архіў гісторыка Анішчанкі, 15 кастрычніка 2018 г.</ref> * Базыль і Тамаш Гудовічы — шляхцічы [[Менскае ваяводзтва|Менскага ваяводзтва]], якія ўпамінаюцца ў 1787 годзе<ref>Яўген Анішчанка, [https://web.archive.org/web/20230810225136/http://www.arhisan.com/istochniki/opisaniya/721-shlyakhta-minskogo-voevodstva-na-sejmike-1787-g Шляхта Минского воеводства на сеймике 1787 г.], Архіў гісторыка Анішчанкі, 23 сьнежня 2016 г.</ref> * Стэфан Гот — жыхар [[Лідзкі павет|Лідзкага павету]] на 1795 год<ref>Анищенко Е. К. Шляхта Лидского повета: Список XVIII ст. — Минск, 2013. С. 261.</ref> * Емяльян Гот — [[Уніяцкая царква ў Рэчы Паспалітай|уніят]] [[Збляны (Лідзкі раён)|Зблянскай]] парафіі, які ўпамінаецца ў 1829 годзе<ref name="Laures-2017">[[Леанід Лаўрэш|Лаўрэш Л.]] Прыход ў Зблянах // Лідскі летапісец. № 3 (79), 2017. С. 30—48.</ref> * Сьцяпан Гут (1872—?) — [[беларусы|беларус]] з ваколіцаў [[Ворша|Воршы]], які [[Савецкія рэпрэсіі ў Беларусі|пацярпеў ад уладаў СССР]]<ref name="Memaryjal">[https://chumakou.com/projects/belarus1937/index4.html Беларусь: жертвы сталинских репрессий], Белорусский «Мемориал»</ref> * Вячаслаў Гудовіч (1883—?) — беларус зь [[Вязьма|Вязьмы]], які пацярпеў ад уладаў СССР<ref>[https://chumakou.com/projects/belarus1937/index4.html Беларусь: жертвы сталинских репрессий], Книга памяти Омской обл.</ref> * Міхал Гудовіч (1895—?) — беларус з ваколіцаў [[Лепель|Лепелю]], які пацярпеў ад уладаў СССР<ref>[https://chumakou.com/projects/belarus1937/index4.html Беларусь: жертвы сталинских репрессий], Книга памяти Пермской обл.</ref> * Іван Гута (1897—?) — беларус з ваколіцаў [[Карэлічы|Карэлічаў]], які пацярпеў ад уладаў СССР<ref name="Memaryjal"/> * Юльян Гуда (1899—1938) — беларус, забіты ўладамі СССР<ref>[https://chumakou.com/projects/belarus1937/index4.html Беларусь: жертвы сталинских репрессий], Книга памяти Краснодарского края</ref> * Сяргей Гуд (1906—?) — беларус, які пацярпеў ад уладаў СССР<ref>[https://chumakou.com/projects/belarus1937/index4.html Беларусь: жертвы сталинских репрессий], Книга памяти Новосибирской области</ref> Прыдомкам Гут карыстаўся шляхецкі род [[Кульчыцкія|Кульчыцкіх]] гербу [[Сас]]<ref>Stekert A. Przydomki polskie, litewskie i rusińskie. — Kraków, 1897. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=chg-AAAAIAAJ&q=Gut#v=snippet&q=Gut&f=false S. 44].</ref>. Готы — [[Уніяцкая царква ў Рэчы Паспалітай|уніяты]] [[Збляны (Лідзкі раён)|Зблянскай]] парафіі<ref name="Laures-2017"/>. Гудзі — уніяты [[Ганчары (Пружанскі раён)|Ганчарскай]] парафіі<ref>[[Леанід Лаўрэш|Лаўрэш Л.]] Прыходы ў Ганчарах і Дакудаве // Лідскі летапісец. № 4 (92), 2020. С. 61—71.</ref>. Гатовічы (Gotowicz) — прыгонныя зь вёскі [[Сыраваткі|Сыраваткаў]] (каля [[Жодзішкі|Жодзішкаў]]), якія ўпамінаюцца ў XIX стагодзьдзі<ref>Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2022. S. 53.</ref>. Готы — [[парафія]]не царквы ў [[Сьвіслач (Магілёўская вобласьць)|Сьвіслачы]] ([[Менскі павет|Меншчына]]) на 1889—1892 гады<ref>Яўген Анішчанка, [https://web.archive.org/web/20170614170001/http://arhisan.com/istochniki/opisaniya/249-svisloch-tserkov-bobrujskogo-uezda-prikhozhane Свислочь церковь Бобруйского уезда прихожане], Архіў гісторыка Анішчанкі, 21 ліпеня 2015 г.</ref>. Гадзевічы (Godziewicz) і Гуты (Gutt) — [[Літва|літоўскія]] шляхецкія роды зь [[Вільня|Вільні]]<ref>Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2016. S. 503, 515.</ref>. Гудовічы (Gudowicz) гербаў [[Адравонж (герб)|Адравонж]] і [[Пабог]] — літоўскі шляхецкі род зь Вільні і [[Віленскі павет (ВКЛ)|Віленскага павету]]<ref>Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2016. S. 513.</ref>. Гутовічы (Gutowicz) — літоўскі шляхецкі род з [[Троцкі павет|Троцкага павету]]<ref>Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2022. S. 280.</ref>. Гуды (Gud) гербу [[Прус (гербу)|Прус I]] — літоўскі шляхецкі род з ваколіцаў [[Дзісна|Дзісны]]<ref>Ciechanowicz J. Rody rycerskie Wielkiego Księstwa Litewskiego. T. 6. — Rzeszów, 2006. S. 150.</ref>. На 1901 год існавала сяло Гудаўка ў Старадубскім павеце, вёска Гудаўка ў Сураскім павеце і сяло Гудава ў Мглінскім павеце Чарнігаўскай губэрні<ref>Список населенных мест Черниговской губернии, имеющих не менее 10 жителей, по данным за 1901 год. — Чернигов, 1902. С. 43.</ref>. На 1904 год існавала вёска Гудзіна ў Ельнянскім павеце Смаленскай губэрні<ref>Список населенных мест Смоленской губернии. — Смоленск, 1904. С. 247.</ref>. На [[Гарадзенскі павет|гістарычнай Гарадзеншчыне]] існуе вёска [[Гудзевічы]], на [[Менскі павет|гістарычнай Меншчыне]] — [[Гудавічы]] і [[Гудоўшчына]], на [[Ашмянскі павет|гістарычнай Ашмяншчыне]] — [[Гудаўшчына]] і [[Гуцішкі]], на [[Аршанскі павет|гістарычнай Аршаншчыне]] — [[Гудава Зямянскае]] і [[Новае Гудава]]. Назву [[Гудзішкі]] маюць вёскі на гістарычных Ашмяншчыне і [[Лідзкі павет|Лідчыне]]. == Глядзіце таксама == * [[Гуды]] == Заўвагі == {{Заўвагі}} == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} {{Германскія імёны-асновы}} {{Імёны з асновай гуд}} [[Катэгорыя:Мужчынскія імёны]] aipda5ho8ftly4yz26qxfg52ct3xpto 0 265323 2685925 2683961 2026-08-22T09:55:07Z ~2026-45880-22 99642 /* Носьбіты */ 2685925 wikitext text/x-wiki {{Імя |імя = Доўнар |лацінка = Doŭnar |арыгінал = Douwner <br> Dæghnar |вымаўленьне = |мова_паходжаньня = [[Германскія мовы|германскія]] |утварэньне = [[Даўга|Davo]] + [[Нор (імя)|Nero]] <br> [[Дака (імя)|Dago]] + Nero |варыянт = Доўнэр, Дэўнэр, Даўнар, Даўняр, Дагнар, Дагнер, Даўгнар, Дохнар, Долнар, Данар |вытворныя = [[Данар]] |зьвязаныя = }} '''Доўнар''' (''Доўнэр'', ''Дэўнэр'', ''Даўнар'', ''Дэўнар'', ''Дагнар'', ''Дагнер'', ''Даўгнар'', ''Дохнар'') — мужчынскае імя і вытворнае ад яго [[Доўнар|прозьвішча]]. == Паходжаньне == {{Асноўны артыкул|Імёны ліцьвінаў}} Дагнар (Dæghnar, Dagnar<ref>Kruken K., Stemshaug O. Norsk Personnamnleksikon. — Det Norske Samlaget, 1995.</ref><ref>[https://www.nordicnames.de/wiki/Dagnar Dagnar], Nordic Names</ref>) — імя [[Германскія мовы|германскага]] паходжаньня<ref>Sveriges medeltida personnamn. Hft. 4. — Uppsala, 1974. S. 581.</ref>. [[Двухасноўнае імя|Іменная аснова]] [[Даўга|-даў(г)-]] (імёны [[Ліцьвіны|ліцьвінаў]] [[Даўгерд (імя)|Даўгерд]], [[Даўгер]], [[Даўят (імя)|Даўят]]; германскія імёны Daugaard, Dauharjis, Dowyatt) паходзіць ад [[Гоцкая мова|гоцкага]] daug 'годна', [[Бургундзкая мова|бургундзкага]] daugjis 'здольны, годны'<ref>Gamillscheg E. Romania Germanica. Bd. 3: Die Burgunder, Schlußwort. — Berlin und Leipzig, 1936. S. 112.</ref><ref>{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 17.</ref> або ад асновы [[Дака (імя)|-даг- (-дак-, -таг-)]]<ref>Schmittlein R. Toponymes finnois et germaniques en Lituanie // Revue internationale d’onomastique. Nr. 2, 1948. P. 103.</ref><ref>Schmittlein R. Les noms d’eau de la Lituanie (suite) // Revue internationale d’onomastique. Nr. 1, 1964. P. 20.</ref> (у германскіх мовах адзначаецца магчымасьць пераходу Dagh > Daw<ref>Nielsen O. Olddanske personnavne. — Kjøbenhavn, 1883. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=CklczPR-UuAC&q=Dagh+Daw#v=snippet&q=Dagh%20Daw&f=false S. 17].</ref><ref>Knudsen G. Danmarks gamle personnavne. Bd. 1: Fornavne. — København, 1948. S. 183.</ref>), а аснова [[Нор (імя)|-нар- (-нор-)]] (імёны ліцьвінаў [[Нарэла]], [[Нарвід]], [[Нарымонт (імя)|Нарымунт]]; германскія імёны Narelo, Norvid, Normunt) — ад гоцкага nasjan 'захоўваць, ратаваць'<ref>{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 18.</ref>, [[Стараверхненямецкая мова|стараверхненямецкага]] -neri 'уратаваньне, утрыманьне'<ref>Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 5: Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego. — Kraków, 1997. S. 187.</ref>. Такім парадкам, імя Доўнар азначае «захаваная здольнасьць»<ref>{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 24.</ref>. Апроч таго, адзначалася старажытнае германскае імя *[[Данар|Dannarius]]<ref>[https://celtiberia.net/es/biblioteca/?id=1670&cadena=Mara Antroponimia Altomedieval en Galicia (4ª Ed.)], Celtiberia.net — Prehistoria, Protohistoria e Historia antigua</ref>, а таксама [[Ангельская мова|ангельскае]] прозьвішча Downer (Downar, Douner), вядомае з 1327 году<ref>The Oxford Dictionary of Family Names in Britain and Ireland. Vol. 1. — Oxford University Press, 2016. [https://www.google.by/books/edition/The_Oxford_Dictionary_of_Family_Names_in/0AyDDQAAQBAJ?hl=ru&gbpv=1&dq=downer+name&pg=PA759&printsec=frontcover P. 759].</ref>. Германскае імя Douwner адзначалася ў [[Быдгашч]]ы<ref>Duszyński-Karabasz H. Die Familiennamen deutscher Herkunft in dem Beerdigungsbuch der Erwachsenen des Kommunalfriedhofs in der Kcyńska- Strasse in Bydgoszcz (Jahre 1925—1935) // Name and Naming: Proceedings of the Fourth International Conference on Onomastics «Name and Naming» Sacred and Profane in Onomastics, Baia Mare, September 5—7, 2017. S. 122.</ref>. У [[Прусія|Прусіі]] бытавала прозьвішча Degner<ref>[https://www.online-ofb.de/namelist.php?nachname=DEGNER&ofb=pobethen&modus=&lang=de DEGNER (Ortsfamilienbuch Pobethen)], Verein für Computergenealogie e.V. (CompGen)</ref>, гэтае ж прозьвішча адзначалася ў [[Памор’е|Памор’і]]<ref>[https://www.online-ofb.de/namelist.php?nachname=DEGNER&ofb=buetow&modus=&lang=de DEGNER (Familiendatenbank Landgemeinden nördlich von Bütow/Pommern)], Verein für Computergenealogie e.V. (CompGen)</ref>. Варыянт імя ў гістарычных крыніцах: ''у [[Дарсунішкі|Дорсунишках]] Довнару земля [[Ярг|Яркгова]]'' (7 лістапада 1442 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|3к}} P. 68.</ref>; ''[[Радзівіл (імя)|Радивилу]] пять чоловековъ, на имя: [[Індрых|Индрих]] а [[Вайніла|Воинило]], Пилип, Довнар, Кровъсикало'' (9 лістапада 1449 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|3к}} P. 65.</ref>; ''homines septem equorum pabulatores alias conyvchi… Downar'' (29 лютага 1476 году)<ref>{{Літаратура/Дыпляматычны кодэкс Віленскай катэдры і дыяцэзіі|1-2к}} S. 351—352.</ref>; ''в [[Кернаў|Керновскомъ]] повете землицы, што держал Довнар а Бутко'' (28 ліпеня 1494 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|6к}} P. 104.</ref>; ''homines… Daunor Stankonem Rynykowicz'' (3 чэрвеня 1511 году)<ref>Rowell S. C. Acta primae visitationis diocesis vilnensis anno domini 1522 peractae. Vilniaus Kapitulos Archyvo Liber IIb atkūrimas. — Vilnius, 2015. P. 128.</ref>; ''homines nostros districtus [[Мерач|Merecensis]]… Mikitam Downarowicza'' (16 жніўня 1511 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|11к}} P. 99.</ref>; ''чоловеков тяглых у волости [[Дарсунішкі|Дорсунишскои]]… Довнаровичи'' (26 студзеня 1516 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|9к}} P. 179.</ref>; ''Юхна Довнарович… Брат его Андреи Довнарович… Ян Довнарович'' (29 жніўня 1524 году)<ref>{{Літаратура/Вайсковыя попісы паспалітага рушэньня ВКЛ (2018)|к}} S. 11.</ref>; ''Ян Довнаровичъ''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 68.</ref>, ''Миколаи Довнаровичъ''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 75.</ref>, ''Довняр Янъковичъ''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 76.</ref>, ''Воитко Довнаровичъ''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 77.</ref>, ''Довнар Визборовичъ''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 83.</ref>, ''Павелъ Довнаровичъ''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 85.</ref>, ''Бутримъ Довнаровичъ''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 95.</ref>, ''Довнаръ Пиктевичъ'', ''Юри Довнаровичъ''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 160.</ref>, ''Миколаи Довнаровичъ''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 162.</ref> (1528 год); ''Субоч Довнарович'' (1 ліпеня 1542 году)<ref>Istorijos archyvas. T. 1: XVI amžiaus Lietuvos inventoriai. — Kaunas, 1934. P. 14.</ref>; ''з Дохънора… село Дохнаро'' (1552 год)<ref>Полоцкая ревизия 1552 года. — Москва, 1905. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=zybrAAAAMAAJ&q=%D0%94%D0%BE%D1%85%D0%BD%D0%B0%D1%80%D0%BE#v=snippet&q=%D0%94%D0%BE%D1%85%D0%BD%D0%B0%D1%80%D0%BE&f=false С. 6, 122].</ref>; ''Janucz Downarewycz… Janko, Woyczyuk Downarewyczey'' (1552—1555 гады)<ref>Писцовая книга Пинского и Клецкого княжеств, составленная Пинским старостою Станиславом Хвальчевским в 1552—1555 г. — Вильна, 1884. С. 497—498.</ref>; ''села Довнаровичовъ'' (1554 год)<ref>Археографический сборник документов, относящихся к истории Северо-западной Руси. Т. 8. — Вильна, 1870. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=J2dcAAAAcAAJ&q=%40%D0%94%D0%BE%D0%B2%D0%BD%D0%B0%D1%80%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D0%BE%D0%B2%D1%8A#v=snippet&q=%40%D0%94%D0%BE%D0%B2%D0%BD%D0%B0%D1%80%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D0%BE%D0%B2%D1%8A&f=false С. 42—43].</ref>; ''miasto [[Гонядзь|Goniądz]]… Downary'' (1571 год)<ref>Jabłonowski A. Podlasie. — Warszawa, 1908. S. 177.</ref>; ''панъ Крыштофъ Довнаровичъ'' (18 студзеня 1635 году)<ref>Историко-юридические материалы, извлеченные из актовых книг губерний Витебской и Могилевской, хранящихся в Центральном архиве в Витебске. Вып. 24. — Витебск, 1893. С. 233.</ref>; ''ze wsi Dawnarowicz'' (2 кастрычніка 1636 году)<ref>Тяжбы литовских крестьян и жителей местечек с управителями имений: сборник документов. Ч. 1. — Вильнюс, 1959. С. 100.</ref>; ''Żdan Downar'' (30 чэрвеня 1652 году)<ref>Акты, издаваемые Виленской Комиссией для разбора древних актов. Т. 25. — Вильна, 1898. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=IOYDAAAAYAAJ&q=Downar#v=snippet&q=Downar&f=false С. 359, 372].</ref>; ''Хриштоп Александров сын Долнар'' (1655 год)<ref>Памятники истории Восточной Европы. Источники 15-17 вв. Том 4. (Monumena Historica Res Gestas Europae Orientalis Illustrantia). Крестоприводная книга шляхты Великого княжества Литовского 1655 г. — Москва — Варшава, 1999. [https://books.google.by/books?id=MoAdAQAAMAAJ&q=%22%D1%81%D1%8B%D0%BD+%D0%94%D0%BE%D0%BB%D0%BD%D0%B0%D1%80%22&dq=%22%D1%81%D1%8B%D0%BD+%D0%94%D0%BE%D0%BB%D0%BD%D0%B0%D1%80%22&hl=ru&newbks=1&newbks_redir=0&sa=X&ved=2ahUKEwjevIOym9X_AhVkgP0HHYijDpYQ6AF6BAgJEAI С. 58].</ref>; ''ur. Wojciecha Piotrowicza Downarowicza, Jana Ławrynowicza, Mikolaja Krzysztofowicza, Jakuba Misiewicza, Wojciecha Maciejewicza, Jana Stanisławowicza, Eliasza Janowicza, Daniela Mikołajewicza, Piotra Jurewicza Downarowiczów'' (30 жніўня 1656 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|131к}} S. 146.</ref>; ''Jm. pan Zacharyjasz Downarowicz'' (1667 год)<ref>Metryka Litewska. Rejestry podymnego Welkiego Ksiestwa. Województwo mścisławskie 1667 r. — Warszawa, 2008. S. 24.</ref>; ''Elias Downarowicz (al. Donaroviz)'' (7 лістапада 1669 году)<ref>Fejér J. Defuncti secundi saeculi Societatis Jesu. 1641—1740. Vol. 2: D—H. — Roma, 1986. P. 53.</ref>; ''Stephanus Dolnar'' (6 студзеня 1724 году)<ref>Fejér J. Defuncti secundi saeculi Societatis Jesu. 1641—1740. Vol. 2: D—H. — Roma, 1986. P. 47.</ref>; ''frater Iosephus Dołnar, laicus professus, obiit [[Івянец|Ivenecii]]'' (1732 год)<ref>Memoriale Fratrum Minorum Conventualium Vilnensium (1702—1832). — Vilnae, 2020. P. 122.</ref>; ''Jerzy Lubicz Dołwnar'' (5 лютага 1742 году<ref>Akta sejmiku kowieńskiego z lat 1733—1795. — Warszawa, 2019. S. 68.</ref>, 6 лютага 1764 году<ref>Akta sejmiku kowieńskiego z lat 1733—1795. — Warszawa, 2019. S. 163.</ref>); ''Cas. Dewnerowicz Viln., Jos. Dewnerowicz Viln.'' (1742 год)<ref>Pansevič V. Vilniaus miestiečių išsimokslinimas XVII—XVIII a. — Kaunas, 2017. P. 171.</ref>; ''Downary… Dawnary… Dołnary'' (1744 год)<ref>[https://pawet.net/library/history/city_district/religion/d_1744/diecezja_wile%C5%84ska,_1744.html Diecezja Wileńska, 1744], [[Pawet]], 20 лютага 2011 г.</ref>; ''Matheo Dołnarowicz'' (1756 год)<ref>Sinkevičiūtė D. Dėl lietuvių dvikamienių asmenvardžių kamieno «dal-» atsiradimo // Baltistica. T. 45, Nr. 2 (2010). P. 329.</ref>; ''Downarowicz Elias, [[Русіны|Rutenus]]'' (1768 год)<ref>Litvanicarum Societatis Jesu historiarum provincialium pars prima, auctore Stanislao Rostowski, ex eadem societate et provincia sacerdote. — Vilnae, 1768. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=1zs4sCiO4zQC&q=Downarowicz#v=snippet&q=Downarowicz&f=false P. 446].</ref>; ''Marianna Dawnorowicz'' (1776 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&w=23lt&rid=B&exac=1&search_lastname=Dawnorowicz&search_lastname2=&from_date=&to_date=&bdm=B&rpp1=&ordertable= Bobty], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Anna Downerowa'' (1874 год)<ref>[https://oldpomnik.by/2017/08/09/anna-downerowa-anna-dovnerova/ Anna Downerowa (Анна Довнер)], Старые памятники в Слуцке</ref>; ''Stanislaw Downer'' (29 студзеня 1892 году)<ref>Сакалоўская А. Кальварыя. — {{Менск (Мінск)}}, 1997. С. 72.</ref>; ''Antonina Dewnarowicz'' (XIX ст.)<ref>Сакалоўская А. Кальварыя. — {{Менск (Мінск)}}, 1997. С. 71.</ref>. == Носьбіты == * Доўнар — [[Ліцьвіны|літоўскі баярын]], які ўпамінаецца ў 1442 годзе; пачынальнік шляхецкага роду [[Доўнары|Доўнараў]] гербаў [[Навіна (герб)|Навіна]] і [[Пабог]] * Ян Доўнаравіч — [[Рудаміна|рудамінскі]] баярын, які ўпамінаецца ў [[Попісы войска Вялікага Княства Літоўскага|попісе войска Вялікага Княства Літоўскага]] 1528 году * Мікалай Доўнаравіч — [[Тавяны|тавянскі]] баярын, які ўпамінаецца ў попісе войска ВКЛ 1528 году * Войтка Доўнаравіч — [[Шайвяны|шайвянскі]] баярын, які ўпамінаецца ў попісе войска ВКЛ 1528 году * Доўнар [[Вісбар|Візбаравіч]] — [[Ковенскі павет (ВКЛ)|ковенскі]] баярын, які ўпамінаецца ў попісе войска ВКЛ 1528 году * Павал Доўнаравіч — [[Жыжмары|жыжмарскі]] баярын, які ўпамінаецца ў попісе войска ВКЛ 1528 году * [[Бутрым]] Доўнаравіч — [[Горадня|гарадзенскі]] баярын, які ўпамінаецца ў попісе войска ВКЛ 1528 году * Доўнар Пікцевіч і Юры Доўнаравіч — [[Вялёна|вялёнскія]] баяры, якія ўпамінаюцца ў попісе войска ВКЛ 1528 году * Мікалай Доўнаравіч — [[Расены|расенскі]] баярын, які ўпамінаецца ў попісе войска ВКЛ 1528 году * Балтрамей і Мікалай Янавічы Даўнаровічы — расенскія [[зямяне]], якія ўпамінаюцца ў 1590 годзе<ref>Опись документов Виленского центрального архива древних актовых книг. Вып. 2. ― Вильна, 1903. С. 116.</ref> * Самуэль Даўнаровіч — дзяржаўны дзяяч [[Вялікае Княства Літоўскае|Вялікага Княства Літоўскага]], мечнік [[Старадубскі павет|старадубскі]] ў 1744 годзе<ref>Urzędnicy Wielkiego Księstwa Litewskiego: Spisy. T. 4. Ziemia smoleńska i województwo smoleńskie XIV—XVIII wiek. — Warszawa, 2003. S. 260.</ref> * Міхал Даўнаровіч — жыхар [[Смаленск]]у на 1906 год<ref>[https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Smolensk_1906_StateDumaVoters.pdf Смоленские Губернские Ведомости, 28 ноября 1906 года]. С. 2.</ref> * Адам Доўнер — жыхар [[Вільня|Вільні]] на 1906 год<ref>Список лиц, пользующихся правом участия в выборах в Государственную Думу по 4-му избирательному участку г. Вильны. — Вильна, 1906. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=hmsNAAAAIAAJ&q=%D0%94%D0%BE%D0%B2%D0%BD%D0%B5%D1%80%D1%8A#v=onepage&q=%D0%94%D0%BE%D0%B2%D0%BD%D0%B5%D1%80%D1%8A&f=false С. 43].</ref> * Захар Даўнаровіч — праваслаўны з ваколіцаў [[Зэмбін]]у, зьніклы ў [[Першая сусьветная вайна|Першую сусьветную вайну]]<ref>Именной список №639 убитым, раненым и без вести пропавшим нижним чинам. — СПб., 1915. [https://viewer.rsl.ru/rsl01004358799?page=299 С. 10218].</ref> * Іван Доўнар — праваслаўны з [[Ігуменскі павет|Ігуменскага павету]], паранены ў Першую сусьветную вайну<ref>Именной список №305 убитым, раненым и без вести пропавшим нижним чинам. — СПб., 1914. [https://viewer.rsl.ru/rsl01004351650?page=76 С. 4876].</ref> * Вікенці Доўгнар (Даўгнар) — удзельнік Першай сусьветнай вайны з ваколіцаў [[Менск]]у<ref>[https://gwar.mil.ru/heroes/chelovek_gospital540871/ Давгнар (Довгнар) Викентий Адамович], Генеалагічныя базы дадзеных Беларусі</ref> * Сьцяпан Дагнер — удзельнік Першай сусьветнай вайны з ваколіцаў [[Пухавічы|Пухавічаў]]<ref>[https://gwar.mil.ru/heroes/chelovek_gospital1132736/ Дагнер (Догнер) Степан Францевич], Генеалагічныя базы дадзеных Беларусі</ref> * Ёсіф Дагнараў — удзельнік Першай сусьветнай вайны з ваколіцаў [[Слуцак|Слуцку]]<ref>[https://gwar.mil.ru/heroes/chelovek_gospital1132728/ Догнаров Иосиф Иванович], Генеалагічныя базы дадзеных Беларусі</ref> * Вікенці Дагнар (Догнар) — удзельнік Першай сусьветнай вайны з ваколіцаў Менску<ref>[https://gwar.mil.ru/heroes/chelovek_gospital1132704/ Догнар Викентий Павлович], Генеалагічныя базы дадзеных Беларусі</ref> * Франц Дагнар (Догнар) — удзельнік Першай сусьветнай вайны з ваколіцаў Менску<ref>[https://gwar.mil.ru/heroes/chelovek_gospital1132712/ Догнар Франц Игнатьевич], Генеалагічныя базы дадзеных Беларусі</ref> * [[Мітрафан Доўнар-Запольскі]] (1867—1934) — беларускі гісторык, этнограф і фальклярыст * Антон Даўнаровіч (1890—?) — [[Беларусы|беларус]] з ваколіцаў [[Лагойск]]у, які [[Савецкія рэпрэсіі ў Беларусі|пацярпеў ад уладаў СССР]]<ref>[https://by.openlist.wiki/%D0%94%D0%B0%D1%9E%D0%BD%D0%B0%D1%80%D0%BE%D0%B2%D1%96%D1%87_%D0%90%D0%BD%D1%82%D0%BE%D0%BD_%D0%9A%D0%B0%D0%B7%D1%96%D0%BC%D1%96%D1%80%D0%B0%D0%B2%D1%96%D1%87_(1879) Даўнаровіч Антон Казіміравіч (1879)], Адкрыты спіс ахвяраў палітычных рэпрэсій у СССР</ref> * Аляксандар Доўнер (1890—?) — беларус з ваколіцаў [[Смалявічы|Смалявічаў]], які пацярпеў ад уладаў СССР<ref>[https://by.openlist.wiki/%D0%94%D0%BE%D1%9E%D0%BD%D0%B5%D1%80_%D0%90%D0%BB%D1%8F%D0%BA%D1%81%D0%B0%D0%BD%D0%B4%D1%80_%D0%92%D0%B0%D1%81%D1%96%D0%BB%D1%8C%D0%B5%D0%B2%D1%96%D1%87_(1890) Доўнер Аляксандр Васільевіч (1890)], Адкрыты спіс ахвяраў палітычных рэпрэсій у СССР</ref> * Іван Доўнар (1890—?) — беларус з ваколіцаў [[Койданаў|Койданава]], які пацярпеў ад уладаў СССР<ref>[https://by.openlist.wiki/%D0%94%D0%BE%D1%9E%D0%BD%D0%B0%D1%80_%D0%86%D0%B2%D0%B0%D0%BD_%D0%97%D1%8B%D0%B3%D0%BC%D1%83%D0%BD%D0%B4%D0%B0%D0%B2%D1%96%D1%87_(1890) Доўнар Іван Зыгмундавіч (1890)], Адкрыты спіс ахвяраў палітычных рэпрэсій у СССР</ref> * [[Таісія Доўнар]] ({{нар.}} 1944) — беларускі гісторык права * [[Аляксандар Доўнар]] ({{нар.}} 1972) — беларускі гісторык У канцы XVIII ст. на [[Рэчыцкі павет|гістарычнай Рэчыччыне]] адзначаўся шляхецкі род Доўнараў<ref>Анішчанка Я. Шляхецкія ваколіцы ўсходнебеларускіх губерняў 1783—1785 і 1798—1799 // Годнасьць. № 1 (3), 1997. С. 22.</ref>. Доўнары — [[парафія]]не [[Архікатэдральны касьцёл Імя Найсьвяцейшай Панны Марыі (Менск)|Катэдральнага касьцёла]] ў [[Менск]]у на 1851—1857 гады<ref>Яўген Анішчанка, [https://web.archive.org/web/20230810232341/http://www.arhisan.com/istochniki/metriki/469-minskij-kafedralnyj-kostel-spisok-prikhozhan-1851-1857 Минский кафедральный костел. Список прихожан 1851—1857], Архіў гісторыка Анішчанкі, 29 студзеня 2016 г.</ref> і царквы ў [[Гарадзец|Гарадцы]] ([[Менскі павет|Меншчына]]) на 1858 год<ref>Яўген Анішчанка, [https://web.archive.org/web/20230810230351/http://www.arhisan.com/istochniki/metriki/615-gorodets-tserkov-minskogo-uezda-spisok-prikhozhan-1858-g Городец церковь Минского уезда список прихожан 1858 г.], Архіў гісторыка Анішчанкі, 14 красавіка 2016 г.</ref>. Доўнары (Downar) — прыгонныя з ваколіцаў [[Езна|Езны]], якія ўпамінаюцца ў XIX стагодзьдзі<ref>Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2022. S. 365.</ref>. Даўнаровічы (Downarowicz) — прыгонныя з ваколіцаў [[Трокі|Новых Трокаў]], якія ўпамінаюцца ў XIX стагодзьдзі<ref>Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2022. S. 406.</ref>. Доўнары — [[Літва|літоўскія]] шляхецкія роды з ваколіцаў [[Койданаў|Койданава]]<ref>Калечыц В. Зямяне і баяры маёнтка Койданаў Менскага павета ў XVI―XVIII стст. // [[Герольд Litherland]]. № 22, 2021. С. 61.</ref> і [[Сьвір (мястэчка)|Сьвіру]]<ref name="Malewski-2022-74">Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2022. S. 74.</ref>. Доўнэры (Downer) — літоўскі шляхецкі род зь [[Віленскі павет (ВКЛ)|Віленскага павету]]<ref name="Malewski-2016-471">Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2016. S. 471.</ref>. Доўнары (Downar) гербу [[Пабог]] — літоўскі шляхецкі род зь [[Вільня|Вільні]], Віленскага і [[Троцкі павет|Троцкага]] паветаў<ref>Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2016. S. 470.</ref><ref name="Malewski-2022-261">Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2022. S. 261.</ref>. Даўнаровічы (Downarowicz) гербаў [[Аксак]], [[Прыяцель]] і [[Рудніца (герб)|Рудніца]] — літоўскі шляхецкі род зь Вільні і Віленскага павету<ref>Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2016. S. 470—471.</ref>. [[Даўнаровічы]] (Downorowicz, Downarowicz) — літоўскія шляхецкія роды зь Віленскага павету<ref name="Malewski-2016-471"/>, ваколіцаў [[Сьвянцяны|Сьвянцянаў]]<ref name="Malewski-2022-74"/> і Троцкага павету<ref name="Malewski-2022-261"/>. Запольскія-Доўнары і Лінеўскія-Даўнаровічы — літоўскія шляхецкія роды<ref>[http://www.nobility.by/families/d/index.shtml Сьпіс шляхецкіх родаў, прозьвішчы якіх пачынаюцца на Д], [[Згуртаваньне беларускай шляхты]]</ref>. Даўнаровіч (Downarowicz) — прозьвішча, зафіксаванае ў XIX стагодзьдзі ў ваколіцах [[Сувалкі|Сувалкаў]]<ref>Professor Jerzy Wisniewski, [https://web.archive.org/web/20250111095809/http://www.mem.net.pl/stg/family_names.htm List of the XIXth century Suvalki region family names], Suwalki Genealogical Society</ref>. У XVI ст. існавалі маёнтак Даўнаравічы (''Давнаровичи''), «поле» Доўнаравічы (''Довнаровичи'') і маёнтак Доўнарава (''Довнарово'') у [[Жамойцкае староства|Жамойцкім старостве]]<ref>Спрогис И. Я. Географический словарь древней Жомойтской земли XVI столетия. — Вильна, 1888. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=D-KlFQ7Bd3gC&q=%D0%94%D0%B0%D0%B2%D0%BD%D0%B0%D1%80%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D0%B8#v=snippet&q=%D0%94%D0%B0%D0%B2%D0%BD%D0%B0%D1%80%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D0%B8&f=false С. 89, 99].</ref>. На 1910 год існавала паселішча Даўнары ў [[Новая Тухінь|Новатухінскай]] воласьці Аршанскага павету Магілёўскай губэрні<ref>Список населенных мест Могилевской губернии. — Могилев, 1910. С. 133.</ref>. Вёскі з назвай [[Даўнары]] існуюць на гістарычных [[Ашмянскі павет|Ашмяншчыне]], [[Ваўкавыскі павет|Ваўкавышчыне]], [[Менскі павет|Меншчыне]] і [[Падляскае ваяводзтва (1513—1795)|Падляшшы]]. На гістарычнай Меншчыне існуе вёска [[Даўнаршчына]], на [[Віленскі павет (ВКЛ)|гістарычнай Віленшчыне]] — хутар [[Даўнарышкі]], на [[Полацкае ваяводзтва|гістарычнай Полаччыне]] — вёска [[Дохнары]]. == Глядзіце таксама == * [[Даўга]] * [[Нор (імя)|Нор]] == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} == Літаратура == * {{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)}} {{Імёны з асновай даўг}} {{Імёны з асновай нар}} [[Катэгорыя:Мужчынскія імёны]] ryk19svuk8kb6yknbnw3e5v0pj02rbv 10 265447 2685851 2670572 2026-08-21T21:05:17Z Dymitr 10914 абнаўленьне зьвестак 2685851 wikitext text/x-wiki <noinclude>'''Табліца абнаўляецца аўтаматычна, каб выправіць памылкі, калі ласка, зьвярніцеся да {{У|Dymitr}}.'''</noinclude> {{#invoke:Спартовыя вынікі|main | крыніца = [https://www.premierleague.com/en/matches/premier-league/2026-27 Прэм’ер-Ліга] | стыль_матчаў = футбол |парадак_камандаў=ARS, AVL, BOU, BHA, BRE, HUL, IPS, COV, CRY, LIV, LEE, MCI, MUN, NFO, NEW, SUN, TOT, FUL, CHE, EVE |скарачэньне_ARS=[[Арсэнал Лёндан|Арс]] |скарачэньне_AVL=[[Астан Віла Бірмінггэм|Аст]] |скарачэньне_BOU=[[Борнмут (футбольны клюб)|Бор]] |скарачэньне_BHA=[[Брайтан энд Гоўв Альбіён|Бра]] |скарачэньне_BRE=[[Брэнтфард (футбольны клюб)|Брэ]] |скарачэньне_CHE=[[Чэлсі Лёндан|Чэл]] |скарачэньне_COV=[[Ковэнтры Сіці|Ков]] |скарачэньне_CRY=[[Крыстал Пэлас Лёндан|Кры]] |скарачэньне_EVE=[[Эвэртан Лівэрпул|Эвэ]] |скарачэньне_FUL=[[Фулгэм (футбольны клюб)|Фул]] |скарачэньне_HUL=[[Гал Сіці|Гал]] |скарачэньне_IPS=[[Іпсўіч Таўн|Іпс]] |скарачэньне_LEE=[[Лідс Юнайтэд|Лід]] |скарачэньне_LIV=[[Лівэрпул (футбольны клюб)|Лів]] |скарачэньне_MCI=[[Манчэстэр Сіці|МСі]] |скарачэньне_MUN=[[Манчэстэр Юнайтэд|МЮ]] |скарачэньне_NEW=[[Ньюкасл Юнайтэд|Нью]] |скарачэньне_NFO=[[Нотынггэм Форэст|Нот]] |скарачэньне_SUN=[[Сандэрлэнд (футбольны клюб)|Сан]] |скарачэньне_TOT=[[Тотэнгэм Готспур|Тот]] |назва_ARS=[[Арсэнал Лёндан|Арсэнал]] |назва_AVL=[[Астан Віла Бірмінггэм|Астан Віла]] |назва_BOU=[[Борнмут (футбольны клюб)|Борнмут]] |назва_BHA=[[Брайтан энд Гоўв Альбіён|Брайтан энд Гоўв]] |назва_BRE=[[Брэнтфард (футбольны клюб)|Брэнтфард]] |назва_CHE=[[Чэлсі Лёндан|Чэлсі]] |назва_COV=[[Ковэнтры Сіці]] |назва_CRY=[[Крыстал Пэлас Лёндан|Крыстал Пэлас]] |назва_EVE=[[Эвэртан Лівэрпул|Эвэртан]] |назва_FUL=[[Фулгэм (футбольны клюб)|Фулгэм]] |назва_HUL=[[Гал Сіці]] |назва_IPS=[[Іпсўіч Таўн]] |назва_LEE=[[Лідс Юнайтэд]] |назва_LIV=[[Лівэрпул (футбольны клюб)|Лівэрпул]] |назва_MCI=[[Манчэстэр Сіці]] |назва_MUN={{nobr|[[Манчэстэр Юнайтэд]]}} |назва_NEW=[[Ньюкасл Юнайтэд]] |назва_NFO=[[Нотынггэм Форэст]] |назва_SUN=[[Сандэрлэнд (футбольны клюб)|Сандэрлэнд]] |назва_TOT=[[Тотэнгэм Готспур]] <!--Пачатак аўтаматызацыі.--> |абнаўленьне = 21 жніўня 2026 |матч_ARS_AVL= |матч_ARS_BHA= |матч_ARS_BOU= |матч_ARS_BRE= |матч_ARS_CHE= |матч_ARS_COV=3:0 |матч_ARS_CRY= |матч_ARS_EVE= |матч_ARS_FUL= |матч_ARS_HUL= |матч_ARS_IPS= |матч_ARS_LEE= |матч_ARS_LIV= |матч_ARS_MCI= |матч_ARS_MUN= |матч_ARS_NEW= |матч_ARS_NFO= |матч_ARS_SUN= |матч_ARS_TOT= |матч_AVL_ARS= |матч_AVL_BHA= |матч_AVL_BOU= |матч_AVL_BRE= |матч_AVL_CHE= |матч_AVL_COV= |матч_AVL_CRY= |матч_AVL_EVE= |матч_AVL_FUL= |матч_AVL_HUL= |матч_AVL_IPS= |матч_AVL_LEE= |матч_AVL_LIV= |матч_AVL_MCI= |матч_AVL_MUN= |матч_AVL_NEW= |матч_AVL_NFO= |матч_AVL_SUN= |матч_AVL_TOT= |матч_BHA_ARS= |матч_BHA_AVL= |матч_BHA_BOU= |матч_BHA_BRE= |матч_BHA_CHE= |матч_BHA_COV= |матч_BHA_CRY= |матч_BHA_EVE= |матч_BHA_FUL= |матч_BHA_HUL= |матч_BHA_IPS= |матч_BHA_LEE= |матч_BHA_LIV= |матч_BHA_MCI= |матч_BHA_MUN= |матч_BHA_NEW= |матч_BHA_NFO= |матч_BHA_SUN= |матч_BHA_TOT= |матч_BOU_ARS= |матч_BOU_AVL= |матч_BOU_BHA= |матч_BOU_BRE= |матч_BOU_CHE= |матч_BOU_COV= |матч_BOU_CRY= |матч_BOU_EVE= |матч_BOU_FUL= |матч_BOU_HUL= |матч_BOU_IPS= |матч_BOU_LEE= |матч_BOU_LIV= |матч_BOU_MCI= |матч_BOU_MUN= |матч_BOU_NEW= |матч_BOU_NFO= |матч_BOU_SUN= |матч_BOU_TOT= |матч_BRE_ARS= |матч_BRE_AVL= |матч_BRE_BHA= |матч_BRE_BOU= |матч_BRE_CHE= |матч_BRE_COV= |матч_BRE_CRY= |матч_BRE_EVE= |матч_BRE_FUL= |матч_BRE_HUL= |матч_BRE_IPS= |матч_BRE_LEE= |матч_BRE_LIV= |матч_BRE_MCI= |матч_BRE_MUN= |матч_BRE_NEW= |матч_BRE_NFO= |матч_BRE_SUN= |матч_BRE_TOT= |матч_CHE_ARS= |матч_CHE_AVL= |матч_CHE_BHA= |матч_CHE_BOU= |матч_CHE_BRE= |матч_CHE_COV= |матч_CHE_CRY= |матч_CHE_EVE= |матч_CHE_FUL= |матч_CHE_HUL= |матч_CHE_IPS= |матч_CHE_LEE= |матч_CHE_LIV= |матч_CHE_MCI= |матч_CHE_MUN= |матч_CHE_NEW= |матч_CHE_NFO= |матч_CHE_SUN= |матч_CHE_TOT= |матч_COV_ARS= |матч_COV_AVL= |матч_COV_BHA= |матч_COV_BOU= |матч_COV_BRE= |матч_COV_CHE= |матч_COV_CRY= |матч_COV_EVE= |матч_COV_FUL= |матч_COV_HUL= |матч_COV_IPS= |матч_COV_LEE= |матч_COV_LIV= |матч_COV_MCI= |матч_COV_MUN= |матч_COV_NEW= |матч_COV_NFO= |матч_COV_SUN= |матч_COV_TOT= |матч_CRY_ARS= |матч_CRY_AVL= |матч_CRY_BHA= |матч_CRY_BOU= |матч_CRY_BRE= |матч_CRY_CHE= |матч_CRY_COV= |матч_CRY_EVE= |матч_CRY_FUL= |матч_CRY_HUL= |матч_CRY_IPS= |матч_CRY_LEE= |матч_CRY_LIV= |матч_CRY_MCI= |матч_CRY_MUN= |матч_CRY_NEW= |матч_CRY_NFO= |матч_CRY_SUN= |матч_CRY_TOT= |матч_EVE_ARS= |матч_EVE_AVL= |матч_EVE_BHA= |матч_EVE_BOU= |матч_EVE_BRE= |матч_EVE_CHE= |матч_EVE_COV= |матч_EVE_CRY= |матч_EVE_FUL= |матч_EVE_HUL= |матч_EVE_IPS= |матч_EVE_LEE= |матч_EVE_LIV= |матч_EVE_MCI= |матч_EVE_MUN= |матч_EVE_NEW= |матч_EVE_NFO= |матч_EVE_SUN= |матч_EVE_TOT= |матч_FUL_ARS= |матч_FUL_AVL= |матч_FUL_BHA= |матч_FUL_BOU= |матч_FUL_BRE= |матч_FUL_CHE= |матч_FUL_COV= |матч_FUL_CRY= |матч_FUL_EVE= |матч_FUL_HUL= |матч_FUL_IPS= |матч_FUL_LEE= |матч_FUL_LIV= |матч_FUL_MCI= |матч_FUL_MUN= |матч_FUL_NEW= |матч_FUL_NFO= |матч_FUL_SUN= |матч_FUL_TOT= |матч_HUL_ARS= |матч_HUL_AVL= |матч_HUL_BHA= |матч_HUL_BOU= |матч_HUL_BRE= |матч_HUL_CHE= |матч_HUL_COV= |матч_HUL_CRY= |матч_HUL_EVE= |матч_HUL_FUL= |матч_HUL_IPS= |матч_HUL_LEE= |матч_HUL_LIV= |матч_HUL_MCI= |матч_HUL_MUN= |матч_HUL_NEW= |матч_HUL_NFO= |матч_HUL_SUN= |матч_HUL_TOT= |матч_IPS_ARS= |матч_IPS_AVL= |матч_IPS_BHA= |матч_IPS_BOU= |матч_IPS_BRE= |матч_IPS_CHE= |матч_IPS_COV= |матч_IPS_CRY= |матч_IPS_EVE= |матч_IPS_FUL= |матч_IPS_HUL= |матч_IPS_LEE= |матч_IPS_LIV= |матч_IPS_MCI= |матч_IPS_MUN= |матч_IPS_NEW= |матч_IPS_NFO= |матч_IPS_SUN= |матч_IPS_TOT= |матч_LEE_ARS= |матч_LEE_AVL= |матч_LEE_BHA= |матч_LEE_BOU= |матч_LEE_BRE= |матч_LEE_CHE= |матч_LEE_COV= |матч_LEE_CRY= |матч_LEE_EVE= |матч_LEE_FUL= |матч_LEE_HUL= |матч_LEE_IPS= |матч_LEE_LIV= |матч_LEE_MCI= |матч_LEE_MUN= |матч_LEE_NEW= |матч_LEE_NFO= |матч_LEE_SUN= |матч_LEE_TOT= |матч_LIV_ARS= |матч_LIV_AVL= |матч_LIV_BHA= |матч_LIV_BOU= |матч_LIV_BRE= |матч_LIV_CHE= |матч_LIV_COV= |матч_LIV_CRY= |матч_LIV_EVE= |матч_LIV_FUL= |матч_LIV_HUL= |матч_LIV_IPS= |матч_LIV_LEE= |матч_LIV_MCI= |матч_LIV_MUN= |матч_LIV_NEW= |матч_LIV_NFO= |матч_LIV_SUN= |матч_LIV_TOT= |матч_MCI_ARS= |матч_MCI_AVL= |матч_MCI_BHA= |матч_MCI_BOU= |матч_MCI_BRE= |матч_MCI_CHE= |матч_MCI_COV= |матч_MCI_CRY= |матч_MCI_EVE= |матч_MCI_FUL= |матч_MCI_HUL= |матч_MCI_IPS= |матч_MCI_LEE= |матч_MCI_LIV= |матч_MCI_MUN= |матч_MCI_NEW= |матч_MCI_NFO= |матч_MCI_SUN= |матч_MCI_TOT= |матч_MUN_ARS= |матч_MUN_AVL= |матч_MUN_BHA= |матч_MUN_BOU= |матч_MUN_BRE= |матч_MUN_CHE= |матч_MUN_COV= |матч_MUN_CRY= |матч_MUN_EVE= |матч_MUN_FUL= |матч_MUN_HUL= |матч_MUN_IPS= |матч_MUN_LEE= |матч_MUN_LIV= |матч_MUN_MCI= |матч_MUN_NEW= |матч_MUN_NFO= |матч_MUN_SUN= |матч_MUN_TOT= |матч_NEW_ARS= |матч_NEW_AVL= |матч_NEW_BHA= |матч_NEW_BOU= |матч_NEW_BRE= |матч_NEW_CHE= |матч_NEW_COV= |матч_NEW_CRY= |матч_NEW_EVE= |матч_NEW_FUL= |матч_NEW_HUL= |матч_NEW_IPS= |матч_NEW_LEE= |матч_NEW_LIV= |матч_NEW_MCI= |матч_NEW_MUN= |матч_NEW_NFO= |матч_NEW_SUN= |матч_NEW_TOT= |матч_NFO_ARS= |матч_NFO_AVL= |матч_NFO_BHA= |матч_NFO_BOU= |матч_NFO_BRE= |матч_NFO_CHE= |матч_NFO_COV= |матч_NFO_CRY= |матч_NFO_EVE= |матч_NFO_FUL= |матч_NFO_HUL= |матч_NFO_IPS= |матч_NFO_LEE= |матч_NFO_LIV= |матч_NFO_MCI= |матч_NFO_MUN= |матч_NFO_NEW= |матч_NFO_SUN= |матч_NFO_TOT= |матч_SUN_ARS= |матч_SUN_AVL= |матч_SUN_BHA= |матч_SUN_BOU= |матч_SUN_BRE= |матч_SUN_CHE= |матч_SUN_COV= |матч_SUN_CRY= |матч_SUN_EVE= |матч_SUN_FUL= |матч_SUN_HUL= |матч_SUN_IPS= |матч_SUN_LEE= |матч_SUN_LIV= |матч_SUN_MCI= |матч_SUN_MUN= |матч_SUN_NEW= |матч_SUN_NFO= |матч_SUN_TOT= |матч_TOT_ARS= |матч_TOT_AVL= |матч_TOT_BHA= |матч_TOT_BOU= |матч_TOT_BRE= |матч_TOT_CHE= |матч_TOT_COV= |матч_TOT_CRY= |матч_TOT_EVE= |матч_TOT_FUL= |матч_TOT_HUL= |матч_TOT_IPS= |матч_TOT_LEE= |матч_TOT_LIV= |матч_TOT_MCI= |матч_TOT_MUN= |матч_TOT_NEW= |матч_TOT_NFO= |матч_TOT_SUN= <!--Канец аўтаматызацыі.--> }} mz3uggz565l4lsqn8q3vcndgkpo9efx 0 265461 2685866 2675982 2026-08-21T21:47:58Z ~2026-45913-17 99638 /* Носьбіты */ 2685866 wikitext text/x-wiki {{Імя |імя = Мінард |лацінка = Minard |арыгінал = Minard |вымаўленьне = |мова_паходжаньня = [[Германскія мовы|германскія]] |утварэньне = [[Мін|Minno]] + [[Гардзь|Hardt]] |варыянт = Мінарт, Менарт, Мэнарт, Мынард |вытворныя = |зьвязаныя = }} '''Мінард''', '''Мінарт''', '''Менарт''' (''Мэнарт'') — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча. == Паходжаньне == {{Асноўны артыкул|Імёны ліцьвінаў}} Мінард, Менард, Мінэрт, Мэнэрт або Мінарт (Minhardus<ref>Dräger K. Deutscher Familiennamenatlas. Bd. 6. — Berlin; Boston, 2017. S. 406.</ref>, Menardus<ref>Brons B. Friesische Namen und Mitteilungen darüber. — Emden, 1877. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=t7QwAQAAMAAJ&q=Menardus#v=snippet&q=Menardus&f=false S. 62].</ref>, Minard, Minnert<ref>Graaf J. J. Nederlandsche doopnamen naar oorsprong en gebruik. — Bussum, 1915. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=t2z9QepiI88C&q=Minnert#v=snippet&q=Minnert&f=false S. LVI].</ref>, Mennert<ref>Heintze A. Die deutschen Familien-Namen, geschichtlich, geographisch, sprachlich. — Halle, 1903. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=brKCAAAAIAAJ&q=Mennert#v=snippet&q=Mennert&f=false S. 193].</ref>, Minart<ref>Ferguson R. The Teutonic Name-system Applied to the Family Names of France, England, & Germany. — London, 1864. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=fGUUAAAAYAAJ&q=Minart#v=snippet&q=Minart&f=false P. 266].</ref><ref>Profous A. Místní jména v Čechách, jejich vznik, původní význam a změny. Díl. III. — Praha, 1951. S. 87.</ref><ref>Morlet M.-T. Étude d’anthroponymie picarde. Les noms de personne en Haute Picardie aux XIIIe, XIVe, XVe siècles. — Amiens, 1967. P. 98.</ref>) — імя [[Германскія мовы|германскага]] паходжаньня<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Minard#v=snippet&q=Minard&f=false S. 1126].</ref>. [[Двухасноўнае імя|Іменная аснова]] [[Мін|-мін- (-мен-)]] (імёны [[Ліцьвіны|ліцьвінаў]] [[Мінят]], [[Асьміна (імя)|Асьміна]], [[Гайлімін|Гальмін]]; германскія імёны Miniatus, Osminna, Galmin) паходзіць ад [[Гоцкая мова|гоцкага]] minan 'менаваць, памятаць, любіць'<ref>{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 18.</ref>, minthi 'памяць'<ref>Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 169.</ref>, а аснова [[Гардзь|-гард- (-гарт-, -арт-)]] (імёны ліцьвінаў [[Бэйнарт]], [[Леанард|Ленарт]], [[Мэйнарт]]; германскія імёны Beynart, Lenhardt, Meinhart) — ад гоцкага hardus 'моцны, цьвёрды'<ref>Kremer D. Die Germanischen Personennamen in Katalonien // Estudis romànics. Nr. 14, 1972. S. 61.</ref><ref>Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 123.</ref>. Этымалягічны слоўнік старапольскіх асабовых імёнаў, выдадзены [[Польская акадэмія навук|Польскай акадэміяй навук]], адзначае гістарычнае бытаваньне ў Польшчы германскага імя Minardus<ref>Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 5: Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego. — Kraków, 1997. S. 176.</ref>. У [[Памор’е|Памор’і]] адзначаліся прозьвішчы Minert<ref>[https://www.online-ofb.de/namelist.php?nachname=MINERT&ofb=arnshagen&modus=&lang=de MINERT], Verein für Computergenealogie e.V. (CompGen)</ref> і Mienert<ref>[https://www.online-ofb.de/namelist.php?nachname=MIENERT&ofb=pustamin&modus=&lang=de MIENERT], Verein für Computergenealogie e.V. (CompGen)</ref>. Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: ''do ziem Menartow… boiar iego królewskiey mosci Menartow… boiar iego królewskiey mosci teyże włosci [[Рэтаў|Retowskiey]] Miczka a Mikołaia Menartow'' (1563—1585 гады)<ref>Акты, издаваемые Виленской Комиссией для разбора древних актов. Т. 25. — Вильна, 1898. С. 402—403, 408, 441.</ref>; ''od Jana Menarta… od Piotra Menarta'' (1667 год)<ref>Błaszczyk G. Herbarz szlachty żmudzkiej. T. 4. — Warszawa, 2015. S. 67.</ref>; ''Antoni Minart'' (1739 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=S&w=10pl&rid=S&search_lastname=Minart&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Suwałki], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Marianna Mynard'' (1763 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=10pl&rid=B&search_lastname=Mynard&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Suwałki], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Ludwika Menartowicz'' (1767 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=22br&rid=B&search_lastname=Menartowicz&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Graużyszki], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Krystyna Minard'' (1780 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=22br&rid=B&search_lastname=Minard&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Mścibów], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>. == Носьбіты == * [[Антуан Мінар]] ({{мова-la|Antonius Minardus|скарочана}}; каля 1505—1559) — францускі праўнік * Станіслаў Мінартовіч — жыхар [[Лідзкі павет|Лідзкага павету]] на 1787 год<ref>Анищенко Е. К. Шляхта Лидского повета: Список XVIII ст. — Минск, 2013. С. 282.</ref> == Глядзіце таксама == * [[Мін]] * [[Гардзь|Гарт]] == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} {{Імёны з асновай мін}} {{Імёны з асновай гард}} [[Катэгорыя:Мужчынскія імёны]] 8v9h4nz30x01sass1c80kuddddqixwm 0 266096 2685864 2684602 2026-08-21T21:44:19Z ~2026-45913-17 99638 2685864 wikitext text/x-wiki {{Імя |імя = Міл |лацінка = Mił |арыгінал = Milo |вымаўленьне = |мова_паходжаньня = [[Германскія мовы|германскія]] |варыянт = Міла, Міль, Мель |вытворныя = |зьвязаныя = [[Мілейка]], [[Мілен]], [[Мельбут]], [[Мільвід]], [[Мілар]], [[Мелкід]], [[Мілкін]], [[Мільконт]], [[Мільмонт]], [[Мілят]] }} '''Міл''' (''Міль'', ''Мель''), '''Міла''' — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча. == Паходжаньне == {{Асноўны артыкул|Імёны ліцьвінаў}} Міла, Мела або Мел (Milo, Melo<ref>Reichert H. Lexikon der altgermanischen Namen. I. — Wien, 1987. S. 500.</ref><ref>Khallieva Boiché O. Imja et Name, Aux sources de l'anthropnymie germanique, anglo-saxonne et slave. — Presses de l’université Paris-Sorbonne, 2015. P. 361.</ref>, Mello<ref>[https://www.koeblergerhard.de/got/tg/got_namen.pdf Anhang 3 Wörterbuch der gotischen Namen] // Köbler G. Gotisches Wörterbuch. — Leiden — Köln, 1989.</ref>, Melus) — імя [[Германскія мовы|германскага]] паходжаньня<ref name="Fo-1900-1123">Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Milo+Melus#v=snippet&q=Milo%20Melus&f=false S. 1123].</ref>. Іменная аснова -міл- (-мел-) паходзіць ад [[Гоцкая мова|гоцкага]] mildeis 'мяккі, прыязны'<ref>Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 172.</ref><ref>Kremer D. Die Germanischen Personennamen in Katalonien // Estudis romànics. Nr. 14, 1972. S. 179.</ref>{{Заўвага|Польска-летувіская аўтарка Юстына Вальковяк прызнае брак пэўнасьці пры тлумачэньні іменнай асновы -мел- зь [[Летувіская мова|летувіскай мовы]], адзначаюся магчымасьці повязі з ''melė́ti'' 'быць выгадным', а для іменнай асновы -міл- за найбольш адэкватнае падае ''(pa)mìlti'' 'палюбіць'<ref>Walkowiak J. B. Litewskie nazwiska Polaków: słownik etymologiczno-frekwencyjny. — Poznań, 2019. S. 23.</ref> (не адзначаючы, аднак, часу першай фіксацыі адпаведных словаў і іх значэньняў у летувіскіх слоўніках, тым часам ''melė́ti'' упершыню фіксуецца толькі ў сучасным [[Вялікі слоўнік летувіскай мовы|Вялікім слоўніку летувіскай мовы]]<ref>[http://www.lkz.lt/?zodis=mel%C4%97ti&id=19037000000 melė́ti], Lietuvių kalbos žodynas</ref>)}}. Сярод [[Ліцьвіны|ліцьвінаў]] бытавалі імёны [[Мілейка|Мілейка (Міліка, Мелека)]], [[Мілен|Мілен (Мелень)]], [[Мельбут|Мельбут (Мільбут)]], [[Мільвід|Мільвід (Мельвід)]], [[Мелкід|Мелкід (Мільгед, Мільгет)]], [[Мілкін]], [[Мілар]], [[Мільконт]], [[Мілят]]. Адзначаліся германскія імёны Milike (Mielecke), Mellen (Melin), Melbodo, Melvid (Melewidis), Meligedius, Millikin, Milehar, Milgunt, Melot{{Заўвага|Таксама адзначаліся германскія імёны: Melon<ref name="Ray-1944-242">Ray O. Vore navne: en etymologisk navnebok med fyldige utredninger. — Chicago, 1944. [https://books.google.by/books?id=m4JOAQAAMAAJ&q=Melon+Melvin&dq=Melon+Melvin&hl=ru&newbks=1&newbks_redir=0&sa=X&ved=2ahUKEwjLhq_nnOWFAxWYgP0HHU-kBeMQ6AF6BAgMEAI S. 242].</ref>, Millida (Mellida)<ref>Kremer D. Die Germanischen Personennamen in Katalonien // Estudis romànics. Nr. 15, 1973. S. 57 (303).</ref>, Miltrut (Mil-[[Труда|trut]]), Milgard (Mil-[[Герда|gard]]), Milehard (Mile-[[Гардзь|hard]]), Milimut (Mili-[[Мут|mut]]), Milrat (Mil-[[Рад|rat]]), Mellaricus (Mella-[[Рык|ricus]]), Mellarid (Mella-[[Рыда|rid]]), Mellovicus (Mello-[[Вік (імя)|vicus]]), Melvin (Mel-[[Віна (імя)|vin]])<ref name="Ray-1944-242"/>, Baromellus ([[Бар (імя)|Baro]]-mellus)<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Miltrut+Mellarid#v=snippet&q=Miltrut%20Mellarid&f=false S. 246, 1123—1124, 1087].</ref><ref>Fick A. Die griechischen Personennamen: nach ihrer Bildung erklärt mit den Namensystemen verwandter Sprachen verglichen und systematisch geordnet. — Göttingen, 1874. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=gXZhAAAAcAAJ&q=Mil-gard+Melo+%3D+Milo#v=snippet&q=Mil-gard%20Melo%20%3D%20Milo&f=false S. CCXVI].</ref>}}. Адпаведнасьць імя Міль германскаму імю Milo, засьведчанаму ў пісьмовых крыніцах з VIII стагодзьдзя, сьцьвердзіў францускі лінгвіст-[[Германістыка|германіст]] [[Раймонд Шмітляйн]], які на падставе шматгадовых дасьледаваньняў прыйшоў да высноваў пра германскае паходжаньне [[Ліцьвіны|літоўскіх]] уласных імёнаў<ref>Schmittlein R. Les noms d’eau de la Lituanie (suite) // Revue internationale d’onomastique. Nr. 3, 1964. P. 161.</ref>. Імя [[Мільгаст|Milegast]] (Mile-[[Гаст|gast]]) насіў князь [[Люцічы|вільцаў-люцічаў]], адзначаўся шляхецкі род Мільгастаў у [[Люблін]]скім ваяводзтве [[Рэч Паспалітая|Рэчы Паспалітай]]<ref>Polska encyklopedja szlachecka. T. 8. — Warszawa, 1937. S. 267.</ref>. У [[Прусія|Прусіі]] бытавалі імёны ''Mile / Myle'' (1341, 1396 і 1400 гады)<ref name="Pierson-1873-639">Pierson W. Altpreußischer Namenkodex // Zeitschrift für Preußische Geschichte und Landeskunde. — Berlin, 1873. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=2sdWAAAAcAAJ&q=Mile#v=snippet&q=Mile&f=false S. 639].</ref><ref name="Trautmann-1925-59">Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=RdZD6OjYXgoC&q=Miligedo#v=snippet&q=Miligedo&f=false S. 59].</ref>, ''Mileke / Meleyke''{{Заўвага|Адзначалася старажытнае германскае імя Milike<ref name="Fo-1900-1123"/>, пазьнейшае Mielecke<ref>Kapff R. Deutsche Vornamen: mit den von ihnen abstammenden Geschlechtsnamen sprachlich erläutert. — Nürtingen am Neckar, 1889. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=i13cviZ0xYoC&q=Mielecke#v=snippet&q=Mielecke&f=false S. 63].</ref>}} (1419 і 1456 гады)<ref name="Trautmann-1925-59"/><ref>Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=RdZD6OjYXgoC&q=Meleyke#v=snippet&q=Meleyke&f=false S. 57].</ref>, ''Milun / Milune''{{Заўвага|Адзначалася германскае імя Melon<ref name="Ray-1944-242"/>}} (1357 і 1367 гады)<ref>Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=RdZD6OjYXgoC&q=Milun#v=snippet&q=Milun&f=false S. 60].</ref>, ''Miligedo / Milagids / Mylagide / Milgede / Miligedo / Mylegede / Milegede / Miligede''{{Заўвага|У 552 годзе ўпамінаўся [[готы|гоцкі]] водца [[Мелігед]]}} (1263, 1319, 1326, 1350, 1356, 1363, 1360, 1420 гады)<ref name="Trautmann-1925-59"/><ref name="Pierson-1873-639"/>, ''Milade'' (1313 год)<ref>Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925.[https://books.google.by/books?hl=ru&id=RdZD6OjYXgoC&q=Milade#v=snippet&q=Milade&f=false S. 58].</ref>. У [[Наўгародзкая рэспубліка|Ноўгарадзе]] бытавалі імёны Міл, Мілка, Мілост, Мілагост і Мілята<ref>Зализняк А. А. Древненовгородский диалект. 2-е изд. — М., 2004. С. 759.</ref>. Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: ''[[Станіслаў Чупурна|Czupurna]] et Mylone marschalcis curie nostre'' (2 лютага 1395 году)<ref>{{Літаратура/Дыпляматычны кодэкс Віленскай катэдры і дыяцэзіі|1-1к}} S. 42.</ref>; ''[[Гінет Канцэвіч|Gyneid]] cum filio Milus'' ([[Віленска-Радамская унія|18 студзеня 1401 году]])<ref>{{Літаратура/Акты уніі Польшчы зь Літвой (1932)|к}} S. 37.</ref>; ''в [[Жыжмары|Жижморъскои]] волости десяти чоловеков… а Янъка Милевича'' (14 кастрычніка 1494 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|6к}} P. 106.</ref>; ''покупил люди и земли… брата его Миля'' (26 жніўня 1501 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|6к}} P. 272.</ref>; ''nos igitur nobiles… Bogdanus de Mylovycze'' (1502 год)<ref>{{Літаратура/Дыпляматычны кодэкс Віленскай катэдры і дыяцэзіі|1-3к}} S. 625.</ref>; ''на бояриню слонимскую, на Юшковую Милевича, на Марину'' (1 красавіка 1503 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|6к}} P. 100.</ref>; ''боярина Слонимского Юшково Милевича'' (1503 год)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|6к}} P. 318.</ref>; ''Мила Ваксович'' (18 жніўня 1524 году)<ref>{{Літаратура/Вайсковыя попісы паспалітага рушэньня ВКЛ (2018)|к}} S. 2.</ref>; ''Петрашъ Милевичъ''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 162.</ref>, ''Мил Хрщоновичъ''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 164.</ref> (1528 год); ''[[Бэрнат|Бернатъ]] Милевич'' (XVI ст.)<ref>Istorijos archyvas. T. 1: XVI amžiaus Lietuvos inventoriai. — Kaunas, 1934. P. 9.</ref>; ''Стан Мелевич'' (1 ліпеня 1542 году)<ref>Istorijos archyvas. T. 1: XVI amžiaus Lietuvos inventoriai. — Kaunas, 1934. P. 21.</ref>; ''село Меловичи'' (1554 год)<ref>Археографический сборник документов, относящихся к истории Северо-западной Руси. Т. 8. — Вильна, 1870. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=J2dcAAAAcAAJ&q=%D0%9C%D0%B5%D0%BB%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D0%B8#v=snippet&q=%D0%9C%D0%B5%D0%BB%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D0%B8&f=false С. 75].</ref>; ''Miel Danczewicz… Jakob Mieliewicz… Mil Radziew.'' (1558 год)<ref>Писцовая книга Гродненской экономии с прибавлениями, изданная Виленской Комиссией для разбора древних актов. Ч. 1. — Вильна, 1881. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=Hvt6OUpCnNoC&q=Miel#v=snippet&q=Miel&f=false С. 10, 329].</ref>; ''Miel [[Грода|Rodziewicz]]… Miel Piotrowicz… Miel Andrzejowicz… Miel, Jasiuta Bogdziewiczy'' (1561 год)<ref>Писцовая книга Гродненской экономии с прибавлениями, изданная Виленской Комиссией для разбора древних актов. Ч. 2. — Вильна, 1882. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=lpH9QHs_wUMC&q=Miel#v=snippet&q=Miel&f=false С. 121, 123, 129, 135].</ref>; ''Samuel Miłowicz… Stefan Milowicz… Jan Miłowicz… Stefan Miłowicz'' (1690 год)<ref>Metryka Litewska. Rejestry podymnego Welkiego Ksiestwa. Księstwo Żmudzkie 1690 r. — Warszawa, 2009. S. 82, 158, 190, 206.</ref>; ''Michäel Mill, Lutheranus'' (13 студзеня 1728 году)<ref>Историко-юридические материалы, извлеченные из актовых книг губерний Витебской и Могилевской, хранящихся в Центральном архиве в Витебске. Вып. 19. — Витебск, 1889. С. 366.</ref>; ''Milewszczyzna'' (1744 год)<ref name="DWil-1744">[https://pawet.net/library/history/city_district/religion/d_1744/diecezja_wile%C5%84ska,_1744.html Diecezja Wileńska, 1744], [[Pawet]], 20 лютага 2011 г.</ref>; ''Jan Karol Millewicz'' (1828 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=22br&rid=B&search_lastname=Millewicz&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Opsa], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>{{Заўвага|Таксама: * Мелела, Мілула: ''homines… Chodor Milulicz'' (24 чэрвеня 1468 году)<ref>{{Літаратура/Дыпляматычны кодэкс Віленскай катэдры і дыяцэзіі|1-2к}} S. 293.</ref>, ''Кгриц Мелэла'' (3 сакавіка 1587 году)<ref>Istorijos archyvas. T. 1: XVI amžiaus Lietuvos inventoriai. — Kaunas, 1934. P. 284.</ref>; * Міласт (у [[Старэйшая Аліўская хроніка|Старэйшай Аліўскай хроніцы]] ўпамінаецца ''Ritter Milost de Clodzmo'' з [[Куяўска-Паморскае ваяводзтва|Куяваў]]<ref>Scriptores rerum Prussicarum. Bd. 1. — Leipzig, 1861. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=tPxxbl8_y64C&q=Milost#v=snippet&q=Milost&f=false S. 793].</ref>, адзначалася старажытнае германскае імя Mallaste<ref>Barthélémy A. Liste des noms d'hommes gravés sur les monnaies de l'époque mérovingienne. — Paris, 1881. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=XgA-AAAAYAAJ&q=MALLASTE#v=snippet&q=MALLASTE&f=false P. 17].</ref>, у Чэхіі бытавала імя Milosta<ref>Profous A. Místní jména v Čechách, jejich vznik, původní význam a změny. Díl. V. — Praha, 1960. S. 592.</ref>): ''земли пустовъскии в Городне жъ на имя Милостовщину'' (15 сьнежня 1504 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|6к}} P. 317.</ref>, ''полюбилъ Милоста Станкевича'' (16 лютага 1540 году)<ref>Акты издаваемые Виленской археографической комиссией. Т. 17. Акты Гродненского земского суда. — Вильна, 1890. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=aF4jAQAAMAAJ&q=%D0%9C%D0%B8%D0%BB%D0%BE%D1%81%D1%82%D0%B0#v=snippet&q=%D0%9C%D0%B8%D0%BB%D0%BE%D1%81%D1%82%D0%B0&f=false С. 75].</ref>; * Мілан, Мелан: ''homines… Milan'' (14 студзеня 1459 году)<ref>{{Літаратура/Дыпляматычны кодэкс Віленскай катэдры і дыяцэзіі|1-1к}} S. 254—255.</ref>, ''hominem nomine Mylan'' (25 траўня 1494 году)<ref>{{Літаратура/Дыпляматычны кодэкс Віленскай катэдры і дыяцэзіі|1-2к}} S. 480.</ref>, ''Melanowicz'' (1671—1681 гады)<ref>Zinkevičius Z. Lietuvių antroponimika: Vilniaus lietuvių asmenvardžiai XVII a. pradžioje. — Vilnius, 1977. P. 172.</ref>, Аляксандар Мілановіч (1908—1938) — [[Беларусы|беларус]] з ваколіцаў [[Заслаўе|Заслаўя]], [[Савецкія рэпрэсіі ў Беларусі|забіты ўладамі СССР]]<ref>[https://chumakou.com/projects/belarus1937/index13.html Беларусь: жертвы сталинских репрессий], Книга памяти Пермской обл.</ref>; * Мэлянт: ''Michał Melantowicz bratczyk'' (5 чэрвеня 1762 году)<ref>Памятники православия и русской народности в Западной России в XVII—XVIII вв. Т. 1, ч. 3. — Киев, 1905. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=mxwEAAAAYAAJ&q=Melantowicz#v=snippet&q=Melantowicz&f=false С. 1224].</ref>; * Мялон, Мілун, Мілон (адзначалася старажытнае германскае імя Melloni<ref>Ao. Prof. Dr. Hermann Reichert, [https://homepage.univie.ac.at/hermann.reichert/studententexte/Lexikon_der_altgermanischen_Namen.docx Lexikon der altgermanischen Namen]</ref>, Melon<ref name="Ray-1944-242"/>): ''homines… Mylonowicz'' (1483 год)<ref>{{Літаратура/Дыпляматычны кодэкс Віленскай катэдры і дыяцэзіі|1-2к}} S. 387—388.</ref>, ''homines… Mylunycz'' (28 кастрычніка 1494 году)<ref>{{Літаратура/Дыпляматычны кодэкс Віленскай катэдры і дыяцэзіі|1-2к}} S. 485.</ref>, ''homines nostros districtus [[Мерач|Merecensis]]… Iuschka Milonowicza'' (16 жніўня 1511 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|11к}} P. 99.</ref>, ''село Мелоны'' (1554 год)<ref>Археографический сборник документов, относящихся к истории Северо-западной Руси. Т. 8. — Вильна, 1870. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=J2dcAAAAcAAJ&q=%D0%9C%D0%B5%D0%BB%D0%BE%D0%BD%D1%8B#v=snippet&q=%D0%9C%D0%B5%D0%BB%D0%BE%D0%BD%D1%8B&f=false С. 112].</ref>, ''Mieluny… Miluny'' (1744 год)<ref name="DWil-1744"/>; * Мілюць: Пётар Мілюць (1900—?) — [[беларусы|беларус]] з ваколіцаў [[Мір (мястэчка)|Міру]], які [[Савецкія рэпрэсіі ў Беларусі|пацярпеў ад уладаў СССР]]<ref>[https://chumakou.com/projects/belarus1937/index13.html Беларусь: жертвы сталинских репрессий], Белорусский «Мемориал»</ref> * Мілюш, Мілейша (адзначалася германскае імя Mellish<ref>Ferguson R. The Teutonic Name-system Applied to the Family Names of France, England, & Germany. — London, 1864. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=fGUUAAAAYAAJ&q=Mellish#v=snippet&q=Mellish&f=false P. 179].</ref>): ''земли пустовъскихъ [[Саргут|Соркутевщину]] а Милюшевщину'' (7 красавіка 1525 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|12к}} P. 370.</ref>, ''Стась Милеишович'' (1528 год)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 164.</ref>; * Мелаўд, Мейлаўт (адзначалася старажытнае германскае імя Melevald<ref>[https://filemaker.isof.se/fmi/webd Sveriges medeltida personnamn — förnamnsregister Abbe-Øxvidh], Institutet för språk och folkminnen</ref>, Millioud<ref>Vroonen E. Les noms de famille de Belgique. Vol 2: Dictionnaire étymologique des noms de famille de Belgique. — Bruxelles, 1957.</ref><ref name="DNFB-M">[https://justitia-veritas.be/justitia-veritas/belgique/histoire/dictionnaire-noms-belges-woordenboek-belgische-familienamen/m/ M], Dictionnaire de tous les noms de famille belges</ref>, Malald<ref>Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule. T. III: Les noms de personnes contenus dans les noms de lieux. — Paris, 1985. P. 400.</ref>): ''чоловеков в Жомоитскомъ повете… а Меиловта'' (11 траўня 1501 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|6к}} P. 264.</ref>, у 1613 годзе ва [[Упіцкі павет|Ўпіцкім павеце]] ўпаміналася пустаўшчына Мелаўдзішкі<ref>Опись документов Виленского центрального архива древних актовых книг. Вып. 8. ― Вильна, 1912. С. 475.</ref> * Мяльвойш, Мілвейша: ''Михаило Мельвоишевичъ'' (1528 год)<ref name="LM-523-85">{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 85.</ref>, Ёсіф Мілвейша — жыхар [[Лідзкі павет|Лідзкага павету]] на 1636 год<ref>Анищенко Е. К. Шляхта Лидского повета: Список XVIII ст. — Минск, 2013. С. 282.</ref>; * Мэлкерт (адзначалася старажытнае германскае імя Milgard<ref name="Fo-1900-1123"/>): ''Ioannes Melkiertowicz'' (21 траўня 1703 году)<ref>Fejér J. Defuncti secundi saeculi Societatis Jesu. 1641—1740. Vol. 3: I—M. — Roma, 1988. P. 275.</ref>; * Мілегаўд, Мільгаўд (адзначалася старажытнае германскае імя [[Маўкольд Расьціславіч|Maalgaudus]]<ref name="Morlet-1971-163">Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 163.</ref>, Malgoz<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Malgoz#v=snippet&q=Malgoz&f=false S. 1087].</ref>, германскае імя Malgaud<ref>Debrabandere F. Woordenboek van de familienamen in België en Noord-Frankrijk. — Amsterdam, 2003.</ref><ref name="DNFB-M"/>): ''Mylegaude / Hanike Milegawde'' (30 студзеня 1384 году<ref>{{Літаратура/Кодэкс эпісталярны Вітаўта (1882)|к}} [https://books.google.by/books?hl=ru&id=0jchAQAAMAAJ&q=Mylegaude#v=snippet&q=Mylegaude&f=false S. 4].</ref> і 1427 год<ref name="Trautmann-1925-59"/>), ''Francijana Milgowdowna'' (6 лютага 1817 году)<ref>[https://mosedispromemoria.mozello.lt/b/ B], Mosėdžio miestelio ir aplinkinių kaimų senųjų gyventojų romos katalikų bažnyčios santuokos metrikų nuorašai</ref>, ''Jan Milgowd'' (1822 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=23lt&rid=B&search_lastname=Milgowd&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Ławków], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; * Мэлькер (адзначалася старажытнае германскае імя Malgerus<ref name="Morlet-1971-163"/>): ''Anna Melkierowna'' (5 лістапада 1789 году)<ref>[https://mosedispromemoria.mozello.lt/s/ S], Mosėdžio miestelio ir aplinkinių kaimų senųjų gyventojų romos katalikų bažnyčios santuokos metrikų nuorašai</ref>; * Мелагіл (адзначалася старажытнае германскае імя Madalgilus<ref>Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 164.</ref>): ''Янъ Станиславовичъ Мелокгилъ'' (1567 год)<ref>Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=3Ih5AqeL2iwC&q=%D0%9C%D0%B5%D0%BB%D0%BE%D0%BA%D0%B3%D0%B8%D0%BB%D1%8A#v=snippet&q=%D0%9C%D0%B5%D0%BB%D0%BE%D0%BA%D0%B3%D0%B8%D0%BB%D1%8A&f=false С. 606].</ref>; * Мелгут (адзначалася старажытнае германскае імя [[Малгуд|Maalgodus]]<ref name="Morlet-1971-163"/>): ''Петрь Мелкгутевичъ, мужъ Михновое боярини Новодворское'' (5 ліпеня 1539 году)<ref>Акты издаваемые Виленской археографической комиссией. Т. 17. Акты Гродненского земского суда. — Вильна, 1890. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=aF4jAQAAMAAJ&q=%D0%9C%D0%B5%D0%BB%D0%BA%D0%B3%D1%83%D1%82%D0%B5%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%8A#v=snippet&q=%D0%9C%D0%B5%D0%BB%D0%BA%D0%B3%D1%83%D1%82%D0%B5%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%8A&f=false С. 124].</ref>; * Мілад, Мелад: ''Мелодова гора'' (4 траўня 1470 году)<ref>{{Літаратура/Дыпляматычны кодэкс Віленскай катэдры і дыяцэзіі|1-2к}} S. 306.</ref>, ''Ленко Милодовичъ конь. Матфеи Милодовичъ кон.'' (1528 год)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 64.</ref>, ''Остафей Меладовичъ'' (1567 год)<ref>Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=3Ih5AqeL2iwC&q=%D0%9C%D0%B5%D0%BB%D0%B0%D0%B4%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%8A#v=snippet&q=%D0%9C%D0%B5%D0%BB%D0%B0%D0%B4%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%8A&f=false С. 818].</ref>; * Мілейта: ''Szymko Mileytowicz'' (5 кастрычніка 1595 году)<ref>Istorijos archyvas. T. 1: XVI amžiaus Lietuvos inventoriai. — Kaunas, 1934. P. 393.</ref>; * Мілкінт, Мелкінт, Мельгінт: ''люди в Жомоитскои земли Поюрское волости на имя Яна Контуновича, а Милкинта Контуновича'' (8 ліпеня 1514 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|9к}} P. 252.</ref>, ''людеи… Петка Мелкгинътовича'' (8 сьнежня 1522 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|12к}} P. 177.</ref>, ''Шимъко Милькиньтовичъ'' (1528 год)<ref name="LM-523-85"/>, ''землю Мелкинтишки'' (1537 год)<ref>Mackavičius A. Žemaitijos valsčių surašymas 1537—1538 m. — Vilnius, 2003. P. 22.</ref>; * Мілерат, Мілрат (адзначалася старажытнае германскае імя Milrat<ref name="Fo-1900-1123"/>): на тэрыторыі цяперашняй [[Летува|Летувы]] фіксаваліся прозьвішчы Мілерат і Мілрат у [[Летувізацыя|летувізаваных формах]]<ref>Lietuvių pavardžių žodynas. T. 2. — Vilnius, 1989. P. 239, 245.</ref>; * Мілерант: ''Ludwik Milerątowicz'' (1794 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=S&w=23lt&rid=S&search_lastname=Miler%C4%85towicz&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Kroże], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref> }}. == Носьбіты == * [[Міла Трырскі]] ({{†}} 761 або 762) — біскуп [[Трыр]]у і [[Рэймс]]у * [[Міла Міндэнскі]] ({{†}} {{каля}} 996) — біскуп [[Міндэн]]у * Міл ({{†}} па 1401) — дзяржаўны дзяяч [[Вялікае Княства Літоўскае|Вялікага Княства Літоўскага]], [[маршалак гаспадарскі]] * Пятраш Мілевіч — [[Расены|расенскі]] баярын, які ўпамінаецца ў [[Попісы войска Вялікага Княства Літоўскага|попісе войска Вялікага Княства Літоўскага]] 1528 году * Міл Хршчановіч — [[Відукля|відуклеўскі]] баярын, які ўпамінаецца ў попісе войска ВКЛ 1528 году * Васіль Мілевіч — [[беларусы|беларус]] з ваколіцаў [[Ушачы|Ушачаў]] на 1926 год<ref>[https://db.zhnivo.com/by/belarus-genealogical-databases/ НАРБ 30-2-6367-34], Генеалагічныя базы дадзеных Беларусі</ref> * Антон Мілевіч (1880—?) — беларус з ваколіцаў [[Старобін]]а, які [[Савецкія рэпрэсіі ў Беларусі|пацярпеў ад уладай СССР]]<ref>[https://by.openlist.wiki/%D0%9C%D1%96%D0%BB%D0%B5%D0%B2%D1%96%D1%87_%D0%90%D0%BD%D1%82%D0%BE%D0%BD_%D0%A4%D1%8D%D1%80%D0%B4%D1%8B%D0%BD%D0%B0%D0%BD%D0%B4%D0%B0%D0%B2%D1%96%D1%87_(1880) Мілевіч Антон Фэрдынандавіч (1880)], Адкрыты спіс ахвяраў палітычных рэпрэсій у СССР</ref> * Сьцяпан Мілевіч (1910—1937) — беларус з ваколіцаў [[Старыя Дарогі|Старых Дарог]], забіты ўладамі СССР<ref>[https://by.openlist.wiki/%D0%9C%D1%96%D0%BB%D0%B5%D0%B2%D1%96%D1%87_%D0%A1%D1%86%D1%8F%D0%BF%D0%B0%D0%BD_%D0%90%D0%BD%D1%82%D0%BE%D0%BD%D0%B0%D0%B2%D1%96%D1%87_(1910) Мілевіч Сцяпан Антонавіч (1910)], Адкрыты спіс ахвяраў палітычных рэпрэсій у СССР</ref> * Аляксандар Мілевіч (1913—?) — беларус з ваколіцаў [[Дзісна|Дзісны]], які пацярпеў ад уладай СССР<ref>[[Леанід Маракоў|Маракоў Л.]] Рэпрэсаваныя медыцынскія і ветэрынарныя работнікі Беларусі. 1920—1960. — {{Менск (Мінск)}}, 2010. С. 408.</ref> Мілевічы (Milewicz) гербаў [[Дуброва (герб|Дуброва]], [[Касьцеша]] і [[Вянява (герб)|Вянява]] — [[Літва|літоўскі]] шляхецкі род зь [[Вільня|Вільні]] і [[Віленскі павет (ВКЛ)|Віленскага павету]]<ref>Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2016. S. 660.</ref>. Мілевічы (Milewicz) — літоўскі шляхецкі род з [[Троцкі павет|Троцкага павету]]<ref>Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2022. S. 353.</ref>. На [[Слуцкае княства|гістарычнай Случчыне]] існуе вёска [[Мілевічы]], на [[Гарадзенскі павет|гістарычнай Гарадзеншчыне]] — [[Мілявічы]], на [[Упіцкі павет|гістарычнай Упіччыне]] — [[Мілішкі]]. == Заўвагі == {{Заўвагі}} == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} == Літаратура == * {{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)}} {{Германскія імёны-асновы}} {{Імёны з асновай міл}} [[Катэгорыя:Мужчынскія імёны]] 8cb56v7teidbj8sjma4rqdx9d4jq81s 10 266131 2685892 2684978 2026-08-22T06:30:11Z DymitrBot 56484 абнаўленьне зьвестак 2685892 wikitext text/x-wiki <noinclude>'''Табліца абнаўляецца аўтаматычна, каб выправіць памылкі, калі ласка, зьвярніцеся да {{У|Dymitr}}.'''</noinclude> <onlyinclude>{{#invoke:Спартовая табліца|main|стыль=ВНП |крыніца = [https://www.soccerway.com/belarus/pershaya-liga/ Soccerway] <!--Пачатак аўтаматызацыі.--> |абнаўленьне = 22 жніўня 2026 году</small><!--Месцы камандаў.--> |парадак_камандаў=NIV, SLU, SKA, LID, MAL, SLO, BUM, VOL, SOL, MI2, DM2, SMR, ORS, OST, UNI, GO2, BT2, OSI <!--Вынікі камандаў.--> |перамогі_NIV=13 | нічыі_NIV=3 |паразы_NIV=4 |мз_NIV=49 |мп_NIV=23 |перамогі_SLU=12 | нічыі_SLU=4 |паразы_SLU=4 |мз_SLU=39 |мп_SLU=22 |перамогі_SKA=11 | нічыі_SKA=5 |паразы_SKA=4 |мз_SKA=41 |мп_SKA=24 |перамогі_LID=11 | нічыі_LID=3 |паразы_LID=6 |мз_LID=37 |мп_LID=32 |перамогі_MAL=11 | нічыі_MAL=2 |паразы_MAL=8 |мз_MAL=37 |мп_MAL=34 |перамогі_SLO=10 | нічыі_SLO=3 |паразы_SLO=7 |мз_SLO=36 |мп_SLO=26 |перамогі_BUM=9 | нічыі_BUM=4 |паразы_BUM=7 |мз_BUM=38 |мп_BUM=28 |перамогі_VOL=9 | нічыі_VOL=4 |паразы_VOL=7 |мз_VOL=37 |мп_VOL=34 |перамогі_SOL=8 | нічыі_SOL=5 |паразы_SOL=8 |мз_SOL=41 |мп_SOL=38 |перамогі_MI2=9 | нічыі_MI2=1 |паразы_MI2=10 |мз_MI2=29 |мп_MI2=36 |перамогі_DM2=7 | нічыі_DM2=4 |паразы_DM2=8 |мз_DM2=32 |мп_DM2=30 |перамогі_SMR=6 | нічыі_SMR=5 |паразы_SMR=9 |мз_SMR=24 |мп_SMR=29 |перамогі_ORS=6 | нічыі_ORS=4 |паразы_ORS=10 |мз_ORS=22 |мп_ORS=35 |перамогі_OST=4 | нічыі_OST=9 |паразы_OST=7 |мз_OST=24 |мп_OST=31 |перамогі_UNI=5 | нічыі_UNI=6 |паразы_UNI=9 |мз_UNI=17 |мп_UNI=27 |перамогі_GO2=5 | нічыі_GO2=5 |паразы_GO2=10 |мз_GO2=28 |мп_GO2=33 |перамогі_BT2=4 | нічыі_BT2=5 |паразы_BT2=12 |мз_BT2=29 |мп_BT2=49 |перамогі_OSI=4 | нічыі_OSI=2 |паразы_OSI=14 |мз_OSI=22 |мп_OSI=51 <!--Канец аўтаматызацыі.--> <!--Вызначэньне камандаў (спасылкі ў табліцы)--> |назва_BT2=[[БАТЭ-2 Барысаў|БАТЭ-2]] |назва_BUM=[[Паперпрам Гомель|Паперпрам]] |назва_DM2=[[Дынама-Менск-2 (футбольны клюб)|Дынама-Менск-2]] |назва_GO2=[[Гомель-2 (футбольны клюб)|Гомель-2]] |назва_LID=[[Ліда (футбольны клюб)|Ліда]] |назва_MAL=[[Маладэчна (футбольны клюб)|Маладэчна-2018]] |назва_MI2=[[Менск-2 (футбольны клюб)|Менск-2]] |назва_NIV=[[Ніва Доўбізна|Ніва]] |назва_ORS=[[Ворша (футбольны клюб)|Ворша]] |назва_OSI=[[Асіпавічы (футбольны клюб)|Асіпавічы]] |назва_OST=[[Астравец (футбольны клюб)|Астравец]] |назва_SKA=[[СКА-1938 Менск|СКА-1938]] |назва_SLO=[[Слонім-2017 (футбольны клюб)|Слонім-2017]] |назва_SLU=[[Слуцак (футбольны клюб)|Слуцак]] |назва_SMR=[[Смаргонь (футбольны клюб)|Смаргонь]] |назва_SOL=[[Салігорск (футбольны клюб)|Салігорск]] |назва_UNI=[[Юні Ікс Лабс Менск|Юні Ікс Лабс]] |назва_VOL=[[Хваля Пінск|Хваля]] <!--Кваліфікацыі камандаў.--> |вынік1=NL1 |вынік2=NL1 |вынік3=NL1Q |вынік17=REL |вынік18=REL <!--Настройкі і правілы табліцы--> |ліміт_паказу=5 |правілы_клясыфікацыі=1) Пункты; 2) Пункты ў гульнях паміж сабою; 3) Розьніца мячоў у гульнях паміж сабою; 4) Розьніца мячоў; 5) Лік перамог; 6) Забітыя мячы. <!--Вызначэньне слупка кваліфікацыі і паніжэньня--> |загаловак_слупка_вынікаў=QR |колер_NL1=green2|тэкст_NL1=Павышэньне ў [[Найвышэйшая ліга чэмпіянату Беларусі па футболе 2026 году|Найвышэйшую лігу]] |колер_NL1Q=yellow1 |тэкст_NL1Q=Пераходныя матчы |колер_REL=red1 |тэкст_REL=Паніжэньне ў Другую лігу }}</onlyinclude> jwj94wlxqmz5tzpu2al24j1g2pctz2j 0 266546 2685901 2685627 2026-08-22T09:02:50Z ~2026-45880-22 99642 /* Паходжаньне */ 2685901 wikitext text/x-wiki {{Імя |імя = Кантрым |лацінка = Kantrym |арыгінал = Gondarim |вымаўленьне = |мова_паходжаньня = [[Германскія мовы|германскія]] |утварэньне = [[Гунт|Kunth]] + [[Рым (імя)|Rim]] |варыянт = Контрым, Контрам |вытворныя = |зьвязаныя = [[Рымконт]] }} '''Кантрым''' — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча '''Контрым'''. == Паходжаньне == {{Асноўны артыкул|Імёны ліцьвінаў}} Гандарым (Gondarim<ref>[https://www.celtiberia.net/es/biblioteca/?id=2133&cadena=galicia El Nombre de los Antepasados: Toponimia Gallega de Origen Antroponímico (I v2.0)], Celtiberia.net — Prehistoria, Protohistoria e Historia antigua</ref><ref name="Piel-Kremer-1976-166">Piel J. M., Kremer D. Hispano-gotisches Namenbuch. Der Niederschlag des Westgotischen in den alten und heutigen Personen- und Ortsnamen der Iberischen Halbinsel. — Heidelberg, 1976. [https://books.google.by/books?id=OwkWAQAAMAAJ&q=gondarim+namenbuch&dq=gondarim+namenbuch&hl=ru&newbks=1&newbks_redir=0&sa=X&ved=2ahUKEwiK-4r69qaKAxU08LsIHbctB9QQ6AF6BAgGEAI S. 166].</ref>) і Рымігунда (Rimigunda) — імёны [[Германскія мовы|германскага]] паходжаньня<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=rimigunda#v=snippet&q=rimigunda&f=false S. 1276].</ref><ref name="Piel-Kremer-1976-166"/>. [[Двухасноўнае імя|Іменная аснова]] [[Гунт|-гунд- (-гунт-, -кунт-)]] (імёны [[Ліцьвіны|ліцьвінаў]] [[Гунтэр|Гунтар]], [[Вігунт]], [[Вірконт]]; германскія імёны Guntar, Wigunt, Werecundus) паходзіць ад [[Гоцкая мова|гоцкага]] gunþs 'бойка, бітва'<ref>{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 17.</ref>, а аснова [[Рым (імя)|-рым-]] (імёны ліцьвінаў [[Рымель]], [[Рыман]], [[Рымант|Рымунд]]; германскія імёны Riemel, Rimann, Rimund) — ад гоцкага rimis 'спакой, стрыманасьць, непарухлівасьць'<ref>{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 18.</ref>. Апроч таго, адзначалася германскае імя Contramus (Cont-[[Рам|ramus]])<ref>Francovich-Onesti N. Vestigia longobarde in Italia (568—774). Lessico e antroponimia. — Roma, 1999. P. 198.</ref>, Cunterammus<ref>Socin A. Mittelhochdeutsches Namenbuch. — Basel, 1903. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=DgdXAAAAcAAJ&q=Cunterammus#v=snippet&q=Cunterammus&f=false S. 9, 19, 711].</ref>. Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: ''Петръ Контримович''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 73.</ref>, ''Ленартъ Контримовичъ''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 89.</ref>, ''Янъ Конътрымовичъ''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 160.</ref>, ''Петръ Кантримович… Кгедминъ Кантримович… Мартинъ Контримовичъ… Контримъ Минялъкович''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 169.</ref>, ''Конътримъ Домеиковичъ''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 170.</ref> (1528 год); ''къ [[Абольцы|Обольцомъ]]… пустовъщизны королевое ее милости наймя Конътрымовъщизны… земли Конътрымъское'' (6 чэрвеня 1532 году)<ref>{{Літаратура/Беларускі архіў|2к}} С. 90.</ref>; ''боярина [[радунь]]ского… Ленарта Контримовича'' (12 ліпеня 1534 году)<ref>Памятники истории Восточной Европы: Источники XV—XVII вв. Т. 6. Радзивилловские акты из собрания Российской национальной библиотеки: Первая половина XVI в. — Москва — Варшава, 2002. С. 92.</ref>; ''Контрим [[Рымгайла|Римкгейлович]]'' (1538 год)<ref>Mackavičius A. Žemaitijos valsčių surašymas 1537—1538 m. — Vilnius, 2003. P. 218.</ref>; ''Юръи Болтромеевичъ Контрымъ''<ref>Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=-wI5AQAAMAAJ&q=%D0%9A%D0%BE%D0%BD%D1%82%D1%80%D1%8B%D0%BC%D1%8A#v=snippet&q=%D0%9A%D0%BE%D0%BD%D1%82%D1%80%D1%8B%D0%BC%D1%8A&f=false С. 616].</ref>, ''Янъ Контримъ хоружий бывший Радунский''<ref>Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. С. 784.</ref> (1567 год); ''Wawrzyniec Kontrym'' (6 студзеня 1700 году)<ref>Łapiński Ł., Wilczewski W. F. «Komput katolików» parafii żołudzkiej z 1700 roku // Archiwa, Biblioteki i Muzea Kościelne. Nr. 115, 2021. S. 283.</ref>; ''przez Antoniego Kontryma'' (4 лютага 1744 году)<ref>Akta sejmiku kowieńskiego z lat 1733—1795. — Warszawa, 2019. S. 71.</ref>; ''Antoni Kontrym'' (4 кастрычніка 1765 году)<ref>Рыбчонак С. Акт кампуту шляхты Наваградскага ваяводства ад 4 кастрычніка 1765 г. // Герольд Litherland. № 21, 2019. С. 111.</ref>; ''Maciej Kontrym'' (1790 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=D&w=22br&rid=D&search_lastname=Kontrym&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Worończa], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>. == Носьбіты == * Пётар Кантрымавіч — баярын [[Вількамірскі павет|Вількамірскага павету]], які ўпамінаецца ў [[Попісы войска Вялікага Княства Літоўскага|попісе войска Вялікага Княства Літоўскага]] 1528 году * [[Леанард|Ленарт]] Кантрымавіч — [[Радунь|радунскі]] баярын, які ўпамінаецца ў попісе войска ВКЛ 1528 году * Ян Кантрымавіч — [[Вялёна|вялёнскі]] баярын, які ўпамінаецца ў попісе войска ВКЛ 1528 году * Пётар Кантрымавіч — [[Бяржаны|бяржанскі]] баярын, які ўпамінаецца ў попісе войска ВКЛ 1528 году * [[Гедзімін (імя)|Гедзімін]] Кантрымавіч — бяржанскі баярын, які ўпамінаецца ў попісе войска ВКЛ 1528 году * Марцін Кантрымавіч — бяржанскі баярын, які ўпамінаецца ў попісе войска ВКЛ 1528 году * Кантрым [[Мінялк]]авіч — бяржанскі баярын, які ўпамінаецца ў попісе войска ВКЛ 1528 году * Кантрым [[Дамейка]]віч — [[Крожы|крожаўскі]] баярын, які ўпамінаецца ў попісе войска ВКЛ 1528 году * Ян Балтрамеевіч і Мікалай Янавічы Контрымы — [[вількамір]]скія зямяне, якія ўпамінаюцца ў 1615 годзе<ref>Опись документов Виленского центрального архива древних актовых книг. Вып. 9. ― Вильна, 1912. С. 145.</ref> * Антон Контрым — шляхціч [[Наваградзкае ваяводзтва|Наваградзкага ваяводзтва]], які ўпамінаецца ў 1765 годзе<ref>Яўген Анішчанка, [https://web.archive.org/web/20230810230249/http://www.arhisan.com/istochniki/opisaniya/618-shlyakhta-novogrudskogo-voevodstva-generalnyj-popis-1765 Шляхта Новогрудского воеводства. Генеральный попис 1765], Архіў гісторыка Анішчанкі, 18 красавіка 2016 г.</ref> * Ян Контрым — дзяржаўны дзяяч [[Вялікае Княства Літоўскае|Вялікага Княства Літоўскага]], гараднічы [[амсьціслаў]]скі ў 1786—1793 гадох<ref>Urzędnicy Wielkiego Księstwa Litewskiego: Spisy. T. 9. Województwo mścisławskie XVI—XVIII wiek. — Warszawa, 2019. S. 72.</ref> * Антон і Яраш Контрымы (Кантрымы) — шляхцічы [[Лідзкі павет|Лідзкага павету]] XVIII стагодзьдзя<ref>Анищенко Е. К. Шляхта Лидского повета: Список XVIII ст. — Минск, 2013. С. 95.</ref> * Ёсіф Кантрымовіч — удзельнік [[Паўстаньне 1863—1864 гадоў|нацыянальна-вызвольнага паўстаньня 1863—1864 гадоў]] зь [[Дзісенскі павет (Віленская губэрня)|Дзісенскага павету]]<ref>[[Наша слова]]. [https://pawet.net/ns/2006/13/%E2%84%96_13_(749).html № 13 (749)], 29 сакавіка 2006 г.</ref> * Ромальд Кантрымовіч (1918—?) — удзельнік [[Другая сусьветная вайна|Другой сусьветнай вайны]] з [[Дрыса|Дрысы]]<ref>[https://pamyat-naroda.ru/heroes/memorial-chelovek_dopolnitelnoe_donesenie70421741/ Контримович Ромальд Иванович], Генеалагічныя базы дадзеных Беларусі</ref> * Іван Кантрамовіч (1923—?) — [[беларусы|беларус]] з ваколіцаў [[Сураж]]у<ref>[https://pamyat-naroda.ru/heroes/memorial-chelovek_vpp12002849/ Контрамович Иван Федорович], Генеалагічныя базы дадзеных Беларусі</ref> Контрымы (Кантрымовічы) — [[Літва|літоўскі]] шляхецкі род, які меў уладаньні на [[Жамойць|Жамойці]]. Контрымы гербу Канапацкі — літоўскі шляхецкі род зь [[Віленскі павет (ВКЛ)|Віленскага павету]]<ref>Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2016. S. 582.</ref>. Контрымы (Kontrym) і Кантрымовічы (Kontrymowicz) — літоўскія шляхецкія роды з [[Троцкі павет|Троцкага павету]]<ref>Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2022. S. 315.</ref>. Контрымы-Дамейкі<ref>[http://www.nobility.by/families/d/index.shtml Сьпіс шляхецкіх родаў, прозьвішчы якіх пачынаюцца на Д], [[Згуртаваньне беларускай шляхты]]</ref>, Контрымы-Церпілоўскія<ref>[http://www.nobility.by/families/c/index.shtml Сьпіс шляхецкіх родаў, прозьвішчы якіх пачынаюцца на Ц], [[Згуртаваньне беларускай шляхты]]</ref> і Агінец-Кантрымовічы<ref>[http://www.nobility.by/families/k/index.shtml Сьпіс шляхецкіх родаў, прозьвішчы якіх пачынаюцца на К], [[Згуртаваньне беларускай шляхты]]</ref> — літоўскія шляхецкія роды. Контрым (Kontrym) — прозьвішча, зафіксаванае ў XIX стагодзьдзі ў ваколіцах [[Сувалкі|Сувалкаў]]<ref>Professor Jerzy Wisniewski, [https://web.archive.org/web/20250111095809/http://www.mem.net.pl/stg/family_names.htm List of the XIXth century Suvalki region family names], Suwalki Genealogical Society</ref>. На тэрыторыі цяперашняй [[Летува|Летувы]] фіксаваліся прозьвішчы Гандрым, Гандрымовіч і Кунтрымовіч у [[Летувізацыя|летувізаванай форме]]<ref>Lietuvių pavardžių žodynas. T. 1. — Vilnius, 1985. P. 620, 1125.</ref>. На [[Лідзкі павет|гістарычнай Лідчыне]] існуе вёска [[Катрымаўшчына]]. == Глядзіце таксама == * [[Гунт|Кунт]] * [[Рым (імя)|Рым]] == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} {{Імёны з асновай гунд}} {{Імёны з асновай рым}} [[Катэгорыя:Мужчынскія імёны]] pyz46pxvtrq7h8up7v3dj0ju72m98i6 0 266578 2685831 2684494 2026-08-21T19:27:23Z ~2026-45913-17 99638 /* Носьбіты */ 2685831 wikitext text/x-wiki {{Імя |імя = Манґайла |лацінка = Mangajła / Manhajła |арыгінал = Mannigel |вымаўленьне = |мова_паходжаньня = [[Германскія мовы|германскія]] |утварэньне = [[Ман|Manno]] + [[Гайла (імя)|Gelo]] |варыянт = Мангейла, Мангель, Мангяла, Манкель, Манікала |вытворныя = |зьвязаныя = [[Гальман]] }} '''Мангайла''', '''Мангейла''' (''Мангель'', ''Манкель'') — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча. == Паходжаньне == {{Асноўны артыкул|Імёны ліцьвінаў}} Манегела, Манігель, Мангела, Мангель або Манкель (Manegelle<ref>Repertori D’Antropònims Catalans (RAC). Vol. 1. — Barcelona, 1994. [https://books.google.by/books?id=SUwv8x15BE8C&pg=PA387&dq=%22Manegelle%22&hl=ru&newbks=1&newbks_redir=0&sa=X&ved=2ahUKEwi75rzK9aGKAxVFg_0HHf_-GboQ6AF6BAgHEAI#v=onepage&q&f=false P. 387].</ref>, Manigel<ref>Acta publica. Bd. 7: Das Jahr 1628. — Breslau, 1905. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=8ElBAQAAMAAJ&q=manigel#v=snippet&q=manigel&f=false P. 286].</ref>, Mannigel<ref name="Eule-1900-47">Eule R. Germanische und fremde Personennamen als heutige deutsche Familiennamen // Festschrift zu dem fünfzigjährigen jubiläum des Friedrichs-realgymnasiums in Berlin. — Berlin, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=TTFOAAAAYAAJ&q=Mannigel#v=snippet&q=Mannigel&f=false S. 47].</ref>, Mangela<ref name="Navn-1900">[https://slektogdata.no/nb/navn-anno-1900-pa-bokstaven-m Navn anno 1900 på bokstaven M], Navnene er hentet fra Folketellingen 1900, som du finner på Digitalarkivet.no, Slekt og Data</ref>, Mangella<ref name="Navn-1900"/>, Mangel<ref name="Navn-1900"/>, Mangell<ref name="Navn-1900"/>, Mankel<ref name="Eule-1900-47"/>) і Гайламан або Гельман (Gailamanns<ref>Gamillscheg E. Romania Germanica. Bd. 3: Die Burgunder, Schlußwort. — Berlin und Leipzig, 1936. S. 119.</ref>, Gelman) — імёны [[Германскія мовы|германскага]] паходжаньня<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Galiman#v=snippet&q=Galiman&f=false 591], [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Gelman#v=snippet&q=Gelman&f=false 567].</ref>. [[Двухасноўнае імя|Іменная аснова]] [[Ман|-ман-]] (імёны [[Ліцьвіны|ліцьвінаў]] [[Манігерд|Мангерд]], [[Дзірман|Дзерман]], [[Есьман]]; германскія імёны Mangerðr, Derman, Esmann) паходзіць ад [[Гоцкая мова|гоцкага]] manna<ref>Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 167.</ref>, германскага man 'чалавек'<ref>{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 23.</ref>, а аснова [[Гайла (імя)|-гайл- (-гал-, -гел-)]] (імёны ліцьвінаў [[Відзігайла]], [[Інгела]], [[Мантыгайла (імя)|Монтгайла]]; германскія імёны Widigail, Ingeila, Montigel) — ад гоцкага і [[Бургундзкая мова|бургундзкага]] gails 'жвавы, свавольны, ганарысты'<ref>{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 17.</ref>. У [[Памор’е|Памор’і]] адзначалася прозьвішча Mannigel<ref>[https://www.online-ofb.de/namelist.php?nachname=MANNIGEL&ofb=cammin_kreis&modus=&lang=de MANNIGEL], Verein für Computergenealogie e.V. (CompGen)</ref>. У [[Прусія|Прусіі]] бытавала прозьвішча Mangel<ref>[https://www.online-ofb.de/namelist.php?nachname=MANGEL&ofb=abschwangen&modus=&lang=de MANGEL (Ortsfamilienbuch Abschwangen/Almenhausen)], Verein für Computergenealogie e.V. (CompGen)</ref><ref>[https://www.online-ofb.de/namelist.php?nachname=MANGEL&ofb=stockheim&modus=&lang=de MANGEL (Ortsfamilienbuch Stockheim)], Verein für Computergenealogie e.V. (CompGen)</ref><ref>[https://www.online-ofb.de/namelist.php?nachname=MANGEL&ofb=freystadt&modus=&lang=de MANGEL (Ortsfamilienbuch Freystadt)], Verein für Computergenealogie e.V. (CompGen)</ref>, у ваколіцах [[Клайпеда|Мэмэлю]] — Manigel<ref>[https://www.online-ofb.de/namelist.php?nachname=MANIGEL&ofb=memelland&modus=&lang=de MANIGEL], Verein für Computergenealogie e.V. (CompGen)</ref>. У Польшчы адзначаецца прозьвішча Манігель (Manigel, Mannigel, Manygiel)<ref>Walkowiak J. B. Litewskie nazwiska Polaków: słownik etymologiczno-frekwencyjny. — Poznań, 2019. S. 210.</ref>. Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: ''Монъкгаилова земля'' (1440—1492 гады)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|3к}} P. 29.</ref>; ''кгедроитскыи паны у головах… Станко Монкгаилович, Волотко брат его'' (1469—1477 гады)<ref>Ivoška D., Ryčkov A. Brėžiant Vyžuonų ribą: šiaurės rytų Lietuvos XV a. asmenvardžiai ir (ne)pamirštas) kelias // Acta Linguistica Lithuanica. XCI, 2024. P. 36.</ref>; ''Кгинцевичи, Монгаило а Станко'' (11 лютага 1496 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|5к}} P. 90.</ref>; ''бояре ясвонские на имя… а Монгаило [[Даўят (імя)|Довъятовичъ]]'' (30 траўня 1496 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|6к}} P. 141.</ref>; ''listy Stephana Mongieiłowicza szliachcica trockiego'' (каля XV—XVI стагодзьдзяў)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|1к}} P. 81.</ref>; ''Michaele Mangaylowicz'' (9 студзеня 1522 году)<ref>Rowell S. C. Acta primae visitationis diocesis vilnensis anno domini 1522 peractae. Vilniaus Kapitulos Archyvo Liber IIb atkūrimas. — Vilnius, 2015. P. 9.</ref>; ''Станислав Монкголовичъ''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 78.</ref>, ''Довкгялъ Монкгяиловичъ''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 159.</ref>, ''Петръ Монкгяловичъ''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 169.</ref> (1528 год); ''Станиславовое Монкгейловича Луцеи Олехновны… Станиславъ тот Монкгейловичъ'' (чэрвень 1541 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|27к}} P. 72.</ref>; ''y Mangielewicza'' (27 ліпеня 1553 году)<ref>Istorijos archyvas. T. 1: XVI amžiaus Lietuvos inventoriai. — Kaunas, 1934. P. 75.</ref>; ''въ бояръ Троцкого повету въ Монкгейловичовъ'' (23 сьнежня 1558 году)<ref>Ревизия пущ и переходов звериных в бывшем Великом княжестве Литовском, с присовокуплением грамот и привилеев. — Вильна, 1867. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=pDhAAAAAcAAJ&q=%D0%9C%D0%BE%D0%BD%D0%BA%D0%B3%D0%B5%D0%B9%D0%BB%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D0%BE%D0%B2%D1%8A#v=snippet&q=%D0%9C%D0%BE%D0%BD%D0%BA%D0%B3%D0%B5%D0%B9%D0%BB%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D0%BE%D0%B2%D1%8A&f=false С. 38].</ref>; ''Павелъ Александровичъ з Монкгеловичъ… Балтромей Стасевичъ з Монкгеловичъ… Мартинъ Сарафиновичъ з Монкгеловичъ… Янъ Богушевичъ з дворца отчизного Монкгеловичъ'' (1567 год)<ref>Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=3Ih5AqeL2iwC&q=%D0%9C%D0%BE%D0%BD%D0%BA%D0%B3%D0%B5%D0%BB%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%8A#v=snippet&q=%D0%9C%D0%BE%D0%BD%D0%BA%D0%B3%D0%B5%D0%BB%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%8A&f=false С. 655—656].</ref>; ''Piotr Mongayło na miejscu rodzicielki Marianny Mongayłowej… Stanisław Mongayłło z Mongajłów… Bartłomiej Mongayło'' (1667 год)<ref>Błaszczyk G. Herbarz szlachty żmudzkiej. T. 4. — Warszawa, 2015. S. 190—191.</ref>; ''do jmci pana Mangayła… Mągayły… Mągayło'' (3 лістапада 1707 году)<ref>Историко-юридические материалы, извлеченные из актовых книг губерний Витебской и Могилевской, хранящихся в Центральном архиве в Витебске. Вып. 18. — Витебск, 1888. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=_pNOAQAAMAAJ&q=Mangay%C5%82a#v=snippet&q=Mangay%C5%82a&f=false С. 180].</ref>; ''Antoni Bonifacy Mongiało'' (1798 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=22br&rid=B&search_lastname=Mongia%C5%82o&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Nacza], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Michał Manikała'' (1827 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=S&w=22br&rid=S&search_lastname=Manika%C5%82a&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Turejsk (gr.-kat., prawosł.)], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Felicjana Mongiał'' (1843 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=22br&rid=B&search_lastname=Mongia%C5%82&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Raduń], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Grób Rodziny Mankielewiczów'' (XX ст.)<ref>[https://genealogia.okiem.pl/zdjecie/52882/pryzginty-kazimierz-1887-r-grobowiec-ufundowany-przez-zone Cmentarze — Litwa > Druskieniki . Druskininkai. Litwa > Mankielewiczów Grób Rodziny], Genealogia Polaków — portal genealogiczny</ref>. == Носьбіты == * Станіслаў Мангайлавіч — [[Гедройцы (мястэчка)|гедройцкі]] баярын, які ўпамінаецца ў [[Попісы войска Вялікага Княства Літоўскага|попісе войска Вялікага Княства Літоўскага]] 1528 году * [[Даўгайла|Даўгайл]] Мангайлавіч — [[вількі]]йскі баярын, які ўпамінаецца ў попісе войска ВКЛ 1528 году * Пётар Мангайлавіч — [[Бяржаны|бяржанскі]] баярын, які ўпамінаецца ў попісе войска ВКЛ 1528 году * Мікалай Войцехавіч, Павал Юр’евіч і Станіслаў Шымкавіч Мангайловічы — [[Расены|расенскія]] [[зямяне]], якія ўпамінаюцца ў 1581<ref>Опись документов Виленского центрального архива древних актовых книг. Вып. 1. ― Вильна, 1901. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=XhILAAAAIAAJ&q=%D0%9C%D0%BE%D0%BD%D0%B3%D0%BE%D0%B9%D0%BB%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D0%B0%D0%BC%D1%8A#v=snippet&q=%D0%9C%D0%BE%D0%BD%D0%B3%D0%BE%D0%B9%D0%BB%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D0%B0%D0%BC%D1%8A&f=false С. 72].</ref> і 1600<ref>Опись документов Виленского центрального архива древних актовых книг. Вып. 5. ― Вильна, 1907. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=FshZAAAAcAAJ&q=%D0%9C%D0%BE%D0%BD%D0%B3%D0%B0%D0%B9%D0%BB%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D0%B5%D0%B9#v=snippet&q=%D0%9C%D0%BE%D0%BD%D0%B3%D0%B0%D0%B9%D0%BB%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D0%B5%D0%B9&f=false С. 266].</ref> гадох * Флог Мангела — ваколічны шляхціч з [[Любянцы|Любянцаў]] на 1775 год<ref>Анищенко Е. К. Шляхта Лидского повета: Список XVIII ст. — Минск, 2013. С. 234.</ref> * Канстантын Мангяла (1861—?) — [[беларусы|беларус]] з ваколіцаў [[Ліда|Ліды]], які [[Савецкія рэпрэсіі ў Беларусі|пацярпеў ад уладаў СССР]]<ref name="Memaryjal">[https://chumakou.com/projects/belarus1937/index13.html Беларусь: жертвы сталинских репрессий], Белорусский «Мемориал»</ref> * Станіслаў Мангяла (1900—?) — беларус з ваколіцаў Ліды, які пацярпеў ад уладаў СССР<ref name="Memaryjal"/> * Браніслаў Мангяла (1907—?) — беларус з ваколіцаў Ліды, які пацярпеў ад уладаў СССР<ref name="Memaryjal"/> * Вацлаў Мангяла (1910—?) — беларус з ваколіцаў Ліды, які пацярпеў ад уладаў СССР<ref name="Memaryjal"/> * Рыгор Мангалеў (1912—?) — беларус з ваколіцаў [[Талачын]]а<ref>[https://partizany.by/partisans/219694/ Монгалев Григорий Васильевич], Генеалагічныя базы дадзеных Беларусі</ref> Мангайлы — [[Літва|літоўскі]] шляхецкі род, які меў уладаньні на [[Жамойць|Жамойці]]. Мангела (''Mangiela'', ''Mongiela'') — прозьвішча, гістарычна зафіксанае на тэрыторыі цяперашняй [[Летува|Летувы]]<ref>Lietuvių pavardžių žodynas. T. 2. — Vilnius, 1989. P. 151.</ref>. Мангейловіч (Mongejlowicz) — прозьвішча, зафіксаванае ў XIX стагодзьдзі ў ваколіцах [[Сувалкі|Сувалкаў]]<ref>Professor Jerzy Wisniewski, [https://web.archive.org/web/20250111095809/http://www.mem.net.pl/stg/family_names.htm List of the XIXth century Suvalki region family names], Suwalki Genealogical Society</ref>. У 1690 годзе ўпаміналіся мясцовасьці Мангайлавічы і Мілашавічы Мангайлы ў [[Жамойцкае староства|Жамойцкім старостве]]<ref>Metryka Litewska. Rejestry podymnego Welkiego Ksiestwa. Księstwo Żmudzkie 1690 r. — Warszawa, 2009. S. 31, 34.</ref>. На [[Лідзкі павет|гістарычнай Лідчыне]] існуе вёска [[Мангелішкі]]. == Глядзіце таксама == * [[Ман]] * [[Гайла (імя)|Гайла]] == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} {{Імёны з асновай ман}} {{Імёны з асновай гайл}} [[Катэгорыя:Мужчынскія імёны]] 0kgqeq14117cuz78otl4cf3u14874ca 2685832 2685831 2026-08-21T19:28:01Z ~2026-45913-17 99638 /* Носьбіты */ 2685832 wikitext text/x-wiki {{Імя |імя = Манґайла |лацінка = Mangajła / Manhajła |арыгінал = Mannigel |вымаўленьне = |мова_паходжаньня = [[Германскія мовы|германскія]] |утварэньне = [[Ман|Manno]] + [[Гайла (імя)|Gelo]] |варыянт = Мангейла, Мангель, Мангяла, Манкель, Манікала |вытворныя = |зьвязаныя = [[Гальман]] }} '''Мангайла''', '''Мангейла''' (''Мангель'', ''Манкель'') — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча. == Паходжаньне == {{Асноўны артыкул|Імёны ліцьвінаў}} Манегела, Манігель, Мангела, Мангель або Манкель (Manegelle<ref>Repertori D’Antropònims Catalans (RAC). Vol. 1. — Barcelona, 1994. [https://books.google.by/books?id=SUwv8x15BE8C&pg=PA387&dq=%22Manegelle%22&hl=ru&newbks=1&newbks_redir=0&sa=X&ved=2ahUKEwi75rzK9aGKAxVFg_0HHf_-GboQ6AF6BAgHEAI#v=onepage&q&f=false P. 387].</ref>, Manigel<ref>Acta publica. Bd. 7: Das Jahr 1628. — Breslau, 1905. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=8ElBAQAAMAAJ&q=manigel#v=snippet&q=manigel&f=false P. 286].</ref>, Mannigel<ref name="Eule-1900-47">Eule R. Germanische und fremde Personennamen als heutige deutsche Familiennamen // Festschrift zu dem fünfzigjährigen jubiläum des Friedrichs-realgymnasiums in Berlin. — Berlin, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=TTFOAAAAYAAJ&q=Mannigel#v=snippet&q=Mannigel&f=false S. 47].</ref>, Mangela<ref name="Navn-1900">[https://slektogdata.no/nb/navn-anno-1900-pa-bokstaven-m Navn anno 1900 på bokstaven M], Navnene er hentet fra Folketellingen 1900, som du finner på Digitalarkivet.no, Slekt og Data</ref>, Mangella<ref name="Navn-1900"/>, Mangel<ref name="Navn-1900"/>, Mangell<ref name="Navn-1900"/>, Mankel<ref name="Eule-1900-47"/>) і Гайламан або Гельман (Gailamanns<ref>Gamillscheg E. Romania Germanica. Bd. 3: Die Burgunder, Schlußwort. — Berlin und Leipzig, 1936. S. 119.</ref>, Gelman) — імёны [[Германскія мовы|германскага]] паходжаньня<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Galiman#v=snippet&q=Galiman&f=false 591], [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Gelman#v=snippet&q=Gelman&f=false 567].</ref>. [[Двухасноўнае імя|Іменная аснова]] [[Ман|-ман-]] (імёны [[Ліцьвіны|ліцьвінаў]] [[Манігерд|Мангерд]], [[Дзірман|Дзерман]], [[Есьман]]; германскія імёны Mangerðr, Derman, Esmann) паходзіць ад [[Гоцкая мова|гоцкага]] manna<ref>Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 167.</ref>, германскага man 'чалавек'<ref>{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 23.</ref>, а аснова [[Гайла (імя)|-гайл- (-гал-, -гел-)]] (імёны ліцьвінаў [[Відзігайла]], [[Інгела]], [[Мантыгайла (імя)|Монтгайла]]; германскія імёны Widigail, Ingeila, Montigel) — ад гоцкага і [[Бургундзкая мова|бургундзкага]] gails 'жвавы, свавольны, ганарысты'<ref>{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 17.</ref>. У [[Памор’е|Памор’і]] адзначалася прозьвішча Mannigel<ref>[https://www.online-ofb.de/namelist.php?nachname=MANNIGEL&ofb=cammin_kreis&modus=&lang=de MANNIGEL], Verein für Computergenealogie e.V. (CompGen)</ref>. У [[Прусія|Прусіі]] бытавала прозьвішча Mangel<ref>[https://www.online-ofb.de/namelist.php?nachname=MANGEL&ofb=abschwangen&modus=&lang=de MANGEL (Ortsfamilienbuch Abschwangen/Almenhausen)], Verein für Computergenealogie e.V. (CompGen)</ref><ref>[https://www.online-ofb.de/namelist.php?nachname=MANGEL&ofb=stockheim&modus=&lang=de MANGEL (Ortsfamilienbuch Stockheim)], Verein für Computergenealogie e.V. (CompGen)</ref><ref>[https://www.online-ofb.de/namelist.php?nachname=MANGEL&ofb=freystadt&modus=&lang=de MANGEL (Ortsfamilienbuch Freystadt)], Verein für Computergenealogie e.V. (CompGen)</ref>, у ваколіцах [[Клайпеда|Мэмэлю]] — Manigel<ref>[https://www.online-ofb.de/namelist.php?nachname=MANIGEL&ofb=memelland&modus=&lang=de MANIGEL], Verein für Computergenealogie e.V. (CompGen)</ref>. У Польшчы адзначаецца прозьвішча Манігель (Manigel, Mannigel, Manygiel)<ref>Walkowiak J. B. Litewskie nazwiska Polaków: słownik etymologiczno-frekwencyjny. — Poznań, 2019. S. 210.</ref>. Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: ''Монъкгаилова земля'' (1440—1492 гады)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|3к}} P. 29.</ref>; ''кгедроитскыи паны у головах… Станко Монкгаилович, Волотко брат его'' (1469—1477 гады)<ref>Ivoška D., Ryčkov A. Brėžiant Vyžuonų ribą: šiaurės rytų Lietuvos XV a. asmenvardžiai ir (ne)pamirštas) kelias // Acta Linguistica Lithuanica. XCI, 2024. P. 36.</ref>; ''Кгинцевичи, Монгаило а Станко'' (11 лютага 1496 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|5к}} P. 90.</ref>; ''бояре ясвонские на имя… а Монгаило [[Даўят (імя)|Довъятовичъ]]'' (30 траўня 1496 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|6к}} P. 141.</ref>; ''listy Stephana Mongieiłowicza szliachcica trockiego'' (каля XV—XVI стагодзьдзяў)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|1к}} P. 81.</ref>; ''Michaele Mangaylowicz'' (9 студзеня 1522 году)<ref>Rowell S. C. Acta primae visitationis diocesis vilnensis anno domini 1522 peractae. Vilniaus Kapitulos Archyvo Liber IIb atkūrimas. — Vilnius, 2015. P. 9.</ref>; ''Станислав Монкголовичъ''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 78.</ref>, ''Довкгялъ Монкгяиловичъ''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 159.</ref>, ''Петръ Монкгяловичъ''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 169.</ref> (1528 год); ''Станиславовое Монкгейловича Луцеи Олехновны… Станиславъ тот Монкгейловичъ'' (чэрвень 1541 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|27к}} P. 72.</ref>; ''y Mangielewicza'' (27 ліпеня 1553 году)<ref>Istorijos archyvas. T. 1: XVI amžiaus Lietuvos inventoriai. — Kaunas, 1934. P. 75.</ref>; ''въ бояръ Троцкого повету въ Монкгейловичовъ'' (23 сьнежня 1558 году)<ref>Ревизия пущ и переходов звериных в бывшем Великом княжестве Литовском, с присовокуплением грамот и привилеев. — Вильна, 1867. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=pDhAAAAAcAAJ&q=%D0%9C%D0%BE%D0%BD%D0%BA%D0%B3%D0%B5%D0%B9%D0%BB%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D0%BE%D0%B2%D1%8A#v=snippet&q=%D0%9C%D0%BE%D0%BD%D0%BA%D0%B3%D0%B5%D0%B9%D0%BB%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D0%BE%D0%B2%D1%8A&f=false С. 38].</ref>; ''Павелъ Александровичъ з Монкгеловичъ… Балтромей Стасевичъ з Монкгеловичъ… Мартинъ Сарафиновичъ з Монкгеловичъ… Янъ Богушевичъ з дворца отчизного Монкгеловичъ'' (1567 год)<ref>Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=3Ih5AqeL2iwC&q=%D0%9C%D0%BE%D0%BD%D0%BA%D0%B3%D0%B5%D0%BB%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%8A#v=snippet&q=%D0%9C%D0%BE%D0%BD%D0%BA%D0%B3%D0%B5%D0%BB%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%8A&f=false С. 655—656].</ref>; ''Piotr Mongayło na miejscu rodzicielki Marianny Mongayłowej… Stanisław Mongayłło z Mongajłów… Bartłomiej Mongayło'' (1667 год)<ref>Błaszczyk G. Herbarz szlachty żmudzkiej. T. 4. — Warszawa, 2015. S. 190—191.</ref>; ''do jmci pana Mangayła… Mągayły… Mągayło'' (3 лістапада 1707 году)<ref>Историко-юридические материалы, извлеченные из актовых книг губерний Витебской и Могилевской, хранящихся в Центральном архиве в Витебске. Вып. 18. — Витебск, 1888. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=_pNOAQAAMAAJ&q=Mangay%C5%82a#v=snippet&q=Mangay%C5%82a&f=false С. 180].</ref>; ''Antoni Bonifacy Mongiało'' (1798 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=22br&rid=B&search_lastname=Mongia%C5%82o&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Nacza], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Michał Manikała'' (1827 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=S&w=22br&rid=S&search_lastname=Manika%C5%82a&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Turejsk (gr.-kat., prawosł.)], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Felicjana Mongiał'' (1843 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=22br&rid=B&search_lastname=Mongia%C5%82&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Raduń], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Grób Rodziny Mankielewiczów'' (XX ст.)<ref>[https://genealogia.okiem.pl/zdjecie/52882/pryzginty-kazimierz-1887-r-grobowiec-ufundowany-przez-zone Cmentarze — Litwa > Druskieniki . Druskininkai. Litwa > Mankielewiczów Grób Rodziny], Genealogia Polaków — portal genealogiczny</ref>. == Носьбіты == * Станіслаў Мангайлавіч — [[Гедройцы (мястэчка)|гедройцкі]] баярын, які ўпамінаецца ў [[Попісы войска Вялікага Княства Літоўскага|попісе войска Вялікага Княства Літоўскага]] 1528 году * [[Даўгайла|Даўгайл]] Мангайлавіч — [[вількі]]йскі баярын, які ўпамінаецца ў попісе войска ВКЛ 1528 году * Пётар Мангайлавіч — [[Бяржаны|бяржанскі]] баярын, які ўпамінаецца ў попісе войска ВКЛ 1528 году * Мікалай Войцехавіч, Павал Юр’евіч і Станіслаў Шымкавіч Мангайловічы — [[Расены|расенскія]] [[зямяне]], якія ўпамінаюцца ў 1581<ref>Опись документов Виленского центрального архива древних актовых книг. Вып. 1. ― Вильна, 1901. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=XhILAAAAIAAJ&q=%D0%9C%D0%BE%D0%BD%D0%B3%D0%BE%D0%B9%D0%BB%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D0%B0%D0%BC%D1%8A#v=snippet&q=%D0%9C%D0%BE%D0%BD%D0%B3%D0%BE%D0%B9%D0%BB%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D0%B0%D0%BC%D1%8A&f=false С. 72].</ref> і 1600<ref>Опись документов Виленского центрального архива древних актовых книг. Вып. 5. ― Вильна, 1907. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=FshZAAAAcAAJ&q=%D0%9C%D0%BE%D0%BD%D0%B3%D0%B0%D0%B9%D0%BB%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D0%B5%D0%B9#v=snippet&q=%D0%9C%D0%BE%D0%BD%D0%B3%D0%B0%D0%B9%D0%BB%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D0%B5%D0%B9&f=false С. 266].</ref> гадох * Флог Мангела — ваколічны шляхціч зь [[Любянцы|Любянцаў]] на 1775 год<ref>Анищенко Е. К. Шляхта Лидского повета: Список XVIII ст. — Минск, 2013. С. 234.</ref> * Канстантын Мангяла (1861—?) — [[беларусы|беларус]] з ваколіцаў [[Ліда|Ліды]], які [[Савецкія рэпрэсіі ў Беларусі|пацярпеў ад уладаў СССР]]<ref name="Memaryjal">[https://chumakou.com/projects/belarus1937/index13.html Беларусь: жертвы сталинских репрессий], Белорусский «Мемориал»</ref> * Станіслаў Мангяла (1900—?) — беларус з ваколіцаў Ліды, які пацярпеў ад уладаў СССР<ref name="Memaryjal"/> * Браніслаў Мангяла (1907—?) — беларус з ваколіцаў Ліды, які пацярпеў ад уладаў СССР<ref name="Memaryjal"/> * Вацлаў Мангяла (1910—?) — беларус з ваколіцаў Ліды, які пацярпеў ад уладаў СССР<ref name="Memaryjal"/> * Рыгор Мангалеў (1912—?) — беларус з ваколіцаў [[Талачын]]а<ref>[https://partizany.by/partisans/219694/ Монгалев Григорий Васильевич], Генеалагічныя базы дадзеных Беларусі</ref> Мангайлы — [[Літва|літоўскі]] шляхецкі род, які меў уладаньні на [[Жамойць|Жамойці]]. Мангела (''Mangiela'', ''Mongiela'') — прозьвішча, гістарычна зафіксанае на тэрыторыі цяперашняй [[Летува|Летувы]]<ref>Lietuvių pavardžių žodynas. T. 2. — Vilnius, 1989. P. 151.</ref>. Мангейловіч (Mongejlowicz) — прозьвішча, зафіксаванае ў XIX стагодзьдзі ў ваколіцах [[Сувалкі|Сувалкаў]]<ref>Professor Jerzy Wisniewski, [https://web.archive.org/web/20250111095809/http://www.mem.net.pl/stg/family_names.htm List of the XIXth century Suvalki region family names], Suwalki Genealogical Society</ref>. У 1690 годзе ўпаміналіся мясцовасьці Мангайлавічы і Мілашавічы Мангайлы ў [[Жамойцкае староства|Жамойцкім старостве]]<ref>Metryka Litewska. Rejestry podymnego Welkiego Ksiestwa. Księstwo Żmudzkie 1690 r. — Warszawa, 2009. S. 31, 34.</ref>. На [[Лідзкі павет|гістарычнай Лідчыне]] існуе вёска [[Мангелішкі]]. == Глядзіце таксама == * [[Ман]] * [[Гайла (імя)|Гайла]] == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} {{Імёны з асновай ман}} {{Імёны з асновай гайл}} [[Катэгорыя:Мужчынскія імёны]] lyfzdfswupbj5jzf58rl124xbaptfeg 2685833 2685832 2026-08-21T19:28:37Z ~2026-45913-17 99638 2685833 wikitext text/x-wiki {{Імя |імя = Манґайла |лацінка = Mangajła / Manhajła |арыгінал = Mannigel |вымаўленьне = |мова_паходжаньня = [[Германскія мовы|германскія]] |утварэньне = [[Ман|Manno]] + [[Гайла (імя)|Gelo]] |варыянт = Мангейла, Мангела, Мангель, Мангяла, Манкель, Манікала |вытворныя = |зьвязаныя = [[Гальман]] }} '''Мангайла''', '''Мангейла''' (''Мангела'', ''Мангель'', ''Манкель'') — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча. == Паходжаньне == {{Асноўны артыкул|Імёны ліцьвінаў}} Манегела, Манігель, Мангела, Мангель або Манкель (Manegelle<ref>Repertori D’Antropònims Catalans (RAC). Vol. 1. — Barcelona, 1994. [https://books.google.by/books?id=SUwv8x15BE8C&pg=PA387&dq=%22Manegelle%22&hl=ru&newbks=1&newbks_redir=0&sa=X&ved=2ahUKEwi75rzK9aGKAxVFg_0HHf_-GboQ6AF6BAgHEAI#v=onepage&q&f=false P. 387].</ref>, Manigel<ref>Acta publica. Bd. 7: Das Jahr 1628. — Breslau, 1905. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=8ElBAQAAMAAJ&q=manigel#v=snippet&q=manigel&f=false P. 286].</ref>, Mannigel<ref name="Eule-1900-47">Eule R. Germanische und fremde Personennamen als heutige deutsche Familiennamen // Festschrift zu dem fünfzigjährigen jubiläum des Friedrichs-realgymnasiums in Berlin. — Berlin, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=TTFOAAAAYAAJ&q=Mannigel#v=snippet&q=Mannigel&f=false S. 47].</ref>, Mangela<ref name="Navn-1900">[https://slektogdata.no/nb/navn-anno-1900-pa-bokstaven-m Navn anno 1900 på bokstaven M], Navnene er hentet fra Folketellingen 1900, som du finner på Digitalarkivet.no, Slekt og Data</ref>, Mangella<ref name="Navn-1900"/>, Mangel<ref name="Navn-1900"/>, Mangell<ref name="Navn-1900"/>, Mankel<ref name="Eule-1900-47"/>) і Гайламан або Гельман (Gailamanns<ref>Gamillscheg E. Romania Germanica. Bd. 3: Die Burgunder, Schlußwort. — Berlin und Leipzig, 1936. S. 119.</ref>, Gelman) — імёны [[Германскія мовы|германскага]] паходжаньня<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Galiman#v=snippet&q=Galiman&f=false 591], [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Gelman#v=snippet&q=Gelman&f=false 567].</ref>. [[Двухасноўнае імя|Іменная аснова]] [[Ман|-ман-]] (імёны [[Ліцьвіны|ліцьвінаў]] [[Манігерд|Мангерд]], [[Дзірман|Дзерман]], [[Есьман]]; германскія імёны Mangerðr, Derman, Esmann) паходзіць ад [[Гоцкая мова|гоцкага]] manna<ref>Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 167.</ref>, германскага man 'чалавек'<ref>{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 23.</ref>, а аснова [[Гайла (імя)|-гайл- (-гал-, -гел-)]] (імёны ліцьвінаў [[Відзігайла]], [[Інгела]], [[Мантыгайла (імя)|Монтгайла]]; германскія імёны Widigail, Ingeila, Montigel) — ад гоцкага і [[Бургундзкая мова|бургундзкага]] gails 'жвавы, свавольны, ганарысты'<ref>{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 17.</ref>. У [[Памор’е|Памор’і]] адзначалася прозьвішча Mannigel<ref>[https://www.online-ofb.de/namelist.php?nachname=MANNIGEL&ofb=cammin_kreis&modus=&lang=de MANNIGEL], Verein für Computergenealogie e.V. (CompGen)</ref>. У [[Прусія|Прусіі]] бытавала прозьвішча Mangel<ref>[https://www.online-ofb.de/namelist.php?nachname=MANGEL&ofb=abschwangen&modus=&lang=de MANGEL (Ortsfamilienbuch Abschwangen/Almenhausen)], Verein für Computergenealogie e.V. (CompGen)</ref><ref>[https://www.online-ofb.de/namelist.php?nachname=MANGEL&ofb=stockheim&modus=&lang=de MANGEL (Ortsfamilienbuch Stockheim)], Verein für Computergenealogie e.V. (CompGen)</ref><ref>[https://www.online-ofb.de/namelist.php?nachname=MANGEL&ofb=freystadt&modus=&lang=de MANGEL (Ortsfamilienbuch Freystadt)], Verein für Computergenealogie e.V. (CompGen)</ref>, у ваколіцах [[Клайпеда|Мэмэлю]] — Manigel<ref>[https://www.online-ofb.de/namelist.php?nachname=MANIGEL&ofb=memelland&modus=&lang=de MANIGEL], Verein für Computergenealogie e.V. (CompGen)</ref>. У Польшчы адзначаецца прозьвішча Манігель (Manigel, Mannigel, Manygiel)<ref>Walkowiak J. B. Litewskie nazwiska Polaków: słownik etymologiczno-frekwencyjny. — Poznań, 2019. S. 210.</ref>. Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: ''Монъкгаилова земля'' (1440—1492 гады)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|3к}} P. 29.</ref>; ''кгедроитскыи паны у головах… Станко Монкгаилович, Волотко брат его'' (1469—1477 гады)<ref>Ivoška D., Ryčkov A. Brėžiant Vyžuonų ribą: šiaurės rytų Lietuvos XV a. asmenvardžiai ir (ne)pamirštas) kelias // Acta Linguistica Lithuanica. XCI, 2024. P. 36.</ref>; ''Кгинцевичи, Монгаило а Станко'' (11 лютага 1496 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|5к}} P. 90.</ref>; ''бояре ясвонские на имя… а Монгаило [[Даўят (імя)|Довъятовичъ]]'' (30 траўня 1496 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|6к}} P. 141.</ref>; ''listy Stephana Mongieiłowicza szliachcica trockiego'' (каля XV—XVI стагодзьдзяў)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|1к}} P. 81.</ref>; ''Michaele Mangaylowicz'' (9 студзеня 1522 году)<ref>Rowell S. C. Acta primae visitationis diocesis vilnensis anno domini 1522 peractae. Vilniaus Kapitulos Archyvo Liber IIb atkūrimas. — Vilnius, 2015. P. 9.</ref>; ''Станислав Монкголовичъ''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 78.</ref>, ''Довкгялъ Монкгяиловичъ''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 159.</ref>, ''Петръ Монкгяловичъ''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 169.</ref> (1528 год); ''Станиславовое Монкгейловича Луцеи Олехновны… Станиславъ тот Монкгейловичъ'' (чэрвень 1541 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|27к}} P. 72.</ref>; ''y Mangielewicza'' (27 ліпеня 1553 году)<ref>Istorijos archyvas. T. 1: XVI amžiaus Lietuvos inventoriai. — Kaunas, 1934. P. 75.</ref>; ''въ бояръ Троцкого повету въ Монкгейловичовъ'' (23 сьнежня 1558 году)<ref>Ревизия пущ и переходов звериных в бывшем Великом княжестве Литовском, с присовокуплением грамот и привилеев. — Вильна, 1867. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=pDhAAAAAcAAJ&q=%D0%9C%D0%BE%D0%BD%D0%BA%D0%B3%D0%B5%D0%B9%D0%BB%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D0%BE%D0%B2%D1%8A#v=snippet&q=%D0%9C%D0%BE%D0%BD%D0%BA%D0%B3%D0%B5%D0%B9%D0%BB%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D0%BE%D0%B2%D1%8A&f=false С. 38].</ref>; ''Павелъ Александровичъ з Монкгеловичъ… Балтромей Стасевичъ з Монкгеловичъ… Мартинъ Сарафиновичъ з Монкгеловичъ… Янъ Богушевичъ з дворца отчизного Монкгеловичъ'' (1567 год)<ref>Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=3Ih5AqeL2iwC&q=%D0%9C%D0%BE%D0%BD%D0%BA%D0%B3%D0%B5%D0%BB%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%8A#v=snippet&q=%D0%9C%D0%BE%D0%BD%D0%BA%D0%B3%D0%B5%D0%BB%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%8A&f=false С. 655—656].</ref>; ''Piotr Mongayło na miejscu rodzicielki Marianny Mongayłowej… Stanisław Mongayłło z Mongajłów… Bartłomiej Mongayło'' (1667 год)<ref>Błaszczyk G. Herbarz szlachty żmudzkiej. T. 4. — Warszawa, 2015. S. 190—191.</ref>; ''do jmci pana Mangayła… Mągayły… Mągayło'' (3 лістапада 1707 году)<ref>Историко-юридические материалы, извлеченные из актовых книг губерний Витебской и Могилевской, хранящихся в Центральном архиве в Витебске. Вып. 18. — Витебск, 1888. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=_pNOAQAAMAAJ&q=Mangay%C5%82a#v=snippet&q=Mangay%C5%82a&f=false С. 180].</ref>; ''Antoni Bonifacy Mongiało'' (1798 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=22br&rid=B&search_lastname=Mongia%C5%82o&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Nacza], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Michał Manikała'' (1827 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=S&w=22br&rid=S&search_lastname=Manika%C5%82a&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Turejsk (gr.-kat., prawosł.)], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Felicjana Mongiał'' (1843 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=22br&rid=B&search_lastname=Mongia%C5%82&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Raduń], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Grób Rodziny Mankielewiczów'' (XX ст.)<ref>[https://genealogia.okiem.pl/zdjecie/52882/pryzginty-kazimierz-1887-r-grobowiec-ufundowany-przez-zone Cmentarze — Litwa > Druskieniki . Druskininkai. Litwa > Mankielewiczów Grób Rodziny], Genealogia Polaków — portal genealogiczny</ref>. == Носьбіты == * Станіслаў Мангайлавіч — [[Гедройцы (мястэчка)|гедройцкі]] баярын, які ўпамінаецца ў [[Попісы войска Вялікага Княства Літоўскага|попісе войска Вялікага Княства Літоўскага]] 1528 году * [[Даўгайла|Даўгайл]] Мангайлавіч — [[вількі]]йскі баярын, які ўпамінаецца ў попісе войска ВКЛ 1528 году * Пётар Мангайлавіч — [[Бяржаны|бяржанскі]] баярын, які ўпамінаецца ў попісе войска ВКЛ 1528 году * Мікалай Войцехавіч, Павал Юр’евіч і Станіслаў Шымкавіч Мангайловічы — [[Расены|расенскія]] [[зямяне]], якія ўпамінаюцца ў 1581<ref>Опись документов Виленского центрального архива древних актовых книг. Вып. 1. ― Вильна, 1901. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=XhILAAAAIAAJ&q=%D0%9C%D0%BE%D0%BD%D0%B3%D0%BE%D0%B9%D0%BB%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D0%B0%D0%BC%D1%8A#v=snippet&q=%D0%9C%D0%BE%D0%BD%D0%B3%D0%BE%D0%B9%D0%BB%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D0%B0%D0%BC%D1%8A&f=false С. 72].</ref> і 1600<ref>Опись документов Виленского центрального архива древних актовых книг. Вып. 5. ― Вильна, 1907. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=FshZAAAAcAAJ&q=%D0%9C%D0%BE%D0%BD%D0%B3%D0%B0%D0%B9%D0%BB%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D0%B5%D0%B9#v=snippet&q=%D0%9C%D0%BE%D0%BD%D0%B3%D0%B0%D0%B9%D0%BB%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D0%B5%D0%B9&f=false С. 266].</ref> гадох * Флог Мангела — ваколічны шляхціч зь [[Любянцы|Любянцаў]] на 1775 год<ref>Анищенко Е. К. Шляхта Лидского повета: Список XVIII ст. — Минск, 2013. С. 234.</ref> * Канстантын Мангяла (1861—?) — [[беларусы|беларус]] з ваколіцаў [[Ліда|Ліды]], які [[Савецкія рэпрэсіі ў Беларусі|пацярпеў ад уладаў СССР]]<ref name="Memaryjal">[https://chumakou.com/projects/belarus1937/index13.html Беларусь: жертвы сталинских репрессий], Белорусский «Мемориал»</ref> * Станіслаў Мангяла (1900—?) — беларус з ваколіцаў Ліды, які пацярпеў ад уладаў СССР<ref name="Memaryjal"/> * Браніслаў Мангяла (1907—?) — беларус з ваколіцаў Ліды, які пацярпеў ад уладаў СССР<ref name="Memaryjal"/> * Вацлаў Мангяла (1910—?) — беларус з ваколіцаў Ліды, які пацярпеў ад уладаў СССР<ref name="Memaryjal"/> * Рыгор Мангалеў (1912—?) — беларус з ваколіцаў [[Талачын]]а<ref>[https://partizany.by/partisans/219694/ Монгалев Григорий Васильевич], Генеалагічныя базы дадзеных Беларусі</ref> Мангайлы — [[Літва|літоўскі]] шляхецкі род, які меў уладаньні на [[Жамойць|Жамойці]]. Мангела (''Mangiela'', ''Mongiela'') — прозьвішча, гістарычна зафіксанае на тэрыторыі цяперашняй [[Летува|Летувы]]<ref>Lietuvių pavardžių žodynas. T. 2. — Vilnius, 1989. P. 151.</ref>. Мангейловіч (Mongejlowicz) — прозьвішча, зафіксаванае ў XIX стагодзьдзі ў ваколіцах [[Сувалкі|Сувалкаў]]<ref>Professor Jerzy Wisniewski, [https://web.archive.org/web/20250111095809/http://www.mem.net.pl/stg/family_names.htm List of the XIXth century Suvalki region family names], Suwalki Genealogical Society</ref>. У 1690 годзе ўпаміналіся мясцовасьці Мангайлавічы і Мілашавічы Мангайлы ў [[Жамойцкае староства|Жамойцкім старостве]]<ref>Metryka Litewska. Rejestry podymnego Welkiego Ksiestwa. Księstwo Żmudzkie 1690 r. — Warszawa, 2009. S. 31, 34.</ref>. На [[Лідзкі павет|гістарычнай Лідчыне]] існуе вёска [[Мангелішкі]]. == Глядзіце таксама == * [[Ман]] * [[Гайла (імя)|Гайла]] == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} {{Імёны з асновай ман}} {{Імёны з асновай гайл}} [[Катэгорыя:Мужчынскія імёны]] 1e43gmpznbgtbgf62aiszjs9az23wsq 2685869 2685833 2026-08-21T21:59:31Z ~2026-45913-17 99638 /* Носьбіты */ 2685869 wikitext text/x-wiki {{Імя |імя = Манґайла |лацінка = Mangajła / Manhajła |арыгінал = Mannigel |вымаўленьне = |мова_паходжаньня = [[Германскія мовы|германскія]] |утварэньне = [[Ман|Manno]] + [[Гайла (імя)|Gelo]] |варыянт = Мангейла, Мангела, Мангель, Мангяла, Манкель, Манікала |вытворныя = |зьвязаныя = [[Гальман]] }} '''Мангайла''', '''Мангейла''' (''Мангела'', ''Мангель'', ''Манкель'') — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча. == Паходжаньне == {{Асноўны артыкул|Імёны ліцьвінаў}} Манегела, Манігель, Мангела, Мангель або Манкель (Manegelle<ref>Repertori D’Antropònims Catalans (RAC). Vol. 1. — Barcelona, 1994. [https://books.google.by/books?id=SUwv8x15BE8C&pg=PA387&dq=%22Manegelle%22&hl=ru&newbks=1&newbks_redir=0&sa=X&ved=2ahUKEwi75rzK9aGKAxVFg_0HHf_-GboQ6AF6BAgHEAI#v=onepage&q&f=false P. 387].</ref>, Manigel<ref>Acta publica. Bd. 7: Das Jahr 1628. — Breslau, 1905. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=8ElBAQAAMAAJ&q=manigel#v=snippet&q=manigel&f=false P. 286].</ref>, Mannigel<ref name="Eule-1900-47">Eule R. Germanische und fremde Personennamen als heutige deutsche Familiennamen // Festschrift zu dem fünfzigjährigen jubiläum des Friedrichs-realgymnasiums in Berlin. — Berlin, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=TTFOAAAAYAAJ&q=Mannigel#v=snippet&q=Mannigel&f=false S. 47].</ref>, Mangela<ref name="Navn-1900">[https://slektogdata.no/nb/navn-anno-1900-pa-bokstaven-m Navn anno 1900 på bokstaven M], Navnene er hentet fra Folketellingen 1900, som du finner på Digitalarkivet.no, Slekt og Data</ref>, Mangella<ref name="Navn-1900"/>, Mangel<ref name="Navn-1900"/>, Mangell<ref name="Navn-1900"/>, Mankel<ref name="Eule-1900-47"/>) і Гайламан або Гельман (Gailamanns<ref>Gamillscheg E. Romania Germanica. Bd. 3: Die Burgunder, Schlußwort. — Berlin und Leipzig, 1936. S. 119.</ref>, Gelman) — імёны [[Германскія мовы|германскага]] паходжаньня<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Galiman#v=snippet&q=Galiman&f=false 591], [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Gelman#v=snippet&q=Gelman&f=false 567].</ref>. [[Двухасноўнае імя|Іменная аснова]] [[Ман|-ман-]] (імёны [[Ліцьвіны|ліцьвінаў]] [[Манігерд|Мангерд]], [[Дзірман|Дзерман]], [[Есьман]]; германскія імёны Mangerðr, Derman, Esmann) паходзіць ад [[Гоцкая мова|гоцкага]] manna<ref>Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 167.</ref>, германскага man 'чалавек'<ref>{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 23.</ref>, а аснова [[Гайла (імя)|-гайл- (-гал-, -гел-)]] (імёны ліцьвінаў [[Відзігайла]], [[Інгела]], [[Мантыгайла (імя)|Монтгайла]]; германскія імёны Widigail, Ingeila, Montigel) — ад гоцкага і [[Бургундзкая мова|бургундзкага]] gails 'жвавы, свавольны, ганарысты'<ref>{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 17.</ref>. У [[Памор’е|Памор’і]] адзначалася прозьвішча Mannigel<ref>[https://www.online-ofb.de/namelist.php?nachname=MANNIGEL&ofb=cammin_kreis&modus=&lang=de MANNIGEL], Verein für Computergenealogie e.V. (CompGen)</ref>. У [[Прусія|Прусіі]] бытавала прозьвішча Mangel<ref>[https://www.online-ofb.de/namelist.php?nachname=MANGEL&ofb=abschwangen&modus=&lang=de MANGEL (Ortsfamilienbuch Abschwangen/Almenhausen)], Verein für Computergenealogie e.V. (CompGen)</ref><ref>[https://www.online-ofb.de/namelist.php?nachname=MANGEL&ofb=stockheim&modus=&lang=de MANGEL (Ortsfamilienbuch Stockheim)], Verein für Computergenealogie e.V. (CompGen)</ref><ref>[https://www.online-ofb.de/namelist.php?nachname=MANGEL&ofb=freystadt&modus=&lang=de MANGEL (Ortsfamilienbuch Freystadt)], Verein für Computergenealogie e.V. (CompGen)</ref>, у ваколіцах [[Клайпеда|Мэмэлю]] — Manigel<ref>[https://www.online-ofb.de/namelist.php?nachname=MANIGEL&ofb=memelland&modus=&lang=de MANIGEL], Verein für Computergenealogie e.V. (CompGen)</ref>. У Польшчы адзначаецца прозьвішча Манігель (Manigel, Mannigel, Manygiel)<ref>Walkowiak J. B. Litewskie nazwiska Polaków: słownik etymologiczno-frekwencyjny. — Poznań, 2019. S. 210.</ref>. Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: ''Монъкгаилова земля'' (1440—1492 гады)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|3к}} P. 29.</ref>; ''кгедроитскыи паны у головах… Станко Монкгаилович, Волотко брат его'' (1469—1477 гады)<ref>Ivoška D., Ryčkov A. Brėžiant Vyžuonų ribą: šiaurės rytų Lietuvos XV a. asmenvardžiai ir (ne)pamirštas) kelias // Acta Linguistica Lithuanica. XCI, 2024. P. 36.</ref>; ''Кгинцевичи, Монгаило а Станко'' (11 лютага 1496 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|5к}} P. 90.</ref>; ''бояре ясвонские на имя… а Монгаило [[Даўят (імя)|Довъятовичъ]]'' (30 траўня 1496 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|6к}} P. 141.</ref>; ''listy Stephana Mongieiłowicza szliachcica trockiego'' (каля XV—XVI стагодзьдзяў)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|1к}} P. 81.</ref>; ''Michaele Mangaylowicz'' (9 студзеня 1522 году)<ref>Rowell S. C. Acta primae visitationis diocesis vilnensis anno domini 1522 peractae. Vilniaus Kapitulos Archyvo Liber IIb atkūrimas. — Vilnius, 2015. P. 9.</ref>; ''Станислав Монкголовичъ''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 78.</ref>, ''Довкгялъ Монкгяиловичъ''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 159.</ref>, ''Петръ Монкгяловичъ''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 169.</ref> (1528 год); ''Станиславовое Монкгейловича Луцеи Олехновны… Станиславъ тот Монкгейловичъ'' (чэрвень 1541 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|27к}} P. 72.</ref>; ''y Mangielewicza'' (27 ліпеня 1553 году)<ref>Istorijos archyvas. T. 1: XVI amžiaus Lietuvos inventoriai. — Kaunas, 1934. P. 75.</ref>; ''въ бояръ Троцкого повету въ Монкгейловичовъ'' (23 сьнежня 1558 году)<ref>Ревизия пущ и переходов звериных в бывшем Великом княжестве Литовском, с присовокуплением грамот и привилеев. — Вильна, 1867. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=pDhAAAAAcAAJ&q=%D0%9C%D0%BE%D0%BD%D0%BA%D0%B3%D0%B5%D0%B9%D0%BB%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D0%BE%D0%B2%D1%8A#v=snippet&q=%D0%9C%D0%BE%D0%BD%D0%BA%D0%B3%D0%B5%D0%B9%D0%BB%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D0%BE%D0%B2%D1%8A&f=false С. 38].</ref>; ''Павелъ Александровичъ з Монкгеловичъ… Балтромей Стасевичъ з Монкгеловичъ… Мартинъ Сарафиновичъ з Монкгеловичъ… Янъ Богушевичъ з дворца отчизного Монкгеловичъ'' (1567 год)<ref>Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=3Ih5AqeL2iwC&q=%D0%9C%D0%BE%D0%BD%D0%BA%D0%B3%D0%B5%D0%BB%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%8A#v=snippet&q=%D0%9C%D0%BE%D0%BD%D0%BA%D0%B3%D0%B5%D0%BB%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%8A&f=false С. 655—656].</ref>; ''Piotr Mongayło na miejscu rodzicielki Marianny Mongayłowej… Stanisław Mongayłło z Mongajłów… Bartłomiej Mongayło'' (1667 год)<ref>Błaszczyk G. Herbarz szlachty żmudzkiej. T. 4. — Warszawa, 2015. S. 190—191.</ref>; ''do jmci pana Mangayła… Mągayły… Mągayło'' (3 лістапада 1707 году)<ref>Историко-юридические материалы, извлеченные из актовых книг губерний Витебской и Могилевской, хранящихся в Центральном архиве в Витебске. Вып. 18. — Витебск, 1888. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=_pNOAQAAMAAJ&q=Mangay%C5%82a#v=snippet&q=Mangay%C5%82a&f=false С. 180].</ref>; ''Antoni Bonifacy Mongiało'' (1798 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=22br&rid=B&search_lastname=Mongia%C5%82o&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Nacza], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Michał Manikała'' (1827 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=S&w=22br&rid=S&search_lastname=Manika%C5%82a&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Turejsk (gr.-kat., prawosł.)], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Felicjana Mongiał'' (1843 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=22br&rid=B&search_lastname=Mongia%C5%82&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Raduń], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Grób Rodziny Mankielewiczów'' (XX ст.)<ref>[https://genealogia.okiem.pl/zdjecie/52882/pryzginty-kazimierz-1887-r-grobowiec-ufundowany-przez-zone Cmentarze — Litwa > Druskieniki . Druskininkai. Litwa > Mankielewiczów Grób Rodziny], Genealogia Polaków — portal genealogiczny</ref>. == Носьбіты == * Станіслаў Мангайлавіч — [[Гедройцы (мястэчка)|гедройцкі]] баярын, які ўпамінаецца ў [[Попісы войска Вялікага Княства Літоўскага|попісе войска Вялікага Княства Літоўскага]] 1528 году * [[Даўгайла|Даўгайл]] Мангайлавіч — [[вількі]]йскі баярын, які ўпамінаецца ў попісе войска ВКЛ 1528 году * Пётар Мангайлавіч — [[Бяржаны|бяржанскі]] баярын, які ўпамінаецца ў попісе войска ВКЛ 1528 году * Мікалай Мангайлавіч — жыхар вёскі Мангайлаў [[Лідзкі павет|Лідзкага павету]] на 1551 год<ref>Анищенко Е. К. Шляхта Лидского повета: Список XVIII ст. — Минск, 2013. С. 284.</ref> * Мікалай Войцехавіч, Павал Юр’евіч і Станіслаў Шымкавіч Мангайловічы — [[Расены|расенскія]] [[зямяне]], якія ўпамінаюцца ў 1581<ref>Опись документов Виленского центрального архива древних актовых книг. Вып. 1. ― Вильна, 1901. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=XhILAAAAIAAJ&q=%D0%9C%D0%BE%D0%BD%D0%B3%D0%BE%D0%B9%D0%BB%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D0%B0%D0%BC%D1%8A#v=snippet&q=%D0%9C%D0%BE%D0%BD%D0%B3%D0%BE%D0%B9%D0%BB%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D0%B0%D0%BC%D1%8A&f=false С. 72].</ref> і 1600<ref>Опись документов Виленского центрального архива древних актовых книг. Вып. 5. ― Вильна, 1907. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=FshZAAAAcAAJ&q=%D0%9C%D0%BE%D0%BD%D0%B3%D0%B0%D0%B9%D0%BB%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D0%B5%D0%B9#v=snippet&q=%D0%9C%D0%BE%D0%BD%D0%B3%D0%B0%D0%B9%D0%BB%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D0%B5%D0%B9&f=false С. 266].</ref> гадох * Флог Мангела — ваколічны шляхціч зь [[Любянцы|Любянцаў]] на 1775 год<ref>Анищенко Е. К. Шляхта Лидского повета: Список XVIII ст. — Минск, 2013. С. 234.</ref> * Канстантын Мангяла (1861—?) — [[беларусы|беларус]] з ваколіцаў [[Ліда|Ліды]], які [[Савецкія рэпрэсіі ў Беларусі|пацярпеў ад уладаў СССР]]<ref name="Memaryjal">[https://chumakou.com/projects/belarus1937/index13.html Беларусь: жертвы сталинских репрессий], Белорусский «Мемориал»</ref> * Станіслаў Мангяла (1900—?) — беларус з ваколіцаў Ліды, які пацярпеў ад уладаў СССР<ref name="Memaryjal"/> * Браніслаў Мангяла (1907—?) — беларус з ваколіцаў Ліды, які пацярпеў ад уладаў СССР<ref name="Memaryjal"/> * Вацлаў Мангяла (1910—?) — беларус з ваколіцаў Ліды, які пацярпеў ад уладаў СССР<ref name="Memaryjal"/> * Рыгор Мангалеў (1912—?) — беларус з ваколіцаў [[Талачын]]а<ref>[https://partizany.by/partisans/219694/ Монгалев Григорий Васильевич], Генеалагічныя базы дадзеных Беларусі</ref> Мангайлы — [[Літва|літоўскі]] шляхецкі род, які меў уладаньні на [[Жамойць|Жамойці]]. Мангела (''Mangiela'', ''Mongiela'') — прозьвішча, гістарычна зафіксанае на тэрыторыі цяперашняй [[Летува|Летувы]]<ref>Lietuvių pavardžių žodynas. T. 2. — Vilnius, 1989. P. 151.</ref>. Мангейловіч (Mongejlowicz) — прозьвішча, зафіксаванае ў XIX стагодзьдзі ў ваколіцах [[Сувалкі|Сувалкаў]]<ref>Professor Jerzy Wisniewski, [https://web.archive.org/web/20250111095809/http://www.mem.net.pl/stg/family_names.htm List of the XIXth century Suvalki region family names], Suwalki Genealogical Society</ref>. У 1690 годзе ўпаміналіся мясцовасьці Мангайлавічы і Мілашавічы Мангайлы ў [[Жамойцкае староства|Жамойцкім старостве]]<ref>Metryka Litewska. Rejestry podymnego Welkiego Ksiestwa. Księstwo Żmudzkie 1690 r. — Warszawa, 2009. S. 31, 34.</ref>. На [[Лідзкі павет|гістарычнай Лідчыне]] існуе вёска [[Мангелішкі]]. == Глядзіце таксама == * [[Ман]] * [[Гайла (імя)|Гайла]] == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} {{Імёны з асновай ман}} {{Імёны з асновай гайл}} [[Катэгорыя:Мужчынскія імёны]] 2v15vo323pknjwud5sv27cczob8zzrr 0 266842 2685843 2683409 2026-08-21T20:14:15Z ~2026-45913-17 99638 /* Носьбіты */ 2685843 wikitext text/x-wiki {{Імя |імя = Ґасьцейка |лацінка = Gaściejka / Haściejka |арыгінал = Gasticho |вымаўленьне = |мова_паходжаньня = [[Германскія мовы|германскія]] |утварэньне = [[Гаст|Gasto]] + [[суфікс]] з {{nowrap|элемэнтам -к- (-k-)}} |варыянт = Госьцік |вытворныя = [[Асьцейка]] |зьвязаныя = }} '''Гасьцейка''', '''Госьцік''' — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча. == Паходжаньне == {{Асноўны артыкул|Імёны ліцьвінаў}} Гасьціка або Касьціка, пазьней Гестка (Gasticho<ref>Fick A. Die griechischen Personennamen: nach ihrer Bildung erklärt mit den Namensystemen verwandter Sprachen verglichen und systematisch geordnet. — Göttingen, 1874. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=gXZhAAAAcAAJ&q=Gasticho#v=snippet&q=Gasticho&f=false S. CCXVII].</ref>, Casticho, Gestke<ref>Gottschald M. Deutsche Namenkunde: Unsere Familiennamen nach ihrer Entstehung und Bedeutung. — Berlin, 1982. [https://books.google.by/books?id=FgYREAAAQBAJ&pg=PA200&dq=Gest+ke+namenkunde&hl=ru&newbks=1&newbks_redir=0&sa=X&ved=2ahUKEwivk73s7dGJAxXkwAIHHcy-F0sQ6AF6BAgMEAI#v=onepage&q=Gest%20ke%20namenkunde&f=false S. 200].</ref>) — імя [[Германскія мовы|германскага]] паходжаньня<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Casticho#v=snippet&q=Casticho&f=false S. 605]</ref><ref name="Dajlida-2019-24">{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 24.</ref>. Іменная аснова [[Гаст|-гаст- (-каст-, -гест-)]] (імёны [[Ліцьвіны|ліцьвінаў]] [[Гестар]], [[Каштарт]], [[Гаштольд (імя)|Гаштольд]]; германскія імёны Gaster, Kastert, Gastald) паходзіць ад [[Гоцкая мова|гоцкага]] і германскага gasts 'госьць, вандроўнік'<ref>{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 17.</ref>. Такім парадкам, імя Гасьцейка (Госьцік, Осьцік) азначае «вандроўнік»<ref name="Dajlida-2019-24"/>. Імя Госьцек (Гостэк) гістарычна бытавала ў Польшчы: ''Gostek filius Zulence'' (1218 год)<ref>Codex diplomaticus Poloniae. T. 2. — Varsaviae, 1848. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=_dQDAAAAYAAJ&q=Gostek+filius+Zulence#v=snippet&q=Gostek%20filius%20Zulence&f=false P. 7].</ref>, ''Gostek'' (1273 год)<ref>Codex diplomaticus Poloniae. T. 2. — Varsaviae, 1848. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=_dQDAAAAYAAJ&q=Gostek+1273#v=snippet&q=Gostek%201273&f=false P. 86].</ref>. У Прусіі бытавала імя Гесьцека (Есьціка): ''Gesteke'' (1361 год), ''Jestico'' (1363 год)<ref>Pierson W. Altpreußischer Namenkodex // Zeitschrift für Preußische Geschichte und Landeskunde. — Berlin, 1873. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=ZrV-7V99ov8C&q=Gesteke#v=snippet&q=Gesteke&f=false S. 505].</ref>. Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: ''Hoisteike'' (26 траўня 1390 году)<ref>{{Літаратура/Кодэкс эпісталярны Вітаўта (1882)|к}} [https://books.google.by/books?hl=ru&id=0jchAQAAMAAJ&q=Hoisteike#v=snippet&q=Hoisteike&f=false P. 23].</ref>; ''domino Hostheyko Rymtholthovycz'' (28 верасьня 1449 году)<ref>{{Літаратура/Дыпляматычны кодэкс Віленскай катэдры і дыяцэзіі|1-1к}} S. 221.</ref>; ''Nos [[Хлёдвіг|Lodwig]] [s] Hosticowicz palatinus Trocensis, generalis marschalcus terrae Lithuania'' (7 ліпеня 1473 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|5к}} P. 346.</ref>; ''Krzysztof Lutkowicz Hosteyko'' ([[Кейданская унія|20 кастрычніка 1655 году]])<ref>Akta zjazdów stanów Wielkiego Księstwa Litewskiego. T. 2. — Warszawa, 2009. S. 299, 321.</ref>; ''воевода Троцкий панъ Грегорий Станиславовичъ Гостиковичъ'' (12 кастрычніка 1533 году)<ref>Акты, издаваемые Виленской Комиссией для разбора древних актов. Т. 24. — Вильна, 1897. С. 87.</ref>; ''Jerzy Hosteyko'' (29 лютага 1662 году)<ref>Акты издаваемые Виленской комиссией для разбора древних актов. Т. 34. — Вильна, 1909. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=I2YjAQAAMAAJ&q=Hosteyko#v=snippet&q=Hosteyko&f=false С. 227].</ref>. == Носьбіты == * Госьцек — сьведка наданьня [[Конрад I Мазавецкі|Конрада I Мазавецкага]], зробленага ў 1218 годзе * Гасьцейка — [[Ліцьвіны|літоўскі баярын]] з [[Расены|Расенаў]], які ў 1390 годзе засьведчыў умову з [[Тэўтонскі ордэн|Тэўтонскім ордэнам]] * [[Крысьцін Осьцік|Крысьцік Госьцік (Осьцік)]] (каля 1363—1442) — дзяржаўны дзяяч [[Вялікае Княства Літоўскае|Вялікага Княства Літоўскага]], [[Кашталяны віленскія|кашталян віленскі]]; меў сыноў [[Радзівіл Осьцікавіч|Радзівіла]], [[Станіслаў Осьцікавіч|Станіслава (Станьку)]], Мікалая (Міцьку) і Барталамея (Бартку), пачынальнік роду [[Осьцікавічы|Госьцікавічаў (Осьцікавічаў)]] * Крыштап Люткавіч Гасьцейка — [[Ліцьвіны|літоўскі шляхціч]], які падпісаў [[Кейданская унія|Кейданскую унію]] * Панталеон Гастыка — дзяржаўны дзяяч [[Вялікае Княства Літоўскае|Вялікага Княства Літоўскага]], канюшы [[вількамір]]скі ў 1699 годзе<ref>Urzędnicy Wielkiego Księstwa Litewskiego. Spisy, tom I: Województwo wileńskie. XIV—XVIII wiek. — Warszawa, 2004. S. 423.</ref> * Уладзіслаў Гасьцейка — дзяржаўны дзяяч Вялікага Княства Літоўскага, стольнік вількамірскі ў 1709 годзе<ref>Urzędnicy Wielkiego Księstwa Litewskiego. Spisy, tom I: Województwo wileńskie. XIV—XVIII wiek. — Warszawa, 2004. S. 499.</ref> * Мацей Гасьцікевіч — жыхар [[Лідзкі павет|Лідзкага павету]] на 1787 год<ref>Анищенко Е. К. Шляхта Лидского повета: Список XVIII ст. — Минск, 2013. С. 261.</ref> * Уладзімер Госьцік (1908—?) — [[беларусы|беларус]] зь [[Беласток]]у, які [[Савецкія рэпрэсіі ў Беларусі|пацярпеў ад уладаў СССР]]<ref>[https://chumakou.com/projects/belarus1937/index4.html Беларусь: жертвы сталинских репрессий], Белорусский «Мемориал»</ref> * Васіль Госьцік (1924—?) — беларус з ваколіцаў [[Ельск]]у, вывезены ў Нямеччыну ў [[Другая сусьветная вайна|Другую сусьветную вайну]]<ref>[https://prokuratura.gov.by/ru/activity/rassledovanie-ugolovnogo-dela-o-genotside/iz-materialov-ugolovnogo-dela/akty-chrezvychaynoy-gosudarstvennoy-komissii/ НАРБ 1569-1-186-106], Генеалагічныя базы дадзеных Беларусі</ref> Госьцік (Goscik) — прозьвішча, зафіксаванае ў XIX стагодзьдзі ў ваколіцах [[Сувалкі|Сувалкаў]]<ref>Professor Jerzy Wisniewski, [https://web.archive.org/web/20250111095809/http://www.mem.net.pl/stg/family_names.htm List of the XIXth century Suvalki region family names], Suwalki Genealogical Society</ref>. == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} {{Германскія імёны на -іка}} {{Імёны з асновай гаст}} [[Катэгорыя:Мужчынскія імёны]] jep9oxoxehv9767api5bf0uo23gkpbf 0 266877 2685938 2685092 2026-08-22T10:44:06Z ~2026-45880-22 99642 /* Носьбіты */ 2685938 wikitext text/x-wiki {{Імя |імя = Сьвінт |лацінка = Śvint |арыгінал = Suint |вымаўленьне = |мова_паходжаньня = [[Германскія мовы|германскія]] |варыянт = Сьвіта, Сьвець, Жвін, Сьвен, Швінт, Швінта |вытворныя = |зьвязаныя = [[Сьвінцейка]], [[Сьвінтыла (імя)|Сьвінтэла]], [[Сьвідон]], [[Жывінбуд (імя)|Жывінбуд]], [[Сьвінтаўт]], [[Сьвентагал]], [[Швендэр]], [[Сьвінтарог (імя)|Сьвінтарог]], [[Сьвідрык]], [[Сьвідрыгайла (імя)|Сьвідрыгайла]] <br> [[Максьвіта]] }} '''Сьвінт''' (''Сьвінць'', ''Жвін'', ''Сьвен''), '''Сьвінд''', '''Сьвінта''', '''Сьвіта''' (''Сьвець'', ''Жвіць''), '''Сьвіда''' — мужчынскае і жаночае імя, а таксама вытворныя ад яго прозьвішчы '''Швінд''' (''Швінт'', ''Швінта''), '''Швэнд'''. == Паходжаньне == {{Асноўны артыкул|Імёны ліцьвінаў}} Сьвінт, Сьвінд, Сьвіта або Сьвіда, пазьней Швінт, Швэнд, Швэнт або Швэн (Suint, Swind, Suitha, Svidha, Schwindt, Schwend, Schwendt, Schwenn<ref>Eule R. Germanische und fremde Personennamen als heutige deutsche Familiennamen // Festschrift zu dem fünfzigjährigen jubiläum des Friedrichs-realgymnasiums in Berlin. — Berlin, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=TTFOAAAAYAAJ&q=Schwindt%2C+Schwendt%2C+Schwenn#v=snippet&q=Schwindt%2C%20Schwendt%2C%20Schwenn&f=false S. 57].</ref>) — імя [[Германскія мовы|германскага]] паходжаньня<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Suint%2C+Swind%2C+Suitha%2C+Svidha#v=snippet&q=Suint%2C%20Swind%2C%20Suitha%2C%20Svidha&f=false S. 1381].</ref>. Іменная аснова -сьвінд- (-сьвент-, -сьвіт-) паходзіць ад [[Гоцкая мова|гоцкага]] swinþs 'моцны, магутны'<ref>{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 18.</ref>. Сярод [[Ліцьвіны|ліцьвінаў]] бытавалі імёны [[Сьвінцейка|Сьвінцейка (Зьвініка)]], [[Сьвінтыла (імя)|Сьвінтэла (Сьвітэль, Сьвідэль, Зьвінель)]], [[Сьвідон]], [[Жывінбуд (імя)|Жывінбуд]], [[Швендэр|Швендэр (Сьвітэр, Свэндар, Швыдэр)]], [[Сьвідрык]], [[Сьвінтаўт|Сьвінтаўт (Сьвентальд)]], [[Максьвіта]]. Адзначаліся германскія імёны Suithiko (Schwincke, Schwindtke), Svinthila (Suitila, Suentilo), Suidun, Switbodo, Schwender (Suither, Schwieder), Swidericus, Switald, Meguswind (Mehsuint). Этымалягічны слоўнік старапольскіх асабовых імёнаў, выдадзены [[Польская акадэмія навук|Польскай акадэміяй навук]], адзначае гістарычнае бытаваньне ў Польшчы германскіх імёнаў Szwinde (Schwinde, Swinde), Szwend (Swend), Swebaldus, Swidgerus<ref>Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 5: Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego. — Kraków, 1997. S. 237.</ref>. У [[Прусія|Прусіі]] бытавалі імёны ''Switte'' (1430 год)<ref>Pierson W. Altpreußischer Namenkodex // Zeitschrift für Preußische Geschichte und Landeskunde. — Berlin, 1873. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=RdZD6OjYXgoC&q=Switte#v=snippet&q=Switte&f=false S. 103].</ref>, ''Swentike''{{Заўвага|Адзначалася старажытнае германскае імя Suithiko<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Suithiko#v=snippet&q=Suithiko&f=false S. 355, 1381].</ref>}} (1301 год)<ref name="Trautmann-1925-102">Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=RdZD6OjYXgoC&q=Swentike#v=snippet&q=Swentike&f=false S. 102].</ref>, ''Zwinienne''{{Заўвага|Адзначалася старажытнае германскае імя Swindin<ref name="Fo-1900-1382">Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Swindin#v=snippet&q=Swindin&f=false S. 1382].</ref>}} (1283 і 1285 гады)<ref>Dukavičienė I. XIII amžiaus prūsų asmenvardžiai prūsų registre // Acta linguistica Lithuanica. T. 72, 2015. P. 235.</ref>, ''Swegaude''{{Заўвага|Адзначалася старажытнае германскае імя Suigaut<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Suigaut#v=snippet&q=Suigaut&f=false S. 1384].</ref>}}<ref name="Trautmann-1925-102"/>. У 1656 годзе ў [[Каралявец]]кім унівэрсытэце навучаўся ''Georgius Schwinda, Licca Borussus''<ref>Die matrikel der Universität Königsberg i. Pr. Bd. 1: Die Immatrikulationen von 1544—1656. — Leipzig, 1910. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=-sZYzw8knMEC&q=Schwinda#v=snippet&q=Schwinda&f=false S. 550].</ref>. Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: ''боярину [[Слонім|слонимскому]] Давиду Ивановичу Свитича'' (28 красавіка 1508 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|8к}} P. 253.</ref>; ''бояр [[Слонімскі павет|Слонимского повета]]: Ивана Свитича а братанича его Андрея Лазоровича'' (18 лютага 1524 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|224к}} P. 105.</ref>; ''Миколаи Свита''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 70.</ref>, ''Давыдъ Свита конь. Кузма Свита конь''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 98.</ref> (1528 год); ''людей у-в [[Астрына|Остринской]] волости, у селе, у Кобровичохъ… а Тимоха Свинчича… Свинъчича '' (10 лістапада 1529 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|224к}} P. 344.</ref>; ''хоружого слонимъского Свиту'' (2 сакавіка 1542 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|27к}} P. 152.</ref>; ''Ян Светевич'' (1558—1567 гады)<ref>{{Літаратура/Вайсковыя попісы паспалітага рушэньня ВКЛ (2018)|к}} S. 131.</ref>; ''зъ Швинты''<ref>Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=3Ih5AqeL2iwC&q=%D0%A8%D0%B2%D0%B8%D0%BD%D1%82%D1%8B#v=snippet&q=%D0%A8%D0%B2%D0%B8%D0%BD%D1%82%D1%8B&f=false С. 525].</ref>, ''Андрей Яновичъ Швинта''<ref>Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=-wI5AQAAMAAJ&q=%D0%A8%D0%B2%D0%B8%D0%BD%D1%82%D0%B0#v=snippet&q=%D0%A8%D0%B2%D0%B8%D0%BD%D1%82%D0%B0&f=false С. 550].</ref> (1567 год); ''люди… Яс Жъвиня'' (10 чэрвеня 1594 году)<ref>Istorijos archyvas. T. 1: XVI amžiaus Lietuvos inventoriai. — Kaunas, 1934. P. 359.</ref>; ''Дорота Мачулевна Жвиновна'' (15 лістапада 1603 году)<ref>Lietuvos inventoriai XVII a. — Vilnius, 1962. P. 9.</ref>; ''пан Юри Жвитевич'' (14 лістапада 1609 году)<ref>Акты, издаваемые Виленской Комиссией для разбора древних актов. Т. 30. — Вильна, 1904. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=gHsZAAAAYAAJ&q=%D0%96%D0%B2%D0%B8%D1%82%D0%B5%D0%B2%D0%B8%D1%87#v=snippet&q=%D0%96%D0%B2%D0%B8%D1%82%D0%B5%D0%B2%D0%B8%D1%87&f=false С. 398].</ref>; ''do mnie Siemiona Swidy, podstarosciego Słuckiego'' (30 чэрвеня 1639 году)<ref>Акты издаваемые Виленской археографической комиссией. Т. 18. — Вильна, 1891. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=0A0LAAAAIAAJ&q=Swidy#v=snippet&q=Swidy&f=false С. 335].</ref>; ''Woyciech Swit'' (1641 год)<ref>Ординация королевских пущ: в лесничествах бывшего Великого Княжества Литовского. — Вильна, 1871. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=jGdcAAAAcAAJ&q=Swit#v=snippet&q=Swit&f=false С. 229].</ref>; ''Jan Swyntowicz'' ([[Кейданская унія|20 кастрычніка 1655 году]]<ref>Akta zjazdów stanów Wielkiego Księstwa Litewskiego. T. 2. — Warszawa, 2009. S. 299.</ref>, 23 кастрычніка 1655 году<ref>Akta zjazdów stanów Wielkiego Księstwa Litewskiego. T. 2. — Warszawa, 2009. S. 341.</ref>); ''одъ Свинтовъ браци… отъ Кондрата Свинты'' (верасень 1679 году)<ref>Историко-юридические материалы, извлеченные из актовых книг губерний Витебской и Могилевской, хранящихся в Центральном архиве в Витебске. — Витебск, 1871. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=nxALAAAAIAAJ&q=%D0%A1%D0%B2%D0%B8%D0%BD%D1%82%D0%BE%D0%B2%D1%8A+%D0%A1%D0%B2%D0%B8%D0%BD%D1%82%D1%8B#v=snippet&q=%D0%A1%D0%B2%D0%B8%D0%BD%D1%82%D0%BE%D0%B2%D1%8A%20%D0%A1%D0%B2%D0%B8%D0%BD%D1%82%D1%8B&f=false С. 64].</ref>; ''Florianus Svida [[Ліцьвіны|Lithuanus]] [[Слуцак|Sluccensis]]'' (1682 год)<ref>Reklaitis P. [https://www.aidai.eu/index.php?view=article&catid=180%3A197803&id=2291%3Ais&option=com_content&Itemid=209 Lietuvos studentai Marburge XVII ir XVIII amžiuje] // Aidai. Nr. 3, 1978.</ref>; ''отъ Свинты'' (жнівень 1689 году)<ref>Историко-юридические материалы, извлеченные из актовых книг губерний Витебской и Могилевской, хранящихся в Центральном архиве в Витебске. Вып. 5. — Витебск, 1874. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=CpZOAQAAMAAJ&q=%D0%A1%D0%B2%D0%B8%D0%BD%D1%82%D1%8B#v=snippet&q=%D0%A1%D0%B2%D0%B8%D0%BD%D1%82%D1%8B&f=false С. 114].</ref>; ''Josephus Swida Lithuanus'' (1735 год)<ref>Album studiosorum Academiae Lugduno Batavae, 1575—1725. — Hagae Comitum, 1875. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=Xb-XMju4AI4C&q=Swida#v=snippet&q=Swida&f=false P. 959].</ref>; ''dwór Szwinta'' (1782—1783 гады)<ref>Breslaujos dekanato vizitacija 1782—1783 m. Fontes Historiae Lituaniae, vol. VII. — Vilnius, 2008. P. 82.</ref>; ''Aniela Szwint'' (1797 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=22br&rid=B&search_lastname=Szwint&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Żuprany], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>{{Заўвага|Таксама: * Сьвідэн, Сьвідзін (адзначалася старажытнае германскае імя Swindin<ref name="Fo-1900-1382"/>, пазьней Swithin<ref>Professor Skeat. On the Survival of Anglo-Saxon Names as Modern Surnames // Transactions of the Philological Society, 1907. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=ekeeC0Gr1BcC&q=Swithin#v=snippet&q=Swithin&f=false P. 80].</ref>): ''Michael Swidenowicz'' (1765 год)<ref>Sẽnosios Pasvalio bažnyčios knygos. VII. 1743—1776 metų mirties metrikų knyga. — Savilaida, 2016. P. 34.</ref>, Генрых Сьвідзіновіч — праваслаўны з [[Гарадзенскі павет (Гарадзенская губэрня)|Гарадзенскага павету]], забіты ў Першую сусьветную вайну<ref>Именной список №775 убитым, раненым и без вести пропавшим нижним чинам. — СПб., 1914. [https://viewer.rsl.ru/rsl01004358826?page=228 С. 12388].</ref>, у 1905 годзе ў [[Езяросы|Езяроскай]] воласьці існавала [[вёска]] Сьвіцененты<ref>Виленская губерния: полный список населенных мест со статистическими данными о каждом поселении. — Вильна, 1905. С. 262.</ref>, на [[Ашмянскі павет|гістарычнай Ашмяншчыне]] існуе места [[Сьвянцяны]]}}. == Носьбіты == * Мікалай Сьвіта — [[кернаў]]скі баярын, які ўпамінаецца ў [[Попісы войска Вялікага Княства Літоўскага|попісе войска Вялікага Княства Літоўскага]] 1528 году * Давыд і Кузьма Сьвіты — [[слонім]]скія баяры, якія ўпамінаюцца ў попісе войска ВКЛ 1528 году * Ян Сьвецевіч — кернаўскі баярын, які ўпамінаецца паміж 1558 і 1567 гадамі * Андрэй Янавіч Сьвінта — [[Ліцьвіны|літоўскі баярын]], які ўпамінаецца ў [[Попісы войска Вялікага Княства Літоўскага|попісе войска]] [[Вялікае Княства Літоўскае|Вялікага Княства Літоўскага]] 1567 году * Ян Сьвінтовіч — [[Ліцьвіны|літоўскі шляхціч]], які падпісаў [[Кейданская унія|Кейданскую унію]] * Міхал Сьвіда — шляхціч [[Менскае ваяводзтва|Менскага ваяводзтва]], які ўпамінаецца ў 1765 годзе<ref>Яўген Анішчанка, [https://web.archive.org/web/20230806220846/http://www.arhisan.com/istochniki/opisaniya/929-popis-shlyakhty-minskogo-voevodstva-1765-g Попис шляхты Минского воеводства 1765 г.], Архіў гісторыка Анішчанкі, 24 сьнежня 2017 г.</ref> * [[Морыц фон Швінд]] (1804—1871) — аўстрыйскі маляр і графік * Мацьвей Сьвідовіч — праваслаўны з [[Мазырскі павет (Менская губэрня)|Мазырскага павету]], зьніклы ў [[Першая сусьветная вайна|Першую сусьветную вайну]]<ref>Именной список №627 убитым, раненым и без вести пропавшим нижним чинам. — СПб., 1915. [https://viewer.rsl.ru/rsl01004358799?page=101 С. 10021].</ref> * [[Аляксандар Сьвітыч]] (1890—1963) — беларускі гісторык праваслаўнай царквы, выдавец і публіцыст * [[Алімпія Сьвяневіч]] (1902—1974) — беларуская і польская фальклярыстка, геоляг і пэдагог Швінты — прыгонныя зь вёскі [[Агароднікі (Ашмянскі раён)|Агароднікаў]] (каля [[Жупраны|Жупранаў]]), якія ўпамінаюцца ў XIX стагодзьдзі<ref>Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2016. S. 253.</ref>. Сьвяневічы (Swianiewicz, Swieniewicz) гербу [[Кунігліс]] — [[Літва|літоўскі]] шляхецкі род зь [[Лідзкі павет|Лідзкага павету]]<ref>Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2016. S. 196.</ref>. Сьвіды (Świda) гербу [[Хацімірскі (герб)|Хацімірскі]] — літоўскі шляхецкі род зь [[Вільня|Вільні]] і [[Віленскі павет (ВКЛ)|Віленскага павету]]<ref>Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2016. S. 819.</ref>. Швінта (''Szwinto'') — прозьвішча, гістарычна зафіксанае на тэрыторыі цяперашняй [[Летува|Летувы]]<ref>Lietuvių pavardžių žodynas. T. 2. — Vilnius, 1989. P. 1005.</ref>. На [[Браслаўскі павет|гістарычнай Браслаўшчыне]] існуе вёска [[Сьвінта]], на [[Слуцкае княства|гістарычнай Случчыне]] — [[Сьвідзічы]], у [[Прусія|гістарычнай Прусіі]] — [[Швэнтышкен]]. == Заўвагі == {{Заўвагі}} == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} {{Германскія імёны-асновы}} {{Імёны з асновай сьвінд}} [[Катэгорыя:Мужчынскія імёны]] r6g905zmz28318608zkw9sjqf3im2do 0 266927 2685819 2680403 2026-08-21T18:59:43Z ~2026-45913-17 99638 /* Носьбіты */ 2685819 wikitext text/x-wiki {{Імя |імя = Ґерын |лацінка = Gieryn / Hieryn |арыгінал = Gerin |вымаўленьне = |мова_паходжаньня = [[Германскія мовы|германскія]] |утварэньне = [[Гера (мужчынскае імя)|Gero]] + [[суфікс]] з {{nowrap|элемэнтам -н- (-n-)}} |варыянт = Гірын, Гарын, Гірынь, Герэнь, Гірэн, Кірэн |вытворныя = [[Керун]] |зьвязаныя = }} '''Герын''' (''Гірын'', ''Гірынь'', ''Гарын'') — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча. == Паходжаньне == {{Асноўны артыкул|Імёны ліцьвінаў}} Герын, Гірын або Гарын (Gerin, Girin<ref>Forssner T. Continental-Germanic Personal Names in England in Old and Middle English Times. — Uppsala, 1916. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=7EEJAAAAIAAJ&q=Girin#v=snippet&q=Girin&f=false P. 108].</ref>, Girinus<ref>Frank T. Studien zu italienischen Memorialzeugnissen des XI. und XII. Jahrhunderts. — Berlin; New York, 1991. S. 244.</ref>, Garin) — імя [[Германскія мовы|германскага]] паходжаньня<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Gerin#v=snippet&q=Gerin&f=false 573], [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Garin#v=snippet&q=Garin&f=false 601].</ref>. Іменная аснова [[Гера (мужчынскае імя)|-гер- (-гар-, -гір-)]] (імёны [[Ліцьвіны|ліцьвінаў]] [[Геральд|Гералт]], [[Германт|Гермонт]], [[Бутгер]]; германскія імёны Gerolt, Geromont, Butger) паходзіць ад [[Стараскандынаўская мова|стараісьляндзкага]] geirr, [[Стараверхненямецкая мова|стараверхненямецкага]] gēr 'дзіда'<ref>Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 98.</ref>. Этымалягічны слоўнік старапольскіх асабовых імёнаў, выдадзены [[Польская акадэмія навук|Польскай акадэміяй навук]], адзначае гістарычнае бытаваньне ў Польшчы германскага імя Gerinus<ref>Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 5: Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego. — Kraków, 1997. S. 67.</ref>. У [[Прусія|Прусіі]] бытавала імя ''Garene''<ref>Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=RdZD6OjYXgoC&q=Garene#v=snippet&q=Garene&f=false S. 28].</ref>. У Польшчы адзначаецца прозьвішча Герын (Geryn)<ref>Walkowiak J. B. Litewskie nazwiska Polaków: słownik etymologiczno-frekwencyjny. — Poznań, 2019. S. 116.</ref>. Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: ''Полочане… а з мещанъ Кгирина'' (каля 1492 году)<ref>{{Літаратура/Полацкія граматы (2015)|1к}} С. 420.</ref>; ''Гирина вдова'' (1566 год)<ref>Документы Московского архива Министерства юстиции. Т. 1. — М., 1897. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=Mu8ZAAAAYAAJ&q=%D0%93%D0%B8%D1%80%D0%B8%D0%BD%D0%B0#v=snippet&q=%D0%93%D0%B8%D1%80%D0%B8%D0%BD%D0%B0&f=false С. 225].</ref>; ''Girin'' (1671—1681 гады)<ref>Zinkevičius Z. Lietuvių antroponimika: Vilniaus lietuvių asmenvardžiai XVII a. pradžioje. — Vilnius, 1977. P. 143.</ref>; ''Hory: p. Tomasz Giryń'' (1690 год)<ref>Metryka Litewska. Rejestry podymnego Welkiego Ksiestwa. Województwo wileńskie 1690 r. — Warszawa, 1989. S. 167.</ref>; ''xiędza Marcina Giryna, kommendarza [[Вяліж|Wieliskiego]]'' (10 верасьня 1714 году)<ref>Историко-юридические материалы, извлеченные из актовых книг губерний Витебской и Могилевской, хранящихся в Центральном архиве в Витебске. Вып. 22. — Витебск, 1891. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=JHkZAAAAYAAJ&q=Giryna#v=snippet&q=Giryna&f=false С. 196].</ref>; ''Obrąb Pupiszki. Stanisław Gieryn. [[Краслаўка|Krasławski]]'' (26 жніўня 1765 году)<ref>Историко-юридические материалы, извлеченные из актовых книг губерний Витебской и Могилевской, хранящихся в Центральном архиве в Витебске. Вып. 31. — Витебск, 1903. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=DpJOAQAAMAAJ&q=Gieryn#v=snippet&q=Gieryn&f=false С. 42].</ref>; ''Jegomość Pan Krzysztof Giryn'' (7 лістапада 1765 году)<ref>Malewski Cz. [https://pawet.net/library/history/city_district/data_people/ahulnaie/03/Malewski_Czesslaw._Popis_szlachty_lidzkiej_z_1765_roku.html Popis szlachty lidzkiej z 1765 roku] // Rocznik Stowarzyszenia Naukowców Polaków Litwy. 2005. S. 168—183.</ref>; ''Maciej Gieryn'' (1795 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=S&w=22br&rid=S&search_lastname=Gieryn&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Wielka Brzostowica], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Jakub Giren''{{Заўвага|Праіндэксаваны як ''Gireń''}} (1802 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=22br&rid=B&search_lastname=Gire%C5%84&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Wielka Brzostowica ], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''z Komkow… Janko syn Andrzeja Gieryn'' (20 лютага 1816 году)<ref>Kuryer litewski. Nr. 21, 1816. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=M25lAAAAcAAJ&q=Gieryn#v=snippet&q=Gieryn&f=false S. 88, 92, 99]</ref>; ''Katarzyna Giereń'' (1826 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=22br&rid=B&search_lastname=Giere%C5%84&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Szydłowicze], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Elżbieta Girynowicz'' (1861 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=23lt&rid=885&search_lastname=&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&searchtable=&rpp1=4000&rpp2=50 Dubinki], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>. == Носьбіты == * Герын — адзін з [[палятын]]аў пры двары [[Карл Вялікі|Карла Вялікага]] * Крыштоф Гірын — шляхціч з ваколіцаў [[Эйшышкі|Эйшышкаў]] на 1765 год<ref>Анищенко Е. К. Шляхта Лидского повета: Список XVIII ст. — Минск, 2013. С. 215.</ref> * Станіслаў Гірын — [[беларусы|беларус]] з ваколіцаў [[Вялейка|Вялейкі]] на 1912 год<ref>Прибавление к № 61 Виленских Губернских Ведомостей, 1912. С. 4.</ref> * Франц Гірын — беларус з ваколіцаў [[Сьвянцяны|Сьвянцянаў]] на 1912 год<ref>Прибавление к № 61 Виленских Губернских Ведомостей, 1912. С. 39.</ref> * Іван Кіраневіч (1880—?) — беларус з ваколіцаў [[Клімавічы|Клімавічаў]], які [[Савецкія рэпрэсіі ў Беларусі|пацярпеў ад уладаў СССР]]<ref>[https://chumakou.com/projects/belarus1937/index11.html Беларусь: жертвы сталинских репрессий], Белорусский «Мемориал»</ref> * Кандраці Герын (1895—1938) — беларус з ваколіцаў [[Заслаўе|Заслаўя]], забіты ўладамі СССР<ref name="Memaryjal">[https://chumakou.com/projects/belarus1937/index4.html Беларусь: жертвы сталинских репрессий], Белорусский «Мемориал»</ref> * Норбэрт Гірын (1907—?) — беларус з ваколіцаў [[Браслаў|Браслава]], які пацярпеў ад уладаў СССР<ref name="Memaryjal"/> Герыны — [[парафія]]не касьцёлаў ў ваколіцах [[Дзьвінск|Дынабургу]], якія ўпамінаюцца канцы XVIII—XIX стагодзьдзях<ref>Яўген Анішчанка, [https://web.archive.org/web/20230810230402/http://www.arhisan.com/rodosloviya/a-jo/289-gerin-kursish-zhilvinskij-yukhnevich Герин, Курсиш, Жильвинский, Юхневич], Архіў гісторыка Анішчанкі, 4 верасьня 2015 г.</ref>. Гірыны гербу [[Даленга (герб)|Даленга]] — [[Літва|літоўскі]] шляхецкі род з [[Ашмянскі павет|Ашмянскага павету]] і [[Вільня|Вільні]]<ref>Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2016. S. 264, 500.</ref>. Гірыні або Гірыны (Giryń, Giryn) гербу [[Зьнін]] — літоўскія шляхецкія роды з ваколіцаў [[Сьвянцяны|Сьвянцянаў]] і [[Араны|Аранаў]]<ref>Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2022. S. 81, 273.</ref>. Гарыновічы (Garynowicz) гербу [[Магіла (герб)|Магіла]] — літоўскі шляхецкі род<ref>Ciechanowicz J. Rody rycerskie Wielkiego Księstwa Litewskiego. T. 3. — Rzeszów, 2001. S. 36.</ref>. Герын (''Gerin'') — прозьвішча, гістарычна зафіксаванае на тэрыторыі цяперашняй [[Летува|Летувы]]<ref>Lietuvių pavardžių žodynas. T. 1. — Vilnius, 1985. P. 656.</ref>. На [[Ашмянскі павет|гістарычнай Ашмяншчыне]] існуюць вёскі [[Гірыны]] і [[Гірынішкі]], у [[Прусія|гістарычнай Прусіі]] — [[Гірэнэн]]. == Заўвагі == {{Заўвагі}} == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} {{Германскія імёны на -ін}} {{Імёны з асновай ґер}} [[Катэгорыя:Мужчынскія імёны]] 7tn8ag8jtawvet55o03s1q3fgg436y0 0 267376 2685826 2683860 2026-08-21T19:13:14Z ~2026-45913-17 99638 2685826 wikitext text/x-wiki {{Імя |імя = Войда |лацінка = Vojda |арыгінал = Waido |вымаўленьне = |мова_паходжаньня = [[Германскія мовы|германскія]] |варыянт = Вайдо, Вайда, Вэйда, Войд, Войт, Вэйт, Вад |вытворныя = [[Від (імя)|Від]] |зьвязаныя = [[Вайдзіка]], [[Вайдзіла (імя)|Вайдзіла]], [[Вайдзень]], [[Войдаўт]], [[Вейдман]], [[Вэйдэр]], [[Войдат (імя)|Войдат]] }} '''Войда''' (''Войд'', ''Войт''), '''Вайдо''', '''Вайда''' (''Вад'', ''Вэйда'', ''Вэйт'') — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча. == Паходжаньне == {{Асноўны артыкул|Імёны ліцьвінаў}} Вайда, Вейда або Вейта (Waido, Weido, Weita) — імя [[Германскія мовы|германскага]] паходжаньня<ref name="Fo-1900-1494">Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Waido%2C+Weido#v=snippet&q=Waido%2C%20Weido&f=false S. 1494].</ref>. Іменная аснова вайд- (вейд-) паходзіць ад [[Гоцкая мова|гоцкага]] waida 'поле, паша'<ref>{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 17.</ref> або ад асновы [[Від (імя)|-від- (-вайд-)]]<ref>Schmittlein R. Toponymes finnois et germaniques en Lituanie // Revue internationale d’onomastique. Nr. 2, 1948. P. 102.</ref>{{Заўвага|Польска-летувіская аўтарка Юстына Вальковяк прызнае за найбольш адэкватнае тлумачэньне іменнай асновы -вайд- зь [[Летувіская мова|летувіскай мовы]] ''váidytis'' 'паказвацца; здавацца'<ref>Walkowiak J. B. Litewskie nazwiska Polaków: słownik etymologiczno-frekwencyjny. — Poznań, 2019. S. 24.</ref> (не адзначаючы, аднак, часу першай фіксацыі адпаведнага слова з такімі значэньнямі ў летувіскіх слоўніках)}}. Сярод [[Ліцьвіны|ліцьвінаў]] бытавалі імёны [[Вайдзіка|Вайдзіка (Вадэйка)]], [[Вайдзіла (імя)|Вайдзіла (Вайдэль, Вайдэла, Вадыла, Вадзела)]], [[Вайдзень]], [[Войдаўт]], [[Вэйдэр]], [[Вейдман|Вейдман (Вейдэман)]]. Адзначаліся германскія імёны Vadiko, Wadila (Weidel, Wadelo, Watilo, Wadel), Waddin, Weidelt, Weidher, Weidman (Weideman). Адпаведнасьць імя Вайда германскаму імю Waido (Weido) сьцьвердзіў францускі лінгвіст-[[Германістыка|германіст]] [[Раймонд Шмітляйн]], які на падставе шматгадовых дасьледаваньняў прыйшоў да высноваў пра германскае паходжаньне літоўскіх уласных імёнаў<ref>Schmittlein R. Les noms d’eau de la Lituanie (suite) // Revue internationale d’onomastique. Nr. 3, 1964. P. 166.</ref>. Імя Войда гістарычна бытавала ў Польшчы: ''Woydo'' (1414, 1462, 1466 і 1481 гады), ''Voydo'' (1455 і 1470 гады), ''Voyda'' (1458 і 1478 гады), ''Woyda'' (1478 год)<ref>Słownik staropolskich nazw osobowych. T. 6. — Wrocław, 1981—1983. S. 171—172.</ref>. Этымалягічны слоўнік старапольскіх асабовых імёнаў, выдадзены [[Польская акадэмія навук|Польскай акадэміяй навук]], адзначае гістарычнае бытаваньне ў Польшчы германскіх імёнаў Wejdan, Wejdnar<ref>Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 5: Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego. — Kraków, 1997. S. 283.</ref>. У [[Прусія|Прусіі]] бытавалі імёны: ''Wadicke''{{Заўвага|Адзначалася старажытнае германскае імя Vadiko<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=vadiko#v=snippet&q=vadiko&f=false S. 355].</ref>}} (1540 год), ''Wadel''{{Заўвага|Адзначалася старажытнае германскае імя Wadila<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Wadila+Watilo#v=snippet&q=Wadila%20Watilo&f=false S. 1491].</ref>, пазьнейшае Wadel<ref>Forssner T. Continental-Germanic Personal Names in England in Old and Middle English Times. — Uppsala, 1916. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=7EEJAAAAIAAJ&q=Wadelo#v=snippet&q=Wadelo&f=false P. 238].</ref>}} (1385 год), ''Waddune / Wodune'' (1291 год), ''Weidemunt / Wedemund'' (1411 год), ''Arwide / Arwida / Arwayde / Erwayde''{{Заўвага|Адзначалася старажытнае германскае імя [[Арвід|Arvid]], пазьнейшае Arwed<ref>Weitershaus F. W. Das neue Vornamenbuch 8000 Vornamen: Herkunft u. Bedeutung. — München, 1988. S. 65.</ref>}} (1341, 1387, 1393, 1396, 1402 і 1408 гады)<ref>Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=RdZD6OjYXgoC&q=Wadicke#v=snippet&q=Wadicke&f=false S. 14, 111—112, 116].</ref>. Апроч таго, у Прусіі адзначалася прозьвішча Weide<ref>[https://www.online-ofb.de/namelist.php?nachname=WEIDE&ofb=abschwangen&modus=&lang=de WEIDE], Verein für Computergenealogie e.V. (CompGen)</ref>, у ваколіцах [[Клайпеда|Мэмэлю]] — Tarwid / Tarweid{{Заўвага|Адзначалася старажытнае германскае імя Tarwidh<ref>Lind E. H. Norsk-isländska dopnamn ock fingerade namn från medeltiden. — Uppsala, 1915. S. 1217.</ref>}}<ref>[https://www.online-ofb.de/namelist.php?nachname=TARWID&ofb=memelland&modus=&lang=de TARWID], Verein für Computergenealogie e.V. (CompGen)</ref>. Прозьвішчы Вайда (Wajda), Вайдуловіч (Wajdułowicz), Вайдольт (Wajdolt) гістарычна бытавалі сярод [[львоў]]скіх [[Мяшчане|мяшчанаў]]<ref>Testamenty mieszkańców lwowskich z drugiej połowy XVI i z XVII wieku. — Warszawa, 2017. S. 166, 168, 217, 225, 233, 248, 278.</ref>. Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: ''quendam bayorem nomine Wayden'' ([[Хроніка Віганда]])<ref>Scriptores rerum Prussicarum. Bd. 2. — Leipzig, 1863. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=8H8OAAAAYAAJ&q=Wayden#v=snippet&q=Wayden&f=false S. 548].</ref>; ''prouido Alberto dicto Voydo… ipsius Alberti Voydo'' (1 красавіка 1455 году)<ref>Codex diplomaticus Poloniae. T. 1. — Varsaviae, 1847. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=lzpNAAAAcAAJ&q=Voydo#v=snippet&q=Voydo&f=false P. 332—333].</ref>; ''у [[Алькенікі|Волкиницъкомъ]] повете… с сеножатьми… зъ Воидишки'' (31 траўня 1503 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|6-1к}} P. 344.</ref>; ''Добъко Воидовичъ''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 75.</ref>, ''Воитех Воидович''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 79.</ref>, ''Воидовая удова… Брониш Воидович''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 114.</ref>, ''Воидо''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 121.</ref>, ''Воидо Якубовичъ''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 124.</ref>, ''Якубъ Воидовичъ''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 125.</ref>, ''Петръ Воидовичъ''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 126.</ref>, ''Воидо Миколаевичъ''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 135.</ref> (1528 год); ''зъ села Гусувки Воида Якубовича'' (1535 год)<ref>{{Літаратура/Вайсковыя попісы паспалітага рушэньня ВКЛ (2018)|к}} S. 59.</ref>; ''Воитовщину'' (1537 год)<ref>Mackavičius A. Žemaitijos valsčių surašymas 1537—1538 m. — Vilnius, 2003. P. 177.</ref>; ''Maciey z Andrzeiem Woydowicz'' (2 траўня 1558 году)<ref>Акты издаваемые Виленской археографической комиссией. Т. 14. — Вильна, 1887. С. 51.</ref>; ''Якубъ Войдовичъ''<ref>Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. С. 1071.</ref>, ''Янъ Маковъский Войдовичъ''<ref>Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. С. 1134.</ref>, ''Станиславъ, Войдовъ сынъ''<ref>Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. С. 1135.</ref>, ''Юри Войдовичъ Маковски''<ref>Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. С. 1142.</ref> (1567 год); ''Mikołay Wayda'' (20 лістапада 1604 году)<ref>Lietuvos inventoriai XVII a. — Vilnius, 1962. P. 20, 24.</ref>; ''Mikołay Wayda'' (1624 год)<ref>Ragauskaitė A. XVII a. kėdainiečių asmenvardžių darybos tendencijos // Baltu filoloģija. T. 27, nr. 1 (2018). P. 111.</ref>; ''Васко Вайда'' (1649 год)<ref>Реєстр Війська Запорозького 1649 року. — К., 1995. С. 172.</ref>; ''plac mieyski Daniela Waydy'' (1680 год)<ref>Писцовая книга Гродненской экономии с прибавлениями, изданная Виленской Комиссией для разбора древних актов. Ч. 2. — Вильна, 1882. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=h6lCAQAAMAAJ&q=Waydy#v=snippet&q=Waydy&f=false С. 194].</ref>; ''JM pana Weydziewicza ex-sędziego grodzkiego mińskiego… JM pana Weydziewicza, sędziego grodzkiego mińskiego'' (1784 год)<ref>Opisy parafii diecezji wileńskiej z 1784 roku. T. 2: Dekanat Mińsk. — Białystok, 2009. S. 71, 81.</ref>; ''Gydalja z Wojdziewiczów Fribesowa'' (5 студзеня 1828 году)<ref>Сакалоўская А. Кальварыя. — {{Менск (Мінск)}}, 1997. С. 149.</ref>{{Заўвага|Таксама: * Вайдут (адзначалася старажытнае германскае імя [[Відут|Widut]]<ref>Meineke B. Die Ortsnamen des Кreises Lippe. — Bielefeld, 2010. S. 514.</ref>): ''Waydutten dorfe'' ([[Паведамленьні аб літоўскіх дарогах]])<ref>Scriptores rerum Prussicarum. Bd. 2. — Leipzig, 1863. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=OsvtAAAAIAAJ&q=Waydutten+dorfe+#v=snippet&q=Waydutten%20dorfe&f=false S. 696].</ref>; * Войдзіш (адзначалася германскае імя Weydisch<ref>Vroonen E. Les noms de famille de Belgique. Vol 2: Dictionnaire étymologique des noms de famille de Belgique. — Bruxelles, 1957.</ref><ref>[https://justitia-veritas.be/justitia-veritas/belgique/histoire/dictionnaire-noms-belges-woordenboek-belgische-familienamen/w/ W], Dictionnaire de tous les noms de famille belges</ref>): ''Петръ Войдишевичъ'' (1567 год)<ref>Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=3Ih5AqeL2iwC&q=%D0%92%D0%BE%D0%B9%D0%B4%D0%B8%D1%88%D0%B5%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%8A#v=snippet&q=%D0%92%D0%BE%D0%B9%D0%B4%D0%B8%D1%88%D0%B5%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%8A&f=false С. 791].</ref>; * Войдаг, Войдак (адзначалася германскае імя Wedig<ref name="Eule-1900-62">Eule R. Germanische und fremde Personennamen als heutige deutsche Familiennamen // Festschrift zu dem fünfzigjährigen jubiläum des Friedrichs-realgymnasiums in Berlin. — Berlin, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=TTFOAAAAYAAJ&q=+Wieduwild+#v=snippet&q=Wieduwild&f=false S. 62].</ref>): ''Woydagi'' (1744 год)<ref>[https://pawet.net/library/history/city_district/religion/d_1744/diecezja_wile%C5%84ska,_1744.html Diecezja Wileńska, 1744], [[Pawet]], 20 лютага 2011 г.</ref>, Казімер Войдаг — шляхціч з ваколіцаў [[Пагародна|Пагароднага]] на 1765 год<ref>Анищенко Е. К. Шляхта Лидского повета: Список XVIII ст. — Минск, 2013. С. 219.</ref>, Ігнаці Войдак — [[беларусы|беларус]] з ваколіцаў [[Дзісна|Дзісны]] на 1912 год<ref>Прибавление к № 61 Виленских Губернских Ведомостей, 1912. С. 11.</ref>; * Вайдзівіл, Вайтвіла: ''Воидивиловичомъ Васил а Ромеико, два чоловеки'' (1440—1492 гады)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|3к}} P. 55.</ref>, ''[[Рак (імя)|Рачко]] Войтвиловичъ свою отчину… тому Войтвилу'' (8 траўня 1466 году)<ref>Литовская метрика. Отд. 1., ч. 1, т. 1. — СПб., 1910. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=174KAAAAIAAJ&q=%40%D0%92%D0%BE%D0%B9%D1%82%D0%B2%D0%B8%D0%BB%D1%83#v=snippet&q=%40%D0%92%D0%BE%D0%B9%D1%82%D0%B2%D0%B8%D0%BB%D1%83&f=false С. 73].</ref>, ''Ego quidem nobilis Voydzyvyl Jathylovycz Chonyevyęz'' (1486 год)<ref>{{Літаратура/Дыпляматычны кодэкс Віленскай катэдры і дыяцэзіі|1-2к}} S. 414.</ref>, ''земли пустовскии… у [[Цырын|Церинскои]] волости… Воидивиловщизнуданину… Воидвиловъщыну'' (9 лістапада 1517 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|9к}} P. 370.</ref>, [[Эрык|Ерык]] Вайтвіла — каталік з [[Панявескі павет (Ковенская губэрня)|Панявескага павету]], зьніклы ў [[Першая сусьветная вайна|Першую сусьветную вайну]]<ref>Именной список №1011 убитым, раненым и без вести пропавшим солдатам. — СПб., 1914. [https://viewer.rsl.ru/rsl01004358631?page=173 С. 16173].</ref>; * Вайтвільд (адзначалася германскае імя Wieduwild<ref name="Eule-1900-62"/>): Людвіг Вайтвільд — каталік з [[Шавельскі павет (Ковенская губэрня)|Шавельскага павету]], зьніклы ў [[Першая сусьветная вайна|Першую сусьветную вайну]]<ref>Именной список №570 убитым, раненым и без вести пропавшим нижним чинам. — СПб., 1914. [https://viewer.rsl.ru/rsl01004358832?page=148 С. 9108].</ref>; * Вайдвін (адзначалася старажытнае германскае імя Widuin<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Widuin#v=snippet&q=Widuin&f=false S. 1574].</ref>): ''земль пустовъских у воеводстве Троцкомъ, у Курклевъскои волости на имя Воидвиновъщину'' (30 кастрычніка 1536 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|19к}} P. 254.</ref>; * Вэйдыгер (адзначалася германскае імя Wediger<ref>Heintze A. Die deutschen Familien-Namen, geschichtlich, geographisch, sprachlich. — Halle, 1903. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=brKCAAAAIAAJ&q=Wediger#v=snippet&q=Wediger&f=false S. 259].</ref>): ''Benedykt Wejdygier'' (1800 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=22br&rid=B&search_lastname=Wejdygier&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Odelsk], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; * Вайдгін (адзначалася германскае імя [[Відзігін|Wedigen]]<ref>Kapff R. Deutsche Vornamen: mit den von ihnen abstammenden Geschlechtsnamen sprachlich erläutert. — Nürtingen am Neckar, 1889. S. 88.</ref>): ''Ростово а Мировичы, што небощыкъ Олехно Воидкгиновичъ держалъ'' (22 кастрычніка 1503 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|5к}} P. 369.</ref>; * Вайткун (адзначалася старажытнае германскае імя Widhkun<ref>Mårtensson L. Personnamnen i de medeltida svenska runinskrifterna. — Uppsala, 2024. S. 78.</ref>, Vithkunnus<ref>Lind E. H. Norsk-isländska dopnamn ock fingerade namn från medeltiden. — Uppsala, 1915. S. 1092.</ref>): Іван Вайткун — каталік з ваколіцаў [[Радунь|Радуні]], зьніклы ў [[Першая сусьветная вайна|Першую сусьветную вайну]]<ref>Именной список №3 убитым, раненым и без вести пропавшим нижним чинам. — СПб., 1914. [https://viewer.rsl.ru/rsl01004921911?page=37 С. 38].</ref>; * Вайдзімін: ''купил отец нашъ у Воидимина [[Нань|Ноневича]], а тому Воидимину'' (10 ліпеня 1496 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|6к}} P. 145.</ref>, ''Родъ Войдъминовъ отъ Каплици'' (1567 год)<ref>Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=3Ih5AqeL2iwC&q=%D0%92%D0%BE%D0%B9%D0%B4%D1%8A%D0%BC%D0%B8%D0%BD%D0%BE%D0%B2%D1%8A#v=snippet&q=%D0%92%D0%BE%D0%B9%D0%B4%D1%8A%D0%BC%D0%B8%D0%BD%D0%BE%D0%B2%D1%8A&f=false С. 723].</ref>, ''з роду Воидминов от Каплицы [[Ганус (імя)|Ганусу]] Петьковичу'' (15 верасьня 1568 году)<ref>Jablonskis K. Archyvinės smulkmenos // Praeitis. T. 2. — Kaunas, 1933. P. 415.</ref>; * Вейдмонт: на тэрыторыі цяперашняй [[Летува|Летувы]] фіксавалася прозьвішча Вейдмонт у [[Летувізацыя|летувізаванай форме]]<ref>Lietuvių pavardžių žodynas. T. 2. — Vilnius, 1989. P. 1179.</ref>}}. == Носьбіты == * Добка Войдавіч — [[Тавяны|тавянскі]] баярын, які ўпамінаецца ў [[Попісы войска Вялікага Княства Літоўскага|попісе войска Вялікага Княства Літоўскага]] 1528 году * Войцех Войдавіч — [[Анікшты|анікштаўскі]] баярын, які ўпамінаецца ў попісе войска ВКЛ 1528 году * Броніш Войдавіч — [[Бельск Падляскі|бельскі]] баярын, які ўпамінаецца ў попісе войска ВКЛ 1528 году * Войда — бельскі баярын, які ўпамінаецца ў попісе войска ВКЛ 1528 году * Войда Якубавіч — бельскі баярын, які ўпамінаецца ў попісе войска ВКЛ 1528 году * Якуб Войдавіч — бельскі баярын, які ўпамінаецца ў попісе войска ВКЛ 1528 году * Пётар Войдавіч — бельскі баярын, які ўпамінаецца ў попісе войска ВКЛ 1528 году * Войда Мікалаевіч — бельскі баярын, які ўпамінаецца ў попісе войска ВКЛ 1528 году * Якуб Войдавіч — баярын [[Мельніцкі павет|Мельніцкага павету]] [[Падляскае ваяводзтва (1513—1795)|Падляскага ваяводзтва]], які ўпамінаецца ў попісе войска ВКЛ 1567 году * Ян Макоўскі Войдавіч — баярын Мельніцкага павету, які ўпамінаецца ў попісе войска ВКЛ 1567 году * Юры Войдавіч Макоўскі — баярын Мельніцкага павету, які ўпамінаецца ў попісе войска ВКЛ 1567 году * Марцін Марцінавіч Вайдовіч — [[Расены|расенскі]] [[Зямяне|зямянін]], які ўпамінаецца ў паміж 1589 і 1590 гадамі<ref>Опись документов Виленского центрального архива древних актовых книг. Вып. 2. ― Вильна, 1903. С. 66.</ref> * Лявон Вад — жыхар вёскі [[Пярэжыр]]у (каля [[Ігумен]]у), які ўпамінаецца ў 1701 годзе<ref>Яўген Анішчанка, [http://www.arhisan.com/istochniki/opisaniya/1009-igumen-inventar-1701-g-v-minskom-voevodstve Игумен инвентарь 1701 г. в Минском воеводстве]{{Недаступная спасылка|date=June 2024 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}, Архіў гісторыка Анішчанкі, 17 сакавіка 2018 г.</ref> * Андрэй, Васіль і Фёдар Вайтовічы — [[беларусы]]-праваслаўныя з [[Полацак|Полацку]] на 1912 год<ref>[https://archive.org/details/duma-list-of-vitebsk-gubernia/Duma%20List%20of%20Vitebsk%20Gubernia%20-%201912%20-%20Polotsk%20town%20-%202/page/n1/mode/2up Приложение к № 9 Витебских Губернских Ведомостей, 1 августа 1912 года]. С. 5.</ref> * Еўдакім Войда — праваслаўны зь [[Бельскі павет (Гарадзенская губэрня)|Бельскага павету]], зьніклы ў [[Першая сусьветная вайна|Першую сусьветную вайну]]<ref>Именной список №922 убитым, раненым и без вести пропавшим нижним чинам. — СПб., 1914. [https://viewer.rsl.ru/rsl01004358790?page=31 С. 14751].</ref> * Васіль Вайда — праваслаўны з ваколіцаў [[Беніца|Беніцы]], зьніклы ў [[Першая сусьветная вайна|Першую сусьветную вайну]]<ref>Именной список №502 убитым, раненым и без вести пропавшим нижним чинам. — СПб., 1915. [https://viewer.rsl.ru/rsl01004358796?page=31 С. 8031].</ref> * Аляксандар Вайда (1909—?) — беларус з ваколіцаў [[Плешчаніцы|Плешчаніцаў]], які [[Савецкія рэпрэсіі ў Беларусі|пацярпеў ад уладаў СССР]]<ref>[https://chumakou.com/projects/belarus1937/index3.html Беларусь: жертвы сталинских репрессий], Белорусский «Мемориал»</ref> * Данііл Войда (1913—?) — беларус з ваколіцаў [[Старобін]]а<ref>[https://partizany.by/partisans/232690/ Войда Даниил Арсеньевич], Генеалагічныя базы дадзеных Беларусі</ref> Вайды (Wajda) — прыгонныя зь вёсак [[Алянец|Алянцу]], [[Ардзяя|Ардзяі]], [[Студзянец|Студзянцу]], [[Ялажычы|Ялажычаў]] і [[Дзёхаўка|Дзёхаўкі]] ([[Ашмянскі павет]]), якія ўпамінаюцца ў XIX стагодзьдзі<ref>Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2016. S. 317.</ref><ref>Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2022. S. 173, 183.</ref>. Вайдзевічы — [[Літва|літоўскі]] шляхецкі род<ref>[http://www.nobility.by/families/v/index.shtml Сьпіс шляхецкіх родаў, прозьвішчы якіх пачынаюцца на В], [[Згуртаваньне беларускай шляхты]]</ref>. Вэйды (Weyda) — літоўскі шляхецкі род зь [[Віцебскае ваяводзтва|Віцебскага ваяводзтва]]<ref>Polska encyklopedja szlachecka. T. 12. — Warszawa, 1938. S. 110.</ref>. Вэйтовічы (Weytowicz) — літоўскі шляхецкі род<ref>Polska encyklopedja szlachecka. T. 12. — Warszawa, 1938. S. 112.</ref>. На [[Ваўкавыскі павет|гістарычнай Ваўкавышчыне]] існуе вёска [[Войдзевічы]]. == Заўвагі == {{Заўвагі}} == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} {{Германскія імёны-асновы}} {{Імёны з асновай вайд}} [[Катэгорыя:Мужчынскія імёны]] 09afb9azmao6zl1gukrktnasqi1qshc 0 267749 2685841 2683848 2026-08-21T20:03:25Z ~2026-45913-17 99638 /* Носьбіты */ 2685841 wikitext text/x-wiki {{Імя |імя = Бутвін |лацінка = Butvin |арыгінал = Butwin |вымаўленьне = |мова_паходжаньня = [[Германскія мовы|германскія]] |утварэньне = [[Бота|Buto]] + [[Віна (імя)|Wino]] |варыянт = Ботвін, Буцьвін, Ботвінь, Батвіні |вытворныя = [[Батвін]] |зьвязаныя = Uinebod }} '''Бутвін''' (''Ботвін'', ''Ботвінь'', ''Батвіні'', ''Бацьвін''), '''Буцьвін''' — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча. == Паходжаньне == {{Асноўны артыкул|Імёны ліцьвінаў}} Бутвін або Ботвін (Butwin, Botvin<ref name="SMP-1974-485">Sveriges medeltida personnamn. Hft. 4. — Uppsala, 1974. S. 485.</ref>, Botuini<ref name="Gerchow-1988-385">Gerchow J. Die Gedenküberlieferung der Angelsachsen. — Berlin; New York, 1988. P. 385.</ref>, Botwin<ref>Verdeutschungsbücher des Allgemeinen deutschen sprachvereins. — Berlin, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=J5oOAQAAMAAJ&q=Botwin#v=snippet&q=Botwin&f=false S. 33].</ref>) і Вінібод (Uinebod<ref>Morlet M.-T. Les noms de personne dans les registres de comptes de l’Hôtel-Dieu de Soissons au XVe siècle // L’Onomastique, témoin de l’activité humaine. Actes du Colloque d’onomastique du Creusot (mai/juin 1984). — Paris, 1985. P. 558.</ref>) — імёны [[Германскія мовы|германскага]] паходжаньня<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Butwin#v=snippet&q=Butwin&f=false S. 323, 1609].</ref><ref name="SMP-1974-485"/><ref name="Gerchow-1988-385"/>. [[Двухасноўнае імя|Іменная аснова]] [[Бота|-бут- (-бот-)]] (імёны [[Ліцьвіны|ліцьвінаў]] [[Бутвід]], [[Бутырык (імя)|Бутрык]], [[Вільбут]]; германскія імёны Botvid, Butariks, Willebut) паходзіць ад [[Усходнегерманскія мовы|усходнегерманскага]] but- з значэньнем 'корань, камель' ([[Гепідзкая мова|гепідзкае]] butilo 'камель')<ref>{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 16.</ref> або ад асновы [[Бода|-буд- (-бод-)]]<ref>Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 5: Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego. — Kraków, 1997. S. 21.</ref>, а аснова [[Віна (імя)|-він-]] (імёны ліцьвінаў [[Лютвін|Людвін]], [[Мантывін|Монтвін]], [[Радавін]]; германскія імёны Liuduin, Mondawin, Radowin) — ад [[Гоцкая мова|гоцкага]] wins 'сябар'<ref>{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 17.</ref>. Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: ''чоловеки конюховъ илкговъскихъ на имя… Богдана Бутвиновича'' (12 студзеня 1520 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|25к}} P. 208.</ref>; ''дворанина нашого Ивана Ботъвинъевича'' (5 чэрвеня 1529 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|7к}} P. 471.</ref>; ''бояре наши Вольчаские Яковъ а Романь Ботвиневичи… тыхъ вышей менованыхъ бояръ то есть Ботвиневъ'' (чэрвеня 1560 году)<ref>Акты, издаваемые Виленской Комиссией для разбора древних актов. Т. 24. — Вильна, 1897. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=ulkjAQAAMAAJ&q=%D0%91%D0%BE%D1%82%D0%B2%D0%B8%D0%BD%D0%B5%D0%B2%D0%B8%D1%87%D0%B8#v=snippet&q=%D0%91%D0%BE%D1%82%D0%B2%D0%B8%D0%BD%D0%B5%D0%B2%D0%B8%D1%87%D0%B8&f=false С. 216].</ref>; ''у волости [[Мерач|Меречскои]] сорокъ и чотыри чоловека конюховъ и тяглыхъ людеи илъкговъскихъ… Богдана Бутьвиновича'' (16 лютага 1566 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|44к}} P. 115.</ref>; ''учтивы Сенко Ботвиневичъ'' (7—8 лютага 1579 году)<ref>Акты, издаваемые Виленской комиссией для разбора древних актов. Т. 39. — Вильна, 1915. С. 182.</ref>; ''Еско Сененовичь Ботвиневичь, мещанин [[Магілёў|Могилевский]]'' (22 лютага 1580 году)<ref>Акты, издаваемые Виленской комиссией для разбора древних актов. Т. 39. — Вильна, 1915. С. 523.</ref>; ''Село Кошелево. <…> Федько Ботвиновичъ'' (20 лютага 1640 году)<ref>Акты, относящиеся к истории Западной России. Т. 5. — СПб., 1853. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=32dcAAAAcAAJ&q=%D0%B1%D0%BE%D1%82%D0%B2%D0%B8%D0%BD%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%8A#v=snippet&q=%D0%B1%D0%BE%D1%82%D0%B2%D0%B8%D0%BD%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%8A&f=false С. 59].</ref>; ''урожоный панъ Авдей Ботвині… отъ пана Лукаша Ботвині… пана Яна Ботвиня… пана Яроша Ботвиню'' (12 лютага 1663 году)<ref>Историко-юридические материалы, извлеченные из актовых книг губерний Витебской и Могилевской, хранящихся в Центральном архиве в Витебске. Вып. 17. — Витебск, 1888. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=35hOAQAAMAAJ&q=%D0%91%D0%BE%D1%82%D0%B2%D0%B8%D0%BD%D1%96#v=snippet&q=%D0%91%D0%BE%D1%82%D0%B2%D0%B8%D0%BD%D1%96&f=false С. 190—191].</ref>; ''zemianin j-go krolewskiey msci, woiewodstwa Mscisławskiego j-go msc pan Lukasz Botwini'' (12 траўня 1663 году)<ref>Историко-юридические материалы, извлеченные из актовых книг губерний Витебской и Могилевской, хранящихся в Центральном архиве в Витебске. Вып. 17. — Витебск, 1888. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=35hOAQAAMAAJ&q=Botwini#v=snippet&q=Botwini&f=false С. 206].</ref>; ''земянинъ его кор. млсти, воеводства Мстиславского, панъ Лукашъ Ботвини'' (14 траўня 1663 году)<ref>Историко-юридические материалы, извлеченные из актовых книг губерний Витебской и Могилевской, хранящихся в Центральном архиве в Витебске. Вып. 17. — Витебск, 1888. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=35hOAQAAMAAJ&q=%D0%9B%D1%83%D0%BA%D0%B0%D1%88%D1%8A+%D0%91%D0%BE%D1%82%D0%B2%D0%B8%D0%BD%D0%B8#v=snippet&q=%D0%9B%D1%83%D0%BA%D0%B0%D1%88%D1%8A%20%D0%91%D0%BE%D1%82%D0%B2%D0%B8%D0%BD%D0%B8&f=false С. 208].</ref>; ''na pana Michala Jakubowicza Botwina'' (30 траўня 1680 году)<ref>Историко-юридические материалы, извлеченные из актовых книг губерний Витебской и Могилевской, хранящихся в Центральном архиве в Витебске. Вып. 17. — Витебск, 1888. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=35hOAQAAMAAJ&q=Michala+Botwina#v=snippet&q=Michala%20Botwina&f=false С. 230].</ref>; ''Stefan Bocwinowicz'' (1696 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=S&w=23lt&rid=S&search_lastname=Bocwinowicz&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Wilno śś. Franciszka i Bernarda], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Botwiniszki'' (1744 год)<ref>[https://pawet.net/library/history/city_district/religion/d_1744/diecezja_wile%C5%84ska,_1744.html Diecezja Wileńska, 1744], [[Pawet]], 20 лютага 2011 г.</ref>; ''z dobrami niegdys jmpp… Botwinow'' (10 ліпеня 1749 году)<ref>Памятники православия и русской народности в Западной России в XVII—XVIII вв. Т. 1, ч. 2. — Киев, 1905. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=OxwEAAAAYAAJ&q=Botwinow#v=snippet&q=Botwinow&f=false С. 557].</ref>. == Носьбіты == * [[Ботвін]] ({{†}} 785 або 786) — абат кляштараў у [[Нартумбрыя|Нартумбрыі]], [[Сьвяты]] * Якаў і Раман Батвіневічы — [[Ліцьвіны|літоўскія баяры]], якія ўпамінаюцца ў 1560 годзе * Стас, Агнешка, Сымон, Ян, Дарота, Пётар і Валенці Бацьвіновічы — жыхары вёскі [[Крэва (неадназначнасьць)|Крэва]] ([[Гарадзенскі павет]]), якія ўпамінаюцца ў 1629 годзе<ref>Яўген Анішчанка, [https://web.archive.org/web/20230810230657/http://www.arhisan.com/istochniki/opisaniya/638-mitkovshchina-krevo-zalese-krivlyany-kozlovshchina-inventar Митковщина, Крево, Залесье, Кривляны, Козловщина инвентарь], Архіў гісторыка Анішчанкі, 12 чэрвеня 2016 г.</ref> * Крыштоф Ботвін — жыхар [[Лідзкі павет|Лідзкага павету]] на 1731 год<ref>Анищенко Е. К. Шляхта Лидского повета: Список XVIII ст. — Минск, 2013. С. 254.</ref> * Іван Ботвін — каталік з [[Ваўкавыскі павет (Гарадзенская губэрня)|Ваўкавыскага павету]], паранены ў [[Першая сусьветная вайна|Першую сусьветную вайну]]<ref>Именной список №26 убитым, раненым и без вести пропавшим нижним чинам. — СПб., 1914. [https://viewer.rsl.ru/ru/rsl01004358632?page=87&rotate=0&theme=white С. 407].</ref> * Захар Батвіноўскі (1894—?) — [[беларусы|беларус]] з ваколіцаў [[Амсьціслаў|Амсьціслава]]<ref>[https://partizany.by/partisans/115233/ Ботвиновский Захар Борисович], Генеалагічныя базы дадзеных Беларусі</ref> Бутвіны і Бутвіновічы — [[Літва|літоўскія]] шляхецкія роды<ref>[http://www.nobility.by/families/b/index.shtml Сьпіс шляхецкіх родаў, прозьвішчы якіх пачынаюцца на Б], [[Згуртаваньне беларускай шляхты]]</ref>. У актах [[Вялікае Княства Літоўскае|Вялікага Княства Літоўскага]] ўпаміналіся вёска Ботвінішкі (''Ботвинишки'') у [[Віленскі павет (ВКЛ)|Віленскім павеце]] і каралеўская дзяржава Бутвінішкі (''Бутвинишки'') у [[Троцкае ваяводзтва|Троцкім ваяводзтве]]<ref>Indeks alfabetyczny miejscowości dawnego wielkiego Księstwa Litewskiego: A—K (Abakanowicze — Kujany). Wilno, 1929. S. 38, 53.</ref>. На [[Ашмянскі павет|гістарычнай Ашмяншчыне]] існуюць вёскі [[Боцьвіны]] і [[Бацьвінавічы]], на [[Рэчыцкі павет|гістарычнай Рэчыччыне]] — [[Бацьвінава]], на [[Віленскі павет (ВКЛ)|гістарычнай Віленшчыне]] — [[Батвінішкі]]. == Глядзіце таксама == * [[Бота]] * [[Віна (імя)|Віна]] == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} {{Імёны з асновай бут}} {{Імёны з асновай він}} [[Катэгорыя:Мужчынскія імёны]] 8rfbws55qbl35mp0gzgo094x0r3t64i 0 268898 2685931 2682634 2026-08-22T10:20:17Z ~2026-45880-22 99642 /* Носьбіты */ 2685931 wikitext text/x-wiki {{Імя |імя = Грода |лацінка = Hroda |арыгінал = Hrodo |вымаўленьне = |мова_паходжаньня = [[Германскія мовы|германскія]] |варыянт = Грот, Род, Руд, Рут, Гродзь, Родзь, Роць, Руць |вытворныя = |зьвязаныя = [[Рудзейка]], [[Рудзіла]], [[Родэлін]], [[Родзень]], [[Рудаш]], [[Рудаўт]], [[Гродвіл]], [[Гродгаўд (імя)|Рогаўт]], [[Гродгар (імя)|Рудкір]], [[Рудэр]], [[Родаман]], [[Градзімонт]] <br> [[Герод]], [[Эйруд]], [[Яруд]] }} '''Грода''' (''Гродзь''), '''Грот''', '''Род''' (''Родзь'', ''Роць''), '''Руд''' (''Рут'', ''Руць'') — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча. == Паходжаньне == {{Асноўны артыкул|Імёны ліцьвінаў}} Грода, Рода, Руда або Рута (Hrodo, Roda, Ruodo, Ruta) — імя [[Германскія мовы|германскага]] паходжаньня<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Hrodo%2C+Roda%2C+Ruodo#v=snippet&q=Hrodo%2C%20Roda%2C%20Ruodo&f=false S. 886—887].</ref>. Іменная аснова -грод- (-род-, -руд-) паходзіць ад [[Гоцкая мова|гоцкага]] hroþ 'слава, перамога'<ref>{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 22.</ref>{{Заўвага|Польска-летувіская аўтарка Юстына Вальковяк прызнае за найбольш адэкватнае тлумачэньне іменнай асновы -руд- зь [[Летувіская мова|летувіскай мовы]] ''rùdas'' 'руды'<ref>Walkowiak J. B. Litewskie nazwiska Polaków: słownik etymologiczno-frekwencyjny. — Poznań, 2019. S. 23.</ref> (фіксуецца ў слоўніку [[Канстанцін Шырвід|Канстанціна Шырвіда]]<ref>[http://www.lkz.lt/?zodis=rudas&id=23073350000 rùdas], Lietuvių kalbos žodynas</ref>)}}. Сярод [[Ліцьвіны|ліцьвінаў]] бытавалі імёны [[Рудзейка|Рудзейка (Родзейка, Рудзека, Родзіка, Рудзік)]], [[Рудзіла|Рудзіла (Рудзель, Родзель, Рудаль)]], [[Родэлін]], [[Родзень|Родзень (Рудзень)]], [[Рудаш]], [[Рудаўт|Рудаўт (Рудалт)]], [[Гродвіл|Гродвіл (Родвіл)]], [[Гродгаўд (імя)|Рогаўт]], [[Гродгар (імя)|Рутгер (Рудкір, Рукір)]], [[Рудэр]], [[Градзімонт|Градзімонт (Радмонт)]], [[Герод]], [[Эйруд]], [[Яруд]]. Адзначаліся германскія імёны Ruadicho (Rodicho, Hruodicho, Rudek), Rudila (Rudela, Hrodilo, Ruadalo), Rothelin (Hrodelin), Roden (Rudin, Hrodin), Rudusch, Rudolt (Rudelt, Hrotold), Hrodwil (Rudwill), Rogaudus (Hrodgaud, Rotgaud), Rutger (Rudker, Rucker), Ruder (Hroadhar), Hrodmunt (Rodmundus), Gaerod, Eirodus (Eichrodus), Arodus (Aruth). Этымалягічны слоўнік старапольскіх асабовых імёнаў, выдадзены [[Польская акадэмія навук|Польскай акадэміяй навук]], адзначае гістарычнае бытаваньне ў Польшчы германскіх імёнаў Rode, Rudel (Rudil), Rudelin, Rudbert (Rubert, Robert, Rupert), Rudgierz (Rudeger, Rudiger, Rodeger, Rodger, Roger), Roder (Rother, Ruther, Ruter, Rodir, Rutir), Roland (Rolant, Ruland, Rulant), Rodeman (Rudman), Rudołt (Rotald<ref>Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 7: Suplement. Rozwiązanie licznych zagadek staropolskiej antroponimii. — Kraków, 2002. S. 502.</ref>)<ref>Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 5: Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego. — Kraków, 1997. S. 210.</ref>. Сярод «[[Русіны|рускага роду]]» (руска-бізантыйская ўмова 911 году) бытавалі германскія імёны Рулав (Hroleif, «слава» + «нашчадак»), Руальд (Ruald, «слава» + «валадар») і Руар (Ruar, «слава» + «кап’ё»)<ref>Ларионов В. Е. Этимологический и исторический анализ имен древнерусских послов князей Олега и Игоря // Проблемы социальных и гуманитарных наук. Выпуск. № 2 (23), 2020. С. 152.</ref>. У Чэхіі гістарычна бытавалі германскія імёны Rodvin, Rudolt<ref>Svoboda J. Bemerkungen über alttschechische Personennamen deutscher Herkunft // Onomastica Slavogermanica. III. — Berlin, 1967. S. 37.</ref>. У [[Прусія|Прусіі]] бытавалі імёны ''Rudde'' (1440 год)<ref>Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=RdZD6OjYXgoC&q=Rudde+1440#v=snippet&q=Rudde%201440&f=false S. 84].</ref>, ''Rodele''{{Заўвага|Адзначалася старажытнае германскае імя Rudela<ref name="Fo-1900-887">Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Hrodilo%2C+Rudila%2C+Rudela%2C+Ruadalo#v=snippet&q=Hrodilo%2C%20Rudila%2C%20Rudela%2C%20Ruadalo&f=false S. 887].</ref> (Rodilo<ref>Nègre E. Toponymie générale de la France. Vol. 2. — Genève, 1991. [https://books.google.by/books?id=jbpVLN1tRNoC&pg=PA796&dq=germ+%22Rodilo%22&hl=ru&newbks=1&newbks_redir=0&sa=X&ved=2ahUKEwjU8OGptbCCAxWuS_EDHa-BBCIQ6AF6BAgHEAI#v=onepage&q=germ%20%22Rodilo%22&f=false P. 796].</ref>)}} (1364 год)<ref>Pierson W. Altpreußischer Namenkodex // Zeitschrift für Preußische Geschichte und Landeskunde. — Berlin, 1873. S. 704.</ref>, ''Robuth'' / ''Robutte''{{Заўвага|Адзначалася старажытнае германскае імя Robodo<ref>Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 136.</ref>}} (1387, 1399 і 1400 гады), ''Rodewille''<ref>Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=RdZD6OjYXgoC&q=Robuth+Robutte#v=snippet&q=Robuth%20Robutte&f=false S. 83].</ref>. У 1622 годзе ў [[Каралявец]]кім унівэрсытэце навучаўся ''Hieronymus Rode, Regiomontanus Borussus'', у 1625 годзе — ''Hieronymus Rhode, Regiomontanus Borussus'', у 1631 годзе — ''Albertus Rode, Goldappensis Borussus'', у 1650 годзе — ''Christophorus Rhodemannus{{Заўвага|Адзначалася германскае імя Rodemann<ref name="Fo-1900-911">Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Rodemann#v=snippet&q=Rodemann&f=false S. 911].</ref>}}, Prusso-Regiomontanus''<ref>Die matrikel der Universität Königsberg i. Pr. Bd. 1: Die Immatrikulationen von 1544—1656. — Leipzig, 1910. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=-sZYzw8knMEC&q=Rode#v=snippet&q=Rode&f=false S. 259, 288, 331, 515].</ref>. У Польшчы адзначаецца прозьвішча Рудат (Rudat)<ref>Walkowiak J. B. Litewskie nazwiska Polaków: słownik etymologiczno-frekwencyjny. — Poznań, 2019. S. 276.</ref>{{Заўвага|Адзначалася старажытнае германскае імя Ruodhat (Rodhad)<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Ruodhat+Rodhad#v=snippet&q=Ruodhat%20Rodhad&f=false S. 905].</ref>}}. Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: ''у Маркове три чоловеки: Родевичи два''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|3к}} P. 25.</ref>, ''восемъ чоловековъ, на имя: Родя''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|3к}} P. 33.</ref>, ''Родеви две селци пустые''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|3к}} P. 45.</ref>, ''Родеви дворец, што Жикгимонтъ дал был ему, а шесть чоловеков у [[Васілішкі|Василишъках]] близко его… Банку Пушеннику его село, што Род держалъ''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|3к}} P. 51.</ref> (1440—1492 гады); ''item qatuor homines per nos ipsi io et prefato rectori eiusdem donatos, videlicet… Rodus'' (23 красавіка 1449 году)<ref>{{Літаратура/Дыпляматычны кодэкс Віленскай катэдры і дыяцэзіі|1-1к}} S. 217.</ref>; ''бискуповы люди, товрокгняне… Руть'' (1469—1477 гады)<ref>Ivoška D., Ryčkov A. Brėžiant Vyžuonų ribą: šiaurės rytų Lietuvos XV a. asmenvardžiai ir (ne)pamirštas) kelias // Acta Linguistica Lithuanica. XCI, 2024. P. 37.</ref>; ''[[Даўгерд (імя)|Dawgyrd]] et Olyechno Rodzewicz'' (29 траўня 1479 году)<ref>{{Літаратура/Дыпляматычны кодэкс Віленскай катэдры і дыяцэзіі|1-2к}} S. 368.</ref>; ''[[Дарагічын (Падляскае ваяводзтва)|Дорогичане]]: <…> Кгроту 8 копъ з мыта в [[Берасьце|Берести]]'' (17 сакавіка 1488 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|4к}} P. 64.</ref>; ''Rodz Mychalowicz'' (7 чэрвеня 1492 году)<ref>{{Літаратура/Дыпляматычны кодэкс Віленскай катэдры і дыяцэзіі|1-2к}} S. 443.</ref>; ''чоловека и зъ землею на имя Станька Родевича, а землю Медъкгинову на сеи стороне Немъна въ Кгровжокеме'' (6 жніўня 1493 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|3к}} P. 76.</ref>; ''Joannis Groth'' (6 сьнежня 1497 году)<ref>{{Літаратура/Дыпляматычны кодэкс Віленскай катэдры і дыяцэзіі|1-2к}} S. 523.</ref>; ''ducalis maiestas nobis honorabilem Joannem Groth'' (8 чэрвеня 1498 году)<ref>{{Літаратура/Дыпляматычны кодэкс Віленскай катэдры і дыяцэзіі|1-2к}} S. 533.</ref>; ''князь Янъ Кгротъ плебан сволскии'' (27 сакавіка 1499 году)<ref>{{Літаратура/Дыпляматычны кодэкс Віленскай катэдры і дыяцэзіі|1-2к}} S. 539.</ref>; ''Стецъ Рудевичъ''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 97.</ref>, ''Петръ Родевичъ''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 98.</ref>, ''Петръ Рудевичъ''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 161.</ref>, ''Янъ Родевичъ… Шимко Родевичъ''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 170.</ref> (1528 год); ''бояръ господарыни королевое ее милости [[Абольцы|оболецъкихъ]]… Марътина Ротевичъ'' (6 чэрвеня 1532 году)<ref>{{Літаратура/Беларускі архіў|2к}} С. 89.</ref>; ''Якуб Кгрот'' (1533—1535 гады)<ref>{{Літаратура/Вайсковыя попісы паспалітага рушэньня ВКЛ (2018)|к}} S. 41.</ref>; ''плебану посвольскому, князю Яну Кгроту'' (22 лютага 1537 году)<ref>Pergamentų katalogas. — Vilnius, 1980. P. 165.</ref>; ''люди волости кгекгужинскои… Род Романович'' (1 ліпеня 1542 году)<ref>Istorijos archyvas. T. 1: XVI amžiaus Lietuvos inventoriai. — Kaunas, 1934. P. 16.</ref>; ''Narko a Piecziuk Rodziewiczi… [[Гасьціла|Hosczilo]] a Stasz Rodziewici… Bohdziei, Pawel a Pieczieiko Rodziewici… Jewlass Rodziewicz… Juchno Rodziewicz… Szczepan Rodziewic… Stasz Rodziewicz… Mikolay Rodziewicz… [[Матэла|Mothel]] Rodziewic… Mikolay Rudziewic'' (1558 год)<ref>Писцовая книга Гродненской экономии с прибавлениями, изданная Виленской Комиссией для разбора древних актов. Ч. 1. — Вильна, 1881. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=Hvt6OUpCnNoC&q=Rodziewici#v=snippet&q=Rodziewici&f=false С. 6, 85, 243, 249, 302, 327, 410, 501].</ref>; ''Onthon Rudzicz… Hapon Rudzicz… Marczin Rodziewicz… Misko Chomicz z Rudem'' (1563 год)<ref>Писцовая книга Гродненской экономии с прибавлениями, изданная Виленской Комиссией для разбора древних актов. Ч. 2. — Вильна, 1882. С. 384, 395, 400.</ref>; ''Янъ Кгротъ… Бартошъ Кгрод'' (1565 год)<ref>{{Літаратура/Вайсковыя попісы паспалітага рушэньня ВКЛ (2018)|к}} S. 322.</ref>; ''село Воробьи… Родъ а Гринъ Степановичи'' (1566 год)<ref>Документы Московского архива Министерства юстиции. Т. 1. — М., 1897. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=Mu8ZAAAAYAAJ&q=%D0%A0%D0%BE%D0%B4%D1%8A#v=snippet&q=%D0%A0%D0%BE%D0%B4%D1%8A&f=false С. 248].</ref>; ''Jas Grodziewicz'' (14 ліпеня 1578 году)<ref>Акты, издаваемые Виленской Комиссией для разбора древних актов. Т. 25. — Вильна, 1898. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=IOYDAAAAYAAJ&q=Grodziewicz#v=snippet&q=Grodziewicz&f=false С. 113].</ref>; ''съ п. Яномъ Кгротомъ, судьею земскимъ [[Дарагічын (Падляскае ваяводзтва)|дорогицкимъ]]'' (29 сакавіка 1580 году)<ref>Опись документов Виленского центрального архива древних актовых книг. Вып. 10. ― Вильна, 1913. С. 28.</ref>; ''Жданъ Рудичъ… Есюкъ Рудевичъ… Янъ Руда'' (23 кастрычніка 1597 году)<ref>Акты издаваемые Виленской археографической комиссией. Т. 14. — Вильна, 1887. С. 612—614.</ref>; ''Юрей Петровичъ Рудевичъ'' (30 траўня 1598 году)<ref>Акты издаваемые Виленской археографической комиссией. Т. 14. — Вильна, 1887. С. 621.</ref>; ''Каленій Рудовичъ'' (15 студзеня 1599 году)<ref>Акты издаваемые Виленской археографической комиссией. Т. 14. — Вильна, 1887. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=8cM7AQAAMAAJ&q=%D0%A0%D1%83%D0%B4%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%8A#v=snippet&q=%D0%A0%D1%83%D0%B4%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%8A&f=false С. 625—626].</ref>; ''Adam Rodziewicz… Jurko Rodziewicz'' (1641 год)<ref>Ординация королевских пущ: в лесничествах бывшего Великого Княжества Литовского. — Вильна, 1871. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=jGdcAAAAcAAJ&q=Rodziewicz#v=snippet&q=Rodziewicz&f=false С. 59, 61].</ref>; ''Xdz Jan Rudowicz'' (1675—1677 гады)<ref>Žemaičių vyskupijos vizitacija 1675—1677 m. // Fontes Historiae Lituaniae. Vol. X, 2011. P. 406.</ref>; ''Piotr Rudowicż'' (1687 год)<ref>[https://sources.ruzhany.info/110_26.html «Inwentarz Rużanski. 1687». Аркушы 26 — 30.], НГАБ. Ф. 1928, воп. 1, спр. 207.</ref>; ''pater Casimirus Rodziewicz, pater conventus [[Пінск|Pinscensis]]… pater Mathias Rodziewicz, Olsanis'' (1708 год)<ref>Memoriale Fratrum Minorum Conventualium Vilnensium (1702—1832). — Vilnae, 2020. P. 108.</ref>; ''Vincentius Rodziewicz obiit [[Горадня|Grodnae]]'' (27 студзеня 1742 году)<ref>Memoriale Fratrum Minorum Conventualium Vilnensium (1702—1832). — Vilnae, 2020. P. 130.</ref>; ''Adolf Rutowicz'' (1853 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=S&w=23lt&rid=2236&search_lastname=&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&searchtable=&rpp1=1050&rpp2=50 Bogusławiszki], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>{{Заўвага|Таксама: * Рудан, Родан (адзначалася старажытнае германскае імя Roduna, Rotanna<ref>Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 139.</ref>, пазьнейшае Rodan<ref>Barbé J.-M. Tous les prenoms. — Paris, 1994. P. 419.</ref>): ''Helena Rudanowicz'' (1832 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&w=23lt&rid=A&exac=&search_lastname=Rudanowicz&search_lastname2=&from_date=&to_date= Troki], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>, ''Dymitr Rodan'' (1863 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=S&w=22br&rid=S&search_lastname=Rodan&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Mosarz], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; * Роташт: ''Ротоштъ'' (1528 год)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 72.</ref>; * Рудавін (адзначалася старажытнае германскае імя Rudewin<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Rodowin%2C+Rudewin#v=snippet&q=Rodowin%2C%20Rudewin&f=false S. 198].</ref>): Сьцяпан Рудавін — каталік зь [[Люцынскі павет|Люцынскага павету]], паранены ў [[Першая сусьветная вайна|Першую сусьветную вайну]]<ref>Именной список №119 убитым, раненым и без вести пропавшим нижним чинам. — СПб., 1914. [https://viewer.rsl.ru/rsl01004923178?page=299 С. 1899].</ref>, на [[Пінскі павет|гістарычнай Піншчыне]] існуе вёска [[Рудавін]]; * Рудгайла (адзначалася старажытнае германскае імя Rodigallus<ref>Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 136.</ref>): ''Tadeusz Rudgaylowicz'' (1796 год)<ref>Lebedys J. Lietuvių kalba XVII—XVIII a. viešajame gyvenime. — Vilnius, 1976. P. 181.</ref>; * Руткін (адзначалася старажытнае германскае імя Rutechin<ref name="Fo-1900-887"/>): ''Marianna Rutkin'' (1817 год)<ref>https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&w=22br&rid=A&exac=&search_lastname=Rutkin&search_lastname2=&from_date=&to_date= Grodno św. Franciszka Ksawerego (Fara)], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; * Руткун: ''Marianna Rutkun'' (1819 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=D&w=22br&rid=D&search_lastname=Rutkun&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Brasław], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; * Рудамін, Родамін, Рудмін (адзначалася старажытнае германскае імя [[Родаман|Rodemann]]<ref name="Fo-1900-911"/>): ''Andream Rudomin'' (1527 год)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|224к}} P. 215.</ref>, ''тот Онопрей Алекъсеевичъ Рудоминич'' (24 лістапада 1578 году)<ref>Акты, издаваемые Виленской комиссией для разбора древних актов. Т. 39. — Вильна, 1915. С. 124.</ref>, ''Magdalena Rodomin'' (1758 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=23lt&rid=B&search_lastname=Rodomin&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Traszkuny], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>, ''Antoni Rodomin'' (1836 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=D&w=22br&rid=D&search_lastname=Rodomin&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Różana], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>, ''Іоаннъ Рудминъ'' (1897 год)<ref>Памятная книжка Ковенской губернии на 1898 год. — Ковна, 1897.[https://books.google.by/books?hl=ru&id=0ILZUPv2GpkC&q=%40%D0%A0%D1%83%D0%B4%D0%BC%D0%B8%D0%BD%D1%8A#v=snippet&q=%40%D0%A0%D1%83%D0%B4%D0%BC%D0%B8%D0%BD%D1%8A&f=false С. 159].</ref>, у Польшчы адзначаецца прозьвішча Рудмін (Rudmin)<ref>Smoczyński W. Les Noms de famille polonais d’origine lituanienne // Proceedings of the Thirteenth International Congress of Onomastic Sciences, Cracow, August 21—25, 1978 / edited by Kazimierz Rymut. Vol. 2. — Kraków, 1982. P. 440.</ref>, Ігнаці, Казімер і Станіслаў Рудаміны і Рудольф Рудаміна-Дусяцкі — [[беларусы|беларусы]] з ваколіцаў [[Дзісна|Дзісны]] на 1907 год<ref>Прибавление к № 57 Виленских Губернских Ведомостей, 1907. С. 4, 7.</ref>, Іван Рудаміна (1897—?) — беларус з [[Койданаў|Койданава]], які [[Савецкія рэпрэсіі ў Беларусі|пацярпеў ад уладаў СССР]]<ref>[https://by.openlist.wiki/%D0%A0%D1%83%D0%B4%D0%B0%D0%BC%D1%96%D0%BD%D0%B0_%D0%86%D0%B2%D0%B0%D0%BD_%D0%86%D0%B2%D0%B0%D0%BD%D0%B0%D0%B2%D1%96%D1%87_(1897) Рудаміна Іван Іванавіч (1897)], Адкрыты спіс ахвяраў палітычных рэпрэсій у СССР</ref>; * Сварут: ''люди наши у в Острынском повете… а Сенюту Сворутевича… а Дешка Сворутевича'' (25 студзеня 1516 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|9к}} P. 176.</ref>}}. == Носьбіты == * Род (Родзь) — [[Ліцьвіны|літоўскі баярын]], які атрымаў наданьні ад вялікіх князёў [[Жыгімонт Кейстутавіч|Жыгімонта Кейстутавіча]] і [[Казімер Ягайлавіч|Казімера]] * Пётар Родзевіч — [[ваўкавыск]]і баярын, які ўпамінаецца ў [[Попісы войска Вялікага Княства Літоўскага|попісе войска Вялікага Княства Літоўскага]] 1528 году * Ян і Шымка Родзевічы — [[Крожы|крожаўскія]] баяры, якія ўпамінаюцца ў попісе войска ВКЛ 1528 году * Лаўрын Гродзь — баярын [[Радунь|Радунскага]] староства, які ўпамінаецца ў 1765 годзе<ref>[[Леанід Лаўрэш]], [https://pawet.net/genealogy/003/01/%D1%96%D0%BD%D0%B2%D0%B5%D0%BD%D1%82%D0%B0%D1%80_%D1%80%D0%B0%D0%B4%D1%83%D0%BD%D1%81%D0%BA%D0%B0%D0%B3%D0%B0_%D1%81%D1%82%D0%B0%D1%80%D0%BE%D1%81%D1%82%D0%B2%D0%B0_%D1%8F%D0%B2%D0%BF_%D1%8E%D0%B7%D0%B0%D1%84%D0%B0_%D1%96_%D0%B0%D0%BD%D0%BD%D1%8B_%D0%B7_%D0%BF%D0%B0%D1%86%D0%B5%D1%8F%D1%9E_%D1%82%D1%8B%D1%88%D0%BA%D0%B5%D0%B2%D1%96%D1%87%D0%B0%D1%9E.html Інвентар Радунскага староства ЯВП Юзафа і Анны з Пацеяў Тышкевічаў], [[Pawet.net]], 4 жніўня 2017 г.</ref> * Сымон Гродзь — жыхар [[Плюсы|Плюскага]] староства, які ўпамінаецца ў 1789 годзе<ref>Яўген Анішчанка, [https://web.archive.org/web/20230805194309/http://www.arhisan.com/istochniki/opisaniya/1162-plyusy-starostvo-inventar-1789-g Плюсы староство инвентарь 1789 г.], Архіў гісторыка Анішчанкі, 28 кастрычніка 2018 г.</ref> * Іван Радзевіч (Родзевіч) — жыхар [[Смаленск]]у на 1906 год<ref>[https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Smolensk_1906_StateDumaVoters.pdf Смоленские Губернские Ведомости, 28 ноября 1906 года]. С. 4.</ref> * Альфонс, Восіп і Каятан Радзевічы (Родзевічы) — [[беларусы]] з ваколіцаў [[Вялейка|Вялейкі]] на 1912 год<ref>Прибавление к № 61 Виленских Губернских Ведомостей, 1912. С. 4.</ref> * Адам і Канстантын Радзевічы («''Родзевичъ''») — беларусы з ваколіцаў [[Сьвянцяны|Сьвянцянаў]] на 1912 год<ref>Прибавление к № 61 Виленских Губернских Ведомостей, 1912. С. 40.</ref> * Франц Радзевіч (Родзевіч) — беларус-каталік з [[Полацак|Полацку]] на 1912 год<ref>[https://archive.org/details/duma-list-of-vitebsk-gubernia/Duma%20List%20of%20Vitebsk%20Gubernia%20-%201912%20-%20Polotsk%20town%20-%202/page/n1/mode/2up Приложение к № 9 Витебских Губернских Ведомостей, 1 августа 1912 года]. С. 19.</ref> * Юлія Гродзь (1889—?) — беларуска зь [[Вільня|Вільні]], якая [[Савецкія рэпрэсіі ў Беларусі|пацярпела ад уладаў СССР]]<ref>[https://chumakou.com/projects/belarus1937/index4.html Беларусь: жертвы сталинских репрессий], нига памяти Красноярского края</ref> * Часлаў Родзевіч (1889—1942) — беларускі грамадзкі і культурны дзяяч, пэдагог і навуковец<ref>[[Уладзімер Ляхоўскі|Ляхоўскі Ў.]] Ад гоманаўцаў да гайсакоў. Чыннасць беларускіх маладзёвых арганізацый у 2-й палове ХІХ ст. — 1-й палове ХХ ст. (да 1939 г.). — Смаленск, 2015. С. 463.</ref> * Андрэй Радзевіч (Родзевіч; 1894—?) — беларус з ваколіцаў [[Ліда|Ліды]], які пацярпеў ад уладаў СССР<ref name="Memaryjal">[https://chumakou.com/projects/belarus1937/index17.html Беларусь: жертвы сталинских репрессий], Белорусский «Мемориал»</ref> * [[Леапольд Родзевіч]] (1893—1938) — беларускі драматург, празаік, публіцыст і паэт * Іван Рудзь (1902—?) — беларус з ваколіцаў [[Радашкавічы|Радашкавічаў]], які пацярпеў ад уладаў СССР<ref name="Memaryjal"/> * Антор Родзіч (1905—?) — беларус з ваколіцаў [[Пінск]]у, які пацярпеў ад уладаў СССР<ref name="Memaryjal"/> * Давыд Рудзіч (1907—?) — беларус з ваколіцаў [[Берасьце|Берасьця]], які пацярпеў ад уладаў СССР<ref name="Memaryjal"/> * Міхал Рута (1908—1938) — беларус з [[Асьвея|Асьвеі]], забіты ўладамі СССР<ref name="Memaryjal"/> * Яўгеньня Крыстына Рутовіч (1913—?) — беларуска з [[Шаўлі|Шаўляў]], якая пацярпела ад уладаў СССР<ref name="Memaryjal"/> * Станіслаў Радовіч (1923—?) — беларус з [[Паставы|Паставаў]], які пацярпеў ад уладаў СССР<ref name="Memaryjal"/> * Соф’я Рудовіч (1921—?) — беларуска з ваколіцаў [[Менск]]у, якая пацярпела ад уладай СССР<ref>[[Леанід Маракоў|Маракоў Л.]] Рэпрэсаваныя медыцынскія і ветэрынарныя работнікі Беларусі. 1920—1960. — {{Менск (Мінск)}}, 2010. С. 506.</ref> * [[Станіслаў Рудовіч]] ({{нар.}} 1959) — беларускі гісторык Радзевічы (Rodziewicz) — прыгонныя з засьценку [[Старадуб’е|Старадуб’я]] (каля [[Сьвір (мястэчка)|Сьвіру]]), вёсак [[Бялкоўшчына|Бялкоўшчыны]] ([[Ашмянскі павет]]), [[Пештавяны|Пештавянаў]], [[Вердакеме|Вердакемя]] і [[Агрыпішкі|Агрыпішкаў]] ([[Троцкі павет]]), ваколіцаў [[Ганусішкі|Ганусішкаў]], якія ўпамінаюцца ў XIX стагодзьдзі<ref>Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2022. S. 51, 57, 327, 329, 396, 398, 426.</ref>. Роды (Rodo), Родзі (Rodź), Радзевічы-Білевічы (Rodziewicz-Bilewicz) і Радзевічы (Rodziewicz, Rodzewicz) гербаў [[Ястрабец (герб)|Ястрабец]], [[Лук (герб)|Лук]], [[Падкова (герб)|Падкова]], [[Рудніца (герб)|Рудніца]] і [[Тарнава]] — [[Літва|літоўскія]] шляхецкія роды зь [[Вільня|Вільні]] і [[Віленскі павет (ВКЛ)|Віленскага павету]]<ref>Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2016. S. 745—746.</ref>. Ратовічы (Rotowicz) — літоўскі шляхецкі род зь Віленскага павету<ref>Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2016. S. 752.</ref>. Роды (Rod) і Радзевічы (Rodziewicz) гербу Ястрабец — літоўскія шляхецкія роды з [[Троцкі павет|Троцкага павету]]<ref>Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2022. S. 391.</ref>. Рудовічы (Rudowicz) гербаў [[Агеньчык]] і [[Любіч (герб)|Любіч]] — літоўскія шляхецкія роды<ref>Polska encyklopedja szlachecka. T. 10. — Warszawa, 1938. S. 306.</ref>. Рудзевічы (Rudziewicz) гербу [[Тарнава]] — літоўскі шляхецкі род<ref>Polska encyklopedja szlachecka. T. 10. — Warszawa, 1938. S. 307.</ref>. Радовіч (Rodowicz), Радзевіч (Rodzewicz, Rodziewicz), Родзіч (Rodzicz), Рудовіч (Rudowicz), Рудзевіч (Rudzewicz, Rudziewicz) і Рутовіч (Rutowicz) — прозьвішчы, зафіксаваныя ў XIX стагодзьдзі ў ваколіцах [[Сувалкі|Сувалкаў]]<ref>Professor Jerzy Wisniewski, [https://web.archive.org/web/20250111095809/http://www.mem.net.pl/stg/family_names.htm List of the XIXth century Suvalki region family names], Suwalki Genealogical Society</ref>. На [[Ашмянскі павет|гістарычнай Ашмяншчыне]] існуе вёска [[Рудэўшчына]], на [[Ваўкавыскі павет|гістарычнай Ваўкавышчыне]] — [[Родзішкі]], у [[Прусія|гістарычнай Прусіі]] — [[Рудаў]]. Назву [[Родзевічы]] маюць вёскі на гістарычных Ашмяншчыне, [[Лідзкі павет|Лідчыне]] і [[Менскі павет|Меншчыне]], назву [[Рудзевічы]] — на гістарычных Ашмяншчыне, Ваўкавышчыне і Меншчыне, назву [[Родзеўшчына]] — на гістарычных [[Браслаўскі павет|Браслаўшчыне]] і Ашмяншчыне, назву [[Рудзеўшчына]] — на гістарычных Ашмяншчыне і Меншчыне, назву [[Рудзішкі (неадназначнасьць)|Рудзішкі]] — на гістарычных Ашмяншчыне і [[Віленскі павет (ВКЛ)|Віленшчыне]]. == Заўвагі == {{Заўвагі}} == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} {{Германскія імёны-асновы}} {{Імёны з асновай грод}} [[Катэгорыя:Мужчынскія імёны]] rx15prvcgkfrt1erg5rehjnfxjlw6f0 0 270503 2685820 2683195 2026-08-21T19:08:44Z ~2026-45913-17 99638 2685820 wikitext text/x-wiki {{Імя |імя = Прышмонт |лацінка = Pryšmont |арыгінал = Prosmund |вымаўленьне = |мова_паходжаньня = [[Германскія мовы|германскія]] |утварэньне = [[Прош|Prosch]] + [[Мунд|Mund]] |варыянт = Прашмунт, Прэшмунт, Прышымунд, Прышымонд, Прысмонт, Прысмант, Прызмант, Прышмант, Прыжмант |вытворныя = |зьвязаныя = }} '''Прышмонт''' — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча '''Пры́шмант''' (''Прашмунт'', ''Прэшмунт'', ''Прышымунд'', ''Прысмонт'', ''Прысмант'', ''Прызмант''). == Паходжаньне == {{Асноўны артыкул|Імёны ліцьвінаў}} Бросмунд або Просмунд (Brosmundus, Prosmund<ref>Debes H. J. Føroya søga 3. Frá kongligum einahandli til embætisveldi. — Tórshavn, 2000. [https://books.google.by/books?id=cFWZjQ55q9IC&pg=PA278&dq=%22prosmund%22&hl=ru&newbks=1&newbks_redir=0&sa=X&ved=2ahUKEwjT0d_HmNn_AhUKKewKHYiUBz44MhDoAXoECAwQAg#v=onepage&q=%22prosmund%22&f=false S. 278].</ref><ref>Tarnovius T. J. Ferøers beskrifvelser. — København, 1950. [https://books.google.by/books?id=JVzHAAAAIAAJ&q=%22prosmund%22&dq=%22prosmund%22&hl=ru&newbks=1&newbks_redir=0&sa=X&ved=2ahUKEwjT0d_HmNn_AhUKKewKHYiUBz44MhDoAXoECAYQAg S. 49].</ref>) — імя [[Германскія мовы|германскага]] паходжаньня<ref>Bruckner W. Die Sprache der Langobarden. — Strassburg, 1895. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=pOwSOFBgFfQC&q=Brosmundus#v=snippet&q=Brosmundus&f=false S. 239].</ref>. [[Двухасноўнае імя|Іменная аснова]] [[Прош|прэз- (проз-, прош-)]] (імя [[Ліцьвіны|ліцьвінаў]] [[Прэзгінт]]; германскія імёны Prezila, Prezzold) паходзіць ад старагерманскага proz 'каштоўнасьць, шляхетнае каменьне'<ref name="Dajlida-2019-18">{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 18.</ref>, а аснова [[Мунд|-мунд- (-мунт-, -монт-)]] (імёны ліцьвінаў [[Мантыгерд (імя)|Монтгерд]], [[Валімонт]], [[Жыгімонт]]; германскія імёны Mundgerd, Walmont, Sigimunt) — ад германскага *mundô 'рука, абарона, крэўнасьць'<ref>Kremer D. Die Germanischen Personennamen in Katalonien // Estudis romànics. Nr. 14, 1972. S. 180.</ref> або [[Гоцкая мова|гоцкага]] munds 'моц розуму, імкненьне', mundrs 'гарлівы, палкі'<ref name="Dajlida-2019-18"/>. Такім парадкам, імя Прышмонт азначае «каштоўны палкасьцю»<ref>{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 24.</ref>. Германскі характар [[Ліцьвіны|літоўскіх]] імёнаў з асновай -монт- (-мант-) — як і запазычаньне самой асновы з германскіх моваў — сьцьвердзілі францускі лінгвіст-[[Германістыка|германіст]] [[Раймонд Шмітляйн]]<ref>Schmittlein R. Toponymes finnois et germaniques en Lituanie // Revue internationale d’onomastique. Nr. 2, 1948. P. 102.</ref> і амэрыканскі лінгвіст [[Альфрэд Зэн]]<ref>Senn A. Zur Bildung litauischer Gewässernamen // Annali. Sezione Slava. Istituto Universitario Orientale di Napoli. 2 (1959). P. 46.</ref>. Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: ''Пришъмонту'' (1432 год<ref>Saviščevas E. Polityka nadań wielkich książąt litewskich na Żmudzi w pierwszej połowie XV wieku // Prace historyczne 141, z. 2 (2014). P. 503.</ref>, XVI ст.)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|225к}} P. 50.</ref>; ''бояре [[Астрына|остринскии]] Станко а Ивашко Пришминтовичи <…> у бояр остринских у Станка Пришмонтовича и в его сынов у Богдана, а в Юрья, а в Лаврина, а в Мартина'' (28 лютага 1516 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|9к}} P. 236.</ref>; ''люди Ясвоинское волости, на йме: Мартин Марковичъ з братомъ своимъ Щепаномъ Опришмонтовичы'' (сьнежань 1534 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|227к}} P. 152.</ref>; ''бояромъ нашымъ волости [[Эйшышкі|Еишыское]]… Прышмонътомъ'' (27 чэрвеня 1558 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|37к}} P. 244.</ref>; ''Pryszymund. Matthias Pryszymond'' (1658 год)<ref>Wijuk Kojalowicz A. Sacer nomenclator familiarum et stemmatum Magni Ducatus Lituaniae et provinciarum ad eum pertinentium. — Vilnius, 2015. P. 502.</ref>; ''Michał Pryszmont'' (1708 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=22br&rid=B&search_lastname=Pryszmont&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Różana], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''[[Алькенікі|Olkinicis]] R. P. Iosephus Pryzmont'' (1710 год)<ref>Memoriale Fratrum Minorum Conventualium Vilnensium (1702—1832). — Vilnae, 2020. P. 67.</ref>; ''Pan Jan Pryzmont'' (1717 год)<ref>Taryfa Podymnego Powiatu Lidzkiego 1717 rok / Opracował Ł. Majtka. — Na podstawie dokumentów z Narodowego Archiwum Historycznego Białorusi w Mińsku (sygnatura 1767-1-226). — 2025. S. 27.</ref>; ''[[Дабрагост|Dobrogost]] Pryżmont'' (26 кастрычніка 1736 году)<ref>Акты издаваемые Виленской археографической комиссией. Т. 7. Акты Городненского гродского суда. — Вильна, 1874. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=L9gDAAAAYAAJ&q=Pry%C5%BCmont#v=snippet&q=Pry%C5%BCmont&f=false С. 302].</ref>; ''pan Ludwik Gimbut Przyszmąt'' (5 кастрычніка 1765 году)<ref>Акты издаваемые Виленской археографической комиссией. Т. 7. Акты Городненского гродского суда. — Вильна, 1874. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=L9gDAAAAYAAJ&q=Przyszm%C4%85t#v=snippet&q=Przyszm%C4%85t&f=false С. 408].</ref>; ''Ludwik Przyszmąt-Chorzelski'' (26 жніўня 1766 году)<ref>Акты издаваемые Виленской археографической комиссией. Т. 7. Акты Городненского гродского суда. — Вильна, 1874. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=L9gDAAAAYAAJ&q=Chorzelski#v=snippet&q=Chorzelski&f=false С. 357].</ref>; ''JP. Dyonizy Pryszmontt'' (1775 год)<ref>[https://narodowa.pl/exhibits/taryfy-podymnego-i-czopowego-powiatu-lidzkiego-z-1775-roku/ Taryfy Podymnego i Czopowego Powiatu Lidzkiego 1775 rok] / Opracował Łukasz Majtka. — Na podstawie dokumentów z Narodowego Archiwum Historycznego Białorusi w Mińsku (sygnatura 1767-1-228). — Narodowa.pl</ref>; ''Józef Pryszmontt'' (1784 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=23lt&rid=B&search_lastname=Pryszmontt&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Bolsie], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Matheum Priszmont'' (25 лістапада 1794 году)<ref>[https://mosedispromemoria.mozello.lt/o---p/ O—P], Mosėdžio miestelio ir aplinkinių kaimų senųjų gyventojų romos katalikų bažnyčios santuokos metrikų nuorašai</ref>; ''Marianna Pryzmont'' (1801 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=S&w=10pl&rid=S&search_lastname=Pryzmont&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&rpp1=&ordertable= Rajgród], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Judyta Priszmontt'' (1807 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=23lt&rid=B&search_lastname=Priszmontt&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Bolsie], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Mikkel Prieszmunth'' (1808 год)<ref>[https://ofb.genealogy.net/famreport.php?ofb=memelland&ID=I408850&lang=de Mikkel PRIESZMUNTH], Verein für Computergenealogie e.V. (CompGen)</ref>; ''Michał Praszmunt'' (1923 год)<ref>[https://zbioryspoleczne.pl/dokumenty/PL_2183_001_002_045_1295 Praszmunt Michał, zm. 21.XI.1923, II], Centrum Archiwistyki Społecznej</ref>. == Носьбіты == * Прышмонт — [[Ліцьвіны|літоўскі баярын]], які атрымаў ад вялікага князя [[Жыгімонт Кейстутавіч|Жыгімонта Кейстутавіча]] чалавека ў Медніцкай воласьці ([[Жамойць]]) * Адам, Антон, Ёсіф, Лаўрын, Міхал, Пётар, Тамаш, Франц, Якуб і Ян Прысманты (Прысмонты) — шляхцічы [[Лідзкі павет|Лідзкага павету]] XVIII стагодзьдзя<ref>Анищенко Е. К. Шляхта Лидского повета: Список XVIII ст. — Минск, 2013. С. 143—144.</ref> * Андрэй, Міхал і Ян Прысмонты — шляхцічы з ваколіцаў [[Эйшышкі|Эйшышкаў]] на 1765 год<ref>Анищенко Е. К. Шляхта Лидского повета: Список XVIII ст. — Минск, 2013. С. 217.</ref> * Казімер Прышмант — каталік з ваколіцаў [[Эйшышкі|Эйшышкаў]], зьніклы ў [[Першая сусьветная вайна|Першую сусьветную вайну]]<ref>Именной список №59 убитым, раненым и без вести пропавшим нижним чинам. — СПб., 1914. [https://viewer.rsl.ru/rsl01004923154?page=298 С. 940].</ref> * Ганна Прашмунт — жыхарка вёскі [[Дварчаны (Лынтупскі сельсавет)|Дварчанаў]]<ref>Касаткіна Ф. [https://web.archive.org/web/20241112195022/https://www.postawy.by/2023/09/proekt-pk-vjosachka-prodolzhaetsya-sledujushhaya-ostanovka-derevnya-dvorchany/ Пад буслінымі крыламі], Пастаўскі край, 25 верасьня 2023 г.</ref> Прышманты (Pryszmont) гербаў [[Лебедзь (герб)|Лебедзь]], [[Пабог]] і [[Равіч (герб)|Равіч]] — [[Літва|літоўскія]] шляхецкія роды зь [[Вільня|Вільні]], [[Ашмянскі павет|Ашмянскага]], [[Лідзкі павет|Лідзкага]]<ref>Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2016. S. 166, 328, 725.</ref> і [[Троцкі павет|Троцкага]] паветаў<ref>Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2022. S. 385.</ref>. [[Гінібут|Гімбуты]]-Прышманты — літоўскі шляхецкі род<ref>[http://www.nobility.by/families/p/index.shtml Сьпіс шляхецкіх родаў, прозьвішчы якіх пачынаюцца на П], [[Згуртаваньне беларускай шляхты]]</ref>. На тэрыторыі цяперашняй [[Летува|Летувы]] фіксавалася прозьвішча Прашмант, Прашмунт і Прошмунт у [[Летувізацыя|летувізаваных формах]]<ref>Lietuvių pavardžių žodynas. T. 2. — Vilnius, 1989. P. 506, 517.</ref>. У [[Эйшышкі|Эйшыскай]] парафіі існавалі [[Ваколіца (тып паселішча)|ваколіца]] Прышманты (Pryszmonty)<ref>[https://genealogia.lt/pdfs/Parafia%20ejszyska.pdf Parafia ejszyska w 1843 r.], Genealogia Wileńszczyzny</ref>. У былым [[Жамойцкае староства|Жамойцкім старостве]] існуе вёска [[Прышманты]]. == Глядзіце таксама == * [[Прос Мунд]] == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} == Літаратура == * {{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)}} {{Імёны з асновай прэз}} {{Імёны з асновай мунд}} [[Катэгорыя:Мужчынскія імёны]] gerb49rwk7sdsqfhqd92rqg32lk9s5x 2685830 2685820 2026-08-21T19:20:26Z ~2026-45913-17 99638 2685830 wikitext text/x-wiki {{Імя |імя = Прышмонт |лацінка = Pryšmont |арыгінал = Prosmund |вымаўленьне = |мова_паходжаньня = [[Германскія мовы|германскія]] |утварэньне = [[Прош|Prosch]] + [[Мунд|Mund]] |варыянт = Прашмунт, Прэшмунт, Прышымунд, Прышымонд, Прысмонт, Прызмонт, Прысмант, Прызмант, Прышмант, Прыжмант |вытворныя = |зьвязаныя = }} '''Прышмонт''' — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча '''Пры́шмант''' (''Прашмунт'', ''Прэшмунт'', ''Прышымунд'', ''Прысмонт'', ''Прызмонт'', ''Прысмант'', ''Прызмант''). == Паходжаньне == {{Асноўны артыкул|Імёны ліцьвінаў}} Бросмунд або Просмунд (Brosmundus, Prosmund<ref>Debes H. J. Føroya søga 3. Frá kongligum einahandli til embætisveldi. — Tórshavn, 2000. [https://books.google.by/books?id=cFWZjQ55q9IC&pg=PA278&dq=%22prosmund%22&hl=ru&newbks=1&newbks_redir=0&sa=X&ved=2ahUKEwjT0d_HmNn_AhUKKewKHYiUBz44MhDoAXoECAwQAg#v=onepage&q=%22prosmund%22&f=false S. 278].</ref><ref>Tarnovius T. J. Ferøers beskrifvelser. — København, 1950. [https://books.google.by/books?id=JVzHAAAAIAAJ&q=%22prosmund%22&dq=%22prosmund%22&hl=ru&newbks=1&newbks_redir=0&sa=X&ved=2ahUKEwjT0d_HmNn_AhUKKewKHYiUBz44MhDoAXoECAYQAg S. 49].</ref>) — імя [[Германскія мовы|германскага]] паходжаньня<ref>Bruckner W. Die Sprache der Langobarden. — Strassburg, 1895. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=pOwSOFBgFfQC&q=Brosmundus#v=snippet&q=Brosmundus&f=false S. 239].</ref>. [[Двухасноўнае імя|Іменная аснова]] [[Прош|прэз- (проз-, прош-)]] (імя [[Ліцьвіны|ліцьвінаў]] [[Прэзгінт]]; германскія імёны Prezila, Prezzold) паходзіць ад старагерманскага proz 'каштоўнасьць, шляхетнае каменьне'<ref name="Dajlida-2019-18">{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 18.</ref>, а аснова [[Мунд|-мунд- (-мунт-, -монт-)]] (імёны ліцьвінаў [[Мантыгерд (імя)|Монтгерд]], [[Валімонт]], [[Жыгімонт]]; германскія імёны Mundgerd, Walmont, Sigimunt) — ад германскага *mundô 'рука, абарона, крэўнасьць'<ref>Kremer D. Die Germanischen Personennamen in Katalonien // Estudis romànics. Nr. 14, 1972. S. 180.</ref> або [[Гоцкая мова|гоцкага]] munds 'моц розуму, імкненьне', mundrs 'гарлівы, палкі'<ref name="Dajlida-2019-18"/>. Такім парадкам, імя Прышмонт азначае «каштоўны палкасьцю»<ref>{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 24.</ref>. Германскі характар [[Ліцьвіны|літоўскіх]] імёнаў з асновай -монт- (-мант-) — як і запазычаньне самой асновы з германскіх моваў — сьцьвердзілі францускі лінгвіст-[[Германістыка|германіст]] [[Раймонд Шмітляйн]]<ref>Schmittlein R. Toponymes finnois et germaniques en Lituanie // Revue internationale d’onomastique. Nr. 2, 1948. P. 102.</ref> і амэрыканскі лінгвіст [[Альфрэд Зэн]]<ref>Senn A. Zur Bildung litauischer Gewässernamen // Annali. Sezione Slava. Istituto Universitario Orientale di Napoli. 2 (1959). P. 46.</ref>. Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: ''Пришъмонту'' (1432 год<ref>Saviščevas E. Polityka nadań wielkich książąt litewskich na Żmudzi w pierwszej połowie XV wieku // Prace historyczne 141, z. 2 (2014). P. 503.</ref>, XVI ст.)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|225к}} P. 50.</ref>; ''бояре [[Астрына|остринскии]] Станко а Ивашко Пришминтовичи <…> у бояр остринских у Станка Пришмонтовича и в его сынов у Богдана, а в Юрья, а в Лаврина, а в Мартина'' (28 лютага 1516 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|9к}} P. 236.</ref>; ''люди Ясвоинское волости, на йме: Мартин Марковичъ з братомъ своимъ Щепаномъ Опришмонтовичы'' (сьнежань 1534 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|227к}} P. 152.</ref>; ''бояромъ нашымъ волости [[Эйшышкі|Еишыское]]… Прышмонътомъ'' (27 чэрвеня 1558 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|37к}} P. 244.</ref>; ''Pryszymund. Matthias Pryszymond'' (1658 год)<ref>Wijuk Kojalowicz A. Sacer nomenclator familiarum et stemmatum Magni Ducatus Lituaniae et provinciarum ad eum pertinentium. — Vilnius, 2015. P. 502.</ref>; ''Michał Pryszmont'' (1708 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=22br&rid=B&search_lastname=Pryszmont&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Różana], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''[[Алькенікі|Olkinicis]] R. P. Iosephus Pryzmont'' (1710 год)<ref>Memoriale Fratrum Minorum Conventualium Vilnensium (1702—1832). — Vilnae, 2020. P. 67.</ref>; ''Pan Jan Pryzmont'' (1717 год)<ref>Taryfa Podymnego Powiatu Lidzkiego 1717 rok / Opracował Ł. Majtka. — Na podstawie dokumentów z Narodowego Archiwum Historycznego Białorusi w Mińsku (sygnatura 1767-1-226). — 2025. S. 27.</ref>; ''[[Дабрагост|Dobrogost]] Pryżmont'' (26 кастрычніка 1736 году)<ref>Акты издаваемые Виленской археографической комиссией. Т. 7. Акты Городненского гродского суда. — Вильна, 1874. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=L9gDAAAAYAAJ&q=Pry%C5%BCmont#v=snippet&q=Pry%C5%BCmont&f=false С. 302].</ref>; ''pan Ludwik Gimbut Przyszmąt'' (5 кастрычніка 1765 году)<ref>Акты издаваемые Виленской археографической комиссией. Т. 7. Акты Городненского гродского суда. — Вильна, 1874. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=L9gDAAAAYAAJ&q=Przyszm%C4%85t#v=snippet&q=Przyszm%C4%85t&f=false С. 408].</ref>; ''Ludwik Przyszmąt-Chorzelski'' (26 жніўня 1766 году)<ref>Акты издаваемые Виленской археографической комиссией. Т. 7. Акты Городненского гродского суда. — Вильна, 1874. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=L9gDAAAAYAAJ&q=Chorzelski#v=snippet&q=Chorzelski&f=false С. 357].</ref>; ''JP. Dyonizy Pryszmontt'' (1775 год)<ref>[https://narodowa.pl/exhibits/taryfy-podymnego-i-czopowego-powiatu-lidzkiego-z-1775-roku/ Taryfy Podymnego i Czopowego Powiatu Lidzkiego 1775 rok] / Opracował Łukasz Majtka. — Na podstawie dokumentów z Narodowego Archiwum Historycznego Białorusi w Mińsku (sygnatura 1767-1-228). — Narodowa.pl</ref>; ''Józef Pryszmontt'' (1784 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=23lt&rid=B&search_lastname=Pryszmontt&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Bolsie], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Matheum Priszmont'' (25 лістапада 1794 году)<ref>[https://mosedispromemoria.mozello.lt/o---p/ O—P], Mosėdžio miestelio ir aplinkinių kaimų senųjų gyventojų romos katalikų bažnyčios santuokos metrikų nuorašai</ref>; ''Marianna Pryzmont'' (1801 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=S&w=10pl&rid=S&search_lastname=Pryzmont&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&rpp1=&ordertable= Rajgród], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Judyta Priszmontt'' (1807 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=23lt&rid=B&search_lastname=Priszmontt&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Bolsie], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Mikkel Prieszmunth'' (1808 год)<ref>[https://ofb.genealogy.net/famreport.php?ofb=memelland&ID=I408850&lang=de Mikkel PRIESZMUNTH], Verein für Computergenealogie e.V. (CompGen)</ref>; ''Michał Praszmunt'' (1923 год)<ref>[https://zbioryspoleczne.pl/dokumenty/PL_2183_001_002_045_1295 Praszmunt Michał, zm. 21.XI.1923, II], Centrum Archiwistyki Społecznej</ref>. == Носьбіты == * Прышмонт — [[Ліцьвіны|літоўскі баярын]], які атрымаў ад вялікага князя [[Жыгімонт Кейстутавіч|Жыгімонта Кейстутавіча]] чалавека ў Медніцкай воласьці ([[Жамойць]]) * Адам, Антон, Ёсіф, Лаўрын, Міхал, Пётар, Тамаш, Франц, Якуб і Ян Прысманты (Прысмонты) — шляхцічы [[Лідзкі павет|Лідзкага павету]] XVIII стагодзьдзя<ref>Анищенко Е. К. Шляхта Лидского повета: Список XVIII ст. — Минск, 2013. С. 143—144.</ref> * Андрэй, Міхал і Ян Прысмонты — шляхцічы з ваколіцаў [[Эйшышкі|Эйшышкаў]] на 1765 год<ref>Анищенко Е. К. Шляхта Лидского повета: Список XVIII ст. — Минск, 2013. С. 217.</ref> * Мацей Прызмонт — ваколічны шляхціч з [[Вайдагі|Вайдагаў]] на 1775 год<ref>Анищенко Е. К. Шляхта Лидского повета: Список XVIII ст. — Минск, 2013. С. 226.</ref> * Казімер Прышмант — каталік з ваколіцаў [[Эйшышкі|Эйшышкаў]], зьніклы ў [[Першая сусьветная вайна|Першую сусьветную вайну]]<ref>Именной список №59 убитым, раненым и без вести пропавшим нижним чинам. — СПб., 1914. [https://viewer.rsl.ru/rsl01004923154?page=298 С. 940].</ref> * Ганна Прашмунт — жыхарка вёскі [[Дварчаны (Лынтупскі сельсавет)|Дварчанаў]]<ref>Касаткіна Ф. [https://web.archive.org/web/20241112195022/https://www.postawy.by/2023/09/proekt-pk-vjosachka-prodolzhaetsya-sledujushhaya-ostanovka-derevnya-dvorchany/ Пад буслінымі крыламі], Пастаўскі край, 25 верасьня 2023 г.</ref> Прышманты (Pryszmont) гербаў [[Лебедзь (герб)|Лебедзь]], [[Пабог]] і [[Равіч (герб)|Равіч]] — [[Літва|літоўскія]] шляхецкія роды зь [[Вільня|Вільні]], [[Ашмянскі павет|Ашмянскага]], [[Лідзкі павет|Лідзкага]]<ref>Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2016. S. 166, 328, 725.</ref> і [[Троцкі павет|Троцкага]] паветаў<ref>Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2022. S. 385.</ref>. [[Гінібут|Гімбуты]]-Прышманты — літоўскі шляхецкі род<ref>[http://www.nobility.by/families/p/index.shtml Сьпіс шляхецкіх родаў, прозьвішчы якіх пачынаюцца на П], [[Згуртаваньне беларускай шляхты]]</ref>. На тэрыторыі цяперашняй [[Летува|Летувы]] фіксавалася прозьвішча Прашмант, Прашмунт і Прошмунт у [[Летувізацыя|летувізаваных формах]]<ref>Lietuvių pavardžių žodynas. T. 2. — Vilnius, 1989. P. 506, 517.</ref>. У [[Эйшышкі|Эйшыскай]] парафіі існавалі [[Ваколіца (тып паселішча)|ваколіца]] Прышманты (Pryszmonty)<ref>[https://genealogia.lt/pdfs/Parafia%20ejszyska.pdf Parafia ejszyska w 1843 r.], Genealogia Wileńszczyzny</ref>. У былым [[Жамойцкае староства|Жамойцкім старостве]] існуе вёска [[Прышманты]]. == Глядзіце таксама == * [[Прос Мунд]] == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} == Літаратура == * {{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)}} {{Імёны з асновай прэз}} {{Імёны з асновай мунд}} [[Катэгорыя:Мужчынскія імёны]] h2akxnylw7l5odty71jhv0qxl7mtanc 0 270556 2685834 2685744 2026-08-21T19:29:00Z ~2026-45913-17 99638 /* Параўнальная табліца з германскімі адпаведнікамі */ 2685834 wikitext text/x-wiki '''Імёны старажытных ліцьвінаў''' (''літвінаў'', ''ліцьвіноў'') — засьведчаныя ў пісьмовых крыніцах [[Асабовае імя|асабовыя імёны]] тытульнага [[народ]]у [[Вялікае Княства Літоўскае|Вялікага Княства Літоўскага]] — [[Ліцьвіны|ліцьвінаў]]. == Германскія імёны == === Паходжаньне === [[Файл:Žygimont Kiejstutavič. Жыгімонт Кейстутавіч (1434, 1897).jpg|значак|Маестатная пячаць [[Жыгімонт Кейстутавіч|Жыгімонта Кейстутавіча]] з [[Гатычнае пісьмо|гатычным]] надпісам на [[Лацінская мова|лаціне]]: + s(igillum) + maiestatis + incliti + principis + d(omi)ni + '''sigismu(n)di''' + dei gracia + magni ducis lithwanie + russe''<ref>Gumowski M. Pieczecie Ksiazat Litewskich // Ateneum Wilenskie. Z. 3—4, 1930. S. 725.</ref>]] Даўнюю традыцыю атаясамліваньня мясцовых [[Беларуская мова|літоўскіх (беларускіх)]] формаў зь іх [[Германскія мовы|германскімі]] адпаведнікамі засьведчыла напісаньне імя [[Жыгімонт Люксэмбурскі|Жыгімонта Люксэмбурскага]] ў выкананым на загад [[Сьпіс польскіх манархаў|караля]] і [[Сьпіс вялікіх князёў літоўскіх|вялікага князя]] [[Казімер Ягелончык|Казімера Ягайлавіча]] кірылічным надпісе ў Сьвятакрыскай капліцы [[Вавэль|Кракаўскага каралеўскага замка]] (1471 год): «''…з пакаленьня Цэсарскага продка пранайясьнейшага '''[[Жыгімонт]]а''' Пана земь Ракускай, Чэскай, і Вугорскай''»<ref>{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 213.</ref><ref>Дашкевич Н. П. Заметки по истории Литовско-Русского государства. — Киев, 1885. С. 108.</ref>{{Заўвага|Таксама паводле [[Хроніка літоўская і жамойцкая|Хронікі літоўскай і жамойцкай]], «''за прозьбаю кроля [[Сьвятая Рымская імпэрыя|рымскага]] Жыгімонта''»<ref>ПСРЛ. Т. 32. — М., 1975. С. 81.</ref>}}. Тым часам яшчэ вялікі князь [[Жыгімонт Кейстутавіч]] (1365—1440) ва ўласных [[Лацінская мова|лацінамоўных]] дакумэнтах азначаў сябе германскім імём [[Жыгімонт|Sigismundus]]<ref>{{Літаратура/Дыпляматычны кодэкс Віленскай катэдры і дыяцэзіі|1-1к}} S. 144, 153, 164.</ref>. Гэтае ж імя пасьлядоўна ўжывалі ў лацінамоўных дакумэнтах вялікія князі з дынастыі [[Ягайлавічы|Ягайлавічаў]] — [[Жыгімонт Стары]] і [[Жыгімонт Аўгуст]]. [[Файл:Vitaŭt Vialiki. Вітаўт Вялікі (XVIII).jpg|значак|Партрэт вялікага князя [[Вітаўт]]а ({{мова-la|Vitoldus|скарочана}}) зь [[Берасьце|Берасьця]]]] На тоеснасьць імя [[Вітаўт (імя)|Вітаўт]] з германскім імём ''Witold'' (''Witolt''), вядомым за шмат гадоў да зьяўленьня літоўскага вялікага князя, а таксама на сьведчаньне атаясамліваньня гэтых імёнаў — адпаведную германскаму імю [[Лацінская мова|лацінізацыю]] імя Вітаўта (''Witoldus'') — зьвяртае ўвагу польскі лінгвіст {{Артыкул у іншым разьдзеле|Юзэф Рэчэк||d|Q104416045}}. Ён жа зазначае, што германскія імёны на ''-old'' (або ''-аld'') бытавалі ў Польшчы яшчэ ў XIII—XIV стагодзьдзях<ref>Acta Baltico-Slavica. Nr. 8. — Warszawa, 1973. S. 211.</ref>. Тым часам сярод паноў [[Малдаўскае княства|Малдаўскага княства]] пашырылася імя ''Витолтъ'' (цалкам адпаведнае германскаму ''Witolt''), якое прыйшло ў Малдову не зь Вялікага Княства Літоўскага. Прытым гэтая форма імя ў малдаўскім пісьменстве адзначаецца раней за яе зьяўленьне ва ўкраінскім пісьмовых крыніцах<ref>Юркенас Ю. О появлении сочетания al вместо дифтонга au в литовских древних личных именах // Kalbotyra. Vol. XV, 1967. С. 55.</ref>. Гісторык [[Павал Урбан]] у сваёй кнізе «Старажытныя ліцьвіны» зьвяртае ўвагу на тое, што прускі храніст [[Віганд Марбурскі]] пісаў пра герцага Альгерда з [[Гогенштайн (Турынгія)|Гогенштайну]]{{Заўвага|{{мова-la|«Algardus comes de Hoensteyn»|скарочана}}<ref>Scriptores rerum Prussicarum. Bd. 2. — Leipzig, 1863. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=OsvtAAAAIAAJ&q=Algardus#v=snippet&q=Algardus&f=false S. 645].</ref>}}, тым часам пра аднаго з каралёў [[Ангельшчына|Ангельшчыны]] Альгерда{{Заўвага|''Allegart''}} VIII стагодзьдзя пісаў аўтар хронікі Ўсходняй [[Фрызія|Фрызіі]]<ref>{{Літаратура/Старажытныя ліцьвіны|1к}} С. 47.</ref>. Спэцыяліст у галіне [[Анамастыка|анамастыкі]] {{Артыкул у іншым разьдзеле|Аляксандра Суперанская||ru|Суперанская, Александра Васильевна}} тлумачыць імя [[Альгерд (імя)|Альгерд]] з германскіх моваў<ref>Суперанская А. В. Словарь русских личных имён: Сравнение. Происхождение. Написание. — М.: Айрис-пресс, 2005. С. 168.</ref>, такое ж тлумачэньне даецца ў беларускім «Слоўніку асабовых уласных імёнаў», выдадзеным у 2011 годзе<ref>{{Літаратура/Слоўнік асабовых уласных імёнаў (2011)|к}} С. 22.</ref>. Павал Урбан таксама зьвяртае ўвагу на тое, што аўтар хронікі Ўсходняй Фрызіі пад 1422 годам упамінае Любарта з [[Шмаленбург]]у{{Заўвага|''Lubbert tho Schmalenbrugge''<ref>Veteris aevi analecta, seu vetera monumenta. T. 4. — Hagae-Comitum, 1738. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=hAc0N4Of65EC&q=Lubbert+tho+Schmalenbrugge#v=snippet&q=Lubbert%20tho%20Schmalenbrugge&f=false P. 214].</ref>}}, а пад 1417 годам — іншага Любарта зь [[Мюнстэр (Вэстфалія)|Мюнстэру]]. Апроч таго, па 1328 годзе магістар Любарт Бол дзеіў у адной зь філіяў [[Тэўтонскі ордэн|Тэўтонскага ордэну]], што месьцілася ў месьце [[Утрэхт (горад)|Утрэхце]] ([[Нідэрлянды]]). Германскае паходжаньне імя [[Любарт (імя)|Любарт (''Lubart'', ''Lubard'', ''Lubert'')]] сьцьвяржаецца ў этымалягічным слоўніку старапольскіх асабовых імёнаў, выдадзеным [[Польская акадэмія навук|Польскай акадэміяй навук]]<ref>Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 5: Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego. — Kraków, 1997. S. 159.</ref>. Тое, што ліцьвіны былі «''аднаго народу''» з [[Готы|готамі]] і [[Гепіды|гепідамі]], «''на што імёны іх князёў і каралёў ясна паказваюць''», адзначаў [[Мацей Стрыйкоўскі]] ў сваёй [[Хроніка польская, літоўская, жамойцкая і ўсёй Русі|Хроніцы польскай, літоўскай, жамойцкай і ўсёй Русі]]. Ён падаваў [[Усходнегерманскія мовы|усходнегерманскія]] імёны і імёны ліцьвінаў у іх германскіх формах (''[[Альгімонт|Algimunt]]'', ''[[Германт|Germunt]]'', ''[[Рамант|Romunt]]'', ''[[Нарымонт (імя)|Narimunt]]'', ''[[Даўмонт (імя)|Dowmunt]]'', ''[[Скірмант|Skirmunt]]''), у тым ліку літоўскае імя ''Rodiswid'' і гепідзкае ''Rodiswida''{{Заўвага|Апроч таго, Мацей Стрыкоўскія падаваў такія вядомыя за яго часам імёны ліцьвінаў, як ''Videswid'' (адзначалася старажытнае германскае імя ''Wytsuit''<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=%40Wytsuit#v=snippet&q=%40Wytsuit&f=false S. 1573].</ref>), ''Moriwid'' (адзначалася германскае імя ''Marvid''<ref>Stemshaug O. Norsk Personnamnleksikon. — Oslo, 1982. S. 181.</ref>), ''Gyligin'' (адзначалася германскае імя ''Giligin''<ref>Sveriges medeltida personnamn. Hft. 7. — Uppsala, 1981. S. 228.</ref>), ''Aligin'' (адзначалася старажытнае германскае імя ''Alikin''<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Alikin#v=snippet&q=Alikin&f=false S. 80].</ref>)}}<ref>Kronika polska, litewska, żmódzka i wszystkiej Rusi Maciejá Stryjkowskiego. T. 1. — Warszawa, 1846. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=vUghAQAAMAAJ&q=co+i+imiona+i+nazwiska+ich+xi%C4%85%C5%BC%C4%85t+i+kr%C3%B3l%C3%B3w+ja%C5%9Bnie+ukazuj%C4%85+#v=snippet&q=co%20i%20imiona%20i%20nazwiska%20ich%20xi%C4%85%C5%BC%C4%85t%20i%20kr%C3%B3l%C3%B3w%20ja%C5%9Bnie%20ukazuj%C4%85&f=false S. 47].</ref>. На тоеснасьць імёнаў ліцьвінаў зь імёнамі [[Германцы|германцаў]] ([[герулы|герулаў]] і [[Лянгабарды|лянгабардаў]]) таксама зьвяртаў увагу [[Альбэрт Каяловіч]] у выдадзенай у 1650 годзе лацінамоўнай «Гісторыі Літвы»{{Заўвага|{{мова-la|«Quis enim Zivibundum, Algimundum, Narimundum audiens, non facile cogitet Herulum quempiam aut Longobardum nominari? Haec porro nomina Litvaniae principum sunt»|скарочана}}<ref>Historiae Litvanae. — Dantisci, 1650. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=FVsVAAAAQAAJ&q=Herulum+Longobardum+nominari#v=snippet&q=Herulum%20Longobardum%20nominari&f=false P. 7].</ref>}}. У гэтай жа працы ён упамінае [[Сьвінтарог (імя)|Сьвінтарога]] «''in campo Swintoroha''», у імі якога ўжывае неўласьцівае для [[Летувіская мова|летувіскай мовы]] [[Г|фрыкатыўнае ''г (h)'']], а іншыя імёны ліцьвінаў пасьлядоўна падае ў іх германскіх формах — [[Альгерд (імя)|''Olgerdus'']], [[Вітаўт (імя)|''Vitoldus'']], [[Гаштольд (імя)|''Gastoldus'']], [[Рымант|''Rimundus'']], [[Германт|''Germundus'']], ''Sigismundus'' і г. д. На вялікае падабенства імёнаў ліцьвінаў зь імёнамі германцаў (готаў) таксама зьвяртаў увагу {{Артыкул у іншым разьдзеле|Эварыст Андрэй Курапатніцкі||pl|Ewaryst Andrzej Kuropatnicki}} ў выдадзеным у 1789 годзе гербоўніку [[Карона Каралеўства Польскага|Каралеўства Польскага]] і Вялікага Княства Літоўскага{{Заўвага|{{мова-pl|«…bo wiadomo, że Gottowie z Gettami jeden narod, a dla viekszego dowodu jedneż prawie imiona Gottskie i Litewskie przytaczam Narymund, Doumund, Algimund, Pisimond, Germond, te są stare tey prowincyi nazwiska Gottskim podobne: Torysmond, Trasimond, Hunimond, Zygmont, i moc innych»|скарочана}}<ref>Wiadomość o kleynocie szlacheckim oraz herbach domów szlacheckich w Koronie Polskiey i Wielkim Ziestwie Litewskim. — Warszawa, 1789. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=PV5mAAAAMAAJ&q=nazwi%C5%BFka+Gott%C5%BFkim+podobne#v=snippet&q=nazwi%C5%BFka%20Gott%C5%BFkim%20podobne&f=false S. 30].</ref>}}. [[Гоцкая мова|Гоцкае]] паходжаньне імёнаў ліцьвінаў сьцьвярджаў прафэсар [[Тарту|Дэрпцкага]] ўнівэрсытэту {{Артыкул у іншым разьдзеле|Канстантын Грэвінк||ru|Гревингк, Константин Иванович}} з спасылкай на нямецкага лінгвіста {{Артыкул у іншым разьдзеле|Леа Маер|Леа Маера|de|Leo Meyer (Sprachforscher)}}<ref> Über heidnische Gräber Russisch Litauens und einiger benachbarter Gegenden, insbesondere Lettlands und Weissrusslands / von C. Grewingk. — Dorpat, 1870. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=HDdQF4Sj-moC&q=meyer%20Gothischen#v=snippet&q=meyer%20Gothischen&f=false S. 91—93]</ref>. На германскі характар імёнаў ліцьвінаў і меркаванае германскае паходжаньне валадароў Літвы (падобна [[Нарманская тэорыя|валадарам Русі]]) зьвяртаў увагу дацкі гісторык {{Артыкул у іншым разьдзеле|Фрэдэрык Шырн||da|Frederik Schiern}}{{Заўвага|{{мова-da|«Hos de gamle litauiske Fyrster og Stormænd træffer man Navne som Gastold, Gedigold, Ringold, Rumbold, Witold, Dovmund, Narimund, Olgimund, Rimund, Skirmund, Skomund, Widimund, og maaskee kan det antages, at de herskende Slægter i Litauen havde været af germansk Oprindelse, som jo de varægiske Slægter, der grundede deres Herredømme i Rusland, vides at have stammet fra Skandinavien»|скарочана}}}}<ref>Schiern F. Nyere historiske Studier. — Kjøbenhavn, 1879. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=ySQob1hXWuwC&q=Skirmund#v=snippet&q=Skirmund&f=false S. 356].</ref>. Германскае ([[Паўночнагерманскія мовы|паўночнагерманскае]]) паходжаньне шэрагу літоўскіх шляхецкіх прозьвішчаў (у тым ліку на [[Жамойць|Жамойці]]) сьцьвярджалася ў артыкулах «Жамойць» [[Усеагульная энцыкляпэдыя Самуэля Аргельбранда|Усеагульнай энцыкляпэдыі Самуэля Аргельбранда]] (1868 год){{Заўвага|{{мова-pl|«[[Эйсімонт|Ejsmont]], [[Даўмонт (імя)|Dowmunt]], [[Манігерд|Mongird]], [[Нарвід|Norwid]], [[Мастаўт|Misztolt]], [[Даўконт|Dowkont]], [[Мільвід|Milwid]], [[Контаўт (імя)|Kontowt]], [[Даўгерд (імя)|Dowgird]], [[Гінтаўт|Gintowt]], [[Мільмонт|Milimont]], są to nazwiska skandynawskie»|скарочана}}<ref>Encyklopedyja powszechna. T. 28. — Warszawa, 1868. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=UMpLAQAAIAAJ&q=Gintowt+%2C+Milimont+nazwiska+skandynawskie#v=snippet&q=Gintowt%20%2C%20Milimont%20nazwiska%20skandynawskie&f=false S. 975].</ref>}} і «Літва» [[Геаграфічны слоўнік Каралеўства Польскага і іншых славянскіх краёў|Геаграфічнага слоўніка Каралеўства Польскага і іншых славянскіх краёў]] (1884 год){{Заўвага|{{мова-pl|«Ślady najazdu skandynawskiego pozostały do dziś na Żmudzi w podaniach i nazwie skandynawskiego brzmienia szlacheckich rodzin, np. Misztolt, Dowgird, Norwid, Dowkont i t. p.»|скарочана}}<ref>{{Літаратура/Геаграфічны слоўнік Каралеўства Польскага|5к}} [http://dir.icm.edu.pl/pl/Slownik_geograficzny/Tom_V/330 S. 330].</ref>}}{{Заўвага|Апроч таго, у ліцьвінаў бытавалі германскія імёны, якія раней адзначаліся ў [[Русіны|рускіх князёў і баяраў]]: [[Алег|Ольг (Алег)]], [[Аскольд (імя)|Яскольд (Аскольд)]], [[Ясмант|Ясмант (Асмунд)]], [[Уладзімер|Валадзімер]], [[Валадар|Валтар (Валадар)]], [[Гедзень]], [[Глеб]], [[Дзір]], [[Івар]], [[Ігар]], [[Лют]], [[Улеб]], [[Якун]] ды іншыя. Увогуле, яшчэ ў 1865 годзе датычна вялікіх князёў літоўскіх (Ягайлы і Вітаўта) адзначаўся неўласьцівы жамойтам «''касмапалітычны характар [[Нарманская тэорыя|нарманскіх]] князёў — прыбылых у Літву''»<ref>Соколов Н. И. Святая Жмудь // Вестник Западной России. Т. 2, 1865. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=9aAZAAAAYAAJ&q=%40%D0%BD%D0%BE%D1%80%D0%BC%D0%B0%D0%BD%D0%BD%D1%81%D0%BA%D0%B8%D1%85%D1%8A#v=snippet&q=%40%D0%BD%D0%BE%D1%80%D0%BC%D0%B0%D0%BD%D0%BD%D1%81%D0%BA%D0%B8%D1%85%D1%8A&f=false С. 226].</ref>}}. Высунутыя ў рэчышчы [[Летувізацыя|палітыкі летувізацыі]] тлумачэньні імёнаў ліцьвінаў зь летувіскай мовы цьвёрда адпрэчваў народжаны на [[Віленскае ваяводзтва|Віленшчыне]] лінгвіст [[Уладзіслаў Юргевіч]] (1818—1898), які азначыў іх як «''кур’ёзныя''»<ref>Юргевич В. Опыт объяснения имён литовских князей // Чтения в императорском обществе истории и древностей российских. Кн. 3. — М., 1883. С. 28.</ref>. Для народжанага на [[Берасьцейскі павет|Берасьцейшчыне]] гісторыка [[Юзэф Эдвард Пузына|Юзэфа Эдварда Пузыны]] (1878—1949), які паходзіў з старажытнага княскага роду [[Пузыны|Пузынаў]], не выклікала сумневаў германскае (паўночнагерманскае) паходжаньне цэлага шэрагу імёнаў ліцьвінаў. Ён жа крытыкаваў прыпісваньне тым імёнам [[Балтыйскія мовы|балтыйскага]] паходжаньня{{Заўвага|{{мова-pl|«Dla mnie nie ulega wątpliwości, że cały szereg imion litewskich został prawie żywcem przejęty z języków skandynawskich. Do takich imion zaliczam w pierwszym rzędzie następująae: Olgierd <nowiki>=</nowiki> Algard, Lingweni <nowiki>=</nowiki> Langewin, Witold ~ Witowt <nowiki>=</nowiki> Withoud, Wojszwil <nowiki>=</nowiki> Wajswiltis <nowiki>=</nowiki> Wissewalde <nowiki>=</nowiki> Wsiewołod, wreszcie, nasz Budiwid <nowiki>=</nowiki> Putuwer <nowiki>=</nowiki> Butywidas <nowiki>=</nowiki> Budwietis <nowiki>=</nowiki> Botwid. <…> Nadto uważam za pochodne z języków skandynawskich imiona kończące się na wil względnie wiłaś, jak Dawiłas, Gintwiłas, Gerdwiłas, Radziwiłas etc. lub na mont (mantas) jak Narymont, Jamont, Skomont, Dowmont etc. Te ostatnie wydają mi się kształtowane według germańskiego wzoru jak Edmund, Egmont, Zygmunt. Przypisywanie tym imionom pochodzenia rdzennie bałtyckiego wydaje mi się bezcelowem naciąganiem rzeczywistości»|скарочана}}<ref>Puzyna J. Sukcesorowie Trojdena // Ateneum Wileńskie. Z. 1, 1938. S. 14—15.</ref>}}. Тое, што імёны літоўскіх князёў і баяраў мелі паўночнагерманскае, а не жамойцкае паходжаньне, адзначаў народжаны і выхаваны на [[Ашмянскі павет|Ашмяншчыне]] дзяржаўны дзяяч [[Сярэдняя Літва|Сярэдняй Літвы]] генэрал [[Люцыян Жалігоўскі]]<ref>Żeligowski L. Zapomniane prawdy. — Londyn, 1943. S. 23—25.</ref>. Францускі лінгвіст-[[Германістыка|германіст]] [[Раймонд Шмітляйн]] (1904—1974), які ў 1934—1938 гадох выкладаў ва [[Унівэрсытэт Вітаўта Вялікага|ўнівэрсытэце Вітаўта Вялікага]] ў [[Коўна|Коўне]], у сваім дакладзе<ref>Notes de toponymie lituanienne, dans Actes et Mémoires du premier Congrès International de Toponymie et d’ Anthroponymie. — Paris, 1938. P. 221.</ref> на Першым Міжнародным кангрэсе тапанімікі і антрапанімікі ў Парыжы (1938 год) зазначыў, што «''нават сёньня амаль усе літоўскія шляхецкія імёны маюць гоцкае паходжаньне''»{{Заўвага|{{мова-fr|«Aujourd’hui encore, la presque totalité des noms de noblesse lituaniens sont d’origine gotique»|скарочана}}}}<ref>Schmittlein R. Voies et impasses de la toponymie lituanienne // Revue internationale d’onomastique. Nr. 2, 1958. P. 126.</ref>. На падставе ўласных шматгадовых дасьледаваньнях ён прыйшоў да высновы, што многія літоўскія ўласныя імёны альбо будуюцца паводле германскіх, альбо ёсьць запазычанымі з германскіх<ref>Юркенас Ю. Проблема отражения так называемых «древнеевропейских» элементов в антропонимии // Kalbotyra. № 33 (2), 1981. С. 28.</ref>. У 1948 годзе Раймонд Шмітляйн падкрэсьліваў, што [[Гіпотэза|гіпатэтычныя]] [[Балтыйскія мовы|балтыйскія]] этымалёгіі, якія з канца XIX стагодзьдзя распрацоўвалі пэўныя аўтары (у тым ліку [[Казімер Буга]] і [[Райнгольд Траўтман]]) ня маюць ніякай навуковай вартасьці{{Заўвага|{{мова-fr|«Tout ce qui a été dit depuis cinquante ans à ce sujet par Bezzenberger, Gerullis, Trautmann, Būga et Salys est absolument dénué de valeur»|скарочана}}}}<ref>Schmittlein R. Toponymes finnois et germaniques en Lituanie // Revue internationale d’onomastique. Nr. 2, 1948. P. 103.</ref>. Пераканаўчасьць пададзенай Раймондам Шмітляйнам аргумэнтацыі наконт літоўскіх імёнаў з [[Двухасноўнае імя|асновай]] ''-монт-'' ([[Жыгімонт]] ды іншыя) засьведчыў амэрыканскі лінгвіст [[Альфрэд Зэн]]<ref>Senn A. Zur Bildung litauischer Gewässernamen // Annali. Sezione Slava. Istituto Universitario Orientale di Napoli. 2 (1959). P. 46.</ref>. Па працяглым маўчаньні зь летувіскага боку<ref>Vanagas A. Raymond Schmittlein, Les noms d’eau de la Lituanie // Baltistica. Nr. 1, 1966. С. 97—98.</ref>, у 1966 годзе на старонках летувіскага савецкага часопісу «Baltistica» зьявілася рэцэнзія летувіскага савецкага тапаніміста [[Аляксандрас Ванагас|Аляксандраса Ванагаса]]<ref>Vanagas A. Raymond Schmittlein, Les noms d’eau de la Lituanie // Baltistica. Nr. 1, 1966. С. 97—102.</ref> з рэзкай крытыкай гэтых высноваў і наступнай заявай: «''што да повязі літоўскай антрапаніміі з германскай, то трэба падкрэсьліць складанасьць гэтага пытаньня''». Аднак прытым Ванагас мусіў быў прызнаць, што «''падабенства паміж некаторымі найбольш старажытнымі літоўскімі і германскімі антрапонімамі сапраўды існуе''»<ref>Юркенас Ю. Проблема отражения так называемых «древнеевропейских» элементов в антропонимии // Kalbotyra. № 33 (2), 1981. С. 28—29.</ref>. У 1989 годзе навуковая супольнасьць Летувы фактычна прызнала, што сэнс складаных імёнаў сярэднявечнай літоўскай шляхты цяжка патлумачыць з пункту гледжаньня летувіскай мовы<ref>Литва. Краткая энциклопедия. — Вильнюс, 1989. С. 121.</ref>{{Заўвага|У адпаведным выданьні (энцыкляпэдыя «Литва») гэта тлумачылася тым, што г.зв. «старажытныя летувіскія» двухасноўныя імёны (у адрозьнасьць ад аналягічных [[Славянскія мовы|славянскіх]]) нібы гістарычна страцілі сваю [[сэмантыка|сэмантыку]], тым часам летувіская мова (якую параўноўваюць з [[санскрыт]]ам і [[Старажытнагрэцкая мова|старажытнагрэцкай мовай]]) лічыцца адной з найбольш архаічных моваў, бо яна ў найбольшай ступені захавала асаблівасьці [[праіндаэўрапейская мова|праіндаэўрапейскай мовы]]<ref>[[Уладзімер Сьвяжынскі|Свяжынскі У.]] Літоўская мова // {{Літаратура/ЭВКЛ|2к}} С. 208.</ref>}}. Летувіскі эміграцыйны лінгвіст {{Артыкул у іншым разьдзеле|Ёзас Юркенас||lt|Juozas Jurkėnas}} у сваёй манаграфіі, выдадзенай у 2003 годзе, спасылаецца на дасьледаваньні Раймонда Шмітляйна і прызнае наяўнасьць вялікай колькасьці падобных адзінак у старажытнай літоўскай («''балтыйскай''») і германскай антрапаніміі, а таксама зазначае: «''мабыць, падабенства пералічаных адзінак у большасьці выпадкаў ня ёсьць толькі фармальным''» і што «''выпадковае падабенства вялікай колькасьці адзінак такой даўжыні ўяўляецца малаімаверным''»<ref>Юркенас Ю. Основы балтийской и славянской антропонимики. — Вильнюс, 2003. С. 38, 132, 164.</ref>{{Заўвага|Ёзас Юркенас тлумачыць гэта альбо вынікам агульнага параджальнага працэсу, альбо вынікам узаемнага ўплыву «балтыйскіх» і германскіх антрапанімічных радоў<ref>Юркенас Ю. Основы балтийской и славянской антропонимики. — Вильнюс, 2003. С. 108.</ref>. Аднак ён не падае хоць-якіх гістарычных сьведчаньняў або іншых аргумэнтаў на карысьць гіпатэтычнага ўплыву «старажытных балтаў» на старажытных германцаў}} ([[Гаўдземунда (імя)|Гаўдземунда]] — ''Gaudemund'', [[Вільгейда]] — ''Williheid'', [[Скірмант|Скірмунт]] — ''Sciremunt'', [[Таўцігерд|Тэўтыгерд]] — ''Teutgerdis'', [[Таўтвід]] — ''Teutwidis'', [[Румбольд]] — ''Rumbold'', [[Германт]] — ''Germont'', [[Валімонт]] — ''Walmont'', [[Мантыгерд (імя)|Мундыгерд]] — ''Mundgerd'', [[Монтвіл|Мунтвіл]] — ''Muntwil'', [[Талімонт (імя)|Талімунт]] — ''Talamund'', [[Эйсімонт|Эйсмунт]] — ''Eismund'', [[Саргоўд]] — ''Saregaud'', [[Відзігайла]] — ''Widigail'', [[Бірыбольд]] — ''Beribald'', [[Вісігерд (імя)|Вісігерд]] — ''Visigerd'', [[Вільгерд]] — ''Vilgerd'', [[Керстэн|Керстын]] — ''Kerstin'', [[Гендрута]] — ''Genedrudis'', [[Мантывін|Монтвін]] — ''Mondawin'', [[Відзімонт (імя)|Відзімонт]] — ''Widimunt'', [[Вілімонт]] — ''Willimunt'', [[Гаштольд (імя)|Гаштольд]] — ''Gastold'', [[Нартаўт|Нарталт]] — ''Nartolt'', [[Бартаўт|Барталт]] — ''Bartolt'' ды іншыя). Тое, што вялікая колькасьць германскіх адпаведнікаў не дазваляе лічыць такія супаданьні выпадковасьцю, Юркенас адзначыў яшчэ ў 1976 годзе<ref>Юркенас Ю. Балтийские антропоосновы LIAUB-, DAG-, GUD- // Повідомлення Української ономастичної комісії. Вип. 15. — Київ: Наукова думка, 1976. [https://books.google.by/books?id=HYM-AQAAIAAJ&q=%22+%D0%982+)+%D1%81%D0%B2%D0%B8%D0%B4%D0%B5%D1%82%D0%B5%D0%BB%D1%8C%D1%81%D1%82%D0%B2%D1%83%D0%B5%D1%82+%D0%BE+%D0%BD%D0%B0%D0%BB%D0%B8%D1%87%D0%B8%D0%B8+%D0%B2%D0%B5%D1%81%D1%8C%D0%BC%D0%B0+%22&dq=%22+%D0%982+)+%D1%81%D0%B2%D0%B8%D0%B4%D0%B5%D1%82%D0%B5%D0%BB%D1%8C%D1%81%D1%82%D0%B2%D1%83%D0%B5%D1%82+%D0%BE+%D0%BD%D0%B0%D0%BB%D0%B8%D1%87%D0%B8%D0%B8+%D0%B2%D0%B5%D1%81%D1%8C%D0%BC%D0%B0+%22&hl=ru&newbks=1&newbks_redir=0&sa=X&ved=2ahUKEwjHv4aks6OGAxX06wIHHWurCu0Q6AF6BAgHEAI С. 8].</ref>. Спэцыяліст у галіне анамастыкі [[Ігар Капылоў]] зьвяртае ўвагу на тое, што навуковая супольнасьць не прымае летувіскіх этымалёгіяў імёнаў ліцьвінаў<ref>Капылоў І. [http://csl.bas-net.by/press-nan/2012/08/08_yagaily.pdf Ягайлы] // [[Звязда]]. 8 жніўня 2012 г.</ref><ref>Капылоў І. [https://web.archive.org/web/20230122131427/https://news.arche.by/by/page/science/historya-navuka/8054 Гедзіміны] // [[Звязда]]. № 85, 8 мая 2012. С. 4.</ref><ref>Капылоў І. Радзівілы // [[Звязда]]. № 47 (27162), 13 сакавіка 2012 г.</ref>. Лінгвіст і літаратуразнаўца-[[Мэдыявістыка|мэдыявіст]] [[Аляксандар Бразгуноў]] разглядае літоўскі анамастыкон як славянска-заходнебалтыйскую рэцэпцыю германска-[[Кельцкія мовы|кельцкага]]{{Заўвага|Пра падабенства вялікай колькасьці кельцкіх і германскіх складаных антрапонімаў пісаў яшчэ нямецкі лінгвіст {{Артыкул у іншым разьдзеле|Ганс Краэ||en|Hans Krahe}}<ref>Юркенас Ю. Основы балтийской и славянской антропонимики. — Вильнюс, 2003. С. 36.</ref>}} іменаслова. Ён зьвяртае ўвагу на тое, што гіпотэзу пра летувіскі генэзіс імёнаў літоўскіх князёў і баяраў трэба адкінуць як навукова непраўдападобную з наступных прычынаў<ref>Бразгуноў А. Генезіс імёнаў вялікіх князёў літоўскіх // Беларуская анамастыка. Гісторыя і сучаснасць: матэрыялы Міжнароднай навуковай канферэнцыі (Менск, 20 красавіка 2010 г.) / Нацыянальная акадэмія навук Беларусі, Інстытут мовы і літаратуры імя Якуба Коласа і Янкі Купалы; рэдкал.: І. Капылоў і інш.]. — {{Менск (Мінск)}}: Права і эканоміка, 2010. С. 210.</ref>: * Нерэпрэзэнтатыўнасьць лексычнага фонду летувіскай мовы для вытлумачэньня падобных імёнаў{{Заўвага|Напрыклад, імя [[Гедзімін (імя)|Гедзімін]] нібы мусіць тлумачыцца ад летувіскіх словаў «журыцца» і «думка», імя [[Даўспрунг (імя)|Даўспрунг]] — ад «шмат» і «душыцца», імя [[Любарт (імя)|Любарт]] — ад «спыняць» і «лаяць», імя [[Гедыгольд|Гедыгоўд]] — ад «журыцца» і «лавіць», імя [[Скіргайла (імя)|Скіргайла]] — ад «вылучаць» і «шкадаваць»<ref>{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 9.</ref>. Дасьледнік Уладзімер Ягораў зьвяртае ўвагу на тое, што дзеля тлумачэньня зь летувіскай мовы імёнаў з [[Двухасноўнае імя|асновамі]] ''-віт-'' і ''-від-'' ([[Вітаўт (імя)|Вітаўт]], [[Віцень (імя)|Віцень]], [[Відзімонт (імя)|Відзімонт]], [[Будзівід (імя)|Будзівід]] і г. д.) летувіскія аўтары ўжываюць форму дзеяслова ў трэцяй асобе мінулага часу (''išvydo''), тым часам у [[інфінітыў|інфінітыве]] (''išvysti'' — убачыць) і аснове цяперашняга часу (''išvyst-'') гэтага ж дзеяслова няма спалучэньня ''vyd-''<ref>Егоров В. Б. [http://inbelhist.org/litva-versus-belarus-vzglyad-so-storony/ Литва versus Беларусь? Взгляд со стороны] // Великий миф маленькой Летувы: сборник статей / [[Анатоль Тарас|А. Е. Тарас]]. — IBIK, 2016.</ref>. Дасьледнік [[Іван Ласкоў]] зьвяртае ўвагу на тое, што ў [[Балтыйскія мовы|балтыйскіх мовах]] азначэньне заўсёды мусіць стаяць перад азначаным словам, таму пры тлумачэньні імёнаў з другой асновай ''-таўт-'' (Вітаўт, [[Бутаўт (імя)|Бутаўт]], [[Гаштольд (імя)|Гастаўт]], [[Гетаўт (імя)|Гетаўт]], [[Контаўт (імя)|Контаўт]] і г. д.) зь летувіскай мовы азначанае слова мае быць ''tauta'' — «народ», якое ні пры якіх азначэньнях ня можа быць імем чалавека, таму гэтыя імёны для летувісаў — чужыя<ref name="Laskou-1993">[[Іван Ласкоў|Ласкоў І.]] [https://adzharaj-kut.blogspot.com/2016/03/2016_6.html Жамойцкі тупік] // [[Літаратура і мастацтва]]. 17 верасьня 1993. С. 14—15.</ref>}} (прытым абсалютная большасьць словаў, запісаных у сучасным [[Вялікі слоўнік летувіскай мовы|Вялікім слоўніку летувіскай мовы]], нідзе не фіксуецца да XIX стагодзьдзя{{Заўвага|Напрыклад, слова ''mantà'' з асноўным значэньнем 'рухомая маёмасьць', ад якога ў рэчышчы палітыкі летувізацыі спрабуюць выводзіць германскую іменную аснову [[Мунд|-мунд- (-мунт-, -монт-)]], упершыню зьяўляецца толькі ў слоўніку 1894 году ў форме ''monta''<ref>Skardžius P. Lit. zweistämmige Personennamen mit mant- und mantà „bewegliche Habe“ // Zeitschrift für Slavische Philologie. Bd. 29, Nr. 1, 1960. S. 148.</ref>, тым часам адзіны выдадзены ў Вялікім Княстве Літоўскім летувіскі слоўнік [[Канстанцін Шырвід|Канстанціна Шырвіда]] не фіксуе летувіскіх словаў ''gailas'' (зь нібы застарэлым значэньнем 'моцны', якое спрабуюць зьвязваць з асновай [[Гайла (імя)|-гайл-]]), ''gedauti'' ([[Геда|-гед-]]), ''girdė́ti'' ([[Герда|-герд-]]), ''mintis'' ([[Мін|-мін-]]), ''tauta'' ([[Тэўда (імя)|-тэўт-]])}}<ref>Виргиниюс Мисюнас, [https://geraldika.ru/article/32700?fbclid=IwAR28m-i_KnAC_5VGdQo4pIQez1zx3I6BcS0mFsqLfZBX7VunHv0VXpquyZM Витис: возникновение литовского названия Погони], geraldika.ru, 2.10.2012 г.</ref>) * Перадача ў летувіскай мове націскнога ''о'' праз ''а''{{Заўвага|Як паказвае Іван Ласкоў, у беларускай мове (з улікам уласьцівага ёй [[Аканьне|аканьня]]) не магла адбывацца замена націскнога «а» на «о», то бок пры запісе «на слых» замена «Мант» на «Монт» была немагчымай. Адпаведна, летувіскія формы «Жыгімантас», «Нарымантас» і падобныя не маглі быць першаснымі<ref name="Laskou-1993"/>}} * Брак у двух[[Аснова слова|асноўных]] летувіскіх словах злучальных галосных{{Заўвага|Імёны [[Гедзімін (імя)|Гедз-і-мін]], [[Альгімонт|Альг-і-монт]], [[Карыбут (імя)|Кар-ы-бут]], [[Карыгайла (імя)|Кар-ы-гайла]], [[Мантыгайла (імя)|Мант-ы-гайла]], [[Радзівіл (імя)|Радз-і-віл]], [[Таўцівіл (імя)|Таўц-і-віл]] ды іншыя маюць неўласьцівыя для летувіскай мовы злучальныя галосныя<ref name="Laskou-1993"/>}} * Перакручваньне генэтычных асноваў імёнаў у летувіскай перадачы{{Заўвага|Напрыклад, імя [[Ягайла (імя)|Ягайла]] перарабляецца ў Ёгаля, каб патлумачыць яго ад [[Летувіская мова|лет.]] joti 'ехаць конна' і galia 'моц', імя [[Явойша]] — у Ёвайша, каб патлумачыць ад «ехаць конна» і «гасьцінны» і г. д.<ref>{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 9.</ref>}} Увогуле, сучасныя беларускія мовазнаўцы адзначаюць слушнасьць меркаваньня пра германска-кельцкае паходжаньне імёнаў ліцьвінаў<ref>Мезенка Г. Віцебшчына ва ўласных іменах: мінулае і сучаснасць. — Віцебск, 2006. С. 14.</ref>. Менскі дасьледнік Алёхна Дайліда зьвяртае ўвагу на тое, што ўсе імёны сярэднявечнай літоўскай шляхты натуральна тлумачацца з [[Усходнегерманскія мовы|усходнегерманскіх моваў]] і многія зь іх маюць поўныя адпаведнікі сярод усходнегерманскіх імёнаў. Сярод германскіх рысаў імёнаў ліцьвінаў ён адзначае захаваньне спалучэньняў ''-ск-'' і ''-св-'' (Скірмунт, [[Свалегед (імя)|Свальгед]]), уласьцівае для германскіх моваў і неўласьцівае для ўсходнебалтыйскіх, наяўнасьць дыфтонгу ''-эй-'' ([[Эйвільд]], [[Эймант]]), якога няма ў летувіскай мове, а таксама ўласьцівыя для германскіх імёнаў канчаткі ''-ен'' ([[Гердзень (імя)|Гердзень]], [[Тройдзень (імя)|Тройдзень]], [[Віцень (імя)|Віцень]]), ''-уд/-ут'' ([[Гердут (імя)|Гердуд]], [[Кейстут (імя)|Кейстут]], [[Яўнут (імя)|Яўнут]]) і ''-іла'', ''-ула'' ([[Вайдзіла (імя)|Вайдыла]], [[Віршыла|Віршула]]), якіх няма ў балтыйскіх імёнах<ref>{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 19.</ref>. На карысьць унутранага ўсходнегерманскага ([[Готы|гоцкага]]) уплыву ў [[Літва|Літве]] і яго ўзьдзеяньня на ўрадавым узроўні сьведчыць наяўнасьць вялікай колькасьці рэліктаў усходнегерманскай мовы ва ўрадавай лексыцы Вялікага Княства Літоўскага (сок, дзякла, скарб, скарга, шкода, харугва, скрыня, грунт, копа, бонда, рум ды іншае) — як і германізмаў у базавай лексыцы беларускай мовы (буда, дах, рада, дзякуй, боты, гмах, кошт, струмень, гвалт, варта, мусіць, трапіць, рахаваць ды іншае)<ref>{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 29—31.</ref>. Як падсумоўвае Алёхна Дайліда, ''«[[Летувізацыя|„Балтыйская“ тэорыя]] не пацьверджана нічым наогул (у тым ліку і імёнамі). Балтыйская тэорыя не адлюстроўвае ніякіх гістарычных рэаліяў, яна была проста снасткай палітычнага змаганьня [[Езуіты|езуітаў]] проці літоўскай [[Рэфармацыя ў Рэчы Паспалітай|Рэфармацыі]] і палітычнай моцы [[Вялікае Княства Літоўскае|Літоўскага гаспадарства]]. Разам з разбуральнай праграмай [[Контрарэфармацыя|Контрарэфармацыі]], распачатай па выбуху эвангеліцкага адраджэньня ў Літве, езуіты распачалі таксама [[Летувізацыя|цэлую ідэалягічную праграму перакручваньня гісторыі Літвы]]: заміж сапраўднай гісторыі [[Славянскія мовы|славянізацыі]] германскае шляхты Літвы (выкладзенай у літоўскіх летапісах і добра вядомай езуітам) езуіцкая тэорыя мусіла апавядаць пра паходжаньне літоўскае шляхты і створанага ёй гаспадарства ад мясцовых паўдзікіх балтыйскіх плямёнаў, што рабіла адзіным „цывілізацыйным“ чыньнікам гісторыі Літвы выняткова [[Каталіцкая Царква|Каталіцкую Царкву]] (з той жа мэтай езуіцкая прапаганда пачала пашыраць гратэскныя, чыста фантастычныя плёткі пра „балтыйскае [[паганства]]“ Літвы, якое нібы было галоўнай рэлігіяй ВКЛ да Крэўскай уніі). Калі за часоў ВКЛ гэтая тэорыя мела выгляд маргінальных калянавуковых практыкаваньняў, не прынятых літоўскай шляхтай, то па [[Падзелы Рэчы Паспалітай|падзелах Рэчы Паспалітай]] гэтая езуіцкая прапагандысцкая схема сталася ў XIX стагодзьдзі адзінай „навуковай“ вэрсіяй гісторыі Літвы»''<ref>{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 5, 16, 27—28, 61, 201.</ref>. === Параўнальная табліца з германскімі адпаведнікамі === {{Аўтанумарацыя табліцы | {{ {| cellspacing="1" cellpadding="10" style="width: 100%; margin: 0 0 1em 0; border: solid darkgray; border-width: 1px 1px 1px 1px; font-size: 90%; background-color: #fff;" |- bgcolor={{Колер|ВКЛ}} align="center" ! № !! Імя !! Тоеснае імя (зь перастаноўкай [[Двухасноўнае імя|асноваў]]) !! Германскі адпаведнік !! Германскі адпаведнік тоеснага імя{{Заўвага|Адпаведнікі зь перастаноўкай іменных асноваў прызнае летувіскі эміграцыйны лінгвіст {{Артыкул у іншым разьдзеле|Ёзас Юркенас||lt|Juozas Jurkėnas}}<ref>Юркенас Ю. Основы балтийской и славянской антропонимики. — Вильнюс, 2003. С. 108.</ref>}} |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Аба]]'''{{Заўвага|'''Вылучаным''' пазначаюцца імёны, якія маюць поўныя германскія адпаведнікі}} | — | ''Abo'' | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Абека|Абека (Абіка, Абака)]]'''{{Заўвага|У дужках даюцца характэрныя варыяцыі імя паводле напісаньня ў гістарычных крыніцах}} | — | ''Abbeco'' (''Abbiko'', ''Abbaco'') <br> Abo + -k- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Абель|Абель (Абіль)]]''' | — | ''Abel'' (''Abilo'') <br> Abo + -l- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Абор|Абор (Абар, Абэр, Абер)]]''' | | ''Abar'' (''Abor''{{Заўвага|name="Польшча"|Азначалася ў Польшчы, дзе германскія імёны бытавалі ўжо ў XIII ст.}}, Aber) <br> Abo + Heri (Hari) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Абуд|Абуд (Абод, Абут, Ябут)]]'''{{Заўвага|У інвэнтарах ВКЛ таксама азначаюцца наступныя чаргаваньні: Адам / Ядам (Адамава / Ядамава, Адамовіч / Ядамовіч)<ref>A. Vardų ir pavadinimų rodyklė // Istorijos archyvas. T. 1: XVI amžiaus Lietuvos inventoriai. — Kaunas, 1934. P. 1.</ref>, Андрэй / Яндрэй, Анікей / Янікей<ref>{{Літаратура/Вайсковыя попісы паспалітага рушэньня ВКЛ (2018)|к}} S. 387, 391, 425, 436.</ref>}} | | ''Abbud'' (''Abbod'', ''Abbott'') <br> Abo + Bodo (Budo) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Абрат]]''' | | ''Abrada'' <br> Abo + Rado (Rato) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Агі|Агі (Ака, Ека, Яга, Яка)]]''' | — | ''Agi'' (''Egi'', ''Jag''{{Заўвага|name="Польшча"}}) | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Агіла|Агіль (Ягіл)]]''' | — | ''Agilus'' (''Egilo'') <br> Agi (Egi) + -l- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Аген|Аген (Агін, Ягін, Якін)]]''' | — | ''Agenus'' (''Agin'', ''Egen'', ''Ekino'') <br> Agi (Egi) + -n- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Якш|Якш (Якша, Акша, Агша)]]''' | — | ''Якша''{{Заўвага|Азначалася ў [[Наўгародзкая рэспубліка|Ноўгарадзе]]}} <br> Agi (Egi) + -sch- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Якбут]]''' | | ''Acbuto'' (''Acbod'') <br> Agi (Egi) + Boto (Buto) <br> Agi (Egi) + Bodo (Budo) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Ягвін|Ягвін (Яквін)]]''' | | ''Agwin'' (''Acwin'', ''Ecuin'') <br> Agi (Egi) + Wino | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Ягайла (імя)|Ягайла (Ягейла, Ягела, Якейла, Агела, Агайла, Акайла, Ягіл)]]''' | | ''Aggalo'' (''Egelo'', ''Agela'', ''Eggel'', ''Egila'') <br> Agi (Jag) + Gailo (Gelo) <br> Agi (Jag) + -l- <br> ''Jogello'' (''Iagellus'', ''Jogallus'') <br> Jo + Gailo (Gelo) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Ягінт|Ягінт (Агінт, Эгінт, Егінт, Ягент)]]''' | | ''Aginto'' (''Egind'') <br> Agi (Egi) + Gento (Gendo) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Ягірд|Ягірд (Эгерд, Агірд, Эгірд, Егерт)]]''' | | ''Ægirdh'' (''Eggerd'', ''Agard'', ''Egert'', ''Aaggaard'') <br> Agi (Jag) + Gerd (Gardo) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Ягоўд|Ягоўд (Ягалд, Ягольт, Аколд)]]''' | | ''Agold'' (''Egold'', ''Egolt'', ''Agoult'') <br> Agi (Egi) + Waldo <br> Agi (Egi) + Goldo <br> ''Ágautr'' <br> Agi (Egi) + Gaudo (Gaut) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Ягуці|Ягуці (Ягут, Ягуць, Акут, Якуці, Якуць)]]''' | | ''Águti'' (''Agut'', ''Akuti'') <br> Agi (Jag) + Gudo (Guta) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Акунд|Акунд (Якунт, Яконт)]]''' | | ''Agundia'' (''Jaconta'') <br> Agi (Jag) + Gunth (Cund) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Агар (імя)|Агар (Ягер)]] | | ''Agar'' (''Egiheri'') <br> Agi + Heri (Hari) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Акман|Акман (Якіман, Экман, Ягеман)]]''' | | ''Ackmann'' (''Akemann'', ''Eckmann'', ''Egiman'') <br> Agi (Egi) + Mann | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Ягмін|Ягмін (Агмін, Ягімін, Акмін, Якмін)]]''' | | ''Agminus'' (''Egiminus'', ''Jagmyn''{{Заўвага|name="Польшча"}}, ''Jakmyn''{{Заўвага|name="Польшча"}}) <br> Agi (Egi) + Minno | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Агімонт|Агімонт (Агамонт, Экмунд)]]''' | | ''Agimunt'' (''Agamont'', ''Agamundus'', ''Egmond'', ''Egmont'') <br> Agi + Mund (Munt) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Ала (мужчынскае імя)|Ала (Ела)]]''' | — | ''Alo'' (''Allo'', ''Elo'') | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Алейка|Алейка (Алека)]]''' | — | ''Allecke'' (''Alico'') <br> Alo + -k- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Аліта (імя)|Аліта (Алета, Алата)]]''' | — | ''Alitta'' (''Alathe'') <br> Alo + -t- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Аліш|Аліш (Альш, Гальш)]]''' | — | ''Allisch''{{Заўвага|name="Польшча"}} (''Alsch''{{Заўвага|name="Польшча"}}, ''Halsch''{{Заўвага|name="Польшча"}}) <br> Alo + -sch- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Альбэрт|Альбэрт (Альберт, Аўбарт)]]''' | | ''Albert'' (''Albart'', ''Aubert') <br> Alo + Bert <br> Athal + Bert | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Альбут|Альбут (Альбот, Яльбут)]]''' | | ''Albot'' (''Elbot'', ''Albóðr'', ''Albutt'') <br> Alo + Boto (Buto) <br> Athal + Boto (Buto) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Альвін]]''' | | ''Alwin'' (''Alwini'') <br> Alo + Wino | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Альвіс]]''' | | ''Alvis'' (''Alois'') <br> Alo + Wis | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Альгерд (імя)|Альгерд (Альгерт, Альгард, Алігард, Альгарт, Гэльгерд, Гольгерт, Ольгерд, Альгірд)]]''' | | ''Algerd'' (''Algeard'', ''Algerðr'', ''Algert'', ''Algardus'', ''Algart'', ''Olgard'', ''Hallgerðr'', ''Halgardus'', ''Algiert'') <br> Alo + Gerd (Gardo) <br> Helgi (Alko) + Gerd (Gardo) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Алгет|Алгет (Альгет, Элгет)]]''' | | ''Alget'' (''Aalgidis'') <br> Alo + Gedo (Geto) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Алігут|Алігут (Алгуць, Аўгут, Аўгуць)]]''' | | ''Algut'' (''Alugod'') <br> Alo + Gudo (Guta) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Альман|Альман (Алеман, Эльман)]]''' | | ''Alman'' (''Alemann'', ''Ellmann'') <br> Alo + Mann | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Альмін]]''' | | ''Almin'' (''Almen'') <br> Alo + Minno (Menno) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Яльмуд]]''' | | ''Alamud'' (''Almudis'') <br> Alo + Mot (Muta) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Аламунт|Аламунт (Альмонт, Эльмонт, Ялмонт)]]''' | | ''Alamunt'' (''Almunt'', ''Almond'', ''Elmund'') <br> Alo + Mund (Munt) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Олда|Олда (Ольда, Голда, Оўда, Аўда)]]''' | — | ''Aldo'' (''Olda'', ''Holt''{{Заўвага|name="Польшча"}}) <br> ''Audo'' | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Алдыка|Алдыка (Олдыка, Аўдзіка, Галдык, Гольдзіка)]]''' | — | ''Aldiko'' <br> Aldo + -k- <br> ''Audeca'' <br> Audo + -k- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Альдона|Альдона (Алдунь)]]''' | — | ''Aldona'' (''Aldun'', ''Aldonis'') <br> Aldo + -n- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Аўтаўт]]''' | | ''Altolt'' (''Aldaud'') <br> Aldo + Waldo (Walt) <br> ''Autald'' <br> Audo (Auto) + Waldo (Walt) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Яўтар|Яўтар (Алтар, Гаўтар)]]''' | | ''Althar'' (''Alterius'', ''Autier'') <br> Aldo (Holt) + Heri (Hari) <br> ''Authar'' (''Hauthar'', ''Hautar'') <br> Audo (Auto) + Heri (Hari) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Алег|Алько (Алек, Алех, Ольг, Эльг, Аўг)]]''' | — | ''Helgi'' (''Alko'', ''Alacho'', ''Elgo'', ''Algo'') | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Вольга|Вольга (Олюшка, Олюхна)]]''' | — | ''Hélga'' (''Helca'', ''Helcha'', ''Alga''{{Заўвага|name="Польшча"}}, ''Holga''{{Заўвага|name="Польшча"}}) | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Альгін|Альгін (Элькін, Аўгін, Яўгін, Вольгін)]]''' | — | ''Heligin'' (''Alkin'') <br> Helgi (Algo) + -n-<br> ''Augino'' <br> Augo + -n- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Альгіш]]''' | — | ''Halgasch''{{Заўвага|name="Польшча"}} (''Halgas''{{Заўвага|name="Польшча"}}) <br> Helgi (Algo) + -sch- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | [[Альгмін|Альгмін (Альхімен, Алькмін, Алігімін)]] | [[Мінялк]] | Helgi (Algo) + Minno <br> ''Alechmannus'' (''Alkeman'') <br> Helgi (Alko) + Mann | Minno + Helgi (Alko) |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Альгімонт|Альгімонт (Альгімунд, Альгімунт, Алькімонт, Аўгімонт, Аўгімунд, Аўгімунт)]]''' | | ''Algemundus'' (''Alkemund'', ''Alhmunt'', ''Alchemont'') <br> Helgi (Algo) + Mund (Munt) <br> ''Augemundus'' (''Augemundr'') <br> Augo + Mund (Munt) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Амал|Амал (Амэла, Амаль, Амуль, Аміль, Яміль)]]''' | — | ''Amal'' (''Amelo'', ''Amul'', ''Amil'') | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Яр (імя)|Яр (Ар)]]''' | — | ''Aro'' (''Ahr'') <br> Aro + Mann | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Ярыла (імя)|Ярыла (Арэла, Арэль, Ярала, Эрэла)]]''' | — | ''Arila'' <br> Aro + -l- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Ярун|Ярун (Арун, Аруна)]]''' | — | ''Arun'' (''Eruni'', ''Aruna'') <br> Aro + -n- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Ярунд|Ярунд (Яранд, Аранд, Арант)]]''' | — | ''Jarund'' (''Arant'', ''Jarant'') <br> Aro + -nd- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Арбут|Арбут (Арбуд, Арбот)]]''' | | ''Árbót'' (''Arbod'') <br> Aro + Boto (Buto) <br> Aro + Bodo (Budo) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Арвід|Арвід (Ярвід, Арвіт)]]''' | | ''Arvid'' (''Arwit'') <br> Aro + Wido | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Арвіст|Арвіст (Гервіст)]]''' | | ''Ariovist'' (''Arwist'', ''Arwesth'') <br> Aro + West (Viste) <br> Heri (Hari) + West (Viste) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Арыгольд|Арыгольд (Арыгалд, Яргалт)]]''' | | ''Aregaudus'' <br> Aro + Gaudo <br> ''Hargold'' <br> Heri (Hari) + Goldo | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Арман|Арман (Арыман, Ярман, Ярыман, Яроман)]]''' | | ''Arman'' (''Ariman'') <br> Aro + Mann | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Армін (імя)|Ярмін (Армін, Ярэмін, Ярамін)]]''' | | ''Armin'' (''Arimin'') <br> Aro + Minno | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Ярмуць|Ярмут (Ярмуць, Армуць, Армот)]]''' | | ''Armuth'' <br> Aro + Mot (Muto) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Ярмунд|Ярмунд (Армонт, Арамонт, Ярмонт)]]''' | | ''Armund'' (''Armunt'', ''Arimondus'', ''Eremunt'') <br> Aro + Mund | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Яруд|Яруд (Арод, Арут, Ярут)]]''' | | ''Arodus'' (''Aruth'') <br> Aro + Hrodo (Ruodo) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Ярна|Ярна (Арн, Аран, Яран, Арнь, Ярань)]]''' | — | ''Arno'' (''Arn'', ''Aran'') | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Арнольд|Арнольд (Ярнольт)]]''' | | ''Arnold'' (''Arnolt'', ''Ernold'') <br> Aro (Arno) + Waldo (Walt) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Арнат (імя)|Арнат (Ярнат, Эрнат)]]''' | | ''Arnad'' (''Arnato'') <br> Aro (Arno) + Hatho (Adi) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Арбш]]''' | — | ''Erbsch'' (''Erbisch'') <br> Arbo (Erbo) + -sch- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Ярг]]''' | — | ''Argo'' | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Аргела|Аргела (Аргель, Яргель, Аргуль, Аргла, Яргла)]]''' | — | ''Argelo'' (''Argila'') <br> Argo + -l- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Ашка|Ашка (Аска, Яска, Еска, Еш)]]''' | — | ''Asco'' (''Asc'') | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Яскіль|Яскіль (Яскель, Яскал, Ашкіла, Ашкела)]]''' | — | ''Ascila'' (''Eskil'', ''Eskel'', ''Ascalo'') <br> Asco + -l- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Аскольд (імя)|Аскольд (Яскольд, Яскольт, Яскулд, Яскулт, Яшчолд)]]''' | | ''Askold'' (''Ascolt'', ''Aschhold'') <br> Asco + Waldo (Walt) <br> ''Höskuldr'' <br> Hatho + Sculd | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Азьвін|Азьвін (Ясьвін)]]''' | | ''Asvin'' (''Assuin'', ''Aschwin'') <br> Asco + Wino <br> Asi + Wino | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Аскера|Аскера (Аскер, Ашкер)]]''' | | ''Ascher'' (''Ascar'') <br> Asco + Heri (Hari) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Есьман|Есьман (Ясьман, Яшман, Ешман, Эсьман, Эсман)]]''' | | ''Eschmann'' (''Esmann'', ''Ascman'', ''Asman'') <br> Asco + Mann <br> Asi + Mann | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Ясмант|Ясмант (Асмонт, Ашмонт, Есмунт, Ясмонт, Есьмант, Яшмант, Эсмунт)]]''' | | ''Asmunt'' (''Ascmund'', ''Eschmunt'') <br> Asco + Mund (Munt) <br> ''Osmond'' <br> Asi + Mund (Munt) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Ас (імя)|Ас (Ась, Азь)]]''' | — | ''Asi'' (''Aso'', ''Osi'') | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Азела|Азела (Асіла, Ясіла, Ясель, Эзель)]]''' | — | ''Aselo'' (''Asilo'', ''Esilo'') <br> Asi + -l- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Асен|Асен (Асін, Ясін, Ашын)]]''' | — | ''Asin'' (''Asen'') <br> Asi + -n- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Азбут|Азбут (Язбут)]]''' | | ''Ásboð'' <br> Asi + Boto (Buto) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Ясвад]]''' | | ''Asuad'' <br> Asi + Wado | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Ясоўд|Ясоўд (Асвальд)]]''' | | ''Asold'' (''Asuald'', ''Oswald'') <br> Asi + Waldo | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Ясьвід|Ясьвід (Ашвід)]]''' | | ''Asvid'' (''Esvid'', ''Ásviðr'') <br> Asi + Wido | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | [[Ясьвіл|Ясьвіл (Асьвіл, Ашвіла)]] | | Asi + Wilo | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Ясьвільт]]''' | | ''Asvild'' <br> Asi + Wilto (Wildo) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Азгайла]]''' | | ''Easgel'' (''Esgel'') <br> Asi + Gailo (Gelo) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Яскаўт|Яскаўт (Язкаўт)]]''' | | ''Askaut'' (''Ásgautr'', ''Oskautr'') <br> Asi + Gaudo (Gaut) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Эзгірд]]''' | | ''Esgerd'' (''Asgird'', ''Asgart'', ''Osgerd'') <br> Asi (Osi) + Gerd (Gardo) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Эзгін|Эзгін (Азгін, Ашкін, Ажгін)]]''' | | ''Eskin'' <br> Asi + -kin <br> Asi + Ginno | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Осман|Асман (Осман, Ашман, Ясман)]]''' | | ''Osman'' (''Asman'') <br> Asi (Osi) + Mann | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Асьміна (імя)|Асьміна (Ашміна, Ашмена, Ясьмін, Яшмін, Эсьмін)]]''' | | ''Osminna'' <br> Asi (Osi) + Minno (Menno) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Асмот|Асмот (Ашмот, Ясмут)]]''' | | ''Asmot'' (''Asmuot'') <br> Asi + Mot | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Асінар (імя)|Ашнар]]''' | | ''Asnar'' (''Asinar'') <br> Asi + Noro | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Яст|Яст (Асьць, Яшт)]]''' | — | ''Ast'' (''Osta'') | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Асьцейка|Асьцейка (Асьцека, Осьцік, Ясьцейка)]]''' | — | ''Oustecha'' (''Ostike'') <br> Ast (Osta) + -k- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Асьціла|Асьціла (Остэль)]]''' | — | ''Aostilo'' (''Ostell'') <br> Ast (Osta) + -l- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Яштальд|Яштальд (Асталт, Аштаўт, Ястальд, Яшталт, Яштаўт)]]''' | | ''Astald'' (''Ostald'', ''Astout'', ''Austaldus'') <br> Ast (Osta) + Waldo <br> Ast (Osta) + Teudo <br> Asi (Osi) + Teudo | ''Teudasia'' <br> Teudo + Asi |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Астар|Астар (Астэр, Ясьцер)]]''' | | ''Austerius'' (''Oster'', ''Astar''{{Заўвага|name="Польшча"}}, ''Aster''{{Заўвага|name="Польшча"}}) <br> Ast (Osta) + Heri (Hari) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Астрат]]''' | | ''Ostrat'' (''Ostrad'', ''Austrad'') <br> Ast (Osta) + Rado (Rato) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Бабіла|Бабіла (Бабіль, Бабела, Бабель)]]''' | — | ''Babilo'' (''Babel'') <br> Babo + -l- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Бат (імя)|Бат (Бад, Бадзь)]]''' | — | ''Bado'' (''Bato'', ''Bath'') | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Баціка|Баціка (Бадыка, Батка, Бацейка)]]''' | — | ''Badiko'' (''Battke'', ''Paticho'') <br> Bado (Bato) + -k- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Бадзіла|Бадзіла (Батыла, Батэла, Батуль)]]''' | — | ''Badila'' (''Bathel'') <br> Bado (Bato) + -l- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Батаўт]]''' | | ''Bathelt'' (''Badald'', ''Badaut'') <br> Bado (Bato) + Waldo (Walt) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Бадвіла|Батвіла (Батвіл)]]''' | | ''Badvil'' (''Baduila'') <br> Bado (Bato) + Wilo | ''Willibad'' <br> Wilo + Bado |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Батвін]]''' | | ''Batwin'' (''Badvin'') <br> Bado (Bato) + Wino | ''Winibad'' <br> Wino + Bado |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Батар|Батар (Батэр, Бадар)]]''' | | ''Bathari'' (''Bater'', ''Bader'') <br> Bado (Bato) + Heri (Hari) | ''Heribad'' <br> Heri + Bado |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Больд|Больд (Больт, Бальт, Болт, Баўд, Боўд)]]''' | — | ''Bald'' (''Boldt'', ''Bolte'') | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Балдыка|Балдыка (Бальдыка, Бальцік, Больцік, Болдык)]]''' | — | ''Baldiko'' (''Baldicke'', ''Baltichus'') <br> Bald (Bolte) + -k- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Балдзіла|Балдзіла (Больцель, Баўдзель, Балціла)]]''' | — | ''Baldilo'' (''Baldellus'') <br> Bald (Bolte) + -l- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Бальцін|Бальцін (Бальтын, Балтэн)]]''' | — | ''Baltin'' (''Balden'') <br> Bald (Bolte) + -n- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Больдун|Больдун (Болтун, Бальцюн)]]''' | — | ''Baldun'' <br> Bald (Bolte) + -n- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Болташ]]''' | — | ''Boltsch'' <br> Bald (Bolte) + -sch- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Бальдвін]]''' | | ''Baldwin'' <br> Bald + Wino | ''Winibald'' <br> Wino + Bald |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Больдаг]]''' | | ''Baldag'' <br> Bald (Bolte) + Dago | ''Dacbold'' <br> Dago + Bald |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Бальтэр|Бальтэр (Болдэр, Балтр)]]''' | | ''Balterus'' (''Bolder'', ''Baldheri'') <br> Bald + Heri | ''Eribald'' (''Haribald'') <br> Heri + Bald |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Бальтарт|Бальтарт (Балторт)]]''' | | ''Baltardus'' (''Balthart'') <br> Bald + Hardt (Hart) | ''Artbald'' (''Hartbald'') <br> Hardt (Hart) + Bald |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Балтман|Балтман (Бальман, Больман)]]''' | | ''Baldman'' (''Balman'', ''Bollmann'') <br> Bald + Mann | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Баўдамір]]''' | | ''Baldomer'' <br> Bald + Mero (Miro) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Болтрык|Болтрык (Бальтрык, Бальдрых, Боўтрык)]]''' | [[Рыбалт]] | ''Boldericus'' (''Baldrich'', ''Baldric'') <br> Bald (Boldt) + Rick | ''Ribald'' <br> Rick (Rih) + Bald |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | [[Балтрым|Балтрым (Баўтрым)]] | | Bald + Rim | ''Rimbald'' (''Rimbold'') <br> Rim + Bald |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Балтрун|Балтрун (Бальтрун, Баўтрун)]]''' | | ''Baltrun'' (''Baldrun'') <br> Bald + Runo | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Бальтрут|Бальтрут (Балтрот)]]''' | | ''Baltrudis'' <br> Bald + Trudo (Trut) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Бар (імя)|Бар (Бара, Пара)]]''' | — | ''Baro'' (''Paro'') | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Барэйка|Барэйка (Барака, Барэка, Барык, Парэйка, Парык)]]''' | — | ''Bareke'' (''Barocho'', ''Baricke'') <br> Baro + -k- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Барыла|Барыла (Барэль, Парыла)]]''' | — | ''Barilo'' (''Barrell'', ''Parrell'') <br> Baro + -l- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Барут (імя)|Барут (Баруць, Парут)]]''' | — | ''Baruthus'' (''Baruth''{{Заўвага|name="Польшча"}}) <br> Baro + -t- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Барвід|Барвід (Парвід)]]''' | | ''Barvid'' (''Barwidus'') <br> Baro + Wido | ''Widbor''{{Заўвага|name="Польшча"}} (''Widebor''{{Заўвага|name="Польшча"}}) <br> Wido + Baro |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Барвік]]''' | | ''Barwic'' (''Barwig'') <br> Baro + Wigo (Wic) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Барвін|Барвін (Борвін, Парвін)]]''' | [[Вінбор]] | ''Barwin''{{Заўвага|[[Старэйшая рыфмаваная хроніка]] пра «''Барвіна з земляў [[Вэнэды|вэнэдаў]]''» — [[Генрых Борвін I|Генрыха Борвіна I]]}} <br> Baro + Wino | ''Wimber'' <br> Wino + Bеro <br> Wino + Baro |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Барвойн]]''' | | ''Barwein'' (''Berwein'') <br> Baro + Wino (Weine) <br> Baro + Uuenna (Wona) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Баргайла|Баргайла (Баргаль, Баргель)]]''' | | ''Bargel''{{Заўвага|name="Польшча"}} <br> Baro + Gailo (Gelo) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Барконт]]''' | | ''Pargunt'' (''Bercunt'') <br> Baro (Paro) + Gunth (Cund) <br> Biro (Bero) + Gunth (Cund) | ''Gundabari'' <br> Gunth (Cund) + Baro |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Барман|Барман (Парман)]]''' | | ''Barmann'' (''Parmann'') <br> Baro (Paro) + Mann | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Барда|Барда (Барта)]]''' | — | ''Bardo'' (''Barto'') | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Бардзіла|Бардзіла (Бартэль)]]''' | — | ''Bardilo'' (''Bartel'') <br> Bardo (Barto) + -l- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Барцін|Барцін (Бардзін)]]''' | — | ''Bardinus'' (''Barten''{{Заўвага|name="Польшча"}}) <br> Bardo (Barto) + -n- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Бартаўт|Бартаўт (Барталт, Бартальт, Бартальд, Партаўт)]]''' | | ''Bartolt'' (''Bartout'', ''Bartold'') <br> Bardo (Barto) + Waldo (Walt) <br> Bert + Waldo (Walt) <br> Bardo + Teudo (Taut) | ''Teutbard'' <br> Teudo (Teuth) + Bard |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Бень|Бень (Бін, Бінь)]]''' | — | ''Beno'' (''Ben'', ''Bino'') | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Бінейка|Бінейка (Бенека, Беніка, Бінека)]]''' | — | ''Binnecke'' (''Beneko'', ''Bennico'') <br> Beno (Bino) + -k- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Бінель|Бінель (Бэнэль)]]''' | — | ''Benilo'' <br> Beno (Bino) + -l- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Беняш|Беняш (Бенеш, Бенюш)]]''' | — | ''Bensch'' (''Byenyasch''{{Заўвага|name="Польшча"}}, ''Benesch''{{Заўвага|name="Польшча"}}, ''Benas''{{Заўвага|name="Польшча"}}) <br> Beno + -sch- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Бінгель]]''' | | ''Bengel'' <br> Beno + Gailo (Gelo) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Бенат]]''' | | ''Bennato'' (''Bennat'') <br> Beno + Hatho (Adi) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Бінэрт]]''' | | ''Benert'' (''Benehard'') <br> Beno (Bino) + Hardt (Hart) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Бімунт]]''' | | ''Bemund'' <br> Beno (Bino) + Mund (Munt) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Бера|Бера (Біра, Пера)]]''' | — | ''Bero'' (''Biro'', ''Pero'') | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Бірэйка|Бірэйка (Бэрэйка, Бярэйка, Берыка, Бірык, Бірка, Берка, Пірыка, Пірка)]]''' | — | ''Birico'' (''Berico'', ''Bereke'', ''Birke'', ''Piricho'', ''Pircho'') <br> Bero (Biro) + -k- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Бірыла|Бірыла (Бярыла, Бярэла, Бірэла, Берыль, Бірыль, Біруль, Берла)]]''' | — | ''Berila'' (''Berela'', ''Berul'') <br> Bero (Biro) + -l- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Бірын (імя)|Берэн (Бірын, Бірэн)]]''' | — | ''Beren'' (''Birin'') <br> Bero (Biro) + -n- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Бірута (імя)|Бірута (Бірот, Бярута, Бірут, Біруць, Бэрот, Берут, Пірут, Перут)]]''' | — | ''Bierotte'' <br> Bero (Biro) + -t- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Бірыбольд]]''' | | ''Beribald'' <br> Bero (Biro) + Bald (Boldt) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Бэрвольд|Бэрвольд (Бэрвальд, Бэрвэльт)]]''' | | ''Berwoldus'' (''Beroald'') <br> Bero + Wald | ''Waldpero'' <br> Wald + Biro (Bero) |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Бэрвід|Бэрвід (Бірвід)]]''' | | ''Berwid'' <br> Bero + Wido | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Пэрвайн|Пэрвайн (Пэрвэйн, Пярвойнь)]]''' | | ''Perwein'' <br> Bero (Pero) + Wino (Weine) <br> Bero (Pero) + Uuenna | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Беркін|Беркін (Беркен, Бергін, Пергін)]]''' | | ''Berekin'' (''Beregen'', ''Perkin'') <br> Bero + -kin <br> Bero + Ginno (Genno) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Бірат|Бірат (Берэт, Бірэта, Перат)]]''' | | ''Beradt'' (''Bereth'', ''Perret'') <br> Bero (Biro) + Hatho (Adi) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Бэргарт (імя)|Бэргарт]]''' | | ''Berhard'' <br> Bero + Hardt (Hart) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Перман|Перман (Бэрман, Бірман, Пэрман, Парман, Бірмэн, Бермень)]]''' | | ''Perman'' (''Berman'', ''Parmann'', ''Pirrmann'') <br> Bero (Pero) + Mann | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Бэрымунд (імя)|Перамонт (Парымонт)]]''' | | ''Peremunt'' (''Bermondus'') <br> Bero (Pero) + Mund (Munt) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Ператрут]]''' | | ''Perethrud'' (''Beretrudis'') <br> Bero (Pero) + Trudo (Trut) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Берн|Берн (Бэрн, Перн, Бернь, Бірн)]]''' | — | ''Bern'' (''Pern'', ''Pirn'') | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Бірнейка|Бірнейка (Бернейка, Бернека, Бэрніка)]]''' | — | ''Birnico'' (''Bernico'', ''Bernecke'') <br> Bern (Pirn) + -k- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Бярнут]]''' | — | ''Barnut''{{Заўвага|name="Польшча"}} <br> Bern + -t- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Бернуш|Бернуш (Бернаш)]]''' | — | ''Bernasch''{{Заўвага|name="Польшча"}} (''Bernisch''{{Заўвага|name="Польшча"}}) <br> Bern + -sch- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Бэрнат|Бэрнат (Бэрнад, Бернат, Бернад, Барнат, Бернят, Парнат)]]''' | | ''Bernad'' (''Bernat'', ''Pernat'') <br> Bern + Joto <br> Bern + Hatho (Adi) <br> ''Bernard'' <br> Bern + Hardt | ''Hathubern'' <br> Hatho + Bern |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Бэрнар|Бэрнар (Бернар, Барнар, Пернар)]]''' | | ''Bernar'' (''Bernhari'', ''Pernhari'') <br> Bern + Heri (Hari) | ''Erbern'' <br> Heri + Bern |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Бэрнард|Бэрнард (Бярнард)]]''' | | ''Bernard'' (''Bernhard'') <br> Bern + Hardt | ''Hartbern'' <br> Hardt + Bern |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Бергела|Бергела (Бергель, Бэргайла, Бэргаль, Пергайла)]]''' | | ''Bergel'' (''Bieregel'') <br> Berga + Gailo (Gelo) <br> Bero + Gailo (Gelo) <br> Berga + -l- | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Бэрт|Берт (Берць, Перць)]]''' | — | ''Bert'' (''Perht'') | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Бэртыка]]''' | — | ''Bertike'' (''Berteka'') <br> Bert + -k- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Бертэль|Бертэль (Бэртэль, Перцель, Пірціль)]]''' | — | ''Bertel'' (''Pertilo'', ''Pirthilo'') <br> Bert + -l- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Бэртун]]''' | — | ''Berhtuni'' (''Perhtun'') <br> Bert + -n- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Берташ|Берташ (Бертыш, Бірташ)]]''' | — | ''Bertsch'' <br> Bert + -sch- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Бэртальд|Бэртальд (Бэртаўт, Біртаўт)]]''' | | ''Bertold'' (''Bertolt'', ''Bertaut'', ''Birtoldus'') <br> Bert + Waldo (Walt) <br> Bert + Teudo (Taut) | ''Woltbert'' <br> Waldo (Walt) + Bert <br> ''Teutbert'' <br> Teudo (Taut) + Bert |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Біе (імя)|Біе]]''' | — | ''Bie'' (''Biho'') | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | [[Бівойна|Бівойна (Бівайн, Бівэйн)]] | | ''Bivinus'' <br> Bie + Wino (Weine) <br> Bie + Uuenna (Wona) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Біят|Біят (Біён, Біюць)]]''' | | ''Byatt'' (''Bietto'') <br> Bie + Joto (Juto) <br> Bie + Hatho | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Біла (імя)|Біла (Біль)]]''' | — | ''Bilo'' (''Biel'', ''Pillo'') | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Біліка|Біліка (Білейка, Пілейка)]]''' | — | ''Biliko'' (''Pilicho'') <br> Bilo + -k- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Білін]]''' | — | ''Bilin'' <br> Bilo + -n- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Більвін|Більвін (Пільвін)]]''' | | ''Biliwin'' (''Pilwine'') <br> Bilo (Pillo) + Wino | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Біляр|Біляр (Піляр)]]''' | | ''Biller'' (''Piller'', ''Bilihar'') <br> Bilo + Heri (Hari) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Більман|Більман (Біліман, Пілеман, Білмен)]]''' | | ''Billmann'' (''Biliman'', ''Pielemann'') <br> Bilo + Mann | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | [[Білімін|Білімін (Більмін)]] | | Bilo + Minno | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Білят|Білят (Пілят, Білат)]]''' | | ''Bilaeth'' (''Pillat'') <br> Bilo (Pillo) + Joto <br> Bilo (Pillo) + Hatho (Adi) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Біць|Біць (Біт, Бець)]]''' | — | ''Bitto'' (''Beto'', ''Bedo'') | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Біцейка|Біцейка (Бецейка, Бэтэйка, Біцік)]]''' | — | ''Beteke'' (''Bettika'') <br> Bitto (Beto) + -k- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Біцель|Біцель (Бітэла, Бедэль)]]''' | — | ''Bitel'' (''Betilo'', ''Bedilo'') <br> Bitto (Beto) + -l- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Біцін|Біцін (Біцен)]]''' | — | ''Bitinus'' (''Bettin'') <br> Bitto (Beto) + -n- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Бітаўт|Бітаўт (Біталт)]]''' | | ''Bitold'' (''Betald'', ''Bidaut'', ''Bitaut'') <br> Bitto (Beto) + Waldo (Walt) <br> Bitto (Beto) + Teudo (Taut) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Бітар|Бітар (Бэтэр)]]''' | | ''Betharius'' <br> Bitto (Beto) + Heri (Hari) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Бруна|Бруна (Брунь, Прунь)]]''' | — | ''Bruno'' (''Прун'') | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Брунейка]]''' | — | ''Brunico'' (''Brunicho'') <br> Bruno + -k- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Бубела|Бубела (Бобель, Бубель)]]''' | — | ''Bubilo'' (''Bobel'') <br> Bubo (Bobo) + -l- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Бода|Буд (Буда, Бода, Будзь, Бодзь)]]''' | — | ''Bodo'' (''Budo'') | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Будзейка|Будзейка (Будзека, Будзіка, Байдзейка)]]''' | — | ''Buddeke'' (''Bodico'', ''Bodeca'') <br> Bodo (Budo) + -k- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Будзіла|Будзіла (Будэль, Бодзель)]]''' | — | ''Budilo'' (''Bodilo'', ''Budel'', ''Bodel'') <br> Bodo (Budo) + -l- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Будзін|Будзін (Бодзен, Будэн, Бодзень, Будзень)]]''' | — | ''Budin'' (''Boden'', ''Budden'') <br> Bodo (Budo) + -n- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Будыш|Будыш (Бодыш, Будуш)]]''' | — | ''Bodusz''{{Заўвага|name="Польшча"}} <br> Bodo (Budo) + -sch- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Будзівід (імя)|Будзівід (Будвід, Будзьвіт)]]''' | | ''Bodwidus'' <br> Bodo (Budo) + Wido | ''Widbod'' <br> Wid + Bodo |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Будзівіл|Будзівіл (Будавіл, Будвіл, Будзьвіл)]]''' | | ''Bauduilli'' <br> Bodo (Budo) + Wilo | ''Willibodo'' <br> Wilo + Bodo |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Будгін|Будгін (Будкін, Бутгін, Буткін, Боткін)]]''' | | ''Budgen'' (''Budekin'', ''Bodkin'', ''Botgen'') <br> Bodo (Budo) + -kin <br> Bodo (Budo) + Ginno | ''Genobod'' <br> Ginno (Genno) + Bodo |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | [[Будзікід (імя)|Будзікід (Будгед)]] | [[Гедбуд]] | Bodo (Budo) + Geda (Giddo) | Geda + Bodo (Budo) |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Будар|Будар (Будэр, Бодар, Будр)]]''' | | ''Buder'' (''Boder'') <br> Bodo (Budo) + Heri (Hari) | ''Eribodo'' <br> Heri + Bodo |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Будрых|Будрых (Будрык)]]''' | | ''Buddrich'' (''Budrick'') <br> Bodo (Budo) + Rick (Rih) | ''Richbodo'' (''Ricbodo'') <br> Rick (Rih) + Bodo |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Бота|Бут (Бута, Буць, Бот, Боць)]]''' | — | ''Boto'' (''Buto'', ''Poto'') | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Буцейка|Буцейка (Боцейка, Боцік, Бутыка, Бутка)]]''' | — | ''Butecke'' (''Butecho'', ''Botic'', ''Buttke'') <br> Boto (Buto) + -k- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Буціла|Буціла (Буцель, Боціла, Боцель)]]''' | — | ''Butila'' (''Butel'', ''Botilo'') <br> Boto (Buto) + -l- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Буцень|Буцень (Бутэн, Боцін, Боцінь)]]''' | — | ''Buten'' (''Botin'') <br> Boto (Buto) + -n- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Боч|Боч (Буч, Бутш)]]''' | — | ''Botsch'' <br> Boto + -sch- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Бутаўт (імя)|Бутаўт (Буталт, Буталд, Бутальд, Ботаўт, Ботальт, Бутэлць)]]''' | [[Вальбут]] <br> [[Тэўтабод (імя)|Таўбут]] | ''Butaldus'' (''Botaldus'', ''Boutaut'', ''Butaud'', ''Butaut'') <br> Boto (Buto) + Waldo (Walt) <br> Boto (Buto) + Teudo (Taut) | ''Waldbott'' <br> Waldo + Boto (Buto) <br> ''Teubod'' <br> Teudo (Taut) + Bodo (Budo) |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Бутвід|Бутвід (Ботвід)]]''' | [[Відбут]] | ''Butvid'' (''Botwid'') <br> Boto (Buto) + Wido | ''Wiboto'' <br> Wido + Boto (Buto) |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Бутавіт|Бутавіт (Буцівіт, Ботвіт)]]''' | | ''Botwith'' <br> Boto (Buto) + Wito | ''Witbot'' <br> Wito + Boto |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Бутвіл|Бутвіл (Ботвіл, Путвіл)]]''' | [[Вільбут]] | ''Bauduilli'' <br> Bodo (Budo) + Wilo <br> Boto (Buto) + Wilo | ''Willebut'' (''Wilbot'') <br> Wilo + Boto (Buto) |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Бутвін|Бутвін (Ботвін, Ботвінь, Буцьвін, Бацьвін)]]''' | | ''Butwin'' (''Botwin'') <br> Boto (Buto) + Wino (Wini) <br> Bodo (Budo) + Wino | ''Uinebod'' <br> Wino + Bodo |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Бутгель]]''' | [[Галбута]] | ''Baudugailus'' (''Baudigilus'') <br> Bodo (Budo) + Gailo (Gelo) <br> Boto (Buto) + Gailo (Gelo) | ''Galbot'' <br> Gailo (Galo) + Boto (Buto) |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Бутгер]]''' | [[Гербут]] | ''Butger'' (''Botgerus'', ''Bodeger'') <br> Boto (Buto) + Gero <br> Bodo + Gero | ''Gerboth'' (''Gerbodo'') <br> Boto (Buto) + Gero <br> Bodo + Gero |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Бутар|Бутар (Бутэр)]]''' | [[Гарбут]] | ''Butter'' <br> Boto (Buto) + Heri (Hari) | ''Harboth'' <br> Heri (Hari) + Boto (Buto) |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Бутэрт|Бутэрт (Бутарт)]]''' | | ''Bottart'' (''Boutard'') <br> Boto (Buto) + Hardt (Hart) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Бутман]]''' | | ''Buthmann'' (''Bothmann'') <br> Boto (Buto) + Mann | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Бутмін|Бутмін (Буцьмін)]]''' | [[Мінбут]] | ''Butmen'' <br> Boto (Buto) + Minno <br> ''Budmyn'' <br> Bodo (Budo) + Minno | ''Menbodo'' <br> Minno (Menno) + Bodo (Budo) |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Бутнар|Бутнар (Бутэнэр)]]''' | [[Нарбут (імя)|Нарбут]] | ''Botner''{{Заўвага|name="Польшча"}} (''Buthneri''{{Заўвага|name="Польшча"}}) <br> Boto (Buto) + Noro (Nero) | ''Narbot'' (''Norpoth'', ''Nierbota''{{Заўвага|name="Польшча"}}, ''Norpod'') <br> Noro + Boto (Buto) <br> Noro + Bodo (Budo) |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Ботрам|Ботрам (Бутрам, Бутрэм)]]''' | | ''Bothram'' <br> Boto (Buto) + Ramo | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Бутырык (імя)|Бутрык (Бутрыка, Путрык)]]''' | | ''Butariks'' (''Buttericus'', ''Botric'', ''Poterich'') <br> Boto (Buto) + Rick | ''Richboto'' <br> Rick (Rih) + Boto |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Бутрым|Бутрым (Будрым, Ботрым, Путрым)]]''' | [[Рымбут]] | ''Bauderrim'' <br> Bodo (Budo) + Rim <br> Boto (Buto) + Rim | ''Rimbotus'' (''Rembod'') <br> Rim + Boto (Buto) <br> Rim + Bodo (Budo) |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Ботэй]]''' | [[Эйбут]] | ''Bótey'' <br> Boto (Buto) + Eicho (Eich) | Eicho (Eich) + Boto (Buto) |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Пацейка|Пацейка (Пуцейка, Пуціка, Падзейка)]]''' | — | ''Potico'' (''Putico'') <br> Boto (Poto) + -k- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Пуціла|Пуціла (Путэль, Поцель)]]''' | — | ''Putilo'' (''Potilo'', ''Potel'') <br> Boto (Poto) + -l- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Бой (імя)|Буй]]''' | — | ''Boio'' (''Búi'', ''Beie'') | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Буйка|Буйка (Бойка, Бейка)]]''' | — | ''Buyke'' (''Boiko'', ''Beiko'') <br> Boio (Beie) + -k- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | [[Буйвід|Буйвід (Бойвід, Бувід, Бевід)]] | | Boio (Búi) + Wido | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Боер|Боер (Бэер)]]''' | | ''Bojer'' (''Boyer'', ''Beieri'') <br> Boio (Beie) + Heri | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Бумонт]]''' | | ''Bumund'' (''Boymund'', ''Boemonda'') <br> Boio (Búi) + Mund (Munt) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Бейнь|Бейна (Бейнь, Байнь)]]''' | — | ''Beino'' (''Beyn'', ''Bainus'') | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Бэйнар|Бэйнар (Байнэр, Бэйнэр, Бейнар, Байнар, Бойнар)]]''' | | ''Beinher'' (''Bainarius'') <br> Beyn + Heri (Hari) <br> Boio (Beio) + Noro | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Бэйнарт|Бэйнарт (Бэйнэрт, Бойнарт, Бойнерт)]]''' | | ''Beynart'' (''Beinert'') <br> Beyn + Hardt <br> Boio (Beio) + *Nard | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Бранта]]''' | — | ''Branto'' (''Brando'') | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Бунь|Бунь (Бонь)]]''' | — | ''Buno'' (''Bono'', ''Bun'') | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Бунейка|Бунейка (Буніка, Боніка)]]''' | — | ''Bunico'' (''Bonica'') <br> Buno (Bono) + -k- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Бунар|Бунар (Бонар, Бунэр, Бонэр)]]''' | | ''Buner'' (''Bonarius'') <br> Buno (Bono) + Heri (Hari) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Бурэйка]]''' | — | ''Buricho'' (''Buricke'') <br> Buro + -k- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Бурга|Бурга (Борг)]]''' | — | ''Burga'' | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Бургела|Бургела (Бургель, Бургайла, Пургель, Пургайла)]]''' | | ''Burgela'' (''Burgel'', ''Burgala'') <br> Burga + Gailo (Gelo) | ''Gelburg'' <br> Gailo (Gelo) + Burga |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Бука (імя)|Бука (Буга, Бук, Бок)]]''' | — | ''Bugo'' (''Bucco'', ''Bock'') | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Букель|Букель (Бугіль, Букола)]]''' | — | ''Bukilo'' (''Bucilo'') <br> Bugo (Bucco) + -l- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Бугень|Бугень (Буген, Бугін, Букін, Букень, Бокін)]]''' | — | ''Bugen'' (''Bugin'', ''Bukin'') <br> Bugo (Bucco) + -n- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Бугайла|Бугайла (Бугель, Богель)]]''' | | ''Bugellus'' (''Bogel'') <br> Bugo + Gailo (Gelo) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Бугар|Бугар (Богар, Багар, Букар)]]''' | | ''Buger'' (''Boger'') <br> Bugo (Bock) + Heri (Hari) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Буш|Буш (Бош, Бус, Бусь)]]''' | — | ''Boos'' (''Busch'', ''Boso'') | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Бушка|Бушка (Буска, Босіка, Боська, Бусека, Бусейка, Бошэйка, Бушэйка)]]''' | — | ''Buschke'' (''Buske'', ''Bosico'', ''Buseke'') <br> Boos (Boso) + -k- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Бушыла|Бушыла (Бусіл, Бузель, Пушыла)]]''' | — | ''Busilo'' (''Büschel'', ''Busel'', ''Poasilo'') <br> Boos + -l- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Бусінь|Бусінь (Бузэн)]]''' | — | ''Buosin'' <br> Boos + -n- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Бушман|Бушман (Бусман)]]''' | | ''Bussman'' <br> Boos (Busch) + Mann | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Вэгер|Вэгер (Вакар, Вегер)]]''' | | ''Weger'' (''Wacaro'', ''Wagher'') <br> Wago (Wego) + Heri | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Войда|Войда (Вайда, Вад, Вэйда)]]''' | — | ''Waido'' (''Weido'', ''Waddo'', ''Woydo''{{Заўвага|name="Польшча"}}) | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Вайдзіка|Вайдзіка (Вадэйка, Вайдзейка)]]''' | — | ''Vadiko'' <br> Waido (Waddo) + -k- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Вайдзіла (імя)|Вайдыла (Вайдэль, Вэйдэль, Вайдэла, Вадыла, Вайтыль, Вадзела)]]''' | — | ''Wadila'' (''Weidel'', ''Wadelo'', ''Watilo'', ''Wadel'', ''Woydilo''{{Заўвага|name="Польшча"}}) <br> Waido (Waddo) + -l- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Вайдзень|Вайдзень (Войдзін)]]''' | — | ''Waddin'' <br> Waido (Waddo) + -n- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Войдаўт]]''' | | ''Weidelt'' <br> Waido (Weido) + Waldo (Walt) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Вэйдэр|Вэйдэр (Вайдэр, Вайдар)]]''' | | ''Weidher'' <br> Waido (Weido) + Heri | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Вейдман|Вейдман (Вейдэман, Вайдман)]]''' | | ''Weidman'' (''Weideman'') <br> Waido (Weido) + Mann | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Войдат (імя)|Войдат (Водат, Вайдзята)]]''' | | ''Woydath''{{Заўвага|name="Польшча"}} <br> Waido + Joto <br> Waido + Hatho (Adi) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Валь]]''' | — | ''Wal'' (''Walo'') | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Валейка|Валейка (Валека, Валіка)]]''' | — | ''Waleicho'' (''Walica'') <br> Wal + -k- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Валіла]]''' | — | ''Walilo'' <br> Wal + -l- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Валін (імя)|Валін]]''' | — | ''Walin'' <br> Wal + -n- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Валант|Валант (Валянт)]]''' | — | ''Waland'' <br> Wal + -nd- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Валат]]''' | — | ''Wallath'' <br> Wal + -t- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Вальгун]]''' | | ''Walagoni'' (''Walahun'', ''Walegundis'') <br> Wal + Gunth (Gondo) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Вальда (імя)|Вальд (Валда, Вольд, Волад)]]''' | — | ''Waldo'' (''Walt'', ''Woldt'') | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Вальцейка|Вальцейка (Вальдзейка, Волдзік, Уладзейка, Валодка, Вайлодка)]]''' | — | ''Waltiko'' (''Waldecke'', ''Waldiko'', ''Woldeke'') <br> Waldo (Walt) + -k- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Вальдэн|Вальдэн (Вальдзін, Вальцін)]]''' | — | ''Valdenus'' (''Waldin'', ''Waltino'') <br> Waldo + -n- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Валтун|Валтун (Вяльтун, Вольдан, Вальдан)]]''' | — | ''Waltun'' (''Woldan''{{Заўвага|name="Польшча"}}) <br> Waldo (Walt) + -n- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Вальбут|Вальбут (Вяльбот, Вольбат, Валібут)]]''' | [[Бутаўт (імя)|Бутаўт]] | ''Walbot'' (''Waldbott'') <br> Waldo (Walt) + Boto (Buto) <br> Wal (Walo) + Boto (Buto) | ''Butaldus'' (''Botaldus'') <br> Boto (Buto) + Waldo (Walt) |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Волдат]]''' | [[Ятаўт]] | ''Waldad'' (''Valtat'', ''Walthad'') <br> Waldo (Walt) + Hatho (Had) | ''Atald'' (''Adalt'', ''Hathald'') <br> Hatho (Had) + Waldo (Walt) |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Валадар|Валадар (Валтар, Вальтар)]]''' | | ''Walder'' (''Waltar'', ''Waldhar'') <br> Waldo (Walt) + Heri (Hari) | ''Erivald'' <br> Heri + Waldo |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Уладзімер|Валадзімер (Уладзімер, Валдымэр, Вальдымэр, Валдымір)]]''' | | ''Waldmer'' (''Valdemar'', ''Woldimar'') <br> Waldo + Mero (Maro) | ''Meruald'' <br> Mero + Waldo |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Валімонт|Валімонт (Вальмунт, Вальмунд)]]''' | [[Монтаўт]] | ''Walmont'' (''Walmunt'', ''Waltmunt'') <br> Waldo (Walt) + Mund (Munt) <br> ''Walamunt'' <br> Wal (Walo) + Mund (Munt) | ''Montaldus'' (''Mundoald'') <br> Mund (Munt) + Waldo (Walt) |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Варда|Варда (Ворда, Верда)]]''' | — | ''Wardo'' (''Warto'', ''Werdo'') | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Варна (імя)|Варна]]''' | — | ''Warno'' (''Warin'', ''Werno'') | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Варнела]]''' | — | ''Warinela'' <br> Warno (Warin) + -l- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Вярнат]]''' | | ''Warnad'' <br> Warno (Werno) + Hatho (Adi) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Ваз|Ваз (Вас, Вазь, Вязь, Вяж)]]''' | — | ''Waso'' (''Weso'', ''Woso'') | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Васбут|Васбут (Вазбут, Вязбут)]]''' | | ''Wospot'' <br> Waso (Woso) + Boto (Buto) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Вазгайла|Вазгайла (Вазгал, Васкайла, Вазгела, Вязгайла, Вяжгайла, Вайжгел)]]''' | | ''Vosgal''{{Заўвага|name="Польшча"}} <br> Waso (Woso) + Gailo (Galo) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Вазгір]]''' | | ''Wasger'' <br> Waso + Gero (Giro) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Вазгерд]]''' | | ''Wassgaard'' <br> Waso + Gerd (Gardo) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Важгін|Важгін (Васікін, Вашкін, Вашкен, Вазгін)]]''' | | ''Wesikin'' <br> Waso (Weso) + Ginno <br> Waso (Weso) + -kin | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Васмунт|Васмунт (Васмонт)]]''' | | ''Wassmundt'' (''Wasmundus''') <br> Waso + Mund (Munt) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Вірт|Вірт (Вэрд)]]''' | — | ''Werta'' (''Wirt'', ''Werdo'') | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Верцейка|Верцейка (Верцека, Вірцейка)]]''' | — | ''Verdico'' (''Wirdika'') <br> Werta (Werdo) + -k- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Верцель|Верцель (Вірціла, Вірцель, Вірдзель)]]''' | — | ''Wertel'' (''Wirtele'', ''Wirdilo'') <br> Werta (Werdo) + -l- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Вірцень|Вірцень (Вэртэн)]]''' | — | ''Wirtin'' (''Werdin'') <br> Werta (Werdo) + -n- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Вівіла (імя)|Вівіла]]''' | — | ''Vivilo'' <br> Vivo + -l- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Вік (імя)|Вік (Віг)]]''' | — | ''Wigo'' (''Wic'') | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Вігіла|Вігіла (Вікула, Вігла, Вігель)]]''' | — | ''Wigilo'' (''Wigulo'', ''Wikeli'', ''Wiegel'') <br> Wigo (Wic) + -l- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Віганд|Віганд (Вігант)]]''' | — | ''Wigand'' (''Wigant'') <br> Wigo + -nd- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Вікша]]''' | — | ''Vycxza''{{Заўвага|name="Польшча"}} <br> Wigo (Wic) + -sch- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Вігайла (імя)|Вігайла (Вігела, Вігал)]]''' | [[Гельвіх]] | ''Wigelo'' (''Wigal'') <br> Wigo + Gailo (Gelo) | ''Geilwihc'' (''Keilwic'') <br> Gailo (Gelo) + Wigo (Wic) |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Вігерд|Вігерд (Вігірд)]]''' | | ''Wigerd'' (''Wicgard'') <br> Wigo + Gerd (Gardo) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Вігінт|Вігінт (Вігент)]]''' | | ''Wigent'' <br> Wigo + Gento | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Вігунт|Вігунт (Вігунд, Вікунд, Вігонт, Віконт)]]''' | | ''Wigunt'' (''Wicgunt'', ''Wikund'') <br> Wigo (Wic) + Gunth (Cund) | ''Guntwic'' <br> Gunth + Wigo (Wic) |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Вігер|Вігер (Вікар)]]''' | | ''Wiger'' (''Vikar'') <br> Wigo (Wic) + Heri (Hari) | ''Ervig'' <br> Heri + Wigo |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Вігмант|Вігмант (Вімунт, Вімант, Вімунць, Вегімонт)]]''' | [[Мандывік]] | ''Wigmont'' (''Wihmunt'', ''Wimund'', ''Vimont'', ''Wegemund'') <br> Wigo (Wic) + Mund (Munt) | ''Mundivicus'' <br> Mund + Wigo (Wic) |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Вікерат]]''' | | ''Wicrat'' (''Wigerat'') <br> Wigo (Wic) + Rado (Rato) | ''Ratwig'' <br> Rado (Rato) + Wigo |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Від (імя)|Від (Віда)]]''' | — | ''Wido'' (''Wid'') | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Відзейка|Відзейка (Відыка, Відзіка, Ведзейка, Ведзік)]]''' | — | ''Wideke'' (''Widike'', ''Wiedicke'', ''Wedeke'', ''Wiedek'') <br> Wido + -k- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Відыла (імя)|Відул (Відэль)]]''' | — | ''Widulo'' (''Widelo'', ''Widilo'') <br> Wido + -l- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Відын (імя)|Відзень (Відзін)]]''' | — | ''Widin'' <br> Wido + -n- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Відун|Відун (Відзюн)]]''' | — | ''Widun'' (''Widuni'') <br> Wido + -n- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Відут|Відут (Відута)]]''' | — | ''Widut'' <br> Wido + -t- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Відбут|Відбут (Вібут)]]''' | [[Бутвід]] | ''Widbod'' (''Wiboto'') <br> Wido + Bodo <br> Wido + Boto (Buto) | ''Botwid'' <br> Boto (Buto) + Wido |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Відаўт]]''' | | ''Widalt'' <br> Wido + Waldo (Walt) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Відзігайла]]''' | [[Гальвід]] | ''Widigelus'' (''Widigail'') <br> Wido + Gailo (Gelo) | ''Gelvidis'' <br> Gailo (Gelo) + Wido |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Відугер|Відугер (Відгер, Відугір)]]''' | [[Гервід]] | ''Wideger'' (''Widger'') <br> Wido + Gero (Giro) | ''Gerwid'' <br> Gero + Wido |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Відзегірд|Відзегірд (Віцігерд)]]''' | [[Гірдзівід]] | ''Widgerd'' (''Vuitcardus'')) <br> Wido + Gerd (Gardo) | ''Gyrdvid'' <br> Gerd (Gyrd) + Wido |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Відзігін|Відзігін (Відукін, Ведзікен)]]''' | [[Гінвід]] | ''Widikin'' (''Widukin'', ''Wedigen'') <br> Wido + -kin <br> Wido + Ginno (Genno) | Ginno + Wido |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Відэр|Відэр (Вэдэр, Відар)]]''' | | ''Wider'' (''Weder'', ''Víðarr'', ''Wiedher'') <br> Wido + Heri | ''Ervid'' <br> Heri + Wido |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Відарт|Відарт (Відэрт)]]''' | [[Артавід]] | ''Vidart'' (''Widderd'') <br> Wido + Hardt (Hart) | ''Hartvid'' <br> Hardt (Ardo) + Wido |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Відукінд (імя)|Відгінт]]''' | | ''Widikint'' (''Wedigint'') <br> Wido + Kindo <br> Wido + Gento | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Відзіман]]''' | [[Манівід]] | ''Widiman'' <br> Wido + Mann | ''Manvidus'' <br> Mann + Wido |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | [[Відзімін (імя)|Відзімін]] | [[Мінвід]] | Wido + Minno | ''Minuit'' <br> Minno + Wido |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Відзімонт (імя)|Відзімонт (Відзімунд, Відмунд, Відмунт)]]''' | [[Мантывід (імя)|Мантывід]] | ''Widimunt'' (''Widmund'', ''Widimond'') <br> Wido + Mund (Munt) | Mund (Munt) + Wido |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Віт|Віт (Віта)]]''' | — | ''Wito'' (''Witt'') | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Віцейка|Віцейка (Вітэк, Вітка)]]''' | — | ''Witicha'' (''Witteke'', ''Wittke'') <br> Wito + -k- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Віціла|Віціла (Вітэль, Вітуль)]]''' | — | ''Witila'' (''Witelo'', ''Witulo'') <br> Wito + -l- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Віцень (імя)|Віцень (Вітэн, Вітын)]]''' | — | ''Wittenus'' (''Witin'') <br> Wito + -n- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Вітаўт (імя)|Вітаўт (Віталт, Вітаўд, Вітальд)]]''' | | ''Witolt'' (''Vitaut'', ''Witold'') <br> Wito + Waldo (Walt) <br> Wito + Teudo (Taut) | ''Teudwit'' <br> Teudo + Wito |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Вітвін]]''' | | ''Witwin'' <br> Wito + Wino | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Вітукін|Вітукін (Віткін)]]''' | | ''Wituchin'' (''Witikinus'') <br> Wito + -kin <br> Wito + Ginno | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Вітар|Вітар (Вітэр)]]''' | | ''Witar'' (''Witer'', ''Withari'') <br> Wito + Heri (Hari) | ''Hariwit'' <br> Heri (Hari) + Wito |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Вітарт|Вітарт (Вітард, Вітэрт, Віторт)]]''' | | ''Witart'' (''Witard'') <br> Wito + Hardt (Hart) <br> ''Witrud'' <br> Wito + Trudo (Trut) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Вікінт (імя)|Вікінт]]''' | | ''Wikind'' (''Witikint'') <br> Wito + Kindo <br> Wigo (Wic) + Kindo | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Вітмонт]]''' | | ''Witmund'' <br> Wito + Mund (Munt) | |- style="background:#EEEEEE " align="left" | 1 | '''[[Віцэр]]''' | | ''Wicer'' (''Wizhere'') <br> Wizo + Heri | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Вела]]''' | — | ''Welo'' | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Велейка|Велейка (Велека, Веліка)]]''' | — | ''Weleka'' (''Weliko'') <br> Welo + -k- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Велянт|Велянт (Велянда)]]''' | — | ''Welant'' (''Weland'') <br> Welo + -nd- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Велют|Велют (Велут, Велюць)]]''' | — | ''Welut'' <br> Welo + -t- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Вяльмонт|Вяльмонт (Велімунт)]]''' | | ''Welamunt'' <br> Welo + Mund (Munt) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Велерат]]''' | | ''Welarat'' <br> Welo + Rado (Rato) <br> ''Wilrad'' <br> Wilo + Rado (Rato) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Віла|Віла (Віль)]]''' | — | ''Wilo'' (''Wili'') | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Вілейка (імя)|Вілейка (Вілека, Вілік, Вілек)]]''' | — | ''Wilico'' (''Willeke'', ''Willeca'', ''Willicho'') <br> Wilo + -k- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Вілян]]''' | — | ''Willana'' (''Willan'') <br> Wilo + -n- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Вілень|Вілень (Вілін)]]''' | — | ''Wilennus'' (''Willin'') <br> Wilo + -n- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Вілун|Вілун (Вілюн)]]''' | — | ''Wilun'' <br> Wilo + -n- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Вілянт]]''' | — | ''Wilant'' (''Willand'') <br> Wilo + -nd- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Віляш|Віляш (Вілюш)]]''' | — | ''Willusch'' (''Vileša''{{Заўвага|name="Чэхія"}}, ''Willusius''{{Заўвага|name="Польшча"}}, ''Wilasz''{{Заўвага|name="Польшча"}}) <br> Wilo + -sch- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Вільбут]]''' | [[Бутвіл]] | ''Willebut'' <br> Wilo + Boto (Buto) | ''Bauduilli'' <br> Bodo (Budo) + Wilo <br> Boto (Buto) + Wilo |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | [[Вілгайла (імя)|Вілгайла (Вілігайла, Вілгал, Вільгела)]] | | ''Wilgils'' <br> Wilo + Gilo (< Gisel) <br> Wilo + Gailo | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Вільгейда|Вільгейда (Вілейт)]]''' | | ''Williheid'' (''Wilhaidis'', ''Williheit'', ''Willet'') <br> Wilo + Heido (Haido) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Вільгерд|Вільгерд (Вільгард, Вільгерт)]]''' | [[Гердвіл]] | ''Vilgerd'' (''Wilgeard'', ''Vilgard'', ''Wilgert'') <br> Wilo + Gerd (Gardo) | Gerd + Wilo |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Вільгет|Вільгет (Вільгат)]]''' | [[Гедзівіл]] | ''Wilgyth'' (''Wilgat'') <br> Wilo + Geda (Giddo) | Geda (Giddo) + Wilo |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Вільгод|Вільгод (Вільгот, Вількот)]]''' | [[Гудвіл]] | ''Willegod'' (''Wilgotus'', ''Willigut'') <br> Wilo + Gudo (Godo) | ''Góðvili'' <br> Gudo (Godo) + Wilo |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Вільгельм|Вілім (Вілем, Вілям, Вільгельм)]]''' | | ''Willem'' (''Wilhelm'') <br> Wilo + Helmo | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Віляўд|Віляўд (Вілгалд, Вілеўд)]]''' | | ''Wiliaud'' (''Wilgaut'') <br> Wilo + Gaud <br> ''Villald'' <br> Wilo + Waldo | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Вількін|Вількін (Вількен)]]''' | [[Гінівіл (імя)|Гінівіл]] | ''Wilkin'' (''Wilken'', ''Willegin'') <br> Wilo + -kin <br> Wilo + Ginno | Ginno + Wilo |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Віліман|Віліман (Вілман, Вільман)]]''' | [[Манвіл]] | ''Wiliman'' (''Wilman'') <br> Wilo + Mann | Mann + Wilo |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Вілімонт|Вілімонт (Вільмунт, Вільмонт)]]''' | [[Монтвіл]] | ''Wilmunt'' (''Villemont'', ''Wilmont'') <br> Wilo + Mund (Munt) | ''Muntwil'' <br> Mund (Munt) + Wilo |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Вілят|Вілят (Віляд)]]''' | [[Ятвіл]] | ''Wiliatus'' (''Williad'') <br> Wilo + Joto <br> Wilo + Hatho (Adi) | ''Attavill'' <br> Hatho (Adi) + Wilo |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Вільда|Вільта (Вільда, Вільць, Вільдзь)]]''' | — | ''Wilto'' (''Wildo'') | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Вільцейка|Вільцейка (Вільдзека, Вільдзік)]]''' | — | ''Wildike'' <br> Wilto (Wildo) + -k- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Вілдзен|Вілдзен (Вілцен)]]''' | — | ''Vilden'' <br> Wilto (Wildo) + -n- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Вілтаўт|Вілтаўт (Вілталт)]]''' | [[Таўцівіл (імя)|Таўцівіл]] | ''Wiltolt'' <br> Wilto + Waldo (Walt) <br> ''Wilithuta'' <br> Wilo + Teudo (Teuth) | ''Waldowildis'' <br> Waldo + Wilto (Wildo) <br> ''Theudowills'' <br> Teudo (Taut) + Wilo |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Віна (імя)|Віна]]''' | — | ''Wino'' (''Weine'') | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Вінка|Вінка (Вініка)]]''' | — | ''Winke'' (''Winika'', ''Winicho'') <br> Wino + -k- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Вінела|Вінела (Вінель)]]''' | — | ''Winela'' (''Winilo'') <br> Wino + -l- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Віняш|Віняш (Вінаш)]]''' | — | ''Winsch'' (''Wiensch'') <br> Wino + -sch- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Вінбор|Вінбор (Вінабер, Вімбар, Вімбэр)]]''' | [[Борвін|Борвін (Барвін)]] | ''Wimber'' <br> Wino + Baro <br> Wino + Bero | ''Barwin'' <br> Baro + Wino |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Вінаўд|Вінаўд (Вінальд, Віняўт)]]''' | | ''Winoldus'' (''Wineuald'', ''Winolt'', ''Winoud'') <br> Wino + Waldo <br> ''Winiaud'' <br> Wino + Gaud | ''Waldwin'' <br> Waldo + Wino |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Вінгер|Вінгер (Вінгір)]]''' | [[Гервін]] | ''Winger'' <br> Wino + Gero | ''Gerwin'' <br> Gero (Kero) + Wino |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Вінгіль]]''' | | ''Winigilo'' <br> Wino + Gilo | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Вінгольт]]''' | | ''Vingautr'' (''Winigaud'') <br> Wino + Gaudo (Gaut) <br> ''Wingolt'' <br> Wino + Goldo | ''Gautvin'' <br> Gaudo (Gaut) + Wino <br> ''Goldwine'' <br> Goldo + Wino |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Вінар|Вінар (Вінер)]]''' | | ''Winear'' (''Wiener'') <br> Wino + Heri (Hari) | ''Harwin'' <br> Heri (Hari) + Wino |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Вінарт]]''' | [[Эртвін]] | ''Winard'' (''Winhart'') <br> Wino + Hardt (Hart) | ''Hertwin'' <br> Hardt (Hart) + Wino |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Вінмот]]''' | | ''Winimod'' <br> Wino + Mot (Moda) | ''Motwin'' <br> Mot + Wino |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Вінстаўт]]''' | | ''Winstalt'' <br> Wino + Stalto | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Вінда (імя)|Вінда (Віндзь, Вінць, Вэнт)]]''' | — | ''Windo'' (''Wind'', ''Wint'', ''Went'') | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Віндзейка|Віндзейка (Вендзік, Віндык)]]''' | — | ''Wendecke'' (''Wendico'') <br> Windo + -k- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Вінтыла|Вінтыла (Вендзіла, Вентыла)]]''' | — | ''Wintila'' (''Wendilo'', ''Wentilo'') <br> Windo (Wint) + -l- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Вінтаўт]]''' | [[Таўтвін]] | ''Wintold'' <br> Windo + Waldo (Walt) <br> Wino + Teudo (Taut) | ''Teutwin'' <br> Teudo (Taut) + Wino |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Віндэр|Віндэр (Вінтэр, Вінтар)]]''' | | ''Winder'' (''Windhere'', ''Winter'') <br> Windo + Heri | ''Hariovind'' <br> Heri (Hari) + Windo |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Вера (мужчынскае імя)|Вера (Вара)]]''' | | ''Wero'' (''Varo'') | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Вярэйка|Вярэйка (Верыка, Варыка)]]''' | | ''Wericho'' (''Werica'', ''Waraco'') <br> Wero (Varo) + -k- | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Вірла|Вірла (Вэрела)]]''' | | ''Werle'' (''Warrell'') <br> Wero + -l- | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Вірбольт]]''' | | ''Werbold'' (''Virboldus'') <br> Wero + Bald (Boldt) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Вербут|Вербут (Вярбот, Вэрбут, Варбут, Вірбут)]]''' | | ''Werboto'' (''Warboto'') <br> Wero (Varo) + Boto (Buto) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Віргаўд]]''' | | ''Vergaut'' (''Werigoz''{{Заўвага|name="goz"}}) <br> Wero + Gaudo (Gaut) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Вергель|Вергель (Варгель, Вэргель, Віргель)]]''' | | ''Wargel'' <br> Wero (Varo) + Gailo (Gelo) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Варгіра]]''' | | ''Warger'' <br> Wero (Varo) + Gero (Giro) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Віргірд]]''' | | ''Wergerd'' (''Wirgardus'') <br> Wero + Gerd (Gardo) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Вергут|Вергут (Варгуць, Веркут)]]''' | | ''Vergot'' <br> Wero + Gudo (Got) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Вірконт|Вірконт (Вярконт, Варакунць)]]''' | | ''Wercund'' (''Wergund'', ''Warigundis'') <br> Wero (Varo) + Gunth (Cund) | ''Gunthivera'' <br> Gunth + Wero |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Вірмонт|Вірмонт (Вярмонт, Вэрэмунд)]]''' | | ''Vermunt'' (''Virmundis'', ''Veremund'') <br> Wero + Mund (Munt) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Верза|Верза (Вэрза, Верша)]]''' | — | ''Werzo'' | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Віршыла|Віршыла (Вяршыла, Верзэль, Вершэль, Вэрсэль, Вэрсула)]]''' | — | ''Werzel'' <br> Werzo + -l- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | [[Вірсімунд]] | | Werzo + Mund | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Віс|Віс (Вісь, Віж)]]''' | — | ''Wis'' (''Wiso'', ''Weise'', ''Waiso'') | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Вішэка|Вішэка (Віска, Вішка, Вішэйка, Віжэйк, Вешка, Вяшэйка)]]''' | — | ''Wiseko'' (''Wischke'') <br> Wis + -k- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Візіла (імя)|Вішэла (Вісель, Вісул, Віжэль, Весіла, Везела)]]''' | — | ''Wisilo'' (''Wizilo'', ''Wisel'', ''Wisulo'') <br> Wis + -l- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Вісень|Вісень (Вісінь, Вішын, Віжын, Вішнь)]]''' | — | ''Wisen'' (''Wisin'') <br> Wis + -n- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Вісун|Вісун (Віжун)]]''' | — | ''Wisun'' <br> Wis + -n- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Вішынт|Вішынт (Высант)]]''' | — | ''Wisint'' (''Wisant'') <br> Wis + -nd- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Вісбар|Вісбар (Вісебар, Візбар, Віжбар, Вежбар)]]''' | | ''Wisbar'' <br> Wis + Baro | ''Barwis'' <br> Baro + Wis |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Вісівальд|Вісівальд (Вісевалод)]]''' | | ''Wiswald'' (''Wisewould'') <br> Wis + Waldo | ''Walvis'' <br> Waldo (Walt) + Wis |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Вісьвіда|Вісьвіда (Вішвід, Вісавід)]]''' | | ''Wisvida'' (''Wiswith'') <br> Wis + Wido | ''Widuis'' <br> Wido + Wis |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Вісьвіл|Вісьвіл (Весьвіл, Вішвіл)]]''' | | ''Uesuili'' <br> Wis + Wilo | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | [[Вісгайла|Вісгайла (Вісагайла, Візгайла, Візгела, Віжгайла)]] | | Wis + Gailo | ''Gelvisa'' (''Galoisus'') <br> Gailo (Gelo) + Wis |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Вісігаўд|Вісігаўд (Візгаўд, Візгаўт, Візгольд, Візкоўд)]]''' | | ''Wisogoz''{{Заўвага|name="goz"|У гэтай зафіксаванай у крыніцах форме адбыўся пераход gaud у goz (coz)<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 609.</ref>}} <br> Wis + Gaud <br> ''Wisigold'' <br> Wis + Goldo | ''Gauduis'' <br> Gaud + Wis |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Вісігер|Вісігер (Вісгер, Візгер, Віскер, Віскар, Вішкер, Візгір)]]''' | | ''Wisger'' (''Uuisager'', ''Wiscar'', ''Weisker'') <br> Wis + Gero (Kero) | ''Gervisa'' <br> Gero + Wis |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Вісігерд (імя)|Вісігерд (Візгерд, Візгард, Візгерт, Вышгерд, Вісігірд, Візгірд, Вышгірт)]]''' | | ''Visigerd'' (''Wisgeard'', ''Wisigard'') <br> Wis + Gerd (Gardo) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Вісігін|Вісігін (Вісакін, Візкін, Вісеген, Візгін)]]''' | [[Гінівойша]] | ''Visekin'' (''Wissegen'', ''Wiseken'') <br> Wis + -kin <br> Wis + Ginno | ''Genuis'' <br> Ginno (Genno) + Wis |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | [[Візгінт|Візгінт (Вісагінт, Высагінт, Віскінт)]] | | Wis + Gento | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Вісконт|Вісконт (Вісконд, Віскунт)]]''' | | ''Wisgonda'' (''Wisagund'') <br> Wis + Gunth (Cund) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Вісад|Вісад (Вішад)]]''' | | ''Wisad'' (''Wisod'') <br> Wis + Hatho (Adi) <br> Wis + Schat (Sado) | ''Aduisus'' (''Hadvisa'') <br> Hatho (Adi) + Wis |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Вісман|Вісман (Вішман)]]''' | | ''Wisman'' <br> Wis + Mann | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | [[Вісьміл]] | | Wis + Milo | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Вісімонт|Вісімонт (Вісімунт, Вісмунт, Візмунт, Вішмунт, Віжмонт, Вішмонт)]]''' | | ''Wisemund'' (''Wizmunt'') <br> Wis + Mund (Munt) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Вішымут|Вішымут (Вісімот)]]''' | | ''Vismuot'' (''Wismoda'') <br> Wis + Mot (Muto) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Віснар|Віснар (Візнэр, Вішнар, Вішнэр, Вішанар)]]''' | | ''Visnar'' (''Wisner'', ''Wisener'') <br> Wis + Noro | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Віст|Віст (Вест, Вешт)]]''' | — | ''West'' (''Viste'') | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Вістэла|Вістэла (Віштэль)]]''' | — | ''Wistila'' (''Vistella'') <br> West (Viste) + -l- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Віштэнь|Віштэнь (Вайштэнь)]]''' | — | ''Wisten'' <br> West (Viste) + -n- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Вештар|Вештар (Вэстэр, Вестр, Вістар, Віштар, Вэйштар)]]''' | | ''Vestarr'' (''Wistarius'') <br> West (Viste) + Heri (Hari) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Вештарт|Вештарт (Віштарт, Вістарт, Вестэрт, Вештард, Віштард, Вейстарт, Вейштарт, Войштарт)]]''' | | ''Westhard'' (''Guistardus'') <br> West (Viste) + Hardt (Hart) <br> ''Wistrud'' <br> Wis + Trudo (Trut) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Войша]]''' | — | ''Waiso'' (''Voysch''{{Заўвага|name="Польшча"}}, ''Woyscha''{{Заўвага|name="Польшча"}}) <br> ''Weise'' (''Wiso'') | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Войшка|Войшка (Вайска, Вейшэка, Вейсейка)]]''' | — | ''Weiske'' <br> Weise + -k- <br> | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Вайшыла|Вайшыла (Вайшэль, Вэйшэль, Войшэль)]]''' | — | ''Weisel'' <br> Wiso (Waiso) + -l- <br> ''Woschel'' <br> Waiso (Voysch) + -l- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | [[Войшын|Войшын (Войсін)]] | — | ''Vussin'' <br> Waiso (Voysch) + -n- <br> ''Wisin'' <br> Weise (Wiso) + -n- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | [[Войшывід|Войшывід (Войшвід, Вэйшвід, Вайшвіта)]] | | ''Wisvida'' (''Wiswith'') <br> Weise (Wiso) + Wido | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | [[Войшвіл (імя)|Войшвіл (Вошвіл, Вашвіла, Весьвіл)]] | | ''Uesuili'' <br> Weise (Wiso) + Wilo | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Вайсар]]''' | | ''Weiser'' <br> Weise (Wiso) + Heri (Hari) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Войсят]]''' | | ''Woyssath''{{Заўвага|name="Польшча"}} (''Woyschat''{{Заўвага|name="Польшча"}}) <br> Waiso (Voysch) + Hatho (Adi) <br> ''Wisad'' <br> Weise (Wiso) + Hatho (Adi) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | [[Войшымунд|Войшымунд (Вайсмонт, Вэйсмант)]] | | ''Wasmundus'' <br> Waiso + Mund <br> ''Wisemund'' <br> Weise (Wiso) + Mund | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Войшнар|Войшнар (Вайснар, Вейшнар, Вэйшнэр, Вайшнар, Вашнар)]]''' | [[Нарывойша]] | ''Wießner'' <br> Weise (Wiso) + Noro | Noro + Voysch |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | [[Войшалк (імя)|Войшалк (Вышалк)]] | | Waiso (Voysch) + Scalc (Schelck) <br> Weise (Wiso) + Helgi (Algo) | ''Alguis'' <br> Helgi (Algo) + Wiso |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | [[Войштаўт|Войштаўт (Вештаўт, Выштальд, Вішталд, Вішталт)]] | | ''Westwalt'' <br> West + Waldo (Walt) <br> Waiso (Voysch) + Teudo (Taut) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Война]]''' | — | ''Uuenna'' (''Wona'', ''Woyna''{{Заўвага|name="Польшча"}}) <br> ''Wino'' (''Weine'') | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Вайнейка|Вайнейка (Ванейка, Ваніка, Вайнэка)]]''' | — | ''Vunnico'' (''Wonnecke'') <br> Uuenna (Wona) + -k- <br> ''Weinecke'' <br> Wino (Weine) + -k- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Вайніла|Вайніла (Вайналь, Вайнела)]]''' | — | ''Weinel'' (''Wainilo'') <br> Wino (Weine) + -l- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Войніш|Войніш (Войнюш)]]''' | — | ''Weinisch'' <br> Wino (Weine) + -sch- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Войнар|Войнар (Вонар, Вайнэр, Вэйнэр, Вэйнар)]]''' | | ''Wunar'' (''Wuyner''{{Заўвага|name="Польшча"}}, ''Woyner''{{Заўвага|name="Польшча"}}, ''Woynar''{{Заўвага|name="Польшча"}}) <br> Uuenna (Wona) + Heri (Hari) <br> ''Weiner'' <br> Wino (Weine) + Heri (Hari) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Войнат|Войнат (Войнад, Войнят)]]''' | | ''Voinot'' (''Wonat'') <br> Uuenna (Wona) + Joto <br> Uuenna (Wona) + Hatho (Adi) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Воланг|Воланг (Валанк)]]''' | | ''Wolank'' <br> Wolo + Lango (Lancho) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Вольман]]''' | | ''Wolman'' (''Wolaman'') <br> Wolo + Mann | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Гавейка]]''' | — | ''Gauke'' <br> Gawo + -k- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Гавіла|Гавіла (Гавуль)]]''' | — | ''Gavilo'' (''Gaul'') <br> Gawo + -l- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Гавень|Гавень (Гавін)]]''' | — | ''Gawin'' <br> Gawo + -n- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Гаўвід]]''' | | ''Gauwida'' <br> Gawo + Wido | ''Widagauwo'' <br> Wido + Gawo |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Гаўгонт|Гаўгонт (Галігунт, Галігонт, Галгонт, Галконт, Гяўгунт)]]''' | | ''Gavigunt'' <br> Gawo + Gunth (Gondo) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Гайла (імя)|Гайл (Гайль, Гейль, Гель)]]''' | — | ''Gailo'' (''Geilo'', ''Galo'', ''Gelo'') | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Гелейка|Гелейка (Галейка, Гелека, Галека, Гайліка, Галка)]]''' | — | ''Geleko'' (''Galleke'', ''Geilke'', ''Galke'') <br> Gailo (Gelo) + -k- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Гейлін|Гейлін (Гайлін, Галін, Галень)]]''' | — | ''Gailin'' (''Geilin'', ''Galinno'') <br> Gailo (Galo) + -n- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Гайлун|Гайлун (Гелун, Галун, Гелон)]]''' | — | ''Gelunus'' (''Galun'', ''Geluni'') <br> Gailo (Gelo) + -n- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Галбута|Галбута (Гельбат, Гелбут, Келбут)]]''' | [[Бутгель]] | ''Galbot'' <br> Gailo (Galo) + Boto (Buto) | ''Baudugailus'' (''Baudigilus'') <br> Bodo (Budo) + Gailo (Gelo) <br> Boto (Buto) + Gailo (Gelo) |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Гелёлд|Гелёлд (Гелальд)]]''' | | ''Geloldus'' (''Gelald'', ''Geilolt'', ''Kelolt'') <br> Gailo (Gelo) + Waldo (Walt) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Гальвід]]''' | [[Відзігайла]] | ''Gelvidis'' <br> Gailo (Gelo) + Wido | ''Widigelus'' (''Widigail'') <br> Wido + Gailo (Gelo) |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Гальвін|Гальвін (Гайльвін, Гельвін)]]''' | | ''Galvin'' (''Geilawina'', ''Gelwina'') <br> Gailo (Galo) + Wino | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Гальвірд]]''' | | ''Geilwird'' <br> Gailo (Galo) + Werta (Werdo) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Гельвіх|Гельвіх (Кельвік)]]''' | [[Вігайла (імя)|Вігайла]] | ''Geilwich'' (''Kelwihc'') <br> Gailo (Gelo) + Wigo | ''Wigelo'' <br> Wigo + Gailo (Gelo) |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Гайлігін|Гайлігін (Келікін)]]''' | | ''Gelikin'' <br> Gailo (Gelo) + Ginno <br> Gailo (Gelo) + -kin | ''Gingel'' <br> Ginno + Gailo (Gelo) |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Гелігуд|Гелігуд (Гелгод, Гелгуд, Гелгут)]]''' | [[Гудзігал]] | ''Gelgod'' <br> Gailo (Gelo) + Guda (Godo) | ''Godegel'' <br> Guda (Godo) + Gailo (Gelo) |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Галінт]]''' | | ''Galind'' (''Geilindis'') <br> Gailo (Galo) + Linto (Lindis) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Гайліман|Гайліман (Галеман, Гельман, Кельман)]]''' | [[Мангайла]] | ''Gailamanns'' (''Galiman'', ''Gelman'', ''Kalmannus'') <br> Gailo (Gelo) + Mann | ''Manigel'' <br> Mann + Gailo (Gelo) |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Гайлімін|Гайлімін (Гальмін, Гельмін)]]''' | [[Мінігайла (імя)|Мінігайла]] | ''Geleminus'' (''Galmin'', ''Gaillemin'') <br> Gailo (Gelo) + Minno | ''Minigelus'' <br> Minno + Gailo (Gelo) |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Галімонт|Галімонт (Галімунт)]]''' | [[Мантыгайла (імя)|Мантыгайла]] | ''Galmund'' (''Geilmundus'', ''Gelmund'') <br> Gailo (Gelo) + Mund (Munt) | ''Montigel'' <br> Mund (Munt) + Gailo (Gelo) |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Гала (імя)|Гала]]''' | — | ''Halo'' (''Helli'') | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Галека]]''' | — | ''Haleke'' (''Halika'') <br> Halo + -k- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Галень|Галень (Гален)]]''' | — | ''Hallen'' <br> Halo + -n- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Галабут|Галабут (Галабуд)]]''' | | ''Halboth'' (''Heliboto'') <br> Halo (Helli) + Boto (Buto) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Гельман|Гельман (Гельмэн)]]''' | | ''Hallmann'' <br> Halo (Helli) + Mann | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Гальмонт]]''' | | ''Hallmund'' (''Helmunt'') <br> Halo + Mund (Munt) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Ганус (імя)|Ганус (Гануш)]]''' | — | ''Hanus'' (''Johannes'') | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Гаст|Гаст (Гест, Каст, Гасьць, Гашт, Гесьць, Гешт, Кест, Гейст)]]''' | — | ''Gast'' (''Gest'', ''Cast'', ''Keast'') | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Гасьцейка|Гасьцейка (Госьцік)]]''' | — | ''Gasticho'' (''Casticho'') <br> Gast (Cast) + -k- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Гасьціла|Гастыла (Гастэла, Гастэль, Касьціла, Кастэль)]]''' | — | ''Gastila'' (''Gastel'', ''Kestilo'', ''Kastel'') <br> Gast + -l- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Кесьцень|Кесьцень (Касьцін, Гасьцін, Гаштын)]]''' | — | ''Kesten'' (''Castinus'', ''Gastin'') <br> Gast (Gest) + -n- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | [[Кейстут (імя)|Кестут (Гестут, Кістут, Кейстут)]] | — | Gast (Keast) + -t- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Каштарт|Каштарт (Гастарт)]]''' | | ''Kastert'' (''Gastart'') <br> Gast (Cast) + Hardt (Hart) | ''Hartigast'' <br> Hardt (Hart) + Gast |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Кестарт|Кестарт (Гестарт, Гестард, Гештарт, Кестэрт, Гейштарт)]]''' | | ''Gesterd'' (''Gisteard'') <br> Gast (Gest) + Hardt (Hart) <br> ''Gistrudis'' <br> Geso (Giso) + Trudo (Trut) | ''Thrudgis'' <br> Trudo (Trut) + Geso (Giso) |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Гестар|Гестар (Гестэра, Гештар, Гештэр, Гейштэр, Гейштар, Кестэр, Кейстар)]]''' | | ''Gester'' (''Gaster'', ''Caster'') <br> Gast (Gest) + Heri (Hari) | ''Herigast'' <br> Heri + Gast |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Гаштольд (імя)|Гастаўд (Гашталт, Гаштольд, Каштаўт, Кашталт)]]''' | | ''Gastald'' (''Castald'', ''Gastaud'', ''Gastaut'') <br> Gast (Cast) + Waldo (Walt) <br> Gast (Cast) + Teudo | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Гестаўт|Гестаўт (Гесталт, Гішталт, Гешталд, Гешталт, Гештаўт, Кешталт, Кестаўт, Кістаўт, Гестаўд, Гештаўд, Гіштаўт, Гейстаўт, Кейстаўт)]]''' | | ''Gistald'' (''Gestold''{{Заўвага|name="Польшча"}}) <br> Gast (Gest) + Waldo (Walt) <br> Geso (Giso) + Teudo (Taut) | ''Teutgis'' <br> Teudo (Teuth) + Geso (Giso) |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Гаўд|Гаўт (Гаўда, Гаўдзь, Галд, Галдзь)]]''' | — | ''Gaudo'' (''Gauto'') | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Гаўдык|Гаўдык (Галдык, Гальдык, Калдык)]]''' | — | ''Gaudeck'' (''Gaudich'') <br> Gaudo + -k- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Гаўдзіла|Гаўдзіла (Гаўдэль, Гаўдзіль, Гальдзель)]]''' | — | ''Gaudila'' (''Gaudela'') <br> Gaudo + -l- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Гаўдзін|Гаўдзін (Голдзін)]]''' | — | ''Gaudin'' <br> Gaudo + -n-<br> ''Goldine'' <br> Goldo + -n- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Гаўдэш|Гаўдэш (Гольташ)]]''' | — | ''Gautsch'' <br> Gaudo + -sch- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Гаўтоўт]]''' | | ''Gautald'' (''Gaudald'') <br> Gaudo (Gauto) + Waldo (Walt) | ''Waltgaud'' <br> Waldo (Walt) + Gaudo |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Гаўтвід]]''' | | ''Gautwidus'' (''Gautvidr'') <br> Gaudo (Gauto) + Wido | ''Widegaud'' <br> Wido + Gaudo |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Гоўдвік]]''' | | ''Goldwig'' <br> Gaudo + Wigo (Wic) <br> Goldo + Wigo (Wic) | ''Wihgoz''{{Заўвага|name="goz"}} <br> Wigo + Gaudo |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Гаўтэр|Гаўтэр (Гоўтэр)]]''' | | ''Gauter'' <br> Gaudo + Heri | ''Herigaudis'' <br> Heri + Gaudo |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Гаўдземунда (імя)|Гаўдземунда (Гаўдмонт, Каўдмонт)]]''' | | ''Gaudemund'' <br> Gaudo + Mund (Munt) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Гаўдэрых|Галтрык]]''' | | ''Gautrik'' (''Gautrikr'', ''Gaudericus'') <br> Gaudo (Gauto) + Rick <br> ''Goldric'' <br> Goldo + Rick | ''Richcoz''{{Заўвага|name="goz"}} <br> Rick (Rih) + Gaudo |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | [[Гаўдрым]] | [[Рымгальд]] | Gaudo + Rim | ''Rimigaud'' <br> Rim + Gaudo |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Гаўдрут|Гаўдрут (Каўтруд)]]''' | | ''Gautrude'' <br> Gaudo + Trudo (Drutus) | ''Trutgaudus'' <br> Trudo + Gaudo |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Геда|Геда (Гет, Гіда, Гада)]]''' | — | ''Geda'' (''Geto'', ''Giddo'', ''Gaddo'') | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Гедзейка|Гедзейка (Гадзейка, Гедыка, Гедык, Гадыка)]]''' | — | ''Gedicke'' (''Gädecke'', ''Gedeco''{{Заўвага|name="Польшча"}}) <br> Geda (Gaddo) + -k- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Гедзель|Гедзель (Гадыла, Гідзель, Кіцела, Гаціла, Гатэль)]]''' | — | ''Gedel'' (''Gadilo'', ''Gitila'', ''Ketil'', ''Gattilo'', ''Gattel'', ''Catilo'') <br> Geda (Geto) + -l- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Гедзень|Гедзень (Гедэн, Гадзін, Гедзін, Гецень, Гіцень)]]''' | — | ''Gedenus'' (''Gadinus'', ''Giddinus'', ''Getina'') <br> Geda (Giddo) + -n- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | [[Гедбуд|Гедбуд (Гедбод, Гедбут, Кедбут)]] | [[Будзікід (імя)|Будзікід]] | Geda + Bodo (Budo) | Bodo (Budo) + Geda (Giddo) |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Гадаальд|Гідульт (Гідаўд, Гедаўд)]]''' | | ''Gidoldus'' (''Gedoaldus'') <br> Geda (Giddo) + Waldo (Walt) | ''Wealdgyth'' <br> Waldo + Geda (Giddo) |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Гетаўт (імя)|Гетаўт (Геталт, Геталд, Гетальд, Гітаўт, Кетаўт, Гатаўт)]]''' | | ''Getoldus'' (''Ketold'', ''Cataudo'') <br> Geda (Geto) + Waldo (Walt) <br> Geda (Geto) + Teudo (Taut) | ''Theotgit'' <br> Teudo (Teuth) + Geda (Giddo) |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | [[Гедзівід|Гедзівід (Кедзівід, Гетвід)]] | | Geda + Wido | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | [[Гедзівіл|Гедзівіл (Гедвіл, Гетвіл, Гідвіл, Гадвіл, Кедвіл)]] | [[Вільгет]] | Geda (Giddo) + Wilo | ''Wilgyth'' <br> Wilo + Geda (Giddo) |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Гедвін]]''' | | ''Gedovin'' <br> Geda + Wino | ''Wynngeat'' <br> Wino + Geda |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Гітэр|Гітэр (Гедэр, Гадэр, Гатар, Гедр, Гідр, Кецер, Кадэр)]]''' | | ''Getær'' (''Gader'', ''Gatharius'', ''Gidhari'') <br> Geda (Giddo) + Heri | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Гітарт|Гітарт (Гедарт, Гетарт, Кітарт)]]''' | | ''Gidheard'' (''Gạddert'') <br> Geda (Giddo) + Hardt (Hart) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | [[Гедыгольд|Гедыгоўд (Гедыгольд, Кедкаўд, Кедкольд)]] | | Geda + Gaudo <br> Geda + Goldo | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Гедгонт|Гедгонт (Гедконт, Кітконт)]]''' | | ''Gadagunti'' <br> Geda (Gaddo) + Gunth (Kunth) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Гедзіман|Гедзіман (Гедман, Гітман)]]''' | | ''Gidman'' (''Gettman'') <br> Geda (Giddo) + Mann | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Гедзімін (імя)|Гедзімін (Гідзімін, Гідамін, Гідмін, Кедзімен, Кедмін, Кідмін)]]''' | | ''Giddeminus'' <br> Geda (Giddo) + Minno | ''Mengede''{{Заўвага|{{Артыкул у іншым разьдзеле|Мэнгдэны|Менгеды (пазьней Мэнгдэны)|de|Mengden (Adelsgeschlecht)}} — [[Нямеччына|нямецкі]], пазьней [[Інфлянты|інфлянцкі]] шляхецкі род, які паходзіць з [[Вэстфалія|Вэстфаліі]]}} <br> Minno (Menno) + Geda |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Гедмонт|Гедмонт (Кадзімонт, Гемонт)]]''' | | ''Gadamundus'' (''Gjetmund'', ''Gemundus'') <br> Geda (Gaddo) + Mund (Munt) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Гадарых|Гедрых (Гедрык, Кедрык)]]''' | | ''Gedrich'' (''Gadric'') <br> Geda (Gaddo) + Rick (Rih) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Гадзь|Гадзь (Гата, Ед, Едзь, Яд, Ядзь)]]''' | — | ''Hatho'' (''Had'', ''Hedo'', ''Adi'', ''Edo'') | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Адзейка|Адзейка (Адзіка, Гадыка, Ядзейка, Ядзека, Ядык, Гадэйка)]]''' | — | ''Adecho'' (''Adika'', ''Chadico'', ''Edica'') <br> Hatho (Adi) + -k- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Гаціла|Гаціла (Гадзіла, Адзель)]]''' | — | ''Hetilo'' (''Hadala'', ''Adela'') <br> Hatho (Adi) + -l- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Ацень|Ацень (Едзін, Атэн)]]''' | — | ''Atten'' (''Edin'', ''Atin'') <br> Hatho (Adi) + -n- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Ятаўт|Ятаўт (Атаўт, Гатаўт, Яталт, Яталд, Ятальд, Ядаўт, Ядальд)]]''' | [[Волдат]] | ''Atald'' (''Hathald'', ''Adalt'', ''Hadaud'') <br> Hatho (Had) + Waldo (Walt) | ''Waldad'' (''Walthad'') <br> Waldo (Walt) + Hatho (Had) <br> ''Teuthad'' <br> Teudo (Teuth) + Hatho (Had) |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Ятвід|Ятвід (Адвід, Едзівід, Гетвід)]]''' | | ''Atvid'' (''Adhuid'', ''Hadewidis'') <br> Hatho (Edo) + Wido | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Ядвіга|Ядвіга (Ядовіг)]]''' | | ''Hadwig'' (''Hedwig'') <br> Hatho (Hedo) + Wigo | ''Wichad'' <br> Wigo (Wic) + Hatho (Hedo) |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Ятвіл|Ятвіл (Ядвіл, Ядвіла, Едзівіл, Гадвіл)]]''' | [[Вілят]] | ''Attavill'' (''Adovila'') <br> Hatho (Adi) + Wilo | ''Wiliatus'' (''Williad'') <br> Wilo + Hatho (Adi) |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Ядгаўд]]''' | | ''Hadegaud'' (''Adegaudus'') <br> Hatho (Adi) + Gaudo | ''Gauthaus''{{Заўвага|У гэтай зафіксаванай у крыніцах форме адбыўся пераход had у haus)<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=gauthaus#v=snippet&q=gauthaus&f=false S. 617, 789].</ref>}} <br> Gaudo (Gaut) + Hatho |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Ядгін]]''' | [[Гінят]] | ''Hettgen'' (''Hedicken'') <br> Hatho (Adi) + Ginno (Genno) | ''Genat'' (''Gennat'', ''Kynath'') <br> Ginno (Genno) + Hatho (Adi) |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Ядаг|Ядаг (Адаўг, Адаўк, Ядаўг, Ядаўк, Ядалг)]]''' | | ''Adago'' (''Adaco'') <br> Hatho (Adi) + Dago <br> Hatho (Adi) + Daugo | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Ядат|Ядат (Ядзят)]]''' | | ''Adat'' (''Adhad'') <br> Hatho (Adi) + Hatho (Adi) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Гадар|Гадар (Ядар, Атар)]]''' | | ''Hader'' (''Adar'', ''Hathari'') <br> Hatho (Had) + Heri (Hari) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Атарт|Атарт (Етарт, Едэрт)]]''' | | ''Atard'' (''Adahart'') <br> Hatho (Adi) + Hardt (Hart) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Гатман|Гатман (Гадман, Адаман, Атман, Адамэн)]]''' | | ''Hadoman'' (''Adiman'', ''Athiman'') <br> Hatho (Adi) + Mann | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Ятмонт|Ятмонт (Адамонт, Этмант)]]''' | | ''Etmunt'' (''Jatmund'', ''Adimondus'') <br> Hatho (Adi) + Mund (Munt) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Атрант]]''' | | ''Aderando'' <br> Hatho (Adi) + Rando (Ranto) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Гейман]]''' | | ''Heyman'' (''Hayman'') <br> Haimo (Heimo) + Mann | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Геймант|Геймант (Гаймунт)]]''' | | ''Haimund'' <br> Haimo (Heimo) + Mund (Munt) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Генрых|Генрык]]''' | | ''Henric'' (''Heimirich'') <br> Haimo (Heimo) + Rick (Rih) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Індрых|Індрых (Індрык, Гіндрык, Гендрык)]]''' | | ''Hindrich'' (''Heinrich'') <br> Haimo (Heimo) + Rick (Rih) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Гайд|Гайд (Гайда, Гейда, Гайдзь, Гайць, Кейда, Кейт)]]''' | — | ''Gaidus'' (''Gaido'', ''Geide'', ''Geith'', ''Keith'') | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Гайдэль|Гайдэль (Гейтыла)]]''' | — | ''Gaidel'' (''Geitel'') <br> Gaidus (Geith) + -l- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Гейдзен|Гейдзен (Гайдзен, Гайдэн, Гайцен)]]''' | — | ''Gaidene'' (''Gaidinus'') <br> Gaidus (Geith) + -n- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Гейдар|Гейдар (Гайдар)]]''' | | ''Gaidheri'' (''Geiter'') <br> Gaidus (Geith) + Heri (Hari) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Гейтарт|Гейтарт (Гайторт)]]''' | | ''Gaiterda'' <br> Gaidus (Geith) + Hardt (Hart) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Гайдэман]]''' | | ''Geidemann'' <br> Gaidus + Mann | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Гайда (імя)|Гайда (Гейда)]]''' | — | ''Heido'' (''Haido'') | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Гайдэла|Гайдэла (Гайдэль)]]''' | — | ''Heidilo'' (''Heidel'') <br> Heido (Haido) + -l- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Эйтвід]]''' | | ''Heidvid'' <br> Heido + Wido | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Эйтгін|Эйтгін (Эйтыгін, Эйдыгін)]]''' | | ''Heitgin'' (''Heydekinus'') <br> Heido + Ginno (Genno) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Гейдмант|Гейдмант (Гейтмант, Эйдмант, Эйтмант)]]''' | | ''Heidmundus'' <br> Heido + Mund (Munt) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Эйдрыг|Эйдрыг (Эйдрык)]]''' | | ''Eidrich'' (''Heitrig'', ''Heidericus'') <br> Heido + Rick | ''Rihheid'' <br> Rick (Rih) + Heido |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Геза (імя)|Гез (Гіза, Гіжа, Гесь, Кезь, Кейза)]]''' | — | ''Geso'' (''Giso'', ''Keso'', ''Geiso'') | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Геска|Гесека (Геска, Гізік, Кізік, Кейзік)]]''' | — | ''Giesecke'' (''Geske'', ''Kiessig'') <br> Geso (Giso) + -k- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Гізель|Гезела (Гізель, Кізіла, Кезела, Кізель)]]''' | — | ''Gesela'' (''Giesel'', ''Kisila'', ''Kisela'', ''Kiesel'') <br> Geso (Keso) + -l- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Гізбэрт|Гізбэрт (Гізэбэрт, Гіжбэрт, Гісбарт)]]''' | | ''Gisbert'' (''Gisebert'') <br> Geso (Giso) + Bert | ''Berdegis'' <br> Bert + Geso (Giso) |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | [[Кезгайла|Кезгайла (Гезгайла)]] | | Geso (Keso) + Gailo | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Гішвід]]''' | | ''Gisoidis'' <br> Geso (Giso) + Wido | ''Widugis'' <br> Wido + Geso (Giso) |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | [[Гесьмін|Гесьмін (Кесьмін, Кісьмен)]] | | Geso (Keso) + Minno (Menno) <br> ''Gezman'' <br> Geso (Keso) + Mann | ''Minegis'' <br> Minno + Geso (Giso) |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Гезімунд (імя)|Гесмонт (Гісімунт, Гізмунд, Гізмонд, Гізымант, Гіжымант, Гейсімонт, Гейсмонт)]]''' | | ''Gesimund'' (''Gesmondo'', ''Gisimund'', ''Gismondus'') <br> Geso (Giso) + Mund (Munt) | ''Mundegis'' <br> Mund + Geso (Giso) |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Гес]]''' | — | ''Haso'' (''Hesa'') | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Гасьмір]]''' | | ''Hasmar'' (''Hessemer'') <br> Haso (Hesa) + Mero (Maro) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Гелда|Гелда (Гілда, Гелдзь, Гільдзь, Кілт)]]''' | — | ''Geldo'' (''Gildo'', ''Gilto'') | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Гальтаўт|Гальтоўт (Гелдаўд, Гальтаўт, Гельтульд)]]''' | | ''Geltolt'' (''Galdualdus'') <br> Geldo + Waldo (Walt) | ''Waldgelt'' <br> Waldo + Geldo |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Ільць]]''' | — | ''Hilto'' (''Ildia'') | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Гільцін|Гільцін (Ільдзін)]]''' | — | ''Hiltin'' (''Ildin'') <br> Hilto (Ildia) + -n- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Ілбуць|Ілбуць (Ілбудзь, Ільбуць)]]''' | | ''Ilbuth'' (''Ilbodus'', ''Hiltiboto'') <br> Hilto + Boto (Buto) | ''Buothilt'' <br> Boto (Buto) + Hilto |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Ілгут]]''' | | ''Illgut'' (''Hiltgudis'') <br> Hilto + Gudo (Guta) | ''Guthildis'' <br> Gudo (Guta) + Hilto |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Гільтэр]]''' | | ''Hilder'' <br> Hilto + Heri | ''Erhilt'' <br> Heri + Hilto |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Гельтман|Гельтман (Гільман, Ільман)]]''' | | ''Heltmann'' (''Hillmann'', ''Ilmann'') <br> Hilto + Mann | ''Manehildis'' <br> Mann + Hilto |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Гіка]]''' | — | ''Hico'' (''Hiko'') | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Гікель]]''' | — | ''Hiccila'' <br> Hico (Hiko) + -l- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Гента (імя)|Гінт (Гент, Генда)]]''' | — | ''Gento'' (''Gendo'', ''Gentt'') | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Гінцейка|Гінцейка (Гендэк, Гендзік, Гіндзіка)]]''' | — | ''Gendecke'' (''Gentke'') <br> Gento (Gendo) + -k- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Гентыла|Гентыла (Гендзела, Гіндзель, Гінтыла, Гінтэль)]]''' | — | ''Gentile'' (''Gendele'', ''Gindel'', ''Gentel'') <br> Gento (Gendo) + -l- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Гінцін|Гінцін (Гендзін, Гінцень, Кінцен)]]''' | — | ''Genten'' (''Gendinus'') <br> Gento + -n- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Гінтш|Гінтш (Гінч)]]''' | — | ''Gentsch'' <br> Gento + -sch- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Гінтаўт|Гінтаўт (Гінталт, Гінталд, Гентаўт, Кентаўт, Гантаўт, Кантаўт, Кінтаўт)]]''' | [[Таўцігін]] | ''Gentaltus'' (''Kentuald'', ''Gandualdus'', ''Candoaldo'') <br> Gento + Waldo (Walt) <br> Ginno (Genno) + Teudo (Taut) | ''Theudekin'' (''Deutgen'') <br> Teudo + Ginno |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Гінтэр|Гінтэр (Гентар, Гандар, Гінтар, Кентар)]]''' | | ''Genter'' (''Genther'', ''Gander'') <br> Gento + Heri (Hari) | ''Erigand'' <br> Heri + Gento (Gando) |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Кінтарт|Кінтарт (Гінтарт, Гентарт)]]''' | | ''Genthardus'' (''Gentert'') <br> Gento + Hardt (Hart) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Гендырых (імя)|Гендрык (Гендрых, Гандрык)]]''' | | ''Gendricus'' (''Gendrich'', ''Gandaricus'') <br> Gento (Gendo) + Rick | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Гера|Гера (Кер, Гіра)]]''' | — | ''Gero'' (''Kero'', ''Giro'') | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Герэйка|Герэйка (Герыка, Герка, Гірэйка, Кірэйка, Кірык)]]''' | — | ''Gerico'' (''Gerecke'', ''Kericho'', ''Kiereck'') <br> Gero (Kero) + -k- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Герыла|Герыла (Керыла, Керэль, Герла, Герэль, Геруль, Гірэла)]]''' | — | ''Gerilo'' (''Kerilo'', ''Kerelo'', ''Gerlo'') <br> Gero (Kero) + -l- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Герын|Герын (Гірын)]]''' | — | ''Gerin'' (''Girin'') <br> Gero (Giro) + -n- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Керун|Керун (Герун, Герон)]]''' | — | ''Keruni'' (''Gerun'', ''Geron'') <br> Gero (Kero) + -n- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Герута (імя)|Геруць (Геруд, Гаруць, Гіруць, Керут)]]''' | — | ''Geruthus'' (''Gerutha'') <br> Gero (Giro) + -t- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Керш|Керш (Герш, Гірш, Геруш, Кірш)]]''' | — | ''Kiersch'' (''Giersch'', ''Gierasch'') <br> Gero (Kero) + -sch- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Гербут|Гербут (Гірбут, Гарбут, Кербут, Кірбут, Гірбуд, Гербудзь)]]''' | [[Бутгер]] | ''Gerboth'' (''Kerboto'', ''Gerbodo'', ''Garbutt'') <br> Gero (Kero) + Bodo (Budo) <br> Gero (Kero) + Boto (Buto) | ''Butger'' (''Botgerus'', ''Bodeger'') <br> Boto (Buto) + Gero <br> Bodo + Gero |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Гервала]]''' | | ''Gerwala'' <br> Gero + Wal (Walo) | ''Walager'' <br> Wal (Walo) + Gero |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Геральд|Геральт (Гералт, Гералд, Геральд)]]''' | | ''Gerold'' (''Gerolt'') <br> Gero + Waldo (Walt) | ''Waldger'' <br> Waldo + Gero |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Гервід|Гервід (Кірвід)]]''' | [[Відугер]] | ''Gerwid'' (''Gervidh'') <br> Gero + Wido | ''Wideger'' (''Widger'') <br> Wido + Gero |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Кірвік|Кірвік (Гервік)]]''' | | ''Kerwic'' (''Gerwic'') <br> Gero (Kero) + Wigo (Wic) | ''Wicger'' <br> Wigo (Wic) + Gero |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Гервіла|Гервіла (Гірвіл, Карвіл, Гервел)]]''' | | ''Gerwilo'' (''Garwilus'') <br> Gero (Giro) + Wilo | ''Vilgar'' <br> Wilo + Gero |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Гервін|Гервін (Кервін, Гервен)]]''' | [[Вінгер]] | ''Gerwin'' (''Kerwin'', ''Girwin'', ''Gerwen'') <br> Gero (Kero) + Wino | ''Winger'' <br> Wido + Gero |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Гервойна]]''' | | ''Geruuni'' <br> Gero + Uuenna (Wona) | ''Vunniger'' <br> Uuenna (Wona) + Gero |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Гергард|Гіргарт]]''' | | ''Gerhard'' (''Girart'') <br> Gero (Giro) + Hardt (Hart) | ''Hartger'' <br> Hardt + Gero |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Гер’ят|Гер’ят (Герат, Кір’ят)]]''' | | ''Gerath'' (''Gerjet'') <br> Gero + Hatho (Adi) <br> Gero + Joto | ''Hatger'' <br> Hatho + Gero |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Герод|Герод (Гірод)]]''' | [[Гродгар (імя)|Рутгер]] | ''Gaerod'' (''Girod'') <br> Gero + Hrodo (Roda) <br> Gero + Hatho | ''Rutger'' <br> Hrodo (Ruodo) + Gero |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Геркін|Геркін (Гіргін, Кіркін)]]''' | | ''Gerken'' (''Gerkinus'', ''Gergin'') <br> Gero (Kero) + -kin <br> Gero (Kero) + Ginno (Genno) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | [[Герконт|Герконт (Гіргонт, Гіркунт, Гірконт, Кірконт, Гірканд)]] | | Gero (Kero) + Gunth (Cund) | ''Cundker'' (''Gunngeir'') <br> Gunth (Cund) + Gero (Kero) |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Керман (імя)|Керман (Герман, Гермэн)]]''' | | ''Kerman'' (''German'') <br> Gero (Kero) + Mann | ''Manger'' <br> Gero + Mann |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Гермін|Гермін (Гірмін)]]''' | [[Мінгер]] | ''Germinus'' <br> Gero (Giro) + Minno | ''Minger'' <br> Minno (Menno) + Gero |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Германт|Германт (Гермунд, Гермунт, Гірмунт, Гармонт, Кірмонт)]]''' | | ''Germont'' (''Germund'', ''Germunt'', ''Girmunt'', ''Garimund'', ''Kermunt'') <br> Gero (Giro) + Mund (Munt) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Керстэн|Керстэн (Керстын, Карштэн, Герштан)]]''' | [[Стангір]] | ''Kersten'' (''Kerstin'', ''Karsten'', ''Girstano''{{Заўвага|name="Польшча"}}) <br> Gero (Kero) + Steina (Sten) | ''Staniger'' (''Stanker'') <br> Steina (Stean) + Gero (Giro) |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | [[Герстолт|Герстолт (Гірстолт, Герштаўт, Гірстоўт, Керстаўт)]] | | Gero (Giro) + Stalto | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Гертруда|Гертруда (Гердруда)]]''' | | ''Gertrud'' (''Gerdrud'', ''Girtrudis'') <br> Gero + Trudo | ''Thrudger'' <br> Trudo + Gero |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Гір|Гір (Гіра, Гары)]]''' | — | ''Heri'' (''Hiro'', ''Hari'') | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Гірык]]''' | — | ''Hierica'' <br> Heri (Hiro) + -k- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Гарыла (імя)|Гарыла (Герала, Гірыла)]]''' | — | ''Harilo'' (''Herilo'') <br> Heri (Hari) + -l- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Гарын|Гарын (Гірын)]]''' | — | ''Herin'' <br> Heri (Hari) + -n- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Гарыш|Гарыш (Гіраш)]]''' | — | ''Harisch'' (''Heresch''{{Заўвага|name="Польшча"}}) <br> Heri (Hari) + -sch- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Гарбут|Гарбут (Гарбот, Гербут, Ербут)]]''' | [[Бутар]] | ''Harboth'' (''Herbothe'') <br> Heri (Hari) + Boto (Buto) | ''Butter'' <br> Boto (Buto) + Heri (Hari) |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Гербэрт]]''' | | ''Herbert'' <br> Heri + Bert | ''Berther'' <br> Bert + Heri |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Ірвіл]]''' | | ''Irvil'' (''Iruil'') <br> Heri (Hiro) + Wilo | ''Wileri'' <br> Wilo + Heri |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Герман (імя)|Герман (Гірман, Гарман, Гермен)]]''' | [[Манар]] | ''Hermann'' (''Hirimann'', ''Harimann'') <br> Heri (Hiro) + Mann | ''Manarius'' (''Manahari'') <br> Mann + Heri (Hari) |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Ермін|Ермін (Герамін)]]''' | | ''Ermin'' (''Hermina'') <br> Heri + Minno | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Ермант|Ермант (Германт, Эрмант)]]''' | | ''Eremund'' (''Herimont'') <br> Heri + Mund (Munt) | ''Munter'' <br> Mund (Mutn) + Heri |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Ерандзь]]''' | [[Рандар]] | ''Herrand'' <br> Heri (Hari) + Rando (Ranto) <br> Heri (Hari) + -nd- | ''Randhere'' (''Ranthar'') <br> Rando + Heri (Hari) |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Герда|Герд (Гард, Гірд, Гердзь, Гардзь, Герт)]]''' | — | ''Gerd'' (''Geard'', ''Gardo'', ''Gyrd'', ''Gert'') | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Гердзейка|Гердзейка (Гардзейка, Гірдзейка, Гертык)]]''' | — | ''Gerdeka'' (''Gardeke'', ''Gertke'') <br> Gerd + -k- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Гердзіла|Гердзіла (Гардзіла, Гардзела, Гердзяла, Гардзель, Гердзель, Гірдыла)]]''' | — | ''Gardila'' (''Gerdele'', ''Gertil'') <br> Gerd (Gardo) + -l- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Гердзень (імя)|Гердзень (Гірдзен, Гардзінь, Гердзін)]]''' | — | ''Gerden''{{Заўвага|name="Польшча"}} (''Girden''{{Заўвага|name="Польшча"}}, ''Garden'', ''Gardin'', ''Gerdin'') <br> Gerd (Gert) + -n- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Гердун|Гердун (Гердзюн, Гірдзюн)]]''' | — | ''Gerdun'' (''Gartuni'') <br> Gerd (Gardo) + -n- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Гердут (імя)|Гердут (Кердут, Гердуць, Кердуць)]]''' | — | ''Kerdut'' (''Gardut'', ''Gardot'') <br> Gerd + -t- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Гертаўт|Гертаўт (Гортаўт, Гіртаўт, Кіртаўт)]]''' | | ''Gertoldus'' (''Kartold'') <br> Gerd (Gardo) + Waldo (Walt) | ''Waldigardis'' <br> Waldo + Gerd (Gardo) |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Гірдзівід|Гірдзівід (Гірдвід, Кірдвід)]]''' | | ''Gyrdvid'' (''Gertwidus'') <br> Gerd (Gyrd) + Wido | ''Widgerd'' <br> Wido + Gerd |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | [[Гердвіл|Гердвіл (Гертвіл, Гірдзівіл, Кірдвіл)]] | [[Вільгерд]] | Gerd + Wilo | ''Wilgeard'' (''Vilgard'') <br> Wilo + Gerd (Gardo) |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | [[Гердвойна|Гердвойна (Гердвайнь, Гердвэйнь, Гірдвойна)]] | | ''Geardwine'' <br> Gerd + Wino (Weine) <br> Gerd + Uuenna (Wona) | ''Weingard'' <br> Wino (Weine) + Gerd (Gardo) <br> ''Vunnegart'' <br> Uuenna (Wona) + Gerd (Gardo) |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Гірдзімонт|Гірдзімонт (Герцімонт, Кірдзімонт)]]''' | [[Мантыгерд (імя)|Мантыгерд]] | ''Gardmund'' (''Gertmund'') <br> Gerd (Gardo) + Mund (Munt) | ''Mundgerd'' <br> Mund + Gerd |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Гардзь|Гардзь (Гарт, Арда)]]''' | — | ''Hardt'' (''Hart'', ''Ardo'') | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Гардэль|Гардэль (Гертэль, Эртэль)]]''' | — | ''Hardell'' (''Hertilo'', ''Ertel'') <br> Hardt (Hart) + -l- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Гардзіна (імя)|Гардзіна (Гардына, Ардын)]]''' | — | ''Hardin'' (''Herden'', ''Ardini'') <br> Hardt + -n- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Артавід]]''' | [[Відарт]] | ''Hartvid'' <br> Hardt (Ardo) + Wido | ''Vidart'' <br> Wido + Hardt (Hart) |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Эртвін]]''' | [[Вінарт]] | ''Hertwin'' (''Artwin'') <br> Hardt (Ardo) + Wino | ''Winhart'' <br> Wino + Hardt |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Гартман|Гартман (Гертман, Эртман, Эрдман)]]''' | | ''Hartman'' (''Hertman'', ''Ertman'', ''Erdmann'') <br> Hardt + Mann | ''Manhardt'' <br> Mann + Hardt |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Гіба|Гіба (Геба, Кеба, Гейба)]]''' | — | ''Gibo'' (''Gebo'', ''Kebo'') | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Кібейка|Кібейка (Гібейка, Гебейка, Гібік)]]''' | — | ''Kibicho'' (''Gebecke'', ''Gibico'') <br> Gibo (Kebo) + -k- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Кібель|Кібель (Гібэль, Гебель)]]''' | — | ''Kiebel'' (''Giebel'', ''Gebel'') <br> Gibo (Kebo) + -l- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Гібін|Гібін (Гебіна, Гебэн, Гібінь, Гібен, Кебень)]]''' | — | ''Gibin'' (''Gebino'', ''Gebeno'', ''Kebene'') <br> Gibo (Gebo) + -n- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Кібар|Кібар (Гібар, Кібір)]]''' | | ''Kiber'' (''Kebehere'', ''Gibahari'') <br> Gibo (Kebo) + Heri (Hiro) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Кібарт|Кібарт (Кібэрт, Гібарт)]]''' | | ''Kibart'' (''Kibbert'', ''Gibert'') <br> Gibo (Kebo) + Bert <br> Gibo (Kebo) + Hardt (Hart) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Гіў]]''' | — | ''Givo'' (''Gevo'') | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Гівейка]]''' | — | ''Givika'' (''Geuica'') <br> Givo + -k- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Гівін|Гівін (Гівень)]]''' | — | ''Givin'' <br> Givo + -n- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Гевалт|Гевалт (Гевалд, Гівалт)]]''' | | ''Gevald'' (''Givald'') <br> Givo (Gevo) + Waldo (Walt) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Геверт|Геверт (Гевард, Гівэрт, Ківэрт)]]''' | | ''Gewert'' (''Gevard'') <br> Givo (Gevo) + Hardt (Hart) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Гіль (імя)|Гіль (Кіл)]]''' | — | ''Gilo'' (''Gill'', ''Kil'') | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Гілейка|Гілейка (Гілек, Гілік, Кілейка)]]''' | — | ''Gilleke'' <br> Gilo + -k- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Гілін|Гілін (Гілінь, Гілень)]]''' | — | ''Gillin'' (''Gillen'', ''Killin'') <br> Gilo + -n- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Кілбар]]''' | | ''Kilber'' (''Gilberia'') <br> Gilo (Kil) + Baro | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Гілбут|Гілбут (Кільбода)]]''' | | ''Gilbody'' <br> Gilo + Boto (Buto) <br> Gilo + Bodo (Budo) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Кільман|Кільман (Гілман, Гіліман)]]''' | | ''Killman'' (''Gillman'', ''Gilimann'') <br> Gilo (Kil) + Mann | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Гілімонт|Гілімонт (Гільмонт)]]''' | | ''Gilmondus'' (''Gilmont'', ''Gilimund'') <br> Gilo + Mund (Munt) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Гін|Гін (Гена, Кін, Кена, Кен, Гінь, Гень, Кінь)]]''' | — | ''Ginno'' (''Genno'', ''Gimmo'') | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Гінейка|Гінейка (Гінка, Гінек, Генейка, Кінейка)]]''' | — | ''Gineke'' (''Genke'', ''Genike'') <br> Ginno (Genno) + -k- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Генела|Генела (Генель, Гінела, Гінель, Генуль, Кінель)]]''' | — | ''Genilo'' (''Genellus'', ''Ginolo'') <br> Ginno (Genno) + -l- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Генут|Генут (Генюта)]]''' | — | ''Genut'' (''Geniut'') <br> Ginno (Genno) + -t- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Кінюш|Кінюш (Генюш, Кінш, Гінюш)]]''' | — | ''Kinosz''{{Заўвага|name="Польшча"}} (''Gennisch'') <br> Ginno (Genno) + -sch- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Кімбар|Кімбар (Кімбэр, Гімбар, Гімбэр)]]''' | | ''Gimber'' (''Cimber'') <br> Ginno + Baro | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Кімбарт|Кімбарт (Кімбэрт, Генбарт)]]''' | | ''Gimbert'' <br> Ginno (Genno) + Bert <br> ''Kinbardus'' <br> Ginno (Genno) + Bardo (Barto) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Гінібут|Гінібут (Генбут, Гінбуд, Генбот, Гінбут, Кінбут, Гембут, Гімбут)]]''' | | ''Genobod'' (''Genbaud'') <br> Ginno + Bodo (Budo) <br> Gino + Boto (Buto) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Гінеўт|Гінеўт (Гінэльд)]]''' | | ''Ginaldus'' (''Genald'', ''Genaud'') <br> Ginno (Genno) + Waldo (Walt) | ''Waldgina'' <br> Waldo + Ginno |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Гімольт]]''' | | ''Gemoldus'' (''Gimoldus''{{Заўвага|name="Польшча"}}) <br> Ginno (Gimmo) + Waldo (Walt) <br> Gemo + Waldo (Walt) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | [[Гінвід]] | [[Відзігін]] | Ginno + Wido | ''Widikin'' (''Wedigen'') <br> Wido + -kin <br> Wido + Ginno (Genno) |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | [[Гінівіл (імя)|Гінівіл (Кінвіл)]] | [[Вількін]] | Ginno + Wilo | ''Willikin'' (''Willegin'') <br> Wilo + -kin <br> Wilo + Ginno |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Гінвін|Гінвін (Генвін, Кінвін)]]''' | | ''Genuinus'' (''Kinewin'') <br> Ginno (Genno) + Wino | ''Winneken'' <br> Wino + Ginno |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Генавэфа|Генавіфа (Генавэва)]]''' | | ''Genovefa'' <br> Ginno (Genno) + Vivo (*Weif) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | [[Гінівойша]] | [[Вісігін]] | ''Genuis'' <br> Ginno (Genno) + Weise (Wiso) <br> Ginno + Waiso (Voysch) | ''Visekin'' <br> Wiso + Ginno |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Гінят|Гінят (Генат, Гінат, Кінат, Кінят)]]''' | [[Ядгін]] | ''Genat'' (''Gennat'', ''Kynath'') <br> Ginno (Genno) + Hatho (Adi) <br> ''Genniod'' <br> Ginno (Genno) + Audo (Oto) | ''Hettgen'' (''Hedicken'') <br> Hatho (Adi) + Ginno (Genno) |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Кінэр|Кінэр (Генер, Генар, Кінер, Кінар)]]''' | | ''Kiener'' (''Gener'', ''Ginerius'') <br> Ginno (Genno) + Heri | ''Herekin'' <br> Heri + Ginno |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Кінэрт|Кінэрт (Кенарт, Генэрт)]]''' | | ''Kinnert'' (''Ginart'', ''Genard'') <br> Ginno (Genno) + Hardt (Hart) | ''Hartgen'' <br> Hardt (Hart) + Ginno (Genno) |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Гінгель|Гінгель (Гінгела, Гінгіла, Гінгала, Генгал)]]''' | — | ''Gingel'' (''Gengel'') <br> Ginno (Genno) + Gailo (Gelo) <br> Geng + -l- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Кінконт|Генконт (Кінконт)]]''' | | ''Gengundis'' (''Genegondis'') <br> Ginno (Genno) + Gunth (Cund) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Гіман|Гіман (Кінман, Геньман, Кіман, Геман, Кеман)]]''' | | ''Gimiman'' (''Kinman'') <br> Ginno (Gimmo) + Mann | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Кімін|Кімін (Гімін, Кінмен)]]''' | | ''Gimmin'' <br> Ginno (Gimmo) + Minno <br> Ginno (Gimmo) + -n- | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Кімант|Кімант (Гімант, Кімунд, Кімунт)]]''' | | ''Kymund'' (''Ginmund'', ''Kinmonth'') <br> Ginno + Mund (Munt) <br> Gemo + Mund (Munt) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Гінет|Гінет (Генет)]]''' | | ''Genet'' (''Gennett'', ''Ginetta'') <br> Ginno (Genno) + Nieth | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Гендрута|Гендрута (Гендруда, Гентруда, Гентрута, Кендрута)]]''' | | ''Genedrudis'' (''Gintrudis'') <br> Ginno (Genno) + Trudo (Trut) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Гога|Гога (Гок)]]''' | — | ''Gogo'' (''Goki'') | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Гогель|Гогель (Гугель, Кугель)]]''' | — | ''Goggilo'' (''Kugelo'') <br> Gogo + -l- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Грода|Грот (Гродзь, Род, Руд, Родзь)]]''' | — | ''Hrodo'' (''Roda'', ''Ruodo'') | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Рудзейка|Рудзейка (Родзейка, Рудзека, Родзіка, Рудзік)]]''' | — | ''Ruadicho'' (''Rodicho'', ''Hruodicho'', ''Rudek'') <br> Hrodo (Ruodo) + -k- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Рудзіла|Рудзіла (Рудзель, Родзель, Рудаль)]]''' | — | ''Rudila'' (''Rudela'', ''Hrodilo'', ''Ruadalo'') <br> Hrodo (Ruodo) + -l- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Родэлін]]''' | — | ''Rothelin'' (''Hrodelin'') <br> Hrodo (Roda) + lin | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Родзень|Родзень (Рудзін, Рудзень, Рутэн)]]''' | — | ''Roden'' (''Rudin'', ''Ruethen'', ''Hrodin'') <br> Hrodo (Roda) + -n- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Рудаш|Рудаш (Рудзеш, Рудзіш)]]''' | — | ''Rudusch'' (''Rudeš''{{Заўвага||name="Чэхія"}}, ''Rudiš''{{Заўвага||name="Чэхія"}}, ''Rutsch'') <br> Hrodo (Ruodo) + -sch- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Рудаўт|Рудаўт (Рудалт, Ротаўт)]]''' | | ''Rudolt'' (''Roudaut'', ''Rotaldus'', ''Rotaudus'', ''Hrotold'') <br> Hrodo (Ruodo) + Waldo (Walt) <br> Hrodo (Ruodo) + Teudo (Taut) | ''Theotrod'' <br> Teudo (Teuth) + Hrodo (Roda) |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Гродвіл|Гродвіл (Родвіл, Рудзівіл)]]''' | | ''Hrodwil'' (''Rudwill'') <br> Hrodo (Ruodo) + Wilo | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Гродгаўд (імя)|Рогаўд (Рогаўт)]]''' | | ''Rogaudus'' (''Hrodgaud'', ''Rotgaud'') <br> Hrodo (Roda) + Gaudo (Gaut) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Гродгар (імя)|Рутгер (Рудкір, Рукір)]]''' | [[Герод]] | ''Rutger'' (''Rudker'', ''Rucker'') <br> Hrodo (Ruodo) + Gero (Kero) | ''Gaerod'' (''Girod'') <br> Gero + Hrodo (Roda) |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Рудэр|Рудэр (Рутэр, Ротар)]]''' | | ''Ruder'' (''Ruotar'', ''Rotar'', ''Hroadhar'', ''Grotchar'') <br> Hrodo (Ruodo) + Heri (Hari) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Родаман|Родаман (Рудаман, Рудман, Рудамань)]]''' | | ''Rodoman'' (''Roudman'', ''Hrodman'') <br> Hrodo (Roda) + Mann | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Градзімонт|Градзімонт (Радмонт)]]''' | | ''Hrodmunt'' (''Rodmundus'', ''Rodomonte'') <br> Hrodo (Roda) + Mund (Munt) <br> ''Grodmundus'' | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Гуда (імя)|Гут (Гуд, Гудзь, Гот, Года, Годзь)]]''' | — | ''Gudo'' (''Guta'', ''Got'', ''Godo'') | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Гудзейка|Гудзейка (Гудзіка, Гудзека, Гадзейка, Годыка, Гатыка, Кудзейка)]]''' | — | ''Gudecke'' (''Gudike'', ''Godeko'', ''Godica'', ''Gutthica'', ''Kudicke'') <br> Gudo (Guta) + -k- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Гудзіла|Гудзіла (Гадзіла, Годэль, Гутэль)]]''' | — | ''Gudila'' (''Godila'', ''Godel'', ''Güttel'') <br> Gudo (Guta) + -l- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Гудан|Гудан (Годун, Гудон)]]''' | — | ''Godan'' (''Godun'') <br> Gudo (Godo) + -n- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Гудзін|Гудзін (Гудзень, Годын, Гоцін, Гуцін)]]''' | — | ''Gudin'' (''Godenus'', ''Godin'', ''Gutin'') <br> Gudo (Guta) + -n- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Готаўт|Готаўт (Готалт, Гутаўт, Гутальт, Гутальд, Годаўт)]]''' | | ''Gotolt'' (''Gotaldus'', ''Godaut'') <br> Gudo (Godo) + Waldo (Walt) <br> Gudo (Godo) + Tuedo (Taut) | ''Waltgudis'' <br> Waldo (Walt) + Gudo <br> ''Theudeguto'' (''Theudigota'') <br> Teudo + Gudo (Guta) |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Годвайн]]''' | | ''Gottwein'' (''Gutwein'') <br> Gudo (Godo) + Wino (Weine) <br> Gudo (Godo) + Uuenna (Wona) | ''Wunigodo'' <br> Uuenna (Wona) + Gudo (Godo) |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Гудвіл|Гудвіл (Гудзьвіл, Годвіль, Гадвіла)]]''' | [[Вільгод]] | ''Góðvili'' (''Goedwil'', ''Goteswillo'') <br> Gudo (Godo) + Wilo | ''Willegod'' (''Willigut'') <br> Wilo + Gudo (Godo) |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Гутвін|Гутвін (Годвін)]]''' | | ''Gutvinus'' (''Guduin'', ''Godoinus'') <br> Gudo (Guta) + Wino | ''Wingot'' <br> Wino + Gudo (Godo) |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Гудзігал]]''' | [[Гелігуд]] | ''Godegel'' <br> Guda (Godo) + Gailo (Gelo) | ''Gelgod'' <br> Gailo (Gelo) + Guda (Godo) |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Гутгер]]''' | | ''Gutgerius'' (''Cuotker'') <br> Gudo (Guta) + Gero (Kero) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Гудзігерд|Гудзігерд (Гудгерд, Годгерд)]]''' | | ''Gudegerdus'' (''Godegardus'', ''Gudhgärdh'') <br> Gudo (Godo) + Gerd (Gardo) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Готгін|Готгін (Годкін, Гудгін)]]''' | | ''Göttgen'' (''Gotichin'', ''Godekin'', ''Goedgen'') <br> Gudo (Guta) + -kin <br> Gudo (Guta) + Ginno | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Гутар|Гутар (Гутэр, Гудар, Гудэр, Готэр, Гудр, Кудэр, Кутар)]]''' | | ''Guter'' (''Guder'', ''Guther'', ''Gutthar'', ''Gotter'', ''Kuder'', ''Kutter'') <br> Gudo (Guta) + Heri (Hari) | ''Herrguth'' <br> Heri + Gudo (Guta) |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Готарт|Готарт (Готэрт, Готард)]]''' | | ''Gotard'' (''Gottert'', ''Godhard'') <br> Gudo (Godo) + Hardt (Hart) <br> ''Gotrudis'' <br> Gudo (Godo) + Trudo (Trut) | ''Hardgot'' <br> Hardt (Hart) + Gudo (Godo) |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Глеб]]''' | | ''Goteleib'' (''Gudleifr'', ''Gottlieb'') <br> Gudo (Godo) + Leifi (Laybo) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Готліб|Готліб (Годліб)]]''' | | ''Gottlieb'' (''Goteleib'') <br> Gudo (Godo) + Leifi (Laybo) <br> ''Gottlieb'' (''Gudilub'', ''Gudeliva'') <br> Gudo (Got) + Lubo (Libo) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Гудман|Гудман (Гутман, Годман)]]''' | [[Мангуд]] | ''Gudman'' (''Guotman'', ''Godman'') <br> Gudo (Godo) + Mann | ''Mangod'' <br> Mann + Gudo (Godo) |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Гудымін|Гудымін (Гудмін)]]''' | [[Мінгуд]] | ''Goudemen'' (''Gudmen'') <br> Gudo + Minno (Menno) | ''Mengodus'' <br> Minno (Menno) + Gudo (Godo) |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Гудмунд|Готмант]]''' | | ''Gutmunt'' (''Godmont'', ''Gotmundus'') <br> Gudo (Got) + Mund (Munt) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Косман|Косман (Кошман)]]''' | | ''Cosman'' (''Gossmann'') <br> Guso (Goza) + Mann | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Гошмант]]''' | | ''Gosmundus'' (''Gusimund'') <br> Guso (Goza) + Mund (Munt) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Гунт|Гунд (Гунда, Гунта, Кунда, Гонда, Конда, Конт, Конць, Кондзь)]]''' | — | ''Gunth'' (''Gundo'', ''Gondo'', ''Cund'', ''Kunth'', ''Contus'') | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Канцейка|Канцейка (Кандыка, Кундзік, Кунцік)]]''' | — | ''Cunthicho'' (''Cundicho'') <br> Gunth (Kunth) + -k- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Гундзіла|Гундзіла (Канціла, Контыль, Гунтуль)]]''' | — | ''Gundila'' (''Kuntilo'', ''Guntulo'', ''Gontella'') <br> Gunth (Kunth) + -l- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Контын|Контын (Кондзін, Кундзін, Гондын, Гунтын, Гундзін)]]''' | — | ''Cundin'' (''Contina'', ''Guntin'', ''Gundin'') <br> Gunth (Kunth) + -n- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Контун]]''' | — | ''Cunduni'' (''Gunduni'') <br> Gunth (Kunth) + -n- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Контуш|Контуш (Кунтыш, Кунтуш)]]''' | — | ''Cundisch''{{Заўвага|name="Польшча"}} (''Gondish'') <br> Gunth (Kunth) + -sch- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Контаўт (імя)|Контаўт (Гонтаўт, Конталт, Кунтаўт, Кунталт)]]''' | | ''Contaldus'' (''Gontald'', ''Gontaut'') <br> Gunth (Cund) + Waldo (Walt) <br> Gunth (Cund) + Teudo (Taut) <br> Cono + Teudo (Taut) | ''Waldegundis'' <br> Waldo + Gunth <br> ''Teutgundis'' <br> Teudo (Teuth) + Gunth |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Кандбут]]''' | | ''Gundbuth'' (''Gundboto'') <br> Gunth (Kunth) + Boto (Buto) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Контвід]]''' | | ''Gunduidis'' <br> Gunth (Kunth) + Wido | ''Widegundis'' <br> Wido + Gunth |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Кантыгерд]]''' | | ''Cundigart'' (''Guntegardis'') <br> Gunth (Kunth) + Gerd (Gardo) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Гунтэр|Гунтар (Гундар, Гонтар, Кунтэр, Контэр, Контар)]]''' | | ''Guntar'' (''Gundar'', ''Gontar'', ''Kunter'', ''Konter'', ''Contari'') <br> Gunth (Kunth) + Heri (Hari) | ''Harigundis'' <br> Heri (Hari) + Gunth (Gundo) |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Кантмін|Кантмін (Гонтмін)]]''' | | ''Cundomenus'' <br> Gunth (Kunth) + Minno (Menno) | ''Menegundia'' <br> Minno (Menno) + Gunth |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Гумонт]]''' | | ''Gummund'' (''Guntamund'', ''Cummunt'') <br> Gunth + Mund (Munt) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Кандрат|Кандрат (Кундрат, Контрад, Контрат)]]''' | | ''Conttrat'' (''Kundrat'', ''Gundarat'') <br> Gunth (Kunth) + Rado (Rato) | ''Ratcunda'' <br> Rado (Rato) + Gunth (Kunth) |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Гундэрык (імя)|Кондрык (Кандрыка)]]''' | [[Рыконт]] | ''Condricus'' (''Gunderic'') <br> Gunth (Kunth) + Rick <br> ''Candericus'' (''Gandaricus'') <br> Gento (Gando) + Rick | ''Rihcund'' <br> Rick (Rih) + Gunth (Kunth) |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Кантрым]]''' | [[Рымконт]] | ''Gondarim'' <br> Gunth (Kunth) + Rim | ''Rimigundus'' <br> Rim + Gunth (Gundo) |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Кантрыт]]''' | | ''Guntarith'' <br> Gunth (Kunth) + Rido | ''Riidgunt'' <br> Rido + Gunth |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Гундыслаў]]''' | | ''Gundisalv'' <br> Gunth (Gundo) + Aluo <br> Gunth (Gundo) + Salvo | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Дабейка]]''' | — | ''Dabicho'' <br> Dabo + -k- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Дабела|Дабела (Дабіла, Дабіль, Дабель)]]''' | — | ''Dabila'' <br> Dabo + -l- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Дань|Дань (Дан)]]''' | — | ''Dano'' (''Denno'', ''Dann'') | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Данейка|Данейка (Даніка, Дэнэка, Дэнейка)]]''' | — | ''Danica'' (''Denecke'') <br> Dano (Denno) + -k- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Данюш|Данюш (Даніш)]]''' | — | ''Danisch''{{Заўвага|name="Польшча"}} (''Danis''{{Заўвага|name="Польшча"}}) <br> Dano + -sch- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Дзенгель|Дзенгель (Дзінгель, Дзінгайла, Дангель, Дангела)]]''' | | ''Dengel'' (''Dingela'') <br> Dano (Denno) + Gailo (Gelo) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Данар|Данар (Данэр, Дэнэр)]]''' | | ''Danhari'' (''Danner'', ''Denner'') <br> Dano + Heri (Hari) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Доўнарт]]''' | | ''Dannert'' (''Dännart'') <br> Dano + Hardt (Hart) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Данкель]]''' | — | ''Danckel'' (''Danchilo'') <br> Danco + -l- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Дамуль|Дамуль (Дамель)]]''' | — | ''Damulo'' (''Damilo'') <br> Dammo + -l- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Даўга|Даўга (Дава, Доўг, Доўк)]]''' | — | ''Daugo'' (''Davo'') | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Давейка|Давейка (Давіка)]]''' | — | ''Davico'' <br> Daugo (Davo) + -k- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Даўгіла|Даўгіла (Дагіла, Догель)]]''' | — | ''Dagila'' (''Dahilo'', ''Degel'') <br> Daugo + -l- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Даўбор|Даўбор (Даўбар, Даўбэр, Даўбір, Доўбэр, Дабар, Даўпар)]]''' | | ''Dauber'' (''Deuber'', ''Daber'') <br> Daugo (Davo) + Baro | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Даўбарт|Даўбарт (Даберт, Дэбэрт)]]''' | | ''Daubert'' <br> Daugo (Davo) + Bert | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Давіл|Давіл (Тавіл)]]''' | | ''Davila'' (''Dauwila'', ''Tauili'') <br> Daugo (Davo) + Wilo <br> Daugo (Davo) + -l- | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Давірд|Давірд (Тавірд)]]''' | | ''Daverdt'' <br> Daugo (Davo) + Werta (Werdo) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Давін]]''' | | ''Dawin'' (''Dauwin'') <br> Daugo (Davo) + Wino <br> Daugo (Davo) + -n- | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Давойна|Давойна (Дэвойна, Дэвэйна, Давэйна, Давэйн, Давойн)]]''' | | ''Dewein'' <br> Daugo (Davo) + Wino (Weine) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Даўгайла|Даўгайла (Дагала)]]''' | | ''Dagalo'' (''Dægel'') <br> Daugo (Davo) + Gailo (Galo) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Даўгер|Даўгер (Даўер)]]''' | | ''Dauharjis'' (''Dauer'', ''Daherr'') <br> Daugo (Davo) + Heri (Hari) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Даўгерд (імя)|Даўгерд (Даўгард, Даўгірд, Дагірд)]]''' | | ''Daugaard'' <br> Daugo (Davo) + Gerd (Gardo) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Даўгод|Даўгод (Дагут, Даўгот, Даўгут)]]''' | | ''Dagott'' <br> Daugo (Davo) + Gudo (Got) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Даўгоўд|Даўгоўд (Доўгаўд, Даўгольд)]]''' | | ''Dagaud'' <br> Daugo (Davo) + Gaudo <br> Daugo (Davo) + Goldo | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Даўгін|Даўгін (Даўкен, Даўген, Далгін)]]''' | | ''Dagin'' (''Dawkin'') <br> Daugo (Davo) + Ginno | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | [[Даўгінт|Даўгінт (Даўкінт, Даўгінд)]] | | Daugo (Davo) + Gento (Gendo) <br> Daugo (Davo) + Kindo | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Даўконт|Даўконт (Даўгонт, Даўкант, Дэкант, Даўкунт)]]''' | | ''Dagant'' (''Dachant'') <br> Daugo (Davo) + Gunth (Kunth) <br> Dago + Gento | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | [[Даўлюд|Даўлюд (Даўлід)]] | | Daugo (Davo) + Luido | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Даўмен|Даўмен (Даўман, Даўмін, Доўман)]]''' | [[Міндоўг (імя)|Міндаў]] | ''Dauman'' (''Daman'') <br> Daugo (Davo) + Mann <br> Daugo (Davo) + Minno (Menno) | ''Mindach'' <br> Minno + Daugo (Davo) |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Даўмонт (імя)|Даўмонт (Даўмонд, Даўмунд, Даўмунт, Дамунт, Дамонт, Домунд)]]''' | | ''Damondus'' (''Damundus'') <br> Daugo (Davo) + Mund (Munt) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Доўнар (імя)|Доўнар (Доўнэр, Дэўнар, Даўнар, Дагнар, Дагнер, Даўгнар, Дохнар)]]''' | | ''Douwner''{{Заўвага|name="Польшча"}} <br> Daugo (Davo) + Noro (Nero) <br> ''Dæghnar'' (''Dagnar'') <br> Dago + Noro (Nero) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | [[Даўспрунг (імя)|Даўспрунг]] | | Daugo (Davo) + Spranco | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Даўят (імя)|Даўят (Даўют, Тавят)]]''' | | ''Dowyatt'' (''Daviato'') <br> Daugo (Davo) + Joto (Juto) <br> Daugo (Davo) + Hatho (Adi) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Дака (імя)|Дака (Дага)]]''' | — | ''Dago'' (''Dacco'', ''Taggo'', ''Daia'') | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Дагейка|Дагейка (Дакейка)]]''' | — | ''Dageke'' (''Dagiko'') <br> Dago (Dacco) + -k- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Дакіла|Дакіла (Дакель)]]''' | — | ''Dacilo'' (''Dacilus'', ''Dagilo'') <br> Dago (Dacco) + -l- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Дайль]]''' | — | ''Daila'' <br> Dago (Daia) + -l- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Дакінь|Дакінь (Дэген, Тагін)]]''' | — | ''Dacinus'' (''Daginus'', ''Taginus'') <br> Dago (Taggo) + -n- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Дакварда]]''' | | ''Dagward'' <br> Dago (Dacco) + Wardo | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Дагела|Дагела (Дзегель, Дагель, Дагайль)]]''' | | ''Dagela'' (''Degele'') <br> Dago + Gailo (Gelo) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Дэймонт|Дэймонт (Даймонт)]]''' | | ''Deimund'' (''Daymont'') <br> Dago (Daia) + Mund (Munt) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Дэйна]]''' | — | ''Deina'' (''Dagena'') | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Дайнар|Дайнар (Дайнэр, Дэйнар, Дэйнэр)]]''' | | ''Deiner'' (''Degenher'') <br> Deina (Dagena) + Heri (Hari) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Дыдэла|Дыдэла (Дэдэла)]]''' | — | ''Dedela'' (''Dedila'') <br> Dedo + -l- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Дорг (імя)|Дорг (Драга, Драка)]]''' | — | ''Drogo'' (''Drago'', ''Draco'') | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Даргіла|Даргіла (Драгіл, Драгул, Даргель)]]''' | — | ''Drogila'' (''Drogulus'') <br> Drogo + -l- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Доргень|Доргень (Доргін)]]''' | — | ''Drogen'' (''Drogin'') <br> Drogo + -n- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | [[Даргвойн|Даргвойн (Даргвайн)]] | | ''Dragwin'' <br> Drogo (Drago) + Wino (Weine) <br> Drogo + Uuenna (Wona) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Драгат|Драгат (Даргаць)]]''' | | ''Drogat'' <br> Drogo + Hatho (Adi) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Дзір|Дзір (Дыра, Тыр)]]''' | — | ''Diehr'' (''Dioro'', ''Tier'') | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Дзярэйка|Дзярэйка (Дзерык, Дэрэк, Церэйка, Цірык)]]''' | — | ''Diericke'' <br> Diehr + -k- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Тырэль|Тырэль (Цірыль, Тырыла)]]''' | — | ''Tyrell'' <br> Diehr (Tier) + -l- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Тырун|Тырун (Цірун)]]''' | — | ''Teoruni'' <br> Diehr (Tier) + -n- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Тырыш|Тырыш (Дэрэш, Дэрш)]]''' | — | ''Thiersch'' (''Dirisch'', ''Dirsche'') <br> Diehr (Tier) + -sch- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Дырбут|Дырбут (Дзербут, Цірбут)]]''' | | ''Direbode'' <br> Diehr + Boto (Buto) <br> Diehr + Bodo (Budo) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Тырольдзь]]''' | | ''Tirold'' (''Deorwald'') <br> Diehr (Tier) + Waldo | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Дэрвін|Дэрвін (Дзеравін, Дырвін, Дэрвінь, Дарвінь)]]''' | | ''Derwin'' (''Direwine'', ''Deorwine'') <br> Diehr + Wino | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Дзірман|Дзірман (Дырымен, Дзерман, Цірман, Дзірамін)]]''' | | ''Dierman'' (''Deormann'', ''Direman'', ''Derman'', ''Tiermann'') <br> Diehr + Mann | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Дзірмант|Дзірмант (Дырманд, Дзірмунт, Дырмунт, Дзермант, Цірмонт)]]''' | | ''Dyrmond'' (''Diermunt'', ''Deormund'', ''Tiermunt'') <br> Diehr (Dioro) + Mund (Munt) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Дзерамер|Дзерамер (Дэрамэр)]]''' | | ''Diormerus'' (''Deormar'', ''Teormar'') <br> Diehr (Dioro) + Mero | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Дырмот]]''' | | ''Dyrmodh'' (''Deormod'') <br> Diehr (Dioro) + Mot (Moda) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | [[Дзірсун]] | | Diehr + Suno | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Дуніла]]''' | — | ''Dunila'' <br> Duno + -l- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Дывіла]]''' | — | ''Divilo'' <br> Deiwe + -l- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Іва]]''' | — | ''Ivo'' | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Ібут]]''' | | ''Ibodus'' <br> Ivo + Boto (Buto) <br> Ivo + Bodo (Budo) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Івар]]''' | | ''Ivar'' <br> Ivo + Heri (Hari) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Ідзель]]''' | — | ''Idela'' (''Idilo'') <br> Ido + -l- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Інга|Інка]]''' | — | ''Ingo'' (''Incho'') | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Інгіль]]''' | — | ''Ingilo'' <br> Ingo + -l- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Імбар|Імбар (Імбэр)]]''' | | ''Imbor'' (''Imber'', ''Ingeborg'', ''Ingeburg'') <br> Ingo (Incho) + Burga | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Ігар]]''' | | ''Inchar'' <br> Ingo (Incho) + Heri (Hari) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Інгела|Інгела (Інгель)]]''' | | ''Ingeila'' (''Ingel'') <br> Ingo + Gailo (Gelo) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Эйса|Эйса (Іса, Іза, Ейса)]]''' | — | ''Iso'' (''Heyse'', ''Eyse'') | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Ізбут|Ізбут (Есбут, Эйсбут)]]''' | | ''Isbodus'' <br> Iso + Bodo (Budo) <br> Iso + Boto (Buto) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Ісавін]]''' | | ''Isovin'' <br> Iso + Wino | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Ісад]]''' | | ''Isada'' <br> Iso + Hatho (Adi) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Ішман|Ішман (Ізман, Ісаман)]]''' | | ''Issmann'' (''Isaman'') <br> Iso + Mann | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Эйсман|Эйсман (Айсман, Эйсыман, Эйсьмен)]]''' | | ''Eismann'' (''Eisemann'') <br> Iso (Eisen) + Mann | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Ізмунт|Ізмунт (Ісмант, Ішмант)]]''' | | ''Ismund'' (''Isimund'', ''Isemund'') <br> Iso + Mund (Munt) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Эйсімонт|Эйсімонт (Эйсмант, Эйсмунт, Эйсмунд, Айсмант)]]''' | | ''Eismund'' (''Eisenmund'') <br> Iso (Eisen) + Mund (Munt) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Кагель]]''' | — | ''Cagel'' (''Kagel'', ''Cagilo'') <br> Caco (Kage) + -l- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Каз|Каз (Казь, Гась)]]''' | — | ''Cazo'' (''Kas'', ''Gazo'') | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Казека|Казека (Казейка, Казіка)]]''' | — | ''Kaseke'' <br> Cazo (Kas) + -k- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Казіль|Казіль (Казела, Гасель)]]''' | — | ''Cazilo'' <br> Cazo + -l- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Казімер|Казімер (Казмар, Казьмер, Казімір)]]''' | | ''Gazmar'' (''Gasmarus'') <br> Cazo (Gazo) + Mero (Maro) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Кор|Кор (Кара, Кар)]]''' | — | ''Caro'' (''Kárr'') | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Карэйка (імя)|Карэйка (Карэка)]]''' | — | ''Kareke'' <br> Caro + -k- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Карыла|Карыла (Карэла)]]''' | — | ''Karila'' <br> Caro + -l- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Карыбут (імя)|Карыбут (Карыбот, Корбут, Карбот, Корбат, Карабут)]]''' | | ''Coributh''{{Заўвага|name="Польшча"}} (''Karbot''{{Заўвага|name="Польшча"}}, ''Korbot''{{Заўвага|name="Польшча"}}) <br> Caro + Boto (Buto) <br> ''Karibaudis'' <br> Caro + Bodo (Budo) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Карвіна (імя)|Карвіна (Карвін, Корвін)]]''' | | ''Caruin'' <br> Caro + Wino | ''Vinicar'' <br> Wino + Caro |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Карыгайла (імя)|Карыгайла]]''' | | ''Kargil'' <br> Caro + Gilo <br> ''Corgal''{{Заўвага|name="Польшча"}} <br> Caro + Gailo (Galo) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Каргоўд|Каргоўд (Каргоўт)]]''' | | ''Caragolt'' <br> Caro + Goldo <br> Caro + Gaudo (Gaut) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Караман (імя)|Караман (Карман)]]''' | | ''Karaman'' (''Caroman'', ''Carman'') <br> Caro + Mann | ''Manakari'' <br> Mann + Caro |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Кармін (імя)|Кармін]]''' | | ''Carmin'' (''Karmin'') <br> Caro + Minno | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Карымонт|Карымонт (Карымунт, Кармонт)]]''' | | ''Caromond'' (''Karmunt'', ''Kárimundr'') <br> Caro + Mund (Munt) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Карыят (імя)|Карыят]]''' | | ''Cariatto'' <br> Caro + Joto <br> Caro + Hatho (Adi) | ''Jutcar'' <br> Joto (Juto) + Caro |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Кароль (імя)|Кароль (Карэль, Караль)]]''' | — | ''Carolus'' (''Carellus'') | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Кінда]]''' | — | ''Kindo'' | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Кінціла|Кінціла (Кіндзель)]]''' | — | ''Kintilo'' (''Kindel'') <br> Kindo + -l- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | [[Кінцібут]] | | Kindo + Boto (Buto) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | [[Кінцівіл]] | | Kindo + Wilo | ''Willekind'' <br> Wilo + Kindo |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Кіндэр]]''' | | ''Kinder'' (''Kinter'') <br> Kindo + Heri | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Кляўз|Кляўз (Кляўзь, Кляўс, Кляўш)]]''' | — | ''Klaus'' (''Nikolaus'') | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | [[Кляўзгайла]] | | Klaus + Gailo | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Кома (імя)|Кома]]''' | — | ''Como'' (''Gumo'') | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Куміла|Куміла (Гумель, Комель, Кумель)]]''' | — | ''Comela'' (''Gumila'') <br> Como (Gumo) + -l- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Камонт|Камонт (Комант)]]''' | | ''Comont'' <br> Como + Mund (Munt) <br> ''Camund'' <br> Camo + Mund (Munt) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Кона|Кона (Куна, Кун)]]''' | — | ''Cono'' (''Cuno'') | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Кунейка|Кунейка (Кунік, Канейка, Коніка)]]''' | — | ''Kuniko'' (''Chunico'', ''Kunecke'', ''Konneke'') <br> Cono (Cuno) + -k- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Куніла|Куніла (Кунела)]]''' | — | ''Chunulo'' (''Künel'') <br> Cono (Cuno) + -l- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Кунаш|Кунаш (Конаш)]]''' | — | ''Kühnsch'' (''Kunosch''{{Заўвага|name="Польшча"}}, ''Konosz''{{Заўвага|name="Польшча"}}) <br> Cono (Cuno) + -sch- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | [[Конвід]] | | Cono + Wido | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Канвіл|Канвіл (Кунвіл)]]''' | | ''Convilus'' (''Convilius''){{Заўвага|Імя Convilius можа быць супольным для [[кельты|кельтаў]] і [[германцы|германцаў]] — як і імя [[Радзівіл (імя)|Ratwilius]]<ref>Schmittlein R. Les noms d’eau de la Lituanie (fin), le nom de Radziwill // Revue internationale d’onomastique. Nr. 4, 1964. P. 281—292.</ref>}} <br> Cono (Cuno) + Wilo | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Канігайла|Канігайла (Кунгель, Кунігель, Конгіл, Конкайл)]]''' | | ''Congallus'' (''Cungelus'', ''Kunigil'', ''Kunigel'') <br> Cono (Cuno) + Gailo (Gelo) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | [[Конгенд]] | | Cono + Gento | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Кунгер|Кунгер (Конгер)]]''' | | ''Kunger'' <br> Cono (Cuno) + Gero | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Кангерд|Кангерд (Конгірд)]]''' | | ''Cunigard'' <br> Cono (Cuno) + Gerd (Gardo) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Кунат|Кунат (Конат)]]''' | | ''Kunat'' <br> Cono + Hatho (Adi) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Конер]]''' | | ''Koner'' (''Cunari'') <br> Cono (Cuno) + Heri (Hari) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Конарт|Конарт (Конерт, Кунэрт)]]''' | | ''Konert'' (''Kunert'', ''Conard'') <br> Cono (Cuno) + Hardt (Hart) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Конрад|Конрад (Конрат, Кунрад, Кунрат)]]''' | | ''Konrad'' (''Conrat'', ''Cunrad'', ''Cunrat'') <br> Cono (Cuno) + Rado | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Кондрут]]''' | | ''Cundrud'' <br> Cono (Cuno) + Trudo (Drutus) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Левік|Левік (Лявейка, Леўка)]]''' | — | ''Leuico'' (''Leweke'') <br> Leuo + -k- |— |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Левальд|Левальд (Левальт)]]''' | | ''Lewald'' (''Lewolt'') <br> Leuo + Waldo (Walt) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Леварт|Леварт (Левард)]]''' | | ''Levard'' <br> Leuo + Hardt (Hart) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Леанард|Ленарт (Леанард, Ленард, Лінард, Лейнард, Лейнарт, Лейнэрт)]]''' | | ''Leonard'' (''Lennart'', ''Linard'') <br> Leon + Hardt (Hart) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Легарт]]''' | | ''Legart'' (''Legard'') <br> Laico (Lecke) + Gerd (Gardo) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Лідэла]]''' | — | ''Ledila'' <br> Ledus (Leto) + -l- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Летаўт]]''' | | ''Letald'' (''Letold'', ''Letaudus'') <br> Ledus (Leto) + Waldo (Walt) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Ліба]]''' | — | ''Libo'' <br> ''Lubo'' | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Лібэка|Лібэка (Лібіка, Лібік)]]''' | — | ''Libicho'' (''Libike'') <br> Libo + -k- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Лібель]]''' | — | ''Libila'' <br> Libo + -l- <br> Lubo + -l- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Лібельт]]''' | | ''Libolt'' <br> Libo + Waldo (Walt) <br> Lubo + Waldo (Walt) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Лібэр]]''' | | ''Liberi'' (''Libheri'') <br> Libo + Heri <br> Lubo + Heri | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Лінда|Лінда (Ленць)]]''' | — | ''Lindis'' (''Linto'', ''Lend'') | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Ліндзік|Ліндзік (Ліндзейка)]]''' | — | ''Lindicke'' (''Lindecke'') <br> Lindis + -k- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Ліндзін]]''' | — | ''Lendinus'' <br> Lindis (Lend) + -n- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Лода|Лода (Лота, Лёда, Лёт, Лоць)]]''' | — | ''Lodo'' (''Lotto'', ''Lott'', ''Chlodio'') | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Лодзейка|Лодзейка (Лодыка, Лодзік, Лоцейка)]]''' | — | ''Hlodico'' (''Lotichius'') <br> Lodo (Chlodio) + -k- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Лобарт]]''' | | ''Lobert'' (''Chlodobert'') <br> Lodo (Chlodio) + Bert | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Лодальд]]''' | | ''Lodoald'' (''Chlodoald'') <br> Lodo (Chlodio) + Waldo | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Хлёдвіг|Лодвік (Людвік, Людзьвік)]]''' | | ''Lodwich'' (''Chlodwig'') <br> Lodo (Chlodio) + Wigo | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Лодвін|Лодвін (Лотвін)]]''' | | ''Lodwin'' (''Hlotwin'') <br> Lodo (Chlodio) + Wino | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Лодар|Лодар (Лотар)]]''' | | ''Loder'' (''Lotar'', ''Lodhari'') <br> Lodo + Heri (Hari) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Люб|Люб (Люба)]]''' | — | ''Lubo'' (''Liuba'', ''Leubo'') | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Любейка|Любейка (Любіка)]]''' | — | ''Lubbeke'' (''Liubbecha'', ''Lubbiko'') <br> Lubo + -k- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Любель (імя)|Любель]]''' | — | ''Liubilo'' (''Liebel'') <br> Lubo + -l- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Любень|Любень]]''' | — | ''Luben'' (''Lubin'') <br> Lubo + -n- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Любш]]''' | — | ''Lubisch'' <br> Lubo + -sch- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Любар (імя)|Любар (Любэр)]]''' | | ''Luber'' <br> Lubo + Heri (Hari) | ''Erliub'' <br> Heri + Lubo |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Любарт (імя)|Любарт (Любэрт, Люпарт, Лібарт, Лібэрт)]]''' | | ''Lubert'' (''Lubart'', ''Lupert''{{Заўвага|name="Польшча"}}) <br> Lubo + Bert <br> ''Liubhart'' (''Liebert'') <br> Lubo + Hardt (Hart) <br> ''Liubardus'' <br> Lubo + Bardo (Barto) | ''Beretliub'' <br> Bert + Lubo <br> ''Hartlib'' <br> Hardt (Hart) + Lubo |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Лют|Лют (Люд)]]''' | — | ''Liudo'' (''Liuto'', ''Liut'') | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Людыка (імя)|Лютык (Людзіка, Людыка, Лідзейка, Лідака)]]''' | — | ''Ludica'' (''Liuticha'', ''Liedecke'') <br> Liudo (Liut) + -k- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Людан]]''' | — | ''Liudan'' <br> Liudo + -n- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Людзень|Людзень (Лютын)]]''' | — | ''Luden'' (''Liutin'', ''Liudin'') <br> Liudo (Liut) + -n- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Лютвін|Лютвін (Людвін)]]''' | | ''Liutwin'' (''Liuduin'', ''Litwin'') <br> Liudo + Wino | ''Winiliut'' <br> Wino + Liudo (Liut) |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Літавор|Лютувер (Лютвар, Людвэр, Літавор, Літавар, Лювер)]]''' | | ''Liutwar'' (''Liutward'', ''Litwart'') <br> Liudo + Wardo (Warto) <br> ''Leudovera'' (''Litwara'') <br> Liudo + Wero (Varo) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Лютгарда|Людгарда]]''' | | ''Leutgardis'' (''Liudgerda'') <br> Liudo + Gerd (Gardo) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Лютэр (імя)|Лютар (Лютэр, Людар, Людэр, Літэр)]]''' | | ''Liuthar'' (''Liuter'', ''Liudar'', ''Liuder'', ''Litterius'') <br> Liudo (Liut) + Heri (Hari) | ''Herileut'' <br> Heri + Liudo (Liut) |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Людкен]]''' | | ''Lüdken'' (''Luidikin'', ''Lütgen'') <br> Liudo + -kin <br> Liudo + Ginno (Genno) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Людміна]]''' | | ''Ludzmin''{{Заўвага|name="Польшча"}} <br> Liudo + Minno <br> ''Liudman'' <br> Liudo + Mann | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Люмонт|Люмонт (Лімонт, Лемант, Людамонт)]]''' | | ''Liumunt'' (''Limund'', ''Lemond'', ''Ludimunt'') <br> Liudo (Liut) + Mund (Munt) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Лянга|Лянга (Лянг, Лянк)]]''' | — | ''Lango'' (''Lang'', ''Lanck'') | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Лангін|Лангін (Ленгін)]]''' | — | ''Langin'' (''Lengin'') <br> Lango + -n- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Лонгвін|Лангвін (Лонгвін, Лугвен)]]''' | | ''Langwin'' (''Langevin'') <br> Lango + Wino | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Лянгерд|Лянгерд (Лянгерд, Лянгерт, Лангерт, Лянгірдзь)]]''' | | ''Langarda'' (''Longard'') <br> Lango + Gerd (Gardo) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | [[Лянгмін]] | | Lango + Minno <br> ''Langman'' <br> Lango + Mann | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Лянда|Лянда (Ланта, Ляндзь)]]''' | — | ''Lando'' (''Lanto'') | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Лянтэла]]''' | — | ''Landel'' (''Lendel'') <br> Lando (Lanto) + -l- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Ландзіна|Ландзіна (Ляндзіна)]]''' | — | ''Landina'' <br> Lando + -n- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Лямбэрт|Лямпэрт (Лямпарт, Лямбэрт, Лемберт)]]''' | | ''Lampert'' (''Lambert'') <br> Lando (Lanto) + Bert | ''Bertlanda'' <br> Bert + Lando |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Мага]]''' | — | ''Mago'' (''Maco'', ''Megi'', ''Meco'', ''Meio'') | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Магейка]]''' | — | ''Mageyke'' (''Magico'') <br> Mago + -k- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Макула|Макула (Мегіла, Макела, Макель, Мекель, Мікель)]]''' | — | ''Maccula'' (''Megilo'', ''Mackel'', ''Meckel'') <br> Mago (Maco) + -l- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Мейла|Мейла (Мэйла, Майла)]]''' | — | ''Meilo'' (''Meil'') <br> Mago (Meio) + -l- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Магін|Магін (Мегін)]]''' | — | ''Magin'' (''Megin'') <br> Mago (Megi) + -n- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Магун]]''' | — | ''Maguno'' (''Magonus'') <br> Mago + -n- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Магель|Магель (Мегаль, Магаль, Магала, Магайла)]]''' | | ''Megel'' (''Megele'') <br> Mago (Megi) + Gailo (Gelo) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Магер]]''' | | ''Mager'' (''Magher'') <br> Mago + Heri | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Максьвіта]]''' | | ''Meguswind'' (''Mehsuint'') <br> Mago (Maco) + Suint (Suitha) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Маж|Маж (Маза, Мас, Маз, Мась, Меж, Мезь)]]''' | — | ''Mazo'' (''Mezo'', ''Maas'') | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Мажэйка (імя)|Мажэйка (Мазейка, Мазека, Мажэка, Мажыка, Мяжэйка)]]''' | — | ''Mazecha'' (''Mazika'') <br> Mazo + -k- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Мажэла|Мажэла (Мазала, Мазель, Масіль, Мазуль, Мяжала)]]''' | — | ''Mazela'' (''Mazola'', ''Massall'', ''Massul'', ''Massila'') <br> Mazo (Maas) + -l- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Мазан|Мазан (Мажан)]]''' | — | ''Massana'' <br> Mazo (Maas) + -n- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Мазен]]''' | — | ''Massen'' <br> Mazo (Maas) + -n- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Масанд|Масанд (Масэнд, Мазанд)]]''' | — | ''Masenda'' <br> Mazo (Maas) + -nd- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Межгел|Межгел (Мезгіль, Мізгіль, Мазгіль, Мезгель, Мазгел)]]''' | | ''Mesgilo'' <br> Mazo (Mezo) + Gilo (Gill) <br> Masgo (Meske) + -l- | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | [[Мажырым|Мажырым (Мажрым, Мазрым)]] | | Mazo + Rim | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Мала]]''' | — | ''Malo'' | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Малейка|Малейка (Маліка)]]''' | — | ''Malicho'' <br> Malo + -k- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Мальвід|Мальвід (Мальвіт)]]''' | | ''Malwida'' <br> Malo + Wido | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Малгуд]]''' | | ''Maalgodus'' <br> Malo + Gudo (Godo) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Мамейка|Мамейка (Мамека)]]''' | — | ''Mamecho'' <br> Mamo + -k- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Маміла|Маміла (Мамель, Мамуль)]]''' | — | ''Mamila'' <br> Mamo + -l- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Ман|Ман (Мань)]]''' | — | ''Mann'' (''Manno'') | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Манейка|Манейка (Маніка, Манік)]]''' | — | ''Manniko'' (''Mannecho'') <br> Mann + -k- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Маніла (імя)|Маніла (Маніль, Манель)]]''' | — | ''Manila'' (''Mannila'', ''Mannel'') <br> Mann + -l- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Манівід|Манівід (Манвід)]]''' | [[Відзіман]] | ''Manvidus'' <br> Mann + Wido | ''Widiman'' <br> Wido + Mann |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | [[Манвіл|Манвіл (Манівіл)]] | [[Віліман]] | Mann + Wilo | ''Wiliman'' (''Wilman'') <br> Wilo + Mann |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Манівін]]''' | | ''Manewine'' (''Manwine'') <br> Wino + Mann | ''Winiman'' <br> Mann + Wino |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Мангайла|Мангайла (Мангейла, Мангела, Мангель, Манкель)]]''' | [[Гайліман]] | ''Manigel'' (''Mangella'', ''Mangel'', ''Mankel'') <br> Mann + Gailo (Gelo) | ''Gailamanns'' <br> Mann + Gailo |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Манігерд|Манігерд (Мангард, Манігірд, Мангірд, Манкірд)]]''' | | ''Manegardus'' (''Mangerðr'') <br> Mann + Gerd (Gardo) | ''Gartmann'' <br> Gerd (Gardo) + Mann |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Мангін|Мангін (Манкін, Манген)]]''' | | ''Mannikin'' <br> Mann + -kin <br> Mann + Ginno (Genno) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Мангуд|Мангуд (Мангут)]]''' | [[Гудман]] | ''Mangod'' (''Mangut'') <br> Mann + Gudo (Godo) | ''Guotman'' <br> Gudo + Mann |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Манар]]''' | [[Герман (імя)|Герман]] | ''Manarius'' (''Manahari'') <br> Mann + Heri (Hari) | ''Hermann'' (''Harimann'') <br> Heri (Hiro) + Mann |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Манят|Манят (Манат)]]''' | | ''Mannato'' <br> Mann + Joto <br> Mann + Hatho (Adi) | ''Hadoman'' <br> Hatho (Adi) + Mann |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Мантур|Мантур (Мандур, Мінтур)]]''' | | ''Mandur'' (''Mandor'') <br> Mann + Torro | ''Tormann'' <br> Torro + Mann |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Міркель|Міркель (Мэркель, Мэрхель, Мархіль)]]''' | — | ''Merkil'' (''Merkel'', ''Marchilo'') <br> Marcho + -l- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Маркальд]]''' | | ''Marcold'' (''Marcald'') <br> Marcho + Waldo | ''Valadamarca'' <br> Waldo + Marcho |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Маргер]]''' | | ''Margger'' <br> Marcho + Ger | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Март (імя)|Март (Мард, Мерт)]]''' | — | ''Marti'' (''Mardo'', ''Merti'') | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Марціла|Марціла (Мартэла)]]''' | — | ''Martilo'' <br> Marti + -l- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Мардвін (імя)|Мардвін (Мортвін)]]''' | | ''Martoin'' (''Merduwinus'') <br> Marti (Mardo) + Wino | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Маста|Маста (Масьць, Машт, Міст)]]''' | — | ''Masto'' | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Масьціла|Масьціла (Мастала, Масталь, Мастэль)]]''' | — | ''Mastilo'' (''Mastalo'', ''Mastal'') <br> Masto + -l- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Масьцін]]''' | — | ''Mastin'' <br> Masto + -n- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Мастаўт|Мастаўт (Масталт, Машталт, Маштаўт, Мештаўт, Мішталт, Міштаўт)]]''' | | ''Mastoaldus'' <br> Masto + Waldo (Walt) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | [[Масьцівіл|Масьцівіл (Маствіл, Моствіл)]] | | Masto + Wilo | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Мат (імя)|Мат (Меда)]]''' | — | ''Matto'' (''Mado'') | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Мадзейка|Мадзейка (Мадзека, Мядзейка, Мэдыка, Медзіка, Мацейка)]]''' | — | ''Madacho'' (''Mädecke'', ''Maticke'') <br> Matto (Mado) + -k- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Медзел|Медзел (Мадзіла, Медзіла, Маціль)]]''' | — | ''Mädel'' (''Madelo'', ''Meddil'', ''Medulo'') <br> Matto (Mado) + -l- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Медзін|Медзін (Медзень, Мэдын)]]''' | — | ''Meddin'' (''Medden'') <br> Matto (Mado) + -n- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Матывік|Матывік (Медвік)]]''' | | ''Matouigius'' (''Mathwig'', ''Medovicus'') <br> Matto (Mado) + Wigo (Wic) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Медвін]]''' | | ''Medwinus'' (''Matuvin'') <br> Matto (Mado) + Wino | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Матар]]''' | | ''Matter'' (''Mather'') <br> Matto + Heri (Hari) | ''Herimat''<br> Heri + Matto |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Медгін|Медгін (Метгін, Медакін)]]''' | | ''Matgen'' <br> Matto (Mado) + -kin <br> Matto (Mado) + Ginno (Genno) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Медрык|Медрык (Метрык, Матрык, Мітрык)]]''' | | ''Mederic'' (''Mēdrīc'', ''Metrick'', ''Mathrich'') <br> Matto (Mado) + Rick (Rih) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Магон]]''' | — | ''Magonus'' (''Maganus'') | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Мэйн|Мэйн (Майн, Мейн, Мейнь)]]''' | — | ''Meyn'' (''Megin'', ''Meino'') | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Мэйнэль|Мэйнэль (Майнэль, Майніла)]]''' | — | ''Meynell'' (''Meinilo'') <br> Meyn + -l- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Мейнуш]]''' | — | ''Mejnuš''{{Заўвага|name="Чэхія"}} (''Majnuš''{{Заўвага|name="Чэхія"}}) <br> Meyn + -sch- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Мэйнар|Мэйнар (Майнар)]]''' | | ''Meinar'' <br> Meyn + Heri (Hari) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Мэйнарт|Мэйнарт (Мэйнард, Мейнарт, Мэйнэрт, Мейнард, Майнарт, Майнард)]]''' | | ''Meinart'' (''Meynard'') <br> Meyn + Hardt (Hart) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Міл (імя)|Міл (Міла, Міль, Мель)]]''' | — | ''Milo'' (''Melus'') | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Мілейка|Мілейка (Міліка, Мілека, Мелека)]]''' | — | ''Milleke'' (''Milike'', ''Melleko'') <br> Milo + -k- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Мілен|Мілен (Мелін, Мэлін, Мелен, Мелень, Мілень, Мілін)]]''' | — | ''Mellen'' (''Melin'') <br> Milo (Melus) + -n- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Мельбут|Мельбут (Мільбут)]]''' | | ''Melbodo'' (''Mellobod'', ''Mellobaud'') <br> Milo (Melus) + Bodo (Budo) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Мільвід|Мільвід (Мельвід)]]''' | | ''Melvid'' (''Melewidis'') <br> Milo (Melus) + Wido | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Мілар]]''' | | ''Milehar'' <br> Milo + Heri (Hari) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Мелкід|Мелкід (Мільгед, Мільгет)]]''' | | ''Meligedius'' <br> Milo (Melus) + Geda (Giddo) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Мілкін|Мілкін (Мелькін, Мількен, Мільгін)]]''' | | ''Millikin'' <br> Milo (Melus) + Ginno <br> Milo + -kin | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Мільконт|Мільконт (Мелькунт)]]''' | | ''Milgunt'' <br> Milo + Gunth (Kunth) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | [[Мільмонт|Мільмонт (Мэльмонт, Мільмунт)]] | | Milo + Mund (Munt) <br> ''Malmund'' <br> Malo + Mund (Munt) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Мілят|Мілят (Мілёт, Мялюта)]]''' | | ''Milliot'' (''Melot'') <br> Milo (Melus) + Joto (Juto) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Мін|Мін (Мен, Мінь, Мень)]]''' | — | ''Minno'' (''Menno'') | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Мінейка (імя)|Мінейка (Мініка, Мінка, Менейка, Меніка)]]''' | — | ''Minnico'' (''Meniko'') <br> Minno (Menno) + -k- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Мінела|Мінела (Меніль, Менюл)]]''' | — | ''Mennel'' (''Minel'', ''Minnul'') <br> Minno (Menno) + -l- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | [[Мінялк|Мінялк (Міналг, Мінаўг, Мінэльг, Менелк)]] | [[Альгмін]] | Minno + Helgi (Alko) | Helgi (Algo) + Minno |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Мінбут]]''' | [[Бутмін]] | ''Menbodo'' <br> Minno (Menno) + Bodo (Budo) <br> Minno + Boto (Buto) | ''Butmen'' <br> Boto (Buto) + Minno <br> ''Budmyn'' <br> Bodo (Budo) + Minno |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Мінаўт|Мінаўт (Міналт, Мінальд, Міналта, Меналта)]]''' | | ''Minolt'' (''Minaut'', ''Menold'', ''Menalt'') <br> Minno + Waldo (Walt) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Мінвід|Мінвід (Мінвіт, Менвід)]]''' | [[Відзімін (імя)|Відзімін]] | ''Minuit'' <br> Minno + Wido <br> ''Meginwid'' <br> Meyn (Megin) + Wido | Wido + Minno |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Мінігайла (імя)|Мінігайла (Мінгель, Мэнгель, Мэнгела)]]''' | [[Гайлімін]] | ''Minigelus'' (''Mengel'') <br> Minno (Menno) + Gailo (Gelo) | ''Geleminus'' <br> Gailo (Gelo) + Minno |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Мінгіла]]''' | | ''Mengilo'' (''Menkilo'') <br> Minno (Menno) + Gilo | ''Gilmin'' (''Gilmen'') <br> Gilo + Minno |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Мінгер]]''' | [[Гермін]] | ''Minger'' (''Menger'') <br> Minno (Menno) + Gero | ''Germinus'' <br> Gero (Giro) + Minno |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Мінгірд]]''' | | ''Mingard'' <br> Minno + Gerd (Gardo) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Мінігаўд|Мінігаўд (Менгаўд, Мінгоўд, Менькоўт)]]''' | | ''Menegald'' (''Minegolt'') <br> Minno (Menno) + Goldo <br> ''Menigaut'' <br> Minno (Menno) + Gaudo (Gaut) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Мінгін|Мінгін (Мінген, Менгін, Мэнкін)]]''' | | ''Mennigen'' (''Mennikin'', ''Minchin'') <br> Minno (Menno) + -kin <br> Minno (Menno) + Ginno (Genno) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Мінгуд|Мінгуд (Мінгот)]]''' | [[Гудымін]] | ''Mengodus'' (''Mengotus'') <br> Minno (Menno) + Gudo (Godo) | ''Goudemen'' <br> Gudo + Minno (Menno) |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Мінар|Мінар (Мінэр)]]''' | | ''Minar'' (''Miner'') <br> Minno (Menno) + Heri (Hari) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Мінард|Менарт (Мінарт, Мінард)]]''' | | ''Mennert'' (''Minart'', ''Minard'') <br> Minno (Menno) + Hardt (Hart) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Міндоўг (імя)|Міндаў (Міндоўг, Міндак, Міндаг, Мендак, Мендаг, Мэндаг, Мэндах)]]''' | [[Даўмен]] | ''Mindach'' (''Mendoch'') <br> Minno (Menno) + Daugo (Davo) <br> Meyn + Dago | ''Dauman'' <br> Daugo (Davo) + Mann <br> Daugo (Davo) + Minno (Menno) |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Мінконт]]''' | [[Кантмін]] | ''Menegundia'' <br> Minno (Menno) + Gunth (Kunth) | ''Cundomenus'' <br> Gunth (Kunth) + Minno (Menno) |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | [[Мінімонт|Мінімонт (Мінімунд, Мінімунт)]] | [[Мантымін]] | Minno + Mund (Munt) <br> ''Maginmund'' <br> Meyn (Megin) + Mund (Munt) | Mund (Munt) + Minno |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Мінят|Мінят (Мінют)]]''' | | ''Miniatus'' <br> Minno + Joto (Juto) <br> Minno + Hatho (Adi) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Мінда|Мінда (Мінта, Мента, Манта)]]''' | — | ''Manto'' (''Mende'', ''Minte'', ''Mente'') | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Мінціла|Мінціла (Манціла, Мінтэль, Мендзіла, Міндзель)]]''' | — | ''Mindilo'' (''Mantillo'', ''Mintel'', ''Mendilo'') <br> Manto (Minte) + -l- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Мінтаўт|Мінтаўт (Менталт)]]''' | [[Таўцімін]] | ''Mindelt'' (''Mendelt'', ''Mandelt'') <br> Manto (Minte) + Waldo (Walt) <br> Minno + Teudo (Taut) | Teudo (Taut) + Minno |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Мендэр|Мендэр (Мантар, Мэндэр, Мантэра, Міндэр, Мандэр, Мандр, Мінтар)]]''' | | ''Mender'' (''Mantarius'', ''Minder'') <br> Manto (Mende) + Heri (Hari) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Мендрык|Мендрык (Мэндрык, Мандрык, Міндрык, Мендрэк)]]''' | | ''Mendrick'' (''Mandariks'', ''Mendrich'') <br> Manto (Mende) + Rick | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Міра (імя)|Мера (Мер, Мар)]]''' | — | ''Mero'' (''Miro'', ''Maro'') | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Мірэйка|Мірэйка (Мярэйка, Марэйка, Мерка, Мірка)]]''' | — | ''Mirica'' (''Mereko'', ''Marêke'', ''Mercke'') <br> Mero (Miro) + -k- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Мерула|Мерула (Марыла, Мерла, Марэла, Мірэла)]]''' | — | ''Merula'' (''Marilo'', ''Merlo'', ''Marellus'', ''Mirella'') <br> Mero + -l- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Мірын|Мірын (Марын, Мэрэн)]]''' | — | ''Marinus'' (''Merrin'', ''Mehren'') <br> Mero (Maro) + -n- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Міруш|Міруш (Маруш)]]''' | — | ''Merusch'' <br> Mero (Miro) + -sch- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Марбут]]''' | | ''Marbotte'' (''Meriboto'') <br> Mero (Maro) + Boto (Buto) | ''Botmar'' <br> Boto (Buto) + Mero (Maro) |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Мервін|Мервін (Марвін, Мірвін)]]''' | | ''Mervinus'' (''Maruin'') <br> Mero (Maro) + Wino | ''Winimar'' <br> Wino + Mero (Maro) |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Маргела|Маргела (Мергель, Маргель, Маргайла, Маргаль)]]''' | | ''Mergell'' <br> Mero (Maro) + Gailo (Gelo) | ''Geilamer'' (''Gelmer'') <br> Gailo (Gelo) + Mero |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Маркунт]]''' | | ''Margundis'' (''Mariconda'') <br> Mero (Maro) + Gunth (Kunth) | ''Gundemar'' (''Cundmar'') <br> Gunth (Kunth) + Mero (Maro) |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Мармонт|Мармонт (Марымонт, Мірмант)]]''' | | ''Marmundus'' (''Marmont'', ''Marimundo'', ''Miramunda'') <br> Mero (Maro) + Mund (Munt) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Мут|Мот (Мут, Мод, Моць)]]''' | — | ''Mot'' (''Muta'', ''Moda'') | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Моціка|Моціка (Мацейка, Моцейка, Муцейка)]]''' | — | ''Motico'' (''Muteke'') <br> Mot (Muta) + -k- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Маціла|Муціла (Мутэль, Маціла, Мацель)]]''' | — | ''Mutila'' (''Mutel'', ''Motilo'') <br> Mot (Muta) + -l- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Мудзін|Мудзін (Мудын)]]''' | — | ''Modin'' (''Muttin'') <br> Mot (Muta) + -n- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Мутаўт]]''' | | ''Muotolt'' <br> Mot (Muta) + Waldo (Walt) <br> Mot (Muta) + Teudo (Taut) | ''Teutmodus'' <br> Teudo (Teuth) + Mot |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Мотвіл|Мотвіл (Модвіл)]]''' | | ''Moetwil'' <br> Mot (Muta) + Wilo | ''Willimot'' <br> Wilo + Mot |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Мотар|Мотар (Мутар, Модэр)]]''' | | ''Motar'' (''Muotar'', ''Moder'') <br> Mot + Heri (Hari) | ''Herimot'' <br> Heri + Mot |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Мус|Мус (Муш, Музь)]]''' | — | ''Mus''{{Заўвага|name="Польшча"}} (''Musz''{{Заўвага|name="Польшча"}}) | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Мусіла|Мусіла (Мусель)]]''' | — | ''Musilo'' (''Musula'') <br> Mus + -l- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Мунд|Монт (Мунд, Мунт, Монд, Мундзь, Мондзь)]]''' | — | ''Mund'' (''Munt'', ''Mond'', ''Mont'') | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Мандзейка|Мандзейка (Мундзейка, Монцека, Манцейка)]]''' | — | ''Mundicho'' (''Mondicus'') <br> Mund (Mont) + -k- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Мундыла (імя)|Мантыла (Монтэль)]]''' | — | ''Muntilo'' (''Montel'') <br> Mund (Munt) + -l- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Монтуш|Монтуш (Монтш)]]''' | — | ''Muntsch'' <br> Mund (Mont) + -sch- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Монтаўт|Монтаўт (Монталт, Монталд, Мунталт)]]''' | [[Валімонт]] | ''Montald'' (''Montault'', ''Mundoald'') <br> Mund (Munt) + Waldo (Walt) <br> Mund (Munt) + Teudo (Taut) | ''Walmont'' (''Waltmunt'') <br> Waldo (Walt) + Mund (Munt) <br> ''Teutmunt'' <br> Teudo (Teuth) + Mund (Munt) |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Мандывік]]''' | [[Вігмант]] | ''Mundivicus'' <br> Mund + Wigo (Wic) | ''Wigmunt'' (''Wicmund'') <br> Wigo (Wic) + Mund (Munt) |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | [[Мантывід (імя)|Мантывід (Мунтвід, Мондвід)]] | [[Відзімонт (імя)|Відзімонт]] | Mund (Munt) + Wido | ''Widmund'' <br> Wido + Mund (Munt) |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Монтвіл|Монтвіл (Мунтвіл, Мондвіл)]]''' | [[Вілімонт]] | ''Muntwil'' <br> Mund (Munt) + Wilo | ''Wilmunt'' <br> Wilo + Mund (Munt) |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Мантывін]]''' | | ''Mondawin'' (''Mundawins'') <br> Mund (Munt) + Wino | ''Winimunt'' <br> Wino + Mund (Munt) |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Мантыгайла (імя)|Мантыгайла (Мантыгал, Мунтыгайла)]]''' | [[Галімонт]] | ''Montigel'' <br> Mund (Munt) + Gailo (Gelo) | ''Galmund'' <br> Gailo (Gelo) + Mund (Munt) |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Мантыгерд (імя)|Мантыгерд (Мунтыгерд, Мундыгерд, Мантыгард, Монтгард)]]''' | [[Гірдзімонт]] | ''Mundgerd'' (''Mundgerdr'') <br> Mund + Gerd | ''Gardmund'' (''Gertmund'') <br> Gerd (Gardo) + Mund (Munt) |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Мондар|Мондар (Мунтэр, Мондэр, Монтар)]]''' | | ''Munder'' (''Munter'', ''Mundher'') <br> Mund (Munt) + Heri (Hari) | ''Hermunt'' (''Herimont'') <br> Heri + Mund (Mont) |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Монтарт]]''' | | ''Mundert'' (''Mundhart'') <br> Mund (Munt) + Hardt (Hart) | ''Hardmunt'' (''Hartomund'') <br> Hardt (Hart) + Mund (Munt) |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | [[Мантымін]] | [[Мінімонт]] | Mund (Munt) + Minno | Minno + Mund (Munt) |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Мундэрых (імя)|Мондрык]]''' | | ''Mondericus'' (''Mondrich'', ''Mundericus'') <br> Mund + Rick | ''Richmont'' <br> Rick (Rih) + Mund (Munt) |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | [[Мантрым (імя)|Мантрым (Мунтрым, Мондрым)]] | [[Рымант]] | Mund (Munt) + Rim | ''Rimunt'' <br> Rim + Mund (Munt) |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Нейка]]''' | — | ''Naicho'' (''Necke'', ''Nacho'') | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Нагела|Нагела (Нагель, Найгель, Найгайла)]]''' | | ''Nagel'' (''Nagal'') <br> Naicho (Nacho) + Gailo (Gelo) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Наймант|Наймант (Нэймант, Намонт)]]''' | | ''Naimundus'' (''Neimundus'') <br> Naicho + Mund (Munt) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Нань]]''' | — | ''Nanno'' (''Nenna'', ''Nannus'') | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Наніка]]''' | — | ''Nannicha'' <br> Nanno + -k- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Нанарт|Нанарт (Нангарт, Нанэрт, Нэнарт, Ненарт, Нінарт)]]''' | | ''Nanhart'' (''Nennert'') <br> Nanno (Nenna) + Hardt (Hart) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Наць]]''' | — | ''Nath'' (''Nato'') | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Натар (імя)|Натар (Надэр, Нядар)]]''' | | ''Nater'' (''Nadhere'') <br> Nath + Heri (Hari) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Нед|Нед (Ніт, Нідзь, Нець]])''' | — | ''Nieth'' (''Nied'', ''Nid'') | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Ніціла]]''' | — | ''Nitilo'' (''Nidilo'', ''Nittel'') <br> Nieth (Nid) + -l- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Нігайла|Нігайла (Негела, Нігал)]]''' | | ''Negele'' (''Niegel'') <br> Nieth + Gailo (Gelo) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Нітар|Нітар (Нідэр, Нэйдэр)]]''' | | ''Nieter'' (''Nither'', ''Nidar'') <br> Nieth (Nid) + Heri (Hari) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Нітарт]]''' | | ''Nitart'' (''Nithart'') <br> Nieth + Hardt (Hart) | ''Hartnid'' <br> Hardt (Hart) + Nieth (Nid) |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Нетымер]]''' | | ''Nitimerus'' (''Niemer'') <br> Nieth + Mero | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Нода|Нода (Нота, Ноць, Нут)]]''' | — | ''Noddo'' (''Noto'', ''Noth'', ''Nutte'') | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Нацейка|Нацейка (Надзейка)]]''' | — | ''Nothicho'' (''Nodiko'') <br> Noddo (Noto) + -k- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Нацель]]''' | — | ''Notilo'' (''Nötel'', ''Noddilo'') <br> Noddo (Noto) + -l- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Нутаўт]]''' | | ''Notaldus'' (''Noteldus'') <br> Noddo (Nutte) + Teudo (Taut) <br> Noddo (Nutte) + Waldo (Walt) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Нутар|Нутар (Нотар)]]''' | | ''Nudhari'' (''Nothar'') <br> Noddo (Nutte) + Heri (Hari) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Нор (імя)|Нор (Нар, Нер)]]''' | — | ''Noro'' (''Nero'') | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Нарэйка|Нарэйка (Нарыка, Норка)]]''' | — | ''Noriko'' (''Norke'') <br> Noro + -k- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Нарэла|Нарэла (Нарэль)]]''' | — | ''Narelo'' <br> Noro (Nero) + -l- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Нерын|Нерын (Нарын)]]''' | — | ''Nerin'' (''Narin'', ''Norin'') <br> Noro (Nero) + -n- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Наруш|Наруш (Нарэш, Нарыш, Нараш)]]''' | — | ''Norusch''{{Заўвага|name="Польшча"}} (''Noreš''{{Заўвага|name="Чэхія"|Германска-славянскае імя, якое азначалася ў Чэхіі}}, ''Norisch''{{Заўвага|name="Польшча"}}) <br> Noro + -sch- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Нарбар]]''' | | ''Norber'' <br> Noro + Baro | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Норбэрт|Нарборт (Норбэрт)]]''' | | ''Norbert'' (''Nerbertus') <br> Noro (Nero) + Bert | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Нарбут (імя)|Нарбут (Нарбот, Норбут, Нарбуд, Нарыбут)]]''' | [[Бутнар]] | ''Narbot'' (''Norpoth'', ''Nierbota''{{Заўвага|name="Польшча"}}, ''Norpod'') <br> Noro + Boto (Buto) <br> Noro + Bodo (Budo) | ''Botner''{{Заўвага|name="Польшча"}} (''Buthneri''{{Заўвага|name="Польшча"}}) <br> Boto (Buto) + Noro (Nero) |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Нарвід|Нарвід (Норвід, Нервід)]]''' | | ''Norvid'' (''Narvid'') <br> Noro + Wido | ''Widhener'' <br> Wido + Noro (Nero) |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Нарвіл]]''' | | ''Norvilus'' <br> Noro + Wilo | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | [[Нарывойша|Нарывойша (Нарвайс, Нарвойш, Нарвэйша, Нарвэйш, Норвэйш, Нарвош)]] | [[Войшнар]] | Noro + Weise (Wiso) <br> Noro + Waiso (Voysch) | ''Wießner'' <br> Weise (Wiso) + Noro |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Наргайла|Наргайла (Наргейла, Наргела)]]''' | | ''Nargella'' <br> Noro (Nero) + Gailo (Gelo) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Нарман|Нарман (Норман, Нармен)]]''' | | ''Norman'' (''Neriman'') <br> Noro + Mann | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Нарымонт (імя)|Нарымонт (Нарымунт, Нормунт, Нармунт)]]''' | | ''Normunt'' (''Normundus'') <br> Noro + Mund (Munt) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Нарт|Нарт (Норда)]]''' | — | ''North'' (''Nardo'') | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Нартаўт|Нартаўт (Нартольт)]]''' | | ''Nartolt'' (''Nortold'') <br> North + Waldo (Walt) <br> Noro (Nero) + Teudo (Taut) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Нявіла|Нявіла (Нівіла, Навіла)]]''' | — | ''Newilo'' <br> Niwo (Nevo) + -l- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Нявойст]]''' | — | ''Neosta'' <br> Niwo (Nevo) + -st- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | [[Нявойна]] | | ''Nevin'' <br> Niwo (Nevo) + Wino (Weine) <br> Niwo (Nevo) + Uuenna (Wona) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Невярд|Невярд (Невярт)]]''' | | ''Niviard'' (''Niewerth'') <br> Niwo (Nevo) + Hardt | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Неўрад]]''' | | ''Niwrat'' (''Neurodus'') <br> Niwo (Nevo) + Rado (Rato) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Нястольт]]''' | | ''Nistaldus'' <br> Nistio + Waldo <br> Niwo (Nevo) + Stalto | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Ота]]''' | — | ''Oto'' (''Odo'', ''Audo'') | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Адыла|Аціла (Ятыла, Аўдзіла)]]''' | — | ''Otilo'' (''Audilo'') <br> Oto (Audo) + -l- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Одзін (імя)|Одзін]]''' | — | ''Odin'' <br> Oto (Odo) + -n- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Отаўт]]''' | | ''Ottolt'' <br> Oto + Waldo (Walt) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Атгін]]''' | | ''Otken'' (''Oetgen'') <br> Oto + -kin <br> Oto + Ginno (Genno) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Атмут]]''' | | ''Otmot'' <br> Oto + Mot (Muto) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Адрык|Адрык (Атарык)]]''' | | ''Odric'' (''Oterihc'') <br> Oto (Odo) + Rick | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Окель]]''' | — | ''Ockel'' (''Okilo'') <br> Occo + -l- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Пац|Пац (Пач)]]''' | — | ''Pazzo'' (''Patza'') | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Пацолт|Пацолт (Пецальт)]]''' | | ''Pazolt'' (''Petzold'') <br> Pazzo + Waldo (Walt) <br> Petz + Waldo (Walt) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Прош|Прош (Прэз, Прыш, Брош)]]''' | — | ''Brezzo'' (''Prosch'', ''Brosch'') | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | [[Прэзгінт|Прэзгінт (Брозгінт, Брызгінд, Брышгінт)]] | | Brezzo (Prosch) + Gento | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Прышмонт|Прышмонт (Прашмунт, Прэшмунт, Прышымунд, Прызмант)]]''' | | ''Prosmund'' (''Brosmundus'') <br> Brezzo (Prosch) + Mund (Munt) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Рабан|Рабан (Рапан, Грабан)]]''' | — | ''Rabanus'' (''Rapan'', ''Hraban'') | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Рапа (імя)|Рапа (Рап)]]''' | — | ''Rappo'' | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Рапш]]''' | — | ''Rapsch'' <br> Rabanus (Rappo) + -sch- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Рага|Рага (Рэга)]]''' | — | ''Rago'' (''Ragi'', ''Reggi'') | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Рагіла|Рагіла (Рагул, Рагла)]]''' | — | ''Ragilo'' (''Regula'', ''Raggl'') <br> Rago (Reggi) + -l- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Рагінь|Рагін (Рагіна, Рэгін, Рэгінь, Рагінь, Рагіня)]]''' | — | ''Ragenus'' (''Ragina'', ''Regin'') <br> Rago + -n- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Рагвалод (імя)|Рагвалод (Рэгвальд)]]''' | | ''Ragvald'' <br> Rago + Waldo | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Рагайла|Рагайла (Рагела, Рагель, Рагаль, Рэгель)]]''' | | ''Ragel'' (''Rogello'', ''Regel'') <br> Rago (Reggi) + Gailo (Gelo) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Рыгмонт|Рыгмонт (Рыгмунт)]]''' | | ''Regimunt'' (''Ragemunt'') <br> Rago (Reggi) + Mund (Munt) <br> ''Rigmunt'' <br> Rick + Mund (Munt) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Раган]]''' | — | ''Raganus'' | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Рэйн (імя)|Рэйн (Райна, Рэйна, Рэйнь, Райнь)]]''' | — | ''Rein'' (''Raino'', ''Reyne'') | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Рэйнальд|Рэйнальд (Рэйнальт, Рэгінальд)]]''' | | ''Reinald'' (''Raginald'') <br> Rein (Raganus) + Waldo | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Рэнігер|Рэнігер (Рэнікер)]]''' | | ''Ranniger'' (''Renger'', ''Renker'', ''Ragingar'') <br> Rein (Raganus) + Gero | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Рэйнар]]''' | | ''Reinar'' (''Raganhar'') <br> Rein (Raganus) + Heri (Hari) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Раймунд|Раймунд (Раймунт, Рэймунд, Рэймунт, Раймонт, Рэймант)]]''' | | ''Raimund'' (''Raymond'', ''Raginmund'') <br> Rein (Raganus) + Mund | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Ракель|Ракель (Ракіль)]]''' | — | ''Rakila'' <br> Raco (Rako) + -l- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Рад|Рад (Рат, Радзь)]]''' | — | ''Rado'' (''Rato'') | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Радзіка|Радзіка (Радзейка)]]''' | — | ''Radike'' (''Radeke'', ''Radacho'') <br> Rado + -k- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Радзіла|Радзіла (Раціла, Радзель, Радуль)]]''' | — | ''Radila'' (''Ratilo'', ''Radel'', ''Radulus'') <br> Rado + -l- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Радзень|Радзень (Рацін, Радзін)]]''' | — | ''Radin'' (''Rattin'', ''Radden'') <br> Rado (Rato) + -n- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Радун|Радун (Радон, Радзюн)]]''' | — | ''Raduni'' <br> Rado + -n- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Радаш|Радаш (Радзюш, Радш, Раташ)]]''' | — | ''Radusch'' (''Ratsch'') <br> Rado (Rato) + -sch- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Ратаўт|Ратаўт (Раталт, Раталд)]]''' | | ''Ratolt'' (''Ratald'', ''Rataud'') <br> Rado (Rato) + Waldo (Walt) <br> Rado + Teudo (Taut) | ''Waltrat'' <br> Waldo (Walt) + Rado (Rato) <br> ''Teudrad'' <br> Teudo (Teuth) + Rado |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Радзівіл (імя)|Радзівіл (Рацівіл, Радвіл)]]''' | | ''Ratwilius'' <br> Rado (Rato) + Wilo | ''Wilrad'' <br> Wilo + Rado |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Радавін|Радавін (Радвін)]]''' | | ''Radowin'' (''Radwin'') <br> Rado + Wino | ''Winirad'' <br> Wino + Rado |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Радыгайла]]''' | | ''Ratgeil'' (''Redgell'') <br> Rado (Rato) + Gailo | ''Geilrad'' (''Gailrat'') <br> Gailo + Rado (Rato) |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Ратман (імя)|Ратман (Радман, Радзіман, Радаман, Радэман)]]''' | | ''Ratman'' (''Radman'', ''Rademann'') <br> Rado (Rato) + Mann | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | [[Радзімін|Радзімін (Радмін)]] | | Rado + Minno | ''Minrath'' (''Menrad'') <br> Rado (Rato) + Minno |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Радзімонт]]''' | | ''Radmunt'' (''Ratemund'') <br> Rado + Mund (Munt) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Разела|Разела (Расель, Разель, Разэль, Ражэла)]]''' | — | ''Razala'' (''Rassel'') <br> Razo (Rasse) + -l- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Рам]]''' | — | ''Ramo'' | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Раміла|Раміла (Рамэль)]]''' | — | ''Ramilo'' (''Ramel''{{Заўвага|name="Польшча"}}) <br> Ramo + -l- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Рамут|Рамут (Рамот, Рамуць)]]''' | — | ''Ramut'' <br> Ramo + -t- <br> Ramo + Mot (Muta) | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Рамша]]''' | — | ''Ramsch''{{Заўвага|name="Польшча"}} (''Ramysch''{{Заўвага|name="Польшча"}}, ''Ramesch''{{Заўвага|name="Польшча"}}, ''Rames''{{Заўвага|name="Польшча"}}) <br> Ramo + -sch- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Рамаўт]]''' | | ''Ramaldus'' (''Ramolt'', ''Ramoudt'') <br> Ramo + Waldo (Walt) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Рамант|Рамант (Рамунт, Ромунт, Ромунд)]]''' | | ''Ramunt'' <br> Ramo + Mund (Munt) <br> ''Romont'' (''Romundus'') <br> Hrodo (Roda) + Mund (Munt) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Ран|Ран (Рань)]]''' | — | ''Rano'' (''Rahn'') | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Раніла]]''' | — | ''Ranila'' <br> Rano + -l- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Ранвід]]''' | | ''Ranoid'' (''Ranvid'') <br> Rano + Wido | ''Widerannus'' <br> Wido + Rano |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Ранда|Ранда (Рант, Рэнт, Рандзь)]]''' | — | ''Rando'' (''Ranto'', ''Rento'') | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Рандзіла]]''' | — | ''Randilo'' <br> Rando + -l- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Рандзін]]''' | — | ''Randinus'' (''Randenus'') <br> Rando + -n- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Рандар|Рандар (Рандэр)]]''' | [[Ерандзь]] | ''Randhar'' (''Randhere'') <br> Rando + Heri (Hari) | ''Herrand'' (''Harranth'') <br> Heri (Hari) + Rando (Ranto) |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Рука (імя)|Рука (Рук)]]''' | — | ''Rucco'' (''Rocco'') | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Рокіль|Рокіль (Рукель, Рукля)]]''' | — | ''Rocula'' (''Rochilo'', ''Rukiel''{{Заўвага|name="Польшча"}}, ''Ruclo'') <br> Rucco (Rocco) + -l- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Рукша]]''' | — | ''Rocksch'' <br> Rucco (Rocco) + -sch- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Руга]]''' | — | ''Rugo'' | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Руген (імя)|Руген (Ругін, Ругень)]]''' | — | ''Rugin'' <br> Rugo + -n- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Рувіль|Рувіль (Ровіл)]]''' | — | ''Rowilo'' | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Рума|Рума (Рум, Ром, Ромь)]]''' | — | ''Rumo'' (''Ruom'', ''Rom'', ''Hruam'') | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Рамейка|Рамейка (Румейка, Роміка, Руміка)]]''' | — | ''Rümecke'' (''Hromiko'') <br> Rumo (Hruam) + -k- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Румель|Румель (Ромель, Румуль)]]''' | — | ''Rummel'' (''Rommel'') <br> Rumo (Ruom) + -l- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Румін|Румін (Ромен)]]''' | — | ''Rumin'' (''Romenus'') <br> Rumo (Ruom) + -n- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Ромат]]''' | — | ''Romatus'' <br> Rumo (Ruom) + -t- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Румш|Румш (Ромыш, Ромш)]]''' | — | ''Rumsch'' (''Römisch'') <br> Rumo + -sch- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Румбольд|Румбольд (Румпольд, Румбоўд, Рамбальт, Ромбаль)]]''' | | ''Rumbold'' (''Rumpolt'', ''Rumbaut'', ''Rumbolt'', ''Rumpel'') <br> Rumo + Bald (Boldt) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Ромбут|Ромбут (Румбут)]]''' | | ''Rombodus'' <br> Rumo (Ruom) + Bodo (Budo) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Рамвольт|Рамвольт (Румвольд, Рамульт, Ромальд, Рамуальд)]]''' | | ''Romualt'' (''Romuald'', ''Rumolt'', ''Romald'') <br> Rumo (Ruom) + Waldo (Walt) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Руна (імя)|Руна (Рунь)]]''' | — | ''Runo'' (''Run'') | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Рунейка|Рунейка (Руніка, Ранейка)]]''' | — | ''Runnecke'' (''Runica'') <br> Runo + -k- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Рупейка|Рупейка (Рупка)]]''' | — | ''Rupke'' <br> Rupo + -k- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Рост (імя)|Рост (Росьць, Русьць)]]''' | — | ''Rost'' (''Rust'') | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Русьцейка|Русьцейка (Росьцейка, Ростэк, Русьцік, Рушцейка)]]''' | — | ''Rosteck'' <br> Rost (Rust) + -k- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Расьціла]]''' | — | ''Rustil'' <br> Rost (Rust) + -l- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Ростан|Ростан (Рустан, Руштан)]]''' | — | ''Rostan'' (''Ruston'') <br> Rost + -n- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Рустэн|Рустэн (Рустэнь, Ростэнь, Ростын)]]''' | — | ''Rusten'' (''Rosten'') <br> Rost (Rust) + -n- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Ростаўт|Ростаўт (Росталт, Роштаўт)]]''' | | ''Rostoldus'' (''Rostaldus'', ''Rustoldus'') <br> Rost (Rust) + Waldo (Walt) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Рык|Рык (Рэйх)]]''' | — | ''Rick'' (''Rih'', ''Reiche'') | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Рыхіла (імя)|Рыкель]]''' | — | ''Richilo'' (''Rikila'', ''Richela'') <br> Rick (Rih) + -l- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Рыбалт|Рыбалт (Рыбальт)]]''' | [[Болтрык]] | ''Ribald'' <br> Rick (Rih) + Bald | ''Boldericus'' <br> Bald (Boldt) + Rick |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Рыгала|Рыгала (Рыгель, Рыгайла, Рыкайла)]]''' | | ''Ricgela'' <br> Rick (Rih) + Gailo (Gelo) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Рыконт]]''' | [[Гундэрык (імя)|Кондрыка]] | ''Rihcund'' <br> Rick (Rih) + Gunth (Kunth) | ''Condricus'' <br> Gunth (Kunth) + Rick |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Рыхлік]]''' | | ''Richlich'' <br> Rick (Rih) + *Lic | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Рым (імя)|Рым]]''' | — | ''Rim'' (''Rimo'') | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Рымейка|Рымейка (Рыміка, Рымка)]]''' | — | ''Rimicho'' <br> Rim + -k- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Рымель]]''' | — | ''Riemel'' (''Rimila'') <br> Rim + -l- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Рэмест]]''' | — | ''Rimisto'' (''Remistus'') <br> Rim + -st- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Рымут|Рымут (Рымуць)]]''' | — | ''Rymut''{{Заўвага|name="Польшча"}} <br> Rim + -t- <br> Rim + Mot (Muta) | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Рымша|Рымша (Рымуш, Рымаш)]]''' | — | ''Rymsza''{{Заўвага|name="Польшча"}} <br> Rim + -sch- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Рымбут]]''' | [[Бутрым]] | ''Rimbotus'' (''Rembod'') <br> Rim + Boto (Buto) <br> Rim + Bodo (Budo) | ''Bauderrim'' <br> Bodo (Budo) + Rim |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Рымальд]]''' | | ''Rimald'' <br> Rim + Wido | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | [[Рымавід (імя)|Рымавід (Рымвід, Рынвід)]] | | Rim + Wido <br> ''Rennuit'' <br> Rein + Wido | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | [[Рымгайла|Рымгайла (Рымегель, Рымгейла, Рымгел, Рымкайл)]] | | ''Rimagil'' (''Rimgils'') <br> Rim + Gilo (< Gisel) <br> Rim + Gailo | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Рымгальд]]''' | [[Гаўдрым]] | ''Rimigaud'' <br> Rim + Gaudo | Gaudo + Rim |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Рымар (імя)|Рымар (Рымэр, Рымер)]]''' | | ''Rimarus'' (''Rimer'') <br> Rim + Heri (Hari) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Рымард]]''' | | ''Rimmert'' (''Rymard'', ''Rimhart'') <br> Rim + Hardt (Hart) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Рымконт]]''' | [[Кантрым]] | ''Rimigundus'' <br> Rim + Gunth (Kunth) | ''Gondarim'' <br> Gunth (Kunth) + Rim |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Рыман]]''' | | ''Rimann'' <br> Rim + Mann <br> Rick (Rih) + Mann | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Рымант|Рымант (Рымунд, Рымунць, Рымонд)]]''' | [[Мантрым (імя)|Мантрым]] | ''Rimunt'' (''Rimund'') <br> Rim + Mund (Munt) | Mund (Munt) + Rim |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | [[Рымтаўт|Рымтаўт (Рымталт, Рынтаўт)]] | | Rim + Teudo (Teudo) <br> ''Rintolt'' (''Rindolt'') <br> Rindr + Waldo (Walt) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Рынк|Рынк (Рынка, Рынг)]]''' | — | ''Rinco'' (''Ringk'', ''Ringo'') | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Рынгіла|Рынгель (Рынкель, Рынгала, Рынгайла)]]''' | — | ''Ringel'' (''Rinkel'', ''Ringilo'') <br> Rinco (Ringk) + -l- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Рынкун]]''' | — | ''Ringun'' <br> Rinco (Ringk) + -n- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Рынгольд (імя)|Рынгольд (Рынгальд, Рынгвальд)]]''' | | ''Ringold'' (''Ringwald'') <br> Rinco (Ringk) + Waldo | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Рыда|Рыда (Рыд, Рыдзь)]]''' | — | ''Rido'' (''Rito'') | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Рыдзіка|Рыдзіка (Рыдык)]]''' | — | ''Redeco'' <br> Rido + -k- <br> Rado + -k- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Рыдэль|Рыдэль (Рытэль)]]''' | — | ''Riedel'' <br> Rido (Rito) + -l- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Рытэн]]''' | — | ''Rieden'' <br> Rido (Rito) + -n- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Рытаўт]]''' | | ''Ritoldus'' (''Ritaud'') <br> Rido (Rito) + Waldo (Walt) | ''Waltrid'' <br> Waldo (Walt) + Rido <br> ''Theutrid'' <br> Teudo (Teuth) + Rido |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Рыдмонт]]''' | | ''Redmund'' <br> Rido + Mund (Munt) <br> Rado + Mund (Munt) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Саба|Саба (Шаба)]]''' | — | ''Saba'' (''Sabas'') | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Сабіла (імя)|Сабіла (Сабела, Сабуль, Забіла, Забела, Забель, Шабель, Жабела)]]''' | — | ''Sabilo'' (''Sabel'', ''Sabulo'') <br> Saba + -l- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Сабіна|Сабіна (Сабін)]]''' | — | ''Sabine'' <br> Saba + -n- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Шабэр|Шабэр (Шабер)]]''' | | ''Sabherus'' <br> Saba + Heri | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Сава (імя)|Сава]]''' | — | ''Soava'' | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Савіла|Савіла (Савула, Савала, Савуль, Саваль, Саўль, Завіла, Шавіла, Савель, Шавела)]]''' | — | ''Savilo'' (''Sauulo'', ''Savalo'', ''Saul'') <br> Soava + -l- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Савігайла|Савігайла (Саўгел, Салгел)]]''' | | ''Savigello'' <br> Soava + Gailo (Gelo) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Савігін|Савігін (Саўгін, Саўкін, Савукін, Саўген, Шаўген, Шаўкін, Жаўгін)]]''' | | ''Sawkin'' <br> Soava + -kin <br> Savas + Ginno | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Саўгут|Саўгут (Саўгуць)]]''' | | ''Savegotus'' (''Savegotis'') <br> Soava + Gudo (Godo) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Саўконт]]''' | | ''Savegonte'' <br> Soava + Gunth (Cund) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | [[Савімонт]] | | Soava + Mund (Munt) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Саўрык|Саўрык (Сеўрык)]]''' | | ''Savericus'' (''Severicus'') <br> Soava + Rim | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | [[Савірым]] | | Soava + Rim | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Сак|Сак (Зак, Шак, Жак, Зага, Жага)]]''' | — | ''Sack'' (''Sacco'', ''Saage'') | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Сакель|Сакель (Жакель, Жагіль, Шакель)]]''' | — | ''Sakel'' (''Sagilo'') <br> Sack + -l- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Сакень|Сакень (Сакен, Сакін, Шакен, Загень)]]''' | — | ''Sacken'' (''Sagin'') <br> Sack + -n- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Жагель|Жагель (Загала, Жагала, Сагайла, Жагайла)]]''' | | ''Sagel'' (''Sagalo'') <br> Sack (Saage) + Gailo (Gelo) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Жагар|Жагар (Загар, Закар, Жакор)]]''' | | ''Sagar'' (''Sahker'') <br> Sack (Saage) + Heri (Hari) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Сала (імя)|Сала (Шаль, Заль, Жоль)]]''' | — | ''Salvo'' (''Sallo'', ''Selo'') | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Салейка|Салейка (Салука, Салік, Салька, Шалейка, Залейка, Жалека, Жалейка, Сялейка)]]''' | — | ''Saleko'' (''Salucho'', ''Salico'', ''Selke'') <br> Salvo (Sallo) + -k- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Салін]]''' | — | ''Salina'' <br> Salvo (Sallo) + -n- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Салата (імя)|Салата (Саладзь)]]''' | | ''Saletho'' (''Salat'', ''Salado'') <br> Salvo (Sallo) + -t- | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Сельвін|Сельвін (Салавін, Шалавін)]]''' | | ''Selwin'' (''Salawins'', ''Seleuuin'') <br> Salvo (Selo) + Wino | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Сальгер|Сальгер (Зальгер, Жалагер, Шалагір)]]''' | | ''Salger'' (''Salager'') <br> Salvo (Sallo) + Gero | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Салкірд|Салкірд (Саўгірд, Саўгард)]]''' | | ''Salgerd'' (''Salgerðr'', ''Salgard'') <br> Salvo (Sallo) + Gerd (Gyrd) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Саламан|Саламан (Сальман, Саліман, Шаламан, Зальман, Саўман, Саламен)]]''' | | ''Salaman'' (''Salman'', ''Saleman'') <br> Salvo (Sallo) + Mann | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Жалмонт|Жалмонт (Залмонт, Саўмонт)]]''' | | ''Salmond'' (''Salamund'') <br> Salvo (Sallo) + Mund (Munt) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Сан]]''' | — | ''Sanno'' (''Senne'') | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Саніла|Саніла (Саніль, Сяніла, Сініла, Санель, Сенель, Сініль)]]''' | — | ''Sanilo'' (''Senilo'') <br> Sano (Senne) + -l- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | [[Сангушка|Сангаў (Сангушка)]] | | Sano + Gawo | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Санда|Санда (Санта, Занта, Шанда)]]''' | — | ''Sando'' | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Сандзейка]]''' | — | ''Sandika'' <br> Sando + -k- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Жандзель|Жандзель (Шэндзель)]]''' | — | ''Sandel'' (''Sendel'') <br> Sando + -l- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Сантаўт|Сантаўт (Жонтаўт)]]''' | | ''Santold'' <br> Sando + Waldo (Walt) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Зантэр|Зантэр (Сандэр, Сандар, Зандэр, Зандар, Жантар, Шантэр, Шандэр, Шандар)]]''' | | ''Santer'' (''Sander'', ''Sandheri'', ''Santari'') <br> Sando + Heri | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Шандрык]]''' | | ''Sandrih'' <br> Sando + Rick (Rih) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Сар|Сар (Сер, Сэр, Зара, Шар)]]''' | — | ''Sarus'' (''Serre'') | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Сарэйка|Сарэйка (Сарака, Зарык, Сярэйка, Сэрэйка, Серака, Шарэйка, Шарка, Жарэйка)]]''' | — | ''Saracho'' (''Saricho'', ''Serecho'') <br> Sarus (Serre) + -k- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Сарала|Сарала (Зарала, Сарул, Серуль, Сарыла, Сарэла, Сарэль, Шэрэль)]]''' | — | ''Saralo'' (''Serulus'', ''Sarilo'', ''Sarelo'') <br> Sarus (Serre) + -l- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Сярбут|Сярбут (Сарбут)]]''' | | ''Serbutt'' (''Saraboto'') <br> Sarus (Serre) + Boto (Buto) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Сарвід|Сарвід (Зарвід, Сэрвід, Шэрвід)]]''' | | ''Sarvidis'' <br> Sarus + Wido | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Сарвіла|Сарвіла (Сярвіла, Сэрвіла, Шэрвіла)]]''' | | ''Sarvilo'' (''Servil'') <br> Sarus + Wilo | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Саргель|Саргель (Саргейла, Саргайла, Сяргель, Сяргайла)]]''' | | ''Sargeli'' <br> Sarus + Gailo (Gelo) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Саргонт]]''' | | ''Sergunda'' <br> Sarus (Serre) + Gunth | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Саргоўд|Саргоўд (Саргаўт, Сарголт)]]''' | | ''Saregaud'' <br> Sarus + Gaud | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Саргут|Саргут (Саргода, Сергута, Саргот, Шэргут, Саркут)]]''' | | ''Sargood'' (''Sergudo'', ''Serecutus'') <br> Sarus + Gudo (Got) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Сарман|Сарман (Шарман, Сермана, Шараман, Шэрман)]]''' | | ''Saraman'' (''Sermanus'') <br> Sarus + Mann | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Сармонт|Сармонт (Шармонт, Жармонт, Жэрмунт)]]''' | | ''Sarmund'' (''Saramund'') <br> Sarus + Mund (Munt) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | [[Застаўд (імя)|Застаўд (Застальд, Зашталд, Зашталт, Жостаўд, Жосталт, Жажтаўт, Шэйстаўт)]] | | з + [[Яштальд|Аштаўт]]{{Заўвага|Параўн.: ''Dawid Żminigajło Jawgiel'', т. б. ''z Minigajła''<ref>Akta zjazdów stanów Wielkiego Księstwa Litewskiego. T. 2. — Warszawa, 2009. S. 303, 443.</ref>}} <br> Zeiz + Teudo | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Свала|Свала (Швала)]]''' | — | ''Swala'' | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | [[Свалегед (імя)|Свалегед (Сьвелегат)]] | | Swala + Gedo (Geto) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Жвангін|Жвангін (Звангін)]]''' | | ''Suanikin'' (''Schwankinna'') <br> Svano + -kin <br> Svano + Ginno | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Сьвінт|Сьвінта (Сьвіта, Сьвець, Жвін, Сьвен, Швінта)]]''' | — | ''Suint'' (''Swind'', ''Suitha'', ''Schwenn'', ''Schwindt'') | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Сьвінцейка|Сьвінцейка (Зьвініка, Сьвецека)]]''' | — | ''Suithiko'' (''Schwincke'', ''Schwindtke'') <br> Suint (Suitha) + -k- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Сьвінтыла (імя)|Сьвінтэла (Сьвінтала, Швінтэль, Сьвітэль, Сьвідэль, Зьвіндзель, Зьвінель)]]''' | — | ''Svinthila'' (''Suitila'', ''Suentilo'') <br> Suint + -l- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Сьвідон|Сьвідон (Сьвідун, Сьвітун)]]''' | — | ''Suidun'' (''Switun'') <br> Suint + -n- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Жывінбуд (імя)|Жывінбуд]]''' | | ''Switbodo'' <br> Suint (Suitha) + Bodo (Budo) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | [[Сьвентагал|Сьвентагал (Зьвінгель, Жвінгель)]] | | Suint + Gailo | ''Galsuintha'' (''Gelsuint'') <br> Gailo (Gelo) + Suint |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Швендэр|Швендэр (Сьвіндэр, Сьвідэр, Свэндар, Сьвінтар, Швыдэр)]]''' | | ''Schwender'' (''Swindheri'', ''Swidher'', ''Schwieder'') <br> Suint (Suitha) + Heri | ''Heriswind'' <br> Heri + Suint (Swind) |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | [[Сьвінтарог (імя)|Сьвінтарог (Сьвентарог, Швінтарог, Швентарог)]] | | Suint + Rago | ''Raginswinda'' <br> Rago + Suint (Swind) |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Сьвідрык]]''' | | ''Swidericus'' (''Suedrik'') <br> Suint (Suitha) + Rick (Rih) | ''Richswind'' <br> Rick (Rih) + Suint |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | [[Сьвідрыгайла (імя)|Сьвідрыгайла (Сьветрыгайла, Швітрыгайла, Сьвідрыгела)]] | | ''Swidericus'' (''Suedrik'') + Gailo (Gelo) <br> Suint + Ricgela <br> Suint (Suitha) + Rick (Rih) + Gailo (Gelo) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Сьвінтаўт|Сьвінтаўт (Сьвенталд, Сьвентальд)]]''' | | ''Switald'' (''Swindolt'') <br> Suint (Suitha) + Waldo (Walt) <br> Suint (Suitha) + Teudo (Taut) | ''Waltswind'' <br> Waldo (Walt) + Suint (Swind) <br> ''Theutsuint'' <br> Teudo (Teuth) + Suint |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Зыбела|Зыбела (Сыбель)]]''' | — | ''Sibilo'' <br> Sibo + -l- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Зіга (імя)|Жыга (Зыга, Жык, Жэга)]]''' | — | ''Sigo'' (''Sick'', ''Segga'') | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Зігіла (імя)|Жыгіла (Сыгіла, Сігіл, Шыгель, Жыгуль, Жыгла, Зегель, Зекель, Секіл)]]''' | — | ''Sigilo'' (''Segil'', ''Siekel'') <br> Sigo (Sick) + -l- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Жыгун|Жыгун (Зыгун, Жыгон)]]''' | — | ''Sigun'' (''Siguni'') <br> Sigo (Sick) + -n- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Зыбальт|Зыбальт (Зыбульт)]]''' | | ''Sibald'' (''Sibold'') <br> Sigo + Bald | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Жыбар|Жыбар (Зыбар, Зыбэр, Сібар, Сыбэр, Жыбэр, Шыбар, Шэбар)]]''' | | ''Siber'' (''Sibar'') <br> Sigo + Baro | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Жыбарт|Жыбарт (Жыбэрт, Зыбарт, Зыбэрт, Шыбарт, Жыбірт)]]''' | | ''Siebart'' (''Sybert'', ''Sigbert'') <br> Sigo + Bert | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Зігібут|Зігібут (Зыбут, Жыбут, Жыбуда, Жыбуць, Шыбот, Шыбут, Зэбут, Шэбут)]]''' | | ''Sigibot'' (''Sieboth'', ''Sibodo'') <br> Sigo (Segga) + Boto (Buto) <br> Sigo + Bodo (Budo) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Жывальт|Жывальт (Зывальт, Зэвэльт)]]''' | | ''Siwaldus'' (''Sigiwald'') <br> Sigo + Waldo (Walt) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Зіварт|Зіварт (Зывэрт, Жыварт, Сіварт)]]''' | | ''Siwart'' (''Siewert'', ''Sigiward'') <br> Sigo + Wardo (Warto) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Жыгаўд|Жыгаўд (Шыгаўдзь)]]''' | | ''Sigaud'' <br> Sigo + Gaudo | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Зыгел|Зыгел (Зыгель, Зэгала, Сігель, Жыгель, Жыгала, Сігайла, Жыгайла)]]''' | | ''Sigelo'' (''Sigala'', ''Sigel'', ''Segel'') <br> Sigo (Segga) + Gailo (Gelo) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Зэгерд|Зэгерд (Жыгарт, Сігірд)]]''' | | ''Segard'' (''Sigerd'', ''Sigart'', ''Sigird'', ''Siggard'') <br> Sigo (Segga) + Gerd (Gardo) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Зыгер|Зыгер (Зыгар, Жыгер, Жыгар, Жыкар, Шыкер, Зэгар)]]''' | | ''Siger'' (''Sigher'', ''Sikar'') <br> Sigo (Sick) + Heri | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Жыгуць|Жыгуць (Жыгота)]]''' | | ''Sigot'' (''Sægut'') <br> Sigo + Gudo (Got) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Шыдаг]]''' | | ''Sidag'' (''Sigdag'') <br> Sigo + Dago | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Зыман|Зыман (Зыгман, Жыгман, Жыман, Зымань)]]''' | | ''Sieman'' (''Siegmann'') <br> Sigo + Mann | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Сімут|Сімут (Сымут, Жымот, Шымут)]]''' | | ''Simot'' (''Sigimout'') <br> Sigo + Mot (Muta) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Жыгімонт|Жыгімонт (Зыгмунт, Жыкмонт, Зымонт, Сымунт, Сімонт)]]''' | | ''Sigimunt'' (''Sigimund'', ''Zygmont''{{Заўвага|name="Польшча"}}, Żygmont{{Заўвага|name="Польшча"}}, ''Simund'', ''Symont'') <br> Sigo + Mund (Munt) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Зэгрыда]]''' | | ''Segrida'' (''Sigrida'') <br> Sigo (Segga) + Rido | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Шэйбар]]''' | | ''Seiber'' <br> *Seio + Baro | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Сайбут|Сайбут (Сэйбот, Сейбут, Сэйбут, Шэйбут)]]''' | | ''Seyboth'' (''Seiboth'') <br> *Seio + Boto (Buto) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Зэйвальд|Зэйвальд (Жэйвэльт)]]''' | | ''Seywaldus'' (''Seivalt'') <br> *Seio + Waldo (Walt) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Саймонт|Саймонт (Саймунт, Сеймант, Шэймант, Жаймонт)]]''' | | ''Seymund'' (''Seimund'') <br> *Seio + Mund (Munt) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Зынь|Зынь (Зінь, Сінь, Зын, Жынь, Жын)]]''' | — | ''Sino'' (''Sini'') | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Сінгер|Сінгер (Сынгер, Шынгер, Шынгір, Жынгір)]]''' | | ''Singer'' (''Singar'') <br> Sino + Gero | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Зінар|Зінар (Жынер)]]''' | | ''Siner'' (''Sinner'') <br> Sino + Heri (Hari) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Зынгель|Зынгель (Зінгіль, Жынгель, Жынгал, Жынгіль, Сынгайла, Сінгайла)]]''' | | ''Singel'' (''Singilo'') <br> Singo + -l- <br> ''Sinigala'' <br> Sino + Gailo (Galo) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Жында|Жында (Сінда, Зында)]]''' | — | ''Sindo'' (''Sindt'') | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Сындык|Сындык (Сындзік, Сіндзік)]]''' | — | ''Sindico'' <br> Sindo + -k- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Жындуль|Жындуль (Жындэль, Жынтэль)]]''' | — | ''Sindulus'' (''Sindel'', ''Sintela'') <br> Sindo + -l- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Шымбольт]]''' | | ''Sinbald'' (''Sendebald'') <br> Sindo (Sindt) + Bald (Boldt) | ''Baltsint'' <br> Bald + Sindo (Sindt) |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Сынталт|Сынталт (Сынтаўт)]]''' | | ''Sintualdus'' (''Sindolt'') <br> Sindo + Waldo (Walt) | ''Waltsinda'' <br> Waldo (Walt) + Sindo |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Сіндэр|Сіндэр (Сындэр, Шындэр, Шынтар, Жындар)]]''' | | ''Sinder'' (''Sindheri'', ''Sintar'') <br> Sindo + Heri | ''Ersind'' <br> Heri + Sindo |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Скальк|Скальк (Скал, Сколк, Шальк)]]''' | | ''Scalc'' (''Schalch'', ''Schelck'') | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Скольберт]]''' | | ''Skolbert'' <br> Scalc (Schalch) + Bert | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | [[Скальбут]] | | Scalc (Schalch) + Boto (Buto) | ''Butaskalks'' <br> Boto (Buto) + Scalc |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Скаламонт (імя)|Скаламонт (Скамонд, Скамонт)]]''' | | ''Scelemundus'' (''Scelemondo'', ''Scemund'') <br> Scalc (Schalch) + Mund (Munt) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Скольд]]''' | — | ''Sculd'' | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | [[Скалдвіл|Скалдвіл (Скаўдвіл)]] | | Sculd + Wilo | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Скаўгерд|Скаўгард (Сколгірд, Скаўдэгірд)]]''' | | ''Skowgard'' (''Skovgaard'', ''Skjaldgerðr'') <br> Sculd + Gerd (Gardo) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Скера|Скера (Скіра)]]''' | — | ''Scira'' (''Sciri'') | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Скірыла|Скірыла (Скерэль, Скірэль, Скерла)]]''' | — | ''Scirilo'' (''Skerilo'') <br> Scira + -l- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Скіран]]''' | — | ''Skerun'' <br> Scira + -n- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Скірвін|Скірвін (Скервін)]]''' | | ''Scirwine'' (''Sherwin'') <br> Scira + Wino | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | [[Скіргайла (імя)|Скіргайла (Скірыгайла, Скіргал, Шыргал)]] | | Scira + Gailo | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Скірман]]''' | | ''Scirman'' (''Scearmann'') <br> Scira + Mann | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Скірмант|Скірмант (Скірымонт, Скірымунт, Скірмунт, Скірмунд)]]''' | | ''Sciremunt'' (''Skīrmund'') <br> Scira + Mund (Munt) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Скудэр|Скудэр (Скодар, Скотар, Скутар)]]''' | | ''Scoder'' <br> Scot + Heri | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Сома (імя)|Сома (Сума)]]''' | — | ''Somo'' (''Sumo'') | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Саміла|Саміла (Суміла, Сумела, Сумель, Шуміла, Шумель)]]''' | — | ''Sumila'' <br> Somo (Sumo) + -l- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Соман|Соман (Сумунь, Суман, Шуман)]]''' | — | ''Sumuni'' <br> Somo (Sumo) + -n- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Сомалт]]''' | | ''Somald'' <br> Somo + Waldo (Walt) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Сумонт|Сумонт (Самонт, Шумонт)]]''' | | ''Sommund'' <br> Somo + Mund (Munt) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Стана|Стана (Штэйна, Штэйн)]]''' | — | ''Steina'' (''Stean'', ''Sten'') | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Станіка|Станіка (Станейка)]]''' | — | ''Steneke'' (''Steinicke'') <br> Steina (Stean) + -k- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | [[Станвіла]] | | Steina (Stean) + Wilo | ''Wilstan'' <br> Wilo + Steina (Stean) |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Стангель|Стангель (Штангель)]]''' | | ''Stengel'' (''Stangel'') <br> Steina (Stean) + Gailo (Gelo) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Стангір|Стангір (Станкар, Штэнгер)]]''' | [[Керстэн]] | ''Staniger'' (''Stanker'', ''Stankar'', ''Steiniger'') <br> Steina (Stean) + Gero (Giro) | ''Kerstin'' (''Girstano''{{Заўвага|name="Польшча"}}) <br> Gero (Kero) + Steina (Sten) |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Суг|Суг (Шук)]]''' | — | ''Sugo'' | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Сугінт|Сугінт (Сугент)]]''' | | ''Sugenti'' <br> Sugo + Gento <br> Sugo + -nd- | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Жугар|Жугар (Жугер)]]''' | | ''Sugarius'' (''Suger'') <br> Sugo + Heri (Hari) <br> ''Sutgarius'' <br> Sudo + Gero | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Суда|Суда (Сута, Судзь, Суць, Жудзь)]]''' | — | ''Sudo'' (''Suto'') | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Судзіла|Судзіла (Судзель, Суціла, Шудзіла)]]''' | — | ''Sudila'' (''Sudela'') <br> Sudo + -l- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Судзень|Судзень (Судзін, Шудзень, Жудзін)]]''' | — | ''Suden'' <br> Sudo + -n- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Сударг]]''' | | ''Sudergo'' <br> Sudo + Argo | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Судар|Судар (Судзер, Сутар, Жудзер)]]''' | | ''Suderus'' (''Sudarius'', ''Sutari'') <br> Sudo + Heri (Hari) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Сутарт]]''' | | ''Sutardus'' (''Suthardus'') <br> Sudo (Suto) + Hardt (Hart) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Судман]]''' | | ''Sudhman'' <br> Sudo + Mann | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Судымуд]]''' | | ''Sutmodis'' <br> Sudo (Suto) + Mot (Moda) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Судзімонт (імя)|Судзімонт (Судымунд, Судымунт)]]''' | | ''Sudhmund'' <br> Sudo + Mund (Munt) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Зута|Зута (Зота, Жута, Жуць, Жоць)]]''' | — | ''Zuto'' (''Zotto'') | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Зутан]]''' | — | ''Zotan'' <br> Zuto (Zotto) + -n- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Жутаўт|Зутаўт (Зотаўт, Жутальт, Жутаўт)]]''' | | ''Zotolt'' <br> Zuto (Zotto) + Waldo (Walt) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Суна (імя)|Суня (Сона, Шуна, Шуня)]]''' | — | ''Sunna'' (''Sunja'', ''Sonna'') | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Соніка|Соніка (Суніка, Шунека, Шунейка)]]''' | — | ''Sonnica'' (''Sunneke'') <br> Sunja (Sonna) + -k- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Сунела|Сунела (Шуніла)]]''' | — | ''Sunilo'' (''Sunila'') <br> Sunja + -l- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Сонбут]]''' | | ''Sonobodis'' <br> Sunja (Sonna) + Bodo (Budo) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Сунігайла (імя)|Сунігайла (Сунгал, Сангел, Шангайла, Зонгал, Жонгал)]]''' | | ''Sunigelo'' <br> Sunja + Gailo (Gelo) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Сунгард|Сунгард (Сонгард)]]''' | | ''Sungart'' (''Songarta'') <br> Sunja + Gerd (Gardo) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Сонгуць|Сонгуць (Жонкуць)]]''' | | ''Sungod'' (''Sunegod'') <br> Sunja (Sonna) + Gudo (Guta) | ''Godsune'' <br> Gudo + Sunno |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Сонкін|Сонкін (Сунгін, Сонгін)]]''' | | ''Sunken'' <br> Sunja (Sonna) + -kin <br> Sunja (Sonna) + Ginno (Genno) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Сунда|Сунда (Сонда, Зунда, Жунд)]]''' | — | ''Sundo'' (''Sondo'') | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Сундаўт|Сундаўт (Сунтаўт, Сонтаўт)]]''' | | ''Sundolt'' (''Sunduald'') <br> Sundo + Waldo (Walt) <br> Sundo + Teudo (Daut) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Сундар]]''' | | ''Sunder'' (''Sunthar'') <br> Sundo + Heri (Hari) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Зусель]]''' | — | ''Susilo'' <br> Suso + -l- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Сыр (імя)|Сыр (Сыса, Сур, Зыра, Жыр)]]''' | — | ''Sirio'' (''Siso'', ''Surro'') | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Сірэйка|Сірэйка (Сірык, Сірка, Сырэйка, Шырэйка, Зырка, Жырка)]]''' | — | ''Sireke'' (''Sirica'') <br> Sirio + -k- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Сырбут|Сырбут (Сірбут, Сурбот)]]''' | | ''Sirobodus'' (''Sisebut'') <br> Sirio (Siso) + Boto (Buto) <br> Sirio (Siso) + Bodo (Budo) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Сырвід|Сырвід (Сырвіт, Сэрвіт, Шырвіт, Шырвід, Сурвід, Журвід)]]''' | | ''Sisuita'' (''Sesuito'') <br> Sirio (Siso) + Wido | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Сурвіла|Сурвіла (Сурвіл, Сурывіла, Шурвіла, Сырвіла, Шырвіл)]]''' | | ''Surville'' <br> Sirio (Surro) + Wilo | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Сурвін|Сурвін (Шырвін, Жырвін)]]''' | | ''Surawine'' <br> Sirio (Surro) + Wino | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Сіргірд]]''' | | ''Sirigardus'' <br> Sirio + Gerd (Gardo) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Сургонт|Сургонт (Сыргунт, Сургунд, Суркунт, Сургун, Сурконт, Сургант, Суркант)]]''' | | ''Sisigunda'' (''Surrigvn'') <br> Sirio (Siso) + Gunth <br> ''Surgant'' <br> Sirio (Surro) + Gento | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Сіргоўд|Сіргоўд (Сургоўд, Сіргольд)]]''' | | ''Siriaud''{{Заўвага|у гэтай зафіксаванай у крыніцах форме g перайшло ў i}} <br> Sirio (Surro) + Gaud | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Сіргут|Сіргут (Сіргуд, Сыргут, Шыргут, Сургут)]]''' | | ''Sireguti'' (''Sisagut'') <br> Sirio (Siso) + Gudo (Guta) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Сурман|Сурман (Шурман, Шурмен, Шырман, Сысман, Зызман, Шышман)]]''' | | ''Surman'' <br> Sirio (Surro) + Mann | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | [[Сурмін|Сурмін (Шырмін)]] | | Sirio (Surro) + Minno | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Шырмер|Шырмер (Шышымар, Жыжмар, Жыжмэр)]]''' | | ''Sisimir'' <br> Sirio (Siso) + Mero (Miro) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Сысымунд|Сысымант (Сысмунт, Сірмонт, Шырмунт, Зырмант, Жырмант, Жырмунт)]]''' | | ''Sisemund'' (''Sirmont'', ''Sirmund'') <br> Sirio (Siso) + Mund (Munt) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Сір’ят|Сір’ят (Сірат, Сырат, Сыр’ят, Сур’ят)]]''' | | ''Sirad'' <br> Sirio (Surro) + Hatho (Adi) <br> Sirio (Surro) + Joto | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Сіт (імя)|Сіт (Сіда, Сіць, Сідзь, Зыд, Зыдзь, Жыць, Жыд)]]''' | — | ''Sito'' (''Sido'') | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Жыдзейка|Жыдзейка (Жыдык, Сыдыка, Сідзіка, Сідзейка, Сядзейка)]]''' | — | ''Siddeke'' (''Siedeck'', ''Sidicho'') <br> Sito (Sido) + -k- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Сіціла|Сіціла (Зыдэль, Жыдзель, Шытыла, Сяціла)]]''' | — | ''Sitil'' (''Sidila'', ''Siedel'') <br> Sito (Sido) + -l- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Зіцін|Зіцін (Жыцень, Жыдэн)]]''' | — | ''Sittin'' (''Sidden'') <br> Sito + -n- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Жыдавін|Жыдавін (Зідавін)]]''' | | ''Sidewine'' <br> Sito (Sido) + Wino | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Сыдэр|Сыдэр (Зыдар, Жыдар)]]''' | | ''Sidierius'' (''Seederius'') <br> Sito (Sido) + Heri | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Жытмунт|Жытмунт (Жытамонт)]]''' | | ''Sidimund'' <br> Sito (Sido) + Mund (Munt) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Сявела]]''' | — | ''Sevila'' <br> Sevia + -l- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Таль (імя)|Таль (Дала)]]''' | — | ''Talo'' (''Telo'', ''Dahl'') | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Талейка|Талейка (Таліка, Талька, Далека)]]''' | — | ''Taleke'' (''Taliko'', ''Talke'', ''Dalleke'') <br> Talo + -k- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Таліла|Таліла (Талела)]]''' | — | ''Thalilo'' (''Tellelli'') <br> Talo + -l- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Дальна|Дальна (Дален, Тален)]]''' | — | ''Dalina'' (''Dallen'', ''Thalen'') <br> Talo (Dahl) + -n- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Талюш|Талюш (Талюша)]]''' | — | ''Talsche'' (''Dalusch''{{Заўвага|name="Польшча"}}) <br> Talo + -sch- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | [[Талівойша|Талівойша (Талівош, Тальвэш)]] | | Talo + Waiso (Voysch) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Дальман|Дальман (Тальман, Тальмэн)]]''' | | ''Dalman'' (''Tallman'') <br> Talo (Dahl) + Mann | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Талмут]]''' | | ''Talamot'' (''Talmut'') <br> Talo + Mot (Muto) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Талімонт (імя)|Талімонт (Талімунт, Тальмонт, Далмунт)]]''' | | ''Talamundus'' (''Talmont'', ''Dalmund'') <br> Talo + Mund (Munt) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Таліят|Таліят (Талет, Талят, Далят)]]''' | | ''Talet'' <br> Talo + Joto <br> Talo + Hatho (Adi) <br> Talo + -t- | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Тора (імя)|Тора (Тара, Тура)]]''' | — | ''Torro'' (''Tara'', ''Turo'') | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Турэйка|Турэйка (Турэка, Тарэйка)]]''' | — | ''Thureke'' <br> Torro (Turo) + -k- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Турэла|Турэла (Турэль, Тарыла)]]''' | — | ''Turrell'' (''Darila'') <br> Torro (Turo) + -l- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Турын (імя)|Турын (Торень, Торн)]]''' | — | ''Torin'' <br> Torro (Turo) + -n- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Тарант|Тарант (Турант, Таранда)]]''' | — | ''Tourant'' (''Turant'', ''Tourand'', ''Tharanth'') <br> Torro (Turo) + -nd- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Тарут|Тарут (Таруць)]]''' | — | ''Tarut'' <br> Torro (Tara) + -t- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Дарбут]]''' | | ''Darebodus'' (''Thorbod'') <br> Torro (Tara) + Bodo (Budo) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Торвальд (імя)|Таральд (Торальдзь, Таралд)]]''' | | ''Taruald'' (''Thorald'') <br> Torro + Waldo (Walt) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Тарвід|Тарвід (Торвід, Дарвід)]]''' | | ''Torvid'' (''Darvid'') <br> Torro + Wido | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Дарвіл]]''' | | ''Tharuila'' (''Dorvil'') <br> Torro (Tara) + Wilo | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Турвін]]''' | | ''Thurwine'' (''Torvin'') <br> Torro (Turo) + Wino | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Торыгаўт]]''' | | ''Torgaut'' (''Þórgautr'') <br> Torro + Gaudo (Gaut) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Тарман|Тарман (Торман, Дорман, Турмен, Дармен)]]''' | | ''Tormann'' (''Thurman'') <br> Torro + Mann | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Дармонт|Дармонт (Дормант)]]''' | | ''Darmundus'' (''Dormont'', ''Tormund'') <br> Torro (Tara) + Mund (Munt) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Тэўда (імя)|Тоўт (Тэўт, Тэўць, Тоўць, Доўт, Доўда, Толт, Долт, Дзіт)]]''' | — | ''Teudo'' (''Teuth'', ''Deut'', ''Taut'', ''Daut'', ''Ditt'') | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Тыдзіка|Тыдзіка (Тоўтка, Тоўтык, Талцік, Толтык, Тытэйка, Тэтэйка, Доўтка)]]''' | — | ''Thiediko'' (''Theudiko'', ''Tetiko'') <br> Teudo (Teuth) + -k- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Тэўдыла (імя)|Таўціл (Тэўціл, Тоўтэль, Тальціл)]]''' | — | ''Teutilo'' <br> Teudo (Taut) + -l- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Дудан|Дудан (Даўтан)]]''' | — | ''Dudan'' (''Deotan'', ''Theudan'') <br> Teudo (Deut) + -n- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Таўтэн|Таўтэн (Таўдзін)]]''' | — | ''Teuten'' (''Teudin'', ''Theotin'') <br> Teudo (Taut) + -n- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Тыбарт]]''' | | ''Tiebert'' (''Teutbert'') <br> Teudo (Teuth) + Bert | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Тэўтабод (імя)|Таўбут (Дыбут, Цябот, Цебут, Табут)]]''' | [[Бутаўт (імя)|Бутаўт]] | ''Teubod'' (''Diebot'', ''Thiabod'', ''Teutbodus'') <br> Teudo (Taut) + Bodo (Budo) <br> Teudo (Teuth) + Boto (Buto) <br> ''Taboth'' <br> Dago + Boto (Buto) | ''Butaldus'' (''Botaldus'') <br> Boto (Buto) + Teudo (Taut) |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Тоўтвал]]''' | | ''Teodwal'' <br> Teudo (Taut) + Wal | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Тэўдавальд (імя)|Тэльтаўт (Дзівалт, Дзевалт, Тывульт)]]''' | | ''Teutald'' (''Diwolt'', ''Dewalt'', ''Theudovald'') <br> Teudo (Deut) + Waldo (Walt) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Таўтвід|Таўтвід (Таўдвід, Таўвід)]]''' | | ''Teutwidis'' (''Teudoidis'') <br> Teudo (Taut) + Wido | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Таўцівіл (імя)|Таўцівіл (Тэўтывіл, Таўдвіл, Даўтвіл, Даўдвіл)]]''' | [[Вілтаўт]] | ''Theudowills'' (''Theowilh'') <br> Teudo (Taut) + Wilo | ''Wiltolt'' <br> Wilo + Teudo (Taut) <br> Wilto + Teudo (Taut) <br> Wilto + Waldo (Walt) <br> ''Wilithuta'' <br> Wilo + Teudo (Teuth) |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Таўтвін|Таўтвін (Тэтвін)]]''' | [[Вінтаўт]] | ''Teutwin'' (''Tietwin'') <br> Teudo (Taut) + Wino | ''Wintold'' <br> Wino + Teudo (Taut) |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Тоўтэр|Тоўтэр (Доўтар, Даўтэр, Тытар)]]''' | | ''Theuter'' (''Deuter'', ''Thiether'') <br> Teudo (Teuth) + Heri (Hari) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Доўтарт|Доўтарт (Даўторт, Даўдэрт)]]''' | | ''Deutert'' (''Dautert'', ''Deudert'', ''Teuthart'') <br> Teudo (Daut) + Hardt (Hart) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Таўцігін|Таўцігін (Таўдзікін, Таўдгін, Таўткін, Таўдкін, Талцігін, Таўгін, Таўген)]]''' | [[Гінтаўт]] | ''Theudekin'' (''Deutgen'', ''Duethekin'') <br> Teudo (Deut) + -kin <br> Teudo (Deut) + Ginno | ''Gentaltus'' <br> Ginno (Genno) + Teudo (Taut) |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Таўцігіл]]''' | | ''Theudigilius'' <br> Teudo (Taut) + Gilo | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Таўгінт|Таўгінт (Таўтгінт)]]''' | | ''Theogint'' <br> Teudo (Taut) + Gento | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Таўцігерд|Таўцігерд (Тэўтыгерд, Таўгірт)]]''' | | ''Teutgerdis'' (''Teutgardis'') <br> Teudo (Taut) + Gerd (Gardo) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Тыдман|Тыдман (Дытман, Дзітман, Дзітмань)]]''' | | ''Tiedmann'' (''Ditman'', ''Teutman'') <br> Teudo (Deut) + Mann | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | [[Таўцімін|Таўцімін (Таўтмін)]] | | Teudo (Taut) + Minno | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Тэўдырых|Тыдрых (Тыдрык, Дытрых, Дыдрых, Дыдрык, Дзітрык, Дзетрык)]]''' | | ''Thidrich'' (''Ditricus'', ''Didrik'', ''Dettrich'', ''Theutrich'') <br> Teudo (Ditt) + Rick (Rih) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | [[Транята (імя)|Транята (Трайнята, Трайнят, Трайнат, Транят)]] | | Troannus + Joto <br> Troannus + Hatho (Adi) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Труда|Трут (Труць, Трод, Трот, Торт, Друт, Друта, Друць)]]''' | — | ''Trudo'' (''Drutus'', ''Trut'', ''Drott'') | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Друцейка|Друцейка (Друцека, Трудка)]]''' | — | ''Drudeke'' (''Drudico'') <br> Trudo (Drutus) + -k- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Друціла|Друціла (Трудзіла, Друтэль, Друтыль)]]''' | — | ''Trudila'' (''Drudilo'', ''Drutel'') <br> Trudo (Trut) + -l- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Труцень|Труцень (Труцін, Трудзін, Трудзень, Друтынь, Друцень)]]''' | — | ''Trutin'' (''Thrudine'') <br> Trudo (Drutus) + -n- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Тройдзень (імя)|Тройдзень (Тройдзін)]]''' | — | ''Trodden'' (''Truiden'', ''Trodinus'') <br> Trudo + -n- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | [[Дротвіл|Дротвіл (Друтвіл, Дродвіл)]] | | Trudo (Drutus) + Wilo | ''Wildrud'' <br> Wilo + Trudo (Drutus) |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Трубіла]]''' | — | ''Trubilo'' <br> Trubo + -l- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Туба]]''' | — | ''Tubo'' | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Тубела|Тубела (Тубіль, Тубель)]]''' | — | ''Tuobilo'' <br> Tubo + -l- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Тола|Тола (Тула)]]''' | | ''Tollo'' (''Tulla'', ''Dolo'') | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Дольвін]]''' | | ''Dolwin'' (''Tulwine'') <br> Tollo (Dolo) + Wino | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Тульгаўд|Тульгаўд (Тулакалд)]]''' | | ''Dolcaudus'' <br> Tollo (Tulla) + Gaudo | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Дульмант|Дульмант (Доламунт, Долмант, Дольмант, Тольмант)]]''' | | ''Tolmunt'' <br> Tollo (Dolo) + Mund (Munt) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Тума|Тума (Дома)]]''' | — | ''Tumo'' (''Duomo'') | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Дамейка|Дамейка (Дамека)]]''' | — | ''Dommick'' (''Domec'', ''Domke'') <br> Tumo (Duomo) + -k- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Туміла|Туміла (Таміла, Туміль, Тумель, Думель)]]''' | — | ''Tuomila'' (''Tumila'', ''Dummel'') <br> Tumo (Duomo) + -l- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Домін]]''' | — | ''Domin'' <br> Tumo (Duomo) + -n- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Домаш|Домаш (Доміш, Тумаш)]]''' | — | ''Domisch'' (''Domas''{{Заўвага|name="Польшча"}}, ''Dumas''{{Заўвага|name="Польшча"}}) <br> Tumo (Duomo) + -sch- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Тумар (імя)|Тумар (Тумер, Домар, Томар)]]''' | | ''Thumer'' (''Domarius'') <br> Tumo (Duomo) + Heri (Hari) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Даматурт]]''' | | ''Domedrudis'' <br> Tumo (Duomo) + Trudo (Trut) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Дундзіла|Дундзіла (Тондзель)]]''' | — | ''Tuntil'' <br> Tunto (Dundo) + -l- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Тот|Тот (Дода, Туць, Дуда)]]''' | — | ''Tota'' (''Tuoto'', ''Dodo'', ''Duda'') | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Туцейка|Туцейка (Туціка, Дудзіка, Додык)]]''' | — | ''Tuoticha'' (''Doudiche'', ''Dodico'') <br> Tota (Tuoto, Dodo) + -k- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Тутыла|Тутыла (Дудэла, Дудэль)]]''' | — | ''Tuotilo'' (''Totila'', ''Dodilo'', ''Dudel'') <br> Tota (Tuoto, Dodo) + -l- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Дудзен|Дудзен (Дудзін)]]''' | — | ''Duden'' (''Dudin'', ''Dodin'') <br> Tota (Dodo, Tuoto) + -n- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Доман|Доман (Дотман)]]''' | | ''Domann'' (''Totman'') <br> Tota (Dodo) + Mann | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Гуга|Гуга (Уга, Юга)]]''' | — | ''Hugo'' (''Ugo'', ''Ucho'') | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Убер|Убер (Губэр, Убэр, Убар)]]''' | | ''Uber'' (''Huber'', ''Hugbero'') <br> Hugo (Ucho) + Baro <br> Oto + Baro | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Убарт|Убарт (Убэрт, Губэрт, Юбарт)]]''' | | ''Ubert'' (''Hubert'') <br> Hugo (Ucho) + Bert | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Югель|Югель (Угаль, Югайла)]]''' | | ''Hugel'' (''Hugal'', ''Jugellus'') <br> Hugo (Ucho) + Gailo (Gelo) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Уграт]]''' | | ''Hughrat'' (''Hugirat'') <br> Hugo (Ucho) + Rado (Rato) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Ань|Ань (Ана, Ень)]]''' | — | ''Ano'' (''Enno'') | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Энейка|Энейка (Эніка, Аніка, Яніка)]]''' | — | ''Enneco'' (''Ennika'', ''Annico'') <br> Ano (Enno) + -k- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Энель|Энель (Аніла, Анель)]]''' | — | ''Enilo'' (''Anilo'') <br> Ano (Enno) + -l- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Яноўд]]''' | | ''Ennold'' (''Analdus'') <br> Ano (Enno) + Waldo | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Янвін|Янвін (Анвін)]]''' | | ''Anwin'' (''Anoin'') <br> Ano + Wino | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | [[Увойна|Увойна (Увайн, Увайнь)]] | | ''Owine'' <br> Ano + Wino (Weine) <br> Ano + Uuenna (Wona) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Энгель|Энгель (Енгель, Ангель, Янгель, Янгайла)]]''' | | ''Engell'' (''Engela'', ''Angelus'', ''Angala'') <br> Ano (Enno) + Gailo (Gelo) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Ангот|Ангот (Ангуць, Анкуд, Янгут)]]''' | | ''Angodus'' (''Angot'') <br> Ano + Gudo (Got) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Анар|Анар (Янар)]]''' | | ''Anarr'' (''Anheri'', ''Enar'') <br> Ano + Heri (Hari) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Улеб]]''' | | ''Uleifr'' <br> Ano + Leifi (Laybo) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Аліхвер|Аліфер (Аліхвер, Аліфір)]]''' | | ''Áleifr'' (''Olipher'') <br> Ano + Leifi | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Унгер|Унгер (Юнгер)]]''' | | ''Unger'' <br> Uno + Ger | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Унта]]''' | — | Unto (Undo) | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Ундзіла|Ундзіла (Ундзель, Унтэль)]]''' | — | ''Undila'' (''Undela'') <br> Unto (Undo) + -l- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Ундэр|Ундэр (Унтэр, Ундар)]]''' | | ''Untheri'' <br> Unto (Undo) + Heri | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Ур]]''' | — | ''Uro'' (''Uhr'') | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Урыка|Урыка (Урык)]]''' | — | ''Urich'' <br> Uro + -k- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Урвік]]''' | | ''Urwick'' <br> Uro + Wigo (Wic) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Урліх|Урліх (Урлік)]]''' | | ''Urlich'' <br> Uro + *Lic <br> Udal + Rick (Rih) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Урман|Урман (Урмэн, Юрман)]]''' | | ''Urmann'' <br> Uro + Mann | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Ціла|Ціла (Ціль)]]''' | — | ''Tilo'' (''Zill'') | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Цілен]]''' | — | ''Zillen'' (''Zilina'') <br> Tilo + -n- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Цільвін]]''' | | ''Tziliwin'' <br> Tilo (Zill) + Wino | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Цільмунт|Цільмунт (Цільмонт, Тыльмонт)]]''' | | ''Zilimund'' <br> Tilo (Zill) + Mund (Munt) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | [[Цьвербут|Цьвербут (Цьвірыбут, Цьвірбот)]] | | Twerda + Boto (Buto) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | [[Цьвермунт]] | | Twerda + Mund (Munt) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Шат|Шат (Шад, Шаць, Шадзь, Жад, Зад, Жат, Зат)]]''' | — | ''Schat'' (''Schad'', ''Scato'', ''Sado'') | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Шацейка|Шацейка (Шадзека, Шадзейка, Задэйка, Задыка)]]''' | — | ''Scazciho'' (''Schatko''{{Заўвага|name="Польшча"}}) <br> Schat (Schad) + -k- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Шаціла|Шаціла (Шацел)]]''' | — | ''Scazelo'' (''Schätzel'', ''Schadel'') <br> Schat + -l- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | [[Шадзібор|Шадзібор (Шатбар, Шайтбар)]] | | Schat (Schad) + Baro | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Шадзівід|Шадзівід (Жадзівід, Задвід)]]''' | | ''Zedwyd''{{Заўвага|name="Польшча"}} <br> Schat (Sado) + Wido | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Жадзьвін]]''' | | ''Saduinus'' (''Sadwin'') <br> Schat (Sado) + Wino | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Эйка|Эйка (Айка)]]''' | — | ''Eicho'' (''Eich'', ''Aico'') | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Эйкель]]''' | — | ''Eichele'' <br> Eicho + -l- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Эйгант]]''' | — | ''Eigant'' (''Aigant'') <br> Eicho + -nd- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Айгуста|Айгуста (Айгуст, Агуста, Агуст)]]''' | — | ''Eggusta'' <br> Agi (Eicho) + -st- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Эйбар (імя)|Эйбар]]''' | | ''Eyber'' <br> Eicho (Eich) + Baro | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Эйбарт|Эйбарт (Эбарт, Эбэрт, Эберт)]]''' | | ''Eibert'' (''Ebart'', ''Ebert'') <br> Eicho (Eich) + Bert | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Эйбут|Эйбут (Эйбат, Айбут, Эйбуд)]]''' | [[Ботэй]] | ''Acbuto'' (''Acbod'') <br> Agi (Eicho) + Bodo (Budo) <br> Eicho (Eich) + Boto (Buto) | ''Bótey'' <br> Boto (Buto) + Eicho (Eich) |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Эварт|Эварт (Эйварт, Эвэрт)]]''' | | ''Ewart'' (''Eivard'', ''Ewert'') <br> Eicho (Eich) + Wardo (Warto) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Эйвід|Эйвід (Айвід)]]''' | | ''Övid'' (''Ecgwid'') <br> Eicho (Eich) + Wido | ''Viðey'' <br> Wido + Eicho (Eich) |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Эйвільд|Эйвільд (Эйвільт, Эвільд, Эвільт, Айвільт)]]''' | | ''Evilda'' (''Agoildis'') <br> Eicho (Eich) + Wild | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Эйвінд|Эвінт]]''' | | ''Evind'' (''Eivind'') <br> Eicho (Eich) + Windo (Winito) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Эйгаўд|Эйгаўд (Эгаўдзь)]]''' | | ''Eygautr'' (''Øygautr'') <br> Eicho (Eich) + Gaudo (Gauto) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Эйгела|Эйгела (Эйгель, Айгель, Эгела, Эйгала, Эйгайла)]]''' | | ''Eigel'' (''Aigel'') <br> Eicho (Eich) + Gailo (Gelo) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Эйгіл]]''' | | ''Eigil'' <br> Eicho (Eich) + Gilo | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Эйгер|Эйгер (Эгер)]]''' | | ''Eygeirr'' (''ØygæiRR'', ''Eigar'') <br> Eicho (Eich) + Ger | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Эйгерд|Эйгерд (Эйгард, Эгерд, Эйгірд, Айгерд, Айгірд)]]''' | | ''Eygerd'' (''Eygerðr'', ''Eigardus'', ''Eigaard'', ''Aigardus'') <br> Eicho (Eich) + Gerd (Gardo) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Эйгін|Эйгін (Эйкін, Айгін, Эйген)]]''' | | ''Eigina'' (''Eikin'', ''Eigen'', ''Aikin'', ''Aigina'') <br> Eicho (Aico) + Ginno <br> Eicho (Aico) + -kin | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Эйгінт|Эйгінт (Эйгант, Эйгент, Эгінт)]]''' | | ''Eigint'' (''Eigant'') <br> Eicho (Eich) + Gento | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Эйгот]]''' | | ''Eygoti'' (''Eyguti'', ''Øyguti'') <br> Eicho (Eich) + Gudo (Got) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Эйкар]]''' | | ''Aiccarius'' <br> Eicho (Aico) + Caro <br> ''Eckher'' (''Aicher'') <br> Eicho (Aico) + Heri (Hari) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Эйруд]]''' | | ''Eirodus'' (''Eichrodus'') <br> Eicho (Eich) + Hrodo (Ruodo) | ''Rodney'' <br> Hrodo (Ruodo) + Eicho (Eich) |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Эйман|Эйман (Эйхман, Айман)]]''' | | ''Eimann'' (''Eichmann'') <br> Eicho (Eich) + Mann | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Эймін|Эймін (Аймен)]]''' | | ''Eiminus'' (''Aimenus'', ''Aiminus'') <br> Eicho (Eich) + Minno (Menno) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Эймут]]''' | | ''Eimuth'' (''Eimuot'') <br> Eicho (Eich) + Mot (Muta) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Эймант|Эймант (Эймунд, Эймунт, Аймунт, Аймонт, Эйманд, Эмант)]]''' | | ''Eymunt'' (''Eymundus'', ''Aimont'', ''Eicmund'') <br> Eicho (Eich) + Mund (Munt) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Эйнар|Эйнар (Айнар, Эйнэр, Энар)]]''' | | ''Einar'' (''Ainar'', ''Einher'', ''Enar'') <br> Eicho (Eich) + Noro <br> Eino + Heri (Hari) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Эрык|Эрык (Акрык, Ерык, Ірык, Арык)]]''' | | ''Erik'' (''Ackrich'', ''Erik'', ''Yric'', ''Orikus'') <br> Eicho (Aico) + Rick (Rih) | ''Ríkey'' <br> Rick + Eicho (Eich) |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Эйрым|Эйрым (Айрым, Акрым, Эрым)]]''' | | ''Eckrim'' (''Agrim'') <br> Agi (Eich) + Rim | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Эйна]]''' | — | ''Eino'' (''Egino'') | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Эйнік]]''' | — | ''Einicke'' <br> Eino + -k- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Эйта|Эйта (Эйда, Эйць, Эйдзь)]]''' | — | ''Eito'' (''Eido'', ''Aito'') | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Эйціла|Эйціла (Эйдзіл)]]''' | — | ''Eitel'' (''Aidilo'') <br> Eito (Eido) + -l- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Эйтун]]''' | — | ''Eidunn'' (''Aittuni'') <br> Eito (Eido) + -n- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Эйтаўт|Эйтаўт (Айтаўт, Эйдаўт)]]''' | | ''Aitald'' (''Aitold'') <br> Eito (Aito) + Waldo (Walt) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Эйтвіл|Эйтвіл (Эйдвіл, Эйцьвіл)]]''' | | ''Eidoila'' <br> Eito (Eido) + Wilo | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Эйтарт|Эйтарт (Айтарт, Этарт)]]''' | | ''Aitard'' (''Eidhart'', ''Ethardus'') <br> Eito (Aito) + Hardt (Hart) <br> ''Eyþrúður'' (''Aitrudis'') <br> Eicho (Aico) + Trudo (Trut) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Эйтман]]''' | | ''Eitmann'' (''Eydtman'') <br> Eito + Mann | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | [[Эйтмін|Эйтмін (Эйцімін, Эйдмін, Этмін, Айтмін)]] | | Eito + Minno | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Эльзман]]''' | | ''Elsmann'' <br> Elis + Mann | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Алсмунт]]''' | | ''Ausmunds'' <br> Auso + Mund (Munt) <br> ''Elsmund'' <br> Elis + Mund (Munt) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Янда|Янда (Ант, Энт. Янт)]]''' | — | ''Ando'' (''Ende'', ''Anto'', ''Ente'') | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Эндзель|Эндзель (Андала, Янтуль)]]''' | — | ''Endil'' (''Andela'', ''Andala'') <br> Ando (Ende) + -l- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Эндзінь|Эндзінь (Андзін)]]''' | — | ''Entin'' (''Anten'') <br> Ando (Ende) + -n- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Янтаўт]]''' | | ''Antolt'' <br> Ando (Anto) + Waldo (Walt) <br> Ando (Anto) + Teudo (Taut) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Антавіт]]''' | | ''Antvit'' (''Anduit'') <br> Ando (Anto) + Wito | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Андрат]]''' | | ''Andrad'' <br> Ando + Rado (Rato) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Эндрык|Эндрых (Андрых, Андрык, Яндрык)]]''' | | ''Entrich'' (''Endrichs'', ''Andrich'', ''Andricus'') <br> Ando (Ende) + Rick (Rih) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Эрман|Эрман (Эрмэн, Ерман)]]''' | — | ''Erman'' (''Ermen'') |— |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Эўдзіла|Эўдзіла (Эўціла)]]''' | — | ''Eudila'' <br> Euda + -l- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Юнк|Юнк (Юнга)]]''' | — | ''Jungo'' (''Junk'') | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Юнгайла|Юнгайла (Юнгела, Юнгіл)]]''' | | ''Jungel'' <br> Jungo + Gailo (Gelo) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Юнць|Юнць (Юнда)]]''' | — | ''Jundt'' | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Юндзіла|Юндзіла (Юндзель)]]''' | — | ''Jundel'' (''Juncila'', ''Junzila'') <br> Jundt + -l- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Юсіла]]''' | — | ''Jusila'' <br> Joso + -l- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Ява (імя)|Ява (Ева)]]''' | — | ''Aevo'' (''Evo'') | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Явін|Явін (Авін)]]''' | — | ''Evin'' (''Awin'') <br> Aevo (Evo) + -n- | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Яўбут]]''' | | ''Eubod'' <br> Aevo (Evo) + Bodo (Budo) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Явалод|Яўлад (Евалт, Овальт)]]''' | | ''Ewald'' (''Avald'') <br> Aevo + Waldo <br> ''Hávaldr'' <br> Hatho + Waldo | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Явор|Явар (Явор, Авар, Овар)]]''' | | ''Awart'' <br> Aevo + Wardo (Warto) <br> ''Jovar'' (''Jovard'') <br> Jo + Wardo (Warto) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Явід]]''' | | ''Avid'' (''Áviðr'', ''Ovida'') <br> Aevo + Wido | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Явіл|Явіл (Авіла, Явіла)]]''' | | ''Avila'' <br> Aevo + Wilo <br> ''Jovila'' (''Juwilo'') <br> Jo + Wilo | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Явільт|Явільт (Авільт, Авілт, Явілт)]]''' | | ''Awild'' (''Avildis'') <br> Aevo + Wilto (Wildo) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | [[Явойша]] | | ''Awise'' (''Êwiso'') <br> Aevo + Weise (Wiso) <br> Jo + Waiso (Voysch) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Явірт|Явірт (Явірд, Авірд)]]''' | | ''Æwirth'' (''Everd'') <br> Aevo + Werta (Wirt) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Яўмонт|Яўмонт (Аўмонт)]]''' | | ''Eumund'' (''Awimund'') <br> Aevo + Mund (Munt) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Еўна]]''' | — | ''Auno'' (''Euni'') | — |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Еўнут (імя)|Еўнут (Яўнут, Яўнуць)]]''' | — | ''Eunat'' <br> Auno (Euni) + -t- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Ама|Ама (Ям)]]''' | — | ''Amo'' | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Ямейка|Ямейка (Аміка)]]''' | — | ''Emmecke'' (''Amica'', ''Ameke'') <br> Amo + -k- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Ямаўт]]''' | | ''Amolt'' (''Emmolt'', ''Emout'') <br> Amo + Waldo (Walt) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Яман|Яман (Аман)]]''' | | ''Aman'' <br> Amo + Mann <br> Amo + -n- | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Ямін|Ямін (Амін)]]''' | | ''Ammin'' (''Emino'') <br> Amo + Minno <br> Amo + -n- | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Амут|Амут (Ямуць)]]''' | | ''Amota'' (''Ammud'') <br> Amo + Mot (Muto) <br> Amo + -t- | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Ямант|Ямант (Ямунд, Ямунт, Амонт)]]''' | | ''Amunt'' (''Ammundus'', ''Emunt'', ''Amont'', ''Amuntr'') <br> Amo + Mund (Munt) <br> ''Jomund'' <br> Jo + Mund (Munt) | |- style="background:#EEEEEE" align="left" | 1 | '''[[Якун|Якун (Акун, Якон, Акон)]]''' | | ''Hákon'' (Acun, Hacon) <br> HǫR + Cono (Cuno) | |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Ят|Ят (Яць, Ют)]]''' | — | ''Joto'' (''Juto'') | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Юцейка|Юцейка (Ютка, Ютыка, Ятэйка, Ятэка, Юдзейка, Юдзека)]]''' | — | ''Jüttke'' (''Jüdicke'') <br> Joto (Juto) + -k- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Ютэль|Ютэль (Юдэль, Ядэла, Ёдэль)]]''' | — | ''Jutilo'' (''Judel'') <br> Joto (Juto) + -l- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Юцень|Юцень (Юдзін, Юцінь)]]''' | — | ''Jutten'' (''Judin'') <br> Joto (Juto) + -n- | — |- style="background:#FAFAFA" align="left" | 1 | '''[[Ютша]]''' | — | ''Jutsche'' <br> Joto (Juto) + -sch- | — |- style="background:{{Колер|ВКЛ}}" height="2px" align="left" | 1 | colspan="4" | {{Заўвага|Апроч пададзеных у табліцы імёнаў, летувіскі лінгвіст Ёзас Юркенас таксама сьцьвярджае германскія адпаведнікі для наступных імёнаў (не падаючы спасылак на іх гістарычныя ўпаміны або з спасылкай на адзінкавы ўпамін у летувізаванай форме): Альвік — Alwih; Вінвіл — Vinovil; Вінмонт — Winemunt<ref>Юркенас Ю. Основы балтийской и славянской антропонимики. — Вильнюс, 2003. С. 107—108, 115, 121.</ref>; Бергаўд — Bercautius; Гельгаўд — Celgaud; Гудваль — Walagaudius; Мангаўд — Manegaud<ref>Юркенас Ю. Балтийские антропоосновы LIAUB-, DAG-, GUD- // Повідомлення Української ономастичної комісії. Вип. 15. — Київ: Наукова думка, 1976. [https://books.google.by/books?id=HYM-AQAAIAAJ&q=%22+Wala+gaud+ius+Gud++%22&dq=%22+Wala+gaud+ius+Gud++%22&hl=ru&newbks=1&newbks_redir=0&sa=X&ved=2ahUKEwjJnMKwuqOGAxVq_rsIHeFWA94Q6AF6BAgHEAI С. 8—9].</ref>, таксама расейская мовазнаўца Тацяна Тапарова (дачка [[Уладзімер Тапароў|Ўладзімева Тапарова]]) такім жа спосабам сьцьвярджае наступныя адпаведнікі: Таўтвальд — Theudoald; Вірвальда — Verald<ref>Топорова Т. В. Культура в зеркале языка: древнегерманские двучленные имена собственные. — Москва, 1996. С. 229.</ref>}} |} }}}} == Славянскія імёны == Ужо ў XIV — першай палове XV стагодзьдзяў адначаліся славянскія імёны ліцьвінаў: [[Віленскія мучанікі|Кумец, Круглец, Няжыла]], [[Рак (імя)|Рачко]], Некраш, Неруш, Воўчка, Жук, Качан, Братоша, Лугіна, Радзім, Чапурна ды іншыя<ref>{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 61, 187, 199—200.</ref>. Пазьней сярод ліцьвінаў пашырыліся такія славянскія імёны, як [[Дабрагост]], [[Дабяслаў]], [[Завіша]], [[Прадслаў (імя)|Прадслаў]] (Прадслаў [[Даўгерд (імя)|Даўгердавіч]], Прадслаў [[Даўгінт|Даўкінтавіч]], Прадслаў [[Шадзібор]]авіч), [[Станіслаў]], [[Судзівой]], [[Уладзіслаў]] ды іншыя. Як зазначае менскі дасьледнік Алёхна Дайліда, баярын-ліцьвін мог мець славянскае імя, а сыну зноў даць германскае: напрыклад, былі такія імёны, як Мантыгайла Жукевіч, Радзівіл Багданавіч, Даўмонт Воўкавіч, Юндыл Рачковіч. З Попісу войска Вялікага Княства Літоўскага 1528 году відаць, што бальшыню шляхты Літоўскае зямлі (у вузкім сэнсе) складалі шляхцічы з такімі славяна-германскімі імёнамі, — з чаго відаць, што чыста ўся германская шляхта Літвы цалкам славянізавалася<ref>{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 203.</ref>. Разам з тым, сярод славянскага з паходжаньня баярства часам сустракаліся германскія (гоцкія) імёны: [[Бутрым Якубавіч Неміровіч]], [[Гетаўт Каленікавіч]]. Апроч таго, сустракаліся імёны ліцьвінаў, утвораныя ў выніку спалучэньня германскіх і славянскіх асноваў (''Станквилъ{{Заўвага|У XIX стагодзьдзі на [[Троцкі павет|Троччыне]] адзначаліся шляхецкія прозьвішчы Стангвіла (Stangwiło) і Стонгвіл, Стэнгвіла або Стэнгвіл (Stongwił, Stengwiło, Stengwił)<ref>Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2022. S. 416, 418.</ref>}} [[Манвіл|Монвиловичъ]]''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 83.</ref><ref>Юркенас, Ю. Основы балтийской и славянской антропонимики. — Вильнюс, 2003. С. 34.</ref>, ''Stazwiłowei''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|1к}} P. 57.</ref><ref>Sinkevičiūtė D. Newly discovered Lithuanian compound names with first stem of Christian origin as witnesses of the intersection of pagan and Christian cultures // Onoma. Nr. 55, 2020. P. 158.</ref>{{Заўвага|Сярод іншага, у XIX ст. на [[Віленскі павет (ВКЛ)|Віленшчыне]] адзначалася прозьвішча Winsław ([[Віна (імя)|Win]]-sław)<ref>Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2016. S. 832.</ref>, а на [[Інфлянцкае ваяводзтва|Інфлянтах]] у XVII ст. — імя Rumsław ([[Рума|Rum]]-sław)<ref>Историко-юридические материалы, извлеченные из актовых книг губерний Витебской и Могилевской, хранящихся в Центральном архиве в Витебске. Вып. 31. — Витебск, 1903. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=cnoZAAAAYAAJ&q=Rums%C5%82aw#v=snippet&q=Rums%C5%82aw&f=false С. 434].</ref>}}). == Царкоўныя імёны == З пашырэньнем уплыву ў Вялікім Княства Літоўскім [[Канстантынопальская праваслаўная царква|Канстантынопальскай]] і [[Каталіцкая Царква|Рымскай]] цэркваў сярод ліцьвінаў пачалі бытаваць адпаведныя царкоўныя імёны. Ужо ў 1390 годзе пры двары [[Ягайла|Ягайлы]] служыў ліцьвін ({{мова-la|Lythuano|скарочана}}) [[Барыс]], лоўчыя ліцьвін [[Кузьма]] і ліцьвін [[Цімафей|Цімуш]]<ref>{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 60, 168.</ref>. Ліцьвін Барыс таксама ўпамінаецца ў 1394 годзе поруч зь вялікім князем [[Вітаўт]]ам<ref>[[Юры Бохан|Бохан Ю.]] Пласцінавы даспех ў Вялікім княстве Літоўскім у другой палове ХІV — канцы ХVІ ст. // Гістарычна-археалагічны зборнік / [[Інстытут гісторыі|Інстытут гісторыі АН Беларусі]]; Уклад. А. Мядзведзеў, А. Мяцельскі. — № 11. — {{Менск (Мінск)}}, 1997. [https://books.google.by/books?id=Bw4WAQAAMAAJ&q=%22%D0%BB%D1%96%D1%86%D0%B2%D1%96%D0%BD+%D0%B1%D0%B0%D1%80%D1%8B%D1%81%22&dq=%22%D0%BB%D1%96%D1%86%D0%B2%D1%96%D0%BD+%D0%B1%D0%B0%D1%80%D1%8B%D1%81%22&hl=ru&sa=X&ved=2ahUKEwjv2ciIkOj8AhWZD-wKHdw1DnQQ6AF6BAgIEAI С. 72].</ref>. Менскі дасьледнік Алёхна Дайліда зьвяртае ўвагу на тое, што царкоўныя імёны часта ўжываліся ў народных формах: [[Іван]] — Івашка, [[Дзьмітры]] — Міцько, [[Мацьвей]] — Матысь або Мацко, [[Аляксей]] — Алёхна, [[Юры]] — Юшко ды іншыя<ref>{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 61.</ref>. Апроч таго, сярод ліцьвінаў даволі рана пачало бытаваць імя Барташ ([[Барташ Монтаўтавіч]], [[Барташ Табаравіч]] ды іншыя), якое ёсьць агульнай для славянаў і германцаў народнай формай царкоўнага імя [[Барталамей]]<ref>Hanks P. Dictionary of American Family Names. Vol. 1. — Oxford University Press, 2003. [https://books.google.by/books?id=FJoDDAAAQBAJ&pg=PA109&dq=bartosch+name&hl=ru&sa=X&ved=2ahUKEwjO2sGM55r9AhUO7aQKHTTUCKgQ6AF6BAgGEAI#v=onepage&q=bartosch%20name&f=false P. 109].</ref>. З часам імёны кананізаваных Канстантынопальскай і Рымскай цэрквамі [[сьвяты]]х цалкам выціснулі большасьць сваіх германскіх і славянскіх папярэднікаў, якія працягнулі бытаваць у патранамічных прозьвішчах і прыдомках. == Балтыйскія імёны == Адзначаецца магчымасьць бытаваньня сярод ліцьвінаў імёнаў [[Балтыйскія мовы|балтыйскага]] паходжаньня, бо ліцьвіны сутыкаліся з балтыйскімі плямёнамі, жылі побач або ўперамешку зь імі. Таксама і выхадцы з балтыйскіх плямёнаў маглі запазычыць імёны ліцьвіноў<ref>{{Літаратура/Старажытныя ліцьвіны|1к}} С. 58.</ref>{{Заўвага|Адно з найстарэйшых сьведчаньняў запісу германскіх, славянскіх і царкоўных імёнаў у іх [[Летувіская мова|жамойцкіх (летувіскіх) формах]] — укладзеная ў 1506 годзе ў Планянах ([[Жамойць]]) лацінамоўная ўгода, сьведкамі якой выступілі «''Gorgys Golgontanys, Gabrialos Stanyonos, Janvsys Mychalanys, Rimos Mylgynanys, Barthlomyeyos Jacvbanys, Bvtrimos Mikanys, Mylvydos Seneythanys''»<ref>{{Літаратура/Дыпляматычны кодэкс Віленскай катэдры і дыяцэзіі|1-3к}} S. 725.</ref>. Пазьней падобным жа спосабам жамойты запазычвалі хрысьціянскія імёны: напрыклад, у [[Попісы войска Вялікага Княства Літоўскага|попісе войска Вялікага Княства Літоўскага]] 1567 году ўпамінаюцца ''Петросъ Янойтисъ'', ''Стасюсъ Матеяйтись'', ''Лавриносъ Станойтисъ'', ''Миколаюсъ Кгрицойтисъ'', ''Яносъ Шимкойтисъ'', ''Петрашусъ Мартинойтисъ'', ''Якубосъ Янойтисъ'', ''Бенедыктасъ Ромашкойтисъ'', ''Лукашусъ Янойтисъ'', ''Миколисъ Кирдванисъ'', ''Бартошусъ Венцлавойтисъ'', ''Шимонасъ Янойтисъ'', ''Павилосъ Петройтисъ'', ''Андреюcъ Миколаяйтисъ'', ''Щепаносъ Юцайтисъ'', ''Селвестрасъ Велинайтисъ'', ''Петрасъ Матеевичъ'' ды іншыя жамойцкія баяры зь летувізаванымі хрысьціянскімі імёнамі<ref>Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=3Ih5AqeL2iwC&q=%40%D0%91%D0%B5%D0%BD%D0%B5%D0%B4%D1%8B%D0%BA%D1%82%D0%B0%D1%81%D1%8A#v=snippet&q=%40%D0%91%D0%B5%D0%BD%D0%B5%D0%B4%D1%8B%D0%BA%D1%82%D0%B0%D1%81%D1%8A&f=false С. 1267, 1270—1272, 1275, 1291, 1295, 1298, 1305—1306, 1320].</ref>. Першыя спробы рэтраспэктыўна патлумачыць некаторыя літоўскія імёны зь летувіскай мовы зьмяшчаюцца ў ненадрукаваным рукапісе [[Альбэрт Каяловіч|Альбэрта Каяловіча]] (1658 год): прозьвішча [[Даўбор]] ён спрабаваў зьвязаць зь летувіскім ''Dabar'' 'Зараз', а прозьвішча [[Даўгайла|Даўгяла]] — з ''Dawgalis'' 'Магутны'<ref>Wijuk Kojalowicz A. Sacer nomenclator familiarum et stemmatum Magni Ducatus Lituaniae et provinciarum ad eum pertinentium. — Vilnius, 2015. P. 146, 165.</ref>}}. Сярод прыкладаў балтыйскіх з паходжаньня імёнаў можна адзначыць імя Жыбенцяй (''Жибентяи''; ад {{мова-lt|žibinti|скарочана}} 'паліць, асьвятляць', ''žibintas'' 'ліхтар') — аднаго з забойцаў вялікага князя [[Кейстут]]а<ref>Лицкевич О. В. «Летописец великих князей литовских» и «Повесть о Подолье»: опыт комплексного критического разбора. — СПб., 2019. С. 295, 435.</ref>. == Глядзіце таксама == * [[Нарманская тэорыя]] == Заўвагі == {{Заўвагі|2}} == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} == Літаратура == * [[Аляксандар Бразгуноў|Бразгуноў А.]] Генезіс імёнаў вялікіх князёў літоўскіх // Беларуская анамастыка. Гісторыя і сучаснасць: матэрыялы Міжнароднай навуковай канферэнцыі (Менск, 20 красавіка 2010 г.) / Нацыянальная акадэмія навук Беларусі, Інстытут мовы і літаратуры імя Якуба Коласа і Янкі Купалы; рэдкал.: І. Капылоў і інш.]. — {{Менск (Мінск)}}: Права і эканоміка, 2010. С. 209—213. * {{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)}} * [[Іван Ласкоў|Ласкоў І.]] [https://adzharaj-kut.blogspot.com/2016/03/2016_6.html Жамойцкі тупік] // [[Літаратура і мастацтва]]. 17 верасьня 1993. С. 14—15. * Мезенка Г. Віцебшчына ва ўласных іменах: мінулае і сучаснасць : вучэбны дапаможнік / Г. Мезенка, В. Ляшкевіч, Г. Семянькова; М-ва адукацыі РБ, УА «ВДУ імя П. М. Машэрава». — Віцебск: Выд-ва УА «ВДУ імя П. М. Машэрава», 2006. — 238 с — Бібліягр.: с. 194—214. — {{ISBN|985-425-660-X}}. * {{Літаратура/Старажытныя ліцьвіны|1}} * [[Вітаўт Чаропка|Чаропка В.]] [http://belhist.narod.ru/hist/gen2.html Паходжанне і радавод вялікіх князёў літоўскіх] // [[Беларускі гістарычны часопіс]]. № 6, 2001. С. 42—53. * Knudsen G. Danmarks gamle personnavne. Bd. 1: Fornavne. — København, 1948. — 1708 Sp. * Nielsen O. Olddanske personnavne. — Kjøbenhavn, 1883. — 118 s. * Bergh L. Ph. C. Historische beschouwing der Nederlandsche Eigennamen // Taalkundig magazijn of gemengde bijdragen tot de kennis der Nederduitsche taal. 4o Deel, 1842. S. 307—338, 541—578. * Björkman E. Nordische Personennamen in England in alt- und frühmittel-englischer Zeit: Ein Beitrag zur englischen Namenkunde. — Halle, 1910. — 244 S. * Brons B. Friesische Namen und Mitteilungen darüber. — Emden, 1877. — 162 S. * Bruckner W. Die Sprache der Langobarden. — Strassburg, 1895. — 338 S. * Dräger K. Deutscher Familiennamenatlas. Bd. 6: Familiennamen aus Rufnamen. — Berlin; Boston: De Gruyter, 2017. — 862 S. {{ISBN|978-3-11-042783-7}}. * Eule R. Germanische und fremde Personennamen als heutige deutsche Familiennamen // Festschrift zu dem fünfzigjährigen jubiläum des Friedrichs-realgymnasiums in Berlin. — Berlin, 1900. S. 1—80. * Felder E. Die Personennamen auf den merowingischen Münzen der Bibliothèque nationale de France. — München, 2003. — 219 S. {{ISBN|3-7696-0117-3}} * Förstemann E. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1.: Personennamen. — Bonn, 1900. — 1699 Sp. * Gamillscheg E. Romania Germanica. Bd. 1: Zu den ältesten Berührungen zwischen Römern und Germanen, Die Franken. — Berlin, 1970. — 474 S. * Gamillscheg E. Romania Germanica. Bd. 2: Die Ostgoten. Die Langobarden. Die altgermanischen Bestandteile des Ostromanischen. Altgermanisches im Alpenromanischen. — Berlin und Leipzig, 1935. — 329 S. * Gamillscheg E. Romania Germanica. Bd. 3: Die Burgunder, Schlußwort. — Berlin und Leipzig, 1936. — 252 S. * Gerchow J. Die Gedenküberlieferung der Angelsachsen. — Berlin; New York: Walter de Gruyter, 1988. — 417 S. {{ISBN|3-11-011935-8}}. * Gottschald M. Deutsche Namenkunde: Unsere Familiennamen nach ihrer Entstehung und Bedeutung. — Berlin, 2006. — 622 S. {{ISBN|978-3-11-018031-2}}. * Hartig J. Die münsterländischen Rufnamen im späten Mittelalter. — Köln; Graz: Böhlau, 1967. — 299 p. * Heintze A. Die deutschen Familien-Namen, geschichtlich, geographisch, sprachlich. — Halle, 1903. — 266 S. * Kapff R. Deutsche Vornamen: mit den von ihnen abstammenden Geschlechtsnamen sprachlich erläutert. — Nürtingen am Neckar, 1889. — 94 S. * Kaufmann H. Altdeutsches Namenbuch: Bd. 1. Altdeutsche Personennamen. Ergänzungsband. — München, 1968. — 437 S. * Kleemann S. Die Familiennamen Quedlinburgs und der Umgegend. — Quedlinburg, 1891. — 264 S. * Knorr W. Die Familiennamen des Fürstenthums Lübeck. — Entin, 1876. — 64 S. * Köbler G. Gotisches Wörterbuch. — Leiden, 1989. — 716 S. {{ISBN|90-04-09128-9}}. * Kremer D. Die Germanischen Personennamen in Katalonien // Estudis romànics. Nr. 14, 1972. S. 1—245. * Kremer D. Die Germanischen Personennamen in Katalonien // Estudis romànics. Nr. 15, 1973. S. 247—367. * Meyer-Lübke W. Romanische Namenstudien. I. Die altportugiesischen Personennamen germanischen Ursprungs // Sitzungsberichte der Philosophisch-Historischen Classe der Kaiserlichen Akademie der Wissenschaften. Bd. 149. — Wien, 1905. S. 1—102. * Naumann H. Altnordische Namenstudien. — Berlin, 1912. — 195 S. * Piel J. M., Kremer D. Hispano-gotisches Namenbuch. Der Niederschlag des Westgotischen in den alten und heutigen Personen- und Ortsnamen der Iberischen Halbinsel. — Heidelberg, 1976. — 399 S. * Reichert H. Lexikon der altgermanischen Namen. I. Teil: Text. — Wien: Verlag der Osterreichischen Akademie der Wissenschaften, 1987. — 874 S. {{ISBN|978-3-7001-0931-0}}. * Reichert H. Lexikon der altgermanischen Namen. II. Teil: Register. — Wien: Verlag der Osterreichischen Akademie der Wissenschaften, 1990. — 664 S. {{ISBN|978-3-7001-1718-6}}. * Schlaug W. Die altsächsischen Personennamen vor dem Jahre 1000. — Lund: C. W. K. Gleerup, 1962. — 197 S. * Schonfeld M. Wörterbuch der altgermanischen personen-und völkernamen. — Heidelberg, 1911. — 309 S. * Socin A. Mittelhochdeutsches Namenbuch. — Basel, 1903. — 787 S. * Barber H. British Family Names: Their Origin and Meaning, with Lists of Scandinavian, Frisian, Anglo-Saxon and Norman Names. — Longon, 1894. — 235 p. * Briggs K. An index to personal names in English place-names. — Nottingham: English Place-Name Society, 2023. — 305 p. {{ISBN|978-1-911640-04-2}}. * Ferguson R. Surnames as a Science. — London, 1883. — 235 p. * Ferguson R. The Teutonic Name-System applied to the Family Names of France, England & Germany. — London, 1864. — 606 p. * Forssner T. Continental-Germanic Personal Names in England in Old and Middle English Times. — Uppsala, 1916. — 289 p. * Searle W. G. Onomasticon anglo-saxonicum: A List of Anglo-Saxon Proper Names from the Time of Beda to that of King John. — Cambrigde, 1897. — 601 p. * Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. — 237 p. * Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule. T. III: Les noms de personnes contenus dans les noms de lieux. — Paris, 1985. — 563 p. {{ISBN|2-222-03427-2}}. * [[Раймонд Шмітляйн|Schmittlein R.]] Toponymes finnois et germaniques en Lituanie // Revue internationale d’onomastique. Nr. 2, 1948. P. 95—106. * Schmittlein R. Les noms d’eau de la Lituanie (suite) // Revue internationale d’onomastique. Nr. 1, 1964. P. 15—20. * Schmittlein R. Les noms d’eau de la Lituanie (suite) // Revue internationale d’onomastique. Nr. 2, 1964. P. 81—88. * Schmittlein R. Les noms d’eau de la Lituanie (suite) // Revue internationale d’onomastique. Nr. 3, 1964. P. 161—168. * Schmittlein R. Les noms d’eau de la Lituanie (fin), le nom de Radziwill // Revue internationale d’onomastique. Nr. 4, 1964. P. 281—292. * Schmittlein R. Les noms d’eau de la Lituanie // Proceedings of the Eighth International Congress of Onomastic Sciences. — De Gruyter Mouton, 1966. P. 469—480. * Boullón Agrelo A. I. Antroponimia medieval galega (ss. VIII—XII). — Tübingen: Niemeyer, 1999. — 565 p. {{ISBN|3-484-55512-2}}. * Francovich Onesti N. Vestigia longobarde in Italia (568—774). Lessico e Antroponimia. — Rom: Artemide, 1999. — 286 p. {{ISBN|8886291345}}. * Ray O. Vore navne: en etymologisk navnebok med fyldige utredninger. — Chicago, 1944. — 400 s. * Stemshaug O. Norsk Personnamnleksikon. — Oslo: Det Norske Samlaget, 1982. — 239 s. {{ISBN|82-521-2036-9}}. * [[Уладыслаў Сямковіч|Semkowicz W.]] O litewskich rodach bojarskich zbratanych ze szlachtą polską w Horodle roku 1413 // Miesięcznik Heraldyczny. Nr. 9—10, 11—12, 1913; Nr. 1—2, 3—4, 5—6, 1914. * Semkowicz W. O litewskich rodach bojarskich zbratanych ze szlachtą polską w Horodle roku 1413 // Rocznik Towarzystwa Heraldycznego we Lwowie. T. 5 (1920); T. 6 (1921—1923); T. 7 (1924—1925); T. 8 (1926—1927); T. 9 (1928—1929). * Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 5: Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego. — Kraków: Wydawnictwo Naukowe DWN, 1997. {{ISBN|83-85579-14-1}}. * Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 7: Suplement. Rozwiązanie licznych zagadek staropolskiej antroponimii. — Kraków: Wydawnictwo Naukowe DWN, 2002. {{ISBN|83-87623-72-5}}. * Piel J. M. Sobre a formação dos nomes de mulher medievais hispano-visigodos // Confluência. N. 3, 1992. P. 79—106. * Юркенас Ю. Основы балтийской и славянской антропонимики. — Вильнюс, 2003. {{ISBN|9955-497-40-8}}. * Lind E. H. Norsk-isländska dopnamn ock fingerade namn från medeltiden. — Uppsala, 1915. — 1306 sp. * Peterson L. Nordiskt runnamnslexikon. — Uppsala: Institutet för språk och folkminnen, 2007. — 345 s. {{ISBN|978-91-7229-040-2}}. * Sveriges medeltida personnamn. Hft. 1—17. — Uppsala; Lund, 1967—2016. == Вонкавыя спасылкі == * [https://www.nordicnames.de/wiki/Main_Page Nordic Names] [[Катэгорыя:Беларусы]] [[Катэгорыя:Славяне]] [[Катэгорыя:Балты]] [[Катэгорыя:Гісторыя Беларусі]] [[Катэгорыя:Вялікае Княства Літоўскае]] iils5b3xnhm9bn1pzcjx4vmes6thixb 0 270675 2685842 2683858 2026-08-21T20:04:22Z ~2026-45913-17 99638 /* Носьбіты */ 2685842 wikitext text/x-wiki {{Імя |імя = Буґайла |лацінка = Bugajła / Buhajła |арыгінал = Bugell |вымаўленьне = |мова_паходжаньня = [[Германскія мовы|германскія]] |утварэньне = [[Бука (імя)|Bugo]] + [[Гайла (імя)|Gelo]] |варыянт = Бугель, Богель |вытворныя = |зьвязаныя = }} '''Бугайла''' (''Бугель'', ''Богель'') — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча. == Паходжаньне == {{Асноўны артыкул|Імёны ліцьвінаў}} Богел або Бугел (Bogel<ref>Kleemann S. Die Familiennamen Quedlinburgs und der Umgegend. — Quedlinburg, 1891. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=imgSAAAAYAAJ&q=Bogel#v=snippet&q=Bogel&f=false S. 21].</ref>, Bugellus<ref>Campania (Studi e Testi 97). — Città del Vaticano, 1942. [https://books.google.by/books?id=gjpSAQAAMAAJ&q=bugellus&dq=bugellus&hl=ru&newbks=1&newbks_redir=0&sa=X&ved=2ahUKEwikmayUquT_AhVyQ_EDHbp6CT0Q6AF6BAgHEAI S. 78].</ref><ref>Il Registrum vetus del comune di Sarzana. — Sarzana, 1965. [https://books.google.by/books?id=aT3RAAAAMAAJ&q=bugellus&dq=bugellus&hl=ru&newbks=1&newbks_redir=0&sa=X&ved=2ahUKEwikmayUquT_AhVyQ_EDHbp6CT0Q6AF6BAgGEAI P. 379, 416].</ref>) — імя [[Германскія мовы|германскага]] паходжаньня<ref>Ferguson R. Surnames as a Science. — London, 1883. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=HlUQAAAAYAAJ&q=Bogel#v=snippet&q=Bogel&f=false P. 97].</ref>. [[Двухасноўнае імя|Іменная аснова]] [[Бука (імя)|-буг- (-бук-)]] (імёны [[Ліцьвіны|ліцьвінаў]] [[Букель]], [[Бугень]], [[Бугар]]; германскія імёны Bukilo, Bugen, Boger) ёсьць скарочанай формай ([[Гіпакарыстык|гіпакарыстык]]ам) асновы [[Бурга|-бург- (-борг-)]]<ref>Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 62.</ref>, а аснова [[Гайла (імя)|-гайл- (-гал-, -гел-)]] (імёны ліцьвінаў [[Відзігайла]], [[Інгела]], [[Мантыгайла (імя)|Монтгайла]]; германскія імёны Widigail, Ingeila, Montigel) паходзіць ад [[Гоцкая мова|гоцкага]] і [[Бургундзкая мова|бургундзкага]] gails 'жвавы, свавольны, ганарысты'<ref>{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 17.</ref>. Этымалягічны слоўнік старапольскіх асабовых імёнаў, выдадзены [[Польская акадэмія навук|Польскай акадэміяй навук]], адзначае гістарычнае бытаваньне ў Польшчы германскага імя Bugiel<ref>Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 5: Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego. — Kraków, 1997. S. 26.</ref>. У Польшчы адзначаецца прозьвішча Бугайла (Bugajło)<ref>Walkowiak J. B. Litewskie nazwiska Polaków: słownik etymologiczno-frekwencyjny. — Poznań, 2019. S. 70.</ref>. Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: ''Anna Piotrowa Bugayłowa na miejscu Piotra Bugayły… na miejscu Dawida Krysztofowicza Bygayłowicza''<ref>Błaszczyk G. Herbarz szlachty żmudzkiej. T. 1. — Warszawa, 2015. S. 294.</ref>, ''Józef Bugielewicz''<ref>Błaszczyk G. Herbarz szlachty żmudzkiej. T. 1. — Warszawa, 2015. S. 295.</ref> (1667 год); ''Bugayliszki'' (1744 год)<ref>[https://pawet.net/library/history/city_district/religion/d_1744/diecezja_wile%C5%84ska,_1744.html Diecezja Wileńska, 1744], [[Pawet]], 20 лютага 2011 г.</ref>; ''wsie… Bugiele'' (1782—1783 гады)<ref>Breslaujos dekanato vizitacija 1782—1783 m. Fontes Historiae Lituaniae, vol. VII. — Vilnius, 2008. P. 57.</ref>; ''Parafia [[Відзы|widzka]]… Bugiele, wieś Komisji Edukacyjnej'' (1784 год)<ref>Jodczyk K. Opisy parafii diecezji wileńskiej z 1784 roku. T. 1: Dekanat Brasław. — Białystok, 2009. S. 316, 318.</ref>; ''Justyn Bugiel'' (1798 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&w=23lt&rid=A&exac=1&search_lastname=Bugiel&search_lastname2=&from_date=&to_date= Helianów (gr.-kat.)], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Bugielowna'' (1822 год)<ref>[https://kresy.genealodzy.pl/zbior/pdf/Daugieliszki_chrzciny_1815_26.pdf Spis rodziców i dzieci urodzonych w parafii Daugieliszki w latach 1815—26]</ref>; ''Józef Bugaylewicz'' (1832 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=S&w=22br&rid=S&search_lastname=Bugaylewicz&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Słonim], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Józef Bugajlewicz'' (1843 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=S&w=22br&rid=S&search_lastname=Bugajlewicz&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Słonim], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Ks. Felix Bugajłło'' (1884 год)<ref>[https://genealogia.okiem.pl/artykul/22171/cmentarz-rossa-stara-litwa-spis Cmentarz Rossa Stara. Litwa. Spis], Fundacja Odtworzeniowa Dziedzictwa Narodowego</ref>. == Носьбіты == * Міхал Балтрамеевіч Бугайла — [[Расены|расенскі]] [[Зямяне|зямянін]], які ўпамінаецца ў 1598 годзе<ref>Опись документов Виленского центрального архива древних актовых книг. Вып. 5. ― Вильна, 1907. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=FshZAAAAcAAJ&q=%D0%91%D1%83%D0%B3%D0%B0%D0%B9%D0%BB%D1%83#v=snippet&q=%D0%91%D1%83%D0%B3%D0%B0%D0%B9%D0%BB%D1%83&f=false С. 28].</ref> * Ян Бугель — жыхар [[Лідзкі павет|Лідзкага павету]] на 1653 год<ref>Анищенко Е. К. Шляхта Лидского повета: Список XVIII ст. — Минск, 2013. С. 254.</ref> * Барталамей і Казімер Бугелі — жыхары вёскі [[Рыпінскія|Рыпінскіх]] ([[Браслаўскі павет]]), якія ўпамінаюцца ў 1759 годзе<ref>Яўген Анішчанка, [https://web.archive.org/web/20230805211959/http://www.arhisan.com/istochniki/opisaniya/1070-gudishki-inventar-1759-g-braslavskij-povet Гудишки инвентарь 1759 г. Браславский повет], Архіў гісторыка Анішчанкі, 13 ліпеня 2018 г.</ref> * Мялеці Бугайла Лясьціцкі — ігумен [[Дзятлавічы (Дарагічынскі раён)|Дзятлавіцкага]] манастыра ў канцы XVIII стагодзьдзя<ref>Korzon T. Wewnętrzne dzieje Polski za Stanisława Augusta, 1764—1794. T. 1. — Kraków — Warszawa, 1897. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=uNYrAAAAYAAJ&q=Bugaj%C5%82o#v=snippet&q=Bugaj%C5%82o&f=false S. 213].</ref> * Ёсіф Богель (1912—?) — [[беларусы|беларус]] з ваколіцаў [[Наваградак|Наваградку]], які [[Савецкія рэпрэсіі ў Беларусі|пацярпеў ад уладаў СССР]]<ref>[https://ru.openlist.wiki/%D0%91%D0%BE%D0%B3%D0%B5%D0%BB%D1%8C_%D0%98%D0%BE%D1%81%D0%B8%D1%84_%D0%A1%D0%B5%D0%BC%D0%B5%D0%BD%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87_(1912) Богель Иосиф Семенович (1912)], Открытый список жертв политических репрессий в СССР</ref> * Франц Бугель (1912—?) — беларус з ваколіцаў [[Шаркоўшчына|Шаркоўшчыны]]<ref>[https://partizany.by/partisans/195829/ Бугель Франц Людвигович], Генеалагічныя базы дадзеных Беларусі</ref> Бугайлы — [[Літва|літоўскі]] шляхецкі род, які меў уладаньні на [[Жамойць|Жамойці]]. Ляшчэўскія-Бугайлы — літоўскі шляхецкі род<ref>[http://www.nobility.by/families/b/index.shtml Сьпіс шляхецкіх родаў, прозьвішчы якіх пачынаюцца на Б], [[Згуртаваньне беларускай шляхты]]</ref>. == Глядзіце таксама == * [[Бука (імя)|Буга]] * [[Гайла (імя)|Гайла]] == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} {{Імёны з асновай бург}} {{Імёны з асновай гайл}} [[Катэгорыя:Мужчынскія імёны]] eypukbb6it2rzhvpxbmtwdz58yp3mx6 0 271317 2685935 2685041 2026-08-22T10:36:36Z ~2026-45880-22 99642 /* Носьбіты */ 2685935 wikitext text/x-wiki {{Імя |імя = Саніла |лацінка = Saniła |арыгінал = Sanilo |вымаўленьне = |мова_паходжаньня = [[Германскія мовы|германскія]] |утварэньне = [[Сан|Sano]] + [[суфікс]] з {{nowrap|элемэнтам -л- (-l-)}} |варыянт = Санель, Сяніла, Сініла, Сенель, Сініль, Саналь |вытворныя = |зьвязаныя = }} '''Саніль''' (''Санель'', ''Саніль''), '''Сяніла''' (''Сенель''), '''Сініла''' (''Сініль'') — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча. == Паходжаньне == {{Асноўны артыкул|Імёны ліцьвінаў}} Саніла або Сяніла (Sanilo, Senilo) — імя [[Германскія мовы|германскага]] паходжаньня<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Sanilo#v=snippet&q=Sanilo&f=false S. 1296].</ref>. Іменная аснова [[Сан|сан- (сен-)]], магчыма, паходзіць ад [[Гоцкая мова|гоцкага]] *swans 'лебедзь'<ref>Kremer D. Die Germanischen Personennamen in Katalonien // Estudis romànics. Nr. 14, 1972. S. 197.</ref>. Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: ''Петель Сенелевичъ''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 97.</ref>, ''Стецько Сенелевичъ… Яцъко Сенелевичъ… Якубъ Сенелевичъ''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 98.</ref> (1528 год); ''[[Мардас|Mordas]] Sanieliewicz'' (1558 год)<ref>Писцовая книга Гродненской экономии с прибавлениями, изданная Виленской Комиссией для разбора древних актов. Ч. 1. — Вильна, 1881. С. 358.</ref>; ''Marianna Siniło'' (1742 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=10pl&rid=B&search_lastname=Sini%C5%82o&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Janów], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Józef Żynielewicz'' (7 лютага 1780 году)<ref>Akta zjazdów stanów Wielkiego Księstwa Litewskiego. T. 2. — Warszawa, 2009. S. 306.</ref>; ''David Senełowicz'' (XVIII ст.)<ref>Maciejauskienė V. Gruzdžių pavardės: istorija ir dabartis // Lietuvos valsčiai. Kn. 17, 2010. P. 9.</ref>; ''Jan Siniłło'' (1828 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=21uk&rid=B&search_lastname=Sini%C5%82%C5%82o&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Dąbrowica], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>. == Носьбіты == * Пецель, Стэцка, Яцка і Якуб Сянелевічы — [[ваўкавыск]]ія баяры, якія ўпамінаюцца ў [[Попісы войска Вялікага Княства Літоўскага|попісе войска Вялікага Княства Літоўскага]] 1528 году * Яўсей Сінілевіч — жыхар мястэчка [[Нача (Менская вобласьць)|Начы]] (каля [[Чашнікі|Чашнікаў]]), які ўпамінаецца ў 1632<ref>Яўген Анішчанка, [https://web.archive.org/web/20230804212612/http://www.arhisan.com/istochniki/opisaniya/1258-chashniki-inventar-1632-g Чашники инвентарь 1632 г.], Архіў гісторыка Анішчанкі, 8 сьнежня 2018 г.</ref> і 1633<ref>Яўген Анішчанка, [http://www.arhisan.com/istochniki/opisaniya/565-chashniki-1633-g-inventar-v-polotskom-voevodstve Чашники 1633 г. инвентарь в Полоцком воеводстве]{{Недаступная спасылка|date=June 2024 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}, Архіў гісторыка Анішчанкі, 25 лютага 2016 г.</ref> гадох * Рыгор і Сяргей Сянілы — каталікі з [[Рэчыцкі павет (Менская губэрня)|Рэчыцкага павету]], зьніклыя ў [[Першая сусьветная вайна|Першую сусьветную вайну]]<ref>Именной список №545 убитым, раненым и без вести пропавшим нижним чинам. — СПб., 1914. [https://viewer.rsl.ru/rsl01004358834?page=66 С. 8706].</ref> * Мітрафан Саніла — праваслаўны, удзельнік Першай сусьветнай вайны з ваколіцаў Рэчыцы<ref>[https://gwar.mil.ru/heroes/chelovek_gospital20698027/ Санила Митрофан Иванович], Генеалагічныя базы дадзеных Беларусі</ref> * [[Анатоль Сініла]] ({{нар.}} 1979) — беларускі біёляг, археоляг, музэязнавец і пэдагог Саналевіч (Sanalewicz) і Санілевіч (Sanilewicz) — прозьвішчы, зафіксаваныя ў XIX стагодзьдзі ў ваколіцах [[Сувалкі|Сувалкаў]]<ref>Professor Jerzy Wisniewski, [https://web.archive.org/web/20250111095809/http://www.mem.net.pl/stg/family_names.htm List of the XIXth century Suvalki region family names], Suwalki Genealogical Society</ref>. У канцы XVIII ст. на [[Аршанскі павет|гістарычнай Аршаншчыне]] адзначаўся шляхецкі род Сінілаў<ref>Анішчанка Я. Шляхецкія ваколіцы ўсходнебеларускіх губерняў 1783—1785 і 1798—1799 // Годнасьць. № 1 (3), 1997. С. 23.</ref>. На [[Менскі павет|гістарычнай Меншчыне]] існуе вёска [[Сіняло]]. == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} {{Германскія імёны на -іла}} {{Імёны з асновай сан}} [[Катэгорыя:Мужчынскія імёны]] 93rybb9am81662cglp2kc50qh1yl7gz 0 271622 2685859 2684490 2026-08-21T21:37:20Z ~2026-45913-17 99638 /* Носьбіты */ 2685859 wikitext text/x-wiki {{Імя |імя = Маніла |лацінка = Maniła |арыгінал = Manila |вымаўленьне = |мова_паходжаньня = [[Германскія мовы|германскія]] |утварэньне = [[Ман|Manno]] + [[суфікс]] з {{nowrap|элемэнтам -л- (-l-)}} |варыянт = Маніль, Манель, Манэль |вытворныя = |зьвязаныя = }} '''Маніла''' (''Маніль'', ''Манель'') — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча. == Паходжаньне == {{Асноўны артыкул|Імёны ліцьвінаў}} Маніла, пазьней Манэль (Manila, Mannila, Mannel) — імя [[Германскія мовы|германскага]] паходжаньня<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Manila%2C+Mannila#v=snippet&q=Manila%2C%20Mannila&f=false S. 1090—1091].</ref>. Іменная аснова [[Ман|-ман-]] (імёны [[Ліцьвіны|ліцьвінаў]] [[Манігерд|Мангерд]], [[Дзірман|Дзерман]], [[Есьман]]; германскія імёны Mangerðr, Derman, Esmann) паходзіць ад [[Гоцкая мова|гоцкага]] manna<ref>Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 167.</ref>, германскага man 'чалавек'<ref>{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 23.</ref>. Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: ''на бояръ господарьскихъ… а Пашка Маниловича'' (1 кастрычніка 1539 году)<ref>Акты издаваемые Виленской археографической комиссией. Т. 17. Акты Гродненского земского суда. — Вильна, 1890. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=K2BBAQAAMAAJ&q=%D0%9C%D0%B0%D0%BD%D0%B8%D0%BB%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D0%B0#v=snippet&q=%D0%9C%D0%B0%D0%BD%D0%B8%D0%BB%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D0%B0&f=false С. 179].</ref>; ''Хома Маниловичъ'' (1563 год)<ref>Ревизия Кобринской экономии: составленная в 1563 году королевским ревизором Дмитрием Сапегой. — Вильна, 1876. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=eBHCNFnfdYwC&q=%D0%9C%D0%B0%D0%BD%D0%B8%D0%BB%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%8A#v=snippet&q=%D0%9C%D0%B0%D0%BD%D0%B8%D0%BB%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%8A&f=false С. 241].</ref>; ''wieś Boczeczniki… Andrzey Manel'' (31 жніўня 1789 году)<ref>Акты издаваемые Виленской комиссией для разбора древних актов. Т. 35. — Вильна, 1910. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=WGYjAQAAMAAJ&q=Manel#v=snippet&q=Manel&f=false С. 538].</ref>; ''Antoni Manielewicz'' (10 лютага 1791 году)<ref>Akta sejmiku kowieńskiego z lat 1733—1795. — Warszawa, 2019. S. 479—480.</ref>; ''Marianna Manilewicz'' (1797 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=D&w=22br&rid=D&search_lastname=Manilewicz&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Nowogródek], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Adam Maniło'' (1821 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=S&w=22br&rid=S&search_lastname=Mani%C5%82o&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Komaje k. Postaw], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>. == Носьбіты == * Пашка Манілавіч — [[Гарадзенскі павет|гарадзенскі]] баярын, які ўпамінаецца ў 1539 годзе * Мікалай Манілевіч — жыхар [[Лідзкі павет|Лідзкага павету]] на 1636 год<ref>Анищенко Е. К. Шляхта Лидского повета: Список XVIII ст. — Минск, 2013. С. 278.</ref> * Селій Манілевіч — [[беларусы|беларус]] з ваколіцаў [[Слуцак|Слуцку]], вывезены ў Нямеччыну ў [[Другая сусьветная вайна|Другую сусьветную вайну]]<ref>[https://prokuratura.gov.by/ru/activity/rassledovanie-ugolovnogo-dela-o-genotside/iz-materialov-ugolovnogo-dela/akty-chrezvychaynoy-gosudarstvennoy-komissii/ НАРБ 1569-1-17-93], Генеалагічныя базы дадзеных Беларусі</ref> * Мікалай Маніла (1915—?) — беларус з ваколіцаў [[Карэлічы|Карэлічаў]]<ref>[https://pamyat-naroda.ru/heroes/memorial-chelovek_vpp1986759388/ Манило Николай Лукьянович], Генеалагічныя базы дадзеных Беларусі</ref> Маніловічы — літоўскі шляхецкі род<ref>[http://www.nobility.by/families/m/index.shtml Сьпіс шляхецкіх родаў, прозьвішчы якіх пачынаюцца на М], [[Згуртаваньне беларускай шляхты]]</ref>. Манэль (Manel) — прозьвішча, зафіксаванае ў XIX стагодзьдзі ў ваколіцах [[Сувалкі|Сувалкаў]]<ref>Professor Jerzy Wisniewski, [https://web.archive.org/web/20250111095809/http://www.mem.net.pl/stg/family_names.htm List of the XIXth century Suvalki region family names], Suwalki Genealogical Society</ref>. == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} {{Германскія імёны на -іла}} {{Імёны з фармантам ман}} [[Катэгорыя:Мужчынскія імёны]] rhshm2iq5i3e9am7kv3r2gv2xad15ik 0 272097 2685860 2677591 2026-08-21T21:38:11Z ~2026-45913-17 99638 /* Носьбіты */ 2685860 wikitext text/x-wiki {{Імя |імя = Маміла |лацінка = Mamiło |арыгінал = Mamila |вымаўленьне = |мова_паходжаньня = [[Германскія мовы|германскія]] |утварэньне = Mamo + [[суфікс]] з {{nowrap|элемэнтам -л- (-l-)}} |варыянт = |вытворныя = |зьвязаныя = }} '''Маміла''' (''Мамель'', ''Мамуль'') — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча. == Паходжаньне == {{Асноўны артыкул|Імёны ліцьвінаў}} Маміла (Mamila) — імя [[Германскія мовы|германскага]] паходжаньня<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Mamila#v=snippet&q=Mamila&f=false S. 992, 1088].</ref>. Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: ''obadwa zascianki trzymał [[Гінібут|Gybut]] Momulewicz'' (27 ліпеня 1553 году)<ref>Istorijos archyvas. T. 1: XVI amžiaus Lietuvos inventoriai. — Kaunas, 1934. P. 93.</ref>; ''люди нашы Порешцы [[Віленскае ваяводзтва|воеводства Виленского]], псарцы… а Стася Мамелевича'' (1558 год)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|37к}} P. 209.</ref>; ''Fiedor Mamiłowicz'' (1563 год)<ref>Архив Юго-Западной России. Ч. 7, т. 2. — Киев, 1890. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=FAkyAQAAIAAJ&q=Mami%C5%82owicz#v=snippet&q=Mami%C5%82owicz&f=false С. 54].</ref>; ''Stefan Mamulewicz'' (1688 год)<ref>Obst J. Rachunki miasta Wilna // Litwa i Ruś. Z. 7—9, 1913. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=q1tAAQAAMAAJ&q=Mamulewicz#v=snippet&q=Mamulewicz&f=false S. 136].</ref>; ''Wawrzyniec Mamul… Piotr Mamul'' (6 студзеня 1700 году)<ref>Łapiński Ł., Wilczewski W. F. «Komput katolików» parafii żołudzkiej z 1700 roku // Archiwa, Biblioteki i Muzea Kościelne. Nr. 115, 2021. S. 283—284.</ref>; ''Michał Mamiłowicz'' (1815 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=D&w=23lt&rid=8934&search_lastname=Mami%C5%82owicz&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Kozakiszki], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>. == Носьбіты == * Юрась Мамілевіч — жыхар [[Лідзкі павет|Лідзкага павету]] на 1636 год<ref>Анищенко Е. К. Шляхта Лидского повета: Список XVIII ст. — Минск, 2013. С. 278.</ref> * Ян і Стэфан Мамулі — жыхары вёскі [[Талочкі (Вярэнаўскі раён)|Талочкаў]] (Барцянскае староства), якія ўпамінаюцца ў 1765 годзе<ref>[[Леанід Лаўрэш]], [https://pawet.net/genealogy/003/10/%D0%B1%D0%B0%D1%80%D1%86%D1%8F%D0%BD%D1%81%D0%BA%D0%B0%D0%B5_%D1%81%D1%82%D0%B0%D1%80%D0%BE%D1%81%D1%82%D0%B2%D0%B0.html Барцянскае староства], [[Pawet.net]], 5 жніўня 2017 г.</ref> Мамулевіч (Mamulewicz) — прозьвішча, зафіксаванае ў XIX стагодзьдзі ў ваколіцах [[Сувалкі|Сувалкаў]]<ref>Professor Jerzy Wisniewski, [https://web.archive.org/web/20250111095809/http://www.mem.net.pl/stg/family_names.htm List of the XIXth century Suvalki region family names], Suwalki Genealogical Society</ref>. На [[Ашмянскі павет|гістарычнай Ашмяншчыне]] існуе вёска [[Мамулі]]. == Глядзіце таксама == * [[Мамейка]] == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} {{Германскія імёны на -іла}} [[Катэгорыя:Мужчынскія імёны]] cfl0jc96c5weyh0sw8xgtaheg7ovurc 0 272188 2685929 2684753 2026-08-22T10:06:06Z ~2026-45880-22 99642 /* Носьбіты */ 2685929 wikitext text/x-wiki {{Імя |імя = Ратман |лацінка = Ratman |арыгінал = Ratman |вымаўленьне = |мова_паходжаньня = [[Германскія мовы|германскія]] |утварэньне = [[Рад|Rato]] + [[Ман|Mann]] |варыянт = Радман, Радаман, Радзіман, Радэман |вытворныя = |зьвязаныя = }} '''Ратман''', '''Радман''' (''Радзіман'', ''Радаман'', ''Радэман'') — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча. == Паходжаньне == {{Асноўны артыкул|Імёны ліцьвінаў}} Ратман або Радман, пазьней Радэман (Ratman, Radman, Radhman<ref>[https://filemaker.isof.se/fmi/webd Sveriges medeltida personnamn — förnamnsregister Abbe-Øxvidh], Institutet för språk och folkminnen</ref>, Rademann) — імя [[Германскія мовы|германскага]] паходжаньня<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Ratman%2C+Radman#v=snippet&q=Ratman%2C%20Radman&f=false S. 1216].</ref>. [[Двухасноўнае імя|Іменная аснова]] [[Рад|-рад- (-рат-)]] (імёны [[Ліцьвіны|ліцьвінаў]] [[Радзівіл (імя)|Радзівіл]], [[Ратаўт|Раталт]], [[Конрад]]; германскія імёны Ratwilius, Ratolt, Konrad) паходзіць ад [[Гоцкая мова|гоцкага]] *rêþs<ref>Kremer D. Die Germanischen Personennamen in Katalonien // Estudis romànics. Nr. 14, 1972. S. 193.</ref>, германскага rad- 'рада'<ref>{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 18.</ref>, а аснова [[Ман|-ман-]] (імёны ліцьвінаў [[Манігерд|Мангерд]], [[Дзірман|Дзерман]], [[Есьман]]; германскія імёны Mangerðr, Derman, Esmann) — ад гоцкага manna<ref>Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 167.</ref>, германскага man 'чалавек'<ref>{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 23.</ref>. Этымалягічны слоўнік старапольскіх асабовых імёнаў, выдадзены [[Польская акадэмія навук|Польскай акадэміяй навук]], адзначае гістарычнае бытаваньне ў Польшчы германскага імя Ratman<ref>Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 5: Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego. — Kraków, 1997. S. 205.</ref>. У 1623 годзе ў [[Каралявец]]кім унівэрсытэце навучаліся ''Christophorus Rhathmannus, Caukenen-Borussus… Johannes Rhattmannus, Tilsensis Borussus'', у 1628 годзе — ''Johannes Rathmann, Kauckenensis Borussus'', у 1634 годзе — ''Johannes Rathman, Dantiscanus Borussus''<ref>Die matrikel der Universität Königsberg i. Pr. Bd. 1: Die Immatrikulationen von 1544—1656. — Leipzig, 1910. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=-sZYzw8knMEC&q=Rhathman+nus#v=snippet&q=Rhathman%20nus&f=false S. 268, 271, 310, 353].</ref>. У [[Прусія|Прусіі]] бытавалі прозьвішчы Rademann<ref>[https://www.online-ofb.de/namelist.php?nachname=RADEMANN&ofb=abschwangen&modus=&lang=de RADEMANN], Verein für Computergenealogie e.V. (CompGen)</ref>, Radmann<ref>[https://www.online-ofb.de/namelist.php?nachname=RADMANN&ofb=stockheim&modus=&lang=de RADMANN (Ortsfamilienbuch Stockheim)], Verein für Computergenealogie e.V. (CompGen)</ref> і Radtmann (Rathman)<ref>[https://www.online-ofb.de/namelist.php?nachname=RADTMANN&ofb=abschwangen&modus=&lang=de RADTMANN], Verein für Computergenealogie e.V. (CompGen)</ref>, у тым ліку ў ваколіцах [[Клайпеда|Мэмэлю]]<ref>[https://www.online-ofb.de/namelist.php?nachname=RADMANN&ofb=memelland&modus=&lang=de RADMANN (Ortsfamilienbuch Memelland)], Verein für Computergenealogie e.V. (CompGen)</ref>. Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: ''Christophorus Radtman, Catanauensis Litvanus'' (1603 год)<ref>Die matrikel der Universität Königsberg i. Pr. Bd. 1: Die Immatrikulationen von 1544—1656. — Leipzig, 1910. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=-sZYzw8knMEC&q=Radtman+Litvanus#v=snippet&q=Radtman%20Litvanus&f=false S. 163].</ref>; ''Radzimonowicz'' (1671—1681 гады)<ref>Zinkevičius Z. Lietuvių antroponimika: Vilniaus lietuvių asmenvardžiai XVII a. pradžioje. — Vilnius, 1977. P. 187.</ref>; ''Jędrzeja Radmana'' (26 студзеня 1789 году)<ref>Тяжбы литовских крестьян и жителей местечек с управителями имений: сборник документов. Ч. 2. — Вильнюс, 1961. [https://books.google.by/books?id=X_CMGROxcMUC&q=J%C4%99drzeja+Radmana&dq=J%C4%99drzeja+Radmana&hl=ru&newbks=1&newbks_redir=0&sa=X&ved=2ahUKEwiQnP_Z7JSHAxVX87sIHdt6AckQ6AF6BAgHEAI С. 298].</ref>; ''Andrzeja Radmana'' (21 лютага 1789 году)<ref>Тяжбы литовских крестьян и жителей местечек с управителями имений: сборник документов. Ч. 2. — Вильнюс, 1961. С. 301.</ref>; ''Katarzyna Radaman'' (1797 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=S&w=22br&rid=S&search_lastname=Radaman&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Snów], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Józef Radzimanowicz'' (1801 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=22br&rid=B&search_lastname=Radzimanowicz&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Grodno św. Franciszka Ksawerego (Fara)], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Beniamin Rademan'' (1805 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=S&w=23lt&rid=S&search_lastname=Rademan&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Konstantynów], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Jan Radoman'' (1859 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=D&w=22br&rid=D&search_lastname=Radoman&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&searchtable=&rpp1=0&rpp2=50 Świsłocz], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>. == Носьбіты == * Пётар Радаманаў — праваслаўны з [[Дарагабускі павет|Дарагабускага павету]], зьніклы ў [[Першая сусьветная вайна|Першую сусьветную вайну]]<ref>Именной список №643 убитым, раненым и без вести пропавшим нижним чинам. — СПб., 1915. [https://viewer.rsl.ru/rsl01004358798?page=40 С. 10280].</ref> * Антон Радаман (1894—?) — [[беларусы|беларус]] з ваколіцаў [[Нясьвіж]]у, які [[Савецкія рэпрэсіі ў Беларусі|пацярпеў ад уладаў СССР]]<ref>[https://by.openlist.wiki/%D0%A0%D0%B0%D0%B4%D0%B0%D0%BC%D0%B0%D0%BD_%D0%90%D0%BD%D1%82%D0%BE%D0%BD_%D0%90%D0%BD%D1%82%D0%BE%D0%BD%D0%B0%D0%B2%D1%96%D1%87_(1894) Радаман Антон Антонавіч (1894)], Адкрыты спіс ахвяраў палітычных рэпрэсій у СССР</ref> * Міхал Радземонаў (Радземанаў; 1899—?) — беларус з [[Магілёўская вобласьць|Магілёўскай вобласьці]], які трапіў у нямецкі палон у [[Другая сусьветная вайна|Другую сусьветную вайну]]<ref>[https://db.zhnivo.com/by/belarus-genealogical-databases/ Военнопл. kgb.by], Генеалагічныя базы дадзеных Беларусі</ref> * Іван Радаман (1908—?) — беларус з ваколіцаў [[Рудабелка|Рудабелкі]]<ref>[https://partizany.by/partisans/200602/ Радаман Иван Антонович], Генеалагічныя базы дадзеных Беларусі</ref> * [[Андрэй Радаман]] ({{нар.}} 1971) — беларускі гісторык Ратманы — [[Уніяцкая царква ў Рэчы Паспалітай|уніяты]] [[Ганчары (Пружанскі раён)|Ганчарскай]] парафіі<ref>[[Леанід Лаўрэш|Лаўрэш Л.]] Прыходы ў Ганчарах і Дакудаве // Лідскі летапісец. № 4 (92), 2020. С. 61—71.</ref>. На 1904 год існавала вёска Радаманава ў Гжацкім павеце Смаленскай губэрні<ref>Список населенных мест Смоленской губернии. — Смоленск, 1904. С. 140.</ref>. == Глядзіце таксама == * [[Рад]] * [[Ман]] == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} {{Імёны з асновай рад}} {{Імёны з асновай ман}} [[Катэгорыя:Мужчынскія імёны]] hh2e0rdfon4rzo7klunz2ycsvfy3o62 0 272220 2685857 2685609 2026-08-21T21:24:05Z ~2026-45913-17 99638 /* Носьбіты */ 2685857 wikitext text/x-wiki {{Імя |імя = Тума |лацінка = Tuma |арыгінал = Tumo |вымаўленьне = |мова_паходжаньня = [[Германскія мовы|германскія]] |варыянт = Тум, Дома |вытворныя = |зьвязаныя = [[Дамейка]], [[Туміла]], [[Домін]], [[Домаш]], [[Тумар (імя)|Тумар]], [[Даматурт]] }} '''Тума''' (''Тум''), '''Дома''' — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча. == Паходжаньне == {{Асноўны артыкул|Імёны ліцьвінаў}} Тума або Дума (Tumo, Duomo) — імя [[Германскія мовы|германскага]] паходжаньня<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Tumo%2C+Duomo#v=snippet&q=Tumo%2C%20Duomo&f=false S. 416].</ref>. Іменная аснова -дом- (-тум-) паходзіць ад [[Гоцкая мова|гоцкага]] dōms 'вырак, суд; слава'<ref>Kremer D. Die Germanischen Personennamen in Katalonien // Estudis romànics. Nr. 14, 1972. S. 95.</ref>. Сярод [[Ліцьвіны|ліцьвінаў]] бытавалі імёны [[Дамейка|Дамейка (Дамека)]], [[Туміла|Туміла (Таміла, Туміль, Тумель, Думель)]], [[Домін]], [[Домаш|Домаш (Доміш)]], [[Тумар (імя)|Тумар (Домар)]], [[Даматурт]]. Адзначаліся германскія імёны Domke (Dommick), Tuomila (Tumila, Dummel), Domin, Domisch, Thumer (Domarius), Domedrudis. Этымалягічны слоўнік старапольскіх асабовых імёнаў, выдадзены [[Польская акадэмія навук|Польскай акадэміяй навук]], адзначае гістарычнае бытаваньне ў Польшчы германскага імя Damald (Domald)<ref>Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 5: Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego. — Kraków, 1997. S. 35.</ref>. У [[Прусія|Прусіі]] бытавала імя ''Dome'' (1342 год)<ref>Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=RdZD6OjYXgoC&q=Dome#v=snippet&q=Dome&f=false S. 26].</ref>. Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: ''Tum [[Мінейка (імя)|Minikowicz]], syn jego Wojciech'' (30 сьнежня 1598 году)<ref>Istorijos archyvas. T. 1: XVI amžiaus Lietuvos inventoriai. — Kaunas, 1934. P. 505.</ref>; ''Piothr Mikołaiewicz ławnik z synmi dwiema Macieiem a Tumem'' (28 жніўня 1598 году)<ref>Istorijos archyvas. T. 1: XVI amžiaus Lietuvos inventoriai. — Kaunas, 1934. P. 502.</ref>; ''Jan Tumowicz'' (1621 год)<ref>{{Літаратура/Рэестры попісу паспалітага рушэньня шляхты ВКЛ з 1621 году (2015)|к}} S. 112.</ref>; ''Marianna Tuma'' (1801 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=22br&rid=B&search_lastname=Tuma&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Lipniszki], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Brygida Domowicz'' (1817 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=S&w=22br&rid=S&search_lastname=Domowicz&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Zdzięcioł], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>{{Заўвага|Таксама: * Туман (адзначалася германскае імя Thumann<ref name="Eule-1900-26"/>): ''Konstancja Tumanowicz'' (1798 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=22br&rid=B&search_lastname=Tumanowicz&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Oszmiana], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; * Дамуць (адзначалася германскае імя Thumotus<ref>[https://filemaker.isof.se/fmi/webd Sveriges medeltida personnamn — förnamnsregister Abbe-Øxvidh], Institutet för språk och folkminnen</ref>): на [[Ашмянскі павет|гістарычнай Ашмяншчыне]] існуе вёска [[Дамуці]]; * Дамавід: ''земль пустовъских у [[Эйшышкі|Еишискомъ]] повете… а Янишки Домовидовича'' (13 лютага 1511 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|8к}} P. 434.</ref>; * Дамад, Дамат: ''Степан Домадович'' (1528 год)<ref>Памятники истории Восточной Европы: Источники XV—XVII вв. Т. 6. Радзивилловские акты из собрания Российской национальной библиотеки: Первая половина XVI в. — Москва — Варшава, 2002. С. 44.</ref>, ''wieś Dowjacie… Michał Domatowicz'' (1782—1784 гады)<ref>Pabaisko dekanato vizitacija 1782—1784 m.: atlikta Vilniaus vyskupo Ignoto Jokūbo Masalskio parėdymu. — Vilnius, 2010. P. 228.</ref>; * Думгір (адзначалася германскае імя Domger<ref name="Eule-1900-26">Eule R. Germanische und fremde Personennamen als heutige deutsche Familiennamen // Festschrift zu dem fünfzigjährigen jubiläum des Friedrichs-realgymnasiums in Berlin. — Berlin, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=TTFOAAAAYAAJ&q=Domger#v=snippet&q=Domger&f=false S. 26].</ref>): Мікалай Андрэевіч Думгір — расенскі зямянін, які ўпамінаецца ў 1599 годзе<ref>Опись документов Виленского центрального архива древних актовых книг. Вып. 5. ― Вильна, 1907. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=FshZAAAAcAAJ&q=%D0%94%D1%83%D0%BC%D0%B3%D0%B8%D1%80%D0%B0#v=snippet&q=%D0%94%D1%83%D0%BC%D0%B3%D0%B8%D1%80%D0%B0&f=false С. 214].</ref>}}. == Носьбіты == * Ян Тумовіч — баярын [[Жамойцкае староства|Жамойцкага княства]], які ўпамінаецца ў 1621 годзе * Лукаш Дамовіч (Домавіч) — жыхар [[Лідзкі павет|Лідзкага павету]] на 1551 год<ref>Анищенко Е. К. Шляхта Лидского повета: Список XVIII ст. — Минск, 2013. С. 264.</ref> * Грышка Тумовіч — жыхар мястэчка [[Нача (Менская вобласьць)|Начы]] (каля [[Чашнікі|Чашнікаў]]), які ўпамінаецца ў 1632<ref>Яўген Анішчанка, [https://web.archive.org/web/20230804212612/http://www.arhisan.com/istochniki/opisaniya/1258-chashniki-inventar-1632-g Чашники инвентарь 1632 г.], Архіў гісторыка Анішчанкі, 8 сьнежня 2018 г.</ref> і 1633<ref>Яўген Анішчанка, [http://www.arhisan.com/istochniki/opisaniya/565-chashniki-1633-g-inventar-v-polotskom-voevodstve Чашники 1633 г. инвентарь в Полоцком воеводстве]{{Недаступная спасылка|date=June 2024 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}, Архіў гісторыка Анішчанкі, 25 лютага 2016 г.</ref> гадох * Стэфан Тума — жыхар мястэчка [[Ліпнішкі|Ліпнішак]], які ўпамінаецца ў 1773 годзе<ref>Гецевич, А. К. Инвентарь местечка Липнишки 1773 года // Новая наука: гипотезы, взгляды и факты. Сборник научных трудов. Под общей редакцией С. В. Кузьмина. — Казань, 2017. С. 18.</ref> * Ігнаці Дамовіч — жыхар [[Вільня|Вільні]] на 1906 год<ref>Список лиц, пользующихся правом участия в выборах в Государственную Думу по 2-му избирательному участку г. Вильны. — Вильна, 1906. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=5GsNAAAAIAAJ&q=%D0%94%D0%BE%D0%BC%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%8A#v=onepage&q=%D0%94%D0%BE%D0%BC%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%8A&f=false С. 27].</ref> * Іван Тум (1922—?) — [[беларусы|беларус]] з ваколіцаў [[Дрыса|Дрысы]]<ref>[https://partizany.by/partisans/84859/ Тум Иван Иванович], Генеалагічныя базы дадзеных Беларусі</ref> * Фёдар Тум (1923—?) — беларус з ваколіцаў Дрысы<ref>[https://partizany.by/partisans/109689/ Тум Федор Федорович], Генеалагічныя базы дадзеных Беларусі</ref> Тумы — прыгонныя зь вёскі [[Агароднікі|Агароднікаў]] ([[Ашмянскі павет]]), якія ўпамінаюцца ў XIX стагодзьдзі<ref>Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2016. S. 329.</ref>. == Заўвагі == {{Заўвагі}} == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} {{Германскія імёны-асновы}} {{Імёны з асновай дом}} [[Катэгорыя:Мужчынскія імёны]] 40whexjcuxtp3a8re3a3b43mju08m14 10 272280 2685854 2668832 2026-08-21T21:14:57Z Dymitr 10914 абнаўленьне зьвестак 2685854 wikitext text/x-wiki <noinclude>'''Табліца абнаўляецца аўтаматычна, каб выправіць памылкі, калі ласка, зьвярніцеся да {{У|Dymitr}}.'''</noinclude> <onlyinclude>{{#invoke:Спартовая табліца|main|стыль=ВНП |крыніца = [https://ligue1.com/en/competitions/ligue1mcdonalds?tab=standings Ліга 1] <!--Пачатак аўтаматызацыі.--> |абнаўленьне = 21 жніўня 2026 году</small><!--Месцы камандаў.--> |парадак_камандаў=PSG, LEN, LIL, OL, OM, REN, ASM, STR, TFC, LOR, PFC, BRE, ANG, LEH, AUX, NIC, TRO, LMA <!--Вынікі камандаў.--> |перамогі_PSG=0 | нічыі_PSG=0 |паразы_PSG=0 |мз_PSG=0 |мп_PSG=0 |перамогі_LEN=0 | нічыі_LEN=0 |паразы_LEN=0 |мз_LEN=0 |мп_LEN=0 |перамогі_LIL=0 | нічыі_LIL=0 |паразы_LIL=0 |мз_LIL=0 |мп_LIL=0 |перамогі_OL=0 | нічыі_OL=0 |паразы_OL=0 |мз_OL=0 |мп_OL=0 |перамогі_OM=0 | нічыі_OM=0 |паразы_OM=0 |мз_OM=0 |мп_OM=0 |перамогі_REN=0 | нічыі_REN=0 |паразы_REN=0 |мз_REN=0 |мп_REN=0 |перамогі_ASM=0 | нічыі_ASM=0 |паразы_ASM=0 |мз_ASM=0 |мп_ASM=0 |перамогі_STR=0 | нічыі_STR=0 |паразы_STR=0 |мз_STR=0 |мп_STR=0 |перамогі_TFC=0 | нічыі_TFC=0 |паразы_TFC=0 |мз_TFC=0 |мп_TFC=0 |перамогі_LOR=0 | нічыі_LOR=0 |паразы_LOR=0 |мз_LOR=0 |мп_LOR=0 |перамогі_PFC=0 | нічыі_PFC=0 |паразы_PFC=0 |мз_PFC=0 |мп_PFC=0 |перамогі_BRE=0 | нічыі_BRE=0 |паразы_BRE=0 |мз_BRE=0 |мп_BRE=0 |перамогі_ANG=0 | нічыі_ANG=0 |паразы_ANG=0 |мз_ANG=0 |мп_ANG=0 |перамогі_LEH=0 | нічыі_LEH=0 |паразы_LEH=0 |мз_LEH=0 |мп_LEH=0 |перамогі_AUX=0 | нічыі_AUX=0 |паразы_AUX=0 |мз_AUX=0 |мп_AUX=0 |перамогі_NIC=0 | нічыі_NIC=0 |паразы_NIC=0 |мз_NIC=0 |мп_NIC=0 |перамогі_TRO=0 | нічыі_TRO=0 |паразы_TRO=0 |мз_TRO=0 |мп_TRO=0 |перамогі_LMA=0 | нічыі_LMA=0 |паразы_LMA=0 |мз_LMA=0 |мп_LMA=0 <!--Канец аўтаматызацыі.--> <!--Вызначэньне камандаў (спасылкі ў табліцы)--> |назва_ANG = [[Анжэ (футбольны клюб)|Анжэ]] |назва_AUX = [[Асэр (футбольны клюб)|Асэр]] |назва_BRE = [[Брэст (футбольны клюб)|Брэст]] |назва_LEH = [[Гаўр (футбольны клюб)|Гаўр]] |назва_LMA = [[Лё-Ман (футбольны клюб)|Лё-Ман]] |назва_LEN = [[Лянс (футбольны клюб)|Лянс]] |назва_LIL = [[Ліль (футбольны клюб)|Ліль]] |назва_LOR = [[Ляр’ен (футбольны клюб)|Ляр’ен]] |назва_OL = [[Алімпік Ліён]] |назва_OM = [[Алімпік Марсэль]] |назва_ASM = [[Манака (футбольны клюб)|Манака]] |назва_NIC = [[Ніцца (футбольны клюб)|Ніцца]] |назва_PFC = [[Парыж (футбольны клюб)|Парыж]] |назва_PSG = [[Пары Сэн-Жэрмэн Парыж|Пары Сэн-Жэрмэн]] |назва_REN = [[Рэн (футбольны клюб)|Рэн]] |назва_STR = [[Страсбург (футбольны клюб)|Страсбург]] |назва_TFC = [[Тулюза (футбольны клюб)|Тулюза]] |назва_TRO = [[Труа (футбольны клюб)|Труа]] <!--Кваліфікацыі камандаў.--> |вынік1=CLLS|вынік2=CLLS|вынік3=CLLS|вынік4=CL3Q |вынік5=ELLS|вынік6=ECLPO |вынік16=RPO |вынік17=REL |вынік18=REL <!--Налады і правілы табліцы--> |ліміт_паказу=5 |правілы_клясыфікацыі=1) Пункты; 2) Розьніца мячоў; 3) Пункты ў гульнях паміж сабою; 4) Розьніца мячоў у гульнях паміж сабою; 5) Забітыя мячы ў гульнях паміж сабою; 6) Гасьцявыя забітыя мячы ў гульнях паміж сабою; 7) Забітыя мячы; 8) Гасьцявыя забітыя мячы; 9) Пункты сумленнай гульні. <!--Вызначэньне слупка кваліфікацыі і паніжэньня--> |загаловак_слупка_вынікаў=QR |колер_CLLS=green1|тэкст_CLLS=[[Ліга чэмпіёнаў УЭФА 2027—2028 гадоў#Лігавы этап|Лігавы этап Лігі чэмпіёнаў]] |колер_CL3Q=green2|тэкст_CL3Q=[[Ліга чэмпіёнаў УЭФА 2027—2028 гадоў#Трэці кваліфікацыйны раўнд|Трэці кваліфікацыйны раўнд Лігі чэмпіёнаў]] |колер_ELLS=blue1 |тэкст_ELLS=[[Ліга Эўропы УЭФА 2027—2028 гадоў#Лігавы этап|Лігавы этап Лігі Эўропы]] |колер_ECLPO=yellow1 |тэкст_ECLPO=[[Ліга канфэрэнцыяў УЭФА 2027—2028 гадоў#Кваліфікацыйны раўнд плэй-оф|Раўнд плэй-оф Лігі канфэрэнцыяў]] |колер_RPO=red2 |тэкст_RPO=Пераходныя матчы |колер_REL=red1 |тэкст_REL=Паніжэньне ў Лігу 2 }}</onlyinclude> j5b0p3h6vk07ev8q4bz2u3lr6gpnqz2 2685889 2685854 2026-08-22T06:30:08Z DymitrBot 56484 абнаўленьне зьвестак 2685889 wikitext text/x-wiki <noinclude>'''Табліца абнаўляецца аўтаматычна, каб выправіць памылкі, калі ласка, зьвярніцеся да {{У|Dymitr}}.'''</noinclude> <onlyinclude>{{#invoke:Спартовая табліца|main|стыль=ВНП |крыніца = [https://ligue1.com/en/competitions/ligue1mcdonalds?tab=standings Ліга 1] <!--Пачатак аўтаматызацыі.--> |абнаўленьне = 22 жніўня 2026 году</small><!--Месцы камандаў.--> |парадак_камандаў=OM, PSG, LEN, LIL, OL, REN, ASM, TFC, LOR, PFC, BRE, ANG, LEH, AUX, NIC, TRO, LMA, STR <!--Вынікі камандаў.--> |перамогі_OM=1 | нічыі_OM=0 |паразы_OM=0 |мз_OM=4 |мп_OM=0 |перамогі_PSG=0 | нічыі_PSG=0 |паразы_PSG=0 |мз_PSG=0 |мп_PSG=0 |перамогі_LEN=0 | нічыі_LEN=0 |паразы_LEN=0 |мз_LEN=0 |мп_LEN=0 |перамогі_LIL=0 | нічыі_LIL=0 |паразы_LIL=0 |мз_LIL=0 |мп_LIL=0 |перамогі_OL=0 | нічыі_OL=0 |паразы_OL=0 |мз_OL=0 |мп_OL=0 |перамогі_REN=0 | нічыі_REN=0 |паразы_REN=0 |мз_REN=0 |мп_REN=0 |перамогі_ASM=0 | нічыі_ASM=0 |паразы_ASM=0 |мз_ASM=0 |мп_ASM=0 |перамогі_TFC=0 | нічыі_TFC=0 |паразы_TFC=0 |мз_TFC=0 |мп_TFC=0 |перамогі_LOR=0 | нічыі_LOR=0 |паразы_LOR=0 |мз_LOR=0 |мп_LOR=0 |перамогі_PFC=0 | нічыі_PFC=0 |паразы_PFC=0 |мз_PFC=0 |мп_PFC=0 |перамогі_BRE=0 | нічыі_BRE=0 |паразы_BRE=0 |мз_BRE=0 |мп_BRE=0 |перамогі_ANG=0 | нічыі_ANG=0 |паразы_ANG=0 |мз_ANG=0 |мп_ANG=0 |перамогі_LEH=0 | нічыі_LEH=0 |паразы_LEH=0 |мз_LEH=0 |мп_LEH=0 |перамогі_AUX=0 | нічыі_AUX=0 |паразы_AUX=0 |мз_AUX=0 |мп_AUX=0 |перамогі_NIC=0 | нічыі_NIC=0 |паразы_NIC=0 |мз_NIC=0 |мп_NIC=0 |перамогі_TRO=0 | нічыі_TRO=0 |паразы_TRO=0 |мз_TRO=0 |мп_TRO=0 |перамогі_LMA=0 | нічыі_LMA=0 |паразы_LMA=0 |мз_LMA=0 |мп_LMA=0 |перамогі_STR=0 | нічыі_STR=0 |паразы_STR=1 |мз_STR=0 |мп_STR=4 <!--Канец аўтаматызацыі.--> <!--Вызначэньне камандаў (спасылкі ў табліцы)--> |назва_ANG = [[Анжэ (футбольны клюб)|Анжэ]] |назва_AUX = [[Асэр (футбольны клюб)|Асэр]] |назва_BRE = [[Брэст (футбольны клюб)|Брэст]] |назва_LEH = [[Гаўр (футбольны клюб)|Гаўр]] |назва_LMA = [[Лё-Ман (футбольны клюб)|Лё-Ман]] |назва_LEN = [[Лянс (футбольны клюб)|Лянс]] |назва_LIL = [[Ліль (футбольны клюб)|Ліль]] |назва_LOR = [[Ляр’ен (футбольны клюб)|Ляр’ен]] |назва_OL = [[Алімпік Ліён]] |назва_OM = [[Алімпік Марсэль]] |назва_ASM = [[Манака (футбольны клюб)|Манака]] |назва_NIC = [[Ніцца (футбольны клюб)|Ніцца]] |назва_PFC = [[Парыж (футбольны клюб)|Парыж]] |назва_PSG = [[Пары Сэн-Жэрмэн Парыж|Пары Сэн-Жэрмэн]] |назва_REN = [[Рэн (футбольны клюб)|Рэн]] |назва_STR = [[Страсбург (футбольны клюб)|Страсбург]] |назва_TFC = [[Тулюза (футбольны клюб)|Тулюза]] |назва_TRO = [[Труа (футбольны клюб)|Труа]] <!--Кваліфікацыі камандаў.--> |вынік1=CLLS|вынік2=CLLS|вынік3=CLLS|вынік4=CL3Q |вынік5=ELLS|вынік6=ECLPO |вынік16=RPO |вынік17=REL |вынік18=REL <!--Налады і правілы табліцы--> |ліміт_паказу=5 |правілы_клясыфікацыі=1) Пункты; 2) Розьніца мячоў; 3) Пункты ў гульнях паміж сабою; 4) Розьніца мячоў у гульнях паміж сабою; 5) Забітыя мячы ў гульнях паміж сабою; 6) Гасьцявыя забітыя мячы ў гульнях паміж сабою; 7) Забітыя мячы; 8) Гасьцявыя забітыя мячы; 9) Пункты сумленнай гульні. <!--Вызначэньне слупка кваліфікацыі і паніжэньня--> |загаловак_слупка_вынікаў=QR |колер_CLLS=green1|тэкст_CLLS=[[Ліга чэмпіёнаў УЭФА 2027—2028 гадоў#Лігавы этап|Лігавы этап Лігі чэмпіёнаў]] |колер_CL3Q=green2|тэкст_CL3Q=[[Ліга чэмпіёнаў УЭФА 2027—2028 гадоў#Трэці кваліфікацыйны раўнд|Трэці кваліфікацыйны раўнд Лігі чэмпіёнаў]] |колер_ELLS=blue1 |тэкст_ELLS=[[Ліга Эўропы УЭФА 2027—2028 гадоў#Лігавы этап|Лігавы этап Лігі Эўропы]] |колер_ECLPO=yellow1 |тэкст_ECLPO=[[Ліга канфэрэнцыяў УЭФА 2027—2028 гадоў#Кваліфікацыйны раўнд плэй-оф|Раўнд плэй-оф Лігі канфэрэнцыяў]] |колер_RPO=red2 |тэкст_RPO=Пераходныя матчы |колер_REL=red1 |тэкст_REL=Паніжэньне ў Лігу 2 }}</onlyinclude> n56zcyv5dfek6f1opp0wknwx32g7yzq 10 272281 2685890 2685762 2026-08-22T06:30:09Z DymitrBot 56484 абнаўленьне зьвестак 2685890 wikitext text/x-wiki <noinclude>'''Табліца абнаўляецца аўтаматычна, каб выправіць памылкі, калі ласка, зьвярніцеся да {{У|Dymitr}}.'''</noinclude> <onlyinclude>{{#invoke:Спартовая табліца|main|стыль=ВНП |крыніца = [https://www.laliga.com/en-GB/laliga-easports/standing Ля Ліга] <!--Пачатак аўтаматызацыі.--> |абнаўленьне = 22 жніўня 2026 году</small><!--Месцы камандаў.--> |парадак_камандаў=ALA, ESP, ATM, SEV, BET, RAC, VIL, DEP, ELC, RAY, ATH, BAR, RMA, VAL, OSA, CEL, RSO, MAL, LEV, GET <!--Вынікі камандаў.--> |перамогі_ALA=1 | нічыі_ALA=1 |паразы_ALA=0 |мз_ALA=4 |мп_ALA=1 |перамогі_ESP=1 | нічыі_ESP=0 |паразы_ESP=0 |мз_ESP=3 |мп_ESP=0 |перамогі_ATM=1 | нічыі_ATM=0 |паразы_ATM=0 |мз_ATM=2 |мп_ATM=0 |перамогі_SEV=1 | нічыі_SEV=0 |паразы_SEV=0 |мз_SEV=2 |мп_SEV=1 |перамогі_BET=1 | нічыі_BET=0 |паразы_BET=0 |мз_BET=1 |мп_BET=0 |перамогі_RAC=0 | нічыі_RAC=1 |паразы_RAC=0 |мз_RAC=2 |мп_RAC=2 |перамогі_VIL=0 | нічыі_VIL=1 |паразы_VIL=0 |мз_VIL=2 |мп_VIL=2 |перамогі_DEP=0 | нічыі_DEP=1 |паразы_DEP=0 |мз_DEP=1 |мп_DEP=1 |перамогі_ELC=0 | нічыі_ELC=1 |паразы_ELC=0 |мз_ELC=1 |мп_ELC=1 |перамогі_RAY=0 | нічыі_RAY=1 |паразы_RAY=1 |мз_RAY=2 |мп_RAY=3 |перамогі_ATH=0 | нічыі_ATH=0 |паразы_ATH=0 |мз_ATH=0 |мп_ATH=0 |перамогі_BAR=0 | нічыі_BAR=0 |паразы_BAR=0 |мз_BAR=0 |мп_BAR=0 |перамогі_RMA=0 | нічыі_RMA=0 |паразы_RMA=0 |мз_RMA=0 |мп_RMA=0 |перамогі_VAL=0 | нічыі_VAL=0 |паразы_VAL=0 |мз_VAL=0 |мп_VAL=0 |перамогі_OSA=0 | нічыі_OSA=0 |паразы_OSA=0 |мз_OSA=0 |мп_OSA=0 |перамогі_CEL=0 | нічыі_CEL=0 |паразы_CEL=0 |мз_CEL=0 |мп_CEL=0 |перамогі_RSO=0 | нічыі_RSO=0 |паразы_RSO=1 |мз_RSO=0 |мп_RSO=1 |перамогі_MAL=0 | нічыі_MAL=0 |паразы_MAL=1 |мз_MAL=0 |мп_MAL=2 |перамогі_LEV=0 | нічыі_LEV=0 |паразы_LEV=1 |мз_LEV=0 |мп_LEV=3 |перамогі_GET=0 | нічыі_GET=0 |паразы_GET=1 |мз_GET=0 |мп_GET=3 <!--Канец аўтаматызацыі.--> <!--Вызначэньне камандаў (спасылкі ў табліцы)--> |назва_ALA=[[Дэпартыва Алявэс Віторыя|Алявэс]] |назва_ATH=[[Атлетык Більбао]] |назва_ATM=[[Атлетыка Мадрыд]] |назва_BAR=[[Барсэлёна (футбольны клюб)|Барсэлёна]] |назва_BET=[[Рэал Бэтыс Сэвільля|Бэтыс]] |назва_CEL=[[Сэльта Віга|Сэльта]] |назва_DEP=[[Дэпартыва Ля-Каруньня]] |назва_ELC=[[Эльчэ (футбольны клюб)|Эльчэ]] |назва_ESP=[[Эспанёл Барсэлёна|Эспанёл]] |назва_GET=[[Хэтафэ (футбольны клюб)|Хэтафэ]] |назва_LEV=[[Левантэ Валенсія|Левантэ]] |назва_MAL=[[Маляга (футбольны клюб)|Маляга]] |назва_OSA=[[Асасуна Памплёна|Асасуна]] |назва_RAC=[[Расінг Сантандэр]] |назва_RAY=[[Раё Вальекана Мадрыд|Раё Вальекана]] |назва_RMA=[[Рэал Мадрыд]] |назва_RSO=[[Рэал Сасьедад Сан-Сэбастыян|Рэал Сасьедад]] |назва_SEV=[[Сэвільля (футбольны клюб)|Сэвільля]] |назва_VAL=[[Валенсія (футбольны клюб)|Валенсія]] |назва_VIL=[[Вільярэал (футбольны клюб)|Вільярэал]] <!--Кваліфікацыі камандаў.--> |вынік1=CLLS |вынік2=CLLS |вынік3=CLLS |вынік4=CLLS |вынік5=ELLS |вынік6=ECLPO |вынік18=REL |вынік19=REL |вынік20=REL <!--Налады і правілы табліцы--> |ліміт_паказу=5 |правілы_клясыфікацыі=1) Пункты; 2) Пункты ў гульнях паміж сабою; 3) Розьніца мячоў у гульнях паміж сабою; 4) Розьніца мячоў; 5) Забітыя мячы; 6) Пункты сумленнай гульні. <!--Вызначэньне слупка кваліфікацыі і паніжэньня--> |загаловак_слупка_вынікаў=QR |колер_CLLS=green1|тэкст_CLLS=[[Ліга чэмпіёнаў УЭФА 2027—2028 гадоў#Лігавы этап|Лігавы этап Лігі чэмпіёнаў]] |колер_ELLS=blue1 |тэкст_ELLS=[[Ліга Эўропы УЭФА 2027—2028 гадоў#Лігавы этап|Лігавы этап Лігі Эўропы]] |колер_ECLPO=yellow1 |тэкст_ECLPO=[[Ліга канфэрэнцыяў УЭФА 2027—2028 гадоў#Кваліфікацыйны раўнд плэй-оф|Раўнд плэй-оф Лігі канфэрэнцыяў]] |колер_REL=red1 |тэкст_REL=Паніжэньне ў Сэгунду }}</onlyinclude> e910r0iww6srxrcidm8b8cf6qdohu24 10 272285 2685855 2668839 2026-08-21T21:15:01Z Dymitr 10914 абнаўленьне зьвестак 2685855 wikitext text/x-wiki <noinclude>'''Табліца абнаўляецца аўтаматычна, каб выправіць памылкі, калі ласка, зьвярніцеся да {{У|Dymitr}}.'''</noinclude> {{#invoke:Спартовыя вынікі|main |крыніца = [https://ligue1.com/en/competitions/ligue1mcdonalds?tab=results Ліга 1] |стыль_матчаў = футбол |парадак_камандаў= OL,OM,ANG,AUX,BRE,HAC,LMA,LIL,LEN,LOR,ASM,NIC,PSG,PFC,REN,STR,TRO,TFC |скарачэньне_ANG = [[Анжэ (футбольны клюб)|Анж]] |скарачэньне_AUX = [[Асэр (футбольны клюб)|Асэ]] |скарачэньне_BRE = [[Брэст (футбольны клюб)|Брэ]] |скарачэньне_HAC = [[Гаўр (футбольны клюб)|Гаў]] |скарачэньне_LMA = [[Лё-Ман (футбольны клюб)|ЛёМ]] |скарачэньне_LEN = [[Лянс (футбольны клюб)|Лян]] |скарачэньне_LIL = [[Ліль (футбольны клюб)|Ліл]] |скарачэньне_LOR = [[Ляр’ен (футбольны клюб)|Ляр]] |скарачэньне_OL = [[Алімпік Ліён|АЛі]] |скарачэньне_OM = [[Алімпік Марсэль|АМа]] |скарачэньне_ASM = [[Манака (футбольны клюб)|Мнк]] |скарачэньне_NIC = [[Ніцца (футбольны клюб)|Ніц]] |скарачэньне_PFC = [[Парыж (футбольны клюб)|Прж]] |скарачэньне_PSG = [[Пары Сэн-Жэрмэн Парыж|ПCЖ]] |скарачэньне_REN = [[Рэн (футбольны клюб)|Рэн]] |скарачэньне_STR = [[Страсбург (футбольны клюб)|Стр]] |скарачэньне_TFC = [[Тулюза (футбольны клюб)|Тул]] |скарачэньне_TRO = [[Труа (футбольны клюб)|Тру]] |назва_ANG = [[Анжэ (футбольны клюб)|Анжэ]] |назва_AUX = [[Асэр (футбольны клюб)|Асэр]] |назва_BRE = [[Брэст (футбольны клюб)|Брэст]] |назва_HAC = [[Гаўр (футбольны клюб)|Гаўр]] |назва_LMA = [[Лё-Ман (футбольны клюб)|Лё-Ман]] |назва_LEN = [[Лянс (футбольны клюб)|Лянс]] |назва_LIL = [[Ліль (футбольны клюб)|Ліль]] |назва_LOR = [[Ляр’ен (футбольны клюб)|Ляр’ен]] |назва_OL = [[Алімпік Ліён]] |назва_OM = [[Алімпік Марсэль]] |назва_ASM = [[Манака (футбольны клюб)|Манака]] |назва_NIC = [[Ніцца (футбольны клюб)|Ніцца]] |назва_PFC = [[Парыж (футбольны клюб)|Парыж]] |назва_PSG = [[Пары Сэн-Жэрмэн Парыж|Пары Сэн-Жэрмэн]] |назва_REN = [[Рэн (футбольны клюб)|Рэн]] |назва_STR = [[Страсбург (футбольны клюб)|Страсбург]] |назва_TFC = [[Тулюза (футбольны клюб)|Тулюза]] |назва_TRO = [[Труа (футбольны клюб)|Труа]] <!--Пачатак аўтаматызацыі.--> |абнаўленьне = 21 жніўня 2026 |матч_ANG_ASM= |матч_ANG_AUX= |матч_ANG_BRE= |матч_ANG_LEH= |матч_ANG_LEN= |матч_ANG_LIL= |матч_ANG_LMA= |матч_ANG_LOR= |матч_ANG_NIC= |матч_ANG_OL= |матч_ANG_OM= |матч_ANG_PFC= |матч_ANG_PSG= |матч_ANG_REN= |матч_ANG_STR= |матч_ANG_TFC= |матч_ANG_TRO= |матч_ASM_ANG= |матч_ASM_AUX= |матч_ASM_BRE= |матч_ASM_LEH= |матч_ASM_LEN= |матч_ASM_LIL= |матч_ASM_LMA= |матч_ASM_LOR= |матч_ASM_NIC= |матч_ASM_OL= |матч_ASM_OM= |матч_ASM_PFC= |матч_ASM_PSG= |матч_ASM_REN= |матч_ASM_STR= |матч_ASM_TFC= |матч_ASM_TRO= |матч_AUX_ANG= |матч_AUX_ASM= |матч_AUX_BRE= |матч_AUX_LEH= |матч_AUX_LEN= |матч_AUX_LIL= |матч_AUX_LMA= |матч_AUX_LOR= |матч_AUX_NIC= |матч_AUX_OL= |матч_AUX_OM= |матч_AUX_PFC= |матч_AUX_PSG= |матч_AUX_REN= |матч_AUX_STR= |матч_AUX_TFC= |матч_AUX_TRO= |матч_BRE_ANG= |матч_BRE_ASM= |матч_BRE_AUX= |матч_BRE_LEH= |матч_BRE_LEN= |матч_BRE_LIL= |матч_BRE_LMA= |матч_BRE_LOR= |матч_BRE_NIC= |матч_BRE_OL= |матч_BRE_OM= |матч_BRE_PFC= |матч_BRE_PSG= |матч_BRE_REN= |матч_BRE_STR= |матч_BRE_TFC= |матч_BRE_TRO= |матч_LEH_ANG= |матч_LEH_ASM= |матч_LEH_AUX= |матч_LEH_BRE= |матч_LEH_LEN= |матч_LEH_LIL= |матч_LEH_LMA= |матч_LEH_LOR= |матч_LEH_NIC= |матч_LEH_OL= |матч_LEH_OM= |матч_LEH_PFC= |матч_LEH_PSG= |матч_LEH_REN= |матч_LEH_STR= |матч_LEH_TFC= |матч_LEH_TRO= |матч_LEN_ANG= |матч_LEN_ASM= |матч_LEN_AUX= |матч_LEN_BRE= |матч_LEN_LEH= |матч_LEN_LIL= |матч_LEN_LMA= |матч_LEN_LOR= |матч_LEN_NIC= |матч_LEN_OL= |матч_LEN_OM= |матч_LEN_PFC= |матч_LEN_PSG= |матч_LEN_REN= |матч_LEN_STR= |матч_LEN_TFC= |матч_LEN_TRO= |матч_LIL_ANG= |матч_LIL_ASM= |матч_LIL_AUX= |матч_LIL_BRE= |матч_LIL_LEH= |матч_LIL_LEN= |матч_LIL_LMA= |матч_LIL_LOR= |матч_LIL_NIC= |матч_LIL_OL= |матч_LIL_OM= |матч_LIL_PFC= |матч_LIL_PSG= |матч_LIL_REN= |матч_LIL_STR= |матч_LIL_TFC= |матч_LIL_TRO= |матч_LMA_ANG= |матч_LMA_ASM= |матч_LMA_AUX= |матч_LMA_BRE= |матч_LMA_LEH= |матч_LMA_LEN= |матч_LMA_LIL= |матч_LMA_LOR= |матч_LMA_NIC= |матч_LMA_OL= |матч_LMA_OM= |матч_LMA_PFC= |матч_LMA_PSG= |матч_LMA_REN= |матч_LMA_STR= |матч_LMA_TFC= |матч_LMA_TRO= |матч_LOR_ANG= |матч_LOR_ASM= |матч_LOR_AUX= |матч_LOR_BRE= |матч_LOR_LEH= |матч_LOR_LEN= |матч_LOR_LIL= |матч_LOR_LMA= |матч_LOR_NIC= |матч_LOR_OL= |матч_LOR_OM= |матч_LOR_PFC= |матч_LOR_PSG= |матч_LOR_REN= |матч_LOR_STR= |матч_LOR_TFC= |матч_LOR_TRO= |матч_NIC_ANG= |матч_NIC_ASM= |матч_NIC_AUX= |матч_NIC_BRE= |матч_NIC_LEH= |матч_NIC_LEN= |матч_NIC_LIL= |матч_NIC_LMA= |матч_NIC_LOR= |матч_NIC_OL= |матч_NIC_OM= |матч_NIC_PFC= |матч_NIC_PSG= |матч_NIC_REN= |матч_NIC_STR= |матч_NIC_TFC= |матч_NIC_TRO= |матч_OL_ANG= |матч_OL_ASM= |матч_OL_AUX= |матч_OL_BRE= |матч_OL_LEH= |матч_OL_LEN= |матч_OL_LIL= |матч_OL_LMA= |матч_OL_LOR= |матч_OL_NIC= |матч_OL_OM= |матч_OL_PFC= |матч_OL_PSG= |матч_OL_REN= |матч_OL_STR= |матч_OL_TFC= |матч_OL_TRO= |матч_OM_ANG= |матч_OM_ASM= |матч_OM_AUX= |матч_OM_BRE= |матч_OM_LEH= |матч_OM_LEN= |матч_OM_LIL= |матч_OM_LMA= |матч_OM_LOR= |матч_OM_NIC= |матч_OM_OL= |матч_OM_PFC= |матч_OM_PSG= |матч_OM_REN= |матч_OM_STR=4:0 |матч_OM_TFC= |матч_OM_TRO= |матч_PFC_ANG= |матч_PFC_ASM= |матч_PFC_AUX= |матч_PFC_BRE= |матч_PFC_LEH= |матч_PFC_LEN= |матч_PFC_LIL= |матч_PFC_LMA= |матч_PFC_LOR= |матч_PFC_NIC= |матч_PFC_OL= |матч_PFC_OM= |матч_PFC_PSG= |матч_PFC_REN= |матч_PFC_STR= |матч_PFC_TFC= |матч_PFC_TRO= |матч_PSG_ANG= |матч_PSG_ASM= |матч_PSG_AUX= |матч_PSG_BRE= |матч_PSG_LEH= |матч_PSG_LEN= |матч_PSG_LIL= |матч_PSG_LMA= |матч_PSG_LOR= |матч_PSG_NIC= |матч_PSG_OL= |матч_PSG_OM= |матч_PSG_PFC= |матч_PSG_REN= |матч_PSG_STR= |матч_PSG_TFC= |матч_PSG_TRO= |матч_REN_ANG= |матч_REN_ASM= |матч_REN_AUX= |матч_REN_BRE= |матч_REN_LEH= |матч_REN_LEN= |матч_REN_LIL= |матч_REN_LMA= |матч_REN_LOR= |матч_REN_NIC= |матч_REN_OL= |матч_REN_OM= |матч_REN_PFC= |матч_REN_PSG= |матч_REN_STR= |матч_REN_TFC= |матч_REN_TRO= |матч_STR_ANG= |матч_STR_ASM= |матч_STR_AUX= |матч_STR_BRE= |матч_STR_LEH= |матч_STR_LEN= |матч_STR_LIL= |матч_STR_LMA= |матч_STR_LOR= |матч_STR_NIC= |матч_STR_OL= |матч_STR_OM= |матч_STR_PFC= |матч_STR_PSG= |матч_STR_REN= |матч_STR_TFC= |матч_STR_TRO= |матч_TFC_ANG= |матч_TFC_ASM= |матч_TFC_AUX= |матч_TFC_BRE= |матч_TFC_LEH= |матч_TFC_LEN= |матч_TFC_LIL= |матч_TFC_LMA= |матч_TFC_LOR= |матч_TFC_NIC= |матч_TFC_OL= |матч_TFC_OM= |матч_TFC_PFC= |матч_TFC_PSG= |матч_TFC_REN= |матч_TFC_STR= |матч_TFC_TRO= |матч_TRO_ANG= |матч_TRO_ASM= |матч_TRO_AUX= |матч_TRO_BRE= |матч_TRO_LEH= |матч_TRO_LEN= |матч_TRO_LIL= |матч_TRO_LMA= |матч_TRO_LOR= |матч_TRO_NIC= |матч_TRO_OL= |матч_TRO_OM= |матч_TRO_PFC= |матч_TRO_PSG= |матч_TRO_REN= |матч_TRO_STR= |матч_TRO_TFC= <!--Канец аўтаматызацыі.--> }} n2vawc8dy75c3nd2s3847h14oggazrh 0 274539 2685840 2675009 2026-08-21T20:01:18Z ~2026-45913-17 99638 /* Носьбіты */ 2685840 wikitext text/x-wiki {{Імя |імя = Азела |лацінка = Azieła |арыгінал = Aselo |вымаўленьне = |мова_паходжаньня = [[Германскія мовы|германскія]] |утварэньне = [[Ас (імя)|Aso]] + [[суфікс]] з {{nowrap|элемэнтам -л- (-l-)}} |варыянт = Асіла, Ясіла, Азуль, Ясель, Езель, Эзель |вытворныя = |зьвязаныя = }} '''Азела''' (''Азуль'', ''Езель'', ''Эзель''), '''Асіла''' (''Ясіла'', ''Ясе́ль'') — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча. == Паходжаньне == {{Асноўны артыкул|Імёны ліцьвінаў}} Асіла, Азіла, Асела, Азела або Есіла (Asilo, Aselo, Esilo{{Заўвага|Паводле назвы мясцовасьці Esilinga}}) — імя [[Германскія мовы|германскага]] паходжаньня<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Asilo%2C+Aselo#v=snippet&q=Asilo%2C%20Aselo&f=false S. 121].</ref>. Іменная аснова [[Ас (імя)|ас- (ос-)]] (імёны [[Ліцьвіны|ліцьвінаў]] [[Осман]], [[Асьміна (імя)|Асьміна]], [[Асінар (імя)|Ашнар]]; германскія імёны Osman, Osminna, Asinar) паходзіць ад [[Гоцкая мова|гоцкага]] *anseis, германскага ans 'паганскае боства, ідал'<ref>Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 38.</ref><ref>Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 5: Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego. — Kraków, 1997. S. 6.</ref>. Імя Язіла гістарычна бытавала ў Польшчы: ''Jazylo'' / ''Jazilo'' (1420 год)<ref>Słownik staropolskich nazw osobowych. T. 2. — Wrocław, 1968—1970. S. 470.</ref>. Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: ''Лукашъ Еселевичъ'' (1528 год)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 164.</ref>; ''именье мое Мацкишки… людми тяглыми… Езель Якубовичъ з братею, служба'' (12 красавіка 1557 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|43к}} С. 85.</ref>; ''Лаврукъ Ясиловичъ'' (24 красавіка 1580 году)<ref>Акты издаваемые Виленской археографической комиссией. Т. 14. — Вильна, 1887. [https://books.google.by/books?newbks=1&newbks_redir=0&hl=ru&id=kuQDAAAAYAAJ&dq=%D0%9B%D0%B0%D0%B2%D1%80%D1%83%D0%BA%D1%8A+%D0%AF%D1%81%D0%B8%D0%BB%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%8A&q=%D0%AF%D1%81%D0%B8%D0%BB%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%8A#v=snippet&q=%D0%AF%D1%81%D0%B8%D0%BB%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%8A&f=false С. 213].</ref>; ''Teresa Jasiłowicz'' (1801 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=D&w=22br&rid=D&search_lastname=Jasi%C5%82owicz%20&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Wielkie Eysymonty], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Józef Osiłowicz'' (1810 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=22br&rid=B&search_lastname=Osi%C5%82owicz&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Zelwa], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Teresa Azel'' (1820 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=S&w=22br&rid=S&search_lastname=Azel&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Komaje k. Postaw], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Jakub Jasiłowicz'' (1826 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=S&w=23lt&rid=S&search_lastname=Jasi%C5%82owicz&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Piwoszuny], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>. == Носьбіты == * Лукаш Яселевіч — [[Радунь|радуньскі]] баярын, які ўпамінаецца ў [[Попісы войска Вялікага Княства Літоўскага|попісе войска Вялікага Княства Літоўскага]] 1528 году * Валенці Азялевіч — жыхар [[Лідзкі павет|Лідзкага павету]] на 1636 год<ref>Анищенко Е. К. Шляхта Лидского повета: Список XVIII ст. — Минск, 2013. С. 249.</ref> Азелы (Oziełło) — прыгонныя з ваколіцаў [[Сьвянцяны|Сьвянцянаў]], якія ўпамінаюцца ў XIX стагодзьдзі<ref>Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2022. S. 76, 124.</ref>. Азулевічы (Azulewicz) гербу [[Алябанда]] — [[Літва|літоўскі]] шляхецкі род зь [[Лідзкі павет|Лідзкага павету]]<ref>Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2016. S. 38.</ref>. Асулевічы (Asulewicz) — літоўскі шляхецкі род зь [[Вільня|Вільні]]<ref>Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2016. S. 392.</ref>. Эзелевічы (Ezielewicz) — літоўскі шляхецкі род<ref>Polska encyklopedja szlachecka. T. 5. — Warszawa, 1936. S. 209.</ref>. Ясілевічы — літоўскі шляхецкі род<ref>[http://www.nobility.by/families/ja/index.shtml Сьпіс шляхецкіх родаў, прозьвішчы якіх пачынаюцца на Я], [[Згуртаваньне беларускай шляхты]]</ref>. На [[Лідзкі павет|гістарычнай Лідчыне]] існуе вёска [[Ажэлішкі]]. == Заўвагі == {{Заўвагі}} == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} {{Германскія імёны на -іла}} {{Імёны з асновай ас}} [[Катэгорыя:Мужчынскія імёны]] fg8nvkdl7drx2of53g9lr7n3vmkioum 0 274773 2685816 2682713 2026-08-21T18:54:13Z ~2026-45913-17 99638 /* Носьбіты */ 2685816 wikitext text/x-wiki {{Імя |імя = Ас |лацінка = As |арыгінал = Asi |вымаўленьне = |мова_паходжаньня = [[Германскія мовы|германскія]] |варыянт = Ась, Азь, Яс, Яш |вытворныя = |зьвязаныя = [[Азела]], [[Асен]], [[Азбут]], [[Ясвад]], [[Ясоўд]], [[Ясьвід]], [[Ясьвіл]], [[Ясьвільт]], [[Азьвін]], [[Азгайла]], [[Яскаўт]], [[Эзгірд]], [[Эзгін]], [[Осман]], [[Ясмант]], [[Асьміна (імя)|Асьміна]], [[Асмот]], [[Асінар (імя)|Ашнар]] }} '''Ас''' (''Ась'', ''Азь'', ''Яс'') — мужчынскае імя. == Паходжаньне == {{Асноўны артыкул|Імёны ліцьвінаў}} Асі або Азі, Аса або Аза, Осі або Озі (Asi, Aso, Osi) — імя [[Германскія мовы|германскага]] паходжаньня<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Aso%2C+Osi#v=snippet&q=Aso%2C%20Osi&f=false S. 120—121].</ref>. Іменная аснова ас- (ос-) паходзіць ад [[Гоцкая мова|гоцкага]] *anseis, германскага ans 'паганскае боства, ідал'<ref>Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 38.</ref><ref name="SEMSNO-1997-6">Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 5: Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego. — Kraków, 1997. S. 6.</ref>{{Заўвага|Польска-летувіская аўтарка Юстына Вальковяк прызнае за найбольш адэкватнае тлумачэньне іменнай асновы ёс- зь [[Летувіская мова|летувіскай мовы]] ''jós-iu'' '(я) паеду конна', але ў [[Інфінітыў|інфінітыве]] ''jóti'' 'ехаць конна'<ref>Walkowiak J. B. Litewskie nazwiska Polaków: słownik etymologiczno-frekwencyjny. — Poznań, 2019. S. 23.</ref> (слова ''jóti'' з такім значэньнем упершыню фіксуецца ў слоўніку [[Канстанцін Шырвід|Канстанціна Шырвіда]], раней было ўжытае ў Пасьціле 1599 году<ref>[http://lkz.lt/Index_m.asp?zodis=joti&lns=-1&les=-1 joti], Lietuvių kalbos žodynas</ref>)}}. Сярод [[Ліцьвіны|ліцьвінаў]] бытавалі імёны [[Азела|Азела (Эсель)]], [[Асен]], [[Азбут]], [[Ясвад]], [[Ясоўд]], [[Ясьвід]], [[Ясьвільт]], [[Яскаўт]], [[Эзгірд]], [[Эзгін]], [[Осман|Асман (Осман, Ашман)]], [[Асьміна (імя)|Асьміна (Ашміна, Ашмена, Ясьмін)]], [[Асмот]], [[Асінар (імя)|Ашнар]]. Адзначаліся германскія імёны Aselo (Esilo), Asin, Ásboð, Asuad, Asold, Asvid, Asvild, Askaut, Esgerd (Asgart, Osgerd), Eskin, Osman (Asman), Osminna, Asmot, Asinar. Этымалягічны слоўнік старапольскіх асабовых імёнаў, выдадзены [[Польская акадэмія навук|Польскай акадэміяй навук]], адзначае гістарычнае бытаваньне ў Польшчы германскіх імёнаў Osiger (Osigar, Oskar), Osman, Osmund, Oswald<ref name="SEMSNO-1997-6"/>, Oszwina<ref>Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 7: Suplement. Rozwiązanie licznych zagadek staropolskiej antroponimii. — Kraków, 2002. S. 438.</ref>. У [[Прусія|Прусіі]] бытавалі імёны: ''Assagawe'' (1419 год), ''Assayde'' (1419 год), ''Asymone''{{Заўвага|Адзначалася старажытнае германскае імя Osseman<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Osseman#v=snippet&q=Osseman&f=false S. 129].</ref>}}, ''Assowirt''{{Заўвага|Адзначалася старажытнае германскае імя Osward<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Osward#v=snippet&q=Osward&f=false S. 131].</ref>}} (1312 год)<ref>Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=RdZD6OjYXgoC&q=Assayde#v=snippet&q=Assayde&f=false S. 14].</ref>. У 1624 годзе ў [[Каралявец]]кім унівэрсытэце навучаўся ''Leonhardus Ossa, Olecensis Borussus''<ref>Die matrikel der Universität Königsberg i. Pr. Bd. 1: Die Immatrikulationen von 1544—1656. — Leipzig, 1910. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=-sZYzw8knMEC&q=Ossa#v=snippet&q=Ossa&f=false S. 277].</ref>. У [[Наўгародзкая рэспубліка|Ноўгарадзе]] ў 1080-я гады адзначалася германскае імя Азгут (Asgut)<ref>Мельникова Е. А. Скандинавские рунические надписи: Новые находки и интерпретации. Тексты, перевод, комментарий. — М., 2001. С. 208—209.</ref>. Каля [[Пскоў|Пскова]] адзначалася мясцовасьць Ашвідава, назву якой зьвязваюць з [[Паўночнагерманскія мовы|германскім (паўночнагерманскім)]] імём Aswidh (Ásviðr)<ref>Рыдзевская Е. А. К варяжскому вопросу // Известия Академии наук СССР. Серия VII. № 7, 1934. С. 492.</ref>. У Польшчы адзначаюцца прозьвішчы Ясвіг (Jaswig) і Ясьвіг (Jaświg)<ref>Walkowiak J. B. Litewskie nazwiska Polaków: słownik etymologiczno-frekwencyjny. — Poznań, 2019. S. 148—149.</ref>{{Заўвага|Адзначалася старажытнае германскае імя Oswig<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Oswig#v=snippet&q=Oswig&f=false S. 131].</ref>}}. Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: ''Григоревичомъ Осович'' (1440—1492 гады)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|3к}} P. 44.</ref>; ''Ясъ Кудратовичъ'' (1528 год)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 89.</ref>; ''Яс, Виютев зят'' (1538 год)<ref>Mackavičius A. Žemaitijos valsčių surašymas 1537—1538 m. — Vilnius, 2003. P. 213.</ref>; ''Асъ Мицевич'' (1 ліпеня 1542 году)<ref>Istorijos archyvas. T. 1: XVI amžiaus Lietuvos inventoriai. — Kaunas, 1934. P. 20.</ref>; ''Янъ Ясовичъ''<ref>Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=3Ih5AqeL2iwC&q=%D0%AF%D1%81%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%8A#v=snippet&q=%D0%AF%D1%81%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%8A&f=false С. 731].</ref>, ''Станиславъ Ясовичъ''<ref>Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. С. 735.</ref> (1567 год); ''межы кгрунтами тогож Яна Ясовича Томашевича'' (XVI ст.)<ref>Lesmaitis G. XVI a. antrosios pusės Kauno pavieto lauko problematika // Kauno istorijos metraštis. Nr. 3, 2002. P. 250.</ref>; ''подданых [[Сумілішкі|Сомилишских]]… Яна Ясовича'' (8 лістапада 1609 году)<ref>Акты, издаваемые Виленской Комиссией для разбора древних актов. Т. 30. — Вильна, 1904. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=-uYDAAAAYAAJ&q=%D0%AF%D1%81%D0%BE+%D0%B2%D0%B8%D1%87%D0%B0#v=snippet&q=%D0%AF%D1%81%D0%BE%20%D0%B2%D0%B8%D1%87%D0%B0&f=false С. 395].</ref>; ''Piotr Oziewicz'' (1714 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=22br&rid=B&search_lastname=Oziewicz&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Ostrowiec], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Ażewicze'' (1744 год)<ref name="DWil-1744">[https://pawet.net/library/history/city_district/religion/d_1744/diecezja_wile%C5%84ska,_1744.html Diecezja Wileńska, 1744], [[Pawet]], 20 лютага 2011 г.</ref>; ''Tomasz Aziewicz'' (16 красавіка 1764 году)<ref>Akta zjazdów stanów Wielkiego Ksiestwa Litewskiego. T. 1. — Warszawa, 2006. S. 395.</ref>; ''Adam Aziewicz'' (1797 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=D&w=22br&rid=D&search_lastname=Aziewicz&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Żuprany], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>{{Заўвага|Таксама: * Ашэка, Асека, Ясека (адзначалася старажытнае германскае імя Asico<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Asico#v=snippet&q=Asico&f=false S. 121].</ref>): ''presentibus ibidem honorabili et discretis ac nobilibus dominis… Stanczyko Aszekowicz'' (25 траўня 1505 году)<ref>{{Літаратура/Дыпляматычны кодэкс Віленскай катэдры і дыяцэзіі|1-3к}} S. 698.</ref>, Дзям'ян Асякевіч — жыхар [[Смаленск]]у на 1906 год<ref>[https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Smolensk_1906_StateDumaVoters.pdf Смоленские Губернские Ведомости, 28 ноября 1906 года]. С. 1.</ref>, Ясекавічы (Jasiekowicz) — літоўскі шляхецкі род з [[Ашмянскі павет|Ашмянскага павету]]<ref>Ciechanowicz J. Rody rycerskie Wielkiego Księstwa Litewskiego. T. 6. — Rzeszów, 2006. S. 169.</ref>; * Асан, Ясан, Ошан: ''Жодишки… людми… Михаила Осановича'' (24 сакавіка 1516 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|9к}} P. 170.</ref>, Казімер Ошан — жыхар [[Вільня|Вільні]] на 1906 год<ref>Список лиц, пользующихся правом участия в выборах в Государственную Думу по 4-му избирательному участку г. Вильны. — Вильна, 1906. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=hmsNAAAAIAAJ&q=%D0%9E%D1%88%D0%B0%D0%BD%D1%8A#v=onepage&q=%D0%9E%D1%88%D0%B0%D0%BD%D1%8A&f=false С. 89].</ref>, Аляксандар і Якаў Асановічы — [[беларусы|беларусы]] з ваколіцаў [[Вялейка|Вялейкі]] на 1912 год<ref>Прибавление к № 61 Виленских Губернских Ведомостей, 1912. С. 3.</ref>, Вікенці Ясановіч — каталік з ваколіцаў [[Перабродзьдзе|Перабродзьдзя]], паранены ў [[Першая сусьветная вайна|Першую сусьветную вайну]]<ref>Именной список №83 убитым, раненым и без вести пропавшим нижним чинам. — СПб., 1914. [https://www.svrt.ru/1914/0-books/0081-0100.pdf#page=47&view=FitBV С. 1327].</ref>; * Асун, Яшун (адзначалася старажытнае германскае імя Asuni<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Asuni#v=snippet&q=Asuni&f=false S. 122].</ref>): ''Azany'' (1744 год)<ref name="DWil-1744"/>, у [[Прусія|гістарычнай Прусіі]] існуе вёска [[Асуны]], на [[Ашмянскі павет|гістарычнай Ашмяншчыне]] — [[Асаны]], на [[Віленскі павет (ВКЛ)|гістарычнай Віленшчыне]] — [[Яшуны]]; * Ясод, Ясуд, Ясут, Асут (адзначалася германскае імя Ásoddr<ref>Lind E. H. Norsk-isländska dopnamn ock fingerade namn från medeltiden. — Uppsala, 1915. S. 85.</ref>, Asodd<ref>Ray O. Vore navne: en etymologisk navnebok med fyldige utredninger. — Chicago, 1944. [https://books.google.by/books?id=m4JOAQAAMAAJ&q=Asodd&dq=Asodd&hl=ru&newbks=1&newbks_redir=0&sa=X&ved=2ahUKEwiqtKnZ--SFAxVY2QIHHcIKDfgQ6AF6BAgIEAI S. 40].</ref>): ''Ясуту две семъици'' (1440—1492 гады)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|3к}} P. 49.</ref>, ''пана Крыштофа Ясудовича зъ Ясудовичъ'' (28 ліпеня 1603 году)<ref>Акты, издаваемые Виленской Комиссией для разбора древних актов. Т. 30. — Вильна, 1904. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=95VIAQAAMAAJ&q=%40%D1%8F%D1%81%D1%83%D0%B4%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%8A#v=snippet&q=%40%D1%8F%D1%81%D1%83%D0%B4%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%8A&f=false С. 218, 222].</ref>, ''Jasodowicz'' (1671—1681 гады)<ref>Zinkevičius Z. Lietuvių antroponimika: Vilniaus lietuvių asmenvardžiai XVII a. pradžioje. — Vilnius, 1977. P. 147.</ref>, ''Wacław Asutowicz'' (1931 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=S&w=23lt&rid=11854&search_lastname=&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&rpp1=0&searchtable=&rpp2=50 Biała Waka albo Wojdaty], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; * Ашвінт, Азвінт (адзначалася старажытнае германскае імя Ansoindis<ref>Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 39.</ref><ref>Schmittlein R. Les noms d’eau de la Lituanie (suite) // Revue internationale d’onomastique. Nr. 1, 1964. P. 18.</ref>): ''в селе Ашвинтовскомъ'' (1557—1558 гады)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|42к}} P. 52.</ref>, ''de Ozwinty'' (1762 год)<ref>Bilkis L. Neišlikę Linkmenų bažnyčios XVIII amžiaus metrikų oikonimai. — Vilnius, 2023. P. 28.</ref>; * Ясвойна (адзначалася германскае імя Eßwein<ref>Mehmet Aydin, [https://www.namenforschung.net/dfd/woerterbuch/liste/?tx_dfd_names%5bname%5d=15239&tx_dfd_names%5baction%5d=show&tx_dfd_names%5bcontroller%5d=Names#:~:text=Deutung%20unsicher-,Benennung%20nach%20Rufname.,%2C%20alts%C3%A4chsisch%20wini%20'Freund'. Eßwein], Digitales Familiennamenwörterbuch Deutschlands</ref>): ''до Ясвоины'' (1 траўня 1536 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|19к}} P. 238.</ref>; * Ажугер, Азгір (адзначалася старажытнае германскае імя Asger<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Osger+Asger#v=snippet&q=Osger%20Asger&f=false S. 125].</ref>): ''Andrzej Azgiriewicz'' (1834 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=D&w=22br&rid=D&search_lastname=Azgiriewicz&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Soły], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>, на [[Ашмянскі павет|гістарычнай Ашмяншчыне]] існуюць вёскі [[Ажугеры]] і [[Восігіры]]; * Аскунт, Асконт, Яскант (адзначалася старажытнае германскае імя Assegond<ref>Ferguson R. The Teutonic Name-system Applied to the Family Names of France, England, & Germany. — London, 1864. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=fGUUAAAAYAAJ&q=Ansegunde+asse+gond#v=snippet&q=Ansegunde%20asse%20gond&f=false P. 119].</ref>): ''Justyna Askontowicz'' (1814 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=S&w=22br&rid=S&search_lastname=Askuntowicz&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&rpp1=&ordertable= Holszany], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>, ''Józef Askuntowicz'' (1835 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=22br&rid=B&search_lastname=Askuntowicz&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&rpp1=&ordertable= Holszany], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>, на тэрыторыі цяперашняй [[Летува|Летувы]] фіксавалася прозьвішча Яскант у [[Летувізацыя|летувізаванай форме]]<ref>Lietuvių pavardžių žodynas. T. 1. — Vilnius, 1985. P. 845.</ref>; * Ашард (адзначалася старажытнае германскае імя Osardus<ref>Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l'ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 46.</ref>): ''Pawlem Aszardem… Paweł Aszard rewizor'' (12 студзеня 1750 году)<ref>Памятники православия и русской народности в Западной России в XVII—XVIII вв. Т. 1, ч. 2. — Киев, 1905. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=OxwEAAAAYAAJ&q=Aszard#v=snippet&q=Aszard&f=false С. 569, 572].</ref>, ''imci pana Aszarda'' (15 сакавіка 1750 году)<ref>Памятники православия и русской народности в Западной России в XVII—XVIII вв. Т. 1, ч. 2. — Киев, 1905. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=OxwEAAAAYAAJ&q=Aszarda#v=snippet&q=Aszarda&f=false С. 577].</ref>; * Асер (адзначалася старажытнае германскае імя Oser<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Oser#v=snippet&q=Oser&f=false S. 128].</ref>): Асяровіч (Osierowicz) — прозьвішча, зафіксаванае ў XIX стагодзьдзі ў ваколіцах [[Сувалкі|Сувалкаў]]<ref>Professor Jerzy Wisniewski, [http://www.mem.net.pl/stg/family_names.htm List of the XIXth century Suvalki region family names], Suwalki Genealogical Society</ref>; * Ашмар (адзначалася старажытнае германскае імя Asmar, Osmer<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Asmar+Osmer#v=snippet&q=Asmar%20Osmer&f=false S. 129].</ref>): ''до луга Ошмара Подочанского'' (18 чэрвеня 1601 году)<ref>Акты издаваемые Виленской археографической комиссией. Т. 11. — Вильна, 1880. Т. 11. — Вильна, 1880. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=iuMDAAAAYAAJ&q=%40%D0%9E%D1%88%D0%BC%D0%B0%D1%80%D0%B0#v=snippet&q=%40%D0%9E%D1%88%D0%BC%D0%B0%D1%80%D0%B0&f=false С. 68].</ref>, на 1905 год у [[Езяросы|Езяроскай]] воласьці існаваў [[хутар]] («хата») Ашмары (Ошмары)<ref>Виленская губерния: полный список населенных мест со статистическими данными о каждом поселении. — Вильна, 1905. С. 262.</ref>; * Эшмэнт, Аземінт (адзначалася старажытнае германскае імя Asmand<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=%40Asmand#v=snippet&q=%40Asmand&f=false S. 129].</ref>): ''Justyn Oziemintowicz'' (1801 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=23lt&rid=14705&search_lastname=&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&rpp1=450&ordertable=[[3,%22asc%22]]&searchtable=&rpp2=50 Abele], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>, на тэрыторыі цяперашняй [[Летува|Летувы]] фіксавалася прозьвішча ''Eschment''<ref>Lietuvių pavardžių žodynas. T. 1. — Vilnius, 1985. P. 584.</ref>}}. == Носьбіты == * Яс [[Кандрат|Кудратавіч]] — [[Радунь|радунскі]] баярын, які ўпамінаецца ў [[Попісы войска Вялікага Княства Літоўскага|попісе войска Вялікага Княства Літоўскага]] 1528 году * Балтрамей і Андрэй Ясовічы — [[Расены|расенскія]] [[Зямяне|зямяне]], якія ўпамінаюцца ў 1571 годзе<ref>Опись документов Виленского центрального архива древних актовых книг. Вып. 1. ― Вильна, 1901. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=XhILAAAAIAAJ&q=%D0%AF%D1%81%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D0%B0%D0%BC%D1%8A#v=snippet&q=%D0%AF%D1%81%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D0%B0%D0%BC%D1%8A&f=false С. 30].</ref> * Богуш Ясовіч — расенскі зямянін, які ўпамінаецца ў 1578 годзе<ref>Опись документов Виленского центрального архива древних актовых книг. Вып. 1. ― Вильна, 1901. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=XhILAAAAIAAJ&q=%D0%AF%D1%81%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%83#v=snippet&q=%D0%AF%D1%81%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%83&f=false С. 45].</ref> * Ваўрынец Ясовіч — шляхціч з ваколіцаў [[Забалаць|Забалаці]] на 1765 год<ref>Анищенко Е. К. Шляхта Лидского повета: Список XVIII ст. — Минск, 2013. С. 213.</ref> * Іван Азевіч — праваслаўны з [[Коўна|Коўны]], зьніклы ў [[Першая сусьветная вайна|Першую сусьветную вайну]]<ref>ИИменной список №37 убитым, раненым и без вести пропавшим нижним чинам. — СПб., 1914. [https://viewer.rsl.ru/rsl01004358632?page=257 С. 577].</ref> * Іван Азевіч (1876—1937) — [[Беларусы|беларус]] з ваколіцаў [[Лепель|Лепелю]], [[Савецкія рэпрэсіі ў Беларусі|забіты ўладамі СССР]]<ref>{{Літаратура/Даведнік Маракова|РС|1|1|РС|РС}} С. 8.</ref> * Аляксей Азевіч (1898—?) — беларус з ваколіцаў [[Ушачы|Ушачаў]], які пацярпеў ад уладаў СССР<ref>[https://by.openlist.wiki/%D0%90%D0%B7%D0%B5%D0%B2%D1%96%D1%87_%D0%90%D0%BB%D1%8F%D0%BA%D1%81%D0%B5%D0%B9_%D0%94%D0%B0%D0%BD%D1%96%D0%BB%D0%B0%D0%B2%D1%96%D1%87_(1898) Азевіч Аляксей Данілавіч (1898)], Адкрыты спіс ахвяраў палітычных рэпрэсій у СССР</ref> * Мікалай Асевіч — беларус зь [[Віцебская губэрня|Віцебскай губэрні]], які трапіў у нямецкі палон у [[Другая сусьветная вайна|Другую сусьветную вайну]]<ref>[https://db.zhnivo.com/by/belarus-genealogical-databases/ Военнопл. kgb.by], Генеалагічныя базы дадзеных Беларусі</ref> Азевічы (Aziewicz) — прыгонныя зь мястэчка [[Жупраны|Жупранаў]] і [[Віленскі павет (ВКЛ)|Віленскага павету]], якія ўпамінаюцца ў XIX стагодзьдзі<ref>Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2016. S. 254, 731.</ref>. Азевічы<ref>[http://www.nobility.by/families/a/index.shtml Сьпіс шляхецкіх родаў, прозьвішчы якіх пачынаюцца на А], [[Згуртаваньне беларускай шляхты]]</ref> (Aziewicz, Oziewicz) — [[Літва|літоўскія]] шляхецкія роды з [[Ашмянскі павет|Ашмянскага павету]] (ваколіцы [[Крэва]], [[Лоск]]у, [[Солы|Солаў]], [[Жодзішкі|Жодзішкаў]], [[Сьвір (мястэчка)|Сьвіру]]), [[Вільня|Вільні]], ваколіцаў [[Сьвянцяны|Сьвянцянаў]] і [[Высокі Двор|Высокага Двара]]<ref>Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2016. S. 321, 393.</ref><ref>Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2022. S. 44, 150, 372.</ref>. Асевічы (Osiewicz) — літоўскі шляхецкі род з Ашмянскага павету<ref>Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2016. S. 319.</ref>. Азевічы (Oziewicz) гербу [[Любіч (герб)|Любіч]] — літоўскі шляхецкі род зь Вільні і Віленскага павету<ref>Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2016. S. 694.</ref>. Ясовічы (Jasowicz, Jassowicz) гербаў [[Даленга (герб)|Даленга]], Любіч і [[Агеньчык]] — літоўскі шляхецкі род зь Вільні<ref>Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2016. S. 546.</ref>. Яшэвічы — літоўскі шляхецкі род<ref>[http://www.nobility.by/families/ja/index.shtml Сьпіс шляхецкіх родаў, прозьвішчы якіх пачынаюцца на Я], [[Згуртаваньне беларускай шляхты]]</ref>. На [[Віленскі павет (ВКЛ)|гістарычнай Віленшчыне]] існуе вёска [[Ажэвічы]]. == Заўвагі == {{Заўвагі}} == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} {{Германскія імёны-асновы}} {{Імёны з асновай ас}} [[Катэгорыя:Мужчынскія імёны]] p4myybkwu0emp93jasjvgdvj6xyrfw6 0 274998 2685872 2677828 2026-08-21T22:14:27Z ~2026-45913-17 99638 /* Носьбіты */ 2685872 wikitext text/x-wiki {{Імя |імя = Русьцейка |лацінка = Ruściejka |арыгінал = Rosteck |вымаўленьне = |мова_паходжаньня = [[Германскія мовы|германскія]] |утварэньне = [[Рост (імя)|Rost]] + [[суфікс]] з {{nowrap|элемэнтам -к- (-k-)}} |варыянт = Росьцейка, Ростэк, Русьцік, Рустык, Рушцейка, Ростка |вытворныя = |зьвязаныя = }} '''Русьцейка''' (''Русьцік'', ''Рушцейка''), '''Росьцейка''' (''Ростэк'') — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча. == Паходжаньне == {{Асноўны артыкул|Імёны ліцьвінаў}} Ростэк (Rosteck) — імя [[Германскія мовы|германскага]] паходжаньня<ref>Eule R. Germanische und fremde Personennamen als heutige deutsche Familiennamen // Festschrift zu dem fünfzigjährigen jubiläum des Friedrichs-realgymnasiums in Berlin. — Berlin, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=TTFOAAAAYAAJ&q=Roste#v=snippet&q=Roste&f=false S. 53].</ref>. Іменная аснова [[Рост (імя)|руст- (рост-)]] (імёны [[Ліцьвіны|ліцьвінаў]] [[Расьціла]], [[Рустэн]], [[Ростаўт]]; германскія імёны Rustil, Rusten, Rostoldus) паходзіць ад [[Стараверхненямецкая мова|стараверхненямецкага]] rustjan 'падрыхтаваць, узброіць', rusti 'рыштунак, амуніцыя'<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Rusto%2C+Rust%2C+Rost#v=snippet&q=Rusto%2C%20Rust%2C%20Rost&f=false S. 1286].</ref>. У [[Прусія|Прусіі]] бытавала імя Русьцейка: ''Rusteyko'' (1339 і 1340 гады)<ref name="Trautmann-1925-84">Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=RdZD6OjYXgoC&q=Rusteyko#v=snippet&q=Rusteyko&f=false S. 84].</ref>. У 1616 годзе ў [[Каралявец]]кім унівэрсытэце навучаўся ''Paulus Rosteck, Angerburgensis Borussus'', у 1638 годзе — ''Matthias Rosteck, Reinensis Borussus'', у 1642 годзе — ''Matthias Rosteck, Reinensis Prussus''<ref>Непокупный А. П. Литовская и прусская антропонимия в исследованиях и материалах по немецким фамилиям // Baltistica. T. 9, № 1, 1973. P. 85.</ref>, у 1649 год — ''Raphael Rosteck, Reinensis Borussus''<ref>Die matrikel der Universität Königsberg i. Pr. Bd. 1: Die Immatrikulationen von 1544—1656. — Leipzig, 1910. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=-sZYzw8knMEC&q=Miraw#v=snippet&q=Miraw&f=false S. 227, 391, 439, 508].</ref>. Увогуле, у Прусіі шырока бытавала прозьвішча Rostek<ref>[https://www.online-ofb.de/namelist.php?nachname=ROSTEK&ofb=marggrabowa&modus=&lang=de ROSTEK], Verein für Computergenealogie e.V. (CompGen)</ref>, у тым ліку ў ваколіцах [[Клайпеда|Мэмэлю]]<ref>[https://www.online-ofb.de/namelist.php?nachname=ROSTECK&ofb=memelland&modus=&lang=de ROSTECK], Verein für Computergenealogie e.V. (CompGen)</ref>. Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: ''Rosteyke Schipen zoen'' (23 студзеня 1406 году)<ref>{{Літаратура/Кодэкс эпісталярны Вітаўта (1882)|к}} [https://books.google.by/books?hl=ru&id=0jchAQAAMAAJ&q=Rosteyke#v=snippet&q=Rosteyke&f=false S. 123].</ref>; ''Rusteyke'' (1407 год)<ref name="Trautmann-1925-84"/>; ''Oутенци. На имя… Рустеико'' (1469—1477 гады)<ref>Ivoška D., Ryčkov A. Brėžiant Vyžuonų ribą: šiaurės rytų Lietuvos XV a. asmenvardžiai ir (ne)pamirštas) kelias // Acta Linguistica Lithuanica. XCI, 2024. P. 36.</ref>; ''Михно Рустеиковичъ, хоружии… Вокдатъ Рустеиковичъ… Барътошь Рустеиковичъ'' (1528 год)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 159.</ref>; ''[[Сысымунд|Ширмунта]] Рустейковича'' (1540—1543 гады)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|231к}} [https://books.google.by/books?id=_IUrAQAAIAAJ&q=%22%D0%A8%D0%B8%D1%80%D0%BC%D1%83%D0%BD%D1%82%D0%B0+%D0%A0%D1%83%D1%81%D1%82%D0%B5%D0%B9%D0%BA%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D0%B0%22&dq=%22%D0%A8%D0%B8%D1%80%D0%BC%D1%83%D0%BD%D1%82%D0%B0+%D0%A0%D1%83%D1%81%D1%82%D0%B5%D0%B9%D0%BA%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D0%B0%22&hl=ru&newbks=1&newbks_redir=0&sa=X&ved=2ahUKEwjP0tvrnOKBAxVigv0HHZxaCMYQ6AF6BAgHEAI P. 157].</ref>; ''Андрей Ростекъ''<ref>Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=3Ih5AqeL2iwC&q=%40%D0%A0%D0%BE%D1%81%D1%82%D1%82%D0%B5%D0%BA%D1%8A#v=snippet&q=%40%D0%A0%D0%BE%D1%81%D1%82%D1%82%D0%B5%D0%BA%D1%8A&f=false С. 1100].</ref>, ''Миколай Рустейковичъ''<ref>Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=3Ih5AqeL2iwC&q=%40%D0%A0%D1%83%D1%81%D1%82%D0%B5%D0%B9%D0%BA%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%8A#v=snippet&q=%40%D0%A0%D1%83%D1%81%D1%82%D0%B5%D0%B9%D0%BA%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%8A&f=false С. 1274].</ref> (1567 год); ''пана Флорияна Рустеиковича'' (8 лістапада 1591 году)<ref>Jablonskis K. Lietuvių kultūra ir jos veikėjai. — Vilnius, 1973. P. 85.</ref>; ''Адамъ Рустейковичъ, писаръ земскій Жомоитской'' (2 сьнежня 1592 году)<ref>Акты, относящиеся к истории Южной и Западной России, собранные и изданные Археографической комиссией. Т. 1. — СПб., 1863. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=lEZFAAAAYAAJ&q=%D0%A0%D1%83%D1%81%D1%82%D0%B5%D0%B9%D0%BA%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%8A#v=snippet&q=%D0%A0%D1%83%D1%81%D1%82%D0%B5%D0%B9%D0%BA%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%8A&f=false С. 245].</ref>; ''пана Миколам Еронимовича Рустеика'' (11 кастрычніка 1597 году)<ref>Istorijos archyvas. T. 1: XVI amžiaus Lietuvos inventoriai. — Kaunas, 1934. P. 467.</ref>; ''Rustikowna'' (1671—1681 гады)<ref>Zinkevičius Z. Lietuvių antroponimika: Vilniaus lietuvių asmenvardžiai XVII a. pradžioje. — Vilnius, 1977. P. 192.</ref>; ''Stanisław Ruszteyko'' (1690 год)<ref>Metryka Litewska. Rejestry podymnego Welkiego Ksiestwa. Księstwo Żmudzkie 1690 r. — Warszawa, 2009. S. 62.</ref>; ''Wasko y Paweł Rostok'' (29 студзеня 1730 году)<ref>Историко-юридические материалы, извлеченные из актовых книг губерний Витебской и Могилевской, хранящихся в Центральном архиве в Витебске. Вып. 2. — Витебск, 1871. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=a5ROAQAAMAAJ&q=Rostok#v=snippet&q=Rostok&f=false С. 327].</ref>; ''Rusteykie'' (1744 год)<ref>[https://pawet.net/library/history/city_district/religion/d_1744/diecezja_wile%C5%84ska,_1744.html Diecezja Wileńska, 1744], [[Pawet]], 20 лютага 2011 г.</ref>; ''Kazimierz Rustejko'' (1792 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=22br&rid=B&search_lastname=Rustejko&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Dryświaty], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Helena Rostkiewicz'' (1798 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=S&w=22br&rid=S&search_lastname=Rostkiewicz&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Żołudek], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Marcin Ruścikiewicz'' (1803 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=22br&rid=B&search_lastname=Ru%C5%9Bcikiewicz&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Zdzięcioł], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Jozafata Rósteyko'' (1834 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=23lt&rid=13051&search_lastname=&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&searchtable=&rpp1=1000&rpp2=50 Kowno], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Rostejko'' (1913 год)<ref>[https://genealogia.lt/pdfs/parafia_niemenczynska_1913r.pdf Parafia niemenczyńska w 1913 r.], Genealogia Wileńszczyzny</ref>; ''Aniela z Biłotów Rustykowa'' (1914 год)<ref>[https://genealogia.okiem.pl/artykul/22836/cmentarz-szawle-lit-siauliai-hist-saules-spis-grobow Cmentarz Szawle (lit. Šiauliai (hist. Saulės) — spis grobów], Fundacja Odtworzeniowa Dziedzictwa Narodowego</ref>. == Носьбіты == * Росьцейка Шыпенавіч — [[Ліцьвіны|літоўскі баярын]] зь [[Відукля|Відуклі]], які ўпамінаецца ў 1406 годзе * Міхна, Вокдат і Барташ Русьцейкавічы — [[Вялёна|вялёнскія]] баяры, якія ўпамінаюцца ў [[Попісы войска Вялікага Княства Літоўскага|попісе войска Вялікага Княства Літоўскага]] 1528 году * Андрэй і Марцін Расьцейкі — жыхары [[Лідзкі павет|Лідзкага павету]] на 1636 год<ref>Анищенко Е. К. Шляхта Лидского повета: Список XVIII ст. — Минск, 2013. С. 293.</ref> Ростэкі, Рустэйкі і Руштэйкі — [[Літва|літоўскія]] шляхецкія роды<ref>[http://www.nobility.by/families/r/index.shtml Сьпіс шляхецкіх родаў, прозьвішчы якіх пачынаюцца на Р], [[Згуртаваньне беларускай шляхты]]</ref>. Ростэкі або Рустэйкі (Rostek, Rosteck, Rustejko) гербу [[Трубы (герб)|Трубы]] — літоўскі шляхецкі род (а таксама на [[Валынь|Валыні]], [[Сылезія|Сылезіі]] і [[Прусія|Прусіі]])<ref>Polska encyklopedja szlachecka. T. 10. — Warszawa, 1938. S. 274—275.</ref>. Ростка або Рустка (Rostke, Rustke) гербу ўласнага — шляхецкі род [[Рэч Паспалітая|Рэчы Паспалітай]] з [[Паморскае ваяводзтва|Паморскага ваяводзтва]]<ref>Polska encyklopedja szlachecka. T. 10. — Warszawa, 1938. S. 275.</ref>. Ростэк (Rostek) і Рустэйка (Rustejko) — прозьвішчы, зафіксаваныя ў XIX стагодзьдзі ў ваколіцах [[Сувалкі|Сувалкаў]]<ref>Professor Jerzy Wisniewski, [https://web.archive.org/web/20250111095809/http://www.mem.net.pl/stg/family_names.htm List of the XIXth century Suvalki region family names], Suwalki Genealogical Society</ref>. У XVI ст. існавалі маёнтак Русьцейкавічы (''Рустейковичи'') і «пустаўская зямля» Русьцейкаўшчына (''Рустейковщина'') у [[Жамойцкае староства|Жамойцкім старостве]]<ref>Спрогис И. Я. Географический словарь древней Жомойтской земли XVI столетия. — Вильна, 1888. С. 283.</ref>. == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} {{Германскія імёны на -іка}} {{Імёны з асновай руст}} [[Катэгорыя:Мужчынскія імёны]] isasiz88b0kteaqlkedrtyf8ufes6ew 2685873 2685872 2026-08-21T22:14:52Z ~2026-45913-17 99638 /* Носьбіты */ 2685873 wikitext text/x-wiki {{Імя |імя = Русьцейка |лацінка = Ruściejka |арыгінал = Rosteck |вымаўленьне = |мова_паходжаньня = [[Германскія мовы|германскія]] |утварэньне = [[Рост (імя)|Rost]] + [[суфікс]] з {{nowrap|элемэнтам -к- (-k-)}} |варыянт = Росьцейка, Ростэк, Русьцік, Рустык, Рушцейка, Ростка |вытворныя = |зьвязаныя = }} '''Русьцейка''' (''Русьцік'', ''Рушцейка''), '''Росьцейка''' (''Ростэк'') — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча. == Паходжаньне == {{Асноўны артыкул|Імёны ліцьвінаў}} Ростэк (Rosteck) — імя [[Германскія мовы|германскага]] паходжаньня<ref>Eule R. Germanische und fremde Personennamen als heutige deutsche Familiennamen // Festschrift zu dem fünfzigjährigen jubiläum des Friedrichs-realgymnasiums in Berlin. — Berlin, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=TTFOAAAAYAAJ&q=Roste#v=snippet&q=Roste&f=false S. 53].</ref>. Іменная аснова [[Рост (імя)|руст- (рост-)]] (імёны [[Ліцьвіны|ліцьвінаў]] [[Расьціла]], [[Рустэн]], [[Ростаўт]]; германскія імёны Rustil, Rusten, Rostoldus) паходзіць ад [[Стараверхненямецкая мова|стараверхненямецкага]] rustjan 'падрыхтаваць, узброіць', rusti 'рыштунак, амуніцыя'<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Rusto%2C+Rust%2C+Rost#v=snippet&q=Rusto%2C%20Rust%2C%20Rost&f=false S. 1286].</ref>. У [[Прусія|Прусіі]] бытавала імя Русьцейка: ''Rusteyko'' (1339 і 1340 гады)<ref name="Trautmann-1925-84">Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=RdZD6OjYXgoC&q=Rusteyko#v=snippet&q=Rusteyko&f=false S. 84].</ref>. У 1616 годзе ў [[Каралявец]]кім унівэрсытэце навучаўся ''Paulus Rosteck, Angerburgensis Borussus'', у 1638 годзе — ''Matthias Rosteck, Reinensis Borussus'', у 1642 годзе — ''Matthias Rosteck, Reinensis Prussus''<ref>Непокупный А. П. Литовская и прусская антропонимия в исследованиях и материалах по немецким фамилиям // Baltistica. T. 9, № 1, 1973. P. 85.</ref>, у 1649 год — ''Raphael Rosteck, Reinensis Borussus''<ref>Die matrikel der Universität Königsberg i. Pr. Bd. 1: Die Immatrikulationen von 1544—1656. — Leipzig, 1910. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=-sZYzw8knMEC&q=Miraw#v=snippet&q=Miraw&f=false S. 227, 391, 439, 508].</ref>. Увогуле, у Прусіі шырока бытавала прозьвішча Rostek<ref>[https://www.online-ofb.de/namelist.php?nachname=ROSTEK&ofb=marggrabowa&modus=&lang=de ROSTEK], Verein für Computergenealogie e.V. (CompGen)</ref>, у тым ліку ў ваколіцах [[Клайпеда|Мэмэлю]]<ref>[https://www.online-ofb.de/namelist.php?nachname=ROSTECK&ofb=memelland&modus=&lang=de ROSTECK], Verein für Computergenealogie e.V. (CompGen)</ref>. Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: ''Rosteyke Schipen zoen'' (23 студзеня 1406 году)<ref>{{Літаратура/Кодэкс эпісталярны Вітаўта (1882)|к}} [https://books.google.by/books?hl=ru&id=0jchAQAAMAAJ&q=Rosteyke#v=snippet&q=Rosteyke&f=false S. 123].</ref>; ''Rusteyke'' (1407 год)<ref name="Trautmann-1925-84"/>; ''Oутенци. На имя… Рустеико'' (1469—1477 гады)<ref>Ivoška D., Ryčkov A. Brėžiant Vyžuonų ribą: šiaurės rytų Lietuvos XV a. asmenvardžiai ir (ne)pamirštas) kelias // Acta Linguistica Lithuanica. XCI, 2024. P. 36.</ref>; ''Михно Рустеиковичъ, хоружии… Вокдатъ Рустеиковичъ… Барътошь Рустеиковичъ'' (1528 год)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 159.</ref>; ''[[Сысымунд|Ширмунта]] Рустейковича'' (1540—1543 гады)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|231к}} [https://books.google.by/books?id=_IUrAQAAIAAJ&q=%22%D0%A8%D0%B8%D1%80%D0%BC%D1%83%D0%BD%D1%82%D0%B0+%D0%A0%D1%83%D1%81%D1%82%D0%B5%D0%B9%D0%BA%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D0%B0%22&dq=%22%D0%A8%D0%B8%D1%80%D0%BC%D1%83%D0%BD%D1%82%D0%B0+%D0%A0%D1%83%D1%81%D1%82%D0%B5%D0%B9%D0%BA%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D0%B0%22&hl=ru&newbks=1&newbks_redir=0&sa=X&ved=2ahUKEwjP0tvrnOKBAxVigv0HHZxaCMYQ6AF6BAgHEAI P. 157].</ref>; ''Андрей Ростекъ''<ref>Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=3Ih5AqeL2iwC&q=%40%D0%A0%D0%BE%D1%81%D1%82%D1%82%D0%B5%D0%BA%D1%8A#v=snippet&q=%40%D0%A0%D0%BE%D1%81%D1%82%D1%82%D0%B5%D0%BA%D1%8A&f=false С. 1100].</ref>, ''Миколай Рустейковичъ''<ref>Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=3Ih5AqeL2iwC&q=%40%D0%A0%D1%83%D1%81%D1%82%D0%B5%D0%B9%D0%BA%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%8A#v=snippet&q=%40%D0%A0%D1%83%D1%81%D1%82%D0%B5%D0%B9%D0%BA%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%8A&f=false С. 1274].</ref> (1567 год); ''пана Флорияна Рустеиковича'' (8 лістапада 1591 году)<ref>Jablonskis K. Lietuvių kultūra ir jos veikėjai. — Vilnius, 1973. P. 85.</ref>; ''Адамъ Рустейковичъ, писаръ земскій Жомоитской'' (2 сьнежня 1592 году)<ref>Акты, относящиеся к истории Южной и Западной России, собранные и изданные Археографической комиссией. Т. 1. — СПб., 1863. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=lEZFAAAAYAAJ&q=%D0%A0%D1%83%D1%81%D1%82%D0%B5%D0%B9%D0%BA%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%8A#v=snippet&q=%D0%A0%D1%83%D1%81%D1%82%D0%B5%D0%B9%D0%BA%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%8A&f=false С. 245].</ref>; ''пана Миколам Еронимовича Рустеика'' (11 кастрычніка 1597 году)<ref>Istorijos archyvas. T. 1: XVI amžiaus Lietuvos inventoriai. — Kaunas, 1934. P. 467.</ref>; ''Rustikowna'' (1671—1681 гады)<ref>Zinkevičius Z. Lietuvių antroponimika: Vilniaus lietuvių asmenvardžiai XVII a. pradžioje. — Vilnius, 1977. P. 192.</ref>; ''Stanisław Ruszteyko'' (1690 год)<ref>Metryka Litewska. Rejestry podymnego Welkiego Ksiestwa. Księstwo Żmudzkie 1690 r. — Warszawa, 2009. S. 62.</ref>; ''Wasko y Paweł Rostok'' (29 студзеня 1730 году)<ref>Историко-юридические материалы, извлеченные из актовых книг губерний Витебской и Могилевской, хранящихся в Центральном архиве в Витебске. Вып. 2. — Витебск, 1871. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=a5ROAQAAMAAJ&q=Rostok#v=snippet&q=Rostok&f=false С. 327].</ref>; ''Rusteykie'' (1744 год)<ref>[https://pawet.net/library/history/city_district/religion/d_1744/diecezja_wile%C5%84ska,_1744.html Diecezja Wileńska, 1744], [[Pawet]], 20 лютага 2011 г.</ref>; ''Kazimierz Rustejko'' (1792 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=22br&rid=B&search_lastname=Rustejko&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Dryświaty], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Helena Rostkiewicz'' (1798 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=S&w=22br&rid=S&search_lastname=Rostkiewicz&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Żołudek], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Marcin Ruścikiewicz'' (1803 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=22br&rid=B&search_lastname=Ru%C5%9Bcikiewicz&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Zdzięcioł], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Jozafata Rósteyko'' (1834 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=23lt&rid=13051&search_lastname=&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&searchtable=&rpp1=1000&rpp2=50 Kowno], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Rostejko'' (1913 год)<ref>[https://genealogia.lt/pdfs/parafia_niemenczynska_1913r.pdf Parafia niemenczyńska w 1913 r.], Genealogia Wileńszczyzny</ref>; ''Aniela z Biłotów Rustykowa'' (1914 год)<ref>[https://genealogia.okiem.pl/artykul/22836/cmentarz-szawle-lit-siauliai-hist-saules-spis-grobow Cmentarz Szawle (lit. Šiauliai (hist. Saulės) — spis grobów], Fundacja Odtworzeniowa Dziedzictwa Narodowego</ref>. == Носьбіты == * Росьцейка Шыпенавіч — [[Ліцьвіны|літоўскі баярын]] зь [[Відукля|Відуклі]], які ўпамінаецца ў 1406 годзе * Міхна, Вокдат і Барташ Русьцейкавічы — [[Вялёна|вялёнскія]] баяры, якія ўпамінаюцца ў [[Попісы войска Вялікага Княства Літоўскага|попісе войска Вялікага Княства Літоўскага]] 1528 году * Андрэй і Марцін Русьцейкі — жыхары [[Лідзкі павет|Лідзкага павету]] на 1636 год<ref>Анищенко Е. К. Шляхта Лидского повета: Список XVIII ст. — Минск, 2013. С. 293.</ref> Ростэкі, Рустэйкі і Руштэйкі — [[Літва|літоўскія]] шляхецкія роды<ref>[http://www.nobility.by/families/r/index.shtml Сьпіс шляхецкіх родаў, прозьвішчы якіх пачынаюцца на Р], [[Згуртаваньне беларускай шляхты]]</ref>. Ростэкі або Рустэйкі (Rostek, Rosteck, Rustejko) гербу [[Трубы (герб)|Трубы]] — літоўскі шляхецкі род (а таксама на [[Валынь|Валыні]], [[Сылезія|Сылезіі]] і [[Прусія|Прусіі]])<ref>Polska encyklopedja szlachecka. T. 10. — Warszawa, 1938. S. 274—275.</ref>. Ростка або Рустка (Rostke, Rustke) гербу ўласнага — шляхецкі род [[Рэч Паспалітая|Рэчы Паспалітай]] з [[Паморскае ваяводзтва|Паморскага ваяводзтва]]<ref>Polska encyklopedja szlachecka. T. 10. — Warszawa, 1938. S. 275.</ref>. Ростэк (Rostek) і Рустэйка (Rustejko) — прозьвішчы, зафіксаваныя ў XIX стагодзьдзі ў ваколіцах [[Сувалкі|Сувалкаў]]<ref>Professor Jerzy Wisniewski, [https://web.archive.org/web/20250111095809/http://www.mem.net.pl/stg/family_names.htm List of the XIXth century Suvalki region family names], Suwalki Genealogical Society</ref>. У XVI ст. існавалі маёнтак Русьцейкавічы (''Рустейковичи'') і «пустаўская зямля» Русьцейкаўшчына (''Рустейковщина'') у [[Жамойцкае староства|Жамойцкім старостве]]<ref>Спрогис И. Я. Географический словарь древней Жомойтской земли XVI столетия. — Вильна, 1888. С. 283.</ref>. == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} {{Германскія імёны на -іка}} {{Імёны з асновай руст}} [[Катэгорыя:Мужчынскія імёны]] 3w4zs6g47c939nifese9k92ph9o5eqj 0 275092 2685812 2677599 2026-08-21T18:48:47Z ~2026-45913-17 99638 /* Носьбіты */ 2685812 wikitext text/x-wiki {{Імя |імя = Марґела |лацінка = Margieła / Marhieła |арыгінал = Mergell |вымаўленьне = |мова_паходжаньня = [[Германскія мовы|германскія]] |утварэньне = [[Міра (імя)|Mero]] + [[Гайла (імя)|Gelo]] |варыянт = Мергель, Маргель, Маргайла, Маргаль, Маргіла, Маркель, Маркіл |вытворныя = [[Міркель]] |зьвязаныя = Gelmer }} '''Маргела''' (''Маргель'', ''Маргіла''), '''Мергель''', '''Маргайла''' (''Маргаль'') — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча. == Паходжаньне == {{Асноўны артыкул|Імёны ліцьвінаў}} Мэргель (Mergell<ref>Heintze A. Die deutschen Familien-Namen, geschichtlich, geographisch, sprachlich. — Halle, 1903. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=brKCAAAAIAAJ&q=Mergell#v=snippet&q=Mergell&f=false S. 195].</ref>, Mergel<ref>Kapff R. Deutsche Vornamen: mit den von ihnen abstammenden Geschlechtsnamen sprachlich erläutert. — Nürtingen am Neckar, 1889. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=i13cviZ0xYoC&q=Mergel#v=snippet&q=Mergel&f=false S. 62].</ref>) і Гейламер або Гелмер (Geilamer, Gelmer) — імёны [[Германскія мовы|германскага]] паходжаньня<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Geilamer#v=snippet&q=Geilamer&f=false S. 568—569].</ref>. [[Двухасноўнае імя|Іменная аснова]] [[Міра (імя)|-мер- (-мар-, -мір-)]] (імёны [[Ліцьвіны|ліцьвінаў]] [[Мервін]], [[Уладзімер|Валадзімер]], [[Нетымер]]; германскія імёны Mervinus, Waldmer, Nitimerus) паходзіць ад [[Гоцкая мова|гоцкага]] і [[Бургундзкая мова|бургундзкага]] meris 'славуты, выбітны'<ref>{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 18.</ref>, а аснова [[Гайла (імя)|-гайл- (-гал-, -гел-)]] (імёны ліцьвінаў [[Відзігайла]], [[Інгела]], [[Мантыгайла (імя)|Монтгайла]]; германскія імёны Widigail, Ingeila, Montigel) — ад гоцкага і [[Бургундзкая мова|бургундзкага]] gails 'жвавы, свавольны, ганарысты'<ref>{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 17.</ref>. У Польшчы ў 1635 годзе адзначалася прозьвішча Margol, у 1743 годзе — Margiel<ref>Antroponimia Polski od XVI do końca XVIII wieku. T. 2: H—Mą. — Kraków, 2009. S. 428.</ref>. У ваколіцах [[Клайпеда|Мэмэлю]] адзначалася прозьвішча Mergell<ref>[https://www.online-ofb.de/namelist.php?nachname=MERGELL&ofb=memelland&modus=&lang=de MERGELL], Verein für Computergenealogie e.V. (CompGen)</ref>. Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: ''у Волковыиском повете на имя Моркгелевщина'' (1503 год)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|6к}} P. 100.</ref>; ''Hrehory Margiełło'' (1621 год)<ref>{{Літаратура/Рэестры попісу паспалітага рушэньня шляхты ВКЛ з 1621 году (2015)|к}} S. 113.</ref>; ''Siemion Margiel'' (6 студзеня 1700 году)<ref>Łapiński Ł., Wilczewski W. F. «Komput katolików» parafii żołudzkiej z 1700 roku // Archiwa, Biblioteki i Muzea Kościelne. Nr. 115, 2021. S. 283.</ref>; ''Magdalena Margielowa de Kryniczyn'' (1701 год)<ref>[https://kresy.genealodzy.pl/obce/kryniczyn/Kryniczyn_1697-1703_rej_chrztow.pdf Kryniczyn lata 1697—1703 rejestr chrztów kościelnych]</ref>; ''Magdalena Margalewiczowa'' (1702 год)<ref>[https://kresy.genealodzy.pl/obce/kryniczyn/Kryniczyn_1697-1703_rej_chrztow.pdf Kryniczyn lata 1697—1703 rejestr chrztów kościelnych]</ref>; ''od P. Margielewicza księgarza'' (1753 год)<ref>Lebedys J. Lietuvių kalba XVII—XVIII a. viešajame gyvenime. — Vilnius, 1976. P. 94.</ref>; ''Małgorzata Markil'' (1768 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=10pl&rid=B&search_lastname=Markil&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Suwałki], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Władysław Markiel'' (1771 год)<ref name="gen">[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=S&w=23lt&rid=S&search_lastname=Markiel%20&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&rpp1=&ordertable= Dziewieniszki], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''pan Marcin Morgilewicz'' (27 ліпеня 1797 году)<ref>Акты, издаваемые Виленской Комиссией для разбора древних актов. Т. 24. — Вильна, 1897. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=--UDAAAAYAAJ&q=Morgilewicz#v=snippet&q=Morgilewicz&f=false С. 504].</ref>; ''Stanisław Miergiel'' (1797 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=22br&rid=B&search_lastname=Miergiel&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Repla], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Jan Morgielewicz'' (1815 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=22br&rid=B&search_lastname=Morgielewicz&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Osowo], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Aniela Margielewicz'' (1825 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=23lt&rid=B&search_lastname=Margielewicz&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Ławków], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>. == Носьбіты == * Рыгор Маргела — [[Шаўлі|шавельскі]] баярын, які ўпамінаецца ў 1621 годзе * Антон і Цімох Маргайлы — жыхары маёнтку [[Цімкавічы|Цімкавічаў]], якія ўпамінаюцца ў 1713 годзе<ref>Инвентари магнатских владений Белоруссии XVII―XVIII вв.: Владение Тимковичи. — Минск, 1982. С. 98.</ref> * Антон Маргайла — жыхар маёнтку Цімкавічаў, які ўпамінаюцца ў 1730 годзе<ref>Инвентари магнатских владений Белоруссии XVII―XVIII вв.: Владение Тимковичи. — Минск, 1982. С. 146.</ref> * Антон Маргілевіч — шляхціч з ваколіцаў [[Забалаць|Забалаці]] на 1765 год<ref>Анищенко Е. К. Шляхта Лидского повета: Список XVIII ст. — Минск, 2013. С. 212.</ref> Маргель (Margiel), Маргелевіч (Margielewicz) і Маргілевіч (Margilewicz) — прозьвішчы, зафіксаваныя ў XIX стагодзьдзі ў ваколіцах [[Сувалкі|Сувалкаў]]<ref>Professor Jerzy Wisniewski, [https://web.archive.org/web/20250111095809/http://www.mem.net.pl/stg/family_names.htm List of the XIXth century Suvalki region family names], Suwalki Genealogical Society</ref>. На [[Віленскі павет (ВКЛ)|гістарычнай Віленшчыне]] існуюць вёскі [[Маргелі]] і [[Маргелькі]]. == Глядзіце таксама == * [[Міра (імя)|Міра]] * [[Гайла (імя)|Гайла]] == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} {{Імёны з асновай мер}} {{Імёны з асновай гайл}} [[Катэгорыя:Мужчынскія імёны]] tm8afhuazuj6lzgu982dfgifqm5wl8s 2685868 2685812 2026-08-21T21:54:48Z ~2026-45913-17 99638 /* Носьбіты */ 2685868 wikitext text/x-wiki {{Імя |імя = Марґела |лацінка = Margieła / Marhieła |арыгінал = Mergell |вымаўленьне = |мова_паходжаньня = [[Германскія мовы|германскія]] |утварэньне = [[Міра (імя)|Mero]] + [[Гайла (імя)|Gelo]] |варыянт = Мергель, Маргель, Маргайла, Маргаль, Маргіла, Маркель, Маркіл |вытворныя = [[Міркель]] |зьвязаныя = Gelmer }} '''Маргела''' (''Маргель'', ''Маргіла''), '''Мергель''', '''Маргайла''' (''Маргаль'') — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча. == Паходжаньне == {{Асноўны артыкул|Імёны ліцьвінаў}} Мэргель (Mergell<ref>Heintze A. Die deutschen Familien-Namen, geschichtlich, geographisch, sprachlich. — Halle, 1903. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=brKCAAAAIAAJ&q=Mergell#v=snippet&q=Mergell&f=false S. 195].</ref>, Mergel<ref>Kapff R. Deutsche Vornamen: mit den von ihnen abstammenden Geschlechtsnamen sprachlich erläutert. — Nürtingen am Neckar, 1889. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=i13cviZ0xYoC&q=Mergel#v=snippet&q=Mergel&f=false S. 62].</ref>) і Гейламер або Гелмер (Geilamer, Gelmer) — імёны [[Германскія мовы|германскага]] паходжаньня<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Geilamer#v=snippet&q=Geilamer&f=false S. 568—569].</ref>. [[Двухасноўнае імя|Іменная аснова]] [[Міра (імя)|-мер- (-мар-, -мір-)]] (імёны [[Ліцьвіны|ліцьвінаў]] [[Мервін]], [[Уладзімер|Валадзімер]], [[Нетымер]]; германскія імёны Mervinus, Waldmer, Nitimerus) паходзіць ад [[Гоцкая мова|гоцкага]] і [[Бургундзкая мова|бургундзкага]] meris 'славуты, выбітны'<ref>{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 18.</ref>, а аснова [[Гайла (імя)|-гайл- (-гал-, -гел-)]] (імёны ліцьвінаў [[Відзігайла]], [[Інгела]], [[Мантыгайла (імя)|Монтгайла]]; германскія імёны Widigail, Ingeila, Montigel) — ад гоцкага і [[Бургундзкая мова|бургундзкага]] gails 'жвавы, свавольны, ганарысты'<ref>{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 17.</ref>. У Польшчы ў 1635 годзе адзначалася прозьвішча Margol, у 1743 годзе — Margiel<ref>Antroponimia Polski od XVI do końca XVIII wieku. T. 2: H—Mą. — Kraków, 2009. S. 428.</ref>. У ваколіцах [[Клайпеда|Мэмэлю]] адзначалася прозьвішча Mergell<ref>[https://www.online-ofb.de/namelist.php?nachname=MERGELL&ofb=memelland&modus=&lang=de MERGELL], Verein für Computergenealogie e.V. (CompGen)</ref>. Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: ''у Волковыиском повете на имя Моркгелевщина'' (1503 год)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|6к}} P. 100.</ref>; ''Hrehory Margiełło'' (1621 год)<ref>{{Літаратура/Рэестры попісу паспалітага рушэньня шляхты ВКЛ з 1621 году (2015)|к}} S. 113.</ref>; ''Siemion Margiel'' (6 студзеня 1700 году)<ref>Łapiński Ł., Wilczewski W. F. «Komput katolików» parafii żołudzkiej z 1700 roku // Archiwa, Biblioteki i Muzea Kościelne. Nr. 115, 2021. S. 283.</ref>; ''Magdalena Margielowa de Kryniczyn'' (1701 год)<ref>[https://kresy.genealodzy.pl/obce/kryniczyn/Kryniczyn_1697-1703_rej_chrztow.pdf Kryniczyn lata 1697—1703 rejestr chrztów kościelnych]</ref>; ''Magdalena Margalewiczowa'' (1702 год)<ref>[https://kresy.genealodzy.pl/obce/kryniczyn/Kryniczyn_1697-1703_rej_chrztow.pdf Kryniczyn lata 1697—1703 rejestr chrztów kościelnych]</ref>; ''od P. Margielewicza księgarza'' (1753 год)<ref>Lebedys J. Lietuvių kalba XVII—XVIII a. viešajame gyvenime. — Vilnius, 1976. P. 94.</ref>; ''Małgorzata Markil'' (1768 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=10pl&rid=B&search_lastname=Markil&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Suwałki], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Władysław Markiel'' (1771 год)<ref name="gen">[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=S&w=23lt&rid=S&search_lastname=Markiel%20&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&rpp1=&ordertable= Dziewieniszki], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''pan Marcin Morgilewicz'' (27 ліпеня 1797 году)<ref>Акты, издаваемые Виленской Комиссией для разбора древних актов. Т. 24. — Вильна, 1897. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=--UDAAAAYAAJ&q=Morgilewicz#v=snippet&q=Morgilewicz&f=false С. 504].</ref>; ''Stanisław Miergiel'' (1797 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=22br&rid=B&search_lastname=Miergiel&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Repla], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Jan Morgielewicz'' (1815 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=22br&rid=B&search_lastname=Morgielewicz&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Osowo], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Aniela Margielewicz'' (1825 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=23lt&rid=B&search_lastname=Margielewicz&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Ławków], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>. == Носьбіты == * Марцін Маргелевіч — жыхар [[Радунь|Радуні]] на 1551 год<ref>Анищенко Е. К. Шляхта Лидского повета: Список XVIII ст. — Минск, 2013. С. 284.</ref> * Рыгор Маргела — [[Шаўлі|шавельскі]] баярын, які ўпамінаецца ў 1621 годзе * Антон і Цімох Маргайлы — жыхары маёнтку [[Цімкавічы|Цімкавічаў]], якія ўпамінаюцца ў 1713 годзе<ref>Инвентари магнатских владений Белоруссии XVII―XVIII вв.: Владение Тимковичи. — Минск, 1982. С. 98.</ref> * Антон Маргайла — жыхар маёнтку Цімкавічаў, які ўпамінаюцца ў 1730 годзе<ref>Инвентари магнатских владений Белоруссии XVII―XVIII вв.: Владение Тимковичи. — Минск, 1982. С. 146.</ref> * Антон Маргілевіч — шляхціч з ваколіцаў [[Забалаць|Забалаці]] на 1765 год<ref>Анищенко Е. К. Шляхта Лидского повета: Список XVIII ст. — Минск, 2013. С. 212.</ref> Маргель (Margiel), Маргелевіч (Margielewicz) і Маргілевіч (Margilewicz) — прозьвішчы, зафіксаваныя ў XIX стагодзьдзі ў ваколіцах [[Сувалкі|Сувалкаў]]<ref>Professor Jerzy Wisniewski, [https://web.archive.org/web/20250111095809/http://www.mem.net.pl/stg/family_names.htm List of the XIXth century Suvalki region family names], Suwalki Genealogical Society</ref>. На [[Віленскі павет (ВКЛ)|гістарычнай Віленшчыне]] існуюць вёскі [[Маргелі]] і [[Маргелькі]]. == Глядзіце таксама == * [[Міра (імя)|Міра]] * [[Гайла (імя)|Гайла]] == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} {{Імёны з асновай мер}} {{Імёны з асновай гайл}} [[Катэгорыя:Мужчынскія імёны]] 7u1w5nfc062jx4w286yv2snik8qxs5w 0 275663 2685835 2670111 2026-08-21T19:30:22Z ~2026-45913-17 99638 2685835 wikitext text/x-wiki {{Імя |імя = Разела |лацінка = Razieła |арыгінал = Razala |вымаўленьне = |мова_паходжаньня = [[Германскія мовы|германскія]] |утварэньне = Razo + [[суфікс]] з {{nowrap|элемэнтам -л- (-l-)}} |варыянт = Расель, Разель, Разэль, Ражэла |вытворныя = |зьвязаныя = }} '''Разела''' (''Разель'', ''Разэль'', ''Ражэла''), '''Расель''' — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча. == Паходжаньне == {{Асноўны артыкул|Імёны ліцьвінаў}} Разала, пазьней Расэль (Razala, Rassel) — імя [[Германскія мовы|германскага]] паходжаньня<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Rassel#v=snippet&q=Rassel&f=false S. 1208].</ref>. Іменная аснова раз- паходзіць ад асновы [[Рад|-рад- (-рат-)]]<ref>Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 182.</ref>. Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: ''Razel'' (1603—1629, 1606—1608 і 1608—1616 гады)<ref name="Ragauskaitė-200-100">Ragauskaitė A. XVII a. pirmosios pusės Kauno miestiečių asmenvardžių kilmė // Acta linguistica Lithuanica. T. 43, 2000. P. 100.</ref>; ''Razelewicz… Razelowi… Razelowicz'' (1603—1629 гады)<ref name="Ragauskaitė-200-100"/>; ''Józef Rasiel'' (1797 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=22br&rid=B&search_lastname=Rasiel&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Oszmiana], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Agata Raziel'' (1798 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=22br&rid=B&search_lastname=Raziel&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Oszmiana], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Marianna Razel'' (1871 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=22br&rid=B&search_lastname=Razel&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Wawiórka], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Tomasz Rożeło'' (1897 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=23lt&rid=B&search_lastname=Ro%C5%BCe%C5%82o&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Korkożyszki], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>{{Заўвага|Таксама: * Разан (адзначалася германскае імя Rossen<ref name="Debrabandere-2003">Debrabandere F. Woordenboek van de familienamen in België en Noord-Frankrijk. — Amsterdam, 2003.</ref><ref name="DNFB-R">[https://justitia-veritas.be/justitia-veritas/belgique/histoire/dictionnaire-noms-belges-woordenboek-belgische-familienamen/r/ R], Dictionnaire de tous les noms de famille belges</ref>): ''Wojciech Razanowicz'' (1667 год)<ref>Błaszczyk G. Herbarz szlachty żmudzkiej. T. 5. — Warszawa, 2016. S. 96.</ref>; * Разман (адзначалася старажытнае германскае імя Rossemannus<ref>Bruckner W. Die Sprache der Langobarden. — Strassburg, 1895. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=pOwSOFBgFfQC&q=Rossemannus#v=snippet&q=Rossemannus&f=false S. 301].</ref>, германскае імя Rosoman<ref>Ferguson R. The Teutonic Name-system Applied to the Family Names of France, England, & Germany. — London, 1864. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=fGUUAAAAYAAJ&q=Rosoman#v=snippet&q=Rosoman&f=false P. 79].</ref>): ''Agata Rozmanowicz'' (1798 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=23lt&rid=B&search_lastname=Rozmanowicz&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Bolniki], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; * Разьмін: Міхал, Адам, Юзэф і Казімер Разьміновічы (''Razminowicz'') — уладальнікі гаспадарак у Відутоўшчыне каля [[Браслаў|Браслава]] на 1927 год<ref>Ryszard Sys, [https://kresy.genealodzy.pl/zbior/pdf/l19.pdf Wykaz właścicieli nieruchomości rolnych Województwa Wileńskiego w latach 1928—1939. Część IV], publikacje «Pisarza hipotecznego zawarte w Dzienniku Województwa Wileńskiego za lata 1928—1939»</ref>, Юзэф, Казімер, Міхал і Адам Разьміновічы (''Rozminowicz'') — уладальнікі гаспадаркі ў Дзяткаўцах каля Браслава на 1933 год<ref>Ryszard Sys, [https://kresy.genealodzy.pl/zbior/pdf/spis_gosp_1928_38_wilenskie.pdf Właściciele gospodarstw rolnych w woj. wileńskim w latach 1928—1939], publikacje «Pisarza hipotecznego zawarte w Dzienniku Województwa Wileńskiego za lata 1928—1939»</ref>; * Розмант (адзначалася старажытнае германскае імя Rosmunda<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Rosmunda#v=snippet&q=Rosmunda&f=false S. 1282].</ref>, пазьнейшае Rasmond, Rosimont<ref name="Debrabandere-2003"/><ref name="DNFB-R"/>): ''Marianna Rozmantowna'' (1817 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=S&w=23lt&rid=S&search_lastname=Rozmantowna&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Koleśniki], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>}}. == Носьбіты == * Пётар і Яна Разялевічы — ваколічныя шляхцічы зь [[Любянцы|Любянцаў]] на 1775 год<ref>Анищенко Е. К. Шляхта Лидского повета: Список XVIII ст. — Минск, 2013. С. 234.</ref> == Заўвагі == {{Заўвагі}} == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} {{Германскія імёны з суфіксам л}} [[Катэгорыя:Мужчынскія імёны]] fhg2d5uaci0t8784ufxglcslxk7gvw3 2685836 2685835 2026-08-21T19:30:42Z ~2026-45913-17 99638 /* Носьбіты */ 2685836 wikitext text/x-wiki {{Імя |імя = Разела |лацінка = Razieła |арыгінал = Razala |вымаўленьне = |мова_паходжаньня = [[Германскія мовы|германскія]] |утварэньне = Razo + [[суфікс]] з {{nowrap|элемэнтам -л- (-l-)}} |варыянт = Расель, Разель, Разэль, Ражэла |вытворныя = |зьвязаныя = }} '''Разела''' (''Разель'', ''Разэль'', ''Ражэла''), '''Расель''' — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча. == Паходжаньне == {{Асноўны артыкул|Імёны ліцьвінаў}} Разала, пазьней Расэль (Razala, Rassel) — імя [[Германскія мовы|германскага]] паходжаньня<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Rassel#v=snippet&q=Rassel&f=false S. 1208].</ref>. Іменная аснова раз- паходзіць ад асновы [[Рад|-рад- (-рат-)]]<ref>Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 182.</ref>. Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: ''Razel'' (1603—1629, 1606—1608 і 1608—1616 гады)<ref name="Ragauskaitė-200-100">Ragauskaitė A. XVII a. pirmosios pusės Kauno miestiečių asmenvardžių kilmė // Acta linguistica Lithuanica. T. 43, 2000. P. 100.</ref>; ''Razelewicz… Razelowi… Razelowicz'' (1603—1629 гады)<ref name="Ragauskaitė-200-100"/>; ''Józef Rasiel'' (1797 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=22br&rid=B&search_lastname=Rasiel&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Oszmiana], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Agata Raziel'' (1798 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=22br&rid=B&search_lastname=Raziel&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Oszmiana], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Marianna Razel'' (1871 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=22br&rid=B&search_lastname=Razel&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Wawiórka], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Tomasz Rożeło'' (1897 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=23lt&rid=B&search_lastname=Ro%C5%BCe%C5%82o&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Korkożyszki], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>{{Заўвага|Таксама: * Разан (адзначалася германскае імя Rossen<ref name="Debrabandere-2003">Debrabandere F. Woordenboek van de familienamen in België en Noord-Frankrijk. — Amsterdam, 2003.</ref><ref name="DNFB-R">[https://justitia-veritas.be/justitia-veritas/belgique/histoire/dictionnaire-noms-belges-woordenboek-belgische-familienamen/r/ R], Dictionnaire de tous les noms de famille belges</ref>): ''Wojciech Razanowicz'' (1667 год)<ref>Błaszczyk G. Herbarz szlachty żmudzkiej. T. 5. — Warszawa, 2016. S. 96.</ref>; * Разман (адзначалася старажытнае германскае імя Rossemannus<ref>Bruckner W. Die Sprache der Langobarden. — Strassburg, 1895. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=pOwSOFBgFfQC&q=Rossemannus#v=snippet&q=Rossemannus&f=false S. 301].</ref>, германскае імя Rosoman<ref>Ferguson R. The Teutonic Name-system Applied to the Family Names of France, England, & Germany. — London, 1864. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=fGUUAAAAYAAJ&q=Rosoman#v=snippet&q=Rosoman&f=false P. 79].</ref>): ''Agata Rozmanowicz'' (1798 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=23lt&rid=B&search_lastname=Rozmanowicz&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Bolniki], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; * Разьмін: Міхал, Адам, Юзэф і Казімер Разьміновічы (''Razminowicz'') — уладальнікі гаспадарак у Відутоўшчыне каля [[Браслаў|Браслава]] на 1927 год<ref>Ryszard Sys, [https://kresy.genealodzy.pl/zbior/pdf/l19.pdf Wykaz właścicieli nieruchomości rolnych Województwa Wileńskiego w latach 1928—1939. Część IV], publikacje «Pisarza hipotecznego zawarte w Dzienniku Województwa Wileńskiego za lata 1928—1939»</ref>, Юзэф, Казімер, Міхал і Адам Разьміновічы (''Rozminowicz'') — уладальнікі гаспадаркі ў Дзяткаўцах каля Браслава на 1933 год<ref>Ryszard Sys, [https://kresy.genealodzy.pl/zbior/pdf/spis_gosp_1928_38_wilenskie.pdf Właściciele gospodarstw rolnych w woj. wileńskim w latach 1928—1939], publikacje «Pisarza hipotecznego zawarte w Dzienniku Województwa Wileńskiego za lata 1928—1939»</ref>; * Розмант (адзначалася старажытнае германскае імя Rosmunda<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Rosmunda#v=snippet&q=Rosmunda&f=false S. 1282].</ref>, пазьнейшае Rasmond, Rosimont<ref name="Debrabandere-2003"/><ref name="DNFB-R"/>): ''Marianna Rozmantowna'' (1817 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=S&w=23lt&rid=S&search_lastname=Rozmantowna&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Koleśniki], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>}}. == Носьбіты == * Пётар і Ян Разялевічы — ваколічныя шляхцічы зь [[Любянцы|Любянцаў]] на 1775 год<ref>Анищенко Е. К. Шляхта Лидского повета: Список XVIII ст. — Минск, 2013. С. 234.</ref> == Заўвагі == {{Заўвагі}} == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} {{Германскія імёны з суфіксам л}} [[Катэгорыя:Мужчынскія імёны]] gm5t44g3enroaxv54ez8ts5bejvzfhw 0 275901 2685917 2683946 2026-08-22T09:28:34Z ~2026-45880-22 99642 /* Носьбіты */ 2685917 wikitext text/x-wiki {{Імя |імя = Даўґод |лацінка = Daŭgod / Daŭhod |арыгінал = Dagott |вымаўленьне = |мова_паходжаньня = [[Германскія мовы|германскія]] |утварэньне = [[Даўга|Davo]] + [[Гуда (імя)|Got]] <br> [[Дака (імя)|Dago]] + Got |варыянт = Дагут, Дэгут, Даўгот, Даўгут, Даўгуць, Даўкут, Дзяўгут, Дакут |вытворныя = |зьвязаныя = }} '''Даўгод''' (''Даўгот'', ''Даўгут'', ''Даўгуць'', ''Даўкут'', ''Дзяўгут''), '''Дагут''' (''Дэгут'', ''Дакут'') — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча. == Паходжаньне == {{Асноўны артыкул|Імёны ліцьвінаў}} Дагот (Dagott) — імя [[Германскія мовы|германскага]] паходжаньня<ref>Heintze A. Die deutschen Familien-Namen, geschichtlich, geographisch, sprachlich. — Halle, 1903. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=brKCAAAAIAAJ&q=Dagott#v=snippet&q=Dagott&f=false S. 124].</ref><ref>Gottschald M. Deutsche Namenkunde: Unsere Familiennamen nach ihrer Entstehung und Bedeutung. — Berlin, 1982. [https://books.google.by/books?id=FgYREAAAQBAJ&pg=PA485&dq=Dagott+namenkunde&hl=ru&newbks=1&newbks_redir=0&sa=X&ved=2ahUKEwisn6e326-CAxVq0gIHHdK7AMwQ6AF6BAgIEAI#v=onepage&q=Dagott%20namenkunde&f=false S. 485].</ref>. [[Двухасноўнае імя|Іменная аснова]] [[Даўга|-даў(г)-]] (імёны [[Ліцьвіны|ліцьвінаў]] [[Даўгерд (імя)|Даўгерд]], [[Даўгер]], [[Даўят (імя)|Даўят]]; германскія імёны Daugaard, Dauharjis, Dowyatt) паходзіць ад [[Гоцкая мова|гоцкага]] daug 'годна', [[Бургундзкая мова|бургундзкага]] daugjis 'здольны, годны'<ref>Gamillscheg E. Romania Germanica. Bd. 3: Die Burgunder, Schlußwort. — Berlin und Leipzig, 1936. S. 112.</ref> або ад асновы [[Дака (імя)|-даг- (-дак-, -таг-)]]<ref>Schmittlein R. Toponymes finnois et germaniques en Lituanie // Revue internationale d’onomastique. Nr. 2, 1948. P. 103.</ref><ref>Schmittlein R. Les noms d’eau de la Lituanie (suite) // Revue internationale d’onomastique. Nr. 1, 1964. P. 20.</ref>, а аснова [[Гуда (імя)|-гуд- (-год-, -гут-)]] (імёны ліцьвінаў [[Готарт]], [[Гудман]], [[Саўгут]]; германскія імёны Gotard, Gudman, Savegot) — ад гоцкага guþs 'Бог'<ref>{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 17.</ref>, gôþs 'добры, старанны, пабожны' або *guts '[[Готы|гот]]'<ref>Kremer D. Die Germanischen Personennamen in Katalonien // Estudis romànics. Nr. 14, 1972. S. 134.</ref>. У [[Прусія|Прусіі]] адзначалася імя ''Dawkoth'' (1419 год)<ref>Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=RdZD6OjYXgoC&q=Dawkoth#v=snippet&q=Dawkoth&f=false S. 23].</ref>. Апроч таго, на захад ад [[Каралявец|Караляўцу]] шырока бытавала прозьвішча Dagott<ref>[https://www.online-ofb.de/namelist.php?nachname=DAGOTT&ofb=pobethen&modus=&lang=de DAGOTT], Verein für Computergenealogie e.V. (CompGen)</ref>. У Польшчы адзначаецца прозьвішча Дагут (Dagutt)<ref>Walkowiak J. B. Litewskie nazwiska Polaków: słownik etymologiczno-frekwencyjny. — Poznań, 2019. S. 84.</ref>. Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: ''Довкгутю чоловекъ'' (20 чэрвеня 1413—1424 гадоў<ref>Saviščevas E. Polityka nadań wielkich książąt litewskich na Żmudzi w pierwszej połowie XV wieku // Prace historyczne 141, z. 2 (2014). S. 499.</ref> паводле выпісу 30 студзеня 1607 году)<ref>Jablonskis K. Nauji Vytauto laikotarpio aktai // Praeitis. T. 2. — Kaunas, 1933. P. 387.</ref>; ''у Книтовскои волости — чоловекъ Довкгод'' (1440—1492 гады)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|3к}} P. 50.</ref>; ''homines… Duguthi… Duguti'' (14 студзеня 1459 году)<ref>{{Літаратура/Дыпляматычны кодэкс Віленскай катэдры і дыяцэзіі|1-1к}} S. 254.</ref>; ''Dowgot'' (XV—XVI ст. паводле выпісу XIX ст.)<ref>Būga K. Apie lietuvių asmens vardus. — Vilnius, 1911. P. 24.</ref>; ''людей Стоятицкихъ и Струнскихъ… Величка Девкгутевича'' (29 сьнежня 1518 году)<ref>Литовская метрика. Т. 1. — СПб., 1903. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=egA5AQAAMAAJ&q=%D0%94%D0%B5%D0%B2%D0%BA%D0%B3%D1%83%D1%82%D0%B5%D0%B2%D0%B8%D1%87%D0%B0#v=snippet&q=%D0%94%D0%B5%D0%B2%D0%BA%D0%B3%D1%83%D1%82%D0%B5%D0%B2%D0%B8%D1%87%D0%B0&f=false С. 1259].</ref>; ''[[Нарэйка|Нарко]] Довкготович'' (1 ліпеня 1542 году)<ref>Istorijos archyvas. T. 1: XVI amžiaus Lietuvos inventoriai. — Kaunas, 1934. P. 21.</ref>; ''Woytko Daugutowicz'' (27 ліпеня 1553 году)<ref>Istorijos archyvas. T. 1: XVI amžiaus Lietuvos inventoriai. — Kaunas, 1934. P. 92.</ref>; ''Симон Дев’кгутевич'' (28 лютага 1611 году)<ref>Lietuvos inventoriai XVII a. — Vilnius, 1962. P. 59.</ref>; ''Eliasz Dowgod na miejscu ojca Józefa Dowgoda z Dowgod… Mikołaj Dowgod… Adam Wojciechowicz Dowgod z Dowgodów'' (1667 год)<ref>Błaszczyk G. Herbarz szlachty żmudzkiej. T. 1. — Warszawa, 2015. S. 508.</ref>; ''Jan Dowkutowicz''<ref>Metryka Litewska. Rejestry podymnego Welkiego Ksiestwa. Księstwo Żmudzkie 1690 r. — Warszawa, 2009. S. 84.</ref>, ''Mikołaj Dowkutowicz''<ref>Metryka Litewska. Rejestry podymnego Welkiego Ksiestwa. Księstwo Żmudzkie 1690 r. — Warszawa, 2009. S. 88.</ref>, ''Pani Zofia Dowguciowa Żelewiczowa''<ref>Metryka Litewska. Rejestry podymnego Welkiego Ksiestwa. Księstwo Żmudzkie 1690 r. — Warszawa, 2009. S. 169.</ref>, ''Aleksander [[Кібарт|Kibort]] z Dowgod… Eliasz Dowgod z Dowgod''<ref>Metryka Litewska. Rejestry podymnego Welkiego Ksiestwa. Księstwo Żmudzkie 1690 r. — Warszawa, 2009. S. 189.</ref>, ''Andrzej Dowkutowicz''<ref>Metryka Litewska. Rejestry podymnego Welkiego Ksiestwa. Księstwo Żmudzkie 1690 r. — Warszawa, 2009. S. 211.</ref> (1690 год); ''Daukuty'' (1744 год)<ref>[https://pawet.net/library/history/city_district/religion/d_1744/diecezja_wile%C5%84ska,_1744.html Diecezja Wileńska, 1744], [[Pawet]], 20 лютага 2011 г.</ref>; ''Karolina Degutowicz'' (1823 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=22br&rid=B&search_lastname=Degutowicz&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Worniany], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>. == Носьбіты == * Мацьвей Дакутовіч — [[беларусы|беларус]] з ваколіцаў [[Вільня|Вільні]] на 1912 год<ref>Прибавление к № 61 Виленских Губернских Ведомостей, 1912. С. 2.</ref> * Максім Дакутовіч (1874—1937) — беларус з ваколіцаў [[Ворша|Воршы]], [[Савецкія рэпрэсіі ў Беларусі|забіты ўладамі СССР]]<ref>[https://chumakou.com/projects/belarus1937/index5.html Беларусь: жертвы сталинских репрессий], Белорусский «Мемориал»</ref> * Станіслаў Дэўгуць (Дзеўгуць; 1923—?) — удзельнік [[Другая сусьветная вайна|Другой сусьветнай вайны]] з ваколіцаў [[Талачын]]а<ref>[https://pamyat-naroda.ru/heroes/podvig-chelovek_yubileinaya_kartoteka1514593529/ Девгуть Станислав Александрович], Генеалагічныя базы дадзеных Беларусі</ref> * [[Барыс Даўгатовіч]] (Далгатовіч; 1934—2025) — беларускі гісторык і літаратар Дэгутовічы (Degutowicz) гербу [[Навіна (герб)|Навіна]] — [[Літва|літоўскі]] шляхецкі род з ваколіцаў [[Цельшы|Цельшаў]]<ref>Ciechanowicz J. Rody rycerskie Wielkiego Księstwa Litewskiego. T. 2. — Rzeszów, 2001. S. 45.</ref>. Дагутовічы — літоўскі шляхецкі род<ref>[https://lyczkowski.net/be/daviednik/spisy-slachty/slachta Літоўская шляхта], Генэалёгія Лычкоўскіх</ref>. На [[Ашмянскі павет|гістарычнай Ашмяншчыне]] існуе вёска [[Дзяўгуцішкі]]. == Глядзіце таксама == * [[Даўга]] * [[Гуда (імя)|Гуда]] == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} {{Імёны з асновай даўг}} {{Імёны з асновай гуд}} [[Катэгорыя:Мужчынскія імёны]] o54xid4xymzzbxix95tg14r5kymnnbh 0 276293 2685863 2680422 2026-08-21T21:42:24Z ~2026-45913-17 99638 2685863 wikitext text/x-wiki {{Імя |імя = Маста |лацінка = Masta |арыгінал = Masto |вымаўленьне = |мова_паходжаньня = [[Германскія мовы|германскія]] |варыянт = Масьць, Машт, Мешт, Мост, Мосьць, Мэйшт, Міст |вытворныя = |зьвязаныя = [[Масьціла]], [[Масьцін]], [[Мастаўт]], [[Масьцівіл]] }} '''Маста''' (''Масьць'', ''Машт'', ''Мешт'', ''Міст''), '''Мост''' (''Мосьць'') — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча. == Паходжаньне == {{Асноўны артыкул|Імёны ліцьвінаў}} Маста (Masto) — імя [[Германскія мовы|германскага]] паходжаньня<ref name="Morlet-1985-410">Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule. T. III: Les noms de personnes contenus dans les noms de lieux. — Paris, 1985. P. 410.</ref>. Іменная аснова маст- паходзіць ад [[Гоцкая мова|гоцкага]] maists 'найбольшы'<ref name="Morlet-1985-410"/> або [[Стараверхненямецкая мова|стараверхненямецкага]] mast 'доўгая жэрдка'<ref>Gamillscheg E. Romania Germanica. Bd. 2: Die Ostgoten. Die Langobarden. Die altgermanischen Bestandteile des Ostromanischen. Altgermanisches im Alpenromanischen. — Berlin und Leipzig, 1935. S. 100.</ref>{{Заўвага|Польска-летувіская аўтарка Юстына Вальковяк прызнае брак адэкватнага тлумачэньня іменнай асновы -міш- (-між-) зь [[Летувіская мова|летувіскай мовы]]<ref>Walkowiak J. B. Litewskie nazwiska Polaków: słownik etymologiczno-frekwencyjny. — Poznań, 2019. S. 23.</ref>}}. Сярод [[Ліцьвіны|ліцьвінаў]] бытавалі імёны [[Масьціла|Масьціла (Масталь)]], [[Масьцін]]. Адзначаліся германскія імёны Mastilo (Mastal), Mastin. Этымалягічны слоўнік старапольскіх асабовых імёнаў, выдадзены [[Польская акадэмія навук|Польскай акадэміяй навук]], адзначае гістарычнае бытаваньне ў Польшчы германскіх імёнаў Maszt і Miszt<ref>Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 5: Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego. — Kraków, 1997. S. 171, 176.</ref>. У [[Прусія|Прусіі]] бытавала прозьвішча Mast<ref>[https://www.online-ofb.de/namelist.php?nachname=MAST&ofb=freystadt&modus=&lang=de MAST], Verein für Computergenealogie e.V. (CompGen)</ref>. Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: ''Mosztiszky'' (9 траўня 1397 году)<ref>{{Літаратура/Дыпляматычны кодэкс Віленскай катэдры і дыяцэзіі|1-1к}} S. 47.</ref>; ''[[Пералая|перелаичане]] на имя [[Ямант|Ямонтъ]] Мостевичъ'' (22 красавіка 1496 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|6к}} P. 138.</ref>; ''чоловеки у Лынкгъменех… а Мостя'' (23 чэрвеня 1498 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|6к}} P. 185.</ref>; ''чоловеки в Троцкомъ повете у в [[Аліта|Олитскои]] волости на имя [[Рак (імя)|Рачка]] а [[Бота|Бутя]] а Мостухна [[Мантрым (імя)|Монтримовичовъ]]'' (11 верасьня 1504 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|6к}} P. 314.</ref>; ''Анъдрея Мостовичъ''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 172.</ref> (1528 год); ''Юръи Олехновичъ з Мештовичъ'' (1567 год)<ref>Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=3Ih5AqeL2iwC&q=%40%D0%9C%D0%B5%D1%88%D1%82%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%8A#v=snippet&q=%40%D0%9C%D0%B5%D1%88%D1%82%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%8A&f=false С. 868].</ref>; ''Stefan Mostowicz'' (1621 год)<ref>{{Літаратура/Рэестры попісу паспалітага рушэньня шляхты ВКЛ з 1621 году (2015)|к}} S. 97.</ref>; ''z majętności Meysztowicz''<ref>Krakowski S. Wykaz podatku podymnego powiatu wołkowyskiego z r. 1690 // Wiadomości Studium Historii Prawa Litewskiego. T. 1, 1938. S. 226.</ref>, ''Matiasz Mosztowicz''<ref>Metryka Litewska. Rejestry podymnego Welkiego Ksiestwa. Księstwo Żmudzkie 1690 r. — Warszawa, 2009. S. 75.</ref> (1690 год); ''Mesztowicze'' (1744 год)<ref name="DWil-1744">[https://pawet.net/library/history/city_district/religion/d_1744/diecezja_wile%C5%84ska,_1744.html Diecezja Wileńska, 1744], [[Pawet]], 20 лютага 2011 г.</ref>; ''Katarzyna Mastowicz'' (1776 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=23lt&rid=8087&search_lastname=Mastowicz&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date= Kroże], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Franciszek Masta'' (1801 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=23lt&rid=B&search_lastname=Masta&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Aleksandrów], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Apolonia Mistewicz'' (1840 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=22br&rid=B&search_lastname=Mistewicz&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Żołudek], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>{{Заўвага|Таксама: * Масьцейка, Мастыка, Місьціх: ''nobilibus… Johanne Mostykowicz'' (28 лютага 1496 году)<ref>{{Літаратура/Дыпляматычны кодэкс Віленскай катэдры і дыяцэзіі|1-3к}} S. 766.</ref>, ''Иванъ Мостыка'' (1528 год)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 156.</ref>, ''Станиславъ Мистиховичъ… Матысъ Мистиховичъ'' (1567 год)<ref>Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=3Ih5AqeL2iwC&q=%D0%9C%D0%B8%D1%81%D1%82%D0%B8%D1%85%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%8A#v=snippet&q=%D0%9C%D0%B8%D1%81%D1%82%D0%B8%D1%85%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%8A&f=false С. 934].</ref>, ''Mosteyki'' (1744 год)<ref name="DWil-1744"/>, Якаў Мастыка — [[беларусы|беларус]] з ваколіцаў [[Трокі|Трокаў]] на 1912 год<ref>Прибавление к № 61 Виленских Губернских Ведомостей, 1912. С. 46.</ref>, Андрэй Мастыка — беларускі гісторык; * Містан, Міштун: ''Mikołaj Mistanowicz'' (1667 год)<ref>Błaszczyk G. Herbarz szlachty żmudzkiej. T. 4. — Warszawa, 2015. S. 160.</ref>, ''Misztuny wieś'' (1831—1863 гады)<ref>[https://genealogia.lt/pdfs/parolk.pdf Parafia olkienicka], Genealogia Wileńszczyzny</ref>; * Маштвід: ''Daniel Lutyk na miejscu rodzica z Mosztwidów'' (1690 год)<ref>Metryka Litewska. Rejestry podymnego Welkiego Ksiestwa. Księstwo Żmudzkie 1690 r. — Warszawa, 2009. S. 151.</ref>; * Мэйштар, Местэр, Мостэр, Містэр: ''Magdalena Meysztarowa'' (1619­—1690 гады)<ref>Maciejauskienė V. Gruzdžių pavardės: istorija ir dabartis // Lietuvos lokaliniai tyrimai. 2010. P. 6.</ref>, ''Elżbieta Misterewicz'' (1815 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=D&w=22br&rid=D&search_lastname=Misterewicz&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Świsłocz], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>, ''Antonina Misterowicz'' (1825 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=S&w=22br&rid=S&search_lastname=Misterowicz&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Odelsk], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>, Рыгор Местэр — жыхар [[Лідзкі павет|Лідзкага павету]] на 1788 год<ref>Анищенко Е. К. Шляхта Лидского повета: Список XVIII ст. — Минск, 2013. С. 281.</ref>, Адольф Мостэр — [[Зямяне|зямянін]] [[Менская губэрня|Менскай губэрні]], прадстаўлены ў 1863 годзе<ref>[http://kalinouski.arkushy.by/library/rok_1863_na_mienszczynie/125.htm № 125. Спісы шляхты, прадстаўленыя паміж 15.X.1863 і 15.X.1864 улучна], Сьвіслацкія аркушы</ref>, Антон Містэровіч (1904—?) — [[беларусы|беларус]] з ваколіцаў [[Ваўкавыск]]у, які [[Савецкія рэпрэсіі ў Беларусі|пацярпеў ад уладаў СССР]]<ref>[https://chumakou.com/projects/belarus1937/index13.html Беларусь: жертвы сталинских репрессий], База данных «Польские спецпереселенцы в Архангельской обл.»</ref>; * Міштарт: ''Дашко Мишътортович кон. Юри Миштортовичъ кон.'' (1528 год)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 160.</ref>}}. == Носьбіты == * Андрэй Моставіч (Мастовіч) — [[Ясвойна|ясвойнаўскі]] баярын, які ўпамінаецца ў [[Попісы войска Вялікага Княства Літоўскага|попісе войска Вялікага Княства Літоўскага]] 1528 году * Буцька Мосьцевіч (Масьцевіч) і Юры Моставіч (Мастовіч) — жыхары [[Жамойцкае староства|Жамойцкага староства]], якія ўпамінаюцца ў 1537—1538 гадох<ref>Mackavičius A. Žemaitijos valsčių surašymas 1537—1538 m. — Vilnius, 2003. [https://books.google.by/books?id=lNIiAQAAIAAJ&q=%22%D0%9C%D0%BE%D1%81%D1%82%D0%B5%D0%B2%D0%B8%D1%87+%D0%91%D1%83%D1%82%D0%BA%D0%BE%22+%D0%9C%D0%BE%D1%81%D1%82%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87+%D0%AE%D1%80%D0%B8&dq=%22%D0%9C%D0%BE%D1%81%D1%82%D0%B5%D0%B2%D0%B8%D1%87+%D0%91%D1%83%D1%82%D0%BA%D0%BE%22+%D0%9C%D0%BE%D1%81%D1%82%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87+%D0%AE%D1%80%D0%B8&hl=ru&newbks=1&newbks_redir=0&sa=X&ved=2ahUKEwixnbGE-dWCAxWaxQIHHVxYAqYQ6AF6BAgHEAI P. 418].</ref> * Стэфан Мастовіч — шляхціч Жамойцкага староства, які ўпамінаецца ў 1621 годзе * Сьцяпан Мастовіч — [[беларусы|беларус]] з ваколіцаў [[Дзісна|Дзісны]] на 1907 год<ref>Прибавление к № 57 Виленских Губернских Ведомостей, 1907. С. 3.</ref> * Сьцяпан Мастовіч (1911—?) — беларус з ваколіцаў [[Пінск]]у, які [[Савецкія рэпрэсіі ў Беларусі|пацярпеў ад уладай СССР]]<ref>[[Леанід Маракоў|Маракоў Л.]] Рэпрэсаваныя медыцынскія і ветэрынарныя работнікі Беларусі. 1920—1960. — {{Менск (Мінск)}}, 2010. С. 396.</ref> * Яўгеньня Місьцевіч (1914—?) — беларуска зь [[Пінск]]у, якая пацярпела ад уладаў СССР<ref>[https://chumakou.com/projects/belarus1937/index13.html Беларусь: жертвы сталинских репрессий], База данных «Польские спецпереселенцы в Архангельской обл.»</ref> Мастовічы (Mostowicz) гербу [[Даленга (герб)|Даленга]] — [[Літва|літоўскі]] шляхецкі род<ref>Ciechanowicz J. Rody rycerskie Wielkiego Księstwa Litewskiego. T. 6. — Rzeszów, 2006. S. 245.</ref>. Мяштовічы — літоўскі шляхецкі род<ref>[http://www.nobility.by/families/m/index.shtml Сьпіс шляхецкіх родаў, прозьвішчы якіх пачынаюцца на М], [[Згуртаваньне беларускай шляхты]]</ref>. Мэйштовіч (Meysztowicz) — прозьвішча, зафіксаванае ў XIX стагодзьдзі ў ваколіцах [[Сувалкі|Сувалкаў]]<ref>Professor Jerzy Wisniewski, [https://web.archive.org/web/20250111095809/http://www.mem.net.pl/stg/family_names.htm List of the XIXth century Suvalki region family names], Suwalki Genealogical Society</ref>. У [[Прусія|гістарычнай Прусіі]] існуе вёска [[Машты]], на [[Слонімскі павет|гістарычнай Слонімшчыне]] — [[Мештавічы]]. == Заўвагі == {{Заўвагі}} == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} {{Германскія імёны-асновы}} {{Імёны з асновай маст}} [[Катэгорыя:Мужчынскія імёны]] g9xcew3dqpc3xkfcyjkiitb71psup4o 0 276725 2685814 2685325 2026-08-21T18:53:34Z ~2026-45913-17 99638 /* Носьбіты */ 2685814 wikitext text/x-wiki {{Імя |імя = Стана |лацінка = Stana |арыгінал = Stean |вымаўленьне = |мова_паходжаньня = [[Германскія мовы|германскія]] |варыянт = Стан, Штэйна, Штэйн, Сьцень, Стань, Стын |вытворныя = |зьвязаныя = [[Станіка]], [[Станвіла]], [[Стангель]], [[Стангір]] <br> [[Керстэн]] }} '''Стана''' (''Штэйна''), '''Стан''' (''Штэйн'', ''Сьцень'', ''Стань'', ''Стын'') — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча. == Паходжаньне == {{Асноўны артыкул|Імёны ліцьвінаў}} Стэн, Стын, Стан або Стэйна (Sten, Stien, Stean, Steina) — імя [[Германскія мовы|германскага]] паходжаньня<ref>Björkman E. Nordische Personennamen in England in alt- und frühmittel-englischer Zeit: Ein Beitrag zur englischen Namenkunde. — Halle, 1910. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=QiJAAAAAYAAJ&q=Sten%2C+Stien#v=snippet&q=Sten%2C%20Stien&f=false S. 129].</ref><ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Steina#v=snippet&q=Steina&f=false S. 1359].</ref>. Іменная аснова -стэн- (-стан-, -стын-) паходзіць ад [[Гоцкая мова|гоцкага]] stains 'камень'<ref>Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 202.</ref>. Сярод [[Ліцьвіны|ліцьвінаў]] бытавалі імёны [[Станіка]], [[Стангель]], [[Стангір|Стангір (Станкар, Штэнгер)]], [[Керстэн|Керстэн (Керстын)]]. Адзначаліся германскія імёны Steneke, Stengel, Staniger (Stanker, Steiniger), Kersten (Kerstin). Этымалягічны слоўнік старапольскіх асабовых імёнаў, выдадзены [[Польская акадэмія навук|Польскай акадэміяй навук]], адзначае гістарычнае бытаваньне ў Польшчы германскіх імёнаў Stanar, Stengel (Sztengel, Stengil)<ref>Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 5: Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego. — Kraków, 1997. S. 248, 253.</ref>, ''Stonoltus''<ref>Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 7: Suplement. Rozwiązanie licznych zagadek staropolskiej antroponimii. — Kraków, 2002. S. 547.</ref>. Апроч таго, у Польшчы гістарычна бытавала імя Гірстан: ''Presente… Girstano, ciue Brestensi'' (1308 год)<ref>Słownik staropolskich nazw osobowych. T. 2. — Wrocław, 1968—1970. S. 119.</ref>. У [[Прусія|Прусіі]] бытавалі імёны: ''Stanno / Stene / Stenie / Stheyne'' (1305, 1320 і 1363 гады), ''Steynicke / Steneyke / Stenike''{{Заўвага|Адзначалася германскае імя Steinicke (Steinecke)<ref name="Gottschald-2006-473">Gottschald M. Deutsche Namenkunde: Unsere Familiennamen nach ihrer Entstehung und Bedeutung. — Berlin, 2006. [https://books.google.by/books?id=FgHcPgx1QIYC&pg=PA473&dq=Staino+Stein+namenkunde&hl=ru&newbks=1&newbks_redir=0&sa=X&ved=2ahUKEwjf9qKa6suCAxU6iP0HHfS3ByYQ6AF6BAgEEAI#v=onepage&q=Staino%20Stein%20namenkunde&f=false S. 473].</ref>}} (1396, 1400 і 1483 гады), ''Stenebuth / Stenebut / Steynebuth'' (1339 і 1419 гады), ''Stenaute / Stenawte''{{Заўвага|Адзначалася германскае імя Steinolt<ref name="Gottschald-2006-473"/>}} (1364 і 1417 гады), ''Steynegaud / Steynegaude / Stenegaude'' (1330, 1342, 1344, 1360, 1377 і 1379 гады), ''Warstenne''{{Заўвага|Адзначалася старажытнае германскае імя Wærstan<ref>Searle W. G. Onomasticon anglo-saxonicum. — Cambrigde, 1897. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=RLkEAAAAIAAJ&q=W%C3%A6rstan#v=snippet&q=W%C3%A6rstan&f=false S. 475].</ref>}} (1388 год)<ref>Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=RdZD6OjYXgoC&q=Stanno#v=snippet&q=Stanno&f=false S. 98—99, 116].</ref>. У 1610 годзе ў [[Каралявец]]кім унівэрсытэце навучаўся ''Georgius Stein, Regiomontanus Borussus'', у 1639 годзе — ''Georgius Stenike, Jastroviensis Borussus'', у 1650 годзе — ''Johannes Steiner, Regiomontanus Borussus'', у 1656 годзе — ''Christophorus Stein, Regiomontanus Borussus''<ref>Die matrikel der Universität Königsberg i. Pr. Bd. 1: Die Immatrikulationen von 1544—1656. — Leipzig, 1910. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=-sZYzw8knMEC&q=%22Georgius+Stein%22#v=snippet&q=%22Georgius%20Stein%22&f=false S. 187, 405, 516, 551].</ref>. Германскія імёны Sten і Steneke бытавалі ў XV ст. у [[Рыга|Рызе]]<ref>Siliņa-Piņķe R. Rufnamen in Riga im 15. Jahrhundert: Überlegungen über eine schichtenspezifische Namengebung // Die Stadt und ihre Namen. Bd. 2., 2013. S. 248.</ref>. У [[Наўгародзкая рэспубліка|Ноўгарадзе]] бытавалі імёны Станіла, Станіша, Станімір (Станмір) і Станята<ref>Зализняк А. А. Древненовгородский диалект. 2-е изд. — М., 2004. С. 801—802.</ref>. У [[Русь|рускіх]] берасьцяных граматах адзначалася германскае імя Стэн<ref>Sitzmann A. Die skandinavischen Personennamen in den Birkenrindeninschriften // Scando-Slavica. T. 53, 2007. S. 28.</ref>. У Чэхіі бытавалі імёны Štan, Štainer<ref>Archiv český: čili, Staré písemné památky české i moravské, sebrané z archivů domácích i cizích. Dil. XXX. — Praha, 1913. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=yAwdAAAAMAAJ&q=%C5%A0tan#v=snippet&q=%C5%A0tan&f=false S. 305, 365].</ref> Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: ''nobilibus… Bartholomeo Stanyewicz… Joanne Stanowicz'' (4 траўня 1515 году)<ref>Rowell S.C. Martin III, Bishop of Medininkai, Archdeacon and Canon of Vilnius: the Lawyer Bishop // Acta Historica Universitatis Klaipedensis. Vol. XXVII, 2013. P. 60.</ref>; ''в Дорсунишском повете шестьдесят чоловеков… а Стеня Шошевича'' (26 студзеня 1516 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|9к}} P. 179.</ref>; ''земль пустовъских у [[Вількі|Вилкеиском]] повете… Станевъщыны'' (21 сьнежня 1522 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|12к}} P. 193.</ref>; ''Стан Янович'' (да 1533 году)<ref>{{Літаратура/Вайсковыя попісы паспалітага рушэньня ВКЛ (2018)|к}} S. 21.</ref>; ''Стан Пронцевич'' (верасень 1536 — жнівень 1537 году)<ref>{{Літаратура/Вайсковыя попісы паспалітага рушэньня ВКЛ (2018)|к}} S. 74.</ref>; ''Стан [[Вісімонт|Висмонтович]]… Стан [[Кандрат|Кундратович]]'' (1538 год)<ref>Mackavičius A. Žemaitijos valsčių surašymas 1537—1538 m. — Vilnius, 2003. P. 215, 365, 367.</ref>; ''светковъ… а [[Ганус (імя)|Гануса]] Станевичъ'' (1 кастрычніка 1540 году)<ref>Акты издаваемые Виленской археографической комиссией. Т. 17. Акты Гродненского земского суда. — Вильна, 1890. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=aF4jAQAAMAAJ&q=%D0%A1%D1%82%D0%B0%D0%BD%D0%B5#v=snippet&q=%D0%A1%D1%82%D0%B0%D0%BD%D0%B5&f=false С. 180].</ref>; ''на подданого господарьского тогожъ сорока на [[Нода|Нотя]] Станевича'' (17 траўня 1541 году)<ref>Акты издаваемые Виленской археографической комиссией. Т. 17. Акты Гродненского земского суда. — Вильна, 1890. С. 316.</ref>; ''Стан [[Вештарт|Вештортович]]… Стан [[Мандзейка|Монткович]]'' (1 ліпеня 1542 году)<ref>Istorijos archyvas. T. 1: XVI amžiaus Lietuvos inventoriai. — Kaunas, 1934. P. 14, 16.</ref>; ''[[Нарэйка|Noreyko]] Staniewicz'' (27 ліпеня 1553 году)<ref>Istorijos archyvas. T. 1: XVI amžiaus Lietuvos inventoriai. — Kaunas, 1934. P. 96.</ref>; ''боярину его королевской милости Петру Становичу'' (21 сакавіка 1563 году)<ref>Акты, издаваемые Виленской Комиссией для разбора древних актов. Т. 24. — Вильна, 1897. С. 262.</ref>; ''село Станевичовъ'' (1554 год)<ref>Археографический сборник документов, относящихся к истории Северо-западной Руси. Т. 8. — Вильна, 1870. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=J2dcAAAAcAAJ&q=%D0%A1%D1%82%D0%B0%D0%BD%D0%B5%D0%B2%D0%B8%D1%87%D0%BE%D0%B2%D1%8A#v=snippet&q=%D0%A1%D1%82%D0%B0%D0%BD%D0%B5%D0%B2%D0%B8%D1%87%D0%BE%D0%B2%D1%8A&f=false С. 26].</ref>; ''Бенъко а Станъ [[Мадзейка|Медиковичы]]'' (22 красавіка 1564 году)<ref>Istorijos archyvas. T. 1: XVI amžiaus Lietuvos inventoriai. — Kaunas, 1934. P. 156.</ref>; ''Балтромей Становичъ'' (1567 год)<ref>Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=3Ih5AqeL2iwC&q=%40%D0%A1%D1%82%D0%B0%D0%BD%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%8A#v=snippet&q=%40%D0%A1%D1%82%D0%B0%D0%BD%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%8A&f=false С. 1263].</ref>; ''et [[Альбэрт|Albertum]] Stano'' (6 красавіка 1579 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|273к}} P. 56.</ref>; ''per dictum Albertum Stanowicz'' (14 траўня 1580 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|273к}} P. 56.</ref>; ''еt famatum Albertum Stanowicz'' (20 траўня 1580 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|273к}} P. 56.</ref>; ''Vrban Stoniewicz'' (2 жніўня 1597 году)<ref>Istorijos archyvas. T. 1: XVI amžiaus Lietuvos inventoriai. — Kaunas, 1934. P. 466.</ref>; ''Wojciech Stanowicz'' (1621 год)<ref>Rejestry popisowe pospolitego ruszenia szlachty Wielkiego Księstwa Litewskiego z 1621 r. — Warszawa, 2015. S. 92.</ref>; ''ab honesto Bartholomeo Styny'' (1675—1677 гады)<ref>Žemaičių vyskupijos vizitacija 1675—1677 m. // Fontes Historiae Lituaniae. Vol. X, 2011. P. 579.</ref>; ''Thadeusz Szteyn Towarzysz Ussarski'' (4 кастрычніка 1765 году)<ref>Рыбчонак С. Акт кампуту шляхты Наваградскага ваяводства ад 4 кастрычніка 1765 г. // Герольд Litherland. № 21, 2019. С. 99.</ref>; ''Parafia [[Дусяты|dusiatska]]… Sztejniczki folwark'' (1784 год)<ref>Skibicki S. Dekanat kupiski diecezji wileńskiej w świetle opisów parafii z 1784 r. w świetle opisów plebanów. — Białystok, 2009. S. 41.</ref>; ''Marianna Sztejno'' (1824 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=22br&rid=B&search_lastname=Sztejno&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Zabłoć], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>{{Заўвага|Таксама: * Станіла, Станела, Станель (адзначалася старажытнае германскае імя Stennell<ref>Ferguson R. The Teutonic Name-system Applied to the Family Names of France, England, & Germany. — London, 1864. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=fGUUAAAAYAAJ&q=Stennell#v=snippet&q=Stennell&f=false P. 479].</ref>, германскае імя Steinel<ref name="Gottschald-2006-473"/>): ''в Станила Ивашьковича'' (каля 1488 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|4к}} P. 75.</ref>, ''homines… Stanielo'' (3 чэрвеня 1510 году)<ref>Rowell S. C. Acta primae visitationis diocesis vilnensis anno domini 1522 peractae. Vilniaus Kapitulos Archyvo Liber IIb atkūrimas. — Vilnius, 2015. P. 125.</ref>, ''землю… Станелевъщыну'' (17 студзеня 1523 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|12к}} P. 203.</ref>, ''Jakiel Stanieliew. <…> Urban a Januc Stanilowiczy <…> Jakob Stanieliew.'' (1558 год)<ref>Писцовая книга Гродненской экономии с прибавлениями, изданная Виленской Комиссией для разбора древних актов. Ч. 1. — Вильна, 1881. С. 551—552.</ref>, ''Staniełowicze'' (1744 год)<ref>[https://pawet.net/library/history/city_district/religion/d_1744/diecezja_wile%C5%84ska,_1744.html Diecezja Wileńska, 1744], [[Pawet]], 20 лютага 2011 г.</ref>, Адам Станілевіч (1909—1938) — [[беларусы|беларус]] з ваколіцаў [[Капыль|Капылю]], [[Савецкія рэпрэсіі ў Беларусі|забіты ўладамі СССР]]<ref>[https://chumakou.com/projects/belarus1937/index17.html Беларусь: жертвы сталинских репрессий], Книга памяти Республики Коми</ref>; * Станюн (адзначалася старажытнае германскае імя *Steinin<ref>Kaufmann H. Altdeutsches Namenbuch: Bd. 1. Altdeutsche Personennamen. Ergänzungsband. — München, 1968. S. 325.</ref>): ''Daniel Staniun'' (1690 год)<ref>Metryka Litewska. Rejestry podymnego Welkiego Ksiestwa. Województwo wileńskie 1690 r. — Warszawa, 1989. S. 63.</ref>; * Стынегота (адзначалася старажытнае германскае імя Godstan<ref>Searle W. G. Onomasticon anglo-saxonicum. — Cambrigde, 1897. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=RLkEAAAAIAAJ&q=Godstan#v=snippet&q=Godstan&f=false P. 264].</ref>): ''Stinegota capitaneus Scalowitarum'' ([[Хроніка Прускай зямлі]])<ref>Scriptores rerum Prussicarum. Bd. 1. — Leipzig, 1861. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=tPxxbl8_y64C&q=Stinegota#v=snippet&q=Stinegota&f=false S. 134].</ref>; * Сьцягрым (адзначалася старажытнае германскае імя Steingrímr<ref>Vasmer M. Schriften zur slavischen Altertumskunde und Namenkunde. — Wiesbaden, 1971. [https://books.google.by/books?id=smJgAAAAMAAJ&q=Stegrimovo+Steingr%C3%ADmr&dq=Stegrimovo+Steingr%C3%ADmr&hl=ru&newbks=1&newbks_redir=0&sa=X&ved=2ahUKEwiTzqDk0MSDAxWqgP0HHc36C0YQ6AF6BAgIEAI S. 829].</ref><ref>Veröffentlichungen der Abteilung für Slavische Sprachen und Literaturen des Osteuropa-Instituts (Slavisches Seminar) an der Freien Universität Berlin. Bd. 38, 1953. [https://books.google.by/books?id=WDo_AQAAIAAJ&q=Stegrimovo+Steingr%C3%ADmr&dq=Stegrimovo+Steingr%C3%ADmr&hl=ru&newbks=1&newbks_redir=0&sa=X&ved=2ahUKEwiTzqDk0MSDAxWqgP0HHc36C0YQ6AF6BAgLEAI S. 829].</ref>, Staigrim<ref>Searle W. G. Onomasticon anglo-saxonicum. — Cambrigde, 1897. P. 429.</ref><ref>Domesday Names: An Index of Latin Personal and Place Names in Domesday Book. — The Boydell Press, 1997. [https://books.google.by/books?id=B-fseNYY86sC&pg=PA196&dq=Staigrim&hl=ru&newbks=1&newbks_redir=0&sa=X&ved=2ahUKEwjv_bH84uSFAxUaxQIHHWG_B-k4ChDoAXoECAYQAg#v=onepage&q=Staigrim&f=false P. 196].</ref>): на [[Смаленскі павет|гістарычнай Смаленшчыне]] існуе вёска [[Сьцягрымава]]; * Букштын (адзначалася старажытнае германскае імя Burgstan<ref>Searle W. G. Onomasticon anglo-saxonicum. — Cambrigde, 1897. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=RLkEAAAAIAAJ&q=Burgstan#v=snippet&q=Burgstan&f=false P. 121].</ref>): Букштыны (Buksztyn) — прыгонныя з ваколіцаў [[Валожын|Валожына]], якія ўпамінаюцца ў XIX стагодзьдзі<ref>Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2016. S. 251.</ref>; * Гаўштан: на 1913 год існавала мясцовасьць Гаўштаны (Gowsztany) у [[Немянчын]]скай парафіі<ref>[https://genealogia.lt/pdfs/parafia_niemenczynska_1913r.pdf Parafia niemenczyńska w 1913 r.], Genealogia Wileńszczyzny</ref> * Нястан: ''Нестан Миколаевич'' (1538 год)<ref>Mackavičius A. Žemaitijos valsčių surašymas 1537—1538 m. — Vilnius, 2003. [https://books.google.by/books?id=lNIiAQAAIAAJ&q=%22%D0%9C%D0%B8%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D0%B5%D0%B2%D0%B8%D1%87+%D0%9D%D0%B5%D1%81%D1%82%D0%B0%D0%BD%22&dq=%22%D0%9C%D0%B8%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D0%B5%D0%B2%D0%B8%D1%87+%D0%9D%D0%B5%D1%81%D1%82%D0%B0%D0%BD%22&hl=ru&newbks=1&newbks_redir=0&sa=X&ved=2ahUKEwjtoeG35tWCAxUk_7sIHUuOAyUQ6AF6BAgIEAI P. 368].</ref>, ''Нестен Кривитевич'' (1 ліпеня 1542 году)<ref>Istorijos archyvas. T. 1: XVI amžiaus Lietuvos inventoriai. — Kaunas, 1934. P. 13.</ref>, ''Jan Jakubowicz, syn jego Nestan'' (30 сьнежня 1598 году)<ref>Istorijos archyvas. T. 1: XVI amžiaus Lietuvos inventoriai. — Kaunas, 1934. P. 506.</ref>, на [[Мазырскі павет|гістарычнай Мазыршчыне]] існуе вёска [[Нястанавічы]], на [[Ашмянскі павет|гістарычнай Ашмяншчыне]] — [[Нястанішкі]]}}. == Носьбіты == * Стан Янавіч — [[Высокі Двор|высакадворскі]] баярын, які ўпамінаецца да 1533 году * Стан Пронцавіч — [[Горадня|гарадзенскі]] баярын, які ўпамінаецца паміж 1536 і 1537 гадамі * Пётар Мікалаевіч, Аўгуштын Марцінавіч і Ян Марцінавіч Становічы — [[Расены|расенскія]] [[зямяне]], якія ўпамінаюцца ў 1597 годзе<ref>Опись документов Виленского центрального архива древних актовых книг. Вып. 4. ― Вильна, 1905. С. 186—187, 218.</ref> * Ян Штэйн — шляхціч з ваколіцаў [[Забалаць|Забалаці]] на 1765 год<ref>Анищенко Е. К. Шляхта Лидского повета: Список XVIII ст. — Минск, 2013. С. 213.</ref> * Франц Штэйн — [[беларусы|беларус]]-каталік з [[Асьвея|Асьвеі]] на 1912 год<ref>[https://archive.org/details/duma-list-of-vitebsk-gubernia/Duma%20List%20of%20Vitebsk%20Gubernia%20-%201912%20-%20Drissa%20town%20-%202%20-%20LESS%20BLURRY/page/n1/mode/2up Приложение к № ? Витебских Губернских Ведомостей, 1912 год]. С. 10.</ref> * Ціхан Штэйн — беларус-праваслаўны з [[Полацак|Полацку]] на 1912 год<ref>[https://archive.org/details/duma-list-of-vitebsk-gubernia/Duma%20List%20of%20Vitebsk%20Gubernia%20-%201912%20-%20Polotsk%20town%20-%202/page/n1/mode/2up Приложение к № 9 Витебских Губернских Ведомостей, 1 августа 1912 года]. С. 26.</ref> * Авяр’ян Станевіч — праваслаўны зь [[Лепельскі павет|Лепельскага павету]], зьніклы ў [[Першая сусьветная вайна|Першую сусьветную вайну]]<ref>Именной список №961 убитым, раненым и без вести пропавшим нижним чинам. — СПб., 1914. [https://viewer.rsl.ru/ru/rsl01004358787?page=15&rotate=0&theme=white С. 15371].</ref> * Павал Станевіч — праваслаўны зь [[Вялейскі павет (Віленская губэрня)|Вялейскага павету]], зьніклы ў Першую сусьветную вайну<ref>Именной список №503 убитым, раненым и без вести пропавшим нижним чинам. — СПб., 1915. [https://viewer.rsl.ru/rsl01004358796?page=33 С. 8033].</ref> * Васіль Станевіч (1876—1938) — [[беларусы|беларус]] з ваколіцаў [[Капыль|Капылю]], [[Савецкія рэпрэсіі ў Беларусі|забіты ўладамі СССР]]<ref>[https://by.openlist.wiki/%D0%A1%D1%82%D0%B0%D0%BD%D0%B5%D0%B2%D1%96%D1%87_%D0%92%D0%B0%D1%81%D1%96%D0%BB%D1%8C_%D0%9C%D1%96%D0%BA%D0%B0%D0%BB%D0%B0%D0%B5%D0%B2%D1%96%D1%87_(1876) Станевіч Васіль Мікалаевіч (1876)], Адкрыты спіс ахвяраў палітычных рэпрэсій у СССР</ref> * Уладзімер Станевіч (1920—?) — беларус з ваколіцаў [[Смаргонь|Смаргоні]]<ref>[https://partizany.by/partisans/195136/ Станевич Владимир Петрович], Генеалагічныя базы дадзеных Беларусі</ref> * Аляксандар Станевіч (1920—?) — беларус з ваколіцаў [[Ушачы|Ушачаў]]<ref>[https://partizany.by/partisans/251749/ Станевич Александр Дмитриевич], Генеалагічныя базы дадзеных Беларусі</ref> Штэйн (Szteyn) — [[Літва|літоўскі]] шляхецкі род з [[Аршанскі павет|Аршанскага павету]]<ref>Polska encyklopedja szlachecka. T. 11. — Warszawa, 1938. S. 282.</ref>. На 1903 год існаваў [[засьценак]] Штайнішкі ў Вількамірскім павеце Ковенскай губэрні<ref>Алфавитный список населенных мест Ковенской губернии. — Ковна, 1903. С. 168.</ref>. На 1905 год існавалі засьценкі 1-я, 2-я і 3-я Станішкі ў [[Лынтупы|Лынтупскай]] воласьці<ref>Виленская губерния: полный список населенных мест со статистическими данными о каждом поселении. — Вильна, 1905. С. 293.</ref>. На 1906 год існавала вёска Букштыны<ref>Список населенных мест Витебской губернии. Витебск, 1906. С. 36.</ref> (цяпер частка вёскі [[Навікі (Шапечынскі сельсавет)|Навікоў]] на [[Віцебскі павет|гістарычнай Віцебшчыне]]). [[Від (імя)|Віт]]гірэн-Штанэн (''Witgirren-Stannen'') — былая вёска каля [[Рагніт]]у ў [[Прусія|Прусіі]]<ref>Палмайтис Л. Предложение по научной русификации исконных наименований перешедшей в состав России северной части бывшей Восточной Пруссии. — Европейский институт рассеянных этнических меньшинств, 2003. С. 49.</ref>. На [[Браслаўскі павет|гістарычнай Браслаўшчыне]] існуе вёска [[Стэйнішкі]], у [[Прусія|гістарычнай Прусіі]] — [[Штайнаў]] і [[Штэнкен]]. == Заўвагі == {{Заўвагі}} == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} {{Германскія імёны-асновы}} {{Імёны з асновай стан}} [[Катэгорыя:Мужчынскія імёны]] dvuv6k5esg7bea4cxsmbpcztr3ru976 2685945 2685814 2026-08-22T11:08:22Z ~2026-45880-22 99642 /* Носьбіты */ 2685945 wikitext text/x-wiki {{Імя |імя = Стана |лацінка = Stana |арыгінал = Stean |вымаўленьне = |мова_паходжаньня = [[Германскія мовы|германскія]] |варыянт = Стан, Штэйна, Штэйн, Сьцень, Стань, Стын |вытворныя = |зьвязаныя = [[Станіка]], [[Станвіла]], [[Стангель]], [[Стангір]] <br> [[Керстэн]] }} '''Стана''' (''Штэйна''), '''Стан''' (''Штэйн'', ''Сьцень'', ''Стань'', ''Стын'') — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча. == Паходжаньне == {{Асноўны артыкул|Імёны ліцьвінаў}} Стэн, Стын, Стан або Стэйна (Sten, Stien, Stean, Steina) — імя [[Германскія мовы|германскага]] паходжаньня<ref>Björkman E. Nordische Personennamen in England in alt- und frühmittel-englischer Zeit: Ein Beitrag zur englischen Namenkunde. — Halle, 1910. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=QiJAAAAAYAAJ&q=Sten%2C+Stien#v=snippet&q=Sten%2C%20Stien&f=false S. 129].</ref><ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Steina#v=snippet&q=Steina&f=false S. 1359].</ref>. Іменная аснова -стэн- (-стан-, -стын-) паходзіць ад [[Гоцкая мова|гоцкага]] stains 'камень'<ref>Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 202.</ref>. Сярод [[Ліцьвіны|ліцьвінаў]] бытавалі імёны [[Станіка]], [[Стангель]], [[Стангір|Стангір (Станкар, Штэнгер)]], [[Керстэн|Керстэн (Керстын)]]. Адзначаліся германскія імёны Steneke, Stengel, Staniger (Stanker, Steiniger), Kersten (Kerstin). Этымалягічны слоўнік старапольскіх асабовых імёнаў, выдадзены [[Польская акадэмія навук|Польскай акадэміяй навук]], адзначае гістарычнае бытаваньне ў Польшчы германскіх імёнаў Stanar, Stengel (Sztengel, Stengil)<ref>Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 5: Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego. — Kraków, 1997. S. 248, 253.</ref>, ''Stonoltus''<ref>Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 7: Suplement. Rozwiązanie licznych zagadek staropolskiej antroponimii. — Kraków, 2002. S. 547.</ref>. Апроч таго, у Польшчы гістарычна бытавала імя Гірстан: ''Presente… Girstano, ciue Brestensi'' (1308 год)<ref>Słownik staropolskich nazw osobowych. T. 2. — Wrocław, 1968—1970. S. 119.</ref>. У [[Прусія|Прусіі]] бытавалі імёны: ''Stanno / Stene / Stenie / Stheyne'' (1305, 1320 і 1363 гады), ''Steynicke / Steneyke / Stenike''{{Заўвага|Адзначалася германскае імя Steinicke (Steinecke)<ref name="Gottschald-2006-473">Gottschald M. Deutsche Namenkunde: Unsere Familiennamen nach ihrer Entstehung und Bedeutung. — Berlin, 2006. [https://books.google.by/books?id=FgHcPgx1QIYC&pg=PA473&dq=Staino+Stein+namenkunde&hl=ru&newbks=1&newbks_redir=0&sa=X&ved=2ahUKEwjf9qKa6suCAxU6iP0HHfS3ByYQ6AF6BAgEEAI#v=onepage&q=Staino%20Stein%20namenkunde&f=false S. 473].</ref>}} (1396, 1400 і 1483 гады), ''Stenebuth / Stenebut / Steynebuth'' (1339 і 1419 гады), ''Stenaute / Stenawte''{{Заўвага|Адзначалася германскае імя Steinolt<ref name="Gottschald-2006-473"/>}} (1364 і 1417 гады), ''Steynegaud / Steynegaude / Stenegaude'' (1330, 1342, 1344, 1360, 1377 і 1379 гады), ''Warstenne''{{Заўвага|Адзначалася старажытнае германскае імя Wærstan<ref>Searle W. G. Onomasticon anglo-saxonicum. — Cambrigde, 1897. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=RLkEAAAAIAAJ&q=W%C3%A6rstan#v=snippet&q=W%C3%A6rstan&f=false S. 475].</ref>}} (1388 год)<ref>Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=RdZD6OjYXgoC&q=Stanno#v=snippet&q=Stanno&f=false S. 98—99, 116].</ref>. У 1610 годзе ў [[Каралявец]]кім унівэрсытэце навучаўся ''Georgius Stein, Regiomontanus Borussus'', у 1639 годзе — ''Georgius Stenike, Jastroviensis Borussus'', у 1650 годзе — ''Johannes Steiner, Regiomontanus Borussus'', у 1656 годзе — ''Christophorus Stein, Regiomontanus Borussus''<ref>Die matrikel der Universität Königsberg i. Pr. Bd. 1: Die Immatrikulationen von 1544—1656. — Leipzig, 1910. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=-sZYzw8knMEC&q=%22Georgius+Stein%22#v=snippet&q=%22Georgius%20Stein%22&f=false S. 187, 405, 516, 551].</ref>. Германскія імёны Sten і Steneke бытавалі ў XV ст. у [[Рыга|Рызе]]<ref>Siliņa-Piņķe R. Rufnamen in Riga im 15. Jahrhundert: Überlegungen über eine schichtenspezifische Namengebung // Die Stadt und ihre Namen. Bd. 2., 2013. S. 248.</ref>. У [[Наўгародзкая рэспубліка|Ноўгарадзе]] бытавалі імёны Станіла, Станіша, Станімір (Станмір) і Станята<ref>Зализняк А. А. Древненовгородский диалект. 2-е изд. — М., 2004. С. 801—802.</ref>. У [[Русь|рускіх]] берасьцяных граматах адзначалася германскае імя Стэн<ref>Sitzmann A. Die skandinavischen Personennamen in den Birkenrindeninschriften // Scando-Slavica. T. 53, 2007. S. 28.</ref>. У Чэхіі бытавалі імёны Štan, Štainer<ref>Archiv český: čili, Staré písemné památky české i moravské, sebrané z archivů domácích i cizích. Dil. XXX. — Praha, 1913. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=yAwdAAAAMAAJ&q=%C5%A0tan#v=snippet&q=%C5%A0tan&f=false S. 305, 365].</ref> Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: ''nobilibus… Bartholomeo Stanyewicz… Joanne Stanowicz'' (4 траўня 1515 году)<ref>Rowell S.C. Martin III, Bishop of Medininkai, Archdeacon and Canon of Vilnius: the Lawyer Bishop // Acta Historica Universitatis Klaipedensis. Vol. XXVII, 2013. P. 60.</ref>; ''в Дорсунишском повете шестьдесят чоловеков… а Стеня Шошевича'' (26 студзеня 1516 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|9к}} P. 179.</ref>; ''земль пустовъских у [[Вількі|Вилкеиском]] повете… Станевъщыны'' (21 сьнежня 1522 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|12к}} P. 193.</ref>; ''Стан Янович'' (да 1533 году)<ref>{{Літаратура/Вайсковыя попісы паспалітага рушэньня ВКЛ (2018)|к}} S. 21.</ref>; ''Стан Пронцевич'' (верасень 1536 — жнівень 1537 году)<ref>{{Літаратура/Вайсковыя попісы паспалітага рушэньня ВКЛ (2018)|к}} S. 74.</ref>; ''Стан [[Вісімонт|Висмонтович]]… Стан [[Кандрат|Кундратович]]'' (1538 год)<ref>Mackavičius A. Žemaitijos valsčių surašymas 1537—1538 m. — Vilnius, 2003. P. 215, 365, 367.</ref>; ''светковъ… а [[Ганус (імя)|Гануса]] Станевичъ'' (1 кастрычніка 1540 году)<ref>Акты издаваемые Виленской археографической комиссией. Т. 17. Акты Гродненского земского суда. — Вильна, 1890. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=aF4jAQAAMAAJ&q=%D0%A1%D1%82%D0%B0%D0%BD%D0%B5#v=snippet&q=%D0%A1%D1%82%D0%B0%D0%BD%D0%B5&f=false С. 180].</ref>; ''на подданого господарьского тогожъ сорока на [[Нода|Нотя]] Станевича'' (17 траўня 1541 году)<ref>Акты издаваемые Виленской археографической комиссией. Т. 17. Акты Гродненского земского суда. — Вильна, 1890. С. 316.</ref>; ''Стан [[Вештарт|Вештортович]]… Стан [[Мандзейка|Монткович]]'' (1 ліпеня 1542 году)<ref>Istorijos archyvas. T. 1: XVI amžiaus Lietuvos inventoriai. — Kaunas, 1934. P. 14, 16.</ref>; ''[[Нарэйка|Noreyko]] Staniewicz'' (27 ліпеня 1553 году)<ref>Istorijos archyvas. T. 1: XVI amžiaus Lietuvos inventoriai. — Kaunas, 1934. P. 96.</ref>; ''боярину его королевской милости Петру Становичу'' (21 сакавіка 1563 году)<ref>Акты, издаваемые Виленской Комиссией для разбора древних актов. Т. 24. — Вильна, 1897. С. 262.</ref>; ''село Станевичовъ'' (1554 год)<ref>Археографический сборник документов, относящихся к истории Северо-западной Руси. Т. 8. — Вильна, 1870. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=J2dcAAAAcAAJ&q=%D0%A1%D1%82%D0%B0%D0%BD%D0%B5%D0%B2%D0%B8%D1%87%D0%BE%D0%B2%D1%8A#v=snippet&q=%D0%A1%D1%82%D0%B0%D0%BD%D0%B5%D0%B2%D0%B8%D1%87%D0%BE%D0%B2%D1%8A&f=false С. 26].</ref>; ''Бенъко а Станъ [[Мадзейка|Медиковичы]]'' (22 красавіка 1564 году)<ref>Istorijos archyvas. T. 1: XVI amžiaus Lietuvos inventoriai. — Kaunas, 1934. P. 156.</ref>; ''Балтромей Становичъ'' (1567 год)<ref>Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=3Ih5AqeL2iwC&q=%40%D0%A1%D1%82%D0%B0%D0%BD%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%8A#v=snippet&q=%40%D0%A1%D1%82%D0%B0%D0%BD%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%8A&f=false С. 1263].</ref>; ''et [[Альбэрт|Albertum]] Stano'' (6 красавіка 1579 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|273к}} P. 56.</ref>; ''per dictum Albertum Stanowicz'' (14 траўня 1580 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|273к}} P. 56.</ref>; ''еt famatum Albertum Stanowicz'' (20 траўня 1580 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|273к}} P. 56.</ref>; ''Vrban Stoniewicz'' (2 жніўня 1597 году)<ref>Istorijos archyvas. T. 1: XVI amžiaus Lietuvos inventoriai. — Kaunas, 1934. P. 466.</ref>; ''Wojciech Stanowicz'' (1621 год)<ref>Rejestry popisowe pospolitego ruszenia szlachty Wielkiego Księstwa Litewskiego z 1621 r. — Warszawa, 2015. S. 92.</ref>; ''ab honesto Bartholomeo Styny'' (1675—1677 гады)<ref>Žemaičių vyskupijos vizitacija 1675—1677 m. // Fontes Historiae Lituaniae. Vol. X, 2011. P. 579.</ref>; ''Thadeusz Szteyn Towarzysz Ussarski'' (4 кастрычніка 1765 году)<ref>Рыбчонак С. Акт кампуту шляхты Наваградскага ваяводства ад 4 кастрычніка 1765 г. // Герольд Litherland. № 21, 2019. С. 99.</ref>; ''Parafia [[Дусяты|dusiatska]]… Sztejniczki folwark'' (1784 год)<ref>Skibicki S. Dekanat kupiski diecezji wileńskiej w świetle opisów parafii z 1784 r. w świetle opisów plebanów. — Białystok, 2009. S. 41.</ref>; ''Marianna Sztejno'' (1824 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=22br&rid=B&search_lastname=Sztejno&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Zabłoć], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>{{Заўвага|Таксама: * Станіла, Станела, Станель (адзначалася старажытнае германскае імя Stennell<ref>Ferguson R. The Teutonic Name-system Applied to the Family Names of France, England, & Germany. — London, 1864. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=fGUUAAAAYAAJ&q=Stennell#v=snippet&q=Stennell&f=false P. 479].</ref>, германскае імя Steinel<ref name="Gottschald-2006-473"/>): ''в Станила Ивашьковича'' (каля 1488 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|4к}} P. 75.</ref>, ''homines… Stanielo'' (3 чэрвеня 1510 году)<ref>Rowell S. C. Acta primae visitationis diocesis vilnensis anno domini 1522 peractae. Vilniaus Kapitulos Archyvo Liber IIb atkūrimas. — Vilnius, 2015. P. 125.</ref>, ''землю… Станелевъщыну'' (17 студзеня 1523 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|12к}} P. 203.</ref>, ''Jakiel Stanieliew. <…> Urban a Januc Stanilowiczy <…> Jakob Stanieliew.'' (1558 год)<ref>Писцовая книга Гродненской экономии с прибавлениями, изданная Виленской Комиссией для разбора древних актов. Ч. 1. — Вильна, 1881. С. 551—552.</ref>, ''Staniełowicze'' (1744 год)<ref>[https://pawet.net/library/history/city_district/religion/d_1744/diecezja_wile%C5%84ska,_1744.html Diecezja Wileńska, 1744], [[Pawet]], 20 лютага 2011 г.</ref>, Адам Станілевіч (1909—1938) — [[беларусы|беларус]] з ваколіцаў [[Капыль|Капылю]], [[Савецкія рэпрэсіі ў Беларусі|забіты ўладамі СССР]]<ref>[https://chumakou.com/projects/belarus1937/index17.html Беларусь: жертвы сталинских репрессий], Книга памяти Республики Коми</ref>; * Станюн (адзначалася старажытнае германскае імя *Steinin<ref>Kaufmann H. Altdeutsches Namenbuch: Bd. 1. Altdeutsche Personennamen. Ergänzungsband. — München, 1968. S. 325.</ref>): ''Daniel Staniun'' (1690 год)<ref>Metryka Litewska. Rejestry podymnego Welkiego Ksiestwa. Województwo wileńskie 1690 r. — Warszawa, 1989. S. 63.</ref>; * Стынегота (адзначалася старажытнае германскае імя Godstan<ref>Searle W. G. Onomasticon anglo-saxonicum. — Cambrigde, 1897. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=RLkEAAAAIAAJ&q=Godstan#v=snippet&q=Godstan&f=false P. 264].</ref>): ''Stinegota capitaneus Scalowitarum'' ([[Хроніка Прускай зямлі]])<ref>Scriptores rerum Prussicarum. Bd. 1. — Leipzig, 1861. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=tPxxbl8_y64C&q=Stinegota#v=snippet&q=Stinegota&f=false S. 134].</ref>; * Сьцягрым (адзначалася старажытнае германскае імя Steingrímr<ref>Vasmer M. Schriften zur slavischen Altertumskunde und Namenkunde. — Wiesbaden, 1971. [https://books.google.by/books?id=smJgAAAAMAAJ&q=Stegrimovo+Steingr%C3%ADmr&dq=Stegrimovo+Steingr%C3%ADmr&hl=ru&newbks=1&newbks_redir=0&sa=X&ved=2ahUKEwiTzqDk0MSDAxWqgP0HHc36C0YQ6AF6BAgIEAI S. 829].</ref><ref>Veröffentlichungen der Abteilung für Slavische Sprachen und Literaturen des Osteuropa-Instituts (Slavisches Seminar) an der Freien Universität Berlin. Bd. 38, 1953. [https://books.google.by/books?id=WDo_AQAAIAAJ&q=Stegrimovo+Steingr%C3%ADmr&dq=Stegrimovo+Steingr%C3%ADmr&hl=ru&newbks=1&newbks_redir=0&sa=X&ved=2ahUKEwiTzqDk0MSDAxWqgP0HHc36C0YQ6AF6BAgLEAI S. 829].</ref>, Staigrim<ref>Searle W. G. Onomasticon anglo-saxonicum. — Cambrigde, 1897. P. 429.</ref><ref>Domesday Names: An Index of Latin Personal and Place Names in Domesday Book. — The Boydell Press, 1997. [https://books.google.by/books?id=B-fseNYY86sC&pg=PA196&dq=Staigrim&hl=ru&newbks=1&newbks_redir=0&sa=X&ved=2ahUKEwjv_bH84uSFAxUaxQIHHWG_B-k4ChDoAXoECAYQAg#v=onepage&q=Staigrim&f=false P. 196].</ref>): на [[Смаленскі павет|гістарычнай Смаленшчыне]] існуе вёска [[Сьцягрымава]]; * Букштын (адзначалася старажытнае германскае імя Burgstan<ref>Searle W. G. Onomasticon anglo-saxonicum. — Cambrigde, 1897. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=RLkEAAAAIAAJ&q=Burgstan#v=snippet&q=Burgstan&f=false P. 121].</ref>): Букштыны (Buksztyn) — прыгонныя з ваколіцаў [[Валожын|Валожына]], якія ўпамінаюцца ў XIX стагодзьдзі<ref>Malewski Cz. Rodziny szlacheckie na Litwie w XIX wieku. — Warszawa, 2016. S. 251.</ref>; * Гаўштан: на 1913 год існавала мясцовасьць Гаўштаны (Gowsztany) у [[Немянчын]]скай парафіі<ref>[https://genealogia.lt/pdfs/parafia_niemenczynska_1913r.pdf Parafia niemenczyńska w 1913 r.], Genealogia Wileńszczyzny</ref> * Нястан: ''Нестан Миколаевич'' (1538 год)<ref>Mackavičius A. Žemaitijos valsčių surašymas 1537—1538 m. — Vilnius, 2003. [https://books.google.by/books?id=lNIiAQAAIAAJ&q=%22%D0%9C%D0%B8%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D0%B5%D0%B2%D0%B8%D1%87+%D0%9D%D0%B5%D1%81%D1%82%D0%B0%D0%BD%22&dq=%22%D0%9C%D0%B8%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D0%B5%D0%B2%D0%B8%D1%87+%D0%9D%D0%B5%D1%81%D1%82%D0%B0%D0%BD%22&hl=ru&newbks=1&newbks_redir=0&sa=X&ved=2ahUKEwjtoeG35tWCAxUk_7sIHUuOAyUQ6AF6BAgIEAI P. 368].</ref>, ''Нестен Кривитевич'' (1 ліпеня 1542 году)<ref>Istorijos archyvas. T. 1: XVI amžiaus Lietuvos inventoriai. — Kaunas, 1934. P. 13.</ref>, ''Jan Jakubowicz, syn jego Nestan'' (30 сьнежня 1598 году)<ref>Istorijos archyvas. T. 1: XVI amžiaus Lietuvos inventoriai. — Kaunas, 1934. P. 506.</ref>, на [[Мазырскі павет|гістарычнай Мазыршчыне]] існуе вёска [[Нястанавічы]], на [[Ашмянскі павет|гістарычнай Ашмяншчыне]] — [[Нястанішкі]]}}. == Носьбіты == * Стан Янавіч — [[Высокі Двор|высакадворскі]] баярын, які ўпамінаецца да 1533 году * Стан Пронцавіч — [[Горадня|гарадзенскі]] баярын, які ўпамінаецца паміж 1536 і 1537 гадамі * Пётар Мікалаевіч, Аўгуштын Марцінавіч і Ян Марцінавіч Становічы — [[Расены|расенскія]] [[зямяне]], якія ўпамінаюцца ў 1597 годзе<ref>Опись документов Виленского центрального архива древних актовых книг. Вып. 4. ― Вильна, 1905. С. 186—187, 218.</ref> * Ян Штэйн — шляхціч з ваколіцаў [[Забалаць|Забалаці]] на 1765 год<ref>Анищенко Е. К. Шляхта Лидского повета: Список XVIII ст. — Минск, 2013. С. 213.</ref> * Франц Штэйн — [[беларусы|беларус]]-каталік з [[Асьвея|Асьвеі]] на 1912 год<ref>[https://archive.org/details/duma-list-of-vitebsk-gubernia/Duma%20List%20of%20Vitebsk%20Gubernia%20-%201912%20-%20Drissa%20town%20-%202%20-%20LESS%20BLURRY/page/n1/mode/2up Приложение к № ? Витебских Губернских Ведомостей, 1912 год]. С. 10.</ref> * Ціхан Штэйн — беларус-праваслаўны з [[Полацак|Полацку]] на 1912 год<ref>[https://archive.org/details/duma-list-of-vitebsk-gubernia/Duma%20List%20of%20Vitebsk%20Gubernia%20-%201912%20-%20Polotsk%20town%20-%202/page/n1/mode/2up Приложение к № 9 Витебских Губернских Ведомостей, 1 августа 1912 года]. С. 26.</ref> * Авяр’ян Станевіч — праваслаўны зь [[Лепельскі павет|Лепельскага павету]], зьніклы ў [[Першая сусьветная вайна|Першую сусьветную вайну]]<ref>Именной список №961 убитым, раненым и без вести пропавшим нижним чинам. — СПб., 1914. [https://viewer.rsl.ru/ru/rsl01004358787?page=15&rotate=0&theme=white С. 15371].</ref> * Павал Станевіч — праваслаўны зь [[Вялейскі павет (Віленская губэрня)|Вялейскага павету]], зьніклы ў Першую сусьветную вайну<ref>Именной список №503 убитым, раненым и без вести пропавшим нижним чинам. — СПб., 1915. [https://viewer.rsl.ru/rsl01004358796?page=33 С. 8033].</ref> * Васіль Станевіч (1876—1938) — [[беларусы|беларус]] з ваколіцаў [[Капыль|Капылю]], [[Савецкія рэпрэсіі ў Беларусі|забіты ўладамі СССР]]<ref>[https://by.openlist.wiki/%D0%A1%D1%82%D0%B0%D0%BD%D0%B5%D0%B2%D1%96%D1%87_%D0%92%D0%B0%D1%81%D1%96%D0%BB%D1%8C_%D0%9C%D1%96%D0%BA%D0%B0%D0%BB%D0%B0%D0%B5%D0%B2%D1%96%D1%87_(1876) Станевіч Васіль Мікалаевіч (1876)], Адкрыты спіс ахвяраў палітычных рэпрэсій у СССР</ref> * Уладзімер Станевіч (1920—?) — беларус з ваколіцаў [[Смаргонь|Смаргоні]]<ref>[https://partizany.by/partisans/195136/ Станевич Владимир Петрович], Генеалагічныя базы дадзеных Беларусі</ref> * Аляксандар Станевіч (1920—?) — беларус з ваколіцаў [[Ушачы|Ушачаў]]<ref>[https://partizany.by/partisans/251749/ Станевич Александр Дмитриевич], Генеалагічныя базы дадзеных Беларусі</ref> * Эмануіл Сангайла-Станевіч — беларускі вайсковы дзяяч<ref>Грыбоўскі Ю. Беларускі легіён СС: міфы і рэчаіснасць // [[Беларускі гістарычны агляд|Юры Грыбоўскі]]. Т. 14, Сш. 1—2, 2007.</ref> Штэйн (Szteyn) — [[Літва|літоўскі]] шляхецкі род з [[Аршанскі павет|Аршанскага павету]]<ref>Polska encyklopedja szlachecka. T. 11. — Warszawa, 1938. S. 282.</ref>. На 1903 год існаваў [[засьценак]] Штайнішкі ў Вількамірскім павеце Ковенскай губэрні<ref>Алфавитный список населенных мест Ковенской губернии. — Ковна, 1903. С. 168.</ref>. На 1905 год існавалі засьценкі 1-я, 2-я і 3-я Станішкі ў [[Лынтупы|Лынтупскай]] воласьці<ref>Виленская губерния: полный список населенных мест со статистическими данными о каждом поселении. — Вильна, 1905. С. 293.</ref>. На 1906 год існавала вёска Букштыны<ref>Список населенных мест Витебской губернии. Витебск, 1906. С. 36.</ref> (цяпер частка вёскі [[Навікі (Шапечынскі сельсавет)|Навікоў]] на [[Віцебскі павет|гістарычнай Віцебшчыне]]). [[Від (імя)|Віт]]гірэн-Штанэн (''Witgirren-Stannen'') — былая вёска каля [[Рагніт]]у ў [[Прусія|Прусіі]]<ref>Палмайтис Л. Предложение по научной русификации исконных наименований перешедшей в состав России северной части бывшей Восточной Пруссии. — Европейский институт рассеянных этнических меньшинств, 2003. С. 49.</ref>. На [[Браслаўскі павет|гістарычнай Браслаўшчыне]] існуе вёска [[Стэйнішкі]], у [[Прусія|гістарычнай Прусіі]] — [[Штайнаў]] і [[Штэнкен]]. == Заўвагі == {{Заўвагі}} == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} {{Германскія імёны-асновы}} {{Імёны з асновай стан}} [[Катэгорыя:Мужчынскія імёны]] 89im9emxykr4206yg1amwe9bwizndd8 0 276878 2685861 2684616 2026-08-21T21:39:47Z ~2026-45913-17 99638 2685861 wikitext text/x-wiki {{Імя |імя = Мінаўт |лацінка = Minaŭt |арыгінал = Minolt |вымаўленьне = |мова_паходжаньня = [[Германскія мовы|германскія]] |утварэньне = [[Мін|Minno]] + [[Вальда (імя)|Walt]] |варыянт = Міналт, Мінальд, Міналта, Ментаў, Меналта, Міняўт |вытворныя = |зьвязаныя = }} '''Мінаўт''' (''Міналт'', ''Міналта'', ''Ментаў'', ''Меналта''), '''Мінальд''' — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча. == Паходжаньне == {{Асноўны артыкул|Імёны ліцьвінаў}} Міналт або Меналд, пазьней Мінальт, Мэнальт, Мэнаўт, Мінаўд або Мінаўт (Minolt, Menold, Minnalt<ref>Dijkstra W. Friesch woordenboek (Lexicon frisicum). — Leeuwarden, 1911. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=jPjO01yS_rcC&q=Minnalt#v=snippet&q=Minnalt&f=false S. 261].</ref>, Menalt<ref>Dijkstra W. Friesch woordenboek (Lexicon frisicum). — Leeuwarden, 1911. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=jPjO01yS_rcC&q=Menalt#v=snippet&q=Menalt&f=false S. 256].</ref>, Menolt<ref>Brons B. Friesische Namen und Mitteilungen darüber. — Emden, 1877. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=t7QwAQAAMAAJ&q=Menolt#v=snippet&q=Menolt&f=false S. 62].</ref>, Menaut<ref name="Morlet-1985-69">Morlet M.-T. Les noms de personne du Crotoy au XIVe siècle // Nouvelle revue d’onomastique. Nr. 5—6, 1985. P. 69.</ref>, Minaud<ref>Dictionnaire des noms de famille du Canada français. Anthroponymie et généalogie. 2e édition. — Les Presses de l’Université Laval, 2019. [https://www.google.by/books/edition/Dictionnaire_des_noms_de_famille_du_Cana/Bc4oEAAAQBAJ?hl=ru&gbpv=1&dq=Minaud+wald+Mineault&pg=PA342&printsec=frontcover P. 342].</ref>, Minaut<ref>Jean Tosti, [https://jeantosti.com/noms/m7.html Noms commençant par M], Dictionnaire des noms de famille de France et d’ailleurs</ref>) — імя [[Германскія мовы|германскага]] паходжаньня<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Minolt#v=snippet&q=Minolt&f=false S. 1080, 1126].</ref><ref name="Morlet-1985-69"/>. [[Двухасноўнае імя|Іменная аснова]] [[Мін|-мін- (-мен-)]] (імёны ліцьвінаў [[Мінят]], [[Асьміна (імя)|Асьміна]], [[Гайлімін|Гальмін]]; германскія імёны Miniatus, Osminna, Galmin) паходзіць ад [[Гоцкая мова|гоцкага]] minan 'менаваць, памятаць, любіць'<ref>{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 18.</ref>, minthi 'памяць'<ref>Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 169.</ref>, а аснова [[Вальда (імя)|-валд- (-алд, -олт)]] (імёны ліцьвінаў [[Геральд|Геральт]], [[Левальд|Левалт]], [[Рамвольт]]; германскія імёны Gerwald, Lewolt, Romuald) — ад гоцкага і германскага waldan 'валодаць, гаспадарыць' або wulþus 'слава, мажнасьць'<ref>{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 17.</ref>. Этымалягічны слоўнік старапольскіх асабовых імёнаў, выдадзены [[Польская акадэмія навук|Польскай акадэміяй навук]], адзначае гістарычнае бытаваньне ў Польшчы германскага імя Menold<ref>Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 5: Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego. — Kraków, 1997. S. 279.</ref>. У [[Прусія|Прусіі]] бытавала імя Мінаўт (Менаўт): ''Mynaute'' (1267, 1335, 1347 і 1429 гады), ''Minaute'' (1334 і 1379 гады), ''Menaute'' (1347 год), ''Mynauthe'' (1385 год), ''Mynawte'' (1400 год), ''Mynawthe'' (1409, 1412 і 1415 гады), ''Mynnaŭdt'' (1539 год)<ref>Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=RdZD6OjYXgoC&q=Minaute+Menaute#v=snippet&q=Minaute%20Menaute&f=false S. 60].</ref>. У Польшчы адзначаюцца прозьвішчы Міналта (Minałto) і Мінаўт (Minaut)<ref>Walkowiak J. B. Litewskie nazwiska Polaków: słownik etymologiczno-frekwencyjny. — Poznań, 2019. S. 224.</ref>. Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: ''zaścianki… Minałty… wsie… Minawty'' (1782—1783 гады)<ref>Breslaujos dekanato vizitacija 1782—1783 m. Fontes Historiae Lituaniae, vol. VII. — Vilnius, 2008. P. 277—278.</ref>; ''Wincenty Minałta'' (1808 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=D&w=22br&rid=D&search_lastname=Mina%C5%82ta&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Dryświaty], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Jozefata Minałt'' (1811 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=22br&rid=B&search_lastname=Mina%C5%82t&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Dryświaty], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Jan Minałto'' (1818 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=22br&rid=B&search_lastname=Mina%C5%82to&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Dryświaty], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>. == Носьбіты == * Павал Менаўтовіч — жыхар [[Лідзкі павет|Лідзкага павету]] на 1636 год<ref>Анищенко Е. К. Шляхта Лидского повета: Список XVIII ст. — Минск, 2013. С. 281.</ref> * Савелі Мінальд — удзельнік [[Першая сусьветная вайна|Першай сусьветнай вайны]] з [[Дубрава (Маладэчанскі раён)|Дубравы]]<ref>[https://gwar.mil.ru/heroes/chelovek_plen30050192/ Минальд Савелий], Генеалагічныя базы дадзеных Беларусі</ref> * Ёсіф Меналта (1910—1937) — [[беларусы|беларус]] з ваколіцаў [[Празарокі|Празарокаў]], [[Савецкія рэпрэсіі ў Беларусі|забіты ўладамі СССР]]<ref>[https://by.openlist.wiki/%D0%9C%D0%B5%D0%BD%D0%B0%D0%BB%D1%82%D0%B0_%D0%86%D0%BE%D1%81%D1%96%D1%84_%D0%86%D0%B3%D0%BD%D0%B0%D1%82%D0%B0%D0%B2%D1%96%D1%87_(1905) Меналта Іосіф Ігнатавіч (1905)], Адкрыты спіс ахвяраў палітычных рэпрэсій у СССР</ref> * Кузьма Мінальд (1880—?) — беларус з ваколіцаў [[Халопенічы|Халопенічаў]]<ref>[https://partizany.by/partisans/101011/ Минальд Кузьма Давидович], Генеалагічныя базы дадзеных Беларусі</ref> * Альфонс Міналта (1923—?) — беларус з ваколіцаў [[Браслаў|Браслава]]<ref>[https://partizany.by/partisans/194252/ Миналта Алфоне Юльянович], Генеалагічныя базы дадзеных Беларусі</ref> У XVI ст. існавалі тры «нівы» Міняўцішкі (''Минявтишки'') у [[Жамойцкае староства|Жамойцкім старостве]]<ref>Спрогис И. Я. Географический словарь древней Жомойтской земли XVI столетия. — Вильна, 1888. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=p9sGAAAAYAAJ&q=%40%D0%9C%D0%B8%D0%BD%D1%8F%D0%B2%D1%82%D0%B8%D1%88%D0%BA%D0%B8#v=snippet&q=%40%D0%9C%D0%B8%D0%BD%D1%8F%D0%B2%D1%82%D0%B8%D1%88%D0%BA%D0%B8&f=false С. 190].</ref>. На [[Браслаўскі павет|гістарычнай Браслаўшчыне]] існаваў [[Засьценак|засьценак]] [[Мінаўты]]. == Глядзіце таксама == * [[Мін]] * [[Вальда (імя)|Валд]] == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} {{Імёны з асновай мін}} {{Імёны з асновай валд}} [[Катэгорыя:Мужчынскія імёны]] brzgpvwlt4ok4hnkxqbkcx2kg8q4yck 2685862 2685861 2026-08-21T21:41:22Z ~2026-45913-17 99638 2685862 wikitext text/x-wiki {{Імя |імя = Мінаўт |лацінка = Minaŭt |арыгінал = Minolt |вымаўленьне = |мова_паходжаньня = [[Германскія мовы|германскія]] |утварэньне = [[Мін|Minno]] + [[Вальда (імя)|Walt]] |варыянт = Міналт, Мінальд, Міналта, Менаўт, Меналта, Міняўт |вытворныя = |зьвязаныя = }} '''Мінаўт''' (''Міналт'', ''Міналта'', ''Менаўт'', ''Меналта''), '''Мінальд''' — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча. == Паходжаньне == {{Асноўны артыкул|Імёны ліцьвінаў}} Міналт або Меналд, пазьней Мінальт, Мэнальт, Мэнаўт, Мінаўд або Мінаўт (Minolt, Menold, Minnalt<ref>Dijkstra W. Friesch woordenboek (Lexicon frisicum). — Leeuwarden, 1911. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=jPjO01yS_rcC&q=Minnalt#v=snippet&q=Minnalt&f=false S. 261].</ref>, Menalt<ref>Dijkstra W. Friesch woordenboek (Lexicon frisicum). — Leeuwarden, 1911. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=jPjO01yS_rcC&q=Menalt#v=snippet&q=Menalt&f=false S. 256].</ref>, Menolt<ref>Brons B. Friesische Namen und Mitteilungen darüber. — Emden, 1877. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=t7QwAQAAMAAJ&q=Menolt#v=snippet&q=Menolt&f=false S. 62].</ref>, Menaut<ref name="Morlet-1985-69">Morlet M.-T. Les noms de personne du Crotoy au XIVe siècle // Nouvelle revue d’onomastique. Nr. 5—6, 1985. P. 69.</ref>, Minaud<ref>Dictionnaire des noms de famille du Canada français. Anthroponymie et généalogie. 2e édition. — Les Presses de l’Université Laval, 2019. [https://www.google.by/books/edition/Dictionnaire_des_noms_de_famille_du_Cana/Bc4oEAAAQBAJ?hl=ru&gbpv=1&dq=Minaud+wald+Mineault&pg=PA342&printsec=frontcover P. 342].</ref>, Minaut<ref>Jean Tosti, [https://jeantosti.com/noms/m7.html Noms commençant par M], Dictionnaire des noms de famille de France et d’ailleurs</ref>) — імя [[Германскія мовы|германскага]] паходжаньня<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Minolt#v=snippet&q=Minolt&f=false S. 1080, 1126].</ref><ref name="Morlet-1985-69"/>. [[Двухасноўнае імя|Іменная аснова]] [[Мін|-мін- (-мен-)]] (імёны ліцьвінаў [[Мінят]], [[Асьміна (імя)|Асьміна]], [[Гайлімін|Гальмін]]; германскія імёны Miniatus, Osminna, Galmin) паходзіць ад [[Гоцкая мова|гоцкага]] minan 'менаваць, памятаць, любіць'<ref>{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 18.</ref>, minthi 'памяць'<ref>Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 169.</ref>, а аснова [[Вальда (імя)|-валд- (-алд, -олт)]] (імёны ліцьвінаў [[Геральд|Геральт]], [[Левальд|Левалт]], [[Рамвольт]]; германскія імёны Gerwald, Lewolt, Romuald) — ад гоцкага і германскага waldan 'валодаць, гаспадарыць' або wulþus 'слава, мажнасьць'<ref>{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 17.</ref>. Этымалягічны слоўнік старапольскіх асабовых імёнаў, выдадзены [[Польская акадэмія навук|Польскай акадэміяй навук]], адзначае гістарычнае бытаваньне ў Польшчы германскага імя Menold<ref>Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 5: Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego. — Kraków, 1997. S. 279.</ref>. У [[Прусія|Прусіі]] бытавала імя Мінаўт (Менаўт): ''Mynaute'' (1267, 1335, 1347 і 1429 гады), ''Minaute'' (1334 і 1379 гады), ''Menaute'' (1347 год), ''Mynauthe'' (1385 год), ''Mynawte'' (1400 год), ''Mynawthe'' (1409, 1412 і 1415 гады), ''Mynnaŭdt'' (1539 год)<ref>Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=RdZD6OjYXgoC&q=Minaute+Menaute#v=snippet&q=Minaute%20Menaute&f=false S. 60].</ref>. У Польшчы адзначаюцца прозьвішчы Міналта (Minałto) і Мінаўт (Minaut)<ref>Walkowiak J. B. Litewskie nazwiska Polaków: słownik etymologiczno-frekwencyjny. — Poznań, 2019. S. 224.</ref>. Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: ''zaścianki… Minałty… wsie… Minawty'' (1782—1783 гады)<ref>Breslaujos dekanato vizitacija 1782—1783 m. Fontes Historiae Lituaniae, vol. VII. — Vilnius, 2008. P. 277—278.</ref>; ''Wincenty Minałta'' (1808 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=D&w=22br&rid=D&search_lastname=Mina%C5%82ta&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Dryświaty], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Jozefata Minałt'' (1811 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=22br&rid=B&search_lastname=Mina%C5%82t&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Dryświaty], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Jan Minałto'' (1818 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=22br&rid=B&search_lastname=Mina%C5%82to&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Dryświaty], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>. == Носьбіты == * Павал Менаўтовіч — жыхар [[Лідзкі павет|Лідзкага павету]] на 1636 год<ref>Анищенко Е. К. Шляхта Лидского повета: Список XVIII ст. — Минск, 2013. С. 281.</ref> * Савелі Мінальд — удзельнік [[Першая сусьветная вайна|Першай сусьветнай вайны]] з [[Дубрава (Маладэчанскі раён)|Дубравы]]<ref>[https://gwar.mil.ru/heroes/chelovek_plen30050192/ Минальд Савелий], Генеалагічныя базы дадзеных Беларусі</ref> * Ёсіф Меналта (1910—1937) — [[беларусы|беларус]] з ваколіцаў [[Празарокі|Празарокаў]], [[Савецкія рэпрэсіі ў Беларусі|забіты ўладамі СССР]]<ref>[https://by.openlist.wiki/%D0%9C%D0%B5%D0%BD%D0%B0%D0%BB%D1%82%D0%B0_%D0%86%D0%BE%D1%81%D1%96%D1%84_%D0%86%D0%B3%D0%BD%D0%B0%D1%82%D0%B0%D0%B2%D1%96%D1%87_(1905) Меналта Іосіф Ігнатавіч (1905)], Адкрыты спіс ахвяраў палітычных рэпрэсій у СССР</ref> * Кузьма Мінальд (1880—?) — беларус з ваколіцаў [[Халопенічы|Халопенічаў]]<ref>[https://partizany.by/partisans/101011/ Минальд Кузьма Давидович], Генеалагічныя базы дадзеных Беларусі</ref> * Альфонс Міналта (1923—?) — беларус з ваколіцаў [[Браслаў|Браслава]]<ref>[https://partizany.by/partisans/194252/ Миналта Алфоне Юльянович], Генеалагічныя базы дадзеных Беларусі</ref> У XVI ст. існавалі тры «нівы» Міняўцішкі (''Минявтишки'') у [[Жамойцкае староства|Жамойцкім старостве]]<ref>Спрогис И. Я. Географический словарь древней Жомойтской земли XVI столетия. — Вильна, 1888. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=p9sGAAAAYAAJ&q=%40%D0%9C%D0%B8%D0%BD%D1%8F%D0%B2%D1%82%D0%B8%D1%88%D0%BA%D0%B8#v=snippet&q=%40%D0%9C%D0%B8%D0%BD%D1%8F%D0%B2%D1%82%D0%B8%D1%88%D0%BA%D0%B8&f=false С. 190].</ref>. На [[Браслаўскі павет|гістарычнай Браслаўшчыне]] існаваў [[Засьценак|засьценак]] [[Мінаўты]]. == Глядзіце таксама == * [[Мін]] * [[Вальда (імя)|Валд]] == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} {{Імёны з асновай мін}} {{Імёны з асновай валд}} [[Катэгорыя:Мужчынскія імёны]] 24nn0mrebo66olpvkiviw2rgz6s3tlq 2685870 2685862 2026-08-21T22:00:27Z ~2026-45913-17 99638 /* Носьбіты */ 2685870 wikitext text/x-wiki {{Імя |імя = Мінаўт |лацінка = Minaŭt |арыгінал = Minolt |вымаўленьне = |мова_паходжаньня = [[Германскія мовы|германскія]] |утварэньне = [[Мін|Minno]] + [[Вальда (імя)|Walt]] |варыянт = Міналт, Мінальд, Міналта, Менаўт, Меналта, Міняўт |вытворныя = |зьвязаныя = }} '''Мінаўт''' (''Міналт'', ''Міналта'', ''Менаўт'', ''Меналта''), '''Мінальд''' — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча. == Паходжаньне == {{Асноўны артыкул|Імёны ліцьвінаў}} Міналт або Меналд, пазьней Мінальт, Мэнальт, Мэнаўт, Мінаўд або Мінаўт (Minolt, Menold, Minnalt<ref>Dijkstra W. Friesch woordenboek (Lexicon frisicum). — Leeuwarden, 1911. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=jPjO01yS_rcC&q=Minnalt#v=snippet&q=Minnalt&f=false S. 261].</ref>, Menalt<ref>Dijkstra W. Friesch woordenboek (Lexicon frisicum). — Leeuwarden, 1911. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=jPjO01yS_rcC&q=Menalt#v=snippet&q=Menalt&f=false S. 256].</ref>, Menolt<ref>Brons B. Friesische Namen und Mitteilungen darüber. — Emden, 1877. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=t7QwAQAAMAAJ&q=Menolt#v=snippet&q=Menolt&f=false S. 62].</ref>, Menaut<ref name="Morlet-1985-69">Morlet M.-T. Les noms de personne du Crotoy au XIVe siècle // Nouvelle revue d’onomastique. Nr. 5—6, 1985. P. 69.</ref>, Minaud<ref>Dictionnaire des noms de famille du Canada français. Anthroponymie et généalogie. 2e édition. — Les Presses de l’Université Laval, 2019. [https://www.google.by/books/edition/Dictionnaire_des_noms_de_famille_du_Cana/Bc4oEAAAQBAJ?hl=ru&gbpv=1&dq=Minaud+wald+Mineault&pg=PA342&printsec=frontcover P. 342].</ref>, Minaut<ref>Jean Tosti, [https://jeantosti.com/noms/m7.html Noms commençant par M], Dictionnaire des noms de famille de France et d’ailleurs</ref>) — імя [[Германскія мовы|германскага]] паходжаньня<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Minolt#v=snippet&q=Minolt&f=false S. 1080, 1126].</ref><ref name="Morlet-1985-69"/>. [[Двухасноўнае імя|Іменная аснова]] [[Мін|-мін- (-мен-)]] (імёны ліцьвінаў [[Мінят]], [[Асьміна (імя)|Асьміна]], [[Гайлімін|Гальмін]]; германскія імёны Miniatus, Osminna, Galmin) паходзіць ад [[Гоцкая мова|гоцкага]] minan 'менаваць, памятаць, любіць'<ref>{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 18.</ref>, minthi 'памяць'<ref>Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 169.</ref>, а аснова [[Вальда (імя)|-валд- (-алд, -олт)]] (імёны ліцьвінаў [[Геральд|Геральт]], [[Левальд|Левалт]], [[Рамвольт]]; германскія імёны Gerwald, Lewolt, Romuald) — ад гоцкага і германскага waldan 'валодаць, гаспадарыць' або wulþus 'слава, мажнасьць'<ref>{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 17.</ref>. Этымалягічны слоўнік старапольскіх асабовых імёнаў, выдадзены [[Польская акадэмія навук|Польскай акадэміяй навук]], адзначае гістарычнае бытаваньне ў Польшчы германскага імя Menold<ref>Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 5: Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego. — Kraków, 1997. S. 279.</ref>. У [[Прусія|Прусіі]] бытавала імя Мінаўт (Менаўт): ''Mynaute'' (1267, 1335, 1347 і 1429 гады), ''Minaute'' (1334 і 1379 гады), ''Menaute'' (1347 год), ''Mynauthe'' (1385 год), ''Mynawte'' (1400 год), ''Mynawthe'' (1409, 1412 і 1415 гады), ''Mynnaŭdt'' (1539 год)<ref>Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=RdZD6OjYXgoC&q=Minaute+Menaute#v=snippet&q=Minaute%20Menaute&f=false S. 60].</ref>. У Польшчы адзначаюцца прозьвішчы Міналта (Minałto) і Мінаўт (Minaut)<ref>Walkowiak J. B. Litewskie nazwiska Polaków: słownik etymologiczno-frekwencyjny. — Poznań, 2019. S. 224.</ref>. Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: ''zaścianki… Minałty… wsie… Minawty'' (1782—1783 гады)<ref>Breslaujos dekanato vizitacija 1782—1783 m. Fontes Historiae Lituaniae, vol. VII. — Vilnius, 2008. P. 277—278.</ref>; ''Wincenty Minałta'' (1808 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=D&w=22br&rid=D&search_lastname=Mina%C5%82ta&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Dryświaty], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Jozefata Minałt'' (1811 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=22br&rid=B&search_lastname=Mina%C5%82t&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Dryświaty], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Jan Minałto'' (1818 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=22br&rid=B&search_lastname=Mina%C5%82to&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Dryświaty], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>. == Носьбіты == * Павал Менаўтовіч — жыхар вёскі Менаўтавічаў [[Лідзкі павет|Лідзкага павету]] на 1636 год<ref>Анищенко Е. К. Шляхта Лидского повета: Список XVIII ст. — Минск, 2013. С. 281.</ref> * Савелі Мінальд — удзельнік [[Першая сусьветная вайна|Першай сусьветнай вайны]] з [[Дубрава (Маладэчанскі раён)|Дубравы]]<ref>[https://gwar.mil.ru/heroes/chelovek_plen30050192/ Минальд Савелий], Генеалагічныя базы дадзеных Беларусі</ref> * Ёсіф Меналта (1910—1937) — [[беларусы|беларус]] з ваколіцаў [[Празарокі|Празарокаў]], [[Савецкія рэпрэсіі ў Беларусі|забіты ўладамі СССР]]<ref>[https://by.openlist.wiki/%D0%9C%D0%B5%D0%BD%D0%B0%D0%BB%D1%82%D0%B0_%D0%86%D0%BE%D1%81%D1%96%D1%84_%D0%86%D0%B3%D0%BD%D0%B0%D1%82%D0%B0%D0%B2%D1%96%D1%87_(1905) Меналта Іосіф Ігнатавіч (1905)], Адкрыты спіс ахвяраў палітычных рэпрэсій у СССР</ref> * Кузьма Мінальд (1880—?) — беларус з ваколіцаў [[Халопенічы|Халопенічаў]]<ref>[https://partizany.by/partisans/101011/ Минальд Кузьма Давидович], Генеалагічныя базы дадзеных Беларусі</ref> * Альфонс Міналта (1923—?) — беларус з ваколіцаў [[Браслаў|Браслава]]<ref>[https://partizany.by/partisans/194252/ Миналта Алфоне Юльянович], Генеалагічныя базы дадзеных Беларусі</ref> У XVI ст. існавалі тры «нівы» Міняўцішкі (''Минявтишки'') у [[Жамойцкае староства|Жамойцкім старостве]]<ref>Спрогис И. Я. Географический словарь древней Жомойтской земли XVI столетия. — Вильна, 1888. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=p9sGAAAAYAAJ&q=%40%D0%9C%D0%B8%D0%BD%D1%8F%D0%B2%D1%82%D0%B8%D1%88%D0%BA%D0%B8#v=snippet&q=%40%D0%9C%D0%B8%D0%BD%D1%8F%D0%B2%D1%82%D0%B8%D1%88%D0%BA%D0%B8&f=false С. 190].</ref>. На [[Браслаўскі павет|гістарычнай Браслаўшчыне]] існаваў [[Засьценак|засьценак]] [[Мінаўты]]. == Глядзіце таксама == * [[Мін]] * [[Вальда (імя)|Валд]] == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} {{Імёны з асновай мін}} {{Імёны з асновай валд}} [[Катэгорыя:Мужчынскія імёны]] 1we9su9czl0ykitn1o79a8ytoofqi3r 0 277053 2685932 2683549 2026-08-22T10:25:56Z ~2026-45880-22 99642 /* Носьбіты */ 2685932 wikitext text/x-wiki {{Імя |імя = Рунейка |лацінка = Runiejka |арыгінал = Runnecke |вымаўленьне = |мова_паходжаньня = [[Германскія мовы|германскія]] |утварэньне = [[Руна (імя)|Runo]] + [[суфікс]] з {{nowrap|элемэнтам -к- (-k-)}} |варыянт = Руніка, Ранейка, Рунка |вытворныя = |зьвязаныя = }} '''Рунейка''' (''Руніка''), '''Ранейка''' — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча. == Паходжаньне == {{Асноўны артыкул|Імёны ліцьвінаў}} Руніка, пазьней Рунека (Runica, Runnecke) — імя [[Германскія мовы|германскага]] паходжаньня<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Runica%2C+Runnecke#v=snippet&q=Runica%2C%20Runnecke&f=false S. 5, 1284].</ref>. Іменная аснова [[Руна (імя)|-рун-]] (імя [[Ліцьвіны|ліцьвінаў]] [[Балтрун]]; германскае імя Baltrun) паходзіць ад [[Гоцкая мова|гоцкага]] rûna 'таямніца, пастанова'<ref>Kremer D. Die Germanischen Personennamen in Katalonien // Estudis romànics. Nr. 14, 1972. S. 195.</ref>. Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: ''Dawid Ronejko'' (6 студзеня 1700 году)<ref>Łapiński Ł., Wilczewski W. F. «Komput katolików» parafii żołudzkiej z 1700 roku // Archiwa, Biblioteki i Muzea Kościelne. Nr. 115, 2021. S. 272.</ref>; ''Parafia Pogirska… Runeykie, wioska… od wioski Runeykie''<ref>Komosa Ł. A. Dekanat wiłkomierski w 1784 r. w świetle opisów parafii. — Białystok, 2013. S. 92, 96, 101.</ref>, ''Parafia podbirżańska… Runikie zaścianek''<ref>Skibicki S. Dekanat kupiski diecezji wileńskiej w świetle opisów parafii z 1784 r. w świetle opisów plebanów. — Białystok, 2009. S. 86, 89.</ref> (1784 год). == Носьбіты == * Іяан Рункевіч — [[беларусы|беларус]]-праваслаўны з [[Барысаўскі павет|Барысаўскага павету]] на 1912 год<ref>Приложение к № ? Минских Губернских Ведомостей, 1912.</ref> * [[Сьцяпан Рункевіч]] (1867—1919) — беларускі гісторык царквы * Мікалай Рункевіч (1876—?) — беларус, які [[Савецкія рэпрэсіі ў Беларусі|пацярпеў ад уладаў СССР]]<ref>{{Літаратура/Даведнік Маракова|РС|1|1|РС|РС}} С. 146.</ref> У 1605—1606 гадох ўпамінаўся маёнтак Рунейкавічы ў [[Вількамірскі павет|Вількамірскім павеце]]<ref>Опись документов Виленского центрального архива древних актовых книг. Вып. 6. ― Вильна, 1908. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=K8hZAAAAcAAJ&q=%D0%A0%D1%83%D0%BD%D0%B5%D0%B9%D0%BA%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D0%B0%D1%85%D1%8A#v=snippet&q=%D0%A0%D1%83%D0%BD%D0%B5%D0%B9%D0%BA%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D0%B0%D1%85%D1%8A&f=false С. 233, 259].</ref>. На гістарычным памежжы [[Літва|Літвы]] і [[Жамойць|Жамойці]] існуе вёска [[Рунейкі]]. == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} {{Германскія імёны з суфіксам к}} {{Імёны з асновай рун}} [[Катэгорыя:Мужчынскія імёны]] b8zt2nfvq2v9oq178h8ow1sr30nu4fe 0 277484 2685828 2684957 2026-08-21T19:15:58Z ~2026-45913-17 99638 /* Носьбіты */ 2685828 wikitext text/x-wiki {{Імя |імя = Сала |лацінка = Sała |арыгінал = Sallo |вымаўленьне = |мова_паходжаньня = [[Германскія мовы|германскія]] |варыянт = Саля, Шала, Шаль, Заль, Жаль |вытворныя = [[Сава (імя)|Сава]] |зьвязаныя = [[Салейка]], [[Салін]], [[Салата (імя)|Салата]], [[Сельвін]], [[Сальгер]], [[Салкірд]], [[Саламан]], [[Жалмонт]] <br> [[Гундыслаў]] }} '''Сала''' (''Шала'', ''Шаль'', ''Заль'', ''Жаль'') — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча. == Паходжаньне == {{Асноўны артыкул|Імёны ліцьвінаў}} Салва, Сала або Села (Salvo, Sallo, Salo<ref>Kapff R. Deutsche Vornamen: mit den von ihnen abstammenden Geschlechtsnamen sprachlich erläutert. — Nürtingen am Neckar, 1889. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=i13cviZ0xYoC&q=Salo#v=snippet&q=Salo&f=false S. 72].</ref>, Selo) — імя [[Германскія мовы|германскага]] паходжаньня<ref name="Förstemann-1900-1291">Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Sallo#v=snippet&q=Sallo&f=false S. 1291].</ref>. Іменная аснова -сал- (-салв-) паходзіць ад [[Стараверхненямецкая мова|стараверхненямецкага]] sal 'заля, пакой' або германскага salwa 'цёмны, чорны'<ref name="SEMSNO-1997-216">Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 5: Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego. — Kraków, 1997. S. 216.</ref>{{Заўвага|Польска-летувіская аўтарка Юстына Вальковяк прызнае брак адэкватнага тлумачэньня іменнай асновы -сал- (-сел-, -зел-) зь [[Летувіская мова|летувіскай мовы]]<ref>Walkowiak J. B. Litewskie nazwiska Polaków: słownik etymologiczno-frekwencyjny. — Poznań, 2019. S. 23—24.</ref>}}. Сярод [[Ліцьвіны|ліцьвінаў]] бытавалі імёны [[Салейка]], [[Салін]], [[Сельвін]], [[Сальгер]], [[Салкірд|Салкірд (Саўгірд, Саўгард)]], [[Саламан|Саламан (Сальман)]], [[Жалмонт]], [[Гундыслаў]]. Адзначаліся германскія імёны Saleko, Salina, Selwin (Salawins), Salger, Salgerd (Salgard), Salaman (Salman), Salamund, Gundisalv. Этымалягічны слоўнік старапольскіх асабовых імёнаў, выдадзены [[Польская акадэмія навук|Польскай акадэміяй навук]], адзначае гістарычнае бытаваньне ў Польшчы германскіх імёнаў Sala<ref>Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 7: Suplement. Rozwiązanie licznych zagadek staropolskiej antroponimii. — Kraków, 2002. S. 514.</ref>, Salmut (Zalmut), Salmar (Zalmar)<ref name="SEMSNO-1997-216"/>. У [[Прусія|Прусіі]] бытавалі імёны: ''Sale'' (1327 і 1346 гады)<ref name="Trautmann-1925-85">Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=RdZD6OjYXgoC&q=Sale+Saluch+Saluke+Salucke#v=snippet&q=Sale%20Saluch%20Saluke%20Salucke&f=false S. 85].</ref>, ''Saluch / Saluke / Salucke''{{Заўвага|Адзначалася старажытнае германскае імя Salucho<ref name="Förstemann-1900-1291"/>}} (1280, 1352, 1354, 1359 і 1407 гады)<ref name="Trautmann-1925-85"/>, ''Saleide / Saleyde'' (1339, 1359 і 1419 гады)<ref name="Trautmann-1925-85"/>. У 1627 годзе ў [[Каралявец]]кім унівэрсытэце навучаўся ''Jacobus Salbert{{Заўвага|Адзначалася старажытнае германскае імя Salbert<ref name="Fo-1900-1292">Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Salbert#v=snippet&q=Salbert&f=false S. 1292].</ref>}}, Regiomontanus Borussus'', у 1628 годзе — ''Valentinus Salberth, Regiomontanus Borussus'', у 1636 годзе — ''Jacobus Salbertus, Regiomontanus Borussus''<ref>Die matrikel der Universität Königsberg i. Pr. Bd. 1: Die Immatrikulationen von 1544—1656. — Leipzig, 1910. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=-sZYzw8knMEC&q=Salbert#v=snippet&q=Salbert&f=false S. 301, 307, 367].</ref>. У [[Наўгародзкая рэспубліка|Ноўгарадзе]] бытавалі імёны Сяліла (''Селила''), Сялята{{Заўвага|Адзначалася старажытнае германскае імя Salado<ref name="Fo-1900-1292"/>}} (''Селята'') и Сальмір{{Заўвага|Адзначалася старажытнае германскае імя Salamir<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Salamir#v=snippet&q=Salamir&f=false S. 1293].</ref>}} (''Сольмиръ'')<ref>Зализняк А. А. Древненовгородский диалект. 2-е изд. — М., 2004. С. 796—796, 800.</ref>. Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: ''у повете [[Віцебск|Вытебъскомъ]], въ Ылемницъкой волости… земли пустовъских наймя Саловича'' (15 жніўня 1530 году)<ref>{{Літаратура/Беларускі архіў|2к}} С. 15—16.</ref>; ''Жоль Станиславович'' (1563 год)<ref>{{Літаратура/Вайсковыя попісы паспалітага рушэньня ВКЛ (2018)|к}} S. 121.</ref>; ''Szala'' (1565 год)<ref>Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym. T. 6, cz. 3: Podlasie (województwo). — Warszawa, 1910. S. 234.</ref>; ''Олексей Жолевичъ''<ref>Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=3Ih5AqeL2iwC&q=%D0%96%D0%BE%D0%BB%D0%B5%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%8C#v=snippet&q=%D0%96%D0%BE%D0%BB%D0%B5%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%8C&f=false С. 696].</ref>, ''Янъ Жаль''<ref>Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=3Ih5AqeL2iwC&q=%D0%96%D0%B0%D0%BB%D1%8C#v=snippet&q=%D0%96%D0%B0%D0%BB%D1%8C&f=false С. 922].</ref> (1567 год); ''Ławryn Sałowicz'' (1641 год)<ref>Ординация королевских пущ: в лесничествах бывшего Великого Княжества Литовского. — Вильна, 1871. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=jGdcAAAAcAAJ&q=Salowicz#v=snippet&q=Salowicz&f=false С. 121].</ref>; ''Jerzy Stanisław Szalewicz'' (1648 год паводле выданьня 1737 году)<ref>Prawa konstytucye y przywileie Krolestwa Polskiego y Wielkiego Xięstwa Litewskiego, y wszystkich prowincyi należących. — Warszawa, 1737. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=Zk82lECOXjQC&q=Szalewicz#v=snippet&q=Szalewicz&f=false S. 211].</ref>; ''Sały wielkie… Sały małe… Zaliszki… Szalewszczyzna'' (1744 год)<ref name="DWil-1744">[https://pawet.net/library/history/city_district/religion/d_1744/diecezja_wile%C5%84ska,_1744.html Diecezja Wileńska, 1744], [[Pawet]], 20 лютага 2011 г.</ref>; ''Jerzy Sołowicz'' (1759 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=S&w=22br&rid=S&search_lastname=So%C5%82owicz&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Wielka Brzostowica], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Bazyli Sołłowicz'' (1766 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=S&w=22br&rid=S&search_lastname=So%C5%82%C5%82owicz&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Wielka Brzostowica], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''zaścianki… Sały… wsi Sałły'' (1782—1783 гады)<ref>Breslaujos dekanato vizitacija 1782—1783 m. Fontes Historiae Lituaniae, vol. VII. — Vilnius, 2008. P. 139, 187.</ref>; ''Franciszka Szalawicz'' (1816 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=22br&rid=B&search_lastname=Szalawicz&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Lida], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>{{Заўвага|Таксама: * Салела: ''Sałeły'' (1744 год)<ref name="DWil-1744"/>; * Сялянта: Адам Сялянта (1883—?) — беларус з ваколіцаў [[Заслаўе|Заслаўя]], які [[Савецкія рэпрэсіі ў Беларусі|пацярпеў ад уладаў СССР]]<ref>[https://by.openlist.wiki/%D0%A1%D1%8F%D0%BB%D1%8F%D0%BD%D1%82%D0%B0_%D0%90%D0%B4%D0%B0%D0%BC_%D0%A0%D1%8B%D0%B3%D0%BE%D1%80%D0%B0%D0%B2%D1%96%D1%87_(1883) Сялянта Адам Рыгоравіч (1883)], Адкрыты спіс ахвяраў палітычных рэпрэсій у СССР</ref>; * Шалібор, Жаўбер (адзначалася германске імя Salber<ref>Gottschald M. Deutsche Namenkunde: Unsere Familiennamen nach ihrer Entstehung und Bedeutung. — Berlin, 1954. [https://www.google.by/books/edition/Deutsche_Namenkunde/WbJ6DwAAQBAJ?hl=ru&gbpv=1&dq=salager+salger&pg=PA500&printsec=frontcover S. 500].</ref>): ''а Шелибору'' (1440—1492 гады)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|3к}} P. 55.</ref>, Вікенці Жаўбер — каталік з [[Шавельскі павет (Ковенская губэрня)|Шавельскага павету]], зьніклы ў [[Першая сусьветная вайна|Першую сусьветную вайну]]<ref>Именной список №72 убитым, раненым и без вести пропавшим нижним чинам. — СПб., 1914. [https://viewer.rsl.ru/rsl01004923165?page=184 С. 1146].</ref>; * Шалабут, Шалабот, Шалабута, Салабута, Шалабода, Салабудзь: ''Piotr Szałabut'' (1734 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=22br&rid=B&search_lastname=Sza%C5%82abut&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Czernawczyce], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>, ''Jerzy Szałabot'' (1798 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=22br&rid=B&search_lastname=Sza%C5%82abot&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Szczuczyn], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>, ''Anna Sałobudź'' (1839 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=22br&rid=B&search_lastname=Sa%C5%82obud%C5%BA&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Wasiliszki], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>, ''Albin Szałabuta'' (1847 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=S&w=22br&rid=S&search_lastname=Sza%C5%82abuta&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Lack], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>, Сьцяпан Салабута — жыхар ваколіцаў [[Сураж (Расея)|Суражу]] на 1906 год<ref>Приложение к № 94 Черниговских Губернских Ведомостей от 30 ноября 1906 года. С. 6.</ref>, Фёдар Шалабода (1888—?) — [[беларусы|беларус]] з ваколіцаў [[Амсьціслаў|Амсьціслава]], які [[Савецкія рэпрэсіі ў Беларусі|пацярпеў ад уладаў СССР]]<ref>[https://chumakou.com/projects/belarus1937/index25.html Беларусь: жертвы сталинских репрессий], Белорусский «Мемориал»</ref>; * Зальвіль, Шалавіла, Шэльвіл (адзначалася старажытнае германскае імя Selwilus<ref>Braune W. Althochdeutsche Grammatik. 11. Auflage. — Tübingen, 1963. [https://books.google.by/books?id=PtsJAQAAIAAJ&q=%22selwilus%22&dq=%22selwilus%22&hl=ru&newbks=1&newbks_redir=0&sa=X&ved=2ahUKEwj2qIfY1qiDAxXKgv0HHf1ODKgQ6AF6BAgHEAI S. 200].</ref>): ''Paulina Zalwil'' (1839 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=D&w=22br&rid=D&search_lastname=Zalwil&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Wołożyn], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>, Сьцяпан Шалавіла (1927—?) — беларус з ваколіцаў [[Дзівін|Дывіна]], які [[Савецкія рэпрэсіі ў Беларусі|пацярпеў ад уладаў СССР]]<ref>[https://by.openlist.wiki/%D0%A8%D0%B0%D0%BB%D0%B0%D0%B2%D1%96%D0%BB%D0%B0_%D0%A1%D1%86%D1%8F%D0%BF%D0%B0%D0%BD_%D0%9C%D0%B0%D0%BA%D1%81%D1%96%D0%BC%D0%B0%D0%B2%D1%96%D1%87_(1927) Шалавіла Сцяпан Максімавіч (1927)], Адкрыты спіс ахвяраў палітычных рэпрэсій у СССР</ref>, на 1909 год існаваў [[засьценак]] Шэльвілы ў Менскім павеце Менскай губэрні<ref>Список населенных мест Минской губернии. — Минск, 1909. С. 218.</ref>; * Шалавіта (у гістарычным гоцкім арэале адзначалася імя Salavida, Salvido<ref>Repertori D’Antropònims Catalans (RAC). Vol. 1. — Barcelona, 1994. [https://www.google.by/books/edition/Repertori_D_Antrop%C3%B2nims_Catalans/SUwv8x15BE8C?hl=ru&gbpv=1&dq=%22Salvido%22+repertori&pg=PA473&printsec=frontcover P. 470, 473].</ref>): ''[[Гердзіла|Girdollen]] Schalawite'' (1287 год)<ref>Preussisches Urkundenbuch. Bd. 1. — Königsberg, 1909. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=P6fkHmxNjVwC&q=Girdollen+Schalawite#v=snippet&q=Girdollen%20Schalawite&f=false S. 327].</ref>, Шалавіты-Шалкоўскія — літоўскі шляхецкі род<ref>[http://www.nobility.by/families/ss/index.shtml Сьпіс шляхецкіх родаў, прозьвішчы якіх пачынаюцца на Ш], [[Згуртаваньне беларускай шляхты]]</ref>; * Шалагайла, Шалыгайла: ''Gabrus Szałagayło'' (1762 год)<ref>[https://sources.ruzhany.info/114_29.html «Inwentarż Maiętnosci Rożaneÿ. 1762»], НГАБ. Ф. 1928, воп. 1, спр. 209.</ref>, Аляксей Шалыгайла — праваслаўны з [[Ваўкавыскі павет (Гарадзенская губэрня)|Ваўкавыскага павету]], зьніклы ў [[Першая сусьветная вайна|Першую сусьветную вайну]]<ref>Именной список №43 убитым, раненым и без вести пропавшим нижним чинам. — СПб., 1914. [https://viewer.rsl.ru/rsl01004923154?page=42 С. 682].</ref>; * Салген, Шальгін (адзначалася старажытнае германскае імя Selechin<ref name="Fo-1900-1292"/>, германскае імя [[Савігін|Sawkin]]<ref>Harrison H. Surnames of the United Kingdom: A Concise Etymological Dictionary. Vol. 2. — London, 1918. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=erUEAAAAIAAJ&q=Sawkin#v=snippet&q=Sawkin&f=false P. 137].</ref>): ''Marianna Salgieniewicz'' (1817 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=22br&rid=B&search_lastname=Salgieniewicz&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Nacza], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>, ''Anna Szałgieniewicz'' (1835 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=23lt&rid=B&search_lastname=Sza%C5%82gieniewicz&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Stare Troki], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>, на тэрыторыі цяперашняй [[Летува|Летувы]] фіксавалася прозьвішча Шальгіневіч у [[Летувізацыя|летувізаванай форме]]<ref>Lietuvių pavardžių žodynas. T. 2. — Vilnius, 1989. P. 880.</ref>; * Саўгоўд (адзначалася старажытнае германскае імя Salgaudis<ref>Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 194.</ref>): у XVI ст. існавала «зямля» Саўгодзішкі (''Совговдишки'') у [[Жамойцкае староства|Жамойцкім старостве]]<ref>Спрогис И. Я. Географический словарь древней Жомойтской земли XVI столетия. — Вильна, 1888. С. 295.</ref>; * Салар (адзначалася старажытнае германскае імя Salerius<ref>Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 194.</ref>): на 1910 год існавала [[Ваколіца (тып паселішча)|ваколіца]] Салараўшчына (Салароўшчына) у Амсьціслаўскім павеце Магілёўскай губэрні<ref>Список населенных мест Могилевской губернии. — Могилев, 1910. С. 88.</ref>; * Саламіна, Саламін, Сальмін (у гістарычным [[Германцы|германскім]] арэале адзначалася імя Salmena<ref>Socin A. Mittelhochdeutsches Namenbuch. — Basel, 1903. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=DgdXAAAAcAAJ&q=Salmena#v=snippet&q=Salmena&f=false S. 93, 754].</ref>): ''Salamina'' (1671—1681 гады)<ref>Zinkevičius Z. Lietuvių antroponimika: Vilniaus lietuvių asmenvardžiai XVII a. pradžioje. — Vilnius, 1977. P. 192.</ref>, ''Józef Sołomin… Wiktory Sołomin'' (18 жніўня 1744 году, 5 лютага 1748 году і 23 чэрвеня 1750 году)<ref>Akta sejmiku kowieńskiego z lat 1733—1795. — Warszawa, 2019. S. 73, 75, 87, 99.</ref>, ''Agata Salminowicz'' (1800 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&w=23lt&rid=D&exac=&search_lastname=Salminowicz&search_lastname2=&from_date=&to_date=&bdm=D&rpp1=&ordertable= Rakiszki], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>, Саломіны (Sołomin) гербу [[Кітаўрус (герб)|Гіпацэнтаўр]] — літоўскі шляхецкі род зь [[Вількамірскі павет|Вількамірскага павету]]<ref>Ciechanowicz J. Rody rycerskie Wielkiego Księstwa Litewskiego. T. 5. — Rzeszów, 2001. S. 5.</ref>}}. == Носьбіты == * Жоль Станіслававіч — [[Геранёны|геранёнскі]] баярын, які ўпамінаецца ў 1563 годзе * Ігнаці Шалевіч — шляхціч з ваколіцаў [[Жырмуны|Жырмунаў]] на 1765 год<ref>Анищенко Е. К. Шляхта Лидского повета: Список XVIII ст. — Минск, 2013. С. 220.</ref> * Ляўрэнці Шалевіч — шляхціч з ваколіцаў [[Магілёў|Магілёва]] на 1907 год<ref>Прибавление к № 55 Могилевских Губ. Ведомостей от 14 июля 1907 года. С. 10.</ref> * Казімер Шалевіч — [[беларусы|беларус]] з ваколіцаў [[Ліда|Ліды]] на 1907 год<ref>Прибавление к № 57 Виленских Губернских Ведомостей, 1907. С. 18.</ref> * Ёсіф і Канстантын Саловічы — беларусы з ваколіцаў [[Смалявічы|Смалявічаў]] на 1926 год<ref>[https://db.zhnivo.com/by/belarus-genealogical-databases/ НАРБ 30-2-6285-139b], Генеалагічныя базы дадзеных Беларусі</ref> * Юзэф і Андрэй Залевічы (''Zalewicz'') — уладальнікі гаспадарак у [[Даўгінаў|Даўгінаве]] на 1939 год<ref>Ryszard Sys, [https://kresy.genealodzy.pl/zbior/pdf/l20.pdf Właściciele gospodarstw rolnych w woj. wileńskim w latach 1928—1939. Część V], publikacje «Pisarza hipotecznego zawarte w Dzienniku Województwa Wileńskiego za lata 1928—1939»</ref> * Іпаліт Жалевіч (1885—1937) — беларус з ваколіцаў [[Ашмяны|Ашмянаў]], [[Савецкія рэпрэсіі ў Беларусі|забіты ўладамі СССР]]<ref>[https://by.openlist.wiki/%D0%96%D0%B0%D0%BB%D0%B5%D0%B2%D1%96%D1%87_%D0%86%D0%BF%D0%B0%D0%BB%D1%96%D1%82_%D0%A4%D1%91%D0%B4%D0%B0%D1%80%D0%B0%D0%B2%D1%96%D1%87_(1885) Жалевіч Іпаліт Фёдаравіч (1885)], Адкрыты спіс ахвяраў палітычных рэпрэсій у СССР</ref> * Станіслаў Шалевіч (1911—?) — беларус з ваколіцаў [[Круглае|Круглага]]<ref>[https://partizany.by/partisans/173873/ Шалевич Станислав Лаврентьевич], Генеалагічныя базы дадзеных Беларусі</ref> * Уладзімер Шала (1921—?) — беларус з ваколіцаў [[Каленкавічы|Каленкавічаў]]<ref>[https://partizany.by/partisans/68388/ Шало Владимир Сергеевич], Генеалагічныя базы дадзеных Беларусі</ref> * Анастасія Саловіч (1926—?) — беларуска зь [[Юравічы|Юравічаў]], вывезеная ў Нямеччыну ў [[Другая сусьветная вайна|Другую сусьветную вайну]]<ref>[https://prokuratura.gov.by/ru/activity/rassledovanie-ugolovnogo-dela-o-genotside/iz-materialov-ugolovnogo-dela/akty-chrezvychaynoy-gosudarstvennoy-komissii/ НАРБ 1569-1-188-147], Генеалагічныя базы дадзеных Беларусі</ref> Шаловічы (Szałowicz) гербу ўласнага — [[Літва|літоўскі]] шляхецкі род з [[Слуцкае княства|Слуцкага княства]]<ref>Polska encyklopedja szlachecka. T. 11. — Warszawa, 1938. S. 237.</ref>. Шалевічы (Szalewicz) гербу [[Шранява (герб)|Шранява]] — літоўскі шляхецкі род зь [[Віленскае ваяводзтва|Віленскага ваяводзтва]]<ref>Ciechanowicz J. Rody rycerskie Wielkiego Księstwa Litewskiego. T. 6. — Rzeszów, 2006. S. 330.</ref>. Саля (Sala) — прозьвішча, зафіксаванае ў XIX стагодзьдзі ў ваколіцах [[Сувалкі|Сувалкаў]]<ref>Professor Jerzy Wisniewski, [https://web.archive.org/web/20250111095809/http://www.mem.net.pl/stg/family_names.htm List of the XIXth century Suvalki region family names], Suwalki Genealogical Society</ref>. Назву [[Салавічы]] маюць вёскі на гістарычных [[Віцебскі павет|Віцебшчыне]] і [[Слонімскі павет|Слонімшчыне]]. На [[Лідзкі павет|гістарычнай Лідчыне]] існуе вёска [[Салішкі]], на [[Слуцкае княства|гістарычнай Случчыне]] — [[Шалавічы (Слуцкі раён)|Шалавічы]], у [[Прусія|гістарычнай Прусіі]] — [[Зааляў]]. == Заўвагі == {{Заўвагі}} == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} {{Германскія імёны-асновы}} {{Імёны з асновай сал}} [[Катэгорыя:Мужчынскія імёны]] 4pu517kv0lua7jvxdbkbxgze68x02x3 0 279430 2685813 2685775 2026-08-21T18:52:39Z ~2026-45913-17 99638 /* Носьбіты */ 2685813 wikitext text/x-wiki {{Імя |імя = Рука |лацінка = Ruka |арыгінал = Rucco |вымаўленьне = |мова_паходжаньня = [[Германскія мовы|германскія]] |варыянт = Рук, Рок, Грук |вытворныя = |зьвязаныя = [[Рокіль]], [[Рукша]] }} '''Рука''', '''Рук''' (''Грук''), '''Рок''' — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча. == Паходжаньне == {{Асноўны артыкул|Імёны ліцьвінаў}} Рука або Рока (Rucco, Rocco) — імя [[Германскія мовы|германскага]] паходжаньня<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Rucco%2C+Rocco#v=snippet&q=Rucco%2C%20Rocco&f=false S. 880].</ref>. Іменная аснова хрок- (рок-, рук-) паходзіць ад [[Гоцкая мова|гоцкага]] hruk, [[Стараскандынаўская мова|стараісьляндзкага]] hrokr 'варона'<ref>Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 135.</ref> або [[Стараверхненямецкая мова|стараверхненямецкага]] (h)ruoho 'грак, сойка'<ref>Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 5: Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego. — Kraków, 1997. S. 214.</ref>. Сярод ліцьвінаў бытавалі імёны [[Рокіль|Рокіль (Рукель, Рукля)]], [[Рукша]]. Адзначаліся германскія імёны Rocula (Rochilo), Rocksch. Этымалягічны слоўнік старапольскіх асабовых імёнаў, выдадзены [[Польская акадэмія навук|Польскай акадэміяй навук]], адзначае гістарычнае бытаваньне ў Польшчы германскіх імёнаў Ruckus, Rukiel<ref>Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 5: Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego. — Kraków, 1997. S. 214.</ref>. Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: ''Рукови два чоловеки'' (1417 год паводле выпісу 5 чэрвеня 1641 году)<ref>Jablonskis K. Archyvinės smulkmenos // Praeitis. T. 2. — Kaunas, 1933. P. 428.</ref>; ''тивун [[Бяржаны|берженский]] Андрушко Рукович'' (22 сакавіка 1525 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|224к}} P. 158.</ref>; ''Янушъко Руковичъ''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 88.</ref>, ''Шимъко Руковичъ кон. Станко Руковичъ кон.''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 162.</ref>, ''Юри Руковичъ''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 163.</ref>, ''Мартинъ Руковичъ… Панъ Адрушко Pуковичъ''<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|523к}} С. 172.</ref> (1528 год); ''люди нашы [[Вількі|Вилкейское]] волости… Михайло Руковичъ'' (12 сакавіка 1529 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|224к}} P. 305.</ref>; ''Миколай Руковичъ'' (1567 год)<ref>Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=3Ih5AqeL2iwC&q=%40%D0%A0%D1%83+%D0%BA%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%8A#v=snippet&q=%40%D0%A0%D1%83%20%D0%BA%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D1%8A&f=false С. 1324].</ref>; ''межы землями бояръ Руковичовъ'' (5 верасьня 1568 году)<ref>Акты, издаваемые Виленской Комиссией для разбора древних актов. Т. 24. — Вильна, 1897. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=--UDAAAAYAAJ&q=%D0%A0%D1%83%D0%BA%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D0%BE%D0%B2%D1%8A#v=snippet&q=%D0%A0%D1%83%D0%BA%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D0%BE%D0%B2%D1%8A&f=false С. 301].</ref>; ''отца Іосифа Груковича'' (21 студзеня 1636 году)<ref>Вестник Западной России. Т. 4, 1866. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=4ZMZAAAAYAAJ&q=%D0%93%D1%80%D1%83%D0%BA%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D0%B0#v=snippet&q=%D0%93%D1%80%D1%83%D0%BA%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D0%B0&f=false С. 2].</ref>; ''бояромъ Кгрустевскимъ Петрашу Руку'' (7 студзеня 1640 году)<ref>Акты, издаваемые Виленской Комиссией для разбора древних актов. Т. 24. — Вильна, 1897. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=--UDAAAAYAAJ&q=%D0%9F%D0%B5%D1%82%D1%80%D0%B0%D1%88%D1%83+%D0%A0%D1%83%D0%BA%D1%83#v=snippet&q=%D0%9F%D0%B5%D1%82%D1%80%D0%B0%D1%88%D1%83%20%D0%A0%D1%83%D0%BA%D1%83&f=false С. 483].</ref>; ''Michał Ruk''<ref>Metryka Litewska. Rejestry podymnego Welkiego Ksiestwa. Księstwo Żmudzkie 1690 r. — Warszawa, 2009. S. 205.</ref>, ''Andrzej Ruk''<ref>Metryka Litewska. Rejestry podymnego Welkiego Ksiestwa. Księstwo Żmudzkie 1690 r. — Warszawa, 2009. S. 212.</ref>, ''Michał Ruk''<ref>Metryka Litewska. Rejestry podymnego Welkiego Ksiestwa. Księstwo Żmudzkie 1690 r. — Warszawa, 2009. S. 213.</ref> (1690 год); ''Parafia Rogowska… Rukiszki, folwark, wieś i karczma'' (1784 год)<ref>Komosa Ł. A. Dekanat wiłkomierski w 1784 r. w świetle opisów parafii. — Białystok, 2013. S. 129, 131.</ref>{{Заўвага|Таксама: * Рукунд: ''Ruckunde'' (26 траўня 1390 году)<ref>Codex epistolaris Vitoldi. — Cracoviae, 1882. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=X2PksK8Sn3MC&q=Ruckunde#v=snippet&q=Ruckunde&f=false P. 23].</ref>; * Рукман: Мацьвей Рукман — праваслаўны зь [[Віцебск]]у на 1912 год<ref>[https://archive.org/details/duma-list-of-vitebsk-gubernia/Duma%20List%20of%20Vitebsk%20Gubernia%20-%201912%20-%20Vitebsk%20town%20-%204/page/n3/mode/2up Приложение к № 11 Витебских Губернских Ведомостей, 8 августа 1912 года]. С. 30.</ref>, Уладзіслаў Рукман (1906—?) — работнік зь Віцебску, які [[Савецкія рэпрэсіі ў Беларусі|пацярпеў ад уладаў СССР]]<ref>[https://by.openlist.wiki/%D0%A0%D1%83%D0%BA%D0%BC%D0%B0%D0%BD_%D0%A3%D0%BB%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%96%D1%81%D0%BB%D0%B0%D1%9E_%D0%A1%D1%82%D0%B0%D0%BD%D1%96%D1%81%D0%BB%D0%B0%D0%B2%D0%B0%D0%B2%D1%96%D1%87_(1906) Рукман Уладзіслаў Станіслававіч (1906)], Адкрыты спіс ахвяраў палітычных рэпрэсій у СССР</ref>}}. == Носьбіты == * Юліян Рукевіч — шляхціч з ваколіцаў [[Новы Двор|Новага Двару]] на 1765 год<ref>Анищенко Е. К. Шляхта Лидского повета: Список XVIII ст. — Минск, 2013. С. 209.</ref> * Андрэй, Ігнаці і Казімер Рукевічы — шляхцічы з ваколіцаў [[Забалаць|Забалаці]] на 1765 год<ref>Анищенко Е. К. Шляхта Лидского повета: Список XVIII ст. — Минск, 2013. С. 213 .</ref> * Антон Руковіч — каталік зь [[Віцебск]]у на 1912 год<ref>[https://archive.org/details/duma-list-of-vitebsk-gubernia/Duma%20List%20of%20Vitebsk%20Gubernia%20-%201912%20-%20Vitebsk%20town%20-%204/page/n3/mode/2up Приложение к № 11 Витебских Губернских Ведомостей, 8 августа 1912 года]. С. 32.</ref> * Ігнаці Рок — [[беларусы|беларус]] на 1926 год<ref>[https://db.zhnivo.com/by/belarus-genealogical-databases/ НАРБ 30-2-1453-31b], Генеалагічныя базы дадзеных Беларусі</ref> * Аляксандар і Георгі Грукі — беларусы з ваколіцаў [[Ворша|Воршы]] на 1926 год<ref>[https://db.zhnivo.com/by/belarus-genealogical-databases/ НАРБ 30-2-6340-053b], Генеалагічныя базы дадзеных Беларусі</ref> Рукевічы (Rukiewicz) гербаў [[Магіла (герб)|Магіла]] і [[Ястрабец (герб)|Ястрабец]] — [[Літва|літоўскія]] шляхецкія роды<ref name="PES-1938-310">Polska encyklopedja szlachecka. T. 10. — Warszawa, 1938. S. 310.</ref>. Руковічы або Рукевічы (Rukowicz, Rukiewicz) [[Даўмонт (імя)|Доўмунты]] (Dowmunt) гербу [[Гіпацэнтаўр (герб)|Гіпацэнтаўр]] — літоўскі шляхецкі род<ref name="PES-1938-310"/>. Рука (Ruka), Рукевіч (Rukiewicz) і Руковіч (Rukowicz) — прозьвішчы, зафіксаваныя ў XIX стагодзьдзі ў ваколіцах [[Сувалкі|Сувалкаў]]<ref>Professor Jerzy Wisniewski, [https://web.archive.org/web/20250111095809/http://www.mem.net.pl/stg/family_names.htm List of the XIXth century Suvalki region family names], Suwalki Genealogical Society</ref>. У XVI ст. існаваў маёнтак-поле Рукавічы (''Руковичи'') у [[Жамойцкае староства|Жамойцкім старостве]]<ref>Спрогис И. Я. Географический словарь древней Жомойтской земли XVI столетия. — Вильна, 1888. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=p9sGAAAAYAAJ&q=%D0%A0%D1%83%D0%BA%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D0%B8#v=snippet&q=%D0%A0%D1%83%D0%BA%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D0%B8&f=false С. 282].</ref>. == Заўвагі == {{Заўвагі}} == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} {{Германскія імёны-асновы}} {{Імёны з асновай хрок}} [[Катэгорыя:Мужчынскія імёны]] bcjx1w0juun22t44wsc66j3ys7818ui 0 282852 2685837 2684705 2026-08-21T19:35:23Z ~2026-45913-17 99638 /* Носьбіты */ 2685837 wikitext text/x-wiki {{Імя |імя = Нарман |лацінка = Narman |арыгінал = Norman |вымаўленьне = |мова_паходжаньня = [[Германскія мовы|германскія]] |утварэньне = [[Нор (імя)|Noro]] + [[Ман|Mann]] |варыянт = Нармен |вытворныя = |зьвязаныя = }} '''Нарман''' (''Норман'', ''Нармен'') — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча. == Паходжаньне == {{Асноўны артыкул|Імёны ліцьвінаў}} Норман або Нерыман (Norman, Neriman) — імя [[Германскія мовы|германскага]] паходжаньня<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Norman+Normann#v=snippet&q=Norman%20Normann&f=false S. 1153, 1169].</ref>. [[Двухасноўнае імя|Іменная аснова]] [[Нор (імя)|-нар- (-нор-)]] (імёны [[Ліцьвіны|ліцьвінаў]] [[Нарэла]], [[Нарвід]], [[Нарымонт (імя)|Нарымунт]]; германскія імёны Narelo, Norvid, Normunt) паходзіць ад [[Гоцкая мова|гоцкага]] nasjan 'захоўваць, ратаваць'<ref>{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 18.</ref>, [[Стараверхненямецкая мова|стараверхненямецкага]] -neri 'уратаваньне, утрыманьне'<ref>Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 5: Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego. — Kraków, 1997. S. 187.</ref>, а аснова [[Ман|-ман-]] (імёны ліцьвінаў [[Манігерд|Мангерд]], [[Дзірман|Дзерман]], [[Есьман]]; германскія імёны Mangerðr, Derman, Esmann) — ад гоцкага manna<ref>Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 167.</ref>, германскага man 'чалавек'<ref>{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 23.</ref>. У Прусіі бытавала імя Норман (Нерман): ''Normans / Nermann'' (1342 і 1384 гады)<ref>Trautmann R. Die altpreußischen Personennamen. — Göttingen, 1925. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=RdZD6OjYXgoC&q=Normans#v=snippet&q=Normans&f=false S. 72].</ref><ref>Pierson W. Altpreußischer Namenkodex // Zeitschrift für Preußische Geschichte und Landeskunde. — Berlin, 1873. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=ZrV-7V99ov8C&q=Nermann#v=snippet&q=Nermann&f=false S. 687].</ref>. У ваколіцах [[Русь (мястэчка)|Русі]] (Прусія) адзначалася прозьвішча Normann<ref>[https://www.online-ofb.de/namelist.php?nachname=NORMANN&ofb=russ&modus=&lang=de NORMANN], Verein für Computergenealogie e.V. (CompGen)</ref>. Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: ''Narman'' ([[Паведамленьні аб літоўскіх дарогах]])<ref>Scriptores rerum Prussicarum. Bd. 2. — Leipzig, 1863. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=8H8OAAAAYAAJ&q=Narman#v=snippet&q=Narman&f=false S. 687].</ref>; ''з ыменья з Нармонъ… з дому Нармонъ''<ref>Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=3Ih5AqeL2iwC&q=%40%D0%9D%D0%B0%D1%80%D0%BC%D0%BE%D0%BD%D1%8A#v=snippet&q=%40%D0%9D%D0%B0%D1%80%D0%BC%D0%BE%D0%BD%D1%8A&f=false С. 607, 616]/</ref>, ''з дому Нарменского''<ref>Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3. — Петроград, 1915. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=3Ih5AqeL2iwC&q=%D0%9D%D0%B0%D1%80%D0%BC%D0%B5%D0%BD%D1%81%D0%BA%D0%BE%D0%B3%D0%BE#v=snippet&q=%D0%9D%D0%B0%D1%80%D0%BC%D0%B5%D0%BD%D1%81%D0%BA%D0%BE%D0%B3%D0%BE&f=false С. 616].</ref> (1567 год); ''имене свое Нарманъское'' (2 красавіка 1596 году)<ref>Акты, издаваемые Виленской Комиссией для разбора древних актов. Т. 32. — Вильна, 1907. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=XucDAAAAYAAJ&q=%D0%9D%D0%B0%D1%80%D0%BC%D0%B0%D0%BD%D1%8A%D1%81%D0%BA%D0%BE%D0%B5#v=snippet&q=%D0%9D%D0%B0%D1%80%D0%BC%D0%B0%D0%BD%D1%8A%D1%81%D0%BA%D0%BE%D0%B5&f=false С. 288].</ref>; ''Narmoniszki'' (1744 год)<ref>[https://pawet.net/library/history/city_district/religion/d_1744/diecezja_wile%C5%84ska,_1744.html Diecezja Wileńska, 1744], [[Pawet]], 20 лютага 2011 г.</ref>; ''Maciej Normanowicz'' (1816 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=23lt&rid=B&search_lastname=Normanowicz&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date= Liszkowo], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Józef Norman'' (1819 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=23lt&rid=B&search_lastname=Norman&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Czabiszki], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>. == Носьбіты == * Сыльвэстар Норман — ваколічны шляхціч з [[Ваколіца (тып паселішча)|ваколіцы]] Норманаў [[Лідзкі павет|Лідзкага павету]] на 1775 год<ref>Анищенко Е. К. Шляхта Лидского повета: Список XVIII ст. — Минск, 2013. С. 237.</ref> * Вера Норман (1915—?) — [[беларусы|беларуска]] з ваколіцаў [[Капыль|Капылю]], забітая ў [[Другая сусьветная вайна|Другую сусьветную вайну]]<ref>[https://prokuratura.gov.by/ru/activity/rassledovanie-ugolovnogo-dela-o-genotside/iz-materialov-ugolovnogo-dela/akty-chrezvychaynoy-gosudarstvennoy-komissii/ НАРБ 1569-1-15-120], Генеалагічныя базы дадзеных Беларусі</ref> * Тацяна Нармановіч (1924—?) — беларуска з ваколіцаў [[Любча|Любчы]], вывезеная ў Нямеччыну ў Другую сусьветную вайну<ref>[https://prokuratura.gov.by/ru/activity/rassledovanie-ugolovnogo-dela-o-genotside/iz-materialov-ugolovnogo-dela/akty-chrezvychaynoy-gosudarstvennoy-komissii/ НАРБ 1569-1-7-206], Генеалагічныя базы дадзеных Беларусі</ref> Норман (''Normann'', ''Norrmann'') — прозьвішча, гістарычна зафіксанае на тэрыторыі цяперашняй [[Летува|Летувы]]<ref>Lietuvių pavardžių žodynas. T. 2. — Vilnius, 1989. P. 334.</ref>. == Глядзіце таксама == * [[Нор (імя)|Нор]] * [[Ман]] == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} {{Імёны з асновай нар}} {{Імёны з асновай ман}} [[Катэгорыя:Мужчынскія імёны]] 5qvslu042yzz6jj732q797tkrv1b9y5 0 291012 2685867 2684629 2026-08-21T21:50:10Z ~2026-45913-17 99638 /* Носьбіты */ 2685867 wikitext text/x-wiki {{Імя |імя = Мінціла |лацінка = Minciła |арыгінал = Mindilo |вымаўленьне = |мова_паходжаньня = [[Германскія мовы|германскія]] |утварэньне = [[Мінда|Mende]] + [[суфікс]] з {{nowrap|элемэнтам -л- (-l-)}} |варыянт = Манціла, Мінтэль, Мендзіла, Мендзель, Міндзель, Мінцеля |вытворныя = |зьвязаныя = [[Мундыла (імя)|Монціла]] }} '''Мінціла''' (''Манціла'', ''Мінтэль''), '''Мендзіла''' (''Мендзель'', ''Міндзель'') — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча. == Паходжаньне == {{Асноўны артыкул|Імёны ліцьвінаў}} Мандзіла, Манціла, Міндзіла або Менціла, пазьней Мінтэль або Мэндыла (Mandila<ref>Gamillscheg E. Romania Germanica. Bd. 2: Die Ostgoten. Die Langobarden. Die altgermanischen Bestandteile des Ostromanischen. Altgermanisches im Alpenromanischen. — Berlin und Leipzig, 1935. S. 13, 319.</ref>, Mantillo<ref>Kremer D. Die Germanischen Personennamen in Katalonien // Estudis romànics. Nr. 15, 1973. S. 56 (302).</ref>, Mindilo<ref>Francovich-Onesti N. Vestigia longobarde in Italia (568—774). Lessico e antroponimia. — Roma, 1999. P. 252.</ref>, Menzila, Mintel<ref>Dräger K. Deutscher Familiennamenatlas. Bd. 6. — Berlin; Boston, 2017. [https://books.google.by/books?id=m34oDwAAQBAJ&pg=PA403&dq=mindel+mintel+minta&hl=ru&newbks=1&newbks_redir=0&sa=X&ved=2ahUKEwjbwp_IpdSJAxV2ywIHHe4UCJkQ6AF6BAgKEAI#v=onepage&q=mindel%20mintel%20minta&f=false S. 403].</ref>, Mendilo<ref>Jean Tosti, [https://jeantosti.com/noms/m5.html Noms commençant par M], Dictionnaire des noms de famille de France et d’ailleurs</ref>) — імя [[Германскія мовы|германскага]] паходжаньня<ref>Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=YOBwrIPG8IQC&q=Menzila#v=snippet&q=Menzila&f=false S. 1094].</ref>. Іменная аснова [[Мінда|-менд- (-мант-, -мінд-)]] (імёны [[Ліцьвіны|ліцьвінаў]] [[Мінтаўт]], [[Мендэр]], [[Мендрык]]; германскія імёны Mindelt, Mender, Mendrick) паходзіць ад [[Стараверхненямецкая мова|стараверхненямецкага]] menden 'весяліцца, цешыцца'<ref>Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 167.</ref>. Этымалягічны слоўнік старапольскіх асабовых імёнаў, выдадзены [[Польская акадэмія навук|Польскай акадэміяй навук]], адзначае гістарычнае бытаваньне ў Польшчы германскага імя Mendela (Mandel, Mindel, Mencel, Mencyl, Mancel)<ref>Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 5: Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego. — Kraków, 1997. S. 168—169, 179.</ref>. У [[Прусія|Прусіі]] адзначалася імя ''Mandele'' (Хроніка Прускай зямлі [[Мікалай зь Ярошына|Мікалая зь Ярошына]])<ref>Scriptores rerum Prussicarum. Bd. 1. — Leipzig, 1861. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=tPxxbl8_y64C&q=Mandele#v=snippet&q=Mandele&f=false P. 420].</ref>. Апроч таго, у Прусіі бытавалі прозьвішчы Mentel<ref>[https://www.online-ofb.de/namelist.php?nachname=MENTEL&ofb=marggrabowa&modus=&lang=de MENTEL], Verein für Computergenealogie e.V. (CompGen)</ref> і Mintel<ref>[https://www.online-ofb.de/namelist.php?nachname=MINTEL&ofb=marggrabowa&modus=&lang=de MINTEL (Familiendatenbank Marggrabowa)], Verein für Computergenealogie e.V. (CompGen)</ref><ref>[https://www.online-ofb.de/namelist.php?nachname=MINTEL&ofb=eichhorn&modus=&lang=de MINTEL (Ortsfamilienbuch Eichhorn)], Verein für Computergenealogie e.V. (CompGen)</ref>. У Польшчы адзначаецца прозьвішча Мэнтэль (Mentel)<ref>Uzdila A. Kiek mūsų kalbos išlikę lenkų pavardėse // Terra Jatwezenorum. 2017—2018. P. 125.</ref>. Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: ''князи [[Яцьвягі|Ятвяжьсціи]], Минтеля'' ([[Галіцка-Валынскі летапіс]])<ref>ПСРЛ. Т. 2. — СПб., 1845. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=OItOAQAAMAAJ&q=%D0%9C%D0%B8%D0%BD%D1%82%D0%B5%D0%BB%D1%8F#v=snippet&q=%D0%9C%D0%B8%D0%BD%D1%82%D0%B5%D0%BB%D1%8F&f=false С. 205].</ref>; ''у [[Войдат (імя)|Воидатовъскомъ]] селе пят служоб: <…> [[Юнгайла|Юнъкгаило]] Манътиловичъ'' (23 траўня 1539 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|20к}} P. 263.</ref>; ''земли пустовские… Минтилишъку'' (2 лютага 1553 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|35к}} P. 229.</ref>; ''Adam Mintel'' (1802 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=22br&rid=B&search_lastname=Mintel&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Kiemieliszki], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Jan Mindziel'' (1815 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=22br&rid=B&search_lastname=Mindziel&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Nacza], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Teodor Mendel'' (1836 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=22br&rid=B&search_lastname=Mendel&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Pokry], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Wasylij Miendziłło'' (1841 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=D&w=22br&rid=D&search_lastname=Miendzi%C5%82%C5%82o&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Lubcza (prawosł.)], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Jan Miendziło'' (1842 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=S&w=22br&rid=S&search_lastname=Miendzi%C5%82o&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Lubcza (prawosł.)], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>. == Носьбіты == * Ян Міндзел — жыхар [[Лідзкі павет|Лідзкага павету]] на 1787 год<ref>Анищенко Е. К. Шляхта Лидского повета: Список XVIII ст. — Минск, 2013. С. 282.</ref> * Валяр'ян Мінцель — удзельнік [[Першая сусьветная вайна|Першай сусьветнай вайны]] з ваколіцаў [[Налібакі|Налібакаў]]<ref>[https://gwar.mil.ru/heroes/chelovek_donesenie14821447/ Минтель Валериан Адольфович], Генеалагічныя базы дадзеных Беларусі</ref> * Іван Мендзель (1925—?) — [[беларусы|беларус]], вывезены ў Нямеччыну ў [[Другая сусьветная вайна|Другую сусьветную вайну]]<ref>[https://prokuratura.gov.by/ru/activity/rassledovanie-ugolovnogo-dela-o-genotside/iz-materialov-ugolovnogo-dela/akty-chrezvychaynoy-gosudarstvennoy-komissii/ НАРБ 1569-1-183-120], Генеалагічныя базы дадзеных Беларусі</ref> == Глядзіце таксама == * [[Мінда|Мэнтэ]] * [[Рык]] == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} {{Германскія імёны з суфіксам л}} {{Імёны з асновай менд}} [[Катэгорыя:Мужчынскія імёны]] pt8ctywyl5mvzh8gy1fwn2w5pmawf5j 0 291816 2685865 2684608 2026-08-21T21:47:02Z ~2026-45913-17 99638 2685865 wikitext text/x-wiki {{Імя |імя = Мінела |лацінка = Minieło |арыгінал = Mennel |вымаўленьне = |мова_паходжаньня = [[Германскія мовы|германскія]] |утварэньне = [[Мін|Minno]] + [[суфікс]] з {{nowrap|элемэнтам -л- (-l-)}} |варыянт = Меніль, Мініль, Менюл, Міналь, Мінайла |вытворныя = |зьвязаныя = }} '''Мінела''' (''Меніль'', ''Мініль'', ''Менюл'') — мужчынскае імя і вытворнае ад яго прозьвішча. == Паходжаньне == {{Асноўны артыкул|Імёны ліцьвінаў}} Мінул, пазьней Мінэль або Мэнэль (Minnul<ref>Ao. Prof. Dr. Hermann Reichert, [https://web.archive.org/web/20241127192345/https://homepage.univie.ac.at/hermann.reichert/studententexte/Lexikon_der_altgermanischen_Namen.docx Lexikon der altgermanischen Namen]</ref>, Minnulus<ref>Zironi A. Tracce e reminiscenze dei Goti in area ravennate tra il sesto e il decimo secolo: diversità e inclusione alla luce dei dati antroponimici // Linguistica & filologia. Vol. 40, 2020. P. 136.</ref>, Minel<ref>Ferguson R. The Teutonic Name-system Applied to the Family Names of France, England, & Germany. — London, 1864. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=fGUUAAAAYAAJ&q=Minel#v=snippet&q=Minel&f=false P. 266].</ref>, Mennel) — імя [[Германскія мовы|германскага]] паходжаньня<ref>Eule R. Germanische und fremde Personennamen als heutige deutsche Familiennamen // Festschrift zu dem fünfzigjährigen jubiläum des Friedrichs-realgymnasiums in Berlin. — Berlin, 1900. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=TTFOAAAAYAAJ&q=Mennel#v=snippet&q=Mennel&f=false S. 47].</ref>. Іменная аснова [[Мін|-мін- (-мен-)]] (імёны [[Ліцьвіны|ліцьвінаў]] [[Мінят]], [[Асьміна (імя)|Асьміна]], [[Гайлімін|Гальмін]]; германскія імёны Miniatus, Osminna, Galmin) паходзіць ад [[Гоцкая мова|гоцкага]] minan 'менаваць, памятаць, любіць'<ref>{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 18.</ref>, minthi 'памяць'<ref>Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 169.</ref>. Варыянты імя ў гістарычных крыніцах: ''człowiek Meniula'' (4 кастрычніка 1640 году)<ref>Акты, издаваемые Виленской Комиссией для разбора древних актов. Т. 24. — Вильна, 1897. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=--UDAAAAYAAJ&q=Meniula#v=snippet&q=Meniula&f=false С. 491].</ref>; ''Ula Minilewicz'' (1786 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=S&w=22br&rid=S&search_lastname=Minilewicz&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Indura], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Julian Miniełło'' (1804 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=D&w=23lt&rid=D&search_lastname=Minie%C5%82%C5%82o&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1 Szawle], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>; ''Marcin Mienilewicz'' (1811 год)<ref>[https://geneteka.genealodzy.pl/index.php?op=gt&lang=pol&bdm=B&w=23lt&rid=B&search_lastname=Mienilewicz&search_name=&search_lastname2=&search_name2=&from_date=&to_date=&exac=1&rpp1=&ordertable= Kopciowo], Geneteka baza Polskiego Towarzystwa Genealogicznego</ref>. == Носьбіты == * Крыштоф Міналевіч — жыхар [[Лідзкі павет|Лідзкага павету]] на 1636 год<ref>Анищенко Е. К. Шляхта Лидского повета: Список XVIII ст. — Минск, 2013. С. 282.</ref> * Рыгор Міналь — [[беларусы|беларус]] з ваколіцаў [[Ушачы|Ушачаў]] на 1926 год<ref>[https://db.zhnivo.com/by/belarus-genealogical-databases/ НАРБ 30-2-6368-110], Генеалагічныя базы дадзеных Беларусі</ref> * Пётар Мінайла (1918—?) — беларус з ваколіцаў [[Докшыцы|Докшыцаў]], які [[Савецкія рэпрэсіі ў Беларусі|пацярпеў ад уладаў СССР]]<ref>[https://chumakou.com/projects/belarus1937/index13.html Беларусь: жертвы сталинских репрессий], Белорусский «Мемориал»</ref> == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} {{Германскія імёны з суфіксам л}} {{Імёны з асновай мін}} [[Катэгорыя:Мужчынскія імёны]] ft1fqxq59t5qqg3knmsc0d4jqpgo01y 10 299268 2685893 2684758 2026-08-22T06:30:12Z DymitrBot 56484 абнаўленьне зьвестак 2685893 wikitext text/x-wiki <noinclude>'''Табліца абнаўляецца аўтаматычна, каб выправіць памылкі, калі ласка, зьвярніцеся да {{У|Dymitr}}.'''</noinclude> <onlyinclude>{{#invoke:Спартовая табліца|main|стыль=ВНП |крыніца = [https://www.soccerway.com/belgium/jupiler-pro-league/ Soccerway] <!--Пачатак аўтаматызацыі.--> |абнаўленьне = 21 жніўня 2026 году</small><!--Месцы камандаў.--> |парадак_камандаў=CLU, ANT, CHA, GNT, STA, USG, ZWA, GNK, AND, BEV, CER, STR, LOM, MEC, LAL, WES, OHL, KOR <!--Вынікі камандаў.--> |перамогі_CLU=2 | нічыі_CLU=0 |паразы_CLU=0 |мз_CLU=6 |мп_CLU=0 |перамогі_ANT=2 | нічыі_ANT=0 |паразы_ANT=0 |мз_ANT=5 |мп_ANT=1 |перамогі_CHA=2 | нічыі_CHA=0 |паразы_CHA=0 |мз_CHA=4 |мп_CHA=1 |перамогі_GNT=2 | нічыі_GNT=0 |паразы_GNT=0 |мз_GNT=4 |мп_GNT=1 |перамогі_STA=1 | нічыі_STA=2 |паразы_STA=0 |мз_STA=7 |мп_STA=5 |перамогі_USG=1 | нічыі_USG=1 |паразы_USG=0 |мз_USG=5 |мп_USG=1 |перамогі_ZWA=1 | нічыі_ZWA=1 |паразы_ZWA=0 |мз_ZWA=2 |мп_ZWA=1 |перамогі_GNK=1 | нічыі_GNK=0 |паразы_GNK=1 |мз_GNK=4 |мп_GNK=4 |перамогі_AND=1 | нічыі_AND=0 |паразы_AND=1 |мз_AND=2 |мп_AND=2 |перамогі_BEV=1 | нічыі_BEV=0 |паразы_BEV=1 |мз_BEV=2 |мп_BEV=2 |перамогі_CER=0 | нічыі_CER=2 |паразы_CER=0 |мз_CER=5 |мп_CER=5 |перамогі_STR=0 | нічыі_STR=2 |паразы_STR=0 |мз_STR=4 |мп_STR=4 |перамогі_LOM=0 | нічыі_LOM=1 |паразы_LOM=1 |мз_LOM=1 |мп_LOM=2 |перамогі_MEC=0 | нічыі_MEC=1 |паразы_MEC=1 |мз_MEC=3 |мп_MEC=5 |перамогі_LAL=0 | нічыі_LAL=0 |паразы_LAL=3 |мз_LAL=2 |мп_LAL=6 |перамогі_WES=0 | нічыі_WES=0 |паразы_WES=2 |мз_WES=3 |мп_WES=8 |перамогі_OHL=0 | нічыі_OHL=0 |паразы_OHL=2 |мз_OHL=1 |мп_OHL=6 |перамогі_KOR=0 | нічыі_KOR=0 |паразы_KOR=2 |мз_KOR=0 |мп_KOR=6 <!--Канец аўтаматызацыі.--> <!--Вызначэньне камандаў (спасылкі ў табліцы)--> |назва_AND=[[Андэрлехт Брусэль|Андэрлехт]] |назва_ANT=[[Антвэрпэн (футбольны клюб)|Антвэрпэн]] |назва_BEV=[[Ваасьлянд Бэвэрэн|Бэвэрэн]] |назва_CER=[[Сэркль Бруге]] |назва_CHA=[[Шарлеруа (футбольны клюб)|Шарлеруа]] |назва_CLU=[[Бруге (футбольны клюб)|Бруге]] |назва_GNK=[[Генк (футбольны клюб)|Генк]] |назва_GNT=[[Гент (футбольны клюб)|Гент]] |назва_KOR=[[Кортрэйк (футбольны клюб)|Кортрэйк]] |назва_LAL=[[Ля-Лювіер (футбольны клюб)|Ля-Лювіер]] |назва_LOM=[[Лёмэль (футбольны клюб)|Лёмэль]] |назва_MEC=[[Мэхэлен (футбольны клюб)|Мэхэлен]] |назва_OHL=[[Аўд-Гэвэрлі Лёвэн]] |назва_USG=[[Юніён Сэн-Жыль]] |назва_STR=[[Сынт-Тройдэн (футбольны клюб)|Сынт-Тройдэн]] |назва_STA=[[Стандард Льеж]] |назва_WES=[[Вэстэрлё (футбольны клюб)|Вэстэрлё]] |назва_ZWA=[[Зюльтэ-Варэгем (футбольны клюб)|Зюльтэ-Варэгем]] <!--Кваліфікацыі камандаў.--> |вынік1=CLLS |вынік2=CL3Q |вынік3=EL2Q |вынік4=ECL2Q |вынік17=REL |вынік18=REL <!--Настройкі і правілы табліцы--> |ліміт_паказу=5 |правілы_клясыфікацыі=1) Пункты; 2) Лік перамог; 3) Розьніца мячоў; 4) Забітыя мячы; 5) Лік гасьцявых перамог; 6) Розьніца мячоў у гасьцях; 7) Забітыя гасьцявыя мячы; 8) Дадатковыя матчы. <!--Вызначэньне слупка кваліфікацыі і паніжэньня--> |загаловак_слупка_вынікаў=QR |колер_CLLS=green1 |тэкст_CLLS=[[Ліга чэмпіёнаў УЭФА 2027—2028 гадоў#Лігавы этап|Лігавы этап Лігі чэмпіёнаў]] |колер_CL3Q=green2 |тэкст_CL3Q=[[Ліга чэмпіёнаў УЭФА 2027—2028 гадоў#Трэці кваліфікацыйны раўнд|Трэці кваліфікацыйны раўнд Лігі чэмпіёнаў]] |колер_ELPO=blue1 |тэкст_ELPO=[[Ліга Эўропы УЭФА 2027—2028 гадоў#Кваліфікацыйны раўнд плэй-оф|Раўнд плэй-оф Лігі Эўропы]] |колер_EL2Q=blue2 |тэкст_EL2Q=[[Ліга Эўропы УЭФА 2027—2028 гадоў#Другі кваліфікацыйны раўнд|Другі кваліфікацыйны раўнд Лігі Эўропы]] |колер_ECL2Q=yellow1 |тэкст_ECL2Q=[[Ліга канфэрэнцыяў УЭФА 2027—2028 гадоў#Другі кваліфікацыйны раўнд|Другі кваліфікацыйны раўнд Лігі канфэрэнцыяў]] |колер_REL=red1 |тэкст_REL=Паніжэньне ў Чэленджэр Про Лігу }}</onlyinclude> 0ohcav08j60lxm1x9wewpoixp0uhj7d 10 299270 2685895 2684979 2026-08-22T06:30:14Z DymitrBot 56484 абнаўленьне зьвестак 2685895 wikitext text/x-wiki <noinclude>'''Табліца абнаўляецца аўтаматычна, каб выправіць памылкі, калі ласка, зьвярніцеся да {{У|Dymitr}}.'''</noinclude> <onlyinclude>{{#invoke:Спартовая табліца|main|стыль=ВНП |крыніца = [https://www.tff.org/default.aspx?pageID=198 Турэцкая футбольная фэдэрацыя] <!--Пачатак аўтаматызацыі.--> |абнаўленьне = 22 жніўня 2026 году</small><!--Месцы камандаў.--> |парадак_камандаў=GAL, AME, BAŞ, GEN, BEŞ, RİZ, GÖZ, SAM, ÇOR, ALA, GAZ, KAS, TRA, FEN, EYÜ, KON, KOC, ERZ <!--Вынікі камандаў.--> |перамогі_GAL=1 | нічыі_GAL=1 |паразы_GAL=0 |мз_GAL=6 |мп_GAL=2 |перамогі_AME=1 | нічыі_AME=0 |паразы_AME=0 |мз_AME=3 |мп_AME=0 |перамогі_BAŞ=1 | нічыі_BAŞ=0 |паразы_BAŞ=0 |мз_BAŞ=2 |мп_BAŞ=0 |перамогі_GEN=1 | нічыі_GEN=0 |паразы_GEN=0 |мз_GEN=2 |мп_GEN=1 |перамогі_BEŞ=1 | нічыі_BEŞ=0 |паразы_BEŞ=0 |мз_BEŞ=1 |мп_BEŞ=0 |перамогі_RİZ=1 | нічыі_RİZ=0 |паразы_RİZ=0 |мз_RİZ=1 |мп_RİZ=0 |перамогі_GÖZ=0 | нічыі_GÖZ=1 |паразы_GÖZ=0 |мз_GÖZ=3 |мп_GÖZ=3 |перамогі_SAM=0 | нічыі_SAM=1 |паразы_SAM=0 |мз_SAM=3 |мп_SAM=3 |перамогі_ÇOR=0 | нічыі_ÇOR=1 |паразы_ÇOR=0 |мз_ÇOR=2 |мп_ÇOR=2 |перамогі_ALA=0 | нічыі_ALA=1 |паразы_ALA=0 |мз_ALA=1 |мп_ALA=1 |перамогі_GAZ=0 | нічыі_GAZ=1 |паразы_GAZ=0 |мз_GAZ=1 |мп_GAZ=1 |перамогі_KAS=0 | нічыі_KAS=1 |паразы_KAS=0 |мз_KAS=1 |мп_KAS=1 |перамогі_TRA=0 | нічыі_TRA=1 |паразы_TRA=0 |мз_TRA=1 |мп_TRA=1 |перамогі_FEN=0 | нічыі_FEN=0 |паразы_FEN=1 |мз_FEN=1 |мп_FEN=2 |перамогі_EYÜ=0 | нічыі_EYÜ=0 |паразы_EYÜ=1 |мз_EYÜ=0 |мп_EYÜ=1 |перамогі_KON=0 | нічыі_KON=0 |паразы_KON=1 |мз_KON=0 |мп_KON=1 |перамогі_KOC=0 | нічыі_KOC=0 |паразы_KOC=1 |мз_KOC=0 |мп_KOC=2 |перамогі_ERZ=0 | нічыі_ERZ=0 |паразы_ERZ=2 |мз_ERZ=0 |мп_ERZ=7 <!--Канец аўтаматызацыі.--> <!--Вызначэньне камандаў (спасылкі ў табліцы)--> |назва_ALA=[[Аланьяспор Аланья|Аланьяспор]] |назва_AME=[[Амэд Дыярбакыр|Амэд]] |назва_BAŞ=[[Істанбул Башакшэхір]] |назва_BEŞ=[[Бэшыкташ Стамбул|Бэшыкташ]] |назва_ÇOR=[[Чорум (футбольны клюб)|Чорум]] |назва_ERZ=[[Эрзурумспор Эрзурум|Эрзурумспор]] |назва_EYÜ=[[Эюпспор Стамбул|Эюпспор]] |назва_FEN=[[Фэнэрбахчэ Стамбул|Фэнэрбахчэ]] |назва_GAL=[[Галатасарай Стамбул|Галатасарай]] |назва_GAZ=[[Газыянтэп (футбольны клюб)|Газыянтэп]] |назва_GÖZ=[[Гёзтэпэ Ізьмір|Гёзтэпэ]] |назва_GEN=[[Генчлербірлігі Анкара|Генчлербірлігі]] |назва_KAS=[[Касымпаша Стамбул|Касымпаша]] |назва_KOC=[[Каджаэліспор Ізьміт|Каджаэліспор]] |назва_KON=[[Коньяспор Конья|Коньяспор]] |назва_RİZ=[[Рызэспор Рызэ|Рызэспор]] |назва_SAM=[[Самсунспор Самсун|Самсунспор]] |назва_TRA=[[Трабзанспор Трабзон|Трабзанспор]] <!--Кваліфікацыі камандаў.--> |вынік1=CLLS |вынік2=CL3Q |вынік3=EL2Q |вынік4=ECL2Q |вынік16=REL |вынік17=REL |вынік18=REL <!--Налады і правілы табліцы--> |ліміт_паказу=5 |правілы_клясыфікацыі=1) Пункты; 2) Пункты ў гульнях паміж сабою; 3) Розьніца мячоў у гульнях паміж сабою; 4) Забітыя мячы ў гульнях паміж сабою; 5) Розьніца мячоў; 6) Забітыя мячы; 7) Дадатковыя матчы. <!--Вызначэньне слупка кваліфікацыі і паніжэньня--> |загаловак_слупка_вынікаў=QR |колер_CLLS=green1|тэкст_CLLS=[[Ліга чэмпіёнаў УЭФА 2027—2028 гадоў#Лігавы этап|Лігавы этап Лігі чэмпіёнаў]] |колер_CL3Q=green2|тэкст_CL3Q=[[Ліга чэмпіёнаў УЭФА 2027—2028 гадоў#Трэці кваліфікацыйны раўнд|Трэці кваліфікацыйны раўнд Лігі чэмпіёнаў]] |колер_ELPO=blue1 |тэкст_ELPO=[[Ліга Эўропы УЭФА 2027—2028 гадоў#Кваліфікацыйны раўнд плэй-оф|Раўнд плэй-оф Лігі Эўропы]] |колер_EL2Q=blue2 |тэкст_EL2Q=[[Ліга Эўропы УЭФА 2027—2028 гадоў#Другі кваліфікацыйны раўнд|Другі кваліфікацыйны раўнд Лігі Эўропы]] |колер_ECL2Q=yellow1 |тэкст_ECL2Q=[[Ліга канфэрэнцыяў УЭФА 2027—2028 гадоў#Другі кваліфікацыйны раўнд|Другі кваліфікацыйны раўнд Лігі канфэрэнцыяў]] |колер_REL=red1 |тэкст_REL=Паніжэньне ў Першую лігу }}</onlyinclude> exszw59yv6odpbgxh18mqh5kcscewa8 0 300223 2685885 2684124 2026-08-22T05:37:35Z Дамінік 64057 2685885 wikitext text/x-wiki {{Населены пункт/Беларусь |Назва = Кустаўніца |Лацінка = Kustaŭnica |Статус = вёска |Назва ў родным склоне = Кустаўніцы |Герб = |Сьцяг = |Гімн = |Дата заснаваньня = перад 1670 годам |Першыя згадкі = |Статус з = |Магдэбурскае права = |Былая назва = |Мясцовая назва = |Вобласьць = [[Гомельская вобласьць|Гомельская]] |Раён = [[Мазырскі раён|Мазырскі]] |Сельсавет = [[Міхалкаўскі сельсавет|Міхалкаўскі]] |Гарадзкі савет = |Старшыня гарвыканкаму = |Пасада кіраўніка = |Кіраўнік = |Плошча = |Крыніца плошчы = |Вышыня = |Унутраны падзел = |Колькасьць насельніцтва = |Год падліку колькасьці = |Крыніца колькасьці насельніцтва = |Тэндэнцыя колькасьці насельніцтва = |Нацыянальны склад насельніцтва = |Год падліку нацыянальнага складу = |Колькасьць двароў = |Год падліку колькасьці двароў = |Крыніца колькасьці двароў = |Паштовы індэкс = |СААТА = |Выява = |Апісаньне выявы = |Шырата градусаў = 51 |Шырата хвілінаў = 52 |Шырата сэкундаў = 26 |Даўгата градусаў = 29 |Даўгата хвілінаў = 19 |Даўгата сэкундаў = 14 |Пазыцыя подпісу на мапе = зьверху |Водступ подпісу на мапе = 2.5 |Сайт = }} '''Ку́стаўніца'''<ref>{{Літаратура/Слоўнік назваў населеных пунктаў/Гомельская вобласьць}} С. 232.</ref> — былая вёска ў [[Мазырскі раён|Мазырскім раёне]] [[Гомельская вобласьць|Гомельскай вобласьці]]. Уваходзіла ў склад [[Міхалкаўскі сельсавет|Міхалкаўскага сельсавету]]. == Гісторыя == [[File:Кустаўніца і Міркаўшчына ў рэестры падымнага 1670 г.png|значак|зьлева|170px|Кустаўніца і Міткаўшчына ў рэестры падымнага 1670 г.]] [[File:Дабрынь, Кустаўніца і Міркаўшчына ў паборы 1683 г.jpg|значак|зьлева|170px|Дабрынь, Кустаўніца і Міткаўшчына ў паборы 1683 г.]] [[File:Жыхары Кустаўніцы ў мэтрыцы Юравіцкага касьцёлу 1769 г.png|значак|зьлева|170px|Жыхары Кустаўніцы ў мэтрычным запісе Юравіцкага касьцёлу 1769 г.]] [[File:Kustowica і Michałki на мапе канца XVII – пачатку XVII ст.jpg|значак|зьлева|170px|Kustownica і Michałki на мапе апошняй трэці XVIII ст.<ref>Lietuvos valstybės istorijos archyvas (LVIA). F. 11. Ap. 1. B. 1093</ref>]] === Вялікае Княства Літоўскае ў Рэчы Паспалітай === Найранейшыя пакуль згадкі пра паселішча сустрэтыя ў рэестрах двайнога і трайнога [[падымнае|падымнага]] [[Мазырскі павет|Мазырскага павету]] 1670 году. У першым выпадку пан Ян Міткевіч з аднаго дыму ў Кустаўніцы выплачваў 1 злоты, а пан Марушэўскі 3 злотыя з 3 дымоў. У другім пан Барташ Язерскі плаціў падатак з 4 дымоў у Кустаўніцы і [[Міцькі (Гомельская вобласьць)|Міткаўшчыне]]. Яшчэ ішла выплата з 3 дымоў у тых жа Кустаўніцы і Міткаўшчыне, але з-за абрэзанага аркуша справы імя ўладальніка не чытаецца. Наступныя зьвесткі пазначаныя 1683-м годам, калі ў Мазырскім павеце выбіралася пагалоўнае{{заўвага|Тут вялося не пра габрэяў.}}. Паводле крыніцы, пан Міхал Чыжэўскі за сябе і жонку, г. зн. за шляхту, выплачваў 4 злотых і 1 грош, за 8 сваіх падданых «простага стану» зь вёсак [[Дабрынь (Гомельская вобласьць)|Дабрынь]], Кустаўніца і Міткаўшчына – яшчэ 8 зл. Пан Ян Піатроўскі таксама за сябе і жонку выплачваў 4 зл. і 2 зл. за 2 сялянаў з Кустаўніцы<ref>LVIA. F. 11. Ap. 1. B. 748. L. 2164, 2295, 2296, 2296atv., 2298</ref>{{заўвага|Існуе няслушнае ўяўленьне, нібы паселішча ад пачатку было выключна шляхецкім і каталіцкім. Не, на той час у шляхты яшчэ былі нешматлікія падданыя зь сялянаў. А першапасяленцам Кустаўніцы не зьяўляўся чалавек з радзіны Робакаў, бо яны жылі ў [[Нараеўшчына|Нараеўшчыне]], згадкі пра якую зьявіліся значна пазьней, як пра Кустаўніцу.}}. У дакумэнце пад назвай «Akt popisu powiatu Mozyrskiego» 1765 году названая «okolica Kustownicka», у якой жылі шляхецкія радзіны — Шыраі, Сапліцы, Абрамовічы, Зубрыцкія, Віславухі, Маркулевічы, Піатроўскія<ref>НГАБ у Менску. Ф. 1771. Воп. 1. Спр. 2. А. 76-77</ref>. Падобна, сялянаў у Кустаўніцы ўжо не было. У мэтрычных кнігах Юравіцкага касьцёлу Нараджэньня Найсьвяцейшай Панны Марыі ёсьць запіс, датаваны 17-м сакавіка 1769 году, што да хросту ўніяцкім сьвятаром зь вёскі Міхалкі Іосіфам Рудніцкім немаўляці Юзафа Цыпрыяна, сына шляхетных Яна і Барбары Сапліцаў зь вёскі Кустаўніцы [[Барбароў|Бабіцкай]] парафіі{{заўвага|Пэўна, мелася на ўвазе рыма-каталіцкая парафія, бо Міхалкі істотна бліжэй да Кустаўніцы, чым Бабічы. За тое сьведчаць і два імя, атрыманыя дзіцям пры хросьце.}}; кумамі — Антоні Зубрыцкі і Феліцыяна Асецкая<ref>НГАБ. Ф. 937. Воп. 1. Спр. 60. А. 21адв.</ref>. Пазначаная Кустаўніца і на мапе Мазырскага павету, складзенай, імаверна, у апошняй трэці-чвэрці XVIII ст.{{заўвага|На гэтай мапе паказаны [[Багуславец]], які вядомы зь візыты [[Алексічы (Гомельская вобласьць)|Алексіцкай]] царквы 1778 г., але яшчэ і ў візыце 1787 г. гэта – мястэчка «nowozaprowadzone»<ref>НГАБ. Ф. 136. Воп. 1. Спр. 41240. А. 105, 106, 171, 171адв.</ref>.}} === Пад уладай Расейскай імпэрыі === [[File:Сямейства Адама Стравінскага ў Кустаўніцы. 1795 г.jpg|значак|170px|Сямейства Адама Стравінскага ў Кустаўніцы. 1795 г.]] У выніку [[Другі падзел Рэчы Паспалітай|другога падзелу Рэчы Паспалітай]] (1793 год) Кустаўніца апынулася ў межах [[Расейская імпэрыя|Расейскай імпэрыі]], ад 3 траўня 1795 году ў адноўленым [[Мазырскі павет (Расейская імпэрыя)|Мазырскім]] павеце Менскага намесьніцтва, з 12 сьнежня 1796 [[Губэрня|губэрні]]. Паводле шляхецкай рэвізіі 1795 году, дзедзічнымі, г. зн. спадчыннымі, землямі ў Кустаўніцы валодалі Томаш, сын Рамана, Віславух, Адам, сын Станіслава, Стравінскі{{заўвага|Разам зь ім жылі жонка Уршуля, дачка Антонія Асецкага, сын Ігнацы{{заўвага|У 1843 г. названы пры хросьце ўнука Хведара ў мэтрычнай кнізе Алексіцкай царквы, у 1849 г. — падчас свайго пахаваньня ў кнізе Астраглядаўскага касьцёлу<ref>НГАБ. Ф. 136. Воп. 1. Спр. 25844. А. 2адв.-3. Ф. 1089. Воп. 1. Спр. 3. А. 82адв.</ref>.}}, дачка Марыя і жончына маці Феліцыяна, дачка Пятра, Асецкая.}}, Вікенці, сын Паўла, Крупскі, Пётар, сын Томаша, Стахоўскі, Міхал, сын Даніэля, Віславух, Канстанцін, сын Тэадора, Піатроўскі, Міхал, сын Юзафа, Шырай, Антоні, сын Яна, Ракіцкі, Пляцыда, дачка Антонія Мархулевіча, Радзееўская, Станіслаў, сын Тэадора, Піатроўскі, Феліцыян, сын Ігнацыя, Збароўскі, Ян, сын Пятра, Сапліца, Юзаф, сын Адама, Садкоўскі, Геранім, сын Тэадора, Стахоўскі, Аляксандар, сын Антонія, Шырай, Юзаф, сын Рамана, Віславух, Міхал, сын Паўла, Ведніч, Феліцыян, сын Антонія, Абрамовіч, Мікалай, сын Яна, Кунцэвіч, Ігнацы, сын Базыля, Лазінскі, Ігнацы, сын Андрэя, Гарбатоўскі, Ян, сын Яна, Ракіцкі, Ян, сын Шымона, Бярнацкі<ref>НГАБ. Ф. 333. Воп.9. Спр.181. А. 627адв.-672</ref>. [[Файл:Сядзельнікі, Акуненка, Трасьцяніца на мапе Ф. Шубэрта.png|значак|зьлева|170px|Кустаўніца, Барбароў, Юравічы на мапе Ф. Шубэрта 1832 г.]] У «Списках населенных мест Минской губернии по уездам, приходам, еврейским обществам со сведениями об их расположении и народонаселении [Дело]: 1857 г.» засьведчана, што дваране і аднадворцы аколіцы Кустаўніца, якіх агулам налічвалася 351 асоба, былі вернымі парафіяльнага касьцёлу Ўнебаўзяцьця Найсьвяцейшай Панны Марыі ў [[Касьцёл Унебаўзяцьця Найсьвяцейшай Панны Марыі і кляштар цыстэрыянаў (Мазыр)| Кімбараўцы]]<ref>Расейскі дзяржаўны гістарычны архіў. Ф. 1290. Воп. 4. Спр. 79. А. 426</ref>. [[File:Кустаўніца, Міхалкі, Барбароў на мапе Шубэрта-Тучкова з праўкамі 1860-х гг.png|значак|170px|Кустаўніца, Міхалкі, Барбароў на мапе Шубэрта-Тучкова з праўкамі 1860-х гг.]] Ад парэформавага пэрыяду Кустаўніца адміністрацыйна належала да Міхалкаўскай воласьці. У крыніцы пад назвай «Список волостей, обществ и селений Минской губернии на 01. 01. 1870 г.» сказана, што Кустаўніца на той час зьяўлялася цэнтрам аднайменнага сельскага таварыства, і што жылі ў ёй 52 мужчынскія душы зь ліку былых аднадворцаў і 7 вольных хлебаробаў. Прыпісаныя да названага таварыства таксама 6 вольных хлебаробаў зь вёскі Ясеншчына, 15 аднадворцаў з засьценку Міцькі, 17 аднадворцаў з Тварычаўкі, 10 аднадворцаў і 1 вольны хлебароб зь вёскі Пянькі. Усе тыя людзі належалі да [[Галоўчыцы (Гомельская вобласьць)|Галоўчыцкай]] рыма-каталіцкай парафіі<ref>Список волостей, обществ и селений Минской губернии на 01. 01. 1870 г. — Минск, 1870. Л. 80об.</ref>. На 1909 год у аколіцы Кустаўніца — 119 двароў з 331 жыхаром<ref>Список населённых мест Минской губернии. / Сост. В. С. Ярмолович. — Минск, 1909. С. 100</ref>. === Найноўшы час === 9 лютага 1918 году, яшчэ да падпісаньня [[Берасьцейскі мір|Берасьцейскага міру]] з бальшавіцкай Расеяй (3 сакавіка), Германія перадала паўднёвую частку Беларусі [[Украінская Народная Рэспубліка|Украінскай Народнай Рэспубліцы]]. У адказ на гэта, 9 сакавіка [[Другая Устаўная грамата|Другой Устаўной граматай]] тэрыторыя абвешчана часткай [[Беларуская Народная Рэспубліка|Беларускай Народнай Рэспублікі]]. Кустаўніца ў складзе Міхалкаўскай воласьці, аднак, апынулася ў часова створанай 15 чэрвеня Палескай губэрні з цэнтрам у Рэчыцы, з кастрычніка — у Мазыры. З 18 траўня тут дзеяла «варта [[Украінская дзяржава|Украінскай Дзяржавы]]» гэтмана [[Павал Скарападзкі|Паўла Скарападзкага]]<ref>Ціхаміраў А. В. Станаўленне і развіццё беларуска-украінскіх адносін у 1918—1920 гг. // Веснік БДУ. Сер. 3. 2005. № 3. С. 28 — 32; Грицкевич А. П. Борьба за Украину, 1917—1921 / А. П. Грицкевич; под науч. ред. А. Е. Тараса. — Минск: Современная школа, 2011. С. 92 — 93; Ільїн, О. Західне Полісся в Українській Державі гетьмана Скоропадського (Історія в документах) / О. Ільїн // Над Бугом і Нарвою : український часопис Підляшшя. — 2014. № 3. С. 42; Валентина Метлицька. Тимчасова німецька окупація та її вплив на долю східного Білоруського Полісся (березень 1918 — січень 1919 рр.). // Україна та Німеччина: міждержавні відносини: збірник наукових праць / ред. кол. Владислав Верстюк (гол.), Степан Віднянський, Руслан Пиріг, Ірина Матяш, Дмитро Вєдєнєєв, Володимир Бойко, Дмитро Казіміров. — Чернігів: Сіверський центр післядипломної освіти, 2018. С. 286—296 (артыкул беларускамоўны)</ref>. У 1924—1926 гадох — цэнтар Кустаўніцкага сельсавету, у 1926—1937 гг. — Кустаўніцкага нацыянальнага польскага сельсавету<ref>Пастанова Прэзідыума Цэнтральнага Выканаўчага Камітэта БССР Аб ліквідацыі Кустаўніцкага нацыянальна-польскага сельсовета Нараўлянскага раёна, як шкодніцкі арганізаванага ад 23 жніўня 1937 г. // Збор законаў і распараджэнняў Рабоча-Сялянскага Ўрада Беларускай Савецкай Сацыялістычнай Рэспублікі. — 1938, № 1.</ref>. У дакумэнце пад назвай «Сьпісак нацыянальных сельскіх і местачковых Саветаў (1929 г.)» зазначана, што ў Кустаўніцкім польскім сельсавеце агулам налічвалася 697 жыхароў, зь якіх беларусаў было 17 чалавек, «палякаў», як здаўна называлі каталікоў, незалежна ад нацыянальнай прыналежнасьці, — 658 чалавек, людзей іншых нацыянальнасьцяў — 22 чалавекі<ref>Пичуков В. П., Старовойтов М. И. Гомельщина многонациональная (20 — 30 е гг. XX в.). Выпуск I. — Гомель, 1999. С. 207, 208</ref>. Напярэдадні [[Другая сусьветная вайна|Другой сусьветнай вайны]] ў Кустаўніцы было 107 двароў з 356 жыхарамі. У ліпені 1943 году акупанты спалілі 120 дамоў тут і ў вёсцы [[Ляхаўцы (Гомельская вобласьць)|Ляхаўцы]]<ref>Без срока давности. Беларусь: преступления нацистов и их пособников против мирного населения на оккупированной территории БССР в годы Великой Отечественной войны. Гомельская область. Сборник архивных документов и материалов / сост.: А. Р. Дюков, В. Д. Селеменев (рук.) [и др.]; редкол.: А. К. Демянюк [и др.]. — Минск: НАРБ; М.: Фонд «Историческая память», 2021. С. 427</ref>. Скасавана 24 мая 1978 года, жыхары перасяліліся ў пасёлак Крынічны<ref>Рашэнне выканкома Гомельскага абласнога Савета народных дэпутатаў ад 24 мая 1978 г. // Збор законаў, указаў Прэзідыума Вярхоўнага Савета Беларускай ССР, пастаноў і распараджэнняў Савета Міністраў Беларускай ССР. — 1978, № 16 (1570)</ref>. == Асобы == * Адам Стравінскі — прадзед [[Хведар Стравінскі|Хведара Стравінскага]], артыста Марыінскага тэатру ў Пецярбургу, прапрадзед [[Ігар Стравінскі|Ігара Стравінскага]], сусьветнавядомага кампазытара * Мечыслаў Збароўскі (1895 — ?) — удзельнік Першай{{заўвага|Узнагароджаны чатырма Георгіеўскімі крыжамі, якіх на савецкім фотаздымку, зразумела, няма.}} і Другой сусьветных войнаў. 9 сьнежня 1937 г. арыштаваны па абвінавачваньню ў шпіёнскай дзейнасьці на карысьць Польшчы. 11.XII.38 рэабілітаваны, 13.XII.38 вызвалены з-пад варты<ref>[https://timenote.info/ru/Vjacheslav-Zborovskij Мечыслаў Браніслававіч Збароўскі]{{Недаступная спасылка|date=August 2026 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref>{{заўвага|У тэксьце даведкі памылкова названы Вячаславам.}}; генэрал<ref>Деревни и люди Мозырщины: историко-документальная хроника Мозырского района, всех сельсоветов и населённых пунктов региона (деревень, посёлков, хуторов). – Мозырь: Колор, 2001. С. 91, 92</ref> * Пётар Ракіцкі (1903 — 1977) — беларускі генэтык, акадэмік [[АН БССР|Акадэміі навук БССР]] (1967), доктар біялягічных навук (1940), прафэсар (1940). Заслужаны дзеяч навукі БССР (1973) == Заўвагі == {{Заўвагі|2}} == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} == Літаратура == Деревни и люди Мозырщины: историко-документальная хроника Мозырского района, всех сельсоветов и населённых пунктов региона (деревень, посёлков, хуторов). – Мозырь: Колор, 2001. С. 90-93 {{Міхалкаўскі сельсавет}} {{Мазырскі раён}} [[Катэгорыя:Колішнія населеныя пункты Мазырскага раёну]] geiy9ut794pb3wflhby8txlivtlapyc 2685886 2685885 2026-08-22T06:20:34Z Дамінік 64057 /* Вялікае Княства Літоўскае ў Рэчы Паспалітай */ 2685886 wikitext text/x-wiki {{Населены пункт/Беларусь |Назва = Кустаўніца |Лацінка = Kustaŭnica |Статус = вёска |Назва ў родным склоне = Кустаўніцы |Герб = |Сьцяг = |Гімн = |Дата заснаваньня = перад 1670 годам |Першыя згадкі = |Статус з = |Магдэбурскае права = |Былая назва = |Мясцовая назва = |Вобласьць = [[Гомельская вобласьць|Гомельская]] |Раён = [[Мазырскі раён|Мазырскі]] |Сельсавет = [[Міхалкаўскі сельсавет|Міхалкаўскі]] |Гарадзкі савет = |Старшыня гарвыканкаму = |Пасада кіраўніка = |Кіраўнік = |Плошча = |Крыніца плошчы = |Вышыня = |Унутраны падзел = |Колькасьць насельніцтва = |Год падліку колькасьці = |Крыніца колькасьці насельніцтва = |Тэндэнцыя колькасьці насельніцтва = |Нацыянальны склад насельніцтва = |Год падліку нацыянальнага складу = |Колькасьць двароў = |Год падліку колькасьці двароў = |Крыніца колькасьці двароў = |Паштовы індэкс = |СААТА = |Выява = |Апісаньне выявы = |Шырата градусаў = 51 |Шырата хвілінаў = 52 |Шырата сэкундаў = 26 |Даўгата градусаў = 29 |Даўгата хвілінаў = 19 |Даўгата сэкундаў = 14 |Пазыцыя подпісу на мапе = зьверху |Водступ подпісу на мапе = 2.5 |Сайт = }} '''Ку́стаўніца'''<ref>{{Літаратура/Слоўнік назваў населеных пунктаў/Гомельская вобласьць}} С. 232.</ref> — былая вёска ў [[Мазырскі раён|Мазырскім раёне]] [[Гомельская вобласьць|Гомельскай вобласьці]]. Уваходзіла ў склад [[Міхалкаўскі сельсавет|Міхалкаўскага сельсавету]]. == Гісторыя == [[File:Кустаўніца і Міркаўшчына ў рэестры падымнага 1670 г.png|значак|зьлева|170px|Кустаўніца і Міткаўшчына ў рэестры падымнага 1670 г.]] [[File:Дабрынь, Кустаўніца і Міркаўшчына ў паборы 1683 г.jpg|значак|зьлева|170px|Дабрынь, Кустаўніца і Міткаўшчына ў паборы 1683 г.]] [[File:Жыхары Кустаўніцы ў мэтрыцы Юравіцкага касьцёлу 1769 г.png|значак|зьлева|170px|Жыхары Кустаўніцы ў мэтрычным запісе Юравіцкага касьцёлу 1769 г.]] [[File:Kustowica і Michałki на мапе канца XVII – пачатку XVII ст.jpg|значак|зьлева|170px|Kustownica і Michałki на мапе апошняй трэці XVIII ст.<ref>Lietuvos valstybės istorijos archyvas (LVIA). F. 11. Ap. 1. B. 1093</ref>]] === Вялікае Княства Літоўскае ў Рэчы Паспалітай === Найранейшая пакуль згадка пра паселішча ўзыходзіць да 1622 году. Тады пан Лукаш Сапега, уладальнік [[Чарнобыль]]скага і [[Антонаў (Нараўлянскі раён)|Антонаў]]скага маёнткаў, пазбавіў паноў Міткевічаў вострава Кустаўніца, які належаў да іх дзедзічных добраў Лук'янаўшчыны{{заўвага|Востраў Лук'янаўскі падараваны Мітку Левановічу яшчэ ў 1559 г.<ref>Lietuvos Metrika. Kniga Nr. 37 (1552 – 1561). – Vilnius, 2011. № 298</ref>}}. У рэестры двайнога [[падымнае|падымнага]] [[Мазырскі павет|Мазырскага павету]] 1670 году засьведчана, што пан Ян Міткевіч з аднаго дыму ў Кустаўніцы выплачваў 1 злоты, а пан Марушэўскі 3 злотыя з 3 дымоў. Згодна з рэестрам трайнога пабору, пан Барташ Язерскі плаціў падатак з 4 дымоў у Кустаўніцы і [[Міцькі (Гомельская вобласьць)|Міткаўшчыне]]. Яшчэ ішла выплата з 3 дымоў у тых жа Кустаўніцы і Міткаўшчыне, але з-за абрэзанага аркуша справы імя ўладальніка не чытаецца. Наступныя зьвесткі пазначаныя 1683-м годам, калі ў Мазырскім павеце выбіралася пагалоўнае{{заўвага|Тут вялося не пра габрэяў.}}. Паводле крыніцы, пан Міхал Чыжэўскі за сябе і жонку, г. зн. за шляхту, выплачваў 4 злотых і 1 грош, за 8 сваіх падданых «простага стану» зь вёсак [[Дабрынь (Гомельская вобласьць)|Дабрынь]], Кустаўніца і Міткаўшчына – яшчэ 8 зл. Пан Ян Піатроўскі таксама за сябе і жонку выплачваў 4 зл. і 2 зл. за 2 сялянаў з Кустаўніцы<ref>LVIA. F. 11. Ap. 1. B. 748. L. 2164, 2295, 2296, 2296atv., 2298</ref>{{заўвага|Існуе няслушнае ўяўленьне, нібы паселішча ад пачатку было выключна шляхецкім і каталіцкім. Не, на той час у шляхты яшчэ былі нешматлікія падданыя зь сялянаў. А першапасяленцам Кустаўніцы не зьяўляўся чалавек з радзіны Робакаў, бо яны жылі ў [[Нараеўшчына|Нараеўшчыне]], згадкі пра якую зьявіліся значна пазьней, як пра Кустаўніцу.}}. У дакумэнце пад назвай «Akt popisu powiatu Mozyrskiego» 1765 году названая «okolica Kustownicka», у якой жылі шляхецкія радзіны — Шыраі, Сапліцы, Абрамовічы, Зубрыцкія, Віславухі, Маркулевічы, Піатроўскія<ref>НГАБ у Менску. Ф. 1771. Воп. 1. Спр. 2. А. 76-77</ref>. Падобна, сялянаў у Кустаўніцы ўжо не было. У мэтрычных кнігах Юравіцкага касьцёлу Нараджэньня Найсьвяцейшай Панны Марыі ёсьць запіс, датаваны 17-м сакавіка 1769 году, што да хросту ўніяцкім сьвятаром зь вёскі Міхалкі Іосіфам Рудніцкім немаўляці Юзафа Цыпрыяна, сына шляхетных Яна і Барбары Сапліцаў зь вёскі Кустаўніцы [[Барбароў|Бабіцкай]] парафіі{{заўвага|Пэўна, мелася на ўвазе рыма-каталіцкая парафія, бо Міхалкі істотна бліжэй да Кустаўніцы, чым Бабічы. За тое сьведчаць і два імя, атрыманыя дзіцям пры хросьце.}}; кумамі — Антоні Зубрыцкі і Феліцыяна Асецкая<ref>НГАБ. Ф. 937. Воп. 1. Спр. 60. А. 21адв.</ref>. Пазначаная Кустаўніца і на мапе Мазырскага павету, складзенай, імаверна, у апошняй трэці-чвэрці XVIII ст.{{заўвага|На гэтай мапе паказаны [[Багуславец]], які вядомы зь візыты [[Алексічы (Гомельская вобласьць)|Алексіцкай]] царквы 1778 г., але яшчэ і ў візыце 1787 г. гэта – мястэчка «nowozaprowadzone»<ref>НГАБ. Ф. 136. Воп. 1. Спр. 41240. А. 105, 106, 171, 171адв.</ref>.}} === Пад уладай Расейскай імпэрыі === [[File:Сямейства Адама Стравінскага ў Кустаўніцы. 1795 г.jpg|значак|170px|Сямейства Адама Стравінскага ў Кустаўніцы. 1795 г.]] У выніку [[Другі падзел Рэчы Паспалітай|другога падзелу Рэчы Паспалітай]] (1793 год) Кустаўніца апынулася ў межах [[Расейская імпэрыя|Расейскай імпэрыі]], ад 3 траўня 1795 году ў адноўленым [[Мазырскі павет (Расейская імпэрыя)|Мазырскім]] павеце Менскага намесьніцтва, з 12 сьнежня 1796 [[Губэрня|губэрні]]. Паводле шляхецкай рэвізіі 1795 году, дзедзічнымі, г. зн. спадчыннымі, землямі ў Кустаўніцы валодалі Томаш, сын Рамана, Віславух, Адам, сын Станіслава, Стравінскі{{заўвага|Разам зь ім жылі жонка Уршуля, дачка Антонія Асецкага, сын Ігнацы{{заўвага|У 1843 г. названы пры хросьце ўнука Хведара ў мэтрычнай кнізе Алексіцкай царквы, у 1849 г. — падчас свайго пахаваньня ў кнізе Астраглядаўскага касьцёлу<ref>НГАБ. Ф. 136. Воп. 1. Спр. 25844. А. 2адв.-3. Ф. 1089. Воп. 1. Спр. 3. А. 82адв.</ref>.}}, дачка Марыя і жончына маці Феліцыяна, дачка Пятра, Асецкая.}}, Вікенці, сын Паўла, Крупскі, Пётар, сын Томаша, Стахоўскі, Міхал, сын Даніэля, Віславух, Канстанцін, сын Тэадора, Піатроўскі, Міхал, сын Юзафа, Шырай, Антоні, сын Яна, Ракіцкі, Пляцыда, дачка Антонія Мархулевіча, Радзееўская, Станіслаў, сын Тэадора, Піатроўскі, Феліцыян, сын Ігнацыя, Збароўскі, Ян, сын Пятра, Сапліца, Юзаф, сын Адама, Садкоўскі, Геранім, сын Тэадора, Стахоўскі, Аляксандар, сын Антонія, Шырай, Юзаф, сын Рамана, Віславух, Міхал, сын Паўла, Ведніч, Феліцыян, сын Антонія, Абрамовіч, Мікалай, сын Яна, Кунцэвіч, Ігнацы, сын Базыля, Лазінскі, Ігнацы, сын Андрэя, Гарбатоўскі, Ян, сын Яна, Ракіцкі, Ян, сын Шымона, Бярнацкі<ref>НГАБ. Ф. 333. Воп.9. Спр.181. А. 627адв.-672</ref>. [[Файл:Сядзельнікі, Акуненка, Трасьцяніца на мапе Ф. Шубэрта.png|значак|зьлева|170px|Кустаўніца, Барбароў, Юравічы на мапе Ф. Шубэрта 1832 г.]] У «Списках населенных мест Минской губернии по уездам, приходам, еврейским обществам со сведениями об их расположении и народонаселении [Дело]: 1857 г.» засьведчана, што дваране і аднадворцы аколіцы Кустаўніца, якіх агулам налічвалася 351 асоба, былі вернымі парафіяльнага касьцёлу Ўнебаўзяцьця Найсьвяцейшай Панны Марыі ў [[Касьцёл Унебаўзяцьця Найсьвяцейшай Панны Марыі і кляштар цыстэрыянаў (Мазыр)| Кімбараўцы]]<ref>Расейскі дзяржаўны гістарычны архіў. Ф. 1290. Воп. 4. Спр. 79. А. 426</ref>. [[File:Кустаўніца, Міхалкі, Барбароў на мапе Шубэрта-Тучкова з праўкамі 1860-х гг.png|значак|170px|Кустаўніца, Міхалкі, Барбароў на мапе Шубэрта-Тучкова з праўкамі 1860-х гг.]] Ад парэформавага пэрыяду Кустаўніца адміністрацыйна належала да Міхалкаўскай воласьці. У крыніцы пад назвай «Список волостей, обществ и селений Минской губернии на 01. 01. 1870 г.» сказана, што Кустаўніца на той час зьяўлялася цэнтрам аднайменнага сельскага таварыства, і што жылі ў ёй 52 мужчынскія душы зь ліку былых аднадворцаў і 7 вольных хлебаробаў. Прыпісаныя да названага таварыства таксама 6 вольных хлебаробаў зь вёскі Ясеншчына, 15 аднадворцаў з засьценку Міцькі, 17 аднадворцаў з Тварычаўкі, 10 аднадворцаў і 1 вольны хлебароб зь вёскі Пянькі. Усе тыя людзі належалі да [[Галоўчыцы (Гомельская вобласьць)|Галоўчыцкай]] рыма-каталіцкай парафіі<ref>Список волостей, обществ и селений Минской губернии на 01. 01. 1870 г. — Минск, 1870. Л. 80об.</ref>. На 1909 год у аколіцы Кустаўніца — 119 двароў з 331 жыхаром<ref>Список населённых мест Минской губернии. / Сост. В. С. Ярмолович. — Минск, 1909. С. 100</ref>. === Найноўшы час === 9 лютага 1918 году, яшчэ да падпісаньня [[Берасьцейскі мір|Берасьцейскага міру]] з бальшавіцкай Расеяй (3 сакавіка), Германія перадала паўднёвую частку Беларусі [[Украінская Народная Рэспубліка|Украінскай Народнай Рэспубліцы]]. У адказ на гэта, 9 сакавіка [[Другая Устаўная грамата|Другой Устаўной граматай]] тэрыторыя абвешчана часткай [[Беларуская Народная Рэспубліка|Беларускай Народнай Рэспублікі]]. Кустаўніца ў складзе Міхалкаўскай воласьці, аднак, апынулася ў часова створанай 15 чэрвеня Палескай губэрні з цэнтрам у Рэчыцы, з кастрычніка — у Мазыры. З 18 траўня тут дзеяла «варта [[Украінская дзяржава|Украінскай Дзяржавы]]» гэтмана [[Павал Скарападзкі|Паўла Скарападзкага]]<ref>Ціхаміраў А. В. Станаўленне і развіццё беларуска-украінскіх адносін у 1918—1920 гг. // Веснік БДУ. Сер. 3. 2005. № 3. С. 28 — 32; Грицкевич А. П. Борьба за Украину, 1917—1921 / А. П. Грицкевич; под науч. ред. А. Е. Тараса. — Минск: Современная школа, 2011. С. 92 — 93; Ільїн, О. Західне Полісся в Українській Державі гетьмана Скоропадського (Історія в документах) / О. Ільїн // Над Бугом і Нарвою : український часопис Підляшшя. — 2014. № 3. С. 42; Валентина Метлицька. Тимчасова німецька окупація та її вплив на долю східного Білоруського Полісся (березень 1918 — січень 1919 рр.). // Україна та Німеччина: міждержавні відносини: збірник наукових праць / ред. кол. Владислав Верстюк (гол.), Степан Віднянський, Руслан Пиріг, Ірина Матяш, Дмитро Вєдєнєєв, Володимир Бойко, Дмитро Казіміров. — Чернігів: Сіверський центр післядипломної освіти, 2018. С. 286—296 (артыкул беларускамоўны)</ref>. У 1924—1926 гадох — цэнтар Кустаўніцкага сельсавету, у 1926—1937 гг. — Кустаўніцкага нацыянальнага польскага сельсавету<ref>Пастанова Прэзідыума Цэнтральнага Выканаўчага Камітэта БССР Аб ліквідацыі Кустаўніцкага нацыянальна-польскага сельсовета Нараўлянскага раёна, як шкодніцкі арганізаванага ад 23 жніўня 1937 г. // Збор законаў і распараджэнняў Рабоча-Сялянскага Ўрада Беларускай Савецкай Сацыялістычнай Рэспублікі. — 1938, № 1.</ref>. У дакумэнце пад назвай «Сьпісак нацыянальных сельскіх і местачковых Саветаў (1929 г.)» зазначана, што ў Кустаўніцкім польскім сельсавеце агулам налічвалася 697 жыхароў, зь якіх беларусаў было 17 чалавек, «палякаў», як здаўна называлі каталікоў, незалежна ад нацыянальнай прыналежнасьці, — 658 чалавек, людзей іншых нацыянальнасьцяў — 22 чалавекі<ref>Пичуков В. П., Старовойтов М. И. Гомельщина многонациональная (20 — 30 е гг. XX в.). Выпуск I. — Гомель, 1999. С. 207, 208</ref>. Напярэдадні [[Другая сусьветная вайна|Другой сусьветнай вайны]] ў Кустаўніцы было 107 двароў з 356 жыхарамі. У ліпені 1943 году акупанты спалілі 120 дамоў тут і ў вёсцы [[Ляхаўцы (Гомельская вобласьць)|Ляхаўцы]]<ref>Без срока давности. Беларусь: преступления нацистов и их пособников против мирного населения на оккупированной территории БССР в годы Великой Отечественной войны. Гомельская область. Сборник архивных документов и материалов / сост.: А. Р. Дюков, В. Д. Селеменев (рук.) [и др.]; редкол.: А. К. Демянюк [и др.]. — Минск: НАРБ; М.: Фонд «Историческая память», 2021. С. 427</ref>. Скасавана 24 мая 1978 года, жыхары перасяліліся ў пасёлак Крынічны<ref>Рашэнне выканкома Гомельскага абласнога Савета народных дэпутатаў ад 24 мая 1978 г. // Збор законаў, указаў Прэзідыума Вярхоўнага Савета Беларускай ССР, пастаноў і распараджэнняў Савета Міністраў Беларускай ССР. — 1978, № 16 (1570)</ref>. == Асобы == * Адам Стравінскі — прадзед [[Хведар Стравінскі|Хведара Стравінскага]], артыста Марыінскага тэатру ў Пецярбургу, прапрадзед [[Ігар Стравінскі|Ігара Стравінскага]], сусьветнавядомага кампазытара * Мечыслаў Збароўскі (1895 — ?) — удзельнік Першай{{заўвага|Узнагароджаны чатырма Георгіеўскімі крыжамі, якіх на савецкім фотаздымку, зразумела, няма.}} і Другой сусьветных войнаў. 9 сьнежня 1937 г. арыштаваны па абвінавачваньню ў шпіёнскай дзейнасьці на карысьць Польшчы. 11.XII.38 рэабілітаваны, 13.XII.38 вызвалены з-пад варты<ref>[https://timenote.info/ru/Vjacheslav-Zborovskij Мечыслаў Браніслававіч Збароўскі]{{Недаступная спасылка|date=August 2026 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref>{{заўвага|У тэксьце даведкі памылкова названы Вячаславам.}}; генэрал<ref>Деревни и люди Мозырщины: историко-документальная хроника Мозырского района, всех сельсоветов и населённых пунктов региона (деревень, посёлков, хуторов). – Мозырь: Колор, 2001. С. 91, 92</ref> * Пётар Ракіцкі (1903 — 1977) — беларускі генэтык, акадэмік [[АН БССР|Акадэміі навук БССР]] (1967), доктар біялягічных навук (1940), прафэсар (1940). Заслужаны дзеяч навукі БССР (1973) == Заўвагі == {{Заўвагі|2}} == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} == Літаратура == Деревни и люди Мозырщины: историко-документальная хроника Мозырского района, всех сельсоветов и населённых пунктов региона (деревень, посёлков, хуторов). – Мозырь: Колор, 2001. С. 90-93 {{Міхалкаўскі сельсавет}} {{Мазырскі раён}} [[Катэгорыя:Колішнія населеныя пункты Мазырскага раёну]] g530bn8snrpgj2ve17n1ivjl3h09oux 2685887 2685886 2026-08-22T06:21:06Z Дамінік 64057 2685887 wikitext text/x-wiki {{Населены пункт/Беларусь |Назва = Кустаўніца |Лацінка = Kustaŭnica |Статус = вёска |Назва ў родным склоне = Кустаўніцы |Герб = |Сьцяг = |Гімн = |Дата заснаваньня = перад 1622 годам |Першыя згадкі = |Статус з = |Магдэбурскае права = |Былая назва = |Мясцовая назва = |Вобласьць = [[Гомельская вобласьць|Гомельская]] |Раён = [[Мазырскі раён|Мазырскі]] |Сельсавет = [[Міхалкаўскі сельсавет|Міхалкаўскі]] |Гарадзкі савет = |Старшыня гарвыканкаму = |Пасада кіраўніка = |Кіраўнік = |Плошча = |Крыніца плошчы = |Вышыня = |Унутраны падзел = |Колькасьць насельніцтва = |Год падліку колькасьці = |Крыніца колькасьці насельніцтва = |Тэндэнцыя колькасьці насельніцтва = |Нацыянальны склад насельніцтва = |Год падліку нацыянальнага складу = |Колькасьць двароў = |Год падліку колькасьці двароў = |Крыніца колькасьці двароў = |Паштовы індэкс = |СААТА = |Выява = |Апісаньне выявы = |Шырата градусаў = 51 |Шырата хвілінаў = 52 |Шырата сэкундаў = 26 |Даўгата градусаў = 29 |Даўгата хвілінаў = 19 |Даўгата сэкундаў = 14 |Пазыцыя подпісу на мапе = зьверху |Водступ подпісу на мапе = 2.5 |Сайт = }} '''Ку́стаўніца'''<ref>{{Літаратура/Слоўнік назваў населеных пунктаў/Гомельская вобласьць}} С. 232.</ref> — былая вёска ў [[Мазырскі раён|Мазырскім раёне]] [[Гомельская вобласьць|Гомельскай вобласьці]]. Уваходзіла ў склад [[Міхалкаўскі сельсавет|Міхалкаўскага сельсавету]]. == Гісторыя == [[File:Кустаўніца і Міркаўшчына ў рэестры падымнага 1670 г.png|значак|зьлева|170px|Кустаўніца і Міткаўшчына ў рэестры падымнага 1670 г.]] [[File:Дабрынь, Кустаўніца і Міркаўшчына ў паборы 1683 г.jpg|значак|зьлева|170px|Дабрынь, Кустаўніца і Міткаўшчына ў паборы 1683 г.]] [[File:Жыхары Кустаўніцы ў мэтрыцы Юравіцкага касьцёлу 1769 г.png|значак|зьлева|170px|Жыхары Кустаўніцы ў мэтрычным запісе Юравіцкага касьцёлу 1769 г.]] [[File:Kustowica і Michałki на мапе канца XVII – пачатку XVII ст.jpg|значак|зьлева|170px|Kustownica і Michałki на мапе апошняй трэці XVIII ст.<ref>Lietuvos valstybės istorijos archyvas (LVIA). F. 11. Ap. 1. B. 1093</ref>]] === Вялікае Княства Літоўскае ў Рэчы Паспалітай === Найранейшая пакуль згадка пра паселішча ўзыходзіць да 1622 году. Тады пан Лукаш Сапега, уладальнік [[Чарнобыль]]скага і [[Антонаў (Нараўлянскі раён)|Антонаў]]скага маёнткаў, пазбавіў паноў Міткевічаў вострава Кустаўніца, які належаў да іх дзедзічных добраў Лук'янаўшчыны{{заўвага|Востраў Лук'янаўскі падараваны Мітку Левановічу яшчэ ў 1559 г.<ref>Lietuvos Metrika. Kniga Nr. 37 (1552 – 1561). – Vilnius, 2011. № 298</ref>}}. У рэестры двайнога [[падымнае|падымнага]] [[Мазырскі павет|Мазырскага павету]] 1670 году засьведчана, што пан Ян Міткевіч з аднаго дыму ў Кустаўніцы выплачваў 1 злоты, а пан Марушэўскі 3 злотыя з 3 дымоў. Згодна з рэестрам трайнога пабору, пан Барташ Язерскі плаціў падатак з 4 дымоў у Кустаўніцы і [[Міцькі (Гомельская вобласьць)|Міткаўшчыне]]. Яшчэ ішла выплата з 3 дымоў у тых жа Кустаўніцы і Міткаўшчыне, але з-за абрэзанага аркуша справы імя ўладальніка не чытаецца. Наступныя зьвесткі пазначаныя 1683-м годам, калі ў Мазырскім павеце выбіралася пагалоўнае{{заўвага|Тут вялося не пра габрэяў.}}. Паводле крыніцы, пан Міхал Чыжэўскі за сябе і жонку, г. зн. за шляхту, выплачваў 4 злотых і 1 грош, за 8 сваіх падданых «простага стану» зь вёсак [[Дабрынь (Гомельская вобласьць)|Дабрынь]], Кустаўніца і Міткаўшчына – яшчэ 8 зл. Пан Ян Піатроўскі таксама за сябе і жонку выплачваў 4 зл. і 2 зл. за 2 сялянаў з Кустаўніцы<ref>LVIA. F. 11. Ap. 1. B. 748. L. 2164, 2295, 2296, 2296atv., 2298</ref>{{заўвага|Існуе няслушнае ўяўленьне, нібы паселішча ад пачатку было выключна шляхецкім і каталіцкім. Не, на той час у шляхты яшчэ былі нешматлікія падданыя зь сялянаў. А першапасяленцам Кустаўніцы не зьяўляўся чалавек з радзіны Робакаў, бо яны жылі ў [[Нараеўшчына|Нараеўшчыне]], згадкі пра якую зьявіліся значна пазьней, як пра Кустаўніцу.}}. У дакумэнце пад назвай «Akt popisu powiatu Mozyrskiego» 1765 году названая «okolica Kustownicka», у якой жылі шляхецкія радзіны — Шыраі, Сапліцы, Абрамовічы, Зубрыцкія, Віславухі, Маркулевічы, Піатроўскія<ref>НГАБ у Менску. Ф. 1771. Воп. 1. Спр. 2. А. 76-77</ref>. Падобна, сялянаў у Кустаўніцы ўжо не было. У мэтрычных кнігах Юравіцкага касьцёлу Нараджэньня Найсьвяцейшай Панны Марыі ёсьць запіс, датаваны 17-м сакавіка 1769 году, што да хросту ўніяцкім сьвятаром зь вёскі Міхалкі Іосіфам Рудніцкім немаўляці Юзафа Цыпрыяна, сына шляхетных Яна і Барбары Сапліцаў зь вёскі Кустаўніцы [[Барбароў|Бабіцкай]] парафіі{{заўвага|Пэўна, мелася на ўвазе рыма-каталіцкая парафія, бо Міхалкі істотна бліжэй да Кустаўніцы, чым Бабічы. За тое сьведчаць і два імя, атрыманыя дзіцям пры хросьце.}}; кумамі — Антоні Зубрыцкі і Феліцыяна Асецкая<ref>НГАБ. Ф. 937. Воп. 1. Спр. 60. А. 21адв.</ref>. Пазначаная Кустаўніца і на мапе Мазырскага павету, складзенай, імаверна, у апошняй трэці-чвэрці XVIII ст.{{заўвага|На гэтай мапе паказаны [[Багуславец]], які вядомы зь візыты [[Алексічы (Гомельская вобласьць)|Алексіцкай]] царквы 1778 г., але яшчэ і ў візыце 1787 г. гэта – мястэчка «nowozaprowadzone»<ref>НГАБ. Ф. 136. Воп. 1. Спр. 41240. А. 105, 106, 171, 171адв.</ref>.}} === Пад уладай Расейскай імпэрыі === [[File:Сямейства Адама Стравінскага ў Кустаўніцы. 1795 г.jpg|значак|170px|Сямейства Адама Стравінскага ў Кустаўніцы. 1795 г.]] У выніку [[Другі падзел Рэчы Паспалітай|другога падзелу Рэчы Паспалітай]] (1793 год) Кустаўніца апынулася ў межах [[Расейская імпэрыя|Расейскай імпэрыі]], ад 3 траўня 1795 году ў адноўленым [[Мазырскі павет (Расейская імпэрыя)|Мазырскім]] павеце Менскага намесьніцтва, з 12 сьнежня 1796 [[Губэрня|губэрні]]. Паводле шляхецкай рэвізіі 1795 году, дзедзічнымі, г. зн. спадчыннымі, землямі ў Кустаўніцы валодалі Томаш, сын Рамана, Віславух, Адам, сын Станіслава, Стравінскі{{заўвага|Разам зь ім жылі жонка Уршуля, дачка Антонія Асецкага, сын Ігнацы{{заўвага|У 1843 г. названы пры хросьце ўнука Хведара ў мэтрычнай кнізе Алексіцкай царквы, у 1849 г. — падчас свайго пахаваньня ў кнізе Астраглядаўскага касьцёлу<ref>НГАБ. Ф. 136. Воп. 1. Спр. 25844. А. 2адв.-3. Ф. 1089. Воп. 1. Спр. 3. А. 82адв.</ref>.}}, дачка Марыя і жончына маці Феліцыяна, дачка Пятра, Асецкая.}}, Вікенці, сын Паўла, Крупскі, Пётар, сын Томаша, Стахоўскі, Міхал, сын Даніэля, Віславух, Канстанцін, сын Тэадора, Піатроўскі, Міхал, сын Юзафа, Шырай, Антоні, сын Яна, Ракіцкі, Пляцыда, дачка Антонія Мархулевіча, Радзееўская, Станіслаў, сын Тэадора, Піатроўскі, Феліцыян, сын Ігнацыя, Збароўскі, Ян, сын Пятра, Сапліца, Юзаф, сын Адама, Садкоўскі, Геранім, сын Тэадора, Стахоўскі, Аляксандар, сын Антонія, Шырай, Юзаф, сын Рамана, Віславух, Міхал, сын Паўла, Ведніч, Феліцыян, сын Антонія, Абрамовіч, Мікалай, сын Яна, Кунцэвіч, Ігнацы, сын Базыля, Лазінскі, Ігнацы, сын Андрэя, Гарбатоўскі, Ян, сын Яна, Ракіцкі, Ян, сын Шымона, Бярнацкі<ref>НГАБ. Ф. 333. Воп.9. Спр.181. А. 627адв.-672</ref>. [[Файл:Сядзельнікі, Акуненка, Трасьцяніца на мапе Ф. Шубэрта.png|значак|зьлева|170px|Кустаўніца, Барбароў, Юравічы на мапе Ф. Шубэрта 1832 г.]] У «Списках населенных мест Минской губернии по уездам, приходам, еврейским обществам со сведениями об их расположении и народонаселении [Дело]: 1857 г.» засьведчана, што дваране і аднадворцы аколіцы Кустаўніца, якіх агулам налічвалася 351 асоба, былі вернымі парафіяльнага касьцёлу Ўнебаўзяцьця Найсьвяцейшай Панны Марыі ў [[Касьцёл Унебаўзяцьця Найсьвяцейшай Панны Марыі і кляштар цыстэрыянаў (Мазыр)| Кімбараўцы]]<ref>Расейскі дзяржаўны гістарычны архіў. Ф. 1290. Воп. 4. Спр. 79. А. 426</ref>. [[File:Кустаўніца, Міхалкі, Барбароў на мапе Шубэрта-Тучкова з праўкамі 1860-х гг.png|значак|170px|Кустаўніца, Міхалкі, Барбароў на мапе Шубэрта-Тучкова з праўкамі 1860-х гг.]] Ад парэформавага пэрыяду Кустаўніца адміністрацыйна належала да Міхалкаўскай воласьці. У крыніцы пад назвай «Список волостей, обществ и селений Минской губернии на 01. 01. 1870 г.» сказана, што Кустаўніца на той час зьяўлялася цэнтрам аднайменнага сельскага таварыства, і што жылі ў ёй 52 мужчынскія душы зь ліку былых аднадворцаў і 7 вольных хлебаробаў. Прыпісаныя да названага таварыства таксама 6 вольных хлебаробаў зь вёскі Ясеншчына, 15 аднадворцаў з засьценку Міцькі, 17 аднадворцаў з Тварычаўкі, 10 аднадворцаў і 1 вольны хлебароб зь вёскі Пянькі. Усе тыя людзі належалі да [[Галоўчыцы (Гомельская вобласьць)|Галоўчыцкай]] рыма-каталіцкай парафіі<ref>Список волостей, обществ и селений Минской губернии на 01. 01. 1870 г. — Минск, 1870. Л. 80об.</ref>. На 1909 год у аколіцы Кустаўніца — 119 двароў з 331 жыхаром<ref>Список населённых мест Минской губернии. / Сост. В. С. Ярмолович. — Минск, 1909. С. 100</ref>. === Найноўшы час === 9 лютага 1918 году, яшчэ да падпісаньня [[Берасьцейскі мір|Берасьцейскага міру]] з бальшавіцкай Расеяй (3 сакавіка), Германія перадала паўднёвую частку Беларусі [[Украінская Народная Рэспубліка|Украінскай Народнай Рэспубліцы]]. У адказ на гэта, 9 сакавіка [[Другая Устаўная грамата|Другой Устаўной граматай]] тэрыторыя абвешчана часткай [[Беларуская Народная Рэспубліка|Беларускай Народнай Рэспублікі]]. Кустаўніца ў складзе Міхалкаўскай воласьці, аднак, апынулася ў часова створанай 15 чэрвеня Палескай губэрні з цэнтрам у Рэчыцы, з кастрычніка — у Мазыры. З 18 траўня тут дзеяла «варта [[Украінская дзяржава|Украінскай Дзяржавы]]» гэтмана [[Павал Скарападзкі|Паўла Скарападзкага]]<ref>Ціхаміраў А. В. Станаўленне і развіццё беларуска-украінскіх адносін у 1918—1920 гг. // Веснік БДУ. Сер. 3. 2005. № 3. С. 28 — 32; Грицкевич А. П. Борьба за Украину, 1917—1921 / А. П. Грицкевич; под науч. ред. А. Е. Тараса. — Минск: Современная школа, 2011. С. 92 — 93; Ільїн, О. Західне Полісся в Українській Державі гетьмана Скоропадського (Історія в документах) / О. Ільїн // Над Бугом і Нарвою : український часопис Підляшшя. — 2014. № 3. С. 42; Валентина Метлицька. Тимчасова німецька окупація та її вплив на долю східного Білоруського Полісся (березень 1918 — січень 1919 рр.). // Україна та Німеччина: міждержавні відносини: збірник наукових праць / ред. кол. Владислав Верстюк (гол.), Степан Віднянський, Руслан Пиріг, Ірина Матяш, Дмитро Вєдєнєєв, Володимир Бойко, Дмитро Казіміров. — Чернігів: Сіверський центр післядипломної освіти, 2018. С. 286—296 (артыкул беларускамоўны)</ref>. У 1924—1926 гадох — цэнтар Кустаўніцкага сельсавету, у 1926—1937 гг. — Кустаўніцкага нацыянальнага польскага сельсавету<ref>Пастанова Прэзідыума Цэнтральнага Выканаўчага Камітэта БССР Аб ліквідацыі Кустаўніцкага нацыянальна-польскага сельсовета Нараўлянскага раёна, як шкодніцкі арганізаванага ад 23 жніўня 1937 г. // Збор законаў і распараджэнняў Рабоча-Сялянскага Ўрада Беларускай Савецкай Сацыялістычнай Рэспублікі. — 1938, № 1.</ref>. У дакумэнце пад назвай «Сьпісак нацыянальных сельскіх і местачковых Саветаў (1929 г.)» зазначана, што ў Кустаўніцкім польскім сельсавеце агулам налічвалася 697 жыхароў, зь якіх беларусаў было 17 чалавек, «палякаў», як здаўна называлі каталікоў, незалежна ад нацыянальнай прыналежнасьці, — 658 чалавек, людзей іншых нацыянальнасьцяў — 22 чалавекі<ref>Пичуков В. П., Старовойтов М. И. Гомельщина многонациональная (20 — 30 е гг. XX в.). Выпуск I. — Гомель, 1999. С. 207, 208</ref>. Напярэдадні [[Другая сусьветная вайна|Другой сусьветнай вайны]] ў Кустаўніцы было 107 двароў з 356 жыхарамі. У ліпені 1943 году акупанты спалілі 120 дамоў тут і ў вёсцы [[Ляхаўцы (Гомельская вобласьць)|Ляхаўцы]]<ref>Без срока давности. Беларусь: преступления нацистов и их пособников против мирного населения на оккупированной территории БССР в годы Великой Отечественной войны. Гомельская область. Сборник архивных документов и материалов / сост.: А. Р. Дюков, В. Д. Селеменев (рук.) [и др.]; редкол.: А. К. Демянюк [и др.]. — Минск: НАРБ; М.: Фонд «Историческая память», 2021. С. 427</ref>. Скасавана 24 мая 1978 года, жыхары перасяліліся ў пасёлак Крынічны<ref>Рашэнне выканкома Гомельскага абласнога Савета народных дэпутатаў ад 24 мая 1978 г. // Збор законаў, указаў Прэзідыума Вярхоўнага Савета Беларускай ССР, пастаноў і распараджэнняў Савета Міністраў Беларускай ССР. — 1978, № 16 (1570)</ref>. == Асобы == * Адам Стравінскі — прадзед [[Хведар Стравінскі|Хведара Стравінскага]], артыста Марыінскага тэатру ў Пецярбургу, прапрадзед [[Ігар Стравінскі|Ігара Стравінскага]], сусьветнавядомага кампазытара * Мечыслаў Збароўскі (1895 — ?) — удзельнік Першай{{заўвага|Узнагароджаны чатырма Георгіеўскімі крыжамі, якіх на савецкім фотаздымку, зразумела, няма.}} і Другой сусьветных войнаў. 9 сьнежня 1937 г. арыштаваны па абвінавачваньню ў шпіёнскай дзейнасьці на карысьць Польшчы. 11.XII.38 рэабілітаваны, 13.XII.38 вызвалены з-пад варты<ref>[https://timenote.info/ru/Vjacheslav-Zborovskij Мечыслаў Браніслававіч Збароўскі]{{Недаступная спасылка|date=August 2026 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref>{{заўвага|У тэксьце даведкі памылкова названы Вячаславам.}}; генэрал<ref>Деревни и люди Мозырщины: историко-документальная хроника Мозырского района, всех сельсоветов и населённых пунктов региона (деревень, посёлков, хуторов). – Мозырь: Колор, 2001. С. 91, 92</ref> * Пётар Ракіцкі (1903 — 1977) — беларускі генэтык, акадэмік [[АН БССР|Акадэміі навук БССР]] (1967), доктар біялягічных навук (1940), прафэсар (1940). Заслужаны дзеяч навукі БССР (1973) == Заўвагі == {{Заўвагі|2}} == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} == Літаратура == Деревни и люди Мозырщины: историко-документальная хроника Мозырского района, всех сельсоветов и населённых пунктов региона (деревень, посёлков, хуторов). – Мозырь: Колор, 2001. С. 90-93 {{Міхалкаўскі сельсавет}} {{Мазырскі раён}} [[Катэгорыя:Колішнія населеныя пункты Мазырскага раёну]] jka9qvexa1j3wxf69m62qalot0ixcro 2685897 2685887 2026-08-22T06:52:11Z Дамінік 64057 /* Вялікае Княства Літоўскае ў Рэчы Паспалітай */ 2685897 wikitext text/x-wiki {{Населены пункт/Беларусь |Назва = Кустаўніца |Лацінка = Kustaŭnica |Статус = вёска |Назва ў родным склоне = Кустаўніцы |Герб = |Сьцяг = |Гімн = |Дата заснаваньня = перад 1622 годам |Першыя згадкі = |Статус з = |Магдэбурскае права = |Былая назва = |Мясцовая назва = |Вобласьць = [[Гомельская вобласьць|Гомельская]] |Раён = [[Мазырскі раён|Мазырскі]] |Сельсавет = [[Міхалкаўскі сельсавет|Міхалкаўскі]] |Гарадзкі савет = |Старшыня гарвыканкаму = |Пасада кіраўніка = |Кіраўнік = |Плошча = |Крыніца плошчы = |Вышыня = |Унутраны падзел = |Колькасьць насельніцтва = |Год падліку колькасьці = |Крыніца колькасьці насельніцтва = |Тэндэнцыя колькасьці насельніцтва = |Нацыянальны склад насельніцтва = |Год падліку нацыянальнага складу = |Колькасьць двароў = |Год падліку колькасьці двароў = |Крыніца колькасьці двароў = |Паштовы індэкс = |СААТА = |Выява = |Апісаньне выявы = |Шырата градусаў = 51 |Шырата хвілінаў = 52 |Шырата сэкундаў = 26 |Даўгата градусаў = 29 |Даўгата хвілінаў = 19 |Даўгата сэкундаў = 14 |Пазыцыя подпісу на мапе = зьверху |Водступ подпісу на мапе = 2.5 |Сайт = }} '''Ку́стаўніца'''<ref>{{Літаратура/Слоўнік назваў населеных пунктаў/Гомельская вобласьць}} С. 232.</ref> — былая вёска ў [[Мазырскі раён|Мазырскім раёне]] [[Гомельская вобласьць|Гомельскай вобласьці]]. Уваходзіла ў склад [[Міхалкаўскі сельсавет|Міхалкаўскага сельсавету]]. == Гісторыя == [[File:Кустаўніца і Міркаўшчына ў рэестры падымнага 1670 г.png|значак|зьлева|170px|Кустаўніца і Міткаўшчына ў рэестры падымнага 1670 г.]] [[File:Дабрынь, Кустаўніца і Міркаўшчына ў паборы 1683 г.jpg|значак|зьлева|170px|Дабрынь, Кустаўніца і Міткаўшчына ў паборы 1683 г.]] [[File:Жыхары Кустаўніцы ў мэтрыцы Юравіцкага касьцёлу 1769 г.png|значак|зьлева|170px|Жыхары Кустаўніцы ў мэтрычным запісе Юравіцкага касьцёлу 1769 г.]] [[File:Kustowica і Michałki на мапе канца XVII – пачатку XVII ст.jpg|значак|зьлева|170px|Kustownica і Michałki на мапе апошняй трэці XVIII ст.<ref>Lietuvos valstybės istorijos archyvas (LVIA). F. 11. Ap. 1. B. 1093</ref>]] === Вялікае Княства Літоўскае ў Рэчы Паспалітай === Найранейшая пакуль згадка пра паселішча ўзыходзіць да 1622 году. Тады пан Лукаш Сапега, уладальнік [[Чарнобыль]]скага і [[Антонаў (Нараўлянскі раён)|Антонаў]]скага маёнткаў, пазбавіў паноў Міткевічаў вострава Кустаўніца, які належаў да іх дзедзічных добраў Лук'янаўшчыны{{заўвага|Востраў Лук'янаўскі падараваны Мітку Левановічу яшчэ ў 1559 г.<ref>Lietuvos Metrika. Kniga Nr. 37 (1552 – 1561). – Vilnius, 2011. № 298</ref>}} ў [[Мазырскі павет|Мазырскім павеце]]. Міткевічы дамагліся ў [[Трыбунал Вялікага Княства Літоўскага|Галоўным Трыбунале Вялікага Княства Літоўскага]] {{падказка|баніцыі|пазбаўленьня правоў}} Л. Сапегі і сумы ў 2170 коп (×60 – 130 200) грошаў кампэнсацыі. Абвінавачаны ўхіляўся ад адказнасьці да 1624 году, калі пасьля чарговага судовага дэкрэту за ўсе ўчыненыя шкоды пагадзіўся саступіць Міткевічам сваю вёску [[Завайць]]<ref>Sapiehowie: materjały historyczno-genealogiczne i majątkowe. T. 1. – Petersburg, 1890. S. 197</ref>. У рэестры двайнога [[падымнае|падымнага]] [[Мазырскі павет|Мазырскага павету]] 1670 году засьведчана, што пан Ян Міткевіч з аднаго дыму ў Кустаўніцы выплачваў 1 злоты, а пан Марушэўскі 3 злотыя з 3 дымоў. Згодна з рэестрам трайнога пабору, пан Барташ Язерскі плаціў падатак з 4 дымоў у Кустаўніцы і [[Міцькі (Гомельская вобласьць)|Міткаўшчыне]]. Яшчэ ішла выплата з 3 дымоў у тых жа Кустаўніцы і Міткаўшчыне, але з-за абрэзанага аркуша справы імя ўладальніка не чытаецца. Наступныя зьвесткі пазначаныя 1683-м годам, калі ў Мазырскім павеце выбіралася пагалоўнае{{заўвага|Тут вялося не пра габрэяў.}}. Паводле крыніцы, пан Міхал Чыжэўскі за сябе і жонку, г. зн. за шляхту, выплачваў 4 злотых і 1 грош, за 8 сваіх падданых «простага стану» зь вёсак [[Дабрынь (Гомельская вобласьць)|Дабрынь]], Кустаўніца і Міткаўшчына – яшчэ 8 зл. Пан Ян Піатроўскі таксама за сябе і жонку выплачваў 4 зл. і 2 зл. за 2 сялянаў з Кустаўніцы<ref>LVIA. F. 11. Ap. 1. B. 748. L. 2164, 2295, 2296, 2296atv., 2298</ref>{{заўвага|Існуе няслушнае ўяўленьне, нібы паселішча ад пачатку было выключна шляхецкім і каталіцкім. Не, на той час у шляхты яшчэ былі нешматлікія падданыя зь сялянаў. А першапасяленцам Кустаўніцы не зьяўляўся чалавек з радзіны Робакаў, бо яны жылі ў [[Нараеўшчына|Нараеўшчыне]], згадкі пра якую зьявіліся значна пазьней, як пра Кустаўніцу.}}. У дакумэнце пад назвай «Akt popisu powiatu Mozyrskiego» 1765 году названая «okolica Kustownicka», у якой жылі шляхецкія радзіны — Шыраі, Сапліцы, Абрамовічы, Зубрыцкія, Віславухі, Маркулевічы, Піатроўскія<ref>НГАБ у Менску. Ф. 1771. Воп. 1. Спр. 2. А. 76-77</ref>. Падобна, сялянаў у Кустаўніцы ўжо не было. У мэтрычных кнігах Юравіцкага касьцёлу Нараджэньня Найсьвяцейшай Панны Марыі ёсьць запіс, датаваны 17-м сакавіка 1769 году, што да хросту ўніяцкім сьвятаром зь вёскі Міхалкі Іосіфам Рудніцкім немаўляці Юзафа Цыпрыяна, сына шляхетных Яна і Барбары Сапліцаў зь вёскі Кустаўніцы [[Барбароў|Бабіцкай]] парафіі{{заўвага|Пэўна, мелася на ўвазе рыма-каталіцкая парафія, бо Міхалкі істотна бліжэй да Кустаўніцы, чым Бабічы. За тое сьведчаць і два імя, атрыманыя дзіцям пры хросьце.}}; кумамі — Антоні Зубрыцкі і Феліцыяна Асецкая<ref>НГАБ. Ф. 937. Воп. 1. Спр. 60. А. 21адв.</ref>. Пазначаная Кустаўніца і на мапе Мазырскага павету, складзенай, імаверна, у апошняй трэці-чвэрці XVIII ст.{{заўвага|На гэтай мапе паказаны [[Багуславец]], які вядомы зь візыты [[Алексічы (Гомельская вобласьць)|Алексіцкай]] царквы 1778 г., але яшчэ і ў візыце 1787 г. гэта – мястэчка «nowozaprowadzone»<ref>НГАБ. Ф. 136. Воп. 1. Спр. 41240. А. 105, 106, 171, 171адв.</ref>.}} === Пад уладай Расейскай імпэрыі === [[File:Сямейства Адама Стравінскага ў Кустаўніцы. 1795 г.jpg|значак|170px|Сямейства Адама Стравінскага ў Кустаўніцы. 1795 г.]] У выніку [[Другі падзел Рэчы Паспалітай|другога падзелу Рэчы Паспалітай]] (1793 год) Кустаўніца апынулася ў межах [[Расейская імпэрыя|Расейскай імпэрыі]], ад 3 траўня 1795 году ў адноўленым [[Мазырскі павет (Расейская імпэрыя)|Мазырскім]] павеце Менскага намесьніцтва, з 12 сьнежня 1796 [[Губэрня|губэрні]]. Паводле шляхецкай рэвізіі 1795 году, дзедзічнымі, г. зн. спадчыннымі, землямі ў Кустаўніцы валодалі Томаш, сын Рамана, Віславух, Адам, сын Станіслава, Стравінскі{{заўвага|Разам зь ім жылі жонка Уршуля, дачка Антонія Асецкага, сын Ігнацы{{заўвага|У 1843 г. названы пры хросьце ўнука Хведара ў мэтрычнай кнізе Алексіцкай царквы, у 1849 г. — падчас свайго пахаваньня ў кнізе Астраглядаўскага касьцёлу<ref>НГАБ. Ф. 136. Воп. 1. Спр. 25844. А. 2адв.-3. Ф. 1089. Воп. 1. Спр. 3. А. 82адв.</ref>.}}, дачка Марыя і жончына маці Феліцыяна, дачка Пятра, Асецкая.}}, Вікенці, сын Паўла, Крупскі, Пётар, сын Томаша, Стахоўскі, Міхал, сын Даніэля, Віславух, Канстанцін, сын Тэадора, Піатроўскі, Міхал, сын Юзафа, Шырай, Антоні, сын Яна, Ракіцкі, Пляцыда, дачка Антонія Мархулевіча, Радзееўская, Станіслаў, сын Тэадора, Піатроўскі, Феліцыян, сын Ігнацыя, Збароўскі, Ян, сын Пятра, Сапліца, Юзаф, сын Адама, Садкоўскі, Геранім, сын Тэадора, Стахоўскі, Аляксандар, сын Антонія, Шырай, Юзаф, сын Рамана, Віславух, Міхал, сын Паўла, Ведніч, Феліцыян, сын Антонія, Абрамовіч, Мікалай, сын Яна, Кунцэвіч, Ігнацы, сын Базыля, Лазінскі, Ігнацы, сын Андрэя, Гарбатоўскі, Ян, сын Яна, Ракіцкі, Ян, сын Шымона, Бярнацкі<ref>НГАБ. Ф. 333. Воп.9. Спр.181. А. 627адв.-672</ref>. [[Файл:Сядзельнікі, Акуненка, Трасьцяніца на мапе Ф. Шубэрта.png|значак|зьлева|170px|Кустаўніца, Барбароў, Юравічы на мапе Ф. Шубэрта 1832 г.]] У «Списках населенных мест Минской губернии по уездам, приходам, еврейским обществам со сведениями об их расположении и народонаселении [Дело]: 1857 г.» засьведчана, што дваране і аднадворцы аколіцы Кустаўніца, якіх агулам налічвалася 351 асоба, былі вернымі парафіяльнага касьцёлу Ўнебаўзяцьця Найсьвяцейшай Панны Марыі ў [[Касьцёл Унебаўзяцьця Найсьвяцейшай Панны Марыі і кляштар цыстэрыянаў (Мазыр)| Кімбараўцы]]<ref>Расейскі дзяржаўны гістарычны архіў. Ф. 1290. Воп. 4. Спр. 79. А. 426</ref>. [[File:Кустаўніца, Міхалкі, Барбароў на мапе Шубэрта-Тучкова з праўкамі 1860-х гг.png|значак|170px|Кустаўніца, Міхалкі, Барбароў на мапе Шубэрта-Тучкова з праўкамі 1860-х гг.]] Ад парэформавага пэрыяду Кустаўніца адміністрацыйна належала да Міхалкаўскай воласьці. У крыніцы пад назвай «Список волостей, обществ и селений Минской губернии на 01. 01. 1870 г.» сказана, што Кустаўніца на той час зьяўлялася цэнтрам аднайменнага сельскага таварыства, і што жылі ў ёй 52 мужчынскія душы зь ліку былых аднадворцаў і 7 вольных хлебаробаў. Прыпісаныя да названага таварыства таксама 6 вольных хлебаробаў зь вёскі Ясеншчына, 15 аднадворцаў з засьценку Міцькі, 17 аднадворцаў з Тварычаўкі, 10 аднадворцаў і 1 вольны хлебароб зь вёскі Пянькі. Усе тыя людзі належалі да [[Галоўчыцы (Гомельская вобласьць)|Галоўчыцкай]] рыма-каталіцкай парафіі<ref>Список волостей, обществ и селений Минской губернии на 01. 01. 1870 г. — Минск, 1870. Л. 80об.</ref>. На 1909 год у аколіцы Кустаўніца — 119 двароў з 331 жыхаром<ref>Список населённых мест Минской губернии. / Сост. В. С. Ярмолович. — Минск, 1909. С. 100</ref>. === Найноўшы час === 9 лютага 1918 году, яшчэ да падпісаньня [[Берасьцейскі мір|Берасьцейскага міру]] з бальшавіцкай Расеяй (3 сакавіка), Германія перадала паўднёвую частку Беларусі [[Украінская Народная Рэспубліка|Украінскай Народнай Рэспубліцы]]. У адказ на гэта, 9 сакавіка [[Другая Устаўная грамата|Другой Устаўной граматай]] тэрыторыя абвешчана часткай [[Беларуская Народная Рэспубліка|Беларускай Народнай Рэспублікі]]. Кустаўніца ў складзе Міхалкаўскай воласьці, аднак, апынулася ў часова створанай 15 чэрвеня Палескай губэрні з цэнтрам у Рэчыцы, з кастрычніка — у Мазыры. З 18 траўня тут дзеяла «варта [[Украінская дзяржава|Украінскай Дзяржавы]]» гэтмана [[Павал Скарападзкі|Паўла Скарападзкага]]<ref>Ціхаміраў А. В. Станаўленне і развіццё беларуска-украінскіх адносін у 1918—1920 гг. // Веснік БДУ. Сер. 3. 2005. № 3. С. 28 — 32; Грицкевич А. П. Борьба за Украину, 1917—1921 / А. П. Грицкевич; под науч. ред. А. Е. Тараса. — Минск: Современная школа, 2011. С. 92 — 93; Ільїн, О. Західне Полісся в Українській Державі гетьмана Скоропадського (Історія в документах) / О. Ільїн // Над Бугом і Нарвою : український часопис Підляшшя. — 2014. № 3. С. 42; Валентина Метлицька. Тимчасова німецька окупація та її вплив на долю східного Білоруського Полісся (березень 1918 — січень 1919 рр.). // Україна та Німеччина: міждержавні відносини: збірник наукових праць / ред. кол. Владислав Верстюк (гол.), Степан Віднянський, Руслан Пиріг, Ірина Матяш, Дмитро Вєдєнєєв, Володимир Бойко, Дмитро Казіміров. — Чернігів: Сіверський центр післядипломної освіти, 2018. С. 286—296 (артыкул беларускамоўны)</ref>. У 1924—1926 гадох — цэнтар Кустаўніцкага сельсавету, у 1926—1937 гг. — Кустаўніцкага нацыянальнага польскага сельсавету<ref>Пастанова Прэзідыума Цэнтральнага Выканаўчага Камітэта БССР Аб ліквідацыі Кустаўніцкага нацыянальна-польскага сельсовета Нараўлянскага раёна, як шкодніцкі арганізаванага ад 23 жніўня 1937 г. // Збор законаў і распараджэнняў Рабоча-Сялянскага Ўрада Беларускай Савецкай Сацыялістычнай Рэспублікі. — 1938, № 1.</ref>. У дакумэнце пад назвай «Сьпісак нацыянальных сельскіх і местачковых Саветаў (1929 г.)» зазначана, што ў Кустаўніцкім польскім сельсавеце агулам налічвалася 697 жыхароў, зь якіх беларусаў было 17 чалавек, «палякаў», як здаўна называлі каталікоў, незалежна ад нацыянальнай прыналежнасьці, — 658 чалавек, людзей іншых нацыянальнасьцяў — 22 чалавекі<ref>Пичуков В. П., Старовойтов М. И. Гомельщина многонациональная (20 — 30 е гг. XX в.). Выпуск I. — Гомель, 1999. С. 207, 208</ref>. Напярэдадні [[Другая сусьветная вайна|Другой сусьветнай вайны]] ў Кустаўніцы было 107 двароў з 356 жыхарамі. У ліпені 1943 году акупанты спалілі 120 дамоў тут і ў вёсцы [[Ляхаўцы (Гомельская вобласьць)|Ляхаўцы]]<ref>Без срока давности. Беларусь: преступления нацистов и их пособников против мирного населения на оккупированной территории БССР в годы Великой Отечественной войны. Гомельская область. Сборник архивных документов и материалов / сост.: А. Р. Дюков, В. Д. Селеменев (рук.) [и др.]; редкол.: А. К. Демянюк [и др.]. — Минск: НАРБ; М.: Фонд «Историческая память», 2021. С. 427</ref>. Скасавана 24 мая 1978 года, жыхары перасяліліся ў пасёлак Крынічны<ref>Рашэнне выканкома Гомельскага абласнога Савета народных дэпутатаў ад 24 мая 1978 г. // Збор законаў, указаў Прэзідыума Вярхоўнага Савета Беларускай ССР, пастаноў і распараджэнняў Савета Міністраў Беларускай ССР. — 1978, № 16 (1570)</ref>. == Асобы == * Адам Стравінскі — прадзед [[Хведар Стравінскі|Хведара Стравінскага]], артыста Марыінскага тэатру ў Пецярбургу, прапрадзед [[Ігар Стравінскі|Ігара Стравінскага]], сусьветнавядомага кампазытара * Мечыслаў Збароўскі (1895 — ?) — удзельнік Першай{{заўвага|Узнагароджаны чатырма Георгіеўскімі крыжамі, якіх на савецкім фотаздымку, зразумела, няма.}} і Другой сусьветных войнаў. 9 сьнежня 1937 г. арыштаваны па абвінавачваньню ў шпіёнскай дзейнасьці на карысьць Польшчы. 11.XII.38 рэабілітаваны, 13.XII.38 вызвалены з-пад варты<ref>[https://timenote.info/ru/Vjacheslav-Zborovskij Мечыслаў Браніслававіч Збароўскі]{{Недаступная спасылка|date=August 2026 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref>{{заўвага|У тэксьце даведкі памылкова названы Вячаславам.}}; генэрал<ref>Деревни и люди Мозырщины: историко-документальная хроника Мозырского района, всех сельсоветов и населённых пунктов региона (деревень, посёлков, хуторов). – Мозырь: Колор, 2001. С. 91, 92</ref> * Пётар Ракіцкі (1903 — 1977) — беларускі генэтык, акадэмік [[АН БССР|Акадэміі навук БССР]] (1967), доктар біялягічных навук (1940), прафэсар (1940). Заслужаны дзеяч навукі БССР (1973) == Заўвагі == {{Заўвагі|2}} == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} == Літаратура == Деревни и люди Мозырщины: историко-документальная хроника Мозырского района, всех сельсоветов и населённых пунктов региона (деревень, посёлков, хуторов). – Мозырь: Колор, 2001. С. 90-93 {{Міхалкаўскі сельсавет}} {{Мазырскі раён}} [[Катэгорыя:Колішнія населеныя пункты Мазырскага раёну]] 6ycra6zmnp25mwld8y6g3trjtco0xgx 2685898 2685897 2026-08-22T07:01:03Z Дамінік 64057 /* Літаратура */ 2685898 wikitext text/x-wiki {{Населены пункт/Беларусь |Назва = Кустаўніца |Лацінка = Kustaŭnica |Статус = вёска |Назва ў родным склоне = Кустаўніцы |Герб = |Сьцяг = |Гімн = |Дата заснаваньня = перад 1622 годам |Першыя згадкі = |Статус з = |Магдэбурскае права = |Былая назва = |Мясцовая назва = |Вобласьць = [[Гомельская вобласьць|Гомельская]] |Раён = [[Мазырскі раён|Мазырскі]] |Сельсавет = [[Міхалкаўскі сельсавет|Міхалкаўскі]] |Гарадзкі савет = |Старшыня гарвыканкаму = |Пасада кіраўніка = |Кіраўнік = |Плошча = |Крыніца плошчы = |Вышыня = |Унутраны падзел = |Колькасьць насельніцтва = |Год падліку колькасьці = |Крыніца колькасьці насельніцтва = |Тэндэнцыя колькасьці насельніцтва = |Нацыянальны склад насельніцтва = |Год падліку нацыянальнага складу = |Колькасьць двароў = |Год падліку колькасьці двароў = |Крыніца колькасьці двароў = |Паштовы індэкс = |СААТА = |Выява = |Апісаньне выявы = |Шырата градусаў = 51 |Шырата хвілінаў = 52 |Шырата сэкундаў = 26 |Даўгата градусаў = 29 |Даўгата хвілінаў = 19 |Даўгата сэкундаў = 14 |Пазыцыя подпісу на мапе = зьверху |Водступ подпісу на мапе = 2.5 |Сайт = }} '''Ку́стаўніца'''<ref>{{Літаратура/Слоўнік назваў населеных пунктаў/Гомельская вобласьць}} С. 232.</ref> — былая вёска ў [[Мазырскі раён|Мазырскім раёне]] [[Гомельская вобласьць|Гомельскай вобласьці]]. Уваходзіла ў склад [[Міхалкаўскі сельсавет|Міхалкаўскага сельсавету]]. == Гісторыя == [[File:Кустаўніца і Міркаўшчына ў рэестры падымнага 1670 г.png|значак|зьлева|170px|Кустаўніца і Міткаўшчына ў рэестры падымнага 1670 г.]] [[File:Дабрынь, Кустаўніца і Міркаўшчына ў паборы 1683 г.jpg|значак|зьлева|170px|Дабрынь, Кустаўніца і Міткаўшчына ў паборы 1683 г.]] [[File:Жыхары Кустаўніцы ў мэтрыцы Юравіцкага касьцёлу 1769 г.png|значак|зьлева|170px|Жыхары Кустаўніцы ў мэтрычным запісе Юравіцкага касьцёлу 1769 г.]] [[File:Kustowica і Michałki на мапе канца XVII – пачатку XVII ст.jpg|значак|зьлева|170px|Kustownica і Michałki на мапе апошняй трэці XVIII ст.<ref>Lietuvos valstybės istorijos archyvas (LVIA). F. 11. Ap. 1. B. 1093</ref>]] === Вялікае Княства Літоўскае ў Рэчы Паспалітай === Найранейшая пакуль згадка пра паселішча ўзыходзіць да 1622 году. Тады пан Лукаш Сапега, уладальнік [[Чарнобыль]]скага і [[Антонаў (Нараўлянскі раён)|Антонаў]]скага маёнткаў, пазбавіў паноў Міткевічаў вострава Кустаўніца, які належаў да іх дзедзічных добраў Лук'янаўшчыны{{заўвага|Востраў Лук'янаўскі падараваны Мітку Левановічу яшчэ ў 1559 г.<ref>Lietuvos Metrika. Kniga Nr. 37 (1552 – 1561). – Vilnius, 2011. № 298</ref>}} ў [[Мазырскі павет|Мазырскім павеце]]. Міткевічы дамагліся ў [[Трыбунал Вялікага Княства Літоўскага|Галоўным Трыбунале Вялікага Княства Літоўскага]] {{падказка|баніцыі|пазбаўленьня правоў}} Л. Сапегі і сумы ў 2170 коп (×60 – 130 200) грошаў кампэнсацыі. Абвінавачаны ўхіляўся ад адказнасьці да 1624 году, калі пасьля чарговага судовага дэкрэту за ўсе ўчыненыя шкоды пагадзіўся саступіць Міткевічам сваю вёску [[Завайць]]<ref>Sapiehowie: materjały historyczno-genealogiczne i majątkowe. T. 1. – Petersburg, 1890. S. 197</ref>. У рэестры двайнога [[падымнае|падымнага]] [[Мазырскі павет|Мазырскага павету]] 1670 году засьведчана, што пан Ян Міткевіч з аднаго дыму ў Кустаўніцы выплачваў 1 злоты, а пан Марушэўскі 3 злотыя з 3 дымоў. Згодна з рэестрам трайнога пабору, пан Барташ Язерскі плаціў падатак з 4 дымоў у Кустаўніцы і [[Міцькі (Гомельская вобласьць)|Міткаўшчыне]]. Яшчэ ішла выплата з 3 дымоў у тых жа Кустаўніцы і Міткаўшчыне, але з-за абрэзанага аркуша справы імя ўладальніка не чытаецца. Наступныя зьвесткі пазначаныя 1683-м годам, калі ў Мазырскім павеце выбіралася пагалоўнае{{заўвага|Тут вялося не пра габрэяў.}}. Паводле крыніцы, пан Міхал Чыжэўскі за сябе і жонку, г. зн. за шляхту, выплачваў 4 злотых і 1 грош, за 8 сваіх падданых «простага стану» зь вёсак [[Дабрынь (Гомельская вобласьць)|Дабрынь]], Кустаўніца і Міткаўшчына – яшчэ 8 зл. Пан Ян Піатроўскі таксама за сябе і жонку выплачваў 4 зл. і 2 зл. за 2 сялянаў з Кустаўніцы<ref>LVIA. F. 11. Ap. 1. B. 748. L. 2164, 2295, 2296, 2296atv., 2298</ref>{{заўвага|Існуе няслушнае ўяўленьне, нібы паселішча ад пачатку было выключна шляхецкім і каталіцкім. Не, на той час у шляхты яшчэ былі нешматлікія падданыя зь сялянаў. А першапасяленцам Кустаўніцы не зьяўляўся чалавек з радзіны Робакаў, бо яны жылі ў [[Нараеўшчына|Нараеўшчыне]], згадкі пра якую зьявіліся значна пазьней, як пра Кустаўніцу.}}. У дакумэнце пад назвай «Akt popisu powiatu Mozyrskiego» 1765 году названая «okolica Kustownicka», у якой жылі шляхецкія радзіны — Шыраі, Сапліцы, Абрамовічы, Зубрыцкія, Віславухі, Маркулевічы, Піатроўскія<ref>НГАБ у Менску. Ф. 1771. Воп. 1. Спр. 2. А. 76-77</ref>. Падобна, сялянаў у Кустаўніцы ўжо не было. У мэтрычных кнігах Юравіцкага касьцёлу Нараджэньня Найсьвяцейшай Панны Марыі ёсьць запіс, датаваны 17-м сакавіка 1769 году, што да хросту ўніяцкім сьвятаром зь вёскі Міхалкі Іосіфам Рудніцкім немаўляці Юзафа Цыпрыяна, сына шляхетных Яна і Барбары Сапліцаў зь вёскі Кустаўніцы [[Барбароў|Бабіцкай]] парафіі{{заўвага|Пэўна, мелася на ўвазе рыма-каталіцкая парафія, бо Міхалкі істотна бліжэй да Кустаўніцы, чым Бабічы. За тое сьведчаць і два імя, атрыманыя дзіцям пры хросьце.}}; кумамі — Антоні Зубрыцкі і Феліцыяна Асецкая<ref>НГАБ. Ф. 937. Воп. 1. Спр. 60. А. 21адв.</ref>. Пазначаная Кустаўніца і на мапе Мазырскага павету, складзенай, імаверна, у апошняй трэці-чвэрці XVIII ст.{{заўвага|На гэтай мапе паказаны [[Багуславец]], які вядомы зь візыты [[Алексічы (Гомельская вобласьць)|Алексіцкай]] царквы 1778 г., але яшчэ і ў візыце 1787 г. гэта – мястэчка «nowozaprowadzone»<ref>НГАБ. Ф. 136. Воп. 1. Спр. 41240. А. 105, 106, 171, 171адв.</ref>.}} === Пад уладай Расейскай імпэрыі === [[File:Сямейства Адама Стравінскага ў Кустаўніцы. 1795 г.jpg|значак|170px|Сямейства Адама Стравінскага ў Кустаўніцы. 1795 г.]] У выніку [[Другі падзел Рэчы Паспалітай|другога падзелу Рэчы Паспалітай]] (1793 год) Кустаўніца апынулася ў межах [[Расейская імпэрыя|Расейскай імпэрыі]], ад 3 траўня 1795 году ў адноўленым [[Мазырскі павет (Расейская імпэрыя)|Мазырскім]] павеце Менскага намесьніцтва, з 12 сьнежня 1796 [[Губэрня|губэрні]]. Паводле шляхецкай рэвізіі 1795 году, дзедзічнымі, г. зн. спадчыннымі, землямі ў Кустаўніцы валодалі Томаш, сын Рамана, Віславух, Адам, сын Станіслава, Стравінскі{{заўвага|Разам зь ім жылі жонка Уршуля, дачка Антонія Асецкага, сын Ігнацы{{заўвага|У 1843 г. названы пры хросьце ўнука Хведара ў мэтрычнай кнізе Алексіцкай царквы, у 1849 г. — падчас свайго пахаваньня ў кнізе Астраглядаўскага касьцёлу<ref>НГАБ. Ф. 136. Воп. 1. Спр. 25844. А. 2адв.-3. Ф. 1089. Воп. 1. Спр. 3. А. 82адв.</ref>.}}, дачка Марыя і жончына маці Феліцыяна, дачка Пятра, Асецкая.}}, Вікенці, сын Паўла, Крупскі, Пётар, сын Томаша, Стахоўскі, Міхал, сын Даніэля, Віславух, Канстанцін, сын Тэадора, Піатроўскі, Міхал, сын Юзафа, Шырай, Антоні, сын Яна, Ракіцкі, Пляцыда, дачка Антонія Мархулевіча, Радзееўская, Станіслаў, сын Тэадора, Піатроўскі, Феліцыян, сын Ігнацыя, Збароўскі, Ян, сын Пятра, Сапліца, Юзаф, сын Адама, Садкоўскі, Геранім, сын Тэадора, Стахоўскі, Аляксандар, сын Антонія, Шырай, Юзаф, сын Рамана, Віславух, Міхал, сын Паўла, Ведніч, Феліцыян, сын Антонія, Абрамовіч, Мікалай, сын Яна, Кунцэвіч, Ігнацы, сын Базыля, Лазінскі, Ігнацы, сын Андрэя, Гарбатоўскі, Ян, сын Яна, Ракіцкі, Ян, сын Шымона, Бярнацкі<ref>НГАБ. Ф. 333. Воп.9. Спр.181. А. 627адв.-672</ref>. [[Файл:Сядзельнікі, Акуненка, Трасьцяніца на мапе Ф. Шубэрта.png|значак|зьлева|170px|Кустаўніца, Барбароў, Юравічы на мапе Ф. Шубэрта 1832 г.]] У «Списках населенных мест Минской губернии по уездам, приходам, еврейским обществам со сведениями об их расположении и народонаселении [Дело]: 1857 г.» засьведчана, што дваране і аднадворцы аколіцы Кустаўніца, якіх агулам налічвалася 351 асоба, былі вернымі парафіяльнага касьцёлу Ўнебаўзяцьця Найсьвяцейшай Панны Марыі ў [[Касьцёл Унебаўзяцьця Найсьвяцейшай Панны Марыі і кляштар цыстэрыянаў (Мазыр)| Кімбараўцы]]<ref>Расейскі дзяржаўны гістарычны архіў. Ф. 1290. Воп. 4. Спр. 79. А. 426</ref>. [[File:Кустаўніца, Міхалкі, Барбароў на мапе Шубэрта-Тучкова з праўкамі 1860-х гг.png|значак|170px|Кустаўніца, Міхалкі, Барбароў на мапе Шубэрта-Тучкова з праўкамі 1860-х гг.]] Ад парэформавага пэрыяду Кустаўніца адміністрацыйна належала да Міхалкаўскай воласьці. У крыніцы пад назвай «Список волостей, обществ и селений Минской губернии на 01. 01. 1870 г.» сказана, што Кустаўніца на той час зьяўлялася цэнтрам аднайменнага сельскага таварыства, і што жылі ў ёй 52 мужчынскія душы зь ліку былых аднадворцаў і 7 вольных хлебаробаў. Прыпісаныя да названага таварыства таксама 6 вольных хлебаробаў зь вёскі Ясеншчына, 15 аднадворцаў з засьценку Міцькі, 17 аднадворцаў з Тварычаўкі, 10 аднадворцаў і 1 вольны хлебароб зь вёскі Пянькі. Усе тыя людзі належалі да [[Галоўчыцы (Гомельская вобласьць)|Галоўчыцкай]] рыма-каталіцкай парафіі<ref>Список волостей, обществ и селений Минской губернии на 01. 01. 1870 г. — Минск, 1870. Л. 80об.</ref>. На 1909 год у аколіцы Кустаўніца — 119 двароў з 331 жыхаром<ref>Список населённых мест Минской губернии. / Сост. В. С. Ярмолович. — Минск, 1909. С. 100</ref>. === Найноўшы час === 9 лютага 1918 году, яшчэ да падпісаньня [[Берасьцейскі мір|Берасьцейскага міру]] з бальшавіцкай Расеяй (3 сакавіка), Германія перадала паўднёвую частку Беларусі [[Украінская Народная Рэспубліка|Украінскай Народнай Рэспубліцы]]. У адказ на гэта, 9 сакавіка [[Другая Устаўная грамата|Другой Устаўной граматай]] тэрыторыя абвешчана часткай [[Беларуская Народная Рэспубліка|Беларускай Народнай Рэспублікі]]. Кустаўніца ў складзе Міхалкаўскай воласьці, аднак, апынулася ў часова створанай 15 чэрвеня Палескай губэрні з цэнтрам у Рэчыцы, з кастрычніка — у Мазыры. З 18 траўня тут дзеяла «варта [[Украінская дзяржава|Украінскай Дзяржавы]]» гэтмана [[Павал Скарападзкі|Паўла Скарападзкага]]<ref>Ціхаміраў А. В. Станаўленне і развіццё беларуска-украінскіх адносін у 1918—1920 гг. // Веснік БДУ. Сер. 3. 2005. № 3. С. 28 — 32; Грицкевич А. П. Борьба за Украину, 1917—1921 / А. П. Грицкевич; под науч. ред. А. Е. Тараса. — Минск: Современная школа, 2011. С. 92 — 93; Ільїн, О. Західне Полісся в Українській Державі гетьмана Скоропадського (Історія в документах) / О. Ільїн // Над Бугом і Нарвою : український часопис Підляшшя. — 2014. № 3. С. 42; Валентина Метлицька. Тимчасова німецька окупація та її вплив на долю східного Білоруського Полісся (березень 1918 — січень 1919 рр.). // Україна та Німеччина: міждержавні відносини: збірник наукових праць / ред. кол. Владислав Верстюк (гол.), Степан Віднянський, Руслан Пиріг, Ірина Матяш, Дмитро Вєдєнєєв, Володимир Бойко, Дмитро Казіміров. — Чернігів: Сіверський центр післядипломної освіти, 2018. С. 286—296 (артыкул беларускамоўны)</ref>. У 1924—1926 гадох — цэнтар Кустаўніцкага сельсавету, у 1926—1937 гг. — Кустаўніцкага нацыянальнага польскага сельсавету<ref>Пастанова Прэзідыума Цэнтральнага Выканаўчага Камітэта БССР Аб ліквідацыі Кустаўніцкага нацыянальна-польскага сельсовета Нараўлянскага раёна, як шкодніцкі арганізаванага ад 23 жніўня 1937 г. // Збор законаў і распараджэнняў Рабоча-Сялянскага Ўрада Беларускай Савецкай Сацыялістычнай Рэспублікі. — 1938, № 1.</ref>. У дакумэнце пад назвай «Сьпісак нацыянальных сельскіх і местачковых Саветаў (1929 г.)» зазначана, што ў Кустаўніцкім польскім сельсавеце агулам налічвалася 697 жыхароў, зь якіх беларусаў было 17 чалавек, «палякаў», як здаўна называлі каталікоў, незалежна ад нацыянальнай прыналежнасьці, — 658 чалавек, людзей іншых нацыянальнасьцяў — 22 чалавекі<ref>Пичуков В. П., Старовойтов М. И. Гомельщина многонациональная (20 — 30 е гг. XX в.). Выпуск I. — Гомель, 1999. С. 207, 208</ref>. Напярэдадні [[Другая сусьветная вайна|Другой сусьветнай вайны]] ў Кустаўніцы было 107 двароў з 356 жыхарамі. У ліпені 1943 году акупанты спалілі 120 дамоў тут і ў вёсцы [[Ляхаўцы (Гомельская вобласьць)|Ляхаўцы]]<ref>Без срока давности. Беларусь: преступления нацистов и их пособников против мирного населения на оккупированной территории БССР в годы Великой Отечественной войны. Гомельская область. Сборник архивных документов и материалов / сост.: А. Р. Дюков, В. Д. Селеменев (рук.) [и др.]; редкол.: А. К. Демянюк [и др.]. — Минск: НАРБ; М.: Фонд «Историческая память», 2021. С. 427</ref>. Скасавана 24 мая 1978 года, жыхары перасяліліся ў пасёлак Крынічны<ref>Рашэнне выканкома Гомельскага абласнога Савета народных дэпутатаў ад 24 мая 1978 г. // Збор законаў, указаў Прэзідыума Вярхоўнага Савета Беларускай ССР, пастаноў і распараджэнняў Савета Міністраў Беларускай ССР. — 1978, № 16 (1570)</ref>. == Асобы == * Адам Стравінскі — прадзед [[Хведар Стравінскі|Хведара Стравінскага]], артыста Марыінскага тэатру ў Пецярбургу, прапрадзед [[Ігар Стравінскі|Ігара Стравінскага]], сусьветнавядомага кампазытара * Мечыслаў Збароўскі (1895 — ?) — удзельнік Першай{{заўвага|Узнагароджаны чатырма Георгіеўскімі крыжамі, якіх на савецкім фотаздымку, зразумела, няма.}} і Другой сусьветных войнаў. 9 сьнежня 1937 г. арыштаваны па абвінавачваньню ў шпіёнскай дзейнасьці на карысьць Польшчы. 11.XII.38 рэабілітаваны, 13.XII.38 вызвалены з-пад варты<ref>[https://timenote.info/ru/Vjacheslav-Zborovskij Мечыслаў Браніслававіч Збароўскі]{{Недаступная спасылка|date=August 2026 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref>{{заўвага|У тэксьце даведкі памылкова названы Вячаславам.}}; генэрал<ref>Деревни и люди Мозырщины: историко-документальная хроника Мозырского района, всех сельсоветов и населённых пунктов региона (деревень, посёлков, хуторов). – Мозырь: Колор, 2001. С. 91, 92</ref> * Пётар Ракіцкі (1903 — 1977) — беларускі генэтык, акадэмік [[АН БССР|Акадэміі навук БССР]] (1967), доктар біялягічных навук (1940), прафэсар (1940). Заслужаны дзеяч навукі БССР (1973) == Заўвагі == {{Заўвагі|2}} == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} == Літаратура == Деревни и люди Мозырщины: историко-документальная хроника Мозырского района, всех сельсоветов и населённых пунктов региона (деревень, посёлков, хуторов). – Мозырь: Колор, 2001. С. 90-93 {{Міхалкаўскі сельсавет}} {{Мазырскі раён}} [[Катэгорыя:Колішнія населеныя пункты Мазырскага раёну]] [[Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XVII стагодзьдзі]] sifb8fxdmy7txki6irw5w5eg2e5ek1c 10 300273 2685894 2684759 2026-08-22T06:30:13Z DymitrBot 56484 абнаўленьне зьвестак 2685894 wikitext text/x-wiki <noinclude>'''Табліца абнаўляецца аўтаматычна, каб выправіць памылкі, калі ласка, зьвярніцеся да {{У|Dymitr}}.'''</noinclude> <onlyinclude>{{#invoke:Спартовая табліца|main|стыль=ВНП |крыніца = [http://www.90minut.pl/liga/1/liga14675.html 90minut.pl] <!--Пачатак аўтаматызацыі.--> |абнаўленьне = 22 жніўня 2026 году</small><!--Месцы камандаў.--> |парадак_камандаў=LEG, GÓR, CRA, LPO, POG, ZAG, WKR, JAG, WID, WPŁ, KOR, ŚLĄ, MOT, GKS, WIE, PIA, RAD, RAK <!--Вынікі камандаў.--> |перамогі_LEG=3 | нічыі_LEG=1 |паразы_LEG=0 |мз_LEG=10 |мп_LEG=2 |перамогі_GÓR=3 | нічыі_GÓR=0 |паразы_GÓR=0 |мз_GÓR=7 |мп_GÓR=3 |перамогі_CRA=2 | нічыі_CRA=2 |паразы_CRA=1 |мз_CRA=5 |мп_CRA=5 |перамогі_LPO=2 | нічыі_LPO=1 |паразы_LPO=0 |мз_LPO=5 |мп_LPO=1 |перамогі_POG=2 | нічыі_POG=0 |паразы_POG=1 |мз_POG=5 |мп_POG=2 |перамогі_ZAG=2 | нічыі_ZAG=0 |паразы_ZAG=1 |мз_ZAG=5 |мп_ZAG=4 |перамогі_WKR=2 | нічыі_WKR=0 |паразы_WKR=2 |мз_WKR=8 |мп_WKR=8 |перамогі_JAG=2 | нічыі_JAG=0 |паразы_JAG=1 |мз_JAG=3 |мп_JAG=3 |перамогі_WID=1 | нічыі_WID=2 |паразы_WID=1 |мз_WID=5 |мп_WID=4 |перамогі_WPŁ=1 | нічыі_WPŁ=1 |паразы_WPŁ=1 |мз_WPŁ=3 |мп_WPŁ=3 |перамогі_KOR=1 | нічыі_KOR=1 |паразы_KOR=1 |мз_KOR=3 |мп_KOR=3 |перамогі_ŚLĄ=1 | нічыі_ŚLĄ=1 |паразы_ŚLĄ=2 |мз_ŚLĄ=4 |мп_ŚLĄ=5 |перамогі_MOT=1 | нічыі_MOT=1 |паразы_MOT=2 |мз_MOT=5 |мп_MOT=7 |перамогі_GKS=1 | нічыі_GKS=0 |паразы_GKS=2 |мз_GKS=4 |мп_GKS=4 |перамогі_WIE=1 | нічыі_WIE=0 |паразы_WIE=3 |мз_WIE=8 |мп_WIE=10 |перамогі_PIA=1 | нічыі_PIA=0 |паразы_PIA=3 |мз_PIA=7 |мп_PIA=12 |перамогі_RAD=1 | нічыі_RAD=0 |паразы_RAD=3 |мз_RAD=4 |мп_RAD=12 |перамогі_RAK=0 | нічыі_RAK=0 |паразы_RAK=3 |мз_RAK=3 |мп_RAK=6 <!--Канец аўтаматызацыі.--> <!--Вызначэньне камандаў (спасылкі ў табліцы)--> |назва_CRA=[[Краковія Кракаў|Краковія]] |назва_GKS=[[ГКС Катавіцы]] |назва_GÓR=[[Гурнік Забжэ]] |назва_JAG=[[Ягелёнія Беласток]] |назва_KOR=[[Карона Кельцы]] |назва_LPO=[[Лех Познань]] |назва_LEG=[[Легія Варшава]] |назва_MOT=[[Матор Люблін]] |назва_PIA=[[Пяст Глівіцы]] |назва_POG=[[Погань Шчэцін]] |назва_RAD=[[Радомяк Радам]] |назва_RAK=[[Ракаў Чанстахова]] |назва_ŚLĄ=[[Сьлёнск Уроцлаў]] |назва_WID=[[Відзэў Лодзь]] |назва_WIE=[[Вячыста Кракаў]] |назва_WKR=[[Вісла Кракаў]] |назва_WPŁ=[[Вісла Плоцк]] |назва_ZAG=[[Заглембе Любін]] <!--Кваліфікацыі камандаў.--> |вынік1=CLPO |вынік2=CL2Q |вынік3=EL2Q |вынік4=ECL2Q |вынік16=REL |вынік17=REL |вынік18=REL <!--Настройкі і правілы табліцы--> |ліміт_паказу=5 |правілы_клясыфікацыі=1) Пункты; 2) Пункты ў гульнях паміж сабою; 3) Розьніца мячоў у гульнях паміж сабою; 4) Розьніца мячоў; 5) Забітыя мячы; 6) Лік перамог; 7) Лік гасьцявых перамог; 8) Меншая колькасьць пунктаў, падлічаных паводле чырвоных і жоўтых картак; 9) Рэйтынг сумленнай гульні; 10) Жарабя. <!--Вызначэньне слупка кваліфікацыі і паніжэньня--> |загаловак_слупка_вынікаў=QR |колер_CLPO=green1 |тэкст_CLPO=[[Ліга чэмпіёнаў УЭФА 2027—2028 гадоў#Кваліфікацыйны раўнд плэй-оф|Раўнд плэй-оф Лігі чэмпіёнаў]] |колер_CL2Q=green2 |тэкст_CL2Q=[[Ліга чэмпіёнаў УЭФА 2027—2028 гадоў#Другі кваліфікацыйны раўнд|Другі кваліфікацыйны раўнд Лігі чэмпіёнаў]] |колер_EL2Q=blue2 |тэкст_EL2Q=[[Ліга Эўропы УЭФА 2027—2028 гадоў#Другі кваліфікацыйны раўнд|Другі кваліфікацыйны раўнд Лігі Эўропы]] |колер_ECL2Q=yellow1 |тэкст_ECL2Q=[[Ліга канфэрэнцыяў УЭФА 2027—2028 гадоў#Другі кваліфікацыйны раўнд|Другі кваліфікацыйны раўнд Лігі канфэрэнцыяў]] |колер_REL=red1 |тэкст_REL=Паніжэньне ў Першую лігу }}</onlyinclude> hlk3lo0ew7jf05b0by5t3jflxqr4ob2 0 302971 2685853 2685163 2026-08-21T21:06:19Z Dymitr 10914 [[Вікіпэдыя:Шаблёны|шаблёны]] 2685853 wikitext text/x-wiki {{Сэзон футбольнай лігі |Найлепшы бамбардзір = |Папярэдні сэзон = [[Прэм’ер-Ліга 2025—2026 гадоў|2025—2026]] |Наступны сэзон = [[Прэм’ер-Ліга 2027—2028 гадоў|2027—2028]] }} '''Прэм’ер-Ліга 2026—2027 гадоў''' — 35-ы розыгрыш [[Прэм’ер-Ліга|Прэм’ер-Лігі]], які пачаўся 21 жніўня 2026 году. Улічваючы іншыя дывізіёны, якія былі папярэднікамі Прэм’ер-Лігі і мелі статус найвышэйшага дывізіёну, гэта будзе 128-ы розыгрыш [[Чэмпіянат Ангельшчыны па футболе|чэмпіянату Ангельшчыны]] ў найвышэйшым дывізіёне. Свой тытул бароніць лёнданскі «[[Арсэнал Лёндан|Арсэнал]]». З гэтага сэзону кіраўніцтва лігі зацьвердзіла забарону на разьмяшчэньні рэклямы спонсараў зь ліку букмэкерскіх агенцыяў на пярэднім баку гульнявых кашуляў<ref>{{спасылка|спасылка=https://www.bbc.com/sport/football/articles/cge1lp0734jo|загаловак=Premier League shirt sponsors: Who are they and why are so many gambling companies involved?|выдавецтва=BBC Sport|дата публікацыі=18.04.2025|дата доступу=05.04.2026}}</ref>. Гэтая ініцыятыва мае на мэце зьменшыць бачнасьць такіх брэндаў пасьля ціску, павязанага з нармалізацыяй азартных гульняў, хоць букмэкерскія кампаніі ўсё яшчэ змогуць разьмяшчацца на рукавах, трэнавальных камплектах, LED‑рэкляме і мець іншыя партнэрствы з клюбамі<ref>{{навіна|аўтар=Taylor, Louise|спасылка=https://www.theguardian.com/football/2023/apr/13/premier-league-clubs-ban-gambling-sponsors-on-front-of-shirts-from-2026-27|загаловак=Premier League clubs ban gambling sponsors on front of shirts from 2026-27|выдавец=The Guardian|дата публікацыі=13.04.2023}}</ref>. == Клюбы == У турніры бяруць удзел 20 клюбаў, зь якіх 17 былі найлепшымі паводле вынікаў папярэдняга сэзону, а тры клюбы прасунуліся з Чэмпіёншыпу — «[[Ковэнтры Сіці]]», «[[Іпсўіч Таўн]]» і «[[Гал Сіці]]». «Ковэнтры Сіці» вярнуўся ў найвышэйшы дывізіён пасьля дваццаці пяці гадоў адсутнасьці<ref>{{спасылка|аўтар=Mashiter, Nick|спасылка=https://www.bbc.com/sport/football/articles/cy814339170o|загаловак=Coventry City: Sky Blues back in the Premier League after a quarter of a century|выдавецтва=BBC Sport|дата публікацыі=17.04.2026|дата доступу=17.04.2026}}</ref>. Такі працяглі час стаў рэкордныя для ангельскага футболу з часоў стварэньня Прэм’ер-Лігі ў 1990-х гадах. «Гал Сіці» пачаў у Прэм’ер-Лізе ўпершыню за дзевяць гадоў<ref>{{навіна|аўтар=Bloom, Ben|спасылка=https://www.theguardian.com/football/2026/may/23/hull-middlesbrough-championship-playoff-final-match-report|загаловак=McBurnie’s late winner sinks Middlesbrough and takes Hull into Premier League|выдавец=The Guardian|дата публікацыі=23.05.2026}}</ref>, а «Іпсўіч Таўн» вярнуўся ў элітную лігу, адразу па вылеце зь яе паводле вынікаў [[Прэм’ер-Ліга 2024—2025 гадоў|сэзону 2024—2025 гадоў]]<ref>{{спасылка|спасылка=https://www.bbc.com/news/articles/cy82pyeyddzo|загаловак=How '£100m boost' for Ipswich Town could help club and county|выдавецтва=BBC News|дата публікацыі=06.05.2026}}</ref>. Памянёныя клюбы замянілі «[[Ўэст Гэм Юнайтэд]]», «[[Бэрнлі (футбольны клюб)|Бэрнлі]]» і «[[Ўулвэргэмптан Ўандэрэрз]]». Першы з гэтых клюбаў быў вымушаны разьвітацца з элітным дывізіёнам пасьля чатырнаццаці гадоў змаганьняў у лізе<ref>{{спасылка|спасылка=https://www.beinsports.com/en-nz/football/premier-league/articles-video/second-half-rout-not-enough-as-west-ham-relegated-2026-05-24|загаловак=Second-half rout not enough as West Ham relegated|выдавецтва=beIN SPORTS|дата публікацыі=24.05.2026}}</ref>. «Ўулвэргэмптан Ўандэрэрз» быў у Прэм’ер-Лізе восем гадоў да таго запар<ref>{{спасылка|аўтар=Mashiter, Nick|спасылка=https://www.bbc.co.uk/sport/football/articles/ckg3l2k81x5o|загаловак=Why Wolves' relegation had been coming after slow decline|выдавецтва=BBC Sport|дата публікацыі=20.04.2026|дата доступу=21.04.2026}}</ref>, а вось «Бэрнлі» страціў месца адразу па вяртаньні ў Прэм’ер-Лігу<ref>{{спасылка|спасылка=https://www.bbc.com/sport/football/live/cnv895p099jt|загаловак=Burnley 0-1 Man City: Erling Haaland scores to put Citizens top and relegate Clarets|выдавецтва=BBC Sport|дата доступу=22.04.2026}}</ref>. == Табліца == {{Прэм’ер-ліга чэмпіянату Ангельшчыны па футболе/Табліца}} == Вынікі гульняў == {{Прэм’ер-ліга чэмпіянату Ангельшчыны па футболе/ВынікіГульняў}} == Крыніцы == {{Крыніцы}} == Вонкавыя спасылкі == * [https://www.rsssf.org/tablese/engchamp.html Чэмпіянаты Ангельшчыны на сайце RSSSF] {{Сэзоны Прэм’ер-Лігі}} {{Эўрапейскі футбол у сэзоне 2026—2027 гадоў}} [[Катэгорыя:Чэмпіянат Ангельшчыны па футболе]] [[Катэгорыя:2026 год у футболе]] [[Катэгорыя:2027 год у футболе]] n10gd8bobesenpcghycf0qos8zw3e0d 0 303085 2685856 2677773 2026-08-21T21:15:55Z Dymitr 10914 [[Вікіпэдыя:Шаблёны|шаблёны]] 2685856 wikitext text/x-wiki {{Сэзон футбольнай лігі |Назва = Ліга 1 2026—2027 гадоў |Найлепшы бамбардзір = |Папярэдні сэзон = [[Ліга 1 чэмпіянату Францыі па футболе 2025—2026 гадоў|2025—2026]] |Наступны сэзон = [[Ліга 1 чэмпіянату Францыі па футболе 2027—2028 гадоў|2027—2028]] }} '''Ліга 1 2026—2027 гадоў''' — 89-ы розыгрыш [[Ліга 1 чэмпіянату Францыі па футболе|Лігі 1]], найвышэйшага футбольнага дывізіёну Францыі, які пачаўся 21 жніўня 2026 году. == Клюбы == У турніры бяруць удзел 18 клюбаў, зь якіх 16 былі найлепшымі паводле вынікаў папярэдняга сэзону, а два клюбы прасунуліся зь Лігі 2 — «[[Труа (футбольны клюб)|Труа]]» і «[[Лё-Ман (футбольны клюб)|Лё-Ман]]». Гэтыя клюбы замянілі «[[Нант (футбольны клюб)|Нант]]» і «[[Мэц (футбольны клюб)|Мэц]]». == Табліца == {{Ліга 1 чэмпіянату Францыі па футболе/Табліца}} == Вынікі гульняў == {{Ліга 1 чэмпіянату Францыі па футболе/ВынікіГульняў}} == Вонкавыя спасылкі == * [https://ligue1.fr Афіцыйны сайт Лігі 1] {{Сэзоны Лігі 1 чэмпіянату Францыі па футболе}} {{Эўрапейскі футбол у сэзоне 2026—2027 гадоў}} [[Катэгорыя:Чэмпіянат Францыі па футболе]] [[Катэгорыя:2026 год у футболе]] [[Катэгорыя:2027 год у футболе]] 37diag7ljvo1gnwn8hvb8h33yfu3siu 0 303437 2685921 2684894 2026-08-22T09:46:46Z ~2026-45880-22 99642 2685921 wikitext text/x-wiki {{Навуковец |Лацінка = Łarysa Giedzimin / Hiedzimin }} '''Ларыса Анатольеўна Гедзімін''' — беларуская мовазнаўца. Кандыдат філялягічных навук (2003), дацэнт. == Біяграфія == У 1994 годзе скончыла Беларускі дзяржаўны ўнівэрсытэт. Спэцыяльнасьць — «Філёляг. Выкладнік беларускай мовы і літаратуры»<ref>[https://philology.bsu.by/by/contacts/kafedra-teoryi-litaratury/276-gedzimin Гедзімін Ларыса Анатольеўна], Афіцыйны сайт філалагічнага факультэта БДУ</ref>. == Навуковая дзейнасьць == Вывучае гісторыю старажытнай беларускай літаратуры, гісторыю беларускай мовы, культуру маўленьня, стылістыку, рыторыку. Мае больш за 20 навуковых публікацыяў. == Глядзіце таксама == * [[Гедзімін (імя)]] == Крыніцы == {{Крыніцы}} {{САРТЫРОЎКА_ПА_ЗМОЎЧВАНЬНІ:Гедзімін, Ларыса}} [[Катэгорыя:Беларускія мовазнаўцы]] i8oxuxe4skk9iv37fwigf5rafonzqg1 0 303483 2685797 2026-08-21T16:09:37Z Vlad5250 57182 Vlad5250 перанёс старонку [[Жытомірскі раён]] у [[Жытомірскі раён (1939—2020)]]: колішні раён 2685797 wikitext text/x-wiki #перанакіраваньне [[Жытомірскі раён (1939—2020)]] 5cnx1sn1tcayxadb7bkftu5q9c1xsru 2685799 2685797 2026-08-21T16:12:54Z Vlad5250 57182 Выдаленае перанакіраваньне на [[Жытомірскі раён (1939—2020)]] 2685799 wikitext text/x-wiki \{{Адміністрацыйная адзінка | Назва = Жытомірскі раён | Арыгінальная назва = Житомирський район | Герб = | Сьцяг = | Краіна = [[Украіна]] | Гімн = | Статус = раён | Уваходзіць у = [[Жытомірская вобласьць]] | Улучае = | Цэнтар = [[Жытомір]] | БуйныГорад = | БуйныяГарады = | ДатаЎтварэньня = 19 ліпеня [[2020]] | Кіраўнік = |Назва пасады кіраўніка = | АфіцыйныяМовы = украінская | Насельніцтва = 618 111 |Год перапісу = 2020 |Адсотак ад насельніцтва = |Месца паводле насельніцтва = |Шчыльнасьць = |Месца паводле шчыльнасьці = |Нацыянальны склад = |Канфэсійны склад = | Плошча = 10 521,9 |Адсотак ад плошчы = |Месца паводле плошчы = | Максымальная вышыня = | Сярэдняя вышыня = | Мінімальная вышыня = | Шырата = | Даўгата = | Мапа = Zhytomyr Raion 2020.svg | Памер мапы = 200 | Часавы пас = [[GMT]] +2 | Скарачэньне = | ISO = | FIPS = | Тэлефонны код = +380-412 | Паштовыя індэксы = | Інтэрнэт-дамэн = | Код аўтамабільных нумароў = | Сайт = | Катэгорыя ў Commons = | Парамэтр1 = | Назва парамэтру 1 = | Дадаткі = | Мапа адміністрацыйнай адзінкі = | Колер фону парамэтраў = #D9F0C1 }} '''Жытомірскі раён''' ({{мова-uk|Житомирський район}}) — адміністрацыйная адзінка ў цэнтральнай частцы [[Жытомірская вобласьць|Жытомірскае вобласьці]] [[Украіна|Ўкраіны]]. Адміністрацыйны цэнтар — места [[Жытомір]]. {{Накід:Украіна}} {{Жытомірская вобласьць}} [[Катэгорыя:Раёны Жытомірскай вобласьці]] 9fflw88sy1ry4hkzoj4hy9gbsfflkc3 2685800 2685799 2026-08-21T16:14:57Z Vlad5250 57182 2685800 wikitext text/x-wiki {{Адміністрацыйная адзінка | Назва = Жытомірскі раён | Арыгінальная назва = Житомирський район | Герб = Coat of Arms of Zhytomyr raion.png | Сьцяг = Flag of Zhytomyrskiy Raion in Zhytomyr Oblast.png | Краіна = [[Украіна]] | Гімн = | Статус = раён | Уваходзіць у = [[Жытомірская вобласьць]] | Улучае = | Цэнтар = [[Жытомір]] | БуйныГорад = | БуйныяГарады = | ДатаЎтварэньня = 19 ліпеня [[2020]] | Кіраўнік = |Назва пасады кіраўніка = | АфіцыйныяМовы = украінская | Насельніцтва = 618 111 |Год перапісу = 2020 |Адсотак ад насельніцтва = |Месца паводле насельніцтва = |Шчыльнасьць = |Месца паводле шчыльнасьці = |Нацыянальны склад = |Канфэсійны склад = | Плошча = 10 521,9 |Адсотак ад плошчы = |Месца паводле плошчы = | Максымальная вышыня = | Сярэдняя вышыня = | Мінімальная вышыня = | Шырата = | Даўгата = | Мапа = Zhytomyr Raion 2020.svg | Памер мапы = 200 | Часавы пас = [[GMT]] +2 | Скарачэньне = | ISO = | FIPS = | Тэлефонны код = +380-412 | Паштовыя індэксы = | Інтэрнэт-дамэн = | Код аўтамабільных нумароў = | Сайт = | Катэгорыя ў Commons = | Парамэтр1 = | Назва парамэтру 1 = | Дадаткі = | Мапа адміністрацыйнай адзінкі = | Колер фону парамэтраў = #D9F0C1 }} '''Жытомірскі раён''' ({{мова-uk|Житомирський район}}) — адміністрацыйная адзінка ў цэнтральнай частцы [[Жытомірская вобласьць|Жытомірскае вобласьці]] [[Украіна|Ўкраіны]]. Адміністрацыйны цэнтар — места [[Жытомір]]. {{Накід:Украіна}} {{Жытомірская вобласьць}} [[Катэгорыя:Раёны Жытомірскай вобласьці]] mk28ue8ghkd15l5f6tbs9m244oe3y27 0 303484 2685802 2026-08-21T16:18:24Z Vlad5250 57182 Vlad5250 перанёс старонку [[Корасьценскі раён]] у [[Корасьценскі раён (1923—2020)]]: колішні раён 2685802 wikitext text/x-wiki #перанакіраваньне [[Корасьценскі раён (1923—2020)]] gobj4ilsb9q3ruoj5gnuaujm3o2bk0d 2685806 2685802 2026-08-21T16:22:01Z Vlad5250 57182 Выдаленае перанакіраваньне на [[Корасьценскі раён (1923—2020)]] 2685806 wikitext text/x-wiki {{Адміністрацыйная адзінка | Назва = Корасьценскі раён | Арыгінальная назва = Коростенський район | Герб = Coat of arms of Korosten Raion.png | Сьцяг = | Краіна = [[Украіна]] | Гімн = | Статус = раён | Уваходзіць у = [[Жытомірская вобласьць]] | Улучае = | Цэнтар = [[Корасьцень]] | БуйныГорад = | БуйныяГарады = | ДатаЎтварэньня = 19 ліпеня 2020 | Кіраўнік = |Назва пасады кіраўніка = | АфіцыйныяМовы = украінская | Насельніцтва = 258 935 |Год перапісу = 2020 |Адсотак ад насельніцтва = |Месца паводле насельніцтва = |Шчыльнасьць = |Месца паводле шчыльнасьці = |Нацыянальны склад = |Канфэсійны склад = | Плошча = 10 892,2 |Адсотак ад плошчы = |Месца паводле плошчы = | Максымальная вышыня = | Сярэдняя вышыня = | Мінімальная вышыня = | Шырата = | Даўгата = | Мапа = Korosten Raion 2020.svg | Памер мапы = 200 | Часавы пас = [[GMT]] +2 | Скарачэньне = | ISO = | FIPS = | Тэлефонны код = +380-4142 | Паштовыя індэксы = | Інтэрнэт-дамэн = | Код аўтамабільных нумароў = | Сайт = | Катэгорыя ў Commons = | Парамэтр1 = | Назва парамэтру 1 = | Дадаткі = | Мапа адміністрацыйнай адзінкі = | Колер фону парамэтраў = {{Колер|Украіна}} }} '''Корасьценскі раён''' ({{мова-uk|Коростенський район}}) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка на поўначы [[Жытомірская вобласьць|Жытомірскае вобласьці]] [[Украіна|Ўкраіны]]. Адміністрацыйны цэнтар — [[места]] [[Корасьцень]]. {{Накід:Украіна}} {{Жытомірская вобласьць}} {{Commonscat|Korosten Raion}} [[Катэгорыя:Раёны Жытомірскай вобласьці]] hvat35snggfkrnq83h7lqfhczpjtals 3 303486 2685809 2026-08-21T16:54:14Z Ліцьвін 847 Вітаем 2685809 wikitext text/x-wiki {{Вітаем}} fbn7wwakni74vxuz1x9rcjfgbiynfll 0 303487 2685822 2026-08-21T19:09:44Z Dymitr 10914 Dymitr перанёс старонку [[Зборная Нідэрляндаў па футболе]] у [[Мужчынская зборная Нідэрляндаў па футболе]] паўзьверх перанакіраваньня 2685822 wikitext text/x-wiki #перанакіраваньне [[Мужчынская зборная Нідэрляндаў па футболе]] 1kg7io34071q94d60h7tbp7qdp736bf 6 303488 2685824 2026-08-21T19:11:49Z Dymitr 10914 {{Абгрунтаваньне добрасумленнага выкарыстаньня | апісаньне = Лягатып [[Мужчынская зборная Нідэрляндаў па футболе|мужчынскай зборнай Нідэрляндаў па футболе]] | аўтар = Koninklijke Nederlandse Voetbalbond | час стварэньня = XXI стагодзьдзе | крыніца = https://www.onsoranje.nl/ | артыкул = Мужчынская зборная Нідэрляндаў па футболе | частка = Поўная выява лягатыпа | разрозьненьне = Так | мэта = Дапамагчы чытычам ідэнтыфікаваць спартовую каманду | заменнасьц... 2685824 wikitext text/x-wiki == Апісаньне == {{Абгрунтаваньне добрасумленнага выкарыстаньня | апісаньне = Лягатып [[Мужчынская зборная Нідэрляндаў па футболе|мужчынскай зборнай Нідэрляндаў па футболе]] | аўтар = Koninklijke Nederlandse Voetbalbond | час стварэньня = XXI стагодзьдзе | крыніца = https://www.onsoranje.nl/ | артыкул = Мужчынская зборная Нідэрляндаў па футболе | частка = Поўная выява лягатыпа | разрозьненьне = Так | мэта = Дапамагчы чытычам ідэнтыфікаваць спартовую каманду | заменнасьць = Гэта лягатып футбольнага клюбу, таму для яго няма свабоднай замены | іншае = Выява — прадмет грамадзкага інтарэса }} == Ліцэнзія == {{SVG-лягатып}} p3fi4627xiliek7evo5x2yqppwbl5wi 0 303489 2685905 2026-08-22T09:05:33Z ČarnaruskiVoin 76002 ČarnaruskiVoin перанёс старонку [[Новэ Замкі]] у [[Новыя Замкі]] 2685905 wikitext text/x-wiki #перанакіраваньне [[Новыя Замкі]] l328k6j21hq3g1h8pw864p1tkvcqpvx 10 303490 2685907 2026-08-22T09:05:51Z ČarnaruskiVoin 76002 ČarnaruskiVoin перанёс старонку [[Шаблён:Новэ Замкі (раён)]] у [[Шаблён:Новыя Замкі (раён)]] 2685907 wikitext text/x-wiki #перанакіраваньне [[Шаблён:Новыя Замкі (раён)]] b5o33gepqf59dtp318w7l5zfcix5r6r 0 303491 2685909 2026-08-22T09:06:23Z ČarnaruskiVoin 76002 ČarnaruskiVoin перанёс старонку [[Новэ Замкі (раён)]] у [[Новыя Замкі (раён)]] паўзьверх перанакіраваньня 2685909 wikitext text/x-wiki #перанакіраваньне [[Новыя Замкі (раён)]] 0tsd51bveterpfksorhlmqtyz0z6jvk 0 303492 2685914 2026-08-22T09:14:37Z ~2026-45880-22 99642 Створаная старонка са зьместам „{{Навуковец |Лацінка = Barys Daŭgatovič / Daŭhatovič }} '''Барыс Дзьмітрыевіч Даўгатовіч''' (Далгатовіч<ref>[https://maaspb.by/barys-dalgatovich/ Барыс Далгатовіч], Мінскае абласное аддзяленне грамадскага аб'яднання «Саюз пісьменнікаў Беларусі»</ref>; 17 чэрвеня 1934...“ 2685914 wikitext text/x-wiki {{Навуковец |Лацінка = Barys Daŭgatovič / Daŭhatovič }} '''Барыс Дзьмітрыевіч Даўгатовіч''' (Далгатовіч<ref>[https://maaspb.by/barys-dalgatovich/ Барыс Далгатовіч], Мінскае абласное аддзяленне грамадскага аб'яднання «Саюз пісьменнікаў Беларусі»</ref>; 17 чэрвеня 1934 — 5 траўня 2025) — беларускі гісторык і літаратар. Кандыдат гістарычных навук, палкоўнік у адстаўцы. == Біяграфія == Скончыў [[Тбіліская вайсковая вучэльня|Тбіліскую вайсковую вучэльню]], з 1956 году служыў на розных афіцэрскіх пасадах у [[Беларуская вайсковая акруга|Беларускай вайсковай акрузе]]. Працаваў старэйшым выкладнікам вайсковай катэдры [[БНТУ]]. Быў сябрам [[Саюз пісьменьнікаў Беларусі|Саюзу пісьменьнікаў Беларусі]] і [[Беларускі саюз журналістаў|Беларускага саюзу журналістаў]]. == Навуковая дзейнасьць == Займаўся вайскова-гістарычнай тэматыкай, асабліва ў дачыненьні да тэрыторыі [[Беларусь|Беларусі]]. Аўтар больш за 20 манаграфіяў (асабіста і ў суаўтарстве) датычна [[Другая сусьветная вайна|Другой сусьветнай вайны]], каля 100 часопісных артыкулаў. == Публікацыі == * Даўгатовіч Б. Радзіма, адзінства, перамога. — Мінск, 2015. — 285 с.<ref>[https://openlibrary.org/works/OL43781651W/%D0%A0%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BC%D0%B0_%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BD%D1%81%D1%82%D0%B2%D0%B0_%D0%BF%D0%B5%D1%80%D0%B0%D0%BC%D0%BE%D0%B3%D0%B0 Радзіма, адзінства, перамога], openlibrary.org/</ref> == Глядзіце таксама == * [[Даўгод]] == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} {{САРТЫРОЎКА_ПА_ЗМОЎЧВАНЬНІ:Даўгатовіч, Барыс}} [[Катэгорыя:Беларускія гісторыкі]] im8nchce3fcz8bqdzpiboqb7f2sias4 0 303493 2685919 2026-08-22T09:46:00Z ~2026-45880-22 99642 Створаная старонка са зьместам „{{Навуковец |Лацінка = Natalla Daŭgiała / Daŭhiała }} '''Натальля Віктараўна Даўгяла''' ({{нар.}} 1978) — беларускі гісторык і пэдагог. Кандыдат філялягічных навук. == Біяграфічныя зьвесткі == Скончыла ў 2000 годзе Гісторыка-філялягічны факультэт П...“ 2685919 wikitext text/x-wiki {{Навуковец |Лацінка = Natalla Daŭgiała / Daŭhiała }} '''Натальля Віктараўна Даўгяла''' ({{нар.}} 1978) — беларускі гісторык і пэдагог. Кандыдат філялягічных навук. == Біяграфічныя зьвесткі == Скончыла ў 2000 годзе [[Гісторыка-філялягічны факультэт Полацкага дзяржаўнага ўнівэрсытэту|гістарычна-філялягічны факультэт]] [[Полацкі дзяржаўны ўнівэрсытэт|Полацкага дзяржаўнага ўнівэрсытэту]]. У 2008—2012 гадох навучалася ў [[Асьпірантура|асьпірантуры]] [[Магілёўскі дзяржаўны ўнівэрсытэт імя Аракадзя Куляшова|Магілёўскага дзяржаўнага ўнівэрсытэта імя Аркадзя Куляшова]]. 18 траўня 2026 году абараніла кандыдацкую дысэртацыю ў [[Інстытут гісторыі Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі|Інстытуце гісторыі Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі]]. Тэма дысэртацыі: «Канфэсійная палітыка ў Беларускай ССР у 1921—1939 гадох». Навуковы кіраўнік — [[Ігар Марзалюк]]. З 200 году працуе ў Полацкім дзяржаўным унівэрсытэце: асыстэнтам, старэйшым выкладнікам, дацэнтам катэдры сацыяльна-гуманітарных дысцыплін. Займае пасаду загадніка катэдры тэхналёгіі і мэтодыкі выкладаньня гуманітарнага факультэту Полацкага дзяржаўнага ўнівэрсытэту<ref>[https://www.psu.by/ru/personalii/d/dovgjalo-natalja-viktorovna#biografiya Довгяло Наталья Викторовна], Полацкі дзяржаўны ўнівэрсытэт</ref>. == Навуковая дзейнасьць == Займаецца вывучэньнем пытаньняў [[Канфэсійная гісторыя Беларусі|канфэсійнай гісторыя Беларусі]], [[Канфэсія|канфэсійнай]] палітыкі [[СССР|савецкай улады]] ў [[БССР]], царкоўнай гісторыі і гісторыі рэлігійна-канфэсійных дачыненьняў на беларускіх землях у першай палове ХХ стагодзьдзя, пытаньняў спэцыфікі ўзаемадзеяньня [[СССР|савецкай дзяржавы]] і вернікаў ды іншым. Вывучае гісторыю [[Праваслаўе ў Беларусі|праваслаўя на Беларусі]], гісторыю манаскіх супольнасьцяў і іх дзейнасьць на тэрыторыі Беларусі. Дасьледуе гісторыю асобных сакральных будынкаў, страчаныя архітэктурныя абʼекты сакральнай гісторыі [[Полацак|Полацку]] і паўночнай Беларусі ды іншае. == Глядзіце таксама == * [[Даўгайла]] == Крыніцы == {{Крыніцы}} {{САРТЫРОЎКА_ПА_ЗМОЎЧВАНЬНІ:Даўгяла, Натальля}} [[Катэгорыя:Беларускія гісторыкі]] 04tbsek1xid253p5ovwujmq5ja339hl 2685920 2685919 2026-08-22T09:46:46Z ~2026-45880-22 99642 2685920 wikitext text/x-wiki {{Навуковец |Лацінка = Natalla Daŭgiała / Daŭhiała }} '''Натальля Віктараўна Даўгяла''' ({{нар.}} 1978) — беларускі гісторык і пэдагог. Кандыдат гістарычных навук. == Біяграфічныя зьвесткі == Скончыла ў 2000 годзе [[Гісторыка-філялягічны факультэт Полацкага дзяржаўнага ўнівэрсытэту|гістарычна-філялягічны факультэт]] [[Полацкі дзяржаўны ўнівэрсытэт|Полацкага дзяржаўнага ўнівэрсытэту]]. У 2008—2012 гадох навучалася ў [[Асьпірантура|асьпірантуры]] [[Магілёўскі дзяржаўны ўнівэрсытэт імя Аракадзя Куляшова|Магілёўскага дзяржаўнага ўнівэрсытэта імя Аркадзя Куляшова]]. 18 траўня 2026 году абараніла кандыдацкую дысэртацыю ў [[Інстытут гісторыі Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі|Інстытуце гісторыі Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі]]. Тэма дысэртацыі: «Канфэсійная палітыка ў Беларускай ССР у 1921—1939 гадох». Навуковы кіраўнік — [[Ігар Марзалюк]]. З 200 году працуе ў Полацкім дзяржаўным унівэрсытэце: асыстэнтам, старэйшым выкладнікам, дацэнтам катэдры сацыяльна-гуманітарных дысцыплін. Займае пасаду загадніка катэдры тэхналёгіі і мэтодыкі выкладаньня гуманітарнага факультэту Полацкага дзяржаўнага ўнівэрсытэту<ref>[https://www.psu.by/ru/personalii/d/dovgjalo-natalja-viktorovna#biografiya Довгяло Наталья Викторовна], Полацкі дзяржаўны ўнівэрсытэт</ref>. == Навуковая дзейнасьць == Займаецца вывучэньнем пытаньняў [[Канфэсійная гісторыя Беларусі|канфэсійнай гісторыя Беларусі]], [[Канфэсія|канфэсійнай]] палітыкі [[СССР|савецкай улады]] ў [[БССР]], царкоўнай гісторыі і гісторыі рэлігійна-канфэсійных дачыненьняў на беларускіх землях у першай палове ХХ стагодзьдзя, пытаньняў спэцыфікі ўзаемадзеяньня [[СССР|савецкай дзяржавы]] і вернікаў ды іншым. Вывучае гісторыю [[Праваслаўе ў Беларусі|праваслаўя на Беларусі]], гісторыю манаскіх супольнасьцяў і іх дзейнасьць на тэрыторыі Беларусі. Дасьледуе гісторыю асобных сакральных будынкаў, страчаныя архітэктурныя абʼекты сакральнай гісторыі [[Полацак|Полацку]] і паўночнай Беларусі ды іншае. == Глядзіце таксама == * [[Даўгайла]] == Крыніцы == {{Крыніцы}} {{САРТЫРОЎКА_ПА_ЗМОЎЧВАНЬНІ:Даўгяла, Натальля}} [[Катэгорыя:Беларускія гісторыкі]] 1a2a36gagvg5sig6njqzxey6fsfzocx 2685922 2685920 2026-08-22T09:52:30Z ~2026-45880-22 99642 /* Біяграфічныя зьвесткі */ 2685922 wikitext text/x-wiki {{Навуковец |Лацінка = Natalla Daŭgiała / Daŭhiała }} '''Натальля Віктараўна Даўгяла''' ({{нар.}} 1978) — беларускі гісторык і пэдагог. Кандыдат гістарычных навук. == Біяграфічныя зьвесткі == Скончыла ў 2000 годзе [[Гісторыка-філялягічны факультэт Полацкага дзяржаўнага ўнівэрсытэту|гістарычна-філялягічны факультэт]] [[Полацкі дзяржаўны ўнівэрсытэт|Полацкага дзяржаўнага ўнівэрсытэту]]. У 2008—2012 гадох навучалася ў [[Асьпірантура|асьпірантуры]] [[Магілёўскі дзяржаўны ўнівэрсытэт імя Аракадзя Куляшова|Магілёўскага дзяржаўнага ўнівэрсытэту імя Аркадзя Куляшова]]. 18 траўня 2026 году абараніла кандыдацкую дысэртацыю ў [[Інстытут гісторыі Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі|Інстытуце гісторыі Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі]]. Тэма дысэртацыі: «Канфэсійная палітыка ў Беларускай ССР у 1921—1939 гадох». Навуковы кіраўнік — [[Ігар Марзалюк]]. З 200 году працуе ў Полацкім дзяржаўным унівэрсытэце: асыстэнтам, старэйшым выкладнікам, дацэнтам катэдры сацыяльна-гуманітарных дысцыплін. Займае пасаду загадніка катэдры тэхналёгіі і мэтодыкі выкладаньня гуманітарнага факультэту Полацкага дзяржаўнага ўнівэрсытэту<ref>[https://www.psu.by/ru/personalii/d/dovgjalo-natalja-viktorovna#biografiya Довгяло Наталья Викторовна], Полацкі дзяржаўны ўнівэрсытэт</ref>. == Навуковая дзейнасьць == Займаецца вывучэньнем пытаньняў [[Канфэсійная гісторыя Беларусі|канфэсійнай гісторыя Беларусі]], [[Канфэсія|канфэсійнай]] палітыкі [[СССР|савецкай улады]] ў [[БССР]], царкоўнай гісторыі і гісторыі рэлігійна-канфэсійных дачыненьняў на беларускіх землях у першай палове ХХ стагодзьдзя, пытаньняў спэцыфікі ўзаемадзеяньня [[СССР|савецкай дзяржавы]] і вернікаў ды іншым. Вывучае гісторыю [[Праваслаўе ў Беларусі|праваслаўя на Беларусі]], гісторыю манаскіх супольнасьцяў і іх дзейнасьць на тэрыторыі Беларусі. Дасьледуе гісторыю асобных сакральных будынкаў, страчаныя архітэктурныя абʼекты сакральнай гісторыі [[Полацак|Полацку]] і паўночнай Беларусі ды іншае. == Глядзіце таксама == * [[Даўгайла]] == Крыніцы == {{Крыніцы}} {{САРТЫРОЎКА_ПА_ЗМОЎЧВАНЬНІ:Даўгяла, Натальля}} [[Катэгорыя:Беларускія гісторыкі]] figgzlm9chqqfp2de9axiyqs846mq12 2685923 2685922 2026-08-22T09:53:03Z ~2026-45880-22 99642 /* Біяграфічныя зьвесткі */ 2685923 wikitext text/x-wiki {{Навуковец |Лацінка = Natalla Daŭgiała / Daŭhiała }} '''Натальля Віктараўна Даўгяла''' ({{нар.}} 1978) — беларускі гісторык і пэдагог. Кандыдат гістарычных навук. == Біяграфічныя зьвесткі == Скончыла ў 2000 годзе [[Гісторыка-філялягічны факультэт Полацкага дзяржаўнага ўнівэрсытэту|гістарычна-філялягічны факультэт]] [[Полацкі дзяржаўны ўнівэрсытэт|Полацкага дзяржаўнага ўнівэрсытэту]]. У 2008—2012 гадох навучалася ў [[Асьпірантура|асьпірантуры]] [[Магілёўскі дзяржаўны ўнівэрсытэт імя Аркадзя Куляшова|Магілёўскага дзяржаўнага ўнівэрсытэту імя Аркадзя Куляшова]]. 18 траўня 2026 году абараніла кандыдацкую дысэртацыю ў [[Інстытут гісторыі Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі|Інстытуце гісторыі Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі]]. Тэма дысэртацыі: «Канфэсійная палітыка ў Беларускай ССР у 1921—1939 гадох». Навуковы кіраўнік — [[Ігар Марзалюк]]. З 200 году працуе ў Полацкім дзяржаўным унівэрсытэце: асыстэнтам, старэйшым выкладнікам, дацэнтам катэдры сацыяльна-гуманітарных дысцыплін. Займае пасаду загадніка катэдры тэхналёгіі і мэтодыкі выкладаньня гуманітарнага факультэту Полацкага дзяржаўнага ўнівэрсытэту<ref>[https://www.psu.by/ru/personalii/d/dovgjalo-natalja-viktorovna#biografiya Довгяло Наталья Викторовна], Полацкі дзяржаўны ўнівэрсытэт</ref>. == Навуковая дзейнасьць == Займаецца вывучэньнем пытаньняў [[Канфэсійная гісторыя Беларусі|канфэсійнай гісторыя Беларусі]], [[Канфэсія|канфэсійнай]] палітыкі [[СССР|савецкай улады]] ў [[БССР]], царкоўнай гісторыі і гісторыі рэлігійна-канфэсійных дачыненьняў на беларускіх землях у першай палове ХХ стагодзьдзя, пытаньняў спэцыфікі ўзаемадзеяньня [[СССР|савецкай дзяржавы]] і вернікаў ды іншым. Вывучае гісторыю [[Праваслаўе ў Беларусі|праваслаўя на Беларусі]], гісторыю манаскіх супольнасьцяў і іх дзейнасьць на тэрыторыі Беларусі. Дасьледуе гісторыю асобных сакральных будынкаў, страчаныя архітэктурныя абʼекты сакральнай гісторыі [[Полацак|Полацку]] і паўночнай Беларусі ды іншае. == Глядзіце таксама == * [[Даўгайла]] == Крыніцы == {{Крыніцы}} {{САРТЫРОЎКА_ПА_ЗМОЎЧВАНЬНІ:Даўгяла, Натальля}} [[Катэгорыя:Беларускія гісторыкі]] 84s4uxwfhr6duhln248s0e5mz0zk1rn 2685926 2685923 2026-08-22T09:56:52Z ~2026-45880-22 99642 2685926 wikitext text/x-wiki {{Навуковец |Лацінка = Natalla Daŭgiała / Daŭhiała }} '''Натальля Віктараўна Даўгяла''' ({{нар.}} 1978) — беларускі гісторык і пэдагог. Кандыдат гістарычных навук. == Біяграфія == Скончыла ў 2000 годзе [[Гісторыка-філялягічны факультэт Полацкага дзяржаўнага ўнівэрсытэту|гістарычна-філялягічны факультэт]] [[Полацкі дзяржаўны ўнівэрсытэт|Полацкага дзяржаўнага ўнівэрсытэту]]. У 2008—2012 гадох навучалася ў [[Асьпірантура|асьпірантуры]] [[Магілёўскі дзяржаўны ўнівэрсытэт імя Аркадзя Куляшова|Магілёўскага дзяржаўнага ўнівэрсытэту імя Аркадзя Куляшова]]. 18 траўня 2026 году абараніла кандыдацкую дысэртацыю ў [[Інстытут гісторыі Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі|Інстытуце гісторыі Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі]]. Тэма дысэртацыі: «Канфэсійная палітыка ў Беларускай ССР у 1921—1939 гадох». Навуковы кіраўнік — [[Ігар Марзалюк]]. З 200 году працуе ў Полацкім дзяржаўным унівэрсытэце: асыстэнтам, старэйшым выкладнікам, дацэнтам катэдры сацыяльна-гуманітарных дысцыплін. Займае пасаду загадніка катэдры тэхналёгіі і мэтодыкі выкладаньня гуманітарнага факультэту Полацкага дзяржаўнага ўнівэрсытэту<ref>[https://www.psu.by/ru/personalii/d/dovgjalo-natalja-viktorovna#biografiya Довгяло Наталья Викторовна], Полацкі дзяржаўны ўнівэрсытэт</ref>. == Навуковая дзейнасьць == Займаецца вывучэньнем пытаньняў [[Канфэсійная гісторыя Беларусі|канфэсійнай гісторыя Беларусі]], [[Канфэсія|канфэсійнай]] палітыкі [[СССР|савецкай улады]] ў [[БССР]], царкоўнай гісторыі і гісторыі рэлігійна-канфэсійных дачыненьняў на беларускіх землях у першай палове ХХ стагодзьдзя, пытаньняў спэцыфікі ўзаемадзеяньня [[СССР|савецкай дзяржавы]] і вернікаў ды іншым. Вывучае гісторыю [[Праваслаўе ў Беларусі|праваслаўя на Беларусі]], гісторыю манаскіх супольнасьцяў і іх дзейнасьць на тэрыторыі Беларусі. Дасьледуе гісторыю асобных сакральных будынкаў, страчаныя архітэктурныя абʼекты сакральнай гісторыі [[Полацак|Полацку]] і паўночнай Беларусі ды іншае. == Глядзіце таксама == * [[Даўгайла]] == Крыніцы == {{Крыніцы}} {{САРТЫРОЎКА_ПА_ЗМОЎЧВАНЬНІ:Даўгяла, Натальля}} [[Катэгорыя:Беларускія гісторыкі]] jyhxshqpdhaava64wcjmaahfqv6ub5u 0 303494 2685924 2026-08-22T09:53:33Z ~2026-45880-22 99642 Перанакіроўвае на [[Інстытут гісторыі]] 2685924 wikitext text/x-wiki #перанакіраваньне [[Інстытут гісторыі]] fiv5g8wvh2p9csepp5i7rhswtppahju 0 303495 2685927 2026-08-22T10:01:57Z ~2026-45880-22 99642 Створаная старонка са зьместам „{{Навуковец |Лацінка = Alaksandar Doŭnar }} '''Аляксанар Барысавіч Доўнар''' ({{нар.}} 1 студзеня 1972) — беларускі гісторык. Кандыдат гістарычных навук, дацэнт. == Біяграфія == Скончыў у 1994 годзе [[гістарычны факультэт БДПУ імя Максіма Танка]], у 199...“ 2685927 wikitext text/x-wiki {{Навуковец |Лацінка = Alaksandar Doŭnar }} '''Аляксанар Барысавіч Доўнар''' ({{нар.}} 1 студзеня 1972) — беларускі гісторык. Кандыдат гістарычных навук, дацэнт. == Біяграфія == Скончыў у 1994 годзе [[гістарычны факультэт БДПУ імя Максіма Танка]], у 1998 годзе — асьпірантуру [[Інстытут гісторыі НАН Беларусі|Інстытуту гісторыі НАН Беларусі]]. У 2004 годзе абараніў кандыдацкую дысэртацыю на тэму «Сацыяльна-эканамічнае становішча сялян-слуг дзяржаўных і прыватных уладаньняў на беларускіх землях у другой палове XVI — сярэдзіне XVIII ст.» (навуковы кіраўнік — кандыдат гістарычных навук [[Павал Лойка]]). У 1995 годзе працаваў настаўнікам гісторыі ў [[Хаценчыцы|Хаценчыцкай]] сярэдняй школе Вялейскага раёну. З 1998 году працуе ў Інстытуце гісторыі НАН Беларусі: малодшы навуковы супрацоўнік аддзелу гісторыі Беларусі XIII—XVIII стагодзьдзяў, загаднік сэктару крыніцазнаўства і археаграфіі аддзелу гісторыі Беларусі Сярэдніх вякоў і пачатку Новага часу, загаднік аддзелу крыніцазнаўства і археаграфіі, загаднік аддзелу спэцыяльных гістарычных дасьледаваньняў<ref>Сучасныя беларускія даследчыкі гісторыі Вялікага Княства Літоўскага: біябібліяграфічны даведнік / С. Марозаў. — {{Горадня (Гродна)}} — Каўнас, 2022. С. 94.</ref>. == Навуковая дзейнасьць == Кірункі дасьледаваньняў: эканамічнае разьвіцьцё беларускіх зямель у часы [[Вялікае Княства Літоўскае|Вялікага Княства Літоўскага]] (стан местаў, сельскай гаспадаркі, дарожных камунікацыяў і транспарту), сацыяльная стратыфікацыя мяшчанскага і сялянскага станаў, праблемы мескага самакіраваньня ў XV—XVIII стагодзьдзях<ref>Сучасныя беларускія даследчыкі гісторыі Вялікага Княства Літоўскага: біябібліяграфічны даведнік / С. Марозаў. — {{Горадня (Гродна)}} — Каўнас, 2022. С. 93.</ref>. Аўтар больш за 100 навуковых працаў. == Глядзіце таксама == * [[Доўнар (імя)]] == Крыніцы == {{Крыніцы}} {{САРТЫРОЎКА_ПА_ЗМОЎЧВАНЬНІ:Доўнар, Аляксандар }} [[Катэгорыя:Беларускія гісторыкі]] 9vcs05l6y74bfpgztlns7x4wuhnmeil 2685928 2685927 2026-08-22T10:02:48Z ~2026-45880-22 99642 /* Крыніцы */ 2685928 wikitext text/x-wiki {{Навуковец |Лацінка = Alaksandar Doŭnar }} '''Аляксанар Барысавіч Доўнар''' ({{нар.}} 1 студзеня 1972) — беларускі гісторык. Кандыдат гістарычных навук, дацэнт. == Біяграфія == Скончыў у 1994 годзе [[гістарычны факультэт БДПУ імя Максіма Танка]], у 1998 годзе — асьпірантуру [[Інстытут гісторыі НАН Беларусі|Інстытуту гісторыі НАН Беларусі]]. У 2004 годзе абараніў кандыдацкую дысэртацыю на тэму «Сацыяльна-эканамічнае становішча сялян-слуг дзяржаўных і прыватных уладаньняў на беларускіх землях у другой палове XVI — сярэдзіне XVIII ст.» (навуковы кіраўнік — кандыдат гістарычных навук [[Павал Лойка]]). У 1995 годзе працаваў настаўнікам гісторыі ў [[Хаценчыцы|Хаценчыцкай]] сярэдняй школе Вялейскага раёну. З 1998 году працуе ў Інстытуце гісторыі НАН Беларусі: малодшы навуковы супрацоўнік аддзелу гісторыі Беларусі XIII—XVIII стагодзьдзяў, загаднік сэктару крыніцазнаўства і археаграфіі аддзелу гісторыі Беларусі Сярэдніх вякоў і пачатку Новага часу, загаднік аддзелу крыніцазнаўства і археаграфіі, загаднік аддзелу спэцыяльных гістарычных дасьледаваньняў<ref>Сучасныя беларускія даследчыкі гісторыі Вялікага Княства Літоўскага: біябібліяграфічны даведнік / С. Марозаў. — {{Горадня (Гродна)}} — Каўнас, 2022. С. 94.</ref>. == Навуковая дзейнасьць == Кірункі дасьледаваньняў: эканамічнае разьвіцьцё беларускіх зямель у часы [[Вялікае Княства Літоўскае|Вялікага Княства Літоўскага]] (стан местаў, сельскай гаспадаркі, дарожных камунікацыяў і транспарту), сацыяльная стратыфікацыя мяшчанскага і сялянскага станаў, праблемы мескага самакіраваньня ў XV—XVIII стагодзьдзях<ref>Сучасныя беларускія даследчыкі гісторыі Вялікага Княства Літоўскага: біябібліяграфічны даведнік / С. Марозаў. — {{Горадня (Гродна)}} — Каўнас, 2022. С. 93.</ref>. Аўтар больш за 100 навуковых працаў. == Глядзіце таксама == * [[Доўнар (імя)]] == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} {{САРТЫРОЎКА_ПА_ЗМОЎЧВАНЬНІ:Доўнар, Аляксандар }} [[Катэгорыя:Беларускія гісторыкі]] 8eisx3yfpwrq45bel6eeycydzzkqiuq 0 303496 2685930 2026-08-22T10:17:50Z ~2026-45880-22 99642 Створаная старонка са зьместам „{{Навуковец |Лацінка = Andrej Radaman }} '''Андрэй Аляксандравіч Радаман''' ({{нар.}} 2 студзеня 1971) — беларускі гісторык. Доктар гуманітарных навук у дысцыпліне «Гісторыя» (Польшча)<ref>{{Cite web|lang=pl|url=https://bip.uwb.edu.pl/uwb/stopnie-naukowe/postepowania-doktaty/27041,mgr-Andrei-R...“ 2685930 wikitext text/x-wiki {{Навуковец |Лацінка = Andrej Radaman }} '''Андрэй Аляксандравіч Радаман''' ({{нар.}} 2 студзеня 1971) — беларускі гісторык. Доктар гуманітарных навук у дысцыпліне «Гісторыя» (Польшча)<ref>{{Cite web|lang=pl|url=https://bip.uwb.edu.pl/uwb/stopnie-naukowe/postepowania-doktaty/27041,mgr-Andrei-Radaman.html|title=Andrei Radaman|first=|last=|website=Biuletyn Informacji Publicznej Uniwersytetu w Białymstoku|access-date=2025-12-04}}</ref><ref>{{Cite web|url=https://ludzie.nauka.gov.pl/ln/profiles/andrei.radaman.KnMZDMSriW2|title=Ludzie Nauki|website=ludzie.nauka.gov.pl|access-date=2026-03-13}}</ref>, вывучае гісторыю права і дзяржаўнасьці [[Вялікае Княства Літоўскае|Вялікага Княства Літоўскага]]. Падпалкоўнік міліцыі ў запасе. == Біяграфія == Бацька — Аляксандар Міхайлавіч Радаман, нарадзіўся на [[хутар]]ы каля [[Хвоева]] [[Нясьвіскі раён|Нясьвіскага раёну]] [[Менская вобласьць|Менскай вобласьці]], лекар-стаматоляг-артапэд. Маці — Галіна Іванаўна Радаман (Кладкевіч), настаўніца пачатковых клясаў і гісторыі, мэтадыст [[Рэспубліканскі інстытут прафэсійнай адукацыі|Рэспубліканскага інстытуту прафэсійнай адукацыі]] Скончыў сярэднюю школу № 78 Менску (1978—1988) з срэбным мэдалём у чэрвені 1988 году<ref>{{Cite web |url=http://sch78.minsk.edu.by/ru/main.aspx?guid=33741 |title=Архіўная копія |access-date=13 сакавіка 2022 |archive-date=26 ліпеня 2023 |archive-url=https://web.archive.org/web/20230726194618/http://sch78.minsk.edu.by/ru/main.aspx?guid=33741 |url-status=dead }}</ref>. Навучаўся на [[Гістарычны факультэт БДПУ імя Максіма Танка|гістарычным факультэце Менскага дзяржаўнага пэдагагічнага інстытуту]], спэцыяльнасьці — «гісторыя і правазнаўства» і «гісторыя і сацыяльна-палітычныя дысцыпліны» (1988—1993). Па сканчэньні інстытуту працягваў навучаньне ў асьпірантуры [[Беларускі дзяржаўны пэдагагічны ўнівэрсытэт імя Максіма Танка|Беларускага дзяржаўнага пэдагагічнага ўнівэрсытэту]], спэцыяльнасьць 07.00.02 — «Айчынная гісторыя» (1993—1995) пад кіраўніцтвам д. г. н. прафэсара [[Віталь Фамін|Віталя Фаміна]]. З 1 кастрычніка 2021 да 2 кастрычніка 2025 году праходзіў навучаньне ў Доктарскай школе [[Унівэрсытэт у Беластоку|Унівэрсытэту ў Беластоку]]<ref>{{Cite web|lang=pl|url=https://szkolydoktorskie.uwb.edu.pl/nh/2021/09/20/342/|title=Lista rankingowa kandydatów w rekrutacji do Szkoły Doktorskiej Nauk Humanistycznych UwB na rok akademicki 2021/2022|date=20 верасьня 2021|publisher=Szkoła Doktorska Nauk Humanistycznych UwB|accessdate=22 верасьня 2021}}</ref><ref>[https://www.youtube.com/watch?v=gDZYcON2y8g Uniwersytet w Białymstoku: Inauguracja Roku Akademickiego 2021/2022]. 06.10.2021</ref><ref>{{Cite web|url=https://szkoladoktorska.uwb.edu.pl/doktorant/absolwenci/2025-20.html|title=Absolwenci 2025 / Szkoła doktorska UwB|website=szkoladoktorska.uwb.edu.pl|access-date=2025-11-26}}</ref>. 3 сьнежня 2025 году па пасьпяховай абароне доктарскай дысэртацыі «Шляхецкія зьезды і соймікі Новагародзкага (Наваградзкага) ваяводзтва (1565—1632)», напісанай пад кіраўніцтвам доктара габілітаванага [[Караль Лапатэцкі|Караля Лапатэцкага]], прафэсара Ўнівэрсытэту ў Беластоку<ref>{{Артыкул|спасылка=https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Karol_%C5%81opatecki&oldid=76413844|загаловак=Karol Łopatecki|год=2025-04-08|мова=pl|выданьне=Wikipedia, wolna encyklopedia}}</ref><ref>{{Cite web|url=https://ludzie.nauka.gov.pl/ln/profiles/lTnyALqWMvL|title=Ludzie Nauki|website=ludzie.nauka.gov.pl|access-date=2026-03-13}}</ref>, атрымаў навуковую ступень доктара гуманітарных навук у дысцыпліне «Гісторыя»<ref>{{Cite web|lang=pl|url=https://bip.uwb.edu.pl/uwb/stopnie-naukowe/postepowania-doktaty/27041,mgr-Andrei-Radaman.html|title=Postępowanie w sprawie nadania stopnia doktora (mgr Andrei Radaman)|first=|last=|website=Biuletyn Informacji Publicznej Uniwersytetu w Białymstoku|access-date=2025-11-26}}</ref><ref>{{Cite web|lang=pl|url=https://historia.uwb.edu.pl/aktualnosci/obrona-doktorska-mgr-andreia-radamana-na-wydziale-historii-uwb-454.html|title=Obrona doktorska mgr. Andreia Radamana na Wydziale Historii UwB|website=historia.uwb.edu.pl|access-date=2025-12-12}}</ref><ref>{{Cite web|url=https://radon.nauka.gov.pl/dane/profil/0014edbb-141d-472c-9716-109d1efb8716|title=RAD-on: RAPORTY, ANALIZY, DANE|website=radon.nauka.gov.pl|access-date=2025-12-13}}</ref><ref>{{Cite web|url=https://ludzie.nauka.gov.pl/ln/profiles/andrei.radaman.KnMZDMSriW2|title=Ludzie Nauki|website=ludzie.nauka.gov.pl|access-date=2025-12-17}}</ref>. == Навуковая дзейнасьць == Кірункі дасьледаваньняў: палітычная гісторыя раньняга Новага часу; гісторыя дзяржавы і права Вялікага княства Літоўскага, Рускага і Жамойцкага і Рэчы Паспалітай абодвух народаў (Каралеўства Польскага і ВКЛ); гісторыя мясцовага самакіраваньня ВКЛ і Беларусі, парлямэнцкіх інстытутаў і парлямэнцкага права; [[прасапаграфія]], [[генэалёгія]] і [[сфрагістыка]] палітычнай эліты ВКЛ XV—XVIII ст.; гісторыя праваахоўных органаў Беларусі. Узяў беспасярэдні ўдзел больш за 60 міжнародных і рэспубліканскіх навуковых канфэрэнцыях, сымпозіюмах і кангрэсах, а таксама неаднаразова выступаў на паседжаньнях міжнародных круглых сталоў з гістарычнай і гістарычна-праўнай праблематыцы ў Беларусі, Летуве, Польшчы, Расеі, Украіне і Швэцыі. Аўтар больш за 90 навуковых працаў<ref>[https://scholar.google.com/citations?hl=ru&user=gt5z4lQAAAAJ Профіль Google Scholar]</ref>, а таксама шэрагу артыкулаў у [[Беларуская энцыкляпэдыя|Беларускай энцыкляпэдыі]], [[Энцыкляпэдыя гісторыі Беларусі|Энцыкляпэдыі гісторыі Беларусі]], [[Вялікае Княства Літоўскае (энцыкляпэдыя)|энцыкляпэдыі «Вялікае княства Літоўскае»]]<ref>[http://www.vkl.by/search?SearchForm%5Bstring%5D=радаман&SearchForm%5Bpartition%5D=&SearchForm%5Bpartition%5D=0&yt0= Электронная энцыкляпэдыя «Вялікае Княства Літоўскае»]</ref>. == Глядзіце таксама == * [[Ратман (імя)]] == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} {{САРТЫРОЎКА_ПА_ЗМОЎЧВАНЬНІ:Радаман, Андрэй}} [[Катэгорыя:Беларускія гісторыкі]] mw0jqx2y518kxmo5zu7syuh5ibr6d1c 0 303497 2685933 2026-08-22T10:35:04Z ~2026-45880-22 99642 Створаная старонка са зьместам „{{Навуковец |Лацінка = Anatol Siniła }} '''Анато́ль Мікала́евіч Сіні́ла''' ({{нар.}} 25 жніўня 1979) — беларускі біёляг, археоляг, музэязнавец і пэдагог. == Біяграфія == У 2001 годзе скончыў Біялягічны факультэт ГДУ імя Францішка Скарыны|біялягіч...“ 2685933 wikitext text/x-wiki {{Навуковец |Лацінка = Anatol Siniła }} '''Анато́ль Мікала́евіч Сіні́ла''' ({{нар.}} 25 жніўня 1979) — беларускі біёляг, археоляг, музэязнавец і пэдагог. == Біяграфія == У 2001 годзе скончыў [[Біялягічны факультэт ГДУ імя Францішка Скарыны|біялягічны факультэт]] [[Гомельскі дзяржаўны ўнівэрсытэт імя Францішка Скарыны|Гомельскага дзяржаўнага ўнівэрсытэту]]. У 2002—2005 гадох навучаўся ў асьпірантуры [[Інстытут гісторыі НАН Беларусі|Інстытуту гісторыі НАН Беларусі]]. Пазьней быў асьпірантам аддзелу архітэктуры [[Цэнтар дасьледаваньняў беларускай культуры, мовы і літаратуры НАН Беларусі|Цэнтру дасьледаваньняў беларускай культуры, мовы і літаратуры Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі]]. Працуе настаўнікам біялёгіі і хіміі ў [[Багушэвічы|Багушэвіцкай]] сярэдняй школе [[Бярэзінскі раён|Бярэзінскага раёну]]<ref>[https://bb.artmuseum.by/events-news/lektciia-a-n-sinilo-zbory-belaruskaga-ikanapisu-ad-bdm-da-dkg-bssr Лекцыя А. М. Сінілы «Зборы беларускага іканапісу: ад БДМ да ДКГ БССР»], Нацыянальны мастацкі музэй Рэспублікі Беларусь</ref>. == Навуковая дзейнасьць == Кірункі дасьледаваньняў: вывучэньне [[Каменны век|каменнага]] і [[Бронзавы век|бронзавага]] вякоў, гісторыю міжваенных музэйных збораў, пытаньні [[Рэстытуцыя культурных каштоўнасьцяў|рэстытуцыі культурных каштоўнасьцяў]]. Мае досьвед экспэдыцыйнай дзейнасьці: праводзіў археалягічныя раскопкі і выведкі на тэрыторыі [[Усходняе Палесьсе|Усходняга Палесься]], а ў 2003 годзе ажыцьцяўляў самастойныя выведкі ў [[Лоеўскі раён|Лоеўскім раёне]]. Выступаў у якасьці навуковага кансультанта выставы «Страты і вяртаньні. Лёс мастацкіх каштоўнасьцяў Дзяржаўнай Карціннай галерэі. 1939—1957». Аўтар звыш 20 навуковых публікацыяў з археалёгіі і музэязнаўства<ref>[http://spadchyna.basnet.by:8080/clbel/pls/dict.prn_ref?tu=e&tq=w005&name_view=wa_all&strq=l_siz=10&a001=BY-CBCLL-011221 Сініла, Анатоль Мікалаевіч (н. 25.08.1979)], Зводны электронны каталог бібліятэк Беларусі</ref>. == Глядзіце таксама == * [[Саніла]] == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} {{САРТЫРОЎКА_ПА_ЗМОЎЧВАНЬНІ:Сініла, Анатоль}} [[Катэгорыя:Беларускія археолягі]] ey5cl9x3mtwi4dmcxa64s5206fvrnc7 0 303498 2685934 2026-08-22T10:35:54Z ~2026-45880-22 99642 Перанакіроўвае на [[Цэнтар дасьледаваньняў беларускай культуры, мовы і літаратуры]] 2685934 wikitext text/x-wiki #перанакіраваньне [[Цэнтар дасьледаваньняў беларускай культуры, мовы і літаратуры]] nkjoil6jo3jwr9304w6pxfuwnbf2d3v 0 303499 2685936 2026-08-22T10:42:37Z ~2026-45880-22 99642 Створаная старонка са зьместам „{{Навуковец |Лацінка = Alaksandar Śvityč }} '''Аляксандар Калінікавіч Сьві́тыч''' ({{нар.}} 27 сакавіка 1890) — беларускі гісторык [[Праваслаўная царква|праваслаўнай царквы]], [[выдавец]] і [[публіцыст]]<ref>{{Літаратура/Рэлігія і царква на Беларусі|к}...“ 2685936 wikitext text/x-wiki {{Навуковец |Лацінка = Alaksandar Śvityč }} '''Аляксандар Калінікавіч Сьві́тыч''' ({{нар.}} 27 сакавіка 1890) — беларускі гісторык [[Праваслаўная царква|праваслаўнай царквы]], [[выдавец]] і [[публіцыст]]<ref>{{Літаратура/Рэлігія і царква на Беларусі|к}}</ref>. == Біяграфія == Скончыў у 1912 годзе [[багаслоўскі факультэт Варшаўскага ўнівэрсытэту]]. Магістар багаслоўя. Выкладаў багаслоўе ў [[Віленская духоўная сэмінарыя (праваслаўная)|Віленскай духоўнай сэмінарыі]], потым у [[Варшаўскі ўнівэрсытэт|Варшаўскім унівэрсытэце]]. У 1920—1930-я гады працаваў разам з расейскамоўнымі выданьнямі [[Варшава|Варшавы]], [[Вільня|Вільні]], [[Львоў|Львова]]. У 1930—1933 гадох выдаваў у Варшаве часопіс «[[В ограде Церкви]]». Абараняў пазыцыі [[праваслаўе ў Польшчы|праваслаўя ў Польшчы]], [[Заходняя Беларусь|Заходняй Беларусі]] і [[Заходняя Ўкраіна|Заходняй Украіне]], выступаў супраць гвалтоўнай [[палянізацыя|палянізацыі]] праваслаўных, закрыцьця і разбурэньня праваслаўных цэркваў. У 1936—1939 гадох у духоўнай кансысторыі [[Гарадзенская япархія|Гарадзенскай праваслаўнай япархіі]], сакратар япіскапа [[Сава (Саветаў)|Савы (Саветава)]]. З жніўня 1939 году да ліпеня 1944 году ў духоўнай кансысторыі [[Варшаўская япархія|Варшаўскай япархіі]]. Па [[Другая сусьветная вайна|Другой сусьветнай вайны]] жыў у [[ЗША]], куды вывез свае гістарычныя матэрыялы. == Глядзіце таксама == * [[Сьвінт]] == Крыніцы == {{Крыніцы}} {{САРТЫРОЎКА_ПА_ЗМОЎЧВАНЬНІ:Сьвітыч, Аляксандар}} [[Катэгорыя:Беларускія гісторыкі]] kc924ltujj414ibhzifielimumgy25z 2685937 2685936 2026-08-22T10:43:33Z ~2026-45880-22 99642 2685937 wikitext text/x-wiki {{Навуковец |Лацінка = Alaksandar Śvityč }} '''Аляксандар Калінікавіч Сьві́тыч''' (27 сакавіка 1890 — 17 жніўня 1963) — беларускі гісторык [[Праваслаўная царква|праваслаўнай царквы]], [[выдавец]] і [[публіцыст]]<ref>{{Літаратура/Рэлігія і царква на Беларусі|к}}</ref>. == Біяграфія == Скончыў у 1912 годзе [[багаслоўскі факультэт Варшаўскага ўнівэрсытэту]]. Магістар багаслоўя. Выкладаў багаслоўе ў [[Віленская духоўная сэмінарыя (праваслаўная)|Віленскай духоўнай сэмінарыі]], потым у [[Варшаўскі ўнівэрсытэт|Варшаўскім унівэрсытэце]]. У 1920—1930-я гады працаваў разам з расейскамоўнымі выданьнямі [[Варшава|Варшавы]], [[Вільня|Вільні]], [[Львоў|Львова]]. У 1930—1933 гадох выдаваў у Варшаве часопіс «[[В ограде Церкви]]». Абараняў пазыцыі [[праваслаўе ў Польшчы|праваслаўя ў Польшчы]], [[Заходняя Беларусь|Заходняй Беларусі]] і [[Заходняя Ўкраіна|Заходняй Украіне]], выступаў супраць гвалтоўнай [[палянізацыя|палянізацыі]] праваслаўных, закрыцьця і разбурэньня праваслаўных цэркваў. У 1936—1939 гадох у духоўнай кансысторыі [[Гарадзенская япархія|Гарадзенскай праваслаўнай япархіі]], сакратар япіскапа [[Сава (Саветаў)|Савы (Саветава)]]. З жніўня 1939 году да ліпеня 1944 году ў духоўнай кансысторыі [[Варшаўская япархія|Варшаўскай япархіі]]. Па [[Другая сусьветная вайна|Другой сусьветнай вайны]] жыў у [[ЗША]], куды вывез свае гістарычныя матэрыялы. == Глядзіце таксама == * [[Сьвінт]] == Крыніцы == {{Крыніцы}} {{САРТЫРОЎКА_ПА_ЗМОЎЧВАНЬНІ:Сьвітыч, Аляксандар}} [[Катэгорыя:Беларускія гісторыкі]] matm3gna41mnulwicudivzrcpgwdngn 0 303500 2685939 2026-08-22T10:55:28Z ~2026-45880-22 99642 Створаная старонка са зьместам „{{Навуковец |Лацінка = Zoja Daŭgiała / Daŭhiała }} '''Зоя Міхайлаўна Даўгяла''' ({{нар.}} 14 чэрвеня 1938—2022) — беларускі бібліятэкар-бібліёграф. == Біяграфія == Дачка мастака [[Міхаіл Даўгяла|Міхаіла Даўгялы]] (1908—1978). Дзякуючы сяброўству бацькі з...“ 2685939 wikitext text/x-wiki {{Навуковец |Лацінка = Zoja Daŭgiała / Daŭhiała }} '''Зоя Міхайлаўна Даўгяла''' ({{нар.}} 14 чэрвеня 1938—2022) — беларускі бібліятэкар-бібліёграф. == Біяграфія == Дачка мастака [[Міхаіл Даўгяла|Міхаіла Даўгялы]] (1908—1978). Дзякуючы сяброўству бацькі з мастаком [[Валянцін Волкаў|Валянцінам Волкавым]], стала правобразам маленькай дзяўчынкі на ягоным знакамітым палатне «[[Менск. 3-га ліпеня 1944 году]]». Па заканчэньні 10 клясаў у 1955 годзе паступіла ў [[Менскі бібліятэчны тэхнікум]]. Па яго заканчэньні паступіла на [[Бібліятэчны факультэт Менскага пэдагагічнага інстытуту|бібліятэчны факультэт Менскага пэдагагічнага інстытуту]]. Яшчэ будучы студэнткай чацьвертага курса, спалучала навучаньня з работай у [[Бібліятэка БДПУ імя Максіма Танка|бібліятэцы інстытуту]]. Скончыла ў 1961 годзе інстытут з спэцыяльнасьцю «Бібліятэказнаўства». У 1961—1997 гадох працавала ў [[Нацыянальная бібліятэка Беларусі|Нацыянальнай бібліятэцы Беларусі]], у 1980—1994 гадох — загадніца сэктару. Займалася стварэньнем эталённага апарата для беларускага мастацтва, распрацавала схему картатэкі «Беларускае мастацтва»<ref>[http://unicat.nlb.by/opac/pls/dict.prn_ref?tu=r&tq=v0&name_view=va_aall&a001=BY-PLRB-ar13779674&strq=l_siz=20 Даўгяла, Зоя Міхайлаўна (бібліёграф; нар. 1938)], Зводны электронны каталёг бібліятэк Беларусі</ref>. == Узнагароды == За асабісты ўнёсак у разьвіцьцё Нацыянальнай бібліятэкі і бібліятэчнай справы адзначалася [[Ганаровая грамата Міністэрства культуры БССР|Ганаровай граматай Міністэрства культуры БССР]], мэдалём «[[Мэдаль «Вэтэран працы»|Вэтэран працы]]». == Глядзіце таксама == * [[Даўгайла]] == Крыніцы == {{Крыніцы}} {{САРТЫРОЎКА_ПА_ЗМОЎЧВАНЬНІ:Даўгяла, Зоя}} [[Катэгорыя:Беларускія бібліятэкары]] pphsyv5yhx1vgiupzu4ojmd0o9ms2x7 2685940 2685939 2026-08-22T10:56:33Z ~2026-45880-22 99642 2685940 wikitext text/x-wiki {{Навуковец |Лацінка = Zoja Daŭgiała / Daŭhiała }} '''Зоя Міхайлаўна Даўгяла''' (14 чэрвеня 1938, [[Менск]] — 2022) — беларускі бібліятэкар-бібліёграф. == Біяграфія == Дачка мастака [[Міхаіл Даўгяла|Міхаіла Даўгялы]] (1908—1978). Дзякуючы сяброўству бацькі з мастаком [[Валянцін Волкаў|Валянцінам Волкавым]], стала правобразам маленькай дзяўчынкі на ягоным знакамітым палатне «[[Менск. 3-га ліпеня 1944 году]]». Па заканчэньні 10 клясаў у 1955 годзе паступіла ў [[Менскі бібліятэчны тэхнікум]]. Па яго заканчэньні паступіла на [[Бібліятэчны факультэт Менскага пэдагагічнага інстытуту|бібліятэчны факультэт Менскага пэдагагічнага інстытуту]]. Яшчэ будучы студэнткай чацьвертага курса, спалучала навучаньня з работай у [[Бібліятэка БДПУ імя Максіма Танка|бібліятэцы інстытуту]]. Скончыла ў 1961 годзе інстытут з спэцыяльнасьцю «Бібліятэказнаўства». У 1961—1997 гадох працавала ў [[Нацыянальная бібліятэка Беларусі|Нацыянальнай бібліятэцы Беларусі]], у 1980—1994 гадох — загадніца сэктару. Займалася стварэньнем эталённага апарата для беларускага мастацтва, распрацавала схему картатэкі «Беларускае мастацтва»<ref>[http://unicat.nlb.by/opac/pls/dict.prn_ref?tu=r&tq=v0&name_view=va_aall&a001=BY-PLRB-ar13779674&strq=l_siz=20 Даўгяла, Зоя Міхайлаўна (бібліёграф; нар. 1938)], Зводны электронны каталёг бібліятэк Беларусі</ref>. == Узнагароды == За асабісты ўнёсак у разьвіцьцё Нацыянальнай бібліятэкі і бібліятэчнай справы адзначалася [[Ганаровая грамата Міністэрства культуры БССР|Ганаровай граматай Міністэрства культуры БССР]], мэдалём «[[Мэдаль «Вэтэран працы»|Вэтэран працы]]». == Глядзіце таксама == * [[Даўгайла]] == Крыніцы == {{Крыніцы}} {{САРТЫРОЎКА_ПА_ЗМОЎЧВАНЬНІ:Даўгяла, Зоя}} [[Катэгорыя:Беларускія бібліятэкары]] gs28vp7t7ff5sg3heiefd32duo8cyf9 0 303501 2685946 2026-08-22T11:33:34Z ~2026-45880-22 99642 Створаная старонка са зьместам „{{Навуковец |Лацінка = Zinajida Haściłovič }} '''Зінаіда Геранімаўна Гасьціловіч''' (у дзявоцтве ''Краскоўская''; 29 лютага 1952) — беларуская паэтка, настаўніца. Сябра [[Саюз пісьменьнікаў Беларусі (2005)|Саюзу пісьменьнікаў Беларусі]]. == Біяграфі...“ 2685946 wikitext text/x-wiki {{Навуковец |Лацінка = Zinajida Haściłovič }} '''Зінаіда Геранімаўна Гасьціловіч''' (у дзявоцтве ''Краскоўская''; 29 лютага 1952) — беларуская паэтка, настаўніца. Сябра [[Саюз пісьменьнікаў Беларусі (2005)|Саюзу пісьменьнікаў Беларусі]]. == Біяграфія == У 1959 годзе пайшла ў [[Ластаянцы|Ластаянцаўскую]] васьмігадовую школу, па заканчэньні якой у 1967 годзе паступіла ў [[Менскі гарадзкі пэдагагічны каледж|Менскую пэдагагічную вучэльню]], дзе атрымала спэцыяльнасьць [[Настаўнік|настаўніка пачатковых клясаў]]. У 1971 годзе вярнулася ў [[Валожынскі раён]]. Пэдагагічную дзейнасьць пачынала ў [[Анцэлеўшчына|Анцэлеўшчынскай]] пачатковай школе. 13 студзеня 1973 году выйшла замуж за Рамуальда-Андрэя Аляксандравіча Гасьціловіча, пераехала ў вёску [[Падбярэзь]] [[Валожынскі раён|Валожынскага раёна]]. У 1974 годзе нарадзілася дачка Ала, у 1976 годзе — дачка Вольга. У 1976 годзе паступіла на [[Філялягічны факультэт БДПУ імя Максіма Танка|філялягічны факультэт]] [[Беларускі дзяржаўны пэдагагічны ўнівэрсытэт імя Максіма Танка|Менскага дзяржаўнага пэдагагічнага інстытуту]]<ref>[https://maaspb.by/zinaida-hastilovich/ Зінаіда Гасціловіч], Мінскае абласное аддзяленне грамадскага аб’яднання «Саюз пісьменнікаў Беларусі»</ref>. У 2008 годзе выйшла на пэнсію. == Творчасьць == Першы верш «Партрэт» напісала ў 1965 годзе, калі была вучаніцай 6 клясы. Першае публічнае выступленьне адбылося на сьвяточнай вечарыне ў 1968 годзе ў Менскай пэдагагічнай вучэльні. Літаратурны дэбют у друку адбыўся 19 жніўня 1995 году на «Літаратурнай старонцы» газэты «[[Працоўная слава]]» [[Валожынскі раён|Валожынскага раёна]], дзякуючы якому паэтка стала сябрам [[Рунь (літаратурнае абʼяднаньне)|народнага літаратурна-мастацкага абʼяднаньня «Рунь»]]. У 2017 годзе, дзякуючы выдавецтву «Каўчэг», выйшаў з друку паэтычны зборнік «Лёсу майго карункі» і зборнік «Плынь нашага жыцьця» у суаўтарстве з родным братам Дзьмітрыем Краскоўскім. == Глядзіце таксама == * [[Гасьціла]] == Крыніцы == {{Крыніцы}} {{САРТЫРОЎКА_ПА_ЗМОЎЧВАНЬНІ:Гасьціловіч, Зінаіда}} [[Катэгорыя:Беларускія паэты і паэткі]] 4h663mtkp1gm4ma98vsu9ogur8uy92a 2685947 2685946 2026-08-22T11:34:17Z ~2026-45880-22 99642 2685947 wikitext text/x-wiki {{Навуковец |Лацінка = Zinajida Haściłovič }} '''Зінаіда Геранімаўна Гасьціловіч''' (у дзявоцтве ''Краскоўская''; 29 лютага 1952) — беларуская паэтка, настаўніца. Сябра [[Саюз пісьменьнікаў Беларусі|Саюзу пісьменьнікаў Беларусі]]. == Біяграфія == У 1959 годзе пайшла ў [[Ластаянцы|Ластаянцаўскую]] васьмігадовую школу, па заканчэньні якой у 1967 годзе паступіла ў [[Менскі гарадзкі пэдагагічны каледж|Менскую пэдагагічную вучэльню]], дзе атрымала спэцыяльнасьць [[Настаўнік|настаўніка пачатковых клясаў]]. У 1971 годзе вярнулася ў [[Валожынскі раён]]. Пэдагагічную дзейнасьць пачынала ў [[Анцэлеўшчына|Анцэлеўшчынскай]] пачатковай школе. 13 студзеня 1973 году выйшла замуж за Рамуальда-Андрэя Аляксандравіча Гасьціловіча, пераехала ў вёску [[Падбярэзь]] [[Валожынскі раён|Валожынскага раёна]]. У 1974 годзе нарадзілася дачка Ала, у 1976 годзе — дачка Вольга. У 1976 годзе паступіла на [[Філялягічны факультэт БДПУ імя Максіма Танка|філялягічны факультэт]] [[Беларускі дзяржаўны пэдагагічны ўнівэрсытэт імя Максіма Танка|Менскага дзяржаўнага пэдагагічнага інстытуту]]<ref>[https://maaspb.by/zinaida-hastilovich/ Зінаіда Гасціловіч], Мінскае абласное аддзяленне грамадскага аб’яднання «Саюз пісьменнікаў Беларусі»</ref>. У 2008 годзе выйшла на пэнсію. == Творчасьць == Першы верш «Партрэт» напісала ў 1965 годзе, калі была вучаніцай 6 клясы. Першае публічнае выступленьне адбылося на сьвяточнай вечарыне ў 1968 годзе ў Менскай пэдагагічнай вучэльні. Літаратурны дэбют у друку адбыўся 19 жніўня 1995 году на «Літаратурнай старонцы» газэты «[[Працоўная слава]]» [[Валожынскі раён|Валожынскага раёна]], дзякуючы якому паэтка стала сябрам [[Рунь (літаратурнае абʼяднаньне)|народнага літаратурна-мастацкага абʼяднаньня «Рунь»]]. У 2017 годзе, дзякуючы выдавецтву «Каўчэг», выйшаў з друку паэтычны зборнік «Лёсу майго карункі» і зборнік «Плынь нашага жыцьця» у суаўтарстве з родным братам Дзьмітрыем Краскоўскім. == Глядзіце таксама == * [[Гасьціла]] == Крыніцы == {{Крыніцы}} {{САРТЫРОЎКА_ПА_ЗМОЎЧВАНЬНІ:Гасьціловіч, Зінаіда}} [[Катэгорыя:Беларускія паэты і паэткі]] r8mcx3pkd195zu0c2fqx929fsfxc9jo 2685948 2685947 2026-08-22T11:34:37Z ~2026-45880-22 99642 /* Творчасьць */ 2685948 wikitext text/x-wiki {{Навуковец |Лацінка = Zinajida Haściłovič }} '''Зінаіда Геранімаўна Гасьціловіч''' (у дзявоцтве ''Краскоўская''; 29 лютага 1952) — беларуская паэтка, настаўніца. Сябра [[Саюз пісьменьнікаў Беларусі|Саюзу пісьменьнікаў Беларусі]]. == Біяграфія == У 1959 годзе пайшла ў [[Ластаянцы|Ластаянцаўскую]] васьмігадовую школу, па заканчэньні якой у 1967 годзе паступіла ў [[Менскі гарадзкі пэдагагічны каледж|Менскую пэдагагічную вучэльню]], дзе атрымала спэцыяльнасьць [[Настаўнік|настаўніка пачатковых клясаў]]. У 1971 годзе вярнулася ў [[Валожынскі раён]]. Пэдагагічную дзейнасьць пачынала ў [[Анцэлеўшчына|Анцэлеўшчынскай]] пачатковай школе. 13 студзеня 1973 году выйшла замуж за Рамуальда-Андрэя Аляксандравіча Гасьціловіча, пераехала ў вёску [[Падбярэзь]] [[Валожынскі раён|Валожынскага раёна]]. У 1974 годзе нарадзілася дачка Ала, у 1976 годзе — дачка Вольга. У 1976 годзе паступіла на [[Філялягічны факультэт БДПУ імя Максіма Танка|філялягічны факультэт]] [[Беларускі дзяржаўны пэдагагічны ўнівэрсытэт імя Максіма Танка|Менскага дзяржаўнага пэдагагічнага інстытуту]]<ref>[https://maaspb.by/zinaida-hastilovich/ Зінаіда Гасціловіч], Мінскае абласное аддзяленне грамадскага аб’яднання «Саюз пісьменнікаў Беларусі»</ref>. У 2008 годзе выйшла на пэнсію. == Творчасьць == Першы верш «Партрэт» напісала ў 1965 годзе, калі была вучаніцай 6 клясы. Першае публічнае выступленьне адбылося на сьвяточнай вечарыне ў 1968 годзе ў Менскай пэдагагічнай вучэльні. Літаратурны дэбют у друку адбыўся 19 жніўня 1995 году на «Літаратурнай старонцы» газэты «[[Працоўная слава]]» [[Валожынскі раён|Валожынскага раёну]], дзякуючы якому паэтка стала сябрам [[Рунь (літаратурнае абʼяднаньне)|народнага літаратурна-мастацкага абʼяднаньня «Рунь»]]. У 2017 годзе, дзякуючы выдавецтву «Каўчэг», выйшаў з друку паэтычны зборнік «Лёсу майго карункі» і зборнік «Плынь нашага жыцьця» у суаўтарстве з родным братам Дзьмітрыем Краскоўскім. == Глядзіце таксама == * [[Гасьціла]] == Крыніцы == {{Крыніцы}} {{САРТЫРОЎКА_ПА_ЗМОЎЧВАНЬНІ:Гасьціловіч, Зінаіда}} [[Катэгорыя:Беларускія паэты і паэткі]] kodjzcw29cym07mp57a2stdo2s6lqo1