Вікікрыніцы bewikisource https://be.wikisource.org/wiki/%D0%93%D0%B0%D0%BB%D0%BE%D1%9E%D0%BD%D0%B0%D1%8F_%D1%81%D1%82%D0%B0%D1%80%D0%BE%D0%BD%D0%BA%D0%B0 MediaWiki 1.47.0-wmf.12 first-letter Мультымедыя Адмысловае Размовы Удзельнік Размовы з удзельнікам Вікікрыніцы Размовы пра Вікікрыніцы Файл Размовы пра файл MediaWiki Размовы пра MediaWiki Шаблон Размовы пра шаблон Даведка Размовы пра даведку Катэгорыя Размовы пра катэгорыю Аўтар Размовы пра аўтара Старонка Размовы пра старонку Індэкс Размовы пра індэкс TimedText TimedText talk Модуль Размовы пра модуль Event Event talk 10 9254 293689 293554 2026-07-27T20:49:43Z Gleb Leo 2440 293689 wikitext text/x-wiki <!-- Пішыце ў стужку пад гэтай палоскай --> ---- <div style="height:500px;overflow:auto;"> * {{Прапанаваны экспарт|Музыка Цьвілеўскі (1928)}} 27.07.2026 ''[[Аўтар:Васіль Сташэўскі|Васіль Сташэўскі]]''. «[[Музыка Цьвілеўскі (1928)|Музыка Цьвілеўскі]]», 1928 * {{Прапанаваны экспарт|Пакрыўджаныя (1921)}} 26.07.2026 ''[[Аўтар:Леапольд Родзевіч|Леапольд Родзевіч]]''. «[[Пакрыўджаныя (1921)|Пакрыўджаныя]]», 1921 * {{Прапанаваны экспарт|П.С.Х. (1923)}} 24.07.2026 ''[[Аўтар:Леапольд Родзевіч|Сучасны]]''. «[[П.С.Х. (1923)|П.С.Х.]]», 1923 * {{Прапанаваны экспарт|Наша любоў (1936)}} 23.07.2026 ''[[Аўтар:Лазар Кацовіч|Лазар Кацовіч]]'', перакладчык: ''[[Аўтар:Ізраіль Плаўнік|Ізраіль Плаўнік]]''. «[[Наша любоў (1936)|Наша любоў]]», 1936 * {{Прапанаваны экспарт|Беларусь (1927)}} 23.07.2026 ''[[Аўтар:Аляксандр Чарвякоў|Аляксандар Чарвякоў]]''. «[[Беларусь (1927)|Беларусь]]», 1927 * {{Прапанаваны экспарт|Краязнаўства (1929)}} 19.07.2026 ''[[Аўтар:Мікалай Каспяровіч|Мікола Касьпяровіч]]''. «[[Краязнаўства (1929)|Краязнаўства]]», 1929 * {{Прапанаваны экспарт|Biełarus (1913)/1913/9-10}} 17.07.2026 ''[[:Катэгорыя:Калектыўныя творы|Supołka aŭtaraŭ]]''. [[Biełarus (1913)/1913/9-10|«Biełarus», № 9-10]], 1913 * {{Прапанаваны экспарт|Сусьвет і зямля (1929)}} 16.07.2026 ''[[Аўтар:Кастусь Гарабурда|Кастусь Гарабурда]]''. «[[Сусьвет і зямля (1929)|Сусьвет і зямля]]», 1929 * {{Прапанаваны экспарт|Сустрэча (1932)}} 13.07.2026 ''[[Аўтар:Рыгор Эпік|Рыгор Эпік]]'', перакладчык: ''[[Аўтар:Уладзімір Жылка|Уладзімер Жылка]]''. «[[Сустрэча (1932)|Сустрэча]]», 1932 * {{Прапанаваны экспарт|Biełarus (1913)/1913/8}} 11.07.2026 ''[[:Катэгорыя:Калектыўныя творы|Supołka aŭtaraŭ]]''. [[Biełarus (1913)/1913/8|«Biełarus», № 8]], 1913 * {{Прапанаваны экспарт|Нябесныя бегі (1931)}} 09.07.2026 ''[[Аўтар:Альберт Паўловіч|Альбэрт Паўловіч]]''. «[[Снапок (1921)|Снапок]]», 1921 * {{Прапанаваны экспарт|Нябесныя бегі (1931)}} 07.07.2026 ''[[Аўтар:Максім Гарэцкі|Максім Гарэцкі]]''. «[[Гісторыя беларускае літэратуры (1924, Вільня)|Гісторыя беларускае літэратуры]]», 1924 * {{Прапанаваны экспарт|Нябесныя бегі (1931)}} 06.07.2026 ''[[Аўтар:Язэп Драздовіч|Язэп Драздовіч]]''. «[[Нябесныя бегі (1931)|Нябесныя бегі]]», 1931 * {{Прапанаваны экспарт|Творы (Купала, 1942)}} 04.07.2026 ''[[Аўтар:Янка Купала|Янка Купала]]''. «[[Творы (Купала, 1942)|Творы]]», 1942 * {{Прапанаваны экспарт|Люба Лук’янская (1937)}} 03.07.2026 ''[[Аўтар:Кузьма Чорны|Кузьма Чорны]]''. «[[Люба Лук’янская (1937)|Люба Лук’янская]]», 1937 * {{Прапанаваны экспарт|Запіскі Самсона Самасуя (1953)}} 01.07.2026 ''[[Аўтар:Андрэй Мрый|Андрэй Мрый]]''. «[[Запіскі Самсона Самасуя (1953)|Запіскі Самсона Самасуя]]», 1953 ---- * {{Прапанаваны экспарт|Зборнік «Роднага Краю» за 1934 год (1935)}} 29.06.2026 ''[[:Катэгорыя:Калектыўныя творы|Суполка аўтараў]]''. «[[Зборнік «Роднага Краю» за 1934 год (1935)|Зборнік „Роднага Краю“ за 1934 год]]», 1935 * {{Прапанаваны экспарт|Волаты (1929)}} 28.06.2026 ''[[Аўтар:Мікалай Каспяровіч|Мікола Касьпяровіч]]''. «[[Волаты (1929)|Волаты]]», 1929 * {{Прапанаваны экспарт|Кароткі нарыс гісторыі Беларусі (1925)}} 26.06.2026 ''[[Аўтар:Усевалад Ігнатоўскі|Усевалад Ігнатоўскі]]''. «[[Кароткі нарыс гісторыі Беларусі (1925)|Кароткі нарыс гісторыі Беларусі]]», 1925 * {{Прапанаваны экспарт|U čeść 950-hodździa chryščeńnia Biełarusi (1938)}} 24.06.2026 ''[[Аўтар:Адам Станкевіч|Adam Stankievič]]''. «[[U čeść 950-hodździa chryščeńnia Biełarusi (1938)|U čeść 950-hodździa chryščeńnia Biełarusi]]», 1938 * {{Прапанаваны экспарт|Да гісторыі беларускага палітычнага вызваленьня (1935)}} 23.06.2026 ''[[Аўтар:Адам Станкевіч|Адам Станкевіч]]''. «[[Да гісторыі беларускага палітычнага вызваленьня (1935)|Да гісторыі беларускага палітычнага вызваленьня]]», 1935 * {{Прапанаваны экспарт|Грашовы балянс сялянскай гаспадаркі Беларусі}} 18.06.2026 ''[[Аўтар:Аркадзь Быкаў|Аркадзь Быкаў]]''. «[[Грашовы балянс сялянскай гаспадаркі Беларусі]]», 1928 * {{Прапанаваны экспарт|Да гісторыі аграрнага руху на Беларусі перад імпэрыялістычнай вайной (1932)}} 12.06.2026 ''[[Аўтар:Канстанцін Кернажыцкі|Канстанцін Кернажыцкі]]''. «[[Да гісторыі аграрнага руху на Беларусі перад імпэрыялістычнай вайной (1932)|Да гісторыі аграрнага руху на Беларусі перад імпэрыялістычнай вайной]]», 1932 * {{Прапанаваны экспарт|Вязьмо (1932)}} 12.06.2026 ''[[Аўтар:Міхась Зарэцкі|Міхась Зарэцкі]]''. «[[Вязьмо (1932)|Вязьмо]]», 1932 * {{Прапанаваны экспарт|Piśmo ad Jaśka haspadara s pad Wilni da mużykow ziemli polskoj (1863)}} 08.06.2026 ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|Niewiadomy]]''. «[[Piśmo ad Jaśka haspadara s pad Wilni da mużykow ziemli polskoj (1863)|Piśmo ad Jaśka haspadara s pad Wilni da mużykow ziemli polskoj]]», 1863 * {{Прапанаваны экспарт|Weliki Hospodarv presławnych Narodow…}} 05.06.2026 ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|Niewiadomy]]''. «[[Weliki Hospodarv presławnych Narodow…]]», 1648 * {{Прапанаваны экспарт|Вялікае апрашчэньне, ці вялікае ўдасканаленьне? (1926)}} 04.06.2026 ''[[Аўтар:Аляксандр Цвікевіч|Алесь Галынец]]''. «[[Вялікае апрашчэньне, ці вялікае ўдасканаленьне? (1926)|Вялікае апрашчэньне, ці вялікае ўдасканаленьне?]]», 1926 * {{Прапанаваны экспарт|Атрута (1927)}} 03.06.2026 ''[[Аўтар:Максім Гарэцкі|Максім Гарэцкі]]''. «[[Атрута (1927)|Атрута]]», 1927 * {{Прапанаваны экспарт|На чыгунцы (1928)}} 03.06.2026 ''[[Аўтар:Міхась Зарэцкі|Міхась Зарэцкі]]''. «[[На чыгунцы (1928)|На чыгунцы]]», 1928 * {{Прапанаваны экспарт|Падарунак Беларускаму Жаўнеру (1920)}} 02.06.2025 ''[[:Катэгорыя:Калектыўныя творы|Суполка аўтараў]]''. «[[Падарунак Беларускаму Жаўнеру (1920)|Падарунак Беларускаму Жаўнеру]]», 1920 ---- * {{Прапанаваны экспарт|Гутарки аб неби и зямли (1907)}} 30.05.2026 ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|Невядомы]]''. «[[Гуторка об тым, куды мужыцкіе грошы идуць (1903)|Гуторка об тым, куды мужыцкіе грошы идуць]]», 1903 * {{Прапанаваны экспарт|Ab fizyčnym wychawańni ŭ Biełarusaŭ (1928)}} 30.05.2026 ''[[Аўтар:Уладзіслаў Казлоўскі|Uładysłaŭ Kazłoŭščyk]]''. «[[Ab fizyčnym wychawańni ŭ Biełarusaŭ (1928)|Ab fizyčnym wychawańni ŭ Biełarusaŭ]]», 1928 * {{Прапанаваны экспарт|Мэтодыка роднае мовы (1926)}} 27.05.2026 ''[[Аўтар:Якуб Колас|Канстанцін Міцкевіч]]''. «[[Мэтодыка роднае мовы (1926)|Мэтодыка роднае мовы]]», 1926 * {{Прапанаваны экспарт|Птушка на волі (1932)}} 20.05.2026 ''[[Аўтар:Вольга Сахарава|Ольга Сахарава]]''. «[[Птушка на волі (1932)|Птушка на волі]]», 1932 * {{Прапанаваны экспарт|Гутарки аб неби и зямли (1907)}} 18.05.2026 ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|Невядомы]]'', перакладчык: ''[[Аўтар:Карусь Каганец|Карусь Костровицки]]'' і ''[[:Катэгорыя:Ананімныя пераклады|С. Шаулоўски]]''. «[[Гутарки аб неби и зямли (1907)|Гутарки аб неби и зямли]]», 1907 * {{Прапанаваны экспарт|Язэп Крушынскі (1929—1932)/2}} 16.05.2026 ''[[Аўтар:Змітрок Бядуля|Зьмітрок Бядуля]]''. «[[Язэп Крушынскі (1929—1932)/2|Язэп Крушынскі. Кніга другая]]», 1932 * {{Прапанаваны экспарт|На крэсах усходніх (1933)}} 15.05.2026 ''[[Аўтар:Ілья Гурскі|Ільля Гурскі]]''. «[[На крэсах усходніх (1933)|На крэсах усходніх]]», 1933 * {{Прапанаваны экспарт|Fizyčnaje wychawańnie hramadzianstwa (1927)}} 15.05.2026 ''[[Аўтар:Уладзіслаў Казлоўскі|Uładysłaŭ Kazłoŭščyk]]''. «[[Fizyčnaje wychawańnie hramadzianstwa (1927)|Fizyčnaje wychawańnie hramadzianstwa]]», 1927 * {{Прапанаваны экспарт|Салавей (1928)}} 14.05.2026 ''[[Аўтар:Змітрок Бядуля|Зьмітрок Бядуля]]''. «[[Салавей (1928)|Салавей]]», 1928 * {{Прапанаваны экспарт|Ab teatry (1927)}} 14.05.2026 ''[[Аўтар:Станіслаў Грынкевіч|Stanisłaŭ Hrynkiewič]]''. «[[Ab teatry (1927)|Ab teatry]]», 1927 * {{Прапанаваны экспарт|Дзянніца (1916)/7}} 10.05.2025 ''[[:Катэгорыя:Калектыўныя творы|Суполка аўтараў]]''. [[Дзянніца (1916)/7|«Дзянніца», № 7]], 1916 * {{Прапанаваны экспарт|Дзянніца (1916)/6}} 10.05.2025 ''[[:Катэгорыя:Калектыўныя творы|Суполка аўтараў]]''. [[Дзянніца (1916)/6|«Дзянніца», № 6]], 1916 * {{Прапанаваны экспарт|Дзянніца (1916)/5}} 09.05.2025 ''[[:Катэгорыя:Калектыўныя творы|Суполка аўтараў]]''. [[Дзянніца (1916)/5|«Дзянніца», № 5]], 1916 * {{Прапанаваны экспарт|Дзянніца (1916)/4}} 09.05.2025 ''[[:Катэгорыя:Калектыўныя творы|Суполка аўтараў]]''. [[Дзянніца (1916)/4|«Дзянніца», № 4]], 1916 * {{Прапанаваны экспарт|Ветрагоны (1930)}} 07.05.2026 ''[[Аўтар:Уладзіслаў Галубок|Уладыслаў Галубок]]''. «[[Ветрагоны (1930)|Ветрагоны]]», 1930 * {{Прапанаваны экспарт|Полёнізацыя Заходняй Беларусі (1932)}} 07.05.2026 ''[[Аўтар:Пётр Гарбацэвіч-Клінцэвіч|Пётар Гарбацэвіч]]''. «[[Полёнізацыя Заходняй Беларусі (1932)|Полёнізацыя Заходняй Беларусі]]», 1932 * {{Прапанаваны экспарт|Дзянніца (1916)/3}} 06.05.2025 ''[[:Катэгорыя:Калектыўныя творы|Суполка аўтараў]]''. [[Дзянніца (1916)/3|«Дзянніца», № 3]], 1916 * {{Прапанаваны экспарт|Суд (1925, Вільня)}} 05.05.2026 ''[[Аўтар:Уладзіслаў Галубок|Уладыслаў Галубок]]''. «[[Суд (1925, Вільня)|Суд]]», 1925 * {{Прапанаваны экспарт|Дзянніца (1916)/2}} 05.05.2025 ''[[:Катэгорыя:Калектыўныя творы|Суполка аўтараў]]''. [[Дзянніца (1916)/2|«Дзянніца», № 2]], 1916 * {{Прапанаваны экспарт|На зломе (1925)}} 04.05.2026 ''[[Аўтар:Янка Нёманскі|Янка Нёманскі]]''. «[[На зломе (1925)|На зломе]]», 1925 * {{Прапанаваны экспарт|За двадцаць пяць гадоў (1928)}} 04.05.2026 ''[[Аўтар:Антон Луцкевіч|Антон Луцкевіч]]''. «[[За двадцаць пяць гадоў (1928)|За двадцаць пяць гадоў]]», 1928 * {{Прапанаваны экспарт|Дзянніца (1916)/1}} 03.05.2025 ''[[:Катэгорыя:Калектыўныя творы|Суполка аўтараў]]''. [[Дзянніца (1916)/1|«Дзянніца», № 1]], 1916 * {{Прапанаваны экспарт|Дзесяць (1930)}} 02.05.2026 ''[[Аўтар:Змітрок Бядуля|Зьмітрок Бядуля]]''. «[[Дзесяць (1930)|Дзесяць]]», 1930 * {{Прапанаваны экспарт|Паходжаньне, старадаўнія весткі і антрополёгічныя адзнакі Беларусаў}} 02.05.2026 ''[[Аўтар:Мікола Ільяшэвіч|Мікола Ільяшэвіч]]''. «[[Паходжаньне, старадаўнія весткі і антрополёгічныя адзнакі Беларусаў]]», 1928 * {{Прапанаваны экспарт|Полымя (часопіс)/1922/1}} 01.05.2025 ''[[:Катэгорыя:Калектыўныя творы|Суполка аўтараў]]''. [[Полымя (часопіс)/1922/1|«Полымя», № 1]], 1922 ---- * {{Прапанаваны экспарт|Апавяданні (Бядуля, 1947)}} 29.04.2026 ''[[Аўтар:Змітрок Бядуля|Змітрок Бядуля]]''. «[[Апавяданні (Бядуля, 1947)|Апавяданні]]», 1947 * {{Прапанаваны экспарт|Апавяданьні (Бядуля, 1926)}} 27.04.2026 ''[[Аўтар:Змітрок Бядуля|Зьмітрок Бядуля]]''. «[[Апавяданьні (Бядуля, 1926)|Апавяданьні]]», 1926 * {{Прапанаваны экспарт|Абдзіраловіч і Барыка}} 25.04.2026 ''[[Аўтар:Антон Луцкевіч|Антон Навіна]]''. «[[Абдзіраловіч і Барыка]]», 1939 * {{Прапанаваны экспарт|Smyk biełaruski (1908)}} 24.04.2026 ''[[Аўтар:Францішак Багушэвіч|Symon Reŭka s pad Barysowa]]''. «[[Smyk biełaruski (1908)|Smyk biełaruski]]», 1908 * {{Прапанаваны экспарт|Аб арганізацыі беларускае працоўнае школы (1928)}} 23.04.2026 ''[[Аўтар:Сяргей Паўловіч|Сяргей Паўловіч]]''. «[[Аб арганізацыі беларускае працоўнае школы (1928)|Аб арганізацыі беларускае працоўнае школы]]», 1928 * {{Прапанаваны экспарт|На зачарованых гонях (1927)}} 16.04.2026 ''[[Аўтар:Змітрок Бядуля|Зьмітрок Бядуля]]''. «[[На зачарованых гонях (1927)|На зачарованых гонях]]», 1927 * {{Прапанаваны экспарт|Рэволюцыйным шляхам (1928)}} 16.04.2026 ''[[Аўтар:Леапольд Родзевіч|Леапольд Родзевіч]]''. «[[Рэволюцыйным шляхам (1928)|Рэволюцыйным шляхам]]», 1928 * {{Прапанаваны экспарт|Над ракою Арэсай (1933)}} 12.04.2026 ''[[Аўтар:Янка Купала|Янка Купала]]''. «[[Над ракою Арэсай (1933)|Над ракою Арэсай]]», 1933 * {{Прапанаваны экспарт|Вогнішча барацьбы (1930)}} 08.04.2026 ''[[Аўтар:Леапольд Родзевіч|Леапольд Родзевіч]]''. «[[Вогнішча барацьбы (1930)|Вогнішча барацьбы]]», 1930 * {{Прапанаваны экспарт|Калосьсе (1935)/1936/4/З жыцьця і дзейнасьці Казімера Сваяка}} 04.04.2026 ''[[Аўтар:Адам Станкевіч|Адам Станкевіч]]''. «[[Калосьсе (1935)/1936/4/З жыцьця і дзейнасьці Казімера Сваяка|З жыцьця і дзейнасьці Казімера Сваяка]]», 1936 * {{Прапанаваны экспарт|Дзея маей мысьлі, сэрца і волі (1992)}} 03.04.2026 ''[[Аўтар:Казімір Сваяк|Казімер Сваяк]]''. «[[Дзея маей мысьлі, сэрца і волі (1992)|Дзея маей мысьлі, сэрца і волі]]», 1992 ---- * {{Прапанаваны экспарт|Бацькаў сын (1932)}} 30.03.2026 ''[[Аўтар:Міхась Зарэцкі|Міхась Зарэцкі]]''. «[[Бацькаў сын (1932)|Бацькаў сын]]», 1932 * {{Прапанаваны экспарт|Бярозка (1923)}} 30.03.2026 ''[[Аўтар:Ядвігін Ш.|Ядвігін Ш.]]''. «[[Бярозка (1923)|Бярозка]]», 1923 * {{Прапанаваны экспарт|Янка Канцавы (1924)}} 30.03.2026 ''[[Аўтар:Казімір Сваяк|Казімір Сваяк]]''. «[[Янка Канцавы (1924)|Янка Канцавы]]», 1924 * {{Прапанаваны экспарт|И. И. Лаппо: Литовскій Статутъ 1588 года (Грыб)}} 30.03.2026 ''[[Аўтар:Тамаш Грыб|Тамаш Грыб]]''. «[[И. И. Лаппо: Литовскій Статутъ 1588 года (Грыб)|И. И. Лаппо: Литовскій Статутъ 1588 года]]», 1936 * {{Прапанаваны экспарт|1905 год (1926)}} 27.03.2026 ''[[Аўтар:Уладзімір Ленін|Уладзімір Ленін]]'', перакладчык: ''[[Аўтар:Канстанцін Ламака|Канстанцін Ламака]]''. «[[1905 год (1926)|1905 год]]», 1926 * {{Прапанаваны экспарт|Hołas dušy (1949)}} 27.03.2026 ''[[Аўтар:Казімір Сваяк|Ks. K. Stepovič]]''. «[[Hołas dušy (1949)|Hołas dušy]]», 1949 * {{Прапанаваны экспарт|Кат у белай манішцы (1942)}} 13.03.2026 ''[[Аўтар:Кузьма Чорны|Кузьма Чорны]]''. «[[Кат у белай манішцы (1942)|Кат у белай манішцы]]», 1942 * {{Прапанаваны экспарт|Skarb (1927)}} 12.03.2026 ''[[Аўтар:Ян Васілеўскі (1885—1948)|Jan Wasileŭski]]''. «[[Skarb (1927)|Skarb]]», 1927 * {{Прапанаваны экспарт|Rodnaja mowa ŭ światyniach (1929)}} 11.03.2026 ''[[Аўтар:Адам Станкевіч|Адам Станкевіч]]''. «[[Rodnaja mowa ŭ światyniach (1929)|Rodnaja mowa ŭ światyniach]]», 1929 * {{Прапанаваны экспарт|А што далей? (Шыла)}} 11.03.2026 ''[[Аўтар:Мікола Шыла|Мікола Шыла]]''. «[[А што далей? (Шыла)|А што далей?]]», 1948 * {{Прапанаваны экспарт|Ляля Мэнке (Луцкевіч)}} 09.03.2026 ''[[Аўтар:Антон Луцкевіч|Антон Луцкевіч]]''. «[[Ляля Мэнке (Луцкевіч)|Ляля Мэнке]]», 1939 * {{Прапанаваны экспарт|Стагодзьдзе новага беларускага друку}} 09.03.2026 ''[[Аўтар:Вінцэнт Гадлеўскі|Вінцэнт Гадлеўскі]]''. «[[Стагодзьдзе новага беларускага друку|Стагодзьдзе новага беларускага друку]]», 1935 * {{Прапанаваны экспарт|11 ліпеня (1930)}} 05.03.2026 ''[[Аўтар:Ілары Барашка|Ілары Барашка]]''. «[[11 ліпеня (1930)|11 ліпеня]]», 1930 * {{Прапанаваны экспарт|Другое чытанне для дзяцей беларусаў (1909)}} 05.03.2026 ''[[Аўтар:Якуб Колас|Якуб Колас]]''. «[[Другое чытанне для дзяцей беларусаў (1909)|Другое чытанне для дзяцей беларусаў]]», 1909 ---- * {{Прапанаваны экспарт|Сымон Музыка (1925)}} 28.02.2026 ''[[Аўтар:Якуб Колас|Якуб Колас]]''. «[[Сымон Музыка (1925)|Сымон Музыка]]», 1925 * {{Прапанаваны экспарт|Лябірынты (1944)}} 26.02.2026 ''[[Аўтар:Вацлаў Ластоўскі|Вацлаў Ластоўскі]]''. «[[Лябірынты (1944)|Лябірынты]]», 1944 * {{Прапанаваны экспарт|Zabojstwa ŭ domie Nr. 37 (1936)}} 23.02.2026 ''[[Аўтар:Фадзей Руткоўскі|Fadziej Rutkoŭski]]'', перакладчык: ''[[:Катэгорыя:Ананімныя пераклады|M. Š]]''. «[[Zabojstwa ŭ domie Nr. 37 (1936)|Zabojstwa ŭ domie Nr. 37]]», 1936 * {{Прапанаваны экспарт|Ščeroŭskije dažynki, Kupałła (1910)}} 23.02.2026 ''[[Аўтар:Вінцэнт Дунін-Марцінкевіч|Wincuk Marcinkiewicz]]''. «[[Ščeroŭskije dažynki, Kupałła (1910)|Ščeroŭskije dažynki, Kupałła]]», 1910 * {{Прапанаваны экспарт|Гудкі (1931)}} 20.02.2026 ''[[Аўтар:Андрэй Александровіч|Андрэй Александровіч]]''. «[[Гудкі (1931)|Гудкі]]», 1931 * {{Прапанаваны экспарт|«На прасторах жыцьця» Тараса Гушчы (Я. Коласа) (Замбржыцкі)}} 20.02.2026 ''[[Аўтар:Сяргей_Замбржыцкі|Сяргей Замбржыцкі]]''. «[[«На прасторах жыцьця» Тараса Гушчы (Я. Коласа) (Замбржыцкі)|„На прасторах жыцьця“ Тараса Гушчы (Я. Коласа)]]», 1928 * {{Прапанаваны экспарт|Гірт з воўчага логу (1930)}} 19.02.2026 ''[[Аўтар:Яніс Райніс|Яніс Райніс]]'', перакладчык: ''[[Аўтар:Язэп Дыла|Назар Бываеўскі]]''. «[[Гірт з воўчага логу (1930)|Гірт з воўчага логу]]», 1930 * {{Прапанаваны экспарт|З літуанізмаў у беларускай мове}} 17.02.2026 ''[[Аўтар:Адам Станкевіч|Адам Станкевіч]]''. «[[З літуанізмаў у беларускай мове|З літуанізмаў у беларускай мове]]», 1939 * {{Прапанаваны экспарт|Пуцяводныя ідэі беларускае літаратуры (1921)}} 17.02.2026 ''[[Аўтар:Антон Луцкевіч|Антон Луцкевіч]]''. «[[Пуцяводныя ідэі беларускае літаратуры (1921)|Пуцяводныя ідэі беларускае літаратуры]]», 1921 * {{Прапанаваны экспарт|Закаханая (Салагуб)}} 16.02.2026 ''[[Аўтар:Алесь Салагуб|Алесь Салагуб]]''. «[[Закаханая (Салагуб)|Закаханая]]», 1927 * {{Прапанаваны экспарт|Асновы Дзяржаўнасьці Беларусі (1919, Горадня)}} 16.02.2026 ''[[Аўтар:Мітрафан Доўнар-Запольскі|Мітрафан Доўнар-Запольскі]]''. «[[Асновы Дзяржаўнасьці Беларусі (1919, Горадня)|Асновы Дзяржаўнасьці Беларусі]]», 1919 * {{Прапанаваны экспарт|Напор (1933)}} 15.02.2026 ''[[Аўтар:Андрэй Александровіч|Андрэй Александровіч]]''. «[[Напор (1933)|Напор]]», 1933 * {{Прапанаваны экспарт|Гапонъ (1909)}} 13.02.2026 ''[[Аўтар:Мітрафан Доўнар-Запольскі|Мітрафан Доўнар-Запольскі]]''. «[[Гапонъ (1909)|Гапонъ]]», 1909 * {{Прапанаваны экспарт|Аб Таварыстве Беларускае Школы і яго барацьбе (1932)}} 11.02.2026 ''[[Аўтар:Пятро Мятла|Пятро Мятла]]''. «[[Аб Таварыстве Беларускае Школы і яго барацьбе (1932)|Аб Таварыстве Беларускае Школы і яго барацьбе]]», 1932 * {{Прапанаваны экспарт|Аб годзе нараджэньня Фр. Скарыны}} 09.02.2026 ''[[Аўтар:Ігнат Дварчанін|Ігнат Дварчанін]]''. «[[Аб годзе нараджэньня Фр. Скарыны|Аб годзе нараджэньня Фр. Скарыны]]», 1927 * {{Прапанаваны экспарт|«Валынка» ў Адэскім астрозе ў 1904 годзе (1930)}} 09.02.2026 ''[[Аўтар:Гаўрыіл Сушкін|Гаўрыіл Сушкін]]'', ''[[:Катэгорыя:Ананімныя пераклады|ананімны пераклад]]''. «[[«Валынка» ў Адэскім астрозе ў 1904 годзе (1930)|«Валынка» ў Адэскім астрозе ў 1904 годзе]]», 1930 * {{Прапанаваны экспарт|Адвечная песьня (1927)}} 08.02.2026 ''[[Аўтар:Янка Купала|Янка Купала]]''. «[[Адвечная песьня (1927)|Адвечная песьня]]», 1927 * {{Прапанаваны экспарт|400-лецьце Літоўскага Статуту}} 06.02.2026 ''[[Аўтар:Мікалай Шкялёнак|Мікалай Шкялёнак]]''. «[[400-лецьце Літоўскага Статуту|400-лецьце Літоўскага Статуту]]», 1929 * {{Прапанаваны экспарт|Zyla Karalewič (1937)}} 03.02.2026 ''[[Аўтар:Сцяпан Васільчанка|Sciapan Wasilčenko]]'', перакладчык: ''[[:Катэгорыя:Ананімныя пераклады|M. Š]]''. «[[Zyla Karalewič (1937)|Zyla Karalewič]]», 1937 * {{Прапанаваны экспарт|На рубяжы (1925)}} 03.02.2026 ''[[Аўтар:Якуб Колас|Якуб Колас]]''. «[[На рубяжы (1925)|На рубяжы]]», 1925 * {{Прапанаваны экспарт|Alenčyna wiasielle (1923)}} 02.02.2026 ''[[Аўтар:Андрэй Зязюля|Андрэй Зязюля]]''. «[[Alenčyna wiasielle (1923)|Alenčyna wiasielle]]», 1923 * {{Прапанаваны экспарт|Устаноўка (1930)}} 02.02.2026 ''[[Аўтар:Янка Купала|Янка Купала]]''. «[[Шляхам жыцьця (1923)|Шляхам жыцьця]]», 1923 ---- * {{Прапанаваны экспарт|Устаноўка (1930)}} 25.1.2026 ''[[Аўтар:Андрэй Александровіч|Андрэй Александровіч]]''. «[[Устаноўка (1930)|Устаноўка]]», 1930 * {{Прапанаваны экспарт|Сшытак вершаў (Александровіч, 1938—1946)}} 24.1.2026 ''[[Аўтар:Андрэй Александровіч|Андрэй Александровіч]]''. «[[Сшытак вершаў (Александровіч, 1938—1946)|Сшытак вершаў (1938—1946)]]», 1946 * {{Прапанаваны экспарт|На загонах (1928)}} 23.1.2026 ''[[Аўтар:Васіль Каваль|Васіль Каваль]]''. «[[На загонах (1928)|На загонах]]», 1928 * {{Прапанаваны экспарт|Сьцежкі-дарожкі (1928))}} 21.1.2026 ''[[Аўтар:Міхась Зарэцкі|Міхась Зарэцкі]]''. «[[Сьцежкі-дарожкі (1928)|Сьцежкі-дарожкі]]», 1928 * {{Прапанаваны экспарт|Руска-беларускі слоўнік (1937)}} 20.1.2026 ''[[Аўтар:Андрэй Александровіч|Андрэй Александровіч]]''. «[[Руска-беларускі слоўнік (1937)|Руска-беларускі слоўнік]]», 1937 ---- {{справа|''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2012|2012]]'', ''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2013|2013]]'', ''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2014|2014]]'', ''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2015|2015]]'', ''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2016|2016]]'', ''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2017|2017]]'', ''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2019|2019]]'', ''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2020|2020]]'', ''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2021|2021]], ''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2022|2022]]'', ''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2023|2023]]'', ''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2024|2024]]'' ''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2025|2025]]''}} </div><noinclude>[[Катэгорыя:Шаблоны для галоўнай старонкі]]</noinclude> ovku0sd8nmzvymwtgnot03llua5uw2r 106 61076 293681 153140 2026-07-27T20:33:10Z Gleb Leo 2440 293681 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Type=book |Title=[[Музыка Цьвілеўскі (1928)|Музыка Цьвілеўскі]] |Language=be |Volume= |Author=[[Аўтар:Васіль Сташэўскі|Васіль Сташэўскі]] |Translator= |Editor= |Illustrator= |School= |Publisher=Беларускае Дзяржаўнае Выдавецтва |Address=Менск |Year=1928 |Key= |ISBN= |OCLC= |LCCN= |BNF_ARK= |ARC= |DOI= |Source=pdf |Image=1 |Progress=C |Pages=<pagelist /> |Volumes= |Remarks= |Width= |Header= |Footer= }} ebvl04gkqu3roiqwn1ty6wv4ic1doku 104 81561 293663 194890 2026-07-27T17:17:59Z RAleh111 4658 293663 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Gleb Leo" /></noinclude>{{Выроўніваньне-пачатак}} {{Накіравальная рыса||height=2px}} {{АРЦ|'''Адказы можна даць на чыстым аркушы паперы. Трэба толькі паставіць нумар пытаньня, на якое даецца адказ.'''}} {{Накіравальная рыса||height=2px}} {{Цэнтар|{{Разьбіўка|АПЫТАЛЬНІК}}|памер=120%}} <div style="margin-left:2em; text-indent:-2em"> {{gap|0.6em}}1.{{gap|0.6em}}Аўтар {{gap|0.6em}}2.{{gap|0.6em}}Назва твору {{gap|0.6em}}3.{{gap|0.6em}}Ці падабаецца твор і што ўласна? {{gap|0.6em}}4.{{gap|0.6em}}Ці патрэбны гэты твор у нашыя часы соцыялістычнага будаўніцтва (ці адпавядае эпосе, ці організуе волю для ўпартае творчае працы і г. д.)? {{gap|0.6em}}5.{{gap|0.6em}}Ці зразумела напісаны (мова, тэматыка, выкладаньне)? Што ў ім не зразумелі? {{gap|0.6em}}6.{{gap|0.6em}}Якія словы і выразы не зразумелі? {{gap|0.6em}}7.{{gap|0.6em}}Ці няма фальшы ў абмалёўцы тыпаў і апісаных у творы падзей? Калі ёсьць, дык у чым яна? {{gap|0.6em}}8.{{gap|0.6em}}Якія думкі ўзьніклі ў вас пры чытаньні твору? {{gap|0.6em}}9.{{gap|0.6em}}Што яшчэ можаце сказаць аб творы? 10.{{gap|0.6em}}Якага характару творы вы хацелі-б чытаць? 11.{{gap|0.6em}}Ваша соцыяльнае становішча? 12.{{gap|0.6em}}У горадзе, мястэчку ці ў вёсцы вы жывяце? 13.{{gap|0.6em}}Колькі ў месяц выдаткуеце на кнігу і газэту (калі можаце, дык вылічце процант; калі ня можаце, пакажэце ваш заработак і суму выдаткаў на кнігу і газэту)? 14.{{gap|0.6em}}Ваш узрост. 15.{{gap|0.6em}}Род (пол) </div> {{Водступ|3|em}}Адказы просьба накіроўваць на адрас: {{Калёнтытул|right='''Менск, Савецкая, 63, Белдзяржвыдавецтва.'''{{gap|2em}}}} {{Выроўніваньне-канец}}<noinclude></noinclude> c9m7f8h5rv6dtppth4prssdh23eix0e 104 107856 293659 253229 2026-07-27T16:26:10Z RAleh111 4658 293659 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Taravyvan Adijene" /></noinclude>{{Калёнтытул|760|НАША НІВА|№51—52}} {{Накіравальная рыса}}{{Накіравальная рыса}} {{Наладжвальная рыса|w|160}} {{Цэнтар|{{x-larger|{{Разрадка|ЛАСУН.}}}}{{накіравальная рыса|2em|height=0.1px}}{{накіравальная рыса|2em|height=0.1px}}}} {{gap|2.5em}}Ліха надало укаціцца нейкай паганнай хваробе ў вёску Ценькаграйку. Што яна туды укацілася, гэта-б ешчэ не бяда — на тое яна і Ценькаграйка, але найгорш тое, што быў ад начальства наказ у воласць, каб хвэльчэр і старшына зараз жэ ехалі туда зрабіць дазнаньне.</br> {{gap|2.5em}}Мароз трашчэў, хоць ты лысых лічы; зоркі зіхацелі-міргалі, бытцам паджартовывалі с старшыны і с хвэльчэра. Але і хвэльчэр<noinclude></noinclude> osfoaaz60nbenh93xsz2q9o28q3tmgo 293682 293659 2026-07-27T20:34:40Z Gleb Leo 2440 293682 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Taravyvan Adijene" /></noinclude>{{Калёнтытул|760|НАША НІВА|№51—52}} {{Накіравальная рыса}}{{Накіравальная рыса}} {{Наладжвальная рыса|w|160}} <section begin="Ласун"/>{{Цэнтар|{{x-larger|{{Разрадка|ЛАСУН.}}}}{{накіравальная рыса|2em|height=0.1px}}{{накіравальная рыса|2em|height=0.1px}}}} {{gap|2.5em}}Ліха надало укаціцца нейкай паганнай хваробе ў вёску Ценькаграйку. Што яна туды укацілася, гэта-б ешчэ не бяда — на тое яна і Ценькаграйка, але найгорш тое, што быў ад начальства наказ у воласць, каб хвэльчэр і старшына зараз жэ ехалі туда зрабіць дазнаньне.</br> {{gap|2.5em}}Мароз трашчэў, хоць ты лысых лічы; зоркі зіхацелі-міргалі, бытцам паджартовывалі с старшыны і с хвэльчэра. Але і хвэльчэр <section end="Ласун"/><noinclude></noinclude> 3in599zotpojkvazy88n6ic3h63amel 0 127094 293680 293552 2026-07-27T20:32:52Z Gleb Leo 2440 293680 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Пакрыўджаныя | аўтар = Леапольд Родзевіч | год = 1921 год | пераклад = | секцыя = Драма | папярэдні = | наступны = | анатацыі = }} <pages index="Пакрыўджаныя (1921).pdf" from="5" to="5" /> {{разрыў старонкі|тэкст=}} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Пакрыўджаныя (1921).pdf" from="7" to="58" /> {{Выроўніваньне-канец}} {{разрыў старонкі|тэкст=}} <pages index="Пакрыўджаныя (1921).pdf" from="60" to="60" /> {{PD-old-70}} [[Катэгорыя:П’есы Леапольда Родзевіча]] [[Катэгорыя:Драмы]] [[Катэгорыя:Творы 1921 года]] [[Катэгорыя:Творы, выдадзеныя ў Мінску]] kxw1jr1hsttgxb5x3w4wqc231vste9c 104 127135 293660 2026-07-27T16:40:16Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: «ня дурён, — і ён надумаў зажартаваць і з мароза, і з зорак, і глыбока запхнуўшы ў сядзеньне бутэльку моцнай гарэлкі, прыняў на свайго каня старшыню, і — пакацілі. Едуць пяць, едуць дзесяць вёрстаў, — пачаў да хвэльчэрскай скуры мароз дабірацца; едуць каля...» 293660 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>ня дурён, — і ён надумаў зажартаваць і з мароза, і з зорак, і глыбока запхнуўшы ў сядзеньне бутэльку моцнай гарэлкі, прыняў на свайго каня старшыню, і — пакацілі. Едуць пяць, едуць дзесяць вёрстаў, — пачаў да хвэльчэрскай скуры мароз дабірацца; едуць каля карчмы, ён і просіць старшыню:</br> {{gap|2.5em}}Братка, папільнуй калі ласка, коніка, а я ўскочу до Янкеля пагрэцца.</br> {{gap|2.5em}}— Добра, кажэ старшыня, мацней наваліўшыся на тое мейсца, дзе падгледзеў хвэльчэраву бутэльку.</br> {{gap|2.5em}}Хвэльчэр патопаў, патопаў каля санак, але баючыся здрадзіцца, — папёр да Янкеля. Старшыня тымчасом, запусціўшы рукі ў сядзеньне, выцягнуў {{абмылка|бутельку|бутэльку}}, атпечатаў і, мляскаючы языком ды аблізываючыся, усё высмактаў патроху і давай пхаць бутэльку на старое мейсцэ. Тым часам і хвэльчэр, перэкуліўшы колькі чарак у Янкеля, выйшоў як раз у той час, калі старшыня хаваў бутэльку: спанатрыў, але зубы сьцяўшы, — замоўк. Селі. Едуць вярсту, другую. Хвэльчэр нашчупаў пад сабой бутэльку, выцягнуў і бачучы, што пустая, пачаў крычаць:</br> {{gap|2.5em}}— Стой, стой, старшынка! Тут была бутэлька поўная атруты, дый нехта вылактаў; ці не бачыў каго каля воза як я ў Янкеля сядзеў? Прапаў бедны чэлавек! Прапаў!“ — „Братачка, загаласіў нямым голасом старшыня, мая-ж гэта работа, мая! Я такі чую, што мяне нешта пячэ і млосна робіцца. Ратуй-жэ ты мяне, ратуй!!</br> {{gap|2.5em}}— Нема табе, старшыначка, рады, — зельля такога пры сабе не маю; хіба папрабуй прабегчы ладны кавалак, — адна мая рада і ёсць, але бегчы трэба добрай рысью, амаль не ўскочку.</br> {{gap|2.5em}}Саскочыў старшыня; хвэльчэр паціснуў коніка, а той лынды распусціўшы прэ і прэ за санкамі. Прасадзіў вярсту — расперазаўся; прапёр — другую — скінуў кажух; прамчаў ешчэ са дзьве — і язык высалапіў, дый давай прасіцца на воз. Зжаліўся хвэльчэр:</br> {{gap|2.5em}}— Садзіся, кажэ, братка, старшыначка, — ліха ўжо цябе ня возьме, але другі раз не дабірайся да чужой бутэлькі! {{справа|'''А. Гурло.{{gap|2.5em}}}} {{gap|2.5em}}''{{fine|Капыль.}}<noinclude></noinclude> 4vvcqo5akxamvtf996w34q8d9katjb6 104 127136 293661 2026-07-27T16:56:56Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « {{Наладжвальная рыса|w|160}} <center>{{x-larger|{{larger|{{Разрадка|''Ахвяра.}}}}{{лінія|2.5em}}}}</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-3.5em"></div> {{gap|2.5em}}Прычапілася да Янкавай жонкі нейкая паганая хвароба. Спалохалаўся Янка каб не памерла яго Анеля, дый пачаў маліцца, а нават ахвярава...» 293661 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{Наладжвальная рыса|w|160}} <center>{{x-larger|{{larger|{{Разрадка|''Ахвяра.}}}}{{лінія|2.5em}}}}</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-3.5em"></div> {{gap|2.5em}}Прычапілася да Янкавай жонкі нейкая паганая хвароба. Спалохалаўся Янка каб не памерла яго Анеля, дый пачаў маліцца, а нават ахвяраваўся прадаць сваю кабылу і грошы, што возьме за яе аддаць у цэркоў. Прайшло крыху часу, жонка ачуняла, але Янка (скупы быў гад!) неяк забыўся на сваю ахвяру. Жонка, праўда, {{перанос пачатак|ча|ста}}<noinclude></noinclude> 1zj6k1alv6f71pzhd4nxot3mme7zind 293684 293661 2026-07-27T20:41:10Z Gleb Leo 2440 293684 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{Наладжвальная рыса|w|160}} <section begin="Ахвяра"/><center>{{x-larger|{{larger|{{Разрадка|''Ахвяра.}}}}{{лінія|2.5em}}}}</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-3.5em"></div> {{gap|2.5em}}Прычапілася да Янкавай жонкі нейкая паганая хвароба. Спалохалаўся Янка каб не памерла яго Анеля, дый пачаў маліцца, а нават ахвяраваўся прадаць сваю кабылу і грошы, што возьме за яе аддаць у цэркоў. Прайшло крыху часу, жонка ачуняла, але Янка (скупы быў гад!) неяк забыўся на сваю ахвяру. Жонка, праўда, {{перанос пачатак|ча|ста}} <section end="Ахвяра"/><noinclude></noinclude> anuk2at25pkyr9jbyv9lgw8jku7tej8 104 127137 293662 2026-07-27T17:08:51Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: «{{перанос канец|ча|ста}} ўспамінала аб ёй мужыку, але той паказываючы пальцам у неба атказываў: „ты думаеш, калі іх-то і ашукаць ня можна?“</br> {{gap|2.5em}}Але ня доўга прыйшлося цешыцца Янку, бо ўскорасьці жонка за першы раз горш асунулася, і — чым далей — усё б...» 293662 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>{{перанос канец|ча|ста}} ўспамінала аб ёй мужыку, але той паказываючы пальцам у неба атказываў: „ты думаеш, калі іх-то і ашукаць ня можна?“</br> {{gap|2.5em}}Але ня доўга прыйшлося цешыцца Янку, бо ўскорасьці жонка за першы раз горш асунулася, і — чым далей — усё больш слабела і слабела.</br> {{gap|2.5em}}Кепска прыйшлося Янку; не ў галаве ўжо яму выкруткі перэд Богам; давай ён шчыра маліцца і прырэкаць, што калі толькі хворая і цяпер ачуняе, дык ужо пэўне прадасць кабылу і грошы, што возьме за яе, аддасць у цэркоў.</br> {{gap|2.5em}}Прайшло ізноў трохі часу, — жонка паздаравела. Янка, баючыся, каб ізноў не занядужала Анеля, — ўзяў кабылу, курыцу, дый пайшоў на торг.</br> {{gap|2.5em}}— Прадаеш кабылу? пытаюць яго. — Прадаю, атказывае той. — А колькі просіш? Два злоты, кажэ Янка. Глядзяць людзі, як на шалёнаго. Ажно нарваўся нейкі чэлавек дый суліць яму трыдцатку. — Адна кабыла, кажэ Янка, не прадаецца, а с курыцай разам. — А што за курыцу, пытае яго. Сто рублёў.</br> {{gap|2.5em}}Бачыць купец, што мае справу з нейкім прыдурнаватым, (як яму здалося), чэлавек, што кабыла была важная і гэтых грошэй вартая, — выняў сотку, далажыў двузлотку і аддаў Янку.</br> {{gap|2.5em}}„Вясёлку“ — за курыцу Янка схаваў у капшук; а за двузлотку што ўзяў за кабылу цяжка ўздыхнуўшы, паставіў ў цэркві сьвечку. {{калёнтытул|left={{gap|2.5em}}{{fine|''Капыль.}}|right='''А. Гурло.{{gap|2.5em}}}}<noinclude></noinclude> 6p8eb9kphfhr5f3wv8m2orc8vjtod58 104 127138 293664 2026-07-27T17:24:50Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « {{ц|ТРЫ ПАЛЬЦЫ}} <center>{{fine|I. ТАМАШ І ЯГО РЭПЭРТУАР}}</center> {{gap|1.5em}}Кукавала зязюля.</br> {{gap|1.5em}}У паўдзённым сонцы палаў бор.</br> {{gap|1.5em}}Хваёвыя пні, жоўтыя і шурпатыя, блішчэлі мядзянкамі кары, выдавалі моцны пах смалы і стаялі анямелымі шэрагамі. Час-ад-часу пра...» 293664 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{ц|ТРЫ ПАЛЬЦЫ}} <center>{{fine|I. ТАМАШ І ЯГО РЭПЭРТУАР}}</center> {{gap|1.5em}}Кукавала зязюля.</br> {{gap|1.5em}}У паўдзённым сонцы палаў бор.</br> {{gap|1.5em}}Хваёвыя пні, жоўтыя і шурпатыя, блішчэлі мядзянкамі кары, выдавалі моцны пах смалы і стаялі анямелымі шэрагамі. Час-ад-часу праплываў па вяршалінах гульлівы шэпт. Лёгкі ветрык, апрануты ў сонца і сьветла-сіняе шкло абшараў, зьвінеў па зяленых кучмах стромкіх хвоек.</br> {{gap|1.5em}}Кукавала зязюля.</br> {{gap|1.5em}}Яе голас быў грудны і тлусты. Яна выгуквала хвіліны, нібы жывы гадзіньнік. У кукаваньні тапіліся іншыя гукі: зьвінелі жаўранкі над блізкім полем, гудзелі чмялі, камары. З недалёкага хутара раздаваліся і людзкія галасы:</br> {{gap|1.5em}}— Та-ма-а-а-ау! Та-ма-а-а-аў!</br> {{gap|1.5em}}Паміж пнёў раскідваліся зычныя водгаласкі бабскага крыку.</br> {{gap|1.5em}}Тамаш Лукша, муж гэтай кабеты, сядзеў ля пагорку недалёка ад муравейніка.</br> {{gap|1.5em}}Кожны раз, калі раздавалася гуканьне жонкі, ён непакоіўся, моршчыў лоб і перабіраў плячыма з такім выглядам, нібы хацеў скінуць з сябе нявідочны цяжар.</br><noinclude></noinclude> htd611tpfaxth80tln6scg2l8i8dm8d 293665 293664 2026-07-27T18:13:51Z RAleh111 4658 293665 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{ц|ТРЫ ПАЛЬЦЫ}} <center>{{fine|I. ТАМАШ І ЯГО РЭПЭРТУАР}}</center> {{gap|1.5em}}Кукавала зязюля.</br> {{gap|1.5em}}У паўдзённым сонцы палаў бор.</br> {{gap|1.5em}}Хваёвыя пні, жоўтыя і шурпатыя, блішчэлі мядзянкамі кары, выдавалі моцны пах смалы і стаялі анямелымі шэрагамі. Час-ад-часу праплываў па вяршалінах гульлівы шэпт. Лёгкі ветрык, апрануты ў сонца і сьветла-сіняе шкло абшараў, зьвінеў па зяленых кучмах стромкіх хвоек.</br> {{gap|1.5em}}Кукавала зязюля.</br> {{gap|1.5em}}Яе голас быў грудны і тлусты. Яна выгуквала хвіліны, нібы жывы гадзіньнік. У кукаваньні тапіліся іншыя гукі: зьвінелі жаўранкі над блізкім полем, гудзелі чмялі, камары. З недалёкага хутара раздаваліся і людзкія галасы:</br> {{gap|1.5em}}— Та-ма-а-а-аў! Та-ма-а-а-аў!</br> {{gap|1.5em}}Паміж пнёў раскідваліся зычныя водгаласкі бабскага крыку.</br> {{gap|1.5em}}Тамаш Лукша, муж гэтай кабеты, сядзеў ля пагорку недалёка ад муравейніка.</br> {{gap|1.5em}}Кожны раз, калі раздавалася гуканьне жонкі, ён непакоіўся, моршчыў лоб і перабіраў плячыма з такім выглядам, нібы хацеў скінуць з сябе нявідочны цяжар.</br><noinclude></noinclude> 3cpptqvxobw9bzg4ub58un9ps5fysu4 293674 293665 2026-07-27T18:38:45Z RAleh111 4658 293674 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{ц|ТРЫ ПАЛЬЦЫ}} <center>{{fine|I. ТАМАШ І ЯГО РЭПЭРТУАР}}</center> {{gap|1.0em}}Кукавала зязюля.</br> {{gap|1.0em}}У паўдзённым сонцы палаў бор.</br> {{gap|1.0em}}Хваёвыя пні, жоўтыя і шурпатыя, блішчэлі мядзянкамі кары, выдавалі моцны пах смалы і стаялі анямелымі шэрагамі. Час-ад-часу праплываў па вяршалінах гульлівы шэпт. Лёгкі ветрык, апрануты ў сонца і сьветла-сіняе шкло абшараў, зьвінеў па зяленых кучмах стромкіх хвоек.</br> {{gap|1.0em}}Кукавала зязюля.</br> {{gap|1.0em}}Яе голас быў грудны і тлусты. Яна выгуквала хвіліны, нібы жывы гадзіньнік. У кукаваньні тапіліся іншыя гукі: зьвінелі жаўранкі над блізкім полем, гудзелі чмялі, камары. З недалёкага хутара раздаваліся і людзкія галасы:</br> {{gap|1.0em}}— Та-ма-а-а-аў! Та-ма-а-а-аў!</br> {{gap|1.0em}}Паміж пнёў раскідваліся зычныя водгаласкі бабскага крыку.</br> {{gap|1.0em}}Тамаш Лукша, муж гэтай кабеты, сядзеў ля пагорку недалёка ад муравейніка.</br> {{gap|1.0em}}Кожны раз, калі раздавалася гуканьне жонкі, ён непакоіўся, моршчыў лоб і перабіраў плячыма з такім выглядам, нібы хацеў скінуць з сябе нявідочны цяжар.</br><noinclude></noinclude> 0pelxmxow2clirm3y5ookpfgzp978dj 104 127139 293666 2026-07-27T18:21:13Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|1.5em}}Голас жонкі, звычайна пісклівы і сварлівы, здалёку зьвінеў басавымі ноткамі і здаваўся паважным і грозным.</br> {{gap|1.5em}}У вушох Тамаша аддаваліся толькі «Тамаў»: гук «ш» скрадваўся. І гэтае імя было чужым Тамашу. Некае нязвычнае.</br> {{gap|1.5em}}Сьмешна б...» 293666 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{gap|1.5em}}Голас жонкі, звычайна пісклівы і сварлівы, здалёку зьвінеў басавымі ноткамі і здаваўся паважным і грозным.</br> {{gap|1.5em}}У вушох Тамаша аддаваліся толькі «Тамаў»: гук «ш» скрадваўся. І гэтае імя было чужым Тамашу. Некае нязвычнае.</br> {{gap|1.5em}}Сьмешна было Тамашу. Нібы завуць не яго, а павінен адклікнуцца ён.</br> {{gap|1.5em}}— Та-ма-а-аў! — войкалі галасы з розных куткоў бору.</br> {{gap|1.5em}}Тамаш прылёг да зямлі, прыціснуўся далонямі да жорсткага моху і прытаіўся, як злодзей.</br> {{gap|1.5em}}Ён жыва ўяўляў сабе постаць жонкі, круглую, як бочка (яна была ў апошнім месяцы цяжарнасьці), чырвоны ад злосьці твар, вочы выпучаныя, з сінімі гнеўнымі аганькамі, а губы разьзяўленыя ў крыку так шырока, ажна відаць процьма роту, агароджаная парканам зубоў.</br> {{gap|1.5em}}— Та-ма-а-аў!</br> {{gap|1.5em}}Ён — ды ня ён…</br> {{gap|1.5em}}З прычыны гэтага нязвычнага імя Тамаш цяпер думаў аб сабе з большай павагай, чым заўсёды.</br> {{gap|1.5em}}Ён уздрыгваў.</br> {{gap|1.5em}}Камар моцна кусаў яго за шыю, але селянін сьцяў зубы і не крануў рукой. Другі камар сеў на босую нагу. Тамаш цярпеў. Яму здавалася, што гэта жончын крык кусае яго, смокча кроў.</br> {{gap|1.5em}}Сваёй цяперашняй маўклівасьцю ён помсьціўся на жонку. Яна кіравала ўсім у хаце. Была вялікім {{перанос пачатак|генэ|ралам}}<noinclude></noinclude> tomabjiz3qltl4tar492fqnfw1wvpoj 293673 293666 2026-07-27T18:37:34Z RAleh111 4658 293673 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{gap|1.0em}}Голас жонкі, звычайна пісклівы і сварлівы, здалёку зьвінеў басавымі ноткамі і здаваўся паважным і грозным.</br> {{gap|1.0em}}У вушох Тамаша аддаваліся толькі «Тамаў»: гук «ш» скрадваўся. І гэтае імя было чужым Тамашу. Некае нязвычнае.</br> {{gap|1.0em}}Сьмешна было Тамашу. Нібы завуць не яго, а павінен адклікнуцца ён.</br> {{gap|1.0em}}— Та-ма-а-аў! — войкалі галасы з розных куткоў бору.</br> {{gap|1.0em}}Тамаш прылёг да зямлі, прыціснуўся далонямі да жорсткага моху і прытаіўся, як злодзей.</br> {{gap|1.0em}}Ён жыва ўяўляў сабе постаць жонкі, круглую, як бочка (яна была ў апошнім месяцы цяжарнасьці), чырвоны ад злосьці твар, вочы выпучаныя, з сінімі гнеўнымі аганькамі, а губы разьзяўленыя ў крыку так шырока, ажна відаць процьма роту, агароджаная парканам зубоў.</br> {{gap|1.0em}}— Та-ма-а-аў!</br> {{gap|1.0em}}Ён — ды ня ён…</br> {{gap|1.0em}}З прычыны гэтага нязвычнага імя Тамаш цяпер думаў аб сабе з большай павагай, чым заўсёды.</br> {{gap|1.0em}}Ён уздрыгваў.</br> {{gap|1.0em}}Камар моцна кусаў яго за шыю, але селянін сьцяў зубы і не крануў рукой. Другі камар сеў на босую нагу. Тамаш цярпеў. Яму здавалася, што гэта жончын крык кусае яго, смокча кроў.</br> {{gap|1.0em}}Сваёй цяперашняй маўклівасьцю ён помсьціўся на жонку. Яна кіравала ўсім у хаце. Была вялікім {{перанос пачатак|генэ|ралам}}<noinclude></noinclude> sd72vol1v8nmx65swgilv29nscn55sa 104 127140 293667 2026-07-27T18:25:21Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: «{{перанос канец|генэ|ралам}} у спадніцы, а ён, Тамаш, увесь час у загоне знаходзіўся.</br> {{gap|1.5em}}«Яна, мабыць, і цяпер (думаў Тамаш) кліча на нейкую работу. Ні за што не паддамся! Няхай накрычыцца, налопаецца. Тады, нябось, памякчэе, як сьпечаная цыбуліна».</br> {{g...» 293667 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>{{перанос канец|генэ|ралам}} у спадніцы, а ён, Тамаш, увесь час у загоне знаходзіўся.</br> {{gap|1.5em}}«Яна, мабыць, і цяпер (думаў Тамаш) кліча на нейкую работу. Ні за што не паддамся! Няхай накрычыцца, налопаецца. Тады, нябось, памякчэе, як сьпечаная цыбуліна».</br> {{gap|1.5em}}Па твары Тамаша лунала дзіцячая гульлівая ўсьмешка.</br> {{gap|1.5em}}Жончын крык ад басавых пераліваў ператварыўся ў пісклівы вырай слоў, які распыляўся ва ўсе бакі, дробным макам.</br> {{gap|1.5em}}Тут ужо Тамаш чуў поўнае сваё імя з гукам «ш» у канцы.</br> {{gap|1.5em}}У хвалях рознакаляровых лаянак яго імя было галоўнай пэрсонай: то выплывала на ўзьверх («каб ногі твае над зямлёй калыхаліся!»), то нырала на самым дне («каб ты глыбока, Тамаш, ляжаў на божай пасьцелі!»), а то чалёпкалася ў сярэдзіне самай ядранай лаянкі, заблытвалася ў моцных слаўцох, нібы муха ў павуціне.</br> {{gap|1.5em}}Жонка змоўкла.</br> {{gap|1.5em}}Ад усіх яе лаянак на сэрцы Тамаша застаўся толькі лёгкі пылок няпрыязьні да жонкі. Яму было крыўдна, што яна ў канцы яго імя дадала гэтае штодзеннае «ш». «Тамаў» было прывабней для яго вуха сваёй навізною.</br> {{gap|1.5em}}На вострых, нібы зацёсаных калох, локцях ён прыпадняўся з зямлі, перавярнуўся на сьпіну і глядзеў у неба. Яму пасьля лаянак жонкі здавалася, што выкупаўся ў рэчцы, і цяпер так лёгка-лёгка.</br><noinclude></noinclude> mtice6qarbkm4fif93lujwlt9kuw5ad 293672 293667 2026-07-27T18:36:43Z RAleh111 4658 293672 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>{{перанос канец|генэ|ралам}} у спадніцы, а ён, Тамаш, увесь час у загоне знаходзіўся.</br> {{gap|1.0em}}«Яна, мабыць, і цяпер (думаў Тамаш) кліча на нейкую работу. Ні за што не паддамся! Няхай накрычыцца, налопаецца. Тады, нябось, памякчэе, як сьпечаная цыбуліна».</br> {{gap|1.0em}}Па твары Тамаша лунала дзіцячая гульлівая ўсьмешка.</br> {{gap|1.0em}}Жончын крык ад басавых пераліваў ператварыўся ў пісклівы вырай слоў, які распыляўся ва ўсе бакі, дробным макам.</br> {{gap|1.0em}}Тут ужо Тамаш чуў поўнае сваё імя з гукам «ш» у канцы.</br> {{gap|1.0em}}У хвалях рознакаляровых лаянак яго імя было галоўнай пэрсонай: то выплывала на ўзьверх («каб ногі твае над зямлёй калыхаліся!»), то нырала на самым дне («каб ты глыбока, Тамаш, ляжаў на божай пасьцелі!»), а то чалёпкалася ў сярэдзіне самай ядранай лаянкі, заблытвалася ў моцных слаўцох, нібы муха ў павуціне.</br> {{gap|1.0em}}Жонка змоўкла.</br> {{gap|1.0em}}Ад усіх яе лаянак на сэрцы Тамаша застаўся толькі лёгкі пылок няпрыязьні да жонкі. Яму было крыўдна, што яна ў канцы яго імя дадала гэтае штодзеннае «ш». «Тамаў» было прывабней для яго вуха сваёй навізною.</br> {{gap|1.0em}}На вострых, нібы зацёсаных калох, локцях ён прыпадняўся з зямлі, перавярнуўся на сьпіну і глядзеў у неба. Яму пасьля лаянак жонкі здавалася, што выкупаўся ў рэчцы, і цяпер так лёгка-лёгка.</br><noinclude></noinclude> 33rvsmim5zn7a9933d9uajxfrwg7c71 104 127141 293668 2026-07-27T18:29:52Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|1.5em}}Тамаш пазіраў у неба.</br> {{gap|1.5em}}Яно выглядала нізюткім, нібы столь у хаце. Здавалася, што хвоі ўрасьлі вяршалінамі ў нябёсны паркаль і выгінаюць яго ў вялізную сіняватую буду.</br> {{gap|1.5em}}Тамаш сеў.</br> {{gap|1.5em}}Спрытным паляўнічым узмахам рукі ён нал...» 293668 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{gap|1.5em}}Тамаш пазіраў у неба.</br> {{gap|1.5em}}Яно выглядала нізюткім, нібы столь у хаце. Здавалася, што хвоі ўрасьлі вяршалінамі ў нябёсны паркаль і выгінаюць яго ў вялізную сіняватую буду.</br> {{gap|1.5em}}Тамаш сеў.</br> {{gap|1.5em}}Спрытным паляўнічым узмахам рукі ён налаўчыўся забіць на шыі камара, укусы якога толькі цяпер пачуў. У гэтую-ж хвіліну ён забыўся аб жонцы, аб яе крыках і лаянках.</br> {{gap|1.5em}}Кукаваньне зязюлі, нібы гукі барабана, зноў запоўнілі ваколіцу.</br> {{gap|1.5em}}Тамаш перабіраў пальцамі левай рукі, нібы граў на нявідочным інструманце. Пры гэтым ён падпяваў мэлёдыю і адбіваў такт нагою. Уся яго ўвага была зьвернута на пальцы. Ен узіраўся ў іхны ціхі скок, у нямую пантоміму іхных выкрутасаў з такой пільнасьцю, нібы ад пальцаў залежыў яго лёс.</br> {{gap|1.5em}}Гэта было ня дзівацтвам, ня дзіцячай забаўкай з боку Тамаша, а сур’ёзным заняткам, важнай працай. Яго лоб пакрыўся расою поту.</br> {{gap|1.5em}}Справа ў тым, што Тамаш быў вядомы ва ўсіх вакольных вёсках, як музыка. Ён граў на скрыпцы на сялянскіх вясельлях, на вечарынках, якія, галоўным чынам, адбываліся зімою. Яму дапамагаў тады на бубнах малады дзяцюк Арцём.</br> {{gap|1.5em}}«Рэпэртуар» яго быў небагаты: два маршы, тры полькі, кадрыль і вялікі цыкль вясельных песьняў.</br> {{gap|1.5em}}Кожны нумар яго «рэпэртуару» меў сваю гісторыю, сваё паходжаньне.</br><noinclude></noinclude> q58snjau2jwquvbjn1vl80p51v29uv1 293671 293668 2026-07-27T18:35:56Z RAleh111 4658 293671 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{gap|1.0em}}Тамаш пазіраў у неба.</br> {{gap|1.0em}}Яно выглядала нізюткім, нібы столь у хаце. Здавалася, што хвоі ўрасьлі вяршалінамі ў нябёсны паркаль і выгінаюць яго ў вялізную сіняватую буду.</br> {{gap|1.0em}}Тамаш сеў.</br> {{gap|1.0em}}Спрытным паляўнічым узмахам рукі ён налаўчыўся забіць на шыі камара, укусы якога толькі цяпер пачуў. У гэтую-ж хвіліну ён забыўся аб жонцы, аб яе крыках і лаянках.</br> {{gap|1.0em}}Кукаваньне зязюлі, нібы гукі барабана, зноў запоўнілі ваколіцу.</br> {{gap|1.0em}}Тамаш перабіраў пальцамі левай рукі, нібы граў на нявідочным інструманце. Пры гэтым ён падпяваў мэлёдыю і адбіваў такт нагою. Уся яго ўвага была зьвернута на пальцы. Ен узіраўся ў іхны ціхі скок, у нямую пантоміму іхных выкрутасаў з такой пільнасьцю, нібы ад пальцаў залежыў яго лёс.</br> {{gap|1.0em}}Гэта было ня дзівацтвам, ня дзіцячай забаўкай з боку Тамаша, а сур’ёзным заняткам, важнай працай. Яго лоб пакрыўся расою поту.</br> {{gap|1.0em}}Справа ў тым, што Тамаш быў вядомы ва ўсіх вакольных вёсках, як музыка. Ён граў на скрыпцы на сялянскіх вясельлях, на вечарынках, якія, галоўным чынам, адбываліся зімою. Яму дапамагаў тады на бубнах малады дзяцюк Арцём.</br> {{gap|1.0em}}«Рэпэртуар» яго быў небагаты: два маршы, тры полькі, кадрыль і вялікі цыкль вясельных песьняў.</br> {{gap|1.0em}}Кожны нумар яго «рэпэртуару» меў сваю гісторыю, сваё паходжаньне.</br><noinclude></noinclude> idckorxsohl65h0ird8bdiihbsseskz 104 127142 293669 2026-07-27T18:34:04Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|1.5em}}Маршы Тамаш перахапіў ад вандроўных музыкаў «варшавякаў». Яны гралі ў маёнтку ў пана, а Тамаш стаяў пад вакном і слухаў. Ён убіраў у сябе гукі маршаў з такім смакам, нібы піў невядомае смачнае пітво. Пры гэтым жмурыў вочы і выабражаў, што трымае ў...» 293669 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{gap|1.5em}}Маршы Тамаш перахапіў ад вандроўных музыкаў «варшавякаў». Яны гралі ў маёнтку ў пана, а Тамаш стаяў пад вакном і слухаў. Ён убіраў у сябе гукі маршаў з такім смакам, нібы піў невядомае смачнае пітво. Пры гэтым жмурыў вочы і выабражаў, што трымае ў руках скрыпку. Пальцамі левай рукі ён перабіраў у паветры, правай вадзіў нявідочным смычком па нявідочных струнах і тупаў левай нагой, адбіваючы такт сваёй нячутнай ігры. Прышоўшы да хаты, Тамаш накінуўся на скрыпку, як на нейкую разбойніцу, і давай наігрываць гэтыя маршы. Тут ігра была ўжо на яве. На скрыпцы выходзіла зусім ня тое, што ў «варшавякаў» — нешта новае, іншае — на Тамашовы лад.</br> {{gap|1.5em}}Тры полькі былі падобны адна да аднэй, як тры родныя сёстры. Галоўная розьніца між іх была тэрыторыяльная, паводле вёсак, у якіх яны выконваліся дзяцюкамі-гарманістымі: Борацкая полька, Малявіцкая полька і Шурпацінская полька. Гэта калісьці, як відаць па мэлёдыі, была адна полька, засеяная па тутэйшых загонах таксама вандроўным музыкай. Перахопленая з першага маху трыма гарманістымі, полька расчапілася на тры, як тоўстая лучына — на тоненькія. Самы стрыжань гэтых полек быў адзін, але яны разыходзіліся між сабою самабытнымі завітушкамі спачатку і ў канцы. Гэта залежала ад спрыту пальцаў і характару кожнага гарманістага, якія гралі іх на вечарынках па сваіх вёсках. Тамаш пераняў гэтыя полькі ўжо ад гарманістых. Пераапранутыя з гармонікаў у гукі скрыпкі, полькі набылі трохі іншае, Тамашава, ахварбаваньне.</br><noinclude></noinclude> 8r2sk4amczd8adx9n1uj9lscm5y3ljc 293670 293669 2026-07-27T18:34:50Z RAleh111 4658 293670 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{gap|1.0em}}Маршы Тамаш перахапіў ад вандроўных музыкаў «варшавякаў». Яны гралі ў маёнтку ў пана, а Тамаш стаяў пад вакном і слухаў. Ён убіраў у сябе гукі маршаў з такім смакам, нібы піў невядомае смачнае пітво. Пры гэтым жмурыў вочы і выабражаў, што трымае ў руках скрыпку. Пальцамі левай рукі ён перабіраў у паветры, правай вадзіў нявідочным смычком па нявідочных струнах і тупаў левай нагой, адбіваючы такт сваёй нячутнай ігры. Прышоўшы да хаты, Тамаш накінуўся на скрыпку, як на нейкую разбойніцу, і давай наігрываць гэтыя маршы. Тут ігра была ўжо на яве. На скрыпцы выходзіла зусім ня тое, што ў «варшавякаў» — нешта новае, іншае — на Тамашовы лад.</br> {{gap|1.0em}}Тры полькі былі падобны адна да аднэй, як тры родныя сёстры. Галоўная розьніца між іх была тэрыторыяльная, паводле вёсак, у якіх яны выконваліся дзяцюкамі-гарманістымі: Борацкая полька, Малявіцкая полька і Шурпацінская полька. Гэта калісьці, як відаць па мэлёдыі, была адна полька, засеяная па тутэйшых загонах таксама вандроўным музыкай. Перахопленая з першага маху трыма гарманістымі, полька расчапілася на тры, як тоўстая лучына — на тоненькія. Самы стрыжань гэтых полек быў адзін, але яны разыходзіліся між сабою самабытнымі завітушкамі спачатку і ў канцы. Гэта залежала ад спрыту пальцаў і характару кожнага гарманістага, якія гралі іх на вечарынках па сваіх вёсках. Тамаш пераняў гэтыя полькі ўжо ад гарманістых. Пераапранутыя з гармонікаў у гукі скрыпкі, полькі набылі трохі іншае, Тамашава, ахварбаваньне.</br><noinclude></noinclude> 7zdjy47mz1qzk4onhhpmb2vwxawtnvc 104 127143 293675 2026-07-27T18:43:15Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|1.0em}}Самае цяжкое і мудронае было з кадрыляй. Тамаш перахапіў гэту штуку ў местачковых музыкаў, якія гралі на вясельлі ў сына каваля Бэркі. Тут была скрыпка, цымбалы, флейта і басэтля. У вушох Тамаша мэлёдыі «кадрылі» мігацелі, яскравіліся, як матыльк...» 293675 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{gap|1.0em}}Самае цяжкое і мудронае было з кадрыляй. Тамаш перахапіў гэту штуку ў местачковых музыкаў, якія гралі на вясельлі ў сына каваля Бэркі. Тут была скрыпка, цымбалы, флейта і басэтля. У вушох Тамаша мэлёдыі «кадрылі» мігацелі, яскравіліся, як матылькі пярэсьцілі, як многакаляровыя паяскі. Галоўная нітка «кадрылі» моцна ўкаранілася ў яго памяці. Аднак, нялёгка было працадзіць гэту музыку праз струны скрыпкі. Няпрошанай госьцю лезьлі ў вушы высьвісты флейты. Як дзіцё паміж ног, блыталася пстрыканьне цымбалаў. Грозна трумкала басэтля. Доўга мучыўся Тамаш над мэлёдыямі «кадрылі». То яны станавіліся дуба, як наравістыя коні, а то не даваліся ў рукі, як палахлівыя кураняткі. Пасьля дзесятага поту музыка ледзь-ледзь супакоіў іх, прыручыў скокамі смычка і заліхвацкімі круцявідламі віхурыстых пальцаў.</br> {{gap|1.0em}}Самае лёгкае для музыкі былі вясельныя песьні. Песьні — у большасьці сумныя і жаласьлівыя, хоць і гралі іх на вясельлях. Старыя кабеціны зацягвалі сьпеў над маладою, а Тамаш наігрываў на скрыпцы.</br> {{gap|1.0em}}Гасьцём здавалася, што скрыпка гаворыць, як чалавек, пераказвае песьню слова ў слова.</br> {{gap|1.0em}}Музыка то лагодна вядзе смычком, палец дрыжыць на струне, як-бы ў нейкім сполаху; скрыпка літасьці просіць, стогне… А то як заскача смычком па струнах, пабрыкваючы, нібы цялушка на выгане ў летні гарачы дзень, як хадыром пусьцяцца пальцы, замігацяцца крутухай-мяцеліцай, дык скрыпка засьмяецца, зарагоча ад нястрыманай весялосьці.</br> {{gap|1.0em}}Людзі толькі дзіву даюцца:</br><noinclude></noinclude> 9s1wj0t594bm1udn2q9wq28dom1081h 104 127144 293676 2026-07-27T18:55:02Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|1.0em}}— Скуль гэткі спрыт?</br> {{gap|1.0em}}— Проста за сэрца бярэ!</br> {{gap|1.0em}}Скрыпка Тамаша кожнаму на яго-ж мове гаварыла, пад яго густ грала.</br> {{gap|1.0em}}Адна няпрыемнасьць была ў Тамаша — скрыпка мала прыбытку давала. Яму прыходзілася хадзіць на падзённую р...» 293676 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{gap|1.0em}}— Скуль гэткі спрыт?</br> {{gap|1.0em}}— Проста за сэрца бярэ!</br> {{gap|1.0em}}Скрыпка Тамаша кожнаму на яго-ж мове гаварыла, пад яго густ грала.</br> {{gap|1.0em}}Адна няпрыемнасьць была ў Тамаша — скрыпка мала прыбытку давала. Яму прыходзілася хадзіць на падзённую работу да шляхціца Чарнецкага. Музыка надта шкадаваў свае пальцы: ад працы яны рабіліся карузлымі і грубымі, пакрываліся мазалямі і трацілі спрыт.</br> {{gap|1.0em}}Праца вяла з пальцамі вечнае змаганьне: а ну, хто каго?</br> {{gap|1.0em}}Пасьля цяжкой працы Тамаш кожны раз прабаваў кемнасьць пальцаў на скрыпцы. Ён граў і пільна глядзеў на пальцы. Яны так хутка бегалі па струнах, ажна здавалася, што не чатыры іх тут рухаюцца, а цэлая сотня.</br> {{gap|1.0em}}Часам пасьля сенакосу або калі Тамаш араў ад цямна да цямна, ён вельмі ўважліва экзаменаваў свае пальцы, рэвізаваў іх і як-бы ўваходзіў у іхную душу, у іхнае нутраное жыцьцё. Яшчэ да спробы на скрыпцы ён прыглядаўся да пальцаў левай рукі. Усё цела Taмаша тады напружвалася, прыслухоўвалася да пальаў — да сваіх пяці самых шаноўных, дарагіх істот.</br> {{gap|1.0em}}Спачатку Тамаш рабіў пільны агляд пальцаў з вонкавага боку: колер, мазалі, таўшчыня, узоры маршчынак на іх, параненьне.</br> {{gap|1.0em}}Колер меў вялікае значэньне. Паводле колеру Тамаш пазнаваў, ці пальцы вельмі змораны працай на полі. Ружовы водсьвет між пальцаў насупраць сонца<noinclude></noinclude> p6qeqdvixcyueng5jt9czesnz38by83 104 127145 293677 2026-07-27T18:58:51Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: «ці агню сьведчыў аб іх добраякаснасьці, аб тым, што яны ня змораны.</br> {{gap|1.0em}}Мазалі і таўшчыня былі яркім паказам таму, ці пальцы мелі многа турботы ў нялюбай падзённай працы. У гэтым выпадку вокамер Тамаша быў надзвычайна акуратны і строгі. Рост мазалё...» 293677 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>ці агню сьведчыў аб іх добраякаснасьці, аб тым, што яны ня змораны.</br> {{gap|1.0em}}Мазалі і таўшчыня былі яркім паказам таму, ці пальцы мелі многа турботы ў нялюбай падзённай працы. У гэтым выпадку вокамер Тамаша быў надзвычайна акуратны і строгі. Рост мазалёў ён заўважваў кожны раз, калі мазоль нават на валасок таўсьцеў.</br> {{gap|1.0em}}Маршчынкі, чорныя, напоўненыя брудам. Тамашу таксама давалі прыметы аб здольнасьці пальцаў да згібаньня і разгібаньня пры ігры.</br> {{gap|1.0em}}Параненьні на пальцах, галоўным чынам, на кончыках (пры рабоце гэта вельмі часта здаралася), былі яўным няшчасьцем для Тамаша. Бывала часам, што такі палец выбываў на некаторы час з строю, нібы ранены ваяка. У гэтых выпадках Тамаш ведаў спэцыяльныя лісточкі, якія прыкладваў да пакалечанага месца. Палец хутка загойваўся.</br> {{gap|1.0em}}Пасьля такога агляду з вонкавага боку Тамаш лез у нутро сваіх пальцаў. Пробаваў іх згібаць і разгібаць. Прыслухоўваўся, ці ныюць яны ад працы. Заўважваў ледзь прыкметны боль, на які чалавек звычайны, ня музыка, і ўвагі ня зьверне.</br> {{gap|1.0em}}Да правай рукі, якая працавала смычком, ня было ў Тамаша такіх строгіх вымаганьняў. Тут ужо ня пальцы былі самым галоўным, а мускулы ўсяе рукі да самага пляча. Ён рабіў некалькі рознастайных рухаў рукой, нібы вадзіў смычком па струнах і зараз-жа ведаў становішча рукі.</br> {{gap|1.0em}}На шчасьце, звычайнай працай, бадай заўсёды, была занята правая рука. Левая ёй толькі дапамагала.</br><noinclude></noinclude> 1x3iwyr550nbs6ya4m6gmw8ooo4i1kv 104 127146 293678 2026-07-27T19:11:37Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|1.0em}}Рэдка бывалі выпадкі, калі пальцы левай рукі былі стомлены ці пакалечаны да таго, каб ня мець магчымасьці граць на скрыпцы. Асьцярожнасьць Тамаша пры рабоце стварыла тую роўнавагу, што здольнасьць яго пальцаў да музыкі бадай ніколі не зьмяншала...» 293678 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{gap|1.0em}}Рэдка бывалі выпадкі, калі пальцы левай рукі былі стомлены ці пакалечаны да таго, каб ня мець магчымасьці граць на скрыпцы. Асьцярожнасьць Тамаша пры рабоце стварыла тую роўнавагу, што здольнасьць яго пальцаў да музыкі бадай ніколі не зьмяншалася.</br> {{gap|1.0em}}Пасьля такіх экзаменаў Тамаш рабіў апошнюю «рэвізію» ўжо на скрыпцы. Спачатку вырабляў розныя выкрутасы на струнах пальцамі і смычком, а пасьля пераходзіў да свайго традыцыйнага рэпэртуару, які па парадку выконваў увесь.</br> {{gap|1.0em}}Часам Тамаш любіў забаўкі на скрыпцы.</br> {{gap|1.0em}}Ён зыходзіў з торанага шляху свайго звычайнага рэпэртуару на невядомыя сьцяжынкі імпровізацыі. Ён тады даваў волю пальцам і смычку — няхай робяць, што хочуць. Сам ён тады быў ня музыка, а звычайны чалавек. Ён толькі прыслухоўваўся да скрыпкі; нібы граў нехта іншы, а не Тамаш. А як уваходзіў у стос, дык нават і не прыслухоўваўся. Тады ён забываў аб усім, што робіцца вакол.</br> {{gap|1.0em}}Скрыпка шапоча нешта, ціха, ціха, нібы вецер праходзіць па лісьцёх старога дубу. Гукі павольна мацнеюць, растуць. Яны вырываюцца з нявідочных замчышчаў цішыні, як дзікія гусі з захаванай аірам затокі.</br> {{gap|1.0em}}Цэлы хаос гукаў.</br> {{gap|1.0em}}З бязладзьдзя першатворчасьці, з невядомага стэпу блуканьня гукі набываюць лад, прыемную стройнасьць. Яны льлюцца мерна, нібы хвалі на возеры пад ветрам. Скардзіцца скрыпка, кліча кудысьці ў незнаёмыя абшары.</br><noinclude></noinclude> pep3ltrripuqsr87pwm4048rqamm4ia 0 127147 293679 2026-07-27T20:32:31Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{загаловак | назва = Музыка Цьвілеўскі | аўтар = Васіль Сташэўскі | год = 1928 год | пераклад = | секцыя = Камэдыя | папярэдні = | наступны = | анатацыі = }} <pages index="Музыка Цьвілеўскі (1928).pdf" from="1" to="1" /> {{разрыў старонкі|тэкст=}} <pages index="Музыка Цьвілеў...» 293679 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Музыка Цьвілеўскі | аўтар = Васіль Сташэўскі | год = 1928 год | пераклад = | секцыя = Камэдыя | папярэдні = | наступны = | анатацыі = }} <pages index="Музыка Цьвілеўскі (1928).pdf" from="1" to="1" /> {{разрыў старонкі|тэкст=}} <pages index="Музыка Цьвілеўскі (1928).pdf" from="3" to="3" /> {{разрыў старонкі|тэкст=}} <pages index="Музыка Цьвілеўскі (1928).pdf" from="4" to="4" /> {{разрыў старонкі|тэкст=}} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Музыка Цьвілеўскі (1928).pdf" from="5" to="5" /> {{Выроўніваньне-канец}} {{разрыў старонкі|тэкст=}} == Дзея I == {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Музыка Цьвілеўскі (1928).pdf" from="7" to="20" /> {{Выроўніваньне-канец}} == Дзея II == {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Музыка Цьвілеўскі (1928).pdf" from="21" to="38" /> {{Выроўніваньне-канец}} == Увага == {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Музыка Цьвілеўскі (1928).pdf" from="35" to="35" /> {{Выроўніваньне-канец}} == Пастаноўка {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Музыка Цьвілеўскі (1928).pdf" from="36" to="37" /> ----------- {{Крыніцы}} {{Выроўніваньне-канец}} {{разрыў старонкі|тэкст=}} <pages index="Музыка Цьвілеўскі (1928).pdf" from="38" to="38" /> {{разрыў старонкі|тэкст=}} <pages index="Музыка Цьвілеўскі (1928).pdf" from="40" to="40" /> {{PD-old-70}} [[Катэгорыя:П’есы Васіля Сташэўскага]] [[Катэгорыя:Камедыі]] [[Катэгорыя:Творы 1928 года]] [[Катэгорыя:Творы, выдадзеныя ў Мінску]] kllrdqvi9wdatko8vxqvbp70nbzvei6 293690 293679 2026-07-27T21:21:00Z Gleb Leo 2440 293690 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Музыка Цьвілеўскі | аўтар = Васіль Сташэўскі | год = 1928 год | пераклад = | секцыя = Камэдыя | папярэдні = | наступны = | анатацыі = }} <pages index="Музыка Цьвілеўскі (1928).pdf" from="1" to="1" /> {{разрыў старонкі|тэкст=}} <pages index="Музыка Цьвілеўскі (1928).pdf" from="3" to="3" /> {{разрыў старонкі|тэкст=}} <pages index="Музыка Цьвілеўскі (1928).pdf" from="4" to="4" /> {{разрыў старонкі|тэкст=}} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Музыка Цьвілеўскі (1928).pdf" from="5" to="5" /> {{Выроўніваньне-канец}} {{разрыў старонкі|тэкст=}} == Дзея I == {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Музыка Цьвілеўскі (1928).pdf" from="7" to="20" /> {{Выроўніваньне-канец}} == Дзея II == {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Музыка Цьвілеўскі (1928).pdf" from="21" to="38" /> {{Выроўніваньне-канец}} == Увага == {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Музыка Цьвілеўскі (1928).pdf" from="35" to="35" /> {{Выроўніваньне-канец}} == Пастаноўка == {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Музыка Цьвілеўскі (1928).pdf" from="36" to="37" /> ----------- {{Крыніцы}} {{Выроўніваньне-канец}} {{разрыў старонкі|тэкст=}} <pages index="Музыка Цьвілеўскі (1928).pdf" from="38" to="38" /> {{разрыў старонкі|тэкст=}} <pages index="Музыка Цьвілеўскі (1928).pdf" from="40" to="40" /> {{PD-old-70}} [[Катэгорыя:П’есы Васіля Сташэўскага]] [[Катэгорыя:Камедыі]] [[Катэгорыя:Творы 1928 года]] [[Катэгорыя:Творы, выдадзеныя ў Мінску]] b7w8v06zzp2j3777vav84pznltt47hn 0 127148 293683 2026-07-27T20:40:32Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{загаловак | назва = Ласун | аўтар = Алесь Гурло | год = 1909 год | пераклад = | секцыя = Апавяданьне | папярэдні = | наступны = | крыніца = Наша Ніва. — 17 (30) дзекабра 1909. — №51-52 | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Алесь Гурло (1909-1911).pdf" from="...» 293683 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Ласун | аўтар = Алесь Гурло | год = 1909 год | пераклад = | секцыя = Апавяданьне | папярэдні = | наступны = | крыніца = Наша Ніва. — 17 (30) дзекабра 1909. — №51-52 | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Алесь Гурло (1909-1911).pdf" from="1" to="2" fromsection="Ласун" /> {{Выроўніваньне-канец}} {{PD-old-70}} [[Катэгорыя:Апавяданні Алеся Гурло]] [[Катэгорыя:Творы 1909 года]] [[Катэгорыя:Наша Ніва (кірыліца)]] g76fm8aaentcnfghrhbiiaajaxt2jbz 293686 293683 2026-07-27T20:44:22Z Gleb Leo 2440 293686 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Ласун | аўтар = Алесь Гурло | год = 1909 год | пераклад = | секцыя = Апавяданьне | папярэдні = | наступны = | крыніца = Наша Ніва. — 17 (30) дзекабра 1909. — №51-52. — С. 760—761 | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Алесь Гурло (1909-1911).pdf" from="1" to="2" fromsection="Ласун" /> {{Выроўніваньне-канец}} {{PD-old-70}} [[Катэгорыя:Апавяданні Алеся Гурло]] [[Катэгорыя:Творы 1909 года]] [[Катэгорыя:Наша Ніва (кірыліца)]] pupnfze45h03kqt17huahyk3nqvs9y7 0 127149 293685 2026-07-27T20:43:30Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{загаловак | назва = Ахвяра | аўтар = Алесь Гурло | год = 1910 год | пераклад = | секцыя = Апавяданьне | папярэдні = | наступны = | крыніца = Наша Ніва. — 14 (27) Студня (Январа) 1910. — №3. — С. 48—49 | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Алесь Гурл...» 293685 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Ахвяра | аўтар = Алесь Гурло | год = 1910 год | пераклад = | секцыя = Апавяданьне | папярэдні = | наступны = | крыніца = Наша Ніва. — 14 (27) Студня (Январа) 1910. — №3. — С. 48—49 | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Алесь Гурло (1909-1911).pdf" from="3" to="4" fromsection="Ахвяра" /> {{Выроўніваньне-канец}} {{PD-old-70}} [[Катэгорыя:Апавяданні Алеся Гурло]] [[Катэгорыя:Творы 1910 года]] [[Катэгорыя:Наша Ніва (кірыліца)]] r4gs2jgw9tahy7tszguhi9vumqho56z 0 127150 293687 2026-07-27T20:46:10Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{Неадназначнасьць}} * [[Ласун (Гурло)|Ласун]] (1909) — апавяданьне [[Аўтар:Алесь Гурло|Алеся Гурла]]. * [[Ласун (Багдановіч)|Ласун]] (?) — верш [[Аўтар:Максім Багдановіч|Максіма Багдановіча]].» 293687 wikitext text/x-wiki {{Неадназначнасьць}} * [[Ласун (Гурло)|Ласун]] (1909) — апавяданьне [[Аўтар:Алесь Гурло|Алеся Гурла]]. * [[Ласун (Багдановіч)|Ласун]] (?) — верш [[Аўтар:Максім Багдановіч|Максіма Багдановіча]]. ld1jbc3xbnko7cngo4vfav3dti1rg3e 0 127151 293688 2026-07-27T20:47:29Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{Неадназначнасьць}} * [[Ахвяра (Багушэвіч)|Ахвяра]] (1894) — верш [[Аўтар:Францішак Багушэвіч|Францішка Багушэвіча]]. * [[Ахвяра (Гурло)|Ахвяра]] (1910) — апавяданьне [[Аўтар:Алесь Гурло|Алеся Гурла]].» 293688 wikitext text/x-wiki {{Неадназначнасьць}} * [[Ахвяра (Багушэвіч)|Ахвяра]] (1894) — верш [[Аўтар:Францішак Багушэвіч|Францішка Багушэвіча]]. * [[Ахвяра (Гурло)|Ахвяра]] (1910) — апавяданьне [[Аўтар:Алесь Гурло|Алеся Гурла]]. nfcc6jmvlrh65mcp5484zha2ef9kc4w 104 127152 293691 2026-07-28T06:17:34Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « <center>{{fine|II. 3 МАЛЕНЬКАЙ БЯДЫ Ў ВЯЛІКУЮ РАДАСЬЦЬ}}</center> {{gap|1.0em}}Тамаш сядзеў у бары і не падаваў ніякага голасу на гуканьне жонкі. Аднак пачаў непакоіцца. Зарупіла даведацца, у чым справа. Мабыць, ня так сабе жонка кліча.</br> {{gap|1.0em}}Ён падняўся з свайго месца,...» 293691 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> <center>{{fine|II. 3 МАЛЕНЬКАЙ БЯДЫ Ў ВЯЛІКУЮ РАДАСЬЦЬ}}</center> {{gap|1.0em}}Тамаш сядзеў у бары і не падаваў ніякага голасу на гуканьне жонкі. Аднак пачаў непакоіцца. Зарупіла даведацца, у чым справа. Мабыць, ня так сабе жонка кліча.</br> {{gap|1.0em}}Ён падняўся з свайго месца, кінуў злосна ў муравейнік некалькі галінак і шпаркім крокам пайшоў праз бор да хаты. Ад непакою ён не адчуваў, як сухія шышкі калолі босыя ногі.</br> {{gap|1.0em}}Чым бліжэй падыходзіў да хаты, тым мацней рос у яго непакой і прыкры страх перад жонкай. Паводле яе слоў, ён заўсёды быў вінаватым:</br> {{gap|1.0em}}Жывецца кепска — вінават Тамаш.</br> {{gap|1.0em}}Няма заробкаў — ён гэтаму прычынай.</br> {{gap|1.0em}}Бычка забрала паліцыя на чыншы — ён ня мог выкруціцца.</br> {{gap|1.0em}}Хлеба няма — усё ён ды ён.</br> {{gap|1.0em}}Жылі ў зямлянцы, як вярнуліся з бежанства — ён ня дбаў, не клапаціўся, каб лесу дастаць на будоўлю.</br> {{gap|1.0em}}Жонка ледзь не вінаваціла Тамаша ў тым, што сусьветная вайна адбылася, што іхная мясцовасьць цяпер пад польскім панам знаходзіцца.</br> {{gap|1.0em}}Тамаш пачаў шчыра верыць у сваю вялікую вінаватасьць. Ён верыў, што сам уласнымі рукамі расьсейвае і разносіць бяду і ліха вакол сябе, валачэ за сабою, як свой уласны цень. Гэта яго нават радавала: значыць, каб хацеў, дык ніякага шлімазарства ня было-б ў хаце, каб хацеў, дык добра жылося-б; каб хацеў…</br><noinclude></noinclude> e7c5a6d7f5q6tl387zyf6g6zyodkpub 104 127153 293692 2026-07-28T07:00:36Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|1.0em}}Мабыць у мяне захавана нейкая сіла, якую жонка хоча выцягнуць на ўзьверх ― і ёй гэта ніяк не ўдаецца».</br> {{gap|1.0em}}«Мабыць і мяне ўлегцы ня возьмеш. Я нечага такі ды варт».</br> {{gap|1.0em}}І Тамаш не хацеў.</br> {{gap|1.0em}}«Навошта марнаваць гэтыя сілы? Навошта п...» 293692 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{gap|1.0em}}Мабыць у мяне захавана нейкая сіла, якую жонка хоча выцягнуць на ўзьверх ― і ёй гэта ніяк не ўдаецца».</br> {{gap|1.0em}}«Мабыць і мяне ўлегцы ня возьмеш. Я нечага такі ды варт».</br> {{gap|1.0em}}І Тамаш не хацеў.</br> {{gap|1.0em}}«Навошта марнаваць гэтыя сілы? Навошта пускаць іх на узьвей-вецер?»</br> {{gap|1.0em}}Такія думкі заўсёды паднімалі Тамаша з процьмы ў верх, надавалі яму крыльлі і служылі моцнай зброяй перад лаянкамі жонкі.</br> {{gap|1.0em}}Тое самае было і на гэты раз.</br> {{gap|1.0em}}Аднак ад нарастаючага страху ён цяпер сьвету белага ня бачыў. Не заўважыў ні яркага сонца, ні гучнага сьпеву жаўранкаў, ні паху высачэзнай густой ліпы.</br> {{gap|1.0em}}Усё-ж такі ён хацеў, каб жонка і цяпер яго моцна лаяла, каб вінаваціла. Гэтым яна напомніць яму аб тэй вялікай сіле, якая ў ім захавана… Такім чынам ён яшчэ раз упэўніцца, што каб захацеў, дык можа ўвесь сьвет перавярнуў-бы…</br> {{gap|1.0em}}Тамаш глянуў на сваю хатку.</br> {{gap|1.0em}}Дах быў яшчэ ня ўвесь пакрыты саломай. Ён прасіў у суседа пазычыць дзесяць кулёў саломы. Той адмовіўся. Хатка была новенькая, але без палавіны страхі выглядала, як падшывалец-хлапец з падзёртым брылем на галаве.</br> {{gap|1.0em}}«Эх, каб толькі захацеў…» ― падумаў Тамаш.</br> {{gap|1.0em}}На неабгароджаным дзядзінцы яго сынок, Юрка, гнаўся за катом, гнаўся з вялікім імпэтам, не адставаў<noinclude></noinclude> pn08a8os4keetfca6j2sqduz3d9gjkj 104 127154 293693 2026-07-28T07:04:35Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: «ад ката ні на крок. Кот ускочыў на стары дуб і з самай вяршыні кпліва пазіраў уніз на хлапца.</br> {{gap|1.0em}}Тамаш пачаў узірацца вакол. Ён стараўся знайсьці дзе-колечы адзнакі жончынай злосьці. На ганку ляжыць на баку вядро ад вады.</br> {{gap|1.0em}}«Калі жонка лагод...» 293693 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>ад ката ні на крок. Кот ускочыў на стары дуб і з самай вяршыні кпліва пазіраў уніз на хлапца.</br> {{gap|1.0em}}Тамаш пачаў узірацца вакол. Ён стараўся знайсьці дзе-колечы адзнакі жончынай злосьці. На ганку ляжыць на баку вядро ад вады.</br> {{gap|1.0em}}«Калі жонка лагодная, дык вядро стаіць на месцы паўнюткае вады», — мяркуе Тамаш.</br> {{gap|1.0em}}«А вунь дзяркач тырчыць на самым парозе. Ой, злосная сягоньня жонка».</br> {{gap|1.0em}}Тамаш зрабіў вінаваты выгляд і ціха ўзяўся за клямку.</br> {{gap|1.0em}}«Вось будзе зараз, вось будзе!» — падумаў ён. — «Яна-ж цяпер наогул злосная, бо цяжарная».</br> {{gap|1.0em}}Тамаш адважыўся і ўвайшоў у хату.</br> {{gap|1.0em}}Спачатку, пасьля сонечнага сьвятла на дварэ, здавалася яму, што ў хаце цёмна, як пры вячэрніх змроках, але патроху звыкся. Ён пачаў паглядаць вакол. Жонка тупалася каля печы. Пах смажанага сала казлытаў нос.</br> {{gap|1.0em}}Што за сьвяточную яду жонка сягоньня рыхтуе? Гэта-ж яна, бадай, апошні кавалак сала заскварыла…</br> {{gap|1.0em}}На вакне стаяла шклянка з вадою. Яна адбівалася супроць сонца ў вельмі прыгожыя колеры. На жаўтаватай дошцы падваконьніка мільгала маленькаю дужкаю вясёлка. Ад гэтага ў Тамаша зьявіўся сьвяточны настрой.</br> {{gap|1.0em}}Тамаш адным вокам зірнуў на жонку.</br> {{gap|1.0em}}Вельмі круглы ад цяжарнасьці жывот і худы твар трохі стрымалі сьвяточнасьць яго душы. Па вачох ён<noinclude></noinclude> expfadpmm68yqmka6i4jddgn52rtl3t 104 127155 293694 2026-07-28T07:09:15Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: «бачыў, што яна злосная, як заўсёды, але вось маўчыць, ня лаецца…</br> {{gap|1.0em}}— Чаму не адазваўся, як цябе гукала? — зьвярнулася да яго жонка надзіва лагодным голасам.</br> {{gap|1.0em}}— Я ня чуў, — схлусіў Тамаш.</br> {{gap|1.0em}}— Аглох ты, ці што?</br> {{gap|1.0em}}На гэта Тамаш...» 293694 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>бачыў, што яна злосная, як заўсёды, але вось маўчыць, ня лаецца…</br> {{gap|1.0em}}— Чаму не адазваўся, як цябе гукала? — зьвярнулася да яго жонка надзіва лагодным голасам.</br> {{gap|1.0em}}— Я ня чуў, — схлусіў Тамаш.</br> {{gap|1.0em}}— Аглох ты, ці што?</br> {{gap|1.0em}}На гэта Тамаш ня лічыў патрэбным адказаць. Уся напружанасьць чаканьня лаянкі ад жонкі адпала. Ён раней быў пэўны, што жонка сыпне на яго горкім макам гучных слаўцоў, ажна ня рад цяпер, што так ціха скончылася…</br> {{gap|1.0em}}— Што гэта з ёю сталася? — зьдзівіўся Тамаш. — Яна, відаць, перастала мяне паважаць…</br> {{gap|1.0em}}І дзіва за дзівам сыпалася перад ім:</br> {{gap|1.0em}}Жонка лагодна на яго зірнула, паставіла на стол гаршчок бульбы і патэльню са скваркамі.</br> {{gap|1.0em}}— Еж хутчэй! — ласкава сказала яна: — былі тут ад пана Чарнецкага. Трэба табе ісьці на фальварак!</br> {{gap|1.0em}}Тамаш пачаў ціха перабіраць пальцамі левай рукі.</br> {{gap|1.0em}}— На касьбу? — запытаўся ён, бяручыся за яду.</br> {{gap|1.0em}}Тамашыха зірнула на яго спакойна і сказала строгім голасам:</br> {{gap|1.0em}}— Еж!</br> {{gap|1.0em}}«Тут нешта ды нейкае», — падумаў Тамаш.</br> {{gap|1.0em}}Ён рупна ўзяўся за яду.</br> {{gap|1.0em}}Жонка села супроць яго на лаву. Спагадна на яго паглядала.</br> {{gap|1.0em}}Тамаш стараўся скарэй справіцца з ядой, каб даведацца, у чым справа.</br><noinclude></noinclude> l8cj04s3n23xnemyf8q1tt4zb8hs5d4 104 127156 293695 2026-07-28T07:13:33Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|1.0em}}— Казалі ад пана Чарнецкага, каб ты ўзяў скрыпку з сабою. Там у фальварку нейкая гулянка.</br> {{gap|1.0em}}Тамаш ад падскочыў на месцы. Гэтага ён зусім не спадзяваўся. Жонка яму здавалася на гэты раз такой мілай і прывабнай, як тады, калі яшчэ была дзяўчы...» 293695 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{gap|1.0em}}— Казалі ад пана Чарнецкага, каб ты ўзяў скрыпку з сабою. Там у фальварку нейкая гулянка.</br> {{gap|1.0em}}Тамаш ад падскочыў на месцы. Гэтага ён зусім не спадзяваўся. Жонка яму здавалася на гэты раз такой мілай і прывабнай, як тады, калі яшчэ была дзяўчынай, калі абое на начлезе пры вогнішчы жарты строілі.</br> {{gap|1.0em}}— Дык чаму ты раней не сказала? — пакрыўдзіўся Тамаш.</br> {{gap|1.0em}}— А я-ж рвала глотку на ўвесь бор! Дзе ты прападаў?</br> {{gap|1.0em}}Скрыпка апынулася ў яго руках.</br> {{gap|1.0em}}Ён мазаў смычок, правяраў струны. На яго напала такая радасьць, ажна ня ведаў, дзе дзецца. Даўно шлюбаў ня было. Ад самага вялікадню няма вечарынак. Скрыпка даўно хлебам яго не карміла. А тут, глядзі, зусім неспадзявана нейкую дытку заробіць. Апрача грошай, ужо даўно перад людзьмі ня граў.</br> {{gap|1.0em}}А «граць перад людзьмі» ў Тамаша было даражэй за грошы…</br> {{gap|1.0em}}— Арцём з бубнамі! — літасьці прасіў Тамаш. — Юрка, Юрачка! зьбегай да Арцёма! Няхай зараз-жа сюды прыдзе! Няхай возьме з сабою струмант!</br> {{gap|1.0em}}Юрка пусьціўся бягом з хаты.</br> {{gap|1.0em}}«Перад панамі яшчэ ніколі ня граў» — думаў Тамаш.</br> {{gap|1.0em}}Ад гэткай неспадзяванкі на Тамаша напала прыемная жудасьць.</br> {{gap|1.0em}}Ён выскачыў на двор і давай рабіць рэпэтыцыю.</br><noinclude></noinclude> azhe7d38fnx0o7acxpxlax4zqrefml5 104 127157 293696 2026-07-28T07:20:31Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|1.0em}}Пакуль прышлі Юрка з Арцёмам, ён пасьпеў зыграць усе полькі. Ён пачаў рэпэтыцыю з полек, бо ведаў, што паны любяць вясёлае.</br> {{gap|1.0em}}На скорую руку, пад акомпанімэнт бубнаў, ён паўтарыў увесь рэпэртуар.</br> {{gap|1.0em}}Слухачамі былі Юрка і кот, які прым...» 293696 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{gap|1.0em}}Пакуль прышлі Юрка з Арцёмам, ён пасьпеў зыграць усе полькі. Ён пачаў рэпэтыцыю з полек, бо ведаў, што паны любяць вясёлае.</br> {{gap|1.0em}}На скорую руку, пад акомпанімэнт бубнаў, ён паўтарыў увесь рэпэртуар.</br> {{gap|1.0em}}Слухачамі былі Юрка і кот, які прымасьціўся каля ног хлопчыка.</br> {{gap|1.0em}}— Пойдзем! Гайда! — крыкнуў у захапленьні Тамаш да Арцёма.</br> {{gap|1.0em}}— Пачакай! — супакоіла яго жонка. — Няўжо-ж ты пойдзеш у фальварак. Гэта-ж брыдка — босы, у парванай кашулі. Адзень што-небудзь сьвяточнае!</br> {{gap|1.0em}}— А мо’ праўду, жонка, кажаш! — згадзіўся Тамаш.</br> {{gap|1.0em}}Ён быў цяпер надзвычайна пакорлівы і паслухмяны.</br> {{gap|1.0em}}Жонка прынесла чыстую паркалёвую кашулю і боты.</br> {{gap|1.0em}}Тамаш адным махам накінуў на сябе кашулю і ўзяўся за боты.</br> {{gap|1.0em}}3 ботамі справа была не такая лёгкая. Яны былі цеснаватыя і цьвёрдыя. Ён усунуў у юхтовую халяву цёмна-бурую заскарузлую нагу і пачаў пыхцець.</br> {{gap|1.0em}}— Асьцярожна! бот парвеш! — не на жарт спалохалася жонка. — Растаптаў ногі на лапаты. Хоць ты на іх хлеб у печы садзі. Пачакай, тоненькія анучкі прынясу — тады лягчэй палезуць.</br> {{gap|1.0em}}Жонка пабегла па анучкі.</br> {{gap|1.0em}}Боты былі пасьля скрыпкі другім сямейным фэтышам і гордасьцю ў Тамашовай хаце. Яны заўсёды стаялі ў самым ганаровым куце ў відочным месцы. Гэта былі першыя боты, якія меў Тамаш у сваім жыцьці. Звычайна зімой ён абуваецца ў лапці, а летам<noinclude></noinclude> 4w98p9e3ohe5e0pb8xj7u8m923fsogb 104 127158 293697 2026-07-28T07:24:53Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: «ходзіць босы. Гэтыя боты бацька яму купіў на вясельле. Ён іх ужываў толькі ў самыя ўрачыстыя выпадкі жыцьця: на гадовы фэст або на пятровы кірмаш у мястэчку. Тады Тамаш ускідваў іх на плечы і перад самым мястэчкам абуваў.</br> {{gap|1.0em}}На боты глядзелі ў хаце,...» 293697 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>ходзіць босы. Гэтыя боты бацька яму купіў на вясельле. Ён іх ужываў толькі ў самыя ўрачыстыя выпадкі жыцьця: на гадовы фэст або на пятровы кірмаш у мястэчку. Тады Тамаш ускідваў іх на плечы і перад самым мястэчкам абуваў.</br> {{gap|1.0em}}На боты глядзелі ў хаце, як на найпрыгажэйшы твор мастацтва. З вялікай асьцярогай хадзілі каля іх усе хатнія. Нібы боты былі зроблены з самага дарагога і тонкага крышталю.</br> {{gap|1.0em}}Калі часам Юрка пачне скакаць у хаце з кута ў кут, забываючыся аб усім на сьвеце, тады матка крычыць спалоханым голасам: «Асьцярожна — боты!..»</br> {{gap|1.0em}}Калі часам, па недаглядзе, бот упадзе, дык хатнія непакоіліся, нібы няшчасьце здарылася.</br> {{gap|1.0em}}Тамашыха шанавала боты мужа болей, чым яго самаго. Кожны месяц яна сама мазала іх бярозавым дзёгцем. Кожны месяц боты мелі гэту даніну. Для іх была спэцыяльна здабыта гліняная пасудзіна на дзёгаць і квач. Мазалі іх дзёгцем раз, надзявалі халявамі ўніз на калы, якія былі ўбіты для іх на дзядзінцы. На гэтых калох боты сохлі на сонцы. Як высыхалі — мазалі другі раз, аж пакуль яны «плакалі», пакуль дзёгаць стаяў на іх вечна кроплямі. Але, ня гледзячы на такую пястоту, боты мелі свой нораў: яны былі заўсёды цьвёрдыя.</br> {{gap|1.0em}}— Такая юхта! Тут ніякі дзёгаць не паможа! — з філёзофскім тонам гаварыў аб іх яшчэ нябожчык бацька Тамаша. — Тут і сам пан бог не паможа. А мазаць іх трэба, а то патрэскаюцца — дзёгаць боту тое самае, што хлеб чалавеку.</br><noinclude></noinclude> cwgz0co9vry7la6ifi6642z963w59lo 104 127159 293698 2026-07-28T07:36:33Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|1.0em}}Боты заўсёды рэзалі Тамашу ногі, як нажамі ўсё роўна. Гэта, магчыма, і было аднэй з прычын сьвяткаваньня ботаў і будзённага выгляду Тамашовых ног. Але аб гэтай пакуце ведаў адзін толькі Тамаш. Ён нават і жонцы ніколі не казаў, што боты ногі рэжуць.<...» 293698 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{gap|1.0em}}Боты заўсёды рэзалі Тамашу ногі, як нажамі ўсё роўна. Гэта, магчыма, і было аднэй з прычын сьвяткаваньня ботаў і будзённага выгляду Тамашовых ног. Але аб гэтай пакуце ведаў адзін толькі Тамаш. Ён нават і жонцы ніколі не казаў, што боты ногі рэжуць.</br> {{gap|1.0em}}Затое ўсе зналі аб іншай якасьці ботаў: калі Тамаш іх абуваў, тады ледзь не за вярсту людзі ведалі, што Тамашовыя боты гуляюць. Досыць было толькі пацягнуць носам. Яны выдавалі моцны пах дзёгцю.</br> {{gap|1.0em}}Гэтыя боты правандравалі з гаспадаром усе гады бежанства, шмат дзе пабывалі і вось цэленькія, бадай новыя, вярнуліся назад на родныя загоны.</br> {{gap|1.0em}}Пры дапамозе жонкі насунуўшы цяпер боты на ногі, Тамаш з Арцёмам, з музычнымі інструмантамі ў руках, пусьціліся нацянькі ў бок фальварку.</br> {{gap|1.0em}}— Асьцярожна — боты! — крыкнула ўдагонку {{абмылка|Тамашыка|Тамашыха}}. <center>{{fine|III. ЗАГРАЙ, ГАЛГАН, КРАКАВЯК}}</center> {{gap|1.0em}}Пан Чарнецкі — кругленькі шляхціц, гадоў пад пяцьдзесят. Ружовы поўны твар, маленькія попельнага колеру вочкі, узьдзёрнуты ўверх невялічкі нос, завостраныя ўгару мышынымі хвасткамі рыжаватыя вусы гаварылі аб вялікім самашанаваньні шляхціца, казалі аб тым, што пан Чарнецкі імкнецца ўвысь, што гонар «знатных продкаў» бурліць хмельным віном у яго панскай крыві. Да кожнага сказу сваёй гутаркі, — ці ён гаворыць аб гаспадарцы, аб конях, або на політычныя тэмы, — пан Чарнецкі дадае запэўніваючае «слова гонору». Усё вакольнае, паводле яго погляду, —<noinclude></noinclude> djyx5gq8jn1vq8npsehp8chd82a73ec 104 127160 293699 2026-07-28T07:41:11Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: ««ніжэйшае» за яго, усё вакольнае ён характарызуе коратка і выразна: «пся крэў», «пся косьць».</br> {{gap|1.0em}}Фальварак пана Чарнецкага знаходзіўся на баку ад тракту, атулены густым лесам і дзякуючы гэтаму не пацярпеў ад расійска-нямецкага фронту. Гаспадарка...» 293699 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>«ніжэйшае» за яго, усё вакольнае ён характарызуе коратка і выразна: «пся крэў», «пся косьць».</br> {{gap|1.0em}}Фальварак пана Чарнецкага знаходзіўся на баку ад тракту, атулены густым лесам і дзякуючы гэтаму не пацярпеў ад расійска-нямецкага фронту. Гаспадарка ў пана Чарнецкага была багатая, і яго гонар з кожным годам усё вырастаў.</br> {{gap|1.0em}}На фальварку працавала многа парабкоў. А ў час сенакосу і жніва пан Чарнецкі наймаў яшчэ і падзённых з вакольных сялян.</br> {{gap|1.0em}}Жонка пана Чарнецкага памёрла маладою. Яна была добрая, пакорлівая кабета. Муж часта ўжываў на ёй свае «ганаровыя» кулакі. Засталася ад жонкі дачка Ядвіська, якая ўжо вырасла ў паненку. Да сваёй дачкі пан Чарнецкі адносіўся вельмі пяшчотна, выконваў усе яе капрысы.</br> {{gap|1.0em}}Панна Ядвіга такой-жа пяшчотнасьцю адказвала бацьку, называючы яго кволым голасам: «татусь».</br> {{gap|1.0em}}Панна Ядвіга высокім ростам удалася ў матку, а тварам была копія бацькі, толькі з болей мяккімі і дробнымі рысамі. Апраналася панна Ядвіга паводле апошняй моды з Вільні. Так гаварыла ёй местачковая швачка. Панна Ядвіга вельмі мала вучылася, бадай нічога ня чытала. Болей за ўсё любіла кветкі. Яна з імі няньчылася паводле пор году. Вясною — бэз, летам — ружы, а зімой — вазоны. Простых палявых расьлін яна ня любіла і не паважала: яны ня панскія, не «ганаровыя». У кожную нядзелю панна Ядвіга езьдзіла з «татусем» у касьцёл за дзесяць вёрст. Там яна знаёмілася з ваколічнай шляхтай, хаця з «кавалерамі»<noinclude></noinclude> kkicwsshd9iy2i09nd93r1rpxsucc9z 104 127161 293700 2026-07-28T07:46:31Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: «мала гутарыла пры знаёмстве. Яна толькі моцна чырванела, і на яе твары было напісана: «я саромлюся!» Яна апускала вочы або глядзела ў бок. Ня ведала, куды дзецца, дзе схаваць рукі. Улетку звычайна трымала вечна ў руках букет кветак.</br> {{gap|1.0em}}З семнаццаці...» 293700 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>мала гутарыла пры знаёмстве. Яна толькі моцна чырванела, і на яе твары было напісана: «я саромлюся!» Яна апускала вочы або глядзела ў бок. Ня ведала, куды дзецца, дзе схаваць рукі. Улетку звычайна трымала вечна ў руках букет кветак.</br> {{gap|1.0em}}З семнаццаці год яна пачала знаёміцца з літаратурай.</br> {{gap|1.0em}}«Татусь» прывёз з мястэчка цэлую пачку тоўстых картак пад назваю «Флірт Амура». «Літаратура» яе вельмі захапіла.</br> {{gap|1.0em}}Панна Ядвіга вывучала «Флірт Амура» такім чынам: мела перад сваім уяўленьнем «кавалера», з якім вяла бяседу. «Флірт Амура» ляжаў перад ёю раскладзены на вялікім стале, як звычайныя карты. Панна Ядвіга гаварыла і за «кавалера» і за сябе з друкаванага тэксту картак, дзе пытаньні і адказы знаходзіліся гатовыя пад нумарамі.</br> {{gap|1.0em}}«Кавалера» панна Ядвіга ўяўляла ў выглядзе польскага рыцара на зграбным кані, у вайсковай вопратцы са зброяй. Такога яна бачыла на малюнках у «Гісторыі Польшчы». Твару яго панна Ядвіга ня бачыла, бо саромілася паднімаць вочы. Але голас яго быў вельмі прыемны, пранізваў салодкім агнём усю яе істоту. Яна гаварыла за яго яго-ж голасам.</br> {{gap|1.0em}}Рыцар быў адным з знакамітых польскіх магнатаў — ні то князь Радзівіл, ні то граф Патоцкі. Гэта залежала ад густу паненкі, ад яе настрою ў той час. Пакой панны Ядвігі быў невялікі. Рыцару на кані ў ім ня было-б месца, але ў сваім уяўленьні панна Ядвіга {{перанос пачатак|расшы|рыла}}<noinclude></noinclude> 4tc1msyozwjci87zcoo1f1lhbzwg353 293701 293700 2026-07-28T07:47:17Z RAleh111 4658 293701 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>мала гутарыла пры знаёмстве. Яна толькі моцна чырванела, і на яе твары было напісана: «я саромлюся!» Яна апускала вочы або глядзела ў бок. Ня ведала, куды дзецца, дзе схаваць рукі. Улетку звычайна трымала вечна ў руках букет кветак.</br> {{gap|1.0em}}З семнаццаці год яна пачала знаёміцца з літаратурай.</br> {{gap|1.0em}}«Татусь» прывёз з мястэчка цэлую пачку тоўстых картак пад назваю «Флірт Амура». «Літаратура» яе вельмі захапіла.</br> {{gap|1.0em}}Панна Ядвіга вывучала «Флірт Амура» такім чынам: мела перад сваім уяўленьнем «кавалера», з якім вяла бяседу. «Флірт Амура» ляжаў перад ёю раскладзены на вялікім стале, як звычайныя карты. Панна Ядвіга гаварыла і за «кавалера» і за сябе з друкаванага тэксту картак, дзе пытаньні і адказы знаходзіліся гатовыя пад нумарамі.</br> {{gap|1.0em}}«Кавалера» панна Ядвіга ўяўляла ў выглядзе польскага рыцара на зграбным кані, у вайсковай вопратцы са зброяй. Такога яна бачыла на малюнках у «Гісторыі Польшчы». Твару яго панна Ядвіга ня бачыла, бо саромілася паднімаць вочы. Але голас яго быў вельмі прыемны, пранізваў салодкім агнём усю яе істоту. Яна гаварыла за яго яго-ж голасам.</br> {{gap|1.0em}}Рыцар быў адным з знакамітых польскіх магнатаў — ні то князь Радзівіл, ні то граф Патоцкі. Гэта залежала ад густу паненкі, ад яе настрою ў той час. Пакой панны Ядвігі быў невялікі. Рыцару на кані ў ім ня было-б месца, але ў сваім уяўленьні панна Ядвіга {{перанос пачатак|расшы|рыла}}<noinclude></noinclude> odov5q2w0k6poc5wty3qzznko621w6u 293702 293701 2026-07-28T07:47:40Z RAleh111 4658 293702 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>мала гутарыла пры знаёмстве. Яна толькі моцна чырванела, і на яе твары было напісана: «я саромлюся!» Яна апускала вочы або глядзела ў бок. Ня ведала, куды дзецца, дзе схаваць рукі. Улетку звычайна трымала вечна ў руках букет кветак.</br> {{gap|1.0em}}З семнаццаці год яна пачала знаёміцца з літаратурай.</br> {{gap|1.0em}}«Татусь» прывёз з мястэчка цэлую пачку тоўстых картак пад назваю «Флірт Амура». «Літаратура» яе вельмі захапіла.</br> {{gap|1.0em}}Панна Ядвіга вывучала «Флірт Амура» такім чынам: мела перад сваім уяўленьнем «кавалера», з якім вяла бяседу. «Флірт Амура» ляжаў перад ёю раскладзены на вялікім стале, як звычайныя карты. Панна Ядвіга гаварыла і за «кавалера» і за сябе з друкаванага тэксту картак, дзе пытаньні і адказы знаходзіліся гатовыя пад нумарамі.</br> {{gap|1.0em}}«Кавалера» панна Ядвіга ўяўляла ў выглядзе польскага рыцара на зграбным кані, у вайсковай вопратцы са зброяй. Такога яна бачыла на малюнках у «Гісторыі Польшчы». Твару яго панна Ядвіга ня бачыла, бо саромілася паднімаць вочы. Але голас яго быў вельмі прыемны, пранізваў салодкім агнём усю яе істоту. Яна гаварыла за яго яго-ж голасам.</br> {{gap|1.0em}}Рыцар быў адным з знакамітых польскіх магнатаў — ні то князь Радзівіл, ні то граф Патоцкі. Гэта залежала ад густу паненкі, ад яе настрою ў той час. Пакой панны Ядвігі быў невялікі. Рыцару на кані ў ім ня было-б месца, але ў сваім уяўленьні панна Ядвіга {{перанос пачатак|расшы|рыла}}<noinclude></noinclude> 4tc1msyozwjci87zcoo1f1lhbzwg353 104 127162 293703 2026-07-28T07:54:21Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: «{{перанос канец|расшы|рыла}} гэты пакоік у вялізарныя палацы, у іх маглі-б разгульваць некалькі такіх коньнікаў.</br> {{gap|1.0em}}І вось пачынаецца гутарка па нумарох з картак «Флірту Амура»:</br> {{gap|1.0em}}{{разьбіўка|Рыцар}} — Якія ў панны прыгожыя вочкі.</br> {{gap|1.0em}}{...» 293703 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>{{перанос канец|расшы|рыла}} гэты пакоік у вялізарныя палацы, у іх маглі-б разгульваць некалькі такіх коньнікаў.</br> {{gap|1.0em}}І вось пачынаецца гутарка па нумарох з картак «Флірту Амура»:</br> {{gap|1.0em}}{{разьбіўка|Рыцар}} — Якія ў панны прыгожыя вочкі.</br> {{gap|1.0em}}{{разьбіўка|Панна Ядвіга}} — Ёсьць прыгажэйшыя.</br> {{gap|1.0em}}{{разьбіўка|Рыцар}} — Панна надзвычайна зграбная.</br> {{gap|1.0em}}{{разьбіўка|Панна Ядвіга}} — Ня люблю комплімэнтаў.</br> {{gap|1.0em}}{{разьбіўка|Рыцар}} — Я панну кахаю.</br> {{gap|1.0em}}{{разьбіўка|Панна Ядвіга}} — Ад многіх чула.</br> {{gap|1.0em}}{{разьбіўка|Рыцар}} — Ня мучце мяне.</br> {{gap|1.0em}}{{разьбіўка|Панна Ядвіга}} — Я-ж ня кат, каб мучыць людзей.</br> {{gap|1.0em}}{{разьбіўка|Рыцар}} — Будзеце маёю жонкаю?</br> {{gap|1.0em}}{{разьбіўка|Панна Ядвіга}} — Я нічыёй жонкаю ня буду.</br> {{gap|1.0em}}{{разьбіўка|Рыцар}} — Хачу пацалаваць ручкі панны.</br> {{gap|1.0em}}{{разьбіўка|Панна Ядвіга}} — Пан вельмі дзёрзкі.</br> {{gap|1.0em}}{{разьбіўка|Рыцар}} — Панна мяне любіць?</br> {{gap|1.0em}}{{разьбіўка|Панна Ядвіга}} — Гэта мой сакрэт.</br> {{gap|1.0em}}Але панна Ядвіга доўга хаваць «сакрэту» ня можа. Яна так пяшчотна паднімае на рыцара вочы (першы раз у жыцьці), ажна рыцар па яе вачох аб усім здагадваецца.</br> {{gap|1.0em}}«Сакрэт» выкрыт…</br> {{gap|1.0em}}Панна Ядвіга адкідвае карты.</br> {{gap|1.0em}}Рыцар саскаквае з каня. Становіцца перад паннай Ядвігай на калені. Потым бярэ яе на рукі, садзіць у сядло i мчыцца з паннай Ядвігай далёка-далёка: праз невядомыя казачныя лясы, праз моры-акіяны. У панны Ядвігі аж дух стрымліваецца ад вялікай асалоды.</br><noinclude></noinclude> rd2hpdl6htzq4va7u4r54v2atvzyac4 104 127163 293704 2026-07-28T08:02:33Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|1.0em}}Так заўсёды канчаецца ў панны Ядвігі вывучэньне «Флірту Амура».</br> {{gap|1.0em}}Пасьля гэткага хваляваньня панна Ядвіга нюхае кветкі і робіцца прытомнай. Складвае карткі «Флірту Амура», зноў раскладвае — і давай спачатку.</br> {{gap|1.0em}}У хаце пана Чарне...» 293704 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{gap|1.0em}}Так заўсёды канчаецца ў панны Ядвігі вывучэньне «Флірту Амура».</br> {{gap|1.0em}}Пасьля гэткага хваляваньня панна Ядвіга нюхае кветкі і робіцца прытомнай. Складвае карткі «Флірту Амура», зноў раскладвае — і давай спачатку.</br> {{gap|1.0em}}У хаце пана Чарнецкага гаспадарыць яго сястра, старая панн Анэля. Такая нізкая, як і брат, але вельмі худая. Сваё дзявоцтва пана Анэля аддала пану Езусу. Ёй цяпер гадоў трыццаць пяць.</br> {{gap|1.0em}}Панна Анэля ненавідзіць усіх мужчын. Аб гэтым яна сама кажа кожнаму сустрэчнаму «кавалеру» і ў той-жа час робіць яму вабную ўсьмешку адваротнага зьместу.</br> {{gap|1.0em}}Апошнія месяцы пана Анэля вельмі няласкава з паннай Ядвігай. Гэта з тых часоў, як пан Чарнецкі пачаў гаварыць, што Ядвісьці пара замуж.</br> {{gap|1.0em}}— Замуж, замуж, — пішчыць злосным голасам панна Анэля, — яна-ж зусім малая. Няхай раней старэйшыя за Ядвіську замуж павыходзіць…</br> {{gap|1.0em}}Пан Чарнецкі добра разумее, куды закідвае каменьчыкі яго сястра, і кажа:</br> {{gap|1.0em}}— Усе павыходзілі замуж каму трэба было, а ты-ж мужчын ня любіш…</br> {{gap|1.0em}}Панна Анэля плача ў адказ на такія словы, дробненькія сьлёзы сыплюцца з вачэй і цякуць ледзь прыкметнымі ручайкамі па яе схудалым, пажоўклым твары.</br> {{gap|1.0em}}Пан Чарнецкі — чалавек строгі. Ён любіць, каб сказанае было зроблена. Ужо з тыдзень, як яго сястра наводзіць парадкі: пячэ і смажыць, смажыць і пячэ.</br> {{gap|1.0em}}— Ядвіську трэба выдаць замуж.</br><noinclude></noinclude> 3uq6sy2tyw4lrmyv7syu10fhbr0tygu 104 127164 293705 2026-07-28T08:07:36Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|1.0em}}Так гаворыць ёй брат можа дваццаць разоў на день.</br> {{gap|1.0em}}Трэба склікаць на гулянку ўсю ваколічную шляхту. «Кавалераў» цікавых ёсьць шмат. Галоўным чынам з асаднікаў, якім выдалі зямлю тут на «крэсах». Выбар багаты. Так клюне, што Ядвіська не аг...» 293705 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{gap|1.0em}}Так гаворыць ёй брат можа дваццаць разоў на день.</br> {{gap|1.0em}}Трэба склікаць на гулянку ўсю ваколічную шляхту. «Кавалераў» цікавых ёсьць шмат. Галоўным чынам з асаднікаў, якім выдалі зямлю тут на «крэсах». Выбар багаты. Так клюне, што Ядвіська не агледзіцца і ад «Флірту Амура» апыніцца ў новым фальварку пана Ястрабінскага, які прыехаў сюды з Пазнані. Ён, пан Ястрабінскі, вельмі заслужаны перад айчынай — тры гады з бальшавікамі змагаўся.</br> {{gap|1.0em}}Так разважае пан Чарнецкі.</br> {{gap|1.0em}}Гулянка была наладжана на славу. Зьехаліся госьці з усёй ваколіцы. У пакоях пана Чарнецкага даўно такога шуму ня было.</br> {{gap|1.0em}}Гонар пана Чарнецкага не дазваляў яму рабіць баль, як звычайна ў суседзяў, — у сьвяточны дзень увечары. Ён наладзіў баль у будні час і ня ўвечары, а сярод белага дня.</br> {{gap|1.0em}}— Нашто хавацца ўночы, — гаварыў ён гасьцём, — слова гонору, у мяне нічога крадзенага няма. А пагуляць — пачэсная праца, слова гонору. Можна весяліцца ня толькі ў сьвята. Слова гонору.</br> {{gap|1.0em}}І госьці шчыра весяліліся.</br> {{gap|1.0em}}На сталох былі навалены цэлыя горы рознага смажанага, варанага і печанага. Бутэлькі з «пазнанскай» пераліваліся ў кілішкі, гарачылі шляхетную кроў і вырывалі з вуснаў крыкі «віват!».</br> {{gap|1.0em}}— Слова гонору! — кіпяціўся пан Чарнецкі, — гэта-ж усё, што на стале, мая Ядвіська напякла, насмажыла,<noinclude></noinclude> hrtyafzs2am1frkjmb5uq9v7fu05s80 104 127165 293706 2026-07-28T08:14:21Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: «навырыла. Частуйцеся, шаноўныя госьці! Слова гонору!</br> {{gap|1.0em}}Панна Анэля аж зубамі скрыгатала ад злосьці.</br> {{gap|1.0em}}Яе брат схлусіў. Ядвіська пальцам нават не кранула па гаспадарцы. Усё гэта яна, панна Анэля, зрабіла.</br> {{gap|1.0em}}Панна Ядвіга кепска сябе...» 293706 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>навырыла. Частуйцеся, шаноўныя госьці! Слова гонору!</br> {{gap|1.0em}}Панна Анэля аж зубамі скрыгатала ад злосьці.</br> {{gap|1.0em}}Яе брат схлусіў. Ядвіська пальцам нават не кранула па гаспадарцы. Усё гэта яна, панна Анэля, зрабіла.</br> {{gap|1.0em}}Панна Ядвіга кепска сябе адчувала ад такой бацькавай хлусьні. Хоць яна звычайна саромілася слова казаць, але на гэты раз ня вытрымала і сказала з дакорам:</br> {{gap|1.0em}}— Татусь…</br> {{gap|1.0em}}Госьці зразумелі, што панна Ядвіга ад вялікай скромнасьці саромеецца.</br> {{gap|1.0em}}Яны выпілі ў чэсьць панны Ядвігі — слаўнай гаспадыні, і вельмі красамоўна хвалілі закускі.</br> {{gap|1.0em}}Калі шум і галас гасьцей даходзіў да тэй мяжы, што адзін аднаго ня чуў, пан Ястрабінскі апынуўся каля панны Ядвігі.</br> {{gap|1.0em}}— Слова гонору! Спрытны пан Ястрабінскі, — хваліў яго п’яны пан Чарнецкі.</br> {{gap|1.0em}}— У Пазнані ўсе спрытныя! — крыкнуў адзін з гасьцей, таксама асаднік з Пазнані.</br> {{gap|1.0em}}— Нех жые Познань! Слова гонору! — пачціва сказаў пан Чарнецкі.</br> {{gap|1.0em}}Ад яго маленькіх вочак засталіся толькі дзьве замасьленыя, вузенькія шчылінкі.</br> {{gap|1.0em}}Госьці пілі ў чэсьць Пазнані.</br> {{gap|1.0em}}— Слова гонору, — успомніў родныя «крэсы» пан Чарнецкі: — нашы «крэсы» ня горш за Познань! П’ем за «крэсы»! Слова гонору!</br> {{gap|1.0em}}Госьці зноў пілі.</br><noinclude></noinclude> mkyigh922xu2qi2x6qe1o972gvp6zou 104 127166 293707 2026-07-28T08:19:33Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|1.0em}}Многія з асаднікаў крыўдзіліся на «крэсы», скардзіліся на тое, што тутэйшыя «хлопы» паляць будынкі асаднікаў і што па лясох завяліся такія «банды», ажна ад іх дзецца няма дзе. Успомнілі атамана Муху, ад якога «крэсы» дрыжаць у вечным страху.</br> {{g...» 293707 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{gap|1.0em}}Многія з асаднікаў крыўдзіліся на «крэсы», скардзіліся на тое, што тутэйшыя «хлопы» паляць будынкі асаднікаў і што па лясох завяліся такія «банды», ажна ад іх дзецца няма дзе. Успомнілі атамана Муху, ад якога «крэсы» дрыжаць у вечным страху.</br> {{gap|1.0em}}— Слова гонору! П’ём за ачыстку «крэсаў» ад тутэйшых хамаў! — гарачыўся пан Чарнецкі.</br> {{gap|1.0em}}Госьці пілі.</br> {{gap|1.0em}}— У Менску бунт. Бальшавікам скора будзе капут. У газэце чытаў! — казаў адзін з гасьцей.</br> {{gap|1.0em}}— П’ем за пагібель бальшавікоў! Слова гонору!</br> {{gap|1.0em}}Зьвінелі кілішкі.</br> {{gap|1.0em}}Пры ўсёй гэтай завірусе пан Чарнецкі аднак не выпускаў з віду сваю дачку і пана Ястрабінскага.</br> {{gap|1.0em}}— Клюе! слова гонору, клюе! — радаваўся пан Чарнецкі і па-заліхвацку крутнуў вусы ўверх.</br> {{gap|1.0em}}У гэты час панна Ядвіга і пан Ястрабінскі былі заняты вельмі цікавымі справамі. П’яны шум і голас гасьцей былі ад іх далёкі-далёкі, можа на некалькі вёрст.</br> {{gap|1.0em}}Пан Ястрабінскі быў такі высокі, ажна рослая панна Ядвіга здавалася перад ім нізенькай. Ён быў надзвычайна тонкі, і ўсё ў ім было нібы завострана: лоб, нос, вушы, рукі. Калі яму трэба было што-колечы казаць паненцы, дык нахіляўся да яе, згінаўся ў крук.</br> {{gap|1.0em}}Яны стаялі каля круглага століка і пан Ястрабінскі разглядаў фамільны альбом пана Чарнецкага. Ён вельмі цікавіўся кожнай фотографіяй, хто гэта, дзе ён, ці яна, і як жывуць яны.</br> {{gap|1.0em}}Панна Ядвіга тлумачыла, саромілася і чырванела<noinclude></noinclude> 7q3zrhe3xsgjpdcwtzopv5pcsn6w53z 104 127167 293708 2026-07-28T09:50:07Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|1.0em}}Ад альбому перайшлі да «Флірту Амура».</br> {{gap|1.0em}}Доўга перакідваліся карткамі, шапталі нумары запытаньняў і адказаў.</br> {{gap|1.0em}}Друкаваная, нямая гутарка была накіравана паннай Ядвігай так спрытна (пасьля ранейшых рэпэтыцый), ажна вышла якраз, я...» 293708 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{gap|1.0em}}Ад альбому перайшлі да «Флірту Амура».</br> {{gap|1.0em}}Доўга перакідваліся карткамі, шапталі нумары запытаньняў і адказаў.</br> {{gap|1.0em}}Друкаваная, нямая гутарка была накіравана паннай Ядвігай так спрытна (пасьля ранейшых рэпэтыцый), ажна вышла якраз, як раней, калі ў яе дзявочых лятуценьнях яна гутарыла з казачным рыцарам — то з князем Радзівілам, то з графам Патоцкім. У цяперашніх рэальных абставінах, калі замест фантастычнага рыцара быў высокі пан Ястрабінскі, эфэкт вышаў ня меншы, калі нават ня большы. «Флірт Амура» меў цікавы канчатак: пан Ястрабінскі нізка прыгнуўся да кволай ручкі панны Ядвігі. Ён гэта зрабіў так спрытна, так элегантна і так зграбна, нібы па сярэдзіне тулава ў яго знаходзіліся спружыны, і ён мог складвацца надвое як сьцізорык.</br> {{gap|1.0em}}Пан Ястрабінскі пацалаваў ручку панны Ядвігі аж два разы.</br> {{gap|1.0em}}— Ой татусь… — войкнула яна два разы кволым голасам i ледзь не абамлела на месцы.</br> {{gap|1.0em}}«Татусь» увесь час пазіраў адным вокам на «Флірт Амура» і пры слове «татусь» падскочыў два разы ад вялікай прыемнасьці, адвярнуўся да гасьцей, нібы нічога не заўважыў, і крыкнуў:</br> {{gap|1.0em}}— Слова гонору! Музыку!</br> {{gap|1.0em}}У думках пан Чарнецкі меркаваў што лёс Ядвіські ўжо вырашан.</br> {{gap|1.0em}}Госьці замітусіліся.</br> {{gap|1.0em}}Яны да гэтага часу зусім не заўважылі, што такая вясёласьць, а няма музыкі.</br><noinclude></noinclude> 36johrweuqdaqukpouklvizwzj2ipe7 104 127168 293709 2026-07-28T09:59:26Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|1.0em}}Яны выставілі на гаспадара асавелыя ад выпіўкі вочы і затупалі нагамі.</br> {{gap|1.0em}}— Музыка! музыка! — раздаваліся водгаласкі з усіх бакоў. — Такі баль бяз музыкі тое самае, што касьцёл без званіцы.</br> {{gap|1.0em}}— Паклікаць Тамаша, слова гонору! — кры...» 293709 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{gap|1.0em}}Яны выставілі на гаспадара асавелыя ад выпіўкі вочы і затупалі нагамі.</br> {{gap|1.0em}}— Музыка! музыка! — раздаваліся водгаласкі з усіх бакоў. — Такі баль бяз музыкі тое самае, што касьцёл без званіцы.</br> {{gap|1.0em}}— Паклікаць Тамаша, слова гонору! — крыкнуў пан Чарнецкі.</br> {{gap|1.0em}}— Татусь… — літасьці прасіла панна Ядвіга, — хама прасіць…</br> {{gap|1.0em}}— Лепшага няма, дачушка! Слова гонору! — апраўдваўся пан Чарнецкі. — Не цяпер у мястэчка ехаць па хапэлю. Слова гонору.</br> {{gap|1.0em}}— Тамаша! Тамаша! — з п’яным задорам вымагалі госьці.</br> {{gap|1.0em}}І, здаецца, шчасьлівая зорка Тамаша зазьзяла над фальваркам пана Чарнецкага.</br> {{gap|1.0em}}Паслалі чалавека па Тамаша.</br> {{gap|1.0em}}Да прыходу Тамаша былі наладжаны «фанты».</br> {{gap|1.0em}}У гэтай гульні заўсёды выходзіла так, што пан Ястрабінскі часта атрымліваў кару: цалаваць панну Ядвігу. Яна ўцякала ад яго і рассыпала пры гэтым белыя ружы, якія былі прышпілены да яе вопраткі на грудзёх.</br> {{gap|1.0em}}— Ваш шлях, панна Ядвіга, засьцелены кветкамі, — сказаў элегантны пан Ястрабінскі. — Так прыемна пахне, ажна…</br> {{gap|1.0em}}Пан Ястрабінскі ня скончыў свайго поэтычнага сказу, а панна Ядвіга яшчэ не пасьпела знайсьці ў памяці патрэбнага да гэтых слоў адказу з вялікага запасу {{перанос пачатак|ну|мароў}}<noinclude></noinclude> phdly4cjkxo6dptoif13wnjh6ojx4vf 104 127169 293710 2026-07-28T10:04:37Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: «{{перанос канец|ну|мароў}} у картках «Флірту Амура», як расчыніліся дзьверы, і пах кветак быў заглушаны…</br> {{gap|1.0em}}Моцны пах дзёгцю лез у нос, казлытаў горла, кружыў галаву…</br> {{gap|1.0em}}На парозе пакою стаяў бяз шапкі са скрыпкай у руках, Тамаш.</br> {{gap|1.0em}}Ён...» 293710 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>{{перанос канец|ну|мароў}} у картках «Флірту Амура», як расчыніліся дзьверы, і пах кветак быў заглушаны…</br> {{gap|1.0em}}Моцны пах дзёгцю лез у нос, казлытаў горла, кружыў галаву…</br> {{gap|1.0em}}На парозе пакою стаяў бяз шапкі са скрыпкай у руках, Тамаш.</br> {{gap|1.0em}}Ён нізка кланяўся.</br> {{gap|1.0em}}За ім стаяў Арцём з бубнамі.</br> {{gap|1.0em}}— Ой, дзёгаць… — застагнала панна Ядвіга.</br> {{gap|1.0em}}Пан Чарнецкі засьмяяўся:</br> {{gap|1.0em}}— Адразу відаць, што далікатная, панская кроў, дзёгцю ня церпіць. Слова гонору!</br> {{gap|1.0em}}Пан Чарнецкі прыязна зірнуў на Тамаша. Музыка стаяў зьбянтэжаны на парозе і ня ведаў, што рабіць.</br> {{gap|1.0em}}Старому шляхціцу было прыемна, што, дзякуючы Тамашовым ботам, так публічна выявілася далікатнасьць яго дачкі, панны Ядвігі.</br> {{gap|1.0em}}Выходзь, галган, на дзядзінец і скідай боты. Можаш граць босы! Слова гонору!</br> {{gap|1.0em}}Тамаш вышаў. Яго трохі пакрыўдзіла такая непашана да яго шлюбных ботаў, але разам з тым лягчэй было на душы: боты рэзалі ногі і перашкодзілі-б граць.</br> {{gap|1.0em}}Хутка вярнуўся Тамаш і пачаў выкладваць перад гасьцьмі свой «рэпэртуар». Арцём так шчыра акомпанаваў на бубнах ажна ўвесь спацеў.</br> {{gap|1.0em}}Госьці танцавалі парамі, яны зусім забыліся, што танцуюць пад «хамскую» музыку. Не танцавала адна толькі панна Ядвіга, хоць пан Ястрабінскі вельмі прасіў.</br> {{gap|1.0em}}— Не танцую хамскіх танцаў! — сказала яна.</br><noinclude></noinclude> 5quzihmonubwgr6kafqzv7jyh6e8ych 104 127170 293711 2026-07-28T10:11:48Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|1.0em}}— Заграй, галган, кракавяк! Слова гонору! — загадаў Тамашу пан Чарнецкі.</br> {{gap|1.0em}}— Ня умею, паночку, — апраўдаваўся вінаватым голасам Тамаш.</br> {{gap|1.0em}}— Ядвіська! Засьпявай кракавяк! Тамаш навучыцца на скрыпцы! Слова гонору! — прасіў бацька.</br>...» 293711 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{gap|1.0em}}— Заграй, галган, кракавяк! Слова гонору! — загадаў Тамашу пан Чарнецкі.</br> {{gap|1.0em}}— Ня умею, паночку, — апраўдаваўся вінаватым голасам Тамаш.</br> {{gap|1.0em}}— Ядвіська! Засьпявай кракавяк! Тамаш навучыцца на скрыпцы! Слова гонору! — прасіў бацька.</br> {{gap|1.0em}}Панна Ядвіга павінна была здаць экзамен сьпеваў перад гасьцямі, галоўным чынам, перад панам Ястрабінскім.</br> {{gap|1.0em}}Яна стала ў позу і тоненькім галаском пачала тралялякаць.</br> {{gap|1.0em}}Тамаш лавіў на струнах кожны гук яе сьпеву. Арцём адбіваў на бубнах такт.</br> {{gap|1.0em}}Вельмі кароткі час сьпявала панна Ядвіга. Тамашова скрыпка хутка ўцяміла кракавяк.</br> {{gap|1.0em}}Панна Ядвіга пусьцілася ў скокі з сваім «кавалерам».</br> {{gap|1.0em}}Такім-жа чынам Тамаш навучыўся граць i мазурку.</br> {{gap|1.0em}}Пасьля кожнага танцу музыкі мелі ад каго-небудзь з гасьцей медзякі і па чарцы гарэлкі ад гаспадара.</br> {{gap|1.0em}}— Баль толькі пачынаецца! Слова гонору! — радаваўся гаспадар. — Ну, і Тамаш! Ну, і Тамаш! Галган, а так ладна грае. Слова гонору!</br> {{gap|1.0em}}Толькі позна ўночы музыкі пайшлі дахаты.</br> {{gap|1.0em}}Тамаш быў вельмі здаволены: зарабіў каля пары злотых ды яшчэ ўзбагаціў свой рэпэртуар.</br> {{gap|1.0em}}Боты яго былі зьвязаны разам за вушкі і перакінуты на плячох. Адзін бот біў Тамаша ў грудзі, а другі — у сьпіну. Нібы дзівацкія чорныя расьліны, боты<noinclude></noinclude> 03gu4mofnj920lnej7r8noap2cz6ri7