Wicidestun cywikisource https://cy.wikisource.org/wiki/Hafan MediaWiki 1.47.0-wmf.18 first-letter Media Arbennig Sgwrs Defnyddiwr Sgwrs Defnyddiwr Wicidestun Sgwrs Wicidestun Delwedd Sgwrs Delwedd MediaWici Sgwrs MediaWici Nodyn Sgwrs Nodyn Cymorth Sgwrs Cymorth Categori Sgwrs Categori Tudalen Sgwrs Tudalen Indecs Sgwrs Indecs TimedText TimedText talk Modiwl Sgwrs modiwl Event Event talk 104 2667 170911 143030 2026-09-07T20:41:11Z Tylopous 3717 tu a 170911 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="AlwynapHuw" /></noinclude>ant ef allan, ac a’i gosodasant o’r tu allan i’r ddinas. {{angor|19:17|17}} Ac wedi iddynt eu dwyn hwynt allan, efe a ddywedodd, Dïangc am dy einioes; nac edrych ar dy ol, ac na saf yn yr holl wastadedd: dïangc i’r mynydd, rhag dy ddifetha. {{angor|19:18|18}} A dywedodd Let wrthynt, O nid ''felly'', fy Arglwydd. {{angor|19:19|19}} Wele yn awr, cafodd dy was ffafr yn dy olwg, a mawrheaist dy drugaredd a wnaethost â mi, gan gadw fy einioes; ac ni allaf fi ddïangc i’r mynydd, rhag i ddrwg fy ngoddiweddyd, a marw o honof. {{angor|19:20|20}} Wele yn awr, y ddinas hon yn agos i ffoi iddi, a bechan yw: O gâd i mi ddïangc yno, (onid bechan yw hi?) a byw fydd fy enaid. {{angor|19:21|21}} Yntau a ddywedodd wrtho, Wele, mi a ganiatteais dy ddymuniad hefyd am y peth hyn, fel na ddinistriwyf y ddinas ''am'' yr hon y dywedaist. {{angor|19:22|22}} Brysia, dïangc yno; o herwydd ni allaf wneuthur dim nes dy ddyfod yno: am hynny y galwodd efe enw y ddinas Soar. {{angor|19:23|23}} ¶ Cyfodasai yr haul ar y ddaear, pan ddaeth Lot i Soar. {{angor|19:24|24}} Yna yr {{sc|Arglwydd}} a wlawiodd ar Sodom a Gomorrah frwmstan a thân oddi wrth yr {{sc|Arglwydd}}, allan o’r nefoedd. {{angor|19:25|25}} Felly y dinystriodd efe y dinasoedd hynny, a’r holl wastadedd, a holl drigolion y dinasoedd, a chnwd y ddaear. {{angor|19:26|26}} ¶ Eithr ei wraig ef a edrychodd drach ei chefn o’i du ol ef, a hi a aeth yn golofn halen. {{angor|19:27|27}} ¶ Ac Abraham a aeth yn fore i’r lle y safasai efe ynddo ger bron yr {{sc|Arglwydd}}. {{angor|19:28|28}} Ac efe a edrychodd tu a Sodom a Gomorrah, a thu a holl dir y gwastadedd; ac a edrychodd, ac wele, cyfododd mwg y tir fel mwg ffwrn. {{angor|19:29|29}} ¶ A phan ddifethodd {{sc|Duw}} ddinasoedd y gwastadedd, yna y cofiodd {{sc|Duw}} am Abraham, ac a yrrodd Lot o ganol y dinystr, pan ddinystriodd efe y dinasoedd yr oedd Lot yn trigo ynddynt. {{angor|19:30|30}} ¶ A Lot a esgynnodd o Soar, ac a drigodd yn y mynydd, a’i ddwy ferch gyd âg ef: o herwydd efe a ofnodd drigo yn Soar; ac a drigodd mewn ogof, efe a’i ddwy ferched. {{angor|19:31|31}} ¶ A dywedodd yr hynaf wrth yr ieuangaf, Ein tad ni ''sydd'' hen, a gwr nid oes yn y wlad i ddyfod attom ni, wrth ddefod yr holl ddaear. {{angor|19:32|32}} Tyred, rhoddwn i’n tad win i’w yfed, a gorweddwn gyd âg ef, fel y cadwom had o’n tad. {{angor|19:33|33}} A hwy a roddasant win i’w tad i yfed y noson honno: a’r hynaf a ddaeth ac a orweddodd gyd â’i thad; ac ni wybu efe pan orweddodd hi, na phan gyfododd hi. {{angor|19:34|34}} A thrannoeth y dywedodd yr hynaf wrth yr ieuangaf, Wele, myfi a orweddais neithiwr gyd â’m tad; rhoddwn win iddo i’w yfed heno hefyd, a dos dithau a gorwedd gyd âg ef, fel y cadwom had o’n tad. {{angor|19:35|35}} A hwy a roddasant win i’w tad i yfed y noson honno hefyd: a’r ieuangaf a gododd, ac a orweddodd gyd âg ef; ac ni wybu efe pan orweddodd hi, na phan gyfododd hi. {{angor|19:36|36}} Felly dwy ferched Lot a feichiogwyd o’u tad. {{angor|19:37|37}} A’r hynaf a esgorodd ar fab, ac a alwodd ei enw ef Moab: efe yw tad y Moabiaid hyd heddyw. {{angor|19:38|38}} A’r ieuangaf, hefyd, a esgorodd hithau ar fab, ac a alwodd ei enw ef Ben-ammi: efe yw tad meibion Ammon hyd heddyw. {{angor|Pennod_20}}{{canoli|{{uc|Pennod XX.}}}} {{bach|1 ''Abraham yn ymdaith yn Gerar,'' 2 ''yn gwadu ei wraig, ac yn ei cholli hi.'' 3 ''Ceryddu Abimelech mewn breuddwyd o’i hachos hi.'' 9 ''Yntau yn ceryddu Abraham,'' 14 ''yn rhoddi Sarah yn ei hol,'' 16 ''ac yn ei cheryddu hi,'' 17 ''ac yn cael ei iachâu trwy weddi Abraham.''}} {{angor|20:1}} {{uc|Ac}} Abraham a aeth oddi yno i dir y dehau, ac a gyfanheddodd rhwng Cades a Sur, ac a ymdeithiodd yn Gerar. {{angor|20:2|2}} A dywedodd Abraham am Sara ei wraig, Fy chwaer yw hi: ac Abimelech brenhin Gerar a anfonodd, ac a gymmerth Sara. {{angor|20:3|3}} Yna y daeth {{sc|Duw}} at Abimelech, noswaith, mewn breuddwyd, ac a ddywedodd wrtho, Wele, dyn marw wyt ti am y wraig a gymmeraist, a hithau yn berchen gwr. {{angor|20:4|4}} Ond Abimelech ni nesasai atti hi: ac efe a ddywedodd, {{sc|Arglwydd}}, a leddi di genedl gyfiawn hefyd? {{angor|20:5|5}} Oni ddywedodd efe wrthyf fi, Fy chwaer yw hi? a hithau hefyd ei hun a ddywedodd, Fy mrawd yw efe: ym mherffeithrwydd fy nghalon, ac y’nglendid fy nwylaw, y gwneuthum hyn. {{angor|20:6|6}} Yna y dywedodd {{sc|Duw}} wrtho<noinclude><references/></noinclude> 56c75atfftgb17adbnm9dcb0mfvvy8w 104 2961 170920 63925 2026-09-07T20:57:22Z Tylopous 3717 Joseff->Joseph 170920 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="AlwynapHuw" /></noinclude>{{angor|33:1}} A {{uc|Jacob}} a ddyrchafodd ei lygaid, ac a edrychodd; ac wele Esau yn dyfod, a phedwar cant o wŷr gyd âg ef: ac efe a rannodd y plant at Lea, ac at Rahel, ac at y ddwy law-forwyn. {{angor|33:2|2}} Ac ym mlaen y gosododd efe y ddwy law-forwyn, a’u plant hwy, a Leah a’i phlant hithau yn ol ''y rhai hynny'', a Rahel a Joseph yn olaf. {{angor|33:3|3}} Ac yntau a gerddodd o’u blaen hwynt, ac a ymostyngodd i lawr seithwaith, oni ddaeth efe yn agos at ei frawd. {{angor|33:4|4}} Ac Esau a redodd i’w gyfarfod ef, ac a’i cofleidiodd ef, ac a syrthiodd ar ei wddf ef, ac a’i cusanodd ef: a hwy a wylasant. {{angor|33:5|5}} Ac efe a ddyrchafodd ei lygaid, ac a ganfu y gwragedd, a’r plant; ac a ddywedodd, Pwy yw y rhai hyn gennyt ti? Yntau a ddywedodd, Y plant a roddes {{sc|Duw}} o’i ras i’th was di. {{angor|33:6|6}} Yna y llaw-forwynion a nesasant, hwynt-hwy a’u plant, ac a ymgrymmasant. {{angor|33:7|7}} A Leah a nesaodd a’i phlant hithau, ac a ymgrymamsant: ac wedi hynny y nesaodd Joseph a Rahel, ac a ymgrymmasant. {{angor|33:8|8}} Ac efe a ddywedodd, Pa beth ''yw'' gennyt yr holl fintai accw a gyfarfum i? Yntau a ddywedodd, ''Anfonais hwynt'' i gael ffafr yng ngolwg fy arglwydd. {{angor|33:9|9}} Ac Esau a ddywedodd, Y mae gennyf fi ddigon, fy mrawd; bydded i ti yr hyn ''sydd'' gennyt. {{angor|33:10|10}} A Jacob a ddywedodd, Nag ê; attolwg, os cefais yn awr ffafr yn dy olwg, cymmer fy anrheg o’m llaw i: canys am hynny y gwelais dy wyneb, fel pe gwelswn wyneb {{sc|Duw}}, a thi yn foddlawn i mi. {{angor|33:11|11}} Cymmer, attolwg, fy mendith, yr hon a ddygpwyd i ti; oblegid {{sc|Duw}} a fu raslawn i mi, ac am fod gennyf fi bob peth. Ac efe a fu daer arno: ac yntau a gymmerodd; {{angor|33:12|12}} Ac a ddywedodd, Cychwynwn, ac awn: a mi a âf o’th flaen di. {{angor|33:13|13}} Yntau a ddywedodd wrtho, Fy arglwydd a ŵyr mai tyner ''yw'' y plant, a ''bod'' y praidd a’r gwartheg blithion gyd â myfi; os gyrrir hwynt un diwrnod yn rhy chwyrn, marw a wna yr holl braidd. {{angor|33:14|14}} Aed, attolwg, fy arglwydd o flaen ei was; a minnau a ddeuaf yn araf, fel y gallo yr anifeiliaid ''sydd'' o’m blaen i, ac y gallo y plant, hyd oni ddelwyf at fy arglwydd i Seir. {{angor|33:15|15}} Ac Esau a ddywedodd, Gadawaf yn awr gyd â thi ''rai'' o’r bobl ''sydd'' gyd â mi. Yntau a ddywedodd, I ba beth ''y gwnei'' hynny? Cafwyf ffafr y’ngolwg fy arglwydd. {{angor|33:16|16}} ¶ Felly Esau y dydd hwnnw a ddychwelodd ar hyd ei ffordd ei hun i Seir. {{angor|33:17|17}} A Jacob a gerddodd i Succoth, ac a adeiladodd iddo dŷ, ac a wnaeth fythod i’w anifeiliaid: am hynny efe a alwodd enw y lle Succoth. {{angor|33:18|18}} ¶ Hefyd Jacob a ddaeth yn llwyddiannus i ddinas Sichem, yr hon ''sydd'' y’ngwlad Canaan, pan ddaeth efe o Mesopotamia; ac a wersyllodd o flaen y ddinas. {{angor|33:19|19}} Ac a brynodd ran o’r maes y lledasai ei babell ynddo, o law meibion Hemor tad Sichem, am gàn darn o arian: {{angor|33:20|20}} Ac a osododd yno allor, ac a’i henwodd El-Elohe-Israel. {{angor|Pennod_34}}{{canoli|{{uc|Pennod XXXIV.}}}} {{bach|1 ''Sichem yn treisio Dinah:'' 4 ''yn ei gofyn hi yn brïod.'' 13 ''Meibion Jacob yn cynnyg i’r Sichemiaid ammod yr enwaediad.'' 20 ''Hemor a Sichem yn eiriol arnynt am ei dderbyn.'' 25 ''Meibion Jacob ar y fantais honno yn eu lladd hwynt,'' 27 ''ac yn yspeilio eu dinas.'' 30 ''Jacob yn ceryddu Simeon a Lefi.''}} {{angor|34:1}} A {{uc|Dinah}} merch Leah, yr hon a ymddygasai hi i Jacob, a aeth allan i weled merched y wlad. {{angor|34:2|2}} A Sichem mab Hemor yr Hefiad, tywysog y wlad, a’i canfu hi, ac a’i cymmerth hi, ac a orweddodd gyd â hi, ac a’i treisiodd. {{angor|34:3|3}} A’i enaid ef a lynodd wrth Dinah merch Jacob, ïe, efe a hoffodd y llangces, ac a ddywedodd wrth ''fodd'' calon y llangces. {{angor|34:4|4}} Sichem hefyd a lefarodd wrth Hemor ei dad, gan ddywedyd, Cymmer y llangces hon yn wraig i mi. {{angor|34:5|5}} A Jacob a glybu ''i Sichem'' halogi Dinah ei ferch: (a’i feibion ef oedd gyd â’i anifeiliaid ef yn y maes); a Jacob a dawodd â sôn hyd oni ddaethant hwy ''adref''. {{angor|34:6|6}} ¶ A Hemor tad Sichem a aeth allan at Jacob, i ymddiddan âg ef. {{angor|34:7|7}} A meibion Jacob a ddaethant o’r maes, wedi clywed o honynt; a’r gwŷr a ymofidiasant, a digiasant yn ddirfawr, oblegid gwneuthur ''o Sichem'' ffolineb yn Israel, gan orwedd gyd â merch Jacob, canys ni ddylesid gwneuthur felly. {{angor|34:8|8}} A Hemor a ymddiddanodd â<noinclude><references/></noinclude> 6hgtvqgbbalt9dojbtirq2hdexo9da0 104 3336 170922 63963 2026-09-07T21:54:28Z Tylopous 3717 ymgynhennasant 170922 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="AlwynapHuw" /></noinclude>Aaron ef i gadw gerbron y dystiolaeth. {{angor|16:35|35}} A meibion Israel a fwyttasant y manna ddeugain mlynedd, nes eu dyfod i dir cyfanneddol: manna a fwyttasant nes eu dyfod i gwrr gwlad Canaan. {{angor|16:36|36}} A’r omer ydoedd ddegfed ran ephah. {{angor|Pennod_17}}{{c|PENNOD XVII.}} {{bach|1 ''Y bobl yn tuchan am ddwfr yn Rephidim.'' 5 ''Duw yn eu hanfon hwy am ddwfr i’r graig yn Horeb.'' 8 ''Gorchfygu Amalec trwy ddal dwylaw Moses i fynu.'' 15 ''Moses yn adeiladu yr allor JEHOFAH-Nissi.''}} {{angor|17:1}} A holl gynnulleidfa meibion Israel a aethant o anialwch Sin, wrth eu teithiau, yn ol gorchymyn yr {{sc|Arglwydd}}, ac a wersyllasant yn Rephidim: ac nid oedd dwfr i’r bobl i yfed. {{angor|17:2|2}} Am hynny y bobl a ymgynhennasant â Moses, ac a ddywedasant, Rhoddwch i ni ddwfr i yfed. A dywedodd Moses wrthynt, Paham yr ymgynhennwch â mi? Paham y temtiwch yr {{sc|Arglwydd}}? {{angor|17:3|3}} A’r bobl a sychedodd yno am ddwfr; a thuchanodd y bobl yn erbyn Moses, ac a ddywedodd, Paham y peraist i ni ddyfod i fynu o’r Aipht, i’n lladd ni, a’n plant, a’n hanifeiliaid, â syched? {{angor|17:4|4}} A Moses a lefodd ar yr {{sc|Arglwydd}}, gan ddywedyd, Beth a wnaf i’r bobl hyn? ar ben ychydig etto hwy a’m llabyddiant i. {{angor|17:5|5}} A dywedodd yr {{sc|Arglwydd}} wrth Moses, Cerdda o flaen y bobl, a chymmer gyd â thi o henuriaid Israel: cymmer hefyd dy wïalen yn dy law, yr hon y tarewaist yr afon â hi, a cherdda. {{angor|17:6|6}} Wele, mi a safaf o’th flaen yno ar y graig yn Horeb; taro dithau y graig, a daw dwfr allan o honi, fel y gallo y bobl yfed. A Moses a wnaeth felly y’ngolwg henuriaid Israel. {{angor|17:7|7}} Ac efe a alwodd enw y lle Massah, a Meribah; o achos cynnen meibion Israel, ac am iddynt demtio yr {{sc|Arglwydd}}, gan ddywedyd, A ydyw yr {{sc|Arglwydd}} yn ein plith, ai nid ''yw''? {{angor|17:8|8}} ¶ Yna y daeth Amalec, ac a ymladdodd âg Israel yn Rephidim. {{angor|17:9|9}} A dywedodd Moses wrth Josua, Dewis i ni wŷr, a dos allan ac ymladd âg Amalec: y fory mi a safaf ar ben y bryn, a gwïalen {{sc|Duw}} yn fy llaw. {{angor|17:10|10}} Felly Josua a wnaeth fel y dywedodd Moses wrtho; ac a ymladdodd âg Amalec: a Moses, Aaron, a Hur a aethant i fynu i ben y bryn. {{angor|17:11|11}} A phan godai Moses ei law, y byddai Israel yn drechaf; a phan ollyngai ei law i lawr, Amalec a fyddai drechaf. {{angor|17:12|12}} A dwylaw Moses oedd drymion; a hwy a gymmerasant faen, ac a’i gosodasant dano ef; ac efe a eisteddodd arno: ac Aaron a Hur a gynhaliasant ei ddwylaw ef, un ar y naill du, a’r llall ar y tu arall; felly y bu ei ddwylaw ef sythion nes machludo yr haul. {{angor|17:13|13}} A Josua a orchfygodd Amalec a’i bobl â min y cleddyf. {{angor|17:14|14}} A’r {{sc|Arglwydd}} a ddywedodd wrth Moses, Ysgrifena hyn mewn llyfr, yn goffadwriaeth; a mynega i Josua: canys gan ddilëu y dileaf goffadwriaeth Amalec oddi tan y nefoedd. {{angor|17:15|15}} A Moses a adeiladodd allor, ac a alwodd ei henw hi JEHOFAH-Nissi. {{angor|17:16|16}} Canys efe a ddywedodd, O herwydd tyngu o’r {{sc|Arglwydd}}, ''y bydd'' i’r {{sc|Arglwydd}} ryfel yn erbyn Amalec o genhedlaeth i genhedlaeth. {{angor|Pennod_18}}{{c|PENNOD XVIII.}} {{bach|1 ''Jethro yn dwyn at Moses ei wraig a’i ddau fab.'' 7 ''Moses yn ei groesawu ef.'' 13 ''Yntau yn derbyn cynghor Jethro.'' 27 ''Jethro yn ymadael.''}} {{angor|18:1}} Pan glywodd Jethro, offeiriad Midian, chwegrwn Moses, yr hyn oll a wnaethai {{sc|Duw}} i Moses, ac i Israel ei bobl, a dwyn o’r {{sc|Arglwydd}} Israel allan o’r Aipht; {{angor|18:2|2}} Yna Jethro, chwegrwn Moses, a gymmerodd Sephorah gwraig Moses, (wedi ei hebrwng hi yn ei hol,) {{angor|18:3|3}} A’i dau fab hi; o ba rai enw un ''oedd'' Gersom: oblegid efe a ddywedasai, Dïeithr fûm mewn gwlad estronol. {{angor|18:4|4}} Ac enw y llall ''oedd'' Eliezer: o herwydd {{sc|Duw}} fy nhad ''oedd'' gynhorthwy i mi, ''eb efe'', ac a’m hachubodd rhag cleddyf Pharaoh. {{angor|18:5|5}} A Jethro, chwegrwn Moses, a ddaeth â’i feibion a’i wraig at Moses i’r anialwch, lle yr ydoedd efe yn gwersyllu ''ger llaw'' mynydd {{sc|Duw}}. {{angor|18:6|6}} Ac efe a ddywedodd wrth Moses, Myfi Jethro, dy chwegrwn di, sydd yn dyfod attat ti, a’th wraig a’i dau fab gyd â hi. {{angor|18:7|7}} ¶ A Moses a aeth allan i gyfar-<noinclude><references/></noinclude> gf6k1nuplvglf5vjnwdrgct2jiycpwr 104 3351 170914 63978 2026-09-07T20:46:02Z Tylopous 3717 offrymmau 170914 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="AlwynapHuw" /></noinclude>{{angor|Pennod_31}}{{c|{{uc|Pennod XXXI.}}}} {{bach|1 ''Galw Bezaleel ac Aholïab, a’u gwneuthur yn gymhwys i wait y tabernacl.'' 12 ''Ail orchymyn cadw y Sabbath.'' 18 ''Moses yn derbyn y ddwy lech.''}} {{angor|31:1}} {{uc|A’r}} {{sc|Arglwydd}} a lefarodd wrth Moses, gan ddywedyd, {{angor|31:2|2}} Gwel, mi a elwais wrth ''ei'' enw ar Bezaleel fab Uri, fab Hur, o lwyth Judah; {{angor|31:3|3}} Ac a’i llenwais ef âg yspryd {{sc|Duw}}, mewn doethineb, ac mewn deall, ac mewn gwybodaeth hefyd, ac ym mhob rhyw waith, {{angor|31:4|4}} I ddychymmygu cywreinrwydd, i weithio mewn aur, ac mewn arian, ac mewn pres, {{angor|31:5|5}} Ac mewn cyfarwyddyd, i ''osod'' meini, ac mewn saernïaeth pren, i weithio ym mhob gwaith. {{angor|31:6|6}} Ac wele, mi a roddais gyd âg ef Aholïab fab Achisamach, o lwyth Dan: ac y’nghalon pob doeth o galon y rhoddais ddoethineb i wneuthur yr hyn oll a orchymynais wrthyt. {{angor|31:7|7}} Pabell y cyfarfod, ac arch y dystiolaeth, a’r drugareddfa yr hon ''sydd'' arni, a holl lestri y babell, {{angor|31:8|8}} A’r bwrdd a’i lestri, a’r canhwyllbren pur a’i holl lestri, ac allor yr arogl-darth, {{angor|31:9|9}} Ac allor y poeth-offrwm a’i holl lestri, a’r noe a’i throed, {{angor|31:10|10}} A gwisgoedd y weinidogaeth, a’r gwisgoedd sanctaidd i Aaron yr offeiriad, a gwisgoedd ei feibion ef, i offeiriadu ''ynddynt,'' {{angor|31:11|11}} Ac olew yr enneiniad, a’r arogl-darth peraidd i’r cyssegr; a wnant yn ol yr hyn oll a orchymynais wrthyt. {{angor|31:12|12}} ¶ A’r {{sc|Arglwydd}} a lefarodd with Moses gan ddywedyd, {{angor|31:13|13}} Llefara hefyd wrth feibion Israel, gan ddywedyd, Dïau y cedwch fy Sabbathau: canys arwydd yw rhyngof fi a chwithau, trwy eich cenhedlaethau; i wybod mai myfi ''yw'' yr {{sc|Arglwydd}}, ''sydd'' yn eich sancteiddio. {{angor|31:14|14}} Am hynny cedwch y Sabbath; oblegid sanctaidd ''yw'' i chwi: llwyr-rodder i farwolaeth yr hwn a’i halogo ef, o herwydd pwy bynnag a wnelo waith arno, torrir ymaith yr enaid hwnnw o blith ei bobl. {{angor|31:15|15}} Chwe diwrnod y gwneir gwaith, ac ar y seithfed dydd ''y mae'' Sabbath gorphwysdra sanctaidd i’r {{sc|Arglwydd}}: pwy bynnag a wnelo waith y seithfed dydd, llwyr-rodder ef i farwolaeth. {{angor|31:16|16}} Am hynny cadwed meibion Israel y Sabbath, gan gynnal Sabbath trwy eu cenhedlaethau, yn gyfammod tragywyddol. {{angor|31:17|17}} Rhyngof fi a meibion Israel, y mae yn arwydd tragywyddol, mai mewn chwe diwrnod y gwnaeth yr {{sc|Arglwydd}} nefoedd a’r ddaear; ac ''mai'' ar y seithfed dydd y peidiodd, ac y gorphwysodd efe. {{angor|31:18|18}} ¶ Ac efe a roddodd i Moses, wedi iddo orphen llefaru wrtho ym mynydd Sinai, ddwy lech y dystiolaeth; ''sef'' llechau o gerrig, wedi eu hysgrifenu â bys {{sc|Duw}}. {{angor|Pennod_32}}{{c|{{uc|Pennod XXXII.}}}} {{bach|1 ''Y bobl, yn absen Moses, yn peri i Aaron wneuthur llo;'' 7 ''a hynny yn digio Duw;'' 11 ''ac yntau, ar ymbil Moses, yn diddigio.'' 15 ''Moses yn dyfod i waered â’r llechau:'' 19 ''yn eu torri hwy:'' 20 ''yn difetha y llo.'' 22 ''Esgus Aaron drosto ei hun.'' 25 ''Moses yn gorchymyn lladd y delw-addolwyr,'' 30 ''ac yn gweddïo dros y bobl.''}} {{angor|32:1}} {{uc|Pan}} welodd y bobl fod Moses yn oedi dyfod i waered o’r mynydd; yna yr ymgasglodd y bobl at Aaron, ac y dywedasant wrtho, Cyfod, gwna i ni dduwiau i fyned o’n blaen: canys y Moses hwn, y gwr a’n dug ni i fynu o wlad yr Aipht, ni wyddom beth ''a ddaeth'' o hono. {{angor|32:2|2}} A dywedodd Aaron wrthynt, Tynnwch y clust-dlysau aur ''sydd'' wrth glustiau eich gwragedd, a’ch meibion, a’ch merched, a dygwch attaf fi. {{angor|32:3|3}} A’r holl bobl a dynasant y clust-dlysau aur ''oedd'' wrth eu clustiau, ac a’u dygasant at Aaron. {{angor|32:4|4}} Ac efe a’''u'' cymmerodd o’u dwylaw, ac a’i lluniodd â chŷn, ac a’i gwnaeth yn llo tawdd: a hwy a ddywedasant, Dyma dy dduwiau di, Israel, y rhai a’th ddug di i fynu o wlad yr Aipht. {{angor|32:5|5}} A phan ei gwelodd Aaron, efe a adeiladodd allor ger ei fron ef: ac Aaron a gyhoeddodd, ac a ddywedodd, ''Y mae'' gwyl i’r {{sc|Arglwydd}} y fory. {{angor|32:6|6}} A hwy a godasant yn fore drannoeth ac a offrymmasant boeth-offrymmau, ac a ddygasant aberthau hedd: a’r bobl a eisteddasant i fwytta ac i yfed, ac a godant i fynu i chwarae. {{angor|32:7|7}} ¶ A dywedodd yr {{sc|Arglwydd}} wrth Moses, Cerdda, dos i waered: canys ymlygrodd dy bobl a ddygaist i fynu o dir yr Aipht. {{angor|32:8|8}} Buan y ciliasant o’r ffordd a orchymynnais iddynt: gwnaethant<noinclude><references/></noinclude> 533errrys75ittvygpizew2g83r6tqg 104 3354 170912 64019 2026-09-07T20:42:23Z Tylopous 3717 tu a 170912 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="AlwynapHuw" /></noinclude>{{angor|Pennod_34}}{{c|{{uc|Pennod XXXIV.}}}} {{bach|1 ''Adnewyddu y llechau.'' 5 ''Cyhoeddi Enw yr Arglwydd.'' 8 ''Moses yn ymbil â Duw ar iddo fyned gyd â hwy.'' 10 ''Duw yn gwneuthur cyfammod â hwynt, ac yn ail-adrodd rhai o orchymynion y llech gyntaf.'' 28 ''Moses, wedi bod ddeugain niwrnod yn y mynydd, yn dyfod i lawr â’r llechau.'' 29 ''Ei wyneb yn disgleirio; ac yntau yn rhoddi llèn gudd arno.''}} {{angor|34:1}} A {{uc|dywedodd}} yr {{sc|Arglwydd}} wrth Moses, Nâdd i ti ddwy o lechau cerrig, fel y rhai cyntaf: a mi a ysgrifennaf ar y llechau y geiriau oedd ar y llechau cyntaf, y rhai a dorraist. {{angor|34:2|2}} A bydd barod erbyn y bore; a thyred i fynu yn fore i fynydd Sinai, a saf i mi yno ar ben y mynydd. {{angor|34:3|3}} Ond na ddeued neb i fynu gyd â thi, ac na weler neb ar yr holl fynydd: na phored hefyd na dafad, nac eidion, ar gyfer y mynydd hwn. {{angor|34:4|4}} ¶ Ac efe a naddodd ddwy o lechau cerrig, o fath y rhai cyntaf: a Moses a gyfododd yn fore, ac a aeth i fynydd Sinai, fel y gorchymynasai yr {{sc|Arglwydd}} iddo; ac a gymmerodd yn ei law y ddwy lech garreg. {{angor|34:5|5}} A’r {{sc|Arglwydd}} a ddisgynnodd mewn cwmmwl, ac a safodd gyd âg ef yno, ac a gyhoeddodd enw yr {{sc|Arglwydd}}. {{angor|34:6|6}} A’r {{sc|Arglwydd}} a aeth heibio o’i flaen ef, ac a lefodd {{uc|Jehofah}}, {{uc|Jehofah}}, y {{sc|Duw}} trugarog a graslawn, hwyrfrydig i ddig, ac aml o drugaredd a gwirionedd; {{angor|34:7|7}} Yr hwn sydd yn cadw trugaredd i filoedd, gan faddeu anwiredd, a chamwedd, a phechod, a heb gyfrif ''yr anwir'' yn gyfiawn; yr hwn a ymwêl âg anwiredd y tadau ar y plant, ac ar blant y plant, hyd y drydedd a’r bedwaredd genhedlaeth. {{angor|34:8|8}} A Moses a frysiodd, ac a ymgrymodd tu a’r llawr, ac a addolodd; {{angor|34:9|9}} Ac a ddywedodd, Os cefais yn awr ffafr yn dy olwg, O Arglwydd, eled fy Arglwydd, attolwg, yn ein plith ni, (canys pobl wàr-galed ''yw'',) a maddeu ein hanwiredd, a’n pechod, a chymmer ni yn etifeddiaeth i ti. {{angor|34:10|10}} ¶ Yntau a ddywedodd, Wele fi yn gwneuthur cyfammod y’ngŵydd dy holl bobl: gwnaf ryfeddodau, y rhai ni wnaed yn yr holl ddaear, nac yn yr holl genhedloedd; a’r holl bobl yr wyt ti yn eu mysg a gânt weled gwaith yr {{sc|Arglwydd}}: canys ofnadwy ''yw'' yr hyn a wnaf â thi. {{angor|34:11|11}} Cadw yr hyn a orchymynais i ti heddyw: wele, mi a yrraf allan o’th flaen di yr Amoriad, a’r Canaanead, a’r Hethiad, a’r Phereziad, yr Hefiad hefyd, a’r Jebusiad. {{angor|34:12|12}} A chadw arnat, rhag gwneuthur cyfammod â phreswylwyr y wlad yr wyt yn myned iddi; rhag eu bod yn fagl yn dy blith. {{angor|34:13|13}} Eithr dinistriwch eu hallorau hwynt, drylliwch eu delwau hwynt, a thorrwch i lawr eu llwynau hwynt. {{angor|34:14|14}} Canys ni chei ymgrymmu i dduw arall: oblegid yr {{sc|Arglwydd}}, Eiddigus ''yw'' ei enw; {{sc|Duw}} eiddigus ''yw'' efe; {{angor|34:15|15}} Rhag i ti wneuthur cyfammod â phreswylwyr y tir; ac iddynt butteinio ar ol eu duwiau, ac aberthu i’w duwiau, a’th alw di, ac i tithau fwytta o’u haberth; {{angor|34:16|16}} A chymmeryd o honot o’u merched i’th feibion; a phutteinio o’u merched ar ol eu duwiau hwynt, a gwneuthur i’th feibion di butteinio ar ol eu duwiau hwynt. {{angor|34:17|17}} Na wna i ti dduwiau tawdd. {{angor|34:18|18}} ¶ Cadw wyl y bara croyw: saith niwrnod y bwyttêi fara croyw, fel y gorchymynais i ti, ar yr amser ym mis Abib: oblegid ym mis Abib y daethost allan o’r Aipht. {{angor|34:19|19}} Eiddof fi yw pob peth a agoro y groth; a phob ''gwrryw'' cyntaf o’th anifeiliaid, yn eidionau, ac yn ddefaid. {{angor|34:20|20}} Ond y cyntaf i asyn a bryni di âg oen; ac oni phryni, torr ei wddf: pryn hefyd bob cyntaf-anedig o’th feibion: ac nac ymddangosed ''neb'' ger fy mron yn waglaw. {{angor|34:21|21}} ¶ Chwe diwrnod y gweithi; ac ar y seithfed dydd y gorphwysi: yn amser aredig, ac yn y cynhauaf, y gorphwysi. {{angor|34:22|22}} ¶ Cadw i ti hefyd wyl yr wythnosau, o flaen-ffrwyth y cynhauaf gwenith, a gŵyl y cynnull, ''ar'' ddiwedd y flwyddyn. {{angor|34:23|23}} ¶ Tair gwaith yn y flwyddyn yr ymddengys dy holl wrywiaid gerbron yr {{sc|Arglwydd Dduw, Duw}} Israel. {{angor|34:24|24}} Canys mi a yrraf y cenhedloedd allan o’th flaen di, ac a helaethaf dy derfynau di: ac ni chwennych neb dy dir di, pan elych i fynu i ymddangos ger bron yr {{sc|Arglwydd}} dy {{sc|Dduw}}, dair gwaith yn y flwyddyn. {{angor|34:25|25}} Nac offrymma waed fy aberth gyd â bara lefeinllyd; ac nac arhôed aberth gwyl y Pasc dros nos hyd y bore. {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> 8mlfk3pqxrnoj4bez2bu3k1ylf7myxq 104 3364 170915 63981 2026-09-07T20:48:26Z Tylopous 3717 offrymm[...] 170915 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="AlwynapHuw" /></noinclude>''fydd'' ei offrwm ef i’r {{sc|Arglwydd}}; yna dyged ei offrwm o durturau, neu o gywion colomennod. {{angor|1:15|15}} A dyged yr offeiriad ef at yr allor, a thorred ei ben ef, a llosged ef ar yr allor; a gwasger ei waed ef ar ystlys yr allor. {{angor|1:16|16}} A thynned ymaith ei grombil ef ynghyd â’i blu, a bwried hwynt gerllaw yr allor, o du y dwyrain, i’r lle ''y byddo'' y lludw. {{angor|1:17|17}} Hollted ef, a’i esgyll hefyd; ''etto'' na wahaned ''ef'': a llosged yr offeiriad ef ar yr coed ''a fyddant'' ar y tân. Dyma boethoffrwm, aberth tanllyd, o arogl peraidd i’r {{sc|Arglwydd}}. {{c|{{angor|Pennod_2}}{{uc|Pennod II.}}}} {{bach|1 ''Y bwyd-offrwm tanllyd gyd âg olew ac arogldarth;'' 4 ''naill ai wedi ei bobi mewn ffwrn,'' 5 ''ai ar radell,'' 7 ''ai mewn padell ffrïo:'' 12 ''neu o’r blaen-ffrwyth yn y dywysen.'' 13 ''Halen y bwyd-offrwm.''}} {{angor|2:1}} {{uc|Pan}} offrymmo dyn fwyd-offrwm i’r {{sc|Arglwydd}}, bydded ei offrwm ef o beilliaid; a thywallted olew arno, a rhodded thus arno. {{angor|2:2|2}} A dyged ef at feibion Aaron, yr offeiriaid: a chymmered efe oddi yno lonaid ei law o’i beilliaid, ac o’i olew, ynghyd â’i holl thus; a llosged yr offeiriad ei goffadwriaeth ar yr allor, yn offrwm tanllyd o arogl peraidd i’r {{sc|Arglwydd}}. {{angor|2:3|3}} A ''bydded'' gweddill y bwyd-offrwm i Aaron ac i’w feibion: sancteiddbeth o danllyd offrymmau yr {{sc|Arglwydd}} ''ydyw''. {{angor|2:4|4}} ¶ Hefyd pan offrymmech fwyd-offrwm, wedi ei bobi ''mewn'' ffwrn, teisen beilliaid groyw, wedi ei chymmysgu trwy olew, neu afrllad croyw wedi eu heneinio âg olew, a fydd. {{angor|2:5|5}} ¶ Ond os bwyd-offrwm ar radell ''fydd'' dy offrwm di, bydded o beilliaid wedi ei gymmysgu yn groyw trwy olew. {{angor|2:6|6}} Tor ef yn ddarnau, a thywallt arno olew; bwyd-offrwm ''yw''. {{angor|2:7|7}} ¶ Ac os bwyd-offrwm padell ''fydd'' dy offrwm, gwneler o beilliaid trwy olew. {{angor|2:8|8}} A dwg i’r {{sc|Arglwydd}} y bwyd-offrwm, yr hwn a wneir o’r rhai hyn: ac wedi y dyger at yr offeiriad, dyged yntau ef at yr allor. {{angor|2:9|9}} A choded yr offeiriad ei goffadwriaeth o’r bwyd-offrwm, a llosged ef ar yr allor; yn offrwm tanllyd, o arogl peraidd i’r {{sc|Arglwydd}}. {{angor|2:10|10}} A ''bydded'' i Aaron ac i’w feibion weddill y bwyd-offrwm: sancteiddbeth o danllyd offrymmau yr {{sc|Arglwydd}} ''ydyw''. {{angor|2:11|11}} Na wneler yn lefeinllyd ddim bwyd-offrwm a offrymmoch i’r {{sc|Arglwydd}}; canys dim surdoes, na mêl, ni losgwch yn offrwm tanllyd i’r {{sc|Arglwydd}}. {{angor|2:12|12}} ¶ Offrymmwch i’r {{sc|Arglwydd}} offrwm y blaen-ffrwyth; ond na losger hwynt ar yr allor yn arogl peraidd. {{angor|2:13|13}} Dy holl fwyd-offrwm hefyd a hellti di â halen; ac na phalled halen cyfammod dy {{sc|Dduw}} o fod ar dy fwyd-offrwm: offrymma halen ar bob offrwm i ti. {{angor|2:14|14}} Ac os offrymmi i’r {{sc|Arglwydd}} fwyd-offrwm y ffrwythau cyntaf; tywysennau irion wedi eu crasu wrth y tân, ''sef'' ŷd a gurir allan o’r dywysen lawn, a offrymmi di yn fwyd-offrwm dy ffrwythau cyntaf. {{angor|2:15|15}} A dod olew arno, a gosod thus arno: bwyd-offrwm ''yw''. {{angor|2:16|16}} A llosged yr offeiriad ei goffadwriaeth ef o’i ŷd wedi ei guro allan, ac o’i olew, ynghyd â’i holl thus: offrwm tanllyd i’r {{sc|Arglwydd}} yw. {{c|{{angor|Pennod_3}}{{uc|Pennod III.}}}} {{bach|1 ''Yr aberth hedd o eidion,'' 6 ''o’r praidd:'' 7 ''naill ai oen,'' 12 ''ai gafr.''}} {{angor|3:1}} {{uc|Ac}} os aberth hedd ''fydd'' ei offrwm ef, pan offrymmo efe eidion, offrymmed ef gerbron yr {{sc|Arglwydd}} yn berffeith-gwbl; pa un bynnag ai yn wrryw ai yn fenyw. {{angor|3:2|2}} A rhodded ei law ar ben ei offrwm, a lladded ef ''wrth'' ddrws pabell y cyfarfod; a thaenelled meibion Aaron, yr offeiriaid, y gwaed ar yr allor o amgylch. {{angor|3:3|3}} Ac offrymmed o’r aberth hedd aberth tanllyd i’r {{sc|Arglwydd}}; ''sef'' y weren fol, a’r holl wer a fydd ar y perfedd. {{angor|3:4|4}} A’r ddwy aren, a’r gwer ''a fyddo'' arnynt hyd y tenewyn, a’r rhwyden hefyd ''a fydd'' oddi ar yr afu, a dỳn efe ymaith, ynghyd â’r arennau. {{angor|3:5|5}} A llosged meibion Aaron hynny ar yr allor, ynghyd â’r offrwm poeth ''sydd'' ar y coed ''a fyddant'' ar y tân, yn aberth tanllyd, o arogl peraidd i’r {{sc|Arglwydd}}. {{angor|3:6|6}} ¶ Ac os o’r praidd y ''bydd'' yr hyn a offrymmo efe yn hedd-aberth i’r {{sc|Arglwydd}}, offrymmed ef yn wrryw neu yn fenyw perffaith-gwbl. {{angor|3:7|7}} Os oen a offrymma efe yn ei<noinclude><references/></noinclude> e10491krkt4n2o0z6htd9hefw3hop7t 104 3389 170916 64006 2026-09-07T20:50:22Z Tylopous 3717 offrymm[...] 170916 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="AlwynapHuw" /></noinclude>yn yr hwyr: o hwyr i hwyr y cedwch eich Sabbath. {{angor|23:33|33}} ¶ A llefarodd yr {{sc|Arglwydd}} wrth Moses gan ddywedyd. {{angor|23:34|34}} Llefara wrth feibion Israel, gan i ddywedyd, Ar y pymthegfed dydd o’r seithfed mis hwn ''y bydd'' gwyl y pebyll saith niwrnod i’r {{sc|Arglwydd}}. {{angor|23:35|35}} Ar y dydd cyntaf ''y bydd'' cymmanfa sanctaidd: dim caethwaith nis gwnewch. {{angor|23:36|36}} Saith niwrnod yr offrymmwch aberth tanllyd i’r {{sc|Arglwydd}}: ar yr wythfed dydd y bydd cymmanfa sanctaidd i chwi; a chwi a offrymmwch aberth tanllyd i’r {{sc|Arglwydd}} : uchel ŵyl yw hi, na wnewch a ddim caethwaith. {{angor|23:37|37}} Dyma wyliau yr {{sc|Arglwydd}}, y rhai a gyhoeddwch yn gymmanfeydd sanctaidd, i offrymmu i’r {{sc|Arglwydd}} aberth tanllyd, offrwm poeth, bwyd-offrwm, aberth, a dïod-offrwm; pob peth yn ei ddydd: {{angor|23:38|38}} Heb law Sabbathau yr {{sc|Arglwydd}}, ac heb law eich rhoddion chwi, ac heb law eich holl addunedau, ac heb law eich holl offrymmau gwirfodd, a roddoch i’r {{sc|Arglwydd}}. {{angor|23:39|39}} Ac ar y pymthegfed dydd o’r seithfed mis, pan gynhulloch ffrwyth eich tir, cedwch wyl i’r {{sc|Arglwydd}} saith niwrnod: ''bydded'' gorphwystra ar y dydd cyntaf, a gorphwystra ar yr wythfed dydd. {{angor|23:40|40}} A’r dydd cyntaf cymmerwch i chwi ffrwyth pren prydferth, canghennau palmwydd, a brig pren caeadfrig, a helyg afon; ac ymlawenhêwch ger bron yr {{sc|Arglwydd}} eich {{sc|Duw}} saith niwrnod. {{angor|23:41|41}} A chedwch hon yn wyl i’r {{sc|Arglwydd}} saith niwrnod yn y flwyddyn: deddf dragywyddol yn eich cenhedlaethau yw; ar y seithfed mis y cedwch hi yn wyl. {{angor|23:42|42}} Mewn bythod yr arhoswch saith niwrnod; pob prïodor yn Israel a drigant mewn bythod: {{angor|23:43|43}} Fel y gwypo eich cenhedlaethau chwi mai mewn bythod y perais i feibion Israel drigo, pan ddygais hwynt allan o dir yr Aipht: myfi yw yr {{sc|Arglwydd}} eich {{sc|Duw}}. {{angor|23:44|44}} A thraethodd Moses wyliau yr {{sc|Arglwydd}} wrth feibion Israel. {{angor|Pennod_24}}{{c|{{uc|Pennod}} XXIV.}} {{bach|1 ''Olew y llusernau.'' 5 ''Y bara gosod.'' 10 ''Mab Selomith yn cablu.'' 13 ''Cyfraith cabledd,'' 17 ''a llofruddiaeth.'' 18 ''Am golled.'' 23 ''Llabyddio y cablwr.''}} {{angor|24:1|}} {{uc|A llefarodd}} yr {{sc|Arglwydd}} wrth Moses, gan ddywedyd, {{angor|24:2|2}} Gorchymyn i feibion Israel ddwyn attat olew olew-wydden pur, coethedig, i’r goleuni, i beri i’r lampau gynneu bob amser. {{angor|24:3|3}} O’r tu allan i wahanlen y dystiolaeth, ym mhabell y cyfarfod, y trefna Aaron ef o hwyr hyd fore, ger bron yr {{sc|Arglwydd}}, bob amser. Deddf dragywyddol trwy eich cenhedlaethau ''fydd hyn''. {{angor|24:4|4}} Ar y canhwyllbren pur y trefna efe y lampau ger bron yr {{sc|Arglwydd}} bob amser. {{angor|24:5|5}} ¶ A chymmer beilliaid, a phoba ef yn ddeuddeg teisen: dwy ddegfed ran fydd pob teisen. {{angor|24:6|6}} A gosod hwynt yn ddwy res, chwech ''yn'' y rhes, ar y bwrdd pur, ger bron yr {{sc|Arglwydd}}. {{angor|24:7|7}} A dod thus pur ar bob rhes, fel y byddo ar y bara, yn goffadwriaeth, ''ac'' yn aberth tanllyd i’r {{sc|Arglwydd}}. {{angor|24:8|8}} Ar bob dydd Sabbath y trefna efe hyn ger bron yr {{sc|Arglwydd}} bob amser, yn gyfammod tragywyddol oddi wrth feibion Israel. {{angor|24:9|9}} A bydd eiddo Aaron a’i feibion; a hwy a’i bwyty yn y lle sanctaidd: canys sancteiddiolaf yw iddo ef o ebyrth tanllyd yr {{sc|Arglwydd}}, trwy ddeddf dragywyddol. {{angor|24:10|10}} ¶ A mab gwraig o Israel, a hwn yn fab gwr o’r Aipht, a aeth allan ym mysg meibion Israel; a mab yr Israelees a gwr o Israel a ymgynhennasant yn y gwersyll. {{angor|24:11|11}} A mab y wraig o Israel a gablodd enw ''yr {{sc|Arglwydd}}'', ac a felldigodd: yna y dygasant ef at Moses: ac enw ei fam oedd Selomith, merch Dibri, o lwyth Dan. {{angor|24:12|12}} A gosodasant ef y’ngharchar, fel yr hysbysid iddynt o enau yr {{sc|Arglwydd}} ''beth'' a ''wnaent''. {{angor|24:13|13}} A llefarodd yr {{sc|Arglwydd}} wrth Moses, gan ddywedyd, {{angor|24:14|14}} Dwg y cablydd i’r tu allan i’r gwersyll: a rhodded pawb a’i clywsant ef eu dwylaw ar ei ben ef, a llabyddied yr holl gynnulleidfa ef. {{angor|24:15|15}} A llefara wrth feibion Israel, gan ddywedyd, Pwy bynnag a gablo ei {{sc|Dduw}}, a ddwg ei bechod. {{angor|24:16|16}} A lladder yn farw yr hwn a felldithio enw yr {{sc|Arglwydd}}; yr holl gynnulleidfa gan labyddio a’i llabyddiant ef: lladder yn gystal y dïeithr a’r prïodor, pan gablo efe enw yr {{sc|Arglwydd}}. {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> 6a1v5y75ykh4axwqrviv26o9mqv6lin 104 3396 170913 64013 2026-09-07T20:43:45Z Tylopous 3717 tu a 170913 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="AlwynapHuw" /></noinclude>{{angor|1:30|30}} ¶ O feibion Zabulon, wrth eu cenhedlaethau, yn ol eu teuluoedd, o dŷ eu tadau, dan rif ''eu'' henwau, o fab ugain mlwydd ac uchod, pob un a’r a ydoedd yn gallu myned i ryfel; {{angor|1:31|31}} Eu rhifedigion hwynt, o lwyth Zabulon, ''oedd'' ddwy fil ar bymtheg a deugain a phedwar cant. {{angor|1:32|32}} ¶ O feibion Joseph, sef o feibion Ephraim, wrth eu cenhedlaethau, yn ol eu teuluoedd, o dŷ eu tadau, dan rif ''eu'' henwau, o fab ugain mlwydd ac uchod, pob un a’r a ydoedd yn gallu myned i ryfel; {{angor|1:33|33}} Eu rhifedigion hwynt, o lwyth Ephraim, ''oedd'' ddeugain mil a phùm cant. {{angor|1:34|34}} ¶ O feibion Manasseh, wrth eu cenhedlaethau, yn ol eu teuluoedd, o dŷ eu tadau, dan rif ''eu'' henwau, o fab ugain mlwydd ac uchod, pob un a’r a oedd yn gallu myned i ryfel; {{angor|1:35|35}} Eu rhifedigion hwynt, o lwyth Manasseh, ''oedd'' ddeuddeng mil ar hugain a dau gant. {{angor|1:36|36}} ¶ O feibion Benjamin, wrth eu cenhedlaethau, yn ol eu teuluoedd, o dŷ eu tadau, dan rif ''eu'' henwau, o fab ugain mlwydd ac uchod, pob un a’r a oedd yn gallu myned i ryfel; {{angor|1:37|37}} Eu rhifedigion hwynt, o lwyth Benjamin, ''oedd'' bymtheg mil ar hugain a phedwar cant. {{angor|1:38|38}} ¶ O feibion Dan, wrth eu cenhedlaethau, yn ol eu teuluoedd, o dŷ eu tadau, dan rif ''eu'' henwau, o fab ugain mlwydd ac uchod, pob un a’r a oedd yn gallu myned i ryfel; {{angor|1:39|39}} Eu rhifedigion hwynt, o lwyth Dan, ''oeddynt'' ddwy fil a thri ugain a saith gant. {{angor|1:40|40}} ¶ O feibion Aser, wrth eu cenhedlaethau, yn ol eu teuluoedd, o dŷ eu tadau, dan rif ''eu'' henwau, o fab ugain mlwydd ac uchod, pob un a’r a oedd yn gallu myned i ryfel; {{angor|1:41|41}} Eu rhifedigion hwynt, o lwyth Aser, ''oeddynt'' un fil a deugain a phùm cant. {{angor|1:42|42}} ¶ O feibion Naphtali, wrth eu cenhedlaethau, yn ol eu teuluoedd, o dŷ eu tadau, dan rif ''eu'' henwau, o fab ugain mlwydd ac uchod, pob un a’r a ydoedd yn gallu myned i ryfel; {{angor|1:43|43}} Eu rhifedigion hwynt, o lwyth Naphtali, ''oedd'' dair mil ar ddeg a deugain a phedwar cant. {{angor|1:44|44}} Dyma y rhifedigion, y rhai a rifodd Moses, ac Aaron, a thywysogion Israel; ''sef'' y deuddeng-wr, ''y rhai oedd'' bob un dros dŷ eu tadau. {{angor|1:45|45}} Felly yr ydoedd holl rifedigion meibion Israel, wrth dŷ eu tadau, o fab ugain mlwydd ac uchod, pob un a’r a ydoedd yn gallu myned i ryfel yn Israel; {{angor|1:46|46}} A’r holl rifedigion oedd chwe chàn mil a thair mil a phùm cant a deg a deugain. {{angor|1:47|47}} ¶ Ond y Lefiaid, trwy ''holl'' lwythau eu tadau, ni rifwyd yn eu mysg hwynt: {{angor|1:48|48}} Canys llefarasai yr {{sc|Arglwydd}} wrth Moses, gan ddywedyd, {{angor|1:49|49}} Ond na chyfrif lwyth Lefi, ac na chymmer eu nifer hwynt, ym mysg meibion Israel. {{angor|1:50|50}} Ond dod i’r Lefiaid awdurdod ar babell y dystiolaeth, ac ar ei holl ddodrefn, ac ar yr hyn oll ''a berthyn'' iddi: hwynt-hwy a ddygant y babell, a’i holl ddodrefn, ac a’i gwasanaethant, ac a wersyllant o amgylch i’r babell. {{angor|1:51|51}} A phan symmudo’r babell, y Lefiaid a’i tyn hi i lawr; a phan arhoso y babell, y Lefiaid a’i gesyd hi i fynu: lladder y dïeithr a ddelo yn agos. {{angor|1:52|52}} A gwersylled meibion Israel bob un yn ei wersyll ei hun, a phob un wrth ei lumman ei hun, trwy eu lluoedd. {{angor|1:53|53}} A’r Lefiaid a wersyllant o amgylch pabell y dystiolaeth, fel na byddo llid yn erbyn cynnulleidfa meibion Israel: a chadwed y Lefiaid wyliadwriaeth pabell y dystiolaeth. {{angor|1:54|54}} A meibion Israel a wnaethant yn ol yr hyn oll a orchymynasai yr {{sc|Arglwydd}} wrth Moses; felly y gwnaethant. {{angor|Pennod_2}}{{c|{{uc|Pennod}} II.}} {{bach|''Trefyn y llwythau yn eu pebyll.''}} {{angor|2:1|}} {{uc|A’r}} {{sc|Arglwydd}} a lefarodd wrth Moses, ac wrth Aaron, gan ddywedyd, {{angor|2:2|2}} Meibion Israel a wersyllant bob un wrth ei lumman ei hun, dan arwyddion tŷ eu tadau: o amgylch pabell y cyfarfod y gwersyllant o hirbell. {{angor|2:3|3}} ¶ A’r rhai a wersyllant o du y dwyrain tu a chodiad haul, ''fydd gwŷr'' llumman gwersyll Judah, yn ol eu lluoedd: a chapten meibion Judah fydd Nahson mab Aminadab. {{angor|2:4|4}} A’i lu ef, a’u rhai rhifedig hwynt,<noinclude></noinclude> oy97onjft0mnldhvy6qc75rvhqjfnlr 104 3398 170917 143023 2026-09-07T20:52:14Z Tylopous 3717 offrymm[...] 170917 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="AlwynapHuw" /></noinclude>Nadab y cyntaf-anedig, ac Abihu, Eleazar, ac Ithamar. {{angor|3:3|3}} Dyma enwau meibion Aaron, yr offeiriaid eneiniog, y rhai a gyssegrodd efe i offeiriadu. {{angor|3:4|4}} A marw a wnaeth Nadab ac Abihu ger bron yr {{sc|Arglwydd}}, pan offrymmasant dân dïeithr ger bron yr {{sc|Arglwydd}}, yn anialwch Sinai; a meibion nid oedd iddynt: ac offeiriadodd Eleazar ac Ithamar yng ngŵydd Aaron eu tad. {{angor|3:5|5}} ¶ A’r {{sc|Arglwydd}} a lefarodd wrth Moses, gan ddywedyd, {{angor|3:6|6}} Nesâ lwyth Lefi, a gwna iddo sefyll ger bron Aaron yr offeiriad, fel y gwasanaethont ef. {{angor|3:7|7}} A hwy a gadwant ei gadwraeth ef, a chadwraeth yr holl gynnulleidfa, o flaen pabell y cyfarfod, i wneuthur gwasanaeth y tabernacl. {{angor|3:8|8}} A chadwant holl ddodrefn pabell y cyfarfod, a chadwraeth meibion Israel, i wasanaethu gwasanaeth y tabernacl. {{angor|3:9|9}} A thi a roddi’r Lefiaid i Aaron, ac i’w feibion: y rhai hyn ''sydd'' wedi eu rhoddi yn rhodd iddo ef o feibion Israel. {{angor|3:10|10}} Ac urdda di Aaron a’i feibion i gadw eu hoffeiriadaeth: a’r dïeithrddyn a ddelo yn agos, a roddir i farw. {{angor|3:11|11}} ¶ Llefarodd yr {{sc|Arglwydd}} hefyd wrth Moses, gan ddywedyd, {{angor|3:12|12}} Ac wele, mi a gymmerais y Lefiaid o blith meibion Israel, yn lle pob cyntaf-anedig, ''sef pob cyntaf'' a agoro y groth o feibion Israel; am hynny y Lefiaid a fyddant eiddof fi: {{angor|3:13|13}} Canys eiddof fi ''yw'' pob cyntaf-anedig. Ar y dydd y trewais y cyntaf-anedig yn nhir yr Aipht, cyssegrais i mi fy hun bob cyntaf-anedig yn Israel o ddyn ac anifail: eiddof fi ydynt: myfi ''yw'' yr {{sc|Arglwydd}}. {{angor|3:14|14}} ¶ Yr {{sc|Arglwydd}} hefyd a lefarodd wrth Moses yn anialwch Sinai, gan ddywedyd. {{angor|3:15|15}} Cyfrif feibion Lefi yn ol tŷ eu tadau, trwy eu teuluoedd: cyfrif hwynt, bob gwrryw, o fab misyriad ac uchod. {{angor|3:16|16}} A Moses a’u cyfrifodd hwynt wrth air yr {{sc|Arglwydd}}, fel y gorchymynasid iddo. {{angor|3:17|17}} A’r rhai hyn oedd feibion Lefi wrth eu henwau; Gerson, a Cohath, a Merari. {{angor|3:18|18}} A dyma enwau meibion Gerson, yn ol eu teuluoedd; Libni a Simei. {{angor|3:19|19}} A meibion Cohath, yn ol eu teuluoedd; Amram, Ishar, Hebron, ac Uzziel. {{angor|3:20|20}} A meibion Merari, yn ol eu teuluoedd; Mahli a Musi. Dyma deuluoedd Lefi, wrth dŷ eu tadau. {{angor|3:21|21}} O Gerson ''y daeth'' tylwyth y Libniaid, a thylwyth y Simiaid: dyma deuluoedd y Gersoniaid. {{angor|3:22|22}} Eu rhifedigion hwynt, dan rif pob gwrryw o fab misyriad ac uchod, eu rhifedigion, ''meddaf, oedd'' saith mil a phùm cant. {{angor|3:23|23}} Teuluoedd y Gersoniaid a wersyllant ar y tu ol i’r tabernacl tu a’r gorllewin. {{angor|3:24|24}} A phennaeth tŷ tad y Gersoniaid ''fydd'' Elïasaph mab Lael. {{angor|3:25|25}} A chadwraeth meibion Gerson, ym mhabell y cyfarfod, ''fydd'' y tabernacl, a’r babell, ei thô ''hefyd'', a chaeadlen drws pabell y cyfarfod, {{angor|3:26|26}} A llenni y cynteddfa, a chaeadlen drws y cynteddfa, yr hwn ''sydd'' ynghylch y tabernacl, a’r allor o amgylch, a’i rhaffau i’w holl wasanaeth. {{angor|3:27|27}} ¶ Ac o Cohath ''y daeth'' tylwyth yr Amramiaid, a thylwyth yr Ishariaid, a thylwyth yr Hebroniaid, a thylwyth yr Uzzieliaid: dyma dylwyth y Cohathiaid. {{angor|3:28|28}} Rhifedi yr holl wrrywiaid, o fab misyriad ac uchod, ''oedd'' wyth mil a chwe chant, yn cadw cadwraeth y cyssegr. {{angor|3:29|29}} Teuluoedd meibion Cohath a wersyllant ar ystlys y tabernacl tu a’r dehau. {{angor|3:30|30}} A phennaeth tŷ tad tylwyth y Cohathiaid ''fydd'' Elisaphan mab Uzziel. {{angor|3:31|31}} A’u cadwraeth hwynt ''fydd'' yr arch, a’r bwrdd, a’r canhwyllbren, a’r allorau, a llestri y cyssegr, y rhai y gwasanaethant â hwynt, a’r gaeadlen, a’i holl wasanaeth. {{angor|3:32|32}} A phennaf ar bennaethiaid y Lefiaid ''fydd'' Eleazar mab Aaron yr offeiriad; a llywodraeth ar geidwaid cadwraeth y cyssegr ''fydd iddo ef''. {{angor|3:33|33}} ¶ O Merari ''y daeth'' tylwyth y Mahliaid, a thylwyth y Musiaid: dyma dylwyth Merari. {{angor|3:34|34}} A’u rhifedigion hwynt, wrth gyfrif pob gwrryw, o fab misyriad ac uchod, ''oedd'' chwe mil a deucant. {{angor|3:35|35}} A phennaeth tŷ tad tylwyth Merari ''fydd'' Suriel mab Abihael.<noinclude><references/></noinclude> hj6argthd8zr1mp1vmvh6thvvjzz7ax 104 3402 170918 143062 2026-09-07T20:54:40Z Tylopous 3717 170918 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Tylopous" /></noinclude>dïosged oddi am ben y wraig, a rhodded yn ei dwylaw offrwm y coffa; offrwm eiddigedd ''yw'' efe: ac yn llaw yr offeiriad y bydd y dwfr chwerw sydd yn peri y felldith. {{angor|5:19|19}} A thynged yr offeiriad hi, a dyweded wrth y wraig, Oni orweddodd gwr gyd â thi, ac oni ŵyraist i aflendid ''gyd âg arall'' yn lle dy wr, bydd di ddiniwed oddi wrth y dwfr chwerw hwn sydd yn peri y felldith. {{angor|5:20|20}} Ond os gŵyraist ti oddi wrth dy wr ac os halogwyd di, a chydio o neb â thi heb law dy wr dy hun: {{angor|5:21|21}} (Yna tyngheded yr offeiriad y wraig â llw melltith, a dyweded yr offeiriad wrth y wraig,) Rhodded yr {{sc|Arglwydd}} dydi yn felldith ac yn llw ym mysg dy bobl, pan wnelo yr {{sc|Arglwydd}} dy forddwyd yn bwdr, a’th groth yn chwyddedig; {{angor|5:22|22}} Ac aed y dwfr melldigedig hwn i’th goluddion, i chwyddo dy groth, ac i bydru dy forddwyd. A dyweded y wraig, Amen, amen. {{angor|5:23|23}} Ac ysgrifened yr offeiriad y melldithion hyn mewn llyfr, a golched ''hwynt'' ymaith â’r dwfr chwerw. {{angor|5:24|24}} A phared i’r wraig yfed o’r dwfr chwerw sydd yn peri y felldith: ac aed y dwfr sydd yn peri y felldith i’w mewn hi, yn chwerw. {{angor|5:25|25}} A chymmered yr offeiriad o law y wraig offrwm yr eiddigedd; a chyhwfaned yr offrwm ger bron yr {{sc|Arglwydd}}, ac offrymmed ef ar yr allor. {{angor|5:26|26}} A chymmered yr offeiriad o’r offrwm lonaid ei law, ei goffadwriaeth, a llosged ar yr allor; ac wedi ''hynny'' pared i’r wraig yfed y dwfr. {{angor|5:27|27}} Ac wedi iddo beri iddi yfed y dwfr, bydd, os hi a halogwyd, ac a wnaeth fai yn erbyn ei gwr, yr â y dwfr sydd yn peri y felldith yn chwerw ynddi, ac a chwydda ei chroth, ac a bydra ei morddwyd: a’r wraig a fydd yn felldith ym mysg ei phobl. {{angor|5:28|28}} Ond os y wraig ni halogwyd, eithr glân yw; yna hi a fydd ddïhangol, ac a blanta. {{angor|5:29|29}} Dyma gyfraith eiddigedd, pan ŵyro gwraig ''at arall'' yn lle ei gwr, ac ymhalogi: {{angor|5:30|30}} Neu os daw ar wr wŷn eiddigedd, a dal o hono eiddigedd wrth ei wraig; yna gosoded y wraig i sefyll gerbron yr {{sc|Arglwydd}}, a gwnaed yr offeiriad iddi yn ol y gyfraith hon. {{angor|5:31|31}} A’r gwr fydd dïeuog o’r anwiredd, a’r wraig a ddwg ei hanwiredd ei hun. {{angor|Pennod_6}}{{c|{{uc|Pennod VI}}.}} {{bach|1 ''Cyfraith y Nazaread.'' 24 ''Y dull y bendithir y bobl.''}} {{angor|6:1}} {{uc|Llefarodd}} yr {{sc|Arglwydd}} hefyd wrth Moses, gan ddywedyd, {{angor|6:2|2}} Llefara wrth feibion Israel, a dywed wrthynt, Pan ymneillduo gwr neu wraig i addaw adduned Nazaread, i ymneillduo i’r {{sc|Arglwydd}}: {{angor|6:3|3}} Ymneilldued oddi wrth win a dïod gref; nac yfed finegr gwin, na finegr dïod gref; nac yfed chwaith ddim sugn grawnwin, ac na fwytâed rawnwin irion, na sychion. {{angor|6:4|4}} Holl ddyddiau ei Nazareaeth ni chaiff fwyta o ddim oll a wneir o winwydden y gwin, o’r dincod hyd y bilionen. {{angor|6:5|5}} Holl ddyddiau adduned ei Nazareaeth ni chaiff ellyn fyned ar ei ben: nes cyflawni y dyddiau yr ymneillduodd efe i’r {{sc|Arglwydd}}, sanctaidd fydd; gadawed i gudynnau gwallt ei ben dyfu. {{angor|6:6|6}} Holl ddyddiau ei ymneillduaeth i’r {{sc|Arglwydd}}, na ddeued at gorff marw. {{angor|6:7|7}} Nac ymhaloged wrth ei dad, neu wrth ei fam, wrth ei frawd, neu wrth ei chwaer, pan fyddant feirw; am ''fod'' Nazareaeth ei {{sc|Dduw}} ar ei ben ef. {{angor|6:8|8}} Holl ddyddiau ei Nazareaeth, sanctaidd ''fydd'' efe i’r {{sc|Arglwydd}}. {{angor|6:9|9}} Ond os marw fydd un yn ei ymyl ef yn ddisymmwth, a halogi pen ei Nazareaeth; yna eillied ei ben ar ddydd ei buredigaeth, ar y seithfed dydd yr eillia efe ef. {{angor|6:10|10}} Ac ar yr wythfed dydd y dwg ddwy durtur neu ddau gyw colommen, at yr offeiriad, i ddrws pabell y cyfarfod. {{angor|6:11|11}} Ac offrymmed yr offeiriad un yn bech-aberth, ac un yn boeth-offrwm, a gwnaed gymmod drosto, am yr hyn a becho wrth y marw; a sancteiddied ei ben ef y dydd hwnnw. {{angor|6:12|12}} A neilldued i’r {{sc|Arglwydd}} ddyddiau ei Nazareaeth, a dyged oen blwydd yn offrwm dros gamwedd: ac aed y dyddiau cyntaf yn ofer, am halogi ei Nazareaeth ef. {{angor|6:13|13}} ¶ A dyma gyfraith y Nazaread: pan gyflawner dyddiau ei Nazareaeth, dyger ef i ddrws pabell y cyfarfod. {{angor|6:14|14}} A dyged yn offrwm drosto i’r {{sc|Arglwydd}}, un hespwrn blwydd,<noinclude><references/></noinclude> aga2h8kqoii0hywgz8psd0ph1vc22b8 104 3406 170919 143024 2026-09-07T20:56:12Z Tylopous 3717 offrymm[...] 170919 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Tylopous" /></noinclude>{{angor|Pennod_8}}{{c|{{uc|Pennod VIII}}.}} {{bach|1 ''Y modd y mae goleuo y llusernau.'' 5 ''Cyssegru y Lefiaid.'' 23 ''Oedran a thymmor eu gwasanaeth hwynt.''}} {{angor|8:1|}} {{uc|A’r}} {{sc|Arglwydd}} a lefarodd wrth Moses, gan ddywedyd, {{angor|8:2|2}} Llefara wrth Aaron, a dywed wrtho, Pan oleuech y lampau, llewyrched y saith lamp ar gyfer y canhwyllbren. {{angor|8:3|3}} Ac felly y gwnaeth Aaron; ar gyfer y canhwyllbren y goleuodd efe ei lampau ef, megis y gorchymynodd yr {{sc|Arglwydd}} wrth Moses. {{angor|8:4|4}} Dyma waith y canhwyllbren: cyfanwaith o aur ''fydd'' hyd ei baladr, ''ïe'', hyd ei flodau cyfanwaith fydd; yn ol y dull a ddangosodd yr {{sc|Arglwydd}} i Moses, felly y gwnaeth efe y canhwyllbren. {{angor|8:5|5}} ¶ Llefarodd yr {{sc|Arglwydd}} hefyd wrth Moses, gan ddywedyd, {{angor|8:6|6}} Cymmer y Lefiaid o fysg meibion Israel, a glanhâ hwynt. {{angor|8:7|7}} Ac fel hyn y gwnei iddynt i’w glanhâu; taenella arnynt ddwfr puredigaeth, a gwnant i’r ellyn fyned dros eu holl gnawd, a golchant eu gwisgoedd, ac felly ymlanhânt. {{angor|8:8|8}} Yna cymmerant fustach ieuangc a’i fwyd-offrwm o beilliaid wedi ei gymmysgu trwy olew; a bustach ieuangc arall a gymmeri di yn aberth dros bechod. {{angor|8:9|9}} A phâr i’r Lefiaid ddyfod o flaen pabell y cyfarfod; a chynnull holl gynnulleidfa meibion Israel ynghyd. {{angor|8:10|10}} A dwg y Lefiaid gerbron yr {{sc|Arglwydd}}; a gosoded meibion Israel eu dwylo ar y Lefiaid. {{angor|8:11|11}} Ac offrymmed Aaron y Lefiaid ger bron yr {{sc|Arglwydd}}, yn offrwm gan feibion Israel, fel y byddont hwy i wasanaethu gwasanaeth yr {{sc|Arglwydd}}. {{angor|8:12|12}} A gosoded y Lefiaid eu dwylaw ar ben y bustych: ac offrwm dithau un yn bech-aberth, a’r llall yn offrwm poeth i’r {{sc|Arglwydd}}, i wneuthur cymod dros y Lefiaid. {{angor|8:13|13}} A gosod y Lefiaid gerbron Aaron, a cher bron ei feibion, ac offrwm hwynt yn offrwm i’r {{sc|Arglwydd}}. {{angor|8:14|14}} A neilldua y Lefiaid o blith meibion Israel, a bydded y Lefiaid yn eiddof fi. {{angor|8:15|15}} Wedi hynny aed y Lefiaid i mewn i wasanaethu pabell y cyfarfod; a glanhâ di hwynt, ac offrymma hwynt yn offrwm. {{angor|8:16|16}} Canys hwynt a roddwyd yn rhodd i mi o blith meibion Israel: yn lle agorydd pob croth, ''sef'' pob cyntaf-anedig o feibion Israel, y cymmerais hwynt i mi. {{angor|8:17|17}} Canys i mi ''y perthyn'' pob cyntaf-anedig ym mhlith meibion Israel, o ddyn ac o anifail: er y dydd y tarewais bob cyntaf-anedig y’ngwlad yr Aipht, y sancteiddiais hwynt i mi fy hun. {{angor|8:18|18}} A chymmerais y Lefiaid yn lle pob cyntaf-anedig o feibion Israel. {{angor|8:19|19}} A rhoddais y Lefiaid yn rhodd i Aaron, ac i’w feibion, o blith meibion Israel, i wasanaethu gwasanaeth meibion Israel ym mhabell y cyfarfod, ac i wneuthur cymmod dros feibion Israel; fel na byddo pla ar feibion Israel, pan ddelo meibion Israel yn agos at y cyssegr. {{angor|8:20|20}} A gwnaeth Moses ac Aaron, a holl gynnulleidfa meibion Israel, i’r Lefiaid, yn ol yr hyn oll a orchymynasai yr {{sc|Arglwydd}} wrth Moses am y Lefiaid: felly y gwnaeth meibion Israel iddynt. {{angor|8:21|21}} A’r Lefiaid a lanhâwyd, ac a olchasant eu dillad: ac Aaron a’u hoffrymmodd hwynt yn offrwm ger bron yr {{sc|Arglwydd}}: a gwnaeth Aaron gymmod drostynt i’w glanhâu hwynt. {{angor|8:22|22}} Ac wedi hynny y Lefiaid a ddaethant i wasanaethu gwasanaeth ym mhabell y cyfarfod, ger bron Aaron a’i feibion; megis y gorchymynnodd yr {{sc|Arglwydd}} wrth Moses am y Lefiaid, felly y gwnaethant iddynt. {{angor|8:23|23}} ¶ A’r {{sc|Arglwydd}} a lefarodd wrth Moses, gan ddywedyd, {{angor|8:24|24}} Dyma yr hyn ''a berthyn'' i’r Lefiaid: o fab pùm mlwydd ar hugain ac uchod, y deuant i filwrio milwriaeth y’ngwasanaeth pabell y cyfarfod. {{angor|8:25|25}} Ac o fab dengmlwydd a deugain y caiff un ddychwelyd yn ei ol o filwriaeth y gwasanaeth, fel na wasanaetho mwy. {{angor|8:26|26}} Ond gwasanaethed gyd â’i frodyr ym mhabell y cyfarfod, i oruchwylio; ac na wasanaethed wasanaeth: fel hyn y gwnei i’r Lefiaid yn eu goruchwyliaeth. {{angor|Pennod_9}}{{c|{{uc|Pennod IX}}.}} {{bach|1 ''Ail-orchymyn y Pase.'' 6 ''Caniattâu ail Base i’r rhai oedd aflan neu absennol.'' 15 ''Y cwmmwl yn cyfarwyddo yr Israeliaid i symmudo ac i wersyllu.''}} {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> thceb2my55xjne6v5dzdn0y7xkpil1p 104 3426 170921 6561 2026-09-07T21:51:17Z Tylopous 3717 /* Wedi'i brawfddarllen */ 170921 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Tylopous" /></noinclude>{{angor|25:1|1}} {{uc|A thrigodd}} Israel yn Sittim; a dechreuodd y bobl odinebu gyd â merched Moab. {{angor|25:2|2}} A galwasant y bobl i aberthau eu duwiau hwynt; a bwytaodd y bobl, ac addolasant eu duwiau hwynt. {{angor|25:3|3}} Ac ymgyfeillodd Israel â Baal-Peor; ac ennynodd digofaint yr {{sc|Arglwydd}} yn erbyn Israel. {{angor|25:4|4}} A dywedodd yr {{sc|Arglwydd}} wrth Moses, Cymmer holl bennaethiaid y bobl, a chrog hwynt i’r {{sc|Arglwydd}} ar gyfer yr haul; fel y dychwelo llid digofaint yr {{sc|Arglwydd}} oddi wrth Israel. {{angor|25:5|5}} A dywedodd Moses wrth farnwyr Israel, Lleddwch bob un ei ddynion, y rhai a ymgyfeillasant â Baal-Peor. {{angor|25:6|6}} ¶ Ac wele, gwr o feibion Israel a ddaeth, ac a ddygodd Midianëes at ei frodyr, y’ngolwg Moses, ac y’ngolwg holl gynnulleidfa meibion Israel, a hwynt yn wylo ''wrth'' ddrws pabell y cyfarfod. {{angor|25:7|7}} A gwelodd Phinees mab Eleazar, mab Aaron yr offeiriad; ac a gododd o ganol y gynnulleidfa, ac a gymmerodd waywffon yn ei law; {{angor|25:8|8}} Ac a aeth ar ol y gwr ''o'' Israel i’r babell; ac a’u gwanodd hwynt ill dau, ''sef'' y gwr o Israel, a’r wraig trwy ei cheudod. Ac attaliwyd y pla oddi wrth feibion Israel. {{angor|25:9|9}} A bu feirw o’r pla bedair mil ar hugain. {{angor|25:10|10}} ¶ A llefarodd yr {{sc|Arglwydd}} wrth Moses, gan ddywedyd, {{angor|25:11|11}} Phinees nab Eleazar, mab Aaron yr offeiriad, a drodd fy nigter oddi wrth feibion Israel, (pan eiddigeddodd efe drosof fi yn eu mysg,) fel na ddifethais feibion Israel yn fy eiddigedd. {{angor|25:12|12}} Am hynny dywed, Wele fi yn rhoddi iddo fy nghyfammod o heddwch. {{angor|25:13|13}} A bydd iddo ef, ac i’w had ar ei ol ef, ammod o offeiriadaeth dragywyddol; am iddo eiddigeddu dros ei {{sc|Dduw}}, a gwneuthur cymmod dros feibion Israel. {{angor|25:14|14}} Ac enw y gwr o Israel, yr hwn a laddwyd, ''sef'' yr hwn a laddwyd gyd â’r Midianëes, ''oedd'' Zimri, mab Salu, pennaeth tŷ ''ei'' dad, o ''lwyth'' Simeon. {{angor|25:15|15}} Ac enw y wraig o Midian a laddwyd, ''oedd'' Cozbi, merch Sur: pen-cenedl o dŷ mawr ym Midian ''oedd'' hwn. {{angor|25:16|16}} ¶ A llefarodd yr {{sc|Arglwydd}} wrth Moses, gan ddywedyd, {{angor|25:17|17}} Blina y Midianiaid, a lleddwch hwynt: {{angor|25:18|18}} Canys blin ydynt arnoch trwy eu dichellion a ddychymmygasant i’ch erbyn, yn achos Peor, ac yn achos Cozbi, merch tywysog Midian, eu chwaer hwynt, yr hon a laddwyd yn nydd y pla, o achos Peor. {{angor|Pennod_26}}{{c|{{uc|Pennod XXVI}}.}} {{bach|1 ''Cymmeryd cyfrif o holl Israel yn nyffryn Moab.'' 52 ''Cyfraith i gyfrannu etifeddiaeth y tir rhyngddynt hwy.'' 57 ''Teuluoedd a rhifedi y Lefiaid.'' 63 ''Na adawsid un o’r rhai a rifesid yn Sinai, ond Caleb a Josua.''}} {{angor|26:1|1}} {{uc|A bu}}, wedi y pla, lefaru o’r {{sc|Arglwydd}} wrth Moses, ac wrth Eleazar mab Aaron yr offeiriad, gan ddywedyd, {{angor|26:2|2}} Cymmerwch nifer holl gynnulleidfa meibion Israel, o fab ugain mlwydd ac uchod, trwy dŷ eu tadau, pob un a allo fyned i ryfel yn Israel. {{angor|26:3|3}} A llefarodd Moses ac Eleazar yr offeiriad wrthynt yn rhosydd Moab, wrth yr Iorddonen, ''ar gyfer'' Jericho, gan ddywedyd, {{angor|26:4|4}} ''Rhifwch y bobl'', o fab ugain mlwydd ac uchod; megis y gorchymynodd yr {{sc|Arglwydd}} wrth Moses, a meibion Israel, y rhai a ddaethant allan o dir yr Aipht. {{angor|26:5|5}} ¶ Reuben, cyntaf-anedig Israel. Meibion Reuben; ''o'' Hanoch, tylwyth yr Hanochiaid: o Phàlu, tylwyth y Phàluiaid: {{angor|26:6|6}} O Hesron, tylwyth yr Hesroniaid: o Carmi, tylwyth y Carmiaid. {{angor|26:7|7}} Dyma dylwyth y Reubeniaid: a’u rhifedigion ''oedd'' dair mil a deugain a saith cant a deg ar hugain. {{angor|26:8|8}} A meibion Phàlu ''oedd'' Elïab. {{angor|26:9|9}} A meibion Elïab; Nemuel, a Dathan, ac Abiram. Dyma y Dathan ac Abiram, rhai enwog yn y gynnulleidfa, y rhai a ymgynhennasant yn erbyn Moses ac yn erbyn Aaron y’nghynnulleidfa Corah, pan ymgynhennasant yn erbyn yr {{sc|Arglwydd}}. {{angor|26:10|10}} Ac agorodd y ddaear ei safn, ac a’u llyngcodd hwynt, a Corah hefyd, pan fu farw y gynnulleidfa, pan ddifaodd y tân ddengwr a deugain a dau cant: a hwy a aethant yn arwydd. {{angor|26:11|11}} Ond meibion Corah ni buant feirw. {{angor|26:12|12}} ¶ Meibion Simeon, wrth eu<noinclude><references/></noinclude> ib162sivma9f3i4km4vbsnj7m2axgc8