Вікікрыніцы bewikisource https://be.wikisource.org/wiki/%D0%93%D0%B0%D0%BB%D0%BE%D1%9E%D0%BD%D0%B0%D1%8F_%D1%81%D1%82%D0%B0%D1%80%D0%BE%D0%BD%D0%BA%D0%B0 MediaWiki 1.47.0-wmf.14 first-letter Мультымедыя Адмысловае Размовы Удзельнік Размовы з удзельнікам Вікікрыніцы Размовы пра Вікікрыніцы Файл Размовы пра файл MediaWiki Размовы пра MediaWiki Шаблон Размовы пра шаблон Даведка Размовы пра даведку Катэгорыя Размовы пра катэгорыю Аўтар Размовы пра аўтара Старонка Размовы пра старонку Індэкс Размовы пра індэкс TimedText TimedText talk Модуль Размовы пра модуль Event Event talk Вучыся… 0 310 294803 274665 2026-08-07T18:32:27Z Gleb Leo 2440 294803 wikitext text/x-wiki {{Загаловак | назва = Вучыся… | аўтар = Янка Купала | секцыя = Верш | папярэдні = | наступны = | анатацыі = На дадзенай старонцы сабраныя ўсе варыянты гэтага твора, якія ёсьць на Вікікрыніцах. | дата = 1907 год }} * [[Шляхам жыцьця (1913)/V/Вучыся…|Вучыся…]] // {{Fine|[[Шляхам жыцьця (1913)|Шляхам жыцьця]]. Пецярбург: «Загляне сонцэ і ў нашэ ваконцэ», 1913}} * [[Rodnyje zierniaty (1916)/I/Wučysia|Wučysia]] // {{Fine|[[Rodnyje zierniaty (1916)|Rodnyje zierniaty]] / skład. ''[[Аўтар:Вацлаў Ластоўскі|Wacłaŭ Łastoŭski]]''. Wilnia: Drukarnia biełaruskaj časopisi „Homan“, 1916}} * [[Зоркі (1921)/1921/1/Вучыся|Вучыся]] // {{fine|[[Зоркі (1921)|Зоркі]]. — 25 лютага 1921. — [[Зоркі (1921)/1921/1|№1]]}} * [[Шляхам жыцьця (1923)/V/Вучыся…|Вучыся…]] // {{Fine|[[Шляхам жыцьця (1923)|Шляхам жыцьця]]. Вільня: «Віленскае Выдавецтва» Б. А. Клецкіна, 1923}} * [[Збор твораў (Купала, 1925—1932)/II/Сваім і чужым/Вучыся…|Вучыся…]] // {{Fine|Збор твораў. [[Збор твораў (Купала, 1925—1932)/II|Том II]]. Менск: Беларускае Дзяржаўнае Выдавецтва, 1926}} * [[Беларускі правапіс (1927)/Часьць першая/22/8|8. Вучыся]] // {{Fine|''[[Аўтар:Язэп Лёсік|Язэп Лёсік]]''. [[Беларускі правапіс (1927)|Беларускі правапіс]]. Менск: Беларускае Дзяржаўнае Выдавецтва, 1927}} [[Катэгорыя:Шляхам жыцьця]] [[Катэгорыя:Адукацыя]] [[Катэгорыя:Спісы рэдакцый]] gvwxcbpgxasg5vnp8nuhadjoe9ntkjx MediaWiki:Gadget-ReferenceTooltips.js 8 4677 294852 182070 2026-08-08T11:53:41Z Johannnes89 3770 updated per enwiki 294852 javascript text/javascript // Глядзіце [[mw:Reference Tooltips]] // Крынічнік: https://en.wikipedia.org/wiki/MediaWiki:Gadget-ReferenceTooltips.js /*eslint space-in-parens: ["error", "always"], array-bracket-spacing: ["error", "always"]*/ ( function () { // If you're loading the script from another wiki and want to set your settings, do that in `window` // properties with `rt_` prefix, e.g. // window.rt_REF_LINK_SELECTOR = '...'; // They will be used instead of enwiki detaults. var REF_LINK_SELECTOR = window.rt_REF_LINK_SELECTOR || '.reference, a[href^="#CITEREF"]', COMMENTED_TEXT_CLASS = window.rt_COMMENTED_TEXT_CLASS || 'rt-commentedText', COMMENTED_TEXT_SELECTOR = ( window.rt_COMMENTED_TEXT_SELECTOR || ( COMMENTED_TEXT_CLASS ? '.' + COMMENTED_TEXT_CLASS + ', ' : '' ) + 'abbr[title]' ); if ( mw.messages.get( 'rt-settings' ) === null ) { mw.messages.set( { 'rt-settings': 'Налады выплыўных зносак', 'rt-enable-footer': 'Уключыць выплыўныя зноскі', 'rt-settings-title': 'Reference Tooltips', 'rt-save': 'Захаваць налады', 'rt-enable': 'Уключыць выплыўныя зноскі', 'rt-activationMethod': 'Зноска паказваецца пры:', 'rt-hovering': 'навядзенні', 'rt-clicking': 'пстрыку', 'rt-delay': 'Затрымка перад паказам зноскі (у мілісекундах): ', 'rt-tooltipsForComments': 'Show the tooltip over <span title="Tooltip example" class="' + ( COMMENTED_TEXT_CLASS || 'rt-commentedText' ) + '" style="border-bottom: 1px dotted; cursor: help;">text with a dotted underline</span> in Reference Tooltips style (allows to see such tooltips on devices with no mouse support)', 'rt-disabledNote': 'Выключыўшы, выплыўныя зноскі можна ўключыць зноў па спасылцы ўнізе старонкі.', 'rt-done': 'Done', 'rt-enabled': 'Reference Tooltips are enabled' } ); } // "Global" variables var SECONDS_IN_A_DAY = 60 * 60 * 24, CLASSES = { FADE_IN_DOWN: 'rt-fade-in-down', FADE_IN_UP: 'rt-fade-in-up', FADE_OUT_DOWN: 'rt-fade-out-down', FADE_OUT_UP: 'rt-fade-out-up' }, IS_TOUCHSCREEN = 'ontouchstart' in document.documentElement, // Quite a rough check for mobile browsers, a mix of what is advised at // https://stackoverflow.com/a/24600597 (sends to // https://developer.mozilla.org/en-US/docs/Browser_detection_using_the_user_agent) // and https://stackoverflow.com/a/14301832 IS_MOBILE = /Mobi|Android/i.test( navigator.userAgent ) || typeof window.orientation !== 'undefined', CLIENT_NAME = $.client.profile().name, settingsString, settings, enabled, delay, activatedByClick, tooltipsForComments, cursorWaitCss, windowManager, $teleportTarget, $body = $( document.body ), $window = $( window ), $overlay = $( '<div>' ) .addClass( 'rt-overlay' ) .appendTo( $body ); // Can't use before https://phabricator.wikimedia.org/T369880 is resolved // mw.loader.using( 'mediawiki.page.ready' ).then( function ( require ) { // $teleportTarget = $( require( 'mediawiki.page.ready' ).teleportTarget ); // $overlay.appendTo( $teleportTarget ); // } ); function rt( $content ) { // Popups gadget if ( window.pg ) { return; } var teSelector, settingsDialogOpening = false; function setSettingsCookie() { mw.cookie.set( 'RTsettings', ( Number( enabled ) + '|' + delay + '|' + Number( activatedByClick ) + '|' + Number( tooltipsForComments ) ), { path: '/', expires: 90 * SECONDS_IN_A_DAY, prefix: '' } ); } function enableRt() { enabled = true; setSettingsCookie(); $( '.rt-enableItem' ).remove(); rt( $content ); mw.notify( mw.msg( 'rt-enabled' ) ); } function disableRt() { $content.find( teSelector ).removeClass( 'rt-commentedText' ).off( '.rt' ); $body.off( '.rt' ); $window.off( '.rt' ); } function addEnableLink() { // #footer-places – Vector // #f-list – Timeless, Monobook, Modern // parent of #footer li – Cologne Blue var $footer = $( '#footer-places, #f-list' ); if ( !$footer.length ) { $footer = $( '#footer li' ).parent(); } if ( !$footer.find( '.rt-enableItem' ).length ) { $footer.append( $( '<li>' ) .addClass( 'rt-enableItem' ) .append( $( '<a>' ) .text( mw.msg( 'rt-enable-footer' ) ) .attr( 'href', '#' ) .click( function ( e ) { e.preventDefault(); enableRt(); } ) ) ); } } function TooltippedElement( $element ) { var events, te = this; function onStartEvent( e ) { var showRefArgs; if ( activatedByClick && te.type !== 'commentedText' && e.type !== 'contextmenu' ) { e.preventDefault(); } if ( !te.noRef ) { showRefArgs = [ $( this ) ]; if ( te.type !== 'supRef' ) { showRefArgs.push( e.pageX, e.pageY ); } te.showRef.apply( te, showRefArgs ); } } function onEndEvent() { if ( !te.noRef ) { te.hideRef(); } } if ( !$element ) { return; } // TooltippedElement.$element and TooltippedElement.$originalElement will be different when // the first is changed after its cloned version is hovered in a tooltip this.$element = $element; this.$originalElement = $element; if ( this.$element.is( REF_LINK_SELECTOR ) ) { if ( this.$element.prop( 'tagName' ) === 'SUP' ) { this.type = 'supRef'; } else { this.type = 'harvardRef'; } } else { this.type = 'commentedText'; this.comment = this.$element.attr( 'title' ); if ( !this.comment ) { return; } this.$element.addClass( 'rt-commentedText' ); } if ( activatedByClick ) { events = { 'click.rt': onStartEvent }; // Adds an ability to see tooltips for links if ( this.type === 'commentedText' && ( this.$element.closest( 'a' ).length || this.$element.has( 'a' ).length ) ) { events[ 'contextmenu.rt' ] = onStartEvent; } } else { events = { 'mouseenter.rt': onStartEvent, 'mouseleave.rt': onEndEvent }; } this.$element.on( events ); this.hideRef = function ( immediately ) { clearTimeout( te.showTimer ); if ( this.type === 'commentedText' ) { this.$element.attr( 'title', this.comment ); } if ( this.tooltip && this.tooltip.isPresent ) { if ( activatedByClick || immediately ) { this.tooltip.hide(); } else { this.hideTimer = setTimeout( function () { te.tooltip.hide(); }, 200 ); } } else if ( this.$ref && this.$ref.hasClass( 'rt-target' ) ) { this.$ref.removeClass( 'rt-target' ); if ( activatedByClick ) { $body.off( 'click.rt touchstart.rt', this.onBodyClick ); } } }; this.showRef = function ( $element, ePageX, ePageY ) { // Popups gadget if ( window.pg ) { disableRt(); return; } if ( this.tooltip && !this.tooltip.$content.length ) { return; } var tooltipInitiallyPresent = this.tooltip && this.tooltip.isPresent; function reallyShow() { var viewportTop, refOffsetTop, teHref; if ( !te.$ref && !te.comment ) { teHref = te.type === 'supRef' ? te.$element.find( 'a' ).attr( 'href' ) : te.$element.attr( 'href' ); // harvardRef te.$ref = teHref && $( '#' + $.escapeSelector( teHref.slice( 1 ) ) ); if ( !te.$ref || !te.$ref.length || !te.$ref.text() ) { te.noRef = true; return; } } if ( !tooltipInitiallyPresent && !te.comment ) { viewportTop = $window.scrollTop(); refOffsetTop = te.$ref.offset().top; if ( !activatedByClick && viewportTop < refOffsetTop && viewportTop + $window.height() > refOffsetTop + te.$ref.height() && // There can be gadgets/scripts that make references horizontally scrollable. $window.width() > te.$ref.offset().left + te.$ref.width() ) { // Highlight the reference itself te.$ref.addClass( 'rt-target' ); return; } } if ( !te.tooltip ) { te.tooltip = new Tooltip( te ); if ( !te.tooltip.$content.length ) { return; } } // If this tooltip is called from inside another tooltip. We can't define it // in the constructor since a ref can be cloned but have the same Tooltip object; // so, Tooltip.parent is a floating value. te.tooltip.parent = te.$element.closest( '.rt-tooltip' ).data( 'tooltip' ); if ( te.tooltip.parent && te.tooltip.parent.disappearing ) { return; } te.tooltip.show(); if ( tooltipInitiallyPresent ) { if ( te.tooltip.$element.hasClass( 'rt-tooltip-above' ) ) { te.tooltip.$element.addClass( CLASSES.FADE_IN_DOWN ); } else { te.tooltip.$element.addClass( CLASSES.FADE_IN_UP ); } return; } te.tooltip.calculatePosition( ePageX, ePageY ); $window.on( 'resize.rt', te.onWindowResize ); } // We redefine this.$element here because e.target can be a reference link inside // a reference tooltip, not a link that was initially assigned to this.$element this.$element = $element; if ( this.type === 'commentedText' ) { this.$element.attr( 'title', '' ); } if ( activatedByClick ) { if ( tooltipInitiallyPresent || ( this.$ref && this.$ref.hasClass( 'rt-target' ) ) ) { return; } else { setTimeout( function () { $body.on( 'click.rt touchstart.rt', te.onBodyClick ); }, 0 ); } } if ( activatedByClick || tooltipInitiallyPresent ) { reallyShow(); } else { this.showTimer = setTimeout( reallyShow, delay ); } }; this.onBodyClick = function ( e ) { if ( !te.tooltip && !( te.$ref && te.$ref.hasClass( 'rt-target' ) ) ) { return; } var $current = $( e.target ); function contextMatchesParameter( parameter ) { return this === parameter; } // The last condition is used to determine cases when a clicked tooltip is the current // element's tooltip or one of its descendants while ( $current.length && ( !$current.hasClass( 'rt-tooltip' ) || !$current.data( 'tooltip' ) || !$current.data( 'tooltip' ).upToTopParent( contextMatchesParameter, [ te.tooltip ], true ) ) ) { $current = $current.parent(); } if ( !$current.length ) { te.hideRef(); } }; this.onWindowResize = function () { te.tooltip.calculatePosition(); }; } function Tooltip( te ) { function openSettingsDialog() { var settingsDialog, settingsWindow; if ( cursorWaitCss ) { cursorWaitCss.disabled = true; } function SettingsDialog() { SettingsDialog.parent.call( this ); } OO.inheritClass( SettingsDialog, OO.ui.ProcessDialog ); SettingsDialog.static.name = 'settingsDialog'; SettingsDialog.static.title = mw.msg( 'rt-settings-title' ); SettingsDialog.static.actions = [ { modes: 'main', action: 'save', label: mw.msg( 'rt-save' ), flags: [ 'primary', 'progressive' ] }, { modes: 'main', flags: [ 'safe', 'close' ] }, { modes: 'disabled', action: 'deactivated', label: mw.msg( 'rt-done' ), flags: [ 'primary', 'progressive' ] } ]; SettingsDialog.prototype.initialize = function () { var dialog = this; SettingsDialog.parent.prototype.initialize.apply( this, arguments ); this.enableCheckbox = new OO.ui.CheckboxInputWidget( { selected: true } ); this.enableCheckbox.on( 'change', function ( selected ) { dialog.activationMethodSelect.setDisabled( !selected ); dialog.delayInput.setDisabled( !selected || dialog.clickOption.isSelected() ); dialog.tooltipsForCommentsCheckbox.setDisabled( !selected ); } ); this.enableField = new OO.ui.FieldLayout( this.enableCheckbox, { label: mw.msg( 'rt-enable' ), align: 'inline', classes: [ 'rt-enableField' ] } ); this.hoverOption = new OO.ui.RadioOptionWidget( { label: mw.msg( 'rt-hovering' ) } ); this.clickOption = new OO.ui.RadioOptionWidget( { label: mw.msg( 'rt-clicking' ) } ); this.activationMethodSelect = new OO.ui.RadioSelectWidget( { items: [ this.hoverOption, this.clickOption ] } ); this.activationMethodSelect.selectItem( activatedByClick ? this.clickOption : this.hoverOption ); this.activationMethodSelect.on( 'choose', function ( item ) { dialog.delayInput.setDisabled( item === dialog.clickOption ); } ); this.activationMethodField = new OO.ui.FieldLayout( this.activationMethodSelect, { label: mw.msg( 'rt-activationMethod' ), align: 'top' } ); this.delayInput = new OO.ui.NumberInputWidget( { input: { value: delay }, step: 50, min: 0, max: 5000, disabled: activatedByClick, classes: [ 'rt-numberInput' ] } ); this.delayField = new OO.ui.FieldLayout( this.delayInput, { label: mw.msg( 'rt-delay' ), align: 'top' } ); this.tooltipsForCommentsCheckbox = new OO.ui.CheckboxInputWidget( { selected: tooltipsForComments } ); this.tooltipsForCommentsField = new OO.ui.FieldLayout( this.tooltipsForCommentsCheckbox, { label: new OO.ui.HtmlSnippet( mw.msg( 'rt-tooltipsForComments' ) ), align: 'inline', classes: [ 'rt-tooltipsForCommentsField' ] } ); new TooltippedElement( this.tooltipsForCommentsField.$element.find( '.' + ( COMMENTED_TEXT_CLASS || 'rt-commentedText' ) ) ); this.fieldset = new OO.ui.FieldsetLayout(); this.fieldset.addItems( [ this.enableField, this.activationMethodField, this.delayField, this.tooltipsForCommentsField ] ); this.panelSettings = new OO.ui.PanelLayout( { padded: true, expanded: false } ); this.panelSettings.$element.append( this.fieldset.$element ); this.panelDisabled = new OO.ui.PanelLayout( { padded: true, expanded: false } ); this.panelDisabled.$element.append( $( '<table>' ) .addClass( 'rt-disabledHelp' ) .append( $( '<tr>' ).append( $( '<td>' ).append( $( '<img>' ).attr( 'src', 'https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/c/c0/MediaWiki_footer_link_ltr.svg' ) ), $( '<td>' ) .addClass( 'rt-disabledNote' ) .text( mw.msg( 'rt-disabledNote' ) ) ) ) ); this.stackLayout = new OO.ui.StackLayout( { items: [ this.panelSettings, this.panelDisabled ] } ); this.$body.append( this.stackLayout.$element ); }; SettingsDialog.prototype.getSetupProcess = function ( data ) { return SettingsDialog.parent.prototype.getSetupProcess.call( this, data ) .next( function () { this.stackLayout.setItem( this.panelSettings ); this.actions.setMode( 'main' ); }, this ); }; SettingsDialog.prototype.getActionProcess = function ( action ) { var dialog = this; if ( action === 'save' ) { return new OO.ui.Process( function () { var newDelay = Number( dialog.delayInput.getValue() ); enabled = dialog.enableCheckbox.isSelected(); if ( newDelay >= 0 && newDelay <= 5000 ) { delay = newDelay; } activatedByClick = dialog.clickOption.isSelected(); tooltipsForComments = dialog.tooltipsForCommentsCheckbox.isSelected(); setSettingsCookie(); if ( enabled ) { dialog.close(); disableRt(); rt( $content ); } else { dialog.actions.setMode( 'disabled' ); dialog.stackLayout.setItem( dialog.panelDisabled ); disableRt(); addEnableLink(); } } ); } else if ( action === 'deactivated' ) { dialog.close(); } return SettingsDialog.parent.prototype.getActionProcess.call( this, action ); }; SettingsDialog.prototype.getBodyHeight = function () { return this.stackLayout.getCurrentItem().$element.outerHeight( true ); }; tooltip.upToTopParent( function adjustRightAndHide() { if ( this.isPresent ) { if ( this.$element[ 0 ].style.right ) { this.$element.css( 'right', '+=' + ( window.innerWidth - $window.width() ) ); } this.te.hideRef( true ); } } ); if ( !windowManager ) { windowManager = new OO.ui.WindowManager(); $body.append( windowManager.$element ); } settingsDialog = new SettingsDialog(); windowManager.addWindows( [ settingsDialog ] ); settingsWindow = windowManager.openWindow( settingsDialog ); settingsWindow.opened.then( function () { settingsDialogOpening = false; } ); settingsWindow.closed.then( function () { windowManager.clearWindows(); } ); } var tooltip = this; // This variable can change: one tooltip can be called from a harvard-style reference link // that is put into different tooltips this.te = te; switch ( this.te.type ) { case 'supRef': this.id = 'rt-' + this.te.$originalElement.attr( 'id' ); this.$content = this.te.$ref .contents() .filter( function ( i ) { var $this = $( this ); if ( $this.hasClass( 'mw-subreference-list' ) ) { return false; } return ( this.nodeType === Node.TEXT_NODE || !( // `a[href^="#cite_ref-"]` is for Wiktionary and possibly other // sites (not English Wikipedia) where the output of the Cite // extension is slightly different $this.is( '.mw-cite-backlink, a[href^="#cite_ref-"]' ) || ( i === 0 && // Template:Cnote, Template:Note ( $this.is( 'b' ) || // Template:Note_label $this.is( 'a' ) && $this.attr( 'href' ).indexOf( '#ref' ) === 0 ) ) ) ); } ) .clone( true ); const $ol = this.te.$ref.closest( 'ol' ); if ( $ol.hasClass( 'mw-subreference-list' ) ) { this.$content = $( '<div>' ).append( $ol.siblings( '.reference-text' ).clone( true ) .css( { display: 'block', 'margin-bottom': '0.7em' } ), this.$content ); } break; case 'harvardRef': this.id = 'rt-' + this.te.$originalElement.closest( 'li' ).attr( 'id' ); this.$content = this.te.$ref .clone( true ) .removeAttr( 'id' ); break; case 'commentedText': this.id = 'rt-' + String( Math.random() ).slice( 2 ); this.$content = $( document.createTextNode( this.te.comment ) ); break; } if ( !this.$content.length ) { return; } this.isInsideWindow = Boolean( this.te.$element.closest( '.oo-ui-window' ).length ); this.$element = $( '<div>' ) .addClass( 'rt-tooltip' ) .attr( 'id', this.id ) .attr( 'role', 'tooltip' ) .data( 'tooltip', this ); var $hoverArea = $( '<div>' ) .addClass( 'rt-hoverArea' ) .appendTo( this.$element ); var $scroll = $( '<div>' ) .addClass( 'rt-scroll' ) .appendTo( $hoverArea ); this.$content = this.$content .wrapAll( '<div>' ) .parent() .addClass( 'rt-content' ) .addClass( 'mw-parser-output' ) .appendTo( $scroll ); if ( !activatedByClick ) { this.$element .on( 'mouseenter linkPopupHover', function ( e ) { if ( !tooltip.disappearing || e.type === 'linkPopupHover' ) { tooltip.upToTopParent( function () { this.show(); } ); } } ) .on( 'mouseleave', function ( e ) { // https://stackoverflow.com/q/47649442 workaround. Relying on relatedTarget // alone has pitfalls: when alt-tabbing, relatedTarget is empty too if ( CLIENT_NAME !== 'chrome' || ( !e.originalEvent || e.originalEvent.relatedTarget !== null || !tooltip.clickedTime || $.now() - tooltip.clickedTime > 50 ) ) { tooltip.upToTopParent( function () { this.te.hideRef(); } ); } } ) .click( function () { tooltip.clickedTime = $.now(); } ); } if ( !this.isInsideWindow ) { $( '<a>' ) .addClass( 'rt-settingsLink' ) .attr( 'role', 'button' ) .attr( 'href', '#' ) .attr( 'title', mw.msg( 'rt-settings' ) ) .click( function ( e ) { e.preventDefault(); if ( settingsDialogOpening ) { return; } settingsDialogOpening = true; if ( mw.loader.getState( 'oojs-ui' ) !== 'ready' ) { if ( cursorWaitCss ) { cursorWaitCss.disabled = false; } else { cursorWaitCss = mw.util.addCSS( 'body { cursor: wait; }' ); } } mw.loader.using( [ 'oojs', 'oojs-ui' ], openSettingsDialog ); } ) .prependTo( this.$content ); } // Tooltip tail element is inside tooltip content element in order for the tooltip // not to disappear when the mouse is above the tail this.$tail = $( '<div>' ) .addClass( 'rt-tail' ) .prependTo( this.$element ); this.disappearing = false; this.show = function () { this.disappearing = false; clearTimeout( this.te.hideTimer ); clearTimeout( this.te.removeTimer ); this.$element .removeClass( CLASSES.FADE_OUT_DOWN ) .removeClass( CLASSES.FADE_OUT_UP ); if ( !this.isPresent ) { $overlay.append( this.$element ); } this.isPresent = true; }; this.hide = function () { var tooltip = this; tooltip.disappearing = true; if ( tooltip.$element.hasClass( 'rt-tooltip-above' ) ) { tooltip.$element .removeClass( CLASSES.FADE_IN_DOWN ) .addClass( CLASSES.FADE_OUT_UP ); } else { tooltip.$element .removeClass( CLASSES.FADE_IN_UP ) .addClass( CLASSES.FADE_OUT_DOWN ); } tooltip.te.removeTimer = setTimeout( function () { if ( tooltip.isPresent ) { tooltip.$element.detach(); tooltip.$tail.css( 'left', '' ); if ( activatedByClick ) { $body.off( 'click.rt touchstart.rt', tooltip.te.onBodyClick ); } $window.off( 'resize.rt', tooltip.te.onWindowResize ); tooltip.isPresent = false; } }, 200 ); }; this.calculatePosition = function ( ePageX, ePageY ) { var teElement, teOffsets, teOffset, targetTailOffsetX, tailLeft; this.$tail.css( 'left', '' ); teElement = this.te.$element.get( 0 ); if ( ePageX !== undefined ) { targetTailOffsetX = ePageX; teOffsets = ( teElement.getClientRects && teElement.getClientRects() ) || teElement.getBoundingClientRect(); if ( teOffsets.length > 1 ) { for ( var i = teOffsets.length - 1; i >= 0; i-- ) { if ( ePageY >= Math.round( $window.scrollTop() + teOffsets[ i ].top ) && ePageY <= Math.round( $window.scrollTop() + teOffsets[i].top + teOffsets[ i ].height ) ) { teOffset = teOffsets[ i ]; } } } } if ( !teOffset ) { teOffset = ( teElement.getClientRects && teElement.getClientRects()[ 0 ] ) || teElement.getBoundingClientRect(); } teOffset = { top: $window.scrollTop() + teOffset.top, left: $window.scrollLeft() + teOffset.left, width: teOffset.width, height: teOffset.height }; if ( !targetTailOffsetX ) { targetTailOffsetX = teOffset.left + ( teOffset.width / 2 ); } // Value of `left` in `.rt-tooltip-above .rt-tail` var defaultTailLeft = 19; // Value of `width` in `.rt-tail` var tailSideWidth = 13; // We tilt the square 45 degrees, so we need square root to calculate the distance. var tailWidth = tailSideWidth * Math.SQRT2; var tailHeight = tailWidth / 2; var tailCenterDelta = tailSideWidth + 1 - ( tailWidth / 2 ); var tooltip = this; var getTop = function ( isBelow ) { var delta = isBelow ? teOffset.height + tailHeight : -tooltip.$element.outerHeight() - tailHeight + 1; return teOffset.top + delta; }; this.$element.css( { top: getTop(), left: targetTailOffsetX - defaultTailLeft - tailCenterDelta, right: '' } ); // Is it squished against the right side of the page? if ( this.$element.offset().left + this.$element.outerWidth() > $window.width() - 1 ) { this.$element.css( { left: '', right: 0 } ); tailLeft = targetTailOffsetX - this.$element.offset().left - tailCenterDelta; } // Is a part of it above the top of the screen? if ( teOffset.top < this.$element.outerHeight() + $window.scrollTop() + tailHeight ) { this.$element .removeClass( 'rt-tooltip-above' ) .addClass( 'rt-tooltip-below' ) .addClass( CLASSES.FADE_IN_UP ) .css( { top: getTop( true ) } ); if ( tailLeft ) { this.$tail.css( 'left', ( tailLeft + tailSideWidth ) + 'px' ); } } else { this.$element .removeClass( 'rt-tooltip-below' ) .addClass( 'rt-tooltip-above' ) .addClass( CLASSES.FADE_IN_DOWN ) // A fix for cases when a tooltip shown once is then wrongly positioned when it // is shown again after a window resize. .css( { top: getTop() } ); if ( tailLeft ) { this.$tail.css( 'left', tailLeft + 'px' ); } } }; // Run some function for all the tooltips up to the top one in a tree. Its context will be // the tooltip, while its parameters may be passed to Tooltip.upToTopParent as an array // in the second parameter. If the third parameter passed to ToolTip.upToTopParent is true, // the execution stops when the function in question returns true for the first time, // and ToolTip.upToTopParent returns true as well. this.upToTopParent = function ( func, parameters, stopAtTrue ) { var returnValue, currentTooltip = this; do { returnValue = func.apply( currentTooltip, parameters ); if ( stopAtTrue && returnValue ) { break; } } while ( ( currentTooltip = currentTooltip.parent ) ); if ( stopAtTrue ) { return returnValue; } }; } if ( !enabled ) { addEnableLink(); return; } teSelector = REF_LINK_SELECTOR; if ( tooltipsForComments ) { teSelector += ', ' + COMMENTED_TEXT_SELECTOR; } $content.find( teSelector ).each( function () { new TooltippedElement( $( this ) ); } ); } settingsString = mw.cookie.get( 'RTsettings', '' ); if ( settingsString ) { settings = settingsString.split( '|' ); enabled = Boolean( Number( settings[ 0 ] ) ); delay = Number( settings[ 1 ] ); activatedByClick = Boolean( Number( settings[ 2 ] ) ); // The forth value was added later, so we provide for a default value. See comments below // for why we use "IS_TOUCHSCREEN && IS_MOBILE". tooltipsForComments = settings[ 3 ] === undefined ? IS_TOUCHSCREEN && IS_MOBILE : Boolean( Number( settings[ 3 ] ) ); } else { enabled = true; delay = 200; // Since the mobile browser check is error-prone, adding IS_MOBILE condition here would probably // leave cases where a user interacting with the browser using touches doesn't know how to call // a tooltip in order to switch to activation by click. Some touch-supporting laptop users // interacting by touch (though probably not the most popular use case) would not be happy too. activatedByClick = IS_TOUCHSCREEN; // Arguably we shouldn't convert native tooltips into gadget tooltips for devices that have // mouse support, even if they have touchscreens (there are laptops with touchscreens). // IS_TOUCHSCREEN check here is for reliability, since the mobile check is prone to false // positives. tooltipsForComments = IS_TOUCHSCREEN && IS_MOBILE; } mw.hook( 'wikipage.content' ).add( rt ); }() ); kpr2o72ft6438gp1khgk0bd530pknr3 MediaWiki:Gadget-ReferenceTooltips.css 8 4679 294853 12318 2026-08-08T11:54:09Z Johannnes89 3770 updated per enwiki 294853 css text/css /* See [[mw:Reference Tooltips]] */ .rt-overlay { position: absolute; width: 100%; font-size: calc(var(--font-size-medium, 1rem) * (13 / 14)); line-height: 1.5em; /* Remove after https://phabricator.wikimedia.org/T369880 is resolved and $teleportTarget is assigned */ z-index: 800; /* match z-index-tooltip in https://doc.wikimedia.org/codex/latest/design-tokens/z-index.html */ top: 0; } /* Remove after https://phabricator.wikimedia.org/T369880 is resolved and $teleportTarget is assigned */ .skin-vector-legacy .rt-overlay { font-size: 13px; } .skin-monobook .rt-overlay { font-size: 12.7px; } .rt-tooltip { position: absolute; max-width: 27em; background: var(--background-color-base, #fff); color: var(--color-base, #202122); border: 1px solid var(--border-color-subtle, #c8ccd1); border-radius: 2px; box-shadow: 0 20px 48px 0 rgba(0, 0, 0, 0.2); } html.skin-theme-clientpref-night .rt-tooltip { box-shadow: 0 20px 48px 0 rgba(0, 0, 0, 1); } /* Extend the tooltip vertically to make sure it doesn't disappear while the user moves the mouse to it */ .rt-tooltip-above .rt-hoverArea { margin-bottom: -0.6em; padding-bottom: 0.6em; } .rt-tooltip-below .rt-hoverArea { margin-top: -0.7em; padding-top: 0.7em; } .rt-scroll { overflow-x: auto; } .rt-content { padding: 0.7em 0.9em; overflow-wrap: break-word; } .rt-tail { /* Use 48%, not 50%, to make the tail start at a right place in Blink browsers in Windows on bigger system font sizes */ background: linear-gradient(to top right, var(--border-color-subtle, #c8ccd1) 48%, rgba(0, 0, 0, 0) 48%); --tail-left: 19px; --tail-side-width: 13px; } .rt-tail, .rt-tail:after { position: absolute; /* Make sure the tail is behind the scrollbar, e.g. [73] at https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Lemniscate_elliptic_functions&oldid=1231701944#cite_ref-73 if .rt-tooltip has width of 25em */ z-index: -1; width: var(--tail-side-width); height: var(--tail-side-width); } .rt-tail:after { content: ''; background: var(--background-color-base, #fff); bottom: 1px; left: 1px; } .rt-tooltip-above .rt-tail { transform: rotate(-45deg); transform-origin: 100% 100%; bottom: 0; left: var(--tail-left); } .rt-tooltip-below .rt-tail { transform: rotate(135deg); transform-origin: 0 0; top: 0; left: calc(var(--tail-left) + var(--tail-side-width)); } .rt-settingsLink { background-image: url(data:image/svg+xml,%3Csvg%20xmlns%3D%22http%3A%2F%2Fwww.w3.org%2F2000%2Fsvg%22%20viewBox%3D%220%200%2024%2024%22%3E%0D%0A%20%20%20%20%3Cpath%20fill%3D%22%2354595d%22%20d%3D%22M20%2014.5v-2.9l-1.8-.3c-.1-.4-.3-.8-.6-1.4l1.1-1.5-2.1-2.1-1.5%201.1c-.5-.3-1-.5-1.4-.6L13.5%205h-2.9l-.3%201.8c-.5.1-.9.3-1.4.6L7.4%206.3%205.3%208.4l1%201.5c-.3.5-.4.9-.6%201.4l-1.7.2v2.9l1.8.3c.1.5.3.9.6%201.4l-1%201.5%202.1%202.1%201.5-1c.4.2.9.4%201.4.6l.3%201.8h3l.3-1.8c.5-.1.9-.3%201.4-.6l1.5%201.1%202.1-2.1-1.1-1.5c.3-.5.5-1%20.6-1.4l1.5-.3zM12%2016c-1.7%200-3-1.3-3-3s1.3-3%203-3%203%201.3%203%203-1.3%203-3%203z%22%2F%3E%0D%0A%3C%2Fsvg%3E); float: right; margin: -0.5em -0.5em 0 0.5em; box-sizing: border-box; height: 32px; width: 32px; border: 1px solid transparent; border-radius: 2px; background-position: center center; background-repeat: no-repeat; background-size: 24px 24px; } html.skin-theme-clientpref-night .rt-settingsLink { background-image: url(data:image/svg+xml,%3Csvg%20xmlns%3D%22http%3A%2F%2Fwww.w3.org%2F2000%2Fsvg%22%20viewBox%3D%220%200%2024%2024%22%3E%0D%0A%20%20%20%20%3Cpath%20fill%3D%22%23c8ccd1%22%20d%3D%22M20%2014.5v-2.9l-1.8-.3c-.1-.4-.3-.8-.6-1.4l1.1-1.5-2.1-2.1-1.5%201.1c-.5-.3-1-.5-1.4-.6L13.5%205h-2.9l-.3%201.8c-.5.1-.9.3-1.4.6L7.4%206.3%205.3%208.4l1%201.5c-.3.5-.4.9-.6%201.4l-1.7.2v2.9l1.8.3c.1.5.3.9.6%201.4l-1%201.5%202.1%202.1%201.5-1c.4.2.9.4%201.4.6l.3%201.8h3l.3-1.8c.5-.1.9-.3%201.4-.6l1.5%201.1%202.1-2.1-1.1-1.5c.3-.5.5-1%20.6-1.4l1.5-.3zM12%2016c-1.7%200-3-1.3-3-3s1.3-3%203-3%203%201.3%203%203-1.3%203-3%203z%22%2F%3E%0D%0A%3C%2Fsvg%3E); } .rt-settingsLink:hover, .rt-settingsLink:active { background-color: var(--background-color-interactive, #eaecf0); } .rt-settingsLink:active { border-color: var(--border-color-interactive, #72777d); } .rt-settingsLink:focus { outline: 1px solid transparent; } .rt-settingsLink:focus:not(:active) { border-color: var(--border-color-progressive--focus, #36c); box-shadow: inset 0 0 0 1px var(--box-shadow-color-progressive--focus, #36c); } .rt-target { background-color: var(--background-color-progressive-subtle, #eaf3ff); } .rt-enableField { font-weight: bold; margin-bottom: 1.25em; } .rt-numberInput.rt-numberInput { width: 10em; } .rt-tooltipsForCommentsField.rt-tooltipsForCommentsField.rt-tooltipsForCommentsField { margin-top: 1.25em; } .rt-disabledHelp { border-collapse: collapse; } .rt-disabledHelp td { padding: 0; } .rt-disabledNote.rt-disabledNote { vertical-align: bottom; padding-left: 0.36em; font-weight: bold; } @keyframes rt-fade-in-up { 0% { opacity: 0; transform: translate(0, 20px); } 100% { opacity: 1; transform: translate(0, 0); } } @keyframes rt-fade-in-down { 0% { opacity: 0; transform: translate(0, -20px); } 100% { opacity: 1; transform: translate(0, 0); } } @keyframes rt-fade-out-down { 0% { opacity: 1; transform: translate(0, 0); } 100% { opacity: 0; transform: translate(0, 20px); } } @keyframes rt-fade-out-up { 0% { opacity: 1; transform: translate(0, 0); } 100% { opacity: 0; transform: translate(0, -20px); } } .rt-fade-in-up { animation: rt-fade-in-up 0.2s ease forwards; } .rt-fade-in-down { animation: rt-fade-in-down 0.2s ease forwards; } .rt-fade-out-down { animation: rt-fade-out-down 0.2s ease forwards; } .rt-fade-out-up { animation: rt-fade-out-up 0.2s ease forwards; } 8zpwcq3vyh7m42hvp1h7840jq6sb25g Шчыглік невялічкі грамаду збірае 0 82836 294809 241996 2026-08-07T18:37:06Z Gleb Leo 2440 294809 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Шчыглік невялічкі грамаду зьбірае… | безаўтара = | секцыя = Беларуская народная песьня | папярэдні = | наступны = | год = | анатацыі = На дадзенай старонцы сабраныя ўсе варыянты гэтага твора, якія ёсьць на Вікікрыніцах. }} * [[Piosnki wieśniacze (1837—1846)/6/Piosnki znad Niemna/Rozmaite/XLVIII|XLVIII. Szczyhlik niwieliki hramadu zbiraje]] // {{Fine|[[Piosnki wieśniacze (1837—1846)/6|Piosnki wieśniacze z nad Niemna i Dźwiny]] / skład. ''[[Аўтар:Ян Чачот|Jan Czeczott]]''. Wilno: drukiem J. Zawadzkiego, 1846}} * [[Rodnyje zierniaty (1916)/II/Zima/Ščyhławo wiaselle|Ščyhławo wiaselle]] // {{Fine|[[Rodnyje zierniaty (1916)|Rodnyje zierniaty]] / skład. ''[[Аўтар:Вацлаў Ластоўскі|Wacłaŭ Łastoŭski]]''. Wilnia: Drukarnia biełaruskaj časopisi „Homan“, 1916}} * [[Зоркі (1921)/1921/1/Народныя казкі/Вясельле шчыгліка|Вясельле шчыгліка]] // {{Fine|[[Зоркі (1921)|Зоркі]]. — 25 Лютаго 1921. — [[Зоркі (1921)/1921/1|№1]]}} * [[Pierszy pramień (1929)/57|57. Szczyhława wiasielle]] // {{Fine|[[Pierszy pramień (1929)|Pierszy pramień]] / skład. ''[[Аўтар:Станіслаў Любіч-Маеўскі|Stanisłaŭ Lubicz-Majeŭski]]''. Lwoŭ: Dziarżaŭnae Wydawiectwa Szkolnych Kniżak, 1929}} [[Катэгорыя:Беларускія народныя песні]] [[Катэгорыя:Птушкі ў паэзіі]] [[Катэгорыя:Спісы рэдакцый]] epn56aaktiwq1ov470uryo3w3xjhcip Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907)/Пѣсни/VIII/7 0 127446 294824 294651 2026-08-07T20:29:32Z Gleb Leo 2440 294824 wikitext text/x-wiki {{Загаловак | назва = 7. Вы, капля́ры, вы, махля́ры | безаўтара = | год = 1907 год | пераклад = | секцыя = Беларуская народная песьня | папярэдні = [[Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907)/Пѣсни/VIII/6|6. Ой, ты, кучаръ малады]] | наступны = [[Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907)/Пѣсни/VIII/8|8. Ружо́вы цвя<sup>е</sup>точакъ]] | анатацыі = }} {{Абсцэнная лексіка}} <pages index="Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907).pdf" from="148" to="148" fromsection="7" tosection="7" /> {{DEFAULTSORT:Вы, капляры, вы, махляры}} [[Катэгорыя:Цэнзураваныя творы]] g3bb47ypbnrf7oznk8fzwwowjtg1quy Старонка:Зоркі. 1921. № 1.pdf/2 104 127461 294771 294731 2026-08-07T16:11:08Z RAleh111 4658 /* Праблематычная */ 294771 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="RAleh111" /></noinclude><section begin="Верхавіна"/> {|style="margin:auto; width:34em" |rowspan="5"; style="width:10px;" | |rowspan="5"; style="border-style: solid; border-width: 3px 3px 0 3px;" |<center>Год выд. 1.</center> |rowspan="5"; style="width:10px;" | |style="border-style: solid; border-width: 0px 0px 0px 0; height:5px; width:30px;" | |rowspan="5"; style="padding-left:10px; padding-right:0px;" |<center>''{{larger|{{разьбіўка|25}}}} |rowspan="5"; style="padding-left:0px; padding-right:10px;" |{{larger|''лютага {{разьбіўка|1921}} г.}}''</center> |style="border-style: solid; border-width: 0px 0px 0px 0; height:5px; width:30px;" | |rowspan="5"; style="width:10px;" | |rowspan="5"; style="border-style: solid; border-width: 3px 3px 0 3px;" |<center>'''{{x-larger|№ 1.}}</center> |rowspan="5"; style="width:10px;" | |- |style="border-style: solid; border-width: 1px 0px 1px 0; height:0px; width:30px;" | |style="border-style: solid; border-width: 1px 0px 1px 0; height:0px; width:30px;" | |- |style="border-style: solid; border-width: 0px 0px 0px 0; height:5px; width:30px;" | |style="border-style: solid; border-width: 0px 0px 0px 0; height:5px; width:30px;" | |- |style="border-style: solid; border-width: 1px 0px 1px 0; height:0px; width:30px;" | |style="border-style: solid; border-width: 1px 0px 1px 0; height:0px; width:30px;" | |- |style="border-style: solid; border-width: 0px 0px 0px 0; height:5px; width:30px;" | |style="border-style: solid; border-width: 0px 0px 0px 0; height:5px; width:30px;" | |- |colspan="10"; style="border-style: solid; border-width: 3px 0px 0 0px" | |- |colspan="5"; style="font-size:400%" |'''{{разьбіўка|ЗОРКІ}} |colspan="5"; |<center>{{larger|Беларускі дзіцячы журнал выхо-</br>дзіць што-месяц у Менску.}}</center> |- |colspan="10"; style="border-style: solid; border-width: 3px 0px 0 0px" | |- |colspan="10"; |<center>'''{{fine|Выдавецтва Камісарыяту Народнае Асьветы Беларусі.}}</center> |- |colspan="10"; style="border-style: solid; border-width: 3px 0px 0 0px" | |} <section end="Верхавіна"/> <section begin="У"/>{{block center/s}} <center>{{larger|{{разьбіўка|У ШКОЛУ}}!..}}</center> Клумак з кніжкамі пад пахай,</br> Думак поўна галава. —</br> Там, у школу даўным шляхам</br> Сыпе сельская дзятва. Гурмам сыпе да навукі, —</br> Знаць ахвоту, ўвагу знаць:</br> Знамо, трэба знаньня штукі</br> Сходаць, скеміць, пераняць. Буквы з памяці той клеце,</br> Той «таблічку» ў нос бурчыць;</br> Адным словам, яшчэ дзеці,</br> Адным словам, трэба ўчыць! {{Калёнтытул|right=''Янка Купала.''}} {{block center/e}} {{накіравальная рыса|5em|height=0.1px}} <section end="У"/> <section begin="Чырвоная"/><center>{{larger|{{разьбіўка|ЧЫРВОНАЯ КУРАЧКА}}.}}</center> {{gap|2.5em}}Хадзіла чырвоная курачка па дзядзінцу й вадзіла за сабою сва-</br>іх куранятак. Знайшла яна пшанічнае зернятка.</br> {{gap|2.5em}}— Хто пасадзіць зернятка? — спыталася яна.</br> {{gap|2.5em}}— Ня я! — сказала гуска:</br> {{gap|2.5em}}— Ня я! — сказала качачка.</br> {{gap|2.5em}}— Дык я яго пасаджу! — адказала курачка й пасадзіла.</br> {{gap|2.5em}}Як пшаніца высьпела, курачка спыталася:</br> {{gap|2.5em}}— Хто павязе зернятка у млын?</br> {{gap|2.5em}}— Ня я! — сказала гуска.</br> <section end="Чырвоная"/><noinclude></noinclude> obg1h1qzmk2fvjbg2ugdpty3y5z1tu5 294772 294771 2026-08-07T16:16:41Z RAleh111 4658 294772 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="RAleh111" /></noinclude><section begin="Верхавіна"/> {|style="margin:auto; width:34em" |rowspan="5"; style="width:10px;" | |rowspan="5"; style="border-style: solid; border-width: 3px 3px 0 3px;" |<center>Год выд. 1.</center> |rowspan="5"; style="width:10px;" | |style="border-style: solid; border-width: 0px 0px 0px 0; height:5px; width:30px;" | |rowspan="5"; style="padding-left:10px; padding-right:0px;" |<center>''{{larger|{{разьбіўка|25}}}} |rowspan="5"; style="padding-left:0px; padding-right:10px;" |{{larger|''лютага {{разьбіўка|1921}} г.}}''</center> |style="border-style: solid; border-width: 0px 0px 0px 0; height:5px; width:30px;" | |rowspan="5"; style="width:10px;" | |rowspan="5"; style="border-style: solid; border-width: 3px 3px 0 3px;" |<center>'''{{x-larger|№ 1.}}</center> |rowspan="5"; style="width:10px;" | |- |style="border-style: solid; border-width: 1px 0px 1px 0; height:0px; width:30px;" | |style="border-style: solid; border-width: 1px 0px 1px 0; height:0px; width:30px;" | |- |style="border-style: solid; border-width: 0px 0px 0px 0; height:5px; width:30px;" | |style="border-style: solid; border-width: 0px 0px 0px 0; height:5px; width:30px;" | |- |style="border-style: solid; border-width: 1px 0px 1px 0; height:0px; width:30px;" | |style="border-style: solid; border-width: 1px 0px 1px 0; height:0px; width:30px;" | |- |style="border-style: solid; border-width: 0px 0px 0px 0; height:5px; width:30px;" | |style="border-style: solid; border-width: 0px 0px 0px 0; height:5px; width:30px;" | |- |colspan="10"; style="border-style: solid; border-width: 3px 0px 0 0px" | |- |colspan="5"; style="font-size:400%" |'''{{разьбіўка|ЗОРКІ}} |colspan="5"; |<center>{{larger|Беларускі дзіцячы журнал выхо-</br>дзіць што-месяц у Менску.}}</center> |- |colspan="10"; style="border-style: solid; border-width: 3px 0px 0 0px" | |- |colspan="10"; |<center>'''{{fine|Выдавецтва Камісарыяту Народнае Асьветы Беларусі.}}</center> |- |colspan="10"; style="border-style: solid; border-width: 3px 0px 0 0px" | |} <section end="Верхавіна"/> <section begin="У"/>{{block center/s}} <center>{{larger|{{разьбіўка|У ШКОЛУ}}!..}}</center> Клумак з кніжкамі пад пахай,</br> Думак поўна галава. —</br> Там, у школу даўным шляхам</br> Сыпе сельская дзятва. Гурмам сыпе да навукі, —</br> Знаць ахвоту, ўвагу знаць:</br> Знамо, трэба знаньня штукі</br> Сходаць, скеміць, пераняць. Буквы з памяці той клеце,</br> Той «таблічку» ў нос бурчыць;</br> Адным словам, яшчэ дзеці,</br> Адным словам, трэба ўчыць!</br> {{водступ|17|em}}''Янка Купала.'' {{block center/e}} {{накіравальная рыса|5em|height=0.1px}} <section end="У"/> <section begin="Чырвоная"/><center>{{larger|{{разьбіўка|ЧЫРВОНАЯ КУРАЧКА}}.}}</center> {{gap|2.5em}}Хадзіла чырвоная курачка па дзядзінцу й вадзіла за сабою сва-</br>іх куранятак. Знайшла яна пшанічнае зернятка.</br> {{gap|2.5em}}— Хто пасадзіць зернятка? — спыталася яна.</br> {{gap|2.5em}}— Ня я! — сказала гуска:</br> {{gap|2.5em}}— Ня я! — сказала качачка.</br> {{gap|2.5em}}— Дык я яго пасаджу! — адказала курачка й пасадзіла.</br> {{gap|2.5em}}Як пшаніца высьпела, курачка спыталася:</br> {{gap|2.5em}}— Хто павязе зернятка у млын?</br> {{gap|2.5em}}— Ня я! — сказала гуска.</br> <section end="Чырвоная"/><noinclude></noinclude> f128uyio41cx0oix6rhvuo0bzcu2j9x 294780 294772 2026-08-07T16:35:21Z RAleh111 4658 294780 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="RAleh111" /></noinclude><section begin="Верхавіна"/> {|style="margin:auto; width:34em" |rowspan="5"; style="width:10px;" | |rowspan="5"; style="border-style: solid; border-width: 3px 3px 0 3px;" |<center>Год выд. 1.</center> |rowspan="5"; style="width:10px;" | |style="border-style: solid; border-width: 0px 0px 0px 0; height:5px; width:30px;" | |rowspan="5"; style="padding-left:10px; padding-right:0px;" |<center>''{{larger|{{разьбіўка|25}}}} |rowspan="5"; style="padding-left:0px; padding-right:10px;" |{{larger|''лютага {{разьбіўка|1921}} г.}}''</center> |style="border-style: solid; border-width: 0px 0px 0px 0; height:5px; width:30px;" | |rowspan="5"; style="width:10px;" | |rowspan="5"; style="border-style: solid; border-width: 3px 3px 0 3px;" |<center>'''{{x-larger|№ 1.}}</center> |rowspan="5"; style="width:10px;" | |- |style="border-style: solid; border-width: 1px 0px 1px 0; height:0px; width:30px;" | |style="border-style: solid; border-width: 1px 0px 1px 0; height:0px; width:30px;" | |- |style="border-style: solid; border-width: 0px 0px 0px 0; height:5px; width:30px;" | |style="border-style: solid; border-width: 0px 0px 0px 0; height:5px; width:30px;" | |- |style="border-style: solid; border-width: 1px 0px 1px 0; height:0px; width:30px;" | |style="border-style: solid; border-width: 1px 0px 1px 0; height:0px; width:30px;" | |- |style="border-style: solid; border-width: 0px 0px 0px 0; height:5px; width:30px;" | |style="border-style: solid; border-width: 0px 0px 0px 0; height:5px; width:30px;" | |- |colspan="10"; style="border-style: solid; border-width: 3px 0px 0 0px" | |- |colspan="5"; style="font-size:400%" |'''{{разьбіўка|ЗОРКІ}} |colspan="5"; |<center>{{larger|Беларускі дзіцячы журнал выхо-</br>дзіць што-месяц у Менску.}}</center> |- |colspan="10"; style="border-style: solid; border-width: 3px 0px 0 0px" | |- |colspan="10"; |<center>'''{{fine|Выдавецтва Камісарыяту Народнае Асьветы Беларусі.}}</center> |- |colspan="10"; style="border-style: solid; border-width: 3px 0px 0 0px" | |} <section end="Верхавіна"/> <section begin="У"/>{{block center/s}} <center>{{larger|{{разьбіўка|У ШКОЛУ}}!..}}</center> Клумак з кніжкамі пад пахай,</br> Думак поўна галава. —</br> Там, у школу даўным шляхам</br> Сыпе сельская дзятва. Гурмам сыпе да навукі, —</br> Знаць ахвоту, ўвагу знаць:</br> Знамо, трэба знаньня штукі</br> Сходаць, скеміць, пераняць. Буквы з памяці той клеце,</br> Той «таблічку» ў нос бурчыць;</br> Адным словам, яшчэ дзеці,</br> Адным словам, трэба ўчыць!</br> {{водступ|17|em}}''Янка Купала.'' {{block center/e}} {{накіравальная рыса|4em|height=1px}} <section end="У"/> <section begin="Чырвоная"/><center>{{larger|{{разьбіўка|ЧЫРВОНАЯ КУРАЧКА}}.}}</center> {{gap|2.5em}}Хадзіла чырвоная курачка па дзядзінцу й вадзіла за сабою сва-</br>іх куранятак. Знайшла яна пшанічнае зернятка.</br> {{gap|2.5em}}— Хто пасадзіць зернятка? — спыталася яна.</br> {{gap|2.5em}}— Ня я! — сказала гуска:</br> {{gap|2.5em}}— Ня я! — сказала качачка.</br> {{gap|2.5em}}— Дык я яго пасаджу! — адказала курачка й пасадзіла.</br> {{gap|2.5em}}Як пшаніца высьпела, курачка спыталася:</br> {{gap|2.5em}}— Хто павязе зернятка у млын?</br> {{gap|2.5em}}— Ня я! — сказала гуска.</br> <section end="Чырвоная"/><noinclude></noinclude> s6xm50a7xr7io30xbu6zylmue7de8l9 Старонка:Зоркі. 1921. № 1.pdf/3 104 127464 294773 294743 2026-08-07T16:20:23Z RAleh111 4658 294773 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" />{|style="margin:auto; width:34em"</noinclude><section begin="Чырвоная"/>{{gap|2.5em}}— Ня я! — сказала качачка.</br> {{gap|2.5em}}— Дык я павязу! — сказала курачка й павезла.</br> {{gap|2.5em}}Прывезла курачка з млыну муку й спыталася:</br> {{gap|2.5em}}— Хто спячэ хлеб з гэтай мукі?</br> {{gap|2.5em}}— Ня я! — сказала гуска.</br> {{gap|2.5em}}— Ня я! — сказала качачка.</br> {{gap|2.5em}}— Дык я сьпяку! — сказала курачка й сьпякла хлеб.</br> {{gap|2.5em}}Як хлеб быў гатовы, дык курачка зноў спыталася:</br> {{gap|2.5em}}— А хто будзе гэты хлеб есьці?</br> {{gap|2.5em}}— Я! — сказала гуска.</br> {{gap|2.5em}}— І я! — сказала качачка.</br> {{gap|2.5em}}Але курачка ім адказала:</br> {{gap|2.5em}}— Не, бо я вам, гультайкам, ня дам. Я сама зьем!</br> {{gap|2.5em}}І паклікала сваіх дзетак на падмогу. <div class="paragraphbreak" style="margin-top:1em"></div> {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:1em"></div> <section end="Чырвоная"/> <section begin="К"/>{{block center/s}} <center>{{larger|{{разьбіўка|К ДЗЕТКАМ}}…}}</center> Вучыцеся, дзеткі, дужэйце на волі,</br> Каб скарбы навукі знайсьці,</br> Каб лепш было з жыцьцем змагацца за долю</br> На роднай і мілай зямлі,</br> Бо цяжка, ой, цяжка змагацца тым людзям,</br> Хто ў вечнай цямноце жыве:</br> Ня бачыць ён сьвету і бачыць ня будзе,</br> Бо сьвет той навука дае… {{справа|''Раманоўскі Мікола''{{водступ|-5|em}}}} {{водступ|-4|em}}{{smaller|<sup>6</sup>/<sub>1</sub>—1921 г./м. Менск.}} {{block center/e}} {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="К"/> <section begin="Панская"/><center>{{larger|{{разьбіўка|ПАНСКАЯ ХВАРОБА}}.}}</center> {{gap|2.5em}}Захварэла качачка Цацачка. Ня есьць, ня п‘ець, нікуды ня выходзіць. Толькі ляжыць на пуховых падушачках у шоўку, у золаце і цэлымі днямі стогнам-стогнець: „Ой—Ой!“</br> {{gap|2.5em}}Што ей рабіць ды што ей рабіць?</br> {{gap|2.5em}}Лячылася за морам — не памагло, ды яшчэ горай прылягло: пасыцела, растаўсьцела, як агурочак, як камочак, ажна стагнаць ей трудна.</br> {{gap|2.5em}}A вакол яе мамачкі-нянячкі, злючкі-чарнаручкі тупаюцца-грукаюцца, сьлёзы праліваюць, цяжка уздыхаюць:</br> {{gap|2.5em}}«Панічка качачка-Цацачка паміраець».</br> <section end="Панская"/><noinclude></noinclude> 2jk0rin4bttyvpwoer4yuofkayo9ss3 294774 294773 2026-08-07T16:21:36Z RAleh111 4658 294774 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" />{|style="margin:auto; width:34em"</noinclude><section begin="Чырвоная"/>{{gap|2.5em}}— Ня я! — сказала качачка.</br> {{gap|2.5em}}— Дык я павязу! — сказала курачка й павезла.</br> {{gap|2.5em}}Прывезла курачка з млыну муку й спыталася:</br> {{gap|2.5em}}— Хто спячэ хлеб з гэтай мукі?</br> {{gap|2.5em}}— Ня я! — сказала гуска.</br> {{gap|2.5em}}— Ня я! — сказала качачка.</br> {{gap|2.5em}}— Дык я сьпяку! — сказала курачка й сьпякла хлеб.</br> {{gap|2.5em}}Як хлеб быў гатовы, дык курачка зноў спыталася:</br> {{gap|2.5em}}— А хто будзе гэты хлеб есьці?</br> {{gap|2.5em}}— Я! — сказала гуска.</br> {{gap|2.5em}}— І я! — сказала качачка.</br> {{gap|2.5em}}Але курачка ім адказала:</br> {{gap|2.5em}}— Не, бо я вам, гультайкам, ня дам. Я сама зьем!</br> {{gap|2.5em}}І паклікала сваіх дзетак на падмогу. <div class="paragraphbreak" style="margin-top:1em"></div> {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:1em"></div> <section end="Чырвоная"/> <section begin="К"/>{{block center/s}} <center>{{larger|{{разьбіўка|К ДЗЕТКАМ}}…}}</center> Вучыцеся, дзеткі, дужэйце на волі,</br> Каб скарбы навукі знайсьці,</br> Каб лепш было з жыцьцем змагацца за долю</br> На роднай і мілай зямлі,</br> Бо цяжка, ой, цяжка змагацца тым людзям,</br> Хто ў вечнай цямноце жыве:</br> Ня бачыць ён сьвету і бачыць ня будзе,</br> Бо сьвет той навука дае… {{справа|''Раманоўскі Мікола''{{водступ|-5|em}}}} {{водступ|-4|em}}{{smaller|<sup>6</sup>/<sub>1</sub>—1921 г./м. Менск.}} {{block center/e}} {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="К"/> <section begin="Панская"/><center>{{larger|{{разьбіўка|ПАНСКАЯ ХВАРОБА}}.}}</center> {{gap|2.5em}}Захварэла качачка Цацачка. Ня есьць, ня п‘ець, нікуды ня выходзіць. Толькі ляжыць на пуховых падушачках у шоўку, у золаце і цэлымі днямі стогнам-стогнець: „Ой—Ой!“</br> {{gap|2.5em}}Што ей рабіць ды што ей рабіць?</br> {{gap|2.5em}}Лячылася за морам — не памагло, ды яшчэ горай прылягло: пасыцела, растаўсьцела, як агурочак, як камочак, ажна стагнаць ей трудна.</br> {{gap|2.5em}}A вакол яе мамачкі-нянячкі, злючкі-чарнаручкі тупаюцца-грукаюцца, сьлёзы праліваюць, цяжка уздыхаюць:</br> {{gap|2.5em}}«Панічка качачка-Цацачка паміраець».</br> <section end="Панская"/><noinclude></noinclude> d52eo710juuhatiy65whejv5b4f25ny 294779 294774 2026-08-07T16:34:41Z RAleh111 4658 294779 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude><section begin="Чырвоная"/>{{gap|2.5em}}— Ня я! — сказала качачка.</br> {{gap|2.5em}}— Дык я павязу! — сказала курачка й павезла.</br> {{gap|2.5em}}Прывезла курачка з млыну муку й спыталася:</br> {{gap|2.5em}}— Хто спячэ хлеб з гэтай мукі?</br> {{gap|2.5em}}— Ня я! — сказала гуска.</br> {{gap|2.5em}}— Ня я! — сказала качачка.</br> {{gap|2.5em}}— Дык я сьпяку! — сказала курачка й сьпякла хлеб.</br> {{gap|2.5em}}Як хлеб быў гатовы, дык курачка зноў спыталася:</br> {{gap|2.5em}}— А хто будзе гэты хлеб есьці?</br> {{gap|2.5em}}— Я! — сказала гуска.</br> {{gap|2.5em}}— І я! — сказала качачка.</br> {{gap|2.5em}}Але курачка ім адказала:</br> {{gap|2.5em}}— Не, бо я вам, гультайкам, ня дам. Я сама зьем!</br> {{gap|2.5em}}І паклікала сваіх дзетак на падмогу. <div class="paragraphbreak" style="margin-top:1em"></div> {{накіравальная рыса|4em|height=1px}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:1em"></div> <section end="Чырвоная"/> <section begin="К"/>{{block center/s}} <center>{{larger|{{разьбіўка|К ДЗЕТКАМ}}…}}</center> Вучыцеся, дзеткі, дужэйце на волі,</br> Каб скарбы навукі знайсьці,</br> Каб лепш было з жыцьцем змагацца за долю</br> На роднай і мілай зямлі,</br> Бо цяжка, ой, цяжка змагацца тым людзям,</br> Хто ў вечнай цямноце жыве:</br> Ня бачыць ён сьвету і бачыць ня будзе,</br> Бо сьвет той навука дае… {{справа|''Раманоўскі Мікола''{{водступ|-5|em}}}} {{водступ|-4|em}}{{smaller|<sup>6</sup>/<sub>1</sub>—1921 г./м. Менск.}} {{block center/e}} {{накіравальная рыса|4em|height=1px}} <section end="К"/> <section begin="Панская"/><center>{{larger|{{разьбіўка|ПАНСКАЯ ХВАРОБА}}.}}</center> {{gap|2.5em}}Захварэла качачка Цацачка. Ня есьць, ня п‘ець, нікуды ня выходзіць. Толькі ляжыць на пуховых падушачках у шоўку, у золаце і цэлымі днямі стогнам-стогнець: „Ой—Ой!“</br> {{gap|2.5em}}Што ей рабіць ды што ей рабіць?</br> {{gap|2.5em}}Лячылася за морам — не памагло, ды яшчэ горай прылягло: пасыцела, растаўсьцела, як агурочак, як камочак, ажна стагнаць ей трудна.</br> {{gap|2.5em}}A вакол яе мамачкі-нянячкі, злючкі-чарнаручкі тупаюцца-грукаюцца, сьлёзы праліваюць, цяжка уздыхаюць:</br> {{gap|2.5em}}«Панічка качачка-Цацачка паміраець».</br> <section end="Панская"/><noinclude></noinclude> 9i5kjofpv9e41qlh5qpkndvr48apa0e Старонка:Зоркі. 1921. № 1.pdf/4 104 127465 294775 294702 2026-08-07T16:22:09Z RAleh111 4658 294775 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{gap|2.5em}}Паклікалі да яе старэнькую знахарачку, мышачку-Барбарачку. {{gap|2.5em}}Мамачкі-нянячкі, злючкі-чарнаручкі паваліліся воб землю й давай старую знахарачку, мышачку-Барбарачку, маліць-прасіць: {{gap|2.5em}}«Вылечы нашу панячку, качачку-Цацачку і за гэта возьмеш поў маёнтачку, пяць кароў, пяць валоў, тройку коней і жмут грошаў». {{gap|2.5em}}Паглядзела на качачку-Цацачку знахарачка-Барбарачка, заламала рукі, заплакала-загаласіла й сказала: {{gap|2.5em}}«Я гэтачкай хваробы яшчэ ніколі ў жыцьці сваім ня бачыла. Тут толькі паможа котка Цнотка». {{gap|2.5em}}Паклікалі да пані котку-Цнотку. Нагаварылі ей абяцаначкі-цацаначкі, каб толькі вылячыла качачку-Цацачку. {{gap|2.5em}}Адмовілася котка-Цнотка й параіла паклікаць курачку-Дурачку. {{gap|2.5em}}— Памрэ качачка-Цацачка, — залямэнтавала курачка-Дурачка, калі не паклічаце на паратуначак майго мужычка, пятушка Янку-Балабанку: толькі ён адзін дасьць раданьку. Ён не калечыць, а добра лечыць. {{gap|2.5em}}Пазвалі мужычка-пятушка, Янку-Балабанку. {{gap|2.5em}}Прыйшоў ён з форсам, з ганорам, з локатам-покатам. {{gap|2.5em}}— Ку-ка-рэ-ку, пані! Я вылечу васпаню! {{gap|2.5em}}Зьняў з сябе Янка-Балабанка дзягу-падпярэзіну і давай лупцаваць, і давай лячыць, і давай гаварыць да качачкі-Цацачкі: {{gap|2.5em}}— Уставай, гультайка-талатайка, а то да сьмерці прыб‘ю! {{gap|2.5em}}Лёганька ўскочыла качачка-Цацачка на ногі з пуховых падушачак і пусьцілася на ўцекі, а Янка-Балабанка за ёю. Пагнаў яе на поле й загадаў жыта жаць. {{gap|2.5em}}Жала дзень, жала два й тры ад зары да зары. Сьпіна балела, рука млела, а пальцы ў мазалёх — ох, ох! {{gap|2.5em}}Карміў Янка-Балабанка качачку-Цацачку не пірагамі, а чорным хлебам ды яшчэ з мякінаю. {{gap|2.5em}}Адвыкла качачка-Цацачка стагнаць, навучылася працаваць, зрабілася жваванькай, рухаванькай і выздаравела. {{справа|''З. Бядуля.{{gap|2.5em}}}}<noinclude></noinclude> 22tno9p3wcj2uco2st1kwpmxksahflk Старонка:Зоркі. 1921. № 1.pdf/5 104 127480 294776 294752 2026-08-07T16:25:12Z RAleh111 4658 294776 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> <center>{{larger|{{разьбіўка|БАЮ, БАЮ БАЕЧКУ}}.}}</center> {{block center/s}} Баю, баю баечку,</br> Граю, граю граечку.</br> Раз пайшоў я з хатанькі</br> На лужочак з матанькай.</br> Там ля сьветлай рэчанькі,</br> Шумнай быстрацечанькі</br> Выразаў, я дудачку,</br> Гулкую пагудачку.</br> І зайграў я граечку,</br> Траля-траляляечку.</br> Рэхі пакаціліся,</br> Птушкі задзівіліся.</br> Рэчка калыхалася,</br> Небанька сьмяялася.</br> І ляцелі пчолачкі</br> На маю сьвісьцёлачку.</br> Пачалі шаптушачкі</br> Камарочкі, мушачкі,</br> Матылёчкі белыя,</br> Каласочкі сьпелыя,</br> Акунькі і плотачкі,</br> Яваркі блазнотачкі.</br> Песьні пераліўныя,</br> Трэлі — дзівы дзіўныя</br> Радавалі гонейка,</br> Залатое сонейка.</br> Лёгка байкі баюцца,</br> Лёгка грайкі граюцца</br> Каля роднай матанькі,</br> Каля роднай хатанькі.</br> {{водступ|12|em}}''Ясакар.'' {{block center/e}} {{Няма выявы}}<noinclude></noinclude> tuffmonksqlqbmqbwk3jrjemauj8aia Старонка:Зоркі. 1921. № 1.pdf/7 104 127482 294777 294755 2026-08-07T16:27:59Z RAleh111 4658 294777 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude><section begin="За"/>{{block center/s}} <center>{{larger|{{разьбіўка|ЗА ЗОРКАМІ}}.}}</center> За зоркамі яснымі, дзеці,</br> Ідзіце вы к шчасьцю і долі,</br> Хоць цемра пануе на сьвеце,</br> Ня згубіце сьцежкі ніколі.</br> {{gap|2em}}Вядуць яны к знаньню, к навуцы,</br> {{gap|2em}}К праўдзе і волі народу…</br> {{gap|2em}}Грамадай за імі ўсе мкнуцца</br> {{gap|2em}}У край, дзе братэрства і згода.</br> Гады ўсё лятуць за гадамі,</br> А зоркі мітусяцца ясна…</br> Пакуль гараць зоркі над намі,</br> Надзея у сэрцы ня згасьне.</br> {{gap|2em}}За зоркамі йдзе хто — ня згіне,</br> {{gap|2em}}Бо сьцежку асьвецяць да конца,</br> {{gap|2em}}А ночы цямнота як міне,</br> {{gap|2em}}Засьвеціць нам раніцы сонца!</br> {{справа|''М. Чарот.''{{водступ|-4|em}}}} {{block center/e}} {{накіравальная рыса|4em|height=0.1px}} <section end="За"/> <section begin="Песьня"/>{{block center/s}} {{ц|{{larger|{{разьбіўка|ПЕСЬНЯ І КАЗКА}}.}}}} <center>''Для Налі С.</center> Песьня і казка</br> Ходзяць у пары,</br> Сеюць па сьвеце</br> Дзівы і чары.</br> {{gap|2em}}Будзяць з прассоньня</br> {{gap|2em}}Думкі дзіцячы,</br> {{gap|2em}}Як той у раньні</br> {{gap|2em}}Промень сьвяцячы.</br> Песьня і казка,</br> Як у крышталі,</br> Сьвету пакаж</br> Тайныя далі</br> <section end="Песьня"/><noinclude></noinclude> gohbe7ep0mbw5xgxltlfvic366iix33 294781 294777 2026-08-07T16:36:25Z RAleh111 4658 294781 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude><section begin="За"/>{{block center/s}} <center>{{larger|{{разьбіўка|ЗА ЗОРКАМІ}}.}}</center> За зоркамі яснымі, дзеці,</br> Ідзіце вы к шчасьцю і долі,</br> Хоць цемра пануе на сьвеце,</br> Ня згубіце сьцежкі ніколі.</br> {{gap|2em}}Вядуць яны к знаньню, к навуцы,</br> {{gap|2em}}К праўдзе і волі народу…</br> {{gap|2em}}Грамадай за імі ўсе мкнуцца</br> {{gap|2em}}У край, дзе братэрства і згода.</br> Гады ўсё лятуць за гадамі,</br> А зоркі мітусяцца ясна…</br> Пакуль гараць зоркі над намі,</br> Надзея у сэрцы ня згасьне.</br> {{gap|2em}}За зоркамі йдзе хто — ня згіне,</br> {{gap|2em}}Бо сьцежку асьвецяць да конца,</br> {{gap|2em}}А ночы цямнота як міне,</br> {{gap|2em}}Засьвеціць нам раніцы сонца!</br> {{справа|''М. Чарот.''{{водступ|-4|em}}}} {{block center/e}} {{накіравальная рыса|4em|height=1px}} <section end="За"/> <section begin="Песьня"/>{{block center/s}} {{ц|{{larger|{{разьбіўка|ПЕСЬНЯ І КАЗКА}}.}}}} <center>''Для Налі С.</center> Песьня і казка</br> Ходзяць у пары,</br> Сеюць па сьвеце</br> Дзівы і чары.</br> {{gap|2em}}Будзяць з прассоньня</br> {{gap|2em}}Думкі дзіцячы,</br> {{gap|2em}}Як той у раньні</br> {{gap|2em}}Промень сьвяцячы.</br> Песьня і казка,</br> Як у крышталі,</br> Сьвету пакаж</br> Тайныя далі</br> <section end="Песьня"/><noinclude></noinclude> np4rln3v5ivbknzojdrtascttrs2uu8 Старонка:Зоркі. 1921. № 1.pdf/8 104 127483 294778 294759 2026-08-07T16:33:33Z RAleh111 4658 294778 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" />{{block center/s}}</noinclude><section begin="Песьня"/>{{gap|2em}}Шляхі намецяць</br> {{gap|2em}}К сонцу і зорам</br> {{gap|2em}}Для людзскай долі,</br> {{gap|2em}}Скованай горам.</br> Песьня і казка</br> У райскіх праявах</br> Шчасьце збудуюць</br> З кветак іскравых.</br> {{gap|2em}}Сэрца атуляць</br> {{gap|2em}}Вечнаю ласкай…</br> {{gap|2em}}Слухай-жа, сэрца,</br> {{gap|2em}}Песьняў і казкаў.</br> {{справа|''Янка Купала.''{{водступ|-10|em}}}} {{накіравальная рыса|4em|height=1px}} {{block center/e}} <section end="Песьня"/> <section begin="Сьнежны"/><center>{{larger|{{разьбіўка|СЬНЕЖНЫ ДЗЕД}}.}}</center> {{gap|2em}}— А ведаеш што, Жучка-Злючка, — казаў малы Сымонка да свайго адзінага таварыша, сабачцы, — ідзём у лес сьнежнага дзеда ляпіць.</br> {{gap|2em}}— Гр-р-р! — узрадаваўся Жучка-Злючка, — чаму не, ідзём! — і радасна сабака завіляў хвастом.</br> {{gap|2em}}Выляпіў Сымонка дзеда з сьнегу. Замест воч — яловыя шышкі ўсадзіў яму ў твар пад лабаціну й замест барады — яловую лапку ўткнуу. Даў яму кій у рукі, й дзед выйшаў на славу.</br> {{gap|2em}}Стаяў дзед паміж хвояк на пагорачку, як асэсар, і ўсьміхаўся ў вус, пазіраючы на Сымонку і Жучку, якія скакалі вакол яго радыя і давольныя.</br> {{gap|2em}}Абмацаў дзеда Сымонка з усіх бакоў — добра!</br> {{gap|2em}}Абнюхаў дзеда Сабака з галавы да ног — лепей ня трэба!</br> {{gap|2em}}Міргнуў Сымонка да Жучкі, Жучка да Сымонкі і разам зарагаталі.</br> {{gap|2em}}— Гі-га-го! — пасыпаліся ім у адказ рогаты з усіх глухіх куткоў сівога лесу.</br> {{gap|2em}}Зарагатаў і сьнежны дзед. Жучка і Сымонка ня зьдзівіліся: калі дзед, дык чаму яму не рагатаць? А дзед так моцна рагатаў, ажна яго вочы, яловые шышкі, блішчэлі, як вугольлі, а барада, яловая лапка, траслася.</br> <section end="Сьнежны"/><noinclude></noinclude> nk1zl21imr0o9dl6f2cjs65kfoy7ml0 Старонка:Зоркі. 1921. № 1.pdf/9 104 127488 294782 294716 2026-08-07T16:37:49Z RAleh111 4658 294782 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{gap|2em}}Дзед нават загаварыў-бы, але рот яму Сымонка зрабіу няўдалы: крывы і разяўлены. Калі-б гэтак, як дзед, разьзявіўся Сымонка, дык так-сама ня мог-бы гаварыць. А калі-б сабака так рьзьзявіўся-б, дык і гаўкаць не патрапіў-бы.</br> {{gap|2em}}Гульні-забавы ў лесе адбываліся штодня. Гуляла ўся тройка — дзед сьнежны, Жучка і Сымонка. Дзед паважна камандаваў імі, стоячы на адным мейсцы, а хлопец з сабачкай бегалі вакол.</br> {{gap|2em}}То Сымонка гнаўся за Жучкам, то Жучка за Сымонкам, то яны ўвесь лес разам качаліся па сьнягу і рабілі гэткі гармідар, ажна ўвесь лес зьвінеў, як жывы, і гулка трос ад дзіва сваімі вяршалінамі.</br> {{gap|2em}}Прыскочыў зайчык-Грайчык на шум.</br> {{gap|2em}}— Вазьміце мяне ў кампанію! — прасіўся ён у дзеда, Жучкі і Сымона.</br> {{gap|2em}}— Рабі ласку, сям‘я павялічыцца.</br> {{gap|2em}}Прыляцелі дзятлы-кавалі на шум.</br> {{gap|2em}}— Вазьміце нас у кампанію!</br> {{gap|2em}}— Рабіце ласку, сям‘я павялічыцца.</br> {{gap|2em}}Прыляцелі сарокі-вароны на шум.</br> {{gap|2em}}— Вазьміце нас у кампанію!</br> {{gap|2em}}— Рабіце ласку, сям‘я павялічыцца.</br> {{gap|2em}}Наведалася лісічка-сястрычка на шум.</br> {{gap|2em}}— Вазьміце мяне у кампанію!</br> {{gap|2em}}— Рабі ласку, сям‘я павялічыцца.</br> {{gap|2em}}Прываліў ваўчок-кумок на шум.</br> {{gap|2em}}— Вазьміце мяне ў кампанію!</br> {{gap|2em}}— Рабі ласку, сям‘я павялічыцца.</br> {{gap|2em}}Прывалокся вядзьмедзь-крывалапы на шум.</br> {{gap|2em}}— Вазьміце мяне ў кампанію!</br> {{gap|2em}}— Рабі ласку, сям‘я павялічыцца.</br> {{gap|2em}}І праўда, сям‘я зрабілася вялікая.</br> {{gap|2em}}Цешыўся сьнежны дзед сваёй сям‘ёй і нацешыцца ня мог. Блішчэў ён пад сонцам у розных колерах, нібы ў дарагіх вопратках, шытых залатымі ніткамі.</br> {{gap|2em}}Весела было ў лесе.</br> {{gap|2em}}— Гі-га-га! — сьмеяўся Сымонка.</br> {{gap|2em}}— Гаў-гаў-гау! — радаваўся Жучка.</br> {{gap|2em}}— Тук-тук-тук! — скакаў зайчык.</br> {{gap|2em}}— Стук-стук-стук! — цешыліся дзятлы.</br> {{gap|2em}}— Кра-кра-кра! — весяліліся сарокі-вароны.</br> {{gap|2em}}— Ха-ха-ха! — рагатала лісічка.</br><noinclude></noinclude> jorapj1zrz55oe3w0wubau2zclvw2o4 Старонка:Зоркі. 1921. № 1.pdf/10 104 127489 294769 294719 2026-08-07T15:50:16Z RAleh111 4658 /* Не вычытаная */ 294769 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" />{|style="margin:auto; width:34em"</noinclude> {{gap|2em}}— Во-во-во! — тупаўся ваўчок.</br> {{gap|2em}}— Гу-гу гу! — равеў вядзьмедзь.</br> {{gap|2em}}Раптам шура-бура паднялася ва ўсім лесе. Застагналі закрахталі дрэвы векавыя, паднялася мяцеліца, і вялікая сям‘я, хто куды, разляцелася.</br> {{gap|2em}}Паляцелі да хаты і Сымонка з Жучкам.</br> {{gap|2em}}Назаўтрае раненька Жучка ўзбудзіў Сымонку.</br> {{gap|2em}}— Уставай! Ідзём у лес да дзеда!</br> {{gap|2em}}Усхапіўся Сымонка, глянуў у ваконца — адліга. З стрэхаў капае. Каля хаты лужыны стаяць.</br> {{gap|2em}}Пабег ён з сабакам у лес да дзеда. Адзін-адзінюткі стаіць дзед і плача. Сьлёзы так і капаюць з воч сьляпых, бо шышкі выпалі. Адпала барада й кій вываліўся з рук. Ад дзеда астаўся адзін ледзяны шкілет. Гэткага няшчасьця дзед ніколі не спадзяваўся ў сваім жыцьці.</br> {{gap|2em}}Ліў дзед сьлёзы ў тры ручаі, а Сымонка яго цешыў.</br> {{gap|2em}}— Ціха, ня плач, дзядок! Як настане мароз, як выпадзе новы сьнег, дык мы цябе вылечым, падробім. Мы з Жучкам вялікія майстры й яшчэ ня гэткія штукі ўмеем рабіць!.. {{справа|''3. Бядуля.{{gap|2em}}}} {{накіравальная рыса|4em|height=1px}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:1.5em"></div> <center>{{larger|{{разьбіўка|ДЗЕД МАРОЗ}}.}}</center> {{block center/s}} Гэй—гэй! Стук—стук!</br> Едзе-едзе дзед Мароз.</br> Дзын—дзын! Грук—грук!</br> Вецер дзеда схоп, панёс.</br> {{***3||50%|5|перад=0em|пасля=0em}} Но—но! Сып—сып!</br> Уецца веяй шустры конь.</br> Бразь—бразь! Скрып—скрып!</br> Конь гарачы, як агонь.</br> {{***3||50%|5|перад=0em|пасля=0em}} Лес, лес… Сьнег, сьнег…</br> Гэй, да хаткі на гару!</br> Гі-га — сьмех, сьмех:</br> Дзеткі граюць. Конік, тпру!</br> {{***3||50%|5|перад=0em|пасля=0em}}<noinclude></noinclude> t3pyzlctpmxnkcr9e0j3iil3jgdrjbs 294783 294769 2026-08-07T16:40:38Z Gleb Leo 2440 294783 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" />{|style="margin:auto; width:34em"</noinclude><section begin="Сьнежны"/>{{gap|2em}}— Во-во-во! — тупаўся ваўчок.</br> {{gap|2em}}— Гу-гу гу! — равеў вядзьмедзь.</br> {{gap|2em}}Раптам шура-бура паднялася ва ўсім лесе. Застагналі закрахталі дрэвы векавыя, паднялася мяцеліца, і вялікая сям‘я, хто куды, разляцелася.</br> {{gap|2em}}Паляцелі да хаты і Сымонка з Жучкам.</br> {{gap|2em}}Назаўтрае раненька Жучка ўзбудзіў Сымонку.</br> {{gap|2em}}— Уставай! Ідзём у лес да дзеда!</br> {{gap|2em}}Усхапіўся Сымонка, глянуў у ваконца — адліга. З стрэхаў капае. Каля хаты лужыны стаяць.</br> {{gap|2em}}Пабег ён з сабакам у лес да дзеда. Адзін-адзінюткі стаіць дзед і плача. Сьлёзы так і капаюць з воч сьляпых, бо шышкі выпалі. Адпала барада й кій вываліўся з рук. Ад дзеда астаўся адзін ледзяны шкілет. Гэткага няшчасьця дзед ніколі не спадзяваўся ў сваім жыцьці.</br> {{gap|2em}}Ліў дзед сьлёзы ў тры ручаі, а Сымонка яго цешыў.</br> {{gap|2em}}— Ціха, ня плач, дзядок! Як настане мароз, як выпадзе новы сьнег, дык мы цябе вылечым, падробім. Мы з Жучкам вялікія майстры й яшчэ ня гэткія штукі ўмеем рабіць!.. {{справа|''З. Бядуля.{{gap|2em}}}} {{накіравальная рыса|4em|height=1px}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:1.5em"></div> <section end="Сьнежны"/> <section begin="Дзед"/><center>{{larger|{{разьбіўка|ДЗЕД МАРОЗ}}.}}</center> {{block center/s}} Гэй—гэй! Стук—стук!</br> Едзе-едзе дзед Мароз.</br> Дзын—дзын! Грук—грук!</br> Вецер дзеда схоп, панёс.</br> {{***3||50%|5|перад=0em|пасля=0em}} Но—но! Сып—сып!</br> Уецца веяй шустры конь.</br> Бразь—бразь! Скрып—скрып!</br> Конь гарачы, як агонь.</br> {{***3||50%|5|перад=0em|пасля=0em}} Лес, лес… Сьнег, сьнег…</br> Гэй, да хаткі на гару!</br> Гі-га — сьмех, сьмех:</br> Дзеткі граюць. Конік, тпру!</br> {{***3||50%|5|перад=0em|пасля=0em}} <section end="Дзед"/><noinclude></noinclude> 2ws5a7rpu3y1lc7pchyojm139hiecvd 294784 294783 2026-08-07T17:05:12Z RAleh111 4658 294784 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> <section begin="Сьнежны"/>{{gap|2em}}— Во-во-во! — тупаўся ваўчок.</br> {{gap|2em}}— Гу-гу гу! — равеў вядзьмедзь.</br> {{gap|2em}}Раптам шура-бура паднялася ва ўсім лесе. Застагналі закрахталі дрэвы векавыя, паднялася мяцеліца, і вялікая сям‘я, хто куды, разляцелася.</br> {{gap|2em}}Паляцелі да хаты і Сымонка з Жучкам.</br> {{gap|2em}}Назаўтрае раненька Жучка ўзбудзіў Сымонку.</br> {{gap|2em}}— Уставай! Ідзём у лес да дзеда!</br> {{gap|2em}}Усхапіўся Сымонка, глянуў у ваконца — адліга. З стрэхаў капае. Каля хаты лужыны стаяць.</br> {{gap|2em}}Пабег ён з сабакам у лес да дзеда. Адзін-адзінюткі стаіць дзед і плача. Сьлёзы так і капаюць з воч сьляпых, бо шышкі выпалі. Адпала барада й кій вываліўся з рук. Ад дзеда астаўся адзін ледзяны шкілет. Гэткага няшчасьця дзед ніколі не спадзяваўся ў сваім жыцьці.</br> {{gap|2em}}Ліў дзед сьлёзы ў тры ручаі, а Сымонка яго цешыў.</br> {{gap|2em}}— Ціха, ня плач, дзядок! Як настане мароз, як выпадзе новы сьнег, дык мы цябе вылечым, падробім. Мы з Жучкам вялікія майстры й яшчэ ня гэткія штукі ўмеем рабіць!.. {{справа|''З. Бядуля.{{gap|2em}}}} {{накіравальная рыса|4em|height=1px}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:1.5em"></div> <section end="Сьнежны"/> <section begin="Дзед"/><center>{{larger|{{разьбіўка|ДЗЕД МАРОЗ}}.}}</center> {{block center/s}} Гэй—гэй! Стук—стук!</br> Едзе-едзе дзед Мароз.</br> Дзын—дзын! Грук—грук!</br> Вецер дзеда схоп, панёс.</br> {{***3||50%|5|перад=0em|пасля=0em}} Но—но! Сып—сып!</br> Уецца веяй шустры конь.</br> Бразь—бразь! Скрып—скрып!</br> Конь гарачы, як агонь.</br> {{***3||50%|5|перад=0em|пасля=0em}} Лес, лес… Сьнег, сьнег…</br> Гэй, да хаткі на гару!</br> Гі-га — сьмех, сьмех:</br> Дзеткі граюць. Конік, тпру!</br> {{***3||50%|5|перад=0em|пасля=0em}} <section end="Дзед"/><noinclude></noinclude> kvhbriwle51rk0igpdivtza1i90s0e9 Старонка:Зоркі. 1921. № 1.pdf/11 104 127509 294770 2026-08-07T16:08:19Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « Конь, конь, стой, стой!</br> Гэй, здароў, дзядок Мароз!</br> „Ай-ой, ой-ой!</br> Дзед гасьцінцікі прывёз“.</br> {{***3||50%|5|перад=0em|пасля=0em}} Шоӯк—шоўк, мёд—мёд,</br> Цацкі, булкі і праснак.</br> Скік—скок, ход—ход,</br> Дзеткі скачуць гэтак-так.</br> {{***3||50%|5|перад=0em|пасля=0em}} „...» 294770 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" />{|style="margin:auto; width:34em" {{block center/s}}</noinclude> Конь, конь, стой, стой!</br> Гэй, здароў, дзядок Мароз!</br> „Ай-ой, ой-ой!</br> Дзед гасьцінцікі прывёз“.</br> {{***3||50%|5|перад=0em|пасля=0em}} Шоӯк—шоўк, мёд—мёд,</br> Цацкі, булкі і праснак.</br> Скік—скок, ход—ход,</br> Дзеткі скачуць гэтак-так.</br> {{***3||50%|5|перад=0em|пасля=0em}} „К нам, к нам, дзед, дзед!“</br> Зноў паехаў… Гулкі звон.</br> Знак—знак, сьлед—сьлед</br> На вакне пакінуў ён.</br> {{***3||50%|5|перад=0em|пасля=0em}} Лёд—лёд, бель—бель,</br> Кветкі ружы — любата.</br> Мак—мак, хмель—хмель,</br> Дыямэнты — пекната.</br> {{gap|16em}}''Ясакар {{накіравальная рыса|4em|height=1px}} {{block center/e}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:1.5em"></div> <center>{{larger|{{разьбіўка|ВУЧЫСЯ}}.}}</center> {{block center/s}} Вучыся, нябожа, вучэньне паможа</br> {{gap|2em}}Змагацца з нядоляй, з няволяй…</br> Што муча сягоньня, што думкі трывожа, —</br> {{gap|2em}}Зьбяжыць і ня прыдзе ніколі.</br> Жаль згіне, як мара; ня будзеш няздарай,</br> {{gap|2em}}Нідзе і ні ў чым не заблудзіш;</br> Ты праўду ў няпраўдзе, як сонца між хмараў,</br> {{gap|2em}}Спазнаеш, раз цёмен ня будзеш.</br> Такая прынука, як праца й навука</br> {{gap|2em}}Ці-ж можа нам сіл не дадаці?</br> З такімі сябрамі, знай, будзе ня штука</br> {{gap|2em}}І гора сваё зваяваці.</br> Паўнейшай адрынка, сыцейшай скацінка,</br> {{gap|2em}}Ой, будзе — а толькі вазьміся!..</br> І знойдзецца ў працы аддухі часінка,</br> {{gap|2em}}І ў крыўду ўрагом не дасіся.</br> Крыўдзіцеляў зможаш, сьлед вечны праложыш</br> {{gap|2em}}І к долі, і к волі, і к славе…</br> Адно ты прачніся, вучыся, як можаш,</br> {{gap|2em}}Ці дома, ці ў школе на лаве.</br> {{справа|''Янка Купала.{{водступ|-5|em}}}} {{block center/e}}<noinclude></noinclude> e8398zlanruqoxnxuef8f4bhbjjf500 294793 294770 2026-08-07T18:25:53Z Gleb Leo 2440 294793 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" />{|style="margin:auto; width:34em" {{block center/s}}</noinclude><section begin="Дзед"/>Конь, конь, стой, стой!</br> Гэй, здароў, дзядок Мароз!</br> „Ай-ой, ой-ой!</br> Дзед гасьцінцікі прывёз“.</br> {{***3||50%|5|перад=0em|пасля=0em}} Шоӯк—шоўк, мёд—мёд,</br> Цацкі, булкі і праснак.</br> Скік—скок, ход—ход,</br> Дзеткі скачуць гэтак-так.</br> {{***3||50%|5|перад=0em|пасля=0em}} „К нам, к нам, дзед, дзед!“</br> Зноў паехаў… Гулкі звон.</br> Знак—знак, сьлед—сьлед</br> На вакне пакінуў ён.</br> {{***3||50%|5|перад=0em|пасля=0em}} Лёд—лёд, бель—бель,</br> Кветкі ружы — любата.</br> Мак—мак, хмель—хмель,</br> Дыямэнты — пекната.</br> {{gap|16em}}''Ясакар {{накіравальная рыса|4em|height=1px}} {{block center/e}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:1.5em"></div> <section end="Дзед"/> <section begin="Вучыся"/><center>{{larger|{{разьбіўка|ВУЧЫСЯ}}.}}</center> {{block center/s}} Вучыся, нябожа, вучэньне паможа</br> {{gap|2em}}Змагацца з нядоляй, з няволяй…</br> Што муча сягоньня, што думкі трывожа, —</br> {{gap|2em}}Зьбяжыць і ня прыдзе ніколі.</br> Жаль згіне, як мара; ня будзеш няздарай,</br> {{gap|2em}}Нідзе і ні ў чым не заблудзіш;</br> Ты праўду ў няпраўдзе, як сонца між хмараў,</br> {{gap|2em}}Спазнаеш, раз цёмен ня будзеш.</br> Такая прынука, як праца й навука</br> {{gap|2em}}Ці-ж можа нам сіл не дадаці?</br> З такімі сябрамі, знай, будзе ня штука</br> {{gap|2em}}І гора сваё зваяваці.</br> Паўнейшай адрынка, сыцейшай скацінка,</br> {{gap|2em}}Ой, будзе — а толькі вазьміся!..</br> І знойдзецца ў працы аддухі часінка,</br> {{gap|2em}}І ў крыўду ўрагом не дасіся.</br> Крыўдзіцеляў зможаш, сьлед вечны праложыш</br> {{gap|2em}}І к долі, і к волі, і к славе…</br> Адно ты прачніся, вучыся, як можаш,</br> {{gap|2em}}Ці дома, ці ў школе на лаве.</br> {{справа|''Янка Купала.{{водступ|-5|em}}}} {{block center/e}} <section end="Вучыся"/><noinclude></noinclude> gg5jhxjzb8fdlogm6sququmkrv3a0q1 Старонка:Зоркі. 1921. № 1.pdf/12 104 127510 294785 2026-08-07T17:21:28Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « {{c|{{разьбіўка|'''Народныя казкі}}.|памер=160%}} <center>'''Каток, пеўнік і лісічка.</center> {{gap|2em}}Быў сабе каток з пеўнічкам. Зрабілі яны сабе хатку ды сталі жыць. Каток накарміў пеўнічка, а сам пашоў на ўловы.</br> {{gap|2em}}У той час прышла лісічка пад дзьверы хаткі й сказа...» 294785 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{c|{{разьбіўка|'''Народныя казкі}}.|памер=160%}} <center>'''Каток, пеўнік і лісічка.</center> {{gap|2em}}Быў сабе каток з пеўнічкам. Зрабілі яны сабе хатку ды сталі жыць. Каток накарміў пеўнічка, а сам пашоў на ўловы.</br> {{gap|2em}}У той час прышла лісічка пад дзьверы хаткі й сказала:</br> {{gap|2em}}— Пеўнічку, пеўнічку! Адчыні мне!</br> {{gap|2em}}Пеўнічак адчыніў, а лісічка ўвайшла ў хатку, ухапіла пеўнічка ды панесла да свае хаткі. А пеўнічак стаў крычаць:</br> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{block center/s}} Коце, браце!</br> Мяне ліска нясе</br> У высокія горы,</br> У глыбокія норы</br> Па бары, па каменьні</br> Па ўсялякім зельлі. {{block center/e}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{gap|2em}}Каток пачуў, прыбег, пеўнічка адабраў, прывёў да хаткі ды сказаў яму:</br> {{gap|2em}}— Глядзі-ж, ня слухай лісічкі, ня пушчай яе, бо я пайду далёка.</br> {{gap|2em}}Коцік пашоў, а лісічка зноў прыбегла ды кажа:</br> {{gap|2em}}— Пеўніку, галубочку, адчыні мне! Я толькі агню вазьму!</br> {{gap|2em}}— Не адчыню, бо ты мяне ўхопіш!</br> {{gap|2em}}— Ня бойся, ня буду чапаць!</br> {{gap|2em}}Пеўнічак адчыніў, а лісічка ўхапіла яго ды панесла да свае хаткі. Пеўнічак зноў стаў крычаць:</br> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{block center/s}} Коце, браце!</br> Мяне ліска нясе</br> У высокія горы,</br> У глыбокія норы</br> Па бары, па каменьні,</br> Па ўсялякім зельлі. {{block center/e}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{gap|2em}}Каток пачуў, прыбег, пеўнічка адабраў, набіў, набіў яго, прынёс да хаты й сказаў:</br> {{gap|2em}}— Ну, глядзі-ж, ня пушчай яе ў хатку, бо я пайду яшчэ далей.</br> {{gap|2em}}Коцік пашоў, а лісічка прыбегла ды зноў кажа:</br> {{gap|2em}}— Пеўнічку, галубочку, падай мне агню!</br> {{gap|2em}}— Не падам, бо ты мяне ўхопіш!</br> {{gap|2em}}— Ня бойся! Ну, падай хоць праз дзірачку!</br><noinclude></noinclude> huig8f8tkllmi2963hf0k6kmiabveit 294800 294785 2026-08-07T18:30:37Z RAleh111 4658 294800 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{c|{{разьбіўка|'''Народныя казкі}}.|памер=160%}} <center>{{x-larger|Каток, пеўнік і лісічка.}}</center> {{gap|2em}}Быў сабе каток з пеўнічкам. Зрабілі яны сабе хатку ды сталі жыць. Каток накарміў пеўнічка, а сам пашоў на ўловы.</br> {{gap|2em}}У той час прышла лісічка пад дзьверы хаткі й сказала:</br> {{gap|2em}}— Пеўнічку, пеўнічку! Адчыні мне!</br> {{gap|2em}}Пеўнічак адчыніў, а лісічка ўвайшла ў хатку, ухапіла пеўнічка ды панесла да свае хаткі. А пеўнічак стаў крычаць:</br> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{block center/s}} Коце, браце!</br> Мяне ліска нясе</br> У высокія горы,</br> У глыбокія норы</br> Па бары, па каменьні</br> Па ўсялякім зельлі. {{block center/e}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{gap|2em}}Каток пачуў, прыбег, пеўнічка адабраў, прывёў да хаткі ды сказаў яму:</br> {{gap|2em}}— Глядзі-ж, ня слухай лісічкі, ня пушчай яе, бо я пайду далёка.</br> {{gap|2em}}Коцік пашоў, а лісічка зноў прыбегла ды кажа:</br> {{gap|2em}}— Пеўніку, галубочку, адчыні мне! Я толькі агню вазьму!</br> {{gap|2em}}— Не адчыню, бо ты мяне ўхопіш!</br> {{gap|2em}}— Ня бойся, ня буду чапаць!</br> {{gap|2em}}Пеўнічак адчыніў, а лісічка ўхапіла яго ды панесла да свае хаткі. Пеўнічак зноў стаў крычаць:</br> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{block center/s}} Коце, браце!</br> Мяне ліска нясе</br> У высокія горы,</br> У глыбокія норы</br> Па бары, па каменьні,</br> Па ўсялякім зельлі. {{block center/e}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{gap|2em}}Каток пачуў, прыбег, пеўнічка адабраў, набіў, набіў яго, прынёс да хаты й сказаў:</br> {{gap|2em}}— Ну, глядзі-ж, ня пушчай яе ў хатку, бо я пайду яшчэ далей.</br> {{gap|2em}}Коцік пашоў, а лісічка прыбегла ды зноў кажа:</br> {{gap|2em}}— Пеўнічку, галубочку, падай мне агню!</br> {{gap|2em}}— Не падам, бо ты мяне ўхопіш!</br> {{gap|2em}}— Ня бойся! Ну, падай хоць праз дзірачку!</br><noinclude></noinclude> szfrl2ajivgld0wq0ky712swdaku32v Старонка:Зоркі. 1921. № 1.pdf/13 104 127511 294786 2026-08-07T17:50:14Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|2em}}Пеўнічак падаў, а лісічка — хап! І панесла пеўнічка да свае хаткі.</br> {{gap|2em}}Пеўнічак крычаў, крычаў, але коцік не пачуў. Лісічка ўнесла пеўнічка ў сваю хатку, ды сказала дочкам:</br> {{gap|2em}}— Навареце есьці частаваць госьця.</br> {{gap|2em}}Тымчасам вярнуўся...» 294786 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{gap|2em}}Пеўнічак падаў, а лісічка — хап! І панесла пеўнічка да свае хаткі.</br> {{gap|2em}}Пеўнічак крычаў, крычаў, але коцік не пачуў. Лісічка ўнесла пеўнічка ў сваю хатку, ды сказала дочкам:</br> {{gap|2em}}— Навареце есьці частаваць госьця.</br> {{gap|2em}}Тымчасам вярнуўся коцік дадому, але не застаў у хаце пеўнічка. Тады ён зрабіў сабе скрыпачку ды зьвіў пужку. Пасьля пашоў, сеў над лісічай норкай ды стаў граць:</br> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{block center/s}} А ў ліскі,</br> А ў ліскі</br> Новы двор.</br> Тры дачкі,</br> Тры дачкі,</br> На выбор.</br> Чацьвёрты пеўнічак</br> То-та мой!</br> {{block center/e}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{gap|2em}}А дочкі лісіцы, пачуўшы гэта, сказалі:</br> {{gap|2em}}— Ах, мамка, як нехта хораша грае! Пойдзем, паглядзім!</br> {{gap|2em}}Дочкі вышлі глядзець, а коцік іх пужкаю забіў, каля норы палажыў ды зноў грае:</br> {{gap|2em}}А старая лісіца кажа: <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{block center/s}} А ў ліскі,</br> А ў ліскі</br> Новы двор.</br> Адна лісіца,</br> Адна лісіца</br> На выбор.</br> Чацьвёрты пеўнічак</br> То-та мой!</br> {{block center/e}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{gap|2em}}А старая лісіца кажа:</br> {{gap|2em}}— Ну, нешта-ж доўга няйдуць есьці! Пайду я толькі ды іх прыганю! Узяла дубца, вышла, а каток і яе пужкаю забіў. Пасьля ўвайшоў у хатку да пеўнічка ды сталі жыць у двох у лісіцай хатцы. {{накіравальная рыса|4em|height=1px}} <center>{{larger|'''Як малы каток вялікіх зьвяроу напалохау.}}</center> {{gap|2em}}Бяжыць сабе лісічка па лесе. Сустрачае катка. Лісічка й пытае ў яго:</br> {{gap|2em}}— Ці ня будзеш ты ў мяне, каток, за гаспадара?</br> {{gap|2em}}— А чаму-ж не? — адказвае каток: — буду!</br> {{gap|2em}}Вось яны ўвайшлі ў хатку лісіцы ды сталі там жыць. Ажно бяжыць туды мядзьведзь. Лісіца яму й кажа:</br><noinclude></noinclude> p4i9iyeu3v2gpio64o8neunp6lkxztp 294788 294786 2026-08-07T17:59:11Z RAleh111 4658 294788 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{gap|2em}}Пеўнічак падаў, а лісічка — хап! І панесла пеўнічка да свае хаткі.</br> {{gap|2em}}Пеўнічак крычаў, крычаў, але коцік не пачуў. Лісічка ўнесла пеўнічка ў сваю хатку, ды сказала дочкам:</br> {{gap|2em}}— Навареце есьці частаваць госьця.</br> {{gap|2em}}Тымчасам вярнуўся коцік дадому, але не застаў у хаце пеўнічка. Тады ён зрабіў сабе скрыпачку ды зьвіў пужку. Пасьля пашоў, сеў над лісічай норкай ды стаў граць:</br> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{block center/s}} А ў ліскі,</br> А ў ліскі</br> Новы двор.</br> Тры дачкі,</br> Тры дачкі,</br> На выбор.</br> Чацьвёрты пеўнічак</br> То-та мой!</br> {{block center/e}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{gap|2em}}А дочкі лісіцы, пачуўшы гэта, сказалі:</br> {{gap|2em}}— Ах, мамка, як нехта хораша грае! Пойдзем, паглядзім!</br> {{gap|2em}}Дочкі вышлі глядзець, а коцік іх пужкаю забіў, каля норы палажыў ды зноў грае:</br> {{gap|2em}}А старая лісіца кажа: <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{block center/s}} А ў ліскі,</br> А ў ліскі</br> Новы двор.</br> Адна лісіца,</br> Адна лісіца</br> На выбор.</br> Чацьвёрты пеўнічак</br> То-та мой!</br> {{block center/e}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{gap|2em}}А старая лісіца кажа:</br> {{gap|2em}}— Ну, нешта-ж доўга няйдуць есьці! Пайду я толькі ды іх прыганю! Узяла дубца, вышла, а каток і яе пужкаю забіў. Пасьля ўвайшоў у хатку да пеўнічка ды сталі жыць у двох у лісіцай хатцы. {{накіравальная рыса|4em|height=1px}} <center>{{larger|'''Як малы каток вялікіх зьвяроу напалохау.}}</center> {{gap|2em}}Бяжыць сабе лісічка па лесе. Сустрачае катка. Лісічка й пытае ў яго:</br> {{gap|2em}}— Ці ня будзеш ты ў мяне, каток, за гаспадара?</br> {{gap|2em}}— А чаму-ж не? — адказвае каток: — буду!</br> {{gap|2em}}Вось яны ўвайшлі ў хатку лісіцы ды сталі там жыць. Ажно бяжыць туды мядзьведзь. Лісіца яму й кажа:</br><noinclude></noinclude> 1cosbgch6ll9c9saruk1hegjn0ssjua 294799 294788 2026-08-07T18:29:25Z RAleh111 4658 294799 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{gap|2em}}Пеўнічак падаў, а лісічка — хап! І панесла пеўнічка да свае хаткі.</br> {{gap|2em}}Пеўнічак крычаў, крычаў, але коцік не пачуў. Лісічка ўнесла пеўнічка ў сваю хатку, ды сказала дочкам:</br> {{gap|2em}}— Навареце есьці частаваць госьця.</br> {{gap|2em}}Тымчасам вярнуўся коцік дадому, але не застаў у хаце пеўнічка. Тады ён зрабіў сабе скрыпачку ды зьвіў пужку. Пасьля пашоў, сеў над лісічай норкай ды стаў граць:</br> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{block center/s}} А ў ліскі,</br> А ў ліскі</br> Новы двор.</br> Тры дачкі,</br> Тры дачкі,</br> На выбор.</br> Чацьвёрты пеўнічак</br> То-та мой!</br> {{block center/e}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{gap|2em}}А дочкі лісіцы, пачуўшы гэта, сказалі:</br> {{gap|2em}}— Ах, мамка, як нехта хораша грае! Пойдзем, паглядзім!</br> {{gap|2em}}Дочкі вышлі глядзець, а коцік іх пужкаю забіў, каля норы палажыў ды зноў грае:</br> {{gap|2em}}А старая лісіца кажа: <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{block center/s}} А ў ліскі,</br> А ў ліскі</br> Новы двор.</br> Адна лісіца,</br> Адна лісіца</br> На выбор.</br> Чацьвёрты пеўнічак</br> То-та мой!</br> {{block center/e}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{gap|2em}}А старая лісіца кажа:</br> {{gap|2em}}— Ну, нешта-ж доўга няйдуць есьці! Пайду я толькі ды іх прыганю! Узяла дубца, вышла, а каток і яе пужкаю забіў. Пасьля ўвайшоў у хатку да пеўнічка ды сталі жыць у двох у лісіцай хатцы. {{накіравальная рыса|4em|height=1px}} <center>{{x-larger|Як малы каток вялікіх зьвяроу напалохау.}}</center> {{gap|2em}}Бяжыць сабе лісічка па лесе. Сустрачае катка. Лісічка й пытае ў яго:</br> {{gap|2em}}— Ці ня будзеш ты ў мяне, каток, за гаспадара?</br> {{gap|2em}}— А чаму-ж не? — адказвае каток: — буду!</br> {{gap|2em}}Вось яны ўвайшлі ў хатку лісіцы ды сталі там жыць. Ажно бяжыць туды мядзьведзь. Лісіца яму й кажа:</br><noinclude></noinclude> cukr26wh1hoqg1uh9guv1rqc5jtwvtb 294801 294799 2026-08-07T18:31:15Z Gleb Leo 2440 294801 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude><section begin="Каток"/>{{gap|2em}}Пеўнічак падаў, а лісічка — хап! І панесла пеўнічка да свае хаткі.</br> {{gap|2em}}Пеўнічак крычаў, крычаў, але коцік не пачуў. Лісічка ўнесла пеўнічка ў сваю хатку, ды сказала дочкам:</br> {{gap|2em}}— Навареце есьці частаваць госьця.</br> {{gap|2em}}Тымчасам вярнуўся коцік дадому, але не застаў у хаце пеўнічка. Тады ён зрабіў сабе скрыпачку ды зьвіў пужку. Пасьля пашоў, сеў над лісічай норкай ды стаў граць:</br> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{block center/s}} А ў ліскі,</br> А ў ліскі</br> Новы двор.</br> Тры дачкі,</br> Тры дачкі,</br> На выбор.</br> Чацьвёрты пеўнічак</br> То-та мой!</br> {{block center/e}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{gap|2em}}А дочкі лісіцы, пачуўшы гэта, сказалі:</br> {{gap|2em}}— Ах, мамка, як нехта хораша грае! Пойдзем, паглядзім!</br> {{gap|2em}}Дочкі вышлі глядзець, а коцік іх пужкаю забіў, каля норы палажыў ды зноў грае:</br> {{gap|2em}}А старая лісіца кажа: <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{block center/s}} А ў ліскі,</br> А ў ліскі</br> Новы двор.</br> Адна лісіца,</br> Адна лісіца</br> На выбор.</br> Чацьвёрты пеўнічак</br> То-та мой!</br> {{block center/e}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{gap|2em}}А старая лісіца кажа:</br> {{gap|2em}}— Ну, нешта-ж доўга няйдуць есьці! Пайду я толькі ды іх прыганю! Узяла дубца, вышла, а каток і яе пужкаю забіў. Пасьля ўвайшоў у хатку да пеўнічка ды сталі жыць у двох у лісіцай хатцы. {{накіравальная рыса|4em|height=1px}} <section end="Каток"/> <section begin="Як"/><center>{{x-larger|Як малы каток вялікіх зьвяроу напалохау.}}</center> {{gap|2em}}Бяжыць сабе лісічка па лесе. Сустрачае катка. Лісічка й пытае ў яго:</br> {{gap|2em}}— Ці ня будзеш ты ў мяне, каток, за гаспадара?</br> {{gap|2em}}— А чаму-ж не? — адказвае каток: — буду!</br> {{gap|2em}}Вось яны ўвайшлі ў хатку лісіцы ды сталі там жыць. Ажно бяжыць туды мядзьведзь. Лісіца яму й кажа:</br> <section end="Як"/><noinclude></noinclude> ehy1r0efpwbn670kf0iy7340uc6ganr Старонка:Зоркі. 1921. № 1.pdf/14 104 127512 294787 2026-08-07T17:58:10Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|2em}}— А ты куды бяжыш, кацалапы? У мяне ўжо ёсьць гаспадар!</br> {{gap|2em}}Мядзьведзь спалохаўся ды ўцёк. Бяжыць воўк. Лісічка да яго:</br> {{gap|2em}}— А ты куды, лупаты? У мяне ўжо ёсьць гаспадар!</br> {{gap|2em}}Воўк спалохаўся ды ўцёк. Бяжыць дзік.</br> {{gap|2em}}— А ты куды з...» 294787 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{gap|2em}}— А ты куды бяжыш, кацалапы? У мяне ўжо ёсьць гаспадар!</br> {{gap|2em}}Мядзьведзь спалохаўся ды ўцёк. Бяжыць воўк. Лісічка да яго:</br> {{gap|2em}}— А ты куды, лупаты? У мяне ўжо ёсьць гаспадар!</br> {{gap|2em}}Воўк спалохаўся ды ўцёк. Бяжыць дзік.</br> {{gap|2em}}— А ты куды зубаты? У мяне ўжо ёсьць гаспадар!</br> {{gap|2em}}І дзік уцёк. Бяжыць заяц.</br> {{gap|2em}}— А ты куды, касавокі? У мяне ўжо ёсьць гаспадар!</br> {{gap|2em}}І заяц кінуўся наўцёкі.</br> {{gap|2em}}Пазьбіраліся яны ўсе ды давай раіцца, як-бы ім паглядзець, які ў лісіцы гаспадар. Прыходзяць яны да лісічкі ды пытаюць:</br> {{gap|2em}}— Ці ня можна нам пабачыць твайго гаспадара?</br> {{gap|2em}}— А чаму-ж не? Прынясеце толькі мёду ды мяса, а самі схавайцеся, бо ён вельмі дужы.</br> {{gap|2em}}Вось яны дасталі мёду й мяса, прынесьлі да лісічкі, а самі схаваліся. Мядзьведзь узьлез на дуб, воўк сеў пад дубам, дзік зарыўся ў лісьце, заяц — пад хвораст.</br> {{gap|2em}}Прыбег кот, стаў есьці мяса ды вурчыць:</br> {{gap|2em}}— Мяў, мяў! Мяў, мяў!</br> {{gap|2em}}А мядзьведзь, пачуўшы гэта, кажа паціху да воўка:</br> {{gap|2em}}— Бачыш? Сам гэткі маленькі, а гэтак многа есьць ды яшчэ крычыць: мала, мала!</br> {{gap|2em}}Пачуў гэта дзік і захацеў паглядзець. Падняў ён галаву, а муха яму села на вуха. Дзік патрос вухам, каб яе сагнаць, а кату здалося, што гэта мыш — ды як скоча на дзіка. Дзік усхапіўся ды ходу. А кот, гэтак сама спалохаўшыся, кінуўся ўцякаць на дуб. Мядзьведзь угледзіўшы, што кот лезе на дрэва, на каторым ён сядзіць, зароў:</br> {{gap|2em}}— Ой! Ен на мяне лезе!</br> {{gap|2em}}Ды са страху — бух воб землю! Ды як раз папаў на ваўка.</br> {{gap|2em}}Ледзь жывыя са страху й болю кінуліся яны наўцекі. А заяц, пабачыўшы гэта, так-сама даў драла, аж ногі заляскаталі.</br> {{gap|2em}}Тымчасам кот, угледзіўшы, што пад дрэвам нікога няма, зьлез з дрэва ды пашлі яны з ліскай да хаты.</br> {{gap|2em}}З гэтага часу ліска нікога не баялася, бо думала, што мае вельмі дужага гаспадара, калі вялікія зьвяры ад яго паразьбягаліся.</br><noinclude></noinclude> lryu2slmeby5yh2bb0xf1x0f440jll2 Старонка:Зоркі. 1921. № 1.pdf/15 104 127513 294789 2026-08-07T18:13:01Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « <center>{{larger|{{разьбіўка|'''Чалавек і козы}}.}}</center> {{gap|2em}}Жыў на сьвеце адзін бедны чалавек. Ня меў ён сабе прытулку. І пашоў ён у сьвет.</br> {{gap|2em}}Ішоў, ішоў, зайшоў у густы лес. Доўга блудзіў ён па лесе. Змарыўся, згаладаўся, а тут есьці няма чаго.</br> {{gap|2em}}Нярэшце...» 294789 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> <center>{{larger|{{разьбіўка|'''Чалавек і козы}}.}}</center> {{gap|2em}}Жыў на сьвеце адзін бедны чалавек. Ня меў ён сабе прытулку. І пашоў ён у сьвет.</br> {{gap|2em}}Ішоў, ішоў, зайшоў у густы лес. Доўга блудзіў ён па лесе. Змарыўся, згаладаўся, а тут есьці няма чаго.</br> {{gap|2em}}Нярэшце вышаў ён на палянку. Палянка вялікая, а кругом — лес. Трава на палянцы зялёная, густая. Нікога нідзе ня відаць.</br> {{gap|2em}}Пашоў той чалавек па палянцы. Напаткаў ён хатку, ды такую цікавую, што яшчэ ніколі гэткай ня бачыў. Уся хата была пабудована з бліноў, печ — з сыру, а комін з масла.</br> {{gap|2em}}Ня доўга думаючы, давай ён дзерці сьцены, печ, комін. Дзярэ ды есьць, аж нос у дугу гнецца.</br> {{gap|2em}}Ажно чуе — гул пашоў, топат, лопат, шум… Спужаўся чалавек.</br> {{gap|2em}}— Дзе мне дзецца? — думае сабе. — На двор выскачыць — боязна…</br> {{gap|2em}}Угледзіў ён падпечак ды шмыгнуў туды. Сядзіць, глядзіць. А гэта бегла стада козаў — вялікае-вялікае. Прыбеглі козы, ды як пабачылі, што нехта падзёр іх хатку, дужа жаласна забляялі.</br> {{gap|2em}}Посьле кінуліся шукаць злодзея. Бегалі сюды й туды — нікога нідзе не знайшлі. Нічога ня зробіш: сталі папраўляць хатку. Напяклі бліноў, набілі масла, адтапілі творагу, пазамазывалі комін, печку, пазаляплялі сьцены.</br> {{gap|2em}}Надыйшла ноч. Паляглі спаць. Настала раніца, пашлі на пасту, але пакінулі адну казу, каб яна сьцерагла хатку.</br> {{gap|2em}}Ляжыць каза, вокам ня зьмігне — сьцеражэ. А ўжо гэтаму чалавеку й есьці захацелася, ды баіцца вылезьці з падпечку. Стаў ён на казу сон напушчаць. Глядзіць на яе ды прыгаварвае:</br> {{gap|2em}}— Сьпі, вочка! Сьпі, вочка! Сьпі, вочка!</br> {{gap|2em}}Адно вочка ў казы заснула. Тагды ён зноў кажа:</br> {{gap|2em}}— Сьці, другое! Сьпі, другое!</br> {{gap|2em}}І другое вочка заснула. Тагды ён вылез з падпечку, наабдзіраў бліноў, накалупаў сыру й масла. Улез пад печ ды есьць сабе там памаленьку.</br> {{gap|2em}}Прышлі козы з пасты — бачаць: сьпіць іх вартаўнік, бліны са сьцен паабдзіраны, печ і комін пакалупаны.</br> {{gap|2em}}Хацелі яны біць бедную жазу. Стала яна прасіцца, маліцца:</br> {{gap|2em}}— Што я вінавата? Я старалася, як магла, глядзела, пільнавала. Але надта сталі мае вочы плюшчыцца, й я заснула.</br> {{gap|2em}}Кінуліся шукаць вінаватага. Шукалі, шукалі, але нікога не знайшлі.</br> {{gap|2em}}Сабраліся козы ў кружок, сталі радзіцца, як збыць такую бяду. Радзіліся, радзіліся ды й надумалі паставіць вартаўніком такую казу, у каторай тры вокі.</br> {{gap|2em}}Нашлі такую казу з трымя вачамі. Сказалі ёй вартаваць хату, а самі пашлі на пасту.</br><noinclude></noinclude> 4rq6stv34mf8wz4hsmkeb3vkmnds4qj 294790 294789 2026-08-07T18:14:32Z RAleh111 4658 294790 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> <center>{{x-larger|{{разьбіўка|'''Чалавек і козы}}.}}</center> {{gap|2em}}Жыў на сьвеце адзін бедны чалавек. Ня меў ён сабе прытулку. І пашоў ён у сьвет.</br> {{gap|2em}}Ішоў, ішоў, зайшоў у густы лес. Доўга блудзіў ён па лесе. Змарыўся, згаладаўся, а тут есьці няма чаго.</br> {{gap|2em}}Нярэшце вышаў ён на палянку. Палянка вялікая, а кругом — лес. Трава на палянцы зялёная, густая. Нікога нідзе ня відаць.</br> {{gap|2em}}Пашоў той чалавек па палянцы. Напаткаў ён хатку, ды такую цікавую, што яшчэ ніколі гэткай ня бачыў. Уся хата была пабудована з бліноў, печ — з сыру, а комін з масла.</br> {{gap|2em}}Ня доўга думаючы, давай ён дзерці сьцены, печ, комін. Дзярэ ды есьць, аж нос у дугу гнецца.</br> {{gap|2em}}Ажно чуе — гул пашоў, топат, лопат, шум… Спужаўся чалавек.</br> {{gap|2em}}— Дзе мне дзецца? — думае сабе. — На двор выскачыць — боязна…</br> {{gap|2em}}Угледзіў ён падпечак ды шмыгнуў туды. Сядзіць, глядзіць. А гэта бегла стада козаў — вялікае-вялікае. Прыбеглі козы, ды як пабачылі, што нехта падзёр іх хатку, дужа жаласна забляялі.</br> {{gap|2em}}Посьле кінуліся шукаць злодзея. Бегалі сюды й туды — нікога нідзе не знайшлі. Нічога ня зробіш: сталі папраўляць хатку. Напяклі бліноў, набілі масла, адтапілі творагу, пазамазывалі комін, печку, пазаляплялі сьцены.</br> {{gap|2em}}Надыйшла ноч. Паляглі спаць. Настала раніца, пашлі на пасту, але пакінулі адну казу, каб яна сьцерагла хатку.</br> {{gap|2em}}Ляжыць каза, вокам ня зьмігне — сьцеражэ. А ўжо гэтаму чалавеку й есьці захацелася, ды баіцца вылезьці з падпечку. Стаў ён на казу сон напушчаць. Глядзіць на яе ды прыгаварвае:</br> {{gap|2em}}— Сьпі, вочка! Сьпі, вочка! Сьпі, вочка!</br> {{gap|2em}}Адно вочка ў казы заснула. Тагды ён зноў кажа:</br> {{gap|2em}}— Сьці, другое! Сьпі, другое!</br> {{gap|2em}}І другое вочка заснула. Тагды ён вылез з падпечку, наабдзіраў бліноў, накалупаў сыру й масла. Улез пад печ ды есьць сабе там памаленьку.</br> {{gap|2em}}Прышлі козы з пасты — бачаць: сьпіць іх вартаўнік, бліны са сьцен паабдзіраны, печ і комін пакалупаны.</br> {{gap|2em}}Хацелі яны біць бедную жазу. Стала яна прасіцца, маліцца:</br> {{gap|2em}}— Што я вінавата? Я старалася, як магла, глядзела, пільнавала. Але надта сталі мае вочы плюшчыцца, й я заснула.</br> {{gap|2em}}Кінуліся шукаць вінаватага. Шукалі, шукалі, але нікога не знайшлі.</br> {{gap|2em}}Сабраліся козы ў кружок, сталі радзіцца, як збыць такую бяду. Радзіліся, радзіліся ды й надумалі паставіць вартаўніком такую казу, у каторай тры вокі.</br> {{gap|2em}}Нашлі такую казу з трымя вачамі. Сказалі ёй вартаваць хату, а самі пашлі на пасту.</br><noinclude></noinclude> f5l0wk7xrr1cd36sk0jk8uppn9t0m5t 294791 294790 2026-08-07T18:14:49Z RAleh111 4658 294791 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> <center>{{x-larger|{{разьбіўка|Чалавек і козы}}.}}</center> {{gap|2em}}Жыў на сьвеце адзін бедны чалавек. Ня меў ён сабе прытулку. І пашоў ён у сьвет.</br> {{gap|2em}}Ішоў, ішоў, зайшоў у густы лес. Доўга блудзіў ён па лесе. Змарыўся, згаладаўся, а тут есьці няма чаго.</br> {{gap|2em}}Нярэшце вышаў ён на палянку. Палянка вялікая, а кругом — лес. Трава на палянцы зялёная, густая. Нікога нідзе ня відаць.</br> {{gap|2em}}Пашоў той чалавек па палянцы. Напаткаў ён хатку, ды такую цікавую, што яшчэ ніколі гэткай ня бачыў. Уся хата была пабудована з бліноў, печ — з сыру, а комін з масла.</br> {{gap|2em}}Ня доўга думаючы, давай ён дзерці сьцены, печ, комін. Дзярэ ды есьць, аж нос у дугу гнецца.</br> {{gap|2em}}Ажно чуе — гул пашоў, топат, лопат, шум… Спужаўся чалавек.</br> {{gap|2em}}— Дзе мне дзецца? — думае сабе. — На двор выскачыць — боязна…</br> {{gap|2em}}Угледзіў ён падпечак ды шмыгнуў туды. Сядзіць, глядзіць. А гэта бегла стада козаў — вялікае-вялікае. Прыбеглі козы, ды як пабачылі, што нехта падзёр іх хатку, дужа жаласна забляялі.</br> {{gap|2em}}Посьле кінуліся шукаць злодзея. Бегалі сюды й туды — нікога нідзе не знайшлі. Нічога ня зробіш: сталі папраўляць хатку. Напяклі бліноў, набілі масла, адтапілі творагу, пазамазывалі комін, печку, пазаляплялі сьцены.</br> {{gap|2em}}Надыйшла ноч. Паляглі спаць. Настала раніца, пашлі на пасту, але пакінулі адну казу, каб яна сьцерагла хатку.</br> {{gap|2em}}Ляжыць каза, вокам ня зьмігне — сьцеражэ. А ўжо гэтаму чалавеку й есьці захацелася, ды баіцца вылезьці з падпечку. Стаў ён на казу сон напушчаць. Глядзіць на яе ды прыгаварвае:</br> {{gap|2em}}— Сьпі, вочка! Сьпі, вочка! Сьпі, вочка!</br> {{gap|2em}}Адно вочка ў казы заснула. Тагды ён зноў кажа:</br> {{gap|2em}}— Сьці, другое! Сьпі, другое!</br> {{gap|2em}}І другое вочка заснула. Тагды ён вылез з падпечку, наабдзіраў бліноў, накалупаў сыру й масла. Улез пад печ ды есьць сабе там памаленьку.</br> {{gap|2em}}Прышлі козы з пасты — бачаць: сьпіць іх вартаўнік, бліны са сьцен паабдзіраны, печ і комін пакалупаны.</br> {{gap|2em}}Хацелі яны біць бедную жазу. Стала яна прасіцца, маліцца:</br> {{gap|2em}}— Што я вінавата? Я старалася, як магла, глядзела, пільнавала. Але надта сталі мае вочы плюшчыцца, й я заснула.</br> {{gap|2em}}Кінуліся шукаць вінаватага. Шукалі, шукалі, але нікога не знайшлі.</br> {{gap|2em}}Сабраліся козы ў кружок, сталі радзіцца, як збыць такую бяду. Радзіліся, радзіліся ды й надумалі паставіць вартаўніком такую казу, у каторай тры вокі.</br> {{gap|2em}}Нашлі такую казу з трымя вачамі. Сказалі ёй вартаваць хату, а самі пашлі на пасту.</br><noinclude></noinclude> jigd5w17p95hq36xb5ulij490z2wabz 294792 294791 2026-08-07T18:15:13Z RAleh111 4658 294792 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> <center>{{larger|{{разьбіўка|'''Чалавек і козы}}.}}</center> {{gap|2em}}Жыў на сьвеце адзін бедны чалавек. Ня меў ён сабе прытулку. І пашоў ён у сьвет.</br> {{gap|2em}}Ішоў, ішоў, зайшоў у густы лес. Доўга блудзіў ён па лесе. Змарыўся, згаладаўся, а тут есьці няма чаго.</br> {{gap|2em}}Нярэшце вышаў ён на палянку. Палянка вялікая, а кругом — лес. Трава на палянцы зялёная, густая. Нікога нідзе ня відаць.</br> {{gap|2em}}Пашоў той чалавек па палянцы. Напаткаў ён хатку, ды такую цікавую, што яшчэ ніколі гэткай ня бачыў. Уся хата была пабудована з бліноў, печ — з сыру, а комін з масла.</br> {{gap|2em}}Ня доўга думаючы, давай ён дзерці сьцены, печ, комін. Дзярэ ды есьць, аж нос у дугу гнецца.</br> {{gap|2em}}Ажно чуе — гул пашоў, топат, лопат, шум… Спужаўся чалавек.</br> {{gap|2em}}— Дзе мне дзецца? — думае сабе. — На двор выскачыць — боязна…</br> {{gap|2em}}Угледзіў ён падпечак ды шмыгнуў туды. Сядзіць, глядзіць. А гэта бегла стада козаў — вялікае-вялікае. Прыбеглі козы, ды як пабачылі, што нехта падзёр іх хатку, дужа жаласна забляялі.</br> {{gap|2em}}Посьле кінуліся шукаць злодзея. Бегалі сюды й туды — нікога нідзе не знайшлі. Нічога ня зробіш: сталі папраўляць хатку. Напяклі бліноў, набілі масла, адтапілі творагу, пазамазывалі комін, печку, пазаляплялі сьцены.</br> {{gap|2em}}Надыйшла ноч. Паляглі спаць. Настала раніца, пашлі на пасту, але пакінулі адну казу, каб яна сьцерагла хатку.</br> {{gap|2em}}Ляжыць каза, вокам ня зьмігне — сьцеражэ. А ўжо гэтаму чалавеку й есьці захацелася, ды баіцца вылезьці з падпечку. Стаў ён на казу сон напушчаць. Глядзіць на яе ды прыгаварвае:</br> {{gap|2em}}— Сьпі, вочка! Сьпі, вочка! Сьпі, вочка!</br> {{gap|2em}}Адно вочка ў казы заснула. Тагды ён зноў кажа:</br> {{gap|2em}}— Сьці, другое! Сьпі, другое!</br> {{gap|2em}}І другое вочка заснула. Тагды ён вылез з падпечку, наабдзіраў бліноў, накалупаў сыру й масла. Улез пад печ ды есьць сабе там памаленьку.</br> {{gap|2em}}Прышлі козы з пасты — бачаць: сьпіць іх вартаўнік, бліны са сьцен паабдзіраны, печ і комін пакалупаны.</br> {{gap|2em}}Хацелі яны біць бедную жазу. Стала яна прасіцца, маліцца:</br> {{gap|2em}}— Што я вінавата? Я старалася, як магла, глядзела, пільнавала. Але надта сталі мае вочы плюшчыцца, й я заснула.</br> {{gap|2em}}Кінуліся шукаць вінаватага. Шукалі, шукалі, але нікога не знайшлі.</br> {{gap|2em}}Сабраліся козы ў кружок, сталі радзіцца, як збыць такую бяду. Радзіліся, радзіліся ды й надумалі паставіць вартаўніком такую казу, у каторай тры вокі.</br> {{gap|2em}}Нашлі такую казу з трымя вачамі. Сказалі ёй вартаваць хату, а самі пашлі на пасту.</br><noinclude></noinclude> 4rq6stv34mf8wz4hsmkeb3vkmnds4qj 294798 294792 2026-08-07T18:28:56Z RAleh111 4658 294798 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> <center>{{x-larger|{{разьбіўка|Чалавек і козы}}.}}</center> {{gap|2em}}Жыў на сьвеце адзін бедны чалавек. Ня меў ён сабе прытулку. І пашоў ён у сьвет.</br> {{gap|2em}}Ішоў, ішоў, зайшоў у густы лес. Доўга блудзіў ён па лесе. Змарыўся, згаладаўся, а тут есьці няма чаго.</br> {{gap|2em}}Нярэшце вышаў ён на палянку. Палянка вялікая, а кругом — лес. Трава на палянцы зялёная, густая. Нікога нідзе ня відаць.</br> {{gap|2em}}Пашоў той чалавек па палянцы. Напаткаў ён хатку, ды такую цікавую, што яшчэ ніколі гэткай ня бачыў. Уся хата была пабудована з бліноў, печ — з сыру, а комін з масла.</br> {{gap|2em}}Ня доўга думаючы, давай ён дзерці сьцены, печ, комін. Дзярэ ды есьць, аж нос у дугу гнецца.</br> {{gap|2em}}Ажно чуе — гул пашоў, топат, лопат, шум… Спужаўся чалавек.</br> {{gap|2em}}— Дзе мне дзецца? — думае сабе. — На двор выскачыць — боязна…</br> {{gap|2em}}Угледзіў ён падпечак ды шмыгнуў туды. Сядзіць, глядзіць. А гэта бегла стада козаў — вялікае-вялікае. Прыбеглі козы, ды як пабачылі, што нехта падзёр іх хатку, дужа жаласна забляялі.</br> {{gap|2em}}Посьле кінуліся шукаць злодзея. Бегалі сюды й туды — нікога нідзе не знайшлі. Нічога ня зробіш: сталі папраўляць хатку. Напяклі бліноў, набілі масла, адтапілі творагу, пазамазывалі комін, печку, пазаляплялі сьцены.</br> {{gap|2em}}Надыйшла ноч. Паляглі спаць. Настала раніца, пашлі на пасту, але пакінулі адну казу, каб яна сьцерагла хатку.</br> {{gap|2em}}Ляжыць каза, вокам ня зьмігне — сьцеражэ. А ўжо гэтаму чалавеку й есьці захацелася, ды баіцца вылезьці з падпечку. Стаў ён на казу сон напушчаць. Глядзіць на яе ды прыгаварвае:</br> {{gap|2em}}— Сьпі, вочка! Сьпі, вочка! Сьпі, вочка!</br> {{gap|2em}}Адно вочка ў казы заснула. Тагды ён зноў кажа:</br> {{gap|2em}}— Сьці, другое! Сьпі, другое!</br> {{gap|2em}}І другое вочка заснула. Тагды ён вылез з падпечку, наабдзіраў бліноў, накалупаў сыру й масла. Улез пад печ ды есьць сабе там памаленьку.</br> {{gap|2em}}Прышлі козы з пасты — бачаць: сьпіць іх вартаўнік, бліны са сьцен паабдзіраны, печ і комін пакалупаны.</br> {{gap|2em}}Хацелі яны біць бедную жазу. Стала яна прасіцца, маліцца:</br> {{gap|2em}}— Што я вінавата? Я старалася, як магла, глядзела, пільнавала. Але надта сталі мае вочы плюшчыцца, й я заснула.</br> {{gap|2em}}Кінуліся шукаць вінаватага. Шукалі, шукалі, але нікога не знайшлі.</br> {{gap|2em}}Сабраліся козы ў кружок, сталі радзіцца, як збыць такую бяду. Радзіліся, радзіліся ды й надумалі паставіць вартаўніком такую казу, у каторай тры вокі.</br> {{gap|2em}}Нашлі такую казу з трымя вачамі. Сказалі ёй вартаваць хату, а самі пашлі на пасту.</br><noinclude></noinclude> jigd5w17p95hq36xb5ulij490z2wabz Зоркі (1921)/1921/1/Дзед Мароз 0 127514 294794 2026-08-07T18:26:47Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{загаловак | назва = Дзед Мароз | аўтар = Змітрок Бядуля | год = 25 лютага 1921 году | пераклад = | секцыя = Верш | папярэдні = [[Зоркі (1921)/1921/1/Сьнежны дзед|Сьнежны дзед]] | наступны = [[Зоркі (1921)/1921/1/Вучыся|Вучыся]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}...» 294794 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Дзед Мароз | аўтар = Змітрок Бядуля | год = 25 лютага 1921 году | пераклад = | секцыя = Верш | папярэдні = [[Зоркі (1921)/1921/1/Сьнежны дзед|Сьнежны дзед]] | наступны = [[Зоркі (1921)/1921/1/Вучыся|Вучыся]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Зоркі. 1921. № 1.pdf" from="10" to="11" fromsection="Дзед" tosection="Дзед" /> {{Выроўніваньне-канец}} {{DEFAULTSORT:Дзед Мароз}} [[Катэгорыя:Вершы Змітрака Бядулі]] 7lzwpii1xb142sbrtvrmsfbylhhe80d Зоркі (1921)/1921/1/Вучыся 0 127515 294795 2026-08-07T18:27:36Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{загаловак | назва = Вучыся | аўтар = Янка Купала | год = 25 лютага 1921 году | пераклад = | секцыя = Верш | папярэдні = [[Зоркі (1921)/1921/1/Дзед Мароз|Дзед Мароз]] | наступны = [[Зоркі (1921)/1921/1/Вучыся|Вучыся]] | анатацыі = Іншыя публікацыі гэтага твора: Вучыс...» 294795 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Вучыся | аўтар = Янка Купала | год = 25 лютага 1921 году | пераклад = | секцыя = Верш | папярэдні = [[Зоркі (1921)/1921/1/Дзед Мароз|Дзед Мароз]] | наступны = [[Зоркі (1921)/1921/1/Вучыся|Вучыся]] | анатацыі = Іншыя публікацыі гэтага твора: [[Вучыся…]] }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Зоркі. 1921. № 1.pdf" from="11" to="11" fromsection="Вучыся" tosection="Вучыся" /> {{Выроўніваньне-канец}} r0xrp24i18bit9qkykrrh5osnkwwgei 294796 294795 2026-08-07T18:28:15Z Gleb Leo 2440 294796 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Вучыся | аўтар = Янка Купала | год = 25 лютага 1921 году | пераклад = | секцыя = Верш | папярэдні = [[Зоркі (1921)/1921/1/Дзед Мароз|Дзед Мароз]] | наступны = [[Зоркі (1921)/1921/1/Народныя казкі/Каток, пеўнік і лісічка|Каток, пеўнік і лісічка]] | анатацыі = Іншыя публікацыі гэтага твора: [[Вучыся…]] }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Зоркі. 1921. № 1.pdf" from="11" to="11" fromsection="Вучыся" tosection="Вучыся" /> {{Выроўніваньне-канец}} clqwqckljc3qqva7gilzm00pi8y79pe Старонка:Зоркі. 1921. № 1.pdf/16 104 127516 294797 2026-08-07T18:28:23Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|2em}}Наш чалавек нічога гэтага ня ведаў. Бачыць — ляжыць каза.</br> {{gap|2em}}— Ну, — думае чалавек: — зноў навяду на яе сон, а сам наемся.</br> {{gap|2em}}Стаў ён прытка на яе глядзець ды прыгаварваць:</br> {{gap|2em}}— Сьпі, вочка! Сьпі, вочка! Сьпі, другое! Спі, другое!</br> {{ga...» 294797 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{gap|2em}}Наш чалавек нічога гэтага ня ведаў. Бачыць — ляжыць каза.</br> {{gap|2em}}— Ну, — думае чалавек: — зноў навяду на яе сон, а сам наемся.</br> {{gap|2em}}Стаў ён прытка на яе глядзець ды прыгаварваць:</br> {{gap|2em}}— Сьпі, вочка! Сьпі, вочка! Сьпі, другое! Спі, другое!</br> {{gap|2em}}Заснула ў казы адно й другое вочка. Вылез той чалавек з падпечку, хацеў ужо абдзіраць сьцены ды печ. Ажно тут каза ўбачыла яго трэйцім вокам. Яна забляяла дзікім голасам.</br> {{gap|2em}}Козы пачулі, прыбеглі ды кінуліся на таго чалавека.</br> {{gap|2em}}Стаў ён іх прасіць-маліць:</br> {{gap|2em}}— Козачкі даражэнькія, дазвольце мне жыць у вас. Буду вам век служыць.</br> {{gap|2em}}Згодзіліся козы. Пакінулі яго за пастуха ў сябе. Ен іх пасьвіў, даіў, рабіў масла, сыры…</br> {{gap|2em}}З тае пары сталі козы чалавеку служыць. {{накіравальная рыса|4em|height=1px}} <center>{{x-larger|{{разьбіўка|Вясельле шчыгліка}}.}}</center> {{block center/s}} Шчыглік невялічкі грамаду зьбірае.</br> Сам ня хоча адзін жыць, — жаніціся мае.</br> Узяў сабе пціцу, бараву сініцу, —</br> Красную, ясную вераб‘я сястрыцу.</br> Паслаў арла, паслаў арла, усё птаства зьбіраці.</br> А варол папаў гусі, давай мардаваці.</br> Два сьнігіры, два сьнігіры шпака спаймалі,</br> А вароны за той час каравай згібалі.</br> Два каплуны, два каплуны солад малацілі;</br> Курапатка із цяцерай да мліна насілі.</br> Бацян меле, бацян меле, а крук засыпае;</br> Верабейчык, добры хлопчык, муку абірае.</br> Перапёлка, перапёлка, хату замятае.</br> Сава сядзіць на покуці, скоса паглядае.</br> Сядзіць дзяргач на парозе, сядзіць на парозе,</br> Пугач, пугач упіўшыся, ляжыць на марозе.</br> А сарочкі, як прыдацкі, скачуць каля лаўкі:</br> Бедна наша галованька, — ня маем прыганкі!</br> А чаечка з кулічком на вясельлі грае,</br> А кулік чайку узяў за чубайку.</br> Чайка кліча: «Згінь ты, куліча!»</br> А зязюля вазьніца, харошая пціца,</br> Залатыя крылы мае, так гучна лятае.</br> А чмель мёду дадае і госьці прымае.</br> {{справа|Падала '''В. Л-к.{{водступ|-6|em}}}} {{block center/e}}<noinclude></noinclude> e7kqp4gtwslml6zs7ex936dwl7w3kws 294805 294797 2026-08-07T18:33:47Z Gleb Leo 2440 294805 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude><section begin="Чалавек"/>{{gap|2em}}Наш чалавек нічога гэтага ня ведаў. Бачыць — ляжыць каза.</br> {{gap|2em}}— Ну, — думае чалавек: — зноў навяду на яе сон, а сам наемся.</br> {{gap|2em}}Стаў ён прытка на яе глядзець ды прыгаварваць:</br> {{gap|2em}}— Сьпі, вочка! Сьпі, вочка! Сьпі, другое! Спі, другое!</br> {{gap|2em}}Заснула ў казы адно й другое вочка. Вылез той чалавек з падпечку, хацеў ужо абдзіраць сьцены ды печ. Ажно тут каза ўбачыла яго трэйцім вокам. Яна забляяла дзікім голасам.</br> {{gap|2em}}Козы пачулі, прыбеглі ды кінуліся на таго чалавека.</br> {{gap|2em}}Стаў ён іх прасіць-маліць:</br> {{gap|2em}}— Козачкі даражэнькія, дазвольце мне жыць у вас. Буду вам век служыць.</br> {{gap|2em}}Згодзіліся козы. Пакінулі яго за пастуха ў сябе. Ен іх пасьвіў, даіў, рабіў масла, сыры…</br> {{gap|2em}}З тае пары сталі козы чалавеку служыць. {{накіравальная рыса|4em|height=1px}} <section end="Чалавек"/> <section begin="Вясельле"/><center>{{x-larger|{{разьбіўка|Вясельле шчыгліка}}.}}</center> {{block center/s}} Шчыглік невялічкі грамаду зьбірае.</br> Сам ня хоча адзін жыць, — жаніціся мае.</br> Узяў сабе пціцу, бараву сініцу, —</br> Красную, ясную вераб‘я сястрыцу.</br> Паслаў арла, паслаў арла, усё птаства зьбіраці.</br> А варол папаў гусі, давай мардаваці.</br> Два сьнігіры, два сьнігіры шпака спаймалі,</br> А вароны за той час каравай згібалі.</br> Два каплуны, два каплуны солад малацілі;</br> Курапатка із цяцерай да мліна насілі.</br> Бацян меле, бацян меле, а крук засыпае;</br> Верабейчык, добры хлопчык, муку абірае.</br> Перапёлка, перапёлка, хату замятае.</br> Сава сядзіць на покуці, скоса паглядае.</br> Сядзіць дзяргач на парозе, сядзіць на парозе,</br> Пугач, пугач упіўшыся, ляжыць на марозе.</br> А сарочкі, як прыдацкі, скачуць каля лаўкі:</br> Бедна наша галованька, — ня маем прыганкі!</br> А чаечка з кулічком на вясельлі грае,</br> А кулік чайку узяў за чубайку.</br> Чайка кліча: «Згінь ты, куліча!»</br> А зязюля вазьніца, харошая пціца,</br> Залатыя крылы мае, так гучна лятае.</br> А чмель мёду дадае і госьці прымае.</br> {{справа|Падала '''В. Л-к.{{водступ|-6|em}}}} {{block center/e}} <section end="Вясельле"/><noinclude></noinclude> c5i9esg50e4p963conlzeibirq158rn Зоркі (1921)/1921/1/Народныя казкі/Каток, пеўнік і лісічка 0 127517 294802 2026-08-07T18:31:22Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{загаловак | назва = Каток, пеўнік і лісічка | безаўтара = | год = 25 лютага 1921 году | пераклад = | секцыя = Беларуская народная казка | папярэдні = [[Зоркі (1921)/1921/1/Вучыся|Вучыся]] | наступны = Зоркі (1921)/1921/1/Народныя казкі/Як малы каток вялікіх зьвяроў...» 294802 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Каток, пеўнік і лісічка | безаўтара = | год = 25 лютага 1921 году | пераклад = | секцыя = Беларуская народная казка | папярэдні = [[Зоркі (1921)/1921/1/Вучыся|Вучыся]] | наступны = [[Зоркі (1921)/1921/1/Народныя казкі/Як малы каток вялікіх зьвяроў напалохаў|Як малы каток вялікіх зьвяроў напалохаў]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Зоркі. 1921. № 1.pdf" from="12" to="13" tosection="Каток" /> {{Выроўніваньне-канец}} {{DEFAULTSORT:Каток, пеўнік і лісічка}} [[Катэгорыя:Беларускія народныя казкі]] ndsbcpza2pkxokyu3ojtdal1xmcvfvt Зоркі (1921)/1921/1/Народныя казкі/Як малы каток вялікіх зьвяроў напалохаў 0 127518 294804 2026-08-07T18:33:01Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{загаловак | назва = Як малы каток вялікіх зьвяроў напалохаў | безаўтара = | год = 25 лютага 1921 году | пераклад = | секцыя = Беларуская народная казка | папярэдні = [[Зоркі (1921)/1921/1/Народныя казкі/Каток, пеўнік і лісічка|Каток, пеўнік і лісічка]] | насту...» 294804 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Як малы каток вялікіх зьвяроў напалохаў | безаўтара = | год = 25 лютага 1921 году | пераклад = | секцыя = Беларуская народная казка | папярэдні = [[Зоркі (1921)/1921/1/Народныя казкі/Каток, пеўнік і лісічка|Каток, пеўнік і лісічка]] | наступны = [[Зоркі (1921)/1921/1/Народныя казкі/Чалавек і козы|Чалавек і козы]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Зоркі. 1921. № 1.pdf" from="13" to="14" fromsection="Як" /> {{Выроўніваньне-канец}} {{DEFAULTSORT:Як малы каток вялікіх зьвяроў напалохаў}} [[Катэгорыя:Беларускія народныя казкі]] 016g7pkiwdyebb6wfyx7wr84856fkww Зоркі (1921)/1921/1/Народныя казкі/Чалавек і козы 0 127519 294806 2026-08-07T18:34:01Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{загаловак | назва = Чалавек і козы | безаўтара = | год = 25 лютага 1921 году | пераклад = | секцыя = Беларуская народная казка | папярэдні = [[Зоркі (1921)/1921/1/Народныя казкі/Як малы каток вялікіх зьвяроў напалохаў|Як малы каток вялікіх зьвяроў напалохаў]...» 294806 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Чалавек і козы | безаўтара = | год = 25 лютага 1921 году | пераклад = | секцыя = Беларуская народная казка | папярэдні = [[Зоркі (1921)/1921/1/Народныя казкі/Як малы каток вялікіх зьвяроў напалохаў|Як малы каток вялікіх зьвяроў напалохаў]] | наступны = [[Зоркі (1921)/1921/1/Народныя казкі/Вясельле шчыгліка|Вясельле шчыгліка]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Зоркі. 1921. № 1.pdf" from="15" to="15" tosection="Чалавек" /> {{Выроўніваньне-канец}} {{DEFAULTSORT:Чалавек і козы}} [[Катэгорыя:Беларускія народныя казкі]] 4u7ba0nebu2lu34jyfjze0vrjttisde 294807 294806 2026-08-07T18:34:17Z Gleb Leo 2440 294807 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Чалавек і козы | безаўтара = | год = 25 лютага 1921 году | пераклад = | секцыя = Беларуская народная казка | папярэдні = [[Зоркі (1921)/1921/1/Народныя казкі/Як малы каток вялікіх зьвяроў напалохаў|Як малы каток вялікіх зьвяроў напалохаў]] | наступны = [[Зоркі (1921)/1921/1/Народныя казкі/Вясельле шчыгліка|Вясельле шчыгліка]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Зоркі. 1921. № 1.pdf" from="15" to="16" tosection="Чалавек" /> {{Выроўніваньне-канец}} {{DEFAULTSORT:Чалавек і козы}} [[Катэгорыя:Беларускія народныя казкі]] kqx437x9btslrhq8p3f51pdke9xswpw Зоркі (1921)/1921/1/Народныя казкі/Вясельле шчыгліка 0 127520 294808 2026-08-07T18:36:14Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{загаловак | назва = Вясельле шчыгліка | безаўтара = | год = 25 лютага 1921 году | пераклад = | секцыя = Беларуская народная песьня | папярэдні = [[Зоркі (1921)/1921/1/Народныя казкі/Чалавек і козы|Чалавек і козы]] | наступны = Зоркі (1921)/1921/1/Народныя казкі/Як...» 294808 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Вясельле шчыгліка | безаўтара = | год = 25 лютага 1921 году | пераклад = | секцыя = Беларуская народная песьня | папярэдні = [[Зоркі (1921)/1921/1/Народныя казкі/Чалавек і козы|Чалавек і козы]] | наступны = [[Зоркі (1921)/1921/1/Народныя казкі/Як дзед з бабай боб садзіў|Як дзед з бабай боб садзіў]] | анатацыі = Іншыя публікацыі гэтага твора: [[Шчыглік невялічкі грамаду зьбірае]]. }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Зоркі. 1921. № 1.pdf" from="16" to="16" onlysection="Вясельле" /> {{Выроўніваньне-канец}} qudna5x3tjgajodgv1pjx7rmevigutl Старонка:Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907).pdf/158 104 127521 294810 2026-08-07T18:51:23Z Gleb Leo 2440 /* Не правераная */ Новая старонка: «<section begin="9"/>Била жуо́нка мужыка,<br /> Руки закачаўшы,<br /> А ён яе пя<sup>е</sup>рапрасиў,<br /> Шапачку изьняўшы.<br /> Пашоў милы да двара<br /> Ска́рки дакладаци,<br /> А двуо́ръ яму прысудьзиў<br /> Жуо́нку цалаваци.<br /> Ся<sup>е</sup>дьзиць мила на ложачку,<br /> Нуо́шки падгиба...» 294810 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Gleb Leo" /></noinclude><section begin="9"/>Била жуо́нка мужыка,<br /> Руки закачаўшы,<br /> А ён яе пя<sup>е</sup>рапрасиў,<br /> Шапачку изьняўшы.<br /> Пашоў милы да двара<br /> Ска́рки дакладаци,<br /> А двуо́ръ яму прысудьзиў<br /> Жуо́нку цалаваци.<br /> Ся<sup>е</sup>дьзиць мила на ложачку,<br /> Нуо́шки падгибаўшы,<br /> Стаиць милы пя̆<sup>е</sup>рӑдъ ею,<br /> Да шапачку зьняўшы.<br /> — Дьзякуй табіе́, мая мила,<br /> Што намалуй била…<br /> — Идьзи, милы, абіе́дъ вары,<br /> Сабачаё рыло!<br /> Нали сабіе́ ў чарапочакъ,<br /> Идьзи сабіе́ у куточакъ<br /> Да јіе́шъ сабіе́ цихо,<br /> Бо якъ прыду, пакаштую, —<br /> Будьзя<sup>е</sup> табіе́ лихо!<br /> {{Калёнтытул|right={{smaller|Ib.}}}} {{block center/e}} <section end="9"/> <section begin="10"/>{{block center/s}} {{Цэнтар|10.}} Пашла баба за границу<br /> Да купила расаницу,<br /> Семъ градъ насадьзила,<br /> Семь дзёнъ ни ўсхадьзила, —<br /> Якъ удаўся качан<br /> На вя<sup>е</sup>лики раджа́н<br /> И на лисьцё шыроко<br /> И на нуо́ги высоко,<br /><section end="10"/><noinclude></noinclude> her7khv7gjt1ywp6vtu3bw8xe1eyff8 294812 294810 2026-08-07T18:52:31Z Gleb Leo 2440 294812 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Gleb Leo" /></noinclude><section begin="9"/>{{block center/s}} {{Цэнтар|9.}} Била жуо́нка мужыка,<br /> Руки закачаўшы,<br /> А ён яе пя<sup>е</sup>рапрасиў,<br /> Шапачку изьняўшы.<br /> Пашоў милы да двара<br /> Ска́рки дакладаци,<br /> А двуо́ръ яму прысудьзиў<br /> Жуо́нку цалаваци.<br /> Ся<sup>е</sup>дьзиць мила на ложачку,<br /> Нуо́шки падгибаўшы,<br /> Стаиць милы пя̆<sup>е</sup>рӑдъ ею,<br /> Да шапачку зьняўшы.<br /> — Дьзякуй табіе́, мая мила,<br /> Што намалуй била…<br /> — Идьзи, милы, абіе́дъ вары,<br /> Сабачаё рыло!<br /> Нали сабіе́ ў чарапочакъ,<br /> Идьзи сабіе́ у куточакъ<br /> Да јіе́шъ сабіе́ цихо,<br /> Бо якъ прыду, пакаштую, —<br /> Будьзя<sup>е</sup> табіе́ лихо!<br /> {{Калёнтытул|right={{smaller|Ib.}}}} {{block center/e}} <section end="9"/> <section begin="10"/>{{block center/s}} {{Цэнтар|10.}} Пашла баба за границу<br /> Да купила расаницу,<br /> Семъ градъ насадьзила,<br /> Семь дзёнъ ни ўсхадьзила, —<br /> Якъ удаўся качан<br /> На вя<sup>е</sup>лики раджа́н<br /> И на лисьцё шыроко<br /> И на нуо́ги высоко,<br /><section end="10"/><noinclude></noinclude> ccfuos8nh9818bc1ssauq6z4rrl8ou5 Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907)/Пѣсни/X/9 0 127522 294811 2026-08-07T18:52:11Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{Загаловак | назва = 9. Била жуо́нка мужыка | безаўтара = | год = 1907 год | пераклад = | секцыя = Беларуская народная песьня | папярэдні = [[Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907)/Пѣсни/X/8|8. У міе́сяцы я<sup>е</sup>нвары]] | наступны = Бѣлорусскія народныя пѣсни (190...» 294811 wikitext text/x-wiki {{Загаловак | назва = 9. Била жуо́нка мужыка | безаўтара = | год = 1907 год | пераклад = | секцыя = Беларуская народная песьня | папярэдні = [[Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907)/Пѣсни/X/8|8. У міе́сяцы я<sup>е</sup>нвары]] | наступны = [[Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907)/Пѣсни/X/10|10. Пашла баба за границу]] | анатацыі = }} <pages index="Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907).pdf" from="158" to="158" fromsection="9" tosection="9" /> rnax5eswcqqk1qfb995vv6iorx2retd Старонка:Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907).pdf/159 104 127523 294813 2026-08-07T18:57:48Z Gleb Leo 2440 /* Не правераная */ Новая старонка: «<section begin="10"/>Жуо́ўты боты на нагахъ,<br /> Бранзалеты на рукахъ,<br /> А шапачка — вя<sup>е</sup>рмолачка,<br /> А по́ясы — тасёмачка…<br /> Ты, Ванюша-папуо́къ,<br /> Завядьзи мяне ў садуо́къ,<br /> А я зьліе́зу на дубуо́къ,<br /> Памаргаю на дьзя<sup>е</sup>во́къ,<br /> — А вы, дьзіе́...» 294813 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Gleb Leo" /></noinclude><section begin="10"/>Жуо́ўты боты на нагахъ,<br /> Бранзалеты на рукахъ,<br /> А шапачка — вя<sup>е</sup>рмолачка,<br /> А по́ясы — тасёмачка…<br /> Ты, Ванюша-папуо́къ,<br /> Завядьзи мяне ў садуо́къ,<br /> А я зьліе́зу на дубуо́къ,<br /> Памаргаю на дьзя<sup>е</sup>во́къ,<br /> — А вы, дьзіе́ўки, суки, суки,<br /> Ня крадьзіе́ця<sup>е</sup> маёй муки,<br /> Ня варэця<sup>е</sup> калачоў,<br /> Ня зман’вайця<sup>е</sup> паничоў…<br /> Вышла дьзіе́ўка зъ ганку,<br /> Нясла пива шклянку,<br /> А за ёю казачуо́къ,<br /> Да скрывиўся калпачуо́къ,<br /> А за ёю брандавушъ (?),<br /> Да скрываўся капялюшъ.<br /> Ой, дьзіе́ўка ня<sup>е</sup>даро́сла<br /> Паставила круо́сна,<br /> Круо́сна ткуцца,<br /> Нитки рвуцца,<br /> Што нитачку зьвяжа, —<br /> Съ хлопцамъ спаць ляжа.<br /> {{Калёнтытул|right={{smaller|Ib.}}}} {{block center/e}} <section end="10"/> <section begin="11"/>{{block center/s}} {{Цэнтар|11.}} Быў у бабушки казёлъ,<br /> У Барбарушки казёлъ,<br /> Ёнъ на стайни стаяў,<br /> Муки, сіе́но ядаў,<br /> Воду цэджану пиў,<br /> Пя<sup>е</sup>рацэджаную.<br /> Захаціе́лася<sup>е</sup> козьлику<br /><section end="11"/><noinclude></noinclude> fx0z11h8osp0r6rhetwffowvxpkom6c Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907)/Пѣсни/X/10 0 127524 294814 2026-08-07T18:58:34Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{Загаловак | назва = 10. Пашла баба за границу | безаўтара = | год = 1907 год | пераклад = | секцыя = Беларуская народная песьня | папярэдні = [[Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907)/Пѣсни/X/9|9. Била жуо́нка мужыка]] | наступны = Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907)/П...» 294814 wikitext text/x-wiki {{Загаловак | назва = 10. Пашла баба за границу | безаўтара = | год = 1907 год | пераклад = | секцыя = Беларуская народная песьня | папярэдні = [[Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907)/Пѣсни/X/9|9. Била жуо́нка мужыка]] | наступны = [[Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907)/Пѣсни/X/11|11. Быў у бабушки казёлъ]] | анатацыі = }} <pages index="Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907).pdf" from="158" to="159" fromsection="10" tosection="10" /> pk6vxd5rs6e5o5t2wp6cfgd7965vwlg Старонка:Зоркі. 1921. № 1.pdf/17 104 127525 294815 2026-08-07T19:14:55Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « {{c|'''Як дзед з бабай боб садзіу.|памер=140%}} <center>(''Народная байка'')</center> {|style="margin:auto; margin-top:1em" |style="padding-right:2em" |Дзядуля Януля,</br>Бабуля Гануля</br>Увесь сьвет задзівілі —</br>Бабок пасадзілі,</br>Не на шнурочку, —</br>Пад зэдлем у гаршчочку.</br>Боб рос-рос,</br>Аж зэдлі...» 294815 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{c|'''Як дзед з бабай боб садзіу.|памер=140%}} <center>(''Народная байка'')</center> {|style="margin:auto; margin-top:1em" |style="padding-right:2em" |Дзядуля Януля,</br>Бабуля Гануля</br>Увесь сьвет задзівілі —</br>Бабок пасадзілі,</br>Не на шнурочку, —</br>Пад зэдлем у гаршчочку.</br>Боб рос-рос,</br>Аж зэдлік трос.</br>Дрыжэла хаціна,</br>Як травіна.</br>Боб рос-рос,</br>Прабіў наскрозь,</br>Бы востры кол,</br>Тапчан і стол.</br>Боб рос-рос,</br>Вяршынай трос,</br>Праз столь прайшоў,</br>Да даху дайшоў.</br>Раптам — трах!</br>Прабіў і дах.</br>Грукат-стукат,</br>Шуры-буры:</br>Боб расьце,</br>У верх ідзе.</br>Зямля дрыжыць,</br>Аж пыл стаіць.</br>Зьвяры і людзі,</br>Што тут будзе?</br>На ўсе староны</br>Боб зялёны:</br>Над зямлёю,</br>Над вадою,</br>Над {{абмылка|гарами|гарамі}},</br>Над марамі,</br>Над лугамі,</br>Над {{абмылка|лясами|лясамі}}.</br>Расьце бяз конца,</br>Затуляе сонца.</br>Боб рос-рос</br>Аж да нябёс.</br>Пусьціў ён цьвет</br>На ўвесь сьвет.</br>Пусьціў струкі</br>На ўсе бакі.</br>Кожны струк — з хату,</br>Кожны боб — з лапату.</br>І вось як раз,</br>У добры час,</br>У летні дзянёчак</br>Высьпеў бабочак.</br>Дзядуля Януля,</br>Бабуля Гануля</br>Як бы ў раі</br>Ад такога ўраджаю:</br>Можна сытна жыць,</br>Не гараваць, ня тужыць,</br>Увесь сьвет карміць</br>І Бога хваліць.</br>Дзед рады,</br>Баба рада.</br>Бяруцца ў бокі</br>Ды ў скокі.</br>Давай сьпяваць,</br>Бабочак жаць.</br>Жалі дзень, жалі два, жалі тры</br>Ад зары да зары.</br>Працавалі ў ахвоту</br>Да крывавага поту,</br>Цяжка стагналі,</br>Мазалёў нагналі</br>І рады не далі:</br>Ад працы ляглі.</br>Бабовы цень вялік,</br>Да такого жніва дзед ня прывык,</br>Бабулька тым болей, —</br>Вось горкая доля!</br><noinclude></noinclude> d5332t2w8x3q83m1x9e6ckgno8289ty 294838 294815 2026-08-08T05:45:36Z RAleh111 4658 294838 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{c|'''Як дзед з бабай боб садзіу.|памер=140%}} <center>(''Народная байка'')</center> {|style="margin:auto; margin-top:1em" |style="padding-right:2em; vertical-align:top" |Дзядуля Януля,</br>Бабуля Гануля</br>Увесь сьвет задзівілі —</br>Бабок пасадзілі,</br>Не на шнурочку, —</br>Пад зэдлем у гаршчочку.</br>Боб рос-рос,</br>Аж зэдлік трос.</br>Дрыжэла хаціна,</br>Як травіна.</br>Боб рос-рос,</br>Прабіў наскрозь,</br>Бы востры кол,</br>Тапчан і стол.</br>Боб рос-рос,</br>Вяршынай трос,</br>Праз столь прайшоў,</br>Да даху дайшоў.</br>Раптам — трах!</br>Прабіў і дах.</br>Грукат-стукат,</br>Шуры-буры:</br>Боб расьце,</br>У верх ідзе.</br>Зямля дрыжыць,</br>Аж пыл стаіць.</br>Зьвяры і людзі,</br>Што тут будзе?</br>На ўсе староны</br>Боб зялёны:</br>Над зямлёю,</br>Над вадою,</br>Над {{абмылка|гарами|гарамі}},</br>Над марамі,</br>Над лугамі,</br>Над {{абмылка|лясами|лясамі}}.</br>Расьце бяз конца,</br>Затуляе сонца.</br>Боб рос-рос</br>Аж да нябёс.</br>Пусьціў ён цьвет</br>На ўвесь сьвет.</br>Пусьціў струкі</br>На ўсе бакі.</br>Кожны струк — з хату,</br>Кожны боб — з лапату.</br>І вось як раз,</br>У добры час,</br>У летні дзянёчак</br>Высьпеў бабочак.</br>Дзядуля Януля,</br>Бабуля Гануля</br>Як бы ў раі</br>Ад такога ўраджаю:</br>Можна сытна жыць,</br>Не гараваць, ня тужыць,</br>Увесь сьвет карміць</br>І Бога хваліць.</br>Дзед рады,</br>Баба рада.</br>Бяруцца ў бокі</br>Ды ў скокі.</br>Давай сьпяваць,</br>Бабочак жаць.</br>Жалі дзень, жалі два, жалі тры</br>Ад зары да зары.</br>Працавалі ў ахвоту</br>Да крывавага поту,</br>Цяжка стагналі,</br>Мазалёў нагналі</br>І рады не далі:</br>Ад працы ляглі.</br>Бабовы цень вялік,</br>Да такого жніва дзед ня прывык,</br>Бабулька тым болей, —</br>Вось горкая доля!</br><noinclude></noinclude> d1nx19npcusmi2sf36cmo4g59do02gd 294844 294838 2026-08-08T07:32:26Z RAleh111 4658 294844 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{c|'''Як дзед з бабай боб садзіу.|памер=140%}} <center>(''Народная байка'')</center> {|style="margin:auto; margin-top:1em" |style="padding-right:0em; vertical-align:top" |Дзядуля Януля,</br>Бабуля Гануля</br>Увесь сьвет задзівілі —</br>Бабок пасадзілі,</br>Не на шнурочку, —</br>Пад зэдлем у гаршчочку.</br>Боб рос-рос,</br>Аж зэдлік трос.</br>Дрыжэла хаціна,</br>Як травіна.</br>Боб рос-рос,</br>Прабіў наскрозь,</br>Бы востры кол,</br>Тапчан і стол.</br>Боб рос-рос,</br>Вяршынай трос,</br>Праз столь прайшоў,</br>Да даху дайшоў.</br>Раптам — трах!</br>Прабіў і дах.</br>Грукат-стукат,</br>Шуры-буры:</br>Боб расьце,</br>У верх ідзе.</br>Зямля дрыжыць,</br>Аж пыл стаіць.</br>Зьвяры і людзі,</br>Што тут будзе?</br>На ўсе староны</br>Боб зялёны:</br>Над зямлёю,</br>Над вадою,</br>Над {{абмылка|гарами|гарамі}},</br>Над марамі,</br>Над лугамі,</br>Над {{абмылка|лясами|лясамі}}.</br>Расьце бяз конца,</br>Затуляе сонца.</br>Боб рос-рос</br>Аж да нябёс.</br>Пусьціў ён цьвет</br>На ўвесь сьвет.</br>Пусьціў струкі</br>На ўсе бакі.</br>Кожны струк — з хату,</br>Кожны боб — з лапату.</br>І вось як раз,</br>У добры час,</br>У летні дзянёчак</br>Высьпеў бабочак.</br>Дзядуля Януля,</br>Бабуля Гануля</br>Як бы ў раі</br>Ад такога ўраджаю:</br>Можна сытна жыць,</br>Не гараваць, ня тужыць,</br>Увесь сьвет карміць</br>І Бога хваліць.</br>Дзед рады,</br>Баба рада.</br>Бяруцца ў бокі</br>Ды ў скокі.</br>Давай сьпяваць,</br>Бабочак жаць.</br>Жалі дзень, жалі два, жалі тры</br>Ад зары да зары.</br>Працавалі ў ахвоту</br>Да крывавага поту,</br>Цяжка стагналі,</br>Мазалёў нагналі</br>І рады не далі:</br>Ад працы ляглі.</br>Бабовы цень вялік,</br>Да такого жніва дзед ня прывык,</br>Бабулька тым болей, —</br>Вось горкая доля!</br><noinclude></noinclude> du8v1bk7pitesem1q4z8qflrtfp31g2 Старонка:Зоркі. 1921. № 1.pdf/18 104 127526 294816 2026-08-07T19:31:05Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « Бо сілы старэнькія,</br>Не маладзенькія — слабенькія.</br>Тут каб з вёскі народ</br>Ды на увесь год,</br>І то было-б мала —</br>Натта боб удалы!</br>„Мусіць трэба</br>Пайсьці на неба</br>Прасіць падмогу</br>У самога Бога.</br>Няхай анёлы</br>Па Божай волі</br>Шчыра папрацуюць...» 294816 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> Бо сілы старэнькія,</br>Не маладзенькія — слабенькія.</br>Тут каб з вёскі народ</br>Ды на увесь год,</br>І то было-б мала —</br>Натта боб удалы!</br>„Мусіць трэба</br>Пайсьці на неба</br>Прасіць падмогу</br>У самога Бога.</br>Няхай анёлы</br>Па Божай волі</br>Шчыра папрацуюць,</br>Ня гультуюць“ —</br>Так кажа дзед.</br>А баба ўсьлед</br>Хваліць мужа</br>За розум дужы.</br>«Лезь, мой каточак,</br>Вось у мяшочак» —</br>Кажа дзядуля Януля</br>Да бабулі Ганулі.</br>Пасадзіў дзед бабу ў мяшок,</br>Губамі моцна згроб,</br>Зубамі мех трымае,</br>Рукамі махае</br>Ды ў верх палязае,</br>Бо лазіць трэба</br>Аж да неба.</br>У дзеда спрыту многа,</br>Ен хутка йдзець да Бога.</br>Забраўся за хмары</br>Ды глядзіць на нябесныя папары.</br>Боб і ня гнецца</br>І не трасецца;</br>Проста люба:</br>Лезешь, як па дубу.</br>А баба жвава,</br>Вельмі цікава,</br>Сама ня знае</br>У дзеда з меха пытае:</br>«Ці высока? Ці далёка?</br>Ці зараз будзем? Ці не заблудзем?».</br>А дзед маўчыць:</br>Ня можа гаварыць, |rowspan="200"; style="border-style: solid; border-width: 0px 1px 0px 0" | |style="padding-left:2em" |Бо мех дзяржыць</br>Ен {{абмылка|зубами|зубамі}},</br>А ня рукамі.</br>А баба жвава,</br>Занатта цікава,</br>Няма адбою,</br>Няма супакою,</br>Усё пустамеліць,</br>Языком меліць:</br>«Ці ўжо перамог?</br>Кажы, дзе Бог?</br>Ці ты здурнеў?</br>Чаму ты анямеў?</br>Што за ліха!</br>Чаму ты ціхі,</br>Ці ў рот вады набраў,</br>Чаму зубы, сьцяў?</br>Ці гнеўны можа?</br>А Божа, Божа!</br>Здаецца, дзеда даглядаю,</br>Кармлю, чым маю:</br>І блінамі, праснакамі,</br>Аладкі й салам засквару</br>І маслам зажару.</br>Усё ў дастатку,</br>І люлька ў парадку,</br>Залатана сьвітка;</br>Як табе ня брыдка?</br>І пояс тканы,</br>Як у нашага пана.</br>А ўсё мая праца.</br>Ох, ты цаца!</br>Не шкадуеш жонкі,</br>Шкадуеш гамонкі.</br>Я ў мяшку, як у магіле;</br>Ой, Божачка мілы!</br>Саколік, дзядок,</br>Каток, галубок,</br>Ты рот разьвяжы,</br>Хоць слова скажы.</br>Скажы! скажы!»</br>«Г-м-м» — дзед кажа,</br>Але рта не развяжа,</br>Бо губа занята</br>І зубы заняты:</br>Мех трымае.</br>А з меха баба яго лае.</br>Ня толькі лае,</br>Ды нават кусае:</br>«Ты сякі, ты такі!»</br>І рвець яго за бакі.</br><noinclude></noinclude> guayqzq82oycvn76x9gopcmy019ae9b 294835 294816 2026-08-08T05:38:58Z RAleh111 4658 294835 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>Бо сілы старэнькія,</br>Не маладзенькія — слабенькія.</br>Тут каб з вёскі народ</br>Ды на увесь год,</br>І то было-б мала —</br>Натта боб удалы!</br>„Мусіць трэба</br>Пайсьці на неба</br>Прасіць падмогу</br>У самога Бога.</br>Няхай анёлы</br>Па Божай волі</br>Шчыра папрацуюць,</br>Ня гультуюць“ —</br>Так кажа дзед.</br>А баба ўсьлед</br>Хваліць мужа</br>За розум дужы.</br>«Лезь, мой каточак,</br>Вось у мяшочак» —</br>Кажа дзядуля Януля</br>Да бабулі Ганулі.</br>Пасадзіў дзед бабу ў мяшок,</br>Губамі моцна згроб,</br>Зубамі мех трымае,</br>Рукамі махае</br>Ды ў верх палязае,</br>Бо лазіць трэба</br>Аж да неба.</br>У дзеда спрыту многа,</br>Ен хутка йдзець да Бога.</br>Забраўся за хмары</br>Ды глядзіць на нябесныя папары.</br>Боб і ня гнецца</br>І не трасецца;</br>Проста люба:</br>Лезешь, як па дубу.</br>А баба жвава,</br>Вельмі цікава,</br>Сама ня знае</br>У дзеда з меха пытае:</br>«Ці высока? Ці далёка?</br>Ці зараз будзем? Ці не заблудзем?».</br>А дзед маўчыць:</br>Ня можа гаварыць, |rowspan="200"; style="border-style: solid; border-width: 0px 1px 0px 0" | |style="padding-left:2em; vertical-align:top" |Бо мех дзяржыць</br>Ен {{абмылка|зубами|зубамі}},</br>А ня рукамі.</br>А баба жвава,</br>Занатта цікава,</br>Няма адбою,</br>Няма супакою,</br>Усё пустамеліць,</br>Языком меліць:</br>«Ці ўжо перамог?</br>Кажы, дзе Бог?</br>Ці ты здурнеў?</br>Чаму ты анямеў?</br>Што за ліха!</br>Чаму ты ціхі,</br>Ці ў рот вады набраў,</br>Чаму зубы, сьцяў?</br>Ці гнеўны можа?</br>А Божа, Божа!</br>Здаецца, дзеда даглядаю,</br>Кармлю, чым маю:</br>І блінамі, праснакамі,</br>Аладкі й салам засквару</br>І маслам зажару.</br>Усё ў дастатку,</br>І люлька ў парадку,</br>Залатана сьвітка;</br>Як табе ня брыдка?</br>І пояс тканы,</br>Як у нашага пана.</br>А ўсё мая праца.</br>Ох, ты цаца!</br>Не шкадуеш жонкі,</br>Шкадуеш гамонкі.</br>Я ў мяшку, як у магіле;</br>Ой, Божачка мілы!</br>Саколік, дзядок,</br>Каток, галубок,</br>Ты рот разьвяжы,</br>Хоць слова скажы.</br>Скажы! скажы!»</br>«Г-м-м» — дзед кажа,</br>Але рта не развяжа,</br>Бо губа занята</br>І зубы заняты:</br>Мех трымае.</br>А з меха баба яго лае.</br>Ня толькі лае,</br>Ды нават кусае:</br>«Ты сякі, ты такі!»</br>І рвець яго за бакі.</br><noinclude></noinclude> 6vxq6fpmaja1ql1eoxjtembfuf6mxrs 294836 294835 2026-08-08T05:40:50Z RAleh111 4658 294836 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>Бо сілы старэнькія,</br>Не маладзенькія — слабенькія.</br>Тут каб з вёскі народ</br>Ды на увесь год,</br>І то было-б мала —</br>Натта боб удалы!</br>„Мусіць трэба</br>Пайсьці на неба</br>Прасіць падмогу</br>У самога Бога.</br>Няхай анёлы</br>Па Божай волі</br>Шчыра папрацуюць,</br>Ня гультуюць“ —</br>Так кажа дзед.</br>А баба ўсьлед</br>Хваліць мужа</br>За розум дужы.</br>«Лезь, мой каточак,</br>Вось у мяшочак» —</br>Кажа дзядуля Януля</br>Да бабулі Ганулі.</br>Пасадзіў дзед бабу ў мяшок,</br>Губамі моцна згроб,</br>Зубамі мех трымае,</br>Рукамі махае</br>Ды ў верх палязае,</br>Бо лазіць трэба</br>Аж да неба.</br>У дзеда спрыту многа,</br>Ен хутка йдзець да Бога.</br>Забраўся за хмары</br>Ды глядзіць на нябесныя папары.</br>Боб і ня гнецца</br>І не трасецца;</br>Проста люба:</br>Лезешь, як па дубу.</br>А баба жвава,</br>Вельмі цікава,</br>Сама ня знае</br>У дзеда з меха пытае:</br>«Ці высока? Ці далёка?</br>Ці зараз будзем? Ці не заблудзем?».</br>А дзед маўчыць: |rowspan="200"; style="border-style: solid; border-width: 0px 1px 0px 0" | |style="padding-left:2em; vertical-align:top" |Ня можа гаварыць,</br>Бо мех дзяржыць</br>Ен {{абмылка|зубами|зубамі}},</br>А ня рукамі.</br>А баба жвава,</br>Занатта цікава,</br>Няма адбою,</br>Няма супакою,</br>Усё пустамеліць,</br>Языком меліць:</br>«Ці ўжо перамог?</br>Кажы, дзе Бог?</br>Ці ты здурнеў?</br>Чаму ты анямеў?</br>Што за ліха!</br>Чаму ты ціхі,</br>Ці ў рот вады набраў,</br>Чаму зубы, сьцяў?</br>Ці гнеўны можа?</br>А Божа, Божа!</br>Здаецца, дзеда даглядаю,</br>Кармлю, чым маю:</br>І блінамі, праснакамі,</br>Аладкі й салам засквару</br>І маслам зажару.</br>Усё ў дастатку,</br>І люлька ў парадку,</br>Залатана сьвітка;</br>Як табе ня брыдка?</br>І пояс тканы,</br>Як у нашага пана.</br>А ўсё мая праца.</br>Ох, ты цаца!</br>Не шкадуеш жонкі,</br>Шкадуеш гамонкі.</br>Я ў мяшку, як у магіле;</br>Ой, Божачка мілы!</br>Саколік, дзядок,</br>Каток, галубок,</br>Ты рот разьвяжы,</br>Хоць слова скажы.</br>Скажы! скажы!»</br>«Г-м-м» — дзед кажа,</br>Але рта не развяжа,</br>Бо губа занята</br>І зубы заняты:</br>Мех трымае.</br>А з меха баба яго лае.</br>Ня толькі лае,</br>Ды нават кусае:</br>«Ты сякі, ты такі!»</br>І рвець яго за бакі.</br><noinclude></noinclude> l7bf0y60lfyunr3j55j174nfhnrs2kw 294837 294836 2026-08-08T05:43:30Z RAleh111 4658 294837 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>Бо сілы старэнькія,</br>Не маладзенькія — слабенькія.</br>Тут каб з вёскі народ</br>Ды на увесь год,</br>І то было-б мала —</br>Натта боб удалы!</br>„Мусіць трэба</br>Пайсьці на неба</br>Прасіць падмогу</br>У самога Бога.</br>Няхай анёлы</br>Па Божай волі</br>Шчыра папрацуюць,</br>Ня гультуюць“ —</br>Так кажа дзед.</br>А баба ўсьлед</br>Хваліць мужа</br>За розум дужы.</br>«Лезь, мой каточак,</br>Вось у мяшочак» —</br>Кажа дзядуля Януля</br>Да бабулі Ганулі.</br>Пасадзіў дзед бабу ў мяшок,</br>Губамі моцна згроб,</br>Зубамі мех трымае,</br>Рукамі махае</br>Ды ў верх палязае,</br>Бо лазіць трэба</br>Аж да неба.</br>У дзеда спрыту многа,</br>Ен хутка йдзець да Бога.</br>Забраўся за хмары</br>Ды глядзіць на нябесныя папары.</br>Боб і ня гнецца</br>І не трасецца;</br>Проста люба:</br>Лезешь, як па дубу.</br>А баба жвава,</br>Вельмі цікава,</br>Сама ня знае</br>У дзеда з меха пытае:</br>«Ці высока? Ці далёка?</br>Ці зараз будзем? Ці не заблудзем?». |rowspan="200"; style="border-style: solid; border-width: 0px 1px 0px 0" | |style="padding-left:2em; vertical-align:top" |А дзед маўчыць:</br>Ня можа гаварыць,</br>Бо мех дзяржыць</br>Ен {{абмылка|зубами|зубамі}},</br>А ня рукамі.</br>А баба жвава,</br>Занатта цікава,</br>Няма адбою,</br>Няма супакою,</br>Усё пустамеліць,</br>Языком меліць:</br>«Ці ўжо перамог?</br>Кажы, дзе Бог?</br>Ці ты здурнеў?</br>Чаму ты анямеў?</br>Што за ліха!</br>Чаму ты ціхі,</br>Ці ў рот вады набраў,</br>Чаму зубы, сьцяў?</br>Ці гнеўны можа?</br>А Божа, Божа!</br>Здаецца, дзеда даглядаю,</br>Кармлю, чым маю:</br>І блінамі, праснакамі,</br>Аладкі й салам засквару</br>І маслам зажару.</br>Усё ў дастатку,</br>І люлька ў парадку,</br>Залатана сьвітка;</br>Як табе ня брыдка?</br>І пояс тканы,</br>Як у нашага пана.</br>А ўсё мая праца.</br>Ох, ты цаца!</br>Не шкадуеш жонкі,</br>Шкадуеш гамонкі.</br>Я ў мяшку, як у магіле;</br>Ой, Божачка мілы!</br>Саколік, дзядок,</br>Каток, галубок,</br>Ты рот разьвяжы,</br>Хоць слова скажы.</br>Скажы! скажы!»</br>«Г-м-м» — дзед кажа,</br>Але рта не развяжа,</br>Бо губа занята</br>І зубы заняты:</br>Мех трымае.</br>А з меха баба яго лае.</br>Ня толькі лае,</br>Ды нават кусае:</br>«Ты сякі, ты такі!»</br>І рвець яго за бакі.</br><noinclude></noinclude> 6p11s5rlwq2x8ohbzk97w1t9yjygxjq Старонка:Зоркі. 1921. № 1.pdf/19 104 127527 294817 2026-08-07T19:40:35Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « «Па!» — крыкнуў дзядуля,</br>Ня кончыў Януля</br>Сказаць «чакай»,</br>Ажна ай-ай-ай:</br>Грукат і стукат,</br>Гром і садом. —</br>З бабай мех,</br>Як той гарэх,</br>У ніз ляціць,</br>А дзед крычыць:</br>«Пастой! пастой!</br>Ой-ой-ой! Ой-ой-ой!</br>Вось звар‘яцела,</br>Як птушка паляц...» 294817 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> «Па!» — крыкнуў дзядуля,</br>Ня кончыў Януля</br>Сказаць «чакай»,</br>Ажна ай-ай-ай:</br>Грукат і стукат,</br>Гром і садом. —</br>З бабай мех,</br>Як той гарэх,</br>У ніз ляціць,</br>А дзед крычыць:</br>«Пастой! пастой!</br>Ой-ой-ой! Ой-ой-ой!</br>Вось звар‘яцела,</br>Як птушка паляцела!»</br>А баба ўпала аж на зямлю</br>І вывіхнула сабе нагу.</br>«Што тут рабіць,</br>Ды што тут рабіць?»</br>І дзед у ніз ляціць.</br>«Вось, ці міла, ці ня міла,</br>Кашу еш, як наварыла!</br>Сьцеражысь!</br>Скачу ў ніз!»</br>Трэск і стук:</br>Дзед аб сук</br>Разбіў глуз, —</br>Астаўся гуз.</br>Лоб ацьвярдзеў,</br>Бок акруглеў,</br>Барада скалмацілася,</br>Рука спартачылася.</br>Ня есьць, ня п‘ець,</br>З ложку не ўстаець:</br>Хворы ляжыць</br>Ды на бабу крычыць.</br>Злуецца, трасецца:</br>Яму здаецца</br>Канец сьвету</br>На старыя леты.</br>«А ўсё бабская цікавасьць,</br>Язычлівасьць і жвавасьць</br>Ва ўсім вінаваты!</br>Зьлітуйся, нябёсны Тата!</br>Няма цярпеньня,</br>Няма зьмірэньня</br>У маёй жонкі.</br>Гамонка й гамонка,</br>Кажы ды кажы,</br>Вось і ляжы!</br>Не дае выйсьці ў людзі,</br>Божанька, што будзе».</br>Дзед бурчыць, гурчыць,</br>Гудзіць, шуміць.</br>А тым часам штось зашумела:</br>Пчала наляцела.</br>Торк і торк,</br>Порк і порк.</br>А боб — хлоп! гоп!</br>Тыц! кульгіц!</br>І — паў ніц…</br>Певень па ім прайшоў</br>І нагой размалоў</br>Ад слаўнага бабочку</br>Не асталося й сьлядочку,</br>Не асталося ні гугу.</br>Далі пан, не маню! {{справа|''C. П.}} |} {{Няма выявы}}<noinclude></noinclude> 4z8hcf4sfnha8stjesr9izcgrzrvbu7 294834 294817 2026-08-08T05:37:43Z RAleh111 4658 294834 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>«Па!» — крыкнуў дзядуля,</br>Ня кончыў Януля</br>Сказаць «чакай»,</br>Ажна ай-ай-ай:</br>Грукат і стукат,</br>Гром і садом. —</br>З бабай мех,</br>Як той гарэх,</br>У ніз ляціць,</br>А дзед крычыць:</br>«Пастой! пастой!</br>Ой-ой-ой! Ой-ой-ой!</br>Вось звар‘яцела,</br>Як птушка паляцела!»</br>А баба ўпала аж на зямлю</br>І вывіхнула сабе нагу.</br>«Што тут рабіць,</br>Ды што тут рабіць?»</br>І дзед у ніз ляціць.</br>«Вось, ці міла, ці ня міла,</br>Кашу еш, як наварыла!</br>Сьцеражысь!</br>Скачу ў ніз!»</br>Трэск і стук:</br>Дзед аб сук</br>Разбіў глуз, —</br>Астаўся гуз.</br>Лоб ацьвярдзеў,</br>Бок акруглеў,</br>Барада скалмацілася,</br>Рука спартачылася.</br>Ня есьць, ня п‘ець,</br>З ложку не ўстаець:</br>Хворы ляжыць</br>Ды на бабу крычыць.</br>Злуецца, трасецца:</br>Яму здаецца</br>Канец сьвету</br>На старыя леты.</br>«А ўсё бабская цікавасьць,</br>Язычлівасьць і жвавасьць</br>Ва ўсім вінаваты!</br>Зьлітуйся, нябёсны Тата!</br>Няма цярпеньня,</br>Няма зьмірэньня</br>У маёй жонкі.</br>Гамонка й гамонка,</br>Кажы ды кажы,</br>Вось і ляжы!</br>Не дае выйсьці ў людзі,</br>Божанька, што будзе».</br>Дзед бурчыць, гурчыць,</br>Гудзіць, шуміць.</br>А тым часам штось зашумела:</br>Пчала наляцела.</br>Торк і торк,</br>Порк і порк.</br>А боб — хлоп! гоп!</br>Тыц! кульгіц!</br>І — паў ніц…</br>Певень па ім прайшоў</br>І нагой размалоў</br>Ад слаўнага бабочку</br>Не асталося й сьлядочку,</br>Не асталося ні гугу.</br>Далі пан, не маню! {{справа|''C. П.}} |} {{Няма выявы}}<noinclude></noinclude> rbazze6kst9fpde6q2xjpjv9eetp3wv Зоркі (1921)/1921/1/Народныя казкі/Як дзед з бабай боб садзіў 0 127528 294818 2026-08-07T20:13:03Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{загаловак | назва = Як дзед з бабай боб садзіў | безаўтара = | год = 25 лютага 1921 году | пераклад = | секцыя = Вершаванае апавяданьне | папярэдні = [[Зоркі (1921)/1921/1/Народныя казкі/Вясельле шчыгліка|Вясельле шчыгліка]] | наступны = Зоркі (1921)/1921/1/Народн...» 294818 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Як дзед з бабай боб садзіў | безаўтара = | год = 25 лютага 1921 году | пераклад = | секцыя = Вершаванае апавяданьне | папярэдні = [[Зоркі (1921)/1921/1/Народныя казкі/Вясельле шчыгліка|Вясельле шчыгліка]] | наступны = [[Зоркі (1921)/1921/1/Народныя казкі/Вечарынка ў пані жабы|Вечарынка ў пані жабы]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Зоркі. 1921. № 1.pdf" from="17" to="19" /> {{Выроўніваньне-канец}} {{DEFAULTSORT:Як дзед з бабай боб садзіў}} [[Катэгорыя:Паэмы невядомых аўтараў]] 3iklx84iqx8y5n0v3xxkuwfnpymqcso Старонка:Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907).pdf/160 104 127529 294819 2026-08-07T20:17:24Z Gleb Leo 2440 /* Не правераная */ Новая старонка: «<section begin="11"/>Ў ліе́съ пагуляци,<br /> Шарыхъ заяў павидаци…<br /> Якъ узяў заяць казла<br /> За хвуо́сьцикъ<br /> Да якъ киня<sup>е</sup> яго<br /> Ажъ на муо́сьцикъ,<br /> Якъ узяў заяцъ яго<br /> За сьпину<br /> Да якъ киня<sup>е</sup> яго<br /> Абъ далину,<br /> Якъ узяў заяць яго<br /> За ро...» 294819 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Gleb Leo" /></noinclude><section begin="11"/>Ў ліе́съ пагуляци,<br /> Шарыхъ заяў павидаци…<br /> Якъ узяў заяць казла<br /> За хвуо́сьцикъ<br /> Да якъ киня<sup>е</sup> яго<br /> Ажъ на муо́сьцикъ,<br /> Якъ узяў заяцъ яго<br /> За сьпину<br /> Да якъ киня<sup>е</sup> яго<br /> Абъ далину,<br /> Якъ узяў заяць яго<br /> За роги<br /> Да якъ киня<sup>е</sup> яго<br /> Абъ дароги…<br /> Бабинъ дурань дрова сіе́къ,<br /> Пабіе́хъ, баби сказаў,<br /> Пашла баба на муо́стъ,<br /> Валача казлоў хвуо́сть,<br /> Пашла баба на далину,<br /> Валачэ казлову сьпину,<br /> Пашла баба на дароги,<br /> Валачэ казловы роги<br /> Прывалакла казла<br /> Да къ папу на двуо́ръ<br /> — Ой, ты, попя<sup>е</sup>, бацько нашъ,<br /> Спамя<sup>е</sup>ни казла для нас!<br /> — Эхъ, ты, баба дурная,<br /> Хто шъ казла спаминая<sup>е</sup>?<br /> Съ казла шкуру дьзя<sup>е</sup>руць,<br /> Съ казла мясо ядуць,<br /> Сь казла боты робяць…<br /> {{Калёнтытул|right={{smaller|Ib.}}}} {{block center/e}}<section end="11"/><noinclude></noinclude> gmzgenk6hj7hrbe9mnbpbuqce42ikwz Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907)/Пѣсни/X/11 0 127530 294820 2026-08-07T20:18:21Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{Загаловак | назва = 11. Быў у бабушки казёлъ | безаўтара = | год = 1907 год | пераклад = | секцыя = Беларуская народная песьня | папярэдні = [[Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907)/Пѣсни/X/10|10. Пашла баба за границу]] | наступны = Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907)...» 294820 wikitext text/x-wiki {{Загаловак | назва = 11. Быў у бабушки казёлъ | безаўтара = | год = 1907 год | пераклад = | секцыя = Беларуская народная песьня | папярэдні = [[Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907)/Пѣсни/X/10|10. Пашла баба за границу]] | наступны = [[Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907)/Пѣсни/X/12|12. Рада баба, рада я]] | анатацыі = }} <pages index="Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907).pdf" from="159" to="160" fromsection="11" tosection="11" /> 3ejqkxfee1de2xj9ph1a90m6we0mjlx Старонка:Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907).pdf/161 104 127531 294821 2026-08-07T20:23:41Z Gleb Leo 2440 /* Не правераная */ Новая старонка: «<section begin="12"/>{{block center/s}} {{Цэнтар|12.}} Рада баба, рада я,<br /> Што злавила салаўъя,<br /> Пасадьзила памижь нуо́хъ, —<br /> Баялася, каб ни здуо́хъ, —<br /> Якъ издохня, то пратухня,<br /> Па чэраво ўспухня.<br /> {{Калёнтытул|right={{smaller|Ib.}}}} {{block center/e}} <section end="12"/> <section begin="13"/>{{bloc...» 294821 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Gleb Leo" /></noinclude><section begin="12"/>{{block center/s}} {{Цэнтар|12.}} Рада баба, рада я,<br /> Што злавила салаўъя,<br /> Пасадьзила памижь нуо́хъ, —<br /> Баялася, каб ни здуо́хъ, —<br /> Якъ издохня, то пратухня,<br /> Па чэраво ўспухня.<br /> {{Калёнтытул|right={{smaller|Ib.}}}} {{block center/e}} <section end="12"/> <section begin="13"/>{{block center/s}} {{Цэнтар|13.}} Ясь кони пасе — пархи трасе,<br /> Натруо́съ пархаў, сіе́ў да й пајіе́хаў,<br /> Нимнога јіе́хаў — чатыры мили,<br /> Коничакъ прыстаў, Божа муо́й милы!<br /> А ни дарожачки, ни сьцежачки,<br /> Да куды мне јіе́хаци да дзіе́вачки.<br /> {{Калёнтытул|right={{smaller|Яськевичи.}}}} {{block center/e}} <section end="13"/> <section begin="14"/>{{block center/s}} {{Цэнтар|14.}} Маладая гра<sup>э</sup>чанка<br /> Па са́ду хадьзиць,<br /> Яна жа, яна жа<br /> Букеты вяжа<sup>э</sup>,<br /> Пакинь жа, гра<sup>э</sup>чанка,<br /> Па са́ду гуляци,<br /> Пакинь жа, пакинь жа<br /> Букеты вязаци.<br /> Хадьзиў я, нудьзи́ў я<br /> И лёхъ жа я спаци,<br /> Ачнуўся, прачнуўся,<br /> Ахъ, … …. маци!<br /> {{Калёнтытул|right={{smaller|Карцевичи.}}}} {{block center/e}}<section end="14"/><noinclude></noinclude> 6nnoriejcxdf9as3xuw875fcnk3hei3 Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907)/Пѣсни/X/12 0 127532 294822 2026-08-07T20:27:36Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{Загаловак | назва = 12. Рада баба, рада я | безаўтара = | год = 1907 год | пераклад = | секцыя = Беларуская народная песьня | папярэдні = [[Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907)/Пѣсни/X/11|11. Быў у бабушки казёлъ]] | наступны = Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907)/Пѣсн...» 294822 wikitext text/x-wiki {{Загаловак | назва = 12. Рада баба, рада я | безаўтара = | год = 1907 год | пераклад = | секцыя = Беларуская народная песьня | папярэдні = [[Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907)/Пѣсни/X/11|11. Быў у бабушки казёлъ]] | наступны = [[Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907)/Пѣсни/X/13|13. Ясь кони пасе — пархи трасе]] | анатацыі = }} <pages index="Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907).pdf" from="160" to="161" fromsection="12" tosection="12" /> oku3prvd52u2nwkut12rq7sarei9d0b 294823 294822 2026-08-07T20:28:24Z Gleb Leo 2440 294823 wikitext text/x-wiki {{Загаловак | назва = 12. Рада баба, рада я | безаўтара = | год = 1907 год | пераклад = | секцыя = Беларуская народная песьня | папярэдні = [[Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907)/Пѣсни/X/11|11. Быў у бабушки казёлъ]] | наступны = [[Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907)/Пѣсни/X/13|13. Ясь кони пасе — пархи трасе]] | анатацыі = }} <pages index="Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907).pdf" from="161" to="161" fromsection="12" tosection="12" /> flo5xq9458klxeqtu51p5twsn95bx27 Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907)/Пѣсни/X/13 0 127533 294825 2026-08-07T20:30:20Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{Загаловак | назва = 13. Ясь кони пасе — пархи трасе | безаўтара = | год = 1907 год | пераклад = | секцыя = Беларуская народная песьня | папярэдні = [[Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907)/Пѣсни/X/12|12. Рада баба, рада я]] | наступны = Бѣлорусскія народныя пѣсни (1...» 294825 wikitext text/x-wiki {{Загаловак | назва = 13. Ясь кони пасе — пархи трасе | безаўтара = | год = 1907 год | пераклад = | секцыя = Беларуская народная песьня | папярэдні = [[Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907)/Пѣсни/X/12|12. Рада баба, рада я]] | наступны = [[Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907)/Пѣсни/X/14|14. Маладая гра<sup>э</sup>чанка]] | анатацыі = }} <pages index="Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907).pdf" from="161" to="161" fromsection="13" tosection="13" /> dcr1yjzo2cnm8ncg3si4xupfbx8qqar Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907)/Пѣсни/X/14 0 127534 294826 2026-08-07T20:31:15Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{Загаловак | назва = 14. Маладая гра<sup>э</sup>чанка | безаўтара = | год = 1907 год | пераклад = | секцыя = Беларуская народная песьня | папярэдні = [[Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907)/Пѣсни/X/13|13. Ясь кони пасе — пархи трасе]] | наступны = Бѣлорусскія народныя...» 294826 wikitext text/x-wiki {{Загаловак | назва = 14. Маладая гра<sup>э</sup>чанка | безаўтара = | год = 1907 год | пераклад = | секцыя = Беларуская народная песьня | папярэдні = [[Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907)/Пѣсни/X/13|13. Ясь кони пасе — пархи трасе]] | наступны = [[Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907)/Пѣсни/X/15|15. У нашаго камандьзера]] | анатацыі = }} {{Абсцэнная лексіка}} <pages index="Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907).pdf" from="161" to="161" fromsection="14" tosection="14" /> {{DEFAULTSORT:Маладая грачанка}} [[Катэгорыя:Цэнзураваныя творы]] km4henqvg3k8oz9foea72zmawy6kcga Старонка:Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907).pdf/162 104 127535 294827 2026-08-07T20:42:20Z Gleb Leo 2440 /* Не правераная */ Новая старонка: «<section begin="15"/>{{block center/s}} {{Цэнтар|15.}} У нашаго камандьзера<br /> Нима штаноў ни мундьзера,<br /> Адно тыя<sup>е</sup> шаравары,<br /> Што дьзя<sup>е</sup>ўчата даравали.<br /> {{Калёнтытул|right={{smaller|Яськевичи.}}}} {{block center/e}} <section end="15"/> <section begin="16"/>{{block center/s}} {{Цэнтар|16.}} {{Цэнтар|(Пр...» 294827 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Gleb Leo" /></noinclude><section begin="15"/>{{block center/s}} {{Цэнтар|15.}} У нашаго камандьзера<br /> Нима штаноў ни мундьзера,<br /> Адно тыя<sup>е</sup> шаравары,<br /> Што дьзя<sup>е</sup>ўчата даравали.<br /> {{Калёнтытул|right={{smaller|Яськевичи.}}}} {{block center/e}} <section end="15"/> <section begin="16"/>{{block center/s}} {{Цэнтар|16.}} {{Цэнтар|(Припѣвъ).}} Прыляціе́ў лапатунъ<br /> Да забиў дрыгуна, А ты, к…а, дьзіе́ была? — Я ся<sup>е</sup>дзіе́ла на глинянцы, Давала пиць па шклянцы…<br /> {{Калёнтытул|right={{smaller|Яськевичи.}}}} {{block center/e}} <section end="16"/> <section begin="17"/>{{block center/s}} {{Цэнтар|({{Разьбіўка|Свадебныя}}).}} {{Цэнтар|17.}} Вабралася цеща ў аўчыны<br /> Да для зяця<sup>е</sup>вы прычыны,<br /> Зяць цещы ня<sup>е</sup> баицца,<br /> Каля дачки ня<sup>е</sup> станавицца.<br /> {{Калёнтытул|right={{smaller|Яськевичи.}}}} {{block center/e}} <section end="17"/> <section begin="18"/>{{block center/s}} {{Цэнтар|18.}} Стружы, бацько, ліе́ску,<br /> Сынъ вязе нявіе́с’ку,<br /> Ту́пу, коники, ту́пу,<br /> Да прывязьли на двуо́ръ ступу,<br /> Ў хату калатуху,<br /> А ў камору зладьзя<sup>е</sup>юху, —<br /> Падъ носамъ сопя<sup>е</sup>ль висиць,<br /> А хліе́ба ня ўміе́я<sup>е</sup> замясиць.<br /> {{Калёнтытул|right={{smaller|Ib.}}}} {{block center/e}}<section end="18"/><noinclude></noinclude> av5u3jsm7tllu86tdx1j8ji3tkb9y5p 294829 294827 2026-08-07T20:44:03Z Gleb Leo 2440 294829 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Gleb Leo" /></noinclude><section begin="15"/>{{block center/s}} {{Цэнтар|15.}} У нашаго камандьзера<br /> Нима штаноў ни мундьзера,<br /> Адно тыя<sup>е</sup> шаравары,<br /> Што дьзя<sup>е</sup>ўчата даравали.<br /> {{Калёнтытул|right={{smaller|Яськевичи.}}}} {{block center/e}} <section end="15"/> <section begin="16"/>{{block center/s}} {{Цэнтар|16.}} {{Цэнтар|(Припѣвъ).}} Прыляціе́ў лапатунъ<br /> Да забиў дрыгуна,<br /> А ты, к…а, дьзіе́ была?<br /> — Я ся<sup>е</sup>дзіе́ла на глинянцы,<br /> Давала пиць па шклянцы…<br /> {{Калёнтытул|right={{smaller|Яськевичи.}}}} {{block center/e}} <section end="16"/> <section begin="17"/>{{block center/s}} {{Цэнтар|({{Разьбіўка|Свадебныя}}).}} {{Цэнтар|17.}} Вабралася цеща ў аўчыны<br /> Да для зяця<sup>е</sup>вы прычыны,<br /> Зяць цещы ня<sup>е</sup> баицца,<br /> Каля дачки ня<sup>е</sup> станавицца.<br /> {{Калёнтытул|right={{smaller|Яськевичи.}}}} {{block center/e}} <section end="17"/> <section begin="18"/>{{block center/s}} {{Цэнтар|18.}} Стружы, бацько, ліе́ску,<br /> Сынъ вязе нявіе́с’ку,<br /> Ту́пу, коники, ту́пу,<br /> Да прывязьли на двуо́ръ ступу,<br /> Ў хату калатуху,<br /> А ў камору зладьзя<sup>е</sup>юху, —<br /> Падъ носамъ сопя<sup>е</sup>ль висиць,<br /> А хліе́ба ня ўміе́я<sup>е</sup> замясиць.<br /> {{Калёнтытул|right={{smaller|Ib.}}}} {{block center/e}}<section end="18"/><noinclude></noinclude> s71dw5e1qbn9g3rg7yuj88ehbs4i5k3 Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907)/Пѣсни/X/15 0 127536 294828 2026-08-07T20:43:10Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{Загаловак | назва = 15. У нашаго камандьзера | безаўтара = | год = 1907 год | пераклад = | секцыя = Беларуская народная песьня | папярэдні = [[Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907)/Пѣсни/X/14|14. Маладая гра<sup>э</sup>чанка]] | наступны = Бѣлорусскія народныя пѣсни...» 294828 wikitext text/x-wiki {{Загаловак | назва = 15. У нашаго камандьзера | безаўтара = | год = 1907 год | пераклад = | секцыя = Беларуская народная песьня | папярэдні = [[Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907)/Пѣсни/X/14|14. Маладая гра<sup>э</sup>чанка]] | наступны = [[Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907)/Пѣсни/X/16|16. Приліе́цеў лапатунъ]] | анатацыі = }} <pages index="Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907).pdf" from="162" to="162" fromsection="15" tosection="15" /> exajg4untr6nqwu2uv46d32w8tiew5o Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907)/Пѣсни/X/16 0 127537 294830 2026-08-07T20:44:35Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{Загаловак | назва = 16. Приліе́цеў лапатунъ | безаўтара = | год = 1907 год | пераклад = | секцыя = Беларуская народная песьня | папярэдні = [[Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907)/Пѣсни/X/15|15. У нашаго камандьзера]] | наступны = Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907)/...» 294830 wikitext text/x-wiki {{Загаловак | назва = 16. Приліе́цеў лапатунъ | безаўтара = | год = 1907 год | пераклад = | секцыя = Беларуская народная песьня | папярэдні = [[Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907)/Пѣсни/X/15|15. У нашаго камандьзера]] | наступны = [[Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907)/Пѣсни/X/17|17. Вабралася цеща ў аўчыны]] | анатацыі = }} {{Абсцэнная лексіка}} <pages index="Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907).pdf" from="162" to="162" fromsection="16" tosection="16" /> {{DEFAULTSORT:Приліецеў лапатунъ}} [[Катэгорыя:Цэнзураваныя творы]] jor4ffsgp7wlv0haszhnxygpvk02f2j Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907)/Пѣсни/X/17 0 127538 294831 2026-08-07T20:45:19Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{Загаловак | назва = 17. Вабралася цеща ў аўчыны | безаўтара = | год = 1907 год | пераклад = | секцыя = Беларуская народная песьня | папярэдні = [[Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907)/Пѣсни/X/16|16. Приліе́цеў лапатунъ]] | наступны = Бѣлорусскія народныя пѣсни (1...» 294831 wikitext text/x-wiki {{Загаловак | назва = 17. Вабралася цеща ў аўчыны | безаўтара = | год = 1907 год | пераклад = | секцыя = Беларуская народная песьня | папярэдні = [[Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907)/Пѣсни/X/16|16. Приліе́цеў лапатунъ]] | наступны = [[Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907)/Пѣсни/X/18|18. Стружы, бацько, ліе́ск]] | анатацыі = }} <pages index="Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907).pdf" from="162" to="162" fromsection="17" tosection="17" /> hejjdxfyb7mkjavohko0uvh0gw8ddb9 294832 294831 2026-08-07T21:00:51Z Gleb Leo 2440 294832 wikitext text/x-wiki {{Загаловак | назва = 17. Вабралася цеща ў аўчыны | безаўтара = | год = 1907 год | пераклад = | секцыя = Беларуская народная песьня | папярэдні = [[Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907)/Пѣсни/X/16|16. Приліе́цеў лапатунъ]] | наступны = [[Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907)/Пѣсни/X/18|18. Стружы, бацько, ліе́ску]] | анатацыі = }} <pages index="Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907).pdf" from="162" to="162" fromsection="17" tosection="17" /> t3nu84w43mcjzfjzg8zpo5r8zmpf7qq Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907)/Пѣсни/X/18 0 127539 294833 2026-08-07T21:01:26Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{Загаловак | назва = 18. Стружы, бацько, ліе́ску | безаўтара = | год = 1907 год | пераклад = | секцыя = Беларуская народная песьня | папярэдні = [[Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907)/Пѣсни/X/17|17. Вабралася цеща ў аўчыны]] | наступны = Бѣлорусскія народныя пѣсн...» 294833 wikitext text/x-wiki {{Загаловак | назва = 18. Стружы, бацько, ліе́ску | безаўтара = | год = 1907 год | пераклад = | секцыя = Беларуская народная песьня | папярэдні = [[Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907)/Пѣсни/X/17|17. Вабралася цеща ў аўчыны]] | наступны = [[Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907)/Пѣсни/X/19|19. Да прыіе́хаўшы музы́ка]] | анатацыі = }} <pages index="Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907).pdf" from="162" to="162" fromsection="18" tosection="18" /> 2u4ebdzwxnja2gbw6wppobwie4tdv7b Старонка:Зоркі. 1921. № 1.pdf/20 104 127540 294839 2026-08-08T06:38:22Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « {{c|{{x-larger|'''Вечарынка у пані жабы.}}}} <center>(''Казка'').</center> {{gap|2em}}Уздумала раз пані жаба ўладзіць у сябе вялікую вечарынку. Ды й час на гэта быў вельмі ўдалы. Безупынны дождж цурком ліў. Балота было ўсюды паўнютка, а жабы гэта натта любяць.</br> {{gap|2em}}Запрасіла п...» 294839 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{c|{{x-larger|'''Вечарынка у пані жабы.}}}} <center>(''Казка'').</center> {{gap|2em}}Уздумала раз пані жаба ўладзіць у сябе вялікую вечарынку. Ды й час на гэта быў вельмі ўдалы. Безупынны дождж цурком ліў. Балота было ўсюды паўнютка, а жабы гэта натта любяць.</br> {{gap|2em}}Запрасіла пані жаба сьвяршчыкаў і скакунчыкаў да сябе на параду й загадала ім паклікаць гасьцей, прыказаўшы строга, каб абыйсьці ўсіх суседзяў і прасіць іх у госьці, зграбна кланяючыся.</br> {{gap|2em}}— Ці й гэтых малых зялёных жабак, што па дрэўцах скачуць, так сама прасіць трэба? — запытаўся сьвяршчок.</br> {{gap|2em}}— А як жа, — кажа гаспадыня: — яны-ж у нас найлепшыя скакуны, развесяляць панамся ўсю кампанію.</br> {{gap|2em}}Пані жаба, доўга не чакаўшы, склікала да сябе сваіх суседак і сваячак жабак на дапамогу. Пачалі яны ўсе лапкамі моцна ўтаптываць зямлю ў канаве, каб госьцям лягчэй было гуляць.</br> {{gap|2em}}Доўга думала жаба аб тым, скуль узяць музыкаў на такую важную гульню, ажна ўспомніла сьвяршчка. Гэта-ж слаўны й вядомы на ўсю ваколіцу музыка. Пад яго лявоніху й стрыкі ў скокі пускаюцца.</br> {{gap|2em}}Пад вечар, калі ўжо ўсё было гатова, пачалі з усіх бакоў зьбірацца грамады жабаў. Яшчэ сонейка не пасьпела за хмаркі схавацца, як уся кампанія ўжо была ў канаве.</br> {{gap|2em}}Пані гаспадыня, падскаківаючы й прысядаючы на заднія лапкі, прыймала гасьцей у сваёй хаце.</br> {{gap|2em}}— Ква ква! — вітала гасьцей гаспадыня.</br> {{gap|2em}}— Муа-муа! — адказывалі яны.</br> {{gap|2em}}— Як здароўе вашых дзетак? — пытаецца гаспадыня.</br> {{gap|2em}}— Дзякаваць Богу, жывенькі, здаровенькі. Аддала іх у навуку да суседзяў у сажалку й даўненька ўжо вестачкі ад іх ня маю. Думаю ў хуткім часе сама наведацца да ix.</br> {{gap|2em}}Пачалася агульная гутарка-размова, падняўся такі шум, такі гармідар, ажна гудзела навакола.</br> {{gap|2em}}Распытываліся госьці адны ў адных аб здароўі, апавядалі розныя навіны й плёткі, як гэта заўсёды бывае на вечарынках.</br> {{gap|2em}}Ажна тут, ні з таго ні з сяго, адна маладая жабка запыталася:</br> {{gap|2em}}— Ці ня чулі вы, сястрычкі, чаго колечы аб бацяне?</br><noinclude></noinclude> q14b1yphgagye4jo3gm47ssj1ovhrdb Старонка:Зоркі. 1921. № 1.pdf/21 104 127541 294840 2026-08-08T06:49:25Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|2em}}Як бы гром з яснага неба зваліўся і ціха зрабілася ў канаве.</br> {{gap|2em}}Ды й дзе гэта чуваць? У такі вясёлы й прыемны час успамінаць нейкае пудзіла.</br> {{gap|2em}}Доўга ўсе госьці маўчалі. Ажно першая адазвалася старая рапуха.</br> {{gap|2em}}— Усё-ж такі, даражэн...» 294840 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{gap|2em}}Як бы гром з яснага неба зваліўся і ціха зрабілася ў канаве.</br> {{gap|2em}}Ды й дзе гэта чуваць? У такі вясёлы й прыемны час успамінаць нейкае пудзіла.</br> {{gap|2em}}Доўга ўсе госьці маўчалі. Ажно першая адазвалася старая рапуха.</br> {{gap|2em}}— Усё-ж такі, даражэнькія, трэба нешта прыдумаць, каб гэты даўганогі валакіта выпадкова нас тут не намацаў. Ой, кепска тады было-б нашым голованькам, ой, кепска.</br> {{gap|2em}}— Дык што-ж тут рабіць? — запыталася гаспадыня.</br> {{gap|2em}}Думалі, думалі, церабілі патыліцы ўсе жабы й да нічога дадумацца не маглі. Нарэшце старая рапуха параіла:</br> {{gap|2em}}— Нельга ў шапку спаць нашай кампаніі, трэба варту разставіць усюды. Толькі хто-ж згодзіцца кінуць гульні, каб пайсьці пільнаваць канаву?</br> {{gap|2em}}Доўга шукалі, выбіралі, малілі, прасілі, пакуль знайшліся дзьве разумныя, адважныя й маладыя жабкі, каторыя ўзяліся за гэту работу.</br> {{gap|2em}}— Толькі пільным вокам цікуйце за гэтым злодзеем! — казала старая рапуха.</br> {{gap|2em}}— Крэ-крэ! Будзьце зусім спакойны! — горда адказалі жабкі.</br> {{gap|2em}}І зноў ажыла канава й загудзелі госьці на разныя лады. Завязаліся новыя гутаркі. Новыя пераліваньні з пустога ды ў парожняе.</br> {{gap|2em}}Госьці зусім забыліся аб гэтай прыкрай гісторыі й толькі пры вячары ўціхалі — рыліся троху.</br> {{gap|2em}}А вячэра-ж, вячэра была важная, багатая! На першую страву былі мухі ды салата з мурашак. Пасьля былі печаныя смаўжы з начынкаю. Гэту страву натта ўсе смакавалі, і госьці хвалілі гаспадыню за спрыт і кемнасьць.</br> {{gap|2em}}Але самыя смачнейшыя стравы пакінулі на закуску, на самы канец. Чаго-чаго там ня было: і разныя матылькі, цьмы, і камары, і рабачкі. Нібы цукеркі, пернічкі й тарты ўсё гэта жабы ахвотна глыталі ды лапкі аблізывалі.</br> {{gap|2em}}У кілішках, зробленых з лісьцяў, слугі разносілі розныя віны й трункі: была й дажджавая вада, і вада з крыніцы, і расіца, і вадзіца з лужыцы, і жыжыца з рудаўкі. Ажно колеры пераліваліся ў кілішках і вачом глядзець люба было.</br> {{gap|2em}}Пілі-пілі, елі-елі. Яшчэ раз і яшчэ разок. Кожный выбіраў сабе яду й пітва пад смак, пад густ. Грэх казаць, недастатку там ня было. Некаторыя моршчыліся ад моцнай гарэліцы, хмялелі, аднак яшчэ пробавалі, і ўсім было мора пакалены.</br><noinclude></noinclude> 3uhv6a4jcqirdkorxe5exzkpiefq051 Старонка:Зоркі. 1921. № 1.pdf/22 104 127542 294841 2026-08-08T07:01:14Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|2em}}Зараз пасьля вячэры пачаліся гульні і скокі. Сьвяршчок граў на ўсе застаўкі — і лявоніху, і бычка, і польку, і кадрыль. А жабкі скакалі, а жабкі танцавалі: хто вышэй, хто лягчэй, хто спрытней — і ў прысядкі, і бокам, і скокам, ажно галовы кружыліся, аж...» 294841 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{gap|2em}}Зараз пасьля вячэры пачаліся гульні і скокі. Сьвяршчок граў на ўсе застаўкі — і лявоніху, і бычка, і польку, і кадрыль. А жабкі скакалі, а жабкі танцавалі: хто вышэй, хто лягчэй, хто спрытней — і ў прысядкі, і бокам, і скокам, ажно галовы кружыліся, ажно ў вачох мігацела.</br> {{gap|2em}}Пякней за ўсіх танцавалі зялёныя жабкі, што па дрэўцах скачуць. Гэта былі такія зухаватыя, такія майстры да танцаў, што з імі ніхто й раўняцца ня пробаваў. Нават скакунчык, гэты заядлы танцор і гуляка, і то сядзеў ціха, апусьціўшы вушы.</br> {{gap|2em}}Калі ўжо ўсе досыць нагуляліся-наскакаліся, гаспадыня запрапанавала:</br> {{gap|2em}}— А мо засьпяваем трохі?</br> {{gap|2em}}А жабам толькі падавай.</br> {{gap|2em}}— Брэкеке, брэкеке! — засьпявалі з усіх куткоў.</br> {{gap|2em}}Моарке, моарке, моарке! — падцягнулі другія.</br> {{gap|2em}}На жабінай мове гэта значыць:</br> {{gap|2em}}«Дзякуй табе гаспадыня,</br> {{gap|2em}}Што нас добра ўгасьціла,</br> {{gap|2em}}Што нас сытна накарміла». {{gap|2em}}У той час, калі ў канаве было так весела й шумна, ажно рэхі каціліся з усіх бакоў, адзін ягомасьць у доўгіх чырвоных ботах, у белай сьвітцы з чорным поясам вяртаўся якраз па тэй дарозе з паляваньня. Быў гэта паважны пан бацян. Пачуўшы гэткі гармідар у канаве, ён адразу сьцяміў, што там робіцца. Падыйшоў ціханька на сваіх доўгіх нагах пад самую канаву, прытаіўся, як той кот, што на мышы палюе, і давай прыслухоўвацца.</br> {{gap|2em}}Думаеш, пане ягамосьце, што табе гэтыя хітрыкі ўдадуцца?</br> {{gap|2em}}Ой, не ўдадуцца.</br> {{gap|2em}}Зялёная варта, угледзіўшы шэльмяца — непрыяцеля, шмыгнула, як маланка спаліць, у канаву й папярэдзіла аб гэтым усіх таварышак.</br> {{gap|2em}}Прыдыбаўшы ў канаву, бацян не знайшоў там ніводнай душы.</br> {{gap|2em}}Госьці разляцеліся на ўсе бакі, а сама гаспадыня ўскочыла ў маленькі пакойчык у сьцяне сваей хаты. І ніякі даўганогі бацян ня мог яе там знайсьці.</br> {{gap|2em}}Гэдак скончылася слаўная вечарынка ў пані жабы.</br><noinclude></noinclude> nmzrqr7lkfzwdr31hk0mmpo69hxuuu8 294842 294841 2026-08-08T07:03:17Z RAleh111 4658 294842 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{gap|2em}}Зараз пасьля вячэры пачаліся гульні і скокі. Сьвяршчок граў на ўсе застаўкі — і лявоніху, і бычка, і польку, і кадрыль. А жабкі скакалі, а жабкі танцавалі: хто вышэй, хто лягчэй, хто спрытней — і ў прысядкі, і бокам, і скокам, ажно галовы кружыліся, ажно ў вачох мігацела.</br> {{gap|2em}}Пякней за ўсіх танцавалі зялёныя жабкі, што па дрэўцах скачуць. Гэта былі такія зухаватыя, такія майстры да танцаў, што з імі ніхто й раўняцца ня пробаваў. Нават скакунчык, гэты заядлы танцор і гуляка, і то сядзеў ціха, апусьціўшы вушы.</br> {{gap|2em}}Калі ўжо ўсе досыць нагуляліся-наскакаліся, гаспадыня запрапанавала:</br> {{gap|2em}}— А мо засьпяваем трохі?</br> {{gap|2em}}А жабам толькі падавай.</br> {{gap|2em}}— Брэкеке, брэкеке! — засьпявалі з усіх куткоў.</br> {{gap|2em}}Моарке, моарке, моарке! — падцягнулі другія.</br> {{gap|2em}}На жабінай мове гэта значыць:</br> {{gap|2em}}«Дзякуй табе гаспадыня,</br> {{gap|2em}}Што нас добра ўгасьціла,</br> {{gap|2em}}Што нас сытна накарміла». {{gap|2em}}У той час, калі ў канаве было так весела й шумна, ажно рэхі каціліся з усіх бакоў, адзін ягомасьць у доўгіх чырвоных ботах, у белай сьвітцы з чорным поясам вяртаўся якраз па тэй дарозе з паляваньня. Быў гэта паважны пан бацян. Пачуўшы гэткі гармідар у канаве, ён адразу сьцяміў, што там робіцца. Падыйшоў ціханька на сваіх доўгіх нагах пад самую канаву, прытаіўся, як той кот, што на мышы палюе, і давай прыслухоўвацца.</br> {{gap|2em}}Думаеш, пане ягамосьце, што табе гэтыя хітрыкі ўдадуцца?</br> {{gap|2em}}Ой, не ўдадуцца.</br> {{gap|2em}}Зялёная варта, угледзіўшы шэльмяца — непрыяцеля, шмыгнула, як маланка спаліць, у канаву й папярэдзіла аб гэтым усіх таварышак.</br> {{gap|2em}}Прыдыбаўшы ў канаву, бацян не знайшоў там ніводнай душы.</br> {{gap|2em}}Госьці разляцеліся на ўсе бакі, а сама гаспадыня ўскочыла ў маленькі пакойчык у сьцяне сваей хаты. І ніякі даўганогі бацян ня мог яе там знайсьці.</br> {{gap|2em}}Гэдак скончылася слаўная вечарынка ў пані жабы.</br><noinclude></noinclude> h77s0lqdmyexqoioepftsn95havgvnf Старонка:Зоркі. 1921. № 1.pdf/23 104 127543 294843 2026-08-08T07:17:34Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « {{c|{{x-larger|'''Валодзя Варанецкі.}} (''Абразок з жыцьця сьляпых дзяцей'').}} <center>I.</center> {{gap|2em}}Добра жылося хлопчыку Валодзю ў спакойны час на роднай Валыні, сярод поўнага дастатку і ўсіх радасьцяў жыцьця.</br> {{gap|2em}}Выйдзе, бывала, з роднай хаты пагуляць у раздоль...» 294843 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{c|{{x-larger|'''Валодзя Варанецкі.}} (''Абразок з жыцьця сьляпых дзяцей'').}} <center>I.</center> {{gap|2em}}Добра жылося хлопчыку Валодзю ў спакойны час на роднай Валыні, сярод поўнага дастатку і ўсіх радасьцяў жыцьця.</br> {{gap|2em}}Выйдзе, бывала, з роднай хаты пагуляць у раздольнае поле, якое адбівае ад яркага сонейка ў розныя колеры. Вось і рэчка срэбная блішчыць, а там гай зелянее, а далей хаткі відаць, а яшчэ далей блакітнае неба зьліваецца з зямлёю. Усюды так весела, добра, ажно вочы разьбягаюцца па вольных абшарынах, над якімі лётаюць жывыя птушкі і, здаецца, радуюцца: песьні сьпяваюць толькі дзеля таго, што пазіраюць уніз на вясёлага хлопчыка.</br> {{gap|2em}}Але так, як птушцы аднэй нудна без сваей кампаніі, так сама нудна аднаму й Валодзю — цягне яго да такой вясёлай грамады, які й ён сам і вось сустрэнецца Валодзя з сваімі сябрамі-прыяцелямі — і з Стэцькам, і з Грыцькам, з Кузьмікам, з Сымонкам і з другімі хлопчыкамі-равесьнікамі.</br> {{gap|2em}}І чаго толькі яны не вытваралі ўлетку: і бегалі на выперадкі, і скакалі праз канавы, і хадзілі па грыбы ў бліжэйшы гай, і бегалі ў горад паглядзець, што на кірмашы робіцца (Валодзя жыў недалёка ад гораду Ковеля). А то пабягуць на станцыю Лыгункі, дзе прыходзяць цягнікі і з Кіева, і з Бярэсьця. Натта любіў Валодзя людзкі тлум, рух, шум і гармідар. Гэтыя звычайныя абразы жыцьця проста варажылі хлопчыка сваімі фарбамі, колерамі пад зьяньнем вясёлага залацістага сонейка. Усё ён хацеў бачыць сваімі вачыма, усё з пачатку да канца. Цікавасьць яго мяжы ня знала.</br> {{gap|2em}}Цікавіла яго так сама тое, што знаходзіцца ў вялікіх складох, пры якіх заўсёды ходзяць вартаўнікі — жаўнеры са стрэльбамі, і пры якіх стаяць гарматы.</br> {{gap|2em}}Як гэта паглядзець?</br> {{gap|2em}}Натта цікава!</br> {{gap|2em}}Вось вышла-б штука, каб можна было-б адтуль дастаць некалькі патронаў ды ўзарваць іх, кінуўшы ў вогнішча… Вось бухнула-б, як са стрэльбы ўсё роўна. Гэта можна такім чынам удзівіць усю ваколіцу, увесь сьвет. А кажуць, што ёсьць там у складох і гранаты, якія кідаюць рукамі, і яны пры гэтым разрываюцца, як бомбы, ударыўшыся аб зямлю. Гэта — яшчэ цікавей! Ж-ж-ж! — і грымоты коцяцца, аж рэхі раздаюцца, і полымя пыхае, аж глянуць люба, і дым… цэлыя воблакі…</br> {{gap|2em}}Гэткія думкі былі ў галаве ў Валодзі і ўсіх яго равесьнікаў. Але здарылася так, што той скарб, які трудна было дастаць, сам даўся ў рукі.</br> {{gap|2em}}Пачалася вайна з немцамі і патроны ад стрэльбаў, і гранаты зрабіліся самай звычайнай штукай.</br> {{gap|2em}}Вайна закінула сям‘ю Валодзі аж у далёкі ад Валыні Менск. Але вясёлы хлопчык і на чужыне не сумаваў. Завёў ён сабе хутка знаёмства сярод беларускіх хлопцаў з прадмесьцяў гораду й чуўся, як у сваёй хаце.</br><noinclude></noinclude> 8f3s03ydmkh05n680yqlfhkgchhom3w Старонка:Зоркі. 1921. № 1.pdf/24 104 127544 294845 2026-08-08T07:35:00Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|2em}}Аднаго разу вясёлая грамада здабыла гдесьці патронаў і некалькі гранатаў. У той час шчасьлівейшых за іх на сьвеце ня было. Выйшлі яны за горад, адкуль добра была відаць і высокая вежа новага касьцёла з левага боку і вы сокія разнаколерныя гмахі, д...» 294845 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{gap|2em}}Аднаго разу вясёлая грамада здабыла гдесьці патронаў і некалькі гранатаў. У той час шчасьлівейшых за іх на сьвеце ня было. Выйшлі яны за горад, адкуль добра была відаць і высокая вежа новага касьцёла з левага боку і вы сокія разнаколерныя гмахі, дамы, і зялёны гушчар гарадзкога сада з правага боку, і розныя лугі, дамы, і ўзгоркі, і цёмны лес адразу перад сабой. Усё як на далоні — хоць малюй. Разлажыўшы вогнішча, яны пачалі кідаць туды „разрыўныя кулі“ з алавянай паперы з порахам у сярэдзіне, якія лоўка разрываліся ў вагні. Малыя «майстры» працавалі, не пакладаўшы рук. Дай, Бог, вялікім гэткую ахвоту.</br> {{gap|2em}}— А цікава даведацца, што знаходзіцца ў сярэдзіне гранаты: ці такі самы порах, ці не?</br> {{gap|2em}}З гэтымі словамі Валодзя пачаў круціць у руках адну з гранат, якую дастаў ад хлапцоў. А вочы ў яго так і блішчэлі ад вялікай зацікаўленнасьці.</br> {{gap|2em}}— Ты пацягні за вярхушку ручкі, — параіў яму прыяцель Колька, — потым пастукай аб зямлю, тагды порах і высыпецца, зусім простая рэч!</br> {{gap|2em}}Валодзя так і зрабіў, не сумняваючыся ў вялікім знаўстве свайго шчырага друга, і раптам нешта тарганула яго за пальцы з нястрыманай сілай, і страшны гук аглушыў яго.</br> {{gap|2em}}Гэта ўзарвалася граната. <center>II.</center> {{gap|2em}}Апомніўся Валодзя толькі праз некалькі дзён і сьпярша ня мог зразумець, што з ім: рукі ў яго страшэнна балелі, а вочы былі завязаны. Толькі потым зразумеў ён, што граната папсавала яму рукі, па два пальцы на кожнай руцэ, і высмаліла вочы.</br> {{gap|2em}}Цяжка зрабілася на душы Валодзі, калі ён пераканаўся у гэтым. Пачалася для хлапца вечная цёмная ноч, такая цёмная, што ніякага слабога блеску, ні кропелькі сьвету ня відаць, нічагуткі ня відаць, ні на валасочак, толькі мацаць можна сябе й вакол сябе… Ці-ж так усё жыцьцё будзе ў мяне адна доўгая-доўгая, цёмная-цёмная ноч?</br> {{gap|2em}}Захацелася яму плакаць, але нешта сьціснулася ў яго грудзёх і яму плакаць не дало. Валодзя ніколі ня плакаў — ён гэта лічыў за сорам.</br> {{gap|2em}}Нудна цягнулася жыцьцё у шпіталю. Вакол чуліся енкі й стогны хворых, шэпты сясьцёр і дактароў. Балелі пакалечаныя рукі і выцекшыя вочы. Троху цешыла яго толькі тое, што ў шпіталі ўсе яго шкадавалі — і хворыя, і дактары, і сёстры міласэрдзія. Ен пазнаваў кожнага паасобку, па голасу, па паходцы, па руху, па малейшаму шораху. Ен у гэтым хутка налаўчыўся. З кожным днём слух у яго рабіўся ўсё лепшым, крапчэў і патроху замяняў яму вочы. Слух і пачуцьцё падсказывалі яму, калі ноч і калі дзень. Ен нават ведаў, калі хмурны дзень і калі пагодны, сонечны, бо сонечныя праменьні тады грэлі яго. І вось, адчуваючы на сваім целе цяплынь сонейка, ён успамінаў родную зямельку пад гарачым летнім сонейкам, калі з сваімі адналеткамі, радасны й шчасьлівы, гуляў па вольных абшарынах сваёй ваколіцы й купаўся ў моры сьвету, так купаўся, ажно галава кружылася і хмялела…</br> {{gap|2em}}Здаецца, вось перад сабою бачыў ён жывыя абразы роднай краіны. Колькі багатых барваў, колькі пекных колераў — і выказаць трудна… і тое, што мінула й ніколі ня вернецца, было яму так люба, так дорага, ажно сэрца {{перанос пачатак|раз|рывалася}}<noinclude></noinclude> 40yfi271o4lr191iuqt4v7tkf6k9vta Старонка:Зоркі. 1921. № 1.pdf/25 104 127545 294846 2026-08-08T08:24:41Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: «{{перанос канец|раз|рывалася}} ад болю… Успомніў ён усе драбніцы з абразоў мінуўшчыны: пералівы колераў неба ў розныя поры году, поле з залацістым збожжам, зялёны луг, рэчку, цені пад вербай над крыніцай, вясёлае чырвонае вогнішча, месяц, зоркі, сівыя хмар...» 294846 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>{{перанос канец|раз|рывалася}} ад болю… Успомніў ён усе драбніцы з абразоў мінуўшчыны: пералівы колераў неба ў розныя поры году, поле з залацістым збожжам, зялёны луг, рэчку, цені пад вербай над крыніцай, вясёлае чырвонае вогнішча, месяц, зоркі, сівыя хмаркі, грыбкоў у лесе, каровак, птушак. Усё гэта бачыў ён жывымі ў сваіх думках…</br> {{gap|2em}}О, колькі бы даў ён, каб хоць яшчэ раз, адзін-адзінюткі разок, зірнуць на ўсё гэта ўласнымі вачыма! Здаецца, паўжыцьця аддаў-бы, усё жыцьцё… Пабачыць толькі раз. Але ўсё прапала — вечны, вечны цень, густы цень агарнуў яго й затуліў ад яго сьвет…</br> {{gap|2em}}Тут ужо Валодзя ня вытрываў, як ні крапіўся, а заплакаў, так моцна плакаў, што ніхто ўспакоіць яго ня мог, доўга плакаў ён.</br> {{gap|2em}}Матка не магла часта прыходзіць да хлопчыка, бо павінна была працаваць, каб пражыць. Прайшло досыць многа часу, пакуль Валодзю выпісалі са шпіталю, і матка ўзяла яго да хаты. Тут дык яшчэ мацней пачуў Валодзя сваё няшчасьце. Яму ўжо было 13 гадоў каб не калецтва, ён мог бы памагаць чым-колечы сваей матцы. А цяпер ён рад быу-бы хоць за сабою даглядаць. Праўда, ён скора прывык да хатняй абстаноўкі, ведаў, гдзе што ляжыць, сам апранаўся, прыводзіў да парадку свой ложак, выходзіў сам на падворак, ведаў як там размяшчаецца стайня, вазоўня, але ўсё-ж такі патрабаваў помачы ад другіх людзей і аб гульнях дзіцячых ужо зусім ня думаў, нібы ўжо быў старым чалавекам.</br> {{gap|2em}}Цяжка было яму прывыкаць да таго, што ўжо болей ня можа бачыць божага сьвету розных прыгожых фарбах і ня ведае напэўна, што знаходзіцца далей за тым, дакуль ён можа выцягнуць свае рукі, і тое, што ён застанецца неадукаваным і недапасованым да жыцьця ўласнаю працаю. Хаця часам вукрадкам таемная думка песьціла яго надзеяй аб тым, што вось у адну любую раніцу ён прачнецца, расплюшчыць вочы, і ноч мінецца — ён пабачыць сьвет. Якім чынам гэта збудзецца, ён сам ня ведаў. Моʻ гэта будзе цуд ці што колечы іншае, аб гэтым ён ня думаў. Апавядалі жа людзі аб нейкіх цудах, як сьляпыя робяцца відушчымі. Сам дзед, нябошчык, калісьці апавядаў яму аб тым, як прывялі да сьвятога старца сьляпога чалавека, і сьвяты даткнуўся да яго воч рукамі, шапянуў малітву, і сьляпы зараз-жа зірнуў на сьвет Божы відушчымі вачыма.</br> {{gap|2em}}Часта Валодзя думаў аб гэтай байцы свайго дзеда, так моцна думаў, што па начох сьніў аб гэтым. Сьнілася яму часта, нібы яго. Валодзю, павялі да гэтага самага сьвятога праз лясы, праз лугі, праз густэлі, і той яго вылячыў. І вочы ў Валодзі зноў выздаравелі, і ён бачыў усё, усё на сьвеце так добра бачыў, ажно сам дзівіўся — яшчэ лепей, чым раней. Шчасьліў бываў тады ў ва сьне Валодзя, але сны асталіся снамі, і на яве яму было вельмі цяжка. Цяжка было й яго матцы бачыць няшчасьце свайго сына, ня мець магчымасьці памагчы яму. Так яны разам, сын і матка, гаравалі-бедавалі без прастанку.</br> {{gap|2em}}Але аднаго разу даведаліся яны, што ў Менску ёсьць школа для сьляпых. Калі так, дык гэтая бяда — толькі паўбяды. Значыцца, і Валодзя можа вучыцца і выйсьці ў людзі — жыць працаю сваіх рук і ня быць цяжарам для другіх людзей. І Валодзя пастанавіў паступіць у школу.</br><noinclude></noinclude> jiu7h27pdofxrz1tewc4p5mygusx5rt 294847 294846 2026-08-08T08:26:07Z RAleh111 4658 294847 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>{{перанос канец|раз|рывалася}} ад болю… Успомніў ён усе драбніцы з абразоў мінуўшчыны: пералівы колераў неба ў розныя поры году, поле з залацістым збожжам, зялёны луг, рэчку, цені пад вербай над крыніцай, вясёлае чырвонае вогнішча, месяц, зоркі, сівыя хмаркі, грыбкоў у лесе, каровак, птушак. Усё гэта бачыў ён жывымі ў сваіх думках…</br> {{gap|2em}}О, колькі бы даў ён, каб хоць яшчэ раз, адзін-адзінюткі разок, зірнуць на ўсё гэта ўласнымі вачыма! Здаецца, паўжыцьця аддаў-бы, усё жыцьцё… Пабачыць толькі раз. Але ўсё прапала — вечны, вечны цень, густы цень агарнуў яго й затуліў ад яго сьвет…</br> {{gap|2em}}Тут ужо Валодзя ня вытрываў, як ні крапіўся, а заплакаў, так моцна плакаў, што ніхто ўспакоіць яго ня мог, доўга плакаў ён.</br> {{gap|2em}}Матка не магла часта прыходзіць да хлопчыка, бо павінна была працаваць, каб пражыць. Прайшло досыць многа часу, пакуль Валодзю выпісалі са шпіталю, і матка ўзяла яго да хаты. Тут дык яшчэ мацней пачуў Валодзя сваё няшчасьце. Яму ўжо было 13 гадоў каб не калецтва, ён мог бы памагаць чым-колечы сваей матцы. А цяпер ён рад быу-бы хоць за сабою даглядаць. Праўда, ён скора прывык да хатняй абстаноўкі, ведаў, гдзе што ляжыць, сам апранаўся, прыводзіў да парадку свой ложак, выходзіў сам на падворак, ведаў як там размяшчаецца стайня, вазоўня, але ўсё-ж такі патрабаваў помачы ад другіх людзей і аб гульнях дзіцячых ужо зусім ня думаў, нібы ўжо быў старым чалавекам.</br> {{gap|2em}}Цяжка было яму прывыкаць да таго, што ўжо болей ня можа бачыць божага сьвету розных прыгожых фарбах і ня ведае напэўна, што знаходзіцца далей за тым, дакуль ён можа выцягнуць свае рукі, і тое, што ён застанецца неадукаваным і недапасованым да жыцьця ўласнаю працаю. Хаця часам вукрадкам таемная думка песьціла яго надзеяй аб тым, што вось у адну любую раніцу ён прачнецца, расплюшчыць вочы, і ноч мінецца — ён пабачыць сьвет. Якім чынам гэта збудзецца, ён сам ня ведаў. Моʻ гэта будзе цуд ці што колечы іншае, аб гэтым ён ня думаў. Апавядалі жа людзі аб нейкіх цудах, як сьляпыя робяцца відушчымі. Сам дзед, нябошчык, калісьці апавядаў яму аб тым, як прывялі да сьвятога старца сьляпога чалавека, і сьвяты даткнуўся да яго воч рукамі, шапянуў малітву, і сьляпы зараз-жа зірнуў на сьвет Божы відушчымі вачыма.</br> {{gap|2em}}Часта Валодзя думаў аб гэтай байцы свайго дзеда, так моцна думаў, што па начох сьніў аб гэтым. Сьнілася яму часта, нібы яго. Валодзю, павялі да гэтага самага сьвятога праз лясы, праз лугі, праз густэлі, і той яго вылячыў. І вочы ў Валодзі зноў выздаравелі, і ён бачыў усё, усё на сьвеце так добра бачыў, ажно сам дзівіўся — яшчэ лепей, чым раней. Шчасьліў бываў тады ў ва сьне Валодзя, але сны асталіся снамі, і на яве яму было вельмі цяжка. Цяжка было й яго матцы бачыць няшчасьце свайго сына, ня мець магчымасьці памагчы яму. Так яны разам, сын і матка, гаравалі-бедавалі без прастанку.</br> {{gap|2em}}Але аднаго разу даведаліся яны, што ў Менску ёсьць школа для сьляпых. Калі так, дык гэтая бяда — толькі паўбяды. Значыцца, і Валодзя можа вучыцца і выйсьці ў людзі — жыць працаю сваіх рук і ня быць цяжарам для другіх людзей. І Валодзя пастанавіў паступіць у школу.</br><noinclude></noinclude> ef429bedvv0i6saw95x9bhpcl3q4mha Старонка:Зоркі. 1921. № 1.pdf/26 104 127546 294848 2026-08-08T08:44:35Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « <center>III</center> {{gap|2em}}Выявілася, што паступіць у школу — справа не цяжкая. І вось Валодзю прынялі ў школу. З першых жа дзён свайго жыцьця ў школе Валодзя зразумеў, што яна яму дасьць усё, чаго сям‘я даць ня можа і таварыства падобных яму хлопцаў, і навуку, яка...» 294848 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> <center>III</center> {{gap|2em}}Выявілася, што паступіць у школу — справа не цяжкая. І вось Валодзю прынялі ў школу. З першых жа дзён свайго жыцьця ў школе Валодзя зразумеў, што яна яму дасьць усё, чаго сям‘я даць ня можа і таварыства падобных яму хлопцаў, і навуку, якая зробіць яго адукаваным, разумным чалавекам, і магчымасць пражыць, па сканчэньні школы, сваёю працаю, бо са школы ён выйдзе добрым рамесьнікам.</br> {{gap|2em}}Валодзя шчыра ўзяўся за працу. Цікавіла яго тое, як ён будзе вучыцца, як ён будзе чытаць і пісаць, калі ён нічога ня бачыць. Але справа гэта аказалася потым не такою цяжкай, як ён думаў спачатку. Новыя яго таварышы сустрэлі яго прыхільна й памаглі яму.</br> {{gap|2em}}Не пасьпеў яшчэ настаўнік школы распачаць з ім навуку, як таварышы вытлумачылі яму, што чытаюць і пішуць яны не такімі літарамі, як відучыя. Іх літары плоскія, а нашыя, казалі яны, выпуклыя, гэта значыць такія, што іх можна абмацаць пальцамі. А складываюцца яны з невялікіх кропачак; адны літары складаюцца з 2 кропачак, другія з 3, трэція — з 4, рэшта — з 5. Літара «а» абазначаецца адной кропачкай, літара «б» — дзьвюма кропачкамі, з якіх адна стаіць вышэй, а другая пад ёю; літара „ц“ — так сама, дзьвюма кропачкамі, якія стаяць побач адна з другой; літара „г“ — квадрацікам з 4 кропачак; літара «л» — трыма кропачкамі, якія стаяць старчавым кіёчкам, і гэтак далей.</br> {{gap|2em}}Настаўнік дадаў да гэтага тлумачэньня, што гэтыя літары прыдумаў француз Люі Брайль ужо сто гадоў таму назад і што з шмат прыдуманых азбукаў для сьляпых гэтая азбука ёсьць самая лёгкая й найлепшая. Ен разказаў, як Люі Брайль, яшчэ быўшы {{абмылка|трохгадовых|трохгадовым}} хлопчыкам, гуляючы, выпадкова выкалаў сабе вока нажом, як ад гэтага хворага вока запаленьне перакінулася на другое вока, і ён зусім асьлеп. Потым ён вучыўся у Парыжскім Інстытуце для сьляпых, вельмі добра вучыўся, шмат думаў над тым, як зрабіць лягчэйшым чытаньне, пісаньне для сьляпых. Гэты самы Люі Брайль прыдумаў сваю азбуку й свае ноты, зрабіўся добрым настаўнікам у тым самым Інстытуце, дзе сам вучыўся й многа працаваў над выхаваньнем і адукацыяй сьляпых дзяцей. Апрача гэтага ён добра йграў на фортэпіано й аргане.</br> {{gap|2em}}У хуткім часе Валодзя выучыў азбуку й пачаў чытаць розныя кніжкі з школьнай бібліятэкі — казкі, апавяданьні, байкі й вершы. Пры гэтым выказываецца ў яго вельмі добрая памяць, лепшая, чымся ў відушчых.</br> {{gap|2em}}Добра пайшла справа й з пісаньнем. У гэтым выпадку літары так сама павінны быць выпуклымі, і дзеля таго іх ня пішуць, а выціскаюць грыфэлем на асобай дошцы. Дошка мае дзьве створкі, ў яе закладаюць паперу, на якой трэба пісаць. Верхняя дошка мае прарэзаныя клетачкі, а ніжняя — ямачкі. Клетачкі ўсе роўныя, каб літары выходзілі правільныя. Пішуць на дошцы ня зьлева направа, а з права налева. Але як выймаюць паперу з дошкі й перавяртаюць яе на другі бок, дык і выходзіць, што літары йдуць, як звычайна, зьлева направа. Пісаныя літары выходзяць такой самай вялічыні, як і ў друкаваных брайлеўскіх кніжках, але толькі хутчэй могуць сьцёрціся, бо пішуць не на такой трывалай паперы, на якой друкуюцца кніжкі для сьляпых.</br> {{gap|2em}}Пасьля навукі чытаньня й пісаньня, другія навукі пайшлі ў Валодзі Варанецкага зусім гладка. Навука аб зьвярох і птушках (зоолёгія) лёгка давалася яму, бо ён, як яшчэ быў відушчым, шмат іх бачыў і добра ведаў нашых {{перанос пачатак|звы|чайных}}<noinclude></noinclude> 6bype98d8y1l0awhowavpymiqfdp2cf Старонка:Зоркі. 1921. № 1.pdf/27 104 127547 294849 2026-08-08T09:05:25Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: «{{перанос канец|звы|чайных}} хатніх, палявых і лясных птушак і зьвяроў. Цяпер-жа, узяушы ў рукі чучала якой колечы птушкі, ён адразу пазнае, што гэта за птушка. Астаецца толькі выслухаць уважна тлумачэньне настаўніка й прачытаць па падручніку ўсялякія дра...» 294849 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>{{перанос канец|звы|чайных}} хатніх, палявых і лясных птушак і зьвяроў. Цяпер-жа, узяушы ў рукі чучала якой колечы птушкі, ён адразу пазнае, што гэта за птушка. Астаецца толькі выслухаць уважна тлумачэньне настаўніка й прачытаць па падручніку ўсялякія драбніцы аб ёй, і ён ужо добра ведае сваю лекцыю.</br> {{gap|2em}}Па гэографіі Валодзя скора навучыўся рабіць пляны паасобных пакояў сабою рысы школы, наклеіваючы на паперу шнурочкі з воску, якія замяняюць алоўкам, ці атрамэнтам. Потым навучыўся ён рабіць плян усей школы, добра разьбіраецца на выпуклым пляне Менску. Валодзя ведае, што далей ён будзе вучыцца на выпуклых гэографічных мапах гэографіі розных зямель усяго сьвету, у тым ліку і краязнаўства нашай роднай Беларусі.</br> {{gap|2em}}Апрача навучэньня ў школе, Валодзя працуе улетку на гародзе пры школе й уладжывае з сваімі таварышамі розныя гульні, так сама ходзіць у тэатр паслухаць музыку й сьпевы.</br> {{gap|2em}}З асаблівым закаханьнем Валодзя Варанецкі займаецца музыкай. Цяжка прыходзіцца яму, бо мае пакалечаныя рукі, але, ня гледзячы на гэта, ўжо троху грае на піаніне.</br> {{gap|2em}}Маючы досыць прыемны голас, Валодзя прыймае ўдзел у сьпевах маленькага хору школы. З ахвотаю пяе ён беларускія песьні, бо яны напамінаюць яму тыя родныя для яго украінскія песьні, якія ён чуў з маленства на роднай Валыні.</br> {{gap|2em}}Музыка й песьні — гэта найвялікшая радасьць і ўцеха яго жыцьця. У чароўных згуках купаецца яго душа й забывае ён аб той вечнай, безпрасьветнай і жудаснай ночы, якая абхапіла яго на ўсё жыцьцё.</br> {{gap|2em}}Ен упіваецца гэтымі згукамі, як крынічнай вадой, упіваецца ёю ў некалькі стопняў болей, чымся відушчыя людзі, праймаецца мэлёдыяй усей сваёй чулай істотай, бо толькі гэтае хараство яму даступна… Прыгожыя згукі малююць яму такія надзвычайныя вобразы, якія недаступны відушчым людзям… <center>IV</center> {{gap|2em}}Вось і ўся, пакуль што, гісторыя Валодзі Варанецкага. Цяжкі лёс тых людзей, якія або радзіліся, або сталі цёмнымі, якія ня бачуць усяго хараства багатаколернага нашага сьвету. Яны вельмі няшчасьлівыя людзі. Але ўсё-ж такі і для іх не зачынена брама да навукі й асьветы, і яны могуць быць карыснымі грамадзянамі для свайго роднага краю.</br> {{gap|2em}}Так і Валодзя Варанецкі. Ен будзе шчыра вучыцца, будзе добра працаваць у школьных майстэрнях і выйдзе са школы таланным чалавекам, які дапаможа і сам сабе і сваёй старой матцы. Гэта будзе тым сьветлым цудам, тымі снамі-марамі аб сьвету, якія не даюць супакою яго думкам. Гэтакім чынам, праз навуку, праз шчырае жаданьне працаваць, праз добрыя адносіны да яго відушных людзей ён пабачыць сьвет.</br> {{gap|2em}}Няхай жа шчасьце й удача ў жыцьці не пакідаюць яго! {{справа|{{fine|Матар‘ял падау Настаўнік Менскай школы{{gap|3em}}</br>Сьляпых '''Лявон Більдзюкевіч.{{gap|2em}}}}}} {{gap|2em}}{{fine|Менск, 23/I—1921 г.}}<noinclude></noinclude> opi6a971mjgmt83v0f5v5ho9lm9ptpe 294850 294849 2026-08-08T09:07:27Z RAleh111 4658 294850 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>{{перанос канец|звы|чайных}} хатніх, палявых і лясных птушак і зьвяроў. Цяпер-жа, узяушы ў рукі чучала якой колечы птушкі, ён адразу пазнае, што гэта за птушка. Астаецца толькі выслухаць уважна тлумачэньне настаўніка й прачытаць па падручніку ўсялякія драбніцы аб ёй, і ён ужо добра ведае сваю лекцыю.</br> {{gap|2em}}Па гэографіі Валодзя скора навучыўся рабіць пляны паасобных пакояў сабою рысы школы, наклеіваючы на паперу шнурочкі з воску, якія замяняюць алоўкам, ці атрамэнтам. Потым навучыўся ён рабіць плян усей школы, добра разьбіраецца на выпуклым пляне Менску. Валодзя ведае, што далей ён будзе вучыцца на выпуклых гэографічных мапах гэографіі розных зямель усяго сьвету, у тым ліку і краязнаўства нашай роднай Беларусі.</br> {{gap|2em}}Апрача навучэньня ў школе, Валодзя працуе улетку на гародзе пры школе й уладжывае з сваімі таварышамі розныя гульні, так сама ходзіць у тэатр паслухаць музыку й сьпевы.</br> {{gap|2em}}З асаблівым закаханьнем Валодзя Варанецкі займаецца музыкай. Цяжка прыходзіцца яму, бо мае пакалечаныя рукі, але, ня гледзячы на гэта, ўжо троху грае на піаніне.</br> {{gap|2em}}Маючы досыць прыемны голас, Валодзя прыймае ўдзел у сьпевах маленькага хору школы. З ахвотаю пяе ён беларускія песьні, бо яны напамінаюць яму тыя родныя для яго украінскія песьні, якія ён чуў з маленства на роднай Валыні.</br> {{gap|2em}}Музыка й песьні — гэта найвялікшая радасьць і ўцеха яго жыцьця. У чароўных згуках купаецца яго душа й забывае ён аб той вечнай, безпрасьветнай і жудаснай ночы, якая абхапіла яго на ўсё жыцьцё.</br> {{gap|2em}}Ен упіваецца гэтымі згукамі, як крынічнай вадой, упіваецца ёю ў некалькі стопняў болей, чымся відушчыя людзі, праймаецца мэлёдыяй усей сваёй чулай істотай, бо толькі гэтае хараство яму даступна… Прыгожыя згукі малююць яму такія надзвычайныя вобразы, якія недаступны відушчым людзям… <center>IV</center> {{gap|2em}}Вось і ўся, пакуль што, гісторыя Валодзі Варанецкага. Цяжкі лёс тых людзей, якія або радзіліся, або сталі цёмнымі, якія ня бачуць усяго хараства багатаколернага нашага сьвету. Яны вельмі няшчасьлівыя людзі. Але ўсё-ж такі і для іх не зачынена брама да навукі й асьветы, і яны могуць быць карыснымі грамадзянамі для свайго роднага краю.</br> {{gap|2em}}Так і Валодзя Варанецкі. Ен будзе шчыра вучыцца, будзе добра працаваць у школьных майстэрнях і выйдзе са школы таланным чалавекам, які дапаможа і сам сабе і сваёй старой матцы. Гэта будзе тым сьветлым цудам, тымі снамі-марамі аб сьвету, якія не даюць супакою яго думкам. Гэтакім чынам, праз навуку, праз шчырае жаданьне працаваць, праз добрыя адносіны да яго відушных людзей ён пабачыць сьвет.</br> {{gap|2em}}Няхай жа шчасьце й удача ў жыцьці не пакідаюць яго! {{справа|{{fine|Матар‘ял падау Настаўнік Менскай школы{{gap|4em}}</br>Сьляпых '''Лявон Більдзюкевіч.{{gap|2em}}}}}} {{gap|2em}}{{fine|Менск, 23/I—1921 г.}}<noinclude></noinclude> lmv2zn74mra87o01gq8efrqkbaxlcha Старонка:Зоркі. 1921. № 1.pdf/28 104 127548 294851 2026-08-08T11:46:19Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « {{c|{{разьбіўка|'''ПАСТУШКІ}}.|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{c|{{разьбіўка|'''Дзіцячая п‘еса ў 2 актах}}.}} <center>{{разьбіўка|АСОБЫ}}:</center> {|style="margin:auto" |style="text-align:right" |'''Вацік |rowspan="2"; |{{gap|0.5em}}[[File:Bracket left 3.png|6px]] |rowspan="2" |{{gap|0.5em}}панскія дзеці. |- |style="text-align:right...» 294851 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{c|{{разьбіўка|'''ПАСТУШКІ}}.|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{c|{{разьбіўка|'''Дзіцячая п‘еса ў 2 актах}}.}} <center>{{разьбіўка|АСОБЫ}}:</center> {|style="margin:auto" |style="text-align:right" |'''Вацік |rowspan="2"; |{{gap|0.5em}}[[File:Bracket left 3.png|6px]] |rowspan="2" |{{gap|0.5em}}панскія дзеці. |- |style="text-align:right;" |'''Ядзя |- |style="height:0.5em" | |- |style="text-align:right" |'''Лявонка |rowspan="2"; valign="middle" |{{gap|0.5em}}[[File:Bracket left 3.png|6px]] |rowspan="2" |{{gap|0.5em}}дваровыя пастушкі 13–14 г. |- |style="text-align:right" |'''Грышка |- |style="height:0.5em" | |- |style="text-align:right" |'''Марылька |rowspan="2"; valign="middle" |{{gap|0.5em}}[[File:Bracket left 3.png|6px]] |rowspan="2" |{{gap|0.5em}}дзеці дваровага каваля. |- |style="text-align:right" |'''Юзік |- |style="height:0.5em" | |- |style="text-align:right" |'''Янка |valign="middle" |{{gap|0.5em}}[[File:Bracket left 3.png|4px]] |{{gap|0.5em}}дваровы хлопчык. |} {{c|{{larger|''Хор за сцэнаю.}}}} <center>{{разьбіўка|АКТ I}}.</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:1em"></div> {{АРЦ|''Панскі двор. Пекна прыбраны ганак. Каля ганку панская калыска і шмат розных цацак.}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:1em"></div> <center>{{разьбіўка|ЗЬЯВА I}}.</center> {{gap|2em}}{{разьбіўка|Ядзя}}. (''Калышацца ў калысцы з лялькаю і пяе дзіцячую песьню''). Чаму-жа ты вочак не закрываешь? Я цябе й калышу й песяньку табе сьпяваю, а ты ўсё ня сьпіш. Што? Ня хочаш? Калі ты мяне, паненкі ня будзеш слухацца, дык скажу нашаму аканому. Ен цябе моцна, моцна будзе біць… Тагды-жа плакаць будзеш, а я цябе не нашкадую. Чула, як учора аканом біў нашу пакаёўку Юльку, а яна плакала, плакала… Гэтак і ты будзешь плакаць… Ен сярдзіты, усіх б‘е, хто паноў ня слухаецца… Або аддам цябе пастушкам… А яны чорныя, страшныя, возьмуць цябе ў лес, ваўкам аддадуць! Ну, дык сьпі-ж… А я песяньку прасьпяваю (пяе дзіцячую песьню). <center>{{разьбіўка|ЗЬЯВА II}}.</center> {{gap|2em}}{{разьбіўка|Вацік}} (''выходзіць з хаты''). Вось, ты тут, а я цябе шукаю ў пакоях.</br> {{gap|2em}}{{разьбіўка|Ядзя}}. Нашто я табе патрэбна?</br><noinclude></noinclude> taxqjs8ae4br8ddfqrxypvxhsazc5qm