Вікікрыніцы
bewikisource
https://be.wikisource.org/wiki/%D0%93%D0%B0%D0%BB%D0%BE%D1%9E%D0%BD%D0%B0%D1%8F_%D1%81%D1%82%D0%B0%D1%80%D0%BE%D0%BD%D0%BA%D0%B0
MediaWiki 1.47.0-wmf.14
first-letter
Мультымедыя
Адмысловае
Размовы
Удзельнік
Размовы з удзельнікам
Вікікрыніцы
Размовы пра Вікікрыніцы
Файл
Размовы пра файл
MediaWiki
Размовы пра MediaWiki
Шаблон
Размовы пра шаблон
Даведка
Размовы пра даведку
Катэгорыя
Размовы пра катэгорыю
Аўтар
Размовы пра аўтара
Старонка
Размовы пра старонку
Індэкс
Размовы пра індэкс
TimedText
TimedText talk
Модуль
Размовы пра модуль
Event
Event talk
Старонка:Апошні з магікан.pdf/373
104
42178
295087
267053
2026-08-10T12:05:35Z
Taravyvan Adijene
164
/* Правераная */ [[w:be-tarask:ВП:Вікіфікатар|вікіфікацыя]]
295087
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Taravyvan Adijene" /></noinclude>
{{цэнтар|[[Файл:Le dernier des Mohicans - Cooper James - Andriolli - Huyot - p359.jpg|400пкс|center]]}}
{{водступ|2|em}}Сакалінае Вока, хоць і адважыўся скарыстаць забабоны індзейцаў, аднак, ведаў, што больш разумныя з правадыроў не вераць у іх, а толькі цярпіма да іх адносяцца. Ведаў ён і цану часу ў падобных выпадках. Як-бы не ашуквалі сябе індзейцы і як-бы іх самаашуканства ні дамапагала яго планам, дастаткова было самага нязначнага поваду для падазрэння, якое закралася ў душу хітрага індзейца, каб справа аказалася пагібельнай. Таму ён пайшоў сцежкай, па якой менш за ўсё можна было чакаць праследавання, і абышоў паселішча, не ўваходзячы ў яго. Воддаль, пры святле вогнішчаў відаць былі яшчэ воіны, якія пераходзілі ад хаціны да хаціны. Але дзеці ўжо<noinclude>
<references/>{{Вертыкальны водступ|0.5|em}}{{Калёнтытул|зьлева={{сапраўдны нумар старонкі|калі=цотны}}|справа={{сапраўдны нумар старонкі|калі=няцотны}}}}</noinclude>
d2emgqnx8q585bvunc86tengjfythbv
Старонка:Апошні з магікан.pdf/374
104
42179
295088
220071
2026-08-10T12:06:30Z
Taravyvan Adijene
164
/* Вычытка */ [[w:be-tarask:ВП:Вікіфікатар|вікіфікацыя]]
295088
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Taravyvan Adijene" /></noinclude>кінулі свае гульні, і начная цішыня патроху пачынала заглушваць шум і ўзрушэнне клапатлівага і поўнага надзей вечара.
{{водступ|2|em}}Аліса ажыла пад уплывам свежага паветра, а паколькі страціла фізічную сілу, а не разумовыя здольнасці, то ёй не прышлося растлумачваць аб тым, што здарылася.
{{водступ|2|em}}— Дайце я паспрабую ісці сама, — сказала яна, чырванеючы таму, што не магла раней вызваліцца ад абдымкаў Дункана, — мне, сапраўды, лепш.
{{водступ|2|em}}— Не, Аліса, вы яшчэ вельмі слабыя.
{{водступ|2|em}}Дзяўчына далікатна старалася вызваліцца, і Хейвард быў вымушаны разлучыцца са сваёй каштоўнай ношай. Чалавек, што выконваў ролю мядзведзя, вядома, не перажываў цудоўных адчуванняў закаханага, які нясе сваю каханку на руках; магчыма, яму было невядома і пачуццё нявіннай сарамлівасці, якая ахапіла дрыготную Алісу. Калі ён апынуўся на дастатковай адлегласці ад хаціны, ён спыніўся і пачаў гутарку аб прадмеце, які ведаў у дасканаласці.
{{водступ|2|em}}— Гэтая дарога прывядзе вас да ручая, — сказаў ён, — ідзіце па яго левым беразе, пакуль не дойдзе да вадапада; узыйдзіце на ўзгорак направа, і вы ўбачыце агні другога племя. Ідзіце туды і прасіце аховы; калі гэта сапраўдныя дэлавары, то вы будзеце знаходзіцца ў бяспецы. Уцякаць далёка немагчыма. Гуроны дагоняць нас і завалодаюць нашымі скальпамі, перш чым мы зробім дзесятак міль. Ідзіце!<noinclude>
<references/>{{Вертыкальны водступ|0.5|em}}{{Калёнтытул|зьлева={{сапраўдны нумар старонкі|калі=цотны}}|справа={{сапраўдны нумар старонкі|калі=няцотны}}}}</noinclude>
nzrjak7en8wu8pkddl2mj3hg19yun4w
Старонка:Апошні з магікан.pdf/375
104
42180
295089
220072
2026-08-10T12:07:36Z
Taravyvan Adijene
164
/* Вычытка */ [[w:be-tarask:ВП:Вікіфікатар|вікіфікацыя]]
295089
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Taravyvan Adijene" /></noinclude>
{{водступ|2|em}}— А вы? — са здзіўленнем запытаў Хейвард. — Мы-ж не разлучаемся з вамі?
{{водступ|2|em}}— Гуроны трымаюць у палоне гордасць дэлавараў: апошні патомак магікан захоплены імі. Калі-б яны ўзялі ваш скальп, маёр, за кожны яго валасок загінула-б па машэнніку, як я абяцаў вам; але калі да слупа павядуць маладога Сагамора, то індзейцы ўбачаць, як можа паміраць чалавек белага колеру, друг магікан.
{{водступ|2|em}}Дункан, зусім не пакрыўджаны рашучай перавагай, якую аддаваў жыхар лясоў Ункасу, па-ранейшаму пераконваў яго адмовіцца ад такога надзвычай адважнага ўчынку. Яму дапамагала Аліса; яна далучыла сваю просьбу да просьбаў Хейварда, упрошаючы разведчыка адмовіцца ад намеру, які з’яўляўся такім небяспечным і меў так мала надзеі на поспех. Усё іх красамоўства было дарэмным. Разведчык слухаў іх нецярпліва і скончыў гутарку тонам, які зараз-жа прымусіў змоўкнуць Алісу і даказаў Хейварду, якімі бескарыснымі будуць усе далейшыя пярэчанні.
{{водступ|2|em}}— Я чуў, — сказаў ён, — што ў маладосці бывае пачуццё, якое прывязвае мужчыну да жанчыны больш, чым бацька прывязаны да сына. Магчыма. Вось вы рызыкавалі жыццём і ўсім, што каштоўна для вас, каб вызваліць мілую дзяўчыну, і я думаю, што такое-ж пачуццё знаходзіцца і ў аснове вашага ўчынку. Што датычыць мяне, то я вучыў юнака абыходзіцца са стрэльбай, і ён шчодра адплаціў мне за гэта. Я змагаўся побач з ім у многіх крывавых схватках, і пакуль я чуў трэск яго стрэльбы з аднаго боку і трэск стрэльбы<noinclude>
<references/>{{Вертыкальны водступ|0.5|em}}{{Калёнтытул|зьлева={{сапраўдны нумар старонкі|калі=цотны}}|справа={{сапраўдны нумар старонкі|калі=няцотны}}}}</noinclude>
ifmamv6paver4fsix8xw4mmwbnghcr9
Старонка:Апошні з магікан.pdf/377
104
42183
295090
220074
2026-08-10T12:09:45Z
Taravyvan Adijene
164
/* Вычытка */ [[w:be-tarask:ВП:Вікіфікатар|вікіфікацыя]]
295090
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Taravyvan Adijene" /></noinclude>{{перанос канец|п=ва|к=рожых}} або прыяцельскіх намераў індзейцаў. Наперадзе астатніх стаяла невялічкая хаціна; здавалася, яна была кінутай напалову гатовай, не прыстасаванай для жыцця ў ёй. Аднак, праз шчыліны праходзіла слабае святло, паказваючы, што хаціна, хоць і недабудаваная, але з’яўлялася жылой. Разведчык накіраваўся туды, як асцярожны генерал, які знаёміцца з авангардам варожай арміі, перш чым пайсці ў атаку.
{{водступ|2|em}}Сакалінае Вока прыняў позу, падыходзячую да выконваемай ім ролі мядзведзя — апусціўся рукамі на зямлю — і пайшоў да невялікай адтуліны, праз якую можна было бачыць, што робіцца ўнутры хаціны. Яна аказалася жыллём Давіда Гамута. У ёй настаўнік спеваў адасобіўся з усім сваім смуткам і страхамі.
{{водступ|2|em}}Якой-бы сляпой ні была вера Давіда ў цуды, якія адбываліся ў старажытнасці, ён адмаўляў магчымасць простага ўмяшання звышнатуральнай сілы ў сучасны свет. Ён, безумоўна, верыў у тое, што асліца Валаама магла загаварыць, але ставіўся крыху скептычна да магчымасці пачуць спевы мядзведзя, а між тым ён пераканаўся ў гэтым, на вялікае сваё здзіўленне. Кінуўшы позірк на спевака, Сакалінае Вока адразу ўбачыў, што ў розуме ў яго пануе поўнае замяшанне: Давід сядзеў у сумным раздум’і на кучы галля, з якой браў іншы раз некалькі галін, каб падтрымаць мізэрны агонь. Адзеты быў прыхільнік музыкі ўсё таксама-ж, толькі ў дадатак да свайго ўбрання ён прыкрыў яшчэ лысую галаву трохкутным капелюшом, які аказаўся недастаткова {{перанос пачатак|п=прываб|к=ным}}<noinclude>
<references/>{{Вертыкальны водступ|0.5|em}}{{Калёнтытул|зьлева={{сапраўдны нумар старонкі|калі=цотны}}|справа={{сапраўдны нумар старонкі|калі=няцотны}}}}</noinclude>
jjlbj40x5jdt4x0mkq40ofx21qlm9zf
Старонка:Апошні з магікан.pdf/378
104
42184
295091
220075
2026-08-10T12:10:38Z
Taravyvan Adijene
164
/* Вычытка */ [[w:be-tarask:ВП:Вікіфікатар|вікіфікацыя]]
295091
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Taravyvan Adijene" /></noinclude>{{перанос канец|п=прываб|к=ным}}, каб узбудзіць прагнасць каго-небудзь з злодзеяў.
{{водступ|2|em}}Здагадлівы Сакалінае Вока ўспомніў, як шпарка пакінуў Давід сваё месца ля пасцелі хворай, і зразумеў, аб чым раздумвае цяпер спявак. Ён абышоў вакол хаціны, пераканаўся, што яна стаіць зусім асобна ад астатніх, і адважыўся ўвайсці ў яе. Увайшоўшы ў нізкія дзверы, ён апынуўся проста перад Гамутам. Іх раздзяляла вогнішча; Сакалінае Вока сеў, і на працягу цэлай мінуты абодва моўчкі глядзелі адзін на аднаго. Неспадзяванае з’яўленне звера вельмі перапалохала Давіда. Ён пашукаў у кішэні камяртон і ўстаў з намерам пусціць у справу музычнае заклінанне.
{{водступ|2|em}}— Змрочнае і таямнічае страшыдла! — усклікнуў ён, хапаючы дрыготнымі рукамі свой інструмент. — Я не ведаю ні тваёй пароды, ні тваіх намераў, але калі ты замышляеш што-небудзь супроць самага пакорлівага са служак храма, то выслухай натхнёную прамову ізраільскага юнака і пакайся!
{{водступ|2|em}}Мядзведзь затросся ўсім сваім калматым тулавам. Затым добра знаёмы Гамуту голас прамовіў:
{{водступ|2|em}}— Пакладзі ўбок сваю свістульку і навучы сваю глотку ўстрыманню. Пяць простых, зразумелых англійскіх слоў варты цэлай гадзіны крыку.
{{водступ|2|em}}— Хто ты? — запытаў Давід, задыхаючыся.
{{водступ|2|em}}— Такі-ж чалавек, як ты, кроў якога таксама-ж мала заплямлена крывёю мядзведзя, як і твая.<noinclude>
<references/>{{Вертыкальны водступ|0.5|em}}{{Калёнтытул|зьлева={{сапраўдны нумар старонкі|калі=цотны}}|справа={{сапраўдны нумар старонкі|калі=няцотны}}}}</noinclude>
pe6zc2wo9fc5l8jtwnvw4du4eu434lo
Старонка:Романов Е. Р. Бѣлорусскій сборнікъ. Томъ первый. Губерніѧ могилевскаѧ. Выпускъ третий. Сказки. Витебскъ. 1887.pdf/2
104
74676
295094
180793
2026-08-10T17:39:30Z
Gabix
3485
/* Вычытаная */
295094
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Gabix" /></noinclude>{{Цэнтар|ПОСВЯЩАЕТСЯ|памер=140%}}
{{Цэнтар|{{Разьбіўка|Николаю Александровичу}}|памер=140%}}
{{Цэнтар|{{gap|6em}}СЕРГІЕВСКОМУ.|памер=140%}}<noinclude></noinclude>
0pg9keebmbf8r3mlsqdz3nfo5hwpgt7
Старонка:Качагары (1932).pdf/1
104
86635
295092
206839
2026-08-10T12:12:23Z
Taravyvan Adijene
164
/* Вычытка */ пераклад
295092
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Taravyvan Adijene" /></noinclude>{{Калёнтытул|зьлева='''{{Буйнейшы шрыфт|І. {{Разьбіўка|ГУРСКІ}}}}'''}}
{{Цэнтар|'''{{Разьбіўка|КАЧАГАРЫ}}'''|памер=200%}}
{{Калёнтытул|справа='''{{Буйнейшы шрыфт|{{Разьбіўка|ДВБ}}}}'''}}<noinclude></noinclude>
fsa1ppcgorzhnrufndrs9yfq4up666e
Старонка:Biełarus. 1913. № 11-12.pdf/1
104
127585
295126
295050
2026-08-11T08:09:44Z
RAleh111
4658
295126
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude><section begin="Верхавіна"/>
{|style="margin:auto;"
|{{Калёнтытул|left='''I. Hod'''|center='''Wilnia 28 marca 1913 hodu'''|right='''№ 11-12'''}}
|-
|style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" |
|-
| style="font-size:500%;" |<center>'''{{разьбіўка|BIEŁARUS}}</center>
|-
|<center>{{larger|'''tydniowaja katalickaja hazeta.}}</center>
|-
|style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" |
|-
|<center>'''Kasztuje s pierasyłkaj: na hod 1 rb. 50 kap. na 6 miesiacau 80 kap.</br>addzielny numer 3 kapiejki.</center>
|-
|style="border-style: solid; border-width: 0px 0px 2px 0" |
|-
|<center>{{smaller|Rukapisy pawinny być padpisany praudziwaj familijej dziela wiedama redakcii, inaksz nia buduć</br>drukawany; rukapisy nie zwiertajucca. Hroszy można pasyłać pacztowymi markami.}}</center>
|-
|style="border-style: solid; border-width: 0px 0px 2px 0" |
|-
|<center>{{smaller|'''Usio adresawać:''' Wilnia Siemionouskaja wulica d. 6 kw. 5. Redakcija „Biełarusa.}}</center>
|-
|style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" |
|-
|'''Szkada mnie hetaho narodu… bo nie maje czaho jeści''' <sub>{{larger|({{разьбіўка|słowy Chrystusa}}).}}</sub>
|-
|style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" |
|}
<section end="Верхавіна"/>
<section begin="Szczaście"/><center>{{x-larger|'''Szczaście.'''}}</center>
{{gap|1.5em}}U wialikszyje światy, Nowy Hod, na imianiny i pry roznych druhich akazijach — ludzi majuć zwyczaj winszawacca ǔzajemna i życzyć adzin druhomu usiaho dobraho, pryczym duża czasta czuwać słowy „szczaście“. Bo ǔżo-ż, kali chto chocze druhomu dahadzić, dyk najlahczej hetaho dakanaje, skazaŭszy, szto życzyć jamu szczaścia. Tolki bieda ŭ tym, szto hetaje szczaście nia ŭsie adzinakawa razumiejuć: chworyje — skazuć, szto kali czaławiek zdaroŭ — to i szczaśliwy, biednyje skaźuć, szto czaławiek bahaty — szczaśliwy czaławiek; muż, katory maje błahuju żonku, kaže, szto byǔ-by szczaśliwym, kab jana stałasia dobraj; żoncy pjanicy zdajecca, szto jana była-b szczaśliwaj, kab jaje muż piarestaŭ zahledać u czarku. Z hetaho widać, szto kożny
czaławiek pa swojmu razumieje szczaście. I kali zdarajecca, szto chwory stajecea zdarowym, ci biedny — bahatym, słowam, szto czaławiek dastaje toje, czaho żadaŭ, to hetaje szczaście u jaho nia doŭha trywaje.</br>
{{gap|1.5em}}Czamu? Jon-ża dajszoŭ taho, czaho tak wielmi dabiwaŭsia!</br>
{{gap|1.5em}}A woś dziela taho, szto praŭdziwaje i wiecznaje szczaście jość tolki ŭ niebi — ŭ Boha. Na ziamli jaho nima. Na ziamli-ż może mieć cień hetaho praŭdziwaho szczaścia tolki toj czaławiek, katory idzie prostaj ścieżkaj da hetaho wiecznaho szczaścia — da Boha; — katory żywie i pastupaje tak, jak praŭdziwaja katalickaja wiera wymahaje. Woś da hetkaho szczaścia pawinien iści kożyn dobry, razumny czaławiek, a złaszcza chryścijanin — katalik.</br>
{{gap|1.5em}}Adnak heta nie znaczyć, szto treba zusim apuścić ruki i tolki ab tym dbać, kab nia mieć na sumleńni hresznych pastupkoŭ, a druhoje — choć propadam prapadzi! Niechta skazaŭ, szto dosi budzie czaławieku piekła za toje, kali jon niczoha dobraho za smoj wiek nia zrobić. I praŭda skazana, bo kali czaławiek nia robić taho, szto pawinien, jon użo tym samym hreszyć, a kożyn pawinien pracawać i biez pierestanku pracawać nad tym, kab być i sytym, i adzietym, i zdarowym i druhim pamahać czym zmoha.</br>
{{gap|1.5em}}A jak czaławiek budzie rabić usio toje, — szto pawinien, dyk jon budzie stajać na tej prostaj darozie, na katoraj jon być pawinien, a saznawajuczy usio heta, czaławiek budzie zdawolany saboj, i można skazać, szto jon budzie szczaśliwym. I czym bolej czaławiek budzie pracawać dla druhich, tym czaściej budzie mieć zdawaleńnie s taho, szto i hramadzianstwo i paadzinocznyje asoby uważajuć jaho za karysnaho i dobraho, i tym jon budzie szczaśliwiejszy.</br>
{{gap|1.5em}}Woś da hetakaho szczaścia pawinien kierawacca kożny dobry czaławiek, a złasza kożyn katalik, katoraho wiera każe lubić Boha nad usio, a bliźniaho, to znaczyć kożnaho czaławieka tak, jak sam siabie. A szto-ż znaczyć lubić kożnaho, kali nia toje, szto treba im usiudy i usiohdy dobra rabić. I można-b skazać: Lubi Boha nad usio, a bliżniaho, jak sam siabie, dyk i budzisz szczaśliwym!
{{справа|''B. Prauka.{{gap|1.5em}}}}
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:1em"></div>
{{Накіравальная рыса|4em|height=2px}}
<section end="Szczaście"/><noinclude></noinclude>
ktphtw6uw8qyekvu33n9vvyjil8wbrj
Старонка:Biełarus. 1913. № 11-12.pdf/3
104
127594
295128
294945
2026-08-11T08:11:50Z
RAleh111
4658
295128
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude><section begin="Spatkańnie"/>{{gap|1.5em}}— A czym-że jon zarablaǔ? staǔ dapytawać ja chłopczyka.</br>
{{gap|1.5em}}— Pisańniem, atkazywaje jon.</br>
{{gap|1.5em}}— Pisańniem? a jakże zwali waszaho tatku?</br>
{{gap|1.5em}}— Tarczynski, ale jaho najbolsz zwali „Karalom“…
<div style="width:100%; position:relative;"><div style="display:inline; position:relative; padding-right:0.5em;"></div><div style="position:absolute; width:100%; right:0px; bottom:0px; z-index:0; overflow:hidden; white-space:nowrap; text-align:right;"><div style="display:inline; float:right;">{{{dottext|{{Зьмест старонак з кропкамі/5|{{{symbol|.}}}|{{{5|}}} }}{{{dotend|}}}}}}</div></div></div>
{{gap|1.5em}}Ja padyjszoǔ da ludziej, szto nieśli damawinu.</br>
{{gap|1.5em}}— A wy — niaboszczyka swajaki? pytaju.</br>
{{gap|1.5em}}— Nie — naniatyje, atkazywajuć jany.</br>
{{gap|1.5em}}— Dyk dajcie-ż, kažu, padmianiu z was katoraho. Hroszy ŭsio roŭna buduć wam zapłaczeny, za heta ruczajusia ja sam.</br>
{{gap|1.5em}}— A wy z radni? pytajecca adzin s prawadnikoǔ.</br>
{{gap|1.5em}}— Ja — brat — rodny brat „Karala“…</br>
{{gap|1.5em}}I, choć damawina była ciażkaja — nieści daloka, ale mnie było lohka, — zusim lohka…</br>
{{gap|1.5em}}Kali prynieśli my damawinu na mahilnik i spuścili ǔ zahadzia pryhatawany doł, — pierszuju hrudku ziamlicy na jaje — paśpiaszyǔ kinuć ja…</br>
{{gap|1.5em}}I zachaciełosia mnie kryknuć nad mahilaj hetaho nieznajomaho mnie czaławieka — kryknuć tak, — kab uwieś świet paczuǔ:</br>
{{gap|1.5em}}„Śpi bracie! moj rodny bracie! — śpi spakojna: twaje zapisanyje dumki jeszcze nie adnu duszu razwiesielać, jeszcze nie adnu ślazinu strymajuć u żyćci harotnaho czaławieka… Czamu-ż nikoha nie znajszłosia uciorci ślazinu twaju? ślazinu siamji twajej“?</br>
{{gap|1.5em}}Chacieŭ ja kryknuć, ale strymaǔsia: pa szto? pierad kim? Hora siamji nie ǔbaŭlu, a reszta? — reszta — ludzi… tolki czużyje — tolki… naniatyje…
{{справа|''Jurka Mucha.{{gap|1.5em}}}}
{{накіравальная рыса|5em|height=1px}}
<section end="Spatkańnie"/>
<section begin="Kaścielny"/>{{ц|'''Kaścielny kalendar.|памер=160%}}
{{block center/s}}
<center>{{larger|'''Marec.}}</center>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1em"></div>
22.{{gap|0.5em}}P.{{gap|0.5em}}{{larger|††}}{{gap|0.5em}}Bohusława i Paŭla B.</br>
23.{{gap|0.7em}}S.{{gap|0.5em}}{{larger|††}}{{gap|0.5em}}Kaciaryny D.</br>
24.{{gap|0.5em}}''Niadz. 4 W. Postu,'' Marka mucz.</br>
25.{{gap|0.5em}}P.{{gap|1em}}{{larger|†}}{{gap|0.5em}}''Zwiastawańnie N. M. P.</br>
26.{{gap|0.5em}}A.{{gap|0.5em}}{{larger|††}}{{gap|0.5em}}Ludgiera B. W.</br>
27.{{gap|0.7em}}S.{{gap|0.5em}}{{larger|††}}{{gap|0.5em}}Jana Pustelnika.</br>
28.{{gap|0.5em}}C.{{gap|1em}}{{larger|†}}{{gap|0.5em}}Sykstusa III Papieża.</br>
29.{{gap|0.5em}}P.{{gap|0.5em}}{{larger|††}}{{gap|0.5em}}7 boleściaŭ N. M. P., Eustazaho Opata.</br>
30.{{gap|0.7em}}S.{{gap|0.5em}}{{larger|††}}{{gap|0.5em}}Anieli Udawy.</br>
31.{{gap|0.5em}}''Niadz. Muki Panskaj'', Balbiny.
<center>{{larger|'''Krasawik.}}</center>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1em"></div>
{{gap|0.5em}}1.{{gap|0.5em}}P.{{gap|1em}}{{larger|†}}{{gap|0.5em}}Teadory i Gugona.</br>
{{gap|0.5em}}2.{{gap|0.5em}}A.{{gap|1em}}{{larger|†}}{{gap|0.5em}}Pranciszka s Pauli.</br>
{{gap|0.5em}}3.{{gap|0.7em}}S.{{gap|0.5em}}{{larger|††}}{{gap|0.5em}}Ryszarda biskupa.</br>
{{gap|0.5em}}4.{{gap|0.5em}}C.{{gap|1em}}{{larger|†}}{{gap|0.5em}}Izydora B. W.
{{block center/e}}
{{накіравальная рыса|5em|height=1px}}
<section end="Kaścielny"/>
<section begin="Zwiastawańnie"/>{{c|'''Zwiastawańnie N. M. P.|памер=160%}}
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div>
{{gap|1.5em}}25 marca Kaścioł Katalicki, a z im i ŭsie my, abchodzili świata ''Zwiastawańnia N. M. P.'', abchodzili pamiatku tej wialikaj chwili u historyi naszaj światoj wiery, kali Aniał Gabryel abjawiǔ N. Maryi Dziawicy, szto Jana staniecca Matkaj Boha — Jezusa Chrystusa.</br>
{{gap|1.5em}}U biednaj żydoǔskaj miaścinie — Nazaret, żyła Taja, Katoru sam Boh zapawiedaŭ jeszcze pierszym ludziam ŭ rai, a Katoraj, jak a Matcy Atkupiciela świata praroczyli natchnionyja ludzi Staroha Zakonu. Katora wolaj Najwyższaho była wybrana na Matku druhoj Asoby św. Trojcy i dziela hetaho wialikaho praznaczeńnia była zachowana ad hrechu, była miłaj Bohu, była „poǔna łaski“ Božaj, jak zaświedczyǔ Aniał. Cicha, spakojna — pamiż malitwaj i kłopatami sztodziennaho żyćcia — prachodziǔ Maryi Dziewicy hod za hodkam, aż ǔreszcie nastupiła hadzina, kali prywatnaje — asabistaje jaje żyćcio skonczyłasia, a paczałosia żyćcio dla ludziej, żyćcio dla Taho, Katory mieǔ za nas pamierci.</br>
{{gap|1.5em}}Niawinnaj Czystaj Dziawicy zjawiǔsia Aniał i — prywitaŭ jak Matku Boha! Zdziǔleńnie, radaść, dy ǔreszcie wialikaja pakora — było u słowach atkazu N. Maryi Dziawicy pasłanniku Bożamu. Zhodziłasia Jana z wolaj Boha ŭ hetaj chwili, tak sama, jak i pad kryżam — na Golgocie. I radasć, i clarpieńnia prymała z najwialikszaj pakoraj, bo była Jana „Służebnicaj Boha“ — ni slużebnicaj świetu, daczesnaści, ziemskaho żyćcia, ale „Slużebnicaj Wyżejszaho Nakazu“, „Służebnicaj Praznaczeńnia“, „Służebnicaj Boha“!</br>
{{gap|1.5em}}Nawuka z hetaho dla nas — synoŭ Maryi, — wyrazna:</br>
{{gap|2em}}Naśledawać żyćcio Matki Božaj: cichaje, niawinnaje, biednaje, prymać zaǔsiody spakojna ŭsieńka, szto-by nas ni spatkała — i radaści, i ciarpieńnia; ni wywyszywacca, ni pysznicca. Kali nam bywaje krychu lepsz, czym druhim, ni narekać — kali horej; ab adnym tolki
<section end="Zwiastawańnie"/><noinclude></noinclude>
5b5p49fn16dts0wxwlvbegas4miqltg
Старонка:Biełarus. 1913. № 11-12.pdf/4
104
127600
295129
295001
2026-08-11T08:13:24Z
RAleh111
4658
295129
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude><section begin="Zwiastawańnie"/>zaŭsiody treba prasić Boha i samym rupicca — heta kab nia być hresznymi, heta, kab być ǔściaż miłymi Maryi Dziawicy, a tym samym i Bohu!
{{накіравальная рыса|5em|height=1px}}
<section end="Zwiastawańnie"/>
<section begin="Kaścielnyje"/>{{c|'''Kaścielnyje wiedamaści.|памер=160%}}
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div>
<center>'''Pieramieny u duchawienstwie.</center>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div>
{{gap|1.5em}}Pa zahadu Wysoka-Prawielebnaho Administratora ks. Michalkiewicza u duchawienstwie Wilenskaj dyjecezii stalisia pieramieny:</br>
{{gap|1.5em}}Ks. Feliks Mingin — naznaczeny na wikaraho u Dzisnu; ks. Alfons Chalecki — na wikaraho Sakołku; ks. Aǔhustyn Aǔtuchiewiecz — s Sakołki — na wikaraho ŭ Tabaryszki, i razam zamieniać chworaho tamtejszaho parocha; ks. Benon Kajparoch Łubina i ks. Jazep Rowinski — paroch s Ciechanoŭca — na swai prośby — zamieniajucca miejscami; ks. Antoni Dalinkiewicz — paroch z Herwiatoǔ, i ks. kan. Anicet Butkiewicz — paroch z Nowa-Wilejki zwalniajucca ad abawiazkoǔ na czatyry miesiacy dla papraŭki zdaroǔja.
<center>'''Zapret.</center>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div>
{{gap|1.5em}}Urad atkinuŭ prośbu Wysoko-Prawielebnaho Administratara ks. Michalkiewicza ab pazwaleńni abchodu 1600-lecia. edyktu Medjolanskaha.</br>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div>
{{block center/s}}
{{***2||70%|15|перад=1em|пасля=1em}}
{{block center/e}}
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div>
{{gap|1.5em}}Ministar ǔnutreńnich spraǔ admowiǔ prośbie ks. Fordona ab pazwaleńni ǔstupić da klasztara ks. ks. Franciszkanaǔ u Hrodni.
<center>'''Rym.</center>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div>
{{gap|1.5em}}Na Wialikdzień — Papież skasawaǔ interdykt, wydany praz Jaho na horad Adreju (ǔ Italii) za źniewahu swajho biskupa. (Interdykh — pazbaŭleńnie jakich koleczy łask kaścielnych).
<center>'''Austro-Wenhry.</center>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div>
{{gap|1.5em}}Pierszy biskup Wenhryi wydaǔ pasterski list, ǔ katorym razważaje sprawu apieki nad moładziej.</br>
{{gap|1.5em}}Pryzywaje jon duchawienstwo i wuczycieloŭ apiekawacca siemjami, majuczymi szmat dziaciej: zahadywaje duchawienstwu dahladać wychawańnia moładzi, adbywajuczej kary ǔ turmach i apiekawacca jeju pa wychadzie s turmaŭ; wymahaje zbirać wiedamaści ab dzieciach katalickich, katoryje chodziać da szkołak inawiercaŭ i wychawanych ŭ domie apiakunoŭ inawiercaŭ; ureszcie — hanić apieku hasudarstwa nad dziaćmi, bo miest pamahać biednym baćkom samim wychowywać swaich dziaciej. — buduje tolki damy dla wychawańnia.
<center>'''XXIV miżnarodny eucharystyczny Konhres.</center>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div>
{{gap|1.5em}}Konhres (albo zjezd) budzie at 23–26 krasawika hetaha hodu na wostrowie Malcie. Wostraŭ maje 184 tysiaczy dusz narodu. Maltancy — narod katalicki i wielmi paboźny.</br>
{{gap|1.5em}}U 58 hadu pa naradzeńni Chrystusa — kala Malty — razbiŭsia karabl, na katorym jecha św. Paweł da Rymu, i clapier jaszcze ǔ horadzi Notabil jość kaścioł, pabudowany na pieczary, dzie żyǔ św. Paweł.
<center>'''Indija.</center>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div>
{{gap|1.5em}}Katalicki Kaścioł ǔ Indji i na wostrawie Cejłoni maje ciapier 9 arcybiskupoǔ, 30 biskupoŭ i 4 apostalskije prefektury. Ksiandzoǔ eŭrapejcaŭ tam — 1039, ksiandzoŭ indijan — 1596. Apracza taho, jość tam 561 manachaŭ i 2961 manaszak. Kaściołaŭ i kaplic ǔ Indii — 4914. Katalickich dziaciej ŭ szkołach — 230 tysiaczaŭ, a ǔsich katalikoŭ jość ǔ Indijach — kala 2 s pałowaj miljonaǔ.
{{накіравальная рыса|5em|height=1px}}
<section end="Kaścielnyje"/>
<section begin="Szto"/>{{c|'''Szto czuwać.|памер=160%}}
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div>
{{gap|1.5em}}'''Wilnia.''' Tut użo wiesna — zusim wiesna: ciopła, pryhoza; na niekatorych kuścikach pakazalisia liştki; na inszych drewach panabuchali ǔżo i poczki.
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div>
{{block center/s}}
{{***2||70%|15|перад=1em|пасля=1em}}
{{block center/e}}
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div>
{{gap|1.5em}}U wilenskim akrużnym sudzie razbirajecca ciapier wielmi cikaǔnaja sprawa.</br>
{{gap|1.5em}}Padsudnych — czaławiek 80. A sudziać ich za toje, szto jany, nie zdaŭzsy, jak patreba ekzaminu, pakuplali sabie za hroszy falszawanyje atestaty — patenty, i hetkim paradkam, karystajuczy s padfałszawanych świadectwoǔ, paǔbiwalisia ǔ uniwersytety — uczycca na daktaroǔ; inszyje — prajszli ǔ czynoǔniki i t. p.</br>
{{gap|1.5em}}Sprawa ciachniecca doŭha, i jeszcze nia skonczyłasia.</br>
{{gap|1.5em}}'''Pieciarburh.''' Aposznimi czasami — nad Rasiejaj, asabliwa sa staron {{перанос пачатак|Niamiecz|czyny}}
<section end="Szto"/><noinclude></noinclude>
chi2hhl7cj09u1665hvevk98xx8516s
Старонка:Biełarus. 1913. № 11-12.pdf/5
104
127601
295130
294953
2026-08-11T08:15:18Z
RAleh111
4658
295130
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude><section begin="Szto"/>{{перанос канец|Niamiecz|czyny}} i Aŭstryjackaj, paczali czasta pakazywacca latuczyje maszyny. Chto, i dziela czaho na ich lotajuć nad ziamloj rasiejskaj — nima wiedama.</br>
{{gap|1.5em}}Woś, dziela hetaha — rasiejski ǔrad manicca wydać pastanaŭleńnie, szto, kali-b hetyje latuczyje maszyny pa danym znaku palicii, nie zachacieli spuścicca na ziamlu, kab zahlanuć, jakije tam hości lotajuć, — strelać u hetyje ptuszki.</br>
{{gap|1.5em}}Choć, praŭdu każuczy, my — i ǔ miadźwiedzia adwykli ǔżo traplać, a szto-ż hawaryć a takich ptuszkach, katoryje lotajuć i wysoka, i daloka?...
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div>
{{block center/s}}
{{***2||70%|15|перад=1em|пасля=1em}}
{{block center/e}}
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div>
{{gap|1.5em}}U Pieciarburhu jość akademija, ŭ katoraj wuczacca na wajennych dachtaroǔ.</br>
{{gap|1.5em}}Woś, hetym akademikam, dzlela taho, szto jany nosiać adzieżynu, padchadzia na wajennuju, zahadali addawać „cześć“ nia tolki aficeram armii, ale nawat żandarmskim aficeram.</br>
{{gap|1.5em}}Hetkim rasparadzeńniem — studenty straszenna aburylisia i, sabraǔszy pamiż saboj schod, — pastanawili pakul szto bolsz nia uczycca na wajennych dachtaroŭ, i pazrywali s swaich mundzieroŭ pahony, pałamali swaje szaszki i t. d.</br>
{{gap|1.5em}}Akademiju hetu pa zahadu naczalstwa — pakul szto — zakryli.</br>
{{gap|1.5em}}Nu, dyk szto-ż z hetaho budzie? — Rezać lohka, ale laczyć — ciażkawata…
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div>
{{block center/s}}
{{***2||70%|15|перад=1em|пасля=1em}}
{{block center/e}}
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div>
{{gap|1.5em}}U ministerstwie praświety — znoǔ stali apracowywać prajekty ahulnaj, paczatkowaj nawuki dla usiej moładzi.</br>
{{gap|1.5em}}Prajekty i… tolki prajekty…</br>
{{gap|1.5em}}Szto-ż? — dobraja recz: czym-by dzicia nia cieszyłosia, aby nie płakało…</br>
{{gap|1.5em}}'''Białystok.''' U pryharodnym lesie, palicija arysztawała 16 rabotnikoŭ s fabryk biez daj pryczyny. Kwatery arysztawanych pieratresli. U try dni pasla hetaho troch czaławiek wypuścili na swabodu, a druhich — trymajuć jeszcze i ciapier u aryszcie.</br>
{{gap|1.5em}}Nie kujecca, a pleszczycca…</br>
{{gap|1.5em}}'''Ryha.''' Aposznimi czasami pajszła moda na usielakije zjezdy. Tak, naprykład, u Ryzie byǔ zjezd zładziejaǔ.</br>
{{gap|1.5em}}Zjechacca — to zjechalisia, ale razjechacca — nie ǔdalosia… Palicija ǔ czas praniuchała i usich hetych panoŭ arysztawała.</br>
{{gap|1.5em}}'''Carycyn.''' Azimina prapała, a heta ǔżo czaćwiorty pad rad nieuradžaj. Znoŭ, znaczycca, można spadziewacca hoładu.</br>
{{gap|1.5em}}Woś jeszcze adna paciecha; nu, ale my da hetaho prywykli.
{{накіравальная рыса|5em|height=1px}}
<section end="Szto"/>
<section begin="Prudziszcze"/>{{c|'''''Piszuć da nas.|памер=160%}}
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.0em"></div>
{{gap|1.5em}}'''F. Prudziszcze, Wilensk. hub. Wilejsk. paw.''' Za aposznije czasy — szto raz bolej i bolej stała prybywać kupcoŭ na lasy. Szto jeszcze horsz — paczali jany jeździć pa naszym kraju s pierawoznymi swaimi pryładami — tartakami.</br>
{{gap|1.5em}}Dzie hetki tartak zawiadziecca, — u kruh wypałaskiwaje les. I, choć na razie zarabotki traplajucca i nia drennyje, ale paśla, badaj, prydziecca źwiarnuć ich… na treski, bo apału ǔ wakolicy budzie skupawata.</br>
{{gap|1.5em}}U Prudziszczy jość użo dwa parawiki, katoryje pracujuć nad tym, kab spusztoszyć naszu wakolicy. Szto budzie dalej — nima wiedama, ale ŭzo trudna czaławieku dakupicca biarwienca na chatu.
{{справа|''Z.{{gap|1.5em}}}}
<section end="Prudziszcze"/>
<section begin="Mienski"/><center>{{larger|'''Szto czuwać u nas.}}</center>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div>
{{block center/s}}
Kali sudzić z nawinaŭ u hazecie, —</br>
Szmat lepiej dzieicca ǔ ludziej na Bożym świecie,</br>
Jak tut u nas — ǔ Ihumienskim pawiecie.</br>
Bo ludzi ab duszy tam bolej dbajuć:</br>
Harełku pić i klaścisia — kidajuć,</br>
I ǔ spowiedzi na rok raz niekolki bywajuć.</br>
A ǔ nas — rady ǔ-hady chto zjeździć da kaścioła,</br>
A ǔsio na torh — u Minsk, miasteczki, sioła,</br>
I tam harelicaj czastujucca wiasioła.</br>
A to i hetkaho spatkaisz tut pjaniuszku,</br>
Szto raz prapiǔ chamut, kažuch i apraniuszku;</br>
I ledź duszy nie zapradaŭ czartu na juszku…</br>
Nie mała i takich joś, szto na wieczarynki</br>
Nie żalejuć husiej, kurej, aposzniaj szynki,</br>
I na harełku zboża zbyć sa try aśminki…</br>
Tady ǔżo bal: na stoł, znaj, padajecca</br>
Zakuska żarana, harełka moram ljecca,</br>
Aż czort na pokuci ad radaści śmiajecca.</br>
A jak na dobry czyn prykinucca da składki,</br>
Dyk: „trudna żyć siamiejka, niedastatki“…</br>
Takije ǔ nas — u Mienszczynie paradki.</br>
Para, bratki, aczuchacca nam s czadu:</br>
Pryniać ludcoŭ ad nas mudrejszych radu,</br>
Rabić, kab bolsz było ŭ żyćci duchoŭnym ładu:</br>
<section end="Mienski"/><noinclude></noinclude>
qqanncbldg5pbm90uw9j07u7nqct6vr
Старонка:Biełarus. 1913. № 11-12.pdf/6
104
127618
295131
295000
2026-08-11T08:16:56Z
RAleh111
4658
295131
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" />{{block center/s}}</noinclude><section begin="Mienski"/>Za pracu treba nam, braty, uziacca,</br>
Błahich narowaŭ, pjanstwa wyrakacca,</br>
I da ŭsiaho, szto dobra, prykładacca!</br>
{{gap|9em}}''Mienski Biełarus.
{{накіравальная рыса|5em|height=1px}}
{{block center/e}}
<section end="Mienski"/>
<section begin="Wiestki"/>{{c|'''Wiestki z zahranicy.|памер=160%}}
<center>{{larger|'''Italija.}}</center>
{{gap|1.5em}}'''Rym. Trywożnyja wiestki latuć z Rymu. Papież ciażka zachwareǔ.</br>
{{gap|1.5em}}Byli, praŭda, i śpiersza czutki a chwarobie św. Ajca, ale tady pisali, szto heta tolki ''influencija'' — niczoha strasznoha, i tyki skora jana minuła. A ciapier, jak piszuć u telehramach, Papież zachwareǔ na zapaleńnie nyrak, i czasta mleje.
{{накіравальная рыса|5em|height=1px}}
{{gap|1.5em}}Boże! Źmiłujsia nad Ajcom naszym!
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div>
{{block center/s}}
{{***2||70%|15|перад=1em|пасля=1em}}
{{block center/e}}
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div>
<center>{{larger|'''Wajna na Bałkanach —}}</center>
ciapier, badaj, może skora i skonczycca, bo, jak użo wiedama, Bałhary — czaho najbolsz dabiwalisia — taho i dabilisia: Adryanopal uziali.</br>
{{gap|1.5em}}Hłaǔny turecki naczalnik Adryanopala — Szukry-pasza, choć baraniŭsia dahetul wielmi adważna, ale — baczuczy, szto nijakoha ratunku ǔżo nima, zdaŭsia z usim swaim wojskam.</br>
{{gap|1.5em}}Bałharski karol, chwaluczy adwahu Szukry-paszy, addaŭ jamu nazad jaho sablu.
<center>'''Zawirucha kala Skutary —</center>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1em"></div>
hetaho wielmi ważnaho punchtu tureckaha, najbolsz ciapier zwiertaje wahu ŭsich.</br>
{{gap|1.5em}}Na Skutary palahli Czornahorcy, a padmahajuć im Serby. Ale na heta
<center>'''naszupyryłasia Europa.</center>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1em"></div>
{{gap|1.5em}}Aŭstryjaki, niemcy, anhlijcy, italijcy i francuzy — pasłali swaje karabli na more ad starany Skutary, kudej idzie padmoha wojskam i charczami czornahorcam i serbam, i hetkim paradkam choczuć zaharadzić im darohu z hetaj starany, kab nia było padwozu — pomaczy.</br>
{{gap|1.5em}}Robiać jany heta dziela taho, szto zhawarylisia pamiż saboj, kab Skutary — ci adalejuć im bałkanskije sajuźniki — ci nie, — a nie addać jaho czornahorcam, bo tak wymahaje palityka…</br>
{{gap|1.5em}}Palityka — palitykaj, a tymczasam czornahorcy i serby, nie zważajuczy na pratest wialikszych hasudarstwaŭ, prażuć i prażuć heta nieszezasnaje Skutary, i badaj skora budzie z nim toje, szto i z Adryanopalam.</br>
{{gap|1.5em}}Szto tady budzie — nie zhadana…
{{gap|1.5em}}'''Ci nia pojduć u hety krywawy taniec inszyje pary?
{{gap|1.5em}}Bo, jak-ni-jak, a eǔropejskije karabli papłyli tudy dziela taho tolki, kab pieraszkodzić bałkanskim sajuźnikam brać Skutary. A tym czasam, hetyje sajuźniki i ǔwahi nie zwiertajuć: „pływajcie sabie, każuć jany, kali ŭ was jość czas i achwota, a my budziem rabić swajo — szto nam patreba“.</br>
{{gap|1.5em}}Dyk ciapier prychodzicca, abo chwost padtuliǔszy, papłyć sabie… da chaty, abo… udarycca ǔ honar. A honar hety pachnie kroŭju…
{{накіравальная рыса|5em|height=1px}}
<section end="Wiestki"/>
<section begin="Nasza"/>{{c|'''Nasza Haspadarka.|памер=160%}}
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div>
{{gap|1.5em}}Wialikaj padmohaj ŭ naszaj haspadarcy może być kormnaja morkaŭ.</br>
{{gap|1.5em}}Nia dumajcie, szto kali aharodnina — jak, znaczycca, morkaŭ, to ŭżo kanieszna i patrabuje ziamli tolki s pad aharodu — zusim nie. Nawat, każyczy praŭdu, kormnaja morkaŭ nia lubić ani wielmi hnojanaj ziamli, ani ciażkaj, bo tam raście jana karotkaj, a najlepsz udajecca na hruntach lohkich — pieszczanych, choć, razumiejecca, nie zusim pustych.</br>
{{gap|1.5em}}A pryrychtawańni ziamli pad morkaŭ z wośeni (bo heta najlepsz) — ciapier użo hawaryć pozna; ale można siejać jaje na bulbiańni.</br>
{{gap|1.5em}}Kali ziemla mała hnojena, to treba padwieści krychu drobnaho hnoju, najlepsz — awieczaho, abo konskaho i razsypaŭszy jaho, akuratna — zaharać.</br>
{{gap|1.5em}}Zahorywać pad morkaŭ treba szto najhłybiej. Najbolsz robiać tak, szto puszczajuć adnej i tej samaj baraznoj płuh za płuham, abo sachu — za sachoj, kab jaknajhłybiej uspulchnić ziamlu. Paśla hetaho, treba jaje hładzieńka zabaranawać i bracca da siaŭby morkwy — szto najraniej z wiasny.</br>
{{gap|1.5em}}Siejuć jaje roznymi sposabami. Abo, źmieszaǔszy s piaskom, siejuć jak mak, a paśla razhaniajuć u hranki, abo śpiersza robiać hranki — jak pad kapustu, i siejuć radoczkami u zusim płytki rawoczak, zrobleny na hetaj hrancy, abo ŭreszcie na hładka wybaranawanym {{перанос пачатак|po|li}}
<section end="Nasza"/><noinclude></noinclude>
83ygod7cdva2i0nyhk9tqocc7t4d3ur
Старонка:Biełarus. 1913. № 11-12.pdf/7
104
127619
295132
295004
2026-08-11T08:19:02Z
RAleh111
4658
295132
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude><section begin="Nasza"/>{{перанос канец|po|li}} — pad znacznik, ci pad sznur — tak sama, znaczycca, radoczkami.</br>
{{gap|1.5em}}Radok — ad radka pawinien być tak, jak i bulba, kab paśla s kaniom można było ich abahnać. Siejać treba ǔ radkoch hustawata i kanieszna pierad hetym samo nasieńnie abciorci tak, kab wusiki jaho źnisztożyć. Tady jano lepsz prystaje da ziamli, nietak baicca suchaty i lepsz uschodzie.</br>
{{gap|1.5em}}Jak tolki pakażecca uschod — znaczny ǔżo buduć wiłaczki morkwy, treba kanieszna jaje apałoć. Druhoje i tracieje poliwo — zależyć ad ziamli: kali tolki trawa ussiedaje — tady, razumiejecca, treba i pałoć, bo hetaje ziallo zachopliwaje ǔsie soki, ǔsiu pażyǔnaść, katoryje patrebny dla samoj morkwy.</br>
{{gap|1.5em}}Kali morkaŭ ǔžo pojdzie ŭ haru, treba jaje abahnać i aprawić tak, jak heta robim z bulbaj. Abhaniać pryjdziecca razy dwa, ci try, zważajuczy na sam rost morkwy; ale mała taho: tut użo treba i pierarywać samuju morkwu, pakidajuczu kaliwo ad kaliwa mieniej-bolej na ćwierć arszyna.</br>
{{gap|1.5em}}Wyrwanyje i apałaskanyje ŭ wadzie kaliwy morkwy, wielmi łasa jeść usielakaja żywioła: husi, świńni, karowy, koni i t. p.</br>
{{gap|1.5em}}U poźniaj wosieni — kali nima ǔžo nijakaj trawicy — morkaŭ najbolsz szumić i staić zielaniutkaja, dyj nie baicca nawat niewialikich prymarozkoǔ. Tady, ŭ kaho morkwy pasadżeny ładny kawałak, wybirać jaje można czastkami i adrezajuczy markoŭnik, karmić im żywiołu. Samu-ż morkaŭ prachowywajuć na zimu tak, jak i bulbu: u sklapoch, jamach, ci kapcoch.</br>
{{gap|1.5em}}S pamiż hatunkoŭ morkwy najbolsz używajuć biełuju — tak zwanuju — zialonahałowuju. Kormnaja morkaŭ prydatna nia tolki dla żywioły, ale i ludziam. Jeści i prypraŭlać jaje možna, jak i kożnuju inszuju morkwu.
{{справа|''Wat-ka.{{gap|1.5em}}}}
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div>
{{block center/s}}
{{***2||70%|15|перад=1em|пасля=1em}}
{{block center/e}}
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:0em"></div>
<section end="Nasza"/>
<section begin="Aściarożna"/><center>'''Aściarożna z nasieńniem.</center>
{{gap|1.5em}}Ciapier — pad wiasnu — kożny haspadar zahadzia rupicca nabyć nasieńnia taho, jakoha niechwat u jaho samoha.</br>
{{gap|1.5em}}Kuplajuczy awies, jaczmień, ci szto padobnaje, — uczycca naszamu bratu — nieczaha: aby ǔziaŭ na ruku — wiedaje ǔžo, szto jano warta.</br>
{{gap|1.5em}}Zusim inszaja sprawa, kali prychodzicca nażywać nasieńnie roznych traǔ. U siabie — nasieńnia hetaho my hadujem mała, dy i nia możem nawat, bo ziamli skupa, dyk abaznany z im — mała.</br>
{{gap|1.5em}}Woś, naprykład, kaniuszyna. Siejać jaje paczali szmat užo dzie, ale na nasieńnie — mała chto jaje pakidaje, i prychodzicca nabywać jaho s czużych ruk.</br>
{{gap|1.5em}}Dla samoj ziamli — jano i dobra. Kaniuszyna, kali skoszena u ćwiecie, ziamlu prawie, ale, kali pakidajem jaje na nasieńnie — szmat zapasowych sokaŭ, katoryje patrebny dla inszaho ziernia, — wyciahiwaje.</br>
{{gap|1.5em}}Ale, kali kuplać nasieńnie kaniuszyny, to kuplać jaho tolki s peŭnych ruk. Jość, naprykład, na rynkach, dy i pa kramach szmat kaniuszyny amerykanskaj, tak zwanaj — ''„sztanhlik“'', katoraja u naszym kraju — wymierzaje, a znaczyca — prapadaje. Nasieńnie sztanhlika wielmi padobna da naszaj kaniuszyny, dyk handlary ǔpichajuć jaho nam, bo jano prychodzicca im zusim tanna, a hroszy łupiać dobryje.</br>
{{gap|1.5em}}Kuplajuczy kaniuszynu, treba dobra uhledacca, kab jana była czystaja i kab jak najbolsz było ǔ joj zierniatkoǔ sinieńkich (fialatowych), bo takije najlepszyje i najmacniejszyje da ŭschodu.</br>
{{gap|1.5em}}Lepsz zapłacić darażej, ci mieniej kupić, — ale szto dobraje, i nia wykidač hroszy na niapeǔnaje, na katorym możym lohka zmarnawać swoj i biez taho skupieńki sznuroczak ziamli.
{{справа|''K—in—k.{{gap|1.5em}}}}
{{накіравальная рыса|5em|height=1px}}
<section end="Aściarożna"/>
<section begin="Usiaczyna"/>{{c|'''USIACZYNA.|памер=160%}}
<center>'''Nowy sposab dawać telehramy.</center>
{{gap|1.5em}}Anhlijski inženier — Bizan prydumaǔ nowy sposab pasyłać telehramy.</br>
{{gap|1.5em}}Pry pomaczy hetaj pryłady, nawat biez pracy czaławieka, aby tolki załażyǔ napisanuju papierku, bytcam, można budzie adtelehrafowywać 500 słoŭ u adnu minutu.
<center>'''Nowy handel.</center>
{{gap|1.5em}}Chiba szmat użo chto czuǔ, szto kitajcy ŭ swajej jadzie niczym nie hańbujuć: jaduć jany nawat dochłych — katoŭ, sabak, świniej i t. p.</br>
{{gap|1.5em}}Ale woś znajszlisia ludzi, katoryje ǔ horadzie Drezdenie załażyli kramku, dzie pradajuć miasa — tolki sabaczaje, zusim z hetym nia kryjuczysia. Praz adzin hod pradali jany hetaho dabra funcikami — 700 sztuk.“</br>
<section end="Usiaczyna"/><noinclude></noinclude>
ilrbbtpbjp79bjp14htpklpaoij23vd
Старонка:Biełarus. 1913. № 11-12.pdf/8
104
127620
295125
295044
2026-08-11T08:03:43Z
RAleh111
4658
295125
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude><section begin="Usiaczyna"/><center>'''Chiba nacieszyłasia.</center>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div>
{{gap|2em}}U Bałharskim horadzie — Tyrnawie pamierla kabieta, prażyǔszy 188 hadoǔ. Heta nie pa naszamu…
<center>'''Na szto traciać hroszy.</center>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div>
{{gap|2em}}Niejki amerykanin — bahacz — pa proźwiszczu — Dinler, — prahandlawaǔsia i abankruciǔsia da astatku. Za daǔhi — pradawali ŭsie nażytyje im za lepszych czasaŭ — dastatki.</br>
{{gap|2em}}Pamiż imi — była i sabaka, za katoruju niejki anhlijski bahacz zapłaciǔ 36 tysiaczoŭ rubloŭ. Treba jeszcze wiedać, szto sabaka heta nia mieła nijakaj asabliwaści. Dyk ci z mordy, ci s chwościka spadabałasia jana bahaczu — anhlijcu — nima wiedama.</br>
{{gap|2em}}A jeszcze kažuć, szto anhlijcy razumny i praktyczny narod. Widać, szto ŭ kożnym narodzie jość razumnyje, ale chapaje i… durnioǔ…
<section end="Usiaczyna"/>
<section begin="Dumki"/><center>{{larger|'''DUMKI.}}</center>
{{gap|2em}}Pracuj tak, — jak by mieǔ prażyć jeszcze sto hadoǔ; malisia tak, — jak by śmierć stajała za placzyma.
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div>
{{block center/s}}
{{***2||70%|15|перад=1em|пасля=1em}}
{{block center/e}}
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div>
{{gap|2em}}Chto nie papraŭlaje staraj adzieżyny, tamu u skoraści nie chopie spraŭlać i nowuju.
<section end="Dumki"/>
<section begin="Zahadki"/><center>{{larger|'''ZAHADKI.}}</center>
{{gap|2em}}21) Żalezny tok, świnny pieraskok, pasad — hreczany?</br>
{{gap|2em}}22) Idzie miadźwiedź pa wulicy, a miedźwieżaty — ǔ kożnuju chatu zabiehajuć?
<center>'''Razhadki buduć u [[Biełarus (1913)/1913/12|№ 12]].</center>
{{gap|2em}}'''Razhadki z № [[Biełarus (1913)/1913/9-10|9–10]]:''' 18) piarścionak na palcy: 19) wietki aŭsa; 20) sałamianaja stracha.
<section end="Zahadki"/>
<section begin="Żarty"/>{{c|{{larger|'''ŻARTY i PRYKAZKI.}}}}
<center>'''Dahadaǔsia.</center>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div>
{{gap|2em}}— Ci nia wiedajesz, Piatruk, czamu heta zimoj wieciar chaładniejszy, czym u letku?</br>
{{gap|2em}}— Stydno tabie, Hanulka, nie dahadacca takoj prostaj reczy: ŭ letku — wieciar czasta puszczajuć u chatu, a zimoj — praz uwieś czas jon na dware.
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div>
{{block center/s}}
{{***2||70%|15|перад=1em|пасля=1em}}
{{block center/e}}
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div>
<center>'''Chto budzie jeści?</center>
{{gap|2em}}Prychodzie cyhan u chatu, kali haspadynia piacze bliny.</br>
{{gap|2em}}— Oho, adzywajecca cyhan, to-ż pojedajem blinoǔ.</br>
{{gap|2em}}— Pajedajem — dy nia ǔsie, atkazywaje haspadynia.</br>
{{gap|2em}}— A ci-ż ty, haspadyńka, nia choczesz? pytajecca cyhan.
{{накіравальная рыса|5em|height=1px}}
<section end="Żarty"/>
<section begin="Swaja"/>{{c|'''''Swaja poczta.|памер=160%}}
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div>
{{gap|2em}}'''Jezno, W-mu ks. H…''' Żyć — to żywie, ale chwareje… na kiszeniowyje suchoty, dyk nie zaŭsiody akuratna może pryjeżdżać…
{{gap|2em}}'''Samara K-mu.''' Każuć: „chwali — dy mieru znaj“, a Wy ǔżo praz ład raspisalisia. Dziakujem, ale drukawać nia wypadaje.
{{gap|2em}}'''Kansk, Jenisiejskaj hub. St. D-lu.''' Choć i skupa ich — ale zadańnie Wasze — spoǔnim. Prosim prysyłać nam swaje wiestki.
{{gap|2em}}'''W-nym Zur-mu, K-cu, J-aj i insz.''' Za prysłanyje adresy Waszych znajomych — wielmi dziakujem: — paskutkawała. Prosim prysyłać jeszcze. Usim im Redakcija „Biełarusa“ paszle probnyje numery — darma.
{{накіравальная рыса|5em|height=1px}}
<section end="Swaja"/>
<section begin="Рэдактар"/>{{c|{{x-larger|ABWIESTKI.}}}}
{|style="margin:auto; width:20em"
|<center>Pawiedamlajem, szto</center>
|-
|<center>{{x-larger|{{разьбіўка|'''TARHOU — LICYTACII}}}}</center>
|-
|na pacht małaka, katoryje byli naznaczeny na 1-aje Krasawika (Apryla) h. h. u dware hr. T. Zamojskaho — IWJE (poczt. st. Iwje, Wilensk. hub. st. pal. ż. d. Hawja) —
|-
|<center>{{x-larger|'''NIA BUDZIE.}}</center>
|-
|<center>'''''Upraŭleńnie dwara Iwje.</center>
|}
{{накіравальная рыса|35em|height=1px}}<center>{{fine|Redaktar — wydawiec '''A. Byczkoǔski.}}</center>
{{накіравальная рыса|35em|height=1px}}
<center>{{smaller|Drukarnia. „Znicz“ Wilnia Śto-Jańska 19.}}</center>
<section end="Рэдактар"/><noinclude></noinclude>
0go35pvusx0ff4fd1z1fhhnfu6pwlhf
295133
295125
2026-08-11T08:20:17Z
RAleh111
4658
295133
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude><section begin="Usiaczyna"/><center>'''Chiba nacieszyłasia.</center>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div>
{{gap|1.5em}}U Bałharskim horadzie — Tyrnawie pamierla kabieta, prażyǔszy 188 hadoǔ. Heta nie pa naszamu…
<center>'''Na szto traciać hroszy.</center>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div>
{{gap|1.5em}}Niejki amerykanin — bahacz — pa proźwiszczu — Dinler, — prahandlawaǔsia i abankruciǔsia da astatku. Za daǔhi — pradawali ŭsie nażytyje im za lepszych czasaŭ — dastatki.</br>
{{gap|1.5em}}Pamiż imi — była i sabaka, za katoruju niejki anhlijski bahacz zapłaciǔ 36 tysiaczoŭ rubloŭ. Treba jeszcze wiedać, szto sabaka heta nia mieła nijakaj asabliwaści. Dyk ci z mordy, ci s chwościka spadabałasia jana bahaczu — anhlijcu — nima wiedama.</br>
{{gap|1.5em}}A jeszcze kažuć, szto anhlijcy razumny i praktyczny narod. Widać, szto ŭ kożnym narodzie jość razumnyje, ale chapaje i… durnioǔ…
<section end="Usiaczyna"/>
<section begin="Dumki"/><center>{{larger|'''DUMKI.}}</center>
{{gap|1.5em}}Pracuj tak, — jak by mieǔ prażyć jeszcze sto hadoǔ; malisia tak, — jak by śmierć stajała za placzyma.
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div>
{{block center/s}}
{{***2||70%|15|перад=1em|пасля=1em}}
{{block center/e}}
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div>
{{gap|1.5em}}Chto nie papraŭlaje staraj adzieżyny, tamu u skoraści nie chopie spraŭlać i nowuju.
<section end="Dumki"/>
<section begin="Zahadki"/><center>{{larger|'''ZAHADKI.}}</center>
{{gap|1.5em}}21) Żalezny tok, świnny pieraskok, pasad — hreczany?</br>
{{gap|1.5em}}22) Idzie miadźwiedź pa wulicy, a miedźwieżaty — ǔ kożnuju chatu zabiehajuć?
<center>'''Razhadki buduć u [[Biełarus (1913)/1913/12|№ 12]].</center>
{{gap|1.5em}}'''Razhadki z № [[Biełarus (1913)/1913/9-10|9–10]]:''' 18) piarścionak na palcy: 19) wietki aŭsa; 20) sałamianaja stracha.
<section end="Zahadki"/>
<section begin="Żarty"/>{{c|{{larger|'''ŻARTY i PRYKAZKI.}}}}
<center>'''Dahadaǔsia.</center>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div>
{{gap|1.5em}}— Ci nia wiedajesz, Piatruk, czamu heta zimoj wieciar chaładniejszy, czym u letku?</br>
{{gap|1.5em}}— Stydno tabie, Hanulka, nie dahadacca takoj prostaj reczy: ŭ letku — wieciar czasta puszczajuć u chatu, a zimoj — praz uwieś czas jon na dware.
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div>
{{block center/s}}
{{***2||70%|15|перад=1em|пасля=1em}}
{{block center/e}}
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div>
<center>'''Chto budzie jeści?</center>
{{gap|1.5em}}Prychodzie cyhan u chatu, kali haspadynia piacze bliny.</br>
{{gap|1.5em}}— Oho, adzywajecca cyhan, to-ż pojedajem blinoǔ.</br>
{{gap|1.5em}}— Pajedajem — dy nia ǔsie, atkazywaje haspadynia.</br>
{{gap|1.5em}}— A ci-ż ty, haspadyńka, nia choczesz? pytajecca cyhan.
{{накіравальная рыса|5em|height=1px}}
<section end="Żarty"/>
<section begin="Swaja"/>{{c|'''''Swaja poczta.|памер=160%}}
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div>
{{gap|1.5em}}'''Jezno, W-mu ks. H…''' Żyć — to żywie, ale chwareje… na kiszeniowyje suchoty, dyk nie zaŭsiody akuratna może pryjeżdżać…
{{gap|1.5em}}'''Samara K-mu.''' Każuć: „chwali — dy mieru znaj“, a Wy ǔżo praz ład raspisalisia. Dziakujem, ale drukawać nia wypadaje.
{{gap|1.5em}}'''Kansk, Jenisiejskaj hub. St. D-lu.''' Choć i skupa ich — ale zadańnie Wasze — spoǔnim. Prosim prysyłać nam swaje wiestki.
{{gap|1.5em}}'''W-nym Zur-mu, K-cu, J-aj i insz.''' Za prysłanyje adresy Waszych znajomych — wielmi dziakujem: — paskutkawała. Prosim prysyłać jeszcze. Usim im Redakcija „Biełarusa“ paszle probnyje numery — darma.
{{накіравальная рыса|5em|height=1px}}
<section end="Swaja"/>
<section begin="Рэдактар"/>{{c|{{x-larger|ABWIESTKI.}}}}
{|style="margin:auto; width:20em"
|<center>Pawiedamlajem, szto</center>
|-
|<center>{{x-larger|{{разьбіўка|'''TARHOU — LICYTACII}}}}</center>
|-
|na pacht małaka, katoryje byli naznaczeny na 1-aje Krasawika (Apryla) h. h. u dware hr. T. Zamojskaho — IWJE (poczt. st. Iwje, Wilensk. hub. st. pal. ż. d. Hawja) —
|-
|<center>{{x-larger|'''NIA BUDZIE.}}</center>
|-
|<center>'''''Upraŭleńnie dwara Iwje.</center>
|}
{{накіравальная рыса|35em|height=1px}}<center>{{fine|Redaktar — wydawiec '''A. Byczkoǔski.}}</center>
{{накіравальная рыса|35em|height=1px}}
<center>{{smaller|Drukarnia. „Znicz“ Wilnia Śto-Jańska 19.}}</center>
<section end="Рэдактар"/><noinclude></noinclude>
fstsj5sjqfot2nfj2s8dpucwbxiw6ts
Старонка:Biełarus. 1913. № 13.pdf/1
104
127651
295095
295055
2026-08-10T18:09:25Z
Gleb Leo
2440
295095
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude><section begin="Верхавіна"/>
{|style="margin:auto;"
|{{Калёнтытул|left='''I. Hod'''|center='''Wilnia 11 krasawika 1913 hodu'''|right='''№ 13'''}}
|-
|style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" |
|-
| style="font-size:500%;" |<center>'''{{разьбіўка|BIEŁARUS}}</center>
|-
|<center>{{larger|'''tydniowaja katalickaja hazeta.}}</center>
|-
|style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" |
|-
|<center>'''Kasztuje s pierasyłkaj: na hod 1 rb. 50 kap. na 6 miesiacau 80 kap.</br>addzielny numer 3 kapiejki.</center>
|-
|style="border-style: solid; border-width: 0px 0px 2px 0" |
|-
|<center>{{smaller|Rukapisy pawinny być padpisany praudziwaj familijej dziela wiedama redakcii, inaksz nia buduć</br>drukawany; rukapisy nie zwiertajucca. Hroszy można pasyłać pacztowymi markami.}}</center>
|-
|style="border-style: solid; border-width: 0px 0px 2px 0" |
|-
|<center>{{smaller|'''Usio adresawać:''' Wilnia Siemionouskaja wulica d. 6 kw. 5. Redakcija „Biełarusa“.}}</center>
|-
|style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" |
|-
|'''Szkada mnie hetaho narodu… bo nie maje czaho jeści''' <sub>{{larger|({{разьбіўка|słowy Chrystusa}}).}}</sub>
|-
|style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" |
|-
|<center>{{x-larger|'''Usich naszych supracounikau, czytaczou i prychilnikou</br>winszujem Wialikim Światam — Wialikadnia.</br>ALLELUJA! ALLELUJA! ALLELUJA!}}</center>
|-
|style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" |
|}
<section end="Верхавіна"/>
<section begin="Da"/><center>{{x-larger|'''Da moładzi katalickaj.}}</center>
{{gap|1.5em}}Pryjszoŭ wiasioły dzień Wialikadnia! Radujecca kaścioł nasz światy, prypaminajuczy tryumf Chrystusa-Zbaŭcy nad piekłam i śmierciaj; radujecca i ŭsio stwareńnie, może czujuczy hetu radaść kaścielnuju, a mo i taho, szto pryjszła wiasna, — ciopła i ǔsim zrabiłosia lahczej i pryjamniej. Radujecca i nasz biełaruski narod, ale… musim pryznacca, szto miż nami ducha Chrystusowaho wielmi niamnoha, bo naszy biełarusy radujucca
bolsz może s taho, szto skonczyǔsia doŭhi, wialiki post, dy ǔżo można miasa i małako jeści.</br>
{{gap|1.5em}}Moładź nasza radujecca — radaściaj nie światoju, a s taho, szto ciapier — paśla postu, pacznie znoǔ rabić ihryszczy i schodki, dzie choć czasta paszczapajuć hałowy adzin druhomu, a usio-ż tyki ich tudy ciahnie duch niaczysty.</br>
{{gap|1.5em}}Nikatoryje z maładziaży, u dni paświenczanyje raspamiatawańniu muki Chrystusa, dumali ab tym, jak pojduć u „Wałaczobniki“, nabiaruć jajak, dy buduć imi zabaŭlacca, i ŭ hetyje dni sumnyje wyczylisia napamiać roznyje łałymki.</br>
{{gap|1.5em}}Darażeńkije chryścijanie! Nam treba radawacca s kaściołam — pa Bożamu; treba nam paznać naszu światuju wieru; nawuku Chrystusa i Jaho żyćcio najświaciejszaje, — tady tolki my budzim mahczy być dobrymi chryścijanami, tady my razbiarom, szto można i czaho nia można.</br>
{{gap|1.5em}}I dawiedajemsia, szto ihryszczaŭ s tancami kaścioł zabaraniaje ad papielcu i aż da paniadziełku prawodnaho, dyk na Wialikdzień ich rabić niamożna. Zrazumiejem i toje, szto chadzić z Allelujaj można, ale nia dziela jajak, wybiwańnia woknaŭ ludziam panaczy, dy razboju z druhimi — spatkanymi, a tolki
dziela radaści sa Zmiortwychustania Chrystusa; i szto lepsz chadzić z Allelujaj ad poŭdnia na pierszy dzień i pakul ludzi pakładucca spać, a nia noczaj prarywać ludziam son, dy czasta bić im wokny paciomku.</br>
{{gap|1.5em}}Wiasielimosia — ale z Boham! Alleluja!
{{накіравальная рыса|5em|height=1px}}
<section end="Da"/>
<section begin="Cikawy"/><center>{{x-larger|'''{{разьбіўка|CIKAWY}}.}}</center>
{{block center/s}}
''Iz usich świataǔ s cełaho hodu,</br>
''Musić dla naszaho brata,</br>
''Każuć, Wialikdzień — dyk dlu narodu,</br>
''Budzie najbolszaje świata.</br>
''Tamu pryczyna budzie takaja,</br>
''Szto jaho żduć usiej duszoju,</br>
<section end="Cikawy"/><noinclude></noinclude>
42wizjf442i7yfgq90nb6yr6e1ajpy5
Старонка:Biełarus. 1913. № 13.pdf/2
104
127665
295098
295075
2026-08-10T18:22:00Z
Gleb Leo
2440
295098
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" />{{block center/s}}</noinclude><section begin="Cikawy"/>''Bo jano z wieku tak prypadaje</br>
''Zaǔsiody rańniaj wiasnoju.</br>
''Jak ustaje so snu nasza ziamlica,</br>
''Raście na kuście listoczek,</br>
''I zielanieje tady trawica;</br>
''Adżyǔ żuczok, matyloczek.</br>
''Szera ziaziula z ranka i ǔ wieczer,</br>
''Tady kukuje u sadzie,</br>
''Pawiejeć ciopły i cichi wiecier,</br>
''Pojdzie skacinka u stadzie.</br>
''Dy akrom taho u naszym narodzie</br>
''Jość uspaminki takije,</br>
''Sieuszy na pryźbie, dy pry pahodzie</br>
''Czasam haworać staryje:</br>
''Szto adna tolki u hadu bywaje</br>
''Na cełym świecie czasina,</br>
''Jak miż saboju razmowu maje,</br>
''Usia żywioła — skacina.</br>
''I jak tykiele poǔnacz nastanie</br>
''Prad hetym światam wialikim,</br>
''U pamiać Chrystusa zmartwychpaǔstańnia</br>
''Ludzkim haworyć jazykam.</br>
''Dyk raz, paczuǔszy hutarku tuju,</br>
''Adzin cikawy naszoǔsia,</br>
''Chacieǔ padsłuchać mowu dziǔnuju,</br>
''Dy u chleǔ na wyszki zabraǔsia,</br>
''Żdaci pryjszłosia jamu niemała,</br>
''Bo czas pawoli ciahnuǔsia;</br>
''Aż zrazu żutka i ściszna stała,</br>
''Pad szapkaj wołas uzduǔsia.</br>
''Pieǔni zapieli — poǔnacz prabiła,</br>
''Ciszynia stała niamaja;</br>
''Aż uzdychnuǔszy, zahawaryła</br>
''S cicha kabyłka siwaja:</br>
''„Oj ciażka praca na maje hrudzi,</br>
''„Maju rabotku niamiłu;</br>
''„Haspadaroczka mnie treba budzie</br>
''„Zawiaźci zaǔtra u mahiłu.</br>
''„Horkaja dola, maje siastrycy,</br>
''„Żdże hetu sialibu naszu:</br>
''„Chto pryniasie nam sienca, wadzicy</br>
''„I chto pahonić na paszu“!</br>
''Jon jak asinka, ǔwieś zatrossia,</br>
''Choć byǔ i śmiełkaj natury,</br>
''Saǔsim biaz duchu u chatu paniossia</br>
''Maroz paczuǔszy na skury.</br>
''Prypior u chatu, paǔ na karwaci,</br>
''A tam siamiejka użo spała;</br>
''Zastahnaǔ tolki: Oj dzietki! maci!</br>
''Nadtaż niadobra mnie stała!</br>
''Znachara z wioski zaraz pazwali,</br>
''I warażbitku kabietu,</br>
''I choć kuryli i szmat szeptali,</br>
''Jaho niestała da świetu…</br>
''Hałosiać dzieci, hałosić matka,</br>
''Płacze siamiejka — uzdychaja;</br>
''Radni, susiedzieǔ paszła hramadka, —</br>
''Trunu pawiezła Siwaja.</br>
''Hetak na świeci było kaliści,</br>
''Dy ciapier czasta bywajeć,</br>
''Szto dla nawuki i dla karyści,</br>
''Boh za cikawaść karajeć.</br>
''I ǔspamianuli heta dawoli</br>
''Dziela wialikaj uwahi;</br>
''Ale za toje ǔżo słuchać bolej</br>
''Nichto niemaje adwahi.
{{справа|'''Stary Ułas{{gap|1em}}}}
{{накіравальная рыса|5em|height=1px}}
{{block center/e}}
<section end="Cikawy"/>
<section begin="Na"/><center>{{x-larger|'''Na asabniak!..}}</center>
{{gap|1.5em}}Było heto u niadzielu… Wiarnuuszysia s kaścioła, pasiliǔsia tym — szto dała mnie maja kabieta i wyjszoŭ na wulicu. Zatrymaǔszysia kala chaty, hlanuǔ ja na druhi bok wulicy, dzie byŭ sadok i haspadarskija budoǔli. Kala samaj wulicy, abtuliǔszy waroty, stajali, jakby pilnujuczy, dwa haliniastyje klony; dalej — widać była lipa; stareńkaja, szyrokaja, katora pamiatawała jeszcze pradzieda… Panawała jana nad sadkom, kolki hadoŭ tamu zasadżanym, a jon tuliŭsia da jaje, jak tulacca dzieci da babki… Drewy ǔżo pakrylisia kwietkami: biełyja, drobnyja kwietki ihrusz i ciareszni; bieła-różawatyja — jabłaniaŭ, zliwalisia ŭ adno wialikaje małocznaje more… Soniejko ǔżo sadziłasia; ǔ pawietry czutny byǔ zapach wilhaci; kruhom panawała cisz…</br>
{{gap|1.5em}}Hlanuŭ ja i serca ścisnułosia ad żalu: — tak usio było pryhoża, szto nichaciełosia wyskazywać dumak, nalacieǔszych u duszu…</br>
{{gap|1.5em}}Usio-ż taki pastanowiǔ ja zrakczysia usiaho, nawat wyciać — wykarczawać, kab tolki dzieci mielisia lepiej i nie narekali na baćkoǔ: — pastanowiǔ ja prajści na asabniak — chutar.</br>
{{gap|1.5em}}Ha! lohka skazać: ''pastanowiǔ'', — ale zrabić heta — wielmi, a wielmi trudna.</br>
{{gap|1.5em}}U kożnaj wioscy, toż i ŭ naszaj — jość tak zwanyje — „prawadyry“. Prakanajcie ich — ceła wioska pojdzie za wami. Woś i mieciŭ ja paczać z imi wajnu — ab pierachodzie na asabniaki — chutary.</br>
{{gap|1.5em}}Było ich dwoch. Wiarnuǔszysia s kaścioła, hutaryli sabie pad chataju. {{перанос пачатак|Pry|witaŭszysia}}
<section end="Na"/><noinclude></noinclude>
r04s2wkbii67b8pwj7mrszsaxk92mh3
Старонка:Biełarus. 1913. № 13.pdf/3
104
127666
295100
295081
2026-08-10T18:23:29Z
Gleb Leo
2440
295100
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude><section begin="Na"/>{{перанос канец|Pry|witaŭszysia}} z imi, praz kolki czasu — paczaŭ ja:</br>
{{gap|1.5em}}— „Nu, susiedzi, kali projdziem na asabniaki?</br>
{{gap|1.5em}}— Jak i szto? kryknuli razam, na jakije asabniaki?</br>
{{gap|1.5em}}— Wiedajecie, susiedzi, szto ciapier, kazaŭ ja dalej, ludzi pajszli pa rozum da haławy i prakanalisia, szto lepsz żyć na asabniakoch — celyja wołaści zrabili użo heta…</br>
{{gap|1.5em}}— A tak — czuli; chaj sabie razychodziacca; my nia wierym, kab lepiej było na dzielankach, każe adzin z ich; wiedajem tolki, szto ni adzin wyliǔ mnoha potu i ślozaǔ, pakidajuczy staradaŭnyje paradki.</br>
{{gap|1.5em}}— „Biaz pracy — nia jeści kałaczy“, atkazywaju. Było heta na paczatku, a hlańcie clapier na ich chaty: jakija pryhożyja, dyj ŭ kamory poŭna.</br>
{{gap|1.5em}}— Chaj sabie bahaciejuć, ja ni baczu ni odnaj pryczyny dla pieramieny naszych paradkoǔ.</br>
{{gap|1.5em}}— Haspadar, susiedzie! nima pryczyny? Woś tut wykażu wam hibiel pryczyn.</br>
{{gap|1.5em}}Skażycie, szto stałasia s 14 chatami ǔ wioscy Malyszoǔcy?</br>
{{gap|1.5em}}— Szto stałosia? — zhareli, — padpaliǔ niejki „złodziej“.</br>
{{gap|1.5em}}— A ciapier, skażycie mnie, ci zharełaby 14 chataŭ, kab haspadary siadzieli na dzielankach?</br>
{{gap|1.5em}}— Jasna, jak słonka, szto nie.</br>
{{gap|1.5em}}— Nu — ci u pažary nie baczycia pryczyny?</br>
{{gap|1.5em}}— A ciapier skażycie, kolki razoŭ sprawicisia zawieści wazoŭ hnoju ŭ dzień na „Morhie“.</br>
{{gap|1.5em}}— Najbolsz razoŭ 7, atkazywajuć susiedzi.</br>
{{gap|1.5em}}— A kab mieli my hety kusok ziamli wiorstaŭ sa try bliżej, ci udwoje ni zawiaźli-b ǔ dzień? pytaju.</br>
{{gap|1.5em}}— Nu, heta — to praŭda, kažuć Jany.</br>
{{gap|1.5em}}— Aprycz hetaha, szto tak mnoha tracicie darma czasu, jeszcze druhija prykraści bywajuć. Piersz, — ni szto rok możecie dawiaści hnoj, dyk ziamla marnieje; druhoje — jak ciażka iści takuju daleczyniu i waroczacca pa raboci. Na takija raboty, jak żniwo — treba wybiracca s cełaju siamiejkaju, a szto staniecca s chataju? Zładziei mohuć abakraści, a barani Boże pażar, to nie zdalejecie prybiehczy na ratunak.</br>
{{gap|1.5em}}— Szto praŭda, — to praǔda: letaszniaho hodu mała mnie serca nia łopnuła, kali ubaczyǔ dym nad wioskaju.</br>
{{gap|1.5em}}Susiedzie, ci-ż hetaho mała? Prypomnicie jeszcze jakije majem nadzieły: ad 4 — da 12 zahonaŭ, ciahnucca jany za dźwie wiorsty; a u Kamiency majuć pa 2 zahony, raskidanych u tym samym paletku. Ci dobra pracawać na takim sznurku? Kolki bywaje kałatni za adnu skibu ziamli? Szto skażycie na heta? Ci choczycie dalej hetak żyć?</br>
{{gap|1.5em}}— Staić mnie heta ŭsio — jak kość u horle: treba musi budzie z maim pryjacielam-susiedam da sudu pajści — usio skubie, dyj skubie moj zahonczyk, adzywajecca adzin z maich susiedzieŭ.</br>
{{gap|1.5em}}— Na szto maicie iści ǔ sud, projdziem lepsz na asabniaki, to nia treba budzie wajewać za skibu. Ciapier u nas, ci-ż tolki na hetym kanczajucca swarki? Czasta najdrabniejszaja zdareńnie — kuryca, naprykład, robić wajnu nia tolki pamiż kabietami, ale i pamiż haspadarami.</br>
{{gap|1.5em}}Zwiarniecie uwahu na toje, kolki niawyhody daje supolnaja haspadarka z wioskaju…</br>
{{gap|1.5em}}Asudzicie jeszcze adno: dzieci naszy nia widziali-b i ni rabili-b tolki złoha, kab my żyli na asabniakoch.</br>
{{gap|1.5em}}— Dobra, susiedzie, — zhoda, ale skażycie, za szto my pierebiaremsia na nowuju haspadarku? — Szmat kasztuje hroszej, a skul ich uziać?</br>
{{gap|1.5em}}— „Chto chocze ǔdaryć sabaku — kij nojdzie“ — kaže prykazka. A na szto-ż rozum? — treba raić. Kali nia sioleta, to zrobim heta za hady dwa; za hety czas pryrychtujem patrebny materyał i hroszy, a potym — z Boham — na asabniak.</br>
{{gap|1.5em}}— Jeszcze, susiedzie. Czuǔ ja, szto treba mnoha farmalnaściaŭ pry hetym, a prytom rożnie dzielać ziamlu haspadary miż saboj.</br>
{{gap|1.5em}}— Farmalnaściaŭ — nimnoha, a sposaby — możem dawiedacca ad tych, szto prajszli ǔżo na nowaju haspadarku.
<div style="width:100%; position:relative;"><div style="display:inline; position:relative; padding-right:0.5em;"></div><div style="position:absolute; width:100%; right:0px; bottom:0px; z-index:0; overflow:hidden; white-space:nowrap; text-align:right;"><div style="display:inline; float:right;">{{{dottext|{{Зьмест старонак з кропкамі/5|{{{symbol|.}}}|{{{5|}}} }}{{{dotend|}}}}}}</div></div></div>
{{gap|1.5em}}Słonka użo zajszło; wieczar byŭ ciopły; zoraczki mihcieli na niebi; cicha… My razyjszlisia. Waroczajuczysia, hlanuŭ ja na lipu, sadok, katory cicha szapoczuczy, spaǔ zawity ǔ kwietki…</br>
{{gap|1.5em}}Serca — szczamiłosia, ale rozum kazaǔ: — „idzi“.
{{справа|''L. Małyszewicz.{{gap|1.5em}}}}
{{накіравальная рыса|5em|height=1px}}
<section end="Na"/>
<section begin="Kaścielny"/>{{c|'''Kaścielny kalendar.|памер=160%}}
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.0em"></div>
<center>{{larger|'''Krasawik.}}</center>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.0em"></div>
{{block center/s}}
5.{{gap|1em}}P.{{gap|0.5em}}{{larger|††}}{{gap|0.5em}}Wincentaho</br>
6.{{gap|1em}}S.{{gap|0.5em}}{{larger|††}}{{gap|0.5em}}Wilhelma
<section end="Kaścielny"/><noinclude></noinclude>
f6y9x3rems2sivun1atba03qh17ainm
Старонка:Biełarus. 1913. № 13.pdf/4
104
127671
295102
295083
2026-08-10T18:36:12Z
Gleb Leo
2440
295102
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" />{{block center/s}}</noinclude><section begin="Kaścielny"/>{{gap|0.5em}}7.{{gap|1em}}''Niadz. Wierbnaja'' Epifanijusza</br>
{{gap|0.5em}}8.{{gap|1em}}P.{{gap|0.5em}}{{larger|†}}{{gap|1em}}Djonizaho</br>
{{gap|0.5em}}9.{{gap|1em}}A.{{gap|0.5em}}{{larger|†}}{{gap|1em}}Maryi Kleofasowaj</br>
10.{{gap|1em}}S.{{gap|0.5em}}{{larger|††}}{{gap|0.5em}}Ezebijasza</br>
11.{{gap|1em}}C.{{gap|0.5em}}w.{{gap|0.5em}}{{larger|†}}{{gap|0.5em}}Leona Pap. W.</br>
12.{{gap|1em}}{{larger|††}}{{gap|0.5em}}Wialiki Piontak Juljusza</br>
13.{{gap|1em}}{{larger|††}}{{gap|0.5em}}Wialikaja Subota Idy Dz.</br>
14.{{gap|1em}}'''Niadz. Wielk. Zmartwychustańnie</br>{{gap|2.2em}}Chrystusa Pana.</br>
15.{{gap|1em}}'''Pan. Wielek.''' Anastazii</br>
16.{{gap|1em}}A.{{gap|0.5em}}Marceljana i Lamb.</br>
17.{{gap|1em}}S.{{gap|0.5em}}Anicenta Pap.</br>
18.{{gap|1em}}C.{{gap|0.5em}}Bohumiła
{{накіравальная рыса|5em|height=1px}}
{{block center/e}}
<section end="Kaścielny"/>
<section begin="Alleluja!"/>{{c|'''{{разьбіўка|ALLELUJA!}}<ref>Alleluja — słowo hebrajskaje — chwalimo Pana.</ref>|памер=160%}}
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div>
{{gap|1.5em}}Boh tak palubiǔ świet, szto ǔłasnaho syna wydaŭ za jaho na achwiaru. Hety Syn Boży — Jezus Chrystus, kab zbawić świet, pahrużany ŭ bałota roznych prastupkaǔ, nia tolki, szto buduczy Boham — staŭsia czaławiekam i chodziuczy pa świecie ŭsiudy dabro rabiŭ i wuczyǔ usich, jak majuć żyć, kab być dobrymi dziaćmi Boha Stwaryciela, i wuczyǔ miławacca ǔzajemna, dy milawać nawat swaich niepryjacielaŭ, bo tolki hetkaja miłaść może aszczaśliwić usich ludziej, ale Jon dziela zbaŭleńnia świetu addaǔsia na najciażejszyja muki i najstraszniejszuju śmierć.</br>
{{gap|1.5em}}Praz dni dwa pa śmierci Zbawiciel nasz ustaŭ z umiorszych z wialikaj chwałaj i hetak zwajawaŭ śmierć i piekła.</br>
{{gap|1.5em}}Prypaminajuczy heta usio, nam chryścijanam treba pastanowić umierci dla hrechu i a zmiortwychustać da żyćcia nowaho, żyćcia ǔ Bohu i z Boham ǔsiudy i zaǔsiody.</br>
{{gap|1.5em}}Treba pastanowić być ludźmi dobrymi i katalickimi nia tolki ǔ kaściele, dy pry pacierach, ale tak sama i pry usielakaj rabocie i na kożnym miejscy, kab usio naszaje żyćcio i kożen pastupak byli niepierastawajuczaj malitwaj i chwałaj Bohu; kab my nia tolki wusnami, ale i ŭsim żyćciom swaim śpiewali Bohu ǔściaż: Alleluja, Alleluja, Alleluja!
{{накіравальная рыса|5em|height=1px}}
<section end="Alleluja!"/>
<section begin="Encyklika"/>{{c|'''Encyklika (abo list) Papieża|памер=160%}}
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div>
{{gap|1.5em}}S pryczyny jubileusza edyktu Medjolanskaho.</br>
{{gap|1.5em}}Dla upamiatowańnia 1600-letniaj hadaŭszczyny edytktu Medjolanskaho, katorym car Kanstanty Wialiki daŭ swabodu Kaściołu, Swiaty Ajciec Pius X chocze ǔsim dać możnaść skarystać z niabiesnych łask; dziela hetaho ustanowiŭ jubileusz 1 wydaŭ da ŭsich wiernych Encykliku. Warunki, na jakich można skarystać z jubileǔszu, jość takije:</br>
{{gap|1.5em}}1){{gap|0.5em}}U czasi — ad niadzieli t. z. przewodnaj pa Wialikadniu — da świata Niepakalanaha Paczaćcia Matki Bożaj — patreba boć pa dwa razy ǔ troch Rymskich bazylikach: św. Jana Lateranenskaho, św. Pietra i św. Paŭła za Murami i pamalicca a padwyższeni Kaścioła i św. Apostalskaj Stalicy, a źnisztożeńni herezii i nawiarnieńnie hresznikaŭ, a zhodu caroǔ chryścijańskich i a pakoj i jednaść narodu chryścijanskaha. Chto nia budzie mahczy pajechać da Rymu, mohuć dastupić odpustu, kali buduć 6 razoǔ u kasciołach, jakije buduć naznaczeny praz Biskupoǔ. (U Wilenskaj, Mahiloŭskaj i Żmudzkaj dyjecezijach — a sposabach i czasi adbyćcia jubileusza, budzie abjaŭlena z ambony wa ǔsich kaściołach).</br>
{{gap|1.5em}}2){{gap|0.5em}}Spawiadniki ŭ hetym czasi majuć prawa adpuszczać hrachi, zamieniać abietnicy (sluby) na inszyja dobryja sprawy, zwalniać ad usich kar kaścielnych i szm. dr. Spawiadnik budzie mieć prawa nawat adpuszczać takije hrachi, jakije adpuszczaje Światy Ajciec.</br>
{{gap|1.5em}}3){{gap|0.5em}}Jałmużna.</br>
{{gap|1.5em}}Otpust może być achfiarowany i za pamiorszych.</br>
{{gap|1.5em}}''Papież zahadywaje, kab kaniecznie malilisia i za inawiercaǔ''. Pryzywaje ǔsich wiernych da malitwy da Boha, Matki Bożaj, Światych Pańskich, asabliwa św. Apostałaŭ, kab ǔsie narody nawiarnulisia da swajej Matki-Kaścioła, adraklisia ad schyzmy (abo atstupstwa) i byli pasłuszny Rymskamu Biskupu, a św. Wieru Katalicku pryznali za swaju abaronu i aporu.
<center>'''Nawiarnieńnie.</center>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1em"></div>
{{gap|1.5em}}Biskup syryjskaha kaścioła ŭ Jerozolimie — pryniaŭ katalictwa. Złażyŭ swajo wyznańnie wiery ǔ ruki katalickaha Patryarcha Jerozolimy, katory naznaczyǔ jaho swaim wikarym. (Kaścioł syryjski, tak jak i Prawasłaǔny — nia pryznaje jednáści s kaściołam katalickim Papieżam).
<center>'''Urad nia utwierdziǔ.</center>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1em"></div>
{{gap|1.5em}}Ministar ǔnutreńnich sprawaŭ nia utwierdziŭ prałatami kanonikaŭ Żmudskaj dyjecezii: ks. Franciszka Pacewicza i
<section end="Encyklika"/><noinclude></noinclude>
nj4q6vo5vwxdfiw96g1glbzo9s7rfih
295106
295102
2026-08-10T18:41:13Z
Gleb Leo
2440
295106
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" />{{block center/s}}</noinclude><section begin="Kaścielny"/>{{gap|0.5em}}7.{{gap|1em}}''Niadz. Wierbnaja'' Epifanijusza</br>
{{gap|0.5em}}8.{{gap|1em}}P.{{gap|0.5em}}{{larger|†}}{{gap|1em}}Djonizaho</br>
{{gap|0.5em}}9.{{gap|1em}}A.{{gap|0.5em}}{{larger|†}}{{gap|1em}}Maryi Kleofasowaj</br>
10.{{gap|1em}}S.{{gap|0.5em}}{{larger|††}}{{gap|0.5em}}Ezebijasza</br>
11.{{gap|1em}}C.{{gap|0.5em}}w.{{gap|0.5em}}{{larger|†}}{{gap|0.5em}}Leona Pap. W.</br>
12.{{gap|1em}}{{larger|††}}{{gap|0.5em}}Wialiki Piontak Juljusza</br>
13.{{gap|1em}}{{larger|††}}{{gap|0.5em}}Wialikaja Subota Idy Dz.</br>
14.{{gap|1em}}'''Niadz. Wielk. Zmartwychustańnie</br>{{gap|2.2em}}Chrystusa Pana.</br>
15.{{gap|1em}}'''Pan. Wielek.''' Anastazii</br>
16.{{gap|1em}}A.{{gap|0.5em}}Marceljana i Lamb.</br>
17.{{gap|1em}}S.{{gap|0.5em}}Anicenta Pap.</br>
18.{{gap|1em}}C.{{gap|0.5em}}Bohumiła
{{накіравальная рыса|5em|height=1px}}
{{block center/e}}
<section end="Kaścielny"/>
<section begin="Alleluja"/>{{c|'''{{разьбіўка|ALLELUJA!}}<ref>Alleluja — słowo hebrajskaje — chwalimo Pana.</ref>|памер=160%}}
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div>
{{gap|1.5em}}Boh tak palubiǔ świet, szto ǔłasnaho syna wydaŭ za jaho na achwiaru. Hety Syn Boży — Jezus Chrystus, kab zbawić świet, pahrużany ŭ bałota roznych prastupkaǔ, nia tolki, szto buduczy Boham — staŭsia czaławiekam i chodziuczy pa świecie ŭsiudy dabro rabiŭ i wuczyǔ usich, jak majuć żyć, kab być dobrymi dziaćmi Boha Stwaryciela, i wuczyǔ miławacca ǔzajemna, dy milawać nawat swaich niepryjacielaŭ, bo tolki hetkaja miłaść może aszczaśliwić usich ludziej, ale Jon dziela zbaŭleńnia świetu addaǔsia na najciażejszyja muki i najstraszniejszuju śmierć.</br>
{{gap|1.5em}}Praz dni dwa pa śmierci Zbawiciel nasz ustaŭ z umiorszych z wialikaj chwałaj i hetak zwajawaŭ śmierć i piekła.</br>
{{gap|1.5em}}Prypaminajuczy heta usio, nam chryścijanam treba pastanowić umierci dla hrechu i a zmiortwychustać da żyćcia nowaho, żyćcia ǔ Bohu i z Boham ǔsiudy i zaǔsiody.</br>
{{gap|1.5em}}Treba pastanowić być ludźmi dobrymi i katalickimi nia tolki ǔ kaściele, dy pry pacierach, ale tak sama i pry usielakaj rabocie i na kożnym miejscy, kab usio naszaje żyćcio i kożen pastupak byli niepierastawajuczaj malitwaj i chwałaj Bohu; kab my nia tolki wusnami, ale i ŭsim żyćciom swaim śpiewali Bohu ǔściaż: Alleluja, Alleluja, Alleluja!
{{накіравальная рыса|5em|height=1px}}
<section end="Alleluja"/>
<section begin="Encyklika"/>{{c|'''Encyklika (abo list) Papieża|памер=160%}}
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div>
{{gap|1.5em}}S pryczyny jubileusza edyktu Medjolanskaho.</br>
{{gap|1.5em}}Dla upamiatowańnia 1600-letniaj hadaŭszczyny edytktu Medjolanskaho, katorym car Kanstanty Wialiki daŭ swabodu Kaściołu, Swiaty Ajciec Pius X chocze ǔsim dać możnaść skarystać z niabiesnych łask; dziela hetaho ustanowiŭ jubileusz 1 wydaŭ da ŭsich wiernych Encykliku. Warunki, na jakich można skarystać z jubileǔszu, jość takije:</br>
{{gap|1.5em}}1){{gap|0.5em}}U czasi — ad niadzieli t. z. przewodnaj pa Wialikadniu — da świata Niepakalanaha Paczaćcia Matki Bożaj — patreba boć pa dwa razy ǔ troch Rymskich bazylikach: św. Jana Lateranenskaho, św. Pietra i św. Paŭła za Murami i pamalicca a padwyższeni Kaścioła i św. Apostalskaj Stalicy, a źnisztożeńni herezii i nawiarnieńnie hresznikaŭ, a zhodu caroǔ chryścijańskich i a pakoj i jednaść narodu chryścijanskaha. Chto nia budzie mahczy pajechać da Rymu, mohuć dastupić odpustu, kali buduć 6 razoǔ u kasciołach, jakije buduć naznaczeny praz Biskupoǔ. (U Wilenskaj, Mahiloŭskaj i Żmudzkaj dyjecezijach — a sposabach i czasi adbyćcia jubileusza, budzie abjaŭlena z ambony wa ǔsich kaściołach).</br>
{{gap|1.5em}}2){{gap|0.5em}}Spawiadniki ŭ hetym czasi majuć prawa adpuszczać hrachi, zamieniać abietnicy (sluby) na inszyja dobryja sprawy, zwalniać ad usich kar kaścielnych i szm. dr. Spawiadnik budzie mieć prawa nawat adpuszczać takije hrachi, jakije adpuszczaje Światy Ajciec.</br>
{{gap|1.5em}}3){{gap|0.5em}}Jałmużna.</br>
{{gap|1.5em}}Otpust może być achfiarowany i za pamiorszych.</br>
{{gap|1.5em}}''Papież zahadywaje, kab kaniecznie malilisia i za inawiercaǔ''. Pryzywaje ǔsich wiernych da malitwy da Boha, Matki Bożaj, Światych Pańskich, asabliwa św. Apostałaŭ, kab ǔsie narody nawiarnulisia da swajej Matki-Kaścioła, adraklisia ad schyzmy (abo atstupstwa) i byli pasłuszny Rymskamu Biskupu, a św. Wieru Katalicku pryznali za swaju abaronu i aporu.
<center>'''Nawiarnieńnie.</center>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1em"></div>
{{gap|1.5em}}Biskup syryjskaha kaścioła ŭ Jerozolimie — pryniaŭ katalictwa. Złażyŭ swajo wyznańnie wiery ǔ ruki katalickaha Patryarcha Jerozolimy, katory naznaczyǔ jaho swaim wikarym. (Kaścioł syryjski, tak jak i Prawasłaǔny — nia pryznaje jednáści s kaściołam katalickim Papieżam).
<center>'''Urad nia utwierdziǔ.</center>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1em"></div>
{{gap|1.5em}}Ministar ǔnutreńnich sprawaŭ nia utwierdziŭ prałatami kanonikaŭ Żmudskaj dyjecezii: ks. Franciszka Pacewicza i
<section end="Encyklika"/><noinclude></noinclude>
pekfe0owi85djq349m6v4ba1q9w8q23
Старонка:Biełarus. 1913. № 13.pdf/5
104
127673
295093
295085
2026-08-10T16:31:44Z
RAleh111
4658
/* Не вычытаная */
295093
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>Pietra Baroŭskaha. Ks. Baroŭskaha ŭrad nia chocze utwierdzić użo trejci raz.
<center>'''Nowy kaścioł u Wilni.</center>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1em"></div>
{{gap|1.5em}}Na rahu wulic Tamboŭskaj i Archanielskaj prystupili ǔżo da pierszych rabot pad budowu nowaho kaścioła „Serca Pana Jezusa“.
<center>'''16-taja afiara.</center>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1em"></div>
{{gap|1.5em}}''Kijeǔ''. Nowy kaścioł św. Mikalaja ŭ Kijewi — jeszcze i dahetul nia skonczyli budawać, bo ŭsio skupa z hraszyma.</br>
{{gap|1.5em}}Woś niedaŭna, wiadomy tutejszy abywatel — p. Leanard Jankoǔski daŭ na hetu światujú sprawu 10 tysiaczaŭ rubloǔ.</br>
{{gap|1.5em}}Szto najcikawiejszaja, szto heta ǔžo 16-taja afiara pływie s tej samaj kiszani na budawu nowaha kaścioła.
{{накіравальная рыса|5em|height=1px}}
{{c|'''Szto czuwać.|памер=160%}}
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div>
{{gap|1.5em}}'''w. Wierchawica,''' brest. paw. U wioscy hetaj zawiałosia straszenna mnoha myszaǔ; dyk, kab źnisztożyć ich, — sielanie paraskidali atrutu — strychninu; myszy — jak myszy, ale nieszczasnaja skacinka, traplajuczy na hetu atrutu prypadkam, — amal nia ǔsia prapała. Straty dla sielan — wializarnyje.</br>
{{gap|1.5em}}'''w. Zastaryni,''' Wilensk. hub. Dzis. paw. Na Źwiastawańnie zhareła tut chata ad piaruna.</br>
{{gap|1.5em}}Paraniŭsia hety hość…</br>
{{gap|1.5em}}'''Lida,''' Wilensk. hub. Pa pryhawaru Wilenskaho Wajennaho Sudu — ǔ Lidzie razstrelali saldata Formana za toje, szto jon zabiǔ aficera Pachojkina, katory admowiǔ proźbie saldata pajści ǔ horad.</br>
{{gap|1.5em}}'''Pieciarburh.''' Ministerstwa ŭnutreńnich sprawaŭ za minuły — 1912 hod mieło dachodu ad sztrafaŭ na hazety 1 miljon 700 tysiaczoŭ rubloǔ. U hetym hadu jość nadzieja, szto hetakich sztrafaŭ zbiarecca nia miensz 1 mil. 200 tys. rubl. Źmieńszycca dziela taho tolki, szto szmat pryjdziecca darawać pa wedłuh manifestu.</br>
{{gap|1.5em}}Ażno dziwa, jak heta można zhadać napierad, chto i na kolki prasztrafujесса?</br>
{{gap|1.5em}}Ale-ż na toje i ministerstwa…</br>
{{gap|1.5em}}'''Hrodna.''' Nowaja, mała znanaja jeszcze chwaroba, tak zwanaja — „zaraza Bolinhera“ — wielmi niebiazpiecznaja dla naszaj żywioły, stała szyrycca ǔ zachodnim kutku Hrodzienszczyny.</br>
{{gap|1.5em}}Zaraza heta zazwyczaj paczynajecca pamiż zajcoŭ, a paśla idzie dalej i dalej, i zachopliwaje ŭreszci i damowuju żywiołu.</br>
{{gap|1.5em}}Hetak, u dware Wierchawice — praz dwa tydni palo 60 sztuk skaciny i czaść żerabiatoŭ.</br>
{{gap|1.5em}}'''Dw. Szyrwinty,''' Wil. hub. i paw. Szaści hadkoŭ chłopczyk — syn Branisława Dymszewicza, astaŭszysia adzin u chacie, dzie hareła ŭ pieczcy, musić to hulajuczy z ahniom, zahareŭsia i sam. Wiarnuǔszyjasia baćki — znajszli, miest swajho synka, tolki… wuhalczyki.
rod
</br>
{{gap|1.5em}}'''Pieciarburh.''' U pamiać hadaǔszczyny rastrełu raboczych u Sybiry na zawodzie Lenskim, u Pieciarburhu zabastawała bolsz 50-ci tysiaczaŭ rabotnikaǔ.</br>
{{gap|1.5em}}Iszła heta wializarnaja hramada s pieśniami i czyrwonym sztandaram.</br>
{{gap|1.5em}}Manifestantoŭ razahnała palicija arużżam.
{{накіравальная рыса|5em|height=1px}}
{{c|'''''Piszuć da nas.|памер=160%}}
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div>
{{gap|1.5em}}'''m. Wałożyn,''' Wilensk. hub. Aszm. p. Niewielmi czym jość u nas chwalicca, skazać Bożuju praŭdu; ale ab tym, szto lażyć na sercy, chaciełasia-b padzialicca z druhimi; bo każuć, szto, wyskazaǔszy swajo hore druhomu, lahczej zrobicca czaławieku. Tak, jak chwory, kali razkaże pierad dochtaram swaju chwarobu, dyk jamu zdajecca, szto woś ǔžo i palahczeła.</br>
{{gap|1.5em}}Miasteczka nasza z wakolicami na 14 wiorstaŭ u wokruch — liczyć paǔtary tysiaczy dusz katalikoǔ.</br>
{{gap|1.5em}}U miasteczku josć czatyry żydoŭskija bażnicy i czatyry carkwy; ŭ tym liku — adna wybudawana starym hrafam Tyszkiewiczam; druhaja — unijackaja, a treciaja — ǔ miasteczku, i czaćwiortaja na mahiłkach.</br>
{{gap|1.5em}}Prawasłaǔnyje i żydy majuć hdzie malicca Bohu, a nam — katalikom treba ciahacca za dźwie, a inszym i za try mili da Zabrezia, kudy nas pryłuczyli ǔ 1866-m hadu, paśla skasawańnia naszaho parafijalnaho kascioła ǔ Wałożyni. A treba wiedać, szto dastacca da Zabrezia nie tak to lohka, jak heta kamu zdajecca, dy jaszcze pry hetakich darohach, jakija jany u nas jość; a najhorsz ŭ wosieni i
wiasnoj za wadami i bałotam.</br><noinclude></noinclude>
81gb7btjxvpwy2yc3w9yrrkyihruvq9
295108
295093
2026-08-10T18:44:07Z
Gleb Leo
2440
295108
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude><section begin="Encyklika"/>Pietra Baroŭskaha. Ks. Baroŭskaha ŭrad nia chocze utwierdzić użo trejci raz.
<center>'''Nowy kaścioł u Wilni.</center>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1em"></div>
{{gap|1.5em}}Na rahu wulic Tamboŭskaj i Archanielskaj prystupili ǔżo da pierszych rabot pad budowu nowaho kaścioła „Serca Pana Jezusa“.
<center>'''16-taja afiara.</center>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1em"></div>
{{gap|1.5em}}''Kijeǔ''. Nowy kaścioł św. Mikalaja ŭ Kijewi — jeszcze i dahetul nia skonczyli budawać, bo ŭsio skupa z hraszyma.</br>
{{gap|1.5em}}Woś niedaŭna, wiadomy tutejszy abywatel — p. Leanard Jankoǔski daŭ na hetu światujú sprawu 10 tysiaczaŭ rubloǔ.</br>
{{gap|1.5em}}Szto najcikawiejszaja, szto heta ǔžo 16-taja afiara pływie s tej samaj kiszani na budawu nowaha kaścioła.
{{накіравальная рыса|5em|height=1px}}
<section end="Encyklika"/>
<section begin="Szto"/>{{c|'''Szto czuwać.|памер=160%}}
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div>
{{gap|1.5em}}'''w. Wierchawica,''' brest. paw. U wioscy hetaj zawiałosia straszenna mnoha myszaǔ; dyk, kab źnisztożyć ich, — sielanie paraskidali atrutu — strychninu; myszy — jak myszy, ale nieszczasnaja skacinka, traplajuczy na hetu atrutu prypadkam, — amal nia ǔsia prapała. Straty dla sielan — wializarnyje.</br>
{{gap|1.5em}}'''w. Zastaryni,''' Wilensk. hub. Dzis. paw. Na Źwiastawańnie zhareła tut chata ad piaruna.</br>
{{gap|1.5em}}Paraniŭsia hety hość…</br>
{{gap|1.5em}}'''Lida,''' Wilensk. hub. Pa pryhawaru Wilenskaho Wajennaho Sudu — ǔ Lidzie razstrelali saldata Formana za toje, szto jon zabiǔ aficera Pachojkina, katory admowiǔ proźbie saldata pajści ǔ horad.</br>
{{gap|1.5em}}'''Pieciarburh.''' Ministerstwa ŭnutreńnich sprawaŭ za minuły — 1912 hod mieło dachodu ad sztrafaŭ na hazety 1 miljon 700 tysiaczoŭ rubloǔ. U hetym hadu jość nadzieja, szto hetakich sztrafaŭ zbiarecca nia miensz 1 mil. 200 tys. rubl. Źmieńszycca dziela taho tolki, szto szmat pryjdziecca darawać pa wedłuh manifestu.</br>
{{gap|1.5em}}Ażno dziwa, jak heta można zhadać napierad, chto i na kolki prasztrafujесса?</br>
{{gap|1.5em}}Ale-ż na toje i ministerstwa…</br>
{{gap|1.5em}}'''Hrodna.''' Nowaja, mała znanaja jeszcze chwaroba, tak zwanaja — „zaraza Bolinhera“ — wielmi niebiazpiecznaja dla naszaj żywioły, stała szyrycca ǔ zachodnim kutku Hrodzienszczyny.</br>
{{gap|1.5em}}Zaraza heta zazwyczaj paczynajecca pamiż zajcoŭ, a paśla idzie dalej i dalej, i zachopliwaje ŭreszci i damowuju żywiołu.</br>
{{gap|1.5em}}Hetak, u dware Wierchawice — praz dwa tydni palo 60 sztuk skaciny i czaść żerabiatoŭ.</br>
{{gap|1.5em}}'''Dw. Szyrwinty,''' Wil. hub. i paw. Szaści hadkoŭ chłopczyk — syn Branisława Dymszewicza, astaŭszysia adzin u chacie, dzie hareła ŭ pieczcy, musić to hulajuczy z ahniom, zahareŭsia i sam. Wiarnuǔszyjasia baćki — znajszli, miest swajho synka, tolki… wuhalczyki.
rod
</br>
{{gap|1.5em}}'''Pieciarburh.''' U pamiać hadaǔszczyny rastrełu raboczych u Sybiry na zawodzie Lenskim, u Pieciarburhu zabastawała bolsz 50-ci tysiaczaŭ rabotnikaǔ.</br>
{{gap|1.5em}}Iszła heta wializarnaja hramada s pieśniami i czyrwonym sztandaram.</br>
{{gap|1.5em}}Manifestantoŭ razahnała palicija arużżam.
{{накіравальная рыса|5em|height=1px}}
<section end="Szto"/>
<section begin="Wałożyn"/>{{c|'''''Piszuć da nas.|памер=160%}}
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div>
{{gap|1.5em}}'''m. Wałożyn,''' Wilensk. hub. Aszm. p. Niewielmi czym jość u nas chwalicca, skazać Bożuju praŭdu; ale ab tym, szto lażyć na sercy, chaciełasia-b padzialicca z druhimi; bo każuć, szto, wyskazaǔszy swajo hore druhomu, lahczej zrobicca czaławieku. Tak, jak chwory, kali razkaże pierad dochtaram swaju chwarobu, dyk jamu zdajecca, szto woś ǔžo i palahczeła.</br>
{{gap|1.5em}}Miasteczka nasza z wakolicami na 14 wiorstaŭ u wokruch — liczyć paǔtary tysiaczy dusz katalikoǔ.</br>
{{gap|1.5em}}U miasteczku josć czatyry żydoŭskija bażnicy i czatyry carkwy; ŭ tym liku — adna wybudawana starym hrafam Tyszkiewiczam; druhaja — unijackaja, a treciaja — ǔ miasteczku, i czaćwiortaja na mahiłkach.</br>
{{gap|1.5em}}Prawasłaǔnyje i żydy majuć hdzie malicca Bohu, a nam — katalikom treba ciahacca za dźwie, a inszym i za try mili da Zabrezia, kudy nas pryłuczyli ǔ 1866-m hadu, paśla skasawańnia naszaho parafijalnaho kascioła ǔ Wałożyni. A treba wiedać, szto dastacca da Zabrezia nie tak to lohka, jak heta kamu zdajecca, dy jaszcze pry hetakich darohach, jakija jany u nas jość; a najhorsz ŭ wosieni i
wiasnoj za wadami i bałotam.</br>
<section end="Wałożyn"/><noinclude></noinclude>
8dqdnrujrkrw6tk6z1y69248shn9oy6
295118
295108
2026-08-10T19:05:05Z
RAleh111
4658
295118
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude><section begin="Encyklika"/>Pietra Baroŭskaha. Ks. Baroŭskaha ŭrad nia chocze utwierdzić użo trejci raz.
<center>'''Nowy kaścioł u Wilni.</center>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1em"></div>
{{gap|1.5em}}Na rahu wulic Tamboŭskaj i Archanielskaj prystupili ǔżo da pierszych rabot pad budowu nowaho kaścioła „Serca Pana Jezusa“.
<center>'''16-taja afiara.</center>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1em"></div>
{{gap|1.5em}}''Kijeǔ''. Nowy kaścioł św. Mikalaja ŭ Kijewi — jeszcze i dahetul nia skonczyli budawać, bo ŭsio skupa z hraszyma.</br>
{{gap|1.5em}}Woś niedaŭna, wiadomy tutejszy abywatel — p. Leanard Jankoǔski daŭ na hetu światujú sprawu 10 tysiaczaŭ rubloǔ.</br>
{{gap|1.5em}}Szto najcikawiejszaja, szto heta ǔžo 16-taja afiara pływie s tej samaj kiszani na budawu nowaha kaścioła.
{{накіравальная рыса|5em|height=1px}}
<section end="Encyklika"/>
<section begin="Szto"/>{{c|'''Szto czuwać.|памер=160%}}
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div>
{{gap|1.5em}}'''w. Wierchawica,''' brest. paw. U wioscy hetaj zawiałosia straszenna mnoha myszaǔ; dyk, kab źnisztożyć ich, — sielanie paraskidali atrutu — strychninu; myszy — jak myszy, ale nieszczasnaja skacinka, traplajuczy na hetu atrutu prypadkam, — amal nia ǔsia prapała. Straty dla sielan — wializarnyje.</br>
{{gap|1.5em}}'''w. Zastaryni,''' Wilensk. hub. Dzis. paw. Na Źwiastawańnie zhareła tut chata ad piaruna.</br>
{{gap|1.5em}}Paraniŭsia hety hość…</br>
{{gap|1.5em}}'''Lida,''' Wilensk. hub. Pa pryhawaru Wilenskaho Wajennaho Sudu — ǔ Lidzie razstrelali saldata Formana za toje, szto jon zabiǔ aficera Pachojkina, katory admowiǔ proźbie saldata pajści ǔ horad.</br>
{{gap|1.5em}}'''Pieciarburh.''' Ministerstwa ŭnutreńnich sprawaŭ za minuły — 1912 hod mieło dachodu ad sztrafaŭ na hazety 1 miljon 700 tysiaczoŭ rubloǔ. U hetym hadu jość nadzieja, szto hetakich sztrafaŭ zbiarecca nia miensz 1 mil. 200 tys. rubl. Źmieńszycca dziela taho tolki, szto szmat pryjdziecca darawać pa wedłuh manifestu.</br>
{{gap|1.5em}}Ażno dziwa, jak heta można zhadać napierad, chto i na kolki prasztrafujесса?</br>
{{gap|1.5em}}Ale-ż na toje i ministerstwa…</br>
{{gap|1.5em}}'''Hrodna.''' Nowaja, mała znanaja jeszcze chwaroba, tak zwanaja — „zaraza Bolinhera“ — wielmi niebiazpiecznaja dla naszaj żywioły, stała szyrycca ǔ zachodnim kutku Hrodzienszczyny.</br>
{{gap|1.5em}}Zaraza heta zazwyczaj paczynajecca pamiż zajcoŭ, a paśla idzie dalej i dalej, i zachopliwaje ŭreszci i damowuju żywiołu.</br>
{{gap|1.5em}}Hetak, u dware Wierchawice — praz dwa tydni palo 60 sztuk skaciny i czaść żerabiatoŭ.</br>
{{gap|1.5em}}'''Dw. Szyrwinty,''' Wil. hub. i paw. Szaści hadkoŭ chłopczyk — syn Branisława Dymszewicza, astaŭszysia adzin u chacie, dzie hareła ŭ pieczcy, musić to hulajuczy z ahniom, zahareŭsia i sam. Wiarnuǔszyjasia baćki — znajszli, miest swajho synka, tolki… wuhalczyki.
{{gap|1.5em}}'''Pieciarburh.''' U pamiać hadaǔszczyny rastrełu raboczych u Sybiry na zawodzie Lenskim, u Pieciarburhu zabastawała bolsz 50-ci tysiaczaŭ rabotnikaǔ.</br>
{{gap|1.5em}}Iszła heta wializarnaja hramada s pieśniami i czyrwonym sztandaram.</br>
{{gap|1.5em}}Manifestantoŭ razahnała palicija arużżam.
{{накіравальная рыса|5em|height=1px}}
<section end="Szto"/>
<section begin="Wałożyn"/>{{c|'''''Piszuć da nas.|памер=160%}}
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div>
{{gap|1.5em}}'''m. Wałożyn,''' Wilensk. hub. Aszm. p. Niewielmi czym jość u nas chwalicca, skazać Bożuju praŭdu; ale ab tym, szto lażyć na sercy, chaciełasia-b padzialicca z druhimi; bo każuć, szto, wyskazaǔszy swajo hore druhomu, lahczej zrobicca czaławieku. Tak, jak chwory, kali razkaże pierad dochtaram swaju chwarobu, dyk jamu zdajecca, szto woś ǔžo i palahczeła.</br>
{{gap|1.5em}}Miasteczka nasza z wakolicami na 14 wiorstaŭ u wokruch — liczyć paǔtary tysiaczy dusz katalikoǔ.</br>
{{gap|1.5em}}U miasteczku josć czatyry żydoŭskija bażnicy i czatyry carkwy; ŭ tym liku — adna wybudawana starym hrafam Tyszkiewiczam; druhaja — unijackaja, a treciaja — ǔ miasteczku, i czaćwiortaja na mahiłkach.</br>
{{gap|1.5em}}Prawasłaǔnyje i żydy majuć hdzie malicca Bohu, a nam — katalikom treba ciahacca za dźwie, a inszym i za try mili da Zabrezia, kudy nas pryłuczyli ǔ 1866-m hadu, paśla skasawańnia naszaho parafijalnaho kascioła ǔ Wałożyni. A treba wiedać, szto dastacca da Zabrezia nie tak to lohka, jak heta kamu zdajecca, dy jaszcze pry hetakich darohach, jakija jany u nas jość; a najhorsz ŭ wosieni i
wiasnoj za wadami i bałotam.</br>
<section end="Wałożyn"/><noinclude></noinclude>
4dolcbqz27ey8ge88shhvlk09x2hzuw
Biełarus (1913)/1913/13
0
127675
295096
2026-08-10T18:18:55Z
Gleb Leo
2440
Новая старонка: «{{загаловак | назва = Biełarus. № 13 | безаўтара = | год = 11 красавіка 1913 году | пераклад = | секцыя = Газэта | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/11-12|№ 11-12]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/14|№ 14]] | анатацыі = }} <pages index="Biełarus. 1913. № 13.pdf" from="1" to="1" onlysection="Верхавіна" /> * Biełarus (19...»
295096
wikitext
text/x-wiki
{{загаловак
| назва = Biełarus. № 13
| безаўтара =
| год = 11 красавіка 1913 году
| пераклад =
| секцыя = Газэта
| папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/11-12|№ 11-12]]
| наступны = [[Biełarus (1913)/1913/14|№ 14]]
| анатацыі =
}}
<pages index="Biełarus. 1913. № 13.pdf" from="1" to="1" onlysection="Верхавіна" />
* [[Biełarus (1913)/1913/13/Da moładzi katalickaj|Da moładzi katalickaj]]
* ''[[Аўтар:Стары Улас|Stary Ułas]]''. [[Biełarus (1913)/1913/13/Cikawy|Cikawy]]
* ''[[Аўтар:Люцыян Хвецька|L. Małyszewicz]]''. [[Biełarus (1913)/1913/13/Na asabniak!..|Na asabniak!…]]
* [[Biełarus (1913)/1913/13/Kaścielny kalendar|Kaścielny kalendar. Krasawik]]
* [[Biełarus (1913)/1913/13/Allelluja!|Allelluja!]]
* '''[[Biełarus (1913)/1913/13/Encyklika (abo list) Papieża|Encyklika (abo list) Papieża]]'''
* '''[[Biełarus (1913)/1913/13/Szto czuwać|Szto czuwać]]'''
* '''Piszuć da nas.'''
** ''[[Аўтар:Стары Улас|Stary Ułas]]''. [[Biełarus (1913)/1913/13/Piszuć da nas/M. Wałożyn|M. Wałożyn]]
* '''[[Biełarus (1913)/1913/13/Wiestki z zahranicy|Wiestki z zahranicy]]'''
* '''[[Biełarus (1913)/1913/13/Usiaczyna|Usiaczyna]]'''
* [[Biełarus (1913)/1913/13/Usiaczyna/Dumki|Dumki]]
* [[Biełarus (1913)/1913/13/Usiaczyna/Zahadki|Zahadki]]
* [[Biełarus (1913)/1913/13/Usiaczyna/Żarty i prykazki|Żarty i prykazki]]
* [[Biełarus (1913)/1913/13/Swaja poczta|Swaja poczta]]
<pages index="Biełarus. 1913. № 13.pdf" from="8" to="8" onlysection="Рэдактар" />
{{PD-Расейская імпэрыя}}
0m4sua8a4g01hoj0hrm9nnd5bn737ni
295103
295096
2026-08-10T18:37:53Z
Gleb Leo
2440
295103
wikitext
text/x-wiki
{{загаловак
| назва = Biełarus. № 13
| безаўтара =
| год = 11 красавіка 1913 году
| пераклад =
| секцыя = Газэта
| папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/11-12|№ 11-12]]
| наступны = [[Biełarus (1913)/1913/14|№ 14]]
| анатацыі =
}}
<pages index="Biełarus. 1913. № 13.pdf" from="1" to="1" onlysection="Верхавіна" />
* [[Biełarus (1913)/1913/13/Da moładzi katalickaj|Da moładzi katalickaj]]
* ''[[Аўтар:Стары Улас|Stary Ułas]]''. [[Biełarus (1913)/1913/13/Cikawy|Cikawy]]
* ''[[Аўтар:Люцыян Хвецька|L. Małyszewicz]]''. [[Biełarus (1913)/1913/13/Na asabniak!..|Na asabniak!…]]
* [[Biełarus (1913)/1913/13/Kaścielny kalendar|Kaścielny kalendar. Krasawik]]
* [[Biełarus (1913)/1913/13/Alleluja!|Alleluja!]]
* '''[[Biełarus (1913)/1913/13/Encyklika (abo list) Papieża|Encyklika (abo list) Papieża]]'''
* '''[[Biełarus (1913)/1913/13/Szto czuwać|Szto czuwać]]'''
* '''Piszuć da nas.'''
** ''[[Аўтар:Стары Улас|Stary Ułas]]''. [[Biełarus (1913)/1913/13/Piszuć da nas/M. Wałożyn|M. Wałożyn]]
* '''[[Biełarus (1913)/1913/13/Wiestki z zahranicy|Wiestki z zahranicy]]'''
* '''[[Biełarus (1913)/1913/13/Usiaczyna|Usiaczyna]]'''
* [[Biełarus (1913)/1913/13/Usiaczyna/Dumki|Dumki]]
* [[Biełarus (1913)/1913/13/Usiaczyna/Zahadki|Zahadki]]
* [[Biełarus (1913)/1913/13/Usiaczyna/Żarty i prykazki|Żarty i prykazki]]
* [[Biełarus (1913)/1913/13/Swaja poczta|Swaja poczta]]
<pages index="Biełarus. 1913. № 13.pdf" from="8" to="8" onlysection="Рэдактар" />
{{PD-Расейская імпэрыя}}
db11b1531aic6vg5qkas10pwhap0763
Biełarus (1913)/1913/13/Da moładzi katalickaj
0
127676
295097
2026-08-10T18:20:25Z
Gleb Leo
2440
Новая старонка: «{{загаловак | назва = Da moładzi katalickaj | безаўтара = | год = 11 красавіка 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/13/Cikawy|Cikawy]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913. № 13.pdf" from="1" to="1" onlysection="Da" /> {{В...»
295097
wikitext
text/x-wiki
{{загаловак
| назва = Da moładzi katalickaj
| безаўтара =
| год = 11 красавіка 1913 году
| пераклад =
| секцыя = Публіцыстыка
| папярэдні =
| наступны = [[Biełarus (1913)/1913/13/Cikawy|Cikawy]]
| анатацыі =
}}
{{Выроўніваньне-пачатак}}
<pages index="Biełarus. 1913. № 13.pdf" from="1" to="1" onlysection="Da" />
{{Выроўніваньне-канец}}
{{DEFAULTSORT:Da moładzi katalickaj}}
[[Катэгорыя:Публіцыстыка невядомых аўтараў]]
[[Катэгорыя:Вялікдзень]]
2bxh1b5gape25gsrxoad388wv4y7pqk
Biełarus (1913)/1913/13/Cikawy
0
127677
295099
2026-08-10T18:22:40Z
Gleb Leo
2440
Новая старонка: «{{загаловак | назва = Cikawy | аўтар = Стары Улас | год = 11 красавіка 1913 году | пераклад = | секцыя = Вершаванае апавяданьне | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/13/Da moładzi katalickaj|Da moładzi katalickaj]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/13/Na asabniak!..|Na asabniak!…]] | анатацыі = Іншыя публіка...»
295099
wikitext
text/x-wiki
{{загаловак
| назва = Cikawy
| аўтар = Стары Улас
| год = 11 красавіка 1913 году
| пераклад =
| секцыя = Вершаванае апавяданьне
| папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/13/Da moładzi katalickaj|Da moładzi katalickaj]]
| наступны = [[Biełarus (1913)/1913/13/Na asabniak!..|Na asabniak!…]]
| анатацыі = Іншыя публікацыі гэтага твора: [[Цікавы (Улас)]].
}}
{{Выроўніваньне-пачатак}}
<pages index="Biełarus. 1913. № 13.pdf" from="1" to="2" fromsection="Cikawy" tosection="Cikawy" />
{{Выроўніваньне-канец}}
cmd3s9yq01271y2pnvouweo1q31nxdj
Biełarus (1913)/1913/13/Na asabniak!..
0
127678
295101
2026-08-10T18:25:56Z
Gleb Leo
2440
Новая старонка: «{{загаловак | назва = Na asabniak!… | аўтар = Люцыян Хвецька | год = 11 красавіка 1913 году | пераклад = | секцыя = Апавяданьне | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/13/Cikawy|Cikawy]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/13/Kaścielny kalendar|Kaścielny kalendar. Krasawik]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пача...»
295101
wikitext
text/x-wiki
{{загаловак
| назва = Na asabniak!…
| аўтар = Люцыян Хвецька
| год = 11 красавіка 1913 году
| пераклад =
| секцыя = Апавяданьне
| папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/13/Cikawy|Cikawy]]
| наступны = [[Biełarus (1913)/1913/13/Kaścielny kalendar|Kaścielny kalendar. Krasawik]]
| анатацыі =
}}
{{Выроўніваньне-пачатак}}
<pages index="Biełarus. 1913. № 13.pdf" from="2" to="3" fromsection="Na" tosection="Na" />
{{Выроўніваньне-канец}}
{{DEFAULTSORT:Na asabniak!…}}
[[Катэгорыя:Апавяданні Люцыяна Хвецькі]]
[[Катэгорыя:Сельская гаспадарка]]
j01vt9qqk39eds9hynw3nriols8iftk
Biełarus (1913)/1913/13/Kaścielny kalendar
0
127679
295104
2026-08-10T18:38:24Z
Gleb Leo
2440
Новая старонка: «{{загаловак | назва = Kaścielny kalendar. Krasawik | безаўтара = | год = 11 красавіка 1913 году | пераклад = | секцыя = Каляндар | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/13/Na asabniak!..|Na asabniak!…]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/13/Alleluja!|Alleluja!]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Bieła...»
295104
wikitext
text/x-wiki
{{загаловак
| назва = Kaścielny kalendar. Krasawik
| безаўтара =
| год = 11 красавіка 1913 году
| пераклад =
| секцыя = Каляндар
| папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/13/Na asabniak!..|Na asabniak!…]]
| наступны = [[Biełarus (1913)/1913/13/Alleluja!|Alleluja!]]
| анатацыі =
}}
{{Выроўніваньне-пачатак}}
<pages index="Biełarus. 1913. № 13.pdf" from="3" to="4" fromsection="Kaścielny" tosection="Kaścielny" />
{{Выроўніваньне-канец}}
{{DEFAULTSORT:Kaścielny kalendar. Krasawik}}
[[Катэгорыя:Літургічныя календары]]
00oss92fkka1dyb8h1y3qqwqdjon683
Катэгорыя:Апавяданні Люцыяна Хвецькі
14
127680
295105
2026-08-10T18:39:53Z
Gleb Leo
2440
Новая старонка: «[[Катэгорыя:Проза паводле аўтараў|Хвецька, Люцыян]] [[Катэгорыя:Апавяданні паводле аўтараў|Хвецька, Люцыян]] [[Катэгорыя:Люцыян Хвецька]] [[Катэгорыя:Беларуская проза|Хвецька, Люцыян]]»
295105
wikitext
text/x-wiki
[[Катэгорыя:Проза паводле аўтараў|Хвецька, Люцыян]]
[[Катэгорыя:Апавяданні паводле аўтараў|Хвецька, Люцыян]]
[[Катэгорыя:Люцыян Хвецька]]
[[Катэгорыя:Беларуская проза|Хвецька, Люцыян]]
3rd7re304seztzoxvpjbtb0tk4cbtxf
Biełarus (1913)/1913/13/Alleluja!
0
127681
295107
2026-08-10T18:42:13Z
Gleb Leo
2440
Новая старонка: «{{загаловак | назва = Alleluja! | безаўтара = | год = 11 красавіка 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/13/Kaścielny kalendar|Kaścielny kalendar. Krasawik]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/13/Encyklika (abo list) Papieża|Encyklika (abo list) Papieża]] | анатацыі = }} {{Выроўнів...»
295107
wikitext
text/x-wiki
{{загаловак
| назва = Alleluja!
| безаўтара =
| год = 11 красавіка 1913 году
| пераклад =
| секцыя = Публіцыстыка
| папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/13/Kaścielny kalendar|Kaścielny kalendar. Krasawik]]
| наступны = [[Biełarus (1913)/1913/13/Encyklika (abo list) Papieża|Encyklika (abo list) Papieża]]
| анатацыі =
}}
{{Выроўніваньне-пачатак}}
<pages index="Biełarus. 1913. № 13.pdf" from="4" to="4" fromsection="Alleluja" tosection="Alleluja" />
-----------
{{Крыніцы}}
{{Выроўніваньне-канец}}
{{DEFAULTSORT:Alleluja!}}
[[Катэгорыя:Публіцыстыка невядомых аўтараў]]
[[Катэгорыя:Вялікдзень]]
nqad91y022h8mnoqa0bagsyd74wxeyf
Biełarus (1913)/1913/13/Encyklika (abo list) Papieża
0
127682
295109
2026-08-10T18:45:06Z
Gleb Leo
2440
Новая старонка: «{{загаловак | назва = Encyklika (abo list) Papieża | безаўтара = | год = 11 красавіка 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/13/Alleluja!|Alleluja!]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/13/Szto czuwać|Szto czuwać]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Bie...»
295109
wikitext
text/x-wiki
{{загаловак
| назва = Encyklika (abo list) Papieża
| безаўтара =
| год = 11 красавіка 1913 году
| пераклад =
| секцыя = Публіцыстыка
| папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/13/Alleluja!|Alleluja!]]
| наступны = [[Biełarus (1913)/1913/13/Szto czuwać|Szto czuwać]]
| анатацыі =
}}
{{Выроўніваньне-пачатак}}
<pages index="Biełarus. 1913. № 13.pdf" from="4" to="5" fromsection="Encyklika" tosection="Encyklika" />
{{Выроўніваньне-канец}}
{{DEFAULTSORT:Encyklika (abo list) Papieża}}
[[Катэгорыя:Публіцыстыка невядомых аўтараў]]
[[Катэгорыя:Каталіцтва]]
sez0dumbhhhi36gtpxr07078e38dhq1
Biełarus (1913)/1913/13/Szto czuwać
0
127683
295110
2026-08-10T18:46:37Z
Gleb Leo
2440
Новая старонка: «{{загаловак | назва = Szto czuwać | безаўтара = | год = 11 красавіка 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/13/Encyklika (abo list) Papieża|Encyklika (abo list) Papieża]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/13/Piszuć da nas/M. Wałożyn|M. Wałożyn]] | анатацыі = }} {{Выроўнівань...»
295110
wikitext
text/x-wiki
{{загаловак
| назва = Szto czuwać
| безаўтара =
| год = 11 красавіка 1913 году
| пераклад =
| секцыя = Публіцыстыка
| папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/13/Encyklika (abo list) Papieża|Encyklika (abo list) Papieża]]
| наступны = [[Biełarus (1913)/1913/13/Piszuć da nas/M. Wałożyn|M. Wałożyn]]
| анатацыі =
}}
{{Выроўніваньне-пачатак}}
<pages index="Biełarus. 1913. № 13.pdf" from="5" to="5" fromsection="Szto" tosection="Szto" />
{{Выроўніваньне-канец}}
{{DEFAULTSORT:Szto czuwać}}
[[Катэгорыя:Публіцыстыка невядомых аўтараў]]
[[Катэгорыя:Гродна]]
[[Катэгорыя:Санкт-Пецярбург]]
thmoesz5gmswzbmptyn219x6aj5g3j9
Старонка:Biełarus. 1913. № 13.pdf/6
104
127684
295111
2026-08-10T18:55:47Z
RAleh111
4658
/* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|1.5em}}Nie adno dzicia pamiraje biaz chrystu światoha, nie adno staroje idzie na toj swiet nie zjednaǔszysia z Boham.</br> {{gap|1.5em}}Była ŭ naszym dware hrafskaja kapliczka i woś, hadoŭ s sześć tamu nazad, paczali tudy zbiracca na malitwu i s pazwaleńnia Wysoka-Prawielebnaho Biskupa Roppa, pryjeżdżaŭ adzin raz na tydzień ksiondz z Zabrzezia i atpraŭlaŭ św. Imszu.</br> {{gap|1.5em}}Radaść była wialikaja i ŭsie stali harnucca da k...»
295111
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>
{{gap|1.5em}}Nie adno dzicia pamiraje biaz chrystu światoha, nie adno staroje idzie na toj swiet nie zjednaǔszysia z Boham.</br>
{{gap|1.5em}}Była ŭ naszym dware hrafskaja kapliczka i woś, hadoŭ s sześć tamu nazad, paczali tudy zbiracca na malitwu i s pazwaleńnia Wysoka-Prawielebnaho Biskupa Roppa, pryjeżdżaŭ adzin raz na tydzień ksiondz z Zabrzezia i atpraŭlaŭ św. Imszu.</br>
{{gap|1.5em}}Radaść była wialikaja i ŭsie stali harnucca da kapliczki hramadoju. Ale szto-ż? niekamu heta niepadabałasia…</br>
{{gap|1.5em}}Nie inaczej, jak niaczystaj sile; bo joj lepsz, kali ludzi chodziać pa korczmach, upiwajucca i szczapajuć adzin druhomu hałowy. Dyk, jak widać, z Bozaho dapuszczeńnia pryjszli na nas Hijobawy dni. Naszu kapliczku zakryli, a iszcze skolki było ciahaniny, sudoǔ!</br>
{{gap|1.5em}}Ciapier stali pahawarywać, szto Wałożyncy daczekajuć lepszych czasoŭ: a niekatoryje haworać, szto budzie budawacca nowy kaścioł. Każuć, niejkaja hrafinia ǔziała uwieś dwor u swaje ruki i bytcam daje plac na kaścioł u niekolki sot łokciaŭ.</br>
{{gap|1.5em}}Dyk, kali Boh pazwolić, to może i pryždžom, szto budzim mieć swoj ŭłasny, choć skromny kaściołak.</br>
{{gap|1.5em}}Daj Boże, — kab skarej.
{{справа|''Stary Ułas.{{gap|1.5em}}}}
{{накіравальная рыса|5em|height=1px}}
{{c|'''Wiestki z zahranicy.|памер=160%}}
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1em"></div>
<center>{{larger|'''Italija.}}</center>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div>
{{gap|1.5em}}'''Rym. Chwaroba papieża''' była wielmi ciażkaja: da zapaleńnie nyrak, pryłuczyłosia zapaleńnie lohkich. Nadziei na wyzdaraǔleńnie śpiersza amal nijakaj nia było. Zjechałasia radnia i nie
atstupała św. Ajca.</br>
{{gap|1.5em}}Ale, aposznimi dniami — jak iduć wiestki — strach minuǔ: Papież papraǔlajecca i ǔżo zajmajecca kaścielnymi sprawami.
<center>{{larger|'''Wajna na Bałkanach —}}</center>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div>
{{gap|1.5em}}ścichaje. Praŭdu kažuczy, nima ǔżo za szto i bicca. Czaho chacieli bałkanskije sajużniki — taho dabilisia: adabrali amal nia ŭsiu eŭrapejskuju tureczczynu; ale ciapier prychodzicca dzialicca hetym tłustym kawałkam, dyk adzin na druhoha
<center>'''szczyrać zuby.</center>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1em"></div>
{{gap|1.5em}}Bałhary choczuć zachapić horad Wieles, dzie zasieli Serby; a tyje i nia dumajuć adtul wyłazić, dyk Bałhary hroziać padłażyć kurawo…
<center>'''Serby i Czarnohorcy —</center>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1em"></div>
{{gap|1.5em}}tak sama biarucca pamiż saboj za czuby. Zawialisia śpiersza aficery, za nich zastupilisia sałdaty, pajszli na sztyki — nu i nakryszyli ludzkaho miasa…
<center>'''Aposznija wiestki</center>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1em"></div>
{{gap|1.5em}}Czarnahorcy ǔziali Skutary.
<center>{{larger|'''Kitajszczyna.}}</center>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div>
{{gap|1.5em}}Kitajcy na hranicy swajho hasudarstwa spatkalisia z Manhołami.</br>
{{gap|1.5em}}Spatkalisia i… pacaławalisia… Ad hetaho pocałunku, aprycz rannych, lahło trupam 400 kitajcoǔ.</br>
{{gap|1.5em}}Jak na paczatak — chiba dosyć…
<center>{{larger|'''Hiszpanija.}}</center>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div>
{{gap|1.5em}}Kali karol hiszpanski waroczaǔsia konna s prohladu wojsk da swajho pałacu, niejki czaławiek, padbiehszy, schapiŭ kania za uzdeczku i narychtawaŭsia strelić z rewolwaru u hrudzi karala; ale toj, nie straciǔszy prytomnaści, — mocna szarpanuǔ kania. Koń uźwiǔsia na dybki, hruknuli dwa wystrały, ale kuli papali nie ŭ karala, a ŭ kania.</br>
{{gap|1.5em}}Paliciejskije — nakinulisia ǔ moment na nieznanaho czaławieka i pawalili jaho, ale toj uśpieǔ jeszcze dać dwa streły, adnym s katorych zraniŭ paliciejskaho.</br>
{{gap|1.5em}}Wiadziecca śledstwa. Paczalisia aryszty.
<center>'''{{larger|Turcija.}}</br>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div>
{{gap|1.5em}}'''Kanstantynopal.''' U domie armianina — niejkaho Karandżana — nima wiedama dziela jakoj pryczyny — staŭsia straszenny uzryǔ.</br>
{{gap|1.5em}}Nia tolki hety dom, ale i susiednije ruchnuli i pad hruzami zhinuło niemało ludziej; znajszli, raskopywajuczy razwaliny damoŭ, szmat pryrychtowanych bombaŭ, hranataŭ i t. p.</br>
{{gap|1.5em}}Pajszli, razumiejecca, aryszty i paczali pieratrasać damy niekatorych armianaǔ. I tak sama znajszli niemała pryrychtawanych bombaŭ i arużża.</br>
{{gap|1.5em}}Widać, szto czym dalej ŭ les — tym bolej droǔ…
{{накіравальная рыса|5em|height=1px}}<noinclude></noinclude>
hwjonr7hfi6z76c2fozfq4nnv919527
295112
295111
2026-08-10T18:56:31Z
RAleh111
4658
295112
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>
{{gap|1.5em}}Nie adno dzicia pamiraje biaz chrystu światoha, nie adno staroje idzie na toj swiet nie zjednaǔszysia z Boham.</br>
{{gap|1.5em}}Była ŭ naszym dware hrafskaja kapliczka i woś, hadoŭ s sześć tamu nazad, paczali tudy zbiracca na malitwu i s pazwaleńnia Wysoka-Prawielebnaho Biskupa Roppa, pryjeżdżaŭ adzin raz na tydzień ksiondz z Zabrzezia i atpraŭlaŭ św. Imszu.</br>
{{gap|1.5em}}Radaść była wialikaja i ŭsie stali harnucca da kapliczki hramadoju. Ale szto-ż? niekamu heta niepadabałasia…</br>
{{gap|1.5em}}Nie inaczej, jak niaczystaj sile; bo joj lepsz, kali ludzi chodziać pa korczmach, upiwajucca i szczapajuć adzin druhomu hałowy. Dyk, jak widać, z Bozaho dapuszczeńnia pryjszli na nas Hijobawy dni. Naszu kapliczku zakryli, a iszcze skolki było ciahaniny, sudoǔ!</br>
{{gap|1.5em}}Ciapier stali pahawarywać, szto Wałożyncy daczekajuć lepszych czasoŭ: a niekatoryje haworać, szto budzie budawacca nowy kaścioł. Każuć, niejkaja hrafinia ǔziała uwieś dwor u swaje ruki i bytcam daje plac na kaścioł u niekolki sot łokciaŭ.</br>
{{gap|1.5em}}Dyk, kali Boh pazwolić, to może i pryždžom, szto budzim mieć swoj ŭłasny, choć skromny kaściołak.</br>
{{gap|1.5em}}Daj Boże, — kab skarej.
{{справа|''Stary Ułas.{{gap|1.5em}}}}
{{накіравальная рыса|5em|height=1px}}
{{c|'''Wiestki z zahranicy.|памер=160%}}
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1em"></div>
<center>{{larger|'''Italija.}}</center>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div>
{{gap|1.5em}}'''Rym. Chwaroba papieża''' była wielmi ciażkaja: da zapaleńnie nyrak, pryłuczyłosia zapaleńnie lohkich. Nadziei na wyzdaraǔleńnie śpiersza amal nijakaj nia było. Zjechałasia radnia i nie
atstupała św. Ajca.</br>
{{gap|1.5em}}Ale, aposznimi dniami — jak iduć wiestki — strach minuǔ: Papież papraǔlajecca i ǔżo zajmajecca kaścielnymi sprawami.
<center>{{larger|'''Wajna na Bałkanach —}}</center>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div>
{{gap|1.5em}}ścichaje. Praŭdu kažuczy, nima ǔżo za szto i bicca. Czaho chacieli bałkanskije sajużniki — taho dabilisia: adabrali amal nia ŭsiu eŭrapejskuju tureczczynu; ale ciapier prychodzicca dzialicca hetym tłustym kawałkam, dyk adzin na druhoha
<center>'''szczyrać zuby.</center>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1em"></div>
{{gap|1.5em}}Bałhary choczuć zachapić horad Wieles, dzie zasieli Serby; a tyje i nia dumajuć adtul wyłazić, dyk Bałhary hroziać padłażyć kurawo…
<center>'''Serby i Czarnohorcy —</center>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1em"></div>
{{gap|1.5em}}tak sama biarucca pamiż saboj za czuby. Zawialisia śpiersza aficery, za nich zastupilisia sałdaty, pajszli na sztyki — nu i nakryszyli ludzkaho miasa…
<center>'''Aposznija wiestki</center>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1em"></div>
{{gap|1.5em}}Czarnahorcy ǔziali Skutary.
<center>{{larger|'''Kitajszczyna.}}</center>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div>
{{gap|1.5em}}Kitajcy na hranicy swajho hasudarstwa spatkalisia z Manhołami.</br>
{{gap|1.5em}}Spatkalisia i… pacaławalisia… Ad hetaho pocałunku, aprycz rannych, lahło trupam 400 kitajcoǔ.</br>
{{gap|1.5em}}Jak na paczatak — chiba dosyć…
<center>{{larger|'''Hiszpanija.}}</center>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div>
{{gap|1.5em}}Kali karol hiszpanski waroczaǔsia konna s prohladu wojsk da swajho pałacu, niejki czaławiek, padbiehszy, schapiŭ kania za uzdeczku i narychtawaŭsia strelić z rewolwaru u hrudzi karala; ale toj, nie straciǔszy prytomnaści, — mocna szarpanuǔ kania. Koń uźwiǔsia na dybki, hruknuli dwa wystrały, ale kuli papali nie ŭ karala, a ŭ kania.</br>
{{gap|1.5em}}Paliciejskije — nakinulisia ǔ moment na nieznanaho czaławieka i pawalili jaho, ale toj uśpieǔ jeszcze dać dwa streły, adnym s katorych zraniŭ paliciejskaho.</br>
{{gap|1.5em}}Wiadziecca śledstwa. Paczalisia aryszty.
<center>'''{{larger|Turcija.}}</center>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div>
{{gap|1.5em}}'''Kanstantynopal.''' U domie armianina — niejkaho Karandżana — nima wiedama dziela jakoj pryczyny — staŭsia straszenny uzryǔ.</br>
{{gap|1.5em}}Nia tolki hety dom, ale i susiednije ruchnuli i pad hruzami zhinuło niemało ludziej; znajszli, raskopywajuczy razwaliny damoŭ, szmat pryrychtowanych bombaŭ, hranataŭ i t. p.</br>
{{gap|1.5em}}Pajszli, razumiejecca, aryszty i paczali pieratrasać damy niekatorych armianaǔ. I tak sama znajszli niemała pryrychtawanych bombaŭ i arużża.</br>
{{gap|1.5em}}Widać, szto czym dalej ŭ les — tym bolej droǔ…
{{накіравальная рыса|5em|height=1px}}<noinclude></noinclude>
apnm6y831e8ocr3yclpc0zm93bhr9e7
295120
295112
2026-08-10T20:27:06Z
Gleb Leo
2440
295120
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude><section begin="Wałożyn"/>{{gap|1.5em}}Nie adno dzicia pamiraje biaz chrystu światoha, nie adno staroje idzie na toj swiet nie zjednaǔszysia z Boham.</br>
{{gap|1.5em}}Była ŭ naszym dware hrafskaja kapliczka i woś, hadoŭ s sześć tamu nazad, paczali tudy zbiracca na malitwu i s pazwaleńnia Wysoka-Prawielebnaho Biskupa Roppa, pryjeżdżaŭ adzin raz na tydzień ksiondz z Zabrzezia i atpraŭlaŭ św. Imszu.</br>
{{gap|1.5em}}Radaść była wialikaja i ŭsie stali harnucca da kapliczki hramadoju. Ale szto-ż? niekamu heta niepadabałasia…</br>
{{gap|1.5em}}Nie inaczej, jak niaczystaj sile; bo joj lepsz, kali ludzi chodziać pa korczmach, upiwajucca i szczapajuć adzin druhomu hałowy. Dyk, jak widać, z Bozaho dapuszczeńnia pryjszli na nas Hijobawy dni. Naszu kapliczku zakryli, a iszcze skolki było ciahaniny, sudoǔ!</br>
{{gap|1.5em}}Ciapier stali pahawarywać, szto Wałożyncy daczekajuć lepszych czasoŭ: a niekatoryje haworać, szto budzie budawacca nowy kaścioł. Każuć, niejkaja hrafinia ǔziała uwieś dwor u swaje ruki i bytcam daje plac na kaścioł u niekolki sot łokciaŭ.</br>
{{gap|1.5em}}Dyk, kali Boh pazwolić, to może i pryždžom, szto budzim mieć swoj ŭłasny, choć skromny kaściołak.</br>
{{gap|1.5em}}Daj Boże, — kab skarej.
{{справа|''Stary Ułas.{{gap|1.5em}}}}
{{накіравальная рыса|5em|height=1px}}
<section end="Wałożyn"/>
<section begin="Wiestki"/>{{c|'''Wiestki z zahranicy.|памер=160%}}
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1em"></div>
<center>{{larger|'''Italija.}}</center>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div>
{{gap|1.5em}}'''Rym. Chwaroba papieża''' była wielmi ciażkaja: da zapaleńnie nyrak, pryłuczyłosia zapaleńnie lohkich. Nadziei na wyzdaraǔleńnie śpiersza amal nijakaj nia było. Zjechałasia radnia i nie
atstupała św. Ajca.</br>
{{gap|1.5em}}Ale, aposznimi dniami — jak iduć wiestki — strach minuǔ: Papież papraǔlajecca i ǔżo zajmajecca kaścielnymi sprawami.
<center>{{larger|'''Wajna na Bałkanach —}}</center>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div>
{{gap|1.5em}}ścichaje. Praŭdu kažuczy, nima ǔżo za szto i bicca. Czaho chacieli bałkanskije sajużniki — taho dabilisia: adabrali amal nia ŭsiu eŭrapejskuju tureczczynu; ale ciapier prychodzicca dzialicca hetym tłustym kawałkam, dyk adzin na druhoha
<center>'''szczyrać zuby.</center>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1em"></div>
{{gap|1.5em}}Bałhary choczuć zachapić horad Wieles, dzie zasieli Serby; a tyje i nia dumajuć adtul wyłazić, dyk Bałhary hroziać padłażyć kurawo…
<center>'''Serby i Czarnohorcy —</center>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1em"></div>
{{gap|1.5em}}tak sama biarucca pamiż saboj za czuby. Zawialisia śpiersza aficery, za nich zastupilisia sałdaty, pajszli na sztyki — nu i nakryszyli ludzkaho miasa…
<center>'''Aposznija wiestki</center>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1em"></div>
{{gap|1.5em}}Czarnahorcy ǔziali Skutary.
<center>{{larger|'''Kitajszczyna.}}</center>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div>
{{gap|1.5em}}Kitajcy na hranicy swajho hasudarstwa spatkalisia z Manhołami.</br>
{{gap|1.5em}}Spatkalisia i… pacaławalisia… Ad hetaho pocałunku, aprycz rannych, lahło trupam 400 kitajcoǔ.</br>
{{gap|1.5em}}Jak na paczatak — chiba dosyć…
<center>{{larger|'''Hiszpanija.}}</center>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div>
{{gap|1.5em}}Kali karol hiszpanski waroczaǔsia konna s prohladu wojsk da swajho pałacu, niejki czaławiek, padbiehszy, schapiŭ kania za uzdeczku i narychtawaŭsia strelić z rewolwaru u hrudzi karala; ale toj, nie straciǔszy prytomnaści, — mocna szarpanuǔ kania. Koń uźwiǔsia na dybki, hruknuli dwa wystrały, ale kuli papali nie ŭ karala, a ŭ kania.</br>
{{gap|1.5em}}Paliciejskije — nakinulisia ǔ moment na nieznanaho czaławieka i pawalili jaho, ale toj uśpieǔ jeszcze dać dwa streły, adnym s katorych zraniŭ paliciejskaho.</br>
{{gap|1.5em}}Wiadziecca śledstwa. Paczalisia aryszty.
<center>'''{{larger|Turcija.}}</center>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div>
{{gap|1.5em}}'''Kanstantynopal.''' U domie armianina — niejkaho Karandżana — nima wiedama dziela jakoj pryczyny — staŭsia straszenny uzryǔ.</br>
{{gap|1.5em}}Nia tolki hety dom, ale i susiednije ruchnuli i pad hruzami zhinuło niemało ludziej; znajszli, raskopywajuczy razwaliny damoŭ, szmat pryrychtowanych bombaŭ, hranataŭ i t. p.</br>
{{gap|1.5em}}Pajszli, razumiejecca, aryszty i paczali pieratrasać damy niekatorych armianaǔ. I tak sama znajszli niemała pryrychtawanych bombaŭ i arużża.</br>
{{gap|1.5em}}Widać, szto czym dalej ŭ les — tym bolej droǔ…
{{накіравальная рыса|5em|height=1px}}
<section end="Wiestki"/><noinclude></noinclude>
4eclgelbezigqe9x0hlhjw45y71hf00
Старонка:Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907).pdf/47
104
127685
295113
2026-08-10T18:58:01Z
Gleb Leo
2440
/* Не правераная */ Новая старонка: «<section begin="2"/>— Јіестъ у мя<sup>е</sup>не бичъ, —<br /> Навучыць рабиць,<br /> Чорная нагаячка<br /> Рана<sup>о</sup> пабудьзиць!<br /> — Ой, я<sup>е</sup>щэ я ня твая,<br /> Ды ўжэ кажашъ биць,<br /> Лѣпя<sup>е</sup>й буду ў айца, матки<br /> Ў вя<sup>е</sup>нуо́чку хадьзиць.<br /> {{Калёнтытул|right={{smaller|...»
295113
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Gleb Leo" /></noinclude><section begin="2"/>— Јіестъ у мя<sup>е</sup>не бичъ, —<br />
Навучыць рабиць,<br />
Чорная нагаячка<br />
Рана<sup>о</sup> пабудьзиць!<br />
— Ой, я<sup>е</sup>щэ я ня твая,<br />
Ды ўжэ кажашъ биць,<br />
Лѣпя<sup>е</sup>й буду ў айца, матки<br />
Ў вя<sup>е</sup>нуо́чку хадьзиць.<br />
{{Калёнтытул|right={{smaller|Малево.}}}}
{{block center/e}}
<section end="2"/>
<section begin="2"/>{{block center/s}}
{{Цэнтар|2.}}
Ой, у лузи, сухалози<br />
Трубиць казакъ пры дарози,<br />
Ой, ёнъ трубиць и ня<sup>е</sup> трубиць,<br />
Падъ јимъ куо́никъ часто блудьзиць.<br />
Прыблудьзиў ёнъ да Дунаю,<br />
Стаў дарожаньки пытаци,<br />
Стала зязюлька каваци.<br />
— Ня куй, ня куй, зя<sup>е</sup>зюле́нька,<br />
Няхай пае салавейка, —<br />
Салавейка боля<sup>е</sup>й зная,<br />
Нам даруо́шку распазная,<br />
Ой, па праваму — даруо́шка,<br />
А па лѣваму — дьзя<sup>е</sup>ўчына,<br />
Забыўся я папытаци,<br />
За што била дьзяўча́ маци.<br />
— Хъць и била, ци ня<sup>е</sup> била,<br />
То на лихо ня<sup>е</sup> вучыла, —<br />
Капъ съ каза́камъ ни стаяла,<br />
Біе́лыхъ ручак ни давала,<br />
Пя<sup>е</sup>рсьцянёчкаў ни мяняла,<br />
Щырай праўды ни казала.<br />
{{Калёнтытул|right={{smaller|Ib.}}}}
{{block center/e}}<section end="2"/><noinclude></noinclude>
dwar9zhf4i9n4f0aef0xbry7mf38z0w
295116
295113
2026-08-10T18:59:19Z
Gleb Leo
2440
295116
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Gleb Leo" /></noinclude><section begin="1"/>— Јіестъ у мя<sup>е</sup>не бичъ, —<br />
Навучыць рабиць,<br />
Чорная нагаячка<br />
Рана<sup>о</sup> пабудьзиць!<br />
— Ой, я<sup>е</sup>щэ я ня твая,<br />
Ды ўжэ кажашъ биць,<br />
Лѣпя<sup>е</sup>й буду ў айца, матки<br />
Ў вя<sup>е</sup>нуо́чку хадьзиць.<br />
{{Калёнтытул|right={{smaller|Малево.}}}}
{{block center/e}}
<section end="1"/>
<section begin="2"/>{{block center/s}}
{{Цэнтар|2.}}
Ой, у лузи, сухалози<br />
Трубиць казакъ пры дарози,<br />
Ой, ёнъ трубиць и ня<sup>е</sup> трубиць,<br />
Падъ јимъ куо́никъ часто блудьзиць.<br />
Прыблудьзиў ёнъ да Дунаю,<br />
Стаў дарожаньки пытаци,<br />
Стала зязюлька каваци.<br />
— Ня куй, ня куй, зя<sup>е</sup>зюле́нька,<br />
Няхай пае салавейка, —<br />
Салавейка боля<sup>е</sup>й зная,<br />
Нам даруо́шку распазная,<br />
Ой, па праваму — даруо́шка,<br />
А па лѣваму — дьзя<sup>е</sup>ўчына,<br />
Забыўся я папытаци,<br />
За што била дьзяўча́ маци.<br />
— Хъць и била, ци ня<sup>е</sup> била,<br />
То на лихо ня<sup>е</sup> вучыла, —<br />
Капъ съ каза́камъ ни стаяла,<br />
Біе́лыхъ ручак ни давала,<br />
Пя<sup>е</sup>рсьцянёчкаў ни мяняла,<br />
Щырай праўды ни казала.<br />
{{Калёнтытул|right={{smaller|Ib.}}}}
{{block center/e}}<section end="2"/><noinclude></noinclude>
mkkw0i5x2no8e1yd8xtye2yj4w6d7z7
Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907)/Пѣсни/V/1
0
127686
295114
2026-08-10T18:58:54Z
Gleb Leo
2440
Новая старонка: «{{Загаловак | назва = 1. На гары вярба | безаўтара = | год = 1907 год | пераклад = | секцыя = Беларуская народная песьня | папярэдні = [[Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907)/Пѣсни/IV/24|24. Сьпиўся<sup>е</sup> казакъ, сьпиўся<sup>е</sup>]] | наступны = Бѣлорусскія народныя...»
295114
wikitext
text/x-wiki
{{Загаловак
| назва = 1. На гары вярба
| безаўтара =
| год = 1907 год
| пераклад =
| секцыя = Беларуская народная песьня
| папярэдні = [[Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907)/Пѣсни/IV/24|24. Сьпиўся<sup>е</sup> казакъ, сьпиўся<sup>е</sup>]]
| наступны = [[Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907)/Пѣсни/V/2|2. Ой, у лузи, сухалози]]
| анатацыі =
}}
<pages index="Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907).pdf" from="47" to="48" fromsection="1" tosection="1" />
ldz90rtj1mx8vgdcje4tk5yk3o62k1k
295115
295114
2026-08-10T18:59:06Z
Gleb Leo
2440
295115
wikitext
text/x-wiki
{{Загаловак
| назва = 1. На гары вярба
| безаўтара =
| год = 1907 год
| пераклад =
| секцыя = Беларуская народная песьня
| папярэдні = [[Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907)/Пѣсни/IV/24|24. Сьпиўся<sup>е</sup> казакъ, сьпиўся<sup>е</sup>]]
| наступны = [[Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907)/Пѣсни/V/2|2. Ой, у лузи, сухалози]]
| анатацыі =
}}
<pages index="Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907).pdf" from="46" to="47" fromsection="1" tosection="1" />
8gvg400wjktevdjmtpfc4kc3askknt0
Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907)/Пѣсни/V/2
0
127687
295117
2026-08-10T19:00:14Z
Gleb Leo
2440
Новая старонка: «{{Загаловак | назва = 2. Ой, у лузи, сухалози | безаўтара = | год = 1907 год | пераклад = | секцыя = Беларуская народная песьня | папярэдні = [[Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907)/Пѣсни/V/1|1. На гары вярба]] | наступны = Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907)/Пѣсни/V/3|3....»
295117
wikitext
text/x-wiki
{{Загаловак
| назва = 2. Ой, у лузи, сухалози
| безаўтара =
| год = 1907 год
| пераклад =
| секцыя = Беларуская народная песьня
| папярэдні = [[Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907)/Пѣсни/V/1|1. На гары вярба]]
| наступны = [[Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907)/Пѣсни/V/3|3. Цякла рэчка съ-падъ ельничку]]
| анатацыі =
}}
<pages index="Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907).pdf" from="47" to="47" fromsection="2" tosection="2" />
rvnnf5gg8jpln4bh1sfg7cqb9oewcny
Старонка:Biełarus. 1913. № 13.pdf/7
104
127688
295119
2026-08-10T19:51:28Z
RAleh111
4658
/* Праблематычная */
295119
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="2" user="RAleh111" /></noinclude>
{{c|'''USIACZYNA.|памер=160%}}
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1em"></div>
<center>'''Dziǔny zwyczaj.</center>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div>
{{gap|1.5em}}U niekatorych niewialikich anhlijskich haradoch, zachawaǔsia jeszcze i pa siahoniasznija czasy staradaǔny dziǔny zwyczaj.</br>
{{gap|1.5em}}Jak tolki wybiaruć nowaho haradzkoha haławu i czlenaǔ — hłasnych u haradzkuju dumu, usich ich paasobku ważuć i zapisywajuć u knihi. Kali kanczajuć swaju słužbu wybarnyje, — ich
znoǔ kożnaho piereważywajuć. Taho, szto
straciŭ na wazie — wielmi wychwalajuć, bo, znaczycca, rupny i staranny byǔ; a
taho, katory razsycieǔ — prybyǔ na wazie — haniać i wykpiwajuć, szto na hramadzianskaj służbie hetak razbuchaŭsia.</br>
{{gap|1.5em}}Tak to jano — tak, dyj nia zusim tak.</br>
{{gap|1.5em}}Rupnych chapaje usiudy, ale najczaściej na swaju karyść… Dyk choć i inszym razam na wazie i stracie, ale ŭ kiszani prybudzie. Dyk miest samoha czaławieka, ci nie sprawiedliwiej było-b ważyć tolki jaho miaszeczak z hraszyma?..
{{block center/s}}
{{***2||70%|15|перад=0em|пасля=0em}}
{{block center/e}}
<center>'''Kolki było arysztowanych u Rasiei.</center>
{|style="margin:auto; margin-top:1em; margin-bottom:1em;"
|U{{gap|0.5em}}</br>„</br>„</br>„</br>„
|1907{{gap|0.5em}}</br>1908</br>1909</br>1910</br>1911
|hadu{{gap|0.5em}}</br>{{gap|1em}}„</br>{{gap|1em}}„</br>{{gap|1em}}„</br>{{gap|1em}}„
| —{{gap|0.5em}}</br>—</br>—</br>—</br>—
|138,500.</br>171,219.</br>175,007.</br>171,864.</br>178,700.
|}
{{block center/s}}
{{***2||70%|15|перад=0em|пасля=-0.5em}}
{{block center/e}}
{{gap|1.5em}}U maskoǔskim źwiaryncy lwica radziła dwoje małych. Ich zaraz-że adabrali ǔ matki i addali pad apieku mamcy — suczce, katoraja wielmi uścieszyłasia z hetych źwiarkoŭ i staranna ich kormie i dahledaje.</br>
{{gap|1.5em}}Ci s czasam hetyje haduncy, apracza mleka, nia ǔzdumajuć pałasawacca i miasam swajej mamki?…
{{block center/s}}
{{***2||70%|15|перад=0em|пасля=0em}}
{{block center/e}}
<center>'''Dobra — to dobra, ale nie zusim.</center>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div>
{{gap|1.5em}}Ciapier u Anhlii — maładyja dzieŭczaty z ważniejszaho stanu — bytcam pa naszamu — hrafini i kniahini — paczali sami bracca da pracy: zakładajuć kramiki, sami ǔ nich tarhujuć i t. p., kab pakazać, szto nijakaja praca — hańby nia robie.</br>
{{gap|1.5em}}Sprawa sama, razumiejecca, wielmi ważnaja i dobraja, — pracawać pawinien koźny. Tolki hetkaja praca bahaczoǔ, ci nie adbiraje chleba i zarabotku u tych, katoryje z hetaho musiać wyżyć?
{{block center/s}}
{{***2||70%|15|перад=0em|пасля=0em}}
{{block center/e}}
<center>'''Kolki jość zwarjaciełych?</center>
{{gap|1.5em}}Pawedłuh padliczeńnia, ciapier u Rasiei zwarjaciełych ludziej, katoryje majuć prytułak u balnicach i apieku daktaroŭ — 300 tysiaczoǔ.</br>
{{gap|1.5em}}A chto-ż padlicze, kolki hetych nieszczasnych ciahajecca ǔ nas i nie majuć nad saboj nijakoha dahlodu?…
{{block center/s}}
{{***2||70%|15|перад=0em|пасля=0em}}
{{block center/e}}
<center>'''Dasużyja.</center>
{{gap|1.5em}}Amerykanskije kabiety wielmi dasużyja. Adna s pamiż ich nasiedałasia nawat, kab jaje wybrali u prezydenty. Szmat jość pamiż ich daktaroǔ, adwakatoŭ, inżenieraŭ i t. p.</br>
{{gap|1.5em}}Niedaŭna amerykanskija kabiety załażyli tawarystwo swajo, katoraje biare padrady na budowu damoǔ. Uziaǔszy hetki padrad, da budoŭli nia pryjmajuć na rabotu ni adnaho mużczynu — ŭsiu rabotu sami robiać.</br>
{{gap|1.5em}}Heta — dyk pa Amerykansku!
{{block center/s}}
{{***2||70%|15|перад=0em|пасля=0em}}
{{block center/e}}
<center>'''Nowyje żandary.</centerr>
{{gap|1.5em}}Kożny chiba wiedaje, jak karszuny nia lubiać waronaŭ. Nia to, kab jany bajalisia ich, ale, jak każuć, źwiahi hetaj nia lubiać. Bo, kali choć adna warona padaść swoj hołas na karszuna, to z usiej wakolicy — jak bacz — zletajecca ich celyja chmary, kryczać i taǔkuć hetaho letajuczaho waŭka.</br>
{{gap|1.5em}}Dyk woś ciapier, nadumalisia tyje, katoryje hadujuć u siabie hałuboŭ, padkładać im u hniozdy jajki warony. Wyhadawanyja razam, jany prywykajuć da hałuboŭ, lotajuć paśla z nimi razam i hetkim paradkam ścierahuć ich ad napaści karszunoŭ.
DUMKI.
Ludzi, ludziwy pawiercie:
Chto nabaleüszaho serca
Patrapié raskazać muki
Dawoli dla taho nawuki!...
*<noinclude></noinclude>
g4y29fsq6xvxkld8hekh68bjczea3ol
295123
295119
2026-08-11T06:16:24Z
RAleh111
4658
/* Не вычытаная */
295123
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>
{{c|'''USIACZYNA.|памер=160%}}
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div>
<center>'''Dziǔny zwyczaj.</center>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div>
{{gap|1.5em}}U niekatorych niewialikich anhlijskich haradoch, zachawaǔsia jeszcze i pa siahoniasznija czasy staradaǔny dziǔny zwyczaj.</br>
{{gap|1.5em}}Jak tolki wybiaruć nowaho haradzkoha haławu i czlenaǔ — hłasnych u haradzkuju dumu, usich ich paasobku ważuć i zapisywajuć u knihi. Kali kanczajuć swaju słužbu wybarnyje, — ich
znoǔ kożnaho piereważywajuć. Taho, szto
straciŭ na wazie — wielmi wychwalajuć, bo, znaczycca, rupny i staranny byǔ; a
taho, katory razsycieǔ — prybyǔ na wazie — haniać i wykpiwajuć, szto na hramadzianskaj służbie hetak razbuchaŭsia.</br>
{{gap|1.5em}}Tak to jano — tak, dyj nia zusim tak.</br>
{{gap|1.5em}}Rupnych chapaje usiudy, ale najczaściej na swaju karyść… Dyk choć i inszym razam na wazie i stracie, ale ŭ kiszani prybudzie. Dyk miest samoha czaławieka, ci nie sprawiedliwiej było-b ważyć tolki jaho miaszeczak z hraszyma?..
{{block center/s}}
{{***2||70%|15|перад=0em|пасля=0.5em}}
{{block center/e}}
<center>'''Kolki było arysztowanych u Rasiei.</center>
{|style="margin:auto; margin-top:0em; margin-bottom:1em;"
|U{{gap|0.5em}}</br>„</br>„</br>„</br>„
|1907{{gap|0.5em}}</br>1908</br>1909</br>1910</br>1911
|hadu{{gap|0.5em}}</br>{{gap|1em}}„</br>{{gap|1em}}„</br>{{gap|1em}}„</br>{{gap|1em}}„
| —{{gap|0.5em}}</br>—</br>—</br>—</br>—
|138,500.</br>171,219.</br>175,007.</br>171,864.</br>178,700.
|}
{{block center/s}}
{{***2||70%|15|перад=0em|пасля=-0.5em}}
{{block center/e}}
{{gap|1.5em}}U maskoǔskim źwiaryncy lwica radziła dwoje małych. Ich zaraz-że adabrali ǔ matki i addali pad apieku mamcy — suczce, katoraja wielmi uścieszyłasia z hetych źwiarkoŭ i staranna ich kormie i dahledaje.</br>
{{gap|1.5em}}Ci s czasam hetyje haduncy, apracza mleka, nia ǔzdumajuć pałasawacca i miasam swajej mamki?…
{{block center/s}}
{{***2||70%|15|перад=0em|пасля=0.5em}}
{{block center/e}}
<center>'''Dobra — to dobra, ale nie zusim.</center>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div>
{{gap|1.5em}}Ciapier u Anhlii — maładyja dzieŭczaty z ważniejszaho stanu — bytcam pa naszamu — hrafini i kniahini — paczali sami bracca da pracy: zakładajuć kramiki, sami ǔ nich tarhujuć i t. p., kab pakazać, szto nijakaja praca — hańby nia robie.</br>
{{gap|1.5em}}Sprawa sama, razumiejecca, wielmi ważnaja i dobraja, — pracawać pawinien koźny. Tolki hetkaja praca bahaczoǔ, ci nie adbiraje chleba i zarabotku u tych, katoryje z hetaho musiać wyżyć?
{{block center/s}}
{{***2||70%|15|перад=0em|пасля=0.5em}}
{{block center/e}}
<center>'''Kolki jość zwarjaciełych?</center>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div>
{{gap|1.5em}}Pawedłuh padliczeńnia, ciapier u Rasiei zwarjaciełych ludziej, katoryje majuć prytułak u balnicach i apieku daktaroŭ — 300 tysiaczoǔ.</br>
{{gap|1.5em}}A chto-ż padlicze, kolki hetych nieszczasnych ciahajecca ǔ nas i nie majuć nad saboj nijakoha dahlodu?…
{{block center/s}}
{{***2||70%|15|перад=0em|пасля=0.5em}}
{{block center/e}}
<center>'''Dasużyja.</center>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div>
{{gap|1.5em}}Amerykanskije kabiety wielmi dasużyja. Adna s pamiż ich nasiedałasia nawat, kab jaje wybrali u prezydenty. Szmat jość pamiż ich daktaroǔ, adwakatoŭ, inżenieraŭ i t. p.</br>
{{gap|1.5em}}Niedaŭna amerykanskija kabiety załażyli tawarystwo swajo, katoraje biare padrady na budowu damoǔ. Uziaǔszy hetki padrad, da budoŭli nia pryjmajuć na rabotu ni adnaho mużczynu — ŭsiu rabotu sami robiać.</br>
{{gap|1.5em}}Heta — dyk pa Amerykansku!
{{block center/s}}
{{***2||70%|15|перад=0em|пасля=0.5em}}
{{block center/e}}
<center>'''Nowyje żandary.</center>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div>
{{gap|1.5em}}Kożny chiba wiedaje, jak karszuny nia lubiać waronaŭ. Nia to, kab jany bajalisia ich, ale, jak każuć, źwiahi hetaj nia lubiać. Bo, kali choć adna warona padaść swoj hołas na karszuna, to z usiej wakolicy — jak bacz — zletajecca ich celyja chmary, kryczać i taǔkuć hetaho letajuczaho waŭka.</br>
{{gap|1.5em}}Dyk woś ciapier, nadumalisia tyje, katoryje hadujuć u siabie hałuboŭ, padkładać im u hniozdy jajki warony. Wyhadawanyja razam, jany prywykajuć da hałuboŭ, lotajuć paśla z nimi razam i hetkim paradkam ścierahuć ich ad napaści karszunoŭ.
{{накіравальная рыса|5em|height=1px}}
{{c|'''DUMKI.|памер=160%}}
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div>
{{block center/s}}
Ludzi, ludzi — wy pawiercie:</br>
Chto nabaleǔszaho serca</br>
Patrapić raskazać muki —</br>
Dawoli dla taho nawuki!…</br>
{{***2||70%|15|перад=0em|пасля=0.5em}}
{{block center/e}}<noinclude></noinclude>
a7sxneoj179et8n5qlgu0qhm0zvqa05
Biełarus (1913)/1913/13/Piszuć da nas/M. Wałożyn
0
127689
295121
2026-08-10T20:28:18Z
Gleb Leo
2440
Новая старонка: «{{загаловак | назва = M. Wałożyn | аўтар = Стары Улас | год = 11 красавіка 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/13/Szto czuwać|Szto czuwać]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/13/Wiestki z zahranicy|Wiestki z zahranicy]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}}...»
295121
wikitext
text/x-wiki
{{загаловак
| назва = M. Wałożyn
| аўтар = Стары Улас
| год = 11 красавіка 1913 году
| пераклад =
| секцыя = Публіцыстыка
| папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/13/Szto czuwać|Szto czuwać]]
| наступны = [[Biełarus (1913)/1913/13/Wiestki z zahranicy|Wiestki z zahranicy]]
| анатацыі =
}}
{{Выроўніваньне-пачатак}}
<pages index="Biełarus. 1913. № 13.pdf" from="5" to="6" fromsection="Wałożyn" tosection="Wałożyn" />
{{Выроўніваньне-канец}}
{{DEFAULTSORT:M. Wałożyn (Улас)}}
[[Катэгорыя:Публіцыстыка Старога Уласа]]
[[Катэгорыя:Валожын]]
qkhbc07yu5ghopgt4fqzmsewuthxusy
Biełarus (1913)/1913/13/Wiestki z zahranicy
0
127690
295122
2026-08-10T20:30:14Z
Gleb Leo
2440
Новая старонка: «{{загаловак | назва = Wiestki z zahranicy | безаўтара = | год = 11 красавіка 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/13/Piszuć da nas/M. Wałożyn|M. Wałożyn]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/13/Usiaczyna|Usiaczyna]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index...»
295122
wikitext
text/x-wiki
{{загаловак
| назва = Wiestki z zahranicy
| безаўтара =
| год = 11 красавіка 1913 году
| пераклад =
| секцыя = Публіцыстыка
| папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/13/Piszuć da nas/M. Wałożyn|M. Wałożyn]]
| наступны = [[Biełarus (1913)/1913/13/Usiaczyna|Usiaczyna]]
| анатацыі =
}}
{{Выроўніваньне-пачатак}}
<pages index="Biełarus. 1913. № 13.pdf" from="6" to="6" fromsection="Wiestki" tosection="Wiestki" />
{{Выроўніваньне-канец}}
{{DEFAULTSORT:Wiestki z zahranicy}}
[[Катэгорыя:Публіцыстыка невядомых аўтараў]]
[[Катэгорыя:Першая Балканская вайна]]
rfwjve9c3w7jhcj5da8xi63njxi9ma0
Старонка:Biełarus. 1913. № 13.pdf/8
104
127691
295124
2026-08-11T08:02:25Z
RAleh111
4658
/* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|1.5em}}Niasumlenna nażytoje — skora prażywajecca. Dabytoje pracaj — sporyć. {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} {{c|{{larger|'''ZAHADKI.}}}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.0em"></div> {{gap|1.5em}}23) Na mory dub siakuć — na uwieś świet treski latuć?</br> {{gap|1.5em}}24) Lacić ptica, nos — jak śpica; chto jaje zabje, swaju kroŭ razalje?</br> {{gap|1.5em}}25) Maŭczliwy sabaczka dom ścieraże?...»
295124
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>
{{gap|1.5em}}Niasumlenna nażytoje — skora prażywajecca. Dabytoje pracaj — sporyć.
{{накіравальная рыса|5em|height=1px}}
{{c|{{larger|'''ZAHADKI.}}}}
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.0em"></div>
{{gap|1.5em}}23) Na mory dub siakuć — na uwieś świet treski latuć?</br>
{{gap|1.5em}}24) Lacić ptica, nos — jak śpica; chto jaje zabje, swaju kroŭ razalje?</br>
{{gap|1.5em}}25) Maŭczliwy sabaczka dom ścieraże?
<center>'''Razhadki buduć u № 14.</center>
{{gap|1.5em}}'''Razhadki z № 11-12:''' 21) skwarada, podmazka, blin, 22) daroha praz wiosku, a ad niej darożki ǔ kožnuju chatu.
{{накіравальная рыса|5em|height=1px}}
{{c|{{larger|'''ŻARTY i PRYKAZKI.}}}}
<center>'''Usim baleła.</center>
{{gap|1.5em}}Susied źwiertajecca da cyrulika:</br>
{{gap|1.5em}}— Szto heta za kryk taki byǔ u was siahońnia?</br>
{{gap|1.5em}}— At — hłupaść, atkazywaje cyrulik. Wyrwaŭ kawalowaj żoncy zub, ale jana pryjszła s szaściorma dzietkami swaimi, dyk ǔsie razam kryczali.
{{block center/s}}
{{***2||70%|15|перад=0em|пасля=0.5em}}
{{block center/e}}
<center>'''Ahledziǔsia.</center>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div>
{{gap|1.5em}}Na pjanoha czaławieka, wiertajuczahosia konna da chaty, napali, zładziei i abczyściǔszy kiszeni, pasadzili jaho nosam da chwasta konskaha, prywiazali, kab nie zwaliǔsiá, dyj pahnali kania.</br>
{{gap|1.5em}}Koń prypior da chaty i staǔ kala płotu.</br>
{{gap|1.5em}}Razczuchaŭsia haspadar, macnuǔ pa kiszeniach, hlanuŭ na konski zad, dyj każe:</br>
{{gap|1.5em}}— A kab was licha! Mała taho, szto mianie ababrali, jeszcze i kaniu haławu adrezali!…
{{накіравальная рыса|5em|height=1px}}
{{c|'''''Swaja poczta.|памер=160%}}
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div>
{{gap|1.5em}}'''Minsk A. P—u.''' Szto aznaczaje Wasza aposzninja pisulka — dalipan nie razbiaromsia! Ci-ż by Wy nie atrymali ǔsich numeraŭ „Biełarusa“? — Pasyłali — i pasyłajem jeszcze raz.</br>
{{gap|1.5em}}Za abiecánku dziakujem — czekajem.</br>
{{gap|1.5em}}Mo Światam budziecie ŭ Wilni zahlańcie da nas. Spatkajecie starych znajomych pry… „kominku“!
{{gap|1.5em}}'''M. Wałożyn, St. U—su.''' Jość tut pamiż nas taki, katory baczyǔsia z Wami hadki so try tamu ŭ Wałożynie, i achwotna pahandlawaǔsia-b z Wami swaimi hadami, adnak lamku swaju ciahnie.
{|style="margin:auto; padding:1em;"
|style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" |
|-
|style="padding:1em;" |{{c|ABWIESTKI.|памер=160%}}
<center>{{larger|'''Patrebny Ahrodnik — Sadoǔnik}}</center>
Dawiedacca: Wilnia, Siemionaŭskaja d. 6 kw. 5.
|-
|style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" |
|}
{|style="margin:auto; margin-top:2em; margin-bottom:2em; padding:1.5em; border-left:solid 10px gray;border-right:solid 10px gray;border-top:solid 10px gray;border-bottom:solid 10px gray;"
|{{c|'''Usie kataliki pawinny|памер=160%}}
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.0em"></div>
<center>{{larger|wypisywać, razszyrać i czytać}}</br>'''biełaruskaju katalickaju tydniowuju</br>hazetu</center>
{{c|'''„{{разьбіўка|BIEŁARUS}}“|памер=160%}}
<center>{{larger|z pierasyłkaj kasztuje: na hod 1 rb.</br>50 kap., na 6 miesiacaǔ 80 kap.</br>Addzielny numer 3 kap.}}</br>Adres redakcji: Wilnia, Siemionouskaja 6</br>kw. 5. „BIEŁARUS“.</center>
|}
{{накіравальная рыса|35em|height=1px}}<center>{{fine|Redaktar — wydawiec '''A. Byczkoǔski.}}</center>
{{накіравальная рыса|35em|height=1px}}
<center>{{smaller|Drukarnia. „Znicz“ Wilnia Śto-Jańska 19.}}</center><noinclude></noinclude>
m4xdsmvdncxmjve4le0kce3u174qx3u
Старонка:Романов Е. Р. Бѣлорусскій сборнікъ. Томъ первый. Губерніѧ могилевскаѧ. Выпускъ третий. Сказки. Витебскъ. 1887.pdf/129
104
127692
295127
2026-08-11T08:10:14Z
Gabix
3485
/* Не правераная */ Новая старонка: «{{перанос-канец|п=вы|к=вязёна}}. Сыйчасъ приляциць, и мяне прожрець, и цябе со мной. Дыкъ нехай лучьче мяне одну прожрець, а ты уходзи!.. — «Нябось, подавитца! Ня тольки двоихъ не прожрецъ, дыкъ и цябе одну не прожрець!» Сидзяць, разговарююць... Ажъ ляциць прок...»
295127
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Gabix" /></noinclude>{{перанос-канец|п=вы|к=вязёна}}. Сыйчасъ приляциць, и мяне прожрець, и цябе со мной. Дыкъ нехай лучьче мяне одну прожрець, а ты уходзи!.. — «Нябось, подавитца! Ня тольки двоихъ не прожрецъ, дыкъ и цябе одну не прожрець!» Сидзяць, разговарююць... Ажъ ляциць проклятый смокъ по синему морю: зъ ноздзёръ огонь-полымя свиіцець! Прилетаець икъ берегу и говориць: садзися, слитная царевна, ко мнѣ на языкъ: я цябе проглычу̀! А Василь Васильевичъ гово́риць: нѣ, выходзи на суходолъ, и прожирай мяне перви, тоды яѐ! Вышовъ енъ на суходолъ и говориць яму: Василь Васильевичъ, дми поль станови токъ! А енъ кажець: дми ты перви! Смокъ якъ дунувъ — на шесь вёрстъ поле здувъ — и береги у мори пызолоцивъ. А Василь Васильевичъ дунувъ — на дзевяць вёрстъ вычисцивъ поле, пыставивъ токъ и пызолоцивъ береги! Стали яны битца; билиси, билиси, дыкъ Василь Васильевичъ посѣкъ яго, порубивъ, на ’гни спаливъ и попелъ здувъ.
{{Водступ|2|em}}Распрощався ёнъ съ царевной, а яна говориць: «ступай ко мнѣ у супружаство: цяперь пувцарства твое, а посли смерци отца усё!» А енъ говориць: «отборонивъ я цябе отъ злой смерци — ня спорцивъ ничого вашаму царю, а твойму отцу. А ў мяне у самаго̀ ёсь царство!» Тоды приходзиць енъ узновъ къ тэй старушцы и говориць: «отборонивъ я вашу царевну отъ проклятаго смока: збивъ яго, скылоцивъ, спаливъ и попелъ здувъ!» Пришла тая царевна къ отцу и говориць: «отборонивъ мяне чужастранный человѣкъ, и ня вѣдую, хто ёнъ такій. И просила я яго у супружаство къ сабѣ, дыкъ енъ скызавъ, што у мяне ёсь свое царство. И спросила я ў яго: куда ты цяперь по́йдзешъ, и енъ скызавъ: няўжлѝ мнѣ ня можно у вашимъ го́родзи пугуляць?» Сыйчасъ, якъ тольки ина разсказала отцу геты рѣчи, што тэй человѣкъ ёсь у го́родзи, сыйчасъ царь пославъ найци яго. И отказуець тая старушка, у которой енъ захвацеровавъ, што енъ у мяне. Тоды царь посылаець за имъ парку коній. А енъ говориць: «што за мной парку тольки прислали? За моимъ кійкомъ шасцёрку лошадзей треба прислаць! А за мной нехай пришлець тыхъ коній и тую карэту, што на первый дзень Вяликодьня ѣздзюць!» Ну, прислали шасцерку за кійкомъ, а за имъ сама царевна пріѣхыла у тэй карэци, што царь ѣздзиць на Вяликодьне къ обѣдни. Стали поднимаць яго тростку, и нихто не поднимець. Тоды узявъ енъ, самъ узложивъ свою тростку, а самъ сѣвъ съ царевной. Пріѣжжаюць яны у царьській домъ, и царь собравъ большій банькетъ, и самъ не знаець, што изъ имъ дзѣлыць. И гово́риць яму̀ царь: «идзи къ моёй дочарѝ у супружаство: я табѣ даю цяперь пувцарства, а по смерци усё!» А енъ яму̀ отказыець: «у васъ по ўсяму царству нема лошадзя по мнѣ!» Пугуляли, побанькетували, и отказыець енъ царю: «я къ вамъ прибуду, не могу сказаць, ци надовго, ци нѣ, а самъ пойду лошадзя шукаць!»
{{Водступ|2|em}}Распрощався енъ изъ ими, узявъ свою тростку и пошовъ. Узявъ по дорози р''ы''дель подъ паху и пошовъ у нѣкото́рыя царствы, у нѣкоторыя государствы. Пришовъ енъ къ тэй горѣ, идзѣ бывъ конь, приклавъ къ зямли правое вухо свое, и чуець, што яго лошадзь иржець, ажно земля маць стогниць. Раскопавъ ёнъ гору, и стоиць лошадь у склепи, черезъ трое дверей замкнута. Тоды енъ двери поразломавъ, замки поразбивавъ и отвязавъ того лошадзя. И радъ тэй лошадзь, што по сабѣ сѣдока знайшовъ. Вывевъ енъ кыня у чисто поле погуляць, шавко́вой травы подьѣсь и {{перанос-пачатак|п=кры|к=нишной}}<noinclude></noinclude>
ii6gdnh2mqwj3hkfuawyifri57mo7yr
Старонка:Biełarus. 1913. № 14.pdf/1
104
127693
295134
2026-08-11T08:42:22Z
RAleh111
4658
/* Не правераная */ Новая старонка: «I. Hod Wilnia 25 krasawika 1913 hodu {|style="margin:auto;" |{{Калёнтытул|left='''I. Hod'''|center='''Wilnia 25 krasawika 1913 hodu'''|right='''№ 14'''}} |- |style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |- | style="font-size:500%;" |<center>'''{{разьбіўка|BIEŁARUS}}</center> |- |<center>{{larger|'''tydniowaja katalickaja hazeta.}}</center> |- |style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |- |<center>'''Kasztu...»
295134
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>I. Hod
Wilnia 25 krasawika 1913 hodu
{|style="margin:auto;"
|{{Калёнтытул|left='''I. Hod'''|center='''Wilnia 25 krasawika 1913 hodu'''|right='''№ 14'''}}
|-
|style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" |
|-
| style="font-size:500%;" |<center>'''{{разьбіўка|BIEŁARUS}}</center>
|-
|<center>{{larger|'''tydniowaja katalickaja hazeta.}}</center>
|-
|style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" |
|-
|<center>'''Kasztuje s pierasyłkaj: na hod 1 rb. 50 kap. na 6 miesiacau 80 kap.</br>addzielny numer 3 kapiejki.</center>
|-
|style="border-style: solid; border-width: 0px 0px 2px 0" |
|-
|<center>{{smaller|Rukapisy pawinny być padpisany praudziwaj familijej dziela wiedama redakcii, inaksz nia buduć</br>drukawany; rukapisy nie zwiertajucca. Hroszy można pasyłać pacztowymi markami.}}</center>
|-
|style="border-style: solid; border-width: 0px 0px 2px 0" |
|-
|<center>{{smaller|'''Usio adresawać:''' Wilnia Siemionouskaja wulica d. 6 kw. 5. Redakcija „Biełarusa.}}</center>
|-
|style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" |
|-
|'''Szkada mnie hetaho narodu… bo nie maje czaho jeści''' <sub>{{larger|({{разьбіўка|słowy Chrystusa}}).}}</sub>
|-
|style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" |
|}
<center>{{larger|'''Wiasna.}}</center>
{{gap|1.5em}}I pryhoża-ż ty nasza ziamielka, Biełaruś wialikaja! raskinułasia ty szyroka i daloka: mnoha na hrudzioch swaich ludziej ty nosisz, mnoha wiosak, dwaroŭ, asabniakoŭ roznych; mnoha rek i reczak burlić pa Tabie, a lasoŭ, lasoŭ! a pola, pola!!</br>
{{gap|1.5em}}Jak wokam kinuć u dal — raściłajecca ziemla, maci nasza, aż tudy — pa tyje lasy siniejuczyje, pa tyja horki wysokija i zdajecca padniaŭsia-b wysoka, wysoka na kryłach lohkaj ptuszki i jeszcze-b nia uhledziŭ kanca jaje… Tut — pole szyrokaje — ralla czornaja — raskinułasia kala wioski, ludzi pa joj, jak muraszki, zawichajucca, siejuć, haruć, baranujuć… tam — bałota pad lesam zielanieje; busły pa jom dzybajuć, bytcam jakije ważnyje pany pa zialonym dywani, a dzikija husi i kaczki to ǔźletajuć u haru, to znoŭ kidajucca ŭ wyżary; tam — lasy siniaju stużkaju spawili wokał ŭsio: i pole, i bałota, i wioski, i ludziej…</br>
{{gap|1.5em}}I staniesz czasami siarod pola, i zadumajeszsia hłyboka: chto ja? dzie ja? na jakoj ja ziamlicy staju? pa szto ja żywu?…</br>
{{gap|1.5em}}I kali hlanu ja u wokał na ǔsiu hetu pryrodu, na hetyja miejscy, siarod katorych uzhadawaŭsia, na ludziej, siarod katorych uzros, to adna dumka prychodzić mnie ŭ haławu; ja — tutejszy, ja — Biełarus…</br>
{{gap|1.5em}}I kali hlanu ja na swaich bratoŭ — wiaskowych ludziej, na ich twary sumnyja, czornyja, jak heta ralla, na ich woczy zadumanyja, na ich padziertuju wopratku, to ab adnym tolki dumaju: jany maje braty, jany Biełarusy…</br>
{{gap|1.5em}}I kali paczuju ja ich mowu, mowu rodnuju, jakoj mnie maci jeszcze pry kałyscy pieśni piejała, — jakoj mianie pierszyja słowy wymaŭlać nawuczyli, kali jeszcze byǔ dzicianiom i nia wiedaŭ, jakaja heta mowa, katoraj usie naszy ludzi haworać, dumaju: maja heta mowa, ja Biełarus…</br>
{{gap|1.5em}}I pryhoza-ż ty wiasnoju, Biełaruś nasza! chto ciabie pakachaŭ, toj ciabie nikoli niezabudzie, a chto kachaje, toj wiasialicca…</br>
{{gap|1.5em}}Dyk czamu-ż heta naszy ludzi takije sumnyje? czamu zadumanyje? czamu nie hlanuć jany ŭwokoł i nia lubujucca charastwom swajej ziamlicy? Czamu nie wiasialacca?… — Bo jaje nie znajuć, nie znajuć czyja jana…</br>
{{gap|1.5em}}I treba zahlanuć u duszu Biełarusa, treba spytacca ab jaho doli, ab jaho chacie, ab uradżai, a siamji, ab tym szto jaho muczaje i ab czym jon dumaje, — jon tady ǔsio raskaże, czym jaho serce balić: szto jon ciomny, szto ziemla nia rodzie, szto nia wiedaje, jak da jaje ŭziacca, szto nimaje kniżak i hazetaŭ u swajoj rodnaj mowie, szto nima takich ludziej, katoryje jamu pamahli-b… i dahadaŭsia ja — dziela czaho żywu na świecie…</br>
{{gap|1.5em}}A żawaranak wysoka, wysoka nada mnoju piejaŭ swaju wiasiołuju, wiasnawuju pieśniu: piejaŭ ab tym, szto wiasna nastała na ǔsioj ziamli, piejaŭ i ab tym, szto nastanie jana kaliś i dla nas: wiasna jasnaja, wiasiołaja, szczaśliwaja…
{{справа|''Jaśka Rataj.{{gap|1.5em}}}}<noinclude></noinclude>
4aev0f3bs6dbi4tncj1wdlyst7givhv
Старонка:Романов Е. Р. Бѣлорусскій сборнікъ. Томъ первый. Губерніѧ могилевскаѧ. Выпускъ третий. Сказки. Витебскъ. 1887.pdf/130
104
127694
295135
2026-08-11T08:46:07Z
Gabix
3485
/* Не правераная */ Новая старонка: «{{перанос-канец|п=кры|к=нишной}} воды напитца. Пусцивъ яго Василь Васильевичъ, а самъ и соскучавъ. Якъ крикнець молодзецкимъ посвистомъ быгатырьськимъ покликомъ, лошадзь тая бяжиць, ажъ земля маць дрыжиць: «Што̀ ты, Василь Васильевичъ, соскучавъ?» — Я дум...»
295135
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Gabix" /></noinclude>{{перанос-канец|п=кры|к=нишной}} воды напитца. Пусцивъ яго Василь Васильевичъ, а самъ и соскучавъ. Якъ крикнець молодзецкимъ посвистомъ быгатырьськимъ покликомъ, лошадзь тая бяжиць, ажъ земля маць дрыжиць: «Што̀ ты, Василь Васильевичъ, соскучавъ?» — Я думывъ, што ты кинула мяне! — «Я ня кину цябе во вѣки вѣшные!» Уссѣвъ енъ на добраго лошадзя и пріѣхывъ енъ у тое царство, идзѣ отборонивъ царьськую дочь отъ проклятаго смока. Распрощався енъ зь ими и поѣхывъ къ отцу къ свойму,
{{Водступ|2|em}}Тоды сыйчасъ ѣдзець ёнъ къ синему морю, и гово́риць енъ коню: «ци ня можемъ мы дыстаць Настасю-Прекрасю у жану мнѣ?» Идзець корабъ, и енъ на корабъ узъѣжжаець и ўпусцивъ свою перщатку, и говориць: «Настася-Прекрася, подай мнѣ перщатку!» А Настася-Прекрася сказала няньцы подаць яму̀ перщатку. А енъ гово́риць: «ня смѣй ты мнѣ моёй перщатки пыдаваць! Довжна Настася-Прекрася сама мнѣ яѐ подаць!» Ина пришла, перщатку пыдняла и яму̀ ў бѣлы руки пыдала. Сыйчасъ енъ яѐ за бѣлу руку̀ пыдхвацивъ и ны коня пысадзивъ, и съ кырабля на сине море поѣхывъ. Сине море переѣхывъ, и приходзюць у Василя Пыляка-Войстраго Кувпака царство.
{{Водступ|2|em}}Тольки енъ у яго царство пріѣхывъ, якъ два быгатыри ѣдзець проци яго, и хочуць яны яго ўбиць. Гетые быгатыри — два сыны Василя Пыляка-Войстраго Кувпака. Тоды енъ ссадзивъ свою жану, а самъ поѣхывъ къ имъ на сустрѣчу, и якъ ставъ енъ ихъ сцегаць сцеблиной, дыкъ енъ чуць ня убивъ ихъ. Тоды яны вярнулиси къ отцу къ свойму, Василю Пыляку-Войстрому Кувпаку, и говорюць: «оцецъ нашъ родной! Напали мы ны такого ны быгатыря, ны разбойника, што чуць енъ насъ ня убивъ!» — Дзѣтки, вѣрно гето вярнувся мой братъ большій! И выгониць енъ исъ царства нашаго ня тольки васъ, а й мяне!.. А Василь Васильевичъ узявъ жану свою и пріѣжжаець у царство Василя Пыляка-Войстраго Кувпака. «Здрасцви, мой ме́ньшій братъ!» — Здрасцви, мой большій братъ! — «Ну,што жъ, ты хоцѣвъ мяне пугубиць, и жану мою отобравъ у мяне? Я бъ табѣ не просцивъ, али дзѣли жаны твоѐ прощаю: ина мяне спасла отъ смерци! Цяперь, идзѣ мнѣ отдыхнуць?» А Василь Полякъ-Войстрый Кувпакъ кажець: ёсь у мяне корабъ такій, што якъ ты узыйдзѐшъ ны яго, ды скажешь: отъ берегу! Дыкъ енъ ото́йдзець. А кыли отдыхнешъ, дыкъ скажетъ: къ берегу, корабъ! Дыкъ енъ и приплывець къ берегу.
{{Водступ|2|em}}Узыйшовъ Василь Васильевичъ на корабъ и говориць: отъ берегу, корабъ! Ёнъ и отыйшовся отъ берегу. Пошовъ тоды Василь Васильевичъ пы кораблю ходзиць. Зайшовъ у одну коморку, у другую, у третьцію, и ў кождой коморцы по тростцы. Прилетаюць на гетый корабъ яго сёстры; одна у водну, другая у другую коморку, а третьція у третьцію. Тоды енъ зайшовъ къ бо́льшой сястрѣ, выбивъ яѐ, выбивъ, и руку отломавъ. А ина обярнулась вуточкой и пыляцѣла. Тоды приходзиць енъ у другую коморку, къ сяредней сястрѣ: паривъ, паривъ яѐ, отломивъ ёй ногу и отправивъ домовъ: обярнулась ина вуточкой и пыляцѣла. Захо́дзиць у третьцію коморку къ ме́ньшой сястрѣ. Паривъ, паривъ яѐ, оторвавъ ёй вухо. Ина обярнулась вуточкой и пыляцѣла домовъ. Тоды енъ кажець: къ берегу, корабъ! Вышовъ, сѣвъ ны коня, узявъ жану и поѣхывъ къ Василю Пыляку-Войстрому Кувпаку. Гулявъ, гулявъ у яго, тоды забравъ у яго войська: три полки муз''ы''ки, три полки коньницы и три полки пѣшахо́дзи, и поѣхывъ<noinclude></noinclude>
5xdxg4nkyvof4x1ui2h7ox32uycoxnv
Старонка:Романов Е. Р. Бѣлорусскій сборнікъ. Томъ первый. Губерніѧ могилевскаѧ. Выпускъ третий. Сказки. Витебскъ. 1887.pdf/131
104
127695
295136
2026-08-11T08:58:42Z
Gabix
3485
/* Не правераная */ Новая старонка: «у дворъ. Пріѣжжаець къ ойцу къ свойму. Маць и оцецъ яму̀ силно возрадовались: яны яго якъ съ того свѣту ждали. {{Водступ|2|em}}Отписавъ оцецъ яму̀ усё своё царство, и ёнъ тамъ царицъ. И я тамъ бывъ, мёдъ вино пивъ: пы бородзѣ цякло, а ў роци ня було. {{Водступ|2|em}...»
295136
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Gabix" /></noinclude>у дворъ. Пріѣжжаець къ ойцу къ свойму. Маць и оцецъ яму̀ силно возрадовались: яны яго якъ съ того свѣту ждали.
{{Водступ|2|em}}Отписавъ оцецъ яму̀ усё своё царство, и ёнъ тамъ царицъ. И я тамъ бывъ, мёдъ вино пивъ: пы бородзѣ цякло, а ў роци ня було.
{{Водступ|2|em}}''Дер. Дуброва, островенск. вол. сѣнн. у.''
{{Водступ|2|em}}{{smaller|Отъ крест. Василія Цыбуна, 56 лѣтъ, неграмотнаго, записала В. Т. Плещинская.}}
{{ц|'''15. Иванъ сучкинъ сынъ — золотыя пуговицы'''|памер=120%}}
{{Водступ|2|em}}Живъ бывъ царъ. Ды ня мѣвъ ёнъ дзяцей. И дужо енъ объ гетымъ сосмуцився. Вотъ идзець ёнъ разъ по городу и думыець: кому послѣ мяне дыстане́тца мое царствіе? Идзець старая баба: «объ нимъ ты, царь, такъ задумывся?» — А ўвознай, бабка, объ нимъ я думаю! Подняла баба гылову̀, пылядзѣла на царя, ды гово́риць: «ты думыешъ объ дзяцей. Ты бяздѣтный, и думаетъ, што послѣ сябе не́кому царствія оставиць!» — Ну, вотъ и поможи гетому горю, бабка! — «Гетому горю помогли ня трудно, Ёсь у мори рыба съ однымъ вокомъ, съ однымъ бокомъ. Коли яѐ уловитъ, ды зжаришъ, ды отдаси жонцы — нехай зьѣсь — тоды наро́дзитца у цябе сынъ.» <ref>''Варіанты:'' 1, Живъ такъ сабѣ царъ и царица. И ня було у ихъ дятей. Ня знали яны, хто будя царовать посли ихъ у ихнымъ царстви, и дужа горавали. Вотъ разъ царъ съ царицай поѣхали у вяликую дорогу, ѣхали, ѣхали — захотѣлося цару ѣсти. Ажъ-во — нріѣзжаять къ во́зяру. Бачать — рыболо́вецъ ловя рыбу. Кольки ня ловивъ — уловивъ тольки одну рыбину. Ставъ царъ просить рыболовца, штобъ продавъ яму̀ етую рыбину. А той кажа: бяри, тольки дешавѣй ста карбованцовъ ня ’тдамъ. Разсердився царъ и поѣхавъ даляй. Ѣхавъ, ѣхавъ, и раздумався: зачимъ ето ёнъ такъ дорого прося за рыбину? Узявъ и пославъ кучара спроситн. Той пошовъ, распросивъ и кажа цару: затымъ ёнъ дорожився, што ета рыбина ня простая: што коли яе хто изъѣсти, дыкъ у того безпрамѣнно будутъ дѣти. Возрадовався царъ, вярнувся назадъ и купивъ рыбину... ''Гом. у.'' 2, Живъ бывъ король зъ жонкой. И ня было у ихъ дзяцей. Тоды яна гово́риць: идзиця и закиньця сѣтку у мори, и ўловиця вокуньца, ня боли трохъ хунтовъ. Яны пошли. Закинули разъ — нема ничо́го; другей — такъ-жа само; а за третьцимъ разомъ уловили вокуньца — якъ-разъ три хунты. ''Сѣнн. у.'' 3, Живъ сабѣ царъ. Ня было у ихъ сыновъ. Собравъ царъ чужихъ дятей, и загадавъ имъ сплести брадникъ. Отъ, спляли дѣти брадникъ. Закинули яго на раку и ўловили рыбину. ''Рогач. у.''</ref> Пошовъ царь скорѣй домовъ, призвавъ своихъ рыболововъ — у царя, конешня, усякихъ слугъ ня нѣтъ — и приказавъ имъ, кабъ уловили у мори рыбину съ однымъ вокомъ, съ однымъ бокомъ. Узяли рыболовы свои сѣци и пошли къ морю. Разъ закинули сѣтку-ня ўловили ничо́го; другій закинули — такъ жа само ня уловили ничо́го; а на третьцій разъ якъ. закинули сѣтку, дыкъ и уловили рыбину съ однымъ вокомъ, съ однымъ бокомъ. Принясли тую рыбину къ царю. Царь узявъ рыбину и отдавъ кухарцы, кабъ яна яѐ зжарила и подала царицы. Якъ приказыно, такъ и здзѣлыно. Узяла кухарка рыбину и стала жариць. Жарючи, яна возьми ды й поспытай рыбины. В''ѣ''домо, кухаръ заўсёгды ранѣй пановъ спытаець стравы. Ну, якъ поспытала, такъ и забрюхадѣла. Понясла яна, зжаривши, рыбину къ царицы. Тая зьѣла — и такъ-жа само забрюхацѣла. Ды была ў царицы у покояхъ сучо́нычка. Царица отдала ёй зьѣсь рыбъія<noinclude></noinclude>
jbv3fpop70oe31xtgjyaq0y9mblik1c
Старонка:Biełarus. 1913. № 14.pdf/2
104
127696
295137
2026-08-11T10:37:37Z
RAleh111
4658
/* Не правераная */ Новая старонка: « {{c|'''''Lirnik.|памер=180%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-2em"></div> {{block center/s}} ''Tolki woczy pracior, —</br> {{gap|2em}}''Dzień, zajaśniǔsia ǔschod,</br> ''Wałaczecca u dwor</br> {{gap|2em}}''Biedny lirnik z warot. ''Kab darohu znajści</br> {{gap|2em}}''Jon, ci ǔ noczy, ci ǔ dzień,</br> ''Kijam bje pa puci,</br> {{gap|2em}}''Bo ślapy, jak toj pień. ''Padyszoǔ pad pakoj,</br> {{gap|2em}}''Liru s plecz chudych...»
295137
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>
{{c|'''''Lirnik.|памер=180%}}
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-2em"></div>
{{block center/s}}
''Tolki woczy pracior, —</br>
{{gap|2em}}''Dzień, zajaśniǔsia ǔschod,</br>
''Wałaczecca u dwor</br>
{{gap|2em}}''Biedny lirnik z warot.
''Kab darohu znajści</br>
{{gap|2em}}''Jon, ci ǔ noczy, ci ǔ dzień,</br>
''Kijam bje pa puci,</br>
{{gap|2em}}''Bo ślapy, jak toj pień.
''Padyszoǔ pad pakoj,</br>
{{gap|2em}}''Liru s plecz chudych źniaǔ</br>
''I niaśmiełaj rukoj</br>
{{gap|2em}}''Cicha stroić paczaǔ.
''Pośla ǔ dźwiery stuknuǔ</br>
{{gap|2em}}''Zlohka kijam raz znoǔ,</br>
''Kab lakaj choć paczuǔ,</br>
{{gap|2em}}''Ci chtokolak s panoǔ.
''Doǔha spali pany,</br>
{{gap|2em}}''Nia budziǔ ich lakaj,</br>
''A ty dzied niawisny,</br>
{{gap|2em}}''Chwilu jeszcze paczakaj.
''Tolki pani adna,</br>
{{gap|2em}}''Niejak ǔczuła toj hruk,</br>
''I cikawa z wakna</br>
{{gap|2em}}''Spazirnuła ǔwakruh.
''Widzić lirnik siadzić</br>
{{gap|2em}}''Z liraj kobzaj swajej,</br>
''I, kazaǔby, hladzić</br>
{{gap|2em}}''Ǔsio na klamku dźwiarej.
''Woś na ganak swoj krok</br>
{{gap|2em}}''Skierawała prytnom,</br>
''Kab paczuć, jak dziadok</br>
{{gap|2em}}''Budzie hrać pad waknom.
''Chwilak niekolki jon,</br>
{{gap|2em}}''Jak i ǔpierad, maǔczaǔ —</br>
''I, prabujuczy ton,</br>
{{gap|2em}}''Struny zlohka czapaǔ.
''Ǔreszcie ciażka ǔzdychnuǔ,</br>
{{gap|2em}}''Woczy k niebu uźniaǔ,</br>
''Korbaj ǔ mach pawiarnuǔ,</br>
{{gap|2em}}''Klawiszy pierabraǔ.
''Zadrymcieła struna,</br>
{{gap|2em}}''Hłucha szurchnaǔ klawisz —</br>
''I pad ton bylina</br>
{{gap|2em}}''Paliłasia ǔ wyż.
''Ad duszy ǔsiaje</br>
{{gap|2em}}''Sa ślazoju biedak</br>
''Ab minuǔszym piaje,</br>
{{gap|2em}}''Kab paczuǔ z nas usiak.
''I da pani tajej</br>
{{gap|2em}}''Nadyszło bolsz panoǔ,</br>
''I dwarowych ludziej</br>
{{gap|2em}}''Słuchać liry i sloǔ.
''Czarawała usich</br>
{{gap|2em}}''Pieśnia-byl kabzara:</br>
''Razczulaǔsia u nich</br>
{{gap|2em}}''Kożny żychar dwara.
''Pakraplaǔsia u duchu,</br>
{{gap|2em}}''Horki ǔspomniǔszy los —</br>
''I ślapniǔ — biedaku</br>
{{gap|2em}}''Hrosz jałmazniny nios.</br>
.{{gap|1em}}.{{gap|1em}}.{{gap|1em}}.{{gap|1em}}.{{gap|1em}}.{{gap|1em}}.{{gap|1em}}.{{gap|1em}}.{{gap|1em}}.{{gap|1em}}.{{gap|1em}}.
''Konczyǔ dzied bylinu,</br>
{{gap|2em}}''Liru ǔzwiesiǔ iznoǔ,</br>
''I budzić z mary—snu</br>
{{gap|2em}}''Lud wiaskowy paszoǔ…</br>
{{gap|11em}}'''''{{larger|A. Ziaziula.}}
{{block center/e}}
{{накіравальная рыса|5em|height=1px}}
{{c|'''Kaścielny kalendar.|памер=160%}}
<center>{{larger|'''Krasawik.}}</center>
{{block center/s}}
19.{{gap|0.5em}}P.{{gap|0.5em}}{{larger|†}}{{gap|0.5em}}Tymona i Hermana</br>
20.{{gap|0.5em}}S.{{gap|0.5em}}{{larger|†}}{{gap|0.5em}}Serwilina i św. Ahnieszki Dz.</br>
21.{{gap|0.5em}}''N.{{gap|0.5em}}Prawodn'', Anzelma B. i D. K.</br>
22.{{gap|0.5em}}P.{{gap|0.5em}}Sotera i Kaja PP. MM.</br>
23.{{gap|0.5em}}A.{{gap|0.5em}}Juryja Mucz.</br>
24.{{gap|0.5em}}S.{{gap|0.5em}}{{larger|†}}{{gap|0.5em}}Wojciecha B. M. i Fidelisa M.</br>
25.{{gap|0.5em}}C.{{gap|0.5em}}''Marka Ewan.</br>
26.{{gap|0.5em}}P.{{larger|†}}{{gap|0.5em}}Teofila i Zytty Dz.</br>
27.{{gap|0.5em}}S.{{gap|0.5em}}{{larger|†}}{{gap|0.5em}}Witalisa M. Kleta i Marcelina</br>
28.{{gap|0.5em}}''N.{{gap|0.5em}}2 pa wialikad.'' Paŭła ad Kryża.</br>
29.{{gap|0.5em}}P.{{gap|0.5em}}Pietra Mucz.</br>
30.{{gap|0.5em}}A.{{gap|0.5em}}Katarzyny Senenskaj.
<center>{{larger|'''Maj.}}</center>
{{gap|0.5em}}1.{{gap|0.5em}}S.{{gap|0.5em}}{{larger|†}}{{gap|0.5em}}Filipa i Jakuba Ap.</br>
{{gap|0.5em}}2.{{gap|0.5em}}C.{{gap|0.5em}}Zyhmunta i Atanazaho.
{{block center/e}}
{{накіравальная рыса|5em|height=1px}}<noinclude></noinclude>
f4lo1e3rg8wmb8ulc25v5zqd9yyt5nc
295138
295137
2026-08-11T10:41:39Z
RAleh111
4658
295138
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>
{{c|'''''Lirnik.|памер=180%}}
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-2em"></div>
{{block center/s}}
''Tolki woczy pracior, —</br>
{{gap|2em}}''Dzień, zajaśniǔsia ǔschod,</br>
''Wałaczecca u dwor</br>
{{gap|2em}}''Biedny lirnik z warot.
''Kab darohu znajści</br>
{{gap|2em}}''Jon, ci ǔ noczy, ci ǔ dzień,</br>
''Kijam bje pa puci,</br>
{{gap|2em}}''Bo ślapy, jak toj pień.
''Padyszoǔ pad pakoj,</br>
{{gap|2em}}''Liru s plecz chudych źniaǔ</br>
''I niaśmiełaj rukoj</br>
{{gap|2em}}''Cicha stroić paczaǔ.
''Pośla ǔ dźwiery stuknuǔ</br>
{{gap|2em}}''Zlohka kijam raz znoǔ,</br>
''Kab lakaj choć paczuǔ,</br>
{{gap|2em}}''Ci chtokolak s panoǔ.
''Doǔha spali pany,</br>
{{gap|2em}}''Nia budziǔ ich lakaj,</br>
''A ty dzied niawisny,</br>
{{gap|2em}}''Chwilu jeszcze paczakaj.
''Tolki pani adna,</br>
{{gap|2em}}''Niejak ǔczuła toj hruk,</br>
''I cikawa z wakna</br>
{{gap|2em}}''Spazirnuła ǔwakruh.
''Widzić lirnik siadzić</br>
{{gap|2em}}''Z liraj kobzaj swajej,</br>
''I, kazaǔby, hladzić</br>
{{gap|2em}}''Ǔsio na klamku dźwiarej.
''Woś na ganak swoj krok</br>
{{gap|2em}}''Skierawała prytnom,</br>
''Kab paczuć, jak dziadok</br>
{{gap|2em}}''Budzie hrać pad waknom.
''Chwilak niekolki jon,</br>
{{gap|2em}}''Jak i ǔpierad, maǔczaǔ —</br>
''I, prabujuczy ton,</br>
{{gap|2em}}''Struny zlohka czapaǔ.
''Ǔreszcie ciażka ǔzdychnuǔ,</br>
{{gap|2em}}''Woczy k niebu uźniaǔ,</br>
''Korbaj ǔ mach pawiarnuǔ,</br>
{{gap|2em}}''Klawiszy pierabraǔ.
''Zadrymcieła struna,</br>
{{gap|2em}}''Hłucha szurchnaǔ klawisz —</br>
''I pad ton bylina</br>
{{gap|2em}}''Paliłasia ǔ wyż.
''Ad duszy ǔsiaje</br>
{{gap|2em}}''Sa ślazoju biedak</br>
''Ab minuǔszym piaje,</br>
{{gap|2em}}''Kab paczuǔ z nas usiak.
''I da pani tajej</br>
{{gap|2em}}''Nadyszło bolsz panoǔ,</br>
''I dwarowych ludziej</br>
{{gap|2em}}''Słuchać liry i sloǔ.
''Czarawała usich</br>
{{gap|2em}}''Pieśnia-byl kabzara:</br>
''Razczulaǔsia u nich</br>
{{gap|2em}}''Kożny żychar dwara.
''Pakraplaǔsia u duchu,</br>
{{gap|2em}}''Horki ǔspomniǔszy los —</br>
''I ślapniǔ — biedaku</br>
{{gap|2em}}''Hrosz jałmazniny nios.</br>
.{{gap|1em}}.{{gap|1em}}.{{gap|1em}}.{{gap|1em}}.{{gap|1em}}.{{gap|1em}}.{{gap|1em}}.{{gap|1em}}.{{gap|1em}}.{{gap|1em}}.{{gap|1em}}.
''Konczyǔ dzied bylinu,</br>
{{gap|2em}}''Liru ǔzwiesiǔ iznoǔ,</br>
''I budzić z mary—snu</br>
{{gap|2em}}''Lud wiaskowy paszoǔ…</br>
{{справа|'''''{{larger|A. Ziaziula.}}{{водступ|-4|em}}}}
{{block center/e}}
{{накіравальная рыса|5em|height=1px}}
{{c|'''Kaścielny kalendar.|памер=160%}}
<center>{{larger|'''Krasawik.}}</center>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1em"></div>
{{block center/s}}
19.{{gap|0.5em}}P.{{gap|0.5em}}{{larger|†}}{{gap|0.5em}}Tymona i Hermana</br>
20.{{gap|0.5em}}S.{{gap|0.5em}}{{larger|†}}{{gap|0.5em}}Serwilina i św. Ahnieszki Dz.</br>
21.{{gap|0.5em}}''N.{{gap|0.5em}}Prawodn'', Anzelma B. i D. K.</br>
22.{{gap|0.5em}}P.{{gap|0.5em}}Sotera i Kaja PP. MM.</br>
23.{{gap|0.5em}}A.{{gap|0.5em}}Juryja Mucz.</br>
24.{{gap|0.5em}}S.{{gap|0.5em}}{{larger|†}}{{gap|0.5em}}Wojciecha B. M. i Fidelisa M.</br>
25.{{gap|0.5em}}C.{{gap|0.5em}}''Marka Ewan.</br>
26.{{gap|0.5em}}P.{{gap|0.5em}}{{larger|†}}{{gap|0.5em}}Teofila i Zytty Dz.</br>
27.{{gap|0.5em}}S.{{gap|0.5em}}{{larger|†}}{{gap|0.5em}}Witalisa M. Kleta i Marcelina</br>
28.{{gap|0.5em}}''N.{{gap|0.5em}}2 pa wialikad.'' Paŭła ad Kryża.</br>
29.{{gap|0.5em}}P.{{gap|0.5em}}Pietra Mucz.</br>
30.{{gap|0.5em}}A.{{gap|0.5em}}Katarzyny Senenskaj.
<center>{{larger|'''Maj.}}</center>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1em"></div>
{{gap|0.5em}}1.{{gap|0.5em}}Ś.{{gap|0.5em}}{{larger|†}}{{gap|0.5em}}Filipa i Jakuba Ap.</br>
{{gap|0.5em}}2.{{gap|0.5em}}C.{{gap|0.5em}}Zyhmunta i Atanazaho.
{{block center/e}}
{{накіравальная рыса|5em|height=1px}}<noinclude></noinclude>
noc3d0wa17c9ivjpubtex8j9gp8t1p6
Старонка:Романов Е. Р. Бѣлорусскій сборнікъ. Томъ первый. Губерніѧ могилевскаѧ. Выпускъ третий. Сказки. Витебскъ. 1887.pdf/132
104
127697
295139
2026-08-11T11:35:03Z
Gabix
3485
/* Не правераная */ Новая старонка: «косточки. Зьѣла сучка — и тая забрюхацѣла. <ref>''Вар.'' „Узяли слуги рыбину на кухню и зжарили, а шалуху выкинули на дворъ. Ходзила по двору кобыла изъѣла гету шалуху...“ Сучкинъ сынъ замѣненъ кобылинымъ сыномъ.</ref> Черезъ годъ уси трое родзили по сыну: упе́...»
295139
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Gabix" /></noinclude>косточки. Зьѣла сучка — и тая забрюхацѣла. <ref>''Вар.'' „Узяли слуги рыбину на кухню и зжарили, а шалуху выкинули на дворъ. Ходзила по двору кобыла изъѣла гету шалуху...“ Сучкинъ сынъ замѣненъ кобылинымъ сыномъ.</ref> Черезъ годъ уси трое родзили по сыну: упе́редъ;родзила сына кухарка, тоды родзила сына царица, а затымъ родзила сына и сучка. Царицынъ сынъ пущѣй за ўсихъ и слабѣй, а сучкинъ сынъ пригожѣй за ўсихъ и кряпчѣй. Ну, и стали яны ресць, уси трое на царськимъ дворѣ. Растуць не но годахъ, ды по часахъ. Черезъ три годы стали яны ужо вяликими, и подзѣлылись сильными богатырями. Ставъ тоды сучкинъ сынъ — зылотэя пуговицы просиць царѝцыноваго сына, кабъ яго бацька вялѣвъ своимъ ковалямъ здзѣлыць яму̀ ляску у дзесяць пудовъ. Якъ ёнъ просивъ, такъ яму̀ и было здзѣлыно. Пошли яны тоды утрёхъ на польгуваньне: царицынъ сынъ и кухаркинъ зъ ружжами, а сучкинъ зъ ляской. Пришли къ лѣсу, и змовились, што дзѣ ни ходзѝць, дзѣ ни ходзѝць, а къ вечару собиратца на гету проталину. Царицынъ сынъ и кухаркинъ пошли разомъ, а сучкинъ сынъ остався одзинъ. Якъ тольки тыхъ не стало видно, ёнъ подшибнувъ свою ляску угору. Покуль яна назадъ узвярнулася, прошло часы два. Подставивъ ёнъ подъ ляску свою ладоню. Яна якъ ляцѣла, ударилася объ ладоню и разсыпалась на мелкія крошачки. Стало примяркаць, и собралисн ўси на гету проталину. Сучкинъ сынъ и ставъ жалитца: «вотъ, кажець, скувавъ мнѣ царь ляску! Ляцѣвъ веробей; я кинувъ, кабъ яго забиць, а ляска якъ ляцѣла назадъ, дыкъ ударилась объ гетую травинку и разбилась. Такъ я сяньни и не забивъ ничо́го!» И ставъ ёнъ просиць царицынаго сына, кабъ яго бацька сказавъ ковалямъ своимъ здзѣлыць ляску у дватцаць пяць пудовъ. Якъ было сказано, такъ было й здзѣлыно. Пошли яны тоды зновъ у той лѣсъ, и змовились такъ жа само, якъ у першій разъ: дзѣ ни ходзѝць, дзѣ ни ходзѝць, а къ вечару собиратца на гету проталинку. Царицынъ жа сынъ и кухаркинъ пошли изнова удво́хъ, а сучкинъ сынъ остався одзинъ. Якъ тольки тыхъ не стало видно, ёнъ и шибнувъ свою ляску угору. Покуль яна назадъ узвярнулася, ёнъ ждавъ чатыре часы. Наставивъ ёнъ подъ яѐ колѣно, яна якъ ударилась объ колѣно — и разбилась на крошачки. Ставъ ёнъ тоды ждаць вечара. Стало смеркатца, стали ўеи на проталинку собиратца. Сучкинъ сынъ узнова начавъ жалитца: «якую гето ляску искувавъ мнѣ царь! Кинувъ я яѐ у ворону, ляцѣла яна назадъ, ударилась объ гетый сукъ — и разсыпалась! Такъ я й не забивъ ничо́го!» И ставъ узнова просиць царицынаго сына, кабъ яго бацька вялѣвъ своимъ ковалямъ скуваць ляску ў пяцьдзесятъ пудовъ, ды кабъ и вызлачана была. Рызсказавъ царицынъ сынъ бацьку, якъ усё было. Пошовъ царь самъ у кузьню; ну, коли вы цяперь ня здзѣлыеце ляски у пяцьдзесятъ пудовъ, ня вызлацице, ды коли яна рызобъетца — дыкъ мой мечъ, а вамъ гылова съ плечъ! Здзѣлыли ковали ляску и пызлацили. Узявъ яѐ сучкинъ сынъ — зылотэя пуговицы, и пошли узнова на польгуваньне. Пришли къ тому самому лѣсу, на тую самую на проталинку; и змовились такъ, якъ и у першіе разы: двѣ ни ходзѝць, дзѣ ни шлятца, а къ вечару собиратца на гету проталинку, кабъ домовъ щи разомъ. Царицынъ жа сынъ и кухаркинъ пошли удвохъ, а сучкинъ сынъ остався одзинъ. Якъ тольки тыхъ не стало видно, ёнъ и шибнувъ свою ляску угору. Покуль яна назадъ узвярнулась, ёнъ ждавъ шесь часовъ. Наставивъ ёнъ ладоню — ляска ударилась и отско́чила. Шибнувъ ёнъ яѐ ящо<noinclude></noinclude>
qp2fkggh1bgrymo4zbjwxmv7jl64zjc