Вікікрыніцы bewikisource https://be.wikisource.org/wiki/%D0%93%D0%B0%D0%BB%D0%BE%D1%9E%D0%BD%D0%B0%D1%8F_%D1%81%D1%82%D0%B0%D1%80%D0%BE%D0%BD%D0%BA%D0%B0 MediaWiki 1.47.0-wmf.15 first-letter Мультымедыя Адмысловае Размовы Удзельнік Размовы з удзельнікам Вікікрыніцы Размовы пра Вікікрыніцы Файл Размовы пра файл MediaWiki Размовы пра MediaWiki Шаблон Размовы пра шаблон Даведка Размовы пра даведку Катэгорыя Размовы пра катэгорыю Аўтар Размовы пра аўтара Старонка Размовы пра старонку Індэкс Размовы пра індэкс TimedText TimedText talk Модуль Размовы пра модуль Event Event talk 102 1500 295220 291954 2026-08-12T17:46:03Z Gleb Leo 2440 295220 wikitext text/x-wiki {{Пра аўтара | Прозвішча = Ш. | Імёны = Ядвігін | Першая літара прозвішча = Ш | Варыянты імёнаў = сапр. Антон Іванавіч Ляві́цкі<br />Іншыя псэўданімы: Падарожны | Апісанне = беларускі празаік, публіцыст, фельетаніст, драматург, паэт, перакладчык, літаратуразнавец, палітык | Іншае = | ДН = 4 студзеня 1869 | Месца нараджэння = маёнт. Добасна, цяпер агр. Добасна Кіраўскага раёна Магілёўскай вобласці | ДС = 24 лютага 1922 | Месца смерці = Вільня | Выява = Jadvihin Š.jpg | Вікіпедыя = :be:Ядвігін Ш. | Вікіпедыя2 = :be-tarask:Ядвігін Ш. | Вікіцытатнік = | Вікісховішча = | Вікіліўр = | ЭСБЕ = | Катэгорыя = Ядвігін Ш. | Google = }} '''Ядвігін Ш.''' (сапраўднае імя ''Антон Іванавіч Лявіцкі''; 4 студзеня 1869, маёнт. Добасна, цяпер в. Добасна Кіраўскага р-на Магілеўскай вобл. — 24 лютага 1922, Вільня) — беларускі празаік, публіцыст, фельетаніст, драматург, паэт і літаратуразнавец. = Творы = {{All works‎}} == Вершы == * «Нашай Ніве» (Ядвігін) // Наша Ніва, 1909, №46 * [[Чырвоны дудар (1924)/На шляху да рэволюцыі/Калі ты прытаміўся душой…|Калі ты прытаміўся душой…]] // {{Fine|[[Чырвоны дудар (1924)|Чырвоны дудар]] / склад. ''[[Аўтар:Янка Купала|Янка Купала]]'', ''[[Аўтар:Цішка Гартны|Цішка Гартны]]'', ''[[Аўтар:Алесь Ляжневіч|Алесь Ляжневіч]]''. Менск: Беларускае Коопэрацыйна-Выдавецкае Таварыства „Савецкая Беларусь“, 1924}} * [[Чырвоны дудар (1924)/Гуморыстыка і сатыра/Бабіны лекі|Бабіны лекі]] // {{Fine|[[Чырвоны дудар (1924)|Чырвоны дудар]] / склад. ''[[Аўтар:Янка Купала|Янка Купала]]'', ''[[Аўтар:Цішка Гартны|Цішка Гартны]]'', ''[[Аўтар:Алесь Ляжневіч|Алесь Ляжневіч]]''. Менск: Беларускае Коопэрацыйна-Выдавецкае Таварыства „Савецкая Беларусь“, 1924}} == Зборнікі == * [[Бярозка (1912)]] * [[Васількі (1914)]] * [[Беларускія жарты]] (1914) == Паэма == * [[Дзед Завала]] == Іншае == * [[Zawiedzienaja nadzieja]] // {{Fine|[[Беларускае жыцьцё (1919)|Biełaruskaje žyćcio]]. — 5 čerwienia 1919. — [[Беларускае жыцьцё (1919)/1919/1|№1]]}} * [[Лісты з дарогі]] (нарысы, 1910) * [[Сыгнал (1914)]] (пераклад) * {{Скан|[[Успаміны (Ядвігін)]]|Uspaminy. Jadwihin Š.pdf}} (мемуары, 1921) * [[Золата]] (незакончаны раман, 1920) * [[Наша Ніва (1906)/1910/48/В. Марцінкевіч у практычным жыцьці|В. Марцінкевіч у практычным жыцьці]] * [[Хто чым можа – хай дапаможа!]] * [[Biełarus (1913)/1913/1/Piszuć da nas/M. Ziembin|M. Ziembin]] // {{Fine|[[Biełarus (1913)|Biełarus]]. — 13 studnia 1913. — [[Biełarus (1913)/1913/1|№1]]}} == Выданне == * ''Ядвігін Ш.'' Выбраныя творы. — Мінск: Мастацкая літаратура, 2006. — 293 с. Цв. вокл. ISBN 985-02-0812-0 = Пра аўтара = * [[«Васількі» (Ластоўскі)]] * [[Гісторыя беларускае літэратуры (1921)/III/Нашаніўская пара/Старэйшыя/Ядвігін Ш.|Ядвігін Ш. (Гарэцкі)]] * {{Скан|Антон Лявіцкі (Лявіцкая)|Успаміны Лявіцкая Бадунова.pdf}} * {{Скан|[[Ядвігін Ш. (Бадунова)|Ядвігін Ш.]]|Успаміны Лявіцкая Бадунова.pdf}} (1922) * [[Антон Лявіцкі (Жылка)]] // Беларускі звон : тыднёвая часопісь. — 1922, 4 сакавіка. — № 6 (3). — С. 1. * {{Скан|Ядвігін Ш (Журба)|Літаратура 1923.pdf}} (1923) * [[Бярозка (1923)/Ядвігін Ш.|Ядвігін Ш.]] * [[Памяці Ядвігіна Ш. (Журба)]] * [[Антон Лявіцкі (Ядвігін Ш.): У пятыя ўгодкі сьмерці Яго]] * [[Ядвігін Ш. (Краўцоў)]] * [[Нарысы гісторыі беларускай літаратуры (1928)/Рэвалюцыя 1905-1906 г. на Беларусі/Ядвігін Ш. (Антон Лявіцкі)|Ядвігін Ш. (Піятуховіч)]] * [[Ядвігін Ш. (1933)]] == Вонкавыя спасылкі == {{Вікіпэдыя|Ядвігін Ш.|Ядвігін Ш.}} * [http://knihi.com/Jadvihin_S/ Ядвігін Ш.] — эл. рэсурс «Беларуская палічка». * [http://rv-blr.com/biography/view/38 Ядвігін Ш.] — эл. рэсурс «Родныя вобразы». * [http://http://karotkizmest.by/%D0%B1%D0%B5%D0%BB%D0%B0%D1%80%D1%83%D1%81%D0%BA%D0%B0%D1%8F-%D0%BB%D1%96%D1%82%D0%B0%D1%80%D0%B0%D1%82%D1%83%D1%80%D0%B0/%D1%8F%D0%B4%D0%B2%D1%96%D0%B3%D1%96%D0%BD-%D1%88 Ядвігін Ш.] — эл. рэсурс «Кароткі змест». {{PD-old}} [[Катэгорыя:Ядвігін Ш.| ]] [[Катэгорыя:Беларускія аўтары]] [[Катэгорыя:Празаікі]] [[Катэгорыя:Перакладчыкі]] [[Катэгорыя:Аўтары XIX стагоддзя]] [[Катэгорыя:Аўтары XX стагоддзя]] 1xvqzgtdvdukx87ye9zxg5vs4xyk4uy 10 9254 295237 295185 2026-08-12T18:02:38Z Gleb Leo 2440 295237 wikitext text/x-wiki <!-- Пішыце ў стужку пад гэтай палоскай --> ---- <div style="height:500px;overflow:auto;"> * {{Прапанаваны экспарт|Biełarus (1913)/1913/14}} 12.08.2026 ''[[:Катэгорыя:Калектыўныя творы|Supołka aŭtaraŭ]]''. [[Biełarus (1913)/1913/14|«Biełarus», № 14]], 1913 * {{Прапанаваны экспарт|Biełarus (1913)/1913/13}} 09.08.2026 ''[[:Катэгорыя:Калектыўныя творы|Supołka aŭtaraŭ]]''. [[Biełarus (1913)/1913/13|«Biełarus», № 13]], 1913 * {{Прапанаваны экспарт|Biełarus (1913)/1913/11-12}} 09.08.2026 ''[[:Катэгорыя:Калектыўныя творы|Supołka aŭtaraŭ]]''. [[Biełarus (1913)/1913/11-12|«Biełarus», № 11-12]], 1913 * {{Прапанаваны экспарт|Зоркі (1921)/1921/1}} 08.08.2026 ''[[:Катэгорыя:Калектыўныя творы|Суполка аўтараў]]''. [[Зоркі (1921)/1921/1|«Зоркі», № 1]], 1921 * {{Прапанаваны экспарт|Рады для эмігрантоў (1912)}} 04.08.2024 ''[[Аўтар:Юзаф Акаловіч|Язэп Околовіч]]'', ''[[:Катэгорыя:Ананімныя пераклады|ананімны пераклад]]''. «[[Рады для эмігрантоў (1912)|Рады для эмігрантоў]]», 1912 ---- * {{Прапанаваны экспарт|Тры пальцы (1930)}} 31.07.2026 ''[[Аўтар:Змітрок Бядуля|Зьмітрок Бядуля]]''. «[[Тры пальцы (1930)|Тры пальцы]]», 1930 * {{Прапанаваны экспарт|Biełarus (1913)/1913/6}} 29.07.2026 ''[[:Катэгорыя:Калектыўныя творы|Supołka aŭtaraŭ]]''. [[Biełarus (1913)/1913/6|«Biełarus», № 6]], 1913 * {{Прапанаваны экспарт|Музыка Цьвілеўскі (1928)}} 27.07.2026 ''[[Аўтар:Васіль Сташэўскі|Васіль Сташэўскі]]''. «[[Музыка Цьвілеўскі (1928)|Музыка Цьвілеўскі]]», 1928 * {{Прапанаваны экспарт|Пакрыўджаныя (1921)}} 26.07.2026 ''[[Аўтар:Леапольд Родзевіч|Леапольд Родзевіч]]''. «[[Пакрыўджаныя (1921)|Пакрыўджаныя]]», 1921 * {{Прапанаваны экспарт|П.С.Х. (1923)}} 24.07.2026 ''[[Аўтар:Леапольд Родзевіч|Сучасны]]''. «[[П.С.Х. (1923)|П.С.Х.]]», 1923 * {{Прапанаваны экспарт|Наша любоў (1936)}} 23.07.2026 ''[[Аўтар:Лазар Кацовіч|Лазар Кацовіч]]'', перакладчык: ''[[Аўтар:Ізраіль Плаўнік|Ізраіль Плаўнік]]''. «[[Наша любоў (1936)|Наша любоў]]», 1936 * {{Прапанаваны экспарт|Беларусь (1927)}} 23.07.2026 ''[[Аўтар:Аляксандр Чарвякоў|Аляксандар Чарвякоў]]''. «[[Беларусь (1927)|Беларусь]]», 1927 * {{Прапанаваны экспарт|Краязнаўства (1929)}} 19.07.2026 ''[[Аўтар:Мікалай Каспяровіч|Мікола Касьпяровіч]]''. «[[Краязнаўства (1929)|Краязнаўства]]», 1929 * {{Прапанаваны экспарт|Biełarus (1913)/1913/9-10}} 17.07.2026 ''[[:Катэгорыя:Калектыўныя творы|Supołka aŭtaraŭ]]''. [[Biełarus (1913)/1913/9-10|«Biełarus», № 9-10]], 1913 * {{Прапанаваны экспарт|Сусьвет і зямля (1929)}} 16.07.2026 ''[[Аўтар:Кастусь Гарабурда|Кастусь Гарабурда]]''. «[[Сусьвет і зямля (1929)|Сусьвет і зямля]]», 1929 * {{Прапанаваны экспарт|Сустрэча (1932)}} 13.07.2026 ''[[Аўтар:Рыгор Эпік|Рыгор Эпік]]'', перакладчык: ''[[Аўтар:Уладзімір Жылка|Уладзімер Жылка]]''. «[[Сустрэча (1932)|Сустрэча]]», 1932 * {{Прапанаваны экспарт|Biełarus (1913)/1913/8}} 11.07.2026 ''[[:Катэгорыя:Калектыўныя творы|Supołka aŭtaraŭ]]''. [[Biełarus (1913)/1913/8|«Biełarus», № 8]], 1913 * {{Прапанаваны экспарт|Нябесныя бегі (1931)}} 09.07.2026 ''[[Аўтар:Альберт Паўловіч|Альбэрт Паўловіч]]''. «[[Снапок (1921)|Снапок]]», 1921 * {{Прапанаваны экспарт|Нябесныя бегі (1931)}} 07.07.2026 ''[[Аўтар:Максім Гарэцкі|Максім Гарэцкі]]''. «[[Гісторыя беларускае літэратуры (1924, Вільня)|Гісторыя беларускае літэратуры]]», 1924 * {{Прапанаваны экспарт|Нябесныя бегі (1931)}} 06.07.2026 ''[[Аўтар:Язэп Драздовіч|Язэп Драздовіч]]''. «[[Нябесныя бегі (1931)|Нябесныя бегі]]», 1931 * {{Прапанаваны экспарт|Творы (Купала, 1942)}} 04.07.2026 ''[[Аўтар:Янка Купала|Янка Купала]]''. «[[Творы (Купала, 1942)|Творы]]», 1942 * {{Прапанаваны экспарт|Люба Лук’янская (1937)}} 03.07.2026 ''[[Аўтар:Кузьма Чорны|Кузьма Чорны]]''. «[[Люба Лук’янская (1937)|Люба Лук’янская]]», 1937 * {{Прапанаваны экспарт|Запіскі Самсона Самасуя (1953)}} 01.07.2026 ''[[Аўтар:Андрэй Мрый|Андрэй Мрый]]''. «[[Запіскі Самсона Самасуя (1953)|Запіскі Самсона Самасуя]]», 1953 ---- * {{Прапанаваны экспарт|Зборнік «Роднага Краю» за 1934 год (1935)}} 29.06.2026 ''[[:Катэгорыя:Калектыўныя творы|Суполка аўтараў]]''. «[[Зборнік «Роднага Краю» за 1934 год (1935)|Зборнік „Роднага Краю“ за 1934 год]]», 1935 * {{Прапанаваны экспарт|Волаты (1929)}} 28.06.2026 ''[[Аўтар:Мікалай Каспяровіч|Мікола Касьпяровіч]]''. «[[Волаты (1929)|Волаты]]», 1929 * {{Прапанаваны экспарт|Кароткі нарыс гісторыі Беларусі (1925)}} 26.06.2026 ''[[Аўтар:Усевалад Ігнатоўскі|Усевалад Ігнатоўскі]]''. «[[Кароткі нарыс гісторыі Беларусі (1925)|Кароткі нарыс гісторыі Беларусі]]», 1925 * {{Прапанаваны экспарт|U čeść 950-hodździa chryščeńnia Biełarusi (1938)}} 24.06.2026 ''[[Аўтар:Адам Станкевіч|Adam Stankievič]]''. «[[U čeść 950-hodździa chryščeńnia Biełarusi (1938)|U čeść 950-hodździa chryščeńnia Biełarusi]]», 1938 * {{Прапанаваны экспарт|Да гісторыі беларускага палітычнага вызваленьня (1935)}} 23.06.2026 ''[[Аўтар:Адам Станкевіч|Адам Станкевіч]]''. «[[Да гісторыі беларускага палітычнага вызваленьня (1935)|Да гісторыі беларускага палітычнага вызваленьня]]», 1935 * {{Прапанаваны экспарт|Грашовы балянс сялянскай гаспадаркі Беларусі}} 18.06.2026 ''[[Аўтар:Аркадзь Быкаў|Аркадзь Быкаў]]''. «[[Грашовы балянс сялянскай гаспадаркі Беларусі]]», 1928 * {{Прапанаваны экспарт|Да гісторыі аграрнага руху на Беларусі перад імпэрыялістычнай вайной (1932)}} 12.06.2026 ''[[Аўтар:Канстанцін Кернажыцкі|Канстанцін Кернажыцкі]]''. «[[Да гісторыі аграрнага руху на Беларусі перад імпэрыялістычнай вайной (1932)|Да гісторыі аграрнага руху на Беларусі перад імпэрыялістычнай вайной]]», 1932 * {{Прапанаваны экспарт|Вязьмо (1932)}} 12.06.2026 ''[[Аўтар:Міхась Зарэцкі|Міхась Зарэцкі]]''. «[[Вязьмо (1932)|Вязьмо]]», 1932 * {{Прапанаваны экспарт|Piśmo ad Jaśka haspadara s pad Wilni da mużykow ziemli polskoj (1863)}} 08.06.2026 ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|Niewiadomy]]''. «[[Piśmo ad Jaśka haspadara s pad Wilni da mużykow ziemli polskoj (1863)|Piśmo ad Jaśka haspadara s pad Wilni da mużykow ziemli polskoj]]», 1863 * {{Прапанаваны экспарт|Weliki Hospodarv presławnych Narodow…}} 05.06.2026 ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|Niewiadomy]]''. «[[Weliki Hospodarv presławnych Narodow…]]», 1648 * {{Прапанаваны экспарт|Вялікае апрашчэньне, ці вялікае ўдасканаленьне? (1926)}} 04.06.2026 ''[[Аўтар:Аляксандр Цвікевіч|Алесь Галынец]]''. «[[Вялікае апрашчэньне, ці вялікае ўдасканаленьне? (1926)|Вялікае апрашчэньне, ці вялікае ўдасканаленьне?]]», 1926 * {{Прапанаваны экспарт|Атрута (1927)}} 03.06.2026 ''[[Аўтар:Максім Гарэцкі|Максім Гарэцкі]]''. «[[Атрута (1927)|Атрута]]», 1927 * {{Прапанаваны экспарт|На чыгунцы (1928)}} 03.06.2026 ''[[Аўтар:Міхась Зарэцкі|Міхась Зарэцкі]]''. «[[На чыгунцы (1928)|На чыгунцы]]», 1928 * {{Прапанаваны экспарт|Падарунак Беларускаму Жаўнеру (1920)}} 02.06.2025 ''[[:Катэгорыя:Калектыўныя творы|Суполка аўтараў]]''. «[[Падарунак Беларускаму Жаўнеру (1920)|Падарунак Беларускаму Жаўнеру]]», 1920 ---- * {{Прапанаваны экспарт|Гутарки аб неби и зямли (1907)}} 30.05.2026 ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|Невядомы]]''. «[[Гуторка об тым, куды мужыцкіе грошы идуць (1903)|Гуторка об тым, куды мужыцкіе грошы идуць]]», 1903 * {{Прапанаваны экспарт|Ab fizyčnym wychawańni ŭ Biełarusaŭ (1928)}} 30.05.2026 ''[[Аўтар:Уладзіслаў Казлоўскі|Uładysłaŭ Kazłoŭščyk]]''. «[[Ab fizyčnym wychawańni ŭ Biełarusaŭ (1928)|Ab fizyčnym wychawańni ŭ Biełarusaŭ]]», 1928 * {{Прапанаваны экспарт|Мэтодыка роднае мовы (1926)}} 27.05.2026 ''[[Аўтар:Якуб Колас|Канстанцін Міцкевіч]]''. «[[Мэтодыка роднае мовы (1926)|Мэтодыка роднае мовы]]», 1926 * {{Прапанаваны экспарт|Птушка на волі (1932)}} 20.05.2026 ''[[Аўтар:Вольга Сахарава|Ольга Сахарава]]''. «[[Птушка на волі (1932)|Птушка на волі]]», 1932 * {{Прапанаваны экспарт|Гутарки аб неби и зямли (1907)}} 18.05.2026 ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|Невядомы]]'', перакладчык: ''[[Аўтар:Карусь Каганец|Карусь Костровицки]]'' і ''[[:Катэгорыя:Ананімныя пераклады|С. Шаулоўски]]''. «[[Гутарки аб неби и зямли (1907)|Гутарки аб неби и зямли]]», 1907 * {{Прапанаваны экспарт|Язэп Крушынскі (1929—1932)/2}} 16.05.2026 ''[[Аўтар:Змітрок Бядуля|Зьмітрок Бядуля]]''. «[[Язэп Крушынскі (1929—1932)/2|Язэп Крушынскі. Кніга другая]]», 1932 * {{Прапанаваны экспарт|На крэсах усходніх (1933)}} 15.05.2026 ''[[Аўтар:Ілья Гурскі|Ільля Гурскі]]''. «[[На крэсах усходніх (1933)|На крэсах усходніх]]», 1933 * {{Прапанаваны экспарт|Fizyčnaje wychawańnie hramadzianstwa (1927)}} 15.05.2026 ''[[Аўтар:Уладзіслаў Казлоўскі|Uładysłaŭ Kazłoŭščyk]]''. «[[Fizyčnaje wychawańnie hramadzianstwa (1927)|Fizyčnaje wychawańnie hramadzianstwa]]», 1927 * {{Прапанаваны экспарт|Салавей (1928)}} 14.05.2026 ''[[Аўтар:Змітрок Бядуля|Зьмітрок Бядуля]]''. «[[Салавей (1928)|Салавей]]», 1928 * {{Прапанаваны экспарт|Ab teatry (1927)}} 14.05.2026 ''[[Аўтар:Станіслаў Грынкевіч|Stanisłaŭ Hrynkiewič]]''. «[[Ab teatry (1927)|Ab teatry]]», 1927 * {{Прапанаваны экспарт|Дзянніца (1916)/7}} 10.05.2025 ''[[:Катэгорыя:Калектыўныя творы|Суполка аўтараў]]''. [[Дзянніца (1916)/7|«Дзянніца», № 7]], 1916 * {{Прапанаваны экспарт|Дзянніца (1916)/6}} 10.05.2025 ''[[:Катэгорыя:Калектыўныя творы|Суполка аўтараў]]''. [[Дзянніца (1916)/6|«Дзянніца», № 6]], 1916 * {{Прапанаваны экспарт|Дзянніца (1916)/5}} 09.05.2025 ''[[:Катэгорыя:Калектыўныя творы|Суполка аўтараў]]''. [[Дзянніца (1916)/5|«Дзянніца», № 5]], 1916 * {{Прапанаваны экспарт|Дзянніца (1916)/4}} 09.05.2025 ''[[:Катэгорыя:Калектыўныя творы|Суполка аўтараў]]''. [[Дзянніца (1916)/4|«Дзянніца», № 4]], 1916 * {{Прапанаваны экспарт|Ветрагоны (1930)}} 07.05.2026 ''[[Аўтар:Уладзіслаў Галубок|Уладыслаў Галубок]]''. «[[Ветрагоны (1930)|Ветрагоны]]», 1930 * {{Прапанаваны экспарт|Полёнізацыя Заходняй Беларусі (1932)}} 07.05.2026 ''[[Аўтар:Пётр Гарбацэвіч-Клінцэвіч|Пётар Гарбацэвіч]]''. «[[Полёнізацыя Заходняй Беларусі (1932)|Полёнізацыя Заходняй Беларусі]]», 1932 * {{Прапанаваны экспарт|Дзянніца (1916)/3}} 06.05.2025 ''[[:Катэгорыя:Калектыўныя творы|Суполка аўтараў]]''. [[Дзянніца (1916)/3|«Дзянніца», № 3]], 1916 * {{Прапанаваны экспарт|Суд (1925, Вільня)}} 05.05.2026 ''[[Аўтар:Уладзіслаў Галубок|Уладыслаў Галубок]]''. «[[Суд (1925, Вільня)|Суд]]», 1925 * {{Прапанаваны экспарт|Дзянніца (1916)/2}} 05.05.2025 ''[[:Катэгорыя:Калектыўныя творы|Суполка аўтараў]]''. [[Дзянніца (1916)/2|«Дзянніца», № 2]], 1916 * {{Прапанаваны экспарт|На зломе (1925)}} 04.05.2026 ''[[Аўтар:Янка Нёманскі|Янка Нёманскі]]''. «[[На зломе (1925)|На зломе]]», 1925 * {{Прапанаваны экспарт|За двадцаць пяць гадоў (1928)}} 04.05.2026 ''[[Аўтар:Антон Луцкевіч|Антон Луцкевіч]]''. «[[За двадцаць пяць гадоў (1928)|За двадцаць пяць гадоў]]», 1928 * {{Прапанаваны экспарт|Дзянніца (1916)/1}} 03.05.2025 ''[[:Катэгорыя:Калектыўныя творы|Суполка аўтараў]]''. [[Дзянніца (1916)/1|«Дзянніца», № 1]], 1916 * {{Прапанаваны экспарт|Дзесяць (1930)}} 02.05.2026 ''[[Аўтар:Змітрок Бядуля|Зьмітрок Бядуля]]''. «[[Дзесяць (1930)|Дзесяць]]», 1930 * {{Прапанаваны экспарт|Паходжаньне, старадаўнія весткі і антрополёгічныя адзнакі Беларусаў}} 02.05.2026 ''[[Аўтар:Мікола Ільяшэвіч|Мікола Ільяшэвіч]]''. «[[Паходжаньне, старадаўнія весткі і антрополёгічныя адзнакі Беларусаў]]», 1928 * {{Прапанаваны экспарт|Полымя (часопіс)/1922/1}} 01.05.2025 ''[[:Катэгорыя:Калектыўныя творы|Суполка аўтараў]]''. [[Полымя (часопіс)/1922/1|«Полымя», № 1]], 1922 ---- * {{Прапанаваны экспарт|Апавяданні (Бядуля, 1947)}} 29.04.2026 ''[[Аўтар:Змітрок Бядуля|Змітрок Бядуля]]''. «[[Апавяданні (Бядуля, 1947)|Апавяданні]]», 1947 * {{Прапанаваны экспарт|Апавяданьні (Бядуля, 1926)}} 27.04.2026 ''[[Аўтар:Змітрок Бядуля|Зьмітрок Бядуля]]''. «[[Апавяданьні (Бядуля, 1926)|Апавяданьні]]», 1926 * {{Прапанаваны экспарт|Абдзіраловіч і Барыка}} 25.04.2026 ''[[Аўтар:Антон Луцкевіч|Антон Навіна]]''. «[[Абдзіраловіч і Барыка]]», 1939 * {{Прапанаваны экспарт|Smyk biełaruski (1908)}} 24.04.2026 ''[[Аўтар:Францішак Багушэвіч|Symon Reŭka s pad Barysowa]]''. «[[Smyk biełaruski (1908)|Smyk biełaruski]]», 1908 * {{Прапанаваны экспарт|Аб арганізацыі беларускае працоўнае школы (1928)}} 23.04.2026 ''[[Аўтар:Сяргей Паўловіч|Сяргей Паўловіч]]''. «[[Аб арганізацыі беларускае працоўнае школы (1928)|Аб арганізацыі беларускае працоўнае школы]]», 1928 * {{Прапанаваны экспарт|На зачарованых гонях (1927)}} 16.04.2026 ''[[Аўтар:Змітрок Бядуля|Зьмітрок Бядуля]]''. «[[На зачарованых гонях (1927)|На зачарованых гонях]]», 1927 * {{Прапанаваны экспарт|Рэволюцыйным шляхам (1928)}} 16.04.2026 ''[[Аўтар:Леапольд Родзевіч|Леапольд Родзевіч]]''. «[[Рэволюцыйным шляхам (1928)|Рэволюцыйным шляхам]]», 1928 * {{Прапанаваны экспарт|Над ракою Арэсай (1933)}} 12.04.2026 ''[[Аўтар:Янка Купала|Янка Купала]]''. «[[Над ракою Арэсай (1933)|Над ракою Арэсай]]», 1933 * {{Прапанаваны экспарт|Вогнішча барацьбы (1930)}} 08.04.2026 ''[[Аўтар:Леапольд Родзевіч|Леапольд Родзевіч]]''. «[[Вогнішча барацьбы (1930)|Вогнішча барацьбы]]», 1930 * {{Прапанаваны экспарт|Калосьсе (1935)/1936/4/З жыцьця і дзейнасьці Казімера Сваяка}} 04.04.2026 ''[[Аўтар:Адам Станкевіч|Адам Станкевіч]]''. «[[Калосьсе (1935)/1936/4/З жыцьця і дзейнасьці Казімера Сваяка|З жыцьця і дзейнасьці Казімера Сваяка]]», 1936 * {{Прапанаваны экспарт|Дзея маей мысьлі, сэрца і волі (1992)}} 03.04.2026 ''[[Аўтар:Казімір Сваяк|Казімер Сваяк]]''. «[[Дзея маей мысьлі, сэрца і волі (1992)|Дзея маей мысьлі, сэрца і волі]]», 1992 ---- * {{Прапанаваны экспарт|Бацькаў сын (1932)}} 30.03.2026 ''[[Аўтар:Міхась Зарэцкі|Міхась Зарэцкі]]''. «[[Бацькаў сын (1932)|Бацькаў сын]]», 1932 * {{Прапанаваны экспарт|Бярозка (1923)}} 30.03.2026 ''[[Аўтар:Ядвігін Ш.|Ядвігін Ш.]]''. «[[Бярозка (1923)|Бярозка]]», 1923 * {{Прапанаваны экспарт|Янка Канцавы (1924)}} 30.03.2026 ''[[Аўтар:Казімір Сваяк|Казімір Сваяк]]''. «[[Янка Канцавы (1924)|Янка Канцавы]]», 1924 * {{Прапанаваны экспарт|И. И. Лаппо: Литовскій Статутъ 1588 года (Грыб)}} 30.03.2026 ''[[Аўтар:Тамаш Грыб|Тамаш Грыб]]''. «[[И. И. Лаппо: Литовскій Статутъ 1588 года (Грыб)|И. И. Лаппо: Литовскій Статутъ 1588 года]]», 1936 * {{Прапанаваны экспарт|1905 год (1926)}} 27.03.2026 ''[[Аўтар:Уладзімір Ленін|Уладзімір Ленін]]'', перакладчык: ''[[Аўтар:Канстанцін Ламака|Канстанцін Ламака]]''. «[[1905 год (1926)|1905 год]]», 1926 * {{Прапанаваны экспарт|Hołas dušy (1949)}} 27.03.2026 ''[[Аўтар:Казімір Сваяк|Ks. K. Stepovič]]''. «[[Hołas dušy (1949)|Hołas dušy]]», 1949 * {{Прапанаваны экспарт|Кат у белай манішцы (1942)}} 13.03.2026 ''[[Аўтар:Кузьма Чорны|Кузьма Чорны]]''. «[[Кат у белай манішцы (1942)|Кат у белай манішцы]]», 1942 * {{Прапанаваны экспарт|Skarb (1927)}} 12.03.2026 ''[[Аўтар:Ян Васілеўскі (1885—1948)|Jan Wasileŭski]]''. «[[Skarb (1927)|Skarb]]», 1927 * {{Прапанаваны экспарт|Rodnaja mowa ŭ światyniach (1929)}} 11.03.2026 ''[[Аўтар:Адам Станкевіч|Адам Станкевіч]]''. «[[Rodnaja mowa ŭ światyniach (1929)|Rodnaja mowa ŭ światyniach]]», 1929 * {{Прапанаваны экспарт|А што далей? (Шыла)}} 11.03.2026 ''[[Аўтар:Мікола Шыла|Мікола Шыла]]''. «[[А што далей? (Шыла)|А што далей?]]», 1948 * {{Прапанаваны экспарт|Ляля Мэнке (Луцкевіч)}} 09.03.2026 ''[[Аўтар:Антон Луцкевіч|Антон Луцкевіч]]''. «[[Ляля Мэнке (Луцкевіч)|Ляля Мэнке]]», 1939 * {{Прапанаваны экспарт|Стагодзьдзе новага беларускага друку}} 09.03.2026 ''[[Аўтар:Вінцэнт Гадлеўскі|Вінцэнт Гадлеўскі]]''. «[[Стагодзьдзе новага беларускага друку|Стагодзьдзе новага беларускага друку]]», 1935 * {{Прапанаваны экспарт|11 ліпеня (1930)}} 05.03.2026 ''[[Аўтар:Ілары Барашка|Ілары Барашка]]''. «[[11 ліпеня (1930)|11 ліпеня]]», 1930 * {{Прапанаваны экспарт|Другое чытанне для дзяцей беларусаў (1909)}} 05.03.2026 ''[[Аўтар:Якуб Колас|Якуб Колас]]''. «[[Другое чытанне для дзяцей беларусаў (1909)|Другое чытанне для дзяцей беларусаў]]», 1909 ---- * {{Прапанаваны экспарт|Сымон Музыка (1925)}} 28.02.2026 ''[[Аўтар:Якуб Колас|Якуб Колас]]''. «[[Сымон Музыка (1925)|Сымон Музыка]]», 1925 * {{Прапанаваны экспарт|Лябірынты (1944)}} 26.02.2026 ''[[Аўтар:Вацлаў Ластоўскі|Вацлаў Ластоўскі]]''. «[[Лябірынты (1944)|Лябірынты]]», 1944 * {{Прапанаваны экспарт|Zabojstwa ŭ domie Nr. 37 (1936)}} 23.02.2026 ''[[Аўтар:Фадзей Руткоўскі|Fadziej Rutkoŭski]]'', перакладчык: ''[[:Катэгорыя:Ананімныя пераклады|M. Š]]''. «[[Zabojstwa ŭ domie Nr. 37 (1936)|Zabojstwa ŭ domie Nr. 37]]», 1936 * {{Прапанаваны экспарт|Ščeroŭskije dažynki, Kupałła (1910)}} 23.02.2026 ''[[Аўтар:Вінцэнт Дунін-Марцінкевіч|Wincuk Marcinkiewicz]]''. «[[Ščeroŭskije dažynki, Kupałła (1910)|Ščeroŭskije dažynki, Kupałła]]», 1910 * {{Прапанаваны экспарт|Гудкі (1931)}} 20.02.2026 ''[[Аўтар:Андрэй Александровіч|Андрэй Александровіч]]''. «[[Гудкі (1931)|Гудкі]]», 1931 * {{Прапанаваны экспарт|«На прасторах жыцьця» Тараса Гушчы (Я. Коласа) (Замбржыцкі)}} 20.02.2026 ''[[Аўтар:Сяргей_Замбржыцкі|Сяргей Замбржыцкі]]''. «[[«На прасторах жыцьця» Тараса Гушчы (Я. Коласа) (Замбржыцкі)|„На прасторах жыцьця“ Тараса Гушчы (Я. Коласа)]]», 1928 * {{Прапанаваны экспарт|Гірт з воўчага логу (1930)}} 19.02.2026 ''[[Аўтар:Яніс Райніс|Яніс Райніс]]'', перакладчык: ''[[Аўтар:Язэп Дыла|Назар Бываеўскі]]''. «[[Гірт з воўчага логу (1930)|Гірт з воўчага логу]]», 1930 * {{Прапанаваны экспарт|З літуанізмаў у беларускай мове}} 17.02.2026 ''[[Аўтар:Адам Станкевіч|Адам Станкевіч]]''. «[[З літуанізмаў у беларускай мове|З літуанізмаў у беларускай мове]]», 1939 * {{Прапанаваны экспарт|Пуцяводныя ідэі беларускае літаратуры (1921)}} 17.02.2026 ''[[Аўтар:Антон Луцкевіч|Антон Луцкевіч]]''. «[[Пуцяводныя ідэі беларускае літаратуры (1921)|Пуцяводныя ідэі беларускае літаратуры]]», 1921 * {{Прапанаваны экспарт|Закаханая (Салагуб)}} 16.02.2026 ''[[Аўтар:Алесь Салагуб|Алесь Салагуб]]''. «[[Закаханая (Салагуб)|Закаханая]]», 1927 * {{Прапанаваны экспарт|Асновы Дзяржаўнасьці Беларусі (1919, Горадня)}} 16.02.2026 ''[[Аўтар:Мітрафан Доўнар-Запольскі|Мітрафан Доўнар-Запольскі]]''. «[[Асновы Дзяржаўнасьці Беларусі (1919, Горадня)|Асновы Дзяржаўнасьці Беларусі]]», 1919 * {{Прапанаваны экспарт|Напор (1933)}} 15.02.2026 ''[[Аўтар:Андрэй Александровіч|Андрэй Александровіч]]''. «[[Напор (1933)|Напор]]», 1933 * {{Прапанаваны экспарт|Гапонъ (1909)}} 13.02.2026 ''[[Аўтар:Мітрафан Доўнар-Запольскі|Мітрафан Доўнар-Запольскі]]''. «[[Гапонъ (1909)|Гапонъ]]», 1909 * {{Прапанаваны экспарт|Аб Таварыстве Беларускае Школы і яго барацьбе (1932)}} 11.02.2026 ''[[Аўтар:Пятро Мятла|Пятро Мятла]]''. «[[Аб Таварыстве Беларускае Школы і яго барацьбе (1932)|Аб Таварыстве Беларускае Школы і яго барацьбе]]», 1932 * {{Прапанаваны экспарт|Аб годзе нараджэньня Фр. Скарыны}} 09.02.2026 ''[[Аўтар:Ігнат Дварчанін|Ігнат Дварчанін]]''. «[[Аб годзе нараджэньня Фр. Скарыны|Аб годзе нараджэньня Фр. Скарыны]]», 1927 * {{Прапанаваны экспарт|«Валынка» ў Адэскім астрозе ў 1904 годзе (1930)}} 09.02.2026 ''[[Аўтар:Гаўрыіл Сушкін|Гаўрыіл Сушкін]]'', ''[[:Катэгорыя:Ананімныя пераклады|ананімны пераклад]]''. «[[«Валынка» ў Адэскім астрозе ў 1904 годзе (1930)|«Валынка» ў Адэскім астрозе ў 1904 годзе]]», 1930 * {{Прапанаваны экспарт|Адвечная песьня (1927)}} 08.02.2026 ''[[Аўтар:Янка Купала|Янка Купала]]''. «[[Адвечная песьня (1927)|Адвечная песьня]]», 1927 * {{Прапанаваны экспарт|400-лецьце Літоўскага Статуту}} 06.02.2026 ''[[Аўтар:Мікалай Шкялёнак|Мікалай Шкялёнак]]''. «[[400-лецьце Літоўскага Статуту|400-лецьце Літоўскага Статуту]]», 1929 * {{Прапанаваны экспарт|Zyla Karalewič (1937)}} 03.02.2026 ''[[Аўтар:Сцяпан Васільчанка|Sciapan Wasilčenko]]'', перакладчык: ''[[:Катэгорыя:Ананімныя пераклады|M. Š]]''. «[[Zyla Karalewič (1937)|Zyla Karalewič]]», 1937 * {{Прапанаваны экспарт|На рубяжы (1925)}} 03.02.2026 ''[[Аўтар:Якуб Колас|Якуб Колас]]''. «[[На рубяжы (1925)|На рубяжы]]», 1925 * {{Прапанаваны экспарт|Alenčyna wiasielle (1923)}} 02.02.2026 ''[[Аўтар:Андрэй Зязюля|Андрэй Зязюля]]''. «[[Alenčyna wiasielle (1923)|Alenčyna wiasielle]]», 1923 * {{Прапанаваны экспарт|Устаноўка (1930)}} 02.02.2026 ''[[Аўтар:Янка Купала|Янка Купала]]''. «[[Шляхам жыцьця (1923)|Шляхам жыцьця]]», 1923 ---- * {{Прапанаваны экспарт|Устаноўка (1930)}} 25.1.2026 ''[[Аўтар:Андрэй Александровіч|Андрэй Александровіч]]''. «[[Устаноўка (1930)|Устаноўка]]», 1930 * {{Прапанаваны экспарт|Сшытак вершаў (Александровіч, 1938—1946)}} 24.1.2026 ''[[Аўтар:Андрэй Александровіч|Андрэй Александровіч]]''. «[[Сшытак вершаў (Александровіч, 1938—1946)|Сшытак вершаў (1938—1946)]]», 1946 * {{Прапанаваны экспарт|На загонах (1928)}} 23.1.2026 ''[[Аўтар:Васіль Каваль|Васіль Каваль]]''. «[[На загонах (1928)|На загонах]]», 1928 * {{Прапанаваны экспарт|Сьцежкі-дарожкі (1928))}} 21.1.2026 ''[[Аўтар:Міхась Зарэцкі|Міхась Зарэцкі]]''. «[[Сьцежкі-дарожкі (1928)|Сьцежкі-дарожкі]]», 1928 * {{Прапанаваны экспарт|Руска-беларускі слоўнік (1937)}} 20.1.2026 ''[[Аўтар:Андрэй Александровіч|Андрэй Александровіч]]''. «[[Руска-беларускі слоўнік (1937)|Руска-беларускі слоўнік]]», 1937 ---- {{справа|''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2012|2012]]'', ''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2013|2013]]'', ''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2014|2014]]'', ''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2015|2015]]'', ''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2016|2016]]'', ''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2017|2017]]'', ''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2019|2019]]'', ''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2020|2020]]'', ''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2021|2021]], ''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2022|2022]]'', ''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2023|2023]]'', ''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2024|2024]]'' ''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2025|2025]]''}} </div><noinclude>[[Катэгорыя:Шаблоны для галоўнай старонкі]]</noinclude> 11chyn3xlu9g5bvp9a9c534dkgir3wj 0 26722 295255 191351 2026-08-13T05:32:38Z VasyaRogov 1510 /* */ 295255 wikitext text/x-wiki {{Загаловак | назва = Пан Тадэвуш | аўтар = Адам Міцкевіч | год = 1859 год | арыгінал = [[:pl:Pan Tadeusz|Pan Tadeusz]] {{smaller|(1834)}} | пераклад = Вінцэнт Дунін-Марцінкевіч | сэкцыя = Паэма | папярэдні = | наступны = | анатацыі = На дадзенай старонцы сабраныя ўсе варыянты гэтага твора, якія ёсьць на Вікікрыніцах. Іншыя пераклады гэтага твора: [[Пан Тадэвуш]]. }} *[[Прадмова перакладчыка (Дунін-Марцінкевіч)]] '''Пераклад першых дзвюх частак паэмы:''' * {{Скан|[[Pan Tadeusz (1859)|Pan Tadéusz]]|Pan Tadeusz (1859).pdf}}. {{Fine|Wilno: Drukarnia A. Syrkina, 1859}} * [[Наша Ніва (1906)/лацінка/1907/23/Z «Pana Tadeusza»|Z „Pana Tadeusza“]] // {{Fine|[[Наша Ніва (1906)|Nasza Niwa]]. — 21 junia 1907. — [[Наша Ніва (1906)/лацінка/1907/23|№23]]}} * {{Скан|[[Pan Tadeusz (1907)|Pan Tadeusz]]|Pan Tadeusz (1907).pdf}}. {{Fine|Pieciarburh: „Zahlánie sónce i ŭ násze wakónce“, 1907}} * Пан Тадэвуш // Збор твораў / В. Дунін-Марцінкевіч ; [рэдактары В. В. Барысенка, Ю. С. Пшаркоў] ; Акадэмія навук БССР, Інстытут літаратуры імя Я. Купалы. — Мінск : Дзяржаўнае выдавецтва БССР, 1958. — 431 с. == Гл. таксама == *[[Аўтар:Аляксандр Шлюбскі|Шлюбскі, А]]. [[Конфіскацыя «Пана Тадэуша» Д.-Марцінкевіча]] // {{Fine|[[Узвышша (часопіс)|Узвышша]]. — 1927. — [[Узвышша (часопіс)/1927/2|№2]]}} [[Катэгорыя:Пераклады Вінцэнта Дунін-Марцінкевіча]] [[Катэгорыя:Пераклады з польскай мовы]] [[Катэгорыя:Спісы рэдакцый]] [[pl:Pan Tadeusz]] 3yoqifmvfsha1ud89149d7pdqn050vg 104 42332 295253 142584 2026-08-13T05:28:15Z VasyaRogov 1510 295253 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Gleb Leo" /></noinclude> {{Водступ|2|em}}Мае працы ў гэтай гаворцы, маючы на мэце заахвоціць нашага мужыка, а таксама Літоўскую і Беларускую Шляхты да навучаньня, не знайшлі дагэтуль, апрача некалькіх асобаў, сымпатыі ў гэтай заможнай клясе нашага грамадзтва, якая, паводле Бога і сумленьня, найбольш павінна прычыніцца да асьветы цёмных субратоў. — Гэта таксама сёньня Пана Тадэвуша, апранутага мною ў сялянскую сярмягу, ахвярую Панам і простаму Люду з-над Дняпра, Дзьвіны, Бярэзіны, Сьвіслачы, Вяльлі, а часткова і Нёмна. Можа, таксама гэты Люд прастатою звычаяў набліжаны да маці-натуры, гарачэйшым сэрцам прыме падарунак свайго дудара, — які надумаўся астатнія хвілі свайго існаваньня пасьвяціць адзіна працы, якая мае на мэце Яго духоўны пажытак. {{Калёнтытул|right='''''{{larger|В. М.}}'''''}} {{Накіравальная рыса|4em|height=2px}}<noinclude></noinclude> t1mwjh2b2uaw9z3bk84k75w0tl7vpsi 0 42340 295254 114613 2026-08-13T05:32:03Z VasyaRogov 1510 /* */ 295254 wikitext text/x-wiki {{Загаловак | назва = Прадмова перакладчыка | аўтар = Вінцэнт Дунін-Марцінкевіч | арыгінал = Przedmowa tłumacza | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = | наступны = | анатацыі = На дадзенай старонцы сабраныя ўсе варыянты гэтага твора, якія ёсьць на Вікікрыніцах. | дата = 1859 год }} Прадмова да перакладу паэмы «[[Пан Тадэвуш (Міцкевіч/Дунін-Марцінкевіч)|Пан Тадэвуш]]» * [[Pan Tadeusz (1907)/Pradmowa pierekładca|Pradmowa pierekładca]] (1907) — [[:Катэгорыя:Ананімныя пераклады|ананімны]] пераклад. * [[Прадмова перакладчыка (Дунін-Марцінкевіч/Ігнатоўскі)]] (1921) * [[Pan Tadeusz (1859)/Przedmowa tłumacza|Прадмова перакладчыка]] (2022) — пераклад [[:Катэгорыя:Пераклады Вікікрыніцы|Вікікрыніцаў]]. [[Катэгорыя:Публіцыстыка Вінцэнта Дунін-Марцінкевіча]] [[Катэгорыя:Творы 1859 года]] [[Катэгорыя:Спісы перакладаў]] snfk4fuzs50ue8wku3ip40pubvcpg9p 106 66161 295215 165400 2026-08-12T17:17:49Z Gleb Leo 2440 295215 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Type=book |Title=Biełarus |Language=be |Volume=[[Biełarus (1913)/1913/14|№ 14]] |Author= |Translator= |Editor=[[Аўтар:Антон Бычкоўскі|Antoni Byczkoŭski]] |Illustrator= |School= |Publisher=[[Аўтар:Антон Бычкоўскі|Antoni Byczkoŭski]]<br />Drukarnia „Znicz“ |Address=Wilnia |Year=1913 |Key= |ISBN= |OCLC= |LCCN= |BNF_ARK= |ARC= |DOI= |Source=pdf |Image=1 |Progress=C |Pages=<pagelist /> |Volumes= |Remarks= |Width= |Header= |Footer= }} iu5wtvjjts07brqfc1julxbhjdtkxw7 0 80077 295219 231059 2026-08-12T17:45:48Z Gleb Leo 2440 295219 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Biełarus. № 2 | безаўтара = | год = 19 студзеня 1913 году | пераклад = | секцыя = Газэта | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/1|№ 1]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/3|№ 3]] | анатацыі = }} <pages index="Biełarus. 1913. № 2.pdf" from="1" to="1" onlysection="Верхавіна" /> * ''[[Аўтар:Антон Бычкоўскі|Antoni B]]''. [[Biełarus (1913)/1913/2/Da Boha|Da Boha]] * ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|Krywiczanin]]''. [[Biełarus (1913)/1913/2/Szto takoje hazeta|Szto takoje hazeta]] * ''[[Аўтар:Францішак Пяткевіч|Morkotny]]''. [[Biełarus (1913)/1913/2/— Lublu swajo… nie żadaju czużoha. —|— Lublu swajo… nie żadaju czużoha. —]] * ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|R. Hałubowicz]]''. [[Biełarus (1913)/1913/2/Hramada-wialiki czaławiek|Hramada-wialiki czaławiek]] * ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|Lubaczonak]]''. [[Biełarus (1913)/1913/2/Snieh taje|Snieh taje]] * ''[[Аўтар:Баляслаў Пачопка|X. P. B]]''. [[Biełarus (1913)/1913/2/Ab Małżeństwi|Ab Małżeństwi]] * [[Biełarus (1913)/1913/2/Kalendar kaścielny|Kalendar kaścielny]] * '''[[Biełarus (1913)/1913/2/Wiadomaści kaścielnyje|Wiadomaści kaścielnyje]]''' *'''Piszuć da nas.''' ** ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|Padarożny]]''. [[Biełarus (1913)/1913/2/Piszuć da nas/F. Prudziszcze|F. Prudziszcze]] ** ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|Susied]]''. [[Biełarus (1913)/1913/2/Piszuć da nas/W. Karpiłauka|W. Karpiłauka]] ** ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|Sakolski]]''. [[Biełarus (1913)/1913/2/Piszuć da nas/W. Żukauka|W. Żukauka]] ** ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|Łucki]]''. [[Biełarus (1913)/1913/2/Piszuć da nas/W. Wialikije Biasiedy|W. Wialikije Biasiedy]] * '''[[Biełarus (1913)/1913/2/Szto czuwać|Szto czuwać]]''' * '''[[Biełarus (1913)/1913/2/Wiestki z zahranicy|Wiestki z zahranicy]]''' * '''[[Biełarus (1913)/1913/2/Nasza Haspadarka|Nasza Haspadarka]]''' * '''[[Biełarus (1913)/1913/2/Usiaczyna|Usiaczyna]]''' * [[Biełarus (1913)/1913/2/Dumki|Dumki]] * [[Biełarus (1913)/1913/2/Zahadki|Zahadki]] * [[Biełarus (1913)/1913/2/Żarty|Żarty]] <pages index="Biełarus. 1913. № 2.pdf" from="8" to="8" onlysection="Рэдактар" /> {{PD-Расейская імпэрыя}} jizdie046w217nia0ytkp6u7nigjd3m 0 126281 295218 291953 2026-08-12T17:44:50Z Gleb Leo 2440 295218 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Folwark Ajczyzna, Wilenskaj hubern. Wilejsk. paw. | безаўтара = | год = 1 сакавіка 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/8/Piszuć da nas/Warszawa|Warszawa]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/8/Wiestki z zahranicy|Wiestki z zahranicy]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913. № 8.pdf" from="6" to="6" fromsection="Ajczyzna" tosection="Ajczyzna" /> {{Выроўніваньне-канец}} {{DEFAULTSORT:Szto czuwać}} [[Катэгорыя:Публіцыстыка невядомых аўтараў]] [[Катэгорыя:Айчызна (Вілейскі павет)]] trxop7x543xf0dewi7qkpbs7b26ejnv 104 126587 295269 292460 2026-08-13T07:13:21Z RAleh111 4658 295269 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Gleb Leo" /></noinclude><section begin="Szto"/>{{Цэнтар|'''Szto czuwać.'''|памер=140%}} {{Водступ|2|em}}'''Wilnia,''' 4 sakawika adbyŭsia tut kiermasz. Kupcoŭ było szmat; prodana tawaraŭ blizka na 300 tysiaczoŭ rubloŭ. Szkada tolki, szto ŭ hetym hadu miensz było sielanskich wyrabaŭ. {{Водступ|2|em}}'''Rosieni,''' Kowien. hub. Sielanie Widuklanskaj wołaści na schodzie pastanawili prasić urad zakrywać szynki i manapolki ŭ miasteczku Widuklach ŭ niadzieli i światy. {{Водступ|2|em}}'''Zahory,''' Kowiensk. hub. 14 lutaha jechaŭ z miasteczka rybnik. Sześć wiorst adjechaŭszy ad miasteczka, jon nahnaŭ mużczynu, dy kabietu, katoryje paprasilisia padwiaści ich. Praz paŭtary hadziny żychary miasteczka uhledzili kania z wazom biaz furmana. Dali znać u paliciju, i kali prajechali 6 wiorst — znajszli rybnika czuć żywoha. {{Водступ|2|em}}Kali jaho adczucili, to jon skazaŭ, szto jaho ŭdaryła pa haławie kabieta. Żonka kupca każe, szto ŭ muża prapała 24 rubli. {{Водступ|2|em}}'''Krypno,''' Biełastockaha paw. Hrod. hub. Szto może stacca praz harełku baczym z hetaha prypadku. {{Водступ|2|em}}U haspadara J. S. zachwarela kabyła J. S. zahadaŭ synu zawiaści chworuju żywiołu da felczera. Felczar, ahledziŭszy kabyłu, daŭ paraszkoŭ. Małady S. u darozie da chaty — zajszoŭ s siabrukami da manapolki, dy tak nalizaŭsia, szto kali wiarnuŭsia da chaty, zamiest kabyle — dau paraszki swajej chworaj matcy. Biednaja kabieta amal szto nie pamierła ad hetaha lekarstwa. {{Водступ|2|em}}'''Kalinouka,''' Biełastoc. paw. Hrodz. hub. U hetu wosień, dziakujuczy pracy kaścielnaha kamitetu i ks. parocha, pryrychtawalisia da budowy kaścioła. <div class="paragraphbreak" style="margin-top:1em"></div> {{Накіравальная рыса|4em|height=2px}} <section end="Szto"/> <section begin="Piszuć"/>{{Цэнтар|''Piszuć da nas.''|памер=180%}} {{Водступ|2|em}}'''M. Uzlany, Minsk. hub. Ihum. paw.''' S 14-ho na 15-je lutaho — noczaj — tut adzin czaławiek nalizaŭszysia harełki, adyjszoŭ ad rozumu i, błudziaczy pa miasteczku, ŭwaliŭsia ŭ studniu. {{Водступ|2|em}}Na zaŭtra — doświta — żyd, pryjszoŭszy brać wadu z hetaj studni, nia moh zaczarpnuć jaje. Dyk, waroczajuczysia damoŭ biez wady, staŭ łajać i klaści uźlanskich chłopcoŭ, szto jany, bytcam sumysłu, nakidali ŭ studniu paleńniaŭ. {{Водступ|2|em}}Kali-ż dobra razwidnieła, pryjszła kabieta da hetaj-że samaj studni i, uhledziŭszy na dnie jaje czaławieka, — sprawiła kryk. Zbiehlisia uźlanie i wyciahnuli tapielnika. {{Водступ|2|em}}Woś da czaho dawodzie hetaja praklataja harelica. {{Калёнтытул|right=''A. Z,''}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:1em"></div> {{Накіравальная рыса|4em|height=2px}} <section end="Piszuć"/> <section begin="Wiestki"/>{{Цэнтар|'''Wiestki z zahranicy.'''|памер=140%}} {{Цэнтар|'''Wajna na Balkanach —'''}} nia tolki nie ścichaje, ale za aposznije czasy paczynajecca tam nieszta nowaje i zusim niespadziewanaje. {{Водступ|2|em}}Dahetul — usie sajuźniki bałkanskije — iszli zhodna — ruka ŭ ruku, a ciapier i hetyje. {{Цэнтар|'''Sajuźniki paczali bracca za czuby.'''}} {{Водступ|2|em}}Hetak, spatkaŭszysia Bałhary z Hrekami — adny druhim zadali dobraho pytlu. {{Водступ|2|em}}Jak z adnej, tak i z druhoj starany zhinuła szmat narodu, a Hreki adabrali nawat niekolki harmatoŭ u swaich {{Абмылка|sajużnikaŭ|sajuźnikaŭ}} — Bałharoŭ. {{Водступ|2|em}}Prahawitość ludzkaja, jak i ŭsiudy, tak i tut — wylezaje nawierch: kożny chocze szto najbolej zachapić ŭ swaje ruki. {{Водступ|2|em}}Kożny zasobku narod s pamiż balkańskich sajuźnikaŭ chocze, kab kożny szmatoczak ziamli, ci horad, katory jany adwajowywajuć swajej kroŭju ŭ Turkaŭ, zastaŭsia pry nich — to jest pry tych, szto kroŭ swaju pralili. {{Водступ|2|em}}A jak dahetul — bitwy s Turkami wialisia supolnymi siłami, dyk razabracca ciapier i ciażkawata: chto dzie bolsz pieradaŭ, ci niedadaŭ. {{Водступ|2|em}}Na zachwat ważniejszych punchtaŭ u Tureczczynie bałkanskimi sajuźnikami nieszta {{Цэнтар|'''kruciać nasami i ważniejszyje hasudarstwy Europy'''}} {{Водступ|2|em}}Choć i nie pryczastny jany — pakul szto, ale kożny dumaje: „anuż zjaduć miadźwiedzia, a mnie — i kostki nie zastanie cca?!“ {{Водступ|2|em}}Ci czasam nie pahryzucca za kostku hetu??… {{Цэнтар|'''Aposznije wiestki —'''}} szto raz horszyje i horszyje. Była, praŭda, pohałaska, szto Rasieja i Austryja — zhawarylisia zhodna pamiż saboj, kab wojska na swaich hranicach zmieńszyć, bo strach wajny to minuŭ. Ale paśla pakazałosia, szto hetkaho żuczka padpuściŭ predstaŭnik Aŭstryi {{перанос-пачатак|п=Pieciarbur|к=hu}}<section end="Wiestki"/><noinclude></noinclude> nx28jco0h3lpkl9zht9m1lvo310x6df 104 127601 295268 295130 2026-08-13T07:12:12Z RAleh111 4658 295268 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude><section begin="Szto"/>{{перанос канец|Niamiecz|czyny}} i Aŭstryjackaj, paczali czasta pakazywacca latuczyje maszyny. Chto, i dziela czaho na ich lotajuć nad ziamloj rasiejskaj — nima wiedama.</br> {{gap|1.5em}}Woś, dziela hetaha — rasiejski ǔrad manicca wydać pastanaŭleńnie, szto, kali-b hetyje latuczyje maszyny pa danym znaku palicii, nie zachacieli spuścicca na ziamlu, kab zahlanuć, jakije tam hości lotajuć, — strelać u hetyje ptuszki.</br> {{gap|1.5em}}Choć, praŭdu każuczy, my — i ǔ miadźwiedzia adwykli ǔżo traplać, a szto-ż hawaryć a takich ptuszkach, katoryje lotajuć i wysoka, i daloka?... <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{block center/s}} {{***2||70%|15|перад=1em|пасля=1em}} {{block center/e}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{gap|1.5em}}U Pieciarburhu jość akademija, ŭ katoraj wuczacca na wajennych dachtaroǔ.</br> {{gap|1.5em}}Woś, hetym akademikam, dzlela taho, szto jany nosiać adzieżynu, padchadzia na wajennuju, zahadali addawać „cześć“ nia tolki aficeram armii, ale nawat żandarmskim aficeram.</br> {{gap|1.5em}}Hetkim rasparadzeńniem — studenty straszenna aburylisia i, sabraǔszy pamiż saboj schod, — pastanawili pakul szto bolsz nia uczycca na wajennych dachtaroŭ, i pazrywali s swaich mundzieroŭ pahony, pałamali swaje szaszki i t. d.</br> {{gap|1.5em}}Akademiju hetu pa zahadu naczalstwa — pakul szto — zakryli.</br> {{gap|1.5em}}Nu, dyk szto-ż z hetaho budzie? — Rezać lohka, ale laczyć — ciażkawata… <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{block center/s}} {{***2||70%|15|перад=1em|пасля=1em}} {{block center/e}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{gap|1.5em}}U ministerstwie praświety — znoǔ stali apracowywać prajekty ahulnaj, paczatkowaj nawuki dla usiej moładzi.</br> {{gap|1.5em}}Prajekty i… tolki prajekty…</br> {{gap|1.5em}}Szto-ż? — dobraja recz: czym-by dzicia nia cieszyłosia, aby nie płakało…</br> {{gap|1.5em}}'''Białystok.''' U pryharodnym lesie, palicija arysztawała 16 rabotnikoŭ s fabryk biez daj pryczyny. Kwatery arysztawanych pieratresli. U try dni pasla hetaho troch czaławiek wypuścili na swabodu, a druhich — trymajuć jeszcze i ciapier u aryszcie.</br> {{gap|1.5em}}Nie kujecca, a pleszczycca…</br> {{gap|1.5em}}'''Ryha.''' Aposznimi czasami pajszła moda na usielakije zjezdy. Tak, naprykład, u Ryzie byǔ zjezd zładziejaǔ.</br> {{gap|1.5em}}Zjechacca — to zjechalisia, ale razjechacca — nie ǔdalosia… Palicija ǔ czas praniuchała i usich hetych panoŭ arysztawała.</br> {{gap|1.5em}}'''Carycyn.''' Azimina prapała, a heta ǔżo czaćwiorty pad rad nieuradžaj. Znoŭ, znaczycca, można spadziewacca hoładu.</br> {{gap|1.5em}}Woś jeszcze adna paciecha; nu, ale my da hetaho prywykli. {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Szto"/> <section begin="Prudziszcze"/>{{c|''Piszuć da nas.|памер=180%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.0em"></div> {{gap|1.5em}}'''F. Prudziszcze, Wilensk. hub. Wilejsk. paw.''' Za aposznije czasy — szto raz bolej i bolej stała prybywać kupcoŭ na lasy. Szto jeszcze horsz — paczali jany jeździć pa naszym kraju s pierawoznymi swaimi pryładami — tartakami.</br> {{gap|1.5em}}Dzie hetki tartak zawiadziecca, — u kruh wypałaskiwaje les. I, choć na razie zarabotki traplajucca i nia drennyje, ale paśla, badaj, prydziecca źwiarnuć ich… na treski, bo apału ǔ wakolicy budzie skupawata.</br> {{gap|1.5em}}U Prudziszczy jość użo dwa parawiki, katoryje pracujuć nad tym, kab spusztoszyć naszu wakolicy. Szto budzie dalej — nima wiedama, ale ŭzo trudna czaławieku dakupicca biarwienca na chatu. {{справа|''Z.{{gap|1.5em}}}} <section end="Prudziszcze"/> <section begin="Mienski"/><center>{{larger|'''Szto czuwać u nas.}}</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{block center/s}} Kali sudzić z nawinaŭ u hazecie, —</br> Szmat lepiej dzieicca ǔ ludziej na Bożym świecie,</br> Jak tut u nas — ǔ Ihumienskim pawiecie.</br> Bo ludzi ab duszy tam bolej dbajuć:</br> Harełku pić i klaścisia — kidajuć,</br> I ǔ spowiedzi na rok raz niekolki bywajuć.</br> A ǔ nas — rady ǔ-hady chto zjeździć da kaścioła,</br> A ǔsio na torh — u Minsk, miasteczki, sioła,</br> I tam harelicaj czastujucca wiasioła.</br> A to i hetkaho spatkaisz tut pjaniuszku,</br> Szto raz prapiǔ chamut, kažuch i apraniuszku;</br> I ledź duszy nie zapradaŭ czartu na juszku…</br> Nie mała i takich joś, szto na wieczarynki</br> Nie żalejuć husiej, kurej, aposzniaj szynki,</br> I na harełku zboża zbyć sa try aśminki…</br> Tady ǔżo bal: na stoł, znaj, padajecca</br> Zakuska żarana, harełka moram ljecca,</br> Aż czort na pokuci ad radaści śmiajecca.</br> A jak na dobry czyn prykinucca da składki,</br> Dyk: „trudna żyć siamiejka, niedastatki“…</br> Takije ǔ nas — u Mienszczynie paradki.</br> Para, bratki, aczuchacca nam s czadu:</br> Pryniać ludcoŭ ad nas mudrejszych radu,</br> Rabić, kab bolsz było ŭ żyćci duchoŭnym ładu:</br> <section end="Mienski"/><noinclude></noinclude> 1p36y8oz7vi8cvelmwqu35x9z9hkcq2 104 127666 295261 295187 2026-08-13T06:43:45Z RAleh111 4658 295261 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude><section begin="Na"/>{{перанос канец|Pry|witaŭszysia}} z imi, praz kolki czasu — paczaŭ ja:</br> {{gap|1.5em}}— „Nu, susiedzi, kali projdziem na asabniaki?</br> {{gap|1.5em}}— Jak i szto? kryknuli razam, na jakije asabniaki?</br> {{gap|1.5em}}— Wiedajecie, susiedzi, szto ciapier, kazaŭ ja dalej, ludzi pajszli pa rozum da haławy i prakanalisia, szto lepsz żyć na asabniakoch — celyja wołaści zrabili użo heta…</br> {{gap|1.5em}}— A tak — czuli; chaj sabie razychodziacca; my nia wierym, kab lepiej było na dzielankach, każe adzin z ich; wiedajem tolki, szto ni adzin wyliǔ mnoha potu i ślozaǔ, pakidajuczy staradaŭnyje paradki.</br> {{gap|1.5em}}— „Biaz pracy — nia jeści kałaczy“, atkazywaju. Było heta na paczatku, a hlańcie clapier na ich chaty: jakija pryhożyja, dyj ŭ kamory poŭna.</br> {{gap|1.5em}}— Chaj sabie bahaciejuć, ja ni baczu ni odnaj pryczyny dla pieramieny naszych paradkoǔ.</br> {{gap|1.5em}}— Haspadar, susiedzie! nima pryczyny? Woś tut wykażu wam hibiel pryczyn.</br> {{gap|1.5em}}Skażycie, szto stałasia s 14 chatami ǔ wioscy Małyszoǔcy?</br> {{gap|1.5em}}— Szto stałosia? — zhareli, — padpaliǔ niejki „złodziej“.</br> {{gap|1.5em}}— A ciapier, skażycie mnie, ci zharełaby 14 chataŭ, kab haspadary siadzieli na dzielankach?</br> {{gap|1.5em}}— Jasna, jak słonka, szto nie.</br> {{gap|1.5em}}— Nu — ci u pažary nie baczycia pryczyny?</br> {{gap|1.5em}}— A ciapier skażycie, kolki razoŭ sprawicisia zawieści wazoŭ hnoju ŭ dzień na „Morhie“.</br> {{gap|1.5em}}— Najbolsz razoŭ 7, atkazywajuć susiedzi.</br> {{gap|1.5em}}— A kab mieli my hety kusok ziamli wiorstaŭ sa try bliżej, ci udwoje ni zawiaźli-b ǔ dzień? pytaju.</br> {{gap|1.5em}}— Nu, heta — to praŭda, kažuć Jany.</br> {{gap|1.5em}}— Aprycz hetaha, szto tak mnoha tracicie darma czasu, jeszcze druhija prykraści bywajuć. Piersz, — ni szto rok możecie dawiaści hnoj, dyk ziamla marnieje; druhoje — jak ciażka iści takuju daleczyniu i waroczacca pa raboci. Na takija raboty, jak żniwo — treba wybiracca s cełaju siamiejkaju, a szto staniecca s chataju? Zładziei mohuć abakraści, a barani Boże pażar, to nie zdalejecie prybiehczy na ratunak.</br> {{gap|1.5em}}— Szto praŭda, — to praǔda: letaszniaho hodu mała mnie serca nia łopnuła, kali ubaczyǔ dym nad wioskaju.</br> {{gap|1.5em}}Susiedzie, ci-ż hetaho mała? Prypomnicie jeszcze jakije majem nadzieły: ad 4 — da 12 zahonaŭ, ciahnucca jany za dźwie wiorsty; a u Kamiency majuć pa 2 zahony, raskidanych u tym samym paletku. Ci dobra pracawać na takim sznurku? Kolki bywaje kałatni za adnu skibu ziamli? Szto skażycie na heta? Ci choczycie dalej hetak żyć?</br> {{gap|1.5em}}— Staić mnie heta ŭsio — jak kość u horle: treba musi budzie z maim pryjacielam-susiedam da sudu pajści — usio skubie, dyj skubie moj zahonczyk, adzywajecca adzin z maich susiedzieŭ.</br> {{gap|1.5em}}— Na szto maicie iści ǔ sud, projdziem lepsz na asabniaki, to nia treba budzie wajewać za skibu. Ciapier u nas, ci-ż tolki na hetym kanczajucca swarki? Czasta najdrabniejszaja zdareńnie — kuryca, naprykład, robić wajnu nia tolki pamiż kabietami, ale i pamiż haspadarami.</br> {{gap|1.5em}}Zwiarniecie uwahu na toje, kolki niawyhody daje supolnaja haspadarka z wioskaju…</br> {{gap|1.5em}}Asudzicie jeszcze adno: dzieci naszy nia widziali-b i ni rabili-b tolki złoha, kab my żyli na asabniakoch.</br> {{gap|1.5em}}— Dobra, susiedzie, — zhoda, ale skażycie, za szto my pierebiaremsia na nowuju haspadarku? — Szmat kasztuje hroszej, a skul ich uziać?</br> {{gap|1.5em}}— „Chto chocze ǔdaryć sabaku — kij nojdzie“ — kaže prykazka. A na szto-ż rozum? — treba raić. Kali nia sioleta, to zrobim heta za hady dwa; za hety czas pryrychtujem patrebny materyał i hroszy, a potym — z Boham — na asabniak.</br> {{gap|1.5em}}— Jeszcze, susiedzie. Czuǔ ja, szto treba mnoha farmalnaściaŭ pry hetym, a prytom rożnie dzielać ziamlu haspadary miż saboj.</br> {{gap|1.5em}}— Farmalnaściaŭ — nimnoha, a sposaby — możem dawiedacca ad tych, szto prajszli ǔżo na nowaju haspadarku. <div style="width:100%; position:relative;"><div style="display:inline; position:relative; padding-right:0.5em;"></div><div style="position:absolute; width:100%; right:0px; bottom:0px; z-index:0; overflow:hidden; white-space:nowrap; text-align:right;"><div style="display:inline; float:right;">{{{dottext|{{Зьмест старонак з кропкамі/5|{{{symbol|.}}}|{{{5|}}} }}{{{dotend|}}}}}}</div></div></div> {{gap|1.5em}}Słonka użo zajszło; wieczar byŭ ciopły; zoraczki mihcieli na niebi; cicha… My razyjszlisia. Waroczajuczysia, hlanuŭ ja na lipu, sadok, katory cicha szapoczuczy, spaǔ zawity ǔ kwietki…</br> {{gap|1.5em}}Serca — szczamiłosia, ale rozum kazaǔ: — „idzi“. {{справа|''L. Małyszewicz.{{gap|1.5em}}}} {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Na"/> <section begin="Kaścielny"/>{{c|'''Kaścielny kalendar.|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.0em"></div> <center>{{larger|'''Krasawik.}}</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.0em"></div> {{block center/s}} 5.{{gap|1em}}P.{{gap|0.5em}}{{larger|††}}{{gap|0.5em}}Wincentaho</br> 6.{{gap|1em}}S.{{gap|0.5em}}{{larger|††}}{{gap|0.5em}}Wilhelma</br> <section end="Kaścielny"/><noinclude></noinclude> idbxlgbzrxz91zac4vb9bphrx1r5szr 295263 295261 2026-08-13T06:44:49Z RAleh111 4658 295263 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude><section begin="Na"/>{{перанос канец|Pry|witaŭszysia}} z imi, praz kolki czasu — paczaŭ ja:</br> {{gap|1.5em}}— „Nu, susiedzi, kali projdziem na asabniaki?</br> {{gap|1.5em}}— Jak i szto? kryknuli razam, na jakije asabniaki?</br> {{gap|1.5em}}— Wiedajecie, susiedzi, szto ciapier, kazaŭ ja dalej, ludzi pajszli pa rozum da haławy i prakanalisia, szto lepsz żyć na asabniakoch — celyja wołaści zrabili użo heta…</br> {{gap|1.5em}}— A tak — czuli; chaj sabie razychodziacca; my nia wierym, kab lepiej było na dzielankach, każe adzin z ich; wiedajem tolki, szto ni adzin wyliǔ mnoha potu i ślozaǔ, pakidajuczy staradaŭnyje paradki.</br> {{gap|1.5em}}— „Biaz pracy — nia jeści kałaczy“, atkazywaju. Było heta na paczatku, a hlańcie clapier na ich chaty: jakija pryhożyja, dyj ŭ kamory poŭna.</br> {{gap|1.5em}}— Chaj sabie bahaciejuć, ja ni baczu ni odnaj pryczyny dla pieramieny naszych paradkoǔ.</br> {{gap|1.5em}}— Haspadar, susiedzie! nima pryczyny? Woś tut wykażu wam hibiel pryczyn.</br> {{gap|1.5em}}Skażycie, szto stałasia s 14 chatami ǔ wioscy Małyszoǔcy?</br> {{gap|1.5em}}— Szto stałosia? — zhareli, — padpaliǔ niejki „złodziej“.</br> {{gap|1.5em}}— A ciapier, skażycie mnie, ci zharełaby 14 chataŭ, kab haspadary siadzieli na dzielankach?</br> {{gap|1.5em}}— Jasna, jak słonka, szto nie.</br> {{gap|1.5em}}— Nu — ci u pažary nie baczycia pryczyny?</br> {{gap|1.5em}}— A ciapier skażycie, kolki razoŭ sprawicisia zawieści wazoŭ hnoju ŭ dzień na „Morhie“.</br> {{gap|1.5em}}— Najbolsz razoŭ 7, atkazywajuć susiedzi.</br> {{gap|1.5em}}— A kab mieli my hety kusok ziamli wiorstaŭ sa try bliżej, ci udwoje ni zawiaźli-b ǔ dzień? pytaju.</br> {{gap|1.5em}}— Nu, heta — to praŭda, kažuć Jany.</br> {{gap|1.5em}}— Aprycz hetaha, szto tak mnoha tracicie darma czasu, jeszcze druhija prykraści bywajuć. Piersz, — ni szto rok możecie dawiaści hnoj, dyk ziamla marnieje; druhoje — jak ciażka iści takuju daleczyniu i waroczacca pa raboci. Na takija raboty, jak żniwo — treba wybiracca s cełaju siamiejkaju, a szto staniecca s chataju? Zładziei mohuć abakraści, a barani Boże pażar, to nie zdalejecie prybiehczy na ratunak.</br> {{gap|1.5em}}— Szto praŭda, — to praǔda: letaszniaho hodu mała mnie serca nia łopnuła, kali ubaczyǔ dym nad wioskaju.</br> {{gap|1.5em}}Susiedzie, ci-ż hetaho mała? Prypomnicie jeszcze jakije majem nadzieły: ad 4 — da 12 zahonaŭ, ciahnucca jany za dźwie wiorsty; a u Kamiency majuć pa 2 zahony, raskidanych u tym samym paletku. Ci dobra pracawać na takim sznurku? Kolki bywaje kałatni za adnu skibu ziamli? Szto skażycie na heta? Ci choczycie dalej hetak żyć?</br> {{gap|1.5em}}— Staić mnie heta ŭsio — jak kość u horle: treba musi budzie z maim pryjacielam-susiedam da sudu pajści — usio skubie, dyj skubie moj zahonczyk, adzywajecca adzin z maich susiedzieŭ.</br> {{gap|1.5em}}— Na szto maicie iści ǔ sud, projdziem lepsz na asabniaki, to nia treba budzie wajewać za skibu. Ciapier u nas, ci-ż tolki na hetym kanczajucca swarki? Czasta najdrabniejszaja zdareńnie — kuryca, naprykład, robić wajnu nia tolki pamiż kabietami, ale i pamiż haspadarami.</br> {{gap|1.5em}}Zwiarniecie uwahu na toje, kolki niawyhody daje supolnaja haspadarka z wioskaju…</br> {{gap|1.5em}}Asudzicie jeszcze adno: dzieci naszy nia widziali-b i ni rabili-b tolki złoha, kab my żyli na asabniakoch.</br> {{gap|1.5em}}— Dobra, susiedzie, — zhoda, ale skażycie, za szto my pierebiaremsia na nowuju haspadarku? — Szmat kasztuje hroszej, a skul ich uziać?</br> {{gap|1.5em}}— „Chto chocze ǔdaryć sabaku — kij nojdzie“ — kaže prykazka. A na szto-ż rozum? — treba raić. Kali nia sioleta, to zrobim heta za hady dwa; za hety czas pryrychtujem patrebny materyał i hroszy, a potym — z Boham — na asabniak.</br> {{gap|1.5em}}— Jeszcze, susiedzie. Czuǔ ja, szto treba mnoha farmalnaściaŭ pry hetym, a prytom rożnie dzielać ziamlu haspadary miż saboj.</br> {{gap|1.5em}}— Farmalnaściaŭ — nimnoha, a sposaby — możem dawiedacca ad tych, szto prajszli ǔżo na nowaju haspadarku. <div style="width:100%; position:relative;"><div style="display:inline; position:relative; padding-right:0.5em;"></div><div style="position:absolute; width:100%; right:0px; bottom:0px; z-index:0; overflow:hidden; white-space:nowrap; text-align:right;"><div style="display:inline; float:right;">{{{dottext|{{Зьмест старонак з кропкамі/5|{{{symbol|.}}}|{{{5|}}} }}{{{dotend|}}}}}}</div></div></div> {{gap|1.5em}}Słonka użo zajszło; wieczar byŭ ciopły; zoraczki mihcieli na niebi; cicha… My razyjszlisia. Waroczajuczysia, hlanuŭ ja na lipu, sadok, katory cicha szapoczuczy, spaǔ zawity ǔ kwietki…</br> {{gap|1.5em}}Serca — szczamiłosia, ale rozum kazaǔ: — „idzi“. {{справа|''L. Małyszewicz.{{gap|1.5em}}}} {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Na"/> <section begin="Kaścielny"/>{{c|'''Kaścielny kalendar.|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.0em"></div> <center>{{larger|'''Krasawik.}}</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.0em"></div> {{block center/s}} {{gap|0.5em}}5.{{gap|1em}}P.{{gap|0.5em}}{{larger|††}}{{gap|0.5em}}Wincentaho</br> {{gap|0.5em}}6.{{gap|1em}}S.{{gap|0.5em}}{{larger|††}}{{gap|0.5em}}Wilhelma</br> <section end="Kaścielny"/><noinclude></noinclude> e512q0d3m611olbhgv42a2j549tu64d 104 127671 295260 295106 2026-08-13T06:43:10Z RAleh111 4658 295260 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" />{{block center/s}}</noinclude> <section begin="Kaścielny"/>{{gap|0.5em}}7.{{gap|1em}}''Niadz. Wierbnaja'' Epifanijusza</br> {{gap|0.5em}}8.{{gap|1em}}P.{{gap|0.5em}}{{larger|†}}{{gap|1em}}Djonizaho</br> {{gap|0.5em}}9.{{gap|1em}}A.{{gap|0.5em}}{{larger|†}}{{gap|1em}}Maryi Kleofasowaj</br> 10.{{gap|1em}}S.{{gap|0.5em}}{{larger|††}}{{gap|0.5em}}Ezebijasza</br> 11.{{gap|1em}}C.{{gap|0.5em}}w.{{gap|0.5em}}{{larger|†}}{{gap|0.5em}}Leona Pap. W.</br> 12.{{gap|1em}}{{larger|††}}{{gap|0.5em}}Wialiki Piontak Juljusza</br> 13.{{gap|1em}}{{larger|††}}{{gap|0.5em}}Wialikaja Subota Idy Dz.</br> 14.{{gap|1em}}'''Niadz. Wielk. Zmartwychustańnie</br>{{gap|2.2em}}Chrystusa Pana.</br> 15.{{gap|1em}}'''Pan. Wielek.''' Anastazii</br> 16.{{gap|1em}}A.{{gap|0.5em}}Marceljana i Lamb.</br> 17.{{gap|1em}}S.{{gap|0.5em}}Anicenta Pap.</br> 18.{{gap|1em}}C.{{gap|0.5em}}Bohumiła {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} {{block center/e}} <section end="Kaścielny"/> <section begin="Alleluja"/>{{c|'''{{разьбіўка|ALLELUJA!}}<ref>Alleluja — słowo hebrajskaje — chwalimo Pana.</ref>|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{gap|1.5em}}Boh tak palubiǔ świet, szto ǔłasnaho syna wydaŭ za jaho na achwiaru. Hety Syn Boży — Jezus Chrystus, kab zbawić świet, pahrużany ŭ bałota roznych prastupkaǔ, nia tolki, szto buduczy Boham — staŭsia czaławiekam i chodziuczy pa świecie ŭsiudy dabro rabiŭ i wuczyǔ usich, jak majuć żyć, kab być dobrymi dziaćmi Boha Stwaryciela, i wuczyǔ miławacca ǔzajemna, dy milawać nawat swaich niepryjacielaŭ, bo tolki hetkaja miłaść może aszczaśliwić usich ludziej, ale Jon dziela zbaŭleńnia świetu addaǔsia na najciażejszyja muki i najstraszniejszuju śmierć.</br> {{gap|1.5em}}Praz dni dwa pa śmierci Zbawiciel nasz ustaŭ z umiorszych z wialikaj chwałaj i hetak zwajawaŭ śmierć i piekła.</br> {{gap|1.5em}}Prypaminajuczy heta usio, nam chryścijanam treba pastanowić umierci dla hrechu i a zmiortwychustać da żyćcia nowaho, żyćcia ǔ Bohu i z Boham ǔsiudy i zaǔsiody.</br> {{gap|1.5em}}Treba pastanowić być ludźmi dobrymi i katalickimi nia tolki ǔ kaściele, dy pry pacierach, ale tak sama i pry usielakaj rabocie i na kożnym miejscy, kab usio naszaje żyćcio i kożen pastupak byli niepierastawajuczaj malitwaj i chwałaj Bohu; kab my nia tolki wusnami, ale i ŭsim żyćciom swaim śpiewali Bohu ǔściaż: Alleluja, Alleluja, Alleluja! {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Alleluja"/> <section begin="Encyklika"/>{{c|'''Encyklika (abo list) Papieża|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{gap|1.5em}}S pryczyny jubileusza edyktu Medjolanskaho.</br> {{gap|1.5em}}Dla upamiatowańnia 1600-letniaj hadaŭszczyny edytktu Medjolanskaho, katorym car Kanstanty Wialiki daŭ swabodu Kaściołu, Swiaty Ajciec Pius X chocze ǔsim dać możnaść skarystać z niabiesnych łask; dziela hetaho ustanowiŭ jubileusz 1 wydaŭ da ŭsich wiernych Encykliku. Warunki, na jakich można skarystać z jubileǔszu, jość takije:</br> {{gap|1.5em}}1){{gap|0.5em}}U czasi — ad niadzieli t. z. przewodnaj pa Wialikadniu — da świata Niepakalanaha Paczaćcia Matki Bożaj — patreba boć pa dwa razy ǔ troch Rymskich bazylikach: św. Jana Lateranenskaho, św. Pietra i św. Paŭła za Murami i pamalicca a padwyższeni Kaścioła i św. Apostalskaj Stalicy, a źnisztożeńni herezii i nawiarnieńnie hresznikaŭ, a zhodu caroǔ chryścijańskich i a pakoj i jednaść narodu chryścijanskaha. Chto nia budzie mahczy pajechać da Rymu, mohuć dastupić odpustu, kali buduć 6 razoǔ u kasciołach, jakije buduć naznaczeny praz Biskupoǔ. (U Wilenskaj, Mahiloŭskaj i Żmudzkaj dyjecezijach — a sposabach i czasi adbyćcia jubileusza, budzie abjaŭlena z ambony wa ǔsich kaściołach).</br> {{gap|1.5em}}2){{gap|0.5em}}Spawiadniki ŭ hetym czasi majuć prawa adpuszczać hrachi, zamieniać abietnicy (sluby) na inszyja dobryja sprawy, zwalniać ad usich kar kaścielnych i szm. dr. Spawiadnik budzie mieć prawa nawat adpuszczać takije hrachi, jakije adpuszczaje Światy Ajciec.</br> {{gap|1.5em}}3){{gap|0.5em}}Jałmużna.</br> {{gap|1.5em}}Otpust może być achfiarowany i za pamiorszych.</br> {{gap|1.5em}}''Papież zahadywaje, kab kaniecznie malilisia i za inawiercaǔ''. Pryzywaje ǔsich wiernych da malitwy da Boha, Matki Bożaj, Światych Pańskich, asabliwa św. Apostałaŭ, kab ǔsie narody nawiarnulisia da swajej Matki-Kaścioła, adraklisia ad schyzmy (abo atstupstwa) i byli pasłuszny Rymskamu Biskupu, a św. Wieru Katalicku pryznali za swaju abaronu i aporu. <center>'''Nawiarnieńnie.</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1em"></div> {{gap|1.5em}}Biskup syryjskaha kaścioła ŭ Jerozolimie — pryniaŭ katalictwa. Złażyŭ swajo wyznańnie wiery ǔ ruki katalickaha Patryarcha Jerozolimy, katory naznaczyǔ jaho swaim wikarym. (Kaścioł syryjski, tak jak i Prawasłaǔny — nia pryznaje jednáści s kaściołam katalickim Papieżam). <center>'''Urad nia utwierdziǔ.</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1em"></div> {{gap|1.5em}}Ministar ǔnutreńnich sprawaŭ nia utwierdziŭ prałatami kanonikaŭ Żmudskaj dyjecezii: ks. Franciszka Pacewicza i <section end="Encyklika"/><noinclude></noinclude> 0db8q4a35b8b2vw5q4lq06z9t758t8o 295262 295260 2026-08-13T06:43:55Z RAleh111 4658 295262 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" />{{block center/s}}</noinclude><section begin="Kaścielny"/>{{gap|0.5em}}7.{{gap|1em}}''Niadz. Wierbnaja'' Epifanijusza</br> {{gap|0.5em}}8.{{gap|1em}}P.{{gap|0.5em}}{{larger|†}}{{gap|1em}}Djonizaho</br> {{gap|0.5em}}9.{{gap|1em}}A.{{gap|0.5em}}{{larger|†}}{{gap|1em}}Maryi Kleofasowaj</br> 10.{{gap|1em}}S.{{gap|0.5em}}{{larger|††}}{{gap|0.5em}}Ezebijasza</br> 11.{{gap|1em}}C.{{gap|0.5em}}w.{{gap|0.5em}}{{larger|†}}{{gap|0.5em}}Leona Pap. W.</br> 12.{{gap|1em}}{{larger|††}}{{gap|0.5em}}Wialiki Piontak Juljusza</br> 13.{{gap|1em}}{{larger|††}}{{gap|0.5em}}Wialikaja Subota Idy Dz.</br> 14.{{gap|1em}}'''Niadz. Wielk. Zmartwychustańnie</br>{{gap|2.2em}}Chrystusa Pana.</br> 15.{{gap|1em}}'''Pan. Wielek.''' Anastazii</br> 16.{{gap|1em}}A.{{gap|0.5em}}Marceljana i Lamb.</br> 17.{{gap|1em}}S.{{gap|0.5em}}Anicenta Pap.</br> 18.{{gap|1em}}C.{{gap|0.5em}}Bohumiła {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} {{block center/e}} <section end="Kaścielny"/> <section begin="Alleluja"/>{{c|'''{{разьбіўка|ALLELUJA!}}<ref>Alleluja — słowo hebrajskaje — chwalimo Pana.</ref>|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{gap|1.5em}}Boh tak palubiǔ świet, szto ǔłasnaho syna wydaŭ za jaho na achwiaru. Hety Syn Boży — Jezus Chrystus, kab zbawić świet, pahrużany ŭ bałota roznych prastupkaǔ, nia tolki, szto buduczy Boham — staŭsia czaławiekam i chodziuczy pa świecie ŭsiudy dabro rabiŭ i wuczyǔ usich, jak majuć żyć, kab być dobrymi dziaćmi Boha Stwaryciela, i wuczyǔ miławacca ǔzajemna, dy milawać nawat swaich niepryjacielaŭ, bo tolki hetkaja miłaść może aszczaśliwić usich ludziej, ale Jon dziela zbaŭleńnia świetu addaǔsia na najciażejszyja muki i najstraszniejszuju śmierć.</br> {{gap|1.5em}}Praz dni dwa pa śmierci Zbawiciel nasz ustaŭ z umiorszych z wialikaj chwałaj i hetak zwajawaŭ śmierć i piekła.</br> {{gap|1.5em}}Prypaminajuczy heta usio, nam chryścijanam treba pastanowić umierci dla hrechu i a zmiortwychustać da żyćcia nowaho, żyćcia ǔ Bohu i z Boham ǔsiudy i zaǔsiody.</br> {{gap|1.5em}}Treba pastanowić być ludźmi dobrymi i katalickimi nia tolki ǔ kaściele, dy pry pacierach, ale tak sama i pry usielakaj rabocie i na kożnym miejscy, kab usio naszaje żyćcio i kożen pastupak byli niepierastawajuczaj malitwaj i chwałaj Bohu; kab my nia tolki wusnami, ale i ŭsim żyćciom swaim śpiewali Bohu ǔściaż: Alleluja, Alleluja, Alleluja! {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Alleluja"/> <section begin="Encyklika"/>{{c|'''Encyklika (abo list) Papieża|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{gap|1.5em}}S pryczyny jubileusza edyktu Medjolanskaho.</br> {{gap|1.5em}}Dla upamiatowańnia 1600-letniaj hadaŭszczyny edytktu Medjolanskaho, katorym car Kanstanty Wialiki daŭ swabodu Kaściołu, Swiaty Ajciec Pius X chocze ǔsim dać możnaść skarystać z niabiesnych łask; dziela hetaho ustanowiŭ jubileusz 1 wydaŭ da ŭsich wiernych Encykliku. Warunki, na jakich można skarystać z jubileǔszu, jość takije:</br> {{gap|1.5em}}1){{gap|0.5em}}U czasi — ad niadzieli t. z. przewodnaj pa Wialikadniu — da świata Niepakalanaha Paczaćcia Matki Bożaj — patreba boć pa dwa razy ǔ troch Rymskich bazylikach: św. Jana Lateranenskaho, św. Pietra i św. Paŭła za Murami i pamalicca a padwyższeni Kaścioła i św. Apostalskaj Stalicy, a źnisztożeńni herezii i nawiarnieńnie hresznikaŭ, a zhodu caroǔ chryścijańskich i a pakoj i jednaść narodu chryścijanskaha. Chto nia budzie mahczy pajechać da Rymu, mohuć dastupić odpustu, kali buduć 6 razoǔ u kasciołach, jakije buduć naznaczeny praz Biskupoǔ. (U Wilenskaj, Mahiloŭskaj i Żmudzkaj dyjecezijach — a sposabach i czasi adbyćcia jubileusza, budzie abjaŭlena z ambony wa ǔsich kaściołach).</br> {{gap|1.5em}}2){{gap|0.5em}}Spawiadniki ŭ hetym czasi majuć prawa adpuszczać hrachi, zamieniać abietnicy (sluby) na inszyja dobryja sprawy, zwalniać ad usich kar kaścielnych i szm. dr. Spawiadnik budzie mieć prawa nawat adpuszczać takije hrachi, jakije adpuszczaje Światy Ajciec.</br> {{gap|1.5em}}3){{gap|0.5em}}Jałmużna.</br> {{gap|1.5em}}Otpust może być achfiarowany i za pamiorszych.</br> {{gap|1.5em}}''Papież zahadywaje, kab kaniecznie malilisia i za inawiercaǔ''. Pryzywaje ǔsich wiernych da malitwy da Boha, Matki Bożaj, Światych Pańskich, asabliwa św. Apostałaŭ, kab ǔsie narody nawiarnulisia da swajej Matki-Kaścioła, adraklisia ad schyzmy (abo atstupstwa) i byli pasłuszny Rymskamu Biskupu, a św. Wieru Katalicku pryznali za swaju abaronu i aporu. <center>'''Nawiarnieńnie.</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1em"></div> {{gap|1.5em}}Biskup syryjskaha kaścioła ŭ Jerozolimie — pryniaŭ katalictwa. Złażyŭ swajo wyznańnie wiery ǔ ruki katalickaha Patryarcha Jerozolimy, katory naznaczyǔ jaho swaim wikarym. (Kaścioł syryjski, tak jak i Prawasłaǔny — nia pryznaje jednáści s kaściołam katalickim Papieżam). <center>'''Urad nia utwierdziǔ.</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1em"></div> {{gap|1.5em}}Ministar ǔnutreńnich sprawaŭ nia utwierdziŭ prałatami kanonikaŭ Żmudskaj dyjecezii: ks. Franciszka Pacewicza i <section end="Encyklika"/><noinclude></noinclude> pekfe0owi85djq349m6v4ba1q9w8q23 104 127673 295264 295118 2026-08-13T06:46:03Z RAleh111 4658 295264 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude><section begin="Encyklika"/>Pietra Baroŭskaha. Ks. Baroŭskaha ŭrad nia chocze utwierdzić użo trejci raz. <center>'''Nowy kaścioł u Wilni.</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1em"></div> {{gap|1.5em}}Na rahu wulic Tamboŭskaj i Archanielskaj prystupili ǔżo da pierszych rabot pad budowu nowaho kaścioła „Serca Pana Jezusa“. <center>'''16-taja afiara.</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1em"></div> {{gap|1.5em}}''Kijeǔ''. Nowy kaścioł św. Mikalaja ŭ Kijewi — jeszcze i dahetul nia skonczyli budawać, bo ŭsio skupa z hraszyma.</br> {{gap|1.5em}}Woś niedaŭna, wiadomy tutejszy abywatel — p. Leanard Jankoǔski daŭ na hetu światujú sprawu 10 tysiaczaŭ rubloǔ.</br> {{gap|1.5em}}Szto najcikawiejszaja, szto heta ǔžo 16-taja afiara pływie s tej samaj kiszani na budawu nowaha kaścioła. {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Encyklika"/> <section begin="Szto"/>{{c|'''Szto czuwać.|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{gap|1.5em}}'''w. Wierchawica,''' brest. paw. U wioscy hetaj zawiałosia straszenna mnoha myszaǔ; dyk, kab źnisztożyć ich, — sielanie paraskidali atrutu — strychninu; myszy — jak myszy, ale nieszczasnaja skacinka, traplajuczy na hetu atrutu prypadkam, — amal nia ǔsia prapała. Straty dla sielan — wializarnyje.</br> {{gap|1.5em}}'''w. Zastaryni,''' Wilensk. hub. Dzis. paw. Na Źwiastawańnie zhareła tut chata ad piaruna.</br> {{gap|1.5em}}Paraniŭsia hety hość…</br> {{gap|1.5em}}'''Lida,''' Wilensk. hub. Pa pryhawaru Wilenskaho Wajennaho Sudu — ǔ Lidzie razstrelali saldata Formana za toje, szto jon zabiǔ aficera Pachojkina, katory admowiǔ proźbie saldata pajści ǔ horad.</br> {{gap|1.5em}}'''Pieciarburh.''' Ministerstwa ŭnutreńnich sprawaŭ za minuły — 1912 hod mieło dachodu ad sztrafaŭ na hazety 1 miljon 700 tysiaczoŭ rubloǔ. U hetym hadu jość nadzieja, szto hetakich sztrafaŭ zbiarecca nia miensz 1 mil. 200 tys. rubl. Źmieńszycca dziela taho tolki, szto szmat pryjdziecca darawać pa wedłuh manifestu.</br> {{gap|1.5em}}Ażno dziwa, jak heta można zhadać napierad, chto i na kolki prasztrafujесса?</br> {{gap|1.5em}}Ale-ż na toje i ministerstwa…</br> {{gap|1.5em}}'''Hrodna.''' Nowaja, mała znanaja jeszcze chwaroba, tak zwanaja — „zaraza Bolinhera“ — wielmi niebiazpiecznaja dla naszaj żywioły, stała szyrycca ǔ zachodnim kutku Hrodzienszczyny.</br> {{gap|1.5em}}Zaraza heta zazwyczaj paczynajecca pamiż zajcoŭ, a paśla idzie dalej i dalej, i zachopliwaje ŭreszci i damowuju żywiołu.</br> {{gap|1.5em}}Hetak, u dware Wierchawice — praz dwa tydni palo 60 sztuk skaciny i czaść żerabiatoŭ.</br> {{gap|1.5em}}'''Dw. Szyrwinty,''' Wil. hub. i paw. Szaści hadkoŭ chłopczyk — syn Branisława Dymszewicza, astaŭszysia adzin u chacie, dzie hareła ŭ pieczcy, musić to hulajuczy z ahniom, zahareŭsia i sam. Wiarnuǔszyjasia baćki — znajszli, miest swajho synka, tolki… wuhalczyki. {{gap|1.5em}}'''Pieciarburh.''' U pamiać hadaǔszczyny rastrełu raboczych u Sybiry na zawodzie Lenskim, u Pieciarburhu zabastawała bolsz 50-ci tysiaczaŭ rabotnikaǔ.</br> {{gap|1.5em}}Iszła heta wializarnaja hramada s pieśniami i czyrwonym sztandaram.</br> {{gap|1.5em}}Manifestantoŭ razahnała palicija arużżam. {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Szto"/> <section begin="Wałożyn"/>{{c|''Piszuć da nas.|памер=180%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{gap|1.5em}}'''m. Wałożyn,''' Wilensk. hub. Aszm. p. Niewielmi czym jość u nas chwalicca, skazać Bożuju praŭdu; ale ab tym, szto lażyć na sercy, chaciełasia-b padzialicca z druhimi; bo każuć, szto, wyskazaǔszy swajo hore druhomu, lahczej zrobicca czaławieku. Tak, jak chwory, kali razkaże pierad dochtaram swaju chwarobu, dyk jamu zdajecca, szto woś ǔžo i palahczeła.</br> {{gap|1.5em}}Miasteczka nasza z wakolicami na 14 wiorstaŭ u wokruch — liczyć paǔtary tysiaczy dusz katalikoǔ.</br> {{gap|1.5em}}U miasteczku josć czatyry żydoŭskija bażnicy i czatyry carkwy; ŭ tym liku — adna wybudawana starym hrafam Tyszkiewiczam; druhaja — unijackaja, a treciaja — ǔ miasteczku, i czaćwiortaja na mahiłkach.</br> {{gap|1.5em}}Prawasłaǔnyje i żydy majuć hdzie malicca Bohu, a nam — katalikom treba ciahacca za dźwie, a inszym i za try mili da Zabrezia, kudy nas pryłuczyli ǔ 1866-m hadu, paśla skasawańnia naszaho parafijalnaho kascioła ǔ Wałożyni. A treba wiedać, szto dastacca da Zabrezia nie tak to lohka, jak heta kamu zdajecca, dy jaszcze pry hetakich darohach, jakija jany u nas jość; a najhorsz ŭ wosieni i wiasnoj za wadami i bałotam.</br> <section end="Wałożyn"/><noinclude></noinclude> evl9x6dh9656zkwqs4efudk4hwdedif 0 127687 295243 295117 2026-08-12T18:40:55Z Gleb Leo 2440 295243 wikitext text/x-wiki {{Загаловак | назва = 2. Ой, у лузи, сухалози | безаўтара = | год = 1907 год | пераклад = | секцыя = Беларуская народная песьня | папярэдні = [[Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907)/Пѣсни/V/1|1. На гары вярба]] | наступны = [[Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907)/Пѣсни/V/3|3. Цякла рэчка съ-падъ ельничку]] | анатацыі = }} <pages index="Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907).pdf" from="47" to="47" fromsection="2" tosection="2" /> {{DEFAULTSORT:Ой, у лузи, сухалози}} [[Катэгорыя:Казацкія песні]] sk0zkxoou79lh8mravf0wbasnxn7rdu 104 127703 295267 295176 2026-08-13T07:09:33Z RAleh111 4658 295267 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> <section begin="Szto"/>{{gap|1.5em}}'''M. Hłybokaje, Wil. hub. Dzis. paw.''' 14-ho maja budzie tut sielska-haspadurskaja wystaŭka; 15-ho — wystaǔka koni. {{gap|1.5em}}'''Biełastok.''' 19-ho krasawika poǔdniam nad horadam pralacieła bura z hradam i piarunami. Na wulicy piarun zabiǔ raboczaho Iwana Rotkawicza. {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Szto"/> <section begin="Bucłaŭ"/>{{c|''Piszuć da nas.|памер=180%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1em"></div> {{gap|1.5em}}'''M. Bucłau,''' Wilejskaho pawietu, Wilen. hub. Nidaǔna zalażyli tut chaǔrusnuju kramku „Wyhoda“. Pirad światam Wialikadniam natta dobra torh u joj iszoŭ. Oś na Wierbnicu utarhawali da paŭpiaty sotki rubloŭ u adzin dzień. Praz Wialiki tydziń razyjszłosia bolsz waśmisot pudoŭ pszonnaj muki na pirahi k światu. Jak daczulisia ludzi pra hetu kramu, dyk ażno s susiednich parafij pryjeżdżali kuplać taki-siaki drobiź. Szczyra pamahaǔ tutejszy ksiondz załażyć hetu kramu, dyk za toja pajszli na jaho ad żydoǔ błahija plotki. Mużyki szczyra pryharnulisia da „swajej“, jak nazywajuć jany, kramy, za toja í dobry pawioŭsia paczatak.</br> {{gap|1.5em}}U chaŭrusie kramnym użo bolsz sotki „pajszczykaǔ“. Chto-niachto z miajscowych ni padaŭsia jaszcze ŭ chaŭrus i nia iduć u „swaju“ „Wyhodu“, a da żydoŭ, kab ni stracić łaski u dwornaha pana, bo ǔ jaho damoch tolki żydoŭskija kramy.</br> {{gap|1.5em}}Zdajecca hetymi czasami, ci nia zrobiać tolki parafijanie warot na mahilnik, a to świńni zusim zryli mohiłki, ażno strach hlanuć.</br> {{gap|1.5em}}Wałasny dom, dzie miaściłasia kancylaryja, padupaŭ, dyk kancylaryju piraniaśli ŭ susiedni dom, a stary zabili doszkami. Niejak nima kamu padbać ab budynku, jość tolki ludzi, szto bjucca — kab starszynioj jak — nibudź astacca, nima wiedama dziela jakoj wyhody…</br> {{gap|1.5em}}Ale tki byǔszyje wybary, kažuć, zmieniany i buduć abirać nowaha starszyniu; moża toj budzie i lepszy?..</br> {{gap|1.5em}}A pra sudy u ziemskaha — dyk mnoha bajak, tolki niekamu śmiełamu hub raźniać, nu i ja pakul szto strymajusia. Bolsz daznajusia, tady zaraz taki homan padnimu — ażno papużaicisia. {{справа|''Wałaczobnik.{{gap|1.5em}}}} </br> <section end="Bucłaŭ"/> <section begin="Mścisz"/>{{gap|1.5em}}'''M. Mścisz,''' Barysaŭsk. paw. Minsk. h. Aposznimi czasami ǔ hetym miasteczku pakrali koni ŭ sielan. Sielanie prykmiecili ŭ hetym dziele dwuch niewialikich chlapczukoǔ, katoryje pryjechali z m. Ziembina za niejkimi patrebami. Czy krali jany koni, czy nie — hetaha nichto ni baczyǔ, ale szto jany byli prykmieczany ŭ małych zładziejstwach, jak padsiadziołki, uzdeczki, abo tak szto z woza ściahnuć, i ab hetym mnoha chto wiedaŭ.</br> {{gap|1.5em}}Dyk woś, znaczycca, Mścizkije sielanie i ŭziali na „akzamin“, jak jany nazywajuć. Stali sielanie dapytywać, dzie jany padzieli koni, a tyje — zarekacca, szto niczoha niawiedajuć. Tady chłapcoǔ stali bić tak, szto tyje, kab jak wykrucicca, skazali, szto pieradali życharu m. Ziembina Ł. Prad… Tady ich pakinuli bić i zapiorli u kłapoǔnik, a uradnik patrebawaŭ E. Prad…</br> {{gap|1.5em}}Pryjechaŭszy u Mściż, Ł. Prad…, pakul da uradnika, — papaŭsia ǔ ruki sielanam, a tyje dali jamu hetkaju łaźniu, tak źbili, akrywawili, szto musić, kab ni skazaŭ: „ja koni ukraǔ“, dyk-by i na śmierć zabili! Ale jak skazaǔ jon hetak, dyk jaho pierastali bić i atdali ǔradniku.</br> {{gap|1.5em}}Uradnik uziaŭszy Ł. Prad…, pajechaŭ u Ziembin na daznańnia. Staǔ pytać Ziembinskich życharoǔ, dzie Ł. P… byǔ tej naczy, jak koni pakrali, a jamu i atkazali, szto byǔ doma i nihdzie nie atłuczaŭsia, dyk jaho, znaczycca, i atpuścili da chaty. {{справа|''„Swoj“{{gap|1.5em}}}} {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Mścisz"/> <section begin="Wiestki"/>{{c|'''Wiestki z zahranicy.|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> <center>{{larger|'''Wajna na Bałkanach —}}</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1em"></div> {{gap|1.5em}}prycichła. Bałhary, Serby i Hreki zdawolenyje, szto tki ǔreszcie ǔdalosia im sahnuć swajho adwiecznaho woraha — Turka — ŭ barani roh, siedziać i czekajuć: <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1em"></div> <center>'''jakaja budzie raspłata.</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1em"></div> {{gap|1.5em}}A raspłata budzie ciażkawata; bo ziemla — ziamloj, ale prydziecca Turkam jeszcze wiarnuć i wojennyje raschody bałkanskim sajuźnikam. Wiarnuć — to wiarnuć, ale skul na heta ŭziać? Bo treba wiedać, szto Turki majuć jeszcze hibiel daǔniejszych daǔhoǔ. Dyk woś maniacca zjechacca predstaǔniki wialikszych hasudarstwaǔ i razam s predstaǔnikami wajujuczych staron, jak koleczy razabracca z hetaj sprawaj. <center>'''Ci usich zdawolić zjezd</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1em"></div> {{gap|1.5em}}hety — jeszcze wialikaje pytańnie, ale szto Turku — to peŭna nia tolki abreżuć <section end="Wiestki"/><noinclude></noinclude> 9t8see7vvein56g4vp8uqqp3n55q8cd 0 127711 295221 295163 2026-08-12T17:46:37Z Gleb Leo 2440 295221 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Wiasna | безаўтара = | год = 25 красавіка 1913 году | пераклад = | секцыя = Абразок | папярэдні = | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/14/Lirnik|Lirnik]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913. № 14.pdf" from="1" to="1" onlysection="Wiasna" /> {{Выроўніваньне-канец}} {{DEFAULTSORT:Wiasna (Ратай)}} [[Катэгорыя:Абразкі невядомых аўтараў]] 7oy5bqbvkzmg33css5ucm7t1cnnhla9 104 127722 295208 295196 2026-08-12T17:13:45Z Gleb Leo 2440 295208 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude><section begin="Nasza"/>dobra pierahnije, stażki raskinuć kab pierasochli i drobna razbić, a paśla hetym paraszkom — ziamloj pasypać hnoj u chlewie praz kolki dzion, a u stajni, choć pakrysie, ale szto dnia. Hetkim paradkam i hnoju szmat prybudzie i kudy macniejszym jon sam budzie.</br> {{gap|1.5em}}Pa składoch haspadarskich pradajuć naży da zrezywańnia kupinaŭ. Czyja zmoha kupić hetkuju pryładu (kasztuje jon, zdajecca, rub. 12–14), to rabota wielmi chutka idzie, bo pry hetym naży jość worczyk, za katory zaczepliwajuć kania, dyk za adzin dzień można wialiki kawałak admachać.</br> {{gap|1.5em}}Pa takich wioskach, dzie jość choć niekolki sielanaŭ, razumiejuczych dobra karyść nowych palepszanych sposaboǔ haspadarki, najlepsz, razumiejecca, kuplać usielakija maszyny supolna. Možna i swaju rabotu parabić i iszcze na staranie zarabić.</br> {{gap|1.5em}}Miejscy tyja, katoryja zastanucca paśla wykarczowanych kustoǔ, pnioǔ, ci s pad kupinaŭ, kab skarej zanialisia trawoj, treba śpiersza roǔnieńka wyhładzić, kab nie zastawałosia ani ǔzhorka, ani jamy, a byli roǔna s samaj sienażaciej, i — u kaho jość — padsiejać jakoj koleczy mieszankaj, napr. koniuszynami, rajhrasam, cimafiejkaj i t. p.; kali-ż hetaho nima, to treba sabrać choć patruchi s pad truszanki, jakuju rabili zimoj dla skaciny, i hetaj patruchaj pazasiewać łaciny.</br> {{gap|1.5em}}Naszy sienażaci tak zdaŭna zapuszczany, szto ciapier — zrazu raboty kala ich i nie abiareszsia. A tym czasam bracca da hetaj raboty choćki-nia-choćki treba, bo szto raz siena u nas skupiej: sienażaci zusim pazarastali, padziczeli, tak szto miejscami nawat rabotnik nie apłaczywajecca kasić.</br> {{gap|1.5em}}Kab choć krychu padprawić sienażaci, treba dobra dziorci ich wostrymi żaleznymi baronami — aż daczarna. Moch, szto wydziarecca — zhrabić, jak padsochnie, dy ǔ chleŭ — na podścił, a praz hetyja szczeliny, szto żaleznymi zubami parazdzirajecie sam dzioran, budzie dostup pawietru da ziamli i trawa pierszaho-ż hodu choć krychu, dy paprawicca, a za toj czas, katory wy stracicie na hetu rabotu, lisznica siena u dwoja wam zapłacie. {{справа|''Lo-nik,{{gap|1.5em}}}} {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Nasza"/> <section begin="Usiaczyna"/>{{c|'''USIACZYNA.|памер=160%}} <center>'''Drewy u kaściele.</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}U Anhlii, u miasteczku Rosie wybrali miejsce pad nowy kaścioł i załażyli ǔžo fundament. Jak raz pa siarodku raśli dwa pieknyje wialikije drewy, katoryje rabotniki manilisia ǔżo zrezać. Tamtejszy abbat (ksiondz) paszkadawaŭ drewak i skazaŭ pakinuć. Kaścioł wybudawali, a ǔ siarodku jaho i ciapier rastuć dwa wialikije pieknyje drewy. <center>'''Żywy strach.</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}U Kitajszczynie moda ǔżo takaja ciapier zawiałasia, jak nia tut kažuczy i ŭ nas: szmat jość achwotnikaŭ pażywicca śpiełymi kałaskami s czużoha pola…</br> {{gap|1.5em}}Dyk woś kitajcy, jak tolki paśpieje niwa, ubiwajuć u ziamlu czatyry wializarnyja żerdzi, pamiż katorych — u hare pryładżywajuć bytcam pałatki, kudy pa drabinie uźbirajecca naniataja jakaja koleczy staraja kabiecina, i siedziuczy tam, pilnuje dabryco.</br> {{gap|1.5em}}Nima wiedama tolki, jak heta pamahaje, bo pakul-by heta babula zlezła s swajej szubinicy, to złodziej nia tolki nakałaciǔ-by zierniatkaŭ, ale badaj sprawiǔsia-b i… blin upiaczy.</br> {{gap|1.5em}}Chiba, szto hety żywy strach taki pryhoży, szto doś hlanuć na jaho, kab usiaho adraczysia… <section end="Usiaczyna"/> <section begin="Zahadki"/><center>{{larger|'''ZAHADKI.}}</center> {{gap|1.5em}}26) U ciomnaj ciamnicy — szyjuć kaŭrycy, — nihto tak nia wyszyje — jak jany?</br> {{gap|1.5em}}27) Jość u mianie baran, nia stolki woǔny — skolki ran?</br> {{gap|1.5em}}28) Dwa haubki pad ziamlicaj lotajuć? <center>'''Razhadki buduć u [[Biełarus (1913)/1913/15|№ 15]].'''</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}'''Razhadki z № Biełarus (1913)/1913/13|13]]:''' 23) sol; 24) kamar; 25) zamok. <section end="Zahadki"/> <section begin="Рэдактар"/> {|style="margin:auto; width:22em;" |style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |- |{{gap|1.5em}}'''{{larger|Ad 1-ho Maja redakcija „Biełarusa“ pieramieniaje kwateru. Adres budzie taki: Wilenskaja wulica, № 18 kw. 6.}} |} {{накіравальная рыса|35em|height=1px}}<center>{{fine|Redaktar — wydawiec '''A. Byczkoǔski.}}</center> {{накіравальная рыса|35em|height=1px}} <center>{{smaller|Drukarnia. „Znicz“ Wilnia Śto-Jańska 19.}}</center> <section end="Рэдактар"/><noinclude></noinclude> 8sm0ykq6zcyi39g89jvfzi1xdw1imp4 295214 295208 2026-08-12T17:16:59Z Gleb Leo 2440 295214 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude><section begin="Nasza"/>dobra pierahnije, stażki raskinuć kab pierasochli i drobna razbić, a paśla hetym paraszkom — ziamloj pasypać hnoj u chlewie praz kolki dzion, a u stajni, choć pakrysie, ale szto dnia. Hetkim paradkam i hnoju szmat prybudzie i kudy macniejszym jon sam budzie.</br> {{gap|1.5em}}Pa składoch haspadarskich pradajuć naży da zrezywańnia kupinaŭ. Czyja zmoha kupić hetkuju pryładu (kasztuje jon, zdajecca, rub. 12–14), to rabota wielmi chutka idzie, bo pry hetym naży jość worczyk, za katory zaczepliwajuć kania, dyk za adzin dzień można wialiki kawałak admachać.</br> {{gap|1.5em}}Pa takich wioskach, dzie jość choć niekolki sielanaŭ, razumiejuczych dobra karyść nowych palepszanych sposaboǔ haspadarki, najlepsz, razumiejecca, kuplać usielakija maszyny supolna. Možna i swaju rabotu parabić i iszcze na staranie zarabić.</br> {{gap|1.5em}}Miejscy tyja, katoryja zastanucca paśla wykarczowanych kustoǔ, pnioǔ, ci s pad kupinaŭ, kab skarej zanialisia trawoj, treba śpiersza roǔnieńka wyhładzić, kab nie zastawałosia ani ǔzhorka, ani jamy, a byli roǔna s samaj sienażaciej, i — u kaho jość — padsiejać jakoj koleczy mieszankaj, napr. koniuszynami, rajhrasam, cimafiejkaj i t. p.; kali-ż hetaho nima, to treba sabrać choć patruchi s pad truszanki, jakuju rabili zimoj dla skaciny, i hetaj patruchaj pazasiewać łaciny.</br> {{gap|1.5em}}Naszy sienażaci tak zdaŭna zapuszczany, szto ciapier — zrazu raboty kala ich i nie abiareszsia. A tym czasam bracca da hetaj raboty choćki-nia-choćki treba, bo szto raz siena u nas skupiej: sienażaci zusim pazarastali, padziczeli, tak szto miejscami nawat rabotnik nie apłaczywajecca kasić.</br> {{gap|1.5em}}Kab choć krychu padprawić sienażaci, treba dobra dziorci ich wostrymi żaleznymi baronami — aż daczarna. Moch, szto wydziarecca — zhrabić, jak padsochnie, dy ǔ chleŭ — na podścił, a praz hetyja szczeliny, szto żaleznymi zubami parazdzirajecie sam dzioran, budzie dostup pawietru da ziamli i trawa pierszaho-ż hodu choć krychu, dy paprawicca, a za toj czas, katory wy stracicie na hetu rabotu, lisznica siena u dwoja wam zapłacie. {{справа|''Lo-nik,{{gap|1.5em}}}} {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Nasza"/> <section begin="Usiaczyna"/>{{c|'''USIACZYNA.|памер=160%}} <center>'''Drewy u kaściele.</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}U Anhlii, u miasteczku Rosie wybrali miejsce pad nowy kaścioł i załażyli ǔžo fundament. Jak raz pa siarodku raśli dwa pieknyje wialikije drewy, katoryje rabotniki manilisia ǔżo zrezać. Tamtejszy abbat (ksiondz) paszkadawaŭ drewak i skazaŭ pakinuć. Kaścioł wybudawali, a ǔ siarodku jaho i ciapier rastuć dwa wialikije pieknyje drewy. <center>'''Żywy strach.</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}U Kitajszczynie moda ǔżo takaja ciapier zawiałasia, jak nia tut kažuczy i ŭ nas: szmat jość achwotnikaŭ pażywicca śpiełymi kałaskami s czużoha pola…</br> {{gap|1.5em}}Dyk woś kitajcy, jak tolki paśpieje niwa, ubiwajuć u ziamlu czatyry wializarnyja żerdzi, pamiż katorych — u hare pryładżywajuć bytcam pałatki, kudy pa drabinie uźbirajecca naniataja jakaja koleczy staraja kabiecina, i siedziuczy tam, pilnuje dabryco.</br> {{gap|1.5em}}Nima wiedama tolki, jak heta pamahaje, bo pakul-by heta babula zlezła s swajej szubinicy, to złodziej nia tolki nakałaciǔ-by zierniatkaŭ, ale badaj sprawiǔsia-b i… blin upiaczy.</br> {{gap|1.5em}}Chiba, szto hety żywy strach taki pryhoży, szto doś hlanuć na jaho, kab usiaho adraczysia… <section end="Usiaczyna"/> <section begin="Zahadki"/><center>{{larger|'''ZAHADKI.}}</center> {{gap|1.5em}}26) U ciomnaj ciamnicy — szyjuć kaŭrycy, — nihto tak nia wyszyje — jak jany?</br> {{gap|1.5em}}27) Jość u mianie baran, nia stolki woǔny — skolki ran?</br> {{gap|1.5em}}28) Dwa haubki pad ziamlicaj lotajuć? <center>'''Razhadki buduć u [[Biełarus (1913)/1913/15|№ 15]].'''</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}'''Razhadki z [[Biełarus (1913)/1913/13|№ 13]]:''' 23) sol; 24) kamar; 25) zamok. <section end="Zahadki"/> <section begin="Рэдактар"/> {|style="margin:auto; width:22em;" |style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |- |{{gap|1.5em}}'''{{larger|Ad 1-ho Maja redakcija „Biełarusa“ pieramieniaje kwateru. Adres budzie taki: Wilenskaja wulica, № 18 kw. 6.}} |} {{накіравальная рыса|35em|height=1px}}<center>{{fine|Redaktar — wydawiec '''A. Byczkoǔski.}}</center> {{накіравальная рыса|35em|height=1px}} <center>{{smaller|Drukarnia. „Znicz“ Wilnia Śto-Jańska 19.}}</center> <section end="Рэдактар"/><noinclude></noinclude> 2fyw2awootlspyg0m2vc5uqdpyp4gfd 104 127725 295216 295200 2026-08-12T17:35:14Z Gleb Leo 2440 295216 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude><section begin="Верхавіна"/> {|style="margin:auto;" |{{Калёнтытул|left='''I. Hod'''|center='''Wilnia 10 maja 1913 hodu'''|right='''№ 15'''}} |- |style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |- | style="font-size:500%;" |<center>'''{{разьбіўка|BIEŁARUS}}</center> |- |<center>{{larger|'''tydniowaja katalickaja hazeta.}}</center> |- |style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |- |<center>'''Kasztuje s pierasyłkaj: na hod 1 rb. 50 kap. na 6 miesiacau 80 kap.</br>addzielny numer 3 kapiejki.</center> |- |style="border-style: solid; border-width: 0px 0px 2px 0" | |- |<center>{{smaller|Rukapisy pawinny być padpisany praudziwaj familijej dziela wiedama redakcii, inaksz nia buduć</br>drukawany; rukapisy nie zwiertajucca. Hroszy można pasyłać pacztowymi markami.}}</center> |- |style="border-style: solid; border-width: 0px 0px 2px 0" | |- |<center>{{smaller|'''Usio adresawać:''' Wilnia Wilenskaja wulica, № 18 kw. 6. Redakcija „Biełarusa“.}}</center> |- |style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |- |'''Szkada mnie hetaho narodu… bo nie maje czaho jeści''' _{{{larger|({{разьбіўка|słowy Chrystusa}}).}}} |- |style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |} <section end="Верхавіна"/> <section begin="Maj"/>{{c|'''{{разьбіўка|Maj}}.|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{gap|1.5em}}Prajszła maroznaja ściudzionaja zima, kali czaławiek i żywioła i nawat ptuszki dzierżacca uściaż kala budynku, dzie ciaplej i niciarpliwie czakajuć, kali nadojdzie para, szto Boh Stwaryciel i kieraŭnik usiej pryrody, zahadaje śniehu raspuścicca i papłyć u hłyboki mory, dy ŭ szyroki akiany; prajszła i czaść wiasny azdoblanaja pieknym śpiewańniem padniabiesnaj skaŭronaczki i najwiasialejszym światam Wialikadnia, choć z druhoj starany mucili hetu pieknaść bałoty, chałady, dy nidachwaty charczoŭ ludziam i żywiole.</br> {{gap|1.5em}}Prajszło usio heta i pryszoŭ piekny Maj. Jon, kazaŭ-by, jaki strojny kawaler, adziety u zialony, ubrany roznakalornymi kwietkami cudnie — piekny płaszcz, na haławie jaho — mleczna-biełaja karona s ćwituczych jabłanak, hrusz i bezu, s pamiż hetaj bializny, bytcym darahije kamienczyki prahladajuć zialonieńkije listoczki. A nad hetaj karonaj siudy i tudy fyrkajuć rabieńkije ziaziulki, szpaki, szczygły i saławiejczyki, katoryje swaimi pieśniami razwiesielajuć hetaho czaroŭnaho małojca.</br> {{gap|1.5em}}Ciapier i żywioła najchodzić dawoli paszy i ptuszka żyru i usie wiasioła pahladajuć na piekny czaroǔny zialonakwiacisty maj, a biednamu harapasznamu biełarusu-mużyku kali i nidachwat trochi chleba, dyk jon naźbiraja szczaŭja dy hrabuźniku, zwara jaho, dy zjeść s bulbaczkaj i wyszaŭszy na pole da pracy piajeć wiasiołuju, pradziadoŭskuju pieśniu, zredka pierarywajuczy jaje, kab kryknuć na kania, abo pierakinuć baranu, ci sachu praz kamień.</br> {{gap|1.5em}}A wieczaram, wiarnuŭszysia s paloǔ, sabiarucca naszyje harotniki u kancy wioski pad kryżam, pry katorym ustrojanaja kapliczka s fihuraj Matki Boskaj i, hramadoju paklenczyǔszy pierad hetaj fihurkaj, zapiajuć światuju Litaniju i pieśniu da Matki Boskaj… Hetaja Litanija i pieśnia raschodzicca szyroka i wysoka i idzie, idzie wyszej i wyszej aż da wysokaho nieba, da Wialikaho i miłasernaho Boha, szto miła paziraje na pakoru i pabożnaść pracawitaho biełaruskaho ludu.</br> {{gap|1.5em}}Dyk piekny i czaroŭny nasz maj biełaruski, a kudy jeszcze piekniejszy, kali jon pry tym, dy jeszcze i katalicki! I za toje, braty biełarusy, ni zanidbajmo hetaho pieknaho zwyczaju, ale na adwarot rasszyrajmo jaho miż druhimi, bo heta i Bohu i Matce Najświaciejszaj padabajecca i nam samym prynosić karyść duchowuju, uproszywajuczy roznyje łaski Boskije. {{справа|''J.{{gap|1.5em}}}} {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Maj"/> <section begin="Matczyna"/>{{c|''Matczyna dola.|памер=250%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-2.5em"></div> {{block center/s}} ''Czuju hdzieś spiewajuć,</br> ''Sumna u waddali —</br> ''Peǔnie na mahiłki,</br> ''Kahoś paniaśli…</br> <section end="Matczyna"/><noinclude></noinclude> ss2x36dxwj1eh50tc8awzg5nqjjcvig 104 127727 295225 295203 2026-08-12T17:50:32Z Gleb Leo 2440 295225 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" />{{block center/s}}</noinclude> <section begin="Matczyna"/>{{gap|2em}}''Cicha iduć ludzi,</br> {{gap|2em}}''Hoławy schyliǔszy,</br> {{gap|2em}}''Padydu za imi,</br> {{gap|2em}}''Pacier zhawaryǔszy.</br> ''Bieła damawina,</br> ''Wianok piekny — źwity —</br> ''Ciahnie konik siwy…</br> ''Dy żalam zabity —</br> {{gap|2em}}''Zboku idzie mużczyna,</br> {{gap|2em}}''Za trunu chapaja…</br> {{gap|2em}}''Biedny — śmierci woza,</br> {{gap|2em}}''Jon ǔżo nie strymaja.</br> ''Heta jaho żonka,</br> ''Abwita wianoczkam,</br> ''Razstałasia z świetam,</br> ''Dwadcatym hadoczkam.</br> {{gap|2em}}''Było hroszaj, chleba,</br> {{gap|2em}}''Bahactwa dawoli,</br> {{gap|2em}}''Ale szto pamoża,</br> {{gap|2em}}''Proci Božaj Woli!...</br> ''Da mohlic padchodziać,</br> ''Ksiondz każa spynicca —</br> ''Za czystuju duszu,</br> ''Treba pamalicca.</br> {{gap|2em}}''Zmrok. Ciemień nawisła,</br> {{gap|2em}}''Sumna znoǔ spiawajuć…</br> {{gap|2em}}''Maci ślaźmi placza:</br> {{gap|2em}}''Marylku chawujuć.</br> ''Aposznio dźiciatko,</br> ''Jak kwietaczka, zwiało;</br> ''Biednaja, staraja,</br> ''Kala dołu upała,</br> {{gap|2em}}''I cicha hałosić,</br> {{gap|2em}}''Ale ǔ niebi czujuć —</br> {{gap|2em}}''Tut jaje ǔsie dzietki,</br> {{gap|2em}}''Тut і muż… naczujuć.</br> ''Biednuj, joj odnoj,</br> ''Treba astawacca…</br> ''A trunu adkryli,</br> ''Kab ǔżo pażagnacca.</br> {{gap|2em}}''Homan, płacz naǔkoła —</br> {{gap|2em}}''Płaczuć usie ludzi,</br> {{gap|2em}}''A Marylka ruczki</br> {{gap|2em}}''Złożyła na hrudzi.</br> ''Nahnułasia maci,</br> ''Ruczki caławaci:</br> ''„Dabranac, Marylko!</br> ''Rana paszła spaci…</br> {{gap|2em}}''Użo bolsz ni czuje,</br> {{gap|2em}}''Niczoha ni baczyć —</br> {{gap|2em}}''Adno jaje woczy,</br> {{gap|2em}}''Płaczuć — ǔsio dy płaczuć.</br> ''Adno jak spuścili,</br> ''Ǔ doł ǔżo damawinu —</br> ''Ǔ sercy ǔsio powierło,</br> ''Jak ziamli chtoś kinuǔ.</br> {{gap|2em}}''Schapiłasia z miejsca,</br> {{gap|2em}}''Dy razam samleła,</br> {{gap|2em}}''A ziamla u doli,</br> {{gap|2em}}''Pa trunie hrymieła…</br> ''Muż iznoǔ schapiǔsia,</br> ''Powietra chapaja,</br> ''Dyk ziemlu szto sypluć,</br> ''Jon ǔżo nie strymaje… {{справа|''Ol.}} {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} {{block center/e}} <section end="Matczyna"/> <section begin="Z"/>{{c|{{x-larger|'''Z Biełaruskich kazak.}}}} <center>III.</center> {{gap|1.5em}}Żyǔ byǔ na świecie adzin czaławiek i mieŭ jon dwuch synoǔ. Pracawaŭ na ich, harawaŭ, ażno pakul tyje nie paŭzrastali. Tady baćka i każe: „nu, synoczki maje, hodzia ja z wami namuczyŭsia — para wam i na swoj chleb iści: da czaho katory z was budzie mieć achwotu, nichaj za toje i biarecca“.</br> {{gap|1.5em}}Woś, wybralisia u troch jany ŭ darohu. Iduć, dy iduć. Ażno baczać: wializarnaja, wializarnaja wioska raskinułasia pad lesam. Starszy syn i każe: „oto, kab tut kuźniu pastawiǔ, kaczaǔsia-b jak syr u maśle“ — „Dobra, synoczku, atkazywaje baćka, budzie tabie i kuźnia“.</br> {{gap|1.5em}}Zajszli jany ŭ wiosku, stary pierahawaryǔ s sielanami, naniaŭ kawałak hruntu, pastawii kuźniu, daŭ starszamu synu krychu na pierszy paczatak uspamohi, dyj pakinuǔ jaho na nowaj haspadarcy, a z małodszym — pajszli dalej.</br> {{gap|1.5em}}Iduć jany, iduć, ażno na łuhu niedaloka wioski ŭ kustoch pasucca wały.</br> {{gap|1.5em}}Małodszy syn i każe: „oto tatka, kab hetkaho sytaho wała ukraści? pajedali-b <section end="Z"/><noinclude></noinclude> dxjf1ijvbepc4w5x427oug05swmjbay 104 127728 295205 295204 2026-08-12T12:27:56Z RAleh111 4658 /* Не вычытаная */ 295205 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>miasa, pajedali, ażno sami badaj, takimi-ż sytymi parabilisia-b.</br> {{gap|1.5em}}— „A szto-ż, synoczku, atkazywaje baćka, kradzi, kali ǔ ciabie da hetaho achwota. Zajmi wała i hani da chaty, a ja zara prydu“.</br> {{gap|1.5em}}Syn tak i zrabiǔ: zaniaǔ wała i pahnaǔ, ahladajuczysia, ci chto ni bacze, da chaty. A baćka tymczasam zajszoŭ u wiosku, dawiedaŭsia czyja heta była żywioła, zapłaciǔ za jaje i tak sama paciahnuŭsia da chaty.</br> {{gap|1.5em}}Prychodzie, ażno syn ǔżo abkaciǔ wała i skuru dziare z jaho. Na zaǔtra nahatawali poǔny sahan miasa i sadziacca za stoł jeści. Ażno baćka każe: „paczakaj, synoczku, daj śpiersza źmierymsia dziahaj, dyk pasla budzim wiedać, katory z nas, zjeǔszy miasa, bolsz pasycieje. Dobra — źmierylisia.</br> {{gap|1.5em}}Woś paczali jany szto dnia prażyć, dyj prażyć miasa. Baćka pre — ażno nos jaho hniecca, a syn, aby dźwiery tolki skryhiel, abo dzie szto stuknuło — užo i chodu z za stała. Wiadoma, bajaǔsia, kab jak nie daznalisia a pakraży.</br> {{gap|1.5em}}Doǔha, ci nie — balawali hetak baćka s synam, ale ǔreszcie miasa skonczyli. Tady baćka, źniaǔszy dziahu, kae: „nu, synoczku, dawaj źnimiem mierku, katory z nas bolej pasycieŭ“.</br> {{gap|1.5em}}Jak źniali jany mierku, dyk kudy tam! Ani pryraŭniać adnaho da druhoha: baćka — i praŭda, razjeŭsia, jak toj woł, a syn — schudaŭ, wypiatryǔ, — jak taja szczepka.</br> {{gap|1.5em}}Uśmiachnuŭsia stary baćka i każe da swajho syna: „a szto, dziciatka, baczysz, jakaja pamiż nami roznica. Ja jeǔ heta miasa s spakojnym sumleńniem, bo za wała, szto ty ukraŭ, choć tabie hetaho i nie kazaŭ, hroszy haspadaru zapłaciǔ, woś mnie jano i pajszło na zdaroŭje, i syć uziała. A ty — zaŭsiody u strachu byŭ, bo adna dumka ciabie hryzła, — kab czasam jak nie uspłyła na wierch twaja pakraża, woś i wysach ty, jak toj korcz. Dyk pamiatuj-że raz na zaŭsiody: kradzianym nikoli nie pasyciejesz“. {{справа|''Wat—ka.{{gap|1.5em}}}} {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} {{c|'''Znachod św. Kryża.|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{gap|1.5em}}Da śmierci Chrystusa i jeszcze doǔha paśla u pahancaŭ kryż byŭ u pahardzie, za toje, szto na im wiesili, abo prybiwali samych najbolszych prastupnikaŭ — razbojnikoŭ. Ale kali na kryżu byŭ prybity i skanaŭ Boh, ustupiŭszy u ludzkoja cieła, katory ni tolki szto ni mieŭ ani Najmienszaj winy, ale byŭ sam najświaciejszym, dyk praz Jaho niawinnuju, a takuju strasznuju śmierć kryż byŭ paświenczany i jak pahancy usimi sposabami ratawalisia, kali kamu z ich hraziła śmierć na kryżu, tak chreścijanie mieli sabie, za najbolszaje szczaście umierci takoj śmierciaj, jakoj umior Zbawiciel Jezus Chrystus, ale szczytali siabie niahodnymi hetaho. I tak baczym, szto, kali pahancy asudzili apostoła św. Piatra na śmierć na kryży, jon prasiŭ kab jaho, choć i na kryży, ale prybili nie tak, jak Pana Jezusa, a haławoj u niz; druhi apostoł św. Andrej tak sama prasiŭ prybić jaho nie tak, jak byŭ prybity Zbawiciel. Adnym słowam kryż staŭsia świataściaj i nikatoryje chreścijanie za prykładam samoj Najśw. Matki z nabażenstwam adwiedawali miejscy muki i słup da katoraho byŭ prywiazany i kryż, na katorym byŭ raspiaty Jezus Chrystus.</br> {{gap|1.5em}}Kaliż pahancy, aŭładzieŭszyje i Jeruzalimaj paczali praśledawać chreścijanaŭ pa ŭsich kutkoch, dzie mieli swaju siłu, dyk i słup i kryż schawali i prykapali, a na tych miejscach pastawili pahanskije bałwany.</br> {{gap|1.5em}}Kali Kanstantyn Wialiki — cezar Rymski, zwajawaŭszy swaich praciŭnikaŭ pad znamiem kryża, wydaŭ prawo swabodnie wyznawać chreścijanskuju wieru i budawać kaścioły, świataja Helena — maci Kanstantyna pajehała da Jeruzalimy i dapytaŭszysia u starych ludziej, dzieby moh być kryż światy, zahadała razwiarnuć bałwana Wenery, stajaŭszaho u tym miejscy i kapać ziemlu.</br> {{gap|1.5em}}Adkapali razam aż try kryży i tabliczku, szto była prybitaja nad haławoj Chrystusa.</br> {{gap|1.5em}}Ale ni było wiedama, katory s kryżoŭ byŭ kryżam Chrystusa. Dyk patryarcha Jeruzalimski Makary paśla postu i madlitwy zahadaŭ datknucca kryżami da chworaj kabuiety. I datknulisia adnym i druhim biz nijakich skutkaŭ, a kali datknulisia trecim, chworaja zaras że azdarawieła; pa hetym i paznali kryż Chrystusa. Tady św. Helena wybudawała wialiki kaścioł i u im pałażyli adnu czaść światoha drewa kryżowaho, druhujuż czaść św. Helena posłała swajmu synu cezaru Kanstantynu, katory pryniaŭ heta z wialikim nabażenstwam i pałaży u kaściele św. Zofii u Konstantynopali, a pośla czastku z hetaho pieresłaŭ u Rym, dzie naŭmysla zbudawaŭ kaścioł nazwany kaściołam św. Kryża Jeruzalimskaho.</br> {{gap|1.5em}}Znachod takoj ważnaj reczy — jak Kryż światy, kaścioł pastanowiŭ uspaminać asobnym naboženstwam szto hod 3-ho maja. {{справа|'''B.{{gap|1.5em}}}}<noinclude></noinclude> qdr49wl23tttrlja88uxueu6f9w2pj1 295227 295205 2026-08-12T17:52:41Z Gleb Leo 2440 295227 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude><section begin="Z"/>miasa, pajedali, ażno sami badaj, takimi-ż sytymi parabilisia-b.</br> {{gap|1.5em}}— „A szto-ż, synoczku, atkazywaje baćka, kradzi, kali ǔ ciabie da hetaho achwota. Zajmi wała i hani da chaty, a ja zara prydu“.</br> {{gap|1.5em}}Syn tak i zrabiǔ: zaniaǔ wała i pahnaǔ, ahladajuczysia, ci chto ni bacze, da chaty. A baćka tymczasam zajszoŭ u wiosku, dawiedaŭsia czyja heta była żywioła, zapłaciǔ za jaje i tak sama paciahnuŭsia da chaty.</br> {{gap|1.5em}}Prychodzie, ażno syn ǔżo abkaciǔ wała i skuru dziare z jaho. Na zaǔtra nahatawali poǔny sahan miasa i sadziacca za stoł jeści. Ażno baćka każe: „paczakaj, synoczku, daj śpiersza źmierymsia dziahaj, dyk pasla budzim wiedać, katory z nas, zjeǔszy miasa, bolsz pasycieje. Dobra — źmierylisia.</br> {{gap|1.5em}}Woś paczali jany szto dnia prażyć, dyj prażyć miasa. Baćka pre — ażno nos jaho hniecca, a syn, aby dźwiery tolki skryhiel, abo dzie szto stuknuło — užo i chodu z za stała. Wiadoma, bajaǔsia, kab jak nie daznalisia a pakraży.</br> {{gap|1.5em}}Doǔha, ci nie — balawali hetak baćka s synam, ale ǔreszcie miasa skonczyli. Tady baćka, źniaǔszy dziahu, kae: „nu, synoczku, dawaj źnimiem mierku, katory z nas bolej pasycieŭ“.</br> {{gap|1.5em}}Jak źniali jany mierku, dyk kudy tam! Ani pryraŭniać adnaho da druhoha: baćka — i praŭda, razjeŭsia, jak toj woł, a syn — schudaŭ, wypiatryǔ, — jak taja szczepka.</br> {{gap|1.5em}}Uśmiachnuŭsia stary baćka i każe da swajho syna: „a szto, dziciatka, baczysz, jakaja pamiż nami roznica. Ja jeǔ heta miasa s spakojnym sumleńniem, bo za wała, szto ty ukraŭ, choć tabie hetaho i nie kazaŭ, hroszy haspadaru zapłaciǔ, woś mnie jano i pajszło na zdaroŭje, i syć uziała. A ty — zaŭsiody u strachu byŭ, bo adna dumka ciabie hryzła, — kab czasam jak nie uspłyła na wierch twaja pakraża, woś i wysach ty, jak toj korcz. Dyk pamiatuj-że raz na zaŭsiody: kradzianym nikoli nie pasyciejesz“. {{справа|''Wat—ka.{{gap|1.5em}}}} {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Z"/> <section begin="Znachod"/>{{c|'''Znachod św. Kryża.|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{gap|1.5em}}Da śmierci Chrystusa i jeszcze doǔha paśla u pahancaŭ kryż byŭ u pahardzie, za toje, szto na im wiesili, abo prybiwali samych najbolszych prastupnikaŭ — razbojnikoŭ. Ale kali na kryżu byŭ prybity i skanaŭ Boh, ustupiŭszy u ludzkoja cieła, katory ni tolki szto ni mieŭ ani Najmienszaj winy, ale byŭ sam najświaciejszym, dyk praz Jaho niawinnuju, a takuju strasznuju śmierć kryż byŭ paświenczany i jak pahancy usimi sposabami ratawalisia, kali kamu z ich hraziła śmierć na kryżu, tak chreścijanie mieli sabie, za najbolszaje szczaście umierci takoj śmierciaj, jakoj umior Zbawiciel Jezus Chrystus, ale szczytali siabie niahodnymi hetaho. I tak baczym, szto, kali pahancy asudzili apostoła św. Piatra na śmierć na kryży, jon prasiŭ kab jaho, choć i na kryży, ale prybili nie tak, jak Pana Jezusa, a haławoj u niz; druhi apostoł św. Andrej tak sama prasiŭ prybić jaho nie tak, jak byŭ prybity Zbawiciel. Adnym słowam kryż staŭsia świataściaj i nikatoryje chreścijanie za prykładam samoj Najśw. Matki z nabażenstwam adwiedawali miejscy muki i słup da katoraho byŭ prywiazany i kryż, na katorym byŭ raspiaty Jezus Chrystus.</br> {{gap|1.5em}}Kaliż pahancy, aŭładzieŭszyje i Jeruzalimaj paczali praśledawać chreścijanaŭ pa ŭsich kutkoch, dzie mieli swaju siłu, dyk i słup i kryż schawali i prykapali, a na tych miejscach pastawili pahanskije bałwany.</br> {{gap|1.5em}}Kali Kanstantyn Wialiki — cezar Rymski, zwajawaŭszy swaich praciŭnikaŭ pad znamiem kryża, wydaŭ prawo swabodnie wyznawać chreścijanskuju wieru i budawać kaścioły, świataja Helena — maci Kanstantyna pajehała da Jeruzalimy i dapytaŭszysia u starych ludziej, dzieby moh być kryż światy, zahadała razwiarnuć bałwana Wenery, stajaŭszaho u tym miejscy i kapać ziemlu.</br> {{gap|1.5em}}Adkapali razam aż try kryży i tabliczku, szto była prybitaja nad haławoj Chrystusa.</br> {{gap|1.5em}}Ale ni było wiedama, katory s kryżoŭ byŭ kryżam Chrystusa. Dyk patryarcha Jeruzalimski Makary paśla postu i madlitwy zahadaŭ datknucca kryżami da chworaj kabuiety. I datknulisia adnym i druhim biz nijakich skutkaŭ, a kali datknulisia trecim, chworaja zaras że azdarawieła; pa hetym i paznali kryż Chrystusa. Tady św. Helena wybudawała wialiki kaścioł i u im pałażyli adnu czaść światoha drewa kryżowaho, druhujuż czaść św. Helena posłała swajmu synu cezaru Kanstantynu, katory pryniaŭ heta z wialikim nabażenstwam i pałaży u kaściele św. Zofii u Konstantynopali, a pośla czastku z hetaho pieresłaŭ u Rym, dzie naŭmysla zbudawaŭ kaścioł nazwany kaściołam św. Kryża Jeruzalimskaho.</br> {{gap|1.5em}}Znachod takoj ważnaj reczy — jak Kryż światy, kaścioł pastanowiŭ uspaminać asobnym naboženstwam szto hod 3-ho maja. {{справа|'''B.{{gap|1.5em}}}} <section end="Znachod"/><noinclude></noinclude> 1e44fu5fsedkpd2a7assxqdd939umks 104 127729 295206 2026-08-12T12:54:32Z Gabix 3485 /* Не правераная */ Новая старонка: «ходзивъ першую ночь царицынъ сынъ, дыкъ ёнъ заснувъ, а я пришовъ и бывъ на калавури, и убивъ триглавыго змѣя. Якъ ходзивъ па другѐй ночѝ кухаркинъ сынъ, и ёнъ заснувъ. А я пришовъ и бывъ на калавури, и ўбивъ шасциглавыго змѣя. И ўсё гето вамъ ня ўзвящавъ. И в...» 295206 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Gabix" /></noinclude>ходзивъ першую ночь царицынъ сынъ, дыкъ ёнъ заснувъ, а я пришовъ и бывъ на калавури, и убивъ триглавыго змѣя. Якъ ходзивъ па другѐй ночѝ кухаркинъ сынъ, и ёнъ заснувъ. А я пришовъ и бывъ на калавури, и ўбивъ шасциглавыго змѣя. И ўсё гето вамъ ня ўзвящавъ. И вотъ, якъ на моёй чередзя» приляцѣвъ самый старшій братъ ихъ, я и запресцивъ вамъ ''не'' спаць.» Пошли яны къ хаци, а Сучкинъ сынъ и гово́риць: «до́бро! мы змяёвъ убили, а ёсь жа нѣйдзи ихныя жонки. Яны насъ могуць ящо загубиць! Идзице-тку вы сыстановице хату такъ, якъ яна была, а я пойду разыщу ихныхъ жонокъ!» Тые пошли къ хаци, а Сучкинъ сынъ сѣвъ ны коня и поѣхывъ. Ѣхывъ, ѣхывъ, видзиць — хатка. Ёнъ съ кыня злѣзъ, кыня поставивъ во́далн, а самъ коцикомъ обрацився, подъ вокошко подкацився, ставъ кавкыць. Вышла къ яму̀ баба; вышла, узяла яго на ру̀ки и понясла у хату. Принясла и гово̀риць: «коцичакъ-котокъ, сѣренькій лобокъ! ци ня знаешъ ты, ци ня вѣдыешъ Сучкиныго сына, разбойника? Ёнъ мойго мужа забивъ. Кабъ я знала, куды ёнъ по́йдзець, али куды поѣдзець, обярнулася бъ я зялёнымъ лугомъ, и на тымъ ба лугу стояла кыроваць. Якъ бы ўзьѣхавъ ёнъ на гетый лугъ, яму̀ бъ зыхоцѣлося спаць, такъ што ёнъ валився-бъ съ коня. Ну, якъ бы ёнъ лёгъ на гетую кыроваць, вѣкъ ба енъ не прочхнувся....» Коцикъ прыгъ у вокно — и выскочивъ. Тоды яна гово́риць: «охъ, головка бѣдная! мусиць, гето енъ бывъ, увознавъ про свою напасць. Ничо́го жъ я яму̀ цяперь ня здзѣлыю!» А Сучкинъ сынъ пришовъ къ коню, сѣвъ на яго и поѣхывъ дали. Ѣхывъ, ѣхывъ енъ, видзиць опяць хатку. Поставивъ енъ кыня, самъ коцикомъ обрацився, подъ вокошко подкацився, ставъ кавкыць. Вышла къ яму̀ баба, узяла яго на руки, понясла у хату. Принясла и гово́риць: «коцичакъ котокъ, сѣренькій лобокъ! ци ня чувъ ты, ци ня видзѣвъ, идзѣ тэй разбойникъ Сучкинъ сынъ? Енъ мойго мужа забивъ. Кабъ я знала, куды ёнъ по́йдзець, али поѣдзець — обярнулася бъ я зялёнымъ садомъ, у тымъ садзи была бъ яблыня съ зылотыми яблыками. Якъ бы пріѣхывъ енъ къ тому саду, такъ бы захоцѣвъ енъ яблыкъ. Ну, якъ бы поспытавъ енъ яблыкъ, тутъ бы умеръ!» Коцикъ прыгъ у вокно — и ўцёкъ. Яна й гово́риць: «головка бѣдная! мусиць, гето самъ енъ бывъ, и ўсё увознавъ. Цяперь ничо́го я яму̀ ня здзѣлыю!»А Сучкинъ сынъ пришовъ къ коню, сѣвъ на яго и поѣхывъ. Ѣхывъ енъ, ѣхывъ, видзиць ящо хатку. Енъ узновъ кыня поставивъ, кодекомъ обрацився, подъ вокошко подкацився, ставъ кавкыдь. Вышла баба, узяла яго на руки, понясла ў хату. Принясла и гово́риць: «коцичакъ-котокъ, сѣренькій лобокъ! ци ня чувъ ты, ци ня видзѣвъ дзѣ Сучкиныго сына? Енъ мойго мужа забивъ. Кабъ я знала, дзѣ ёнъ знаходитца, али куды енъ поѣдзець, обярнулася бъ я ключавой криничкой. Якъ бы енъ яѐ увидзѣвъ, захоцѣлося бъ яму̀ пиць. Ну якъ бы тольки выпивъ енъ тэй воды, такъ бы тойчасъ и ўмёръ!» Коцикъ прыгъ у вокно — и побѣгъ. — «Головка бѣдная! мусиць, гето ёнъ самъ<noinclude></noinclude> ezz4g1jbuokdf11d1hqe3x3q1f98w2a 104 127730 295207 2026-08-12T13:05:29Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « {{c|'''Kaścielnyja wiedamaści.|памер=160%}} <center>{{larger|'''Pracesija jubileuszowaja.}}</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}U niedzielu — 28 krasawika ŭ Wilni adbywałasia uroczystaja pracesija z Pranajświaciejszym Sakramentam u pamiać 1600-leccia swabody wiery chreścianskaj.</br> {{gap|1.5em}}Z usich kaściołaŭ wilenskich procesii zyszlisia da kaścioła św. Jakuba, adkul razam usie z nabo...» 295207 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{c|'''Kaścielnyja wiedamaści.|памер=160%}} <center>{{larger|'''Pracesija jubileuszowaja.}}</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}U niedzielu — 28 krasawika ŭ Wilni adbywałasia uroczystaja pracesija z Pranajświaciejszym Sakramentam u pamiać 1600-leccia swabody wiery chreścianskaj.</br> {{gap|1.5em}}Z usich kaściołaŭ wilenskich procesii zyszlisia da kaścioła św. Jakuba, adkul razam usie z nabożnymi pieśniami piezajszli da Katedry, dzie adbylasia ceramonija błahasławienstwa Pr. Sakr. i hetym zakonczyłasia pracesija.</br> {{gap|1.5em}}Miełasia jana być a hadzinie 10 zranku, ale pamieszaŭ hetamu dożdż, dyk adbyłasia a 5-aj h. wieczara. <center>'''Arcybiskupam Warszauskim</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}na miejsce pamiorszaho Arcyb. W. T. Chościak-Popiela naznaczany i zatwierdżany praz Papieża byǔszy dahetul rektaram duchoǔnaj akademii u Pieciarburhu ks. A. Kakoǔski. <center>'''Piarun u kaścieli.</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}19-ho krasawika u Białobrzegu pad Tamaszowam-Raǔskim, u Polszczy, piarun uderyǔ u kaścioł, jak raz, kali adbywałosia majowaje nabazenstwo (tam u hety dzień było 2 maja, bo u ǔsim świecie kalendar idzie na 13 dzion raniej, czym u Rasiei).</br> {{gap|1.5em}}Hety piarun uderyǔ u wieżu, paśla u kaściele zapaliǔ abrusy na bocznym aŭtary, dalej prabieh kala wialikaho aŭtaru i padzior nowyje boty na nahach, pasłuhujuczaho ksiandzu, chłopczyka i samaho chłopczyka trochi pryhłuszyǔ i, adarwaǔszy kamień s pasadzki, prapaǔ u ziemlu. Niekatoryje sa strachu asłupieli, ale słuha kaścielny J. Piatroǔski skoczyǔ da bocznaho aŭtara, sarwaǔ na pasadzku haruszczyje abrusy i zaczaǔ hasić, tady i druhije paczali jamu pamahać i tak usio zakończyłosia biaz bolszaj biady. <center>'''Śmierć maładoha ksiandza.</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}3-ho krasawika u majontku Kroszki, kala Rakiszak pamior na 28 hadu życia, wyświenczany u 1910 hadu ks. Mik. Mickiewicz wikary z Trok. Wieczny pakoj! <center>'''Miłaść pa manifeście.</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}U Wilni pry Bernadynskim kaściele żywieć adsunieny ad probastwa u Wialikaj Biarastawicy, Hrodz. hub., za danie szlubu prawasłaŭnaj asobie try hady tamu ks. Adolf Michniewicz; ciapier pawiedamili jaho, szto sudu nad im nia budzie, bo wina heta darawanaja carskim manifestam. <center>'''Prześladowańnie katalikoǔ u Portuhalii.</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}Urad tamaczny, złożany z nidawiarkaŭ hramadami sadzie katalikoǔ u turmy biez nijakaj winy i biez sudu, a tam usielak nad imi ździekujucca. <center>'''Sud nad ksiandzom.</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}3-ho maja u Babrujsku sudzili Daǔhinoǔskaho probaszcza ks. Ant. Besztu-Boroŭskaho, zawinawaczanaho u padburywani ludziej proci właściaŭ i katalikoŭ proci prawasłaŭnych, aposzniaje wyraziłosia tym, szto bytcym ksiondz abicaŭ niapryjmać da spowiedzi tych, szto pasyłajuć dziaciej u cerkieǔnyje szkołki.</br> {{gap|1.5em}}Ks. Beszta-Baroŭski wytłumaczyǔ, szto niczoho padobnaho nie było i tolki jon hawaryǔ parachwijanam, szto lepiej pasyłać dziaciej u narodnuju szkołu, bo tam lepiej wuczać. Sud usioż tyki pryhawaryŭ ksiandza B. na 4 miesiacy kary, pad aresztam, u tym miejscy, dzie prykaże duchoŭnaja ŭłaść.</br> {{gap|1.5em}}Sud hety uzniaŭsia, jak każe sam ksiondz, pa danosu wuczyciela cerkeiŭnaj szkołki — Jackiewicza. <center>'''Pieramieny u duchawienstwie.</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}Pa zahadu Wysoka Prawialebnaho ks. K. Michalkiewicza, u wilenskaj dyecezii stalisia takije pieramieny: ks. Al. Michajło, wikary s Swiencianaŭ pieranosicca na wik. da Ejszyszak, na miejsce ks. L. Pietkiela. Ks. Franc Bernot, prob. z Rotnicy zwalniajecca na 2 miesiacy na leta. U hety czas jaho budzie zamieszczać ks. M. Puzyreŭski wikary turgielski. Ks. J. Sacharko probaszcz s Knyszyna zwalniajecca ad abawiazkoǔ na 6 tydniaŭ; jaho budzie zamieszczać ks. J. Niedroszlanski wikary s Choroszczy. <center>'''U Wilenskaj seminaryi</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}duchoǔnaj 22 i 24 krasawika ehzaminawalisia na pastupleńnie u kleryki 30 małojcaŭ s katorych zdali ehzaminy tolki 18 woś jakije:</br> {{gap|1.5em}}Zygm. Białkoŭski, Jury Dekonis, Aleks. Hanusewicz, Stan. Iwaszkiewicz, Zenon Jakuć, Antoni Kozłoǔski, Bolesłaǔ Łozoǔski, Stan. Możejko, Jan Muraǔski, Piotra Niekraszynski, Alfons Orwid, Jazep Peńko, Leonard Pacewicz, Leonard Putrament, Wacłaŭ Siekierko, Stanisłaŭ Ulinski-Stankiewicz, Jury Usanis, Ihnat {{перанос пачатак|Wo|robiej}}<noinclude></noinclude> nefysewfanflj73hgmks1qm4miyep4o 295231 295207 2026-08-12T17:57:10Z Gleb Leo 2440 295231 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude><section begin="Kaścielnyja"/>{{c|'''Kaścielnyja wiedamaści.|памер=160%}} <center>{{larger|'''Pracesija jubileuszowaja.}}</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}U niedzielu — 28 krasawika ŭ Wilni adbywałasia uroczystaja pracesija z Pranajświaciejszym Sakramentam u pamiać 1600-leccia swabody wiery chreścianskaj.</br> {{gap|1.5em}}Z usich kaściołaŭ wilenskich procesii zyszlisia da kaścioła św. Jakuba, adkul razam usie z nabożnymi pieśniami piezajszli da Katedry, dzie adbylasia ceramonija błahasławienstwa Pr. Sakr. i hetym zakonczyłasia pracesija.</br> {{gap|1.5em}}Miełasia jana być a hadzinie 10 zranku, ale pamieszaŭ hetamu dożdż, dyk adbyłasia a 5-aj h. wieczara. <center>'''Arcybiskupam Warszauskim</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}na miejsce pamiorszaho Arcyb. W. T. Chościak-Popiela naznaczany i zatwierdżany praz Papieża byǔszy dahetul rektaram duchoǔnaj akademii u Pieciarburhu ks. A. Kakoǔski. <center>'''Piarun u kaścieli.</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}19-ho krasawika u Białobrzegu pad Tamaszowam-Raǔskim, u Polszczy, piarun uderyǔ u kaścioł, jak raz, kali adbywałosia majowaje nabazenstwo (tam u hety dzień było 2 maja, bo u ǔsim świecie kalendar idzie na 13 dzion raniej, czym u Rasiei).</br> {{gap|1.5em}}Hety piarun uderyǔ u wieżu, paśla u kaściele zapaliǔ abrusy na bocznym aŭtary, dalej prabieh kala wialikaho aŭtaru i padzior nowyje boty na nahach, pasłuhujuczaho ksiandzu, chłopczyka i samaho chłopczyka trochi pryhłuszyǔ i, adarwaǔszy kamień s pasadzki, prapaǔ u ziemlu. Niekatoryje sa strachu asłupieli, ale słuha kaścielny J. Piatroǔski skoczyǔ da bocznaho aŭtara, sarwaǔ na pasadzku haruszczyje abrusy i zaczaǔ hasić, tady i druhije paczali jamu pamahać i tak usio zakończyłosia biaz bolszaj biady. <center>'''Śmierć maładoha ksiandza.</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}3-ho krasawika u majontku Kroszki, kala Rakiszak pamior na 28 hadu życia, wyświenczany u 1910 hadu ks. Mik. Mickiewicz wikary z Trok. Wieczny pakoj! <center>'''Miłaść pa manifeście.</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}U Wilni pry Bernadynskim kaściele żywieć adsunieny ad probastwa u Wialikaj Biarastawicy, Hrodz. hub., za danie szlubu prawasłaŭnaj asobie try hady tamu ks. Adolf Michniewicz; ciapier pawiedamili jaho, szto sudu nad im nia budzie, bo wina heta darawanaja carskim manifestam. <center>'''Prześladowańnie katalikoǔ u Portuhalii.</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}Urad tamaczny, złożany z nidawiarkaŭ hramadami sadzie katalikoǔ u turmy biez nijakaj winy i biez sudu, a tam usielak nad imi ździekujucca. <center>'''Sud nad ksiandzom.</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}3-ho maja u Babrujsku sudzili Daǔhinoǔskaho probaszcza ks. Ant. Besztu-Boroŭskaho, zawinawaczanaho u padburywani ludziej proci właściaŭ i katalikoŭ proci prawasłaŭnych, aposzniaje wyraziłosia tym, szto bytcym ksiondz abicaŭ niapryjmać da spowiedzi tych, szto pasyłajuć dziaciej u cerkieǔnyje szkołki.</br> {{gap|1.5em}}Ks. Beszta-Baroŭski wytłumaczyǔ, szto niczoho padobnaho nie było i tolki jon hawaryǔ parachwijanam, szto lepiej pasyłać dziaciej u narodnuju szkołu, bo tam lepiej wuczać. Sud usioż tyki pryhawaryŭ ksiandza B. na 4 miesiacy kary, pad aresztam, u tym miejscy, dzie prykaże duchoŭnaja ŭłaść.</br> {{gap|1.5em}}Sud hety uzniaŭsia, jak każe sam ksiondz, pa danosu wuczyciela cerkeiŭnaj szkołki — Jackiewicza. <center>'''Pieramieny u duchawienstwie.</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}Pa zahadu Wysoka Prawialebnaho ks. K. Michalkiewicza, u wilenskaj dyecezii stalisia takije pieramieny: ks. Al. Michajło, wikary s Swiencianaŭ pieranosicca na wik. da Ejszyszak, na miejsce ks. L. Pietkiela. Ks. Franc Bernot, prob. z Rotnicy zwalniajecca na 2 miesiacy na leta. U hety czas jaho budzie zamieszczać ks. M. Puzyreŭski wikary turgielski. Ks. J. Sacharko probaszcz s Knyszyna zwalniajecca ad abawiazkoǔ na 6 tydniaŭ; jaho budzie zamieszczać ks. J. Niedroszlanski wikary s Choroszczy. <center>'''U Wilenskaj seminaryi</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}duchoǔnaj 22 i 24 krasawika ehzaminawalisia na pastupleńnie u kleryki 30 małojcaŭ s katorych zdali ehzaminy tolki 18 woś jakije:</br> {{gap|1.5em}}Zygm. Białkoŭski, Jury Dekonis, Aleks. Hanusewicz, Stan. Iwaszkiewicz, Zenon Jakuć, Antoni Kozłoǔski, Bolesłaǔ Łozoǔski, Stan. Możejko, Jan Muraǔski, Piotra Niekraszynski, Alfons Orwid, Jazep Peńko, Leonard Pacewicz, Leonard Putrament, Wacłaŭ Siekierko, Stanisłaŭ Ulinski-Stankiewicz, Jury Usanis, Ihnat {{перанос пачатак|Wo|robiej}} <section end="Kaścielnyja"/><noinclude></noinclude> 2bt7efx3hlx6wafzk852xb0sf4vgnvv 104 127731 295209 2026-08-12T17:14:41Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: «{{перанос канец|Wo|robiej}}. Usie pašla spaǔnieńnia farmalnościaŭ, wosieńju buduć pryniatyje na 1-szy kurs seminaryi. Niedaŭna pamior kleryk 1 kursu Juljan Woszczuk 21 hodu.</br> {{gap|1.5em}}Kab pastupić u seminaryju na kleryka, ciapier wymahaje ŭrad, kab pastupajuczy akonczyǔ najmieńsz 4 klasy himnazii, realnaj szkoły, abo haradzkuju szkołu, paśla czaho treba umieć dobra pa łacinie, s czaho zdajuć ahzamin pry samoj seminaryi....» 295209 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>{{перанос канец|Wo|robiej}}. Usie pašla spaǔnieńnia farmalnościaŭ, wosieńju buduć pryniatyje na 1-szy kurs seminaryi. Niedaŭna pamior kleryk 1 kursu Juljan Woszczuk 21 hodu.</br> {{gap|1.5em}}Kab pastupić u seminaryju na kleryka, ciapier wymahaje ŭrad, kab pastupajuczy akonczyǔ najmieńsz 4 klasy himnazii, realnaj szkoły, abo haradzkuju szkołu, paśla czaho treba umieć dobra pa łacinie, s czaho zdajuć ahzamin pry samoj seminaryi. Daǔniej można było pastupać zdaŭszym ahzamin na aptekarskaho wucznia, ale ministr nidaǔna zabaraniǔ hetakich prymać u seminaryju. {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} {{c|'''Szto czuwać|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{gap|1.5em}}'''Wilnia.''' Sałdata 120-ho wiackaho połku — Prakofjewa za kradzież siarebranaho hadzińnika zasudzili na poŭtreécia hodu ŭ arysztanskija roty. {{gap|1.5em}}'''Siało Siamionoŭskaje,''' Arłoŭskaj hubernii. Paśla śmierci tutejszaho wałasnoha pisara, pryjszłosia wybirać nowaho. Sabrali schod i pakazałosia, szto nima ni adnaho hramatnaho mużczyny ŭ wołości, katory moh by zaniać hety abawiazak. Schod wybraŭ hramatnuju sielanku Marju Kaniukowu.</br> {{gap|1.5em}}Padciahnicisia chłopcy, kab i nam czasam nie dażyć hetkaho soramu! {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} {{c|'''''Piszuć da nas.|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> <center>'''Sielec, Hrodz. huberni.</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}28 krasawika pa zahadu W. P. ks. Admistratara dyjecezyi Wilenskaj odbywałasia tut uraczystaja pracesija u pamiać 1600 hadaǔszczyny wydańnia wolnaści wiery chreścijanskaj. Naproci hetaj pracesii wyjszoǔ miejscowy asesor i dzierżacy ruku na szabli zahadaŭ ksiandzu, niasuczamu Pr. Sakrament źwiarnucca ŭ kaścioł. Asesar hety pastupiǔ proci rozparadżeńnia nawat ministra i tłumaczycca, szto bytcym niawiedaŭ ab hetym i szczytaŭ procesiju nieduzwolanaj.</br> {{gap|1.5em}}Mnie zdajecca, szto kab i nia było pozwaleńnia na procesiju, dyk tak, jak pracesija nikomu nijakaj kryǔdy i szkody ni pryczyniłab, asesaru trebab było jej nie pieraszkadzać, a lepsz paśla, zaskarżyć heta, kamu treba. {{справа|''Z. S.{{gap|1em}}}} {{gap|1.5em}}'''W. Jałucewiczy,''' Hrodz. hub. Wołk. paw. U wioscy hetaj znajszoŭsia taki czaławiek-źwier, pra katoraha, kab usiu praŭdu napisać, to ludzi hatowy padumać, szto niejkuju bajku raskazwaju, a toż nie bajka, a praŭdziwaja praŭda.</br> {{gap|1.5em}}Hety czaławiek-źwier wielmi nia lubiǔ swajej daczki iszcze kali jana była małaja. Ździekawaŭsia nad joj, jak moh: to kary roznyja naznaczaŭ, to biŭ jaje czym i dzie papała: puhaǔjom, dziahaj, palenam pa placzoch, pa haławie, ci tak dzie — ŭsio roŭna. Adnak biednaje dzicianio niejak wytrywała hetu katarhu: padkaczałasia dziaŭczynioszka, ǔżo takaja-siakaja i pomacz była z jej u haspadarcy — to ŭ aharodzie kapałasia, to skacinku paświla, ale baćka na heta nie zważaŭ — biǔ, jak daŭniej datul, pakul nie adbiŭ zusim rozumu biednaj dziaŭczyncy.</br> {{gap|1.5em}}Pryżdaŭszy hetkaj paciechi, źwier-baćka ǔziaǔ swaju daczku na łancuh i ǔ letku prywiazywaŭ jaje pad pawietkaj, ci u chlewie, a zimoj — u ciomnym kutku — ŭ chacie. Usiej adzieżyny była adna-adniusieńka czornaja padranaja kaszulina; usiej jady — chleb, a to i padhniǔszaja, syrawataja bulba.</br> {{gap|1.5em}}Hetak muczyłasia na łancuhu biednaja, adyjszoŭszaja ad rozumu dziaŭczyna praz dwa hady. A choć susiedzi czuli nie raz jaje stohny ad puhaŭja, ci dziahi; wiedali i baczyli ǔsielakije zdzieki źwiera-czaławieka nad rodnaj doczkaj, — usie maŭczali. I, tolki dziakujuczy tamu, szto ludzi dalszyje — sa starany, dawiedaŭszysia ab tym, jak heny baćka haduje swaich dziaciej, usia sprawa uspłyła na wierch. Źbituju chworuju zabrali u szpital, baćku sudziebny śledawaciel adprawiŭ u pawiet, nu i razumiejecca, pojdzie paśla pad sud.</br> {{gap|1.5em}}Najcikawiejszaje toje, szto kali spytalisia sielanoŭ, czamu jany, wiedajuczy ab hetkich ździekach, maŭczali, — tyje atkazali, szto bajalisia adazwacca, kab heny źwier pasla pa złości nie zabiǔ, ci nie spaliŭ danoszczyka.</br> {{gap|1.5em}}Kożny danos, razumiejecca, sprawa śmiardziuczaja i nie nam — Biełarusam hetym zajmacca, ale tut byŭ by nie danos, a zastupstwo za słabiejszaje, pakryǔdzanaje stwareńnie Bożaje: heta ǔżo nia tolki nia soram, a abawiazak. A szto da strachu, dyk — waǔka bajacca — to i ŭ les nie chadzić. {{справа|''Wakulary.{{gap|1.5em}}}}<noinclude></noinclude> i71tcl03fm318j8lt7njayvfew14a0n 295211 295209 2026-08-12T17:15:43Z RAleh111 4658 295211 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>{{перанос канец|Wo|robiej}}. Usie pašla spaǔnieńnia farmalnościaŭ, wosieńju buduć pryniatyje na 1-szy kurs seminaryi. Niedaŭna pamior kleryk 1 kursu Juljan Woszczuk 21 hodu.</br> {{gap|1.5em}}Kab pastupić u seminaryju na kleryka, ciapier wymahaje ŭrad, kab pastupajuczy akonczyǔ najmieńsz 4 klasy himnazii, realnaj szkoły, abo haradzkuju szkołu, paśla czaho treba umieć dobra pa łacinie, s czaho zdajuć ahzamin pry samoj seminaryi. Daǔniej można było pastupać zdaŭszym ahzamin na aptekarskaho wucznia, ale ministr nidaǔna zabaraniǔ hetakich prymać u seminaryju. {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} {{c|'''Szto czuwać|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{gap|1.5em}}'''Wilnia.''' Sałdata 120-ho wiackaho połku — Prakofjewa za kradzież siarebranaho hadzińnika zasudzili na poŭtreécia hodu ŭ arysztanskija roty. {{gap|1.5em}}'''Siało Siamionoŭskaje,''' Arłoŭskaj hubernii. Paśla śmierci tutejszaho wałasnoha pisara, pryjszłosia wybirać nowaho. Sabrali schod i pakazałosia, szto nima ni adnaho hramatnaho mużczyny ŭ wołości, katory moh by zaniać hety abawiazak. Schod wybraŭ hramatnuju sielanku Marju Kaniukowu.</br> {{gap|1.5em}}Padciahnicisia chłopcy, kab i nam czasam nie dażyć hetkaho soramu! {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} {{c|''Piszuć da nas.|памер=180%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> <center>'''Sielec, Hrodz. huberni.</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}28 krasawika pa zahadu W. P. ks. Admistratara dyjecezyi Wilenskaj odbywałasia tut uraczystaja pracesija u pamiać 1600 hadaǔszczyny wydańnia wolnaści wiery chreścijanskaj. Naproci hetaj pracesii wyjszoǔ miejscowy asesor i dzierżacy ruku na szabli zahadaŭ ksiandzu, niasuczamu Pr. Sakrament źwiarnucca ŭ kaścioł. Asesar hety pastupiǔ proci rozparadżeńnia nawat ministra i tłumaczycca, szto bytcym niawiedaŭ ab hetym i szczytaŭ procesiju nieduzwolanaj.</br> {{gap|1.5em}}Mnie zdajecca, szto kab i nia było pozwaleńnia na procesiju, dyk tak, jak pracesija nikomu nijakaj kryǔdy i szkody ni pryczyniłab, asesaru trebab było jej nie pieraszkadzać, a lepsz paśla, zaskarżyć heta, kamu treba. {{справа|''Z. S.{{gap|1em}}}} {{gap|1.5em}}'''W. Jałucewiczy,''' Hrodz. hub. Wołk. paw. U wioscy hetaj znajszoŭsia taki czaławiek-źwier, pra katoraha, kab usiu praŭdu napisać, to ludzi hatowy padumać, szto niejkuju bajku raskazwaju, a toż nie bajka, a praŭdziwaja praŭda.</br> {{gap|1.5em}}Hety czaławiek-źwier wielmi nia lubiǔ swajej daczki iszcze kali jana była małaja. Ździekawaŭsia nad joj, jak moh: to kary roznyja naznaczaŭ, to biŭ jaje czym i dzie papała: puhaǔjom, dziahaj, palenam pa placzoch, pa haławie, ci tak dzie — ŭsio roŭna. Adnak biednaje dzicianio niejak wytrywała hetu katarhu: padkaczałasia dziaŭczynioszka, ǔżo takaja-siakaja i pomacz była z jej u haspadarcy — to ŭ aharodzie kapałasia, to skacinku paświla, ale baćka na heta nie zważaŭ — biǔ, jak daŭniej datul, pakul nie adbiŭ zusim rozumu biednaj dziaŭczyncy.</br> {{gap|1.5em}}Pryżdaŭszy hetkaj paciechi, źwier-baćka ǔziaǔ swaju daczku na łancuh i ǔ letku prywiazywaŭ jaje pad pawietkaj, ci u chlewie, a zimoj — u ciomnym kutku — ŭ chacie. Usiej adzieżyny była adna-adniusieńka czornaja padranaja kaszulina; usiej jady — chleb, a to i padhniǔszaja, syrawataja bulba.</br> {{gap|1.5em}}Hetak muczyłasia na łancuhu biednaja, adyjszoŭszaja ad rozumu dziaŭczyna praz dwa hady. A choć susiedzi czuli nie raz jaje stohny ad puhaŭja, ci dziahi; wiedali i baczyli ǔsielakije zdzieki źwiera-czaławieka nad rodnaj doczkaj, — usie maŭczali. I, tolki dziakujuczy tamu, szto ludzi dalszyje — sa starany, dawiedaŭszysia ab tym, jak heny baćka haduje swaich dziaciej, usia sprawa uspłyła na wierch. Źbituju chworuju zabrali u szpital, baćku sudziebny śledawaciel adprawiŭ u pawiet, nu i razumiejecca, pojdzie paśla pad sud.</br> {{gap|1.5em}}Najcikawiejszaje toje, szto kali spytalisia sielanoŭ, czamu jany, wiedajuczy ab hetkich ździekach, maŭczali, — tyje atkazali, szto bajalisia adazwacca, kab heny źwier pasla pa złości nie zabiǔ, ci nie spaliŭ danoszczyka.</br> {{gap|1.5em}}Kożny danos, razumiejecca, sprawa śmiardziuczaja i nie nam — Biełarusam hetym zajmacca, ale tut byŭ by nie danos, a zastupstwo za słabiejszaje, pakryǔdzanaje stwareńnie Bożaje: heta ǔżo nia tolki nia soram, a abawiazak. A szto da strachu, dyk — waǔka bajacca — to i ŭ les nie chadzić. {{справа|''Wakulary.{{gap|1.5em}}}}<noinclude></noinclude> k1e13z8oqa8gz0epa8vvvmsqqxua5bj 295232 295211 2026-08-12T17:57:37Z Gleb Leo 2440 295232 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude><section begin="Kaścielnyja"/>{{перанос канец|Wo|robiej}}. Usie pašla spaǔnieńnia farmalnościaŭ, wosieńju buduć pryniatyje na 1-szy kurs seminaryi. Niedaŭna pamior kleryk 1 kursu Juljan Woszczuk 21 hodu.</br> {{gap|1.5em}}Kab pastupić u seminaryju na kleryka, ciapier wymahaje ŭrad, kab pastupajuczy akonczyǔ najmieńsz 4 klasy himnazii, realnaj szkoły, abo haradzkuju szkołu, paśla czaho treba umieć dobra pa łacinie, s czaho zdajuć ahzamin pry samoj seminaryi. Daǔniej można było pastupać zdaŭszym ahzamin na aptekarskaho wucznia, ale ministr nidaǔna zabaraniǔ hetakich prymać u seminaryju. {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Kaścielnyja"/> <section begin="Szto"/>{{c|'''Szto czuwać|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{gap|1.5em}}'''Wilnia.''' Sałdata 120-ho wiackaho połku — Prakofjewa za kradzież siarebranaho hadzińnika zasudzili na poŭtreécia hodu ŭ arysztanskija roty. {{gap|1.5em}}'''Siało Siamionoŭskaje,''' Arłoŭskaj hubernii. Paśla śmierci tutejszaho wałasnoha pisara, pryjszłosia wybirać nowaho. Sabrali schod i pakazałosia, szto nima ni adnaho hramatnaho mużczyny ŭ wołości, katory moh by zaniać hety abawiazak. Schod wybraŭ hramatnuju sielanku Marju Kaniukowu.</br> {{gap|1.5em}}Padciahnicisia chłopcy, kab i nam czasam nie dażyć hetkaho soramu! {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Szto"/> <section begin="Sielec"/>{{c|''Piszuć da nas.|памер=180%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> <center>'''Sielec, Hrodz. huberni.</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}28 krasawika pa zahadu W. P. ks. Admistratara dyjecezyi Wilenskaj odbywałasia tut uraczystaja pracesija u pamiać 1600 hadaǔszczyny wydańnia wolnaści wiery chreścijanskaj. Naproci hetaj pracesii wyjszoǔ miejscowy asesor i dzierżacy ruku na szabli zahadaŭ ksiandzu, niasuczamu Pr. Sakrament źwiarnucca ŭ kaścioł. Asesar hety pastupiǔ proci rozparadżeńnia nawat ministra i tłumaczycca, szto bytcym niawiedaŭ ab hetym i szczytaŭ procesiju nieduzwolanaj.</br> {{gap|1.5em}}Mnie zdajecca, szto kab i nia było pozwaleńnia na procesiju, dyk tak, jak pracesija nikomu nijakaj kryǔdy i szkody ni pryczyniłab, asesaru trebab było jej nie pieraszkadzać, a lepsz paśla, zaskarżyć heta, kamu treba. {{справа|''Z. S.{{gap|1em}}}} <section end="Sielec"/> <section begin="Jałucewiczy"/>{{gap|1.5em}}'''W. Jałucewiczy,''' Hrodz. hub. Wołk. paw. U wioscy hetaj znajszoŭsia taki czaławiek-źwier, pra katoraha, kab usiu praŭdu napisać, to ludzi hatowy padumać, szto niejkuju bajku raskazwaju, a toż nie bajka, a praŭdziwaja praŭda.</br> {{gap|1.5em}}Hety czaławiek-źwier wielmi nia lubiǔ swajej daczki iszcze kali jana była małaja. Ździekawaŭsia nad joj, jak moh: to kary roznyja naznaczaŭ, to biŭ jaje czym i dzie papała: puhaǔjom, dziahaj, palenam pa placzoch, pa haławie, ci tak dzie — ŭsio roŭna. Adnak biednaje dzicianio niejak wytrywała hetu katarhu: padkaczałasia dziaŭczynioszka, ǔżo takaja-siakaja i pomacz była z jej u haspadarcy — to ŭ aharodzie kapałasia, to skacinku paświla, ale baćka na heta nie zważaŭ — biǔ, jak daŭniej datul, pakul nie adbiŭ zusim rozumu biednaj dziaŭczyncy.</br> {{gap|1.5em}}Pryżdaŭszy hetkaj paciechi, źwier-baćka ǔziaǔ swaju daczku na łancuh i ǔ letku prywiazywaŭ jaje pad pawietkaj, ci u chlewie, a zimoj — u ciomnym kutku — ŭ chacie. Usiej adzieżyny była adna-adniusieńka czornaja padranaja kaszulina; usiej jady — chleb, a to i padhniǔszaja, syrawataja bulba.</br> {{gap|1.5em}}Hetak muczyłasia na łancuhu biednaja, adyjszoŭszaja ad rozumu dziaŭczyna praz dwa hady. A choć susiedzi czuli nie raz jaje stohny ad puhaŭja, ci dziahi; wiedali i baczyli ǔsielakije zdzieki źwiera-czaławieka nad rodnaj doczkaj, — usie maŭczali. I, tolki dziakujuczy tamu, szto ludzi dalszyje — sa starany, dawiedaŭszysia ab tym, jak heny baćka haduje swaich dziaciej, usia sprawa uspłyła na wierch. Źbituju chworuju zabrali u szpital, baćku sudziebny śledawaciel adprawiŭ u pawiet, nu i razumiejecca, pojdzie paśla pad sud.</br> {{gap|1.5em}}Najcikawiejszaje toje, szto kali spytalisia sielanoŭ, czamu jany, wiedajuczy ab hetkich ździekach, maŭczali, — tyje atkazali, szto bajalisia adazwacca, kab heny źwier pasla pa złości nie zabiǔ, ci nie spaliŭ danoszczyka.</br> {{gap|1.5em}}Kożny danos, razumiejecca, sprawa śmiardziuczaja i nie nam — Biełarusam hetym zajmacca, ale tut byŭ by nie danos, a zastupstwo za słabiejszaje, pakryǔdzanaje stwareńnie Bożaje: heta ǔżo nia tolki nia soram, a abawiazak. A szto da strachu, dyk — waǔka bajacca — to i ŭ les nie chadzić. {{справа|''Wakulary.{{gap|1.5em}}}} <section end="Jałucewiczy"/><noinclude></noinclude> m04jkfwwv37egcjfx6nkt09e0tytzhx 0 127732 295210 2026-08-12T17:15:04Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{загаловак | назва = Nasza Haspadarka | безаўтара = | год = 25 красавіка 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/14/Wiestki z zahranicy|Wiestki z zahranicy]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/14/Usiaczyna|Usiaczyna]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Bi...» 295210 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Nasza Haspadarka | безаўтара = | год = 25 красавіка 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/14/Wiestki z zahranicy|Wiestki z zahranicy]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/14/Usiaczyna|Usiaczyna]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913. № 14.pdf" from="7" to="8" fromsection="Nasza" tosection="Nasza" /> {{Выроўніваньне-канец}} {{DEFAULTSORT:Nasza Haspadarka}} [[Катэгорыя:Публіцыстыка невядомых аўтараў]] [[Катэгорыя:Сельская гаспадарка]] dtd8frcwymjc4l8t4y819b49fpps988 0 127733 295212 2026-08-12T17:16:00Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{загаловак | назва = Usiaczyna | безаўтара = | год = 25 красавіка 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/14/Nasza Haspadarka|Nasza Haspadarka]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/14/Usiaczyna/Zahadki|Zahadki]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus...» 295212 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Usiaczyna | безаўтара = | год = 25 красавіка 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/14/Nasza Haspadarka|Nasza Haspadarka]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/14/Usiaczyna/Zahadki|Zahadki]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913. № 14.pdf" from="8" to="8" fromsection="Usiaczyna" tosection="Usiaczyna" /> {{Выроўніваньне-канец}} {{DEFAULTSORT:Usiaczyna}} [[Катэгорыя:Публіцыстыка невядомых аўтараў]] 6ry8zyphua4eklijjyr6za3snw6gwvb 0 127734 295213 2026-08-12T17:16:36Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{загаловак | назва = Zahadki | безаўтара = | год = 25 красавіка 1913 году | пераклад = | секцыя = Загадкі | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/14/Usiaczyna|Usiaczyna]] | наступны = | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913. № 14.pdf" from="8" to="8" fromsection="Zahadki" tosection="Zahadki" />...» 295213 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Zahadki | безаўтара = | год = 25 красавіка 1913 году | пераклад = | секцыя = Загадкі | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/14/Usiaczyna|Usiaczyna]] | наступны = | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913. № 14.pdf" from="8" to="8" fromsection="Zahadki" tosection="Zahadki" /> {{Выроўніваньне-канец}} [[Катэгорыя:Загадкі]] davp05w0h2u7pvhy796x451snk6mm01 0 127735 295217 2026-08-12T17:43:50Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{загаловак | назва = Biełarus. № 15 | безаўтара = | год = 10 траўня 1913 году | пераклад = | секцыя = Газэта | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/14|№ 14]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/16|№ 16]] | анатацыі = }} <pages index="Biełarus. 1913. № 15.pdf" from="1" to="1" onlysection="Верхавіна" /> * '':Катэгорыя:Т...» 295217 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Biełarus. № 15 | безаўтара = | год = 10 траўня 1913 году | пераклад = | секцыя = Газэта | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/14|№ 14]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/16|№ 16]] | анатацыі = }} <pages index="Biełarus. 1913. № 15.pdf" from="1" to="1" onlysection="Верхавіна" /> * ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|J]]''. [[Biełarus (1913)/1913/15/Maj|Maj]] * ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|Oł]]''. [[Biełarus (1913)/1913/15/Matczyna dola|Matczyna dola]] * ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|Wat—ka]]''. [[Biełarus (1913)/1913/15/Z Biełaruskich kazak|Z Biełaruskich kazak. III]] * ''[[Аўтар:Баляслаў Пачопка|B]]''. [[Biełarus (1913)/1913/15/Znachod św. Kryża|Znachod św. Kryża]] * '''[[Biełarus (1913)/1913/15/Kaścielnyja wiedamaści|Kaścielnyja wiedamaści]]''' * '''[[Biełarus (1913)/1913/14/Szto czuwać|Szto czuwać]]''' * '''Piszuć da nas.''' ** ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|Z. S]]''. [[Biełarus (1913)/1913/14/Piszuć da nas/Sielec, Hrodz. huberni|Sielec, Hrodz. huberni]] ** ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|Wakulary]]''. [[Biełarus (1913)/1913/14/Piszuć da nas/W. Jałucewiczy|W. Jałucewiczy]] ** ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|Padarożny]]''. [[Biełarus (1913)/1913/14/Piszuć da nas/W. Zabałać|W. Zabałać]] ** ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|F. A]]''. [[Biełarus (1913)/1913/14/Piszuć da nas/M. Dziewieniszki|M. Dziewieniszki]] * '''[[Biełarus (1913)/1913/14/Wiestki z zahranicy|Wiestki z zahranicy]]''' * ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|Ka-zak]]''. [[Biełarus (1913)/1913/14/Nasza haspadarka|Nasza haspadarka]] * '''[[Biełarus (1913)/1913/14/Usiaczyna|Usiaczyna]]''' * [[Biełarus (1913)/1913/15/Usiaczyna/Zahadki|Zahadki]] * [[Biełarus (1913)/1913/15/Usiaczyna/Żarty i prykazki|Żarty i prykazki]] * [[Biełarus (1913)/1913/15/Usiaczyna/Dumki|Dumki]] * [[Biełarus (1913)/1913/15/Swaja poczta|Swaja poczta]] <pages index="Biełarus. 1913. № 15.pdf" from="8" to="8" onlysection="Рэдактар" /> {{PD-Расейская імпэрыя}} epdw5ta5shmyl0e1n9n686w2p5etajb 295224 295217 2026-08-12T17:49:06Z Gleb Leo 2440 295224 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Biełarus. № 15 | безаўтара = | год = 10 траўня 1913 году | пераклад = | секцыя = Газэта | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/14|№ 14]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/16|№ 16]] | анатацыі = }} <pages index="Biełarus. 1913. № 15.pdf" from="1" to="1" onlysection="Верхавіна" /> * ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|J]]''. [[Biełarus (1913)/1913/15/Maj|Maj]] * ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|Oł]]''. [[Biełarus (1913)/1913/15/Matczyna dola|Matczyna dola]] * ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|Wat—ka]]''. [[Biełarus (1913)/1913/15/Z Biełaruskich kazak|Z Biełaruskich kazak]] * ''[[Аўтар:Баляслаў Пачопка|B]]''. [[Biełarus (1913)/1913/15/Znachod św. Kryża|Znachod św. Kryża]] * '''[[Biełarus (1913)/1913/15/Kaścielnyja wiedamaści|Kaścielnyja wiedamaści]]''' * '''[[Biełarus (1913)/1913/14/Szto czuwać|Szto czuwać]]''' * '''Piszuć da nas.''' ** ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|Z. S]]''. [[Biełarus (1913)/1913/14/Piszuć da nas/Sielec, Hrodz. huberni|Sielec, Hrodz. huberni]] ** ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|Wakulary]]''. [[Biełarus (1913)/1913/14/Piszuć da nas/W. Jałucewiczy|W. Jałucewiczy]] ** ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|Padarożny]]''. [[Biełarus (1913)/1913/14/Piszuć da nas/W. Zabałać|W. Zabałać]] ** ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|F. A]]''. [[Biełarus (1913)/1913/14/Piszuć da nas/M. Dziewieniszki|M. Dziewieniszki]] * '''[[Biełarus (1913)/1913/14/Wiestki z zahranicy|Wiestki z zahranicy]]''' * ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|Ka-zak]]''. [[Biełarus (1913)/1913/14/Nasza haspadarka|Nasza haspadarka]] * '''[[Biełarus (1913)/1913/14/Usiaczyna|Usiaczyna]]''' * [[Biełarus (1913)/1913/15/Usiaczyna/Zahadki|Zahadki]] * [[Biełarus (1913)/1913/15/Usiaczyna/Żarty i prykazki|Żarty i prykazki]] * [[Biełarus (1913)/1913/15/Usiaczyna/Dumki|Dumki]] * [[Biełarus (1913)/1913/15/Swaja poczta|Swaja poczta]] <pages index="Biełarus. 1913. № 15.pdf" from="8" to="8" onlysection="Рэдактар" /> {{PD-Расейская імпэрыя}} 0c17vyiik95p5l09c0uqp5zj1hbdiww 295229 295224 2026-08-12T17:54:54Z Gleb Leo 2440 295229 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Biełarus. № 15 | безаўтара = | год = 10 траўня 1913 году | пераклад = | секцыя = Газэта | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/14|№ 14]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/16|№ 16]] | анатацыі = }} <pages index="Biełarus. 1913. № 15.pdf" from="1" to="1" onlysection="Верхавіна" /> * ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|J]]''. [[Biełarus (1913)/1913/15/Maj|Maj]] * ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|Oł]]''. [[Biełarus (1913)/1913/15/Matczyna dola|Matczyna dola]] * ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|Wat—ka]]''. [[Biełarus (1913)/1913/15/Z Biełaruskich kazak|Z Biełaruskich kazak]] * ''[[Аўтар:Баляслаў Пачопка|B]]''. [[Biełarus (1913)/1913/15/Znachod św. Kryża|Znachod św. Kryża]] * '''[[Biełarus (1913)/1913/15/Kaścielnyja wiedamaści|Kaścielnyja wiedamaści]]''' * '''[[Biełarus (1913)/1913/15/Szto czuwać|Szto czuwać]]''' * '''Piszuć da nas.''' ** ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|Z. S]]''. [[Biełarus (1913)/1913/15/Piszuć da nas/Sielec, Hrodz. huberni|Sielec, Hrodz. huberni]] ** ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|Wakulary]]''. [[Biełarus (1913)/1913/15/Piszuć da nas/W. Jałucewiczy|W. Jałucewiczy]] ** ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|Padarożny]]''. [[Biełarus (1913)/1913/15/Piszuć da nas/W. Zabałać|W. Zabałać]] ** ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|F. A]]''. [[Biełarus (1913)/1913/15/Piszuć da nas/M. Dziewieniszki|M. Dziewieniszki]] * '''[[Biełarus (1913)/1913/15/Wiestki z zahranicy|Wiestki z zahranicy]]''' * ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|Ka-zak]]''. [[Biełarus (1913)/1913/15/Nasza haspadarka|Nasza haspadarka]] * '''[[Biełarus (1913)/1913/15/Usiaczyna|Usiaczyna]]''' * [[Biełarus (1913)/1913/15/Usiaczyna/Zahadki|Zahadki]] * [[Biełarus (1913)/1913/15/Usiaczyna/Żarty i prykazki|Żarty i prykazki]] * [[Biełarus (1913)/1913/15/Usiaczyna/Dumki|Dumki]] * [[Biełarus (1913)/1913/15/Swaja poczta|Swaja poczta]] <pages index="Biełarus. 1913. № 15.pdf" from="8" to="8" onlysection="Рэдактар" /> {{PD-Расейская імпэрыя}} pbs49y7y7vivxtz179xq5s30ustqlga 0 127736 295222 2026-08-12T17:47:29Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{загаловак | назва = Maj | безаўтара = | год = 10 траўня 1913 году | пераклад = | секцыя = Абразок | папярэдні = | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/15/Matczyna dola|Matczyna dola]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913. № 15.pdf" from="1" to="1" onlysection="Maj" /> {{Выроўнівань...» 295222 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Maj | безаўтара = | год = 10 траўня 1913 году | пераклад = | секцыя = Абразок | папярэдні = | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/15/Matczyna dola|Matczyna dola]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913. № 15.pdf" from="1" to="1" onlysection="Maj" /> {{Выроўніваньне-канец}} {{DEFAULTSORT:Maj}} [[Катэгорыя:Абразкі невядомых аўтараў]] fhgrvggkxzj6b4ruyxz0be4hcr6zbw6 14 127737 295223 2026-08-12T17:48:19Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «[[Катэгорыя:Абразкі паводле аўтараў| Невядомыя]] [[Катэгорыя:Проза невядомых аўтараў]]» 295223 wikitext text/x-wiki [[Катэгорыя:Абразкі паводле аўтараў| Невядомыя]] [[Катэгорыя:Проза невядомых аўтараў]] hwpjk0ns0ydtm0zk06jdju36gspkt8e 0 127738 295226 2026-08-12T17:51:19Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{загаловак | назва = Matczyna dola | безаўтара = | год = 10 траўня 1913 году | пераклад = | секцыя = Вершаванае апавяданьне | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/15/Maj|Maj]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/15/Z Biełaruskich kazak|Z Biełaruskich kazak]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="...» 295226 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Matczyna dola | безаўтара = | год = 10 траўня 1913 году | пераклад = | секцыя = Вершаванае апавяданьне | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/15/Maj|Maj]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/15/Z Biełaruskich kazak|Z Biełaruskich kazak]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913. № 15.pdf" from="1" to="2" fromsection="Matczyna" tosection="Matczyna" /> {{Выроўніваньне-канец}} {{DEFAULTSORT:Matczyna dola}} [[Катэгорыя:Вершы невядомых аўтараў]] qe4nnkeysdl9utlqi6nl7kvc3kv9nk0 0 127739 295228 2026-08-12T17:53:52Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{загаловак | назва = Z Biełaruskich kazak | безаўтара = | год = 10 траўня 1913 году | пераклад = | секцыя = Вершаванае апавяданьне | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/15/Matczyna dola|Matczyna dola]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/15/Znachod św. Kryża|Znachod św. Kryża]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пач...» 295228 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Z Biełaruskich kazak | безаўтара = | год = 10 траўня 1913 году | пераклад = | секцыя = Вершаванае апавяданьне | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/15/Matczyna dola|Matczyna dola]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/15/Znachod św. Kryża|Znachod św. Kryża]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913. № 15.pdf" from="2" to="3" fromsection="Z" tosection="Z" /> {{Выроўніваньне-канец}} {{DEFAULTSORT:Z Biełaruskich kazak}} [[Катэгорыя:Апавяданні невядомых аўтараў]] [[Катэгорыя:Беларускія народныя казкі]] 155xq92sy8op85aypelr8f5m0oi8727 0 127740 295230 2026-08-12T17:55:57Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{загаловак | назва = Znachod św. Kryża | аўтар = Баляслаў Пачопка | год = 10 траўня 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/15/Z Biełaruskich kazak|Z Biełaruskich kazak]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/15/Kaścielnyja wiedamaści|Kaścielnyja wiedamaści]] | анатацыі = }} {{В...» 295230 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Znachod św. Kryża | аўтар = Баляслаў Пачопка | год = 10 траўня 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/15/Z Biełaruskich kazak|Z Biełaruskich kazak]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/15/Kaścielnyja wiedamaści|Kaścielnyja wiedamaści]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913. № 15.pdf" from="3" to="3" fromsection="Znachod" tosection="Znachod" /> {{Выроўніваньне-канец}} {{DEFAULTSORT:Znachod św. Kryża}} [[Катэгорыя:Публіцыстыка Баляслава Пачопкі]] jf53j37kaibysj0ispzikip7bfinu32 0 127741 295233 2026-08-12T17:57:49Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{загаловак | назва = Kaścielnyja wiedamaści | безаўтара = | год = 10 траўня 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/15/Znachod św. Kryża|Znachod św. Kryża]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/15/Szto czuwać|Szto czuwać]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages i...» 295233 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Kaścielnyja wiedamaści | безаўтара = | год = 10 траўня 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/15/Znachod św. Kryża|Znachod św. Kryża]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/15/Szto czuwać|Szto czuwać]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913. № 15.pdf" from="4" to="5" fromsection="Kaścielnyja" tosection="Kaścielnyja" /> {{Выроўніваньне-канец}} {{DEFAULTSORT:Kaścielnyja wiedamaści}} [[Катэгорыя:Публіцыстыка невядомых аўтараў]] [[Катэгорыя:Каталіцтва]] q24m7cqehh3n6nmnx4x5fyf1f2brds3 0 127742 295234 2026-08-12T17:58:44Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{загаловак | назва = Szto czuwać | безаўтара = | год = 10 траўня 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/15/Kaścielnyja wiedamaści|Kaścielnyja wiedamaści]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/15/Piszuć da nas/Sielec, Hrodz. huberni|Sielec, Hrodz. huberni]] | анатацыі = }} {{Выроўніва...» 295234 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Szto czuwać | безаўтара = | год = 10 траўня 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/15/Kaścielnyja wiedamaści|Kaścielnyja wiedamaści]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/15/Piszuć da nas/Sielec, Hrodz. huberni|Sielec, Hrodz. huberni]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913. № 15.pdf" from="5" to="5" fromsection="Szto" tosection="Szto" /> {{Выроўніваньне-канец}} {{DEFAULTSORT:Szto czuwać}} [[Катэгорыя:Публіцыстыка невядомых аўтараў]] gjbqg954jt8ccdo0p30mw284ds1i4zh 0 127743 295235 2026-08-12T18:00:28Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{загаловак | назва = Sielec, Hrodz. huberni | безаўтара = | год = 10 траўня 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/15/Szto czuwać|Szto czuwać]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/15/Piszuć da nas/W. Jałucewiczy|W. Jałucewiczy]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pa...» 295235 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Sielec, Hrodz. huberni | безаўтара = | год = 10 траўня 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/15/Szto czuwać|Szto czuwać]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/15/Piszuć da nas/W. Jałucewiczy|W. Jałucewiczy]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913. № 15.pdf" from="5" to="5" fromsection="Sielec" tosection="Sielec" /> {{Выроўніваньне-канец}} {{DEFAULTSORT:Sielec, Hrodz. huberni}} [[Катэгорыя:Публіцыстыка невядомых аўтараў]] [[Катэгорыя:Сялец]] 77om7eo6h1rmm58mwjdiavqa1dkubq9 0 127744 295236 2026-08-12T18:02:05Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{загаловак | назва = W. Jałucewiczy | безаўтара = | год = 10 траўня 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/15/Piszuć da nas/Sielec, Hrodz. huberni|Sielec, Hrodz. huberni]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/15/Piszuć da nas/W. Zabałać|W. Zabałać]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньн...» 295236 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = W. Jałucewiczy | безаўтара = | год = 10 траўня 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/15/Piszuć da nas/Sielec, Hrodz. huberni|Sielec, Hrodz. huberni]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/15/Piszuć da nas/W. Zabałać|W. Zabałać]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913. № 15.pdf" from="5" to="5" fromsection="Jałucewiczy" tosection="Jałucewiczy" /> {{Выроўніваньне-канец}} {{DEFAULTSORT:W. Jałucewiczy}} [[Катэгорыя:Публіцыстыка невядомых аўтараў]] [[Катэгорыя:Ялуцавічы (Зэльвенскі раён)]] 0mtngx6cnrk239bphlj8lx9jl1sbktl 104 127745 295238 2026-08-12T18:06:21Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|1.5em}}'''W. Zabałać,''' Minsk. hub. Ihumiensk. paw. Z hetaj wioski 1-ho krasawika pajechali ǔ Minsk dwoch susiedoǔ kupić toja-sioja k światu.</br> {{gap|1.5em}}Pierszy — Łukasz byǔ s synam, a druhi — sam adzin. Sprawiŭszysia ŭ Minsku s pakupkami, waroczalisia jany damoŭ i zatrymalisia kala karczmy, padkrapicca na darohu harelicaj. Syn Łukasza klikaŭ baćku damoǔ, ale susied, katory z nim jechaŭ, staŭ uhawarywać: „paczakajcie, k...» 295238 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{gap|1.5em}}'''W. Zabałać,''' Minsk. hub. Ihumiensk. paw. Z hetaj wioski 1-ho krasawika pajechali ǔ Minsk dwoch susiedoǔ kupić toja-sioja k światu.</br> {{gap|1.5em}}Pierszy — Łukasz byǔ s synam, a druhi — sam adzin. Sprawiŭszysia ŭ Minsku s pakupkami, waroczalisia jany damoŭ i zatrymalisia kala karczmy, padkrapicca na darohu harelicaj. Syn Łukasza klikaŭ baćku damoǔ, ale susied, katory z nim jechaŭ, staŭ uhawarywać: „paczakajcie, każe, razam pajedzim; woś pryduć maje znajomyje — wypjem pa czarcy i pasunimsia da chaty“.</br> {{gap|1.5em}}A znajomych jon naprasiǔ, kab Łukasza pabić. Pryjszli tyje siabry, sieli wypiwać, a tymczasam Łukaszoǔ susied, padniaŭszysia s kresła, laś jamu poŭchu, a praszonyje wypiwaki tolki hetaho i czekali: stali bić czaławieka czym papała i, musić-to prykonczyli-b Jaho na miejscy, kab nie nadbiehli strażniki. Nie razabraŭszy sprawy, pahnali jany ǔsich u chałodnuju. Tam — źbitaho Łukasza iszcze paczastawali tak, szto toj nazaŭtra, pryjechaŭszy damoǔ, pamior.</br> {{gap|1.5em}}Woś i padkrapiǔsia… {{справа|''Padarożny.{{gap|1.5em}}}} {{gap|1.5em}}'''M. Dziewieniszki,''' Wilensk. hub., Aszmiansk. paw. U hetym miasteczku 19-ho krasawika byǔ kirmasz. Adziń czaławiek pradaŭ tam swajho kania za 200 rubloŭ. Zładziei heta padhledzieli, dyj zakralisia zahadzia na tej darozie, kudoj wiedali, szto budzie waroczacca pradawiec kania.</br> {{gap|1.5em}}Tym czasam, jak na biadu, nałuczyǔsia im zusim inszy czaławiek, katory tak sama hetaj darohaj waroczaǔsia s kirmaszu da chaty. Zładziei, nie raspaznaŭszy, prystali da jaho, kab addaŭ im 200 rubloǔ. Jak toj nie bazyǔsia, szto ǔsiaho pry duszy maje 40 kop., niczoha nie pamahała. Stali jaho muczyć: zrobili 30 ranoŭ nażami na cielie i musić-by to prykonczyli zusim jaho, kab nie nadjechali ludzi; choć i tak nijakaj nadziei nima, kab jon zastaŭsia pry żyćci.</br> {{gap|1.5em}}Złydni helyje, jak chodziać czutki, bajuczysia sudu, drapanuli ǔžo ŭ Ameryku.</br> {{gap|1.5em}}I smutna, dyj żutka pisać i czytać padobnyja wiestki… A hetkich wiastak — mnoha, praz ład mnoha — ǔsich ich i na wałowaj skury nia śpiszysz… A czamu hetak ludzi askacinilisia? Bo traciać wieru, nasłuchaŭszysia i nahledziǔszusia za aposznije hody usielakich rastreloǔ, dyj wieszaniny ludziej… {{справа|''F. A.{{gap|1.5em}}}} {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} {{c|'''Wiestki z zahranicy.|памер=160%}} <center>'''Tureczczyna.</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}Trywożnyja wiestki iduć s tureckaj prawincii — Nestorjany: bytcam u Tuchmie maniacca wyrezać usich chryścijan; użo jość ranienyje i zabityje. <center>'''Ameryka.</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"> {{gap|1.5em}}U amerykanskaj prawincii Aryzonie dynamitam ǔzarwało wajenny pojezd, paǔniusieńki saldataŭ. Bolszaja ich czaść zhinuła. Chto winoŭca hetaj piakielnaj raboty — pakul szto nima wiedama. <center>'''Bałharyja.</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"> {{gap|1.5em}}Choć tymezasam wajawać Bałharam i nima ǔżo s kim, adnak s kazny iznoǔ wydali 50 miljonoŭ na wajennyja patreby. Widać rychtujucca na dalniejszyje czasy. <center>'''Hrecija.</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"> {{gap|1.5em}}Aposznimi dniami Hreki, spatkaǔszysia s Bałharami, nieszta nie paładzili, dyj tak zawialisia, szto nawat puścili ǔ chod artyleryju.</br> {{gap|1.5em}}Och, ciażka, badaj, budzie zhodna razabracca hetkim sajuźnikam… <center>'''Serbija.</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"> {{gap|1.5em}}Na Serbski pasażyrski parachod, kali jon plyǔ spakojna bliska bierahu Aǔstryjackaj hranicy, pasypalisia adtul streły. Zranili adnaho pasażyra i prabili kulami parachodny komin. Serby straszenna hetym aburany. {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} {{c|'''Nasza haspadarka.|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"> {{gap|1.5em}}Padyjszła samaja najważniejszaja para dla haspadara-chlebaroba: czas siaŭby.</br> {{gap|1.5em}}Kali i szto siejać? Na heta praǔdziwaha atkazu dać nielha; nielha dziela taho, szto naszy ziemli najbolsz słabyja, wypałaskanyja, dyk kinutaja ziarnio ǔ takuju pustyniu nie maje siły patrebnaj, nie maje padmohi ŭ samaj ziamli wiaści baraćbu s klimatycznymi, czasta praz ład źmiennymi, niespryjajuczymi warunkami dla dobraho uzrostu i raźwićcia samoj raśliny.</br> {{gap|1.5em}}Zusim inakszaja sprawa tam, dzie haspadarka pastaǔlena dobra, jak za hranicaj, abo choć i pa naszych {{перанос пачатак|niekato|rych}}<noinclude></noinclude> 5q3m2ahybl8tf1dmewllu0kpimo5knw 295239 295238 2026-08-12T18:29:24Z Gleb Leo 2440 295239 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude><section begin="Zabałać"/>{{gap|1.5em}}'''W. Zabałać,''' Minsk. hub. Ihumiensk. paw. Z hetaj wioski 1-ho krasawika pajechali ǔ Minsk dwoch susiedoǔ kupić toja-sioja k światu.</br> {{gap|1.5em}}Pierszy — Łukasz byǔ s synam, a druhi — sam adzin. Sprawiŭszysia ŭ Minsku s pakupkami, waroczalisia jany damoŭ i zatrymalisia kala karczmy, padkrapicca na darohu harelicaj. Syn Łukasza klikaŭ baćku damoǔ, ale susied, katory z nim jechaŭ, staŭ uhawarywać: „paczakajcie, każe, razam pajedzim; woś pryduć maje znajomyje — wypjem pa czarcy i pasunimsia da chaty“.</br> {{gap|1.5em}}A znajomych jon naprasiǔ, kab Łukasza pabić. Pryjszli tyje siabry, sieli wypiwać, a tymczasam Łukaszoǔ susied, padniaŭszysia s kresła, laś jamu poŭchu, a praszonyje wypiwaki tolki hetaho i czekali: stali bić czaławieka czym papała i, musić-to prykonczyli-b Jaho na miejscy, kab nie nadbiehli strażniki. Nie razabraŭszy sprawy, pahnali jany ǔsich u chałodnuju. Tam — źbitaho Łukasza iszcze paczastawali tak, szto toj nazaŭtra, pryjechaŭszy damoǔ, pamior.</br> {{gap|1.5em}}Woś i padkrapiǔsia… {{справа|''Padarożny.{{gap|1.5em}}}} <section end="Zabałać"/> <section begin="Dziewieniszki"/>{{gap|1.5em}}'''M. Dziewieniszki,''' Wilensk. hub., Aszmiansk. paw. U hetym miasteczku 19-ho krasawika byǔ kirmasz. Adziń czaławiek pradaŭ tam swajho kania za 200 rubloŭ. Zładziei heta padhledzieli, dyj zakralisia zahadzia na tej darozie, kudoj wiedali, szto budzie waroczacca pradawiec kania.</br> {{gap|1.5em}}Tym czasam, jak na biadu, nałuczyǔsia im zusim inszy czaławiek, katory tak sama hetaj darohaj waroczaǔsia s kirmaszu da chaty. Zładziei, nie raspaznaŭszy, prystali da jaho, kab addaŭ im 200 rubloǔ. Jak toj nie bazyǔsia, szto ǔsiaho pry duszy maje 40 kop., niczoha nie pamahała. Stali jaho muczyć: zrobili 30 ranoŭ nażami na cielie i musić-by to prykonczyli zusim jaho, kab nie nadjechali ludzi; choć i tak nijakaj nadziei nima, kab jon zastaŭsia pry żyćci.</br> {{gap|1.5em}}Złydni helyje, jak chodziać czutki, bajuczysia sudu, drapanuli ǔžo ŭ Ameryku.</br> {{gap|1.5em}}I smutna, dyj żutka pisać i czytać padobnyja wiestki… A hetkich wiastak — mnoha, praz ład mnoha — ǔsich ich i na wałowaj skury nia śpiszysz… A czamu hetak ludzi askacinilisia? Bo traciać wieru, nasłuchaŭszysia i nahledziǔszusia za aposznije hody usielakich rastreloǔ, dyj wieszaniny ludziej… {{справа|''F. A.{{gap|1.5em}}}} {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Dziewieniszki"/> <section begin="Wiestki"/>{{c|'''Wiestki z zahranicy.|памер=160%}} <center>'''Tureczczyna.</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}Trywożnyja wiestki iduć s tureckaj prawincii — Nestorjany: bytcam u Tuchmie maniacca wyrezać usich chryścijan; użo jość ranienyje i zabityje. <center>'''Ameryka.</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"> {{gap|1.5em}}U amerykanskaj prawincii Aryzonie dynamitam ǔzarwało wajenny pojezd, paǔniusieńki saldataŭ. Bolszaja ich czaść zhinuła. Chto winoŭca hetaj piakielnaj raboty — pakul szto nima wiedama. <center>'''Bałharyja.</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"> {{gap|1.5em}}Choć tymezasam wajawać Bałharam i nima ǔżo s kim, adnak s kazny iznoǔ wydali 50 miljonoŭ na wajennyja patreby. Widać rychtujucca na dalniejszyje czasy. <center>'''Hrecija.</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"> {{gap|1.5em}}Aposznimi dniami Hreki, spatkaǔszysia s Bałharami, nieszta nie paładzili, dyj tak zawialisia, szto nawat puścili ǔ chod artyleryju.</br> {{gap|1.5em}}Och, ciażka, badaj, budzie zhodna razabracca hetkim sajuźnikam… <center>'''Serbija.</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"> {{gap|1.5em}}Na Serbski pasażyrski parachod, kali jon plyǔ spakojna bliska bierahu Aǔstryjackaj hranicy, pasypalisia adtul streły. Zranili adnaho pasażyra i prabili kulami parachodny komin. Serby straszenna hetym aburany. {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Wiestki"/> <section begin="Nasza"/>{{c|'''Nasza haspadarka.|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"> {{gap|1.5em}}Padyjszła samaja najważniejszaja para dla haspadara-chlebaroba: czas siaŭby.</br> {{gap|1.5em}}Kali i szto siejać? Na heta praǔdziwaha atkazu dać nielha; nielha dziela taho, szto naszy ziemli najbolsz słabyja, wypałaskanyja, dyk kinutaja ziarnio ǔ takuju pustyniu nie maje siły patrebnaj, nie maje padmohi ŭ samaj ziamli wiaści baraćbu s klimatycznymi, czasta praz ład źmiennymi, niespryjajuczymi warunkami dla dobraho uzrostu i raźwićcia samoj raśliny.</br> {{gap|1.5em}}Zusim inakszaja sprawa tam, dzie haspadarka pastaǔlena dobra, jak za hranicaj, abo choć i pa naszych {{перанос пачатак|niekato|rych}} <section end="Nasza"/><noinclude></noinclude> n0f2irmz7aqvxyrjnsmskc9584l82p4 0 127746 295240 2026-08-12T18:33:39Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{загаловак | назва = W. Zabałać | безаўтара = | год = 10 траўня 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/15/Piszuć da nas/W. Jałucewiczy|W. Jałucewiczy]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/15/Piszuć da nas/M. Dziewieniszki|M. Dziewieniszki]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пач...» 295240 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = W. Zabałać | безаўтара = | год = 10 траўня 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/15/Piszuć da nas/W. Jałucewiczy|W. Jałucewiczy]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/15/Piszuć da nas/M. Dziewieniszki|M. Dziewieniszki]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913. № 15.pdf" from="6" to="6" fromsection="Zabałać" tosection="Zabałać" /> {{Выроўніваньне-канец}} {{DEFAULTSORT:W. Zabałać}} [[Катэгорыя:Публіцыстыка невядомых аўтараў]] [[Катэгорыя:Забалацце (Бярэзінскі раён)]] 704403ry26o9rrpyemixk4qs6knmvcp 0 127747 295241 2026-08-12T18:34:53Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{загаловак | назва = M. Dziewieniszki | безаўтара = | год = 10 траўня 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/15/Piszuć da nas/W. Zabałać|W. Zabałać]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/15/Wiestki z zahranicy|Wiestki z zahranicy]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <...» 295241 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = M. Dziewieniszki | безаўтара = | год = 10 траўня 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/15/Piszuć da nas/W. Zabałać|W. Zabałać]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/15/Wiestki z zahranicy|Wiestki z zahranicy]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913. № 15.pdf" from="6" to="6" fromsection="Dziewieniszki" tosection="Dziewieniszki" /> {{Выроўніваньне-канец}} {{DEFAULTSORT:M. Dziewieniszki}} [[Катэгорыя:Публіцыстыка невядомых аўтараў]] [[Катэгорыя:Дзевянішкі]] d7tbzhwnuwhvy6glmn2oaysomv9tiqn 0 127748 295242 2026-08-12T18:35:36Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{загаловак | назва = Wiestki z zahranicy | безаўтара = | год = 10 траўня 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/15/Piszuć da nas/M. Dziewieniszki|M. Dziewieniszki]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/15/Nasza haspadarka|Nasza haspadarka]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачата...» 295242 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Wiestki z zahranicy | безаўтара = | год = 10 траўня 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/15/Piszuć da nas/M. Dziewieniszki|M. Dziewieniszki]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/15/Nasza haspadarka|Nasza haspadarka]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913. № 15.pdf" from="6" to="6" fromsection="Wiestki" tosection="Wiestki" /> {{Выроўніваньне-канец}} {{DEFAULTSORT:Wiestki z zahranicy}} [[Катэгорыя:Публіцыстыка невядомых аўтараў]] [[Катэгорыя:Першая Балканская вайна]] gtc7afrxqdj5pasnwc2ee0h493bl5mb 104 127749 295244 2026-08-12T18:42:10Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: «{{перанос канец|niekato|rych}} dwaroch: tam mała źwiertajuć na paru siaŭby, bo kali źwierchu prypiacze, prysusze, ci zachaładaje, sam koreń maje ŭ siabie stolki siły, szto amal nia ŭsielakuju biadu piaretrywaje.</br> {{gap|1.5em}}Heta i nia dziwa. Toje samaje my możem baczyć i na ludzioch. Koźny czaławiek, katory maje wyhodu, dobryje charczy, dobry dahlad, nie tak lohka paddasca jakoj koleczy chwarobie, a kali i zaniadużaje, to chu...» 295244 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>{{перанос канец|niekato|rych}} dwaroch: tam mała źwiertajuć na paru siaŭby, bo kali źwierchu prypiacze, prysusze, ci zachaładaje, sam koreń maje ŭ siabie stolki siły, szto amal nia ŭsielakuju biadu piaretrywaje.</br> {{gap|1.5em}}Heta i nia dziwa. Toje samaje my możem baczyć i na ludzioch. Koźny czaławiek, katory maje wyhodu, dobryje charczy, dobry dahlad, nie tak lohka paddasca jakoj koleczy chwarobie, a kali i zaniadużaje, to chutczej aprawicca, czym inszy biedak, katory nie maje ani czym, ani za szto padtrymać swaje słabyja sily.</br> {{gap|1.5em}}Hetak bywaje i z raślinami. I, kali nasza ziamlica mała maje zapasu hnoju, kab padtrymać żyćcio raśliny, to my prynamsi pawinny źwiarnuć wialikuju ŭwahu, kab jak nailepsz ułuczyć sam czas siaŭby.</br> {{gap|1.5em}}Piersz-na-piersz treba pamiatawać, szto nie na kożnaj ziamli można siejać u adzin i toj samy czas. Hetak — na hruntach lohkich — pieszczanych, katoryje lohka wysychajuć i chutczej abahrewajucca, siaŭbu treba paczynać raniej; na ciażkich-że hruntach, hlejewatych, padzolistych — rannaj siaŭby treba ścierahczysia, bo ŭsie hetkija ziemli chałodnyja, wada nia skora prachodzie u hrunt i dziela taho nie raz bywaje pry rannaj siaŭbie, zbażyna wymakaje cełymi łatami. S siaŭboj na hetkich hruntach treba czekać, pakul ziemla dobra nie abahrejecca, nie padsochnie, a sama ralla pakul nia zrobicca kruchawaj.</br> {{gap|1.5em}}Na wohuł treba trymacca takoha paradku: paśla harachoŭ, bracca za siaŭbu aŭsa, potym siejać jaczmień, ureszci sadzić bulbu. Jaczmiani siejuć jeszcze i zusim poznyje, ażno da 7-aho czerwienia i — kali pad hod — udajucca i nia zhorsza, tolki biada taja, szto ŭ wosień poznuju siaŭbu trudna dasuszycca, dyk zaŭsiody lepiej trymacca rannaj siaŭby, pamiatujuczy prykazku: rannaja siaŭba, kali i nia ŭrodzie, to nasieńnia nia zwodzie. {{gap|1.5em}}'''U sadoch.''' Chto maje sadok — na wiasnu — kali abirajecca jon u pryhożyja bledna-rużowyja i biełyja kwietki — niespakojnyja noczki pierażywaje haspadar-sadounik: anu-ż stuknie maroz i usiu pracu i nadzieju na siolatni uradżaj źnisztożyć. Bo tki hetak czasta-husta bywaje.</br> {{gap|1.5em}}Za hranicaj — asabliwa u Francii, dzie na wialikich abszarach hadujuć darahije, bo najbolsz winahranowyje sady, a wiesnawyje prymarozki bywajuć tak sama, jak i ŭ nas, zawiedzieny inszyje paradki.</br> {{gap|1.5em}}Jak tolki sady zacwituć, praz usiu nocz chodziać kaławurszczyki i, aby tolki prykmiecili, szto źbirajecca na maroz, paczynajuć dzwanić, jak ma pażar. Nia tolki haspadary sadoŭ, ale z usiej wakolicy źbiehajecca tady narod baranić sady ad marozu. Tam kożny razumieje dobra, szto tut strata nia tolki dla samoha sadoŭnika, ale i dla usiej akolicy, bo kali prapadzie uradżaj u sadzie, prapaduć i zarabotki dla bliżejszych sielanoŭ pry hetych sadoch.</br> {{gap|1.5em}}Sposaby, jakimi baroniać francuzy swaje sady ad marozaŭ zusim nie kasztoŭnyje i prydatny tak sama i dla naszych sadoŭ.</br> {{gap|1.5em}}Zważajuczy na abszar sadu, zahadzia ŭ kolki miejscach pryhatoŭlajucca łamy, na nich kładucca kuczki dobra niepierahniŭszaho hnoju, śmiećcia, niepatrebnyje abrezki skuratoŭ i t. p. Naczami, razumiejecca, treba pilnawacca i, kali tolki pakazywaje na maroz, to ŭżo treba być na hatowie. Maroz najczaściej biarecca pad ranicu — samym uschodam sonca i tady jon bywaje najszkadliwiejszy dla ćwietu. Woś i treba pierad hetym pazapaliwać pryrychtowanyje łamy, zważajuczy, kab nia stolki było ahniu, kolki dymu. Wiasnoj — pad czas marozu — amal nie zaŭsiody bywaje cichaje nadworje, woś dym, uźniaŭszysia nad drewami, zawiśnie nad nimi i bytcam pościłkaj zakryje ŭwieś sad ad prypieku sonca i maroz, aby tolki dymu było dosyć, ćwietu nie paszkodzić.</br> {{gap|1.5em}}Apracza taho, hety jadki dym, bo ad śmiećcia, dy skuratoŭ, niemała hubić i adhaniaje napaśnikoŭ na naszy sady: rabakoŭ, żukoŭ, matyloŭ i t. p.</br> {{gap|1.5em}}Sposab hety ja prabawaŭ niekolki razoŭ u swaim sadzie i zaŭsiody jon pamahaŭ. {{справа|''Ka-zak.{{gap|1em}}}} {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} {{c|'''USIACZYNA.|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> <center>'''Chwastaty syszczyk.</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}Chiba mała ǔžo chto nia czuǔ, szto ciapier i sabaki jość wuczonyje: spoŭniajuć jany służbu syszczykoǔ. Dzie stałasia pakraża, zdaryłosia ǔbijstwa, ci tak szto jakoje, — prywodziać hetkaho mudraha ciućku, a toj, abniuchaŭszy tolki ślady, dzie byǔ niaproszany hość, ci jakija reczy, da katorych jon dakratywaŭsia: zamok, szafu, łożka i t. p., wybiehaje potym na dwor i tam razbirajuczy hety samy pach, kocie darohaj,<noinclude></noinclude> 68w0ci2jbxi6kq12gjkas1y76uo2b9v 295249 295244 2026-08-12T18:56:16Z Gleb Leo 2440 295249 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude><section begin="Nasza"/>{{перанос канец|niekato|rych}} dwaroch: tam mała źwiertajuć na paru siaŭby, bo kali źwierchu prypiacze, prysusze, ci zachaładaje, sam koreń maje ŭ siabie stolki siły, szto amal nia ŭsielakuju biadu piaretrywaje.</br> {{gap|1.5em}}Heta i nia dziwa. Toje samaje my możem baczyć i na ludzioch. Koźny czaławiek, katory maje wyhodu, dobryje charczy, dobry dahlad, nie tak lohka paddasca jakoj koleczy chwarobie, a kali i zaniadużaje, to chutczej aprawicca, czym inszy biedak, katory nie maje ani czym, ani za szto padtrymać swaje słabyja sily.</br> {{gap|1.5em}}Hetak bywaje i z raślinami. I, kali nasza ziamlica mała maje zapasu hnoju, kab padtrymać żyćcio raśliny, to my prynamsi pawinny źwiarnuć wialikuju ŭwahu, kab jak nailepsz ułuczyć sam czas siaŭby.</br> {{gap|1.5em}}Piersz-na-piersz treba pamiatawać, szto nie na kożnaj ziamli można siejać u adzin i toj samy czas. Hetak — na hruntach lohkich — pieszczanych, katoryje lohka wysychajuć i chutczej abahrewajucca, siaŭbu treba paczynać raniej; na ciażkich-że hruntach, hlejewatych, padzolistych — rannaj siaŭby treba ścierahczysia, bo ŭsie hetkija ziemli chałodnyja, wada nia skora prachodzie u hrunt i dziela taho nie raz bywaje pry rannaj siaŭbie, zbażyna wymakaje cełymi łatami. S siaŭboj na hetkich hruntach treba czekać, pakul ziemla dobra nie abahrejecca, nie padsochnie, a sama ralla pakul nia zrobicca kruchawaj.</br> {{gap|1.5em}}Na wohuł treba trymacca takoha paradku: paśla harachoŭ, bracca za siaŭbu aŭsa, potym siejać jaczmień, ureszci sadzić bulbu. Jaczmiani siejuć jeszcze i zusim poznyje, ażno da 7-aho czerwienia i — kali pad hod — udajucca i nia zhorsza, tolki biada taja, szto ŭ wosień poznuju siaŭbu trudna dasuszycca, dyk zaŭsiody lepiej trymacca rannaj siaŭby, pamiatujuczy prykazku: rannaja siaŭba, kali i nia ŭrodzie, to nasieńnia nia zwodzie. {{gap|1.5em}}'''U sadoch.''' Chto maje sadok — na wiasnu — kali abirajecca jon u pryhożyja bledna-rużowyja i biełyja kwietki — niespakojnyja noczki pierażywaje haspadar-sadounik: anu-ż stuknie maroz i usiu pracu i nadzieju na siolatni uradżaj źnisztożyć. Bo tki hetak czasta-husta bywaje.</br> {{gap|1.5em}}Za hranicaj — asabliwa u Francii, dzie na wialikich abszarach hadujuć darahije, bo najbolsz winahranowyje sady, a wiesnawyje prymarozki bywajuć tak sama, jak i ŭ nas, zawiedzieny inszyje paradki.</br> {{gap|1.5em}}Jak tolki sady zacwituć, praz usiu nocz chodziać kaławurszczyki i, aby tolki prykmiecili, szto źbirajecca na maroz, paczynajuć dzwanić, jak ma pażar. Nia tolki haspadary sadoŭ, ale z usiej wakolicy źbiehajecca tady narod baranić sady ad marozu. Tam kożny razumieje dobra, szto tut strata nia tolki dla samoha sadoŭnika, ale i dla usiej akolicy, bo kali prapadzie uradżaj u sadzie, prapaduć i zarabotki dla bliżejszych sielanoŭ pry hetych sadoch.</br> {{gap|1.5em}}Sposaby, jakimi baroniać francuzy swaje sady ad marozaŭ zusim nie kasztoŭnyje i prydatny tak sama i dla naszych sadoŭ.</br> {{gap|1.5em}}Zważajuczy na abszar sadu, zahadzia ŭ kolki miejscach pryhatoŭlajucca łamy, na nich kładucca kuczki dobra niepierahniŭszaho hnoju, śmiećcia, niepatrebnyje abrezki skuratoŭ i t. p. Naczami, razumiejecca, treba pilnawacca i, kali tolki pakazywaje na maroz, to ŭżo treba być na hatowie. Maroz najczaściej biarecca pad ranicu — samym uschodam sonca i tady jon bywaje najszkadliwiejszy dla ćwietu. Woś i treba pierad hetym pazapaliwać pryrychtowanyje łamy, zważajuczy, kab nia stolki było ahniu, kolki dymu. Wiasnoj — pad czas marozu — amal nie zaŭsiody bywaje cichaje nadworje, woś dym, uźniaŭszysia nad drewami, zawiśnie nad nimi i bytcam pościłkaj zakryje ŭwieś sad ad prypieku sonca i maroz, aby tolki dymu było dosyć, ćwietu nie paszkodzić.</br> {{gap|1.5em}}Apracza taho, hety jadki dym, bo ad śmiećcia, dy skuratoŭ, niemała hubić i adhaniaje napaśnikoŭ na naszy sady: rabakoŭ, żukoŭ, matyloŭ i t. p.</br> {{gap|1.5em}}Sposab hety ja prabawaŭ niekolki razoŭ u swaim sadzie i zaŭsiody jon pamahaŭ. {{справа|''Ka-zak.{{gap|1em}}}} {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Nasza"/> <section begin="Usiaczyna"/>{{c|'''USIACZYNA.|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> <center>'''Chwastaty syszczyk.</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}Chiba mała ǔžo chto nia czuǔ, szto ciapier i sabaki jość wuczonyje: spoŭniajuć jany służbu syszczykoǔ. Dzie stałasia pakraża, zdaryłosia ǔbijstwa, ci tak szto jakoje, — prywodziać hetkaho mudraha ciućku, a toj, abniuchaŭszy tolki ślady, dzie byǔ niaproszany hość, ci jakija reczy, da katorych jon dakratywaŭsia: zamok, szafu, łożka i t. p., wybiehaje potym na dwor i tam razbirajuczy hety samy pach, kocie darohaj, <section end="Usiaczyna"/><noinclude></noinclude> rtb1fwc0d19ur177gwswz3am0hhnfx6 104 127750 295245 2026-08-12T18:44:27Z Gleb Leo 2440 /* Не правераная */ Новая старонка: «<section begin="3"/>{{block center/s}} {{Цэнтар|3.}} Цякла рэчка съ-падъ ельничку,<br /> Съ-пад вишнёва саду,<br /> Кликаў казакъ дьзя^еўчыначку<br /> Къ сабіе́ на параду:<br /> Парадьзь жа мніе́, дьзя^еўчыначка,<br /> Як руо́дная маци,<br /> Ци мніе́ ця^еперъ жаницися,<br /> Ц...» 295245 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Gleb Leo" /></noinclude><section begin="3"/>{{block center/s}} {{Цэнтар|3.}} Цякла рэчка съ-падъ ельничку,<br /> Съ-пад вишнёва саду,<br /> Кликаў казакъ дьзя^еўчыначку<br /> Къ сабіе́ на параду:<br /> Парадьзь жа мніе́, дьзя^еўчыначка,<br /> Як руо́дная маци,<br /> Ци мніе́ ця^еперъ жаницися,<br /> Ци цябе чакаци.<br /> — Ой, я табіе́, каза́ча^энька,<br /> Дуо́бра пара́джу:<br /> Я съ табою вечаръ стаю, —<br /> За иншаго пайду.<br /> — Бадай жа шъ ты, дьзя^еўчыначка,<br /> Тады замушъ вышла,<br /> Якъ у мя^ене на камя^ени<br /> Пшаничунка ўзы́шла.<br /> — Бадай жа ты, каза̀ча^энька,<br /> Тады ажаниўся,<br /> Як у ліе́си, на бярози<br /> Кукаль урадьзиўся.<br /> {{Калёнтытул|right={{smaller|Ольховка.}}}} {{block center/e}} <section end="3"/> <section begin="4"/>{{block center/s}} {{Цэнтар|4.}} Ой, па гары, па гары<br /> Ходьзиць писаръ малады,<br /> Ой, ёнь ходьзиць, гукая,<br /> Хустачкаю махая.<br /> — Ахъ, вы хлопцы, вы браццыэ́,<br /> Накажыця той дьзяўцыэ́,<br /> У синя^енькуй сукенцы,<br /> У харошуй хустаццы…<br /> — Што мніе́, матачка, зрабици,<br /><section end="4"/><noinclude></noinclude> brkgf36i22wnok7ctl2jz2bzrn75nhu 0 127751 295246 2026-08-12T18:45:17Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{Загаловак | назва = 3. Цякла рэчка съ-падъ ельничку | безаўтара = | год = 1907 год | пераклад = | секцыя = Беларуская народная песьня | папярэдні = [[Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907)/Пѣсни/V/2|2. Ой, у лузи, сухалози]] | наступны = Бѣлорусскія народныя пѣсн...» 295246 wikitext text/x-wiki {{Загаловак | назва = 3. Цякла рэчка съ-падъ ельничку | безаўтара = | год = 1907 год | пераклад = | секцыя = Беларуская народная песьня | папярэдні = [[Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907)/Пѣсни/V/2|2. Ой, у лузи, сухалози]] | наступны = [[Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907)/Пѣсни/V/4|4. Ой, па гары, па гары]] | анатацыі = }} <pages index="Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907).pdf" from="48" to="48" fromsection="3" tosection="3" /> {{DEFAULTSORT:Цякла рэчка съ-падъ ельничку}} [[Катэгорыя:Казацкія песні]] 3vu8sn0orm7cfb50yf2zkn9zgx1y6u3 104 127752 295247 2026-08-12T18:52:59Z Gleb Leo 2440 /* Не правераная */ Новая старонка: «{{block center/s}} {{Накіравальная рыса||height=1px}} {{Накіравальная рыса||height=1px}} {{Цэнтар|'''{{Разьбіўка|{{Чырвоны|БУДУЧЫНА}}}}'''|памер=100%}} {{block center/s|style=width:100%; max-width:5em}} {{Калёнтытул|left={{Чырвоны|★}}|right={{Чырвоны|★}}}} {{Цэнтар|{{Чырвоны|★}}|памер=100%}} {{block center/e}} {{Накіравальная...» 295247 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Gleb Leo" /></noinclude>{{block center/s}} {{Накіравальная рыса||height=1px}} {{Накіравальная рыса||height=1px}} {{Цэнтар|'''{{Разьбіўка|{{Чырвоны|БУДУЧЫНА}}}}'''|памер=100%}} {{block center/s|style=width:100%; max-width:5em}} {{Калёнтытул|left={{Чырвоны|★}}|right={{Чырвоны|★}}}} {{Цэнтар|{{Чырвоны|★}}|памер=100%}} {{block center/e}} {{Накіравальная рыса||height=1px}} {{Накіравальная рыса||height=1px}} {{block center/e}}<noinclude></noinclude> 4swh0y9zbc466t5b100yonu7adgcdpx 295248 295247 2026-08-12T18:53:13Z Gleb Leo 2440 295248 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Gleb Leo" /></noinclude>{{block center/s}} {{Накіравальная рыса||height=1px}} {{Накіравальная рыса||height=1px}} {{Цэнтар|'''{{Разьбіўка|{{Чырвоны|БУДУЧЫНЯ}}}}'''|памер=100%}} {{block center/s|style=width:100%; max-width:5em}} {{Калёнтытул|left={{Чырвоны|★}}|right={{Чырвоны|★}}}} {{Цэнтар|{{Чырвоны|★}}|памер=100%}} {{block center/e}} {{Накіравальная рыса||height=1px}} {{Накіравальная рыса||height=1px}} {{block center/e}}<noinclude></noinclude> bddb3j3i6jgxryka8byrvd4478xyh5w 0 127753 295250 2026-08-12T18:57:14Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{загаловак | назва = Nasza haspadarka | безаўтара = | год = 10 траўня 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/15/Wiestki z zahranicy|Wiestki z zahranicy]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/15/Usiaczyna|Usiaczyna]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełaru...» 295250 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Nasza haspadarka | безаўтара = | год = 10 траўня 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/15/Wiestki z zahranicy|Wiestki z zahranicy]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/15/Usiaczyna|Usiaczyna]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913. № 15.pdf" from="6" to="7" fromsection="Nasza" tosection="Nasza" /> {{Выроўніваньне-канец}} {{DEFAULTSORT:Nasza haspadarka}} [[Катэгорыя:Публіцыстыка невядомых аўтараў]] [[Катэгорыя:Сельская гаспадарка]] 12ltdoavmpjo0ndq56lopzgl1mmb44f 104 127754 295251 2026-08-12T19:00:37Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: «lesam, pierałazie praz płaty i t. d., ażno pakul nie dawiadzie sledam da taho czaławieka, ci jaho reczaŭ, katoryja treba było adszukać. Adnym słowam: czaho syszczyk nia może dajści swaim rozumam, sabaczy nos, jak bacz, raźbiare.</br> {{gap|1.5em}}Woś hetkaja cikaŭszaja sprawa zdaryłasia nidaǔna ǔ bardyczoǔskim pawiecie ŭ wioscy Nowaja Hrebla, dzie ǔbiŭcy, pahaliǔszysia na hroszy, wyrezali ǔsiu siamju — wosiem dusz — i starych, i ma...» 295251 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>lesam, pierałazie praz płaty i t. d., ażno pakul nie dawiadzie sledam da taho czaławieka, ci jaho reczaŭ, katoryja treba było adszukać. Adnym słowam: czaho syszczyk nia może dajści swaim rozumam, sabaczy nos, jak bacz, raźbiare.</br> {{gap|1.5em}}Woś hetkaja cikaŭszaja sprawa zdaryłasia nidaǔna ǔ bardyczoǔskim pawiecie ŭ wioscy Nowaja Hrebla, dzie ǔbiŭcy, pahaliǔszysia na hroszy, wyrezali ǔsiu siamju — wosiem dusz — i starych, i małych. Dali telehramku ŭ Kijeǔ, dyk adtul u skoraści pryjechała palicija z musztrawanym sabakam.</br> {{gap|1.5em}}Chwastaty syszczyk, abniuchaǔszy akuratna chatu i pazabiwanych ludziej, wybieh na dwor i praz doŭhi czas nia moh dać rady, bo wiadomaja recz — ślady użo krychu pazataptywali druhije ludzi, dy i sam pach źwiatreǔ. Ale ǔreszcie, dapaŭszy da chaty adnaho rabotnika s tamtejszaj cukroǔni, zabiehsia tudy, kinuŭsia pad łożka i, wyciahnuŭszy adtul boty, staŭ ich razzłosczany hryści. Czyje hetyje byli boty, dawiedacca było razumiejecca, nia trudna, dyk pajszli na fabryku i tam zaraz-że arysztawali hetaha rabotnika.</br> {{gap|1.5em}}Jak tolki stali dapytywać arysztowanaho, jon paprasiŭ, kab dali jamu wady napicca. Uziaǔszy ǔ ruki dzbanok, jon z usiaho machu puściŭ im u haławu pilnujuczaho jaho strażnika, a sam wybiǔszy szybu, wyskaczyǔ praz wakno, kinuŭsia da wysokaj fabrycznaj baszty, uźbieh na samy wierch, dyj zaczyniǔsia. Jak że tolki paczuǔ, szto dźwiery ǔżo padważyli i adczynili, rynuǔsia jon u niz haławoj i zabiŭsia nia miejscy.</br> {{gap|1.5em}}Z hetaha my baczym, szto s kurtatymi syszczykami — nia pieraliŭki, a najhorsz, toja, szto nia biare, had, nijakoho chabara… <center>{{larger|'''ZAHADKI.}}</center> {{gap|1.5em}}29) Boh ni baczyć nikoli, cary — redka, a sielanin — zaǔsiody?</br> {{gap|1.5em}}30) Zimoj jeździać, a ŭ letku ślady znać? <center>'''Razhadki buduć u № 16.</center> {{gap|1.5em}}Razhadki z № 14: 26) wulej, pszczoły, wosk; 27) kałodka na katoraj siakuć drowy, ci miasa; 28) narohi ǔ sasie. <center>{{larger|'''ŻARTY i PRYKAZKI.}}</center> <center>'''Pacieszyǔ.</center> {{gap|1.5em}}Żonka turemnaho nadziraciela prybiehaje, pierepałochanaja, da muža:</br> {{gap|1.5em}} Redaktar № 15 -Czuü ty? hetaż dwoch arysztantou uciakło! Szto-z z nami ciapier budzie?</br> {{gap|1.5em}} Nie biaduj, hałubka, supakai waje żonku dobry muž, na ich miejsce dwac- cać nowych pryszlué, DUMKI.</br> {{gap|1.5em}}Czym hanić druhich, pakaży sam Jak treba żyć. * </br> {{gap|1.5em}}Z durnym śpiracca,-szto za czupry- nu z łysyi ciahacca. Swaja poczta. </br> {{gap|1.5em}}Wolkawysk. W-mu ks. Toloczko. Nia lik, a Waszy darahija słowy wialikaj pad- mohaj dla nas!</br> {{gap|1.5em}}Szwejcaryja. Fryburh. W-mu ks. A. Jaro- szewiczu. Z milaj achwotaj spoŭniajemi Wasze zadańnie.</br> {{gap|1.5em}}Austryja. Zakopane. W-mu Dk. K. Szapo- wiczu. Wielmi nas cieszyć, szto naszy dumki zusim zychodziacca z Waszymi pohladami na sprawu. Za abiecanyja wiestki--dziakujem i czekajem.</br> {{gap|1.5em}}Sybir. h. Kirensk. J. M-Sci 0. Lesiku. Prosta nie razumiejem, jakaja pryczyna, szto Wy nie atrymali aposzních nume roŭ „Bielarusa". Pasyłali i jeszcze raz pasyłajem. Zrabicie akuratnuju sprauku na poczcie.</br> {{gap|1.5em}}Dw. Czerepouszczyzna. J. M-ści A. Mali- nouskaj. Choć mowu jeszcze i nia uśpieli pryswolć, ale duszoj i sercam, widać, prylhnuli da narodu. Kali-b bolej mieŭ jon takich apiakunak, chutczej „zahlanu- lo-b sonce i ŭ nasza wakonce"...</br> {{gap|1.5em}}St. Chaczmas, Wład. 2 d. J. M-ści B. Nawickamu. Kali -b usie tak razumieli sprawu, jak Wy, bardziej pryždali-b. swoj chleb jeści, a nie szukać jaho u czožoj staroncy. Za dobryja życzeńnia- Szczyra dziakujem.</br> {{gap|1.5em}}Inženieru W. B. razam z hetym nu- meram-pasyłajem usle ad 1-ho.</br> {{gap|1.5em}}P. S. Kryczewo. J. M-śel J. Cichinskamu. Z Waszaj-choć karocieńkaj pisulki ba- czym, szto nie źwialisia jeszcze ŭ nas praŭdziwyje syny swajej baćkoŭszczyny, yj chiba üto i nie żwiaducca. Radzi, Bože, takich.</br> {{gap|1.5em}}Jak za prysłanaje, tak i za abiecanaje- z usiaho serca dziakujem. wydawiec A. Byczkouski. Drukarnia. „Znicz" Wilnia Sto-Jańska 19.<noinclude></noinclude> b1up94nxw1d9q11s7k6w1hywruir1nq 295252 295251 2026-08-12T19:01:17Z RAleh111 4658 /* Праблематычная */ 295252 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="RAleh111" /></noinclude>lesam, pierałazie praz płaty i t. d., ażno pakul nie dawiadzie sledam da taho czaławieka, ci jaho reczaŭ, katoryja treba było adszukać. Adnym słowam: czaho syszczyk nia może dajści swaim rozumam, sabaczy nos, jak bacz, raźbiare.</br> {{gap|1.5em}}Woś hetkaja cikaŭszaja sprawa zdaryłasia nidaǔna ǔ bardyczoǔskim pawiecie ŭ wioscy Nowaja Hrebla, dzie ǔbiŭcy, pahaliǔszysia na hroszy, wyrezali ǔsiu siamju — wosiem dusz — i starych, i małych. Dali telehramku ŭ Kijeǔ, dyk adtul u skoraści pryjechała palicija z musztrawanym sabakam.</br> {{gap|1.5em}}Chwastaty syszczyk, abniuchaǔszy akuratna chatu i pazabiwanych ludziej, wybieh na dwor i praz doŭhi czas nia moh dać rady, bo wiadomaja recz — ślady użo krychu pazataptywali druhije ludzi, dy i sam pach źwiatreǔ. Ale ǔreszcie, dapaŭszy da chaty adnaho rabotnika s tamtejszaj cukroǔni, zabiehsia tudy, kinuŭsia pad łożka i, wyciahnuŭszy adtul boty, staŭ ich razzłosczany hryści. Czyje hetyje byli boty, dawiedacca było razumiejecca, nia trudna, dyk pajszli na fabryku i tam zaraz-że arysztawali hetaha rabotnika.</br> {{gap|1.5em}}Jak tolki stali dapytywać arysztowanaho, jon paprasiŭ, kab dali jamu wady napicca. Uziaǔszy ǔ ruki dzbanok, jon z usiaho machu puściŭ im u haławu pilnujuczaho jaho strażnika, a sam wybiǔszy szybu, wyskaczyǔ praz wakno, kinuŭsia da wysokaj fabrycznaj baszty, uźbieh na samy wierch, dyj zaczyniǔsia. Jak że tolki paczuǔ, szto dźwiery ǔżo padważyli i adczynili, rynuǔsia jon u niz haławoj i zabiŭsia nia miejscy.</br> {{gap|1.5em}}Z hetaha my baczym, szto s kurtatymi syszczykami — nia pieraliŭki, a najhorsz, toja, szto nia biare, had, nijakoho chabara… <center>{{larger|'''ZAHADKI.}}</center> {{gap|1.5em}}29) Boh ni baczyć nikoli, cary — redka, a sielanin — zaǔsiody?</br> {{gap|1.5em}}30) Zimoj jeździać, a ŭ letku ślady znać? <center>'''Razhadki buduć u № 16.</center> {{gap|1.5em}}Razhadki z № 14: 26) wulej, pszczoły, wosk; 27) kałodka na katoraj siakuć drowy, ci miasa; 28) narohi ǔ sasie. {{c|{{larger|'''ŻARTY i PRYKAZKI.}}}} <center>'''Pacieszyǔ.</center> {{gap|1.5em}}Żonka turemnaho nadziraciela prybiehaje, pierepałochanaja, da muža:</br> {{gap|1.5em}} Redaktar № 15 -Czuü ty? hetaż dwoch arysztantou uciakło! Szto-z z nami ciapier budzie?</br> {{gap|1.5em}} Nie biaduj, hałubka, supakai waje żonku dobry muž, na ich miejsce dwac- cać nowych pryszlué, DUMKI.</br> {{gap|1.5em}}Czym hanić druhich, pakaży sam Jak treba żyć. * </br> {{gap|1.5em}}Z durnym śpiracca,-szto za czupry- nu z łysyi ciahacca. Swaja poczta. </br> {{gap|1.5em}}Wolkawysk. W-mu ks. Toloczko. Nia lik, a Waszy darahija słowy wialikaj pad- mohaj dla nas!</br> {{gap|1.5em}}Szwejcaryja. Fryburh. W-mu ks. A. Jaro- szewiczu. Z milaj achwotaj spoŭniajemi Wasze zadańnie.</br> {{gap|1.5em}}Austryja. Zakopane. W-mu Dk. K. Szapo- wiczu. Wielmi nas cieszyć, szto naszy dumki zusim zychodziacca z Waszymi pohladami na sprawu. Za abiecanyja wiestki--dziakujem i czekajem.</br> {{gap|1.5em}}Sybir. h. Kirensk. J. M-Sci 0. Lesiku. Prosta nie razumiejem, jakaja pryczyna, szto Wy nie atrymali aposzních nume roŭ „Bielarusa". Pasyłali i jeszcze raz pasyłajem. Zrabicie akuratnuju sprauku na poczcie.</br> {{gap|1.5em}}Dw. Czerepouszczyzna. J. M-ści A. Mali- nouskaj. Choć mowu jeszcze i nia uśpieli pryswolć, ale duszoj i sercam, widać, prylhnuli da narodu. Kali-b bolej mieŭ jon takich apiakunak, chutczej „zahlanu- lo-b sonce i ŭ nasza wakonce"...</br> {{gap|1.5em}}St. Chaczmas, Wład. 2 d. J. M-ści B. Nawickamu. Kali -b usie tak razumieli sprawu, jak Wy, bardziej pryždali-b. swoj chleb jeści, a nie szukać jaho u czožoj staroncy. Za dobryja życzeńnia- Szczyra dziakujem.</br> {{gap|1.5em}}Inženieru W. B. razam z hetym nu- meram-pasyłajem usle ad 1-ho.</br> {{gap|1.5em}}P. S. Kryczewo. J. M-śel J. Cichinskamu. Z Waszaj-choć karocieńkaj pisulki ba- czym, szto nie źwialisia jeszcze ŭ nas praŭdziwyje syny swajej baćkoŭszczyny, yj chiba üto i nie żwiaducca. Radzi, Bože, takich.</br> {{gap|1.5em}}Jak za prysłanaje, tak i za abiecanaje- z usiaho serca dziakujem. wydawiec A. Byczkouski. Drukarnia. „Znicz" Wilnia Sto-Jańska 19.<noinclude></noinclude> rnayktb5afgae8qbev29egf0zoygolc 295265 295252 2026-08-13T07:05:20Z RAleh111 4658 /* Не вычытаная */ 295265 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>lesam, pierałazie praz płaty i t. d., ażno pakul nie dawiadzie sledam da taho czaławieka, ci jaho reczaŭ, katoryja treba było adszukać. Adnym słowam: czaho syszczyk nia może dajści swaim rozumam, sabaczy nos, jak bacz, raźbiare.</br> {{gap|1.5em}}Woś hetkaja cikaŭszaja sprawa zdaryłasia nidaǔna ǔ bardyczoǔskim pawiecie ŭ wioscy Nowaja Hrebla, dzie ǔbiŭcy, pahaliǔszysia na hroszy, wyrezali ǔsiu siamju — wosiem dusz — i starych, i małych. Dali telehramku ŭ Kijeǔ, dyk adtul u skoraści pryjechała palicija z musztrawanym sabakam.</br> {{gap|1.5em}}Chwastaty syszczyk, abniuchaǔszy akuratna chatu i pazabiwanych ludziej, wybieh na dwor i praz doŭhi czas nia moh dać rady, bo wiadomaja recz — ślady użo krychu pazataptywali druhije ludzi, dy i sam pach źwiatreǔ. Ale ǔreszcie, dapaŭszy da chaty adnaho rabotnika s tamtejszaj cukroǔni, zabiehsia tudy, kinuŭsia pad łożka i, wyciahnuŭszy adtul boty, staŭ ich razzłosczany hryści. Czyje hetyje byli boty, dawiedacca było razumiejecca, nia trudna, dyk pajszli na fabryku i tam zaraz-że arysztawali hetaha rabotnika.</br> {{gap|1.5em}}Jak tolki stali dapytywać arysztowanaho, jon paprasiŭ, kab dali jamu wady napicca. Uziaǔszy ǔ ruki dzbanok, jon z usiaho machu puściŭ im u haławu pilnujuczaho jaho strażnika, a sam wybiǔszy szybu, wyskaczyǔ praz wakno, kinuŭsia da wysokaj fabrycznaj baszty, uźbieh na samy wierch, dyj zaczyniǔsia. Jak że tolki paczuǔ, szto dźwiery ǔżo padważyli i adczynili, rynuǔsia jon u niz haławoj i zabiŭsia nia miejscy.</br> {{gap|1.5em}}Z hetaha my baczym, szto s kurtatymi syszczykami — nia pieraliŭki, a najhorsz, toja, szto nia biare, had, nijakoho chabara… <center>{{larger|'''ZAHADKI.}}</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}29) Boh ni baczyć nikoli, cary — redka, a sielanin — zaǔsiody?</br> {{gap|1.5em}}30) Zimoj jeździać, a ŭ letku ślady znać? <center>'''Razhadki buduć u № 16.</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}Razhadki z № 14: 26) wulej, pszczoły, wosk; 27) kałodka na katoraj siakuć drowy, ci miasa; 28) narohi ǔ sasie. {{c|{{larger|'''ŻARTY i PRYKAZKI.}}}} <center>'''Pacieszyǔ.</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}Żonka turemnaho nadziraciela prybiehaje, pierepałochanaja, da muža:</br> {{gap|1.5em}}— Czuǔ ty? hetaż dwoch arysztantoǔ uciakło! Szto-ż z nami ciapier budzie?</br> {{gap|1.5em}}— Nie biaduj, hałubka, supakaiwaje żonku dobry muż, na ich miejsce dwaccać nowych pryszluć. <center>{{larger|'''DUMKI.}}</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}Czym hanić druhich, pakaży sam jak treba żyć. {{block center/s}} {{***2||70%|15|перад=0em|пасля=0.5em}} {{block center/e}} {{gap|1.5em}}Z durnym śpiracca, — szto za czuprynu z łysym ciahacca. {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} {{c|''Swaja poczta.|памер=180%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{gap|1.5em}}'''Wołkawysk. W―mu ks. Tołoczko.''' Nia lik, a Waszy darahija słowy wialikaj padmohaj dla nas!</br> {{gap|1.5em}}'''Szwejcaryja. Fryburh. W-mu ks. A. Jaroszewiczu.''' Z miłaj achwotaj spoŭniajem Wasze żadańnie.</br> {{gap|1.5em}}'''Aǔstryja. Zakopane. W―mu Dk. K. Szapowiczu.''' Wielmi nas cieszyć, szto naszy dumki zusim zychodziacca z Waszymi pohladami na sprawu. Za abiecanyja wiestki — dziakujem i czekajem.</br> {{gap|1.5em}}'''Sybir. h. Kirensk. J. M―sci O. Lesiku.''' Prosta nie razumiejem, jakaja pryczyna, szto Wy nie atrymali aposzních numeroŭ „Biełarusa“. Pasyłali i jeszcze raz pasyłajem. Zrabicie akuratnuju spraǔku na poczcie.</br> {{gap|1.5em}}'''Dw. Czerepoǔszczyzna. J. M―ści A. Malinoǔskaj.''' Choć mowu jeszcze i nia uśpieli pryswoić, ale duszoj i sercam, widać, pryihnuli da narodu. Kali-b bolej mieŭ jon takich apiakunak, chutczej „zahlanulo-b sonce i ŭ nasza wakonce“…</br> {{gap|1.5em}}'''St. Chaczmas, Wład. ż d. J. M―ści B. Nawickamu.''' Kali-b usie tak razumieli sprawu, jak Wy, bardziej pryżdali-b swoj chleb jeści, a nie szukać jaho u czużoj staroncy. Za dobryja życzeńnia — Szczyra dziakujem.</br> {{gap|1.5em}}Inżenieru W. B. razam z hetym numeram — pasyłajem usie ad 1-ho.</br> {{gap|1.5em}}'''P. S. Kryczewo. J. M―ści J. Cichinskamu.''' Z Waszaj — choć karocieńkaj pisulki baczym, szto nie źwialisia jeszcze ŭ nas praŭdziwyje syny swajej baćkoŭszczyny, dyj chiba ǔżo i nie źwiaducca. Radzi, Boże, takich.</br> {{gap|1.5em}}Jak za ''prysłanaje'', tak i za ''abiecanaje'' — z usiaho serca dziakujem. <section begin="Рэдактар"/>{{накіравальная рыса|35em|height=1px}}<center>{{fine|Redaktar — wydawiec '''A. Byczkoǔski.}}</center> {{накіравальная рыса|35em|height=1px}} <center>{{smaller|Drukarnia. „Znicz“ Wilnia Śto-Jańska 19.}}</center><section end="Рэдактар"/><noinclude></noinclude> oadlfrgqyg6bxhvua9sv8x5u49ihkoc 0 127755 295256 2026-08-13T05:34:27Z VasyaRogov 1510 Новая старонка: «{{загаловак | назва = Прадмова перакладчыка | аўтар = Вінцэнт Дунін-Марцінкевіч | год = 1859 год | пераклад = Усевалад Ігнатоўскі | секцыя = Прадмова | папярэдні = | анатацыі = Іншыя публікацыі гэтага твора: Прадмова перакладчыка (Дунін-Марцінкев...» 295256 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Прадмова перакладчыка | аўтар = Вінцэнт Дунін-Марцінкевіч | год = 1859 год | пераклад = Усевалад Ігнатоўскі | секцыя = Прадмова | папярэдні = | анатацыі = Іншыя публікацыі гэтага твора: [[Прадмова перакладчыка (Дунін-Марцінкевіч)]]. }} Аповесьць Міцкевіча Пан Тадэуш, што так ясна, так шчыра малюець характар і звычаі паноў часу Наполеонова, ужо цяпер (1859 г.) перекладаецца на расійскую мову. Чаму-ж, думаю, наш народ просты, што з гэтымі панамі так блізка жыў, чаму-ж дробная акалічная шляхта, што, жывучы ў лясным заціску, ў хаце між сабою сваей роднай ужывае мовы, — чаму ж яна ня мае пазнаць абычаеу сваіх бацькоў. Вось гэта ўсё й нагнала мне думку пералажыць «Пана Тадэуша» на беларускую мову. Праца мая ў гэтай мове, што мела заахвоціць нашага беларускага мужыка й бедную шляхту да навукі, можна сказаць зусім ня сустрэла прыяцеляў сярод багатых людзей нашае старонкі. І вось я сягоньня ахвярую «Пана Тадэуша», прыбранага ў мужыцкую сярмягу паном і простаму народу з пад Дняпра, Дзьвіны, Бярэзіны, Сьвіслачы, Віліі й Нёмна. Можа народ той просты, што з маткай прыродай блізка жывець, прыймаць гэты гасьцінец ад свайго дудара, што апошнія мінуты свайго жыцьця на карысьць народу аддаецца. [[Катэгорыя:Пераклады з польскай мовы]] hlvryrlo4vlsoyrwbz3miratvsfnrfr 104 127756 295257 2026-08-13T05:46:02Z By-isti 3554 /* Не правераная */ Новая старонка: «{{перанос канец|п=за|к=грукалі}} высокія колы, і вазы адзін за другім выехалі на вуліцу. Арцёмаў твар пацямнеў яшчэ больш, Макар насунуў свой капялюш на вочы, старая Анна заплакала. Толькі адзін Вано быў цяпер спакойны. Пазіраючы ўслед шчасліваму Іліко, ён...» 295257 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="By-isti" /></noinclude>{{перанос канец|п=за|к=грукалі}} высокія колы, і вазы адзін за другім выехалі на вуліцу. Арцёмаў твар пацямнеў яшчэ больш, Макар насунуў свой капялюш на вочы, старая Анна заплакала. Толькі адзін Вано быў цяпер спакойны. Пазіраючы ўслед шчасліваму Іліко, ён ужо думаў аб тым, як будуць праводзіць яго, калі ён куды-небудзь паедзе. {{Водступ|2|em}}Буйвалы павольна ступалі, важка несучы свае цяжкія, закручастыя рогі, і вось вазы прайшлі ўжо вуліцу сялення з рэдкімі прысадамі таполяў і каштанаў; дарога крута завярнула ўбок; паабапал яе пацягнуліся даўгія плятні агародаў, і калі азірнуўся Іліко, то ўбачыў толькі шэрыя стрэхі хат і запыленую зеляніну садоў. Сяленне аддалялася. Скончыліся і плятні, колы загрукалі па насцілу, вазы ўз’ехалі на грэблю. Пачыналіся балоты. {{Водступ|2|em}}Скрозь, як вокам глянуць, былі зараслі, і вузкая зыбкая грэбля вяла наперад, губляючыся ў гушчары. Шырокалістыя каснікі, шумлівае трысцё, крушыннік і вольха, чародкі крыклівых, стракатых соек, што праз дзень сварацца ў кустах, аддаўна знаёмыя мясціны… Нудна пасвістваючы, высока над грэбляй лётаў, выглядаючы здабычу, маленькі каршачок. У небе плыло заімглелае сонца. Балоты дрымалі ў млявай цішыні поўдня. {{Водступ|2|em}}Тоўсты Сімон гойдаўся на бакі і нешта мармытаў сам сабе. Капялюш з’ехаў яму на самы нос, і Іліко, які сядзеў ззаду, бачыў толькі ягоныя шырокія, адрузлыя плечы, з ружовым наплывам карку над каўняром. Іліко стала нудна. {{Водступ|2|em}}— Мы хутка прыедзем у Поці, дзядзька Сімон? — спытаў ён, каб пачаць размову. {{Водступ|2|em}}Сімон маўчаў. {{Водступ|2|em}}— А? Дзядзька Сімон? {{Водступ|2|em}}Сімон сагнаў кіем сляпня, што сядзеў на хрыбце буйвала, і не абазваўся ні словам. Здзіўлены Іліко хацеў зазірнуць у твар Сімону, але той адвярнуўся ў другі бок. Іліко стала ніякавата. Ён больш не спрабаваў пачынаць гутарку і нават не варушыўся. Буйвалы павольна ішлі наперад, арба трэслася і скрыпела. Сядзець было няёмка, бярэма саломы ўсё больш пасоўвалася на бок, трэба было паправіць, але Іліко не адважваўся сказаць пра гэта Сімону. Так прайшоў ладны час. Нарэшце Іліко адчуў, што з’язджае з мяха зусім, і, каб не ўпасці, ухапіўся адной рукой за біла, а другой пачаў падграбаць салому. Тут нешта трапіла яму пад руку. Гэта быў агурок, якім ён частаваў Вано, і памятаючы, што агурок горкі, Іліко выкінуў яго на дарогу. У гэты-ж момант. Сімон павярнуўся да хлапчука. {{Водступ|2|em}}— Ты што выкінуў? — сурова спытаў ён.<noinclude></noinclude> gjsvwtkygmtdazksz22y8o563d1jejk 104 127757 295258 2026-08-13T05:53:49Z By-isti 3554 /* Не правераная */ Новая старонка: « {{Водступ|2|em}}— Агурок, — спужана адказаў Іліко. {{Водступ|2|em}}— Ідзі зараз-жа вазьмі яго! {{Водступ|2|em}}— Ён горкі… {{Водступ|2|em}}— Ідзі, вазьмі яго, кажу табе! — павысіў голае Сімон. — Не прывыкай гаспадарскае дабро раскідаць. Чуеш? Цябе не абыходзіць,...» 295258 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="By-isti" /></noinclude> {{Водступ|2|em}}— Агурок, — спужана адказаў Іліко. {{Водступ|2|em}}— Ідзі зараз-жа вазьмі яго! {{Водступ|2|em}}— Ён горкі… {{Водступ|2|em}}— Ідзі, вазьмі яго, кажу табе! — павысіў голае Сімон. — Не прывыкай гаспадарскае дабро раскідаць. Чуеш? Цябе не абыходзіць, горкі ён ці салодкі? {{Водступ|2|em}}Іліко глядзеў у вочы гаспадару і ніяк не мог даць веры, што Сімон гаворыць сур’ёзна. Яму ўсё здавалася, што і маўклівасць Сімона і гэтыя ягоныя суровыя словы, усё гэта знарок, што Сімон зараз зарагоча і абодвум будзе весела. Але маленькія вочкі Сімона глядзелі цвёрда і злосна, і не было нават і цені ўсмешкі на Сімонавым круглым твары. {{Водступ|2|em}}— Ідзі, шчанё! — сыкнуў Сімон, стрымліваючы буйвалаў. — Ты што, аглух, чортава дзіця? {{Водступ|2|em}}Іліко зразумеў, што ніякіх жартаў тут няма, хутка саскочыў з воза і прынёс агурок. {{Водступ|2|em}}— Лезь, — коратка загадаў Сімон, прымаючы агурок з рук Іліко. {{Водступ|2|em}}Іліко, спяшаючыся, узлез на воз і прыстроіўся на самым канцы мяха. Сімон ляснуў кіем па стых хрыбтах буйвалаў, і арба рушыла наперад. {{Водступ|2|em}}— Чаму ты кінуў агурок? — грозна спытаў Сімон. {{Водступ|2|em}}— Ён… горкі… прашаптаў блізкі да плачу Іліко. {{Водступ|2|em}}Сімон аглядзеў агурок, абцёр яго аб крысо і шрурнуў далёка ў кусты. {{Водступ|2|em}}— Ты мне гэтак усе агуркі паабгрызаеш, паскуднік! — Памятай, калі табе гаспадар што-небудзь дае, а ты не хочаш гэта спажываць, то ты павінен падзякаваць гаспадару за ласку і папрасіць, каб ён узяў падарунак назад, а не раскідаць гаспадарскае дабро па гразі. Цяпер бачу я, што ты плачаш; ад гэтага ты павінен адвыкнуць зусім. Я гэтага не люблю. Ты павінен быць вясёлым, ты павінен шмат працаваць, так як працую я, ты павінен беражліва адносіцца да гаспадарскага дабра. Калі ты не будзеш такім, як трэба, то пойдзеш на вуліцу і будзеш начаваць з валацугамі пад баржай. Бачу, табе не падабаецца, што я кажу!? Не глядзі з-пад ілба… Не адварачвайся, як той воўк, якому евангеліе чыталі, а ён у лес глядзеў. Памятай, што я твой гаспадар, а ты мой слуга. Глядзі мне проста ў вочы, калі я з табой гавару. І ты павінен мяне называць не «дзядзька», а «батоно». Чуеш? Вось і ўсё! {{Водступ|2|em}}Сімон скончыў, і зноў агарнуў яго дрымотны спакой. Ён гойдаўся на бакі і бурчэў сабе пад нос. Цяпер толькі Іліко зразумеў, што бурчэнне Сімонава — гэта песня. {{Водступ|2|em}}Іліко быў разгублены і пакрыўджаны, баяўся Сімона і адчуваў сябе адзінокім, як ніхто на свеце. Цяпер ужо яму не<noinclude></noinclude> c305mxysc8nawgxiuoph1okby2yvt4x 104 127758 295259 2026-08-13T06:16:32Z By-isti 3554 /* Не правераная */ Новая старонка: «хацелася ехаць у незнаёмы горад Поці, гандляваць таварамі. Марудна ішлі лянівыя буйвалы, марудна рухалася арба знаёмаю грэбляю ў незнаёмае для Іліко жыццё. Ён глядзеў сухімі, пашыранымі ад нязнанага дагэтуль болю душы, вачыма на гэтыя родныя мясціны, н...» 295259 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="By-isti" /></noinclude>хацелася ехаць у незнаёмы горад Поці, гандляваць таварамі. Марудна ішлі лянівыя буйвалы, марудна рухалася арба знаёмаю грэбляю ў незнаёмае для Іліко жыццё. Ён глядзеў сухімі, пашыранымі ад нязнанага дагэтуль болю душы, вачыма на гэтыя родныя мясціны, на гэтае дрымотнае балота, за якім ляжала родная вёска, дзе жылі родныя людзі, і адзіным жаданнем Іліко было: саскочыць з арбы і бегчы назад, туды, дзе квітнеюць гранаты ў маленькім садзе добрага Тапурыя, туды, дзе чакае на яго прыяцель Вано. Але гэтага зрабіць было нельга, з-пад шырокаполага капелюша скосу адным вокам пазіраў на Іліко Сімон. {{Водступ|2|em}}Каршачок склаў крыллі і каменем упаў у зараслі. Ён знайшоў здабычу. У кустах закрычалі сойкі. Направа, узбоч дарогі, рэдка махаючы крыллямі, з намаганнем узнялася чапля і паляцела некуды Ў глыб балота. Можа быць тая самая чапля, гняздо якой ведае Вано… {{Водступ|2|em}}У гэты самы паўдзённы час стары Тапурыя лавіў рыбу ў ціхай балотнай рэчцы і, пераглядаючы свае сеці, абдумваў гісторыю пра тое, як быў выратаваны інжынер Андрэй Міхайлавіч з небяспечнай багны пад курганам. У гэты час знясілены хваробай Міха прышоў да памяці і ляжаў з шырока адкрытымі вачыма на жорсткай посцілцы. У гэты гарачы паўдзённы час Арцём стаяў з матыгай на агародах, глядзеў на далёкія скрытыя імглой туманаў горы і думаў свае горкія думы, а Вано, схаваўшыся ў гушчары кукурузы, плакаў, развітваючыся са сваім прыяцелем, і цяпер ужо не сароміўся сваіх слёз, бо іх ніхто не бачыў. {{Водступ|2|em}}… Марудна ішлі буйвалы, важна несучы свае закручастыя рогі, і за імі грукала арба па вузкай грэблі, што вяла праз вялікія пространі балоты туды, дзе пачыналіся сухія землі, дзе жылі інакшыя людзі і было інакшае жыццё. {{Водступ|2|em}}Малады купец Іліко Жванія ехаў гандляваць таварамі ў незнаёмы горад Поці. {{накіравальная рыса|5em|height=0.1px}}<noinclude></noinclude> 4ah367go1g8jxf4xkxuj6ugytd4k8wf 104 127759 295266 2026-08-13T07:09:09Z Gabix 3485 /* Не правераная */ Новая старонка: «бывъ, и ўсё мое разогнавъ! Цяперь я яму̀ ничо́го ня здзѣлыю!» А Сучкинъ сынъ пришовъ къ коню, сѣвъ на яго и поѣхывъ дали. Ѣхывъ, ѣхывъ ёнъ, видзиць ящо хатку. Ёнъ опяць кыня постновивъ, самъ коцикомъ обрацився, подъ вокошко подкацився, ставъ кавкыць. Вышла к...» 295266 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Gabix" /></noinclude>бывъ, и ўсё мое разогнавъ! Цяперь я яму̀ ничо́го ня здзѣлыю!» А Сучкинъ сынъ пришовъ къ коню, сѣвъ на яго и поѣхывъ дали. Ѣхывъ, ѣхывъ ёнъ, видзиць ящо хатку. Ёнъ опяць кыня постновивъ, самъ коцикомъ обрацився, подъ вокошко подкацився, ставъ кавкыць. Вышла къ яму̀ баба, сивая, старая, узяла яго на руки и понясла ў хату. Принясла и гово́риць: «коцичакъ мой, котокъ, сѣренькій твой лобокъ! Ци ня знаешъ ты, ци ня вѣдаешъ, идзѣ тэй разбойникъ — Сучкинъ сынъ? Ёнъ мнѣ нанёсъ большую скуку: забивъ моихъ трёхъ сынковъ, якъ соколковъ. Кабъ я знала, кабъ я вѣдала, куды ёнъ по́йдзець, али поѣдзець — обярнулась ба я лютой змяёю, прожрала бъ яго и съ конёмъ разымъ!» Коцикъ прыгъ у вокошко, вокно разбивъ, и самъ уцёкъ. Баба и гово́риць: мусиць гето ёнъ самъ бывъ! А Сучкинъ сынъ пришовъ къ коню, сѣвъ на яго и поѣхывъ къ братамъ. Отдыхнувши, сѣли яны уси на ко́ній и поѣхыли. Ѣхыли, ѣхыли, видзюць яны зялёный лугъ. Узъѣхыли на лугъ — такъ имъ спаць захоцѣлось! А трава — трава на лугу, дужо хорошая! Кухаркинъ сынъ и гово́риць: «а! якъ-жа спаць хочетца! Во̀, тутъ и трава добрая: пусцимъ коній своихъ, а сами трошку за́снемъ!» — Нѣ, братцы, гово́риць Сучкинъ сынъ: якъ мы тутъ будземъ спаць? немашацьки ни кыроваци, ни не́чаго послаци. Поѣдземъ-ка дали, можа хто кыроваць поставивъ, посцелю постлавъ!... Проѣхыли яны ящо трошку, ажны стоиць кыроваць. Подъѣхыли поближ''ѣ''й, Сучкинъ сынъ и гово́риць: пойду-тка я погляджу, ци крѣпка кыроваць. Подыйшовъ къ ёй, узявъ мечъ-кладзянецъ, ды якъ свиснець — такъ кровъ съ кыроваци и полилась.... Разымъ усё и пропало: и лугъ, и трава, и кыроваць. «Вотъ, видзице, братцы, якая гето кыроваць. Гето была жонка триглавыго змѣя: яна хоцѣла загубиць насъ за свойго мужука!» Не стало имъ хоцѣтца спаць, поѣхыли яны дальше. Ѣхыли, ѣхыли, видзюць зялёный садъ. А яблыки, яблыки хорошія! Царицынъ сынъ гово́риць: «вотъ кабъ поспытаць, што ў ихъ за смакъ?» — А вотъ, говориць Сучкинъ сынъ: я сичасъ ихъ поспытаю; коли смашны, и вамъ дамъ! Пошовъ ёнъ у садъ, ходзивъ, ходзивъ — усё шукавъ большей яблыни съ зылотыми яблыками. Ажны яна пысярёдъ сада. Енъ подыйшовъ, вынявъ мечъ — кладзянецъ, якъ свиснець — тольки кровъ полилася! Усё й пропало. И не стало имъ яблыкъ хоцѣтца. «Вотъ жа, братцы, кажець Сучкинъ сынъ: гето была жонка шасциглавыго змѣя. Яна хоцѣла насъ загубиць за свойго мужука!» Поѣхыли яны дальше. Ѣхыли, ѣхыли, видзюць криницу. Якъ тольки увидзѣли воду, такъ и захоцѣли пиць. Сучкинъ сынъ гово́риць: «постойце, я поспытаю, ци смашная вода?» Подыйшовъ къ криницы, ажъ тамъ плаваець по водзѣ ку̀бочакъ. Енъ якъ сѣканѐць по кубочку мячомъ-кладзянцомъ — тольки кровъ полилась. И усё пропало. И пиць ня стало хоцѣтца. «Ну, ци вѣдыеце, братцы: гето-жъ была жонка дванатцыциглавыго змѣя. Яна хоцѣла насъ загубиць за свойго́ мужука! Цяперь мы побили усихъ змяиныхъ жонокъ. Вы сабѣ ѣдзьце домовъ, а я доѣду дальше!» Тые поѣхали домовъ, а Сучкинъ сынъ поѣхувъ искаць змяиную матку. Ѣхывъ ёнъ, ѣхывъ, видзиць — хатка. Зайшовъ енъ туды, ажны тамъ живець баба-юга. «Што, Иванъ Сучкинъ сынъ — зылотэя пуговицы, куды Богъ нясець?» — Такъ и такъ, бабуля: ищу змяиныя матки!.. И рызсказавъ ёй усё, якъ было. Баба-юга узяла половину соли, половину муки; замясила цѣсто, спякла три бухоны и дала Ивану: «Вотъ, Иванъ, Сучкинъ сынъ — зылотэя пуговицы! Якъ будзешъ ты ѣхыць, нападзѐць на цябе лютая<noinclude></noinclude> 51pydlqpd7zyh20rbp8fe0xhnw8ci75 104 127760 295270 2026-08-13T08:14:56Z By-isti 3554 /* Не правераная */ Новая старонка: « <center>''ЧАСТКА ДРУГАЯ''</center> {{Водступ|2|em}}Фазіс — мта. Гара Фазіс. Сівыя вершаліны ў сям’і гор Сванетыі. Па крутых спадах імчыць ледніковы паток. Ён шуміць у вузкіх горных праходах, разліваецца па зялёных палянах пасбішчаў, з грымотным гулам падае з абры...» 295270 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="By-isti" /></noinclude> <center>''ЧАСТКА ДРУГАЯ''</center> {{Водступ|2|em}}Фазіс — мта. Гара Фазіс. Сівыя вершаліны ў сям’і гор Сванетыі. Па крутых спадах імчыць ледніковы паток. Ён шуміць у вузкіх горных праходах, разліваецца па зялёных палянах пасбішчаў, з грымотным гулам падае з абрываў у змрочныя прадонні, дзе адвечная вільгаць, дзе сівыя туманы чакаюць на прыход ночы. Ён падмывае скалы, крышыць гранітныя глыбы, бярэ з сабою рэчкі і ручаіны, што трапляюцца на шляху, і поўны новых сіл, бурны і гнеўны, вырываецца з горных цяснін на прасторы даліны, дзе ў падножжы гор раскідаў свае сады стары і прыгожы горад Кутаісі. {{Водступ|2|em}}Хутка пачынаюцца абшары Калхіды, і тады жоўтапенны паток, насычаны цёмнымі водамі балот, стрымлівае свой імпэт. Рыён, многаводная, магутная рака, якую старадаўнія народы называлі Фазісам, велічна падыходзіць да мора і перад тым, як аддаць яму сваю сілу, падзяляе рэчышчы на двое. І на тым рубяжы, дзе заканчваецца адвечны шлях Рыёна, акружаны балотамі, на нізкім морскім узбярэжжы, ляжыць невялікі горад Поці. {{Водступ|2|em}}Некалькі простых роўных вуліц. Прысадзістыя, каржакаватыя дрэвы інжыру, каштанаў, засень арэхавых прысад у цэнтры, дзе будынкі ўстаноў і найбольш багатыя крамы. Гарадскі сквер, на якім пара неахайна збітых павільёнаў, густыя зараслі лаўравішань, аліў і мірт і дрымотныя пальмы; на беразе Рыёна — спавітыя дзікім вінаградам руіны старажытнай турэцкай цытадэлі. Там-жа ўзвышаюцца шэрыя сцены недакончанай пабудовы сабору. Невялікі рыначны пляц. На ўскраінах дамы на палях, глыбокія лужы, балотная дрыгва на небрукаваных вуліцах і там бясконцае рэхтанне жаб, хмары камароў і лянівая, прэлая балотная цішыня. З аднаго боку — шшырачэзная морская сінь, з другога — неаглядныя прасторы калхідскай нізіны. Толькі зрэдку гудок парахода ў порце, прарэзлівы свіст лесапільні за горадам, кірмашны шум па святах ажыўляюць млявы спакой гарадка, што дрэмле на берагах Рыёна. {{Водступ|2|em}}Такім быў Поці ў тыя часы, калі туды прыехаў гандляваць малады купец Іліко Жванія.<noinclude></noinclude> ll5266zf8ih7zs6d1e6wk9yxkmzr4nx 295271 295270 2026-08-13T08:15:10Z By-isti 3554 /* Праблематычная */ 295271 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="By-isti" /></noinclude> <center>''ЧАСТКА ДРУГАЯ''</center> {{Водступ|2|em}}Фазіс — мта. Гара Фазіс. Сівыя вершаліны ў сям’і гор Сванетыі. Па крутых спадах імчыць ледніковы паток. Ён шуміць у вузкіх горных праходах, разліваецца па зялёных палянах пасбішчаў, з грымотным гулам падае з абрываў у змрочныя прадонні, дзе адвечная вільгаць, дзе сівыя туманы чакаюць на прыход ночы. Ён падмывае скалы, крышыць гранітныя глыбы, бярэ з сабою рэчкі і ручаіны, што трапляюцца на шляху, і поўны новых сіл, бурны і гнеўны, вырываецца з горных цяснін на прасторы даліны, дзе ў падножжы гор раскідаў свае сады стары і прыгожы горад Кутаісі. {{Водступ|2|em}}Хутка пачынаюцца абшары Калхіды, і тады жоўтапенны паток, насычаны цёмнымі водамі балот, стрымлівае свой імпэт. Рыён, многаводная, магутная рака, якую старадаўнія народы называлі Фазісам, велічна падыходзіць да мора і перад тым, як аддаць яму сваю сілу, падзяляе рэчышчы на двое. І на тым рубяжы, дзе заканчваецца адвечны шлях Рыёна, акружаны балотамі, на нізкім морскім узбярэжжы, ляжыць невялікі горад Поці. {{Водступ|2|em}}Некалькі простых роўных вуліц. Прысадзістыя, каржакаватыя дрэвы інжыру, каштанаў, засень арэхавых прысад у цэнтры, дзе будынкі ўстаноў і найбольш багатыя крамы. Гарадскі сквер, на якім пара неахайна збітых павільёнаў, густыя зараслі лаўравішань, аліў і мірт і дрымотныя пальмы; на беразе Рыёна — спавітыя дзікім вінаградам руіны старажытнай турэцкай цытадэлі. Там-жа ўзвышаюцца шэрыя сцены недакончанай пабудовы сабору. Невялікі рыначны пляц. На ўскраінах дамы на палях, глыбокія лужы, балотная дрыгва на небрукаваных вуліцах і там бясконцае рэхтанне жаб, хмары камароў і лянівая, прэлая балотная цішыня. З аднаго боку — шшырачэзная морская сінь, з другога — неаглядныя прасторы калхідскай нізіны. Толькі зрэдку гудок парахода ў порце, прарэзлівы свіст лесапільні за горадам, кірмашны шум па святах ажыўляюць млявы спакой гарадка, што дрэмле на берагах Рыёна. {{Водступ|2|em}}Такім быў Поці ў тыя часы, калі туды прыехаў гандляваць малады купец Іліко Жванія.<noinclude></noinclude> r1fvui9ohm02zvbor7ty1wvuxjiviwt 104 127761 295272 2026-08-13T08:19:00Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « {|style="margin:auto;" |{{Калёнтытул|left='''I. Hod'''|center='''Wilnia 25 maja 1913 hodu'''|right='''№ 16'''}} |- |style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |- | style="font-size:500%;" |<center>'''{{разьбіўка|BIEŁARUS}}</center> |- |<center>{{larger|'''tydniowaja katalickaja hazeta.}}</center> |- |style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |- |<center>'''Kasztuje s pierasyłkaj: na hod 1 rb. 50 kap. n...» 295272 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {|style="margin:auto;" |{{Калёнтытул|left='''I. Hod'''|center='''Wilnia 25 maja 1913 hodu'''|right='''№ 16'''}} |- |style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |- | style="font-size:500%;" |<center>'''{{разьбіўка|BIEŁARUS}}</center> |- |<center>{{larger|'''tydniowaja katalickaja hazeta.}}</center> |- |style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |- |<center>'''Kasztuje s pierasyłkaj: na hod 1 rb. 50 kap. na 6 miesiacau 80 kap.</br>addzielny numer 3 kapiejki.</center> |- |style="border-style: solid; border-width: 0px 0px 2px 0" | |- |<center>{{smaller|Rukapisy pawinny być padpisany praudziwaj familijej dziela wiedama redakcii, inaksz nia buduć</br>drukawany; rukapisy nie zwiertajucca. Hroszy można pasyłać pacztowymi markami.}}</center> |- |style="border-style: solid; border-width: 0px 0px 2px 0" | |- |<center>{{smaller|'''Usio adresawać:''' Wilnia Wilenskaja wulica, № 18 kw. 6. Redakcija „Biełarusa“.}}</center> |- |style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |- |'''Szkada mnie hetaho narodu… bo nie maje czaho jeści''' _{{{larger|({{разьбіўка|słowy Chrystusa}}).}}} |- |style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |} {{ц|'''Kab ja byǔby pieśniar…|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1em"></div> <center>{{fine|(Afiaruju p. Janku Fabijanu ― pabratymcu).}}</center> {{gap|1.5em}}Czamu ja nie pieśniar?…</br> {{gap|1.5em}}Czamu dumak wialikich, czamu sloŭ skrydłatych i hramowych — dar mnie ni dany?…</br> {{gap|1.5em}}Czamu ja nie pieśniar?.. {{block center/s}} {{***2||70%|15|перад=0em|пасля=0.5em}} {{block center/e}} {{gap|1.5em}}Kab ja byŭby pieśniar, ja ab rodnaj śpiewaŭby staroncy.</br> {{gap|1.5em}}Na skrydłach natchnieńnia ja uźbiŭsiab u wyś — pad abłoki, pad jasnaja nieba, — tudy, dzie arły szybujuć adny.</br> {{gap|1.5em}}Wokam bystrym spazirnuǔby adtul na szyroki, prywolny prastor Ziamli-Matki. Adnym pahladam abniaŭby ŭsio bahactwa i piaknatu jaje pryrody: napaściǔby woka na zielani pożań i łuhoŭ; cieszyŭsiab na uradżai niwaŭ załatych hledziuczy; pryhladaŭsiab u jasnym lustru rek błyskotnych i ŭ spakojnaj woziaraŭ hłybinie, — ni spuzaŭsiab bałot i imszaryn, szto „niaczystymi“ nasialiła fantazija ludzkaja.</br> {{gap|1.5em}}Czutkim wucham ławiŭby minułych wiakoŭ naszych kazki załatyja, szto u czas ciomnaj nipahody zawodziuć nam markotna nasupiŭszysia bary. Ja pieraniaŭby hułki homan lasoŭ staradaŭnych i padsłuchaŭby cichuju hutarku świentarnych lip i biarozak, — kali lohki wieciarok ich kałyszyć i ŭ listoczkach ich paciery szepczyć nabożna za pakoj mierćwiacoŭ hramady…</br> {{gap|1.5em}}Da żywych ja paszoŭby — da biazdolnych, da siermiaźnych bratoŭ darahich. Na żyćcio ich hlanuŭby miłosna; da duszy ich dostupu szukaŭby, — i adtul ja dabyŭby strasznaj skarhi zahłuszanyja jenki… I naszoŭby ja u joj — duszy biełaruskaj — skarbaŭ wialikich bahaty pakład… Ja tam ''szczyraść'' naszoŭby, dy takuju, szto jak zołata, — biaz prymieszki, biaz abmanu, biaz chitraści nijakaj, — tak usim u woczy i bje, chto ni zdradaj — a praŭdaj da duszy hetaj trapić chocza. I naszoŭby jeszcze ja ŭ sercu Biełarusa i paszanu wialikuju dla Dabra i Praŭdy, — i dla rodnaj Ziamielki miłaść niskanczonuju, — i siły tajemnaj, hartawanaj u ciażkim wiekawiecznym zmahańniu z niadolaj, zapas ni mały. Bo dusza Biełarusa, choć u kryǔdzie, dy niadoli hadawanaja, ni ǔtraciła wieru u sprawiadliwaść i u toja, szto nastanić kaliści Karaleŭstwa Wiecznaj Praŭdy i Wiecznaha Dabra… {{block center/s}} {{***2||70%|15|перад=0em|пасля=0.5em}} {{block center/e}} {{gap|1.5em}}Kab ja byŭby pieśniar — ja dla rodnaj śpiewaŭby staronki.</br> {{gap|1.5em}}Kab ja byŭby pieśniar — pierastroiŭby liru swaju i bratom ja inaczej śpiewaŭby.</br> {{gap|1.5em}}Ja śpiewaŭby ab tym, — jak na świecie żywuć szczaśliwiejszyja ad nas hramadzianie. Ja śpiewaŭby ab tym, — jak doli szukajuć i za szczaściam haniajucca wieczna.</br> {{gap|1.5em}}Ja śpiewaŭby ab tym, — jak Praświeta pa świecie idzie i jak piekna jaje karaleŭstwa.</br> {{gap|1.5em}}Maja pieśnia, jak hrom, prakaciłasiab skroś pa ziamli Biearuskaj prastorach. Uskałychnułab jana gruby mur ciamnaty, szto od świetu nas Bożaha dzielić. I źwiniełab jana duża horkaj nahanaj za laniŭstwa, zababony i ducha upadak.</br><noinclude></noinclude> 49aguldsxj4f96q9c6uau812he3um08 295273 295272 2026-08-13T08:20:22Z RAleh111 4658 295273 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {|style="margin:auto;" |{{Калёнтытул|left='''I. Hod'''|center='''Wilnia 25 maja 1913 hodu'''|right='''№ 16'''}} |- |style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |- | style="font-size:500%;" |<center>'''{{разьбіўка|BIEŁARUS}}</center> |- |<center>{{larger|'''tydniowaja katalickaja hazeta.}}</center> |- |style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |- |<center>'''Kasztuje s pierasyłkaj: na hod 1 rb. 50 kap. na 6 miesiacau 80 kap.</br>addzielny numer 3 kapiejki.</center> |- |style="border-style: solid; border-width: 0px 0px 2px 0" | |- |<center>{{smaller|Rukapisy pawinny być padpisany praudziwaj familijej dziela wiedama redakcii, inaksz nia buduć</br>drukawany; rukapisy nie zwiertajucca. Hroszy można pasyłać pacztowymi markami.}}</center> |- |style="border-style: solid; border-width: 0px 0px 2px 0" | |- |<center>{{smaller|'''Usio adresawać:''' Wilnia Wilenskaja wulica, № 18 kw. 6. Redakcija „Biełarusa“.}}</center> |- |style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |- |'''Szkada mnie hetaho narodu… bo nie maje czaho jeści''' _{{{larger|({{разьбіўка|słowy Chrystusa}}).}}} |- |style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |} {{ц|'''Kab ja byǔby pieśniar…|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1em"></div> <center>{{fine|(Afiaruju p. Janku Fabijanu ― pabratymcu).}}</center> {{gap|1.5em}}Czamu ja nie pieśniar?…</br> {{gap|1.5em}}Czamu dumak wialikich, czamu sloŭ skrydłatych i hramowych — dar mnie ni dany?…</br> {{gap|1.5em}}Czamu ja nie pieśniar?.. {{block center/s}} {{***2||70%|15|перад=-0.5em|пасля=-0.5em}} {{block center/e}} {{gap|1.5em}}Kab ja byŭby pieśniar, ja ab rodnaj śpiewaŭby staroncy.</br> {{gap|1.5em}}Na skrydłach natchnieńnia ja uźbiŭsiab u wyś — pad abłoki, pad jasnaja nieba, — tudy, dzie arły szybujuć adny.</br> {{gap|1.5em}}Wokam bystrym spazirnuǔby adtul na szyroki, prywolny prastor Ziamli-Matki. Adnym pahladam abniaŭby ŭsio bahactwa i piaknatu jaje pryrody: napaściǔby woka na zielani pożań i łuhoŭ; cieszyŭsiab na uradżai niwaŭ załatych hledziuczy; pryhladaŭsiab u jasnym lustru rek błyskotnych i ŭ spakojnaj woziaraŭ hłybinie, — ni spuzaŭsiab bałot i imszaryn, szto „niaczystymi“ nasialiła fantazija ludzkaja.</br> {{gap|1.5em}}Czutkim wucham ławiŭby minułych wiakoŭ naszych kazki załatyja, szto u czas ciomnaj nipahody zawodziuć nam markotna nasupiŭszysia bary. Ja pieraniaŭby hułki homan lasoŭ staradaŭnych i padsłuchaŭby cichuju hutarku świentarnych lip i biarozak, — kali lohki wieciarok ich kałyszyć i ŭ listoczkach ich paciery szepczyć nabożna za pakoj mierćwiacoŭ hramady…</br> {{gap|1.5em}}Da żywych ja paszoŭby — da biazdolnych, da siermiaźnych bratoŭ darahich. Na żyćcio ich hlanuŭby miłosna; da duszy ich dostupu szukaŭby, — i adtul ja dabyŭby strasznaj skarhi zahłuszanyja jenki… I naszoŭby ja u joj — duszy biełaruskaj — skarbaŭ wialikich bahaty pakład… Ja tam ''szczyraść'' naszoŭby, dy takuju, szto jak zołata, — biaz prymieszki, biaz abmanu, biaz chitraści nijakaj, — tak usim u woczy i bje, chto ni zdradaj — a praŭdaj da duszy hetaj trapić chocza. I naszoŭby jeszcze ja ŭ sercu Biełarusa i paszanu wialikuju dla Dabra i Praŭdy, — i dla rodnaj Ziamielki miłaść niskanczonuju, — i siły tajemnaj, hartawanaj u ciażkim wiekawiecznym zmahańniu z niadolaj, zapas ni mały. Bo dusza Biełarusa, choć u kryǔdzie, dy niadoli hadawanaja, ni ǔtraciła wieru u sprawiadliwaść i u toja, szto nastanić kaliści Karaleŭstwa Wiecznaj Praŭdy i Wiecznaha Dabra… {{block center/s}} {{***2||70%|15|перад=-0.5em|пасля=-0.5em}} {{block center/e}} {{gap|1.5em}}Kab ja byŭby pieśniar — ja dla rodnaj śpiewaŭby staronki.</br> {{gap|1.5em}}Kab ja byŭby pieśniar — pierastroiŭby liru swaju i bratom ja inaczej śpiewaŭby.</br> {{gap|1.5em}}Ja śpiewaŭby ab tym, — jak na świecie żywuć szczaśliwiejszyja ad nas hramadzianie. Ja śpiewaŭby ab tym, — jak doli szukajuć i za szczaściam haniajucca wieczna.</br> {{gap|1.5em}}Ja śpiewaŭby ab tym, — jak Praświeta pa świecie idzie i jak piekna jaje karaleŭstwa.</br> {{gap|1.5em}}Maja pieśnia, jak hrom, prakaciłasiab skroś pa ziamli Biearuskaj prastorach. Uskałychnułab jana gruby mur ciamnaty, szto od świetu nas Bożaha dzielić. I źwiniełab jana duża horkaj nahanaj za laniŭstwa, zababony i ducha upadak.</br><noinclude></noinclude> 2e122y0swmy6yzsgtou5sislx89aohg 104 127762 295274 2026-08-13T09:06:08Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|1.5em}}Swajej pieśniaj natchnionaj ja razwiejaŭby tumany, szto nam jasnaja nieba zakryli; son prahnaŭby s pawiek, źniaŭby puty ciamnoty — niawoli, i da doli pawioŭby harotnych…</br> {{gap|1.5em}}I ǔstałaby Maci-Biełaruś da nowaha żyćcia, i da pracy syny jaje uzialisiab.</br> {{gap|1.5em}}Ni na bitwu ja ich wioŭby krywawuju i nia mścicca za kryŭdy wuczyŭby… Ja darohu inakszuju pakazaŭby, a darohu — praz adwieczny Boży Zakon. J...» 295274 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{gap|1.5em}}Swajej pieśniaj natchnionaj ja razwiejaŭby tumany, szto nam jasnaja nieba zakryli; son prahnaŭby s pawiek, źniaŭby puty ciamnoty — niawoli, i da doli pawioŭby harotnych…</br> {{gap|1.5em}}I ǔstałaby Maci-Biełaruś da nowaha żyćcia, i da pracy syny jaje uzialisiab.</br> {{gap|1.5em}}Ni na bitwu ja ich wioŭby krywawuju i nia mścicca za kryŭdy wuczyŭby… Ja darohu inakszuju pakazaŭby, a darohu — praz adwieczny Boży Zakon. Ja im Miłaść u serca uliŭby i praz Wieru da Chwały zawioŭby… {{block center/s}} {{***2||70%|15|перад=-0.5em|пасля=-0.5em}} {{block center/e}} {{gap|1.5em}}I tady — ja nanowa żwiaknuŭ by pa strunach liry natchnionaj majej…</br> {{gap|1.5em}}Nowuju pieśniu paczaŭby piejać — usiamu świetu na dziwa i na nawuku!</br> {{gap|1.5em}}Ja piejaŭby ab tym, szto ǔżo słonka ǔzyszło i tuman razahnała adwieczny…</br> {{gap|1.5em}}Ja piejaŭby ab tym, szto — żywie Biełarus i żyć budzia doǔha i szczaśliwa!..</br> {{gap|1.5em}}I liłasiaby pieśnia pa świecie, i znajszła by adhuł u ludziej. Nas spatkałob s paczotam — pawahaj bratoŭ naszych.</br> {{gap|1.5em}}I worahaŭ naszych ździek konezyǔsiab stramny i — nastałab para adradzeńnia. {{***||70%|15|перад=0em|пасля=0em}} {{gap|1.5em}}Czamuż ja nie pieśniar?!..</br> {{gap|1.5em}}Czamu dumak wialikich, czamu słoŭ skrydłatych i hramowych — dar mnie ni dany?!..</br> {{gap|1.5em}}O, czamuż ja nie pieśniar?!.. {{справа|'''Piotra Prosty.{{gap|1.5em}}}} {{gap|1.5em}}''Rym. — Maj. {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} {{c|''Les ŭ mai.|памер=180%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{block center/s}} ''Nadyszoǔ ciopły maj</br> ''Poǔna skroś charastwa:</br> ''Dzie nie hlań — ǔsiudy raj —</br> ''Pacham dysze trawa. ''U liściastym wianku</br> ''Ściszna drewy stajać</br> ''Pamiż ich u ciańku</br> ''Jałaǔcy ǔ wyż hladziać. ''I barlinka listok</br> ''Małażlawy ǔ haru</br> ''Uźniała, i zwanok</br> ''Prykurnuǔ ǔ huszczaru. ''I dzieraza praz moch</br> ''Wyhladaje ziałom,</br> ''Bytcam ǔjecca la noh</br> ''Lesu, bjuczy czałom. ''Szyszki jełak jak szcyr</br> ''Czyrwiniacca ǔ hary; —</br> ''Mo’ siłacz — bahatyr</br> ''Dremić les ǔ pancyry ''Ad kalczuhi źwiańnio</br> ''Zichacić na światle</br> ''Krukaujo, warańnio</br> ''Straż dziarżyć na czale. ''Słonka zołatam lje,</br> ''Ledź nia mienicca ǔ żar, —</br> ''I pramieńnie swaje</br> ''Zapuszczaje ǔ huszczar. ''Chwału Bohu dajuć</br> ''Ptuszki pieśniaj swajej.</br> ''Ściszna pszczołki huduć,</br> ''Biaruczy wosk u wulej. ''I chaciełasia-b im</br> ''Pamahczy hymn piejać,</br> ''U nastroju takim</br> ''Czym daǔżej prastajać; ''Nawuczycca ad ich</br> ''Mieć wiasielle ǔ żyćci</br> ''I u chwilach ciażkich</br> ''Lhi szukać zabyćci. ''Tak jak pszczołki ǔ ciszy</br> ''S pracy soład źbirać,</br> ''Kab wiasielle duszy</br> ''I spakoj ǔliwać. ''I u sercy na dnie</br> ''Czujesz rozkasz żyćcia</br> ''I śmiajeszsia mo ǔ śnie</br> ''Ad prypływu czućcia. ''I sapraǔdy les toj</br> ''Zamieniajecca ǔ raj</br> ''I chacieǔby duszoj</br> ''Tam lacieć na wyraj… ''Abudżaisia z mar</br> ''I niawyśnianych snoǔ,</br> ''A żyćcio słotnych chmar</br> ''Prad taboju iznoǔ.</br><noinclude></noinclude> o5h1bwai5gvbxa85viiroflfbq1m3xj 104 127763 295275 2026-08-13T09:44:14Z Gabix 3485 /* Не правераная */ Новая старонка: «змѣя, захочець цябе прожраць. А ты скажи: поѣжъ упярёдъ мою хлѣбъ-соль, а тоды ўжо ѣжъ мяне! И кинь ёй у ротъ бухонъ!..» Узявъ Сучкинъ сынъ хлѣбъ, подзякувавъ бабы, и выправився дали. Ѣхывъ, ѣхывъ, ажъ видзиць, ляциць ны яго лютая змѣя: «ага, кажець: вотъ коли я...» 295275 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Gabix" /></noinclude>змѣя, захочець цябе прожраць. А ты скажи: поѣжъ упярёдъ мою хлѣбъ-соль, а тоды ўжо ѣжъ мяне! И кинь ёй у ротъ бухонъ!..» Узявъ Сучкинъ сынъ хлѣбъ, подзякувавъ бабы, и выправився дали. Ѣхывъ, ѣхывъ, ажъ видзиць, ляциць ны яго лютая змѣя: «ага, кажець: вотъ коли я цябе зьѣмъ! Ты забивъ моихъ трёхъ сынковъ, якъ соколковъ, трёхъ дочушакъ, якъ зязюлекъ!» — Ну, што: поѣжъ упярёдъ мою хлѣбъ-соль, а тоды ѣжъ и мяне!... Кинувъ ёй бухонъ хлѣба ў мялицу, а самъ давай скорѣй уцекаць. Зьѣла змѣя хлѣбъ-соль, яѐ й разобрало. А яны ня пъюць такѐй воды, якую пъюць людзи; дыкъ яна и побѣгла у свою сторону̀ <ref>''Вар.'' Побѣгла къ морю, напилася. </ref>. Тамъ было такое возяро́, откуль уси яны брали воду̀. Вотъ яна пила, пила оттуль воду̀, пила — пила, выпила пыловину возяра̀. Тоды узнова погналась за Сучкинымъ сыномъ. Гналась, гналась — вотъ догоняець! «Ага, вотъ коли я цябе зьѣмъ! Ты забивъ трёхъ моихъ сынковъ, якъ соколковъ, трёхъ дочушакъ, якъ зязюлекъ!» — Зьѣжъ упярёдъ, кажець Сучкинъ сынъ, мою хлѣбъ-соль, а тоды ўжо мяне зьяси! И кинувъ ёй другій бухонъ у мялицу. Зьѣла змѣя хлѣбъ, и разобрала яѐ опяць соль. Побѣгла яна ў свою сторону̀, выпила усю воду̀ у возяр''ѣ'', — тольки дзѣ-нидзѣ осталось у ямочкахъ, — и кинулась опяць за Иваномъ. Догнавши яго, змѣя разявила ужо мялицу, кабъ яго прожраць, а ёнъ кинувъ ёй послѣдній бухонъ: «зьѣжъ упярёдъ мою хлѣбъ-соль, тоды мяне зьяси!» Разобрала змѣю соль, побѣгла яна ўзновъ у свою сторону. Повыпила усю воду до капельки, и кинулась за Иваномъ. Вотъ, вотъ догониць. Видзиць Иванъ — стоиць кузьня. Енъ туды: «братцы, кажець: запирайце скорѣй кузьню: за мной змѣя гонитца, хочець мяне зьѣсь!» Тутъ сичасъ двери заперли; коваль узявъ своё клещи, у пяцьдзесятъ пудовъ, и ставъ ихъ распалюваць. А тутъ и змѣя приляцѣла, и кричиць на коваля: «подай мнѣ Сучкиныго сына! А коли не подаси, я й цябе зьѣмъ, и яго!» А коваль кажець: «пролижи двери, ды высунь сюды языкъ: я посаджу яго табѣ на языкъ!...» Змѣя якъ лизнула разъ — другей, — третьцій, — такъ двери и пролизала. Тольки яна высунула языкъ скрозь двери, а коваль узявъ своё обцуги — ды за языкъ! Схвацивъ и дзяржиць. А другіе за молотки, ды давай змѣю биць по̀ голови. Прибили трошку, тоды ўзяли и ўкинули у горенъ, ды й давай у два мяхи дуць. Якъ тольки змѣя разгорѣлась, положили яѐ на кувадло и стали узновъ куваць. Узявъ тутъ и Сучкинъ сынъ молотъ у пяцьдзесятъ пудовъ. Кували яны, кували и вышовъ изь яѐ конь <ref>''Вар.'' „Поймали ковали змяю, скували зялѣзную соху, запрагли у яѐ змяю и дали Ивану Кристофору, штобъ пахавъ на ёй зямлю. „Да гляди-жъ, кажа коваль: ня смѣйся, хоть што будя см''ѣ''шное!“ Ставъ пахать Иванъ Кристофоръ. Бача ёнъ: то пень на соху, то соха на пень! Што ни дѣлавъ, ничого не подѣлая. Енъ и засмѣявся. Якъ засмѣявся, дакъ змѣя за имъ. Чуть ёнъ утекъ у кузьню. Запрагли ковали опять змяю, и зновъ послали Ивана Кристофора пахать. Ставъ ёнъ пахать, бача — опять тое жъ дѣетца: то пень на соху, то соха на пень. Ну, да ёнъ якъ запустивъ соху ў зямлю, дакъ бургонъ поднимався ажъ на сажань у вышки. Довёвъ ёнъ такую борозну до мора да тамъ змяю и ўтопивъ. Такъ ёнъ отъ яѐ и ослобонився.“ На этомъ сказка оканчивается. ''Гом. у.''</ref>. Коваль и гово̀риць: «ну, Сучкинъ сынъ — зылотэя пуговицы! на̀ табѣ жменьку лёну, садзись на гетаго кыня, запалѝ лёнъ и ѣдзь кругомъ свѣта. Коли объѣдзешъ, покуль лёнъ згориць, дыкъ поѣзжай зъ Богомъ, а не объѣдзешъ — дыкъ назадъ ко мнѣ воро́чайся!» Сѣвъ Сучкинъ сынъ на коня, запаливъ жменьку лёну и поѣхывъ кругомъ свѣта. Повсвѣта не {{перанос-пачатак|п=объ|к=ѣхывъ}}<noinclude></noinclude> fxc7dpzqmvcl9t0squ0dwwoih99jtoz 104 127764 295276 2026-08-13T10:24:45Z By-isti 3554 /* Не правераная */ Новая старонка: « <center>I</center> {{Водступ|2|em}}Цягнік не паспеў яшчэ спыніцца, а Сімон быў ужо на пероне. Размахваючы паперкамі перад носам высокага чалавека з бліскучымі гузікамі, ён крычаў нешта аб багажы і аб вагоне, які адчапілі на апошняй станцыі. Следам за Сімонам выкул...» 295276 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="By-isti" /></noinclude> <center>I</center> {{Водступ|2|em}}Цягнік не паспеў яшчэ спыніцца, а Сімон быў ужо на пероне. Размахваючы паперкамі перад носам высокага чалавека з бліскучымі гузікамі, ён крычаў нешта аб багажы і аб вагоне, які адчапілі на апошняй станцыі. Следам за Сімонам выкуліўся з вагона Іліко са сваім клункам. {{Водступ|2|em}}— Вагон адчапілі таму, што загарэліся буксы, — спакойна растлумачваў Сімону высокі. — Калі буксы гараць, вагон следаваць не можа. Забаронена правіламі руху! {{Водступ|2|em}}Іліко таптаўся каля Сімона, увесь час трапляючы пад ногі людзям, якія некуды спяшаліся. Ён быў аглушаны ўражаннямі гэтага незвычайнага дня: чорнае страшыдла — паравоз, вялікія і прыгожыя дамы на калёсах, шмат народа, начальнікі з светлымі гузікамі, ліхтарамі і флагамі, свіст і грукат, усё гэта ўздзейнічала на Іліко так, што ён баяўся адступіць на крок ад Сімона. {{Водступ|2|em}}— А гнілы тавар, з вашай ласкі, прадаваць правіламі не забаронена? — верашчэў Сімон, наступаючы на высокага. — Чаму гэта, калі гараць нейкія буксы, то павінен гарэць Сімон Гамрэкелі? Падавайце мой багаж, я на гэта грошы патраціў. У мяне, з вашай ласкі, гніюць два вазы гародніны, у мяне, з вашай ласкі, куры з голаду паздыхаюць. Я не настолькі багаты, каб з-за вашых праклятых буксаў страты цярпець. Я падам скаргу на ўпраўленне дарогі. {{Водступ|2|em}}Тліко нічога не разумеў з гэтай гутаркі. Ён баяўся, што начальнік заарыштуе Сімона. Але дзяжурны па станцыі быў спакойным чалавекам і, акрамя таго, яму не было чаго рабіць. Ён моўчкі слухаў, паглядаючы паверх Сімонавай галавы, і ад гэтага Сімбн аж шалеў. Нарэшце дзяжурнаму надакучыла, і ён узяў багажныя квіткі. {{Водступ|2|em}}— Адзінае, што я магу зрабіць, — сказаў ён, разглядаючы паперкі. — Гэта адзнаку аб прычынах затрымання грузу. Падавайце скаргу. {{Водступ|2|em}}Адзінае, што я магу зрабіць, — сказала курыца, — гэта знесці яйка! — крыкнуў Сімон, — Іліко, пайшлі! Казу купіў, казу прадаў, а карысці ні капейкі! {{Водступ|2|em}}Сімон крута завярнуўся і памчаў па перону, узнімаючы пыл сваімі шырокімі порткамі. Следам пабег Іліко. На вакзальным пляцы чакала на Сімона лінейка, пакрытая дываном. На козлах сядзеў смуглы, чорнавусы чалавек і курыў. На ім была чырвоная кашуля і камізэлька, аб якой марыў Іліко. {{Водступ|2|em}}— Я ўжо думаў, вы не прыехалі, батоно, — сказаў ён роўнадушна. — А гэты хлопчык з вамі? {{Водступ|2|em}}Сімон, не адказваючы, ускочыў на лінейку. За ім узлез Іліко. Чорнавусы тузануў за лейцы. Лінейка загрымела па<noinclude></noinclude> ssmlkmmjti86wkqcrbk86c7e9c00pt7 104 127765 295277 2026-08-13T10:31:17Z By-isti 3554 /* Не правераная */ Новая старонка: «бруку. Сыты, лянівы конь бег трухам, бразгаючы вялізнымі падковамі, маўклівы фурман густа курыў, едкі дым цэлымі хмарамі плыў над яго войлачным капелюшом. Сімон сапеў носам, адплёўваўся і лаяў дзяжурнага. Лінейку моцна трэсла і калаціла па разбітым брук...» 295277 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="By-isti" /></noinclude>бруку. Сыты, лянівы конь бег трухам, бразгаючы вялізнымі падковамі, маўклівы фурман густа курыў, едкі дым цэлымі хмарамі плыў над яго войлачным капелюшом. Сімон сапеў носам, адплёўваўся і лаяў дзяжурнага. Лінейку моцна трэсла і калаціла па разбітым бруку, і Іліко трымаўся за жалезную парэнчу з усяе моцы. У гэты час заходзіла сонца, косыя праменні густа фарбавалі дахі нізкіх дамоў, у вузкіх вуліцах згушчаўся змрок. Лінейка завярнула ў нейкую вуліцу, Іліко ўбачыў вялікі сад і зараз-жа адкрылася мора. Дрымота, якая ўжо дакучала стомленаму хлопчыку, знікла без следу. {{Водступ|2|em}}Агромная неаглядная пространь ззяла ўсімі фарбамі вячэрняй зары. Чысты блакіт і барвовы пурпур, цёмная сінь і жоўтыя агнявыя ўспышкі на грэбнях хваль, безліч колераў і адценняў іх расцякаліся, мяняліся, трапяталі, ішлі шырачэзнымі палотнішчамі па невымернай гладзі спакойнага мора, ад гарызонту самага, і загасалі, дасягнуўшы берагоў. Неба злівалася з морам, і гэта быў дзівосны, казачны пажар, які ахапіў палову свету. {{Водступ|2|em}}Іліко глядзеў шырока адкрытымі вачыма на гэты цуд. {{Водступ|2|em}}— Заўтра будзе добрае надвор’е — сказаў чорнавусы, паганяючы каня. — Хо! Заўтра цёпла будзе. Сонца весела спаць пайшло. {{Водступ|2|em}}— Яно заўсёды так? — спытаў Іліко, забыўшыся на ўсе крыўды і на тое, што Сімон загадаў не дакучаць. — Яно заўсёды такое… чырвонае? Яно, мусіць, глыбокае? Дзядзька Сімон? Стары Тапурыя казаў, што… {{Водступ|2|em}}— Сціхні, — сыкнуў Сімон. — Мне патрэбна ведаць, што казаў нейкі Тапурыя!.. Гвація! Кінь курыць, ты задушыў мяне дымам. Не гані каня, я сабе зубы паадбіваю на гэтай дрындзе. Сонца весела спаць пайшло. Што мне з таго, калі я сам спаць іду плачучы. Добрае надвор’е яму патрэбна, гэткаму пану. У цябе дабро не гніе ў вагоне? Га? {{Водступ|2|em}}Гвація кінуў акурак, стрымаў каня, лінейка павольна рушыла прысадамі па самым узбярэжжы, і Іліко доўга яшчэ бачыў палымнеючае мора. {{Водступ|2|em}}— Каб тут быў Вано, — падумаў Іліко, асцярожна пазіраючы на Сімона. — Чаго ён злуе на мяне? Ой, які дрэнны чалавек. {{Водступ|2|em}}Яму было сумна, ён адчуваў сябе чужым і адзінокім сярод гэтых людзей. Але плакаць было нельга. Побач сядзеў Сімон, які не любіў, калі людзі плачуць. {{Водступ|2|em}}На рагу вуліцы стаяў ліхтар, праз шырокія вокны вялікага дома ў змрок вечара падала святло. У доме, відаць, было шмат людзей, на шыбах мітусіліся цені, чутна была музыка і спевы. Тут і спынілася лінейка. Гвація саскочыў, адчыніў вароты і ўвёў каня ў двор.<noinclude></noinclude> k1ctmowbejlfq1ahqiq8udjg8y0g1tw 104 127766 295278 2026-08-13T10:54:20Z By-isti 3554 /* Не правераная */ Новая старонка: « {{Водступ|2|em}}— Злязай! — падштурхнуў Іліко Сімон. {{Водступ|2|em}}На дварэ было зусім цёмна: Іліко не мог добра аглядзецца і стаяў на месцы. Гвація выпрагаў каня. Сімон адышоўся ўбок, нешта мармытаў там сам сабе, крахтаў і потым сціх. З дому ўсё так-жа чутна...» 295278 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="By-isti" /></noinclude> {{Водступ|2|em}}— Злязай! — падштурхнуў Іліко Сімон. {{Водступ|2|em}}На дварэ было зусім цёмна: Іліко не мог добра аглядзецца і стаяў на месцы. Гвація выпрагаў каня. Сімон адышоўся ўбок, нешта мармытаў там сам сабе, крахтаў і потым сціх. З дому ўсё так-жа чутна была музыка, тупат ног і галасы. Іліко паглядзеў угору. Неба стала цёмным, і на ім трымцелі вялікія і ясныя зоры. {{Водступ|2|em}}Гвація выпраг каня і павёў яго некуды ў двор. Скрыпнулі вароты. Іліко стаяў, трымаючы пад пахай свой клунак. Сімон не абзываўся. Так цягнулася даволі доўга. Зноў заскрыпелі вароты. Гвація вяртаўся назад. {{Водступ|2|em}}— Гвація! — натужна крыкнуў Сімон так, што Іліко знянацку ўздрыгнуў. — Гвація, чуеш? {{Водступ|2|em}}— Я тут, батоно, — недзе зблізку адказаў Гвація. {{Водступ|2|em}}— Вазьмі хлапца, вядзі на кухню і скажы старой, каб дала яму чаго-небудзь есці… Чуеш? {{Водступ|2|em}}— Чую, батоно. {{Водступ|2|em}}— … Хай спіць у каморы… Потым прыдзеш да мяне, я скажу, што трэба з ім рабіць… Ха, чорт, нервы мне сёння папсавалі… Дык ідзіце. {{Водступ|2|em}}Гвація падышоў да Іліко, узяў яго за рукаў і моўчкі павёў за сабой. {{Водступ|2|em}}На кухні быў чад і прагорклы смурод апаленага пер’я і перасмажанага тлушчу. Пад нізкаю столлю вісела цьмяная, забруджаная лямпа. Ля печы, падобнай да кавальскага горна, завіхалася жанчына. {{Водступ|2|em}}— Саламея! — крыкнуў Гвація. — Пакармі хлапца. {{Водступ|2|em}}— Які хлапец? — ахрыплым мужчынскім голасам спытала жанчына. {{Водступ|2|em}}— Гаспадар прывёз. {{Водступ|2|em}}— Добра. Хай пачакае. {{Водступ|2|em}}— Хадзі сюды! — сказаў Гвація да Іліко. — Сядай тут, табе дадуць есці, я па цябе потым прыду. {{Водступ|2|em}}Іліко паклаў свой клунак на падлогу і сеў на шырокую лаву. Гвація вышаў. {{Водступ|2|em}}— Яна, мусіць, таксама дрэнная… — падумаў Іліко пра жанчыну, што завіхалася каля печы. — У яе страшны голас, і яна, калі я прышоў, нават і не глянула на мяне. І Гвація злы… Ён усё маўчыць. {{Водступ|2|em}}Акрамя Саламеі, на кухні была яшчэ адна жанчына. Яна мыла талеркі і таксама ні разу не глянула на Іліко. {{Водступ|2|em}}— Усе тут дрэнныя… — думаў Іліко. — Тапурыя быў добры, дзядзька Арцём быў добры, Кетэ была добрая, Вано, цётка Анна… А тут усе дрэнныя… А-вай…<noinclude></noinclude> 8wlgxxe4hjbxm2d4ms41vdso9ys0kst 104 127767 295279 2026-08-13T11:23:52Z By-isti 3554 /* Не правераная */ Новая старонка: « {{Водступ|2|em}}Іліко абапёрся аб сцяну, каб ямчэй было сядзець. Ён зарыў вочы, на якіх былі слёзы ад едкага дыму. {{Водступ|2|em}}— Я ўцяку адгэтуль… — думаў Іліко. — Я ўцяку, тут дрэнныя людзі. Прыду да дзядзькі Арцёма, а ён працуе ў кукурузніку… Прыду да дз...» 295279 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="By-isti" /></noinclude> {{Водступ|2|em}}Іліко абапёрся аб сцяну, каб ямчэй было сядзець. Ён зарыў вочы, на якіх былі слёзы ад едкага дыму. {{Водступ|2|em}}— Я ўцяку адгэтуль… — думаў Іліко. — Я ўцяку, тут дрэнныя людзі. Прыду да дзядзькі Арцёма, а ён працуе ў кукурузніку… Прыду да дзядзькі… {{Водступ|2|em}}І тут Іліко нечакана ўбачыў Арцёма. Ён стаяў у кукурузніку за плятнём, круціў свой сівы вус і ўсміхаўся. {{Водступ|2|em}}— Тут усе дрэнныя людзі, — сказаў Іліко. {{Водступ|2|em}}Твар Арцёма стаў сумным. {{Водступ|2|em}}— Мала добрых людзей на свеце, сынок, — адказаў Арцём так, як гаварыў ён заўсёды. {{Водступ|2|em}}— Я ўцёк, — сказаў Іліко. — Я не хачу гандляваць таварамі. — 2 Ён не хоча гандляваць… ха-ха! — сказаў нехта чужы. {{Водступ|2|em}}Арцём сумна ўсміхнуўся і знік, толькі калыхаліся яшчэ залацістыя мяцёлкі кукурузы. {{Водступ|2|em}}— Ён заснуў, — зноў сказаў чужы. — Змарыўся. {{Водступ|2|em}}Іліко адкрыў вочы. Каля яго стаялі трох: Гвація і дзве жанчыны. {{Водступ|2|em}}— Калі не хочаш гандляваць, дык мо’ чаго з’еў-бы? — спытаў Гвація. {{Водступ|2|em}}Іліко маўчаў, з-пад ілба пазіраючы на чужых. {{Водступ|2|em}}— Ён яшчэ зусім малы, — сказала маладзейшая жанчына. {{Водступ|2|em}}— Я не малы! — агрызнуўся Іліко, тулячыся да сцяны. {{Водступ|2|em}}— Хочаш, я табе дам харчо? — спытала тая, у якой быў страшны голас. {{Водступ|2|em}}Іліко любіў гэтую пахучую страву. Ён недаверліва паглядзеў на жанчыну, і цяпер яна чамусьці здалася не такой страшнай. Яна была падобная да бабулі Анны. {{Водступ|2|em}}— Хачу… — нерашуча адказаў Іліко. {{Водступ|2|em}}Праз хвіліну перад Іліко стаяла міска з харчо, а за сталом супроць яе сядзеў Гвація. Ён таксама аказаўся не такім злым, і ад яго пахла віном. Жанчыны зноў узяліся за работу. За сцяной пачала граць музыка, там не спыняўся гоман і спевы, у печы ясна разгарэўся агонь і на кухні пасвятлела. Іліко адчуў сябе лепш. {{Водступ|2|em}}— Дык ты, кажаш, прыехаў вучыцца на купца? {{Водступ|2|em}}Іліко паківаў галавой. У яго быў заняты рот. {{Водступ|2|em}}Гвація выцягнуў з кішэні бутэльку і пагладзіў вусы. {{Водступ|2|em}}— За тваё здароўе, малады купец. {{Водступ|2|em}}— На здароўе! — адказаў Іліко. Ён стараўся быць прыстойным. {{Водступ|2|em}}— Гэта гаспадар табе сказаў, што ты будзеш купцом? — спытаў Гвація, хаваючы бутэльку. {{Водступ|2|em}}— Гаспадар. Ён сказаў яшчэ, што ў мяне будзе чырвоная кашуля і камізэлька, як у вас.<noinclude></noinclude> hxxzujvk1sciq6smjtcxh3ogea8lfrp