Вікікрыніцы
bewikisource
https://be.wikisource.org/wiki/%D0%93%D0%B0%D0%BB%D0%BE%D1%9E%D0%BD%D0%B0%D1%8F_%D1%81%D1%82%D0%B0%D1%80%D0%BE%D0%BD%D0%BA%D0%B0
MediaWiki 1.47.0-wmf.17
first-letter
Мультымедыя
Адмысловае
Размовы
Удзельнік
Размовы з удзельнікам
Вікікрыніцы
Размовы пра Вікікрыніцы
Файл
Размовы пра файл
MediaWiki
Размовы пра MediaWiki
Шаблон
Размовы пра шаблон
Даведка
Размовы пра даведку
Катэгорыя
Размовы пра катэгорыю
Аўтар
Размовы пра аўтара
Старонка
Размовы пра старонку
Індэкс
Размовы пра індэкс
TimedText
TimedText talk
Модуль
Размовы пра модуль
Event
Event talk
Biełarus (1913)/1913/21/Piszuć da nas/Alszany
0
128209
296171
296086
2026-08-26T15:48:13Z
Gleb Leo
2440
296171
wikitext
text/x-wiki
{{загаловак
| назва = Alszany
| безаўтара =
| год = 8 жніўня 1913 году
| пераклад =
| секцыя = Публіцыстыка
| папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/21/Ś-ty Daminik Wyznaŭca|Ś-ty Daminik Wyznaŭca]]
| наступны = [[Biełarus (1913)/1913/21/Piszuć da nas/W. Dzisiatniki|W. Dzisiatniki]]
| анатацыі =
}}
{{Выроўніваньне-пачатак}}
<pages index="Biełarus. 1913. № 21.pdf" from="4" to="4" fromsection="Alszany" tosection="Alszany" />
{{Выроўніваньне-канец}}
{{DEFAULTSORT:Alszany}}
[[Катэгорыя:Публіцыстыка невядомых аўтараў]]
[[Катэгорыя:Гальшаны]]
4ffgbi0fvb7xq804wcfsbulve5di0ol
Старонка:Романов Е. Р. Бѣлорусскій сборнікъ. Томъ первый. Губерніѧ могилевскаѧ. Выпускъ третий. Сказки. Витебскъ. 1887.pdf/146
104
128235
296204
296117
2026-08-26T19:37:38Z
Gabix
3485
296204
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Gabix" /></noinclude>у карты йграць уси ўтроихъ. Удовину сыну, ето, не до картовъ, а тольки ёнъ хочець устроиць, кабъ яны не спали цѣлную ночь ету. И якую енъ имъ игру выставлявъ — гуляць у возка̀. <ref>Игра, требующая большого вниманія. При равныхъ игрокахъ партія можетъ продолжаться чрезвычайно долго.</ref> Прокинувъ енъ разъ изъ ими, и такъ сичасъ на ету на самую хозяйку, што у етой хатцы проживала: «выйдзи-ка ты, хозяйка, на ету ночь съ своѐ хаты: бо будзець у насъ сяѐночи беспокойство!» А на ихъ каець: «вы, говориць, свою здали черяду̀, дакъ вы цяперь гуляеце вясёло. Ну й гуляйце, цѣлную ночь кабъ не спали, а я пойду свою черяду здаваць.» И ўторнувъ ножикъ у сцяну, и подъ ножикъ поставивъ кубокъ. «Якъ у етый кубокъ изъ ножика кровъ капнець, дакъ бярице своѐ булавы и бяжице, кольки ёсць вашія силы, ко мнѣ!» Самъ свою бу̀лаву узявъ и пошовъ. А яны, тольки Удовинъ сынъ вышовъ съ хаты, такъ сичасъ карты ето узялѝ кинули, и лягли спаць. Приходзиць Удовѝнъ сынъ на тое на самое мѣсто и становитца серядзи мостка̀. Такъ у самую повно́чь ѣдзець Чудо-Юда зъ дзевяцьми головами: сонца у яго ў грудзяхъ, мѣсикъ у яго уво лбѣ, звѣзды кругомъ яго. Якъ пріѣжжаець къ мостку, прямо Удовина сына палиць, {{Абмылка|пяѐчць|пячѐць}} сонцамъ, якъ огнёмъ, усё ровно. Якъ узъѣжжавъ на мостокъ, дакъ у яго конь на колѣнки упавъ, сичасъ зарзавъ, хортъ забрехавъ, соколъ защебетавъ. Такъ и обясцився: Чудо-Юда! послѣдній разъ ты на мнѣ ѣдзешъ! А Чудо-Юда патаетца: «почомъ ты до́бро такъ узнавъ? Тутъ нема ниякаго супроцивника. Ёсць супроцивникъ на продзевятой зямли, на продзесятомъ царсцьви, Удовинъ сынъ, — дакъ яго сюды воронъ косци не занясе́ць!» А енъ гово́риць: ня воронъ косць заносиць, самъ добрый молодзецъ заходзиць. — «Ну, што-жъ ты зъ мяне хочетъ, Удовинъ сынъ? Ци будземъ битца, ци миритца? Я бъ табѣ совѣтовавъ лучьче со мною помиритца, потомъ што ты со мною ще молодъ гулядь!» — Зайшовши у свѣтъ у бѣлый, — молодъ ня молодъ, а миритца ня буду: што будзець — ня будзець, помираць дакъ помираць! — «Коли ты уже задумавъ со мной битца, дакъ дми-тка ты точокъ; я ўзнаю цябе по дуцьцю, якій ты знаходзисься чаловѣкъ!» А ёнъ яму̀ отвѣщаець: мнѣ точокъ сусимъ ня треба. Якъ ты пышанъ, дакъ ты сабѣ и дми, коли привыкъ по чистымъ ходзиць. А якъ я мужикъ, дакъ мнѣ ладно будзець и по сметьцищу... Чудо-Юда якъ дунувъ — на дватцать чатыри вярсты продувъ! Удовинъ сынъ головою кивнувъ и самъ сабѣ думаець: быць жа мнѣ забитому ўже! Чудо-Юда, вылязши изъ своѐ поязды, стоиць на своимъ точку, а Ўдовинъ сынъ стоиць на ў такой земли, што ня дувши, ба Чудо-Юда яго на свой точокъ ня пускаець. И начинали яны битца. Билися, билися, — пробилися чатыри часы. И отвѣщаець Удовинъ сынъ: а што, Чудо-Юда, — цари-короли воюютца, да ’тдышку маюць: дай, отдохнёмъ маленько! А Чудо-Юда етому и радъ: здзѣлавъ сабѣ папироску и закуривъ. А Ўдовинъ сынъ, покуль енъ завярнувшись отъ вѣтру скабочкой запаливъ ету папироску, знявъ зъ лѣвыя руки перщатку, ды якъ кинець у ету хатку, адзѣ остались товариши, — такъ съ хатки крышу и зняло усю чисто. А товариши спяць и ня чуюць ничого. И начинаюць яны зновъ битца. Билися, билися—Удовинъ сынъ подъ камянь хуваетца, кабъ трошку отдыхнуць, а Чудо-Юда камянь разбиваець и Удовина сына забиваець. Остаетца Удовинъ сынъ по колѣно у крыви. Начинали изновъ<noinclude></noinclude>
n0plx0w8xmfl7064zi6g5279e4t0567
296205
296204
2026-08-26T19:38:24Z
Gabix
3485
296205
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Gabix" /></noinclude>у карты йграць уси ўтроихъ. Удовину сыну, ето, не до картовъ, а тольки ёнъ хочець устроиць, кабъ яны не спали цѣлную ночь ету. И якую енъ имъ игру выставлявъ — гуляць у возка̀. <ref>Игра, требующая большого вниманія. При равныхъ игрокахъ партія можетъ продолжаться чрезвычайно долго.</ref> Прокинувъ енъ разъ изъ ими, и такъ сичасъ на ету на самую хозяйку, што у етой хатцы проживала: «выйдзи-ка ты, хозяйка, на ету ночь съ своѐ хаты: бо будзець у насъ сяѐночи беспокойство!» А на ихъ каець: «вы, говориць, свою здали черяду̀, дакъ вы цяперь гуляеце вясёло. Ну й гуляйце, цѣлную ночь кабъ не спали, а я пойду свою черяду здаваць.» И ўторнувъ ножикъ у сцяну, и подъ ножикъ поставивъ кубокъ. «Якъ у етый кубокъ изъ ножика кровъ капнець, дакъ бярице своѐ булавы и бяжице, кольки ёсць вашія силы, ко мнѣ!» Самъ свою бу̀лаву узявъ и пошовъ. А яны, тольки Удовинъ сынъ вышовъ съ хаты, такъ сичасъ карты ето узялѝ кинули, и лягли спаць. Приходзиць Удовѝнъ сынъ на тое на самое мѣсто и становитца серядзи мостка̀. Такъ у самую повно́чь ѣдзець Чудо-Юда зъ дзевяцьми головами: сонца у яго ў грудзяхъ, мѣсикъ у яго уво лбѣ, звѣзды кругомъ яго. Якъ пріѣжжаець къ мостку, прямо Удовина сына палиць, {{Абмылка|пяѐчць|пячѐць}} сонцамъ, якъ огнёмъ, усё ровно. Якъ узъѣжжавъ на мостокъ, дакъ у яго конь на колѣнки упавъ, сичасъ зарзавъ, хортъ забрехавъ, соколъ защебетавъ. Такъ и обясцився: Чудо-Юда! послѣдній разъ ты на мнѣ ѣдзешъ! А Чудо-Юда патаетца: «почомъ ты до́бро такъ узнавъ? Тутъ нема ниякаго супроцивника. Ёсць супроцивникъ на продзевятой зямли, на продзесятомъ царсцьви, Удовинъ сынъ, — дакъ яго сюды воронъ косци не занясе́ць!» А енъ гово́риць: ня воронъ косць заносиць, самъ добрый молодзецъ заходзиць. — «Ну, што-жъ ты зъ мяне хочетъ, Удовинъ сынъ? Ци будземъ битца, ци миритца? Я бъ табѣ совѣтовавъ лучьче со мною помиритца, потомъ што ты со мною ще молодъ гуляць!» — Зайшовши у свѣтъ у бѣлый, — молодъ ня молодъ, а миритца ня буду: што будзець — ня будзець, помираць дакъ помираць! — «Коли ты уже задумавъ со мной битца, дакъ дми-тка ты точокъ; я ўзнаю цябе по дуцьцю, якій ты знаходзисься чаловѣкъ!» А ёнъ яму̀ отвѣщаець: мнѣ точокъ сусимъ ня треба. Якъ ты пышанъ, дакъ ты сабѣ и дми, коли привыкъ по чистымъ ходзиць. А якъ я мужикъ, дакъ мнѣ ладно будзець и по сметьцищу... Чудо-Юда якъ дунувъ — на дватцать чатыри вярсты продувъ! Удовинъ сынъ головою кивнувъ и самъ сабѣ думаець: быць жа мнѣ забитому ўже! Чудо-Юда, вылязши изъ своѐ поязды, стоиць на своимъ точку, а Ўдовинъ сынъ стоиць на ў такой земли, што ня дувши, ба Чудо-Юда яго на свой точокъ ня пускаець. И начинали яны битца. Билися, билися, — пробилися чатыри часы. И отвѣщаець Удовинъ сынъ: а што, Чудо-Юда, — цари-короли воюютца, да ’тдышку маюць: дай, отдохнёмъ маленько! А Чудо-Юда етому и радъ: здзѣлавъ сабѣ папироску и закуривъ. А Ўдовинъ сынъ, покуль енъ завярнувшись отъ вѣтру скабочкой запаливъ ету папироску, знявъ зъ лѣвыя руки перщатку, ды якъ кинець у ету хатку, адзѣ остались товариши, — такъ съ хатки крышу и зняло усю чисто. А товариши спяць и ня чуюць ничого. И начинаюць яны зновъ битца. Билися, билися—Удовинъ сынъ подъ камянь хуваетца, кабъ трошку отдыхнуць, а Чудо-Юда камянь разбиваець и Удовина сына забиваець. Остаетца Удовинъ сынъ по колѣно у крыви. Начинали изновъ<noinclude></noinclude>
phs002bdg0le8nbx028rtfhvelvhuea
Старонка:Biełarus. 1913. № 22.pdf/1
104
128240
296200
296143
2026-08-26T17:57:07Z
RAleh111
4658
296200
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude><section begin="Верхавіна"/>
{|style="margin:auto;"
|{{Калёнтытул|left='''Hod I.'''|center='''Wilnia 24 Żniǔnia 1913 hodu'''|right='''№ 22'''}}
|-
|style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" |
|-
| style="font-size:500%;" |<center>'''{{разьбіўка|BIEŁARUS}}</center>
|-
|<center>{{larger|'''tydniowaja katalickaja hazeta.}}</center>
|-
|style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" |
|-
|<center>'''Kasztuje s pierasyłkaj: na hod 1 rb. 50 kap. na 6 miesiacau 80 kap.</br>addzielny numer 3 kapiejki.</center>
|-
|style="border-style: solid; border-width: 0px 0px 2px 0" |
|-
|<center>{{smaller|Rukapisy pawinny być padpisany praudziwaj familijej dziela wiedama redakcii, inaksz nia buduć</br>drukawany; rukapisy nie zwiertajucca. Hroszy można pasyłać pacztowymi markami.}}</center>
|-
|style="border-style: solid; border-width: 0px 0px 2px 0" |
|-
|<center>{{smaller|'''Usio adresawać:''' Wilnia Wilenskaja wulica, № 18 kw. 6. Redakcija „Biełarusa“.}}</center>
|-
|style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" |
|-
|'''Szkada mnie hetaho narodu… bo nie maje czaho jeści''' <sub>{{larger|({{разьбіўка|słowy Chrystusa}}).}}</sub>
|-
|style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" |
|}
{|style="margin:auto; margin-top:1em; margin-bottom:1em; border-style: solid; border-width: 8px 0px 8px 0"
|style="padding-top:0.5em; font-size:180%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing: -0.4px;" |<center>Pierszaja krajowaja wystauka</center>
|-
|<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1em"></div><center>{{x-larger|'''chatnich wyrobau}}</center>
|-
|<center>{{x-larger|U sali miastowaj na Ostro-</br>bramskaj wulicy № 10.}}</center>
|-
|style="font-size:180%;" |<center>'''ADKRYJECCA</center>
|-
|style="padding-bottom:0.5em; font-size:180%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing: -0.4px;" |<center>'''1-ho wiereśnia hetaho hodu.</center>
|}
<section end="Верхавіна"/>
<section begin="Pryszła"/>{{c|'''Pryszła niadziela — szto rabici.|памер=180%}}
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div>
{{gap|1.5em}}Pa ciażkich dniach budnich, ciażkich asabliwa letkam, prychodzić pa czaradzie dzień światy — niadziela. U subotu wieczaram znać użo na wiosca, szto zaŭtraszni dzień asabliwy. Kala chat wulicy miatucca raz u tydziań, a u chatach
pryborka idzie. Pa wiaczery, zamiest taho, kab adrazu pajści chto kudy na spaczynak, kab na zaŭtraje na poli pry sasie ci pry kasie prywitaci uschod słonka, — baczymo druhoja sionijka. Starszyja, absieŭszy dzie pry płocia ci pry chaci kuczku kamieńnia, hutarać ab tym-sim, a hałosnyja kryki i padśpieŭki u druhim kancy wioski każuć, szto i moładź na zaŭtraszni dzień hledziuczy cieszycca sabie sionijka.</br>
{{gap|1.5em}}Ale oś pa naczy i — niadziela. Każemo — dzień heta światy. Dobra, al i wiedaci treba, szto kala światych reczy treba i abchadzicca paświatomu. Tojaż praŭda, szto wypacznuć treba: niadziela — taki dzień; ale, ludzcy, zważajcia, szto nia tolki dla wypaczynku cieła dzianiok niadzielny, bo i koni waszy ci wały, katorymi wy pracawali praz tydziań, — takimże sposabam karystaci buduć z niadzieli. A chibaż zhodzicisia, szto ludzi ważniejszyja ad skacinki; u ludziej krom cieła jościka nieszta ważnaja, szto i stawić nas wyższej ad wała ci ad kania; — ludzi majuć duszu. Spahlanicia, ci i jana ni damahaicca czaho czasam? I jana, jak i cieła ludzkoja, damahaicca macunku, pasiłku zbawiennaha. Patul dusza żyje — pakul pasiłak maić, pakul z Boham złuczana; a złuczana patul — pakul spaŭniaić wolu Jaho światuju.</br>
{{gap|1.5em}}Ludzcy! Kińcia wokam na praszoǔszy tydziań, — czaho tolki tam ni spaściarażycio: kolki chto raz kaho czymniebudź skryŭdziŭ! kolki chto raz kamu aby czym dakuczyŭ! kolki chto raz ni nie pakwapiŭsia usłużyć kamuścika u patrebia! Dy ci tolki heta, — tydziań wialiki: mo chto praz tydziań wun jakim hresznikam
staŭsia! Mo i paciorak niwodzin dzień
dobra, szczyra ni adnaho nia zmowiŭ!..</br>
{{gap|1.5em}}Wotaż pryszła niedziela.</br>
{{gap|1.5em}}Huł kaścielnych zwanoŭ razniośsia pa palach, pa wioskach, sklikajuczy synoŭ Matki Kaścioła; Addajcia szto carawa — caru, szto Bohawa — Bohu.</br>
{{gap|1.5em}}Pryhlańmosia ciapier — jak — żaż {{перанос пачатак|wy|birajucca}}
<section end="Pryszła"/><noinclude></noinclude>
d0tw7qkfqazyel8c1yadwojfwocqoar
Старонка:Biełarus. 1913. № 22.pdf/3
104
128242
296160
296141
2026-08-26T15:30:58Z
Gleb Leo
2440
296160
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude><section begin="Ś-ty"/>kab syna wychawać na czaławieka dobraho, bohabojnaho. Matkaż była jescze bolsz pabożnaja i hadujuczy syna niraz da jaho adzywałasia, szto ''lepiej zhadziłasiaby jaho baczyć na katafalku, czym zmazanaho hrecham.</br>
{{gap|1.5em}}Majuczy 12 hadoŭ św. Ludwik straciǔ baćku i staŭsia sam karalom pad imieniem Ludwika IX. Staŭszysia uładcam tak wialikaho hasudarstwa, jak Francija jon byǔ prykładam i ŭzoram dobraho czaławieka, dobraho rycara i dobraho karala.</br>
{{gap|1.5em}}Na jaho pajszli wajnoj nikatoryje kniazi, dumajuczy, szto tak maładoho karala im budzie lohka zwajawać, ale 14 hadowy Ludwik staŭ na pieradzie
wiernaho jamu wojska i zmusiǔ paŭstancoŭ zdacca na łasku.</br>
{{gap|1.5em}}Paśla hetaho u Francii stali hawaryć, szto nima mnicha, kab byǔ bolsz pabożny, jak karol Ludwik i nima rycara roŭnaho jamu u walecznaści.</br>
{{gap|1.5em}}U 20-tym hadu życia Ludwik ażaniǔsia s pabożnaj hrabiankaj prowanckaj
Maŭgaretaj, katoraja stałasia najprykładniejszaj karalowaj.</br>
{{gap|1.5em}}Nikoli Francija nie była takaja szczaśliwaja z pohladu na bezpieczenstwa u kraju i na hranicach, jak pry panawanniu św. Ludwika. Jon wykaraniŭ usielakija zdzieki i szalmoŭstwy zabaraniǔ rabić pajedynki, ihry hazardowyja i skasawaǔ damy raspusty. Pilna baczyǔ kab
wyszejszyje i niżejszyje naczalniki nia
zdziekawalisia nad padǔładnymi abo prostym narodam. Dziela hetaho kożen mieǔ prawa pryjści da karala sa skarhaj na błahoha naczalnika; usiakaho jon ciarpliwa wysłuchawaŭ i pa sprawiedliwości zdawoliwaŭ prośby i patreby. Pry hetym mieŭ dar ad Boha tak dobra paznawać, pa czyjej staranie praŭda, szto, kali karol wadaŭ swoj sud ab czyichś sprawach, dyk prajhraǔszy, czujuczy sprawiedliwaść hetaho pryhaworu, nia śmieŭ nawat narekać na toj sud.</br>
{{gap|1.5em}}Sam wioǔ życio skromnaje, ściaroh jak najpilniej cnoty i da tahoż zaachwoczywaǔ usich paddanych. Jak maha staraniǔsia ad usich swiatowych ihryszczaǔ i balaŭ. Paściŭ nia tolki dni, praznaczanyje kaściołam, ale iszcze i sam sabie zadawaŭ pasty, jak np. praz ceły adwent, i ǔ wilei prad światami Matki Boskaj. Zaŭsiody nasiŭ wałasianicu, szto
dzień słuchaŭ choć adnej imszy światoj i adhawarywaŭ paciary da Matki Boskaj nazywanyje „Officium parvum“. Kożnaj suboty zbiraŭ 300 ubohich, myǔ im nohi, paśla sadziǔ pry stale, dzie jany jeli a św. Ludwik pasłuhawaŭ im jak lakaj; apracza hetaho zaǔsiody razam s saboj sadziǔ da abiedu pa kolki ubohich.</br>
{{gap|1.5em}}Dla usiaho narodu heta byǔ najlepszy baćka, katory dbaŭ ab toje kab, usim było dobra. Kali byǔ hoład u katoraj
prawincii, dyk św. karol zwalniaǔ tych ludziej ad padatkaŭ i sam pasyłaŭ biednym wialikija padmohi hroszami, abo zbożam.</br>
{{gap|1.5em}}U dwacatym hadu swaho panawańnia ciażka zachwareǔ, s czaho usia Francija smuciłasia i u hetaj chwarobie jon pastanawiǔ, pajści na wajnu kryżowuju,
kali tolki azdarawieje. Wyzdarawieŭ i spoǔniŭ swaju abicanku pry czym s paczatku mieǔ szczaście u wajnie, ale paśla i sam papaŭ u niawolu tureckuju, dzie prabyǔ kolki hadoǔ i jaho tak palubili tam, szto chacieli zrabić nawat swaim karalom.</br>
{{gap|1.5em}}Puszczany na wolu jon szmat dabra zrabiŭ u ziamli tureckaj i wiarnuŭszysia u swoj kraj pazakładaǔ roznyje dobraczynnyja instytucii, jak szpitali, szkoły i t. p.</br>
{{gap|1.5em}}Sam usłuhowywaŭ chworym i kalekam pa szpitalach i chatach. Adzieżu
nasiǔ prostuju i tolki u kaniecznaj patrebie adziewaŭsia pa karaleŭsku. Dla
siabie byŭ srohi i aszczedny, ale usimi
siłami staraŭsia, kab aszczaśliwić narod
prosty i usich swaich paddanych.</br>
{{gap|1.5em}}Susiednije karali i cary tak lubili i szanawali św. Ludwika, szto u kożnaj trudniejszaj reczy zdawalisia na jaho sud i nazywali jaho Salamonam chryścijańskim.</br>
{{gap|1.5em}}U 40-ym hadu panawańnia św. Ludwik jeszcze raz pajszoŭ wajnoj proci niepryjaciela imienia Chrystusa, ale i hety raz jamu nie ǔdałosia, bo ad wialikaj
żary paǔstała u jaho wojsku smiartelnaja zaraza, katoraja zhładziła z swietu i samoho św. Ludwika 26 sierpienia 1270 hoda.</br>
{{gap|1.5em}}Umiraǔ z najbolszym spakojam duszy, pa spowiedzi i św. sakramentach, a
synu swamu zamiest spadczyny pakinuŭ
pieknyje nawuki nad usio lubić Boha i
ściarahczysia usiakaho hrechǔ.</br>
{{gap|1.5em}}Spaŭniajmo i my hetujuż nawuku!!
{{накіравальная рыса|5em|height=1px}}
<section end="Ś-ty"/>
<section begin="Kaścielnyja"/>{{c|'''Kaścielnyja wiedamaści.|памер=160%}}
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div>
<center>{{larger|'''Pieramieny u duchawienstwie.}}</center>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div>
{{gap|1.5em}}Z woli administracii dyecezalnaj, nowa-wyświenczanyje ksiandzy dastali naznaczeńnia na wikarych: ks. Jaz. Mincewicz u Kiemieliszki, ks. Kaź. Łobacz u Parafijanowa, ks. Mik. Ikonowicz u {{перанос пачатак|Ej|szyszki}}
<section end="Kaścielnyja"/><noinclude></noinclude>
opsktdolul26pnn3rbzpiol1h1l53iy
Biełarus (1913)/1913/22/Bratu
0
128253
296162
296147
2026-08-26T15:32:30Z
Gleb Leo
2440
296162
wikitext
text/x-wiki
{{загаловак
| назва = Bratu
| безаўтара =
| год = 24 жніўня 1913 году
| пераклад =
| секцыя = Верш
| папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/22/Pryszła niadziela — szto rabici|Pryszła niadziela — szto rabici]]
| наступны = [[Biełarus (1913)/1913/22/Ś-ty Ludwik karol Francyi|Ś-ty Ludwik karol Francyi]]
| анатацыі =
}}
{{Выроўніваньне-пачатак}}
<pages index="Biełarus. 1913. № 22.pdf" from="2" to="2" fromsection="Bratu" tosection="Bratu" />
{{Выроўніваньне-канец}}
{{DEFAULTSORT:Bratu}}
[[Катэгорыя:Вершы невядомых аўтараў]]
j5hegargm34j8plvri2h1fqkrm4ozdg
Старонка:Biełarus. 1913. № 22.pdf/4
104
128255
296163
296152
2026-08-26T15:33:35Z
Gleb Leo
2440
296163
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude><section begin="Kaścielnyja"/>{{перанос канец|Ej|szyszki}}, ks. Wacłaŭ Ramanoŭski u Daǔhieliszki, ks. Al. Auhustynowicz u Krewa, ks. A. Jaskiel u Tabaryszki, ks. Drabb u Alszany, ks. J. Bajko u Porazowa, ks. Jaz. Hermanowicz — da Dalistowa, ks. J. Rokicki da Choroszczy, ks. Tad. Akscin u Żyżmory i ks. Szutowicz u Lidu.
<center>{{larger|'''Ab nawuce religii.}}</center>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div>
{{gap|1.5em}}W. Pr. Ks. K. Michalkiewicz, Administrator dyecezii Wilenskaj wydaŭ swoj akolny list (cyrkular) da ksiandzoǔ, u katorym każe, szto wuczyć dziaciej religii u szkołach treba u tej mowie, katoruju najlepiej razumiejuć hetyje wuczni i katoruju jany samyje uważajuć za swaju rodnuju.
<center>{{larger|'''Konhresy katalickije.}}</center>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div>
{{gap|1.5em}}S pryczyny jubileuszu wydańnia edyktu medyolanskaho ab swabodzie wiery katalickaja moładź u Hiszpanii adbyła uraczysty konhres.</br>
{{gap|1.5em}}Padobnyż konhres adbyli niemcy-katoliki ǔ Aŭstryi u hor. Linzu.
<center>{{larger|'''Nowy kaścioł u Rymie.}}</center>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div>
{{gap|1.5em}}Na jubileuszowy pomnik — kaścioł Zbawiciela u Rymie użo sabrałosia szmat hroszy i raboty kala budoǔli hetaho kaścioła użo paczalisia.
<center>{{larger|'''Nawarot u katalictwo.}}</center>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div>
{{gap|1.5em}}Wialikaja ǔrażeńnie miż wuczonymi u Ameryce zrabiŭ pierachod u katalictwo s protestantyzmu inżyniera Paǔła Pattona.
{{накіравальная рыса|5em|height=1px}}
<section end="Kaścielnyja"/>
<section begin="Traby"/>{{c|''Piszuć da nas.|памер=180%}}
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div>
{{gap|1.5em}}'''Traby,''' Wilenskaj hub., Aszmianskaho paw. U hetym miasteczku 21 lipnia u niadzielu sabrałasia szajka razbojnikoǔ czaławiek piatnaścia pabić adnaho Żukoŭskaho.</br>
{{gap|1.5em}}Wypiǔszy dobra harełki zławili jaho na wulicy i tak pabili jamu haławu, szto toj na druhi dzień i skanaŭ. Winawajcoŭ siem zławili, a astatnich szukajuć.</br>
{{gap|1.5em}}Dobra papisywajucca naszy Trablanie! — na wulicy bjuć ludziej, nibajucca ni ksiandza ni baciuszki, tolka katarhi, to moża i spalochajucca.
{{справа|''Nidaloki.{{gap|1.5em}}}}
<section end="Traby"/>
<section begin="Wiszniewo"/>{{gap|1.5em}}'''M. Wiszniewo,''' pad Aszmianoj, Wilen. hub. Praz heta miasteczka 12 żniŭnia wieźli parawik sa stancij Wajhiany.</br>
{{gap|1.5em}}U miasteczku astanawilisia pakarmić koni. Żydki uwidziaŭszy maszynu sabralisia pahladzieć jaje; adzin żydok hadoŭ 6 uziaŭ za szrubku i staŭ krucić a czaławiek, katory byŭ pry maszynie, uwidziaŭszy heta, tak pichanuŭ jaho kułakom u hrudzi, szto toj pawaliŭszysia ab bruk na miejscy skanaŭ.</br>
{{gap|1.5em}}Czaławieka hetaho zabrali na kazionny chleb.
{{справа|''F. A.{{gap|1.5em}}}}
<section end="Wiszniewo"/>
<section begin="Alszany"/>{{gap|1.5em}}'''M. Alszany,''' Wil. hub., Aszmian. paw. U tutejszym kaściela na Zielnuju 15-ho żniŭnia było duża ludziej.</br>
{{gap|1.5em}}Padczas summy adna baba wyciahnuła u druhoj s kiszani 10 rubloŭ; ludzi heta widzieli i pakazali jaje pakryŭdżanaj. Taja prywiała strażnikaŭ i zładziejku zawiali da uradnika, toj zniaŭ dapros i adpuściŭ babu.</br>
{{gap|1.5em}}Kazuć ludzi, szto baba hetaja usiudy jeździć na festy dziela abkradańnia i kali dzie, jak i ŭ Alszanach, jaje złowiać, usiudy kanczajecca na tym, szto zdymajuć z jaje dapros.
{{справа|''Alszanski.{{gap|1.5em}}}}
<section end="Alszany"/>
<section begin="Soły"/>{{gap|1.5em}}'''Soły,''' Wil. hub., Aszm. paw. Z 10-ho na 11-ho zniŭnia a 12 hadz. u noczy pralacieła tut „wietranaja truba“ s takim impetam, szto u w. Wołajkowiczach razwiarnuła 18 humion i 2 nowyja chaty, a ŭ Zajaziercach 5 humion.</br>
{{gap|1.5em}}Hetkaj zjawy u nas i najstarszyja ludzi nia pomniać.
{{справа|''A. Z.{{gap|1.5em}}}}
{{накіравальная рыса|5em|height=1px}}
<section end="Soły"/>
<section begin="Szto"/>{{c|'''Szto czuwać.|памер=180%}}
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div>
{{gap|1.5em}}'''Wilnia.''' Kolki dzion tamu niejkaja W. Pastuchowa ŭziała z has. banku 80 rubloŭ, tutże z jej paznajomiłasia niejkaja druhaja kabieta i razam pajszli da chaty. Prachodziaczy kala pomnika Murawjowa niznajomaja kabieta paraiła adpaczyć.</br>
{{gap|1.5em}}Prysieli. Zaraz da ich padyjszoŭ niznajomy mużczyna i spytaŭ, ci nie najszli 300 rubloŭ, katoryje jon zhubiŭ. Niznajomaja pakazała jamu nawat swoj partmanet; jon pahladzieŭ u im i zwiarnuŭ, dy zażadaŭ, kab i Pastuchowa pakazała swaje hroszy. Taja padała partmanetku i niznajomy zaraz że zwiarnuŭ
i sam pajszoŭ. U skoraści i kabieta pajszła adna.</br>
{{gap|1.5em}}Kaliż Pastuchowa wiarnułasia da chaty, dy stała wyjmać hroszy, wyniała
<section end="Szto"/><noinclude></noinclude>
apdxfosxc7r9mwzcdctyqy0484fmjwk
Старонка:Biełarus. 1913. № 22.pdf/5
104
128256
296175
296153
2026-08-26T15:52:19Z
Gleb Leo
2440
296175
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude><section begin="Szto"/>wekselnuju papierku i 3 hralnyja karty, a hroszy prapali.
{{gap|1.5em}}= 19 żniǔnia na hłaǔnaj poczcie niejkaja Widuczynskaja 16 hadawaja dziaǔczyna pisała pierawodny blank i tutże
pry sabie na stoł pałażyła 123 rubli, katoryja mieła wysłać. I ŭ adzin moment
hroszy hety s pad ruk prapali.</br>
{{gap|1.5em}}Myśli pali na siadzieŭszuju pry tymże stale niejkaju aficerawu żonku i Widuczynskaja zażadała arysztawać jaje. Taja pajszła da telefona i paklikała muża, katory pryjszoǔszy zażadaŭ arysztawańnia samoj Widuczynskaj.</br>
{{gap|1.5em}}Palicyja sysknaja zaniałasia hetaj sprawaj, ale hroszy ǔżo napeŭna nia wiernucca.
{{gap|1.5em}}'''— Z ruchu biełaruskaho''' u № 33-im biełaruskaj hazety: „Наша Ніва“ z dnia 16 żniŭnia hetaho hodu nadrukawana abwiestka niejkaho „Biełaruskaho wydawieckaho tawarystwa u Wilni“, katoraja
prosić prysyłać jamu da druku szmat jakich kniżek i ǔ tym liku: „Piśmo światoje“ (cełaje) Ewanheliczku, Historyju Kaścioła dla szkoł, Historyju staroho i nowaho zakonu i insz.</br>
{{gap|1.5em}}Szto heta za tawarystwo i jakije u im ludzi, my pakul szto nia wiedaim.
{{gap|1.5em}}'''W. Uhlany.''' Wil. hub. Aszm. paw. Bielickaj woł. 14-ho żniŭnia zhareła heta usia wioska tak, szto ad jaje astalisia tolki wuhalczyki dy papieł.</br>
{{gap|1.5em}}Zdaryłosia heta u dzień kali usie sielanie byli na paloch kala zborki jaryny, dyk niczahusieńki uratawać ni udałosia i tolki szczaściam niepahareli dzieci, szto byli u chatach.</br>
{{gap|1.5em}}Szkody zroblano na tysiacz 20. Kala 100 asob astalisia biez nijakaho prytułku. A ciż mahłob heta zdarycca, kab
Uhlancy byli razyjszoǔszysia na asabniaki?
{{gap|1.5em}}'''Trabejny,''' Wil. hub., Aszm. paw. Tutejszy haspadar 60 hadowy Prancisz Markoǔski, ubaczyǔszy szto bura zhłumiła jaho siena na sienażaci, z hora chacieŭ zarezacca. Daczka skora wychapiła z jaho ruk noż, ale jon mocna pakaleczyǔsia i ciapier chwaraje u szpitali u Iwiency Min. hub.
{{gap|1.5em}}'''Hłybokaja,''' Wil. hub., Dziś. paw. 11-ho żniǔnia adbyłasia tut biełaruskaja wieczarynka. Na scenie stawili: „Paszylisia ǔ durni“ i „Michałka“. Syjchrali jak na pierszy raz dobra.
{{gap|1.5em}}'''Radaszkawiczy,''' Wil. hub., Wilcjsk. p. 15 żniǔnia adbyłasia tut sielska-haspadarskaja wystaǔka i wieczaram teatralnaja prystaǔleńnia u kolki mowach. Biełarusy stawili abrazok: „Paŭlinka“, kazuć szto publicy najlepiej padabałosia biełaruskaje prystaŭleńnie.
{{gap|1.5em}}'''Nowyja szkoły.''' U wilenskim wuczebnym okruzie hetaho hodu adkrywajecca niekolki nowych szkoł.</br>
{{gap|1.5em}}U tym liku himnazii: u Swiencianach, Lidzie Wil. h. i ŭ Rezycy, Witeb. hub.; Wuczycielskaja seminaryja u Newli Wit. hub. i wuczycielski instytut u Mahilewie. Apracza hetaho adkryjecca 7 wyszejszych paczatkowych szkoł s katorych
5 dla chłopcaŭ i 2 dla dziaŭczat.
{{gap|1.5em}}'''Hrodna.''' Pa zahadu naczalstwa dwa sałdaty T. Łagier i A. Soroczynski pajechali na pawietry u Arany i wiartajuczysia nazad za 3 wiarsty ad Hrodny zwalilisia na ziemlu, pry czym Saroczynski trochi akaleczyŭsia, a Łagier niekolki minut byŭ nieżywy, ale aczuniaŭ.
{{gap|1.5em}}'''Minsk.''' Pry minskim wajennym szpitali atkrywajuć sanitarnyje kursy dla sałdataŭ, wychodziaczych u zapas. Na hetyje kursy majuć kamandzierawać 120 czaławiek u tym liku 80 czał. z Wilenskaho okruha i 40 z warszaŭskaho.
{{gap|1.5em}}— U Minsku zamała szkoł, dziela taho wuczniam trudna dzie pastupić u wuczelniu, bo s pryczyny niechwatu wakansaŭ na wialiki lik kandydataŭ, ich wielmi stroha egzaminujuć i mnohim prychodzicca astawacca biez wuczelni.
{{gap|1.5em}}'''M. Starosielle,''' Mohil. hub. I. H. 23-ch hadowy dziaciuk zastreliŭsia, dziela taho szto za jaho nie jszła dziaŭczyna, katoruju jon chacieŭ brać. Jaho chawali biez papa, bo toj admowiǔsia.
{{накіравальная рыса|5em|height=1px}}
<section end="Szto"/>
<section begin="Sieŭba"/>{{c|'''Sieǔba żyta.|памер=180%}}
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div>
{{gap|1.5em}}Czas ad 15-ho da 31-ho sierpienia samaja lepszaja para na siaǔbu żyta, dyk wiedajuczy toje, szto „jak pasiejesz, tak i pażniesz“, treba kożnamu rupicca ab tym, kab pasiejać czym najlepiej.</br>
{{gap|1.5em}}Kab siaŭbu można było nazwać dobraj, dyk treba zwiarnuć uwahu i na rallu, na katoruju majem siejać, i na
nasieńnie i na sposab samoj hetaj raboty.</br>
{{gap|1.5em}}''Ralla'' pawinna być nie zusim świeżają, a trochi zleżałaja. U nas zwyczajna siejuć pośle dwuchrazowaj orki, dyk oś treba staracca kab pierszaja orka była u samym paczatku leta, sa try tydni
<section end="Sieŭba"/><noinclude></noinclude>
i7m9gth1ikoqhm1kkb13yn7omt0hz8p
Старонка:Biełarus. 1913. № 22.pdf/6
104
128257
296178
296154
2026-08-26T15:54:28Z
Gleb Leo
2440
296178
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude><section begin="Sieŭba"/>spuściǔszy jaje treba pabaranawać, pasla czaho iznoŭ sa try tydni sczakaŭszy paharać druhi raz (pamiszać), pryczym druhi raz treba arać hłybiej, czymś pierszy i pa hetaj ralli można siejać żyta, sczakaŭszy iznoǔ tyki kala troch
tydniaŭ abo i bolsz. Kaliż hetaja ralla
wielmi hrudawataja, to jaje treba trochi
pakryszyć pierajechaŭszy udoŭż zahonaŭ
baranoj, bo żyta wielmi nialubić osiadańnia ziamli, katoraja pry hetym abrywaje kareńczyki jaho.</br>
{{gap|1.5em}}Kali żyta papadziecca zahłyboka u ziamlu, dyk jano spaczatku kuścicca tam pry zierni, pakul wybiarecca na wierch, a wybraŭszysia musić iznoŭ rabić tojeż pry wierchu ziamli, a tut jaho może zachapić i maroz bo jano szmat czasu
stracić, pakul wybiarecca na wierch.</br>
{{gap|1.5em}}Nasieńnie pawinna być szto najspialejszaje i czym najpaŭniejszaje ziernia. Treba da hetaho małacić samy lepszy uradżaj żyta, nie s kłustaho pahnaja, bo tam, choć na sałomu żyta bywaje dobraje, ale zierniaty bywajuć lichija. Pierawiejać jaho abo pieraarfawać, jak maha najczyściej wydzielić z jaho nasieńnie girsy, zwancu ci druhoj jakoj trawy i uziać da siaŭby pierszaje czało.</br>
{{gap|1.5em}}Treba jeszcze hladzieć, kab heta żyta nia było parosszaje u snapoch abo sparanaje u tarpie, ci użo wymałaczanym kab nie sparyłasia stojaczy doŭha ŭ miaszkoch.</br>
{{gap|1.5em}}Siejać treba nia wielmi husta i nia redka; na dzisiacinu ralli pawinna wysiewacca nia mieńsz 9-ci i nie bolsz 12
pudoǔ, pry czym na lepszuju ziamlu siejecca radziej czym na pustuju i siejuczy paźniej treba dawać huściej, czym u raniejszaj siaŭbie i bujniejszaho ziernia bolsz wysiewajecca na wahu, czym drabniejszaho.</br>
{{gap|1.5em}}Wielmi dobra byłob siejać pry pomaczy radowaho sieŭnika, kali jość zmoha jaho dastać; sieǔnik hety razsiewaje
usiudy roǔna, dyk nihdzie nie zmarnujec-
ca liszniaje ziernia, ale kali jaho dastać
ni jak niamożna dyk treba siejać ruka-
mi, ale staracca raskidać ziernia roŭna.</br>
{{gap|1.5em}}Pasiejaǔszy treba dobra wybaranawać upopierak i ǔdoǔż, a paśla pahaniać iznoǔ barozny (pawagać) kab imi mahła sciekać wada, bo żyta wielmi nia lubić wady, ci to jana budzie u hlebie ci budzie stajać na wierchu. Kala abmieżkaŭ,
dzie wada moża sabiracca i stajać dy szkodzić żytu, treba prakapać raǔczaki kab jana sciakała adhetul.</br>
{{gap|1.5em}}Paczynać siejać treba na tych miejscoch, dzie ziamla puszczejszaja, abo
bolsz u zimnym miejscu, kab raniej abyszoǔszy uśpieła jano ukaranicca, a dalej użo siejać na lepszaj ziamli, dzie i paźniej pasiejenaje, majuczy ciapło ad hnoju i lepszuju pażywu, żyta uśpieje ukaranicca da marozu.</br>
{{gap|1.5em}}Ale kali uo spoźniszsia s siaǔboj tak, szto użo minieć i 15 wiereśnia, dyk tady lepsz użo i nia siejać, bo ad poznaj siaŭby nie spadziewajsia niczoha dobraho. Lepiej toj kusok wiasnoj zasiejać jarycaj abo druhoj jarynoj.</br>
{{gap|1.5em}}Naahuł treba wiedać, szto, jak nichto nie szkaduje, rana ustaǔszy, abo małady ażaniŭszysia, tak sama nichto nie kajecca, kali rana pasieje, bo dzie z wosieni żyta nia ǔśpieje raskuścicca, tam jano i da żniwa astaniecca redkaje.
{{справа|''Padwilenczyk.{{gap|1.5em}}}}
{{накіравальная рыса|5em|height=1px}}
<section end="Sieŭba"/>
<section begin="Wiestki"/>{{c|'''Wiestki z zahranicy.|памер=180%}}
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div>
<center>{{larger|'''Na Bałkanach zamireńnie.}}</center>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div>
{{gap|1.5em}}Pamiż Baŭharami i Turkami ciahniecca użo tydni so try i ledź tolki ciapier, pawedłuh zahranicznych wiestak, można dać wiery, szto tki i zapraŭdy heta zamirańnie budzie, bo ŭżo nie eŭrapejskije
apiakuny mirać ich, apiakunstwo katorych, jak usie pierekanalisia, i funta kłakaŭ nie warta, a sami Baŭhary i Turki Zawinulisia kala hetaho i panaznaczali swaich predstaŭnikoŭ, kab jak chutczej
dabicca kanca. Nawat
<center>'''Turki robiać wialikija ustupki Baŭharam,</center>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div>
a ŭsiej zaciażki — z Adryanopolam. Baŭhary damahajucca, kab krepaść pry nim — źnisztożyć, a sam horad padzialić: adna starana, dzie bolsz żywie Turkaŭ — chaj
prynależe Turcii, druhaja, dzie bolsz żywie Baŭharoŭ, — kab adyjszła da Baŭharyi.</br>
{{gap|1.5em}}Nu, ale tak, ci siak, usioż-tki można być peŭnym, szto barysz budzie, i na Bałkanach pacznieca nowaja
<center>'''ihra u kiksu:</center>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div>
Turki i Baŭhary pacznuć ihrać u adnu ruku; Serby i Hreki u druhuju.</br>
{{gap|1.5em}}Samo saboj razumiejecca, szto hetyja nowyje pary sojducca nie dziela taho, kab tak użo pakachalisia pamiz saboj, dyj prypali adzin druhomu da smaku — ani dumać! Kożny s pamiż ich robie heta dziela swajoj tolki ŭłasnaj wyhody i karyści.</br>
<section end="Wiestki"/><noinclude></noinclude>
o1rygjhbng4pclplvh3nyiz333z7kck
Старонка:Biełarus. 1913. № 22.pdf/7
104
128258
296181
296156
2026-08-26T15:56:35Z
Gleb Leo
2440
296181
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>
<section begin="Wiestki"/><center>'''Wiédaje kotka czyjo miaso zjeła:</center>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div>
wiedaje Turcija, szto Adryjanopal, katory tak sołana abyjszoŭsia Boŭharam, — jana prosta adkrała nazad, tady kali nowych haspadaroŭ, tak skazać, nia było doma, a zajmalisia jany hulnioj sa swaimi „bratuszkami“. Woś ciapier i
<center>'''padlizywajecca Turcija Baŭharam.</center>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div>
dajuczy im ustupki, kab jak zahładzić usiu sprawu i mieć chaŭrusnikami jeszcze niedaŭnych swaich worahoŭ; bo hetym jana wykapywaje jeszcze bolszuju propaść pamiz bałkanskimi sławianami, katoryje biez ahulnaj zhody nie zadaduć użo takoha pytlu Turcii, jakoha zadali jej u minułuju wajnu.</br>
{{gap|1.5em}}A szto Baǔharyja chiniecca da Turcii, tut i dziwa nijakoha nima:
<center>'''Lepsz padać ruku swajmu atkrytamu worahu, czym bratu zdrajcu.</center>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div>
{{gap|1.5em}}Na takich bratoŭ-zdrajcoŭ wykirawalisia i adważnyje Serby, i chitryje Hreki. Napaŭszy na asłabieŭszuju wajnoj Baŭharyju, katoraja iszła proci Turkoŭ pobacz z imi za ahulnuju sławianskuju sprawu, jany wyrwali ŭ Baŭharaŭ taki kawałak ziamli — jak Makiedonija, dyj paczali zawodzić tam użo swaje paradki. A paradki hetyje, jak pakazałosia, kudy horszyje czym byli za czasoŭ Tureczczyny.</br>
{{gap|1.5em}}Baŭharskija szkoły, da katorych Turki nie mieszalisia, Serby i Hreki — pazaczyniali; wuczycieloŭ parazhaniali; i t. d.</br>
{{gap|1.5em}}Nia dziwa, szto
<center>'''uwieś spakoj na Bałkanach — da czasu —</center>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div>
bo hetkaho ździeku, hetkaj zdrady — Baŭhary doŭha nia ścierpiać, i pry pomaczy
nowaj swajej sajusznicy — Turcii, zachoczuć, badaj, niezadaŭha sa swaimi bratami-sławianami parachawacca…
{{накіравальная рыса|5em|height=1px}}
<section end="Wiestki"/>
<section begin="Usiaczyna"/>{{c|'''Usiaczyna.|памер=180%}}
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div>
<center>'''Śmierć „czorta“.</center>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div>
{{gap|1.5em}}U w. Aziornaj na Sybiry adzin haspadar wyjszoŭ z żonkaj u hości, a ŭ chacie astalisia tolki 11 hadoŭ chłopczyk i 7 hadawaja dziaŭczynka, katoryja zapiorszysia ŭ chacie czakali na baćkoŭ.</br>
{{gap|1.5em}}Poznym wieczaram niechta pastukaŭsia u dźwiery, dyk pierapałochany chłopczyk i pytaje:</br>
{{gap|1.5em}}— Chto tam?</br>
{{gap|1.5em}}— Ja, adkazujeć za dźwiermi.</br>
{{gap|1.5em}}— Chto taki?</br>
{{gap|1.5em}}— Jakto — nie paznajesz? jaż twoj baćka.</br>
{{gap|1.5em}}Chłopczyk adczyniŭ dźwiery.</br>
{{gap|1.5em}}Pierad dziećmi stajaŭ niejki straszny czaławiek, katory hroźna kryknuŭ:</br>
{{gap|1.5em}}— Ja — czort i pajem was, kali zaraz-że nie skażecie, dzie wasz baćka chawaje hroszy!</br>
{{gap|1.5em}}Dryżaczyja sa strachu dzieci skazali, szto baćka hroszy chawaje ŭ pahrabie. Tudy i palez „czort“. Tymczasam dzieci stali raicca pamiz saboj szto rabić, bo kali czort nia najdzie hroszy, dyk pajeść ich.</br>
{{gap|1.5em}}Uspamniŭszy, szto ŭ baćki pad paduszkaj lażyć rawolwer, chłopczyk uźiaŭ
jaho i staŭ pry dźwierach pohreba. Jak tolki „czort“ pakazaŭ haławu adtul, chłopczyk spuściŭ kurak i „czort“ abwaliŭsia u pohrab.</br>
{{gap|1.5em}}Paczuŭszy streł prybiehli sudziedzi i ubaczyŭszy szto stałosia, pajszli pa starastu, dy nie najszli jaho; tady źwiarnulisia da wuradnika i pryzwali jaho kab ahladzieć „czorta“.</br>
{{gap|1.5em}}Kali hlanuć, ażno czort — nia czort, a dobra znajomy — Pilipka-starosta, dyj użo i nia dychaje.
<section end="Usiaczyna"/>
<section begin="Zahadki"/><center>{{larger|'''ZAHADKI.}}</center>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div>
{{gap|1.5em}}48. Ros, ros — wyras, z torby wylaz abwaliŭsia — usim ludziam zhadziŭsia.</br>
{{gap|1.5em}}49. Siadzić dziadok nizak, a na jom sto ryzak.</br>
{{gap|1.5em}}50. Dziesiać noh, sześć wok, try haławy ŭwadzin bok.
{{gap|1.5em}}Razhadki buduć u № 23.</br>
{{gap|1.5em}}''Razhadki u Nr. 21:'' 45) Mak; 46) Dożdż; 47) Daroha.
<section end="Zahadki"/>
<section begin="Żarty"/><center>{{larger|'''ŻARTY.}}</center>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div>
{{gap|1.5em}}— Czamu nia żeniśsia?</br>
{{gap|1.5em}}— Prabuju.</br>
{{gap|1.5em}}— Udajeccaż?</br>
{{gap|1.5em}}— Napaławinu. Astanoŭka tolki za jej, a ja użo pa wuszy uchłostaŭsia.</br>
{{gap|1.5em}}— Dobraja udacza!
<section end="Żarty"/>
<section begin="Prykazki"/><center>{{larger|'''PRYKAZKI.}}</center>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div>
{{gap|1.5em}}Chto jedzić na snaści, a chto na szczaści.</br>
{{gap|1.5em}}Śmierć i radziny nia wybirajuć hadziny.</br>
{{gap|1.5em}}Jak mukí skrynia, dyk i świnia haspadynia.</br>
<section end="Prykazki"/><noinclude></noinclude>
gk5ejviu7ue2sna2r77qhq1jbkt3jne
296186
296181
2026-08-26T15:59:11Z
Gleb Leo
2440
296186
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>
<section begin="Wiestki"/><center>'''Wiédaje kotka czyjo miaso zjeła:</center>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div>
wiedaje Turcija, szto Adryjanopal, katory tak sołana abyjszoŭsia Boŭharam, — jana prosta adkrała nazad, tady kali nowych haspadaroŭ, tak skazać, nia było doma, a zajmalisia jany hulnioj sa swaimi „bratuszkami“. Woś ciapier i
<center>'''padlizywajecca Turcija Baŭharam.</center>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div>
dajuczy im ustupki, kab jak zahładzić usiu sprawu i mieć chaŭrusnikami jeszcze niedaŭnych swaich worahoŭ; bo hetym jana wykapywaje jeszcze bolszuju propaść pamiz bałkanskimi sławianami, katoryje biez ahulnaj zhody nie zadaduć użo takoha pytlu Turcii, jakoha zadali jej u minułuju wajnu.</br>
{{gap|1.5em}}A szto Baǔharyja chiniecca da Turcii, tut i dziwa nijakoha nima:
<center>'''Lepsz padać ruku swajmu atkrytamu worahu, czym bratu zdrajcu.</center>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div>
{{gap|1.5em}}Na takich bratoŭ-zdrajcoŭ wykirawalisia i adważnyje Serby, i chitryje Hreki. Napaŭszy na asłabieŭszuju wajnoj Baŭharyju, katoraja iszła proci Turkoŭ pobacz z imi za ahulnuju sławianskuju sprawu, jany wyrwali ŭ Baŭharaŭ taki kawałak ziamli — jak Makiedonija, dyj paczali zawodzić tam użo swaje paradki. A paradki hetyje, jak pakazałosia, kudy horszyje czym byli za czasoŭ Tureczczyny.</br>
{{gap|1.5em}}Baŭharskija szkoły, da katorych Turki nie mieszalisia, Serby i Hreki — pazaczyniali; wuczycieloŭ parazhaniali; i t. d.</br>
{{gap|1.5em}}Nia dziwa, szto
<center>'''uwieś spakoj na Bałkanach — da czasu —</center>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div>
bo hetkaho ździeku, hetkaj zdrady — Baŭhary doŭha nia ścierpiać, i pry pomaczy
nowaj swajej sajusznicy — Turcii, zachoczuć, badaj, niezadaŭha sa swaimi bratami-sławianami parachawacca…
{{накіравальная рыса|5em|height=1px}}
<section end="Wiestki"/>
<section begin="Usiaczyna"/>{{c|'''Usiaczyna.|памер=180%}}
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div>
<center>'''Śmierć „czorta“.</center>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div>
{{gap|1.5em}}U w. Aziornaj na Sybiry adzin haspadar wyjszoŭ z żonkaj u hości, a ŭ chacie astalisia tolki 11 hadoŭ chłopczyk i 7 hadawaja dziaŭczynka, katoryja zapiorszysia ŭ chacie czakali na baćkoŭ.</br>
{{gap|1.5em}}Poznym wieczaram niechta pastukaŭsia u dźwiery, dyk pierapałochany chłopczyk i pytaje:</br>
{{gap|1.5em}}— Chto tam?</br>
{{gap|1.5em}}— Ja, adkazujeć za dźwiermi.</br>
{{gap|1.5em}}— Chto taki?</br>
{{gap|1.5em}}— Jakto — nie paznajesz? jaż twoj baćka.</br>
{{gap|1.5em}}Chłopczyk adczyniŭ dźwiery.</br>
{{gap|1.5em}}Pierad dziećmi stajaŭ niejki straszny czaławiek, katory hroźna kryknuŭ:</br>
{{gap|1.5em}}— Ja — czort i pajem was, kali zaraz-że nie skażecie, dzie wasz baćka chawaje hroszy!</br>
{{gap|1.5em}}Dryżaczyja sa strachu dzieci skazali, szto baćka hroszy chawaje ŭ pahrabie. Tudy i palez „czort“. Tymczasam dzieci stali raicca pamiz saboj szto rabić, bo kali czort nia najdzie hroszy, dyk pajeść ich.</br>
{{gap|1.5em}}Uspamniŭszy, szto ŭ baćki pad paduszkaj lażyć rawolwer, chłopczyk uźiaŭ
jaho i staŭ pry dźwierach pohreba. Jak tolki „czort“ pakazaŭ haławu adtul, chłopczyk spuściŭ kurak i „czort“ abwaliŭsia u pohrab.</br>
{{gap|1.5em}}Paczuŭszy streł prybiehli sudziedzi i ubaczyŭszy szto stałosia, pajszli pa starastu, dy nie najszli jaho; tady źwiarnulisia da wuradnika i pryzwali jaho kab ahladzieć „czorta“.</br>
{{gap|1.5em}}Kali hlanuć, ażno czort — nia czort, a dobra znajomy — Pilipka-starosta, dyj użo i nia dychaje.
<section end="Usiaczyna"/>
<section begin="Zahadki"/><center>{{larger|'''ZAHADKI.}}</center>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div>
{{gap|1.5em}}48. Ros, ros — wyras, z torby wylaz abwaliŭsia — usim ludziam zhadziŭsia.</br>
{{gap|1.5em}}49. Siadzić dziadok nizak, a na jom sto ryzak.</br>
{{gap|1.5em}}50. Dziesiać noh, sześć wok, try haławy ŭwadzin bok.
{{gap|1.5em}}Razhadki buduć u [[Biełarus (1913)/1913/23|№ 23]].</br>
{{gap|1.5em}}''Razhadki u [[Biełarus (1913)/1913/21|Nr. 21]]:'' 45) Mak; 46) Dożdż; 47) Daroha.
<section end="Zahadki"/>
<section begin="Żarty"/><center>{{larger|'''ŻARTY.}}</center>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div>
{{gap|1.5em}}— Czamu nia żeniśsia?</br>
{{gap|1.5em}}— Prabuju.</br>
{{gap|1.5em}}— Udajeccaż?</br>
{{gap|1.5em}}— Napaławinu. Astanoŭka tolki za jej, a ja użo pa wuszy uchłostaŭsia.</br>
{{gap|1.5em}}— Dobraja udacza!
<section end="Żarty"/>
<section begin="Prykazki"/><center>{{larger|'''PRYKAZKI.}}</center>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div>
{{gap|1.5em}}Chto jedzić na snaści, a chto na szczaści.</br>
{{gap|1.5em}}Śmierć i radziny nia wybirajuć hadziny.</br>
{{gap|1.5em}}Jak mukí skrynia, dyk i świnia haspadynia.</br>
<section end="Prykazki"/><noinclude></noinclude>
t5ttawhfa074nvq2a5c6gh3hlk8t3yd
Старонка:Зборнік беларускіх прыказак (1874).pdf/109
104
128260
296158
2026-08-26T14:56:19Z
RAleh111
4658
/* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|2em}}Не свой братъ, не скажешь: посунься. Высшему и старшему уступить должно.</br> {{gap|2em}}Несець мохъ съ болотомъ. Говорятъ на счетъ говорящаго нелѣности.</br> {{gap|2em}}Неси, Боже, въ ботахъ, лапци дадзимъ. Говорятъ шуточно въ семействѣ, если поздо вечеромъ стуч...»
296158
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>
{{gap|2em}}Не свой братъ, не скажешь: посунься. Высшему и старшему уступить должно.</br>
{{gap|2em}}Несець мохъ съ болотомъ. Говорятъ на счетъ говорящаго нелѣности.</br>
{{gap|2em}}Неси, Боже, въ ботахъ, лапци дадзимъ. Говорятъ шуточно въ семействѣ, если поздо вечеромъ стучатся въ ворота.</br>
{{gap|2em}}Несильно, вольно. Говорятъ при совѣтѣ избирать что либо.</br>
{{gap|2em}}Неси пану поклонъ съ хохломъ. Говорятъ шутливо тому, кто долженъ покориться.</br>
{{gap|2em}}Нескончо̀ная пѣсня. Упрекъ, если кто очень часто напоминаетъ объ одномъ и томъ же.</br>
{{gap|2em}}Нескончо̀ный танецъ. Говорятъ въ случаѣ, если на кого возлагаютъ много разныхъ порученій, состоящихъ въ частомъ хожденіи по разнымъ
мѣстамъ.</br>
{{gap|2em}}Несмѣлаго съ неумѣлымъ не распознаешь. Говорятъ на счетъ нерѣшительныхъ приняться за что либо.</br>
{{gap|2em}}Не сподзѣвавшися на буки, да возми топоръ въ руки. Говорятъ, если кто основываясь на какихъ либо надеждахъ, не хочетъ приняться за дѣло.</br>
{{gap|2em}}Не спѣши на ши́бӗницу, поспѣешь еще. Говорятъ, если кто, сломя голову, пробивается сквозь толпу по-пусту.</br>
{{gap|2em}}Не спѣши ѣздою, а корми коня въ дорозѣ. Говорятъ торопящемуся безъ нужды въ исполненіи какого либо дѣла.</br>
{{gap|2em}}Не сто копъ заробишь, не сто копъ страцишь. Говорятъ при разсужденіи о какомъ либо предпріятіи не слишкомъ прибыльномъ и не слишкомъ опасномъ, если и не удастся.</br>
{{gap|2em}}Не стоявши въ порозѣ, не будзешь сѣдзѣць на куцѣ. Во всемъ необходима постепенность. Службою дослуживаются до высшаго назначенія. Впрочемъ пословица служитъ и задачею. Чтобы достигнуть кута, надобно прежде переступить порогъ горницы. Никто прямо не всходитъ на высокую степень, не перешедши низкой.</br>
{{gap|2em}}Не стрижено, дакъ голено. Говорятъ упрямому спорщику, старающемуся поставить на своемъ.</br>
{{gap|2em}}Не сужено, коли разгужено. Говорятъ, если не удалось получить
желаемое.</br>
{{gap|2em}}Не такое еще дзиво, што молоко сиво. Насмѣшка надъ тѣми, которые обыкновенныя вещи представляютъ удивительными.</br>
{{gap|2em}}Не такъ скоро дзѣло дзѣлаецца, якъ скоро казка кажецца. Отвѣтъ, если требуютъ скораго исполненія такого дѣла, которое требуетъ немалаго времени.</br>
{{gap|2em}}Не так скоро лихо вылѣзець, якъ влѣзець. Говорятъ въ особенности при случаѣ продолжительной болѣзни.</br><noinclude></noinclude>
7b89t5waeybumnmj5htaazytik51oo5
Старонка:Зборнік беларускіх прыказак (1874).pdf/110
104
128261
296159
2026-08-26T15:20:41Z
RAleh111
4658
/* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|2em}}Не такъ трудно отъ самыхъ пановъ, якъ отъ панятъ. Говорятъ съ жалобою на управителей и экономовъ.</br> {{gap|2em}}Не такъ чортъ страшенъ, якъ его малююць. Говорятъ, если о новомъ человѣкѣ, а особенно о начальникѣ отзываются очень худо; или, если въ какомъ л...»
296159
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>
{{gap|2em}}Не такъ трудно отъ самыхъ пановъ, якъ отъ панятъ. Говорятъ съ жалобою на управителей и экономовъ.</br>
{{gap|2em}}Не такъ чортъ страшенъ, якъ его малююць. Говорятъ, если о новомъ человѣкѣ, а особенно о начальникѣ отзываются очень худо; или, если въ какомъ либо предпріятіи находятъ страшныя препятствія.</br>
{{gap|2em}}Не такъ шкода, явъ невыго̀да. Говорятъ при потерѣ неважной, но необходимой вещи.</br>
{{gap|2em}}Не тамъ трацишь, айдзѣ купляешь, а тамъ гдзѣ продаешь. Безнужная вещь, особенно продаваемая изъ крайности гораздо дешевле продается, нежели куплена.</br>
{{gap|2em}}Не твоимъ зубамъ гето кусаць. Значитъ: не по твоимъ силамъ, или не съ твоимъ умомъ это сдѣлать.</br>
{{gap|2em}}Не твоимъ носомъ клюваць. Говорятъ тому, кто не по своимъ силамъ затѣваетъ дѣло.</br>
{{gap|2em}}Не тогды̀ собакъ ко́рмюць, коли на ўло́вы ѣхаць.</br>
{{gap|2em}}Не томуй сонцемъ. Буквально: не затмѣвай. Не мѣшай хвастаться, величаться или лгать. Сарказмъ на подобныхъ.</br>
{{gap|2em}}Не то паны, што гроши маюць; а то, что Бога знаюць. Справедливость, милосердіе и великодушіе помѣщика снискиваютъ ему болѣе уваженія и любви, нежели пышность и богатство.</br>
{{gap|2em}}Не топицьца жь ици. Отъ бѣды не въ воду броситься.</br>
{{gap|2em}}Не то товаръ, што лежиць, а то, што бѣжиць. Лежащимъ товаромъ считаются выборки хужшей доброты. Говорятъ покупщики при торгѣ, убѣждая купца уступать посходнѣе покупаемыя вещи.</br>
{{gap|2em}}Не треба много! съ орѣхъ того (человѣческаго испражненія), на три дни паху. Говорятъ для юмора, при предложеніи чего либо.</br>
{{gap|2em}}Не тронь чужихъ патронъ. Говорятъ, шуточно запрещая трогать положенное.</br>
{{gap|2em}}Не туды чирка носомъ кируець. Говорятъ о томъ, кто иначе думаетъ и дѣйствуетъ, нежели какъ бы хотѣлось другимъ.</br>
{{gap|2em}}Не тупай ногою, не лягу съ тобою. Шуточный отказъ и отвѣтъ настойчиво требующему чего либо.</br>
{{gap|2em}}Не тутъ казано. Приговорка при разсказѣ о чемъ либо очень страшномъ.</br>
{{gap|2em}}Не тутъ-то было. Говорятъ, если, къ удивленію, чего-либо не стало.</br>
{{gap|2em}}Не тэй пиво пьець, хто вариць.</br>
{{gap|2em}}Не тэй пьяница што пьець, а хто мимо съ чарки ллець.</br>
{{gap|2em}}Не тэй пьяница што пьець, а што дни трець.</br>
{{gap|2em}}Не тэй силенъ, хто здзерживаець коней, а тэй, хто здзерживаць самаго себе. Наставленіе удерживать себя отъ дурныхъ наклонностей.</br><noinclude></noinclude>
gao5r1oirxvboct9rmsmh4h7unigk34
Biełarus (1913)/1913/22/Ś-ty Ludwik karol Francyi
0
128262
296161
2026-08-26T15:32:12Z
Gleb Leo
2440
Новая старонка: «{{загаловак | назва = Ś-ty Ludwik karol Francyi | безаўтара = | год = 24 жніўня 1913 году | пераклад = | секцыя = Жыцьцяпіс | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/22/Bratu|Bratu]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/22/Kaścielnyja wiedamaści|Kaścielnyja wiedamaści]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Bi...»
296161
wikitext
text/x-wiki
{{загаловак
| назва = Ś-ty Ludwik karol Francyi
| безаўтара =
| год = 24 жніўня 1913 году
| пераклад =
| секцыя = Жыцьцяпіс
| папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/22/Bratu|Bratu]]
| наступны = [[Biełarus (1913)/1913/22/Kaścielnyja wiedamaści|Kaścielnyja wiedamaści]]
| анатацыі =
}}
{{Выроўніваньне-пачатак}}
<pages index="Biełarus. 1913. № 22.pdf" from="2" to="3" fromsection="Ś-ty" tosection="Ś-ty" />
{{Выроўніваньне-канец}}
{{DEFAULTSORT:Ś-ty Ludwik karol Francyi}}
[[Катэгорыя:Публіцыстыка невядомых аўтараў]]
[[Катэгорыя:Творы пра аўтараў]]
6vhb7pbcbl0u3o06xsympzm7o0k62uh
Biełarus (1913)/1913/22/Kaścielnyja wiedamaści
0
128263
296164
2026-08-26T15:34:46Z
Gleb Leo
2440
Новая старонка: «{{загаловак | назва = Kaścielnyja wiedamaści | безаўтара = | год = 24 жніўня 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/22/Ś-ty Ludwik karol Francyi|Ś-ty Ludwik karol Francyi]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/22/Piszuć da nas/Traby|Traby]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачат...»
296164
wikitext
text/x-wiki
{{загаловак
| назва = Kaścielnyja wiedamaści
| безаўтара =
| год = 24 жніўня 1913 году
| пераклад =
| секцыя = Публіцыстыка
| папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/22/Ś-ty Ludwik karol Francyi|Ś-ty Ludwik karol Francyi]]
| наступны = [[Biełarus (1913)/1913/22/Piszuć da nas/Traby|Traby]]
| анатацыі =
}}
{{Выроўніваньне-пачатак}}
<pages index="Biełarus. 1913. № 22.pdf" from="3" to="4" fromsection="Kaścielnyja" tosection="Kaścielnyja" />
{{Выроўніваньне-канец}}
{{DEFAULTSORT:Kaścielnyja wiedamaści}}
[[Катэгорыя:Публіцыстыка невядомых аўтараў]]
[[Катэгорыя:Каталіцтва]]
jhojkb6wz8btv95lzjp65aekcgqi5fe
Biełarus (1913)/1913/22/Piszuć da nas/Traby
0
128264
296165
2026-08-26T15:35:53Z
Gleb Leo
2440
Новая старонка: «{{загаловак | назва = Traby | безаўтара = | год = 24 жніўня 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/22/Kaścielnyja wiedamaści|Kaścielnyja wiedamaści]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/22/Piszuć da nas/M. Wiszniewo|M. Wiszniewo]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <p...»
296165
wikitext
text/x-wiki
{{загаловак
| назва = Traby
| безаўтара =
| год = 24 жніўня 1913 году
| пераклад =
| секцыя = Публіцыстыка
| папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/22/Kaścielnyja wiedamaści|Kaścielnyja wiedamaści]]
| наступны = [[Biełarus (1913)/1913/22/Piszuć da nas/M. Wiszniewo|M. Wiszniewo]]
| анатацыі =
}}
{{Выроўніваньне-пачатак}}
<pages index="Biełarus. 1913. № 22.pdf" from="4" to="4" fromsection="Traby" tosection="Traby" />
{{Выроўніваньне-канец}}
{{DEFAULTSORT:Traby}}
[[Катэгорыя:Публіцыстыка невядомых аўтараў]]
[[Катэгорыя:Трабы]]
112l9bemxbyx5rij2orqywppkiu5g6s
Старонка:Зборнік беларускіх прыказак (1874).pdf/111
104
128265
296166
2026-08-26T15:36:23Z
RAleh111
4658
/* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|2em}}Не уважай на урожай, а жито сѣй. Говорятъ въ наставленіе не слишкомъ предаваться безпечности отъ радости, что дѣла идутъ благополучно.</br> {{gap|2em}}Не угадаешь, гдзѣ найдзешь, а гдзѣ поцеряешь. Говорятъ въ особенности сожалѣющему, за чѣмъ тактъ, а неин...»
296166
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>
{{gap|2em}}Не уважай на урожай, а жито сѣй. Говорятъ въ наставленіе не слишкомъ предаваться безпечности отъ радости, что дѣла идутъ благополучно.</br>
{{gap|2em}}Не угадаешь, гдзѣ найдзешь, а гдзѣ поцеряешь. Говорятъ въ особенности сожалѣющему, за чѣмъ тактъ, а неиначе поступилъ или сдѣлалъ что.</br>
{{gap|2em}}Неуговорно Богу. Говорятъ, при разсказѣ о сдѣланномъ въ церковь пожертвованіи или о другихъ богоугодныхъ дѣлахъ, какъ-то о соблюденіи строгаго поста, о снабженіи нищихъ или путешествіи на поклоненіе.</br>
{{gap|2em}}Не умирущая на его. Говорятъ съ огорченіемъ, если кто будучи отчаянно боленъ, страдаетъ больно, желая, чтобы смерть прекратила его мученія.</br>
{{gap|2em}}Не умѣла собачча лапа лежаць на столѣ, дакъ лежи подъ столомъ.</br>
{{gap|2em}}Не умѣла собачча лапа лежаць подъ кутомъ, дакъ оттуль ее кнутомъ. Говорятъ на счетъ того, кто грубостью или дурными продѣлками лишился добраго расположенія благодѣтелей своихъ.</br>
{{gap|2em}}Не ўсё-жь мигда̀лами корми́ць. Говорятъ въ упрекъ недовольному перемѣною пищи.</br>
{{gap|2em}}Не упадывай такъ! колѣнки побьетъ. Насмѣшка надъ раболѣпствующимъ.</br>
{{gap|2em}}Не утопицца, коли хто висѣць маӗць. Букв. кому не назначено утонуть, тотъ не утонетъ. Говорятъ шуточно, если кто выражаетъ боязнь объ участи находящагося въ пути роднаго.</br>
{{gap|2em}}Не ухопиць чортъ. Говорятъ насмѣшливо на счетъ боящагося вытти на дворъ въ ночную темноту.</br>
{{gap|2em}}Не́ўченъ, дакъ про́ўченъ. Говорятъ или противу неблагодарности, или если кто попался въ обманъ, понадѣявшись на совѣсть человѣка или если кто за свою доброту получилъ непріятность.</br>
{{gap|2em}}Не фигуруйся, Гришечка. Этими словами останавливаютъ того, кто забывъ свое низкое происхожденіе или прежнее бѣдное положеніе, принимаетъ формы и ухватки, свойственныя значущему лицу, сдѣлавшись богатымъ. Пословица эта особенно въ ходѣ между шляхтами, которые
этимъ озадачиваютъ чиновника, вышедшаго изъ околичныхъ шляхтъ; Гришечка напоминаетъ такому прежнее его въ околицѣ состояніе. Полагать можно, что эта пословица есть древняя, напоминающая о Григоркѣ или Гришечкѣ Загорскомъ, который первоначально, еще будучи мальчикомъ, былъ въ услугахъ и на посылкахъ у Кіевскаго митрополита Михаила Рогозы, потомъ въ послѣдствіи, при введеніи Уніи, былъ орудіемъ интригъ Адама Поцея и другихъ вводителей Уніи и за это достоинство возведенъ сперва въ протонатарія митрополита, а наконецъ въ архіепископа Полоцкаго Уніатскаго, не умѣя даже читать по Славянски, подъ именемъ Гермогена II. Знавшіе его, составители Уніи, часто {{перанос пачатак|смѣя|лись}}<noinclude></noinclude>
5847i7zvfpkdstkkl8f8qnb565wtgdr
Biełarus (1913)/1913/22/Piszuć da nas/M. Wiszniewo
0
128266
296167
2026-08-26T15:40:51Z
Gleb Leo
2440
Новая старонка: «{{загаловак | назва = M. Wiszniewo | безаўтара = | год = 24 жніўня 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/22/Piszuć da nas/Traby|Traby]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/22/Piszuć da nas/Alszany|Alszany]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 191...»
296167
wikitext
text/x-wiki
{{загаловак
| назва = M. Wiszniewo
| безаўтара =
| год = 24 жніўня 1913 году
| пераклад =
| секцыя = Публіцыстыка
| папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/22/Piszuć da nas/Traby|Traby]]
| наступны = [[Biełarus (1913)/1913/22/Piszuć da nas/Alszany|Alszany]]
| анатацыі =
}}
{{Выроўніваньне-пачатак}}
<pages index="Biełarus. 1913. № 22.pdf" from="4" to="4" fromsection="Wiszniewo" tosection="Wiszniewo" />
{{Выроўніваньне-канец}}
{{DEFAULTSORT:M. Wiszniewo}}
[[Катэгорыя:Публіцыстыка невядомых аўтараў]]
[[Катэгорыя:Вішнева (Смаргонскі раён)]]
fs8mpad5516z32lb54v9pal3pjmsjht
296169
296167
2026-08-26T15:47:24Z
Gleb Leo
2440
296169
wikitext
text/x-wiki
{{загаловак
| назва = M. Wiszniewo
| безаўтара =
| год = 24 жніўня 1913 году
| пераклад =
| секцыя = Публіцыстыка
| папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/22/Piszuć da nas/Traby|Traby]]
| наступны = [[Biełarus (1913)/1913/22/Piszuć da nas/Alszany|Alszany]]
| анатацыі =
}}
{{Выроўніваньне-пачатак}}
<pages index="Biełarus. 1913. № 22.pdf" from="4" to="4" fromsection="Wiszniewo" tosection="Wiszniewo" />
{{Выроўніваньне-канец}}
{{DEFAULTSORT:M. Wiszniewo}}
[[Катэгорыя:Публіцыстыка невядомых аўтараў]]
[[Катэгорыя:Вішнева (Валожынскі раён)]]
8mgnncz98ajhhdzwu3db5ty91zvsu9q
Biełarus (1913)/1913/22/Piszuć da nas/Alszany
0
128267
296168
2026-08-26T15:41:20Z
Gleb Leo
2440
Новая старонка: «{{загаловак | назва = Alszany | безаўтара = | год = 24 жніўня 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/22/Piszuć da nas/M. Wiszniewo|M. Wiszniewo]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/22/Piszuć da nas/Soły|Soły]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus...»
296168
wikitext
text/x-wiki
{{загаловак
| назва = Alszany
| безаўтара =
| год = 24 жніўня 1913 году
| пераклад =
| секцыя = Публіцыстыка
| папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/22/Piszuć da nas/M. Wiszniewo|M. Wiszniewo]]
| наступны = [[Biełarus (1913)/1913/22/Piszuć da nas/Soły|Soły]]
| анатацыі =
}}
{{Выроўніваньне-пачатак}}
<pages index="Biełarus. 1913. № 22.pdf" from="4" to="4" fromsection="Alszany" tosection="Alszany" />
{{Выроўніваньне-канец}}
{{DEFAULTSORT:Alszany}}
[[Катэгорыя:Публіцыстыка невядомых аўтараў]]
[[Катэгорыя:Альшаны]]
enedhqez2cih9mululzi4p2v8ppx884
296170
296168
2026-08-26T15:48:01Z
Gleb Leo
2440
296170
wikitext
text/x-wiki
{{загаловак
| назва = Alszany
| безаўтара =
| год = 24 жніўня 1913 году
| пераклад =
| секцыя = Публіцыстыка
| папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/22/Piszuć da nas/M. Wiszniewo|M. Wiszniewo]]
| наступны = [[Biełarus (1913)/1913/22/Piszuć da nas/Soły|Soły]]
| анатацыі =
}}
{{Выроўніваньне-пачатак}}
<pages index="Biełarus. 1913. № 22.pdf" from="4" to="4" fromsection="Alszany" tosection="Alszany" />
{{Выроўніваньне-канец}}
{{DEFAULTSORT:Alszany}}
[[Катэгорыя:Публіцыстыка невядомых аўтараў]]
[[Катэгорыя:Гальшаны]]
ttza3bu8li3kusarvmp91kki3a0mub3
Катэгорыя:Гальшаны
14
128269
296172
2026-08-26T15:49:19Z
Gleb Leo
2440
Новая старонка: «{{Зьвязаныя праекты}}{{Вікіпэдыя|Гальшаны|Гальшаны}} [[Катэгорыя:Аграгарадкі Беларусі]] [[Катэгорыя:Ашмянскі раён]]»
296172
wikitext
text/x-wiki
{{Зьвязаныя праекты}}{{Вікіпэдыя|Гальшаны|Гальшаны}}
[[Катэгорыя:Аграгарадкі Беларусі]]
[[Катэгорыя:Ашмянскі раён]]
mk6okwm2iy22usdrgmp93anc6fpmnml
Biełarus (1913)/1913/22/Piszuć da nas/Soły
0
128270
296173
2026-08-26T15:50:51Z
Gleb Leo
2440
Новая старонка: «{{загаловак | назва = Soły | безаўтара = | год = 24 жніўня 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/22/Piszuć da nas/Alszany|Alszany]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/22/Szto czuwać|Szto czuwać]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913. № 2...»
296173
wikitext
text/x-wiki
{{загаловак
| назва = Soły
| безаўтара =
| год = 24 жніўня 1913 году
| пераклад =
| секцыя = Публіцыстыка
| папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/22/Piszuć da nas/Alszany|Alszany]]
| наступны = [[Biełarus (1913)/1913/22/Szto czuwać|Szto czuwać]]
| анатацыі =
}}
{{Выроўніваньне-пачатак}}
<pages index="Biełarus. 1913. № 22.pdf" from="4" to="4" fromsection="Alszany" tosection="Alszany" />
{{Выроўніваньне-канец}}
{{DEFAULTSORT:Soły}}
[[Катэгорыя:Публіцыстыка невядомых аўтараў]]
[[Катэгорыя:Солы]]
l7jnkk3302cz1qpi3bnx537gwgnlaqx
296174
296173
2026-08-26T15:51:39Z
Gleb Leo
2440
296174
wikitext
text/x-wiki
{{загаловак
| назва = Soły
| безаўтара =
| год = 24 жніўня 1913 году
| пераклад =
| секцыя = Публіцыстыка
| папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/22/Piszuć da nas/Alszany|Alszany]]
| наступны = [[Biełarus (1913)/1913/22/Szto czuwać|Szto czuwać]]
| анатацыі =
}}
{{Выроўніваньне-пачатак}}
<pages index="Biełarus. 1913. № 22.pdf" from="4" to="4" fromsection="Soły" tosection="Soły" />
{{Выроўніваньне-канец}}
{{DEFAULTSORT:Soły}}
[[Катэгорыя:Публіцыстыка невядомых аўтараў]]
[[Катэгорыя:Солы]]
d7sf9jctjszaly66ng0i43kj3o8lufl
296176
296174
2026-08-26T15:52:44Z
Gleb Leo
2440
296176
wikitext
text/x-wiki
{{загаловак
| назва = Soły
| аўтар = Андрэй Зязюля
| год = 24 жніўня 1913 году
| пераклад =
| секцыя = Публіцыстыка
| папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/22/Piszuć da nas/Alszany|Alszany]]
| наступны = [[Biełarus (1913)/1913/22/Szto czuwać|Szto czuwać]]
| анатацыі =
}}
{{Выроўніваньне-пачатак}}
<pages index="Biełarus. 1913. № 22.pdf" from="4" to="4" fromsection="Soły" tosection="Soły" />
{{Выроўніваньне-канец}}
{{DEFAULTSORT:Soły}}
[[Катэгорыя:Публіцыстыка Андрэя Зязюлі]]
[[Катэгорыя:Солы]]
3nwphsthk3sc1iywc2czwkxq7xfo694
Biełarus (1913)/1913/22/Szto czuwać
0
128271
296177
2026-08-26T15:53:19Z
Gleb Leo
2440
Новая старонка: «{{загаловак | назва = Szto czuwać | безаўтара = | год = 24 жніўня 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/22/Piszuć da nas/Soły|Soły]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/22/Sieŭba żyta|Sieŭba żyta]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913....»
296177
wikitext
text/x-wiki
{{загаловак
| назва = Szto czuwać
| безаўтара =
| год = 24 жніўня 1913 году
| пераклад =
| секцыя = Публіцыстыка
| папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/22/Piszuć da nas/Soły|Soły]]
| наступны = [[Biełarus (1913)/1913/22/Sieŭba żyta|Sieŭba żyta]]
| анатацыі =
}}
{{Выроўніваньне-пачатак}}
<pages index="Biełarus. 1913. № 22.pdf" from="4" to="5" fromsection="Szto" tosection="Szto" />
{{Выроўніваньне-канец}}
{{DEFAULTSORT:Szto czuwać}}
[[Катэгорыя:Публіцыстыка невядомых аўтараў]]
nwuk7iiivlb1i6qqxl063elvyrb5sys
Biełarus (1913)/1913/22/Sieŭba żyta
0
128272
296179
2026-08-26T15:54:31Z
Gleb Leo
2440
Новая старонка: «{{загаловак | назва = Sieŭba żyta | безаўтара = | год = 24 жніўня 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/22/Szto czuwać|Szto czuwać]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/22/Sieŭba żyta|Sieŭba żyta]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913....»
296179
wikitext
text/x-wiki
{{загаловак
| назва = Sieŭba żyta
| безаўтара =
| год = 24 жніўня 1913 году
| пераклад =
| секцыя = Публіцыстыка
| папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/22/Szto czuwać|Szto czuwać]]
| наступны = [[Biełarus (1913)/1913/22/Sieŭba żyta|Sieŭba żyta]]
| анатацыі =
}}
{{Выроўніваньне-пачатак}}
<pages index="Biełarus. 1913. № 22.pdf" from="5" to="6" fromsection="Sieŭba" tosection="Sieŭba" />
{{Выроўніваньне-канец}}
{{DEFAULTSORT:Sieŭba żyta}}
[[Катэгорыя:Публіцыстыка невядомых аўтараў]]
[[Катэгорыя:Сельская гаспадарка]]
sktceqzqwjtict2m3nxt2c5qd3vjfc9
296180
296179
2026-08-26T15:54:45Z
Gleb Leo
2440
296180
wikitext
text/x-wiki
{{загаловак
| назва = Sieŭba żyta
| безаўтара =
| год = 24 жніўня 1913 году
| пераклад =
| секцыя = Публіцыстыка
| папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/22/Szto czuwać|Szto czuwać]]
| наступны = [[Biełarus (1913)/1913/22/Wiestki z zahranicy|Wiestki z zahranicy]]
| анатацыі =
}}
{{Выроўніваньне-пачатак}}
<pages index="Biełarus. 1913. № 22.pdf" from="5" to="6" fromsection="Sieŭba" tosection="Sieŭba" />
{{Выроўніваньне-канец}}
{{DEFAULTSORT:Sieŭba żyta}}
[[Катэгорыя:Публіцыстыка невядомых аўтараў]]
[[Катэгорыя:Сельская гаспадарка]]
7pirrf188koe9doi0686c19aalwfc2u
Biełarus (1913)/1913/22/Wiestki z zahranicy
0
128273
296182
2026-08-26T15:57:15Z
Gleb Leo
2440
Новая старонка: «{{загаловак | назва = Wiestki z zahranicy | безаўтара = | год = 24 жніўня 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/22/Sieŭba żyta|Sieŭba żyta]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/22/Wiestki z zahranicy|Wiestki z zahranicy]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages inde...»
296182
wikitext
text/x-wiki
{{загаловак
| назва = Wiestki z zahranicy
| безаўтара =
| год = 24 жніўня 1913 году
| пераклад =
| секцыя = Публіцыстыка
| папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/22/Sieŭba żyta|Sieŭba żyta]]
| наступны = [[Biełarus (1913)/1913/22/Wiestki z zahranicy|Wiestki z zahranicy]]
| анатацыі =
}}
{{Выроўніваньне-пачатак}}
<pages index="Biełarus. 1913. № 22.pdf" from="6" to="7" fromsection="Wiestki" tosection="Wiestki" />
{{Выроўніваньне-канец}}
{{DEFAULTSORT:Wiestki z zahranicy}}
[[Катэгорыя:Публіцыстыка невядомых аўтараў]]
[[Катэгорыя:Другая Балканская вайна]]
m1txmltmu0mawtg7opu7mslqpzqqa61
296183
296182
2026-08-26T15:57:30Z
Gleb Leo
2440
296183
wikitext
text/x-wiki
{{загаловак
| назва = Wiestki z zahranicy
| безаўтара =
| год = 24 жніўня 1913 году
| пераклад =
| секцыя = Публіцыстыка
| папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/22/Sieŭba żyta|Sieŭba żyta]]
| наступны = [[Biełarus (1913)/1913/22/Usiaczyna|Usiaczyna]]
| анатацыі =
}}
{{Выроўніваньне-пачатак}}
<pages index="Biełarus. 1913. № 22.pdf" from="6" to="7" fromsection="Wiestki" tosection="Wiestki" />
{{Выроўніваньне-канец}}
{{DEFAULTSORT:Wiestki z zahranicy}}
[[Катэгорыя:Публіцыстыка невядомых аўтараў]]
[[Катэгорыя:Другая Балканская вайна]]
2542gxtspargyunbffu7dpsb3htbqd1
Biełarus (1913)/1913/22/Usiaczyna
0
128274
296184
2026-08-26T15:58:01Z
Gleb Leo
2440
Новая старонка: «{{загаловак | назва = Usiaczyna | безаўтара = | год = 24 жніўня 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/22/Wiestki z zahranicy|Wiestki z zahranicy]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/22/Zahadki|Zahadki]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913....»
296184
wikitext
text/x-wiki
{{загаловак
| назва = Usiaczyna
| безаўтара =
| год = 24 жніўня 1913 году
| пераклад =
| секцыя = Публіцыстыка
| папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/22/Wiestki z zahranicy|Wiestki z zahranicy]]
| наступны = [[Biełarus (1913)/1913/22/Zahadki|Zahadki]]
| анатацыі =
}}
{{Выроўніваньне-пачатак}}
<pages index="Biełarus. 1913. № 22.pdf" from="7" to="7" fromsection="Usiaczyna" tosection="Usiaczyna" />
{{Выроўніваньне-канец}}
{{DEFAULTSORT:Usiaczyna}}
[[Катэгорыя:Публіцыстыка невядомых аўтараў]]
0p4gxcpzk7isbv39jidklcua92rb0iz
296188
296184
2026-08-26T16:01:13Z
Gleb Leo
2440
296188
wikitext
text/x-wiki
{{загаловак
| назва = Usiaczyna
| безаўтара =
| год = 24 жніўня 1913 году
| пераклад =
| секцыя = Публіцыстыка
| папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/22/Wiestki z zahranicy|Wiestki z zahranicy]]
| наступны = [[Biełarus (1913)/1913/22/Usiaczyna/Zahadki|Zahadki]]
| анатацыі =
}}
{{Выроўніваньне-пачатак}}
<pages index="Biełarus. 1913. № 22.pdf" from="7" to="7" fromsection="Usiaczyna" tosection="Usiaczyna" />
{{Выроўніваньне-канец}}
{{DEFAULTSORT:Usiaczyna}}
[[Катэгорыя:Публіцыстыка невядомых аўтараў]]
r2h5jai2cki3wrbdyuixetp1rcfudya
Biełarus (1913)/1913/22/Usiaczyna/Zahadki
0
128275
296185
2026-08-26T15:58:39Z
Gleb Leo
2440
Новая старонка: «{{загаловак | назва = Zahadki | безаўтара = | год = 24 жніўня 1913 году | пераклад = | секцыя = Загадкі | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/22/Usiaczyna|Usiaczyna]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/22/Żarty|Żarty]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913. № 22.pdf" from="7" to="7" fromsect...»
296185
wikitext
text/x-wiki
{{загаловак
| назва = Zahadki
| безаўтара =
| год = 24 жніўня 1913 году
| пераклад =
| секцыя = Загадкі
| папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/22/Usiaczyna|Usiaczyna]]
| наступны = [[Biełarus (1913)/1913/22/Żarty|Żarty]]
| анатацыі =
}}
{{Выроўніваньне-пачатак}}
<pages index="Biełarus. 1913. № 22.pdf" from="7" to="7" fromsection="Zahadki" tosection="Zahadki" />
{{Выроўніваньне-канец}}
[[Катэгорыя:Загадкі]]
itpkmah4z2wybm6ee8wgommb5gsus0i
296189
296185
2026-08-26T16:01:22Z
Gleb Leo
2440
Gleb Leo перанёс старонку [[Biełarus (1913)/1913/22/Zahadki]] у [[Biełarus (1913)/1913/22/Usiaczyna/Zahadki]]
296185
wikitext
text/x-wiki
{{загаловак
| назва = Zahadki
| безаўтара =
| год = 24 жніўня 1913 году
| пераклад =
| секцыя = Загадкі
| папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/22/Usiaczyna|Usiaczyna]]
| наступны = [[Biełarus (1913)/1913/22/Żarty|Żarty]]
| анатацыі =
}}
{{Выроўніваньне-пачатак}}
<pages index="Biełarus. 1913. № 22.pdf" from="7" to="7" fromsection="Zahadki" tosection="Zahadki" />
{{Выроўніваньне-канец}}
[[Катэгорыя:Загадкі]]
itpkmah4z2wybm6ee8wgommb5gsus0i
296191
296189
2026-08-26T16:01:33Z
Gleb Leo
2440
296191
wikitext
text/x-wiki
{{загаловак
| назва = Zahadki
| безаўтара =
| год = 24 жніўня 1913 году
| пераклад =
| секцыя = Загадкі
| папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/22/Usiaczyna|Usiaczyna]]
| наступны = [[Biełarus (1913)/1913/22/Usiaczyna/Żarty|Żarty]]
| анатацыі =
}}
{{Выроўніваньне-пачатак}}
<pages index="Biełarus. 1913. № 22.pdf" from="7" to="7" fromsection="Zahadki" tosection="Zahadki" />
{{Выроўніваньне-канец}}
[[Катэгорыя:Загадкі]]
ghcykq62fwn7oylyvkjajjigezp5ej4
Biełarus (1913)/1913/22/Usiaczyna/Żarty
0
128276
296187
2026-08-26T15:59:44Z
Gleb Leo
2440
Новая старонка: «{{загаловак | назва = Żarty | безаўтара = | год = 24 жніўня 1913 году | пераклад = | секцыя = Жарт | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/22/Usiaczyna/Zahadki|Zahadki]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/22/Prykazki|Prykazki]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913. № 22.pdf" from="7" to="7" froms...»
296187
wikitext
text/x-wiki
{{загаловак
| назва = Żarty
| безаўтара =
| год = 24 жніўня 1913 году
| пераклад =
| секцыя = Жарт
| папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/22/Usiaczyna/Zahadki|Zahadki]]
| наступны = [[Biełarus (1913)/1913/22/Prykazki|Prykazki]]
| анатацыі =
}}
{{Выроўніваньне-пачатак}}
<pages index="Biełarus. 1913. № 22.pdf" from="7" to="7" fromsection="Żarty" tosection="Żarty" />
{{Выроўніваньне-канец}}
[[Катэгорыя:Анекдоты]]
raioc6aewjgbqomqt3pwmh0dfwfmk0z
296192
296187
2026-08-26T16:01:43Z
Gleb Leo
2440
296192
wikitext
text/x-wiki
{{загаловак
| назва = Żarty
| безаўтара =
| год = 24 жніўня 1913 году
| пераклад =
| секцыя = Жарт
| папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/22/Usiaczyna/Zahadki|Zahadki]]
| наступны = [[Biełarus (1913)/1913/22/Usiaczyna/Prykazki|Prykazki]]
| анатацыі =
}}
{{Выроўніваньне-пачатак}}
<pages index="Biełarus. 1913. № 22.pdf" from="7" to="7" fromsection="Żarty" tosection="Żarty" />
{{Выроўніваньне-канец}}
[[Катэгорыя:Анекдоты]]
nta05r4xflf05ookk48lg4o1lcpiuvd
296193
296192
2026-08-26T16:01:48Z
Gleb Leo
2440
Gleb Leo перанёс старонку [[Biełarus (1913)/1913/22/Żarty]] у [[Biełarus (1913)/1913/22/Usiaczyna/Żarty]]
296192
wikitext
text/x-wiki
{{загаловак
| назва = Żarty
| безаўтара =
| год = 24 жніўня 1913 году
| пераклад =
| секцыя = Жарт
| папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/22/Usiaczyna/Zahadki|Zahadki]]
| наступны = [[Biełarus (1913)/1913/22/Usiaczyna/Prykazki|Prykazki]]
| анатацыі =
}}
{{Выроўніваньне-пачатак}}
<pages index="Biełarus. 1913. № 22.pdf" from="7" to="7" fromsection="Żarty" tosection="Żarty" />
{{Выроўніваньне-канец}}
[[Катэгорыя:Анекдоты]]
nta05r4xflf05ookk48lg4o1lcpiuvd
Biełarus (1913)/1913/22/Zahadki
0
128277
296190
2026-08-26T16:01:22Z
Gleb Leo
2440
Gleb Leo перанёс старонку [[Biełarus (1913)/1913/22/Zahadki]] у [[Biełarus (1913)/1913/22/Usiaczyna/Zahadki]]
296190
wikitext
text/x-wiki
#REDIRECT [[Biełarus (1913)/1913/22/Usiaczyna/Zahadki]]
tb03yz4rp2gshqygzuij8l8bbxj5xhs
Biełarus (1913)/1913/22/Żarty
0
128278
296194
2026-08-26T16:01:48Z
Gleb Leo
2440
Gleb Leo перанёс старонку [[Biełarus (1913)/1913/22/Żarty]] у [[Biełarus (1913)/1913/22/Usiaczyna/Żarty]]
296194
wikitext
text/x-wiki
#REDIRECT [[Biełarus (1913)/1913/22/Usiaczyna/Żarty]]
i1gky3zsqt5wuxgyvaiywx3pmqrkqp4
Biełarus (1913)/1913/22/Usiaczyna/Prykazki
0
128279
296195
2026-08-26T16:02:22Z
Gleb Leo
2440
Новая старонка: «{{загаловак | назва = Prykazki | безаўтара = | год = 24 жніўня 1913 году | пераклад = | секцыя = Прыказкі | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/22/Usiaczyna/Żarty|Żarty]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/22/Swaja poczta|Swaja poczta]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913. № 22.pdf" from=...»
296195
wikitext
text/x-wiki
{{загаловак
| назва = Prykazki
| безаўтара =
| год = 24 жніўня 1913 году
| пераклад =
| секцыя = Прыказкі
| папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/22/Usiaczyna/Żarty|Żarty]]
| наступны = [[Biełarus (1913)/1913/22/Swaja poczta|Swaja poczta]]
| анатацыі =
}}
{{Выроўніваньне-пачатак}}
<pages index="Biełarus. 1913. № 22.pdf" from="7" to="7" fromsection="Prykazki" tosection="Prykazki" />
{{Выроўніваньне-канец}}
[[Катэгорыя:Прыказкі і прымаўкі]]
h58pay1mn05vapb7e6w3d0y6r6zodpz
Старонка:Зборнік беларускіх прыказак (1874).pdf/112
104
128280
296196
2026-08-26T17:12:30Z
RAleh111
4658
/* Не правераная */ Новая старонка: «{{перанос канец|смѣя|лись}} надъ нимъ за его неумѣстную гордость. Слич. Кепско, пане Григорій, што далѣй, то горій.</br> {{gap|2em}}Нехай богачъ дзивицца, чимъ худакъ живицца. Говорятъ въ укоръ богатымъ въ пиршественной бесѣдѣ у бѣднаго сосѣда.</br> {{gap|2em}}Нехай бреш...»
296196
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>{{перанос канец|смѣя|лись}} надъ нимъ за его неумѣстную гордость. Слич. Кепско, пане Григорій, што далѣй, то горій.</br>
{{gap|2em}}Нехай богачъ дзивицца, чимъ худакъ живицца. Говорятъ въ укоръ богатымъ въ пиршественной бесѣдѣ у бѣднаго сосѣда.</br>
{{gap|2em}}Нехай брешуць, хоць сорочку здзѣвши, т. е. взбѣсившись. Пусть осуждаютъ.</br>
{{gap|2em}}Нехай всёгды завтрика чекаӗць. Говорятъ на счетъ того, кто любитъ до утра откладывать нужное дѣло.</br>
{{gap|2em}}Нехай дзерецца, да на новое берецца. Говорятъ шуточно, если у кого дерется одежа.</br>
{{gap|2em}}Нехай звонюць, покуль охоту згонюць. Переносно: дай волю пересудамъ людскимъ.</br>
{{gap|2em}}Нехай клянуць, да за пазуху собѣ беруць. Говорятъ на заочное проклинаніе.</br>
{{gap|2em}}Нехай легонько икнецца. Говорятъ при упоминаніи объ отсутствующемъ.</br>
{{gap|2em}}Нехай лежиць, хлѣба не просиць. Не бѣда, если есть что въ запасѣ.</br>
{{gap|2em}}Нехай лежиць, мѣста не пролежиць. Говорятъ въ особенности купцы
покупщикамъ, говорящимъ, что товаръ будетъ лежать долго, ожидая покупателей.</br>
{{gap|2em}}Нехай надъ тымъ вороннё кра́каець, хто ўкравъ. Клятва подозрѣваемаго въ кражѣ.</br>
{{gap|2em}}Нехай наше пере́йдзӗць. Говорятъ шуточно, соглашаясь принять на себя лишнія противъ другихъ издержки на потчиванье, или даже при прощеніи обиды.</br>
{{gap|2em}}Нехай наши коники побрикиваюць. Говорятъ въ пирушкѣ, взбрасывая въ потолокъ изъ рюмки недопитую водку.</br>
{{gap|2em}}Нехай — недобрый человѣкъ. Говорятъ, олицетворяя «Нехай», на счетъ такого человѣка, который откладываетъ на дальнѣйшее время то, что неотлагательно нужно сдѣлать тотчасъ, какъ бы говоря: нехай послѣ.</br>
{{gap|2em}}Нехай привязавъ. Говорятъ насмѣшливо упорному въ значеніи: пусть по твоему. Пословица происходитъ отъ басенки. Одинъ Еврей нанялъ неизвѣстнаго крестьянина, бывшаго въ городѣ на торгу, везти его въ недалекое мѣстечко и назвавшаго себя нехаемъ. Въѣхавши въ лѣсъ,
крестьянинъ задумалъ съ Евреемъ сыграть шутку. Подъ предлогомъ уловить бѣгавшее въ лѣсу какое-то животное, онъ просилъ Еврея слезть съ телеги и помочь ему поймать. Отвлекши его немного отъ дороги въ опушку лѣса, онъ схватилъ его за руки и, привязавъ къ дереву назадъ руками, вынулъ у него находившіяся за пазухою деньги и самъ уѣхалъ. Когда на крикъ его останавливавшіеся прохожіе и проѣзжіе спрашивали<noinclude></noinclude>
9ax8aguadpuljyvkbuyvcc2xic293q5
Старонка:Зборнік беларускіх прыказак (1874).pdf/113
104
128281
296197
2026-08-26T17:22:14Z
RAleh111
4658
/* Не правераная */ Новая старонка: « его, кто его привязалъ, Еврей отвѣчалъ: Нехай привязавъ. Этотъ отвѣтъ, понимаемый за: пусть привязалъ, казался грубъ для нихъ. Почему оставляемый всѣми Еврей и стоялъ привязанный до вечерняго времени. Одинъ господинъ на жалобный крикъ его сошелъ съ экип...»
296197
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>
его, кто его привязалъ, Еврей отвѣчалъ: Нехай привязавъ. Этотъ отвѣтъ, понимаемый за: пусть привязалъ, казался грубъ для нихъ. Почему оставляемый всѣми Еврей и стоялъ привязанный до вечерняго времени.
Одинъ господинъ на жалобный крикъ его сошелъ съ экипажа и, узнавъ обстоятельно дѣло, что привязавшій и обокравшій его негодяй нарочито назвать себя нехаемъ, освободилъ Еврея отъ связей.</br>
{{gap|2em}}Нехай тэй середзиць, хто на небо глядзиць. Говоритъ въ шутку тотъ, кого упрекаютъ въ нарушеніи среды или постнаго дня или чего либо законнаго. Пословица произошла отъ слѣдующей басни. Хитрая лисица, нашедши кусок мяса подлѣ нагнутаго дерева, замѣтила, что мясо это
положено для приманки къ ловушкѣ; почему и не рѣшилась приступить къ нему. Волкъ, идя на эту пору мимо, спросилъ у лисицы, почему она не кушаетъ столь лакомаго завтрака? Лисица отвѣчала: я-бъ, кумокъ, ѣла, да на лихо сянни середа. — А я не гляжу на середу! сказалъ волкъ и бросился съ жадностію на мясо, но вдругъ попалъ горломъ въ силокъ, и дерево, вдругъ разогнувшись, подняло его на воздухъ; а лисица вдругъ начала убирать оставшееся на землѣ мясо. Волкъ, съ завистію видя это
съ висѣлицы своей, говоритъ: А середа, кума! «Нехай кумокъ, отвѣчала лисица, тэй середзиць, хто на небо глядзиць».</br>
{{gap|2em}}Нехай читаець по суботамъ. Говорятъ съ насмѣшкою на счетъ того, кому данъ выговоръ строгій, или сдѣланы непріятныя на бумагѣ напоминанія.</br>
{{gap|2em}}Не хвалися, а Богу молися. Говорятъ или въ наставленіе не выказывать другимъ, какъ своего состоянія, чтобы не возбудить зависти; такъ и надеждъ, чтобы не быть осмѣяну въ случаѣ неудачи, или говорятъ въ укоръ полагающемуся на успѣхъ въ сомнительномъ дѣлѣ.</br>
{{gap|2em}}Не хвацивши на душу, нечего положиць и въ душу. Говорятъ въ томъ смыслѣ болѣе, что бѣдному человѣку безъ одолженія нельзя прожить или, въ томъ что: голодъ и лжець и крадзиць; или шуточно въ извиненіе въ взяткахъ.</br>
{{gap|2em}}Не хворобу пѣстуешь. Говорятъ въ отвѣтъ человѣку, желающему передать свое дѣло другому, и значитъ: ты не хворъ, самъ это сдѣлать можешь.</br>
{{gap|2em}}Не хворъ, да воръ. Говорятъ о лѣнтяѣ, часто притворяющемуся больнымъ.</br>
{{gap|2em}}Не ходзивъ плѣшивый Богу молицьца; а, якъ пошовъ, и плѣшь свой
поцерявъ. Говорятъ насмѣшливо, если кому первый рискъ не только не удался, но и послужилъ ко вреду.</br>
{{gap|2em}}Не Хомка, дакъ его жонка. Насмѣшка надъ несправедливыми притязаніями.</br><noinclude></noinclude>
jebs8id37me2kip8tu04y3l54qbdtuq
Старонка:Зборнік беларускіх прыказак (1874).pdf/114
104
128282
296198
2026-08-26T17:31:46Z
RAleh111
4658
/* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|2em}}Не хопайся впередъ бацьки на шибеницу. Говорятъ язвительно, если кто безразсудно торопится въ чемъ либо, или лѣзеть не въ свое дѣло.</br> {{gap|2em}}Не хопайся дуже, часомъ порвешься. Говорятъ насмѣшливо лѣнивому, тяжелому на подъемъ, когда онъ медленно...»
296198
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>
{{gap|2em}}Не хопайся впередъ бацьки на шибеницу. Говорятъ язвительно, если кто безразсудно торопится въ чемъ либо, или лѣзеть не въ свое дѣло.</br>
{{gap|2em}}Не хопайся дуже, часомъ порвешься. Говорятъ насмѣшливо лѣнивому, тяжелому на подъемъ, когда онъ медленно принимается за работу.</br>
{{gap|2em}}Не хочецца, дакъ и не можецца. Говорятъ въ упрекъ отказывающемуся отъ какого либо дѣла невозможностію, при всей возможности.</br>
{{gap|2em}}Не хочешь слухаць добрыхъ словъ, будзешь слухаць собаччей шкуры. Говорятъ съ угрозою старики непослушному молодому человѣку, разумѣя подъ собачьею шкурою барабанъ или бой въ барабанъ.</br>
{{gap|2em}}Не хочешь зъ молодосци працоваць, будзешь въ старосци съ торбешкой танцоваць. Угроза лѣнивому юношѣ.</br>
{{gap|2em}}Не цапъ — лапъ, разомъ не ухвацишь. Говорятъ на упрекъ въ нескоромъ совершеніи чего либо довольно затруднительнаго.</br>
{{gap|2em}}Не цеперъ, дакъ у четверъ. Болѣе говорятъ при угрозѣ отомстить когда нибудь.</br>
{{gap|2em}}Не цыганъ душу вложивъ. Говорятъ въ шутку, оправдывая свои или другихъ желанія.</br>
{{gap|2em}}Не цягни человѣччей головы зъ грязи, самаго утопиць, а цягни коньскую, самаго выцягнець. Говорятъ на счетъ такихъ людей, которые за добро платятъ зломъ, или за сдѣланную помощь въ несчастіи платятъ
неблагодарностью.</br>
{{gap|2em}}Нечаянный госць при́дзӗць. Говорятъ, если нечаянно угаснетъ огонь въ избѣ.</br>
{{gap|2em}}Нечего Богу грѣшиць. Говорятъ въ разныхъ случаяхъ, или въ подтвержденіе довольства: (Мы сыты, нечего Богу грѣшиць. Нечего Богу грѣшиць, усего есць досиць), или при усиленіи мнѣнія о какомъ либо недостаткѣ или слабости: Нечего Богу грѣшиць, ёнъ и сусимъ не видзиць. Нечего Богу грѣшиць ёнъ и каждый дзень пьянъ.</br>
{{gap|2em}}Нечего Богу молицьца, коли не умѣемъ ксцицьца. Насмѣшка надъ лѣнившимися съ молодыхъ лѣтъ пріучаться к необходимымъ ремесламъ въ хозяйствѣ.</br>
{{gap|2em}}Нечего пѣсцицьца, коли ёсць гдзѣ змѣ́сцицьца. Говорятъ шуточно, если кто отказывается невозможностью скушать что или выпить; или
въ упрекъ тому, кто не хочетъ поднять тяжести, отказываясь безсиліемъ.</br>
{{gap|2em}}Нечего тому богу кланяцьца, который на насъ не глядзиць. Говорятъ или на счетъ разгнѣвавшагося, или упрямаго, или отказавшагося въ помощи.</br>
{{gap|2em}}Нечего тутъ ворожиць, коли подъ бокомъ лежиць. Говорятъ для убѣжденія сомнѣвающагося, чтобы онъ принимался, не думая много, за какое либо дѣло.</br><noinclude></noinclude>
88j3htp59x4b42y3nuatws120u2cw77
Старонка:Biełarus. 1913. № 22.pdf/8
104
128283
296199
2026-08-26T17:50:36Z
RAleh111
4658
/* Не правераная */ Новая старонка: « {{c|''Swaja poczta.|памер=180%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{gap|1.5em}}'''Panu Ruszczancu.''' List drukujem biez pieramieny, choć hetaku mowu uważajem za nieczystuju, bo u joj widzim mnoha słoŭ czysta polskich i mnoha czysta rasiejskich. Z dumkaju waszaj, kab usie korespondenty pisali tak jak u ich wioskach haworuć, zusim zhadżajemsia. My rady adzierżujem listy pisanyje czysta „pa-swojmu“.</br> {{gap|1.5em...»
296199
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>
{{c|''Swaja poczta.|памер=180%}}
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div>
{{gap|1.5em}}'''Panu Ruszczancu.''' List drukujem biez pieramieny, choć hetaku mowu uważajem za nieczystuju, bo u joj widzim
mnoha słoŭ czysta polskich i mnoha czysta rasiejskich. Z dumkaju waszaj, kab usie korespondenty pisali tak jak u ich wioskach haworuć, zusim zhadżajemsia. My rady adzierżujem listy pisanyje czysta „pa-swojmu“.</br>
{{gap|1.5em}}'''Panu Ja. Ż.''' u Czasznikach. Hazetu pasyłajem, jak hetaho prosicie u liście, katory nam prysłali.</br>
{{gap|1.5em}}'''Panu A. Pr–skamu''' u Kirensku. Hroszy i marki adzierżali, za ich i za list serdeczny szczyra dziakujem. Prosim pisać nam sioje-toje da druku, budzim ǔdziaczny.</br>
{{gap|1.5em}}'''Panu I. Michałoǔskamu]''' u Wiszniewie. Redakcija nie maje czasu zajmacca szukańniem służby. Z druhoj starany wiedajem, szto najści jakujukoleczy nawat ciażkuju pracu u Wilni — trudna i dziela hetaho radzim pracawać u wioscy.</br>
{{gap|1.5em}}'''Panu L. Chwiećko''' u Dubrowi. List i marki na 50 k. adzierżali, szcyra dziakujem. Hazetu budzim pasyłać, list budzie drukawacca u czarodnym nomiery, bo da hetaho spaźniǔsia.</br>
{{gap|1.5em}}'''Usim''' chto prabuje sił i zdolności u biełaruskim piśmienstwie redakcija „Biełarusa“ hatowa dapamahczy, skolki możeć, swajej radaj. Dyk prosim bracca za pracu i prysyłać nam swaje proby.</br>
{{gap|1.5em}}Radakcija prosić usich tych, chto-kali atrymajić liszni nomier „Biełarusa“ — addać jaho swajmu susiedu ci kamu — znajomamu, kab zapaznać ich z „Biełarusam“ i zaachwocić wypisać sabie hetu hazetu.</br>
{{gap|1.5em}}'''W-naja Pani M. Ord.''' s pad Słonima. Hroszy adzierżali: Szczyra dziakujem, da życzeńnia u liście zastasujemsia achwotnie.
<section begin="Рэдактар"/>
{|style="margin:auto; margin-top:1em; margin-bottom:1em; padding:0em; width:35em; border-style: solid; border-width: 3px 3px 3px 3px"
|<center>'''Wyjszła z druku nowaja praktycznaja kniżka pad nazwańniem:</center>
|-
|style="font-size:158%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing: -0.1px;" |<center>'''„Rady dla matak jak hadawać dzieci na dobrych ludziej“.</center>
|-
|style="letter-spacing: 0.7px;" |{{АРЦ|Padaje razumnyje rady, jak treba chadzić kala małych dziaciej, kab nie uzhadawalisia jany na złydniaǔ i nikczemnikaǔ, dy kab wyraśli na ludziej dobrych.}}
|-
|<center>'''Cena adnaho egzemplara 3 kap.; s pierasyłkaj pa poczcie 5 kap.</center>
|-
|style="letter-spacing: 1px;" |<center>Chto wypisywaje kolki sztuk, toj za pierasyłku kożnych troch egzem. płacie pa 2 kap., a chto — na rubla ci bolej toj za pierasyłku zusim</br>ni płacić. <sub>{{larger|°°°°°°}}</sub> '''Hroszy można wysyłać pacztowymi markami.</center>
|-
|style="font-size:138%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing: -0.1px;" |<center>Hłaǔny skład u B. Poczobki, Wilnia Wilenskaja wul. d. № 18, kw. 6.</center>
|}
{|style="margin:auto; margin-top:1em; margin-bottom:1em; width:35em; border-left:solid 7px gray;border-right:solid 7px gray;border-top:solid 7px gray;border-bottom:solid 7px gray;"
|colspan="3"; style="padding-top:1em;" |<center>Nie kuplajcie sztuczny nawoz (paraszok, popieł) aby dzie pa kramkach, a kuplajcie tam, dzie pradajuć najtaniej dobry tawar.
|-
|colspan="3"; style="font-size:158%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing: -0.1px;" |<center>U{{gap|0.2em}}składzie{{gap|0.2em}}Wilenskaho{{gap|0.2em}}Tawarystwa{{gap|0.2em}}Sielskaj{{gap|0.2em}}Haspadarki</center>
|-
|colspan="3" |<center>'''Wilnia, Zawalnaja wulica № 9.</center>
|-
|colspan="3" |<center>Tam-że można kuplać usiakuju haspadarskuju pryładu.</center>
|-
|{{накіравальная рыса|5em|height=0.1px}}{{накіравальная рыса|5em|height=0.1px}}
|<center>'''Usim{{gap|0.2em}}chto{{gap|0.2em}}zachocze,{{gap|0.2em}}wysyłajecca{{gap|0.2em}}cennik.</center>
|{{накіравальная рыса|5em|height=0.1px}}{{накіравальная рыса|5em|height=0.1px}}
|-
|colspan="3" style="padding-bottom:1em" |<center>{{larger|'''Wypisywajcie chaǔrusna — cełymi wahonami</br>tady abydziecca wielmi tanna.}}</center>
|}
{{накіравальная рыса|35em|height=1px}}<center>{{fine|Redaktar — wydawiec '''A. Byczkoǔski.}}</center>
{{накіравальная рыса|35em|height=1px}}
<center>{{smaller|Drukarnia. „Znicz“ Wilnia Śto-Jańska 19.}}</center><section end="Рэдактар"/><noinclude></noinclude>
ik1b21htnjlqdhnwhunr5fthmec6q8h
Старонка:Зборнік беларускіх прыказак (1874).pdf/115
104
128284
296201
2026-08-26T18:12:35Z
RAleh111
4658
/* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|2em}}Не чепай гойна̀, вонѣць не будзець. Не задирайся съ глупымъ.</br> {{gap|2em}}Не чепай рабы, не марай себе. Наставленіе не связываться съ людьми дерзкими, задорливыми и дурнаго поведенія.</br> {{gap|2em}}Нечимъ вовку тое (испражняться), дакъ лыками. Говорятъ въ...»
296201
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>
{{gap|2em}}Не чепай гойна̀, вонѣць не будзець. Не задирайся съ глупымъ.</br>
{{gap|2em}}Не чепай рабы, не марай себе. Наставленіе не связываться съ людьми дерзкими, задорливыми и дурнаго поведенія.</br>
{{gap|2em}}Нечимъ вовку тое (испражняться), дакъ лыками. Говорятъ въ неудовольствіи за несправедливые и пустые упреки или выговоры.</br>
{{gap|2em}}Нечимъ откажешь. Говорятъ при невозможности отказаться отъ выполненія требованія или желанія чьего, или при необходимости какого либо предпріятія.</br>
{{gap|2em}}Не чини смердзи добра, не люби его жонки. Пословица напоминаетъ старинныя времена, когда низкій классъ народа назывался смердью, который впрочемъ уважалъ добрую славу замужней женщины болѣе, нежели благодѣянія вельможи. Нынѣ она употребляется для юмора, при жалобѣ на неблагодарность за благодѣянія.</br>
{{gap|2em}}Не чинъ уважаюць, а человѣка по его правдзѣ. Внутреннія достоинства болѣе ценятся, нежели наружныя.</br>
{{gap|2em}}Не шень — пень, не гороховая каша. Говорять для юмора, защищая другаго честь, какъ бы говоря: не дрянь какая!</br>
{{gap|2em}}Не шиломъ же его пороць. Говорятъ на счетъ побужденія лѣниваго или упрямаго.</br>
{{gap|2em}}Не шкляная, не разобьюся. Говорятъ или насмѣшливо на счетъ женщины слишкомъ рѣзвой и дѣвицы, ведущей себя не скромно, или шутливо о себѣ на предостереженія другихъ, или на счетъ не слушающаго предостереженій.</br>
{{gap|2em}}Не шкодзь горѣлки на землю̀, курица не подберець.</br>
{{gap|2em}}Не шкодуець, хто середуець. Умѣренность во всемъ весьма полезна. Media via aurea. Средній путь золотой.</br>
{{gap|2em}}Не шукай бѣды, бѣда сама цебе найдзець. Говорятъ въ наставленіе не слишкомъ бросаться на рискъ или на авось.</br>
{{gap|2em}}Не шукаючи, не найдзешь. Говорятъ на счетъ безпечной жизни человѣка, не заботящагося объ улучшеніи своей участи. Ищите и обрящете.</br>
{{gap|2em}}Не шуми муха коло вуха. Говорятъ о человѣкѣ строгомъ и взыскательномъ или очень осторожномъ.</br>
{{gap|2em}}Нещасце въ дзѣцѣхъ, нещасце въ лѣцѣхъ. Горестна бездѣтная старость, но еще несравненно горестнѣе, если въ дѣтяхъ своихъ старики не видятъ добраго пути.</br>
{{gap|2em}}Не по щуччему велѣнню. Говорятъ, съ досадою выражая невозможность исполненія какого либо труднаго требованія, какъ говорится въ
сказкахъ: по щуччему велѣнню.</br>
{{gap|2em}}Не ѣвши легчи, а подъѣвши лѣпши (или крѣпчи). Убѣжденіе гостямъ
покушать на дорогу.</br><noinclude></noinclude>
e3h6tpqyda99zf4htfiu4v2umgyccbv
Старонка:Biełarus. 1913. № 23.pdf/1
104
128285
296202
2026-08-26T18:30:15Z
RAleh111
4658
/* Не правераная */ Новая старонка: «<section begin="Верхавіна"/> {|style="margin:auto;" |{{Калёнтытул|left='''Hod I.'''|center='''Wilnia 29 Żniunia 1913 hodu'''|right='''№ 23.'''}} |- |style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |- | style="font-size:500%;" |<center>'''{{разьбіўка|BIEŁARUS}}</center> |- |<center>{{larger|'''tydniowaja katalickaja hazeta.}}</center> |- |style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |- |<center>'''Kaszt...»
296202
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude><section begin="Верхавіна"/>
{|style="margin:auto;"
|{{Калёнтытул|left='''Hod I.'''|center='''Wilnia 29 Żniunia 1913 hodu'''|right='''№ 23.'''}}
|-
|style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" |
|-
| style="font-size:500%;" |<center>'''{{разьбіўка|BIEŁARUS}}</center>
|-
|<center>{{larger|'''tydniowaja katalickaja hazeta.}}</center>
|-
|style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" |
|-
|<center>'''Kasztuje s pierasyłkaj: na hod 1 rb. 50 kap. na 6 miesiacau 80 kap.</br>addzielny numer 3 kapiejki.</center>
|-
|style="border-style: solid; border-width: 0px 0px 2px 0" |
|-
|<center>{{smaller|Rukapisy pawinny być padpisany praudziwaj familijej dziela wiedama redakcii, inaksz nia buduć</br>drukawany; rukapisy nie zwiertajucca. Hroszy można pasyłać pacztowymi markami.}}</center>
|-
|style="border-style: solid; border-width: 0px 0px 2px 0" |
|-
|<center>{{smaller|'''Usio adresawać:''' Wilnia Wilenskaja wulica, № 18 kw. 6. Redakcija „Biełarusa“.}}</center>
|-
|style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" |
|-
|'''Szkada mnie hetaho narodu… bo nie maje czaho jeści''' <sub>{{larger|({{разьбіўка|słowy Chrystusa}}).}}</sub>
|-
|style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" |
|}
{{c|''Letni wieczar.|памер=250%}}
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-2.5em"></div>
{{block center/s}}
Słonca skryłasia za boram,</br>
Mierknuć paczynaje;</br>
Nad pawietranym prastoram</br>
Ciemra zawisaje.</br>
Hłucha ŭ polu; ton nudliwy</br>
Recham addajecca —</br>
To waroczajucca z niwy</br>
Żniei, — pieśnia ljecca:
„Usie siahodniasznija sprawy</br>
My Tabie ŭ pakory</br>
Achwiarujem o, Łaskawy</br>
Boże, ŭ pomacz skory.</br>
Pracawali my harotna</br>
I Twajho prykazu</br>
Şiońnia słuchali achwotna,</br>
Żywa, biez adkazu.</br>
Pot nam bujna liŭsia s twaru,</br>
Prażyła nas smaha;</br>
Ad piakoty, ad pryparu</br>
Jeła czasam zaha.</br>
Myż na postaci-zahonie</br>
Cicha żali zbożże, —</br>
Woś prymi trud na Syonie,</br>
Wiekawieczny Boże.</br>
A ciapier my jdziom da domu</br>
Adpaczyć pa trudzie,</br>
Dyk nichaj Twajmu światomu</br>
Cześć Imieńniu budzie.</br>
Addalaj ad nas pryhody</br>
Złyja hetaj noczy,</br>
Kab dusza nia mieła szkody,</br>
Jak ni baczuć woczy.</br>
Pokul Nieba adziadziczym,</br>
Na ziamli, o Wieczny</br>
Boże, z wieraj Ciabie kliczym,</br>
Daj nam son biaspieczny!“…</br>
U cichoj pawietry chwali</br>
Hołas zamiraja,</br>
Tolki recha u waddali</br>
Tony paŭtaraja.</br>
Nocz pakroŭ swoj razasłała,</br>
Abniała ǔsio ŭ ciemni,</br>
I da zaŭtra ǔsich pakłała</br>
U sałodkaj dremni.</br>
Zorki tysiaczami woczak</br>
Zabliszczeli ślozkaj,</br>
Miży bielińkich abłoczak</br>
Miesiac ŭsplyǔ nad wioskaj.</br>
Jak by choczuczy spakoju</br>
Ulić ludom u chaty,</br>
Hdzie umorany sachoju,</br>
Loh spaczyć araty;</br>
Hdzie ŭlahlisia do snu żniei,</br>
Nie paczuŭszy bolu,</br>
U mocnaj wiery i nadziei</br>
Zaŭtra być na poli;</br>
Hdzie pastuch, adbiŭszy nohi</br>
Za czużoj żywiołaj,</br>
Prykurnuǔ, kab świeżaj zmohi</br>
Mieć ŭ natury kwołaj.</br>
Nad usimi Ohlad Boży</br>
Biazupynna czuja,</br>
I aniołak na staroży</br>
Kożnaha wartuja.</br>
{{справа|'''''A. Ziaziula.}}
{{водступ|-2|em}}(''22–23/VIII 1913'').
{{block center/e}}<section end="Верхавіна"/><noinclude></noinclude>
j79qhjro85cke4g7y7qq6kj0mipm1w4
Старонка:Biełarus. 1913. № 23.pdf/2
104
128286
296203
2026-08-26T19:12:25Z
RAleh111
4658
/* Праблематычная */
296203
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="2" user="RAleh111" /></noinclude>
{{c|'''Patreba apieki.|памер=180%}}
{{gap|1.5em}}Użo bolsz dzisjatka hadoǔ, jak ahromnaj chwałaj kinuǔsia biełaruski narod na pierasialeńnia u Sibir.</br>
{{gap|1.5em}}Doma u rodnym krai ciażka żyć: Tut nichwat ziamli, a tam ziamla chudaja, piaski, padzoł, to susim bałota. Chleb rodzić kiepska, tak czasam bywaić, szto chlebarob i nasieńnia nia wiernia. Usio heta pasłużyła pryczynaj, szto sielanie paczali szukać prywalniejszaj i lepszaj ziamli, paczali jechać ǔ Sibir.</br>
{{gap|1.5em}}Siarod katalikoŭ-pierasialencaŭ najbolsz biełarusoŭ i łatyszoŭ. Adny z ich starajucca parazumiecca z druhimi i sialicca razam. Takim sposabam u Sibiry poŭstała niekalki wiaskowych parachwij. Bolsz usiaho paŭstała parachwij u Tomskaj huberni, dzie ziamla saŭsim roŭnaja jak stoł, a nie harystaja, jak u ŭschodniaj Sibiry. Tak u proszłym dzisiatku hadoŭ pabudowana szmat Kaściołaŭ i kaplic: siało Spaskoje, Timofiejewka, Biełastocki pasiołak, Maliczeŭski pasiołak, Barokaŭka i Krastoŭka. Pry usich hetych kaściołach zaŭsiody użo żywuć ksiandzy i iduć z duchoŭnaj pamocaj k hetym zahnanym biadoj u daloki kraj katolikam. Tut ja nia wyliczyŭ kaściołaŭ siarod niamieckich pierasialencaŭ (katolikaŭ), i Kaściołaŭ u sibirskich haradoch, i kaplic, pry katorych jaszcze nima ksiandzoŭ. Druhijaż kidajucca apramiećciu ŭ Sibir i sieluca hdzie papała: pa adnoj, pa dźwie siamji siarod prawasłaŭnych z siarodkawych rasiejskich hubernij. Tak szto jany pa niekolki hadoŭ nia baczuć u woczy ksiandza i nia mohuć adbyć spowiadzi. Da kaścioła daloka, a ksiondz, prajeżdżajuczy ŭ hod pa niekolki tysiaczaŭ wiorst, usich abjechać nia możyć, bo czasu i siły niechwacić. Bywaić, szto ŭ jakuju dalokuju za niekolki socień wiorst ad Kaścioła wiosku zabiarecca jakaja katalickaja siamja i madzieić biez relihijnaj pomacy, ni dajuczy a sabie nikudy nijakaj wiestki.</br>
{{gap|1.5em}}Niraz ja pytaŭsia ŭ takich harotnych ludziej, czamu tak daloka ad swaich sabrataŭ-katolikaŭ pasialilisia, — zaŭsiody atkazywali, szto nawat i niaczuli pra katalickija wioski u Sibiry. Bywali wypadki, szto pośla, dawiedaŭszysia, hdzie bolsz pasialiłasia katolikaŭ, kidali razroblannuju ciażkaj pracaj ziamlu i pierachodzili u katalickija wioski.</br>
{{gap|1.5em}}Dziela hetaha patreba zaapiekawacca nam nad pierasialencami katolikami, szto jeduć ǔ Sibir.</br>
{{gap|1.5em}}Nad emihrantami, szto jeduć u Ameryku, apiakujucca patrochu asobnyja kamitety, a nad pierasialeńcami u Sibir pakul szto nima nijakaj apieki, Nie szkodzilab i nam padumać ab arhanizacii asobych kamitetaŭ, katoryja zaapiekawalisiaby nad biednym ludam katalickim, szto pakidaić swoj rodny Biełaruski kraj i jedzić u Sibir szukać ziamli i chleba.
{{справа|''Ks. A. Żukoǔski.{{gap|1.5em}}}}
<div style="font-size:83%; text-align:justify; line-height: 1.2;">
{{gap|1.5em}}''Prypisak redakcii:'' Z dumkami W-naho Ks. Dabradzieja zhadżajemsia zusim i achwotna, czym zmoha, budzim dapamahać u sprawie palepszeńnia doli pierasialencaŭ-katolikaŭ na Sibiry. Dyk prosim W-ho Ks., jak lepiej wiedajuczaho miejscowyje warunki, apracawać prajekt u jaki sposab lahczej i chutczej zaradzić niadoli naszych bratoŭ.
</div>
{{накіравальная рыса|5em|height=1px}}
{{c|'''Ś-ty Auhustyn Biskup i Dr. Kaścioła.|памер=180%}}
{{gap|1.5em}}Światy Auhustyn radziŭsia u Afryce 354 hodu. Baćka jaho Patrycy byŭ pahanin, a matka Monika była najpabożniejszaj chryścijankaj. Z jaje namowy i dziakujuczy jajeż haraczym madlitwam. Patrycy i ŭsia jaho siamja stalisia chryścijanami.</br>
{{gap|1.5em}}Auhustynu dali jak najlepszaje wychawańnie i dziakujuczy swaim zdolnaściam jon staŭsia adnym z najsłaŭniejszych s taho czasu wuczonym. Ale papaŭszy miż razpusnuju moładź i jon sapsawaŭsia i nabraŭ roznych hresznych
abyczajaŭ.</br>
{{gap|1.5em}}Czujnaje woka pabożnaj matki uwidziła jaho hresznyje pastupki i serce
jaje adczuło nibezpieczny stan duszy Aŭhustyna. Dziela czaho św. Monika haracza maliłasia i praliwała szmat horkich slozaŭ prosiaczy u Boha nawarotu
jaje zbłudziŭszaho syna na dobruju darohu.</br>
{{gap|1.5em}}Kali Auhustyn byů u Medyolanie pra-
fessaram i matka jaho nachodziłasia pry
im, u hetym mieście byŭ wielmi wymoŭ-
ny biskup św. Ambroży. Św. Monika
zhorkim płaczam žalilasia prad hetym
biskupam, szto nijak nia może naprawić
sapsutaho syna; toj skazaŭ jej: „Miej na-
dzieju, matka, à Bohu: syn hetolkich slo-
zaŭ nia zhinie!"</br>
{{gap|1.5em}}Kali Auhustynu raskazywali, szto bi-
skup Ambroży wielmi piekna kaže na-
wuki, jon zacikawiusia hetym i pajszo
ich pasłuchać.
Biskup kazaŭ tak prosta, szto kożyn
niewuk jaho razumie, ale razam i tak
mudra, szto i najbolsz wuczonamu, jak<noinclude></noinclude>
9af61mp69mwnyr5i19t8l3nu57jiod5
296206
296203
2026-08-27T05:51:40Z
RAleh111
4658
/* Не вычытаная */
296206
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>
{{c|'''Patreba apieki.|памер=180%}}
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-2em"></div>
{{gap|1.5em}}Użo bolsz dzisjatka hadoǔ, jak ahromnaj chwałaj kinuǔsia biełaruski narod na pierasialeńnia u Sibir.</br>
{{gap|1.5em}}Doma u rodnym krai ciażka żyć: Tut nichwat ziamli, a tam ziamla chudaja, piaski, padzoł, to susim bałota. Chleb rodzić kiepska, tak czasam bywaić, szto chlebarob i nasieńnia nia wiernia. Usio heta pasłużyła pryczynaj, szto sielanie paczali szukać prywalniejszaj i lepszaj ziamli, paczali jechać ǔ Sibir.</br>
{{gap|1.5em}}Siarod katalikoŭ-pierasialencaŭ najbolsz biełarusoŭ i łatyszoŭ. Adny z ich starajucca parazumiecca z druhimi i sialicca razam. Takim sposabam u Sibiry poŭstała niekalki wiaskowych parachwij. Bolsz usiaho paŭstała parachwij u Tomskaj huberni, dzie ziamla saŭsim roŭnaja jak stoł, a nie harystaja, jak u ŭschodniaj Sibiry. Tak u proszłym dzisiatku hadoŭ pabudowana szmat Kaściołaŭ i kaplic: siało Spaskoje, Timofiejewka, Biełastocki pasiołak, Maliczeŭski pasiołak, Barokaŭka i Krastoŭka. Pry usich hetych kaściołach zaŭsiody użo żywuć ksiandzy i iduć z duchoŭnaj pamocaj k hetym zahnanym biadoj u daloki kraj katolikam. Tut ja nia wyliczyŭ kaściołaŭ siarod niamieckich pierasialencaŭ (katolikaŭ), i Kaściołaŭ u sibirskich haradoch, i kaplic, pry katorych jaszcze nima ksiandzoŭ. Druhijaż kidajucca apramiećciu ŭ Sibir i sieluca hdzie papała: pa adnoj, pa dźwie siamji siarod prawasłaŭnych z siarodkawych rasiejskich hubernij. Tak szto jany pa niekolki hadoŭ nia baczuć u woczy ksiandza i nia mohuć adbyć spowiadzi. Da kaścioła daloka, a ksiondz, prajeżdżajuczy ŭ hod pa niekolki tysiaczaŭ wiorst, usich abjechać nia możyć, bo czasu i siły niechwacić. Bywaić, szto ŭ jakuju dalokuju za niekolki socień wiorst ad Kaścioła wiosku zabiarecca jakaja katalickaja siamja i madzieić biez relihijnaj pomacy, ni dajuczy a sabie nikudy nijakaj wiestki.</br>
{{gap|1.5em}}Niraz ja pytaŭsia ŭ takich harotnych ludziej, czamu tak daloka ad swaich sabrataŭ-katolikaŭ pasialilisia, — zaŭsiody atkazywali, szto nawat i niaczuli pra katalickija wioski u Sibiry. Bywali wypadki, szto pośla, dawiedaŭszysia, hdzie bolsz pasialiłasia katolikaŭ, kidali razroblannuju ciażkaj pracaj ziamlu i pierachodzili u katalickija wioski.</br>
{{gap|1.5em}}Dziela hetaha patreba zaapiekawacca nam nad pierasialencami katolikami, szto jeduć ǔ Sibir.</br>
{{gap|1.5em}}Nad emihrantami, szto jeduć u Ameryku, apiakujucca patrochu asobnyja kamitety, a nad pierasialeńcami u Sibir pakul szto nima nijakaj apieki, Nie szkodzilab i nam padumać ab arhanizacii asobych kamitetaŭ, katoryja zaapiekawalisiaby nad biednym ludam katalickim, szto pakidaić swoj rodny Biełaruski kraj i jedzić u Sibir szukać ziamli i chleba.
{{справа|''Ks. A. Żukoǔski.{{gap|1.5em}}}}
<div style="font-size:83%; text-align:justify; line-height: 1.2;">
{{gap|1.5em}}''Prypisak redakcii:'' Z dumkami W-naho Ks. Dabradzieja zhadżajemsia zusim i achwotna, czym zmoha, budzim dapamahać u sprawie palepszeńnia doli pierasialencaŭ-katolikaŭ na Sibiry. Dyk prosim W-ho Ks., jak lepiej wiedajuczaho miejscowyje warunki, apracawać prajekt u jaki sposab lahczej i chutczej zaradzić niadoli naszych bratoŭ.
</div>
{{накіравальная рыса|5em|height=1px}}
{{c|'''Ś-ty Auhustyn Biskup i Dr. Kaścioła.|памер=180%}}
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div>
{{gap|1.5em}}Światy Auhustyn radziŭsia u Afryce 354 hodu. Baćka jaho Patrycy byŭ pahanin, a matka Monika była najpabożniejszaj chryścijankaj. Z jaje namowy i dziakujuczy jajeż haraczym madlitwam. Patrycy i ŭsia jaho siamja stalisia chryścijanami.</br>
{{gap|1.5em}}Auhustynu dali jak najlepszaje wychawańnie i dziakujuczy swaim zdolnaściam jon staŭsia adnym z najsłaŭniejszych s taho czasu wuczonym. Ale papaŭszy miż razpusnuju moładź i jon sapsawaŭsia i nabraŭ roznych hresznych
abyczajaŭ.</br>
{{gap|1.5em}}Czujnaje woka pabożnaj matki uwidziła jaho hresznyje pastupki i serce
jaje adczuło nibezpieczny stan duszy Aŭhustyna. Dziela czaho św. Monika haracza maliłasia i praliwała szmat horkich slozaŭ prosiaczy u Boha nawarotu
jaje zbłudziŭszaho syna na dobruju darohu.</br>
{{gap|1.5em}}Kali Auhustyn byŭ u Medyolanie prafessaram i matka jaho nachodziłasia pry im, u hetym mieście byŭ wielmi wymoŭny biskup św. Ambroży. Św. Monika zhorkim płaczam żaliłasia prad hetym biskupam, szto nijak nia może naprawić sapsutaho syna; toj skazaŭ jej: „Miej nadzieju, matka, ŭ Bohu: syn hetolkich ślozaŭ nia zhinie!“</br>
{{gap|1.5em}}Kali Auhustynu raskazywali, szto biskup Ambroży wielmi piekna każe nawuki, jon zacikawiŭsia hetym i pajszoŭ ich pasłuchać.</br>
{{gap|1.5em}}Biskup kazaŭ tak prosta, szto kożyn niewuk jaho razumieǔ, ale razam i tak mudra, szto i najbolsz wuczonamu, jak<noinclude></noinclude>
8qhn74yk179sfzhtqqu1nrzqj903txk
Старонка:Biełarus. 1913. № 23.pdf/3
104
128287
296207
2026-08-27T07:05:15Z
RAleh111
4658
/* Не правераная */ Новая старонка: « i Auhustyn, tak sama cikawa było pasłuchać.</br> {{gap|1.5em}}S tej pary Auhustyn staŭ i czasta bywać na nawukach św. Ambrozaho, a czasam i da jaho chadziŭ pahawaryć ab sprawach wiery, ale sioż tyki iszcze trywaŭ u brydkich abyczajach i nia zrywaŭ znajomaści s tymi, szto jaho ciahnuli da hrechu.</br> {{gap|1.5em}}Ale adnaho razu słuchajuczy apawiedańnia ab pakutnym życi św. Antoniaho na puszczy, Auhustynu zachaciełasia dastacca kaliś da ni...»
296207
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>
i Auhustyn, tak sama cikawa było pasłuchać.</br>
{{gap|1.5em}}S tej pary Auhustyn staŭ i czasta bywać na nawukach św. Ambrozaho, a czasam i da jaho chadziŭ pahawaryć ab
sprawach wiery, ale sioż tyki iszcze trywaŭ u brydkich abyczajach i nia zrywaŭ znajomaści s tymi, szto jaho ciahnuli da hrechu.</br>
{{gap|1.5em}}Ale adnaho razu słuchajuczy apawiedańnia ab pakutnym życi św. Antoniaho na puszczy, Auhustynu zachaciełasia dastacca kaliś da nieba i jon adazwaŭsia da swaho pryjaciela: „Prastyje ludzi zdabywajuć nieba, a my, wyczonyje, kapajemsia u bałocie ziemskim!“ Wyszaŭ u sad i staŭ razmyszlać, szto jamu wypadaje rabić? I paczuŭ czyjś hołas: „ważmi i czytaj!“…</br>
{{gap|1.5em}}Jon uziaŭ piśmo światoje, katoraje atkryŭszy praczytaŭ: ''„Adkińmo sprawy ciomnaści i ubiarymosia u zbroju świetłaści… uczciwa chadzimo, nie u biasiedach i biazstydnotach, ale ŭbiarymosia ŭ Pana Jezusa Chrystusa“.</br>
{{gap|1.5em}}Jak tolki heta praczytaŭ, adrazu zrazumieŭ, szto i jak mieŭ rabić. Pakinuŭszy ŭsie hresznyja sprawy i tawarystwy addaŭsia surowaj pakucie za daŭniejszyje hrachi, staŭ pisać wielmi razumnyja ksionżki, u katorych zbiwaŭ heretyckije falszy i baraniŭ nawuku Kaścioła.</br>
{{gap|1.5em}}Pa śmeirci baćkoŭ pradaŭ swaje majontki, a hroszy czaść razdaŭ na biednych, a za resztu pastroiŭ klasztar, dzie sa swaimi adnadumcami staŭ żyć, dy pakutawać za hrachi, i mieŭ tam astacca aż da śmierci.</br>
{{gap|1.5em}}Ale paczała szyrycca sława jaho świataści miż ludźmi i jaho czuć ni hwałtam uprasili wyświacicca na ksiandza, a s czasam wybrali i na biskupa m. Hypony.</br>
{{gap|1.5em}}Buduczy biskupam św. Auhustyn żyŭ wielmi paboźnie. Wielmi nienawidziŭ abmowy. Na ubohich razdawaŭ bliska usie swaje dachody i kazaŭ, szto kali u dyecezyii chtoś ni maje czym paabiedać, dyk biskup pawinien addać jamu swoj abied, a sam astacca nia jeŭszy.</br>
{{gap|1.5em}}U r. 480 pa nar. Chr. Auhustyn zachwareŭ i pryniaŭszy astatnije św. Sakramenty adhawarujuczy psalmy pakutnyje pamior 28 żniŭnia, majuczy siemdzisiat sześć hadoŭ.</br>
{{gap|1.5em}}Z życia św. Aŭhustyna pawinny brać prykład usie, chto z maładych let maje niszczaście wiaści hresznaje życio. Usiakamu takomu treba kinuć zło i zwiarnuca na darohu spaŭniańnia prykazań Boskich, katoraja kożnaho, jak św. Auhustyna, patrapić zawiaści da nieba.
{{c|'''Kaścielnyja wiedamaści.|памер=180%}}
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1em"></div>
<center>{{larger|'''Czenstachowa.}}</center>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div>
{{gap|1.5em}}U niadzielu 18 żniŭnia adbyłasia u Czenstachowie wialikaja uraczystaść. Paświenczany Stacyi Menki Pana Jezusa. Chto byŭ raz u aposznije hody ŭ Czanstachowie, toj wiedajeć jakije heta Stacyi. Nawakoła kaścioła i kaplicy z cudoŭnym abrazam Matki Boskaj Czenstachoŭskaj za muram, nazwannym „wałam“, zbudawanyje Stacyi na wysokich
kamiennych padmuroŭkach.</br>
{{gap|1.5em}}Samyje Stacyi wylity z czuhuna i bronzy, jakby żywyje prypaminajuć aposznije hadziny żyćcia Pana Jezusa, kali z dziadzinca Piłata s Kryżam jszoŭ na haru Kalwaryju, kab tam śmierć ŭziać na Kryżu za ludzkaje zbawieńnie.</br>
{{gap|1.5em}}Z wialikich achwiar cełaho narodu polskaho zbudawalisia hetyja Stacyi. Kożna Stacyja kasztawała da 2000 rubloŭ. Rabiŭ ich wielki artysta p. Welonski, brat ciapieraszniaho Priora zakonnikaŭ-Paŭlinaŭ, szto żywuć ŭ klasztary Czenstachoŭskim.</br>
{{gap|1.5em}}Chacia najbolsz złażyłasia achwiar z pracy polskaho narodu, nia zabrakawało tam achwiar i naszaho biełarusa. Z hodu ŭ hod jeduć tam biełaruskije sielanie i haradżanie da Matki Boskaj Czenstachoŭskaj.</br>
{{gap|1.5em}}Prybyła i na uraczystaść paświenceńnia stacyi kampanja z Horadna ŭ 630 asob. Byli tut i z samaho Horadna i susiednich wiosak i parachwij: Hażanskaj,
Adelskaj, Pareckaj, Nowadworskaj i druhich.</br>
{{gap|1.5em}}Paświencaŭ Stacyi Biskup z Płocka J. E. ks. Nowowiejski razam z Biskupami: J. E. Zdzitawieckim z Ułacłaŭka i J. E. Łosinskim z Kielc. Kab ni zabaron ministra, mielisia prybyć ŭsie Biskupy z Polszczy, z Pieciarburha, Żytamiera. Użo nikatoryje byli ŭ darazi, ale musili wiarnucca nazad. Tak Biskup z Sejnaŭ J. E. Karaś wiarnuŭsia aż z Warszawy.</br>
{{gap|1.5em}}Narodu zyszłosia wialikaja mnostwo. Kampańja iszła za kampanjaj. Najczaściej z swaimi duchoŭnymi prawadnikami-probaszczami. A ŭ kożnaj kampanii po kolki sotak czaławiek. Nikatoryja pa 4 i 5 tysiacz.</br>
{{gap|1.5em}}Hledziuczy na hetu pracesyju biez paczatku i kanca, serce nia moża ŭstrymacca, kab nia zapłakać z radaści — takaja wiera narodu, stolki miłaści da Matki Boskaj.</br>
{{gap|1.5em}}Zdawałasia, szto heta nie ziamla użo, dzie stolki biedaŭ, chłapot. Ab usiom {{перанос пачатак|lu|dzi}}<noinclude></noinclude>
ly6cnaocdpxypgd5yea04ccslufd6bk
Старонка:Biełarus. 1913. № 23.pdf/4
104
128288
296208
2026-08-27T07:46:43Z
RAleh111
4658
/* Не правераная */ Новая старонка: « {{перанос канец|lu|dzi}} zabylisia. Adno tolki wiedajuć, woś iduć da apiakunki swajej i Matki dzieci. Nia strasznaja daroha, szto piechatoj pa niekolki mil pryszli, nia czujuć, jak słonka z wysoka prażyć i ledźwie zmohuć ustajać na nahach. Zdalok użo uhledzili wysokuju wieżu z Jasnaj Hary, ślozy ściakajuć pa twary i stolki tam radaści i szczaścia!</br> {{gap|1.5em}}Asabliwie pieknie było wieczarami u Subotu i ŭ Niadzielu. Wyso...»
296208
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>
{{перанос канец|lu|dzi}} zabylisia. Adno tolki wiedajuć, woś iduć da apiakunki swajej i Matki dzieci. Nia strasznaja daroha, szto piechatoj pa niekolki mil pryszli, nia czujuć, jak słonka z wysoka prażyć i ledźwie zmohuć ustajać na nahach. Zdalok użo uhledzili wysokuju wieżu z Jasnaj Hary, ślozy ściakajuć pa twary i stolki tam radaści i szczaścia!</br>
{{gap|1.5em}}Asabliwie pieknie było wieczarami u Subotu i ŭ Niadzielu. Wysokaja wieża aświeczana elektrycznymi lampkami aż zihacieła ad blasku. Na samom szczycie wieży kryż, zdawałosia pływie dzieści ŭ abłokach.</br>
{{gap|1.5em}}Tysiaczy pabożnych wiernych katolikaŭ hladzieli na hety znak zbawieńnia, a nowaja siła i moc Boskaja spływała ŭ ich sercy i raschodziłasia daloka, daloka da chat i dworaŭ, dzie tolki żywuć ludzi pa Bożamu i nadzieja ażyŭlała duszy widzaŭ, szto nijakaja siła nia zmoże taho, chto mocna staić pad znakam kryża Pana Jezusa dy addajecca pad apieku Matki Boskaj.
<center>{{larger|'''Sabrańnie katalickaja.}}</center>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div>
{{gap|1.5em}}U Poznani (u Niamieczczynie) nidaŭna adbyłosia sabrańnie (wiec) wuczycielaŭ-katolikaŭ s Paznanszczyzny. Było 150 czaławiek. Na hetym sabrańni pastanawili założyć miejscowaje tawarystwo wuczycielaŭ-katolikaŭ.
<center>{{larger|'''Nadańnie Adpustu.}}</center>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div>
{{gap|1.5em}}S pryczyny jubileusza nadańnia wolnaści Kaściołu Chrystsowamu Papież Pius X nadaŭ 100 dnioŭ adpustu za katalickaje pazdraŭleńnie sławami: „Pachwalony Jezus Chrystus“ i za adkaz na
heta: „Na wieki wiekoŭ. Amen“.
{{накіравальная рыса|5em|height=1px}}
{{c|''Piszuć da nas.|памер=180%}}
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div>
{{gap|1.5em}}'''Dubrowa,''' Hrodz. hub. Miasteczka nasza użo ni maładoja. Kala roku 1412 zbudawany tut by pierszy kaścioł, katory paśla zhareŭ. Każuć, szto kala nas byli wialikija lasy; karali praz Sakołku, pryjeżdżali siudy ławić źwiarynu. Jość spory pryhorak, katory zawuć „Karaleŭskim“.</br>
{{gap|1.5em}}Ludzi żywuć tut zdawion daŭna; pakazywaić toja, szto lasy wyciarabili kruhom, a pa drowy musiuć jechać aż u Suwałskuju hub., jak każuć — „u Polszcz“.</br>
{{gap|1.5em}}Parachwija dubroŭskaja naŭskroś demokratycznaja (prostanarodnaja), — nima tut dwaroŭ i panoŭ. Narod kiruićca sam saboju z padmohaju duchawienstwa. Mo heta pałażeńnia wyrabila u jom niejkuju samanadziejnaść, zadańnie raźwićcia, achwotu praświatlacca.</br>
{{gap|1.5em}}Ad 25 hadoŭ praświeta u dubroǔskaj parachwii jdzie u haru; liczba szkolnikaŭ raście. Szmat z naszych jość ksiandzami, aptekarami; jość kolki asob skonczyŭszych wialikija uniwersyteckija nawuki; i ciapier kolki jość studentami, — himnazistami, a reszta szmat moładzi u
haradzkoj szkoli u samoj Dubrowi.</br>
{{gap|1.5em}}Nawahuł biaruczy narod tutejszy relihijny, pabożny; sa swaich kapiejak zmurawaŭ u 1903 roku wialiki kaścioł, jak moh — staraŭsia jaho prybrać u siarodku; a nidaŭna starańniem ksiandzoŭ zroblany hucznyja zwany i hałasistyja, pryhożyja arhany.</br>
{{gap|1.5em}}I ŭ haspadarcy narod nizaspały; dzie tolki paczuić ab lepszaj wyrabotcy ziamli, ab lepszym nasieńniu i ab inszych dobrych reczach, — razważyŭszy, staraiecca sam zawiaści u sibie. Koni, haspadary majuć najbolsz dobryja; bywajuć canoj pa kolki sotak rubloŭ.</br>
{{gap|1.5em}}Kabietki i dziaŭczatki, choć lubiać i ŭbiracca ŭ kramnoja, aŭsiożtaki wytykajuć pryhożyja płachty, tonkija pałotny na saroczki, pieknyja ruczniki i abrusy. Sływie taksama kolki tkaczak da pieknych dywanoŭ</br>
{{gap|1.5em}}Aduczajucca tolki dziaŭczaty i chłopcy śpiawać swaje biełaruskija pieśni; szkada szto ni razumiejucca na ich, nia ceniuć piekny ich skład, i słowy, i dumki, i ton…</br>
{{gap|1.5em}}Chacieli naszy dubroŭskija parafijanie załażyć u sibie hrumadzkuju kramu. Dy na ich starańnia nimaszaka pazwaleńnia. Czom? Dla jakoj pryczyny nima wiedama.</br>
{{gap|1.5em}}Pra naszyja hrachi ni chaciełasiab uspaminać, ale nima szto ich skrywać. Drenna toja, szto naszy mużczyny lubiać lyknuć, wypić djabelskich ziołak, a najbolsz piwa. A najhorsz toja, szto
chłopcy tuzacca, łupcawacca dy i bicca
paniali modu, — chto ich wiedaić czom: ci heta z pijanstwa, ci z jakoha durnoha
honaru.</br>
{{gap|1.5em}}Dubrowa możyć mieć dobraju pryszłaść, mo i wialikuju; treba joj tolki dobrych prawadyroŭ. Jość nadzieja, szto szmat maładych ludzioŭ z naszaj parachwii, pracujuczy — dzie ich los pasłaŭ, ni zabuduć ab swaich. Druhaja nadzieja u tym, szto ksiandzy, wiaduczy ludzioŭ da mety ludzkoha żyćcia, buduć nam prawadnikami u żyćciu chatnim i —
hramadzianskim. U nas — chto z {{перанос пачатак|dob|rymi}}<noinclude></noinclude>
2pnn4zbsue3q8q955436nji3cikc2py
Старонка:Biełarus. 1913. № 23.pdf/5
104
128289
296209
2026-08-27T10:09:58Z
RAleh111
4658
/* Не правераная */ Новая старонка: « {{перанос канец|dob|rymi}} ksiandzami — toj z razwićciom (z postupam) kiruicca. {{справа|''L. Małyszewicz.{{gap|1.5em}}}} {{gap|1.5em}}(Ad radakcii. Na praszeńniu ab hramadzianskaj kramia treba kab byli podpisy nia mieńsz 7 czaławiek letnich (katorym bolsz 21 hodu) i tamtejszych (a ni pryjeznych z horadu na hości tolki). Kali na pierszaja starańnia budzić atkaz, rabicia nowaja starańnia, dyk niekali dastukaicisia swajho). {{ga...»
296209
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>
{{перанос канец|dob|rymi}} ksiandzami — toj z razwićciom (z postupam) kiruicca.
{{справа|''L. Małyszewicz.{{gap|1.5em}}}}
{{gap|1.5em}}(Ad radakcii. Na praszeńniu ab hramadzianskaj kramia treba kab byli podpisy nia mieńsz 7 czaławiek letnich (katorym bolsz 21 hodu) i tamtejszych (a ni pryjeznych z horadu na hości tolki). Kali na pierszaja starańnia budzić atkaz, rabicia nowaja starańnia, dyk niekali dastukaicisia swajho).
{{gap|1.5em}}'''Hannapol,''' Min. hub. U 1908 hadu tut s pazwaleńnia duchoǔnaj mocy na miejsca staroha dryǔlanaha kaścioła stali budawać nowy murawany. Heta budoǔka biaz nijakich piraszkod, s piarerwami, ciahnułasia aż da wosieni
letaszniaha 1912 hodu, da 21 listapada, kali pryjechaŭ asesar (stanawy) i spisaǔszy pratakoł zabaraniǔ dalej murawać, pakul nia budzia pazwaleńnia ad ministra unutrannych spraǔ, szto niby wymahaicca jaho cyrkularam ad 19 marca 1911 hodu. Ciapier parachwijanie hannapolskija robiuć starańnia — kab jakniebudź dakończyć murawać kaścioł; ścieny padwiedziany użo bliska pad dach; usiożtki siolita kaścioł astajecca tak jak jość, budawacca nia możyć.</br>
{{gap|1.5em}}26-ho lipnia byŭ tut fest światoj Hanny. Parachwijanie tutejszyja i z susiednich parachwij mieli ab czym Boha prasić — ni majuczy kaścioła tut — dyk u kaplicy, tolki tutejszaha dwara parabki kataliki byli na poli pry pracy…
{{справа|''A. Z.{{gap|1em}}}}
{{накіравальная рыса|5em|height=1px}}
{{c|'''Szto czuwać.|памер=180%}}
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div>
{{gap|1.5em}}'''Wilnia.''' U niadzielu 1-ho wieraśnia atkryjecca u Wilni na Ostrobramskaj wulicy d. № 10 u ''Miastowaj Sali „Pierazaja krajowaja wystaǔka chatnich wyrabaǔ“.</br>
{{gap|1.5em}}Płata za ǔchod u pierszym dniu 1 r., na 2-hi d. 50 kap., paśla ŭsie dni pa 25 kap. Wuczni płaciać pałowu. Ekskursii wuczniaŭ i sielan hrumadoju — darma. Wystaŭka patrywaje praz miesiac.
{{gap|1.5em}}= '''Nowyja hazety.''' Ad 1-ho wieraśnia h. hodu majuć wychodzić aż dźwie nowyja hazety: adna — raz u dwa tydni p. n. „Nasze Ognisko“ pad red. p. Ludwiki Życkaj, a druhaja — szto tydzień pad nazw. „Wiadomości Illustrowane“.</br>
{{gap|1.5em}}'''W. Mihuny.''' Wil. hub. i p. Ad piaruna paŭstaŭ pażar, u katorym zhareła 36 hadoŭ kabieta Lunskaja.
{{gap|1.5em}}'''Lida.''' Wil. hub. Tutaka jeździać cyhany pradajuć roznaje naczyńnie, niby miednaje, niadoraha. Tymczasam akazałosia szto heta naczyńnie sa zwyczajnaj blachi i niwarta nawat pałowy taho, szto biaruć za jaho cyhany. Treba aścierahacca.
{{gap|1.5em}}'''Wilejka.''' Wil. hub. U hetych akolicach nadta użo uzialisia wyjeżdżać u Ameryku, złaszcza dziaǔczaty.</br>
{{gap|1.5em}}Da aposznich czasoŭ usie siadzieli cicha, ale paczali krucicca pa wioskach niejkije harbatanosyje ahienty i abiecać załatyja hory za moram, dyk ciapier naprałom ruchnuli adna praz adnu. A szkoda naszych biełarusak. bo wiedajem,
szto ni adna z ich papadziecca tudy, dzie
jej adbiaruć niawinnaść i druhija cnoty.</br>
{{gap|1.5em}}Tymbolej szkoda, szto ich tudy niahonie nidastatak pracy na miejscy, ale durnaja wiera ahientam, szto tam biez pracy można nażycca.</br>
{{gap|1.5em}}Oj, siostranki, razdumajcisia.
{{gap|1.5em}}'''Minsk''' h. Na rahu ulic Naczleżnaj i Żalezna-darożnaj budujuć naczleżny prytułak z addziełami dla kabiet i dla mużczyn. Budoŭka maje być skonczana na 1-ho listapada hetaho hodu.
{{gap|1.5em}}= Palicyja zabrała (skonfiskawała) u kniharni W. Makoǔskaho abwiestku nadrukowanuju pa rasiejsku i pa-polsku, dziela taho tolki, szto było i pa-polsku. Abwiestka heta z napisam: „Учебники“ — „Podręczniki szkolne“ wisieła u siaredzinie kniharni.
{{gap|1.5em}}'''Kleck.''' Minsk. hub. U niadzielu, 25-ho żniǔnia, tut adbyłasia sielska-haspadarskeja wystaŭka.
{{gap|1.5em}}'''Nowahrudak.''' Minsk. hub. 28 źniǔnia u sieradu adbyłasia tut wystaŭka skaciny i chatnich wyrabaǔ, ustrojanaja Sielska-haspadarskim tawarystwam.
{{gap|1.5em}}'''Uzda.''' Minsk. hub. Ihum. p. U hetym miasteczku s pryczyny niaściarożnaści s ahniom paŭstaŭ pażar, katory z niszczyǔ 60 żydoŭskich chat z usiakimi prybudoŭkami i hetym zrabiǔ szkody na 45 tys. rubloǔ.
{{gap|1.5em}}'''W. Borki.''' Minsk. hub. Mozyr. p. Ad piaruna zhareła 9 chat i z druhimi budynkami. Szkody zroblana na 5 tysiacz rubloǔ.
{{gap|1.5em}}'''M. Kazłoǔszczyna.''' Hrodz. hub. Ad hetul palicyja wyhaniaje żydoǔ, katorych<noinclude></noinclude>
2kztoo1s61mawgmgasuvjx2nbit0pec
Старонка:Biełarus. 1913. № 23.pdf/6
104
128290
296210
2026-08-27T11:11:12Z
RAleh111
4658
/* Не правераная */ Новая старонка: « tut było szmat nia mieŭszych prawa prażywać u hetych miejscach. {{gap|1.5em}}'''W. Krasoŭszczyna.''' Wit. hub. Lepel. p. Czerstwiakoŭskaj woł. 6-ho żniŭnia wieczaram 6-ciora sielan pierajeżdżali łodkaj praz woziera Czerstwiaty, i kali byli na 200 szahoŭ ad bierahu, ad liszniaho ciażaru łodka paszła u wadu i ŭsie sielanie za jeju. Na ratunak paśpiaszyli z bierahu druhije sielanie z lodkami, ale udałosia wyratawać tolki 3 asoby, a druhija...»
296210
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>
tut było szmat nia mieŭszych prawa prażywać u hetych miejscach.
{{gap|1.5em}}'''W. Krasoŭszczyna.''' Wit. hub. Lepel. p. Czerstwiakoŭskaj woł. 6-ho żniŭnia wieczaram 6-ciora sielan pierajeżdżali łodkaj praz woziera Czerstwiaty, i kali byli na 200 szahoŭ ad bierahu, ad liszniaho ciażaru łodka paszła u wadu i ŭsie sielanie za jeju. Na ratunak paśpiaszyli z bierahu druhije sielanie z lodkami, ale udałosia wyratawać tolki 3 asoby, a druhija 3, muż z żonkaj i jeszcze adna dziaŭczyna, utapilisia.
{{gap|1.5em}}'''W. Himrowo.''' Wit. hub. Lepel p. Bobynickaj woł. Ad niwiadomaj pryczyny uzniaŭsia pażar, katory zhłumiŭ budoŭki 3 bratoŭ Małyszczenkaŭ i zrabiŭ
szkody na 2116 rubloŭ.
{{накіравальная рыса|5em|height=1px}}
{{c|'''Wiestki z zahranicy.|памер=180%}}
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1em"></div>
<center>{{larger|'''Na Bałkanach.}}</center>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div>
{{gap|1.5em}}Turki z Baŭharami hodziaca, i jość nadzieja, szto jszcze da niadzieli zrobiać dobry kaniec pirahaworam ab warunkach henaj zhody. Turki choczuć zadżierżyć pry sabie haniesznle Adryanopal a Baŭhary Kirk-Kilisse.
<center>{{larger|'''Daloki uschod.}}</center>
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div>
{{gap|1.5em}}U Kitai biezparadki choć użo zmniejszylisia, ale usioż tki jszcze dobraho paradku nima a z hetaho widać choczuć skarystać Japoncy, katoryje damahajucca ad swaho ŭradu, kab kaniesznie wysylaŭ wojska u Kitaj. Dyk nima wiedama, ci czasam ni paczniecca wajna miż Japonijej i Kitajam. Hetaha lohka spadziwacca, bo telehramy danosiać, szto car japonski sabiraje nawat zapasnych, puszczanych da chaty aposznimi dwuma hodami.
{{накіравальная рыса|5em|height=1px}}
{{c|'''Nasza haspadarka.|памер=180%}}
<div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div>
{{gap|1.5em}}Za aposznije czasy stali naszy chlebaroby szto raz bolsz źwiartać uwahu na swaju żywiołu, asabliwa na karoŭ, bo pierekanalisia, szto tolki dobra dahledanaja i sytna karmlonaja karowa daje nie mały dachod. Ale, kab mieć sa swaich karoŭ i sapraŭdy wialikuju karyść, treba zusim inakszyja dawać im charczy. Kuplać ich — darahawata abchodzicca, dyk lepsz, kali haspadar sam u siabie — na swajej ziamli ich wyhaduje i pryzapasić na zimu.</br>
{{gap|1.5em}}Wiadomaja recz, szto spamiż sytniejszych kormaŭ, apracza dobraho murożnaho siena, nadajecca jeszcze (asabliwa da sieczki) kaniuszyna, seradela i t. p. Ale i hetaho jeszcze mała: da trawianoha kormu treba kanieszna praz usiu zimu dadawać bolsz pażyŭnaj jady, jak naprykład: wotruby, żmychi, bulba, buraki, ci morkaŭ.</br>
{{gap|1.5em}}Bulbu ŭ nas sadzić kożny haspadar, ale redka katory kormie joj swaju karowu, kali i jość lisznica, to bujniejszuju — pradaść, a na drabniejszuju — liszniaje świnczo puście.</br>
{{gap|1.5em}}Pad buraki — kab zasadzić ich bolszy kawałak — mała ŭ nas, na Biełarusi, takoj ziamli, i tolki na morkwu, to badaj u kożnaha najdziecca padchadziaczaje miejsce, bo jana i piasoczkam nie hańbuje, a nawat lepsz na jim udajecca, czym na ciażkich, tłustych hruntach.</br>
{{gap|1.5em}}U № 11–12 „Biełarusa“ pisałosia ŭżo a kormnaj morkwie, jak kala jaje chadzić i ŭspaminałosia tam, szto ziamlu pad morkaŭ najlepsz pryrychtawać z wosieni, tolki tady, z wiasny, nie para było apisywać wasieńnija raboty, dyk radu
hetu dajom ciapier.</br>
{{gap|1.5em}}Wybraŭszy dzie na poli kawałak lahczejszaj zlamli, na katorym czaściej prachodziŭ hnoj, szto najraniej z wosieni jaho zaharać, kab skiba mahła jeszcze pierapreć, tady hładka wybaranawać, nawieści drobnaho dobra pierapreŭszaho konskaho, ci awieczaho hnoju i rastrosszy jaho, zaharać druhi raz jak najhłybiej, najlepsz puściuszy płuh za płuham, ci sachu za sachoj. Tady uśled można hładzieńka zabaranawać i hetak pakinuć na zimu; wiasnoj kratać hetu raliu ŭżo nie warta, a zrazu, szto najraniej bracca za siaŭbu morkwy i dalej abychodzicca z joj użo tak, jak apisawałasia u tym 11–12 numery „Biełarusa“.</br>
{{gap|1.5em}}Morkaŭ można siejać nawat na zimu, ale tolki tam, razumiejecca, dzie ŭ wosień nie puszczajuć samapasam świniej i skaciny, bo świńni mohuć zryć, a skacina zdratawać uwieś zasieŭ, a tady i paradku nie dabiareszsia.</br>
{{gap|1.5em}}Niszto tak nia prysporywaje kormu, jak morkaŭ. Siaredni uradżaj jaje z morga 1500–2000 pudoŭ. Jaduć jaje łasa ci to syruju (pasieczanuju), ci hatawanuju, jak karowy, koni, awieczki, cielaty, świni, tak i husi, kaczki, kury i t. p. Jada sama wielmi zdarowaja dla kożnaj żywioły. Dajuczy jaje koniam pa funtaŭ 20–30 u sutki, można abyjścisia i biez<noinclude></noinclude>
2mjho73dt7sgrc1lldebs9vuje1ods3
Старонка:Biełarus. 1913. № 23.pdf/7
104
128291
296211
2026-08-27T11:16:39Z
RAleh111
4658
/* Праблематычная */
296211
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="2" user="RAleh111" /></noinclude>
aŭsa. U karoŭ ad morkwy małako nia
tolki pryby waje, ale robicca jano hus-
ciejszaje i smaczniejszaje. Apracza taho,
morkaŭ wyhaniaje czerwioŭ a żywioły,
a pry chwarobach lohkich u zerabiatau.
ci koniaŭ warta dawać jak lekarstwo.
Zhatawanaja morkaŭ razam z bulbaj, dyj
zabielenaja-smacznaja i zdarowaja stra-
wa dla ludziej.</br>
{{gap|1.5em}}Chto manicca zaniacca hetaj ważnaj
i karystnaj siauboj morkwy, treba, kab
kanieszna praczytaŭ u № 11-12 „Bieła.
larusa"--Naszu Haspadarku*.
Wai-ka.{{gap|1.5em}}
A samaj poznaj siaubie żyta.
</br>
{{gap|1.5em}}U. proszłym numery Bielarusa" pi-
salosia a siaŭbie żyta, dzie dawałasia do-
braja rada: kali chto spoźnicca s siaŭboj,
to üżo lepsz zusim jaho nia siejać.</br>
{{gap|1.5em}}I praŭda; bo choć, jak kažuć: „runii
ů arud nia sypiać"; ale kali z wosieni
żyta nie ŭmacujecca i dobra nia ŭrunia-
je, to i na wiasnu - słabaja na jaho na-
dzieja.</br>
{{gap|1.5em}}Ale woś zdarałosia mnie nie raz czuć
i baczyć samomu u starych praktycz-
nych haspadaroŭ takuju siaŭbu żyta.</br>
{{gap|1.5em}}Kali tolki nie uprawiszsia skonczyć
siaŭbu pamiż Praczystych, to treba ży-
ta siejać tak, kab jano z wosleni nia.
uśpieła abyjści, bo nia ŭruniaŭszaje ży-
ta maje slabyje i delikatnyje kareńczy-
ki, katoryje bajacca zimy. Pasiejenaje-z
pierad samymi marazami i śnieham
choć by sabie kala Pakroŭ, ci nawat ka-
la Usich Swiatych,-ziernie biex nijakaj
dla siabie szkody pierazimuje a ralli, a
na wiasnu, aby udaryło ciapło, jano
chutka uschodzie i tak szparka raście,
szto nie raz pierehaniaje paźniejszuju
wosieńniuju siaŭbu i bywaje wielmi üda-
łaje.
K-zak.{{gap|1.5em}}
i skok u zbanok ei u blaszanku, jakby u kadku.
jakuju za mukoj. A tut-boc i utopicca, i kaniesz-
na zhinić. Tolki treba kab hetyja sudziny byli
Mylakija.
Usiaczyna.
Na szczot 4 klasu.</br>
{{gap|1.5em}}Ad hlaunaho uprauleńnia ruskich czuhunak
wyszła raspardżeńnia kab na usich kazionnych
ezuhunkach dapuścić skroś usiudy wolny prajezd
z biletam czaćwiertaha klasu. Oś znaczycca sko-
ra zawiadziecca jazda IV klasam nia tolki hru-
madoj jeduczy, czaławiek pa 40, al i pa asobku.
Bilet czaćwiertaha klasu abchodzicca napaławinu
taniej ad biletu trećciaha klasu.
ZAHADKI.</br>
{{gap|1.5em}}51. Lacieli huski-dubowyja naski, ramiennyja
szyjki, latuć, hutarać: to-to my, to-to my!</br>
{{gap|1.5em}}52. Kala jamy z bulawami.</br>
{{gap|1.5em}}53. Maleńki, krywieńki uwieś dom Sciaraže.
Razhadki buduć u № 24.
{{gap|1.5em}}Razhadki da № 22: 48) Ros, ros-wyras, z tor-
by wylaz, abhaliusia-usim zhadziusia Arech.
46) Kapusta; 50) Artaj z wałami, aruczy.
PRYKAZKI.</br>
{{gap|1.5em}}Kamu harawać-tamu nia umirać.</br>
{{gap|1.5em}}Usiudy dobra, a doma lepi.
PRYPIEUKI.</br>
{{}}
Skrypliwyja varoeljey,
Brachliwyja ludzi,
A kahoż wy abbreszycia.
Jak mianie nia budzie....
ŻARTY.</br>
{{gap|1.5em}}Niejak raz pirakulszczyk dy da katalika każyć:</br>
{{gap|1.5em}} Nasza bacz, wiera pawialiczywajecca, dy
pawialiczywajecca.</br>
{{gap|1.5em}}Katalik jamu na toja:</br>
{{gap|1.5em}} A nasza wiera aczyszczajecca dy aczysz-
czajecca.
Jak lahczej niszczyć pacukou.
ci
U abanoeski el u blaszanki da palawiny nalie Wydawiectwo,,Biełarusa".
wady Tady na wierch wady nasypać miakiny
na paucali tauścinoj, a na wierch miakiny pasy-
pać troszka muki.
Hetyja zbanki ci blaszanki pastawić u tym
miejscu, dzie łaziuć pacuki. A kab im lahczej na
kraj zbanka ci blaszanki dabracca, dyk treba pa-
lena jakoja ci doszczaczku padstawić da helych
sudzinak. Da leh pa padstauca dalaxiud pacuki
Redacija,,Bielarusa" atrymała kabi
wydrukawać i razasłać swaim pad-
piszczy kam u prydaczu da,,Bielaru-
sa" 2 kniżki napisanyja pa biełarus-
kui aprabawanyja duchounaj cenzuraj.
znaczycca dazwolanyja da druku: 1)<noinclude></noinclude>
cawixn99jufbrhj4vsmh5c99rqy24ce