Вікікрыніцы bewikisource https://be.wikisource.org/wiki/%D0%93%D0%B0%D0%BB%D0%BE%D1%9E%D0%BD%D0%B0%D1%8F_%D1%81%D1%82%D0%B0%D1%80%D0%BE%D0%BD%D0%BA%D0%B0 MediaWiki 1.47.0-wmf.18 first-letter Мультымедыя Адмысловае Размовы Удзельнік Размовы з удзельнікам Вікікрыніцы Размовы пра Вікікрыніцы Файл Размовы пра файл MediaWiki Размовы пра MediaWiki Шаблон Размовы пра шаблон Даведка Размовы пра даведку Катэгорыя Размовы пра катэгорыю Аўтар Размовы пра аўтара Старонка Размовы пра старонку Індэкс Размовы пра індэкс TimedText TimedText talk Модуль Размовы пра модуль Event Event talk Старонка:Biełarus. 1913. № 3.pdf/1 104 80184 296965 296784 2026-09-07T17:15:39Z RAleh111 4658 296965 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Gleb Leo" /></noinclude><section begin="Верхавіна"/> {|style="margin:auto;" |{{Калёнтытул|left='''Hod I.'''|center='''Wilnia 27 studnia 1913 hodu'''|right='''№ 3.'''}} |- |style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |- | style="font-size:500%;" |<center>'''{{разьбіўка|BIEŁARUS}}</center> |- |<center>{{larger|'''tydniowaja katalickaja hazeta.}}</center> |- |style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |- |<center>'''Kasztuje s pierasyłkaj: na hod 1 rb. 50 kap. na 6 miesiacau 80 kap.</br>addzielny numer 3 kapiejki.</center> |- |style="border-style: solid; border-width: 0px 0px 2px 0" | |- |<center>{{smaller|Rukapisy pawinny być padpisany praudziwaj familijej dziela wiedama redakcii, inaksz nia buduć</br>drukawany; rukapisy nie zwiertajucca. Hroszy można pasyłać pacztowymi markami.}}</center> |- |style="border-style: solid; border-width: 0px 0px 2px 0" | |- |<center>{{smaller|'''Usio adresawać:''' Wilnia Wilenskaja wulica, № 18 kw. 6. Redakcija „Biełarusa“.}}</center> |- |style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |- |'''Szkada mnie hetaho narodu… bo nie maje czaho jeści''' <sub>{{larger|({{разьбіўка|słowy Chrystusa}}).}}</sub> |- |style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |} <section end="Верхавіна"/> <section begin="U"/>{{block center/s}} {{Цэнтар|''U niadzielu.''|памер=180%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> Ciażka, nia wiesieła, smutak nawodziuczy,<br /> Z wieży kaścielnaj azwausia huł — zwon,<br /> Bytcam prytułku u hrudziach nie znachodziuczy,<br /> Z wioski praz pola, paniośsia u dal jon.<br /> {{***2||50%|15|перад=1em|пасьля=1em}} Mlejeć u niebi dzieś echa trywożnaje,<br /> Płacz syhnaturki malenkaj zacich,<br /> Msza paczałasia; ksiondz z minaj nabożnaj<br /> Kropić wadoju, żahnajeć usich.<br /> {{***2||50%|15|перад=1em|пасьля=1em}} Hrajuć arhany — ziamla aż kałyszycca,<br /> Dziuna dy piekna na chorach piajuć…<br /> Kolki natchnieńnia! Dy lohka jak dyszycca,<br /> Jasnyja dumki da Boha latuć…<br /> {{***2||50%|15|перад=1em|пасьля=1em}} Radaściaj niejkaju serca zabiłasia,<br /> Ciażkaść żyćciowa zusim adlehła<br /> Czuju z waczej mnie ślaza pakaciłasia<br /> Ciopła, serdeczna — z duszy papłyła.<br /> {{***2||50%|15|перад=1em|пасьля=1em}} Szczaścia u szczyraj madlitwi znachodżu ja,<br /> Duszu nadzieja świataja macnić —<br /> Dobra mnie, dobra!… chwała hena Bożaja<br /> Nudnaje serca majo wiesialić.<br /> {{***2||50%|15|перад=1em|пасьля=1em}} Dziuny blask sonca razsiek dal tumannuju,<br /> Scichli arhany, ksiondz konczyu Spiewanuju,<br /> Z wieży kaścielnaj zwon słyszny iznou,<br /> Cichi, spakojny ciahnusia damou.<br /> {{Калёнтытул|right=''Albert Paułowicz.''{{gap|2em}}}} {{block center/e}} {{Накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="U"/> <section begin="Laczyciesia"/>{{Цэнтар|'''Laczyciesia.'''|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{Водступ|1.5|em}}Wialiki skarb, wialikaje bahaćcie maje czaławiek, katory duży, dy zdarowy ciełam; ale jeszcze bolszy skarb, jeszcze bolszaje bahaćcie maje toj czaławiek, katory maje zdarowuju duszu, dy jasny rozum. Dusza zdarowa tady, kali na joj nima czużoj kryudy, czużych śloz dy jana akuratna razwiwajecca; rozum-jasny tady, kali czaławiek maje nawuku. Kab mieć nawuku, kab usio, szto kala nas dziejecca, dobra razumieć i wa usim razbiracca, nie kanieszna treba siadzieć cełymi hadami u szkołach; można nabyć nawuku i u chaci siedziuczy, treba tolki czytać dobryje kniżki, wiaści hutarki z ludźmi razumnymi. Dauno heta zrazumieli ludzi pa usim świeci i pobacz szkolnych nawuk raschodzicca mnoha kniżak i hazet, katoryja pamahajuć ludziam wybryści s ciemnaty. Jak na usim świeci, hetak i u naszaj staroncy z dawion-dauna razychodzicca mnoha kniżak roznych i hazet, adnak narod nasz staić na świeci szmat niżej, treba pryznacca, ad naszych susiedziou — palakou, latyszou<section end="Laczyciesia"/><noinclude></noinclude> c8sceyrz56ohqkeftaqjidgxqpj611n 296966 296965 2026-09-07T17:18:20Z RAleh111 4658 296966 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Gleb Leo" /></noinclude><section begin="Верхавіна"/> {|style="margin:auto;" |{{Калёнтытул|left='''Hod I.'''|center='''Wilnia 27 studnia 1913 hodu'''|right='''№ 3.'''}} |- |style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |- | style="font-size:500%;" |<center>'''{{разьбіўка|BIEŁARUS}}</center> |- |<center>{{larger|'''tydniowaja katalickaja hazeta.}}</center> |- |style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |- |<center>'''Kasztuje s pierasyłkaj: na hod 1 rb. 50 kap. na 6 miesiacau 80 kap.</br>addzielny numer 3 kapiejki.</center> |- |style="border-style: solid; border-width: 0px 0px 2px 0" | |- |<center>{{smaller|Rukapisy pawinny być padpisany praudziwaj familijej dziela wiedama redakcii, inaksz nia buduć</br>drukawany; rukapisy nie zwiertajucca. Hroszy można pasyłać pacztowymi markami.}}</center> |- |style="border-style: solid; border-width: 0px 0px 2px 0" | |- |<center>{{smaller|'''Usio adresawać:''' Wilnia Wilenskaja wulica, № 18 kw. 6. Redakcija „Biełarusa“.}}</center> |- |style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |- |'''Szkada mnie hetaho narodu… bo nie maje czaho jeści''' <sub>{{larger|({{разьбіўка|słowy Chrystusa}}).}}</sub> |- |style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |} <section end="Верхавіна"/> <section begin="U"/>{{block center/s}} {{Цэнтар|''U niadzielu.''|памер=180%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> Ciażka, nia wiesieła, smutak nawodziuczy,<br /> Z wieży kaścielnaj azwausia huł — zwon,<br /> Bytcam prytułku u hrudziach nie znachodziuczy,<br /> Z wioski praz pola, paniośsia u dal jon.<br /> {{***2||50%|15|перад=1em|пасьля=1em}} Mlejeć u niebi dzieś echa trywożnaje,<br /> Płacz syhnaturki malenkaj zacich,<br /> Msza paczałasia; ksiondz z minaj nabożnaj<br /> Kropić wadoju, żahnajeć usich.<br /> {{***2||50%|15|перад=1em|пасьля=1em}} Hrajuć arhany — ziamla aż kałyszycca,<br /> Dziuna dy piekna na chorach piajuć…<br /> Kolki natchnieńnia! Dy lohka jak dyszycca,<br /> Jasnyja dumki da Boha latuć…<br /> {{***2||50%|15|перад=1em|пасьля=1em}} Radaściaj niejkaju serca zabiłasia,<br /> Ciażkaść żyćciowa zusim adlehła<br /> Czuju z waczej mnie ślaza pakaciłasia<br /> Ciopła, serdeczna — z duszy papłyła.<br /> {{***2||50%|15|перад=1em|пасьля=1em}} Szczaścia u szczyraj madlitwi znachodżu ja,<br /> Duszu nadzieja świataja macnić —<br /> Dobra mnie, dobra!… chwała hena Bożaja<br /> Nudnaje serca majo wiesialić.<br /> {{***2||50%|15|перад=1em|пасьля=1em}} Dziuny blask sonca razsiek dal tumannuju,<br /> Scichli arhany, ksiondz konczyu Spiewanuju,<br /> Z wieży kaścielnaj zwon słyszny iznou,<br /> Cichi, spakojny ciahnusia damou.<br /> {{Калёнтытул|right=''Albert Paułowicz.''{{gap|2em}}}} {{block center/e}} {{Накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="U"/> <section begin="Laczyciesia"/>{{Цэнтар|'''Laczyciesia.'''|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{Водступ|1.5|em}}Wialiki skarb, wialikaje bahaćcie maje czaławiek, katory duży, dy zdarowy ciełam; ale jeszcze bolszy skarb, jeszcze bolszaje bahaćcie maje toj czaławiek, katory maje zdarowuju duszu, dy jasny rozum. Dusza zdarowa tady, kali na joj nima czużoj kryudy, czużych śloz dy jana akuratna razwiwajecca; rozum-jasny tady, kali czaławiek maje nawuku. Kab mieć nawuku, kab usio, szto kala nas dziejecca, dobra razumieć i wa usim razbiracca, nie kanieszna treba siadzieć cełymi hadami u szkołach; można nabyć nawuku i u chaci siedziuczy, treba tolki czytać dobryje kniżki, wiaści hutarki z ludźmi razumnymi. Dauno heta zrazumieli ludzi pa usim świeci i pobacz szkolnych nawuk raschodzicca mnoha kniżak i hazet, katoryja pamahajuć ludziam wybryści s ciemnaty. Jak na usim świeci, hetak i u naszaj staroncy z dawion-dauna razychodzicca mnoha kniżak roznych i hazet, adnak narod nasz staić na świeci szmat niżej, treba pryznacca, ad naszych susiedziou — palakou, latyszou<section end="Laczyciesia"/><noinclude></noinclude> bwh5p0w1wfl2e924mahwln9gfvnu69b Старонка:Biełarus. 1913. № 29.pdf/1 104 128621 296968 296951 2026-09-07T17:39:24Z Gleb Leo 2440 296968 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude><section begin="Верхавіна"/> {|style="margin:auto;" |{{Калёнтытул|left='''Hod I.'''|center='''Wilnia 9 Kastrycznika 1913 hodu'''|right='''№ 29.'''}} |- |style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |- | style="font-size:500%;" |<center>'''{{разьбіўка|BIEŁARUS}}</center> |- |<center>{{larger|'''tydniowaja katalickaja hazeta.}}</center> |- |style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |- |<center>'''Kasztuje s pierasyłkaj: na hod 1 rb. 50 kap. na 6 miesiacau 80 kap.</br>addzielny numer 3 kapiejki.</center> |- |style="border-style: solid; border-width: 0px 0px 2px 0" | |- |<center>{{smaller|Rukapisy pawinny być padpisany praudziwaj familijej dziela wiedama redakcii, inaksz nia buduć</br>drukawany; rukapisy nie zwiertajucca. Hroszy można pasyłać pacztowymi markami.}}</center> |- |style="border-style: solid; border-width: 0px 0px 2px 0" | |- |<center>{{smaller|'''Usio adresawać:''' Wilnia Wilenskaja wulica, № 18 kw. 6. Redakcija „Biełarusa“.}}</center> |- |style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |- |'''Szkada mnie hetaho narodu… bo nie maje czaho jeści''' <sub>{{larger|({{разьбіўка|słowy Chrystusa}}).}}</sub> |- |style="border-style: solid; border-width: 2px 0px 2px 0" | |} <section end="Верхавіна"/> <section begin="Nie"/>{{c|'''Nie zważajmo!|памер=180%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{gap|1.5em}}Sprawa naszaho adradzeńnia jość dobraja i czystaja, dziela czaho nam z jeju tulacca dy chawacca nima szto. My adważna i atkryta pierad usim świetam iści możem i pawinny. I nichto nia może nam pieraszkadzać na darozie naszaj, bo jana nikomu saboj nia robić kryǔdy: ni Bohu, ni hasudarstwu, ni hramadzianstwu, naahuł ni kamukoleczy z naszych susiedziaŭ.</br> {{gap|1.5em}}Boh wymahaje ad czaławieka, żywuczaho na ziamli tolki adnaho — kab jon miławaŭ Boha nad usio, a bliżniaho, jak siabie samoha. A jakże chto budzie Boha miławać, kali jaho dobra ni znaje? Paznać że Boha można nam budzie najlepiej tady, kali ab im buduć nas wuczyć u naszaj rodnaj mowie i malicca budzim szczyrej tady, kall my kożnaja słowa madlitwy budzim dobra razumieć; dobraż razumieć można tolki tyja słowy, katoryja my czuli zmałku ad naszych baćkoŭ i chatnich i susiedziaǔ. Znaczyć treba nam malicca ŭ rodnaj mowie. Hetak wychodzić, szto adradżeńnie nasza, katoraja wiadzieć da taho, kab my stalisia świetłymi i razumnymi, kab mieć usie patrebnyja nawucznyja knihi u naszaj rodnaj mowie, kab u joj chwalić Boha i parazumiewacca z bliznimi — heta adradżeńnie Bohu nia tolki ni praciǔnaja, ale nawat — milłaja.</br> {{gap|1.5em}}I hasudarstwu sprawa naszaho adradżeńnia ni na makawa ziernia zaszkodzić nia może, bo wiedama, szto czym bolej budzie ǔ hasudarstwie razumnych i razwitych dy wuczonych ludziej, tym bolszy ŭ im budzie paradak, tym jano budzie macniejszaja. Chacia każdy czaławiek u hasudarstwie bliska toje znaczyć, szto kapla wady ǔ mory, ale ǔsio tki zrabić światlejszym nawat adnaho czaławieka, użo jość zasłuha pierad hasudarstwam, bo jon bolej pryniasie karyści, czym ciomny czaławiek. Tym bolej karyści pryniasie hasudarstwu ceły narod 10 miljonny biełaruski, kali jon zrobicca światlejszym. My wiedajem dobra, szto ŭ siaredzinie Rasiei jość huberni, dzie ziamla kudy lepszaja ad naszaj. Janaż pa wedle wuczebnikaŭ Rasiejskaj Geografii może prakarmić usiu Eŭropu. A tym czasam jak raz u hetych huberniach bliska szto hod ludzi haładajuć i hasudarstwo pasyłaje pa kolki miljonaŭ na padmohu, zamiesta taho, kab mieć adtul dachod. U nas że ziamla błahaja, a dziela taho naszy biełarusy ni tolki placiać akuratna padatki i prażywajuć sami, ale czasta husta robiać achwiary na hałodnych s tych czornaziomnych huberniaŭ i na druhija hramadzianskija mety. Hetak jość tolki dziela taho, szto biełarusy kudy wyszej kulturny, czym żychary tych huberniaŭ s siarodkawaj Rasiei. Znaczyć kali padniać kulturu rodnuju na Biełarusi jaszcze wyszej, to hety kraj tym bolej budzie niaści karyści hasudarstwu.</br> {{gap|1.5em}}Szto hawaryłasia ab adnosinach adradżeńnia Biełarusi da hasudarstwa, tojeż można skazać i ab stasunku da ǔsiaho hramadzianstwa.</br> {{gap|1.5em}}I susiedziam naszym: rasiejcam, palakam, litoŭcam spawa naszaho adradzeńnia niczutaczki szkody nia pryniasie. Adradzeńnie heta padniacie kultury — heta razszyreńnie idei „nie rabi druhomu taho, szto sabie nie miła“ i „lubi bliżniaho twaho, jak sam siabie“. A ciż<section end="Nie"/><noinclude></noinclude> 62bvb2cgi7o2s13nxs0s8q3momsncna Старонка:Biełarus. 1913. № 29.pdf/2 104 128627 296969 296957 2026-09-07T17:41:04Z Gleb Leo 2440 296969 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude><section begin="Nie"/>może być szkodnym toj narod, katory budzie ŭ życi swaim ahladacca na hety wialikija idei? Nie, nikoli!</br> {{gap|1.5em}}Woś hetak wychdzić, szto adradzeńnie Biełarusi nikomu nia szkodna a szmat kamu i wielmi, nawat karysna. I dziwiszsia czaławiek prypomniŭszy, szto ǔśioż tyki jość ludzi katoryje skrywa hladziać na nasza adrażdzeńnie, i nie saromiacca jak tolki mohuczy i sławami i ǔ druku i ǔczynkami hańbić nas i psawać naszu pracu.</br> {{gap|1.5em}}Moża hetym ludziam zdajecca, szto jany adny tolki majuć prawa zyć i razwiwacca na hetym świeci, a ŭsie druhije, stworany i żywuć tolki dziela taho, kab służyli im? Abo moża im zdajecca, szto kali Biełarus adrodzicca, dyk jana pahrubieje tak, szto druhim stanieć ciesna żyć?</br> {{gap|1.5em}}Nie! Biełarus, katory buduczy zahnanym i ciomnym, usioż tyki umieje żyć sam i składać tysiaczy i dziesiatki tysiacz na kaścioły i roznyje druhija mety — hety Biełarus, staǔszysia światlejszym tym lepiej patrapić prażyć swaim nia ściskajuczy nikoha.</br> {{gap|1.5em}}Woś kali chto z nas spatkajecca z jakimikoleczy napaściami na biełaruskaje adradżeńnie, nichaj wiedaje dobra, szto ŭ ich nimasz niczoha, szto mahłob nas ustrymywać ad pracy nad padniaćciem kultury ŭ naszym narodzie. Nie zważajmo, braty na ǔsie zakidy i pieraszkody, jakije syny ciemni i zła buduć stawić na ścieżkach naszych, a z mocnaj wieraj u toje, szto sprawa nasza czystaja, jak wada ŭ krynicy i nikomu ŭ świecie nia szkodnaja… z wieraj u pomacz Usiomahuczaho Boha idzimo krok za krokam, choć zwolna ale biezupynna da lepszaj doli, da świetłaj buduczyny.</br> {{gap|1.5em}}Da hetaho my dojdziem, bo z nami praǔda, z nami uwieś sprawiedliwa myślaczy świet, z nami sam miłaserny i najmacniejszy Boh, a kamu Jon pabłahasławić, toj nie darma budzie pracawać, ale budzie cieszycca najlepszymi skutkami swaich kłopatoǔ. {{справа|''D. A—ko.{{gap|1.5em}}}} {{Накіравальная рыса|5em|height=1px}} {{block center/s}} <section end="Nie"/> <section begin="Razam"/><div class="paragraphbreak" style="margin-top:1em"></div> {{***2||50%|15|перад=0em|пасьля=0em}} Razam, razam da raboty,</br> Nia s prymusu, a zachwoty</br> {{gap|2em}}Wychadzicie, braćcia! Drużna ǔściszym tuju zhraju,</br> Szto raznosić pa ŭsim kraju</br> {{gap|2em}}Jenki, płacz, praklaćcia… Pośla ǔ sercy waljom wieru,</br> Szto i hora maje mieru,</br> {{gap|2em}}Szto j jano ǔżo hinie. Tolki tre żyć ǔ rodnaj chacie,</br> Zwyczaj, mowu szanawaci</br> {{gap|2em}}U swajej krainie Addać duszu, serce, siły,</br> Za jaje lehcz u mahiłu,</br> {{gap|2em}}Wiernym synam byci. Woś tady to peǔna skora</br> Bliśnie dola, zhaśnie hora</br> {{gap|2em}}I lepsz stanie życi… {{справа|''Alfons P.{{водступ|-1.5|em}}}} {{block center/e}} {{Накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Razam"/> <section begin="Wosiań"/>{{c|'''Wosiań.|памер=180%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{block center/s}} Chałodnaja wosiań,</br> Adkul prylaciała?</br> Praz ciabie biarozka</br> Nasza pożaŭcieła. My cełaja leta</br> Na jaje hladzieli,</br> Jak na jaj listoczki</br> Pieknie zialanieli, Nam było wiasioła:</br> Na jej ptaszki pieli,</br> Ciapier ich nia czutna:</br> U wyraj palacieli. A nam ptaszak szkoda,</br> Szto nas pacieszali,</br> Ab niadoli naszaj</br> Szto dzień szczabiatali. Ciapier szczabiatania</br> Ich u nas nia czutna</br> Nam ich wielmi szkoda,</br> Bo biaz ich nam smutna. {{справа|''Janka Lokaj.{{водступ|-3|em}}}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{водступ|-1|em}}{{fine|Minsk.}} {{block center/e}} {{Накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Wosiań"/> <section begin="Praŭda"/>{{c|'''Praǔda.|памер=180%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{gap|1.5em}}Żyli u wioscy pamiż druhimi sielanami Januk i Saŭluk, katoryja duża czasta miż saboj spraczalisia. Januk prazwany adnasielczanami „Duszoj“ dziela taho, szto wielmi czasta paŭtaraǔ zdańnie: „Treba pomnić na duszu“… zaǔsiody dawodziǔ, szto nia tolki treba, ale nawat lepiej żyć praǔdaj. Saŭluk że, prazwany „Chitrym“, wieczna ćwiardziǔ, szto najlepiej żyć chitraściaj.</br> {{gap|1.5em}}„Woś hladzi — każe jon bywała {{перанос пачатак|Ja|nuku}} <section end="Praŭda"/><noinclude></noinclude> 378pjr83km7oobydunp8cuoee5eusqg 296972 296969 2026-09-07T17:46:02Z Gleb Leo 2440 296972 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude><section begin="Nie"/>może być szkodnym toj narod, katory budzie ŭ życi swaim ahladacca na hety wialikija idei? Nie, nikoli!</br> {{gap|1.5em}}Woś hetak wychdzić, szto adradzeńnie Biełarusi nikomu nia szkodna a szmat kamu i wielmi, nawat karysna. I dziwiszsia czaławiek prypomniŭszy, szto ǔśioż tyki jość ludzi katoryje skrywa hladziać na nasza adrażdzeńnie, i nie saromiacca jak tolki mohuczy i sławami i ǔ druku i ǔczynkami hańbić nas i psawać naszu pracu.</br> {{gap|1.5em}}Moża hetym ludziam zdajecca, szto jany adny tolki majuć prawa zyć i razwiwacca na hetym świeci, a ŭsie druhije, stworany i żywuć tolki dziela taho, kab służyli im? Abo moża im zdajecca, szto kali Biełarus adrodzicca, dyk jana pahrubieje tak, szto druhim stanieć ciesna żyć?</br> {{gap|1.5em}}Nie! Biełarus, katory buduczy zahnanym i ciomnym, usioż tyki umieje żyć sam i składać tysiaczy i dziesiatki tysiacz na kaścioły i roznyje druhija mety — hety Biełarus, staǔszysia światlejszym tym lepiej patrapić prażyć swaim nia ściskajuczy nikoha.</br> {{gap|1.5em}}Woś kali chto z nas spatkajecca z jakimikoleczy napaściami na biełaruskaje adradżeńnie, nichaj wiedaje dobra, szto ŭ ich nimasz niczoha, szto mahłob nas ustrymywać ad pracy nad padniaćciem kultury ŭ naszym narodzie. Nie zważajmo, braty na ǔsie zakidy i pieraszkody, jakije syny ciemni i zła buduć stawić na ścieżkach naszych, a z mocnaj wieraj u toje, szto sprawa nasza czystaja, jak wada ŭ krynicy i nikomu ŭ świecie nia szkodnaja… z wieraj u pomacz Usiomahuczaho Boha idzimo krok za krokam, choć zwolna ale biezupynna da lepszaj doli, da świetłaj buduczyny.</br> {{gap|1.5em}}Da hetaho my dojdziem, bo z nami praǔda, z nami uwieś sprawiedliwa myślaczy świet, z nami sam miłaserny i najmacniejszy Boh, a kamu Jon pabłahasławić, toj nie darma budzie pracawać, ale budzie cieszycca najlepszymi skutkami swaich kłopatoǔ. {{справа|''D. A—ko.{{gap|1.5em}}}} {{Накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Nie"/> <section begin="Razam"/>{{block center/s}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:1em"></div> {{***2||50%|15|перад=0em|пасьля=0em}} Razam, razam da raboty,</br> Nia s prymusu, a zachwoty</br> {{gap|2em}}Wychadzicie, braćcia! Drużna ǔściszym tuju zhraju,</br> Szto raznosić pa ŭsim kraju</br> {{gap|2em}}Jenki, płacz, praklaćcia… Pośla ǔ sercy waljom wieru,</br> Szto i hora maje mieru,</br> {{gap|2em}}Szto j jano ǔżo hinie. Tolki tre żyć ǔ rodnaj chacie,</br> Zwyczaj, mowu szanawaci</br> {{gap|2em}}U swajej krainie Addać duszu, serce, siły,</br> Za jaje lehcz u mahiłu,</br> {{gap|2em}}Wiernym synam byci. Woś tady to peǔna skora</br> Bliśnie dola, zhaśnie hora</br> {{gap|2em}}I lepsz stanie życi… {{справа|''Alfons P.{{водступ|-1.5|em}}}} {{block center/e}} {{Накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Razam"/> <section begin="Wosiań"/>{{c|'''Wosiań.|памер=180%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{block center/s}} Chałodnaja wosiań,</br> Adkul prylaciała?</br> Praz ciabie biarozka</br> Nasza pożaŭcieła. My cełaja leta</br> Na jaje hladzieli,</br> Jak na jaj listoczki</br> Pieknie zialanieli, Nam było wiasioła:</br> Na jej ptaszki pieli,</br> Ciapier ich nia czutna:</br> U wyraj palacieli. A nam ptaszak szkoda,</br> Szto nas pacieszali,</br> Ab niadoli naszaj</br> Szto dzień szczabiatali. Ciapier szczabiatania</br> Ich u nas nia czutna</br> Nam ich wielmi szkoda,</br> Bo biaz ich nam smutna. {{справа|''Janka Lokaj.{{водступ|-3|em}}}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{водступ|-1|em}}{{fine|Minsk.}} {{block center/e}} {{Накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Wosiań"/> <section begin="Praŭda"/>{{c|'''Praǔda.|памер=180%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{gap|1.5em}}Żyli u wioscy pamiż druhimi sielanami Januk i Saŭluk, katoryja duża czasta miż saboj spraczalisia. Januk prazwany adnasielczanami „Duszoj“ dziela taho, szto wielmi czasta paŭtaraǔ zdańnie: „Treba pomnić na duszu“… zaǔsiody dawodziǔ, szto nia tolki treba, ale nawat lepiej żyć praǔdaj. Saŭluk że, prazwany „Chitrym“, wieczna ćwiardziǔ, szto najlepiej żyć chitraściaj.</br> {{gap|1.5em}}„Woś hladzi — każe jon bywała {{перанос пачатак|Ja|nuku}} <section end="Praŭda"/><noinclude></noinclude> kw1xl70bvntiz1pz361xwwg15nbi86z Старонка:Biełarus. 1913. № 29.pdf/3 104 128628 296964 296958 2026-09-07T14:39:19Z RAleh111 4658 296964 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>{{перанос канец|Ja|nuku}} Duszy — ty ǔsio żywiesz praŭdaj dy Boham, a sztoż jany tabie dali? Hetaż ty czuć wykruczujeszsia ad hoładu, dy nie chodzisz u łachmanoch, a ja pry chitraści maju ŭsiaho ǔdawol i hroszy poŭnyja kiszeni… lepiej żyć chitrašciaj“!</br> {{gap|1.5em}}— „Nie, Saŭluk, — adkazuje jamu Januk Dusza chitraść pamahaje tolki miż ciomnych ludziej i da pary, a miż razumnymi lepiej s praŭdaj dy z jej i ǔsiudy dalej zajdziesz, bo praŭda jaśniej słonca, dyk z joj nikoli nia zbłudzisz… lepiej żyć praŭdaj.</br> {{gap|1.5em}}Mima taho ni prakanali adzin druhoha i żyli dalej adzin praŭdaj, a druhi chitraściaj dy krucielstwam.</br> {{gap|1.5em}}Ale chitramu Saŭłuku zachaciełasia jszcze bolsz nażycca i wyjechaŭ jon s swajej drużynaj u Ameryku, dzie, jak czuŭ ad Berki, szto pierawoziǔ ludziej praz hranicu, nadta lohka można zabahacieć biez pracy…</br> {{gap|1.5em}}Doŭhi czas nia było nijakaj i wieści ab Saŭłuku i jaho siamji, tak, szto ŭżo nikatoryje i zabylisia ab im. U hety czas Januk Dusza mocna pasiwieŭ i użo nia jszoŭ sam da żadnaj ciażejszaj pracy, bo jamu nie pazwalali na heta i syny dy niawiestki, każuczy: „Dość tata napracawaǔsia ǔżo, jak my byli mieńszyje, ciapier, Bohu dziakawać, my ǔżo możem pracawać, a dziakujuczy waszecinaj dobraj nawuce my nia wyraśli na hultajaŭ i wałacuhoŭ, dyk atpaczyń ciapier, dy lepsz pamalisia Bohu za siabie i za nas“…</br> {{gap|1.5em}}Aż adnaho razu niejak pad wieczar paśla dożdżu lezie ǔ chatu stary, siwy, zhorblany dzied.</br> {{gap|1.5em}}— Pachwalony Jezus Chrystus!</br> {{gap|1.5em}}— Na wieki, — atkazali jamu cełaj hrumadoj chatnije.</br> {{gap|1.5em}}— Ci nie pazwolicie pieranaczawać?</br> {{gap|1.5em}}— A czamuż nie. A skulże, wasza?</br> {{gap|1.5em}}— A jaż tutejszy, ciż mianie ni paznali? Woś daczaho dawiała mianie chitraść. Praŭda, Januk, szto lepiej żyć z Boham dy praŭdaj. Ciapier ja ǔżo dobra pierakanaǔsia…</br> {{gap|1.5em}}— Aha-a-a! — zapiejaŭ tady Januk Dusza — heta ty, Saǔłuk, nu kab Boh wiedaje szto, dyk ciabie ni spaznaŭby! Nu ale siadaj wo na ławu dy raskazuj, jak i szto było s taboj, a ty, staraja zwiarnuǔsia da swajej żonki — niasi chleb, dy daj czaławieku pakrapicca, czym chata bahata. Nu, raskazuj.</br> {{gap|1.5em}}Pakul staraja złaziła s pieczy, niawiestka skazaǔszy: — mama siadzi sabie, ja ǔżo hetym zajmusia — pajszła da kamory i pryniasła chleb i małako, dy padała heta na stoł. Padarożny tymczasam staŭ raskazywać sa ślozami u waczach: — Pakaraǔ mianie Boh, pakaraŭ za maje hrachi!.. Pajechaŭ heta ja, jak pomnicie ŭ tuju praklatuju Ameryku, dumaŭ, jak sami wiedajecie, zabahacieć tamaka, chitraściaj dy abmanam biez pracy, aż tut woś jaki wiarnuǔsia! (pakazaŭ na swaju parwanuju adzieżu). Akazujecca szto ǔ Amerycy chitraść niczoha nie pamahaje, a treba pracawać, dy jeszcze jak — ni tak jak u nas, jak praz pień kałodu, ale jak toj młyn, kali na jaho puszczana wada — biz nijakoha prypynku. Ale szto rabić? Choczki nia choczki staŭ ja da pracy na fabryku — pracawaŭ nie jak czorny woł, ale jak maszyna parowaja, nu i zarablaŭ dobra. I dzieci choć i narekali, szto ja ich wyciahnuŭ da takoj pracy, ale paśla prywykli i jany zarablali. Ale straciŭ ja zdaroŭje i musiŭ siadzieć u chaci, da taho zbankrutawaŭ bank, dzie lażali maje hroszy i ja astaǔsia na łasce dziaciej… Oj, hetaja ich łaska! Wiedama jak ja ich wyhadawaŭ tak i atpłacili. Kupili szyfkartu pasadzili na karabiel i wyprawili da baćkoŭszczyny, kab im nia treba było chlebam karmić. A kab choć szto na darohu dalib, dyk ani centa! (cent amerykanski na naszy hroszy dźwie kapiejki). Pryjechaŭ znaczyć u Libawu, a tut i pryciahnuŭsia pichatoj ab żabrawanym chlebie. I tak iszcze dziakuju Bohu, szto choć pamru mo ǔ swajej wioscy… Pakaraŭ mianie Boh, pakaraŭ za maje ŭłasnyje hrachi. Ciapier mocna wieru, szto nia tolki dziela duszy, ale tak sama i dziela cieła najlepiej i najkaryśniej żyć s praŭdaj i z Boham. {{справа|''Papraǔka.{{gap|1.5em}}}} {{Накіравальная рыса|5em|height=1px}} <div style="margin-bottom:-0.5em; margin-top:0.5em; font-size:200%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing: -1px;"> <center>Błahasł. Wincenty Kadłubak.</center> </div> {{gap|1.5em}}Wincenty Kadłubak radziŭsia ŭ 1161 hadu z bohabojnych baćkoŭ staraszlacheckaj polskaj siamji u dziedzicznaj wioscy Karłoŭ wojewodztwa Sandamierskaho, ciapier Radomskaj huberni. Paczatkowyja nawuki jon dastaŭ u chacie. Pry hetym ad backoŭ jon piraniaŭ wysokuju bohabojnaść, katoruju paśla razwiwaŭ szto raz bolej. Dalej jon wuczyŭsia zahranicaj u akademii, dzie najbolej zajmaŭsia nawukaj ab Bohu (Teologijaj). Byŭ wielmi zdolny i pilny, dziela czaho wuczyŭsia lepiej ad usich tawaryszaŭ, a ŭwieś wolny ad nawuki czas prawodziŭ u kaściołach na {{перанос пачатак|madlit|wie}}<noinclude></noinclude> tngtmrmcoaz2a79d7rgvpu2fq2f0cyl 296974 296964 2026-09-07T17:47:58Z Gleb Leo 2440 296974 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude><section begin="Praŭda"/>{{перанос канец|Ja|nuku}} Duszy — ty ǔsio żywiesz praŭdaj dy Boham, a sztoż jany tabie dali? Hetaż ty czuć wykruczujeszsia ad hoładu, dy nie chodzisz u łachmanoch, a ja pry chitraści maju ŭsiaho ǔdawol i hroszy poŭnyja kiszeni… lepiej żyć chitrašciaj“!</br> {{gap|1.5em}}— „Nie, Saŭluk, — adkazuje jamu Januk Dusza chitraść pamahaje tolki miż ciomnych ludziej i da pary, a miż razumnymi lepiej s praŭdaj dy z jej i ǔsiudy dalej zajdziesz, bo praŭda jaśniej słonca, dyk z joj nikoli nia zbłudzisz… lepiej żyć praŭdaj.</br> {{gap|1.5em}}Mima taho ni prakanali adzin druhoha i żyli dalej adzin praŭdaj, a druhi chitraściaj dy krucielstwam.</br> {{gap|1.5em}}Ale chitramu Saŭłuku zachaciełasia jszcze bolsz nażycca i wyjechaŭ jon s swajej drużynaj u Ameryku, dzie, jak czuŭ ad Berki, szto pierawoziǔ ludziej praz hranicu, nadta lohka można zabahacieć biez pracy…</br> {{gap|1.5em}}Doŭhi czas nia było nijakaj i wieści ab Saŭłuku i jaho siamji, tak, szto ŭżo nikatoryje i zabylisia ab im. U hety czas Januk Dusza mocna pasiwieŭ i użo nia jszoŭ sam da żadnaj ciażejszaj pracy, bo jamu nie pazwalali na heta i syny dy niawiestki, każuczy: „Dość tata napracawaǔsia ǔżo, jak my byli mieńszyje, ciapier, Bohu dziakawać, my ǔżo możem pracawać, a dziakujuczy waszecinaj dobraj nawuce my nia wyraśli na hultajaŭ i wałacuhoŭ, dyk atpaczyń ciapier, dy lepsz pamalisia Bohu za siabie i za nas“…</br> {{gap|1.5em}}Aż adnaho razu niejak pad wieczar paśla dożdżu lezie ǔ chatu stary, siwy, zhorblany dzied.</br> {{gap|1.5em}}— Pachwalony Jezus Chrystus!</br> {{gap|1.5em}}— Na wieki, — atkazali jamu cełaj hrumadoj chatnije.</br> {{gap|1.5em}}— Ci nie pazwolicie pieranaczawać?</br> {{gap|1.5em}}— A czamuż nie. A skulże, wasza?</br> {{gap|1.5em}}— A jaż tutejszy, ciż mianie ni paznali? Woś daczaho dawiała mianie chitraść. Praŭda, Januk, szto lepiej żyć z Boham dy praŭdaj. Ciapier ja ǔżo dobra pierakanaǔsia…</br> {{gap|1.5em}}— Aha-a-a! — zapiejaŭ tady Januk Dusza — heta ty, Saǔłuk, nu kab Boh wiedaje szto, dyk ciabie ni spaznaŭby! Nu ale siadaj wo na ławu dy raskazuj, jak i szto było s taboj, a ty, staraja zwiarnuǔsia da swajej żonki — niasi chleb, dy daj czaławieku pakrapicca, czym chata bahata. Nu, raskazuj.</br> {{gap|1.5em}}Pakul staraja złaziła s pieczy, niawiestka skazaǔszy: — mama siadzi sabie, ja ǔżo hetym zajmusia — pajszła da kamory i pryniasła chleb i małako, dy padała heta na stoł. Padarożny tymczasam staŭ raskazywać sa ślozami u waczach: — Pakaraǔ mianie Boh, pakaraŭ za maje hrachi!.. Pajechaŭ heta ja, jak pomnicie ŭ tuju praklatuju Ameryku, dumaŭ, jak sami wiedajecie, zabahacieć tamaka, chitraściaj dy abmanam biez pracy, aż tut woś jaki wiarnuǔsia! (pakazaŭ na swaju parwanuju adzieżu). Akazujecca szto ǔ Amerycy chitraść niczoha nie pamahaje, a treba pracawać, dy jeszcze jak — ni tak jak u nas, jak praz pień kałodu, ale jak toj młyn, kali na jaho puszczana wada — biz nijakoha prypynku. Ale szto rabić? Choczki nia choczki staŭ ja da pracy na fabryku — pracawaŭ nie jak czorny woł, ale jak maszyna parowaja, nu i zarablaŭ dobra. I dzieci choć i narekali, szto ja ich wyciahnuŭ da takoj pracy, ale paśla prywykli i jany zarablali. Ale straciŭ ja zdaroŭje i musiŭ siadzieć u chaci, da taho zbankrutawaŭ bank, dzie lażali maje hroszy i ja astaǔsia na łasce dziaciej… Oj, hetaja ich łaska! Wiedama jak ja ich wyhadawaŭ tak i atpłacili. Kupili szyfkartu pasadzili na karabiel i wyprawili da baćkoŭszczyny, kab im nia treba było chlebam karmić. A kab choć szto na darohu dalib, dyk ani centa! (cent amerykanski na naszy hroszy dźwie kapiejki). Pryjechaŭ znaczyć u Libawu, a tut i pryciahnuŭsia pichatoj ab żabrawanym chlebie. I tak iszcze dziakuju Bohu, szto choć pamru mo ǔ swajej wioscy… Pakaraŭ mianie Boh, pakaraŭ za maje ŭłasnyje hrachi. Ciapier mocna wieru, szto nia tolki dziela duszy, ale tak sama i dziela cieła najlepiej i najkaryśniej żyć s praŭdaj i z Boham. {{справа|''Papraǔka.{{gap|1.5em}}}} {{Накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Praŭda"/> <section begin="Błahasł"/><div style="margin-bottom:-0.5em; margin-top:0.5em; font-size:200%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing: -1px;"> <center>Błahasł. Wincenty Kadłubak.</center> </div> {{gap|1.5em}}Wincenty Kadłubak radziŭsia ŭ 1161 hadu z bohabojnych baćkoŭ staraszlacheckaj polskaj siamji u dziedzicznaj wioscy Karłoŭ wojewodztwa Sandamierskaho, ciapier Radomskaj huberni. Paczatkowyja nawuki jon dastaŭ u chacie. Pry hetym ad backoŭ jon piraniaŭ wysokuju bohabojnaść, katoruju paśla razwiwaŭ szto raz bolej. Dalej jon wuczyŭsia zahranicaj u akademii, dzie najbolej zajmaŭsia nawukaj ab Bohu (Teologijaj). Byŭ wielmi zdolny i pilny, dziela czaho wuczyŭsia lepiej ad usich tawaryszaŭ, a ŭwieś wolny ad nawuki czas prawodziŭ u kaściołach na {{перанос пачатак|madlit|wie}} <section end="Błahasł"/><noinclude></noinclude> i5dvzaqho8ofkq98gdemzuw8n0869j1 Старонка:Романов Е. Р. Бѣлорусскій сборнікъ. Томъ первый. Губерніѧ могилевскаѧ. Выпускъ третий. Сказки. Витебскъ. 1887.pdf/162 104 128631 296961 2026-09-07T13:02:21Z Gabix 3485 /* Не правераная */ Новая старонка: «{{перанос-канец|п=Кобы|к=линому}} сыну и Роману Романовичу—Вовчихиному сыну. Прибягаюць яны къ тому слупу, ажъ тая таблица была — была красная, да ўже и почарнѣла... Вотъ, Романъ и кажа: твоя матушка — кобыла и моя матушка — вовчица, поме́рли у воднымъ мѣсц...» 296961 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Gabix" /></noinclude>{{перанос-канец|п=Кобы|к=линому}} сыну и Роману Романовичу—Вовчихиному сыну. Прибягаюць яны къ тому слупу, ажъ тая таблица была — была красная, да ўже и почарнѣла... Вотъ, Романъ и кажа: твоя матушка — кобыла и моя матушка — вовчица, поме́рли у воднымъ мѣсци. По́йдземъ ихъ похуваемъ. Пошли, похували. Похувавши, Романъ Романовичъ—Вовчихинъ сынъ кажа: «ну братъ, Иванъ Ивановичъ—Кобылинъ сынъ! Чаго доходзивъ, того й дохо́дзь! И тутъ бывъ, тутъ няма. {{Водступ|2|em}}Цяперъ, етый пастушокъ-конюшокъ поспробовавъ достаць цмокову кожу съ подъ камня. Приходзя къ цару и кажа: «ваша царськое вяличаство! я тоды бывъ золъ, дакъ я мезянымъ палцамъ поднимавъ камянь; а цяперъ моё серца остановилось, я облащився, не могу ўсёй рукой подняць. Дайця помочи!» Яму дали два полки Солдатовъ. Ну, етые два полки солдатовъ работали-работали до обѣдзьдзя, сѣли обѣдаць — и зравнялася уся ихная работа, и знаку няма! Работали-работали до вечара, у ночь пошли; назаўтраго приходзюць ураньни — работы ихъ няма ниякой: якъ было, такъ и ёсь. «Нѣ, говора, ваша царськое вяличаство: биця ў барабаны, пущайця заклики, щиця Ивана Ивановича— Кобылинаго сына, а я ня могу!» Разыйскали Ивана Ивановича—Кобылинаго сына. Приходзя ёнъ къ цару. «Ну, ваша царськое вяличаство: отправця но имъ по живомъ на тэй свѣтъ!» Собрали нѣскольки поповъ и отправили по живомъ на тэй свѣтъ. Повязли яго на тое мѣсто, дзѣ енъ яго ўбивъ, за семъ верстъ отъ камяня. Иванъ Ивановичъ—Кобылинъ сынъ приходзя къ етому камяню, мезянымъ палцамъ камянь поднявъ, кожу выцягнувъ, скомкавъ у комокъ, да якъ пусцивъ за семъ верстъ, да етому пастушку у грудзи, такъ енъ и разсыпався у пясокъ! Тутъ яго зь естой кожай и зарыли. {{Водступ|2|em}}Иванъ Ивановичъ—Кобылинъ сынъ пошовъ у царськія палаты, принявъ законный бракъ, ожанився, и живе́ць. Поживъ ёнъ нѣскольки уремя и заскучавъ. «Вотъ, говора, бацюшка!» — А што, мой любезный сынъ? — «Подходзя подъ насъ чужаземецъ. Дайця мнѣ силы, треба якъ-не́будзь боронѝтца!» — А кольки жъ табѣ даць силы? — «А ня больши — два полки солдатовъ!» Тэй давъ. — «Ну, ваша царськое вяличаство, бацюшка, басловиця!» — Ну вотъ, Иванъ Ивановичъ—Кобылинъ сынъ: Богъ цябе басловляя и я басловлю!.. Пошовъ енъ съ тыми солдатами. Приходзиць къ такой пущи. «Ну, говора, рабяты: идзиця, куды хто хоча, и што стрѣнеця, то й биця: ци вужа, ци вовка, ци зайца. А собиратца вамъ тамъ и тамъ, ли такой то раки!» А самъ пошовъ икъ той рацѣ, отаборився и жджець своихъ рабятъ. Яго рабяты пришли и наволокли етакій грудъ звяръя, што няльзя приступитца къ яму. Ажъ яна — матка того цмока, двананцациголовая зіяя — и плывѐ. «А, сукинъ сынъ, Иванъ Ивановичъ — Кобылинъ сынъ! перавёвъ мойго сына, цмока; цяперъ я цябе перавяду!» — Ахъ ты, вѣдзьма ты лютая, поѣжъ упе́радъ моихъ звяръёвъ, а тоды мяне на закуску, якъ зайчика! — «А дзѣ твоѐ звяры?» — А во, лѣзь на кручу и ѣжъ! — «Во, ще на кручу полѣзу; кидай сюды!» Ёнъ ставъ кидаць, ставъ кидаць, и поўкидавъ ёй усё до ’дной штуки. «Ну, говора: прощайця, рабяты! ожидайця мяне тута!» и скакнувъ у глотку.. {{Водступ|2|em}}Якъ стало етому Роману тошно, якъ стало яму̀ нудно — ня можно прожиць. Приходзя енъ у царській дворецъ, нибытцамъ Иванъ Ивановичъ, и говора: «вотъ, бацюшка: прибавця яще силы, той мало!» — Кольки жъ табѣ? — «А дайця яще два полки!» Приходзилось яму<noinclude></noinclude> ku8cpc2fyx1n1p4v7vrwrhkpus9b5tv Старонка:Романов Е. Р. Бѣлорусскій сборнікъ. Томъ первый. Губерніѧ могилевскаѧ. Выпускъ третий. Сказки. Витебскъ. 1887.pdf/163 104 128632 296962 2026-09-07T13:22:05Z Gabix 3485 /* Не правераная */ Новая старонка: «заночуваць у дворцѣ; ёнъ икъ ёй и говора: вотъ, говора, вѣрная моя супруга: я цяперъ золъ, ня могу серца свойго уздзержаць; дакъ глядзи: коли ты на мяне положитъ руку̀ — я руку̀ оторву, прихинишъ голову̀ — я голову̀ оторву!... Вдалась ёй ночь, бѣдной, цѣлый г...» 296962 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Gabix" /></noinclude>заночуваць у дворцѣ; ёнъ икъ ёй и говора: вотъ, говора, вѣрная моя супруга: я цяперъ золъ, ня могу серца свойго уздзержаць; дакъ глядзи: коли ты на мяне положитъ руку̀ — я руку̀ оторву, прихинишъ голову̀ — я голову̀ оторву!... Вдалась ёй ночь, бѣдной, цѣлый годъ. Назаўтраго давъ Богъ дзень. «Ну, бацюшка, дайця солдатовъ! » — А бяри! Дали яму̀ два полки солдатовъ, енъ и пошовъ самой той дорогой, якой енъ ишовъ, Приходзя къ лѣсу. Ну, рабяты: куды хто хоча, туды й идзи; што ўстрѣнеця, то й биця: вужа — вужа, гада — гада, звѣра — звѣра! Тые пошли, и нанясли звяръя грудъ такій, што ня пройци — Божа милосьливый! Самъ пошовъ на тое мѣсто. «Ну, рабяты, стройця кузьню! И кладзиця клящей у го́ранъ побольше, и грѣйця пожарчѣй!» Удругъ яна плывѐць, на двананцаци головахъ. «А, Романъ Романовичъ—Вовчихинъ сынъ! Разъ яго отратувавъ отъ смерци, дакъ хочашъ у другій. Брешашъ! Цяперъ я цябе зьѣмъ!» —Ахъ ты, вѣдзьма проклятая! Ты поѣжъ упе́радъ моё звяръё, а мяне зьяси на закуску, якъ зайчика! — «А дзѣ твоѐ звяръё?» — А вонъ, на кру̀чи! — «Подавай яго сюды!» — Хочашъ ѣсь, дакъ в''ы''лязешъ, пожре́шъ! — «Подавай сюды!» — Вылязешъ! — «Нѣ, сюды подавай!» — Вылязешъ! Яна вылязла. — Ну, рабяты: клещи пожарчѣй! Тольки яна стала ѣсци — можа штуки зъ двѣ зьѣла — а солдаты со ўсихъ боковъ клящами за языки, и давай жариць молотами! Били, били, били, били, — видзиць яна, што плохо: «эхъ, Романъ Романовичъ—Вовчихинъ сынъ! усё табѣ отдамъ, тольки пусци мяне живую!» — Нѣ, ня хо́чу я съ цябе ничого, — отдай мойго товарища! Вотъ яна якъ карханула — ёнъ сычасъ и выскочивъ! — «Ну, братъ, яково́ табѣ тамъ було?» — Да ничого! — «Ну, бяри молотъ, да би!» Ну, яѐ убили, головы позарывали, шкуру выколоцили, косци у мора: табѣ, рыба, пропитаньня, а табѣ, кустъ, одзяваньня! Сычасъ собрались и пошли у дворецъ. И стали тамъ уси жиць умѣсци. И я тамъ бывъ ня такъ давно. {{Водступ|2|em}}''С. Батунъ, глухской вол. быховскаго у.'' {{Водступ|2|em}}{{smaller|Отъ кр. Исая Васильева, 55 лѣтъ, неграмотн., долго служилъ кучеромъ. Ср. галицк. ск. Корнебурый Попелюхъ, у Драг. стр. 262. Также Рудч. II, 11.}} {{ц|'''18. Иванъ и кусюлька.'''|памер=120%}} {{Водступ|2|em}}а, Живъ сабѣ дѣдка и бабка. И бывъ у дѣдки сынокъ Иванька. Отдали яны яго ў школу, а сами доглядали хозяйство. Вотъ, разъ, ожарабилася ў ихъ дома кобыла. А дѣду треба было ѣхать у хуру. Приходя Иванька исъ школы, батька яму̀ кажа: «мой сынъ, не́кому кусюльки доглядать: ты ў школи, я ѣду ў хуру. Ти намъ паробка нанять, ти лучьче кусюльку продать?» — Нѣ, татка, не продавай: я самъ буду доглядать, пришовши съ школы!.. Вотъ, поѣхавъ батька ў хуру, а Иванька ставъ самъ доглядать кусюльку: урани ўстаня, догл''ѣ''дя яѐ, и пойдя ў школу; придя съ школы, и зновъ зайдя къ кусюльцы. И дужо яѐ хорошо доглядавъ <ref>''Вар.'' сѣнн. у.: Якъ живъ сабѣ такъ купецъ дужо быгатый. И бывъ ёнъ жанатъ на другей жонцы. И яна была сыма съ коршокъ, гылова съ горшокъ, а хвостъ три аршины. И у яго бывъ сынъ Иванька отъ першія жонки. Расъ поѣхыли яны ны кирмашъ, и дрывниковъ наѣхало дужо много. Сынъ яго ходзивъ, ходзивъ пы кирмашу, и пыныравилыся яму̀ одна коросьливая кобылка. Енъ тоды кажець: „ци не прыдажная гета кобылка?“ — Прыдажная! — „А скольки табѣ зы яѐ?“ — Пяць цылковыхъ и ны кварту горѣлки! Иванька побѣхъ икъ бацьку: „тата, дай мнѣ пяць цылковыхъ: я сабѣ куплю кобылку!“ Бацька тэй якъ ня’шалѣвъ! Енъ такей быгатый, а сынъ купляець кобылу зы пяць цылковыхъ. Ты, кажець, купи зы пяцьсотъ цылковыхъ! “ Али давъ яму̀ пяць цылковыхъ и ны кварту горѣлки. Пришовъ Иванька купечацкій сынъ къ мужуку: „ну, на пяць цылковыхъ! “ А ёнъ тоды кажець: „дуракъ ты: геты-шъ я кылы цябе пысмѣявся! Дай ты мнѣ дзесяць цылковыхъ и ны гарнецъ горѣлки! “ Пошовъ Иванька къ бацьку: „дай, тата дзесяць цылковыхъ и ны гарнецъ горѣлки! “ Купецъ давъ, а самъ ящо боли усердзився. Пошовъ Иванька къ мужуку: „ну, на дзесяць цылковыхъ и ны гарнецъ горѣлки! “ Узявъ, отдавъ дзесяць цылковыхъ и ны гарнецъ горѣлки, и ўзявъ кобылу. А яна и ици ня здолѣець! Узложивъ ёнъ повыдъ ны плячо и цягнець тую кобылу. Бацька тэй якъ увидзѣвъ, дыкъ зьбѣлянѝвся! Узявъ ды отъ стражу и поѣхувъ у далёкій го́рыдъ. У дворѣ осталыся тольки мачиха.</ref>. Отъ, приходя ёнъ разъ<noinclude></noinclude> extpk62facnv888a6np6xz7zi3214ks Старонка:Романов Е. Р. Бѣлорусскій сборнікъ. Томъ первый. Губерніѧ могилевскаѧ. Выпускъ третий. Сказки. Витебскъ. 1887.pdf/164 104 128633 296963 2026-09-07T14:16:55Z Gabix 3485 /* Не правераная */ Новая старонка: «такъ исъ школы, заходя къ кусюльцы, а яна по щиколодки у крывѝ стоить. Енъ тогды спрашуя у яѐ: «кося моя милая, кося любимая, чаго ты такъ скучаешъ?» — А якъ жа мнѣ не скучать: у твоѐ мачихи сяньни большая бясѣда: хоча яна тябе стратить. Тогды хто мяне догляд...» 296963 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Gabix" /></noinclude>такъ исъ школы, заходя къ кусюльцы, а яна по щиколодки у крывѝ стоить. Енъ тогды спрашуя у яѐ: «кося моя милая, кося любимая, чаго ты такъ скучаешъ?» — А якъ жа мнѣ не скучать: у твоѐ мачихи сяньни большая бясѣда: хоча яна тябе стратить. Тогды хто мяне доглядать будя? — «Ну, а што ето будя? Якъ яна мяне стратить хоча?» — А ничо́го ня будя. Нагрѣла яна табѣ чаю. Якъ уво́йдешъ ты ў хату, дыкъ табѣ яго й подадути. И ты ня пи, а стань пить, ды нибытцомъ-то и упусти!.. Ушовъ Иванька у хату и кажа: «дай мнѣ, мамъ, обѣдать! Яна дала яму̀ обѣдать. Тольки ёнъ ставъ ѣсти, ажъ яна кажа: «ахъ, головка бѣдная: забылася табѣ чайку дать, попить съ холоду!» — А давай тяперъ, матушка! Поднося яна яму̀ чаю. Вотъ ёнъ узявъ казавъ-бы пить, да бытцомъ не нарошно и упустивъ... На другій день иде Иванька съ школы, и зновъ заходя къ кусюльцы. Поляцѣвъ, а яна по колѣно ў крыви. Отъ, ёнъ и спрашуя: «кося моя милая, кося любимая, чаго ты такъ скучаешъ?» — А чаго я скучаю: у твоѐ мачихи сяньни ще бо́льшая бясѣда, и тябе хо́чать стратить. Хто мяне тогды доглядать будя? — «Якъ-жа яна мяне хоча стратить?» — А спякла яна табѣ пирожокъ. Якъ уво́йдешъ ты ў хату, дыкъ яна дасть табѣ пирожокъ. А ты ня ѣжъ, ды собацы отдай, дыкъ убачишъ, што будя собацы. Отъ, тое-бъ и табѣ было!.. Ушовъ ёнъ у хату и кажа: «дай мнѣ, матушка, по’обѣдать!» Подала яна обѣдъ. Тяперъ, сѣвъ Иванька обѣдать, а яна и кажа: «вотъ! забыла табѣ дать пирожка, зъ разными зельлями!» Дала Иваньку пирожокъ; ёнъ разломивъ и отдавъ собацы. Той собака сичасъ и здохъ. Иванька ўзявъ яго за хвостъ и тягня съ хаты. Мати дожидаетца, што й яму̀ такъ будя. А ёнъ собаку вытягъ, помывъ руки ды за столъ. Поядавъ сабѣ, и пошовъ. Назаўтраго пошовъ у школу, отбывъ тамъ день, а ўвечари иде домовъ и заходя къ своёй кусюльцы. Ажны яна стоить у крыви по пузо. Ёнъ тогды кажа: «кося моя милая, кося любимая, чаго ты такъ скучаешъ?» — А чаго я скучаю: опять хоча тябе мачиха стратити! — «Чимъ-жа яна хоча мяне стратить?» — А вотъ чимъ: будя у васъ сяньни сыбота, и вы будетя баню топить. Отъ, якъ по́йдешъ ты ў баню, мачиха дасть табѣ ''бѣлую'' (въ знач. ''чистую'') рубашку. Ты якъ надѣнешъ яѐ, дыкъ и конецъ! Пришовъ Иванька у хату, мачиха и посылая яго ў баню, и даѐ яму̀ бѣлую рубашку перадѣтца. Пошовъ Иванька ў баню, помывсь ды й надѣвъ зновъ чорную рубашку, а етыя рубашки и ня надѣвъ. Приходя домовъ, отъ, мачиха и спрашуя: «што-жъ ты у чорной рубашцы, идѣ<noinclude></noinclude> gxywf3atx7dqqwa4g4a9nhhmqanxr3u Старонка:Biełarus. 1913. № 29.pdf/4 104 128634 296967 2026-09-07T17:32:04Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: «{{перанос канец|madlit|wie}}. Skonczyǔszy nawuki ŭ akademii Wincenty wybraŭ stan duchoǔny i byǔ wyświaczany na ksiandza. Biskup krakoŭski Pełka zwiarnuŭ uwahu na zdolnaść i pabożnasć Wincentaho i używaŭ jaho rady i pomaczy ŭ szmat jakich patrebach i naznaczyǔ jaho probaszczam Kolegiaty Sandomierskaj.</br> {{gap|1.5em}}Kaliż pamior biskup Pełka, ǔsia kapituła krakoŭskaja zhodnie wybrała ks. Wincentaho na biskupa Krakoǔskaho...» 296967 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>{{перанос канец|madlit|wie}}. Skonczyǔszy nawuki ŭ akademii Wincenty wybraŭ stan duchoǔny i byǔ wyświaczany na ksiandza. Biskup krakoŭski Pełka zwiarnuŭ uwahu na zdolnaść i pabożnasć Wincentaho i używaŭ jaho rady i pomaczy ŭ szmat jakich patrebach i naznaczyǔ jaho probaszczam Kolegiaty Sandomierskaj.</br> {{gap|1.5em}}Kaliż pamior biskup Pełka, ǔsia kapituła krakoŭskaja zhodnie wybrała ks. Wincentaho na biskupa Krakoǔskaho, choć jon dahetul byǔ tolki probaszczam a nia byǔ kanonikam. I nie pamyliłasia kapituła bo ks. Wincenty akazaǔsia takim zacnym biskupam, jakoho tolki można żadać. Jasniejuczy wysokimi cnotami sam, jon i aŭczarniu swaju paciahawaŭ da żyćcia cnotliwaho. Usie dachody biskupskija addawaŭ na biednych abo na kaścioły, a sam żyǔ jak ubohi, nie pazwalajuczy sabie ni najmieńszaj roskaszy.</br> {{gap|1.5em}}Prabyǔszy dziesiać hadoŭ biskupam ks. Wincenty zażadaŭ pakinuć heta słaŭnaje miejsca i adzieŭszy zakonny habit służyć Bohu u klasztornaj zaciszy. I choć kapituła krakoŭskaja i karol Polski wielmi prasili, kab jon nie siraciǔ dyecezii, adnak dastaŭszy pazwaleńnie Papieża, atkazaŭsia ad biskupstwa i razdaŭszy, szto mieŭ na biednych pichatoj i bosy paszoŭ 10 mil ad Krakowa u klasztor Cystersaǔ. Tam Wincentaho pryniali z wialikaj radościaj i szacunkam, chacieli jaho nawat zwolnić ad nikatorych ciażaraŭ rehuły zakonnaj, ale jon zachacieǔ usio spaǔniać, jak zwyczajny mnich i nawat za pazwaleńniem prałażonaho sam ad siabie prydawaŭ roznyja umartwieńnia i pasty. Prabyǔszy piać hadoŭ u zakonie, dzie ǔsim byǔ prykładam, jak należyć służyć Bohu ks. Wincenty pamior 8 marca 1223 hodu. Pa śmierci pry jaho mahile stałosia szmat cudoŭ, dziela czaho papież Klemens XIII zaliczyǔ Wincentaho u błahasłaŭlonyje i naznaczyǔ na abchod jaho świata 2-ju niadzielu kastrycznika.</br> {{gap|1.5em}}Z życia hetaho błahasławlonaho, z pakreŭnaho nam polskaho narodu my braty chryścijanie, majem wuczycca adrywać serca ad usich roskaszaŭ ziemskich i sławy hetaho świetu, dy harnucca ŭsimi siłami da wiecznaho szczaścia ŭ niebie. {{Накіравальная рыса|5em|height=1px}} <div style="margin-bottom:-1.5em"> {{Цэнтар|''Piszuć da nas.''|памер=180%}} </div> {{gap|1.5em}}<span style="font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;">'''Gadziewo,'''</span> Wil. hub. Wilejsk. paw. Krajskaj woł. Tak siak padzialili tyki i hetu wiosku na asabniaki. Choć heta nia ŭsim i da spadoby, ale raz bolej haspadaroŭ zachacieła hetaho, dyk mieńszaja czaść choczki nia choczki zhadziłasia. Dy tyki jano i praŭda, szto nikatorym budzie trudna, bo budynki ǔżo hniławatyja, na miejscy jaszcze mo stajalib hadoŭ sa 20 ć, a zaczni pierawazić ich na asabniak, dyk i razsypiacca na hnilaki, a tady kuplaj drewa. A dzież jaho kupisz, kali ǔ nas lasy ǔżo daǔno pawysiakali dy niedzia ǔ Niamieczczynu pawyhaniali i z ich astalisia tolki dzie nia dzie pni dy karczy pa paloch i ǔ Berkaŭ dy Judalaŭ hroszy ŭ kiszeniach, dyk ciapier i za wialikija hroszy nawat nielha kupić biarwieńniaŭ bliska. Tym horaj, kali hetych hroszaj i zusim nima. Ab hetym zdajecca pawinna parupicca kazna dy dać biarwieńniaŭ s kazionnaho lesu na wypłatku czastkami dy pa dastupnaj canie.</br> {{gap|1.5em}}Drenna budzie nikatorym i s paszaj. Daǔniej adzin mieŭ wałoku ziamli, a druhi tolki dzisiacinku, a skaciny czuć nia paroŭnu: letam skacina pasiecca razam, a na zimu dziesiacińnik prystarajecca siena sa starany, a ciapier hetki musić chiba zżywacca na adnu karoūku dy i tuju brać na wiaroŭku. Dobraż kab jon ŭsio pole, dziela paszy zasiejaŭ kaniuszynaj ci druhoj karmawoj trawoj a kali hetaho jon nia zrobić? A mo pierajszoŭszy na asabniaki sa staroj wioski razstanucca naszy sielanie i s praŭdziedoŭskimi sposabami haspadarki, dy pacznuć rabić tak, jak radziać razumniejszyje ludzi. Szmat by lepiej byłob żyć, kab ǔsie paczali ǔziracca na dwary, katoryje haspadarać pa nowych sposabach.</br> {{gap|1.5em}}P. S. Skora buduć rezać na asabniaki i susiedniuju wiosku — Dunai. {{справа|''Pr. Kr—ski.{{gap|1.5em}}}} <div style="font-size: 92%; line-height: 1.3"> {{gap|1.5em}}''Pripisak redakcii''. S kazionnaho lesu daduć biarwieńni pa taksie na pastrojku chat na asabniakoch, treba ab hetym staracca u laśniczaho. Dobra byłob, kab prabawali stawić hlinabitnyja budynki — heta taniej kasztawałab i trywałniejszaja, czym drewa. Kali chto nia wypasie karowy na swaim kusku, dyk może dać na paszu tamu, u kaho swajej skaciny za mała, abo karmić u chlawie, bo i heta apłacicca, kali buduć pradawacca małocznyja wyraby. </div> {{Накіравальная рыса|5em|height=1px}} {{c|'''Kaścielnyja wiedamaści.|памер=160%}} <div style="margin-bottom:-0.5em; margin-top:-0.5em; font-size:120%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing: 0px;"> <center>'''Świancenie na ksiandzou.</center> </div> {{gap|1.5em}}U proszłym numery pa abmyłce było nadrukawano szto na ksiandzoŭ wyświacili 7 dyakonaǔ. Pa papraŭdzież wyświacili 5 woś jakich: Joz. Brejwu, Kaz. Borżyma, Aleks. Świerpla, Henryka<noinclude></noinclude> doqsb4jyvve0mipdgqcz1sj2zgzd5t8 296979 296967 2026-09-07T17:52:10Z Gleb Leo 2440 296979 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude><section begin="Błahasł"/>{{перанос канец|madlit|wie}}. Skonczyǔszy nawuki ŭ akademii Wincenty wybraŭ stan duchoǔny i byǔ wyświaczany na ksiandza. Biskup krakoŭski Pełka zwiarnuŭ uwahu na zdolnaść i pabożnasć Wincentaho i używaŭ jaho rady i pomaczy ŭ szmat jakich patrebach i naznaczyǔ jaho probaszczam Kolegiaty Sandomierskaj.</br> {{gap|1.5em}}Kaliż pamior biskup Pełka, ǔsia kapituła krakoŭskaja zhodnie wybrała ks. Wincentaho na biskupa Krakoǔskaho, choć jon dahetul byǔ tolki probaszczam a nia byǔ kanonikam. I nie pamyliłasia kapituła bo ks. Wincenty akazaǔsia takim zacnym biskupam, jakoho tolki można żadać. Jasniejuczy wysokimi cnotami sam, jon i aŭczarniu swaju paciahawaŭ da żyćcia cnotliwaho. Usie dachody biskupskija addawaŭ na biednych abo na kaścioły, a sam żyǔ jak ubohi, nie pazwalajuczy sabie ni najmieńszaj roskaszy.</br> {{gap|1.5em}}Prabyǔszy dziesiać hadoŭ biskupam ks. Wincenty zażadaŭ pakinuć heta słaŭnaje miejsca i adzieŭszy zakonny habit służyć Bohu u klasztornaj zaciszy. I choć kapituła krakoŭskaja i karol Polski wielmi prasili, kab jon nie siraciǔ dyecezii, adnak dastaŭszy pazwaleńnie Papieża, atkazaŭsia ad biskupstwa i razdaŭszy, szto mieŭ na biednych pichatoj i bosy paszoŭ 10 mil ad Krakowa u klasztor Cystersaǔ. Tam Wincentaho pryniali z wialikaj radościaj i szacunkam, chacieli jaho nawat zwolnić ad nikatorych ciażaraŭ rehuły zakonnaj, ale jon zachacieǔ usio spaǔniać, jak zwyczajny mnich i nawat za pazwaleńniem prałażonaho sam ad siabie prydawaŭ roznyja umartwieńnia i pasty. Prabyǔszy piać hadoŭ u zakonie, dzie ǔsim byǔ prykładam, jak należyć służyć Bohu ks. Wincenty pamior 8 marca 1223 hodu. Pa śmierci pry jaho mahile stałosia szmat cudoŭ, dziela czaho papież Klemens XIII zaliczyǔ Wincentaho u błahasłaŭlonyje i naznaczyǔ na abchod jaho świata 2-ju niadzielu kastrycznika.</br> {{gap|1.5em}}Z życia hetaho błahasławlonaho, z pakreŭnaho nam polskaho narodu my braty chryścijanie, majem wuczycca adrywać serca ad usich roskaszaŭ ziemskich i sławy hetaho świetu, dy harnucca ŭsimi siłami da wiecznaho szczaścia ŭ niebie. {{Накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Błahasł"/> <section begin="Gadziewo"/><div style="margin-bottom:-1.5em"> {{Цэнтар|''Piszuć da nas.''|памер=180%}} </div> {{gap|1.5em}}<span style="font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;">'''Gadziewo,'''</span> Wil. hub. Wilejsk. paw. Krajskaj woł. Tak siak padzialili tyki i hetu wiosku na asabniaki. Choć heta nia ŭsim i da spadoby, ale raz bolej haspadaroŭ zachacieła hetaho, dyk mieńszaja czaść choczki nia choczki zhadziłasia. Dy tyki jano i praŭda, szto nikatorym budzie trudna, bo budynki ǔżo hniławatyja, na miejscy jaszcze mo stajalib hadoŭ sa 20 ć, a zaczni pierawazić ich na asabniak, dyk i razsypiacca na hnilaki, a tady kuplaj drewa. A dzież jaho kupisz, kali ǔ nas lasy ǔżo daǔno pawysiakali dy niedzia ǔ Niamieczczynu pawyhaniali i z ich astalisia tolki dzie nia dzie pni dy karczy pa paloch i ǔ Berkaŭ dy Judalaŭ hroszy ŭ kiszeniach, dyk ciapier i za wialikija hroszy nawat nielha kupić biarwieńniaŭ bliska. Tym horaj, kali hetych hroszaj i zusim nima. Ab hetym zdajecca pawinna parupicca kazna dy dać biarwieńniaŭ s kazionnaho lesu na wypłatku czastkami dy pa dastupnaj canie.</br> {{gap|1.5em}}Drenna budzie nikatorym i s paszaj. Daǔniej adzin mieŭ wałoku ziamli, a druhi tolki dzisiacinku, a skaciny czuć nia paroŭnu: letam skacina pasiecca razam, a na zimu dziesiacińnik prystarajecca siena sa starany, a ciapier hetki musić chiba zżywacca na adnu karoūku dy i tuju brać na wiaroŭku. Dobraż kab jon ŭsio pole, dziela paszy zasiejaŭ kaniuszynaj ci druhoj karmawoj trawoj a kali hetaho jon nia zrobić? A mo pierajszoŭszy na asabniaki sa staroj wioski razstanucca naszy sielanie i s praŭdziedoŭskimi sposabami haspadarki, dy pacznuć rabić tak, jak radziać razumniejszyje ludzi. Szmat by lepiej byłob żyć, kab ǔsie paczali ǔziracca na dwary, katoryje haspadarać pa nowych sposabach.</br> {{gap|1.5em}}P. S. Skora buduć rezać na asabniaki i susiedniuju wiosku — Dunai. {{справа|''Pr. Kr—ski.{{gap|1.5em}}}} <div style="font-size: 92%; line-height: 1.3"> {{gap|1.5em}}''Pripisak redakcii''. S kazionnaho lesu daduć biarwieńni pa taksie na pastrojku chat na asabniakoch, treba ab hetym staracca u laśniczaho. Dobra byłob, kab prabawali stawić hlinabitnyja budynki — heta taniej kasztawałab i trywałniejszaja, czym drewa. Kali chto nia wypasie karowy na swaim kusku, dyk może dać na paszu tamu, u kaho swajej skaciny za mała, abo karmić u chlawie, bo i heta apłacicca, kali buduć pradawacca małocznyja wyraby. </div> {{Накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Gadziewo"/> <section begin="Kaścielnyja"/>{{c|'''Kaścielnyja wiedamaści.|памер=160%}} <div style="margin-bottom:-0.5em; margin-top:-0.5em; font-size:120%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing: 0px;"> <center>'''Świancenie na ksiandzou.</center> </div> {{gap|1.5em}}U proszłym numery pa abmyłce było nadrukawano szto na ksiandzoŭ wyświacili 7 dyakonaǔ. Pa papraŭdzież wyświacili 5 woś jakich: Joz. Brejwu, Kaz. Borżyma, Aleks. Świerpla, Henryka <section end="Kaścielnyja"/><noinclude></noinclude> c9mx15k1l77x0ggss2g4fcjhi5sjjme Biełarus (1913)/1913/29/Nie zważajmo! 0 128635 296970 2026-09-07T17:43:26Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{загаловак | назва = Nie zważajmo! | аўтар = Дамінік Аніська | год = 9 кастрычніка 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/29/Razam, razam da raboty…|⁂ (Razam, razam da raboty…)]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Bieła...» 296970 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Nie zważajmo! | аўтар = Дамінік Аніська | год = 9 кастрычніка 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/29/Razam, razam da raboty…|⁂ (Razam, razam da raboty…)]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913. № 29.pdf" from="1" to="2" fromsection="Nie" tosection="Nie" /> {{Выроўніваньне-канец}} {{DEFAULTSORT:Nie zważajmo!}} [[Катэгорыя:Публіцыстыка Дамініка Аніські]] spv3g4ampfj21avhhxyxg2fjtfvjoei Biełarus (1913)/1913/29/Razam, razam da raboty… 0 128636 296971 2026-09-07T17:45:38Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{загаловак | назва = ⁂ (Razam, razam da raboty…) | аўтар = Альфонс Петрашкевіч | год = 9 кастрычніка 1913 году | пераклад = | секцыя = Верш | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/29/Nie zważajmo!|Nie zważajmo!]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/29/Wosiań|Wosiań]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачата...» 296971 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = ⁂ (Razam, razam da raboty…) | аўтар = Альфонс Петрашкевіч | год = 9 кастрычніка 1913 году | пераклад = | секцыя = Верш | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/29/Nie zważajmo!|Nie zważajmo!]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/29/Wosiań|Wosiań]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913. № 29.pdf" from="2" to="2" fromsection="Razam" tosection="Razam" /> {{Выроўніваньне-канец}} {{DEFAULTSORT:Razam, razam da raboty…}} [[Катэгорыя:Вершы Альфонса Петрашкевіча]] [[Катэгорыя:Патрыятычная паэзія]] hqz7l4kgq85fmxfw4m4drzffzksmpcf Biełarus (1913)/1913/29/Wosiań 0 128637 296973 2026-09-07T17:47:21Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{загаловак | назва = Wosiań | аўтар = Янка Лёкай | год = 9 кастрычніка 1913 году | пераклад = | секцыя = Верш | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/29/Razam, razam da raboty…|⁂ (Razam, razam da raboty…)]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/29/Praŭda|Praŭda]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages in...» 296973 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Wosiań | аўтар = Янка Лёкай | год = 9 кастрычніка 1913 году | пераклад = | секцыя = Верш | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/29/Razam, razam da raboty…|⁂ (Razam, razam da raboty…)]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/29/Praŭda|Praŭda]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913. № 29.pdf" from="2" to="2" fromsection="Wosiań" tosection="Wosiań" /> {{Выроўніваньне-канец}} {{DEFAULTSORT:Wosiań (Лёкай)}} [[Катэгорыя:Вершы Янкі Лёкая]] 7dlruj6lly7o91m2pq9c0iu9tuvw613 Biełarus (1913)/1913/29/Praŭda 0 128638 296975 2026-09-07T17:49:00Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{загаловак | назва = Praŭda | безаўтара = | год = 9 кастрычніка 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/29/Wosiań|Wosiań]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/29/Błahasł. Wincenty Kadłubak|Błahasł. Wincenty Kadłubak]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages...» 296975 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Praŭda | безаўтара = | год = 9 кастрычніка 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/29/Wosiań|Wosiań]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/29/Błahasł. Wincenty Kadłubak|Błahasł. Wincenty Kadłubak]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913. № 29.pdf" from="2" to="2" fromsection="Praŭda" tosection="Praŭda" /> {{Выроўніваньне-канец}} {{DEFAULTSORT:Praŭda}} [[Катэгорыя:Публіцыстыка невядомых аўтараў]] 5bxy22c10nurk0xfia4t0hr88ky3gpj 296976 296975 2026-09-07T17:49:24Z Gleb Leo 2440 296976 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Praŭda | безаўтара = | год = 9 кастрычніка 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/29/Wosiań|Wosiań]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/29/Błahasł. Wincenty Kadłubak|Błahasł. Wincenty Kadłubak]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913. № 29.pdf" from="2" to="3" fromsection="Praŭda" tosection="Praŭda" /> {{Выроўніваньне-канец}} {{DEFAULTSORT:Praŭda}} [[Катэгорыя:Публіцыстыка невядомых аўтараў]] 4kiskibzh3u5u2829ps9d6mzxmuvn48 296977 296976 2026-09-07T17:50:03Z Gleb Leo 2440 296977 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Praŭda | безаўтара = | год = 9 кастрычніка 1913 году | пераклад = | секцыя = Апавяданьне | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/29/Wosiań|Wosiań]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/29/Błahasł. Wincenty Kadłubak|Błahasł. Wincenty Kadłubak]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913. № 29.pdf" from="2" to="3" fromsection="Praŭda" tosection="Praŭda" /> {{Выроўніваньне-канец}} {{DEFAULTSORT:Praŭda (Папраўка)}} [[Катэгорыя:Апавяданні невядомых аўтараў]] snmq3550ivcgy2w0utwzrs1jjxx91n5 Biełarus (1913)/1913/29/Błahasł. Wincenty Kadłubak 0 128639 296978 2026-09-07T17:51:09Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{загаловак | назва = Błahasł. Wincenty Kadłubak | безаўтара = | год = 9 кастрычніка 1913 году | пераклад = | секцыя = Жыцьцяпіс | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/29/Praŭda|Praŭda]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/29/Piszuć da nas/Gadziewo|Gadziewo]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Bie...» 296978 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Błahasł. Wincenty Kadłubak | безаўтара = | год = 9 кастрычніка 1913 году | пераклад = | секцыя = Жыцьцяпіс | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/29/Praŭda|Praŭda]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/29/Piszuć da nas/Gadziewo|Gadziewo]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913. № 29.pdf" from="3" to="4" fromsection="Błahasł" tosection="Błahasł" /> {{Выроўніваньне-канец}} {{DEFAULTSORT:Błahasł. Wincenty Kadłubak}} [[Катэгорыя:Публіцыстыка невядомых аўтараў]] [[Катэгорыя:Творы пра аўтараў]] lvr1lf918hy83w4szp18vz3dlwubqsq Biełarus (1913)/1913/29/Piszuć da nas/Gadziewo 0 128640 296980 2026-09-07T17:54:24Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{загаловак | назва = Gadziewo | аўтар = Альфонс Петрашкевіч | год = 9 кастрычніка 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/29/Błahasł. Wincenty Kadłubak|Błahasł. Wincenty Kadłubak]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/29/Kaścielnyja wiedamaści|Kaścielnyja wiedamaści]] | анат...» 296980 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Gadziewo | аўтар = Альфонс Петрашкевіч | год = 9 кастрычніка 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/29/Błahasł. Wincenty Kadłubak|Błahasł. Wincenty Kadłubak]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/29/Kaścielnyja wiedamaści|Kaścielnyja wiedamaści]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913. № 29.pdf" from="4" to="4" fromsection="Gadziewo" tosection="Gadziewo" /> {{Выроўніваньне-канец}} {{DEFAULTSORT:Gadziewo}} [[Катэгорыя:Публіцыстыка Альфонса Петрашкевіча]] [[Катэгорыя:Гадзева (Вілейскі раён)]] m56d21ew05w0pzmh99o9b185ngniy4k Катэгорыя:Публіцыстыка Альфонса Петрашкевіча 14 128641 296981 2026-09-07T17:55:30Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «[[Катэгорыя:Альфонс Петрашкевіч]] [[Катэгорыя:Публіцыстыка паводле аўтараў|Петрашкевіч, Альфонс]]» 296981 wikitext text/x-wiki [[Катэгорыя:Альфонс Петрашкевіч]] [[Катэгорыя:Публіцыстыка паводле аўтараў|Петрашкевіч, Альфонс]] 4q63055aeea0t749vyz35zriib3ezx8 Старонка:Biełarus. 1913. № 29.pdf/5 104 128642 296982 2026-09-07T18:31:01Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « Wojniusza i Mieczysława Radziszeǔskaho. Na subdyakonaŭ że wyświacili Wincentaho Ryżaho, Adama Stankiewicza, Franc. Oleśkiewicza, Joz. Malinoǔskaho, Wład. Pogorzelskaho. Ant. Skorko i Jana Jaśkiewicza. <div style="margin-bottom:-0.5em; margin-top:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing:0px;"> <center>'''Wizytacja Arcybiskupa.</center> </div> {{gap|1.5em}}Nidaǔna Arcybiskup ks. W. Kluczynski zakonczyǔ wizytacju...» 296982 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> Wojniusza i Mieczysława Radziszeǔskaho. Na subdyakonaŭ że wyświacili Wincentaho Ryżaho, Adama Stankiewicza, Franc. Oleśkiewicza, Joz. Malinoǔskaho, Wład. Pogorzelskaho. Ant. Skorko i Jana Jaśkiewicza. <div style="margin-bottom:-0.5em; margin-top:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing:0px;"> <center>'''Wizytacja Arcybiskupa.</center> </div> {{gap|1.5em}}Nidaǔna Arcybiskup ks. W. Kluczynski zakonczyǔ wizytacju (adwiedawanie) kaściołaŭ u dyecezii Minskaj raspaczataju jeszcze praz niaboszczyka Arcybiskupa Szembeka i pradaŭżanuju paśla praz biskupa sufragana Cieplaka. U hetym hadu J. E. adwiedaŭ 22 miejscy u katorych jość kaścioły abo kaplicy i straciŭ na heta bliska 2 miesiacy czasu. Skutki hetych adwiedywanniaǔ — dobryja, bo Arcybiskup usiudy zaachwoczywaŭ narod da żyćcia bohabojnaho i zhody s susiedami druhoj wiery. <div style="margin-bottom:-0.5em; margin-top:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing:0px;"> <center>'''Nowy kaścioł.</center> </div> {{gap|1.5em}}U Wilejca pawietowaj Wilensk. hub. nidaǔna zakonczyli budoǔlu nowaho pieknaho kaścioła z betonu i adbyłosia uraczystaje paświaczeńnie hetaj światyni. U hetym horadzie jak widać sa starych dakumentaŭ byǔ kaścioł Usich światych s klasztaram karmelitaǔ jaszcze u 1778 h. ale ciapier nichto nia wiedaje nawat u katorym miejscy heta było. Paślej paczaty byǔ budawać nowy kaścioł, ale jaszcze ni dakonczany zabrali jaho na prawaslaŭnuju cerkwu i ad tej pary aż da hetych czasaŭ Wilejka była biez kaścioła. Tolki u aposznije hody nikatoryje miejscowyje abywateli — kataliki wychłapatali pazwaleńnie i dastali probaszcza ks. J. Wenckiewicza (rodam z Jeŭja Wil. hub.) katory ni szczadziŭ pracy, kab raboty iszli dobra i chutka. I dziakujuczy hetamu kataliki z Wilejki i akolicy majuć dzie pamalicca Bohu, jak im każe sumleńnie. — <div style="margin-bottom:-0.5em; margin-top:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing:0px;"> <center>'''Za katalicki chrost.</center> </div> {{gap|1.5em}}Minski akrużny sud zasudziǔ na dwa tydni u krepaść małżonkaŭ Chrotawiczaŭ za toje, szto achryścili ŭ kaściele dwoja dziaciej i, kali tyje padraśli, pazwolili im że spawiadacca pa katalicku, choć adno z baćkoŭ było kaliś prawasłaŭnym. Za heta sama mieli sudzić i ksiandza Miłaszeǔskaho, ale jamu darawana wina manifestam. <div style="margin-bottom:-0.5em; margin-top:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing:0px;"> <center>'''Adnauleńnie kaścioła.</center> </div> {{gap|1.5em}}U Połacku Witeb. hub. u proszłym hadu zdaryǔsia wialiki pażar, katory szmat zrabiŭ szkody i miejscowamu katalickamu kaściołu. Ciapierże dziakujuczy starańniu ks. dziekana Baranoǔskaho i achwiaram nikatorych parachwijanaŭ kaścioł dawiali iznoŭ da paradku i wyhladaje jon piekniej, czymś prad pażaram.</br> {{gap|1.5em}}8 kastrycznika adbyłosia uraczystaje nabażenstwa na intenciju achwiaradaǔcaŭ i pryniaćcie nowych arhanaǔ. Wieczaram adbyŭsia kancert (zabawa muzykaj), dachod s katoraho pojdzie na spłatu daŭhoŭ kaścielnych. {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} {{c|'''Szto czuwać.|памер=180%}} <div style="margin-bottom:-1.5em;></div> {{gap|1.5em}}<span style="font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing:0px;">'''Wilnia.'''</span> Użo 20 hadoŭ horad sudziŭsia z wajennym naczalstwam ab sady i lasy na Antokali ŭ Wilni, s katorych karystała wajennaja naczalstwa. Hety grunt nazywany „Sapieżynskimi Sadami“ maja wialikuju wartość, bo maje 2<sup>1</sup>/<sub>2</sub> dziesiaciny sadu i aharodu i 153 dziesiaciny lesu i lażyć bliska szto zusim u horadzie.</br> {{gap|1.5em}}Użo kaliś była prysudżana czaść hetaho gruntu horadu i za jaje pawinna było wajskawaje naczalstwo zapłacić horadu 40,000 rubl. Ale horad na heta ni zhadziǔsia i sudziǔsia dalej. Woś nidaŭna Haradzkaja Uprawa pa telehrafie dastała wiadomaść, szto sanat prysudziǔ usie grunty horadu.</br> {{gap|1.5em}}— Ad 1-ho kastrycznika raspaczaǔsia „pryjom“ nowobrancaŭ u sałdaty. Hetyje nowabrancy czasta husta napiwajucca da pjana a paśla niraz zaczeplujuć spakojnych ludziej, pirachodziaczych kala hetaj zhrai i nawat bjucca biezdaj pryczyny:</br> {{gap|1.5em}}Taki dziki abyczaj jaszcze wiadziecca miż naszaj maładzieżaj.</br> {{gap|1.5em}}<span style="font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing:0px;">'''Żośli.'''</span> Wil. hub. i paw.</br> {{gap|1.5em}}Kolki dzion tamu na stancyi Żośli wyszła s pojezda maładaja doś bahata adzietaja panienka, katoraja pakirawałasia u niedaloki les. Pośla jaje wyszaŭ mużczyna i spiersza zajszoǔ u bufet a paśla i jon paszoŭ u tojże les. Mużczyny hetaha ŭ Żoślach bolej nia widziali a panienku naszli ŭ lesie prabituju u serce, niażywuju. Zdawałasiab, szto użo ni jakaja ruka ni daścihnie razbojnika, adnakże kroŭ ludzkaja ni astałasia biez pomsty i razbojnika arysztawali u Koŭnie. Akazałosia szto razbojnikam hetym byŭ Blacharczyk, katory służyŭ lakajam u Słonimie, dzie skachaŭsia z tamacznaj mieszczankaj Stanisławaj Czerkowaj. Ciapier jon użo służyŭ u Koŭnie. Woś ciapier jon pajechaŭ u Słonim i zhawaryŭsia niby żanicca, nu i {{перанос пачатак|pa|jechali}}<noinclude></noinclude> 778i9mot28w4ql7bm8w1l8yp4izlzog 296985 296982 2026-09-07T19:26:17Z Gleb Leo 2440 296985 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude><section begin="Kaścielnyja"/>Wojniusza i Mieczysława Radziszeǔskaho. Na subdyakonaŭ że wyświacili Wincentaho Ryżaho, Adama Stankiewicza, Franc. Oleśkiewicza, Joz. Malinoǔskaho, Wład. Pogorzelskaho. Ant. Skorko i Jana Jaśkiewicza. <div style="margin-bottom:-0.5em; margin-top:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing:0px;"> <center>'''Wizytacja Arcybiskupa.</center> </div> {{gap|1.5em}}Nidaǔna Arcybiskup ks. W. Kluczynski zakonczyǔ wizytacju (adwiedawanie) kaściołaŭ u dyecezii Minskaj raspaczataju jeszcze praz niaboszczyka Arcybiskupa Szembeka i pradaŭżanuju paśla praz biskupa sufragana Cieplaka. U hetym hadu J. E. adwiedaŭ 22 miejscy u katorych jość kaścioły abo kaplicy i straciŭ na heta bliska 2 miesiacy czasu. Skutki hetych adwiedywanniaǔ — dobryja, bo Arcybiskup usiudy zaachwoczywaŭ narod da żyćcia bohabojnaho i zhody s susiedami druhoj wiery. <div style="margin-bottom:-0.5em; margin-top:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing:0px;"> <center>'''Nowy kaścioł.</center> </div> {{gap|1.5em}}U Wilejca pawietowaj Wilensk. hub. nidaǔna zakonczyli budoǔlu nowaho pieknaho kaścioła z betonu i adbyłosia uraczystaje paświaczeńnie hetaj światyni. U hetym horadzie jak widać sa starych dakumentaŭ byǔ kaścioł Usich światych s klasztaram karmelitaǔ jaszcze u 1778 h. ale ciapier nichto nia wiedaje nawat u katorym miejscy heta było. Paślej paczaty byǔ budawać nowy kaścioł, ale jaszcze ni dakonczany zabrali jaho na prawaslaŭnuju cerkwu i ad tej pary aż da hetych czasaŭ Wilejka była biez kaścioła. Tolki u aposznije hody nikatoryje miejscowyje abywateli — kataliki wychłapatali pazwaleńnie i dastali probaszcza ks. J. Wenckiewicza (rodam z Jeŭja Wil. hub.) katory ni szczadziŭ pracy, kab raboty iszli dobra i chutka. I dziakujuczy hetamu kataliki z Wilejki i akolicy majuć dzie pamalicca Bohu, jak im każe sumleńnie. — <div style="margin-bottom:-0.5em; margin-top:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing:0px;"> <center>'''Za katalicki chrost.</center> </div> {{gap|1.5em}}Minski akrużny sud zasudziǔ na dwa tydni u krepaść małżonkaŭ Chrotawiczaŭ za toje, szto achryścili ŭ kaściele dwoja dziaciej i, kali tyje padraśli, pazwolili im że spawiadacca pa katalicku, choć adno z baćkoŭ było kaliś prawasłaŭnym. Za heta sama mieli sudzić i ksiandza Miłaszeǔskaho, ale jamu darawana wina manifestam. <div style="margin-bottom:-0.5em; margin-top:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing:0px;"> <center>'''Adnauleńnie kaścioła.</center> </div> {{gap|1.5em}}U Połacku Witeb. hub. u proszłym hadu zdaryǔsia wialiki pażar, katory szmat zrabiŭ szkody i miejscowamu katalickamu kaściołu. Ciapierże dziakujuczy starańniu ks. dziekana Baranoǔskaho i achwiaram nikatorych parachwijanaŭ kaścioł dawiali iznoŭ da paradku i wyhladaje jon piekniej, czymś prad pażaram.</br> {{gap|1.5em}}8 kastrycznika adbyłosia uraczystaje nabażenstwa na intenciju achwiaradaǔcaŭ i pryniaćcie nowych arhanaǔ. Wieczaram adbyŭsia kancert (zabawa muzykaj), dachod s katoraho pojdzie na spłatu daŭhoŭ kaścielnych. {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Kaścielnyja"/> <section begin="Szto"/>{{c|'''Szto czuwać.|памер=180%}} <div style="margin-bottom:-1.5em;></div> {{gap|1.5em}}<span style="font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing:0px;">'''Wilnia.'''</span> Użo 20 hadoŭ horad sudziŭsia z wajennym naczalstwam ab sady i lasy na Antokali ŭ Wilni, s katorych karystała wajennaja naczalstwa. Hety grunt nazywany „Sapieżynskimi Sadami“ maja wialikuju wartość, bo maje 2<sup>1</sup>/<sub>2</sub> dziesiaciny sadu i aharodu i 153 dziesiaciny lesu i lażyć bliska szto zusim u horadzie.</br> {{gap|1.5em}}Użo kaliś była prysudżana czaść hetaho gruntu horadu i za jaje pawinna było wajskawaje naczalstwo zapłacić horadu 40,000 rubl. Ale horad na heta ni zhadziǔsia i sudziǔsia dalej. Woś nidaŭna Haradzkaja Uprawa pa telehrafie dastała wiadomaść, szto sanat prysudziǔ usie grunty horadu.</br> {{gap|1.5em}}— Ad 1-ho kastrycznika raspaczaǔsia „pryjom“ nowobrancaŭ u sałdaty. Hetyje nowabrancy czasta husta napiwajucca da pjana a paśla niraz zaczeplujuć spakojnych ludziej, pirachodziaczych kala hetaj zhrai i nawat bjucca biezdaj pryczyny:</br> {{gap|1.5em}}Taki dziki abyczaj jaszcze wiadziecca miż naszaj maładzieżaj.</br> {{gap|1.5em}}<span style="font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing:0px;">'''Żośli.'''</span> Wil. hub. i paw.</br> {{gap|1.5em}}Kolki dzion tamu na stancyi Żośli wyszła s pojezda maładaja doś bahata adzietaja panienka, katoraja pakirawałasia u niedaloki les. Pośla jaje wyszaŭ mużczyna i spiersza zajszoǔ u bufet a paśla i jon paszoŭ u tojże les. Mużczyny hetaha ŭ Żoślach bolej nia widziali a panienku naszli ŭ lesie prabituju u serce, niażywuju. Zdawałasiab, szto użo ni jakaja ruka ni daścihnie razbojnika, adnakże kroŭ ludzkaja ni astałasia biez pomsty i razbojnika arysztawali u Koŭnie. Akazałosia szto razbojnikam hetym byŭ Blacharczyk, katory służyŭ lakajam u Słonimie, dzie skachaŭsia z tamacznaj mieszczankaj Stanisławaj Czerkowaj. Ciapier jon użo służyŭ u Koŭnie. Woś ciapier jon pajechaŭ u Słonim i zhawaryŭsia niby żanicca, nu i {{перанос пачатак|pa|jechali}} <section end="Szto"/><noinclude></noinclude> ncgf0wlks4j3ivij4eg5vyg0rxlszjm Старонка:Biełarus. 1913. № 29.pdf/6 104 128643 296983 2026-09-07T19:07:47Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: «{{перанос канец|pa|jechali}} u Koŭnu ale pa darozie wymanuŭ ad Cz. 600 rubloǔ, szto jana mieła na pasah i chacieŭ z imi uciaczy na adnej stancii, ale jana pryłapała i razam pajechali dalej.</br> {{gap|1.5em}}Dyk woś u Żoslach jon pazbyǔsia jaje u druhi sposab. Arysztawali jaho ŭ tawarystwie druhoj kachanki Wrublleǔskaj. Hroszy 600 rubloǔ znajszli pry im u cełaści.</br> {{gap|1.5em}}<span style="font-size:110%; font-family:Bahnschri...» 296983 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>{{перанос канец|pa|jechali}} u Koŭnu ale pa darozie wymanuŭ ad Cz. 600 rubloǔ, szto jana mieła na pasah i chacieŭ z imi uciaczy na adnej stancii, ale jana pryłapała i razam pajechali dalej.</br> {{gap|1.5em}}Dyk woś u Żoslach jon pazbyǔsia jaje u druhi sposab. Arysztawali jaho ŭ tawarystwie druhoj kachanki Wrublleǔskaj. Hroszy 600 rubloǔ znajszli pry im u cełaści.</br> {{gap|1.5em}}<span style="font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing:0px;">'''Horadna.'''</span> Chodziać pohałaski szto hrodzienskaho hubernatora Bojarskaho pieramieściać u Kazań. Na jahoż miejsce u Horadna maje pryjechać ciapiereszni wice hubernatar saratoǔski jeneral-major Szebeko.</br> {{gap|1.5em}}Ad 1-ho kastrycznika atkryǔsia tut adresny stoł.</br> {{gap|1.5em}}<span style="font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing:0px;">'''Biełastok.'''</span> Wykryli cełuju szajku, szto zajmałasia uwalniańniem chłopcaŭ ad wajenszczyny. Dziela hetaho kaleczyli ich u rozny sposab, nikatorym adymali nawat ruki, i za heta brali wialikija hroszy. Hetak zwalnili ad wajenszczyny kolkidzisiat asob. Arysztawali 5 czaławiek z hetaj bandy.</br> {{gap|1.5em}}— Biełastockija palaki padali prośbu da Hasudara, kab pazwoliŭ ich dzieciam wuczycca religii ǔ polskaj mowie. U prośble, hetaj wyliczana 10 szkołaŭ u katorych ciapier zusim nia wuczać religii, dziela taho, szto pa polsku wuczyć zabaraniajuć. Pad prośbaj padpisałasia 320 czaławiek.</br> {{gap|1.5em}}Kaliż naszyje biełarusy buduć hetak staracca ab rodnaj mowie?</br> {{gap|1.5em}}<span style="font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing:0px;">'''Minsk.'''</span> Biblioteka hrafoŭ Buteniewaŭ- Chreptowiczaǔ u katoraj jość szmat cennych knih, miż katorymi szmat polskich i łacinskich padarawana kijeŭsksmu uniwersytetu z warunkam, szto kalib atkryli uniwersytet u Wilni, to ŭsia heta biblioteka budzie pieradana Wilenskamu uniwersytetu.</br> {{gap|1.5em}}<span style="font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing:0px;">'''Barysau.'''</span> Minsk. hub. U wioscy Kleŭkach Barysaŭskaho pawietu sielanie znajszli skarb hroszy załatych i srebnych polskich, rasiejskich, niamieckich i szwedzkich z 15-ho i 16-ho staleciaŭ.</br> {{gap|1.5em}}<span style="font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing:0px;">'''Pinsk.'''</span> Minsk. hub. kolki dzion tamu na stacji Pinsk spatkalisia 2 tawarnyje pojezdy s pryczyny ni zamknieńnia simaforu. Zabity zmaszczyk Machnacz.</br> {{gap|1.5em}}<span style="font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing:0px;">'''Dwinsk.'''</span> Witeb. hub. Haradzkaja duma pastanawiła atkryć u Dwinsku siaredniaju mechanika-technicznuju szkołu i daje patrebnyje na hetu szkolu 20000 rubloǔ. Buduć sumyśla budawać dom.</br> {{gap|1.5em}}<span style="font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing:0px;">'''Kijeu.'''</span> Sud nad Mendelam Bejlisam za ubiǔstwa Andruszy Juszczynskabo jaszcze ŭsio ciahniecca; da hetych por usio dapraszujuć swiedkaŭ, katorych tam nabrałasia kala 200. Hazety wielmi biarucca za żydoŭ, dziela czaho czasta i prymachlowujuć, aby tolki wychodziła, szto żydy ni czym nia winawatyje. Za toje dastajecca i hazetam. Za 6 dzion ad 25 da 30 wieraśnia asztrafawano hazety 35 raz. Hazety użo zapłacili sztrafaŭ „za Bejlisa“ 5650 rubloǔ. Najbolej zapłacili hazety Kijeǔskija i Adeskija.</br> {{gap|1.5em}}Pa roznych haradoch raboczyje i wuczni pad namowami tawaryszaŭ — żydoǔ robiać zabastoŭki — pratesty proci winawaczenia żydoŭ za używańnie krywi chryścijanskaj.</br> {{gap|1.5em}}<span style="font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing:0px;">'''Pieciarburh.'''</span> Nidaŭna arysztawali redaktaraŭ raboczych hazet: Nikitina, Dmitryjewa, Boczkanowa i Prochorawa. Sledawaciel choczaczy ich wypytać, pasłaŭ pawiestku ǔ turmu, dzie zaǔsiody sadziać redaktaraŭ, ale tam ni wodnaho z hetych redaktaraŭ nie znajszli. Razasłali zapytańnia pa ǔsich druhich turmach ci nie siadziać tam redktary? I nima wiedama, ci znajduć ich dziekoleczy.</br> {{gap|1.5em}}— Pahawarywajuć szto u Rasiei budzie naznaczeny <span style="font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing:0px;">'''Kancler hasudarstwa'''</span> (pierszaja asoba paśla Cara) jak heta jość daŭno u Niemieczczynie.</br> {{gap|1.5em}}<span style="font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing:0px;">'''Nowoczerkask.'''</span> Kala Nowoczerkaska niekolki asobaŭ pamiarło z dżumy (dżuma — zaraza horszaja ad chalery).</br> {{gap|1.5em}}<span style="font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing:0px;">'''Kamczatka.'''</span> 2-ho kastrycznika na Kamczatce zdaryłasia ziemlatrasieńnie katoraja trywała 15 minut.</br> {{gap|1.5em}}<span style="font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing:0px;">'''Padbauka sroku służby.'''</span> Sałdaty, katoryje ciapier mieli wiarnucca da chaty buduć zadzierżany da 1-ho studnia 1914 hodu i ǔsim druhim budzie zwialiczany srok służby na 3 miesiacy. {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} {{c|'''Wiestki z zahranicy.|памер=180%}} <div style="margin-bottom:-1em;"></div> <center>{{larger|'''Na Bałkanach}}</center> <div style="margin-bottom:-0.5em;"></div> jaszcze ǔsio nimasz ładu i nimasz wiedama, kali jon tam zawiadziecca. Kali serby adzierżali wierch nad albanskimi paŭstancami i ŭwiali ŭ ich kraj swajo wojska, dyk <div style="margin-bottom:-0.5em; margin-top:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing:0px;"> <center>'''Austryja umieszałasia</center> </div> ǔ hetu sprawu i pasłała serbam hramatu ǔ katoraj damahajecca, kab jany wywiali swajo wojska z hranic Albanii i kali hetaho nia spoŭniać, hrozić im siłaj arużża. Serby-ż tak sama jak widać ni wielmi czurajucca wajny s Aŭstryjaj, bo zadaniaŭ jaje nie spaǔniajuć i tolki ŭ atkaz na hramatu pawiedamlajuć, szto ich wojska atklikana s tych punktaŭ, dzie bilisia s albancami. A moża<noinclude></noinclude> p0o3vype737b3wdzv9tcd1ihfr47tyl 296987 296983 2026-09-07T19:28:46Z Gleb Leo 2440 296987 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude><section begin="Szto"/>{{перанос канец|pa|jechali}} u Koŭnu ale pa darozie wymanuŭ ad Cz. 600 rubloǔ, szto jana mieła na pasah i chacieŭ z imi uciaczy na adnej stancii, ale jana pryłapała i razam pajechali dalej.</br> {{gap|1.5em}}Dyk woś u Żoslach jon pazbyǔsia jaje u druhi sposab. Arysztawali jaho ŭ tawarystwie druhoj kachanki Wrublleǔskaj. Hroszy 600 rubloǔ znajszli pry im u cełaści.</br> {{gap|1.5em}}<span style="font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing:0px;">'''Horadna.'''</span> Chodziać pohałaski szto hrodzienskaho hubernatora Bojarskaho pieramieściać u Kazań. Na jahoż miejsce u Horadna maje pryjechać ciapiereszni wice hubernatar saratoǔski jeneral-major Szebeko.</br> {{gap|1.5em}}Ad 1-ho kastrycznika atkryǔsia tut adresny stoł.</br> {{gap|1.5em}}<span style="font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing:0px;">'''Biełastok.'''</span> Wykryli cełuju szajku, szto zajmałasia uwalniańniem chłopcaŭ ad wajenszczyny. Dziela hetaho kaleczyli ich u rozny sposab, nikatorym adymali nawat ruki, i za heta brali wialikija hroszy. Hetak zwalnili ad wajenszczyny kolkidzisiat asob. Arysztawali 5 czaławiek z hetaj bandy.</br> {{gap|1.5em}}— Biełastockija palaki padali prośbu da Hasudara, kab pazwoliŭ ich dzieciam wuczycca religii ǔ polskaj mowie. U prośble, hetaj wyliczana 10 szkołaŭ u katorych ciapier zusim nia wuczać religii, dziela taho, szto pa polsku wuczyć zabaraniajuć. Pad prośbaj padpisałasia 320 czaławiek.</br> {{gap|1.5em}}Kaliż naszyje biełarusy buduć hetak staracca ab rodnaj mowie?</br> {{gap|1.5em}}<span style="font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing:0px;">'''Minsk.'''</span> Biblioteka hrafoŭ Buteniewaŭ- Chreptowiczaǔ u katoraj jość szmat cennych knih, miż katorymi szmat polskich i łacinskich padarawana kijeŭsksmu uniwersytetu z warunkam, szto kalib atkryli uniwersytet u Wilni, to ŭsia heta biblioteka budzie pieradana Wilenskamu uniwersytetu.</br> {{gap|1.5em}}<span style="font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing:0px;">'''Barysau.'''</span> Minsk. hub. U wioscy Kleŭkach Barysaŭskaho pawietu sielanie znajszli skarb hroszy załatych i srebnych polskich, rasiejskich, niamieckich i szwedzkich z 15-ho i 16-ho staleciaŭ.</br> {{gap|1.5em}}<span style="font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing:0px;">'''Pinsk.'''</span> Minsk. hub. kolki dzion tamu na stacji Pinsk spatkalisia 2 tawarnyje pojezdy s pryczyny ni zamknieńnia simaforu. Zabity zmaszczyk Machnacz.</br> {{gap|1.5em}}<span style="font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing:0px;">'''Dwinsk.'''</span> Witeb. hub. Haradzkaja duma pastanawiła atkryć u Dwinsku siaredniaju mechanika-technicznuju szkołu i daje patrebnyje na hetu szkolu 20000 rubloǔ. Buduć sumyśla budawać dom.</br> {{gap|1.5em}}<span style="font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing:0px;">'''Kijeu.'''</span> Sud nad Mendelam Bejlisam za ubiǔstwa Andruszy Juszczynskabo jaszcze ŭsio ciahniecca; da hetych por usio dapraszujuć swiedkaŭ, katorych tam nabrałasia kala 200. Hazety wielmi biarucca za żydoŭ, dziela czaho czasta i prymachlowujuć, aby tolki wychodziła, szto żydy ni czym nia winawatyje. Za toje dastajecca i hazetam. Za 6 dzion ad 25 da 30 wieraśnia asztrafawano hazety 35 raz. Hazety użo zapłacili sztrafaŭ „za Bejlisa“ 5650 rubloǔ. Najbolej zapłacili hazety Kijeǔskija i Adeskija.</br> {{gap|1.5em}}Pa roznych haradoch raboczyje i wuczni pad namowami tawaryszaŭ — żydoǔ robiać zabastoŭki — pratesty proci winawaczenia żydoŭ za używańnie krywi chryścijanskaj.</br> {{gap|1.5em}}<span style="font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing:0px;">'''Pieciarburh.'''</span> Nidaŭna arysztawali redaktaraŭ raboczych hazet: Nikitina, Dmitryjewa, Boczkanowa i Prochorawa. Sledawaciel choczaczy ich wypytać, pasłaŭ pawiestku ǔ turmu, dzie zaǔsiody sadziać redaktaraŭ, ale tam ni wodnaho z hetych redaktaraŭ nie znajszli. Razasłali zapytańnia pa ǔsich druhich turmach ci nie siadziać tam redktary? I nima wiedama, ci znajduć ich dziekoleczy.</br> {{gap|1.5em}}— Pahawarywajuć szto u Rasiei budzie naznaczeny <span style="font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing:0px;">'''Kancler hasudarstwa'''</span> (pierszaja asoba paśla Cara) jak heta jość daŭno u Niemieczczynie.</br> {{gap|1.5em}}<span style="font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing:0px;">'''Nowoczerkask.'''</span> Kala Nowoczerkaska niekolki asobaŭ pamiarło z dżumy (dżuma — zaraza horszaja ad chalery).</br> {{gap|1.5em}}<span style="font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing:0px;">'''Kamczatka.'''</span> 2-ho kastrycznika na Kamczatce zdaryłasia ziemlatrasieńnie katoraja trywała 15 minut.</br> {{gap|1.5em}}<span style="font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing:0px;">'''Padbauka sroku służby.'''</span> Sałdaty, katoryje ciapier mieli wiarnucca da chaty buduć zadzierżany da 1-ho studnia 1914 hodu i ǔsim druhim budzie zwialiczany srok służby na 3 miesiacy. {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Szto"/> <section begin="Wiestki"/>{{c|'''Wiestki z zahranicy.|памер=180%}} <div style="margin-bottom:-1em;"></div> <center>{{larger|'''Na Bałkanach}}</center> <div style="margin-bottom:-0.5em;"></div> jaszcze ǔsio nimasz ładu i nimasz wiedama, kali jon tam zawiadziecca. Kali serby adzierżali wierch nad albanskimi paŭstancami i ŭwiali ŭ ich kraj swajo wojska, dyk <div style="margin-bottom:-0.5em; margin-top:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing:0px;"> <center>'''Austryja umieszałasia</center> </div> ǔ hetu sprawu i pasłała serbam hramatu ǔ katoraj damahajecca, kab jany wywiali swajo wojska z hranic Albanii i kali hetaho nia spoŭniać, hrozić im siłaj arużża. Serby-ż tak sama jak widać ni wielmi czurajucca wajny s Aŭstryjaj, bo zadaniaŭ jaje nie spaǔniajuć i tolki ŭ atkaz na hramatu pawiedamlajuć, szto ich wojska atklikana s tych punktaŭ, dzie bilisia s albancami. A moża <section end="Wiestki"/><noinclude></noinclude> 607papfa0lvvuwr9spysql35csrynnh Старонка:Biełarus. 1913. № 29.pdf/7 104 128644 296984 2026-09-07T19:24:15Z RAleh111 4658 /* Праблематычная */ 296984 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="RAleh111" /></noinclude> Serbija nia wieryć u szczyraść hetych pahrozak, nawuczanaja prykładam, szto Europa umieje hrazić u rozny sposab, ale za nadta aściarożnaja, kab zrabić toje, szto abicaje u pahrozcy.</br> <div style="margin-top:-0.5em; margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing:0px;"> <center>'''Turcija z Hrecijaj.</center> </div> musić tyki pahodziacca, bo aposznija telehramy danosiać, szto użo bliska ǔsie ważniejszyja punkty zhody pryniaty poǔnamocnymi abodwuch hasudarstwaǔ, tolki niszmat reczaŭ mieńszaj wahi astajecca jeszcze prahledzić. <div style="margin-top:-0.5em; margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing:0px;"> <center>'''Japonija</center> </div> pastanawiła pażyczyć 800 miljonaŭ rub. na uparadkawańnie ǔsiaho kraju i padniaćcie ŭ im promysłu. <div style="margin-top:-0.5em; margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing:0px;"> <center>'''Katastrofa u kapalni.</center> </div> {{gap|1.5em}}Pad Londanam u Anhlii ǔ kapalni „Universal“ zdaryłasia straszennaja katastrofa: zawaliłasia ziamlia i prykryła u kapalni 434-oh raboczych. Ciapier tudy wysłana wojska dziela ratunku, ale tymczasam nikoha nia wyratawali. U kapalni ǔżo try razy paŭstawaŭ iznoǔ pażar, katory hrozić życiu ratujuczych i pieraszkadzaje pracawać. <div style="margin-top:-0.5em; margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing:0px;"> <center>'''Hibiel 28 wietralotau.</center> </div> {{gap|1.5em}}Kala Berlina u Niamieczynie 28 czaławiek sałtadaǔ padnialisia na wietralotnaj maszynie (diryżabli). Praz nieskolki minut zdaryǔsia ǔ maszynie pażar, ad katoraho paszli adzin za druhim try ǔzrywy. Kali pałamanaja maszyna zwaliłasia, adzin tolki aficer byǔ ciażka pakaleczany i dwa sałdaty byli jeszcze żywyje, ale zaraz że skanali a reszta 25 byli ŭsie miortwyje. <div style="margin-top:-0.5em; margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing:0px;"> <center>'''Śmierć wuczonaho.</center> </div> {{gap|1.5em}}U Lwowie pamior polski wuczony A. Małecki. Pacharony jaho adbylisia pry zjeżdzie szmat wuczonych z roznych kancoǔ Polszczy i z druhich krajoǔ. <div style="margin-top:-0.5em; margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing:0px;"> <center>'''Jubileusz kn. Joz. Poniatouskaho.</center> </div> {{gap|1.5em}}U Krakowie z wialikaj uraczystościaj abchodziać 100 letni jubileusz śmierci wialikaho wajaki polskaho kniazia Joz. Poniatoŭskaho. Z hetaj pryczyny ǔsie damy i budynki hramadzianskije (publicznyje) byli pieknie prybrany. Atkryli wystaŭku pamiatka i pa henym wajaku. Zjechałasia szmat tysiacz asob z roznych miejsc, dzie żyjuć palaki. Nasza haspadarka. Na poli.</br> {{gap|1.5em}}Sioletnija poznaja i dobraja wosień daje zmohu badaj każdamu naszamu chlebarobu uprawicca z workaj na zimu, Dobraja i wiel- mi ważnaja recz.</br> {{gap|1.5em}}Ale tut sprawa jość jeszcze ważniejsza- ja: jak araé, i ei można hetu rallu barana- wać pierad zimoj dziela taho tolki chapaje czasu? szto </br> {{gap|1.5em}}Piersz na piersz, aruczy na zimu, treba kanieczna brać skibu krychu hłybiej, czym Jana bralasia dahetul. Heta robieca dziela jué wierchu pažyünyje ezustki a hlub, i taho, szto skroś ziamlu naszu praciahiwa- hetaja pažyūnaja strawa dla raślinaŭ pra- padzie marna, kali my jaje nia wykulim na wierch, bo tady tolki jana robicca prydat- na dla naszych raślinaŭ, kali pierad he- tym wylakyeca pad silaj pawietra i maro- zаǔ.</br> {{gap|1.5em}}Szto da baranawańnia to hetaho ni- koli nie warta rabić u wosieni, bo wyhła- dżywajuczy rallu tym samym miensz pa- kidajem ezastak jaje pad pawietram.</br> {{gap|1.5em}}Szto tolki hetkaja rabota karysnaja, wy- dumaŭ nie adzin niejaki haspadar, a paka- zała praktyka na probnych palach, dzie het- kija proby robiacca wuczonymi ahranoma- mi praz doühija hody." Lu-cyk.{{gap|2.5em}} Usiaczyna. Nazwańnie 12 miesiacau.</br> {{gap|1.5em}}1 szy Studzień dziela taho, szto jon zimny, usich studzie.</br> {{gap|1.5em}}2 Luty szczupaje, ci nohi abuty; luty znaczyć zimny.</br> {{gap|1.5em}}3 Marac ad prymarozkau rankami marac kusaje za palac. Nazywajuć jaho jeszcze Saka- wikom, dziela taho, szto u hetym miesiacy puska- juć sok s klonu i biarozy.</br> {{gap|1.5em}}4. Krasawik kraskami. - bo u im ziamla pakrywajecca</br> {{gap|1.5em}}5 Maj-usiaho da woli maje.</br> {{gap|1.5em}}6 Czerwień-dziela taho szto u hetym miesia- ey pakazujecca czarwiaczok z bliskuczaj u cia- mnacie haloukaj-światlaczok. znuć.</br> {{gap|1.5em}}7 Lipień-dziela taho, szto u im ewitué lipy.</br> {{gap|1.5em}}8 Żniwień dziela taho, szto i u im najbolsz </br> {{gap|1.5em}}9 Wierasień-bo u im éwicić wieras..</br> {{gap|1.5em}}10 Kastrycznik bo u im ludzi mnué lany, dyk bahaty kastroj.</br> {{gap|1.5em}}11 Listapad dziela taho, szto u im apadajuć liścia z dreu.</br> {{gap|1.5em}}12 Śnieżeń-bo u im bahata wypadaje śniehu.</br><noinclude></noinclude> fz7w33yh0ahyp5z5tc8kpg8md6327z5 296990 296984 2026-09-08T07:45:10Z RAleh111 4658 /* Не вычытаная */ 296990 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> Serbija nia wieryć u szczyraść hetych pahrozak, nawuczanaja prykładam, szto Europa umieje hrazić u rozny sposab, ale za nadta aściarożnaja, kab zrabić toje, szto abicaje u pahrozcy.</br> <div style="margin-top:-0.5em; margin-bottom:-0.5em; font-size:120%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing:0px;"> <center>'''Turcija z Hrecijaj.</center> </div> musić tyki pahodziacca, bo aposznija telehramy danosiać, szto użo bliska ǔsie ważniejszyja punkty zhody pryniaty poǔnamocnymi abodwuch hasudarstwaǔ, tolki niszmat reczaŭ mieńszaj wahi astajecca jeszcze prahledzić. <div style="margin-top:-0.5em; margin-bottom:-0.5em; font-size:120%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing:0px;"> <center>'''Japonija</center> </div> pastanawiła pażyczyć 800 miljonaŭ rub. na uparadkawańnie ǔsiaho kraju i padniaćcie ŭ im promysłu. <div style="margin-top:-0.5em; margin-bottom:-0.5em; font-size:120%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing:0px;"> <center>'''Katastrofa u kapalni.</center> </div> {{gap|1.5em}}Pad Londanam u Anhlii ǔ kapalni „Universal“ zdaryłasia straszennaja katastrofa: zawaliłasia ziamlia i prykryła u kapalni 434-oh raboczych. Ciapier tudy wysłana wojska dziela ratunku, ale tymczasam nikoha nia wyratawali. U kapalni ǔżo try razy paŭstawaŭ iznoǔ pażar, katory hrozić życiu ratujuczych i pieraszkadzaje pracawać. <div style="margin-top:-0.5em; margin-bottom:-0.5em; font-size:120%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing:0px;"> <center>'''Hibiel 28 wietralotau.</center> </div> {{gap|1.5em}}Kala Berlina u Niamieczynie 28 czaławiek sałtadaǔ padnialisia na wietralotnaj maszynie (diryżabli). Praz nieskolki minut zdaryǔsia ǔ maszynie pażar, ad katoraho paszli adzin za druhim try ǔzrywy. Kali pałamanaja maszyna zwaliłasia, adzin tolki aficer byǔ ciażka pakaleczany i dwa sałdaty byli jeszcze żywyje, ale zaraz że skanali a reszta 25 byli ŭsie miortwyje. <div style="margin-top:-0.5em; margin-bottom:-0.5em; font-size:120%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing:0px;"> <center>'''Śmierć wuczonaho.</center> </div> {{gap|1.5em}}U Lwowie pamior polski wuczony A. Małecki. Pacharony jaho adbylisia pry zjeżdzie szmat wuczonych z roznych kancoǔ Polszczy i z druhich krajoǔ. <div style="margin-top:-0.5em; margin-bottom:-0.5em; font-size:120%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing:0px;"> <center>'''Jubileusz kn. Joz. Poniatouskaho.</center> </div> {{gap|1.5em}}U Krakowie z wialikaj uraczystościaj abchodziać 100 letni jubileusz śmierci wialikaho wajaki polskaho kniazia Joz. Poniatoŭskaho. Z hetaj pryczyny ǔsie damy i budynki hramadzianskije (publicznyje) byli pieknie prybrany. Atkryli wystaŭku pamiatka i pa henym wajaku. Zjechałasia szmat tysiacz asob z roznych miejsc, dzie żyjuć palaki. {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} {{c|'''Nasza haspadarka.|памер=180%}} <div style="margin-bottom:-0.5em; margin-top:-0.5em; font-size:120%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing:0px;"> <center>'''Na poli.</center> </div> {{gap|1.5em}}Sioletnija poznaja i dobraja wosień daje zmohu badaj każdamu naszamu chlebarobu uprawicca z workaj na zimu. Dobraja i wielmi ważnaja recz.</br> {{gap|1.5em}}Ale tut sprawa jość jeszcze ważniejszaja: jak arać, i ci można hetu rallu baranawać pierad zimoj dziela taho tolki — szto chapaje czasu?</br> {{gap|1.5em}}Piersz na piersz, aruczy na zimu, treba kanieczna brać skibu krychu hłybiej, czym jana brałasia dahetul. Heta robicca dziela taho, szto skroś ziamlu naszu praciahiwajuć źwierchu pażyǔnyje czastki ǔ hłub, i hetaja pażyūnaja strawa dla raślinaŭ prapadzie marna, kali my jaje nia wykulim na wierch, bo tady tolki jana robicca prydatna dla naszych raślinaŭ, kali pierad hetym wylażycca pad silaj pawietra i marozаǔ.</br> {{gap|1.5em}}Szto da baranawańnia — to hetaho nikoli nie warta rabić u wosieni, bo wyhładżywajuczy rallu — tym samym miensz pakidajem czastak jaje pad pawietram.</br> {{gap|1.5em}}Szto tolki hetkaja rabota karysnaja, wydumaŭ nie adzin niejaki haspadar, a pakazała praktyka na probnych palach, dzie hetkija proby robiacca wuczonymi ahranomami praz doǔhija hody. {{справа|'''Lu—cyk.{{gap|2.5em}}}} {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} {{c|'''Usiaczyna.|памер=180%}} <div style="margin-bottom:-0.5em; margin-top:-0.5em; font-size:120%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing:0px;"> <center>'''Nazwańnie 12 miesiacau.</center> </div> <div style="font-size:92%; line-height: 1.3"> {{gap|1.5em}}1 szy <span style="font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;">'''Studzień'''</span> dziela taho, szto jon zimny, usich studzie.</br> {{gap|1.5em}}2 <span style="font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;">'''Luty'''</span> szczupaje, ci nohi abuty; luty znaczyć zimny.</br> {{gap|1.5em}}3 <span style="font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;">'''Marac'''</span> ad prymarozkaǔ rankami marac — kusaje za palac. Nazywajuć jaho jeszcze Sakawikom, dziela taho, szto u hetym miesiacy puskajuć sok s klonu i biarozy.</br> {{gap|1.5em}}4 <span style="font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;">'''Krasawik'''</span> — bo u im ziamla pakrywajecca kraskami.</br> {{gap|1.5em}}5 <span style="font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;">'''Maj'''</span> — usiaho dawoli maje.</br> {{gap|1.5em}}6 <span style="font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;">'''Czerwień'''</span> — dziela taho szto u hetym miesiacy pakazujecca czarwiaczok z bliskuczaj u ciamnacie hałoǔkaj — światlaczok.</br> {{gap|1.5em}}7 <span style="font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;">'''Lipień'''</span> — dziela taho, szto u im cwituć lipy.</br> {{gap|1.5em}}8 <span style="font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;">'''Żniwień'''</span> — dziela taho, szto i u im najbolsz żnuć.</br> {{gap|1.5em}}9 <span style="font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;">'''Wierasień'''</span> — bo u im ćwicić wieras.</br> {{gap|1.0em}}10 <span style="font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;">'''Kastrycznik'''</span> — bo u im ludzi mnuć lany, dyk bahaty kastroj.</br> {{gap|1.0em}}11 <span style="font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;">'''Listapad'''</span> — dziela taho, szto u im apadajuć liścia z dreǔ.</br> {{gap|1.0em}}12 <span style="font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;">'''Śnieżeń'''</span> — bo u im bahata wypadaje śniehu.</br> </div><noinclude></noinclude> ajnslt2nj34h0drjsit3d07onak817n 296991 296990 2026-09-08T07:46:22Z RAleh111 4658 296991 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> Serbija nia wieryć u szczyraść hetych pahrozak, nawuczanaja prykładam, szto Europa umieje hrazić u rozny sposab, ale za nadta aściarożnaja, kab zrabić toje, szto abicaje u pahrozcy.</br> <div style="margin-top:-0.5em; margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing:0px;"> <center>'''Turcija z Hrecijaj.</center> </div> musić tyki pahodziacca, bo aposznija telehramy danosiać, szto użo bliska ǔsie ważniejszyja punkty zhody pryniaty poǔnamocnymi abodwuch hasudarstwaǔ, tolki niszmat reczaŭ mieńszaj wahi astajecca jeszcze prahledzić. <div style="margin-top:-0.5em; margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing:0px;"> <center>'''Japonija</center> </div> pastanawiła pażyczyć 800 miljonaŭ rub. na uparadkawańnie ǔsiaho kraju i padniaćcie ŭ im promysłu. <div style="margin-top:-0.5em; margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing:0px;"> <center>'''Katastrofa u kapalni.</center> </div> {{gap|1.5em}}Pad Londanam u Anhlii ǔ kapalni „Universal“ zdaryłasia straszennaja katastrofa: zawaliłasia ziamlia i prykryła u kapalni 434-oh raboczych. Ciapier tudy wysłana wojska dziela ratunku, ale tymczasam nikoha nia wyratawali. U kapalni ǔżo try razy paŭstawaŭ iznoǔ pażar, katory hrozić życiu ratujuczych i pieraszkadzaje pracawać. <div style="margin-top:-0.5em; margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing:0px;"> <center>'''Hibiel 28 wietralotau.</center> </div> {{gap|1.5em}}Kala Berlina u Niamieczynie 28 czaławiek sałtadaǔ padnialisia na wietralotnaj maszynie (diryżabli). Praz nieskolki minut zdaryǔsia ǔ maszynie pażar, ad katoraho paszli adzin za druhim try ǔzrywy. Kali pałamanaja maszyna zwaliłasia, adzin tolki aficer byǔ ciażka pakaleczany i dwa sałdaty byli jeszcze żywyje, ale zaraz że skanali a reszta 25 byli ŭsie miortwyje. <div style="margin-top:-0.5em; margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing:0px;"> <center>'''Śmierć wuczonaho.</center> </div> {{gap|1.5em}}U Lwowie pamior polski wuczony A. Małecki. Pacharony jaho adbylisia pry zjeżdzie szmat wuczonych z roznych kancoǔ Polszczy i z druhich krajoǔ. <div style="margin-top:-0.5em; margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing:0px;"> <center>'''Jubileusz kn. Joz. Poniatouskaho.</center> </div> {{gap|1.5em}}U Krakowie z wialikaj uraczystościaj abchodziać 100 letni jubileusz śmierci wialikaho wajaki polskaho kniazia Joz. Poniatoŭskaho. Z hetaj pryczyny ǔsie damy i budynki hramadzianskije (publicznyje) byli pieknie prybrany. Atkryli wystaŭku pamiatka i pa henym wajaku. Zjechałasia szmat tysiacz asob z roznych miejsc, dzie żyjuć palaki. {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} {{c|'''Nasza haspadarka.|памер=180%}} <div style="margin-bottom:-0.5em; margin-top:-0.5em; font-size:120%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing:0px;"> <center>'''Na poli.</center> </div> {{gap|1.5em}}Sioletnija poznaja i dobraja wosień daje zmohu badaj każdamu naszamu chlebarobu uprawicca z workaj na zimu. Dobraja i wielmi ważnaja recz.</br> {{gap|1.5em}}Ale tut sprawa jość jeszcze ważniejszaja: jak arać, i ci można hetu rallu baranawać pierad zimoj dziela taho tolki — szto chapaje czasu?</br> {{gap|1.5em}}Piersz na piersz, aruczy na zimu, treba kanieczna brać skibu krychu hłybiej, czym jana brałasia dahetul. Heta robicca dziela taho, szto skroś ziamlu naszu praciahiwajuć źwierchu pażyǔnyje czastki ǔ hłub, i hetaja pażyūnaja strawa dla raślinaŭ prapadzie marna, kali my jaje nia wykulim na wierch, bo tady tolki jana robicca prydatna dla naszych raślinaŭ, kali pierad hetym wylażycca pad silaj pawietra i marozаǔ.</br> {{gap|1.5em}}Szto da baranawańnia — to hetaho nikoli nie warta rabić u wosieni, bo wyhładżywajuczy rallu — tym samym miensz pakidajem czastak jaje pad pawietram.</br> {{gap|1.5em}}Szto tolki hetkaja rabota karysnaja, wydumaŭ nie adzin niejaki haspadar, a pakazała praktyka na probnych palach, dzie hetkija proby robiacca wuczonymi ahranomami praz doǔhija hody. {{справа|'''Lu—cyk.{{gap|2.5em}}}} {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} {{c|'''Usiaczyna.|памер=180%}} <div style="margin-bottom:-0.5em; margin-top:-0.5em; font-size:120%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing:0px;"> <center>'''Nazwańnie 12 miesiacau.</center> </div> <div style="font-size:92%; line-height: 1.3"> {{gap|1.5em}}1 szy <span style="font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;">'''Studzień'''</span> dziela taho, szto jon zimny, usich studzie.</br> {{gap|1.5em}}2 <span style="font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;">'''Luty'''</span> szczupaje, ci nohi abuty; luty znaczyć zimny.</br> {{gap|1.5em}}3 <span style="font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;">'''Marac'''</span> ad prymarozkaǔ rankami marac — kusaje za palac. Nazywajuć jaho jeszcze Sakawikom, dziela taho, szto u hetym miesiacy puskajuć sok s klonu i biarozy.</br> {{gap|1.5em}}4 <span style="font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;">'''Krasawik'''</span> — bo u im ziamla pakrywajecca kraskami.</br> {{gap|1.5em}}5 <span style="font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;">'''Maj'''</span> — usiaho dawoli maje.</br> {{gap|1.5em}}6 <span style="font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;">'''Czerwień'''</span> — dziela taho szto u hetym miesiacy pakazujecca czarwiaczok z bliskuczaj u ciamnacie hałoǔkaj — światlaczok.</br> {{gap|1.5em}}7 <span style="font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;">'''Lipień'''</span> — dziela taho, szto u im cwituć lipy.</br> {{gap|1.5em}}8 <span style="font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;">'''Żniwień'''</span> — dziela taho, szto i u im najbolsz żnuć.</br> {{gap|1.5em}}9 <span style="font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;">'''Wierasień'''</span> — bo u im ćwicić wieras.</br> {{gap|1.0em}}10 <span style="font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;">'''Kastrycznik'''</span> — bo u im ludzi mnuć lany, dyk bahaty kastroj.</br> {{gap|1.0em}}11 <span style="font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;">'''Listapad'''</span> — dziela taho, szto u im apadajuć liścia z dreǔ.</br> {{gap|1.0em}}12 <span style="font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;">'''Śnieżeń'''</span> — bo u im bahata wypadaje śniehu.</br> </div><noinclude></noinclude> d3967622jx1wbbf9pakjxorxghd42y7 296992 296991 2026-09-08T08:03:31Z RAleh111 4658 296992 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> Serbija nia wieryć u szczyraść hetych pahrozak, nawuczanaja prykładam, szto Europa umieje hrazić u rozny sposab, ale za nadta aściarożnaja, kab zrabić toje, szto abicaje u pahrozcy.</br> <div style="margin-top:-0.5em; margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing:0px;"> <center>'''Turcija z Hrecijaj</center> </div> musić tyki pahodziacca, bo aposznija telehramy danosiać, szto użo bliska ǔsie ważniejszyja punkty zhody pryniaty poǔnamocnymi abodwuch hasudarstwaǔ, tolki niszmat reczaŭ mieńszaj wahi astajecca jeszcze prahledzić. <div style="margin-top:-0.5em; margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing:0px;"> <center>'''Japonija</center> </div> pastanawiła pażyczyć 800 miljonaŭ rub. na uparadkawańnie ǔsiaho kraju i padniaćcie ŭ im promysłu. <div style="margin-top:-0.5em; margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing:0px;"> <center>'''Katastrofa u kapalni.</center> </div> {{gap|1.5em}}Pad Londanam u Anhlii ǔ kapalni „Universal“ zdaryłasia straszennaja katastrofa: zawaliłasia ziamlia i prykryła u kapalni 434-oh raboczych. Ciapier tudy wysłana wojska dziela ratunku, ale tymczasam nikoha nia wyratawali. U kapalni ǔżo try razy paŭstawaŭ iznoǔ pażar, katory hrozić życiu ratujuczych i pieraszkadzaje pracawać. <div style="margin-top:-0.5em; margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing:0px;"> <center>'''Hibiel 28 wietralotau.</center> </div> {{gap|1.5em}}Kala Berlina u Niamieczynie 28 czaławiek sałtadaǔ padnialisia na wietralotnaj maszynie (diryżabli). Praz nieskolki minut zdaryǔsia ǔ maszynie pażar, ad katoraho paszli adzin za druhim try ǔzrywy. Kali pałamanaja maszyna zwaliłasia, adzin tolki aficer byǔ ciażka pakaleczany i dwa sałdaty byli jeszcze żywyje, ale zaraz że skanali a reszta 25 byli ŭsie miortwyje. <div style="margin-top:-0.5em; margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing:0px;"> <center>'''Śmierć wuczonaho.</center> </div> {{gap|1.5em}}U Lwowie pamior polski wuczony A. Małecki. Pacharony jaho adbylisia pry zjeżdzie szmat wuczonych z roznych kancoǔ Polszczy i z druhich krajoǔ. <div style="margin-top:-0.5em; margin-bottom:-0.5em; font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing:0px;"> <center>'''Jubileusz kn. Joz. Poniatouskaho.</center> </div> {{gap|1.5em}}U Krakowie z wialikaj uraczystościaj abchodziać 100 letni jubileusz śmierci wialikaho wajaki polskaho kniazia Joz. Poniatoŭskaho. Z hetaj pryczyny ǔsie damy i budynki hramadzianskije (publicznyje) byli pieknie prybrany. Atkryli wystaŭku pamiatka i pa henym wajaku. Zjechałasia szmat tysiacz asob z roznych miejsc, dzie żyjuć palaki. {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} {{c|'''Nasza haspadarka.|памер=180%}} <div style="margin-bottom:-0.5em; margin-top:-0.5em; font-size:120%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing:0px;"> <center>'''Na poli.</center> </div> {{gap|1.5em}}Sioletnija poznaja i dobraja wosień daje zmohu badaj każdamu naszamu chlebarobu uprawicca z workaj na zimu. Dobraja i wielmi ważnaja recz.</br> {{gap|1.5em}}Ale tut sprawa jość jeszcze ważniejszaja: jak arać, i ci można hetu rallu baranawać pierad zimoj dziela taho tolki — szto chapaje czasu?</br> {{gap|1.5em}}Piersz na piersz, aruczy na zimu, treba kanieczna brać skibu krychu hłybiej, czym jana brałasia dahetul. Heta robicca dziela taho, szto skroś ziamlu naszu praciahiwajuć źwierchu pażyǔnyje czastki ǔ hłub, i hetaja pażyūnaja strawa dla raślinaŭ prapadzie marna, kali my jaje nia wykulim na wierch, bo tady tolki jana robicca prydatna dla naszych raślinaŭ, kali pierad hetym wylażycca pad silaj pawietra i marozаǔ.</br> {{gap|1.5em}}Szto da baranawańnia — to hetaho nikoli nie warta rabić u wosieni, bo wyhładżywajuczy rallu — tym samym miensz pakidajem czastak jaje pad pawietram.</br> {{gap|1.5em}}Szto tolki hetkaja rabota karysnaja, wydumaŭ nie adzin niejaki haspadar, a pakazała praktyka na probnych palach, dzie hetkija proby robiacca wuczonymi ahranomami praz doǔhija hody. {{справа|'''Lu—cyk.{{gap|2.5em}}}} {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} {{c|'''Usiaczyna.|памер=180%}} <div style="margin-bottom:-0.5em; margin-top:-0.5em; font-size:120%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing:0px;"> <center>'''Nazwańnie 12 miesiacau.</center> </div> <div style="font-size:92%; line-height: 1.3"> {{gap|1.5em}}1 szy <span style="font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;">'''Studzień'''</span> dziela taho, szto jon zimny, usich studzie.</br> {{gap|1.5em}}2 <span style="font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;">'''Luty'''</span> szczupaje, ci nohi abuty; luty znaczyć zimny.</br> {{gap|1.5em}}3 <span style="font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;">'''Marac'''</span> ad prymarozkaǔ rankami marac — kusaje za palac. Nazywajuć jaho jeszcze Sakawikom, dziela taho, szto u hetym miesiacy puskajuć sok s klonu i biarozy.</br> {{gap|1.5em}}4 <span style="font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;">'''Krasawik'''</span> — bo u im ziamla pakrywajecca kraskami.</br> {{gap|1.5em}}5 <span style="font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;">'''Maj'''</span> — usiaho dawoli maje.</br> {{gap|1.5em}}6 <span style="font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;">'''Czerwień'''</span> — dziela taho szto u hetym miesiacy pakazujecca czarwiaczok z bliskuczaj u ciamnacie hałoǔkaj — światlaczok.</br> {{gap|1.5em}}7 <span style="font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;">'''Lipień'''</span> — dziela taho, szto u im cwituć lipy.</br> {{gap|1.5em}}8 <span style="font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;">'''Żniwień'''</span> — dziela taho, szto i u im najbolsz żnuć.</br> {{gap|1.5em}}9 <span style="font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;">'''Wierasień'''</span> — bo u im ćwicić wieras.</br> {{gap|1.0em}}10 <span style="font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;">'''Kastrycznik'''</span> — bo u im ludzi mnuć lany, dyk bahaty kastroj.</br> {{gap|1.0em}}11 <span style="font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;">'''Listapad'''</span> — dziela taho, szto u im apadajuć liścia z dreǔ.</br> {{gap|1.0em}}12 <span style="font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;">'''Śnieżeń'''</span> — bo u im bahata wypadaje śniehu.</br> </div><noinclude></noinclude> s9p0zwo369p8khst8sl0c5dw9myul5d Biełarus (1913)/1913/29/Kaścielnyja wiedamaści 0 128645 296986 2026-09-07T19:27:40Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{загаловак | назва = Kaścielnyja wiedamaści | безаўтара = | год = 9 кастрычніка 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/29/Piszuć da nas/Gadziewo|Gadziewo]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/29/Szto czuwać|Szto czuwać]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages...» 296986 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Kaścielnyja wiedamaści | безаўтара = | год = 9 кастрычніка 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/29/Piszuć da nas/Gadziewo|Gadziewo]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/29/Szto czuwać|Szto czuwać]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913. № 29.pdf" from="4" to="5" fromsection="Kaścielnyja" tosection="Kaścielnyja" /> {{Выроўніваньне-канец}} {{DEFAULTSORT:Kaścielnyja wiedamaści}} [[Катэгорыя:Публіцыстыка невядомых аўтараў]] [[Катэгорыя:Каталіцтва]] s6cn3kazk8tf4pz14w1m1fetqdc28u6 Biełarus (1913)/1913/29/Szto czuwać 0 128646 296988 2026-09-07T19:29:10Z Gleb Leo 2440 Новая старонка: «{{загаловак | назва = Szto czuwać | безаўтара = | год = 9 кастрычніка 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/29/Kaścielnyja wiedamaści|Kaścielnyja wiedamaści]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/29/Wiestki z zahranicy|Wiestki z zahranicy]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-па...» 296988 wikitext text/x-wiki {{загаловак | назва = Szto czuwać | безаўтара = | год = 9 кастрычніка 1913 году | пераклад = | секцыя = Публіцыстыка | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/29/Kaścielnyja wiedamaści|Kaścielnyja wiedamaści]] | наступны = [[Biełarus (1913)/1913/29/Wiestki z zahranicy|Wiestki z zahranicy]] | анатацыі = }} {{Выроўніваньне-пачатак}} <pages index="Biełarus. 1913. № 29.pdf" from="5" to="6" fromsection="Szto" tosection="Szto" /> {{Выроўніваньне-канец}} {{DEFAULTSORT:Szto czuwać}} [[Катэгорыя:Публіцыстыка невядомых аўтараў]] 2wnvf3nkdeuylylsr9mqsihkfu8k74v Старонка:Будучыня (1947).pdf/136 104 128647 296989 2026-09-08T06:57:30Z By-isti 3554 /* Не правераная */ Новая старонка: «смерць, крывёй сваёй і жыццём заплоціць за гэта… Ягоную печань будуць жэрці сабакі, жабы будуць сядзець на ягоных касцях! Гуджу! Я, твой друг, Іота Тапурыя, прысягаю табе. Спі… Гуджу!.. {{Водступ|2|em}}Тапурыя нізка пакланіўся, дастаючы рукой зямлі. {{Водсту...» 296989 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="By-isti" /></noinclude>смерць, крывёй сваёй і жыццём заплоціць за гэта… Ягоную печань будуць жэрці сабакі, жабы будуць сядзець на ягоных касцях! Гуджу! Я, твой друг, Іота Тапурыя, прысягаю табе. Спі… Гуджу!.. {{Водступ|2|em}}Тапурыя нізка пакланіўся, дастаючы рукой зямлі. {{Водступ|2|em}}— Я пайду, жанчына, — сурова сказаў ён. — Табе людзі дапамогуць, калі ўціхне пажар. {{Водступ|2|em}}І ён пайшоў праз абгарэлы сад і хутка знік у гушчары кукурузы. {{Водступ|2|em}}Сонца схілялася да захаду, занураючыся ў дымах, што ахіналі балоты. Пажар загасаў. Нядаўна Гунава зняў заслоны на дарогах, і сотні людзей, якія прыехалі і прышлі з суседніх сяленняў, запоўнілі Сабакучаво. Атрад Гунава ў поўным зборы стаяў на вуліцы. На дварэ стараста, Гвазава і парабкі ўвязвалі вяроўкамі пастаўленую на арбу труну з целам падатковага інспектара. Мучаідзе прахаджваўся перад ганкам, дзе сядзеў хмуры Гунава са сваім маўклівым ад’ютантам. {{Водступ|2|em}}— Прыемнае падарожжа, — думаў Мучаідзе, пазіраючы на двор. — Цьфу, чорт! {{Водступ|2|em}}Ён угаварваў Гунава пераначаваць у сяленні і выехаць раніцой. Але асобаатрадчык упэўніўся, нарэшце, што тыя чатырнаццаць не прыдуць у сяленне, хаця-б яно згарэла дашчэнту. Раздражнены і збянтэжаны пабегам Бакучава і раптоўным знікненнем Тапурыя, якога хацеў нанова дапытаць, ён зняў заставы з дарог і загадаў выступіць праз поўгадзіны. {{Водступ|2|em}}— Вось цяпер ты будзеш больш прыстойным… — з ядавітай усмешачкай пазіраючы на панурага асобаатрадчыка, думаў Мучаідзе. — Сёння ты нарабіў столькі, колькі чатырыста ўзбунтаваных катаржнікаў зрабіць не здолеюць, не тое, што чатырнаццаць мужыкоў, і ўсё дарма, пустая твая галава. {{Водступ|2|em}}Мучаідзе адчуваў-бы сябе зусім добра, каб не трэба было ехаць, уначы праз балоты. Але тут ён ніякай рады даць не мог. Атрад быў у распараджэнні Гунава, і фаэтон ужо стаяў перад ганкам. Стараста скончыў сваю работу на дварэ, флегматычныя буйвалы вывалаклі на вуліцу арбу і спыніліся за фаэтонам. Парабак сядзеў на возе, раз-па-разу абыякава сплёўваючы на зямлю. {{Водступ|2|em}}— Ты, — крыкнуў Гунава, сыходзячы з ганку. — Я табе пачухаюся, сабачая косць. Ты што? Мех бобу вязеш? Злязай, свіння. Вахмістр! Трох кавалерыстаў ля канвою цела! Прыбыць у Поці з усходам сонца! {{Водступ|2|em}}Парабак перакінуў ногі праз біла і, не спяшаючыся, злез<noinclude></noinclude> bgcmwqr18b70v3txcbo33cuq1h7z88g Старонка:Biełarus. 1913. № 29.pdf/8 104 128648 296993 2026-09-08T08:48:54Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « <div style="margin-bottom:-0.5em; margin-top:-0.5em; font-size:120%; font-family:Bahnschrift Condensed;"> <center>'''Lik turemnikau u Rasiei.</center> </div> <div style="font-size: 92%; line-height: 1.3"> {{gap|1.5em}}Lik arysztantau u Rasiei uściaż pawialiczywajecca. U 1897 hadu było ich 77 tysiacz, u 1906 hadu użo 111 tys., u 1912 h. 187 tysiacz, a u 1913 h. 104 tysiacy. Na pryszły hod spadziajucca 210 tyciacz. </div> <div style="margin-bottom:-0.5...» 296993 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> <div style="margin-bottom:-0.5em; margin-top:-0.5em; font-size:120%; font-family:Bahnschrift Condensed;"> <center>'''Lik turemnikau u Rasiei.</center> </div> <div style="font-size: 92%; line-height: 1.3"> {{gap|1.5em}}Lik arysztantau u Rasiei uściaż pawialiczywajecca. U 1897 hadu było ich 77 tysiacz, u 1906 hadu użo 111 tys., u 1912 h. 187 tysiacz, a u 1913 h. 104 tysiacy. Na pryszły hod spadziajucca 210 tyciacz. </div> <div style="margin-bottom:-0.5em; margin-top:-0.5em; font-size:120%; font-family:Bahnschrift Condensed;"> <center>'''Cześć św. Jana Kantaha.</center> </div> <div style="font-size: 92%; line-height: 1.3"> {{gap|1.5em}}U nidaunym czasie Biskup krakouski atrymau list ad ks. Hieronima Rondisi, probaszcza u Roffadali na Sycylii z prośbaj prysłać jamu mały abrazok św. Jana Kantaho, bo jon chocze zrabić wialiki abraz hetaho światoho da swaho kaścioła na achwiaru. Pry hetym ks. H. Rondisi danosić szto jaho swajak cudouna azdarawieu s ciazkaj chwaroby, kali byu palecany apiecy św. Jana Kantaho.</br> {{gap|1.5em}}Czuć nia u tym samym czasie pryszło piśmo da kapityły krakouskaj ad niemca Ihn. Springera z Bawaryi, s prośbaj prysłać apisańnie życia św. J. Kantaho i uspaminam, szto u tej miejscowaści jość cudouny abraz hetaho światoho, ale życia jaho nichto nia wiedaje.</br> {{gap|1.5em}}Kali hetak sławiać św. Jana Kantaho za hranicaj, to tym bolej treba udawacca da jaho u niszczaściach i patrebach nam, jak jaho radakom sławianam. Św. J. Kanty byu palakom i liczycca patronam Polszczy i wuczniau. </div> {{накіравальная рыса|5em|height=1px}} <div style="margin-bottom:-0.5em; margin-top:0.5em; font-size:120%; font-family:Bahnschrift Condensed;"> <center>'''Zahadki.</center> </div> <div style="font-size: 92%; line-height: 1.3"> {{gap|1.5em}}64. Kab ustałab, nieba dastałab, kab ruki miełab, zładzieja złapałab.</br> {{gap|1.5em}}65. Jak zawiecca toj majstra szto biaz siakiery i dałata masty budujeć? </div> <div style="margin-bottom:0.5em; margin-top:-0.5em; font-size:120%; font-family:Bahnschrift Condensed;"> <center>'''Razhadki buduć u № 30.</center> </div> <center>{{larger|''Razhadki da № 28.}}</center> {{gap|1.5em}}{{fine|62. Boh nia stwaryu zła. 63. Nożnicy.}} <div style="margin-bottom:-0.5em; margin-top:-0.5em; font-size:120%; font-family:Bahnschrift Condensed;"> <center>'''Prykazki.</center> </div> <div style="font-size: 92%; line-height: 1.3"> {{gap|1.5em}}Swaja siarmiażka nikomu nie ciażka.</br> {{gap|1.5em}}Usiudy dobra, a u chacie najlepiej.</br> {{gap|1.5em}}Choć i za Krakowa, usio żyć adnakowa. </div> <div style="margin-bottom:-0.5em; margin-top:-0.5em; font-size:120%; font-family:Bahnschrift Condensed;"> <center>'''Żarty.</center> </div> <div style="font-size: 92%; line-height: 1.3"> {{gap|1.5em}}— Babula sama pryszła?</br> {{gap|1.5em}}— Sama, a jakże mieła być.</br> {{gap|1.5em}}— A tataż kazau, szto ciabie bies niasie. </div> {{block center/s}} {{***3||50%|15|перад=0em|пасьля=0em}} {{block center/e}} <div style="font-size: 92%; line-height: 1.3"> {{gap|1.5em}}— Padmiacicie chatu, mieusia zajści Hauryła…</br> {{gap|1.5em}}— Tata a jon nas nia ukusia?</br> {{gap|1.5em}}— A hetaż skul takoja pytańnie?</br> {{gap|1.5em}}— Bo ja wiedaju chto taki hauryła — sabaka, wialiki, rudy.</br> {{gap|1.5em}}— Czamu hetak?</br> {{gap|1.5em}}— Bo sabaka swajej ryłaj bresza: Hau! hau! </div> {{Накіравальная рыса|5em|height=0.1px}} <section begin="Swaja"/>{{Цэнтар|''Swaja poczta.''|памер=180%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{gap|1.5em}}<span style=" font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;">'''Baz. Hlaku i Pil. Ćwiku'''</span> z Warszawy: Pad wierszami nimasz adresaŭ i praŭdziwych familijaŭ, dziela czaho drukawać ich nia możem. Da taho wierszy wielmi słabyje. Spadziejomsia, szto pany lepsz sprawilisiab s prozaj. Możab prysłali jakuju staciejku? Nu i budzicie łaskawy padawać swoj adres.</br> {{gap|1.5em}}<span style=" font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;">'''I. K-ckomu'''</span> z Lipniszak i <span style=" font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;">'''P. L-tanu'''</span> z Nowaho Świerżenia: Abodwa pany pa adnej zahadce adhadali dobra.</br> {{gap|1.5em}}<span style=" font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;">'''A. Ziaziuli'''</span> Dziwimsia czamu nie dajszła hazeta № 27. Wysłali druhi raz.</br> {{gap|1.5em}}<span style=" font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;">'''Ks. A. Sz-su'''</span> u Pieciarburhu: Pisulku adzierżali i prośbu spoǔnim. Szczyra dzinkujem za prychilnaść i szyreńnie naszaj hazetki.</br> {{gap|1.5em}}<span style=" font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;">'''Ks. J. H-wiczu.'''</span> List atrymall i prośbu spoŭnili.</br> {{gap|1.5em}}<span style=" font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;">'''Raf. Linieuskamu'''</span> u Turgielach. Hazetku paszlom — hroszy czekajem.</br> {{gap|1.5em}}<span style=" font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;">'''J. F-tko'''</span> u Minsku. Adres pieramieniany №№ katorych nidastali wysyłajem druhi raz.</br> {{gap|1.5em}}<span style=" font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed;">'''Miedniczancu.'''</span> Starajciesia pisać sami bo pierekłady drukujem ni achwotnie. Ab chmielu pastarajemsia dawiedacca, a tady paradzim u „Biełarusie“. <section end="Swaja"/> <section begin="Рэдактар"/>{{block center/s|style=width:100%; max-width:35em; border:8px solid gray; padding:0.5em 0em}} <center>{{larger|'''Redakcija „Biełarusa“ wydała asobnaj kniżkaj'''}}</center> {|style="margin:auto" |style="font-size:200%;" |'''Alkahol'''{{gap|1em}} |style="line-height:1.2" |{{fine|napisaǔ KAZIMIR SWAJAK.</br>Cena '''2''' kap. s pierasyłkaj '''4''' kap.}} |} <center>{{fine|Chto wypisuje 100 sztuk, toj za pierasyłku nie płacie i dastaje kniżki taniej.}}</center> <div class="paragraphbreak" style="margin-top:0.5em"></div> {{накіравальная рыса|30em|height=0.1px}}{{накіравальная рыса|30em|height=0.1px}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:0.5em"></div> {{АРЦ|Chto jaszcze nie zapłaciu za prysyłku „{{разьбіўка|'''BIEŁARUSA'''}}“, prosim chutczej prysyłać hroszy, bo redakcija sama doraha płacić za pierasyłku hazety.}} {{block center/e}} {{накіравальная рыса|35em|height=1px}}<center>{{fine|Redaktar — wydawiec '''A. Byczkoǔski.}}</center> {{накіравальная рыса|35em|height=1px}} <center>{{smaller|Drukarnia. „Znicz“ Wilnia Śto-Jańska 19.}}</center><section end="Рэдактар"/><noinclude></noinclude> 5vdvplsjinkm4agrg8kg1c3mg46dbar Старонка:Романов Е. Р. Бѣлорусскій сборнікъ. Томъ первый. Губерніѧ могилевскаѧ. Выпускъ третий. Сказки. Витебскъ. 1887.pdf/165 104 128649 296994 2026-09-08T11:53:00Z Gabix 3485 /* Не правераная */ Новая старонка: «жъ ты тую рубашку дѣвъ?» — А тольки ставъ, матушка, грѣть надъ печкой, што яна холодная, а яна й згорѣла! На другій день пошовъ ёнъ у школу, перабывъ тамъ день, а ў вечари иде домовъ и заходя къ кусюльцы. Ажны яна стоить у крыви по шію. Отъ, ёнъ кажа: «кося моя...» 296994 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Gabix" /></noinclude>жъ ты тую рубашку дѣвъ?» — А тольки ставъ, матушка, грѣть надъ печкой, што яна холодная, а яна й згорѣла! На другій день пошовъ ёнъ у школу, перабывъ тамъ день, а ў вечари иде домовъ и заходя къ кусюльцы. Ажны яна стоить у крыви по шію. Отъ, ёнъ кажа: «кося моя милая, кося любимая, чаго ты такъ скучаешъ?» — А чаго я скучаю: у твоѐ мачихи сяньни яще большая бясѣда; хо́чать яны тябе стратить. Дыкъ ты пи — и ня ўпивайся, ѣжъ — и ня ўѣдайся, спи — и ня ўсыпайся, а слухай, што будя! — «А што будя?» — Ды ничо́го ня будя. Хо́чать яны тябе зарубить. Дыкъ ты поляжи, ды й выйци на дворъ, а намѣсто сябе положъ свой потретъ!.. Ушовъ Иванька у хату, напився, наѣвся, и лёгъ нибытцомъ-то спать. Тогды мачиха пошла къ своимъ бахурамъ и кажа: идитя, отсячитя яму̀ голову. Отъ, Иванька уставъ, да на тымъ мѣсти, дѣ спавъ, положивъ свой потретъ, а самъ вышовъ съ хаты <ref>''Вар.'' Иванъ покупаетъ шапку невидимку, и положивъ портретъ на постели, самъ остается въ хатѣ, надѣвъ шапку.</ref>. Пришли тые у хату, выняли топоръ, и давай яго сѣкти. «Ну, кажа мачиха: будя!» Кинули яны топоръ, стали пить ды гулять, ажъ Иванька у хату: «здоровъ, мамъ!» Тые глядятъ: «што ето такое, Господи? Мы яго засѣкли, а ёнъ живъ!» И побѣгли ўтякать. {{Водступ|2|em}}Пройшло тамъ кольки днёвъ, пріѣхавъ батька съ хуры. Вотъ мачиха пошла къ сусѣдцы. Пришла и жалитца: «отъ, хотѣла я свойго пасынка стратить, да ня стратила низкими зельлями. Што ня здзѣлаю, ёнъ усё вѣдая!» А сусѣдка кажа: «ё у васъ такое лоша̀. Яно ўсё яму̀ говора!» — Якъ жа-жъ мнѣ яго стратить? — «Треба зарѣзать!» — Якъ-жа яго зарѣзать? — «А ты возьми ды нибытцомъ захворѣй, ды й скажи, што табѣ нараяно почкой лошонковой мазатца!» Вотъ, иде Иванька съ школы, и заходя къ кусюльцы — ти хорошѐ яна догл''ѣ''джана. Ня вѣра батьку. Заходя къ кусюльцы, ажъ яна стоить уся у крыви, тольки вуши тырчать. Енъ подыйшовъ и кажа: «кося моя милая, кося любимая! чаго ты такъ скучаешь?» — А чаго я скучаю? Я тябе отъ смерти отратовала, а тяперъ мнѣ уже пропадать! — «Дыкъ якъ ето?» — А такъ: мачиха нибытцомъ захворѣла, и кажа на батьку, што прираяно ёй зарѣзать кусюльку и яѐ почкой мазатца! — «Дыкъ што йто будя?» — А што будя: якъ придя ёнъ мяне рѣзать, дыкъ просись проѣхатца на мнѣ у послѣдній разъ... <ref>Мачиха тая, сыма съ коршокъ, гылова зъ горшокъ, а хвостъ три аршины, рызозлилася: стала писаць къ свойму мужуку: „ничо̀го нельзя зробиць исъ сыномъ, што разоривъ насъ!“ Мужикъ отписыець: пріѣду я зь имъ рызбяруся! А Иванька бывъ у школи. Нызаўтра идзѐць домовъ и заходзиць къ своей кобыльцы, ажны яна стоиць уся ў крыви. „Чаго ты плачешь?“ — Якъ жа мнѣ ня плакыць: выстрыили табѣ висѣльницу, и будуць вѣшиць. — „Што жъ мнѣ робиць?“ — А якъ будуць цябе вѣшиць, дыкъ ты просися, якъ можно, проѣхыць ны своей кобыльцы!</ref> Ушовъ Иванька у хату, а батька ножъ истрить. Енъ спрашуя: «на што ты, татъ, ножъ истришъ?» — А, мой сынокъ; мати твоя захворѣла, дыкъ прираяно кусюльку зарѣзать, штобъ почкой мазатца; дыкъ яна тогды очуняя! — «А таточка! якъ жа яго рѣзать? яно такое хорошое!» Вышли яны на дворъ. Иванька и кажа: «дай-ка, татка, я на ёжъ проѣду ў послѣдній разъ!» Сѣвъ на кусюльку, выѣхавъ за вороты: «ну, прощавай, татка! Попомни ты: я буду ноги мыть, а ты тую воду будетъ нить!» Якъ махнѐ — тольки тогды яго й видѣли. <ref>''Вар.'' сѣнн. у. Увыйшовъ Иванька у хату, ажны пріѣхувъ яго бацька. Госцей дужо много. Сичасъ узяли яго и пывяли по горыду къ висѣльницы и стали страмиць. А ёнъ усё просиць, кабъ проѣхыць ны своей кобыльцы. Тутъ госци кажуць на бацьку: ну, дай ты яму̀ проѣхыць! Енъ кажець — бацька яго: „ну, идзи проѣдзь!“ Смяютца кылы яго. Иванька пошовъ у хлѣвъ, узявъ кобылку, по́выдъ на плечи и цягнець. Выцягнувъ съ хлѣва, сѣвъ, и кажець: „прощайце! Будзешъ ты, татулька, тую воду пиць, што я буду ноги мыць!“ Якъ го́йнувъ, тольки яго й видзѣли.</ref><noinclude></noinclude> sh0rdaml7dmed0i3thv51ebal6nqtjb