Wicidestun cywikisource https://cy.wikisource.org/wiki/Hafan MediaWiki 1.47.0-wmf.19 first-letter Media Arbennig Sgwrs Defnyddiwr Sgwrs Defnyddiwr Wicidestun Sgwrs Wicidestun Delwedd Sgwrs Delwedd MediaWici Sgwrs MediaWici Nodyn Sgwrs Nodyn Cymorth Sgwrs Cymorth Categori Sgwrs Categori Tudalen Sgwrs Tudalen Indecs Sgwrs Indecs TimedText TimedText talk Modiwl Sgwrs modiwl Event Event talk 104 3447 170988 6588 2026-09-13T17:46:47Z Tylopous 3717 /* Wedi'i brawfddarllen */ 170988 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Tylopous" /></noinclude>anghofia gyfammod dy dadau, yr hwn a dyngodd efe wrthynt. {{angor|4:32|32}} Canys ymofyn yn awr am y dyddiau gynt, a fu o’th flaen di, o’r dydd y creodd {{sc|Duw}} ddyn ar y ddaear, ac o’r ''naill'' gwrr i’r nefoedd hyd y cwrr ''arall'' i’r nefoedd, a fu megis y mawrbeth hwn, neu a glybuwyd ei gyffelyb ef: {{angor|4:33|33}} A glybu pobl lais {{sc|Duw}} yn llefaru o ganol y tân, fel y clywaist ti, a byw? {{angor|4:34|34}} A brofodd ''un'' {{sc|Duw}} ddyfod i gymmeryd iddo genedl o ganol cenedl, trwy brofedigaethau, trwy arwyddion, a thrwy ryfeddodau, a thrwy ryfel, a thrwy law gadarn, a thrwy fraich estynedig, a thrwy ofn mawr, fel yr hyn oll a wnaeth yr {{sc|Arglwydd}} eich {{sc|Duw}} eroch chwi yn yr Aipht y’ngŵydd dy lygaid? {{angor|4:35|35}} Gwnaethpwyd i ti weled ''hynny'', i wybod mai yr {{sc|Arglwydd}} ''sydd'' {{sc|Dduw}}, nad ''oes'' neb arall ond efe. {{angor|4:36|36}} O’r nefoedd y parodd i ti glywed ei lais, i’th hyfforddi di; ac ar y ddaear y parodd i ti weled ei dân mawr, a thi a glywaist o ganol y tân ei eiriau ef. {{angor|4:37|37}} Ac o achos iddo garu dy dadau, am hynny y dewisodd efe eu had hwynt ar eu hol; ac a’th ddug di o’i flaen, â’i fawr allu, allan o’r Aipht: {{angor|4:38|38}} I yrru cenhedloedd mwy a chryfach na thi ymaith o’th flaen di, i’th ddwyn di i mewn, i roddi i ti eu gwlad hwynt yn etifeddiaeth, fel heddyw. {{angor|4:39|39}} Gwybydd gan hynny heddyw, ac ystyria yn dy galon, mai yr {{sc|Arglwydd}} ''sydd'' {{sc|Dduw}} yn y nefoedd oddi arnodd, ac ar y ddaear oddi tanodd; ''ac'' nid neb arall. {{angor|4:40|40}} Cadw dithau ei ddeddfau ef, a’i orchymynion, y rhai ''yr ydwyf'' yn eu gorchymyn i ti heddyw; fel y byddo yn dda i ti, ac i’th feibion ar dy ol di, fel yr estynech ddyddiau ar y ddaear, yr hon y mae yr {{sc|Arglwydd}} dy {{sc|Dduw}} yn ei rhoddi i ti byth. {{angor|4:41|41}} ¶ Yna Moses a neillduodd dair dinas o’r tu yma i’r Iorddonen, tu a chodiad haul; {{angor|4:42|42}} I gael o’r llofrudd ffoi yno, yr hwn a laddai ei gymmydog yn amryfus, ac efe heb ei gasáu o’r blaen; fel y gallai ffoi i un o’r dinasoedd hynny, a byw: {{angor|4:43|43}} ''Sef'' Beser yn yr anialwch, yng ngwastad-tir y Reubeniaid; a Ramoth yn Gilead y Gadiaid; a Golan o fewn Basan, y Manassiaid. {{angor|4:44|44}} ¶ A dyma y gyfraith o osododd Moses o flaen meibion Israel; {{angor|4:45|45}} Dyma y tystiolaethau, a’r deddfau, a’r barnedigaethau, a lefarodd Moses wrth feibion Israel, gwedi eu dyfod allan o’r Aipht: {{angor|4:46|46}} Tu yma i’r Iorddonen, yn y dyffryn, ar gyfer Beth-peor, yng ngwlad Sehon brenhin yr Amoriaid, yr hwn oedd yn trigo yn Hesbon, yr hwn a darawsai Moses a meibion Israel, wedi eu dyfod allan o’r Aipht: {{angor|4:47|47}} Ac a berchennogasant ei wlad ef, a gwlad Og brenhin Basan, dau o frenhinoedd yr Amoriaid, y rhai ''oedd'' tu yma i’r Iorddonen, tu a chodiad haul; {{angor|4:48|48}} O Aroer, yr hon ''oedd'' ar làn afon Arnon, hyd fynydd Sïon, hwn ''yw'' Hermon; {{angor|4:49|49}} A’r holl ros tu hwnt i’r Iorddonen tu a’r dwyrain, a hyd at fôr y rhos, dan Asdoth-Pisgah. {{angor|Pennod_5}}{{c|{{uc|Pennod V}}.}} {{bach|1 ''Y cyfammod yn Horeb.'' 6 ''Y deg gorchymyn.'' 22 ''Moses, ar ddeisyfiad y bobl, yn derbyn y gyfraith gan Dduw.''}} {{angor|5:1}} {{uc|A Moses}} a alwodd holl Israel, ac a ddywedodd wrthynt, Clyw, O Israel, y deddfau a’r barnedigaethau yr ydwyf yn eu llefaru lle y clywoch heddyw; fel y byddo i chwi eu dysgu, a’u cadw, a’u gwneuthur. {{angor|5:2|2}} Yr {{sc|Arglwydd}} ein {{sc|Duw}} a wnaeth gyfammod â ni yn Horeb. {{angor|5:3|3}} Nid â’n tadau ni y gwnaeth yr {{sc|Arglwydd}} y cyfammod hwn, ond â nyni; nyni, y rhai ''ydym'' yn fyw bob un yma heddyw. {{angor|5:4|4}} Wyneb yn wyneb yr ymddiddanodd yr {{sc|Arglwydd}} â chwi yn y mynydd, o ganol y tân, {{angor|5:5|5}} (Myfi oeddwn yr amser hwnnw yn sefyll rhwng yr {{sc|Arglwydd}} a chwi, i fynegi i chwi air yr {{sc|Arglwydd}}: canys ofni a wnaethoch rhag y tân, ac nid esgynech i’r mynydd,) gan ddywedyd, {{angor|5:6|6}} Yr {{sc|Arglwydd}} dy {{sc|Dduw}} ''ydwyf'' fi, yr hwn a’th ddug allan o dir yr Aipht, o dŷ y caethiwed. {{angor|5:7|7}} Na fydded i ti dduwiau eraill ger fy mron i. {{angor|5:8|8}} Na wna i ti ddelw gerfiedig, ''na'' llun ''dim'' a’r ''y sydd'' yn y nefoedd oddi uchod, nac a’r ''y sydd'' yn y<noinclude><references/></noinclude> 31x0s71v5ircdm505y3853rxd5fq89q 104 3448 170989 6590 2026-09-13T17:47:10Z Tylopous 3717 170989 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>ddaear oddi isod, nac a’r y sydd yn y dyfroedd oddi tan y ddaear: 5:9 Nac ymgryma iddynt, ac na wasanaetha hwynt: oblegid myfi yr ARGLWYDD dy DDUW ydwyf DDUW eiddigus, yn ymweled ag anwiredd y tadau ar y plant, hyd y drydedd a’r bedwaredd genhedlaeth o’r rhai a’m casânt; 5:10 Ac yn gwneuthur trugaredd i filoedd o’r rhai a’m carant, ac a gadwant fy ngorchmynion. 5:11 Na chymer enw yr ARGLWYDD dy DDUW yn ofer: canys nid dieuog gan yr ARGLWYDD yr hwn a gymero ei enw ef yn ofer. 5:12 Cadw y dydd Saboth i’w sancteiddio ef, fel y gorchmynnodd yr AR¬GLWYDD dy DDUW i ti. 5:13 Chwe diwrnod y gweithi, ac y gwnei dy holl waith: 5:14 Ond y seithfed dydd yw Saboth yr ARGLWYDD dy DDUW: na wna ynddo ddim gwaith, tydi, na’th fab, na’th ferch, na’th was, na’th forwyn, na’th ych, na’th asyn, nac yr un o’th anifeiliaid, na’th ddieithr-ddyn yr hwn fyddo o fewn dy byrth; fel y gorffwyso dy was a’th forwyn, fel ti dy hun. 5:15 A chofia mai gwas a fuost ti yng ngwlad yr Aifft, a’th ddwyn o’r AR¬GLWYDD dy DDUW allan oddi yno â llaw gadarn, ac â braich estynedig: am hynny y gorchmynnodd yr ARGLWYDD dy DDUW i ti gadw dydd y Saboth. 5:16 Anrhydedda dy dad a’th fam, fel y gorchmynnodd yr ARGLWYDD dy DDUW i ti; fel yr estynner dy ddyddiau, ac fel y byddo yn dda i ti ar y ddaear yr hon y mae yr ARGLWYDD dy DDUW yn ei rhoddi i ti. 5:17 Na ladd. 5:18 Ac na wna odineb. 5:19 Ac na ladrata. 5:20 Ac na ddwg gam dystiolaeth yn erbyn dy gymydog. 5:21 Ac na chwennych wraig dy gymyd¬og, ac na chwennych dŷ dy gymydog, na’i faes, na’i was, na’i forwyn, na’i ych, na’i asyn, na dim a’r y sydd eiddo dy gymydog. 5:22 Y geiriau hyn a lefarodd yr AR¬GLWYDD wrth eich holl gynulleidfa yn y mynydd, o ganol y tân, y cwmwl, a’r tywyllwch, â llais uchel; ac ni chwanegodd ddim; ond ysgrifennodd hwynt ar ddwy lech o gerrig, ac a’u rhoddes ataf fi. 5:23 A darfu, wedi clywed ohonoch y llais o ganol y tywyllwch, (a’r mynydd yn llosgi gan dân,) yna nesasoch ataf, sef holl benaethiaid eich llwythau, a’ch henuriaid chwi; 5:24 Ac a ddywedasoch, Wele, yr ARGLWYDD ein Duw a ddangosodd i ni ei ogoniant, a’i fawredd; a’i lais ef a glywsom ni o ganol y tân: heddiw y gwelsom lefaru o DDUW wrth ddyn, a byw ohono. 5:25 Weithian gan hynny paham y byddwn feirw? oblegid y tân mawr hwn a’n difa ni: canys os nyni a chwanegwn glywed llais yr ARGLWYDD ein Duw mwyach, marw a wnawn. 5:26 Oblegid pa gnawd oll sydd, yr hwn a glybu lais y Duw byw yn llefaru o ganol y tân, fel nyni, ac a fu fyw? 5:27 Nesâ di, a chlyw yr hyn oll a ddywed yr ARGLWYDD ein Duw; a llefara di wrthym ni yr hyn oll a lefaro yr AR¬GLWYDD ein Duw wrthyt ti: a nyni a wrandawn, ac a wnawn hynny. 5:28 A’r ARGLWYDD a glybu lais eich geiriau chwi, pan lefarasoch wrthyf; a dywedodd yr ARGLWYDD wrthyf, Clywais lais geiriau y bobl hyn, y rhai a lefarasant wrthyt: da y dywedasant yr hyn oll a ddywedasant. 5:29 O na byddai gyfryw galon ynddynt, i’m hofni i, ac i gadw fy holl orchmynion bob amser; fel y byddai da iddynt ac i’w plant yn dragwyddol! 5:30 Dos, dywed wrthynt, Dychwelwch i’ch pebyll. 5:31 Ond saf di yma gyda myfi; a mi a ddywedaf wrthyt yr holl orchmynion, a’r deddfau, a’r barnedigaethau a ddysgi di iddynt, ac a wnânt hwythau yn y wlad yr wyf fi ar ei rhoddi iddynt i’w pherchenogi. 5:32 Edrychwch gan hynny am wneuthur fel y gorchmynnodd yr ARGLWYDD eich Duw i chwi: na chiliwch i’r tu deau nac i’r tu aswy. 5:33 Cerddwch yn yr holl ffyrdd a orchmynnodd yr ARGLWYDD eich Duw i chwi; fel y byddoch fyw, ac y byddo yn dda i chwi, ac yr estynnoch ddyddiau yn y wlad yr hon a feddiennwch. PENNOD 6 {{bach|}} {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> mafpdwx1nedhtjjlhk3ptdwxvzkbyaz 170990 170989 2026-09-13T18:05:26Z Tylopous 3717 /* Wedi'i brawfddarllen */ 170990 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Tylopous" /></noinclude>ddaear oddi isod, nac a’r ''y sydd'' yn y dyfroedd oddi tan y ddaear: {{angor|5:9|9}} Nac ymgrymma iddynt, ac na wasanaetha hwynt: oblegid myfi yr {{sc|Arglwydd}} dy {{sc|Dduw}} ''ydwyf'' {{sc|Dduw}} eiddigus, yn ymweled âg anwiredd y tadau ar y plant, hyd y drydedd a’r bedwaredd ''genhedlaeth'' o’r rhai a’m casânt; {{angor|5:10|10}} Ac yn gwneuthur trugaredd i filoedd o’r rhai a’m carant, ac a gadwant fy ngorchymynion. {{angor|5:11|11}} Na chymmer enw yr {{sc|Arglwydd}} dy {{sc|Dduw}} yn ofer: canys nid dïeuog gan yr {{sc|Arglwydd}} yr hwn a gymmero ei enw ef yn ofer. {{angor|5:12|12}} Cadw y dydd Sabbath i’w sancteiddio ef, fel y gorchymynodd yr {{sc|Arglwydd}} dy {{sc|Dduw}} i ti. {{angor|5:13|13}} Chwe diwrnod y gweithi, ac y gwnei dy holl waith: {{angor|5:14|14}} Ond y seithfed dydd ''yw'' Sabbath yr {{sc|Arglwydd}} dy {{sc|Dduw}}: na wna ''ynddo'' ddim gwaith, tydi, na’th fab, na’th ferch, na’th was, na’th forwyn, na’th ŷch, na’th asyn, nac yr un o’th anifeiliaid, na’th ddïeithrddyn yr hwn ''fyddo'' o fewn dy byrth; fel y gorphwyso dy was a’th forwyn, fel ti dy hun. {{angor|5:15|15}} A chofia mai gwas a fuost ti y’ngwlad yr Aipht, a’th ddwyn o’r {{sc|Arglwydd}} dy {{sc|Dduw}} allan oddi yno â llaw gadarn, ac â braich estynedig: am hynny y gorchymynodd yr {{sc|Arglwydd}} dy {{sc|Dduw}} i ti gadw dydd y Sabbath. {{angor|5:16|16}} ¶ Anrhydedda dy dad a’th fam, fel y gorchymynodd yr {{sc|Arglwydd}} dy {{sc|Dduw}} i ti; fel yr estyner dy ddyddiau, ac fel y byddo yn dda i ti ar y ddaear yr hon y mae yr {{sc|Arglwydd}} dy {{sc|Dduw}} yn ei rhoddi i ti. {{angor|5:17|17}} Na ladd. {{angor|5:18|18}} Ac na wna odineb. {{angor|5:19|19}} Ac na ladratta. {{angor|5:20|20}} Ac na ddwg gam dystiolaeth yn erbyn dy gymmydog. {{angor|5:21|21}} Ac na chwennych wraig dy gymmydog, ac na chwennych dŷ dy gymmydog, na’i faes, na’i was, na’i forwyn, na’i ŷch, na’i asyn, na dim a’r ''y sydd'' eiddo dy gymmydog. {{angor|5:22|22}} ¶ Y geiriau hyn a lefarodd yr {{sc|Arglwydd}} wrth eich holl gynnulleidfa yn y mynydd, o ganol y tân, y cwmmwl, a’r tywyllwch, ''â'' llais uchel; ac ni chwanegodd ''ddim;'' ond ysgrifenodd hwynt ar ddwy lech o gerrig, ac a’u rhoddes ataf fi. {{angor|5:23|23}} A darfu, wedi clywed o honoch y llais o ganol y tywyllwch, (a’r mynydd yn llosgi gan dân,) yna nesasoch attaf, sef holl bennaethiaid eich llwythau, a’ch henuriaid chwi; {{angor|5:24|24}} Ac a ddywedasoch, Wele, yr {{sc|Arglwydd}} ein {{sc|Duw}} a ddangosodd i ni ei ogoniant, a’i fawredd; a’i lais ef a glywsom ni o ganol y tân: heddyw y gwelsom lefaru o {{sc|Dduw}} wrth ddyn, a byw o hono. {{angor|5:25|25}} Weithian gan hynny paham y byddwn feirw? oblegid y tân mawr hwn a’n difa ni: canys os nyni a chwanegwn glywed llais yr {{sc|Arglwydd}} ein {{sc|Duw}} mwyach, marw a wnawn. {{angor|5:26|26}} Oblegid pa gnawd oll ''sydd'', yr hwn a glybu lais y {{sc|Duw}} byw yn llefaru o ganol y tân, fel nyni, ac a fu fyw? {{angor|5:27|27}} Nesâ di, a chlyw yr hyn oll a ddywed yr {{sc|Arglwydd}} ein {{sc|Duw}}; a llefara di wrthym ni yr hyn oll a lefaro yr {{sc|Arglwydd}} ein {{sc|Duw}} wrthyt ti: a nyni a wrandâwn, ac a wnawn ''hynny''. {{angor|5:28|28}} A’r {{sc|Arglwydd}} a glybu lais eich geiriau chwi, pan lefarasoch wrthyf; a dywedodd yr {{sc|Arglwydd}} wrthyf, Clywais lais geiriau y bobl hyn, y rhai a lefarasant wrthyt: da y dywedasant yr hyn oll a ddywedasant. {{angor|5:29|29}} O na byddai gyfryw galon ynddynt, i’m hofni i, ac i gadw fy holl orchymynion bob amser; fel y byddai da iddynt ac i’w plant yn dragywyddol! {{angor|5:30|30}} Dos, dywed wrthynt, Dychwelwch i’ch pebyll. {{angor|5:31|31}} Ond saf di yma gyd â myfi; a mi a ddywedaf wrthyt yr holl orchymynion, a’r deddfau, a’r barnedigaethau a ddysgi di iddynt, ac a wnant hwythau yn y wlad yr wyf fi ar ei rhoddi iddynt i’w pherchennogi. {{angor|5:32|32}} Edrychwch gan hynny am wneuthur fel y gorchymynodd yr {{sc|Arglwydd}} eich {{sc|Duw}} i chwi: na chiliwch i’r tu dehau nac i’r tu aswy. {{angor|5:33|33}} Cerddwch yn yr holl ffyrdd a orchymynodd yr {{sc|Arglwydd}} eich {{sc|Duw}} i chwi; fel y byddoch fyw, ac y byddo yn dda i chwi, ac yr estynoch ddyddiau yn y wlad yr hon a feddiennwch. {{angor|Pennod_6}}{{c|{{uc|Pennod VI}}.}} {{bach|1 ''Diwedd y gyfraith yw ufudd-dod.'' 3 ''Annog i ufuddhâu.''}} {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> lklfog1ls7w5cx527o4glfykggc16if 104 3449 170991 6591 2026-09-14T05:55:05Z Tylopous 3717 /* Wedi'i brawfddarllen */ 170991 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Tylopous" /></noinclude>{{angor|6:1}} {{uc|A dyma}} y gorchymynion, y deddfau, a’r barnedigaethau a orchymynodd yr {{sc|Arglwydd}} eich {{sc|Duw}} eu dysgu i chwi; ''fel'' y gwneloch ''hwynt'' yn y wlad yr ydych yn myned iddi i’w meddiannu: {{angor|6:2|2}} Fel yr ofnech yr {{sc|Arglwydd}} dy {{sc|Dduw}}, gan gadw ei holl ddeddfau, a’i orchymynion ef, y rhai yr wyf fi yn eu gorchymyn i ti; ti, a’th fab, a mab dy fab, holl ddyddiau dy einioes: ac fel yr estyner dy ddyddiau. {{angor|6:3|3}} ¶ Clyw gan hynny, O Israel, ac edrych am eu gwneuthur ''hwynt;'' fel y byddo yn ddaionus i ti, ac fel y cynnyddoch yn ddirfawr, fel yr addawodd {{sc|Arglwydd}} {{sc|Dduw}} dy dadau i ti, mewn gwlad yn llifeirio o laeth a mêl. {{angor|6:4|4}} Clyw, O Israel; yr {{sc|Arglwydd}} ein {{sc|Duw}} ni ''sydd'' un {{sc|Arglwydd}}. {{angor|6:5|5}} Câr di gan hynny yr {{sc|Arglwydd}} dy {{sc|Dduw}} â’th holl galon, ac â’th holl enaid, ac â’th holl nerth. {{angor|6:6|6}} A bydded y geiriau hyn, yr ydwyf yn eu gorchymyn i ti heddyw, yn dy galon. {{angor|6:7|7}} A hysbysa hwynt i’th blant; a chrybwyll am danynt pan eisteddych yn dy dŷ, a phan gerddych ar y ffordd, a phan orweddych ''i lawr'', a phan gyfodych ''i fynu''. {{angor|6:8|8}} A rhwym hwynt yn arwydd ar dy law; byddant yn rhagdalau rhwng dy lygaid. {{angor|6:9|9}} Ysgrifena hwynt hefyd ar byst dy dŷ, ac ar dy byrth. {{angor|6:10|10}} Ac fe a dderfydd, wedi i’r {{sc|Arglwydd}} dy {{sc|Dduw}} dy ddwyn di i’r wlad, (yr hon y tyngodd efe wrth dy dadau, wrth Abraham, wrth Isaac, ac wrth Jacob, ar ei rhoddi i ti,) ''i'' ddinasoedd mawrion a theg y rhai nid adeiledaist, {{angor|6:11|11}} A thai llawnion o bob daioni y rhai nis llenwaist, a phydewau cloddiedig y rhai nis cloddiaist, ''i'' winllannoedd ac olew-wyddlannau y rhai nis plennaist, wedi i ti fwytta, a’th ddigoni; {{angor|6:12|12}} ''Yna'' cadw arnat, rhag anghofio o honot yr {{sc|Arglwydd}}, yr hwn a’th ddug allan o wlad yr Aipht, o dŷ y caethiwed. {{angor|6:13|13}} Yr {{sc|Arglwydd}} dy {{sc|Dduw}} a ofni, ac ef a wasanaethi, ac i’w enw ef y tyngi. {{angor|6:14|14}} Na cherddwch ar ol duwiau dïeithr, o dduwiau y bobloedd ''sydd'' o’ch amgylch chwi: {{angor|6:15|15}} (Oblegid {{sc|Duw}} eiddigus ''yw'' yr {{sc|Arglwydd}} dy {{sc|Dduw}} yn dy fysg di,) rhag i lid yr {{sc|Arglwydd}} dy {{sc|Dduw}} ennyn yn dy erbyn, a’th ddifetha di oddi ar wyneb y ddaear. {{angor|6:16|16}} ¶ Na themtiwch yr {{sc|Arglwydd}} eich {{sc|Duw}}, fel y temtiasoch ''ef'' ym Massah. {{angor|6:17|17}} Gan gadw cedwch orchymynion yr {{sc|Arglwydd}} eich {{sc|Duw}}, a’i dystiolaethau, a’i ddeddfau, y rhai a orchymynodd efe i ti. {{angor|6:18|18}} A gwna ''yr hyn sydd'' uniawn a daionus y’ngolwg yr {{sc|Arglwydd}}: fel y byddo da i ti, a myned o honot i mewn, a pherchennogi y wlad dda, yr hon trwy lw a addawodd yr {{sc|Arglwydd}} i’th dadau di; {{angor|6:19|19}} Gan yrru ymaith dy holl elynion o’th flaen, fel y llefarodd yr {{sc|Arglwydd}}. {{angor|6:20|20}} Pan ofyno dy fab i ti wedi hyn, gan ddywedyd, Beth ''yw'' y tystiolaethau, a’r deddfau, a’r barnedigaethau, a orchymynodd yr {{sc|Arglwydd}} ein {{sc|Duw}} i chwi? {{angor|6:21|21}} Yna dywed wrth dy fab, Ni a fuom gaeth-weision i Pharaoh yn yr Aipht; a’r {{sc|Arglwydd}} a’n dug ni allan o’r Aipht â llaw gadarn. {{angor|6:22|22}} Rhoddes yr {{sc|Arglwydd}} hefyd arwyddion, a rhyfeddodau mawrion a niweidiol, ar yr Aipht, ar Pharaoh a’i holl dŷ, yn ein golwg ni; {{angor|6:23|23}} Ac a’n dug ni allan oddi yno, fel y dygai efe nyni i mewn, i roddi i ni y wlad yr hon trwy lw a addawsai efe i’n tadau ni. {{angor|6:24|24}} A’r {{sc|Arglwydd}} a orchymynodd i ni wneuthur yr holl ddeddfau hyn, i ofni yr {{sc|Arglwydd}} ein {{sc|Duw}}, er daioni i ni yr holl ddyddiau; fel y cadwai efe nyni yn fyw, megis ''y mae'' y dydd hwn. {{angor|6:25|25}} A chyfiawnder a fydd i ni, os ymgadwn i wneuthur y gorchymynion hyn oll, o flaen yr {{sc|Arglwydd}} ein {{sc|Duw}}, fel y gorchymynodd efe i ni. {{angor|Pennod_7}}{{c|{{uc|Pennod VII}}.}} {{bach|1 ''Gwahardd pob cyfeillach â’r cenhedloedd,'' 4 ''rhag ofn delw-addoliaeth,'' 6 ''o ran sancteiddrwydd y bobl,'' 9 ''o ran naturiaeth Duw yn ei drugaredd a’i gyfiawnder,'' 17 ''o ran sicred yw yr oruchiafiaeth a rydd Duw arnynt.''}} {{angor|7:1}} {{uc|Pan}} y’th ddygo yr {{sc|Arglwydd}} dy {{sc|Dduw}} i mewn i’r wlad ''yr ydwyt'' ti yn myned iddi i’w meddiannu, a gyrru o hono ymaith genhedloedd lawer o’th flaen di, yr Hethiaid, a’r Girgasiaid, a’r Amoriaid, a’r Canaaneaid, a’r Phereziaid,<noinclude><references/></noinclude> 8mb9ha13rves7p7e58h4j14www4sovk