Wicidestun cywikisource https://cy.wikisource.org/wiki/Hafan MediaWiki 1.47.0-wmf.19 first-letter Media Arbennig Sgwrs Defnyddiwr Sgwrs Defnyddiwr Wicidestun Sgwrs Wicidestun Delwedd Sgwrs Delwedd MediaWici Sgwrs MediaWici Nodyn Sgwrs Nodyn Cymorth Sgwrs Cymorth Categori Sgwrs Categori Tudalen Sgwrs Tudalen Indecs Sgwrs Indecs TimedText TimedText talk Modiwl Sgwrs modiwl Event Event talk 104 2516 170952 143045 2026-09-11T05:06:14Z Tylopous 3717 thri ugain 170952 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="AlwynapHuw" /></noinclude>ac a alwodd ei enw ef Seth: O herwydd {{sc|Duw}}, ''eb hi'', a osododd i mi had arall yn lle Abel, am ladd o Cain ef. {{angor|4:26|26}} I’r Seth hwn hefyd y ganwyd mab; ac efe a alwodd ei enw ef Enos: yna y dechreuwyd galw ar enw yr {{sc|Arglwydd}}. {{canoli|{{angor|Pennod_5}}{{uc|Pennod V.}}}} {{bach|1 ''Achau, oedran, a marwolaeth y aptrierch, o Adda hyd Noah.'' 24 ''Duwioldeb Enoch, a Duw yn ei gymmeryd ef ymaith.''}} {{angor|5:1}} {{uc|Dyma}} lyfr cenhedlaethau Adda: yn y dydd y creodd {{sc|Duw}} ddyn, ar lun {{sc|Duw}} y gwnaeth efe ef. {{angor|5:2|2}} Yn wrryw ac yn fenyw y creodd efe hwynt: ac efe a’u bendithiodd hwynt, ac a alwodd eu henw hwynt Adda, ar y dydd y crëwyd hwynt. {{angor|5:3|3}} ¶ Ac Adda a fu fyw ddeng mlynedd ar hugain a chant, ac a genhedlodd ''fab'' ar ei lun a’i ddelw ei hun, ac a alwodd ei enw ef Seth. {{angor|5:4|4}} A dyddiau Adda, wedi iddo genhedlu Seth, oedd wyth gàn mlynedd, ac efe a genhedlodd feibion a merched. {{angor|5:5|5}} A holl ddyddiau Adda, y rhai y bu efe fyw, oedd naw càn mlynedd a deng mlynedd ar hugain; ac efe a fu farw. {{angor|5:6|6}} ¶ Seth hefyd a fu fyw bùm mlynedd a chàn mlynedd, ac a genhedlodd Enos. {{angor|5:7|7}} A Seth a fu fyw wedi iddo genhedlu Enos, saith mlynedd ac wyth gàn mlynedd, ac a genhedlodd feibion a merched. {{angor|5:8|8}} A holl ddyddiau Seth oedd ddeuddeng mlynedd a naw càn mlynedd; ac efe a fu farw. {{angor|5:9|9}} ¶ Ac Enos a fu fyw ddeng mlynedd a phedwar ugain, ac a genhedlodd Cenan. {{angor|5:10|10}} Ac Enos a fu fyw wedi iddo genhedlu Cenan, bymtheng mlynedd ac wyth gàn mlynedd, ac a genhedlodd feibion a merched. {{angor|5:11|11}} A holl ddyddiau Enos oedd bùm mlynedd a naw càn mlynedd; ac efe a fu farw. {{angor|5:12|12}} ¶ Cenan hefyd a fu fyw ddeng mlynedd a thri ugain, ac a genhedlodd Mahalaleel. {{angor|5:13|13}} A bu Cenan fyw wedi iddo genhedlu Mahalaleel ddeugain mlynedd ac wyth gàn mlynedd, ac a genhedlodd feibion a merched. {{angor|5:14|14}} A holl ddyddiau Cenan oedd ddeng mlynedd a naw càn mlynedd; ac efe a fu farw. {{angor|5:15|15}} A Mahalaleel a fu fyw bùm mlynedd a thri ugain mlynedd, ac a genhedlodd Jered. {{angor|5:16|16}} A Mahalaleel a fu fyw wedi iddo genhedlu Jered, ddeng mlynedd ar hugain ac wyth gàn mlynedd, ac a genhedlodd feibion a merched. {{angor|5:17|17}} A holl ddyddiau Mahalaleel oedd bymtheng mlynedd a phedwar ugain ac wyth gàn mlynedd; ac efe a fu farw. {{angor|5:18|18}} ¶ A Jered a fu fyw ddwy flynedd a thri ugain a chàn mlynedd, ac a genhedlodd Enoch. {{angor|5:19|19}} A Jered a fu fyw wedi iddo genhedlu Enoch wyth gàn mlynedd, ac a genhedlodd feibion a merched. {{angor|5:20|20}} A holl ddyddiau Jered oedd ddwy flynedd a thri ugain a naw càn mlynedd; ac efe a fu farw. {{angor|5:21|21}} ¶ Enoch hefyd a fu fyw bùm mlynedd a thri ugain, ac a genhedlodd Methuselah. {{angor|5:22|22}} Ac Enoch a rodiodd gyd â {{sc|Duw}} wedi iddo genhedlu Methuselah, dri chant o flynyddoedd, ac a genhedlodd feibion a merched. {{angor|5:23|23}} A holl ddyddiau Enoch oedd bùm mlynedd a thri ugain a thri chant o flynyddoedd. {{angor|5:24|24}} A rhodiodd Enoch gyd â {{sc|Duw}}, ac ni ''welwyd'' ef; canys {{sc|Duw}} a’i cymmerodd ef. {{angor|5:25|25}} Methuselah hefyd a fu fyw saith mlynedd a phedwar ugain a chant, ac a genhedlodd Lamech. {{angor|5:26|26}} A Methuselah a fu fyw wedi iddo genhedlu Lamech, ddwy flynedd a phedwar ugain a saith gàn mlynedd, ac a genhedlodd feibion a merched. {{angor|5:27|27}} A holl ddyddiau Methwsela oedd naw mlynedd a thri ugain a naw càn mlynedd, ac efe a fu farw. {{angor|5:28|28}} ¶ Lamech hefyd a fu fyw ddwy flynedd a phedwar ugain a chàn mlynedd, ac a genhedlodd fab; {{angor|5:29|29}} Ac a alwodd ei enw ef Noah, gan ddywedyd, Hwn a’n cysura ni am ein gwaith, a llafur ein dwylaw, o herwydd y ddaear yr hon a felldigodd yr {{sc|Arglwydd}}. {{angor|5:30|30}} A Lamech a fu fyw wedi iddo genhedlu Noa, bymtheng mlynedd a phedwar ugain a phùm càn mlynedd, ac a genhedlodd feibion a merched. {{angor|5:31|31}} A holl ddyddiau Lamech oedd ddwy flynedd ar bymtheg a thri ugain a saith gàn mlynedd; a efe a fu farw. {{nop}}<noinclude> <references/></noinclude> 0ey7oh7am9ioxbmsycia6n49m6wimft 104 2972 170944 101755 2026-09-11T04:41:55Z Tylopous 3717 hasynod 170944 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="AlwynapHuw" /></noinclude>ych, gan ddywedyd, Ysbïwyr ''ydych'' chwi. {{angor|42:15|15}} Wrth hyn y’ch profir: Myn einioes Pharaoh, ''nid'' ewch allan oddi yma, onid trwy ddyfod o’ch brawd ieuangaf yma. {{angor|42:16|16}} Hebryngwch un o honoch i gyrchu eich brawd, a rhwymer chwithau; fel y profer eich geiriau chwi, ''a oes'' gwirionedd ynoch: oblegid onid ê, myn einioes Pharaoh, ysbïwyr yn ddïau ''ydych'' chwi. {{angor|42:17|17}} Ac efe a’u rhoddodd hwynt i gyd y’ngharchar dridiau. {{angor|42:18|18}} Ac ar y trydydd dydd y dywedodd Joseph wrthynt, Gwnewch hyn, fel y byddoch fyw: ofni {{sc|Duw}} yr wyf fi. {{angor|42:19|19}} Os gwŷr cywir ''ydych'' chwi, rhwymer un o’ch brodyr chwi yn eich carchardy; ac ewch chwithau, dygwch ŷd ''rhag'' newyn i’ch tylwyth. {{angor|42:20|20}} A dygwch eich brawd ieuangaf attaf ti; felly y cywirir eich geiriau chwi, ac ni byddwch feirw. Hwythau a wnaethant felly. {{angor|42:21|21}} ¶ Ac a ddywedasant wrth eu gilydd, Dïau bechu o honom yn erbyn ein brawd; oblegid gweled a wnaethom gyfyngdra ei enaid ef, pan ymbiliodd efe â ni, ac ni wrandawsom ef: am hynny y daeth y cyfyngdra hwn arnom ni. {{angor|42:22|22}} A Reuben a’u hattebodd hwynt, gan ddywedyd, Oni ddywedais i wrthych, gan ddywedyd, Na phechwch yn erbyn yr herlod, ac ni wrandawech chwi? wele am hynny ynteu y gofynir ei waed ef. {{angor|42:23|23}} Ac nis gwyddynt hwy fod Joseph yn eu deall; am ''fod'' cyfieithydd rhyngddynt. {{angor|42:24|24}} Yntau a drodd oddi wrthynt, ac a wylodd, ac a ddaeth eilchwyl attynt, ac a lefarodd wrthynt hwy, ac a gymmerth o’u mysg hwynt Simeon, ac a’i rhwymodd ef o flaen eu llygaid hwynt. {{angor|42:25|25}} ¶ Joseph hefyd a orchymynodd lenwi eu sachau hwynt o ŷd, a rhoddi drachefn arian pob un ''o honynt'' yn ei sach, a rhoddi bwyd iddynt i’w fwytta ar y ffordd: ac felly y gwnaeth iddynt hwy. {{angor|42:26|26}} Hwythau a gyfodasant eu hŷd ar eu hasynod, ac a aethant oddi yno. {{angor|42:27|27}} Ac un a agorodd ei sach, ar fedr rhoddi ebran i’w asyn yn y lletty; ac a ganfu ei arian; canys wele hwynt y’ngenau ei ffettan ef. {{angor|42:28|28}} Ac a ddywedodd wrth ei frodyr, Rhoddwyd adref fy arian, ac wele ''hwynt'' hefyd yn fy ffettan: yna y digalonnasant hwy, ac a ofnasant, gan ddywedyd wrth ei gilydd, Paham y gwnaeth {{sc|Duw}} i ni hyn? {{angor|42:29|29}} ¶ A hwy a ddaethant at Jacob eu tad i wlad Canaan, ac a fynegasant iddo eu holl ddamweiniau, gan ddywedyd, {{angor|42:30|30}} Dywedodd y gwr ''oedd'' arglwydd y wlad yn arw wrthym ni, ac a’n cymmerth ni fel ysbïwyr y wlad. {{angor|42:31|31}} Ninnau a ddywedasom wrtho ef, Gwŷr cywir ''ydym'' ni, nid ysbïwyr ydym. {{angor|42:32|32}} Deuddeg o frodyr ''oeddym'' ni, meibion ein tad ni: un nid ''yw fyw'', ac ''y mae'' yr ieuangaf heddiw gyd â’n tad ni y’ngwlad Canaan. {{angor|42:33|33}} A dywedodd y gwr oedd arglwydd y wlad wrthym ni, Wrth hyn y caf wybod mai cywir ''ydych'' chwi; gadêwch gyd â myfi un o’ch brodyr, a chymmerwch ''luniaeth i dorri'' newyn eich teuluoedd, ac ewch ymaith. {{angor|42:34|34}} A dygwch eich brawd ieuangaf attaf fi, fel y gwybyddwyf nad ysbïwyr ''ydych'' chwi, ond ''eich bod'' yn gywir: ''yna'' y rhoddaf eich brawd i chwi, a chewch farchnatta yn y wlad. {{angor|42:35|35}} ¶ Fel yr oeddynt hwy yn tywallt eu sachau, yna wele godaid arian pob un yn ei sach: a phan welsant y codau arian, hwynt-hwy a’u tad, ofni a wnaethant. {{angor|42:36|36}} A Jacob, eu tad hwynt, a ddywedodd wrthynt hwy, Diblantasoch fi: Joseph nid ''yw fyw'', a Simeon yntau nid ''yw fyw'', a Benjamin a ddygech ymaith: yn fy erbyn i y mae hyn oll. {{angor|42:37|37}} A dywedodd Reuben wrth ei dad, gan ddywedyd, Lladd fy nau fab ''i'', oni ddygaf ef drachefn attat ti: dyro ef yn fy llaw i, a mi a’i dygaf ef attat ti eilwaith. {{angor|42:38|38}} Yntau a ddywedodd, Nid â fy mab i waered gyd â chwi: oblegid bu farw ei frawd, ac yntau a adawyd ei hunan: pe digwyddai iddo ef niwed ar y ffordd yr ewch ar hyd-ddi, yna chwi a barech i’m penwynni ddisgyn i’r bedd mewn tristwch. {{angor|Pennod_43}}{{canoli|{{uc|Pennod XLIII.}}}} {{bach|1 ''Jacob yn flin ganddo ollwng Benjamin.'' 15 ''Joseph yn croesawu ei frodyr.'' 31 ''Yn gwneuthur iddynt wledd.''}} {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> tuinr3cdou6vum6f4ab9x3q6hjvpdyy 104 2973 170945 63937 2026-09-11T04:42:37Z Tylopous 3717 hasynod 170945 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="AlwynapHuw" /></noinclude>{{angor|43:1}} {{uc|A’r}} newyn ''oedd'' drwm yn y wlad. {{angor|43:2|2}} A bu, wedi iddynt fwytta yr ŷd a ddygasent o’r Aipht, ddywedyd o’u tad wrthynt hwy, Ewch eilwaith, prynwch i ni ychydig luniaeth. {{angor|43:3|3}} A Judah a attebodd, gan ddywedyd, Gan rybuddio y rhybuddiodd y gwr nyni, gan ddywedyd, Nac edrychwch ''yn'' fy wyneb, oni bydd eich brawd gyd â chwi. {{angor|43:4|4}} Os anfoni ein brawd gyd â ni, ni a awn i waered, ac a brynwn i ti luniaeth. {{angor|43:5|5}} Ond os ti nid anfoni, nid awn i waered; oblegid y gwr a ddywedodd wrthym ni, Nac edrychwch ''yn'' fy wyneb, oni bydd eich brawd gyd â chwi. {{angor|43:6|6}} Ac Israel a ddywedodd, Paham y drygasoch fi, gan fynegi i’r gwr ''fod'' i chwi etto frawd? {{angor|43:7|7}} Hwythau a ddywedasant, Gan ymofyn yr ymofynnodd y gwr am danom ni, ac am ein cenedl, gan ddywedyd, Ai byw eich tad chwi etto? Oes frawd ''arall'' i chwi? Ninnau a ddywedasom wrtho ef ar ol y geiriau hynny: a allem ni gan wybod wybod y dywedai efe, Dygwch eich brawd i waered? {{angor|43:8|8}} Judah a ddywedodd hefyd wrth ei dad Israel, Gollwng y bachgen gyd â mi, ninnau a gyfodwn ac a awn ymaith; fel y byddom byw, ac na byddom feirw, nyni, a thithau, a’n plant hefyd. {{angor|43:9|9}} Myfi a fechnïaf am dano ef; o’m llaw i y gofyni ef: onis dygaf ef attat ti, a’i osod ef ger dy fron di, yna y byddaf euog o fai i’th erbyn byth. {{angor|43:10|10}} Canys pe na buasem hwyrfrydig, daethem eilchwyl yma ddwy waith bellach. {{angor|43:11|11}} Ac Israel eu tad a ddywedodd wrthynt, Os rhaid yn awr felly, gwnewch hyn; cymmerwch o ddewis ffrwythau y wlad yn eich llestri, a dygwch yn anrheg i’r gwr, ychydig falm, ac ychydig fêl, llysiau, a myrr, cnau, ac almonau. {{angor|43:12|12}} Cymmerwch hefyd ddau cymmaint o arian gyd â chwi; a dygwch eilwaith gyd â chwi yr arian a roddwyd drachefn y’ngenau eich sachau: ond odid amryfusedd ''fu'' hynny. {{angor|43:13|13}} Hefyd cymmerwch eich brawd, a chyfodwch, ewch eilwaith at y gwr. {{angor|43:14|14}} A {{sc|Duw}} Hollalluog a roddo i chwi drugaredd gerbron y gwr, fel y gollyngo i chwi eich brawd arall, a Benjamin: minnau fel y’m diblantwyd, a ddiblentir. {{angor|43:15|15}} ¶ A’r gwŷr a gymmerasant yr anrheg honno, a chymmerasant arian yn ddwbl yn eu llaw, a Benjamin ''hefyd;'' a chyfodasant, ac a aethant i waered i’r Aipht, a safasant gerbron Joseph. {{angor|43:16|16}} A Joseph a ganfu Benjamin gyd â hwynt; ac a ddywedodd wrth yr hwn ''oedd olygwr'' ar ei dŷ, Dwg y gwŷr hyn i’r tŷ, a lladd laddfa, ac arlwya: oblegid y gwŷr a gânt fwytta gyd â myfi ar hanner dydd. {{angor|43:17|17}} A’r gwr a wnaeth fel y dywedodd Joseph: a’r gwr a ddug y dynion i dŷ Joseph. {{angor|43:18|18}} A’r gwŷr a ofnasant, pan ddygpwyd hwynt i dŷ Joseph; ac a ddywedasant, Oblegid yr arian a roddwyd eilwaith yn ein sachau ni yr amser cyntaf, y dygpwyd nyni i mewn; i fwrw hyn arnom ni, ac i ruthro i ni, ac i’n cymmeryd ni yn gaethion, a’n hasynod hefyd. {{angor|43:19|19}} A hwy a nesasant at y gwr ''oedd olygwr'' ar dŷ Joseph, ac a lefarasant wrtho, wrth ddrws y tŷ, {{angor|43:20|20}} Ac a ddywedasant, Fy arglwydd, gan ddisgyn y disgynasom yr amser cyntaf i brynu lluniaeth. {{angor|43:21|21}} A bu, pan ddaethom i’r lletty, ac agoryd ein sachau, yna wele arian pob un y’ngenau ei sach; ein harian ni, ''meddaf'', yn ei bwys: ond ni a’i dygasom eilwaith yn ein llaw. {{angor|43:22|22}} Dygasom hefyd arian arall i waered yn ein llaw, i brynu lluniaeth: nis gwyddom pwy a osododd ein harian ni yn ein ffettanau. {{angor|43:23|23}} Yntau a ddywedodd, Heddwch i chwi; nac ofnwch: eich {{sc|Duw}} chwi, a {{sc|Duw}} eich tad, a roddes i chwi drysor yn eich sachau; daeth eich arian chwi attaf fi. Ac efe a ddug Simeon allan attynt hwy. {{angor|43:24|24}} A’r gwr a ddug y dynion i dŷ Joseph, ac a roddes ddwfr, a hwy a olchasant eu traed; ac efe a roddes ebran i’w hasynnod hwynt. {{angor|43:25|25}} Hwythau a barattoisant eu hanrheg erbyn dyfod Joseph ar hanner dydd: oblegid clywsent mai yno y bwyttâent fara. {{angor|43:26|26}} ¶ Pan ddaeth Joseph i’r tŷ, hwythau a ddygasant iddo ef yr anrheg ''oedd'' ganddynt i’r tŷ, ac a ymgrymmasant iddo ef hyd lawr. {{angor|43:27|27}} Yntau a ofynodd iddynt am eu hiechyd, ac a ddywedodd, Ai iach yr hen wr eich tad chwi, yr hwn y<noinclude><references/></noinclude> 6jaeo7na9chwnwh77dgpabqvhai66xe 170946 170945 2026-09-11T04:43:14Z Tylopous 3717 hasynod 170946 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="AlwynapHuw" /></noinclude>{{angor|43:1}} {{uc|A’r}} newyn ''oedd'' drwm yn y wlad. {{angor|43:2|2}} A bu, wedi iddynt fwytta yr ŷd a ddygasent o’r Aipht, ddywedyd o’u tad wrthynt hwy, Ewch eilwaith, prynwch i ni ychydig luniaeth. {{angor|43:3|3}} A Judah a attebodd, gan ddywedyd, Gan rybuddio y rhybuddiodd y gwr nyni, gan ddywedyd, Nac edrychwch ''yn'' fy wyneb, oni bydd eich brawd gyd â chwi. {{angor|43:4|4}} Os anfoni ein brawd gyd â ni, ni a awn i waered, ac a brynwn i ti luniaeth. {{angor|43:5|5}} Ond os ti nid anfoni, nid awn i waered; oblegid y gwr a ddywedodd wrthym ni, Nac edrychwch ''yn'' fy wyneb, oni bydd eich brawd gyd â chwi. {{angor|43:6|6}} Ac Israel a ddywedodd, Paham y drygasoch fi, gan fynegi i’r gwr ''fod'' i chwi etto frawd? {{angor|43:7|7}} Hwythau a ddywedasant, Gan ymofyn yr ymofynnodd y gwr am danom ni, ac am ein cenedl, gan ddywedyd, Ai byw eich tad chwi etto? Oes frawd ''arall'' i chwi? Ninnau a ddywedasom wrtho ef ar ol y geiriau hynny: a allem ni gan wybod wybod y dywedai efe, Dygwch eich brawd i waered? {{angor|43:8|8}} Judah a ddywedodd hefyd wrth ei dad Israel, Gollwng y bachgen gyd â mi, ninnau a gyfodwn ac a awn ymaith; fel y byddom byw, ac na byddom feirw, nyni, a thithau, a’n plant hefyd. {{angor|43:9|9}} Myfi a fechnïaf am dano ef; o’m llaw i y gofyni ef: onis dygaf ef attat ti, a’i osod ef ger dy fron di, yna y byddaf euog o fai i’th erbyn byth. {{angor|43:10|10}} Canys pe na buasem hwyrfrydig, daethem eilchwyl yma ddwy waith bellach. {{angor|43:11|11}} Ac Israel eu tad a ddywedodd wrthynt, Os rhaid yn awr felly, gwnewch hyn; cymmerwch o ddewis ffrwythau y wlad yn eich llestri, a dygwch yn anrheg i’r gwr, ychydig falm, ac ychydig fêl, llysiau, a myrr, cnau, ac almonau. {{angor|43:12|12}} Cymmerwch hefyd ddau cymmaint o arian gyd â chwi; a dygwch eilwaith gyd â chwi yr arian a roddwyd drachefn y’ngenau eich sachau: ond odid amryfusedd ''fu'' hynny. {{angor|43:13|13}} Hefyd cymmerwch eich brawd, a chyfodwch, ewch eilwaith at y gwr. {{angor|43:14|14}} A {{sc|Duw}} Hollalluog a roddo i chwi drugaredd gerbron y gwr, fel y gollyngo i chwi eich brawd arall, a Benjamin: minnau fel y’m diblantwyd, a ddiblentir. {{angor|43:15|15}} ¶ A’r gwŷr a gymmerasant yr anrheg honno, a chymmerasant arian yn ddwbl yn eu llaw, a Benjamin ''hefyd;'' a chyfodasant, ac a aethant i waered i’r Aipht, a safasant gerbron Joseph. {{angor|43:16|16}} A Joseph a ganfu Benjamin gyd â hwynt; ac a ddywedodd wrth yr hwn ''oedd olygwr'' ar ei dŷ, Dwg y gwŷr hyn i’r tŷ, a lladd laddfa, ac arlwya: oblegid y gwŷr a gânt fwytta gyd â myfi ar hanner dydd. {{angor|43:17|17}} A’r gwr a wnaeth fel y dywedodd Joseph: a’r gwr a ddug y dynion i dŷ Joseph. {{angor|43:18|18}} A’r gwŷr a ofnasant, pan ddygpwyd hwynt i dŷ Joseph; ac a ddywedasant, Oblegid yr arian a roddwyd eilwaith yn ein sachau ni yr amser cyntaf, y dygpwyd nyni i mewn; i fwrw hyn arnom ni, ac i ruthro i ni, ac i’n cymmeryd ni yn gaethion, a’n hasynod hefyd. {{angor|43:19|19}} A hwy a nesasant at y gwr ''oedd olygwr'' ar dŷ Joseph, ac a lefarasant wrtho, wrth ddrws y tŷ, {{angor|43:20|20}} Ac a ddywedasant, Fy arglwydd, gan ddisgyn y disgynasom yr amser cyntaf i brynu lluniaeth. {{angor|43:21|21}} A bu, pan ddaethom i’r lletty, ac agoryd ein sachau, yna wele arian pob un y’ngenau ei sach; ein harian ni, ''meddaf'', yn ei bwys: ond ni a’i dygasom eilwaith yn ein llaw. {{angor|43:22|22}} Dygasom hefyd arian arall i waered yn ein llaw, i brynu lluniaeth: nis gwyddom pwy a osododd ein harian ni yn ein ffettanau. {{angor|43:23|23}} Yntau a ddywedodd, Heddwch i chwi; nac ofnwch: eich {{sc|Duw}} chwi, a {{sc|Duw}} eich tad, a roddes i chwi drysor yn eich sachau; daeth eich arian chwi attaf fi. Ac efe a ddug Simeon allan attynt hwy. {{angor|43:24|24}} A’r gwr a ddug y dynion i dŷ Joseph, ac a roddes ddwfr, a hwy a olchasant eu traed; ac efe a roddes ebran i’w hasynod hwynt. {{angor|43:25|25}} Hwythau a barattoisant eu hanrheg erbyn dyfod Joseph ar hanner dydd: oblegid clywsent mai yno y bwyttâent fara. {{angor|43:26|26}} ¶ Pan ddaeth Joseph i’r tŷ, hwythau a ddygasant iddo ef yr anrheg ''oedd'' ganddynt i’r tŷ, ac a ymgrymmasant iddo ef hyd lawr. {{angor|43:27|27}} Yntau a ofynodd iddynt am eu hiechyd, ac a ddywedodd, Ai iach yr hen wr eich tad chwi, yr hwn y<noinclude><references/></noinclude> fbngqmx2q3c6avcean5410u80o2f6ly 104 2974 170947 142940 2026-09-11T04:44:02Z Tylopous 3717 hasynod 170947 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="AlwynapHuw" /></noinclude>soniasoch ''am dano?'' ai byw efe etto? {{angor|43:28|28}} Hwythau a ddywedasant, Iach yw dy was, ein tad ni; byw ''yw'' efe etto. Yna yr ymgrymmasant, ac yr ymostyngasant. {{angor|43:29|29}} Yntau a ddyrchafodd ei lygaid, ac a ganfu ei frawd Benjamin, mab ei fam ei hun; ac a ddywedodd, Ai dyma eich brawd ieuangaf chwi, am yr hwn y dywedasoch wrthyf fi? Yna y dywedodd, {{sc|Duw}} a roddo ras i ti, fy mab. {{angor|43:30|30}} A Joseph a frysiodd, (oblegid cynnesasai ei ymysgaroedd ef tu ag at ei frawd,) ac a geisiodd ''le'' i wylo; ac a aeth i mewn i’r ystafell, ac a wylodd yno. {{angor|43:31|31}} Gwedi hynny ''efe'' a olchodd ei wyneb, ac a ddaeth allan, ac a ymattaliodd, ac a ddywedodd, Gosodwch fara. {{angor|43:32|32}} Hwythau a osodasant ''fwyd'' iddo ef wrtho ei hun, ac iddynt hwy wrthynt eu hun, ac i’r Aiphtiaid y rhai oedd yn bwytta gyd âg ef wrthynt eu hunain: oblegid ni allai yr Aiphtiaid fwytta bara gyd â’r Hebreaid, o herwydd ffieidd-dra oedd hynny gan yr Aiphtiaid. {{angor|43:33|33}} Yna yr eisteddasant ger ei fron ef, y cyntaf-anedig yn ol ei gyntaf-enedigaeth, a’r ieuangaf yn ol ei ieuengctid: a rhyfeddodd y gwŷr bob un wrth ei gilydd. {{angor|43:34|34}} Yntau a gymmerodd seigiau oddi ger ei fron ei hun iddynt hwy: a mwy ydoedd saig Benjamin o bùm rhan na seigiau yr un o honynt oll. Felly yr yfasant ac y gwleddasant gyd âg ef. {{angor|Pennod_44}}{{canoli|{{uc|Pennod XLIV.}}}} {{bach|1 ''Dyfais Joseph i attad ei frodyr.'' 14 ''Ufudd ddeisyfiad Judah at Joseph.''}} {{angor|44:1}} {{uc|Ac}} efe a orchymynodd i’r hwn ''oedd olygwr'' ar ei dŷ ef, gan ddywedyd, Llanw sachau y gwŷr o fwyd, cymmaint ag a allant ei ddwyn, a dod arian pob un y’ngenau ei sach. {{angor|44:2|2}} A dod fy nghwppan fy hun, ''sef'' y cwppan arian, y’ngenau sach yr ieuangaf, gyd âg arian ei ŷd ef. Yntau a wnaeth yn ol gair Joseph, yr hwn a ddywedasai efe. {{angor|44:3|3}} Y bore a oleuodd, a’r gwŷr a ollyngwyd ymaith, hwynt a’u hasynod. {{angor|44:4|4}} Hwythau a aethant allan o’r ddinas. ''Ac'' nid aethant neppell, pan ddywedodd Joseph wrth yr hwn ''oedd olygwr'' ar ei dŷ, Cyfod, ''a'' dilyn ar ol y gwŷr: a phan oddiweddech hwynt, dywed wrthynt, Paham y talasoch ddrwg am dda? {{angor|44:5|5}} Onid dyma y ''cwppan'' yr yfai fy arglwydd ynddo, ac yr arferai ddewiniaeth wrtho? Drwg y gwnaethoch yr hyn a wnaethoch. {{angor|44:6|6}} ¶ Yntau a’u goddiweddodd hwynt, ac a ddywedodd y geiriau hynny wrthynt hwy. {{angor|44:7|7}} Y rhai a ddywedasant wrtho yntau, Paham y dywed fy arglwydd y cyfryw eiriau? na atto {{sc|Duw}} i’th weision di wneuthur y cyfryw beth. {{angor|44:8|8}} Wele, ni a ddygasom attat ti eilwaith o wlad Canaan yr arian a gawsom y’ngenau ein sachau; pa fodd gan hynny y lladrattâem ni arian neu aur o dŷ dy arglwydd di? {{angor|44:9|9}} Yr hwn o’th weision di y ceffir ''y cwppan'' gyd âg ef, bydded hwnnw farw; a ninnau hefyd a fyddwn gaeth-weision i’m harglwydd. {{angor|44:10|10}} Yntau a ddywedodd, Bydded yn awr fel y dywedasoch chwi: yr hwn y ceffir ''y cwppan'' gyd âg ef a fydd was i mi, a chwithau a fyddwch ddïeuog. {{angor|44:11|11}} Hwythau a frysiasant, ac a ddisgynasant bob un ei sach i lawr, ac a agorasant bawb ei ffettan. {{angor|44:12|12}} Yntau a chwiliodd; ar yr hynaf y dechreuodd, ac ar yr ieuangaf y diweddodd: a’r cwppan a gafwyd yn sach Benjamin. {{angor|44:13|13}} Yna y rhwygasant eu dillad, ac a bynniasant bawb ar ei asyn, ac a ddychwelasant i’r ddinas. {{angor|44:14|14}} ¶ A daeth Judah a’i frodyr i dŷ Joseph, ac efe etto yno; ac a syrthiasant i lawr ger ei fron ef. {{angor|44:15|15}} A dywedodd Joseph wrthynt, Pa waith ''yw'' hwn a wnaethoch chwi? oni wyddech chwi y medr gwr fel myfi ddewiniaeth? {{angor|44:16|16}} A dywedodd Judah, Pa beth a ddywedwn wrth fy arglwydd? pa beth a lefarwn? pa fodd yr ymgyfiawnhâwn? cafodd {{sc|Duw}} allan anwiredd dy weision: wele ni yn weision i’m harglwydd, ïe nyni, a’r hwn y cafwyd y cwppan gyd âg ef hefyd. {{angor|44:17|17}} Yntau a ddywedodd, Na atto ''{{sc|Duw}}'' i mi wneuthur hyn: y gwr y cafwyd y cwppan yn ei law, efe fydd was i mi; ewch chwithau i fynu, mewn heddwch, at eich tad. {{angor|44:18|18}} ¶ Yna yr aeth Judah atto ef, ac a ddywedodd, Fy arglwydd, caffed, attolwg, dy was ddywedyd gair<noinclude><references/></noinclude> fffdvifc7wqncbgk0e68kk4zj5r7mrl 104 2976 170948 63940 2026-09-11T04:44:25Z Tylopous 3717 asynod 170948 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="AlwynapHuw" /></noinclude>{{angor|45:11|11}} Ac yno y’th borthaf; (oblegid pùm mlynedd o’r newyn ''a fydd'' etto;) rhag dy fyned mewn tlodi, ti, a’th deulu, a’r hyn oll ''sydd'' gennyt. {{angor|45:12|12}} Ac wele eich llygaid chwi, a llygaid fy mrawd Benjamin yn gweled, mai fy ngenau i ''sydd'' yn ymadrodd wrthych. {{angor|45:13|13}} Mynegwch hefyd i’m tad fy holl anrhydedd i yn yr Aipht, a’r hyn oll a welsoch; brysiwch hefyd, a dygwch fy nhad i waered yma. {{angor|45:14|14}} Ac efe a syrthiodd ar wddf ei frawd Benjamin, ac a wylodd; Benjamin hefyd a wylodd ar ei wddf yntau. {{angor|45:15|15}} Ac efe a gusanodd ei holl frodyr, ac a wylodd arnynt: ac ar ol hynny ei frodyr a ymddiddanasant âg ef. {{angor|45:16|16}} ¶ A’r gair a ddaeth i dŷ Pharaoh, gan ddywedyd, Brodyr Joseph a ddaethant: a da oedd ''hyn'' y’ngolwg Pharaoh, ac y’ngolwg ei weision. {{angor|45:17|17}} A Pharaoh a ddywedodd wrth Joseph, Dywed wrth dy frodyr, Gwnewch hyn; Llwythwch eich ysgrubliaid, a cherddwch, ''ac'' ewch i wlad Canaan; {{angor|45:18|18}} A chymmerwch eich tad, a’ch teuluoedd, a deuwch attaf fi: a rhoddaf i chwi ddaioni gwlad yr Aipht, a chewch fwytta brasder y wlad. {{angor|45:19|19}} Gorchymyn yn awr a gefaist, gwnewch hyn: cymmerwch i chwi o wlad yr Aipht gerbydau i’ch rhai bach, ac i’ch gwragedd; a chymmerwch eich tad, a deuwch. {{angor|45:20|20}} Ac nac arbeded eich llygaid chwi ''ddim'' dodrefn; oblegid dâ holl wlad yr Aipht sydd eiddo chwi. {{angor|45:21|21}} A meibion Israel a wnaethant felly: a rhoddodd Joseph iddynt hwy gerbydau, yn ol gorchymyn Pharaoh, a rhoddodd iddynt fwyd ar hyd y ffordd. {{angor|45:22|22}} I bob un ohonynt oll y rhoddes bâr o ddillad: ond i Benjamin y rhoddes dri chant ''o ddarnau'' arian, a phùm pâr o ddillad. {{angor|45:23|23}} Hefyd i’w dad yr anfonodd fel hyn; deg o asynod yn llwythog o ddâ yr Aipht, a deg o asenod yn dwyn ŷd, bara, a bwyd i’w dad ar hyd y ffordd. {{angor|45:24|24}} Yna y gollyngodd ymaith ei frodyr: a hwy a aethant ymaith: ac efe a ddywedodd wrthynt hwy, Nac ymrysonwch ar y ffordd. {{angor|45:25|25}} ¶ Felly yr aethant i fynu o’r Aipht, ac a ddaethant i wlad Canaan, at eu tad Jacob; {{angor|45:26|26}} Ac a fynegasant iddo, gan ddywedyd, Y mae Joseph etto yn fyw, ac y mae yn llywodraethu ar holl wlad yr Aipht. Yna y llesgaodd ei galon yntau; oblegid nid oedd yn eu credu. {{angor|45:27|27}} Traethasant hefyd iddo ef holl eiriau Joseph, y rhai a ddywedasai efe wrthynt hwy. A phan ganfu efe y cerbydau a anfonasai Joseph i’w ddwyn ef, yna y bywiogodd yspryd Jacob eu tad hwynt. {{angor|45:28|28}} A dywedodd Israel, Digon ''ydyw''; y mae Joseph fy mab etto yn fyw: âf, fel y gwelwyf ef cyn fy marw. {{angor|Pennod_46}}{{canoli|{{uc|Pennod XLVI.}}}} {{bach|1 ''Duw yn cysuro Jacob yn Beer-seba.'' 5 ''Efe a’i deulu yn myned oddi yno i’r Aipht.'' 8 ''Rhifedi ei deulu ef y rhai a aeth i’r Aipht.'' 28 ''Joseph yn cyfarfod Jacob.'' 31 ''Mae efe yn dysgu i’w frodyr pa fodd yr attebent Pharaoh.''}} {{angor|46:1}} {{uc|Yna}} y cychwynnodd Israel, a’r hyn oll oedd ganddo, ac a ddaeth i Beerseba, ac a aberthodd ebyrth i DDuw ei dad Isaac. {{angor|46:2|2}} A llefarodd Duw wrth Israel mewn gweledigaethau nos, ac a ddywedodd, Jacob, Jacob. Yntau a ddywedodd, Wele fi. {{angor|46:3|3}} Ac efe a ddywedodd, Myfi ''yw'' {{sc|Duw, Duw}} dy dad: nac ofna fyned i waered i’r Aipht; canys gwnaf di yno yn genhedlaeth fawr. {{angor|46:4|4}} Myfi a âf i waered gyd â thi i’r Aipht; a myfi gan ddwyn a’th ddygaf di i fynu drachefn: Joseph hefyd a esyd ei law ar dy lygaid di. {{angor|46:5|5}} A chyfododd Jacob o Beer-seba: a meibion Israel a ddygasant Jacob eu tad, a’u rhai bach, a’u gwragedd, yn y cerbydau a anfonasai Pharaoh i’w ddwyn ef. {{angor|46:6|6}} Cymmerasant hefyd eu hanifeiliaid, a’u golud a gasglasent yn nhir Canaan, ac a ddaethant i’r Aipht, Jacob, a’i holl had gyd âg ef: {{angor|46:7|7}} Ei feibion, a meibion ei feibion gyd âg ef, ei ferched, a merched ei feibion, a’i holl had, a ddug efe gyd âg ef i’r Aipht. {{angor|46:8|8}} ¶ A dyma enwau plant Israel, y rhai a ddaethant i’r Aipht, Jacob a’i feibion Reuben, cynfab Jacob. {{angor|46:9|9}} A meibion Reuben; Hanoch, a Phàlu, Hesron hefyd, a Charmi. {{angor|46:10|10}} ¶ A meibion Simeon, Jemuel, a Jamin, ac Ohad, a Jachin, a Sohar, a Saul mab Canaanees. {{angor|46:11|11}} ¶ Meibion Lefi hefyd; Gerson, Cohath, a Merari. {{angor|46:12|12}} ¶ A meibion Judah; Er, ac<noinclude><references/></noinclude> 1k66jh5yi4x5boie6ilnfs3wwhsscbn 104 2980 170942 142957 2026-09-10T18:29:38Z Tylopous 3717 yspail 170942 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="AlwynapHuw" /></noinclude>goruwch dy frodyr, yr hon a ddygais o law yr Amoriaid â’m cleddyf ac â’m bwa. {{angor|Pennod_49}}{{canoli|{{uc|Pennod XLIX.}}}} {{bach|1 ''Jacob yn galw ei feibion i’w bendithio.'' 3 ''Bendith pob un o honynt.'' 29 ''Mae efe yn rhoddi siars arnynt ynghylch ei gladdedigaeth;'' 33 ''ac yn marw.''}} {{angor|49:1}} Yna y galwodd Jacob ar ei feibion, ac a ddywedodd, Ymgesglwch, fel y mynegwyf i chwi yr hyn a ddigwydda i chwi yn y dyddiau diweddaf. {{angor|49:2|2}} Ymgesglwch, a chlywch, meibion Jacob; ïe, gwrandêwch ar Israel eich tad. {{angor|49:3|3}} ¶ Reuben fy nghynfab, tydi ''oedd'' fy ngrym, a dechreuad fy nerth, rhagoriaeth braint, a rhagoriaeth cryfder. {{angor|49:4|4}} Ansafadwy ''oeddit'' fel dwfr: ni ragori di; canys dringaist wely dy dad; yna yr halogaist ''ef:'' fy ngwely a ddringodd. {{angor|49:5|5}} ¶ Simeon a Lefi ''sydd'' frodyr; offer creulondeb ''sydd yn'' eu hanheddau. {{angor|49:6|6}} Na ddeled fy enaid i’w cyfrinach hwynt: fy ngogoniant, na fydd un â’u cynnulleidfa hwynt: canys yn eu dig y lladdasant wr, ac o’u gwirfodd y diwreiddiasant gaer. {{angor|49:7|7}} Melltigedig fyddo eu dig, canys tost ''oedd;'' a’u llid, canys creulawn ''fu:'' rhannaf hwynt yn Jacob, a gwasgaraf hwynt yn Israel. {{angor|49:8|8}} ¶ Tithau, Judah, dy frodyr a’th glodforant di: dy law ''fydd'' yng ngwar dy elynion; meibion dy dad a ymgrymmant i ti. {{angor|49:9|9}} Cenau llew ''wyt ti'', Judah; o’r ysglyfaeth y daethost i fynu, fy mab: ymgrymmodd, gorweddodd fel llew, ac fel hen lew: pwy a’i cyfyd ef? {{angor|49:10|10}} Nid ymedy y deyrn-wïalen o Judah, na deddfwr oddi rhwng ei draed ef, hyd oni ddêl Seilo; ac atto ef ''y bydd'' cynhulliad pobloedd. {{angor|49:11|11}} Yn rhwymo ei ebol wrth y winwydden, a llwdn ei asyn wrth y bêr winwydden: golchodd ei wisg mewn gwin, a’i ddillad y’ngwaed y grawnwin. {{angor|49:12|12}} Coch ''fydd'' ei lygaid gan win, a gwỳn ''fydd'' ei ddannedd gan laeth. {{angor|49:13|13}} ¶ Zabulon a breswylia ym mhorthleoedd y môr; ac efe a fydd yn borthladd llongau, a’i derfyn fydd hyd Sidon. {{angor|49:14|14}} ¶ Issachar ''sydd'' asyn asgyrnog, yn gorwedd rhwng dau bwn. {{angor|49:15|15}} Ac a wêl lonyddwch mai da yw, a’r tir mai hyfryd: efe a ogwydda ei ysgwydd i ddwyn, ac a fydd yn gaeth dan deyrnged. {{angor|49:16|16}} ¶ Dan a farn ei bobl fel un o lwythau Israel. {{angor|49:17|17}} Dan fydd sarph ar y ffordd, a neidr ar y llwybr; yn brathu sodlau y march, fel y syrthio ei farchog yn ôl. {{angor|49:18|18}} Am dy iachawdwriaeth di y disgwyliais, {{sc|Arglwydd}}. {{angor|49:19|19}} ¶ Gad, llu a’i gorfydd; ac yntau a orfydd o’r diwedd. {{angor|49:20|20}} ¶ O Aser bras ''fydd'' ei fwyd ef, ac efe a rydd ddanteithion brenhinol. {{angor|49:21|21}} ¶ Naphtali ''fydd'' ewig wedi ei gollwng, yn rhoddi geiriau teg. {{angor|49:22|22}} ¶ Joseph ''fydd'' gangen ffrwythlawn, cangen ffrwythlawn wrth ffynnon, ceingciau yn cerdded ar hyd mur. {{angor|49:23|23}} A’r saethyddion fuant chwerw wrtho ef, ac a saethasant, ac a’i casasant ef. {{angor|49:24|24}} Er hynny arhôdd ei fwa ef yn gryf, a breichiau ei ddwylaw a gryfhasant, trwy ddwylaw grymmus ''{{sc|Dduw}}'' Jacob: oddi yno y ''mae'' y bugail, maen Israel: {{angor|49:25|25}} Trwy {{sc|Dduw}} dy dad, yr hwn a’th gynnorthwya, a’r Hollalluog, yr hwn a’th fendithia â bendithion y nefoedd oddi uchod, â bendithion y dyfnder yn gorwedd isod, â bendithion y bronnau a’r groth. {{angor|49:26|26}} Rhagorodd bendithion dy dad ar fendithion fy rhïeni, hyd derfyn bryniau tragywyddoldeb: byddant ar ben Joseph, ac ar goryn yr hwn a neillduwyd oddi wrth ei frodyr. {{angor|49:27|27}} ¶ Benjamin a ysglyfaetha ''fel'' blaidd: y bore y bwytty’r ysglyfaeth, a’r hwyr y rhan yr yspail. {{angor|49:28|28}} ¶ Dyma ddeuddeg llwyth Israel oll, a dyma yr hyn a lefarodd eu tad wrthynt, ac y bendithiodd efe hwynt: pob un yn ol ei fendith y bendithiodd efe hwynt. {{angor|49:29|29}} Yna y gorchymynodd efe iddynt, ac a ddywedodd wrthynt, Myfi a gesglir at fy mhobl: cleddwch fi gyd â’m tadau, yn yr ogof ''sydd'' ym maes Ephron yr Hethiad; {{angor|49:30|30}} Yn yr ogof ''sydd'' ym maes Machpelah, yr hon ''sydd'' o flaen Mamre, y’ngwlad Canaan, yr hon a brynodd Abraham gyd â’r maes gan Ephron yr Hethiad, yn feddiant beddrod. {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> sba69jcb4fppjnqw9unqk4lnd1o01tc 104 3326 170949 143042 2026-09-11T04:45:33Z Tylopous 3717 asynod 170949 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="AlwynapHuw" /></noinclude>ac ar dy weision, ac ar dy bobl, ac i’th dai, gymmysgbla: a thai yr Aiphtiaid a lenwir o’r gymmysgbla, a’r ddaear hefyd yr hon y maent arni. {{angor|8:22|22}} A’r dydd hwnnw y neillduaf fi wlad Gosen, yr hon y mae fy mhobl yn aros ynddi, fel na byddo’r gymmysgbla yno; fel y gwypech mai myfi ''yw'' yr {{sc|Arglwydd}} y’nghanol y ddaear. {{angor|8:23|23}} A mi a osodaf wahan rhwng fy mhobl i a’th bobl di: y fory y bydd yr arwydd hwn. {{angor|8:24|24}} A’r {{sc|Arglwydd}} a wnaeth felly; a daeth cymmysgbla drom i dŷ Pharaoh, ac i dai ei weision, ac i holl wlad yr Aipht; a llygrwyd y wlad gan y gymmysgbla. {{angor|8:25|25}} ¶ A Pharaoh a alwodd am Moses ac Aaron, ac a ddywedodd, Ewch, aberthwch i’ch {{sc|Duw}} yn y wlad. {{angor|8:26|26}} A dywedodd Moses, Nid cymmwys gwneuthur felly; oblegid nyni a aberthwn i’r {{sc|Arglwydd}} ein {{sc|Duw}} ffieiddbeth yr Aiphtiaid: wele, os aberthwn ffieiddbeth yr Aiphtiaid y’ngŵydd eu llygaid hwynt, oni labyddiant hwy ni? {{angor|8:27|27}} Taith tridiau yr awn i’r anialwch, a nyni a aberthwn i’r {{sc|Arglwydd}} ein {{sc|Duw}}, megis y dywedo efe wrthym ni. {{angor|8:28|28}} A dywedodd Pharaoh, Mi a’ch gollyngaf chwi, fel yr aberthoch i’r {{sc|Arglwydd}} eich {{sc|Duw}} yn yr anialwch; ond nac ewch ym mhell: gweddïwch trosof fi. {{angor|8:29|29}} A dywedodd Moses, Wele, myfi a âf allan oddi wrthyt, ac a weddïaf ar yr {{sc|Arglwydd}}, ar gilio y gymmysgbla oddi wrth Pharaoh, oddi wrth ei weision, ac oddi wrth ei bobi, y fory: ond na thwylled Pharaoh mwyach, heb ollwng ymaith y bobl, i aberthu i’r {{sc|Arglwydd}}. {{angor|8:30|30}} A Moses a aeth allan oddi wrth Pharaoh, ac a weddïodd ar yr {{sc|Arglwydd}}. {{angor|8:31|31}} A gwnaeth yr {{sc|Arglwydd}} yn ol gair Moses: a’r gymmysgbla a dynnodd efe ymaith oddi wrth Pharaoh, oddi wrth ei weision, ac oddi wrth ei bobl; ni adawyd un. {{angor|8:32|32}} A Pharaoh a galedodd ei galon y waith honno hefyd, ac ni ollyngodd ymaith y bobl. {{angor|Pennod_9}}{{c|PENNOD IX.}} {{bach|1 ''Haint yr anifeiliaid.'' 8 ''Pla y cornwydydd llinorog.'' 13 ''Cennadwriaeth Moses ynghylch y cennlysg.'' 22 ''Pla y cenllysg.'' 28 ''Pharaoh yn ymbil â Moses;'' 35 ''ac er hynny efe a galedir.''}} {{angor|9:1}} Yna y dywedodd yr {{sc|Arglwydd}} wrth Moses, Dos i mewn at Pharaoh, a llefara wrtho ef, Fel hyn y dywed {{sc|Arglwydd Dduw}} yr Hebreaid; Gollwng ymaith fy mhobl, fel y’m gwasanaethont. {{angor|9:2|2}} Oblegid, os gwrthodi ''eu'' gollwng hwynt ymaith, ac attal o honot hwynt etto, {{angor|9:3|3}} Wele, llaw yr {{sc|Arglwydd}} fydd ar dy anifeiliaid, y rhai ''sydd'' yn y maes; ar feirch, ar asynod, ar gamelod, ar y gwartheg, ac ar y defaid, ''y daw'' haint trwm iawn. {{angor|9:4|4}} A’r {{sc|Arglwydd}} a neilldua rhwng anifeiliaid Israel ac anifeiliaid yr Aiphtiaid; fel na byddo marw dim o gwbl ''a’r sydd'' eiddo meibion Israel. {{angor|9:5|5}} A gosododd yr {{sc|Arglwydd}} amser nodedig, gan ddywedyd, Y fory y gwna’r {{sc|Arglwydd}} y peth hyn yn y wlad. {{angor|9:6|6}} A’r {{sc|Arglwydd}} a wnaeth y peth hynny drannoeth: a bu feirw holl anifeiliad yr Aiphtiaid; ond o anifeiliaid meibion Israel ni bu farw un. {{angor|9:7|7}} A Pharaoh a anfonodd, ac wele, ni buasai farw un o anifeiliaid Israel: a chalon Pharaoh a galedwyd, ac ni ollyngodd y bobl. {{angor|9:8|8}} ¶ A dywedodd yr {{sc|Arglwydd}} wrth Moses ac wrth Aaron, Cymmerwch i chwi lonaid eich llaw o ludw ffwrn, a thaened Moses ef tu a’r nefoedd y’ngŵydd Pharaoh: {{angor|9:9|9}} Ac efe fydd yn llwch ar holl dir yr Aipht; ac a fydd ar ddyn ac ar anifail yn gornwyd llinorog, trwy holl wlad yr Aipht. {{angor|9:10|10}} A hwy a gymmerasant ludw y ffwrn, ac a safasant ger bron Pharaoh: a Moses a’i taenodd tu a’r nefoedd; ac efe a aeth yn gornwyd llinorog ar ddyn ac ar anifail. {{angor|9:11|11}} A’r swynwyr ni allent sefyll ger bron Moses, gan y cornwyd; oblegid yr oedd y cornwyd ar y swynwyr, ac ar yr holl Aiphtiaid. {{angor|9:12|12}} A’r {{sc|Arglwydd}} a galedodd galon Pharaoh, fel na wrandawai arnynt; megis y llefarasai yr {{sc|Arglwydd}} wrth Moses. {{angor|9:13|13}} ¶ A’r {{sc|Arglwydd}} a ddywedodd wrth Moses, Cyfod yn fore, a saf ger bron Pharaoh, a dywed wrtho, Fel hyn y dywed {{sc|Arglwydd Dduw}} yr Hebreaid; Gollwng fy mhobl, fel y’m gwasanaethont. {{angor|9:14|14}} Canys y waith hon yr anfonaf fy holl bläau ar dy galon, ac ar dy<noinclude><references/></noinclude> sfbqjlsywgpb654qpiw5xs83jigk6em 104 3432 170941 6568 2026-09-10T18:27:47Z Tylopous 3717 /* Wedi'i brawfddarllen */ 170941 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Tylopous" /></noinclude>y dydd y clywo: yna safed ei haddunedau; a’i rhwymedigaethau y rhai a rwymodd hi ar ei henaid, a safant. {{angor|30:8|8}} Ond os ei gwr, ar y dydd y clywo, a bâr iddi dorri; efe a ddiddyma ei hadduned yr hwn ''fydd'' arni, a thraethiad ei gwefusau yr hwn a rwymodd hi ar ei henaid: a’r {{sc|Arglwydd}} a faddeu iddi. {{angor|30:9|9}} Ond adduned y weddw, a’r ysgaredig, yr hyn oll a rwymo hi ar ei henaid, a saif arni. {{angor|30:10|10}} Ond os ''yn'' nhŷ ei gwr yr addunedodd, neu y rhwymodd hi rwymedigaeth ar ei henaid trwy lw; {{angor|30:11|11}} A chlywed o’i gwr, a thewi wrthi, heb beri iddi dorri: yna safed ei holl addunedau; a phob rhwym a rwymodd hi ar ei henaid, a saif. {{angor|30:12|12}} Ond os ei gwr gan ddiddymmu a’u diddymma hwynt y dydd y clywo; ni saif dim a ddaeth allan o’i gwefusau, o’i haddunedau, ac o rwymedigaeth ei henaid: ei gwr a’u diddymmodd hwynt; a’r {{sc|Arglwydd}} a faddeu iddi. {{angor|30:13|13}} Pob adduned, a phob rhwymedigaeth llw i gystuddio yr enaid, ei gwr a’i cadarnhâ, a’i gwr a’i diddymma. {{angor|30:14|14}} Ac os ei gwr gan dewi a daw wrthi o ddydd i ddydd; yna y cadarnhaodd efe ei holl addunedau, neu ei holl rwymedigaethau y rhai ''oedd'' arni: cadarnhaodd hwynt, pan dawodd wrthi, y dydd y clybu efe ''hwynt''. {{angor|30:15|15}} Ac os efe gan ddiddymmu a’u diddymma hwynt wedi iddo glywed; yna efe a ddwg ei hanwiredd hi. {{angor|30:16|16}} Dyma y deddfau a orchymynodd yr {{sc|Arglwydd}} wrth Moses, rhwng gwr a’i wraig, a rhwng tad a’i ferch, yn ei hieuengctid yn nhŷ ei thad. {{angor|Pennod_31}}{{c|{{uc|Pennod XXXI}}.}} {{bach|1 ''Yspeilio y Midianiaid, a lladd Balaam.'' 13 ''Moses yn ddig wrth y swyddogion, am gadw y gwragedd yn fyw.'' 19 ''Pa fodd y glanhêir y milwyr, a’u carcharorion, a’u hysglyfaeth.'' 25 ''Y modd y mae rhannu yr yspail.'' 48 ''Yr offrwm ewyllysgar y drysordy yr Arglwydd.''}} {{angor|31:1}} {{uc|A llefarodd}} yr {{sc|Arglwydd}} wrth Moses, gan ddywedyd, {{angor|31:2|2}} Dïal feibion Israel ar y Midianiaid: wedi ''hynny'' ti a gesglir at dy bobl. {{angor|31:3|3}} A llefarodd Moses wrth y bobl, gan ddywedyd, Arfogwch o honoch wŷr i’r rhyfel, ac ânt yn erbyn Midian, i roddi dïal yr {{sc|Arglwydd}} ar Midian. {{angor|31:4|4}} Mil o bob llwyth, o holl lwythau Israel, a anfonwch i’r rhyfel. {{angor|31:5|5}} A rhoddasant o filoedd Israel fil o ''bob'' llwyth, ''sef'' deuddeng mil, o rai wedi eu harfogi ''i’r'' rhyfel. {{angor|31:6|6}} Ac anfonodd Moses hwynt i’r rhyfel, mil o ''bob'' llwyth: hwynt a Phinees mab Eleazar yr offeiriad, ''a anfonodd efe'' i’r rhyfel, â dodrefn y cyssegr, a’r udgyrn i udganu yn ei law. {{angor|31:7|7}} A hwy a ryfelasant yn erbyn Midian, megis y gorchymynodd yr {{sc|Arglwydd}} wrth Moses; ac a laddasant bob gwrryw. {{angor|31:8|8}} Brenhinoedd Midian hefyd a laddasant hwy, gyd â’u lladdedigion ''eraill:'' sef Efi, a Recem, a Sur, a Hur, a Reba, pùm brenhin Midian: Balaam hefyd mab Beor a laddasant hwy â’r cleddyf. {{angor|31:9|9}} Meibion Israel a ddaliasant hefyd yn garcharorion wragedd Midian, a’u plant; ac a yspeiliasant eu holl anifeiliaid hwynt, a’u holl ddâ hwynt, a’u holl olud hwynt. {{angor|31:10|10}} Eu holl ddinasoedd hefyd trwy eu trigfannau, a’u holl dyrau, a losgasant â thân. {{angor|31:11|11}} A chymmerasant yr holl yspail, a’r holl gaffaeliad, o ddyn ac o anifail. {{angor|31:12|12}} Ac a ddygasant at Moses, ac at Eleazar yr offeiriad, ac at gynnulleidfa meibion Israel, y carcharorion, a’r caffaeliad, a’r yspail, i’r gwersyll, yn rhosydd Moab, y rhai ''ydynt'' wrth yr Iorddonen, ''ar gyfer'' Jericho. {{angor|31:13|13}} ¶ Yna Moses ac Eleazar yr offeiriad, a holl bennaduriaid y gynnulleidfa, a aethant i’w cyfarfod hwynt o’r tu allan i’r gwersyll. {{angor|31:14|14}} A digiodd Moses wrth swyddogion y fyddin, capteiniaid y miloedd, a chapteiniaid y cantoedd, y rhai a ddaethant o frwydr y rhyfel. {{angor|31:15|15}} A dywedodd Moses wrthynt, A adawsoch chwi bob benyw yn fyw? {{angor|31:16|16}} Wele, hwynt, trwy air Balaam, a barasant i feibion Israel wneuthur camwedd yn erbyn yr {{sc|Arglwydd}} yn achos Peor; a bu pla y’nghynnulleidfa yr {{sc|Arglwydd}}. {{angor|31:17|17}} Am hynny lleddwch yn awr bob gwrryw o blentyn; a lleddwch bob benyw a fu iddi a wnaeth â gwr, trwy orwedd gyd âg ef. {{angor|31:18|18}} A phob plentyn o’r benywaid<noinclude><references/></noinclude> p1p8w9eu1ua4avl5xpag19i8oe7lhr7 104 3433 170943 6569 2026-09-11T04:40:40Z Tylopous 3717 /* Wedi'i brawfddarllen */ 170943 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Tylopous" /></noinclude>y rhai ni bu iddynt a wnaethant â gwr, cedwch yn fyw i chwi. {{angor|31:19|19}} Ac arhoswch chwithau o’r tu allan i’r gwersyll saith niwrnod: pob un a laddodd ddyn, a phob un a gyffyrddodd wrth laddedig, ymlanhêwch y trydydd dydd, a’r seithfed dydd, chwi a’ch carcharorion. {{angor|31:20|20}} Pob gwisg hefyd, a phob dodrefnyn croen, a phob gwaith o ''flew'' geifr, a phob llestr pren, a lanhêwch chwi. {{angor|31:21|21}} ¶ A dywedodd Eleazar yr offeiriad wrth y rhyfelwyr y rhai a aethant i’r rhyfel, Dyma ddeddf y gyfraith a orchymynodd yr {{sc|Arglwydd}} wrth Moses: {{angor|31:22|22}} Yn unig yr aur, a’r arian, y pres, yr haiarn, yr alcam, a’r plwm; {{angor|31:23|23}} Pob dim a ddïoddefo dân, a dynnwch trwy y tân, a glân fydd; ac etto efe a lanhêir a’r dwfr neillduaeth: a’r hyn oll ni ddïoddefo dân, tynnwch trwy y dwfr ''yn unig''. {{angor|31:24|24}} A golchwch eich gwisgoedd ar y seithfed dydd, a glân fyddwch; ac wedi hynny deuwch i’r gwersyll. {{angor|31:25|25}} ¶ A llefarodd yr {{sc|Arglwydd}} wrth Moses, gan ddywedyd, {{angor|31:26|26}} Cymmer nifer yr yspail a gaed, o ddyn ac o anifail, ti ac Eleazar yr offeiriad, a phennau-cenedl y gynnulleidfa: {{angor|31:27|27}} A rhanna y caffaeliad yn ddwy ran; rhwng y rhyfelwyr a aethant i’r filwriaeth, a’r holl gynnulleidfa. {{angor|31:28|28}} A chyfod deyrnged i’r {{sc|Arglwydd}}-gan y rhyfelwyr y rhai a aethant allan i’r filwriaeth; un enaid o ''bob'' pùm cant o’r dynion, ac o’r eidionau, ac o’r asynod, ac o’r defaid. {{angor|31:29|29}} Cymmerwch ''hyn'' o’u hanner hwynt, a dyro i Eleazar yr offeiriad, yn ddyrchafael-offrwm yr {{sc|Arglwydd}}. {{angor|31:30|30}} Ac o hanner meibion Israel y cymmeri un rhan o ''bob'' deg a deugain, o’r dynion, o’r eidionau, o’r asynod, ac o’r defaid, ''ac'' o bob anifail, a dod hwynt i’r Lefiaid, y rhai ydynt yn cadw cadwraeth tabernacl yr {{sc|Arglwydd}}. {{angor|31:31|31}} A gwnaeth Moses ac Eleazar yr offeiriad megis y gorchymynodd yr {{sc|Arglwydd}} wrth Moses. {{angor|31:32|32}} A’r caffaeliad, ''sef'' gweddill yr yspail yr hon a ddygasai pobl y filwriaeth, oedd chwe chàn mil a phymtheg a thri ugain o filoedd o ddefaid, {{angor|31:33|33}} A deuddeg a thri ugain mil o eidionau, {{angor|31:34|34}} Ac un fil a thri ugain o asynod, {{angor|31:35|35}} Ac o ddynion, o fenywaid ni buasai iddynt a wnaethant â gwr, trwy orwedd gyd âg ef, ddeuddeng mil ar hugain o eneidiau. {{angor|31:36|36}} A’r hanner, ''sef'' rhan y rhai a aethant i’r rhyfel, oedd, o rifedi defaid, dri chàn mil a dwy ar bymtheg ar hugain o filoedd, a phùm cant; {{angor|31:37|37}} A theyrnged yr {{sc|Arglwydd}} o’r defaid oedd chwe chant a phymtheg a thri ugain. {{angor|31:38|38}} A’r eidionau ''oedd'' un fil ar bymtheg ar hugain; a’u teyrnged i’r {{sc|Arglwydd}} ''oedd'' ddeuddeg a thri ugain. {{angor|31:39|39}} A’r asynod ''oedd'' ddeng mil ar hugain a phùm cant; a’u teyrnged i’r {{sc|Arglwydd}} ''oedd'' un a thri ugain. {{angor|31:40|40}} A’r dynion ''oedd'' un fil ar bymtheg; a’u teyrnged i’r {{sc|Arglwydd}} ''oedd'' ddeuddeg enaid ar hugain. {{angor|31:41|41}} A Moses a roddodd deyrnged offrwm dyrchafael yr {{sc|Arglwydd}} i Eleazar yr offeiriad, megis y gorchymynasai yr {{sc|Arglwydd}} wrth Moses. {{angor|31:42|42}} Ac o ran meibion Israel, yr hon a rannasai Moses oddi wrth y milwyr, {{angor|31:43|43}} ''Sef'' rhan y gynnulleidfa o’r defaid, oedd dri chàn mil a dwy ar bymtheg ar hugain o filoedd, a phùm cant; {{angor|31:44|44}} Ac ''o''’r eidionau, un fil ar bymtheg ar hugain; {{angor|31:45|45}} Ac ''o''’r asynod, deng mil ar hugain a phùm cant; {{angor|31:46|46}} Ac ''o''’r dynion, un fil ar bymtheg. {{angor|31:47|47}} Ië, cymmerodd Moses o hanner meibion Israel, un rhan o ''bob'' deg a deugain, o’r dynion, ac o’r anifeiliaid, ac a’u rhoddes hwynt i’r Lefiaid oedd yn cadw cadwraeth tabernacl yr {{sc|Arglwydd}}; megis y gorchymynasai yr {{sc|Arglwydd}} wrth Moses. {{angor|31:48|48}} ¶ A’r swyddogion, y rhai ''oedd'' ar filoedd y llu, a ddaethant at Moses, ''sef'' capteiniaid y miloedd a chapteiniaid y cantoedd: {{angor|31:49|49}} A dywedasant wrth Moses, Dy weision a gymmerasant nifer y gwŷr o ryfel ''a roddaist'' dan ein dwylaw ni; ac nid oes wr yn eisieu o honom. {{angor|31:50|50}} Am hynny yr ydym yn offrymmu offrwm i’r {{sc|Arglwydd}}, pob un yr hyn a gafodd, yn offerynau aur, yn<noinclude><references/></noinclude> bsypt2tyw92xyta5bp5h0j544lb1rnq 104 3434 170950 6570 2026-09-11T05:03:54Z Tylopous 3717 /* Wedi'i brawfddarllen */ 170950 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Tylopous" /></noinclude>gadwynau, yn freichledau, yn fodrwyau, yn glust-dlysau, ac yn dorchau, i wneuthur cymmod dros ein heneidiau ger bron yr {{sc|Arglwydd}}. {{angor|31:51|51}} A chymmerodd Moses ac Eleazar yr offeiriad yr aur ganddynt, y dodrefn gweithgar oll. {{angor|31:52|52}} Ac yr ydoedd holl aur yr offrwm dyrchafael, yr hwn a offrymmasant i’r {{sc|Arglwydd}}, oddi wrth gapteiniaid y miloedd, ac oddi wrth gapteiniaid y cantoedd, yn un fil ar bymtheg saith gant a deg a deugain o siclau. {{angor|31:53|53}} (Yspeiliasai y gwŷr o ryfel bob un iddo ei hun.) {{angor|31:54|54}} A chymmerodd Moses ac Eleazar yr offeiriad yr aur gan gapteiniaid y miloedd a’r cantoedd, ac a’i dygasant i babell y cyfarfod, yn goffadwriaeth dros feibion Israel ger bron yr {{sc|Arglwydd}}. {{angor|Pennod_32}}{{c|{{uc|Pennod XXXII}}.}} {{bach|1 ''Y Reubeniaid a’r Gadiaid yn gofyn eu hetifeddiaeth y tu hwnt i’r Iorddonen.'' 6 ''Moses yn eu ceryddu hwynt.'' 16 ''Hwythau yn cynnyg iddo ef ammodau wrth ei fodd.'' 33 ''Moses yn rhoddi iddynt y wlad.'' 39 ''Hwythau yn ei goresgyn hi.''}} {{angor|32:1}} {{uc|Ac}} yr ydoedd anifeiliaid lawer i feibion Reuben, a llawer iawn i feibion Gad: a gwelsant dir Jazer, a thir Gilead; ac wele y lle yn lle ''da'' i anifeiliaid. {{angor|32:2|2}} A meibion Gad a meibion Reuben a ddaethant, ac a ddywedasant wrth Moses, ac wrth Eleazar yr offeiriad, ac wrth bennaduriaid y gynnulleidfa, gan ddywedyd, {{angor|32:3|3}} Atoroth, a Dibon, a Jazer, a Nimrah, a Hesbon, ac Elealeh, a Sebam, a Nebo, a Beon, {{angor|32:4|4}} ''Sef'' y tir a darawodd yr {{sc|Arglwydd}} o flaen cynnulleidfa Israel, tir i anifeiliaid ''yw'' efe; ac ''y mae'' i’th weision anifeiliaid. {{angor|32:5|5}} A dywedasant, Os cawsom ffafr yn dy olwg, rhodder y tir hwn i’th weision yn feddiant: na phâr i ni fyned dros yr Iorddonen. {{angor|32:6|6}} ¶ A dywedodd Moses wrth feibion Gad, ac wrth feibion Reuben, A â eich brodyr i’r rhyfel, ac a eisteddwch chwithau yma? {{angor|32:7|7}} A phaham y digalonnwch feibion Israel rhag myned trosodd i’r tir a roddodd yr {{sc|Arglwydd}} iddynt? {{angor|32:8|8}} Felly y gwnaeth eich tadau, pan anfonais hwynt o Cades-Barnea i edrych y tir. {{angor|32:9|9}} Canys aethant i fyny hyd ddyffryn Escol, a gwelsant y tir; a digalonnasant feibion Israel rhag myned i’r tir a roddasai yr {{sc|Arglwydd}} iddynt. {{angor|32:10|10}} Ac ennynodd digllonedd yr {{sc|Arglwydd}} y dydd hwnnw; ac efe a dyngodd, gan ddywedyd, {{angor|32:11|11}} Dïau na chaiff yr un o’r dynion a ddaethant i fynu o’r Aipht, o fab ugain mlwydd ac uchod, weled y tir a addewais trwy lw i Abraham, i Isaac, ac i Jacob: am na chyflawnasant ''wneuthur'' ar fy ol i: {{angor|32:12|12}} Ond Caleb mab Jephunneh y Ceneziad, a Josua mab Nun; canys cyflawnasant ''wneuthur'' ar ol yr {{sc|Arglwydd}}. {{angor|32:13|13}} Ac ennynodd digllonedd yr {{sc|Arglwydd}} yn erbyn Israel; a gwnaeth iddynt grwydro yn yr anialwch ddeugain mlynedd, nes darfod yr holl oes a wnaethai ddrygioni y’ngolwg yr {{sc|Arglwydd}}. {{angor|32:14|14}} Ac wele, chwi a godasoch yn lle eich tadau, yn gynnyrch dynion pechadurus, i chwanegu ar angerdd llid yr {{sc|Arglwydd}} wrth Israel. {{angor|32:15|15}} Os dychwelwch oddi ar ei ol ef; yna efe a âd y bobl etto yn yr anialwch, a chwi a ddinistriwch yr holl bobl hyn. {{angor|32:16|16}} ¶ A hwy a ddaethant atto ef, ac a ddywedasant, Corlannau defaid a adeiladwn ni yma i’n hanifeiliaid, a dinasoedd i’n plant. {{angor|32:17|17}} A ni a ymarfogwn yn fuan o flaen meibion Israel, hyd oni ddygom hwynt i’w lle eu hun; a’n plant a arhosant yn y dinasoedd caerog, rhag trigolion y tir. {{angor|32:18|18}} Ni ddychwelwn ni i’n tai, nes i feibion Israel berchennogi bob un ei etifeddiaeth. {{angor|32:19|19}} Hefyd nid etifeddwn ni gyd â hwynt o’r tu hwnt i’r Iorddonen, ac oddi yno allan; am ddyfod ein hetifeddiaeth i ni o’r tu yma i’r Iorddonen, tu a’r dwyrain. {{angor|32:20|20}} ¶ A dywedodd Moses wrthynt, Os gwnewch y peth hyn, os ymarfogwch i’r rhyfel o flaen yr {{sc|Arglwydd}}, {{angor|32:21|21}} Os â pob un o honoch dros yr Iorddonen yn arfog o flaen yr {{sc|Arglwydd}}, nes iddo yrru ymaith ei elynion o’i flaen, {{angor|32:22|22}} A darostwng y wlad o flaen yr {{sc|Arglwydd}}; yna wedi hynny y cewch ddychwelyd, ac y byddwch<noinclude><references/></noinclude> drfxsg1g92bebg9cx6e9rql0201ejmm 170951 170950 2026-09-11T05:05:17Z Tylopous 3717 i fynu 170951 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Tylopous" /></noinclude>gadwynau, yn freichledau, yn fodrwyau, yn glust-dlysau, ac yn dorchau, i wneuthur cymmod dros ein heneidiau ger bron yr {{sc|Arglwydd}}. {{angor|31:51|51}} A chymmerodd Moses ac Eleazar yr offeiriad yr aur ganddynt, y dodrefn gweithgar oll. {{angor|31:52|52}} Ac yr ydoedd holl aur yr offrwm dyrchafael, yr hwn a offrymmasant i’r {{sc|Arglwydd}}, oddi wrth gapteiniaid y miloedd, ac oddi wrth gapteiniaid y cantoedd, yn un fil ar bymtheg saith gant a deg a deugain o siclau. {{angor|31:53|53}} (Yspeiliasai y gwŷr o ryfel bob un iddo ei hun.) {{angor|31:54|54}} A chymmerodd Moses ac Eleazar yr offeiriad yr aur gan gapteiniaid y miloedd a’r cantoedd, ac a’i dygasant i babell y cyfarfod, yn goffadwriaeth dros feibion Israel ger bron yr {{sc|Arglwydd}}. {{angor|Pennod_32}}{{c|{{uc|Pennod XXXII}}.}} {{bach|1 ''Y Reubeniaid a’r Gadiaid yn gofyn eu hetifeddiaeth y tu hwnt i’r Iorddonen.'' 6 ''Moses yn eu ceryddu hwynt.'' 16 ''Hwythau yn cynnyg iddo ef ammodau wrth ei fodd.'' 33 ''Moses yn rhoddi iddynt y wlad.'' 39 ''Hwythau yn ei goresgyn hi.''}} {{angor|32:1}} {{uc|Ac}} yr ydoedd anifeiliaid lawer i feibion Reuben, a llawer iawn i feibion Gad: a gwelsant dir Jazer, a thir Gilead; ac wele y lle yn lle ''da'' i anifeiliaid. {{angor|32:2|2}} A meibion Gad a meibion Reuben a ddaethant, ac a ddywedasant wrth Moses, ac wrth Eleazar yr offeiriad, ac wrth bennaduriaid y gynnulleidfa, gan ddywedyd, {{angor|32:3|3}} Atoroth, a Dibon, a Jazer, a Nimrah, a Hesbon, ac Elealeh, a Sebam, a Nebo, a Beon, {{angor|32:4|4}} ''Sef'' y tir a darawodd yr {{sc|Arglwydd}} o flaen cynnulleidfa Israel, tir i anifeiliaid ''yw'' efe; ac ''y mae'' i’th weision anifeiliaid. {{angor|32:5|5}} A dywedasant, Os cawsom ffafr yn dy olwg, rhodder y tir hwn i’th weision yn feddiant: na phâr i ni fyned dros yr Iorddonen. {{angor|32:6|6}} ¶ A dywedodd Moses wrth feibion Gad, ac wrth feibion Reuben, A â eich brodyr i’r rhyfel, ac a eisteddwch chwithau yma? {{angor|32:7|7}} A phaham y digalonnwch feibion Israel rhag myned trosodd i’r tir a roddodd yr {{sc|Arglwydd}} iddynt? {{angor|32:8|8}} Felly y gwnaeth eich tadau, pan anfonais hwynt o Cades-Barnea i edrych y tir. {{angor|32:9|9}} Canys aethant i fynu hyd ddyffryn Escol, a gwelsant y tir; a digalonnasant feibion Israel rhag myned i’r tir a roddasai yr {{sc|Arglwydd}} iddynt. {{angor|32:10|10}} Ac ennynodd digllonedd yr {{sc|Arglwydd}} y dydd hwnnw; ac efe a dyngodd, gan ddywedyd, {{angor|32:11|11}} Dïau na chaiff yr un o’r dynion a ddaethant i fynu o’r Aipht, o fab ugain mlwydd ac uchod, weled y tir a addewais trwy lw i Abraham, i Isaac, ac i Jacob: am na chyflawnasant ''wneuthur'' ar fy ol i: {{angor|32:12|12}} Ond Caleb mab Jephunneh y Ceneziad, a Josua mab Nun; canys cyflawnasant ''wneuthur'' ar ol yr {{sc|Arglwydd}}. {{angor|32:13|13}} Ac ennynodd digllonedd yr {{sc|Arglwydd}} yn erbyn Israel; a gwnaeth iddynt grwydro yn yr anialwch ddeugain mlynedd, nes darfod yr holl oes a wnaethai ddrygioni y’ngolwg yr {{sc|Arglwydd}}. {{angor|32:14|14}} Ac wele, chwi a godasoch yn lle eich tadau, yn gynnyrch dynion pechadurus, i chwanegu ar angerdd llid yr {{sc|Arglwydd}} wrth Israel. {{angor|32:15|15}} Os dychwelwch oddi ar ei ol ef; yna efe a âd y bobl etto yn yr anialwch, a chwi a ddinistriwch yr holl bobl hyn. {{angor|32:16|16}} ¶ A hwy a ddaethant atto ef, ac a ddywedasant, Corlannau defaid a adeiladwn ni yma i’n hanifeiliaid, a dinasoedd i’n plant. {{angor|32:17|17}} A ni a ymarfogwn yn fuan o flaen meibion Israel, hyd oni ddygom hwynt i’w lle eu hun; a’n plant a arhosant yn y dinasoedd caerog, rhag trigolion y tir. {{angor|32:18|18}} Ni ddychwelwn ni i’n tai, nes i feibion Israel berchennogi bob un ei etifeddiaeth. {{angor|32:19|19}} Hefyd nid etifeddwn ni gyd â hwynt o’r tu hwnt i’r Iorddonen, ac oddi yno allan; am ddyfod ein hetifeddiaeth i ni o’r tu yma i’r Iorddonen, tu a’r dwyrain. {{angor|32:20|20}} ¶ A dywedodd Moses wrthynt, Os gwnewch y peth hyn, os ymarfogwch i’r rhyfel o flaen yr {{sc|Arglwydd}}, {{angor|32:21|21}} Os â pob un o honoch dros yr Iorddonen yn arfog o flaen yr {{sc|Arglwydd}}, nes iddo yrru ymaith ei elynion o’i flaen, {{angor|32:22|22}} A darostwng y wlad o flaen yr {{sc|Arglwydd}}; yna wedi hynny y cewch ddychwelyd, ac y byddwch<noinclude><references/></noinclude> tjs7lb4po08kv1sed9ejfmdjanekdty 104 21618 170953 62102 2026-09-11T07:09:37Z Figaro-ahp 1983 ellipsis 170953 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Brin Rees" /></noinclude>gadael yr hen ysgol 'na pan oedd o'n ddim ond deuddeg oed. Daeth golau cyfrwys i lygaid Owen. Efallai... efallai ped âi am dro i'r chwarel a dangos i'w dad ei fod yn hwylus efo'i ddwylo, ac yn eiddgar am ddysgu, y medrai ei berswadio i'w dynnu o'r ysgol. Câi ddiwrnod cyfan efo'i dad, ymhell o gyrraedd dylanwad a dadleuon ei fam. "Dafydd?" "Ia, Now bach?" ""Faint ydi hi o'r gloch?" ""Wn i ddim yn iawn. Tua hannar awr wedi pump." "Ydi 'Mam wedi codi?" "Ydi. Mae hi wrthi'n cynnau'r tân." "Yr ydw' inna' am godi hefyd." "Codi? Yr argian, i be', dywad?" "I ddŵad efo chi i'r chwaral am dro. Gan nad oes 'na ddim ysgol, yntê Dafydd? 'Ydi 'Nhad yn saethu hiddiw?" "Ydi, yr ydw i'n meddwl. Ond 'fedri di ddim dŵad hiddiw, Now bach. 'Chlywis i mo 'Mam yn deud dy fod di i fynd tros dy addroddiada' efo Taid bora 'ma?" "Do, ond twt, mi wnaiff heno'r tro. Mi fedar Enid alw yno i ofyn iddo fo newid yr amsar." Yr oedd Owen ar ei draed erbyn hyn ac yn gwisgo amdano ar frys gwyllt. "Brensiach annwl, i b'le'r wyt ti'n mynd?" oedd cyfarchiad ei fam pan gyrhaeddodd ef y gegin. "I'r chwaral am dro, 'Mam. Mae 'Nhad yn saethu hiddiw." "A thitha' i fynd at Taid i redag dros dy adroddiada'? Ac wedi addo picio i'r Hafod pnawn 'ma i nôl llaeth imi?" "Mi geiff Enid alw yn nhŷ Taid, ac mi a' i i nôl llaeth heno ar ôl dŵad adra'." "'Rydw' i isio'r llaeth pnawn i wneud tatws-llaeth i'r swpar- chwaral. Hwda, bwyta'r uwd 'ma, a mi gei fynd cyn bellad â gwaelod Lôn Serth efo nhw." {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> azj8vcigxdzkzcpphmx1vx51ga484l6