Вікікрыніцы bewikisource https://be.wikisource.org/wiki/%D0%93%D0%B0%D0%BB%D0%BE%D1%9E%D0%BD%D0%B0%D1%8F_%D1%81%D1%82%D0%B0%D1%80%D0%BE%D0%BD%D0%BA%D0%B0 MediaWiki 1.47.0-wmf.18 first-letter Мультымедыя Адмысловае Размовы Удзельнік Размовы з удзельнікам Вікікрыніцы Размовы пра Вікікрыніцы Файл Размовы пра файл MediaWiki Размовы пра MediaWiki Шаблон Размовы пра шаблон Даведка Размовы пра даведку Катэгорыя Размовы пра катэгорыю Аўтар Размовы пра аўтара Старонка Размовы пра старонку Індэкс Размовы пра індэкс TimedText TimedText talk Модуль Размовы пра модуль Event Event talk Прад Богам 0 4558 296890 12118 2026-09-06T07:57:12Z Gleb Leo 2440 Перасылае да [[Biełarus (1913)/1913/28/Prad Boham]] 296890 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[Biełarus (1913)/1913/28/Prad Boham]] 66akc95mlpyo4hfviac22k84sagaayv Старонка:Літаратурны гурток пры «Маладняку» (1927).pdf/1 104 88063 296881 210246 2026-09-05T14:07:38Z Gleb Leo 2440 296881 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Taravyvan Adijene" /></noinclude>{{Цэнтар|'''ЦЭНТРАЛЬНАЕ БЮРО ЎСЕБЕЛАРУСКАГА АБ‘ЯДНАНЬНЯ<br />ПОЭТАЎ І ПІСЬМЕНЬНІКАЎ „МАЛАДНЯК“'''}} {{Цэнтар|'''ЛІТАРАТУРНЫ ГУРТОК<br />ПРЫ „МАЛАДНЯКУ“'''|памер=250%}} {{Накіравальная рыса|6em|height=1px}} {{Накіравальная рыса|6em|height=1px}} {{Накіравальная рыса|6em|height=1px}} {{Накіравальная рыса|6em|height=1px}} {{Накіравальная рыса|6em|height=1px}} {{Накіравальная рыса|6em|height=1px}} {{Накіравальная рыса|6em|height=1px}} {{Накіравальная рыса|6em|height=1px}} {{Накіравальная рыса|6em|height=1px}} {{Накіравальная рыса|6em|height=1px}} {{Накіравальная рыса|6em|height=1px}} {{Накіравальная рыса|6em|height=1px}} {{Цэнтар|'''ВЫДАНЬНЕ ЦБ „МАЛАДНЯКА“<br />MEHCK — 1927'''}}<noinclude></noinclude> 5ou3gt6henu1oismx6uae03v8p15j30 Старонка:Романов Е. Р. Бѣлорусскій сборнікъ. Томъ первый. Губерніѧ могилевскаѧ. Выпускъ третий. Сказки. Витебскъ. 1887.pdf/154 104 128478 296873 296659 2026-09-05T13:55:55Z Gleb Leo 2440 296873 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Gabix" /></noinclude><section begin="16"/>(вотъ такую) груду, съ хату, и стопивъ ету смолу усё ’дно, якъ алей — у ключъ кипиць. И положивъ дзягелѝну теразъ яѐ, у родзи кладки, и посылаець яго: нутка, Удовинъ сынъ, перяйдзи-тка ты теразъ есту кладку, тоды во́зьмешъ ету свою кобылку! Етый тольки Удовинъ сынъ ступаець на былинку, а яна сичасъ уцягнула ў яѐ сталяный прутъ съ аглицкія стали. Ёнъ и перяйшовъ. Тоды и отвѣщаець яму: «нутка, царь Постоялецъ! Я жъ табѣ выслуживъ уже дзвѣ службы — и я жъ мужикъ, мѣхоноша, а перяйшовъ, а ты жъ такій лёхкій! Ходъ ба ўбачиць, якъ ты будзешъ ициць по былинцы. Ты яѐ такъ и перяско́чишъ!» Тольки енъ поступаець, царь Постоялецъ, ици, и ўходзиць посерядзи, а дзѣвка ета сичасъ прутъ етый — сморьгъ! Усмотрѣла, бачь, яго, што ёнъ сусимъ некрасивъ — ничуць, низваньня, што зь имъ жиць ня можно. Отъ ёнъ у етой самой смолѣ и затопився, што енъ самъ нацягавъ. А Ўдовинъ сынъ изъ естой дзѣвкой ожанився тамоцьки, и стався на свѣци жиць тамо, у етымъ царсцьви... {{Водступ|2|em}}''С. Тимоново, климовицк. у.'' {{Водступ|2|em}}{{smaller|Крест. Антонъ Гончаренокъ, 88 лѣтъ, неграмотный. Ср. Афан. II, 280, III, 6, V, 118.}} <section end="16"/> <section begin="17"/>{{ц|'''17. Иванъ Ивановичъ — кобылинъ сынъ.'''|памер=120%}} {{Водступ|2|em}}Живъ сабѣ старикъ Мельлянъ при большой бѣдносци. Було у яго два сыны. И жили яны дужо бѣдно, ня було у ихъ ниякія скоцинки, — усяго одна курица. Дождався ёнъ ярмалко́ваго дня. «Што ты вѣдыешъ, моя баба?» кажа на жонку. — А што? — «Пойду я къ коршмѣ!» — А чаго табѣ, мой милянькій, ходзиць? Кабъ у цябе гроши были, дыкъ и самъ ба чарку горэлки выпивъ и чаловѣку бъ поднесъ; а якъ няма, дыкъ нѐ зачимъ и ходзиць. — «А будуць людзи ве́сци скоцинку на базаръ, хоць яна скоцинку подзивлюся. А то ужѐ моё серца отгнило, што ня могу я зъ гора ходзиць!» Приходзя къ коршмѣ, ажъ тамъ сидзиць Савка, самый першій яго знакомый, пріяцель. — «Ци здоровъ ты, братъ Мельлянъ?» — А якъ ты сабѣ, братъ Савка, поживаешъ, крапѝсься? — «А я слава Богу! Што ты, братъ, вѣдыешъ?» — А што? — «Сходзи ты, Мельлянъ, къ свойму брату; ёнъ табѣ позычиць двананцаць рублёвъ!» — Э, нѣ, кажа, братъ: ёнъ мнѣ на 'бѣдъ хлѣба ня дасць, а то дасць ёнъ мнѣ двананцаць рублёвъ! «Нѣ, братъ, дасць, идзи!» Мельлянъ пошовъ къ брату. Приходзя: «дзень добрый!» говора. — Добраго здоровъя, братъ Мельлянъ! Ходзи, братъ обѣдаць! — «Обѣдайця на здоро́въе!» Ёнъ зь естаго удзивляетца: што ето тутъ за штука ёсь: сидзи, бывало, дзень зъ ноччу не позове́ обѣдаць, а то сычасъ зовець. Ёнъ побѣдавъ. Выходзя зъ застольля, благодариць за хлѣбъ-соль. Богатый братъ и пытаетца у своё жонки: «што ты вѣдыешъ, моя жонка?» — А што? — «Дадзимъ мы брату рублевъ двананцаць гро́шій: няхай ёнъ куля сабѣ хоць якую-не́будзь кобылёнку!» — А дадзимъ— сабѣ. Я бъ рада была, кабъ и енъ такъ живъ, якъ мы живёмъ. А то мы живемъ слава Богу, а енъ живе́ абы-якъ зъ дробнымы дзяцьмы!.. Братъ унёсъ двананцаць рублёвъ и давъ яму. Той узявъ гроши и благодариць: спасибо, братъ! И хоцѣвъ щи. «Постой, братъ! съ чимъ жа ты по́йдзешъ?» И нясѐць яму̀ хлѣба повбохона̀ и сала ковалочакъ на дорогу. «За гроши ты купишь якую-небудзь шавлягу на лѣто, а ѣсь нечаго будзя!» Прихо̀дзя Мельлянъ домовъ; етый хлѣбъ дзяцёмъ отдавъ, а самъ такъ пошовъ. <section end="17"/><noinclude></noinclude> 8hov0pris11karcspqv2odnjncpivi7 Biełarus (1913)/1913/28 0 128568 296888 296866 2026-09-06T07:55:53Z Gleb Leo 2440 296888 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Biełarus. № 28 | безаўтара = | год = 3 кастрычніка 1913 году | пераклад = | секцыя = Газэта | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/27|№ 27]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/29|№ 29]] | анатацыі = }} <pages index="Biełarus. 1913. № 28.pdf" from="1" to="1" onlysection="Верхавіна" /> * ''[[Аўтар:Казімір Сваяк|Kazimir Swajak]]''. [[Biełarus (1913)/1913/28/Prad Boham|Prad Boham]] * ''[[Аўтар:Баляслаў Пачопка|B. P]]''. [[Biełarus (1913)/1913/28/Jak stacca razumnymi i ŭmiełymi|Jak stacca razumnymi i ŭmiełymi]] * ''[[Аўтар:Андрэй Зязюля|A. Ziaziula]]''. [[Biełarus (1913)/1913/28/Da ślozki|Da ślozki]] * [[Biełarus (1913)/1913/28/Pjanstwa|Pjanstwa]] * [[Biełarus (1913)/1913/28/Nabożenstwa rożanyja|Nabożenstwa rożanyja]] * '''Piszuć da nas.''' ** ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|Tutejszy Juzuk]]''. [[Biełarus (1913)/1913/28/Piszuć da nas/Wioska U…|Wioska U…]] ** ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|Nidaloki]]''. [[Biełarus (1913)/1913/28/Piszuć da nas/Akolica Nowadworcy|Akolica Nowadworcy]] ** ''[[Аўтар:Францішак Астрамовіч|Franuk Astramowicz]]''. [[Biełarus (1913)/1913/28/Piszuć da nas/W. Trasieczeniata|W. Trasieczeniata]] ** ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|Alszanski]]''. [[Biełarus (1913)/1913/28/Piszuć da nas/M. Alszany|M. Alszany]] * '''[[Biełarus (1913)/1913/28/Kaścielnyja wiedamaści|Kaścielnyja wiedamaści]]''' * '''[[Biełarus (1913)/1913/28/Szto czuwać|Szto czuwać]]''' * '''[[Biełarus (1913)/1913/28/Wiestki z zahranicy|Wiestki z zahranicy]]''' * ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|Z]]''. '''[[Biełarus (1913)/1913/28/Nasza haspadarka|Nasza haspadarka]]''' * '''[[Biełarus (1913)/1913/28/Usiaczyna|Usiaczyna]]''' * [[Biełarus (1913)/1913/28/Usiaczyna/Zahadki|Zahadki]] * [[Biełarus (1913)/1913/28/Usiaczyna/Prykazki|Prykazki]] * [[Biełarus (1913)/1913/28/Usiaczyna/Żarty|Żarty]] * [[Biełarus (1913)/1913/28/Swaja poczta|Swaja poczta]] <pages index="Biełarus. 1913. № 28.pdf" from="8" to="8" onlysection="Рэдактар" /> {{PD-Расейская імпэрыя}} 3cscagcg4fux9q7etccx1eykehort70 Старонка:Зборнік беларускіх прыказак (1874).pdf/155 104 128571 296869 2026-09-05T12:42:29Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|2em}}Семь сёлъ, одзинъ волъ, и тэй голъ. Говоритъ о промотавшемся помѣщикѣ.</br> {{gap|2em}}Семья не безъ выродка. Говорятъ, если въ честной семьѣ бываетъ развратный сынъ.</br> {{gap|2em}}«Сердзитъ!» — Да не дужъ! — «Побьець!» — Да чемужъ? Это говоритъ одно лицо, предс...» 296869 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{gap|2em}}Семь сёлъ, одзинъ волъ, и тэй голъ. Говоритъ о промотавшемся помѣщикѣ.</br> {{gap|2em}}Семья не безъ выродка. Говорятъ, если въ честной семьѣ бываетъ развратный сынъ.</br> {{gap|2em}}«Сердзитъ!» — Да не дужъ! — «Побьець!» — Да чемужъ? Это говоритъ одно лицо, представляя и угрозы и опроверженія ихъ, чтобы сильнѣе выразить, что ему нечего бояться.</br> {{gap|2em}}Середзинка на половинку. Говорятъ наставительно жить очень умѣренно и незаносчиво.</br> {{gap|2em}}Сивизна въ бороду, а чортъ въ ляшки. Насмѣшка надъ стариками или непостоянно живущими, или женящимися въ старости.</br> {{gap|2em}}Сивизна не укоризна. Сѣдина почтенна.</br> {{gap|2em}}Сикъ, брикъ и хвостомъ виль. Говорятъ на сварливаго и злаго, какъ бы уподобляя таковаго лягающей кобылицѣ.</br> {{gap|2em}}Сила й солому ломиць. Насмѣшка надъ хвалящимся поднятіемъ какой либо незначительной тяжести.</br> {{gap|2em}}Силою отняць отнимешь, а даць не даси&#768;. Говорятъ, если кто не хочетъ принять предлагаемаго.</br> {{gap|2em}}Синенькою дорожкою побѣгъ. Говорятъ, если кто, спрашивая у другихъ, не знаетъ ли кто, гдѣ дѣвался такой-то предметъ, обозначаетъ его цвѣтомъ, напримѣръ синенькій платочекъ. Говорятъ также и другими цвѣтами напримѣръ красненькою и проч.</br> {{gap|2em}}Скажи на мою кобылу: птру, а мои губы позябли. Такъ изображаютъ лентяя въ высочайшей степени.</br> {{gap|2em}}Сказавъ бы, да печь у хацѣ. Значитъ: приличіе запрещаетъ сказать. Здѣсь печь разумѣется дѣвицы, которыя сгорятъ отъ стыда, если послышатъ нескромныя слова.</br> {{gap|2em}}Сказавъ казку съ приказкою. Говорятъ вообще о всякомъ разсказѣ и въ особенности, если при разсказѣ упомянуто что либо неприличное.</br> {{gap|2em}}Сказавъ, якъ гвоздомъ прибивъ. Значитъ: сказалъ положительно такъ, что измѣнить трудно, или строго приказалъ.</br> {{gap|2em}}Сказавъ, якъ звя&#774;завъ. Говорятъ на сказанную нелѣпость или пошлость.</br> {{gap|2em}}Сказавъ, якъ у лобъ давъ. Говорятъ при поразительной вѣсти.</br> {{gap|2em}}Сказано, связано. Данное слово должно выполнить.</br> {{gap|2em}}Сказано, свято. Какъ сказано, такъ быть должно.</br> {{gap|2em}}Скачь, враже, якъ панъ каже. Говорятъ, выражая необходимость дѣлать не по своей волѣ, а по волѣ сильнѣйшаго.</br> {{gap|2em}}Скокъ скочила, да хвосцикъ помочила. Насмѣшка надъ отважностью, навлекшею непріятныя послѣдствія, или надъ успѣхомъ, стоившимъ великихъ невыгодъ и потерь.</br><noinclude></noinclude> 0h61run6n477br96f8rrzzoacgifv55 Старонка:Зборнік беларускіх прыказак (1874).pdf/156 104 128572 296870 2026-09-05T12:59:01Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|2em}}Скоморохъ попу не товаришъ. Отказъ въ просимомъ соучастіи, когда просящій не соотвѣтствуетъ ни состояніемъ, ни силами.</br> {{gap|2em}}Скольки зимъ, стольки лѣтъ. Шутливый отвѣтъ на вопросъ: сколько лѣть кому или чему.</br> {{gap|2em}}Скоренько, да не хватаючис...» 296870 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{gap|2em}}Скоморохъ попу не товаришъ. Отказъ въ просимомъ соучастіи, когда просящій не соотвѣтствуетъ ни состояніемъ, ни силами.</br> {{gap|2em}}Скольки зимъ, стольки лѣтъ. Шутливый отвѣтъ на вопросъ: сколько лѣть кому или чему.</br> {{gap|2em}}Скоренько, да не хватаючись. Говорятъ насмѣшливо неповоротливому.</br> {{gap|2em}}Скорѣй на ладони выросцець волосъ, чимъ-си ето сбудзецца. Говорятъ, выражая несбыточность чего либо.</br> {{gap|2em}}Скорѣй собака щеницца, чимъ шолудзивый женицца. Говорятъ въ опроверженіе неисполнимыхъ затѣевъ или обѣщаній.</br> {{gap|2em}}Скоцина безмовна, не скажець, што пиць хочець. Упрекъ работнику, не имѣющему вниманія о нуждахъ домашняго скота.</br> {{gap|2em}}Скривився, якъ середа на пятницу. Говорятъ шутливо, если кто изъ веселаго общества показываетъ видъ мрачный или неспокойный.</br> {{gap|2em}}Скривився, якъ чортъ на попа. Говорятъ насмѣшливо, если кто показываетъ видъ неудовольствія или отвращенія.</br> {{gap|2em}}Скрипучее дзерево довго стоиць. Говорять въ утѣшеніе человѣку болѣзненнаго состоянія.</br> {{gap|2em}}Скромився, якъ вовкъ у ямѣ. Говорятъ насмѣшливо, если человѣкъ гордый, непокорный и злонравный смиряется, попавшись въ бѣду.</br> {{gap|2em}}Скулку возмешь. Значитъ: не получишь.</br> {{gap|2em}}Скулку зъѣси. Значитъ: не дадутъ того, чего просишь изъ съѣстнаго.</br> {{gap|2em}}Скулле, мулле подъ бокъ. Непріязненное желаніе.</br> {{gap|2em}}Скулочка садзицца, цѣльце молодзицца. Насмѣшка на жалобу на какую либо наружную боль.</br> {{gap|2em}}Скурка на боты! Шуточная брань на мальчика.</br> {{gap|2em}}Скурка на боты, языкъ на подошвы, зубы на подковы. Шуточная угроза шалуну.</br> {{gap|2em}}Слабому животу и вода зава́да. Насмѣшка въ веселой компаніи надъ нехотящимъ участвовать въ пищѣ и питьи.</br> {{gap|2em}}Славенъ бубенъ за горами. Говорять, если кто хвалится своими похожденіями и молодечествомъ въ чужихъ странахъ, или если кто хвалитъ заграничное.</br> {{gap|2em}}Сласная ѣда животу бѣда.</br> {{gap|2em}}Сласный кусокъ найдзець кутокъ. Пріятное не есть излишнее.</br> {{gap|2em}}Слеза на землю не падаець, а на небо подымаецца. Богъ слышитъ вздохи обиженныхъ.</br> {{gap|2em}}Слово вѣцеръ, а письмо грунтъ. Говорятъ при условіяхъ, гдѣ необходимо письменное основаніе.</br> {{gap|2em}}Слово свято.</br> {{gap|2em}}Слово твоё не святое. Говорятъ, настаивая измѣнить сказанное.</br><noinclude></noinclude> amr4kob0ca5om7xkrp587t1bwmtjpqg Старонка:Зборнік беларускіх прыказак (1874).pdf/157 104 128573 296871 2026-09-05T13:16:10Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|2em}}Сломи&#768;-голова. Говорятъ на дерзкаго шалуна.</br> {{gap|2em}}Служба — тужба. Служба требуетъ заботливости объ исполненіи своей обязанности.</br> {{gap|2em}}Служивъ до вуса, послужи ужо и до сивой бороды. Просьба о какой либо помощи въ домашней нуждѣ.</br> {{gap|2em}}...» 296871 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{gap|2em}}Сломи&#768;-голова. Говорятъ на дерзкаго шалуна.</br> {{gap|2em}}Служба — тужба. Служба требуетъ заботливости объ исполненіи своей обязанности.</br> {{gap|2em}}Служивъ до вуса, послужи ужо и до сивой бороды. Просьба о какой либо помощи въ домашней нуждѣ.</br> {{gap|2em}}Служи вѣрно, а плата мѣрна. Говорятъ недовольные службою.</br> {{gap|2em}}Слухай вухомъ, а не брюхомъ. Говорятъ, если кто не внимаетъ.</br> {{gap|2em}}Слухомъ земля повна. Не смотри, что говорятъ люди.</br> {{gap|2em}}Слюны не подымешь, а слова не вернешь.</br> {{gap|2em}}Слюньку глотаӗць. Говорятъ насмѣшливо на счетъ того, который лишился выгодъ, доставшихся другому.</br> {{gap|2em}}Слѣдомъ за дзѣдомъ. Говорятъ, если жена неожиданно приходитъ туда, гдѣ мужъ ея.</br> {{gap|2em}}Слѣдъ простывъ. Говорятъ о давно убѣгшемъ или пропавшей вещи.</br> {{gap|2em}}Слѣпому вочи завязаны. Шуточно говорятъ, если кто не видитъ предмета, лежащаго передъ его глазами.</br> {{gap|2em}}Слѣпому нечего показываць дорогу. Говорятъ, если кто не довѣряетъ доброму совѣту по неразумію.</br> {{gap|2em}}Слѣпому сцы въ вочи: ёнъ кажець: дожджъ идзець. Говорятъ тому, кто не вѣритъ очевидному доказательству.</br> {{gap|2em}}Слѣпый не каженъ видзиць. Говорятъ насмѣшливо просмотрѣвшему что либо важное.</br> {{gap|2em}}Слѣпый слѣпому не поводырь. Слѣпецъ слѣпца ведетъ и оба въ яму впадаютъ.</br> {{gap|2em}}Смаку, якъ въ печеномъ раку. Говорятъ, иронически подтверждая одобреніе другимъ вкуса чего либо.</br> {{gap|2em}}Смашно было, да близко дно. Говорятъ въ случаѣ прекращенія какихъ либо выгодъ.</br> {{gap|2em}}Смашно не переяси, чисто не переходзишь и въ ласцѣ не переживешь. Наставленіе не надѣяться на постоянство житейскихъ выгодъ.</br> {{gap|2em}}Смекни, по чомъ снятки. Говорятъ, желая обратить вниманіе на чью либо рѣчь, слишкомъ озадачивающую.</br> {{gap|2em}}Смерць въ вочи поглядзѣла. Говорятъ, въ случаѣ кто вздогнетъ вдругъ.</br> {{gap|2em}}Смерць на носу. Говорятъ старику, если онъ неприлично поступает.</br> {{gap|2em}}Смирное лѣто болѣй урожайно. Примѣръ скромности и смиренія.</br> {{gap|2em}}Смола къ дубу не пристанець. Вина не пристанетъ къ невинному.</br> {{gap|2em}}Смола смолою привязався. Говорятъ о безотвязномъ просителѣ.</br> {{gap|2em}}Сморгонская политыка! Говорятъ нарушающему правила вѣжливости въ обществѣ. Сморгонь есть городъ Виленской губерніи, отличающійся обученіемъ медвѣдей.</br><noinclude></noinclude> 19lfys1zn52dsurnmqshgbojxgg3igf Старонка:Зборнік беларускіх прыказак (1874).pdf/158 104 128574 296872 2026-09-05T13:29:58Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|2em}}Смѣецца, кому не ймецца (вѣры). Говорятъ, когда другіе подсмѣиваются надъ чужою бѣдою.</br> {{gap|2em}}Смѣецца, кому не ймецца; а кому болиць, и за горячій камень берецца. Говорятъ при печали, боли, страхѣ и другихъ непріятныхъ ощущеніяхъ, когда другіе надъ...» 296872 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{gap|2em}}Смѣецца, кому не ймецца (вѣры). Говорятъ, когда другіе подсмѣиваются надъ чужою бѣдою.</br> {{gap|2em}}Смѣецца, кому не ймецца; а кому болиць, и за горячій камень берецца. Говорятъ при печали, боли, страхѣ и другихъ непріятныхъ ощущеніяхъ, когда другіе надъ ними смѣются.</br> {{gap|2em}}Смѣецца, якъ зъ горы ѣдучи. Говорятъ насмѣшливо, когда кто смѣется безъ достаточной причины.</br> {{gap|2em}}Смѣлый жидъ и въ школѣ клупаӗць стыдъ. Насмѣшка надъ дерзкимъ.</br> {{gap|2em}}Смѣхъ бабамъ сказаць. Говорятъ, если кто сдѣлалъ какую оплошность.</br> {{gap|2em}}Смѣхъ бабу валиць. Говорятъ шутливо при обстоятельствахъ, возбуждающихъ смѣхъ.</br> {{gap|2em}}Смѣхъ съ панскихъ ботовъ; одзинъ згорѣвъ, другій собака зъѣвъ. Говорятъ шуточно, когда встрѣчается какое либо смѣшное происшествіе, или когда, по глупости, сдѣлана двойная невыгода. Пословица произошла отъ слѣдующаго разсказа. Слуга, вымазавъ сапоги своего барича саломъ, поставилъ ихъ пригрѣть въ истопленной печи и самъ вышелъ. Собака находившаяся въ комнатѣ, заслышавъ запахъ жарившагося на сапогахъ сала, вытащила изъ печи одинъ и изгрызла его, а другой оставшійся въ печи сгорѣлъ, пока мальчикъ возвратился.</br> {{gap|2em}}Смѣшно, да не поцѣшно. Говорятъ при непріятномъ произшествіи, возбуждающемъ невольный смѣхъ.</br> {{gap|2em}}Сницца, тризницца, а якъ прочнецца, усе минетца. Говорятъ шуточно на разсказъ страшнаго, непріятнаго сновидѣнія.</br> {{gap|2em}}Собака брешиць, а дворянинъ ѣдзиць. Говорятъ, наставляя не обращать вниманія на ругательство безчестнаго или пьянаго человѣка.</br> {{gap|2em}}Собака злая и на владыку лае&#785;. Не надо обращать вниманія на ругательства злыхъ людей.</br> {{gap|2em}}Собака коли звыкнець по вокнахъ лазиць, покуль здохнець, не пе- рестанець. Говорять на счеть неисправимаго человѣка. Собака космать, ему жъ цепло: мужикъ богать, ему жъ добрѣ. Го- ворять, если кто выставляетъ свое или другихъ богатство. Собака лаёць, да нихто не зважаець. Собака на сѣнѣ лежиць, сама не ѣсць и другимъ не дасць. Собаками подшить. О человѣкѣ лукавомъ, прикидывающемся до- брымъ, какъ бы онъ былъ въ простой одежѣ, подложенной собаками. Собаку зъѣвъ. Похвала находчивому. Собака будзешь биць. Говорять старики молодому человѣку, ста- раясь внушить ему страхъ о будущей его участи, если не поправится отъ дурныхъ привычекъ.<noinclude></noinclude> pqjbxzbl5cwcfo5prhbvjsr1mtkkhh5 296882 296872 2026-09-05T14:11:13Z RAleh111 4658 296882 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{gap|2em}}Смѣецца, кому не ймецца (вѣры). Говорятъ, когда другіе подсмѣиваются надъ чужою бѣдою.</br> {{gap|2em}}Смѣецца, кому не ймецца; а кому болиць, и за горячій камень берецца. Говорятъ при печали, боли, страхѣ и другихъ непріятныхъ ощущеніяхъ, когда другіе надъ ними смѣются.</br> {{gap|2em}}Смѣецца, якъ зъ горы ѣдучи. Говорятъ насмѣшливо, когда кто смѣется безъ достаточной причины.</br> {{gap|2em}}Смѣлый жидъ и въ школѣ клупаӗць стыдъ. Насмѣшка надъ дерзкимъ.</br> {{gap|2em}}Смѣхъ бабамъ сказаць. Говорятъ, если кто сдѣлалъ какую оплошность.</br> {{gap|2em}}Смѣхъ бабу валиць. Говорятъ шутливо при обстоятельствахъ, возбуждающихъ смѣхъ.</br> {{gap|2em}}Смѣхъ съ панскихъ ботовъ; одзинъ згорѣвъ, другій собака зъѣвъ. Говорятъ шуточно, когда встрѣчается какое либо смѣшное происшествіе, или когда, по глупости, сдѣлана двойная невыгода. Пословица произошла отъ слѣдующаго разсказа. Слуга, вымазавъ сапоги своего барича саломъ, поставилъ ихъ пригрѣть въ истопленной печи и самъ вышелъ. Собака находившаяся въ комнатѣ, заслышавъ запахъ жарившагося на сапогахъ сала, вытащила изъ печи одинъ и изгрызла его, а другой оставшійся въ печи сгорѣлъ, пока мальчикъ возвратился.</br> {{gap|2em}}Смѣшно, да не поцѣшно. Говорятъ при непріятномъ произшествіи, возбуждающемъ невольный смѣхъ.</br> {{gap|2em}}Сницца, тризницца, а якъ прочнецца, усе минетца. Говорятъ шуточно на разсказъ страшнаго, непріятнаго сновидѣнія.</br> {{gap|2em}}Собака брешиць, а дворянинъ ѣдзиць. Говорятъ, наставляя не обращать вниманія на ругательство безчестнаго или пьянаго человѣка.</br> {{gap|2em}}Собака злая и на владыку лае&#785;. Не надо обращать вниманія на ругательства злыхъ людей.</br> {{gap|2em}}Собака коли звыкнець по вокнахъ лазиць, покуль здохнець, не перестанець. Говорять на счеть неисправимаго человѣка.</br> {{gap|2em}}Собака косматъ, ему жъ цепло: мужикъ богатъ, ему жъ добрѣ. Говорятъ, если кто выставляетъ свое или другихъ богатство.</br> {{gap|2em}}Собака лаӗць, да нихто не зважаӗць.</br> {{gap|2em}}Собака на сѣнѣ лежиць, сама не ѣсць и другимъ не дасць.</br> {{gap|2em}}Собаками подшитъ. О человѣкѣ лукавомъ, прикидывающемся добрымъ, какъ бы онъ былъ въ простой одежѣ, подложенной собаками.</br> {{gap|2em}}Собаку зъѣвъ. Похвала находчивому.</br> {{gap|2em}}Собакъ будзешь биць. Говорятъ старики молодому человѣку, стараясь внушить ему страхъ о будущей его участи, если не поправится отъ дурныхъ привычекъ.</br><noinclude></noinclude> d9do90c1qx6uyvqua99y7rl6de1x479 Бѣлорусскій сборникъ (1885—1912)/3/Сказки миѳическія/16 0 128575 296874 2026-09-05T13:57:03Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{загаловак | назва = 16. Удовинъ сын | безаўтара = | год = 1887 год | пераклад = | секцыя = Беларуская народная казка | папярэдні = [[Бѣлорусскій сборникъ (1885—1912)/3/Сказки миѳическія/15|15. Иван — Сучкинъ сынъ]] | наступны = Бѣлорусскій сборникъ (1885—1912)/3/С...» 296874 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = 16. Удовинъ сын | безаўтара = | год = 1887 год | пераклад = | секцыя = Беларуская народная казка | папярэдні = [[Бѣлорусскій сборникъ (1885—1912)/3/Сказки миѳическія/15|15. Иван — Сучкинъ сынъ]] | наступны = [[Бѣлорусскій сборникъ (1885—1912)/3/Сказки миѳическія/17|17. Ив. Ивановичъ Кобылинъ сынъ]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Романов Е. Р. Бѣлорусскій сборнікъ. Томъ первый. Губерніѧ могилевскаѧ. Выпускъ третий. Сказки. Витебскъ. 1887.pdf" from="141" to="154" fromsection="16" tosection="16" /> ----------- {{Крыніцы}} {{Выроўніваньне-канец}} lws95ww40637kpne3ig2001e96xzatg Старонка:Літаратурны гурток пры «Маладняку» (1927).pdf/2 104 128576 296875 2026-09-05T14:00:19Z Gleb Leo 2440 /* Без тэксту */ 296875 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="Gleb Leo" /></noinclude><noinclude></noinclude> isyqqwamimoczuse5y3bmemn8f8mlww Старонка:Літаратурны гурток пры «Маладняку» (1927).pdf/4 104 128577 296876 2026-09-05T14:03:41Z Gleb Leo 2440 /* Не правераная */ Новая старонка: «{{block center/s|style=width:100%; max-width:10em}} {{Накіравальная рыса||height=2px}} {{Выроўніваньне-пачатак}} {{smaller|Галоўлітбел № 25372.<br />Друк. Профтэхшколы,<br />з. № 1912. 1000 экз.}} {{Выроўніваньне-канец}} {{Накіравальная рыса||height=2px}} {{block center/e}}» 296876 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Gleb Leo" /></noinclude>{{block center/s|style=width:100%; max-width:10em}} {{Накіравальная рыса||height=2px}} {{Выроўніваньне-пачатак}} {{smaller|Галоўлітбел № 25372.<br />Друк. Профтэхшколы,<br />з. № 1912. 1000 экз.}} {{Выроўніваньне-канец}} {{Накіравальная рыса||height=2px}} {{block center/e}}<noinclude></noinclude> 7ppmckog2g1epap04i0m5mtrc71vuo5 Старонка:Літаратурны гурток пры «Маладняку» (1927).pdf/30 104 128578 296877 2026-09-05T14:04:07Z Gleb Leo 2440 /* Без тэксту */ 296877 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="Gleb Leo" /></noinclude><noinclude></noinclude> isyqqwamimoczuse5y3bmemn8f8mlww Старонка:Літаратурны гурток пры «Маладняку» (1927).pdf/31 104 128579 296878 2026-09-05T14:04:14Z Gleb Leo 2440 /* Без тэксту */ 296878 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="Gleb Leo" /></noinclude><noinclude></noinclude> isyqqwamimoczuse5y3bmemn8f8mlww Старонка:Літаратурны гурток пры «Маладняку» (1927).pdf/32 104 128580 296879 2026-09-05T14:04:21Z Gleb Leo 2440 /* Без тэксту */ 296879 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="Gleb Leo" /></noinclude><noinclude></noinclude> isyqqwamimoczuse5y3bmemn8f8mlww Старонка:Літаратурны гурток пры «Маладняку» (1927).pdf/3 104 128581 296880 2026-09-05T14:07:06Z Gleb Leo 2440 /* Не правераная */ Новая старонка: «{{Цэнтар|ЦЭНТРАЛЬНАЕ БЮРО ЎСЕБЕЛАРУСКАГА АБ‘ЯДНАНЬНЯ<br />ПОЭТАЎ І ПІСЬМЕНЬНІКАЎ „МАЛАДНЯК“}} {{Цэнтар|ЛІТАРАТУРНЫ ГУРТОК<br />ПРЫ „МАЛАДНЯКУ“|памер=250%}} {{Накіравальная рыса|6em|height=1px}} {{Накіравальная рыса|6em|height=1px}} {{Накіравальная рыса|6em|height=1px}} {{Накір...» 296880 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Gleb Leo" /></noinclude>{{Цэнтар|ЦЭНТРАЛЬНАЕ БЮРО ЎСЕБЕЛАРУСКАГА АБ‘ЯДНАНЬНЯ<br />ПОЭТАЎ І ПІСЬМЕНЬНІКАЎ „МАЛАДНЯК“}} {{Цэнтар|ЛІТАРАТУРНЫ ГУРТОК<br />ПРЫ „МАЛАДНЯКУ“|памер=250%}} {{Накіравальная рыса|6em|height=1px}} {{Накіравальная рыса|6em|height=1px}} {{Накіравальная рыса|6em|height=1px}} {{Накіравальная рыса|6em|height=1px}} {{Накіравальная рыса|6em|height=1px}} {{Накіравальная рыса|6em|height=1px}} {{Накіравальная рыса|6em|height=1px}} {{Накіравальная рыса|6em|height=1px}} {{Накіравальная рыса|6em|height=1px}} {{Накіравальная рыса|6em|height=1px}} {{Накіравальная рыса|6em|height=1px}} {{Накіравальная рыса|6em|height=1px}} {{Цэнтар|ВЫДАНЬНЕ ЦБ „МАЛАДНЯКА“<br />MEHCK — 1927}}<noinclude></noinclude> rtfg6ishfr2bq8ncfaajjwk59evymiz Старонка:Літаратурны гурток пры «Маладняку» (1927).pdf/29 104 128582 296883 2026-09-05T14:14:07Z Gleb Leo 2440 /* Не правераная */ Новая старонка: «{{Цэнтар|{{Разьбіўка|АНКЕТА}}|памер=120%}} {{Цэнтар|'''для ўступленьня ў літаратурны гурток пры<br />„Маладняку“'''}} {{Выроўніваньне-пачатак}} {{Водступ|0.6|em}}1. Прозьвішча …………………………………… {{Водступ|0.6|em}}2. Імя …………………………………… {{Водступ|0.6|em}}3. Па бацьк...» 296883 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Gleb Leo" /></noinclude>{{Цэнтар|{{Разьбіўка|АНКЕТА}}|памер=120%}} {{Цэнтар|'''для ўступленьня ў літаратурны гурток пры<br />„Маладняку“'''}} {{Выроўніваньне-пачатак}} {{Водступ|0.6|em}}1. Прозьвішча …………………………………… {{Водступ|0.6|em}}2. Імя …………………………………… {{Водступ|0.6|em}}3. Па бацьку …………………………………… {{Водступ|0.6|em}}4. Нацыянальнасьць …………………………………… {{Водступ|0.6|em}}5. Соцыяльнае пахаджэньне …………………………………… {{Водступ|0.6|em}}6. Партыйнасьць …………………………………… {{Водступ|0.6|em}}7. Профэсія …………………………………… {{Водступ|0.6|em}}8. Адукацыя (што скончыў, або дзе вучыўся-цца) …………………………………… {{Водступ|0.6|em}}9. Пол …………………………………… 10. Узрост …………………………………… 11. Ці друкаваў свае творы …………………………………… 12. Ці піша ў газэты …………………………………… {{Водступ|4|em}}''Подпіс'' {{Водступ|2|em}}„……“ ………………………………1927 г. {{Выроўніваньне-канец}}<noinclude></noinclude> r6t72upv1xadngaa5io8gyvsl76ce11 Літаратурны гурток пры «Маладняку» (1927) 0 128583 296884 2026-09-05T14:21:12Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{загаловак | назва = Літаратурны гурток пры „Маладняку“ | безаўтара = | год = 1927 год | пераклад = | секцыя = Зборнік дакумэнтаў | папярэдні = | наступны = | анатацыі = }} <pages index="Літаратурны гурток пры «Маладняку» (1927).pdf" from="1" to="1" /> {{разрыў старон...» 296884 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Літаратурны гурток пры „Маладняку“ | безаўтара = | год = 1927 год | пераклад = | секцыя = Зборнік дакумэнтаў | папярэдні = | наступны = | анатацыі = }} <pages index="Літаратурны гурток пры «Маладняку» (1927).pdf" from="1" to="1" /> {{разрыў старонкі|тэкст=}} <pages index="Літаратурны гурток пры «Маладняку» (1927).pdf" from="3" to="3" /> {{разрыў старонкі|тэкст=}} <pages index="Літаратурны гурток пры «Маладняку» (1927).pdf" from="4" to="4" /> {{разрыў старонкі|тэкст=}} {{цэнтар|{{Разьбіўка|ЗЬМЕСТ}}.<ref>У арыгінальным выданьні няма, дададзена дзеля зручнасьці. (Вікікрыніцы [[File:Wikisource-logo.svg|16px]])</ref>|памер=140%}} {{block center/s|style=width:100%; max-width:25em}} {{справа|Стар.}} {{Dotted TOC||[[Літаратурны гурток пры «Маладняку» (1927)/Ад усебеларускага аб‘яднаньня поэтаў і пісьменьнікаў «Маладняк»|Ад усебеларускага аб‘яднаньня поэтаў і пісьменьнікаў „Маладняк“]]|3{{gap|0.5em}}|5|col3-width=2.5em}} {{Dotted TOC||[[Літаратурны гурток пры «Маладняку» (1927)/Організацыя і задачы гуртка|Організацыя і задачы гуртка]]|10{{gap|0.5em}}|5|col3-width=2.5em}} {{Dotted TOC||[[Літаратурны гурток пры «Маладняку» (1927)/Статут|Статут літаратурнага гуртка пры ўсебеларускім аб‘яднаньні поэтаў і пісьменнікаў „Маладняк“]]|17{{gap|0.5em}}|5|col3-width=2.5em}} {{Dotted TOC||[[Літаратурны гурток пры «Маладняку» (1927)/Прыкладная програма|Прыкладная програма па літаратуразнаўству для літаратурных гурткоў пры „Маладняку“]]|21{{gap|0.5em}}|5|col3-width=2.5em}} {{block center/e}} ----------- {{Крыніцы}} {{разрыў старонкі|тэкст=}} <pages index="Літаратурны гурток пры «Маладняку» (1927).pdf" from="29" to="29" /> {{PD-old-70}} [[Катэгорыя:Маладняк (літаратурнае аб’яднанне)]] [[Катэгорыя:Зборнікі дакументаў]] [[Катэгорыя:Творы 1927 года]] [[Катэгорыя:Творы, выдадзеныя ў Мінску]] 3jqpty4ve650f1ghg6upbplwkrbxtnc Старонка:Biełarus. 1913. № 28.pdf/1 104 128584 296885 2026-09-06T07:01:03Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: «<section begin="Верхавіна"/> {|style="margin:auto;" |{{Калёнтытул|left='''Hod I.'''|center='''Wilnia 3 Kastrycznika 1913 hodu'''|right='''№ 28.'''}} |- |style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |- | style="font-size:500%;" |<center>'''{{разьбіўка|BIEŁARUS}}</center> |- |<center>{{larger|'''tydniowaja katalickaja hazeta.}}</center> |- |style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |- |<center>'''Ka...» 296885 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude><section begin="Верхавіна"/> {|style="margin:auto;" |{{Калёнтытул|left='''Hod I.'''|center='''Wilnia 3 Kastrycznika 1913 hodu'''|right='''№ 28.'''}} |- |style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |- | style="font-size:500%;" |<center>'''{{разьбіўка|BIEŁARUS}}</center> |- |<center>{{larger|'''tydniowaja katalickaja hazeta.}}</center> |- |style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |- |<center>'''Kasztuje s pierasyłkaj: na hod 1 rb. 50 kap. na 6 miesiacau 80 kap.</br>addzielny numer 3 kapiejki.</center> |- |style="border-style: solid; border-width: 0px 0px 2px 0" | |- |<center>{{smaller|Rukapisy pawinny być padpisany praudziwaj familijej dziela wiedama redakcii, inaksz nia buduć</br>drukawany; rukapisy nie zwiertajucca. Hroszy można pasyłać pacztowymi markami.}}</center> |- |style="border-style: solid; border-width: 0px 0px 2px 0" | |- |<center>{{smaller|'''Usio adresawać:''' Wilnia Wilenskaja wulica, № 18 kw. 6. Redakcija „Biełarusa“.}}</center> |- |style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |- |'''Szkada mnie hetaho narodu… bo nie maje czaho jeści''' <sub>{{larger|({{разьбіўка|słowy Chrystusa}}).}}</sub> |- |style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |} {{c|'''Prad Boham.|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{block center/s}} Ja hlinaj miahkaj ŭ rukach Twaich, Boże…</br> Duch moj asobny niczoha nia może,</br> Choć z Twajej woli i ŭ Twajej sile</br> Ja niśmiartelny i nawat ŭ mahile… Ja padarożny z wysokaj krainy…</br> Szczaścia szukaju — i każdaj hadziny</br> Myślu: Kryj Boże ad złudnaje mary</br> Żyćcia ŭ raskoszy biaz bied i afiary…</br> Tolki paciechi adnej praszu, Panie,</br> Daj zrazumieńnie i umiławańnie</br> Praǔdy, szto wyjszaǔ ja z ruk Twaich wolny</br> Wybrać niszczaście ci raj upatolny.</br> {{справа|''Kazimir Swajak.{{gap|2em}}}} {{block center/e}} {{Накіравальная рыса|5em|height=1px}} <div style="margin-bottom:-0.5em; margin-top:1.5em; font-size:200%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing: -2px;"> <center>Jak stacca razumnymi i umiełymi.</center> </div> {{gap|1.5em}}Chto ǔżo ad pryrody swajej durny, taho razumnym zrabić u żadzien sposab nielha i bywajuć ludzi abdaronnyje, takim pryrodnym rozumam, szto im badaj lisznim byłob nabiracca jaho ŭ jaki- koleczy sposab. Ale naahuł ludziej bywaje najbolsz takich, szto jany, choć i majuć pryrodżany rozum, ale jon u ich niejak bytcam śpić, a hetych czasta nazywajuć ciomnymi niaŭmiej kami, abo prosta nawat durnymi.</br> {{gap|1.5em}}Ale nazwańnie każdaho niawuka durnym, jość recz niesprawiedliwaja, dziela taho, szto u hetaho niewuka, duża czasta bywaje rozum kudy bolszy, jak u druhoha wuczonaho. Mnie zdaryłosia czuć jak prostyje sielanie razhadywali miż saboj takija pytańni, na katoryja druhi wuczony nia lohka daǔby atkaz…</br> {{gap|1.5em}}Ja ǔżo uspomniŭ szto ŭ szmat katorych ludziej rozum jość, ale jon bytcam śpić — nia pracuje. Woś treba hety rozum zastawić pracawać, dyk tady i budzie razumnym haspadar jaho. Kab że razbudzić spiaczy rozum treba wuczycca czytać, i wuczycca i czytać i czytać i czytać, a czytanaje razważać i abmiarkowawać i razważać i zmiarkowawać, zraŭniujuczy adno z druhim i zadajuczy sabie pytańni, czamu heta joś tak, a toje wun jak, a hena jeszcze inaksz, dy na hety pytańni nachodzić atkazy. — Czym lahczej nam budzie nachodzić atkazy na roznyje pytańni, szto nam sami buduć nasuwacca, tym my budzim razumniejszymi — bolsz razwitymi.</br> {{gap|1.5em}}Kali ja skazaŭ „czytać“ dyk heta nie znaczyć, szto, kinuŭszy ǔsiakuju pracu, my pawinny abłażycca kniżkami i hazetami, dy ŭsio ich czytać i nad imiż siedziaczy dumać. Kniżki i hazety drukawanyja czytać treba, ale tolki ǔ mieru, a nia wieczna nad imi siadzieć, bo tady i z hoładu pryszłosiab pamierci i zamiest nabracca rozumu możnab zusim zdurnieć. Ale apracza kniżek drukawanych, katoryja bywajuć, adny karysnyja, a inszyja szkodnyja, jość kniha wializarnaja niedrukawanaja, ale wydanaja Stwarycielam usiaho świetu — Boham. Kniha heta zawiecca ''pryrodaj'' abo ''naturaj''. Razasłana jana usiudy; kruhom nas i nad nami i pad nami i czytać jaje może nawat toj, chto ŭ drukawanych {{перанос пачатаканец|kniż|}}<section end="Верхавіна"/><noinclude></noinclude> j9av8duobgv728fpkycjjiq43ptrl9b 296886 296885 2026-09-06T07:53:22Z Gleb Leo 2440 296886 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude><section begin="Верхавіна"/> {|style="margin:auto;" |{{Калёнтытул|left='''Hod I.'''|center='''Wilnia 3 Kastrycznika 1913 hodu'''|right='''№ 28.'''}} |- |style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |- | style="font-size:500%;" |<center>'''{{разьбіўка|BIEŁARUS}}</center> |- |<center>{{larger|'''tydniowaja katalickaja hazeta.}}</center> |- |style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |- |<center>'''Kasztuje s pierasyłkaj: na hod 1 rb. 50 kap. na 6 miesiacau 80 kap.</br>addzielny numer 3 kapiejki.</center> |- |style="border-style: solid; border-width: 0px 0px 2px 0" | |- |<center>{{smaller|Rukapisy pawinny być padpisany praudziwaj familijej dziela wiedama redakcii, inaksz nia buduć</br>drukawany; rukapisy nie zwiertajucca. Hroszy można pasyłać pacztowymi markami.}}</center> |- |style="border-style: solid; border-width: 0px 0px 2px 0" | |- |<center>{{smaller|'''Usio adresawać:''' Wilnia Wilenskaja wulica, № 18 kw. 6. Redakcija „Biełarusa“.}}</center> |- |style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |- |'''Szkada mnie hetaho narodu… bo nie maje czaho jeści''' <sub>{{larger|({{разьбіўка|słowy Chrystusa}}).}}</sub> |- |style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |} <section end="Верхавіна"/> <section begin="Prad"/>{{c|'''Prad Boham.|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{block center/s}} Ja hlinaj miahkaj ŭ rukach Twaich, Boże…</br> Duch moj asobny niczoha nia może,</br> Choć z Twajej woli i ŭ Twajej sile</br> Ja niśmiartelny i nawat ŭ mahile… Ja padarożny z wysokaj krainy…</br> Szczaścia szukaju — i każdaj hadziny</br> Myślu: Kryj Boże ad złudnaje mary</br> Żyćcia ŭ raskoszy biaz bied i afiary…</br> Tolki paciechi adnej praszu, Panie,</br> Daj zrazumieńnie i umiławańnie</br> Praǔdy, szto wyjszaǔ ja z ruk Twaich wolny</br> Wybrać niszczaście ci raj upatolny.</br> {{справа|''Kazimir Swajak.{{gap|2em}}}} {{block center/e}} {{Накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Prad"/> <section begin="Jak"/><div style="margin-bottom:-0.5em; margin-top:1.5em; font-size:200%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing: -2px;"> <center>Jak stacca razumnymi i umiełymi.</center> </div> {{gap|1.5em}}Chto ǔżo ad pryrody swajej durny, taho razumnym zrabić u żadzien sposab nielha i bywajuć ludzi abdaronnyje, takim pryrodnym rozumam, szto im badaj lisznim byłob nabiracca jaho ŭ jaki- koleczy sposab. Ale naahuł ludziej bywaje najbolsz takich, szto jany, choć i majuć pryrodżany rozum, ale jon u ich niejak bytcam śpić, a hetych czasta nazywajuć ciomnymi niaŭmiej kami, abo prosta nawat durnymi.</br> {{gap|1.5em}}Ale nazwańnie każdaho niawuka durnym, jość recz niesprawiedliwaja, dziela taho, szto u hetaho niewuka, duża czasta bywaje rozum kudy bolszy, jak u druhoha wuczonaho. Mnie zdaryłosia czuć jak prostyje sielanie razhadywali miż saboj takija pytańni, na katoryja druhi wuczony nia lohka daǔby atkaz…</br> {{gap|1.5em}}Ja ǔżo uspomniŭ szto ŭ szmat katorych ludziej rozum jość, ale jon bytcam śpić — nia pracuje. Woś treba hety rozum zastawić pracawać, dyk tady i budzie razumnym haspadar jaho. Kab że razbudzić spiaczy rozum treba wuczycca czytać, i wuczycca i czytać i czytać i czytać, a czytanaje razważać i abmiarkowawać i razważać i zmiarkowawać, zraŭniujuczy adno z druhim i zadajuczy sabie pytańni, czamu heta joś tak, a toje wun jak, a hena jeszcze inaksz, dy na hety pytańni nachodzić atkazy. — Czym lahczej nam budzie nachodzić atkazy na roznyje pytańni, szto nam sami buduć nasuwacca, tym my budzim razumniejszymi — bolsz razwitymi.</br> {{gap|1.5em}}Kali ja skazaŭ „czytać“ dyk heta nie znaczyć, szto, kinuŭszy ǔsiakuju pracu, my pawinny abłażycca kniżkami i hazetami, dy ŭsio ich czytać i nad imiż siedziaczy dumać. Kniżki i hazety drukawanyja czytać treba, ale tolki ǔ mieru, a nia wieczna nad imi siadzieć, bo tady i z hoładu pryszłosiab pamierci i zamiest nabracca rozumu możnab zusim zdurnieć. Ale apracza kniżek drukawanych, katoryja bywajuć, adny karysnyja, a inszyja szkodnyja, jość kniha wializarnaja niedrukawanaja, ale wydanaja Stwarycielam usiaho świetu — Boham. Kniha heta zawiecca ''pryrodaj'' abo ''naturaj''. Razasłana jana usiudy; kruhom nas i nad nami i pad nami i czytać jaje może nawat toj, chto ŭ drukawanych {{перанос пачатаканец|kniż|}}<section end="Jak"/><noinclude></noinclude> jul15a6ijrbsbvgzvbhdf201q2vgja8 296891 296886 2026-09-06T08:58:19Z RAleh111 4658 296891 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude><section begin="Верхавіна"/> {|style="margin:auto;" |{{Калёнтытул|left='''Hod I.'''|center='''Wilnia 3 Kastrycznika 1913 hodu'''|right='''№ 28.'''}} |- |style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |- | style="font-size:500%;" |<center>'''{{разьбіўка|BIEŁARUS}}</center> |- |<center>{{larger|'''tydniowaja katalickaja hazeta.}}</center> |- |style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |- |<center>'''Kasztuje s pierasyłkaj: na hod 1 rb. 50 kap. na 6 miesiacau 80 kap.</br>addzielny numer 3 kapiejki.</center> |- |style="border-style: solid; border-width: 0px 0px 2px 0" | |- |<center>{{smaller|Rukapisy pawinny być padpisany praudziwaj familijej dziela wiedama redakcii, inaksz nia buduć</br>drukawany; rukapisy nie zwiertajucca. Hroszy można pasyłać pacztowymi markami.}}</center> |- |style="border-style: solid; border-width: 0px 0px 2px 0" | |- |<center>{{smaller|'''Usio adresawać:''' Wilnia Wilenskaja wulica, № 18 kw. 6. Redakcija „Biełarusa“.}}</center> |- |style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |- |'''Szkada mnie hetaho narodu… bo nie maje czaho jeści''' <sub>{{larger|({{разьбіўка|słowy Chrystusa}}).}}</sub> |- |style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |} <section end="Верхавіна"/> <section begin="Prad"/>{{c|'''Prad Boham.|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{block center/s}} Ja hlinaj miahkaj ŭ rukach Twaich, Boże…</br> Duch moj asobny niczoha nia może,</br> Choć z Twajej woli i ŭ Twajej sile</br> Ja niśmiartelny i nawat ŭ mahile… Ja padarożny z wysokaj krainy…</br> Szczaścia szukaju — i każdaj hadziny</br> Myślu: Kryj Boże ad złudnaje mary</br> Żyćcia ŭ raskoszy biaz bied i afiary…</br> Tolki paciechi adnej praszu, Panie,</br> Daj zrazumieńnie i umiławańnie</br> Praǔdy, szto wyjszaǔ ja z ruk Twaich wolny</br> Wybrać niszczaście ci raj upatolny.</br> {{справа|''Kazimir Swajak.{{gap|2em}}}} {{block center/e}} {{Накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Prad"/> <section begin="Jak"/><div style="margin-bottom:-0.5em; margin-top:1.5em; font-size:200%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing: -2px;"> <center>Jak stacca razumnymi i umiełymi.</center> </div> {{gap|1.5em}}Chto ǔżo ad pryrody swajej durny, taho razumnym zrabić u żadzien sposab nielha i bywajuć ludzi abdaronnyje, takim pryrodnym rozumam, szto im badaj lisznim byłob nabiracca jaho ŭ jaki- koleczy sposab. Ale naahuł ludziej bywaje najbolsz takich, szto jany, choć i majuć pryrodżany rozum, ale jon u ich niejak bytcam śpić, a hetych czasta nazywajuć ciomnymi niaŭmiej kami, abo prosta nawat durnymi.</br> {{gap|1.5em}}Ale nazwańnie każdaho niawuka durnym, jość recz niesprawiedliwaja, dziela taho, szto u hetaho niewuka, duża czasta bywaje rozum kudy bolszy, jak u druhoha wuczonaho. Mnie zdaryłosia czuć jak prostyje sielanie razhadywali miż saboj takija pytańni, na katoryja druhi wuczony nia lohka daǔby atkaz…</br> {{gap|1.5em}}Ja ǔżo uspomniŭ szto ŭ szmat katorych ludziej rozum jość, ale jon bytcam śpić — nia pracuje. Woś treba hety rozum zastawić pracawać, dyk tady i budzie razumnym haspadar jaho. Kab że razbudzić spiaczy rozum treba wuczycca czytać, i wuczycca i czytać i czytać i czytać, a czytanaje razważać i abmiarkowawać i razważać i zmiarkowawać, zraŭniujuczy adno z druhim i zadajuczy sabie pytańni, czamu heta joś tak, a toje wun jak, a hena jeszcze inaksz, dy na hety pytańni nachodzić atkazy. — Czym lahczej nam budzie nachodzić atkazy na roznyje pytańni, szto nam sami buduć nasuwacca, tym my budzim razumniejszymi — bolsz razwitymi.</br> {{gap|1.5em}}Kali ja skazaŭ „czytać“ dyk heta nie znaczyć, szto, kinuŭszy ǔsiakuju pracu, my pawinny abłażycca kniżkami i hazetami, dy ŭsio ich czytać i nad imiż siedziaczy dumać. Kniżki i hazety drukawanyja czytać treba, ale tolki ǔ mieru, a nia wieczna nad imi siadzieć, bo tady i z hoładu pryszłosiab pamierci i zamiest nabracca rozumu możnab zusim zdurnieć. Ale apracza kniżek drukawanych, katoryja bywajuć, adny karysnyja, a inszyja szkodnyja, jość kniha wializarnaja niedrukawanaja, ale wydanaja Stwarycielam usiaho świetu — Boham. Kniha heta zawiecca ''pryrodaj'' abo ''naturaj''. Razasłana jana usiudy; kruhom nas i nad nami i pad nami i czytać jaje może nawat toj, chto ŭ drukawanych {{перанос пачатак|kniż|kach}}<section end="Jak"/><noinclude></noinclude> 46vcia8i265rh439q47juutl2tkzsar Biełarus (1913)/1913/28/Prad Boham 0 128585 296887 2026-09-06T07:55:40Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{загаловак | назва = Prad Boham | аўтар = Казімір Сваяк | год = 3 кастрычніка 1913 году | пераклад = | секцыя = Верш | папярэдні = | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/28/Jak stacca razumnymi i ŭmiełymi|Jak stacca razumnymi i ŭmiełymi]] | анатацыі = Іншыя публікацыі гэтага твора: [[Прад Богам]]. }}...» 296887 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Prad Boham | аўтар = Казімір Сваяк | год = 3 кастрычніка 1913 году | пераклад = | секцыя = Верш | папярэдні = | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/28/Jak stacca razumnymi i ŭmiełymi|Jak stacca razumnymi i ŭmiełymi]] | анатацыі = Іншыя публікацыі гэтага твора: [[Прад Богам]]. }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913. № 28.pdf" from="1" to="1" fromsection="Prad" tosection="Prad" /> {{Выроўніваньне-канец}} an6huks9ose61yeb5xb4wvql06nl9rh 296889 296887 2026-09-06T07:56:46Z Gleb Leo 2440 296889 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Prad Boham | аўтар = Казімір Сваяк | год = 3 кастрычніка 1913 году | пераклад = | секцыя = Верш | папярэдні = | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/28/Jak stacca razumnymi i ŭmiełymi|Jak stacca razumnymi i ŭmiełymi]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913. № 28.pdf" from="1" to="1" fromsection="Prad" tosection="Prad" /> {{Выроўніваньне-канец}} {{DEFAULTSORT:Prad Boham}} [[Катэгорыя:Вершы Казіміра Сваяка]] [[Катэгорыя:Хрысціянская паэзія]] 4bty1sknvl5tgbqc47tw27y9d4xo0za Старонка:Biełarus. 1913. № 28.pdf/2 104 128586 296892 2026-09-06T09:28:35Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « {{перанос канец|kniż|kach}} niezoha ni razbiare, tady, kali niadzin wuczony pa knihach drukawanych u knizie pryrody zusim słaba razbirajecca. I czaho tam ni nawuczyszsia u knizie pryrody? Tam usie mudraści i to praŭdziwyja, nie sfalszawanyja, jak heta czasta bywaje ŭ kniżkach drukawanych.</br> {{gap|1.5em}}Woś abrazok czytańnia: Haspadar wyhnaŭ na trawu karowy papaswić, puściŭ ich i sam prysieŭ, dy hladzić na karowy i dumaje sabie:...» 296892 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{перанос канец|kniż|kach}} niezoha ni razbiare, tady, kali niadzin wuczony pa knihach drukawanych u knizie pryrody zusim słaba razbirajecca. I czaho tam ni nawuczyszsia u knizie pryrody? Tam usie mudraści i to praŭdziwyja, nie sfalszawanyja, jak heta czasta bywaje ŭ kniżkach drukawanych.</br> {{gap|1.5em}}Woś abrazok czytańnia: Haspadar wyhnaŭ na trawu karowy papaswić, puściŭ ich i sam prysieŭ, dy hladzić na karowy i dumaje sabie: Usie wy maje, ŭsich was mnie adzinaka szkada, ŭsich że was na adnu pryhnaŭ trawu, nu i jeszcie na zdaroŭje… Tym czasam, adna dużejszaja, kali parnuła druhoj pad bok rahami, dyk taja aż raŭunuła i s pierapudu uzbiehła na haspadara, katoraho pawaliła na ziemlu i prytaptała jamu nahu kapytam… Haspadar uskoczyŭ, chapiŭ bicz, dy abściobaŭ im i tuju i druhuju karowu, a paśla iznoŭ sieŭ i paczaŭ dumać: Usie wy maje, ŭsich mnie adzinaka szkada i jab chacieŭ, kab wy zhodnieńka, milenka adna kala druhoj jak siastra kala siastry sabie chadzili i jeli, szto Boh daŭ, dy haspadar pazwoliŭ… Aha, padumauszy, każe haspadar; i miż nami ludźmi hetak samaż bywaje… Usie my dzieci adnaho Boha, ŭsie Jamu roŭna miły i Jon peŭnie chocze, kab my miż saboj żyli u najlepszaj zhodzie, pa bratersku, a ŭ nas skolki swarak, skolki raz, jak heta karowa my prabiwajem adzin druhomu boki?!! I jak ja abściobaŭ biezam karowy za ich prastupak, tak i my zasłużywajem na karu ad Boha, kali kryŭdzim adzin druhoha.</br> {{gap|1.5em}}Hety haspadar może i nia ŭmieje czytać drukawanaho, ale woś baczym jak kiemna umieje jon czytać knihu pryrody. A ci tolki takija reczy można u henaj knizie wyczytać? Jaż użo skazaŭ, szto u joj kryjucca usie mudrasci znanyja i nieznanyje świetu i wuczonym i ŭsie knihi, kali jany sumyśla ni sfalszawanyja, dyk heta usio zapiski tych kuskoŭ, katoryja ŭżo byli kimkoleczy praczytanyja u knizie pryrody. Woźmiem kniżku ab haspadarcy… Szto ŭ joj nadrukawana? Kali heta budzie sumlennaja praca, a nie falsz, dyk tam budzie raskazana ab tym, szto na ziamli — matce dziekoleczy było roblana i pry jakich pracach, pryłożanych da ziamli, byli najlepszyja skutki inaczej skazać budzie tam zapisana toje, szto pierad tym było dobra wypraktykawana. Usiakajaż rabota dziela praktyki jość nia szto druhoje, jak czytańnie ŭ knizie pryrody. Woś baczym szto z hetaj knihi możym nawuczycca szmat, szmat szto dobraho i karysnaho.</br> {{gap|1.5em}}Dyk czytajmo knihu pryrody skwapna i wuczymosia z jaje usiaho, szto zmożem. Ale byłob durnoŭstwam wuczycca z wialikim trudam s knihi pryrody taho, szto można kudy lahczej nawuczycca z drukawanych kniżak.</br> {{gap|1.5em}}Dziela hetaho uczymosia czytać i hety kniżki i wuczymosia z ich usiaho, szto nam patrebnaje. A kali katoraj kniżcy nidawierajem, dyk można jaje prawieryć pryraŭnawaŭszy da knihi pryrody, tolki heta treba rabić wielmi ahladna, kab nie pamylicca.</br> {{gap|1.5em}}Znaczyć astajecca czytać i dumać, wuczycca i razwiwacca, dyk i zrobimsia tady raznmnymi i umiełymi. {{справа|''B. P.{{gap|1.5em}}}} {{Накіравальная рыса|5em|height=1px}} {{Цэнтар|'''Da ślozki.'''|памер=180%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{block center/s}} {{gap|2em}}Saromliwy, prosty, markotny wazonik</br> {{gap|2em}}Ubrany ŭ krywawa-zialony ryzonik,</br> Lublu na twaju paziraci ładyhu,</br> Szto bytcym matula da ciażkaho ǔzryhu</br> {{gap|2em}}Użalana, z bolu uwahi nie maje,</br> {{gap|2em}}Uściaż horka hałosić i ruki łamaje.</br> Aż spad nabruniaǔszych pawiekaŭ u zrenku</br> Jaśniejeca jasny błysk skarhi i jenku</br> {{gap|2em}}I kociacca bobam aposznija ślozy,</br> {{gap|2em}}Mo kapli dażdżowy z biazlistaj biarozy.</br> Woś hetak ty kwietka s padsmutnych listoczkaŭ</br> Uściaż ronisz ślazinki czyrwonych ćwiatoczkaŭ</br> {{gap|2em}}I ŭsio pazirajesz niaśmieła u wakonce</br> {{gap|2em}}Czakajuczy świetłych pramieniajkaŭ słonca</br> Kaliż ich dażdżeszsia, to perłam hulliwa</br> Skroś razom zaziajesz i hetak szczaśliwa</br> {{gap|2em}}Tady paczynajesz raści i zdajeszsia,</br> {{gap|2em}}Kazaŭby praz ślozy ǔżo cicha śmiajeszsia.</br> Biazdolnaja kwietka, tabie spahadajem</br> My szczyra, bo sami uściaż pahladajem</br> {{gap|2em}}U zakurana ćmoju tumannaj wakonce</br> {{gap|2em}}Czakajuczy jasnych pramieniajkaŭ słonca,</br> I wierym, szto zaraz światła jaho czary</br> Razhoniać panuraj ćmy sonnyja mary.</br> {{справа|''A. Ziaziula.{{gap|2em}}}} {{gap|2em}}{{fine|Wiszniewo, 17. VIII. 1910.}} {{Накіравальная рыса|5em|height=1px}}<noinclude></noinclude> sc55kw03zni7rvwgduy1nn1kce99dji Старонка:Biełarus. 1913. № 28.pdf/3 104 128587 296893 2026-09-06T10:49:55Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « {{c|'''Pjanstwa.|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{gap|1.5em}}Prad niekolki dziesiatkami hadoǔ pracawaŭ u adnej z najwialikszych amerykanskich fabryk małady rabotnik, katory mieŭ tawarysza pracy, nałahowaho pjanicu. C{{subst:націск}}wiarozy dy razumny rabotnik pastanawiŭ sabie adkładywać za kożnym razam stolki hroszy da asobnaj szuflady, kolki wydaść u karczmie heny pjanica. Praz 5 let spaŭnia...» 296893 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{c|'''Pjanstwa.|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{gap|1.5em}}Prad niekolki dziesiatkami hadoǔ pracawaŭ u adnej z najwialikszych amerykanskich fabryk małady rabotnik, katory mieŭ tawarysza pracy, nałahowaho pjanicu. Ćwiarozy dy razumny rabotnik pastanawiŭ sabie adkładywać za kożnym razam stolki hroszy da asobnaj szuflady, kolki wydaść u karczmie heny pjanica. Praz 5 let spaŭniaŭ heta pastanaŭleńnia, a pa ŭpływie hetaho czasu prakanaŭsia z radaściu, szto ŭżo sabraŭ 521 dalaroŭ (amerykanskie hroszy), heta znaczycca bolsz 1000 rublóŭ. A tym- czasam susied jahony nia tolki szto ŭsio straciŭ na trunki, ale sabie i zdaroje zrujnawaŭ. Za sabranyje hroszy rabotnik nasz załażyŭ swaju ŭłasnuju majsterniu i pa dwacaciletniej pracy mieŭ użo 100,000 dolaroŭ, abo na naszyje hroszy bliska 200.000 rubl., a kolki hadoŭ tamu nazad pachawaŭ swaim kosztam taho tawarysza, katoraho nałoh pjanstwa dawioŭ da poŭnaj ruiny cialesnaj i duchoŭnaj.</br> {{gap|1.5em}}Jakżeż inaczy wyhladałab na świecie, kab jak najbolsz ludziej zachacielab pajści za prykładam hetaho ćwiarozaho! {{справа|(''Z polskaho'').{{gap|2.5em}}}} {{Накіравальная рыса|5em|height=1px}} {{Цэнтар|'''Nabożenstwa rożancowaja.'''|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{gap|1.5em}}U dwanaccatym wieku pa naradzeńni Chrystusa ŭ paŭdniowaj Francii stała szyrycca falszywaja nawuka Albigensoŭ. Wyznaŭcy hetaj nawuki psuli dobryje abyczai, znieważali Najśw. Sakrament, buryli kaścioły i ahniom i żalezam praśledawali duchawieństwo i narod katalicki. A ŭ liku heretykoŭ było szmat bahatych i mahutnych ludziej, tak szto trudna było z imi zmahacca i niadno katalickaje serca zżymałosia ad bolu hledziaczy na toje, szto tady rabiłosia. Papież Inocenty III kinuŭ praklaćcie na heretykoŭ. Nikatoryje kataliki adzieŭszy zbroju wystupili proci ich wajnoj, liłasia kroŭ, brażdżeła arużże a kanca złomu nia było widać. Prajeżdżajuczy praz hety kraj św. Daminik zażadaŭ pracawać, kab wykaranić falszywuju nawuku. Paprasiŭszy pomaczy ŭ Boha jon, dzie tolki może, każe swaje haraczyje nawuki dysputuje z heretykami i dakazywaje im, szto nawuka ich błudnaja i dziesíać hadoŭ prawodzić jon na hetaj pracy, a skutkaŭ — zusim mała.</br> {{gap|1.5em}}Kinuŭ św. Daminik na niejki czas swaju pracu i schawaǔszysia ŭ spakojnaje miejsce postam, madlitwaj i druhimi umartwieńniami prasiŭ u Matki Boskaj pomaczy datul, pakul Jana zjawiłasia pierad im i dała znak, katorym jon mieŭ wajawać z heretykami. Znakam hetym byǔ Rożaniec.</br> {{gap|1.5em}}Abjaśniǔszy znaczeńnie i sposab adpraǔlańnia nabażenstwa rożancowaho Maci Bożaja zaleciła jaho św. Daminiku, jak tarczu proci strelaŭ szatana, miecz abaronny Kaścioła i knihu żyćcia, dy sama abiecała wajawać z cełym wojskam nieba proci worahaŭ hetaho nabażenstwa.</br> {{gap|1.5em}}Ucieszyŭszysia hetym św. Daminik i pajszoŭ u h. Tuluzu u Katedralny kaścioł. U toj czas zwany paczali samyje zwanić i narodu nabrałosia stolki, szto aż było ciesna. I pramowiŭ św. Daminik parywajuczymi za serca słowami nachilajuczy ŭsich da pakuty i madlitwy za błudziaczych. Heretyki śmiajucca z hetaho. „Jak to 150 Zdrowaś Maryja majuć zrabić toje, czabo nie zdaleli zrabić zbrojnyja siły nawat?“ Zabirajucca wychodzić s kaścioła, ale padymajecca takaja bura i dożdż, szto nichacia musili astacca u kaściele i słuchać dalszaj nawuki św. Damininika. I staŭsia cud. Tyje, szto smiejalisia padajuć na kaleni i bjucca u hrudzi i płacz z żalu za hrehi razlehajecca pa kaściele. Szmat chto prosić św. Daminika, kab ich spawiadaŭ — szmat heretykaŭ stajecca katalikami.</br> {{gap|1.5em}}Ad hetaj pary pry pomaczy nabażenstwa Rożanca św. nawiarnuŭ św. Daminik kala 100 tysiacz nidawierkaŭ i dakanaŭ mnoha inszych cudoŭnych dzieł.</br> {{gap|1.5em}}I ciapier kali worahi naszaj św. wiery ŭsiakimi sposabami praśledujuć kaścioł Boży i jaho wiernych, dy szyrać roznyje falszy i psotu, my, braty i siostry chryścijanie, z rożancam u rukach z razmyszlańniem życia naszaho Adkupiciela i Jaho Najśw. Matki klenkajmo pierad Boham utajonym ŭ Najśw. Sakramencie i szczyraj madlitwaj zmahajmosia z usim, szto jość praciŭnaje Bohu i kaściołu światomu. Złaszcza ciapier u miesiacy rożancowym ni adnaho dnia nie prapuszczajmo hetaho nabożenstwa. {{Накіравальная рыса|5em|height=1px}} {{Цэнтар|''Piszuć da nas.''|памер=180%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{gap|1.5em}}<span style="font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing: 0px;">'''Wioska U…'''</span> Wil. hub. i paw. Nasza wioska maje ŭsiaho 9 chat na 4-ch wałokach ziamli, ale dziakawać Bohu, szto u nas nimasz ni adnaho pjanicy i ǔsie hramatnyje, tolki adzin haspadar jość taki, szto choć kalis i wuczyǔsia czytać i<noinclude></noinclude> tacaopqi0ys6aqwh7wizfb62dvlf2d2