Вікікрыніцы bewikisource https://be.wikisource.org/wiki/%D0%93%D0%B0%D0%BB%D0%BE%D1%9E%D0%BD%D0%B0%D1%8F_%D1%81%D1%82%D0%B0%D1%80%D0%BE%D0%BD%D0%BA%D0%B0 MediaWiki 1.47.0-wmf.16 first-letter Мультымедыя Адмысловае Размовы Удзельнік Размовы з удзельнікам Вікікрыніцы Размовы пра Вікікрыніцы Файл Размовы пра файл MediaWiki Размовы пра MediaWiki Шаблон Размовы пра шаблон Даведка Размовы пра даведку Катэгорыя Размовы пра катэгорыю Аўтар Размовы пра аўтара Старонка Размовы пра старонку Індэкс Размовы пра індэкс TimedText TimedText talk Модуль Размовы пра модуль Event Event talk 102 13235 295706 295383 2026-08-20T18:17:01Z Gleb Leo 2440 295706 wikitext text/x-wiki {{Пра аўтара |Імёны = Баляслаў |Прозвішча = Пачопка |Варыянты імёнаў = Прозьвішча: Пачобка |Выява = Balaslaw Paczopka.jpg |ДН = 13 кастрычніка 1884 |Месца нараджэння = засьценак Уляны, Віленскі павет, Віленская губэрня |ДС = 26 сьнежня 1940 (55 гадоў) |Месца смерці = Целяханы, Івацэвіцкі раён |Апісанне = беларускі грэка-каталіцкі сьвятар, выдавец, настаўнік, мовазнаўца, публіцыст |Іншае = |Вікіпедыя = Баляслаў Пачопка |Вікіпедыя2 = Баляслаў Пачопка |Вікіцытатнік = |Вікісховішча = Category:Balasłaŭ Pačopka |Вікіліўр = |ЭСБЕ = |Google = |Катэгорыя = Баляслаў Пачопка |Першая літара прозвішча = П }} == Творы == {{Усе творы}} === Апавяданні === * {{Скан|[[Miatawyja listoczki (1914)|Miatawyja listoczki]]|Miatawyja listoczki (1914).pdf}}. {{Fine|Wilnia: Wydańnie „[[Biełarus (1913)|Biełarusa]]“, 1914}} === Вершы === * [[Biełarus (1913)/1913/19/Lubimosia|Lubimosia]] // {{Fine|[[Biełarus (1913)|Biełarus]]. — 6 Lipnia 1913. — [[Biełarus (1913)/1913/19|№19]]}} * [[Czaławiek na wyższynie swajej hodnaści (1915)/Wierszyk|⁂ (wierszyk)]] // {{Fine|[[Czaławiek na wyższynie swajej hodnaści (1915)|Czaławiek na wyższynie swajej hodnaści]]. Wilnia: Wydańnie „[[Biełarus (1913)|Biełarusa]]“, 1915}} * [[Беларуская зямліца (Пачопка)|Biełaruskaja staronka]] // {{Fine|[[Гоман (1916)|Homan]]. — 18 lutaho 1916. — [[Гоман (1916)/1916/2|№2]]}} * [[Zabawa ŭ ramieśniki]] // {{Fine|[[Гоман (1916)|Homan]]. — 23 maja 1916. — [[Гоман (1916)/1916/29|№29]]}} * [[Да працы на бацькавай ніве…]] // {{Fine|[[Гоман (1916)|Гоман]]. — 29 верэсьня 1916. — [[Гоман (1916)/1916/66|№66]]}} * [[Hramatyka biełaruskaj mowy (1918)/Pieśnia rodnaj mowie|Pieśnia rodnaj mowie]] // {{Fine|[[Hramatyka biełaruskaj mowy (1918)|Hramatyka biełaruskaj mowy]]. Wilnia: Drukarnia „[[Homan (1916)|Homan]]“, 1918}} === Публіцыстыка === '''1912''' * [[Якім павінен быць беларус?]] // {{Fine|[[Наша Ніва (1906)|Наша Ніва]]. — 26 (8) ліпня (юля) 1912. — [[Наша Ніва (1906)/1912/30|№30]]}} '''1913''' * [[Biełarus (1913)/1913/18/Zmahajmosia s pażarami|Zmahajmosia s pażarami]] // {{Fine|[[Biełarus (1913)|Biełarus]]. — 17 Czerwienia 1913. — [[Biełarus (1913)/1913/18|№18]]}} * [[Biełarus (1913)/1913/19/Nieharuczyja strechi|Nieharuczyja strechi]] // {{Fine|[[Biełarus (1913)|Biełarus]]. — 6 Lipnia 1913. — [[Biełarus (1913)/1913/19|№19]]}} * [[Biełarus (1913)/1913/20/Para ustawać|Para ustawać]] // {{Fine|[[Biełarus (1913)|Biełarus]]. — 18 Lipnia 1913. — [[Biełarus (1913)/1913/20|№20]]}} * [[Biełarus (1913)/1913/21/Ad czaho paczynać?|Ad czaho paczynać?]] // {{Fine|[[Biełarus (1913)|Biełarus]]. — 8 Żniŭnia 1913. — [[Biełarus (1913)/1913/21|№21]]}} '''1916''' * [[Chto zwajuje?]] // {{Fine|[[Гоман (1916)|Homan]]. — 16 czerwienia 1916. — [[Гоман (1916)/лацінка/1916/36|№36]]}} * [[U wiaskowych szkołach (Пачопка)|U wiaskowych szkołach]] // {{Fine|[[Гоман (1916)|Homan]]. — 5 wiereśnia 1916. — [[Гоман (1916)/лацінка/1916/59|№59]]}} '''1926''' * [[Беларуская крыніца (1917)/1926/30/Piśmo ŭ Redakcyju|Piśmo ŭ Redakcyju]] // {{Fine|[[Беларуская крыніца (1917)|Biełaruskaja Krynica]]. — 5 Wieraśnia 1926. — [[Беларуская крыніца (1917)/1926/30|№30]]}} ==== Духоўная ==== * [[Biełarus (1913)/1913/2/Ab Małżeństwi|Ab Małżeństwi]] // {{Fine|[[Biełarus (1913)|Biełarus]]. — 19 studnia 1913. — [[Biełarus (1913)/1913/2|№2]]}} * [[Biełarus (1913)/1913/4/Światy Błażej Biskup Muczenik|Światy Błażej Biskup Muczenik]] // {{Fine|[[Biełarus (1913)|Biełarus]]. — 31 studnia 1913. — [[Biełarus (1913)/1913/4|№4]]}} * [[Biełarus (1913)/1913/5/Św. Apalonija Dziewa Muczynica|Św. Apalonija Dziewa Muczynica]] // {{Fine|[[Biełarus (1913)|Biełarus]]. — 7 lutaho 1913. — [[Biełarus (1913)/1913/5|№5]]}} * [[Biełarus (1913)/1913/6/Świataja Juljanna D. M.|Świataja Juljanna D. M.]] // {{Fine|[[Biełarus (1913)|Biełarus]]. — 14 lutaho 1913. — [[Biełarus (1913)/1913/6|№6]]}} * [[Biełarus (1913)/1913/7/Św. Małgorzata s Krotony|Św. Małgorzata s Krotony]] // {{Fine|[[Biełarus (1913)|Biełarus]]. — 21 lutaho 1913. — [[Biełarus (1913)/1913/7|№7]]}} * [[Biełarus (1913)/1913/8/Światy Kazimier Karalewicz Wyznaŭca|Światy Kazimier Karalewicz Wyznaŭca]] // {{Fine|[[Biełarus (1913)|Biełarus]]. — 1 marca 1913. — [[Biełarus (1913)/1913/8|№8]]}} * [[Biełarus (1913)/1913/9-10/40 muczynikaŭ|40 muczynikaŭ]] // {{Fine|[[Biełarus (1913)|Biełarus]]. — 14 marca 1913. — [[Biełarus (1913)/1913/9-10|№9-10]]}} * [[Biełarus (1913)/1913/14/Św. Wojciech B. Mucz.|Św. Wojciech B. Mucz.]] // {{Fine|[[Biełarus (1913)|Biełarus]]. — 25 krasawika 1913. — [[Biełarus (1913)/1913/14|№14]]}} * [[Biełarus (1913)/1913/15/Znachod św. Kryża|Znachod św. Kryża]] // {{Fine|[[Biełarus (1913)|Biełarus]]. — 10 maja 1913. — [[Biełarus (1913)/1913/15|№15]]}} * [[Biełarus (1913)/1913/16/Ś-ty Izydor Araty|Ś-ty Izydor Araty]] // {{Fine|[[Biełarus (1913)|Biełarus]]. — 25 maja 1913. — [[Biełarus (1913)/1913/16|№16]]}} * [[Biełarus (1913)/1913/17/Bożaje Cieła|Bożaje Cieła]] // {{Fine|[[Biełarus (1913)|Biełarus]]. — 6 Czerwienia 1913. — [[Biełarus (1913)/1913/17|№17]]}} * [[Biełarus (1913)/1913/18/Ś-ty Antoni s Padwy|Ś-ty Antoni s Padwy]] // {{Fine|[[Biełarus (1913)|Biełarus]]. — 17 Czerwienia 1913. — [[Biełarus (1913)/1913/18|№18]]}} '''1915''' * {{Скан|[[Czaławiek na wyższynie swajej hodnaści (1915)|Czaławiek na wyższynie swajej hodnaści]]|Czaławiek na wyższynie swajej hodnaści (1915).pdf}}. {{Fine|Wilnia: Wydańnie „[[Biełarus (1913)|Biełarusa]]“, 1915}} '''1916''' * {{Скан|[[Światy Jozafat Kuncewič (1916)|Światy Jozafat Kuncewič]]|Światy Jozafat Kuncewič (1916).pdf}}. {{Fine|Wilnia: Wydawiectwo „[[Гоман (1916)|Homan]]“, 1916}} '''1932''' * [[Abraz naszaj unijnaj pracy]] // {{Fine|Pamiętnik 3-ej Konferencji Kapłańskiej w sprawie Unji Kościelnej w Pińsku (30, 31 sierpnia i 1 września 1932). Pińsk: Drukarnia Diecezjalna, 1932}} === Мовазнаўства === * {{Скан|[[Hramatyka biełaruskaj mowy (1918)|Hramatyka biełaruskaj mowy]]|Hramatyka bielaruskaj mowy.PDF}}. {{Fine|Wilnia: Drukarnia „[[Homan (1916)|Homan]]“, 1918}} == Пераклады == * ''[[Аўтар:Аляксандр Ельскі|Jelski, A]]''. {{Скан|[[Żyćcio Papieża Piusa X (1914)|Żyćcio Papieża Piusa X]]|Żyćcio Papieża Piusa X (1914).pdf}}. {{Fine|Wilnia: Wydańnie „[[Biełarus (1913)|Biełarusa]]“, 1914}} {{PD-old-70}} [[Катэгорыя:Беларускія аўтары]] [[Катэгорыя:Беларускія рэлігійныя дзеячы]] [[Катэгорыя:Беларускія мовазнаўцы]] [[Катэгорыя:Беларускія паэты]] [[Катэгорыя:Публіцысты]]] [[Катэгорыя:Перакладчыкі]] [[Катэгорыя:Уніяты]] [[Катэгорыя:Аўтары XX стагоддзя]] mgc6a0741284rhnexac4ywq1ljrlpwn 104 127915 295689 295600 2026-08-20T17:45:52Z Gleb Leo 2440 295689 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Gabix" /></noinclude><section begin="15"/>{{перанос-канец|п=спрунжи|к=ни}}!» Сучкинъ сынъ перяксцився и пошовъ черезъ, и перяйшовъ. — «Ну, ты, дзѣвочка! Можа ты будзешъ на другихъ заглядатца, а мной гордуваць? Перяйдзи-тка й ты!» Перяксцилася яна и пошла, и такъ жа само перяйшла черезъ пропась по спрунжини. Тоды Сучкинъ сынъ и Марья царевна говорюць яму: «ну, мы перяйшли: мы ни ў чимъ ня винны проци цябе. Перяйдзи-ка ты: можа и ты тутъ знайшовъ сабѣ другую, можа на кого загляда̀вся!» — Куды мнѣ загляда́тца на другихъ! я ўжо старъ чаловѣкъ! — «Ничо̀го: съ старыхъ усяго бываець! Идзи-ка, йдзи!..» Тольки ёнъ ставъ ици, а спрунжина дрыганулася — ёнъ и поляцѣвъ у пропась! И косточки яго тамъ разсыпались! {{Водступ|2|em}}Знайшовъ тоды Сучкинъ сынъ — зылотэя пуговицы свойго кыня, што отобравъ гетый дзѣдъ, пожанилиси яны зъ Марьей царевной, и стали жиць ды поживаць, ды добра наживаць.... {{Водступ|2|em}}''Д. Черногостье, сѣнн. у.'' {{smaller|Кр-нъ Тимофей Синкевичъ.}} {{Водступ|2|em}}{{smaller|Сходныя съ настоящею сказки помѣщены у Худякова в.&nbsp;II №&nbsp;46 (Иванъ кошкинъ, Иванъ дѣвкинъ, Ив. царицынъ) и у Афанасьева в.&nbsp;II №&nbsp;30, в.&nbsp;III №&nbsp;2 (эта же и въ сборникѣ Дмитріева) в.&nbsp;V №&nbsp;54, в.&nbsp;VII №&nbsp;3 и в.&nbsp;VIII №&nbsp;2 и д. Сказка въ редакціи г.&nbsp;Худякова очень кратка (3 странички). Наиболѣе полны: №&nbsp;3 в.&nbsp;VII и №&nbsp;2 в.&nbsp;VIII Афан. (Иванъ Быковичъ, Буря богатырь, Иванъ—Коровій сынъ.) См. также Чубинск. 167, 252. Садовн. 1, 133}} <section end="15"/> <section begin="16"/>{{ц|'''16. Удовинъ сынъ.'''|памер=120%}} {{Водступ|2|em}}Вотъ была сабѣ удова. И мѣла яна сабѣ мальчишачку мале́нькаго, можа — такъ годы три ци чатыре. И жила яна у большой го́расци (горести), што у яѐ пропитаць души своё не́чимъ, а не то, што пропитаць мальчишку етаго. По́лечь изъ ёй живъ большій купецъ. И ў етаго купца живъ сынишка. И выбѣгавъ етый купцовъ сынъ къ удовѝному гуляць; выбягуць вобѣ на вулицу и гуляюць. Разъ удовѝнъ сынъ и кажець: якъ ба я такую пищь примавъ, якую ты, дакъ бо я Чуду-Юду звоевавъ, сонца-мѣсикъ отобравъ и на небеса пусцивъ. Етый хлопчикъ, купецкій сынъ, побѣгъ двору, и расказавъ свойму бацьку: вотъ, татка: удовинъ сынъ гово́риць, што якъ ба я, каець, такую пищъ примавъ, якую ты, дакъ ба я Чуду-Юду звоевавъ, сонца-мѣсикъ отобравъ и на небеса пусцивъ! Етый купецъ посылаець свойго сынишку на вулицу, и приказаваець етому сынишку, кабъ ёнъ гукнувъ етаго удовѝнаго сына и кабъ подвевъ яго такъ, штобъ тэй етыя бъ самыя сло́вы переказавъ, кабъ самъ купецъ почувъ. Етый купецкій сынъ выбѣгаець на вулицу, подбѣгаець подъ вокошко и гово́риць удовиному сыну: ходзи на вулицу гуляць! А енъ отвѣщаець: што мнѣ ици на вулицу гуляць, коли я ѣсць хо́чу! Купецкій сынъ говориць: ходзи тольки на вулицу гуляць со иной, я табѣ и хлѣба принясу! Вотъ ёнъ выбѣгаець на вулицу, и тэй выносиць яму̀ скибочку хлѣба, можець, такъ, разовъ пяць укусиць. Удовѝнъ сынъ укусивъ, тоды купецкій сынъ и требуець у яго етыхъ самыхъ рячей. «Скажи-ка ты мнѣ, што ты мнѣ говоривъ спре́жда: што ты можашъ Чуду-Юду звоеваць и сонца-мѣсикъ отобраць.» Бацька яго стоиць у воротахъ и еты рѣчи слышиць: ци собственно ёнъ будзець говориць правду, или нѣ? Етый удовѝнъ сынъ перевярнувся туды-сюды и во ўси четыри стороны глянувъ, ци нема кого, кабъ нихто больше ня чувъ, помимо етаго хлопчишки, й кажець: «што я, кажець, {{Абмылка|у чора|учора}} говоривъ? Што я, якъ ба такую пищь <section end="16"/><noinclude></noinclude> 45ao1f845t2omlnf5x0b5ofld2z6867 104 127966 295692 295672 2026-08-20T17:55:36Z Gleb Leo 2440 295692 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude><section begin="Верхавіна"/> {|style="margin:auto;" |{{Калёнтытул|left='''Hod I.'''|center='''Wilnia 6 Lipnia 1913 hodu'''|right='''№ 19.'''}} |- |style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |- | style="font-size:500%;" |<center>'''{{разьбіўка|BIEŁARUS}}</center> |- |<center>{{larger|'''tydniowaja katalickaja hazeta.}}</center> |- |style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |- |<center>'''Kasztuje s pierasyłkaj: na hod 1 rb. 50 kap. na 6 miesiacau 80 kap.</br>addzielny numer 3 kapiejki.</center> |- |style="border-style: solid; border-width: 0px 0px 2px 0" | |- |<center>{{smaller|Rukapisy pawinny być padpisany praudziwaj familijej dziela wiedama redakcii, inaksz nia buduć</br>drukawany; rukapisy nie zwiertajucca. Hroszy można pasyłać pacztowymi markami.}}</center> |- |style="border-style: solid; border-width: 0px 0px 2px 0" | |- |<center>{{smaller|'''Usio adresawać:''' Wilnia Wilenskaja wulica, № 18 kw. 6. Redakcija „Biełarusa“.}}</center> |- |style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |- |'''Szkada mnie hetaho narodu… bo nie maje czaho jeści''' _{{{larger|({{разьбіўка|słowy Chrystusa}}).}}} |- |style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |} <section end="Верхавіна"/> <section begin="Lubimosia"/>{{c|''Lubimosia.|памер=250%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-2.5em"></div> {{block center/s}} ''Baćku, matku, siastru, brata,</br> ''I susieda, kuma, swata —</br> ''Usich szczyra palubimo,</br> ''Usim dobra ǔściaż rabimo.</br> {{gap|2.5em}}''Narod Polski, i Lićwiacki,</br> {{gap|2.5em}}''I Rasiejski, i Chachłacki,</br> {{gap|2.5em}}''I chto ǔ świecie jość iz ludzi —</br> {{gap|2.5em}}''Nichaj sercu miły budzie.</br> ''Kaho ǔbaczym u niszczaści,</br> ''A padmoha ǔ naszaj ǔłaści, —</br> ''Swajho trudu nie szkadujmo:</br> ''Czaławieka paratujmo!</br> {{gap|2.5em}}''Kaliż nas chto kryǔdzić schocze,</br> {{gap|2.5em}}''Majmo rozum, świetły woczy, —</br> {{gap|2.5em}}''Nie dawajmosia ǔ abidu,</br> {{gap|2.5em}}''Dyk i pojdzie zjeǔszy stydu. {{справа|''B. P—ko.}} {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} {{block center/e}} <section end="Lubimosia"/> <section begin="Pahadzili"/>{{c|'''Pahadzili.|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{gap|1.5em}}— U rożki Bury, u rożki! — kryczeŭ Kazia na swajho kraciaczka, katory, marmoczuczy na Padłasaho, dzior kapytami papar.</br> {{gap|1.5em}}— Kudy ty suniszsia sa swaim plaszywym! — zazławaŭ Habruś. — Moj Padłasy dziesiać hetkich burych ubiareć.</br> {{gap|1.5em}}— Bu-u! U rożki! U rożki, Bury! — niepierastawaŭ Kazia — aż pakul byki naduǔszysia, jak kawalowy miachi, zaczmychali, zasapli, zalaskali rahami i paczali wadzicca, baranujuczy papar. Padłasy zaŭsiohdy zbiwaŭ Buraho, ale ciapier paczaŭ nieszta adstupać, kidacca ŭ boki i stanawicca na kalenki.</br> {{gap|1.5em}}— Niedawajsia Padłasy! — huknuŭ Habruś i ściebanuŭ dratawankaj Buraho, a toi jak aparany atskoczyŭ ŭ bok i hladzieŭ zdziŭleny to na chłopcoŭ to na Padłasaho.</br> {{gap|1.5em}}— Ach, ty, każan! za szto ty jaho bjesz? kab na ciabie zwod! — zapyniaŭ Kazia i doŭha niadumajuczy, ulepiŭsia ŭ czub swajho siabry, a toj dawaj sażać jamu sojki pad bok i tak zawialisia, szto nia czuli, jak pastyr doŭhi czas kryczaŭ na ich, kab wyhnali skacinu sa szkody; aczuniali tolki tady, kali pastyr, pabaczyŭszy, szto kryk nie pamahaje, uziaŭ abodwuch za wuszy i razwioŭ ŭ boki, jak baranoŭ, daŭszy kożnamu pa szturchaczu.</br> {{gap|1.5em}}Tymczasam byki znoŭ syszlisia, pachadzili adzin za druhim, abniuchalisia i paczali lizacca. Zhledzili heta Kazia i Habruś, zirknuli sabie ŭ woczy, zastydalisia, aciorli rukawom ślozy; złość ich niejak adyszła i stała im wiesieła i lohka, a Kazia dyk niewydzierżaŭ i zahamaniŭ:</br> {{gap|1.5em}}— Hlań Habruś u ciabie kaszula ŭ hrazi, daj ja abczyszczu.</br> {{gap|1.5em}}A-ja-ja! a z twajej nahi kroŭ idzie, treba alchowy listok prylażyć.</br> {{gap|1.5em}}— Heta musić ab kamień abdzier?</br> {{gap|1.5em}}— A ci twoj Bury jeść chleb?</br> {{gap|1.5em}}— Czamu nie? dawaj tolki! Wyniaŭ Habruś z swajej torby skarynku chleba, padazwaŭ Buraho i, adłamywajuczy kusoczkami, pichaŭ jamu ŭ rot.</br> <section end="Pahadzili"/><noinclude></noinclude> 87kc4yq8bcbmmvqntojzc57kyivzvaa 104 127973 295695 295680 2026-08-20T17:58:47Z Gleb Leo 2440 295695 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude><section begin="Pahadzili"/>{{gap|1.5em}}— Pajdziom ŭ kamienczyki husać.</br> {{gap|1.5em}}— Pajdziom.</br> {{gap|1.5em}}Z taho czasu chłopcy kinuli wadzicca, bo pierakanalisia, szto aprocz błahoho z zwadki bolsz niczoho nie wychodzić. {{справа|''Hrymot.{{gap|1.5em}}}} <section end="Pahadzili"/> <section begin="Nieharuczyja"/>{{c|'''Nieharuczyja strechi.|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{gap|1.5em}}Szmat pażaraŭ paczynajecca s taho, szto chtokoleczy padpalić budynak, abo zaciaruszyć ahoń miż treskami, miż sałomaj ci miż druhimi reczami, katoryja lohka zaharajucca, ale kudy bolszaja czastka budynkoŭ haryć ad pierakinutaho ahniu z druhich haruczych budynkoŭ.</br> {{gap|1.5em}}Hety pierakiniany ahoń kładziecca na strechi, a tyja, złaszcza letam, bywajuć suchija i zaharajucca jak porach. Hetak szyrycca ahoń tak chutko, szto trudna byłoby uścierahczysia ad paszyreńnia paczaŭszahosia pażaru nawat tady, kali-b u nas byli pażarnyja pryłady. A jak ich dy nimasz, dyk użo i hawaryć nima szto.</br> {{gap|1.5em}}I nia dziwa, szto kali zaharycca adna budynina, dyk bliska nikoli nie kanczajecca niszczaście na hetym, ale idzie z dymam cełaja wioska, abo mała szto ad jaje astajecca cełaho.</br> {{gap|1.5em}}A kab zrabić takija strechi, katoryja nie zaharalisia-b ad iskraŭ ci nawat ad wiechciaŭ zapalanaj sałomy, pierakinianych wietram, dyk tady pażary rabili-b szkody u dziesiać razoŭ mieńszyja.</br> {{gap|1.5em}}Dyk jakże zrabić takuju strachu? Usiakamu wiedamo, szto można chatu pakryć blachaj, jana nie zaharycca; można — hlinianymi czarapkami i tyje ni harać, ależ heta doraha kasztuje, dy druhi raz nia lohka ich dastaniesz nawat i na dobryje hroszy.</br> {{gap|1.5em}}Ale dajcie radu, kab stracha mała kasztawała, lohka było jaje zrabić i kab ahniu ni bajałasia!</br> {{gap|1.5em}}Takaja rada jość.</br> {{gap|1.5em}}Kali majesz kryć budyninu, dyk zrabi z doszczak skryniu daǔżynioj kala troch arszynoǔ, a szyrynioj skolki choczesz — czym szyrej, tym lepiej; nawazi hliny i razwiadzi jaje redzińka z wadoj, a jaszcze lepsz z hnajoǔkaj, katoraja ciacze s chlawoŭ i zbirajecca u łuży, abo u raŭczaki, katoryje sumyśla treba wykapać.</br> {{gap|1.5em}}Ale hetaj hnajoǔki trudna nabrać tak szmat, dyk można razwodzić hlinu z wadoj, ale da hetaho daliwać choć trochi i hnajoŭki.</br> {{gap|1.5em}}U hetu hlinu treba maczyć sałomu tak, kab jana palażała tam sa dwa dni, a użo nia mieńsz jak sześć hadzin, — kab pieramokła dobra.</br> {{gap|1.5em}}Paśla wybrać sałomu i daŭszy abciaczy dy czuć-czuć absochnuć, wilhotnuju kłaści na zakot, a ŭ skryni razwodzić znoŭ hlinu i kłaści druhuju sałomu. Krokwy i zakociny dobra byłob abkrucić szczylna pierawiosłam, z hetak sama wymaczanaj sałomy, dyk tady i hetyja dzieraŭlanyja reczy nie zaharacca.</br> {{gap|1.5em}}Hetakuju strachu treba kłaści kudy cianiej, czym zwyczajnuju, bo jana jak sklejecca, dy zsochnie, dyk jaje ani dożdż nie pieralje, ani ahoń nie zapalić.</br> {{gap|1.5em}}Tolki takaja stracha brydka wyhladaje. Dziela hetaho warta pa jej dać cienieńki słoj s czystaj salomy. Heta dobra i dziela taho, szto mieszanaja z hlinaj stracha moża patreskacca ad słonca i suszy, a buduczy pad sałomaj jana nikoli tak mocna ni nahrejecca.</br> {{gap|1.5em}}Ale treba wiedać, szto hruboj strachi, ani zmoczanaho u hlinie słoja, ani pawierchu s czystaj sałomy rabić nia można, bo jana budzie ciażkaja i ŭ siaradzinie budzie hnić.</br> {{gap|1.5em}}Rabili proby palić budynki, pakrytyje hetakoj {{абмылка|srachoj|strachoj}}. Zapaliwali wierchni sloj czystaj sałomy. Hety słoj zharaŭ, ale sloj maczany ŭ hlinie astawaŭsia ceły i dalej ahoń nie szyryŭsia.</br> {{gap|1.5em}}A kab tak pastroić ceły budynak, u katorym usie biarwieńnia i belki i druhija dzieraŭlanyja czaści byli-b abkruczany pierawiosłam s sałomy, moczanaj u hlínie z hnajoŭkaj, dyk hetki budynak nikoli nijakaho pażaru ni ŭbajaŭsiab.</br> {{gap|1.5em}}Szto jak szto, a łaźni pa wioskach dyk kanieszna treba bylob stawić hetakim sposabam. {{справа|''B. P.{{gap|1.5em}}}} {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Nieharuczyja"/> <section begin="Światyje"/>{{c|'''Światyje Piotr i Pawał|памер=180%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> <center>{{x-larger|{{larger|'''Apostały.}}}}</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}Św. Piotr byǔ synam rybaka, radziaǔsia za 15 h. prad Panam Jezusam i pokul paznaŭ Chrystusa, zajmaŭsia, jak i jaho baćka rybactwam i byŭ żanaty z nabożnaj Perpetuaj, katoraja paśla stałasia światoj, mieli jany daczkŭ Pietronelu, katoraja tak sama żyćciom światym zasłużyła na nieba.</br> {{gap|1.5em}}Kaliż Pan Jezus nabiraŭ da siabie <section end="Światyje"/><noinclude></noinclude> pxb6rhy201ly9m1g0ai7xiq9r5wn4mw 104 127975 295698 295683 2026-08-20T18:02:00Z Gleb Leo 2440 295698 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude><section begin="Światyje"/>wucznioǔ, dyk pryjszoŭszy na bierah mora Halilejskaho najszoŭ tam Piatra i jaho brata Andreja i piersz za usich paklikaŭ ich da Siabie, każuczy: „Idzicie za mnoj, a zrablu was rybakami ludziej“. Heta znaczyło, szto adhetul majuć jany ławić duszy ludzkije dla Boha i nieba, wydzirajuczy ich s pazuroŭ piekła i jaho pasłancoǔ.</br> {{gap|1.5em}}Adhetul św. Piotr pakinuŭszy usio, szto jamu było najdarażejszaja, pajszoŭ za Chrystusam i nikoli z Im nie razłuczaŭsia. A Pan Jezus tak jaho upadabaŭ, szto zrabiǔ pierszym miż apostołami i skazaŭ jamu: „Ty josi skała, a na hetaj skale zbuduju kaścioł moj, a bramy piakielnyja jaho nie zwajujuć. Tabie dam kluczy niabiesnyje. Szto zwiażysz na ziemli, budzie zwiazana i ŭ niebie, a szto razwiażysz na ziemli, budzie razwiazana i ŭ niebie“.</br> {{gap|1.5em}}Hetymi sławami daŭ jamu Syn Boży prawo kierawać sprawami kaścioła Chrystusowaho na ziemli, dawać adpusty i naznaczać kary i heta prawo pierajszło z jaho na biskupoŭ Rymskich, szto jość nastupnikami św. Piatra na jaho biskupskaj katedry.</br> {{gap|1.5em}}Św. Pawał syn bahataho mieszczanina z miesta Tarsu, radziŭsia paźniej za Chrystusa. Dastaŭ wialikija nawuki i byŭ zaŭziatym żydam, dziela czaho, kali paczałasia macniej szyrycca nawuka boskaja Chrystusa, jon usimi siłami zmahaǔsia z nowaj wieraj i nia dość taho, szto praz jaho szmat chreścijanoŭ u Jerozolimie pajszło zarania u wiecznaść, ale jon, wiedajuczy, szto mnoha chreścijan uciakło da m. Damaszku pajechaŭ tudy, kab ławić ich i wydawać praśledawacielam.</br> {{gap|1.5em}}Ale ǔ hetaj darozie ǔderyła jaho jasnaść, światlejszaja ad słonca, katoraja spuskałasia z nieba. Koń jaho spałochausia — a sam jon zwaliǔsia na ziemlu i paczuŭ hołas: „Za szto mianie prasledujesz?“ A Pawał zapytaǔ. „Chtoż Ty joś, Panie?“ I paczuǔ adkaz: „Ja Jezus Chrystus“. Tady Pawał: „Panie, szto choczysz, kab ja rabiŭ?“ Chrystus adkazaŭ jamu iści da Damaszku, a tam pakazacca wuczniam Jaho, a jany, użo skazuć, szto rabić. Pawał i pasłuchaǔ.</br> {{gap|1.5em}}I ad hetaj pary staŭsia zusim druhim czaławiekam i badaj najharaczejszym apostołam Chrystusa. Jon prajszoǔ mnoha krajoŭ i haradoŭ usiudy nawuczajuczy, jak treba wieryć i żyć, kab dastupić zbaŭleńnia duszy.</br> {{gap|1.5em}}Hetak napracawaŭszysia na zbaŭleńniem narodaŭ i kolki razoŭ buduczy bitym za wieru, pajszoŭ u Rym i tam pahanie zamuczyli jaho, ścinajuczy haławu mieczam u 68 hadu pa nar. Chrystusa, 29-ho czerwienia.</br> {{gap|1.5em}}Na miejscu jaho śmierci wytrysli try krynicy, katoryja aż dahetul jość.</br> {{gap|1.5em}}U hetyż samy dzień zamuczyli i św. Piatra Apostoła, ale taho prybikli da kryża haławoj ŭ niz, bo św. Piotr sam hetak chacieŭ, czuŭszysia niahodnym pamirać tak sama, jak i Zbawiciel świetu.</br> {{gap|1.5em}}Z życcia hetych wialikich Światych Apostałoŭ widzim, jak sprawu wiery i życcio pa Bożamu treba canić wyżej ad ŭsiaho, bo u hetym tolki jość cel życcia daczesnaho i zasłuha na szczaśliwu wiecznaść. {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Światyje"/> <section begin="Kaścielnyja"/>{{c|'''Kaścielnyja wiedamaści.|памер=180%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> <center>{{larger|'''Pieramieny u duchawienstwie.}}</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}U Wilenskaj dyecezii z rasparadźeńnia W. Pr. Ks. Administratara K. Michalkiewicza stalisia miż duchawienstwam woś jakija pieramieny: Ks. Zyhmunt Cienhielski budzie mansijonaram pry kaśc. u Iǔji, ks. dr. Jaz. Bakszys budzie wikarym pry kaśc. Usich światych u Wilni. <center>{{larger|'''Wyjezd Ks. Administrarara.}}</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}Ministerstwa pazwoliło Ks. Administrataru K. Michalkiewiczu wyjechać na dwa miesiacy za hranicu dia papraŭki zdaroŭja. Dyecezijaj budzie prawić prałat ks. Karol Bajko. <center>{{larger|'''Pierszaja imsza.}}</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}U niedzielu 23 czerwienia u kaściele u Nowych Trokach adprawiǔ pierszuju imszu nidaŭna wyświenczany ksiondz Tad. Akscin. Pa imszy dawaǔ ludziam błahasławienstwo. <center>{{larger|'''Minskaja dyecezija.}}</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}U skoraści maje pryjechać u Minskuju dyeceziju W. Pr. Arcybiskup mahileŭski ks. W. Kluczynski i budzie adwiedawać parachwii u pawiecie Pinskim i Mazyrskim.</br> {{gap|1.5em}}Jeduczyż nazad astanowicca u Rakowie pad Minskam, dzie budzie konsekrawać nowy kaścioł. <center>{{larger|'''Czenstachowa. Piatr. hub.}}</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}W. Pr. biskup Kaliski ks. St. Zdzitowiecki apawieszczaje, szto razam s {{перанос пачатак|ab|hodam}} <section end="Kaścielnyja"/><noinclude></noinclude> 4d6izbvrgli9hg8js0aje0bprpv5ydc 104 127976 295702 295685 2026-08-20T18:04:26Z Gleb Leo 2440 295702 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude><section begin="Kaścielnyja"/>{{перанос канец|ab|hodam}} 1600 hadaŭszczyzny swabody dla wiery hreścijanskaj budzie u Czanstachowie adbywacca iszcze uraczystaje paswianczeńnie nowych stacijaŭ Muk Panskich.</br> {{gap|1.5em}}Na hetu uraczystaść pryjeduć usie biskupy z 10 huberniaŭ Carstwa Polskaho i nowy arcybiskup z Warszawy ks. Al. Kakoŭski.</br> {{gap|1.5em}}'''Kielcy.''' (U Polszczy). Biskup Auhustyn Łosiński zakonczyŭ nidaŭna adwiedziny swajich parahwij; heta jon adbywaŭ pichatoj — z parachwii da parachwii.</br> {{gap|1.5em}}'''Czenstachowa.''' Piotrakoŭski Hubernatar admowiŭsia dać pazwaleńnia sabracca hramadzie i udacca z Czenstacowy u Wilniu da Wostraj Bramy. {{gap|1.5em}}= U parachwijach Czenstachoŭskich astatnimi czasami czasta zdarajecca, szto żydy chryściacca na katolikoŭ.</br> {{gap|1.5em}}Znaczycca — jość tam dobryja kataliki, szto umiejuć z żydami dobra pa chryścijansku susiedawać. <center>{{larger|'''Arcybiskup Symon.}}</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}Arcybiskup Symon kaliś byǔ biskupam u Żytomiry, paśla jamu nie pazwolili być u Rasiei biskupam, dyk jon doŭhi czas byŭ u Rymie s tytułam arcybiskupa. Ciapier jon maje być probaszezam kaścioła Maryjackaho u Krakowie, kudy pryjedzie u pałowie sierpienia. {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Kaścielnyja"/> <section begin="Szto"/>{{c|'''Szto czuwać.|памер=180%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1em"></div> <center>{{larger|'''Świata Kupały.}}</center><div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}„Biełaruski Muzykalna-Dramatyczny Hurtok u Wilni“ wieczaram 23-ho czerwienia ustrajwaŭ „Świata Kupały“.</br> {{gap|1.5em}}Hłaŭnaja i samaja pieknaja szto była z hetaho „świata“ dyk heta pierajezd pa Wilji ad Antokola ŭ Zakret na prybranych zielaninaj i ahniami barkach (łajbach) z wajennaj kapelaj i biełaruskimi pieśniami, katoryja śpiewaŭ swoj biełaruski chor. Pry hetym palili benhalskije ahni i puszczali rakiety.</br> {{gap|1.5em}}Pieknie było hladzieć na heta, dyk nia dziwa, szto na bierahoch Wilji nabrałosia mnoha tysiacz narodu, katory witaŭ prajeżdżaŭszych plaskam u ładoni i krykami: „Brawo, Biełarusy!“ i t. p.</br> {{gap|1.5em}}U Zakrecież na pieknaj palanca miż lesam adbywalisia pieśni, tancy, skikańnie praz ahoń, szto u pahanskije czasy adbywałasia naszymi pradziedami na chwału niejakaho bożyszcza, a ciapier tolki dziela zwyczajnaj zabawy.</br> {{gap|1.5em}}Konczyłasia heta usio aż kala 5-aj hadziny ranicy 24-ho czerwienia. {{справа|''Widziaszy.{{gap|1.5em}}}} {{gap|1.5em}}'''Wilnia.''' Wilenski hubernatar admowiŭsia dać pazwoleńnia zjechacca u Wilni wybarnym ad chaŭrusnych kramak, jakich jość u cełaj huberni pakul szto 28. Ci ni manilisia jany naradziecca i naładzić tut hurtawy skład usiakaha tawaru, adkul ba paśla mielib dla siabie dachodu, biaruczy peŭny tawar i najschadniej pa canie.</br> {{gap|1.5em}}Heta recz patrebnaja, dyk warta jaszcze raz zwiarnucca da hubernatara za pazwaleńniam. {{gap|1.5em}}= Zmiorły nidaŭna pan Pokleŭski-Kaziełło testamentam ahwiarawaŭ 36 tysiaczaŭ rubloŭ na karystnyja dla ludziej patreby. {{gap|1.5em}}= Hetymi dniami chlebnyja piekarni u Wilni zmowilisia damahacca ad Haradzkoj Uprawy, kab można bylo pradawać chleb czorny darażej, czym pa 5 hroszy funt, i sitny pa 7 hroszy funt. Uprawa ni zhadziłasia na heta, dyk piekary zabastawali: pirastali zusim piaczy chleb.</br> {{gap|1.5em}}Ale widać piekary niczoha ni dabjucca, bo za ich zabastoŭku ni piaczy chleba jakoby papaducca pad sztraf pa 300 rubloŭ, abo na jaki miesiac adsiedki. A najhorszy strach heta toja, szto Uprawa abiacuić zbudawać swaje jakija sa try parawyja piekarni, dy puścić chleb czorny pa 2 k. funt, a sitny pa 3 k. f. {{gap|1.5em}}'''Nowo-Dolistowo.''' Padczas bury maładaja kabieta praczyniła akno, kab uklikać u chatu małych dziaciej, szto zabaŭlalisia na padworku. U hety moment streliŭ piarun i kabiecinu wyrwała praz akno na padworka.</br> {{gap|1.5em}}Ruka i naha u jaje mocna apalanyja, a sama tak stresianaja, szto nima nadziei, kab jana azdarawieła. Chata zhareła. {{gap|1.5em}}'''M. Bakszty,''' Trockaho paw. Zhareła tŭt najlepszaja czaść miasteczka, chat 20. Straty kala 35 tysiaczaŭ u tym liku 2.800 rubloŭ czystymi hraszmi. {{gap|1.5em}}'''M. Wysoki Dwor.''' Nadyjszło zaćwiardżenie statutu zwyczajnaho dla wiaskowych pażarnych towarystwaŭ.</br> {{gap|1.5em}}Skora znaczycca naładzicca pażarnaja drużyna. A heta rzecz nadta patrebnaja usiudy, i dobra — kab to ludzi usiudy pa miasteczkach bralisia zakładać pażarnyja drużyny.</br> <section end="Szto"/><noinclude></noinclude> gumufwjv5jdm27cqski95c81inwqvza 104 127978 295687 2026-08-20T13:53:57Z By-isti 3554 /* Не правераная */ Новая старонка: «{{перанос канец|п=Сагваса|к=ліо}}. І яшчэ казаў, што заплоціш мне з казны, бо я заявіў на большэвікоў… {{Водступ|2|em}}— І паеду, — пачаў Гунава зноў. — І заплачу. З Акакіем Гунава ты можаш прайсці босымі нагамі праз самае пекла. {{Водступ|2|em}}Густая цемра абс...» 295687 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="By-isti" /></noinclude>{{перанос канец|п=Сагваса|к=ліо}}. І яшчэ казаў, што заплоціш мне з казны, бо я заявіў на большэвікоў… {{Водступ|2|em}}— І паеду, — пачаў Гунава зноў. — І заплачу. З Акакіем Гунава ты можаш прайсці босымі нагамі праз самае пекла. {{Водступ|2|em}}Густая цемра абступала асветлены лямпай стол, паціху шалясцела лісце каштана, які цёмным шатром узвышаўся ўгары, засланяючы зоры гэтай ціхай ночы. Матылі роем кружылі вакол лямпы і падалі на стол і траву. Ля стала нечакана з’явілася Сцепаніда. Гэта была дужая, шырокаплечая, укор мленая жанчына. {{Водступ|2|em}}— Патрабуюць да тэлефона, — гучным шэптам сказала яна. — Звоняць з атрада. Нічога не слухаюць, крычаць: падавайце начальніка. А я, кажу… {{Водступ|2|em}}— Пасядзі, Сімон, я зараз. {{Водступ|2|em}}Гунава ўстаў, апіраючыся рукамі на стол, зрабіў некалькі няцвёрдых крокаў і знік у цемры. Следам за ім адплыла Сцепаніда. Сімон застаўся адзін. Ён чуў, як спатыкнуўся Гунава аб прыступкі ганку. Потым данёсся ягоны голас. Гунава гаварыў па тэлефону. {{Водступ|2|em}}— На ліха я сказаў, што заўтра сукно прынясу… — думаў Сімон. — Сто залатых згроб, цяпер возьме сукно, а выйдзе справа ці не, чорт яе ведае… Мала што ён тут пляце… Толькі тады кажы брод, калі на другі бераг вылезеш… Ай, пацягнула за язык… Дурны ты, Сімон. {{Водступ|2|em}}Гунава нечакана затрымаўся ў доме. Сімон сядзеў, падпершы шчаку далонню. Матылі ўсё лёталі, кружылі, адны падалі, з’яўляліся другія. Над лямпай, ад цяпла, варушыўся шырокі каштанавы ліст. Прайшло значна часу. Сімону захацелася спаць. {{Водступ|2|em}}Гунава падышоў так ціха, што Сімон уздрыгнуў, калі высокая постаць з’явілася ля стала. {{Водступ|2|em}}— А я быў ужо заснуў, — сказаў Сімон і пацёр анямелую шчаку. — Вельмі-ж ты доўга… Мне ўжо і дадому пара… {{Водступ|2|em}}Гунава замест адказу скінуў са стала дзве талеркі проста на зямлю. Толькі цяпер Сімон заўважыў, што на руках у Гунава цэлы ахапак нейкіх рамянёў. {{Водступ|2|em}}— Забяры гэтыя чарапкі, Сцепаніда, — сказаў Гунава. — Бяры, кажу, бо паб’ю ў пыл. {{Водступ|2|em}}Сцепаніда хутка сабрала пасуду, ачысціўшы бераг стала. Туды і паклаў Гунава свае рамяні, і толькі цяпер Сімон убачыў, што гэта баявая амуніцыя. Тут быў шырокі пояс з кольцамі, кручкамі і карабінамі, паходная сумка, вялікі рэвальвер у драўлянай кабуры, кінжал і крывая, старадаўная шабля ў<noinclude></noinclude> lcyrndehjic2lsgl4qpdg0thrw229g8 104 127979 295688 2026-08-20T14:10:35Z By-isti 3554 /* Не правераная */ Новая старонка: «ножнах, упрыгожаных срэбнай насечкай. Акрамя таго, Гунава паставіў перад Сімонам на стол нейкую рэч, падобную да бутэлькі. Сімон, які з пашанаю аглядаў ваенную гаспадарку Гунава, дакрануўся да гэтай рэчы і адчуў пад пальцамі халадок метала. {{Водступ|2|em}...» 295688 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="By-isti" /></noinclude>ножнах, упрыгожаных срэбнай насечкай. Акрамя таго, Гунава паставіў перад Сімонам на стол нейкую рэч, падобную да бутэлькі. Сімон, які з пашанаю аглядаў ваенную гаспадарку Гунава, дакрануўся да гэтай рэчы і адчуў пад пальцамі халадок метала. {{Водступ|2|em}}— Не чапай, — сказаў Гунава, беручы са стала пояс. — Граната… Бомба… {{Водступ|2|em}}Сімон зараз-жа схаваў руку. Сцепаніда панесла ў дом пасуду. {{Водступ|2|em}}— Што здарылася, Акакій, — спытаў Сімон. — Скажы, калі не сакрэт… Куды ты збіраешся? Можа не дай бог, вайна? {{Водступ|2|em}}— У нас заўсёды вайна… — адказаў Гунава. — Гэта вы толькі гандлюеце бобам і ў вас мір за печкай. У нас-жа — вайна… {{Водступ|2|em}}Ён працверазеў, стаў важны і маўклівы. Абчэплены з усіх бакоў зброяй, перавязаны ўздоўж і поперак рамянямі, ён меў ваяўнічы выгляд і зусім не быў падобны да таго Гунава, якога прывык бачыць Сімон у сябе ў духане. Гэта быў інакшы чалавек, Сімон не адважыўся больш распытваць і моўчкі сядзеў за сталом, пазіраючы на асобаатрадчыка. {{Водступ|2|em}}— А цяпер, дарагі Сімон, — сказаў Гунава, прычэпліваючы да пояса гранату, — я, на жаль, павінен спяшацца. Ідзі, друг, і перад сном успамяні добрым словам Арсена, падатковага інспектара. {{Водступ|2|em}}— А што з ім? — спытаў Сімон устаючы. — Ты-ж казаў, што ён паехаў і гэтае… у Сабакучаво. {{Водступ|2|em}}— Ён паехаў у Сабакучаво, а адтуль яго прывязуць, — сказаў Гунава, беручы Сімока пад локаць. — Асцярожна, тут невялікая ямка… Свіння праклятая выкапала раніцой. Вось тут сцежка. {{Водступ|2|em}}Сімон спыніўся. Цемра пасля святла асляпіла яго; пасля слоў Гунава яму стала страшна. {{Водступ|2|em}}— Што ты гаворыш, Акакій, — сказаў ён, чапляючыся за рамяні Гунава. — Пачакай. Як гэта Арсена прывязуць?! {{Водступ|2|em}}— Як нябожчыкаў возяць, не ведаеш? — з насмешкай спытаў Гунава. — У труне, нагамі наперад. {{Водступ|2|em}}— Што-ж такое з ім здарылася? Ай-ва-ва. {{Водступ|2|em}}— Бунт! — гучна сказаў Гунава. — Мужыкі ў Сабакучаво ўзбунтаваліся, адабралі ад міліцыянераў зброю, паранілі дваіх, а інспектара забілі. Вось што здарылася. Ды ідзі ты сцежкай, аслеп, ці што? На мазоль мне наступіў. {{Водступ|2|em}}У цемры перад Сімонам на момант усплыў рыхлы твар з вусікамі стрэлкай. У апошні раз бачыў Сімон падатковага<noinclude></noinclude> kmscjtwtd9cpu1wxlttty3sknba8y11 0 127980 295690 2026-08-20T17:46:01Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{загаловак | назва = 15. Иван — Сучкинъ сынъ | безаўтара = | год = 1887 год | пераклад = | секцыя = Беларуская народная казка | папярэдні = [[Бѣлорусскій сборникъ (1885—1912)/3/Сказки миѳическія/14|14. Царь Василь]] | наступны = Бѣлорусскій сборникъ (1885—1912)/3/С...» 295690 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = 15. Иван — Сучкинъ сынъ | безаўтара = | год = 1887 год | пераклад = | секцыя = Беларуская народная казка | папярэдні = [[Бѣлорусскій сборникъ (1885—1912)/3/Сказки миѳическія/14|14. Царь Василь]] | наступны = [[Бѣлорусскій сборникъ (1885—1912)/3/Сказки миѳическія/16|16. Удовинъ сын]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Романов Е. Р. Бѣлорусскій сборнікъ. Томъ первый. Губерніѧ могилевскаѧ. Выпускъ третий. Сказки. Витебскъ. 1887.pdf" from="131" to="141" fromsection="15" tosection="15" /> ----------- {{Крыніцы}} {{Выроўніваньне-канец}} tmu96450rko2h2mkhp1yzeq7187xjnr 0 127981 295691 2026-08-20T17:55:00Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{загаловак | назва = Biełarus. № 19 | безаўтара = | год = 6 ліпеня 1913 году | пераклад = | секцыя = Газэта | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/18|№ 18]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/20|№ 20]] | анатацыі = }} <pages index="Biełarus. 1913. № 19.pdf" from="1" to="1" onlysection="Верхавіна" /> * ''Аўтар:Балясл...» 295691 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Biełarus. № 19 | безаўтара = | год = 6 ліпеня 1913 году | пераклад = | секцыя = Газэта | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/18|№ 18]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/20|№ 20]] | анатацыі = }} <pages index="Biełarus. 1913. № 19.pdf" from="1" to="1" onlysection="Верхавіна" /> * ''[[Аўтар:Баляслаў Пачопка|B. P—ko]]''. [[Biełarus (1913)/1913/19/Lubimosia!|Lubimosia!]] * ''[[Аўтар:Леапольд Родзевіч|Hrymot]]''. [[Biełarus (1913)/1913/19/Pahadzili|Pahadzili]] * ''[[Аўтар:Баляслаў Пачопка|B]]''. [[Biełarus (1913)/1913/19/Nieharuczyja strechi|Nieharuczyja strechi]] * [[Biełarus (1913)/1913/19/Światyje Piotr i Pawał Apostały|Światyje Piotr i Pawał Apostały]] * '''[[Biełarus (1913)/1913/19/Kaścielnyja wiedamaści|Kaścielnyja wiedamaści]]''' * '''[[Biełarus (1913)/1913/19/Szto czuwać|Szto czuwać]]''' * '''Piszuć da nas.''' ** ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|N. J]].'' [[Biełarus (1913)/1913/19/Piszuć da nas/M. Turhieni|M. Turhieni]] ** ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|K Razom…a]]''. [[Biełarus (1913)/1913/19/Piszuć da nas/Wioska D…|Wioska D…]] ** ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|Parachwijanin]].'' [[Biełarus (1913)/1913/19/Piszuć da nas/M. Porazwo|M. Porazwo]] ** ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|Fel. P—ski]]''. [[Biełarus (1913)/1913/18/Piszuć da nas/Wioska Ruszczany|Wioska Ruszczany]] * '''[[Biełarus (1913)/1913/19/Wiestki z zahranicy|Wiestki z zahranicy]]''' * '''[[Biełarus (1913)/1913/19/Usiaczyna|Usiaczyna]]''' * [[Biełarus (1913)/1913/19/Usiaczyna/Zahadki|Zahadki]] * [[Biełarus (1913)/1913/19/Usiaczyna/Żarty i prykazki|Żarty i prykazki]] <pages index="Biełarus. 1913. № 19.pdf" from="8" to="8" onlysection="Рэдактар" /> {{PD-Расейская імпэрыя}} n598w4m9ihxea6697vhcmc55xuefclr 295693 295691 2026-08-20T17:55:45Z Gleb Leo 2440 295693 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Biełarus. № 19 | безаўтара = | год = 6 ліпеня 1913 году | пераклад = | секцыя = Газэта | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/18|№ 18]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/20|№ 20]] | анатацыі = }} <pages index="Biełarus. 1913. № 19.pdf" from="1" to="1" onlysection="Верхавіна" /> * ''[[Аўтар:Баляслаў Пачопка|B. P—ko]]''. [[Biełarus (1913)/1913/19/Lubimosia|Lubimosia]] * ''[[Аўтар:Леапольд Родзевіч|Hrymot]]''. [[Biełarus (1913)/1913/19/Pahadzili|Pahadzili]] * ''[[Аўтар:Баляслаў Пачопка|B]]''. [[Biełarus (1913)/1913/19/Nieharuczyja strechi|Nieharuczyja strechi]] * [[Biełarus (1913)/1913/19/Światyje Piotr i Pawał Apostały|Światyje Piotr i Pawał Apostały]] * '''[[Biełarus (1913)/1913/19/Kaścielnyja wiedamaści|Kaścielnyja wiedamaści]]''' * '''[[Biełarus (1913)/1913/19/Szto czuwać|Szto czuwać]]''' * '''Piszuć da nas.''' ** ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|N. J]].'' [[Biełarus (1913)/1913/19/Piszuć da nas/M. Turhieni|M. Turhieni]] ** ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|K Razom…a]]''. [[Biełarus (1913)/1913/19/Piszuć da nas/Wioska D…|Wioska D…]] ** ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|Parachwijanin]].'' [[Biełarus (1913)/1913/19/Piszuć da nas/M. Porazwo|M. Porazwo]] ** ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|Fel. P—ski]]''. [[Biełarus (1913)/1913/18/Piszuć da nas/Wioska Ruszczany|Wioska Ruszczany]] * '''[[Biełarus (1913)/1913/19/Wiestki z zahranicy|Wiestki z zahranicy]]''' * '''[[Biełarus (1913)/1913/19/Usiaczyna|Usiaczyna]]''' * [[Biełarus (1913)/1913/19/Usiaczyna/Zahadki|Zahadki]] * [[Biełarus (1913)/1913/19/Usiaczyna/Żarty i prykazki|Żarty i prykazki]] <pages index="Biełarus. 1913. № 19.pdf" from="8" to="8" onlysection="Рэдактар" /> {{PD-Расейская імпэрыя}} gibvcvrdfd91n9r5v464c3r14xyy6m0 295704 295693 2026-08-20T18:05:04Z Gleb Leo 2440 295704 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Biełarus. № 19 | безаўтара = | год = 6 ліпеня 1913 году | пераклад = | секцыя = Газэта | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/18|№ 18]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/20|№ 20]] | анатацыі = }} <pages index="Biełarus. 1913. № 19.pdf" from="1" to="1" onlysection="Верхавіна" /> * ''[[Аўтар:Баляслаў Пачопка|B. P—ko]]''. [[Biełarus (1913)/1913/19/Lubimosia|Lubimosia]] * ''[[Аўтар:Леапольд Родзевіч|Hrymot]]''. [[Biełarus (1913)/1913/19/Pahadzili|Pahadzili]] * ''[[Аўтар:Баляслаў Пачопка|B]]''. [[Biełarus (1913)/1913/19/Nieharuczyja strechi|Nieharuczyja strechi]] * [[Biełarus (1913)/1913/19/Światyje Piotr i Pawał Apostały|Światyje Piotr i Pawał Apostały]] * '''[[Biełarus (1913)/1913/19/Kaścielnyja wiedamaści|Kaścielnyja wiedamaści]]''' * '''[[Biełarus (1913)/1913/19/Szto czuwać|Szto czuwać]]''' * '''Piszuć da nas.''' ** ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|B. J]].'' [[Biełarus (1913)/1913/19/Piszuć da nas/M. Turhieni|M. Turhieni]] ** ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|K Razom…a]]''. [[Biełarus (1913)/1913/19/Piszuć da nas/Wioska D…|Wioska D…]] ** ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|Parachwijanin]].'' [[Biełarus (1913)/1913/19/Piszuć da nas/M. Porazwo|M. Porazwo]] ** ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|Fel. P—ski]]''. [[Biełarus (1913)/1913/18/Piszuć da nas/Wioska Ruszczany|Wioska Ruszczany]] * '''[[Biełarus (1913)/1913/19/Wiestki z zahranicy|Wiestki z zahranicy]]''' * '''[[Biełarus (1913)/1913/19/Usiaczyna|Usiaczyna]]''' * [[Biełarus (1913)/1913/19/Usiaczyna/Zahadki|Zahadki]] * [[Biełarus (1913)/1913/19/Usiaczyna/Żarty i prykazki|Żarty i prykazki]] <pages index="Biełarus. 1913. № 19.pdf" from="8" to="8" onlysection="Рэдактар" /> {{PD-Расейская імпэрыя}} a83awoy0c0l3yw93aq5ie29lnzyveqd 295719 295704 2026-08-20T20:03:26Z Gleb Leo 2440 295719 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Biełarus. № 19 | безаўтара = | год = 6 ліпеня 1913 году | пераклад = | секцыя = Газэта | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/18|№ 18]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/20|№ 20]] | анатацыі = }} <pages index="Biełarus. 1913. № 19.pdf" from="1" to="1" onlysection="Верхавіна" /> * ''[[Аўтар:Баляслаў Пачопка|B. P—ko]]''. [[Biełarus (1913)/1913/19/Lubimosia|Lubimosia]] * ''[[Аўтар:Леапольд Родзевіч|Hrymot]]''. [[Biełarus (1913)/1913/19/Pahadzili|Pahadzili]] * ''[[Аўтар:Баляслаў Пачопка|B]]''. [[Biełarus (1913)/1913/19/Nieharuczyja strechi|Nieharuczyja strechi]] * [[Biełarus (1913)/1913/19/Światyje Piotr i Pawał Apostały|Światyje Piotr i Pawał Apostały]] * '''[[Biełarus (1913)/1913/19/Kaścielnyja wiedamaści|Kaścielnyja wiedamaści]]''' * '''[[Biełarus (1913)/1913/19/Szto czuwać|Szto czuwać]]''' * '''Piszuć da nas.''' ** ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|B. J]].'' [[Biełarus (1913)/1913/19/Piszuć da nas/M. Turhieli|M. Turhieli]] ** ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|K Razom…a]]''. [[Biełarus (1913)/1913/19/Piszuć da nas/Wioska D…|Wioska D…]] ** ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|Parachwijanin]].'' [[Biełarus (1913)/1913/19/Piszuć da nas/M. Porazwo|M. Porazwo]] ** ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|Fel. P—ski]]''. [[Biełarus (1913)/1913/18/Piszuć da nas/Wioska Ruszczany|Wioska Ruszczany]] * '''[[Biełarus (1913)/1913/19/Wiestki z zahranicy|Wiestki z zahranicy]]''' * '''[[Biełarus (1913)/1913/19/Usiaczyna|Usiaczyna]]''' * [[Biełarus (1913)/1913/19/Usiaczyna/Zahadki|Zahadki]] * [[Biełarus (1913)/1913/19/Usiaczyna/Żarty i prykazki|Żarty i prykazki]] <pages index="Biełarus. 1913. № 19.pdf" from="8" to="8" onlysection="Рэдактар" /> {{PD-Расейская імпэрыя}} b153n4xoxls2n3d5cw0ycx9gufgpv75 0 127982 295694 2026-08-20T17:57:31Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{загаловак | назва = Lubimosia | аўтар = Баляслаў Пачопка | год = 6 ліпеня 1913 году | пераклад = | секцыя = Верш | папярэдні = | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/19/Pahadzili|Pahadzili]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913. № 19.pdf" from="1" to="1" fromsection="Lubimosia" tose...» 295694 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Lubimosia | аўтар = Баляслаў Пачопка | год = 6 ліпеня 1913 году | пераклад = | секцыя = Верш | папярэдні = | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/19/Pahadzili|Pahadzili]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913. № 19.pdf" from="1" to="1" fromsection="Lubimosia" tosection="Lubimosia" /> {{Выроўніваньне-канец}} {{DEFAULTSORT:Lubimosia (Пачопка)}} [[Катэгорыя:Вершы Баляслава Пачопкі]] [[Катэгорыя:Гуманізм]] a487v2h1g33t8j8xdkvysovnflu3s2u 0 127983 295696 2026-08-20T17:59:29Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{загаловак | назва = Pahadzili | аўтар = Леапольд Родзевіч | год = 6 ліпеня 1913 году | пераклад = | секцыя = Апавяданьне | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/19/Lubimosia|Lubimosia]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/19/Nieharuczyja strechi|Nieharuczyja strechi]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <...» 295696 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Pahadzili | аўтар = Леапольд Родзевіч | год = 6 ліпеня 1913 году | пераклад = | секцыя = Апавяданьне | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/19/Lubimosia|Lubimosia]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/19/Nieharuczyja strechi|Nieharuczyja strechi]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913. № 19.pdf" from="1" to="2" fromsection="Pahadzili" tosection="Pahadzili" /> {{Выроўніваньне-канец}} {{DEFAULTSORT:Pahadzili (Родзевіч)}} [[Катэгорыя:Апавяданні Леапольда Родзевіча]] nk34djykl1uvb19thvika1n96ldmbfx 0 127984 295697 2026-08-20T18:01:34Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{загаловак | назва = Nieharuczyja strechi | аўтар = Баляслащ Пачопка | год = 6 ліпеня 1913 году | пераклад = | секцыя = Апавяданьне | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/19/Pahadzili|Pahadzili]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/19/Światyje Piotr i Pawał Apostały|Światyje Piotr i Pawał Apostały]] | анатацыі = }} {{Выро...» 295697 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Nieharuczyja strechi | аўтар = Баляслащ Пачопка | год = 6 ліпеня 1913 году | пераклад = | секцыя = Апавяданьне | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/19/Pahadzili|Pahadzili]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/19/Światyje Piotr i Pawał Apostały|Światyje Piotr i Pawał Apostały]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913. № 19.pdf" from="2" to="2" fromsection="Nieharuczyja" tosection="Nieharuczyja" /> {{Выроўніваньне-канец}} {{DEFAULTSORT:Nieharuczyja strechi}} [[Катэгорыя:Публіцыстыка Баляслава Пачопкі]] [[Катэгорыя:Архітэктура]] [[Катэгорыя:Пажары]] tgfe90gq5hnzonxc0g66hyn7q67myck 295699 295697 2026-08-20T18:02:13Z Gleb Leo 2440 295699 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Nieharuczyja strechi | аўтар = Баляслаў Пачопка | год = 6 ліпеня 1913 году | пераклад = | секцыя = Апавяданьне | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/19/Pahadzili|Pahadzili]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/19/Światyje Piotr i Pawał Apostały|Światyje Piotr i Pawał Apostały]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913. № 19.pdf" from="2" to="2" fromsection="Nieharuczyja" tosection="Nieharuczyja" /> {{Выроўніваньне-канец}} {{DEFAULTSORT:Nieharuczyja strechi}} [[Катэгорыя:Публіцыстыка Баляслава Пачопкі]] [[Катэгорыя:Архітэктура]] [[Катэгорыя:Пажары]] hpq1tjfxu58yfdooatltq8mehe8nzjy 0 127985 295700 2026-08-20T18:03:12Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{загаловак | назва = Światyje Piotr i Pawał Apostały | аўтар = Баляслаў Пачопка | год = 6 ліпеня 1913 году | пераклад = | секцыя = Жыцьцяпіс | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/19/Nieharuczyja strechi|Nieharuczyja strechi]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/19/Kaścielnyja wiedamaści|Kaścielnyja wiedamaści]] | анатацыі = }}...» 295700 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Światyje Piotr i Pawał Apostały | аўтар = Баляслаў Пачопка | год = 6 ліпеня 1913 году | пераклад = | секцыя = Жыцьцяпіс | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/19/Nieharuczyja strechi|Nieharuczyja strechi]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/19/Kaścielnyja wiedamaści|Kaścielnyja wiedamaści]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913. № 19.pdf" from="2" to="3" fromsection="Światyje" tosection="Światyje" /> {{Выроўніваньне-канец}} {{DEFAULTSORT:Światyje Piotr i Pawał Apostały}} [[Катэгорыя:Публіцыстыка невядомых аўтараў]] [[Катэгорыя:Творы пра аўтараў]] 806m40l8obp359j6e5p3vf8rrstmtoj 295701 295700 2026-08-20T18:03:31Z Gleb Leo 2440 295701 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Światyje Piotr i Pawał Apostały | безаўтара = | год = 6 ліпеня 1913 году | пераклад = | секцыя = Жыцьцяпіс | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/19/Nieharuczyja strechi|Nieharuczyja strechi]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/19/Kaścielnyja wiedamaści|Kaścielnyja wiedamaści]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913. № 19.pdf" from="2" to="3" fromsection="Światyje" tosection="Światyje" /> {{Выроўніваньне-канец}} {{DEFAULTSORT:Światyje Piotr i Pawał Apostały}} [[Катэгорыя:Публіцыстыка невядомых аўтараў]] [[Катэгорыя:Творы пра аўтараў]] kz5hx0grh4rpl72etyiimbacqx83o69 0 127986 295703 2026-08-20T18:04:38Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{загаловак | назва = Kaścielnyja wiedamaści | безаўтара = | год = 6 ліпеня 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/19/Światyje Piotr i Pawał Apostały|Światyje Piotr i Pawał Apostały]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/19/Szto czuwać|Szto czuwać]] | анатацыі = }} {{Выроўнівань...» 295703 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Kaścielnyja wiedamaści | безаўтара = | год = 6 ліпеня 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/19/Światyje Piotr i Pawał Apostały|Światyje Piotr i Pawał Apostały]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/19/Szto czuwać|Szto czuwać]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913. № 19.pdf" from="3" to="4" fromsection="Kaścielnyja" tosection="Kaścielnyja" /> {{Выроўніваньне-канец}} {{DEFAULTSORT:Kaścielnyja wiedamaści}} [[Катэгорыя:Публіцыстыка невядомых аўтараў]] [[Катэгорыя:Каталіцтва]] jat1d1wx8zp7iidaijijqebu9fdzgo3 104 127987 295705 2026-08-20T18:09:31Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « <center>{{x-larger|'''З.}}</center> {{gap|2em}}За акциденціи бываець часомъ лиска безъ хвоста. (Акциденціи — случайные доходы). За взятки часто отрѣшаютъ отъ должности, такъ какъ иногда лиса за курей лишается своего хвоста. Пословица употребляется шляхтичами и горожанами...» 295705 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> <center>{{x-larger|'''З.}}</center> {{gap|2em}}За акциденціи бываець часомъ лиска безъ хвоста. (Акциденціи — случайные доходы). За взятки часто отрѣшаютъ отъ должности, такъ какъ иногда лиса за курей лишается своего хвоста. Пословица употребляется шляхтичами и горожанами.</br> {{gap|2em}}За балеваннемъ слѣдомъ ходзиць голодование. Расточительность ведетъ къ нищетѣ.</br> {{gap|2em}}За битаго одного двухъ небитыхъ даюць, да не беруць. Похвала бывшему подъ строгимъ надзоромъ и ученьемъ.</br> {{gap|2em}}За Божже подшицце не маешь. Говорятъ шуточно въ дружеской бесѣдѣ, какъ будто въ родѣ упрека за мнимое невниманіе. Божже подшицце значитъ подкладка подъ священную церковную одежду.</br> {{gap|2em}}Забѣлено, да ѣсць не велѣно. Говорится во всѣхъ случаяхъ, гдѣ видится непреодолимое препятствіе къ достиженію привлекательнаго предмета и служить отказомъ на искательство выгодъ.</br> {{gap|2em}}Заваривши каши, не жалѣй масла. Затѣянное интересное дѣло требуетъ издержек.</br> {{gap|2em}}Завевъ, якъ чортъ добрую душу. Говорятъ шуточно въ случаѣ неустойки чьей либо въ данномъ словѣ.</br> {{gap|2em}}Завиднику пирогъ, а жалоснику рожонъ. У того, кому завидуешь, скорѣе и вѣрнѣе можно попользоваться хлѣбомъ-солью, нежели у того, о комъ сожалѣешь. Сличи: Дай Боже, чтобы завидовали.</br> {{gap|2em}}За вочи говори, што хоци. Заочная брань ни во что не вмѣняется.</br> {{gap|2em}}Завочнаго купца пугою сцебаюць. Заочный купецъ часто попадается въ обманъ и становится банкротомъ. Особенно говорится о сватовствѣ.</br> {{gap|2em}}За всё хвалиць Бога. Говорятъ и при счастливыхъ и при несчастныхъ случаяхъ.</br> {{gap|2em}}За всякое дарование спасибо. Говорятъ шуточно при ничтожномъ подаркѣ.</br> {{gap|2em}}Завтрее одному Богу вѣдомо.</br> {{gap|2em}}Завтриками кормюць. Говорятъ съ ропотомъ о такихъ людяхъ, которые откладываютъ выполненіе обѣщанія.</br> {{gap|2em}}Завтра объ гетой порѣ. Отказъ въ исполненіи чего.</br> {{gap|2em}}Загадавъ загадку, што раскусиць трудно. Отвѣтъ на непріятную вѣсть, непріятное распоряженіе или на рѣшительный отказъ въ надеждѣ.</br> {{gap|2em}}За гетымъ королёмъ можно носъ уцерць и ковнеромъ. Насмѣшка надъ слабымъ начальникомъ. Пословица древняя, но и нынѣ очень часто употребляется простолюдинами.</br><noinclude></noinclude> ouua0mbmvxiib6o8a299onyjzzykgvv 104 127988 295707 2026-08-20T18:21:09Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|2em}}Заглянець сонце и въ наше во&#785;pконце. Надежда на будущее благополучіе, на счастливый оборотъ дѣла, или угроза найти средство къ отомщенію за обиду.</br> {{gap|2em}}За горячій камень хопися, а не за дзѣцей моихъ (или подобное). Говорятъ, если въ ссорѣ вспо...» 295707 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{gap|2em}}Заглянець сонце и въ наше во&#785;pконце. Надежда на будущее благополучіе, на счастливый оборотъ дѣла, или угроза найти средство къ отомщенію за обиду.</br> {{gap|2em}}За горячій камень хопися, а не за дзѣцей моихъ (или подобное). Говорятъ, если въ ссорѣ вспоминаютъ о дѣтяхъ чьихъ, или любимомъ предметѣ.</br> {{gap|2em}}За гроши и роднаго бацьку купишь. Et genus et formam regina poecunia donat. Hor.</br> {{gap|2em}}За гроши хиба пциччаго молока не достанешь. За деньги все найдешь.</br> {{gap|2em}}За грошь пива на все село дзива. Насмѣшка надъ тѣмъ, который выставляетъ передъ другими какъ благодѣяніе свое очень незначительное или ничтожное угощеніе.</br> {{gap|2em}}За губы да въ зубы. Бранная угроза за ругательство или за грубость.</br> {{gap|2em}}За дзѣло и горѣлку пьюць, и въ шію бьюць. Говорятъ съ упрекомъ, если кто испортитъ какой либо предметъ.</br> {{gap|2em}}За дзѣтокъ матки, а за матокъ татки. Причина ссоръ между домашними и сосѣдями.</br> {{gap|2em}}Задними днями помянуто. Приговариваютъ при разсказѣ о страхахъ, болѣзняхъ, несчастіи и другихъ непріятныхъ случаяхъ, какъ бы желая, чтобы разсказываемое не обратилось въ настоящее или будущее.</br> {{gap|2em}}За добрымъ мужикомъ и чулинда жена, а за дурнымъ и поповна раба. У добраго хозяина и дурная вещь имѣетъ свое мѣсто, а у худого и добрая въ небреженіи.</br> {{gap|2em}}За дурною головою ногамъ нема покою. Отъ худаго распоряженія зависитъ худой порядокъ.</br> {{gap|2em}}Зажадалося, якъ кобылѣ воцту. Насмѣшка надъ неотступно просящимъ чего либо не кстати.</br> {{gap|2em}}Заживець, покуль жени́цьца. До свадьбы заживетъ.</br> {{gap|2em}}За кукишь пирога не купишь. Говорятъ на просьбу купить какой либо сюрприз, въ случаѣ недостатка денег на покупку таковаго.</br> {{gap|2em}}Закуриць пипку, штобъ въ дворѣ не журилися. Шуточная поговорка.</br> {{gap|2em}}За лучинку можно найци причинку. Говорятъ въ случаѣ преслѣдованія отъ старшаго.</br> {{gap|2em}}За лычко ремушкомъ плацицца. Одолженная испорченная или потерянная вещь откуплена должна быть новою.</br> {{gap|2em}}За мое жито да й мнѣ набито. За добро заплачено зломъ.</br> {{gap|2em}}Замокъ не для зло́дзѣ&#774;я, а для добраго человѣка. Разумѣется, чтобъ добрый не соблазнился неосторожностію другихъ.</br> {{gap|2em}}Замокъ не для злодзѣ́я, а для папа добродзѣ́я. Говорятъ для юмора, особенно среди шляхты и горожанъ.</br><noinclude></noinclude> rrhhkkzkppe97rl7wcbpt01a7wnfpzf 104 127989 295708 2026-08-20T18:24:54Z Gleb Leo 2440 /* Не правераная */ Новая старонка: «<section begin="14"/>{{block center/s}} {{Цэнтар|14.}} Ой, тамъ на Дуная,<br /> Тамъ дьзя^еўчына каня паила,<br /> Да каня яна гаварыла:<br /> — Да табіе́, коню, воду пици,<br /> А мніе́, дзіе́ўцы, да лицо мыци,<br /> Да табіе́, каню́, у Дунай плысьци́,<br /> А мніе́, мло́дуй, замушъ исьци́,<b...» 295708 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Gleb Leo" /></noinclude><section begin="14"/>{{block center/s}} {{Цэнтар|14.}} Ой, тамъ на Дуная,<br /> Тамъ дьзя^еўчына каня паила,<br /> Да каня яна гаварыла:<br /> — Да табіе́, коню, воду пици,<br /> А мніе́, дзіе́ўцы, да лицо мыци,<br /> Да табіе́, каню́, у Дунай плысьци́,<br /> А мніе́, мло́дуй, замушъ исьци́,<br /> Да тудэю йшли тры зводы,<br /> Ишоў Ясько исъ пахода.<br /> — Сяда́й, дьзяўча́, на калёса,<br /> Бо дуо́бро намъ удалосё!…<br /> А на заўтра да раню́ся^енько<br /> Галупка варкавала,<br /> Да матка сынкіе́ пабуджала:<br /> — Сынкіе́ жъ мае маладыя,<br /> Закладайця^е кони вараныя,<br /> Даганяйця^е Касю зь Яся^емъ;<br /> Кали дагонице ў поў-дароги,<br /> Ня нарабіе́ця^е вяликай трывоги;<br /> Кали дагонице у полъ-лясу,<br /> Ня нарабіе́ця^е вяликаго гала́су.<br /> Да дагани́ли у Крако́ви,<br /> Да сястрыца па саду ходьзиць,<br /> Пацихенькуй гаворыць:<br /> — Браткіе́ жъ мае да маладыя,<br /> Да закладайця^е кони вараныя,<br /> Што хочаце, тое забирайця^е,<br /> Хаця майго Яся да нечапайця^е,<br /> Бо я зъ јимъ семъ нуо́чъ начавала<br /> Да сваю красату пацярала.<br /> {{Калёнтытул|right={{smaller|Малево.}}}} {{block center/e}}<section end="14"/><noinclude></noinclude> rhk2hswhc5k6kycrz9a45h2gnnzwo6y 0 127990 295709 2026-08-20T18:25:43Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{Загаловак | назва = 14. Ой, тамъ на Дунаи | безаўтара = | год = 1907 год | пераклад = | секцыя = Беларуская народная песьня | папярэдні = [[Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907)/Пѣсни/V/13|13. Аччыню я злоту кліе́тку]] | наступны = Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907)/П...» 295709 wikitext text/x-wiki {{Загаловак | назва = 14. Ой, тамъ на Дунаи | безаўтара = | год = 1907 год | пераклад = | секцыя = Беларуская народная песьня | папярэдні = [[Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907)/Пѣсни/V/13|13. Аччыню я злоту кліе́тку]] | наступны = [[Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907)/Пѣсни/V/15|15. (варіантъ)]] | анатацыі = }} <pages index="Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907).pdf" from="56" to="56" fromsection="14" tosection="14" /> sfao69e60iylddzqhgu5u9zcp7btx2c 104 127991 295710 2026-08-20T18:31:16Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|2em}}За моремъ це&#785;лушка полушка, да рубь перевозу. Говорятъ тому, кто привозный товаръ цѣнитъ дешево, т. е. по такой цѣнѣ, по какой самимъ купцомъ купленъ.</br> {{gap|2em}}Замотався, якъ овечій хвостъ. Говорятъ для юмора, утрудившись, или утрудившемуся и набѣ...» 295710 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{gap|2em}}За моремъ це&#785;лушка полушка, да рубь перевозу. Говорятъ тому, кто привозный товаръ цѣнитъ дешево, т. е. по такой цѣнѣ, по какой самимъ купцомъ купленъ.</br> {{gap|2em}}Замотався, якъ овечій хвостъ. Говорятъ для юмора, утрудившись, или утрудившемуся и набѣгавшемуся въ хлопотахъ.</br> {{gap|2em}}За мухой не згоняешься съ обухомъ. За мелочью не стоитъ хлопотать много. За малость не стоитъ поднимать тревогу.</br> {{gap|2em}}За омылку не плацюць. Насмѣшка надъ ошибшимся. Заказанная, но испорченная мастеромъ вещь, лишается установленной цѣны.</br> {{gap|2em}}За омылку даюць по затылку. Угроза болѣе шуточная, чтобы не допускать ошибки.</br> {{gap|2em}}Запала клямка. Говорятъ на счетъ тѣхъ, которые лишились расположенія чьего либо или потеряли благоприятный случай навсегда, как бы дверь для нихъ совершенно затворилась.</br> {{gap|2em}}Запасъ бѣды не чиниць. Говорятъ особенно при сборѣ въ дорогу.</br> {{gap|2em}}За переборы лапци да оборы. Говорятъ или въ наставленіе не пренебрегать предлагаемаго старшими, или въ укоризну за разборчивость, или въ насмѣшку за ошибочный выборъ.</br> {{gap|2em}}Заплата у ката, была бы душа не голодна. Говорятъ въ случаѣ если хозяинъ обижаетъ наемныхъ людей и въ содержаніи и въ платежѣ.</br> {{gap|2em}}За покушку бьюць у макушку. Предостереженіе, чтобы не нарушать запрещеннаго.</br> {{gap|2em}}За помышку (ошибку) бьюць по затылку.</br> {{gap|2em}}Запорошено воко. Говорятъ про человѣка, навлекшаго на себя нареканіе дурными поступками, так что стыдно показать глаза.</br> {{gap|2em}}За постой не плацюць, а дорого беруць. Говорятъ для юмора тому, кто не садится при просьбѣ сѣсть, а, стоя, отвѣчаетъ или бесѣдуетъ.</br> {{gap|2em}}За посулъ гнѣву нема. Говорятъ при продажѣ или покупкѣ чего.</br> {{gap|2em}}За поясъ заткнуць. Говорятъ съ пренебреженіемъ, какъ бы къ чему либо ничтожному. Двоихъ васъ за поясъ заткнуць.</br> {{gap|2em}}За провинку чешуць спинку. Угроза.</br> {{gap|2em}}Запросъ въ мошну не лѣзець, а посулъ, якъ шіиць. Отвѣчаютъ продавцы на упрекъ покупщика за дорогой запросъ.</br> {{gap|2em}}Запросъ не бьець въ носъ. За запросъ не надобно гнѣваться.</br> {{gap|2em}}За пяць пальцевъ купивъ. Говорятъ въ обличеніе вора.</br> {{gap|2em}}Зародзивъ, звонецъ, хлѣбу конецъ. Замѣчаніе хозяевъ, что рожь, между которою появился звонецъ во множествѣ, не годится на посѣвъ.</br> {{gap|2em}}Зародзила метлица, хлѣбу половица. Хозяйственное замѣчаніе на счетъ ржи.</br><noinclude></noinclude> 1rwnb6r6npvgfmm8sgvpwjq7o8bzjop 104 127992 295711 2026-08-20T18:32:48Z Gleb Leo 2440 /* Не правераная */ Новая старонка: «<section begin="15"/>{{block center/s}} {{Цэнтар|15 (варіант).}} Ой, у поли дьзеравенька,<br /> Ни вялика, ни мале́нька…<br /> Жыла-была удавенька,<br /> Міе́ла сабѣ тры дачкіе́:<br /> Адна — Саша, друга — Маша,<br /> А трэцяя — душа-Кася.<br /> Ой, Ясь Касю вѣрне любиў,<br /> Безъ рашчоту гро́шы...» 295711 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Gleb Leo" /></noinclude><section begin="15"/>{{block center/s}} {{Цэнтар|15 (варіант).}} Ой, у поли дьзеравенька,<br /> Ни вялика, ни мале́нька…<br /> Жыла-была удавенька,<br /> Міе́ла сабѣ тры дачкіе́:<br /> Адна — Саша, друга — Маша,<br /> А трэцяя — душа-Кася.<br /> Ой, Ясь Касю вѣрне любиў,<br /> Безъ рашчоту гро́шы насиў,<br /> Вотъ прынесь сйню̆ бумашку<br /> И китайку на патклатку,<br /> Вотъ шаўковя^еньки платочакъ,<br /> На галоваццы цьвяточакъ,<br /> И цьвяточакъ, и вяночакъ,<br /> Ўстае матка исъ пасьцели,<br /> Вядзе дачкіе́ да кудьзели…<br /> — Уставайце^я, сынкіе́ жъ мае,<br /> Даганяйця^е сястру сваю!<br /> Прыіе́хали да Крако́ва, —<br /> Ходьзиць Кася на садуо́чку.<br /> — Ой, дьзинъ-дуо́бры, сястра наша,<br /> Дзѣ падьзіе́ла швагра Яся?<br /> — Ся^едьзиць Ясько за столикамъ,<br /> Пье мёдъ-вино съ палкуо́ўникамъ,<br /> — Ой, дьзинъ-дуо́бры, швагрэ млоды,<br /> Напилися^е крыви́ й во́ды?<br /> — Не на такуй вайніе́ были́,<br /> Штопъ круо́ў за воду пили́…<br /> Стали зъ Яся^емъ ваяваци,<br /> Яго сіе́кчы и рубаци,<br /> Отъ, пасіе́кли, парубали,<br /> Тагды Касю завалали.<br /><section end="15"/><noinclude></noinclude> 3gpskiniwwl9sbw5f55mp2m56rq0e3a 104 127993 295712 2026-08-20T18:40:30Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|2em}}За руками не видаць. Говорятъ въ похвалу мастеру, котораго многіе просятъ къ себѣ на работу.</br> {{gap|2em}}За самаго се&#785;бе только, а то и за свою кишеню не берися. Не защищай стороны подозрительнаго родственника и не ручайся за совѣсть другого. Сличи:...» 295712 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{gap|2em}}За руками не видаць. Говорятъ въ похвалу мастеру, котораго многіе просятъ къ себѣ на работу.</br> {{gap|2em}}За самаго се&#785;бе только, а то и за свою кишеню не берися. Не защищай стороны подозрительнаго родственника и не ручайся за совѣсть другого. Сличи: Не берися и за кишеню свою, не только что за другого.</br> {{gap|2em}}За Саса было досиць хлѣба и мяса; а наставъ Понятовскій, ставь хлѣбъ не таковскій. Эта историческая пословица напоминаетъ времена королей польскихъ Августа II или Августа III, курфирстовъ саксонскихъ и Станислава Понятовскаго. Нынѣ часто употребляется въ переносномъ смыслѣ, когда рѣчь идетъ о неудовольствіяхъ на учрежденія новаго начальника, помѣщика или хозяина.</br> {{gap|2em}}За свой бокъ, или за свой животъ хопися. Говорятъ раздраженные родители, въ случаѣ нападенія на дѣтей ихъ.</br> {{gap|2em}}За свой грошь усюдыхъ хорошь. Говорятъ или при общей складкѣ или при покупкѣ чего или при денежныхъ расчетахъ.</br> {{gap|2em}}За свою силу, што въ ротъ носила. Шуточный отвѣтъ на благодарность за хлѣбъ-соль. Сличи: Своя сила въ ротъ носила.</br> {{gap|2em}}За сиротою и Богъ съ калитою. Богъ помощникъ сиротамъ.</br> {{gap|2em}}За сонъ не берися. Говорятъ, если кто хвалится чуткостью и осторожностью.</br> {{gap|2em}}За спасибо шубки не справишь. Плата лучше словесной благодарности.</br> {{gap|2em}}Заставъ дурня Богу молицьца, дакъ и лобъ собѣ расквасиць. Упрекъ такому человѣку, который, съ безразсуднымъ рвеніемъ исполняя порученіе, вмѣсто добра портитъ дѣло, или по неосторожности самъ себѣ вредитъ.</br> {{gap|2em}}За стараннемъ Богъ. Трудящемуся Богъ помогаетъ.</br> {{gap|2em}}Засыпали троху гороху. Насмѣшка надъ наказаннымъ розгами.</br> {{gap|2em}}Засѣянаго ждуць людзи. Говорится при каждомъ случаѣ, гдѣ должно надѣяться на успѣхъ.</br> {{gap|2em}}Затоковався, якъ цецерюкъ. Говорится шуточно тому, кто, загово- рившись, не обращаетъ внимавія ни на что окружающее.</br> {{gap|2em}}За тымъ слѣный плачець, што сцежки не бачиць. Говорять, выражая отчаяніе въ чемъ либо, или недоумѣніе, прося совѣта.</br> {{gap|2em}}За уцечки грѣюць плечки. Говорять для юмора старающимся уйдти тихо изъ компаніи или пирушки.</br> {{gap|2em}}За хвосцикъ ухвацивъ. Говорять, если засталъ кого при самомъ отъ- ѣздѣ или подобномъ случаѣ.</br> {{gap|2em}}За чимъ козакъ гладокъ? бители отдыхать послѣ обѣда. пойдавши, да й на бокъ. Говорять лю-<noinclude></noinclude> 41aq6un1xef7vbjcknltvtwrxfm5pk6 104 127994 295713 2026-08-20T18:52:17Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|2em}}За чужими блинами своихъ родзицелей поминаць. Говорятъ на счетъ пользующихся чужимъ при всякомъ случаѣ.</br> {{gap|2em}}За чужими и своихъ не видно. Говорятъ для юмора при угощеніи.</br> {{gap|2em}}За шавеллю и добраго человѣка не видно. Говорится шутливымъ со...» 295713 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{gap|2em}}За чужими блинами своихъ родзицелей поминаць. Говорятъ на счетъ пользующихся чужимъ при всякомъ случаѣ.</br> {{gap|2em}}За чужими и своихъ не видно. Говорятъ для юмора при угощеніи.</br> {{gap|2em}}За шавеллю и добраго человѣка не видно. Говорится шутливымъ собесѣдникомъ, какъ бы замѣчая, что на него не обращаютъ вниманія.</br> {{gap|2em}}За што купивъ, за то й продавъ. Говорятъ, убѣждая уступить въ ссорѣ.</br> {{gap|2em}}За счасцемъ не згоняешься. Счастье убѣгаетъ отъ того, кто ищетъ его.</br> {{gap|2em}}За языкъ поцягнуло. Выговоръ или упрекъ за излишнюю откровенность.</br> {{gap|2em}}Збожже бездушно, да душу нашу кормиць, а само ѣсць не просиць. Поощреніе молодымъ хозяевамъ заниматься хлѣбопашествомъ.</br> {{gap|2em}}Зборъ дружина. Говорится на собраніе разнаго состоянія и сословія людей.</br> {{gap|2em}}Зборъ коледа. Говорится на собраніе разносортныхъ и разноцѣнныхъ предметовъ, особенно маловажныхъ, какъ бы собранныхъ посредствомъ коледы отъ разныхъ рукъ или смѣси разнообразной. Иногда говорятъ и объ обществѣ разносортномъ.</br> {{gap|2em}}Збродливой кошцѣ хвостъ уцинаюць. Говорятъ, предостерегая отъ лакомства.</br> {{gap|2em}}Звалившись зъ високо́сци, часомъ поломаешь свои косци. Насмѣшка надъ человѣкомъ, получившимъ не по достоинству высшее назначеніе.</br> {{gap|2em}}Звонюць, да насъ съ хаты не гонюць. Шуточный отвѣтъ, когда кто говоритъ, что звонятъ въ церковь.</br> {{gap|2em}}Звострився на одзинъ конецъ. Говорятъ на счетъ того, который надоѣлъ своими колкостями и остротами, но наконецъ потерялъ разумъ, вышедши изъ границъ остротъ и подпавъ за нихъ гоненію и презрѣнію.</br> {{gap|2em}}Звострився на шило, а шиломъ патоки не хвацишь. Говорять на счетъ человѣка, который, будучи богатъ и въ силѣ, презиралъ другихъ, а потомъ, обѣднѣвши, потерялъ силу и бодрость.</br> {{gap|2em}}Звѣрь не звѣрь, да чортъ ему вѣрь. Говорять о человѣкѣ, котораго поступки подозрительны.</br> {{gap|2em}}Зговорливый человѣкъ! бере́ць што въ руки попадзець. Насмѣшка надъ взяточникомъ, не пренебрегающимъ ничѣмъ.</br> {{gap|2em}}Згорѣла хижка, згорѣла книжка, нечимъ ворожиць. Шуточный отказъ просящему помощи у обѣднѣвшаго, или насмѣшка надъ промотавшимъ богатое имущество.</br> {{gap|2em}}Згрозивъ на бѣду, пусцивъ рака у воду. Говорятъ, если кто непріятелю вмѣсто невыгоды сдѣлалъ облегченіе.</br> {{gap|2em}}Здалеко видзиць твое воко. Говорятъ завистливому.</br><noinclude></noinclude> lz12wf6ojkczd3e68dcxp6mp9d1gdm8 104 127995 295714 2026-08-20T19:01:56Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|2em}}Здоровому животу и кій не вадзиць; а хворому и рѣдзька шкодзиць. Шуточный отзывъ при употребленіи суровой пищи или жалобѣ другого на боль живота или невареніе желудка.</br> {{gap|2em}}Здоровъ, коли не книшь. Шуточный отвѣтъ здоровающемуся.</br> {{gap|2em}}Здра...» 295714 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{gap|2em}}Здоровому животу и кій не вадзиць; а хворому и рѣдзька шкодзиць. Шуточный отзывъ при употребленіи суровой пищи или жалобѣ другого на боль живота или невареніе желудка.</br> {{gap|2em}}Здоровъ, коли не книшь. Шуточный отвѣтъ здоровающемуся.</br> {{gap|2em}}Здравствуй, лобъ красный, а потылица голая. Шуточная приговорка при приветствіи.</br> {{gap|2em}}Здравствуй, носъ красный, борода съ надточкою. Шуточная поговорка.</br> {{gap|2em}}Зелено-молодо. Говорятъ въ извиненіе неопытности или шалости молодого человѣка.</br> {{gap|2em}}Земелька матка наша, и кормиць и поиць и одзѣваець насъ. Наставленіе молодымъ земледѣльцамъ.</br> {{gap|2em}}Земля ни тоне&#774;ць, ни гориць. Говорится о пожарѣ, указывая, что имѣющему собственную землю и она остается послѣ пожара.</br> {{gap|2em}}Ззаду ни у кого вочей нема. Говорятъ въ извиненіе, если кто стоящему сзади сдѣлаетъ нечаянно толчокъ или отдавитъ ногу.</br> {{gap|2em}}Зимняя ночка — бацьку сорочка. Въ длинныя зимнія ночи дѣвицы занимаются пряденьемъ.</br> {{gap|2em}}Зія́е, зія́е, да й бли́сне. Говорятъ насмѣшливо надъ дѣвицами любящими наряжаться.</br> {{gap|2em}}Зло́дзей будзець. Говорятъ, если при самомъ рожденіи младенца огонь угаснетъ нечаянно.</br> {{gap|2em}}Зло́дзей народзився нейдзѣ. Говорятъ шуточно, если вечеромъ нечаянно угаснетъ огонь.</br> {{gap|2em}}Зло́дзѣ&#774;ю трудно одзинъ замокъ сломаць, а другіе ни по чемъ. Трудно первый шагъ сдѣлать къ преступленію.</br> {{gap|2em}}Злосци повны косци. Говорятъ на злого, запальчиваго и мстительнаго.</br> {{gap|2em}}Злосць берець. Говорятъ, смотря неравнодушно на какое либо непріятное приключеніе.</br> {{gap|2em}}Злучився чортъ зъ дьябломъ. Говорятъ насмѣшливо о двухъ неуступчиво ссорящихся между собою или пьянствующихъ буяновъ или дѣлающихъ совмѣстно какія либо шалости и представленія.</br> {{gap|2em}}Змолоду бали справляли, а подъ старость голышами стали. Говорятъ о дошедшихъ до бѣдности черезъ разгульную жизнь, или черезъ порочную жизнь лишившихся здоровья.</br> {{gap|2em}}Зморщився, якъ сухая пятница. Шутливо говорятъ про исхудавшаго.</br> {{gap|2em}}Знаемся въ дому, знаймыся и въ людзяхъ. Шуточное замѣчаніе, если мужь и жена подчуютъ другъ друга въ гостяхъ или говорятъ другъ другу вѣжливости.</br><noinclude></noinclude> 6h6gm9yb4yyifo3ojpstgc7xv4t2e78 104 127996 295715 2026-08-20T19:34:32Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|1.5em}}'''Szauli,''' Kow. hub. U hetaj akolicy aposznimi czasami było zroblano niekolki napadoŭ na spakojnych ludziej i nawat zabito żyda z żonkaj i 8-mi hadowaj daczkoj.</br> {{gap|1.5em}}Wuczonyje policejskije sabaki dawiali palicyju da schawanych strumentaŭ, katorymi zabiwali, a adhetul i da samych razbojnikaŭ, jakimi akazalisia 6 starawieroŭ, katorych usich i arysztawali.</br> {{gap|1.5em}}Kroŭ ludzkaja pralitaja niawinnie damahajecca ad B...» 295715 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{gap|1.5em}}'''Szauli,''' Kow. hub. U hetaj akolicy aposznimi czasami było zroblano niekolki napadoŭ na spakojnych ludziej i nawat zabito żyda z żonkaj i 8-mi hadowaj daczkoj.</br> {{gap|1.5em}}Wuczonyje policejskije sabaki dawiali palicyju da schawanych strumentaŭ, katorymi zabiwali, a adhetul i da samych razbojnikaŭ, jakimi akazalisia 6 starawieroŭ, katorych usich i arysztawali.</br> {{gap|1.5em}}Kroŭ ludzkaja pralitaja niawinnie damahajecca ad Boha pomsty i nikoli razbojnik ad kary nia wykrucicca. {{gap|1.5em}}'''Słonim.''' Hrodz. hub. U cełaj wakolicy hrad adbiŭ jarynu i prypsawaŭ żyta.</br> {{gap|1.5em}}'''Iwieniec,''' Minsk. hub. Episkop minski Mitrafan. padaŭ synodu prajekt załażyć u Iwiency prawasłaŭny manastyr, kab praz heta szyryć prawasłaŭie u akolicach Iwienca. {{gap|1.5em}}'''Homiel.''' Mahil. hub. Bura z nawalnicaj papsawała u horadzi i ŭ wakolicy szmat budynkaŭ, pałamała drewy i pakruciła żyta.</br> {{gap|1.5em}}U niekatorych miejscach pawaliła telehrafnyje słupy, dyk parwalisia draty.</br> {{gap|1.5em}}'''Kijeŭ.''' Znajszli u ziamli wialiki kacioł, u katorym było 25 funt. siarebranych hroszaj z arabskimi napisiami, 6 załatych branzaletak, kala 2 f. wahoj. Skarb hety, każuć wuczonyje, maja kala tysiaczy hadoŭ.</br> {{gap|1.5em}}'''Syzrań.''' Znajszli u ziamli hlinianuju dzieżku z załatymi i siarebranymi hraszmi z 18-ho wieku. {{gap|1.5em}}'''Hrad u Besarabii.''' U czatyroch pawietach Besarabii hrad adbiŭ 10 tysiacz i 20 dzisiacin zasiewaŭ — hetak zrabiŭ szkody na 234,500 rubloŭ. {{gap|1.5em}}'''Dom raboczych chreścijan.''' U niadzielu 30 czerw. ŭ Warszawie paśla uraczystaj imszy u kaśc. św. Floryjana ks. Harncark paświaciŭ nowy dom, ŭłasnaść Tawarystwa chreścijan-raboczych na Prazie.</br> {{gap|1.5em}}U hetym domie buduć żyć tyjeż raboczyje, kancelaryja tawarystwa, sala na sabrańnia i dr.</br> {{gap|1.5em}}Kaliż my dażyjom da hetaho? '''Waŭkawysk,''' Hrodz. hub. U dzień aktawy Bożaha Cieła, 20 czerw., pa nieszpary mieła adbycca tut uraczystaja pracesija z 4-ma ewanelijami pry sumyśla pastaŭlanych aŭtarach. Ad 50 hadoŭ tutaka hetaj pracesii nia bywała, dyk usieda jaje pryhatowilisia jak najlepiej.</br> {{gap|1.5em}}Ale spraŭnik zahadaŭ strażnikam razabrać aŭtary.</br> {{gap|1.5em}}Pracesija usioż tyki adbyłasia pa wulicach, ale ewanelii adspiewany byli a kaściele. {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section begin="Matczyna"/>{{c|''Piszuć da nas.|памер=180%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{gap|1.5em}}'''M. Turhieli,''' Wilen. hub. i paw. Najbliżejszaja dla nas poczta u Jaszunach, za 16 wiorst adhetul. U Turhielskaj parachwii szmat hramatnych ludziej, i szmat chto wypisujuć sabie hazety, pasyłajuć i adzierżywajuć listy. Dwary i plebanija na pieramien pasyłali swaje koni u Jaszuny i prywazili adtul pocztu u Turhieli na ǔsiu akolicu. Plebanija była jak-by jakoj pacztowaj kantoraj, bo bliska szto ǔsie parachwijanie siudy znasili swaje piśmy, kab pirasłać ich na pocztu, i adsiul zabirali prywiezianyja z Jaszunaŭ listy i hazety.</br> {{gap|1.5em}}Ale oś nidaŭna zakratalisia pany pa dwarach, dy ks. dziekan P. Szepecki, szkolny wuczyciel, aptakar, dy inszyje parachwijanie, pasłali prośbu u huberniu.</br> {{gap|1.5em}}I na skutak jaje atkryłasia poczta ǔ Turhielach.</br> {{gap|1.5em}}Praz pierszyje try hady tutejszyje dwary buduć dawać swaje koni dla prywozki i adwozki poczty u Jaszuny i z Jaszun. A dalej — jość nadzieja, szto poczta umacujecca tak, szto nia treba budzić nijakaj pomaczy, sama utrymajeca, bo atkryłasia jana tut — u nadta patrebnym miasteczku.</br> {{gap|1.5em}}Usim, chto ab naszaj poczcie staraǔsia, ad usich parachwijan turhielskich chaj budzić: Boh wam zapłaci! {{справа|''B. J.{{gap|1.5em}}}} {{gap|1.5em}}'''Wioska D…''' u Hrodzienszczynie. Sioleta, noczczu, z 20 na 21 czerwienia, z niwiadomaj pryczuny padniaǔsia tut pażar.</br> {{gap|1.5em}}Ludziej chutka na pażar zbiehłasia szmat i wady wakoła ni brakawała, adnak prapała piać chat z prybudoŭkami, a taho haspadara, ad katoraho paczaŭsia ahoń, dyk pahareła i żywioła, szto warta była kala 500 rub. Bieda, kali chata na chaci, budynak na budynku zleplany. A ab pażarnym strumencie — nima szto i hukać, — kali busakoǔ i tych trudna było zdabyć. Styd nam sialanie, szto ǔ naszym siale, dzie kala 150 dymoŭ, nietucia pażarnaha strumentu! A czuŭ ja ni ad adnaho haspadara, szto na pażary {{перанос пачатак|sto|juczy}}<section end="Matczyna"/><noinclude></noinclude> 45unj3wastlkqyjrvtet921qyxsxi7r 295716 295715 2026-08-20T19:35:50Z RAleh111 4658 295716 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{gap|1.5em}}'''Szauli,''' Kow. hub. U hetaj akolicy aposznimi czasami było zroblano niekolki napadoŭ na spakojnych ludziej i nawat zabito żyda z żonkaj i 8-mi hadowaj daczkoj.</br> {{gap|1.5em}}Wuczonyje policejskije sabaki dawiali palicyju da schawanych strumentaŭ, katorymi zabiwali, a adhetul i da samych razbojnikaŭ, jakimi akazalisia 6 starawieroŭ, katorych usich i arysztawali.</br> {{gap|1.5em}}Kroŭ ludzkaja pralitaja niawinnie damahajecca ad Boha pomsty i nikoli razbojnik ad kary nia wykrucicca. {{gap|1.5em}}'''Słonim.''' Hrodz. hub. U cełaj wakolicy hrad adbiŭ jarynu i prypsawaŭ żyta.</br> {{gap|1.5em}}'''Iwieniec,''' Minsk. hub. Episkop minski Mitrafan. padaŭ synodu prajekt załażyć u Iwiency prawasłaŭny manastyr, kab praz heta szyryć prawasłaŭie u akolicach Iwienca. {{gap|1.5em}}'''Homiel.''' Mahil. hub. Bura z nawalnicaj papsawała u horadzi i ŭ wakolicy szmat budynkaŭ, pałamała drewy i pakruciła żyta.</br> {{gap|1.5em}}U niekatorych miejscach pawaliła telehrafnyje słupy, dyk parwalisia draty.</br> {{gap|1.5em}}'''Kijeŭ.''' Znajszli u ziamli wialiki kacioł, u katorym było 25 funt. siarebranych hroszaj z arabskimi napisiami, 6 załatych branzaletak, kala 2 f. wahoj. Skarb hety, każuć wuczonyje, maja kala tysiaczy hadoŭ.</br> {{gap|1.5em}}'''Syzrań.''' Znajszli u ziamli hlinianuju dzieżku z załatymi i siarebranymi hraszmi z 18-ho wieku. {{gap|1.5em}}'''Hrad u Besarabii.''' U czatyroch pawietach Besarabii hrad adbiŭ 10 tysiacz i 20 dzisiacin zasiewaŭ — hetak zrabiŭ szkody na 234,500 rubloŭ. {{gap|1.5em}}'''Dom raboczych chreścijan.''' U niadzielu 30 czerw. ŭ Warszawie paśla uraczystaj imszy u kaśc. św. Floryjana ks. Harncark paświaciŭ nowy dom, ŭłasnaść Tawarystwa chreścijan-raboczych na Prazie.</br> {{gap|1.5em}}U hetym domie buduć żyć tyjeż raboczyje, kancelaryja tawarystwa, sala na sabrańnia i dr.</br> {{gap|1.5em}}Kaliż my dażyjom da hetaho? {{gap|1.5em}}'''Waŭkawysk,''' Hrodz. hub. U dzień aktawy Bożaha Cieła, 20 czerw., pa nieszpary mieła adbycca tut uraczystaja pracesija z 4-ma ewanelijami pry sumyśla pastaŭlanych aŭtarach. Ad 50 hadoŭ tutaka hetaj pracesii nia bywała, dyk usieda jaje pryhatowilisia jak najlepiej.</br> {{gap|1.5em}}Ale spraŭnik zahadaŭ strażnikam razabrać aŭtary.</br> {{gap|1.5em}}Pracesija usioż tyki adbyłasia pa wulicach, ale ewanelii adspiewany byli a kaściele. {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section begin="Matczyna"/>{{c|''Piszuć da nas.|памер=180%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{gap|1.5em}}'''M. Turhieli,''' Wilen. hub. i paw. Najbliżejszaja dla nas poczta u Jaszunach, za 16 wiorst adhetul. U Turhielskaj parachwii szmat hramatnych ludziej, i szmat chto wypisujuć sabie hazety, pasyłajuć i adzierżywajuć listy. Dwary i plebanija na pieramien pasyłali swaje koni u Jaszuny i prywazili adtul pocztu u Turhieli na ǔsiu akolicu. Plebanija była jak-by jakoj pacztowaj kantoraj, bo bliska szto ǔsie parachwijanie siudy znasili swaje piśmy, kab pirasłać ich na pocztu, i adsiul zabirali prywiezianyja z Jaszunaŭ listy i hazety.</br> {{gap|1.5em}}Ale oś nidaŭna zakratalisia pany pa dwarach, dy ks. dziekan P. Szepecki, szkolny wuczyciel, aptakar, dy inszyje parachwijanie, pasłali prośbu u huberniu.</br> {{gap|1.5em}}I na skutak jaje atkryłasia poczta ǔ Turhielach.</br> {{gap|1.5em}}Praz pierszyje try hady tutejszyje dwary buduć dawać swaje koni dla prywozki i adwozki poczty u Jaszuny i z Jaszun. A dalej — jość nadzieja, szto poczta umacujecca tak, szto nia treba budzić nijakaj pomaczy, sama utrymajeca, bo atkryłasia jana tut — u nadta patrebnym miasteczku.</br> {{gap|1.5em}}Usim, chto ab naszaj poczcie staraǔsia, ad usich parachwijan turhielskich chaj budzić: Boh wam zapłaci! {{справа|''B. J.{{gap|1.5em}}}} {{gap|1.5em}}'''Wioska D…''' u Hrodzienszczynie. Sioleta, noczczu, z 20 na 21 czerwienia, z niwiadomaj pryczuny padniaǔsia tut pażar.</br> {{gap|1.5em}}Ludziej chutka na pażar zbiehłasia szmat i wady wakoła ni brakawała, adnak prapała piać chat z prybudoŭkami, a taho haspadara, ad katoraho paczaŭsia ahoń, dyk pahareła i żywioła, szto warta była kala 500 rub. Bieda, kali chata na chaci, budynak na budynku zleplany. A ab pażarnym strumencie — nima szto i hukać, — kali busakoǔ i tych trudna było zdabyć. Styd nam sialanie, szto ǔ naszym siale, dzie kala 150 dymoŭ, nietucia pażarnaha strumentu! A czuŭ ja ni ad adnaho haspadara, szto na pażary {{перанос пачатак|sto|juczy}}<section end="Matczyna"/><noinclude></noinclude> h25h3dsa9prh7z98wmimunvtvjlclko 295717 295716 2026-08-20T20:01:21Z Gleb Leo 2440 295717 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude><section begin="Szto"/>{{gap|1.5em}}'''Szauli,''' Kow. hub. U hetaj akolicy aposznimi czasami było zroblano niekolki napadoŭ na spakojnych ludziej i nawat zabito żyda z żonkaj i 8-mi hadowaj daczkoj.</br> {{gap|1.5em}}Wuczonyje policejskije sabaki dawiali palicyju da schawanych strumentaŭ, katorymi zabiwali, a adhetul i da samych razbojnikaŭ, jakimi akazalisia 6 starawieroŭ, katorych usich i arysztawali.</br> {{gap|1.5em}}Kroŭ ludzkaja pralitaja niawinnie damahajecca ad Boha pomsty i nikoli razbojnik ad kary nia wykrucicca. {{gap|1.5em}}'''Słonim.''' Hrodz. hub. U cełaj wakolicy hrad adbiŭ jarynu i prypsawaŭ żyta.</br> {{gap|1.5em}}'''Iwieniec,''' Minsk. hub. Episkop minski Mitrafan. padaŭ synodu prajekt załażyć u Iwiency prawasłaŭny manastyr, kab praz heta szyryć prawasłaŭie u akolicach Iwienca. {{gap|1.5em}}'''Homiel.''' Mahil. hub. Bura z nawalnicaj papsawała u horadzi i ŭ wakolicy szmat budynkaŭ, pałamała drewy i pakruciła żyta.</br> {{gap|1.5em}}U niekatorych miejscach pawaliła telehrafnyje słupy, dyk parwalisia draty.</br> {{gap|1.5em}}'''Kijeŭ.''' Znajszli u ziamli wialiki kacioł, u katorym było 25 funt. siarebranych hroszaj z arabskimi napisiami, 6 załatych branzaletak, kala 2 f. wahoj. Skarb hety, każuć wuczonyje, maja kala tysiaczy hadoŭ.</br> {{gap|1.5em}}'''Syzrań.''' Znajszli u ziamli hlinianuju dzieżku z załatymi i siarebranymi hraszmi z 18-ho wieku. {{gap|1.5em}}'''Hrad u Besarabii.''' U czatyroch pawietach Besarabii hrad adbiŭ 10 tysiacz i 20 dzisiacin zasiewaŭ — hetak zrabiŭ szkody na 234,500 rubloŭ. {{gap|1.5em}}'''Dom raboczych chreścijan.''' U niadzielu 30 czerw. ŭ Warszawie paśla uraczystaj imszy u kaśc. św. Floryjana ks. Harncark paświaciŭ nowy dom, ŭłasnaść Tawarystwa chreścijan-raboczych na Prazie.</br> {{gap|1.5em}}U hetym domie buduć żyć tyjeż raboczyje, kancelaryja tawarystwa, sala na sabrańnia i dr.</br> {{gap|1.5em}}Kaliż my dażyjom da hetaho? {{gap|1.5em}}'''Waŭkawysk,''' Hrodz. hub. U dzień aktawy Bożaha Cieła, 20 czerw., pa nieszpary mieła adbycca tut uraczystaja pracesija z 4-ma ewanelijami pry sumyśla pastaŭlanych aŭtarach. Ad 50 hadoŭ tutaka hetaj pracesii nia bywała, dyk usieda jaje pryhatowilisia jak najlepiej.</br> {{gap|1.5em}}Ale spraŭnik zahadaŭ strażnikam razabrać aŭtary.</br> {{gap|1.5em}}Pracesija usioż tyki adbyłasia pa wulicach, ale ewanelii adspiewany byli a kaściele. {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Szto"/> <section begin="Turhieli"/>{{c|''Piszuć da nas.|памер=180%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{gap|1.5em}}'''M. Turhieli,''' Wilen. hub. i paw. Najbliżejszaja dla nas poczta u Jaszunach, za 16 wiorst adhetul. U Turhielskaj parachwii szmat hramatnych ludziej, i szmat chto wypisujuć sabie hazety, pasyłajuć i adzierżywajuć listy. Dwary i plebanija na pieramien pasyłali swaje koni u Jaszuny i prywazili adtul pocztu u Turhieli na ǔsiu akolicu. Plebanija była jak-by jakoj pacztowaj kantoraj, bo bliska szto ǔsie parachwijanie siudy znasili swaje piśmy, kab pirasłać ich na pocztu, i adsiul zabirali prywiezianyja z Jaszunaŭ listy i hazety.</br> {{gap|1.5em}}Ale oś nidaŭna zakratalisia pany pa dwarach, dy ks. dziekan P. Szepecki, szkolny wuczyciel, aptakar, dy inszyje parachwijanie, pasłali prośbu u huberniu.</br> {{gap|1.5em}}I na skutak jaje atkryłasia poczta ǔ Turhielach.</br> {{gap|1.5em}}Praz pierszyje try hady tutejszyje dwary buduć dawać swaje koni dla prywozki i adwozki poczty u Jaszuny i z Jaszun. A dalej — jość nadzieja, szto poczta umacujecca tak, szto nia treba budzić nijakaj pomaczy, sama utrymajeca, bo atkryłasia jana tut — u nadta patrebnym miasteczku.</br> {{gap|1.5em}}Usim, chto ab naszaj poczcie staraǔsia, ad usich parachwijan turhielskich chaj budzić: Boh wam zapłaci! {{справа|''B. J.{{gap|1.5em}}}} <section end="Turhieli"/> <section begin="Wioska"/>{{gap|1.5em}}'''Wioska D…''' u Hrodzienszczynie. Sioleta, noczczu, z 20 na 21 czerwienia, z niwiadomaj pryczuny padniaǔsia tut pażar.</br> {{gap|1.5em}}Ludziej chutka na pażar zbiehłasia szmat i wady wakoła ni brakawała, adnak prapała piać chat z prybudoŭkami, a taho haspadara, ad katoraho paczaŭsia ahoń, dyk pahareła i żywioła, szto warta była kala 500 rub. Bieda, kali chata na chaci, budynak na budynku zleplany. A ab pażarnym strumencie — nima szto i hukać, — kali busakoǔ i tych trudna było zdabyć. Styd nam sialanie, szto ǔ naszym siale, dzie kala 150 dymoŭ, nietucia pażarnaha strumentu! A czuŭ ja ni ad adnaho haspadara, szto na pażary {{перанос пачатак|sto|juczy}}<section end="Wioska"/><noinclude></noinclude> g4rxu2ckp0rn46oiqaor5b00de0i2j7 0 127997 295718 2026-08-20T20:02:11Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{загаловак | назва = Szto czuwać | безаўтара = | год = 6 ліпеня 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/19/Kaścielnyja wiedamaści|Kaścielnyja wiedamaści]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/19/Piszuć da nas/M. Turhieni|M. Turhieni]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}...» 295718 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Szto czuwać | безаўтара = | год = 6 ліпеня 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/19/Kaścielnyja wiedamaści|Kaścielnyja wiedamaści]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/19/Piszuć da nas/M. Turhieni|M. Turhieni]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913. № 19.pdf" from="4" to="5" fromsection="Szto" tosection="Szto" /> {{Выроўніваньне-канец}} {{DEFAULTSORT:Szto czuwać}} [[Катэгорыя:Публіцыстыка невядомых аўтараў]] 8dse06jrlezo6xixcbs1kc29oo35fut 295720 295718 2026-08-20T20:03:41Z Gleb Leo 2440 295720 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Szto czuwać | безаўтара = | год = 6 ліпеня 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/19/Kaścielnyja wiedamaści|Kaścielnyja wiedamaści]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/19/Piszuć da nas/M. Turhieli|M. Turhieli]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913. № 19.pdf" from="4" to="5" fromsection="Szto" tosection="Szto" /> {{Выроўніваньне-канец}} {{DEFAULTSORT:Szto czuwać}} [[Катэгорыя:Публіцыстыка невядомых аўтараў]] fedzpdiypmi3iqfit1ocsmejkb4imwc 0 127998 295721 2026-08-20T20:04:20Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{загаловак | назва = M. Turhieli | безаўтара = | год = 6 ліпеня 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/19/Szto czuwać|Szto czuwać]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/19/Piszuć da nas/Wioska D…|Wioska D…]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus...» 295721 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = M. Turhieli | безаўтара = | год = 6 ліпеня 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/19/Szto czuwać|Szto czuwać]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/19/Piszuć da nas/Wioska D…|Wioska D…]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913. № 19.pdf" from="5" to="5" fromsection="Turhieli" tosection="Turhieli" /> {{Выроўніваньне-канец}} {{DEFAULTSORT:M. Turhieli}} [[Катэгорыя:Публіцыстыка невядомых аўтараў]] 3nq1m4coj5ipfop2ockj72is3n1c8hx 295722 295721 2026-08-20T20:04:38Z Gleb Leo 2440 Замена старонкі на '{{Хутка выдаліць|1=памылка}}' 295722 wikitext text/x-wiki {{Хутка выдаліць|1=памылка}} ja8r8hlnzaklyh1uigntv1wllyzqygr 0 127999 295723 2026-08-20T20:05:09Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{загаловак | назва = M. Turhieli | безаўтара = | год = 6 ліпеня 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/19/Szto czuwać|Szto czuwać]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/19/Piszuć da nas/Wioska D…|Wioska D…]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus...» 295723 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = M. Turhieli | безаўтара = | год = 6 ліпеня 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/19/Szto czuwać|Szto czuwać]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/19/Piszuć da nas/Wioska D…|Wioska D…]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913. № 19.pdf" from="5" to="5" fromsection="Turhieli" tosection="Turhieli" /> {{Выроўніваньне-канец}} {{DEFAULTSORT:M. Turhieli}} [[Катэгорыя:Публіцыстыка невядомых аўтараў]] [[Катэгорыя:Тургелі]] sb3ernxkktfqfzjj3r8ybxffjr5xscb 104 128000 295724 2026-08-20T20:10:36Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: «{{перанос канец|sto|juczy}} drapaǔ patylicu i uzdyhaŭ: „A, dziaciuczki maje, kab hetaż ciapier strument pażarny, dyk adrazu zalilib“. Chtoż tabie jaho padarujeć, moj ty susiedka, kali sam sabie ni prydbajesz?!</br> {{gap|1.5em}}Oś heta pryhoda moża was nawuczyć! I użo, czymsia stahnać i biadawać pa czasie, zbiaryciasia, dy kupicia sabie strument pażarny i zawiadzicia u siabie pażarnuju drużynu z maładych dziaciukoǔ. A pażarn...» 295724 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>{{перанос канец|sto|juczy}} drapaǔ patylicu i uzdyhaŭ: „A, dziaciuczki maje, kab hetaż ciapier strument pażarny, dyk adrazu zalilib“. Chtoż tabie jaho padarujeć, moj ty susiedka, kali sam sabie ni prydbajesz?!</br> {{gap|1.5em}}Oś heta pryhoda moża was nawuczyć! I użo, czymsia stahnać i biadawać pa czasie, zbiaryciasia, dy kupicia sabie strument pażarny i zawiadzicia u siabie pażarnuju drużynu z maładych dziaciukoǔ. A pażarnym strumentam troch-czatyroch czaławiek bolsz machczymuć zrabić, jak wy dwadcacioch, cyrkajuczy zbanoczkami wadu.</br> {{gap|1.5em}}Pry haszeńniu pażaru usie rupna pracawali, nawat kabiety ni stajali apusciǔszy ruk. Za heta usim należycca pachwała, a najbolsz pirad usimi Mikodymu D. Jon myhby być kamandzieram pażarnaj drużyny, bo nadta bordzieńka usiudy ǔszczabiarachajecca, zalje, zaduszyć połymia i dalej. Dyk, Braty Biełarusy, nia spimo! Pomnicia, szto adkład nia jdzie na ład. Dyk kali trudna was, Braciki, wypchnuć na asabniaki, na chutary — a heta badaj najlepiej zabiazpiaczajeć ad wialikaha pażaru — dyk kanieszna zadbajcia u siabie pażarnyja strumenty, boczki na ciależkach dla ważeńnia wady, busakoŭ bolsz, i druhich prypasaǔ. Oś jaszcze dawoli jość biady z żywiołaj na pażary: trudna jaje wypudzić z chlewa. Dyk, kab skacinka wyszła, treba jej zakryć czym woczy, a tady wywadzić, dyk jana wyjdzieć. {{справа|''K. Razom…a.{{gap|1.5em}}}} {{gap|1.5em}}'''M. Porazwo,''' Waŭkawysk. paw. Hrodz. hubern.</br> {{gap|1.5em}}U sieradu, 16 czerwienia, u nas adbyłasia wialikaja i uraczystaja pracesija pa miasteczku. Miełasia jana być u niadzielu, al doszcz pirászkodziǔ. A ǔ sieradu pahoda paszancawała. Dyk narodu zyszłosia szmat i ksiandzoǔ zjechałasia aż siamioch.</br> {{gap|1.5em}}Kala poǔdnia tak niejak stali straszyć chmurki, sonce zaczało pry parywać, — ludzi usioż taki nia pirastali ustroiwać aŭtaroǔ pa wulicach miasteczka. Kala hadziny 4 spaǔdnia wyruszyła pracesija s Kaścioła.</br> {{gap|1.5em}}U załacistaj monstrancii Najświaciejszy Sakrament nios probaszcz z Wołpy, a pirad im iszło jaszcze sześć ksiandzoǔ — usie ǔ albach i ŭ arnatach. Jaszcze musić nikoli nasza parahwija ni baczyła hetkaj pieknaj i uraczystaj pracesii. Wulicy byli wymieciany i pasypany ajeram, a miejscami nawat wysadzany biarozkami; chaty byli prybrany.</br> {{gap|1.5em}}Nadtaż zdatna było uhladacca, jak kala kožnaj chaty ǔ Nowadworskaj wulicy, kudy najpiersz pajszła pracesija, stajaŭ stolik, nakryty biełaj nastolnicaj, a na jom najlepszy s chaty abraz i dźwie świeczki, — a kala stała klenczyli tyja, katoryja jaho prybrali. Na hetajża wulicy, na horcy, kala kaplicy, byŭ prybrany pierszy aŭtar. Tut wikary z Kremianicy adśpiewaŭ pierszuju ewaneliju, a narod stojuczy u nizu, pad horkaj na darozi, szczyra maliŭsia da Boha, da Baćki swajho… A chmary zuschodu padymalisia usio huściejszyja i czarniejszyja… Upali 2–3 kapli dożdżu… Ludzi czaściej stali pahladać u toj bok, skul nadchodziǔ dożdż… Raptam chmary razbilisia, i paszli u bok kudy katoraja.</br> {{gap|1.5em}}Jaszcze dźwie-try — i astatnija kapli dożdżu spali, kali padchodzili da druhoha aŭtara; i pahoda zatrymałasia. Adny sabie padumali, a druhija szaptali: „Boskaja łaska nad nami“…</br> {{gap|1.5em}}Druhi aŭtar, czuć szto ni kaplica, na Mataszoŭskaj wulicy byŭ nadtaż piekny; skroś u siarodku uwieszany byŭ sinimi dywanami, a u wiarchu pakryty byŭ sfałdowanym, czysta chmarki, biełym i sinim gazam.</br> {{gap|1.5em}}Trećci aŭtar na Krapiŭnickaj wulicy byŭ taksama piekny; tut bolsz było zielaniny i kwiatak, a mieńsz materyi… Dapraŭdy, hladziuczy na hetyja aŭtary, na ludziej, na chaty — mimawoli lezić u hałoŭku dumka: „Kab heta ludzi i na duszy byli hetkija pieknyja i pryhożyja!“..</br> {{gap|1.5em}}Pry czaćwiertym aŭtary, pry samym kaścieli, pa astatniaj ewanelii, dano było błahasławieńnie Najświaciejszym Sakramentam.</br> {{gap|1.5em}}Damoŭ ludzi razyjszlisia wiasiołyja i szczaśliwyja pašla takoj pracesii.</br> {{справа|''Parachwijanin.{{gap|1.5em}}}} {{gap|1.5em}}'''Wioska Ruszczany,''' Hrodz. hub. (Piszu tak, jak u nas każuć).</br> {{gap|1.5em}}Praczuwajemo kiepskuju zimu: dażdże luć, woda u rece Narwi prybywaje, szto raz bolsz, — siena bołotnioho nie budzie. Chto i skasiŭ — nie wykorystaje, bo ŭsieńko popłyje z wodoju. Słowom z rekie nie spodziewajemsie niczoho. A szto da paszy polnaj taksamo kiepsko, bo wielmi suszyło z wiesne, dyk mało szto narosło. Szto poczniemo prez zimu z żywiołoju — zhanuci trudno. Hospadare ŭ kłopoci. A trawa była pieknaja na rece, ale sztoż — mokro, choć ty szto choci robi, — nimaż żadnoho dostupu. A kab tak prakopać rawe, zrobić spust wodzie? Tak moża robiać niemcy, chrancuzy, ale nasz<noinclude></noinclude> dg6bqs0s213xysx32a45b1xgliukxy6 295727 295724 2026-08-20T20:15:28Z Gleb Leo 2440 295727 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude><section begin="Wioska"/>{{перанос канец|sto|juczy}} drapaǔ patylicu i uzdyhaŭ: „A, dziaciuczki maje, kab hetaż ciapier strument pażarny, dyk adrazu zalilib“. Chtoż tabie jaho padarujeć, moj ty susiedka, kali sam sabie ni prydbajesz?!</br> {{gap|1.5em}}Oś heta pryhoda moża was nawuczyć! I użo, czymsia stahnać i biadawać pa czasie, zbiaryciasia, dy kupicia sabie strument pażarny i zawiadzicia u siabie pażarnuju drużynu z maładych dziaciukoǔ. A pażarnym strumentam troch-czatyroch czaławiek bolsz machczymuć zrabić, jak wy dwadcacioch, cyrkajuczy zbanoczkami wadu.</br> {{gap|1.5em}}Pry haszeńniu pażaru usie rupna pracawali, nawat kabiety ni stajali apusciǔszy ruk. Za heta usim należycca pachwała, a najbolsz pirad usimi Mikodymu D. Jon myhby być kamandzieram pażarnaj drużyny, bo nadta bordzieńka usiudy ǔszczabiarachajecca, zalje, zaduszyć połymia i dalej. Dyk, Braty Biełarusy, nia spimo! Pomnicia, szto adkład nia jdzie na ład. Dyk kali trudna was, Braciki, wypchnuć na asabniaki, na chutary — a heta badaj najlepiej zabiazpiaczajeć ad wialikaha pażaru — dyk kanieszna zadbajcia u siabie pażarnyja strumenty, boczki na ciależkach dla ważeńnia wady, busakoŭ bolsz, i druhich prypasaǔ. Oś jaszcze dawoli jość biady z żywiołaj na pażary: trudna jaje wypudzić z chlewa. Dyk, kab skacinka wyszła, treba jej zakryć czym woczy, a tady wywadzić, dyk jana wyjdzieć. {{справа|''K. Razom…a.{{gap|1.5em}}}} <section end="Wioska"/> <section begin="Porazwo"/>{{gap|1.5em}}'''M. Porazwo,''' Waŭkawysk. paw. Hrodz. hubern.</br> {{gap|1.5em}}U sieradu, 16 czerwienia, u nas adbyłasia wialikaja i uraczystaja pracesija pa miasteczku. Miełasia jana być u niadzielu, al doszcz pirászkodziǔ. A ǔ sieradu pahoda paszancawała. Dyk narodu zyszłosia szmat i ksiandzoǔ zjechałasia aż siamioch.</br> {{gap|1.5em}}Kala poǔdnia tak niejak stali straszyć chmurki, sonce zaczało pry parywać, — ludzi usioż taki nia pirastali ustroiwać aŭtaroǔ pa wulicach miasteczka. Kala hadziny 4 spaǔdnia wyruszyła pracesija s Kaścioła.</br> {{gap|1.5em}}U załacistaj monstrancii Najświaciejszy Sakrament nios probaszcz z Wołpy, a pirad im iszło jaszcze sześć ksiandzoǔ — usie ǔ albach i ŭ arnatach. Jaszcze musić nikoli nasza parahwija ni baczyła hetkaj pieknaj i uraczystaj pracesii. Wulicy byli wymieciany i pasypany ajeram, a miejscami nawat wysadzany biarozkami; chaty byli prybrany.</br> {{gap|1.5em}}Nadtaż zdatna było uhladacca, jak kala kožnaj chaty ǔ Nowadworskaj wulicy, kudy najpiersz pajszła pracesija, stajaŭ stolik, nakryty biełaj nastolnicaj, a na jom najlepszy s chaty abraz i dźwie świeczki, — a kala stała klenczyli tyja, katoryja jaho prybrali. Na hetajża wulicy, na horcy, kala kaplicy, byŭ prybrany pierszy aŭtar. Tut wikary z Kremianicy adśpiewaŭ pierszuju ewaneliju, a narod stojuczy u nizu, pad horkaj na darozi, szczyra maliŭsia da Boha, da Baćki swajho… A chmary zuschodu padymalisia usio huściejszyja i czarniejszyja… Upali 2–3 kapli dożdżu… Ludzi czaściej stali pahladać u toj bok, skul nadchodziǔ dożdż… Raptam chmary razbilisia, i paszli u bok kudy katoraja.</br> {{gap|1.5em}}Jaszcze dźwie-try — i astatnija kapli dożdżu spali, kali padchodzili da druhoha aŭtara; i pahoda zatrymałasia. Adny sabie padumali, a druhija szaptali: „Boskaja łaska nad nami“…</br> {{gap|1.5em}}Druhi aŭtar, czuć szto ni kaplica, na Mataszoŭskaj wulicy byŭ nadtaż piekny; skroś u siarodku uwieszany byŭ sinimi dywanami, a u wiarchu pakryty byŭ sfałdowanym, czysta chmarki, biełym i sinim gazam.</br> {{gap|1.5em}}Trećci aŭtar na Krapiŭnickaj wulicy byŭ taksama piekny; tut bolsz było zielaniny i kwiatak, a mieńsz materyi… Dapraŭdy, hladziuczy na hetyja aŭtary, na ludziej, na chaty — mimawoli lezić u hałoŭku dumka: „Kab heta ludzi i na duszy byli hetkija pieknyja i pryhożyja!“..</br> {{gap|1.5em}}Pry czaćwiertym aŭtary, pry samym kaścieli, pa astatniaj ewanelii, dano było błahasławieńnie Najświaciejszym Sakramentam.</br> {{gap|1.5em}}Damoŭ ludzi razyjszlisia wiasiołyja i szczaśliwyja pašla takoj pracesii.</br> {{справа|''Parachwijanin.{{gap|1.5em}}}} <section end="Porazwo"/> <section begin="Ruszczany"/>{{gap|1.5em}}'''Wioska Ruszczany,''' Hrodz. hub. (Piszu tak, jak u nas każuć).</br> {{gap|1.5em}}Praczuwajemo kiepskuju zimu: dażdże luć, woda u rece Narwi prybywaje, szto raz bolsz, — siena bołotnioho nie budzie. Chto i skasiŭ — nie wykorystaje, bo ŭsieńko popłyje z wodoju. Słowom z rekie nie spodziewajemsie niczoho. A szto da paszy polnaj taksamo kiepsko, bo wielmi suszyło z wiesne, dyk mało szto narosło. Szto poczniemo prez zimu z żywiołoju — zhanuci trudno. Hospadare ŭ kłopoci. A trawa była pieknaja na rece, ale sztoż — mokro, choć ty szto choci robi, — nimaż żadnoho dostupu. A kab tak prakopać rawe, zrobić spust wodzie? Tak moża robiać niemcy, chrancuzy, ale nasz <section end="Ruszczany"/><noinclude></noinclude> o6g5uid0ongeyezjemopzg4thowl6fx 104 128001 295725 2026-08-20T20:13:02Z Gleb Leo 2440 /* Не правераная */ Новая старонка: «<section begin="15"/>Сьвіе́циць мѣсяць видню́ся^еньки,<br /> Быў Ясь Каси милюся^еньки,<br /> Сьвіе́циць мѣсяць да не грыэ́я,<br /> Кася жъ жалю ӑжно̆ мліе́я.<br /> {{Калёнтытул|right={{smaller|Яськевичи.}}}} {{block center/e}} <section end="15"/> <section begin="16"/>{{block center/s}} {{Цэнтар|16.}} Вя<sup>е</su...» 295725 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Gleb Leo" /></noinclude><section begin="15"/>Сьвіе́циць мѣсяць видню́ся^еньки,<br /> Быў Ясь Каси милюся^еньки,<br /> Сьвіе́циць мѣсяць да не грыэ́я,<br /> Кася жъ жалю ӑжно̆ мліе́я.<br /> {{Калёнтытул|right={{smaller|Яськевичи.}}}} {{block center/e}} <section end="15"/> <section begin="16"/>{{block center/s}} {{Цэнтар|16.}} Вя^ельмуо́жная пани<br /> Свайго пана міа́ла<br /> Да ящэ таго<br /> Пя^етруся́ кахала, —<br /> Чатэры ра́зы<br /> Кони пасылала,<br /> За пятымъ разам<br /> Сама пая^еха́ла.<br /> Прывязла Пя^етру́ся<br /> Ў новыя пакои,<br /> Забачыла пана<br /> На вараныхъ коняхъ.<br /> — Уцякай, Пя^етру́сю,<br /> Уцякай, са^эрдэнько!<br /> А Пя^етру́сю ў дзверы<br /> Уцечы трудненько.<br /> А паньскія^е слуги<br /> Пану данасили,<br /> На вако́ло дому<br /> Усіе́ аступили.<br /> Узяли́ Пя^етру́ся<br /> Падъ біе́лыя^е руки,<br /> Павя^ели Пя^етру́ся<br /> На віе́чныя^е муки…<br /> — Пакажы, Пя^етрусю,<br /> Пакажы жупаны,<br /> Што падаравала<br /><section end="16"/><noinclude></noinclude> kwqzqe4cnr55mb4h6597k8bwskistdn 0 128002 295726 2026-08-20T20:13:42Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{Загаловак | назва = 15. (варіантъ) | безаўтара = | год = 1907 год | пераклад = | секцыя = Беларуская народная песьня | папярэдні = [[Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907)/Пѣсни/V/14|14. Ой, тамъ на Дунаи]] | наступны = Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907)/Пѣсни/V/16|16. (вар...» 295726 wikitext text/x-wiki {{Загаловак | назва = 15. (варіантъ) | безаўтара = | год = 1907 год | пераклад = | секцыя = Беларуская народная песьня | папярэдні = [[Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907)/Пѣсни/V/14|14. Ой, тамъ на Дунаи]] | наступны = [[Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907)/Пѣсни/V/16|16. (варіантъ)]] | анатацыі = }} <pages index="Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907).pdf" from="57" to="58" fromsection="15" tosection="15" /> rhf8bd0p9zk8ki6xur3qk0psqdsg6me 295732 295726 2026-08-20T20:43:41Z Gleb Leo 2440 295732 wikitext text/x-wiki {{Загаловак | назва = 15. (варіантъ) | безаўтара = | год = 1907 год | пераклад = | секцыя = Беларуская народная песьня | папярэдні = [[Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907)/Пѣсни/V/14|14. Ой, тамъ на Дунаи]] | наступны = [[Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907)/Пѣсни/V/16|16. Вя^ельмуо́жная пани]] | анатацыі = }} <pages index="Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907).pdf" from="57" to="58" fromsection="15" tosection="15" /> 19o2a648lxhm38b9gw2s4rwjl8qxcjk 0 128003 295728 2026-08-20T20:16:46Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{загаловак | назва = Wioska D… | безаўтара = | год = 6 ліпеня 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/19/Piszuć da nas/M. Turhieli|M. Turhieli]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/19/Piszuć da nas/M. Porazwo|M. Porazwo]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index...» 295728 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Wioska D… | безаўтара = | год = 6 ліпеня 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/19/Piszuć da nas/M. Turhieli|M. Turhieli]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/19/Piszuć da nas/M. Porazwo|M. Porazwo]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913. № 19.pdf" from="5" to="6" fromsection="Wioska" tosection="Wioska" /> {{Выроўніваньне-канец}} {{DEFAULTSORT:Wioska D…}} [[Катэгорыя:Публіцыстыка невядомых аўтараў]] [[Катэгорыя:Пажары]] e3bcp401lg3lkrr82i7a3t63pf8o62l 0 128004 295729 2026-08-20T20:18:28Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{загаловак | назва = M. Porazwo | безаўтара = | год = 6 ліпеня 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/19/Piszuć da nas/Wioska D…|Wioska D…]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/19/Piszuć da nas/Wioska Ruszczany|Wioska Ruszczany]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <...» 295729 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = M. Porazwo | безаўтара = | год = 6 ліпеня 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/19/Piszuć da nas/Wioska D…|Wioska D…]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/19/Piszuć da nas/Wioska Ruszczany|Wioska Ruszczany]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913. № 19.pdf" from="6" to="6" fromsection="Porazwo" tosection="Porazwo" /> {{Выроўніваньне-канец}} {{DEFAULTSORT:M. Porazwo}} [[Катэгорыя:Публіцыстыка невядомых аўтараў]] [[Катэгорыя:Поразава]] q6vzwzl4x6g9r3midocro2zey0iw6ld 104 128005 295730 2026-08-20T20:35:30Z RAleh111 4658 /* Праблематычная */ 295730 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="RAleh111" /></noinclude> narod — jon pracowaci szmat budzie, ale na wybiehi żadnyja rozumu ni potracić. Suchi rok — dobre, skarystaje; mokry — splaśnie rukami i naroka paśla znoŭ na wolu Bosku, usłuchowujuczysia i apowiadańnia, a lepszym bycie ludziej zahranicznych, jakby ab bajecznom koroleŭstwi, dzie reki ciakuć miodowyje… Boża, wieru, szto zaświtaje nam świetlejszaja dola… Zaświtaje, ale kab chutczej, dyk rozumno pracujmo. {{справа|''Fel. P–ski.{{gap|1.5em}}}} {{gap|1.5em}}''Pryp. red.:'' Drukujem biez paprawak ale nieszta nia wierycca nam, kab hetak u Ruszczanach ''okali''. Mo F. P. nia dobra ǔsłuchaǔsia. {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} {{c|'''Wiestki z zahranicy.|памер=180%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> <center>{{larger|'''Nowaja wajna.}}</center> {{gap|1.5em}}Nia ǔspieli zhaić ranaŭ paśla wajny s Turcijaj, proci katoraj iszli drużna, jak rodnyje braty, bliska ǔsie sławianie z Bałkanskaho paŭwostrawa, dy bacz paczali jany swarycca miż saboj, bo <center>'''nie mahli zhodna padzialić</center> zawajawanaj ad turkaŭ ziamli. Ad swarki pierajszło da pahrozki, a ŭ kancy <center>'''Baǔharyja, dy Serbija i Hrecija paczali miż saboj wajnu.</center> {{gap|1.5em}}Wajna heta miż bratniami narodami s paczatku bytcym szancawała Boŭharyi, ale paśla telehramy paczali prynosić sprecznyje wiestki tak, szto trudna było i zhadać <center>'''kamu ruczyń, a kamu haryć,</center> ale ciapier użo wiedama dobra, szto <center>'''Baǔharyja aszukałasia,</center> bo nia uspieła jana jeszcze pabić Serbii, czaho jej wielmi zadałosia, dziela pawialiczeńnia swajho carstwa, jak <center>'''wojska Rumynii uwajszło u Baǔharyju.</center> {{gap|1.5em}}Ale Rumynija nia chocze praliwać krywi swajej i bratniaj, tolki widziaczy, szto <center>'''dzie dwa bjucca treci moża skarystać,</center> jana abwieściła Baŭharyi, szto nia budzie wajawać, kali taja daść jej kusok ziamli miż r. Dunajam i Czornym moram, i kali dapuścić Rumyncaŭ da supolnaj z druhimi bałkanskimi carstwami rady ab razhraniczeńni Macedonii, (ab katoruju i paczałasia heta kainoŭskaja wajna), a katoraja najskarej — szto nie dastaniecca nikomu, dy budzie niezależnym carstwam. <center>'''Baǔharja paczułasia słabawataj</center> i użo zusim pamiakezeła i zdajecca szto <center>'''skora budzie zhoda,</center> bo Baŭharyja prymić warunki zhody takije, jakije jej daduć, a Serbiju i Hreciju zmusiać da zhody Rumyncy porucz z Baŭharyjaj.</br> {{gap|1.5em}}Usia paciecha z wajny na Bałkanach u tym, szto złamali siłu turkaŭ. Albanija i Macedonija dastanuć nizależnaść i Rumynija, ni praliǔszy kapli krywi, dastanie kusok ziamli. {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} {{c|'''USIACZYNA.|памер=180%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> <center>'''Do czaho dawodzie wodka.</center> {{gap|1.5em}}U paniadziełak 1-ho lipnia u Wilni ŭ sadzie Bernadynskim wiesiǔsia niejki Wasil Jaszenszkoů, ale spacyrujuczyje ludzi uwidzieli i pierarezali szniur dyk i uratawali żyćcio. Jon szczyra saznaŭsia, szto wodka prywiała jaho da hetaho, bo licza siabie jon za zmarnawnaho. <center>'''S Paryża u Wiluiu na samahodzie.</center></br> {{gap|1.5em}}U subotu 29 czerw. pryjechaŭ u Wil- niu na samach dzie (aŭtomobili) s Pary- za hraf Ihn. Korwin-Mileüski. Hetak jon u 7 dnioŭ prajechaŭ 2 tys. 300 worst, astanaŭlajuexysia pa darozie u szmat ja- kich haradóch. <center>'''Kabieta adwakat.</center> {{gap|1.5em}}U Moskwia u adnaho mirawoha sudź- dzi, pry razbirańni sprawy kniazio Ba- riatinskich, wystupala jak adwakat pani Kanowicer. Heta jeszcze pierszaje zda- rennie u Rasiei. <center>'''Zładziei u Kaścieli.</center> {{gap|1.5em}}Hetymi dniami ů kaściele św. Jazepa, u Kaliszy, ukrali s abraza św. Jazepa u aütary dźwie zalatyja. wysadzanyja bry- lantami, karony, czatyry darahije piar- śelonki i załaty hadzinnik, pawiesza- nyje na achwiaru i załatuju puszku s<noinclude></noinclude> 0meymo2o38v3ylztums7yry09hypa3x 295744 295730 2026-08-21T10:26:39Z RAleh111 4658 /* Не вычытаная */ 295744 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> narod — jon pracowaci szmat budzie, ale na wybiehi żadnyja rozumu ni potracić. Suchi rok — dobre, skarystaje; mokry — splaśnie rukami i naroka paśla znoŭ na wolu Bosku, usłuchowujuczysia i apowiadańnia, a lepszym bycie ludziej zahranicznych, jakby ab bajecznom koroleŭstwi, dzie reki ciakuć miodowyje… Boża, wieru, szto zaświtaje nam świetlejszaja dola… Zaświtaje, ale kab chutczej, dyk rozumno pracujmo. {{справа|''Fel. P–ski.{{gap|1.5em}}}} {{gap|1.5em}}''Pryp. red.:'' Drukujem biez paprawak ale nieszta nia wierycca nam, kab hetak u Ruszczanach ''okali''. Mo F. P. nia dobra ǔsłuchaǔsia. {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} {{c|'''Wiestki z zahranicy.|памер=180%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1em"></div> <center>{{larger|'''Nowaja wajna.}}</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}Nia ǔspieli zhaić ranaŭ paśla wajny s Turcijaj, proci katoraj iszli drużna, jak rodnyje braty, bliska ǔsie sławianie z Bałkanskaho paŭwostrawa, dy bacz paczali jany swarycca miż saboj, bo <center>'''nie mahli zhodna padzialić</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> zawajawanaj ad turkaŭ ziamli. Ad swarki pierajszło da pahrozki, a ŭ kancy <center>'''Baǔharyja, dy Serbija i Hrecija paczali miż saboj wajnu.</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}Wajna heta miż bratniami narodami s paczatku bytcym szancawała Boŭharyi, ale paśla telehramy paczali prynosić sprecznyje wiestki tak, szto trudna było i zhadać <center>'''kamu ruczyń, a kamu haryć,</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> ale ciapier użo wiedama dobra, szto <center>'''Baǔharyja aszukałasia,</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> bo nia uspieła jana jeszcze pabić Serbii, czaho jej wielmi zadałosia, dziela pawialiczeńnia swajho carstwa, jak <center>'''wojska Rumynii uwajszło u Baǔharyju.</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}Ale Rumynija nia chocze praliwać krywi swajej i bratniaj, tolki widziaczy, szto <center>'''dzie dwa bjucca treci moża skarystać,</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> jana abwieściła Baŭharyi, szto nia budzie wajawać, kali taja daść jej kusok ziamli miż r. Dunajam i Czornym moram, i kali dapuścić Rumyncaŭ da supolnaj z druhimi bałkanskimi carstwami rady ab razhraniczeńni Macedonii, (ab katoruju i paczałasia heta kainoŭskaja wajna), a katoraja najskarej — szto nie dastaniecca nikomu, dy budzie niezależnym carstwam. <center>'''Baǔharja paczułasia słabawataj</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> i użo zusim pamiakezeła i zdajecca szto <center>'''skora budzie zhoda,</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> bo Baŭharyja prymić warunki zhody takije, jakije jej daduć, a Serbiju i Hreciju zmusiać da zhody Rumyncy porucz z Baŭharyjaj.</br> {{gap|1.5em}}Usia paciecha z wajny na Bałkanach u tym, szto złamali siłu turkaŭ. Albanija i Macedonija dastanuć nizależnaść i Rumynija, ni praliǔszy kapli krywi, dastanie kusok ziamli. {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} {{c|'''USIACZYNA.|памер=180%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1em"></div> <center>'''Do czaho dawodzie wodka.</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}U paniadziełak 1-ho lipnia u Wilni ŭ sadzie Bernadynskim wiesiǔsia niejki Wasil Jaszenszkoǔ, ale spacyrujuczyje ludzi uwidzieli i pierarezali szniur dyk i uratawali żyćcio.</br> {{gap|1.5em}}Jon szczyra saznaŭsia, szto wodka prywiała jaho da hetaho, bo licza siabie jon za zmarnawnaho. <center>'''S Paryża u Wiluiu na samahodzie.</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}U subotu 29 czerw. pryjechaŭ u Wilniu na samachodzie (aŭtomobili) s Paryża hraf Ihn. Korwin-Mileŭski. Hetak jon u 7 dnioŭ prajechaŭ 2 tys. 300 wiorst, astanaŭlajuczysia pa darozie u szmat jakich haradóch. <center>'''Kabieta adwakat.</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}U Moskwia u adnaho mirawoha sudździ, pry razbirańni sprawy kniazioŭ Bariatinskich, wystupała jak adwakat pani Kanowicer. — Heta jeszcze pierszaje zdareńnie u Rasiei. <center>'''Zładziei u Kaścieli.</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}Hetymi dniami ŭ kaściele św. Jazepa, u Kaliszy, ukrali s abraza św. Jazepa u aŭtary dźwie załatyja, wysadzanyja brylantami, karony, czatyry darahije piarścionki i załaty hadzinnik, pawieszanyje na achwiaru i załatuju puszku s<noinclude></noinclude> bn3nh2u3p35wmaju5fnx0pbnnvunai3 104 128006 295731 2026-08-20T20:43:25Z Gleb Leo 2440 /* Не правераная */ Новая старонка: «<section begin="16"/>Вя^ельмуо́жная пани;<br /> Пакажы, Пя^етру́сю,<br /> Пакажы пя^ерсьце́ни,<br /> Што падаравала<br /> Вя^ельмуо́жна ў пасьціе́ли.<br /> Узяли́ Пя^етруся<br /> Патъ цьсенькіе бо́ки,<br /> Кинули Пя^етру́ся<br /> У Дунай глыбоки.<br /> В...» 295731 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Gleb Leo" /></noinclude><section begin="16"/>Вя^ельмуо́жная пани;<br /> Пакажы, Пя^етру́сю,<br /> Пакажы пя^ерсьце́ни,<br /> Што падаравала<br /> Вя^ельмуо́жна ў пасьціе́ли.<br /> Узяли́ Пя^етруся<br /> Патъ цьсенькіе бо́ки,<br /> Кинули Пя^етру́ся<br /> У Дунай глыбоки.<br /> Вя^ельмуо́жная пани<br /> Усю нуо́чъ ня спала,<br /> Сваимъ рыбаловамъ<br /> Па дукату да́ла.<br /> — Шукайця^е Пя^етру́ся,<br /> Шукайця^е младого, —<br /> Будьзя^еця вы міе́ци<br /> Награда ладно́го (sic!)!<br /> Шукали Пя^етру́ся<br /> Паўтары нядьзіе́ли,<br /> Знайшли Пя^етру́ся<br /> Ў жаласнай далини, —<br /> Нимашъ каго слаци<br /> Даци пани знаци.<br /> Пани прыя^ежджала,<br /> Пя^етруся́ хавала;<br /> Јіе́хала вяльмуо́жна<br /> Барами, лясами,<br /> Абливалася пани<br /> Дробными сьля^езами,<br /> Да ящэ Пя^етру́ся<br /> У дуо́лъ не ўпусьцили,<br /> Па вя^ельмуо́жнуй пани<br /> Званэ́ зазванили.<br /> {{Калёнтытул|right={{smaller|Ib.}}}} {{block center/e}}<section end="16"/><noinclude></noinclude> slp2mekhjz6jkf80a7f1q8kwxkczo7c 0 128007 295733 2026-08-20T20:44:27Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{Загаловак | назва = 16. Вя^ельмуо́жная пани | безаўтара = | год = 1907 год | пераклад = | секцыя = Беларуская народная песьня | папярэдні = [[Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907)/Пѣсни/V/15|15. (варіантъ)]] | наступны = Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907)/Пѣсни/...» 295733 wikitext text/x-wiki {{Загаловак | назва = 16. Вя^ельмуо́жная пани | безаўтара = | год = 1907 год | пераклад = | секцыя = Беларуская народная песьня | папярэдні = [[Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907)/Пѣсни/V/15|15. (варіантъ)]] | наступны = [[Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907)/Пѣсни/V/17|17. Дьзѣ ты, Ясянька, гарцаваў]] | анатацыі = }} <pages index="Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907).pdf" from="58" to="59" fromsection="16" tosection="16" /> b2n2fjtcfw1fhvcwu6rs5rusexoi81v 104 128008 295734 2026-08-20T20:51:24Z Gleb Leo 2440 /* Не правераная */ Новая старонка: «<section begin="17"/>{{block center/s}} {{Цэнтар|17.}} Дьзѣ ты, Ясянька, гарцаваў,<br /> Што ты коника змарнаваў?<br /> — Јіе́зьдьзиў да панны Зафе́и<br /> Да чакаў вянка зъ лилеи.<br /> — Ліе́пшы жъ ты слуга, я^екъ я панъ,<br /> Што зъ лилеи вянка да чакаў.<br /> Ой, вазьміе́ця яго, вазьм...» 295734 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Gleb Leo" /></noinclude><section begin="17"/>{{block center/s}} {{Цэнтар|17.}} Дьзѣ ты, Ясянька, гарцаваў,<br /> Што ты коника змарнаваў?<br /> — Јіе́зьдьзиў да панны Зафе́и<br /> Да чакаў вянка зъ лилеи.<br /> — Ліе́пшы жъ ты слуга, я^екъ я панъ,<br /> Што зъ лилеи вянка да чакаў.<br /> Ой, вазьміе́ця яго, вазьміе́ця,<br /> Да ў жалѣзны ланцухъ прыбіе́ця,<br /> Дайця Кася^еньцы прэнтко знаци,<br /> Ци будьзя Яся^енька жалава́ци.<br /> Скоро Кася^енька услыша́ла,<br /> Семъ миль ў ночы јіе́хала,<br /> Скоро Кася^енька прыбы́ла,<br /> Ка́мя^енемъ ланцухъ разбила:<br /> — Гуо́дьзи, Яся^енька, гараваци,<br /> Хадьзе́мъ у цэркаў шлюбъ браци.<br /> {{Калёнтытул|right={{smaller|Малево.}}}} {{block center/e}} <section end="17"/> <section begin="18"/>{{block center/s}} {{Цэнтар|18.}} Ой, борамъ, борамъ, барави́наю,<br /> Да хто тамъ јіе́дьзя вя^ечары́наю,<br /> Да дьзяцинка пъяны.<br /> — Аччынися, дьзіе́вачка, — я твуо́й каха́ны!<br /> — Ня аччынюся, — матки баюся:<br /> Якъ матка увойдьзе^я, то мніе́ сорамъ будьзе^я,<br /> Ключыками бразьне^я, — атступися, блазьне^я,<br /> Атступися, блазьне^я, адъ майго дьзицяци,<br /> Чаравичкамъ тупне^я, — атступися, глупня,<br /> Атступися, глупня, адъ майго дьзицяци.<br /> {{Калёнтытул|right={{smaller|Ib.}}}} {{block center/e}}<section end="18"/><noinclude></noinclude> jt714adpiiejahr1iwrxxltc7kac4bw 0 128009 295735 2026-08-20T20:52:19Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{Загаловак | назва = 17. Дьзѣ ты, Ясянька, гарцаваў | безаўтара = | год = 1907 год | пераклад = | секцыя = Беларуская народная песьня | папярэдні = [[Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907)/Пѣсни/V/16|16. Вя^ельмуо́жная пани]] | наступны = Бѣлорусскія народныя...» 295735 wikitext text/x-wiki {{Загаловак | назва = 17. Дьзѣ ты, Ясянька, гарцаваў | безаўтара = | год = 1907 год | пераклад = | секцыя = Беларуская народная песьня | папярэдні = [[Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907)/Пѣсни/V/16|16. Вя^ельмуо́жная пани]] | наступны = [[Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907)/Пѣсни/V/18|18. Ой, борамъ, борамъ, барави́наю]] | анатацыі = }} <pages index="Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907).pdf" from="60" to="60" fromsection="17" tosection="17" /> n5i3xvzfddtqbw9qcx3b2va6kuhd6xb 0 128010 295736 2026-08-20T20:53:05Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{Загаловак | назва = 18. Ой, борамъ, борамъ, барави́наю | безаўтара = | год = 1907 год | пераклад = | секцыя = Беларуская народная песьня | папярэдні = [[Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907)/Пѣсни/V/17|17. Дьзѣ ты, Ясянька, гарцаваў]] | наступны = Бѣлорусскія наро...» 295736 wikitext text/x-wiki {{Загаловак | назва = 18. Ой, борамъ, борамъ, барави́наю | безаўтара = | год = 1907 год | пераклад = | секцыя = Беларуская народная песьня | папярэдні = [[Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907)/Пѣсни/V/17|17. Дьзѣ ты, Ясянька, гарцаваў]] | наступны = [[Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907)/Пѣсни/V/19|19. Гнала Кася стадо коній]] | анатацыі = }} <pages index="Бѣлорусскія народныя пѣсни (1907).pdf" from="60" to="60" fromsection="18" tosection="18" /> 3gqnlpd0wzzggz5owb67sz8run3yw8h 104 128011 295737 2026-08-21T07:16:14Z By-isti 3554 /* Не правераная */ Новая старонка: «інспектара ў сваім духане. Тады-ж ён падслухаў размову інспектара і адразу завёў справу з Гунава. Сімона пранялі дрыжыкі. Ён пакорна валокся побач з Гунава спатыкаючыся праз кожны крок. Цемра была непранікнёнай, ноч дыхала пагрозай. Палахлівае сэрца Сі...» 295737 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="By-isti" /></noinclude>інспектара ў сваім духане. Тады-ж ён падслухаў размову інспектара і адразу завёў справу з Гунава. Сімона пранялі дрыжыкі. Ён пакорна валокся побач з Гунава спатыкаючыся праз кожны крок. Цемра была непранікнёнай, ноч дыхала пагрозай. Палахлівае сэрца Сімона гулка білася ў грудзях. Нарэшце дабраліся да варот. Гунава адчыніў фортку. На вуліцы, здавалася, было яшчэ цямней. Павеяў свежы, лёгкі ветрык з мора, прашумелі дрэвы. Чуваць было далёкі плеск прыбою. {{Водступ|2|em}}— Вось яно, жыццё чалавечае, — прашаптаў Сімон. — Ты паедзеш туды, Акакій? {{Водступ|2|em}}Воддаль пачуліся галасы, порсканне коней. {{Водступ|2|em}}— Ідзі, Сімон, ідзі! — падштурхоўваючы гасця пад локаць, сказаў Гунава. — Мне няма часу, я спяшаюся. Будзь здароў! {{Водступ|2|em}}— Я забыўся тростку, — сказаў Сімон. — Там, пад каштанам… — Заўтра прышлеш па тростку. Ідзі, я табе кажу, у мяне часу няма! {{Водступ|2|em}}Гунава на гэты раз падштурхнуў Сімона даволі моцна, так што ён нехаця ступіў два крокі ў напрамку дадому. {{Водступ|2|em}}— Шчасліва, Акакій, — сказаў Сімон, не заўважаючы крыўды. — Усяго табе лепшага. {{Водступ|2|em}}Гунава не адказаў. Магчыма пайшоў на двор. Сімон вобмацкам прабіраўся па дошках папсаванага тратуару. Ён чуў, як пад’ехалі коннікі да дому Гунава, і спыніўся, каб паслухаць. Але там гаварылі мала і паціху. Неўзабаве зноў затупалі коні, і міма Сімона на вуліцы прамчаў конны атрад. За ім, паскрыпваючы рэсорамі, лёгка праляцеў парны фаэтон Гунава. {{Водступ|2|em}}Па дварах забрахалі сабакі. На вуліцы ўзняўся гаркавы пыл. Сімон застаўся адзін. Ён паціху брыў па тратуары, часта спатыкаўся, і яму ўсё здавалася, што ззаду нехта ідзе крок у крок. Горкі пыл казытаў у перасохлым горле. Сімон баяўся адкашляцца. {{Водступ|2|em}}— Запасы хлеба, панове, гэты скарб… Каб я быў купцом, я скупляў-бы хлеб… — сам таго не жадаючы, прыпомніў Сімон падслуханую параду інспектара. — Запасы хлеба, гэта… {{Водступ|2|em}}— Хто тут? — спытаў шэптам Сімон. Яму выдалася, што нехта стаіць побач. {{Водступ|2|em}}Ніхто не адказаў. Прыціскаючы руку да грудзей, Сімон асцярожна сышоў з тратуара і, не азіраючыся больш, стараючыся не чуць начных шолахаў, што паціху плылі адусюль, хутка пабег сярэдзінай вуліцы. Так ён дабег да свайго дому і з усяе сілы грукнуў у дзверы. Яму адчыніў заспаны Гвація.<noinclude></noinclude> my6kev4m4l79xe7xzyvcxvasppit935 104 128012 295738 2026-08-21T07:19:10Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|2em}}Знаецца, якъ свиння на перцу. Говорятъ о томъ, кто вмѣшивается въ сужденія другихъ о предметахъ, о которыхъ онъ понятія не имѣетъ.</br> {{gap|2em}}Знаець, гдзѣ раки зимуюць. Шуточный намекъ, если кто не ошибается въ выборѣ предметовъ.</br> {{gap|2em}}Зна{{subst:наці...» 295738 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{gap|2em}}Знаецца, якъ свиння на перцу. Говорятъ о томъ, кто вмѣшивается въ сужденія другихъ о предметахъ, о которыхъ онъ понятія не имѣетъ.</br> {{gap|2em}}Знаець, гдзѣ раки зимуюць. Шуточный намекъ, если кто не ошибается въ выборѣ предметовъ.</br> {{gap|2em}}Зна́ець зъ носа да въ ротъ. Значитъ: неучь, молокососъ.</br> {{gap|2em}}Знаець кошка, чье сало зъѣла. Говорятъ шутливо, если замѣчаютъ боязнь, стыдливость или другіе признаки виновности.</br> {{gap|2em}}Знаець куликъ свое болото. Говорятъ шутливо, какъ бы въ похвалу опытному или смѣтливому.</br> {{gap|2em}}Знаець то купецъ да мама, а намъ дзѣла мало. Говорятъ, останавливая другого отъ вмѣшательства въ чужія дѣла.</br> {{gap|2em}}Знаець то купецъ да продавецъ. Посторонній не мѣшайся.</br> {{gap|2em}}Знайка бѣжиць, а незнайка лежиць. Умный всегда успѣваетъ и пролагаетъ себѣ дорогу, а дуракъ всегда остается въ низкой долѣ.</br> {{gap|2em}}Знай свое зъ носа да въ ротъ. Говорятъ молодому, неопытному человѣку, вмѣшивающемуся не кстати въ сужденія или распоряженія старшихъ.</br> {{gap|2em}}Знаць треба межъ ложекъ полоникъ. Старшихъ нужно отличать.</br> {{gap|2em}}Знаць ляха по холявахъ. Насмѣшка надъ шляхтою, когда кто выказываетъ свое чванство, свою спѣсь.</br> {{gap|2em}}Знаць не знаю, вѣдаць не вѣдаю, а дзѣло моё. Говорятъ насмѣшливо при уликѣ въ какомъ либо дурномъ поступкѣ.</br> {{gap|2em}}Знашовши, не подзѣлиць. Говорятъ о человѣкѣ дурныхъ свойствъ.</br> {{gap|2em}}Знашовъ боты безъ подошовъ. Шутятъ, какъ надъ плохою находкою, такъ и надъ невыгоднымъ выборомъ предметовъ, особенно невѣстъ.</br> {{gap|2em}}Знаю, што ты зъ Раю; да, якъ зовуць, не знаю. Рай есть село Мстиславскаго уѣзда. Говорятъ въ насмѣшку надъ тѣми, которые подобно гусямъ Крылова величаютъ себя незаслуженною честью, или безъ собственныхъ заслугъ хвалятся происхожденіемъ отъ значительныхъ предковъ.</br> {{gap|2em}}Знаюцца, якъ лысые кони. Говорятъ насмѣшливо про людей живущихъ между собою въ пріязненныхъ или непріязненныхъ отношеніяхъ: въ первомъ случаѣ покрывающихъ другъ друга въ ихъ плутовствахъ, а во второмъ рѣзко выставляющихъ дурные поступки другъ друга.</br> {{gap|2em}}Знаюць его, якъ лихого шелега. Говорятъ о такомъ, который извѣстенъ по своимъ дурнымъ поступкамъ, а особенно по обманамъ другихъ.</br> {{gap|2em}}Знаюць его, якъ облупленую кобылу. Говорятъ на промотавшагося и прикидывающагося богатымъ.</br> {{gap|2em}}Золота и въ крамѣ достанемъ, а свойго ро́зуму никому не {{перанос пачатаканец|приста|вимъ}}<noinclude></noinclude> onsb74gfglg6l03gnfut8zcziiuh2v3 295739 295738 2026-08-21T07:19:32Z RAleh111 4658 295739 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{gap|2em}}Знаецца, якъ свиння на перцу. Говорятъ о томъ, кто вмѣшивается въ сужденія другихъ о предметахъ, о которыхъ онъ понятія не имѣетъ.</br> {{gap|2em}}Знаець, гдзѣ раки зимуюць. Шуточный намекъ, если кто не ошибается въ выборѣ предметовъ.</br> {{gap|2em}}Зна́ець зъ носа да въ ротъ. Значитъ: неучь, молокососъ.</br> {{gap|2em}}Знаець кошка, чье сало зъѣла. Говорятъ шутливо, если замѣчаютъ боязнь, стыдливость или другіе признаки виновности.</br> {{gap|2em}}Знаець куликъ свое болото. Говорятъ шутливо, какъ бы въ похвалу опытному или смѣтливому.</br> {{gap|2em}}Знаець то купецъ да мама, а намъ дзѣла мало. Говорятъ, останавливая другого отъ вмѣшательства въ чужія дѣла.</br> {{gap|2em}}Знаець то купецъ да продавецъ. Посторонній не мѣшайся.</br> {{gap|2em}}Знайка бѣжиць, а незнайка лежиць. Умный всегда успѣваетъ и пролагаетъ себѣ дорогу, а дуракъ всегда остается въ низкой долѣ.</br> {{gap|2em}}Знай свое зъ носа да въ ротъ. Говорятъ молодому, неопытному человѣку, вмѣшивающемуся не кстати въ сужденія или распоряженія старшихъ.</br> {{gap|2em}}Знаць треба межъ ложекъ полоникъ. Старшихъ нужно отличать.</br> {{gap|2em}}Знаць ляха по холявахъ. Насмѣшка надъ шляхтою, когда кто выказываетъ свое чванство, свою спѣсь.</br> {{gap|2em}}Знаць не знаю, вѣдаць не вѣдаю, а дзѣло моё. Говорятъ насмѣшливо при уликѣ въ какомъ либо дурномъ поступкѣ.</br> {{gap|2em}}Знашовши, не подзѣлиць. Говорятъ о человѣкѣ дурныхъ свойствъ.</br> {{gap|2em}}Знашовъ боты безъ подошовъ. Шутятъ, какъ надъ плохою находкою, такъ и надъ невыгоднымъ выборомъ предметовъ, особенно невѣстъ.</br> {{gap|2em}}Знаю, што ты зъ Раю; да, якъ зовуць, не знаю. Рай есть село Мстиславскаго уѣзда. Говорятъ въ насмѣшку надъ тѣми, которые подобно гусямъ Крылова величаютъ себя незаслуженною честью, или безъ собственныхъ заслугъ хвалятся происхожденіемъ отъ значительныхъ предковъ.</br> {{gap|2em}}Знаюцца, якъ лысые кони. Говорятъ насмѣшливо про людей живущихъ между собою въ пріязненныхъ или непріязненныхъ отношеніяхъ: въ первомъ случаѣ покрывающихъ другъ друга въ ихъ плутовствахъ, а во второмъ рѣзко выставляющихъ дурные поступки другъ друга.</br> {{gap|2em}}Знаюць его, якъ лихого шелега. Говорятъ о такомъ, который извѣстенъ по своимъ дурнымъ поступкамъ, а особенно по обманамъ другихъ.</br> {{gap|2em}}Знаюць его, якъ облупленую кобылу. Говорятъ на промотавшагося и прикидывающагося богатымъ.</br> {{gap|2em}}Золота и въ крамѣ достанемъ, а свойго ро́зуму никому не {{перанос пачатак|приста|вимъ}}<noinclude></noinclude> 0a09hzztysn6cej6vhwohhugsfhv46r 104 128013 295740 2026-08-21T07:32:56Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: «{{перанос канец|приста|вимъ}}. Бѣдный, но умный женихъ лучше богатаго, но глупаго. Богатство не въ помощь глупому.</br> {{gap|2em}}Золото выцягнувъ зъ ворота. Говорятъ, если кто изъ-за воротника вытащилъ вошь.</br> {{gap|2em}}Золото и въ попелѣ видно. Доброта нигдѣ не тер...» 295740 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>{{перанос канец|приста|вимъ}}. Бѣдный, но умный женихъ лучше богатаго, но глупаго. Богатство не въ помощь глупому.</br> {{gap|2em}}Золото выцягнувъ зъ ворота. Говорятъ, если кто изъ-за воротника вытащилъ вошь.</br> {{gap|2em}}Золото и въ попелѣ видно. Доброта нигдѣ не теряетъ своего достоинства.</br> {{gap|2em}}Золотомъ вуши завѣшаны. Говорятъ въ извиненіе, когда нужно что либо нескромное и неприличное сказать, особенно при дѣвицѣ.</br> {{gap|2em}}Золото ты мое дорогое! Говорятъ иронически человѣку злому и упрямому, вмѣсто брани.</br> {{gap|2em}}Золотыя руки. Этимъ выражаютъ способность чью либо къ рукодѣлью въ хозяйствѣ необходимому, и особенно относясь къ женщинѣ трудолюбивой, распорядительной и знающей всѣ хозяйственныя работы.</br> {{gap|2em}}Зраду примаюць, а зрадника вѣшаюць. Говорять въ укоръ тому, кто домашнія невзгоды передаетъ сосѣдямъ.</br> {{gap|2em}}Зубы на полицу положишь, покуль дожджешся. Говорятъ на счетъ помощи отъ скупого.</br> {{gap|2em}}Зухъ на зуха попавъ. Тоже, что: Обае луки, обае туги.</br> {{gap|2em}}Зухъ — чуй духъ. Говорятъ въ похвалу молодому человѣку, проворному, отважному, быстрому умомъ.</br> {{gap|2em}}Зъ Богомъ не бицьца. Говорятъ въ утѣшеніе потерпѣвшему несчастіе, особенно скорбящему о смерти родныхъ.</br> {{gap|2em}}Зъ Богомъ не спориць. Переносить должно, что опредѣлено судьбою.</br> {{gap|2em}}Зъ Богомъ не шутка. Говорятъ при видимомъ наказаніи Божіемъ за какое либо нечестіе, или для удержанія кого отъ противузаконныхъ поступковъ.</br> {{gap|2em}}Зъ Богомъ, Ходоска, коли людзи трапляюцца. Сарказмъ на счетъ того, кто вопреки доброму совѣту родныхъ или запрещенію старшихъ къ вреду своему, по неблагоразумію, домогается исполнить свое желаніе.</br> {{gap|2em}}Зъ брехни не мруць, да имъ болѣй вѣры не ймуць. Упрекъ въ открытой лжи.</br> {{gap|2em}}Зъ великаго глагола́ння невеликое спа́сенне. Говорятъ или о молящихся безъ внимания, или на счетъ говорящаго много безъ толку.</br> {{gap|2em}}Зъ великаго грому часомъ малый дожджь бываець. Говорятъ, когда шумное и громкое начало дѣла ничѣмъ оканчивается.</br> {{gap|2em}}Зъ великой любо́сци не разъ кій поломаець косци. Предосторожность дѣвицѣ, влюбленной въ человѣка съ крутымъ характеромъ или склоннаго къ пьянству.</br> {{gap|2em}}Зь виру пришовъ. Говорятъ съ негодованіемъ про человѣка прибылаго, но неуживнаго.</br><noinclude></noinclude> rmh0oqmbjb5lefpof57y6lllby7oc2c 104 128014 295741 2026-08-21T09:35:22Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|2em}}Зъ вовками жиць, треба по вовчу выць. Надобно соображаться съ обстоятельствами, среди которыхъ живешь.</br> {{gap|2em}}Зъ головою не жиць, а зъ добрыми людьми. Говорятъ шуточно про жалобу головною болью, разумѣя здѣсь голову или старшину общества.</br> {{gap|2...» 295741 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{gap|2em}}Зъ вовками жиць, треба по вовчу выць. Надобно соображаться съ обстоятельствами, среди которыхъ живешь.</br> {{gap|2em}}Зъ головою не жиць, а зъ добрыми людьми. Говорятъ шуточно про жалобу головною болью, разумѣя здѣсь голову или старшину общества.</br> {{gap|2em}}Зъ гроша живемъ. Все пріобрѣтаемъ покупкой.</br> {{gap|2em}}Зъ грошей каши не варюць. Деньги, ходячая монета, переходятъ изъ рукъ въ руки.</br> {{gap|2em}}Зъ грошми и Копшѣ догодзишь. Копша — могильный духъ, гробокопатель. Пословица старинная. За деньги и царствіе небесное купишь. Въ старину при погребеніи клали мертвецу деньги въ гробъ.</br> {{gap|2em}}Зъ грязи да въ князи. Говорятъ о человѣкѣ возвысившемся изъ низкаго состоянія.</br> {{gap|2em}}Зъ дурнемъ ни найци, ни поцеряць. Дуракъ ни къ чему не способенъ.</br> {{gap|2em}}Зъ дурного торгу хоць бы съ своимъ въ двору. Говорятъ при избѣжаніи какой либо потери, вмѣсто барыша.</br> {{gap|2em}}Зъ Жванца повезли мыло. Мыло здѣсь имѣетъ двоякое значеніе. Прямо: мыло и омылка — ошибка. Жванецъ тоже двоякое значеніе, или въ значеніи мѣстечка, такъ называемаго, или отъ жевать. Жвать, как бы мыло сожвали, ошиблися въ расчетахъ. Грибъ съѣли.</br> {{gap|2em}}Зъ жиру собака шалѣець или бѣсицца. Говорятъ, если богатый предается разврату.</br> {{gap|2em}}Зъ ледащикомъ спознався, зъ розуму спався. Упрекъ молодому человѣку, сдружившемуся съ развратнымъ. Со избранными избранъ будеши, а со строптивыми развратишися. Впрочемъ Ледащикомъ въ простонародіи называютъ злого духа.</br> {{gap|2em}}Зъ лубки живемъ. Такъ земледѣльцы выражаютъ свое состояніе передъ иными сословіями.</br> {{gap|2em}}Зь лѣску дожджешся, а съ песку николи. Изъ побѣга особенно отъ рекрутъ можно ожидать возвращенія, а изъ могилы никогда.</br> {{gap|2em}}Зъ малой искры бываець часомъ великій пожаръ. Сводни производятъ ссоры.</br> {{gap|2em}}Зъ міру по ниточцѣ, голому сорочка.</br> {{gap|2em}}Зъ молоду прорѣшина, а подъ старосць дзирка. Промахи молодости подъ старость отзываются жестокими недугами.</br> {{gap|2em}}Зъ насилу людзи разживаюцца. Говорятъ шуточно, если кто нехотя принимаетъ подарокъ.</br> {{gap|2em}}Зъ насилу нихто не служиць. Говорятъ въ той мысли, что при наемѣ работника должно быть съ обѣихъ сторонъ согласіе, а не принужденіе.</br><noinclude></noinclude> l90hqim4c8fyd7bjpao3gzklmfmh1q6 104 128015 295742 2026-08-21T09:48:12Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|2em}}Зъ небомъ говориць тольки. Говорятъ въ Гродненск. губ., выражая обширное мѣстоположеніе лѣса.</br> {{gap|2em}}Зъ нечивили и въ огонь кинешся. Говорятъ, если кто бываетъ вынужденъ на отчаянный поступок.</br> {{gap|2em}}Зъ пѣсни слова не выкидываюць. Говорятъ въ и...» 295742 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{gap|2em}}Зъ небомъ говориць тольки. Говорятъ въ Гродненск. губ., выражая обширное мѣстоположеніе лѣса.</br> {{gap|2em}}Зъ нечивили и въ огонь кинешся. Говорятъ, если кто бываетъ вынужденъ на отчаянный поступок.</br> {{gap|2em}}Зъ пѣсни слова не выкидываюць. Говорятъ въ извиненіе, если при разсказѣ встрѣчается такое обстоятельство, которое нарушаетъ благопристойность, но оно необходимо для полноты разсказа.</br> {{gap|2em}}Зъѣжь ужо, коли сожвавъ. Говорятъ насмѣшливо, если кто попался въ изрытую имъ для другихъ яму, или попался въ сѣти своей хитрости.</br> {{gap|2em}}Зъѣхавъ на одзинъ конецъ. Совершенно разорился.</br> {{gap|2em}}За якимъ познаешся, такимъ самъ стаешся. Со избранными избранъ будеши, а со строптивыми развратишися.</br> {{gap|2em}}Зыковка напала. Говорятъ на разъяреннаго человѣка. Зыковка есть насѣкомое, нападающее лѣтомъ на коровъ, отъ чего онѣ бѣгаютъ съ ревомъ.</br> {{gap|2em}}Зязюля, зязюля, скажи скольки мнѣ лѣтъ жиць?</br> {{gap|2em}}Зяцемъ пахнець. Говорятъ о молодомъ парнѣ, на котораго имѣютъ виды.</br> {{gap|2em}}Зяць любиць узяць. Говорятъ при сватовствѣ или свадебныхъ условіяхъ. <center>{{x-larger|'''И.}}</center> {{gap|2em}}И безъ попа знаемъ, што въ недзѣлю свято. Сарказмъ. Не твое дѣло!</br> {{gap|2em}}И Богу молися, и чорта не гнѣви. Почитай добрыхъ и благодѣтелей, и злыхъ не раздражай противу себя.</br> {{gap|2em}}И Богъ не во́зме&#774;ць, коли нечого браць.</br> {{gap|2em}}И бокомъ и скокомъ. Разными манерами.</br> {{gap|2em}}И брату родному закажу. Говорятъ, съ клятвою отрекаясь отъ чего.</br> {{gap|2em}}Иванъ пожавъ, Иванъ и пожравъ. Говорятъ хозяева, жалуясь на челядь, которую кормя, не остается хлѣба для продажи на хозяйственные обороты.</br> {{gap|2em}}И вовкъ сытъ и козы цѣлы. Двумъ противнымъ лицамъ сдѣлано удовлетвореніе; или обстоятельства такъ уравнены, что никто не терпитъ невыгоды.</br> {{gap|2em}}И въ вусъ не дмець. Говорятъ о беззаботномъ или небоящемся никакихъ угрозъ или предстоящихъ опасностей.</br> {{gap|2em}}И въ коло, и въ мяло. Говорятъ или въ похвалу работника, ко всему<noinclude></noinclude> aeksi3hg9gijciuf803kddn9t5o3klu 104 128016 295743 2026-08-21T10:04:56Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: «способнаго и готоваго; или съ жалобою на притѣсненіе различными работами.</br> {{gap|2em}}И въ онучцѣ гроши ведуцца. Не презирай бѣднаго, и бѣдный можетъ отвѣчать за себя и быть иногда полезнымъ.</br> {{gap|2em}}И въ старой печи огонь хорошо гориць. Шутка надъ старика...» 295743 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>способнаго и готоваго; или съ жалобою на притѣсненіе различными работами.</br> {{gap|2em}}И въ онучцѣ гроши ведуцца. Не презирай бѣднаго, и бѣдный можетъ отвѣчать за себя и быть иногда полезнымъ.</br> {{gap|2em}}И въ старой печи огонь хорошо гориць. Шутка надъ стариками предприимчивыми, съ энергіею, и въ особенности, если у нихъ родятся дѣти.</br> {{gap|2em}}И въ церковь и въ кабакъ усё одзинъ андаракъ. Насмѣшка надъ бѣдно одѣвающимся или неряхою.</br> {{gap|2em}}И гето слово не мякина. Насмѣшка надъ говорящимъ что либо недѣльно или ироническое одобреніе высказаннаго мнѣнія.</br> {{gap|2em}}И гето хлѣбъ. Говорятъ въ случаѣ какого либо незначительнаго дохода или средства къ небольшой прибыли.</br> {{gap|2em}}И гето хорошо тому, хто лѣпшаго не видавъ. Говорятъ насмѣшливо, если кто избираетъ что, не слушая совѣтовъ другого.</br> {{gap|2em}}И глаголы отчитали. Говорятъ при вопросѣ о давно конченномъ. Буквально значитъ: прочитанъ уже первый часъ на утрени.</br> {{gap|2em}}Игравъ, покуль дойгрався. Говорятъ, если кто шалостями своими или хитростями, упорствомъ, дерзостями навлекъ себѣ непріятности.</br> {{gap|2em}}И гроза не берець. Говорятъ, если кого ничѣмъ усмирить нельзя.</br> {{gap|2em}}И дзеруць и бьюць и плакаць не даюць. Жалоба на строгости и притѣсненія и часто шуточная при несчастіи въ игрѣ и забавахъ.</br> {{gap|2em}}Идзець Иванъ, вельми пьянъ; за имъ Яковъ повзець ракомъ, тэй не пьянъ. Говорятъ для шутки при видѣ нѣсколькихъ пьяныхъ, ведущихъ друг друга.</br> {{gap|2em}}Идзець, як гудзець. Говорятъ, если кому валитъ счастіе.</br> {{gap|2em}}Идзи дальши гдзѣ хлѣбъ таньши (дешевле). Отказъ въ просьбѣ.</br> {{gap|2em}}Идзи въ катнія руки (или къ кату или къ стовпу), да назад не ворочайся. Говорятъ въ досадѣ, если кто уходитъ по упрямству.</br> {{gap|2em}}Идзи къ Мархоткѣ въ штаны. Говорятъ шуточно вмѣсто: убирайся къ чорту. Мархотка есть фамилія дворянская, а штаны, полагаютъ, названіе фольварка. Игра слов.</br> {{gap|2em}}Идзи подъ маць молоко бовтаць. Тоже отказ.</br> {{gap|2em}}Идзѣ добрый край, тамъ и подъ еллю рай. Ubi bene, ibi patria.</br> {{gap|2em}}Идзѣ зъ масломъ каша, тамъ милосць ваша; а йдзѣ пуга съ вузломъ, туды насъ съ гузномъ. Упрекъ. Всякъ любитъ легкіе и прибыльные труды, а тяжелые и опасные взваливаетъ на другихъ.</br> {{gap|2em}}Идзѣ родзилася, а йдзѣ пригодзилася. Говорятъ о судьбѣ дѣвицы, которая, выходя за мужь, оставляетъ родительскій домъ.</br><noinclude></noinclude> 46pc2w6pao16ydqfjmxvy0uezzvq4tf 104 128017 295745 2026-08-21T10:28:17Z By-isti 3554 /* Не правераная */ Новая старонка: «Сімон моўчкі прайшоў у спальню і, аціраючы пот, задыханы, сеў на ложку. Цяпер яму не пагражала небяспека. {{Водступ|2|em}}Але і тут яго доўга яшчэ грыз неспакой. Яму злым вяшчунствам выдавалася нечаканая смерць інспектара і ягоная выпадкам падслуханая пара...» 295745 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="By-isti" /></noinclude>Сімон моўчкі прайшоў у спальню і, аціраючы пот, задыханы, сеў на ложку. Цяпер яму не пагражала небяспека. {{Водступ|2|em}}Але і тут яго доўга яшчэ грыз неспакой. Яму злым вяшчунствам выдавалася нечаканая смерць інспектара і ягоная выпадкам падслуханая парада, якая падштурхнула на небяспечны шлях здабывання зямлі. Вось, паедзе ён у Сагвасаліо, калі Гунава зробіць усё, што ён зрабіць павінен, а адтуль прывязуць яго, Сімона Гамрэкелі, мёртвага, з расшчэпленай галавой. Вы чулі? Памёр Сімон Гамрэкелі, яго забілі ў сяленні Сагвасаліо, дзе ён адсудзіў ад мужыкоў зямлю. Прыходзьце ў суботу ў царкву св. Давіда, будзе багатае пахаванне… {{Водступ|2|em}}Ці не варта пакінуць усё гэта, пакуль не позна? Што азначаюць для яго, нарэшце, сто залатых, якія Гунава напэўна не аддасць? За жыццё не шкада адкупіцца і тысячай. І так, і інакш думаў Сімон, седзячы на ложку. За акном, запятым кісяёй, дакучліва пішчэлі камары. Было душна. Заснуў Сімон толькі на світанні, калі праяснела неба і ў чыстым паветры на гарызонце абрысаваліся ў туманах вершаліны далёкіх прыморскіх гор. <center>III</center> {{Водступ|2|em}}Тапурыя палову дня ўжо ішоў па сляду вяпра, якога ўзняў з логава яшчэ на золаку. Звер, адчуваючы небяспеку, адразу пайшоў у глыб балот. Паблізу не было стада. Гэта быў стары адзінокі вепр. Ён па самае бруха грузнуў у дрыгве, калі абыходзіў багны, пад ім клалася трысцё, і, нават, калі звер трапіў у лес, на цвёрдую зямлю, Тапурыя скрозь бачыў яго след. Дарогу вяпра паказвалі абдзёртыя вострымі капытамі карэнні дрэў, прыбітая да зямлі трава, а ў гушчары, там, дзе ў глухой засені няма травы, на чорнай зямлі заставаўся выразны след — адбітак. Тапурыя не спяшаўся. На поўдні лес выходзіць у нізіну; грузнаму зверу ў топкую дрыгву ходу няма, і калі вепр паверне назад, на вузкім лясным перашыйку Тапурыя выйдзе яму насустрач. {{Водступ|2|em}}Стары паляўнічы ішоў сваёй звычайнай, лёгкай хадой, пільна ўглядаючыся ў сляды. Вось тут звер спыніўся, слухаў і прынюхваўся. У гэты час Тапурыя быў далёка. Ён пераходзіў праз ручай. Там ляжала дрэва, выварацень, скрозь абвітае хмелем. Тапурыя заблытаўся ў націнні хмеля і, каб не ўпасці, схапіўся за сук. Сук зламаўся. Звонкае рэха панесла па лесе трэск. Вепр скочыў наперад і напралом памчаў праз гушчар. Трэба ісці больш асцярожна і хутчэй, бо гэтак звер дойдзе да балота раней, чым Тапурыя дабярэцца да перашыйка, і тады яны размінуцца.<noinclude></noinclude> kr1zz3vvzivohmoxq98vxwclkkbawh8 104 128018 295746 2026-08-21T10:34:42Z By-isti 3554 /* Не правераная */ Новая старонка: « {{Водступ|2|em}}Праз нейкі час звер пачаў супакойвацца. Вось тут ён ішоў зусім памалу. Гэта добра. Пачынаецца нізіна. Зямля стала вязкай, усюды купіны, дзе-ні-дзе трапляюцца каснікі, шмат аброслых мохам і грыбамі вываратняў і скрозь жорсткая асака. Хаця сон...» 295746 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="By-isti" /></noinclude> {{Водступ|2|em}}Праз нейкі час звер пачаў супакойвацца. Вось тут ён ішоў зусім памалу. Гэта добра. Пачынаецца нізіна. Зямля стала вязкай, усюды купіны, дзе-ні-дзе трапляюцца каснікі, шмат аброслых мохам і грыбамі вываратняў і скрозь жорсткая асака. Хаця сонца высока над балотамі, тут засень і вільгаць. Сляды вяпра сталі яшчэ больш выразнымі. Ён ішоў павольна і пачынаў ужо карміцца. Вось ён выкарчаваў купіну і ўскапаў зямлю пад старым пнём. Далей ён прайшоў праз асаку, вышаў на ўзгорак, узняў зямлю ў некалькіх месцах і пакінуў памёт, значыць, ён зусім блізка і не чуе паляўнічага. Тапурыя агледзеў замок сваёй старой стрэльбы, выняў з похвы і заткнуў за пояс нож. Трэба быць пільным, Звер тут, недзе ў гушчары. {{Водступ|2|em}}Тапурыя не ступіў яшчэ і двух крокаў, як у зараслях пачуўся шум. Затрашчала галлё, захліпала дрыгва, пахіснуўся бліжэйшы куст, зялёная заслона разарвалася, і вялікі буры звер выскачыў з зараслей. Убачыўшы чалавека, вепр стаў, як урыты, цяжка асеўшы назад. Узняўшы ўгору закручасты лыч, стуліўшы каботкія вушы, бліскаючы вялізнымі крывымі клыкамі, вялізны, шырокагруды звер з наёжаным хібам сядзеў пад кустом і, сапучы, кідаючы пенай, пазіраў, на чалавека маленькімі, злымі вачыма. Тапурыя ўзняў стрэльбу. Вепр з кароткім усхрыпам рынуў наперад. Бліснуў агонь, гулкі ўдар страсянуў паветра, у дыме мільганула даўгое, бурае цела. Тапурыя адскочыў назад, трымаючы напагатове нож. {{Водступ|2|em}}…Вепр ляжаў на баку, па ягонай мокрай бурай шэрсці поўз дымок, кроў залівала шырокія грудзі і цякла з пашчы, з-пад клыкоў. Паветра, уздрыгваючы, закрывала цёмнае вока, у якім павольна загасалі жуд і лютасць. Звер, спрабуючы ўстаць, цяжка, са стогнам кашлянуў. Праз ноздры пайшла кроў. Вепр зноў прыпаў галавой да зямлі, і ягоныя дужыя ногі, з чорнымі расшчэпленымі капытамі, выпрасталіся. Тапурыя паклаў нож у похву. {{Водступ|2|em}}Стала раптам вельмі ціха. Вецер прашумеў у вершалінах дрэў. Тапурыя зняў капялюш і нізка пакланіўся на ўсход. Таго вымагаў старадаўны паляўнічы звычай. Воблака ўзышло на сонца, у лесе пацямнела. Зноў ускалыхнуў вецер вершаліны дрэў. Вялізны звер, гаспадар гэтых змрочных месц, нерухома ляжаў ля ног чалавека. {{Водступ|2|em}}— Ты мяне хацеў перахітраваць? — спытаў Тапурыя, дакранаючыся нагой да лыча мёртвага вяпра. — Ты думаў, я не ведаў, куды ты пойдзеш? А потым ты рынуў на мяне і хацеў прабіць клыкамі мае грудзі? Ах ты, дурны балотны дзед. {{Водступ|2|em}}Тапурыя падышоў пад дрэва і сеў на высокую купіну. Сэрца доўга яшчэ не супакойвалася. Потым Тапурыя адшпіліў<noinclude></noinclude> k61gcxaex3igrbk0kkgk9mxitsp1l8h 104 128019 295747 2026-08-21T11:01:09Z By-isti 3554 /* Не правераная */ Новая старонка: «ад пояса рогі, высыпаў на далонь рэшткі пораху. Заставалася якраз на адзін зарад. Але цяпер ужо няма чаго турбавацца. У маёнтку памешчыка Абхазава яшчэ не страцілі смаку да вяпровай шынкі і можна не толькі выменяць пораху і шроту, можна яшчэ прынесці дад...» 295747 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="By-isti" /></noinclude>ад пояса рогі, высыпаў на далонь рэшткі пораху. Заставалася якраз на адзін зарад. Але цяпер ужо няма чаго турбавацца. У маёнтку памешчыка Абхазава яшчэ не страцілі смаку да вяпровай шынкі і можна не толькі выменяць пораху і шроту, можна яшчэ прынесці дадому крыху мукі і солі, і нават цукру. Зараз Тапурыя адпачне, потым ён будзе разбіраць вяпра і гэтай работы яму хопіць да самага вечара. Ён застанецца тут нанач, а заўтра памалу перанясе мяса ў бліжэйшае сяленне. {{Водступ|2|em}}— Ах ты, дурны балотны дзед! — сказаў Тапурыя, высыпаючы порах у мерку. — Тапурыя, каб ты ведаў, некалі застрэліў самога барса. Так, хаця гэта было даўно, у горах, аж пад Сухумі… Тапурыя, каб ты ведаў, самы лепшы паляўнічы ў Мінгрэліі. Ты павінен быў уцякаць адгэтуль, а ты, кацо, кідаешся на мяне і хочаш прабіць мне грудзі клыкамі… {{Водступ|2|em}}Раптам Тапурыя ўзняў галаву. У кустах воддалі трывожна закрычала птушка. Пачуўся шолах. Неўзабаве птушка азвалася зноў. {{Водступ|2|em}}— Хто там? — занепакоены падумаў Тапурыя. — Гэта-ж і вепр адтуль павярнуў… {{Водступ|2|em}}Спяшаючыся, ён загнаў пыж, уздзеў пістон і ўстаў. Некалькі часу зялёны гушчар быў нерухомы, потым затрашчала галлё, шэрая птушка з прарэзлівым крыкам узляцела над зараслямі, мільгнула нечая постаць і з зарасляў вышаў чалавек са стрэльбай. Гэта быў высокі мужчына, чорнавусы, моцнага складу. Галава яго была павязана цёмнай суконкай, у руках ён трымаў стрэльбу. Тапурыя адразу пазнаў Тарыела Кверквелія з сялення Сабакучаво. {{Водступ|2|em}}— Гамарджо, Тапурыя, — сказаў чалавек. — Дык гэта ты яго прыкончыў? {{Водступ|2|em}}— Я гнаў яго ад самай раніцы, — забыўшыся адказаць на прывітанне, занепакоены адказаў Тапурыя. — Я трапіў яму проста ў сэрца. А што, хіба ён быў падстрэлены? Па-мойму, ён быў цэлы? {{Водступ|2|em}}Кверквелія маўчаў. Ён стаяў на купіне і мерыўся пераскочыць праз невялікую багну. Купіна ўгрузала і, каб захаваць роўнавагу, Кверквелія размахваў сваёй стрэльбай. Прыгледзеўшыся, Тапурыя заўважыў, што гэта не паляўнічая стрэльба, а вінтоўка. Кверквелія прабраўся праз багну і падышоў да вяпра. {{Водступ|2|em}}— О-о-о! — сказаў ён. — Гэта-ж леў! {{Водступ|2|em}}— Ён быў падстрэлены ці не? — дапытваўся Тапурыя. {{Водступ|2|em}}— Мусіць, не… Ён выскачыў проста на нас, а потым павярнуў назад, аж гром па лесе пайшоў. Раптам, чуем, нехта стрэліў… Вось я і прышоў паглядзець, чым гэта скончылася. {{Водступ|2|em}}— Удача, што казаць! — узрадаваны засмяяўся {{перанос пачатак|п=Тапу|к=рыя}}<noinclude></noinclude> 3royw2dgyaiefrxs4lrlis1t2lss9dw 104 128020 295748 2026-08-21T11:39:35Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: «aŭtara, a komunikanty wysypali na padłohu.</br> {{gap|1.5em}}Paliciji udałosia arysztawać u maszynie jechaŭszych u Warszawu dwuch złydniaŭ, pry katorych najszli bliska ŭsie kradzianyja reczy. {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} <center>{{larger|'''ZAHADKI.}}</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}40) Lacieǔ choch, razsypaǔ haroch, a hałubok ustaŭ i toj haroch pabraǔ.</br> {{gap|1.5e...» 295748 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>aŭtara, a komunikanty wysypali na padłohu.</br> {{gap|1.5em}}Paliciji udałosia arysztawać u maszynie jechaŭszych u Warszawu dwuch złydniaŭ, pry katorych najszli bliska ŭsie kradzianyja reczy. {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} <center>{{larger|'''ZAHADKI.}}</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}40) Lacieǔ choch, razsypaǔ haroch, a hałubok ustaŭ i toj haroch pabraǔ.</br> {{gap|1.5em}}41) U kutoczku na hwazdoczku wisić sita ni rukami zwita.</br> {{gap|1.5em}}42) Brat brata honić — mała szto szyi nia złomić, a nikoli ni dahonić. <center>'''Razhadki buduć u № 20.</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}'''Razhadki da № 18:''' 37) Cień; 38) Kanapli, 39) Jajko. {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} <center>{{larger|'''ŻARTY i PRYKAZKI.}}</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}Januk czytaja u hazecie abwiestku: „Darmowy racept ad ramatusu i ad usialakich chwarob“… Paśla pytaja:</br> {{gap|1.5em}}— Jurka, a Jurka! Jak ty dumajesz, — ci pamahajuć szto koleczy hetyja darmowyja racepty?</br> {{gap|1.5em}}— Ani-ni, Januczok! Wuń ja, jak mieŭ skułu na pajasnicy, dyk nawyrazaŭ z hazet ceły żmut hetych raceptaŭ i usie prykładaŭ: kab choć szto — ani ni pamahło! <center>'''Saǔka iz Saǔkam bałakajuć:</center> {{gap|1.5em}}— Szto ciażej — ci kul sałomy, ci kul muki?</br> {{gap|1.5em}}— Wiedama — muki.</br> {{gap|1.5em}}— A szto ciażej: ci pud sałomy ci pud muki?</br> {{gap|1.5em}}— Ni zdaryłasia sprabawać na siłu; mo pud sałomy i ciażej: wialiki achapak — płastom ci padnimisz!</br> {{gap|1.5em}}— Cha-cha… {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} {{c|ABWIESTKI.|памер=200%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {|style="margin:auto; width:23.5em" |colspan="2"; style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |- |style="font-size:180%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing: -0.2px;" |Małady intelihentny biełarus, |<center>dobra</br>może</center> |- |colspan="2"; |<center>wieści rachunki; piekna pisze pa polsku i rasiejsku</center> |- |colspan="2"; style="font-size:160%;" |<center>'''Szukaje służby</center> |- |colspan="2"; |<center>może astacca ŭ kantory, abo ǔ jakim składzie za prykaszczyka.</center> |- |colspan="2"; |<center>'''Kopii świadectwaǔ i adres u redakcii hazety „BIEŁARUS“.</center> |- |colspan="2"; style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |} {|style="margin:auto; margin-top:1em; width:23.5em" |style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |- |style="font-size:108%; padding-top:1em; padding-bottom:1em;" |{{gap|1.5em}}Kupiǔba kusoczyk błahieńkaj ziamlicy pry racce, ci pry woziary, bliska kala czuhunki, dziesiacin ad 10 da 100, — bałota jakoha, ci piasku, ci chmyźniaku — aby tanna. Chacieǔba na nia użytkach zawiaści dobruju na pakaz haspadarku. Adkazy ab warunkach prosza prysłać u redakciju „Bielarusa“ dla „haspadara“. |- |style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |} {|style="margin:auto; margin-top:1em; margin-bottom:1em; width:35em; border-left:solid 7px gray;border-right:solid 7px gray;border-top:solid 7px gray;border-bottom:solid 7px gray;" |colspan="3"; style="padding-top:1em;" |<center>Nie kuplajcie sztuczny nawoz (paraszok, popieł) aby dzie pa kramkach, a kuplajcie tam, dzie pradajuć najtaniej dobry tawar. |- |colspan="3"; style="font-size:158%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing: -0.1px;" |<center>U{{gap|0.2em}}składzie{{gap|0.2em}}Wilenskaho{{gap|0.2em}}Tawarystwa{{gap|0.2em}}Sielskaj{{gap|0.2em}}Haspadarki</center> |- |colspan="3" |<center>'''Wilnia, Zawalnaja wulica № 9.</center> |- |colspan="3" |<center>Tam-że można kuplać usiakuju haspadarskuju pryładu.</center> |- |{{накіравальная рыса|5em|height=0.1px}}{{накіравальная рыса|5em|height=0.1px}} |<center>'''Usim{{gap|0.2em}}chto{{gap|0.2em}}zachocze,{{gap|0.2em}}wysyłajecca{{gap|0.2em}}cennik.</center> |{{накіравальная рыса|5em|height=0.1px}}{{накіравальная рыса|5em|height=0.1px}} |- |colspan="3" style="padding-bottom:1em" |<center>{{larger|'''Wypisywajcie chaǔrusna — cełymi wahonami</br>tady abydziecca wielmi tanna.}}</center> |} <section begin="Рэдактар"/>{{накіравальная рыса|35em|height=1px}}<center>{{fine|Redaktar — wydawiec '''A. Byczkoǔski.}}</center> {{накіравальная рыса|35em|height=1px}} <center>{{smaller|Drukarnia. „Znicz“ Wilnia Śto-Jańska 19.}}</center><section end="Рэдактар"/><noinclude></noinclude> 3342qjm6722i3vgw6i26mbupm0kgu7q 295749 295748 2026-08-21T11:41:52Z RAleh111 4658 295749 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>aŭtara, a komunikanty wysypali na padłohu.</br> {{gap|1.5em}}Paliciji udałosia arysztawać u maszynie jechaŭszych u Warszawu dwuch złydniaŭ, pry katorych najszli bliska ŭsie kradzianyja reczy. {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} <center>{{larger|'''ZAHADKI.}}</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}40) Lacieǔ choch, razsypaǔ haroch, a hałubok ustaŭ i toj haroch pabraǔ.</br> {{gap|1.5em}}41) U kutoczku na hwazdoczku wisić sita ni rukami zwita.</br> {{gap|1.5em}}42) Brat brata honić — mała szto szyi nia złomić, a nikoli ni dahonić. <center>'''Razhadki buduć u № 20.</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}'''Razhadki da № 18:''' 37) Cień; 38) Kanapli, 39) Jajko. {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} <center>{{larger|'''ŻARTY i PRYKAZKI.}}</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{gap|1.5em}}Januk czytaja u hazecie abwiestku: „Darmowy racept ad ramatusu i ad usialakich chwarob“… Paśla pytaja:</br> {{gap|1.5em}}— Jurka, a Jurka! Jak ty dumajesz, — ci pamahajuć szto koleczy hetyja darmowyja racepty?</br> {{gap|1.5em}}— Ani-ni, Januczok! Wuń ja, jak mieŭ skułu na pajasnicy, dyk nawyrazaŭ z hazet ceły żmut hetych raceptaŭ i usie prykładaŭ: kab choć szto — ani ni pamahło! <center>'''Saǔka iz Saǔkam bałakajuć:</center> {{gap|1.5em}}— Szto ciażej — ci kul sałomy, ci kul muki?</br> {{gap|1.5em}}— Wiedama — muki.</br> {{gap|1.5em}}— A szto ciażej: ci pud sałomy ci pud muki?</br> {{gap|1.5em}}— Ni zdaryłasia sprabawać na siłu; mo pud sałomy i ciażej: wialiki achapak — płastom ci padnimisz!</br> {{gap|1.5em}}— Cha-cha… {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} {{c|ABWIESTKI.|памер=180%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {|style="margin:auto; width:23.5em" |colspan="2"; style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |- |style="font-size:180%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing: -0.2px;" |Małady intelihentny biełarus, |<center>dobra</br>może</center> |- |colspan="2"; |<center>wieści rachunki; piekna pisze pa polsku i rasiejsku</center> |- |colspan="2"; style="font-size:160%;" |<center>'''Szukaje służby</center> |- |colspan="2"; |<center>może astacca ŭ kantory, abo ǔ jakim składzie za prykaszczyka.</center> |- |colspan="2"; |<center>'''Kopii świadectwaǔ i adres u redakcii hazety „BIEŁARUS“.</center> |- |colspan="2"; style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |} {|style="margin:auto; margin-top:1em; width:23.5em" |style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |- |style="font-size:108%; padding-top:1em; padding-bottom:1em;" |{{gap|1.5em}}Kupiǔba kusoczyk błahieńkaj ziamlicy pry racce, ci pry woziary, bliska kala czuhunki, dziesiacin ad 10 da 100, — bałota jakoha, ci piasku, ci chmyźniaku — aby tanna. Chacieǔba na nia użytkach zawiaści dobruju na pakaz haspadarku. Adkazy ab warunkach prosza prysłać u redakciju „Bielarusa“ dla „haspadara“. |- |style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |} {|style="margin:auto; margin-top:1em; margin-bottom:1em; width:35em; border-left:solid 7px gray;border-right:solid 7px gray;border-top:solid 7px gray;border-bottom:solid 7px gray;" |colspan="3"; style="padding-top:1em;" |<center>Nie kuplajcie sztuczny nawoz (paraszok, popieł) aby dzie pa kramkach, a kuplajcie tam, dzie pradajuć najtaniej dobry tawar. |- |colspan="3"; style="font-size:158%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing: -0.1px;" |<center>U{{gap|0.2em}}składzie{{gap|0.2em}}Wilenskaho{{gap|0.2em}}Tawarystwa{{gap|0.2em}}Sielskaj{{gap|0.2em}}Haspadarki</center> |- |colspan="3" |<center>'''Wilnia, Zawalnaja wulica № 9.</center> |- |colspan="3" |<center>Tam-że można kuplać usiakuju haspadarskuju pryładu.</center> |- |{{накіравальная рыса|5em|height=0.1px}}{{накіравальная рыса|5em|height=0.1px}} |<center>'''Usim{{gap|0.2em}}chto{{gap|0.2em}}zachocze,{{gap|0.2em}}wysyłajecca{{gap|0.2em}}cennik.</center> |{{накіравальная рыса|5em|height=0.1px}}{{накіравальная рыса|5em|height=0.1px}} |- |colspan="3" style="padding-bottom:1em" |<center>{{larger|'''Wypisywajcie chaǔrusna — cełymi wahonami</br>tady abydziecca wielmi tanna.}}</center> |} <section begin="Рэдактар"/>{{накіравальная рыса|35em|height=1px}}<center>{{fine|Redaktar — wydawiec '''A. Byczkoǔski.}}</center> {{накіравальная рыса|35em|height=1px}} <center>{{smaller|Drukarnia. „Znicz“ Wilnia Śto-Jańska 19.}}</center><section end="Рэдактар"/><noinclude></noinclude> l08aeu5bi5pt2dt5wmrsk0eborgngtj