Wicidestun cywikisource https://cy.wikisource.org/wiki/Hafan MediaWiki 1.47.0-wmf.19 first-letter Media Arbennig Sgwrs Defnyddiwr Sgwrs Defnyddiwr Wicidestun Sgwrs Wicidestun Delwedd Sgwrs Delwedd MediaWici Sgwrs MediaWici Nodyn Sgwrs Nodyn Cymorth Sgwrs Cymorth Categori Sgwrs Categori Tudalen Sgwrs Tudalen Indecs Sgwrs Indecs TimedText TimedText talk Modiwl Sgwrs modiwl Event Event talk 104 2490 170966 170926 2026-09-11T20:09:51Z Tylopous 3717 170966 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Guitarmankev1" /></noinclude>{{canoli|{{uc|Llyfr cyntaf Moses}}<br />{{sc|yr hwn a elwir}}<br />{{mawr|{{uc|Genesis.}}}}}} {{canoli|{{angor|Pennod_1|{{uc|Pennod I.}}}}}} {{bach|1 ''Creadwriaeth nef a daear'', 3 ''a’r goleuni'', 6 ''a’r ffurfafen''. 9 ''Neillduo y ddaear oddi wrth y dyfroedd'', 11 ''a’i gwneuthur yn ffrwythlawn''. 14 ''Yr haul, y lleuad, a’r sêr;'' 20 ''y pysgod a’r adar'', 24 ''a’r anifeiliaid'', 26 ''dyn ar lun Duw''. 29 ''Ordeinio lluniaeth ac ymborth''.}} {{angor|1:1}} {{uc|Yn}} y dechreuad y creodd {{sc|Duw}} y nefoedd a’r ddaear. {{angor|1:2|2}} A’r ddaear oedd afluniaidd a gwag, a thywyllwch ''oedd'' ar wyneb y dyfnder, ac Yspryd {{sc|Duw}} yn ymsymmud ar wyneb y dyfroedd. {{angor|1:3|3}} A {{sc|Duw}} a ddywedodd, Bydded goleuni, a goleuni a fu. {{angor|1:4|4}} A {{sc|Duw}} a welodd y goleuni, mai da ''oedd'': a {{sc|Duw}} a wahanodd rhwng y goleuni a’r tywyllwch. {{angor|1:5|5}} A {{sc|Duw}} a alwodd y goleuni yn Ddydd, a’r tywyllwch a alwodd efe yn Nos: a’r hwyr a fu, a’r bore a fu, y dydd cyntaf. {{angor|1:6|6}} ¶ {{sc|Duw}} hefyd a ddywedodd, Bydded ffurfafen y’nghanol y dyfroedd, a bydded hi yn gwahanu rhwng y dyfroedd a’r dyfroedd. {{angor|1:7|7}} A {{sc|Duw}} a wnaeth y ffurfafen, ac a wahanodd rhwng y dyfroedd oddi tan y ffurfafen, a’r dyfroedd oddi ar y ffurfafen: ac felly y bu. {{angor|1:8|8}} A’r ffurfafen a alwodd {{sc|Duw}} yn Nefoedd: a’r hwyr a fu, a’r bore a fu, yr ail ddydd. {{angor|1:9|9}} ¶ {{sc|Duw}} hefyd a ddywedodd, Casgler y dyfroedd oddi tan y nefoedd i’r un lle, ac ymddangosed y sychdir: ac felly y bu. {{angor|1:10|10}} A’r sychdir a alwodd {{sc|Duw}} yn Ddaear, a chasgliad y dyfroedd a alwodd efe yn Foroedd: a {{sc|Duw}} a welodd mai da ''oedd''. {{angor|1:11|11}} A {{sc|Duw}} a ddywedodd, Egined y ddaear egin, ''sef'' llysiau yn hadu had a phrennau ffrwythlawn yn dwyn ffrwyth, wrth eu rhywogaeth, y rhai ''y mae'' eu had ynddynt ar y ddaear: ac felly y bu. {{angor|1:12|12}} A’r ddaear a ddug egin, ''sef'' llysiau yn hadu had wrth eu rhywogaeth, a phrennau yn dwyn ffrwyth, y rhai ''y mae'' eu had ynddynt wrth eu rhywogaeth: a {{sc|Duw}} a welodd mai da ''oedd''. {{angor|1:13|13}} A’r hwyr a fu, a’r bore a fu, y trydydd dydd. {{angor|1:14|14}} ¶ {{sc|Duw}} hefyd a ddywedodd, Bydded goleuadau yn ffurfafen y nefoedd, i wahanu rhwng y dydd a’r nos; a byddant yn arwyddion, ac yn dymhorau, ac yn ddyddiau, a blynyddoedd. {{angor|1:15|15}} A byddant yn oleuadau yn ffurfafen y nefoedd, i oleuo ar y ddaear: ac felly y bu. {{angor|1:16|16}} A {{sc|Duw}} a wnaeth ddau oleuad mawrion; y goleuad mwyaf i lywodraethu y dydd, a’r goleuad lleiaf i lywodraethu y nos: a’r sêr ''hefyd a wnaeth efe''. {{angor|1:17|17}} Ac yn ffurfafen y nefoedd y rhoddes {{sc|Duw}} hwynt, i oleuo ar y ddaear, {{angor|1:18|18}} Ac i lywodraethu y dydd a’r nos, ac i wahanu rhwng y goleuni a’r tywyllwch: a gwelodd {{sc|Duw}} mai da ''oedd''. {{angor|1:19|19}} A’r hwyr a fu, a’r bore a fu, y pedwerydd dydd. {{angor|1:20|20}} ¶ {{sc|Duw}} hefyd a ddywedodd, Heigied y dyfroedd ymlusgiaid byw, ac eheded ehediaid uwch y ddaear, yn wyneb ffurfafen y nefoedd. {{angor|1:21|21}} A {{sc|Duw}} a greodd y môrfeirch mawrion, a phob ymlusgiad byw, y rhai a heigiodd y dyfroedd yn eu rhywogaeth, a phob ehediad asgellog yn ei rywogaeth: a gwelodd {{sc|Duw}} mai da ''oedd''. {{angor|1:22|22}} A {{sc|Duw}} a’u bendigodd hwynt, gan ddywedyd, Ffrwythwch, ac amlhêwch, a llenwch y dyfroedd yn y moroedd, a llïosoged yr ehediaid ar y ddaear. {{angor|1:23|23}} A’r hwyr a fu, a’r bore a fu, y pummed dydd. {{angor|1:24|24}} ¶ {{sc|Duw}} hefyd a ddywedodd, Dyged y ddaear ''bob'' peth byw wrth ei rywogaeth, yr anifail, a’r ymlusgiad, a bwystfil y ddaear wrth ei rywogaeth: ac felly y bu. {{nop}}<noinclude> <references/></noinclude> bxh976p10vpb1vvucajegzjnacfbpnp 104 2667 170960 170911 2026-09-11T18:41:34Z Tylopous 3717 ddinystriwyf 170960 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="AlwynapHuw" /></noinclude>ant ef allan, ac a’i gosodasant o’r tu allan i’r ddinas. {{angor|19:17|17}} Ac wedi iddynt eu dwyn hwynt allan, efe a ddywedodd, Dïangc am dy einioes; nac edrych ar dy ol, ac na saf yn yr holl wastadedd: dïangc i’r mynydd, rhag dy ddifetha. {{angor|19:18|18}} A dywedodd Let wrthynt, O nid ''felly'', fy Arglwydd. {{angor|19:19|19}} Wele yn awr, cafodd dy was ffafr yn dy olwg, a mawrheaist dy drugaredd a wnaethost â mi, gan gadw fy einioes; ac ni allaf fi ddïangc i’r mynydd, rhag i ddrwg fy ngoddiweddyd, a marw o honof. {{angor|19:20|20}} Wele yn awr, y ddinas hon yn agos i ffoi iddi, a bechan yw: O gâd i mi ddïangc yno, (onid bechan yw hi?) a byw fydd fy enaid. {{angor|19:21|21}} Yntau a ddywedodd wrtho, Wele, mi a ganiatteais dy ddymuniad hefyd am y peth hyn, fel na ddinystriwyf y ddinas ''am'' yr hon y dywedaist. {{angor|19:22|22}} Brysia, dïangc yno; o herwydd ni allaf wneuthur dim nes dy ddyfod yno: am hynny y galwodd efe enw y ddinas Soar. {{angor|19:23|23}} ¶ Cyfodasai yr haul ar y ddaear, pan ddaeth Lot i Soar. {{angor|19:24|24}} Yna yr {{sc|Arglwydd}} a wlawiodd ar Sodom a Gomorrah frwmstan a thân oddi wrth yr {{sc|Arglwydd}}, allan o’r nefoedd. {{angor|19:25|25}} Felly y dinystriodd efe y dinasoedd hynny, a’r holl wastadedd, a holl drigolion y dinasoedd, a chnwd y ddaear. {{angor|19:26|26}} ¶ Eithr ei wraig ef a edrychodd drach ei chefn o’i du ol ef, a hi a aeth yn golofn halen. {{angor|19:27|27}} ¶ Ac Abraham a aeth yn fore i’r lle y safasai efe ynddo ger bron yr {{sc|Arglwydd}}. {{angor|19:28|28}} Ac efe a edrychodd tu a Sodom a Gomorrah, a thu a holl dir y gwastadedd; ac a edrychodd, ac wele, cyfododd mwg y tir fel mwg ffwrn. {{angor|19:29|29}} ¶ A phan ddifethodd {{sc|Duw}} ddinasoedd y gwastadedd, yna y cofiodd {{sc|Duw}} am Abraham, ac a yrrodd Lot o ganol y dinystr, pan ddinystriodd efe y dinasoedd yr oedd Lot yn trigo ynddynt. {{angor|19:30|30}} ¶ A Lot a esgynnodd o Soar, ac a drigodd yn y mynydd, a’i ddwy ferch gyd âg ef: o herwydd efe a ofnodd drigo yn Soar; ac a drigodd mewn ogof, efe a’i ddwy ferched. {{angor|19:31|31}} ¶ A dywedodd yr hynaf wrth yr ieuangaf, Ein tad ni ''sydd'' hen, a gwr nid oes yn y wlad i ddyfod attom ni, wrth ddefod yr holl ddaear. {{angor|19:32|32}} Tyred, rhoddwn i’n tad win i’w yfed, a gorweddwn gyd âg ef, fel y cadwom had o’n tad. {{angor|19:33|33}} A hwy a roddasant win i’w tad i yfed y noson honno: a’r hynaf a ddaeth ac a orweddodd gyd â’i thad; ac ni wybu efe pan orweddodd hi, na phan gyfododd hi. {{angor|19:34|34}} A thrannoeth y dywedodd yr hynaf wrth yr ieuangaf, Wele, myfi a orweddais neithiwr gyd â’m tad; rhoddwn win iddo i’w yfed heno hefyd, a dos dithau a gorwedd gyd âg ef, fel y cadwom had o’n tad. {{angor|19:35|35}} A hwy a roddasant win i’w tad i yfed y noson honno hefyd: a’r ieuangaf a gododd, ac a orweddodd gyd âg ef; ac ni wybu efe pan orweddodd hi, na phan gyfododd hi. {{angor|19:36|36}} Felly dwy ferched Lot a feichiogwyd o’u tad. {{angor|19:37|37}} A’r hynaf a esgorodd ar fab, ac a alwodd ei enw ef Moab: efe yw tad y Moabiaid hyd heddyw. {{angor|19:38|38}} A’r ieuangaf, hefyd, a esgorodd hithau ar fab, ac a alwodd ei enw ef Ben-ammi: efe yw tad meibion Ammon hyd heddyw. {{angor|Pennod_20}}{{canoli|{{uc|Pennod XX.}}}} {{bach|1 ''Abraham yn ymdaith yn Gerar,'' 2 ''yn gwadu ei wraig, ac yn ei cholli hi.'' 3 ''Ceryddu Abimelech mewn breuddwyd o’i hachos hi.'' 9 ''Yntau yn ceryddu Abraham,'' 14 ''yn rhoddi Sarah yn ei hol,'' 16 ''ac yn ei cheryddu hi,'' 17 ''ac yn cael ei iachâu trwy weddi Abraham.''}} {{angor|20:1}} {{uc|Ac}} Abraham a aeth oddi yno i dir y dehau, ac a gyfanheddodd rhwng Cades a Sur, ac a ymdeithiodd yn Gerar. {{angor|20:2|2}} A dywedodd Abraham am Sara ei wraig, Fy chwaer yw hi: ac Abimelech brenhin Gerar a anfonodd, ac a gymmerth Sara. {{angor|20:3|3}} Yna y daeth {{sc|Duw}} at Abimelech, noswaith, mewn breuddwyd, ac a ddywedodd wrtho, Wele, dyn marw wyt ti am y wraig a gymmeraist, a hithau yn berchen gwr. {{angor|20:4|4}} Ond Abimelech ni nesasai atti hi: ac efe a ddywedodd, {{sc|Arglwydd}}, a leddi di genedl gyfiawn hefyd? {{angor|20:5|5}} Oni ddywedodd efe wrthyf fi, Fy chwaer yw hi? a hithau hefyd ei hun a ddywedodd, Fy mrawd yw efe: ym mherffeithrwydd fy nghalon, ac y’nglendid fy nwylaw, y gwneuthum hyn. {{angor|20:6|6}} Yna y dywedodd {{sc|Duw}} wrtho<noinclude><references/></noinclude> hxrifvhfq6qdlvxbecjzjx6n4qw70vb 104 2900 170976 143076 2026-09-12T06:17:45Z Tylopous 3717 heddyw 170976 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="AlwynapHuw" /></noinclude>{{angor|25:7|7}} A dyma ddyddiau blynyddoedd einioes Abraham, y rhai y bu efe fyw; càn mlynedd a phymtheng mlynedd a thri ugain. {{angor|25:8|8}} Ac Abraham a drengodd, ac a fu farw mewn oed teg, yn hen, ac yn gyflawn ''o ddyddiau;'' ac efe a gasglwyd at ei bobl. {{angor|25:9|9}} Ac Isaac ac Ismael ei feibion a’i claddasant ef yn ogof Machpelah, ym maes Ephron fab Sohar yr Hethiad, yr hwn ''sydd'' o flaen Mamre; {{angor|25:10|10}} Y maes a brynasai Abraham gan feibion Heth; yno y claddwyd Abraham, a Sara ei wraig. {{angor|25:11|11}} ¶ Ac wedi marw Abraham, bu hefyd i {{sc|Dduw}} fendithio Isaac ei fab ef: ac Isaac a drigodd wrth ffynnon Lahai-roi. {{angor|25:12|12}} ¶ A dyma genhedlaethau Ismael, fab Abraham, yr hwn a ymddûg Agar yr Aiphtes, morwyn Sara, i Abraham. {{angor|25:13|13}} A dyma enwau meibion Ismael, erbyn eu henwau, trwy eu cenhedlaethau: Nebaioth cyntaf-anedig Ismael, a Chedar, ac Adbeel, a Mibsam, {{angor|25:14|14}} Misma hefyd, a Dumah, a Massa, {{angor|25:15|15}} Hadar, a Themah, Jetur, Nephis, a Chedemah. {{angor|25:16|16}} Dyma hwy meibion Ismael, a dyma eu henwau hwynt wrth eu trefydd, ac wrth eu cestyll: yn ddeuddeg o dywysogion yn ol eu cenhedloedd. {{angor|25:17|17}} A dyma flynyddoedd einioes Ismael; càn mlynedd a dwy ar bymtheg ar hugain o flynyddoedd: yna y trengodd, ac y bu farw, ac y casglwyd ef at ei bobl. {{angor|25:18|18}} Preswyliasant hefyd o Hafilah hyd Sur, yr hon ''sydd'' o flaen yr Aipht, ffordd yr âi di i Assyria: ac y’ngŵydd ei holl frodyr y bu efe farw. {{angor|25:19|19}} ¶ A dyma genhedlaethau Isaac fab Abraham: Abraham a genhedlodd Isaac. {{angor|25:20|20}} Ac Isaac oedd fab deugain mlwydd pan gymmerodd efe Rebeca ferch Bethuel y Syriad, o Mesopotamia, chwaer Laban y Syriad, yn wraig iddo. {{angor|25:21|21}} Ac Isaac a weddïodd ar yr {{sc|Arglwydd}} dros ei wraig, am ei bod hi yn amhlantadwy, a’r {{sc|Arglwydd}} a wrandawodd arno ef, a Rebeccah ei wraig ef a feichiogodd. {{angor|25:22|22}} A’r plant a ymwthiasant â’u gilydd yn ei chroth hi: yna y dywedodd hi, Os felly, beth ''a wnaf'' fi fel hyn? A hi a aeth i ymofyn â’r {{sc|Arglwydd}}. {{angor|25:23|23}} A’r {{sc|Arglwydd}} a ddywedodd wrthi hi, Dwy genedl ''sydd'' yn dy groth di, a ''dau fath'' ar bobl a wahenir o’th fru di; a’r naill bobl fydd cryfach na’r llall, a’r hynaf a wasanaetha’r ieuangaf. {{angor|25:24|24}} ¶ A phan gyflawnwyd ei dyddiau hi i esgor, wele, gefeilliaid ''oedd'' yn ei chroth hi. {{angor|25:25|25}} A’r cyntaf a ddaeth allan yn goch drosto i gyd fel cochl flewog: a galwasant ei enw ef Esau. {{angor|25:26|26}} Ac wedi hynny y daeth ei frawd ef allan, a’i law yn ymaflyd yn sawdl Esau: a galwyd ei enw ef Jacob. Ac Isaac oedd fab tri ugeinmlwydd pan anwyd hwynt. {{angor|25:27|27}} A’r llangciau a gynnyddasant: ac Esau oedd wr yn medru hela, ''a'' gwr o’r maes, a Jacob ''oedd'' wr disyml, yn cyfanneddu mewn pebyll. {{angor|25:28|28}} Isaac hefyd oedd hoff ganddo Esau, am ei fod yn bwytta o’i helwriaeth ef: a Rebecca a hoffai Jacob. {{angor|25:29|29}} ¶ A Jacob a ferwodd gawl: yna Esau a ddaeth o’r maes, ac efe yn ddiffygiol. {{angor|25:30|30}} A dywedodd Esau wrth Jacob, Gâd i mi yfed, attolwg, o’r ''cawl'' coch yma; o herwydd diffygiol ''wyf'' fi: am hynny y galwyd ei enw ef Edom. {{angor|25:31|31}} A dywedodd Jacob, Gwerth di heddyw i mi dy enedigaeth-fraint. {{angor|25:32|32}} A dywedodd Esau, Wele fi yn myned i farw, a pha lês a wna yr enedigaeth-fraint hon i mi? {{angor|25:33|33}} A dywedodd Jacob, Twng i mi heddyw. Ac efe a dyngodd iddo; ac efe a werthodd ei enedigaeth-fraint i Jacob. {{angor|25:34|34}} A Jacob a roddes i Esau fara a chawl ffacbys, ac efe a fwyttaodd, ac a yfodd, ac a gododd, ac a aeth ymaith: felly y dïystyrodd Esau ei enedigaeth-fraint. {{angor|Pennod_26}}{{canoli|{{uc|Pennod XXVI.}}}} {{bach|1 ''Isaac o achos newyn yn myned i Gerar.'' 2 ''Duw yn ei addysgu ac yn ei fenditihio ef.'' 7 ''Abimelech yn ei geryddu ef am wadu ei wraig.'' 12 ''Efe yn myned yn gyfoethog:'' 18 ''Yn cloddio ffynnon Esec, Sitnah, a Rehoboth.'' 26 ''Abimelech yn gwneuthur cynghrair âg ef yn Beer-seba.'' 34 ''Gwragedd Esau.''}} {{angor|26:1}} A {{uc|bu}} newyn yn y tir, heb law y newyn cyntaf a fuasai yn nyddiau Abraham: ac Isaac a aeth<noinclude><references/></noinclude> 8d696d354agt1egf0xjy1zuitfb8yck 104 2969 170977 170927 2026-09-12T06:18:17Z Tylopous 3717 heddyw 170977 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="AlwynapHuw" /></noinclude>{{angor|40:10|10}} Ac yn y winwydden ''yr oedd'' tair caingc: ac ''yr oedd'' hi megis yn blaen-darddu; ei blodeuyn a dorrasai allan, ei grawn-sypiau hi a ddug rawnwin aeddfed. {{angor|40:11|11}} Hefyd ''yr oedd'' cwppan Pharaoh yn fy llaw: a chymmerais y grawnwin, a gwesgais hwynt i gwppan Pharaoh; a rhoddais y cwppan yn llaw Pharaoh. {{angor|40:12|12}} A Joseph a ddywedodd wrtho, Dyma ei ddehongliad ef. Tri diwrnod yw y tair caingc. {{angor|40:13|13}} O fewn tri diwrnod etto Pharaoh a ddyrchafa dy ben di, ac a’th rydd di eilwaith yn dy le; a rhoddi gwppan Pharaoh yn ei law ef, fel y buost arferol yn y cyntaf, pan oeddyt drulliad iddo. {{angor|40:14|14}} Etto cofia fi gyd â thi, pan fo daioni i ti, a gwna, attolwg, â mi drugaredd, a chofia fi wrth Pharaoh, a dwg fi allan o’r tŷ hwn: {{angor|40:15|15}} Oblegid yn lladrad y’m lladrattâwyd o wlad yr Hebreaid; ac yma hefyd ni wneuthum ddim, fel y bwrient fi y’ngharchar. {{angor|40:16|16}} Pan welodd y pen-pobydd mai da oedd y dehongliad, efe a ddywedodd wrth Joseph, Minnau hefyd ''oeddwn'' yn fy mreuddwyd; ac wele, dri chawell rhwyd-dyllog ar fy mhen. {{angor|40:17|17}} Ac yn y cawell uchaf ''yr oedd'' peth o bob bwyd Pharaoh o waith pobydd; a’r ehediaid yn eu bwytta hwynt o’r cawell oddi ar fy mhen. {{angor|40:18|18}} A Joseph a attebodd ac a ddywedodd, Dyma ei ddehongliad ef. Tri diwrnod yw y tri chawell. {{angor|40:19|19}} O fewn tri diwrnod etto y cymmer Pharaoh dy ben di oddi arnat, ac a’th groga di ar bren; a’r ehediaid a fwyttânt dy gnawd di oddi am danat. {{angor|40:20|20}} ¶ Ac ar y trydydd dydd yr oedd dydd genedigaeth Pharaoh: ac efe a wnaeth wledd i’w holl weision: ac efe a ddyrchafodd ben y pen-trulliad, a’r pen-pobydd ym mysg ei weision. {{angor|40:21|21}} Ac a osododd y pen-trulliad eilwaith yn ei swydd; ac yntau a roddes y cwppan i law Pharaoh. {{angor|40:22|22}} A’r pen-pobydd a grogodd efe, fel y dehonglasai Joseph iddynt hwy. {{angor|40:23|23}} Ond y pen-trulliad ni chofiodd Joseph, eithr anghofiodd ef. {{angor|Pennod_41}}{{canoli|{{uc|Pennod XLI.}}}} {{bach|1 ''Dau freuddwyd Pharaoh.'' 25 ''Joseph yn eu dehongli hwy:'' 33 ''yn rhoddi cynghor i Pharaoh,'' 38 ''Codiad Joseph.'' 50 ''Mae efe yn cenhedlu Manasseh ac Ephraim.'' 54 ''Y newyn yn dechreu.''}} {{angor|41:1}} {{uc|Yna}} ym mhen dwy flynedd lawn, y bu i Pharaoh freuddwydio; ac wele efe yn sefyll wrth yr afon. {{angor|41:2|2}} Ac wele, yn esgyn o’r afon, saith o wartheg teg yr olwg, a thewion o gig; ac mewn gweirglodd-dir y porent. {{angor|41:3|3}} Wele hefyd, saith o wartheg eraill yn esgyn ar eu hol hwynt o’r afon, yn ddrwg yr olwg, ac yn gulion o gig; a hwy a safasant yn ymyl y gwartheg ''eraill'', ar làn yr afon. {{angor|41:4|4}} A’r gwartheg drwg yr olwg, a chulion o gig, a fwyttasant y saith gwartheg teg yr olwg, a breision. Yna y dihunodd Pharaoh. {{angor|41:5|5}} Ac efe a gysgodd, ac a freuddwydiodd eilwaith: ac wele, saith o dywysennau yn tyfu ar un gorsen, o ''rai'' breisgion a da. {{angor|41:6|6}} Wele hefyd, saith o dywysennau teneuon, ac wedi deifio gan wynt y dwyrain, yn tarddu allan ar eu hol hwynt. {{angor|41:7|7}} A’r tywysennau teneuon a lyngcasant y saith dywysen fraisg a llawn. A deffrôdd Pharaoh; ac wele breuddwyd ''oedd''. {{angor|41:8|8}} A’r bore y bu i’w yspryd ef gynhyrfu; ac efe a anfonodd, ac a alwodd am holl ddewiniaid yr Aipht a’i holl ddoethion hi: a Pharaoh a fynegodd iddynt hwy ei freuddwydion; ond nid ''oedd'' a’u dehonglai hwynt i Pharaoh. {{angor|41:9|9}} ¶ Yna y llefarodd y pen-trulliad wrth Pharaoh, gan ddywedyd, Yr wyf fi yn cofio fy meiau heddyw. {{angor|41:10|10}} Llidio a wnaethai Pharaoh wrth ei weision; ac efe a’m rhoddes mewn carchar ''yn'' nhŷ y distain, myfi a’r pen-pobydd. {{angor|41:11|11}} A ni a freuddwydiasom freuddwyd yn yr un nos, mi ac efe: breuddwydiasom bob un ar ôl dehongliad ei freuddwyd. {{angor|41:12|12}} Ac yr oedd yno gyd â nyni fab ieuangc o Hebread, gwas i’r distain; a ni a fynegasom iddo ef: yntau a ddehonglodd i ni ein breuddwydion; i bob un yn ol ei freuddwyd y dehonglodd efe. {{angor|41:13|13}} A darfu, fel y dehonglodd i ni, felly y bu: rhodd fi eilwaith i’m swydd; ac yntau a grogodd efe. {{angor|41:14|14}} ¶ Pharaoh, gan hynny, a an-<noinclude><references/></noinclude> kg3gk9rouccun1lknfb0oouaq7iovbc 104 2972 170978 170944 2026-09-12T06:18:48Z Tylopous 3717 heddyw 170978 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="AlwynapHuw" /></noinclude>ych, gan ddywedyd, Ysbïwyr ''ydych'' chwi. {{angor|42:15|15}} Wrth hyn y’ch profir: Myn einioes Pharaoh, ''nid'' ewch allan oddi yma, onid trwy ddyfod o’ch brawd ieuangaf yma. {{angor|42:16|16}} Hebryngwch un o honoch i gyrchu eich brawd, a rhwymer chwithau; fel y profer eich geiriau chwi, ''a oes'' gwirionedd ynoch: oblegid onid ê, myn einioes Pharaoh, ysbïwyr yn ddïau ''ydych'' chwi. {{angor|42:17|17}} Ac efe a’u rhoddodd hwynt i gyd y’ngharchar dridiau. {{angor|42:18|18}} Ac ar y trydydd dydd y dywedodd Joseph wrthynt, Gwnewch hyn, fel y byddoch fyw: ofni {{sc|Duw}} yr wyf fi. {{angor|42:19|19}} Os gwŷr cywir ''ydych'' chwi, rhwymer un o’ch brodyr chwi yn eich carchardy; ac ewch chwithau, dygwch ŷd ''rhag'' newyn i’ch tylwyth. {{angor|42:20|20}} A dygwch eich brawd ieuangaf attaf ti; felly y cywirir eich geiriau chwi, ac ni byddwch feirw. Hwythau a wnaethant felly. {{angor|42:21|21}} ¶ Ac a ddywedasant wrth eu gilydd, Dïau bechu o honom yn erbyn ein brawd; oblegid gweled a wnaethom gyfyngdra ei enaid ef, pan ymbiliodd efe â ni, ac ni wrandawsom ef: am hynny y daeth y cyfyngdra hwn arnom ni. {{angor|42:22|22}} A Reuben a’u hattebodd hwynt, gan ddywedyd, Oni ddywedais i wrthych, gan ddywedyd, Na phechwch yn erbyn yr herlod, ac ni wrandawech chwi? wele am hynny ynteu y gofynir ei waed ef. {{angor|42:23|23}} Ac nis gwyddynt hwy fod Joseph yn eu deall; am ''fod'' cyfieithydd rhyngddynt. {{angor|42:24|24}} Yntau a drodd oddi wrthynt, ac a wylodd, ac a ddaeth eilchwyl attynt, ac a lefarodd wrthynt hwy, ac a gymmerth o’u mysg hwynt Simeon, ac a’i rhwymodd ef o flaen eu llygaid hwynt. {{angor|42:25|25}} ¶ Joseph hefyd a orchymynodd lenwi eu sachau hwynt o ŷd, a rhoddi drachefn arian pob un ''o honynt'' yn ei sach, a rhoddi bwyd iddynt i’w fwytta ar y ffordd: ac felly y gwnaeth iddynt hwy. {{angor|42:26|26}} Hwythau a gyfodasant eu hŷd ar eu hasynod, ac a aethant oddi yno. {{angor|42:27|27}} Ac un a agorodd ei sach, ar fedr rhoddi ebran i’w asyn yn y lletty; ac a ganfu ei arian; canys wele hwynt y’ngenau ei ffettan ef. {{angor|42:28|28}} Ac a ddywedodd wrth ei frodyr, Rhoddwyd adref fy arian, ac wele ''hwynt'' hefyd yn fy ffettan: yna y digalonnasant hwy, ac a ofnasant, gan ddywedyd wrth ei gilydd, Paham y gwnaeth {{sc|Duw}} i ni hyn? {{angor|42:29|29}} ¶ A hwy a ddaethant at Jacob eu tad i wlad Canaan, ac a fynegasant iddo eu holl ddamweiniau, gan ddywedyd, {{angor|42:30|30}} Dywedodd y gwr ''oedd'' arglwydd y wlad yn arw wrthym ni, ac a’n cymmerth ni fel ysbïwyr y wlad. {{angor|42:31|31}} Ninnau a ddywedasom wrtho ef, Gwŷr cywir ''ydym'' ni, nid ysbïwyr ydym. {{angor|42:32|32}} Deuddeg o frodyr ''oeddym'' ni, meibion ein tad ni: un nid ''yw fyw'', ac ''y mae'' yr ieuangaf heddyw gyd â’n tad ni y’ngwlad Canaan. {{angor|42:33|33}} A dywedodd y gwr oedd arglwydd y wlad wrthym ni, Wrth hyn y caf wybod mai cywir ''ydych'' chwi; gadêwch gyd â myfi un o’ch brodyr, a chymmerwch ''luniaeth i dorri'' newyn eich teuluoedd, ac ewch ymaith. {{angor|42:34|34}} A dygwch eich brawd ieuangaf attaf fi, fel y gwybyddwyf nad ysbïwyr ''ydych'' chwi, ond ''eich bod'' yn gywir: ''yna'' y rhoddaf eich brawd i chwi, a chewch farchnatta yn y wlad. {{angor|42:35|35}} ¶ Fel yr oeddynt hwy yn tywallt eu sachau, yna wele godaid arian pob un yn ei sach: a phan welsant y codau arian, hwynt-hwy a’u tad, ofni a wnaethant. {{angor|42:36|36}} A Jacob, eu tad hwynt, a ddywedodd wrthynt hwy, Diblantasoch fi: Joseph nid ''yw fyw'', a Simeon yntau nid ''yw fyw'', a Benjamin a ddygech ymaith: yn fy erbyn i y mae hyn oll. {{angor|42:37|37}} A dywedodd Reuben wrth ei dad, gan ddywedyd, Lladd fy nau fab ''i'', oni ddygaf ef drachefn attat ti: dyro ef yn fy llaw i, a mi a’i dygaf ef attat ti eilwaith. {{angor|42:38|38}} Yntau a ddywedodd, Nid â fy mab i waered gyd â chwi: oblegid bu farw ei frawd, ac yntau a adawyd ei hunan: pe digwyddai iddo ef niwed ar y ffordd yr ewch ar hyd-ddi, yna chwi a barech i’m penwynni ddisgyn i’r bedd mewn tristwch. {{angor|Pennod_43}}{{canoli|{{uc|Pennod XLIII.}}}} {{bach|1 ''Jacob yn flin ganddo ollwng Benjamin.'' 15 ''Joseph yn croesawu ei frodyr.'' 31 ''Yn gwneuthur iddynt wledd.''}} {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> 87m3545glgamwq6sunhf2zbnrtmahm7 104 2978 170979 142941 2026-09-12T06:19:30Z Tylopous 3717 heddyw (2) 170979 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="AlwynapHuw" /></noinclude>goreu yn y wlad; trigant yn nhir Gosen: ac os gwyddost fod yn eu mysg wŷr grymmus, gosod hwynt yn ben-bugeiliaid ar yr eiddof fi. {{angor|47:7|7}} A dug Joseph Jacob ei dad, ac a’i gosododd ger bron Pharaoh: a Jacob a fendithiodd Pharaoh. {{angor|47:8|8}} A dywedodd Pharaoh wrth Jacob, Pa faint ''yw'' dyddiau blynyddoedd dy einioes di? {{angor|47:9|9}} A Jacob a ddywedodd wrth Pharaoh, Dyddiau blynyddoedd fy ymdaith ''ydynt'' ddeg ar hugain a chàn mlynedd: ychydig a drwg fu dyddiau blynyddoedd fy einioes, ac ni chyrhaeddasant ddyddiau blynyddoedd einioes fy nhadau yn nyddiau eu hymdaith hwynt. {{angor|47:10|10}} A bendithiodd Jacob Pharaoh, ac a aeth allan o ŵydd Pharaoh. {{angor|47:11|11}} ¶ A Joseph a gyfleodd ei dad a’i frodyr, ac a roddes iddynt feddiant y’ngwlad yr Aipht, y’nghwrr goreu y wlad, yn nhir Rameses, fel y gorchymynasai Pharaoh. {{angor|47:12|12}} Joseph hefyd a gynhaliodd ei dad, a’i frodyr, a holl dylwyth ei dad, â bara, yn ol ''eu'' teuluoedd. {{angor|47:13|13}} ¶ Ac nid ''oedd'' bara yn yr holl wlad: canys y newyn oedd drwm iawn; fel yr oedd gwlad yr Aipht, a gwlad Canaan, yn dyddfu gan y newyn. {{angor|47:14|14}} Joseph hefyd a gasglodd yr holl arian a gawsid yn nhir yr Aipht, ac yn nhir Canaan, am yr ymborth a brynasent hwy: a Joseph a ddug yr arian i dŷ Pharaoh. {{angor|47:15|15}} Pan ddarfu yr arian yn nhir yr Aipht, ac y’ngwlad Canaan, yr holl Aiphtiaid a ddaethant at Joseph, gan ddywedyd, Moes i ni fara: canys paham y byddem ni feirw ger dy fron? o herwydd darfu yr arian. {{angor|47:16|16}} A dywedodd Joseph, Moeswch eich anifeiliaid; a rhoddaf i chwi am eich anifeiliaid, os darfu yr arian. {{angor|47:17|17}} A hwy a ddygasant eu hanifeiliaid at Joseph: a rhoddes Joseph iddynt fara am y meirch, ac am y dïadelloedd defaid, ac am y gyrroedd gwartheg, ac am yr asynod; ac a’u cynhaliodd hwynt â bara, am eu holl anifeiliaid, dros y flwyddyn honno. {{angor|47:18|18}} A phan ddarfu y flwyddyn honno, y daethant atto ef yr ail flwyddyn, ac a ddywedasant wrtho, Ni chelwn oddi wrth fy arglwydd ddarfod yr arian, a ''myned ein'' hysgrubliaid a’n hanifeiliaid at fy arglwydd; ni adawyd ''i ni'' ger bron fy arglwydd onid ein cyrff a’n tir. {{angor|47:19|19}} Paham y byddwn feirw o flaen dy lygaid, nyni a’n tir? pryn ni a’n tir am fara; a nyni a’n tir a fyddwn gaethion i Pharaoh: dod dithau i ni had, fel y byddom fyw, ac na fyddom feirw, ac na byddo y tir yn anghyfannedd. {{angor|47:20|20}} A Joseph a brynodd holl dir yr Aipht i Pharaoh: canys yr Aiphtiaid a werthasant bob un ei faes; oblegid y newyn a gryfhasai arnynt: felly yr aeth y tir i Pharaoh. {{angor|47:21|21}} Y bobl hefyd, efe a’u symmudodd hwynt i ddinasoedd, o’r naill gwrr i derfyn yr Aipht hyd ei chwrr ''arall''. {{angor|47:22|22}} Yn unig tir yr offeiriaid ni phrynodd efe: canys rhan ''oedd'' i’r offeiriaid wedi ei phennu iddynt gan Pharaoh, a’u rhan a roddasai Pharaoh iddynt a fwyttasant hwy; am hynny ni werthasant hwy eu tir. {{angor|47:23|23}} Dywedodd Joseph hefyd wrth y bobl, Wele, prynais chwi heddyw, a’ch tir, i Pharaoh: wele i chwi had, heuwch chwithau y tir. {{angor|47:24|24}} A bydded i chwi roddi i Pharaoh y bummed ran o’r cnwd; a bydd y pedair rhan i chwi, yn had i’r maes, ac yn ymborth i chwi, ac i’r rhai ''sydd'' yn eich tai, ac yn fwyd i’ch rhai bach. {{angor|47:25|25}} A dywedasant, Cedwaist ni yn fyw: gâd i ni gael ffafr y’ngolwg fy arglwydd, a byddwn weision i Pharaoh. {{angor|47:26|26}} A Joseph a osododd hynny yn ddeddf hyd heddyw ar dir yr Aipht, gael o Pharaoh y bummed ran; ond o dir yr offeiriaid yn unig, yr hwn nid oedd eiddo Pharaoh. {{angor|47:27|27}} ¶ Trigodd Israel hefyd y’ngwlad yr Aipht o fewn tir Gosen, ac a gawsant feddiannau ynddi; cynyddasant hefyd, ac amlhasant yn ddirfawr. {{angor|47:28|28}} Jacob hefyd a fu fyw yn nhir yr Aipht ddwy flynedd ar bymtheg; felly yr oedd dyddiau Jacob, ''sef'' blynyddoedd ei einioes ef, yn saith mlynedd a deugain a chàn mlynedd. {{angor|47:29|29}} A dyddiau Israel a nesasant i farw: ac efe a alwodd am ei fab Joseph, ac a ddywedodd wrtho, O chefais yn awr ffafr yn dy olwg, gosod, attolwg, dy law dan fy morddwyd, a gwna â mi drugaredd a gwirionedd; na chladd fi, attolwg, yn yr Aipht: {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> rovtonwf2xk8obhlelx563nj6n7kh12 104 3321 170956 63949 2026-09-11T17:35:52Z Tylopous 3717 droisai 170956 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="AlwynapHuw" /></noinclude>{{angor|4:1}} A Moses a attebodd, ac a ddywedodd, Etto, wele, ni chredant i mi, ac ni wrandawant ar fy llais; ond dywedant, Nid ymddangosodd yr {{sc|Arglwydd}} i ti. {{angor|4:2|2}} A’r {{sc|Arglwydd}} a ddywedodd wrtho, Beth sydd yn dy law? Dywedodd yntau, Gwïalen. {{angor|4:3|3}} Ac efe a ddywedodd, Tafl hi ar y ddaear. Ac efe a’i taflodd hi ar y ddaear; a hi a aeth yn sarph: a Moses a giliodd rhagddi. {{angor|4:4|4}} Yr {{sc|Arglwydd}} hefyd a ddywedodd wrth Moses, Estyn dy law, ac ymafael yn ei llosgwrn hi. Ac efe a estynnodd ei law, ac a ymaflodd ynddi; a hi a aeth yn wïalen yn ei law ef: {{angor|4:5|5}} Fel y credant ymddangos i ti o {{sc|Arglwydd Dduw}} eu tadau, {{sc|Duw}} Abraham, {{sc|Duw}} Isaac, a {{sc|Duw}} Jacob. {{angor|4:6|6}} ¶ A dywedodd yr {{sc|Arglwydd}} wrtho drachefn, Dod yn awr dy law yn dy fynwes. Ac efe a roddodd ei law yn ei fynwes: a ''phan'' dynnodd efe hi allan, wele ei law ef yn wahan-glwyfol fel yr eira. {{angor|4:7|7}} Ac efe a ddywedodd, Dod eilwaith dy law yn dy fynwes. Ac efe a roddodd eilwaith ei law yn ei fynwes, ac a’i tynnodd hi allan o’i fynwes; ac wele, hi a droisai fel ei gnawd ''arall'' ef. {{angor|4:8|8}} A bydd, oni chredant i ti, ac oni wrandawant ar lais yr arwydd cyntaf, etto y credant i lais yr ail arwydd. {{angor|4:9|9}} A bydd, oni chredant hefyd i’r ddau arwydd hyn, ac oni wrandawant ar dy lais, ti a gymmeri o ddwfr yr afon ac a’i tywellti ar y sychdir; a bydd y dyfroedd a gymmerech o’r afon yn waed ar y tir sych. {{angor|4:10|10}} ¶ A dywedodd Moses wrth yr {{sc|Arglwydd}}, O fy Arglwydd, ni ''bûm'' wr ymadroddus, na chyn hyn, nac er pan leferaist wrth dy was; eithr safndrwm a thafotrwm ydwyf. {{angor|4:11|11}} A dywedodd yr {{sc|Arglwydd}} wrtho, Pwy a wnaeth enau i ddyn? neu pwy a ordeiniodd fudan, neu fyddar, neu y neb sydd yn gweled, neu y dall? onid myfi yr {{sc|Arglwydd}}? {{angor|4:12|12}} Am hynny dos yn awr; a mi a fyddaf gyd â’th enau, ac a ddysgaf i ti yr hyn a ddywedych. {{angor|4:13|13}} Dywedodd yntau, O fy Arglwydd, danfon, attolwg, gyd â’''r hwn'' a ddanfonych. {{angor|4:14|14}} Ac ennynodd digofaint yr {{sc|Arglwydd}} yn erbyn Moses; ac efe a ddywedodd, Onid dy frawd ''yw'' Aaron y Lefiad? mi a wn y medr efe lefaru yn groyw: ac wele efe yn dyfod allan i’th gyfarfod; a phan y’th welo, efe a lawenycha yn ei galon. {{angor|4:15|15}} Llefara dithau wrtho ef, a gosod y geiriau hyn yn ei enau: a minnau a fyddaf gyd â’th enau di, a chyd â’i enau yntau, a dysgaf i chwi yr hyn a wneloch. {{angor|4:16|16}} A llefared yntau trosot ti wrth y bobl: ac felly y bydd efe yn lle genau i ti, a thithau a fyddi yn lle {{sc|Duw}} iddo yntau. {{angor|4:17|17}} Cymmer hefyd y wïalen hon yn dy law, yr hon y gwnei wyrthiau â hi. {{angor|4:18|18}} ¶ A Moses a aeth, ac a ddychwelodd at Jethro ei chwegrwn, ac a ddywedodd wrtho, Gâd i mi fyned, attolwg, a dychwelyd at fy mrodyr ''sydd'' yn yr Aipht, a gweled a ydynt etto yn fyw. A dywedodd Jethro wrth Moses, Dos mewn heddwch. {{angor|4:19|19}} A’r {{sc|Arglwydd}} a ddywedodd wrth Moses ym Midian, Dos, dychwel i’r Aipht; o herwydd bu feirw yr holl wŷr oedd yn ceisio dy einioes. {{angor|4:20|20}} A Moses a gymmerth ei wraig, a’i feibion, ac a’u gosododd hwynt ar asyn, ac a ddychwelodd i wlad yr Aipht: cymmerodd Moses hefyd wïalen {{sc|Duw}} yn ei law. {{angor|4:21|21}} A dywedodd yr {{sc|Arglwydd}} wrth Moses, Pan elych i ddychwelyd i’r Aipht, gwel i ti wneuthur ger bron Pharaoh yr holl ryfeddodau a roddais yn dy law: ond mi a galedaf ei galon ef, fel na ollyngo ymaith y bobl. {{angor|4:22|22}} A dywed wrth Pharaoh, Fel hyn y dywedodd yr {{sc|Arglwydd}}; Fy mab i, ''sef'' fy nghyntaf-anedig, ''yw'' Israel. {{angor|4:23|23}} A dywedais wrthyt, Gollwng fy mab, fel y’m gwasanaetho: ond os gwrthodi ei ollwng ef, wele, mi a laddaf dy fab di, sef dy gyntaf-anedig. {{angor|4:24|24}} ¶ A bu, ar y ffordd yn y lletty, gyfarfod o’r {{sc|Arglwydd}} âg ef, a cheisio ei ladd ef. {{angor|4:25|25}} Ond Sephorah a gymmerth gyllell lèm, ac a dorrodd ddïenwaediad ei mab, ac a’i bwriodd i gyffwrdd â’i draed ef; ac a ddywedodd, Dïau dy ''fod'' yn brïod gwaedlyd i mi. {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> h5dq6hde0ob42jq940lzq707ki186o8 104 3332 170971 63960 2026-09-12T06:07:51Z Tylopous 3717 chapteniaid 170971 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="AlwynapHuw" /></noinclude>y’ngwlad yr Aipht, o gyntaf-anedig anifail: am hynny yr ydwyf yn aberthu i’r {{sc|Arglwydd}} bob gwrryw a agoro y groth; ond pob cyntaf-anedig o’m meibion a brynaf. {{angor|13:16|16}} A bydded hynny yn arwydd ar dy law, ac yn rhagdalau rhwng dy lygaid: canys â llaw gadarn y dug yr {{sc|Arglwydd}} ni allan o’r Aipht. {{angor|13:17|17}} ¶ A phan ollyngodd Pharaoh y bobl, ni arweiniodd yr {{sc|Arglwydd}} hwynt trwy ffordd gwlad y Philistiaid, er ei bod yn agos: oblegid dywedodd {{sc|Duw}}, Rhag i’r bobl edifarhâu pan welant ryfel, a dychwelyd i’r Aipht. {{angor|13:18|18}} Ond {{sc|Duw}} a arweiniodd y bobl o amgylch, trwy anialwch y môr coch: ac yn arfogion yr aeth meibion Israel allan o wlad yr Aipht. {{angor|13:19|19}} A Moses a gymmerodd esgyrn Joseph gyd âg ef: o herwydd efe a wnelsai i feibion Israel dyngu trwy lw, gan ddywedyd, {{sc|Duw}} a ymwêl â chwi yn ddïau; dygwch chwithau fy esgyrn oddi yma gyd â chwi. {{angor|13:20|20}} ¶ A hwy a aethant o Succoth; ac a wersyllasant yn Etham, y’nghwrr yr anialwch. {{angor|13:21|21}} A’r {{sc|Arglwydd}} oedd yn myned o’u blaen hwynt y dydd mewn colofn o niwl, i’w harwain ar y ffordd; a’r nos mewn colofn o dân, i oleuo iddynt; fel y gallent fyned ddydd a nos. {{angor|13:22|22}} Ni thynnodd efe ymaith y golofn niwl y dydd, na’r golofn dân y nos, o flaen y bobl. {{angor|Pennod_14}}{{c|PENNOD XIV.}} {{bach|1 ''Duw yn hyfforddi yr Israeliaid yn eu taith.'' 5 ''Pharaoh yn erlid ar eu hol hwynt.'' 10 ''Yr Israeliaid yn tuchan.'' 13 ''Moses yn eu cysuro hwy.'' 15 ''Duw yn dysgu i Moses beth a wnai.'' 19 ''Y niwl yn symmudo i’r tu ol i’r gwersyll.'' 21 ''Yr Israeliaid yn myned trwy y môr coch;'' 23 ''a’r Aiphtiaid yn boddi ynddo.''}} {{angor|14:1}} A’r {{sc|Arglwydd}} a lefarodd wrth Moses, gan ddywedyd, {{angor|14:2|2}} Dywed wrth feibion Israel, am ddychwelyd a gwersyllu o flaen Pihahiroth, rhwng Migdol a’r môr, o flaen Baal-sephon: ar ei chyfer y gwersyllwch wrthi y môr. {{angor|14:3|3}} Canys dywed Pharaoh am feibion Israel, Rhwystrwyd hwynt yn y tir; cauodd yr anialwch arnynt. {{angor|14:4|4}} A mi a galedaf galon Pharaoh, fel yr erlidio ar eu hol hwynt: felly y’m gogoneddir ar Pharaoh, a’i holl fyddin; a’r Aiphtiaid a gânt wybod mai myfi ''yw'' yr {{sc|Arglwydd}}. Ac felly y gwnaethant. {{angor|14:5|5}} ¶ A mynegwyd i frenhin yr Aipht, fod y bobl yn ffoi: yna y trodd calon Pharaoh a’i weisionyn erbyn y bobl; a dywedasant, Beth yw hyn a wnaethom, pan ollyngasom Israel o’n gwasanaethu? {{angor|14:6|6}} Ac efe a daclodd ei gerbyd, ac a gymmerodd ei bobl gyd âg ef. {{angor|14:7|7}} A chymmerodd chwe chant o ddewis gerbydau, a holl gerbydau yr Aipht, a chapteniaid ar bob un o honynt. {{angor|14:8|8}} A’r {{sc|Arglwydd}} a galedasai galon Pharaoh brenhin yr Aipht, ac efe a ymlidiodd ar ol meibion Israel: ond yr oedd meibion Israel yn myned allan â llaw uchel. {{angor|14:9|9}} A’r Aiphtiaid a ymlidiasant ar eu hol hwynt, ''sef'' holl feirch ''a'' cherbydau Pharaoh, a’i wŷr meirch, a’i fyddin, ac a’u goddiweddasant yn gwersyllu wrth y môr, ger llaw Pihahiroth, o flaen Baal-sephon. {{angor|14:10|10}} ¶ A phan nesaodd Pharaoh, meibion Israel a godasant eu golwg; ac wele yr Aiphtiaid yn dyfod ar eu hol; a hwy a ofnasant yn ddirfawr: a meibion Israel a waeddasant ar yr {{sc|Arglwydd}}. {{angor|14:11|11}} A dywedasant wrth Moses, Ai am nad oedd beddau yn yr Aipht, y dygaist ni i farw yn yr anialwch? Paham y gwnaethost fel hyn â ni, gan ein dwyn allan o’r Aipht? {{angor|14:12|12}} Onid dyma y peth a lefarasom wrthyt yn yr Aipht, gan ddywedyd, Paid â ni, fel y gwasanaethom yr Aiphtiaid? canys gwell fuasai i ni wasanaethu yr Aiphtiaid, na marw yn yr anialwch. {{angor|14:13|13}} ¶ A Moses a ddywedodd wrth y bobl, Nac ofnwch; sefwch, ac edrychwch ar iachawdwriaeth yr {{sc|Arglwydd}}, yr hwn a wna efe i chwi heddyw; oblegid yr Aiphtiaid y rhai a welsoch chwi heddyw, ni chewch eu gweled byth ond hynny. {{angor|14:14|14}} Yr {{sc|Arglwydd}} a ymladd drosoch; am hynny tewch chwi â sôn. {{angor|14:15|15}} ¶ A’r {{sc|Arglwydd}} a ddywedodd wrth Moses, Paham y gweiddi arnaf? dywed wrth feibion Israel am gerdded rhagddynt. {{angor|14:16|16}} A chyfod dithau dy wïalen, ac estyn dy law ar y môr, a hollta ef: a meibion Israel a ânt trwy ganol y môr ar dir sych. {{angor|14:17|17}} Wele, fi, ïe, myfi a galedaf galon yr Aiphtiaid, fel y delont ar eu hol<noinclude><references/></noinclude> 7v1ww4jz3pk5er1n4pqoqp2b5xib5aw 104 3333 170955 143031 2026-09-11T17:33:27Z Tylopous 3717 toisant 170955 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="AlwynapHuw" /></noinclude>hwynt: a mi a ogoneddir ar Pharaoh, ac ar ei holl fyddin, ar ei gerbydau ef, ac ar eu farchogion. {{angor|14:18|18}} A’r Aiphtiaid a gânt wybod mai myfi yw yr {{sc|Arglwydd}}, pan y’m gogoneddir ar Pharaoh, ar ei gerbydau, ac ar ei farchogion. {{angor|14:19|19}} ¶ Ac angel {{sc|Duw}}, yr hwn oedd yn myned o flaen byddin Israel, a symmudodd, ac a aeth o’u hol hwynt; a’r golofn niwl a aeth ymaith o’u tu blaen hwynt, ac a safodd o’u hol hwynt. {{angor|14:20|20}} Ac efe a ddaeth rhwng llu yr Aiphtiaid a llu Israel; ac yr ydoedd yn gwmmwl ac yn dywyllwch ''i’r Aiphtiaid'', ac yn goleuo y nos ''i Israel:'' ac ni nesaodd y naill at y llall ar hyd y nos. {{angor|14:21|21}} A Moses a estynodd ei law ar y môr: a’r {{sc|Arglwydd}} a yrrodd y môr ''yn ei ol'', trwy ddwyreinwynt cryf ar hyd y nos, ac a wnaeth y môr yn sychdir, a holltwyd y dyfroedd. {{angor|14:22|22}} A meibion Israel a aethant trwy ganol y môr ar dir sych: a’r dyfroedd ''oedd'' yn fur iddynt, o’r tu dehau, ac o’r tu aswy. {{angor|14:23|23}} ¶ A’r Aiphtiaid a erlidiasant, ac a ddaethant ar eu hol hwynt; ''sef'' holl feirch Pharaoh, a’i gerbydau, a’r farchogion, i ganol y môr. {{angor|14:24|24}} Ac ar y wyliadwriaeth fore yr {{sc|Arglwydd}} a edrychodd ar fyddin yr Aiphtiaid trwy y golofn dân a’r cwmmwl, ac a derfysgodd fyddin yr Aiphtiaid. {{angor|14:25|25}} Ac efe a dynnodd ymaith olwynion eu cerbydau; ac yr oeddynt yn gyrru yn drwm: fel y dywedodd yr Aiphtiaid, Ffown oddi wrth Israel; oblegid yr {{sc|Arglwydd}} sydd yn ymladd drostynt hwy yn erbyn yr Aiphtiaid. {{angor|14:26|26}} ¶ A’r {{sc|Arglwydd}} a ddywedodd wrth Moses, Estyn dy law ar y môr; fel y dychwelo’r dyfroedd ar yr Aiphtiaid, ar eu cerbydau, ac ar eu marchogion. {{angor|14:27|27}} A Moses a estynodd ei law ar y môr: a dychwelodd y môr cyn y bore i’w nerth; a’r Aiphtiaid a ffoisant yn ei erbyn ef: a’r {{sc|Arglwydd}} a ddymchwelodd yr Aiphtiaid yng nghanol y môr. {{angor|14:28|28}} A’r dyfroedd a ddychwelasant, ac a orchuddiasant gerbydau, a marchogion: a holl fyddin Pharaoh, y rhai a ddaethant ar eu hol hwynt i’r môr: ni adawyd o honynt gymmaint ag un. {{angor|14:29|29}} Ond meibion Israel a gerddasant ar dir sych y’nghanol y môr: a’r dyfroedd oedd yn fur iddynt, ar y llaw ddehau, ac ar y llaw aswy. {{angor|14:30|30}} Felly yr {{sc|Arglwydd}} a achubodd Israel y dydd hwnnw o law yr Aiphtiaid: a gwelodd Israel yr Aiphtiaid yn feirw ar fin y môr. {{angor|14:31|31}} A gwelodd Israel y grymmusder mawr a wnaeth yr {{sc|Arglwydd}} yn erbyn yr Aiphtiaid: a’r bobl a ofnasant yr {{sc|Arglwydd}}, ac a gredasant i’r {{sc|Arglwydd}} ac i’w was ef Moses. {{angor|Pennod_15}}{{c|PENNOD XV.}} {{bach|1 ''Cân Moses.'' 2 ''Y bobl ag eisieu dwfr arnynt.'' 23 ''Chwerw ddyfroedd Marah.'' 25 ''Pren yn eu pereiddio hwy.'' 27 ''Deuddeg ffynnon o ddwfr, a deg palmwydden a thri ugain, yn Elim.''}} {{angor|15:1}} Yna y canodd Moses a meibion Israel y gân hon i’r {{sc|Arglwydd}}, ac a lefarasant, gan ddywedyd, Canaf i’r {{sc|Arglwydd}}; canys gwnaeth yn rhagorol iawn: taflodd y march a’i farchog i’r môr. {{angor|15:2|2}} Fy nerth a’m cân ''yw'' yr {{sc|Arglwydd}}; ac y mae efe yn iachawdwriaeth i mi: efe yw fy {{sc|Nuw}}, efe a ogoneddaf fi; {{sc|Duw}} fy nhad, a mi a’i dyrchafaf ef. {{angor|15:3|3}} Yr {{sc|Arglwydd}} ''sydd'' ryfelwr: yr {{sc|Arglwydd}} ''yw'' ei enw. {{angor|15:4|4}} Efe a daflodd gerbydau Pharaoh a’i fyddin yn y môr: ei gapteiniaid dewisol a foddwyd yn y môr coch. {{angor|15:5|5}} Y dyfnderau a’u toisant hwy; disgynasant i’r gwaelod fel carreg. {{angor|15:6|6}} Dy ddeheulaw, {{sc|Arglwydd}}, sydd ardderchog o nerth; a’th ddeheulaw, {{sc|Arglwydd}}, a ddrylliodd y gelyn. {{angor|15:7|7}} Ym mawredd dy ardderchowgrwydd y tynnaist i lawr y rhai a gyfodasant i’th erbyn: dy ddigofaint a anfonaist allan, ''ac'' efe a’u hysodd hwynt fel sofl. {{angor|15:8|8}} Trwy chwythad dy ffroenau y casglwyd y dyfroedd ynghyd: y ffrydiau a safasant fel pentwr; y dyfnderau a geulasant y’nghanol y môr. {{angor|15:9|9}} Y gelyn a ddywedodd, Mi a erlidiaf, mi a oddiweddaf, mi a rannaf yr yspail; caf fy ngwynfyd arnynt; tynnaf fy nghleddyf, fy llaw a’u difetha hwynt. {{angor|15:10|10}} Ti a chwythaist â’th wynt; y môr a’u todd hwynt: soddasant fel plwm yn y dyfroedd cryfion. {{angor|15:11|11}} Pwy ''sydd'' debyg i ti, O {{sc|Arglwydd}}, ym mhlith y duwiau? pwy fel tydi yn ogoneddus mewn sanct-<noinclude><references/></noinclude> synbif62wid3nkcfczcbrqieakqpdj9 170970 170955 2026-09-12T06:07:09Z Tylopous 3717 gapteniaid 170970 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="AlwynapHuw" /></noinclude>hwynt: a mi a ogoneddir ar Pharaoh, ac ar ei holl fyddin, ar ei gerbydau ef, ac ar eu farchogion. {{angor|14:18|18}} A’r Aiphtiaid a gânt wybod mai myfi yw yr {{sc|Arglwydd}}, pan y’m gogoneddir ar Pharaoh, ar ei gerbydau, ac ar ei farchogion. {{angor|14:19|19}} ¶ Ac angel {{sc|Duw}}, yr hwn oedd yn myned o flaen byddin Israel, a symmudodd, ac a aeth o’u hol hwynt; a’r golofn niwl a aeth ymaith o’u tu blaen hwynt, ac a safodd o’u hol hwynt. {{angor|14:20|20}} Ac efe a ddaeth rhwng llu yr Aiphtiaid a llu Israel; ac yr ydoedd yn gwmmwl ac yn dywyllwch ''i’r Aiphtiaid'', ac yn goleuo y nos ''i Israel:'' ac ni nesaodd y naill at y llall ar hyd y nos. {{angor|14:21|21}} A Moses a estynodd ei law ar y môr: a’r {{sc|Arglwydd}} a yrrodd y môr ''yn ei ol'', trwy ddwyreinwynt cryf ar hyd y nos, ac a wnaeth y môr yn sychdir, a holltwyd y dyfroedd. {{angor|14:22|22}} A meibion Israel a aethant trwy ganol y môr ar dir sych: a’r dyfroedd ''oedd'' yn fur iddynt, o’r tu dehau, ac o’r tu aswy. {{angor|14:23|23}} ¶ A’r Aiphtiaid a erlidiasant, ac a ddaethant ar eu hol hwynt; ''sef'' holl feirch Pharaoh, a’i gerbydau, a’r farchogion, i ganol y môr. {{angor|14:24|24}} Ac ar y wyliadwriaeth fore yr {{sc|Arglwydd}} a edrychodd ar fyddin yr Aiphtiaid trwy y golofn dân a’r cwmmwl, ac a derfysgodd fyddin yr Aiphtiaid. {{angor|14:25|25}} Ac efe a dynnodd ymaith olwynion eu cerbydau; ac yr oeddynt yn gyrru yn drwm: fel y dywedodd yr Aiphtiaid, Ffown oddi wrth Israel; oblegid yr {{sc|Arglwydd}} sydd yn ymladd drostynt hwy yn erbyn yr Aiphtiaid. {{angor|14:26|26}} ¶ A’r {{sc|Arglwydd}} a ddywedodd wrth Moses, Estyn dy law ar y môr; fel y dychwelo’r dyfroedd ar yr Aiphtiaid, ar eu cerbydau, ac ar eu marchogion. {{angor|14:27|27}} A Moses a estynodd ei law ar y môr: a dychwelodd y môr cyn y bore i’w nerth; a’r Aiphtiaid a ffoisant yn ei erbyn ef: a’r {{sc|Arglwydd}} a ddymchwelodd yr Aiphtiaid yng nghanol y môr. {{angor|14:28|28}} A’r dyfroedd a ddychwelasant, ac a orchuddiasant gerbydau, a marchogion: a holl fyddin Pharaoh, y rhai a ddaethant ar eu hol hwynt i’r môr: ni adawyd o honynt gymmaint ag un. {{angor|14:29|29}} Ond meibion Israel a gerddasant ar dir sych y’nghanol y môr: a’r dyfroedd oedd yn fur iddynt, ar y llaw ddehau, ac ar y llaw aswy. {{angor|14:30|30}} Felly yr {{sc|Arglwydd}} a achubodd Israel y dydd hwnnw o law yr Aiphtiaid: a gwelodd Israel yr Aiphtiaid yn feirw ar fin y môr. {{angor|14:31|31}} A gwelodd Israel y grymmusder mawr a wnaeth yr {{sc|Arglwydd}} yn erbyn yr Aiphtiaid: a’r bobl a ofnasant yr {{sc|Arglwydd}}, ac a gredasant i’r {{sc|Arglwydd}} ac i’w was ef Moses. {{angor|Pennod_15}}{{c|PENNOD XV.}} {{bach|1 ''Cân Moses.'' 2 ''Y bobl ag eisieu dwfr arnynt.'' 23 ''Chwerw ddyfroedd Marah.'' 25 ''Pren yn eu pereiddio hwy.'' 27 ''Deuddeg ffynnon o ddwfr, a deg palmwydden a thri ugain, yn Elim.''}} {{angor|15:1}} Yna y canodd Moses a meibion Israel y gân hon i’r {{sc|Arglwydd}}, ac a lefarasant, gan ddywedyd, Canaf i’r {{sc|Arglwydd}}; canys gwnaeth yn rhagorol iawn: taflodd y march a’i farchog i’r môr. {{angor|15:2|2}} Fy nerth a’m cân ''yw'' yr {{sc|Arglwydd}}; ac y mae efe yn iachawdwriaeth i mi: efe yw fy {{sc|Nuw}}, efe a ogoneddaf fi; {{sc|Duw}} fy nhad, a mi a’i dyrchafaf ef. {{angor|15:3|3}} Yr {{sc|Arglwydd}} ''sydd'' ryfelwr: yr {{sc|Arglwydd}} ''yw'' ei enw. {{angor|15:4|4}} Efe a daflodd gerbydau Pharaoh a’i fyddin yn y môr: ei gapteniaid dewisol a foddwyd yn y môr coch. {{angor|15:5|5}} Y dyfnderau a’u toisant hwy; disgynasant i’r gwaelod fel carreg. {{angor|15:6|6}} Dy ddeheulaw, {{sc|Arglwydd}}, sydd ardderchog o nerth; a’th ddeheulaw, {{sc|Arglwydd}}, a ddrylliodd y gelyn. {{angor|15:7|7}} Ym mawredd dy ardderchowgrwydd y tynnaist i lawr y rhai a gyfodasant i’th erbyn: dy ddigofaint a anfonaist allan, ''ac'' efe a’u hysodd hwynt fel sofl. {{angor|15:8|8}} Trwy chwythad dy ffroenau y casglwyd y dyfroedd ynghyd: y ffrydiau a safasant fel pentwr; y dyfnderau a geulasant y’nghanol y môr. {{angor|15:9|9}} Y gelyn a ddywedodd, Mi a erlidiaf, mi a oddiweddaf, mi a rannaf yr yspail; caf fy ngwynfyd arnynt; tynnaf fy nghleddyf, fy llaw a’u difetha hwynt. {{angor|15:10|10}} Ti a chwythaist â’th wynt; y môr a’u todd hwynt: soddasant fel plwm yn y dyfroedd cryfion. {{angor|15:11|11}} Pwy ''sydd'' debyg i ti, O {{sc|Arglwydd}}, ym mhlith y duwiau? pwy fel tydi yn ogoneddus mewn sanct-<noinclude><references/></noinclude> 04hnpw2hay4ufg96oeo1f7ffxfgxbln 104 3354 170959 170912 2026-09-11T18:40:32Z Tylopous 3717 dinystriwch 170959 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="AlwynapHuw" /></noinclude>{{angor|Pennod_34}}{{c|{{uc|Pennod XXXIV.}}}} {{bach|1 ''Adnewyddu y llechau.'' 5 ''Cyhoeddi Enw yr Arglwydd.'' 8 ''Moses yn ymbil â Duw ar iddo fyned gyd â hwy.'' 10 ''Duw yn gwneuthur cyfammod â hwynt, ac yn ail-adrodd rhai o orchymynion y llech gyntaf.'' 28 ''Moses, wedi bod ddeugain niwrnod yn y mynydd, yn dyfod i lawr â’r llechau.'' 29 ''Ei wyneb yn disgleirio; ac yntau yn rhoddi llèn gudd arno.''}} {{angor|34:1}} A {{uc|dywedodd}} yr {{sc|Arglwydd}} wrth Moses, Nâdd i ti ddwy o lechau cerrig, fel y rhai cyntaf: a mi a ysgrifennaf ar y llechau y geiriau oedd ar y llechau cyntaf, y rhai a dorraist. {{angor|34:2|2}} A bydd barod erbyn y bore; a thyred i fynu yn fore i fynydd Sinai, a saf i mi yno ar ben y mynydd. {{angor|34:3|3}} Ond na ddeued neb i fynu gyd â thi, ac na weler neb ar yr holl fynydd: na phored hefyd na dafad, nac eidion, ar gyfer y mynydd hwn. {{angor|34:4|4}} ¶ Ac efe a naddodd ddwy o lechau cerrig, o fath y rhai cyntaf: a Moses a gyfododd yn fore, ac a aeth i fynydd Sinai, fel y gorchymynasai yr {{sc|Arglwydd}} iddo; ac a gymmerodd yn ei law y ddwy lech garreg. {{angor|34:5|5}} A’r {{sc|Arglwydd}} a ddisgynnodd mewn cwmmwl, ac a safodd gyd âg ef yno, ac a gyhoeddodd enw yr {{sc|Arglwydd}}. {{angor|34:6|6}} A’r {{sc|Arglwydd}} a aeth heibio o’i flaen ef, ac a lefodd {{uc|Jehofah}}, {{uc|Jehofah}}, y {{sc|Duw}} trugarog a graslawn, hwyrfrydig i ddig, ac aml o drugaredd a gwirionedd; {{angor|34:7|7}} Yr hwn sydd yn cadw trugaredd i filoedd, gan faddeu anwiredd, a chamwedd, a phechod, a heb gyfrif ''yr anwir'' yn gyfiawn; yr hwn a ymwêl âg anwiredd y tadau ar y plant, ac ar blant y plant, hyd y drydedd a’r bedwaredd genhedlaeth. {{angor|34:8|8}} A Moses a frysiodd, ac a ymgrymodd tu a’r llawr, ac a addolodd; {{angor|34:9|9}} Ac a ddywedodd, Os cefais yn awr ffafr yn dy olwg, O Arglwydd, eled fy Arglwydd, attolwg, yn ein plith ni, (canys pobl wàr-galed ''yw'',) a maddeu ein hanwiredd, a’n pechod, a chymmer ni yn etifeddiaeth i ti. {{angor|34:10|10}} ¶ Yntau a ddywedodd, Wele fi yn gwneuthur cyfammod y’ngŵydd dy holl bobl: gwnaf ryfeddodau, y rhai ni wnaed yn yr holl ddaear, nac yn yr holl genhedloedd; a’r holl bobl yr wyt ti yn eu mysg a gânt weled gwaith yr {{sc|Arglwydd}}: canys ofnadwy ''yw'' yr hyn a wnaf â thi. {{angor|34:11|11}} Cadw yr hyn a orchymynais i ti heddyw: wele, mi a yrraf allan o’th flaen di yr Amoriad, a’r Canaanead, a’r Hethiad, a’r Phereziad, yr Hefiad hefyd, a’r Jebusiad. {{angor|34:12|12}} A chadw arnat, rhag gwneuthur cyfammod â phreswylwyr y wlad yr wyt yn myned iddi; rhag eu bod yn fagl yn dy blith. {{angor|34:13|13}} Eithr dinystriwch eu hallorau hwynt, drylliwch eu delwau hwynt, a thorrwch i lawr eu llwynau hwynt. {{angor|34:14|14}} Canys ni chei ymgrymmu i dduw arall: oblegid yr {{sc|Arglwydd}}, Eiddigus ''yw'' ei enw; {{sc|Duw}} eiddigus ''yw'' efe; {{angor|34:15|15}} Rhag i ti wneuthur cyfammod â phreswylwyr y tir; ac iddynt butteinio ar ol eu duwiau, ac aberthu i’w duwiau, a’th alw di, ac i tithau fwytta o’u haberth; {{angor|34:16|16}} A chymmeryd o honot o’u merched i’th feibion; a phutteinio o’u merched ar ol eu duwiau hwynt, a gwneuthur i’th feibion di butteinio ar ol eu duwiau hwynt. {{angor|34:17|17}} Na wna i ti dduwiau tawdd. {{angor|34:18|18}} ¶ Cadw wyl y bara croyw: saith niwrnod y bwyttêi fara croyw, fel y gorchymynais i ti, ar yr amser ym mis Abib: oblegid ym mis Abib y daethost allan o’r Aipht. {{angor|34:19|19}} Eiddof fi yw pob peth a agoro y groth; a phob ''gwrryw'' cyntaf o’th anifeiliaid, yn eidionau, ac yn ddefaid. {{angor|34:20|20}} Ond y cyntaf i asyn a bryni di âg oen; ac oni phryni, torr ei wddf: pryn hefyd bob cyntaf-anedig o’th feibion: ac nac ymddangosed ''neb'' ger fy mron yn waglaw. {{angor|34:21|21}} ¶ Chwe diwrnod y gweithi; ac ar y seithfed dydd y gorphwysi: yn amser aredig, ac yn y cynhauaf, y gorphwysi. {{angor|34:22|22}} ¶ Cadw i ti hefyd wyl yr wythnosau, o flaen-ffrwyth y cynhauaf gwenith, a gŵyl y cynnull, ''ar'' ddiwedd y flwyddyn. {{angor|34:23|23}} ¶ Tair gwaith yn y flwyddyn yr ymddengys dy holl wrywiaid gerbron yr {{sc|Arglwydd Dduw, Duw}} Israel. {{angor|34:24|24}} Canys mi a yrraf y cenhedloedd allan o’th flaen di, ac a helaethaf dy derfynau di: ac ni chwennych neb dy dir di, pan elych i fynu i ymddangos ger bron yr {{sc|Arglwydd}} dy {{sc|Dduw}}, dair gwaith yn y flwyddyn. {{angor|34:25|25}} Nac offrymma waed fy aberth gyd â bara lefeinllyd; ac nac arhôed aberth gwyl y Pasc dros nos hyd y bore. {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> dcn5isattsw13r47jv1oldk5khmwr78 104 3363 170967 101760 2026-09-11T20:10:37Z Tylopous 3717 170967 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Mahagaja" /></noinclude><section begin="Exodus"/>gyfer y bwrdd, ar ystlys y tabernacl, o du y dehau. {{angor|40:25|25}} Ac efe a oleuodd y lampau ger bron yr {{sc|Arglwydd}}; fel y gorchy&shy;mynasai yr {{sc|Arglwydd}} wrth Moses. {{angor|40:26|26}} ¶ Efe a osododd hefyd yr allor aur ym mhabell y cyfarfod, o flaen y wahanlen. {{angor|40:27|27}} Ac a arogl-darthodd arni arogl-darth peraidd; megis y gorchy&shy;mynasai yr {{sc|Arglwydd}} wrth Moses. {{angor|40:28|28}} ¶ Ac efe a osododd y gaeadlen ''ar'' ddrws y tabernacl. {{angor|40:29|29}} Ac efe a osododd allor y poeth-offrwm ''wrth'' ddrws tabernacl pabell y cyfarfod; ac a offrym&shy;modd arni boeth-offrwm a bwyd-offrwm; fel y gorchy&shy;mynasai yr {{sc|Arglwydd}} wrth Moses. {{angor|40:30|30}} ¶ Efe a osododd y noe hefyd rhwng pabell y cyfarfod a’r allor, ac a roddodd yno ddwfr i ymolchi. {{angor|40:31|31}} A Moses, ac Aaron, a’i feibion, a olchasant yno eu dwylaw a’u traed. {{angor|40:32|32}} Pan elent i babell y cyfarfod, a phan nesâent at yr allor, yr ymolchent; fel y gorchy&shy;mynasai yr {{sc|Arglwydd}} wrth Moses. {{angor|40:33|33}} Ac efe a gododd y cynteddfa o amgylch y tabernacl a’r allor, ac a roddodd gaeadlen ''ar'' borth y cynteddfa. Felly y gorphen&shy;odd Moses y gwaith. {{angor|40:34|34}} ¶ Yna cwmmwl a orchudd&shy;iodd babell y cyfarfod: a gogoniant yr {{sc|Arglwydd}} a lanwodd y tabernacl. {{angor|40:35|35}} Ac ni allai Moses fyned i babell y cyfarfod; am fod y cwmmwl yn aros arni, a gogoniant yr {{sc|Arglwydd}} yn llenwi y tabernacl. {{angor|40:36|36}} A phan gyfodai y cwmmwl oddi ar y tabernacl, y cychwynai meibion Israel i’w holl deithiau. {{angor|40:37|37}} Ac oni chyfodai y cwmmwl, yna ni chychwyn&shy;ent hwy hyd y dydd y cyfodai. {{angor|40:38|38}} Canys cwmmwl yr {{sc|Arglwydd}} ''ydoedd'' ar y tabernacl y dydd, a thân ydoedd arno y nos, y’ngolwg holl dŷ Israel, yn eu holl deithiau hwynt. {{lein|10em}} <section end="Exodus"/> <section begin="Lefiticus"/>{{canoli|{{uc|Trydydd llyfr Moses, yr hwn a elwir}}<br/> {{mawr|{{uc|Lefiticus.}}}}}} {{c|{{angor|Pennod_1|{{uc|Pennod I.}}}}}} {{bach|1 ''Trefn y poeth-offrymmau'', 3 ''o eidionau'', 10 ''o ddefaid, neu eifr'', 14 ''ac o adar''.}} {{angor|1:1}} {{uc|A’r}} {{sc|Argllwydd}} a alwodd ar Moses, ac a lefarodd wrtho o babell y cyfarfod, gan ddywedyd, {{angor|1:2|2}} Llefara wrth feibion Israel, a dywed wrthynt, Pan ddygo dyn o honoch offrwm i’r {{sc|Arglwydd}}, o anifail, ''sef'' o’r eidionau, neu o’r praidd, yr offrym&shy;mwch eich offrwm. {{angor|1:3|3}} Os poeth-offrwm o eidion ''fydd'' ei offrwm ef, offrymmed ef yn wrryw perffeith-gwbl; a dyged ef o’i ewyllys ei hun i ddrws pabell y cyfarfod, ger bron yr {{sc|Arglwydd}}. {{angor|1:4|4}} A gosoded ei law ar ben y poeth-offrwm, ac fe a’i cymmerir ef yn gymmer&shy;adwy ganddo, i wneuthur cymmod drosto. {{angor|1:5|5}} Lladded hefyd yr eidion ger bron yr {{sc|Arglwydd}}; a dyged meibion Aaron, yr offeir&shy;iaid, y gwaed, a thaenell&shy;ant y gwaed o amgylch ar yr allor, yr hon ''sydd wrth'' ddrws pabell y cyfarfod. {{angor|1:6|6}} A blinged y poeth-offrwm, a thorred ef yn ei ddarnau. {{angor|1:7|7}} A rhodded meibion Aaron yr offeiriad dân ar yr allor, a gosodant goed mewn trefn ar y tân. {{angor|1:8|8}} A gosoded meibion Aaron, yr offeir&shy;iaid, y darnau, y pen, a’r brasder, mewn trefn ar y coed ''a fyddant'' ar y tân ''sydd'' ar yr allor. {{angor|1:9|9}} Ond ei berfedd a’i draed a ylch efe mewn dwfr: a’r offeiriad a lysg y cwbl ar yr allor, yn boeth-offrwm, yn aberth tanllyd, o arogl peraidd i’r {{sc|Arglwydd}}. {{angor|1:10|10}} ¶ Ac os o’r praidd, ''sef'' o’r defaid, neu o’r geifr, ''yr offrymma efe'' boeth-offrwm; offrymmed ef yn wrryw perffeith-gwbl. {{angor|1:11|11}} A lladded ef ger bron yr {{sc|Arglwydd}}, o du y gogledd i’r allor; a thaenell&shy;ed meibion Aaron, yr offeir&shy;iaid, ei waed ef ar yr allor o amgylch. {{angor|1:12|12}} A thorred ef yn ei ddarnau, gyd â’i ben a’i frasder; a gosoded yr offeiriad hwynt ar y coed a ''fyddant'' ar y tân sydd ar yr allor. {{angor|1:13|13}} Ond golched y perfedd a’r traed mewn dwfr: a dyged yr offeiriad y cwbl, a llosged ar yr allor. Hwn ''sydd'' boeth-offrwm, aberth tanllyd, o arogl peraidd i’r {{sc|Arglwydd}}. {{angor|1:14|14}} ¶ Ac os poeth-offrwm o aderyn <section end="Lefiticus"/><noinclude><references/></noinclude> bm14v4ii06zq00xvblvv9ybjzjif83d 104 3373 170980 143082 2026-09-12T06:21:19Z Tylopous 3717 heddyw 170980 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="AlwynapHuw" /></noinclude>dragy&shy;wyddol; fel y gorchy&shy;mynnodd yr {{sc|Arglwydd}}. {{angor|10:16|16}} ¶ A Moses a geisiodd yn ddyfal fwch yr aberth dros bechod; ac wele ef wedi ei losgi: ac efe a ddigiodd wrth Eleazar ac Ithamar, y rhai a adawsid o feibion Aaron, gan ddywedyd, {{angor|10:17|17}} Paham na fwyt&shy;tasoch yr aberth dros bechod yn y lle sanctaidd; o herwydd sanctei&shy;ddiolaf yw, a ''{{sc|Duw}}'' a’i rhoddodd i chwi, i ddwyn anwiredd y gynnulleid&shy;fa, gan wneuthur cymod drostynt, ger bron yr {{sc|Arglwydd}}? {{angor|10:18|18}} Wele, ni ddygwyd ei waed ef i fewn y cyssegr: ei fwytta a ddylasech yn y cyssegr; fel y gorchy&shy;mynnais. {{angor|10:19|19}} A dywedodd Aaron wrth Moses, Wele, heddyw yr offrym&shy;masant eu haberth dros bechod, a’u poeth&shy;offrwm, ger bron yr {{sc|Arglwydd}}; ac fel hyn y digwydd&shy;odd i mi; am hynny os bwyttawn aberth dros bechod heddyw, a fyddai hynny dda yng ngolwg yr {{sc|Arglwydd}}? {{angor|10:20|20}} A phan glybu Moses hynny, efe a fu fodlon. {{angor|Pennod_11}}{{c|{{uc|Pennod}} XI.}} {{bach|1 ''Pa anifeil&shy;iaid a ellir,'' 4 ''a pha rai ni ellir eu bwytta.'' 9 ''Pa bysgod hefyd,'' 13 ''a pha adar.'' 29 ''Pa ymlusg&shy;iaid sydd aflan.''}} {{angor|11:1}} {{uc|A llefarodd}} yr {{sc|Arglwydd}} wrth Moses ac Aaron, gan ddywedyd wrthynt, {{angor|11:2|2}} Llefarwch wrth feibion Israel, gan ddywedyd, Dyma yr anifeil&shy;iaid a fwyttêwch, o’r holl anifeil&shy;iaid ''sydd'' ar y ddaear. {{angor|11:3|3}} Beth bynnag a hollto yr ewin, ac a fforchogo hollt yr ewinedd, ac a gno ei gil, o’r anifeil&shy;iaid; hwnnw a fwyttêwch. {{angor|11:4|4}} Ond y rhai hyn ni fwyttêwch; o’r rhai a gnoant eu cil, ac o’r rhai a holltant yr ewin: y camel, er ei fod yn cnoi ''ei'' gil, am nad yw yn hollti yr ewin; aflan ''fydd'' i chwi. {{angor|11:5|5}} A’r gwningen, am ei bod yn cnoi ''ei'' chil, ac heb fforchogi yr ewin; aflan ''yw'' i chwi. {{angor|11:6|6}} A’r ysgyfarnog, am ei bod yn cnoi ''ei'' chil, ac heb fforchogi yr ewin; aflan ''yw'' i chwi. {{angor|11:7|7}} A’r llwdn hwch, am ei fod yn hollti yr ewin, ac yn fforchogi fforchog&shy;edd yr ewin, a heb gnoi ''ei'' gil; aflan ''yw'' i chwi. {{angor|11:8|8}} Na fwyttêwch o’u cig hwynt, ac na chyffyrdd&shy;wch â’u burgyn hwynt: aflan ''ydynt'' i chwi. {{angor|11:9|9}} ¶ Hyn a fwyttêwch o bob dim a’r sydd yn y dyfroedd: pob peth ''y mae'' iddo esgyll a chèn, yn y dyfroedd, yn y moroedd, ac yn yr afonydd; y rhai hynny a fwyttêwch. {{angor|11:10|10}} A phob dim nid ''oes'' iddo esgyll a chèn, yn y moroedd, ac yn yr afonydd, o bob dim a ymsymmudo yn y dyfroedd, ac o bob peth byw, y rhai ''fyddant'' yn y dyfroedd; byddant ffiaidd gennych. {{angor|11:11|11}} Byddant ffiaidd gennych: na fwyttêwch o’u cig hwynt, a ffieidd&shy;iwch eu burgyn hwy. {{angor|11:12|12}} Yr hyn oll yn y dyfroedd ni ''byddo'' esgyll a chèn iddo, ffieidd&shy;beth fydd i chwi. {{angor|11:13|13}} ¶ A’r rhai hyn a ffieiddiwch chwi o’r adar; na fwyttêwch ''hwynt'', ffieidd-dra ydynt: sef yr eryr, a’r ŵyddwalch, a’r fôr-wennol; {{angor|11:14|14}} A’r fwltur, a’r barcud yn ei ryw; {{angor|11:15|15}} Pob cigfran yn ei rhyw; {{angor|11:16|16}} A chyw yr estrys, a’r fran nos, a’r gog, a’r gwalch yn ei ryw; {{angor|11:17|17}} Ac aderyn y cyrph, a’r fulfran, a’r dylluan, {{angor|11:18|18}} A’r gogfran, a’r pelican, a’r bïogen, {{angor|11:19|19}} A’r ciconia, a’r crŷr yn ei ryw, a’r gorn&shy;chwigl, a’r ystlum. {{angor|11:20|20}} Pob ehediad a ymlusgo ''ac'' a gerddo ar bedwar troed, ffieidd-dra yw i chwi. {{angor|11:21|21}} Ond hyn a fwyttêwch, o bob ehediad a ymlusgo, ac a gerddo ar bedwar ''troed'', yr hwn y byddo coesau iddo oddi ar ei draed, i neidio wrthynt ar hyd y ddaear; {{angor|11:22|22}} O’r rhai hynny y rhai hyn a fwyttêwch: y locust yn ei ryw, a’r selam yn ei ryw, a’r hargol yn ei ryw, a’r hagab yn ei ryw. {{angor|11:23|23}} A phob ehediad ''arall'' a ymlusgo, yr hwn ''y mae'' pedwar troed iddo, ffieidd-dra fydd i chwi. {{angor|11:24|24}} Ac am y rhai hyn y byddwch aflan: pwy bynnag a gyffyrddo â’u burgyn hwynt, a fydd aflan hyd yr hwyr. {{angor|11:25|25}} A phwy bynnag a ddygo ddim o’u burgyn hwynt, golched ei ddillad; ac aflan fydd hyd yr hwyr. {{angor|11:26|26}} Am bob anifail fydd yn hollti’r ewin, ac heb ei fforchogi, ac heb gnoi ei gil aflan yw y rhai hynny i chwi; aflan fydd pob un a gyffyrddo â hwynt. {{angor|11:27|27}} Pob un hefyd a gerddo ar ei<noinclude><references/></noinclude> 14qyyun3zxy912tyosfpgyuy9pkra5u 104 3395 170968 64012 2026-09-11T20:11:21Z Tylopous 3717 170968 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="AlwynapHuw" /></noinclude>{{c|PEDWERYDD LLYFR MOSES, YR HWN A ELWIR}} {{c|{{mawr|NUMERI.}}}} {{angor|Pennod_1}}{{c|{{uc|Pennod}} I.}} {{bach|1 ''Duw yn peri rhifo y bobl.'' 5 ''Capteiniaid y llwythau.'' 17 ''Rhifedi pob llwyth.'' 47 ''Neillduo y Lefiaid i wasanaeth yr Arglwydd.}} {{angor|1:1|}} {{uc|A’r}} {{sc|Arglwydd}} a lefarodd wrth Moses, yn anialwch Sinai, ym mhabell y cyfarfod, ar y ''dydd'' cyntaf o’r ail mis, yn yr ail flwyddyn wedi eu dyfod hwy allan o dir yr Aipht, gan ddywedyd, {{angor|1:2|2}} Cymmerwch nifer holl gynnulleidfa meibion Israel, yn ol eu teuluoedd, wrth dŷ eu tadau, dan rif ''eu'' henwau, pob gwrryw wrth eu pennau; {{angor|1:3|3}} O fab ugain mlwydd ac uchod, pob un a allo fyned i ryfel yn Israel: ti ac Aaron a’u cyfrifwch hwynt yn ol eu lluoedd. {{angor|1:4|4}} A bydded gyd â chwi wr o bob llwyth; sef y gwr pennaf o dŷ ei dadau. {{angor|1:5|5}} ¶ A dyma enwau’r gwŷr a safant gyd â chwi. O ''lwyth'' Reuben; Elisur mab Sedëur. {{angor|1:6|6}} O ''lwyth'' Simeon; Selumiel mab Surisàdai. {{angor|1:7|7}} O ''lwyth'' Judah; Nahson mab Aminadab {{angor|1:8|8}} O ''lwyth'' Issachar; Nethaneel mab Suar. {{angor|1:9|9}} O ''lwyth'' Zabulon; Elïab mab Helon. {{angor|1:10|10}} O feibion Joseph: dros Ephraim, Elisama mab Ammihud; dros Manasseh, Gamaliel mab Pedasur. {{angor|1:11|11}} O ''lwyth'' Benjamin; Abidan mab Gideoni. {{angor|1:12|12}} O ''lwyth'' Dan; Ahïezer mab Ammisàdai. {{angor|1:13|13}} O ''lwyth'' Aser; Pagïel mab Ocran. {{angor|1:14|14}} O ''lwyth'' Gad; Elïasaph mab Deuel. {{angor|1:15|15}} O ''lwyth'' Naphtali; Ahira mab Enan. {{angor|1:16|16}} Dyma rai enwog y gynnulleidfa, tywysogion llwythau eu tadau, pennaethiaid miloedd Israel ''oeddynt'' hwy. {{angor|1:17|17}} ¶ A chymmerodd Moses ac Aaron y gwŷr hyn a hysbysasid wrth ''eu'' henwau; {{angor|1:18|18}} Ac a gasglasant yr holl gynnulleidfa ynghyd ar y ''dydd'' cyntaf o’r ail mis; a rhoddasant eu hachau, trwy eu teuluoedd, yn ol tŷ eu tadau, dan rif ''eu'' henwau, o fab ugain mlwydd ac uchod, erbyn eu pennau. {{angor|1:19|19}} Megis y gorchymynodd yr {{sc|Arglwydd}} i Moses, felly y rhifodd efe hwynt yn anialwch Sinai. {{angor|1:20|20}} ¶ A meibion Reuben, cyntaf-anedig Israel, wrth eu cenedl eu hun, yn ol eu teuluoedd, o dŷ eu tadau, dan rif ''eu'' henwau, erbyn eu pennau, pob gwrryw o fab ugain mlwydd ac uchod, pob un a’r a allai fyned i ryfel; {{angor|1:21|21}} Y rhai a rifwyd o honynt, ''sef'' o lwyth Reuben, ''oedd'' chwe mil a deugain a phùm cant. {{angor|1:22|22}} ¶ O feibion Simeon, wrth eu cenhedlaethau, yn ol eu teuluoedd, o dŷ eu tadau, eu rhifedigion ''oedd'', dan rif ''eu'' henwau, erbyn eu pennau, pob gwrryw o fab ugain mlwydd ac uchod, ''sef'' pob un a’r a allai fyned i ryfel; {{angor|1:23|23}} Eu rhifedigion hwynt, o lwyth Simeon, oedd onid un fil tri ugain mil a thri chant. {{angor|1:24|24}} ¶ O feibion Gad, wrth eu cenhedlaethau, yn ol eu lluoedd, o dŷ eu tadau, dan rif ''eu'' henwau, o fab ugain mlwydd ac uchod, pob un a allai fyned i ryfel; {{angor|1:25|25}} Eu rhifedigion hwynt, o lwyth Gad, ''oeddynt'' bùm mil a deugain a chwe chant a deg a deugain. {{angor|1:26|26}} ¶ O feibion Judah, wrth eu cenhedlaethau, yn ol eu teuluoedd, o dŷ eu tadau, dan rif ''eu'' henwau, o fab ugain mlwydd ac uchod, pawb a’r a oedd yn gallu myned i ryfel; {{angor|1:27|27}} Eu rhifedigion hwynt, o ''lwyth'' Judah, ''oedd'' bedair mil ar ddeg a thri ugain a chwe chant. {{angor|1:28|28}} ¶ O feibion Issachar, wrth eu cenhedlaethau, yn ol eu teuluoedd, o dŷ eu tadau, dan rif ''eu'' henwau, o fab ugain mlwydd ac uchod, pob un a’r a oedd yn gallu myned i ryfel; {{angor|1:29|29}} Eu rhifedigion hwynt, o lwyth Issachar, ''oedd'' bedair mil ar ddeg a deugain a phedwar cant. {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> jsiw4x2vtno9onv1t7jo6brdofy0337 170972 170968 2026-09-12T06:09:40Z Tylopous 3717 Capteniaid 170972 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="AlwynapHuw" /></noinclude>{{c|PEDWERYDD LLYFR MOSES, YR HWN A ELWIR}} {{c|{{mawr|NUMERI.}}}} {{angor|Pennod_1}}{{c|{{uc|Pennod}} I.}} {{bach|1 ''Duw yn peri rhifo y bobl.'' 5 ''Capteniaid y llwythau.'' 17 ''Rhifedi pob llwyth.'' 47 ''Neillduo y Lefiaid i wasanaeth yr Arglwydd.}} {{angor|1:1|}} {{uc|A’r}} {{sc|Arglwydd}} a lefarodd wrth Moses, yn anialwch Sinai, ym mhabell y cyfarfod, ar y ''dydd'' cyntaf o’r ail mis, yn yr ail flwyddyn wedi eu dyfod hwy allan o dir yr Aipht, gan ddywedyd, {{angor|1:2|2}} Cymmerwch nifer holl gynnulleidfa meibion Israel, yn ol eu teuluoedd, wrth dŷ eu tadau, dan rif ''eu'' henwau, pob gwrryw wrth eu pennau; {{angor|1:3|3}} O fab ugain mlwydd ac uchod, pob un a allo fyned i ryfel yn Israel: ti ac Aaron a’u cyfrifwch hwynt yn ol eu lluoedd. {{angor|1:4|4}} A bydded gyd â chwi wr o bob llwyth; sef y gwr pennaf o dŷ ei dadau. {{angor|1:5|5}} ¶ A dyma enwau’r gwŷr a safant gyd â chwi. O ''lwyth'' Reuben; Elisur mab Sedëur. {{angor|1:6|6}} O ''lwyth'' Simeon; Selumiel mab Surisàdai. {{angor|1:7|7}} O ''lwyth'' Judah; Nahson mab Aminadab {{angor|1:8|8}} O ''lwyth'' Issachar; Nethaneel mab Suar. {{angor|1:9|9}} O ''lwyth'' Zabulon; Elïab mab Helon. {{angor|1:10|10}} O feibion Joseph: dros Ephraim, Elisama mab Ammihud; dros Manasseh, Gamaliel mab Pedasur. {{angor|1:11|11}} O ''lwyth'' Benjamin; Abidan mab Gideoni. {{angor|1:12|12}} O ''lwyth'' Dan; Ahïezer mab Ammisàdai. {{angor|1:13|13}} O ''lwyth'' Aser; Pagïel mab Ocran. {{angor|1:14|14}} O ''lwyth'' Gad; Elïasaph mab Deuel. {{angor|1:15|15}} O ''lwyth'' Naphtali; Ahira mab Enan. {{angor|1:16|16}} Dyma rai enwog y gynnulleidfa, tywysogion llwythau eu tadau, pennaethiaid miloedd Israel ''oeddynt'' hwy. {{angor|1:17|17}} ¶ A chymmerodd Moses ac Aaron y gwŷr hyn a hysbysasid wrth ''eu'' henwau; {{angor|1:18|18}} Ac a gasglasant yr holl gynnulleidfa ynghyd ar y ''dydd'' cyntaf o’r ail mis; a rhoddasant eu hachau, trwy eu teuluoedd, yn ol tŷ eu tadau, dan rif ''eu'' henwau, o fab ugain mlwydd ac uchod, erbyn eu pennau. {{angor|1:19|19}} Megis y gorchymynodd yr {{sc|Arglwydd}} i Moses, felly y rhifodd efe hwynt yn anialwch Sinai. {{angor|1:20|20}} ¶ A meibion Reuben, cyntaf-anedig Israel, wrth eu cenedl eu hun, yn ol eu teuluoedd, o dŷ eu tadau, dan rif ''eu'' henwau, erbyn eu pennau, pob gwrryw o fab ugain mlwydd ac uchod, pob un a’r a allai fyned i ryfel; {{angor|1:21|21}} Y rhai a rifwyd o honynt, ''sef'' o lwyth Reuben, ''oedd'' chwe mil a deugain a phùm cant. {{angor|1:22|22}} ¶ O feibion Simeon, wrth eu cenhedlaethau, yn ol eu teuluoedd, o dŷ eu tadau, eu rhifedigion ''oedd'', dan rif ''eu'' henwau, erbyn eu pennau, pob gwrryw o fab ugain mlwydd ac uchod, ''sef'' pob un a’r a allai fyned i ryfel; {{angor|1:23|23}} Eu rhifedigion hwynt, o lwyth Simeon, oedd onid un fil tri ugain mil a thri chant. {{angor|1:24|24}} ¶ O feibion Gad, wrth eu cenhedlaethau, yn ol eu lluoedd, o dŷ eu tadau, dan rif ''eu'' henwau, o fab ugain mlwydd ac uchod, pob un a allai fyned i ryfel; {{angor|1:25|25}} Eu rhifedigion hwynt, o lwyth Gad, ''oeddynt'' bùm mil a deugain a chwe chant a deg a deugain. {{angor|1:26|26}} ¶ O feibion Judah, wrth eu cenhedlaethau, yn ol eu teuluoedd, o dŷ eu tadau, dan rif ''eu'' henwau, o fab ugain mlwydd ac uchod, pawb a’r a oedd yn gallu myned i ryfel; {{angor|1:27|27}} Eu rhifedigion hwynt, o ''lwyth'' Judah, ''oedd'' bedair mil ar ddeg a thri ugain a chwe chant. {{angor|1:28|28}} ¶ O feibion Issachar, wrth eu cenhedlaethau, yn ol eu teuluoedd, o dŷ eu tadau, dan rif ''eu'' henwau, o fab ugain mlwydd ac uchod, pob un a’r a oedd yn gallu myned i ryfel; {{angor|1:29|29}} Eu rhifedigion hwynt, o lwyth Issachar, ''oedd'' bedair mil ar ddeg a deugain a phedwar cant. {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> p8yoo2kb9df7s9ggkg38pnir9d9z0n5 104 3432 170973 170941 2026-09-12T06:11:30Z Tylopous 3717 c[h]apteniaid 170973 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Tylopous" /></noinclude>y dydd y clywo: yna safed ei haddunedau; a’i rhwymedigaethau y rhai a rwymodd hi ar ei henaid, a safant. {{angor|30:8|8}} Ond os ei gwr, ar y dydd y clywo, a bâr iddi dorri; efe a ddiddyma ei hadduned yr hwn ''fydd'' arni, a thraethiad ei gwefusau yr hwn a rwymodd hi ar ei henaid: a’r {{sc|Arglwydd}} a faddeu iddi. {{angor|30:9|9}} Ond adduned y weddw, a’r ysgaredig, yr hyn oll a rwymo hi ar ei henaid, a saif arni. {{angor|30:10|10}} Ond os ''yn'' nhŷ ei gwr yr addunedodd, neu y rhwymodd hi rwymedigaeth ar ei henaid trwy lw; {{angor|30:11|11}} A chlywed o’i gwr, a thewi wrthi, heb beri iddi dorri: yna safed ei holl addunedau; a phob rhwym a rwymodd hi ar ei henaid, a saif. {{angor|30:12|12}} Ond os ei gwr gan ddiddymmu a’u diddymma hwynt y dydd y clywo; ni saif dim a ddaeth allan o’i gwefusau, o’i haddunedau, ac o rwymedigaeth ei henaid: ei gwr a’u diddymmodd hwynt; a’r {{sc|Arglwydd}} a faddeu iddi. {{angor|30:13|13}} Pob adduned, a phob rhwymedigaeth llw i gystuddio yr enaid, ei gwr a’i cadarnhâ, a’i gwr a’i diddymma. {{angor|30:14|14}} Ac os ei gwr gan dewi a daw wrthi o ddydd i ddydd; yna y cadarnhaodd efe ei holl addunedau, neu ei holl rwymedigaethau y rhai ''oedd'' arni: cadarnhaodd hwynt, pan dawodd wrthi, y dydd y clybu efe ''hwynt''. {{angor|30:15|15}} Ac os efe gan ddiddymmu a’u diddymma hwynt wedi iddo glywed; yna efe a ddwg ei hanwiredd hi. {{angor|30:16|16}} Dyma y deddfau a orchymynodd yr {{sc|Arglwydd}} wrth Moses, rhwng gwr a’i wraig, a rhwng tad a’i ferch, yn ei hieuengctid yn nhŷ ei thad. {{angor|Pennod_31}}{{c|{{uc|Pennod XXXI}}.}} {{bach|1 ''Yspeilio y Midianiaid, a lladd Balaam.'' 13 ''Moses yn ddig wrth y swyddogion, am gadw y gwragedd yn fyw.'' 19 ''Pa fodd y glanhêir y milwyr, a’u carcharorion, a’u hysglyfaeth.'' 25 ''Y modd y mae rhannu yr yspail.'' 48 ''Yr offrwm ewyllysgar y drysordy yr Arglwydd.''}} {{angor|31:1}} {{uc|A llefarodd}} yr {{sc|Arglwydd}} wrth Moses, gan ddywedyd, {{angor|31:2|2}} Dïal feibion Israel ar y Midianiaid: wedi ''hynny'' ti a gesglir at dy bobl. {{angor|31:3|3}} A llefarodd Moses wrth y bobl, gan ddywedyd, Arfogwch o honoch wŷr i’r rhyfel, ac ânt yn erbyn Midian, i roddi dïal yr {{sc|Arglwydd}} ar Midian. {{angor|31:4|4}} Mil o bob llwyth, o holl lwythau Israel, a anfonwch i’r rhyfel. {{angor|31:5|5}} A rhoddasant o filoedd Israel fil o ''bob'' llwyth, ''sef'' deuddeng mil, o rai wedi eu harfogi ''i’r'' rhyfel. {{angor|31:6|6}} Ac anfonodd Moses hwynt i’r rhyfel, mil o ''bob'' llwyth: hwynt a Phinees mab Eleazar yr offeiriad, ''a anfonodd efe'' i’r rhyfel, â dodrefn y cyssegr, a’r udgyrn i udganu yn ei law. {{angor|31:7|7}} A hwy a ryfelasant yn erbyn Midian, megis y gorchymynodd yr {{sc|Arglwydd}} wrth Moses; ac a laddasant bob gwrryw. {{angor|31:8|8}} Brenhinoedd Midian hefyd a laddasant hwy, gyd â’u lladdedigion ''eraill:'' sef Efi, a Recem, a Sur, a Hur, a Reba, pùm brenhin Midian: Balaam hefyd mab Beor a laddasant hwy â’r cleddyf. {{angor|31:9|9}} Meibion Israel a ddaliasant hefyd yn garcharorion wragedd Midian, a’u plant; ac a yspeiliasant eu holl anifeiliaid hwynt, a’u holl ddâ hwynt, a’u holl olud hwynt. {{angor|31:10|10}} Eu holl ddinasoedd hefyd trwy eu trigfannau, a’u holl dyrau, a losgasant â thân. {{angor|31:11|11}} A chymmerasant yr holl yspail, a’r holl gaffaeliad, o ddyn ac o anifail. {{angor|31:12|12}} Ac a ddygasant at Moses, ac at Eleazar yr offeiriad, ac at gynnulleidfa meibion Israel, y carcharorion, a’r caffaeliad, a’r yspail, i’r gwersyll, yn rhosydd Moab, y rhai ''ydynt'' wrth yr Iorddonen, ''ar gyfer'' Jericho. {{angor|31:13|13}} ¶ Yna Moses ac Eleazar yr offeiriad, a holl bennaduriaid y gynnulleidfa, a aethant i’w cyfarfod hwynt o’r tu allan i’r gwersyll. {{angor|31:14|14}} A digiodd Moses wrth swyddogion y fyddin, capteniaid y miloedd, a chapteniaid y cantoedd, y rhai a ddaethant o frwydr y rhyfel. {{angor|31:15|15}} A dywedodd Moses wrthynt, A adawsoch chwi bob benyw yn fyw? {{angor|31:16|16}} Wele, hwynt, trwy air Balaam, a barasant i feibion Israel wneuthur camwedd yn erbyn yr {{sc|Arglwydd}} yn achos Peor; a bu pla y’nghynnulleidfa yr {{sc|Arglwydd}}. {{angor|31:17|17}} Am hynny lleddwch yn awr bob gwrryw o blentyn; a lleddwch bob benyw a fu iddi a wnaeth â gwr, trwy orwedd gyd âg ef. {{angor|31:18|18}} A phob plentyn o’r benywaid<noinclude><references/></noinclude> 7sbqiod1i32y8kryxmufi50kwdoul3c 104 3433 170974 170943 2026-09-12T06:12:33Z Tylopous 3717 c[h]apteniaid 170974 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Tylopous" /></noinclude>y rhai ni bu iddynt a wnaethant â gwr, cedwch yn fyw i chwi. {{angor|31:19|19}} Ac arhoswch chwithau o’r tu allan i’r gwersyll saith niwrnod: pob un a laddodd ddyn, a phob un a gyffyrddodd wrth laddedig, ymlanhêwch y trydydd dydd, a’r seithfed dydd, chwi a’ch carcharorion. {{angor|31:20|20}} Pob gwisg hefyd, a phob dodrefnyn croen, a phob gwaith o ''flew'' geifr, a phob llestr pren, a lanhêwch chwi. {{angor|31:21|21}} ¶ A dywedodd Eleazar yr offeiriad wrth y rhyfelwyr y rhai a aethant i’r rhyfel, Dyma ddeddf y gyfraith a orchymynodd yr {{sc|Arglwydd}} wrth Moses: {{angor|31:22|22}} Yn unig yr aur, a’r arian, y pres, yr haiarn, yr alcam, a’r plwm; {{angor|31:23|23}} Pob dim a ddïoddefo dân, a dynnwch trwy y tân, a glân fydd; ac etto efe a lanhêir a’r dwfr neillduaeth: a’r hyn oll ni ddïoddefo dân, tynnwch trwy y dwfr ''yn unig''. {{angor|31:24|24}} A golchwch eich gwisgoedd ar y seithfed dydd, a glân fyddwch; ac wedi hynny deuwch i’r gwersyll. {{angor|31:25|25}} ¶ A llefarodd yr {{sc|Arglwydd}} wrth Moses, gan ddywedyd, {{angor|31:26|26}} Cymmer nifer yr yspail a gaed, o ddyn ac o anifail, ti ac Eleazar yr offeiriad, a phennau-cenedl y gynnulleidfa: {{angor|31:27|27}} A rhanna y caffaeliad yn ddwy ran; rhwng y rhyfelwyr a aethant i’r filwriaeth, a’r holl gynnulleidfa. {{angor|31:28|28}} A chyfod deyrnged i’r {{sc|Arglwydd}}-gan y rhyfelwyr y rhai a aethant allan i’r filwriaeth; un enaid o ''bob'' pùm cant o’r dynion, ac o’r eidionau, ac o’r asynod, ac o’r defaid. {{angor|31:29|29}} Cymmerwch ''hyn'' o’u hanner hwynt, a dyro i Eleazar yr offeiriad, yn ddyrchafael-offrwm yr {{sc|Arglwydd}}. {{angor|31:30|30}} Ac o hanner meibion Israel y cymmeri un rhan o ''bob'' deg a deugain, o’r dynion, o’r eidionau, o’r asynod, ac o’r defaid, ''ac'' o bob anifail, a dod hwynt i’r Lefiaid, y rhai ydynt yn cadw cadwraeth tabernacl yr {{sc|Arglwydd}}. {{angor|31:31|31}} A gwnaeth Moses ac Eleazar yr offeiriad megis y gorchymynodd yr {{sc|Arglwydd}} wrth Moses. {{angor|31:32|32}} A’r caffaeliad, ''sef'' gweddill yr yspail yr hon a ddygasai pobl y filwriaeth, oedd chwe chàn mil a phymtheg a thri ugain o filoedd o ddefaid, {{angor|31:33|33}} A deuddeg a thri ugain mil o eidionau, {{angor|31:34|34}} Ac un fil a thri ugain o asynod, {{angor|31:35|35}} Ac o ddynion, o fenywaid ni buasai iddynt a wnaethant â gwr, trwy orwedd gyd âg ef, ddeuddeng mil ar hugain o eneidiau. {{angor|31:36|36}} A’r hanner, ''sef'' rhan y rhai a aethant i’r rhyfel, oedd, o rifedi defaid, dri chàn mil a dwy ar bymtheg ar hugain o filoedd, a phùm cant; {{angor|31:37|37}} A theyrnged yr {{sc|Arglwydd}} o’r defaid oedd chwe chant a phymtheg a thri ugain. {{angor|31:38|38}} A’r eidionau ''oedd'' un fil ar bymtheg ar hugain; a’u teyrnged i’r {{sc|Arglwydd}} ''oedd'' ddeuddeg a thri ugain. {{angor|31:39|39}} A’r asynod ''oedd'' ddeng mil ar hugain a phùm cant; a’u teyrnged i’r {{sc|Arglwydd}} ''oedd'' un a thri ugain. {{angor|31:40|40}} A’r dynion ''oedd'' un fil ar bymtheg; a’u teyrnged i’r {{sc|Arglwydd}} ''oedd'' ddeuddeg enaid ar hugain. {{angor|31:41|41}} A Moses a roddodd deyrnged offrwm dyrchafael yr {{sc|Arglwydd}} i Eleazar yr offeiriad, megis y gorchymynasai yr {{sc|Arglwydd}} wrth Moses. {{angor|31:42|42}} Ac o ran meibion Israel, yr hon a rannasai Moses oddi wrth y milwyr, {{angor|31:43|43}} ''Sef'' rhan y gynnulleidfa o’r defaid, oedd dri chàn mil a dwy ar bymtheg ar hugain o filoedd, a phùm cant; {{angor|31:44|44}} Ac ''o''’r eidionau, un fil ar bymtheg ar hugain; {{angor|31:45|45}} Ac ''o''’r asynod, deng mil ar hugain a phùm cant; {{angor|31:46|46}} Ac ''o''’r dynion, un fil ar bymtheg. {{angor|31:47|47}} Ië, cymmerodd Moses o hanner meibion Israel, un rhan o ''bob'' deg a deugain, o’r dynion, ac o’r anifeiliaid, ac a’u rhoddes hwynt i’r Lefiaid oedd yn cadw cadwraeth tabernacl yr {{sc|Arglwydd}}; megis y gorchymynasai yr {{sc|Arglwydd}} wrth Moses. {{angor|31:48|48}} ¶ A’r swyddogion, y rhai ''oedd'' ar filoedd y llu, a ddaethant at Moses, ''sef'' capteniaid y miloedd a chapteniaid y cantoedd: {{angor|31:49|49}} A dywedasant wrth Moses, Dy weision a gymmerasant nifer y gwŷr o ryfel ''a roddaist'' dan ein dwylaw ni; ac nid oes wr yn eisieu o honom. {{angor|31:50|50}} Am hynny yr ydym yn offrymmu offrwm i’r {{sc|Arglwydd}}, pob un yr hyn a gafodd, yn offerynau aur, yn<noinclude><references/></noinclude> 4aqit5azg10dt6ubkmrdycqi4ty2aju 104 3434 170958 170951 2026-09-11T18:39:34Z Tylopous 3717 ddinystriwch 170958 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Tylopous" /></noinclude>gadwynau, yn freichledau, yn fodrwyau, yn glust-dlysau, ac yn dorchau, i wneuthur cymmod dros ein heneidiau ger bron yr {{sc|Arglwydd}}. {{angor|31:51|51}} A chymmerodd Moses ac Eleazar yr offeiriad yr aur ganddynt, y dodrefn gweithgar oll. {{angor|31:52|52}} Ac yr ydoedd holl aur yr offrwm dyrchafael, yr hwn a offrymmasant i’r {{sc|Arglwydd}}, oddi wrth gapteiniaid y miloedd, ac oddi wrth gapteiniaid y cantoedd, yn un fil ar bymtheg saith gant a deg a deugain o siclau. {{angor|31:53|53}} (Yspeiliasai y gwŷr o ryfel bob un iddo ei hun.) {{angor|31:54|54}} A chymmerodd Moses ac Eleazar yr offeiriad yr aur gan gapteiniaid y miloedd a’r cantoedd, ac a’i dygasant i babell y cyfarfod, yn goffadwriaeth dros feibion Israel ger bron yr {{sc|Arglwydd}}. {{angor|Pennod_32}}{{c|{{uc|Pennod XXXII}}.}} {{bach|1 ''Y Reubeniaid a’r Gadiaid yn gofyn eu hetifeddiaeth y tu hwnt i’r Iorddonen.'' 6 ''Moses yn eu ceryddu hwynt.'' 16 ''Hwythau yn cynnyg iddo ef ammodau wrth ei fodd.'' 33 ''Moses yn rhoddi iddynt y wlad.'' 39 ''Hwythau yn ei goresgyn hi.''}} {{angor|32:1}} {{uc|Ac}} yr ydoedd anifeiliaid lawer i feibion Reuben, a llawer iawn i feibion Gad: a gwelsant dir Jazer, a thir Gilead; ac wele y lle yn lle ''da'' i anifeiliaid. {{angor|32:2|2}} A meibion Gad a meibion Reuben a ddaethant, ac a ddywedasant wrth Moses, ac wrth Eleazar yr offeiriad, ac wrth bennaduriaid y gynnulleidfa, gan ddywedyd, {{angor|32:3|3}} Atoroth, a Dibon, a Jazer, a Nimrah, a Hesbon, ac Elealeh, a Sebam, a Nebo, a Beon, {{angor|32:4|4}} ''Sef'' y tir a darawodd yr {{sc|Arglwydd}} o flaen cynnulleidfa Israel, tir i anifeiliaid ''yw'' efe; ac ''y mae'' i’th weision anifeiliaid. {{angor|32:5|5}} A dywedasant, Os cawsom ffafr yn dy olwg, rhodder y tir hwn i’th weision yn feddiant: na phâr i ni fyned dros yr Iorddonen. {{angor|32:6|6}} ¶ A dywedodd Moses wrth feibion Gad, ac wrth feibion Reuben, A â eich brodyr i’r rhyfel, ac a eisteddwch chwithau yma? {{angor|32:7|7}} A phaham y digalonnwch feibion Israel rhag myned trosodd i’r tir a roddodd yr {{sc|Arglwydd}} iddynt? {{angor|32:8|8}} Felly y gwnaeth eich tadau, pan anfonais hwynt o Cades-Barnea i edrych y tir. {{angor|32:9|9}} Canys aethant i fynu hyd ddyffryn Escol, a gwelsant y tir; a digalonnasant feibion Israel rhag myned i’r tir a roddasai yr {{sc|Arglwydd}} iddynt. {{angor|32:10|10}} Ac ennynodd digllonedd yr {{sc|Arglwydd}} y dydd hwnnw; ac efe a dyngodd, gan ddywedyd, {{angor|32:11|11}} Dïau na chaiff yr un o’r dynion a ddaethant i fynu o’r Aipht, o fab ugain mlwydd ac uchod, weled y tir a addewais trwy lw i Abraham, i Isaac, ac i Jacob: am na chyflawnasant ''wneuthur'' ar fy ol i: {{angor|32:12|12}} Ond Caleb mab Jephunneh y Ceneziad, a Josua mab Nun; canys cyflawnasant ''wneuthur'' ar ol yr {{sc|Arglwydd}}. {{angor|32:13|13}} Ac ennynodd digllonedd yr {{sc|Arglwydd}} yn erbyn Israel; a gwnaeth iddynt grwydro yn yr anialwch ddeugain mlynedd, nes darfod yr holl oes a wnaethai ddrygioni y’ngolwg yr {{sc|Arglwydd}}. {{angor|32:14|14}} Ac wele, chwi a godasoch yn lle eich tadau, yn gynnyrch dynion pechadurus, i chwanegu ar angerdd llid yr {{sc|Arglwydd}} wrth Israel. {{angor|32:15|15}} Os dychwelwch oddi ar ei ol ef; yna efe a âd y bobl etto yn yr anialwch, a chwi a ddinystriwch yr holl bobl hyn. {{angor|32:16|16}} ¶ A hwy a ddaethant atto ef, ac a ddywedasant, Corlannau defaid a adeiladwn ni yma i’n hanifeiliaid, a dinasoedd i’n plant. {{angor|32:17|17}} A ni a ymarfogwn yn fuan o flaen meibion Israel, hyd oni ddygom hwynt i’w lle eu hun; a’n plant a arhosant yn y dinasoedd caerog, rhag trigolion y tir. {{angor|32:18|18}} Ni ddychwelwn ni i’n tai, nes i feibion Israel berchennogi bob un ei etifeddiaeth. {{angor|32:19|19}} Hefyd nid etifeddwn ni gyd â hwynt o’r tu hwnt i’r Iorddonen, ac oddi yno allan; am ddyfod ein hetifeddiaeth i ni o’r tu yma i’r Iorddonen, tu a’r dwyrain. {{angor|32:20|20}} ¶ A dywedodd Moses wrthynt, Os gwnewch y peth hyn, os ymarfogwch i’r rhyfel o flaen yr {{sc|Arglwydd}}, {{angor|32:21|21}} Os â pob un o honoch dros yr Iorddonen yn arfog o flaen yr {{sc|Arglwydd}}, nes iddo yrru ymaith ei elynion o’i flaen, {{angor|32:22|22}} A darostwng y wlad o flaen yr {{sc|Arglwydd}}; yna wedi hynny y cewch ddychwelyd, ac y byddwch<noinclude><references/></noinclude> c608ho9blc2hs1mgk5ruc2ifuwqk1jp 170975 170958 2026-09-12T06:13:35Z Tylopous 3717 gapteniaid (3) 170975 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Tylopous" /></noinclude>gadwynau, yn freichledau, yn fodrwyau, yn glust-dlysau, ac yn dorchau, i wneuthur cymmod dros ein heneidiau ger bron yr {{sc|Arglwydd}}. {{angor|31:51|51}} A chymmerodd Moses ac Eleazar yr offeiriad yr aur ganddynt, y dodrefn gweithgar oll. {{angor|31:52|52}} Ac yr ydoedd holl aur yr offrwm dyrchafael, yr hwn a offrymmasant i’r {{sc|Arglwydd}}, oddi wrth gapteniaid y miloedd, ac oddi wrth gapteniaid y cantoedd, yn un fil ar bymtheg saith gant a deg a deugain o siclau. {{angor|31:53|53}} (Yspeiliasai y gwŷr o ryfel bob un iddo ei hun.) {{angor|31:54|54}} A chymmerodd Moses ac Eleazar yr offeiriad yr aur gan gapteniaid y miloedd a’r cantoedd, ac a’i dygasant i babell y cyfarfod, yn goffadwriaeth dros feibion Israel ger bron yr {{sc|Arglwydd}}. {{angor|Pennod_32}}{{c|{{uc|Pennod XXXII}}.}} {{bach|1 ''Y Reubeniaid a’r Gadiaid yn gofyn eu hetifeddiaeth y tu hwnt i’r Iorddonen.'' 6 ''Moses yn eu ceryddu hwynt.'' 16 ''Hwythau yn cynnyg iddo ef ammodau wrth ei fodd.'' 33 ''Moses yn rhoddi iddynt y wlad.'' 39 ''Hwythau yn ei goresgyn hi.''}} {{angor|32:1}} {{uc|Ac}} yr ydoedd anifeiliaid lawer i feibion Reuben, a llawer iawn i feibion Gad: a gwelsant dir Jazer, a thir Gilead; ac wele y lle yn lle ''da'' i anifeiliaid. {{angor|32:2|2}} A meibion Gad a meibion Reuben a ddaethant, ac a ddywedasant wrth Moses, ac wrth Eleazar yr offeiriad, ac wrth bennaduriaid y gynnulleidfa, gan ddywedyd, {{angor|32:3|3}} Atoroth, a Dibon, a Jazer, a Nimrah, a Hesbon, ac Elealeh, a Sebam, a Nebo, a Beon, {{angor|32:4|4}} ''Sef'' y tir a darawodd yr {{sc|Arglwydd}} o flaen cynnulleidfa Israel, tir i anifeiliaid ''yw'' efe; ac ''y mae'' i’th weision anifeiliaid. {{angor|32:5|5}} A dywedasant, Os cawsom ffafr yn dy olwg, rhodder y tir hwn i’th weision yn feddiant: na phâr i ni fyned dros yr Iorddonen. {{angor|32:6|6}} ¶ A dywedodd Moses wrth feibion Gad, ac wrth feibion Reuben, A â eich brodyr i’r rhyfel, ac a eisteddwch chwithau yma? {{angor|32:7|7}} A phaham y digalonnwch feibion Israel rhag myned trosodd i’r tir a roddodd yr {{sc|Arglwydd}} iddynt? {{angor|32:8|8}} Felly y gwnaeth eich tadau, pan anfonais hwynt o Cades-Barnea i edrych y tir. {{angor|32:9|9}} Canys aethant i fynu hyd ddyffryn Escol, a gwelsant y tir; a digalonnasant feibion Israel rhag myned i’r tir a roddasai yr {{sc|Arglwydd}} iddynt. {{angor|32:10|10}} Ac ennynodd digllonedd yr {{sc|Arglwydd}} y dydd hwnnw; ac efe a dyngodd, gan ddywedyd, {{angor|32:11|11}} Dïau na chaiff yr un o’r dynion a ddaethant i fynu o’r Aipht, o fab ugain mlwydd ac uchod, weled y tir a addewais trwy lw i Abraham, i Isaac, ac i Jacob: am na chyflawnasant ''wneuthur'' ar fy ol i: {{angor|32:12|12}} Ond Caleb mab Jephunneh y Ceneziad, a Josua mab Nun; canys cyflawnasant ''wneuthur'' ar ol yr {{sc|Arglwydd}}. {{angor|32:13|13}} Ac ennynodd digllonedd yr {{sc|Arglwydd}} yn erbyn Israel; a gwnaeth iddynt grwydro yn yr anialwch ddeugain mlynedd, nes darfod yr holl oes a wnaethai ddrygioni y’ngolwg yr {{sc|Arglwydd}}. {{angor|32:14|14}} Ac wele, chwi a godasoch yn lle eich tadau, yn gynnyrch dynion pechadurus, i chwanegu ar angerdd llid yr {{sc|Arglwydd}} wrth Israel. {{angor|32:15|15}} Os dychwelwch oddi ar ei ol ef; yna efe a âd y bobl etto yn yr anialwch, a chwi a ddinystriwch yr holl bobl hyn. {{angor|32:16|16}} ¶ A hwy a ddaethant atto ef, ac a ddywedasant, Corlannau defaid a adeiladwn ni yma i’n hanifeiliaid, a dinasoedd i’n plant. {{angor|32:17|17}} A ni a ymarfogwn yn fuan o flaen meibion Israel, hyd oni ddygom hwynt i’w lle eu hun; a’n plant a arhosant yn y dinasoedd caerog, rhag trigolion y tir. {{angor|32:18|18}} Ni ddychwelwn ni i’n tai, nes i feibion Israel berchennogi bob un ei etifeddiaeth. {{angor|32:19|19}} Hefyd nid etifeddwn ni gyd â hwynt o’r tu hwnt i’r Iorddonen, ac oddi yno allan; am ddyfod ein hetifeddiaeth i ni o’r tu yma i’r Iorddonen, tu a’r dwyrain. {{angor|32:20|20}} ¶ A dywedodd Moses wrthynt, Os gwnewch y peth hyn, os ymarfogwch i’r rhyfel o flaen yr {{sc|Arglwydd}}, {{angor|32:21|21}} Os â pob un o honoch dros yr Iorddonen yn arfog o flaen yr {{sc|Arglwydd}}, nes iddo yrru ymaith ei elynion o’i flaen, {{angor|32:22|22}} A darostwng y wlad o flaen yr {{sc|Arglwydd}}; yna wedi hynny y cewch ddychwelyd, ac y byddwch<noinclude><references/></noinclude> ps9tdg9sdalsoja0bcbg6ukwxu1l1f9 104 3435 170954 6571 2026-09-11T17:31:49Z Tylopous 3717 /* Wedi'i brawfddarllen */ 170954 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Tylopous" /></noinclude>dïeuog ger bron yr {{sc|Arglwydd}}, a cher bron Israel; a bydd y tir hwn yn etifeddiaeth i chwi o flaen yr {{sc|Arglwydd}}. {{angor|32:23|23}} Ond os chwi ni wna fel hyn; wele, pechu yr ydych yn erbyn yr {{sc|Arglwydd}}: a gwybyddwch y goddiwedda eich pechod chwi. {{angor|32:24|24}} Adeiledwch i chwi ddinasoedd i’ch plant, a chorlannau i’ch defaid; a gwnewch yr hyn a ddaeth allan o’ch genau. {{angor|32:25|25}} A llefarodd meibion Gad a meibion Reuben wrth Moses, gan ddywedyd, Dy weision a wnant megis y mae fy arglwydd yn gorchymyn. {{angor|32:26|26}} Ein plant, ein gwragedd, ein hanifeiliaid, a’n holl ysgrubliaid, fyddant yma yn ninasoedd Gilead. {{angor|32:27|27}} A’th weision a ânt drosodd o flaen yr {{sc|Arglwydd}} i’r rhyfel, pob un yn arfog i’r filwriaeth, megis y mae fy arglwydd yn llefaru. {{angor|32:28|28}} A gorchymynodd Moses i Eleazar yr offeiriad, ac i Josua mab Nun, ac i bennau-cenedl llwythau meibion Israel, o’u plegid hwynt: {{angor|32:29|29}} A dywedodd Moses wrthynt, Os meibion Gad a meibion Reuben a ânt dros yr Iorddonen gyd â chwi, pob un yn arfog i’r rhyfel o flaen yr {{sc|Arglwydd}}, a darostwng y wlad o’ch blaen; yna rhoddwch iddynt wlad Gilead yn berchennogaeth: {{angor|32:30|30}} Ac onid ânt drosodd gyd â chwi yn arfogion, cymmerant eu hetifeddiaeth yn eich mysg chwi y’ngwlad Canaan. {{angor|32:31|31}} A meibion Gad a meibion Reuben a attebasant, gan ddywedyd, Fel y llefarodd yr {{sc|Arglwydd}} wrth dy weision, felly y gwnawn ni. {{angor|32:32|32}} Nyni a awn drosodd i dir Canaan yn arfogion o flaen yr {{sc|Arglwydd}}, fel ''y byddo'' meddiant ein hetifeddiaeth o’r tu yma i’r Iorddonen gennym ni. {{angor|32:33|33}} A rhoddodd Moses iddynt, ''sef'' i feibion Gad, ac i feibion Reuben, ac i hanner llwyth Manasseh mab Joseph, frenhiniaeth Sehon brenhin yr Amoriaid, a brenhiniaeth Og brenhin Basan, y wlad a’i dinasoedd ar hyd y terfynau, ''sef'' dinasoedd y wlad oddi amgylch. {{angor|32:34|34}} ¶ A meibion Gad a adeiladasant Dibon, ac Ataroth, ac Aroer, {{angor|32:35|35}} Ac Atroth, Sophan, a Jaazer, a Jogbeah, {{angor|32:36|36}} A Beth-nimrah, a Beth-haran, dinasoedd caerog; a chorlannau defaid. {{angor|32:37|37}} A meibion Reuben a adeiladasant Hesbon, Elealeh, a Chiriathaim; {{angor|32:38|38}} Nebo hefyd, a Baal-meon (wedi troi eu henwau,) a Sibmah: ac a enwasant enwau ar y dinasoedd a adeiladasant. {{angor|32:39|39}} A meibion Machir mab Manasseh a aethant i Gilead, ac a’i hennillasant hi, ac a yrrasant ymaith yr Amoriaid oedd ynddi. {{angor|32:40|40}} A rhoddodd Moses Gilead i Machir mab Manasseh; ac efe a drigodd ynddi. {{angor|32:41|41}} Ac aeth Jair mab Manasseh, ac a ennillodd eu pentrefydd hwynt, ac a’u galwodd hwynt Hafoth-Jair. {{angor|32:42|42}} Ac aeth Nobah, ac a ennillodd Cenath a’i phentrefydd, ac a’i galwodd ar ei enw ei hun, Nobah. {{angor|Pennod_33}}{{c|{{uc|Pennod XXXIII}}.}} {{bach|1 ''Dwy daith a deugain yr Israeliaid.'' 50 ''Bod yn rhaid dinystrio y Canaaneaid.''}} {{angor|33:1}} {{uc|Dyma}} deithiau meibion Israel, y rhai a ddaethant allan o dir yr Aipht, yn eu lluoedd, dan law Moses ac Aaron. {{angor|33:2|2}} A Moses a ysgrifenodd eu mynediad hwynt allan yn ol eu teithiau, wrth orchymyn yr {{sc|Arglwydd}}: a dyma eu teithiau hwynt yn eu mynediad allan. {{angor|33:3|3}} A hwy a gychwynasant o Rameses yn y mis cyntaf, ar y pymthegfed dydd o’r mis cyntaf: trannoeth wedi y Pasg yr aeth meibion Israel allan â llaw uchel y’ngolwg yr Aiphtiaid oll. {{angor|33:4|4}} (A’r Aiphtiaid oedd yn claddu pob cyntaf-anedig, y rhai a laddasai yr {{sc|Arglwydd}} yn eu mysg; a gwnaethai yr {{sc|Arglwydd}} farn yn erbyn eu duwiau hwynt hefyd.) {{angor|33:5|5}} A meibion Israel a gychwynasant o Rameses, ac a wersyllasant yn Succoth. {{angor|33:6|6}} A chychwynasant o Succoth, a gwersyllasant yn Etham, yr hon ''sydd'' y’nghwrr yr anialwch. {{angor|33:7|7}} A chychwynasant o Etham, a throisant drachefn i Pi-hahiroth, yr hon ''sydd'' o flaen Baal-Sephon; ac a wersyllasant o flaen Migdol. {{angor|33:8|8}} A chychwynasant o Pi-hahiroth, ac a aethant trwy ganol y môr i’r anialwch; a cherddasant daith tri diwrnod yn anialwch Etham, a gwersyllasant ym Marah. {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> f7td9cil3j5pn4gkrfcxpyya0usswhp 104 3436 170957 6572 2026-09-11T18:38:40Z Tylopous 3717 /* Wedi'i brawfddarllen */ 170957 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Tylopous" /></noinclude>{{angor|33:9|9}} A chychwynasant o Marah, a daethant i Elim: ac yn Elim ''yr ydoedd'' deuddeg o ffynhonnau dwfr, a deg a thri ugain o balmwydd; a gwersyllasant yno. {{angor|33:10|10}} A chychwynasant o Elim, a gwersyllasant wrth y môr coch. {{angor|33:11|11}} A chychwynasant oddi wrth y môr coch, a gwersyllasant yn anialwch Sin. {{angor|33:12|12}} Ac o anialwch Sin y cychwynasant, ac y gwersyllasant yn Dophcah. {{angor|33:13|13}} A chychwynasant o Dophcah, a gwersyllasant yn Alus. {{angor|33:14|14}} A chychwynasant o Alus, a gwersyllasant yn Rephidim, lle nid oedd dwfr i’r bobl i’w yfed. {{angor|33:15|15}} A chychwynasant o Rephidim, a gwersyllasant yn anialwch Sinai. {{angor|33:16|16}} A chychwynasant o anialwch Sinai, a gwersyllasant yn Cibroth-Hattaafah. {{angor|33:17|17}} A chychwynasant o Cibroth-Hattaafah, a gwersyllasant yn Haseroth. {{angor|33:18|18}} A chychwynasant o Haseroth, a gwersyllasant yn Rithmah. {{angor|33:19|19}} A chychwynasant o Rithmah, a gwersyllasant yn Rimmon-Pares. {{angor|33:20|20}} A chychwynasant o Rimmon-Pares, a gwersyllasant yn Libnah. {{angor|33:21|21}} A chychwynasant o Libnah, a gwersyllasant yn Rissah. {{angor|33:22|22}} A chychwynasant o Rissah, a gwersyllasant yn Cehelathah. {{angor|33:23|23}} A chychwynasant o Cehelathah, a gwersyllasant ym mynydd Sapher. {{angor|33:24|24}} A chychwynasant o fynydd Sapher, a gwersyllasant yn Haradah. {{angor|33:25|25}} A chychwynasant o Haradah, a gwersyllasant ym Maceloth. {{angor|33:26|26}} A chychwynasant o Maceloth, a gwersyllasant yn Tahath. {{angor|33:27|27}} A chychwynasant o Tahath, a gwersyllasant yn Tarah. {{angor|33:28|28}} A chychwynasant o Tarah, a gwersyllasant ym Mithcah. {{angor|33:29|29}} A chychwynasant o Mithcah, a gwersyllasant yn Hasmonah. {{angor|33:30|30}} A chychwynasant o Hasmonah, a gwersyllasant ym Moseroth. {{angor|33:31|31}} A chychwynasant o Moseroth, a gwersyllasant yn Bene-Jaacan. {{angor|33:32|32}} A chychwynasant o Bene-Jaacan, a gwersyllasant yn Hor-hagidgad. {{angor|33:33|33}} A chychwynasant o Hor-hagidgad, a gwersyllasant yn Jotbathah. {{angor|33:34|34}} A chychwynasant o Jotbathah, a gwersyllasant yn Ebronah. {{angor|33:35|35}} A chychwynasant o Ebronah, a gwersyllasant yn Esion-Gaber. {{angor|33:36|36}} A chychwynasant o Esion-Gaber, a gwersyllasant yn anialwch Sin; hwnnw ''yw'' Cades. {{angor|33:37|37}} A chychwynasant o Cades, a gwersyllasant ym mynydd Hor, yng nghwrr tir Edom. {{angor|33:38|38}} Ac Aaron yr offeiriad a aeth i fynu i fynydd Hor, wrth orchymyn yr {{sc|Arglwydd}}; ac a fu farw yno, yn y ddeugeinfed flwyddyn wedi dyfod meibion Israel allan o dir yr Aipht, yn y pummed mis, ar y ''dydd'' cyntaf o’r mis. {{angor|33:39|39}} Ac Aaron ''oedd'' fab tair blwydd ar hugain a chant pan fu farw ym mynydd Hor. {{angor|33:40|40}} A’r brenhin Arad, y Canaanead, yr hwn oedd yn trigo yn y dehau yn nhir Canaan, a glybu am ddyfodiad meibion Israel. {{angor|33:41|41}} A chychwynasant o fynydd Hor, a gwersyllasant yn Salmonah. {{angor|33:42|42}} A chychwynasant o Salmonah, a gwersyllasant yn Punon. {{angor|33:43|43}} A chychwynasant o Punon, a gwersyllasant yn Oboth. {{angor|33:44|44}} A chychwynasant o Oboth, a gwersyllasant yn Ije-Abarim, ar derfyn Moab. {{angor|33:45|45}} A chychwynasant o Ije-Abarim, a gwersyllasant yn Dibon-Gad. {{angor|33:46|46}} A chychwynasant o Dibon-Gad, a gwersyllasant yn Almon-Diblathaim. {{angor|33:47|47}} A chychwynasant o Almon-Diblathaim, a gwersyllasant ym mynyddoedd Abarim, o flaen Nebo. {{angor|33:48|48}} A chychwynasant o fynyddoedd Abarim, a gwersyllasant yn rhosydd Moab, wrth yr Iorddonen, ''ar gyfer'' Jericho. {{angor|33:49|49}} A gwersyllasant wrth yr Iorddonen, o Beth-Jesimoth hyd wastadedd Sittim, yn rhosydd Moab. {{angor|33:50|50}} ¶ A llefarodd yr {{sc|Arglwydd}} wrth Moses, yn rhosydd Moab, wrth yr Iorddonen, ''ar gyfer'' Jericho, gan ddywedyd, {{angor|33:51|51}} Llefara wrth feibion Israel, a dywed wrthynt, Gan eich bod chwi yn myned dros yr Iorddonen, i dir Canaan; {{angor|33:52|52}} Gyrrwch ymaith holl drigolion y tir o’ch blaen, a dinystriwch eu holl luniau hwynt; dinystriwch hefyd eu holl ddelwau tawdd, a<noinclude><references/></noinclude> m15zj5on88l5okz30qvkke4gvxqsghf 104 3437 170961 6573 2026-09-11T19:23:32Z Tylopous 3717 /* Wedi'i brawfddarllen */ 170961 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Tylopous" /></noinclude>difwynwch hefyd eu holl uchelfeydd hwynt. {{angor|33:53|53}} A goresgynwch y tir, a thrigwch ynddo: canys rhoddais y tir i chwi i’w berchennogi. {{angor|33:54|54}} Rhennwch hefyd y tir yn etifeddiaeth rhwng eich teuluoedd wrth goelbren; i’r aml chwanegwch ei etifeddiaeth, ac i’r anaml prinhêwch ei etifeddiaeth: bydded eiddo ''pob un y man'' lle yr êl y coelbren allan iddo; yn ol llwythau eich tadau yr etifeddwch. {{angor|33:55|55}} Ac oni yrrwch ymaith breswylwyr y tir o’ch blaen; yna ''y bydd'' y rhai a weddillwch o honynt yn gethri yn eich llygaid, ac yn ddrain yn eich ystlysau, a blinant chwi yn y tir y trigwch ynddo. {{angor|33:56|56}} A bydd, megis yr amcenais wneuthur iddynt hwy, y gwnaf i chwi. {{angor|Pennod_34}}{{c|{{uc|Pennod XXXIV}}.}} {{bach|1 ''Terfynau y wlad.'' 16 ''Enwau y rhai a rannant y tir.''}} {{angor|34:1}} {{uc|A llefarodd}} yr {{sc|Arglwydd}} wrth Moses, gan ddywedyd, {{angor|34:2|2}} Gorchymyn i feibion Israel, a dywed wrthynt, Pan ddeloch chwi i dir Canaan, (dyma y tir a syrth i chwi yn etifeddiaeth, ''sef'' gwlad Canaan a’i therfynau,) {{angor|34:3|3}} A’ch tu dehau fydd o anialwch Sin, ger llaw Edom: a therfyn y dehau fydd i chwi o gwrr y môr heli tu a’r dwyrain. {{angor|34:4|4}} A’ch terfyn a amgylchyna o’r dehau i riw Acrabbim, ac a â trosodd i Sin; a’i fynediad allan fydd o’r dehau i Cades-Barnea, ac a â allan i Hasar-Adar, a throsodd i Asmon: {{angor|34:5|5}} A’r terfyn a amgylchyna o Asmon i afon yr Aipht; a’i fynediad ef allan a fydd tu a’r gorllewin. {{angor|34:6|6}} A therfyn y gorllewin fydd y môr mawr i chwi; ''sef'' y terfyn hwn fydd i chwi yn derfyn gorllewin. {{angor|34:7|7}} A hwn fydd terfyn y gogledd i chwi: o’r môr mawr y tueddwch i fynydd Hor. {{angor|34:8|8}} O fynydd Hor y tueddwch nes dyfod i Hamath; a mynediaid y terfyn fydd i Sedad. {{angor|34:9|9}} ¶ A’r terfyn a â allan tu a Ziphron; a’i ddiwedd ef fydd yn Hasar-Enan: hwn fydd terfyn y gogledd i chwi. {{angor|34:10|10}} A therfynwch i chwi yn derfyn y dwyrain o Hasar-Enan i Sepham. {{angor|34:11|11}} Ac aed y terfyn i waered o Sepham i Riblah, ar du dwyrain Ain; a disgyned y terfyn, ac aed hyd ystlys môr Cinnereth tu a’r dwyrain. {{angor|34:12|12}} A’r terfyn a â i waered tu a’r Iorddonen; a’i ddiwedd fydd y môr heli. Dyma y tir fydd i chwi a’i derfynau oddi amgylch. {{angor|34:13|13}} A gorchymynodd Moses i feibion Israel, gan ddywedyd, Dyma y tir a rennwch yn etifeddiaethau wrth goelbren, yr hwn a orchymynodd yr {{sc|Arglwydd}} ei roddi i’r naw llwyth, ac i’r hanner llwyth. {{angor|34:14|14}} Canys cymmerasai llwyth meibion Reuben yn ol tŷ eu tadau, a llwyth meibion Gad yn ol tŷ eu tadau, a hanner llwyth Manasseh, cymmerasant, ''meddaf'', eu hetifeddiaeth. {{angor|34:15|15}} Dau lwyth a hanner llwyth a gymmerasant eu hetifeddiaeth o’r tu yma i’r Iorddonen, ''yn agos'' i Jericho, tu a’r dwyrain a chodiad ''haul''. {{angor|34:16|16}} ¶ Llefarodd yr {{sc|Arglwydd}} ''hefyd'' wrth Moses, gan ddywedyd, {{angor|34:17|17}} Dyma enwau y gwŷr a rannant y tir yn etifeddiaethau i chwi: Eleazar yr ofteiriad, a Josua mab Nun. {{angor|34:18|18}} Ac un pennaeth o bob llwyth a gymmerwch, i rannu y tir yn etifeddiaethau. {{angor|34:19|19}} Ac fel dyma enwau y gwŷr: o lwyth Judah, Caleb mab Jephunneh. {{angor|34:20|20}} Ac o lwyth meibion Simeon, Semuel mab Ammihud. {{angor|34:21|21}} O lwyth Benjamin, Elidad mab Cislon. {{angor|34:22|22}} A Bucci mab Jogli, yn bennaeth o lwyth meibion Dan. {{angor|34:23|23}} O feibion Joseph, Haniel mab Ephod, yn bennaeth dros lwyth meibion Manasseh. {{angor|34:24|24}} Cemuel hefyd mab Siphtan, yn bennaeth dros lwyth meibion Ephraim. {{angor|34:25|25}} Ac Elisaphan mab Pharnach, yn bennaeth dros lwyth meibion Zabulon. {{angor|34:26|26}} Paltiel hefyd mab Assan, yn bennaeth dros lwyth meibion Issachar. {{angor|34:27|27}} Ac Ahihud mab Salomi, yn bennaeth dros lwyth meibion Aser. {{angor|34:28|28}} Ac yn bennaeth dros lwyth meibion Naphtali, Pedahel mab Ammihud. {{angor|34:29|29}} Dyma y rhai a orchymynodd yr {{sc|Arglwydd}} iddynt rannu etifeddiaethau i feibion Israel, yn nhir Canaan. {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> kl8mz3k10cx0g9wvet2hit4wio7xx09 104 3438 170962 6574 2026-09-11T19:44:12Z Tylopous 3717 /* Wedi'i brawfddarllen */ 170962 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Tylopous" /></noinclude>{{angor|Pennod_35}}{{c|{{uc|Pennod XXXV}}.}} {{bach|1 ''Rhoddi wyth dref a deugain a’u pentrefi i’r Lefiaid, a’u mesur.'' 6 ''Chwech o’r rhai hynny yn drefydd noddfa.'' 9 ''Cyfraith llawruddiaeth:'' 31 ''ac nas gellir ei ddiwygio.''}} {{angor|35:1}} {{uc|A llefarodd}} yr {{sc|Arglwydd}} wrth Moses, yn rhosydd Moab, wrth yr Iorddonen, ''yn agos'' i Jericho, gan ddywedyd, {{angor|35:2|2}} Gorchymyn i feibion Israel, roddi o honynt i’r Lefiaid, o etifeddiaeth eu meddiant, ddinasoedd i drigo ynddynt: rhoddwch ''hefyd'' i’r Lefiaid faes pentrefol wrth y dinasoedd o’u hamgylch. {{angor|35:3|3}} A’r dinasoedd fyddant iddynt i drigo ''ynddynt'', a’u pentrefol feusydd fyddant i’w hanifeiliaid, ac i’w cyfoeth, ac i’w holl fwystfilod. {{angor|35:4|4}} A meusydd pentrefol y dinasoedd y rhai a roddwch i’r Lefiaid, ''a gyrhaeddant'' o fur y ddinas tu ag allan, fil o gufyddau o amgylch. {{angor|35:5|5}} A mesurwch o’r tu allan i’r ddinas, o du y dwyrain ddwy fil o gufyddau, a thu a’r dehau ddwy fil o gufyddau, a thu a’r gorllewin ddwy fil o gufyddau, a thu a’r gogledd ddwy fil o gufyddau; a’r ddinas ''fydd'' yn y canol: hyn fydd iddynt yn feusydd pentrefol y dinasoedd. {{angor|35:6|6}} Ac o’r dinasoedd a roddwch i’r Lefiaid, ''bydded'' chwech yn ddinasoedd noddfa, y rhai a roddwch, fel y gallo y llawruddiog ffoi yno: a rhoddwch ddwy ddinas a deugain attynt yn ychwaneg. {{angor|35:7|7}} Yr holl ddinasoedd a roddwch i’r Lefiaid, ''fyddant'' wyth ddinas a deugain, hwynt a’u pentrefol feusydd. {{angor|35:8|8}} A’r dinasoedd y rhai a roddwch, ''fydd'' o feddiant meibion Israel: oddi ar yr aml ''eu dinasoedd'', y rhoddwch yn aml; ac oddi ar y prin, y rhoddwch yn brin: pob un yn ol ei etifeddiaeth a etifeddant, a rydd i’r Lefiaid o’i ddinasoedd. {{angor|35:9|9}} ¶ A llefarodd yr {{sc|Arglwydd}} wrth Moses, gan ddywedyd, {{angor|35:10|10}} Llefara wrth feibion Israel, a dywed wrthynt, Pan eloch dros yr Iorddonen i dir Canaan; {{angor|35:11|11}} Yna gosodwch i chwi ddinasoedd; dinasoedd noddfa fyddant i chwi: ac yno y ffy y llawruddiog a laddo ddyn mewn amryfusedd. {{angor|35:12|12}} A’r dinasoedd fyddant i chwi yn noddfa rhag y dïalydd; fel na ladder y llawruddiog, hyd oni safo ger bron y gynnulleidfa mewn barn. {{angor|35:13|13}} Ac ''o''’r dinasoedd y rhai a roddwch, chwech fydd i chwi yn ddinasoedd noddfa. {{angor|35:14|14}} Tair dinas a roddwch o’r tu yma i’r Iorddonen, a thair dinas a roddwch yn nhir Canaan: dinasoedd noddfa fyddant hwy. {{angor|35:15|15}} I feibion Israel, ac i’r dïeithr, ac i’r ymdeithydd ''a fyddo'' yn eu mysg, y bydd y chwe dinas hyn yn noddfa; fel y gallo pob un a laddo ddyn mewn amryfusedd, ffoi yno. {{angor|35:16|16}} Ac os âg offeryn haiarn y tarawodd ef, fel y bu farw, llawruddiog ''yw'' efe: lladder y llawruddiog yn farw. {{angor|35:17|17}} Ac os â charreg law, yr hon y byddai efe farw o’i phlegid, y tarawodd ef, a’i farw; llawruddiog ''yw'' efe; lladder y llawruddiog yn farw. {{angor|35:18|18}} Neu ''os'' efe a’i tarawodd ef â llaw-ffon, yr hon y byddai efe farw o’i phlegid, a’i farw; llawruddiog ''yw'' efe: lladder y llawruddiog yn farw. {{angor|35:19|19}} Dïalydd y gwaed a ladd y llawruddiog: pan gyfarfyddo âg ef, efe a’i lladd ef. {{angor|35:20|20}} Ac os mewn cas y gwthia efe ef, neu y teifl atto mewn bwriad, fel y byddo efe farw; {{angor|35:21|21}} Neu ei daro ef â’i law, mewn galanasdra, fel y byddo farw: lladder yn farw yr hwn a’''i'' tarawodd; llofrudd ''yw'' hwnnw: dïalydd y gwaed a ladd y llofrudd, pan gyfarfyddo âg ef. {{angor|35:22|22}} Ond os yn ddisymmwth, heb alanasdra, y gwthia efe ef, neu y teifl atto un offeryn yn ddifwriad; {{angor|35:23|23}} Neu ''ei daro ef'' â charreg, y byddai efe farw o’i phlegid, heb ''ei'' weled ''ef;'' a pheri ''iddi'' syrthio arno, fel y byddo farw, ac efe heb ''fod'' yn elyn, ac heb geisio niwed iddo ef: {{angor|35:24|24}} Yna barned y gynnulleidfa rhwng y tarawydd a dïalydd y gwaed, yn ol y barnedigaethau hyn. {{angor|35:25|25}} Ac achubed y gynnulleidfa y llofrudd O law dïalydd y gwaed, a thröed y gynnulleidfa ef i ddinas ei noddfa, yr hon y ffodd efe iddi: a thriged yntau ynddi hyd farwolaeth yr arch-offeiriad, yr hwn a enneiniwyd â’r olew cyssegredig. {{angor|35:26|26}} Ac os y llofrudd gan fyned a â allan o derfyn dinas ei noddfa, yr hon y ffodd efe iddi; {{angor|35:27|27}} A’i gael o ddïalydd y gwaed all-<noinclude><references/></noinclude> qxv7ko4rbmbf67w8lh7v4dmbh3vqmzf 170964 170962 2026-09-11T20:02:27Z Tylopous 3717 italig 170964 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Tylopous" /></noinclude>{{angor|Pennod_35}}{{c|{{uc|Pennod XXXV}}.}} {{bach|1 ''Rhoddi wyth dref a deugain a’u pentrefi i’r Lefiaid, a’u mesur.'' 6 ''Chwech o’r rhai hynny yn drefydd noddfa.'' 9 ''Cyfraith llawruddiaeth:'' 31 ''ac nas gellir ei ddiwygio.''}} {{angor|35:1}} {{uc|A llefarodd}} yr {{sc|Arglwydd}} wrth Moses, yn rhosydd Moab, wrth yr Iorddonen, ''yn agos i'' Jericho, gan ddywedyd, {{angor|35:2|2}} Gorchymyn i feibion Israel, roddi o honynt i’r Lefiaid, o etifeddiaeth eu meddiant, ddinasoedd i drigo ynddynt: rhoddwch ''hefyd'' i’r Lefiaid faes pentrefol wrth y dinasoedd o’u hamgylch. {{angor|35:3|3}} A’r dinasoedd fyddant iddynt i drigo ''ynddynt'', a’u pentrefol feusydd fyddant i’w hanifeiliaid, ac i’w cyfoeth, ac i’w holl fwystfilod. {{angor|35:4|4}} A meusydd pentrefol y dinasoedd y rhai a roddwch i’r Lefiaid, ''a gyrhaeddant'' o fur y ddinas tu ag allan, fil o gufyddau o amgylch. {{angor|35:5|5}} A mesurwch o’r tu allan i’r ddinas, o du y dwyrain ddwy fil o gufyddau, a thu a’r dehau ddwy fil o gufyddau, a thu a’r gorllewin ddwy fil o gufyddau, a thu a’r gogledd ddwy fil o gufyddau; a’r ddinas ''fydd'' yn y canol: hyn fydd iddynt yn feusydd pentrefol y dinasoedd. {{angor|35:6|6}} Ac o’r dinasoedd a roddwch i’r Lefiaid, ''bydded'' chwech yn ddinasoedd noddfa, y rhai a roddwch, fel y gallo y llawruddiog ffoi yno: a rhoddwch ddwy ddinas a deugain attynt yn ychwaneg. {{angor|35:7|7}} Yr holl ddinasoedd a roddwch i’r Lefiaid, ''fyddant'' wyth ddinas a deugain, hwynt a’u pentrefol feusydd. {{angor|35:8|8}} A’r dinasoedd y rhai a roddwch, ''fydd'' o feddiant meibion Israel: oddi ar yr aml ''eu dinasoedd'', y rhoddwch yn aml; ac oddi ar y prin, y rhoddwch yn brin: pob un yn ol ei etifeddiaeth a etifeddant, a rydd i’r Lefiaid o’i ddinasoedd. {{angor|35:9|9}} ¶ A llefarodd yr {{sc|Arglwydd}} wrth Moses, gan ddywedyd, {{angor|35:10|10}} Llefara wrth feibion Israel, a dywed wrthynt, Pan eloch dros yr Iorddonen i dir Canaan; {{angor|35:11|11}} Yna gosodwch i chwi ddinasoedd; dinasoedd noddfa fyddant i chwi: ac yno y ffy y llawruddiog a laddo ddyn mewn amryfusedd. {{angor|35:12|12}} A’r dinasoedd fyddant i chwi yn noddfa rhag y dïalydd; fel na ladder y llawruddiog, hyd oni safo ger bron y gynnulleidfa mewn barn. {{angor|35:13|13}} Ac ''o''’r dinasoedd y rhai a roddwch, chwech fydd i chwi yn ddinasoedd noddfa. {{angor|35:14|14}} Tair dinas a roddwch o’r tu yma i’r Iorddonen, a thair dinas a roddwch yn nhir Canaan: dinasoedd noddfa fyddant hwy. {{angor|35:15|15}} I feibion Israel, ac i’r dïeithr, ac i’r ymdeithydd ''a fyddo'' yn eu mysg, y bydd y chwe dinas hyn yn noddfa; fel y gallo pob un a laddo ddyn mewn amryfusedd, ffoi yno. {{angor|35:16|16}} Ac os âg offeryn haiarn y tarawodd ef, fel y bu farw, llawruddiog ''yw'' efe: lladder y llawruddiog yn farw. {{angor|35:17|17}} Ac os â charreg law, yr hon y byddai efe farw o’i phlegid, y tarawodd ef, a’i farw; llawruddiog ''yw'' efe; lladder y llawruddiog yn farw. {{angor|35:18|18}} Neu ''os'' efe a’i tarawodd ef â llaw-ffon, yr hon y byddai efe farw o’i phlegid, a’i farw; llawruddiog ''yw'' efe: lladder y llawruddiog yn farw. {{angor|35:19|19}} Dïalydd y gwaed a ladd y llawruddiog: pan gyfarfyddo âg ef, efe a’i lladd ef. {{angor|35:20|20}} Ac os mewn cas y gwthia efe ef, neu y teifl atto mewn bwriad, fel y byddo efe farw; {{angor|35:21|21}} Neu ei daro ef â’i law, mewn galanasdra, fel y byddo farw: lladder yn farw yr hwn a’''i'' tarawodd; llofrudd ''yw'' hwnnw: dïalydd y gwaed a ladd y llofrudd, pan gyfarfyddo âg ef. {{angor|35:22|22}} Ond os yn ddisymmwth, heb alanasdra, y gwthia efe ef, neu y teifl atto un offeryn yn ddifwriad; {{angor|35:23|23}} Neu ''ei daro ef'' â charreg, y byddai efe farw o’i phlegid, heb ''ei'' weled ''ef;'' a pheri ''iddi'' syrthio arno, fel y byddo farw, ac efe heb ''fod'' yn elyn, ac heb geisio niwed iddo ef: {{angor|35:24|24}} Yna barned y gynnulleidfa rhwng y tarawydd a dïalydd y gwaed, yn ol y barnedigaethau hyn. {{angor|35:25|25}} Ac achubed y gynnulleidfa y llofrudd O law dïalydd y gwaed, a thröed y gynnulleidfa ef i ddinas ei noddfa, yr hon y ffodd efe iddi: a thriged yntau ynddi hyd farwolaeth yr arch-offeiriad, yr hwn a enneiniwyd â’r olew cyssegredig. {{angor|35:26|26}} Ac os y llofrudd gan fyned a â allan o derfyn dinas ei noddfa, yr hon y ffodd efe iddi; {{angor|35:27|27}} A’i gael o ddïalydd y gwaed all-<noinclude><references/></noinclude> r3hzycug31hxtpwl1b6tpt2ai81g73d 104 3439 170963 6575 2026-09-11T20:01:28Z Tylopous 3717 /* Wedi'i brawfddarllen */ 170963 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Tylopous" /></noinclude>an o derfyn dinas ei noddfa, a lladd o ddïalydd y gwaed y llofrudd; na ''rodder hawl'' gwaed yn ei erbyn: {{angor|35:28|28}} Canys o fewn dinas ei noddfa y dyly drigo, hyd farwolaeth yr arch-offeiriad: ac wedi marwolaeth yr arch-offeiriad, dychweled y llofrudd i dir ei etifeddiaeth. {{angor|35:29|29}} A hyn fydd i chwi yn ddeddf farnedig trwy eich cenhedlaethau, yn eich holl drigfannau. {{angor|35:30|30}} Pwy bynnag a laddo ddyn, wrth a ddywedo tystion y lleddir y llofrudd: ac un tyst ni chaiff dystiolaethu yn erbyn dyn, i ''beri iddo'' farw. {{angor|35:31|31}} Hefyd, na chymmerwch iawn am einioes y llofrudd, yr hwn sydd euog i farw; ond lladder ef yn farw. {{angor|35:32|32}} Ac na chymmerwch iawn gan yr hwn a ffodd i ddinas ei noddfa, er cael dychwelyd i drigo yn y tir, hyd farwolaeth yr offeiriad; {{angor|35:33|33}} Fel na halogoch y tir ''yr ydych'' ynddo; canys y gwaed hwn a haloga y tir: a’r tir ni lanhêir oddi wrth y gwaed a dywallter arno, ond â gwaed yr hwn a’i tywalltodd. {{angor|35:34|34}} Am hynny nac aflanhâ y tir y trigoch ynddo, yr hwn yr ydwyf fi yn preswylio yn ei ganol: canys myfi yr {{sc|Arglwydd}} ''ydwyf'' yn preswylio y’nghanol meibion Israel. {{angor|Pennod_36}}{{c|{{uc|Pennod XXXVI}}.}} {{bach|1 ''Bod yn rhaid i etifeddesau'' 5 ''brïodi yn eu llwythau eu hunain;'' 7 ''rhag symmudo yr etifeddiaeth oddi wrth y llwyth.'' 10 ''Merched Salphaad yn prïodi meibion eu hewythr frawd eu tad.''}} {{angor|36:1}} {{uc|Pennau}}-cenedl tylwyth meibion Gilead, mab Machir, mab Manasseh, o dylwyth meibion Joseph, a ddaethant hefyd, ac a lefarasant ger bron Moses, a cher bron y pennaduriaid, ''sef'' pennau-cenedl meibion Israel; {{angor|36:2|2}} Ac a ddywedasant, Yr {{sc|Arglwydd}} a orchymynodd i’m harglwydd roddi y tir yn etifeddiaeth i feibion Israel wrth goelbren: a’m harglwydd a orchymynwyd gan yr {{sc|Arglwydd}}, i roddi etifeddiaeth Salphaad ein brawd i’w ferched. {{angor|36:3|3}} Os hwy a fyddant wragedd i rai o feibion llwythau ''eraill'' meibion Israel; yna y tynnir ymaith eu hetifeddiaeth hwynt oddi wrth etifeddiaeth ein tadau ni, ac a’i chwanegir at etifeddiaeth y llwyth y byddant hwy eiddynt: a phrinhêir ar randir ein hetifeddiaeth ni. {{angor|36:4|4}} A phan fyddo y jubili i feibion Israel, yna y chwanegir eu hetifeddiaeth hwynt at etifeddiaeth llwyth y rhai y byddant hwy eiddynt: a thorrir eu hetifeddiaeth hwynt oddi wrth etifeddiaeth llwyth ein tadau ni. {{angor|36:5|5}} A gorchymynodd Moses i feibion Israel, yn ol gair yr {{sc|Arglwydd}}, gan ddywedyd, Mae llwyth meibion Joseph yn dywedyd yn uniawn. {{angor|36:6|6}} Dyma y gair a orchymynodd yr {{sc|Arglwydd}} am ferched Salphaad, gan ddywedyd, Byddant wragedd i’''r rhai'' y byddo da yn eu golwg eu hun; ond i rai o dylwyth llwyth eu tad eu hun y byddant yn wragedd. {{angor|36:7|7}} Felly ni threigla etifeddiaeth meibion Israel o lwyth i lwyth: canys glynu a wna pob un o feibion Israel yn etifeddiaeth llwyth ei dadau ei hun. {{angor|36:8|8}} A phob merch yn etifeddu etifeddiaeth o lwythau meibion Israel, a fydd wraig i un o dylwyth llwyth ei thad ei hun; fel yr etifeddo meibion Iseael bob un etifeddiaeth ei dadau ei hun. {{angor|36:9|9}} Ac na threigled etifeddiaeth o lwyth i lwyth arall; canys llwythau meibion Israel a lynant bob un yn ei etifeddiaeth ei hun. {{angor|36:10|10}} Megis y gorchymynodd yr {{sc|Arglwydd}} wrth Moses, felly y gwnaeth merched Salphaad. {{angor|36:11|11}} Canys Malah, Tirsah, a Hoglah, a Milcah, a Noah, merched Salphaad, fuant yn wragedd i feibion eu hewythredd. {{angor|36:12|12}} ''I wŷr'' o dylwyth Manasseh, fab Joseph, y buant yn wragedd; a thrigodd eu hetifeddiaeth hwynt wrth lwyth tylwyth eu tad. {{angor|36:13|13}} Dyma y gorchymynion a’r barnedigaethau a orchymynodd yr {{sc|Arglwydd}} i feibion Israel, trwy law Moses, yn rhosydd Moab, wrth yr Iorddonen, ''yn agos i'' Jericho.<noinclude><references/></noinclude> 3h9dgxqrkms3aq1pyydbhx4a19xdum5 104 3441 170965 6582 2026-09-11T20:08:40Z Tylopous 3717 teitl y llyfr 170965 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>{{canoli|{{uc|Pummed llyfr Moses, yr hwn a elwir}} {{mawr|{{uc|Deuteronomium.}}}}}} PENNOD 1 1:1 Dyma y geiriau a ddywedodd Moses wrth holl Israel, o’r tu yma i’r Iorddonen, yn yr anialwch, ar y rhos gyferbyn â’r môr coch, rhwng Paran, a Toffel, a Laban, a Haseroth, a Disahab. 1:2 (Taith un diwrnod ar ddeg sydd o Horeb, ffordd yr eir i fynydd Seir, hyd Cades-Barnea.) 1:3 A bu yn y ddeugeinfed flwyddyn, yn yr unfed mis ar ddeg, ar y dydd cyntaf o’r mis, i Moses lefaru wrth feibion Israel, yn ôl yr hyn oll a orchmynasai yr ARGLWYDD iddo ei ddywedyd wrthynt; 1:4 Wedi iddo ladd Sehon brenin yr Amoriaid, yr hwn oedd yn trigo yn Hesbon, ac Og brenin Basan, yr hwn oedd yn trigo yn Astaroth, o fewn Edrei; 1:5 O’r tu yma i’r Iorddonen, yng ngwlad Moab, y dechreuodd Moses egluro’r gyfraith hon, gan ddywedyd, 1:6 Yr ARGLWYDD ein Duw a lefarodd wrthym ni yn Horeb, gan ddywedyd, Digon i chwi drigo hyd yn hyn yn y mynydd hwn: 1:7 Dychwelwch, a chychwynnwch rhagoch, ac ewch i fynydd yr Amoriaid, ac i’w holl gyfagos leoedd; i’r rhos, i’r mynydd, ac i’r dyffryn, ac i’r deau, ac i borthladd y môr, i dir y Canaaneaid, ac i Libanus, hyd yr afon fawr, afon Ewffrates. 1:8 Wele, rhoddais y wlad o’ch blaen chwi: ewch i mewn, a pherchenogwch y wlad yr hon a dyngodd yr ARGLWYDD i’ch tadau chwi, i Abraham, i Isaac, ac i Jacob, ar ei rhoddi iddynt, ac i’w had ar eu hôl hwynt. 1:9 A mi a leferais wrthych yr amser hwnnw, gan ddywedyd, Ni allaf fi fy hun eich cynnal chwi: 1:10 Yr ARGLWYDD eich Duw a’ch lluosogodd chwi; ac wele chwi heddiw fel sêr y nefoedd o luosowgrwydd. 1:11 (ARGLWYDD DDUW eich tadau a’ch cynyddo yn fil lluosocach nag ydych, ac a’ch bendithio, fel y llefarodd efe wrthych!) 1:12 Pa wedd y dygwn fy hun eich blinder, a’ch baich, a’ch ymryson chwi? 1:13 Moeswch i chwi wŷr doethion, a deallus, a rhai hynod trwy eich llwythau; fel y gosodwyf hwynt yn bennau arnoch chwi. 1:14 Ac atebasoch fi, a dywedasoch, Da yw gwneuthur y peth a ddywedaist. 1:15 Cymerais gan hynny bennau eich llwythau chwi, sef gwŷr doethion, a rhai hynod, ac a’u gwneuthum hwynt yn bennau arnoch; sef yn gapteiniaid ar filoedd, ac yn gapteiniaid ar gannoedd, ac yn gapteiniaid ar ddegau a deugain, ac yn gapteiniaid ar ddegau, ac yn swyddogion yn eich llwythau chwi. 1:16 A’r amser hwnnw y gorchmynnais i’ch barnwyr chwi, gan ddywedyd, Gwrandewch ddadleuon rhwng eich brodyr, a bernwch yn gyfiawn rhwng gŵr a’i frawd, ac a’r dieithr sydd gydag ef. 1:17 Na chydnabyddwch wynebau mewn barn; gwrandewch ar y lleiaf, yn gystal ag ar y mwyaf: nac ofnwch wyneb gŵr; oblegid y farn sydd eiddo Duw: a’r peth a fydd rhy galed i chwi, a ddygwch ataf fi, a mi a’i gwrandawaf. 1:18 Gorchmynnais i chwi hefyd yr amser hwnnw yr holl bethau a ddylech eu gwneuthur. 1:19 A phan fudasom o Horeb, ni a gerddasom trwy’r holl anialwch mawr ac ofnadwy hwnnw, yr hwn a welsoch ffordd yr eir i fynydd yr Amoriaid, fel y gorchmynasai yr ARGLWYDD ein Duw i ni: ac a ddaethom i Cades-Barnea. 1:20 A dywedais wrthych, Daethoch hyd fynydd yr Amoriaid, yr hwn y mae yr ARGLWYDD ein Duw yn ei roddi i ni. {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> aez8pdnfp69qx909su45n74jizx555u 170969 170965 2026-09-12T06:05:47Z Tylopous 3717 /* Wedi'i brawfddarllen */ 170969 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Tylopous" /></noinclude>{{canoli|{{uc|Pummed llyfr Moses, yr hwn a elwir}} {{mawr|{{uc|Deuteronomium.}}}}}} {{angor|Pennod_1}}{{c|{{uc|Pennod I}}.}} {{bach|1 ''Araith Moses yn niwedd y ddeugeinfed flwyddyn, yn adrodd ar fyr eiriau yr holl ystori,'' 6 ''am addewid Duw,'' 13 ''am osod swyddogion arnynt,'' 19 ''am ddanfon yr ysbïwyr i chwilio y wlad,'' 34 ''am ddigofaint Duw am eu hanghrediniaeth,'' 41 ''a’u hanufodd-dod hwy.''}} {{angor|1:1}} {{uc|Dyma}} y geiriau a ddywedodd Moses wrth holl Israel, o’r tu yma i’r Iorddonen, yn yr anialwch, ar y rhos gyferbyn â’r ''môr'' coch, rhwng Paran, a Tophel, a Laban, a Haseroth, a Dizahab. {{angor|1:2|2}} (''Taith'' un diwrnod ar ddeg ''sydd'' o Horeb, ffordd ''yr eir'' i fynydd Seir, hyd Cades-Barnea.) {{angor|1:3|3}} A bu yn y ddeugeinfed flwyddyn, yn yr unfed mis ar ddeg, ar y ''dydd'' cyntaf o’r mis, i Moses lefaru wrth feibion Israel, yn ol yr hyn oll a orchymynasai yr {{sc|Arglwydd}} iddo ''ei ddywedyd'' wrthynt; {{angor|1:4|4}} Wedi iddo ladd Sehon brenhin yr Amoriaid, yr hwn oedd yn trigo yn Hesbon, ac Og brenhin Basan, yr hwn oedd yn trigo yn Astaroth, o fewn Edrei; {{angor|1:5|5}} O’r tu yma i’r Iorddonen, yng ngwlad Moab, y dechreuodd Moses egluro y gyfraith hon, gan ddywedyd, {{angor|1:6|6}} Yr {{sc|Arglwydd}} ein {{sc|Duw}} a lefarodd wrthym ni yn Horeb, gan ddywedyd, Digon i chwi drigo ''hyd yn hyn'' yn y mynydd hwn: {{angor|1:7|7}} Dychwelwch, a chychwynwch rhagoch, ac ewch i fynydd yr Amoriaid, ac i’w holl gyfagos ''leoedd;'' i’r rhos, i’r mynydd, ac i’r dyffryn, ac i’r dehau, ac i borthladd y môr, i dir y Canaaneaid, ac i Libanus, hyd yr afon fawr, afon Euphrates. {{angor|1:8|8}} Wele, rhoddais y wlad o’ch blaen chwi: ewch i mewn, a pherchennogwch y wlad yr hon a dyngodd yr {{sc|Arglwydd}} i’ch tadau chwi, i Abraham, i Isaac, ac i Jacob, ar ''ei'' rhoddi iddynt, ac i’w had ar eu hol hwynt. {{angor|1:9|9}} ¶ A mi a leferais wrthych yr amser hwnnw, gan ddywedyd, Ni allaf fi fy hun eich cynnal chwi: {{angor|1:10|10}} Yr {{sc|Arglwydd}} eich {{sc|Duw}} a’ch llïosogodd chwi; ac wele chwi heddyw fel sêr y nefoedd o lïosowgrwydd. {{angor|1:11|11}} ({{sc|Arglwydd}} {{sc|Dduw}} eich tadau a’ch cynnyddo yn fil llïosoccach nag ''ydych'', ac a’ch bendithio, fel y llefarodd efe wrthych!) {{angor|1:12|12}} Pa wedd y dygwn fy hun eich blinder, a’ch baich, a’ch ymryson chwi? {{angor|1:13|13}} Moeswch i chwi wŷr doethion, a deallus, a rhai hynod trwy eich llwythau; fel y gosodwyf hwynt yn bennau arnoch chwi. {{angor|1:14|14}} Ac attebasoch fi, a dywedasoch, Da ''yw'' gwneuthur y peth a ddywedaist. {{angor|1:15|15}} Cymmerais gan hynny bennau eich llwythau chwi, ''sef'' gwŷr doethion, a rhai hynod, ac a’u gwneuthum hwynt yn bennau arnoch; ''sef'' yn gapteniaid ar filoedd, ac yn gapteniaid ar gantoedd, ac yn gapteniaid ar ddegau a deugain, ac yn gapteniaid ar ddegau, ac yn swyddogion yn eich llwythau chwi. {{angor|1:16|16}} A’r amser hwnnw y gorchymynais i’ch barnwyr chwi, gan ddywedyd, Gwrandêwch ''ddadleuon'' rhwng eich brodyr, a bernwch yn gyfiawn rhwng gwr a’i frawd, ac a’r dïeithr ''sydd'' gyd âg ef. {{angor|1:17|17}} Na chydnabyddwch wynebau mewn barn; gwrandêwch ar y lleiaf, yn gystal ag ar y mwyaf: nac ofnwch wyneb gwr; oblegid y farn ''sydd'' eiddo {{sc|Duw}}: a’r peth a fydd rhy galed i chwi, a ddygwch attaf fi, a mi a’i gwrandawaf. {{angor|1:18|18}} Gorchymynais i chwi hefyd yr amser hwnnw yr holl bethau ''a ddylech'' eu gwneuthur. {{angor|1:19|19}} ¶ A phan fudasom o Horeb, ni a gerddasom trwy yr holl anialwch mawr ac ofnadwy hwnnw, yr hwn a welsoch ffordd ''yr eir i'' fynydd yr Amoriaid, fel y gorchymynasai yr {{sc|Arglwydd}} ein {{sc|Duw}} i ni: ac a ddaethom i Cades-Barnea. {{angor|1:20|20}} A dywedais wrthych, Daethoch hyd fynydd yr Amoriaid, yr hwn y mae yr {{sc|Arglwydd}} ein {{sc|Duw}} yn ei roddi i ni. {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> 23o3d81rcy37e1ejj8w3qrbd5i5qm4j