Вікікрыніцы bewikisource https://be.wikisource.org/wiki/%D0%93%D0%B0%D0%BB%D0%BE%D1%9E%D0%BD%D0%B0%D1%8F_%D1%81%D1%82%D0%B0%D1%80%D0%BE%D0%BD%D0%BA%D0%B0 MediaWiki 1.47.0-wmf.14 first-letter Мультымедыя Адмысловае Размовы Удзельнік Размовы з удзельнікам Вікікрыніцы Размовы пра Вікікрыніцы Файл Размовы пра файл MediaWiki Размовы пра MediaWiki Шаблон Размовы пра шаблон Даведка Размовы пра даведку Катэгорыя Размовы пра катэгорыю Аўтар Размовы пра аўтара Старонка Размовы пра старонку Індэкс Размовы пра індэкс TimedText TimedText talk Модуль Размовы пра модуль Event Event talk 10 9254 295185 295017 2026-08-11T19:23:49Z Gleb Leo 2440 295185 wikitext text/x-wiki <!-- Пішыце ў стужку пад гэтай палоскай --> ---- <div style="height:500px;overflow:auto;"> * {{Прапанаваны экспарт|Biełarus (1913)/1913/13}} 09.08.2026 ''[[:Катэгорыя:Калектыўныя творы|Supołka aŭtaraŭ]]''. [[Biełarus (1913)/1913/13|«Biełarus», № 13]], 1913 * {{Прапанаваны экспарт|Biełarus (1913)/1913/11-12}} 09.08.2026 ''[[:Катэгорыя:Калектыўныя творы|Supołka aŭtaraŭ]]''. [[Biełarus (1913)/1913/11-12|«Biełarus», № 11-12]], 1913 * {{Прапанаваны экспарт|Зоркі (1921)/1921/1}} 08.08.2026 ''[[:Катэгорыя:Калектыўныя творы|Суполка аўтараў]]''. [[Зоркі (1921)/1921/1|«Зоркі», № 1]], 1921 * {{Прапанаваны экспарт|Рады для эмігрантоў (1912)}} 04.08.2024 ''[[Аўтар:Юзаф Акаловіч|Язэп Околовіч]]'', ''[[:Катэгорыя:Ананімныя пераклады|ананімны пераклад]]''. «[[Рады для эмігрантоў (1912)|Рады для эмігрантоў]]», 1912 ---- * {{Прапанаваны экспарт|Тры пальцы (1930)}} 31.07.2026 ''[[Аўтар:Змітрок Бядуля|Зьмітрок Бядуля]]''. «[[Тры пальцы (1930)|Тры пальцы]]», 1930 * {{Прапанаваны экспарт|Biełarus (1913)/1913/6}} 29.07.2026 ''[[:Катэгорыя:Калектыўныя творы|Supołka aŭtaraŭ]]''. [[Biełarus (1913)/1913/6|«Biełarus», № 6]], 1913 * {{Прапанаваны экспарт|Музыка Цьвілеўскі (1928)}} 27.07.2026 ''[[Аўтар:Васіль Сташэўскі|Васіль Сташэўскі]]''. «[[Музыка Цьвілеўскі (1928)|Музыка Цьвілеўскі]]», 1928 * {{Прапанаваны экспарт|Пакрыўджаныя (1921)}} 26.07.2026 ''[[Аўтар:Леапольд Родзевіч|Леапольд Родзевіч]]''. «[[Пакрыўджаныя (1921)|Пакрыўджаныя]]», 1921 * {{Прапанаваны экспарт|П.С.Х. (1923)}} 24.07.2026 ''[[Аўтар:Леапольд Родзевіч|Сучасны]]''. «[[П.С.Х. (1923)|П.С.Х.]]», 1923 * {{Прапанаваны экспарт|Наша любоў (1936)}} 23.07.2026 ''[[Аўтар:Лазар Кацовіч|Лазар Кацовіч]]'', перакладчык: ''[[Аўтар:Ізраіль Плаўнік|Ізраіль Плаўнік]]''. «[[Наша любоў (1936)|Наша любоў]]», 1936 * {{Прапанаваны экспарт|Беларусь (1927)}} 23.07.2026 ''[[Аўтар:Аляксандр Чарвякоў|Аляксандар Чарвякоў]]''. «[[Беларусь (1927)|Беларусь]]», 1927 * {{Прапанаваны экспарт|Краязнаўства (1929)}} 19.07.2026 ''[[Аўтар:Мікалай Каспяровіч|Мікола Касьпяровіч]]''. «[[Краязнаўства (1929)|Краязнаўства]]», 1929 * {{Прапанаваны экспарт|Biełarus (1913)/1913/9-10}} 17.07.2026 ''[[:Катэгорыя:Калектыўныя творы|Supołka aŭtaraŭ]]''. [[Biełarus (1913)/1913/9-10|«Biełarus», № 9-10]], 1913 * {{Прапанаваны экспарт|Сусьвет і зямля (1929)}} 16.07.2026 ''[[Аўтар:Кастусь Гарабурда|Кастусь Гарабурда]]''. «[[Сусьвет і зямля (1929)|Сусьвет і зямля]]», 1929 * {{Прапанаваны экспарт|Сустрэча (1932)}} 13.07.2026 ''[[Аўтар:Рыгор Эпік|Рыгор Эпік]]'', перакладчык: ''[[Аўтар:Уладзімір Жылка|Уладзімер Жылка]]''. «[[Сустрэча (1932)|Сустрэча]]», 1932 * {{Прапанаваны экспарт|Biełarus (1913)/1913/8}} 11.07.2026 ''[[:Катэгорыя:Калектыўныя творы|Supołka aŭtaraŭ]]''. [[Biełarus (1913)/1913/8|«Biełarus», № 8]], 1913 * {{Прапанаваны экспарт|Нябесныя бегі (1931)}} 09.07.2026 ''[[Аўтар:Альберт Паўловіч|Альбэрт Паўловіч]]''. «[[Снапок (1921)|Снапок]]», 1921 * {{Прапанаваны экспарт|Нябесныя бегі (1931)}} 07.07.2026 ''[[Аўтар:Максім Гарэцкі|Максім Гарэцкі]]''. «[[Гісторыя беларускае літэратуры (1924, Вільня)|Гісторыя беларускае літэратуры]]», 1924 * {{Прапанаваны экспарт|Нябесныя бегі (1931)}} 06.07.2026 ''[[Аўтар:Язэп Драздовіч|Язэп Драздовіч]]''. «[[Нябесныя бегі (1931)|Нябесныя бегі]]», 1931 * {{Прапанаваны экспарт|Творы (Купала, 1942)}} 04.07.2026 ''[[Аўтар:Янка Купала|Янка Купала]]''. «[[Творы (Купала, 1942)|Творы]]», 1942 * {{Прапанаваны экспарт|Люба Лук’янская (1937)}} 03.07.2026 ''[[Аўтар:Кузьма Чорны|Кузьма Чорны]]''. «[[Люба Лук’янская (1937)|Люба Лук’янская]]», 1937 * {{Прапанаваны экспарт|Запіскі Самсона Самасуя (1953)}} 01.07.2026 ''[[Аўтар:Андрэй Мрый|Андрэй Мрый]]''. «[[Запіскі Самсона Самасуя (1953)|Запіскі Самсона Самасуя]]», 1953 ---- * {{Прапанаваны экспарт|Зборнік «Роднага Краю» за 1934 год (1935)}} 29.06.2026 ''[[:Катэгорыя:Калектыўныя творы|Суполка аўтараў]]''. «[[Зборнік «Роднага Краю» за 1934 год (1935)|Зборнік „Роднага Краю“ за 1934 год]]», 1935 * {{Прапанаваны экспарт|Волаты (1929)}} 28.06.2026 ''[[Аўтар:Мікалай Каспяровіч|Мікола Касьпяровіч]]''. «[[Волаты (1929)|Волаты]]», 1929 * {{Прапанаваны экспарт|Кароткі нарыс гісторыі Беларусі (1925)}} 26.06.2026 ''[[Аўтар:Усевалад Ігнатоўскі|Усевалад Ігнатоўскі]]''. «[[Кароткі нарыс гісторыі Беларусі (1925)|Кароткі нарыс гісторыі Беларусі]]», 1925 * {{Прапанаваны экспарт|U čeść 950-hodździa chryščeńnia Biełarusi (1938)}} 24.06.2026 ''[[Аўтар:Адам Станкевіч|Adam Stankievič]]''. «[[U čeść 950-hodździa chryščeńnia Biełarusi (1938)|U čeść 950-hodździa chryščeńnia Biełarusi]]», 1938 * {{Прапанаваны экспарт|Да гісторыі беларускага палітычнага вызваленьня (1935)}} 23.06.2026 ''[[Аўтар:Адам Станкевіч|Адам Станкевіч]]''. «[[Да гісторыі беларускага палітычнага вызваленьня (1935)|Да гісторыі беларускага палітычнага вызваленьня]]», 1935 * {{Прапанаваны экспарт|Грашовы балянс сялянскай гаспадаркі Беларусі}} 18.06.2026 ''[[Аўтар:Аркадзь Быкаў|Аркадзь Быкаў]]''. «[[Грашовы балянс сялянскай гаспадаркі Беларусі]]», 1928 * {{Прапанаваны экспарт|Да гісторыі аграрнага руху на Беларусі перад імпэрыялістычнай вайной (1932)}} 12.06.2026 ''[[Аўтар:Канстанцін Кернажыцкі|Канстанцін Кернажыцкі]]''. «[[Да гісторыі аграрнага руху на Беларусі перад імпэрыялістычнай вайной (1932)|Да гісторыі аграрнага руху на Беларусі перад імпэрыялістычнай вайной]]», 1932 * {{Прапанаваны экспарт|Вязьмо (1932)}} 12.06.2026 ''[[Аўтар:Міхась Зарэцкі|Міхась Зарэцкі]]''. «[[Вязьмо (1932)|Вязьмо]]», 1932 * {{Прапанаваны экспарт|Piśmo ad Jaśka haspadara s pad Wilni da mużykow ziemli polskoj (1863)}} 08.06.2026 ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|Niewiadomy]]''. «[[Piśmo ad Jaśka haspadara s pad Wilni da mużykow ziemli polskoj (1863)|Piśmo ad Jaśka haspadara s pad Wilni da mużykow ziemli polskoj]]», 1863 * {{Прапанаваны экспарт|Weliki Hospodarv presławnych Narodow…}} 05.06.2026 ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|Niewiadomy]]''. «[[Weliki Hospodarv presławnych Narodow…]]», 1648 * {{Прапанаваны экспарт|Вялікае апрашчэньне, ці вялікае ўдасканаленьне? (1926)}} 04.06.2026 ''[[Аўтар:Аляксандр Цвікевіч|Алесь Галынец]]''. «[[Вялікае апрашчэньне, ці вялікае ўдасканаленьне? (1926)|Вялікае апрашчэньне, ці вялікае ўдасканаленьне?]]», 1926 * {{Прапанаваны экспарт|Атрута (1927)}} 03.06.2026 ''[[Аўтар:Максім Гарэцкі|Максім Гарэцкі]]''. «[[Атрута (1927)|Атрута]]», 1927 * {{Прапанаваны экспарт|На чыгунцы (1928)}} 03.06.2026 ''[[Аўтар:Міхась Зарэцкі|Міхась Зарэцкі]]''. «[[На чыгунцы (1928)|На чыгунцы]]», 1928 * {{Прапанаваны экспарт|Падарунак Беларускаму Жаўнеру (1920)}} 02.06.2025 ''[[:Катэгорыя:Калектыўныя творы|Суполка аўтараў]]''. «[[Падарунак Беларускаму Жаўнеру (1920)|Падарунак Беларускаму Жаўнеру]]», 1920 ---- * {{Прапанаваны экспарт|Гутарки аб неби и зямли (1907)}} 30.05.2026 ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|Невядомы]]''. «[[Гуторка об тым, куды мужыцкіе грошы идуць (1903)|Гуторка об тым, куды мужыцкіе грошы идуць]]», 1903 * {{Прапанаваны экспарт|Ab fizyčnym wychawańni ŭ Biełarusaŭ (1928)}} 30.05.2026 ''[[Аўтар:Уладзіслаў Казлоўскі|Uładysłaŭ Kazłoŭščyk]]''. «[[Ab fizyčnym wychawańni ŭ Biełarusaŭ (1928)|Ab fizyčnym wychawańni ŭ Biełarusaŭ]]», 1928 * {{Прапанаваны экспарт|Мэтодыка роднае мовы (1926)}} 27.05.2026 ''[[Аўтар:Якуб Колас|Канстанцін Міцкевіч]]''. «[[Мэтодыка роднае мовы (1926)|Мэтодыка роднае мовы]]», 1926 * {{Прапанаваны экспарт|Птушка на волі (1932)}} 20.05.2026 ''[[Аўтар:Вольга Сахарава|Ольга Сахарава]]''. «[[Птушка на волі (1932)|Птушка на волі]]», 1932 * {{Прапанаваны экспарт|Гутарки аб неби и зямли (1907)}} 18.05.2026 ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|Невядомы]]'', перакладчык: ''[[Аўтар:Карусь Каганец|Карусь Костровицки]]'' і ''[[:Катэгорыя:Ананімныя пераклады|С. Шаулоўски]]''. «[[Гутарки аб неби и зямли (1907)|Гутарки аб неби и зямли]]», 1907 * {{Прапанаваны экспарт|Язэп Крушынскі (1929—1932)/2}} 16.05.2026 ''[[Аўтар:Змітрок Бядуля|Зьмітрок Бядуля]]''. «[[Язэп Крушынскі (1929—1932)/2|Язэп Крушынскі. Кніга другая]]», 1932 * {{Прапанаваны экспарт|На крэсах усходніх (1933)}} 15.05.2026 ''[[Аўтар:Ілья Гурскі|Ільля Гурскі]]''. «[[На крэсах усходніх (1933)|На крэсах усходніх]]», 1933 * {{Прапанаваны экспарт|Fizyčnaje wychawańnie hramadzianstwa (1927)}} 15.05.2026 ''[[Аўтар:Уладзіслаў Казлоўскі|Uładysłaŭ Kazłoŭščyk]]''. «[[Fizyčnaje wychawańnie hramadzianstwa (1927)|Fizyčnaje wychawańnie hramadzianstwa]]», 1927 * {{Прапанаваны экспарт|Салавей (1928)}} 14.05.2026 ''[[Аўтар:Змітрок Бядуля|Зьмітрок Бядуля]]''. «[[Салавей (1928)|Салавей]]», 1928 * {{Прапанаваны экспарт|Ab teatry (1927)}} 14.05.2026 ''[[Аўтар:Станіслаў Грынкевіч|Stanisłaŭ Hrynkiewič]]''. «[[Ab teatry (1927)|Ab teatry]]», 1927 * {{Прапанаваны экспарт|Дзянніца (1916)/7}} 10.05.2025 ''[[:Катэгорыя:Калектыўныя творы|Суполка аўтараў]]''. [[Дзянніца (1916)/7|«Дзянніца», № 7]], 1916 * {{Прапанаваны экспарт|Дзянніца (1916)/6}} 10.05.2025 ''[[:Катэгорыя:Калектыўныя творы|Суполка аўтараў]]''. [[Дзянніца (1916)/6|«Дзянніца», № 6]], 1916 * {{Прапанаваны экспарт|Дзянніца (1916)/5}} 09.05.2025 ''[[:Катэгорыя:Калектыўныя творы|Суполка аўтараў]]''. [[Дзянніца (1916)/5|«Дзянніца», № 5]], 1916 * {{Прапанаваны экспарт|Дзянніца (1916)/4}} 09.05.2025 ''[[:Катэгорыя:Калектыўныя творы|Суполка аўтараў]]''. [[Дзянніца (1916)/4|«Дзянніца», № 4]], 1916 * {{Прапанаваны экспарт|Ветрагоны (1930)}} 07.05.2026 ''[[Аўтар:Уладзіслаў Галубок|Уладыслаў Галубок]]''. «[[Ветрагоны (1930)|Ветрагоны]]», 1930 * {{Прапанаваны экспарт|Полёнізацыя Заходняй Беларусі (1932)}} 07.05.2026 ''[[Аўтар:Пётр Гарбацэвіч-Клінцэвіч|Пётар Гарбацэвіч]]''. «[[Полёнізацыя Заходняй Беларусі (1932)|Полёнізацыя Заходняй Беларусі]]», 1932 * {{Прапанаваны экспарт|Дзянніца (1916)/3}} 06.05.2025 ''[[:Катэгорыя:Калектыўныя творы|Суполка аўтараў]]''. [[Дзянніца (1916)/3|«Дзянніца», № 3]], 1916 * {{Прапанаваны экспарт|Суд (1925, Вільня)}} 05.05.2026 ''[[Аўтар:Уладзіслаў Галубок|Уладыслаў Галубок]]''. «[[Суд (1925, Вільня)|Суд]]», 1925 * {{Прапанаваны экспарт|Дзянніца (1916)/2}} 05.05.2025 ''[[:Катэгорыя:Калектыўныя творы|Суполка аўтараў]]''. [[Дзянніца (1916)/2|«Дзянніца», № 2]], 1916 * {{Прапанаваны экспарт|На зломе (1925)}} 04.05.2026 ''[[Аўтар:Янка Нёманскі|Янка Нёманскі]]''. «[[На зломе (1925)|На зломе]]», 1925 * {{Прапанаваны экспарт|За двадцаць пяць гадоў (1928)}} 04.05.2026 ''[[Аўтар:Антон Луцкевіч|Антон Луцкевіч]]''. «[[За двадцаць пяць гадоў (1928)|За двадцаць пяць гадоў]]», 1928 * {{Прапанаваны экспарт|Дзянніца (1916)/1}} 03.05.2025 ''[[:Катэгорыя:Калектыўныя творы|Суполка аўтараў]]''. [[Дзянніца (1916)/1|«Дзянніца», № 1]], 1916 * {{Прапанаваны экспарт|Дзесяць (1930)}} 02.05.2026 ''[[Аўтар:Змітрок Бядуля|Зьмітрок Бядуля]]''. «[[Дзесяць (1930)|Дзесяць]]», 1930 * {{Прапанаваны экспарт|Паходжаньне, старадаўнія весткі і антрополёгічныя адзнакі Беларусаў}} 02.05.2026 ''[[Аўтар:Мікола Ільяшэвіч|Мікола Ільяшэвіч]]''. «[[Паходжаньне, старадаўнія весткі і антрополёгічныя адзнакі Беларусаў]]», 1928 * {{Прапанаваны экспарт|Полымя (часопіс)/1922/1}} 01.05.2025 ''[[:Катэгорыя:Калектыўныя творы|Суполка аўтараў]]''. [[Полымя (часопіс)/1922/1|«Полымя», № 1]], 1922 ---- * {{Прапанаваны экспарт|Апавяданні (Бядуля, 1947)}} 29.04.2026 ''[[Аўтар:Змітрок Бядуля|Змітрок Бядуля]]''. «[[Апавяданні (Бядуля, 1947)|Апавяданні]]», 1947 * {{Прапанаваны экспарт|Апавяданьні (Бядуля, 1926)}} 27.04.2026 ''[[Аўтар:Змітрок Бядуля|Зьмітрок Бядуля]]''. «[[Апавяданьні (Бядуля, 1926)|Апавяданьні]]», 1926 * {{Прапанаваны экспарт|Абдзіраловіч і Барыка}} 25.04.2026 ''[[Аўтар:Антон Луцкевіч|Антон Навіна]]''. «[[Абдзіраловіч і Барыка]]», 1939 * {{Прапанаваны экспарт|Smyk biełaruski (1908)}} 24.04.2026 ''[[Аўтар:Францішак Багушэвіч|Symon Reŭka s pad Barysowa]]''. «[[Smyk biełaruski (1908)|Smyk biełaruski]]», 1908 * {{Прапанаваны экспарт|Аб арганізацыі беларускае працоўнае школы (1928)}} 23.04.2026 ''[[Аўтар:Сяргей Паўловіч|Сяргей Паўловіч]]''. «[[Аб арганізацыі беларускае працоўнае школы (1928)|Аб арганізацыі беларускае працоўнае школы]]», 1928 * {{Прапанаваны экспарт|На зачарованых гонях (1927)}} 16.04.2026 ''[[Аўтар:Змітрок Бядуля|Зьмітрок Бядуля]]''. «[[На зачарованых гонях (1927)|На зачарованых гонях]]», 1927 * {{Прапанаваны экспарт|Рэволюцыйным шляхам (1928)}} 16.04.2026 ''[[Аўтар:Леапольд Родзевіч|Леапольд Родзевіч]]''. «[[Рэволюцыйным шляхам (1928)|Рэволюцыйным шляхам]]», 1928 * {{Прапанаваны экспарт|Над ракою Арэсай (1933)}} 12.04.2026 ''[[Аўтар:Янка Купала|Янка Купала]]''. «[[Над ракою Арэсай (1933)|Над ракою Арэсай]]», 1933 * {{Прапанаваны экспарт|Вогнішча барацьбы (1930)}} 08.04.2026 ''[[Аўтар:Леапольд Родзевіч|Леапольд Родзевіч]]''. «[[Вогнішча барацьбы (1930)|Вогнішча барацьбы]]», 1930 * {{Прапанаваны экспарт|Калосьсе (1935)/1936/4/З жыцьця і дзейнасьці Казімера Сваяка}} 04.04.2026 ''[[Аўтар:Адам Станкевіч|Адам Станкевіч]]''. «[[Калосьсе (1935)/1936/4/З жыцьця і дзейнасьці Казімера Сваяка|З жыцьця і дзейнасьці Казімера Сваяка]]», 1936 * {{Прапанаваны экспарт|Дзея маей мысьлі, сэрца і волі (1992)}} 03.04.2026 ''[[Аўтар:Казімір Сваяк|Казімер Сваяк]]''. «[[Дзея маей мысьлі, сэрца і волі (1992)|Дзея маей мысьлі, сэрца і волі]]», 1992 ---- * {{Прапанаваны экспарт|Бацькаў сын (1932)}} 30.03.2026 ''[[Аўтар:Міхась Зарэцкі|Міхась Зарэцкі]]''. «[[Бацькаў сын (1932)|Бацькаў сын]]», 1932 * {{Прапанаваны экспарт|Бярозка (1923)}} 30.03.2026 ''[[Аўтар:Ядвігін Ш.|Ядвігін Ш.]]''. «[[Бярозка (1923)|Бярозка]]», 1923 * {{Прапанаваны экспарт|Янка Канцавы (1924)}} 30.03.2026 ''[[Аўтар:Казімір Сваяк|Казімір Сваяк]]''. «[[Янка Канцавы (1924)|Янка Канцавы]]», 1924 * {{Прапанаваны экспарт|И. И. Лаппо: Литовскій Статутъ 1588 года (Грыб)}} 30.03.2026 ''[[Аўтар:Тамаш Грыб|Тамаш Грыб]]''. «[[И. И. Лаппо: Литовскій Статутъ 1588 года (Грыб)|И. И. Лаппо: Литовскій Статутъ 1588 года]]», 1936 * {{Прапанаваны экспарт|1905 год (1926)}} 27.03.2026 ''[[Аўтар:Уладзімір Ленін|Уладзімір Ленін]]'', перакладчык: ''[[Аўтар:Канстанцін Ламака|Канстанцін Ламака]]''. «[[1905 год (1926)|1905 год]]», 1926 * {{Прапанаваны экспарт|Hołas dušy (1949)}} 27.03.2026 ''[[Аўтар:Казімір Сваяк|Ks. K. Stepovič]]''. «[[Hołas dušy (1949)|Hołas dušy]]», 1949 * {{Прапанаваны экспарт|Кат у белай манішцы (1942)}} 13.03.2026 ''[[Аўтар:Кузьма Чорны|Кузьма Чорны]]''. «[[Кат у белай манішцы (1942)|Кат у белай манішцы]]», 1942 * {{Прапанаваны экспарт|Skarb (1927)}} 12.03.2026 ''[[Аўтар:Ян Васілеўскі (1885—1948)|Jan Wasileŭski]]''. «[[Skarb (1927)|Skarb]]», 1927 * {{Прапанаваны экспарт|Rodnaja mowa ŭ światyniach (1929)}} 11.03.2026 ''[[Аўтар:Адам Станкевіч|Адам Станкевіч]]''. «[[Rodnaja mowa ŭ światyniach (1929)|Rodnaja mowa ŭ światyniach]]», 1929 * {{Прапанаваны экспарт|А што далей? (Шыла)}} 11.03.2026 ''[[Аўтар:Мікола Шыла|Мікола Шыла]]''. «[[А што далей? (Шыла)|А што далей?]]», 1948 * {{Прапанаваны экспарт|Ляля Мэнке (Луцкевіч)}} 09.03.2026 ''[[Аўтар:Антон Луцкевіч|Антон Луцкевіч]]''. «[[Ляля Мэнке (Луцкевіч)|Ляля Мэнке]]», 1939 * {{Прапанаваны экспарт|Стагодзьдзе новага беларускага друку}} 09.03.2026 ''[[Аўтар:Вінцэнт Гадлеўскі|Вінцэнт Гадлеўскі]]''. «[[Стагодзьдзе новага беларускага друку|Стагодзьдзе новага беларускага друку]]», 1935 * {{Прапанаваны экспарт|11 ліпеня (1930)}} 05.03.2026 ''[[Аўтар:Ілары Барашка|Ілары Барашка]]''. «[[11 ліпеня (1930)|11 ліпеня]]», 1930 * {{Прапанаваны экспарт|Другое чытанне для дзяцей беларусаў (1909)}} 05.03.2026 ''[[Аўтар:Якуб Колас|Якуб Колас]]''. «[[Другое чытанне для дзяцей беларусаў (1909)|Другое чытанне для дзяцей беларусаў]]», 1909 ---- * {{Прапанаваны экспарт|Сымон Музыка (1925)}} 28.02.2026 ''[[Аўтар:Якуб Колас|Якуб Колас]]''. «[[Сымон Музыка (1925)|Сымон Музыка]]», 1925 * {{Прапанаваны экспарт|Лябірынты (1944)}} 26.02.2026 ''[[Аўтар:Вацлаў Ластоўскі|Вацлаў Ластоўскі]]''. «[[Лябірынты (1944)|Лябірынты]]», 1944 * {{Прапанаваны экспарт|Zabojstwa ŭ domie Nr. 37 (1936)}} 23.02.2026 ''[[Аўтар:Фадзей Руткоўскі|Fadziej Rutkoŭski]]'', перакладчык: ''[[:Катэгорыя:Ананімныя пераклады|M. Š]]''. «[[Zabojstwa ŭ domie Nr. 37 (1936)|Zabojstwa ŭ domie Nr. 37]]», 1936 * {{Прапанаваны экспарт|Ščeroŭskije dažynki, Kupałła (1910)}} 23.02.2026 ''[[Аўтар:Вінцэнт Дунін-Марцінкевіч|Wincuk Marcinkiewicz]]''. «[[Ščeroŭskije dažynki, Kupałła (1910)|Ščeroŭskije dažynki, Kupałła]]», 1910 * {{Прапанаваны экспарт|Гудкі (1931)}} 20.02.2026 ''[[Аўтар:Андрэй Александровіч|Андрэй Александровіч]]''. «[[Гудкі (1931)|Гудкі]]», 1931 * {{Прапанаваны экспарт|«На прасторах жыцьця» Тараса Гушчы (Я. Коласа) (Замбржыцкі)}} 20.02.2026 ''[[Аўтар:Сяргей_Замбржыцкі|Сяргей Замбржыцкі]]''. «[[«На прасторах жыцьця» Тараса Гушчы (Я. Коласа) (Замбржыцкі)|„На прасторах жыцьця“ Тараса Гушчы (Я. Коласа)]]», 1928 * {{Прапанаваны экспарт|Гірт з воўчага логу (1930)}} 19.02.2026 ''[[Аўтар:Яніс Райніс|Яніс Райніс]]'', перакладчык: ''[[Аўтар:Язэп Дыла|Назар Бываеўскі]]''. «[[Гірт з воўчага логу (1930)|Гірт з воўчага логу]]», 1930 * {{Прапанаваны экспарт|З літуанізмаў у беларускай мове}} 17.02.2026 ''[[Аўтар:Адам Станкевіч|Адам Станкевіч]]''. «[[З літуанізмаў у беларускай мове|З літуанізмаў у беларускай мове]]», 1939 * {{Прапанаваны экспарт|Пуцяводныя ідэі беларускае літаратуры (1921)}} 17.02.2026 ''[[Аўтар:Антон Луцкевіч|Антон Луцкевіч]]''. «[[Пуцяводныя ідэі беларускае літаратуры (1921)|Пуцяводныя ідэі беларускае літаратуры]]», 1921 * {{Прапанаваны экспарт|Закаханая (Салагуб)}} 16.02.2026 ''[[Аўтар:Алесь Салагуб|Алесь Салагуб]]''. «[[Закаханая (Салагуб)|Закаханая]]», 1927 * {{Прапанаваны экспарт|Асновы Дзяржаўнасьці Беларусі (1919, Горадня)}} 16.02.2026 ''[[Аўтар:Мітрафан Доўнар-Запольскі|Мітрафан Доўнар-Запольскі]]''. «[[Асновы Дзяржаўнасьці Беларусі (1919, Горадня)|Асновы Дзяржаўнасьці Беларусі]]», 1919 * {{Прапанаваны экспарт|Напор (1933)}} 15.02.2026 ''[[Аўтар:Андрэй Александровіч|Андрэй Александровіч]]''. «[[Напор (1933)|Напор]]», 1933 * {{Прапанаваны экспарт|Гапонъ (1909)}} 13.02.2026 ''[[Аўтар:Мітрафан Доўнар-Запольскі|Мітрафан Доўнар-Запольскі]]''. «[[Гапонъ (1909)|Гапонъ]]», 1909 * {{Прапанаваны экспарт|Аб Таварыстве Беларускае Школы і яго барацьбе (1932)}} 11.02.2026 ''[[Аўтар:Пятро Мятла|Пятро Мятла]]''. «[[Аб Таварыстве Беларускае Школы і яго барацьбе (1932)|Аб Таварыстве Беларускае Школы і яго барацьбе]]», 1932 * {{Прапанаваны экспарт|Аб годзе нараджэньня Фр. Скарыны}} 09.02.2026 ''[[Аўтар:Ігнат Дварчанін|Ігнат Дварчанін]]''. «[[Аб годзе нараджэньня Фр. Скарыны|Аб годзе нараджэньня Фр. Скарыны]]», 1927 * {{Прапанаваны экспарт|«Валынка» ў Адэскім астрозе ў 1904 годзе (1930)}} 09.02.2026 ''[[Аўтар:Гаўрыіл Сушкін|Гаўрыіл Сушкін]]'', ''[[:Катэгорыя:Ананімныя пераклады|ананімны пераклад]]''. «[[«Валынка» ў Адэскім астрозе ў 1904 годзе (1930)|«Валынка» ў Адэскім астрозе ў 1904 годзе]]», 1930 * {{Прапанаваны экспарт|Адвечная песьня (1927)}} 08.02.2026 ''[[Аўтар:Янка Купала|Янка Купала]]''. «[[Адвечная песьня (1927)|Адвечная песьня]]», 1927 * {{Прапанаваны экспарт|400-лецьце Літоўскага Статуту}} 06.02.2026 ''[[Аўтар:Мікалай Шкялёнак|Мікалай Шкялёнак]]''. «[[400-лецьце Літоўскага Статуту|400-лецьце Літоўскага Статуту]]», 1929 * {{Прапанаваны экспарт|Zyla Karalewič (1937)}} 03.02.2026 ''[[Аўтар:Сцяпан Васільчанка|Sciapan Wasilčenko]]'', перакладчык: ''[[:Катэгорыя:Ананімныя пераклады|M. Š]]''. «[[Zyla Karalewič (1937)|Zyla Karalewič]]», 1937 * {{Прапанаваны экспарт|На рубяжы (1925)}} 03.02.2026 ''[[Аўтар:Якуб Колас|Якуб Колас]]''. «[[На рубяжы (1925)|На рубяжы]]», 1925 * {{Прапанаваны экспарт|Alenčyna wiasielle (1923)}} 02.02.2026 ''[[Аўтар:Андрэй Зязюля|Андрэй Зязюля]]''. «[[Alenčyna wiasielle (1923)|Alenčyna wiasielle]]», 1923 * {{Прапанаваны экспарт|Устаноўка (1930)}} 02.02.2026 ''[[Аўтар:Янка Купала|Янка Купала]]''. «[[Шляхам жыцьця (1923)|Шляхам жыцьця]]», 1923 ---- * {{Прапанаваны экспарт|Устаноўка (1930)}} 25.1.2026 ''[[Аўтар:Андрэй Александровіч|Андрэй Александровіч]]''. «[[Устаноўка (1930)|Устаноўка]]», 1930 * {{Прапанаваны экспарт|Сшытак вершаў (Александровіч, 1938—1946)}} 24.1.2026 ''[[Аўтар:Андрэй Александровіч|Андрэй Александровіч]]''. «[[Сшытак вершаў (Александровіч, 1938—1946)|Сшытак вершаў (1938—1946)]]», 1946 * {{Прапанаваны экспарт|На загонах (1928)}} 23.1.2026 ''[[Аўтар:Васіль Каваль|Васіль Каваль]]''. «[[На загонах (1928)|На загонах]]», 1928 * {{Прапанаваны экспарт|Сьцежкі-дарожкі (1928))}} 21.1.2026 ''[[Аўтар:Міхась Зарэцкі|Міхась Зарэцкі]]''. «[[Сьцежкі-дарожкі (1928)|Сьцежкі-дарожкі]]», 1928 * {{Прапанаваны экспарт|Руска-беларускі слоўнік (1937)}} 20.1.2026 ''[[Аўтар:Андрэй Александровіч|Андрэй Александровіч]]''. «[[Руска-беларускі слоўнік (1937)|Руска-беларускі слоўнік]]», 1937 ---- {{справа|''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2012|2012]]'', ''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2013|2013]]'', ''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2014|2014]]'', ''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2015|2015]]'', ''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2016|2016]]'', ''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2017|2017]]'', ''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2019|2019]]'', ''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2020|2020]]'', ''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2021|2021]], ''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2022|2022]]'', ''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2023|2023]]'', ''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2024|2024]]'' ''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2025|2025]]''}} </div><noinclude>[[Катэгорыя:Шаблоны для галоўнай старонкі]]</noinclude> 4valrvdqg90sgugcm0qwvlbf4te0it8 0 40872 295167 199389 2026-08-11T18:09:43Z Gleb Leo 2440 295167 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Лірнік | аўтар = Андрэй Зязюля | секцыя = Верш | папярэдні = | наступны = | год = 1913 год | анатацыі = На дадзенай старонцы сабраныя ўсе варыянты гэтага твора, якія ёсьць на Вікікрыніцах. }} * [[Biełarus (1913)/1913/14/Lirnik|Lirnik]] // {{fine|[[Biełarus (1913)|Biełarus]]. — 25 krasawika 1913. — [[Biełarus (1913)/1913/14|№14]] * [[Z rodnaho zahonu (1913)/Lirnik|V. Lirnik]] // {{Fine|[[Z rodnaho zahonu (1913)|Z rodnaho zahonu]]. Wilnia: Wydańnie „[[Biełarus (1913)|Biełarusa]]“, 1913}} * [[Z rodnaha zahonu (1931)/II/Lirnik|Lirnik]] // {{Fine|[[Z rodnaha zahonu (1931)|Z rodnaha zahonu]]. Wilnia: Wydańnie Ksiandza [[Аўтар:Янка Быліна|Jana Siemaškiewiča]], 1931}} [[Катэгорыя:З роднага загону]] [[Катэгорыя:Спісы рэдакцый]] 2f16itlmywgjwh8pcjn262esmh2rt94 295168 295167 2026-08-11T18:09:53Z Gleb Leo 2440 295168 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Лірнік | аўтар = Андрэй Зязюля | секцыя = Верш | папярэдні = | наступны = | год = 1913 год | анатацыі = На дадзенай старонцы сабраныя ўсе варыянты гэтага твора, якія ёсьць на Вікікрыніцах. }} * [[Biełarus (1913)/1913/14/Lirnik|Lirnik]] // {{fine|[[Biełarus (1913)|Biełarus]]. — 25 krasawika 1913. — [[Biełarus (1913)/1913/14|№14]]}} * [[Z rodnaho zahonu (1913)/Lirnik|V. Lirnik]] // {{Fine|[[Z rodnaho zahonu (1913)|Z rodnaho zahonu]]. Wilnia: Wydańnie „[[Biełarus (1913)|Biełarusa]]“, 1913}} * [[Z rodnaha zahonu (1931)/II/Lirnik|Lirnik]] // {{Fine|[[Z rodnaha zahonu (1931)|Z rodnaha zahonu]]. Wilnia: Wydańnie Ksiandza [[Аўтар:Янка Быліна|Jana Siemaškiewiča]], 1931}} [[Катэгорыя:З роднага загону]] [[Катэгорыя:Спісы рэдакцый]] 1i6uupg7ziz3vlpbwr6r8ou6qxvjjqg 106 66160 295156 165399 2026-08-11T17:54:35Z Gleb Leo 2440 295156 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Type=book |Title=Biełarus |Language=be |Volume=[[Biełarus (1913)/1913/13|№ 13]] |Author= |Translator= |Editor=[[Аўтар:Антон Бычкоўскі|Antoni Byczkoŭski]] |Illustrator= |School= |Publisher=[[Аўтар:Антон Бычкоўскі|Antoni Byczkoŭski]]<br />Drukarnia „Znicz“ |Address=Wilnia |Year=1913 |Key= |ISBN= |OCLC= |LCCN= |BNF_ARK= |ARC= |DOI= |Source=pdf |Image=1 |Progress=C |Pages=<pagelist /> |Volumes= |Remarks= |Width= |Header= |Footer= }} bdcjtnu9esou4o74k7mp34pvru8p6x9 104 127666 295187 295100 2026-08-12T06:17:38Z Gabix 3485 295187 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude><section begin="Na"/>{{перанос канец|Pry|witaŭszysia}} z imi, praz kolki czasu — paczaŭ ja:</br> {{gap|1.5em}}— „Nu, susiedzi, kali projdziem na asabniaki?</br> {{gap|1.5em}}— Jak i szto? kryknuli razam, na jakije asabniaki?</br> {{gap|1.5em}}— Wiedajecie, susiedzi, szto ciapier, kazaŭ ja dalej, ludzi pajszli pa rozum da haławy i prakanalisia, szto lepsz żyć na asabniakoch — celyja wołaści zrabili użo heta…</br> {{gap|1.5em}}— A tak — czuli; chaj sabie razychodziacca; my nia wierym, kab lepiej było na dzielankach, każe adzin z ich; wiedajem tolki, szto ni adzin wyliǔ mnoha potu i ślozaǔ, pakidajuczy staradaŭnyje paradki.</br> {{gap|1.5em}}— „Biaz pracy — nia jeści kałaczy“, atkazywaju. Było heta na paczatku, a hlańcie clapier na ich chaty: jakija pryhożyja, dyj ŭ kamory poŭna.</br> {{gap|1.5em}}— Chaj sabie bahaciejuć, ja ni baczu ni odnaj pryczyny dla pieramieny naszych paradkoǔ.</br> {{gap|1.5em}}— Haspadar, susiedzie! nima pryczyny? Woś tut wykażu wam hibiel pryczyn.</br> {{gap|1.5em}}Skażycie, szto stałasia s 14 chatami ǔ wioscy Małyszoǔcy?</br> {{gap|1.5em}}— Szto stałosia? — zhareli, — padpaliǔ niejki „złodziej“.</br> {{gap|1.5em}}— A ciapier, skażycie mnie, ci zharełaby 14 chataŭ, kab haspadary siadzieli na dzielankach?</br> {{gap|1.5em}}— Jasna, jak słonka, szto nie.</br> {{gap|1.5em}}— Nu — ci u pažary nie baczycia pryczyny?</br> {{gap|1.5em}}— A ciapier skażycie, kolki razoŭ sprawicisia zawieści wazoŭ hnoju ŭ dzień na „Morhie“.</br> {{gap|1.5em}}— Najbolsz razoŭ 7, atkazywajuć susiedzi.</br> {{gap|1.5em}}— A kab mieli my hety kusok ziamli wiorstaŭ sa try bliżej, ci udwoje ni zawiaźli-b ǔ dzień? pytaju.</br> {{gap|1.5em}}— Nu, heta — to praŭda, kažuć Jany.</br> {{gap|1.5em}}— Aprycz hetaha, szto tak mnoha tracicie darma czasu, jeszcze druhija prykraści bywajuć. Piersz, — ni szto rok możecie dawiaści hnoj, dyk ziamla marnieje; druhoje — jak ciażka iści takuju daleczyniu i waroczacca pa raboci. Na takija raboty, jak żniwo — treba wybiracca s cełaju siamiejkaju, a szto staniecca s chataju? Zładziei mohuć abakraści, a barani Boże pażar, to nie zdalejecie prybiehczy na ratunak.</br> {{gap|1.5em}}— Szto praŭda, — to praǔda: letaszniaho hodu mała mnie serca nia łopnuła, kali ubaczyǔ dym nad wioskaju.</br> {{gap|1.5em}}Susiedzie, ci-ż hetaho mała? Prypomnicie jeszcze jakije majem nadzieły: ad 4 — da 12 zahonaŭ, ciahnucca jany za dźwie wiorsty; a u Kamiency majuć pa 2 zahony, raskidanych u tym samym paletku. Ci dobra pracawać na takim sznurku? Kolki bywaje kałatni za adnu skibu ziamli? Szto skażycie na heta? Ci choczycie dalej hetak żyć?</br> {{gap|1.5em}}— Staić mnie heta ŭsio — jak kość u horle: treba musi budzie z maim pryjacielam-susiedam da sudu pajści — usio skubie, dyj skubie moj zahonczyk, adzywajecca adzin z maich susiedzieŭ.</br> {{gap|1.5em}}— Na szto maicie iści ǔ sud, projdziem lepsz na asabniaki, to nia treba budzie wajewać za skibu. Ciapier u nas, ci-ż tolki na hetym kanczajucca swarki? Czasta najdrabniejszaja zdareńnie — kuryca, naprykład, robić wajnu nia tolki pamiż kabietami, ale i pamiż haspadarami.</br> {{gap|1.5em}}Zwiarniecie uwahu na toje, kolki niawyhody daje supolnaja haspadarka z wioskaju…</br> {{gap|1.5em}}Asudzicie jeszcze adno: dzieci naszy nia widziali-b i ni rabili-b tolki złoha, kab my żyli na asabniakoch.</br> {{gap|1.5em}}— Dobra, susiedzie, — zhoda, ale skażycie, za szto my pierebiaremsia na nowuju haspadarku? — Szmat kasztuje hroszej, a skul ich uziać?</br> {{gap|1.5em}}— „Chto chocze ǔdaryć sabaku — kij nojdzie“ — kaže prykazka. A na szto-ż rozum? — treba raić. Kali nia sioleta, to zrobim heta za hady dwa; za hety czas pryrychtujem patrebny materyał i hroszy, a potym — z Boham — na asabniak.</br> {{gap|1.5em}}— Jeszcze, susiedzie. Czuǔ ja, szto treba mnoha farmalnaściaŭ pry hetym, a prytom rożnie dzielać ziamlu haspadary miż saboj.</br> {{gap|1.5em}}— Farmalnaściaŭ — nimnoha, a sposaby — możem dawiedacca ad tych, szto prajszli ǔżo na nowaju haspadarku. <div style="width:100%; position:relative;"><div style="display:inline; position:relative; padding-right:0.5em;"></div><div style="position:absolute; width:100%; right:0px; bottom:0px; z-index:0; overflow:hidden; white-space:nowrap; text-align:right;"><div style="display:inline; float:right;">{{{dottext|{{Зьмест старонак з кропкамі/5|{{{symbol|.}}}|{{{5|}}} }}{{{dotend|}}}}}}</div></div></div> {{gap|1.5em}}Słonka użo zajszło; wieczar byŭ ciopły; zoraczki mihcieli na niebi; cicha… My razyjszlisia. Waroczajuczysia, hlanuŭ ja na lipu, sadok, katory cicha szapoczuczy, spaǔ zawity ǔ kwietki…</br> {{gap|1.5em}}Serca — szczamiłosia, ale rozum kazaǔ: — „idzi“. {{справа|''L. Małyszewicz.{{gap|1.5em}}}} {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Na"/> <section begin="Kaścielny"/>{{c|'''Kaścielny kalendar.|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.0em"></div> <center>{{larger|'''Krasawik.}}</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.0em"></div> {{block center/s}} 5.{{gap|1em}}P.{{gap|0.5em}}{{larger|††}}{{gap|0.5em}}Wincentaho</br> 6.{{gap|1em}}S.{{gap|0.5em}}{{larger|††}}{{gap|0.5em}}Wilhelma <section end="Kaścielny"/><noinclude></noinclude> pqgdkqqfhvqw7igvjydruwy59yv1735 104 127688 295148 295123 2026-08-11T17:48:13Z Gleb Leo 2440 295148 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude><section begin="Usiaczyna"/>{{c|'''USIACZYNA.|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> <center>'''Dziǔny zwyczaj.</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}U niekatorych niewialikich anhlijskich haradoch, zachawaǔsia jeszcze i pa siahoniasznija czasy staradaǔny dziǔny zwyczaj.</br> {{gap|1.5em}}Jak tolki wybiaruć nowaho haradzkoha haławu i czlenaǔ — hłasnych u haradzkuju dumu, usich ich paasobku ważuć i zapisywajuć u knihi. Kali kanczajuć swaju słužbu wybarnyje, — ich znoǔ kożnaho piereważywajuć. Taho, szto straciŭ na wazie — wielmi wychwalajuć, bo, znaczycca, rupny i staranny byǔ; a taho, katory razsycieǔ — prybyǔ na wazie — haniać i wykpiwajuć, szto na hramadzianskaj służbie hetak razbuchaŭsia.</br> {{gap|1.5em}}Tak to jano — tak, dyj nia zusim tak.</br> {{gap|1.5em}}Rupnych chapaje usiudy, ale najczaściej na swaju karyść… Dyk choć i inszym razam na wazie i stracie, ale ŭ kiszani prybudzie. Dyk miest samoha czaławieka, ci nie sprawiedliwiej było-b ważyć tolki jaho miaszeczak z hraszyma?.. {{block center/s}} {{***2||70%|15|перад=0em|пасля=0.5em}} {{block center/e}} <center>'''Kolki było arysztowanych u Rasiei.</center> {|style="margin:auto; margin-top:0em; margin-bottom:1em;" |U{{gap|0.5em}}</br>„</br>„</br>„</br>„ |1907{{gap|0.5em}}</br>1908</br>1909</br>1910</br>1911 |hadu{{gap|0.5em}}</br>{{gap|1em}}„</br>{{gap|1em}}„</br>{{gap|1em}}„</br>{{gap|1em}}„ | —{{gap|0.5em}}</br>—</br>—</br>—</br>— |138,500.</br>171,219.</br>175,007.</br>171,864.</br>178,700. |} {{block center/s}} {{***2||70%|15|перад=0em|пасля=-0.5em}} {{block center/e}} {{gap|1.5em}}U maskoǔskim źwiaryncy lwica radziła dwoje małych. Ich zaraz-że adabrali ǔ matki i addali pad apieku mamcy — suczce, katoraja wielmi uścieszyłasia z hetych źwiarkoŭ i staranna ich kormie i dahledaje.</br> {{gap|1.5em}}Ci s czasam hetyje haduncy, apracza mleka, nia ǔzdumajuć pałasawacca i miasam swajej mamki?… {{block center/s}} {{***2||70%|15|перад=0em|пасля=0.5em}} {{block center/e}} <center>'''Dobra — to dobra, ale nie zusim.</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}Ciapier u Anhlii — maładyja dzieŭczaty z ważniejszaho stanu — bytcam pa naszamu — hrafini i kniahini — paczali sami bracca da pracy: zakładajuć kramiki, sami ǔ nich tarhujuć i t. p., kab pakazać, szto nijakaja praca — hańby nia robie.</br> {{gap|1.5em}}Sprawa sama, razumiejecca, wielmi ważnaja i dobraja, — pracawać pawinien koźny. Tolki hetkaja praca bahaczoǔ, ci nie adbiraje chleba i zarabotku u tych, katoryje z hetaho musiać wyżyć? {{block center/s}} {{***2||70%|15|перад=0em|пасля=0.5em}} {{block center/e}} <center>'''Kolki jość zwarjaciełych?</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}Pawedłuh padliczeńnia, ciapier u Rasiei zwarjaciełych ludziej, katoryje majuć prytułak u balnicach i apieku daktaroŭ — 300 tysiaczoǔ.</br> {{gap|1.5em}}A chto-ż padlicze, kolki hetych nieszczasnych ciahajecca ǔ nas i nie majuć nad saboj nijakoha dahlodu?… {{block center/s}} {{***2||70%|15|перад=0em|пасля=0.5em}} {{block center/e}} <center>'''Dasużyja.</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}Amerykanskije kabiety wielmi dasużyja. Adna s pamiż ich nasiedałasia nawat, kab jaje wybrali u prezydenty. Szmat jość pamiż ich daktaroǔ, adwakatoŭ, inżenieraŭ i t. p.</br> {{gap|1.5em}}Niedaŭna amerykanskija kabiety załażyli tawarystwo swajo, katoraje biare padrady na budowu damoǔ. Uziaǔszy hetki padrad, da budoŭli nia pryjmajuć na rabotu ni adnaho mużczynu — ŭsiu rabotu sami robiać.</br> {{gap|1.5em}}Heta — dyk pa Amerykansku! {{block center/s}} {{***2||70%|15|перад=0em|пасля=0.5em}} {{block center/e}} <center>'''Nowyje żandary.</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}Kożny chiba wiedaje, jak karszuny nia lubiać waronaŭ. Nia to, kab jany bajalisia ich, ale, jak każuć, źwiahi hetaj nia lubiać. Bo, kali choć adna warona padaść swoj hołas na karszuna, to z usiej wakolicy — jak bacz — zletajecca ich celyja chmary, kryczać i taǔkuć hetaho letajuczaho waŭka.</br> {{gap|1.5em}}Dyk woś ciapier, nadumalisia tyje, katoryje hadujuć u siabie hałuboŭ, padkładać im u hniozdy jajki warony. Wyhadawanyja razam, jany prywykajuć da hałuboŭ, lotajuć paśla z nimi razam i hetkim paradkam ścierahuć ich ad napaści karszunoŭ. {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Usiaczyna"/> <section begin="Dumki"/>{{c|'''DUMKI.|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{block center/s}} Ludzi, ludzi — wy pawiercie:</br> Chto nabaleǔszaho serca</br> Patrapić raskazać muki —</br> Dawoli dla taho nawuki!…</br> {{***2||70%|15|перад=0em|пасля=0.5em}} {{block center/e}} <section end="Dumki"/><noinclude></noinclude> i72sx9wkgd2u9ehjjbjpdavyuvzr20t 295192 295148 2026-08-12T07:48:01Z RAleh111 4658 295192 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> <section begin="Usiaczyna"/>{{c|'''USIACZYNA.|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> <center>'''Dziǔny zwyczaj.</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}U niekatorych niewialikich anhlijskich haradoch, zachawaǔsia jeszcze i pa siahoniasznija czasy staradaǔny dziǔny zwyczaj.</br> {{gap|1.5em}}Jak tolki wybiaruć nowaho haradzkoha haławu i czlenaǔ — hłasnych u haradzkuju dumu, usich ich paasobku ważuć i zapisywajuć u knihi. Kali kanczajuć swaju słužbu wybarnyje, — ich znoǔ kożnaho piereważywajuć. Taho, szto straciŭ na wazie — wielmi wychwalajuć, bo, znaczycca, rupny i staranny byǔ; a taho, katory razsycieǔ — prybyǔ na wazie — haniać i wykpiwajuć, szto na hramadzianskaj służbie hetak razbuchaŭsia.</br> {{gap|1.5em}}Tak to jano — tak, dyj nia zusim tak.</br> {{gap|1.5em}}Rupnych chapaje usiudy, ale najczaściej na swaju karyść… Dyk choć i inszym razam na wazie i stracie, ale ŭ kiszani prybudzie. Dyk miest samoha czaławieka, ci nie sprawiedliwiej było-b ważyć tolki jaho miaszeczak z hraszyma?.. {{block center/s}} {{***2||70%|15|перад=0em|пасля=0.5em}} {{block center/e}} <center>'''Kolki było arysztowanych u Rasiei.</center> {|style="margin:auto; margin-top:0em; margin-bottom:1em;" |U{{gap|0.5em}}</br>„</br>„</br>„</br>„ |1907{{gap|0.5em}}</br>1908</br>1909</br>1910</br>1911 |hadu{{gap|0.5em}}</br>{{gap|1em}}„</br>{{gap|1em}}„</br>{{gap|1em}}„</br>{{gap|1em}}„ | —{{gap|0.5em}}</br>—</br>—</br>—</br>— |138,500.</br>171,219.</br>175,007.</br>171,864.</br>178,700. |} {{block center/s}} {{***2||70%|15|перад=0em|пасля=-0.5em}} {{block center/e}} {{gap|1.5em}}U maskoǔskim źwiaryncy lwica radziła dwoje małych. Ich zaraz-że adabrali ǔ matki i addali pad apieku mamcy — suczce, katoraja wielmi uścieszyłasia z hetych źwiarkoŭ i staranna ich kormie i dahledaje.</br> {{gap|1.5em}}Ci s czasam hetyje haduncy, apracza mleka, nia ǔzdumajuć pałasawacca i miasam swajej mamki?… {{block center/s}} {{***2||70%|15|перад=0em|пасля=0.5em}} {{block center/e}} <center>'''Dobra — to dobra, ale nie zusim.</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}Ciapier u Anhlii — maładyja dzieŭczaty z ważniejszaho stanu — bytcam pa naszamu — hrafini i kniahini — paczali sami bracca da pracy: zakładajuć kramiki, sami ǔ nich tarhujuć i t. p., kab pakazać, szto nijakaja praca — hańby nia robie.</br> {{gap|1.5em}}Sprawa sama, razumiejecca, wielmi ważnaja i dobraja, — pracawać pawinien koźny. Tolki hetkaja praca bahaczoǔ, ci nie adbiraje chleba i zarabotku u tych, katoryje z hetaho musiać wyżyć? {{block center/s}} {{***2||70%|15|перад=0em|пасля=0.5em}} {{block center/e}} <center>'''Kolki jość zwarjaciełych?</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}Pawedłuh padliczeńnia, ciapier u Rasiei zwarjaciełych ludziej, katoryje majuć prytułak u balnicach i apieku daktaroŭ — 300 tysiaczoǔ.</br> {{gap|1.5em}}A chto-ż padlicze, kolki hetych nieszczasnych ciahajecca ǔ nas i nie majuć nad saboj nijakoha dahlodu?… {{block center/s}} {{***2||70%|15|перад=0em|пасля=0.5em}} {{block center/e}} <center>'''Dasużyja.</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}Amerykanskije kabiety wielmi dasużyja. Adna s pamiż ich nasiedałasia nawat, kab jaje wybrali u prezydenty. Szmat jość pamiż ich daktaroǔ, adwakatoŭ, inżenieraŭ i t. p.</br> {{gap|1.5em}}Niedaŭna amerykanskija kabiety załażyli tawarystwo swajo, katoraje biare padrady na budowu damoǔ. Uziaǔszy hetki padrad, da budoŭli nia pryjmajuć na rabotu ni adnaho mużczynu — ŭsiu rabotu sami robiać.</br> {{gap|1.5em}}Heta — dyk pa Amerykansku! {{block center/s}} {{***2||70%|15|перад=0em|пасля=0.5em}} {{block center/e}} <center>'''Nowyje żandary.</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}Kożny chiba wiedaje, jak karszuny nia lubiać waronaŭ. Nia to, kab jany bajalisia ich, ale, jak każuć, źwiahi hetaj nia lubiać. Bo, kali choć adna warona padaść swoj hołas na karszuna, to z usiej wakolicy — jak bacz — zletajecca ich celyja chmary, kryczać i taǔkuć hetaho letajuczaho waŭka.</br> {{gap|1.5em}}Dyk woś ciapier, nadumalisia tyje, katoryje hadujuć u siabie hałuboŭ, padkładać im u hniozdy jajki warony. Wyhadawanyja razam, jany prywykajuć da hałuboŭ, lotajuć paśla z nimi razam i hetkim paradkam ścierahuć ich ad napaści karszunoŭ. {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Usiaczyna"/> <section begin="Dumki"/>{{c|'''DUMKI.|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{block center/s}} Ludzi, ludzi — wy pawiercie:</br> Chto nabaleǔszaho serca</br> Patrapić raskazać muki —</br> Dawoli dla taho nawuki!…</br> {{***2||70%|15|перад=0em|пасля=0.5em}} {{block center/e}} <section end="Dumki"/><noinclude></noinclude> hc1pbteln1nr3zj6iojjqrepbq7frev 104 127691 295149 295124 2026-08-11T17:49:26Z Gleb Leo 2440 295149 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude><section begin="Dumki"/>{{gap|1.5em}}Niasumlenna nażytoje — skora prażywajecca. Dabytoje pracaj — sporyć. {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Dumki"/> <section begin="Zahadki"/>{{c|{{larger|'''ZAHADKI.}}}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.0em"></div> {{gap|1.5em}}23) Na mory dub siakuć — na uwieś świet treski latuć?</br> {{gap|1.5em}}24) Lacić ptica, nos — jak śpica; chto jaje zabje, swaju kroŭ razalje?</br> {{gap|1.5em}}25) Maŭczliwy sabaczka dom ścieraże? <center>'''Razhadki buduć u № 14.</center> {{gap|1.5em}}'''Razhadki z № 11-12:''' 21) skwarada, podmazka, blin, 22) daroha praz wiosku, a ad niej darożki ǔ kožnuju chatu. {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Zahadki"/> <section begin="Żarty"/>{{c|{{larger|'''ŻARTY i PRYKAZKI.}}}} <center>'''Usim baleła.</center> {{gap|1.5em}}Susied źwiertajecca da cyrulika:</br> {{gap|1.5em}}— Szto heta za kryk taki byǔ u was siahońnia?</br> {{gap|1.5em}}— At — hłupaść, atkazywaje cyrulik. Wyrwaŭ kawalowaj żoncy zub, ale jana pryjszła s szaściorma dzietkami swaimi, dyk ǔsie razam kryczali. {{block center/s}} {{***2||70%|15|перад=0em|пасля=0.5em}} {{block center/e}} <center>'''Ahledziǔsia.</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}Na pjanoha czaławieka, wiertajuczahosia konna da chaty, napali, zładziei i abczyściǔszy kiszeni, pasadzili jaho nosam da chwasta konskaha, prywiazali, kab nie zwaliǔsiá, dyj pahnali kania.</br> {{gap|1.5em}}Koń prypior da chaty i staǔ kala płotu.</br> {{gap|1.5em}}Razczuchaŭsia haspadar, macnuǔ pa kiszeniach, hlanuŭ na konski zad, dyj każe:</br> {{gap|1.5em}}— A kab was licha! Mała taho, szto mianie ababrali, jeszcze i kaniu haławu adrezali!… {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Żarty"/> <section begin="Swaja"/>{{c|'''''Swaja poczta.|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{gap|1.5em}}'''Minsk [[Аўтар:Альберт Паўловіч|A. P—u]].''' Szto aznaczaje Wasza aposzninja pisulka — dalipan nie razbiaromsia! Ci-ż by Wy nie atrymali ǔsich numeraŭ „Biełarusa“? — Pasyłali — i pasyłajem jeszcze raz.</br> {{gap|1.5em}}Za abiecánku dziakujem — czekajem.</br> {{gap|1.5em}}Mo Światam budziecie ŭ Wilni zahlańcie da nas. Spatkajecie starych znajomych pry… „kominku“! {{gap|1.5em}}'''M. Wałożyn, [[Аўтар:Стары Улас|St. U—su]].''' Jość tut pamiż nas taki, katory baczyǔsia z Wami hadki so try tamu ŭ Wałożynie, i achwotna pahandlawaǔsia-b z Wami swaimi hadami, adnak lamku swaju ciahnie. <section end="Swaja"/> <section begin="Рэдактар"/> {|style="margin:auto; padding:1em;" |style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |- |style="padding:1em;" |{{c|ABWIESTKI.|памер=160%}} <center>{{larger|'''Patrebny Ahrodnik — Sadoǔnik}}</center> Dawiedacca: Wilnia, Siemionaŭskaja d. 6 kw. 5. |- |style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |} {|style="margin:auto; margin-top:2em; margin-bottom:2em; padding:1.5em; border-left:solid 10px gray;border-right:solid 10px gray;border-top:solid 10px gray;border-bottom:solid 10px gray;" |{{c|'''Usie kataliki pawinny|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.0em"></div> <center>{{larger|wypisywać, razszyrać i czytać}}</br>'''biełaruskaju katalickaju tydniowuju</br>hazetu</center> {{c|'''„{{разьбіўка|BIEŁARUS}}“|памер=160%}} <center>{{larger|z pierasyłkaj kasztuje: na hod 1 rb.</br>50 kap., na 6 miesiacaǔ 80 kap.</br>Addzielny numer 3 kap.}}</br>Adres redakcji: Wilnia, Siemionouskaja 6</br>kw. 5. „BIEŁARUS“.</center> |} {{накіравальная рыса|35em|height=1px}}<center>{{fine|Redaktar — wydawiec '''A. Byczkoǔski.}}</center> {{накіравальная рыса|35em|height=1px}} <center>{{smaller|Drukarnia. „Znicz“ Wilnia Śto-Jańska 19.}}</center> <section end="Рэдактар"/><noinclude></noinclude> sarvjnn8mqozfk01vu9adyq0lakvnlv 295153 295149 2026-08-11T17:52:34Z Gleb Leo 2440 295153 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude><section begin="Dumki"/>{{gap|1.5em}}Niasumlenna nażytoje — skora prażywajecca. Dabytoje pracaj — sporyć. {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Dumki"/> <section begin="Zahadki"/>{{c|{{larger|'''ZAHADKI.}}}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.0em"></div> {{gap|1.5em}}23) Na mory dub siakuć — na uwieś świet treski latuć?</br> {{gap|1.5em}}24) Lacić ptica, nos — jak śpica; chto jaje zabje, swaju kroŭ razalje?</br> {{gap|1.5em}}25) Maŭczliwy sabaczka dom ścieraże? <center>'''Razhadki buduć u [[Biełarus (1913)/1913/14|№ 14]].</center> {{gap|1.5em}}'''Razhadki z [[Biełarus (1913)/1913/11-12|№ 11-12]]:''' 21) skwarada, podmazka, blin, 22) daroha praz wiosku, a ad niej darożki ǔ kožnuju chatu. {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Zahadki"/> <section begin="Żarty"/>{{c|{{larger|'''ŻARTY i PRYKAZKI.}}}} <center>'''Usim baleła.</center> {{gap|1.5em}}Susied źwiertajecca da cyrulika:</br> {{gap|1.5em}}— Szto heta za kryk taki byǔ u was siahońnia?</br> {{gap|1.5em}}— At — hłupaść, atkazywaje cyrulik. Wyrwaŭ kawalowaj żoncy zub, ale jana pryjszła s szaściorma dzietkami swaimi, dyk ǔsie razam kryczali. {{block center/s}} {{***2||70%|15|перад=0em|пасля=0.5em}} {{block center/e}} <center>'''Ahledziǔsia.</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}Na pjanoha czaławieka, wiertajuczahosia konna da chaty, napali, zładziei i abczyściǔszy kiszeni, pasadzili jaho nosam da chwasta konskaha, prywiazali, kab nie zwaliǔsiá, dyj pahnali kania.</br> {{gap|1.5em}}Koń prypior da chaty i staǔ kala płotu.</br> {{gap|1.5em}}Razczuchaŭsia haspadar, macnuǔ pa kiszeniach, hlanuŭ na konski zad, dyj każe:</br> {{gap|1.5em}}— A kab was licha! Mała taho, szto mianie ababrali, jeszcze i kaniu haławu adrezali!… {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Żarty"/> <section begin="Swaja"/>{{c|'''''Swaja poczta.|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{gap|1.5em}}'''Minsk [[Аўтар:Альберт Паўловіч|A. P—u]].''' Szto aznaczaje Wasza aposzninja pisulka — dalipan nie razbiaromsia! Ci-ż by Wy nie atrymali ǔsich numeraŭ „Biełarusa“? — Pasyłali — i pasyłajem jeszcze raz.</br> {{gap|1.5em}}Za abiecánku dziakujem — czekajem.</br> {{gap|1.5em}}Mo Światam budziecie ŭ Wilni zahlańcie da nas. Spatkajecie starych znajomych pry… „kominku“! {{gap|1.5em}}'''M. Wałożyn, [[Аўтар:Стары Улас|St. U—su]].''' Jość tut pamiż nas taki, katory baczyǔsia z Wami hadki so try tamu ŭ Wałożynie, i achwotna pahandlawaǔsia-b z Wami swaimi hadami, adnak lamku swaju ciahnie. <section end="Swaja"/> <section begin="Рэдактар"/> {|style="margin:auto; padding:1em;" |style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |- |style="padding:1em;" |{{c|ABWIESTKI.|памер=160%}} <center>{{larger|'''Patrebny Ahrodnik — Sadoǔnik}}</center> Dawiedacca: Wilnia, Siemionaŭskaja d. 6 kw. 5. |- |style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |} {|style="margin:auto; margin-top:2em; margin-bottom:2em; padding:1.5em; border-left:solid 10px gray;border-right:solid 10px gray;border-top:solid 10px gray;border-bottom:solid 10px gray;" |{{c|'''Usie kataliki pawinny|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.0em"></div> <center>{{larger|wypisywać, razszyrać i czytać}}</br>'''biełaruskaju katalickaju tydniowuju</br>hazetu</center> {{c|'''„{{разьбіўка|BIEŁARUS}}“|памер=160%}} <center>{{larger|z pierasyłkaj kasztuje: na hod 1 rb.</br>50 kap., na 6 miesiacaǔ 80 kap.</br>Addzielny numer 3 kap.}}</br>Adres redakcji: Wilnia, Siemionouskaja 6</br>kw. 5. „BIEŁARUS“.</center> |} {{накіравальная рыса|35em|height=1px}}<center>{{fine|Redaktar — wydawiec '''A. Byczkoǔski.}}</center> {{накіравальная рыса|35em|height=1px}} <center>{{smaller|Drukarnia. „Znicz“ Wilnia Śto-Jańska 19.}}</center> <section end="Рэдактар"/><noinclude></noinclude> haub7knthx4jni13qb243g9ykdydbyh 104 127693 295160 295134 2026-08-11T18:03:33Z Gleb Leo 2440 295160 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude><section begin="Верхавіна"/> {|style="margin:auto;" |{{Калёнтытул|left='''I. Hod'''|center='''Wilnia 25 krasawika 1913 hodu'''|right='''№ 14'''}} |- |style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |- | style="font-size:500%;" |<center>'''{{разьбіўка|BIEŁARUS}}</center> |- |<center>{{larger|'''tydniowaja katalickaja hazeta.}}</center> |- |style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |- |<center>'''Kasztuje s pierasyłkaj: na hod 1 rb. 50 kap. na 6 miesiacau 80 kap.</br>addzielny numer 3 kapiejki.</center> |- |style="border-style: solid; border-width: 0px 0px 2px 0" | |- |<center>{{smaller|Rukapisy pawinny być padpisany praudziwaj familijej dziela wiedama redakcii, inaksz nia buduć</br>drukawany; rukapisy nie zwiertajucca. Hroszy można pasyłać pacztowymi markami.}}</center> |- |style="border-style: solid; border-width: 0px 0px 2px 0" | |- |<center>{{smaller|'''Usio adresawać:''' Wilnia Siemionouskaja wulica d. 6 kw. 5. Redakcija „Biełarusa.}}</center> |- |style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |- |'''Szkada mnie hetaho narodu… bo nie maje czaho jeści''' _{{{larger|({{разьбіўка|słowy Chrystusa}}).}}} |- |style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |} <section end="Верхавіна"/> <section begin="Wiasna"/><center>{{larger|'''Wiasna.}}</center> {{gap|1.5em}}I pryhoża-ż ty nasza ziamielka, Biełaruś wialikaja! raskinułasia ty szyroka i daloka: mnoha na hrudzioch swaich ludziej ty nosisz, mnoha wiosak, dwaroŭ, asabniakoŭ roznych; mnoha rek i reczak burlić pa Tabie, a lasoŭ, lasoŭ! a pola, pola!!</br> {{gap|1.5em}}Jak wokam kinuć u dal — raściłajecca ziemla, maci nasza, aż tudy — pa tyje lasy siniejuczyje, pa tyja horki wysokija i zdajecca padniaŭsia-b wysoka, wysoka na kryłach lohkaj ptuszki i jeszcze-b nia uhledziŭ kanca jaje… Tut — pole szyrokaje — ralla czornaja — raskinułasia kala wioski, ludzi pa joj, jak muraszki, zawichajucca, siejuć, haruć, baranujuć… tam — bałota pad lesam zielanieje; busły pa jom dzybajuć, bytcam jakije ważnyje pany pa zialonym dywani, a dzikija husi i kaczki to ǔźletajuć u haru, to znoŭ kidajucca ŭ wyżary; tam — lasy siniaju stużkaju spawili wokał ŭsio: i pole, i bałota, i wioski, i ludziej…</br> {{gap|1.5em}}I staniesz czasami siarod pola, i zadumajeszsia hłyboka: chto ja? dzie ja? na jakoj ja ziamlicy staju? pa szto ja żywu?…</br> {{gap|1.5em}}I kali hlanu ja u wokał na ǔsiu hetu pryrodu, na hetyja miejscy, siarod katorych uzhadawaŭsia, na ludziej, siarod katorych uzros, to adna dumka prychodzić mnie ŭ haławu; ja — tutejszy, ja — Biełarus…</br> {{gap|1.5em}}I kali hlanu ja na swaich bratoŭ — wiaskowych ludziej, na ich twary sumnyja, czornyja, jak heta ralla, na ich woczy zadumanyja, na ich padziertuju wopratku, to ab adnym tolki dumaju: jany maje braty, jany Biełarusy…</br> {{gap|1.5em}}I kali paczuju ja ich mowu, mowu rodnuju, jakoj mnie maci jeszcze pry kałyscy pieśni piejała, — jakoj mianie pierszyja słowy wymaŭlać nawuczyli, kali jeszcze byǔ dzicianiom i nia wiedaŭ, jakaja heta mowa, katoraj usie naszy ludzi haworać, dumaju: maja heta mowa, ja Biełarus…</br> {{gap|1.5em}}I pryhoza-ż ty wiasnoju, Biełaruś nasza! chto ciabie pakachaŭ, toj ciabie nikoli niezabudzie, a chto kachaje, toj wiasialicca…</br> {{gap|1.5em}}Dyk czamu-ż heta naszy ludzi takije sumnyje? czamu zadumanyje? czamu nie hlanuć jany ŭwokoł i nia lubujucca charastwom swajej ziamlicy? Czamu nie wiasialacca?… — Bo jaje nie znajuć, nie znajuć czyja jana…</br> {{gap|1.5em}}I treba zahlanuć u duszu Biełarusa, treba spytacca ab jaho doli, ab jaho chacie, ab uradżai, a siamji, ab tym szto jaho muczaje i ab czym jon dumaje, — jon tady ǔsio raskaże, czym jaho serce balić: szto jon ciomny, szto ziemla nia rodzie, szto nia wiedaje, jak da jaje ŭziacca, szto nimaje kniżak i hazetaŭ u swajoj rodnaj mowie, szto nima takich ludziej, katoryje jamu pamahli-b… i dahadaŭsia ja — dziela czaho żywu na świecie…</br> {{gap|1.5em}}A żawaranak wysoka, wysoka nada mnoju piejaŭ swaju wiasiołuju, wiasnawuju pieśniu: piejaŭ ab tym, szto wiasna nastała na ǔsioj ziamli, piejaŭ i ab tym, szto nastanie jana kaliś i dla nas: wiasna jasnaja, wiasiołaja, szczaśliwaja… {{справа|''Jaśka Rataj.{{gap|1.5em}}}} <section end="Wiasna"/><noinclude></noinclude> ptcyugfo3101zdwuabiiuku7ir8d0kx 104 127695 295193 295136 2026-08-12T07:50:46Z Plan 9 From The Outer Space 4902 295193 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Gabix" /></noinclude>у дворъ. Пріѣжжаець къ ойцу къ свойму. Маць и оцецъ яму̀ силно возрадовались: яны яго якъ съ того свѣту ждали. {{Водступ|2|em}}Отписавъ оцецъ яму̀ усё своё царство, и ёнъ тамъ царицъ. И я тамъ бывъ, мёдъ вино пивъ: пы бородзѣ цякло, а ў роци ня було. {{Водступ|2|em}}''Дер. Дуброва, островенск. вол. сѣнн. у.'' {{Водступ|2|em}}{{smaller|Отъ крест. Василія Цыбуна, 56 лѣтъ, неграмотнаго, записала В. Т. Плещинская.}} {{ц|'''15. Иванъ сучкинъ сынъ — золотыя пуговицы'''|памер=120%}} {{Водступ|2|em}}Живъ бывъ царъ. Ды ня мѣвъ ёнъ дзяцей. И дужо енъ объ гетымъ сосмуцився. Вотъ идзець ёнъ разъ по городу и думыець: кому послѣ мяне дыстане́тца мое царствіе? Идзець старая баба: «объ чимъ ты, царь, такъ задумывся?» — А ўвознай, бабка, объ чимъ я думаю! Подняла баба гылову̀, пылядзѣла на царя, ды гово́риць: «ты думыешъ объ дзяцей. Ты бяздѣтный, и думаетъ, што послѣ сябе не́кому царствія оставиць!» — Ну, вотъ и поможи гетому горю, бабка! — «Гетому горю помогли ня трудно. Ёсь у мори рыба съ однымъ вокомъ, съ однымъ бокомъ. Коли яѐ уловишъ, ды зжаришъ, ды отдаси жонцы — нехай зьѣсь — тоды наро́дзитца у цябе сынъ.» <ref>''Варіанты:'' 1, Живъ такъ сабѣ царъ и царица. И ня було у ихъ дятей. Ня знали яны, хто будя царовать посли ихъ у ихнымъ царстви, и дужа горавали. Вотъ разъ царъ съ царицай поѣхали у вяликую дорогу, ѣхали, ѣхали — захотѣлося цару ѣсти. Ажъ-во — пріѣзжаять къ во́зяру. Бачать — рыболо́вецъ ловя рыбу. Кольки ня ловивъ — уловивъ тольки одну рыбину. Ставъ царъ просить рыболовца, штобъ продавъ яму̀ етую рыбину. А той кажа: бяри, тольки дешавѣй ста карбованцовъ ня ’тдамъ. Разсердився царъ и поѣхавъ даляй. Ѣхавъ, ѣхавъ, и раздумався: зачимъ ето ёнъ такъ дорого прося за рыбину? Узявъ и пославъ кучара спросити. Той пошовъ, распросивъ и кажа цару: затымъ ёнъ дорожився, што ета рыбина ня простая: што коли яе хто изъѣсти, дыкъ у того безпрамѣнно будутъ дѣти. Возрадовався царъ, вярнувся назадъ и купивъ рыбину... ''Гом. у.'' 2, Живъ бывъ король зъ жонкой. И ня было у ихъ дзяцей. Тоды яна гово́риць: идзиця и закиньця сѣтку у мори, и ўловиця вокуньца, ня боли трохъ хунтовъ. Яны пошли. Закинули разъ — нема ничо́го; другей — такъ-жа само; а за третьцимъ разомъ уловили вокуньца — якъ-разъ три хунты. ''Сѣнн. у.'' 3, Живъ сабѣ царъ. Ня было у ихъ сыновъ. Собравъ царъ чужихъ дятей, и загадавъ имъ сплести брадникъ. Отъ, спляли дѣти брадникъ. Закинули яго на раку и ўловили рыбину. ''Рогач. у.''</ref> Пошовъ царь скорѣй домовъ, призвавъ своихъ рыболововъ — у царя, конешня, усякихъ слугъ ня нѣтъ — и приказавъ имъ, кабъ уловили у мори рыбину съ однымъ вокомъ, съ однымъ бокомъ. Узяли рыболовы свои сѣци и пошли къ морю. Разъ закинули сѣтку-ня ўловили ничо́го; другій закинули — такъ жа само ня уловили ничо́го; а на третьцій разъ якъ. закинули сѣтку, дыкъ и уловили рыбину съ однымъ вокомъ, съ однымъ бокомъ. Принясли тую рыбину къ царю. Царь узявъ рыбину и отдавъ кухарцы, кабъ яна яѐ зжарила и подала царицы. Якъ приказыно, такъ и здзѣлыно. Узяла кухарка рыбину и стала жариць. Жарючи, яна возьми ды й поспытай рыбины. В''ѣ''домо, кухаръ заўсёгды ранѣй пановъ спытаець стравы. Ну, якъ поспытала, такъ и забрюхацѣла. Понясла яна, зжаривши, рыбину къ царицы. Тая зьѣла — и такъ-жа само забрюхацѣла. Ды была ў царицы у покояхъ сучо́нычка. Царица отдала ёй зьѣсь рыбъія<noinclude></noinclude> lomr176s2vd9rd8xhq2wr1fhibv0ltu 104 127696 295164 295138 2026-08-11T18:07:54Z Gleb Leo 2440 295164 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude><section begin="Lirnik"/>{{c|'''''Lirnik.|памер=180%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-2em"></div> {{block center/s}} ''Tolki woczy pracior, —</br> {{gap|2em}}''Dzień, zajaśniǔsia ǔschod,</br> ''Wałaczecca u dwor</br> {{gap|2em}}''Biedny lirnik z warot. ''Kab darohu znajści</br> {{gap|2em}}''Jon, ci ǔ noczy, ci ǔ dzień,</br> ''Kijam bje pa puci,</br> {{gap|2em}}''Bo ślapy, jak toj pień. ''Padyszoǔ pad pakoj,</br> {{gap|2em}}''Liru s plecz chudych źniaǔ</br> ''I niaśmiełaj rukoj</br> {{gap|2em}}''Cicha stroić paczaǔ. ''Pośla ǔ dźwiery stuknuǔ</br> {{gap|2em}}''Zlohka kijam raz znoǔ,</br> ''Kab lakaj choć paczuǔ,</br> {{gap|2em}}''Ci chtokolak s panoǔ. ''Doǔha spali pany,</br> {{gap|2em}}''Nia budziǔ ich lakaj,</br> ''A ty dzied niawisny,</br> {{gap|2em}}''Chwilu jeszcze paczakaj. ''Tolki pani adna,</br> {{gap|2em}}''Niejak ǔczuła toj hruk,</br> ''I cikawa z wakna</br> {{gap|2em}}''Spazirnuła ǔwakruh. ''Widzić lirnik siadzić</br> {{gap|2em}}''Z liraj kobzaj swajej,</br> ''I, kazaǔby, hladzić</br> {{gap|2em}}''Ǔsio na klamku dźwiarej. ''Woś na ganak swoj krok</br> {{gap|2em}}''Skierawała prytnom,</br> ''Kab paczuć, jak dziadok</br> {{gap|2em}}''Budzie hrać pad waknom. ''Chwilak niekolki jon,</br> {{gap|2em}}''Jak i ǔpierad, maǔczaǔ —</br> ''I, prabujuczy ton,</br> {{gap|2em}}''Struny zlohka czapaǔ. ''Ǔreszcie ciażka ǔzdychnuǔ,</br> {{gap|2em}}''Woczy k niebu uźniaǔ,</br> ''Korbaj ǔ mach pawiarnuǔ,</br> {{gap|2em}}''Klawiszy pierabraǔ. ''Zadrymcieła struna,</br> {{gap|2em}}''Hłucha szurchnaǔ klawisz —</br> ''I pad ton bylina</br> {{gap|2em}}''Paliłasia ǔ wyż. ''Ad duszy ǔsiaje</br> {{gap|2em}}''Sa ślazoju biedak</br> ''Ab minuǔszym piaje,</br> {{gap|2em}}''Kab paczuǔ z nas usiak. ''I da pani tajej</br> {{gap|2em}}''Nadyszło bolsz panoǔ,</br> ''I dwarowych ludziej</br> {{gap|2em}}''Słuchać liry i sloǔ. ''Czarawała usich</br> {{gap|2em}}''Pieśnia-byl kabzara:</br> ''Razczulaǔsia u nich</br> {{gap|2em}}''Kożny żychar dwara. ''Pakraplaǔsia u duchu,</br> {{gap|2em}}''Horki ǔspomniǔszy los —</br> ''I ślapniǔ — biedaku</br> {{gap|2em}}''Hrosz jałmazniny nios.</br> .{{gap|1em}}.{{gap|1em}}.{{gap|1em}}.{{gap|1em}}.{{gap|1em}}.{{gap|1em}}.{{gap|1em}}.{{gap|1em}}.{{gap|1em}}.{{gap|1em}}.{{gap|1em}}. ''Konczyǔ dzied bylinu,</br> {{gap|2em}}''Liru ǔzwiesiǔ iznoǔ,</br> ''I budzić z mary—snu</br> {{gap|2em}}''Lud wiaskowy paszoǔ…</br> {{справа|'''''{{larger|A. Ziaziula.}}{{водступ|-4|em}}}} {{block center/e}} {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Lirnik"/> <section begin="Kaścielny"/>{{c|'''Kaścielny kalendar.|памер=160%}} <center>{{larger|'''Krasawik.}}</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1em"></div> {{block center/s}} 19.{{gap|0.5em}}P.{{gap|0.5em}}{{larger|†}}{{gap|0.5em}}Tymona i Hermana</br> 20.{{gap|0.5em}}S.{{gap|0.5em}}{{larger|†}}{{gap|0.5em}}Serwilina i św. Ahnieszki Dz.</br> 21.{{gap|0.5em}}''N.{{gap|0.5em}}Prawodn'', Anzelma B. i D. K.</br> 22.{{gap|0.5em}}P.{{gap|0.5em}}Sotera i Kaja PP. MM.</br> 23.{{gap|0.5em}}A.{{gap|0.5em}}Juryja Mucz.</br> 24.{{gap|0.5em}}S.{{gap|0.5em}}{{larger|†}}{{gap|0.5em}}Wojciecha B. M. i Fidelisa M.</br> 25.{{gap|0.5em}}C.{{gap|0.5em}}''Marka Ewan.</br> 26.{{gap|0.5em}}P.{{gap|0.5em}}{{larger|†}}{{gap|0.5em}}Teofila i Zytty Dz.</br> 27.{{gap|0.5em}}S.{{gap|0.5em}}{{larger|†}}{{gap|0.5em}}Witalisa M. Kleta i Marcelina</br> 28.{{gap|0.5em}}''N.{{gap|0.5em}}2 pa wialikad.'' Paŭła ad Kryża.</br> 29.{{gap|0.5em}}P.{{gap|0.5em}}Pietra Mucz.</br> 30.{{gap|0.5em}}A.{{gap|0.5em}}Katarzyny Senenskaj. <center>{{larger|'''Maj.}}</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1em"></div> {{gap|0.5em}}1.{{gap|0.5em}}Ś.{{gap|0.5em}}{{larger|†}}{{gap|0.5em}}Filipa i Jakuba Ap.</br> {{gap|0.5em}}2.{{gap|0.5em}}C.{{gap|0.5em}}Zyhmunta i Atanazaho. {{block center/e}} {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Kaścielny"/><noinclude></noinclude> f44x0nvgfy6lwut3y02p8otuu9m8o0v 104 127697 295194 295139 2026-08-12T07:55:44Z Plan 9 From The Outer Space 4902 295194 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Gabix" /></noinclude>косточки. Зьѣла сучка — и тая забрюхацѣла. <ref>''Вар.'' „Узяли слуги рыбину на кухню и зжарили, а шалуху выкинули на дворъ. Ходзила по двору кобыла изъѣла гету шалуху...“ Сучкинъ сынъ замѣненъ кобылинымъ сыномъ.</ref> Черезъ годъ уси трое родзили по сыну: упе́редъ родзила сына кухарка, тоды родзила сына царица, а затымъ родзила сына и сучка. Царицынъ сынъ пущѣй за ўсихъ и слабѣй, а сучкинъ сынъ пригожѣй за ўсихъ и кряпчѣй. Ну, и стали яны ресць, уси трое на царськимъ дворѣ. Растуць не но годахъ, ды по часахъ. Черезъ три годы стали яны ужо вяликими, и подзѣлылись сильными богатырями. Ставъ тоды сучкинъ сынъ — зылотэя пуговицы просиць царѝцыноваго сына, кабъ яго бацька вялѣвъ своимъ ковалямъ здзѣлыць яму̀ ляску у дзесяць пудовъ. Якъ ёнъ просивъ, такъ яму̀ и было здзѣлыно. Пошли яны тоды утрёхъ на польгуваньне: царицынъ сынъ и кухаркинъ зъ ружжами, а сучкинъ зъ ляской. Пришли къ лѣсу, и змовились, што дзѣ ни ходзѝць, дзѣ ни ходзѝць, а къ вечару собиратца на гету проталину. Царицынъ сынъ и кухаркинъ пошли разомъ, а сучкинъ сынъ остався одзинъ. Якъ тольки тыхъ не стало видно, ёнъ подшибнувъ свою ляску угору. Покуль яна назадъ узвярнулася, прошло часы два. Подставивъ ёнъ подъ ляску свою ладоню. Яна якъ ляцѣла, ударилася объ ладоню и разсыпалась на мелкія крошачки. Стало примяркаць, и собралиси ўси на гету проталину. Сучкинъ сынъ и ставъ жалитца: «вотъ, кажець, скувавъ мнѣ царь ляску! Ляцѣвъ веробей; я кинувъ, кабъ яго забиць, а ляска якъ ляцѣла назадъ, дыкъ ударилась объ гетую травинку и разбилась. Такъ я сяньни и не забивъ ничо́го!» И ставъ ёнъ просиць царицынаго сына, кабъ яго бацька сказавъ ковалямъ своимъ здзѣлыць ляску у дватцаць пяць пудовъ. Якъ было сказано, такъ было й здзѣлыно. Пошли яны тоды зновъ у той лѣсъ, и змовились такъ жа само, якъ у першій разъ: дзѣ ни ходзѝць, дзѣ ни ходзѝць, а къ вечару собиратца на гету проталинку. Царицынъ жа сынъ и кухаркинъ пошли изнова удво́хъ, а сучкинъ сынъ остався одзинъ. Якъ тольки тыхъ не стало видно, ёнъ и шибнувъ свою ляску угору. Покуль яна назадъ узвярнулася, ёнъ ждавъ чатыре часы. Наставивъ ёнъ подъ яѐ колѣно, яна якъ ударилась объ колѣно — и разбилась на крошачки. Ставъ ёнъ тоды ждаць вечара. Стало смеркатца, стали ўси на проталинку собиратца. Сучкинъ сынъ узнова начавъ жалитца: «якую гето ляску искувавъ мнѣ царь! Кинувъ я яѐ у ворону, ляцѣла яна назадъ, ударилась объ гетый сукъ — и разсыпалась! Такъ я й не забивъ ничо́го!» И ставъ узнова просиць царицынаго сына, кабъ яго бацька вялѣвъ своимъ ковалямъ скуваць ляску ў пяцьдзесятъ пудовъ, ды кабъ и вызлачана была. Рызсказавъ царицынъ сынъ бацьку, якъ усё было. Пошовъ царь самъ у кузьню; ну, коли вы цяперь ня здзѣлыеце ляски у пяцьдзесятъ пудовъ, ня вызлацице, ды коли яна рызобъетца — дыкъ мой мечъ, а вамъ гылова съ плечъ! Здзѣлыли ковали ляску и пызлацили. Узявъ яѐ сучкинъ сынъ — зылотэя пуговицы, и пошли узнова на польгуваньне. Пришли къ тому самому лѣсу, на тую самую на проталинку; и змовились такъ, якъ и у першіе разы: двѣ ни ходзѝць, дзѣ ни шлятца, а къ вечару собиратца на гету проталинку, кабъ домовъ щи разомъ. Царицынъ жа сынъ и кухаркинъ пошли удвохъ, а сучкинъ сынъ остався одзинъ. Якъ тольки тыхъ не стало видно, ёнъ и шибнувъ свою ляску угору. Покуль яна назадъ узвярнулась, ёнъ ждавъ шесь часовъ. Наставивъ ёнъ ладоню — ляска ударилась и отско́чила. Шибнувъ ёнъ яѐ ящо<noinclude></noinclude> fypm63i8qk3e6kx0z9eeilc0hiq40a3 104 127698 295140 2026-08-11T12:00:48Z Gabix 3485 /* Не правераная */ Новая старонка: «кряпчѣй: покуль узвярнулась, пройшло дванатцыць часовъ. Наставивъ подъ ляску колѣну — яна ўдарилась и отскочила. Шибнувъ ёнъ тоды яѐ съ усіѐ силы, а самъ лёгъ. Выспавшись, уставъ и наставивъ подъ ляску лысину. Яна ударилась и отско́чила, тольки трошку со...» 295140 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Gabix" /></noinclude>кряпчѣй: покуль узвярнулась, пройшло дванатцыць часовъ. Наставивъ подъ ляску колѣну — яна ўдарилась и отскочила. Шибнувъ ёнъ тоды яѐ съ усіѐ силы, а самъ лёгъ. Выспавшись, уставъ и наставивъ подъ ляску лысину. Яна ударилась и отско́чила, тольки трошку согнулась. Вотъ ёнъ съ тою ляской пошовъ у лѣсъ; и кого ни ўбачиць — ци звѣря, ци пцицу — забъець безпремѣнно: треба тольки ляску угору подшибнуць. Набивъ ёнъ такъ много и звяровъ, и пцицъ. Вышовъ на проталинку, обклався вовками, медзьвѣдзями, лисицами, зайцами, лосями, орлами, ястребами, разными — разными пцицами и звярьми, и ляжиць самъ пысярёдъ ихъ. Стало смеркатца, стали ўси на проталинку собиратца. Пришли царицынъ и кухаркинъ сынъ, и низдзивилиси, што ў яго такъ много звярины. {{Водступ|2|em}}Ну, пройшло ци много, ци нѣ, — стали яны проситца у царя, кабъ пусцивъ ихъ оглѣдзвдь своё царствіе. Царь ставъ ихъ отгывариваць: «куды вы по́йдзеце, вы ще молоды»—Объ гето ты ня тужись, што мы молоды, тольки бласлови насъ!.. Дзѣлыць нечаго: бласловивъ ихъ царь, давъ важному по коню, по хорту, по мечу — кладзенцу. Вотъ яны и поѣхыли. Ѣхыли, ѣхыли, ѣхыли, ѣхыли — и пріѣхыли у такей сцепъ, што тольки й видно небо ды земля. Тоды царицынъ сынъ и кухаркинъ говорюць: «вотъ, мы ѣдземъ, а ночуваць дзѣ будземъ?» А сучкинъ сынъ гово́риць: «вотъ, братцы! ня ўсё жъ подорожные у хаци ночуюць. Вотъ прѝдзетца и намъ такъ ночуваць, коли не зна́йдземъ якѐй хацёнки!» Проѣхыли ящо трошку, ажны стоиць домъ на три вянцы. Увыйшли яны туды, пыглядзѣли — покои чисты, ли ночлега мѣсто ёсь. Тоды сучкинъ сынъ и гово́риць: «ну, вы тутъ зготуйце обѣдыць, а я пойду обгл''ѣ''джу мѣсто, яково̀ яно̀!» И пошовъ. Пройшовъ трошку, видзиць быстру рѣку, <ref>''Въ с. Замочкѣ вар.:'' Остановились у огнянной рѣчки, у калиноваго моста. Змѣй говорите своимъ собакамъ и птицамъ: „што вы такъ неспокойны? Чаго, песьсее мясо, брешеця, чаго, ястребиное перъе, кричиця?“</ref> а на рѣцѣ калиновый мостъ. Яго мосцили нячистая сила. Даяволы у повночь приходзили у тэй домъ и прожирали людзей. Усё гето сучкинъ сынъ и ўвознавъ. Вярнувся ёнъ у домъ. Тые браты обѣдъ зготовили. Побѣдали. Ажъ во̀ и вечаръ. Сучкинъ сынъ и гово́риць: «ну, братцы, никоторому изъ насъ прѝдзетца се́ночи ици на калинывый мостъ калавуриць!» Кинули яны же́раби: первый жерабъ достався царицыному сыну. Сучкинъ сынъ яму̀ и говориць: «глядзи-жъ, ходзи ли калиныва моста, ды ня спи. А то самъ сабѣ и намъ бяду наспишъ!» Пошовъ царицынъ сынъ къ мосту; ходзивъ, ходзивъ — якъ тольки подъ повночь — спаць захоцѣвъ; мечъ подъ головы, и заснувъ. А сучкинъ сынъ сидзѣвъ, сидзѣвъ дома, ды думаець: дай-ка пойду пыляджу, ци ня спиць ёнъ? Узявъ ляску и лошовъ. Приходзиць къ мосту, а ёнъ спиць. Ну, сучкинъ сынъ самъ ставъ ли калиныва моста. У самую повночь прилетаець триглавый змѣй: «хто тутъ?» — Я Иванъ — зылотэя пуговицы! — «Што-жъ ты, Иванъ — зылотэя пуговицы, на чужую сторону̀ своѐ косьци занесъ?» — А ўвидзимъ: ци я своѐ косьци принесъ, ци ты голо́вы своѐ зложишъ! — «Ахъ ты якей дерзкій! Мы скольки годовъ жили, нихто зъ наш ня грубивъ, тольки ты такей знашовся. Дми-ка токъ!» — Ахъ ты, нячистая сила! у цябе три рылы, а ў мяне одно: ты дми!.. Змѣй якъ дунувъ — дзѣ были имхи, боло́ты, оржавиньни, потопы — стало гладко, якъ яйцо, на три вярсты. Сучкинъ сынъ<noinclude></noinclude> hirg3c2c3ncxsfy03jxrh0t5b6d44a2 295141 295140 2026-08-11T12:01:35Z Gabix 3485 295141 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Gabix" /></noinclude>кряпчѣй: покуль узвярнулась, пройшло дванатцыць часовъ. Наставивъ подъ ляску колѣну — яна ўдарилась и отскочила. Шибнувъ ёнъ тоды яѐ съ усіѐ силы, а самъ лёгъ. Выспавшись, уставъ и наставивъ подъ ляску лысину. Яна ударилась и отско́чила, тольки трошку согнулась. Вотъ ёнъ съ тою ляской пошовъ у лѣсъ; и кого ни ўбачиць — ци звѣря, ци пцицу — забъець безпремѣнно: треба тольки ляску угору подшибнуць. Набивъ ёнъ такъ много и звяровъ, и пцицъ. Вышовъ на проталинку, обклався вовками, медзьвѣдзями, лисицами, зайцами, лосями, орлами, ястребами, разными — разными пцицами и звярьми, и ляжиць самъ пысярёдъ ихъ. Стало смеркатца, стали ўси на проталинку собиратца. Пришли царицынъ и кухаркинъ сынъ, и низдзивилиси, што ў яго такъ много звярины. {{Водступ|2|em}}Ну, пройшло ци много, ци нѣ, — стали яны проситца у царя, кабъ пусцивъ ихъ оглѣдзиць своё царствіе. Царь ставъ ихъ отгывариваць: «куды вы по́йдзеце, вы ще молоды» — Объ гето ты ня тужись, што мы молоды, тольки бласлови насъ!.. Дзѣлыць нечаго: бласловивъ ихъ царь, давъ важному по коню, по хорту, по мечу — кладзенцу. Вотъ яны и поѣхыли. Ѣхыли, ѣхыли, ѣхыли, ѣхыли — и пріѣхыли у такей сцепъ, што тольки й видно небо ды земля. Тоды царицынъ сынъ и кухаркинъ говорюць: «вотъ, мы ѣдземъ, а ночуваць дзѣ будземъ?» А сучкинъ сынъ гово́риць: «вотъ, братцы! ня ўсё жъ подорожные у хаци ночуюць. Вотъ прѝдзетца и намъ такъ ночуваць, коли не зна́йдземъ якѐй хацёнки!» Проѣхыли ящо трошку, ажны стоиць домъ на три вянцы. Увыйшли яны туды, пыглядзѣли — покои чисты, ли ночлега мѣсто ёсь. Тоды сучкинъ сынъ и гово́риць: «ну, вы тутъ зготуйце обѣдыць, а я пойду обгл''ѣ''джу мѣсто, яково̀ яно̀!» И пошовъ. Пройшовъ трошку, видзиць быстру рѣку, <ref>''Въ с. Замочкѣ вар.:'' Остановились у огнянной рѣчки, у калиноваго моста. Змѣй говорите своимъ собакамъ и птицамъ: „што вы такъ неспокойны? Чаго, песьсее мясо, брешеця, чаго, ястребиное перъе, кричиця?“</ref> а на рѣцѣ калиновый мостъ. Яго мосцили нячистая сила. Даяволы у повночь приходзили у тэй домъ и прожирали людзей. Усё гето сучкинъ сынъ и ўвознавъ. Вярнувся ёнъ у домъ. Тые браты обѣдъ зготовили. Побѣдали. Ажъ во̀ и вечаръ. Сучкинъ сынъ и гово́риць: «ну, братцы, никоторому изъ насъ прѝдзетца се́ночи ици на калинывый мостъ калавуриць!» Кинули яны же́раби: первый жерабъ достався царицыному сыну. Сучкинъ сынъ яму̀ и говориць: «глядзи-жъ, ходзи ли калиныва моста, ды ня спи. А то самъ сабѣ и намъ бяду наспишъ!» Пошовъ царицынъ сынъ къ мосту; ходзивъ, ходзивъ — якъ тольки подъ повночь — спаць захоцѣвъ; мечъ подъ головы, и заснувъ. А сучкинъ сынъ сидзѣвъ, сидзѣвъ дома, ды думаець: дай-ка пойду пыляджу, ци ня спиць ёнъ? Узявъ ляску и лошовъ. Приходзиць къ мосту, а ёнъ спиць. Ну, сучкинъ сынъ самъ ставъ ли калиныва моста. У самую повночь прилетаець триглавый змѣй: «хто тутъ?» — Я Иванъ — зылотэя пуговицы! — «Што-жъ ты, Иванъ — зылотэя пуговицы, на чужую сторону̀ своѐ косьци занесъ?» — А ўвидзимъ: ци я своѐ косьци принесъ, ци ты голо́вы своѐ зложишъ! — «Ахъ ты якей дерзкій! Мы скольки годовъ жили, нихто зъ наш ня грубивъ, тольки ты такей знашовся. Дми-ка токъ!» — Ахъ ты, нячистая сила! у цябе три рылы, а ў мяне одно: ты дми!.. Змѣй якъ дунувъ — дзѣ были имхи, боло́ты, оржавиньни, потопы — стало гладко, якъ яйцо, на три вярсты. Сучкинъ сынъ<noinclude></noinclude> qfpnlfh6wrqozrkixloq8ucozo8sqob 295197 295141 2026-08-12T08:02:20Z Plan 9 From The Outer Space 4902 295197 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Gabix" /></noinclude>кряпчѣй: покуль узвярнулась, пройшло дванатцыць часовъ. Наставивъ подъ ляску колѣну — яна ўдарилась и отскочила. Шибнувъ ёнъ тоды яѐ съ усіѐ силы, а самъ лёгъ. Выспавшись, уставъ и наставивъ подъ ляску лысину. Яна ударилась и отско́чила, тольки трошку согнулась. Вотъ ёнъ съ тою ляской пошовъ у лѣсъ; и кого ни ўбачиць — ци звѣря, ци пцицу — забъець безпремѣнно: треба тольки ляску угору подшибнуць. Набивъ ёнъ такъ много и звяровъ, и пцицъ. Вышовъ на проталинку, обклався вовками, медзьвѣдзями, лисицами, зайцами, лосями, орлами, ястребами, разными — разными пцицами и звярьми, и ляжиць самъ пысярёдъ ихъ. Стало смеркатца, стали ўси на проталинку собиратца. Пришли царицынъ и кухаркинъ сынъ, и низдзивилиси, што ў яго такъ много звярины. {{Водступ|2|em}}Ну, пройшло ци много, ци нѣ, — стали яны проситца у царя, кабъ пусцивъ ихъ оглѣдзиць своё царствіе. Царь ставъ ихъ отгывариваць: «куды вы по́йдзеце, вы ще молоды» — Объ гето ты ня тужись, што мы молоды, тольки бласлови насъ!.. Дзѣлыць нечаго: бласловивъ ихъ царь, давъ важному по коню, по хорту, по мечу — кладзенцу. Вотъ яны и поѣхыли. Ѣхыли, ѣхыли, ѣхыли, ѣхыли — и пріѣхыли у такей сцепъ, што тольки й видно небо ды земля. Тоды царицынъ сынъ и кухаркинъ говорюць: «вотъ, мы ѣдземъ, а ночуваць дзѣ будземъ?» А сучкинъ сынъ гово́риць: «вотъ, братцы! ня ўсё жъ подорожные у хаци ночуюць. Вотъ прѝдзетца и намъ такъ ночуваць, коли не зна́йдземъ якѐй хацёнки!» Проѣхыли ящо трошку, ажны стоиць домъ на три вянцы. Увыйшли яны туды, пыглядзѣли — покои чисты, ли ночлега мѣсто ёсь. Тоды сучкинъ сынъ и гово́риць: «ну, вы тутъ зготуйце обѣдыць, а я пойду обгл''ѣ''джу мѣсто, яково̀ яно̀!» И пошовъ. Пройшовъ трошку, видзиць быстру рѣку, <ref>''Въ с. Замочкѣ вар.:'' Остановились у огнянной рѣчки, у калиноваго моста. Змѣй говоритъ своимъ собакамъ и птицамъ: „што вы такъ неспокойны? Чаго, песьсее мясо, брешеця, чаго, ястребиное перъе, кричиця?“</ref> а на рѣцѣ калиновый мостъ. Яго мосцили нячистая сила. Даяволы у повночь приходзили у тэй домъ и прожирали людзей. Усё гето сучкинъ сынъ и ўвознавъ. Вярнувся ёнъ у домъ. Тые браты обѣдъ зготовили. Побѣдали. Ажъ во̀ и вечаръ. Сучкинъ сынъ и гово́риць: «ну, братцы, никоторому изъ насъ прѝдзетца се́ночи ици на калинывый мостъ калавуриць!» Кинули яны же́раби: первый жерабъ достався царицыному сыну. Сучкинъ сынъ яму̀ и говориць: «глядзи-жъ, ходзи ли калиныва моста, ды ня спи. А то самъ сабѣ и намъ бяду наспишъ!» Пошовъ царицынъ сынъ къ мосту; ходзивъ, ходзивъ — якъ тольки подъ повночь — спаць захоцѣвъ; мечъ подъ головы, и заснувъ. А сучкинъ сынъ сидзѣвъ, сидзѣвъ дома, ды думаець: дай-ка пойду пыляджу, ци ня спиць ёнъ? Узявъ ляску и пошовъ. Приходзиць къ мосту, а ёнъ спиць. Ну, сучкинъ сынъ самъ ставъ ли калиныва моста. У самую повночь прилетаець триглавый змѣй: «хто тутъ?» — Я Иванъ — зылотэя пуговицы! — «Што-жъ ты, Иванъ — зылотэя пуговицы, на чужую сторону̀ своѐ косьци занесъ?» — А ўвидзимъ: ци я своѐ косьци принесъ, ци ты голо́вы своѐ зложишъ! — «Ахъ ты якей дерзкій! Мы скольки годовъ жили, нихто зъ нами ня грубивъ, тольки ты такей знашовся. Дми-ка токъ!» — Ахъ ты, нячистая сила! у цябе три рылы, а ў мяне одно: ты дми!.. Змѣй якъ дунувъ — дзѣ были имхи, боло́ты, оржавиньни, потопы — стало гладко, якъ яйцо, на три вярсты. Сучкинъ сынъ<noinclude></noinclude> 1ennqps5x1gwpwskxifq788fv11qd4o 104 127699 295142 2026-08-11T12:59:30Z By-isti 3554 /* Не правераная */ Новая старонка: «пра беднага Міха, які сказаў тое, аб чым і сам не думаў. Ты-ж ведаеш, што ён калека, у яго дрэннае здароўе, і ў такім стане чалавека можна толькі шкадаваць, бо ён слабы і на сэрца, і на галаву. {{Водступ|2|em}}Пранырлівыя вочы Сімона, унікаючы погляду Макара, кін...» 295142 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="By-isti" /></noinclude>пра беднага Міха, які сказаў тое, аб чым і сам не думаў. Ты-ж ведаеш, што ён калека, у яго дрэннае здароўе, і ў такім стане чалавека можна толькі шкадаваць, бо ён слабы і на сэрца, і на галаву. {{Водступ|2|em}}Пранырлівыя вочы Сімона, унікаючы погляду Макара, кінуліся ўправа, улева і схаваліся пад прыпухлымі павекамі. Сімон напоўніў шклянкі, аглянуў гасцей і ўсміхнуўся так лагодна і весела, як гэта яму можа зроду не ўдавалася. І па гэтым пазнаў Макар, што ніякага міру няма, і што ён сваёй прамовай закрануў іменна тое, што захаваў Сімон і што хоча замаскаваць перад імі гасціннасцю і ветлівасцю. {{Водступ|2|em}}— Бог з ім, з бедным Міха, — сказаў Гамрэкелі, узнімаючы шклянку. — Якая ў мяне можа быць злосць на яго, на хворага чалавека. Я толькі баюся, што людзі могуць панесці на языках яго словы і ад гэтага можа выйсці бяда і яму і людзям, якіх там было шмат. Ёсць-жа такія, што не разумеюць, якое слова ідзе на карысць, а якое на шкоду. А я не маю на Міха ніякай злосці і ніякай крыўды, я хачу жыць з суседзямі ў дружбе і згодзе і гэта сведчу тым, што са здавальненнем п’ю за здароўе Міха і вашае. {{Водступ|2|em}}Цяпер ужо ўсё было зразумелым. Макар больш гутаркі пра Міха не пачынаў, яны маўчалі, хаця Сімон як мага стараўся падтрымаць весялосць за сталом згоды і рагатаў дзе трэба і не трэба. {{Водступ|2|em}}Калі, нарэшце, яны падзякавалі гасціннаму гаспадару і вышлі за вароты яго сядзібы, Макар сказаў: {{Водступ|2|em}}— Добра было-б, каб Міха мог куды-небудзь паехаць. Ды і ты таксама. {{Водступ|2|em}}Арцём падумаў і махнуў рукой. {{Водступ|2|em}}— Куды ён паедзе? І што там лепшае шукаць? Хай будзе так, як прыдзецца. {{Водступ|2|em}}Гэта было ўсё, што мог сказаць Арцём. І ён сказаў праўду. Ісці не было куды і лепшага шукаць не было дзе. Заставалася чакаць, што будзе далей з ласкі купца Сімона Гамрэкелі. <div style="width:100%; position:relative;"><div style="display:inline; position:relative; padding-right:0.5em;"></div><div style="position:absolute; width:100%; right:0px; bottom:0px; z-index:0; overflow:hidden; white-space:nowrap; text-align:right;"><div style="display:inline; float:right;">{{{dottext|{{Зьмест старонак з кропкамі/5|{{{symbol|.}}}|{{{5|}}} }}{{{dotend|}}}}}}</div></div></div> {{Водступ|2|em}}Апоўдні на дварэ Сімона стаялі дзве запрэжаныя арбы. Іліко сядзеў на мяху з рэдысам, еў агурок і гутарыў з Вано, пазіраючы на яго з вышыні нагружанага воза. Тут-жа былі: Арцём, старая Анна і Макар. Кетэ не магла прыйсці, яна засталася каля хворага Міха. Не было і Тапурыя: ён лавіў рыбу на балоце. {{Водступ|2|em}}— Я магу з’есці ўсе гэтыя агуркі, — сказаў Іліко і кінуў агрызак за плот. — Сімон казаў, што яму нічога не шкода для мяне. Так ён мяне любіць. {{Водступ|2|em}}Вано маўчаў.<noinclude></noinclude> p1mqcq7ton0u1un97di685kf3shyclr 104 127700 295143 2026-08-11T14:05:36Z By-isti 3554 /* Не правераная */ Новая старонка: « {{Водступ|2|em}}— Сімон даў мне іх цэлых два і сказаў: калі будзе мала — бяры яшчэ, гаварыў далей Іліко і здабыў з мяха вялізны агурок. — Хочаш, Вано? {{Водступ|2|em}}— Я не люблю, — схлусіў Вано. — Мне ад іх баліць у жываце. Кетэ казала, што ад іх крышацца зуб...» 295143 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="By-isti" /></noinclude> {{Водступ|2|em}}— Сімон даў мне іх цэлых два і сказаў: калі будзе мала — бяры яшчэ, гаварыў далей Іліко і здабыў з мяха вялізны агурок. — Хочаш, Вано? {{Водступ|2|em}}— Я не люблю, — схлусіў Вано. — Мне ад іх баліць у жываце. Кетэ казала, што ад іх крышацца зубы. {{Водступ|2|em}}Іліко таксама ўжо наздаволіўся гэтым ласункам, але ўсё-такі адкусіў кавалак. Агурок аказаўся горкім. {{Водступ|2|em}}— Сімон казаў, што калі я буду есці шмат зеляніны, — украдкам сплёўваючы ў кулак, сказаў Іліко, — то ў мяне да восені вырастуць вусы. Ён кажа, што купцу таксама патрэбна і барада. Тады да яго больш пашаны. {{Водступ|2|em}}— Ад агуркоў вусы не вырастуць, — пакутным голасам адказаў Вано. — Вось я дык ведаю, што трэба есці. У мяне да восені вырасце барада, як у Тапурыя. {{Водступ|2|em}}— Ты будзеш падобны да Макаравага казла, — адрэзаў Іліко. {{Водступ|2|em}}Гэта была абраза. Вано змоўк і стаяў панураны. Ад няма чаго рабіць ён адкалупваў пазногцямі камякі гліны, што прысохла да спіцы высокага кола. Нарэшце Вано надумаўся. {{Водступ|2|em}}— Цябе бяруць у няволю, — сказаў ён узрадвана. — Гэта гаварыў Міха. {{Водступ|2|em}}— Міха нічога не ведае, — абыякава адказаў Іліко. — Ён хворы. А Сімон абяцаў купіць мне чырвоную кашулю з вельмі добрага чырвонага сукна і яшчэ камізэльку. {{Водступ|2|em}}Вано ўздыхнуў. Больш гаварыць не было аб чым. Ён быў пераможаным, і Іліко, адчуваючы тэта, раскашаваў на мяху з рэдысам, стараючыся зрабіць як мага больш важную міну. Ён хацеў быць падобным да сапраўднага купца і таму хмурыў бровы і надзімаў шчокі. Вано таптаўся каля воза, млеючы ад зайздрасці. {{Водступ|2|em}}Арцём, Анна і Макар непадалёку гутарылі ўпоўголаса. Чакалі на Сімона, які з парабкамі лавіў у хлеве курэй. Куры гарлалі на ўвесь двор. Сімон лаяўся, як ніколі, і прайшоў ладны час, пакуль, нарэшце, спатнелыя парабкі не вывалаклі з хлева цэлых дзве нізкі павязавых разам курэй. У паветры паляцелі пер’е і пух, у будцы забрахаў сабака, індык забалбатаў і пад’ехаў на крыллях, як на палазах. Парабкі ўскінулі курэй на воз, і гвалт памалу сціх. {{Водступ|2|em}}— Трэба ехаць, — заклапочана сказаў Гамрэкелі. — Трэба ехаць і так шмат часу патрацілі, можна спазніцца на цягнік. Бывайце здаровы, суседзі. Калі хто будзе ў Поці, заходзьце, буду рады ўбачыць. {{Водступ|2|em}}Але выехаць адразу не ўдалося. Узлезшы на воз, Сімон знайшоў непарадкі: мяхі ляжалі не так, як трэба, няёмка было сядзець.<noinclude></noinclude> 44yni79a20c32f1zivvkvtw8ic87yig 104 127701 295144 2026-08-11T14:13:04Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « {{Няма выявы}} {{c|'''Św. Wojciech B. Mucz.|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{gap|1.5em}}Światy Wojciech rodam byǔ Czech. Radnia jaho była swajakami caroǔ niamieckich. Baćkam jaho byǔ hraf Słaǔnik, a matkaj — pabożnaja Strezisława.</br> {{gap|1.5em}}Kali mały Wojciech byǔ chwory, baćki achwiarawali jaho Bohu i Matce Najświaciejszaj i pryabiecali, szto jaho nia puściać s chaty dahetul...» 295144 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{Няма выявы}} {{c|'''Św. Wojciech B. Mucz.|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{gap|1.5em}}Światy Wojciech rodam byǔ Czech. Radnia jaho była swajakami caroǔ niamieckich. Baćkam jaho byǔ hraf Słaǔnik, a matkaj — pabożnaja Strezisława.</br> {{gap|1.5em}}Kali mały Wojciech byǔ chwory, baćki achwiarawali jaho Bohu i Matce Najświaciejszaj i pryabiecali, szto jaho nia puściać s chaty dahetul, pakгl nie naǔczycca napamiać usich psalmoŭ. Na wychawańnie addali jaho Biskupu Magdeburskamu Adalbertг, katory tak palubiŭ Wojciecha, szto pry biermawańni daŭ jamu swajo imia — Adalberta.</br> {{gap|1.5em}}Tam prabyǔ na nawukach 9 hadoǔ i kali pamior Dytmar, biskup Prahi, pa woli biskupa Adalberta, karala polskaho Balesława i Cara Attona św. Wojciech byǔ wyświenczany i naznaczany biskupam Prahi.</br> {{gap|1.5em}}Na biskupstwie, jak i pierad tym, św. Wojciech adznaczaǔsia wialikaj pabożnaściaj i cnotami: za heta jaho pierawiali na Arcybiskupstwo u Hniezno.</br> {{gap|1.5em}}Prabyǔszy try hady u Hnieźnie, pajszoǔ u Prusy nawaroczywać da wiery Chrystusa pahancaŭ prusakoŭ, ale misija miż hetym ćwiordym narodam była wielmi trudnaja i dziela taho nia mnoha ǔdałosia ich nawiarnuć, a ŭ kancy — pahancy astupili św. Wojciecha, adpraŭlajuczaho Imszu św. i zabili jaho wiosłami i kijami 23 krasawika 897 hodu.</br> {{gap|1.5em}}Cieła jaho karol Polski Balesłaŭ Chrobry wykupiǔ ad pahancaǔ i pachawaŭ u Hnieźnie, dzie i dahetul spaczywaje i sływie cudami. {{справа|''B. P.{{gap|1.5em}}}} {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} {{c|'''Kaścielnyja wiedamaści.|памер=160%}} <center>'''Abchod jubileuszu Edyktu Medjolanskaho.</center> {{gap|1.5em}}Pa zahadu Wysoka-Prawielebnaho Administratara ks. Michalkiewicza paradak abchodu 1600-h. jubileuszu Edyktu Kanstantaho Wialikaho pawinien być taki.</br> {{gap|1.5em}}1) Czas jubileuszu budzie liczycca ad niadzieli prawodnaj hetaho hodu da świata Niepakalanaho Paczaćcia Matki Bożaj.</br> {{gap|1.5em}}2) Kab atrymać odpust jubileuszowy, treba być u kaściołach: u Wilni — a Katedry, św. Jana, po-Bernardynskim, Wostraj-Bramie, Usich Światych i Światoha Ducha — pa razu.</br> {{gap|1.5em}}U Hrodni — ǔ Farnym kaściele, po-Bernardynskim i Franciszkanskim — pa 2 razy.</br> {{gap|1.5em}}Pa inszych miejscach — u kaściołach parachijalnych, abo filjalnych, dzie idzie adprawa św. Imszy — po 6 razoǔ.</br> {{gap|1.5em}}28 krasawika h. h. — ŭ dzień wydańnia samoha Edyktu Medjolanskaho pa ǔsich kaściołach Wilenskaj dyjecezii pawinny być adpraǔleny Imszy (sumy) z wystaŭleńniam Przenajświentrzaho Sakramentu, padczas Imszy — kazańnia; a paśla — pracesija jak na świata Božaho Cieła (tolki biaz stacij) u kruh kaścioła, ci pa wulicach, jak dzie budzie można. Pa haradoch — dzie niekolki kaściołaŭ — pracesija pawinna być ahulnaja. {{c|'''Pieramieny u duchawienstwie.|памер=120%}} <center>'''Wilenskaja dyjecezija.</center> {{gap|1.5em}}Pa zahadu Wysoka-Prawielebnaho Administratara ks. Michalkiewicza — ks. Jan Kandrat, na zadańnie ministr. ŭnut. spr. pazbaŭleny swajho stanowiszcza ǔ Kiernowie, naznaczajecca na parocha ǔ Traby, a na jaho miejscy budzie paroch s Trabaŭ — ks. Maciej Buhianis.</br><noinclude></noinclude> drtqauecqpu6btgcw2i2bx0anzlb1x4 295171 295144 2026-08-11T18:12:10Z Gleb Leo 2440 295171 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude><section begin="Św"/>{{Няма выявы}} {{c|'''Św. Wojciech B. Mucz.|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{gap|1.5em}}Światy Wojciech rodam byǔ Czech. Radnia jaho była swajakami caroǔ niamieckich. Baćkam jaho byǔ hraf Słaǔnik, a matkaj — pabożnaja Strezisława.</br> {{gap|1.5em}}Kali mały Wojciech byǔ chwory, baćki achwiarawali jaho Bohu i Matce Najświaciejszaj i pryabiecali, szto jaho nia puściać s chaty dahetul, pakгl nie naǔczycca napamiać usich psalmoŭ. Na wychawańnie addali jaho Biskupu Magdeburskamu Adalbertг, katory tak palubiŭ Wojciecha, szto pry biermawańni daŭ jamu swajo imia — Adalberta.</br> {{gap|1.5em}}Tam prabyǔ na nawukach 9 hadoǔ i kali pamior Dytmar, biskup Prahi, pa woli biskupa Adalberta, karala polskaho Balesława i Cara Attona św. Wojciech byǔ wyświenczany i naznaczany biskupam Prahi.</br> {{gap|1.5em}}Na biskupstwie, jak i pierad tym, św. Wojciech adznaczaǔsia wialikaj pabożnaściaj i cnotami: za heta jaho pierawiali na Arcybiskupstwo u Hniezno.</br> {{gap|1.5em}}Prabyǔszy try hady u Hnieźnie, pajszoǔ u Prusy nawaroczywać da wiery Chrystusa pahancaŭ prusakoŭ, ale misija miż hetym ćwiordym narodam była wielmi trudnaja i dziela taho nia mnoha ǔdałosia ich nawiarnuć, a ŭ kancy — pahancy astupili św. Wojciecha, adpraŭlajuczaho Imszu św. i zabili jaho wiosłami i kijami 23 krasawika 897 hodu.</br> {{gap|1.5em}}Cieła jaho karol Polski Balesłaŭ Chrobry wykupiǔ ad pahancaǔ i pachawaŭ u Hnieźnie, dzie i dahetul spaczywaje i sływie cudami. {{справа|''B. P.{{gap|1.5em}}}} {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Św"/> <section begin="Kaścielnyja"/>{{c|'''Kaścielnyja wiedamaści.|памер=160%}} <center>'''Abchod jubileuszu Edyktu Medjolanskaho.</center> {{gap|1.5em}}Pa zahadu Wysoka-Prawielebnaho Administratara ks. Michalkiewicza paradak abchodu 1600-h. jubileuszu Edyktu Kanstantaho Wialikaho pawinien być taki.</br> {{gap|1.5em}}1) Czas jubileuszu budzie liczycca ad niadzieli prawodnaj hetaho hodu da świata Niepakalanaho Paczaćcia Matki Bożaj.</br> {{gap|1.5em}}2) Kab atrymać odpust jubileuszowy, treba być u kaściołach: u Wilni — a Katedry, św. Jana, po-Bernardynskim, Wostraj-Bramie, Usich Światych i Światoha Ducha — pa razu.</br> {{gap|1.5em}}U Hrodni — ǔ Farnym kaściele, po-Bernardynskim i Franciszkanskim — pa 2 razy.</br> {{gap|1.5em}}Pa inszych miejscach — u kaściołach parachijalnych, abo filjalnych, dzie idzie adprawa św. Imszy — po 6 razoǔ.</br> {{gap|1.5em}}28 krasawika h. h. — ŭ dzień wydańnia samoha Edyktu Medjolanskaho pa ǔsich kaściołach Wilenskaj dyjecezii pawinny być adpraǔleny Imszy (sumy) z wystaŭleńniam Przenajświentrzaho Sakramentu, padczas Imszy — kazańnia; a paśla — pracesija jak na świata Božaho Cieła (tolki biaz stacij) u kruh kaścioła, ci pa wulicach, jak dzie budzie można. Pa haradoch — dzie niekolki kaściołaŭ — pracesija pawinna być ahulnaja. {{c|'''Pieramieny u duchawienstwie.|памер=120%}} <center>'''Wilenskaja dyjecezija.</center> {{gap|1.5em}}Pa zahadu Wysoka-Prawielebnaho Administratara ks. Michalkiewicza — ks. Jan Kandrat, na zadańnie ministr. ŭnut. spr. pazbaŭleny swajho stanowiszcza ǔ Kiernowie, naznaczajecca na parocha ǔ Traby, a na jaho miejscy budzie paroch s Trabaŭ — ks. Maciej Buhianis.</br> <section end="Kaścielnyja"/><noinclude></noinclude> 15dkn24wlu7ze9zrofga2k410nrxiz8 104 127702 295145 2026-08-11T15:01:18Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « <center>'''Mahiloǔskaja archidyjecezija i dyjec. Minskaja.</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}Pa zahadu Wysoka-Prawielebnaho ks. Metrapolity ǔ duchawienstwie hetych dyjecezij pieranosiacca: ks. J. M. Widal ǔ kaścioł św. Ludwika ǔ Maskwu; ks. W. Franckiewicz — da kaścioła św. Stanisława u Pieciarburhu; ks. E. Kluczeǔski zwalniajecca ad abawiazkaŭ Wice Oficijała Kansystoryi, na jahoż miejsce naz...» 295145 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> <center>'''Mahiloǔskaja archidyjecezija i dyjec. Minskaja.</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}Pa zahadu Wysoka-Prawielebnaho ks. Metrapolity ǔ duchawienstwie hetych dyjecezij pieranosiacca: ks. J. M. Widal ǔ kaścioł św. Ludwika ǔ Maskwu; ks. W. Franckiewicz — da kaścioła św. Stanisława u Pieciarburhu; ks. E. Kluczeǔski zwalniajecca ad abawiazkaŭ Wice Oficijała Kansystoryi, na jahoż miejsce naznaczajecca ks. kanonik Pr. Ostroǔski; ks. St. Ejsymont M. T. na wikaraho da Mazyra i na kapelana tamasznych szkołaŭ; ks. Pranc. Rutkoŭski — na wikaraho pry kaśc. św. Kazimiera ŭ Pieciarburhu; ks. Jan Paŭlowicz — na wikaraho ǔ Ryhu; ks. Uład. Issajewicz, na swaju proźbu zwalniajecca z abawiszkaŭ parocha u Hłusku, kudy naznaczajecca ks. Zyhm. Siemaszko; ks. Al. Łentoŭski — na wikaraho ǔ Darewo; ks. J. Worsłaǔ — na wikaraho ǔ Barysoŭ; ks. P. Barkoŭski — na kap. u Uszaczu.</br> {{gap|1.5em}}'''Pamierli:''' ks. kanonik Jan Krassoŭski u Babrujsku, ks. Teofil Wojczynski i ks. Winc. Kuszeleŭski. {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} {{c|'''Szto czuwać.|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{gap|1.5em}}'''Czenstochowo.''' U pałowie krasawika ǔ hetych staronkach była straszennaja nawalnica z hradam i wichram. Szmat z jakich damoŭ paźdirało strechi, a i sam hrad parabiŭ niemałyja szkody — asabliwa pa sadoch. {{gap|1.5em}}'''Ihumensk. paw.''' Predsiedaciela Piereżarskaho wałasnoha sudu — F. Kruka paciahnuli pad sud wilenskaj sudowaj pałaty za toje, szto pan predsiedaciel Kruk, adnu sprawu pamiż sielanami, pakruciǔ jaje nia zusim tudy, kudy treba było — za try kwarty czortawa ziella. {{gap|1.5em}}Try kwarty — nie żarty: warta i pasiadzieć. {{gap|1.5em}}'''Hrodna.''' Pry ciapieraszniaj budoǔli krepaści kala Hrodny, rabotniki — kapaczy aitrafili na kości mamuta. Leżali jany ŭsiaho na sażań hłybini pad ziamloj. Raboty kapaczoŭ u hetym miejscy strymali; dali znać u Pieciarburh, adkul manicca pryjechać wuczonaja kamisija.</br> {{gap|1.5em}}(Mamut, katory niekolki tysiaczoŭ hadoŭ tamu źwioŭsia ǔżo zusim, padobny da słana, ale wialiczynioj byǔ z dobruju chatu). {{gap|1.5em}}'''W. Czapuń, Wilensk. hub. Aszm. paw.''' Hetymi dniami zhareło tut 82 chaty i 307 budynin z usim dabrom. Strataŭ bolsz czym na 100 tysiaczaŭ rubloǔ.</br> {{gap|1.5em}}Pażar paczaǔsia s komina adnaho haspadara, katoraho ciapier za niedahlod addali pad sud. Paciecha niewialikaja, a karyść jeszcze mienszaja. {{gap|1.5em}}'''Ad Redakcii.''' U kożnaj wioscy znojdziecca, badaj, choć adzin starec, katory nie zdacien użo da haspadarskaj pracy. Woś hetkaha starca wioska i pawinna prynaniać, ssypajuczy jamu pa harczyku — druhim dabra, kab szto tydnia akuratna dahledaŭ i czyściǔ kominy ŭsiej wioski. Raschod zusim mały, a spakoj — wialiki. {{gap|1.5em}}'''Dw. Zabałoćcie, Minsk. hub. i paw.''' Sielanie, zawioŭszysia z dwarom za serwitutnuju paszu, pryjszli hramadoj da haspadara dwara Swarczeǔskaho, akrużyli dom i paczali kidać kamieńniami. Swarczeǔski i dwoch jaho synoŭ paczali strelać praz wakno. Adnaho sielanina zabili na miejscy, dwoch — ciażka zranili. Tady sielanie uwarwalisin ǔ dom, źbili Swarczeǔskaho i jaho synoŭ i adabrali arużże. Wieczaram najechała palicja razbirać sprawu. {{gap|1.5em}}'''Pieciarburh.''' U hetu wosień naznaczano z ǔsiaho Rasiejskaho hasudarstwa nabrać 465 tyciaczoŭ rekrutoǔ. {{gap|1.5em}}= Ministerstwa żaleznych daroh padliczyło, kolki za minuły hod zławili ǔ wahonach „zajcoǔ“ (zajcami nazywajuć tych, katoryje jeduć cichaczom — biaz biletu). Pakazałosia, szto hetaj żwiaryny upalawali blizka miljona sztuk. {{gap|1.5em}}= Prawaslaŭny Synod wydaŭ nowuju ustanowu, pawedłuh {{абмылка|karoraj|katoraj}} kumami dziaciej prawasłaŭnych, mohuć być ''tolki prawasłaǔnyje. {{gap|1.5em}}= Na zapytańnie papieczyciela maskoŭskaho wuczebnaho wokruhu, ci wuczeniki i wuczenicy katalickaj wiery pawinny chadzić u tabelnyje dni ŭ cerkaŭ, — departament inawercaŭ razjaśniǔ, szto pawedłuh ukazu 25 czerwienia 1897 hodu wuczenic i wuczenikoŭ — katalikoŭ prymuszać da hetaho nielha. {{gap|1.5em}}'''Samara.''' Aposznimi dniami pralacieła tut straszennaja bura z miacielicaj. Apracza Samary, zachapiła jana Kazań i Jekacierynburh. Bura łamała i kryszyła drewy, parazrywała telehraf, a śniech sypaǔ taki, szto zdawałosia i kanca jamu nia budzie. Wichor paadrywaŭ ad bierahoǔ Wołhi parachody i pahnaŭ pa razszalełaj buraj wadzie.</br><noinclude></noinclude> 4u08zkidkpzwhpfb4sve89y6p7zbp6s 295146 295145 2026-08-11T15:03:13Z RAleh111 4658 295146 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> <center>'''Mahiloǔskaja archidyjecezija i dyjec. Minskaja.</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}Pa zahadu Wysoka-Prawielebnaho ks. Metrapolity ǔ duchawienstwie hetych dyjecezij pieranosiacca: ks. J. M. Widal ǔ kaścioł św. Ludwika ǔ Maskwu; ks. W. Franckiewicz — da kaścioła św. Stanisława u Pieciarburhu; ks. E. Kluczeǔski zwalniajecca ad abawiazkaŭ Wice Oficijała Kansystoryi, na jahoż miejsce naznaczajecca ks. kanonik Pr. Ostroǔski; ks. St. Ejsymont M. T. na wikaraho da Mazyra i na kapelana tamasznych szkołaŭ; ks. Pranc. Rutkoŭski — na wikaraho pry kaśc. św. Kazimiera ŭ Pieciarburhu; ks. Jan Paŭlowicz — na wikaraho ǔ Ryhu; ks. Uład. Issajewicz, na swaju proźbu zwalniajecca z abawiszkaŭ parocha u Hłusku, kudy naznaczajecca ks. Zyhm. Siemaszko; ks. Al. Łentoŭski — na wikaraho ǔ Darewo; ks. J. Worsłaǔ — na wikaraho ǔ Barysoŭ; ks. P. Barkoŭski — na kap. u Uszaczu.</br> {{gap|1.5em}}'''Pamierli:''' ks. kanonik Jan Krassoŭski u Babrujsku, ks. Teofil Wojczynski i ks. Winc. Kuszeleŭski. {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} {{c|'''Szto czuwać.|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{gap|1.5em}}'''Czenstochowo.''' U pałowie krasawika ǔ hetych staronkach była straszennaja nawalnica z hradam i wichram. Szmat z jakich damoŭ paźdirało strechi, a i sam hrad parabiŭ niemałyja szkody — asabliwa pa sadoch. {{gap|1.5em}}'''Ihumensk. paw.''' Predsiedaciela Piereżarskaho wałasnoha sudu — F. Kruka paciahnuli pad sud wilenskaj sudowaj pałaty za toje, szto pan predsiedaciel Kruk, adnu sprawu pamiż sielanami, pakruciǔ jaje nia zusim tudy, kudy treba było — za try kwarty czortawa ziella. {{gap|1.5em}}Try kwarty — nie żarty: warta i pasiadzieć. {{gap|1.5em}}'''Hrodna.''' Pry ciapieraszniaj budoǔli krepaści kala Hrodny, rabotniki — kapaczy aitrafili na kości mamuta. Leżali jany ŭsiaho na sażań hłybini pad ziamloj. Raboty kapaczoŭ u hetym miejscy strymali; dali znać u Pieciarburh, adkul manicca pryjechać wuczonaja kamisija.</br> {{gap|1.5em}}(Mamut, katory niekolki tysiaczoŭ hadoŭ tamu źwioŭsia ǔżo zusim, padobny da słana, ale wialiczynioj byǔ z dobruju chatu). {{gap|1.5em}}'''W. Czapuń, Wilensk. hub. Aszm. paw.''' Hetymi dniami zhareło tut 82 chaty i 307 budynin z usim dabrom. Strataŭ bolsz czym na 100 tysiaczaŭ rubloǔ.</br> {{gap|1.5em}}Pażar paczaǔsia s komina adnaho haspadara, katoraho ciapier za niedahlod addali pad sud. Paciecha niewialikaja, a karyść jeszcze mienszaja. {{gap|1.5em}}'''Ad Redakcii.''' U kożnaj wioscy znojdziecca, badaj, choć adzin starec, katory nie zdacien użo da haspadarskaj pracy. Woś hetkaha starca wioska i pawinna prynaniać, ssypajuczy jamu pa harczyku — druhim dabra, kab szto tydnia akuratna dahledaŭ i czyściǔ kominy ŭsiej wioski. Raschod zusim mały, a spakoj — wialiki. {{gap|1.5em}}'''Dw. Zabałoćcie, Minsk. hub. i paw.''' Sielanie, zawioŭszysia z dwarom za serwitutnuju paszu, pryjszli hramadoj da haspadara dwara Swarczeǔskaho, akrużyli dom i paczali kidać kamieńniami. Swarczeǔski i dwoch jaho synoŭ paczali strelać praz wakno. Adnaho sielanina zabili na miejscy, dwoch — ciażka zranili. Tady sielanie uwarwalisin ǔ dom, źbili Swarczeǔskaho i jaho synoŭ i adabrali arużże. Wieczaram najechała palicja razbirać sprawu. {{gap|1.5em}}'''Pieciarburh.''' U hetu wosień naznaczano z ǔsiaho Rasiejskaho hasudarstwa nabrać 465 tyciaczoŭ rekrutoǔ. {{gap|1.5em}}={{gap|0.5em}}Ministerstwa żaleznych daroh padliczyło, kolki za minuły hod zławili ǔ wahonach „zajcoǔ“ (zajcami nazywajuć tych, katoryje jeduć cichaczom — biaz biletu). Pakazałosia, szto hetaj żwiaryny upalawali blizka miljona sztuk. {{gap|1.5em}}={{gap|0.5em}}Prawaslaŭny Synod wydaŭ nowuju ustanowu, pawedłuh {{абмылка|karoraj|katoraj}} kumami dziaciej prawasłaŭnych, mohuć być ''tolki prawasłaǔnyje. {{gap|1.5em}}={{gap|0.5em}}Na zapytańnie papieczyciela maskoŭskaho wuczebnaho wokruhu, ci wuczeniki i wuczenicy katalickaj wiery pawinny chadzić u tabelnyje dni ŭ cerkaŭ, — departament inawercaŭ razjaśniǔ, szto pawedłuh ukazu 25 czerwienia 1897 hodu wuczenic i wuczenikoŭ — katalikoŭ prymuszać da hetaho nielha. {{gap|1.5em}}'''Samara.''' Aposznimi dniami pralacieła tut straszennaja bura z miacielicaj. Apracza Samary, zachapiła jana Kazań i Jekacierynburh. Bura łamała i kryszyła drewy, parazrywała telehraf, a śniech sypaǔ taki, szto zdawałosia i kanca jamu nia budzie. Wichor paadrywaŭ ad bierahoǔ Wołhi parachody i pahnaŭ pa razszalełaj buraj wadzie.</br><noinclude></noinclude> d8le48ozm6011y760y5a7omj0tfjg9b 295173 295146 2026-08-11T18:15:06Z Gleb Leo 2440 295173 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude><section begin="Kaścielnyja"/><center>'''Mahiloǔskaja archidyjecezija i dyjec. Minskaja.</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}Pa zahadu Wysoka-Prawielebnaho ks. Metrapolity ǔ duchawienstwie hetych dyjecezij pieranosiacca: ks. J. M. Widal ǔ kaścioł św. Ludwika ǔ Maskwu; ks. W. Franckiewicz — da kaścioła św. Stanisława u Pieciarburhu; ks. E. Kluczeǔski zwalniajecca ad abawiazkaŭ Wice Oficijała Kansystoryi, na jahoż miejsce naznaczajecca ks. kanonik Pr. Ostroǔski; ks. St. Ejsymont M. T. na wikaraho da Mazyra i na kapelana tamasznych szkołaŭ; ks. Pranc. Rutkoŭski — na wikaraho pry kaśc. św. Kazimiera ŭ Pieciarburhu; ks. Jan Paŭlowicz — na wikaraho ǔ Ryhu; ks. Uład. Issajewicz, na swaju proźbu zwalniajecca z abawiszkaŭ parocha u Hłusku, kudy naznaczajecca ks. Zyhm. Siemaszko; ks. Al. Łentoŭski — na wikaraho ǔ Darewo; ks. J. Worsłaǔ — na wikaraho ǔ Barysoŭ; ks. P. Barkoŭski — na kap. u Uszaczu.</br> {{gap|1.5em}}'''Pamierli:''' ks. kanonik Jan Krassoŭski u Babrujsku, ks. Teofil Wojczynski i ks. Winc. Kuszeleŭski. {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Kaścielnyja"/> <section begin="Szto"/>{{c|'''Szto czuwać.|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{gap|1.5em}}'''Czenstochowo.''' U pałowie krasawika ǔ hetych staronkach była straszennaja nawalnica z hradam i wichram. Szmat z jakich damoŭ paźdirało strechi, a i sam hrad parabiŭ niemałyja szkody — asabliwa pa sadoch. {{gap|1.5em}}'''Ihumensk. paw.''' Predsiedaciela Piereżarskaho wałasnoha sudu — F. Kruka paciahnuli pad sud wilenskaj sudowaj pałaty za toje, szto pan predsiedaciel Kruk, adnu sprawu pamiż sielanami, pakruciǔ jaje nia zusim tudy, kudy treba było — za try kwarty czortawa ziella. {{gap|1.5em}}Try kwarty — nie żarty: warta i pasiadzieć. {{gap|1.5em}}'''Hrodna.''' Pry ciapieraszniaj budoǔli krepaści kala Hrodny, rabotniki — kapaczy aitrafili na kości mamuta. Leżali jany ŭsiaho na sażań hłybini pad ziamloj. Raboty kapaczoŭ u hetym miejscy strymali; dali znać u Pieciarburh, adkul manicca pryjechać wuczonaja kamisija.</br> {{gap|1.5em}}(Mamut, katory niekolki tysiaczoŭ hadoŭ tamu źwioŭsia ǔżo zusim, padobny da słana, ale wialiczynioj byǔ z dobruju chatu). {{gap|1.5em}}'''W. Czapuń, Wilensk. hub. Aszm. paw.''' Hetymi dniami zhareło tut 82 chaty i 307 budynin z usim dabrom. Strataŭ bolsz czym na 100 tysiaczaŭ rubloǔ.</br> {{gap|1.5em}}Pażar paczaǔsia s komina adnaho haspadara, katoraho ciapier za niedahlod addali pad sud. Paciecha niewialikaja, a karyść jeszcze mienszaja. {{gap|1.5em}}'''Ad Redakcii.''' U kożnaj wioscy znojdziecca, badaj, choć adzin starec, katory nie zdacien użo da haspadarskaj pracy. Woś hetkaha starca wioska i pawinna prynaniać, ssypajuczy jamu pa harczyku — druhim dabra, kab szto tydnia akuratna dahledaŭ i czyściǔ kominy ŭsiej wioski. Raschod zusim mały, a spakoj — wialiki. {{gap|1.5em}}'''Dw. Zabałoćcie, Minsk. hub. i paw.''' Sielanie, zawioŭszysia z dwarom za serwitutnuju paszu, pryjszli hramadoj da haspadara dwara Swarczeǔskaho, akrużyli dom i paczali kidać kamieńniami. Swarczeǔski i dwoch jaho synoŭ paczali strelać praz wakno. Adnaho sielanina zabili na miejscy, dwoch — ciażka zranili. Tady sielanie uwarwalisin ǔ dom, źbili Swarczeǔskaho i jaho synoŭ i adabrali arużże. Wieczaram najechała palicja razbirać sprawu. {{gap|1.5em}}'''Pieciarburh.''' U hetu wosień naznaczano z ǔsiaho Rasiejskaho hasudarstwa nabrać 465 tyciaczoŭ rekrutoǔ. {{gap|1.5em}}={{gap|0.5em}}Ministerstwa żaleznych daroh padliczyło, kolki za minuły hod zławili ǔ wahonach „zajcoǔ“ (zajcami nazywajuć tych, katoryje jeduć cichaczom — biaz biletu). Pakazałosia, szto hetaj żwiaryny upalawali blizka miljona sztuk. {{gap|1.5em}}={{gap|0.5em}}Prawaslaŭny Synod wydaŭ nowuju ustanowu, pawedłuh {{абмылка|karoraj|katoraj}} kumami dziaciej prawasłaŭnych, mohuć być ''tolki prawasłaǔnyje. {{gap|1.5em}}={{gap|0.5em}}Na zapytańnie papieczyciela maskoŭskaho wuczebnaho wokruhu, ci wuczeniki i wuczenicy katalickaj wiery pawinny chadzić u tabelnyje dni ŭ cerkaŭ, — departament inawercaŭ razjaśniǔ, szto pawedłuh ukazu 25 czerwienia 1897 hodu wuczenic i wuczenikoŭ — katalikoŭ prymuszać da hetaho nielha. {{gap|1.5em}}'''Samara.''' Aposznimi dniami pralacieła tut straszennaja bura z miacielicaj. Apracza Samary, zachapiła jana Kazań i Jekacierynburh. Bura łamała i kryszyła drewy, parazrywała telehraf, a śniech sypaǔ taki, szto zdawałosia i kanca jamu nia budzie. Wichor paadrywaŭ ad bierahoǔ Wołhi parachody i pahnaŭ pa razszalełaj buraj wadzie.</br> <section end="Szto"/><noinclude></noinclude> 4hi7smdy4j6qujss8kxll53zki6hvd9 104 127703 295147 2026-08-11T15:50:21Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|1.5em}}'''M. Hłybokaje, Wil. hub. Dzis. paw.''' 14-ho maja budzie tut sielska-haspadurskaja wystaŭka; 15-ho — wystaǔka koni. {{gap|1.5em}}'''Biełastok.''' 19-ho krasawika poǔdniam nad horadam pralacieła bura z hradam i piarunami. Na wulicy piarun zabiǔ raboczaho Iwana Rotkawicza. {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} {{c|'''''Piszuć da nas.|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1em"></div> {{gap...» 295147 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{gap|1.5em}}'''M. Hłybokaje, Wil. hub. Dzis. paw.''' 14-ho maja budzie tut sielska-haspadurskaja wystaŭka; 15-ho — wystaǔka koni. {{gap|1.5em}}'''Biełastok.''' 19-ho krasawika poǔdniam nad horadam pralacieła bura z hradam i piarunami. Na wulicy piarun zabiǔ raboczaho Iwana Rotkawicza. {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} {{c|'''''Piszuć da nas.|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1em"></div> {{gap|1.5em}}'''M. Bucłaǔ,''' Wilejskaho pawietu, Wilen. hub. Nidaǔna zalażyli tut chaǔrusnuju kramku „Wyhoda“. Pirad światam Wialikadniam natta dobra torh u joj iszoŭ. Oś na Wierbnicu utarhawali da paŭpiaty sotki rubloŭ u adzin dzień. Praz Wialiki tydziń razyjszłosia bolsz waśmisot pudoŭ pszonnaj muki na pirahi k światu. Jak daczulisia ludzi pra hetu kramu, dyk ażno s susiednich parafij pryjeżdżali kuplać taki-siaki drobiź. Szczyra pamahaǔ tutejszy ksiondz załażyć hetu kramu, dyk za toja pajszli na jaho ad żydoǔ błahija plotki. Mużyki szczyra pryharnulisia da „swajej“, jak nazywajuć jany, kramy, za toja í dobry pawioŭsia paczatak.</br> {{gap|1.5em}}U chaŭrusie kramnym użo bolsz sotki „pajszczykaǔ“. Chto-niachto z miajscowych ni padaŭsia jaszcze ŭ chaŭrus i nia iduć u „swaju“ „Wyhodu“, a da żydoŭ, kab ni stracić łaski u dwornaha pana, bo ǔ jaho damoch tolki żydoŭskija kramy.</br> {{gap|1.5em}}Zdajecca hetymi czasami, ci nia zrobiać tolki parafijanie warot na mahilnik, a to świńni zusim zryli mohiłki, ażno strach hlanuć.</br> {{gap|1.5em}}Wałasny dom, dzie miaściłasia kancylaryja, padupaŭ, dyk kancylaryju piraniaśli ŭ susiedni dom, a stary zabili doszkami. Niejak nima kamu padbać ab budynku, jość tolki ludzi, szto bjucca — kab starszynioj jak — nibudź astacca, nima wiedama dziela jakoj wyhody…</br> {{gap|1.5em}}Ale tki byǔszyje wybary, kažuć, zmieniany i buduć abirać nowaha starszyniu; moża toj budzie i lepszy?..</br> {{gap|1.5em}}A pra sudy u ziemskaha — dyk mnoha bajak, tolki niekamu śmiełamu hub raźniać, nu i ja pakul szto strymajusia. Bolsz daznajusia, tady zaraz taki homan padnimu — ażno papużaicisia. {{справа|''Wałaczobnik.{{gap|1.5em}}}} </br> {{gap|1.5em}}'''M. Mścisz,''' Barysaŭsk. paw. Minsk. h. Aposznimi czasami ǔ hetym miasteczku pakrali koni ŭ sielan. Sielanie prykmiecili ŭ hetym dziele dwuch niewialikich chlapczukoǔ, katoryje pryjechali z m. Ziembina za niejkimi patrebami. Czy krali jany koni, czy nie — hetaha nichto ni baczyǔ, ale szto jany byli prykmieczany ŭ małych zładziejstwach, jak padsiadziołki, uzdeczki, abo tak szto z woza ściahnuć, i ab hetym mnoha chto wiedaŭ.</br> {{gap|1.5em}}Dyk woś, znaczycca, Mścizkije sielanie i ŭziali na „akzamin“, jak jany nazywajuć. Stali sielanie dapytywać, dzie jany padzieli koni, a tyje — zarekacca, szto niczoha niawiedajuć. Tady chłapcoǔ stali bić tak, szto tyje, kab jak wykrucicca, skazali, szto pieradali życharu m. Ziembina Ł. Prad… Tady ich pakinuli bić i zapiorli u kłapoǔnik, a uradnik patrebawaŭ E. Prad…</br> {{gap|1.5em}}Pryjechaŭszy u Mściż, Ł. Prad…, pakul da uradnika, — papaŭsia ǔ ruki sielanam, a tyje dali jamu hetkaju łaźniu, tak źbili, akrywawili, szto musić, kab ni skazaŭ: „ja koni ukraǔ“, dyk-by i na śmierć zabili! Ale jak skazaǔ jon hetak, dyk jaho pierastali bić i atdali ǔradniku.</br> {{gap|1.5em}}Uradnik uziaŭszy Ł. Prad…, pajechaŭ u Ziembin na daznańnia. Staǔ pytać Ziembinskich życharoǔ, dzie Ł. P… byǔ tej naczy, jak koni pakrali, a jamu i atkazali, szto byǔ doma i nihdzie nie atłuczaŭsia, dyk jaho, znaczycca, i atpuścili da chaty. {{справа|''„Swoj“{{gap|1.5em}}}} {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} {{c|'''Wiestki z zahranicy.|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> <center>{{larger|'''Wajna na Bałkanach —}}</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1em"></div> {{gap|1.5em}}prycichła. Bałhary, Serby i Hreki zdawolenyje, szto tki ǔreszcie ǔdalosia im sahnuć swajho adwiecznaho woraha — Turka — ŭ barani roh, siedziać i czekajuć: <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1em"></div> <center>'''jakaja budzie raspłata.</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1em"></div> {{gap|1.5em}}A raspłata budzie ciażkawata; bo ziemla — ziamloj, ale prydziecca Turkam jeszcze wiarnuć i wojennyje raschody bałkanskim sajuźnikam. Wiarnuć — to wiarnuć, ale skul na heta ŭziać? Bo treba wiedać, szto Turki majuć jeszcze hibiel daǔniejszych daǔhoǔ. Dyk woś maniacca zjechacca predstaǔniki wialikszych hasudarstwaǔ i razam s predstaǔnikami wajujuczych staron, jak koleczy razabracca z hetaj sprawaj. <center>'''Ci usich zdawolić zjezd</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1em"></div> {{gap|1.5em}}hety — jeszcze wialikaje pytańnie, ale szto Turku — to peŭna nia tolki abreżuć<noinclude></noinclude> 21f9bm3ag79v6rpx4aifkh6mghjmoix 295175 295147 2026-08-11T18:16:16Z Gleb Leo 2440 295175 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> <section begin="Szto"/>{{gap|1.5em}}'''M. Hłybokaje, Wil. hub. Dzis. paw.''' 14-ho maja budzie tut sielska-haspadurskaja wystaŭka; 15-ho — wystaǔka koni. {{gap|1.5em}}'''Biełastok.''' 19-ho krasawika poǔdniam nad horadam pralacieła bura z hradam i piarunami. Na wulicy piarun zabiǔ raboczaho Iwana Rotkawicza. {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Szto"/> <section begin="Piszuć"/>{{c|'''''Piszuć da nas.|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1em"></div> {{gap|1.5em}}'''M. Bucłaǔ,''' Wilejskaho pawietu, Wilen. hub. Nidaǔna zalażyli tut chaǔrusnuju kramku „Wyhoda“. Pirad światam Wialikadniam natta dobra torh u joj iszoŭ. Oś na Wierbnicu utarhawali da paŭpiaty sotki rubloŭ u adzin dzień. Praz Wialiki tydziń razyjszłosia bolsz waśmisot pudoŭ pszonnaj muki na pirahi k światu. Jak daczulisia ludzi pra hetu kramu, dyk ażno s susiednich parafij pryjeżdżali kuplać taki-siaki drobiź. Szczyra pamahaǔ tutejszy ksiondz załażyć hetu kramu, dyk za toja pajszli na jaho ad żydoǔ błahija plotki. Mużyki szczyra pryharnulisia da „swajej“, jak nazywajuć jany, kramy, za toja í dobry pawioŭsia paczatak.</br> {{gap|1.5em}}U chaŭrusie kramnym użo bolsz sotki „pajszczykaǔ“. Chto-niachto z miajscowych ni padaŭsia jaszcze ŭ chaŭrus i nia iduć u „swaju“ „Wyhodu“, a da żydoŭ, kab ni stracić łaski u dwornaha pana, bo ǔ jaho damoch tolki żydoŭskija kramy.</br> {{gap|1.5em}}Zdajecca hetymi czasami, ci nia zrobiać tolki parafijanie warot na mahilnik, a to świńni zusim zryli mohiłki, ażno strach hlanuć.</br> {{gap|1.5em}}Wałasny dom, dzie miaściłasia kancylaryja, padupaŭ, dyk kancylaryju piraniaśli ŭ susiedni dom, a stary zabili doszkami. Niejak nima kamu padbać ab budynku, jość tolki ludzi, szto bjucca — kab starszynioj jak — nibudź astacca, nima wiedama dziela jakoj wyhody…</br> {{gap|1.5em}}Ale tki byǔszyje wybary, kažuć, zmieniany i buduć abirać nowaha starszyniu; moża toj budzie i lepszy?..</br> {{gap|1.5em}}A pra sudy u ziemskaha — dyk mnoha bajak, tolki niekamu śmiełamu hub raźniać, nu i ja pakul szto strymajusia. Bolsz daznajusia, tady zaraz taki homan padnimu — ażno papużaicisia. {{справа|''Wałaczobnik.{{gap|1.5em}}}} </br> {{gap|1.5em}}'''M. Mścisz,''' Barysaŭsk. paw. Minsk. h. Aposznimi czasami ǔ hetym miasteczku pakrali koni ŭ sielan. Sielanie prykmiecili ŭ hetym dziele dwuch niewialikich chlapczukoǔ, katoryje pryjechali z m. Ziembina za niejkimi patrebami. Czy krali jany koni, czy nie — hetaha nichto ni baczyǔ, ale szto jany byli prykmieczany ŭ małych zładziejstwach, jak padsiadziołki, uzdeczki, abo tak szto z woza ściahnuć, i ab hetym mnoha chto wiedaŭ.</br> {{gap|1.5em}}Dyk woś, znaczycca, Mścizkije sielanie i ŭziali na „akzamin“, jak jany nazywajuć. Stali sielanie dapytywać, dzie jany padzieli koni, a tyje — zarekacca, szto niczoha niawiedajuć. Tady chłapcoǔ stali bić tak, szto tyje, kab jak wykrucicca, skazali, szto pieradali życharu m. Ziembina Ł. Prad… Tady ich pakinuli bić i zapiorli u kłapoǔnik, a uradnik patrebawaŭ E. Prad…</br> {{gap|1.5em}}Pryjechaŭszy u Mściż, Ł. Prad…, pakul da uradnika, — papaŭsia ǔ ruki sielanam, a tyje dali jamu hetkaju łaźniu, tak źbili, akrywawili, szto musić, kab ni skazaŭ: „ja koni ukraǔ“, dyk-by i na śmierć zabili! Ale jak skazaǔ jon hetak, dyk jaho pierastali bić i atdali ǔradniku.</br> {{gap|1.5em}}Uradnik uziaŭszy Ł. Prad…, pajechaŭ u Ziembin na daznańnia. Staǔ pytać Ziembinskich życharoǔ, dzie Ł. P… byǔ tej naczy, jak koni pakrali, a jamu i atkazali, szto byǔ doma i nihdzie nie atłuczaŭsia, dyk jaho, znaczycca, i atpuścili da chaty. {{справа|''„Swoj“{{gap|1.5em}}}} {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Piszuć"/> <section begin="Wiestki"/>{{c|'''Wiestki z zahranicy.|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> <center>{{larger|'''Wajna na Bałkanach —}}</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1em"></div> {{gap|1.5em}}prycichła. Bałhary, Serby i Hreki zdawolenyje, szto tki ǔreszcie ǔdalosia im sahnuć swajho adwiecznaho woraha — Turka — ŭ barani roh, siedziać i czekajuć: <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1em"></div> <center>'''jakaja budzie raspłata.</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1em"></div> {{gap|1.5em}}A raspłata budzie ciażkawata; bo ziemla — ziamloj, ale prydziecca Turkam jeszcze wiarnuć i wojennyje raschody bałkanskim sajuźnikam. Wiarnuć — to wiarnuć, ale skul na heta ŭziać? Bo treba wiedać, szto Turki majuć jeszcze hibiel daǔniejszych daǔhoǔ. Dyk woś maniacca zjechacca predstaǔniki wialikszych hasudarstwaǔ i razam s predstaǔnikami wajujuczych staron, jak koleczy razabracca z hetaj sprawaj. <center>'''Ci usich zdawolić zjezd</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1em"></div> {{gap|1.5em}}hety — jeszcze wialikaje pytańnie, ale szto Turku — to peŭna nia tolki abreżuć <section end="Wiestki"/><noinclude></noinclude> 7tvcu4g3ku5uxrmza6msuw59y1vzykg 295176 295175 2026-08-11T18:16:44Z Gleb Leo 2440 295176 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> <section begin="Szto"/>{{gap|1.5em}}'''M. Hłybokaje, Wil. hub. Dzis. paw.''' 14-ho maja budzie tut sielska-haspadurskaja wystaŭka; 15-ho — wystaǔka koni. {{gap|1.5em}}'''Biełastok.''' 19-ho krasawika poǔdniam nad horadam pralacieła bura z hradam i piarunami. Na wulicy piarun zabiǔ raboczaho Iwana Rotkawicza. {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Szto"/> <section begin="Bucłaŭ"/>{{c|'''''Piszuć da nas.|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1em"></div> {{gap|1.5em}}'''M. Bucłau,''' Wilejskaho pawietu, Wilen. hub. Nidaǔna zalażyli tut chaǔrusnuju kramku „Wyhoda“. Pirad światam Wialikadniam natta dobra torh u joj iszoŭ. Oś na Wierbnicu utarhawali da paŭpiaty sotki rubloŭ u adzin dzień. Praz Wialiki tydziń razyjszłosia bolsz waśmisot pudoŭ pszonnaj muki na pirahi k światu. Jak daczulisia ludzi pra hetu kramu, dyk ażno s susiednich parafij pryjeżdżali kuplać taki-siaki drobiź. Szczyra pamahaǔ tutejszy ksiondz załażyć hetu kramu, dyk za toja pajszli na jaho ad żydoǔ błahija plotki. Mużyki szczyra pryharnulisia da „swajej“, jak nazywajuć jany, kramy, za toja í dobry pawioŭsia paczatak.</br> {{gap|1.5em}}U chaŭrusie kramnym użo bolsz sotki „pajszczykaǔ“. Chto-niachto z miajscowych ni padaŭsia jaszcze ŭ chaŭrus i nia iduć u „swaju“ „Wyhodu“, a da żydoŭ, kab ni stracić łaski u dwornaha pana, bo ǔ jaho damoch tolki żydoŭskija kramy.</br> {{gap|1.5em}}Zdajecca hetymi czasami, ci nia zrobiać tolki parafijanie warot na mahilnik, a to świńni zusim zryli mohiłki, ażno strach hlanuć.</br> {{gap|1.5em}}Wałasny dom, dzie miaściłasia kancylaryja, padupaŭ, dyk kancylaryju piraniaśli ŭ susiedni dom, a stary zabili doszkami. Niejak nima kamu padbać ab budynku, jość tolki ludzi, szto bjucca — kab starszynioj jak — nibudź astacca, nima wiedama dziela jakoj wyhody…</br> {{gap|1.5em}}Ale tki byǔszyje wybary, kažuć, zmieniany i buduć abirać nowaha starszyniu; moża toj budzie i lepszy?..</br> {{gap|1.5em}}A pra sudy u ziemskaha — dyk mnoha bajak, tolki niekamu śmiełamu hub raźniać, nu i ja pakul szto strymajusia. Bolsz daznajusia, tady zaraz taki homan padnimu — ażno papużaicisia. {{справа|''Wałaczobnik.{{gap|1.5em}}}} </br> <section end="Bucłaŭ"/> <section begin="Mścisz"/>{{gap|1.5em}}'''M. Mścisz,''' Barysaŭsk. paw. Minsk. h. Aposznimi czasami ǔ hetym miasteczku pakrali koni ŭ sielan. Sielanie prykmiecili ŭ hetym dziele dwuch niewialikich chlapczukoǔ, katoryje pryjechali z m. Ziembina za niejkimi patrebami. Czy krali jany koni, czy nie — hetaha nichto ni baczyǔ, ale szto jany byli prykmieczany ŭ małych zładziejstwach, jak padsiadziołki, uzdeczki, abo tak szto z woza ściahnuć, i ab hetym mnoha chto wiedaŭ.</br> {{gap|1.5em}}Dyk woś, znaczycca, Mścizkije sielanie i ŭziali na „akzamin“, jak jany nazywajuć. Stali sielanie dapytywać, dzie jany padzieli koni, a tyje — zarekacca, szto niczoha niawiedajuć. Tady chłapcoǔ stali bić tak, szto tyje, kab jak wykrucicca, skazali, szto pieradali życharu m. Ziembina Ł. Prad… Tady ich pakinuli bić i zapiorli u kłapoǔnik, a uradnik patrebawaŭ E. Prad…</br> {{gap|1.5em}}Pryjechaŭszy u Mściż, Ł. Prad…, pakul da uradnika, — papaŭsia ǔ ruki sielanam, a tyje dali jamu hetkaju łaźniu, tak źbili, akrywawili, szto musić, kab ni skazaŭ: „ja koni ukraǔ“, dyk-by i na śmierć zabili! Ale jak skazaǔ jon hetak, dyk jaho pierastali bić i atdali ǔradniku.</br> {{gap|1.5em}}Uradnik uziaŭszy Ł. Prad…, pajechaŭ u Ziembin na daznańnia. Staǔ pytać Ziembinskich życharoǔ, dzie Ł. P… byǔ tej naczy, jak koni pakrali, a jamu i atkazali, szto byǔ doma i nihdzie nie atłuczaŭsia, dyk jaho, znaczycca, i atpuścili da chaty. {{справа|''„Swoj“{{gap|1.5em}}}} {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Mścisz"/> <section begin="Wiestki"/>{{c|'''Wiestki z zahranicy.|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> <center>{{larger|'''Wajna na Bałkanach —}}</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1em"></div> {{gap|1.5em}}prycichła. Bałhary, Serby i Hreki zdawolenyje, szto tki ǔreszcie ǔdalosia im sahnuć swajho adwiecznaho woraha — Turka — ŭ barani roh, siedziać i czekajuć: <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1em"></div> <center>'''jakaja budzie raspłata.</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1em"></div> {{gap|1.5em}}A raspłata budzie ciażkawata; bo ziemla — ziamloj, ale prydziecca Turkam jeszcze wiarnuć i wojennyje raschody bałkanskim sajuźnikam. Wiarnuć — to wiarnuć, ale skul na heta ŭziać? Bo treba wiedać, szto Turki majuć jeszcze hibiel daǔniejszych daǔhoǔ. Dyk woś maniacca zjechacca predstaǔniki wialikszych hasudarstwaǔ i razam s predstaǔnikami wajujuczych staron, jak koleczy razabracca z hetaj sprawaj. <center>'''Ci usich zdawolić zjezd</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1em"></div> {{gap|1.5em}}hety — jeszcze wialikaje pytańnie, ale szto Turku — to peŭna nia tolki abreżuć <section end="Wiestki"/><noinclude></noinclude> pny0wbqcirp9emrhqg137wvg2ndezvo 0 127704 295150 2026-08-11T17:50:33Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{загаловак | назва = Usiaczyna | безаўтара = | год = 11 красавіка 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/13/Wiestki z zahranicy|Wiestki z zahranicy]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/13/Usiaczyna/Dumki|Dumki]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełar...» 295150 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Usiaczyna | безаўтара = | год = 11 красавіка 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/13/Wiestki z zahranicy|Wiestki z zahranicy]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/13/Usiaczyna/Dumki|Dumki]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913. № 13.pdf" from="7" to="7" fromsection="Usiaczyna" tosection="Usiaczyna" /> {{Выроўніваньне-канец}} {{DEFAULTSORT:Usiaczyna}} [[Катэгорыя:Публіцыстыка невядомых аўтараў]] fjbpqkld1kze1dtg5gci0apayf7b62t 0 127705 295151 2026-08-11T17:51:17Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{загаловак | назва = Dumki | безаўтара = | год = 11 красавіка 1913 году | пераклад = | секцыя = Афарызмы | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/13/Usiaczyna|Usiaczyna]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/13/Usiaczyna/Zahadki|Zahadki]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913. № 13.pdf" from="...» 295151 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Dumki | безаўтара = | год = 11 красавіка 1913 году | пераклад = | секцыя = Афарызмы | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/13/Usiaczyna|Usiaczyna]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/13/Usiaczyna/Zahadki|Zahadki]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913. № 13.pdf" from="7" to="8" fromsection="Dumki" tosection="Dumki" /> {{Выроўніваньне-канец}} [[Катэгорыя:Афарызмы]] kq6f2ypv3hdbftq5f6w9630r6zk8wvz 0 127706 295152 2026-08-11T17:52:06Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{загаловак | назва = Zahadki | безаўтара = | год = 11 красавіка 1913 году | пераклад = | секцыя = Загадкі | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/13/Usiaczyna/Dumki|Dumki]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/13/Usiaczyna/Żarty i prykazki|Żarty i prykazki]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 19...» 295152 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Zahadki | безаўтара = | год = 11 красавіка 1913 году | пераклад = | секцыя = Загадкі | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/13/Usiaczyna/Dumki|Dumki]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/13/Usiaczyna/Żarty i prykazki|Żarty i prykazki]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913. № 13.pdf" from="8" to="8" fromsection="Zahadki" tosection="Zahadki" /> {{Выроўніваньне-канец}} [[Катэгорыя:Загадкі]] f5me3ygn6z11b8suhonj3fzm2ztjhdg 0 127707 295154 2026-08-11T17:53:29Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{загаловак | назва = Żarty i prykazki | безаўтара = | год = 11 красавіка 1913 году | пераклад = | секцыя = Жарты | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/13/Usiaczyna/Zahadki|Zahadki]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/13/Usiaczyna/Swaja poczta|Swaja poczta]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 19...» 295154 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Żarty i prykazki | безаўтара = | год = 11 красавіка 1913 году | пераклад = | секцыя = Жарты | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/13/Usiaczyna/Zahadki|Zahadki]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/13/Usiaczyna/Swaja poczta|Swaja poczta]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913. № 13.pdf" from="8" to="8" fromsection="Żarty" tosection="Żarty" /> {{Выроўніваньне-канец}} [[Катэгорыя:Анекдоты]] 4e3m3hjnp1v34y3zh6leyjunde3dwvi 295157 295154 2026-08-11T17:55:40Z Gleb Leo 2440 295157 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Żarty i prykazki | безаўтара = | год = 11 красавіка 1913 году | пераклад = | секцыя = Жарты | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/13/Usiaczyna/Zahadki|Zahadki]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/13/Swaja poczta|Swaja poczta]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913. № 13.pdf" from="8" to="8" fromsection="Żarty" tosection="Żarty" /> {{Выроўніваньне-канец}} [[Катэгорыя:Анекдоты]] rf4i5yz6m7jve8job1fr6xexnzvbp2u 0 127708 295155 2026-08-11T17:54:23Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{загаловак | назва = Swaja poczta | безаўтара = | год = 11 красавіка 1913 году | пераклад = | секцыя = Адказы | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/13/Usiaczyna/Żarty i prykazki|Żarty i prykazki]] | наступны = | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913. № 13.pdf" from="8" to="8" fromsection="Sw...» 295155 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Swaja poczta | безаўтара = | год = 11 красавіка 1913 году | пераклад = | секцыя = Адказы | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/13/Usiaczyna/Żarty i prykazki|Żarty i prykazki]] | наступны = | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913. № 13.pdf" from="8" to="8" fromsection="Swaja" tosection="Swaja" /> {{Выроўніваньне-канец}} [[Катэгорыя:Лісты]] mkjaoiyzfsplxamkky0y7g3oua2jidf 295158 295155 2026-08-11T17:55:46Z Gleb Leo 2440 Gleb Leo перанёс старонку [[Biełarus (1913)/1913/13/Usiaczyna/Swaja poczta]] у [[Biełarus (1913)/1913/13/Swaja poczta]] 295155 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Swaja poczta | безаўтара = | год = 11 красавіка 1913 году | пераклад = | секцыя = Адказы | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/13/Usiaczyna/Żarty i prykazki|Żarty i prykazki]] | наступны = | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913. № 13.pdf" from="8" to="8" fromsection="Swaja" tosection="Swaja" /> {{Выроўніваньне-канец}} [[Катэгорыя:Лісты]] mkjaoiyzfsplxamkky0y7g3oua2jidf 0 127709 295159 2026-08-11T17:55:46Z Gleb Leo 2440 Gleb Leo перанёс старонку [[Biełarus (1913)/1913/13/Usiaczyna/Swaja poczta]] у [[Biełarus (1913)/1913/13/Swaja poczta]] 295159 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Biełarus (1913)/1913/13/Swaja poczta]] 4vhj6ur2in03eitc3p0uuv2c9rjhxf8 0 127710 295161 2026-08-11T18:04:08Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{загаловак | назва = Biełarus. № 14 | безаўтара = | год = 25 красавіка 1913 году | пераклад = | секцыя = Газэта | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/13|№ 13]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/15|№ 15]] | анатацыі = }} <pages index="Biełarus. 1913. № 14.pdf" from="1" to="1" onlysection="Верхавіна" /> * '':Катэгоры...» 295161 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Biełarus. № 14 | безаўтара = | год = 25 красавіка 1913 году | пераклад = | секцыя = Газэта | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/13|№ 13]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/15|№ 15]] | анатацыі = }} <pages index="Biełarus. 1913. № 14.pdf" from="1" to="1" onlysection="Верхавіна" /> * ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|Jaśka Rataj]]''. [[Biełarus (1913)/1913/14/Wiasna|Wiasna]] * ''[[Аўтар:Андрэй Зязюля|A. Ziaziula]]''. [[Biełarus (1913)/1913/14/Lirnik|Lirnik]] * [[Biełarus (1913)/1913/14/Kaścielny kalendar|Kaścielny kalendar. Krasawik]] * ''[[Аўтар:Баляслаў Пачопка|B. P]]''. [[Biełarus (1913)/1913/14/Św. Wojciech B. Mucz.|Św. Wojciech B. Mucz.]] * '''[[Biełarus (1913)/1913/14/Kaścielnyja wiedamaści|Kaścielnyja wiedamaści]]''' * '''[[Biełarus (1913)/1913/14/Szto czuwać|Szto czuwać]]''' * '''Piszuć da nas.''' ** ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|Wałaczobnik]]''. [[Biełarus (1913)/1913/14/Piszuć da nas/M. Bucłaŭ|M. Bucłaŭ]] ** ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|„Swoj“]]''. [[Biełarus (1913)/1913/14/Piszuć da nas/M. Mścisz|M. Mścisz]] * '''[[Biełarus (1913)/1913/14/Wiestki z zahranicy|Wiestki z zahranicy]]''' * ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|Lo-nik]]''. [[Biełarus (1913)/1913/14/Nasza Haspadarka|Nasza Haspadarka]] * '''[[Biełarus (1913)/1913/14/Usiaczyna|Usiaczyna]]''' * [[Biełarus (1913)/1913/14/Usiaczyna/Zahadki|Zahadki]] <pages index="Biełarus. 1913. № 14.pdf" from="8" to="8" onlysection="Рэдактар" /> {{PD-Расейская імпэрыя}} ma7vfw5pzvxdw9gk9zjhm9g23n9pwhy 295165 295161 2026-08-11T18:08:09Z Gleb Leo 2440 295165 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Biełarus. № 14 | безаўтара = | год = 25 красавіка 1913 году | пераклад = | секцыя = Газэта | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/13|№ 13]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/15|№ 15]] | анатацыі = }} <pages index="Biełarus. 1913. № 14.pdf" from="1" to="1" onlysection="Верхавіна" /> * ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|Jaśka Rataj]]''. [[Biełarus (1913)/1913/14/Wiasna|Wiasna]] * ''[[Аўтар:Андрэй Зязюля|A. Ziaziula]]''. [[Biełarus (1913)/1913/14/Lirnik|Lirnik]] * [[Biełarus (1913)/1913/14/Kaścielny kalendar|Kaścielny kalendar. Krasawik. Maj]] * ''[[Аўтар:Баляслаў Пачопка|B. P]]''. [[Biełarus (1913)/1913/14/Św. Wojciech B. Mucz.|Św. Wojciech B. Mucz.]] * '''[[Biełarus (1913)/1913/14/Kaścielnyja wiedamaści|Kaścielnyja wiedamaści]]''' * '''[[Biełarus (1913)/1913/14/Szto czuwać|Szto czuwać]]''' * '''Piszuć da nas.''' ** ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|Wałaczobnik]]''. [[Biełarus (1913)/1913/14/Piszuć da nas/M. Bucłaŭ|M. Bucłaŭ]] ** ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|„Swoj“]]''. [[Biełarus (1913)/1913/14/Piszuć da nas/M. Mścisz|M. Mścisz]] * '''[[Biełarus (1913)/1913/14/Wiestki z zahranicy|Wiestki z zahranicy]]''' * ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|Lo-nik]]''. [[Biełarus (1913)/1913/14/Nasza Haspadarka|Nasza Haspadarka]] * '''[[Biełarus (1913)/1913/14/Usiaczyna|Usiaczyna]]''' * [[Biełarus (1913)/1913/14/Usiaczyna/Zahadki|Zahadki]] <pages index="Biełarus. 1913. № 14.pdf" from="8" to="8" onlysection="Рэдактар" /> {{PD-Расейская імпэрыя}} 6yggxps9fsjnaee61dln5lujctuhmo8 0 127711 295162 2026-08-11T18:06:14Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{загаловак | назва = Wiasna | безаўтара = | год = 25 красавіка 1913 году | пераклад = | секцыя = Абразок | папярэдні = | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/14/Lirnik|Lirnik]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913. № 14.pdf" from="1" to="1" onlysection="Wiasna" /> {{Выроўніваньн...» 295162 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Wiasna | безаўтара = | год = 25 красавіка 1913 году | пераклад = | секцыя = Абразок | папярэдні = | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/14/Lirnik|Lirnik]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913. № 14.pdf" from="1" to="1" onlysection="Wiasna" /> {{Выроўніваньне-канец}} {{DEFAULTSORT:Wiasna (Ратай)}} [[Катэгорыя:Абразкі невядомых аўтараў]] 7oy5bqbvkzmg33css5ucm7t1cnnhla9 295163 295162 2026-08-11T18:06:44Z Gleb Leo 2440 295163 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Wiasna | безаўтара = | год = 25 красавіка 1913 году | пераклад = | секцыя = Абразок | папярэдні = | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/14/Lirnik|Lirnik]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913. № 14.pdf" from="1" to="1" onlysection="Wiasna" /> {{Выроўніваньне-канец}} {{DEFAULTSORT:Wiasna (Ратай)}} [[Катэгорыя:Проза невядомых аўтараў]] [[Катэгорыя:Абразкі]] rslc9p22cks0ouvcb909513m4j8ib9e 0 127712 295166 2026-08-11T18:08:41Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{загаловак | назва = Lirnik | аўтар = Андрэй Зязюля | год = 25 красавіка 1913 году | пераклад = | секцыя = Верш | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/14/Wiasna|Wiasna]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/14/Lirnik|Lirnik]] | анатацыі = Іншыя публікацыі гэтага твора: [[Лірнік (Зязюля)]]. }} {{Выро...» 295166 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Lirnik | аўтар = Андрэй Зязюля | год = 25 красавіка 1913 году | пераклад = | секцыя = Верш | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/14/Wiasna|Wiasna]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/14/Lirnik|Lirnik]] | анатацыі = Іншыя публікацыі гэтага твора: [[Лірнік (Зязюля)]]. }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913. № 14.pdf" from="2" to="2" fromsection="Lirnik" tosection="Lirnik" /> {{Выроўніваньне-канец}} 6k28ov51s7lvf4x5eru3mrbyf7e9hm1 295169 295166 2026-08-11T18:10:16Z Gleb Leo 2440 295169 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Lirnik | аўтар = Андрэй Зязюля | год = 25 красавіка 1913 году | пераклад = | секцыя = Верш | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/14/Wiasna|Wiasna]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/14/Kaścielny kalendar|Kaścielny kalendar. Krasawik. Maj]] | анатацыі = Іншыя публікацыі гэтага твора: [[Лірнік (Зязюля)]]. }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913. № 14.pdf" from="2" to="2" fromsection="Lirnik" tosection="Lirnik" /> {{Выроўніваньне-канец}} cwuwi0ht6am8s22p1q38cxfkt5zmynt 0 127713 295170 2026-08-11T18:11:41Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{загаловак | назва = Kaścielny kalendar. Krasawik. Maj | безаўтара = | год = 25 красавіка 1913 году | пераклад = | секцыя = Каляндар | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/14/Lirnik|Lirnik]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/14/Św. Wojciech B. Mucz.|Św. Wojciech B. Mucz.]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages...» 295170 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Kaścielny kalendar. Krasawik. Maj | безаўтара = | год = 25 красавіка 1913 году | пераклад = | секцыя = Каляндар | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/14/Lirnik|Lirnik]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/14/Św. Wojciech B. Mucz.|Św. Wojciech B. Mucz.]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913. № 14.pdf" from="2" to="2" fromsection="Kaścielny" tosection="Kaścielny" /> {{Выроўніваньне-канец}} {{DEFAULTSORT:Kaścielny kalendar. Krasawik. Maj}} [[Катэгорыя:Літургічныя календары]] 6l0d2xjk81ap2yumtn6ynph9410vaki 0 127714 295172 2026-08-11T18:13:44Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{загаловак | назва = Św. Wojciech B. Mucz. | аўтар = Баляслаў Пачопка | год = 25 красавіка 1913 году | пераклад = | секцыя = Жыцьцяпіс | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/14/Kaścielny kalendar|Kaścielny kalendar. Krasawik. Maj]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/14/Kaścielnyja wiedamaści|Kaścielnyja wiedamaści]] | анатацы...» 295172 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Św. Wojciech B. Mucz. | аўтар = Баляслаў Пачопка | год = 25 красавіка 1913 году | пераклад = | секцыя = Жыцьцяпіс | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/14/Kaścielny kalendar|Kaścielny kalendar. Krasawik. Maj]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/14/Kaścielnyja wiedamaści|Kaścielnyja wiedamaści]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913. № 14.pdf" from="3" to="3" fromsection="Św" tosection="Św" /> {{Выроўніваньне-канец}} {{DEFAULTSORT:Św. Wojciech B. Mucz.}} [[Катэгорыя:Публіцыстыка Баляслава Пачопкі]] [[Катэгорыя:Творы пра аўтараў]] sd0embx6asniqziclxxrj41io3nb2xi 0 127715 295174 2026-08-11T18:15:23Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{загаловак | назва = Kaścielnyja wiedamaści | безаўтара = | год = 25 красавіка 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/14/Św. Wojciech B. Mucz.|Św. Wojciech B. Mucz.]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/14/Szto czuwać|Szto czuwać]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачата...» 295174 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Kaścielnyja wiedamaści | безаўтара = | год = 25 красавіка 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/14/Św. Wojciech B. Mucz.|Św. Wojciech B. Mucz.]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/14/Szto czuwać|Szto czuwać]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913. № 14.pdf" from="3" to="4" fromsection="Kaścielnyja" tosection="Kaścielnyja" /> {{Выроўніваньне-канец}} {{DEFAULTSORT:Kaścielnyja wiedamaści}} [[Катэгорыя:Публіцыстыка невядомых аўтараў]] [[Катэгорыя:Каталіцтва]] pc1ytn08ichhe39jdsmbvnc87su1onf 0 127716 295177 2026-08-11T18:17:48Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{загаловак | назва = Szto czuwać | безаўтара = | год = 25 красавіка 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/14/Kaścielnyja wiedamaści|Kaścielnyja wiedamaści]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/14/Piszuć da nas/M. Bucłaŭ|M. Bucłaŭ]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пача...» 295177 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Szto czuwać | безаўтара = | год = 25 красавіка 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/14/Kaścielnyja wiedamaści|Kaścielnyja wiedamaści]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/14/Piszuć da nas/M. Bucłaŭ|M. Bucłaŭ]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913. № 14.pdf" from="4" to="5" fromsection="Szto" tosection="Szto" /> {{Выроўніваньне-канец}} {{DEFAULTSORT:Szto czuwać}} [[Катэгорыя:Публіцыстыка невядомых аўтараў]] 3n1256degtbsx1a7l1x0qhg6ee8q4dd 0 127717 295178 2026-08-11T18:19:00Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{загаловак | назва = M. Bucłaŭ | безаўтара = | год = 25 красавіка 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/14/Szto czuwać|Szto czuwać]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/14/Piszuć da nas/M. Mścisz|M. Mścisz]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Bie...» 295178 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = M. Bucłaŭ | безаўтара = | год = 25 красавіка 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/14/Szto czuwać|Szto czuwać]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/14/Piszuć da nas/M. Mścisz|M. Mścisz]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913. № 14.pdf" from="5" to="5" fromsection="Bucłaŭ" tosection="Bucłaŭ" /> {{Выроўніваньне-канец}} {{DEFAULTSORT:M. Bucłaŭ}} [[Катэгорыя:Публіцыстыка невядомых аўтараў]] [[Катэгорыя:Будслаў]] i14rp23zfxbimakece6ngd14esw5p33 0 127718 295179 2026-08-11T18:20:34Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{загаловак | назва = M. Mścisz | безаўтара = | год = 25 красавіка 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/14/Piszuć da nas/M. Bucłaŭ|M. Bucłaŭ]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/14/Wiestki z zahranicy|Wiestki z zahranicy]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pa...» 295179 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = M. Mścisz | безаўтара = | год = 25 красавіка 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/14/Piszuć da nas/M. Bucłaŭ|M. Bucłaŭ]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/14/Wiestki z zahranicy|Wiestki z zahranicy]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913. № 14.pdf" from="5" to="5" fromsection="Mścisz" tosection="Mścisz" /> {{Выроўніваньне-канец}} {{DEFAULTSORT:M. Mścisz}} [[Катэгорыя:Публіцыстыка невядомых аўтараў]] [[Катэгорыя:Мсціж]] 7d3vagojm3xyrh17ujyimy1vvxb2ylk 104 127719 295180 2026-08-11T18:26:40Z RAleh111 4658 /* Праблематычная */ 295180 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="RAleh111" /></noinclude>poły, a dabiarucca jeszcze wyżej, tak szto, badaj, adzin tolki kaŭnier i astaniecca…</br> {{gap|1.5em}}A tut <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> <center>'''jeszcze adna skuła</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}tak była narwała, szto užo ǔsie wialikszyje hasudarstwy manilisia zlaciecca i laczyć jaje, a wiadomaja recz, dzie szmat nianiak, tam dzicia biaz nosa, dy i samyja nianki nieraz adna druhoj nasadzie dobrych huzakoǔ. <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> <center>'''Sprawa woś u czym.</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}Jak wiadoma, pamiż bałkanskimi sajuźnikami byli i Czornahorcy. I, kali ǔżo, zdawałosia, ŭsio supakoiłosia na Bałkanach, Czornahorcy ani dumali ǔhamonicca, pakul nie ŭziali Skutary. Woś tut i nachmuryłasia ǔsia Eǔropa, apracza Rasiei. Bo, jak wiadoma, Aŭstryja — pierszaja zajawiła, szto Skutary, ci jaho woźmuć Czornahorcy, ci nie, ǔsio roǔna im nie daść, bo hety horad pawinien prynależyć da Albanii. Hetkaj prychilnaściu i apiekaj nad Albanijoj, Aŭstryja chacieła z jaje zrabić sabie sajuźnicu na buduczynu.</br> {{gap|1.5em}}Tymczasam, byǔszy abaronca Skutary — sam z rodu Albaniec — <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> <center>'''Essad-pasza źniuchaǔsia s karalom czornahorskim</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}i zdaŭ horad biaz bitwy, zabiǔszy pierad hetym hłaŭnaho tureckaho kamandziera krepaści. Za heta karol czornahorski Mikalaj I, zhodziǔsia pryznać Essada-paszu Albanskim kniaziam, a sam zasieǔ u Skutary, dzie dumaŭ załażyć swaju buduczuju stalicu.</br> {{gap|1.5em}}Hetkim paradkam karol Mikałaj <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> <center>'''„jak kata da hary — usio dzieła skruciǔ“,</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}bo Albanija — miest liczyć swajej apiakunkaj i dabradziejkaj Aŭstryju, majuczy ciapier swajho kniazia — pryjaciela czornahorskaho karala — woraha Aǔstryi — nie patrebawała ǔżo niczyjoj łaski.</br> {{gap|1.5em}}Tut użo u Aǔstryi <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> <center>'''honar za honar zajszoǔ.</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}Dyj nia dziwa. U cełym czornahorskim karaleǔstwie ǔsiaho narodu niabolsz, jak pałowa taho, kolki, prymieram, u naszym adnym Kijewie, a tymczasam karol ichni pierakuliŭ usiu palityku Aŭstryi.</br> {{gap|1.5em}}Woś heta samaja <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> <center>'''Aǔstryja padbuchtoryła Italiju,</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}kab supolnymi siłami wykuryć s Skutary czornahorskaho karala; dać pytlu nowa-śpieczanamu albanskamu kniaziu — Essad-paszu, a pasla samuju Albaniju padzialić pamiż saboj.</br> {{gap|1.5em}}Zrabiǔszy hetkuju zmowu, Italija i Aǔstryja pryrychtawalisia ǔżo jak raz da rasprawy s swaim woraham.</br> {{gap|1.5em}}Tym czasam zjechalisia — u stalicu Anhlii — Londyn — usie predstaǔniki wialikszych hasudarstwaŭ na naradu, i bajuczysia, widać, kab nia wyjszło tak, jak u tej bajcy: „dziedka — za repku, babka — za dziedku, ǔnuczka — za babku, a za ŭnuczku — suczka“…, dy i tak, ci wyciahnuli-b repku, dali znać karalu Mikalaju, kab lepsz za dobraj pahodaj pakinuŭ Skutary.</br> {{gap|1.5em}}Choćki-nia-choćki, a <center>'''karol abiecaǔsia wybracca s Skutary</center> z usimi swaimi manatkami. <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> <center>'''Szto budzie z Essad-paszoj —</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> jeszcze nima wiedama. Dajuć użo jamu niemałoha chabara, kab ustupiŭ pa dobramu, ale toj jeszcze pakul szto kazyrycca. {{gap|1.5em}}'''Niamieczczyna.''' Piszuć sa stalicy Niamieczczyny — Berlina, szto ǔ tych staronach niabywałaja u hetkim rannym czasie staić haraczynia. Z wajennych musztroŭ u adzin dzień prywiaźli ŭ szpital 40 saldatoŭ, katoryje zachwareli ad prypioku sonca. Było ǔżo niekolki wypadkoŭ śmierci i ad piarunoǔ. {{gap|1.5em}}= Nidaǔna u prawincji Niamieczczyny — Westfalii, kala miasteczka Hofsten zawaliłosia 15 marhoǔ hruntu razam z lesam. Na heta miejsees — s pad ziamli szuhnuła wada i zrabiłosia wializarnaje woziero. Ziemla apuszczałasia tak pawoli, szto nawat drewy nie pawywaraczywalisia, a jak rasli, tak, stojuczy, i sczeźli pad wadoj ŭ nieznanuju nietru. Z bliżejszych akolic narod u strachu paczaǔ uciekać u dalszyja wakolicy. {{gap|1.5em}}'''Italija.''' U paŭnocznaj staranie Italii — niedaloka Aosty — asunułasia wializarnaja hara i zasypała szmat damoŭ bliżejszaj wioski. Pad nawałaj ziamli pahinuło szmat narodu.</br> {{gap|1.5em}}Ale z hetaj samaj Italii iduć jeszcze straszniejszyja wiestki.</br> {{gap|1.5em}}Jość tam hory — tak zwanyja — wułkany, katoryja czas-ad-czasu buchajuć sa swaich dzirawych wiarchoǔ ahniom, i wykidajuć na kolki sotak sażnioŭ u haru raspalenyje kamieńnia i popiał. Apracza taho, z henych dzirak — propaściej (tak zwanych — krataroǔ) wyciekaje ni s czym niezraŭnianaj haryczyni żyszka, …sta razbaǔlenaja wapna (law... Kudej tolki heta lawa papływie —<noinclude></noinclude> 6cmgkpj6fw56yk3z08ohu0afsgeoesl 295181 295180 2026-08-11T18:29:31Z RAleh111 4658 295181 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="RAleh111" /></noinclude>poły, a dabiarucca jeszcze wyżej, tak szto, badaj, adzin tolki kaŭnier i astaniecca…</br> {{gap|1.5em}}A tut <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> <center>'''jeszcze adna skuła</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}tak była narwała, szto užo ǔsie wialikszyje hasudarstwy manilisia zlaciecca i laczyć jaje, a wiadomaja recz, dzie szmat nianiak, tam dzicia biaz nosa, dy i samyja nianki nieraz adna druhoj nasadzie dobrych huzakoǔ. <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> <center>'''Sprawa woś u czym.</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}Jak wiadoma, pamiż bałkanskimi sajuźnikami byli i Czornahorcy. I, kali ǔżo, zdawałosia, ŭsio supakoiłosia na Bałkanach, Czornahorcy ani dumali ǔhamonicca, pakul nie ŭziali Skutary. Woś tut i nachmuryłasia ǔsia Eǔropa, apracza Rasiei. Bo, jak wiadoma, Aŭstryja — pierszaja zajawiła, szto Skutary, ci jaho woźmuć Czornahorcy, ci nie, ǔsio roǔna im nie daść, bo hety horad pawinien prynależyć da Albanii. Hetkaj prychilnaściu i apiekaj nad Albanijoj, Aŭstryja chacieła z jaje zrabić sabie sajuźnicu na buduczynu.</br> {{gap|1.5em}}Tymczasam, byǔszy abaronca Skutary — sam z rodu Albaniec — <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> <center>'''Essad-pasza źniuchaǔsia s karalom czornahorskim</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}i zdaŭ horad biaz bitwy, zabiǔszy pierad hetym hłaŭnaho tureckaho kamandziera krepaści. Za heta karol czornahorski Mikalaj I, zhodziǔsia pryznać Essada-paszu Albanskim kniaziam, a sam zasieǔ u Skutary, dzie dumaŭ załażyć swaju buduczuju stalicu.</br> {{gap|1.5em}}Hetkim paradkam karol Mikałaj <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> <center>'''„jak kata da hary — usio dzieła skruciǔ“,</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}bo Albanija — miest liczyć swajej apiakunkaj i dabradziejkaj Aŭstryju, majuczy ciapier swajho kniazia — pryjaciela czornahorskaho karala — woraha Aǔstryi — nie patrebawała ǔżo niczyjoj łaski.</br> {{gap|1.5em}}Tut użo u Aǔstryi <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> <center>'''honar za honar zajszoǔ.</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}Dyj nia dziwa. U cełym czornahorskim karaleǔstwie ǔsiaho narodu niabolsz, jak pałowa taho, kolki, prymieram, u naszym adnym Kijewie, a tymczasam karol ichni pierakuliŭ usiu palityku Aŭstryi.</br> {{gap|1.5em}}Woś heta samaja <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> <center>'''Aǔstryja padbuchtoryła Italiju,</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}kab supolnymi siłami wykuryć s Skutary czornahorskaho karala; dać pytlu nowa-śpieczanamu albanskamu kniaziu — Essad-paszu, a pasla samuju Albaniju padzialić pamiż saboj.</br> {{gap|1.5em}}Zrabiǔszy hetkuju zmowu, Italija i Aǔstryja pryrychtawalisia ǔżo jak raz da rasprawy s swaim woraham.</br> {{gap|1.5em}}Tym czasam zjechalisia — u stalicu Anhlii — Londyn — usie predstaǔniki wialikszych hasudarstwaŭ na naradu, i bajuczysia, widać, kab nia wyjszło tak, jak u tej bajcy: „dziedka — za repku, babka — za dziedku, ǔnuczka — za babku, a za ŭnuczku — suczka“…, dy i tak, ci wyciahnuli-b repku, dali znać karalu Mikalaju, kab lepsz za dobraj pahodaj pakinuŭ Skutary.</br> {{gap|1.5em}}Choćki-nia-choćki, a <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> <center>'''karol abiecaǔsia wybracca s Skutary</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> z usimi swaimi manatkami. <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> <center>'''Szto budzie z Essad-paszoj —</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> jeszcze nima wiedama. Dajuć użo jamu niemałoha chabara, kab ustupiŭ pa dobramu, ale toj jeszcze pakul szto kazyrycca. {{gap|1.5em}}'''Niamieczczyna.''' Piszuć sa stalicy Niamieczczyny — Berlina, szto ǔ tych staronach niabywałaja u hetkim rannym czasie staić haraczynia. Z wajennych musztroŭ u adzin dzień prywiaźli ŭ szpital 40 saldatoŭ, katoryje zachwareli ad prypioku sonca. Było ǔżo niekolki wypadkoŭ śmierci i ad piarunoǔ. {{gap|1.5em}}= Nidaǔna u prawincji Niamieczczyny — Westfalii, kala miasteczka Hofsten zawaliłosia 15 marhoǔ hruntu razam z lesam. Na heta miejsees — s pad ziamli szuhnuła wada i zrabiłosia wializarnaje woziero. Ziemla apuszczałasia tak pawoli, szto nawat drewy nie pawywaraczywalisia, a jak rasli, tak, stojuczy, i sczeźli pad wadoj ŭ nieznanuju nietru. Z bliżejszych akolic narod u strachu paczaǔ uciekać u dalszyja wakolicy. {{gap|1.5em}}'''Italija.''' U paŭnocznaj staranie Italii — niedaloka Aosty — asunułasia wializarnaja hara i zasypała szmat damoŭ bliżejszaj wioski. Pad nawałaj ziamli pahinuło szmat narodu.</br> {{gap|1.5em}}Ale z hetaj samaj Italii iduć jeszcze straszniejszyja wiestki.</br> {{gap|1.5em}}Jość tam hory — tak zwanyja — wułkany, katoryja czas-ad-czasu buchajuć sa swaich dzirawych wiarchoǔ ahniom, i wykidajuć na kolki sotak sażnioŭ u haru raspalenyje kamieńnia i popiał. Apracza taho, z henych dzirak — propaściej (tak zwanych — krataroǔ) wyciekaje ni s czym niezraŭnianaj haryczyni żyszka, …sta razbaǔlenaja wapna (law... Kudej tolki heta lawa papływie —<noinclude></noinclude> 55yj6p3dplsws320io5en8ytszq284u 104 127720 295182 2026-08-11T19:15:01Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: «zamiraje ǔsio: paletki, kuściki, sady — śmierć usim i ǔsiamu!</br> {{gap|1.5em}}Dyk woś nidaŭna try hary: Wezuwiusz, Etna i Stramboli adnaczaśnie (czaho nikoli nia bywało) paczali buchać ahniom. Szto budzie dalej — nie zhadana. {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} {{c|'''Nasza Haspadarka.|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{gap|1.5em}}Sioletniaja wiasna tak rana nasunułasia, szto...» 295182 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>zamiraje ǔsio: paletki, kuściki, sady — śmierć usim i ǔsiamu!</br> {{gap|1.5em}}Dyk woś nidaŭna try hary: Wezuwiusz, Etna i Stramboli adnaczaśnie (czaho nikoli nia bywało) paczali buchać ahniom. Szto budzie dalej — nie zhadana. {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} {{c|'''Nasza Haspadarka.|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{gap|1.5em}}Sioletniaja wiasna tak rana nasunułasia, szto badaj, nie adnaho haspadara zachapiła nieŭspadzieŭki, asabliwa takich, katoryje majuć brydki zwyczaj adkładadywać kožnuju rabotu na pasla. „Budzie paroj“, każuć jany; hladź — a tut s pary i syjszło. Toje, szto można bylo zrabić zahadzia — swabadniejszym czasam, dyk ciapier — kali ǔżo atkryłosia raboty pa horła na poli, prychodzicca marnawać hety darahi czas ładziuczy kalosy, adstaiwać po dni try ŭ kawala, kab jak naroh, ci palicu naprawić i t. p. Dobra każuć: nikoli nie adkładaj tej raboty na zaŭtra, katoruju możesz zrabić siahońnia.</br> {{gap|1.5em}}Za szto-ż chapacca treba s samaj wiasny? za jakuju rabotu?</br> {{gap|1.5em}}Hultaju — nijakaja rada, razumiejecca, nie pamoże; rupnamu-ż haspadaru — ǔ katoraho pole pryrychtowano z wosieni — pa siaŭbie nia biedawać: budzie iści jana pa czarodzie adna za druhoj i na paru ǔsio zrobicca, dyk usiakuju walhatniejszaju chwilku treba wykarystać na palepszeńnie swajej haspadarki nia tolki na hety hod, ale i na buduczynu.</br> {{gap|1.5em}}Piersz-na-piersz treba paczynać z łuhoǔ-sienażacioŭ. Heta, badaj, najważniejszaja sprawa ŭ cełaj haspadarcy, a tymczasam i sam niawiedaju czamu — najmiensz my a niej dbajem.</br> {{gap|1.5em}}Bo tki sami padumajcie: kali ǔ nas budzie bolsz siena, my możem lepsz karmić swaju żywiołu, a to i pryhadawać jaki liszni chwost; kali lepszy budzie korm i bolsz skaciny, bolej i lepszaho budziem mieć hnoju; bolsz hnoju — lepszyje ǔradżai; lepszyje ǔradżai — to iznoŭ, apracza szto prybudzie ziernia, ale prybudzie iszcze bolsz kormu, iszcze lepsz budziem mahczy karmić swoj dabytak, dyk iznoŭ prybudzie hnoju itd. — u kruch i usciaż — my niemała możem padprawić swaju ziamielku, a znaczycca i ǔsiu haspadarku.</br> {{gap|1.5em}}Jakija-ż najpatrabniejszyja raboty na łuhoh?</br> {{gap|1.5em}}Na sam pierad treba aczyścić ad zaraśniakoŭ i kustoŭ, katorych czasta nie mała bywaje pa naszych sienażaciach. Rabić heta na wiasnu lepsz tym, szto ziemla sama słabiejszaja, dyk lahczej wydziarci kust. Szmat dzie tolki ssiekajuć kusty roǔna ziamli, dy iszcze z roznymi durnymi zababonami, kab kust nieadrastaŭ, ale heta pamahaje, jak kaszal u chwarobie. Dyk najlepsz z rydloŭkaj i taparom dabracca da hłaŭnaho kornia kusta i dastać jaho ŭwieś ažno z hłybini, tady pabocznyje adrostki buduć dziorcisia ǔżo zusim lohka i choć raz pracy dałożysz, za toje raz na zaŭsiody źwiadziesz hetaho waŭka da zwańnia.</br> {{gap|1.5em}}Czasta sielanie naszy pakidajuć, żalejuczy wysiekać, dreǔcy na swaich łuhoh. Dobraja recz: drewa treba szanawać, hadawać, ale nia ŭsiakaje. Na sienażaciach, ci choćby sabie i siarod paletkoŭ można tolki takija drewy pakidać, katoryja mała szkodziać uzrostu tych raślin, jakija kala ich rastuć. A szkody najmiensz robić tolki takoje drewo, kareńnia katoraho idzie u hłyb ziamli: dub, klon, jasień i t. p. z hora można nawat pakinuć sasnu, ale nikoli — biarozy, ci jołki, bo kala ich niczoha raści nia budzie: ǔsie soki ziamli sabie wysmakczuć. Dub, ci klon — drewy darahija i patrebnyja ǔ haspadarcy, dyk ich można pakinuć, ale znizu suki treba padrezać, kab szto najmiensz było cieniu, bo ǔ cieni nijakaja raślina żyć nia tolki nia lubić, ale i nia może.</br> {{gap|1.5em}}Kala reczak najczaściej raście wolcha. Źnisztożywać zusim jaje nie warta, bo kareńnia jaje nie tak dajuć pawodkam rwać bierahi samaj reczki; ale dzie hetaj wolhi pohusta — treba piereciarabić, zważajuczy pry hetym, kali raście wolcha mieszanaja — biełaja i czornaja, to wyrezać biełuju, a czornuju pakidać, bo jana szmat wartniejszaja.</br> {{gap|1.5em}}Druhoj wielmi ważnaj rabotaj na naszych sienażaciach — heta ździrańnia kupinaŭ i źnisztożywańnie muraszacznikoǔ.</br> {{gap|1.5em}}Kupiny bywajuć roznyja. Adny pazastawalisia ad daŭniejszych bałotaŭ, druhija — ad muraszak, a inszyja znoǔ — ad staradaŭnych sparachnielych ǔżo pnioŭ dreǔ. Dyk i dzierci ich nie adnakowa lohka. Niekatoryja kupiny, aby zaczapiǔ i paciahnuŭ krukam — biez wialikaj siły można ǔsiu adarwać roŭna ziamli; druhija — treba rassiecz na kryż taparom i tady ǔżo uzrywać ich, a znoŭ traplajucca i takija kupiny, katoryja treba i źwierchu rassiecz i źnizu padbić rydloǔkaj.</br> {{gap|1.5em}}Paździraǔszy kupiny, treba ich pazwozić pad chleŭ, ci stajniu i tam paskładać u maleńkije stażoczki — dziornam u siaredzinu. Jak tolki dzioran<noinclude></noinclude> qtl5acecyo7f972rp89q1myvv8kciqw 295183 295182 2026-08-11T19:21:47Z Gleb Leo 2440 295183 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude><section begin="Wiestki"/>zamiraje ǔsio: paletki, kuściki, sady — śmierć usim i ǔsiamu!</br> {{gap|1.5em}}Dyk woś nidaŭna try hary: Wezuwiusz, Etna i Stramboli adnaczaśnie (czaho nikoli nia bywało) paczali buchać ahniom. Szto budzie dalej — nie zhadana. {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Wiestki"/> <section begin="Nasza"/>{{c|'''Nasza Haspadarka.|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{gap|1.5em}}Sioletniaja wiasna tak rana nasunułasia, szto badaj, nie adnaho haspadara zachapiła nieŭspadzieŭki, asabliwa takich, katoryje majuć brydki zwyczaj adkładadywać kožnuju rabotu na pasla. „Budzie paroj“, każuć jany; hladź — a tut s pary i syjszło. Toje, szto można bylo zrabić zahadzia — swabadniejszym czasam, dyk ciapier — kali ǔżo atkryłosia raboty pa horła na poli, prychodzicca marnawać hety darahi czas ładziuczy kalosy, adstaiwać po dni try ŭ kawala, kab jak naroh, ci palicu naprawić i t. p. Dobra każuć: nikoli nie adkładaj tej raboty na zaŭtra, katoruju możesz zrabić siahońnia.</br> {{gap|1.5em}}Za szto-ż chapacca treba s samaj wiasny? za jakuju rabotu?</br> {{gap|1.5em}}Hultaju — nijakaja rada, razumiejecca, nie pamoże; rupnamu-ż haspadaru — ǔ katoraho pole pryrychtowano z wosieni — pa siaŭbie nia biedawać: budzie iści jana pa czarodzie adna za druhoj i na paru ǔsio zrobicca, dyk usiakuju walhatniejszaju chwilku treba wykarystać na palepszeńnie swajej haspadarki nia tolki na hety hod, ale i na buduczynu.</br> {{gap|1.5em}}Piersz-na-piersz treba paczynać z łuhoǔ-sienażacioŭ. Heta, badaj, najważniejszaja sprawa ŭ cełaj haspadarcy, a tymczasam i sam niawiedaju czamu — najmiensz my a niej dbajem.</br> {{gap|1.5em}}Bo tki sami padumajcie: kali ǔ nas budzie bolsz siena, my możem lepsz karmić swaju żywiołu, a to i pryhadawać jaki liszni chwost; kali lepszy budzie korm i bolsz skaciny, bolej i lepszaho budziem mieć hnoju; bolsz hnoju — lepszyje ǔradżai; lepszyje ǔradżai — to iznoŭ, apracza szto prybudzie ziernia, ale prybudzie iszcze bolsz kormu, iszcze lepsz budziem mahczy karmić swoj dabytak, dyk iznoŭ prybudzie hnoju itd. — u kruch i usciaż — my niemała możem padprawić swaju ziamielku, a znaczycca i ǔsiu haspadarku.</br> {{gap|1.5em}}Jakija-ż najpatrabniejszyja raboty na łuhoh?</br> {{gap|1.5em}}Na sam pierad treba aczyścić ad zaraśniakoŭ i kustoŭ, katorych czasta nie mała bywaje pa naszych sienażaciach. Rabić heta na wiasnu lepsz tym, szto ziemla sama słabiejszaja, dyk lahczej wydziarci kust. Szmat dzie tolki ssiekajuć kusty roǔna ziamli, dy iszcze z roznymi durnymi zababonami, kab kust nieadrastaŭ, ale heta pamahaje, jak kaszal u chwarobie. Dyk najlepsz z rydloŭkaj i taparom dabracca da hłaŭnaho kornia kusta i dastać jaho ŭwieś ažno z hłybini, tady pabocznyje adrostki buduć dziorcisia ǔżo zusim lohka i choć raz pracy dałożysz, za toje raz na zaŭsiody źwiadziesz hetaho waŭka da zwańnia.</br> {{gap|1.5em}}Czasta sielanie naszy pakidajuć, żalejuczy wysiekać, dreǔcy na swaich łuhoh. Dobraja recz: drewa treba szanawać, hadawać, ale nia ŭsiakaje. Na sienażaciach, ci choćby sabie i siarod paletkoŭ można tolki takija drewy pakidać, katoryja mała szkodziać uzrostu tych raślin, jakija kala ich rastuć. A szkody najmiensz robić tolki takoje drewo, kareńnia katoraho idzie u hłyb ziamli: dub, klon, jasień i t. p. z hora można nawat pakinuć sasnu, ale nikoli — biarozy, ci jołki, bo kala ich niczoha raści nia budzie: ǔsie soki ziamli sabie wysmakczuć. Dub, ci klon — drewy darahija i patrebnyja ǔ haspadarcy, dyk ich można pakinuć, ale znizu suki treba padrezać, kab szto najmiensz było cieniu, bo ǔ cieni nijakaja raślina żyć nia tolki nia lubić, ale i nia może.</br> {{gap|1.5em}}Kala reczak najczaściej raście wolcha. Źnisztożywać zusim jaje nie warta, bo kareńnia jaje nie tak dajuć pawodkam rwać bierahi samaj reczki; ale dzie hetaj wolhi pohusta — treba piereciarabić, zważajuczy pry hetym, kali raście wolcha mieszanaja — biełaja i czornaja, to wyrezać biełuju, a czornuju pakidać, bo jana szmat wartniejszaja.</br> {{gap|1.5em}}Druhoj wielmi ważnaj rabotaj na naszych sienażaciach — heta ździrańnia kupinaŭ i źnisztożywańnie muraszacznikoǔ.</br> {{gap|1.5em}}Kupiny bywajuć roznyja. Adny pazastawalisia ad daŭniejszych bałotaŭ, druhija — ad muraszak, a inszyja znoǔ — ad staradaŭnych sparachnielych ǔżo pnioŭ dreǔ. Dyk i dzierci ich nie adnakowa lohka. Niekatoryja kupiny, aby zaczapiǔ i paciahnuŭ krukam — biez wialikaj siły można ǔsiu adarwać roŭna ziamli; druhija — treba rassiecz na kryż taparom i tady ǔżo uzrywać ich, a znoŭ traplajucca i takija kupiny, katoryja treba i źwierchu rassiecz i źnizu padbić rydloǔkaj.</br> {{gap|1.5em}}Paździraǔszy kupiny, treba ich pazwozić pad chleŭ, ci stajniu i tam paskładać u maleńkije stażoczki — dziornam u siaredzinu. Jak tolki dzioran <section end="Nasza"/><noinclude></noinclude> nfix02tecnc6wl4uzav2ll4g85cxnix 0 127721 295184 2026-08-11T19:22:44Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{загаловак | назва = Wiestki z zahranicy | безаўтара = | год = 25 красавіка 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/14/Piszuć da nas/M. Mścisz|M. Mścisz]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/14/Nasza Haspadarka|Nasza Haspadarka]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <p...» 295184 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Wiestki z zahranicy | безаўтара = | год = 25 красавіка 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/14/Piszuć da nas/M. Mścisz|M. Mścisz]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/14/Nasza Haspadarka|Nasza Haspadarka]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913. № 14.pdf" from="5" to="7" fromsection="Wiestki" tosection="Wiestki" /> {{Выроўніваньне-канец}} {{DEFAULTSORT:Wiestki z zahranicy}} [[Катэгорыя:Публіцыстыка невядомых аўтараў]] cap9wdk78awpiqit5axtjwwgm2lk288 104 127722 295186 2026-08-11T19:29:16Z RAleh111 4658 /* Праблематычная */ 295186 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="RAleh111" /></noinclude>dobra pierahnije, stażki raskinuć kab pierasochli i drobna razbić, a paśla hetym paraszkom — ziamloj pasypać hnoj u chlewie praz kolki dzion, a u stajni, choć pakrysie, ale szto dnia. Hetkim paradkam i hnoju szmat prybudzie i kudy macniejszym jon sam budzie.</br> {{gap|1.5em}}Pa składoch haspadarskich pradajuć naży da zrezywańnia kupinaŭ. Czyja zmoha kupić hetkuju pryładu (kasztuje jon, zdajecca, rub. 12–14), to rabota wielmi chutka idzie, bo pry hetym naży jość worczyk, za katory zaczepliwajuć kania, dyk za adzin dzień można wialiki kawałak admachać.</br> {{gap|1.5em}}Pa takich wioskach, dzie jość choć niekolki sielanaŭ, razumiejuczych dobra karyść nowych palepszanych sposaboǔ haspadarki, najlepsz, razumiejecca, kuplać usielakija maszyny supolna. Možna i swaju rabotu parabić i iszcze na staranie zarabić.</br> {{gap|1.5em}}Miejscy tyja, katoryja zastanucca paśla wykarczowanych kustoǔ, pnioǔ, ci s pad kupinaŭ, kab skarej zanialisia trawoj, treba śpiersza roǔnieńka wyhładzić, kab nie zastawałosia ani ǔzhorka, ani jamy, a byli roǔna s samaj sienażaciej, -----------ipilnuje dabryco. u kaho jość padsiejać jakoj koleczy mieszanka), napr. koniuszynami, rajhra sam, cimafiejkaj i t. p.; kali-z hetaho ni- ma, to treba sabrać choć patruchi s pad truszanki, jakuju rabili zimoj dla skaci- ny, i hetaj patruchaj pazasiewać łaciny.</br> {{gap|1.5em}}Naszy sienataci tak zdaŭna zapusz- czany, szto ciapier zrazu raboty kala ich i nie abiareszsia. A tym czasam bracca da hetaj raboty choéki-nia-choć- ki treba, bo szto raz siena u nas sku- piej: sienażaci zusim pazarastali, pa-1 dziczeli, tak szto miejscami nawat ra- botnik nie apłaczy wajecca kasić.</br> {{gap|1.5em}}Kab choć krychu padprawić sienaza- ci, treba dobra dziorci ich wostrymi za- leznymi baronami-aż daczarna. Moch, szto wydziarecca zhrabić, jak padso- chnie, dy a chleŭ na podścił, a praz hetyja szczeliny, szto żaleznymi zubami parazdzirajecie sam dzioran, budzie do- stup pawietru da ziamli i trawa pier- szaho-2 hodu choć krychu, dy papra- wicca, a za toj czas, katory wy stracicie na hetu rabotu, lisznica siena u dwoja wam zapłacie.. Lo-nik, USIACZYNA. Drewy u kaściele.</br> {{gap|1.5em}}U Anhlii. u miasteczku Rosie wybrali miejsce pad nowy kaścioł i załażyli ůžo fundament. Jak raz pa siarodku raśli dwa pieknyje wialikije drewy, katoryje rabotniki manilisia üño zrezać. Tamtejszy abbat (ksiondz) paszkadawaŭ drewak i skazaŭ pakinuć. Kaścioł wybudawali, a u siarodku jaho i ciapier rastuć dwa wialikije pieknyje drewy. Żywy strach.</br> {{gap|1.5em}}U Kitajszczynie moda üžo takaja cia- pier zawiałasia, jak nia tut kažuczy i ŭ nas: szmat jość achwotnikaŭ paży- wicca śpiełymi kałaskami s czužoha pola...</br> {{gap|1.5em}}Dyk woś kitajoy, jak tolki pašpleje niwa, ubiwajuć u ziamlu czatyry wiali- zarnyja žerdzi, pamiż katorych-u hare pryładzywajuć byteam pałatki, kudy pa drabinie uzbirajecca naniataja jakaja ko- leczy staraja kabiecina, i siedziuczy tam, </br> {{gap|1.5em}}Nima wiedama tolki, jak heta pama- haje, bo pakul-by heta babula zlezła s swajej szubinicy, to złodziej nia tolki nakalaciü-by zierniatkaŭ, ale badaj spra- wiasia-b i... blin upiaczy.</br> Redaktar </br> {{gap|1.5em}}Chiba, szto hety żywy strach taki pryhoży, szto dos hlanué na jaho, kab usiaho adraczysia... ZAHADKI.</br> {{gap|1.5em}}26) U ciomnaj ciamnicy-szyjuć kaŭ rycy.-nihto tak nia wyszyje-jak Jany?</br> {{gap|1.5em}}27) Jość u mianie baran, nia stolki woüny-skolki ran?</br> {{gap|1.5em}}28) Dwa halubki pad ziamlicaj lo- tajuć? Razhadki buduć u № 15.</br> {{gap|1.5em}}Razhadki z № 13: 23) sol; 24) kamar; 25) zamok. </br> {{gap|1.5em}}Ad 1-ho Maja redakcija „Bielaru- sa" pieramieniaje kwateru. Adres bu- dzie taki: Wilenskaja wulica, N: 18 No kw. 6. wydawiec A. Byczkouski. Drukarnia. „Znicz" Wilnia Sto-jańska 19.<noinclude></noinclude> 3d2i0v3arm50woqldkp1mc89rspirso 295195 295186 2026-08-12T07:59:28Z RAleh111 4658 /* Не вычытаная */ 295195 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>dobra pierahnije, stażki raskinuć kab pierasochli i drobna razbić, a paśla hetym paraszkom — ziamloj pasypać hnoj u chlewie praz kolki dzion, a u stajni, choć pakrysie, ale szto dnia. Hetkim paradkam i hnoju szmat prybudzie i kudy macniejszym jon sam budzie.</br> {{gap|1.5em}}Pa składoch haspadarskich pradajuć naży da zrezywańnia kupinaŭ. Czyja zmoha kupić hetkuju pryładu (kasztuje jon, zdajecca, rub. 12–14), to rabota wielmi chutka idzie, bo pry hetym naży jość worczyk, za katory zaczepliwajuć kania, dyk za adzin dzień można wialiki kawałak admachać.</br> {{gap|1.5em}}Pa takich wioskach, dzie jość choć niekolki sielanaŭ, razumiejuczych dobra karyść nowych palepszanych sposaboǔ haspadarki, najlepsz, razumiejecca, kuplać usielakija maszyny supolna. Možna i swaju rabotu parabić i iszcze na staranie zarabić.</br> {{gap|1.5em}}Miejscy tyja, katoryja zastanucca paśla wykarczowanych kustoǔ, pnioǔ, ci s pad kupinaŭ, kab skarej zanialisia trawoj, treba śpiersza roǔnieńka wyhładzić, kab nie zastawałosia ani ǔzhorka, ani jamy, a byli roǔna s samaj sienażaciej, i — u kaho jość — padsiejać jakoj koleczy mieszankaj, napr. koniuszynami, rajhrasam, cimafiejkaj i t. p.; kali-ż hetaho nima, to treba sabrać choć patruchi s pad truszanki, jakuju rabili zimoj dla skaciny, i hetaj patruchaj pazasiewać łaciny.</br> {{gap|1.5em}}Naszy sienażaci tak zdaŭna zapuszczany, szto ciapier — zrazu raboty kala ich i nie abiareszsia. A tym czasam bracca da hetaj raboty choćki-nia-choćki treba, bo szto raz siena u nas skupiej: sienażaci zusim pazarastali, padziczeli, tak szto miejscami nawat rabotnik nie apłaczywajecca kasić.</br> {{gap|1.5em}}Kab choć krychu padprawić sienażaci, treba dobra dziorci ich wostrymi żaleznymi baronami — aż daczarna. Moch, szto wydziarecca — zhrabić, jak padsochnie, dy ǔ chleŭ — na podścił, a praz hetyja szczeliny, szto żaleznymi zubami parazdzirajecie sam dzioran, budzie dostup pawietru da ziamli i trawa pierszaho-ż hodu choć krychu, dy paprawicca, a za toj czas, katory wy stracicie na hetu rabotu, lisznica siena u dwoja wam zapłacie. {{справа|''Lo-nik,{{gap|1.5em}}}} {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} {{c|'''USIACZYNA.|памер=160%}} <center>'''Drewy u kaściele.</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}U Anhlii, u miasteczku Rosie wybrali miejsce pad nowy kaścioł i załażyli ǔžo fundament. Jak raz pa siarodku raśli dwa pieknyje wialikije drewy, katoryje rabotniki manilisia ǔżo zrezać. Tamtejszy abbat (ksiondz) paszkadawaŭ drewak i skazaŭ pakinuć. Kaścioł wybudawali, a ǔ siarodku jaho i ciapier rastuć dwa wialikije pieknyje drewy. <center>'''Żywy strach.</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}U Kitajszczynie moda ǔżo takaja ciapier zawiałasia, jak nia tut kažuczy i ŭ nas: szmat jość achwotnikaŭ pażywicca śpiełymi kałaskami s czużoha pola…</br> {{gap|1.5em}}Dyk woś kitajcy, jak tolki paśpieje niwa, ubiwajuć u ziamlu czatyry wializarnyja żerdzi, pamiż katorych — u hare pryładżywajuć bytcam pałatki, kudy pa drabinie uźbirajecca naniataja jakaja koleczy staraja kabiecina, i siedziuczy tam, pilnuje dabryco.</br> {{gap|1.5em}}Nima wiedama tolki, jak heta pamahaje, bo pakul-by heta babula zlezła s swajej szubinicy, to złodziej nia tolki nakałaciǔ-by zierniatkaŭ, ale badaj sprawiǔsia-b i… blin upiaczy.</br> {{gap|1.5em}}Chiba, szto hety żywy strach taki pryhoży, szto doś hlanuć na jaho, kab usiaho adraczysia… <center>{{larger|'''ZAHADKI.}}</center> {{gap|1.5em}}26) U ciomnaj ciamnicy — szyjuć kaŭrycy, — nihto tak nia wyszyje — jak jany?</br> {{gap|1.5em}}27) Jość u mianie baran, nia stolki woǔny — skolki ran?</br> {{gap|1.5em}}28) Dwa haubki pad ziamlicaj lotajuć? <center>'''Razhadki buduć u № 15.'''</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}'''Razhadki z № 13:''' 23) sol; 24) kamar; 25) zamok. {|style="margin:auto; width:22em;" |style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |- |{{gap|1.5em}}'''{{larger|Ad 1-ho Maja redakcija „Biełarusa“ pieramieniaje kwateru. Adres budzie taki: Wilenskaja wulica, № 18 kw. 6.}} |} {{накіравальная рыса|35em|height=1px}}<center>{{fine|Redaktar — wydawiec '''A. Byczkoǔski.}}</center> {{накіравальная рыса|35em|height=1px}} <center>{{smaller|Drukarnia. „Znicz“ Wilnia Śto-Jańska 19.}}</center> wydawiec A. Byczkouski. Drukarnia. „Znicz" Wilnia Sto-jańska 19.<noinclude></noinclude> 3fgi86a8tgmrqawkjnr1b6mx802zii6 295196 295195 2026-08-12T08:00:58Z RAleh111 4658 295196 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>dobra pierahnije, stażki raskinuć kab pierasochli i drobna razbić, a paśla hetym paraszkom — ziamloj pasypać hnoj u chlewie praz kolki dzion, a u stajni, choć pakrysie, ale szto dnia. Hetkim paradkam i hnoju szmat prybudzie i kudy macniejszym jon sam budzie.</br> {{gap|1.5em}}Pa składoch haspadarskich pradajuć naży da zrezywańnia kupinaŭ. Czyja zmoha kupić hetkuju pryładu (kasztuje jon, zdajecca, rub. 12–14), to rabota wielmi chutka idzie, bo pry hetym naży jość worczyk, za katory zaczepliwajuć kania, dyk za adzin dzień można wialiki kawałak admachać.</br> {{gap|1.5em}}Pa takich wioskach, dzie jość choć niekolki sielanaŭ, razumiejuczych dobra karyść nowych palepszanych sposaboǔ haspadarki, najlepsz, razumiejecca, kuplać usielakija maszyny supolna. Možna i swaju rabotu parabić i iszcze na staranie zarabić.</br> {{gap|1.5em}}Miejscy tyja, katoryja zastanucca paśla wykarczowanych kustoǔ, pnioǔ, ci s pad kupinaŭ, kab skarej zanialisia trawoj, treba śpiersza roǔnieńka wyhładzić, kab nie zastawałosia ani ǔzhorka, ani jamy, a byli roǔna s samaj sienażaciej, i — u kaho jość — padsiejać jakoj koleczy mieszankaj, napr. koniuszynami, rajhrasam, cimafiejkaj i t. p.; kali-ż hetaho nima, to treba sabrać choć patruchi s pad truszanki, jakuju rabili zimoj dla skaciny, i hetaj patruchaj pazasiewać łaciny.</br> {{gap|1.5em}}Naszy sienażaci tak zdaŭna zapuszczany, szto ciapier — zrazu raboty kala ich i nie abiareszsia. A tym czasam bracca da hetaj raboty choćki-nia-choćki treba, bo szto raz siena u nas skupiej: sienażaci zusim pazarastali, padziczeli, tak szto miejscami nawat rabotnik nie apłaczywajecca kasić.</br> {{gap|1.5em}}Kab choć krychu padprawić sienażaci, treba dobra dziorci ich wostrymi żaleznymi baronami — aż daczarna. Moch, szto wydziarecca — zhrabić, jak padsochnie, dy ǔ chleŭ — na podścił, a praz hetyja szczeliny, szto żaleznymi zubami parazdzirajecie sam dzioran, budzie dostup pawietru da ziamli i trawa pierszaho-ż hodu choć krychu, dy paprawicca, a za toj czas, katory wy stracicie na hetu rabotu, lisznica siena u dwoja wam zapłacie. {{справа|''Lo-nik,{{gap|1.5em}}}} {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} {{c|'''USIACZYNA.|памер=160%}} <center>'''Drewy u kaściele.</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}U Anhlii, u miasteczku Rosie wybrali miejsce pad nowy kaścioł i załażyli ǔžo fundament. Jak raz pa siarodku raśli dwa pieknyje wialikije drewy, katoryje rabotniki manilisia ǔżo zrezać. Tamtejszy abbat (ksiondz) paszkadawaŭ drewak i skazaŭ pakinuć. Kaścioł wybudawali, a ǔ siarodku jaho i ciapier rastuć dwa wialikije pieknyje drewy. <center>'''Żywy strach.</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}U Kitajszczynie moda ǔżo takaja ciapier zawiałasia, jak nia tut kažuczy i ŭ nas: szmat jość achwotnikaŭ pażywicca śpiełymi kałaskami s czużoha pola…</br> {{gap|1.5em}}Dyk woś kitajcy, jak tolki paśpieje niwa, ubiwajuć u ziamlu czatyry wializarnyja żerdzi, pamiż katorych — u hare pryładżywajuć bytcam pałatki, kudy pa drabinie uźbirajecca naniataja jakaja koleczy staraja kabiecina, i siedziuczy tam, pilnuje dabryco.</br> {{gap|1.5em}}Nima wiedama tolki, jak heta pamahaje, bo pakul-by heta babula zlezła s swajej szubinicy, to złodziej nia tolki nakałaciǔ-by zierniatkaŭ, ale badaj sprawiǔsia-b i… blin upiaczy.</br> {{gap|1.5em}}Chiba, szto hety żywy strach taki pryhoży, szto doś hlanuć na jaho, kab usiaho adraczysia… <center>{{larger|'''ZAHADKI.}}</center> {{gap|1.5em}}26) U ciomnaj ciamnicy — szyjuć kaŭrycy, — nihto tak nia wyszyje — jak jany?</br> {{gap|1.5em}}27) Jość u mianie baran, nia stolki woǔny — skolki ran?</br> {{gap|1.5em}}28) Dwa haubki pad ziamlicaj lotajuć? <center>'''Razhadki buduć u № 15.'''</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}'''Razhadki z № 13:''' 23) sol; 24) kamar; 25) zamok. {|style="margin:auto; width:22em;" |style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |- |{{gap|1.5em}}'''{{larger|Ad 1-ho Maja redakcija „Biełarusa“ pieramieniaje kwateru. Adres budzie taki: Wilenskaja wulica, № 18 kw. 6.}} |} {{накіравальная рыса|35em|height=1px}}<center>{{fine|Redaktar — wydawiec '''A. Byczkoǔski.}}</center> {{накіравальная рыса|35em|height=1px}} <center>{{smaller|Drukarnia. „Znicz“ Wilnia Śto-Jańska 19.}}</center><noinclude></noinclude> a31jzdn9mj1xpk9urx6qe8t122rylt1 104 127723 295188 2026-08-12T06:27:36Z Gabix 3485 /* Не правераная */ Новая старонка: «— зылотэя пуговицы якъ дунувъ — усё пызолоцивъ, бережки пызавороцивъ и на битву ставъ. Стали яны битца. <ref>Встрѣча съ змѣемъ разсказывается и такъ: Подъѣхавъ змѣй съ того боку къ мосту и спрашуя: „хто тутъ ё?“ — Иванъ Кристофоръ. А ты хто? — „А я змѣй тр...» 295188 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Gabix" /></noinclude>— зылотэя пуговицы якъ дунувъ — усё пызолоцивъ, бережки пызавороцивъ и на битву ставъ. Стали яны битца. <ref>Встрѣча съ змѣемъ разсказывается и такъ: Подъѣхавъ змѣй съ того боку къ мосту и спрашуя: „хто тутъ ё?“ — Иванъ Кристофоръ. А ты хто? — „А я змѣй трохголовый. Ну што ты пришовъ битца ай миритца?“—Нѣ нячистая сила, я пришовъ ня миритца, а битца. — „Ну, пераходь ко мнѣ!“ — Нѣ, нячистая сила: ты на конѣ, ты пераходь!.. Тольки змѣй узъѣхавъ на мостъ, мостъ увогнувся и вода поняла по косточки коню. Пераѣхавши, стали битца. (У шестиглаваго змѣя вода поняла мостъ коню до колѣно, а у двѣнадцатиглаваго — по пузо.)</ref> Билиси, билиси—Сучкинъ сынъ змѣю двѣ гыловы збивъ, а змѣй яго по заборосни ў зямлю увогнавъ. Сучкинъ сынъ якъ замахнець ляской— послѣднюю гылову̀ збивъ. Уси головы на осинывыхъ дровахъ спаливъ, а понялъ на быстру рѣчку пусцивъ. <ref>Трупъ на ковалки порубавъ и у рѣчку покидавъ, а головы и коня подъ мостъ сховавъ.</ref> Самъ вярнувся домовъ, узбудзивъ кухаркиныго сына, сказавъ яму, кабъ готовавъ обѣдъ, а самъ лёгъ спаць. Ураньни приходзиць царицынъ сынъ. Сучкинъ сынъ уставъ и пытаець: «ну, што, ци ня чувъ чаго, ци ня бывъ якей шумъ и крикъ?» — Нѣ, ничо́го ня чувъ: нихто ня йшовъ, ня ѣхывъ — усё было спокойно!.. Зготовався обѣдъ: сѣли яны, побѣцили, и стали вечара дожидатца. Увечари сучкинъ сынъ и кухаркинъ кинули жераби — жерабъ выпавъ кухаркиныму сыну. «Глядзи-жъ, кажець Сучкинъ сынъ: ня спи, а то и самъ сабѣ и намъ бяду наспишъ!» Пошовъ ёнъ къ калиныву мосту; ходзивъ, ходзивъ, а якъ подъ повночь — спаць захоцѣвъ. Узявъ, мечъ подъ головы подклавъ и заснувъ крѣпкимъ сномъ. Сучкинъ сынъ узнова пошовъ къ калиныву мосту — што дзѣлыець калавурный? Пришовъ, а ёнъ спиць. Ставъ ёнъ самъ калавуриць. Ходзивъ, ходзивъ, у самую повночь ляциць шасциглавый змѣй. «Хто тутъ?» — Я, Иванъ — зылотэя пуговицы! — «Што-жъ ты, Иванъ — зылотэя пуговицы, на чужую сторону своё косьци принёсъ?» — А вотъ, помѣряемся: ци я косьци принёсъ, ци ты головы зложишъ! — «Ды што мнѣ съ тобой мѣрятца: посаджу на руку, другой ударю — и здзѣлыю мяккій блинъ, ды зьѣмъ!» — Ну, а можа й подависься! — «Дми токъ!» кричиць змѣй—У цябе шесь рылъ, нячистая сила, а у мяне одно: ты и дми!... Змѣй якъ дунувъ — дзѣ были имхи, болоты, оржава, потопы — стало гладко, якъ яйцо, на цѣлыхъ шесь вёрстъ. Дунувъ тоды Сучкинъ сынъ — зылотэя пуговицы — усё чисто пызолоцивъ, бережки пызавороцивъ, и на битву ставъ. Схвацилиси битца. Билиси, билиси—Сучкинъ сынъ збивъ змѣю три гыловы, а змѣй яго до колѣны ў зямлю увогнавъ. Тоды Сучкинъ сынъ говориць: «полядзи, вунъ жонка йдзе́ць ды сквыриць!» Отвярнувся змѣй, а Иванъ якъ свиснець — ще двѣ гыловы збивъ. Змѣй тоды гово́риць: «слухай, Сучкинъ сынъ — зылотэя пуговицы: цари, кыроли бъютца, а й то отдыхъ мѣюць; а мы скольки бъёмся и ня ’тдыхаемъ?» А Иванъ говориць: «цари, кыроли на коняхъ зьѣзжаютца, а насъ съ тобой чортъ знёсъ!» Ды якъ свиснець ляской — послѣднюю голову̀ збивъ! Убивши змѣя, ёнъ пособравъ головы ды на осинывыхъ дровахъ попаливъ, а понялъ на быстру рѣчку пусцивъ. Тоды пошовъ домовъ, узбудзивъ царицыныго сына: «топи-тку ты печь, а я трошку отдыхну!» Енъ лёгъ спаць, а царицынъ сынъ усяго наваривъ, нажаривъ. Якъ ставъ ,дзень, приходзиць калавурный домовъ. Иванъ уставъ и пытаець: «ну, што, ци ня чувъ чаго, ци ня бывъ якей шумъ и крикъ?» — Нѣ, ня чувъ ничо́го; ня было ниякого шуму, усё было спокойно!.. Ну, сѣли яны, побѣдали, и стали ждаць вечара. Увечари {{перанос-пачатак|п=приходзит|к=ца}}<noinclude></noinclude> 7lxdk9cgb4engdib04u9bvb6bf1ecbr 295198 295188 2026-08-12T08:10:57Z Plan 9 From The Outer Space 4902 295198 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Gabix" /></noinclude>— зылотэя пуговицы якъ дунувъ — усё пызолоцивъ, бережки пызавороцивъ и на битву ставъ. Стали яны битца. <ref>Встрѣча съ змѣемъ разсказывается и такъ: Подъѣхавъ змѣй съ того боку къ мосту и спрашуя: „хто тутъ ё?“ — Иванъ Кристофоръ. А ты хто? — „А я змѣй трохголовый. Ну што ты пришовъ битца ай миритца?“ — Нѣ нячистая сила, я пришовъ ня миритца, а битца. — „Ну, пераходь ко мнѣ!“ — Нѣ, нячистая сила: ты на конѣ, ты пераходь!.. Тольки змѣй узъѣхавъ на мостъ, мостъ увогнувся и вода поняла по косточки коню. Пераѣхавши, стали битца. (У шестиглаваго змѣя вода поняла мостъ коню до колѣно, а у двѣнадцатиглаваго — по пузо.)</ref> Билиси, билиси — Сучкинъ сынъ змѣю двѣ гыловы збивъ, а змѣй яго по заборосни ў зямлю увогнавъ. Сучкинъ сынъ якъ замахнець ляской — послѣднюю гылову̀ збивъ. Уси головы на осинывыхъ дровахъ спаливъ, а попялъ на быстру рѣчку пусцивъ. <ref>Трупъ на ковалки порубавъ и у рѣчку покидавъ, а головы и коня подъ мостъ сховавъ.</ref> Самъ вярнувся домовъ, узбудзивъ кухаркиныго сына, сказавъ яму, кабъ готовавъ обѣдъ, а самъ лёгъ спаць. Ураньни приходзиць царицынъ сынъ. Сучкинъ сынъ уставъ и пытаець: «ну, што, ци ня чувъ чаго, ци ня бывъ якей шумъ и крикъ?» — Нѣ, ничо́го ня чувъ: нихто ня йшовъ, ня ѣхывъ — усё было спокойно!.. Зготовався обѣдъ: сѣли яны, побѣдали, и стали вечара дожидатца. Увечари сучкинъ сынъ и кухаркинъ кинули жераби — жерабъ выпавъ кухаркиныму сыну. «Глядзи-жъ, кажець Сучкинъ сынъ: ня спи, а то и самъ сабѣ и намъ бяду наспишъ!» Пошовъ ёнъ къ калиныву мосту; ходзивъ, ходзивъ, а якъ подъ повночь — спаць захоцѣвъ. Узявъ, мечъ подъ головы подклавъ и заснувъ крѣпкимъ сномъ. Сучкинъ сынъ узнова пошовъ къ калиныву мосту — што дзѣлыець калавурный? Пришовъ, а ёнъ спиць. Ставъ ёнъ самъ калавуриць. Ходзивъ, ходзивъ, у самую повночь ляциць шасциглавый змѣй. «Хто тутъ?» — Я, Иванъ — зылотэя пуговицы! — «Што-жъ ты, Иванъ — зылотэя пуговицы, на чужую сторону своё косьци принёсъ?» — А вотъ, помѣряемся: ци я косьци принёсъ, ци ты головы зложишъ! — «Ды што мнѣ съ тобой мѣрятца: посаджу на руку, другой ударю — и здзѣлыю мяккій блинъ, ды зьѣмъ!» — Ну, а можа й подависься! — «Дми токъ!» кричиць змѣй—У цябе шесь рылъ, нячистая сила, а у мяне одно: ты и дми!... Змѣй якъ дунувъ — дзѣ были имхи, болоты, оржава, потопы — стало гладко, якъ яйцо, на цѣлыхъ шесь вёрстъ. Дунувъ тоды Сучкинъ сынъ — зылотэя пуговицы — усё чисто пызолоцивъ, бережки пызавороцивъ, и на битву ставъ. Схвацилиси битца. Билиси, билиси—Сучкинъ сынъ збивъ змѣю три гыловы, а змѣй яго до колѣны ў зямлю увогнавъ. Тоды Сучкинъ сынъ говориць: «полядзи, вунъ жонка йдзе́ць ды сквыриць!» Отвярнувся змѣй, а Иванъ якъ свиснець — ще двѣ гыловы збивъ. Змѣй тоды гово́риць: «слухай, Сучкинъ сынъ — зылотэя пуговицы: цари, кыроли бъютца, а й то отдыхъ мѣюць; а мы скольки бъёмся и ня ’тдыхаемъ?» А Иванъ говориць: «цари, кыроли на коняхъ зьѣзжаютца, а насъ съ тобой чортъ знёсъ!» Ды якъ свиснець ляской — послѣднюю голову̀ збивъ! Убивши змѣя, ёнъ пособравъ головы ды на осинывыхъ дровахъ попаливъ, а попялъ на быстру рѣчку пусцивъ. Тоды пошовъ домовъ, узбудзивъ царицыныго сына: «топи-тку ты печь, а я трошку отдыхну!» Енъ лёгъ спаць, а царицынъ сынъ усяго наваривъ, нажаривъ. Якъ ставъ, дзень, приходзиць калавурный домовъ. Иванъ уставъ и пытаець: «ну, што, ци ня чувъ чаго, ци ня бывъ якей шумъ и крикъ?» — Нѣ, ня чувъ ничо́го; ня было ниякого шуму, усё было спокойно!.. Ну, сѣли яны, побѣдали, и стали ждаць вечара. Увечари {{перанос-пачатак|п=приходзит|к=ца}}<noinclude></noinclude> d0je03zp7v49mogujzdzzqdr97dc5sg 104 127724 295189 2026-08-12T07:18:13Z Gabix 3485 /* Не правераная */ Новая старонка: «{{перанос-канец|п=приходзит|к=ца}} ици на калиновый мостъ Сучкину сыну. Собрався ёнъ ици, и кажець братамъ: «ну, братцы, вотъ я иду, а вы ня спице усю ночь, а то мнѣ будзець дужо трудно!» —Якъ жа-жъ мы будземъ вѣдыць, што табѣ трудно? — «А я дамъ вамъ знакъ вотъ...» 295189 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Gabix" /></noinclude>{{перанос-канец|п=приходзит|к=ца}} ици на калиновый мостъ Сучкину сыну. Собрався ёнъ ици, и кажець братамъ: «ну, братцы, вотъ я иду, а вы ня спице усю ночь, а то мнѣ будзець дужо трудно!» —Якъ жа-жъ мы будземъ вѣдыць, што табѣ трудно? — «А я дамъ вамъ знакъ вотъ яке́й: у сто́лю уткну ножъ, а на стол''ѣ'' пыставлю стаканъ зъ водою. Якъ тольки {{Абмылка|канпець|капнець}} кровъ изъ ножика ў стаканъ, дыкъ вы убирайцесь и ѣдзьце ко мнѣ якъ можно скорѣй!» Здѣлавши такъ, Сучкинъ сынъ пошовъ на калинывъ мостъ. А браты засѣли у карты йграць. Играли, йграли — якъ тольки подъ повночь, спаць захоцѣли. Яны ящо пойграли, и заснули крѣпкимъ сномъ. А Сучкинъ сынъ ходзиць ли калиныва моста. У самую повночь прилетаець дванатцыциглавый змѣй. <ref>''Вар.'' девятиглавый.</ref> — «Ну, што, Сучкинъ сынъ — зылотэя пуговицы, на чужую сторону своё косьци принёсъ? Будзець мнѣ чимъ побѣдаць!» — Пыгодзи, нячистая сила: ще можа ўдависься! — «Ды нѣ, я табѣ ня здамъ! Ты думаетъ, што братовъ моихъ забивъ, дыкъ и мяне забъе́шъ? Нѣ, вотъ я цябе сичасъ убъю!» — Ну, жто-жъ? Давай помѣряемся! — «Дми токъ!» кричиць змѣй. —У цябе дванатцыць рылъ, а у мяне одно: ты и дми!.. Тоды змѣй якъ дунувъ — дзѣ были имхи, болоты, оржавы, потопы, — стало гладко, якъ яйцо, на дванатдыдь вёрстъ. Сучкинъ сынъ якъ дунувъ — усё пызолоцивъ, бережки пызавороцивъ и на битву ставъ. Схвацилиси битца. Билиси, билиси.... Иванъ збивъ три гыловы змѣю, а змѣй яго по косточки ў зямлю увогнавъ. Тоды змѣй гово́риць: «цари, кыроли бъютца, а й то отдыхъ мѣюць, а мы скольки бъёмся, а не отдыхаемъ?» — Цари, кыроли на коняхъ зьѣзжаютца, а насъ съ тобой чортъ знёсъ!.. Ды якъ свиснець — збивъ ящо три гыловы, а змѣй яго по колѣны у зямлю убивъ. Тоды Сучкинъ сынъ гово́риць: «полядзитка, вунъ жонка твоя йдзе́ць и сквыриць!» Змѣй обярнувся, а Сучкинъ сынъ схапивъ шапку ды якъ пусциць у хату, дзѣ спали яго брата — крышу ўсю збивъ, а товарищи спяць. А кровъ изъ стакана че=резъ полилась на столъ. Стали узновъ битца. Билиси, билиси... Змѣй кажець: «дай отдыхнуць, якъ волосу згорѣць!» — Ну, отдыхай!.. Покуль змѣй вырвавъ волосъ ды спаливъ, дыкъ Иванъ знявъ сапогъ зъ ноги и пусцивъ у хату — такъ верхній вянецъ и збивъ. А товариши спяць... Стали узновъ битца. У змѣя, докуль ёнъ отдыхавъ, силы убыло, а у Сучкиныго сына прибыло. Билиси, билиси... Збивъ Иванъ змѣю ящо три гыловы, а змѣй яго по повясъ у зямлю убивъ. «Стой! кричиць змѣй: дай отдыхнуць, якъ соломинкѣ згорѣць!» — Ну, отдыхай! Покуль соломинка горѣла, Иванъ знявъ друге́й сапогъ, ды якъ пусцидь у хату — ўсю хату зарывъ сапогомъ. Прочхнулиси браты, бачуць кровъ чере=зъ бяжиць! Сѣли скорѣй на ко́ній и поѣхыли. Пріѣзжаюць и къ калиныву мосту — а змѣй яго по шію у зямлю ўбивъ, а ёнъ змѣю дзесяць головъ отсѣкъ. Ну, браты якъ наско́чили, отсѣкли и послѣднія головы. Убивши змѣя, выцягнули яны Иваньку изъ зямли. Ёнъ дужо разсердзився на ихъ; хоцѣвъ ихъ забиць. Стали яны тоды проситца у яго. Ёнъ змиловався и просцивъ. Собрали яны ўси голо́вы, спалили на осинывыхъ дровахъ, а попялъ на быстру рѣчку пусцили ''Вар.'' записан. въ м. ''Обчугѣ'' сѣнн. у.: Въ первую ночь ѣхала сестра змѣя, во вторую — тетка, въ третью змѣй трехголовый. Съ ними кони, псы и соколы. У моста кони зарзали, псы завыли, соколи запѣли. Сестра, тетка й змѣй спрашиваютъ: „кони моѐ дорогіе, кого вы заслышали, кого вы завидѣли? Псы моѐ дорогіе, кого вы заслышали, кого вы завидѣли? Соколы мое дорогіе, кого вы заслышали, кого вы завидѣли? — Не ты тутъ ходятъ, а Сукинъ-сынъ!.. А Сукинъ-сынъ сказывается: „а! вы меня въ глаза ругаете!“ Да какъ пальнетъ изъ лука... Въ первую и вторую ночь всѣхъ снесло стрѣлою, только осталось по одному коню, псу, соколу, а въ третью ночь — ничего не снесло. И сталъ тогда Сукинъ-сынъ биться съ змѣемъ... Мать змѣя впослѣдствіи обращается ''свиньей кованой'', и гонится за Сукинымъ сыномъ, царевичемъ и кухаревичемъ. Вотъ, ставъ тоды Сучкинъ сынъ, разсказываць: «Якъ<noinclude></noinclude> khg9kmsbk6rs38q6mkh4bc4y2si8jp9 295190 295189 2026-08-12T07:19:20Z Gabix 3485 295190 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Gabix" /></noinclude>{{перанос-канец|п=приходзит|к=ца}} ици на калиновый мостъ Сучкину сыну. Собрався ёнъ ици, и кажець братамъ: «ну, братцы, вотъ я иду, а вы ня спице усю ночь, а то мнѣ будзець дужо трудно!» —Якъ жа-жъ мы будземъ вѣдыць, што табѣ трудно? — «А я дамъ вамъ знакъ вотъ яке́й: у сто́лю уткну ножъ, а на стол''ѣ'' пыставлю стаканъ зъ водою. Якъ тольки {{Абмылка|канпець|капнець}} кровъ изъ ножика ў стаканъ, дыкъ вы убирайцесь и ѣдзьце ко мнѣ якъ можно скорѣй!» Здѣлавши такъ, Сучкинъ сынъ пошовъ на калинывъ мостъ. А браты засѣли у карты йграць. Играли, йграли — якъ тольки подъ повночь, спаць захоцѣли. Яны ящо пойграли, и заснули крѣпкимъ сномъ. А Сучкинъ сынъ ходзиць ли калиныва моста. У самую повночь прилетаець дванатцыциглавый змѣй. <ref>''Вар.'' девятиглавый.</ref> — «Ну, што, Сучкинъ сынъ — зылотэя пуговицы, на чужую сторону своё косьци принёсъ? Будзець мнѣ чимъ побѣдаць!» — Пыгодзи, нячистая сила: ще можа ўдависься! — «Ды нѣ, я табѣ ня здамъ! Ты думаетъ, што братовъ моихъ забивъ, дыкъ и мяне забъе́шъ? Нѣ, вотъ я цябе сичасъ убъю!» — Ну, жто-жъ? Давай помѣряемся! — «Дми токъ!» кричиць змѣй. —У цябе дванатцыць рылъ, а у мяне одно: ты и дми!.. Тоды змѣй якъ дунувъ — дзѣ были имхи, болоты, оржавы, потопы, — стало гладко, якъ яйцо, на дванатдыдь вёрстъ. Сучкинъ сынъ якъ дунувъ — усё пызолоцивъ, бережки пызавороцивъ и на битву ставъ. Схвацилиси битца. Билиси, билиси.... Иванъ збивъ три гыловы змѣю, а змѣй яго по косточки ў зямлю увогнавъ. Тоды змѣй гово́риць: «цари, кыроли бъютца, а й то отдыхъ мѣюць, а мы скольки бъёмся, а не отдыхаемъ?» — Цари, кыроли на коняхъ зьѣзжаютца, а насъ съ тобой чортъ знёсъ!.. Ды якъ свиснець — збивъ ящо три гыловы, а змѣй яго по колѣны у зямлю убивъ. Тоды Сучкинъ сынъ гово́риць: «полядзитка, вунъ жонка твоя йдзе́ць и сквыриць!» Змѣй обярнувся, а Сучкинъ сынъ схапивъ шапку ды якъ пусциць у хату, дзѣ спали яго брата — крышу ўсю збивъ, а товарищи спяць. А кровъ изъ стакана че=резъ полилась на столъ. Стали узновъ битца. Билиси, билиси... Змѣй кажець: «дай отдыхнуць, якъ волосу згорѣць!» — Ну, отдыхай!.. Покуль змѣй вырвавъ волосъ ды спаливъ, дыкъ Иванъ знявъ сапогъ зъ ноги и пусцивъ у хату — такъ верхній вянецъ и збивъ. А товариши спяць... Стали узновъ битца. У змѣя, докуль ёнъ отдыхавъ, силы убыло, а у Сучкиныго сына прибыло. Билиси, билиси... Збивъ Иванъ змѣю ящо три гыловы, а змѣй яго по повясъ у зямлю убивъ. «Стой! кричиць змѣй: дай отдыхнуць, якъ соломинкѣ згорѣць!» — Ну, отдыхай! Покуль соломинка горѣла, Иванъ знявъ друге́й сапогъ, ды якъ пусцидь у хату — ўсю хату зарывъ сапогомъ. Прочхнулиси браты, бачуць кровъ чере=зъ бяжиць! Сѣли скорѣй на ко́ній и поѣхыли. Пріѣзжаюць и къ калиныву мосту — а змѣй яго по шію у зямлю ўбивъ, а ёнъ змѣю дзесяць головъ отсѣкъ. Ну, браты якъ наско́чили, отсѣкли и послѣднія головы. Убивши змѣя, выцягнули яны Иваньку изъ зямли. Ёнъ дужо разсердзився на ихъ; хоцѣвъ ихъ забиць. Стали яны тоды проситца у яго. Ёнъ змиловався и просцивъ. Собрали яны ўси голо́вы, спалили на осинывыхъ дровахъ, а попялъ на быстру рѣчку пусцили <ref>''Вар.'' записан. въ м. ''Обчугѣ'' сѣнн. у.: Въ первую ночь ѣхала сестра змѣя, во вторую — тетка, въ третью змѣй трехголовый. Съ ними кони, псы и соколы. У моста кони зарзали, псы завыли, соколи запѣли. Сестра, тетка й змѣй спрашиваютъ: „кони моѐ дорогіе, кого вы заслышали, кого вы завидѣли? Псы моѐ дорогіе, кого вы заслышали, кого вы завидѣли? Соколы мое дорогіе, кого вы заслышали, кого вы завидѣли? — Не ты тутъ ходятъ, а Сукинъ-сынъ!.. А Сукинъ-сынъ сказывается: „а! вы меня въ глаза ругаете!“ Да какъ пальнетъ изъ лука... Въ первую и вторую ночь всѣхъ снесло стрѣлою, только осталось по одному коню, псу, соколу, а въ третью ночь — ничего не снесло. И сталъ тогда Сукинъ-сынъ биться съ змѣемъ... Мать змѣя впослѣдствіи обращается ''свиньей кованой'', и гонится за Сукинымъ сыномъ, царевичемъ и кухаревичемъ.</ref> Вотъ, ставъ тоды Сучкинъ сынъ, разсказываць: «Якъ<noinclude></noinclude> 0o13g63dc93jkmzootltgtsrgtl826s 295191 295190 2026-08-12T07:19:44Z Gabix 3485 295191 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Gabix" /></noinclude>{{перанос-канец|п=приходзит|к=ца}} ици на калиновый мостъ Сучкину сыну. Собрався ёнъ ици, и кажець братамъ: «ну, братцы, вотъ я иду, а вы ня спице усю ночь, а то мнѣ будзець дужо трудно!» — Якъ жа-жъ мы будземъ вѣдыць, што табѣ трудно? — «А я дамъ вамъ знакъ вотъ яке́й: у сто́лю уткну ножъ, а на стол''ѣ'' пыставлю стаканъ зъ водою. Якъ тольки {{Абмылка|канпець|капнець}} кровъ изъ ножика ў стаканъ, дыкъ вы убирайцесь и ѣдзьце ко мнѣ якъ можно скорѣй!» Здѣлавши такъ, Сучкинъ сынъ пошовъ на калинывъ мостъ. А браты засѣли у карты йграць. Играли, йграли — якъ тольки подъ повночь, спаць захоцѣли. Яны ящо пойграли, и заснули крѣпкимъ сномъ. А Сучкинъ сынъ ходзиць ли калиныва моста. У самую повночь прилетаець дванатцыциглавый змѣй. <ref>''Вар.'' девятиглавый.</ref> — «Ну, што, Сучкинъ сынъ — зылотэя пуговицы, на чужую сторону своё косьци принёсъ? Будзець мнѣ чимъ побѣдаць!» — Пыгодзи, нячистая сила: ще можа ўдависься! — «Ды нѣ, я табѣ ня здамъ! Ты думаетъ, што братовъ моихъ забивъ, дыкъ и мяне забъе́шъ? Нѣ, вотъ я цябе сичасъ убъю!» — Ну, жто-жъ? Давай помѣряемся! — «Дми токъ!» кричиць змѣй. — У цябе дванатцыць рылъ, а у мяне одно: ты и дми!.. Тоды змѣй якъ дунувъ — дзѣ были имхи, болоты, оржавы, потопы, — стало гладко, якъ яйцо, на дванатдыдь вёрстъ. Сучкинъ сынъ якъ дунувъ — усё пызолоцивъ, бережки пызавороцивъ и на битву ставъ. Схвацилиси битца. Билиси, билиси.... Иванъ збивъ три гыловы змѣю, а змѣй яго по косточки ў зямлю увогнавъ. Тоды змѣй гово́риць: «цари, кыроли бъютца, а й то отдыхъ мѣюць, а мы скольки бъёмся, а не отдыхаемъ?» — Цари, кыроли на коняхъ зьѣзжаютца, а насъ съ тобой чортъ знёсъ!.. Ды якъ свиснець — збивъ ящо три гыловы, а змѣй яго по колѣны у зямлю убивъ. Тоды Сучкинъ сынъ гово́риць: «полядзитка, вунъ жонка твоя йдзе́ць и сквыриць!» Змѣй обярнувся, а Сучкинъ сынъ схапивъ шапку ды якъ пусциць у хату, дзѣ спали яго брата — крышу ўсю збивъ, а товарищи спяць. А кровъ изъ стакана че=резъ полилась на столъ. Стали узновъ битца. Билиси, билиси... Змѣй кажець: «дай отдыхнуць, якъ волосу згорѣць!» — Ну, отдыхай!.. Покуль змѣй вырвавъ волосъ ды спаливъ, дыкъ Иванъ знявъ сапогъ зъ ноги и пусцивъ у хату — такъ верхній вянецъ и збивъ. А товариши спяць... Стали узновъ битца. У змѣя, докуль ёнъ отдыхавъ, силы убыло, а у Сучкиныго сына прибыло. Билиси, билиси... Збивъ Иванъ змѣю ящо три гыловы, а змѣй яго по повясъ у зямлю убивъ. «Стой! кричиць змѣй: дай отдыхнуць, якъ соломинкѣ згорѣць!» — Ну, отдыхай! Покуль соломинка горѣла, Иванъ знявъ друге́й сапогъ, ды якъ пусцидь у хату — ўсю хату зарывъ сапогомъ. Прочхнулиси браты, бачуць кровъ чере=зъ бяжиць! Сѣли скорѣй на ко́ній и поѣхыли. Пріѣзжаюць и къ калиныву мосту — а змѣй яго по шію у зямлю ўбивъ, а ёнъ змѣю дзесяць головъ отсѣкъ. Ну, браты якъ наско́чили, отсѣкли и послѣднія головы. Убивши змѣя, выцягнули яны Иваньку изъ зямли. Ёнъ дужо разсердзився на ихъ; хоцѣвъ ихъ забиць. Стали яны тоды проситца у яго. Ёнъ змиловався и просцивъ. Собрали яны ўси голо́вы, спалили на осинывыхъ дровахъ, а попялъ на быстру рѣчку пусцили <ref>''Вар.'' записан. въ м. ''Обчугѣ'' сѣнн. у.: Въ первую ночь ѣхала сестра змѣя, во вторую — тетка, въ третью змѣй трехголовый. Съ ними кони, псы и соколы. У моста кони зарзали, псы завыли, соколи запѣли. Сестра, тетка й змѣй спрашиваютъ: „кони моѐ дорогіе, кого вы заслышали, кого вы завидѣли? Псы моѐ дорогіе, кого вы заслышали, кого вы завидѣли? Соколы мое дорогіе, кого вы заслышали, кого вы завидѣли? — Не ты тутъ ходятъ, а Сукинъ-сынъ!.. А Сукинъ-сынъ сказывается: „а! вы меня въ глаза ругаете!“ Да какъ пальнетъ изъ лука... Въ первую и вторую ночь всѣхъ снесло стрѣлою, только осталось по одному коню, псу, соколу, а въ третью ночь — ничего не снесло. И сталъ тогда Сукинъ-сынъ биться съ змѣемъ... Мать змѣя впослѣдствіи обращается ''свиньей кованой'', и гонится за Сукинымъ сыномъ, царевичемъ и кухаревичемъ.</ref> Вотъ, ставъ тоды Сучкинъ сынъ, разсказываць: «Якъ<noinclude></noinclude> qk1189kg720kwf71rmrnuhb9ai3zxde 295199 295191 2026-08-12T08:12:56Z Plan 9 From The Outer Space 4902 295199 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Gabix" /></noinclude>{{перанос-канец|п=приходзит|к=ца}} ици на калиновый мостъ Сучкину сыну. Собрався ёнъ ици, и кажець братамъ: «ну, братцы, вотъ я иду, а вы ня спице усю ночь, а то мнѣ будзець дужо трудно!» — Якъ жа-жъ мы будземъ вѣдыць, што табѣ трудно? — «А я дамъ вамъ знакъ вотъ яке́й: у сто́лю уткну ножъ, а на стол''ѣ'' пыставлю стаканъ зъ водою. Якъ тольки {{Абмылка|канпець|капнець}} кровъ изъ ножика ў стаканъ, дыкъ вы убирайцесь и ѣдзьце ко мнѣ якъ можно скорѣй!» Здѣлавши такъ, Сучкинъ сынъ пошовъ на калинывъ мостъ. А браты засѣли у карты йграць. Играли, йграли — якъ тольки подъ повночь, спаць захоцѣли. Яны ящо пойграли, и заснули крѣпкимъ сномъ. А Сучкинъ сынъ ходзиць ли калиныва моста. У самую повночь прилетаець дванатцыциглавый змѣй. <ref>''Вар.'' девятиглавый.</ref> — «Ну, што, Сучкинъ сынъ — зылотэя пуговицы, на чужую сторону своё косьци принёсъ? Будзець мнѣ чимъ побѣдаць!» — Пыгодзи, нячистая сила: ще можа ўдависься! — «Ды нѣ, я табѣ ня здамъ! Ты думаетъ, што братовъ моихъ забивъ, дыкъ и мяне забъе́шъ? Нѣ, вотъ я цябе сичасъ убъю!» — Ну, што-жъ? Давай помѣряемся! — «Дми токъ!» кричиць змѣй. — У цябе дванатцыць рылъ, а у мяне одно: ты и дми!.. Тоды змѣй якъ дунувъ — дзѣ были имхи, болоты, оржавы, потопы, — стало гладко, якъ яйцо, на дванатдыдь вёрстъ. Сучкинъ сынъ якъ дунувъ — усё пызолоцивъ, бережки пызавороцивъ и на битву ставъ. Схвацилиси битца. Билиси, билиси.... Иванъ збивъ три гыловы змѣю, а змѣй яго по косточки ў зямлю увогнавъ. Тоды змѣй гово́риць: «цари, кыроли бъютца, а й то отдыхъ мѣюць, а мы скольки бъёмся, а не отдыхаемъ?» — Цари, кыроли на коняхъ зьѣзжаютца, а насъ съ тобой чортъ знёсъ!.. Ды якъ свиснець — збивъ ящо три гыловы, а змѣй яго по колѣны у зямлю убивъ. Тоды Сучкинъ сынъ гово́риць: «полядзитка, вунъ жонка твоя йдзе́ць и сквыриць!» Змѣй обярнувся, а Сучкинъ сынъ схапивъ шапку ды якъ пусциць у хату, дзѣ спали яго брата — крышу ўсю збивъ, а товарищи спяць. А кровъ изъ стакана че=резъ полилась на столъ. Стали узновъ битца. Билиси, билиси... Змѣй кажець: «дай отдыхнуць, якъ волосу згорѣць!» — Ну, отдыхай!.. Покуль змѣй вырвавъ волосъ ды спаливъ, дыкъ Иванъ знявъ сапогъ зъ ноги и пусцивъ у хату — такъ верхній вянецъ и збивъ. А товариши спяць... Стали узновъ битца. У змѣя, докуль ёнъ отдыхавъ, силы убыло, а у Сучкиныго сына прибыло. Билиси, билиси... Збивъ Иванъ змѣю ящо три гыловы, а змѣй яго по повясъ у зямлю убивъ. «Стой! кричиць змѣй: дай отдыхнуць, якъ соломинкѣ згорѣць!» — Ну, отдыхай! Покуль соломинка горѣла, Иванъ знявъ друге́й сапогъ, ды якъ пусцидь у хату — ўсю хату зарывъ сапогомъ. Прочхнулиси браты, бачуць кровъ чере=зъ бяжиць! Сѣли скорѣй на ко́ній и поѣхыли. Пріѣзжаюць и къ калиныву мосту — а змѣй яго по шію у зямлю ўбивъ, а ёнъ змѣю дзесяць головъ отсѣкъ. Ну, браты якъ наско́чили, отсѣкли и послѣднія головы. Убивши змѣя, выцягнули яны Иваньку изъ зямли. Ёнъ дужо разсердзився на ихъ; хоцѣвъ ихъ забиць. Стали яны тоды проситца у яго. Ёнъ змиловався и просцивъ. Собрали яны ўси голо́вы, спалили на осинывыхъ дровахъ, а попялъ на быстру рѣчку пусцили <ref>''Вар.'' записан. въ м. ''Обчугѣ'' сѣнн. у.: Въ первую ночь ѣхала сестра змѣя, во вторую — тетка, въ третью змѣй трехголовый. Съ ними кони, псы и соколы. У моста кони зарзали, псы завыли, соколи запѣли. Сестра, тетка й змѣй спрашиваютъ: „кони моѐ дорогіе, кого вы заслышали, кого вы завидѣли? Псы моѐ дорогіе, кого вы заслышали, кого вы завидѣли? Соколы мое дорогіе, кого вы заслышали, кого вы завидѣли? — Не ты тутъ ходятъ, а Сукинъ-сынъ!.. А Сукинъ-сынъ сказывается: „а! вы меня въ глаза ругаете!“ Да какъ пальнетъ изъ лука... Въ первую и вторую ночь всѣхъ снесло стрѣлою, только осталось по одному коню, псу, соколу, а въ третью ночь — ничего не снесло. И сталъ тогда Сукинъ-сынъ биться съ змѣемъ... Мать змѣя впослѣдствіи обращается ''свиньей кованой'', и гонится за Сукинымъ сыномъ, царевичемъ и кухаревичемъ.</ref> Вотъ, ставъ тоды Сучкинъ сынъ, разсказываць: «Якъ<noinclude></noinclude> 2thkp67rot1nhg7tmhd2kccyz5zog18 104 127725 295200 2026-08-12T08:30:44Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « Wilnia 10 maja 1913 hodu {|style="margin:auto;" |{{Калёнтытул|left='''I. Hod'''|center='''Wilnia 10 maja 1913 hodu'''|right='''№ 15'''}} |- |style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |- | style="font-size:500%;" |<center>'''{{разьбіўка|BIEŁARUS}}</center> |- |<center>{{larger|'''tydniowaja katalickaja hazeta.}}</center> |- |style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |- |<center>'''Kasztuje s pierasyłka...» 295200 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> Wilnia 10 maja 1913 hodu {|style="margin:auto;" |{{Калёнтытул|left='''I. Hod'''|center='''Wilnia 10 maja 1913 hodu'''|right='''№ 15'''}} |- |style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |- | style="font-size:500%;" |<center>'''{{разьбіўка|BIEŁARUS}}</center> |- |<center>{{larger|'''tydniowaja katalickaja hazeta.}}</center> |- |style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |- |<center>'''Kasztuje s pierasyłkaj: na hod 1 rb. 50 kap. na 6 miesiacau 80 kap.</br>addzielny numer 3 kapiejki.</center> |- |style="border-style: solid; border-width: 0px 0px 2px 0" | |- |<center>{{smaller|Rukapisy pawinny być padpisany praudziwaj familijej dziela wiedama redakcii, inaksz nia buduć</br>drukawany; rukapisy nie zwiertajucca. Hroszy można pasyłać pacztowymi markami.}}</center> |- |style="border-style: solid; border-width: 0px 0px 2px 0" | |- |<center>{{smaller|'''Usio adresawać:''' Wilnia Wilenskaja wulica, № 18 kw. 6. Redakcija „Biełarusa“.}}</center> |- |style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |- |'''Szkada mnie hetaho narodu… bo nie maje czaho jeści''' _{{{larger|({{разьбіўка|słowy Chrystusa}}).}}} |- |style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |} {{c|'''{{разьбіўка|Maj}}.|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{gap|1.5em}}Prajszła maroznaja ściudzionaja zima, kali czaławiek i żywioła i nawat ptuszki dzierżacca uściaż kala budynku, dzie ciaplej i niciarpliwie czakajuć, kali nadojdzie para, szto Boh Stwaryciel i kieraŭnik usiej pryrody, zahadaje śniehu raspuścicca i papłyć u hłyboki mory, dy ŭ szyroki akiany; prajszła i czaść wiasny azdoblanaja pieknym śpiewańniem padniabiesnaj skaŭronaczki i najwiasialejszym światam Wialikadnia, choć z druhoj starany mucili hetu pieknaść bałoty, chałady, dy nidachwaty charczoŭ ludziam i żywiole.</br> {{gap|1.5em}}Prajszło usio heta i pryszoŭ piekny Maj. Jon, kazaŭ-by, jaki strojny kawaler, adziety u zialony, ubrany roznakalornymi kwietkami cudnie — piekny płaszcz, na haławie jaho — mleczna-biełaja karona s ćwituczych jabłanak, hrusz i bezu, s pamiż hetaj bializny, bytcym darahije kamienczyki prahladajuć zialonieńkije listoczki. A nad hetaj karonaj siudy i tudy fyrkajuć rabieńkije ziaziulki, szpaki, szczygły i saławiejczyki, katoryje swaimi pieśniami razwiesielajuć hetaho czaroŭnaho małojca.</br> {{gap|1.5em}}Ciapier i żywioła najchodzić dawoli paszy i ptuszka żyru i usie wiasioła pahladajuć na piekny czaroǔny zialonakwiacisty maj, a biednamu harapasznamu biełarusu-mużyku kali i nidachwat trochi chleba, dyk jon naźbiraja szczaŭja dy hrabuźniku, zwara jaho, dy zjeść s bulbaczkaj i wyszaŭszy na pole da pracy piajeć wiasiołuju, pradziadoŭskuju pieśniu, zredka pierarywajuczy jaje, kab kryknuć na kania, abo pierakinuć baranu, ci sachu praz kamień.</br> {{gap|1.5em}}A wieczaram, wiarnuŭszysia s paloǔ, sabiarucca naszyje harotniki u kancy wioski pad kryżam, pry katorym ustrojanaja kapliczka s fihuraj Matki Boskaj i, hramadoju paklenczyǔszy pierad hetaj fihurkaj, zapiajuć światuju Litaniju i pieśniu da Matki Boskaj… Hetaja Litanija i pieśnia raschodzicca szyroka i wysoka i idzie, idzie wyszej i wyszej aż da wysokaho nieba, da Wialikaho i miłasernaho Boha, szto miła paziraje na pakoru i pabożnaść pracawitaho biełaruskaho ludu.</br> {{gap|1.5em}}Dyk piekny i czaroŭny nasz maj biełaruski, a kudy jeszcze piekniejszy, kali jon pry tym, dy jeszcze i katalicki! I za toje, braty biełarusy, ni zanidbajmo hetaho pieknaho zwyczaju, ale na adwarot rasszyrajmo jaho miż druhimi, bo heta i Bohu i Matce Najświaciejszaj padabajecca i nam samym prynosić karyść duchowuju, uproszywajuczy roznyje łaski Boskije. {{справа|''J.{{gap|1.5em}}}} {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} {{c|''Matczyna dola.|памер=250%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-2.5em"></div> {{block center/s}} ''Czuju hdzieś spiewajuć,</br> ''Sumna u waddali —</br> ''Peǔnie na mahiłki,</br> ''Kahoś paniaśli…</br><noinclude></noinclude> rskredvngv7vjp99bcnmb0l070rdcoa 104 127726 295201 2026-08-12T08:57:17Z By-isti 3554 /* Не правераная */ Новая старонка: « {{Водступ|2|em}}— Шалбы! — закрычаў Сімон. — Ты лянуешся лішні раз ступіць нагой, свінячы хвост. Мне палову дня трэба ехаць, дык я з твае ласкі буду набіваць мазалі на прыгожым месцы? Давай саломы. {{Водступ|2|em}}Парабак пабег у павець. Арцём з Макарам падыш...» 295201 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="By-isti" /></noinclude> {{Водступ|2|em}}— Шалбы! — закрычаў Сімон. — Ты лянуешся лішні раз ступіць нагой, свінячы хвост. Мне палову дня трэба ехаць, дык я з твае ласкі буду набіваць мазалі на прыгожым месцы? Давай саломы. {{Водступ|2|em}}Парабак пабег у павець. Арцём з Макарам падышлі дапамагчы Сімону, а Іліко давялося злазіць з воза. Вано стаяў каля плятня і скоса глядзеў на Іліко. {{Водступ|2|em}}— Вазьмі маю сетку і восці, — паблажліва сказаў Іліко. — Мне цяпер няма як рыбу лавіць, Я буду гандляваць таварамі. Хочаш агурок? Ён толькі з аднаго канца горкі. {{Водступ|2|em}}Вано маўчаў, пазіраючы ў другі бок. {{Водступ|2|em}}— Ты не крыўдзіся, — гаварыў далей Іліко. — Гэта я знарок сказаў пра казла… {{Водступ|2|em}}Твар Вано пакрывіўся, і яго чорныя вочы затуманіліся. {{Водступ|2|em}}— Не трэба ехаць, Іліко… — зашаптаў Вано. — Што я буду рабіць адзін?.. Коча б’ецца, Гогі дурны, я не люблю яго… не трэба ехаць… Будзем разам хадзіць, я табе пакажу гняздо чаплі… Што я буду… адзін… {{Водступ|2|em}}Вано ўсхліпнуў і абцёр вочы рукавом. {{Водступ|2|em}}Іліко анямеў ад нечаканасці. Потым ён адчуў, што нешта казыча ў горле, і ў яго задрыжэлі губы. Іліко напэўна заплакаў-бы, каб на гэтую пару Сімон не скончыў сваёй работы на возе. {{Водступ|2|em}}— Іліко! — крыкнуў Сімон. — Хадзі сюды, малады купец! Паехалі! {{Водступ|2|em}}І гэта адразу змяніла настрой. Слёзы, гатовыя выліцца, высахлі. Малады купец — гэта азначае: сталы чалавек. Сталым людзям плакаць не да твару. {{Водступ|2|em}}— Ты слінішся, як жанчына, — з папрокам сказаў Іліко. — Я не магу застацца, калі мы ўжо дагаварыліся з Сімонам… Кінь, а то ўбачаць і будуць смяяцца… {{Водступ|2|em}}— Мне трапіў камар у вока, — сказаў Вано, — я не плачу, няма чаго маніць. Пільная мне патрэба плакаць… {{Водступ|2|em}}Вано яшчэ раз смаргануў рукавом па твары. У яго вачах бліснула злосць. {{Водступ|2|em}}— Прыязджай да мяне ў госці разам з Тапурыя, — паспрабаваў прымірыцца Іліко. {{Водступ|2|em}}— Я сам, калі захачу, буду купцом, — зазлаваны сказаў Вано. — Пільная мне патрэба… у госці… {{Водступ|2|em}}— Іліко, Іліко, — у адзін голае крыкнулі Сімон з Макарам. {{Водступ|2|em}}Іліко пабег да арбы. {{Водступ|2|em}}— Бывайце, суседзі, — крыкнуў Сімон, ляскаючы кіем па аблезлых сцягняках буйвалаў. — Прывязу вам купца-малайца, рыхтуйце вяселле! Э-гоп! Ха-ха-ха!.. Усяго добрага! {{Водступ|2|em}}Сімон зайшоўся ад рогату, буйвалы ступілі наперад, {{перанос пачатак|п=за|к=грукалі}}<noinclude></noinclude> cv76er7xbaswmu8wpcq9kf1gdtc331u 104 127727 295202 2026-08-12T09:43:36Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « ''Cicha iduć ludzi,</br> ''Hoławy schyliǔszy,</br> ''Padydu za imi,</br> ''Pacier zhawaryǔszy.</br> ''Bieła damawina,</br> ''Wianok piekny — źwity —</br> ''Ciahnie konik siwy…</br> ''Dy żalam zabity —</br> ''Zboku idzie mużczyna,</br> ''Za trunu chapaja…</br> ''Biedny — śmierci woza,</br> ''Jon ǔżo nie strymaja.</br> ''Heta jaho żonka,</br> ''Abwita wianoczkam,</br> ''Razstałasia z świetam,</br> ''Dwadcatym hadoczkam.</br> ''B...» 295202 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" />{{block center/s}}</noinclude> ''Cicha iduć ludzi,</br> ''Hoławy schyliǔszy,</br> ''Padydu za imi,</br> ''Pacier zhawaryǔszy.</br> ''Bieła damawina,</br> ''Wianok piekny — źwity —</br> ''Ciahnie konik siwy…</br> ''Dy żalam zabity —</br> ''Zboku idzie mużczyna,</br> ''Za trunu chapaja…</br> ''Biedny — śmierci woza,</br> ''Jon ǔżo nie strymaja.</br> ''Heta jaho żonka,</br> ''Abwita wianoczkam,</br> ''Razstałasia z świetam,</br> ''Dwadcatym hadoczkam.</br> ''Było hroszaj, chleba,</br> ''Bahactwa dawoli,</br> ''Ale szto pamoża,</br> ''Proci Božaj Woli!...</br> ''Da mohlic padchodziać,</br> ''Ksiondz każa spynicca —</br> ''Za czystuju duszu,</br> ''Treba pamalicca.</br> ''Zmrok. Ciemień nawisła,</br> ''Sumna znoǔ spiawajuć…</br> ''Maci ślaźmi placza:</br> ''Marylku chawujuć.</br> ''Aposznio dźiciatko,</br> ''Jak kwietaczka, zwiało;</br> ''Biednaja, staraja,</br> ''Kala dołu upała,</br> ''I cicha hałosić,</br> ''Ale ǔ niebi czujuć —</br> ''Tut jaje ǔsie dzietki,</br> ''Тut і muż… naczujuć.</br> ''Biednuj, joj odnoj,</br> ''Treba astawacca…</br> ''A trunu adkryli,</br> ''Kab ǔżo pażagnacca.</br> ''Homan, płacz naǔkoła —</br> ''Płaczuć usie ludzi,</br> ''A Marylka ruczki</br> ''Złożyła na hrudzi.</br> ''Nahnułasia maci,</br> ''Ruczki caławaci:</br> ''„Dabranac, Marylko!</br> ''Rana paszła spaci…</br> ''Użo bolsz ni czuje,</br> ''Niczoha ni baczyć —</br> ''Adno jaje woczy,</br> ''Płaczuć — ǔsio dy płaczuć.</br> ''Adno jak spuścili,</br> ''Ǔ doł ǔżo damawinu —</br> ''Ǔ sercy ǔsio powierło,</br> ''Jak ziamli chtoś kinuǔ.</br> ''Schapiłasia z miejsca,</br> ''Dy razam samleła,</br> ''A ziamla u doli,</br> ''Pa trunie hrymieła…</br> ''Muż iznoǔ schapiǔsia,</br> ''Powietra chapaja,</br> ''Dyk ziemlu szto sypluć,</br> ''Jon ǔżo nie strymaje… {{справа|''Ol.}} {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} {{c|{{larger|'''Z Bielaruskich kazak.}}}} <center>III.</center> {{gap|1.5em}}Żyǔ byǔ na świecie adzin czaławiek i mieŭ jon dwuch synoǔ. Pracawaŭ na ich, harawaŭ, ażno pakul tyje nie paŭzrastali. Tady baćka i każe: „nu, synoczki maje, hodzia ja z wami namuczyŭsia — para wam i na swoj chleb iści: da czaho katory z was budzie mieć achwotu, nichaj za toje i biarecca“.</br> {{gap|1.5em}}Woś, wybralisia u troch jany ŭ darohu. Iduć, dy iduć. Ażno baczać: wializarnaja, wializarnaja wioska raskinułasia pad lesam. Starszy syn i każe: „oto, kab tut kuźniu pastawiǔ, kaczaǔsia-b jak syr u maśle“ — „Dobra, synoczku, atkazywaje baćka, budzie tabie i kuźnia“.</br> {{gap|1.5em}}Zajszli jany ŭ wiosku, stary pierahawaryǔ s sielanami, naniaŭ kawałak hruntu, pastawii kuźniu, daŭ starszamu synu krychu na pierszy paczatak uspamohi, dyj pakinuǔ jaho na nowaj haspadarcy, a z małodszym — pajszli dalej.</br> {{gap|1.5em}}Iduć jany, iduć, ażno na łuhu niedaloka wioski ŭ kustoch pasucca wały.</br> {{gap|1.5em}}Małodszy syn i każe: „oto tatka, kab hetkaho sytaho wała ukraści? pajedali-b<noinclude></noinclude> ir9jeh23icicibe28g48ydv2mptr6vb 295203 295202 2026-08-12T09:48:27Z RAleh111 4658 295203 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" />{{block center/s}}</noinclude> {{gap|2em}}''Cicha iduć ludzi,</br> {{gap|2em}}''Hoławy schyliǔszy,</br> {{gap|2em}}''Padydu za imi,</br> {{gap|2em}}''Pacier zhawaryǔszy.</br> ''Bieła damawina,</br> ''Wianok piekny — źwity —</br> ''Ciahnie konik siwy…</br> ''Dy żalam zabity —</br> {{gap|2em}}''Zboku idzie mużczyna,</br> {{gap|2em}}''Za trunu chapaja…</br> {{gap|2em}}''Biedny — śmierci woza,</br> {{gap|2em}}''Jon ǔżo nie strymaja.</br> ''Heta jaho żonka,</br> ''Abwita wianoczkam,</br> ''Razstałasia z świetam,</br> ''Dwadcatym hadoczkam.</br> {{gap|2em}}''Było hroszaj, chleba,</br> {{gap|2em}}''Bahactwa dawoli,</br> {{gap|2em}}''Ale szto pamoża,</br> {{gap|2em}}''Proci Božaj Woli!...</br> ''Da mohlic padchodziać,</br> ''Ksiondz każa spynicca —</br> ''Za czystuju duszu,</br> ''Treba pamalicca.</br> {{gap|2em}}''Zmrok. Ciemień nawisła,</br> {{gap|2em}}''Sumna znoǔ spiawajuć…</br> {{gap|2em}}''Maci ślaźmi placza:</br> {{gap|2em}}''Marylku chawujuć.</br> ''Aposznio dźiciatko,</br> ''Jak kwietaczka, zwiało;</br> ''Biednaja, staraja,</br> ''Kala dołu upała,</br> {{gap|2em}}''I cicha hałosić,</br> {{gap|2em}}''Ale ǔ niebi czujuć —</br> {{gap|2em}}''Tut jaje ǔsie dzietki,</br> {{gap|2em}}''Тut і muż… naczujuć.</br> ''Biednuj, joj odnoj,</br> ''Treba astawacca…</br> ''A trunu adkryli,</br> ''Kab ǔżo pażagnacca.</br> {{gap|2em}}''Homan, płacz naǔkoła —</br> {{gap|2em}}''Płaczuć usie ludzi,</br> {{gap|2em}}''A Marylka ruczki</br> {{gap|2em}}''Złożyła na hrudzi.</br> ''Nahnułasia maci,</br> ''Ruczki caławaci:</br> ''„Dabranac, Marylko!</br> ''Rana paszła spaci…</br> {{gap|2em}}''Użo bolsz ni czuje,</br> {{gap|2em}}''Niczoha ni baczyć —</br> {{gap|2em}}''Adno jaje woczy,</br> {{gap|2em}}''Płaczuć — ǔsio dy płaczuć.</br> ''Adno jak spuścili,</br> ''Ǔ doł ǔżo damawinu —</br> ''Ǔ sercy ǔsio powierło,</br> ''Jak ziamli chtoś kinuǔ.</br> {{gap|2em}}''Schapiłasia z miejsca,</br> {{gap|2em}}''Dy razam samleła,</br> {{gap|2em}}''A ziamla u doli,</br> {{gap|2em}}''Pa trunie hrymieła…</br> ''Muż iznoǔ schapiǔsia,</br> ''Powietra chapaja,</br> ''Dyk ziemlu szto sypluć,</br> ''Jon ǔżo nie strymaje… {{справа|''Ol.}} {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} {{block center/e}} {{c|{{x-larger|'''Z Biełaruskich kazak.}}}} <center>III.</center> {{gap|1.5em}}Żyǔ byǔ na świecie adzin czaławiek i mieŭ jon dwuch synoǔ. Pracawaŭ na ich, harawaŭ, ażno pakul tyje nie paŭzrastali. Tady baćka i każe: „nu, synoczki maje, hodzia ja z wami namuczyŭsia — para wam i na swoj chleb iści: da czaho katory z was budzie mieć achwotu, nichaj za toje i biarecca“.</br> {{gap|1.5em}}Woś, wybralisia u troch jany ŭ darohu. Iduć, dy iduć. Ażno baczać: wializarnaja, wializarnaja wioska raskinułasia pad lesam. Starszy syn i każe: „oto, kab tut kuźniu pastawiǔ, kaczaǔsia-b jak syr u maśle“ — „Dobra, synoczku, atkazywaje baćka, budzie tabie i kuźnia“.</br> {{gap|1.5em}}Zajszli jany ŭ wiosku, stary pierahawaryǔ s sielanami, naniaŭ kawałak hruntu, pastawii kuźniu, daŭ starszamu synu krychu na pierszy paczatak uspamohi, dyj pakinuǔ jaho na nowaj haspadarcy, a z małodszym — pajszli dalej.</br> {{gap|1.5em}}Iduć jany, iduć, ażno na łuhu niedaloka wioski ŭ kustoch pasucca wały.</br> {{gap|1.5em}}Małodszy syn i każe: „oto tatka, kab hetkaho sytaho wała ukraści? pajedali-b<noinclude></noinclude> 36pavxisna8jhw9dcj884t8pdz5q67q 104 127728 295204 2026-08-12T10:10:59Z RAleh111 4658 /* Праблематычная */ 295204 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="RAleh111" /></noinclude>miasa, pajedali, ażno sami badaj, takimi-ż sytymi parabilisia-b.</br> {{gap|1.5em}}— „A szto-ż, synoczku, atkazywaje baćka, kradzi, kali ǔ ciabie da hetaho achwota. Zajmi wała i hani da chaty, a ja zara prydu“.</br> {{gap|1.5em}}Syn tak i zrabiǔ: zaniaǔ wała i pahnaǔ, ahladajuczysia, ci chto ni bacze, da chaty. A baćka tymczasam zajszoŭ u wiosku, dawiedaŭsia czyja heta była żywioła, zapłaciǔ za jaje i tak sama paciahnuŭsia da chaty.</br> {{gap|1.5em}}Prychodzie, ażno syn ǔżo abkaciǔ wała i skuru dziare z jaho. Na zaǔtra nahatawali poǔny sahan miasa i sadziacca za stoł jeści. Ażno baćka każe: „paczakaj, synoczku, daj śpiersza źmierymsia dziahaj, dyk pasla budzim wiedać, katory z nas, zjeǔszy miasa, bolsz pasycieje. Dobra — źmierylisia.</br> {{gap|1.5em}}Woś paczali jany szto dnia prażyć, dyj prażyć miasa. Baćka pre — ażno nos jaho hniecca, a syn, aby dźwiery tolki skryhiel, abo dzie szto stuknuło — užo i chodu z za stała. Wiadoma, bajaǔsia, kab jak nie daznalisia a pakraży.</br> {{gap|1.5em}}Doǔha, ci nie — balawali hetak baćka s synam, ale ǔreszcie miasa skonczyli. Tady baćka, źniaǔszy dziahu, kae: „nu, synoczku, dawaj źnimiem mierku, katory z nas bolej pasycieŭ“.</br> {{gap|1.5em}}Jak źniali jany mierku, dyk kudy tam! Ani pryraŭniać adnaho da druhoha: baćka — i praŭda, razjeŭsia, jak toj woł, a syn — schudaŭ, wypiatryǔ, — jak taja szczepka.</br> {{gap|1.5em}}Uśmiachnuŭsia stary baćka i każe da swajho syna: „a szto, dziciatka, baczysz, jakaja pamiż nami roznica. Ja jeǔ heta miasa s spakojnym sumleńniem, bo za wała, szto ty ukraŭ, choć tabie hetaho i nie kazaŭ, hroszy haspadaru zapłaciǔ, woś mnie jano i pajszło na zdaroŭje, i syć uziała. A ty — zaŭsiody u strachu byŭ, bo adna dumka ciabie hryzła, — kab czasam jak nie uspłyła na wierch twaja pakraża, woś i wysach ty, jak toj korcz. Dyk pamiatuj-że raz na zaŭsiody: kradzianym nikoli nie pasyciejesz“. {{справа|''Wat—ka.{{gap|1.5em}}}} {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} Znachod św. Kryża. </br> {{gap|1.5em}}Da śmierci Chrystusa i jeszcze douha paśla u pahancaŭ kryż byů u pahardzie, za toje, szto na im wiesili, abo prybiwali samych najbolszych prastupnikaŭ - raz- bojnikou. Ale kali na kryżu byü prybity i skanaŭ Boh, ustupiuszy u ludzkoja cieła, katory ni tolki szto ni mieů ani Najmien- szaj winy, ale byů sam najświaciejszym, dyk praz Jaho niawinnuju, a takuju strasznuju śmierć kryż byü paświenczany i jak pahancy usimi sposabami ratawa- lisia, kali kamu z ich hraziła śmierć na kryžu, tak chreścijanie mieli sabie, za najbolszaje szczaście umierci takoj śmier- ciaj, jakoj umior Zbawiciel Jezus Chry- stus, ale szczytali siabie niahodnymi he- taho. I tak baczym, szto, kali pahaney asudzili apostoła św. Piatra na śmierć na kryży, jon prasid kab jaho, choć i na kryży, ale prybili nie tak, jak Pana Je- zusa, a balawoj u niz; druhi apostol św. Andrej tak sama prasia prybić jaho nie tak, jak byŭ prybity Zbawiciel. Adnym słowam kryż staŭsia świataściaj i nika- toryje chreścijanie za prykładam samoj Najśw. Matki z nabatenstwam adwieda- wali miejscy muki i stup da katoraho byŭ prywiazany i kryž. na katorym byü raspiaty Jezus Chrystus.</br> {{gap|1.5em}}Kaliz pahancy, aŭladzieŭszyje i Jeru- zalimaj paczali praśledawać chreścijanau pa usich kutkoch, dzie mieli swaju silu, dyk i słup i kryż schawali i prykapali, a na tych miejscach pastawili pahanskije bałwany.</br> {{gap|1.5em}}Kali Kanstantyn Wialiki-cezar Rym- ski, zwajawadszy swaich praciunikaŭ pad znamiem kryża, wydaŭ prawo swabodnie wyznawać chreścijanskuju wieru i buda- wać kaścioły, świataja Helena-maci Kan- stantyna pajehała da Jeruzalimy i dapy- taliszysia u starych ludziej, dzieby moh być kryż światy, zahadała razwiarnué bałwana Wenery, stajaŭszaho u tym. miejscy i kapać ziemlu.</br> {{gap|1.5em}}Adkapali razam aż try kryży i ta- bliczku, szto była prybitaja nad haławoj Chrystusa.</br> {{gap|1.5em}}Ale ni było wiedama, katory s kryžou byŭ kryżam Chrystusa. Dyk patryarcha Jeruzalimski Makary pašla. postu i ma- dlitwy zahadaŭ datknucca kryžami da chworaj kablety. I datknulisia adnym i druhim biz nijakich skutkaŭ, a kali datknulisia trecim, chworaja zaraste az- darawieła; pa hetym i paznali kryż Chry- stusa. Tady św. Helena wybudawała wia- liki kaścioł i u im palażyli adnu ezaśé światoha drewa kryżowaho, druhujuž ezaść św. Helena posłała swajmu synu cezaru Kanstantynu, katory pryniaŭ heta z wialikim nabaženstwam í palaży u ka- ściele św. Zofii u Konstantynopali, a po- śla czastku z hetaho pieresłaŭ u Rym, dzie naůmysla zbudawaů kaścioł nazwany kaściołam św. Kryża Jeruzalimskaho.</br> {{gap|1.5em}}Znachod takoj ważnaj reczy-jak Kryž światy, kaścioł pastanowiŭ uspaminać aso- bnym naboženstwam szto hod 3-ho maja. B.<noinclude></noinclude> f81yf7xk1uh71p17ndlfpzb2lexlcax