Вікікрыніцы bewikisource https://be.wikisource.org/wiki/%D0%93%D0%B0%D0%BB%D0%BE%D1%9E%D0%BD%D0%B0%D1%8F_%D1%81%D1%82%D0%B0%D1%80%D0%BE%D0%BD%D0%BA%D0%B0 MediaWiki 1.47.0-wmf.18 first-letter Мультымедыя Адмысловае Размовы Удзельнік Размовы з удзельнікам Вікікрыніцы Размовы пра Вікікрыніцы Файл Размовы пра файл MediaWiki Размовы пра MediaWiki Шаблон Размовы пра шаблон Даведка Размовы пра даведку Катэгорыя Размовы пра катэгорыю Аўтар Размовы пра аўтара Старонка Размовы пра старонку Індэкс Размовы пра індэкс TimedText TimedText talk Модуль Размовы пра модуль Event Event talk 10 9254 296699 296634 2026-09-01T15:52:16Z Gleb Leo 2440 296699 wikitext text/x-wiki <!-- Пішыце ў стужку пад гэтай палоскай --> ---- <div style="height:500px;overflow:auto;"> * {{Прапанаваны экспарт|Biełarus (1913)/1913/7}} 01.09.2026 ''[[:Катэгорыя:Калектыўныя творы|Supołka aŭtaraŭ]]''. [[Biełarus (1913)/1913/7|«Biełarus», № 7]], 1913 ---- * {{Прапанаваны экспарт|Biełarus (1913)/1913/26}} 31.08.2026 ''[[:Катэгорыя:Калектыўныя творы|Supołka aŭtaraŭ]]''. [[Biełarus (1913)/1913/26|«Biełarus», № 26]], 1913 * {{Прапанаваны экспарт|Biełarus (1913)/1913/25}} 29.08.2026 ''[[:Катэгорыя:Калектыўныя творы|Supołka aŭtaraŭ]]''. [[Biełarus (1913)/1913/25|«Biełarus», № 25]], 1913 * {{Прапанаваны экспарт|Biełarus (1913)/1913/24}} 28.08.2026 ''[[:Катэгорыя:Калектыўныя творы|Supołka aŭtaraŭ]]''. [[Biełarus (1913)/1913/24|«Biełarus», № 24]], 1913 * {{Прапанаваны экспарт|Biełarus (1913)/1913/23}} 27.08.2026 ''[[:Катэгорыя:Калектыўныя творы|Supołka aŭtaraŭ]]''. [[Biełarus (1913)/1913/23|«Biełarus», № 23]], 1913 * {{Прапанаваны экспарт|Biełarus (1913)/1913/22}} 27.08.2026 ''[[:Катэгорыя:Калектыўныя творы|Supołka aŭtaraŭ]]''. [[Biełarus (1913)/1913/22|«Biełarus», № 22]], 1913 * {{Прапанаваны экспарт|Biełarus (1913)/1913/21}} 25.08.2026 ''[[:Катэгорыя:Калектыўныя творы|Supołka aŭtaraŭ]]''. [[Biełarus (1913)/1913/21|«Biełarus», № 21]], 1913 * {{Прапанаваны экспарт|Кинууши, ринууши поустане… (1848)}} 24.08.2026 ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|Невядомы]]''. «[[Кинууши, ринууши поустане… (1848)|Кинууши, ринууши поустане…]]», 1848 * {{Прапанаваны экспарт|Biełarus (1913)/1913/20}} 23.08.2026 ''[[:Катэгорыя:Калектыўныя творы|Supołka aŭtaraŭ]]''. [[Biełarus (1913)/1913/20|«Biełarus», № 20]], 1913 * {{Прапанаваны экспарт|Unja (1919)}} 23.08.2026 ''[[:Катэгорыя:Калектыўныя творы|Supołka aŭtaraŭ]]''. [[Unja (1919)|«Unja», № 1]], 1919 * {{Прапанаваны экспарт|Biełarus (1913)/1913/2}} 22.08.2026 ''[[:Катэгорыя:Калектыўныя творы|Supołka aŭtaraŭ]]''. [[Biełarus (1913)/1913/2|«Biełarus», № 2]], 1913 * {{Прапанаваны экспарт|Biełarus (1913)/1913/19}} 21.08.2026 ''[[:Катэгорыя:Калектыўныя творы|Supołka aŭtaraŭ]]''. [[Biełarus (1913)/1913/19|«Biełarus», № 19]], 1913 * {{Прапанаваны экспарт|Biełarus (1913)/1913/18}} 17.08.2026 ''[[:Катэгорыя:Калектыўныя творы|Supołka aŭtaraŭ]]''. [[Biełarus (1913)/1913/18|«Biełarus», № 18]], 1913 * {{Прапанаваны экспарт|Biełarus (1913)/1913/17}} 16.08.2026 ''[[:Катэгорыя:Калектыўныя творы|Supołka aŭtaraŭ]]''. [[Biełarus (1913)/1913/17|«Biełarus», № 17]], 1913 * {{Прапанаваны экспарт|Abrazki żyćcia (1937)}} 15.08.2026 ''[[Аўтар:Ганна Саксаганская|K. Saksahanskaja]]'', перакладчык: ''[[:Катэгорыя:Ананімныя пераклады|M. Š]]''. «[[Abrazki żyćcia (1937)|Abrazki żyćcia]]», 1937 * {{Прапанаваны экспарт|Biełarus (1913)/1913/16}} 14.08.2026 ''[[:Катэгорыя:Калектыўныя творы|Supołka aŭtaraŭ]]''. [[Biełarus (1913)/1913/16|«Biełarus», № 16]], 1913 * {{Прапанаваны экспарт|Biełarus (1913)/1913/15}} 14.08.2026 ''[[:Катэгорыя:Калектыўныя творы|Supołka aŭtaraŭ]]''. [[Biełarus (1913)/1913/15|«Biełarus», № 15]], 1913 * {{Прапанаваны экспарт|Biełarus (1913)/1913/14}} 12.08.2026 ''[[:Катэгорыя:Калектыўныя творы|Supołka aŭtaraŭ]]''. [[Biełarus (1913)/1913/14|«Biełarus», № 14]], 1913 * {{Прапанаваны экспарт|Biełarus (1913)/1913/13}} 09.08.2026 ''[[:Катэгорыя:Калектыўныя творы|Supołka aŭtaraŭ]]''. [[Biełarus (1913)/1913/13|«Biełarus», № 13]], 1913 * {{Прапанаваны экспарт|Biełarus (1913)/1913/11-12}} 09.08.2026 ''[[:Катэгорыя:Калектыўныя творы|Supołka aŭtaraŭ]]''. [[Biełarus (1913)/1913/11-12|«Biełarus», № 11-12]], 1913 * {{Прапанаваны экспарт|Зоркі (1921)/1921/1}} 08.08.2026 ''[[:Катэгорыя:Калектыўныя творы|Суполка аўтараў]]''. [[Зоркі (1921)/1921/1|«Зоркі», № 1]], 1921 * {{Прапанаваны экспарт|Рады для эмігрантоў (1912)}} 04.08.2024 ''[[Аўтар:Юзаф Акаловіч|Язэп Околовіч]]'', ''[[:Катэгорыя:Ананімныя пераклады|ананімны пераклад]]''. «[[Рады для эмігрантоў (1912)|Рады для эмігрантоў]]», 1912 ---- * {{Прапанаваны экспарт|Тры пальцы (1930)}} 31.07.2026 ''[[Аўтар:Змітрок Бядуля|Зьмітрок Бядуля]]''. «[[Тры пальцы (1930)|Тры пальцы]]», 1930 * {{Прапанаваны экспарт|Biełarus (1913)/1913/6}} 29.07.2026 ''[[:Катэгорыя:Калектыўныя творы|Supołka aŭtaraŭ]]''. [[Biełarus (1913)/1913/6|«Biełarus», № 6]], 1913 * {{Прапанаваны экспарт|Музыка Цьвілеўскі (1928)}} 27.07.2026 ''[[Аўтар:Васіль Сташэўскі|Васіль Сташэўскі]]''. «[[Музыка Цьвілеўскі (1928)|Музыка Цьвілеўскі]]», 1928 * {{Прапанаваны экспарт|Пакрыўджаныя (1921)}} 26.07.2026 ''[[Аўтар:Леапольд Родзевіч|Леапольд Родзевіч]]''. «[[Пакрыўджаныя (1921)|Пакрыўджаныя]]», 1921 * {{Прапанаваны экспарт|П.С.Х. (1923)}} 24.07.2026 ''[[Аўтар:Леапольд Родзевіч|Сучасны]]''. «[[П.С.Х. (1923)|П.С.Х.]]», 1923 * {{Прапанаваны экспарт|Наша любоў (1936)}} 23.07.2026 ''[[Аўтар:Лазар Кацовіч|Лазар Кацовіч]]'', перакладчык: ''[[Аўтар:Ізраіль Плаўнік|Ізраіль Плаўнік]]''. «[[Наша любоў (1936)|Наша любоў]]», 1936 * {{Прапанаваны экспарт|Беларусь (1927)}} 23.07.2026 ''[[Аўтар:Аляксандр Чарвякоў|Аляксандар Чарвякоў]]''. «[[Беларусь (1927)|Беларусь]]», 1927 * {{Прапанаваны экспарт|Краязнаўства (1929)}} 19.07.2026 ''[[Аўтар:Мікалай Каспяровіч|Мікола Касьпяровіч]]''. «[[Краязнаўства (1929)|Краязнаўства]]», 1929 * {{Прапанаваны экспарт|Biełarus (1913)/1913/9-10}} 17.07.2026 ''[[:Катэгорыя:Калектыўныя творы|Supołka aŭtaraŭ]]''. [[Biełarus (1913)/1913/9-10|«Biełarus», № 9-10]], 1913 * {{Прапанаваны экспарт|Сусьвет і зямля (1929)}} 16.07.2026 ''[[Аўтар:Кастусь Гарабурда|Кастусь Гарабурда]]''. «[[Сусьвет і зямля (1929)|Сусьвет і зямля]]», 1929 * {{Прапанаваны экспарт|Сустрэча (1932)}} 13.07.2026 ''[[Аўтар:Рыгор Эпік|Рыгор Эпік]]'', перакладчык: ''[[Аўтар:Уладзімір Жылка|Уладзімер Жылка]]''. «[[Сустрэча (1932)|Сустрэча]]», 1932 * {{Прапанаваны экспарт|Biełarus (1913)/1913/8}} 11.07.2026 ''[[:Катэгорыя:Калектыўныя творы|Supołka aŭtaraŭ]]''. [[Biełarus (1913)/1913/8|«Biełarus», № 8]], 1913 * {{Прапанаваны экспарт|Нябесныя бегі (1931)}} 09.07.2026 ''[[Аўтар:Альберт Паўловіч|Альбэрт Паўловіч]]''. «[[Снапок (1921)|Снапок]]», 1921 * {{Прапанаваны экспарт|Нябесныя бегі (1931)}} 07.07.2026 ''[[Аўтар:Максім Гарэцкі|Максім Гарэцкі]]''. «[[Гісторыя беларускае літэратуры (1924, Вільня)|Гісторыя беларускае літэратуры]]», 1924 * {{Прапанаваны экспарт|Нябесныя бегі (1931)}} 06.07.2026 ''[[Аўтар:Язэп Драздовіч|Язэп Драздовіч]]''. «[[Нябесныя бегі (1931)|Нябесныя бегі]]», 1931 * {{Прапанаваны экспарт|Творы (Купала, 1942)}} 04.07.2026 ''[[Аўтар:Янка Купала|Янка Купала]]''. «[[Творы (Купала, 1942)|Творы]]», 1942 * {{Прапанаваны экспарт|Люба Лук’янская (1937)}} 03.07.2026 ''[[Аўтар:Кузьма Чорны|Кузьма Чорны]]''. «[[Люба Лук’янская (1937)|Люба Лук’янская]]», 1937 * {{Прапанаваны экспарт|Запіскі Самсона Самасуя (1953)}} 01.07.2026 ''[[Аўтар:Андрэй Мрый|Андрэй Мрый]]''. «[[Запіскі Самсона Самасуя (1953)|Запіскі Самсона Самасуя]]», 1953 ---- * {{Прапанаваны экспарт|Зборнік «Роднага Краю» за 1934 год (1935)}} 29.06.2026 ''[[:Катэгорыя:Калектыўныя творы|Суполка аўтараў]]''. «[[Зборнік «Роднага Краю» за 1934 год (1935)|Зборнік „Роднага Краю“ за 1934 год]]», 1935 * {{Прапанаваны экспарт|Волаты (1929)}} 28.06.2026 ''[[Аўтар:Мікалай Каспяровіч|Мікола Касьпяровіч]]''. «[[Волаты (1929)|Волаты]]», 1929 * {{Прапанаваны экспарт|Кароткі нарыс гісторыі Беларусі (1925)}} 26.06.2026 ''[[Аўтар:Усевалад Ігнатоўскі|Усевалад Ігнатоўскі]]''. «[[Кароткі нарыс гісторыі Беларусі (1925)|Кароткі нарыс гісторыі Беларусі]]», 1925 * {{Прапанаваны экспарт|U čeść 950-hodździa chryščeńnia Biełarusi (1938)}} 24.06.2026 ''[[Аўтар:Адам Станкевіч|Adam Stankievič]]''. «[[U čeść 950-hodździa chryščeńnia Biełarusi (1938)|U čeść 950-hodździa chryščeńnia Biełarusi]]», 1938 * {{Прапанаваны экспарт|Да гісторыі беларускага палітычнага вызваленьня (1935)}} 23.06.2026 ''[[Аўтар:Адам Станкевіч|Адам Станкевіч]]''. «[[Да гісторыі беларускага палітычнага вызваленьня (1935)|Да гісторыі беларускага палітычнага вызваленьня]]», 1935 * {{Прапанаваны экспарт|Грашовы балянс сялянскай гаспадаркі Беларусі}} 18.06.2026 ''[[Аўтар:Аркадзь Быкаў|Аркадзь Быкаў]]''. «[[Грашовы балянс сялянскай гаспадаркі Беларусі]]», 1928 * {{Прапанаваны экспарт|Да гісторыі аграрнага руху на Беларусі перад імпэрыялістычнай вайной (1932)}} 12.06.2026 ''[[Аўтар:Канстанцін Кернажыцкі|Канстанцін Кернажыцкі]]''. «[[Да гісторыі аграрнага руху на Беларусі перад імпэрыялістычнай вайной (1932)|Да гісторыі аграрнага руху на Беларусі перад імпэрыялістычнай вайной]]», 1932 * {{Прапанаваны экспарт|Вязьмо (1932)}} 12.06.2026 ''[[Аўтар:Міхась Зарэцкі|Міхась Зарэцкі]]''. «[[Вязьмо (1932)|Вязьмо]]», 1932 * {{Прапанаваны экспарт|Piśmo ad Jaśka haspadara s pad Wilni da mużykow ziemli polskoj (1863)}} 08.06.2026 ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|Niewiadomy]]''. «[[Piśmo ad Jaśka haspadara s pad Wilni da mużykow ziemli polskoj (1863)|Piśmo ad Jaśka haspadara s pad Wilni da mużykow ziemli polskoj]]», 1863 * {{Прапанаваны экспарт|Weliki Hospodarv presławnych Narodow…}} 05.06.2026 ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|Niewiadomy]]''. «[[Weliki Hospodarv presławnych Narodow…]]», 1648 * {{Прапанаваны экспарт|Вялікае апрашчэньне, ці вялікае ўдасканаленьне? (1926)}} 04.06.2026 ''[[Аўтар:Аляксандр Цвікевіч|Алесь Галынец]]''. «[[Вялікае апрашчэньне, ці вялікае ўдасканаленьне? (1926)|Вялікае апрашчэньне, ці вялікае ўдасканаленьне?]]», 1926 * {{Прапанаваны экспарт|Атрута (1927)}} 03.06.2026 ''[[Аўтар:Максім Гарэцкі|Максім Гарэцкі]]''. «[[Атрута (1927)|Атрута]]», 1927 * {{Прапанаваны экспарт|На чыгунцы (1928)}} 03.06.2026 ''[[Аўтар:Міхась Зарэцкі|Міхась Зарэцкі]]''. «[[На чыгунцы (1928)|На чыгунцы]]», 1928 * {{Прапанаваны экспарт|Падарунак Беларускаму Жаўнеру (1920)}} 02.06.2025 ''[[:Катэгорыя:Калектыўныя творы|Суполка аўтараў]]''. «[[Падарунак Беларускаму Жаўнеру (1920)|Падарунак Беларускаму Жаўнеру]]», 1920 ---- * {{Прапанаваны экспарт|Гутарки аб неби и зямли (1907)}} 30.05.2026 ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|Невядомы]]''. «[[Гуторка об тым, куды мужыцкіе грошы идуць (1903)|Гуторка об тым, куды мужыцкіе грошы идуць]]», 1903 * {{Прапанаваны экспарт|Ab fizyčnym wychawańni ŭ Biełarusaŭ (1928)}} 30.05.2026 ''[[Аўтар:Уладзіслаў Казлоўскі|Uładysłaŭ Kazłoŭščyk]]''. «[[Ab fizyčnym wychawańni ŭ Biełarusaŭ (1928)|Ab fizyčnym wychawańni ŭ Biełarusaŭ]]», 1928 * {{Прапанаваны экспарт|Мэтодыка роднае мовы (1926)}} 27.05.2026 ''[[Аўтар:Якуб Колас|Канстанцін Міцкевіч]]''. «[[Мэтодыка роднае мовы (1926)|Мэтодыка роднае мовы]]», 1926 * {{Прапанаваны экспарт|Птушка на волі (1932)}} 20.05.2026 ''[[Аўтар:Вольга Сахарава|Ольга Сахарава]]''. «[[Птушка на волі (1932)|Птушка на волі]]», 1932 * {{Прапанаваны экспарт|Гутарки аб неби и зямли (1907)}} 18.05.2026 ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|Невядомы]]'', перакладчык: ''[[Аўтар:Карусь Каганец|Карусь Костровицки]]'' і ''[[:Катэгорыя:Ананімныя пераклады|С. Шаулоўски]]''. «[[Гутарки аб неби и зямли (1907)|Гутарки аб неби и зямли]]», 1907 * {{Прапанаваны экспарт|Язэп Крушынскі (1929—1932)/2}} 16.05.2026 ''[[Аўтар:Змітрок Бядуля|Зьмітрок Бядуля]]''. «[[Язэп Крушынскі (1929—1932)/2|Язэп Крушынскі. Кніга другая]]», 1932 * {{Прапанаваны экспарт|На крэсах усходніх (1933)}} 15.05.2026 ''[[Аўтар:Ілья Гурскі|Ільля Гурскі]]''. «[[На крэсах усходніх (1933)|На крэсах усходніх]]», 1933 * {{Прапанаваны экспарт|Fizyčnaje wychawańnie hramadzianstwa (1927)}} 15.05.2026 ''[[Аўтар:Уладзіслаў Казлоўскі|Uładysłaŭ Kazłoŭščyk]]''. «[[Fizyčnaje wychawańnie hramadzianstwa (1927)|Fizyčnaje wychawańnie hramadzianstwa]]», 1927 * {{Прапанаваны экспарт|Салавей (1928)}} 14.05.2026 ''[[Аўтар:Змітрок Бядуля|Зьмітрок Бядуля]]''. «[[Салавей (1928)|Салавей]]», 1928 * {{Прапанаваны экспарт|Ab teatry (1927)}} 14.05.2026 ''[[Аўтар:Станіслаў Грынкевіч|Stanisłaŭ Hrynkiewič]]''. «[[Ab teatry (1927)|Ab teatry]]», 1927 * {{Прапанаваны экспарт|Дзянніца (1916)/7}} 10.05.2025 ''[[:Катэгорыя:Калектыўныя творы|Суполка аўтараў]]''. [[Дзянніца (1916)/7|«Дзянніца», № 7]], 1916 * {{Прапанаваны экспарт|Дзянніца (1916)/6}} 10.05.2025 ''[[:Катэгорыя:Калектыўныя творы|Суполка аўтараў]]''. [[Дзянніца (1916)/6|«Дзянніца», № 6]], 1916 * {{Прапанаваны экспарт|Дзянніца (1916)/5}} 09.05.2025 ''[[:Катэгорыя:Калектыўныя творы|Суполка аўтараў]]''. [[Дзянніца (1916)/5|«Дзянніца», № 5]], 1916 * {{Прапанаваны экспарт|Дзянніца (1916)/4}} 09.05.2025 ''[[:Катэгорыя:Калектыўныя творы|Суполка аўтараў]]''. [[Дзянніца (1916)/4|«Дзянніца», № 4]], 1916 * {{Прапанаваны экспарт|Ветрагоны (1930)}} 07.05.2026 ''[[Аўтар:Уладзіслаў Галубок|Уладыслаў Галубок]]''. «[[Ветрагоны (1930)|Ветрагоны]]», 1930 * {{Прапанаваны экспарт|Полёнізацыя Заходняй Беларусі (1932)}} 07.05.2026 ''[[Аўтар:Пётр Гарбацэвіч-Клінцэвіч|Пётар Гарбацэвіч]]''. «[[Полёнізацыя Заходняй Беларусі (1932)|Полёнізацыя Заходняй Беларусі]]», 1932 * {{Прапанаваны экспарт|Дзянніца (1916)/3}} 06.05.2025 ''[[:Катэгорыя:Калектыўныя творы|Суполка аўтараў]]''. [[Дзянніца (1916)/3|«Дзянніца», № 3]], 1916 * {{Прапанаваны экспарт|Суд (1925, Вільня)}} 05.05.2026 ''[[Аўтар:Уладзіслаў Галубок|Уладыслаў Галубок]]''. «[[Суд (1925, Вільня)|Суд]]», 1925 * {{Прапанаваны экспарт|Дзянніца (1916)/2}} 05.05.2025 ''[[:Катэгорыя:Калектыўныя творы|Суполка аўтараў]]''. [[Дзянніца (1916)/2|«Дзянніца», № 2]], 1916 * {{Прапанаваны экспарт|На зломе (1925)}} 04.05.2026 ''[[Аўтар:Янка Нёманскі|Янка Нёманскі]]''. «[[На зломе (1925)|На зломе]]», 1925 * {{Прапанаваны экспарт|За двадцаць пяць гадоў (1928)}} 04.05.2026 ''[[Аўтар:Антон Луцкевіч|Антон Луцкевіч]]''. «[[За двадцаць пяць гадоў (1928)|За двадцаць пяць гадоў]]», 1928 * {{Прапанаваны экспарт|Дзянніца (1916)/1}} 03.05.2025 ''[[:Катэгорыя:Калектыўныя творы|Суполка аўтараў]]''. [[Дзянніца (1916)/1|«Дзянніца», № 1]], 1916 * {{Прапанаваны экспарт|Дзесяць (1930)}} 02.05.2026 ''[[Аўтар:Змітрок Бядуля|Зьмітрок Бядуля]]''. «[[Дзесяць (1930)|Дзесяць]]», 1930 * {{Прапанаваны экспарт|Паходжаньне, старадаўнія весткі і антрополёгічныя адзнакі Беларусаў}} 02.05.2026 ''[[Аўтар:Мікола Ільяшэвіч|Мікола Ільяшэвіч]]''. «[[Паходжаньне, старадаўнія весткі і антрополёгічныя адзнакі Беларусаў]]», 1928 * {{Прапанаваны экспарт|Полымя (часопіс)/1922/1}} 01.05.2025 ''[[:Катэгорыя:Калектыўныя творы|Суполка аўтараў]]''. [[Полымя (часопіс)/1922/1|«Полымя», № 1]], 1922 ---- * {{Прапанаваны экспарт|Апавяданні (Бядуля, 1947)}} 29.04.2026 ''[[Аўтар:Змітрок Бядуля|Змітрок Бядуля]]''. «[[Апавяданні (Бядуля, 1947)|Апавяданні]]», 1947 * {{Прапанаваны экспарт|Апавяданьні (Бядуля, 1926)}} 27.04.2026 ''[[Аўтар:Змітрок Бядуля|Зьмітрок Бядуля]]''. «[[Апавяданьні (Бядуля, 1926)|Апавяданьні]]», 1926 * {{Прапанаваны экспарт|Абдзіраловіч і Барыка}} 25.04.2026 ''[[Аўтар:Антон Луцкевіч|Антон Навіна]]''. «[[Абдзіраловіч і Барыка]]», 1939 * {{Прапанаваны экспарт|Smyk biełaruski (1908)}} 24.04.2026 ''[[Аўтар:Францішак Багушэвіч|Symon Reŭka s pad Barysowa]]''. «[[Smyk biełaruski (1908)|Smyk biełaruski]]», 1908 * {{Прапанаваны экспарт|Аб арганізацыі беларускае працоўнае школы (1928)}} 23.04.2026 ''[[Аўтар:Сяргей Паўловіч|Сяргей Паўловіч]]''. «[[Аб арганізацыі беларускае працоўнае школы (1928)|Аб арганізацыі беларускае працоўнае школы]]», 1928 * {{Прапанаваны экспарт|На зачарованых гонях (1927)}} 16.04.2026 ''[[Аўтар:Змітрок Бядуля|Зьмітрок Бядуля]]''. «[[На зачарованых гонях (1927)|На зачарованых гонях]]», 1927 * {{Прапанаваны экспарт|Рэволюцыйным шляхам (1928)}} 16.04.2026 ''[[Аўтар:Леапольд Родзевіч|Леапольд Родзевіч]]''. «[[Рэволюцыйным шляхам (1928)|Рэволюцыйным шляхам]]», 1928 * {{Прапанаваны экспарт|Над ракою Арэсай (1933)}} 12.04.2026 ''[[Аўтар:Янка Купала|Янка Купала]]''. «[[Над ракою Арэсай (1933)|Над ракою Арэсай]]», 1933 * {{Прапанаваны экспарт|Вогнішча барацьбы (1930)}} 08.04.2026 ''[[Аўтар:Леапольд Родзевіч|Леапольд Родзевіч]]''. «[[Вогнішча барацьбы (1930)|Вогнішча барацьбы]]», 1930 * {{Прапанаваны экспарт|Калосьсе (1935)/1936/4/З жыцьця і дзейнасьці Казімера Сваяка}} 04.04.2026 ''[[Аўтар:Адам Станкевіч|Адам Станкевіч]]''. «[[Калосьсе (1935)/1936/4/З жыцьця і дзейнасьці Казімера Сваяка|З жыцьця і дзейнасьці Казімера Сваяка]]», 1936 * {{Прапанаваны экспарт|Дзея маей мысьлі, сэрца і волі (1992)}} 03.04.2026 ''[[Аўтар:Казімір Сваяк|Казімер Сваяк]]''. «[[Дзея маей мысьлі, сэрца і волі (1992)|Дзея маей мысьлі, сэрца і волі]]», 1992 ---- * {{Прапанаваны экспарт|Бацькаў сын (1932)}} 30.03.2026 ''[[Аўтар:Міхась Зарэцкі|Міхась Зарэцкі]]''. «[[Бацькаў сын (1932)|Бацькаў сын]]», 1932 * {{Прапанаваны экспарт|Бярозка (1923)}} 30.03.2026 ''[[Аўтар:Ядвігін Ш.|Ядвігін Ш.]]''. «[[Бярозка (1923)|Бярозка]]», 1923 * {{Прапанаваны экспарт|Янка Канцавы (1924)}} 30.03.2026 ''[[Аўтар:Казімір Сваяк|Казімір Сваяк]]''. «[[Янка Канцавы (1924)|Янка Канцавы]]», 1924 * {{Прапанаваны экспарт|И. И. Лаппо: Литовскій Статутъ 1588 года (Грыб)}} 30.03.2026 ''[[Аўтар:Тамаш Грыб|Тамаш Грыб]]''. «[[И. И. Лаппо: Литовскій Статутъ 1588 года (Грыб)|И. И. Лаппо: Литовскій Статутъ 1588 года]]», 1936 * {{Прапанаваны экспарт|1905 год (1926)}} 27.03.2026 ''[[Аўтар:Уладзімір Ленін|Уладзімір Ленін]]'', перакладчык: ''[[Аўтар:Канстанцін Ламака|Канстанцін Ламака]]''. «[[1905 год (1926)|1905 год]]», 1926 * {{Прапанаваны экспарт|Hołas dušy (1949)}} 27.03.2026 ''[[Аўтар:Казімір Сваяк|Ks. K. Stepovič]]''. «[[Hołas dušy (1949)|Hołas dušy]]», 1949 * {{Прапанаваны экспарт|Кат у белай манішцы (1942)}} 13.03.2026 ''[[Аўтар:Кузьма Чорны|Кузьма Чорны]]''. «[[Кат у белай манішцы (1942)|Кат у белай манішцы]]», 1942 * {{Прапанаваны экспарт|Skarb (1927)}} 12.03.2026 ''[[Аўтар:Ян Васілеўскі (1885—1948)|Jan Wasileŭski]]''. «[[Skarb (1927)|Skarb]]», 1927 * {{Прапанаваны экспарт|Rodnaja mowa ŭ światyniach (1929)}} 11.03.2026 ''[[Аўтар:Адам Станкевіч|Адам Станкевіч]]''. «[[Rodnaja mowa ŭ światyniach (1929)|Rodnaja mowa ŭ światyniach]]», 1929 * {{Прапанаваны экспарт|А што далей? (Шыла)}} 11.03.2026 ''[[Аўтар:Мікола Шыла|Мікола Шыла]]''. «[[А што далей? (Шыла)|А што далей?]]», 1948 * {{Прапанаваны экспарт|Ляля Мэнке (Луцкевіч)}} 09.03.2026 ''[[Аўтар:Антон Луцкевіч|Антон Луцкевіч]]''. «[[Ляля Мэнке (Луцкевіч)|Ляля Мэнке]]», 1939 * {{Прапанаваны экспарт|Стагодзьдзе новага беларускага друку}} 09.03.2026 ''[[Аўтар:Вінцэнт Гадлеўскі|Вінцэнт Гадлеўскі]]''. «[[Стагодзьдзе новага беларускага друку|Стагодзьдзе новага беларускага друку]]», 1935 * {{Прапанаваны экспарт|11 ліпеня (1930)}} 05.03.2026 ''[[Аўтар:Ілары Барашка|Ілары Барашка]]''. «[[11 ліпеня (1930)|11 ліпеня]]», 1930 * {{Прапанаваны экспарт|Другое чытанне для дзяцей беларусаў (1909)}} 05.03.2026 ''[[Аўтар:Якуб Колас|Якуб Колас]]''. «[[Другое чытанне для дзяцей беларусаў (1909)|Другое чытанне для дзяцей беларусаў]]», 1909 ---- * {{Прапанаваны экспарт|Сымон Музыка (1925)}} 28.02.2026 ''[[Аўтар:Якуб Колас|Якуб Колас]]''. «[[Сымон Музыка (1925)|Сымон Музыка]]», 1925 * {{Прапанаваны экспарт|Лябірынты (1944)}} 26.02.2026 ''[[Аўтар:Вацлаў Ластоўскі|Вацлаў Ластоўскі]]''. «[[Лябірынты (1944)|Лябірынты]]», 1944 * {{Прапанаваны экспарт|Zabojstwa ŭ domie Nr. 37 (1936)}} 23.02.2026 ''[[Аўтар:Фадзей Руткоўскі|Fadziej Rutkoŭski]]'', перакладчык: ''[[:Катэгорыя:Ананімныя пераклады|M. Š]]''. «[[Zabojstwa ŭ domie Nr. 37 (1936)|Zabojstwa ŭ domie Nr. 37]]», 1936 * {{Прапанаваны экспарт|Ščeroŭskije dažynki, Kupałła (1910)}} 23.02.2026 ''[[Аўтар:Вінцэнт Дунін-Марцінкевіч|Wincuk Marcinkiewicz]]''. «[[Ščeroŭskije dažynki, Kupałła (1910)|Ščeroŭskije dažynki, Kupałła]]», 1910 * {{Прапанаваны экспарт|Гудкі (1931)}} 20.02.2026 ''[[Аўтар:Андрэй Александровіч|Андрэй Александровіч]]''. «[[Гудкі (1931)|Гудкі]]», 1931 * {{Прапанаваны экспарт|«На прасторах жыцьця» Тараса Гушчы (Я. Коласа) (Замбржыцкі)}} 20.02.2026 ''[[Аўтар:Сяргей_Замбржыцкі|Сяргей Замбржыцкі]]''. «[[«На прасторах жыцьця» Тараса Гушчы (Я. Коласа) (Замбржыцкі)|„На прасторах жыцьця“ Тараса Гушчы (Я. Коласа)]]», 1928 * {{Прапанаваны экспарт|Гірт з воўчага логу (1930)}} 19.02.2026 ''[[Аўтар:Яніс Райніс|Яніс Райніс]]'', перакладчык: ''[[Аўтар:Язэп Дыла|Назар Бываеўскі]]''. «[[Гірт з воўчага логу (1930)|Гірт з воўчага логу]]», 1930 * {{Прапанаваны экспарт|З літуанізмаў у беларускай мове}} 17.02.2026 ''[[Аўтар:Адам Станкевіч|Адам Станкевіч]]''. «[[З літуанізмаў у беларускай мове|З літуанізмаў у беларускай мове]]», 1939 * {{Прапанаваны экспарт|Пуцяводныя ідэі беларускае літаратуры (1921)}} 17.02.2026 ''[[Аўтар:Антон Луцкевіч|Антон Луцкевіч]]''. «[[Пуцяводныя ідэі беларускае літаратуры (1921)|Пуцяводныя ідэі беларускае літаратуры]]», 1921 * {{Прапанаваны экспарт|Закаханая (Салагуб)}} 16.02.2026 ''[[Аўтар:Алесь Салагуб|Алесь Салагуб]]''. «[[Закаханая (Салагуб)|Закаханая]]», 1927 * {{Прапанаваны экспарт|Асновы Дзяржаўнасьці Беларусі (1919, Горадня)}} 16.02.2026 ''[[Аўтар:Мітрафан Доўнар-Запольскі|Мітрафан Доўнар-Запольскі]]''. «[[Асновы Дзяржаўнасьці Беларусі (1919, Горадня)|Асновы Дзяржаўнасьці Беларусі]]», 1919 * {{Прапанаваны экспарт|Напор (1933)}} 15.02.2026 ''[[Аўтар:Андрэй Александровіч|Андрэй Александровіч]]''. «[[Напор (1933)|Напор]]», 1933 * {{Прапанаваны экспарт|Гапонъ (1909)}} 13.02.2026 ''[[Аўтар:Мітрафан Доўнар-Запольскі|Мітрафан Доўнар-Запольскі]]''. «[[Гапонъ (1909)|Гапонъ]]», 1909 * {{Прапанаваны экспарт|Аб Таварыстве Беларускае Школы і яго барацьбе (1932)}} 11.02.2026 ''[[Аўтар:Пятро Мятла|Пятро Мятла]]''. «[[Аб Таварыстве Беларускае Школы і яго барацьбе (1932)|Аб Таварыстве Беларускае Школы і яго барацьбе]]», 1932 * {{Прапанаваны экспарт|Аб годзе нараджэньня Фр. Скарыны}} 09.02.2026 ''[[Аўтар:Ігнат Дварчанін|Ігнат Дварчанін]]''. «[[Аб годзе нараджэньня Фр. Скарыны|Аб годзе нараджэньня Фр. Скарыны]]», 1927 * {{Прапанаваны экспарт|«Валынка» ў Адэскім астрозе ў 1904 годзе (1930)}} 09.02.2026 ''[[Аўтар:Гаўрыіл Сушкін|Гаўрыіл Сушкін]]'', ''[[:Катэгорыя:Ананімныя пераклады|ананімны пераклад]]''. «[[«Валынка» ў Адэскім астрозе ў 1904 годзе (1930)|«Валынка» ў Адэскім астрозе ў 1904 годзе]]», 1930 * {{Прапанаваны экспарт|Адвечная песьня (1927)}} 08.02.2026 ''[[Аўтар:Янка Купала|Янка Купала]]''. «[[Адвечная песьня (1927)|Адвечная песьня]]», 1927 * {{Прапанаваны экспарт|400-лецьце Літоўскага Статуту}} 06.02.2026 ''[[Аўтар:Мікалай Шкялёнак|Мікалай Шкялёнак]]''. «[[400-лецьце Літоўскага Статуту|400-лецьце Літоўскага Статуту]]», 1929 * {{Прапанаваны экспарт|Zyla Karalewič (1937)}} 03.02.2026 ''[[Аўтар:Сцяпан Васільчанка|Sciapan Wasilčenko]]'', перакладчык: ''[[:Катэгорыя:Ананімныя пераклады|M. Š]]''. «[[Zyla Karalewič (1937)|Zyla Karalewič]]», 1937 * {{Прапанаваны экспарт|На рубяжы (1925)}} 03.02.2026 ''[[Аўтар:Якуб Колас|Якуб Колас]]''. «[[На рубяжы (1925)|На рубяжы]]», 1925 * {{Прапанаваны экспарт|Alenčyna wiasielle (1923)}} 02.02.2026 ''[[Аўтар:Андрэй Зязюля|Андрэй Зязюля]]''. «[[Alenčyna wiasielle (1923)|Alenčyna wiasielle]]», 1923 * {{Прапанаваны экспарт|Устаноўка (1930)}} 02.02.2026 ''[[Аўтар:Янка Купала|Янка Купала]]''. «[[Шляхам жыцьця (1923)|Шляхам жыцьця]]», 1923 ---- * {{Прапанаваны экспарт|Устаноўка (1930)}} 25.1.2026 ''[[Аўтар:Андрэй Александровіч|Андрэй Александровіч]]''. «[[Устаноўка (1930)|Устаноўка]]», 1930 * {{Прапанаваны экспарт|Сшытак вершаў (Александровіч, 1938—1946)}} 24.1.2026 ''[[Аўтар:Андрэй Александровіч|Андрэй Александровіч]]''. «[[Сшытак вершаў (Александровіч, 1938—1946)|Сшытак вершаў (1938—1946)]]», 1946 * {{Прапанаваны экспарт|На загонах (1928)}} 23.1.2026 ''[[Аўтар:Васіль Каваль|Васіль Каваль]]''. «[[На загонах (1928)|На загонах]]», 1928 * {{Прапанаваны экспарт|Сьцежкі-дарожкі (1928))}} 21.1.2026 ''[[Аўтар:Міхась Зарэцкі|Міхась Зарэцкі]]''. «[[Сьцежкі-дарожкі (1928)|Сьцежкі-дарожкі]]», 1928 * {{Прапанаваны экспарт|Руска-беларускі слоўнік (1937)}} 20.1.2026 ''[[Аўтар:Андрэй Александровіч|Андрэй Александровіч]]''. «[[Руска-беларускі слоўнік (1937)|Руска-беларускі слоўнік]]», 1937 ---- {{справа|''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2012|2012]]'', ''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2013|2013]]'', ''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2014|2014]]'', ''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2015|2015]]'', ''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2016|2016]]'', ''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2017|2017]]'', ''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2019|2019]]'', ''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2020|2020]]'', ''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2021|2021]], ''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2022|2022]]'', ''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2023|2023]]'', ''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2024|2024]]'' ''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2025|2025]]''}} </div><noinclude>[[Катэгорыя:Шаблоны для галоўнай старонкі]]</noinclude> 9k3soky97rm72cehxdwuw6vcn5ssrz0 0 54703 296697 141556 2026-09-01T15:50:50Z Gleb Leo 2440 296697 wikitext text/x-wiki {{Загаловак | назва = Алькаголь | аўтар = Казімір Сваяк | сэкцыя = Публіцыстыка | папярэдні = | наступны = | год = 1913 год | анатацыі = На дадзенай старонцы сабраныя ўсе варыянты гэтага твора, якія ёсьць на Вікікрыніцах. }} * [[Biełarus (1913)/Alkahol|Alkahol]] // {{Fine|[[Biełarus (1913)|Biełarus]]. — 5—19 Wiereśnia 1913. — [[Biełarus (1913)/1913/24|№24]]—[[Biełarus (1913)/1913/26|26]]}} * {{Скан|[[Alkahol (1913)|Alkahol]]|Alkahol (1913).pdf}} {{Fine|Wilnia: Wydańnie „Biełarusa“, 1913}} [[Катэгорыя:Публіцыстыка Казіміра Сваяка]] [[Катэгорыя:Супрацьалкагольная публіцыстыка]] [[Катэгорыя:Спісы рэдакцый]] ayrtabujq3tgipkv2f13lgkkj7gwj2u 106 66142 296698 165395 2026-09-01T15:51:09Z Gleb Leo 2440 296698 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Type=book |Title=Biełarus |Language=be |Volume=[[Biełarus (1913)/1913/7|№ 7]] |Author= |Translator= |Editor=[[Аўтар:Антон Бычкоўскі|Antoni Byczkoŭski]] |Illustrator= |School= |Publisher=[[Аўтар:Антон Бычкоўскі|Antoni Byczkoŭski]]<br />Drukarnia „Znicz“ |Address=Wilnia |Year=1913 |Key= |ISBN= |OCLC= |LCCN= |BNF_ARK= |ARC= |DOI= |Source=pdf |Image=1 |Progress=C |Pages=<pagelist /> |Volumes= |Remarks= |Width= |Header= |Footer= }} 9gfeka01felwlp6cnpqmitqdv4cwj9e 0 70159 296677 210011 2026-09-01T15:34:45Z Gleb Leo 2440 296677 wikitext text/x-wiki {{Загаловак | назва = Мы жывём надзеяй | аўтар = Гальяш Леўчык | секцыя = Верш | папярэдні = | наступны = | год = 1913 год | анатацыі = На дадзенай старонцы сабраныя ўсе варыянты гэтага твора, якія ёсьць на Вікікрыніцах. }} * [[Biełarus (1913)/1913/7/My żywiem nadziejaj!..|My żywiem nadziejaj!..]] // {{Fine|[[Biełarus (1913)|Biełarus]]. — 21 lutaho 1913. — [[Biełarus (1913)/1913/7|№7]]}} * [[Беларускае жыцьцё (1919)/1919/1/My žywiem nadziejaj…|My žywiem nadziejaj…]] // {{Fine|[[Беларускае жыцьцё (1919)|Biełaruskaje žyćcio]]. — 1919. — [[Беларускае жыцьцё (1919)/1919/1|№1]]}} * [[Хрэстаматыя новай беларускай літэратуры (1927)/III/Б/Гальляш Леўчык/З раскіданых вершаў/Мы жывём надзеяй|Мы жывём надзеяй]] // {{Fine|Хрэстаматыя новай беларускай літэратуры. [[Хрэстаматыя новай беларускай літэратуры (1927)/III|Выпуск III]] / склад. ''[[Аўтар:Ігнат Дварчанін|Ігнат Дварчанін]]''. Вільня: Беларускае Выдавецкае Таварыства, 1927}} [[Катэгорыя:Вершы Гальяша Леўчыка]] [[Катэгорыя:Патрыятычная паэзія]] [[Катэгорыя:Спісы рэдакцый]] h9xweufu8dqqmiaw3uqyxor1a9yqjfi 104 80255 296730 192331 2026-09-02T07:15:15Z RAleh111 4658 296730 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Gleb Leo" /></noinclude><section begin="Верхавіна"/> {|style="margin:auto;" |{{Калёнтытул|left='''Hod I.'''|center='''Wilnia 31 studnia 1913 hodu'''|right='''№ 4'''}} |- |style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |- | style="font-size:500%;" |<center>'''{{разьбіўка|BIEŁARUS}}</center> |- |<center>{{larger|'''tydniowaja katalickaja hazeta.}}</center> |- |style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |- |<center>'''Kasztuje s pierasyłkaj: na hod 1 rb. 50 kap. na 6 miesiacau 80 kap.</br>addzielny numer 3 kapiejki.</center> |- |style="border-style: solid; border-width: 0px 0px 2px 0" | |- |<center>{{smaller|Rukapisy pawinny być padpisany praudziwaj familijej dziela wiedama redakcii, inaksz nia buduć</br>drukawany; rukapisy nie zwiertajucca. Hroszy można pasyłać pacztowymi markami.}}</center> |- |style="border-style: solid; border-width: 0px 0px 2px 0" | |- |<center>{{smaller|'''Usio adresawać:''' Wilnia Wilenskaja wulica, № 18 kw. 6. Redakcija „Biełarusa“.}}</center> |- |style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |- |'''Szkada mnie hetaho narodu… bo nie maje czaho jeści''' _{{{larger|({{разьбіўка|słowy Chrystusa}}).}}} |- |style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |} <section end="Верхавіна"/> <section begin="Z"/>{{block center/s}} {{Цэнтар|''Z psalmu.''|памер=180%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> ''Szczaśliwy, chto u radu błahich nia ustupaje,''<br /> {{Gap|2em}}''Chto wybrau wuskuju darohu,''<br /> ''Da Nieba jdzie joju, haścincy minaje,''<br /> {{Gap|2em}}''Szto ciahnuć da piekła parohu.<br /> ''Szczaśliwy, chto Bohu na służbu addausia,''<br /> {{Gap|2em}}''Kab szczyra arać Jaho niwu,''<br /> ''Szczaśliwy, chto wiernym wa usim Jamu stausia''<br /> {{Gap|2em}}''Zdaleuszy naturu laniwu.''<br /> ''Szczaśliwy, chto uczuuszy harotnych stahnańnie,''<br /> {{Gap|2em}}''Pa wuskaj, ciarnistaj darozie''<br /> ''Paszou z dobraj woli swajej na spatkannie''<br /> {{Gap|2em}}''Im biednym — i stausia u spamozie.''<br /> ''Chto zważyu marnotu daczesnaści hetaj,''<br /> {{Gap|2em}}''Pa ścieżcy ciasnoty jdzie śmieła,''<br /> ''Dy złuczany wieraj sa świetłaju metaj''<br /> {{Gap|2em}}''Duszu swaju lubić — nia cieła.''<br /> ''Chto jszou pa askołkach prykładam Chrystowym''<br /> {{Gap|2em}}''Pjuczy horki kielich ciarpieńnia,''<br /> ''I kożnuju chwilu pajści byu hatowy''<br /> {{Gap|2em}}''Za praudu na ździek zaślapieńnia.''<br /> ''Chto wypauniu szczyra prykaz miławańnia''<br /> {{Gap|2em}}''Jak sam siabie bliźniaho swoha,''<br /> ''Dzialiusia z ubohim kusoczkam nadańnia,''<br /> {{Gap|2em}}''Uspamohszy u patrebie czym zmoha.''<br /> ''Chto wierny byu Bohu u pryzwańni zausiody,''<br /> {{Gap|2em}}''S paczatku da samaj kanczyny —''<br /> ''Woś toj tolki wiecznaje warty nahrody''<br /> {{Gap|2em}}''— Być synam niabiesnaj ajczyny.''<br /> {{Калёнтытул|right='''''Andrej Ziaziula.'''''{{gap|2em}}}} {{block center/e}} {{Накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Z"/> <section begin="Swiata"/><div style="margin-bottom:0em; font-size:180%; font-family:Bahnschrift Condensed;"> <center>Swiata Matki Boskaj Hramnicznaj.</center> </div> {{Водступ|2|em}}Dzień 2-ho lutaho światkujecca katalikami ŭsiaho świetu pad roznymi nazwańniami. Tak: nazywajecca jano ''Aczyszezeńniem N. P. Maryi'', dziela taho, szto Matka Boska ŭ 40 dzień pa naradzeńni Chrystusa, pajszła da kaścioła Jeruzalimskaho, kab złażyć Bohu ustanoŭlenu achwiaru dziela swajho aczyszczeńnia chacia i ni była hreszna ni ŭ czym. Ale Maryja Dziawica była pasłuszna nakazu [[Стары Запавет|Staroha Zakonu]] kab pakazać, szto usim ludziam treba spaŭniać Bożyja prykazańnia, kab dać prykład matkam chryścijanskim, szto majuć jany światy abawiazak dziakawać Bohu za dzietak, achwiarowywać ich Bohu, dy wuczaczy praŭdy wiery, wyhadowywać na dobrych sprawiedliwych ludziej. {{Водступ|2|em}}Nazywajecca świata heta jaszcze ''Spatkańniem'' — dziela taho, szto ŭ kaścieli Jeruzalimskim spatkali dy prywitali Dziciatka Jezusa, starec Symeon dy prarakinia Anna… {{Водступ|2|em}}Pamiż naszym narodam świata heta bolsz jość wiedama pad nazwańniem ''Hramnicy i Matki Boskaj Hramnicznaj'', woś<section end="Swiata"/><noinclude></noinclude> e64t9rwug9fxtcz2qay9uo5jshp5h6j 296731 296730 2026-09-02T07:15:44Z RAleh111 4658 296731 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Gleb Leo" /></noinclude><section begin="Верхавіна"/> {|style="margin:auto;" |{{Калёнтытул|left='''Hod I.'''|center='''Wilnia 31 studnia 1913 hodu'''|right='''№ 4'''}} |- |style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |- | style="font-size:500%;" |<center>'''{{разьбіўка|BIEŁARUS}}</center> |- |<center>{{larger|'''tydniowaja katalickaja hazeta.}}</center> |- |style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |- |<center>'''Kasztuje s pierasyłkaj: na hod 1 rb. 50 kap. na 6 miesiacau 80 kap.</br>addzielny numer 3 kapiejki.</center> |- |style="border-style: solid; border-width: 0px 0px 2px 0" | |- |<center>{{smaller|Rukapisy pawinny być padpisany praudziwaj familijej dziela wiedama redakcii, inaksz nia buduć</br>drukawany; rukapisy nie zwiertajucca. Hroszy można pasyłać pacztowymi markami.}}</center> |- |style="border-style: solid; border-width: 0px 0px 2px 0" | |- |<center>{{smaller|'''Usio adresawać:''' Wilnia Wilenskaja wulica, № 18 kw. 6. Redakcija „Biełarusa“.}}</center> |- |style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |- |'''Szkada mnie hetaho narodu… bo nie maje czaho jeści''' _{{{larger|({{разьбіўка|słowy Chrystusa}}).}}} |- |style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |} <section end="Верхавіна"/> <section begin="Z"/>{{block center/s}} {{Цэнтар|''Z psalmu.''|памер=180%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> ''Szczaśliwy, chto u radu błahich nia ustupaje,''<br /> {{Gap|2em}}''Chto wybrau wuskuju darohu,''<br /> ''Da Nieba jdzie joju, haścincy minaje,''<br /> {{Gap|2em}}''Szto ciahnuć da piekła parohu.<br /> ''Szczaśliwy, chto Bohu na służbu addausia,''<br /> {{Gap|2em}}''Kab szczyra arać Jaho niwu,''<br /> ''Szczaśliwy, chto wiernym wa usim Jamu stausia''<br /> {{Gap|2em}}''Zdaleuszy naturu laniwu.''<br /> ''Szczaśliwy, chto uczuuszy harotnych stahnańnie,''<br /> {{Gap|2em}}''Pa wuskaj, ciarnistaj darozie''<br /> ''Paszou z dobraj woli swajej na spatkannie''<br /> {{Gap|2em}}''Im biednym — i stausia u spamozie.''<br /> ''Chto zważyu marnotu daczesnaści hetaj,''<br /> {{Gap|2em}}''Pa ścieżcy ciasnoty jdzie śmieła,''<br /> ''Dy złuczany wieraj sa świetłaju metaj''<br /> {{Gap|2em}}''Duszu swaju lubić — nia cieła.''<br /> ''Chto jszou pa askołkach prykładam Chrystowym''<br /> {{Gap|2em}}''Pjuczy horki kielich ciarpieńnia,''<br /> ''I kożnuju chwilu pajści byu hatowy''<br /> {{Gap|2em}}''Za praudu na ździek zaślapieńnia.''<br /> ''Chto wypauniu szczyra prykaz miławańnia''<br /> {{Gap|2em}}''Jak sam siabie bliźniaho swoha,''<br /> ''Dzialiusia z ubohim kusoczkam nadańnia,''<br /> {{Gap|2em}}''Uspamohszy u patrebie czym zmoha.''<br /> ''Chto wierny byu Bohu u pryzwańni zausiody,''<br /> {{Gap|2em}}''S paczatku da samaj kanczyny —''<br /> ''Woś toj tolki wiecznaje warty nahrody''<br /> {{Gap|2em}}''— Być synam niabiesnaj ajczyny.''<br /> {{Калёнтытул|right='''''Andrej Ziaziula.'''''{{gap|2em}}}} {{block center/e}} {{Накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Z"/> <section begin="Swiata"/><div style="margin-bottom:-0.5em; font-size:180%; font-family:Bahnschrift Condensed;"> <center>Swiata Matki Boskaj Hramnicznaj.</center> </div> {{Водступ|2|em}}Dzień 2-ho lutaho światkujecca katalikami ŭsiaho świetu pad roznymi nazwańniami. Tak: nazywajecca jano ''Aczyszezeńniem N. P. Maryi'', dziela taho, szto Matka Boska ŭ 40 dzień pa naradzeńni Chrystusa, pajszła da kaścioła Jeruzalimskaho, kab złażyć Bohu ustanoŭlenu achwiaru dziela swajho aczyszczeńnia chacia i ni była hreszna ni ŭ czym. Ale Maryja Dziawica była pasłuszna nakazu [[Стары Запавет|Staroha Zakonu]] kab pakazać, szto usim ludziam treba spaŭniać Bożyja prykazańnia, kab dać prykład matkam chryścijanskim, szto majuć jany światy abawiazak dziakawać Bohu za dzietak, achwiarowywać ich Bohu, dy wuczaczy praŭdy wiery, wyhadowywać na dobrych sprawiedliwych ludziej. {{Водступ|2|em}}Nazywajecca świata heta jaszcze ''Spatkańniem'' — dziela taho, szto ŭ kaścieli Jeruzalimskim spatkali dy prywitali Dziciatka Jezusa, starec Symeon dy prarakinia Anna… {{Водступ|2|em}}Pamiż naszym narodam świata heta bolsz jość wiedama pad nazwańniem ''Hramnicy i Matki Boskaj Hramnicznaj'', woś<section end="Swiata"/><noinclude></noinclude> 3svot7jlo59hju213tzs089l5onj8zs 104 80326 296710 192329 2026-09-01T18:41:00Z RAleh111 4658 296710 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Gleb Leo" /></noinclude><section begin="Верхавіна"/>{{Калёнтытул|left='''Hod I.'''|center='''Wilnia 7 lutaho 1913 hodu'''|right='''№ 5'''}} {{Накіравальная рыса|height=1px}} {{Накіравальная рыса|height=1px}} {{Цэнтар|'''{{Разьбіўка|BIEŁARUS}}'''|памер=400%}} {{Цэнтар|'''tydniowaja katalickaja hazeta.'''|памер=120%}} {{Накіравальная рыса|height=1px}} {{Накіравальная рыса|height=1px}} {{АРЦ|'''Kasztuje s pierasyłkaj: na hod 1 rb. 50 kap. na 6 miesiacau 80 kap. Addzielny numer 3 kapiejki.'''}} {{Накіравальная рыса|height=1px}} {{АРЦ|{{smaller|Rukapisy pawinny być padpisany praudziwaj familijej dziela wiedama redakcii, inaksz nia buduć drukawany; rukapisy nie zwiertajucca. Hroszy można pasyłać pacztowymi markami.}}}} {{Накіравальная рыса|height=1px}} {{АРЦ|{{smaller|'''Usio adresawać:''' Wilnia Siemionouskaja wulica d. 6 kw. 5. Redakcija „Biełarusa“.}}}} {{Накіравальная рыса|height=1px}} {{Накіравальная рыса|height=1px}} {{АРЦ|'''Szkada mnie hetaho narodu… bo nie maje czaho jeści''' ({{Разьбіўка|słowy Chrystusa}}).}} {{Накіравальная рыса|height=1px}} {{Накіравальная рыса|height=1px}} <section end="Верхавіна"/> <section begin="Wieru"/>{{block center/s}} {{Цэнтар|'''WIERU!'''|памер=180%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> Wieru, szto ciemratna nocz<br /> Wieczna nia budzie nad nami —<br /> Zhinie, piarojdzie ŭ dalocz<br /> Z czornymi, ciażkimi snami.<br /> {{Gap|2em}}Wieru, szto śmiertnyje skowy<br /> {{Gap|2em}}Lodu, maroznych śniahou<br /> {{Gap|2em}}Puściać — pad soniejkam nowym<br /> {{Gap|2em}}Lepszych jaśniejszych nam dnioŭ.<br /> Wieru, braty: nocz, zima —<br /> Wiecznaj nia buduć nam zmoraj:<br /> Pryjdzie narodna wiasna,<br /> Dolaju k nam zahawore!…<br /> {{Gap|2em}}Wiermo-że mocna, braty —<br /> {{Gap|2em}}Dumkaju, sercam ŭ hrudzioch:<br /> {{Gap|2em}}Budziemo życi szcze my,<br /> {{Gap|2em}}Bo z nami — wiera i Boh!<br /> {{Калёнтытул|right=''Antoni B.''}} {{block center/e}} {{Накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Wieru"/> <section begin="Naszyje"/>{{Цэнтар|'''Naszyje czasy.'''|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{Водступ|2|em}}Błahije czasy nastali dla kaścioła katalickaho. Z ŭsich staron prychodziać da św. Ajca żalby katalikoŭ. Tam nia mohuć swabodna wyznawać swajej wiery, ŭ druhim miejscy nidawierki napadajuć na Swiatyni, tam znoŭ wyhaniajuć duchawienstwa… adusiul sumnyje wiestki. {{Водступ|2|em}}A i ŭ nas nia lepszyje czasy. Zdajecca — ŭsio zmowiłosia prociŭ nas: ksiandzoŭ zahadywajuć pierakidać z miejsca na miejsca, uwolniajuć ad abawiazkaŭ i nawat sadżajuć ŭ turmy — nia za jakija błahije sprawy, a za toje, szto, buduczy duchoŭnymi, jany nia mohuć iści prociŭ swajho sumleńnia, — za toje, szto pryzywajuć katalikoŭ mocna trymacca św. wiery… i nia słuchać roznych {{Абмылка|ahitataro|ahitataroŭ}}. U szkołach pa dwa — try hady nima nawuki relihii; niepryznajuć naszaj mowy i tym samym nia puskajuć jaje ŭ szkołu. {{Водступ|2|em}}Pa wioskach raskidajucca błahija knihi i hazety prociŭ katalickaj wiery; szyrycca nidawierstwa, hinie paszana dla duchawienstwa; narod psujecca ŭsio bolej-dy bolej. {{Водступ|2|em}}Kożnamu prychodzić u hoławu pytańnie, szto budzie dalej, szto my pawinny zrabić, kab nie zahubić naszaj duszy? {{Водступ|2|em}}My, biełarusy, pierażyŭszyje kasatu Unii, czasy Chawanskaho, my szto ciarpieńniam za wieru kaliś dziwili świet, ci-ż ciapier, kali ŭsio idzie prociŭ nas, — ci-ż admowimsia ad naszaj wiery i mowy? {{Водступ|2|em}}Nikoli! {{Водступ|2|em}}Baćki naszyje pieraciarpieŭszyje stolki, szto badaj ni adzin narod nia daŭ takich cichich muczynikoŭ, — mieli adzin sposab baranicca: z malitwaj na wusnach mocna trymalisia swajej wiery. {{Водступ|2|em}}Toje i my pawinny rabić: mocna trymacca naszaj św. wiery i mowy, a malitwaj pieranasicca da Taho, szto trymaje losy ŭsich narodaŭ — Jon nie pazwole nam zhinuć. {{Водступ|2|em}}Trymajciesia-ż, braty! kab, kali pryjdziecca spatkać ŭ tym lepszym świeci swaich baćkoŭ, jany nie skazali nam: „błahije syny, nia wiedajem was!“ {{Калёнтытул|right=''X. J.''}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:1em"></div> {{Накіравальная рыса|5em|height=1px}}<section end="Naszyje"/><noinclude></noinclude> n7xzk5lk8q6l5nq56wy1t2ke1xpoqe4 296711 296710 2026-09-01T18:42:44Z RAleh111 4658 296711 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Gleb Leo" /></noinclude><section begin="Верхавіна"/> {|style="margin:auto;" |{{Калёнтытул|left='''Hod I.'''|center='''Wilnia 7 Lutaho 1913 hodu'''|right='''№ 5'''}} |- |style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |- | style="font-size:500%;" |<center>'''{{разьбіўка|BIEŁARUS}}</center> |- |<center>{{larger|'''tydniowaja katalickaja hazeta.}}</center> |- |style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |- |<center>'''Kasztuje s pierasyłkaj: na hod 1 rb. 50 kap. na 6 miesiacau 80 kap.</br>addzielny numer 3 kapiejki.</center> |- |style="border-style: solid; border-width: 0px 0px 2px 0" | |- |<center>{{smaller|Rukapisy pawinny być padpisany praudziwaj familijej dziela wiedama redakcii, inaksz nia buduć</br>drukawany; rukapisy nie zwiertajucca. Hroszy można pasyłać pacztowymi markami.}}</center> |- |style="border-style: solid; border-width: 0px 0px 2px 0" | |- |<center>{{smaller|'''Usio adresawać:''' Wilnia Wilenskaja wulica, № 18 kw. 6. Redakcija „Biełarusa“.}}</center> |- |style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |- |'''Szkada mnie hetaho narodu… bo nie maje czaho jeści''' _{{{larger|({{разьбіўка|słowy Chrystusa}}).}}} |- |style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |} <section end="Верхавіна"/> <section begin="Wieru"/>{{block center/s}} {{Цэнтар|'''WIERU!'''|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> Wieru, szto ciemratna nocz<br /> Wieczna nia budzie nad nami —<br /> Zhinie, piarojdzie ŭ dalocz<br /> Z czornymi, ciażkimi snami.<br /> {{Gap|2em}}Wieru, szto śmiertnyje skowy<br /> {{Gap|2em}}Lodu, maroznych śniahou<br /> {{Gap|2em}}Puściać — pad soniejkam nowym<br /> {{Gap|2em}}Lepszych jaśniejszych nam dnioŭ.<br /> Wieru, braty: nocz, zima —<br /> Wiecznaj nia buduć nam zmoraj:<br /> Pryjdzie narodna wiasna,<br /> Dolaju k nam zahawore!…<br /> {{Gap|2em}}Wiermo-że mocna, braty —<br /> {{Gap|2em}}Dumkaju, sercam ŭ hrudzioch:<br /> {{Gap|2em}}Budziemo życi szcze my,<br /> {{Gap|2em}}Bo z nami — wiera i Boh!<br /> {{Калёнтытул|right=''Antoni B.''}} {{block center/e}} {{Накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Wieru"/> <section begin="Naszyje"/>{{Цэнтар|'''Naszyje czasy.'''|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{Водступ|2|em}}Błahije czasy nastali dla kaścioła katalickaho. Z ŭsich staron prychodziać da św. Ajca żalby katalikoŭ. Tam nia mohuć swabodna wyznawać swajej wiery, ŭ druhim miejscy nidawierki napadajuć na Swiatyni, tam znoŭ wyhaniajuć duchawienstwa… adusiul sumnyje wiestki. {{Водступ|2|em}}A i ŭ nas nia lepszyje czasy. Zdajecca — ŭsio zmowiłosia prociŭ nas: ksiandzoŭ zahadywajuć pierakidać z miejsca na miejsca, uwolniajuć ad abawiazkaŭ i nawat sadżajuć ŭ turmy — nia za jakija błahije sprawy, a za toje, szto, buduczy duchoŭnymi, jany nia mohuć iści prociŭ swajho sumleńnia, — za toje, szto pryzywajuć katalikoŭ mocna trymacca św. wiery… i nia słuchać roznych {{Абмылка|ahitataro|ahitataroŭ}}. U szkołach pa dwa — try hady nima nawuki relihii; niepryznajuć naszaj mowy i tym samym nia puskajuć jaje ŭ szkołu. {{Водступ|2|em}}Pa wioskach raskidajucca błahija knihi i hazety prociŭ katalickaj wiery; szyrycca nidawierstwa, hinie paszana dla duchawienstwa; narod psujecca ŭsio bolej-dy bolej. {{Водступ|2|em}}Kożnamu prychodzić u hoławu pytańnie, szto budzie dalej, szto my pawinny zrabić, kab nie zahubić naszaj duszy? {{Водступ|2|em}}My, biełarusy, pierażyŭszyje kasatu Unii, czasy Chawanskaho, my szto ciarpieńniam za wieru kaliś dziwili świet, ci-ż ciapier, kali ŭsio idzie prociŭ nas, — ci-ż admowimsia ad naszaj wiery i mowy? {{Водступ|2|em}}Nikoli! {{Водступ|2|em}}Baćki naszyje pieraciarpieŭszyje stolki, szto badaj ni adzin narod nia daŭ takich cichich muczynikoŭ, — mieli adzin sposab baranicca: z malitwaj na wusnach mocna trymalisia swajej wiery. {{Водступ|2|em}}Toje i my pawinny rabić: mocna trymacca naszaj św. wiery i mowy, a malitwaj pieranasicca da Taho, szto trymaje losy ŭsich narodaŭ — Jon nie pazwole nam zhinuć. {{Водступ|2|em}}Trymajciesia-ż, braty! kab, kali pryjdziecca spatkać ŭ tym lepszym świeci swaich baćkoŭ, jany nie skazali nam: „błahije syny, nia wiedajem was!“ {{Калёнтытул|right=''X. J.''}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:1em"></div> {{Накіравальная рыса|5em|height=1px}}<section end="Naszyje"/><noinclude></noinclude> ow6kahdrrwztmzwqdb18572x0vgx9d7 296712 296711 2026-09-01T18:43:01Z RAleh111 4658 296712 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Gleb Leo" /></noinclude><section begin="Верхавіна"/> {|style="margin:auto;" |{{Калёнтытул|left='''Hod I.'''|center='''Wilnia 7 lutaho 1913 hodu'''|right='''№ 5'''}} |- |style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |- | style="font-size:500%;" |<center>'''{{разьбіўка|BIEŁARUS}}</center> |- |<center>{{larger|'''tydniowaja katalickaja hazeta.}}</center> |- |style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |- |<center>'''Kasztuje s pierasyłkaj: na hod 1 rb. 50 kap. na 6 miesiacau 80 kap.</br>addzielny numer 3 kapiejki.</center> |- |style="border-style: solid; border-width: 0px 0px 2px 0" | |- |<center>{{smaller|Rukapisy pawinny być padpisany praudziwaj familijej dziela wiedama redakcii, inaksz nia buduć</br>drukawany; rukapisy nie zwiertajucca. Hroszy można pasyłać pacztowymi markami.}}</center> |- |style="border-style: solid; border-width: 0px 0px 2px 0" | |- |<center>{{smaller|'''Usio adresawać:''' Wilnia Wilenskaja wulica, № 18 kw. 6. Redakcija „Biełarusa“.}}</center> |- |style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |- |'''Szkada mnie hetaho narodu… bo nie maje czaho jeści''' _{{{larger|({{разьбіўка|słowy Chrystusa}}).}}} |- |style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |} <section end="Верхавіна"/> <section begin="Wieru"/>{{block center/s}} {{Цэнтар|'''WIERU!'''|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> Wieru, szto ciemratna nocz<br /> Wieczna nia budzie nad nami —<br /> Zhinie, piarojdzie ŭ dalocz<br /> Z czornymi, ciażkimi snami.<br /> {{Gap|2em}}Wieru, szto śmiertnyje skowy<br /> {{Gap|2em}}Lodu, maroznych śniahou<br /> {{Gap|2em}}Puściać — pad soniejkam nowym<br /> {{Gap|2em}}Lepszych jaśniejszych nam dnioŭ.<br /> Wieru, braty: nocz, zima —<br /> Wiecznaj nia buduć nam zmoraj:<br /> Pryjdzie narodna wiasna,<br /> Dolaju k nam zahawore!…<br /> {{Gap|2em}}Wiermo-że mocna, braty —<br /> {{Gap|2em}}Dumkaju, sercam ŭ hrudzioch:<br /> {{Gap|2em}}Budziemo życi szcze my,<br /> {{Gap|2em}}Bo z nami — wiera i Boh!<br /> {{Калёнтытул|right=''Antoni B.''}} {{block center/e}} {{Накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Wieru"/> <section begin="Naszyje"/>{{Цэнтар|'''Naszyje czasy.'''|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{Водступ|2|em}}Błahije czasy nastali dla kaścioła katalickaho. Z ŭsich staron prychodziać da św. Ajca żalby katalikoŭ. Tam nia mohuć swabodna wyznawać swajej wiery, ŭ druhim miejscy nidawierki napadajuć na Swiatyni, tam znoŭ wyhaniajuć duchawienstwa… adusiul sumnyje wiestki. {{Водступ|2|em}}A i ŭ nas nia lepszyje czasy. Zdajecca — ŭsio zmowiłosia prociŭ nas: ksiandzoŭ zahadywajuć pierakidać z miejsca na miejsca, uwolniajuć ad abawiazkaŭ i nawat sadżajuć ŭ turmy — nia za jakija błahije sprawy, a za toje, szto, buduczy duchoŭnymi, jany nia mohuć iści prociŭ swajho sumleńnia, — za toje, szto pryzywajuć katalikoŭ mocna trymacca św. wiery… i nia słuchać roznych {{Абмылка|ahitataro|ahitataroŭ}}. U szkołach pa dwa — try hady nima nawuki relihii; niepryznajuć naszaj mowy i tym samym nia puskajuć jaje ŭ szkołu. {{Водступ|2|em}}Pa wioskach raskidajucca błahija knihi i hazety prociŭ katalickaj wiery; szyrycca nidawierstwa, hinie paszana dla duchawienstwa; narod psujecca ŭsio bolej-dy bolej. {{Водступ|2|em}}Kożnamu prychodzić u hoławu pytańnie, szto budzie dalej, szto my pawinny zrabić, kab nie zahubić naszaj duszy? {{Водступ|2|em}}My, biełarusy, pierażyŭszyje kasatu Unii, czasy Chawanskaho, my szto ciarpieńniam za wieru kaliś dziwili świet, ci-ż ciapier, kali ŭsio idzie prociŭ nas, — ci-ż admowimsia ad naszaj wiery i mowy? {{Водступ|2|em}}Nikoli! {{Водступ|2|em}}Baćki naszyje pieraciarpieŭszyje stolki, szto badaj ni adzin narod nia daŭ takich cichich muczynikoŭ, — mieli adzin sposab baranicca: z malitwaj na wusnach mocna trymalisia swajej wiery. {{Водступ|2|em}}Toje i my pawinny rabić: mocna trymacca naszaj św. wiery i mowy, a malitwaj pieranasicca da Taho, szto trymaje losy ŭsich narodaŭ — Jon nie pazwole nam zhinuć. {{Водступ|2|em}}Trymajciesia-ż, braty! kab, kali pryjdziecca spatkać ŭ tym lepszym świeci swaich baćkoŭ, jany nie skazali nam: „błahije syny, nia wiedajem was!“ {{Калёнтытул|right=''X. J.''}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:1em"></div> {{Накіравальная рыса|5em|height=1px}}<section end="Naszyje"/><noinclude></noinclude> nxx9429bep8smnql6y3n4328reqn5ys 296713 296712 2026-09-01T18:43:44Z RAleh111 4658 296713 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Gleb Leo" /></noinclude><section begin="Верхавіна"/> {|style="margin:auto;" |{{Калёнтытул|left='''Hod I.'''|center='''Wilnia 7 lutaho 1913 hodu'''|right='''№ 5'''}} |- |style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |- | style="font-size:500%;" |<center>'''{{разьбіўка|BIEŁARUS}}</center> |- |<center>{{larger|'''tydniowaja katalickaja hazeta.}}</center> |- |style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |- |<center>'''Kasztuje s pierasyłkaj: na hod 1 rb. 50 kap. na 6 miesiacau 80 kap.</br>addzielny numer 3 kapiejki.</center> |- |style="border-style: solid; border-width: 0px 0px 2px 0" | |- |<center>{{smaller|Rukapisy pawinny być padpisany praudziwaj familijej dziela wiedama redakcii, inaksz nia buduć</br>drukawany; rukapisy nie zwiertajucca. Hroszy można pasyłać pacztowymi markami.}}</center> |- |style="border-style: solid; border-width: 0px 0px 2px 0" | |- |<center>{{smaller|'''Usio adresawać:''' Wilnia Wilenskaja wulica, № 18 kw. 6. Redakcija „Biełarusa“.}}</center> |- |style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |- |'''Szkada mnie hetaho narodu… bo nie maje czaho jeści''' _{{{larger|({{разьбіўка|słowy Chrystusa}}).}}} |- |style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |} <section end="Верхавіна"/> <section begin="Wieru"/>{{block center/s}} {{Цэнтар|'''WIERU!'''|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> Wieru, szto ciemratna nocz<br /> Wieczna nia budzie nad nami —<br /> Zhinie, piarojdzie ŭ dalocz<br /> Z czornymi, ciażkimi snami.<br /> {{Gap|2em}}Wieru, szto śmiertnyje skowy<br /> {{Gap|2em}}Lodu, maroznych śniahou<br /> {{Gap|2em}}Puściać — pad soniejkam nowym<br /> {{Gap|2em}}Lepszych jaśniejszych nam dnioŭ.<br /> Wieru, braty: nocz, zima —<br /> Wiecznaj nia buduć nam zmoraj:<br /> Pryjdzie narodna wiasna,<br /> Dolaju k nam zahawore!…<br /> {{Gap|2em}}Wiermo-że mocna, braty —<br /> {{Gap|2em}}Dumkaju, sercam ŭ hrudzioch:<br /> {{Gap|2em}}Budziemo życi szcze my,<br /> {{Gap|2em}}Bo z nami — wiera i Boh!<br /> {{Калёнтытул|right=''Antoni B.''}} {{block center/e}} {{Накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Wieru"/> <section begin="Naszyje"/>{{Цэнтар|'''Naszyje czasy.'''|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{Водступ|2|em}}Błahije czasy nastali dla kaścioła katalickaho. Z ŭsich staron prychodziać da św. Ajca żalby katalikoŭ. Tam nia mohuć swabodna wyznawać swajej wiery, ŭ druhim miejscy nidawierki napadajuć na Swiatyni, tam znoŭ wyhaniajuć duchawienstwa… adusiul sumnyje wiestki. {{Водступ|2|em}}A i ŭ nas nia lepszyje czasy. Zdajecca — ŭsio zmowiłosia prociŭ nas: ksiandzoŭ zahadywajuć pierakidać z miejsca na miejsca, uwolniajuć ad abawiazkaŭ i nawat sadżajuć ŭ turmy — nia za jakija błahije sprawy, a za toje, szto, buduczy duchoŭnymi, jany nia mohuć iści prociŭ swajho sumleńnia, — za toje, szto pryzywajuć katalikoŭ mocna trymacca św. wiery… i nia słuchać roznych {{Абмылка|ahitataro|ahitataroŭ}}. U szkołach pa dwa — try hady nima nawuki relihii; niepryznajuć naszaj mowy i tym samym nia puskajuć jaje ŭ szkołu. {{Водступ|2|em}}Pa wioskach raskidajucca błahija knihi i hazety prociŭ katalickaj wiery; szyrycca nidawierstwa, hinie paszana dla duchawienstwa; narod psujecca ŭsio bolej-dy bolej. {{Водступ|2|em}}Kożnamu prychodzić u hoławu pytańnie, szto budzie dalej, szto my pawinny zrabić, kab nie zahubić naszaj duszy? {{Водступ|2|em}}My, biełarusy, pierażyŭszyje kasatu Unii, czasy Chawanskaho, my szto ciarpieńniam za wieru kaliś dziwili świet, ci-ż ciapier, kali ŭsio idzie prociŭ nas, — ci-ż admowimsia ad naszaj wiery i mowy? {{Водступ|2|em}}Nikoli! {{Водступ|2|em}}Baćki naszyje pieraciarpieŭszyje stolki, szto badaj ni adzin narod nia daŭ takich cichich muczynikoŭ, — mieli adzin sposab baranicca: z malitwaj na wusnach mocna trymalisia swajej wiery. {{Водступ|2|em}}Toje i my pawinny rabić: mocna trymacca naszaj św. wiery i mowy, a malitwaj pieranasicca da Taho, szto trymaje losy ŭsich narodaŭ — Jon nie pazwole nam zhinuć. {{Водступ|2|em}}Trymajciesia-ż, braty! kab, kali pryjdziecca spatkać ŭ tym lepszym świeci swaich baćkoŭ, jany nie skazali nam: „błahije syny, nia wiedajem was!“ {{Калёнтытул|right=''X. J.''{{gap|2em}}}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:1em"></div> {{Накіравальная рыса|5em|height=1px}}<section end="Naszyje"/><noinclude></noinclude> kvp93zppv7xji2n00os1muq1u09lw52 104 80380 296700 192328 2026-09-01T17:33:28Z RAleh111 4658 296700 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Gleb Leo" /></noinclude><section begin="Верхавіна"/>{{Калёнтытул|left='''Hod I.'''|center='''Wilnia 14 lutaho 1913 hodu'''|right='''№ 6'''}} {{Накіравальная рыса|height=1px}} {{Накіравальная рыса|height=1px}} {{Цэнтар|'''{{Разьбіўка|BIEŁARUS}}'''|памер=400%}} {{Цэнтар|'''tydniowaja katalickaja hazeta.'''|памер=120%}} {{Накіравальная рыса|height=1px}} {{Накіравальная рыса|height=1px}} {{АРЦ|'''Kasztuje s pierasyłkaj: na hod 1 rb. 50 kap. na 6 miesiacau 80 kap. Addzielny numer 3 kapiejki.'''}} {{Накіравальная рыса|height=1px}} {{АРЦ|{{smaller|Rukapisy pawinny być padpisany praudziwaj familijej dziela wiedama redakcii, inaksz nia buduć drukawany; rukapisy nie zwiertajucca. Hroszy można pasyłać pacztowymi markami.}}}} {{Накіравальная рыса|height=1px}} {{АРЦ|{{smaller|'''Usio adresawać:''' Wilnia Siemionouskaja wulica d. 6 kw. 5. Redakcija „Biełarusa“.}}}} {{Накіравальная рыса|height=1px}} {{Накіравальная рыса|height=1px}} {{АРЦ|'''Szkada mnie hetaho narodu… bo nie maje czaho jeści''' ({{Разьбіўка|słowy Chrystusa}}).}} {{Накіравальная рыса|height=1px}} {{Накіравальная рыса|height=1px}} <section end="Верхавіна"/> <section begin="Jubileusz"/>{{Цэнтар|'''Jubileusz chryścijanstwa.'''|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{Водступ|2|em}}U hetym 1913 hadu ŭwieś świet chryścijanski abchodzić szesnaccaci wiakowuju pamiatku wialikaho zdareńnia: 1600 hadoŭ tamu nazad, heta znaczycca ŭ 313 h. pa naradzeńni Chrystusa, car Kanstantyn Wialiki daŭ swabodu wiery Chryścijanam. {{Водступ|2|em}}Pierad tym pahanie straszenna praśledawali praŭdziwuju wieru ŭ Boha Jezusa Chrystusa. Wyznaŭcaŭ jaje muczyli ahniom, kidali dzikim źwiarom, kaleczyli, ścinali hałowy, dy hetkim paradkam dumali znisztożyć na ziamli nawat Imie Chrystowa. 313 hadoŭ — z małymi pierarywami — ciarpieli muki niawinnyje ludzi, aż ŭreszci Boh zmiławaŭsia. {{Водступ|2|em}}Kali pamior rymski car Kanstancjusz Chlora, czaść wojska wybrała carom syna jaho Kanstantyna. Dyk imperataram rymskim zachacieŭ być wajenny naczalnik Maksim, katory pieraciahnuŭ da siabie bolszuju paławinu wojska. Paczałasia wajna. {{Водступ|2|em}}Spaczatku szczaście było pa staranie Maksima, katory ŭ adnej wialikszaj bitwie razbiŭ wojska Kanstantyna i ŭżo mieŭsia jści na Rym. {{Водступ|2|em}}U takoj paważnaj chwili Kanstantyn, wiedajuczy, szto ŭ jaho wojsku szmat jość chryścijanoŭ, pastanowiŭ (chacia sam byŭ jaszcze pahaninam), prasić chryścijanskaho Boha, kab ŭspamoh jaho, dy darawaŭ jamu wyhranu nad woraham. {{Водступ|2|em}}Szczyraja madlitwa Kanstantyna była wysłuchana. U samy połudzień ŭbaczyŭ jon i ŭsio wojska dziŭnuju na niebie zjawu: ahramnisty wialiki kryż zichacieŭ pramienna, a na im byü napis: {{Цэнтар|'''Z henym znakam zwajujesz'''}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1em"></div> {{Водступ|2|em}}(In hoc signo vinces). {{Водступ|2|em}}Kali nastała nocz, ubaczyŭ Kanstantyn ŭ śnie s takim samym znakam Chrystusa i dastaŭ nakaz zrabić wajennu charugwiu s padobnym kryżam, dy napisam. {{Водступ|2|em}}Chryścijanskaje wojska Kanstantyna, ŭbaczyŭszy kryż na charugwi — radasna z wialikaj adwahaj pajszło na śmierć za najdarażejszy znak swajej wiery. Wojska Maksima było pabita zusim — a sam jon, uciekajuczy, patanuů, ŭ reczcy Tybru. {{Водступ|2|em}}Zwajewaŭszy woraha, Kanstantyn zasieŭ na rymskim carskim troni i zaraz-że wydaŭ ukaz '''Medjolański''' (nazwany tak ad imiani horadu, ŭ katorym byŭ pisany). {{Водступ|2|em}}Ukazam hetym Kanstantyn pazwoliŭ chryścijanam swabodna, adkryta wyznawać swaju światuju wieru, — a paśla {{Абмылка|achryściusia|achryściŭsia}} i sam. {{Водступ|2|em}}Takim paradkam ŭ 313 hadu pa {{Абмылка|naradżńeni|naradżeńni}} Chrystusa skonczyŭsia praśled chryścijanaŭ, skonczylisia ahulnyja krywawyja ich muki; paczynajuczy z hetaho czasu wiera Boha Adkupiciela paczała jaŭna i borzda szyrycca pa świeci — abnimajuczynia tolki ludziej pa asobku, ci addzielnyja siamji, ale cełyja krainy, dy narody. <div class="paragraphbreak" style="margin-top:1em"></div> {{Накіравальная рыса|5em|height=1px}}<section end="Jubileusz"/><noinclude></noinclude> g3ypzj4tu7gfoemhcyh89i7jepthfmc 104 80384 296728 231139 2026-09-02T07:05:43Z RAleh111 4658 296728 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Gleb Leo" /></noinclude> <section begin="Usiaczyna"/><div style="margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;"> <center>'''Dziunaja świataść.'''</center> </div> {{Водступ|2|em}}Kożny narod, katory nie spaznaŭ jeszcze praŭdziwaho Boha, szukaje Jaho aby ŭ czym, aby dzie, bo dusza czaławieka biaz hetaha abyjścisia nia może. {{Водступ|2|em}}Hetak, ŭ staradaŭnyje czasy — Ihipiecki narod maliŭsia i szanawaŭ byka, aby jon tolki byŭ czorny i z zwiezdaczkaj na łobie. Inszyje zno narody szanawali żuka. {{Водступ|2|em}}Nia lepszyje i ciapier jość jeszcze narody. Kamczadały, naprykład, katoryje żywuć ŭ paŭnocznych staronach, błachu — uważajuć za świataść dla siabie, i kali adważacca zabić jaje, to nie inaksz jak z malitwaj. <section end="Usiaczyna"/> <section begin="Dumki"/><center>{{larger|'''DUMKI.'''}}</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> Nia wier ŭsiamu — szto paczujesz;<br /> Nie rabi ŭsiaho — szto możesz;<br /> Nie każy ŭsiaho — szto wiedajesz;<br /> Nie żadaj ŭsiaho — szto baczycz. <section end="Dumki"/> <section begin="Zahadki"/><center>{{larger|'''ZAHADKI.'''}}</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{Водступ|2|em}}10) Kroŭ maju pjuč, miasa jaduć, kości na ahni palać? {{Водступ|2|em}}11) Biażyć u lasok, zadrany nasok? <div style="margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;"> <center>'''Razhadki buduć u [[Biełarus (1913)/1913/6|№ 6]].'''</center> </div> {{Водступ|2|em}}<span style="margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;">'''Razhadki z [[Biełarus (1913)/1913/4|№ 4]]:'''</span> 8) dożdż; 9) stupa i taŭkacz. <section end="Zahadki"/> <section begin="Żarty"/><center>{{larger|'''ŻARTY.'''}}</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{Водступ|2|em}}— Tatka, kupi pastku na pacukoŭ. {{Водступ|2|em}}— Ja-ż, synku, kupiŭ niedaŭna. {{Водступ|2|em}}— Dyk u tej użo treci dzień jak siadzić pacuk. <section end="Żarty"/> <section begin="Swaja"/>{{Цэнтар|''Swaja poczta.''|памер=180%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> <span style="margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;">{{Водступ|2|em}}'''Kansk. Jenisiejsk. hub. D-lu.'''</span> Zadańnie waszaje, razumiejecca, spoŭnim. Daj wam Boże tolki zdaroŭje! <span style="margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;">{{Водступ|2|em}}'''Barnauł. Tomsk. hub.'''</span> Wie-mu A. Ż-u. Ab chwalszu i hutarki być nia może. Za dobryje słowy szczyra dziakujem. <span style="margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;">{{Водступ|2|em}}'''Warszawa,'''</span> Redakcii „P. Z.“ Za brackije słowy szczyra dziakujem. <section end="Swaja"/> <section begin="Рэдактар"/>{{Цэнтар|Ad Redakcii.|памер=140%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1em"></div> {{Выроўніваньне-пачатак}} {{Водступ|2|em}}Dziakujuczy ŭsim naszym paważajemym czytaczom i prychilnikom, katoryje prysłali nam swaje uwahi, Redakcija „Biełarusa“ prosić i ŭsich druhich, kamu na sercy lażyć sprawa naszaj hazety, chto spahadaje, kab rodnaje drukawanaje słowa szyrej i dalej iszło pamiż wiaskowym narodam, prysyłać nam swaje rady i ŭwahi: szto pa ich razumieńniu jość lisznicy, a czaho niechwat u „Biełarusie“. {{Выроўніваньне-канец}} {{Накіравальная рыса||height=1px}} {{Накіравальная рыса||height=1px}} {{Цэнтар|{{Разьбіўка|ABWIESTKI}}.|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{Выроўніваньне-пачатак}} '''{{x-larger|Szukaju służby}}''' pry lesie, abo ŭ kantory. Maju dobryje świadectwy. Adres: Wilnia, Nowaja wul. № 1 kw. 7 N. Krzywiec. {{Накіравальная рыса|height=1px}} '''{{x-larger|Małady czaławiek}}''' szukaje służby u kantoru, ci u dwor. Wilnia Suworoŭska wul. 2—6 M. Bołtruniec. {{Выроўніваньне-канец}} {{block center/s|style=width:100%; max-width:25em; border:7px solid gray; padding:0.1em 0em}} <center>{{x-larger|'''Usie kataliki pawinny'''}}</center> {{АРЦ|wypisywać, razszyrać i czytać</br>'''biełaruskaju katalickaju tydniowuju hazetu'''}} <center>{{x-larger|'''„{{Разьбіўка|BIEŁARUS}}“'''}}</center> {{АРЦ|z pierasyłkaj kasztuje: na hod 1 rb. 50 kap., na 6 miesiacau 80 kap. Addzielny numer 3 kap.}} {{АРЦ|Adres redakcji: Wilnia, Siemionouskaja 6 kw. 5. „BIEŁARUS“.}} {{block center/e}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:1em"></div> {{Накіравальная рыса|height=1px}} <center>{{smaller|Redaktar — wydawiec '''[[Аўтар:Антон Бычкоўскі|A. Byczkouski]].'''}} {{Накіравальная рыса|height=1px}} <center>{{smaller|Drukarnia. „Znicz“ Wilia Śto-Jańska 19.}}</center><section end="Рэдактар"/><noinclude></noinclude> by643iou18mejo6fdlo9wvgo6awclmh 104 80399 296709 295367 2026-09-01T18:37:07Z RAleh111 4658 296709 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Gleb Leo" /></noinclude><section begin="Usiaczyna"/>{{Цэнтар|'''USIACZYNA.'''|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> <div style="margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;"> <center>'''Pajechała ciotkaj — wiarnułasia henierałam.'''</center> </div> {{Водступ|2|em}}Pamiż hor — Alpaŭ, kudy z ŭsielakich staronak zjeżdżajucca chworyje laczycca, niedaŭna — adnaczaśnie pamierli niejki ważny henierał niamiecki i niejkaja kabieta — anhliczanka. Niaboszczykaŭ pastawili ŭ kaplicy adnastajnych damawinach. Na zadańnie bohataj radni, pamierszych pawysyłali: adnu damawinu ŭ Niamieczczynu; druhuju — ŭ Anhliju. U Londynie, plamiennik ciotki — anhliczanki zachacieŭ hlanuć na niaboszczycu i prykazaŭ damawinu adbić; kali hlanie, ażno tam lażyć wializarny henierał ŭ poŭnaj formie. Dahadaŭszysia, szto damawiny pa abmyłcy zamianili, anhliczanin pasłaŭ telehramku ŭ Berlin, {{Абмылка|pytajuczu|pytajuczy}}, szto stałosia z jaho ciotkaj. Atkaz adtul pryjszoŭ taki: „waszu ciotku pachawali zamiest henierała — z muzykaj, barabanami i strełami, a wy z naszym henierałam rabicie — szto choczyci“e. <div style="margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;"> <center>'''Nia drenny zwyczaj.'''</center> </div> {{Водступ|2|em}}Choć i wyśmiewajem my Kitajskije paradki, adnak i tam nia ŭsio ŭżo takoje drennaje. U niekatorych, naprykład, prawincijach kitajskich jość taki zakon, szto, kali najduć dzie ihrakoŭ, abyhrawajuczych ŭ hazardoŭnyje ihry adzin druhoha, dyk adnym i druhim sypiać po sto bizunoŭ, dy jeszcze abrucz dla paznaki nakładajuć na szyju. U czyim domie iszła ihra — haspadarom tak sama reżuć pa sto bizunoŭ i wysyłajuć z horadu. Kali papadziecca ŭ hetaj sprawie czynoŭnik, to apracza bizunoŭ i abrucza na szyju, adrazu wyhaniajuć sa służby. <section end="Usiaczyna"/> <section begin="Dumki"/><center>{{larger|'''DUMKI.'''}}</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> Szto my hanim — taho nia lubim;<br /> Czaho nia lubim, ab toje nie dbajem;<br /> Ab czym nie dbajem — to peŭna stracim. <section end="Dumki"/> <section begin="Zahadki"/><center>{{larger|'''ZAHADKI.'''}}</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{Водступ|2|em}}12) Biehła liska — kala lesu bliska ni ścieżki, ni darożki, tolki załatyje nożki? {{Водступ|2|em}}13 U lipowym kuście miadźwiedź rawie? <div style="margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;"> <center>'''Razhadki buduć u [[Biełarus (1913)/1913/7|№ 7]].'''</center> </div> {{Водступ|2|em}}<span style="font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;">'''Razhadki z [[Biełarus (1913)/1913/5|№ 5]]:'''</span> 10) Jabłynia. 11) Sanki.}} <section end="Zahadki"/> <section begin="Żarty"/><center>{{larger|'''ŻARTY, PRYKAZKI, PRYPIEUKI.'''}}</center> <div style="margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;"> <center>'''Rachunak z balnicy.'''</center> </div> {| | Za | minuły | tydzień | chworych |style="text-align: right"| prybyło — 0 |- | | <center>„</center> | <center>„</center> | <center>„</center> |style="text-align: right"| wybyło — 0 |- | | <center>„</center> | <center>„</center> | <center>„</center> |style="text-align: right"| pamierło — 0 |} {{Водступ|2|em}}Na charczy i lekarstwy pajszło na ŭsich — 49 rub. 99 kap. {{Водступ|2|em}}Niaboszczyki ŭsie prynależali da biadniejszaho stanu. {{block center/s}} {{***2||50%|15|перад=0em|пасьля=0em}} Dziwicca bahaty —<br /> Czym żywie haraty. {{block center/e}} {{block center/s}} {{***2||50%|15|перад=0em|пасьля=0em}} Iszli łysy i plaszywy,<br /> Znajszli jany hrebień;<br /> Stali sudzić miż saboju<br /> Kamu jon patrebien. {{block center/e}} {{Накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Żarty"/> <section begin="Swaja"/>{{Цэнтар|''Swaja poczta.''|памер=180%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{Водступ|2|em}}<span style="font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;">'''Rym. Studentu Filazofii E. Bu-chu.'''</span> Boże! Jak że my rady, szto nasza praca i hazeta tak ucieszyła Was! Miłyje i darahije dla nas Waszy słowy — wialikaj nahradaj dla naszaj ciażkaj pracy. Jakim sposabam trapiła nasza hazeta ŭ Rym — nie zhadajem, bo dahetul majem ŭ Italii tolki adnaho padpiszczyka i to nia ŭ Rymie. {{Водступ|2|em}}<span style="font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;">'''Paczt. st. Jezno. Wiel-mu ks. H-i.'''</span> Za tak pachwalnyje dla nas i szczyryje słowy wielmi dziakujem. {{Водступ|2|em}}<span style="font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;">'''Poczt. h. Radaszkowiczy w. Żabiczy, [[Аўтар:Альберт Паўловіч|A. P-wiczu]].'''</span> Waszu pisulku atrymali. Hazetu wysyłajem. Piszycie, szto czutno kala was. Życzym Wam ŭsiaho dobraho. {{Водступ|2|em}}<span style="font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;">'''Pieciarburh, Studentu Al-ku.'''</span> Ale-ż razumiejecca ab hetym i hutarki być nia może budziem wysyłać. Za pracu dla naszaj sprawy wielmi dziakujem. Czekajem wiestak ad was. <section end="Swaja"/> <section begin="Рэдактар"/>{{Накіравальная рыса|height=1px}} <center>{{smaller|Redaktar — wydawiec '''[[Аўтар:Антон Бычкоўскі|A. Byczkouski]].'''}}</center> {{Накіравальная рыса|height=1px}} <center>{{smaller|Drukarnia. „Znicz“ Wilia Śto-Jańska 19.}}</center><section end="Рэдактар"/><noinclude></noinclude> 1y9oqxlnwz5k8t2mk4dd86cu2vhszae 104 80415 296701 192394 2026-09-01T17:34:51Z RAleh111 4658 296701 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Gleb Leo" /></noinclude><section begin="Dumki"/>{{Цэнтар|'''Dumki u czużoj staroncy.'''|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{Водступ|2|em}}Z dalokaj czużyny — s pieknaj, ciopłaj Italii, szlu prywiet tabie, Maci — Biełaruś… {{Водступ|2|em}}Rym adwiecznaja świetu stalica — taki słaŭny, taki wialiki, taki bahaty, ŭsio mnie daje, szto partreba dla duszy i cieła; ciopłaja, paŭdzionnaja słonca świecić tak jasna, tak pryhoża; kruhom kwietki, pieśni, wiasiella, — wiesna, wiecznaja wiesna! {{Водступ|2|em}}A mnie markotna… sumna na duszy! {{Водступ|2|em}}Mnie markotna, bo wiedaju, szto dzieści daloka-daloka na poŭnacz, spawitaja biełym śniehu pałoham, lażyć ŭ snie swaim daŭhawiecznym maja Maci — Biełaruś, takaja biazdolnaja, takaja niszczaśliwaja… {{Водступ|2|em}}Braty maje tam żywuć, — darahije braty — Biełarusy…biednyje, dolaj pakryŭdżenyje, ludźmi zabytyje — braty darahije… {{Водступ|2|em}}Cicha, spakojna niasuć swoj kryż, szto Boh im pasłaŭ, ŭzdychajuczy da inszaj doli. A choć im czasam sonijka prahlanie i dola uśmiachniecca {{Абмылка|lepszaje|lepszaja}}, jany ŭsio sumnyje, markotnyje… {{Водступ|2|em}}A czamu? Bo nia wiedajuć, szto i jany bahatyje, szto i im Boh daŭ siły nimała!.. {{***2||50%|15|перад=0em|пасьля=0em}} {{Водступ|2|em}}Bracie — Biełarusie! Hodzie markocicca!… Haławu zwyż: Ty bahat — ty duży — ty wielik! Skarby majesz wialikije i siły szmat. {{Водступ|2|em}}Twoj pierszy i najwialikszy skarb twaja wiera świataja. Wiera heta słońca jasnaja, szto nad żyćciom twaim świecić szerym i apramieniwaje ścieżki ciarnistyje, pa katorych tabie Boh iści ukazaŭ; Wiera — heta ahoń z nieba pasłany, szto sahrewaje duszu twaju i serca, zastyŭszaja ŭ ciażkim zmahańni sztodziennaho żyćcia i niszczyć ŭsio, szto u tabie jość błahoha, hresznaho. Wiera — heta pancyr, heta mur nadziejny, szto ad woraha duszu twaju ścieraże. Wiera tabie sił dadaje ŭ pracy twajej krywawaj, wiera cieszyć ŭ smutku niadoli, wiera ŭzmacniaje ŭ biadzie. Wiera ciabie wuczyć, szto kożnaja ślazinka, wylitaja tut na ziamli, tam — ŭ niebie — ŭ perłu zamienicca darahuju; kożnaja kaluczka, szto tut ciabie ranić i muczyć, tam wiankom stanicca chwalebnym na twaju haławu; a kożny jenk i skarha twaja tam adazwiecca nadziejaj światoj i pieśniaj tryumfu. — Wiera — heta zadatak tabie ad Boha dany, szto, kali jaho nie zmarnujesz, tam — u niebie atrymajesz zapłatu wiecznuju, a tut na ziamli — {{Абмылка|błahasławienstwy.|błahasławienstwy,}} i łaski nizliczonyje… {{Водступ|2|em}}A druhi twoj skarb — twaja mowa biełaruskaja. — Ad Boha danaja, jana nierazdzielna z historjej twajho karotkaho żyćcia, pierachadziuszaja z dzieda na ŭnuka, z baćki na syna — jak wialikaje, darahoje dziadzictwa, służyć jana i tabie ŭ doli — niadoli, służyć budzie i dziaciom twaim i unukam. — Czy ŭ madlitwach, szto da Boha szlesz; czy ŭ pieśni — jenku, szto z duszy twajej rwiecca na wolu; czy u {{Абмылка|hatarcy|hutarcy}} wiasiołaj — susiedzkaj, jana tabie służyć wierna i wierna twaje dumki druhim pieradaje. Jana ciabie łuczyć z hramadoj wuzłom nierazryŭnym i daje tabie możnaść szyryć {{Абмылка|siarad|siarod}} bratoŭ twaich i praŭdu światyń, i praświetu, i samomu wuczycca ad druhih, czaho jeszcze nia wiedajesz. Mowa narodu — dusza narodu; mowy {{Абмылка|niestanie|nie stanie}} — narodu nie stanie. Bo jak swiet swietam, jaszcze nie czuwana — niawidana, kab narod pierażyŭ swaju mowu!.. {{Водступ|2|em}}A twoj treci skarb, moj bratok darahi, to mazali twaje czornyje, szto hłyboka ŭ twaje harotnyje ujelisia ruki. — Mazali twaje czornyje, „arder za trudy i za muki“, jak zawie ich pieśniar biełaruski, — to świadectwa, szto ty pracaj, dy praŭdaj na świecie żywiesz! Na pracu ciabie Boh satwaryŭ, i ŭ pracy aposzniaja meta twajho ziemskaho żyćcia. Praca ad hrechu adwodzić, praca siły hartujeć, praca hady żyćcia twajho mnożyć, praca u siamiejku twaju i dastatak, i radaść niasie. Praca — to nie praklaćcie — nie! to błahasławienstwa Boha! Praca i tolki praca nawuczyć ciabie i swajo canić i czuzoje szanawać; praca i tolki praca daść tabie czystaje sumleńnie, a czystaje sumleńnie da praŭdziwaho, wiecznaho dawiadzie adpaczynku… {{***2||50%|15|перад=0em|пасьля=0em}} {{Водступ|2|em}}Moj bratok darahi! Ty bahat, — ty majesz skarby, wialikije skarby! U ruce twajej — twaja dola. Kawać jaje treba, i kawać jak można najchutczej! Budawać treba swaju Baćkoŭszczynu, a budawać ŭsim i dla ŭsich! {{Водступ|2|em}}Na fundamant pałaży naszu wieru światuju: jana nie pachiniecca! {{Водступ|2|em}}Z rodnych dumak, s sloŭcaŭ rodnych złaży pomast nadziejny i trywały, kab złuczyŭ jon Budawańnie twajo z ŭsim świetam, z ŭsimi ludźmi — bratami. Twoj pot krywawy niechaj za cement pasłużyć… {{Водступ|2|em}}Pracaj drużnaj, achwoczaj — z Boham<section end="Dumki"/><noinclude></noinclude> p0kiqa0xl8tufwyer0gnag1ebncjrns 296702 296701 2026-09-01T17:35:58Z RAleh111 4658 296702 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Gleb Leo" /></noinclude><section begin="Dumki"/>{{Цэнтар|'''Dumki u czużoj staroncy.'''|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{Водступ|2|em}}Z dalokaj czużyny — s pieknaj, ciopłaj Italii, szlu prywiet tabie, Maci — Biełaruś… {{Водступ|2|em}}Rym adwiecznaja świetu stalica — taki słaŭny, taki wialiki, taki bahaty, ŭsio mnie daje, szto partreba dla duszy i cieła; ciopłaja, paŭdzionnaja słonca świecić tak jasna, tak pryhoża; kruhom kwietki, pieśni, wiasiella, — wiesna, wiecznaja wiesna! {{Водступ|2|em}}A mnie markotna… sumna na duszy! {{Водступ|2|em}}Mnie markotna, bo wiedaju, szto dzieści daloka-daloka na poŭnacz, spawitaja biełym śniehu pałoham, lażyć ŭ snie swaim daŭhawiecznym maja Maci — Biełaruś, takaja biazdolnaja, takaja niszczaśliwaja… {{Водступ|2|em}}Braty maje tam żywuć, — darahije braty — Biełarusy…biednyje, dolaj pakryŭdżenyje, ludźmi zabytyje — braty darahije… {{Водступ|2|em}}Cicha, spakojna niasuć swoj kryż, szto Boh im pasłaŭ, ŭzdychajuczy da inszaj doli. A choć im czasam sonijka prahlanie i dola uśmiachniecca {{Абмылка|lepszaje|lepszaja}}, jany ŭsio sumnyje, markotnyje… {{Водступ|2|em}}A czamu? Bo nia wiedajuć, szto i jany bahatyje, szto i im Boh daŭ siły nimała!.. {{block center/s}} {{***2||50%|15|перад=0em|пасьля=0em}} {{block center/e}} {{Водступ|2|em}}Bracie — Biełarusie! Hodzie markocicca!… Haławu zwyż: Ty bahat — ty duży — ty wielik! Skarby majesz wialikije i siły szmat. {{Водступ|2|em}}Twoj pierszy i najwialikszy skarb twaja wiera świataja. Wiera heta słońca jasnaja, szto nad żyćciom twaim świecić szerym i apramieniwaje ścieżki ciarnistyje, pa katorych tabie Boh iści ukazaŭ; Wiera — heta ahoń z nieba pasłany, szto sahrewaje duszu twaju i serca, zastyŭszaja ŭ ciażkim zmahańni sztodziennaho żyćcia i niszczyć ŭsio, szto u tabie jość błahoha, hresznaho. Wiera — heta pancyr, heta mur nadziejny, szto ad woraha duszu twaju ścieraże. Wiera tabie sił dadaje ŭ pracy twajej krywawaj, wiera cieszyć ŭ smutku niadoli, wiera ŭzmacniaje ŭ biadzie. Wiera ciabie wuczyć, szto kożnaja ślazinka, wylitaja tut na ziamli, tam — ŭ niebie — ŭ perłu zamienicca darahuju; kożnaja kaluczka, szto tut ciabie ranić i muczyć, tam wiankom stanicca chwalebnym na twaju haławu; a kożny jenk i skarha twaja tam adazwiecca nadziejaj światoj i pieśniaj tryumfu. — Wiera — heta zadatak tabie ad Boha dany, szto, kali jaho nie zmarnujesz, tam — u niebie atrymajesz zapłatu wiecznuju, a tut na ziamli — {{Абмылка|błahasławienstwy.|błahasławienstwy,}} i łaski nizliczonyje… {{Водступ|2|em}}A druhi twoj skarb — twaja mowa biełaruskaja. — Ad Boha danaja, jana nierazdzielna z historjej twajho karotkaho żyćcia, pierachadziuszaja z dzieda na ŭnuka, z baćki na syna — jak wialikaje, darahoje dziadzictwa, służyć jana i tabie ŭ doli — niadoli, służyć budzie i dziaciom twaim i unukam. — Czy ŭ madlitwach, szto da Boha szlesz; czy ŭ pieśni — jenku, szto z duszy twajej rwiecca na wolu; czy u {{Абмылка|hatarcy|hutarcy}} wiasiołaj — susiedzkaj, jana tabie służyć wierna i wierna twaje dumki druhim pieradaje. Jana ciabie łuczyć z hramadoj wuzłom nierazryŭnym i daje tabie możnaść szyryć {{Абмылка|siarad|siarod}} bratoŭ twaich i praŭdu światyń, i praświetu, i samomu wuczycca ad druhih, czaho jeszcze nia wiedajesz. Mowa narodu — dusza narodu; mowy {{Абмылка|niestanie|nie stanie}} — narodu nie stanie. Bo jak swiet swietam, jaszcze nie czuwana — niawidana, kab narod pierażyŭ swaju mowu!.. {{Водступ|2|em}}A twoj treci skarb, moj bratok darahi, to mazali twaje czornyje, szto hłyboka ŭ twaje harotnyje ujelisia ruki. — Mazali twaje czornyje, „arder za trudy i za muki“, jak zawie ich pieśniar biełaruski, — to świadectwa, szto ty pracaj, dy praŭdaj na świecie żywiesz! Na pracu ciabie Boh satwaryŭ, i ŭ pracy aposzniaja meta twajho ziemskaho żyćcia. Praca ad hrechu adwodzić, praca siły hartujeć, praca hady żyćcia twajho mnożyć, praca u siamiejku twaju i dastatak, i radaść niasie. Praca — to nie praklaćcie — nie! to błahasławienstwa Boha! Praca i tolki praca nawuczyć ciabie i swajo canić i czuzoje szanawać; praca i tolki praca daść tabie czystaje sumleńnie, a czystaje sumleńnie da praŭdziwaho, wiecznaho dawiadzie adpaczynku… {{block center/s}} {{***2||50%|15|перад=0em|пасьля=0em}} {{}block center/e} {{Водступ|2|em}}Moj bratok darahi! Ty bahat, — ty majesz skarby, wialikije skarby! U ruce twajej — twaja dola. Kawać jaje treba, i kawać jak można najchutczej! Budawać treba swaju Baćkoŭszczynu, a budawać ŭsim i dla ŭsich! {{Водступ|2|em}}Na fundamant pałaży naszu wieru światuju: jana nie pachiniecca! {{Водступ|2|em}}Z rodnych dumak, s sloŭcaŭ rodnych złaży pomast nadziejny i trywały, kab złuczyŭ jon Budawańnie twajo z ŭsim świetam, z ŭsimi ludźmi — bratami. Twoj pot krywawy niechaj za cement pasłużyć… {{Водступ|2|em}}Pracaj drużnaj, achwoczaj — z Boham<section end="Dumki"/><noinclude></noinclude> byuzsta7ujzmnxz8jzrps0ul3jnlj5a 104 80427 296703 192413 2026-09-01T17:46:11Z RAleh111 4658 296703 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Gleb Leo" /></noinclude><section begin="Dumki"/>i dla Boha — paniasiom my ŭsie, ŭsieczysta, cehliny dumak naszych i naszych trudoŭ — i zbudujem Budawańnie wialikaja… {{Водступ|2|em}}Boh nam pamoże — sonijka ŭstanie — i zaświecić nam lepszaja dola! {{Калёнтытул|left={{Водступ|2|em}}''Rym.''|right=''Piotra Prosty.''}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:1em"></div> {{Накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Dumki"/> <section begin="Maje"/>{{block center/s}} <div style="margin-bottom:0em; font-size:180%; font-family:Bahnschrift Condensed;"> <center>''Maje żadańnia.''</center> </div> ''Da was, braty, da was —''<br /> ''Szto dzień, szto kożny czas,''<br /> ''Latu ja dumkaju rupliwaj''<br /> ''Da waszych wiosak, boru, niwau…''<br /> ''Chacia zdalok — hladżu ja zblizka''<br /> ''Na biedna pola, strechu nizku,''<br /> ''Na dolu waszu, na stahnańnie —''<br /> ''I serca pounicca żadańniem…''<br /> ''Chacieuby polam — czarnaziomam''<br /> ''Zrabicca bratawi radnomu —''<br /> ''Pładzić, radzić, szto jon pasieje,''<br /> ''Kab syty byu z swajej siamiejaj.''<br /> ''Chacieuby drewam u polnaj kniei''<br /> ''Dać chaładok u poudzień żniei.''<br /> ''Chacieuby kwietkaju charotnaj''<br /> ''Raswiasialić pahlad markotny.''<br /> ''Chacieuby dobraju wiatrynkaj''<br /> ''Szumieci zbożam, dreu halinkaj,''<br /> ''Łahodna, cicha twar pracounu''<br /> ''Achaładzić bratom sztodzionna.''<br /> ''Chacieuby ptuszkaju wiasnoju,''<br /> ''I letkam, wosianiu, zimoju''<br /> ''Czylikać, lotaci dy pieci —''<br /> ''Pa usim — dzie my jość — świeci.''<br /> ''Chacieuby jasnym ciopłym soncam''<br /> ''Zausiodanki swajoj staroncy''<br /> ''Dać świet dy ciopłaść z wysi u mieru,''<br /> ''Kab kożny u dobrać żyćcia wieryu.''<br /> ''I chmarkaj niebnaj cicha płyć''<br /> ''Paletki rodnyja rasić —''<br /> ''Chacieuby ni daci hroznych chmarau,''<br /> ''Szto bjuć piarunami pażarau…''<br /> ''Chacieuby niebam byci jasnym,''<br /> ''Kab biełarusa baczyć szczasnym,''<br /> ''Kab ludzi dumkaj u wyś lacieli,''<br /> ''Kab stacca dobrymi chacieli.''<br /> ''Chacieuby byci ja u Boha,''<br /> ''Dyk ni dla raju — szczaścia swoha!''<br /> ''A dziela rodnaho narodu,''<br /> ''Kab łaskawym jamu zausiodu''<br /> ''Niabiesny byu Wialiki Pan''<br /> ''Chacieub, braty, być ja tam —''<br /> ''I tam i u rodnaj Bielarusi…''<br /> ''— Ab hetym wieczna ja malusia!''<br /> ''Da was, braty, da was —''<br /> ''Szto dzień, szto kożny czas,''<br /> ''Serdecznaj dumkaju rupliwa''<br /> ''Latu da waszych chatau, niwau…''<br /> ''Chacia zdalok — hladżu ja zblizka''<br /> ''Na biedna pola, strechu nizku''<br /> ''Na dolu waszu na stahnańnie…''<br /> ''— O Boże, zbycca daj zadańniu!''<br /> {{Калёнтытул|right='''''Antoni B.'''''}} {{block center/e}} {{Накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Maje"/> <section begin="Klikaŭ"/><div style="margin-bottom:0em; font-size:180%; font-family:Bahnschrift Condensed;"> <center>Klikaǔ mianie brat moj…</center> </div> {{Водступ|2|em}}Klikaŭ mianie brat moj… siadzieŭ jon u hłybokaj jaminie ciemry, biedny, abiazdoleny. Nia słowy czuŭ ja ŭ kliku hetym, a baluczy stohn pakaleczenaha, hałodnaha… {{Водступ|2|em}}— Za szto, za szto zabyŭsia ty na mianie? Za szto pakinuŭ ty mianie hetkaho biazdolnaho??.. {{Водступ|2|em}}Czamu paszoŭ ty, bracie, czużoje pole harać, czużym ludziom służyć? Ci-ż my nie razam ŭzhadawalisia, nie razam wyrasli ŭ adnej i tej samaj wioscy ŭbohaj? Ci-ż nie razam s taboj słuchali my sumnych kazak hustaj {{Абмылка|imiszary.|imiszary}} i żudasnaho szeptu adwiecznaho boru? Czamu-ż uciekajesz ty ad mianie, a nie wyciahiwajesz z hamy hłybokaj, kab i ja uhledziŭ światło i sonce, kab i ja staŭsia roŭnym tabie czaławiekam?.. Czamu śmiajeszsia z mianie? Czamu kpinami zbywajesz? Czamu mianie — brata swajho skacinaj abzywajesz? Hlań i uspomni: ci-ż my nie razam wykarmilisia — praŭda — czornym z miakinaj chlebam, ale… ŭ swajej chacie! Ci-ż nie adna i taja samaja mowa nas ŭskalychała — prostaja jana — ale zrazumiełaja — bo rodnaja!.. {{Водступ|2|em}}Dyk, bracie moj, prychodź, śpiaszysia, ratuj mianie bo nia czuży ciabie klicze, a klicze ciabie twoj rodny brat!… <div style="width:100%; position:relative;"><div style="display:inline; position:relative; padding-right:0.5em;"></div><div style="position:absolute; width:100%; right:0px; bottom:0px; z-index:0; overflow:hidden; white-space:nowrap; text-align:right;"><div style="display:inline; float:right;">{{{dottext|{{Зьмест старонак з кропкамі/3|{{{symbol|.}}}|{{{5|}}} }}{{{dotend|}}}}}}</div></div></div> {{Водступ|2|em}}Hetak klikaŭ mianie brat moj z hłybokaj jaminy ciemry… {{Калёнтытул|left=|right=''Z.''}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:1em"></div> {{Накіравальная рыса|5em|height=1px}}<section end="Klikaŭ"/><noinclude></noinclude> 7ynfqsaezpafxvzx4spbibtpjh592va 104 80440 296718 192426 2026-09-01T19:22:43Z RAleh111 4658 296718 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Gleb Leo" /></noinclude><section begin="Padjałowiec"/>{{Цэнтар|'''Padjałowiec.'''|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{Водступ|2|em}}Akuratna nie skażu kali heta było, ale jak staryje ludzi każuć, dyk duża daŭno. {{Водступ|2|em}}U tyje daŭnyje czasy na adnej łahczynie ros jelnik, pamiż katoraho szmat było pryhożych, statnych, kunacieńkich drewak. Woś pamiż hetaj hramady, zaznałasia adna jełaczka swajej pieknatoj i paczała pahardżać jana swaimi tawaryszkami — susiedkami. Zachaciełasia joj być i najbolszaj, i nawyszejszaj nad ŭsim lesam. I stała jana raspanoszywacca, raspuszczać na ŭsie baki swaje wietki, dyj hłuszyć susiednije drewy. I padniaŭszysia za ŭsich wyżej, horda pahledała jana ŭ wokał, a haliny jaje samalubna pieraszeptywalisia pamiż siabie. {{Водступ|2|em}}Ciażka pryjszłosia tym jełkam, szto pobacz raśli: ŭsie soki z ziamli smaktała ich samalubnaja tawaryszka, bo musiła nakarmić swaju niepamiernuju wielicz, i czym bolej jana razrastałasia, tym bolej hłuszyła ŭ wokał siabie żyćcio, tym ciażej było żyć druhim. Ale prykazka każe: nie pahardżaj swaich i czużych, bo upadziesz niżej za ŭsich. Tak stałosia i z hordaj jełkaj. {{Водступ|2|em}}Nasunułasia chmara, nalacieŭ wieciar, piaruny laskać stali; a wializarnaja jełka dryżyć i dryżyć, i pa halinkach jaje praletajuć trywożnyje szepty… {{Водступ|2|em}}I choczecca jełcy na hety straszenny czas znoŭ stacca malenkaj, znoŭ schawacca pamiż swaich, ale… zichanuła małanka, hruknaŭ piarun i na miejscy hordaj jełki walalisia tolki szczepki, dy tyrczeŭ pień u pojas, wyszyni… {{Водступ|2|em}}Ażno {{Абмылка|adazwa sia|adazwaŭsia}} hołas: „za twaju hordaść i zniewahu da swaich, pacznie raści ad ciabie nia wyszej twajho pnia nikomu niazhodnyje, kaluczyje kuściki, katoryje buduć nazywacca padjałoŭcam. {{Водступ|2|em}}I woś s taho czasu zawialisia ŭ nas nikomu nie patrebnyje, ni na szto niazhodnyje kusty padjałoŭca, chiba tolki pastuch, abo araty wyraże sabie z jaho puhaŭjo. Raście padjałowiec bytcam saromiajuczysia, pry ziamli, ale ŭ haru padniacca nie adważycca. {{Калёнтытул|right=''M. Hrymot.''{{gap|2em}}}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:1em"></div> {{Накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Padjałowiec"/> <section begin="Daczuszce"/>{{block center/s}} <div style="margin-bottom:-0.5em; font-size:180%; font-family:Bahnschrift Condensed;"> <center>Daczuszce.</center> </div> ''Ni płacz, zaśni, majo dziciatka,''<br /> ''Zaucześni sloz swaich ni trać,''<br /> ''Tut pry kałysce twaja matka —''<br /> ''Ni pierastanie kałychać.''<br /> {{Gap|2em}}''Zaśni dzicia, majo małoja —''<br /> {{Gap|2em}}''Użo hodzie płakać, addychni;''<br /> {{Gap|2em}}''Twoj stohn da boli serce kroje,''<br /> {{Gap|2em}}''Baj — baj, daczuraczka, zaśni!''<br /> ''A tam prysniacca raj i kwietki,''<br /> ''Paczujesz pieśni sałauja, —''<br /> ''Tam jość, jak ty małyje dzietki''<br /> ''I razam z imi la ruczcza''<br /> {{Gap|2em}}''Ty budziesz biehać, zabaulacca,''<br /> {{Gap|2em}}''Czas projdzie miła u hulni —''<br /> {{Gap|2em}}''I snom swaim spakoj dasz matce…''<br /> {{Gap|2em}}''Baj — baj, małaja, luli śpi!''<br /> ''Ty płaczesz znou, znou bol niamaja''<br /> ''Twoj son szczaśliwy złosna rwie;''<br /> ''Biaz sił, schudauszy, ledź żywaja''<br /> ''Ty ciahniesz ruczaczki swaje.''<br /> {{Gap|2em}}''Dziciatka, słaby stohn twoj słyszu;''<br /> {{Gap|2em}}''Prymi-ż lekarstwa, duch zmacni,''<br /> {{Gap|2em}}''A ja spiaju i zakałyszu''<br /> {{Gap|2em}}''Baj — baj, dziciatka, luli, śpi!''<br /> ''Ach, ni hladzi dzicia panyła:''<br /> ''Pahlad twoj sumny straszny mnie…''<br /> ''Jak łaski prosisz kaplu siły,''<br /> ''Jakby szkaduju ja tabie!''<br /> {{Gap|2em}}''Samoj piakuć mnie slozy woczy.''<br /> {{Gap|2em}}''Dzicia, ni stań ty narakać:''<br /> {{Gap|2em}}''Ja nirazłuczna dni i noczy…''<br /> {{Gap|2em}}''Baj — baj, Janinka, luli, spać!''<br /> ''Niaznosnych muk daznała ucześni,''<br /> ''U ciarpieńniach, wiek paczała swoj —''<br /> ''Życcio i śmierć twajej pradwieśni''<br /> ''Zmahajucca uściaż z saboj.''<br /> {{Gap|2em}}''Być wuhal, ledźwie tłejesz:''<br /> {{Gap|2em}}''To niby haśniesz, to harysz,''<br /> {{Gap|2em}}''To biez nadziei żadnaj mlejesz,''<br /> {{Gap|2em}}''To znou tak radasna hladzisz!''<br /> ''Zaśni ni płacz, a son zdarowy''<br /> ''Zniasie zniamohu, daść spakoj;''<br /> ''Ni chmur tak żalabliwa browy,''<br /> ''Baj — baju, luli, zajczyk moj!''<br /> {{Gap|2em}}''Bo ni para, maja niaboha,''<br /> {{Gap|2em}}''Zarańnie dolu abmywać —''<br /> {{Gap|2em}}''U żyćci slozak budzie mnoha…''<br /> {{Gap|2em}}''Ich ni zdalejesz zatrymać.''<br /> ''Ni płacz dzicia, dość slozam licca!''<br /> ''I żalem serca mnie nia kroj:''<br /> ''Pakul ni znajesz hora żyćcia,''<br /> ''Pakul Boh łaskau — ty sa mnoj!''<br /> {{Калёнтытул|right='''''Albert Paułowicz.'''''}} {{block center/e}}<section end="Daczuszce"/><noinclude></noinclude> pmcjhonis42gyk1nvj5kg1tbp48346z 296719 296718 2026-09-01T19:23:17Z RAleh111 4658 296719 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Gleb Leo" /></noinclude><section begin="Padjałowiec"/>{{Цэнтар|'''Padjałowiec.'''|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{Водступ|2|em}}Akuratna nie skażu kali heta było, ale jak staryje ludzi każuć, dyk duża daŭno. {{Водступ|2|em}}U tyje daŭnyje czasy na adnej łahczynie ros jelnik, pamiż katoraho szmat było pryhożych, statnych, kunacieńkich drewak. Woś pamiż hetaj hramady, zaznałasia adna jełaczka swajej pieknatoj i paczała pahardżać jana swaimi tawaryszkami — susiedkami. Zachaciełasia joj być i najbolszaj, i nawyszejszaj nad ŭsim lesam. I stała jana raspanoszywacca, raspuszczać na ŭsie baki swaje wietki, dyj hłuszyć susiednije drewy. I padniaŭszysia za ŭsich wyżej, horda pahledała jana ŭ wokał, a haliny jaje samalubna pieraszeptywalisia pamiż siabie. {{Водступ|2|em}}Ciażka pryjszłosia tym jełkam, szto pobacz raśli: ŭsie soki z ziamli smaktała ich samalubnaja tawaryszka, bo musiła nakarmić swaju niepamiernuju wielicz, i czym bolej jana razrastałasia, tym bolej hłuszyła ŭ wokał siabie żyćcio, tym ciażej było żyć druhim. Ale prykazka każe: nie pahardżaj swaich i czużych, bo upadziesz niżej za ŭsich. Tak stałosia i z hordaj jełkaj. {{Водступ|2|em}}Nasunułasia chmara, nalacieŭ wieciar, piaruny laskać stali; a wializarnaja jełka dryżyć i dryżyć, i pa halinkach jaje praletajuć trywożnyje szepty… {{Водступ|2|em}}I choczecca jełcy na hety straszenny czas znoŭ stacca malenkaj, znoŭ schawacca pamiż swaich, ale… zichanuła małanka, hruknaŭ piarun i na miejscy hordaj jełki walalisia tolki szczepki, dy tyrczeŭ pień u pojas, wyszyni… {{Водступ|2|em}}Ażno {{Абмылка|adazwa sia|adazwaŭsia}} hołas: „za twaju hordaść i zniewahu da swaich, pacznie raści ad ciabie nia wyszej twajho pnia nikomu niazhodnyje, kaluczyje kuściki, katoryje buduć nazywacca padjałoŭcam. {{Водступ|2|em}}I woś s taho czasu zawialisia ŭ nas nikomu nie patrebnyje, ni na szto niazhodnyje kusty padjałoŭca, chiba tolki pastuch, abo araty wyraże sabie z jaho puhaŭjo. Raście padjałowiec bytcam saromiajuczysia, pry ziamli, ale ŭ haru padniacca nie adważycca. {{Калёнтытул|right=''M. Hrymot.''{{gap|2em}}}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:1em"></div> {{Накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Padjałowiec"/> <section begin="Daczuszce"/>{{block center/s}} <div style="margin-bottom:-0.5em; font-size:180%; font-family:Bahnschrift Condensed;"> <center>''Daczuszce.</center> </div> ''Ni płacz, zaśni, majo dziciatka,''<br /> ''Zaucześni sloz swaich ni trać,''<br /> ''Tut pry kałysce twaja matka —''<br /> ''Ni pierastanie kałychać.''<br /> {{Gap|2em}}''Zaśni dzicia, majo małoja —''<br /> {{Gap|2em}}''Użo hodzie płakać, addychni;''<br /> {{Gap|2em}}''Twoj stohn da boli serce kroje,''<br /> {{Gap|2em}}''Baj — baj, daczuraczka, zaśni!''<br /> ''A tam prysniacca raj i kwietki,''<br /> ''Paczujesz pieśni sałauja, —''<br /> ''Tam jość, jak ty małyje dzietki''<br /> ''I razam z imi la ruczcza''<br /> {{Gap|2em}}''Ty budziesz biehać, zabaulacca,''<br /> {{Gap|2em}}''Czas projdzie miła u hulni —''<br /> {{Gap|2em}}''I snom swaim spakoj dasz matce…''<br /> {{Gap|2em}}''Baj — baj, małaja, luli śpi!''<br /> ''Ty płaczesz znou, znou bol niamaja''<br /> ''Twoj son szczaśliwy złosna rwie;''<br /> ''Biaz sił, schudauszy, ledź żywaja''<br /> ''Ty ciahniesz ruczaczki swaje.''<br /> {{Gap|2em}}''Dziciatka, słaby stohn twoj słyszu;''<br /> {{Gap|2em}}''Prymi-ż lekarstwa, duch zmacni,''<br /> {{Gap|2em}}''A ja spiaju i zakałyszu''<br /> {{Gap|2em}}''Baj — baj, dziciatka, luli, śpi!''<br /> ''Ach, ni hladzi dzicia panyła:''<br /> ''Pahlad twoj sumny straszny mnie…''<br /> ''Jak łaski prosisz kaplu siły,''<br /> ''Jakby szkaduju ja tabie!''<br /> {{Gap|2em}}''Samoj piakuć mnie slozy woczy.''<br /> {{Gap|2em}}''Dzicia, ni stań ty narakać:''<br /> {{Gap|2em}}''Ja nirazłuczna dni i noczy…''<br /> {{Gap|2em}}''Baj — baj, Janinka, luli, spać!''<br /> ''Niaznosnych muk daznała ucześni,''<br /> ''U ciarpieńniach, wiek paczała swoj —''<br /> ''Życcio i śmierć twajej pradwieśni''<br /> ''Zmahajucca uściaż z saboj.''<br /> {{Gap|2em}}''Być wuhal, ledźwie tłejesz:''<br /> {{Gap|2em}}''To niby haśniesz, to harysz,''<br /> {{Gap|2em}}''To biez nadziei żadnaj mlejesz,''<br /> {{Gap|2em}}''To znou tak radasna hladzisz!''<br /> ''Zaśni ni płacz, a son zdarowy''<br /> ''Zniasie zniamohu, daść spakoj;''<br /> ''Ni chmur tak żalabliwa browy,''<br /> ''Baj — baju, luli, zajczyk moj!''<br /> {{Gap|2em}}''Bo ni para, maja niaboha,''<br /> {{Gap|2em}}''Zarańnie dolu abmywać —''<br /> {{Gap|2em}}''U żyćci slozak budzie mnoha…''<br /> {{Gap|2em}}''Ich ni zdalejesz zatrymać.''<br /> ''Ni płacz dzicia, dość slozam licca!''<br /> ''I żalem serca mnie nia kroj:''<br /> ''Pakul ni znajesz hora żyćcia,''<br /> ''Pakul Boh łaskau — ty sa mnoj!''<br /> {{Калёнтытул|right='''''Albert Paułowicz.'''''}} {{block center/e}}<section end="Daczuszce"/><noinclude></noinclude> c60um9rnas7z6os5z4kfi2qh7s87ni7 104 80467 296720 192474 2026-09-01T19:30:33Z RAleh111 4658 296720 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Gleb Leo" /></noinclude><section begin="U"/>{{Цэнтар|'''U {{Абмылка|Balnicy|balnicy}}.'''|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{Водступ|2|em}}U wialikim swietłym pakoi ziemskaj balnicy sprawa i zlewa na łożkach, a to i dzie-nia-dzie na padłozie leżali s pabialeŭszymi twarami chworyje. Sonce, zaliwajuczy jasnymi blaskami ścieny, kidajuć pramieni swaje ŭ woczy nieszczasnych. Hladziuczy na hetyje hłyboka zapaŭszyje twary, — strach zachopliwaje zdarowaho czaławieka, żal ściskaje serce — choczecca płakać… Mo niekolki dzion tamu, niekolki hadzin nawat może i nia dumałosia hetym biedakam apynucca ŭ hetym pakoi, ale los pakierawaŭ inaczej: skryhanuli dźwiery balnicy i… zaczynilisia. Ci na doŭha? Mo zusim ad hetul nia wyjści, a tolki staraja kaniaka zaciahnie zamuczenaje cieła na mahilnik? {{Водступ|2|em}}Chto zhadaje buduczynu? I kożny chwory, zataiŭszy ŭ duszy nadzieju, pryhledajecca charastwu dnia, bliskuczamu soncu, a dumki latuć i latuć… {{Водступ|2|em}}Pry samych dźwierach na ćwiordym łożku lażyć dzicianio — kruhłaja sirata. Razumny pohlad jaho woczaŭ kwapna spatykaje ŭsiakaho, chto tolki nie zachodzie ŭ balnicu, choć wiedaje jon dobra, szto jamu czekać niekoha, jaho dawiedacca nia pryjdzie nichto, nichto… Nawat tut — u balnicy, dzie jon lażyć ŭżo daŭno, zbrydaŭ usim tut: nia prywykli doŭha zajmacca chworymi, a jon lażyć i lażyć — czuży, daloki dla ŭsich, i tolki {{Абмылка|dumki.|dumki,}} sumnyje dumki ŭjucca ŭ jaho zbalełaj haloŭce. Ujucca dumki, kali byŭ jeszcze zdarowym, kali byŭ padpasawiczam, jak lotaŭ jon pa uzhorkach i chmyźniaczkoch za skacinkaj, a woś ciapier pryjszłosia jamu leżać, prykawanym da lożka i hladzieć, jak pobacz jaho śmierć kosić i kosić, i kali czutno było, jak sumna i zważna hudzieli zwany, ciażka i hłyboka uzdychaŭ sirota, a dumka hwałtam uciskałasia: kali-ż zazwoniać po im?… {{Калёнтытул|left={{gap|2em}}''Minsk.''|right=''Hałubok.''{{gap|2em}}}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:1em"></div> {{Накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="U"/> <section begin="Kaścielny"/>{{Цэнтар|'''Kaścielny kalendar.'''|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> <center>{{larger|'''Luty.'''}}</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> <div style="margin-left:2em; text-indent:-2em"> 8. P. † Jana z Matty Wyznaŭcy 9. S. † Apolonii Dz. M. i św. Cyryla B. 10. ''Niadz. Starazapusnaja'' (u paczatku chryścijanstwa u hetu niadz. zahaŭlali) św. Schalastyki Dziewy. 11. P. ''Abjauleńnie Matki Boskaj u Lurd'' i św. Lucyja B. Mucz. 12. A. Eulalii Dz. Mucz. 13. S. † Juljana i Dobroslawa 14. C. Walentaho K. Mucz. </div> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:1em"></div> {{Накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Kaścielny"/> <section begin="Sw"/><div style="margin-bottom:-0.5em; font-size:180%; font-family:Bahnschrift Condensed;"> <center>Sw. Apolonija Dziewa Muczynica.</center> </div> {{Водступ|2|em}}Swiataja Apolonija radziłasia i żyła ŭ mieści Aleksandryi ŭ trecim wieku pa naradżeńni Chrystusa. U hety czas ŭ Rymi byŭ imperataram Decyjusz, pahanin i praśledawaciel chryścianaŭ. Pa jaho zahadu jak ŭ Rymi, tak i ŭ AlekSandryi chryścianaŭ ławili dy muczyli. Świataja Apolonija jeszcze ŭ dziecinstwie paznała i wielmi pakachała nawuku zbaŭlennuju Jezusa, Chrystusa dy nia tolki sama żyła pa tej nawuce, ale i druhich da hetaho nawaroczywała. {{Водступ|2|em}}Dyk, zławiŭszy jaje, katy pahanskije zahadali bluźnić proci Chrystusa; kaliż hetaho nie zrabiła, pałamali joj paszczenki i wybili ŭsie zuby, dy pryhrazili spalić żywuju, kali nie pakłonicca bałwanam i nie złoże im achwiaraŭ. {{Водступ|2|em}}Ale ŭ jaje sercy byŭ haraczejszy ahoń miłaści da Chrystusa, czym toj, na katorym jaje palić mieli, dyk jana i adkazała katam, szto hatowa na ŭsielakije muki i śmierć, a nikoli nie wyraczecca praŭdy i Chrystusa. Tady ŭżo pastanawili {{Абмылка|jaie|jaje}} spalić; razłażyli ahoń i dali joj trochi czasu da namysłu, dumajuczy, szto jak śmierć zahlanie ŭ woczy, tady jana na ŭsio zhodzicca. Ale świataja dzieŭczyna wyrwałasia z ich ruk i kinułasia ŭ ahoń sama. {{Водступ|2|em}}Hetak spaliłasia jaje słaboje cieła, a mocnaja świataja duszyczka paszła da nieba, kab ŭziać zapłatu ad Taho, za katoraho ciarpieła muki i śmierć. Heta było ŭ 249 hadu. {{Водступ|2|em}}Dziela taho, szto św. Apolonii byli wybity zuby, jana liczycca patronkaj ad bolu zuboŭ. {{Калёнтытул|right=''B. P-ko.''{{gap|2em}}}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:1em"></div> {{Накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Sw"/> <section begin="Kaścielnyje"/>{{Цэнтар|'''Kaścielnyje wiedamaści.'''|памер=160%}} <div style="margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;"> <center>'''Pieramieny u duchawienstwi Wilensksj dyjec.'''</center> </div> {{Водступ|2|em}}Pa zahadu Wysoka-Prewielebnaho ks. Administratara ŭ Wilenskaj dyjec. stalisia pieramieny: ks. Roch Gielażunas na wikaraho da Mereczy, ks. Franciszak Pieściuk z Ostraj Bramy na wikaraho da<section end="Kaścielnyje"/><noinclude></noinclude> adjzow4g6g2002r7jay81dlgcbx0whv 296721 296720 2026-09-01T19:31:41Z RAleh111 4658 296721 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Gleb Leo" /></noinclude><section begin="U"/>{{Цэнтар|'''U {{Абмылка|Balnicy|balnicy}}.'''|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{Водступ|2|em}}U wialikim swietłym pakoi ziemskaj balnicy sprawa i zlewa na łożkach, a to i dzie-nia-dzie na padłozie leżali s pabialeŭszymi twarami chworyje. Sonce, zaliwajuczy jasnymi blaskami ścieny, kidajuć pramieni swaje ŭ woczy nieszczasnych. Hladziuczy na hetyje hłyboka zapaŭszyje twary, — strach zachopliwaje zdarowaho czaławieka, żal ściskaje serce — choczecca płakać… Mo niekolki dzion tamu, niekolki hadzin nawat może i nia dumałosia hetym biedakam apynucca ŭ hetym pakoi, ale los pakierawaŭ inaczej: skryhanuli dźwiery balnicy i… zaczynilisia. Ci na doŭha? Mo zusim ad hetul nia wyjści, a tolki staraja kaniaka zaciahnie zamuczenaje cieła na mahilnik? {{Водступ|2|em}}Chto zhadaje buduczynu? I kożny chwory, zataiŭszy ŭ duszy nadzieju, pryhledajecca charastwu dnia, bliskuczamu soncu, a dumki latuć i latuć… {{Водступ|2|em}}Pry samych dźwierach na ćwiordym łożku lażyć dzicianio — kruhłaja sirata. Razumny pohlad jaho woczaŭ kwapna spatykaje ŭsiakaho, chto tolki nie zachodzie ŭ balnicu, choć wiedaje jon dobra, szto jamu czekać niekoha, jaho dawiedacca nia pryjdzie nichto, nichto… Nawat tut — u balnicy, dzie jon lażyć ŭżo daŭno, zbrydaŭ usim tut: nia prywykli doŭha zajmacca chworymi, a jon lażyć i lażyć — czuży, daloki dla ŭsich, i tolki {{Абмылка|dumki.|dumki,}} sumnyje dumki ŭjucca ŭ jaho zbalełaj haloŭce. Ujucca dumki, kali byŭ jeszcze zdarowym, kali byŭ padpasawiczam, jak lotaŭ jon pa uzhorkach i chmyźniaczkoch za skacinkaj, a woś ciapier pryjszłosia jamu leżać, prykawanym da lożka i hladzieć, jak pobacz jaho śmierć kosić i kosić, i kali czutno było, jak sumna i zważna hudzieli zwany, ciażka i hłyboka uzdychaŭ sirota, a dumka hwałtam uciskałasia: kali-ż zazwoniać po im?… {{Калёнтытул|left={{gap|2em}}''Minsk.''|right=''Hałubok.''{{gap|2em}}}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:1em"></div> {{Накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="U"/> <section begin="Kaścielny"/>{{Цэнтар|'''Kaścielny kalendar.'''|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> <center>{{larger|'''Luty.'''}}</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> <div style="margin-left:2em; text-indent:-2em"> 8. P. † Jana z Matty Wyznaŭcy 9. S. † Apolonii Dz. M. i św. Cyryla B. 10. ''Niadz. Starazapusnaja'' (u paczatku chryścijanstwa u hetu niadz. zahaŭlali) św. Schalastyki Dziewy. 11. P. ''Abjauleńnie Matki Boskaj u Lurd'' i św. Lucyja B. Mucz. 12. A. Eulalii Dz. Mucz. 13. S. † Juljana i Dobroslawa 14. C. Walentaho K. Mucz. </div> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:1em"></div> {{Накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Kaścielny"/> <section begin="Sw"/><div style="margin-bottom:-0.5em; font-size:180%; font-family:Bahnschrift Condensed;"> <center>Sw. Apolonija Dziewa Muczynica.</center> </div> {{Водступ|2|em}}Swiataja Apolonija radziłasia i żyła ŭ mieści Aleksandryi ŭ trecim wieku pa naradżeńni Chrystusa. U hety czas ŭ Rymi byŭ imperataram Decyjusz, pahanin i praśledawaciel chryścianaŭ. Pa jaho zahadu jak ŭ Rymi, tak i ŭ AlekSandryi chryścianaŭ ławili dy muczyli. Świataja Apolonija jeszcze ŭ dziecinstwie paznała i wielmi pakachała nawuku zbaŭlennuju Jezusa, Chrystusa dy nia tolki sama żyła pa tej nawuce, ale i druhich da hetaho nawaroczywała. {{Водступ|2|em}}Dyk, zławiŭszy jaje, katy pahanskije zahadali bluźnić proci Chrystusa; kaliż hetaho nie zrabiła, pałamali joj paszczenki i wybili ŭsie zuby, dy pryhrazili spalić żywuju, kali nie pakłonicca bałwanam i nie złoże im achwiaraŭ. {{Водступ|2|em}}Ale ŭ jaje sercy byŭ haraczejszy ahoń miłaści da Chrystusa, czym toj, na katorym jaje palić mieli, dyk jana i adkazała katam, szto hatowa na ŭsielakije muki i śmierć, a nikoli nie wyraczecca praŭdy i Chrystusa. Tady ŭżo pastanawili {{Абмылка|jaie|jaje}} spalić; razłażyli ahoń i dali joj trochi czasu da namysłu, dumajuczy, szto jak śmierć zahlanie ŭ woczy, tady jana na ŭsio zhodzicca. Ale świataja dzieŭczyna wyrwałasia z ich ruk i kinułasia ŭ ahoń sama. {{Водступ|2|em}}Hetak spaliłasia jaje słaboje cieła, a mocnaja świataja duszyczka paszła da nieba, kab ŭziać zapłatu ad Taho, za katoraho ciarpieła muki i śmierć. Heta było ŭ 249 hadu. {{Водступ|2|em}}Dziela taho, szto św. Apolonii byli wybity zuby, jana liczycca patronkaj ad bolu zuboŭ. {{Калёнтытул|right=''B. P-ko.''{{gap|2em}}}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:1em"></div> {{Накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Sw"/> <section begin="Kaścielnyje"/>{{Цэнтар|'''Kaścielnyje wiedamaści.'''|памер=160%}} <div style="margin-top:-0.5em; margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;"> <center>'''Pieramieny u duchawienstwi Wilensksj dyjec.'''</center> </div> {{Водступ|2|em}}Pa zahadu Wysoka-Prewielebnaho ks. Administratara ŭ Wilenskaj dyjec. stalisia pieramieny: ks. Roch Gielażunas na wikaraho da Mereczy, ks. Franciszak Pieściuk z Ostraj Bramy na wikaraho da<section end="Kaścielnyje"/><noinclude></noinclude> gqij7me7d3f18w84uo2smmoqwpxil5o 104 80476 296724 192555 2026-09-02T06:10:37Z RAleh111 4658 296724 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Gleb Leo" /></noinclude><section begin="Kaścielnyje"/>Usich Światych ŭ Wilni, ks. Zyhmunt Lewicki da Ostraj Bramy, ks. Michał Piotroŭski z Mosara na wikaraho da Sokołki, ks. Fel. Mingin na wik. da Franciszkanoŭ ŭ Hrodni, ks. Teodory Żylinski na mansionara da Franciszkanaŭ ů Hrodni, ks. Feliks Kaczmarek sa Swiru na wikaraho da Holszan, ks. Stanisłaŭ Mikulski z Holszan na wikaraho da Oszmiany, ks. Ksawery Bobroŭski z Oszmiany na parocha da Mikieleŭszczyny, ks. Zyhmunt Miłkoŭski z Trok na wik. da Swira, ks. Stanisłaŭ Filmanowicz z Drui na wikaraho da Bernardynaŭ ŭ Hrodni. <div style="margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;"> <center>'''Pieramieny u duchawienstwi Żmudzkaj dyjec.'''</center> </div> {{Водступ|2|em}}Pa zahadu Wysoka-Prewielebnaho biskupa ks. Cyrtoŭta stalisia pieramieny: ks. kanonik Franciszak Landzberg pa prośbie uwalniajecca ad abawiazkaŭ parocha ŭ Surwiliszkach, a na jaho miejsca naznaczan Surwialiski wikary ks. Skorupski. Wikary z Retowa ks. Krzyżanowski pasyłajecca na 2 miesiacy na wikaraho ŭ Chwejdany, ks. Gajdis z Chwejdanoŭ pieranosicca na swojo miejsce na wikaraho ŭ Szwekszni. <div style="margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;"> <center>'''Pieramieny u archidyjecezii Mohylouskaj.'''</center> </div> {{Водступ|2|em}}Pa zahadu Jaho Wysoka-Prewielebnaści ks. Mitrapolity ks. doktar Wojcicki naznaczany profesaram ŭ Duchownaj Akademii, a ks. Białohołowy spawiednikam ŭ Siminarii. <div style="margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;"> <center>'''Sprawa ks. Jurszana.'''</center> </div> {{Водступ|2|em}}Na dniach wilenska sudnaja pałata razhladała sprawu ks. Kazimira Jurszana z Nowahrudka, abwinawaczanaho ŭ tym, szto pryniaŭ da kaścioła katalickaho niepoŭnaletniaju i daŭ joj szlub s {{Абмылка|katalikom|katalikom.}} {{Водступ|2|em}}Pałata utwierdziła pryhawor minskaho suda, pa katoramu ks. Jurszan maje zapłacić 25 rub. kary, ci adsiadzieć 7 dzion ŭ aryszci. <div style="margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;"> <center>'''Jak ksiandzy majuć adbywać kary.'''</center> </div> {{Водступ|2|em}}Szmat hubernataroŭ zwiarnułosia da ministra ŭnutrennich sprawaŭ s pytańniem, jak majuć adbywać karu tyje ksiandzy, szto pryhaworeny ŭ aryszt administracyjnym paradkam. Ministar daŭ taki atkaz, szto takije ksiandzy majuć adbywać karu nia ŭ klasztory, jak było dahetul, ale ŭ turmach — u addzielnych pakojach. <div style="margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;"> <center>'''Pierszaja rasiejskaja imsza św. u Rymi.'''</center> </div> {{Водступ|2|em}}5 śnieżnia, ŭ kaścieli św. Saby ŭ Rymi była adpraŭlenna praz ajca Serhija Werihina parocha rasiejcaŭ katolikaŭ, św. imsza ŭ rasiejskim abradzie. Rasiejskaja parochija maje ni wialikuju cerkaŭku św. Wawrzyńca. {{Водступ|2|em}}Rasiejcy-kataliki zachawali ŭsio toje, szto maje prawaslaŭna cerkwa, tolki szto Haławoj Cerkwi liczać Papieża. {{Водступ|2|em}}U Rasiei — takaja samaja cerkoŭ dla katalikoŭ-rasiejcaŭ jość ŭ Piecierburzie. <div class="paragraphbreak" style="margin-top:1em"></div> {{Накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Kaścielnyje"/> <section begin="Szto"/>{{Цэнтар|'''Szto czuwać.'''|памер=160%}} <div style="margin-top:-0.5em; margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;"> <center>'''Hasudarstwen. Duma.'''</center> </div> {{Водступ|2|em}}U Hasudarstwiennaj Dumie rabota mała kratajecca i dla nas — biełarusoŭ niczoha cikaŭnaho nima. Pa praŭdzi każuczy, hetaho treba było i spadziewacca: niaŭmieli my wybrac swaich predstaŭnikoŭ, katoryje rupilisia-b ab naszych sprawach. {{block center/s}} {{***2||50%|15|перад=0em|пасьля=0em}} {{block center/e}} {{Водступ|2|em}}Cikaŭna tolki toje, szto pieradwybarnaja kampanija, jakaja wiałasia ŭsiudy, jak widać krychu pośliznułasia. Prawasłaŭnyje duchoŭniki, katorych staralisia jak maha bolsz ucisnuć ŭ Dumu, nia ŭsie pakazalisia pakornymi służkami i nie pajszli tej darohaj, jakoj chacieli i dumali pawieści ich zahadczyki. Pierszym niepasłusznikam, katory nie zachacieŭ prystać da prawych deputatoŭ, znajszoŭsia archirej Nikan, katoraho za heta jaho naczalstwa — Synod, pierakidywaje na służbu ŭ samuju hłusz — Jenisiejskuju huberniu. Niekatoryje duchoŭniki prawasłaŭnyje straszenna hetym abureny, i każuć, szto ich czekaje heta samaja ścieżka. {{block center/s}} {{***2||50%|15|перад=0em|пасьля=0em}} {{block center/e}} {{Водступ|2|em}}<span style="margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;">'''U m. Popielanach,'''</span> Kow. hub. i akolicy paczynaje usio bolsz i bolsz szyrycca wospa; u karotkim czasie było 7 prypadkaŭ śmierci. U szkołach pryszczepka wospy zakonczana, a żychary szczepiać jaje sabie i dzietkam. {{Водступ|2|em}}<span style="margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;">'''{{Абмылка|Wiiejka|Wilejka}},'''</span> Wilejskaho paw. Pa zahadu rady pry ministry ŭnutrennich spraŭ addali pad sud wilenskaj sudnaj pałaty ziemskaho naczalnika 6-ho ŭczastka Ridihiera za rastratu kazionnych hroszy. {{Водступ|2|em}}<span style="margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;">'''Dzwinsk,'''</span> Witebskaj hub. 23 studnia sielanin wioski „Nowy Takary“ — Tamasz Demidoŭ pajechaŭ s susiedami da kazionnaho lesu rubić kuplonyje drowy, adno dzierawa upało i prybiło jaho da śmierci.<section end="Szto"/><noinclude></noinclude> r3hf3ntnj3yteapkkwchbvwsj237fi2 104 80478 296725 192567 2026-09-02T06:21:20Z RAleh111 4658 296725 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Gleb Leo" /></noinclude> <section begin="Szto"/>{{Водступ|2|em}}<span style="margin-top:-0.5em; margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;">'''M. Horbowo,'''</span> Orszanskaho paw. Żychary miasteczka zwiarnulisia da hubernskaho praŭleńnia s praszeńniem ab ućwierżeńni „hurtka ćwiarozych“. {{Водступ|2|em}}<span style="margin-top:-0.5em; margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;">'''Szymkajcie,'''</span> Rosienskaho paw. Użo 9 miesiacoŭ prajszło ad czasu jak Szymkajckaja wołaść padała da hubernskaho {{Абмылка|pra leńnia|praŭleńnia}} prośbu, kab zamknuli ŭ Szymkajciach karczmu i dahetul nie majuć nijakoha atkazu. A karczma pa daŭnamu wypiwaje aposznije soki z życharoŭ. {{Водступ|2|em}}<span style="margin-top:-0.5em; margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;">'''Minsk,'''</span> Jak pisze „Kurjer Litoŭski“, z minskaj turmy wypuścili ks. Miłaszeŭskaho, parocha ŭ Rubieżewiczach. Sprawa ks. Miłaszeŭskaho, paczałasia ŭ 1910 hodu, t. j. ad czasu jak pryjechaŭ jon da Rubieżewicz. Parochija heta daŭniej była prymuszena da pryniaćcia prawasłaŭja, dyk nia wielmi mocna jaho trymałasia, bo ŭ 1905 hadu ŭsia wiarnułasia ŭ katalictwo. Kaścioła ŭ Rubieżewiczach ni było i ks. Miłaszeŭski, dastaŭszy pazwaleńnie na budowu jaho, pakul szto zrabiŭ kaplicu ŭ plebanii. Tady pasypalisia danosy na ks. parocha za kaplicu, za nabażenstwy, śpiewy i dr. {{Водступ|2|em}}U wosień minski akrużny sud razhledziŭ sprawu ks. Miłaszeŭskaho abwinawaczenaho ŭ tym, szto atkryŭ biez pazwaleńnia uradu kaplicu i pryhawaryŭ jaho na 50 rb. kary, kaplicu pastanawiŭ ni zakrywać, ale jak jana była użo ni patrebna, ks. paroch zakryŭ jaje sam i zapłaciŭ nałożanu karu, nie prasiŭszy ni ad kaho pomaczy. Parochijanie sami sabrali pamiż siabie 35 rub. i wiarnuli ich ks. M. {{Водступ|2|em}}Pierad kaladami ŭ 1912 hadu pryjechaŭ da Rubieżewicz {{Абмылка|czunoŭnik|czynoŭnik}} hubernatora i paczaŭ rabić jakojeś śledzctwa i pytaŭ {{Абмылка|ks,|ks.}} M. czamu heta jon „sowraszczajet“ prawasłaŭnych u katalictwo, zahadywyje katalikam ni żanicca z inowiercami, piszeć praszeńnia da hubernatara dla tych szto choczuć pierajści ŭ katalictwo i daje im marki, i szmat druhih dawaŭ pytaniaŭ. Ks. M. wyjaśniŭ heta ŭsio. Czynoŭnik spisaŭ heta ŭ pratak i wyjechaŭ. a 11 studnia zjawilisia da Rubieżewicz asesar i skazaŭ ks. Miłaszeŭskamu, szto hubernatar zahadaŭ jaho arysztawać i dastawić ŭ Minsk ŭ turmu. Ksiondz M. atkazaŭ szto patreba jamu 2 dzion czasu kab ustroić ŭsie sprawy kaścielny, tady asesar skazaŭ, szto arysztujeć jaho siłaj. {{Водступ|2|em}}Ksiondz, akrużeny strażnikami, pajechaŭ ŭ Minsk da spraŭnika, dzie dawiedaŭsia, szto hubernatar naznaczyŭ jamu kary 3 miesiacy turmy za toje, szto jakoby zbiraŭ jon ad parochijan składki. Z hubernataram baczycca nie pazwolili. U turmie s ks. Miłaszeŭskim abchodzilisia jeszcze horsz, jak s katarżnikam: nielha było widzieć nikoha s swajakoŭ, dali chałodny pakoj, nie pazwolili ŭziać ni ciaplejszaj paduszki, ni kołdry. Na prahułki wadzili razam z druhimi arysztantami. {{Водступ|2|em}}U hetym czasi ks. M. pasłaŭ 2 telehramy da ministra ŭnutrennich sprawaŭ. {{Водступ|2|em}}1 lutaho wieczaram ks. M. abjawili, szto jon swabodny. {{Водступ|2|em}}Jak ks. Milaszeŭski nia wiedaŭ za szto jaho arysztawali, tak i ciapier nia może dawiedacca dziela czaho jaho aswabadzil. — <div class="paragraphbreak" style="margin-top:1em"></div> {{Накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Szto"/> <section begin="Radaszkowiczy"/>{{Цэнтар|''Piszuć da nas.''|памер=180%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{Водступ|2|em}}<span style="margin-top:-0.5em; margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;">'''H. Radaszkowiczy,'''</span> Wilensk. hub. Wilej. paw. Praświeta ŭ nas bytcam krychu blisnuła: jość narodnaje wuczyliszcze, jość i haradzkoje 4-och klasowaje, kudy pryjmajuć nawat i dziaŭczynak. Z usiej wakolicy baćki zwoziać swaich dzietak na nawuku, a dziecca im nima kudy: kwatery dastać trudna, a tyje, katoryje traplajucca — najczaściej niepryhodnyje dla dziaciej — wuczenikoŭ. Ni spakojnaho kutka, ni dobraj jady, ni apieki praŭdziwaj — nima. {{Водступ|2|em}}Para było-b kamu dadumacca i narychtawać kwateru dla tutejszaj maładzieży: sam to peŭna-b na hetym nie straciŭ, a wyhodu zrabiŭ-by szmat kamu. {{Калёнтытул|right=''Susied.''{{gap|2em}}}} <section end="Radaszkowiczy"/> <section begin="Manujły"/>{{Водступ|2|em}}<span style="margin-top:-0.5em; margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;">'''W. Manujły,'''</span> Wilensk. hub. Wilejsk. p. Niestałaja zima, niechwat śniehu, drennyje darohi mala dajuć zarablać wozkaj drewa. Kupcoŭ lasnych zawiałosia ŭ naszych wakolicach, — choć hać haci. Szto z hetaha budzie — nima wiedama, ale czy nia prydziecca sielanam hety zarabotak wyłażyć paśla na treski z lasoŭ, bo tolki jany, zdajecca, i zastanucca. Ni wadnaho hodu stolki nie spałaszywali ŭ naszych wakolicach lesu stolki, kolki sioleta. {{Калёнтытул|right=''Z.''{{gap|2em}}}} <section end="Manujły"/> <section begin="Łuskawo"/>{{Водступ|2|em}}<span style="margin-top:-0.5em; margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;">'''W. Łuskawo,'''</span> Minskaj hub. i paw. Pa trakcie daŭhinaŭsko — minskim bolsz piaci hodoŭ, jak paczali stroić szosku. Kawałki dzie-nia-dzie pałatali, a dalej kinuli. Jak i czamu hetak zrabiłosia — cikaŭna było-b wiedać. Chiba szto hroszy na heta dadzieny, dyk dzie jany? A trakt hety wielmi ważny i ruchawy. {{Калёнтытул|right=''K.''{{gap|2em}}}}<section end="Łuskawo"/><noinclude></noinclude> t1awobk61w14of1wj63foc1hxtnl3d5 104 80483 296726 192576 2026-09-02T06:39:08Z RAleh111 4658 296726 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Gleb Leo" /></noinclude> <section begin="Wiestki"/>{{Цэнтар|'''Wiestki z zahranicy.'''|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> <center>{{larger|'''Wajna na Bałkanach —'''}}</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> razharajecca szto raz szyrej i szyrej. Peŭnych i praŭdziwych wiestak trudna adtul daczucca, bo kożny starajecca sfalszywić i raschwalić siabie. Adno tolki wiadoma, szto ludzkaja <div style="margin-top:-0.5em; margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;"> <center>'''krou ljecca sztraszenna.'''</center> </div> {{Водступ|2|em}}Z niekatorych pałkoŭ jak tej, tak i druhoj starany pazastawałasia tolki pa 2 — 3 dziesiatki ludziej. Nie żalejuć żyćcia i naczalniki — aficery: lezuć napierad. Prawadyr parcii mładoturkaŭ — <div style="margin-top:-0.5em; margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;"> <center>'''Enwer-Bej ranieny.'''</center> </div> {{Водступ|2|em}}Turki starajucca uciahnuć u hetu wajnu ŭsich swaich adnawiercoŭ i kali heta im udasca, to ahoń i śmierć zachopie nia tolki Bałkany… Tym czasam <div style="margin-top:-0.5em; margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;"> <center>'''Bałhary adstupajuć.'''</center> </div> {{Водступ|2|em}}Ci heta ich wajennaja chitryka tolki, ci mo i napraŭdy im prychodzicca horacza — niczoha peŭnaha skazać pakul szto nia można. Widać tolki adno, szto <div style="margin-top:-0.5em; margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;"> <center>'''nadziei Bałhar nia zbylisia.'''</center> </div> {{Водступ|2|em}}Spadziewalisia i chwalilisia Bałhary, szto u kolki dzioń, a najbolsz u tydzień woźmuć Adryanopal, a tymczasam i pa siahoniaszni dzień <div style="margin-top:-0.5em; margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;"> <center>'''{{Абмылка|Aaryanopal|Adryanopal}} nia zdausia.'''</center> </div> {{Водступ|2|em}}Szturmy na jaho byli straszennyje; z harmataŭ prażyli dzień i nocz, horad stajaŭ ŭ ahni, adnak niczoha nie pamahło. <div style="margin-top:-0.5em; margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;"> <center>'''Niespakojnyja wiestki'''</center> </div> iduć i z druhich staronak: ŭsiudy rychtujucca da wajny. Tak ŭżo widać skroś zawiałosia, szto nichto adzin druhomu nia wieryć. <div style="margin-top:-0.5em; margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;"> <center>'''Niemcy, Francuzy i Austryjaki'''</center> </div> adny pierad druhimi pawialiczywajuć swajo wojska. Hroszy na heta, razumiejecca, leciać straszennyje, a brać ich prychodzicca s tych, chto ich zarablaje swajej pracaj — z narodu. <div style="margin-top:-0.5em; margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;"> <center>'''Trywoha suniecca'''</center> </div> i z druhoha boku. U Japonii i Kitajszczynie paczałasia zawierucha. Czym hana skonczycca — nie zhadana, wiadomaja recz, szto hetyje hasudarstwy zdaŭna szczyrać zuby czuć nie na ŭsiu Aziju. <div class="paragraphbreak" style="margin-top:1em"></div> {{Накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Wiestki"/> <section begin="Nasza"/>{{Цэнтар|'''Nasza Haspadarka.'''|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{Водступ|2|em}}Nia wiedaju, jak tam chto zarablaje na kuplonych paraszkoch, pyrskajuczy imi ziamielku, mo i nia kiepska, bo tki ja sam krychu baczyŭ rożnicu, ale tady ŭżo waźmusia da ich, kali nia budzie chwatać swajho hnoju. A i wam, braty chlebaroby, raiŭ-by tak sama rabić. Bo — tki padumajcie sami: addać hroszy-to addać, ale chiba na toje, czaho doma niechwat, a to hłumim, raskidajem biaz tołku swajo dabro — a tady na czużoje — hroszy wykładaj. I śmiech, i hrech! {{Водступ|2|em}}Ahledźciesia tolki kala siabie, kala swajej haspadarki, zahlańcie ŭ koźny kutok nadworku, za kożny wuhoł chaty, budyniny, hlańcie {{Абмылка|ua|na}} {{Абмылка|swajǝ|swaje}} pazapływaŭszyje szlamam rawy, na kupiny pa sianażaciach, na torf pa nizinach i t. d. i t. d. paźbirajcie-ż heta ŭsio, pryrychtujcie jak maje być, zawiazicie na pole, wykarystajcie heta bahaćcie, szto walajecca biez patreby i tady ŭżo, kali nie chwacie i hetaha, — chwacie i hetaha, skażu: rady nima — dakupi hnoju — dakupi paraszkoŭ! {{Водступ|2|em}}Wiadomaja recz, szto hnoj — heta bahaćcie haspadara, ale czy my jaho źbirajem, czy my jaho szanujem? Dy i toj jaki jość — jak że my z nim abchodzimsia?! Woś choć zahlanuć ŭ chleŭ: karowa staić u adnym kucie, karowa — u druhim; u zaharodcy z boku — awieczki i ŭsie jany abkareŭszy — stajać na mokrym; a zwaruszycie tolki hnoj pa siaredzinie chlewa, abo paprabujcie jaho kala samych ścienak budynku, dy ŭ kutoch, — toż tam suchutańkaja najczyściejszaja sałomka, dy abjedki leżać! Ci-ż heta nie mały hlum? Waźmiciesia tolki za kożnym razam choć pa krysie, ale drobnaj, a jeszcze lepsz pasieczanaj sałomaj padkinuć skacinie pad nohi; paźbirajce abjedki, pawyciahiwajcie ich s pad ścien i usio heta wiłkami razraŭnujcie pad skacinu, kab u chlewi hnoj skroź byŭ roŭny; a kali karowy na prywiazi stajać, a i miejsca chapaje, to dobra zrobicie, kali ich budziecie pierestaŭlać pa krysie dalej i dalej ŭ wokał ścien, kab hnoj skroź roŭna byŭ ubity. Kali niemajecie na nadworku zroblenaho śmietnika, to nie wysypajcie s chaty śmiećcia hetaho aby dzie — kab wieciar jaho raznasiů, abo jak heta najczaściej robicca — pad wuhły budyniny — dzie tolki ścieny hnijuć, a zaniasicie adrazu u toj chlawok, ci ŭ tuju zaharodku, s katoraj hnoj maniciosia wywozić na aharodninu, bo u śmiaćci szmat traplajecca usielakaha ziella, dyk taki hnoj na pole wieźci nielha, — zboże <section end="Nasza"/><noinclude></noinclude> g7npc19034gz20se3fw6hcfzckzhd9l 104 80485 296727 291941 2026-09-02T06:42:15Z RAleh111 4658 296727 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Gleb Leo" /></noinclude><section begin="Nasza"/>budzie traŭliwaje, a na harodzie haspadynia trawu wypiale. Nie pazwalajcie chatnim rabić brudoŭ u wokał ścien, bo heta, apracza brydaści, hłumicca i prapadaje najmacniejszy hnoj. Na heta tak sama, kali nima tak dzie dziecca, wybrać choć jaki kutok u jakim koleczy chlaŭczyku; pryrychtawać kolki wazoŭ suchoj ziamli, kali nima torfu, i szto dnia pa kolki rydlowak pasypać kał. A ci mała kupin, mochu pa sienażaciach, szlamu, bałota pa rowach? Treba usio heta ściahiwać da domu, ssypać hdzie pad zastreszynu, kab nie zamakała i padściłać hetym swaju żywiołu. Kolki podściłu, a i hnoju, znaczycca, prybudzie, i to jakoha hnoju! Bo jak szlam, tak sama i torf, {{Абмылка|kupiny.|kupiny,}} moch nawat i to ŭżo sami pa sabie majuć to bolszuju, to mienszuju siłu hnajowuju, a jeszcze padasłaŭszy pad żywiołu, jany zabirajuć u siabie, uciahiwajuć mocz, a heta krapczejszy, czym sam kał, hnoj. Dzie jość na dware, kala chlawoŭ, na wulicy — bałota, to tam najczaściej jano bywaje mocna hnojnaje, bo tudy adusiul spady ciahnuć. Treba takoje bałota zhortywać, ssowywać i jak wada krychu ściahnie — tak sama zwozić, kab, padsochła, a tady u chleŭ, abo na pole. Śmiaccio i piasok, jakije źmietajucca z nadworku, z wulicy — tak sama treba szanawać, kab darma nie prapadali, bo i u nich, choć hetaha na woka nie widać, niemała jość mocy. Słowam, kali haspadar rupny, a haspadynia dobraja jamu pamasznica, to pry pracy, pryłamaŭszy i dzietak da paradku i pomaczy szmat biez nakładu hatoŭki pry niewialikim zachodzie można jeszcze wykarystać s taho, szto ciapier walajecca ŭ wokoł nas biez patreby i karyści, i kali heta ŭsio ściahniem na swaju ziamielku, uradżai tak patprawim, szto tady można i budzie za szto dabracca i da paraszkoŭ. {{Калёнтытул|right=''K—in—k.''{{gap|2em}}}} <section end="Nasza"/> <section begin="Haspadarskije"/><div style="margin-top:-0.5em; margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;"> <center>'''Haspadarskije kłopaty.'''</center> </div> {{Водступ|2|em}}I nie ahledzimsia, jak nasuniecca wiesna, a z niej i ŭsie kłopaty i raboty chlebaroba. A siolatnije kłopaty dla sielanina nie małyje. Najhorszaja bieda pryjdziecca z nasieńniem. Wiadomaja recz, szto sioleta mała pa jakich naszych kutkoch udałosia sabrać zdarowaje zboże: to jano parasło, to jano pazamakało, dyk samyje ziernia nia trywałyje i peŭna treba spadziewacca, szto budzie słaba abchodnyje. Pa praŭdzi każuczy, u nas hetaja starana haspadarki zaŭsiody kulhała, bo sypim my ziarnio ŭ ziemlu i niadobra aczyszczanaje, i mała peŭnaje, a ŭ hetym hadu można spadziewacca jeszcze horszaj biady. Pa naszyh zapasowych mahazynach, skul bolszaja czastka naszych sielan żywicca wiasnoj nasieńniem, na siolatni zapas zboża nadzieja drennaja. Addawali jaho takim — jakim mieli, — dyk wilhotnym, a takoje, wiadomaja recz, ssypanaje ŭ kuczu, dyj biez dobraho dahlodu, hrejecca, zleżywajecca, a czasta nawat zbiwajecca ŭ plity. Dyk na pazyku mahazynowuju pakładać nadziei nielha. Treba pastaracca zaŭczasu apytać sabie nasieńnie dzie koleczy ŭ peŭnym miejscy, dyj wyprabawać jaho, kinuŭszy rost. Jak heta rabić, kożny haspadar, badaj, wiedaje. Treba ŭziać niewialikuju żmieńku, nie wybierajuczy, ziernia i padliczyŭszy kaliŭje, pasiejać jaho ŭ wazon. S pasiejanych zierniatoŭ pawinna abyjści nia miensz 70 na sotku, inaczej nasieńnie liczycca słabaje; a czym horszy uschod, tym huściej prydziecca siejać, a znaczycca i bolsz pojdzie nasieńnia. Dyk nikoli nie warta żaleć liszniaj dziesiatki na dobraje i peŭnaje nasieńnie. {{Калёнтытул|right=''Lu-ki.''{{gap|2em}}}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:1em"></div> {{Накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Haspadarskije"/> <section begin="Usiaczyna"/>{{Цэнтар|'''USIACZYNA.'''|памер=160%}} <div style="margin-top:-0.5em; margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;"> <center>'''Kolki pracounikou.'''</center> </div> {{Водступ|2|em}}Kali-b padliczyć kolki dusz zarablaje pracaj swajej jak dla siabie, tak hetym samym kormie i druhih, to wypadaje, szto na kożnuju sotku ludziej, tolki 32 s pamiż ich napraŭda pracuje. A jeszcze ciekawiejszaje, szto z hetych 32 — 19 dusz chlebaroboŭ. <div style="margin-top:-0.5em; margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;"> <center>'''Usiudy ciesna.'''</center> </div> {{Водступ|2|em}}Nowy prezydent Ameryki — Wilson ŭ {{Абмылка|piersza|pierszy}} swoj miesiac atrymaŭ bolsz saraku tysiaczoŭ roznych prośb ubicca choć na jakuju koleczy służbu. Woś wam i Ameryka!<section end="Usiaczyna"/><noinclude></noinclude> f316ctzczoxiientkmes4xjtw7ggiam 104 97069 296669 231137 2026-09-01T14:53:51Z RAleh111 4658 296669 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Gleb Leo" /></noinclude><section begin="Nasza"/>u takich wypadkach kuplać hetkije maszyny u składczynu i karystać z joj usim supolnikam.</br> {{gap|1.5em}}Jak-ni-jak, a chto chocze padprawić swaju haspadarku, — treba kanieszna czasta zahladać i ŭ kniżki, i ŭ hazety. Żyćcio czaławieka karotkaje i sam jon spraktykawać usiaho nia może, bo nia uśpieje, dyk prychodzicca karystać z rozumu i praktyki druhich. {{Калёнтытул|right=''Lo—nik.''{{gap|1.5em}}}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:1em"></div> {{Накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Nasza"/> <section begin="Usiaczyna"/>{{Цэнтар|'''USIACZYNA.'''|памер=180%}} <div style="margin-top:-0.5em; margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;"> <center>'''Żywy niaboszczyk.'''</center> </div> {{Водступ|1.5|em}}U żydoŭskaj balnicy ŭ Lublini było woś jakoje zdareńnie: dachtary, daŭszy na son niejkamu chworamu, zrabili aperaciju, dy paśla zabylisia prabudzić. Prysłużniki, dumajuczy, szto chwory pamier, wyniaśli jaho ŭ trupiarniu. U noczy chwory abudziŭsia i paczaŭ kryczeć; dyżurny, kali paczuŭ stohny „niaboszczyka“ — sa strachu ŭciok, dy paklikaŭ ludziej. Zbiehłasia usia bolniczna prysłuha i żywoha „niaboszczyka“ pieraniaśli nazad da balnicy, dzie jon cieraz try dni zusim wyzdarawieŭ. <div style="margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;"> {{Цэнтар|'''Z jakich hasudarstwau najbolej wyjeżdzajuć za hranicu?'''}} </div> {{block center/s}} {| |style="vertical-align:top;"| Z |style="vertical-align:top;"| Italii ŭ |style="vertical-align:top;"| hod |style="vertical-align:top;"| — |style="vertical-align:bottom;"| 447.000 |style="vertical-align:bottom;"| czaławiek |- |style="vertical-align:top;"| <center>„</center> |style="vertical-align:top;"| Anhlii |style="vertical-align:top;"| <center>„</center> |style="vertical-align:top;"| — |style="vertical-align:bottom; text-align: right"| 310.000 |style="vertical-align:bottom; text-align: right"| <center>„</center> |- |style="vertical-align:top;"| <center>„</center> |style="vertical-align:top;"| Aŭstryi |style="vertical-align:top;"| <center>„</center> |style="vertical-align:top;"| — |style="vertical-align:bottom; text-align: right"| 290.000 |style="vertical-align:bottom; text-align: right"| <center>„</center> |- |style="vertical-align:top;"| <center>„</center> |style="vertical-align:top;"| Rasiei |style="vertical-align:top;"| <center>„</center> |style="vertical-align:top;"| — |style="vertical-align:bottom; text-align: right"| 99.000 |style="vertical-align:bottom; text-align: right"| <center>„</center> |- |style="vertical-align:top;"| <center>„</center> | colspan="3;" style="vertical-align:top"| Niamieczczyny |style="vertical-align:bottom; text-align: right"| 28.000 |style="vertical-align:bottom; text-align: right"| <center>„</center> |- |style="vertical-align:top;"| <center>„</center> |style="vertical-align:top;"| Belhii |style="vertical-align:top;"| <center>„</center> |style="vertical-align:top;"| — |style="vertical-align:bottom; text-align: right"| 28.000 |style="vertical-align:bottom; text-align: right"| <center>„</center> |- |style="vertical-align:top;"| <center>„</center> |style="vertical-align:top;"| Belhii |style="vertical-align:top;"| <center>„</center> |style="vertical-align:top;"| — |style="vertical-align:bottom; text-align: right"| 13.000 |style="vertical-align:bottom; text-align: right"| <center>„</center> |} {{block center/e}} <div style="margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;"> <center>'''Czamu pot i ślozy salonyje?'''</center> </div> {{Водступ|1.5|em}}Szto pot i ślozy salonyje, wiedaje chiba kożny czaławiek; dyk dziela czaho, jak heta wytłumaczyć, szto ślozy salonyje nawat takich ludziej, katoryje jaduć biaz soli?</br> {{Водступ|1.5|em}}Na pytańnie heta nawuka daje atkaz taki: my siabie aszukiwajem, kali każem, szto jamo biaz soli. — Sol jość ŭsiudy: ŭ syrym (nia solenym) miasie, jajkach, fruktach, małace, wadzie i. t. p. reczach. — Sol jość ŭsiudy, tolki małymi czastkami i dziela hetaho my czujem niekali patrebu niekatoryje reczy prysalić bolej. Zusim biaz soli czaławiek nia mohby być zdarowym, paczaŭby nidamahać, chwareć, bo sol dla czaławieczaha arhanizmu (składu cieła) patrebna. Znaczycca sol ŭ naszym cieli jość zaŭsiody — i dziela taho ślozy, ci pot, szto wychodziać z hetaho cieła tak sama salonyje. <div style="margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;"> <center>'''Najstarejszaje drewo u Europie. —'''</center> </div> {{Водступ|1.5|em}}U harah Saksonii — kala aŭstryjackaj hranicy raście drewo — wializarny cis katory liczycca najstarejszym, bo maje ażno 2000 hadoŭ. — U abchwat maje jano 6 arszynaŭ. Nia hledziuczy na swoj doŭhi wiek, drewa heta trymajecca jaszcze wielmi dobra: raście ŭściaż, zielanieje, widać prażywie jeszcze s 1000 hadoŭ. —</br> {{Водступ|1.5|em}}{{Абмылка|Hota|Heta}} ŭ nas ŭ Eŭropie, — a na Anhlijskich wostrawach rastuć jeszcze bolsz starej szyje drewy — wialikany. <div class="paragraphbreak" style="margin-top:1em"></div> {{Накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Usiaczyna"/> <section begin="Dumki"/>{{Цэнтар|{{larger|'''DUMKI.'''}}}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{Водступ|1.5|em}}Narod — tolki praz doŭhije hody pracy wialikaj — robie adzin usiaho krok napierad. <section end="Dumki"/> <section begin="Zahadki"/>{{Цэнтар|{{larger|'''ZAHADKI.'''}}}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{Водступ|1.5|em}}14) U dzień — jak abrucz, u noczy — jak wuż?</br> {{Водступ|1.5|em}}15) U lesie — wyrublena, u kramie — kuplena, na rukach — płacze. <div style="margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;"> <center>'''Razhadki buduć u [[Biełarus (1913)/1913/8|№ 8]].'''</center> </div> {{Водступ|1.5|em}}<span style="font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;">'''Razhadki z [[Biełarus (1913)/1913/6|№ 6]]:'''</span> 12) Błyskawica. 13) Cymbały. <section end="Zahadki"/> <section begin="Żarty"/>{{Цэнтар|'''ŻARTY, PRYKAZKI, PRYPIEUKI.'''}} <div style="margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;"> <center>'''Pasłuchniany.'''</center> </div> {{Водступ|1.5|em}}Dziaciuk wioŭ na wiaroŭczynie cialo, katoraje tak upierałosia i kidałosia na ŭsie baki, szto ledź moh jaho strymać. Ażno padjeżdżaje wuradnik.</br> {{Водступ|1.5|em}}— Ty czamu szapki pierada mnoj nie źnimajesz? zakryczeŭ jon na chłopca.</br> {{Водступ|1.5|em}}— Ajakże — zara, zara źnimu szapku, tolki źleście z wozu i patrymajcie, kali łaska, cialo, bo ruki maje zaniaty, — atkazywaje chłopiec. {{block center/s}} {{***2||50%|15|перад=0em|пасьля=0em}} {{block center/e}} {{Водступ|1.5|em}}Huszcza — dziaciej nie razhaniaje, a ŭ kuczu zbiraje. <div class="paragraphbreak" style="margin-top:1em"></div> {{Накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Żarty"/> <section begin="Рэдактар"/>{{накіравальная рыса|35em|height=1px}}<center>{{fine|Redaktar — wydawiec '''A. Byczkoǔski.'''}}</center> {{накіравальная рыса|35em|height=1px}} <center>{{smaller|Drukarnia. „Znicz“ Wilnia Śto-Jańska 19.}}</center><section end="Рэдактар"/><noinclude></noinclude> 0k0lrhvor0o8lo7po47gdzbns8tpazz 102 126291 296678 295024 2026-09-01T15:35:06Z Gleb Leo 2440 296678 wikitext text/x-wiki {{Пра аўтара |Імёны = Юрка |Прозвішча = Муха |Варыянты імёнаў = |Выява = |ДН = |Месца нараджэння = |ДС = |Месца смерці = |Апісанне = беларускі пісьменьнік |Іншае = |Вікіпедыя = |Вікіпедыя2 = |Вікіцытатнік = |Вікісховішча = |Вікіліўр = |ЭСБЕ = |Google = |Катэгорыя = Юрка Муха |Першая літара прозвішча = М }} == Творы == {{Усе творы}} * [[Biełarus (1913)/1913/1/Z Biełaruskich Kazak|Z Biełaruskich Kazak]] // {{Fine|[[Biełarus (1913)|Biełarus]]. — 13 studnia 1913. — [[Biełarus (1913)/1913/1|№1]]}} * [[Biełarus (1913)/1913/7/S Biełaruskich kazak|S Biełaruskich kazak]] // {{Fine|[[Biełarus (1913)|Biełarus]]. — 21 lutaho 1913. — [[Biełarus (1913)/1913/7|№7]]}} * [[Biełarus (1913)/1913/9-10/Chto jana?|Chto jana?]] // {{Fine|[[Biełarus (1913)|Biełarus]]. — 14 marca 1913. — [[Biełarus (1913)/1913/9-10|№9-10]]}} * [[Biełarus (1913)/1913/11-12/Spatkańnie|Spatkańnie]] // {{Fine|[[Biełarus (1913)|Biełarus]]. — 28 marca 1913. — [[Biełarus (1913)/1913/11-12|№11-12]]}} {{PD-Расейская імпэрыя}} [[Катэгорыя:Беларускія аўтары]] [[Катэгорыя:Беларускія празаікі]] [[Катэгорыя:Аўтары XX стагоддзя]] 41jxmy30f30jchzrdw7nvnz3h1wl6uq 104 127177 296704 293722 2026-09-01T17:58:48Z RAleh111 4658 296704 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Gleb Leo" /></noinclude><section begin="Kaścielny"/>{{Цэнтар|'''Kaścielny kalendar.'''|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> <center>{{larger|'''Luty.'''}}</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> <div style="margin-left:2em; text-indent:-2em"> 15. P. Faustyna Jowity M. M. 16. S. Juljanny D. M. 17. Niadziela miasapusnaja Donata M. 18. P. Symeona B. Mucz. 19. A. Leonarda W. i św. Konrad W. 20. S. Leona i Eucharego B. 21. C. Maksymiljana i Sewerjana B.B.M. </div> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:1em"></div> {{Накіравальная рыса|4em|height=2px}} <section end="Kaścielny"/> <section begin="Swiataja"/><div style="margin-bottom:0em; font-size:180%; font-family:Bahnschrift Condensed;"> <center>Swiataja Juljanna D. M.</center> </div> <center>{{larger|'''16 Lutaho.'''}}</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{Водступ|2|em}}Świataja Juljanna Dziewa Muczynica heta ŭzor, jak skwapna treba paznawać praŭdu i jak ćwiorda tej praŭdy dzierżacca. Radziłasia jana ŭ 293 h. pa naradżeńni Chrystusa ŭ Małoj Azii, dzie ciapier Tureczczyna, a ŭ toj czas hetaja kraina należała da Rymu. Baćki jaje byli pahancami. Juljanna buduczy małoj paznała nawuku Chrystusa i patajkom ad baćkoŭ achryściłasia i wyznawała hetu wieru {{Абмылка|światuju|światuju.}} Kali-ż jana mieła ŭżo 18 hod i da jaje swataŭsia naczalnik krainy Nikomedyi pa imiani Ewilajusz, Juljanna atkazałasia wyjści za jaho zamuż, dy na prymuszańnie baćkoŭ atkazała, szto jość chryścijankaj i nia może pajści zamuż za pahanca, a kali Ewilajusz kaniesznie chocze z jeju żanicca, dyk nichaj paznaje nawuku chreścijanskuju i pryjmie chrest, tady jana za jaho wyjdzie, a tak ni maje dla jaje znaczeńnia ni jaho wialiki czyn, ni sława, ni bahactwy. {{Водступ|2|em}}Razzlawanyje hetym baćki addali jaje ŭ ruki praśledawacielaŭ chryścijanstwa. Św. Juljanna z spakojnym twaram ciarpieła muki, i addała swaju czystuju światuju duszaczku ŭ ruki Chrystusa, katoraho miławała nad ŭsie skarby na ziamli i nad swajo ŭłasnoje żyćcio. {{Водступ|2|em}}Jakże zastydżaje św. Juljanna mnoha ciapieresznich dziaŭczyn, szto dziela małoj nawat sławy i bahactwa aśmieliwajucca łamać światuju swaju wieru. {{Калёнтытул|right=''B. P-ko.''}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:1em"></div> {{Накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Swiataja"/> <section begin="Kaścielnyje"/>{{Цэнтар|'''Kaścielnyje wiedamaści.'''|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> <center>'''Sprawa ks. Sperskaho.'''</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{Водступ|2|em}}Wilenskaja sudnaja pałata pastanawiła spodnie pryhawor a sprawi ks. Sperskaho, katoru razhladali ŭ Biełymstoku — i asudzili ks. Sperskaha na 1 hod i 4 miesiacy ŭ turmu. Ks. Sperski, buduczy chworym, prasiŭ pałatu kab adbyćcie kary adłażyli da czasu, kali jon wyzdarawieje. {{Водступ|2|em}}Pałata ŭ prośbie admowiła. <center>'''Sprawa ks. Hanicza.'''</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{Водступ|2|em}}Prociŭ ks. Hanicza idzie nowaje sledstwa za zniewahu prawosłaŭja ŭ czasi kali byŭ parocham u {{Абмылка|Nowa-Myszko skaj|Nowa-Myszkoŭskaj}} parochii, Minskaj hubernii. Śledstwa wiadzie sudny śledawaciel minskaho sudu. <center>'''Kanonizacja Marka d’Aviano.'''</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{Водступ|2|em}}Z Rymu piszuć, szto Papież utwierdziŭ pastanaŭleńnie kongregacii wiery ab wybarach kamissi kanonizacii (kanonizacja — pryznańnie światym) kapucyna Marka d’Aviano, pamierszaho ŭ Wiedni ŭ 1699 hadu. Mark d’Aviano buduczy pasłannikam Papieża szmat zrabiŭ dobraho ŭ czasi wajny s turkami ŭ 1683 hadu. Ab pryznańni jaho światym prosić szmat asob, a pamiż imi: imperatar Aŭstryi [[Аўтар:Франц Іосіф I Габсбург|Franciszak-Jazep]], naślednik tronu Franciszak-Ferdynand i szmat kniazioŭ. Mark d’Aviano prybyŭ ŭ Wiedeń z Wenecii, kab mowaj swajej zaachwoczywać da wajny s turkami. 12-ho wereśnia 1683 h. rannicoj pierad bitwaj, Mark d’Aviano ŭ kaplicy na Kahlenbergu adprawiŭ Imszu św., katoraj wysłuchali ŭsie naczalniki wojsk, a karol polski [[Аўтар:Ян Сабескі|Jan Sobieski]] służyŭ pry aŭtary. Pa Imszy paczałasia bitwa, katora konczyłasia razhromam turkaŭ i aswabadżeńniem Eŭropy ad tureckaha jarma. <div class="paragraphbreak" style="margin-top:1em"></div> {{Накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Kaścielnyje"/> <section begin="Szto"/>{{Цэнтар|'''Szto czuwać.'''|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> <center>'''Trochsotnaja Hadauszczyna Panujuczaj Familii Ramanawych.'''</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{Водступ|2|em}}21 lutaho hetaho hodu zbudziecca 300 let, jak na tronie Rasiejskaho Hasudarstwa zasiadajuć Cary, dy Imperatary s familii daŭniejszych bajar Ramanawych. {{Водступ|2|em}}S pryczyny hetaho Hasudarstwiennaho świata czekajecca Najwyższy Manifest, katorym buduć dadzieny niejkije miłaści: maniacca być darowany zasudżenym kary, ciażejszyja kary byccam buduć pamienszany i t. {{Абмылка|d,|d.}} {{Водступ|2|em}}Lida, Wilenskaj hub. U prykazie pawietowaj palicii ispraŭnik zwiartaje uwahu na toje, szto strażniki palicii prymuszajuć sielan i kramnikaŭ dawać<section end="Szto"/><noinclude></noinclude> tlckezr5jyr4k9aoykj61vklkn2zbyd 296705 296704 2026-09-01T18:01:46Z RAleh111 4658 296705 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Gleb Leo" /></noinclude><section begin="Kaścielny"/>{{Цэнтар|'''Kaścielny kalendar.'''|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> <center>{{larger|'''Luty.'''}}</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> <div style="margin-left:2em; text-indent:-2em"> 15. P. Faustyna Jowity M. M. 16. S. Juljanny D. M. 17. Niadziela miasapusnaja Donata M. 18. P. Symeona B. Mucz. 19. A. Leonarda W. i św. Konrad W. 20. S. Leona i Eucharego B. 21. C. Maksymiljana i Sewerjana B.B.M. </div> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:1em"></div> {{Накіравальная рыса|4em|height=2px}} <section end="Kaścielny"/> <section begin="Swiataja"/><div style="margin-bottom:0em; font-size:180%; font-family:Bahnschrift Condensed;"> <center>Swiataja Juljanna D. M.</center> </div> <center>{{larger|'''16 Lutaho.'''}}</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{Водступ|2|em}}Świataja Juljanna Dziewa Muczynica heta ŭzor, jak skwapna treba paznawać praŭdu i jak ćwiorda tej praŭdy dzierżacca. Radziłasia jana ŭ 293 h. pa naradżeńni Chrystusa ŭ Małoj Azii, dzie ciapier Tureczczyna, a ŭ toj czas hetaja kraina należała da Rymu. Baćki jaje byli pahancami. Juljanna buduczy małoj paznała nawuku Chrystusa i patajkom ad baćkoŭ achryściłasia i wyznawała hetu wieru {{Абмылка|światuju|światuju.}} Kali-ż jana mieła ŭżo 18 hod i da jaje swataŭsia naczalnik krainy Nikomedyi pa imiani Ewilajusz, Juljanna atkazałasia wyjści za jaho zamuż, dy na prymuszańnie baćkoŭ atkazała, szto jość chryścijankaj i nia może pajści zamuż za pahanca, a kali Ewilajusz kaniesznie chocze z jeju żanicca, dyk nichaj paznaje nawuku chreścijanskuju i pryjmie chrest, tady jana za jaho wyjdzie, a tak ni maje dla jaje znaczeńnia ni jaho wialiki czyn, ni sława, ni bahactwy. {{Водступ|2|em}}Razzlawanyje hetym baćki addali jaje ŭ ruki praśledawacielaŭ chryścijanstwa. Św. Juljanna z spakojnym twaram ciarpieła muki, i addała swaju czystuju światuju duszaczku ŭ ruki Chrystusa, katoraho miławała nad ŭsie skarby na ziamli i nad swajo ŭłasnoje żyćcio. {{Водступ|2|em}}Jakże zastydżaje św. Juljanna mnoha ciapieresznich dziaŭczyn, szto dziela małoj nawat sławy i bahactwa aśmieliwajucca łamać światuju swaju wieru. {{Калёнтытул|right=''B. P-ko.''}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:1em"></div> {{Накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Swiataja"/> <section begin="Kaścielnyje"/>{{Цэнтар|'''Kaścielnyje wiedamaści.'''|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> <div style="margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;"> <center>'''Sprawa ks. Sperskaho.'''</center> </div> {{Водступ|2|em}}Wilenskaja sudnaja pałata pastanawiła spodnie pryhawor a sprawi ks. Sperskaho, katoru razhladali ŭ Biełymstoku — i asudzili ks. Sperskaha na 1 hod i 4 miesiacy ŭ turmu. Ks. Sperski, buduczy chworym, prasiŭ pałatu kab adbyćcie kary adłażyli da czasu, kali jon wyzdarawieje. {{Водступ|2|em}}Pałata ŭ prośbie admowiła. <div style="margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;"> <center>'''Sprawa ks. Hanicza.'''</center> </div> {{Водступ|2|em}}Prociŭ ks. Hanicza idzie nowaje sledstwa za zniewahu prawosłaŭja ŭ czasi kali byŭ parocham u {{Абмылка|Nowa-Myszko skaj|Nowa-Myszkoŭskaj}} parochii, Minskaj hubernii. Śledstwa wiadzie sudny śledawaciel minskaho sudu. <div style="margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;"> <center>'''Kanonizacja Marka d’Aviano.'''</center> </div> {{Водступ|2|em}}Z Rymu piszuć, szto Papież utwierdziŭ pastanaŭleńnie kongregacii wiery ab wybarach kamissi kanonizacii (kanonizacja — pryznańnie światym) kapucyna Marka d’Aviano, pamierszaho ŭ Wiedni ŭ 1699 hadu. Mark d’Aviano buduczy pasłannikam Papieża szmat zrabiŭ dobraho ŭ czasi wajny s turkami ŭ 1683 hadu. Ab pryznańni jaho światym prosić szmat asob, a pamiż imi: imperatar Aŭstryi [[Аўтар:Франц Іосіф I Габсбург|Franciszak-Jazep]], naślednik tronu Franciszak-Ferdynand i szmat kniazioŭ. Mark d’Aviano prybyŭ ŭ Wiedeń z Wenecii, kab mowaj swajej zaachwoczywać da wajny s turkami. 12-ho wereśnia 1683 h. rannicoj pierad bitwaj, Mark d’Aviano ŭ kaplicy na Kahlenbergu adprawiŭ Imszu św., katoraj wysłuchali ŭsie naczalniki wojsk, a karol polski [[Аўтар:Ян Сабескі|Jan Sobieski]] służyŭ pry aŭtary. Pa Imszy paczałasia bitwa, katora konczyłasia razhromam turkaŭ i aswabadżeńniem Eŭropy ad tureckaha jarma. <div class="paragraphbreak" style="margin-top:1em"></div> {{Накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Kaścielnyje"/> <section begin="Szto"/>{{Цэнтар|'''Szto czuwać.'''|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> <div style="margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;"> <center>'''Trochsotnaja Hadauszczyna Panujuczaj Familii Ramanawych.'''</center> </div> {{Водступ|2|em}}21 lutaho hetaho hodu zbudziecca 300 let, jak na tronie Rasiejskaho Hasudarstwa zasiadajuć Cary, dy Imperatary s familii daŭniejszych bajar Ramanawych. {{Водступ|2|em}}S pryczyny hetaho Hasudarstwiennaho świata czekajecca Najwyższy Manifest, katorym buduć dadzieny niejkije miłaści: maniacca być darowany zasudżenym kary, ciażejszyja kary byccam buduć pamienszany i t. {{Абмылка|d,|d.}} {{Водступ|2|em}}Lida, Wilenskaj hub. U prykazie pawietowaj palicii ispraŭnik zwiartaje uwahu na toje, szto strażniki palicii prymuszajuć sielan i kramnikaŭ dawać<section end="Szto"/><noinclude></noinclude> qev98brv9tjjdnzameprhhfyiv8r823 104 127184 296706 293742 2026-09-01T18:12:22Z RAleh111 4658 296706 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Gleb Leo" /></noinclude><section begin="Szto"/>ŭziatki i kuplać im harełku. Ispraŭnik predaścierahaje, szto kali pastupić ad kaho koleczy takaja żalba, to abwinawaczeny ŭ ŭziatkach uradnik, ci strażnik budzie wyhnany sa służby, biez pajaśnieńnia pryczyn, a kali budzie dakazana, szto prymuszaŭ dawać ŭziatki, to tady budzie addany pad sud. {{Водступ|2|em}}<span style="font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;">'''Reżyca,'''</span> Witebskaj hub. Zjezd pawietowy pastanawiŭ addać pad sud predsiedaciela Zaśpienskaha wałasnoha sudu — Bandarenku za toje, szto jon pryniaŭ ŭziatku ad padsudzimych. {{Водступ|2|em}}<span style="font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;">'''Słonim,'''</span> Hrodzienskaj hub. Uciok za hranicu sekretar woinskaha naczalnika, zachapiŭszy s saboj sakretnyje papiery. {{Водступ|2|em}}<span style="font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;">'''Hrodna.'''</span> U subotu 9 lutaha na stancii „Hrodna“ maszyna tawarowa najechała na pasażyrku: papsawałasia adna maszyna, dy razbiłosia 8 wahonaŭ; niszczaścia z ludźmi ni było. {{Водступ|2|em}}<span style="font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;">'''Saratau.'''</span> Da Hubiernskaj uprawy danosiać, szto 7 wołaściej, pryznanyje „błahopałucznymi“ — haładajuć, siarod ludziej szyrycca tyfus, zachwareła na jaho 100 czaławiek. <div style="margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;"> <center>'''Hasudarstwiennaja Duma.'''</center> </div> {{Водступ|2|em}}Hasudarstwiennaja Duma razabrała szmat prajektaŭ, katoryje ni majuć wialikaha znaczeńnia. {{Водступ|2|em}}Sami deputaty pryznajuć, szto Duma idzie ni saŭsim tej darohoj, jak wypadała. {{Водступ|2|em}}Składajuczysia z ludziej bolsz ŭsiaho pracisnutych pa zahadu z hary, jany sami czujuć, szto z ich dumkami nie saŭsim zhadżajucca ich wybarszczyki, i dziela hetaho praca ich nimaje peŭnaho kirunku. {{Водступ|2|em}}Szmat hutarak było ŭ Dumie ab sprawi deputata Chwastowa (b. niżeharodzkaha hubernatara), katory wielmi cisnuŭ wybarszczykaŭ. Prociŭ Chwastowa było raspaczata sledstwa i ŭsie czekali, szto z hetaha budzie. A prawyje deputaty pastaralisia, kab z hetaha niczoha nia było i… chodziać czutki, szto pa zahadu ministra sudoŭ sledstwa hetaje dalej jak ŭ archiŭ — nia pojdzie. {{Водступ|2|em}}Spraŭ takich ab niprawilnych wybarach jość szmat. {{Водступ|2|em}}Na adnym z aposznich zasiedańnioŭ Dumy razhladali pilnuju asyhnoŭku hroszy na abchod hadaŭszczyny Domu Ramanawych pa ŭsiej Rasiei; patrebnyje na heta hroszy Duma asyhnawała, Dumskaja kamisija abchodu hadaŭszczyny carstwawańnia Domu Ramanawych prahladała prajekty roznych parcij, jak upamiatnić hetu hadaŭszczynu. {{Водступ|2|em}}Prawyje rasiejskije arhanizacji ŭ Dumie padali prajekt, kab na hetu pamiatku pabudawać {{Абмылка|bahatujŭ|bahatuju}} cerkwu za 50 miljonaŭ rubloŭ. Inszyje radzili, kab lepiej adpuścić miljard (1000 miljonaŭ) rubloŭ na padniaćcie sielskaj haspadarki, — na — czyim stanie niet wiedama. {{Водступ|2|em}}<span style="font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;">'''Pieciarburh.'''</span> U Piecierburzie jość niewialikaja cerkwa rasiejcaŭ-katalikoŭ ŭschodniaha abradu. Jak heta my ŭżo pisali u [[Biełarus (1913)/1913/5|5 №]] „Biełarusa“, cerkwa heta zachawała ŭsie abrady prawasłaŭnaj cerkwy, tolki haławoj pryznaje św. Ajca Papieża Rymskaho. Nabażenstwy adpraŭlajucca u joj publiczna — zakonna; zawiedywaje joju departament sprawa {{Абмылка|duchoŭuych|duchoŭnych}}. {{Водступ|2|em}}U niadzielu 10 lutaha, jak pisze haz. „Birż. Wied.“, da cerkwy hetaj prybyŭ prawasłaŭny biskup Nikandr, padyjszoŭ da aŭtara i zwiarnuŭsia da ajca Dejbnera (parocha cerkwi) s pytańniem: {{Водступ|2|em}}— Ci heta cerkwa prawasłaŭna? {{Водступ|2|em}}— Ajciec Dejbner piererwaŭ nabażeństwa, padyjszoŭ da biskupa i atkazaŭ: {{Водступ|2|em}}— Prawasłaŭna-katalickaja. {{Водступ|2|em}}— Synod pryznajecio? {{Водступ|2|em}}— Za hoławu cerkwi pryznajem Rymskaho Papieża. {{Водступ|2|em}}Tady biskup zwiarnuŭsia da maliŭszychsia sa słowami: tut was aszukiwajuć. Heta cerkaŭ ni prawasłaŭna, a katalicka. Prawasłaŭnym tut nia miejsce. Praszu ŭsich prawasłaŭnych wyjści z hetul! Chto s prawasłaŭnych nie pakinie hetaj cerkwy, na taho kinu praklaćcie. Dyk nichto na słowy hetyje ni kranuŭsia. Tady biskup Nikandr skazaŭ jaszcze: pryzawu paliciju, i zrablu pratakoł. {{Водступ|2|em}}Ajciec Dejbner uzyjszoŭ na ambonu i atkazaŭ biskupu: {{Водступ|2|em}}— Władyka, zastańciesia i pamaliciesia razam z nami da kańca św. Imszy, a pabaczycie, szto niczoha błahoha my nia robim. {{Водступ|2|em}}Biskup Nikandr, niczoha na heta ni atkazywajuczy, wyszaŭ, dy prykazaŭ paklikać paliciju. Hetym czasam ajciec Dejbner, uspakoiŭszy maliŭszychsia, konczyŭ nabażenstwa. {{Водступ|2|em}}Pastupak biskupa Nikandra, jak danosić „Wiecz. Wrem.“, wielmi abraziŭ katalikoŭ-rasiejcaŭ (miż katorymi jość szmat arystakrataŭ — pryp. Red.). {{Водступ|2|em}}U hetaj sprawi majecca być zrobleny zapros ŭ Hasudarstwiennaj Dumie. {{Водступ|2|em}}9-ho — ŭ Pieciarburzie adbyłasia biełaruskaja wieczarynka. {{Водступ|2|em}}Predstaŭlali kamedyju „[[Паўлінка|Paŭlinka]]“ [[Аўтар:Янка Купала|Janki Kupały]], zatym wystupaŭ chor i była deklamacija. {{Водступ|2|em}}Usio, jak piszuć da nas, adbyłosia wielmi składna, dy miła. <div class="paragraphbreak" style="margin-top:1em"></div> {{Накіравальная рыса|4em|height=2px}}<section end="Szto"/><noinclude></noinclude> ko3a1lhteh8unmo7f0umhu6sj6atjy8 104 127217 296707 293769 2026-09-01T18:17:53Z RAleh111 4658 296707 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Gleb Leo" /></noinclude><section begin="Ziembin"/>{{Цэнтар|''Piszuć da nas.''|памер=180%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{Водступ|2|em}}<span style="font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;">'''M. Ziembin,'''</span> Minsk. hub, Barys. paw. U [[Biełarus (1913)/1913/1|№ 1]] „Biełarusa“ pad literami [[Аўтар:Ядвігін Ш.|I. Sz]]. niechta [[Biełarus (1913)/1913/1/Piszuć da nas/M. Ziembin|napisaŭ]] ab Ziembinie, szto heta hłuchi kutok biełaruskaj ziamli, zabyty nia tolki ludźmi, ale i Boham. Kolki praŭdy ŭ hetych słowach — pakaże nam bolej detalnaje apisańnie Ziembina i szto ŭ im i kala jaho robicca. {{Водступ|2|em}}Ziembinu — u samaj siaredzinie barysaŭskaho pawietu; jość ŭ nim kala 7—8 tysiaczoŭ narodu: białarusa, palakaŭ i żydoŭ. {{Абмылка|Josć|Jość}} kaścioł murawany, wielmi dobry, ŭsimi szanawany ksiondz; jość nowaja cerkaŭ murawanaja, tak sama murawanaja żydoŭskaja szkoła; ziemskaja zusim dobraja poczta; jość pacztowaja, telehrafnaja i telefonnaja kantory, ziemski skład dla czystki ziernia; jość nawat adwakat, doktar, felczar, apteka, aptecznaja krama; ziemski naczalnik, uradnik, strażnik; majem sa try dobryje zajezdy. Bojka idzie handal ŭsiakim dabrom; raz na tydzień bywajuć tarhowyje dni, ŭ katoryje nawodziać szmat skaciny i koni; ŭ Ziembinie jość dobryje rymary i wyrablajuć sielakije skury. Praz miasteczka iduć: szoska z Barysawa ŭ Dokszyczy i trakty na Pleszczanicy, Łahojsk i Minsk. Kala Ziembina praciekajuć spłaŭnyje reczki: {{Абмылка|Cna.|Cna,}} Hajna i Biarezyna, pa katoraj — za 4 wiarsty ad samoha miasteczka — chodziać pasażyrskije parachody, na Lepel, Barysaŭ, Babrujsk i Kijeŭ. Żaleznaja daroha ad miasteczka — 25 wiorstaŭ, ale pa dobraj szoscy, dyk dabracca da jaje nie tak użo ciażka. {{Водступ|2|em}}Jość ŭ Ziembinie i haspadarskaja supołka, maje jana skład ŭsielakich haspadarskich pryładaŭ: płuhoŭ, baron, nasieńnie roznaje i t. d.; pry hetaj supołcy jość {{Абмылка|jeszzce|jeszcze}} asobny kantrolnik dla skaciny. Jość i pazyczkowyje dźwie kasy: adna pry wołaści, druhaja — pry haspadarskaj supołcy. Dahledaje za składam haspadarskim pan Dżyniewicz i za heta nijakaj płaty nie biare; tak sama darma pracujuć i zahadczyki supołki: Jazep Dziendziawicki i Boleśka Świancicki. U pazyczkowaj supołcy tak sama pracujuć znoŭ toj samy Boleśka Świancicki i Broniś Rawa. Szmat pracy ŭ hetu sprawu dakładajuć czleny praŭleńnia: Michaś Lichadziejeŭski, Żukowicz, Jarasz i Biełabłocki. Usim hetym szczyrym pracoŭnikom dla hramadzianstwa — wialikaje dziakuj. {{Водступ|2|em}}Ziembinskaja pazyczkowaja kasa paczała s 5-ciu tysiaczami rubloŭ, katoryje pażyczyła ŭ hasudarstwiennym banku. Ciapier — praz poŭczwarta hodu — daŭhu ŭ hasudarstw, bank astalosia ŭsiaho 1900 r., swajho kapitału jość kala troch tysiaczaŭ: za aposzni hod ludzi pałażyli ŭ bank 38 tys., pazyczali — kali 35 tys., czystaho dachodu astałosia bolej 2 tys. rubloŭ. {{Водступ|2|em}}Dyk wos, kali ŭsio heta my zważym, to pierekanajemsia, szto nasz Ziembin nie taki ŭżo hłuchi kutok, jakim jon pakazaŭsia dla I. Sz. {{Калёнтытул|right=''Januk s pad Ziembina.''}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:1em"></div> {{Накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Ziembin"/> <section begin="Wiestki"/>{{Цэнтар|'''Wiestki z zahranicy.'''|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> <center>{{larger|'''Wajna na Balkanach —'''}}</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> haryć i haryć. I chacia bałkanskije sajużniki śpiersza lohka adaleli czuć nia ŭsiu Eurapejskuju Turciju, ale kali pryjszłosia zmahacca z lepsz umacowanymi krepaściami i nie na wialikich abszarach, a ŭ ciaśniejszych, wuziejszych miejscach, ŭsia sprawa zaciahnułasia. Pryczyna, razumiejecca, jość tut i druhaja. <div style="margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;"> <center>'''Turki acznulisia.'''</center> </div> {{Водступ|2|em}}Pakul iszła bojka za ziemli choć i zdaŭna, ale hwałtam zabranyje, — patul narod spaŭ, ale, kali paczali dabiracca da serca Tureczczyny, — jak Adryanopal, a nawat Kanstantynopal — dusza narodu zahawaryła. Znajszlisia uzbadawanyje rodnaj ziamlicaj prawadyry, katoryje patrapili uciahnuć narod, i hrudźmi swaimi strymali swaich worahoŭ. <div style="margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;"> <center>'''Abmyłka Turkau.'''</center> </div> {{Водступ|2|em}}Dahetul siłu swaju dumali jany znajści tolki ŭ czynoŭnikach swaich, katorym i dali ŭ ruki powialiku ŭłaść, a tyje, karystajuczy z hetaha, pracawali, razumiejecca, bolsz dla siabie, czym dla samoha narodu. <div style="margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;"> <center>'''Dażylisia Turki'''</center> </div> nawat da taho, szto za wajennych kamandzieraŭ dla siabie panajmali czużyncaŭ — niemcaŭ. A tyje ssali tolki soki s Tureczczyny, {{Абмылка|biaruczu|biaruczy}} wializarnyje hroszy za heta. Mała taho, {{Абмылка|spichaii|spichali}} swaje ni na szto nia zhodnaje arużże i inszyje wajennyje pryłady tak sama za szalonyje hroszy. Woś, kali pryjszłosia da wajny, — <div style="margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;"> <center>'''szyło z miecha wylazło.'''</center> </div> {{Водступ|2|em}}Pakazałosia tady, szto czużaja apieka — bokam wylezaje; bo praŭdziwymi zastupnikami swajho kraju i narodu — <section end="Wiestki"/><noinclude></noinclude> nchclcdxk8bhcvwz7cov27ha27ab9fo 104 127220 296708 293772 2026-09-01T18:22:20Z RAleh111 4658 296708 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Gleb Leo" /></noinclude><section begin="Wiestki"/>mohuć być tolki syny taho-ż kraju i narodu. Tak jano i wyjszło. Kali ŭziali ŭłasć u swaje ruki syny narodnyje. <div style="margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;"> <center>'''wajna zaciahnułasia.'''</center> </div> {{Водступ|2|em}}Czym jana ciapier skonczycca — nie zhadana. Jak z adnej, tak i z druhoj starany syplucca straszennyje afiary nia tolki ŭ ludzioch, ale i u hroszach. A wytrywać hetaho praz daŭżejszy czas — niejakoje hasudarstwa nia może. <div style="margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;"> <center>'''Koszt wajny'''</center> </div> {{Водступ|2|em}}ciapier abychodzicca szto miesiac dla Bałhara kala 40 miljonoŭ rubloŭ; Serbam — 30 mil.; Czarnahorcam — 6 mil.; a Turkam — kala 80 mil. <div style="margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;"> <center>'''Susiednim staronkam'''</center> </div> {{Водступ|2|em}}katorym choćki — nia choćki prychodzicca padciahnucca i wuszy trymać wostra, bo wir może zachapić usich, tak sama heta sprawa salonaja. <div class="paragraphbreak" style="margin-top:1em"></div> {{Накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Wiestki"/> <section begin="Nasza"/>{{Цэнтар|'''Nasza Haspadarka.'''|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{Водступ|2|em}}Pisać jakije koleczy ahulnyje rady haspadarskije dla ŭsiaho naszaho biełaruskaho kraju — nia tolki trudna, ale nia tolki trudna, ale i nielha. Kożny z nas wiedaje dobra, jak roznicca nasza ziamla nia tolki hubernia ad huberni, pawiet ad pawietu, ale czasta — husta i morh ad morhu, a to i sznur ad sznuru. Dyk choć nawuka haspadarskaja i rady praktykoŭ — ahranomaŭ wielmi dla nas ważny i patrebny i ciapierasznimi czasami biaz hetaha abyjścisia nielha, ale kożny haspadar pawinien zważna razdumać, czy takaja, abo inszaja rada może być prytasawana da jaho haspadarki — da jaho ralli. Tam tolki, dzie majem miejscowych ahranomaŭ, dzie majem probnyje paletki, na katorych — jak na dałani — możem baczyć swaimi waczami roznyje nowyje sposaby haspadarki, tam tolki i tady tolki możem śmieła puszczacca na nowyje ścieżki. {{Водступ|2|em}}Apracza wuczonych ahranomaŭ, katorych, praŭdu każuczy, zusim skupa, majem my, dziakawać Bohu, szmat swaich haspadaroŭ — praktykaŭ, katoryje praz doŭhije hody swaimi mazalistymi rukami nie mała czaho dawiedalisia i rady ich s kożnaho kutoczka naszaj baćkaŭszczyzny byli-b wielmi cikaŭnymi i karystnymi, kali-b zachacieli jany swajej doŭhaletniaj praktykaj padzialicca s czytaczami — chlebarobami hazety „Biełarusa“. {{Водступ|2|em}}Wiadoma i znana {{Абмылка|ŭsim.|ŭsim,}} jak źmianilisia ciapier czasy: darażynia pajszła na ŭsio straszennaja; narod sasłabieŭ — czym moh i szto moh daŭniej wytrywać dzied — ŭnuk ciapier hetym nie abojdziecca: a prymicie jeszcze pad uwahu, jak zdrabnieli nadzieły naszy, a z nich treba-ż wyżywić siamiejku takuju samuju, a to nieraz i bolszuju, czym daŭniej, to taki musim zhadzicca s tym, szto treba prydumać i inszyje sposaby haspadarki, kab zdawolić i wyżywić hetaje nowaje swaje pakaleńnie. A sposab na heta adzin — praświeta. {{Водступ|2|em}}Dyk szyrcie-ż hetu praświetu chto może i jak może, a zhodnaja hramadzianskaja praca nie prapadzie darma. Niechta apomnicca i skaże nam — szczyraje dziakuj! {{Калёнтытул|right=''W-a.''{{gap|2em}}}} {{block center/s}} {{***2||50%|15|перад=0em|пасьля=0em}} {{block center/e}} <section end="Nasza"/> <section begin="Szto"/>{{Цэнтар|'''Szto rabić?'''|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{Водступ|2|em}}„Haspadarka — kłapatarka“. Heta kożny chlebarob dobra wiedaje na swajoj ŭłasnaj skury. Nie małaja kłapatarka dla nas — chlebarobaŭ — siolatni hod. {{Водступ|2|em}}S pryczyny praz ład ŭžo mokraj wosieni, — szmat dzie nie padasiewali nawat na dobra pryrychtowanaj ziamli — żyta. Szto-ż z hetkimi kawałkami rabić? Czyja zmoha dastać nasieńnie wiesnowaha (ŭ susieda, abo składach haspadarskich supołak) żyta — chaj im dasieje, ale tolki nie jarycaj, bo jana ani kormu, ani umałotu "dobraha nie daje. Lepiej ŭżo — szmat lepiej zasiejać pole — dzie jano pad heta padchodzić — harocham. Pad haroch, razumiejecca, treba dobryje ziemli, ale udajecca jon i na pieszczanych hruntach, aby krychu było ŭ nim marhlu, ci wapny. {{Водступ|2|em}}Haroch ważny dla nas nia tolki dziela taha, szto jon zaŭsiady trymaje dobruju rynkowuju canu, ale i dziela nas samich maje ważnaje znaczeńnie. Skupa my majem chleba, namahajem najbolsz bulbaj, a heta wielmi niepażyŭnaja strawa — tolki żywaty raspichaje, a nasza jada pawinna być bolsz mocnaj, trywałaj. Heta nam może dać haroch, bob, fasola, kukurudza i inszyje padobnyje. {{Калёнтытул|right=''Ło-h.''{{gap|2em}}}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:1em"></div> {{Накіравальная рыса|5em|height=1px}}<section end="Szto"/><noinclude></noinclude> stx6n6u46b32bu3tdmkhuwd2tbjplzd 0 128468 296670 296575 2026-09-01T15:26:12Z Gleb Leo 2440 296670 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Biełarus. № 27 | безаўтара = | год = 26 верасьня 1913 году | пераклад = | секцыя = Газэта | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/26|№ 26]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/28|№ 28]] | анатацыі = }} <pages index="Biełarus. 1913. № 27.pdf" from="1" to="1" onlysection="Верхавіна" /> * ''[[Аўтар:Пётра Просты|Piotra Prosty]]''. [[Biełarus (1913)/1913/27/Wiera, Nadzieja i Miłaść|Wiera, Nadzieja i Miłaść]] * ''[[Аўтар:Андрэй Зязюля|A. Ziaziula]]''. [[Biełarus (1913)/1913/27/Da wosieni|Da wosieni]] * [[Biełarus (1913)/1913/27/Św. Michała Archanioła|Św. Michała Archanioła]] * '''Piszuć da nas.''' ** ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|J. M]]''. [[Biełarus (1913)/1913/27/Piszuć da nas/Z Sakolskaha pawietu|Z Sakolskaha pawietu]] ** ''[[Аўтар:Язэп Рэшаць|Ruszczaniec]]''. [[Biełarus (1913)/1913/27/Piszuć da nas/Wioska Ruszczany|Wioska Ruszczany]] ** ''[[Аўтар:Андрэй Зязюля|A. Z]]''. [[Biełarus (1913)/1913/27/Piszuć da nas/Minsk|Minsk]] * '''[[Biełarus (1913)/1913/27/Kaścielnyja wiedamaści|Kaścielnyja wiedamaści]]''' * '''[[Biełarus (1913)/1913/27/Szto czuwać|Szto czuwać]]''' * '''[[Biełarus (1913)/1913/27/Wiestki z zahranicy|Wiestki z zahranicy]]''' * ''[[Аўтар:Баляслаў Пачопка|B. P—ko]]''. [[Biełarus (1913)/1913/27/Na małym kusku|Na małym kusku]] * '''[[Biełarus (1913)/1913/27/Usiaczyna|Usiaczyna]]''' * [[Biełarus (1913)/1913/27/Usiaczyna/Zahadki|Zahadki]] * [[Biełarus (1913)/1913/27/Usiaczyna/Prykazki|Prykazki]] * [[Biełarus (1913)/1913/27/Swaja poczta|Swaja poczta]] <pages index="Biełarus. 1913. № 27.pdf" from="8" to="8" onlysection="Рэдактар" /> {{PD-Расейская імпэрыя}} rsie7k0h14ecjlvk2ti6gj2oibtqytz 104 128475 296671 296653 2026-09-01T15:27:24Z Gleb Leo 2440 296671 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude><section begin="Wialiki"/>daczesnaść — a Boh, szto zaŭsiody pawinny żyć my pawedług Jaho prykazaŭ, a kali niepasłuchali ǔ czym koleczy naszaho najlepszaho Ajca Niabiesnaho, szkadujmo wielmi, pakutujmo postam wialikim — tak jak nawuczaje nas nasza św. wiera, dy malimosia da Boha, kab ǔ dalejszym żyćci naszym daŭ nam łasku być wiernymi Jamu zaŭsiody. {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Wialiki"/> <section begin="Dub"/>{{c|''Dub.|памер=180%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{block center/s}} ''U lasnym huszczary,</br> ''Pamiż lipaǔ i chwoj,</br> ''Rasachaty stary</br> ''Stajaǔ dub pad haroj.</br> ''Toǔsty koreń jaho</br> ''Ǔ hłyb ziamli uwajszoǔ,</br> ''Wyszej lesu ǔsiaho</br> ''Wierch zialony paszoǔ.</br> ''I haliny u boki</br> ''Razraslisia kruhom,</br> ''Jak żaleza, suki</br> ''Stali ćwiordy na jom.</br> ''Krasawaǔsia, szumieǔ</br> ''Woku kożnamu lub,</br> ''I tajomna hudzieǔ</br> ''Wializarny toj dub.</br> ''I chwaliǔsia ǔsiamu</br> ''Siłaj hroznaj swajej —</br> ''I chinuliś k jamu</br> ''Ǔsie raśliny chutczej —</br> ''Kali wieciar lacieǔ,</br> ''I wichrom ǔsiudy mioǔ —</br> ''Dub stary wiasialeǔ,</br> ''Z buraj hatarki wioǔ.</br> .{{gap|0.8em}}.{{gap|0.8em}}.{{gap|0.8em}}.{{gap|0.8em}}.{{gap|0.8em}}.{{gap|0.8em}}.{{gap|0.8em}}.{{gap|0.8em}}.{{gap|0.8em}}.{{gap|0.8em}}.{{gap|0.8em}}.</br> ''Prajszło niekolki let</br> ''I zmianiłasia ǔsio —</br> ''Les inaczaj adziet</br> ''Ǔżo nia toje żyćcio:</br> ''Dzie kaliny ǔ radok</br> ''Husta mocna raśli,</br> ''I aresznik ǔ krużok,</br> ''I chwainy ćwili —</br> ''Tam hallo akurat</br> ''Zasciłała ziamlu,</br> ''Tolki dub, jak mahnat,</br> ''Paziraǔ na siamju</br> ''Abhaleǔszych kustoǔ</br> ''Pawysiekanych chwoj…</br> ''— Dy halin dy listoǔ</br> ''Raznasiǔ homan swoj.</br> .{{gap|0.8em}}.{{gap|0.8em}}.{{gap|0.8em}}.{{gap|0.8em}}.{{gap|0.8em}}.{{gap|0.8em}}.{{gap|0.8em}}.{{gap|0.8em}}.{{gap|0.8em}}.{{gap|0.8em}}.{{gap|0.8em}}.</br> ''Nastupiła wiasna;</br> ''Redki les pad haroj</br> ''Prabudziǔsia ad sna,</br> ''Nie świaciǔ hahyćboj —</br> ''Uwabraǔsia ǔ listy,</br> ''Dy nanowa szumieǔ,</br> ''Dyk wyszej nad kusty</br> ''Dub stary charaszeǔ.</br> ''I hudzieci paczaǔ</br> ''Jon silniej i silniej,</br> ''I chwalicisia staǔ</br> ''Siłaj mocnaj swajej.</br> .{{gap|0.8em}}.{{gap|0.8em}}.{{gap|0.8em}}.{{gap|0.8em}}.{{gap|0.8em}}.{{gap|0.8em}}.{{gap|0.8em}}.{{gap|0.8em}}.{{gap|0.8em}}.{{gap|0.8em}}.{{gap|0.8em}}.</br> ''Raz pad leta adna</br> ''Noczka ciomna była</br> ''Pa ziamielcy jana</br> ''Ciapłatu razliła —</br> ''Parna, cicha uskroś,</br> ''Nieba stałosia s chmar,</br> ''Wichar dunuǔ ukoś</br> ''Uskałychnuǔsia dub-star</br> ''Kapli bujny na les</br> ''Palacieli dażdżom,</br> ''Żoǔtaj stużkaj z niabies</br> ''Załacistym ahniom</br> ''Zabliszczeła na mih —</br> ''To piarun zahudzieǔ,</br> ''Zahurczeǔ i zacich —</br> ''Tolki dub zaszumieǔ…</br> ''Adlacieła kara,</br> ''Szto wieki hadawaǔ —</br> ''I użo jak hara —</br> ''Jon u lesi lażaǔ.</br> .{{gap|0.8em}}.{{gap|0.8em}}.{{gap|0.8em}}.{{gap|0.8em}}.{{gap|0.8em}}.{{gap|0.8em}}.{{gap|0.8em}}.{{gap|0.8em}}.{{gap|0.8em}}.{{gap|0.8em}}.{{gap|0.8em}}.</br> ''Tak zamierła zusim</br> ''Duba siła — żyćcio,</br> ''I kryczała pa im</br> ''Na hary warańnjo. {{справа|'''''F. Czernyszewicz.{{Водступ|-1.5|em}}}} {{block center/e}} {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Dub"/> <section begin="S"/>{{c|'''S Biełaruskich kazak.|памер=180%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> <center>{{larger|II.}}</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> {{Водступ|1.5|em}}Dziaciuk Anuprej, pasuczy swaju skacinku pa kustoch, nadybaŭ na hniazdo maleńkich, ślapych jeszcze ptuszaczak, — waśmioraczka ich było. Paczuŭszy nad saboj szarachniu i woraha, biezzaszczytnyje malenstwy nia mieli, {{перанос пачатак|razu|miejecca}} <section end="S"/><noinclude></noinclude> n2vhk4x2j74qkt62lg4mzdvnuzqv3fp 104 128476 296674 296656 2026-09-01T15:31:03Z Gleb Leo 2440 296674 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude><section begin="S"/>{{перанос канец|razu|miejecca}}, czym inaksz baranicca, jak tolki razinucca i, sykajuczy, wysunuli swaje czyrwonyje jazyczki. Anuprej, doǔha nia dumajuczy, paczaǔ chapać swaimi palcami hetyje jazyczki i… adrywać ich. Siem adarwaŭ, a wośmaho — nie paśpieŭ, bo skacina palacieła u szkodu. {{block center/s}} {{***2||70%|15|перад=0em|пасля=0em}} {{block center/e}} {{Водступ|1.5|em}}Szmat czasu pralacieło, nie mała hadoǔ minuła, i z dziaciuka — Anupreja wyciahnuŭsia i wyras stały ǔżo chłopic. Ażaniǔsia bahata i statna. Z żonkaj Anuprej żyǔ dobra, sam pracawitym byǔ, dyk i haspadarka wiałasia i ruczyła dobra. Szenciła Anupreju i na inszy prybytak — na siamiejku; na świet pryjszło waśmioraczka dzietak, pryhożych — jak jahadki. Ale s pamiż ich — adno tolki, jak ptuszaczka, szczebiatało da baćkoǔ swaich, a siamiora — byli niamowy.</br> {{Водступ|1.5|em}}Joknuło serce Anupreja, uspomniǔszy toje hniazdoczka z małymi, ni ǔ czym niawinnymi malenstwami, katorych jon niekaliś tak straszenna pakaleczyǔ, i zamorkociǔsia, paczaŭ sochnuć, chwareć. Nijakie rady, lekarstwy — Anupreju nie pamahali, dy i jon sam ich nie żadaŭ, i nia słuchaŭ. Soch Anuprej, i uskoraści — biez pary — pamior.</br> {{Водступ|1.5|em}}A sirotki — dzietki? Jany, ŭzrosszy da tych hadoŭ, ŭ jakich baćka ich naźdźiekawaŭsia nad ptuszaczkami małymi — mowu ludzkuju adzyskali. {{справа|''Jurka Mucha.{{Водступ|1.5|em}}}} {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="S"/> <section begin="My"/>{{c|'''My żywiem nadziejaj!..|памер=140%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{block center/s}} Chaj marozny wiecier zawywaje żutka,</br> Chaj staronku rodnu śnieham zaniasie —</br> My żywiem nadziejaj! chutka ci nia chutka —</br> Prydzie kaniec horu wiecznaje biadzie.</br> Chaj imhła ziamielku ǔ puty spawiwaje.</br> Chaj ciamnieje sonca z buranosnych chmar —</br> My nadzieju majem: kraj nasz przyczakaje</br> Lepszu dolu daść nam Boh i haspadar.</br> {{справа|''Haljasz Leǔczyk.{{gap|1.5em}}}} {{block center/e}} {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="My"/> <section begin="Kaścielny"/>{{c|'''Kaścielny kalendar.|памер=180%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em;"></div> <center>{{larger|'''Luty.}}</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> <div style="margin-left:3.5em;"> {{водступ|-3.5|em}}22.{{gap|0.5em}}P.{{gap|1em}}{{larger|†}}{{gap|0.5em}}Katedry św. Piotra ŭ Antyochii i św. Małgorzaty s Krotony.</br> {{водступ|-3.5|em}}23.{{gap|0.5em}}S.{{gap|1em}}{{larger|†}}{{gap|0.5em}}Piotra Damiana B. D. K.</br> {{водступ|-3.5|em}}24.{{gap|0.5em}}''Niadziela Zapusnaja'', św. Macieja Ap.</br> {{водступ|-3.5|em}}25.{{gap|0.5em}}P.{{gap|1em}}Zygfryda i św. Faliksa III Papieża.</br> {{водступ|-3.5|em}}26.{{gap|0.5em}}P.{{gap|1em}}Aleksandra Bisk. ǔ Ehipcie.</br> {{водступ|-3.5|em}}27.{{gap|0.5em}}S.{{gap|1em}}{{larger|†}}{{gap|0.5em}}''Papielec'', Leonarda Bisk.</br> {{водступ|-3.5|em}}28.{{gap|0.5em}}C.{{gap|1em}}Romana Opata i św. Lupicyna. </div> {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Kaścielny"/> <section begin="Św"/><div style="font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing: -0.1px;"> {{c|Sw. Małgorzata s Krotony.|памер=200%}} </div> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-2em;"></div> {{gap|1.5em}}Zbłudzić kożny może, ale spraǔdy ǔżo drennym budzie tolki taki czaławiek, katory ni starajecca najści dobruju darohu, dy znajszoŭszy, nia jdzie joju ǔżo praz resztku swajho żyćcia.</br> {{gap|1.5em}}Jak duża czasta bywaje miż ludźmi, Malgorzata s Krotony ǔ moładaści swajej żyła nia tolki szto ni pa Bożamu, ale nawat zusim hreszna. Dyk adnaho razu, kali maniłasia zyjścisia z tym, katoraho hreszna lubiła, znajszła jaho straszenna pakaleczanaho, niażywoha lażaczaho ǔ rowie pad chworastam. Nispadziewanaja śmierć heta mocna jaje zastanawiła; stałosia Małgorzacie jasna, szto raniej ci paźniej prydziecca i jej pamierci — a sumleńnie adazwałosia pytańniem: „A szto tady budzie z duszoj twajej“?</br> {{gap|1.5em}}Ad hetaho czasu kinuła Małgorzata hresznaje swaje daŭniejszaje żyćcio dy stała pakutawać surowa za ǔsienka, szto kali zrabiła błahoha. Nie zadawoliwajuczysia henym, pryniała jana habit tercijarski św. Franciszka ǔ mieście Krotonie — i jak można najstaranniej spaǔniała ǔsie abawiazki hetaho zakonu, dabaŭlajuczy ad siabie jeszcze roznyje muki, dziela atpakutawańnia za daŭniejszyje hrechi: tak spała jana na hołaj ziamli, maliłasia i razmyszlała ab Bohu, klenczuczy na hostrym kamiańni, dy na takich razmyszlańniach i malitwach czasta prawodziła celyja noczy.</br> {{gap|1.5em}}Hetkim światym pakutnym żyćciom pieraprasiła jana Boha za ǔsie hrechi swajej moładaści dy stałasia hodnaj taho, szto pa śmierci swajej ǔ 1297 h. zasłyła roznymi cudami; a z hetaj pryczyny Papież Benedykt XIII na Zialonyje Światki 16 maja 1628 h. uraczysta abjawiǔ cełamu świetu, szto Małgorzata s Krotony pakutaj swajej dy światym zakonnym żyćciom zasłużyła u Kaścieli Katalickim na cześć i sławu.</br> {{gap|1.5em}}Tak, jak św. Małgorzata s Krotony, <section end="Św"/><noinclude></noinclude> 27opwz6i0hkr2crlrbx3s4m9tggl388 104 128479 296667 296660 2026-09-01T13:30:02Z RAleh111 4658 296667 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>pawinien rabić i kożny z ludziej, chto maje niszczaście być hresznym, — pawinien paprawicca, pakutawać za hrechi dy żyć dalej sprawiadliwa.</br> {{gap|1.5em}}Kali ŭmiejem hraszyć, — umiejmo pakutawać. {{справа|''B. P—ko.{{gap|1.5em}}}} {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} {{c|'''Kaścielnyje wiedamaści.|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{gap|1.5em}}Pa zahadu Wysoka-Prewielebnaho ks. Administratara — Michalkiewicza, ǔ Wilenskaj dyjecezii stalisia pieramieny: ks. dr. Jan Stefanowicz — naznaczajecca na wikaraho da kaścioła św. Jana; ks. Alfons Chalecki — na ǔłasnoje zadańnie uwalniajecca ad abawiazkaŭ wikaraho z Lipnikaŭ; ks. Maciej Ciunajtis — pieranosicca s Stakliszak na wikaraho da Meryczy; ks. Roch Giełażunas — na mansjonara da Żyrmun; ks. Stanislaŭ Filmanowicz — z Hrodny na wikaraho da Słonima; ks. Jazep Marcinkiewicz — paroch ǔ Drui, pa adbyćciu 6 miesiacznaj kary, wiertajecca na staroje miejsce. <div style="margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing: -0.1px;"> <center>'''U Wilenskaj siminaryi.</center> </div> {{gap|1.5em}}Ekzaminy dla aspirantaŭ da duchoǔnaho stanu (na klerykaŭ) adbuducca 22 i 26 krasawika (kwietnia) i 15–17 czerwienia hetaha hodu. <div style="margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing: -0.1px;"> <center>'''Katalictwo u Kitajszczynie.</center> </div> {{gap|1.5em}}Z dalokaha, dzie sonce ǔschodzić, kraju, dachodziać dobryje wiestki, szto wiera Chrystusowa — z hodu — ǔ hod bolsz szyrycca, nowych zdabywaje synoŭ dla Kaścioła Katalickaha. Za ŭzmahańnie wiery katalickaj pamiż Kitajcami, treba dziakawać misjonaram, katuryje pakinuli swaje rodnyje chaty i kraj, a pajszli da czużych, s słowam paciechi wiecznaj. Z roznych narodaŭ wychodziać misjonary. Wuczacca jany ǔ Rymi mowy tych narodaŭ, da kotorych majuć jechać, a potym — na cełaje żyćcio astajucca użo pamiż nowych chryscijan.</br> {{gap|1.5em}}Hadoǔ 60 tamu nazad — ǔ Kitajszczynie, pakul było hasudarstwo karaleŭskaje, było chryścijan 783,000. U 1910 hadu użo widzim ich dwa razy bolej, bo 1,300,000, i, jak niszto nie stanie na praszkodzie misyjnarskaj pracy, to można spadziewacca, szto liczba heta udwolcca. Ciapier, kali ŭ Kitajszczynie admianili ǔłaść karaleŭskuju i abjaŭlena respublika (respublika takoje hasudarstwa, dzie karala nima, a upraǔlaje hasudarstwam prezydent jak, n. p. ǔ Amerycy), dziakujuczy prychilnaści dwoch kitajskich ministraǔ — Juanszykaja i Suniatsina praca misjanaraŭ idzie chutczej. Juanszykaj, kali jeszcze byǔ hubernataram adnej kitajskaj prawincii, taki oklicz daŭ katalickim misjanaram: „Wy mnoha hadoŭ apawiedajecie katalicku wieru, dawodzicie ludziej da dabra, pryzywajecie da pasłuszenstwa starszym i zakonam Kitajszczyny. Hledziuczy na waszu pracu ǔ majoj prawincii, ja z radaściu pryznaju waszu pracu za dobruju; nawuka wasza może palepszyć tych, szto pa joj żywuć i wypaŭniajuć jaje prykazańnia. Kataliki służać dobrym prykładam dla reszty narodu dam dla reszty narodu — jak pawinien kożny Kitajec wypaŭniać swaje abawiazki i szanawać zakony“. {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} {{c|'''Szto czuwać.|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{gap|1.5em}}<span style="font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing: -0.1px;">'''Piecierburh.'''</span> Abjaŭleny Wysoczajszy Manifest s pryczyny trochsotnaj hadaǔszczyny Panujuczaj Familii Ramanawych. Ukazam, danym Senatu, szmat kar pamienszena na adnu trećciu czaść, kara śmierci zamieniena 20 hadami katarhi; asyhnowana 75 tysiaczoǔ rubloŭ na nahrady sielanam za dobruju haspadarku, i abjaŭlana szmat druhich miłaściej.</br> {{gap|1.5em}}<span style="font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing: -0.1px;">'''Wilnia.'''</span> 21 lutaha ǔ czasie pierahladu wojsk na rynku łukiskim zawaliǔsia dach, na katorym sidzieło kala 30 asob: 7 asob pakaleczany ciażka, 20 lahczej, 1 asoba pamierła. {{block center/s}} {{***2||70%|15|перад=0em|пасля=0em}} {{block center/e}} {{gap|1.5em}}— U Hrodzieńskaj hubernii, ŭ Słonimskam pawiecie s 15 na 16 i s 16 na 17 lutaha zdrahanułasia ziemla.</br> {{gap|1.5em}}U majontku „Aleksandrowo“ p. p. Kiersnoǔskich ludzi pazwaliwalisia z pleczaŭ. Akalicznyje sielanie paŭciekali ŭ les.</br> {{gap|1.5em}}<span style="font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing: -0.1px;">'''Druzgieniki.'''</span> Nad horodam pralecieli dzwie latuczyje maszyny. Adna lacieła wielmi niska. Skul jany i szto — nima wiedama.</br> {{gap|1.5em}}<span style="font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing: -0.1px;">'''Minsk.'''</span> 8 czaławiek z wioski Dolskie, Pinskaho pawietu, pa zahadu minskaha hubernatara pasażeny na miesiac ŭ turmu za padmowu da zabastoŭki.</br> {{gap|1.5em}}<span style="font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing: -0.1px;">'''Hrodna.'''</span> Z Hrodny piszuć szto natarius Bokitko uciok zahranicu, zachapiŭszy 50 tysiaczaŭ rubloǔ.</br> {{gap|1.5em}}<span style="font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing: -0.1px;">'''Warszawa.'''</span> U warszawskaj haradskoj uprawi ukradziena 30 tysiaczaŭ rubloǔ. Chto ukraŭ — pakul szto nima wiedama {{накіравальная рыса|5em|height=1px}}<noinclude></noinclude> qpywu2pf067k8mg3gyca4zkdxedfn4p 296682 296667 2026-09-01T15:38:24Z Gleb Leo 2440 296682 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude><section begin="Św"/>pawinien rabić i kożny z ludziej, chto maje niszczaście być hresznym, — pawinien paprawicca, pakutawać za hrechi dy żyć dalej sprawiadliwa.</br> {{gap|1.5em}}Kali ŭmiejem hraszyć, — umiejmo pakutawać. {{справа|''B. P—ko.{{gap|1.5em}}}} {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Św"/> <section begin="Kaścielnyje"/>{{c|'''Kaścielnyje wiedamaści.|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{gap|1.5em}}Pa zahadu Wysoka-Prewielebnaho ks. Administratara — Michalkiewicza, ǔ Wilenskaj dyjecezii stalisia pieramieny: ks. dr. Jan Stefanowicz — naznaczajecca na wikaraho da kaścioła św. Jana; ks. Alfons Chalecki — na ǔłasnoje zadańnie uwalniajecca ad abawiazkaŭ wikaraho z Lipnikaŭ; ks. Maciej Ciunajtis — pieranosicca s Stakliszak na wikaraho da Meryczy; ks. Roch Giełażunas — na mansjonara da Żyrmun; ks. Stanislaŭ Filmanowicz — z Hrodny na wikaraho da Słonima; ks. Jazep Marcinkiewicz — paroch ǔ Drui, pa adbyćciu 6 miesiacznaj kary, wiertajecca na staroje miejsce. <div style="margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing: -0.1px;"> <center>'''U Wilenskaj siminaryi.</center> </div> {{gap|1.5em}}Ekzaminy dla aspirantaŭ da duchoǔnaho stanu (na klerykaŭ) adbuducca 22 i 26 krasawika (kwietnia) i 15–17 czerwienia hetaha hodu. <div style="margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing: -0.1px;"> <center>'''Katalictwo u Kitajszczynie.</center> </div> {{gap|1.5em}}Z dalokaha, dzie sonce ǔschodzić, kraju, dachodziać dobryje wiestki, szto wiera Chrystusowa — z hodu — ǔ hod bolsz szyrycca, nowych zdabywaje synoŭ dla Kaścioła Katalickaha. Za ŭzmahańnie wiery katalickaj pamiż Kitajcami, treba dziakawać misjonaram, katuryje pakinuli swaje rodnyje chaty i kraj, a pajszli da czużych, s słowam paciechi wiecznaj. Z roznych narodaŭ wychodziać misjonary. Wuczacca jany ǔ Rymi mowy tych narodaŭ, da kotorych majuć jechać, a potym — na cełaje żyćcio astajucca użo pamiż nowych chryscijan.</br> {{gap|1.5em}}Hadoǔ 60 tamu nazad — ǔ Kitajszczynie, pakul było hasudarstwo karaleŭskaje, było chryścijan 783,000. U 1910 hadu użo widzim ich dwa razy bolej, bo 1,300,000, i, jak niszto nie stanie na praszkodzie misyjnarskaj pracy, to można spadziewacca, szto liczba heta udwolcca. Ciapier, kali ŭ Kitajszczynie admianili ǔłaść karaleŭskuju i abjaŭlena respublika (respublika takoje hasudarstwa, dzie karala nima, a upraǔlaje hasudarstwam prezydent jak, n. p. ǔ Amerycy), dziakujuczy prychilnaści dwoch kitajskich ministraǔ — Juanszykaja i Suniatsina praca misjanaraŭ idzie chutczej. Juanszykaj, kali jeszcze byǔ hubernataram adnej kitajskaj prawincii, taki oklicz daŭ katalickim misjanaram: „Wy mnoha hadoŭ apawiedajecie katalicku wieru, dawodzicie ludziej da dabra, pryzywajecie da pasłuszenstwa starszym i zakonam Kitajszczyny. Hledziuczy na waszu pracu ǔ majoj prawincii, ja z radaściu pryznaju waszu pracu za dobruju; nawuka wasza może palepszyć tych, szto pa joj żywuć i wypaŭniajuć jaje prykazańnia. Kataliki służać dobrym prykładam dla reszty narodu dam dla reszty narodu — jak pawinien kożny Kitajec wypaŭniać swaje abawiazki i szanawać zakony“. {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Kaścielnyje"/> <section begin="Szto"/>{{c|'''Szto czuwać.|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{gap|1.5em}}<span style="font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing: -0.1px;">'''Piecierburh.'''</span> Abjaŭleny Wysoczajszy Manifest s pryczyny trochsotnaj hadaǔszczyny Panujuczaj Familii Ramanawych. Ukazam, danym Senatu, szmat kar pamienszena na adnu trećciu czaść, kara śmierci zamieniena 20 hadami katarhi; asyhnowana 75 tysiaczoǔ rubloŭ na nahrady sielanam za dobruju haspadarku, i abjaŭlana szmat druhich miłaściej.</br> {{gap|1.5em}}<span style="font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing: -0.1px;">'''Wilnia.'''</span> 21 lutaha ǔ czasie pierahladu wojsk na rynku łukiskim zawaliǔsia dach, na katorym sidzieło kala 30 asob: 7 asob pakaleczany ciażka, 20 lahczej, 1 asoba pamierła. {{block center/s}} {{***2||70%|15|перад=0em|пасля=0em}} {{block center/e}} {{gap|1.5em}}— U Hrodzieńskaj hubernii, ŭ Słonimskam pawiecie s 15 na 16 i s 16 na 17 lutaha zdrahanułasia ziemla.</br> {{gap|1.5em}}U majontku „Aleksandrowo“ p. p. Kiersnoǔskich ludzi pazwaliwalisia z pleczaŭ. Akalicznyje sielanie paŭciekali ŭ les.</br> {{gap|1.5em}}<span style="font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing: -0.1px;">'''Druzgieniki.'''</span> Nad horodam pralecieli dzwie latuczyje maszyny. Adna lacieła wielmi niska. Skul jany i szto — nima wiedama.</br> {{gap|1.5em}}<span style="font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing: -0.1px;">'''Minsk.'''</span> 8 czaławiek z wioski Dolskie, Pinskaho pawietu, pa zahadu minskaha hubernatara pasażeny na miesiac ŭ turmu za padmowu da zabastoŭki.</br> {{gap|1.5em}}<span style="font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing: -0.1px;">'''Hrodna.'''</span> Z Hrodny piszuć szto natarius Bokitko uciok zahranicu, zachapiŭszy 50 tysiaczaŭ rubloǔ.</br> {{gap|1.5em}}<span style="font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing: -0.1px;">'''Warszawa.'''</span> U warszawskaj haradskoj uprawi ukradziena 30 tysiaczaŭ rubloǔ. Chto ukraŭ — pakul szto nima wiedama {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Szto"/><noinclude></noinclude> r9xu981wsl2ey19df2l9jj0qjg69848 104 128480 296663 296661 2026-09-01T12:43:59Z RAleh111 4658 /* Не вычытаная */ 296663 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{c|''Piszuć da nas.|памер=180%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{gap|1.5em}}Na zapytańnie u № 3 „Biełarusa“ s sakolsk. paw. hrodz. hub. — Huterskaho, skul moh-by ǔziacca tam na paletkach kurhan i czamu hetyje paletki zawucca Jaćwiź, Redakcija paprasiła swajho stałaha tam supracoŭnika dawiedacca, i woś szto jon pisze da nas. {{block center/s}} {{***2||70%|15|перад=0em|пасля=0em}} {{block center/e}} {{gap|1.5em}}Praǔdu ab hetym kurhanie można było-b dawiedacca tolki tady, kali-b jaho raskapać i zahlanuć, szto ǔ nim jość u siaredzinie. Pa ŭsim biełaruskim kraju takich kurhanoǔ wielmi mnoha. U adnej minskaj huberni ich ǔżo raskapali blizka tysiaczy.</br> {{gap|1.5em}}Kurhan na paletkach Jaćwiż mahli nasypać abo Szwedy, abo Francuzy, bo jak adny, tak i druhije prachodzili siudeju, dyk mahli pachawać tut swaich wajakoǔ. A być może, szto hety kurhan z daŭniejszych czasaŭ, kali jeszcze prodki naszy nie znali chryścjanskaj wiery, niaboszczykoǔ swaich chawali nie ǔ mahiłu, jak robicca ciapier, a kłali na wiarchu ziamli i sypali nad nim wysoki kurhan.</br> {{gap|1.5em}}Nazwańnie poletka — Jaćwiź, — jeszcze ciekaǔniejszaje. Badaj, ci nie astałosia jano ad Jadźwinhoǔ, — narodu litoŭskaho plemiani, katory tut niekaliś żyǔ. Narod hety daŭno ǔżo czastkaj wymier, czastkaj zhinuǔ u bitwach, a szto astalisia — to i tyje żmieszalisia z naszymi prodkami — Drehowiczami. {{справа|''ef.{{gap|1.5em}}}} {{gap|1.5em}}<span style="font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing: -0.1px;">'''W. Hryckiewiczy, Hrodz. hub.'''</span> Hadoǔ sześdziesiat tamu nazad byǔ u nas ksiondz Minczeŭski, katory zhinuŭ u aposznim paǔstańni. Woś hety ksiondz i pryslaŭ niekaliś pierszaho wuczyciela ǔ naszu wiosku. Tady jeszcze u nas byli takije ciomnyje ludzi, szto jak paczuli bekańnie i cakańnie dziaciej swaich, to dumali spiersza, szto hety wuczyciel naǔcze dziaciej brachać, a nie czytać, i manilisia ǔżo wyhnać jaho. Ale, kali prajszło krychu czasu i paczali dzieci czytać ǔżo cełyje słowy, a nawat usie malitwy, — to usie uścieszylisia i stali bracca da hramaty.</br> {{gap|1.5em}}Szmat wady upłyło s taho czasu, ale ciapier, dziakujuczy adnamu czaławieku, ŭ naszaj wioscy ǔsie hramatnyje, chiba tolki astalisia ciomnymi jaki dziadula, ci babula. Czytajuć u nas ciapier i kniżki, iduć da nas i hazetki z Wilni; szkada tolki, szto mała jeszcze majem pisakoŭ, ale, kali Boh daść, chiba pryżdżom i hetaho, szto ŭsie i pisać naŭczacca. Dykwoś, jak baczycie, kolki dabra może zrabić adzin czaławiek!</br> {{gap|1.5em}}Jeszcze na adnu wielmi ważnuju sprawu chaczu tut źwiarnuć uwahu ǔsich pisakoŭ. Czamu heta, pakul jany siedziać doma, hutarać jany, razumiejecca, swajej chatniej mowaj, a jak tolki adjedziecca kudy prymieram u Maskwu, ci Ameryku, dyk kali prysyłajuć listy, to ǔżo nie swajej, a czużoj mowaj pisanyje? Heta-ż i śmiech, i hrech! {{справа|''Wakulary.{{gap|1.5em}}}} {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} {{c|'''Wiestki z zahranicy.|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> <center>{{larger|'''Wajna na Bałkanach —}}</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> nia ścichaje. Kożny dzień, nawat amal nia kożnuju hadzinu latuć telehramki, ale praŭdy — ani dajści. Byli ǔżo wiestki, szto Adryanopal Bałhary ǔziali, ale zaraz-że pryjszli z inszaj starany wiadomaści, szto hety horad i nia dumaŭ zdawacca. Adno tolki znana, szto <center>'''Bałhary szturmujuć Adryanopal</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> czuć nia szto dnia, nie dajuć jamu addychnuć i ŭ noczy, adnak niczoha nie pamahaje. Adważnyje abaroncy swajho rodnaho horadu hinuć ad kuloŭ worahaŭ, mruć z hoładu, ale nie paddajucca. <center>'''Czutki ab zamireńni —</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> niby to iduć, ale nieszta mała im wierać. Na zamireńnie zhadzajucca bytcam i Turki, i wajujeczyje z nimi Bałkanskije sajuźniki, ale jak adna, tak sama i druhaja starana damahajucca takich warunkoǔ, na jakije, badaj, ci prystupiać, dyk i — <center>'''kanca wajny skora nia spadziewacca.</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> Czornahorcy daŭno ǔżo nasiedajuć na wielmi ważny puncht dla siabie — Skutary, ale dahetul adaleć im nia mohuć, dy widać ciażka im tam prychodziłasia i stracili szmat swaich ludziej, bo ciapier sajuźniki ich pasyłajuć padmohu im — 30 tysiaczoǔ wojska i 24 harmaty, kab supolnymi siłami jak koleczy zachapić Skutary. <center>'''Siły wojska, —</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> choć hinie narod — jak muchi — mała źmienszajucca. Turki pachwalajucca, szto im prybywaje i prybywaje świeżaje wojska s susiednich tureckich prawincij. {{перанос пачатак|Bałha|ry}}<noinclude></noinclude> 8o3d8p42d1si4qg8dcvzgs1q79q07it 296666 296663 2026-09-01T13:29:09Z RAleh111 4658 296666 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{c|''Piszuć da nas.|памер=180%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{gap|1.5em}}Na zapytańnie u № 3 „Biełarusa“ s sakolsk. paw. hrodz. hub. — Huterskaho, skul moh-by ǔziacca tam na paletkach kurhan i czamu hetyje paletki zawucca Jaćwiź, Redakcija paprasiła swajho stałaha tam supracoŭnika dawiedacca, i woś szto jon pisze da nas. {{block center/s}} {{***2||70%|15|перад=0em|пасля=0em}} {{block center/e}} {{gap|1.5em}}Praǔdu ab hetym kurhanie można było-b dawiedacca tolki tady, kali-b jaho raskapać i zahlanuć, szto ǔ nim jość u siaredzinie. Pa ŭsim biełaruskim kraju takich kurhanoǔ wielmi mnoha. U adnej minskaj huberni ich ǔżo raskapali blizka tysiaczy.</br> {{gap|1.5em}}Kurhan na paletkach Jaćwiż mahli nasypać abo Szwedy, abo Francuzy, bo jak adny, tak i druhije prachodzili siudeju, dyk mahli pachawać tut swaich wajakoǔ. A być może, szto hety kurhan z daŭniejszych czasaŭ, kali jeszcze prodki naszy nie znali chryścjanskaj wiery, niaboszczykoǔ swaich chawali nie ǔ mahiłu, jak robicca ciapier, a kłali na wiarchu ziamli i sypali nad nim wysoki kurhan.</br> {{gap|1.5em}}Nazwańnie poletka — Jaćwiź, — jeszcze ciekaǔniejszaje. Badaj, ci nie astałosia jano ad Jadźwinhoǔ, — narodu litoŭskaho plemiani, katory tut niekaliś żyǔ. Narod hety daŭno ǔżo czastkaj wymier, czastkaj zhinuǔ u bitwach, a szto astalisia — to i tyje żmieszalisia z naszymi prodkami — Drehowiczami. {{справа|''ef.{{gap|1.5em}}}} {{gap|1.5em}}<span style="font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing: -0.1px;">'''W. Hryckiewiczy, Hrodz. hub.'''</span> Hadoǔ sześdziesiat tamu nazad byǔ u nas ksiondz Minczeŭski, katory zhinuŭ u aposznim paǔstańni. Woś hety ksiondz i pryslaŭ niekaliś pierszaho wuczyciela ǔ naszu wiosku. Tady jeszcze u nas byli takije ciomnyje ludzi, szto jak paczuli bekańnie i cakańnie dziaciej swaich, to dumali spiersza, szto hety wuczyciel naǔcze dziaciej brachać, a nie czytać, i manilisia ǔżo wyhnać jaho. Ale, kali prajszło krychu czasu i paczali dzieci czytać ǔżo cełyje słowy, a nawat usie malitwy, — to usie uścieszylisia i stali bracca da hramaty.</br> {{gap|1.5em}}Szmat wady upłyło s taho czasu, ale ciapier, dziakujuczy adnamu czaławieku, ŭ naszaj wioscy ǔsie hramatnyje, chiba tolki astalisia ciomnymi jaki dziadula, ci babula. Czytajuć u nas ciapier i kniżki, iduć da nas i hazetki z Wilni; szkada tolki, szto mała jeszcze majem pisakoŭ, ale, kali Boh daść, chiba pryżdżom i hetaho, szto ŭsie i pisać naŭczacca. Dykwoś, jak baczycie, kolki dabra może zrabić adzin czaławiek!</br> {{gap|1.5em}}Jeszcze na adnu wielmi ważnuju sprawu chaczu tut źwiarnuć uwahu ǔsich pisakoŭ. Czamu heta, pakul jany siedziać doma, hutarać jany, razumiejecca, swajej chatniej mowaj, a jak tolki adjedziecca kudy prymieram u Maskwu, ci Ameryku, dyk kali prysyłajuć listy, to ǔżo nie swajej, a czużoj mowaj pisanyje? Heta-ż i śmiech, i hrech! {{справа|''Wakulary.{{gap|1.5em}}}} {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} {{c|'''Wiestki z zahranicy.|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> <center>{{larger|'''Wajna na Bałkanach —}}</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> nia ścichaje. Kożny dzień, nawat amal nia kożnuju hadzinu latuć telehramki, ale praŭdy — ani dajści. Byli ǔżo wiestki, szto Adryanopal Bałhary ǔziali, ale zaraz-że pryjszli z inszaj starany wiadomaści, szto hety horad i nia dumaŭ zdawacca. Adno tolki znana, szto <div style="margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing: -0.1px;"> <center>'''Bałhary szturmujuć Adryanopal</center> </div> czuć nia szto dnia, nie dajuć jamu addychnuć i ŭ noczy, adnak niczoha nie pamahaje. Adważnyje abaroncy swajho rodnaho horadu hinuć ad kuloŭ worahaŭ, mruć z hoładu, ale nie paddajucca. <div style="margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing: -0.1px;"> <center>'''Czutki ab zamireńni —</center> </div> niby to iduć, ale nieszta mała im wierać. Na zamireńnie zhadzajucca bytcam i Turki, i wajujeczyje z nimi Bałkanskije sajuźniki, ale jak adna, tak sama i druhaja starana damahajucca takich warunkoǔ, na jakije, badaj, ci prystupiać, dyk i — <div style="margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing: -0.1px;"> <center>'''kanca wajny skora nia spadziewacca.</center> </div> Czornahorcy daŭno ǔżo nasiedajuć na wielmi ważny puncht dla siabie — Skutary, ale dahetul adaleć im nia mohuć, dy widać ciażka im tam prychodziłasia i stracili szmat swaich ludziej, bo ciapier sajuźniki ich pasyłajuć padmohu im — 30 tysiaczoǔ wojska i 24 harmaty, kab supolnymi siłami jak koleczy zachapić Skutary. <div style="margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing: -0.1px;"> <center>'''Siły wojska, —</center> </div> choć hinie narod — jak muchi — mała źmienszajucca. Turki pachwalajucca, szto im prybywaje i prybywaje świeżaje wojska s susiednich tureckich prawincij. {{перанос пачатак|Bałha|ry}}<noinclude></noinclude> 5w2hs2lsn7ihy19590te8cpzwr1x4g1 296686 296666 2026-09-01T15:40:59Z Gleb Leo 2440 296686 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude><section begin="Na"/>{{c|''Piszuć da nas.|памер=180%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{gap|1.5em}}Na zapytańnie u [[Biełarus (1913)/1913/3|№ 3]] „Biełarusa“ s sakolsk. paw. hrodz. hub. — Huterskaho, skul moh-by ǔziacca tam na paletkach kurhan i czamu hetyje paletki zawucca Jaćwiź, Redakcija paprasiła swajho stałaha tam supracoŭnika dawiedacca, i woś szto jon pisze da nas. {{block center/s}} {{***2||70%|15|перад=0em|пасля=0em}} {{block center/e}} {{gap|1.5em}}Praǔdu ab hetym kurhanie można było-b dawiedacca tolki tady, kali-b jaho raskapać i zahlanuć, szto ǔ nim jość u siaredzinie. Pa ŭsim biełaruskim kraju takich kurhanoǔ wielmi mnoha. U adnej minskaj huberni ich ǔżo raskapali blizka tysiaczy.</br> {{gap|1.5em}}Kurhan na paletkach Jaćwiż mahli nasypać abo Szwedy, abo Francuzy, bo jak adny, tak i druhije prachodzili siudeju, dyk mahli pachawać tut swaich wajakoǔ. A być może, szto hety kurhan z daŭniejszych czasaŭ, kali jeszcze prodki naszy nie znali chryścjanskaj wiery, niaboszczykoǔ swaich chawali nie ǔ mahiłu, jak robicca ciapier, a kłali na wiarchu ziamli i sypali nad nim wysoki kurhan.</br> {{gap|1.5em}}Nazwańnie poletka — Jaćwiź, — jeszcze ciekaǔniejszaje. Badaj, ci nie astałosia jano ad Jadźwinhoǔ, — narodu litoŭskaho plemiani, katory tut niekaliś żyǔ. Narod hety daŭno ǔżo czastkaj wymier, czastkaj zhinuǔ u bitwach, a szto astalisia — to i tyje żmieszalisia z naszymi prodkami — Drehowiczami. {{справа|''ef.{{gap|1.5em}}}} <section end="Na"/> <section begin="Hryckiewiczy"/>{{gap|1.5em}}<span style="font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing: -0.1px;">'''W. Hryckiewiczy, Hrodz. hub.'''</span> Hadoǔ sześdziesiat tamu nazad byǔ u nas ksiondz Minczeŭski, katory zhinuŭ u aposznim paǔstańni. Woś hety ksiondz i pryslaŭ niekaliś pierszaho wuczyciela ǔ naszu wiosku. Tady jeszcze u nas byli takije ciomnyje ludzi, szto jak paczuli bekańnie i cakańnie dziaciej swaich, to dumali spiersza, szto hety wuczyciel naǔcze dziaciej brachać, a nie czytać, i manilisia ǔżo wyhnać jaho. Ale, kali prajszło krychu czasu i paczali dzieci czytać ǔżo cełyje słowy, a nawat usie malitwy, — to usie uścieszylisia i stali bracca da hramaty.</br> {{gap|1.5em}}Szmat wady upłyło s taho czasu, ale ciapier, dziakujuczy adnamu czaławieku, ŭ naszaj wioscy ǔsie hramatnyje, chiba tolki astalisia ciomnymi jaki dziadula, ci babula. Czytajuć u nas ciapier i kniżki, iduć da nas i hazetki z Wilni; szkada tolki, szto mała jeszcze majem pisakoŭ, ale, kali Boh daść, chiba pryżdżom i hetaho, szto ŭsie i pisać naŭczacca. Dykwoś, jak baczycie, kolki dabra może zrabić adzin czaławiek!</br> {{gap|1.5em}}Jeszcze na adnu wielmi ważnuju sprawu chaczu tut źwiarnuć uwahu ǔsich pisakoŭ. Czamu heta, pakul jany siedziać doma, hutarać jany, razumiejecca, swajej chatniej mowaj, a jak tolki adjedziecca kudy prymieram u Maskwu, ci Ameryku, dyk kali prysyłajuć listy, to ǔżo nie swajej, a czużoj mowaj pisanyje? Heta-ż i śmiech, i hrech! {{справа|''Wakulary.{{gap|1.5em}}}} {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Hryckiewiczy"/> <section begin="Wiestki"/>{{c|'''Wiestki z zahranicy.|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> <center>{{larger|'''Wajna na Bałkanach —}}</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-0.5em"></div> nia ścichaje. Kożny dzień, nawat amal nia kożnuju hadzinu latuć telehramki, ale praŭdy — ani dajści. Byli ǔżo wiestki, szto Adryanopal Bałhary ǔziali, ale zaraz-że pryjszli z inszaj starany wiadomaści, szto hety horad i nia dumaŭ zdawacca. Adno tolki znana, szto <div style="margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing: -0.1px;"> <center>'''Bałhary szturmujuć Adryanopal</center> </div> czuć nia szto dnia, nie dajuć jamu addychnuć i ŭ noczy, adnak niczoha nie pamahaje. Adważnyje abaroncy swajho rodnaho horadu hinuć ad kuloŭ worahaŭ, mruć z hoładu, ale nie paddajucca. <div style="margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing: -0.1px;"> <center>'''Czutki ab zamireńni —</center> </div> niby to iduć, ale nieszta mała im wierać. Na zamireńnie zhadzajucca bytcam i Turki, i wajujeczyje z nimi Bałkanskije sajuźniki, ale jak adna, tak sama i druhaja starana damahajucca takich warunkoǔ, na jakije, badaj, ci prystupiać, dyk i — <div style="margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing: -0.1px;"> <center>'''kanca wajny skora nia spadziewacca.</center> </div> Czornahorcy daŭno ǔżo nasiedajuć na wielmi ważny puncht dla siabie — Skutary, ale dahetul adaleć im nia mohuć, dy widać ciażka im tam prychodziłasia i stracili szmat swaich ludziej, bo ciapier sajuźniki ich pasyłajuć padmohu im — 30 tysiaczoǔ wojska i 24 harmaty, kab supolnymi siłami jak koleczy zachapić Skutary. <div style="margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing: -0.1px;"> <center>'''Siły wojska, —</center> </div> choć hinie narod — jak muchi — mała źmienszajucca. Turki pachwalajucca, szto im prybywaje i prybywaje świeżaje wojska s susiednich tureckich prawincij. {{перанос пачатак|Bałha|ry}} <section end="Wiestki"/><noinclude></noinclude> glgoh93gbg3cc8o595bl23s4mnykpny 104 128481 296662 2026-09-01T12:19:09Z By-isti 3554 /* Не правераная */ Новая старонка: «{{перанос канец|п=зацяжа|к=рыла}}. Дык вось, учора былі радзіны, а сёння, відаць, хрэсьбіны…. Пусці маю руку, служывы. {{Водступ|2|em}}— Ты што пляцеш? — упоўголаса грозна спытаў Гунава. — Чаму ты выскаляешся? {{Водступ|2|em}}— Бо зубы маю! {{Водступ|2|em}}— Што? {{В...» 296662 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="By-isti" /></noinclude>{{перанос канец|п=зацяжа|к=рыла}}. Дык вось, учора былі радзіны, а сёння, відаць, хрэсьбіны…. Пусці маю руку, служывы. {{Водступ|2|em}}— Ты што пляцеш? — упоўголаса грозна спытаў Гунава. — Чаму ты выскаляешся? {{Водступ|2|em}}— Бо зубы маю! {{Водступ|2|em}}— Што? {{Водступ|2|em}}Гунава прыўстаў. Яго тонкія, рухавыя, даўгія пальцы прабеглі па стале і спыніліся каля рэвальвера, што ляжаў па паперах. Бакучава прасачыў за бегам трапяткіх начальнікавых пальцаў, і, калі сустрэўся з поглядам асобаатрадчыка, смех загаснуў у яго вачах. {{Водступ|2|em}}— Ты саб-бачая косць… — задыхаючыся, зашаптаў Гучава. — Ты сын паршывай сукі, сваімі зубамі не выхваляйся. Ты гэта бачыў? {{Водступ|2|em}}Гунава ўзяў рэвальвер за ствол і памахаў у паветры цяжкай рукаяццю. {{Водступ|2|em}}У нас ёсць лякарства для зубоў, — у тым-жа тоне гаварыў Гунава. — Мы і не такія зубы вылечылі. Стой ціха, сабака. І калі пытаюць, адказвай на кожнае слова. {{Водступ|2|em}}Аброслы маладым воласам, смуглы твар Бакучава скамянеў. Сціснуўшы зубы, ад чаго па сківіцах застыглі жаўлакі, моўчкі глядзеў Элія Бакучава на асобаатрадчыка. Ад гэтага погляду Гунава адчуваў, што шалее. Не палахлівая пакорнасць, не ліслівая гатоўнасць услужыць, не страх і адчай, зусім не тое было ў вачах гэтага чалавека, што прывык бачыць Гунава ў іншых у гэтых-жа ўмовах. Нізкарослы селянін, які ледзьве дасягаў галавой да пляча салдата, глядзеў на Гунава з адкрытай пагардай, несхаванай пагрозай, спакойна смела. {{Водступ|2|em}}— Каналья, — крыкнуў Гунава, стукаючы рукаяццю рэвальвера па стале. — Мы з табой пагутарым у другім месцы. Спусціць гэтага паганца ў пограб. Ну? Чаго стаіце? Не чулі? {{Водступ|2|em}}Салдаты падштурхнулі Бакучава, ён завярнуўся і пайшоў з імі. Усе моўчкі глядзелі яму ўслед. {{Водступ|2|em}}— Дазнання больш рабіць не будзем, — сказаў Гунава ад’ютанту. Ягоныя збялелыя губы дрыжэлі, і твар раз-паразу перасмыквала лютая грымаса. — Усё і так ясна, мы дарэмна трацім час. Людзі адпачылі і падмацаваліся. Стараста, пакажаш халупы… Пане начальнік, вазьміце ад варот пяць чалавек. Калі пачуеце свісток, адразу пачынайце. Ну, ад’ютант. {{Водступ|2|em}}Ад’ютант склаў паперы ў сумку і пайшоў з двара. Хутка пачулася каманда, і атрад, падзелены на дзве часткі, накіраваўся ў розныя канцы сялення. Ля варот стараставай сядзібы засталося дзесяць коннікаў. Паранейшаму пякло<noinclude></noinclude> cv4j56n2hip6w4nvvh2p7rimoo776qj 104 128482 296664 2026-09-01T13:24:06Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: «{{перанос канец|Bałha|ry}} majuć ciapier 80 tysiaczoŭ wojska ǔ samym centry wajennaj swajej linii i pa bakoch: — s prawaj starany — 45 tys., i z lewaj — 12 tys. <div style="margin-bottom:-0.5em; font-size:120%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing: -0.1px;"> <center>'''Nia szencić adnak Turkam.</center> </div> {{gap|1.5em}}Prawadyr młado-tureckaj parcii, katoraja ciapier trymaje u swaich rukach usiu ǔłasć — Enwer-bej...» 296664 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>{{перанос канец|Bałha|ry}} majuć ciapier 80 tysiaczoŭ wojska ǔ samym centry wajennaj swajej linii i pa bakoch: — s prawaj starany — 45 tys., i z lewaj — 12 tys. <div style="margin-bottom:-0.5em; font-size:120%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing: -0.1px;"> <center>'''Nia szencić adnak Turkam.</center> </div> {{gap|1.5em}}Prawadyr młado-tureckaj parcii, katoraja ciapier trymaje u swaich rukach usiu ǔłasć — Enwer-bej, prabawaŭ zajści z druhoha boku swaim woraham, ale tam jaho niedapuścili sajuźniki, a tym czasam zatrebawali jaho jak najchutczej waroczacca ŭ Kanstantynopal, bo i tam praniuchali, szto paczynajecca nieszta padazronaje. I praŭda. Młado-tureckaja parcija tajna dawiedałasia, szto ǔ samym Kanstantynopali jość zmowa <div style="margin-bottom:-0.5em; font-size:120%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing: -0.1px;"> <center>'''prociǔ ciapierásznich tureckich zahadczykoǔ.</center> </div> {{gap|1.5em}}Zmowu hetu zrabili pamiż saboj prychilniki starych paradkaŭ. Chacieli jany wyrwać z ruk ciapierasznich mładotureckich kamandzieroŭ ułaść i zachapić u swaje ruki. Ale Mładoturki ŭ czas prawiedali hetu usiu sprawu, i <div style="margin-bottom:-0.5em; font-size:120%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing: -0.1px;"> <center>'''paczalisia aryszty.</center> </div> {{gap|1.5em}}U samym Kanstantynopyli pieratreśli szmat kaho z ważniejtzych asob, pazaarysztowywali ich; ale sam prawadyr usiej hetaj sprawy — uciok za hranicu. Znajszli szmat pisulak addrukowanych, u katorych padbuchtorywali narod prociǔ ciapieraszniaho tureckaho prawicielstwa. Ich, razumiejecca, źnisztożyli. <div style="margin-bottom:-0.5em; font-size:120%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing: -0.1px;"> <center>'''Aposznije wiestki —</center> </div> tak sama niczoha nowaha nam nie prynosiać. U telehramach adno tolki i czytajesz: była bitwa tam-to i tam, — zabili — stolki-to.</br> {{gap|1.5em}}Sumna, wielmi sumna czytać usie hetkije wiestki, bo jakby jany nia bilisia, chto-b kaho nie adaleŭ, ale ad hetaho ani ziamli, ani bahaćcia na świecie nia prybudzie dla ludziej — czużym nie razżywieszsia… Ludzi skroź roǔnyje i kożny chocze żyć, dyk pa szto szyryć śmierć?? {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} <div style="margin-bottom:-0.5em; font-size:180%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing: -0.1px;"> <center>Dziela czaho nielha pić harełki.</center> </div> {{gap|1.5em}}Koznamu z was, darahieńkije, dawiałosia choć raz ŭ żyćci zajści ŭ apteku. Woś, baczyli wy tam choć hać-haci roznych plaszkaŭ i słoikaŭ u katorych trymajuć lekarstwy. Pamiż henymi jość plaszka, na katoraj napisana — '''alkohol.''' Na hetaj plaszcy prykleiwajuć papierak z namalowanaj haławoj niaboszczyka i dźwie miartwieckije kości, dziela aznaki, szto heta atruta.</br> {{gap|1.5em}}Alkohol dabywajuć z zakwaski bulby, winahradu, jaczmienia i dr.; używajuć jaho da prypiekańnia dzikaha miasa i innych doktarskich lekaŭ.</br> {{gap|1.5em}}Kali na 40 czastak takoha alkoholu, dadać 60 czastak wady, to z hetakaj razbaŭki wyjdzie harełka; kali na 6 czastak dalić 94 czastki roznaj damieszki, to z hetaha wyjdzie piwa. Wino maje ǔ sabie 15–25 czastak alkoholu.</br> {{gap|1.5em}}Samo saboj razumiejecca, szto alkohol takoj, ci innaj razbaǔcy, nie pierestaje być alkoholam t. j. atrutaj, katoraja wielmi szkodzić na zdaroǔje.</br> {{gap|1.5em}}Doŭha, wielmi doŭha ludzi zusim nia wiedali, szto alkohol szkodzić dla zdaroǔja i używali jaho jak lekarstwa, aż pakul wuczonyje ludzi nia spaznali, szto harełka atruta i szto jana pryczyna i maci roznych chwarobaŭ i błahoha żyćcia.</br> {{gap|1.5em}}Tam, dzie ludzi zrazumieli jakim wialikim woraham jość dla nich harełka, daŭno ŭzialisia da zmahańnia z joj. Naprykład ǔ Amerycy jość szmat prawincij dzie harełki ni pradawać, ni kuplać nielha.</br> {{gap|1.5em}}U Finlandyi wyrablać i pradawać alkohol zabaroniena zakonam, — można dastać jaho tolki ŭ aptecy pa raceptu dochtara — jak lekarstwa.</br> {{gap|1.5em}}U Belhii — jość zakon, pa katoramu ŭsie prowary prynależać da adnaha tawarystwa i jano tolki maje prawa atkrywać szynki u haradoh i miasteczkach, ale maje abawiazki: a) karystać s 5 czaści czystaha dachodu, a resztku addawać na balnicy, szkoły, prytułki i dr.; b) nie pradawać nikomu alkoholu biez zakuski, katoraja pawinna być wielmi tannaj i c) nie dawać nikomu stolki alkoholu, kab moh upicca.</br> {{gap|1.5em}}U inszych hasudarstwach ŭsio bolsz i bolsz szyracca tawarystwa ćwiarozych, (jak nazywajuć ich pa wuczonamu — „abstynentaŭ“); ludzi ŭstupajuczyje ŭ takoje tawarystwa — dajuć słowo, szto nikoli nia buduć pić alkoholu.</br> {{gap|1.5em}}U nas, — dzie narod jeszcze zusim ciomny, u nas i ciapier jeszcze ni razumiejuć, jakuju szkodu prynosić harełka, u nas i ciapier roznyje karczmary robiać na hetym „gieszefty“.</br> {{gap|1.5em}}Czytaŭ ja szmat wuczonych pisaniaŭ francuskich, niamieckich, polskich i rasiejskich dachtaroŭ i, ci pawierycie, — ŭsie szto da adnaho — ŭ adzin hołas każuć, szto harełka — nia lekarstwa, a pahanaja atruta, katoraja szkodzić ludziom na<noinclude></noinclude> cd7gjyfvrchj5lb7rl28mkub0vo724g 296665 296664 2026-09-01T13:26:50Z RAleh111 4658 296665 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>{{перанос канец|Bałha|ry}} majuć ciapier 80 tysiaczoŭ wojska ǔ samym centry wajennaj swajej linii i pa bakoch: — s prawaj starany — 45 tys., i z lewaj — 12 tys. <div style="margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing: -0.1px;"> <center>'''Nia szencić adnak Turkam.</center> </div> {{gap|1.5em}}Prawadyr młado-tureckaj parcii, katoraja ciapier trymaje u swaich rukach usiu ǔłasć — Enwer-bej, prabawaŭ zajści z druhoha boku swaim woraham, ale tam jaho niedapuścili sajuźniki, a tym czasam zatrebawali jaho jak najchutczej waroczacca ŭ Kanstantynopal, bo i tam praniuchali, szto paczynajecca nieszta padazronaje. I praŭda. Młado-tureckaja parcija tajna dawiedałasia, szto ǔ samym Kanstantynopali jość zmowa <div style="margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;"> <center>'''prociǔ ciapierásznich tureckich zahadczykoǔ.</center> </div> {{gap|1.5em}}Zmowu hetu zrabili pamiż saboj prychilniki starych paradkaŭ. Chacieli jany wyrwać z ruk ciapierasznich mładotureckich kamandzieroŭ ułaść i zachapić u swaje ruki. Ale Mładoturki ŭ czas prawiedali hetu usiu sprawu, i <div style="margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing: -0.1px;"> <center>'''paczalisia aryszty.</center> </div> {{gap|1.5em}}U samym Kanstantynopyli pieratreśli szmat kaho z ważniejtzych asob, pazaarysztowywali ich; ale sam prawadyr usiej hetaj sprawy — uciok za hranicu. Znajszli szmat pisulak addrukowanych, u katorych padbuchtorywali narod prociǔ ciapieraszniaho tureckaho prawicielstwa. Ich, razumiejecca, źnisztożyli. <div style="margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing: -0.1px;"> <center>'''Aposznije wiestki —</center> </div> tak sama niczoha nowaha nam nie prynosiać. U telehramach adno tolki i czytajesz: była bitwa tam-to i tam, — zabili — stolki-to.</br> {{gap|1.5em}}Sumna, wielmi sumna czytać usie hetkije wiestki, bo jakby jany nia bilisia, chto-b kaho nie adaleŭ, ale ad hetaho ani ziamli, ani bahaćcia na świecie nia prybudzie dla ludziej — czużym nie razżywieszsia… Ludzi skroź roǔnyje i kożny chocze żyć, dyk pa szto szyryć śmierć?? {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} <div style="margin-bottom:-0.5em; font-size:180%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing: -0.1px;"> <center>Dziela czaho nielha pić harełki.</center> </div> {{gap|1.5em}}Koznamu z was, darahieńkije, dawiałosia choć raz ŭ żyćci zajści ŭ apteku. Woś, baczyli wy tam choć hać-haci roznych plaszkaŭ i słoikaŭ u katorych trymajuć lekarstwy. Pamiż henymi jość plaszka, na katoraj napisana — '''alkohol.''' Na hetaj plaszcy prykleiwajuć papierak z namalowanaj haławoj niaboszczyka i dźwie miartwieckije kości, dziela aznaki, szto heta atruta.</br> {{gap|1.5em}}Alkohol dabywajuć z zakwaski bulby, winahradu, jaczmienia i dr.; używajuć jaho da prypiekańnia dzikaha miasa i innych doktarskich lekaŭ.</br> {{gap|1.5em}}Kali na 40 czastak takoha alkoholu, dadać 60 czastak wady, to z hetakaj razbaŭki wyjdzie harełka; kali na 6 czastak dalić 94 czastki roznaj damieszki, to z hetaha wyjdzie piwa. Wino maje ǔ sabie 15–25 czastak alkoholu.</br> {{gap|1.5em}}Samo saboj razumiejecca, szto alkohol takoj, ci innaj razbaǔcy, nie pierestaje być alkoholam t. j. atrutaj, katoraja wielmi szkodzić na zdaroǔje.</br> {{gap|1.5em}}Doŭha, wielmi doŭha ludzi zusim nia wiedali, szto alkohol szkodzić dla zdaroǔja i używali jaho jak lekarstwa, aż pakul wuczonyje ludzi nia spaznali, szto harełka atruta i szto jana pryczyna i maci roznych chwarobaŭ i błahoha żyćcia.</br> {{gap|1.5em}}Tam, dzie ludzi zrazumieli jakim wialikim woraham jość dla nich harełka, daŭno ŭzialisia da zmahańnia z joj. Naprykład ǔ Amerycy jość szmat prawincij dzie harełki ni pradawać, ni kuplać nielha.</br> {{gap|1.5em}}U Finlandyi wyrablać i pradawać alkohol zabaroniena zakonam, — można dastać jaho tolki ŭ aptecy pa raceptu dochtara — jak lekarstwa.</br> {{gap|1.5em}}U Belhii — jość zakon, pa katoramu ŭsie prowary prynależać da adnaha tawarystwa i jano tolki maje prawa atkrywać szynki u haradoh i miasteczkach, ale maje abawiazki: a) karystać s 5 czaści czystaha dachodu, a resztku addawać na balnicy, szkoły, prytułki i dr.; b) nie pradawać nikomu alkoholu biez zakuski, katoraja pawinna być wielmi tannaj i c) nie dawać nikomu stolki alkoholu, kab moh upicca.</br> {{gap|1.5em}}U inszych hasudarstwach ŭsio bolsz i bolsz szyracca tawarystwa ćwiarozych, (jak nazywajuć ich pa wuczonamu — „abstynentaŭ“); ludzi ŭstupajuczyje ŭ takoje tawarystwa — dajuć słowo, szto nikoli nia buduć pić alkoholu.</br> {{gap|1.5em}}U nas, — dzie narod jeszcze zusim ciomny, u nas i ciapier jeszcze ni razumiejuć, jakuju szkodu prynosić harełka, u nas i ciapier roznyje karczmary robiać na hetym „gieszefty“.</br> {{gap|1.5em}}Czytaŭ ja szmat wuczonych pisaniaŭ francuskich, niamieckich, polskich i rasiejskich dachtaroŭ i, ci pawierycie, — ŭsie szto da adnaho — ŭ adzin hołas każuć, szto harełka — nia lekarstwa, a pahanaja atruta, katoraja szkodzić ludziom na<noinclude></noinclude> 4pyjcdlqardlar1cyuijvalp9xsehts 296690 296665 2026-09-01T15:47:00Z Gleb Leo 2440 296690 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude><section begin="Wiestki"/>{{перанос канец|Bałha|ry}} majuć ciapier 80 tysiaczoŭ wojska ǔ samym centry wajennaj swajej linii i pa bakoch: — s prawaj starany — 45 tys., i z lewaj — 12 tys. <div style="margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing: -0.1px;"> <center>'''Nia szencić adnak Turkam.</center> </div> {{gap|1.5em}}Prawadyr młado-tureckaj parcii, katoraja ciapier trymaje u swaich rukach usiu ǔłasć — Enwer-bej, prabawaŭ zajści z druhoha boku swaim woraham, ale tam jaho niedapuścili sajuźniki, a tym czasam zatrebawali jaho jak najchutczej waroczacca ŭ Kanstantynopal, bo i tam praniuchali, szto paczynajecca nieszta padazronaje. I praŭda. Młado-tureckaja parcija tajna dawiedałasia, szto ǔ samym Kanstantynopali jość zmowa <div style="margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;"> <center>'''prociǔ ciapierásznich tureckich zahadczykoǔ.</center> </div> {{gap|1.5em}}Zmowu hetu zrabili pamiż saboj prychilniki starych paradkaŭ. Chacieli jany wyrwać z ruk ciapierasznich mładotureckich kamandzieroŭ ułaść i zachapić u swaje ruki. Ale Mładoturki ŭ czas prawiedali hetu usiu sprawu, i <div style="margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing: -0.1px;"> <center>'''paczalisia aryszty.</center> </div> {{gap|1.5em}}U samym Kanstantynopyli pieratreśli szmat kaho z ważniejtzych asob, pazaarysztowywali ich; ale sam prawadyr usiej hetaj sprawy — uciok za hranicu. Znajszli szmat pisulak addrukowanych, u katorych padbuchtorywali narod prociǔ ciapieraszniaho tureckaho prawicielstwa. Ich, razumiejecca, źnisztożyli. <div style="margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing: -0.1px;"> <center>'''Aposznije wiestki —</center> </div> tak sama niczoha nowaha nam nie prynosiać. U telehramach adno tolki i czytajesz: była bitwa tam-to i tam, — zabili — stolki-to.</br> {{gap|1.5em}}Sumna, wielmi sumna czytać usie hetkije wiestki, bo jakby jany nia bilisia, chto-b kaho nie adaleŭ, ale ad hetaho ani ziamli, ani bahaćcia na świecie nia prybudzie dla ludziej — czużym nie razżywieszsia… Ludzi skroź roǔnyje i kożny chocze żyć, dyk pa szto szyryć śmierć?? {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Wiestki"/> <section begin="Dziela"/><div style="margin-bottom:-0.5em; font-size:180%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing: -0.1px;"> <center>Dziela czaho nielha pić harełki.</center> </div> {{gap|1.5em}}Koznamu z was, darahieńkije, dawiałosia choć raz ŭ żyćci zajści ŭ apteku. Woś, baczyli wy tam choć hać-haci roznych plaszkaŭ i słoikaŭ u katorych trymajuć lekarstwy. Pamiż henymi jość plaszka, na katoraj napisana — '''alkohol.''' Na hetaj plaszcy prykleiwajuć papierak z namalowanaj haławoj niaboszczyka i dźwie miartwieckije kości, dziela aznaki, szto heta atruta.</br> {{gap|1.5em}}Alkohol dabywajuć z zakwaski bulby, winahradu, jaczmienia i dr.; używajuć jaho da prypiekańnia dzikaha miasa i innych doktarskich lekaŭ.</br> {{gap|1.5em}}Kali na 40 czastak takoha alkoholu, dadać 60 czastak wady, to z hetakaj razbaŭki wyjdzie harełka; kali na 6 czastak dalić 94 czastki roznaj damieszki, to z hetaha wyjdzie piwa. Wino maje ǔ sabie 15–25 czastak alkoholu.</br> {{gap|1.5em}}Samo saboj razumiejecca, szto alkohol takoj, ci innaj razbaǔcy, nie pierestaje być alkoholam t. j. atrutaj, katoraja wielmi szkodzić na zdaroǔje.</br> {{gap|1.5em}}Doŭha, wielmi doŭha ludzi zusim nia wiedali, szto alkohol szkodzić dla zdaroǔja i używali jaho jak lekarstwa, aż pakul wuczonyje ludzi nia spaznali, szto harełka atruta i szto jana pryczyna i maci roznych chwarobaŭ i błahoha żyćcia.</br> {{gap|1.5em}}Tam, dzie ludzi zrazumieli jakim wialikim woraham jość dla nich harełka, daŭno ŭzialisia da zmahańnia z joj. Naprykład ǔ Amerycy jość szmat prawincij dzie harełki ni pradawać, ni kuplać nielha.</br> {{gap|1.5em}}U Finlandyi wyrablać i pradawać alkohol zabaroniena zakonam, — można dastać jaho tolki ŭ aptecy pa raceptu dochtara — jak lekarstwa.</br> {{gap|1.5em}}U Belhii — jość zakon, pa katoramu ŭsie prowary prynależać da adnaha tawarystwa i jano tolki maje prawa atkrywać szynki u haradoh i miasteczkach, ale maje abawiazki: a) karystać s 5 czaści czystaha dachodu, a resztku addawać na balnicy, szkoły, prytułki i dr.; b) nie pradawać nikomu alkoholu biez zakuski, katoraja pawinna być wielmi tannaj i c) nie dawać nikomu stolki alkoholu, kab moh upicca.</br> {{gap|1.5em}}U inszych hasudarstwach ŭsio bolsz i bolsz szyracca tawarystwa ćwiarozych, (jak nazywajuć ich pa wuczonamu — „abstynentaŭ“); ludzi ŭstupajuczyje ŭ takoje tawarystwa — dajuć słowo, szto nikoli nia buduć pić alkoholu.</br> {{gap|1.5em}}U nas, — dzie narod jeszcze zusim ciomny, u nas i ciapier jeszcze ni razumiejuć, jakuju szkodu prynosić harełka, u nas i ciapier roznyje karczmary robiać na hetym „gieszefty“.</br> {{gap|1.5em}}Czytaŭ ja szmat wuczonych pisaniaŭ francuskich, niamieckich, polskich i rasiejskich dachtaroŭ i, ci pawierycie, — ŭsie szto da adnaho — ŭ adzin hołas każuć, szto harełka — nia lekarstwa, a pahanaja atruta, katoraja szkodzić ludziom na <section end="Dziela"/><noinclude></noinclude> 4xxcjydg3kjk9sld7l03if2r4qz4vct 104 128483 296668 2026-09-01T14:33:25Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: «zdaroǔje. A szkodzić jana nia tolki tady, kali chto upjecca da utraty prytomnaści, ale i tady, kali jaje pjuć pa czarcy, ci pa szklancy. Szkodzić heta czortawa zielle na serca, nerwy, mazhi, wantrobu, nyrki i t. d., szkodzić nia tolki tym chto pje, ale nawat ichnim dzieciam, ǔnukam i praǔnukam, aż da dziesiataho pakaleńnía.</br> {{gap|1.5em}}Kab wiedać jak szkodzić alkahol dzieciam, ludzi wuczonyje paczali rabić proby i dziela hetaha uziali dla...» 296668 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>zdaroǔje. A szkodzić jana nia tolki tady, kali chto upjecca da utraty prytomnaści, ale i tady, kali jaje pjuć pa czarcy, ci pa szklancy. Szkodzić heta czortawa zielle na serca, nerwy, mazhi, wantrobu, nyrki i t. d., szkodzić nia tolki tym chto pje, ale nawat ichnim dzieciam, ǔnukam i praǔnukam, aż da dziesiataho pakaleńnía.</br> {{gap|1.5em}}Kab wiedać jak szkodzić alkahol dzieciam, ludzi wuczonyje paczali rabić proby i dziela hetaha uziali dla prykładu 10 siamiej pjanic i 10 siamiej ćwiarozych i padliczyli, dzie razumniejszyje i zdarawiejszyje dzieci — ci u pierszych, ci u druhich i wyjszła tak: {|style="margin:auto" |colspan="2" |{{gap|9em}}u pjanic |ǔ ćwiarozych |- |pamierła małymi</br>kalekaŭ, słabych</br>warjataŭ</br>chworych na chwa-</br>robu św. Walentaha</br>i druhije nerwowyje</br>chwarobysłaba uzrastali</br>hadawalisia dobra |25{{gap|1.5em}}</br>10</br>{{gap|0.5em}}6</br></br></br>{{gap|0.5em}}6</br>{{gap|0.5em}}0</br>10 |{{gap|0.5em}}—{{gap|2em}}5</br>{{gap|0.5em}}—{{gap|2em}}2</br>{{gap|0.5em}}—{{gap|2em}}0</br></br></br>{{gap|0.5em}}—{{gap|2em}}2</br>{{gap|0.5em}}—{{gap|2em}}2</br>{{gap|0.5em}}—{{gap|1.5em}}50</br> |} {{gap|1.5em}}Jość u siamjoch pjanic dzieci zusim zdarowyje, ale kali prydziecca zmahacca z żyćciom, jany piersz zdaducca, czym dzieci ćwiarozych.</br> {{gap|1.5em}}Nie raz prychadziłosia mnie czuć:</br> {{gap|1.5em}}— A, każe, baćki naszy pili poŭnymi harcami harełku i byli zdarowy…</br> {{gap|1.5em}}Praŭda, bratok, szto baćki naszy pili harełku harcami, ale za toje my siahońnia — chlopczem slozy i roznaje hore, nia to szto harcam, ale ŭżo boczkami, stohnuczy ad roznych chwarobaŭ i niadoli.</br> {{gap|1.5em}}Dachtarom ŭżo zmohi nia chapaje i lekarstwaŭ ŭ aptecy — zhłuszyć chwarobu i śmierć, kab nie kasiła jana tak biez pary ludzkoha żyćcia. Baćki naszy pili harcami, a my ŭżo majem stolki hora, a szto-ż budzie z ŭnukami, kali my nia pierestaniem pić??</br> {{gap|1.5em}}Woś baćka, kali nia choczesz, kab klaćba twaich dziaciej zwaruszyła twaje kości, — a ty matka — kali nia choczesz, kab twaje dzieci byli chworymi, — to kińcie chutezej pić harełku! {{справа|''Haŭryła Dubok.{{gap|1.5em}}}} {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} {{c|'''Nasza Haspadarka.|памер=180%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{gap|1.5em}}Nasza Biełaruś — kraj chlebaroboŭ. My nie majem, jak heta bywaje u druhich staronkach, tak husta fabryk roznych, dzie by mahli zarabić. U nas, kali jość jakije fabryki — to pa haradoch, dzie, jak wiadoma, żyćcio wielmi darahoje, dy i to nie ŭsiakamu lohka tudy ubicca. Dyk usiu ŭwahu, kab wyżywicca siamiejcy naszaj, pawinny my źwiarnuć na swaju ziamlicu. Praŭda, ciażkawata prychodzicca, bo hod ad hodu usio horszyje i horszyje hady, kancy s kancami trudna źwiazać, dyk choćki-nia choćki treba namahać nia tolki pracaj, ale i rozumam.</br> {{gap|1.5em}}Da pracy nas padhaniać nia treba; jość, razumiejecca i pamiż nas, jak i ŭ kożnym narodzie, krychu ŭboinaŭ, ale na wohuł biaruczy, harotny nasz biełarus — pracawit. Szto da rozumu — majem my jaho tak sama nia horszy ad szmat inszych susiednich narodaŭ, ale nia lepszy ad usich. Dyk czamu majem my — biełarusy kanieszna ciahnucca zzadu? Każuć, szto my pozna pracznulisia — chaj tak, ale kali dobra zawichnucca, to możem i dahnać, i pierehnać.</br> {{gap|1.5em}}Najlepszy prykład majem na Japoncach: spaŭ ich narod praz doŭhije czasy, horsz ad naszaho, — heta byli prosta niejkaja dzicz, ale, acznuŭszysia, praz zusim karotki czas, bo praz niekolki dziesiatkaŭ hadoŭ, staŭsia hety narod adnym s pamiż pierszych światlejszych i razumniejszych. Daj-że Boże nam jak najchutczej hetaho pryżdać.</br> {{gap|1.5em}}Szto da haspadarki — baczycie — takaja sprawa.</br> {{gap|1.5em}}Wiadomaja recz, jak darahija stali ciapier raboczyje ruki. Znaczycca, czym bolsz hetych swabodnych ruk, tym bolsz mohuć jany zarabić. A kab ruk było bolej swabodnych, treba z haspadarkaj swajej chutczej spraŭlacca, tady i czasu na zarabotki astaniecca bolej. Zrabić chutka, ale drenna — ścieraży was, bratki, Boże! Ale treba uziacca za tyje i takije maszyny, katoryje pracujuć za hramadu ludziej, i hetkim paradkam skaracić czas pry swajej haspadarcy. Jakije heta maszyny — wyliczać nia budu; kożnaja wioska może pryhledzicca da ich u swaich susiednich bolszych dwaroch, bo skroź użo jany tam używajucca.</br> {{gap|1.5em}}Razumiejecca, szto nia usie jany prydatny dla nas: jość praz ład użo darahije, dyj tolki karystny jany dla wialikich abszaroǔ, ale jość niekatoryje płuhi, barony, spranżynoŭki i inszyje, katoryje nia tolki padchodziać, ale i patrebny dla nas.</br> {{gap|1.5em}}Woś dobra pryhledziǔszysia, treba hetkije pryłady zawodzić i ǔ siabie. Bieda tolki ǔ tym, szto jany amal nia ǔsie darahije, i adnamu haspadaru pociażka uzdabycca na jaje. Dyk najlepsz było-b<noinclude></noinclude> hzswbspeaovfs59os6wd2bcz2alskex 296693 296668 2026-09-01T15:48:38Z Gleb Leo 2440 296693 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude><section begin="Dziela"/>zdaroǔje. A szkodzić jana nia tolki tady, kali chto upjecca da utraty prytomnaści, ale i tady, kali jaje pjuć pa czarcy, ci pa szklancy. Szkodzić heta czortawa zielle na serca, nerwy, mazhi, wantrobu, nyrki i t. d., szkodzić nia tolki tym chto pje, ale nawat ichnim dzieciam, ǔnukam i praǔnukam, aż da dziesiataho pakaleńnía.</br> {{gap|1.5em}}Kab wiedać jak szkodzić alkahol dzieciam, ludzi wuczonyje paczali rabić proby i dziela hetaha uziali dla prykładu 10 siamiej pjanic i 10 siamiej ćwiarozych i padliczyli, dzie razumniejszyje i zdarawiejszyje dzieci — ci u pierszych, ci u druhich i wyjszła tak: {|style="margin:auto" |colspan="2" |{{gap|9em}}u pjanic |ǔ ćwiarozych |- |pamierła małymi</br>kalekaŭ, słabych</br>warjataŭ</br>chworych na chwa-</br>robu św. Walentaha</br>i druhije nerwowyje</br>chwarobysłaba uzrastali</br>hadawalisia dobra |25{{gap|1.5em}}</br>10</br>{{gap|0.5em}}6</br></br></br>{{gap|0.5em}}6</br>{{gap|0.5em}}0</br>10 |{{gap|0.5em}}—{{gap|2em}}5</br>{{gap|0.5em}}—{{gap|2em}}2</br>{{gap|0.5em}}—{{gap|2em}}0</br></br></br>{{gap|0.5em}}—{{gap|2em}}2</br>{{gap|0.5em}}—{{gap|2em}}2</br>{{gap|0.5em}}—{{gap|1.5em}}50</br> |} {{gap|1.5em}}Jość u siamjoch pjanic dzieci zusim zdarowyje, ale kali prydziecca zmahacca z żyćciom, jany piersz zdaducca, czym dzieci ćwiarozych.</br> {{gap|1.5em}}Nie raz prychadziłosia mnie czuć:</br> {{gap|1.5em}}— A, każe, baćki naszy pili poŭnymi harcami harełku i byli zdarowy…</br> {{gap|1.5em}}Praŭda, bratok, szto baćki naszy pili harełku harcami, ale za toje my siahońnia — chlopczem slozy i roznaje hore, nia to szto harcam, ale ŭżo boczkami, stohnuczy ad roznych chwarobaŭ i niadoli.</br> {{gap|1.5em}}Dachtarom ŭżo zmohi nia chapaje i lekarstwaŭ ŭ aptecy — zhłuszyć chwarobu i śmierć, kab nie kasiła jana tak biez pary ludzkoha żyćcia. Baćki naszy pili harcami, a my ŭżo majem stolki hora, a szto-ż budzie z ŭnukami, kali my nia pierestaniem pić??</br> {{gap|1.5em}}Woś baćka, kali nia choczesz, kab klaćba twaich dziaciej zwaruszyła twaje kości, — a ty matka — kali nia choczesz, kab twaje dzieci byli chworymi, — to kińcie chutezej pić harełku! {{справа|''Haŭryła Dubok.{{gap|1.5em}}}} {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Dziela"/> <section begin="Nasza"/>{{c|'''Nasza Haspadarka.|памер=180%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{gap|1.5em}}Nasza Biełaruś — kraj chlebaroboŭ. My nie majem, jak heta bywaje u druhich staronkach, tak husta fabryk roznych, dzie by mahli zarabić. U nas, kali jość jakije fabryki — to pa haradoch, dzie, jak wiadoma, żyćcio wielmi darahoje, dy i to nie ŭsiakamu lohka tudy ubicca. Dyk usiu ŭwahu, kab wyżywicca siamiejcy naszaj, pawinny my źwiarnuć na swaju ziamlicu. Praŭda, ciażkawata prychodzicca, bo hod ad hodu usio horszyje i horszyje hady, kancy s kancami trudna źwiazać, dyk choćki-nia choćki treba namahać nia tolki pracaj, ale i rozumam.</br> {{gap|1.5em}}Da pracy nas padhaniać nia treba; jość, razumiejecca i pamiż nas, jak i ŭ kożnym narodzie, krychu ŭboinaŭ, ale na wohuł biaruczy, harotny nasz biełarus — pracawit. Szto da rozumu — majem my jaho tak sama nia horszy ad szmat inszych susiednich narodaŭ, ale nia lepszy ad usich. Dyk czamu majem my — biełarusy kanieszna ciahnucca zzadu? Każuć, szto my pozna pracznulisia — chaj tak, ale kali dobra zawichnucca, to możem i dahnać, i pierehnać.</br> {{gap|1.5em}}Najlepszy prykład majem na Japoncach: spaŭ ich narod praz doŭhije czasy, horsz ad naszaho, — heta byli prosta niejkaja dzicz, ale, acznuŭszysia, praz zusim karotki czas, bo praz niekolki dziesiatkaŭ hadoŭ, staŭsia hety narod adnym s pamiż pierszych światlejszych i razumniejszych. Daj-że Boże nam jak najchutczej hetaho pryżdać.</br> {{gap|1.5em}}Szto da haspadarki — baczycie — takaja sprawa.</br> {{gap|1.5em}}Wiadomaja recz, jak darahija stali ciapier raboczyje ruki. Znaczycca, czym bolsz hetych swabodnych ruk, tym bolsz mohuć jany zarabić. A kab ruk było bolej swabodnych, treba z haspadarkaj swajej chutczej spraŭlacca, tady i czasu na zarabotki astaniecca bolej. Zrabić chutka, ale drenna — ścieraży was, bratki, Boże! Ale treba uziacca za tyje i takije maszyny, katoryje pracujuć za hramadu ludziej, i hetkim paradkam skaracić czas pry swajej haspadarcy. Jakije heta maszyny — wyliczać nia budu; kożnaja wioska może pryhledzicca da ich u swaich susiednich bolszych dwaroch, bo skroź użo jany tam używajucca.</br> {{gap|1.5em}}Razumiejecca, szto nia usie jany prydatny dla nas: jość praz ład użo darahije, dyj tolki karystny jany dla wialikich abszaroǔ, ale jość niekatoryje płuhi, barony, spranżynoŭki i inszyje, katoryje nia tolki padchodziać, ale i patrebny dla nas.</br> {{gap|1.5em}}Woś dobra pryhledziǔszysia, treba hetkije pryłady zawodzić i ǔ siabie. Bieda tolki ǔ tym, szto jany amal nia ǔsie darahije, i adnamu haspadaru pociażka uzdabycca na jaje. Dyk najlepsz było-b <section end="Nasza"/><noinclude></noinclude> ekrw11fzygvdyb0s7ylivlzsjf8oxas 0 128484 296672 2026-09-01T15:28:52Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{загаловак | назва = Wialiki Post | безаўтара = | год = 21 лютага 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/7/Dub|Dub]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913. № 7.pdf" from="1" to="2" fromsection="Wialiki" tosection="Wialiki" /> {{В...» 296672 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Wialiki Post | безаўтара = | год = 21 лютага 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/7/Dub|Dub]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913. № 7.pdf" from="1" to="2" fromsection="Wialiki" tosection="Wialiki" /> {{Выроўніваньне-канец}} {{DEFAULTSORT:Wialiki Post}} [[Катэгорыя:Публіцыстыка невядомых аўтараў]] [[Катэгорыя:Хрысціянства]] 8p4yetasowj0qph2a5rhlngp9pe4ry5 0 128485 296673 2026-09-01T15:30:15Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{загаловак | назва = Dub | аўтар = Хведар Чарнышэвіч | год = 21 лютага 1913 году | пераклад = | секцыя = Верш | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/7/Wialiki Post|Wialiki Post]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/7/S Biełaruskich kazak|S Biełaruskich kazak]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="...» 296673 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Dub | аўтар = Хведар Чарнышэвіч | год = 21 лютага 1913 году | пераклад = | секцыя = Верш | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/7/Wialiki Post|Wialiki Post]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/7/S Biełaruskich kazak|S Biełaruskich kazak]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913. № 7.pdf" from="2" to="2" fromsection="Dub" tosection="Dub" /> {{Выроўніваньне-канец}} {{DEFAULTSORT:Dub (Чарнышэвіч)}} [[Катэгорыя:Вершы Хведара Чарнышэвіча]] 8zkssox8zt3681xktl6wdefu2w10e54 0 128486 296675 2026-09-01T15:32:38Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{загаловак | назва = S Biełaruskich kazak | аўтар = Юрка Муха | год = 21 лютага 1913 году | пераклад = | секцыя = Апавяданьне | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/7/Dub|Dub]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/7/My żywiem nadziejaj!..|My żywiem nadziejaj!..]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index...» 296675 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = S Biełaruskich kazak | аўтар = Юрка Муха | год = 21 лютага 1913 году | пераклад = | секцыя = Апавяданьне | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/7/Dub|Dub]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/7/My żywiem nadziejaj!..|My żywiem nadziejaj!..]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913. № 7.pdf" from="2" to="3" fromsection="S" tosection="S" /> {{Выроўніваньне-канец}} {{DEFAULTSORT:S Biełaruskich kazak}} [[Катэгорыя:Апавяданні Юркі Мухі]] [[Катэгорыя:Беларускія народныя казкі]] 3p0m14js35d4fzksqlxjsf9ktycz8n9 0 128487 296676 2026-09-01T15:33:49Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{загаловак | назва = My żywiem nadziejaj!.. | аўтар = Гальяш Леўчык | год = 21 лютага 1913 году | пераклад = | секцыя = Верш | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/7/S Biełaruskich kazak|S Biełaruskich kazak]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/7/Kaścielny kalendar|Kaścielny kalendar. Luty]] | анатацыі = Іншыя публікацыі...» 296676 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = My żywiem nadziejaj!.. | аўтар = Гальяш Леўчык | год = 21 лютага 1913 году | пераклад = | секцыя = Верш | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/7/S Biełaruskich kazak|S Biełaruskich kazak]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/7/Kaścielny kalendar|Kaścielny kalendar. Luty]] | анатацыі = Іншыя публікацыі гэтага твора: [[Мы жывём надзеяй…]] }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913. № 7.pdf" from="3" to="3" fromsection="My" tosection="My" /> {{Выроўніваньне-канец}} mvwp66lpcbpl5755v0k4a0q8yv4us4r 0 128488 296679 2026-09-01T15:36:03Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{загаловак | назва = Kaścielny kalendar. Luty | безаўтара = | год = 21 лютага 1913 году | пераклад = | секцыя = Каляндар | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/7/My żywiem nadziejaj!..|My żywiem nadziejaj!..]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/7/Św. Małgorzata s Krotony|Św. Małgorzata s Krotony]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньн...» 296679 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Kaścielny kalendar. Luty | безаўтара = | год = 21 лютага 1913 году | пераклад = | секцыя = Каляндар | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/7/My żywiem nadziejaj!..|My żywiem nadziejaj!..]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/7/Św. Małgorzata s Krotony|Św. Małgorzata s Krotony]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913. № 7.pdf" from="3" to="3" fromsection="My" tosection="My" /> {{Выроўніваньне-канец}} {{DEFAULTSORT:Św. Małgorzata s Krotony}} [[Катэгорыя:Літургічныя календары]] icl1kveke4v3za0yr3avaplg2lehb48 296680 296679 2026-09-01T15:36:14Z Gleb Leo 2440 296680 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Kaścielny kalendar. Luty | безаўтара = | год = 21 лютага 1913 году | пераклад = | секцыя = Каляндар | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/7/My żywiem nadziejaj!..|My żywiem nadziejaj!..]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/7/Św. Małgorzata s Krotony|Św. Małgorzata s Krotony]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913. № 7.pdf" from="3" to="3" fromsection="Kaścielny" tosection="Kaścielny" /> {{Выроўніваньне-канец}} {{DEFAULTSORT:Św. Małgorzata s Krotony}} [[Катэгорыя:Літургічныя календары]] 3r3ycfo6qp4jxd4nor44idcxrais0lt 296681 296680 2026-09-01T15:36:43Z Gleb Leo 2440 296681 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Kaścielny kalendar. Luty | безаўтара = | год = 21 лютага 1913 году | пераклад = | секцыя = Каляндар | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/7/My żywiem nadziejaj!..|My żywiem nadziejaj!..]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/7/Św. Małgorzata s Krotony|Św. Małgorzata s Krotony]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913. № 7.pdf" from="3" to="3" fromsection="Kaścielny" tosection="Kaścielny" /> {{Выроўніваньне-канец}} {{DEFAULTSORT:Kaścielny kalendar. Luty}} [[Катэгорыя:Літургічныя календары]] 3244ktcqdmregxnokrqzo2w23hjnper 0 128489 296683 2026-09-01T15:38:33Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{загаловак | назва = Św. Małgorzata s Krotony | аўтар = Баляслаў Пачопка | год = 21 лютага 1913 году | пераклад = | секцыя = Жыцьцяпіс | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/7/Kaścielny kalendar|Kaścielny kalendar. Luty]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/7/Kaścielnyje wiedamaści|Kaścielnyje wiedamaści]] | анатацыі = }} {{...» 296683 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Św. Małgorzata s Krotony | аўтар = Баляслаў Пачопка | год = 21 лютага 1913 году | пераклад = | секцыя = Жыцьцяпіс | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/7/Kaścielny kalendar|Kaścielny kalendar. Luty]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/7/Kaścielnyje wiedamaści|Kaścielnyje wiedamaści]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913. № 7.pdf" from="3" to="4" fromsection="Św" tosection="Św" /> {{Выроўніваньне-канец}} {{DEFAULTSORT:Św. Małgorzata s Krotony}} [[Катэгорыя:Публіцыстыка Баляслава Пачопкі]] [[Катэгорыя:Творы пра аўтараў]] 8xhw4s4hvw85x211y9yc5zc8al6wnou 0 128490 296684 2026-09-01T15:39:21Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{загаловак | назва = Kaścielnyje wiedamaści | аўтар = Баляслаў Пачопка | год = 21 лютага 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/7/Św. Małgorzata s Krotony|Św. Małgorzata s Krotony]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/7/Szto czuwać|Szto czuwać]] | анатацыі = }} {{Выроўн...» 296684 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Kaścielnyje wiedamaści | аўтар = Баляслаў Пачопка | год = 21 лютага 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/7/Św. Małgorzata s Krotony|Św. Małgorzata s Krotony]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/7/Szto czuwać|Szto czuwać]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913. № 7.pdf" from="4" to="4" fromsection="Kaścielnyje" tosection="Kaścielnyje" /> {{Выроўніваньне-канец}} {{DEFAULTSORT:Kaścielnyje wiedamaści}} [[Катэгорыя:Публіцыстыка невядомых аўтараў]] [[Катэгорыя:Каталіцтва]] 19sythyy5wlfrhrwc9v1tzm1tboze1q 296685 296684 2026-09-01T15:39:40Z Gleb Leo 2440 296685 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Kaścielnyje wiedamaści | безаўтара = | год = 21 лютага 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/7/Św. Małgorzata s Krotony|Św. Małgorzata s Krotony]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/7/Szto czuwać|Szto czuwać]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913. № 7.pdf" from="4" to="4" fromsection="Kaścielnyje" tosection="Kaścielnyje" /> {{Выроўніваньне-канец}} {{DEFAULTSORT:Kaścielnyje wiedamaści}} [[Катэгорыя:Публіцыстыка невядомых аўтараў]] [[Катэгорыя:Каталіцтва]] gp1azqcsxch8drosy0es9ouqrk884op 0 128491 296687 2026-09-01T15:41:47Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{загаловак | назва = Szto czuwać | безаўтара = | год = 21 лютага 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/7/Kaścielnyje wiedamaści|Kaścielnyje wiedamaści]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/7/Piszuć da nas/Na zapytańnie…|Na zapytańnie…]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-па...» 296687 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Szto czuwać | безаўтара = | год = 21 лютага 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/7/Kaścielnyje wiedamaści|Kaścielnyje wiedamaści]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/7/Piszuć da nas/Na zapytańnie…|Na zapytańnie…]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913. № 7.pdf" from="4" to="4" fromsection="Szto" tosection="Szto" /> {{Выроўніваньне-канец}} {{DEFAULTSORT:Szto czuwać}} [[Катэгорыя:Публіцыстыка невядомых аўтараў]] a9876100eck6kwsk5e5xy5qx4g4hqha 0 128492 296688 2026-09-01T15:43:55Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{загаловак | назва = Na zapytańnie… | безаўтара = | год = 21 лютага 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/7/Szto czuwać|Szto czuwać]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/7/Piszuć da nas/W. Hryckiewiczy|W. Hryckiewiczy]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages ind...» 296688 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Na zapytańnie… | безаўтара = | год = 21 лютага 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/7/Szto czuwać|Szto czuwać]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/7/Piszuć da nas/W. Hryckiewiczy|W. Hryckiewiczy]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913. № 7.pdf" from="5" to="5" fromsection="Na" tosection="Na" /> {{Выроўніваньне-канец}} {{DEFAULTSORT:Na zapytańnie…}} [[Катэгорыя:Публіцыстыка невядомых аўтараў]] [[Катэгорыя:Сакольскі павет]] 4x15rto3om55veyl60n189qnqy8z6hp 0 128493 296689 2026-09-01T15:45:49Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{загаловак | назва = W. Hryckiewiczy | безаўтара = | год = 21 лютага 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/7/Piszuć da nas/Na zapytańnie…|Na zapytańnie…]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/7/Wiestki z zahranicy|Wiestki z zahranicy]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачат...» 296689 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = W. Hryckiewiczy | безаўтара = | год = 21 лютага 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/7/Piszuć da nas/Na zapytańnie…|Na zapytańnie…]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/7/Wiestki z zahranicy|Wiestki z zahranicy]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913. № 7.pdf" from="5" to="5" fromsection="Hryckiewiczy" tosection="Hryckiewiczy" /> {{Выроўніваньне-канец}} {{DEFAULTSORT:W. Hryckiewiczy}} [[Катэгорыя:Публіцыстыка невядомых аўтараў]] [[Катэгорыя:Грыцкавічы (Зэльвенскі раён)]] afgpux3c9w79ek7dzpfr3fthyp3aa6g 0 128494 296691 2026-09-01T15:47:10Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{загаловак | назва = Wiestki z zahranicy | безаўтара = | год = 21 лютага 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/7/Piszuć da nas/W. Hryckiewiczy|W. Hryckiewiczy]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/7/Dziela czaho nielha pić harełki|Dziela czaho nielha pić harełki]] | анатацыі = }} {{Выроў...» 296691 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Wiestki z zahranicy | безаўтара = | год = 21 лютага 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/7/Piszuć da nas/W. Hryckiewiczy|W. Hryckiewiczy]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/7/Dziela czaho nielha pić harełki|Dziela czaho nielha pić harełki]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913. № 7.pdf" from="5" to="6" fromsection="Wiestki" tosection="Wiestki" /> {{Выроўніваньне-канец}} {{DEFAULTSORT:Wiestki z zahranicy}} [[Катэгорыя:Публіцыстыка невядомых аўтараў]] [[Катэгорыя:Першая Балканская вайна]] 44x4rsnxcghvu8mvronxklrezshqwpz 0 128495 296692 2026-09-01T15:48:07Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{загаловак | назва = Dziela czaho nielha pić harełki | безаўтара = | год = 21 лютага 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/7/Wiestki z zahranicy|Wiestki z zahranicy]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/7/Nasza Haspadarka|Nasza Haspadarka]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачат...» 296692 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Dziela czaho nielha pić harełki | безаўтара = | год = 21 лютага 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/7/Wiestki z zahranicy|Wiestki z zahranicy]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/7/Nasza Haspadarka|Nasza Haspadarka]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913. № 7.pdf" from="6" to="7" fromsection="Dziela" tosection="Dziela" /> {{Выроўніваньне-канец}} {{DEFAULTSORT:Dziela czaho nielha pić harełki}} [[Катэгорыя:Публіцыстыка невядомых аўтараў]] [[Катэгорыя:Супрацьалкагольная публіцыстыка]] szj8i59hj14dukpf7g7y272ediuku7m 0 128496 296694 2026-09-01T15:49:25Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{загаловак | назва = Nasza Haspadarka | безаўтара = | год = 21 лютага 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/7/Dziela czaho nielha pić harełki|Dziela czaho nielha pić harełki]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/7/Usiaczyna|Usiaczyna]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачата...» 296694 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Nasza Haspadarka | безаўтара = | год = 21 лютага 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/7/Dziela czaho nielha pić harełki|Dziela czaho nielha pić harełki]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/7/Usiaczyna|Usiaczyna]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913. № 7.pdf" from="6" to="7" fromsection="Nasza" tosection="Nasza" /> {{Выроўніваньне-канец}} {{DEFAULTSORT:Nasza Haspadarka}} [[Катэгорыя:Публіцыстыка невядомых аўтараў]] [[Катэгорыя:Сельская гаспадарка]] 5dw3lrmkajyaiquehm2jz8m39y5lte6 296695 296694 2026-09-01T15:49:37Z Gleb Leo 2440 296695 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Nasza Haspadarka | безаўтара = | год = 21 лютага 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/7/Dziela czaho nielha pić harełki|Dziela czaho nielha pić harełki]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/7/Usiaczyna|Usiaczyna]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913. № 7.pdf" from="7" to="8" fromsection="Nasza" tosection="Nasza" /> {{Выроўніваньне-канец}} {{DEFAULTSORT:Nasza Haspadarka}} [[Катэгорыя:Публіцыстыка невядомых аўтараў]] [[Катэгорыя:Сельская гаспадарка]] s2tode6l11kcb5u3yjeot6hf208g6zx 14 128497 296696 2026-09-01T15:50:32Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «[[Катэгорыя:Алкаголь|Публіцыстыка]] [[Катэгорыя:Публіцыстыка паводле тэматыкі]]» 296696 wikitext text/x-wiki [[Катэгорыя:Алкаголь|Публіцыстыка]] [[Катэгорыя:Публіцыстыка паводле тэматыкі]] gk1nr1k3a1vs9bjs8bfr6nvodsv216v 104 128498 296714 2026-09-01T18:52:58Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « <center>{{x-larger|'''P.}}</center> {{gap|2em}}Работа воды не варта, што въ хлѣбъ ллюць. Выговоръ дурно работающему.</br> {{gap|2em}}Работа и кормиць и поиць.</br> {{gap|2em}}Работа не безчесциць человѣка, а крѣпиць и цѣшиць. Наставленіе усердно заниматься работою.</br> {{gap|2em}}Работы до ката...» 296714 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> <center>{{x-larger|'''P.}}</center> {{gap|2em}}Работа воды не варта, што въ хлѣбъ ллюць. Выговоръ дурно работающему.</br> {{gap|2em}}Работа и кормиць и поиць.</br> {{gap|2em}}Работа не безчесциць человѣка, а крѣпиць и цѣшиць. Наставленіе усердно заниматься работою.</br> {{gap|2em}}Работы до ката, а у Бога заплата. Говорятъ, если предстоятъ труды безъ надежды вознагражденія.</br> {{gap|2em}}Работы до поту, а хлѣба нема въ охоту. Жалоба работников на скупость хозяина.</br> {{gap|2em}}Рада баба, што дзѣдъ утопився; ажъ лихо ему надало, за кустъ ухвацився. Говорятъ шуточно, если кто неловкою выходкою въ бесѣдѣ возбудилъ смѣхъ и потомъ спохватился.</br> {{gap|2em}}Рада бъ цеперь наша мама выйци за пана, да панъ не берець.</br> {{gap|2em}}Радъ бы въ рай, да грѣхи не пускаюць. Говорятъ, выражая невозможность достигнуть желаемаго.</br> {{gap|2em}}Радъ бы даць шага на молебенъ, да самому потребенъ. Говорятъ въ родѣ отказа на просьбу о чемъ либо.</br> {{gap|2em}}Радъ бы я бывъ, радзёшенекъ, колибъ въ другій разъ бывъ молодзёшенекъ. Прошедшее невозвратимо.</br> {{gap|2em}}Радъ дурень, што пирогъ великъ. Говорятъ насмѣшливо, когда кто смотритъ на количество, ни малѣйше не вникая въ качество, или кто судитъ по внѣшности.</br> {{gap|2em}}Разваживъ, якъ размазӑвъ. Сарказмъ на умствующаго безрезонно.</br> {{gap|2em}}Раздувся, якъ ковальскій мѣхъ. Насмѣшка надъ разгнѣвавшимся или возгордившимся.</br> {{gap|2em}}Разиньки продаваць. Значитъ: Розиня ротъ, смотрѣть по сторонамъ.</br> {{gap|2em}}Разливное море. Пиръ горою.</br> {{gap|2em}}Разо&#774;мъ густо, разо&#774;мъ пусто. Говорится, на счетъ такого человѣка, который, если есть что въ запасѣ или карманѣ, не думая о завтрашнемъ днѣ, живетъ роскошно, пока истощитъ все, а тамъ терпитъ голодъ; или который, по непостоянству характера, иногда излишне щедръ, а иногда слишкомъ расчетливъ; или когорый иногда становится очень ласковъ, вѣжливъ, а иногда безъ всякой причины грубъ и суровъ.</br> {{gap|2em}}Разсыпаецца дробнѣй маку. Поговорка о низкихъ льстецахъ.</br> {{gap|2em}}Разсыпалася жонка. Разрѣшилась отъ бремени.</br> {{gap|2em}}Разходзився, якъ Марко по пеклу. Говорятъ о томъ, кто в раздраженіи подымаетъ шумъ, не дая никому покоя. Есть повѣрье, что св.<noinclude></noinclude> h9amycca4o45lajz5ql9w2h22mj1ja4 104 128499 296715 2026-09-01T19:01:20Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « Марко, нечаянно попавшись вмѣсто рая въ адъ, разогналъ оттуда всѣхъ чертей.</br> {{gap|2em}}Разъ укравъ, на вѣкъ собѣ славу замаравъ. Изобличенному во лжи или воровствѣ нѣтъ никогда болѣе довѣрія.</br> {{gap|2em}}Раки печець. Говорятъ о томъ, кто краснѣетъ отъ стыда.</b...» 296715 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> Марко, нечаянно попавшись вмѣсто рая въ адъ, разогналъ оттуда всѣхъ чертей.</br> {{gap|2em}}Разъ укравъ, на вѣкъ собѣ славу замаравъ. Изобличенному во лжи или воровствѣ нѣтъ никогда болѣе довѣрія.</br> {{gap|2em}}Раки печець. Говорятъ о томъ, кто краснѣетъ отъ стыда.</br> {{gap|2em}}Раненько, скоро свѣтъ, побѣдивши. Говорятъ въ насмѣшку падъ тѣмъ, который располагается сдѣлать что завтра рано.</br> {{gap|2em}}Ранняя птушечка носикъ церебиць, а позняя вочки продираець. Говорятъ на счетъ заспавшихся и пропустившихъ завтрак.</br> {{gap|2em}}Рано, кому не дано. Шуточно замѣчаютъ, если кто говоритъ, что еще рано разрѣшить что ѣсть или пить.</br> {{gap|2em}}Рано вставъ, да Богъ не приставъ. Говорятъ при неуспѣхѣ въ дневной работѣ.</br> {{gap|2em}}Раскапусцився, якъ старая баба. Говорятъ на сидящаго развалившись.</br> {{gap|2em}}Расколыхався, якъ Братскій звонъ. Говорятъ, если кто угрюмаго характера развеселится и разшалится въ компаніи. Въ Могилево-Братскомъ монастырѣ былъ великій колоколъ, который, когда нужно было звонить въ разводъ, расколыхивали восемь человѣкъ.</br> {{gap|2em}}Распусцився, якъ старецкая (нищенская) пуга. Укореніе тому, кто, по нескромности, дастъ волю своему языку, подобно какъ нищіе развязываютъ веревку, нацѣпленную на ихъ посохъ, чтобъ отборониться отъ собакъ.</br> {{gap|2em}}Рацыя рацыя, капуста горячая. Насмѣшка надъ мальчишками, бѣгающими съ поздравленіемъ во время праздниковъ.</br> {{gap|2em}}Рендарское богатство крейда. Богатство шинкарей въ кредитѣ.</br> {{gap|2em}}Ретованый зъ воды конь и лужи боицца. Насмѣшка надъ опасающимся тамъ, гдѣ нѣтъ никакой опасности.</br> {{gap|2em}}Рецивому коню пути не показывай. Говорятъ насмѣшливо обижающемуся указаніемъ на его оплошность въ работѣ.</br> {{gap|2em}}Ризземъ трясець, а пятака на горѣлку несець. Говорятъ о ходящемъ въ рубищѣ пьяницѣ.</br> {{gap|2em}}Ровный зъ ровнаго цѣшицца. Par pari gaudet. Равный равному радъ.</br> {{gap|2em}}Родзи, Боже, на всихъ долю. Говорятъ при сѣяніи гороха при дорогѣ.</br> {{gap|2em}}Родзився днёмъ и съ огнёмъ. Похвала хвату.</br> {{gap|2em}}Родни, якъ мордвы, а побѣдаць нейдзѣ. Обѣднѣвшій богачъ часто испытываетъ неискреннее расположеніе своихъ родныхъ.</br> {{gap|2em}}Родня до повдня, а якъ сонце зайдзець, самъ чортъ ея не найдзець. Родственники любятъ только богатство, а къ бѣдному хладѣютъ.</br> {{gap|2em}}Родня, тольки до чорнаго дня. Въ несчастіи и родственники дѣлаются чужими.</br><noinclude></noinclude> q1tkwweitgfymog5i3r1fwlz2ngmyr7 104 128500 296716 2026-09-01T19:12:07Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|2em}}Родомъ кури хохлаты. Говорятъ о дѣтяхъ, наслѣдовавшихъ смѣтливость, ухватки и даже слабости родителей.</br> {{gap|2em}}Родомъ кури хохлаты, да не вси косматы. Говорятъ о родныхъ, сходныхъ наружными, но различныхъ внутренними качествами.</br> {{gap|2em}}Рожна з...» 296716 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{gap|2em}}Родомъ кури хохлаты. Говорятъ о дѣтяхъ, наслѣдовавшихъ смѣтливость, ухватки и даже слабости родителей.</br> {{gap|2em}}Родомъ кури хохлаты, да не вси косматы. Говорятъ о родныхъ, сходныхъ наружными, но различныхъ внутренними качествами.</br> {{gap|2em}}Рожна зъѣси. Говорятъ или въ отказъ на просьбу, или въ опроверженіе успѣховъ чьихъ либо преднамѣреній.</br> {{gap|2em}}Рожна распаленаго дай. Говорятъ, заставляя отказать.</br> {{gap|2em}}Рожномъ заткни горло ему. Заставь молчать или уйми крикъ.</br> {{gap|2em}}Рожномъ поруць зъ двора. Говорятъ домашніе, терпящіе гоненіе, упреки, притѣсненія, особенно дѣвицы, которымъ не хочется разставаться съ родительскимъ домомъ.</br> {{gap|2em}}Розуму въ чужую голову лопатою не накладзешь. Своего ума никому не дашь.</br> {{gap|2em}}Розумъ увесь поѣвъ. Говорятъ или изъ зависти къ превосходящему всѣхъ своимъ умомъ, или въ насмѣшку слишкомъ резонирующему.</br> {{gap|2em}}Рокъ невѣчный срокъ. Говорятъ при наймѣ годоваго работника.</br> {{gap|2em}}Росоломъ умыешься. Говорятъ, угрожая ударомъ по рожѣ.</br> {{gap|2em}}Росци хлопца&#768;, да не жалѣй дубца. Держи въ строгости сына. Не щади жезла, если любишь сына.</br> {{gap|2em}}Рота нико&#768;му не завяжешь. Никому нельзя запретить говорить.</br> {{gap|2em}}Рото&#768;чекъ, якъ вороточекъ. Пасмѣшка надъ ядущимъ много.</br> {{gap|2em}}Ротъ распусцивъ. Говорятъ нескромному въ рѣчахъ и ругателю.</br> {{gap|2em}}Рубиць, якъ топоромъ. Говорятъ, если кто рѣзко выговариваетъ кому свои неудовольствія.</br> {{gap|2em}}Руда бѣдзѣ не поможець. Наставленіе не унывать въ несчастіи и при неудачахъ не плошать по хозяйству.</br> {{gap|2em}}Рука руку&#768; мыӗць. Общая помощь необходима.</br> {{gap|2em}}Руку&#768; заскабивъ или защемивъ. Говорятъ на счетъ попользовавшагося взяткою.</br> {{gap|2em}}Рукъ не подложишь. Говорятъ, утѣшая въ смерти роднаго.</br> {{gap|2em}}Рули&#768;-рули дзвѣ булочки згули. Говорятъ, при излишнихъ расходахъ по неосмотрительности или безъ расчета.</br> {{gap|2em}}Руна въ арудъ не мѣряюць. Говорятъ на счетъ того, если кто хвалится предположеніями или будущностію, расчитывая по нѣкоторымъ начальнымъ успѣхамъ.</br> {{gap|2em}}Рыба по водзѣ плавала. Говорятъ шуточно, предлагая послѣ рыбнаго кушанья выпить водки.</br> {{gap|2em}}Рыба шукаець гдзѣ глыби, а человѣкъ гдзѣ лѣпи.</br> {{gap|2em}}Рыжаго, а кривого (косоглазаго или одноокаго) бойся, якъ пса злого. Cave, quem natura notavit.</br><noinclude></noinclude> qaer50t36aa8rjgai5soujkbotg5ita 104 128501 296717 2026-09-01T19:18:39Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|2em}}Рынувъ примовкою, якъ гряззю въ вочи. Говорятъ съ оскорбленіемъ противъ язвительной шутки или остроты.</br> {{gap|2em}}Рынувъ словцомъ, якъ перцомъ. Говорятъ, съ похвалою или иронически, сказавшему кстати, хорошо и красно или неприлично.</br> {{gap|2em}}Рѣдзьк...» 296717 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{gap|2em}}Рынувъ примовкою, якъ гряззю въ вочи. Говорятъ съ оскорбленіемъ противъ язвительной шутки или остроты.</br> {{gap|2em}}Рынувъ словцомъ, якъ перцомъ. Говорятъ, съ похвалою или иронически, сказавшему кстати, хорошо и красно или неприлично.</br> {{gap|2em}}Рѣдзьки смажоной ци не даць? Спрашиваютъ иронически у недовольнаго предлагаемымъ кушаньемъ.</br> {{gap|2em}}Рѣдзьку ѣсць съ панами, а спаць съ свиннями. Поговорка о невѣжливо отрыгающемся рѣдькою.</br> {{gap|2em}}Рѣдко, да ѣдко. Говорятъ, если рѣдкій посѣтитель стоилъ великихъ издержекъ, или при посѣщеніи гнѣва Божія.</br> {{gap|2em}}Рѣжь, ѣжь и сохни. Говорятъ шуточно, подчивая. Сынъ, подавая отцу, обмокшему на дождѣ, хлѣбъ съ ножемъ на печь, яко бы сказалъ: рѣжь, ѣшь и сохни. Эти слова вошли въ пословицу.</br> {{gap|2em}}Рѣшетомъ воду носиць.</br> {{gap|2em}}Рѣшетомъ золото мѣряюць, а рѣшета не за што купиць. Говорятъ на счетъ людей хвастливыхъ, выдающихъ себя богатыми или на счетъ строящихъ воздушные замки.</br> {{gap|2em}}Рясна пирогами красна. Рясна есть мѣстечко Могилевской губерніи Чериковскаго уѣзда. Не смотря на пословицу, въ мѣстечкѣ Ряснѣ нѣтъ ничего заманчиваго.</br> <center>{{x-larger|'''C.}}</center> {{gap|2em}}Сама себе раба бьець, коли нечисто жнець. Всякъ самъ виною своихъ дурныхъ поступковъ.</br> {{gap|2em}}Само ништо не приходзиць въ руки. Безъ собственнаго старанія нельзя ожидать прибыли.</br> {{gap|2em}}Самъ не осамишся, коли Богъ не дасць. Все зависитъ отъ Бога.</br> {{gap|2em}}Самъ собѣ радъ. Говорятъ въ насмѣшку тому, кто по пустому смѣется.</br> {{gap|2em}}Самъ съ кокоць, борода зъ локоць. Насмѣшка надъ малорослымъ старикомъ.</br> {{gap|2em}}Самъ хозяинъ покажи пуць, якъ горѣлку пьюць.</br> {{gap|2em}}Сахару кусъ, а соломы возъ. Говорятъ при сравненіи дорогихъ предметовъ съ дешевыми, особенно при торгѣ.</br> {{gap|2em}}Сахаръ медовичъ. Говорятъ о человѣкѣ капризномъ, сердитомъ и злонравномъ.</br> {{gap|2em}}Свадзьба сорочку найдзець. Нужда найдетъ средство.</br> {{gap|2em}}Свату на штаны, альбо по штанахъ. Говорятъ шуточно въ томъ<noinclude></noinclude> naphnxeyy84zjwoqpqupuw1pt1eep4k 104 128502 296722 2026-09-02T05:47:09Z By-isti 3554 /* Не правераная */ Новая старонка: «сонца, пераходзячы на другую палову дня, усё яшчэ не суняўся вецер, і ўсё гэтак-жа ў маўчанні зноў стаяў натоўл пасярэдзіне вуліцы. {{Водступ|2|em}}Гунава вышаў за вароты; следам за ім Мучаідзе, які загадаў прызначаным для яго коннікам спешыцца і прывязаць...» 296722 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="By-isti" /></noinclude>сонца, пераходзячы на другую палову дня, усё яшчэ не суняўся вецер, і ўсё гэтак-жа ў маўчанні зноў стаяў натоўл пасярэдзіне вуліцы. {{Водступ|2|em}}Гунава вышаў за вароты; следам за ім Мучаідзе, які загадаў прызначаным для яго коннікам спешыцца і прывязаць коней. Стараста хадзіў следам, нешта мармычучы сабе пад нос. Мучаідзе не звяртаў на яго ўвагі. {{Водступ|2|em}}— Гамарджо! — сказаў Гунава да натоўпу і ўзяў пад казырок. — Можна спадзявацца, што сярод вас цяпер бандытаў няма. {{Водступ|2|em}}Стрыманы гул прайшоў у натоўпе. {{Водступ|2|em}}— Праз пяць дзён вы ўсе павінны быць у павеце, — гучна пачаў гаварыць Гунава. — Я даю вам ільготу на пяць дзён. За гэты час вы павінны сплаціць нядоімкі спаўна. Я думаю, што вы не будзеце чакаць, пакуль я яшчэ раз прыеду да вас! Сённешні дзень застанецца вам у памяці, як прыклад таго, што бывае і будзе з кожным, хто асмеліцца ўзняць руку супроць улады і закону. Улада жорстка пакарае кожнага, хто выступіць супроць парадку, і гэта вы зараз убачыце на ўласныя вочы. {{Водступ|2|em}}— Ваша міласць, ваша міласць… — шаптаў стараста, ідучы ззаду за Мучаідзе. — Вось тут хлапчук, ваша міласць… Мой парабак. {{Водступ|2|em}}— Што там яшчэ такое? — адвярнуўся Мучаідзе. {{Водступ|2|em}}Стараста, азіраючыся, цягнучы за руку маладога хлапца, падбег да яго. {{Водступ|2|em}}— Я не магу, ваша міласць… — мармытаў стараста, увесь час аглядаючыся назад, на натоўп. — Адпусціце мяне, бо яны… {{Водступ|2|em}}Ён раптам абхапіў Мучаідзе за шыю і зашаптаў на вуха: {{Водступ|2|em}}— Заб’юць мяне потым… ваша міласць… Хай вам хлопчык пакажа. {{Водступ|2|em}}Ад калючай стараставай барады і ягонага панібрацтва начальніка пранялі гідлівыя дрыжыкі. Ён моцна штурхнуў яго ў грудзі. {{Водступ|2|em}}— Што ты мяне абымаеш, хам, — закрычаў Мучаідзе, нарэшце даючы волю свайму гневу. — Куды лезеш са сваёй мордай? Зараз-жа марш наперад і да мяне блізка не падыходзь! Ну? {{Водступ|2|em}}Стараста адскочыў, як апараны. Салдаты зарагаталі. {{Водступ|2|em}}— Вы, бараны! — нечакана для сябе самога зароў Мучаідзе не сваім голасам. — Даўно пад арыштам былі? З кім гэта вы? На гулянку вышлі? {{Водступ|2|em}}Стараста борздзенька бег наперадзе і неўзабаве спыніўся ля сядзібы пад таполямі.<noinclude></noinclude> h03plr40rgllcvirpd78girfa2swroq 104 128503 296723 2026-09-02T05:55:58Z By-isti 3554 /* Не правераная */ Новая старонка: « {{Водступ|2|em}}— Вось, ваша міласць, … — гучным шэптам сказаў ён. — Хата Кверквелія… Тарыел Кверквелія, той самы, ваша міласць, што забіў нябожчыка, як яго… {{Водступ|2|em}}Шэрую страху ахіналі разветлыя старыя дрэвы. Маленькія чыстыя вокны весела пазіра...» 296723 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="By-isti" /></noinclude> {{Водступ|2|em}}— Вось, ваша міласць, … — гучным шэптам сказаў ён. — Хата Кверквелія… Тарыел Кверквелія, той самы, ваша міласць, што забіў нябожчыка, як яго… {{Водступ|2|em}}Шэрую страху ахіналі разветлыя старыя дрэвы. Маленькія чыстыя вокны весела пазіралі з-за плятня на вуліцу. За домам былі яшчэ нейкія пабудовы, за садам расла кукуруза. Адкінуўшы нагой фортку, начальнік прайшоў ва двор, следам за ім праскочыў стараста, і, бразгаючы ножнамі шабляў, з шумам увайшлі і салдаты. На двары нікога не было. {{Водступ|2|em}}— Абшукаць дом, — загадаў Мучаідзе. — Усіх, каго знойдзеце, выводзіць на вуліцу. {{Водступ|2|em}}— Тут у хляве буйвал, — сказаў салдат, зазірнуўшы праз шчыліну ў дзвярах. {{Водступ|2|em}}— Выганяйце на вуліцу! Каб ога жывога не засталося. {{Водступ|2|em}}Буйвал упіраўся, лез у кут загаралкі, кідаўся ўбок ад незнаёмых людзей. Адзія з салдатаў улез у загарадку і ўдарыў яго прыкладам па карку. Буйвал завярнуўся, зачапіў рогам за загарадку. Пачуўся трэск, пасыпаліся жэрдкі, і напалоханая жывёліна выбегла на двор. Салдаты выгналі буйвала на агарод. {{Водступ|2|em}}— Добра паглядзеце ў доме, — камандаваў Мучаідзе. — Стараста! Ты лепш ведаеш, вядзі… {{Водступ|2|em}}У доме нікога не было: салдаты ператрэслі і пераглядзелі ўсе куткі. Толькі цяпер Мучаідзе заўважыў, што кавалерысты, дзякаваць клопатам Гвазава, даволі такі п’янаватыя. {{Водступ|2|em}}— Гэта лепш, — падумаў ён, выходзячы з сяней на двор. І тут-жа спыніўся. Перад ім, апіраючыся на кій, стаяў згрыбелы стары. У яго быў зусім цёмны, зморшчаны твар, вецер, варушыў даўгія сівыя валасы на ягонай непакрытай галаве. Стары, нібы задуманы нечым, глядзеў на начальніка. {{Водступ|2|em}}— Ты хто такі? — спытаў Мучаідзе. {{Водступ|2|em}}Стары памаўчаў і, замест адказу, спытаў ціхім, дрыжачым голасам: {{Водступ|2|em}}— Што вы робіце тут, добрыя людзі? {{Водступ|2|em}}Падумаўшы яшчэ, ён дадаў, як-бы ў задуме: {{Водступ|2|em}}— Вунь і буйвала з хлява выгналі… {{Водступ|2|em}}Мучаідзе азірнуўся і па тварах салдат здагадаўся, што ім шкада гэтага старога, хаця яны яшчэ і не ведалі, чым усё гэта скончыцца. {{Водступ|2|em}}— А ну, хлапцы! — бадзёра скамандаваў Мучаідзе. — Вывадзіце і старога таракана на вуліцу. Хай пасядзіць там, на лаўцы. Толькі асцярожна, каб не рассыпаўся… {{Водступ|2|em}}І ён па-свойму падміргнуў салдатам, Але яны не засмяяліся, як таго чакаў Мучаідзе. Адзін з іх падышоў і ўзяў старога пад руку.<noinclude></noinclude> ldpa74d9xg3ja8hm70b1pabb5i05z89 104 128504 296729 2026-09-02T07:13:09Z By-isti 3554 /* Не правераная */ Новая старонка: « {{Водступ|2|em}}— Ваша міласць… — жыва сказаў стары. — Пашкадуйце маіх дзетак, унукаў маіх… Бог даў майму сыну моцную руку і гарачае сэрца. {{Водступ|2|em}}Ён умольна глядзеў на Мучаідзе, яго загаслыя вочы набылі жывы бляск. Салдат лёганька падштурхоўваў...» 296729 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="By-isti" /></noinclude> {{Водступ|2|em}}— Ваша міласць… — жыва сказаў стары. — Пашкадуйце маіх дзетак, унукаў маіх… Бог даў майму сыну моцную руку і гарачае сэрца. {{Водступ|2|em}}Ён умольна глядзеў на Мучаідзе, яго загаслыя вочы набылі жывы бляск. Салдат лёганька падштурхоўваў яго, але стары стаяў цвёрда, упіраўся ў зямлю кіем і не хацеў ісці, чакаючы, відаць, адказу начальніка. {{Водступ|2|em}}— Ідзі, ідзі, — сказаў Мучаідзе, хаваючы вочы. — Ідзі, нічога! Чаго ты стаіш? — закрычаў ён на салдата. — Колькі разоў трэба загадваць? {{Водступ|2|em}}Салдат сілком павалок старога за сабою, і той пайшоў, не трапляючы ў крок. Астатнія моўчкі глядзелі яму ўслед, і зноў Мучаідзе заўважыў на тварах салдат аднолькавы для ўсіх выраз жалю і спагады. {{Водступ|2|em}}— Чорт прынёс гэтую старую падлу, — падумаў Мучаідзе. {{Водступ|2|em}}Стараста, заклаўшы рукі за спіну, стаяў ля плятня і пазіраў на страху дома Кверквелія. Пругкі вецер гойдаў гнуткія таполі, у садзе шумелі дрэвы. {{Водступ|2|em}}— Пагарыць усё … — думаў стараста. — Гэта-ж чатырнаццаць двароў… Добра, калі яшчэ на астатнія не перакінецца… Хата Гвіцыя ад мяне за тры сядзібы… Ай-ва-ва. {{Водступ|2|em}}Стараста ўявіў сабе, як шугае агонь з-пад высокага, чарапіцай крытага даха ягонага дома, як трэскаюцца і асыпаюцца цёмныя, задымленыя шыбы, і халодныя дрыжыкі пайшлі ў яго па хрыбце і ў горле стала суха. Стараста прагна ўздыхнуў. {{Водступ|2|em}}— Не! — падумаў ён, стараючыся супакоіцца. — Салдаты будуць пільнаваць, начальства не дапусціць да бяды… Пан Гунава хлеб-соль пад маім дахам елі. Але яны-ж паедуць потым. Божа мой, яны-ж паедуць, а я застануся. Што будзе, калі Тарыела не зловяць, ён будзе туляцца па лясах і ўночы прыдзе ў сяленне… На ліха я ў старасты пайшоў, паціху сядзеў-бы, свой кавалак хлеба маючы… Чаго не ставала мне, ой, гора. Прасіў-жа я гэтую вусатую жабу… Хіба не мог парабак паказаць?.. О, гора! {{Водступ|2|em}}Далёкі свіст пачуўся з агародаў, стараста ўздыхнуў, і ягоныя горасныя думкі развеяліся ўшчэнт перад тым, што павінна было адбыцца. Мучаідзе падышоў да салдат. {{Водступ|2|em}}— У каго ёсць запалкі, — спытаў ён. {{Водступ|2|em}}— У мяне, пане паручык! — з гатоўнасцю адказаў адзін, шукаючы па кішэнях. {{Водступ|2|em}}— Хадзі са мной, — загадаў Мучаідзе. — А вы праверце зброю. Быць напагатове, на нас могуць напасці. {{Водступ|2|em}}Ён адвёў салдата да хлява і паказаў на нізкую саламяную страху.<noinclude></noinclude> 0oz8gllm1wwlp2n9mkwuiabd1px0t6t 104 128505 296732 2026-09-02T07:50:14Z By-isti 3554 /* Не правераная */ Новая старонка: « {{Водступ|2|em}}— Запальвай. {{Водступ|2|em}}Салдат глянуў на Мучаідзе асавелымі вачыма. {{Водступ|2|em}}— Падпальвай дах! — павысіў голас Мучаідзе. — Што? Не выконваць загад? {{Водступ|2|em}}Салдат збялеў. Ён шукаў па кішэнях і не мог знайсці каробку, якую тольк...» 296732 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="By-isti" /></noinclude> {{Водступ|2|em}}— Запальвай. {{Водступ|2|em}}Салдат глянуў на Мучаідзе асавелымі вачыма. {{Водступ|2|em}}— Падпальвай дах! — павысіў голас Мучаідзе. — Што? Не выконваць загад? {{Водступ|2|em}}Салдат збялеў. Ён шукаў па кішэнях і не мог знайсці каробку, якую толькі што трымаў у руках. Мучаідзе падаў яму на далоні жменю расцярушаных запалак. {{Водступ|2|em}}— Выберы цэлую! Зараз-жа! — закрычаў ён, украдкам зірнуўшы на астатніх салдат. — Табе афіцэр загадвае, ці хто? {{Водступ|2|em}}Салдаты стаялі плячо-ў-плячо, з вінтоўкамі пры назе, як у страі. Яны моўчкі глядзелі сабе пад ногі. Па іх тварах нельга было распазнаць, што думаюць гэтыя людзі. Нарэшце, салдат выбраў цэлую запалку, спяшаючыся, смаргануў ёй па поясе. Жоўтая галоўка абвуглілася, але агню не было відаць, так ясна асвятляла двор сонца. Салдат прыўстаў на наскі, узнімаючы ўгору тоненькі адшчэпак дрэва, на якім трапятала нябачная кропля агню. Рука салдата дрыжэла, і ўсе глядзелі на гэтую вялікую, аброслую воласам, жылістую руку. {{Водступ|2|em}}Было ціха. Нерухомыя цені ляжалі на пяску акуратна вымеценага двара. Павеяў вецер, скрыпнулі дзверы ў пустым, пакінутым доме. Шумелі таполі. За парканам калыхаліся залацістыя мяцёлкі кукурузы. {{Водступ|2|em}}— Гарыць! — прашаптаў адзін з салдат. {{Водступ|2|em}}Салома пацямнела ў тым месцы, дзе салдат дакрануўся страхі. Цёмная пляма пашыралася, але агню не было відаць. Тонкім струменем пацёк шэры дым, паслаўся па страсе, вецер скінуў яго ўніз на двор, і людзі пачулі звычайны дамавіты пах вогнішча. Зноў павеяў вецер, і цьмяныя плямы з’явіліся адразу ў некалькіх месцах. {{Водступ|2|em}}— Гатова! — сказаў Мучаідзе. — Выходзіць адгэтуль! Стараста, вядзі! {{Водступ|2|em}}Яны пайшлі з двара. {{Водступ|2|em}}На вуліцы стаяў згорблены Гуджу Кверквелія. Стараста, Мучаідзе і салдаты моўчкі прайшлі міма яго: і ён паглядзеў на іх, нібы не пазнаючы. У гэты момант над сядзібай усплыў цёмны дым. Стары ўздыхнуў, узняў галаву і са здзіўленнем глядзеў на цёмнае воблака, што ўзносілася ўгару. Потым спатыкаючыся, з высіленнем апіраючыся на кій, ён пакульгаў на двор. {{Водступ|2|em}}— Пажар! — шаптаў стары Кверквелія, і яму здавалася, што ён бяжыць хутка і гучна крычыць. — Пажар! Што вы нарабілі, людзі… {{Водступ|2|em}}— Урад па-бацькоўскаму клапоціцца аб вас… — гаварыў Гунава да маўклівага натоўпу. — І той, хто ўзнімае руку {{перанос пачатак|п=су|к=проць}}<noinclude></noinclude> 30pck1qh4tzq7dg6hrdqoiofbukljb1 104 128506 296733 2026-09-02T08:04:06Z Gabix 3485 /* Не правераная */ Новая старонка: « {{Водступ|2|em}}Заходзя у коршму, ажъ той Савка (лясунъ бывъ) жджѐць яго. «А што, братъ Мельлянъ: ци давъ братъ двананцаць рублевъ?» — Давъ, каа, спасибо яму! — «Ну, идзи жъ ты цяперъ домовъ. Ёсь у цябе одна курочка — возьми й тую, и за́йдзешъ ко мнѣ.» Ёнъ пошов...» 296733 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Gabix" /></noinclude> {{Водступ|2|em}}Заходзя у коршму, ажъ той Савка (лясунъ бывъ) жджѐць яго. «А што, братъ Мельлянъ: ци давъ братъ двананцаць рублевъ?» — Давъ, каа, спасибо яму! — «Ну, идзи жъ ты цяперъ домовъ. Ёсь у цябе одна курочка — возьми й тую, и за́йдзешъ ко мнѣ.» Ёнъ пошовъ домовъ, узявъ ету курочку, звязавъ, и идзе. Приходзя у коршму, ажъ тамъ Савка ждже яго. «Ну, братъ Мельлянъ: якъ по́йдзешъ ты на базаръ, будуць табѣ жиды даваць двананцаць копѣекъ за курочку. Отдай, ня торгуйся больше. А тамъ ты по́йдзешъ на базаръ ко́ній купляць. И будзя тамъ коній присилѐнно много. Ну ты туды ня йдзи. А по́даль будзя стояць одна кобыленка и коло яѐ много народу будзя стояць. И будуць за яѐ даваць и семъ и восямъ, и дадуць, говора, и дзесяць. Ну, а двананцаць рублей нихто не дась. А ей дана двананцаць рублевъ. Дыкъ ты тоды ня подходзи, коли народу много будзя. Ну, а якъ ото́йдутца, тоды — подыйдзи. И ня торгуйся: якъ скажа двананцаць рублевъ, дакъ и дай. Ды коли купитъ, дакъ не продавай и ня мѣняй ни съ кимъ: дзяржи потуль, покуль табѣ ня треба {{Абмылка|буздя|будзя}}, а тоды у поля пусци!» Дошовъ Мельлянъ на базаръ, курочку подъ паху ўзявъ. Подходзя подъ городъ — идзе жидъ. «Што, Мельлянъ, продаётъ курочку?» — Продаю! — «Што табѣ за яѐ?» — А што, говора: двананцаць копѣекъ! Жидъ, курочки ня беручи, полѣзъ у карманъ и вынявъ гроши. А тому жалко стало, хоцѣвъ ёнъ поторгуватца — зиръ на правый бокъ, ажно Савка зь имъ по́плечь идзе. Ну, и отдавъ курицу за двананцаць копѣекъ. Узявъ енъ гроши и пошовъ къ хлѣбопечайкамъ, и купивъ за двананцаць копѣекъ булочку хлѣба. Ета перапечайка зове: Мельлянъ, Мельлянъ! ходзи я табѣ перарѣжу, можа ў цябе ножа нема! {{Водступ|2|em}}Приходзя ёнъ на базаръ, ажъ тамъ ко́ній присиленно много, на базари, да енъ ня йдзе́ць, стоиць зда́ляку. По́сли смотрѝць — видзя, стоиць одна кобыла здали. Енъ поткнетца къ етой кобыли, ажно коло яѐ стольки народу, што й приступитца нельзя. Даюць за яѐ и семъ рублёвъ и восямъ, и дзесяць; ну двананцаць нихто ня дае, а ёй цана двананцаць рублевъ. Мельлянъ съ повчаса обождавъ, покуль народъ троху разыйшовея. Тоды приходзя: «Здрастви, братъ!» — Здрастви! тэй отвѣщая. — «Што, братъ, продаётъ кобылу?» — Продаю! — «А што табѣ за яе?» — А я, братъ, скажу табѣ усю правду: мнѣ давали за яѐ и семъ рублевъ и восямъ, и дзесяць давали. Ну я меньше двананцаци ня ’тдамъ! Мельлянъ, ня беручи кобылы, выймая ковалочакъ хлѣба, повбулочки: «на̀, братъ, табѣ упе́радъ хлѣба-соли! А цяперъ на̀ и дванадцаць рублевъ. Хочашъ личи, хочашъ ня личи: яны уже пераличаны. Ето мнѣ братъ отдолживъ двананцаць рублевъ, кабъ купиць якую-небудзь шавлягу на лѣто!» Етый жа, ня беручи грошій, даѐ яму̀ пяць копѣекъ: ты ко мнѣ пришовъ съ хлѣбомъ-сольлю, а ў мяне хлѣба-соли нема, дыкъ на̀ табѣ пяць копѣекъ на поводъ! — «Ну, спасибо табѣ, братъ!» Самъ ету кобылу узявъ и повёвъ. Ве́сци, дакъ ве́сци ету кобылу по базару, выводзя яе зъ города. Сустрѣкая ёнъ свойго сусѣда, Прокопа. «Эхъ, братъ ты мой, Мельлянъ, каа: скорѣй ты вядзи моимъ собакамъ мясо! Яны дужо давно выюць, ждуць твойго мяса!» Тольки енъ зь имъ разминувся — брыкъ ета кобылёшка со ўсихъ ногъ, и ўпала. — «Ахъ, Господзи милосьливый! хуць ба моя кобылёшка сама ўстала, хуць ба я ня просивъ людзей подымаць яѐ!» Кобылёшка покачалась зъ боку на бокъ, усхвацилась, во̀ й пошла. «Слава Богу, што моя кобыла сама ўстала!» Енъ яѐ якъ ве́сци, дакъ ве́сци, якъ ве́сци, дакъ ве́сци, якъ ве́сци, дакъ ве́сци —<noinclude></noinclude> oq1q51mrynwkfzvpq5gjfplvp482md7 104 128507 296734 2026-09-02T08:15:32Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « dziela czaho: u hety dzień wa ǔsich kaściołach pierad pracesjami paświaczajuć waskowyja świeczy — hramnicy, katoryja aznaczajuć Chrystusa, szto świetam swajej nawuki pabiǔ ''pahramiǔ'' złoha ducha.</br> {{gap|1.5em}}Wiedama jaszcze ǔsim, szto zapalanyje hramnicy hetyje, jak znak, chryścijanskaj wiery, szto świetam swaim razhaniajeć ciemru złoha, trymajuć ludzi pry kanajuczych, kab prypomnić aposzni raz, ǔsiu wieru katalickaho życcia c...» 296734 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> dziela czaho: u hety dzień wa ǔsich kaściołach pierad pracesjami paświaczajuć waskowyja świeczy — hramnicy, katoryja aznaczajuć Chrystusa, szto świetam swajej nawuki pabiǔ ''pahramiǔ'' złoha ducha.</br> {{gap|1.5em}}Wiedama jaszcze ǔsim, szto zapalanyje hramnicy hetyje, jak znak, chryścijanskaj wiery, szto świetam swaim razhaniajeć ciemru złoha, trymajuć ludzi pry kanajuczych, kab prypomnić aposzni raz, ǔsiu wieru katalickaho życcia czaławieka, ǔsiu luboǔ da Boha, ǔsiu jaho nadzieju. {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} {{c|'''Czas — heta hroszy.|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{gap|1.5em}}Czas — heta hroszy, każuć praktycznyje anhlijcy i niwodzin anhlijec nie zmarnuje darma czasu. Naszy-ż ludzi każuć: „choć nia ǔjcżna, ale ǔleżna“ — i kożny wolny moment ad abawiazkowaj pracy starajucca wykarystać na leżanie, na son. Woś dzie jość najważniejszaja, najbolszaja pryczyna taho, szto ǔ toj czas, kali ǔsie narody horacza pracujuć nad palapszeńniem swajho bytu, naszy biełarusy stajać na adnym miejscy, jak toj kazaǔ „śpiac ǔ szapku“. Tyje ludzi, katoryje jeździli pa roznych czużych staronkach raskazywajuć, jak żywuć, jak pracujuć i szto majuć naszy bliżejszyje susiedzi i dalejszyje narody. Prost nia choczecca wieryć czasam ichnim raskazam i nie pawieryǔ by czaławlek, kab nie apisańnie usiaho taho ǔ kniżkach, dy kab ǔsie druhije bywałyie ludzi taho samaho nie raskazywali. Naprykład, haspadar czeski, haspadaraczy na piaci dziesiacinach ziamli, nia lepszaj, jak ǔ nas, maje murawanuju na dwa pawierchi chatu, murawanyje ǔsie budynki, a synoǔ swaich pasyłaje ŭ wyszejszyje nawuki na uniwersytet. Dzie-ż wy ǔ nas znajdziecie hetkaho haspadara? Prajdzicie ŭsiu Biearuś — nie znajdziecie! Druhi i na wałocy siadzić, a pryjdzie wiasna nima chleba, nima czaho ǔ harszczok usypać; dzieci abdziortyje, adziczaǔszyje i niet wiedama, ci katory ǔmieje choć na kniżcy Bohu — pamalicca, a nia toje, kab z wyszejszaj jakoj nawukaj znaŭsia!...</br> {{gap|1.5em}}Dzież ǔsiamu hetamu pryczyna? Pryczyna jak raz i jość u toj roznicy naszych prykazak. Usiudy dzie tolki nie zahlaniecie da naszych susiedaǔ łatyszoǔ, ukraincaŭ, palakaŭ, rasiejcaŭ — wy pabaczycie, sto jany ǔwieś wolny czas ad haspadarki nie marnujuć, jak my, a zużywajuć na roznaje remiasło, na rozny je promysły. Zdarałosia mnie być kala Rewielu ǔ łatyszskich wioskach zimoj. U hetym czasie ǔsie kabiety tam zajmajucca prażaj i tkactwam sukna na prodaż. Pytaŭsia ja ǔ sielan kolki zarablaje za zimu kabieta na hetaj raboci? Pa 100–150 rubloŭ za zimu kożnaja, — byǔ atkaz. Mużczyny ŭ hetym czasie zajmajucca roznymi inszymi promysłami i hetak sama zarablajuć na duszu nia miensz za kabiet. U Wialikarasiei i ǔ Polszczy tak sama zimowymi wieczarami ŭsie sielanie zajmajucca niejkim remiasłom: tam wyrablajuć zamki, naży, siarpy, nażnicy, tam iznoŭ — łyżki, kaduszki, tam zajmajucca hanczarkaj, a tam tkactwam i ǔsiudy i ŭsie zaniaty, nie marnujuć darma czasu, majuć na miejscy ǔ swajej chaci rabotu i zarabotki i nia treba im nijakich wyjezdaŭ u Ameryku, ci ŭ harady. A ŭ nas szto i ǔmieli daŭniej rabić naszy dziady-pradziady, toje ŭsio pazabywalisia ǔnuki i praŭnuki, a kali druhi nieszta i zmajstruje, to, daruj Boze hrech, jak nieswaimi rukami. Baby u nas tkuć pałotny, praǔda ǔsiudy, ale tolki najhrubiejszyje dla swajej chatniaj patreby, a jak szto lepszaje chto chocze mieć, to idzie da żyda kuplać tandetu, zroblenuju sa starych wiaskowych świtak, dy anucz i ŭ hetym farsuje, jak u czym dobrym. U inszych, choć by ŭziać łatyszoŭ, inaczej: tam lepszym liczycca toje, szto ŭ domu zroblena, bo jano i macniejszaje i pryhażejszaje.</br> {{gap|1.5em}}Woś-że i nam, braty biełarusy, treba pamiatać, szto czas — heta hroszy i nie marnawać jaho darma. Kożny krok, kożny moment treba zużywać na karysnuju pracu, tady u nas i bahaćcie pacznie raści. Ale kab szto niebudź rabić, to piersz za ŭsio treba dziaciej zmałku pobacz szkolnaj nawuki wuczyć jeszcze i niejkaho remiesła. Remiasło kożnamu i zaŭsiody pryhadzicca. U nas drenna duża toje, szto naszy ludzi nia ŭmiejuć, a najbolsz nia lubiać zajmacca handlam, a szkada. Kożny dobry haspadar pawinien być i dobrym handlarom, tady u jaho ŭsio budzie dwoicca. A szto użo remieśnik, to toj biez handlu nikoli nia budzie mieć karyści dobraj sa swajho remiesła. Zrabiŭ szto, pawioz i pradaŭ woś i karyść jość, a jak siadzić ŭ chaci, to chto może wiedać, ci jon maje szto da prodaży ci nie? Zimoj haspadar zrabiŭ łyżku, kaduszku, naczowaczki, zwiŭ wiaroŭki, ŭ kirmaszny dzień pradaŭ i jość załatoŭka, a to i rubiel i bolej. Stolar swaje wyroby, kawal swaje i hetak {{перанос пачатак|pa|szło-b}}<noinclude></noinclude> re368zf9k61xzwqrlqwkyy2d7o731b3 104 128508 296735 2026-09-02T08:22:08Z RAleh111 4658 /* Праблематычная */ 296735 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="RAleh111" /></noinclude>{{перанос канец|pa|szło-b}} ǔsio napierad, kali-b tolki ludzi chaciell krepka ubić u swaju haławu szto: czas — heta hroszy i nie marnawali jaho darma, czasta na hresznyje i niepatrebnyje reczy. {{справа|''W. Swiatahor.{{gap|2em}}}} {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} {{c|'''Nowyje pany.|памер=180%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{gap|1.5em}}Dobryje litaho i z panoŭ jość ludzi…</br> {{gap|1.5em}}Tak mnie bajała ŭwieś czas. jeduczy maszynaj ů Wilniu niejakaja kabietka:</br> {{gap|1.5em}} Da synka jedu, kažeć, udalym jon mnie udausia, ale nia było dastat- ku, kab jamu rozumu u halouka nalażyć, Dyk tak pastuszkom padrastau, a za knižkami nadta hniaŭsia. Adnej wosieni, majuczy hadkou s pietnaceać, nadtaż użo zachacieŭ wuczycca. I-szto Boh daść!.. such roŭ nabraŭszy i rubli sa try hroszy, pahnaŭsia à Lidu doli-szcza- ścia pytać. Pryszoů; u niejakaj karczmie prystau; adpaczy uszy, wyszaŭ na horad. Idzieć dy pahlídajeć. Apasla zmier kawaŭsia dy padchodzić da sustrecznaho paniczyka (paznaŭ, szto toj z panoŭ, bo pa pansku adziety byü). Pramowiù da jaho pa-polsku, dyk toj hlanůszy ua ja ho wiaskowuju adzieżu, uśmiachnusia dy spytaŭ pa-bielarusku.</br> {{gap|1.5em}} Czaho choczesz?</br> {{gap|1.5em}} Chacieŭby każeć moj napytać kaho, chtobta uziacca zachacieŭby da- wiaści mianie da nawuk zadarma, ci u doŭh, bo ciapier niczahuśki nie maju; a prażyć dasé Bob niejak prażywu hety czas.</br> {{gap|1.5em}}Pahukaŭ toj paniczok jeszcze z chłop- cam maim, dy pazwa jaho k sabie, da chaty. A doma kažeć jon swajej matul- ey pra chłapea usio dy dadajeć, szto oś uziacca jaho puduczyć jonby moh, ale jak i dzie chłapiec praży wieć? - 8 užo spraudy pan: pryżaniusia, aniołkaŭ dwoja dan jamu Bożynka; a zonka-jak laleczka hožaja; haspadaruć sabie u dwa- re kala Lidy. Stawiłasia ja da jaho s hraszmi is padziakawanniem wiali- kim. Dyk jon ani dapuściusia da płaty. Chwalicca, szto jamu, dziakawać Bohu, ruczyć u żyćci. Moža, kažeć, Boh na mianie laskaŭ za syna waszmościnaho. SA Ni za twajho, a tak piekna kažeć: za waszmościnaho...d we Bb Dyk niechaj, kažeć, waszecin sy- - nok... Tak i każyć: synok... Niechaj, kažeć, kalikolwiek pakatecca da nas, niechaj cześć nam zrobić - nie- chaj pabywaieć u nas u hasciach,-bu- dziem nadta rady widzieć jaho, użo ni padrostka Januczka, ale użo waszmościa Janku. - - A matulka aho takaja miłaja pani ez- ka. hutarli waja, dyk taja dawaj mnie pra Januczka bajee; chwalić mnie Jaho- usiak: i da nawuki, i da pasłuhi da ŭsiaho zruczny i sumlenny byů. kažeć. Spadabala ja jaho, kažeć, i spalu- bila, jak by swajo dziciatka. Oś maju ad jaho kartaczku. Dziakuj jamu, rada ja z jaho hetaj pamiatki nidaúnaj, lublu sabie spahlanué kalikolwiak na jaho. Mi- łaja dziciatka, maju da jaho lasku. I heta każuczy, emok i pacalawała kartaczku majho Januczka. Ja aż zaby- lasia sama pra siabie, dy puc joj da ruki pacalawa, ale kudy tam nie dalasia abniała mianie i my ŭ nakryžku razy sa dwa mocna, mocna pacalawalisia. Prymaliz jany mianie tady, jak ja- kuju hościu; czastawali, za stol pry sa- bie pasadziuszy, zabaŭlali muzykaj. niechaj im Boh za ŭsio wysoki zapłacić!.. Heta kažuczy zaślazilasia kabietka. Czaścieńka płaczu, ale z radaści. Ja-2 jak padumaju, szto ja baba prostaja a jon-moj synok jak toj panicz ja- -Kali-z tak, atkazywajeć jamu mat- ki: i pryhoża adziety, i dobra zara- ka, dyk ty wuczy, a ja budu hadawać. blajeć i na maja staraść zausiody po I zatrymausia chłapiec u ich. Praz mnić, aż dzialusia, padumaúszynjak jakiś czas dziwicca heny pabiez, szto to mnie heta Boh daů! Skolki ja rada, jaho student Janka moj, nadta paniatli skolki ja cieszusia... Ach, kab tamu pa- wy. Dalej bolej i chlapiec moj na wia-noczku, jaho mataczey, dy jaho daietkam snu zdaŭ nawuki z 4 klas. Kinusia jon daŭ Boh szczaścia na doühija letki. tady a bolszy horad, a Wilniu, i tut da-- I rasplakalasia kabietka... Dobryje stukaŭsia wo, szto ciapier u waptecy litaho bywajue pany na świeci-szaptała biareć aż dziewiećdzisiat rubloŭ na mie-cicha. Spary takich, Boże!.. of siac! Sabraŭ heta jon k letaszniamu hodu sotni try hroszy i prysłaŭ mnie, kab ja adwiazła dla jaho nastaŭnika dla ta- ho-z paniczka, ciapier, to praŭda, jon INGEE. BR<noinclude></noinclude> mabijlem1yjuwna8s2zaxllxjxus7mo 104 128509 296736 2026-09-02T09:10:28Z Gabix 3485 /* Не правераная */ Новая старонка: «обнимая яго цёмная ночь. Енъ яѐ сычасъ трошку припутавъ, и пусцивъ коло шляху: «няхай нощипля травицу!» Тольки ёнъ яѐ пусцивъ, а кобылёшка сычасъ брыкъ со ўсихъ чатырохъ ногъ, и повалялась. «Ахъ, Господзи милосьливый! хуць ба моя кобылка ўстала, хуць ба я...» 296736 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Gabix" /></noinclude>обнимая яго цёмная ночь. Енъ яѐ сычасъ трошку припутавъ, и пусцивъ коло шляху: «няхай нощипля травицу!» Тольки ёнъ яѐ пусцивъ, а кобылёшка сычасъ брыкъ со ўсихъ чатырохъ ногъ, и повалялась. «Ахъ, Господзи милосьливый! хуць ба моя кобылка ўстала, хуць ба я ня просивъ людзей подымаць яе!» Яна покачалась, покачалась, и усхвацилась и пошла. «Слава Богу, што моя кобылка сама ўстала! хуць я ня просивъ людзей подымаць яе!» Разложивъ енъ сабѣ цяпелцо и заснувъ. Ци много ци мало заснувъ, ды заснувъ. Прошнувсь и говора: «ахъ, Господзи мой! гдзѣ моя, каа, кобыла?» Зиръ, зиръ кругъ сябе, а яна и ходзиць тутъ жа. Ёнъ яѐ ўзявъ, забрытавъ и пошовъ. Якъ ве́сци, дакъ ве́сци, якъ ве́сци, дакъ ве́сци, — кобылка брыкъ со ўсихъ чатырохъ ногъ, и упала. «Ахъ, Господзи мой милосьливый! хуць жа бъ моя кобылка сама устала!» Яна покацилась зъ боку на бокъ — устала. Походзила трошку, ёнъ яѐ и повёвъ. Ве́сци, дакъ ве́сци, ве́сци, дакъ ве́сци — то цягнувъ ёнъ яѐ, усклавши на плячо поводъ, а то уже яна яго цягня на поводзи. «Ахъ, говора: слава табѣ, Господзи, што я съ своёй кобылкой ня справлюся ици. Ну, ўже што будзя, дакъ будзя, а ўссяду вярхомъ!» Якъ уссѣвъ енъ, якъ пошла яна рысьсю, а рысьсю, рысьсю, а рысьсю, рысьсю, а рысьсю — не глядзиць ни горы, ни долины — валя а валя — и пріѣхавъ енъ икъ своёй коршмѣ. «Зайду я ў коршму!» думая. А по́сли обдумався: «ахъ, чаго я пойду? поѣду домовъ!» А братъ яго выходзя, и говора: «эй, братъ Мельлянъ! што жъ ты не похвалисься: што куплявъ, што продававъ?» — Эхъ, братъ! што я продавъ? одну курицу продавъ. За твоихъ двананцаць цалковыхъ сабѣ кобылку купивъ! — «Вярнись жа, хуць похвалися!» Ёнъ вярнувся. «Што ты, братъ, вѣдыешъ?» — А што? — «Ёсь у мяне двананцаць конѐй: выберъ сабѣ самаго першаго коня, а мнѣ отдай свою кобылку!» — Знаешъ ты што, братъ: услучай, твой конь будзя жиць у мяне, а моя кобыла пропадзе́ць у цябе — ты прѝдзешъ и забярешъ сабѣ свойго коня. А ўслучай, твой конь пропадзе́ць у мяне — ня будзя у мяне ни коня, ни кобылы! — «А ето, братъ, говора, правда. Ѣдзь сабѣ, каа, зъ Богомъ!» Енъ приходзя домовъ. «Ахъ, сынки мое, сынки — соколки! Идзѣ наша давнѝна подзѣлась? Дзѣ наша сошка, дзѣ наши ляме́шики подзѣлись?» Да самъ на печь. Сынъ большій сычасъ пошовъ, соху настроивъ, и поѣхавъ, горо́дъ узоравъ. Пріѣхавъ домовъ, покормивъ яѐ трошку. Бацька прошнувся: «ахъ, сынки мое, соколки! дзѣ наша давнйна подзѣлась? Дзѣ наша сошка, дзѣ наши лямешики подзѣлись?» — Э, татка, я ўже горо́дъ узоравъ! — «А што жъ, якова кобыла?» — Слава Богу, таточка! дай Богъ намъ поме́рци зъ эстакамы коньмы! Бацька сычасъ поѣхавъ, загоро́дзьдзя ўзоравъ. Привёвъ яе, трошку покормивъ, самъ побѣдавъ, отдыхавъ, и поѣхавъ у поле ораць. Ѣдзя яго сусѣдъ, Прокопъ, съ кирмашу, и говора: «вотъ, братъ ты мой, Мельлянъ! хочашъ ты, кабъ у цябе скоцина была: у мяне кольки конёвъ, кольки конёвъ, а я зъ зясны стольки ня ўзоравъ, кольки ты. А ты ўчора кобылку купивъ, и ты кольки ўзоравъ! Я зъ вясны посѣявъ пшаницу, овёсъ, а твой за ’дзинъ дзень зровнявся зъ моимъ!» — Слава Богу, што завидуешъ мойму жицьцю! — «Я не завидую, я правду говору!» Сычасъ яго кобылка брыкъ со ўсихъ чатырохъ ногъ и упала. «Ахъ, Господзи милосьливый! хуць ба моя кобылка сама ўстала» А яна покачалася зъ боку на̀ боку, — устала. «Слава табѣ, Господзи, што моя кобылка сама ўстала!» Ета кобылка якъ пошла, спорнымъ шагомъ: къ одной<noinclude></noinclude> iekv6f4el1pmri4scuxdwmatr7u615p