Вікікрыніцы bewikisource https://be.wikisource.org/wiki/%D0%93%D0%B0%D0%BB%D0%BE%D1%9E%D0%BD%D0%B0%D1%8F_%D1%81%D1%82%D0%B0%D1%80%D0%BE%D0%BD%D0%BA%D0%B0 MediaWiki 1.47.0-wmf.19 first-letter Мультымедыя Адмысловае Размовы Удзельнік Размовы з удзельнікам Вікікрыніцы Размовы пра Вікікрыніцы Файл Размовы пра файл MediaWiki Размовы пра MediaWiki Шаблон Размовы пра шаблон Даведка Размовы пра даведку Катэгорыя Размовы пра катэгорыю Аўтар Размовы пра аўтара Старонка Размовы пра старонку Індэкс Размовы пра індэкс TimedText TimedText talk Модуль Размовы пра модуль Event Event talk MediaWiki:Gadgets-definition 8 1890 297661 251366 2026-09-14T20:10:22Z Neriah 2945 [[phab:T298199]] 297661 wikitext text/x-wiki == reading-gadgets == * ReferenceTooltips[default|skins=vector,vector-2022,monobook,timeless,modern,cologneblue|type=general]|ReferenceTooltips.js|ReferenceTooltips.css == editing-gadgets == * HotCat|HotCat.js === editing-gadgets-indexes === * mark-proofread[type=styles|namespaces=106|actions=view]|mark-proofread.css === editing-gadgets-pages === * PageCleanUp|PageCleanUp.js * wikify[default]|wikify.js * notext[default|namespaces=104|actions=edit|dependencies=ext.proofreadpage.page.edit]|notext.js * SyntaxHighlighter[dependencies=jquery.client]|SyntaxHighlighter.js * Preload_Page_Images[namespaces=104]|Preload_Page_Images.js == interface == * ShowMessageNames[dependencies=mediawiki.util]|ShowMessageNames.js == maintenance-gadgets == * purgetab[dependencies=mediawiki.util]|purgetab.js * markblocked|markblocked.js == admin-gadgets == * CleanDeleteReasons[rights=delete|actions=delete]|CleanDeleteReasons.js __NOTOC__ imkvrthye8h7y9pp9on1q3fvcsxvl2k Старонка:Апошні з магікан.pdf/384 104 42200 297667 220081 2026-09-15T10:31:55Z Taravyvan Adijene 164 /* Вычытка */ [[w:be-tarask:ВП:Вікіфікатар|вікіфікацыя]] 297667 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Taravyvan Adijene" /></noinclude> {{водступ|2|em}}— Эх, хлапец, — прабурчэў разведчык па-англійску, — я лічу, тая-ж кроў цячэ ў тваіх жылах, толькі час змяніў некалькі яе колер. Што нам рабіць з мінгамі, што стаяць каля дзвярэй? Іх шасцёра, а ў нас спявак не ідзе ў лік. {{водступ|2|em}}— Гуроны ўмеюць толькі выхваляцца, — пагардліва сказаў Ункас, — іх татэм — алень, а бегаюць яны, як слімакі. Дэлавары — дзеці чарапахі, а бегаюць шпарчэй аленя. {{водступ|2|em}}— Так, хлопчык, ты кажаш праўду, я не сумняваюся, што бегучы ты апярэдзіў-бы ўсё іх племя. А ў белага чалавека рукі больш здольныя, чым ногі. Што-ж датычыць мяне, я магу разбіць галаву гурону не горш за ўсякага іншага; але ва ўменні бегаць я не здолею паспрачацца з нягоднікамі. {{водступ|2|em}}Ункас падышоў ужо да дзвярэй, каб паказаць дарогу, але адхіснуўся пры гэтых словах і зноў заняў ранейшае месца ў кутку хаціны. Сакалінае Вока, вельмі задуманы, каб заўважыць гэты рух, працягваў гутарку: {{водступ|2|em}}— Між іншым, Ункас, ты ўцякай, а я зноў надзену скуру і паспрабую ўзяць хітрасцю там, дзе не магу ўзяць шпаркасцю ног. {{водступ|2|em}}Малады магікан нічога не адказаў, але спакойна склаў рукі і прыхіліўся да аднаго са слупоў, якія падтрымлівалі сцяну хаціны. {{водступ|2|em}}— Ну, — сказаў разведчык, паглядзеўшы на яго, — чаго-ж ты марудзіш? У мяне астанецца дастаткова часу, бо нягоднікі кінуцца спачатку за табой. {{водступ|2|em}}— Ункас астаецца, — пачуўся спакойны адказ.<noinclude> <references/>{{Вертыкальны водступ|0.5|em}}{{Калёнтытул|зьлева={{сапраўдны нумар старонкі|калі=цотны}}|справа={{сапраўдны нумар старонкі|калі=няцотны}}}}</noinclude> 9enbnapxem539u08fspj6fpzohvky41 Старонка:Апошні з магікан.pdf/385 104 42201 297669 220082 2026-09-15T10:33:31Z Taravyvan Adijene 164 /* Вычытка */ [[w:be-tarask:ВП:Вікіфікатар|вікіфікацыя]] 297669 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Taravyvan Adijene" /></noinclude> {{водступ|2|em}}— Чаму? {{водступ|2|em}}— Каб змагацца разам з братам майго бацькі і памерці з братам дэлавараў. {{водступ|2|em}}— Так, хлопчык, — сказаў Сакалінае Вока, сціскаючы руку Ункаса сваімі жалезнымі пальцамі, — калі-б ты пакінуў мяне, гэта быў-бы ўчынак, больш варты мінга, чым магікана. Але я лічыў патрэбным зрабіць табе гэтую прапанову, бо маладосць любіць жыццё. Ну, там, дзе нічога не зробіш баявой храбрасцю, даводзіцца пускаць у справу хітрасць. Надзявай скуру мядзведзя; я не сумняваюся, што ты можаш выканаць гэтую ролю амаль таксама добра, як і я. {{водступ|2|em}}Ункас моўчкі і хутка апрануўся ў скуру жывёлы і пачаў чакаць распараджэнняў свайго старога таварыша. {{водступ|2|em}}— Ну, прыяцель, — сказаў Сакалінае Вока, звяртаючыся да Давіда, — перамена адзення будзе вельмі выгаднай для вас, бо вы дрэнна падрыхтаваны для жыцця ў пустыні. Вось вазьміце маю паляўнічую кашулю і шапку і дайце мне вашу коўдру і капялюш. Вы павінны даверыць мне вашу кнігу, акуляры і свістульку. Калі сустрэнемся калі-небудзь у лепшы час, вы атрымаеце ўсё гэта назад і вялікую падзяку ў прыдачу. {{водступ|2|em}}Давід разлучыўся з усімі пералічанымі рэчамі з такой ахвотай, якая магла-б зрабіць вялікі гонар яго шчодрасці, калі-б не тая акалічнасць, што перамена гэтая была яму выгодна ў многіх адносінах. Сакалінае Вока зараз-жа надзеў вопратку Гамута; калі акуляры схавалі яго трывожныя вочы, а на галаве з’явіўся трохкутны {{перанос пачатак|п=капя|к=люш}}<noinclude> <references/>{{Вертыкальны водступ|0.5|em}}{{Калёнтытул|зьлева={{сапраўдны нумар старонкі|калі=цотны}}|справа={{сапраўдны нумар старонкі|калі=няцотны}}}}</noinclude> hdf4cujw4mas4fwpvlbqgr1ictnqnv2 Старонка:Biełarus. 1913. № 28.pdf/3 104 128587 297668 296902 2026-09-15T10:32:34Z Taravyvan Adijene 164 [[w:be-tarask:ВП:Вікіфікатар|вікіфікацыя]] 297668 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude><section begin="Pjanstwa"/>{{c|'''Pjanstwa.|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{gap|1.5em}}Prad niekolki dziesiatkami hadoǔ pracawaŭ u adnej z najwialikszych amerykanskich fabryk małady rabotnik, katory mieŭ tawarysza pracy, nałahowaho pjanicu. Ćwiarozy dy razumny rabotnik pastanawiŭ sabie adkładywać za kożnym razam stolki hroszy da asobnaj szuflady, kolki wydaść u karczmie heny pjanica. Praz 5 let spaŭniaŭ heta pastanaŭleńnia, a pa ŭpływie hetaho czasu prakanaŭsia z radaściu, szto ŭżo sabraŭ 521 dalaroŭ (amerykanskie hroszy), heta znaczycca bolsz 1000 rublóŭ. A tym- czasam susied jahony nia tolki szto ŭsio straciŭ na trunki, ale sabie i zdaroje zrujnawaŭ. Za sabranyje hroszy rabotnik nasz załażyŭ swaju ŭłasnuju majsterniu i pa dwacaciletniej pracy mieŭ użo 100,000 dolaroŭ, abo na naszyje hroszy bliska 200.000 rubl., a kolki hadoŭ tamu nazad pachawaŭ swaim kosztam taho tawarysza, katoraho nałoh pjanstwa dawioŭ da poŭnaj ruiny cialesnaj i duchoŭnaj.</br> {{gap|1.5em}}Jakżeż inaczy wyhladałab na świecie, kab jak najbolsz ludziej zachacielab pajści za prykładam hetaho ćwiarozaho! {{справа|(''Z polskaho'').{{gap|2.5em}}}} {{Накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Pjanstwa"/> <section begin="Nabożenstwa"/>{{Цэнтар|'''Nabożenstwa rożancowaja.'''|памер=160%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{gap|1.5em}}U dwanaccatym wieku pa naradzeńni Chrystusa ŭ paŭdniowaj Francii stała szyrycca falszywaja nawuka Albigensoŭ. Wyznaŭcy hetaj nawuki psuli dobryje abyczai, znieważali Najśw. Sakrament, buryli kaścioły i ahniom i żalezam praśledawali duchawieństwo i narod katalicki. A ŭ liku heretykoŭ było szmat bahatych i mahutnych ludziej, tak szto trudna było z imi zmahacca i niadno katalickaje serca zżymałosia ad bolu hledziaczy na toje, szto tady rabiłosia. Papież Inocenty III kinuŭ praklaćcie na heretykoŭ. Nikatoryje kataliki adzieŭszy zbroju wystupili proci ich wajnoj, liłasia kroŭ, brażdżeła arużże a kanca złomu nia było widać. Prajeżdżajuczy praz hety kraj św. Daminik zażadaŭ pracawać, kab wykaranić falszywuju nawuku. Paprasiŭszy pomaczy ŭ Boha jon, dzie tolki może, każe swaje haraczyje nawuki dysputuje z heretykami i dakazywaje im, szto nawuka ich błudnaja i dziesíać hadoŭ prawodzić jon na hetaj pracy, a skutkaŭ — zusim mała.</br> {{gap|1.5em}}Kinuŭ św. Daminik na niejki czas swaju pracu i schawaǔszysia ŭ spakojnaje miejsce postam, madlitwaj i druhimi umartwieńniami prasiŭ u Matki Boskaj pomaczy datul, pakul Jana zjawiłasia pierad im i dała znak, katorym jon mieŭ wajawać z heretykami. Znakam hetym byǔ Rożaniec.</br> {{gap|1.5em}}Abjaśniǔszy znaczeńnie i sposab adpraǔlańnia nabażenstwa rożancowaho Maci Bożaja zaleciła jaho św. Daminiku, jak tarczu proci strelaŭ szatana, miecz abaronny Kaścioła i knihu żyćcia, dy sama abiecała wajawać z cełym wojskam nieba proci worahaŭ hetaho nabażenstwa.</br> {{gap|1.5em}}Ucieszyŭszysia hetym św. Daminik i pajszoŭ u h. Tuluzu u Katedralny kaścioł. U toj czas zwany paczali samyje zwanić i narodu nabrałosia stolki, szto aż było ciesna. I pramowiŭ św. Daminik parywajuczymi za serca słowami nachilajuczy ŭsich da pakuty i madlitwy za błudziaczych. Heretyki śmiajucca z hetaho. „Jak to 150 Zdrowaś Maryja majuć zrabić toje, czabo nie zdaleli zrabić zbrojnyja siły nawat?“ Zabirajucca wychodzić s kaścioła, ale padymajecca takaja bura i dożdż, szto nichacia musili astacca u kaściele i słuchać dalszaj nawuki św. Damininika. I staŭsia cud. Tyje, szto smiejalisia padajuć na kaleni i bjucca u hrudzi i płacz z żalu za hrehi razlehajecca pa kaściele. Szmat chto prosić św. Daminika, kab ich spawiadaŭ — szmat heretykaŭ stajecca katalikami.</br> {{gap|1.5em}}Ad hetaj pary pry pomaczy nabażenstwa Rożanca św. nawiarnuŭ św. Daminik kala 100 tysiacz nidawierkaŭ i dakanaŭ mnoha inszych cudoŭnych dzieł.</br> {{gap|1.5em}}I ciapier kali worahi naszaj św. wiery ŭsiakimi sposabami praśledujuć kaścioł Boży i jaho wiernych, dy szyrać roznyje falszy i psotu, my, braty i siostry chryścijanie, z rożancam u rukach z razmyszlańniem życia naszaho Adkupiciela i Jaho Najśw. Matki klenkajmo pierad Boham utajonym ŭ Najśw. Sakramencie i szczyraj madlitwaj zmahajmosia z usim, szto jość praciŭnaje Bohu i kaściołu światomu. Złaszcza ciapier u miesiacy rożancowym ni adnaho dnia nie prapuszczajmo hetaho nabożenstwa. {{Накіравальная рыса|5em|height=1px}} <section end="Nabożenstwa"/> <section begin="U"/>{{Цэнтар|''Piszuć da nas.''|памер=180%}} <div class="paragraphbreak" style="margin-top:-1.5em"></div> {{gap|1.5em}}<span style="font-size:110%; font-family:Bahnschrift Condensed; letter-spacing: 0px;">'''Wioska U…'''</span> Wil. hub. i paw. Nasza wioska maje ŭsiaho 9 chat na 4-ch wałokach ziamli, ale dziakawać Bohu, szto u nas nimasz ni adnaho pjanicy i ǔsie hramatnyje, tolki adzin haspadar jość taki, szto choć kalis i wuczyǔsia czytać i <section end="U"/><noinclude></noinclude> c4zd54ize0beyqii1qaalzlagvrmmoi Старонка:Зборнік беларускіх прыказак (1874).pdf/196 104 129002 297644 2026-09-14T12:13:11Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|2em}}Што ты знаешь, ноччю родзившися. Компромитированіе резонующаго.</br> {{gap|2em}}Што уже зъ его, коли ёнъ невзоркій. Отъ слѣпаго худая помощь. Непримѣчательный тотъ же слѣпецъ.</br> {{gap|2em}}Што вкладзець хамъ, не выймець и панъ. Угроза отъ крестьянъ.</br> {{gap|2em}}Ш...» 297644 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{gap|2em}}Што ты знаешь, ноччю родзившися. Компромитированіе резонующаго.</br> {{gap|2em}}Што уже зъ его, коли ёнъ невзоркій. Отъ слѣпаго худая помощь. Непримѣчательный тотъ же слѣпецъ.</br> {{gap|2em}}Што вкладзець хамъ, не выймець и панъ. Угроза отъ крестьянъ.</br> {{gap|2em}}Што у цверёзаго на умѣ, то у пьянаго на языцѣ.</br> {{gap|2em}}Што хорошо, то само себе хвалиць. Говорятъ въ одобреніе какого либо издѣлія.</br> {{gap|2em}}Шуциць зь желѣзомъ не казала лисица. Говорятъ въ шутку и въ насмѣшку надъ порѣзомъ.</br> {{gap|2em}}Шулды-булды, гороховая каша. Говорятъ о вѣтреномъ. <center>{{x-larger|'''Щ.}}</center> {{gap|2em}}Щасце переходзя живецъ. Счастье измѣнчиво.</br> {{gap|2em}}Щасце, якъ трясца, переходная свацця. Тоже.</br> {{gap|2em}}Щасць Боже по дорозѣ. Желаніе отправляющимся въ путь.</br> {{gap|2em}}Щежери да Голени повсвѣта заняли&#768;. Говорятъ на счетъ длины села Голеней и деревни Щежеръ Чаусовскаго уѣзда Могилев. губ., изъ которыхъ каждое простирается болѣе версты.</br> {{gap|2em}}Щирая праца — мозолёвая. Говорятъ противъ тѣхъ работниковъ, у которыхъ руки безъ мозолей.</br> {{gap|2em}}Щирому и Богъ помогаець. Похвала трудолюбивому.</br> {{gap|2em}}Щогель — поросяччи ноги. Насмѣшка надъ одѣвающимся нескладно или несвойственно своему состоянію.</br> {{gap|2em}}Щекотки блекотки подпеччю сидзяць. Дѣтская поговорка, которою дѣти стращають другъ друга, чтобы не щекотались.</br> {{gap|2em}}Щотъ великъ, да правды мало. Говорятъ въ разныхъ случаяхъ, гдѣ предметы, составляющіе значительное количество, ничтожны.</br> {{gap|2em}}Щурка найдзець свою печурку. Говорятъ о ворѣ, бѣглецѣ или о увертливомъ, умѣющемъ скрыть свои плутовства. <center>{{x-larger|'''Ѣ.}}</center> {{gap|2em}}Ѣду по жонку пятую; судзи, Боже, по дзесятую. Такъ женщины насмѣхаются надъ мужьями, мало заботящимися о нездоровьи жены.</br> {{gap|2em}}Ѣжьце, да въ вочи не лѣзце. Говорятъ хозяева въ домашнемъ быту на упреки семейства.</br> {{gap|2em}}Ѣжь дурень, бо то зъ макомъ. Ироническое побужденіе къ чему либо непріятному, особенно, если кто, съ жаромъ принявшись за дѣло какое и испытавъ непріятности, отказывается отъ него.</br><noinclude></noinclude> esfvad5yztxa6yyx7swo7lscp56w38g Старонка:Зборнік беларускіх прыказак (1874).pdf/197 104 129003 297645 2026-09-14T12:22:17Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|2em}}Ѣжь! — не хочу. Пойдай! — да нечего. Говорятъ насмѣшливо на счетъ угощающихъ скудно.</br> {{gap|2em}}Ѣжь пирогъ зъ грибами, да дзержи языкъ за зубами.</br> {{gap|2em}}Ѣжь, покуль ротъ свѣжъ; а якъ умрешь, и коломъ не вопрешь. Шуточное побужденіе ѣсть.</br> {{gap|2em}}Ѣжь р...» 297645 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{gap|2em}}Ѣжь! — не хочу. Пойдай! — да нечего. Говорятъ насмѣшливо на счетъ угощающихъ скудно.</br> {{gap|2em}}Ѣжь пирогъ зъ грибами, да дзержи языкъ за зубами.</br> {{gap|2em}}Ѣжь, покуль ротъ свѣжъ; а якъ умрешь, и коломъ не вопрешь. Шуточное побужденіе ѣсть.</br> {{gap|2em}}Ѣжь рыбу, да рыбака не зъѣжь.</br> {{gap|2em}}Ѣли-ѣли воши, а цеперь и гнидамъ довелось кусаць. Досады, причиняемыя низшими, несноснѣе всего. Впрочемъ такъ говорятъ часто спѣсивыя невѣсты, когда послѣ выгодныхъ жениховъ, сватаются бѣдные или дурнаго поведенія.</br> {{gap|2em}}Ѣхавши бочкомъ, ни съ кимъ не зачепишся. Будь скроменъ и вѣжливъ. <center>{{x-larger|'''Э.}}</center> {{gap|2em}}Эй вовче! сядзи, мовча. Говорятъ въ укоръ тому, кто самъ будучи нечистъ, порочитъ и упрекаетъ другихъ.</br> {{gap|2em}}Эй, кончукъ походзиць по спинѣ. Угроза. <center>{{x-larger|'''Ю.}}</center> {{gap|2em}}Юла проклятая! Говорятъ на мальчика шалуна или на вздорнаго и неспокойнаго человѣка.</br> {{gap|2em}}Юрій мосциць, а Микола гвоздиць. Метеорологическое замѣчаніе. Съ 26 ноября обыкновенно идетъ снѣгъ, а съ 6 декабря усиливаются морозы и скрѣпляютъ рѣки.</br> {{gap|2em}}Юрій напьецца и Микола не остаецца. Да й Иванъ бы пивъ, кабъ хто купивъ. Здѣсь разумѣются дни св. Георгія 26 ноября и святителя Николая 6 декабря, когда отправляются молебствія съ богатымъ угощеніемъ, по довольству времени и 8 маія, когда нѣтъ средствъ къ пиршествованію.</br> {{gap|2em}}Юрій пасець коровъ, а Микола коней. Въ Юрьевъ день 23 апрѣля выгоняютъ рогатый скотъ въ поле, а 9 мая выводятъ лошадей на ночлегъ.</br> {{gap|2em}}Юрій сказавъ: жито урожу, а Миколай: почекай, погляжу. Не должно судить объ урожаѣ ржи по первымъ весеннимъ выходамъ, а по благопріятному времени майскихъ дней.</br> {{gap|2em}}Юрій съ цепломъ, а Микола съ кормомъ. Если апрѣль, особенно во второй половинѣ, тепелъ, то въ мѣсяцѣ маѣ довольно подножнаго корма.</br><noinclude></noinclude> s3ufwa1fv7gqvt8a9k68q5w7ncaones Старонка:Зборнік беларускіх прыказак (1874).pdf/198 104 129004 297646 2026-09-14T12:29:52Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|2em}}Юръ берець бабу. Говорятъ шуточно на счетъ веселой въ компаніи женщины.</br> {{gap|2em}}Юрьева роса, не треба коню овса. Послѣ Юрьева дня лошади довольствуются подножнымъ кормомъ. <center>{{x-larger|'''Я.}}</center> {{gap|2em}}Я бачивъ двухъ бѣлыхъ, а треццяго, якъ снѣгъ. Зн...» 297646 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{gap|2em}}Юръ берець бабу. Говорятъ шуточно на счетъ веселой въ компаніи женщины.</br> {{gap|2em}}Юрьева роса, не треба коню овса. Послѣ Юрьева дня лошади довольствуются подножнымъ кормомъ. <center>{{x-larger|'''Я.}}</center> {{gap|2em}}Я бачивъ двухъ бѣлыхъ, а треццяго, якъ снѣгъ. Значитъ: Много видѣлъ и слышалъ.</br> {{gap|2em}}Яблоко не далёко копицца отъ яблони. Дѣти всегда подобны родителямъ.</br> {{gap|2em}}Ябъ-то могъ, да силы мнѣ не давъ Богъ. Говорятъ на счетъ лѣнивыхъ, по небреженію портящихъ какую либо работу.</br> {{gap|2em}}Я вашӗць и ты вашӗць! Хто намъ хлѣба напашиць? Говорятъ насмѣшливо о такой шляхтѣ, гдѣ никто не хочетъ приниматься за черную работу.</br> {{gap|2em}}Ягодка ты хорошая! Говорится иронически про человѣка своенравнаго.</br> {{gap|2em}}Ядомое дзѣло. Говорится о всемъ употребляемомъ въ пищу.</br> {{gap|2em}}Языки чешуць, покуль себе нацѣшуць. Говорятъ о сплетникахъ и о говорящихъ дурно на счетъ другихъ.</br> {{gap|2em}}Языкомъ меле, якъ хвостомъ целе. Говорятъ насмѣшливо на косноязычнаго, или на говорящаго безъ толка, или на болтливого.</br> {{gap|2em}}Языкомъ што хоця бовтай, а рукамъ просторы не давай. Наставленіе не соваться биться.</br> {{gap|2em}}Языкъ въ жидовскихъ пантопелькахъ. Насмѣшливо говорятъ о пьяномъ, разводящемъ толки.</br> {{gap|2em}}Языкъ въ роцѣ, говори, што хоци. Говорятъ, спокойно выслушивая порицанія и въ особенности обидныя выдумки и насмѣшки.</br> {{gap|2em}}Языкъ и Кіева допытываецца. Говорятъ тому, кто незнаніемъ отказывается отъ порученія.</br> {{gap|2em}}Языкъ мясо безъ косцей, куды хочешь, повернешь. Говорятъ въ наставленіе удерживать языкъ отъ осужденія другихъ, или въ упрекъ тому, который осуждаетъ тѣхъ, которыхъ недавно хвалилъ.</br> {{gap|2em}}Языкъ прищемивъ. Говорятъ насмѣшливо на счетъ того, котораго заставили молчать, поставляя на видъ его пороки или несправедливости.</br> {{gap|2em}}Языкъ урѣжь собѣ. Будь скромнѣе языкомъ.</br> {{gap|2em}}Языче, языче! ци лихо цебе мыче; во мнѣ сѣдзишь, а мнѣ добра не зычишь. Говорятъ въ укоризну тому, кто своимъ языкомъ или грубостью заслужилъ наказаніе, или ябедою и осужденіемъ другихъ нажилъ себѣ враговъ, или неосторожнымъ болтаньемъ попалъ въ бѣду.</br><noinclude></noinclude> 1hli5col3688lnvh31czn2qpm4s2ex9 Старонка:Зборнік беларускіх прыказак (1874).pdf/199 104 129005 297647 2026-09-14T16:32:07Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|2em}}Яйцы курей вучуць. Говорятъ, когда младшій старшему или неопытный опытному дѣлаетъ наставленіе.</br> {{gap|2em}}Якая варя, ѣжь не переговаря. Говорятъ хозяева, усмиряя семейство, ропщущее за неудачное кушанье. Впрочемъ говорятъ и въ переносномъ смыслѣ,...» 297647 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{gap|2em}}Яйцы курей вучуць. Говорятъ, когда младшій старшему или неопытный опытному дѣлаетъ наставленіе.</br> {{gap|2em}}Якая варя, ѣжь не переговаря. Говорятъ хозяева, усмиряя семейство, ропщущее за неудачное кушанье. Впрочемъ говорятъ и въ переносномъ смыслѣ, въ наставленіе не охуждать распоряженія старшаго, а дѣлать такъ, какъ велять.</br> {{gap|2em}}Якая жонка, да жонка, а лѣпи поросёнка. Сама дзвери отчиниць и зачиниць. Насмѣшка надъ женитьбою безъ всякаго расчета, лишь бы быть женату.</br> {{gap|2em}}Якая матка, такое й дзицятко. Говорятъ въ упрекъ матери, не старавшейся своему сыну или дочери внушить добрыя правила жизни, но своимъ дурнымъ примѣромъ испортившей ихъ нравственность.</br> {{gap|2em}}Якая моя мама, такая й я сама. Насмѣшка надъ перенявшими слабости своихъ родителей.</br> {{gap|2em}}Якая приправа, такая и потрава. Говорятъ въ разныхъ случаяхъ, разумѣя, что качество всякаго предмета или дѣла зависитъ отъ добраго или дурнаго направленія.</br> {{gap|2em}}Якая рада, такъ рада, а усё слухаць надо&#785;. Говорятъ насмѣшливо при пустомъ совѣтѣ.</br> {{gap|2em}}Якая сварка, а сварка, да въ дворѣ поправка. Всякое взысканіе не безъ пользы: оно служитъ исправленіемъ на будущее время.</br> {{gap|2em}}Якая силка, такая и скибка. Обыкновенно малому дитяти даютъ и малый ломтикъ. Но говорятъ и въ томъ смыслѣ, что по силамъ назначается и работа.</br> {{gap|2em}}Якая хода&#768;, такая и ѣда. По заслугамъ плата.</br> {{gap|2em}}Якая ѣда, такая й хода&#768;. Какова плата, такова и ревность въ работѣ.</br> {{gap|2em}}Якіе мы сами, такіе наши й сани.</br> {{gap|2em}}Якій бы то бывъ крукъ (воронъ), штобъ выпусцивъ зъ рукъ. Прибыли никто не хочетъ лишиться.</br> {{gap|2em}}Якій вѣцеръ повѣӗць. Говорятъ въ случаѣ ожиданія отъ кого согласія или несогласія на что, или въ случаѣ надежды на доброе расположеніе чье.</br> {{gap|2em}}Якій дзень, такій и пожитокъ. Говорятъ въ извиненіе гостямъ въ постный день.</br> {{gap|2em}}Якій запросъ, такій и отвѣтъ. За вѣжливость платятъ вѣжливостью, а за дерзость дерзостью.</br> {{gap|2em}}Якій зацинъ, такій и зачинъ. Доброе начало всякаго дѣла зависитъ отъ хорошаго распоряженія хозяина или мастера.</br> {{gap|2em}}Якій кустъ, такій и отростокъ. Похвала благонравнымъ дѣтямъ честныхъ родителей.</br><noinclude></noinclude> ix120iaqgsfhkwps3azt5ki5umb4cer Старонка:Зборнік беларускіх прыказак (1874).pdf/200 104 129006 297648 2026-09-14T16:49:19Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|2em}}Якій майсцеръ, такая его й работа. Насмѣшливое одобреніе.</br> {{gap|2em}}Якій попъ, такій его й приходъ. Говорятъ объ отношеніяхъ хозяина и хозяйства, старшаго и подчиненныхъ.</br> {{gap|2em}}Якій попъ, такое и благословенне. Говорятъ иронически противъ злорѣч...» 297648 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{gap|2em}}Якій майсцеръ, такая его й работа. Насмѣшливое одобреніе.</br> {{gap|2em}}Якій попъ, такій его й приходъ. Говорятъ объ отношеніяхъ хозяина и хозяйства, старшаго и подчиненныхъ.</br> {{gap|2em}}Якій попъ, такое и благословенне. Говорятъ иронически противъ злорѣчія или ругательства другаго.</br> {{gap|2em}}Якій соковикъ, такій и красовикъ. Замѣчаніе о весеннихъ мѣсяцахъ мартѣ и апрѣлѣ.</br> {{gap|2em}}Якій Хомка, такая его й жонка.</br> {{gap|2em}}Яко благъ, яко нагъ, яко нема ничо́го.</br> {{gap|2em}}Яко́въ въ ядзѣ, таковъ и въ ходзѣ. Замѣчаніе хозяевъ о наемныхъ работникахъ. Кто поспѣшно кушаетъ, тотъ и въ работѣ поспѣшенъ и на оборотъ.</br> {{gap|2em}}Якое дзерево, такій и клинъ; якій бацька, такій и сынъ. У честныхъ родителей всегда почти бываютъ честные дѣти.</br> {{gap|2em}}Я ксензовскій слуга, согнувся, якъ дуга; якъ же мнѣ не согнуцьца, коли нечимъ опрянуцьца. Такъ смѣются надъ оборванными мальчишками, прислужниками въ католическихъ приходскихъ кляшторахъ и даже надъ шляхтами.</br> {{gap|2em}}Я ксцицьца, не спицца; я ворочицьца, ѣсць хочецца; якъ куснувъ дакъ и заснувъ. Говорятъ шуточно при многихъ подобныхъ случаяхъ, гдѣ недостатокъ заставляетъ думать о средствахъ, которыми можно было бы выпутаться изъ крутыхъ обстоятельствъ.</br> {{gap|2em}}Якъ баба до дзѣда, такъ и дзѣдъ до бабы. Долгъ платежемъ красенъ.</br> {{gap|2em}}Якъ бы бивъ хто, бивъ, да й кій положивъ. Поговорка стариковъ, жалующихся, что у нихъ передъ непогодою болятъ кости.</br> {{gap|2em}}Якъ бабѣ цяжко родзиць, такъ скупому довги плациць. Скупому трудно разстаться съ деньгами.</br> {{gap|2em}}Якъ бѣда, мы до жида&#768;. Упрекъ тѣмъ, которые въ шинкѣ находятъ средство запить свое горе. Шинки по деревнямъ прежде состояли въ арендѣ у Евреевъ; да и нынѣ не смотря на строгія узаконенія ихъ довольно по деревенскимъ шинкамъ въ Бѣлоруссіи, а особенно в Могилевской губерніи.</br> {{gap|2em}}Якъ вороннё тое глядзяць. Говорятъ на завистливыхъ.</br> {{gap|2em}}Якъ въ сукъ влѣпивъ. Говорятъ, если кто сказалъ, что очень кстати и даже напротивъ не кстати.</br> {{gap|2em}}Якъ гора съ плечъ спала. Говорятъ въ случаѣ избѣжанія какого либо несчастія, печали или строгаго взысканія.</br> {{gap|2em}}Якъ гукнешь, такъ и отгукнецца.</br> {{gap|2em}}Якъ дасць Богъ разжицьца, будземъ и не вечеривши спаць ложицьца. Шутка хозяевъ гостямъ, благодарящимъ за угощеніе.</br><noinclude></noinclude> i9fd2n8r293kn55t5et2l4o0nvye7ao Старонка:Зборнік беларускіх прыказак (1874).pdf/201 104 129007 297649 2026-09-14T17:06:21Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|2em}}Якъ доробиць лихо, прорѣжуцца й зубы. При сильной обидѣ не умолчитъ и скромный.</br> {{gap|2em}}Якъ дуду надмешь, такъ дуда и йграець. Говорятъ о человѣкѣ слабаго характера, легковѣрномъ, увлекающемся чужими совѣтами часто во вредъ себѣ и другимъ.</br> {{gap|2e...» 297649 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{gap|2em}}Якъ доробиць лихо, прорѣжуцца й зубы. При сильной обидѣ не умолчитъ и скромный.</br> {{gap|2em}}Якъ дуду надмешь, такъ дуда и йграець. Говорятъ о человѣкѣ слабаго характера, легковѣрномъ, увлекающемся чужими совѣтами часто во вредъ себѣ и другимъ.</br> {{gap|2em}}Якъ за языкъ повѣшенный. Говорятъ о кричащемъ во все горло, и въ особенности кричащемъ отъ боли.</br> {{gap|2em}}Як казали: че&#785;ломъ, было хлѣба и на столѣ и подъ столомъ: а якъ стали говориць: добры́дзень, стали бѣгаць съ торбочкою обы́дзень. Укорительная насмѣшка противъ нововведеній по землепашеству, которымъ приписываютъ ежегодные почти неурожаи.</br> {{gap|2em}}Якъ мене хлопцы любюць! Якъ выйду на вулицу, за кулаками не видаць. Говорятъ въ насмѣшку тому, кто не понимаетъ, что надъ нимъ смѣются. Впрочемъ у простолюдиновъ пріятельскіе даже больные удары считаются между разными полами за выраженія любви. Говорятъ, одна дѣвица, вышедши замужъ по любви, начала сильно тосковать и плакать. Родные стали спрашивать ее о причинѣ ея тоски и слезъ. «Якъ же мнѣ не плакаць, сказала молодая, коли мой мужикъ мене не любиць». «Якъ-то не любиць? Ёнъ по тобѣ души не чуець?» «Нѣ! Коли бъ ёнъ мене любивъ, такъ бы й бивъ».</br> {{gap|2em}}Якъ на га&#768;мана напали. Говорятъ, если многіе невинно нападаютъ на одного. Пословица взята отъ обыкновенія Евреевъ представлять Аммана, преслѣдуемаго толпою Евреевъ во время праздника ихъ Пурима.</br> {{gap|2em}}Якъ мы до Бога, такъ и Богъ до насъ. Говорятъ, убѣждая усердно молиться Богу.</br> {{gap|2em}}Якъ не вижу, душа мрець, а якъ увижу зъ души прець. Говорятъ шуточно на счетъ мужа и жены, ссорющихся между собою ежедневно, а въ разлукѣ плачущихъ одинъ о другомъ.</br> {{gap|2em}}Якъ не ѣвъ, не могъ; а якъ подъѣвъ, ни рукъ ни ногъ. Говорятъ шуточно гости, довольные обѣдомъ, какъ бы желая послѣ угощенія уснуть; или хозяева говорятъ съ упрекомъ на счетъ лѣнивыхъ работниковъ, послѣ обѣда съ тягостью принимающихся за работу.</br> {{gap|2em}}Якъ ни валяйся, тольки въ чужое (испражненіе) не марайся. Наставленіе и въ бѣдности быть честнымъ и не трогать чужаго.</br> {{gap|2em}}Якъ павъ, дакъ и пропавъ. Говорятъ о сонливомъ, котораго, какъ уснетъ, разбудить трудно.</br> {{gap|2em}}Якъ пеньку продавши, спиць. Говорятъ о крѣпко спящемъ, какъ бы кто, продавши пеньку, выпилъ на барышахъ.</br> {{gap|2em}}Як пойдзець лихо зъ рання, ажъ до смеркання. Говорятъ съ жалобою на продолженіе неблагопріятныхъ обстоятельствъ.</br><noinclude></noinclude> hkn84m3fexo35zb1ayyyuhbvrwup32j Старонка:Зборнік беларускіх прыказак (1874).pdf/202 104 129008 297650 2026-09-14T17:15:52Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|2em}}Якъ посцелишь, такъ и выспишься. Говорятъ въ наставленіе поступать во всемъ благоразумно.</br> {{gap|2em}}Якъ поѣдзишь въ объѣздъ, пріѣдзешь подъ обѣдъ; а якъ поѣдзишь на просцень, простоишь цѣлый дзень. Тоже что: Укругъ одзинъ упругъ.</br> {{gap|2em}}Якъ при то...» 297650 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> {{gap|2em}}Якъ посцелишь, такъ и выспишься. Говорятъ въ наставленіе поступать во всемъ благоразумно.</br> {{gap|2em}}Якъ поѣдзишь въ объѣздъ, пріѣдзешь подъ обѣдъ; а якъ поѣдзишь на просцень, простоишь цѣлый дзень. Тоже что: Укругъ одзинъ упругъ.</br> {{gap|2em}}Якъ при томъ, такъ и безъ того. Говорятъ, если предлагаемый предметъ безнуженъ или ничего не стоитъ.</br> {{gap|2em}}Якъ просюць, и жнуць и косюць. Часто бѣдные сосѣди зимою, одолжая рожь на хлѣбъ или подобное, обѣщаютъ отслужить лѣтомъ работою, но лѣтомъ забываютъ благодарить за одолженіе. Пословица примѣняется къ неблагодарности и въ другихъ случаяхъ.</br> {{gap|2em}}Якъ прошлаго снѣга, боюсь его. Выражаютъ совершенную безбоязненность противъ чьихъ-либо угрозъ.</br> {{gap|2em}}Якъ пьянъ, што мнѣ нанъ? а якъ просплюся, и свинни боюся. Говорятъ на счетъ пьяныхъ дерзкихъ и неспокойныхъ.</br> {{gap|2em}}Як ра́дзивъ, дакъ радзивъ, были бъ не подгадзивъ Говорятъ о недобросовѣстныхъ совѣтникахъ, дающихъ совѣты съ лукавымъ намѣреніемъ.</br> {{gap|2em}}Якъ разживёмся, дасць Богъ, въ пастухи наймёмся. Шутка хозяевъ при похвалахъ другихъ доброму ихъ порядку въ домѣ.</br> {{gap|2em}}Як ретовали, топоръ давали, а якъ выретовали, а не топорища. Буквально. Тонущій спасающимъ обѣщаетъ за спасеніе свое дать топоръ. Говорятъ на счетъ неблагодарныхъ за поданную имъ въ несчастіи помощь.</br> {{gap|2em}}Якъ станець лихо, не усѣдзишь цихо. Говорятъ, защищая невыдержку гоненія или жестокихъ нападеній.</br> {{gap|2em}}Якъ сѣрка&#768; кормюць, такъ сѣрко й брешиць. Говорятъ въ разныхъ случаяхъ: Какъ угощаютъ, такъ и благодарятъ. Каковъ кормъ, такова и работа. Каково награжденіе за работу, таково и усердіе и подобное.</br> {{gap|2em}}Якъ ты мань (обманщикъ), кабъ такій другій подлыгайло, цѣлый бы свѣтъ прошли. Говорятъ человѣку, изобличенному въ обманѣ.</br> {{gap|2em}}Якъ тэй казавъ. Приговорка къ какой либо пословицѣ или къ заимствованной рѣчи.</br> {{gap|2em}}Якъ хто хочець, по своемъ бацьку плачець. Говорятъ, если кто не слушаетъ совѣта другихъ, или распоряжается по своему хозяйству иначе, нежели другіе.</br> {{gap|2em}}Якъ чорному ворону не поможець мыло, такъ давленику кадзило. Говорятъ, кромѣ буквальнаго смысла, и о неисправимыхъ никакими истязаніями, тѣмъ болѣе убѣжденіями.</br> {{gap|2em}}Якъ Шведъ подъ Полтавою. Говорятъ о проигравшемся или о прокутившемъ все свое имущество.</br> {{gap|2em}}Якъ у блей блеюць. Значитъ: громко говорятъ о чемъ либо.</br> {{gap|2em}}Якъ ѣмъ, и глухъ и нѣмъ. Шуточный отказъ при закускѣ или обѣдѣ<noinclude></noinclude> keipbcl2ff7hgq1hlxw36lhohbvatc6 Старонка:Зборнік беларускіх прыказак (1874).pdf/203 104 129009 297651 2026-09-14T17:20:02Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « для юмора, при случаѣ щекотливаго разговора или непріятнаго вопроса тому, на счетъ котораго говорятъ, особенно, если кто идущую объ немъ непріятную рѣчь видимо старается пропустить безъ вниманія, какъ бы она не до него касалась.</br> {{gap|2em}}Якъ я была дзѣв...» 297651 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> для юмора, при случаѣ щекотливаго разговора или непріятнаго вопроса тому, на счетъ котораго говорятъ, особенно, если кто идущую объ немъ непріятную рѣчь видимо старается пропустить безъ вниманія, какъ бы она не до него касалась.</br> {{gap|2em}}Якъ я была дзѣвочкою, ко мнѣ ходзили съ горѣлочкою; а як стала молодзицею, не стали ходзиць и зъ водзицею. Насмѣшка надъ обѣднѣвшими богачами, или сброшенными старшинами; равно какъ и надъ тѣми, которые передъ богатыми и счастливыми любятъ разсыпаться съ ласкательствами; но съ перемѣною состоянія ихъ перемѣняютъ съ ними свое обхожденіе и даже чуждаются ихъ.</br> {{gap|2em}}Я не кы́шъ-ворона. Говорятъ шутливо, показывая свою безбоязненность или смѣтливость.</br> {{gap|2em}}Я не органистъ, не перебираю (какъ играющій на органахъ перебираетъ пальцами по клавишамъ). Говорятъ въ шутку для юмора, если хозяева извиняются передъ кѣмъ въ посредственной добротѣ предложеннаго кушанья, выражая тѣмъ свою неразборчивость въ пищѣ, по бѣлорусски перебирливосць.</br> {{gap|2em}}Я не половинкинъ сынокъ. Говоритъ шуточно тотъ, которому предлагаютъ, по обстоятельствамъ, половинное количество чего-нибудь, особенно неполную рюмку водки.</br><noinclude></noinclude> 88v6nezpswesdt5c3u7rm27paxih0rq Старонка:Зборнік беларускіх прыказак (1874).pdf/204 104 129010 297652 2026-09-14T18:03:31Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « <center>{{x-larger|БѢЛОРУССКІЯ ЗАГАДКИ.}}</center> <div style="margin-top:1em"></div> {{накіравальная рыса|3em|height=0.1px}} <div style="margin-left:2.5em; margin-top:1em"> {{водступ|-1.5|em}}Байбакъ бѣжиць, ажъ балахонъ его дрижиць. — Овца.</br> {{водступ|-1.5|em}}Батракъ батрачку ухвацивъ за срачку. — Ухватъ въ рукахъ ж...» 297652 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> <center>{{x-larger|БѢЛОРУССКІЯ ЗАГАДКИ.}}</center> <div style="margin-top:1em"></div> {{накіравальная рыса|3em|height=0.1px}} <div style="margin-left:2.5em; margin-top:1em"> {{водступ|-1.5|em}}Байбакъ бѣжиць, ажъ балахонъ его дрижиць. — Овца.</br> {{водступ|-1.5|em}}Батракъ батрачку ухвацивъ за срачку. — Ухватъ въ рукахъ женщины, ухватившей имъ за дно горшка.</br> {{водступ|-1.5|em}}Безъ дзверей и безъ воко́нъ насыпана повна хата зерёнъ. — Тыква.</br> {{водступ|-1.5|em}}Безъ воконъ и безъ дзверей повна хаточка дзѣцей. — Тыква, или семенный огурецъ.</br> {{водступ|-2.5|em}}{{smaller|5}}{{водступ|0.5|em}}Безъ ногъ подымаецца дыбомъ, а безъ крылъ лециць къ небу. — Дымъ.</br> {{водступ|-1.5|em}}Блохи пуню повалили. — Поросята, сосущіе лежащую свинью.</br> {{водступ|-1.5|em}}Браты за браццями гонюцца, да догнаць не споромюцца. — Заднія колеса въ телѣгѣ.</br> {{водступ|-1.5|em}}Бѣгла лиска коло лѣсу близко; ни ее догнаць, ни бѣгъ ее познаць. — Солнечный или лунный свѣтъ.</br> {{водступ|-1.5|em}}Бѣлая корова тросникъ поломала. — Снѣгъ на вѣтвяхъ дерева.</br> {{водступ|-3|em}}{{smaller|10}}{{водступ|0.5|em}}Бѣленькія курочки съ подпеччу глядзяць. — Зубы.</br> {{водступ|-1.5|em}}Видзишь мене, хочецьца тобѣ; лѣзь на мене и цѣшся собѣ: собѣ до&#785;го&#785;дзи́шь и мене освободи&#768;шь. — Дерево съ фруктами.</br> {{водступ|-1.5|em}}Вовкъ желѣзный, а хвостъ алляный. — Игла съ ниткою.</br> {{водступ|-1.5|em}}Въ липовомъ кусцѣ мецелица мецець. — Муку сѣятъ въ рѣшетѣ.</br> {{водступ|-1.5|em}}Въ лозѣ на одной позѣ. — Грибъ.</br> {{водступ|-3|em}}{{smaller|15}}{{водступ|0.5|em}}Въ лѣсѣ родзилося, на веселле згодзилося. — Скрипка.</br> {{водступ|-1.5|em}}Въ маленькомъ горшечку кашка смашненькая. — Орѣхъ.</br> {{водступ|-1.5|em}}Въ одной дзѣжечцѣ два цѣсцичка. — Желтокъ и бѣлокъ яйца.</br> {{водступ|-1.5|em}}Въ одномъ человѣку пяцьдзесятъ разумныхъ а сто дураковъ. — Молодость человѣка неопытна, мужество горячительна, одна старость холодна и благоразумна.</br><noinclude></noinclude> 1xb5w60udxdv0mrdd73s62u686pubb7 297657 297652 2026-09-14T19:10:32Z RAleh111 4658 297657 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude> <center>{{x-larger|БѢЛОРУССКІЯ ЗАГАДКИ.}}</center> <div style="margin-top:1em"></div> {{накіравальная рыса|3em|height=0.1px}} <div style="margin-left:2.5em; margin-top:1em"> {{водступ|-1.5|em}}Байбакъ бѣжиць, ажъ балахонъ его дрижиць. — Овца.</br> {{водступ|-1.5|em}}Батракъ батрачку ухвацивъ за срачку. — Ухватъ въ рукахъ женщины, ухватившей имъ за дно горшка.</br> {{водступ|-1.5|em}}Безъ дзверей и безъ воко́нъ насыпана повна хата зерёнъ. — Тыква.</br> {{водступ|-1.5|em}}Безъ воконъ и безъ дзверей повна хаточка дзѣцей. — Тыква, или семенный огурецъ.</br> {{водступ|-2.5|em}}{{smaller|5}}{{водступ|0.6|em}}Безъ ногъ подымаецца дыбомъ, а безъ крылъ лециць къ небу. — Дымъ.</br> {{водступ|-1.5|em}}Блохи пуню повалили. — Поросята, сосущіе лежащую свинью.</br> {{водступ|-1.5|em}}Браты за браццями гонюцца, да догнаць не споромюцца. — Заднія колеса въ телѣгѣ.</br> {{водступ|-1.5|em}}Бѣгла лиска коло лѣсу близко; ни ее догнаць, ни бѣгъ ее познаць. — Солнечный или лунный свѣтъ.</br> {{водступ|-1.5|em}}Бѣлая корова тросникъ поломала. — Снѣгъ на вѣтвяхъ дерева.</br> {{водступ|-3|em}}{{smaller|10}}{{водступ|0.6|em}}Бѣленькія курочки съ подпеччу глядзяць. — Зубы.</br> {{водступ|-1.5|em}}Видзишь мене, хочецьца тобѣ; лѣзь на мене и цѣшся собѣ: собѣ до&#785;го&#785;дзи́шь и мене освободи&#768;шь. — Дерево съ фруктами.</br> {{водступ|-1.5|em}}Вовкъ желѣзный, а хвостъ алляный. — Игла съ ниткою.</br> {{водступ|-1.5|em}}Въ липовомъ кусцѣ мецелица мецець. — Муку сѣятъ въ рѣшетѣ.</br> {{водступ|-1.5|em}}Въ лозѣ на одной позѣ. — Грибъ.</br> {{водступ|-3|em}}{{smaller|15}}{{водступ|0.6|em}}Въ лѣсѣ родзилося, на веселле згодзилося. — Скрипка.</br> {{водступ|-1.5|em}}Въ маленькомъ горшечку кашка смашненькая. — Орѣхъ.</br> {{водступ|-1.5|em}}Въ одной дзѣжечцѣ два цѣсцичка. — Желтокъ и бѣлокъ яйца.</br> {{водступ|-1.5|em}}Въ одномъ человѣку пяцьдзесятъ разумныхъ а сто дураковъ. — Молодость человѣка неопытна, мужество горячительна, одна старость холодна и благоразумна.</br><noinclude></noinclude> qn3bi6nucz353yrpr59ynt3gvqfjj33 Старонка:Зборнік беларускіх прыказак (1874).pdf/205 104 129011 297653 2026-09-14T18:25:11Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « {{водступ|-1.5|em}}Въ пятцѣ дзирочка, головка грибкомъ; не плациць оброку, а служиць безъ сроку. — Металлическая пуговица.</br> {{водступ|-3|em}}{{smaller|20}}{{водступ|0.5|em}}Выскочили юры съ подъ каменной горы; стали бабу юриць, ажъ хата дрижиць. — Толкачи, ступа и подпеч...» 297653 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /><div style="margin-left:2.5em; margin-top:1em"></noinclude> {{водступ|-1.5|em}}Въ пятцѣ дзирочка, головка грибкомъ; не плациць оброку, а служиць безъ сроку. — Металлическая пуговица.</br> {{водступ|-3|em}}{{smaller|20}}{{водступ|0.5|em}}Выскочили юры съ подъ каменной горы; стали бабу юриць, ажъ хата дрижиць. — Толкачи, ступа и подпечье.</br> {{водступ|-1.5|em}}Глядзиць кукишемъ (шишемъ), а ўси цѣ&#785;луюць. — Крендель.</br> {{водступ|-1.5|em}}Гоголёк бабу качаець. — Вѣникъ въ банѣ.</br> {{водступ|-1.5|em}}Голову зьядзимъ, шкурку продадзимъ, а косци на гаць выкинемъ. — Конопля растущая.</br> {{водступ|-1.5|em}}Господзи благослови! съ чего хлѣбъ съ того и пироги. — Мука.</br> {{водступ|-3|em}}{{smaller|25}}{{водступ|0.5|em}}Два браты пузаценькіе подъ гору (на гору) бѣгуць, трецій горбаценькій за хохлы ихъ тримаӗць. — Ведра на коромыслѣ.</br> {{водступ|-1.5|em}}Два браты родные черезъ межу живуць, другъ друга мысли знаюць, да николи другъ друга не видаюць. — Глаза.</br> {{водступ|-1.5|em}}Два вепры межъ собою бьюцца, сѣкуцца, ажъ зъ ихъ пѣна цечець. — Жернова и мука.</br> {{водступ|-1.5|em}}Два кольцы&#768;, два концы, а посередзи гвоздъ. — Ножницы.</br> {{водступ|-1.5|em}}Два орлы́ рлуюць, одно яйцо балуюць (держатъ). — Крестины.</br> {{водступ|-3|em}}{{smaller|30}}{{водступ|0.5|em}}Дваста бодаста, четыреста ходаста; два ухтыри и одзинъ махтырь. — Волъ.</br> {{водступ|-1.5|em}}Железный токъ, свинный перескокъ, а грецкій посадъ. — Сковорода, подмазка и блинъ гречневый.</br> {{водступ|-1.5|em}}Загадаю за́гадку, вынь зъ сраки (изъ дула) ягодку; оближи, да знову вложи. — Разряди заряженное пулею ружье, вынутую пулю вычисти и опять заряди пулею же.</br> {{водступ|-1.5|em}}Загадаю зага́дку, закину за грядку, нехай моя загадка до налѣцця лежиць. — Посѣвъ озимы.</br> {{водступ|-1.5|em}}Задравшися, на бабу лѣзиць. — Женская юбка.</br> {{водступ|-3|em}}{{smaller|35}}{{водступ|0.5|em}}За нами въ слѣдъ шагаець, да намъ ни въ чимъ не помогаець. — Тѣнь.</br> {{водступ|-1.5|em}}За саночками, за бѣлымъ березничкомъ въ своемъ логовищѣ&#768; талалайка сѣ&#785;дзиць. — За губами и зубами во рту находится языкъ.</br> {{водступ|-1.5|em}}Зъ земли встала, хатою стала, да хозяинъ въ ей не живець; а начнець отворяць хату, то разбираець ее по шмату. — Копна хлѣбная или сѣнная.</br> {{водступ|-1.5|em}}Иванецъ, на обоихъ концахъ рубецъ, два котлы несець. — Коромысло и два полные ведра.</br> {{водступ|-1.5|em}}Игнатъ-прокуратъ (хватъ) подъ землю пошовъ, красную шапку нашовъ, проциву сонца ставъ, красную шапку знявъ. — Макъ.</br> {{водступ|-3|em}}{{smaller|40}}{{водступ|0.5|em}}Ишли три ченчики, нашли кривулечку, черезъ тынъ да ў вулочку. — Три пальца несутъ ложку чрезъ губы въ ротъ и горло.</br> {{водступ|-1.5|em}}Ишовъ, ишовъ, дзвѣ дороги нашовъ и въ обѣдвѣ пошовъ.</br><noinclude></noinclude> iyuyjfda7dfei4xlvofhrk6urngj272 297656 297653 2026-09-14T19:09:53Z RAleh111 4658 297656 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /><div style="margin-left:2.5em; margin-top:1em"></noinclude> {{водступ|-1.5|em}}Въ пятцѣ дзирочка, головка грибкомъ; не плациць оброку, а служиць безъ сроку. — Металлическая пуговица.</br> {{водступ|-3|em}}{{smaller|20}}{{водступ|0.6|em}}Выскочили юры съ подъ каменной горы; стали бабу юриць, ажъ хата дрижиць. — Толкачи, ступа и подпечье.</br> {{водступ|-1.5|em}}Глядзиць кукишемъ (шишемъ), а ўси цѣ&#785;луюць. — Крендель.</br> {{водступ|-1.5|em}}Гоголёк бабу качаець. — Вѣникъ въ банѣ.</br> {{водступ|-1.5|em}}Голову зьядзимъ, шкурку продадзимъ, а косци на гаць выкинемъ. — Конопля растущая.</br> {{водступ|-1.5|em}}Господзи благослови! съ чего хлѣбъ съ того и пироги. — Мука.</br> {{водступ|-3|em}}{{smaller|25}}{{водступ|0.6|em}}Два браты пузаценькіе подъ гору (на гору) бѣгуць, трецій горбаценькій за хохлы ихъ тримаӗць. — Ведра на коромыслѣ.</br> {{водступ|-1.5|em}}Два браты родные черезъ межу живуць, другъ друга мысли знаюць, да николи другъ друга не видаюць. — Глаза.</br> {{водступ|-1.5|em}}Два вепры межъ собою бьюцца, сѣкуцца, ажъ зъ ихъ пѣна цечець. — Жернова и мука.</br> {{водступ|-1.5|em}}Два кольцы&#768;, два концы, а посередзи гвоздъ. — Ножницы.</br> {{водступ|-1.5|em}}Два орлы́ рлуюць, одно яйцо балуюць (держатъ). — Крестины.</br> {{водступ|-3|em}}{{smaller|30}}{{водступ|0.6|em}}Дваста бодаста, четыреста ходаста; два ухтыри и одзинъ махтырь. — Волъ.</br> {{водступ|-1.5|em}}Железный токъ, свинный перескокъ, а грецкій посадъ. — Сковорода, подмазка и блинъ гречневый.</br> {{водступ|-1.5|em}}Загадаю за́гадку, вынь зъ сраки (изъ дула) ягодку; оближи, да знову вложи. — Разряди заряженное пулею ружье, вынутую пулю вычисти и опять заряди пулею же.</br> {{водступ|-1.5|em}}Загадаю зага́дку, закину за грядку, нехай моя загадка до налѣцця лежиць. — Посѣвъ озимы.</br> {{водступ|-1.5|em}}Задравшися, на бабу лѣзиць. — Женская юбка.</br> {{водступ|-3|em}}{{smaller|35}}{{водступ|0.6|em}}За нами въ слѣдъ шагаець, да намъ ни въ чимъ не помогаець. — Тѣнь.</br> {{водступ|-1.5|em}}За саночками, за бѣлымъ березничкомъ въ своемъ логовищѣ&#768; талалайка сѣ&#785;дзиць. — За губами и зубами во рту находится языкъ.</br> {{водступ|-1.5|em}}Зъ земли встала, хатою стала, да хозяинъ въ ей не живець; а начнець отворяць хату, то разбираець ее по шмату. — Копна хлѣбная или сѣнная.</br> {{водступ|-1.5|em}}Иванецъ, на обоихъ концахъ рубецъ, два котлы несець. — Коромысло и два полные ведра.</br> {{водступ|-1.5|em}}Игнатъ-прокуратъ (хватъ) подъ землю пошовъ, красную шапку нашовъ, проциву сонца ставъ, красную шапку знявъ. — Макъ.</br> {{водступ|-3|em}}{{smaller|40}}{{водступ|0.6|em}}Ишли три ченчики, нашли кривулечку, черезъ тынъ да ў вулочку. — Три пальца несутъ ложку чрезъ губы въ ротъ и горло.</br> {{водступ|-1.5|em}}Ишовъ, ишовъ, дзвѣ дороги нашовъ и въ обѣдвѣ пошовъ.</br><noinclude></noinclude> 2g9wsbxte4zl2m7l5v8lr5bv0jibddc Старонка:Зборнік беларускіх прыказак (1874).pdf/206 104 129012 297654 2026-09-14T19:04:14Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « {{водступ|-1.5|em}}Ишовъ быкъ, подъ бабу шмыкъ; баба завыла и про лыка забыла. — Колокольня, звонарь, колокольный звонъ и веревка отъ колокола.</br> {{водступ|-1.5|em}}Ишовъ тота коло плота, пытаецца у заси, ци у дворѣ ваши? — Тота — волкъ, зася — собака.</br> {{водступ|-...» 297654 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /><div style="margin-left:2.5em; margin-top:1em"></noinclude> {{водступ|-1.5|em}}Ишовъ быкъ, подъ бабу шмыкъ; баба завыла и про лыка забыла. — Колокольня, звонарь, колокольный звонъ и веревка отъ колокола.</br> {{водступ|-1.5|em}}Ишовъ тота коло плота, пытаецца у заси, ци у дворѣ ваши? — Тота — волкъ, зася — собака.</br> {{водступ|-1.5|em}}Калита повна золотомъ налита&#768;. — Печурка съ жаромъ.</br> {{водступ|-3|em}}{{smaller|45}}{{водступ|0.5|em}}Кинули палку забили галку (галицу — птицу); обскубли перье и ѣли да не мясо. — Рыба.</br> {{водступ|-1.5|em}}Кривулечка кривая увесь міръ питае. — Ложка.</br> {{водступ|-1.5|em}}Крикнула вутка на весь свѣтъ чутко, собралися дзѣтки до одной клѣтки. — Колоколъ церковный.</br> {{водступ|-1.5|em}}Круць верць въ черепочку смерць. — Свинная колбаса жареная въ глиняномъ сосудѣ или даже и на сковородѣ.</br> {{водступ|-1.5|em}}Лапикъ на лапику, а игла не была&#768;. — Капустный качанъ.</br> {{водступ|-3|em}}{{smaller|50}} {{водступ|0.5|em}}Лежала покуса, мяса ни куса, чоренъ якъ воронъ, а ревець як медзвѣдзь. — Жукъ.</br> {{водступ|-1.5|em}}Ле́женка лежиць, а по ёй таратайка бѣжиць. — Дорога и телѣжка.</br> {{водступ|-1.5|em}}Лежиць рася расцегняся, а якъ устанець, и неба достанець. — Дорога.</br> {{водступ|-1.5|em}}Лециць безь крылъ, въ одзинъ часъ сто миль. — Вѣтръ.</br> {{водступ|-1.5|em}}Лециць конь заморскій, иржець по польски. Хто его забьець, свою кровь проллець. — Комаръ.</br> {{водступ|-3|em}}{{smaller|55}}{{водступ|0.5|em}}Лециць птахъ черезъ Божій дахъ (кровлю) и говориць: Боже, Боже! тутъ моя сила гориць. — Пчела, церковь и восковыя свѣчи.</br> {{водступ|-1.5|em}}Лецѣла пава, сѣла на приправѣ. Пусцила косы до земли, а голосъ до неба. — Колоколъ на колокольнѣ съ веревками.</br> {{водступ|-1.5|em}}Лецѣли три галицы, сѣли подлѣ прялицы, да пытаюцца одна у другой: што лѣпи ци зима ци лѣто; одна кажець зима, другая лѣто, трецція — а мнѣ усё равно. — Сани, телѣга и лошадь.</br> {{водступ|-1.5|em}}Лѣзу лѣзу по желѣзу, а взлѣзу на высокую гору. — Садиться на верховую лошадь посредствомъ стремянъ.</br> {{водступ|-1.5|em}}Лѣтомъ ёлка, а зимою цёлка. — Конопель. Лѣтомъ кудрява какъ ель, а зимою изъ сѣмянъ его вытираютъ молоко.</br> {{водступ|-3|em}}{{smaller|60}}{{водступ|0.5|em}}Лѣтомъ сосонка, а зимою коровка. — Тоже конопель.</br> {{водступ|-1.5|em}}Малышъ-коротышъ, чихнець жаромъ, обдасць варомъ, огнемъ дуець, комомъ плюець. — Заряженный пистолетъ.</br> {{водступ|-1.5|em}}Матка товстуха, дочка краснуха, а сынъ Хведосъ пошовъ подъ небесъ. — Печь, пламя и дымъ.</br> {{водступ|-1.5|em}}Межъ лисицъ кабанъ висиць. — Перекладина у дверей.</br> {{водступ|-1.5|em}}На одномъ полозку зиму и лѣто ѣздзиць. — Окно въ простой избѣ вдѣланное въ пазы и по пазамъ отодвигаемое и задвигаемое.</br><noinclude></noinclude> s92hx08qngssbepzv05pkszqq0xrz4i 297655 297654 2026-09-14T19:09:04Z RAleh111 4658 297655 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /><div style="margin-left:2.5em; margin-top:1em"></noinclude> {{водступ|-1.5|em}}Ишовъ быкъ, подъ бабу шмыкъ; баба завыла и про лыка забыла. — Колокольня, звонарь, колокольный звонъ и веревка отъ колокола.</br> {{водступ|-1.5|em}}Ишовъ тота коло плота, пытаецца у заси, ци у дворѣ ваши? — Тота — волкъ, зася — собака.</br> {{водступ|-1.5|em}}Калита повна золотомъ налита&#768;. — Печурка съ жаромъ.</br> {{водступ|-3|em}}{{smaller|45}}{{водступ|0.6|em}}Кинули палку забили галку (галицу — птицу); обскубли перье и ѣли да не мясо. — Рыба.</br> {{водступ|-1.5|em}}Кривулечка кривая увесь міръ питае. — Ложка.</br> {{водступ|-1.5|em}}Крикнула вутка на весь свѣтъ чутко, собралися дзѣтки до одной клѣтки. — Колоколъ церковный.</br> {{водступ|-1.5|em}}Круць верць въ черепочку смерць. — Свинная колбаса жареная въ глиняномъ сосудѣ или даже и на сковородѣ.</br> {{водступ|-1.5|em}}Лапикъ на лапику, а игла не была&#768;. — Капустный качанъ.</br> {{водступ|-3|em}}{{smaller|50}}{{водступ|0.6|em}}Лежала покуса, мяса ни куса, чоренъ якъ воронъ, а ревець як медзвѣдзь. — Жукъ.</br> {{водступ|-1.5|em}}Ле́женка лежиць, а по ёй таратайка бѣжиць. — Дорога и телѣжка.</br> {{водступ|-1.5|em}}Лежиць рася расцегняся, а якъ устанець, и неба достанець. — Дорога.</br> {{водступ|-1.5|em}}Лециць безь крылъ, въ одзинъ часъ сто миль. — Вѣтръ.</br> {{водступ|-1.5|em}}Лециць конь заморскій, иржець по польски. Хто его забьець, свою кровь проллець. — Комаръ.</br> {{водступ|-3|em}}{{smaller|55}}{{водступ|0.6|em}}Лециць птахъ черезъ Божій дахъ (кровлю) и говориць: Боже, Боже! тутъ моя сила гориць. — Пчела, церковь и восковыя свѣчи.</br> {{водступ|-1.5|em}}Лецѣла пава, сѣла на приправѣ. Пусцила косы до земли, а голосъ до неба. — Колоколъ на колокольнѣ съ веревками.</br> {{водступ|-1.5|em}}Лецѣли три галицы, сѣли подлѣ прялицы, да пытаюцца одна у другой: што лѣпи ци зима ци лѣто; одна кажець зима, другая лѣто, трецція — а мнѣ усё равно. — Сани, телѣга и лошадь.</br> {{водступ|-1.5|em}}Лѣзу лѣзу по желѣзу, а взлѣзу на высокую гору. — Садиться на верховую лошадь посредствомъ стремянъ.</br> {{водступ|-1.5|em}}Лѣтомъ ёлка, а зимою цёлка. — Конопель. Лѣтомъ кудрява какъ ель, а зимою изъ сѣмянъ его вытираютъ молоко.</br> {{водступ|-3|em}}{{smaller|60}}{{водступ|0.6|em}}Лѣтомъ сосонка, а зимою коровка. — Тоже конопель.</br> {{водступ|-1.5|em}}Малышъ-коротышъ, чихнець жаромъ, обдасць варомъ, огнемъ дуець, комомъ плюець. — Заряженный пистолетъ.</br> {{водступ|-1.5|em}}Матка товстуха, дочка краснуха, а сынъ Хведосъ пошовъ подъ небесъ. — Печь, пламя и дымъ.</br> {{водступ|-1.5|em}}Межъ лисицъ кабанъ висиць. — Перекладина у дверей.</br> {{водступ|-1.5|em}}На одномъ полозку зиму и лѣто ѣздзиць. — Окно въ простой избѣ вдѣланное въ пазы и по пазамъ отодвигаемое и задвигаемое.</br><noinclude></noinclude> hvt8km042pnr8n03n6wwuz1qhwj6cmv Старонка:Зборнік беларускіх прыказак (1874).pdf/207 104 129013 297658 2026-09-14T19:28:03Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « {{водступ|-3|em}}{{smaller|65}} {{водступ|0.6|em}}На семъ верстъ одзинъ мостъ, а на концѣ золотый хрёстъ. — Великій постъ и Воскресеніе Христово.</br> {{водступ|-1.5|em}}Не великій мужичокъ, тоненькій поясокъ; пройдзець по хацѣ усю погань выгонець. — Вѣникъ, которымъ вымета...» 297658 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /><div style="margin-left:2.5em; margin-top:1em"></noinclude> {{водступ|-3|em}}{{smaller|65}} {{водступ|0.6|em}}На семъ верстъ одзинъ мостъ, а на концѣ золотый хрёстъ. — Великій постъ и Воскресеніе Христово.</br> {{водступ|-1.5|em}}Не великій мужичокъ, тоненькій поясокъ; пройдзець по хацѣ усю погань выгонець. — Вѣникъ, которымъ выметаютъ соръ.</br> {{водступ|-1.5|em}}Не разбивши горшечка не будзешь ѣсць кашки. — Орѣхъ.</br> {{водступ|-1.5|em}}Не хвора, а всё стогнець, ходзючи, не поцеряла ничого, а усё шукаець. — Свинья.</br> {{водступ|-1.5|em}}Ни воконъ, ни дзверей, повно брюхо дзѣцей. — См. Безъ воконъ……</br> {{водступ|-3|em}}{{smaller|70}{{водступ|0.6|em}}Ни дзирочки, ни конца, повна бочечка винца. — Сырое яйцо.</br> {{водступ|-1.5|em}}Ниже пупа, выше колѣна, висиць якъ по&#785;лѣно&#785;. — Сабля, или солдатскій штыкъ.</br> {{водступ|-1.5|em}}Ни крышечки ни дзѣнца, повна кадочка пивца. — Сырое яйцо.</br> {{водступ|-1.5|em}}Ни стуку ни грюку на дворѣ — сивый конь на зарѣ. — Разсвѣтъ.</br> {{водступ|-1.5|em}}Около ямы сѣдзяць съ кіями. — Кругомъ миски съ кушаньемъ сидятъ обѣдающіе ложками.</br> {{водступ|-3|em}}{{smaller|75}} {{водступ|0.6|em}}Откину бервено, откину другое и выведу живое. — Отбросивъ оглобли выводятъ лошадь, бывшую въ запряжкѣ.</br> {{водступ|-1.5|em}}Першій конецъ въ живоцѣ, а послѣдній на первомъ вѣнцѣ; штобъ достаць первый конецъ, надо сняць каждый до послѣдняго вѣнецъ. — Клубокъ нитокъ.</br> {{водступ|-1.5|em}}По бѣленькой жердочцѣ красненькій пѣтушокъ скачӗць. — Горящая лучина.</br> {{водступ|-1.5|em}}Повна бочечка крупъ, а сверху бочечки струпъ. — Маковка.</br> {{водступ|-1.5|em}}Повна пуня овецъ, а передъ ими баранъ бле&#785;ець. — Церковь наполненная прихожанами и передъ ними молящейся священникъ.</br> {{водступ|-3|em}}{{smaller|80}}{{водступ|0.6|em}}Повна хата веребьевъ. — 1) Сучья въ бревнахъ по стѣнамъ. 2) Тыква съ семенами.</br> {{водступ|-1.5|em}}Подъ однымъ брилемъ четыре попы. — Столъ.</br> {{водступ|-1.5|em}}Подъ однымъ колпакомъ семь сотъ козаковъ. — Маковая головка.</br> {{водступ|-1.5|em}}Пойду въ лѣсъ, выломлю целе́шь. Зъ гетого целеша выроблю два ковша, дзвѣ плахи, корецъ и шила конецъ. — Желудъ, снятый цѣликомъ съ чашечкою съ дерева и разобранный по частямъ, а именно: два ковша изъ шелухи желудя, два пласта изъ двухъ половинокъ зерна, изъ чашечки корецъ, а изъ хвостика чашечки шила конецъ.</br> {{водступ|-1.5|em}}«Помогай Богъ» сказавъ прохожій человѣкъ старику жавшему жито съ молодою женщиною. «Коли&#768; братъ съ сестрою, спѣшно вамъ; а ко&#774;ли&#768; мужъ съ женою, смѣшно намъ». — Спасибо! отвѣцивъ старикъ. Да не угадавъ ты; ни братъ съ сестрою, ни мужъ съ женою, а тольки моя мама ее мамѣ была свекруха. — Съ дочерью.</br><noinclude></noinclude> qf6npx66sbilkgdlduid5scr82oddoh 297659 297658 2026-09-14T19:29:58Z RAleh111 4658 297659 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /><div style="margin-left:2.5em; margin-top:1em"></noinclude> {{водступ|-3|em}}{{smaller|65}}{{водступ|0.6|em}}На семъ верстъ одзинъ мостъ, а на концѣ золотый хрёстъ. — Великій постъ и Воскресеніе Христово.</br> {{водступ|-1.5|em}}Не великій мужичокъ, тоненькій поясокъ; пройдзець по хацѣ усю погань выгонець. — Вѣникъ, которымъ выметаютъ соръ.</br> {{водступ|-1.5|em}}Не разбивши горшечка не будзешь ѣсць кашки. — Орѣхъ.</br> {{водступ|-1.5|em}}Не хвора, а всё стогнець, ходзючи, не поцеряла ничого, а усё шукаець. — Свинья.</br> {{водступ|-1.5|em}}Ни воконъ, ни дзверей, повно брюхо дзѣцей. — См. Безъ воконъ……</br> {{водступ|-3|em}}{{smaller|70}}{{водступ|0.6|em}}Ни дзирочки, ни конца, повна бочечка винца. — Сырое яйцо.</br> {{водступ|-1.5|em}}Ниже пупа, выше колѣна, висиць якъ по&#785;лѣно&#785;. — Сабля, или солдатскій штыкъ.</br> {{водступ|-1.5|em}}Ни крышечки ни дзѣнца, повна кадочка пивца. — Сырое яйцо.</br> {{водступ|-1.5|em}}Ни стуку ни грюку на дворѣ — сивый конь на зарѣ. — Разсвѣтъ.</br> {{водступ|-1.5|em}}Около ямы сѣдзяць съ кіями. — Кругомъ миски съ кушаньемъ сидятъ обѣдающіе ложками.</br> {{водступ|-3|em}}{{smaller|75}}{{водступ|0.6|em}}Откину бервено, откину другое и выведу живое. — Отбросивъ оглобли выводятъ лошадь, бывшую въ запряжкѣ.</br> {{водступ|-1.5|em}}Першій конецъ въ живоцѣ, а послѣдній на первомъ вѣнцѣ; штобъ достаць первый конецъ, надо сняць каждый до послѣдняго вѣнецъ. — Клубокъ нитокъ.</br> {{водступ|-1.5|em}}По бѣленькой жердочцѣ красненькій пѣтушокъ скачӗць. — Горящая лучина.</br> {{водступ|-1.5|em}}Повна бочечка крупъ, а сверху бочечки струпъ. — Маковка.</br> {{водступ|-1.5|em}}Повна пуня овецъ, а передъ ими баранъ бле&#785;ець. — Церковь наполненная прихожанами и передъ ними молящейся священникъ.</br> {{водступ|-3|em}}{{smaller|80}}{{водступ|0.6|em}}Повна хата веребьевъ. — 1) Сучья въ бревнахъ по стѣнамъ. 2) Тыква съ семенами.</br> {{водступ|-1.5|em}}Подъ однымъ брилемъ четыре попы. — Столъ.</br> {{водступ|-1.5|em}}Подъ однымъ колпакомъ семь сотъ козаковъ. — Маковая головка.</br> {{водступ|-1.5|em}}Пойду въ лѣсъ, выломлю целе́шь. Зъ гетого целеша выроблю два ковша, дзвѣ плахи, корецъ и шила конецъ. — Желудъ, снятый цѣликомъ съ чашечкою съ дерева и разобранный по частямъ, а именно: два ковша изъ шелухи желудя, два пласта изъ двухъ половинокъ зерна, изъ чашечки корецъ, а изъ хвостика чашечки шила конецъ.</br> {{водступ|-1.5|em}}«Помогай Богъ» сказавъ прохожій человѣкъ старику жавшему жито съ молодою женщиною. «Коли&#768; братъ съ сестрою, спѣшно вамъ; а ко&#774;ли&#768; мужъ съ женою, смѣшно намъ». — Спасибо! отвѣцивъ старикъ. Да не угадавъ ты; ни братъ съ сестрою, ни мужъ съ женою, а тольки моя мама ее мамѣ была свекруха. — Съ дочерью.</br><noinclude></noinclude> m523sud456mstsk4vtikq53t2ude47j Старонка:Зборнік беларускіх прыказак (1874).pdf/208 104 129014 297660 2026-09-14T19:30:42Z RAleh111 4658 /* Праблематычная */ 297660 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="RAleh111" /><div style="margin-left:2.5em; margin-top:1em"> </br> {{водступ|-1.5|em}}</noinclude>Попъ согрѣшивъ, 85 ЗАГАДКИ. БѢЛОРУССКІЯ 202 дзякъ а По череву дорога, Игра на гптарѣ а веселле. — тревога, падъ дзпркою межъ ногъ балалайкѣ. плп Прпгаовъ хто-сь, гонись за што-сь; узявъ нема вѣдома за пмъ; Смерть. кпмъ. — Пѣтухъ пѣець на вбрбтахъ, при чпкь Огопь раскалпдъжелѣзо, покутуець. — бьютъ молотомъ. желѣзо зъ рота. — высунувши языкъ учебномъ заведеніи, гауптвахтѣ или при Колоколь- илп прп эконо- ыпческомъ домѣ. Пѣтухъ сѣдзпць вбрбтахъ у желѣзиыхъ ботахъ, пусцивь косы до небёсъг— Колоколъ па колокольнѣ. голосъ до земли, а 90 па Разбслана дзерюга; свѣтлой въ поволуніи я Церковный колоколъ. не' ыідзѣвъ цѣнй, въ пи сонца ни луны; пробили на скрозь ыпѣ менелюдзп, ѣдзпць! къ селенію Рыло фурм&нъ завидя вдали щебетать, какъ бы скотъ отъ опасности. шукаець мыла. — середъгрязи что сорока, начпнаетъ сильно волка, предостерегая домашній S5 Мельничный каыепь. ей щебечиць: берется рыечка! Въ Бѣлорусп есть иовѣрье, — бѣгущаго скачка а рыець, добралися до желѣзнымъ обручомъ грудзи, пенеподпоясали птаньчпцьказалп (иелѣлп). — Рыечка время во ночи. Ревець волъ на семь сёлъ. — Родзпвся разсыпанъзолотый песочекъ, а по- дзерюзѣ крайчекъ. — Небесное прострапстію золотый середъ но Свинья. Сама гола, а сорочка за пазухою. — Свѣча. Самъ съ коршокъ,якъ Самъ тонокъ, глядзѣць; мой востренькій ноясокъ, якъ бородою солому ыецець. — Вѣннккъ. а поле воевацп процпвъ высокихъ лѣзуць, мое ы Самъ худъ, а зубки ихъ рѣжуць. голова съ пудъ. — носокъ, якъ пашшчовъ въ — выйду на злацѣ: ены на мене Серпъ. Безмѣнъ. Семьсотъ сорочекъ, семьсотънамётокъ, а дунець вѣцеръ, открываець ихъ іоо Семья до цѣла, голаго душъ тристап хоць н одзежа на мнѣ уся цѣла. Середъ моря колодзезь. — Курица, Среди стола ыпска съ кушапьемъ. Спненька, маленькавесь свѣтъ одзѣваець. Скрученып, сверченый по хацѣ 105 — богата, да всего два локци хата. — Улей пчелъ. Спёреду грѣець, а Стоиць вовчокъ обгорѣлый скачёць. вѣёць. отъ заду бочокъ. — — — — Игла. Вѣникъ. Кузнецъ зпмою предъ горномъ. Деревянная заслонкау варен- ной печп. Стоиць турпца, а Печь, а въ турпцѣ бѣгаець молодня кругомъ колодзезя. въ печп огонь кругомъ горшковъ. —<noinclude></noinclude> ra3jodh3zexhp193y2hjbbwwttpzahs 297662 297660 2026-09-15T06:37:30Z RAleh111 4658 /* Не вычытаная */ 297662 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /><div style="margin-left:2.5em; margin-top:1em"></noinclude> {{водступ|-3|em}}{{smaller|85}}{{водступ|0.6|em}}Попъ согрѣшивъ, а дзякъ покутуець. — Огонь раскалилъ желѣзо, а железо бьютъ молотомъ.</br> {{водступ|-1.5|em}}По череву дорога, межь ногъ тревога, надъ дзиркою веселле. — Игра на гитарѣ или балалайкѣ.</br> {{водступ|-1.5|em}}Пришовъ хто-сь, узявъ што-сь; гонись за имъ; нема вѣдома за кимъ. — Смерть.</br> {{водступ|-1.5|em}}Пѣтухъ пѣ&#785;ець на во&#785;ро́тахъ, высунувши языкъ зъ рота. — Колокольчикъ при учебномъ заведеніи, или при гауптвахтѣ или при экономическомъ домѣ.</br> {{водступ|-1.5|em}}Пѣтухъ сѣ&#785;дзиць на во&#785;ро́тахъ у желѣзныхъ ботахъ, пусцивъ косы до земли, а голосъ до небёсъ. — Колоколъ на колокольнѣ.</br> {{водступ|-3|em}}{{smaller|90}}{{водступ|0.6|em}}Разо́слана дзерюга; по дзерюзѣ разсыпанъ золотый песочек, а посередъ золотый крайчекъ. — Небесное пространство во время свѣтлой въ новолуніи ночи.</br> {{водступ|-1.5|em}}Ревець волъ на семь сёлъ. — Церковный колоколъ.</br> {{водступ|-1.5|em}}Родзився я въ цѣни&#768;, не видзѣвъ ни сонца ни луны; добралися до мене людзи, пробили на скрозь мнѣ грудзи, желѣзнымъ обручомъ мене подпоясали и таньчиць казали (велѣли). — Мельничный камень.</br> {{водступ|-1.5|em}}Рыечка рыець, а скачка ёй щебечиць: берегися рыечка! фурма́нъ ѣдзиць! — Въ Бѣлоруси есть повѣрье, что сорока, завидя вдали бѣгущаго къ селенію волка, начинаетъ сильно щебетать, как бы предостерегая домашній скотъ отъ опасности.</br> {{водступ|-1.5|em}}Рыло&#785; середъ грязи шукаець мыла. — Свинья.</br> {{водступ|-3|em}}{{smaller|95}}{{водступ|0.6|em}}Сама гола, а сорочка за пазухою. — Свѣча.</br> {{водступ|-1.5|em}}Самъ съ коршокъ, якъ глядзѣць; а бородою солому мецець. — Вѣниккъ.</br> {{водступ|-1.5|em}}Самъ тонокъ, якъ поясокъ, мой востренькій носокъ, якъ выйду на поле воеваци пропивъ высокихъ папинчовъ въ злацѣ: ены на мене лѣзуць, м мое зубки ихъ рѣжуць. — Серпъ.</br> {{водступ|-1.5|em}}Самъ худъ, а голова съ пудъ. — Безмѣнъ.</br> {{водступ|-1.5|em}}Семьсотъ сорочекъ, семьсотъ намётокъ, а дунець вѣцеръ, открываець ихъ до голаго цѣла, хоць и одзежа на мнѣ уся цѣла. — Курица.</br> {{водступ|-3.5|em}}{{smaller|100}}{{водступ|0.6|em}}Семья душъ триста и богата, да всего два локци хата. — Улей пчелъ.</br> {{водступ|-1.5|em}}Середъ моря колодзезь. — Среди стола миска съ кушаньемъ.</br> {{водступ|-1.5|em}}Синенька, маленька весь свѣтъ одзѣваець. — Игла.</br> {{водступ|-1.5|em}}Скрученый, сверченый по хацѣ скачӗць. — Вѣникъ.</br> {{водступ|-1.5|em}}Спе́реду грѣӗць, а отъ заду вѣець. — Кузнецъ зимою предъ горномъ.</br> {{водступ|-3.5|em}}{{smaller|105}}{{водступ|0.6|em}}Стоиць вовчокъ обгорѣлый бочокъ. — Деревянная заслонка у варенной печи.</br> {{водступ|-1.5|em}}Стоиць тури́ца, а въ турицѣ бѣгаець молодня кругомъ колодзезя. — Печь, а въ печи огонь кругомъ горшковъ.</br><noinclude></noinclude> 555i0a4sldxmtidm1ru2a8jso3idxer Старонка:Зборнік беларускіх прыказак (1874).pdf/209 104 129015 297663 2026-09-15T06:56:47Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « {{водступ|-1.5|em}}Стояць вилы, внизъ похилы; на вилахъ коробъ, на коробѣ булдовка на булдовцѣ лѣсъ, а въ лѣсѣ свинки рыюць. — Составъ человѣка. Вилы — ноги, коробъ — туловище, булдовка — голова, лѣсъ — волоса, свинки — вши.</br> {{водступ|-1.5|em}}Сѣдзиць паненка, н...» 297663 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /><div style="margin-left:2.5em; margin-top:1em"></noinclude> {{водступ|-1.5|em}}Стояць вилы, внизъ похилы; на вилахъ коробъ, на коробѣ булдовка на булдовцѣ лѣсъ, а въ лѣсѣ свинки рыюць. — Составъ человѣка. Вилы — ноги, коробъ — туловище, булдовка — голова, лѣсъ — волоса, свинки — вши.</br> {{водступ|-1.5|em}}Сѣдзиць паненка, на ей красная сукенка (платье). Хто йдець, ей поклоницца. — Ягода, особенно земляника.</br> {{водступ|-1.5|em}}Сѣдзиць паненка на ганку и клупаець поганку. — Дѣвица вяжетъ чулокъ.</br> {{водступ|-3.5|em}}{{smaller|110}}{{водступ|0.6|em}}Сѣдзиць панна на подмурку, выставивши мохнатую курку (курочку), а хлопцы-вырвасы (сорванцы) цягнуць курку за волосы. — Панна — морковь, подмурокъ — (каменный фундаментъ) — гряда, курка — кудрявый морковникъ, хлопцы-вырвасы — дѣти шалуны, вытаскивающіе морковь.</br> {{водступ|-1.5|em}}Три концы; одзинъ изъ ихъ другихъ вучиць, якъ желѣзо мучиць. — Молотъ кузнечный съ рукояткой.</br> {{водступ|-1.5|em}}Три лицы&#768;, а знанку нема, горбомъ согнувся, а прямо стоиць, щупъ не щупъ, а ему зъ родни. — Солдатскій штыкъ.</br> {{водступ|-1.5|em}}Турокъ манець курокъ (куръ). — Пѣтухъ.</br> {{водступ|-1.5|em}}Хвостъ якъ у смоллянки (большой мыши), да не смоллянка, солодка якъ медъ, да не медъ; голова уся плѣшива якъ у ксенза, да не ксензъ; борода як у попа, да не попъ. — Рѣпа.</br> {{водступ|-3.5|em}}{{smaller|115}}{{водступ|0.6|em}}Ходзиць князь по го́родзѣ, носиць два красныхъ блины на бо́родзѣ. — Пѣтухъ.</br> {{водступ|-1.5|em}}Ходзиць хода, висиць виса; пришовъ хода, цапъ за вису. — Человѣкъ и плодъ на деревѣ.</br> {{водступ|-1.5|em}}Цвикли (длинныя треугольныя прирамки) въ землю влипли. — Свекла въ грядахъ.</br> {{водступ|-1.5|em}}Цында́лечка не велика съ кокоць (когтикъ), а хвостъ привитъ зъ локоць. — Чепела съ чепельникомъ.</br> {{водступ|-1.5|em}}Черезъ море котовъ хвостъ. — Перевязь у ведра съ водою.</br> {{водступ|-3.5|em}}{{smaller|120}}{{водступ|0.6|em}}Черезъ сцѣну вола пекуць. — Яйцо варятъ, или рака пекутъ.</br> {{водступ|-1.5|em}}Четыре паненки въ одно судзенце сюкаюць. — Корову доятъ.</br> {{водступ|-1.5|em}}Четыре четырнички; на каждомъ четырничку пяць пяцерничковъ. — Двѣ руки и двѣ ноги и каждая о пяти пальцахъ.</br> {{водступ|-1.5|em}}Шатовила мотовила по нѣмецку говорила по турецку заворачивала; спереду шильцо вильцо, сподысподзи полотно, а сверху аксамитъ (бархатъ). — Ластовица.</br> {{водступ|-1.5|em}}Щучки головками въ кучки, а хвостами врозь. — Скамьи въ крестьянскихъ избахъ подъ образами соединенныя концами.</br><noinclude></noinclude> 70ufjdeb0gcc6pwfaxx3c156yct9avv Старонка:Зборнік беларускіх прыказак (1874).pdf/210 104 129016 297664 2026-09-15T07:04:51Z RAleh111 4658 /* Не правераная */ Новая старонка: « {{водступ|-3.5|em}}{{smaller|125}}{{водступ|0.6|em}}Ѣду по ровнядзи, а отъ смерци, на три пядзи, а подъ ногами небо. — Ѣзда въ лодкѣ.</br> {{водступ|-1.5|em}}Ѣду, ѣду, нѣту слѣду, оглянуся смерци боюся. — Тоже.</br> {{водступ|-1.5|em}}Ѣду, ѣду, якъ по ле&#785;ду&#768;: ци рукою верць — глядзиць...» 297664 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /><div style="margin-left:2.5em; margin-top:1em"></noinclude> {{водступ|-3.5|em}}{{smaller|125}}{{водступ|0.6|em}}Ѣду по ровнядзи, а отъ смерци, на три пядзи, а подъ ногами небо. — Ѣзда въ лодкѣ.</br> {{водступ|-1.5|em}}Ѣду, ѣду, нѣту слѣду, оглянуся смерци боюся. — Тоже.</br> {{водступ|-1.5|em}}Ѣду, ѣду, якъ по ле&#785;ду&#768;: ци рукою верць — глядзиць смерць. — Тоже.</br> {{водступ|-1.5|em}}Ѣду якъ по небу, подъ собою вижу сонце. — Тоже.</br> {{водступ|-1.5|em}}Я й красна, я й товста; лѣзь (взлѣзай) на мене, да й накомсайся (наѣжься) кольки хочешь. — Рябина.</br> {{водступ|-3.5|em}}{{smaller|130}}{{водступ|0.6|em}}Якъ молода бывала, стоючи пиво давала, а якъ стара стала, ракомъ стала. — Бочка обветшалая и опрокинутая. </div> {{накіравальная рыса|5em|height=0.1px}}<noinclude></noinclude> k5nqbmarkgdn9d490bncv49f844r25t Старонка:Будучыня (1947).pdf/154 104 129017 297665 2026-09-15T07:30:55Z By-isti 3554 /* Не правераная */ Новая старонка: «Давялося пастаяць каля царкоўнага старасты. Калі выносілі труну. Сімона таксама адцёрлі. Ён быў падвярнуўся якраз у пару і падставіў плячо, цвёрда ўпэўнены, што цяпер месца за катафалкам забяспечана, але вышла замінка, таўсты Пачулія выкарыстаў гэта і...» 297665 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="By-isti" /></noinclude>Давялося пастаяць каля царкоўнага старасты. Калі выносілі труну. Сімона таксама адцёрлі. Ён быў падвярнуўся якраз у пару і падставіў плячо, цвёрда ўпэўнены, што цяпер месца за катафалкам забяспечана, але вышла замінка, таўсты Пачулія выкарыстаў гэта і адціснуў Сімона ўбок. У той самы момант, калі страчаны былі ўсе надзеі і не было ўжо ніякіх магчымасцей прабіцца наперад, Сімон раптам заўважыў удаву. Яна разгублена стаяла зусім адна, на яе неяк забыліся. У адзін момант Сімон прабіўся праз натоўп і ўзяў жанчыну пад руку. Пры выхадзе нехта з сваякоў прыклеіўся з другога боку, астатнія-ж тапталіся навокал, непрыязна пазіраючы на Сімона. Але ніякіх спосабаў адарваць яго ад удавы не было і яны павалакліся ззаду. Сімон ішоў перад усімі, беражна і далікатна вёў удаву і калі зрэдку азіраўся, то бачыў лысіну Пачулія, які зайздросна адводзіў вочы ўбок, дзівячыся відаць з Сімонавага спрыту. {{Водступ|2|em}}Найбольш эфектным быў Гунава. Ідучы за катафалкам, і пасля, на могілках, стоячы пад дрэвам, воддалі ад усіх, ён часта сустракаў зацікаўленыя погляды і чуў сваё імя. З прысутных тут ён адзін меў самае блізкае дачыненне да гэтай урачыстай падзеі. Доказам была ягоная правая рука, што вісела на чорнай перавязі. У форме, гладка выгалены, крыху бледны, з лёгкай балеснай грымаскай на твары, Гунава выдаваўся маладзейшым за свае гады і карыстаўся павышанай увагай жанчын. Ён усміхаўся ім стомлена і сумна, ранены герой, што стаіць над магілай друга. {{Водступ|2|em}}Яму і на самай справе было дрэнна. Рука, параненая вялікай самадзельнай куляй, тупа ныла, не сціхаючы ўвесь час. Даўгі гранёны ствол стрэльбы, які цьмяна бліснуў пры святле месяца на грэблі Сабакучаво, смертаноснае чорнае вочка, што глянула яму ў твар, застанецца ў памяці надоўга, як адзін з страшнейшых момантаў у яго жыцці. Але не гэта прыгнятала Гунава, калі ён слухаў гісторыю, пра геройскае ўзяцце бунтоўнага сялення: побач з ім ішоў чалавек, які быў сведкай і ўдзельнікам гэтых геройстваў. Мучаідзе застаўся сядзець, калі Гунава, убачыўшы стрэльбу, заверашчэў заячым голасам і ўпаў на дно фаэтона, да таго яшчэ, як той, што хаваўся ў кустах, стрэліў. Ён-жа ўзняў Гунава на ногі і падтрымліваў яго, пакуль асобаатрадчык жыў і крычаў на ўсё балота, што яго забілі, наганяючы гэтым яшчэ больш страху на салдат, якія расстралялі ў паветра палову сваіх патронаў. Мучаідзе, перад якім выстаўляў сябе Гунава, як узор энергіі і бясстрашнасці, адпойваў яго смярдзючай балотнай вадой, калі пасля перавязкі Гунава качаўся ў прыпадку істэрыкі і бляваў, як<noinclude></noinclude> k8f85wn2ij2amdmxvkcst223hvk37y0 Старонка:Будучыня (1947).pdf/155 104 129018 297666 2026-09-15T07:37:23Z By-isti 3554 /* Не правераная */ Новая старонка: «кацянё, і ён-жа, прыехаўшы ў Поці, паднёс асобаатрадчыку на ўспамін цяжкую, свінцовую самадзельную кулю, якая прабіла Гунава руку і ўвязла ў мяккіх падушках сядзення. Гунава ўзяў гэтую кулю, хаця ўспамінаў было і без таго досыць. Цяпер Мучаідзе ішоў поба...» 297666 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="By-isti" /></noinclude>кацянё, і ён-жа, прыехаўшы ў Поці, паднёс асобаатрадчыку на ўспамін цяжкую, свінцовую самадзельную кулю, якая прабіла Гунава руку і ўвязла ў мяккіх падушках сядзення. Гунава ўзяў гэтую кулю, хаця ўспамінаў было і без таго досыць. Цяпер Мучаідзе ішоў побач з ім, Гунава папросту здзіўляла скромнасць гэтага чалавека. Варта было Мучаідзе расказаць, толькі адзін эпізод на грэблі, каб слава асобаатрадчыка лопнула, як мыльны пузыр. І ён меў усе падставы зрабіць гэта, аднак, дагэтуль, відаць, маўчаў. Гунава шкадаваў нават, што ў свой час дакучаў гэтаму чалавеку. {{Водступ|2|em}}Пры такіх неспрыяючых абставінах даводзілася асобаатрадчыку вытрымліваць марку. {{Водступ|2|em}}Інспектару праспявалі вечную памяць. Дзячок вытрас кадзіла, дзякан хрыпла адкашляўся. Пачалі разыходзіцца. Заплаканая ўдава і сваякі запрашалі на памінкі, і тыя, хто на запрашэнне разлічваў, збіраліся ў гурткі і гутарылі ўсё аб тым-жа бунтоўным сяленні Сабакучаво і аб справах, якія завялі падатковага інспектара на той свет. Сімон, урачысты настрой якога значна знізіўся пасля кароткай сутычкі з мадам Гамрэкелі (прычынай было няпрошанае Сімонава кавалерства), цяпер, наслухаўшыся гутарак аб забойствах і пажарах, спахмурнеў канчаткова. Ён прыпомніў пагрозу Гвація і рады быў ужо, калі змучаная ўдава з плаксівай усмешкай падышла да яго і запрасіла на памінальны абед. Лепш за ўсё ён паехаў-бы адразу дадому, бо ўсялякія няшчасці заўсёды якраз і пачыналіся з таго, што сёння адбылося паміж ім і Гвація. Але ехаць на абед усё-такі давялося. Гіо перадалі на рукі Эзабедзі, якая, згодна раней дадзеных інструкцый, прышла на могілкі. Сімон узлез у фаэтон, побач з ім села мадам Гамрэкелі і ў знак няласкавасці ўперлася локцем у ягоны бок. Пануры Гурген, насцёбваючы ленаватых коней, павёз гаспадароў на старую інспектараву кватэру. Пераязджаючы пляц, мадам Гамрэкелі, не адварочваючыся да Сімона, тонам загаду сказала: {{Водступ|2|em}}— Каб яго мае вочы больш не бачылі! {{Водступ|2|em}}— Каго гэта? — нясмела спытаў Сімон. {{Водступ|2|em}}— Гэтага вар’ята Гвація. {{Водступ|2|em}}Замест адказу Сімон паказаў вачыма на ўнылыя плечы Гургена, але мадам Гамрэкелі не звярнула ніякай увагі на Сімонаў сігнал. {{Водступ|2|em}}— Я не хачу, каб майму дзіцяці нейкі п’яніца прабіў галаву цаглінай, — рашуча сказала мадам Гамрэкелі — Я загадаю, каб ягоныя лахманы сёння-ж выкінулі на вуліцу. Проста сорам, што ты не ўмееш сябе трымаць, як гаспадар.<noinclude></noinclude> 23ejf9dppyujrbjm86fmnrgddisvqe5