Wicidestun cywikisource https://cy.wikisource.org/wiki/Hafan MediaWiki 1.47.0-wmf.20 first-letter Media Arbennig Sgwrs Defnyddiwr Sgwrs Defnyddiwr Wicidestun Sgwrs Wicidestun Delwedd Sgwrs Delwedd MediaWici Sgwrs MediaWici Nodyn Sgwrs Nodyn Cymorth Sgwrs Cymorth Categori Sgwrs Categori Tudalen Sgwrs Tudalen Indecs Sgwrs Indecs TimedText TimedText talk Modiwl Sgwrs modiwl Event Event talk 104 2663 171050 63906 2026-09-18T20:26:17Z Tylopous 3717 attynt 171050 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="AlwynapHuw" /></noinclude>Yntau a ddywedodd, Na ddifethaf, os caf yno bump a deugain. {{angor|18:29|29}} Ac efe a chwanegodd lefaru wrtho ef etto, ac a ddywedodd, Ond odid cair yno ddeugain. Yntau a ddywedodd, Nis gwnaf er mwyn y deugain. {{angor|18:30|30}} Ac efe a ddywedodd, O na ddigied fy Arglwydd os llefaraf: Cair yno ond odid ddeg ar hugain. Yntau a ddywedodd, Nis gwnaf os caf yno ddeg ar hugain. {{angor|18:31|31}} Yna y dywedodd efe, Wele yn awr y dechreuais lefaru wrth fy Arglwydd: Ond odid cair yno ugain. Yntau a ddywedodd, Nis difethaf er mwyn ugain. {{angor|18:32|32}} Yna y dywedodd, O na ddigied fy Arglwydd, a llefaraf y waith hon yn unig: Ond odid cair yno ddeg. Yntau a ddywedodd nis difethaf er mwyn deg. {{angor|18:33|33}} A’r {{sc|Arglwydd}} a aeth ymaith pan ddarfu iddo ymddiddan âg Abraham: ac Abraham a ddychwelodd i’w le ei hun. {{canoli|{{angor|Pennod_19|PENNOD XIX.}}}} {{bach|1 ''Lot yn derbyn angelion i’w dŷ.'' 4 ''Taro y Sodomiaid annuwiol â dallineb.'' 12 ''Danfon Lot i’r mynydd er mwyn ei ddïogelwch.'' 18 ''Yntau yn cael cennad i fyned i Soar.'' 24 ''Dinystrio Sodom a Gomorrah.'' 26 ''Troi gwraig Lot yn golofn halen.'' 30 ''Lot yn trigo mewn ogof.'' 31 ''Godinebus fonedd Moab ac Ammon.''}} {{angor|19:1}} A dau angel a ddaeth i Sodom yn yr hwyr, a Lot yn eistedd ym mhorth Sodom: a phan welodd Lot, efe a gyfododd i’w cyfarfod hwynt, ac a ymgrymmodd ''a’i'' wyneb tu a’r ddaear; {{angor|19:2|2}} Ac efe a ddywedodd, Wele yn awr, fy Arglwyddi, trowch, attolwg, i dŷ eich gwas; lletŷwch heno hefyd, a golchwch eich traed: yna codwch yn fore, ac ewch i’ch taith. A hwy a ddywedasant, Nag ê; o herwydd nyni a arhoswn heno yn yr heol. {{angor|19:3|3}} Ac efe a fu daer iawn arnynt hwy: yna y troisant atto, ac y daethant i’w dŷ ef; ac efe a wnaeth iddynt wledd, ac a bobodd fara croyw, a hwy a fwyttasant. {{angor|19:4|4}} ¶ Eithr cyn gorwedd o honynt, gwŷr y ddinas, ''sef'' gwŷr Sodom, a amgylchasant o amgylch y tŷ, hen ac ieuangc, ''sef'' yr holl bobl o bob cwrr; {{angor|19:5|5}} Ac a alwasant ar Lot, ac a ddywedasant wrtho, Mae y gwŷr a ddaethant atat ti heno? dwg hwynt allan attom ni, fel yr adnabyddom hwynt. {{angor|19:6|6}} Yna y daeth Lot attynt hwy allan i’r drws, ac a gauodd y ddor ar ei ol; {{angor|19:7|7}} Ac a ddywedodd, Attolwg, fy mrodyr, na wnewch ddrwg. {{angor|19:8|8}} Wele yn awr, ''y mae'' dwy ferched gennyf fi, y rhai nid adnabuant wr; dygaf hwynt allan attoch chwi yn awr, a gwnewch iddynt fel y gweloch yn dda: yn unig na wnewch ddim i’r gwŷr hyn; o herwydd er mwyn hynny y daethant dan gysgod fy nghronglwyd i. {{angor|19:9|9}} A hwy a ddywedasant, Saf hwnt: dywedasant hefyd, Efe a ddaeth i ymdaith yn unig, ac yn awr ai gan farnu y barna efe? yn awr nyni a wnawn fwy o niwed i ti nag iddynt hwy. A hwy a bwysasant yn drwm ar y gwr, ''sef'' ar Lot, a hwy a nesasant i dorri y ddor. {{angor|19:10|10}} A’r gwŷr a estynasant eu llaw, ac a ddygasant Lot attynt i’r tŷ, ac a gauasant y ddor. {{angor|19:11|11}} Tarawsant hefyd y dynion oedd ''wrth'' ddrws y tŷ â dallineb, o fychan i fawr, fel y blinasant yn ceisio y drws. {{angor|19:12|12}} ¶ A’r gwŷr a ddywedasant wrth Lot, A oes gennyt ti yma neb etto? mab y’nghyfraith, a’th feibion, a’th ferched, a’r hyn oll ''sydd'' i ti yn y ddinas, a ddygi di allan o’r fangre hon. {{angor|19:13|13}} Oblegid ni a ddinystriwn y lle hwn; am fod eu gwaedd hwynt yn fawr ger bron yr {{sc|Arglwydd}}: a’r {{sc|Arglwydd}} a’n hanfonodd ni i’w ddinystrio ef. {{angor|19:14|14}} Yna yr aeth Lot allan, ac a lefarodd wrth ei ddawon, y rhai oedd yn prïodi ei ferched ef, ac a ddywedodd, Cyfodwch, deuwch allan o’r fan yma; o herwydd y mae yr {{sc|Arglwydd}} yn difetha y ddinas hon: ac y’ngolwg ei ddawon yr oedd efe fel un yn cellwair. {{angor|19:15|15}} ¶ Ac ar godiad y wawr, yr angelion a fuant daer ar Lot, gan ddywedyd, Cyfod, cymmer dy wraig, a’th ddwy ferch, y rhai sydd i’w cael; rhag dy ddifetha di yn anwiredd y ddinas. {{angor|19:16|16}} Yntau a oedd hwyrfrydig, a’r gwŷr a ymaflasant yn ei law ef, ac yn llaw ei wraig, ac yn llaw ei ddwy ferched; am dosturio o’r {{sc|Arglwydd}} wrtho ef; ac a’i dygas-<noinclude><references/></noinclude> 0vkh9v4hjiueazfvf277no4z1k7b01v 171052 171050 2026-09-18T20:27:58Z Tylopous 3717 attat 171052 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="AlwynapHuw" /></noinclude>Yntau a ddywedodd, Na ddifethaf, os caf yno bump a deugain. {{angor|18:29|29}} Ac efe a chwanegodd lefaru wrtho ef etto, ac a ddywedodd, Ond odid cair yno ddeugain. Yntau a ddywedodd, Nis gwnaf er mwyn y deugain. {{angor|18:30|30}} Ac efe a ddywedodd, O na ddigied fy Arglwydd os llefaraf: Cair yno ond odid ddeg ar hugain. Yntau a ddywedodd, Nis gwnaf os caf yno ddeg ar hugain. {{angor|18:31|31}} Yna y dywedodd efe, Wele yn awr y dechreuais lefaru wrth fy Arglwydd: Ond odid cair yno ugain. Yntau a ddywedodd, Nis difethaf er mwyn ugain. {{angor|18:32|32}} Yna y dywedodd, O na ddigied fy Arglwydd, a llefaraf y waith hon yn unig: Ond odid cair yno ddeg. Yntau a ddywedodd nis difethaf er mwyn deg. {{angor|18:33|33}} A’r {{sc|Arglwydd}} a aeth ymaith pan ddarfu iddo ymddiddan âg Abraham: ac Abraham a ddychwelodd i’w le ei hun. {{canoli|{{angor|Pennod_19|PENNOD XIX.}}}} {{bach|1 ''Lot yn derbyn angelion i’w dŷ.'' 4 ''Taro y Sodomiaid annuwiol â dallineb.'' 12 ''Danfon Lot i’r mynydd er mwyn ei ddïogelwch.'' 18 ''Yntau yn cael cennad i fyned i Soar.'' 24 ''Dinystrio Sodom a Gomorrah.'' 26 ''Troi gwraig Lot yn golofn halen.'' 30 ''Lot yn trigo mewn ogof.'' 31 ''Godinebus fonedd Moab ac Ammon.''}} {{angor|19:1}} A dau angel a ddaeth i Sodom yn yr hwyr, a Lot yn eistedd ym mhorth Sodom: a phan welodd Lot, efe a gyfododd i’w cyfarfod hwynt, ac a ymgrymmodd ''a’i'' wyneb tu a’r ddaear; {{angor|19:2|2}} Ac efe a ddywedodd, Wele yn awr, fy Arglwyddi, trowch, attolwg, i dŷ eich gwas; lletŷwch heno hefyd, a golchwch eich traed: yna codwch yn fore, ac ewch i’ch taith. A hwy a ddywedasant, Nag ê; o herwydd nyni a arhoswn heno yn yr heol. {{angor|19:3|3}} Ac efe a fu daer iawn arnynt hwy: yna y troisant atto, ac y daethant i’w dŷ ef; ac efe a wnaeth iddynt wledd, ac a bobodd fara croyw, a hwy a fwyttasant. {{angor|19:4|4}} ¶ Eithr cyn gorwedd o honynt, gwŷr y ddinas, ''sef'' gwŷr Sodom, a amgylchasant o amgylch y tŷ, hen ac ieuangc, ''sef'' yr holl bobl o bob cwrr; {{angor|19:5|5}} Ac a alwasant ar Lot, ac a ddywedasant wrtho, Mae y gwŷr a ddaethant attat ti heno? dwg hwynt allan attom ni, fel yr adnabyddom hwynt. {{angor|19:6|6}} Yna y daeth Lot attynt hwy allan i’r drws, ac a gauodd y ddor ar ei ol; {{angor|19:7|7}} Ac a ddywedodd, Attolwg, fy mrodyr, na wnewch ddrwg. {{angor|19:8|8}} Wele yn awr, ''y mae'' dwy ferched gennyf fi, y rhai nid adnabuant wr; dygaf hwynt allan attoch chwi yn awr, a gwnewch iddynt fel y gweloch yn dda: yn unig na wnewch ddim i’r gwŷr hyn; o herwydd er mwyn hynny y daethant dan gysgod fy nghronglwyd i. {{angor|19:9|9}} A hwy a ddywedasant, Saf hwnt: dywedasant hefyd, Efe a ddaeth i ymdaith yn unig, ac yn awr ai gan farnu y barna efe? yn awr nyni a wnawn fwy o niwed i ti nag iddynt hwy. A hwy a bwysasant yn drwm ar y gwr, ''sef'' ar Lot, a hwy a nesasant i dorri y ddor. {{angor|19:10|10}} A’r gwŷr a estynasant eu llaw, ac a ddygasant Lot attynt i’r tŷ, ac a gauasant y ddor. {{angor|19:11|11}} Tarawsant hefyd y dynion oedd ''wrth'' ddrws y tŷ â dallineb, o fychan i fawr, fel y blinasant yn ceisio y drws. {{angor|19:12|12}} ¶ A’r gwŷr a ddywedasant wrth Lot, A oes gennyt ti yma neb etto? mab y’nghyfraith, a’th feibion, a’th ferched, a’r hyn oll ''sydd'' i ti yn y ddinas, a ddygi di allan o’r fangre hon. {{angor|19:13|13}} Oblegid ni a ddinystriwn y lle hwn; am fod eu gwaedd hwynt yn fawr ger bron yr {{sc|Arglwydd}}: a’r {{sc|Arglwydd}} a’n hanfonodd ni i’w ddinystrio ef. {{angor|19:14|14}} Yna yr aeth Lot allan, ac a lefarodd wrth ei ddawon, y rhai oedd yn prïodi ei ferched ef, ac a ddywedodd, Cyfodwch, deuwch allan o’r fan yma; o herwydd y mae yr {{sc|Arglwydd}} yn difetha y ddinas hon: ac y’ngolwg ei ddawon yr oedd efe fel un yn cellwair. {{angor|19:15|15}} ¶ Ac ar godiad y wawr, yr angelion a fuant daer ar Lot, gan ddywedyd, Cyfod, cymmer dy wraig, a’th ddwy ferch, y rhai sydd i’w cael; rhag dy ddifetha di yn anwiredd y ddinas. {{angor|19:16|16}} Yntau a oedd hwyrfrydig, a’r gwŷr a ymaflasant yn ei law ef, ac yn llaw ei wraig, ac yn llaw ei ddwy ferched; am dosturio o’r {{sc|Arglwydd}} wrtho ef; ac a’i dygas-<noinclude><references/></noinclude> mc6xkkr6v48cauyvrqad8nlexq1vsw0 104 2967 171051 63931 2026-09-18T20:27:01Z Tylopous 3717 atti 171051 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="AlwynapHuw" /></noinclude>myned i fynu i Timnath, i gneifio ei ddefaid. {{angor|38:14|14}} Hithau a ddïosgodd ddillad ei gweddwdod oddi am dani, ac a’i cuddiodd ei hun â gorchudd, ac a ymwisgodd, ac a eisteddodd yn nrws Enaim, yr hwn ''sydd'' ar y ffordd i Timnath: oblegid gweled yr oedd hi fyned Selah yn fawr, ac na roddasid hi yn wraig iddo ef. {{angor|38:15|15}} A Judah a’i canfu hi, ac a dybiodd mai puttain ydoedd hi; oblegid gorchuddio ohoni ei hwyneb. {{angor|38:16|16}} Ac efe a drodd atti hi i’r ffordd, ac a ddywedodd, Tyred, attolwg, gâd i mi ddyfod attat: (oblegid nid oedd efe yn gwybod mai ei waudd ef ''ydoedd'' hi.) Hithau a ddywedodd, Beth a roddi i mi, os cai ddyfod attaf? {{angor|38:17|17}} Yntau a ddywedodd, Mi a hebryngaf fỳn gafr o ''blith'' y praidd. Hithau a ddywedodd, A roddi di wystl hyd oni hebryngech? {{angor|38:18|18}} Yntau a ddywedodd, Pa wystl a roddaf i ti? Hithau a ddywedodd, Dy sêl, a’th freichledau, a’th ffon ''sydd'' yn dy law. Ac efe a’u rhoddes iddi, ac a aeth atti; a hi a feichiogodd o hono ef. {{angor|38:19|19}} Yna y cyfododd hi, ac a aeth ymaith ac a ddïosgodd ei gorchudd oddi am dani, ac a wisgodd ddillad ei gweddwdod. {{angor|38:20|20}} A Judah a hebryngodd fỳn gafr yn llaw yr Adùlamiad ei gyfaill, i gymmeryd y gwystl o law y wraig: ond ni chafodd ''hwnnw'' hi. {{angor|38:21|21}} Ac efe a ymofynnodd â gwŷr y fro honno, gan ddywedyd, Pa le ''y mae'' y buttain honno a ydoedd yn Enaim wrth y ffordd? A hwythau a ddywedasant, Nid oedd yma ''un'' buttain. {{angor|38:22|22}} Ac efe a ddychwelodd at Judah ac a ddywedodd, Ni chefais hi; a gwŷr y fro honno hefyd a ddywedasant, Nid oedd yma ''un'' buttain. {{angor|38:23|23}} A Judah a ddywedodd, Cymmered iddi hi, rhag i ni gael cywilydd: wele, mi a hebryngais y mỳn hwn, a thithau ni chefaist hi. {{angor|38:24|24}} ¶ Ac ynghylch pen tri mis y mynegwyd i Judah, gan ddywedyd, Tamar dy waudd di a butteiniodd; ac wele, hi a feichiogodd hefyd mewn godineb. A dywedodd Judah, Dygwch hi allan, a llosger hi. {{angor|38:25|25}} Yna hi, pan ddygwyd hi allan, a anfonodd at ei chwegrwn, gan ddywedyd, O’r gwr bïau’r rhai hyn yr ydwyf fi yn feichiog: hefyd hi a ddywedodd, Adnebydd, attolwg, eiddo pwy ''yw'' y sêl, a’r breichledau, a’r ffon yma. {{angor|38:26|26}} A Judah a adnabu ''y pethau hynny'', ac a ddywedodd, Cyfiawnach yw hi na myfi, o herwydd na roddais hi i’m mab Selah: ac ni bu iddo ef a wnaeth â hi mwy. {{angor|38:27|27}} ¶ Ac yn amser ei hesgoredigaeth hi, wele efeilliaid yn ei chroth hi. {{angor|38:28|28}} Bu hefyd pan esgorodd hi, i ''un'' roddi ''allan ei'' law: a’r fydwraig a gymmerth ac a rwymodd am ei law ef ''edau'' goch, gan ddywedyd, Hwn a ddaeth yn gyntaf allan. {{angor|38:29|29}} A phan dynnodd efe ei law yn ei hol, yna wele, ei frawd ef a ddaeth allan: a hithau a ddywedodd, Pa fodd y torraist allan? bid y torriad hwn arnat ti, am hynny y galwyd ei enw ef Phares. {{angor|38:30|30}} Ac wedi hynny ei frawd ef a ddaeth allan, yr hwn ''yr oedd yr edau'' goch am ei law: a galwyd ei enw ef Zarah. {{angor|Pennod_39}}{{canoli|{{uc|Pennod XXXIX.}}}} {{bach|1 ''Codiad Joseph yn nhŷ Putiphar.'' 7 ''Ei festres yn ei demtio ef, ac yntau yn ei gwrthwynebu hi.'' 13 ''Achwyn arno ef ar gam.'' 19 ''Ei fwrw ef y’ngharchar;'' 21 ''a Duw gyd âg ef yno.''}} {{angor|39:1}} A {{uc|Joseph}} a ddygwyd i waered i’r Aipht: a Putiphar yr Aiphtwr, tywysog Pharaoh ''a’i'' ddistain, a’i prynodd ef o law yr Ismaeliaid, y rhai a’i dygasant ef i waered yno. {{angor|39:2|2}} Ac yr oedd yr {{sc|Arglwydd}} gyd â Joseph, ac efe oedd wr llwyddiannus: ac yr oedd efe yn nhŷ ei feistr yr Aiphtiad. {{angor|39:3|3}} A’i feistr a welodd fod yr {{sc|Arglwydd}} gyd âg ef, a bod yr {{sc|Arglwydd}} yn llwyddo yn ei law ef yr hyn oll a wnelai efe. {{angor|39:4|4}} A Joseph a gafodd ffafr yn ei olwg ef, ac a’i gwasanaethodd ef: yntau a’i gwnaeth ef yn olygwr ar ei dŷ, ac a roddes ''yr hyn'' oll oedd eiddo dan ei law ef. {{angor|39:5|5}} Ac er pan wnaethai efe ef yn olygwr ar ei dŷ, ac ar yr hyn oll ''oedd'' eiddo, bu i’r {{sc|Arglwydd}} fendithio tŷ yr Aiphtiad, er mwyn Joseph: ac yr oedd bendith yr {{sc|Arglwydd}} ar yr hyn oll oedd eiddo ef, yn y tŷ, ac yn y maes. {{angor|39:6|6}} Ac efe a adawodd yr hyn oll ''oedd'' ganddo dan law Joseph; ac ni wyddai oddi wrth ddim a’r ''a oedd'' gyd âg ef, oddi eithr y bwyd yr oedd<noinclude><references/></noinclude> 01xileajk5ptsbztyct8d4nvsgdqoi5 104 3373 171058 170980 2026-09-19T06:41:12Z Tylopous 3717 foddlawn; italig 171058 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="AlwynapHuw" /></noinclude>dragy&shy;wyddol; fel y gorchy&shy;mynnodd yr {{sc|Arglwydd}}. {{angor|10:16|16}} ¶ A Moses a geisiodd yn ddyfal fwch yr aberth dros bechod; ac wele ef wedi ei losgi: ac efe a ddigiodd wrth Eleazar ac Ithamar, y rhai a adawsid o feibion Aaron, gan ddywedyd, {{angor|10:17|17}} Paham na fwyt&shy;tasoch yr aberth dros bechod yn y lle sanctaidd; o herwydd sanctei&shy;ddiolaf yw, a ''{{sc|Duw}}'' a’i rhoddodd i chwi, i ddwyn anwiredd y gynnulleid&shy;fa, gan wneuthur cymod drostynt, ger bron yr {{sc|Arglwydd}}? {{angor|10:18|18}} Wele, ni ddygwyd ei waed ef i fewn y cyssegr: ei fwytta a ddylasech yn y cyssegr; fel y gorchy&shy;mynnais. {{angor|10:19|19}} A dywedodd Aaron wrth Moses, Wele, heddyw yr offrym&shy;masant eu haberth dros bechod, a’u poeth&shy;offrwm, ger bron yr {{sc|Arglwydd}}; ac fel hyn y digwydd&shy;odd i mi; am hynny os bwyttawn aberth dros bechod heddyw, a fyddai hynny dda yng ngolwg yr {{sc|Arglwydd}}? {{angor|10:20|20}} A phan glybu Moses ''hynny'', efe a fu foddlawn. {{angor|Pennod_11}}{{c|{{uc|Pennod}} XI.}} {{bach|1 ''Pa anifeil&shy;iaid a ellir,'' 4 ''a pha rai ni ellir eu bwytta.'' 9 ''Pa bysgod hefyd,'' 13 ''a pha adar.'' 29 ''Pa ymlusg&shy;iaid sydd aflan.''}} {{angor|11:1}} {{uc|A llefarodd}} yr {{sc|Arglwydd}} wrth Moses ac Aaron, gan ddywedyd wrthynt, {{angor|11:2|2}} Llefarwch wrth feibion Israel, gan ddywedyd, Dyma yr anifeil&shy;iaid a fwyttêwch, o’r holl anifeil&shy;iaid ''sydd'' ar y ddaear. {{angor|11:3|3}} Beth bynnag a hollto yr ewin, ac a fforchogo hollt yr ewinedd, ac a gno ei gil, o’r anifeil&shy;iaid; hwnnw a fwyttêwch. {{angor|11:4|4}} Ond y rhai hyn ni fwyttêwch; o’r rhai a gnoant eu cil, ac o’r rhai a holltant yr ewin: y camel, er ei fod yn cnoi ''ei'' gil, am nad yw yn hollti yr ewin; aflan ''fydd'' i chwi. {{angor|11:5|5}} A’r gwningen, am ei bod yn cnoi ''ei'' chil, ac heb fforchogi yr ewin; aflan ''yw'' i chwi. {{angor|11:6|6}} A’r ysgyfarnog, am ei bod yn cnoi ''ei'' chil, ac heb fforchogi yr ewin; aflan ''yw'' i chwi. {{angor|11:7|7}} A’r llwdn hwch, am ei fod yn hollti yr ewin, ac yn fforchogi fforchog&shy;edd yr ewin, a heb gnoi ''ei'' gil; aflan ''yw'' i chwi. {{angor|11:8|8}} Na fwyttêwch o’u cig hwynt, ac na chyffyrdd&shy;wch â’u burgyn hwynt: aflan ''ydynt'' i chwi. {{angor|11:9|9}} ¶ Hyn a fwyttêwch o bob dim a’r sydd yn y dyfroedd: pob peth ''y mae'' iddo esgyll a chèn, yn y dyfroedd, yn y moroedd, ac yn yr afonydd; y rhai hynny a fwyttêwch. {{angor|11:10|10}} A phob dim nid ''oes'' iddo esgyll a chèn, yn y moroedd, ac yn yr afonydd, o bob dim a ymsymmudo yn y dyfroedd, ac o bob peth byw, y rhai ''fyddant'' yn y dyfroedd; byddant ffiaidd gennych. {{angor|11:11|11}} Byddant ffiaidd gennych: na fwyttêwch o’u cig hwynt, a ffieidd&shy;iwch eu burgyn hwy. {{angor|11:12|12}} Yr hyn oll yn y dyfroedd ni ''byddo'' esgyll a chèn iddo, ffieidd&shy;beth fydd i chwi. {{angor|11:13|13}} ¶ A’r rhai hyn a ffieiddiwch chwi o’r adar; na fwyttêwch ''hwynt'', ffieidd-dra ydynt: sef yr eryr, a’r ŵyddwalch, a’r fôr-wennol; {{angor|11:14|14}} A’r fwltur, a’r barcud yn ei ryw; {{angor|11:15|15}} Pob cigfran yn ei rhyw; {{angor|11:16|16}} A chyw yr estrys, a’r fran nos, a’r gog, a’r gwalch yn ei ryw; {{angor|11:17|17}} Ac aderyn y cyrph, a’r fulfran, a’r dylluan, {{angor|11:18|18}} A’r gogfran, a’r pelican, a’r bïogen, {{angor|11:19|19}} A’r ciconia, a’r crŷr yn ei ryw, a’r gorn&shy;chwigl, a’r ystlum. {{angor|11:20|20}} Pob ehediad a ymlusgo ''ac'' a gerddo ar bedwar troed, ffieidd-dra yw i chwi. {{angor|11:21|21}} Ond hyn a fwyttêwch, o bob ehediad a ymlusgo, ac a gerddo ar bedwar ''troed'', yr hwn y byddo coesau iddo oddi ar ei draed, i neidio wrthynt ar hyd y ddaear; {{angor|11:22|22}} O’r rhai hynny y rhai hyn a fwyttêwch: y locust yn ei ryw, a’r selam yn ei ryw, a’r hargol yn ei ryw, a’r hagab yn ei ryw. {{angor|11:23|23}} A phob ehediad ''arall'' a ymlusgo, yr hwn ''y mae'' pedwar troed iddo, ffieidd-dra fydd i chwi. {{angor|11:24|24}} Ac am y rhai hyn y byddwch aflan: pwy bynnag a gyffyrddo â’u burgyn hwynt, a fydd aflan hyd yr hwyr. {{angor|11:25|25}} A phwy bynnag a ddygo ddim o’u burgyn hwynt, golched ei ddillad; ac aflan fydd hyd yr hwyr. {{angor|11:26|26}} Am bob anifail fydd yn hollti’r ewin, ac heb ei fforchogi, ac heb gnoi ei gil aflan yw y rhai hynny i chwi; aflan fydd pob un a gyffyrddo â hwynt. {{angor|11:27|27}} Pob un hefyd a gerddo ar ei<noinclude><references/></noinclude> se6wzbf1nx2k5dr1aywictudsmqc290 104 3400 171053 64017 2026-09-18T20:31:36Z Tylopous 3717 attynt 171053 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="AlwynapHuw" /></noinclude>chudd o groen daearfoch, a gosodant ar drosol. {{angor|4:13|13}} A thynnant allan ludw yr allor, a thaenant arni wisg borffor. {{angor|4:14|14}} A rhoddant arni ei holl lestri, â’r rhai y gwasanaethant hi, ''sef'' y pedyll tân, y cigweiniau, a’r rhawiau, a’r cawgiau, ''ïe'', holl lestri yr allor; a thaenant arni orchudd o groen daearfoch, a gosodant ei throsolion wrthi. {{angor|4:15|15}} Pan ddarffo i Aaron ac i’w feibion orchuddio’r cyssegr, a holl ddodrefn y cyssegr, pan gychwyno y gwersyll; wedi hynny deued meibion Cohath i’w dwyn ''hwynt:'' ond na chyffyrddant â’r hyn a fyddo cyssegredig, rhag iddynt farw. Dyma faich meibion Cohath ym mhabell y cyfarfod. {{angor|4:16|16}} ¶ Ac i swydd Eleasar mab Aaron yr offeiriad ''y perthyn'' olew y goleuni, a’r arogl-darth peraidd, a’r bwyd-offrwrn gwastadol, ac olew yr eneiniad, ''a'' goruchwyliaeth yr holl dabernacl, a’r hyn oll ''fydd'' ynddo, yn y cyssegr, ac yn ei ddodrefn. {{angor|4:17|17}} ¶ A llefarodd yr {{sc|Arglwydd}} wrth Moses ac Aaron, gan ddywedyd, {{angor|4:18|18}} Na thorrwch ymaith lwyth tylwyth y Cohathiaid o blith y Lefiaid: {{angor|4:19|19}} Ond hyn a wnewch iddynt, fel y byddont fyw, ac na fyddont feirw, pan nesânt at y pethau sancteiddiolaf: Aaron a’i feibion a ânt i mewn, ac a’u gosodant hwy bob un ar ei wasanaeth ac ar ei glud. {{angor|4:20|20}} Ond nac ânt i edrych pan fydder yn gorchuddio yr hyn sydd gyssegredig, rhag marw o honynt. {{angor|4:21|21}} ¶ A’r {{sc|Arglwydd}} a lefarodd wrth Moses, gan ddywedyd, {{angor|4:22|22}} Cymmer nifer meibion Gerson hefyd, trwy dŷ eu tadau, wrth eu teuluoedd; {{angor|4:23|23}} O fab dengmlwydd ar hugain ac uchod, hyd fab dengmlwydd a deugain, y rhifi hwynt; pob un a ddêl i ddwyn swydd, i wasanaethu gwasanaeth ym mhabell y cyfarfod. {{angor|4:24|24}} Dyma weinidogaeth tylwyth y Gersoniaid, o wasanaeth ac o glud. {{angor|4:25|25}} Sef dwyn o honynt lenni’r tabernacl, a phabell y cyfarfod, ei lèn dô ef, a’r tô ''o grwyn'' daearfoch, yr hwn ''sydd'' yn uchaf arno, a chuddlen drws pabell y cyfarfod, {{angor|4:26|26}} A llenni y cynteddfa, a chaeadlen drws porth y cynteddfa, yr hwn ''sydd'' ynghylch y tabernacl, a’r allor o amgylch, a’i rhaffau, a holl offer eu gwasanaeth hwynt, a’r hyn oll a wnaed iddynt: felly y gwasanaethant hwy. {{angor|4:27|27}} Wrth orchymyn Aaron a’i feibion y bydd holl wasanaeth meibion y Gersoniaid, yn eu holl glud, ac yn eu holl wasanaeth: a dodwch attynt eu holl glud i’w cadw. {{angor|4:28|28}} Dyma wasanaeth tylwyth meibion Gerson ym mhabell y cyfarfod; ac ar law Ithamar mab Aaron yr offeiriad ''y bydd'' eu llywodraethu hwynt. {{angor|4:29|29}} ¶ A meibion Merari, trwy eu teuluoedd, wrth dŷ eu tadau, y cyfrifi hwynt; {{angor|4:30|30}} O fab dengmlwydd ar hugain ac uchod, hyd fab dengmlwydd a deugain, y rhifi hwynt; pob un a ddêl i ddwyn swydd, i wasanaethu gwasanaeth pabell y cyfarfod. {{angor|4:31|31}} A dyma oruchwyliaeth eu clud hwynt, yn eu holl wasanaeth ym mhabell y cyfarfod; ''sef'' ystyllod y tabernacl, a’i farrau, a’i golofnau, a’i forteisiau, {{angor|4:32|32}} A cholofnau y cynteddfa oddi amgylch, a’u morteisiau, a’u hoelion, a’u rhaffau, ynghyd â’u holl offer, ac ynghyd â’u holl wasanaeth: rhifwch hefyd y dodrefn erbyn eu henwau y rhai a gadwant ''ac'' a gludant hwy. {{angor|4:33|33}} Dyma wasanaeth tylwyth meibion Merari, yn eu holl weinidogaeth ym mhabell y cyfarfod, dan law Ithamar mab Aaron yr offeiriad. {{angor|4:34|34}} ¶ A rhifodd Moses ac Aaron, a phennaethiaid y gynnulleidfa, feibion Cohath, trwy eu teuluoedd, ac yn ol tŷ eu tadau: {{angor|4:35|35}} O fab dengmlwydd ar hugain ac uchod, hyd fab dengmlwydd a deugain, ''sef'' pob un a ddelai mewn swydd i wasanaethu ym mhabell y cyfarfod: {{angor|4:36|36}} A’u rhifedigion trwy eu teuluoedd, oedd ddwy fil saith gant a deg a deugain. {{angor|4:37|37}} Dyma rifedigion tylwyth y Cohathiaid, sef pob gwasanaethydd ym mhabell y cyfarfod; y rhai a rifodd Moses ac Aaron, wrth orchymyn yr {{sc|Arglwydd}} trwy law Moses. {{angor|4:38|38}} Rhifedigion meibion Gerson hefyd, trwy eu teuluoedd, ac yn ol tŷ eu. tadau; {{angor|4:39|39}} O fab dengmlwydd ar hugain ac uchod, hyd fab dengmlwydd a deugain, ''sef'' pob un a ddelai mewn swydd i wasanaethu ym mhabell y cyfarfod: {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> bg10399zmw0n9bx1ianxm4eelsxvkxl 104 3473 171040 6617 2026-09-18T13:33:34Z Tylopous 3717 /* Wedi'i brawfddarllen */ 171040 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Tylopous" /></noinclude>i chwi galon i wybod, na llygaid i weled, na chlustiau i glywed, hyd y dydd hwn. {{angor|29:5|5}} Arweiniais chwi hefyd yn yr anialwch ddeugain mlynedd: ni heneiddiodd eich dillad am danoch, ac ni heneiddiodd dy esgid am dy droed. {{angor|29:6|6}} Bara ni fwyttasoch, a gwin neu ddïod gref nid yfasoch: fel y gwybyddech mai myfi ''yw'' yr {{sc|Arglwydd}} eich {{sc|Duw}} chwi. {{angor|29:7|7}} A daethoch hyd y lle hwn: yna daeth allan Sehon brenhin Hesbon, ac Og brenhin Basan, i’n cyfarfod mewn rhyfel; a ni a'u lladdasom hwynt: {{angor|29:8|8}} Ac a ddygasom eu tir hwynt, ac a’i rhoisom yn etifeddiaeth i’r Reubeniaid, ac i’r Gadiaid, ac i hanner llwyth Manasseh. {{angor|29:9|9}} Cedwch gan hynny eiriau y cyfammod hwn, a gwnewch hwynt: fel y llwyddoch ym mhob peth a wneloch. {{angor|29:10|10}} ¶ Yr ydych chwi oll yn sefyll heddyw ger bron yr {{sc|Arglwydd}} eich {{sc|Duw}}; pennaethiaid eich llwythau, eich henuriaid, a’ch swyddogion, a holl wŷr Israel, {{angor|29:11|11}} Eich plant, eich gwragedd, a’th dïeithr-''ddyn'' yr hwn ''sydd'' o fewn dy wersyll, o gymmynydd dy goed hyd wchynnydd dy ddwfr: {{angor|29:12|12}} I fyned o honot dan gyfammod yr {{sc|Arglwydd}} dy {{sc|Dduw}}, a than ei gynghrair ef, yr hwn y mae yr {{sc|Arglwydd}} dy {{sc|Dduw}} yn ei wneuthur â thi heddyw: {{angor|29:13|13}} I’th sicrhâu heddyw yn bobl iddo ei hun, ac i fod o hono yntau yn {{sc|Dduw}} i ti, megis y llefarodd wrthyt, ac fel y tyngodd wrth dy dadau, wrth Abraham, wrth Isaac, ac wrth Jacob. {{angor|29:14|14}} Ac nid â chwi yn unig yr ydwyf fi yn gwneuthur y cyfammod hwn, a’r cynghrair yma; {{angor|29:15|15}} Ond â’r ''hwn'' sydd yma gyd â ni yn sefyll heddyw ger bron yr {{sc|Arglwydd}} ein {{sc|Duw}}, ac â’r ''hwn'' nid ''yw'' yma gyd â ni heddyw: {{angor|29:16|16}} (Canys chwi a wyddoch y modd y trigasom ni yn nhir yr Aipht, a’r modd y daethom trwy ganol y cenhedloedd y rhai y daethoch trwyddynt; {{angor|29:17|17}} A chwi a welsoch eu ffieidd-dra hwynt a’u heilun-dduwiau, pren a maen, arian ac aur, y rhai oedd yn eu mysg hwynt:) {{angor|29:18|18}} Rhag bod yn eich mysg wr, neu wraig, neu deulu, neu lwyth, yr hwn y try ei galon heddyw oddi wrth yr {{sc|Arglwydd}} ein {{sc|Duw}}, i fyned ''i'' wasanaethu duwiau y cenhedloedd hyn; rhag bod yn eich mysg wreiddyn yn dwyn gwenwyn a wermod: {{angor|29:19|19}} A bod, pan glywo efe eiriau y felldith hon, ymfendithio o hono yn ei galon ei hun, gan ddywedyd, Heddwch fydd i mi, er i mi rodio y’nghyndynrwydd fy nghalon, i chwanegu meddwdod at syched: {{angor|29:20|20}} Ni fyn yr {{sc|Arglwydd}} faddeu iddo; canys yna y myga digllonedd yr {{sc|Arglwydd}} a’i eiddigedd yn erbyn y gwr hwnnw, a’r holl felldithion ''sydd'' ysgrifenedig yn y llyfr hwn a orwedd arno ef, a’r {{sc|Arglwydd}} a ddilea ei enw ef oddi tan y nefoedd. {{angor|29:21|21}} A’r {{sc|Arglwydd}} a’i neilldua ef oddi wrth holl lwythau Israel, i ''gael'' drwg, yn ol holl felldithion y cyfammod a ysgrifenwyd yn llyfr y gyfraith hon. {{angor|29:22|22}} A dywed y genhedlaeth a ddaw ar ol, ''sef'' eich plant chwi, y rhai a godant ar eich ol chwi, a’r dïeithr yr hwn a ddaw o wlad bell, pan welont bläau y wlad hon, a’i chlefydau, ''trwy'' y rhai y mae yr {{sc|Arglwydd}} yn ei chlwyfo hi; {{angor|29:23|23}} ''A''’i thir wedi ei losgi oll ''gan'' frwmstan a halen, na heuir ef, ac na flaen-dardda, ac na ddaw i fynu un llysieuyn ynddo, fel dinystr Sodom a Gomorrah, Admah a Seboim, y rhai a ddinystriodd yr {{sc|Arglwydd}} yn ei lid a’i ddigofaint: {{angor|29:24|24}} Ië, yr holl genhedloedd a ddywedant, Paham y gwnaeth yr {{sc|Arglwydd}} fel hyn i’r tir hwn? pa ddigter yw y digofaint mawr hwn? {{angor|29:25|25}} Yna y dywedir, Am wrthod o honynt gyfammod {{sc|Arglwydd}} {{sc|Dduw}} eu tadau, yr hwn a ammododd efe â hwynt pan ddug efe hwynt allan o dir yr Aipht. {{angor|29:26|26}} Canys aethant a gwasanaethasant dduwiau dïeithr, ac ymgrymmasant iddynt; ''sef'' duwiau nid adwaenent hwy, ac ni roddasai efe iddynt. {{angor|29:27|27}} Am hynny yr ennynodd digllonedd yr {{sc|Arglwydd}} yn erbyn y wlad hon, i ddwyn arni bob melldith ''a’r y sydd'' ysgrifenedig yn y llyfr hwn. {{angor|29:28|28}} A’r {{sc|Arglwydd}} a’u dinystriodd hwynt o’u tir mewn digofaint, ac mewn digter, ac mewn llid mawr, ac a’u gyrrodd hwynt i wlad arall, megis ''y gwelir'' heddyw. {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> 8yrxlb8nz01cbtq802vazrpfaqo8qbj 104 3474 171041 6618 2026-09-18T13:51:32Z Tylopous 3717 /* Wedi'i brawfddarllen */ 171041 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Tylopous" /></noinclude>{{angor|29:29|29}} Y dirgeledigaethau ''sydd eiddo'' yr {{sc|Arglwydd}} ein {{sc|Duw}}, a’r ''pethau'' amlwg ''a roddwyd'' i ni, ac i’n plant hyd byth, fel y gwnelom holl eiriau y gyfraith hon. {{angor|Pennod_30}}{{c|{{uc|Pennod XXX}}.}} {{bach|1 ''Addaw trugareddau mawr i’r edifeiriol.'' 11 ''Bod y gorchymyn yn eglur.'' 15 ''Gosod angau ac einioes o flaen y bobl.''}} {{angor|30:1}} {{uc|A phan}} ddelo yr holl bethau hyn arnat, ''sef'' y fendith a’r felldith, y rhai a roddais o’th flaen, ac adgofio o honot ''hwynt'' ym mysg yr holl genhedloedd y rhai y’th yrrodd yr {{sc|Arglwydd}} dy {{sc|Dduw}} di attynt; {{angor|30:2|2}} A dychwelyd o honot at yr {{sc|Arglwydd}} dy {{sc|Dduw}}, a gwrandaw ar ei lais ef, yn ol yr hyn oll yr ydwyf yn ei orchymyn i ti heddyw, ti a’th blant, â’th holl galon, ac â’th holl enaid: {{angor|30:3|3}} Yna y dychwel yr {{sc|Arglwydd}} dy {{sc|Dduw}} dy gaethiwed, ac y cymmer drugaredd arnat, ac y try, ac a’th gasgl o fysg yr holl bobloedd lle y’th wasgaro yr {{sc|Arglwydd}} dy {{sc|Dduw}} di. {{angor|30:4|4}} Pe y’th wthid i eithaf y nefoedd, oddi yno y’th gasglai yr {{sc|Arglwydd}} dy {{sc|Dduw}}, ac oddi yno y’th gymmerai. {{angor|30:5|5}} A’r {{sc|Arglwydd}} dy {{sc|Dduw}} a’th ddwg i’r tir a feddiannodd dy dadau, a thithau a’i meddienni: ac efe a fydd dda wrthyt, ac a’th wna yn amlach na’th dadau. {{angor|30:6|6}} A’r {{sc|Arglwydd}} dy {{sc|Dduw}} a enwaeda dy galon, a chalon dy had, i garu yr {{sc|Arglwydd}} dy {{sc|Dduw}} â’th holl galon, ac â’th holl enaid, er mwyn cael o honot fyw. {{angor|30:7|7}} A’r {{sc|Arglwydd}} dy {{sc|Dduw}} a rydd yr holl felldithion hyn ar dy elynion, ac ar dy gaseion, y rhai a’th erlidiant di. {{angor|30:8|8}} Tithau a ddychweli, ac a wrandewi ar lais yr {{sc|Arglwydd}}, ac a wnei ei holl orchymynion ef, y rhai yr ydwyf yn eu gorchymyn i ti heddyw. {{angor|30:9|9}} A’r {{sc|Arglwydd}} dy {{sc|Dduw}} a wna i ti lwyddo yn holl waith dy law, yn ffrwyth dy fru, ac yn ffrwyth dy anifeiliaid, ac yn ffrwyth dy dir, er daioni: canys try yr {{sc|Arglwydd}} i lawenychu ynot, i ''wneuthur'' daioni ''i ti'', fel y llawenychodd yn dy dadau; {{angor|30:10|10}} Os gwrandewi ar lais yr {{sc|Arglwydd}} dy {{sc|Dduw}}, i gadw ei orchymynion ef a’i ddeddfau ''y rhai sydd'' ysgrifenedig yn llyfr y gyfraith hon; os dychweli at yr {{sc|Arglwydd}} dy {{sc|Dduw}} â’th holl galon, ac â’th holl enaid. {{angor|30:11|11}} ¶ O herwydd y gorchymyn yma, yr ydwyf yn ei orchymyn i ti heddyw, nid ''yw'' guddiedig oddi wrthyt, ac nid ''yw'' bell. {{angor|30:12|12}} Nid yn y nefoedd ''y mae'', i ddywedyd ''o honot'', Pwy a ddring drosom i’r nefoedd, ac a’i dwg i ni, fel y clywom, ac y gwnelom ef? {{angor|30:13|13}} Ac nid o’r tu hwnt i’r môr ''y mae'', i ddywedyd ''o honot'', Pwy a dramwya drosom ni i’r tu hwnt i’r môr, ac a’i dwg ef i ni, fel y clywom, ac y gwnelom ef? {{angor|30:14|14}} Canys y gair ''sydd'' agos iawn attat, yn dy enau, ac yn dy galon, i’w wneuthur ef. {{angor|30:15|15}} ¶ Wele, rhoddais o’th flaen heddyw einioes a daioni, ac angau a drygioni: {{angor|30:16|16}} lle yr ydwyf fi yn gorchymyn i ti heddyw garu yr {{sc|Arglwydd}} dy {{sc|Dduw}}, i rodio yn ei ffyrdd ef, ac i gadw ei orchymynion, a’i ddeddfau, a’i farnedigaethau ef; fel y byddech fyw, ac y’th amlhâer, ac y’th fendithio yr {{sc|Arglwydd}} dy {{sc|Dduw}} yn y tir yr wyt ti yn myned iddo i’w feddiannu. {{angor|30:17|17}} Ond os try dy galon ymaith, fel na wrandawech, a’th yrru i ymgrymmu i dduwiau dïeithr, a’u gwasanaethu hwynt; {{angor|30:18|18}} Yr wyf yn mynegi i chwi heddyw, y difethir chwi yn ddïau, ''ac'' nad estynwch ddyddiau yn y tir yr ydwyt yn myned dros yr Iorddonen i fyned i mewn iddo i’w berchennogi. {{angor|30:19|19}} Galw yr wyf yn dyst i’th erbyn heddyw y nefoedd a’r ddaear, roddi o honof o’th flaen di einioes ac angau, bendith a melldith: dewis dithau yr einioes, fel y byddych fyw, ti a’th had; {{angor|30:20|20}} I garu o honot yr {{sc|Arglwydd}} dy {{sc|Dduw}}, ''a'' gwrandaw ar ei lais ef, a glynu wrtho, (canys efe ''yw'' dy einioes di, ac estyniad dy ddyddiau,) fel y trigech yn y tir a dyngodd yr {{sc|Arglwydd}} wrth dy dadau, wrth Abraham, wrth Isaac, ac wrth Jacob, ar ''ei'' roddi iddynt. {{angor|Pennod_31}}{{c|{{uc|Pennod XXXI}}.}} {{bach|1 ''Moses yn rhoi cysur yn y bobl,'' 7 ''ac yn Josua:'' 9 ''yn rhoddi y gyfraith i’r offeiriaid, i’w darllen ar y seithfed flwyddyn i’r bobl.'' 14 ''Duw yn rhoddi siars ar Josua,'' 19 ''a chân i dystiolaethu yn erbyn y bobl.'' 24 ''Moses yn gorchymyn llyfr y gyfraith i’r Lefiaid i’w gadw.'' 28 ''Moses yn rhybuddio y bobl o’u hanufudd-dod i Dduw, wedi ei farwolaeth ef.''}}<noinclude><references/></noinclude> 29x8t254agt0zw6r8zlwjjilusferpo 171042 171041 2026-09-18T13:52:37Z Tylopous 3717 {{nop}} 171042 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Tylopous" /></noinclude>{{angor|29:29|29}} Y dirgeledigaethau ''sydd eiddo'' yr {{sc|Arglwydd}} ein {{sc|Duw}}, a’r ''pethau'' amlwg ''a roddwyd'' i ni, ac i’n plant hyd byth, fel y gwnelom holl eiriau y gyfraith hon. {{angor|Pennod_30}}{{c|{{uc|Pennod XXX}}.}} {{bach|1 ''Addaw trugareddau mawr i’r edifeiriol.'' 11 ''Bod y gorchymyn yn eglur.'' 15 ''Gosod angau ac einioes o flaen y bobl.''}} {{angor|30:1}} {{uc|A phan}} ddelo yr holl bethau hyn arnat, ''sef'' y fendith a’r felldith, y rhai a roddais o’th flaen, ac adgofio o honot ''hwynt'' ym mysg yr holl genhedloedd y rhai y’th yrrodd yr {{sc|Arglwydd}} dy {{sc|Dduw}} di attynt; {{angor|30:2|2}} A dychwelyd o honot at yr {{sc|Arglwydd}} dy {{sc|Dduw}}, a gwrandaw ar ei lais ef, yn ol yr hyn oll yr ydwyf yn ei orchymyn i ti heddyw, ti a’th blant, â’th holl galon, ac â’th holl enaid: {{angor|30:3|3}} Yna y dychwel yr {{sc|Arglwydd}} dy {{sc|Dduw}} dy gaethiwed, ac y cymmer drugaredd arnat, ac y try, ac a’th gasgl o fysg yr holl bobloedd lle y’th wasgaro yr {{sc|Arglwydd}} dy {{sc|Dduw}} di. {{angor|30:4|4}} Pe y’th wthid i eithaf y nefoedd, oddi yno y’th gasglai yr {{sc|Arglwydd}} dy {{sc|Dduw}}, ac oddi yno y’th gymmerai. {{angor|30:5|5}} A’r {{sc|Arglwydd}} dy {{sc|Dduw}} a’th ddwg i’r tir a feddiannodd dy dadau, a thithau a’i meddienni: ac efe a fydd dda wrthyt, ac a’th wna yn amlach na’th dadau. {{angor|30:6|6}} A’r {{sc|Arglwydd}} dy {{sc|Dduw}} a enwaeda dy galon, a chalon dy had, i garu yr {{sc|Arglwydd}} dy {{sc|Dduw}} â’th holl galon, ac â’th holl enaid, er mwyn cael o honot fyw. {{angor|30:7|7}} A’r {{sc|Arglwydd}} dy {{sc|Dduw}} a rydd yr holl felldithion hyn ar dy elynion, ac ar dy gaseion, y rhai a’th erlidiant di. {{angor|30:8|8}} Tithau a ddychweli, ac a wrandewi ar lais yr {{sc|Arglwydd}}, ac a wnei ei holl orchymynion ef, y rhai yr ydwyf yn eu gorchymyn i ti heddyw. {{angor|30:9|9}} A’r {{sc|Arglwydd}} dy {{sc|Dduw}} a wna i ti lwyddo yn holl waith dy law, yn ffrwyth dy fru, ac yn ffrwyth dy anifeiliaid, ac yn ffrwyth dy dir, er daioni: canys try yr {{sc|Arglwydd}} i lawenychu ynot, i ''wneuthur'' daioni ''i ti'', fel y llawenychodd yn dy dadau; {{angor|30:10|10}} Os gwrandewi ar lais yr {{sc|Arglwydd}} dy {{sc|Dduw}}, i gadw ei orchymynion ef a’i ddeddfau ''y rhai sydd'' ysgrifenedig yn llyfr y gyfraith hon; os dychweli at yr {{sc|Arglwydd}} dy {{sc|Dduw}} â’th holl galon, ac â’th holl enaid. {{angor|30:11|11}} ¶ O herwydd y gorchymyn yma, yr ydwyf yn ei orchymyn i ti heddyw, nid ''yw'' guddiedig oddi wrthyt, ac nid ''yw'' bell. {{angor|30:12|12}} Nid yn y nefoedd ''y mae'', i ddywedyd ''o honot'', Pwy a ddring drosom i’r nefoedd, ac a’i dwg i ni, fel y clywom, ac y gwnelom ef? {{angor|30:13|13}} Ac nid o’r tu hwnt i’r môr ''y mae'', i ddywedyd ''o honot'', Pwy a dramwya drosom ni i’r tu hwnt i’r môr, ac a’i dwg ef i ni, fel y clywom, ac y gwnelom ef? {{angor|30:14|14}} Canys y gair ''sydd'' agos iawn attat, yn dy enau, ac yn dy galon, i’w wneuthur ef. {{angor|30:15|15}} ¶ Wele, rhoddais o’th flaen heddyw einioes a daioni, ac angau a drygioni: {{angor|30:16|16}} lle yr ydwyf fi yn gorchymyn i ti heddyw garu yr {{sc|Arglwydd}} dy {{sc|Dduw}}, i rodio yn ei ffyrdd ef, ac i gadw ei orchymynion, a’i ddeddfau, a’i farnedigaethau ef; fel y byddech fyw, ac y’th amlhâer, ac y’th fendithio yr {{sc|Arglwydd}} dy {{sc|Dduw}} yn y tir yr wyt ti yn myned iddo i’w feddiannu. {{angor|30:17|17}} Ond os try dy galon ymaith, fel na wrandawech, a’th yrru i ymgrymmu i dduwiau dïeithr, a’u gwasanaethu hwynt; {{angor|30:18|18}} Yr wyf yn mynegi i chwi heddyw, y difethir chwi yn ddïau, ''ac'' nad estynwch ddyddiau yn y tir yr ydwyt yn myned dros yr Iorddonen i fyned i mewn iddo i’w berchennogi. {{angor|30:19|19}} Galw yr wyf yn dyst i’th erbyn heddyw y nefoedd a’r ddaear, roddi o honof o’th flaen di einioes ac angau, bendith a melldith: dewis dithau yr einioes, fel y byddych fyw, ti a’th had; {{angor|30:20|20}} I garu o honot yr {{sc|Arglwydd}} dy {{sc|Dduw}}, ''a'' gwrandaw ar ei lais ef, a glynu wrtho, (canys efe ''yw'' dy einioes di, ac estyniad dy ddyddiau,) fel y trigech yn y tir a dyngodd yr {{sc|Arglwydd}} wrth dy dadau, wrth Abraham, wrth Isaac, ac wrth Jacob, ar ''ei'' roddi iddynt. {{angor|Pennod_31}}{{c|{{uc|Pennod XXXI}}.}} {{bach|1 ''Moses yn rhoi cysur yn y bobl,'' 7 ''ac yn Josua:'' 9 ''yn rhoddi y gyfraith i’r offeiriaid, i’w darllen ar y seithfed flwyddyn i’r bobl.'' 14 ''Duw yn rhoddi siars ar Josua,'' 19 ''a chân i dystiolaethu yn erbyn y bobl.'' 24 ''Moses yn gorchymyn llyfr y gyfraith i’r Lefiaid i’w gadw.'' 28 ''Moses yn rhybuddio y bobl o’u hanufudd-dod i Dduw, wedi ei farwolaeth ef.''}} {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> sfbfy4w09zt04mkjqox4mrc2zr6s671 104 3475 171043 6619 2026-09-18T16:13:22Z Tylopous 3717 /* Wedi'i brawfddarllen */ 171043 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Tylopous" /></noinclude>{{angor|31:1}} {{uc|A Moses}} a aeth ac a lefarodd y geiriau hyn wrth holl Israel; {{angor|31:2|2}} Ac a ddywedodd wrthynt, Mab chwe ugain mlynedd ''ydwyf'' fi heddyw; ni allaf mwy fyned allan, a dyfod i mewn: yr {{sc|Arglwydd}} hefyd a ddywedodd wrthyf, Ni chei fyned dros yr Iorddonen hon. {{angor|31:3|3}} Yr {{sc|Arglwydd}} dy {{sc|Dduw}} sydd yn myned drosodd o’th flaen di; efe a ddinystria y cenhedloedd hyn o’th flaen, a thi a’u meddienni hwynt: Josua hefyd, efe a â drosodd o’th flaen, fel y llefarodd yr {{sc|Arglwydd}}. {{angor|31:4|4}} A’r {{sc|Arglwydd}} a wna iddynt fel y gwnaeth i Sehon ac i Og, brenhinoedd yr Amoriaid, ac i’w tir hwynt, y rhai a ddinystriodd efe. {{angor|31:5|5}} A rhydd yr {{sc|Arglwydd}} hwynt o’ch blaen chwi; gwnewch chwithau iddynt hwy yn ol yr holl orchymynion a orchymynais i chwi. {{angor|31:6|6}} Ymgryfhêwch, ac ymnerthwch; nac ofnwch, ac na ddychrynwch rhagddynt: canys yr {{sc|Arglwydd}} dy {{sc|Dduw}} ''sydd'' yn myned gyd â thi; ni’th edy, ac ni’th wrthyd. {{angor|31:7|7}} ¶ A Moses a alwodd ar Josua, ac a ddywedodd wrtho y’ngolwg holl Israel, Ymgadarnhâ, ac ymnertha: canys ti a âi gyd â’r bobl yma i’r tir a dyngodd yr {{sc|Arglwydd}} wrth eu tadau hwynt ar ei roddi iddynt; a thi a’i rhenni yn etifeddiaeth iddynt. {{angor|31:8|8}} A’r {{sc|Arglwydd}} hefyd ''sydd'' yn myned o’th flaen di; efe a fydd gyd â thi; ni’th edy, ac ni’th wrthyd: nac ofna, ac na lwfrhâ. {{angor|31:9|9}} ¶ A Moses a ysgrifenodd y gyfraith hon, ac a’i rhoddes at yr offeiriaid meibion Lefi, y rhai a ddygent arch cyfammod yr {{sc|Arglwydd}}, ac at holl henuriaid Israel. {{angor|31:10|10}} A Moses a orchymynodd iddynt, gan ddywedyd, Yn ol ''pob'' saith mlynedd, ar yr amser nodedig, ar flwyddyn y gollyngdod, ar wyl y pebyll, {{angor|31:11|11}} Pan ddelo holl Israel i ymddangos ger bron yr {{sc|Arglwydd}} dy {{sc|Dduw}}, yn y lle a ddewiso efe; y darlleni y gyfraith hon o flaen holl Israel, lle y clywant. {{angor|31:12|12}} Cynnull y bobl ynghyd, y gwŷr, y gwragedd, a’r plant, a’r dïeithr-''ddyn a fyddo'' o fewn dy byrth; fel y gwrandawont, ac fel y dysgont, ac yr ofnont yr {{sc|Arglwydd}} eich {{sc|Duw}}, ac yr edrychont am wneuthur holl eiriau y gyfraith hon; {{angor|31:13|13}} Ac y byddo i’w plant, y rhai ni wybuant ''ddim'', glywed a dysgu ofni yr {{sc|Arglwydd}} eich {{sc|Duw}}, yr holl ddyddiau y byddoch fyw yn y tir yr ydych yn myned iddo dros yr Iorddonen i’w feddiannu. {{angor|31:14|14}} ¶ A dywedodd yr {{sc|Arglwydd}} wrth Moses, Wele, nesaodd y dyddiau i ti i farw: galw Josua, a sefwch ger bron ym mhabell y cyfarfod, fel y rhoddwyf orchymynion iddo ef. Yna yr aeth Moses a Josua, ac a safasant ger bron ym mhabell y cyfarfod. {{angor|31:15|15}} A’r {{sc|Arglwydd}} a ymddangosodd yn y babell mewn colofn gwmmwl: a’r golofn gwmmwl a safodd ar ddrws y babell. {{angor|31:16|16}} ¶ A dywedodd yr {{sc|Arglwydd}} wrth Moses, Wele, ti a orweddi gyd â’th dadau; a’r bobl yma a gyfyd, ac a butteiniant ar ol duwiau dïeithriaid y tir y maent yn myned i mewn iddo, ac a’m gwrthyd i, ac a dyrr fy nghyfammod a wneuthum âg ef. {{angor|31:17|17}} A’m dig a ennyn yn eu herbyn y dydd hwnnw; a mi a’u gwrthodaf hwynt, ac a guddiaf fy wyneb oddi wrthynt; a bwyttêir ef, a drygau lawer a chyfyngderau a ddigwyddant iddo ef; a’r dydd hwnnw y dywed efe, Onid am nad ''yw'' yr Arglwydd yn fy mysg y digwyddodd y drwg hwn i mi? {{angor|31:18|18}} Canys myfi gan guddio a guddiaf fy wyneb y dydd hwnnw, am yr holl ddrygioni a wnaeth efe, pan drodd at dduwiau dïeithr. {{angor|31:19|19}} Ysgrifenwch yr awr hon gan hynny i chwi y gân hon: dysg hi hefyd i feibion Israel, ''a'' gosod hi yn eu genau hwynt; fd y byddo y gân hon yn dyst i mi yn erbyn meibion Israel. {{angor|31:20|20}} Canys dygaf ef i dir yn llifeirio o laeth a mêl, yr hwn a addewais trwy lw i’w dadau ef; fel y bwyttao, ac y digoner, ac yr elo yn fras: ond efe a dry at dduwiau dïeithr, ac a’u gwasanaetha hwynt, ac a’m dirmyga i, ac a ddiddymma fy nghyfammod. {{angor|31:21|21}} Yna, pan ddigwyddo iddo ddrygau lawer a chyfyngderau, y bydd i’r gân hon dystiolaethu yn dyst yn ei wyneb ef: canys nid anghofir hi o enau ei had ef: o herwydd mi a adwaen ei fwriad y mae efe yn ei amcanu heddyw, cyn dwyn o honof fi ef i’r tir a addewais trwy lw. {{angor|31:22|22}} ¶ A Moses a ysgrifenodd y gân hon ar y dydd hwnnw, ac a’i dysgodd hi i feibion Israel. {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> q0m5or2qy3p0de6mgj3uw8jsovqxk1p 104 3476 171044 6620 2026-09-18T16:30:36Z Tylopous 3717 /* Wedi'i brawfddarllen */ 171044 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Tylopous" /></noinclude>{{angor|31:23|23}} Efe a orchymynodd hefyd i Josua fab Nun, ac a ddywedodd, Ymgryfhâ, ac ymnertha: canys ti a arweini feibion Israel i’r tir a addewais iddynt trwy lw: a mi a fyddaf gyd â thi. {{angor|31:24|24}} ¶ A phan ddarfu i Moses ysgrifenu geiriau y gyfraith hon ar lyfr, hyd eu diwedd hwynt; {{angor|31:25|25}} Yna y gorchymynodd Moses i’r Lefiaid y rhai oedd yn dwyn arch cyfammod yr {{sc|Arglwydd}}, gan ddywedyd, {{angor|31:26|26}} Cymmerwch lyfr y gyfraith hon, a gosodwch ef ar ystlys arch cyfammod yr {{sc|Arglwydd}} eich {{sc|Duw}}; fel y byddo yno yn dyst i’th erbyn. {{angor|31:27|27}} Canys mi a adwaen dy wrth-nysigrwydd, a’th wàr-galedrwydd: wele, a myfi etto yn fyw gyd â chwi heddyw, gwrthryfelgar yn erbyn yr {{sc|Arglwydd}} fuoch; a pha faint mwy ''y byddwch'' wedi fy marw? {{angor|31:28|28}} Cesglwch attaf holl henuriaid eich llwythau, a’ch swyddogion: fel y llefarwyf y geiriau hyn lle y clywont hwy, ac y cymmerwyf y nefoedd a’r ddaear yn dystion yn eu herbyn hwy. {{angor|31:29|29}} Canys mi a wn, wedi fy marw, gan lygru yr ymlygrwch, ac y ciliwch o’r ffordd a orchymynais i chwi; ac y digwydda i chwi ddrwg yn y dyddiau diweddaf; am y gwnewch ddrygioni y’ngolwg yr {{sc|Arglwydd}}, i’w ddigio ef â gweithredoedd eich dwylaw. {{angor|31:30|30}} A llefarodd Moses lle y clybu holl gynnulleidfa Israel eiriau y gân hon, hyd eu diwedd hwynt. {{angor|Pennod_32}}{{c|{{uc|Pennod XXXII}}.}} {{bach|1 ''Cân Moses, yr hon sydd yn gosod allan drugaredd Duw, a’i ddïal.'' 46 ''Moses yn annog y bobl i ystyried y gân.'' 48 ''Duw yn ei anfon ef i fynydd Nebo, i weled y wlad, ac i farw.''}} {{angor|32:1}} {{uc|Gwrandewch}}, y nefoedd, a llefaraf; a chlywed y ddaear eiriau fy ngenau. {{angor|32:2|2}} Fy athrawiaeth a ddefnyna fel gwlaw: fy ymadrodd a ddifera fel gwlith; fel gwlith-wlaw ar îr-wellt, ac fel cawodydd ar laswellt. {{angor|32:3|3}} Canys enw yr {{sc|Arglwydd}} a gyhoeddaf fi: rhoddwch fawredd i’n {{sc|Duw}} ni. {{angor|32:4|4}} ''Efe yw'' y Graig; perffaith ''yw'' ei weithred; canys ei holl ffyrdd ''ydynt'' farn: {{sc|Duw}} gwirionedd, a heb anwiredd, cyfiawn ac uniawn ''yw'' efe. {{angor|32:5|5}} Y genhedlaeth ŵyrog a throfaus a ymlygrodd yn ei erbyn trwy eu bai, heb ''fod'' yn blant iddo ef. {{angor|32:6|6}} Ai hyn a delwch i’r {{sc|Arglwydd}}, bobl ynfyd ac anghall? onid efe ''yw'' dy dad ''a’th'' brynwr? onid efe a’th wnaeth, ac a’th sicrhaodd? {{angor|32:7|7}} ¶ Cofia y dyddiau gynt; ystyriwch flynyddoedd cenhedlaeth a chenhedlaeth: gofyn i’th dad, ac efe a fynega i ti; i’th henuriaid, a hwy a ddywedant wrthyt. {{angor|32:8|8}} Pan gyfrannodd y Goruchaf etifeddiaeth y cenhedloedd, pan neillduodd efe feibion Adda, y gosododd efe derfynau y bobloedd yn ol rhifedi meibion Israel. {{angor|32:9|9}} Canys rhan yr {{sc|Arglwydd}} ''yw'' ei bobl; Jacob ''yw'' rhan ei etifeddiaeth ef. {{angor|32:10|10}} Efe a’i cafodd ef mewn tir anial, ac mewn diffaethwch gwag erchyll: arweiniodd ef o amgylch, a pharodd iddo ddeall, a chadwodd ef fel cannwyll ei lygad. {{angor|32:11|11}} Fel y cyfyd eryr ei nyth, y castella dros ei gywion, y lleda ei esgyll, y cymmer hwynt, ac a’u dwg ar ei adenydd; {{angor|32:12|12}} ''Felly'' yr {{sc|Arglwydd}} yn unig a’i harweiniodd yntau, ac nid ''oedd'' duw dïeithr gyd âg ef. {{angor|32:13|13}} Gwnaeth iddo farchogaeth ar uchelder y ddaear, a bwytta cnwd y maes, a sugno mêl o’r graig, ac olew o’r graig gallestr; {{angor|32:14|14}} Ymenyn gwartheg, a llaeth defaid, ynghyd â braster ŵyn, a hyrddod o rywogaeth Basan, a bychod, ynghyd â braster grawn gwenith, a phur-waed grawnwin a yfaist. {{angor|32:15|15}} ¶ A’r uniawn a aeth yn fras, ac a wingodd; braseaist, tewychaist, pwyntiaist: yna efe a wrthododd {{sc|Dduw}}, ''yr hwn'' a’i gwnaeth, ac a ddïystyrodd Graig ei iachawdwriaeth. {{angor|32:16|16}} A dïeithr ''dduwiau'' y gyrrasant eiddigedd arno; â ffieidd-dra y digiasant ef. {{angor|32:17|17}} Aberthasant i gythreuliaid, nid ''i'' {{sc|Dduw}}; ''i'' dduwiau nid adwaenent, i rai newydd diweddar, ''y rhai'' nid ofnodd eich tadau. {{angor|32:18|18}} Y Graig a’th genhedlodd a anghofiaist ti, a’r {{sc|Duw}} a’th luniodd a ollyngaist ti dros gôf. {{angor|32:19|19}} Yna y gwelodd yr {{sc|Arglwydd}}, ac a’u ffieiddiodd ''hwynt;'' o herwydd ei ddigio gan ei feibion, a’i ferched. {{angor|32:20|20}} Ac efe a ddywedodd, Cuddiaf<noinclude><references/></noinclude> 7ypzw5z5e0lgi6lxnfymr72972gnwfr 104 3477 171045 6622 2026-09-18T16:47:33Z Tylopous 3717 /* Wedi'i brawfddarllen */ 171045 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Tylopous" /></noinclude>fy wyneb oddi wrthynt, edrychaf beth ''fydd'' eu diwedd hwynt: canys cenhedlaeth diofaus ''ydynt'' hwy, meibion heb ffyddlondeb ynddynt. {{angor|32:21|21}} Hwy a yrrasant eiddigedd arnaf â’r ''peth'' nid ''oedd'' {{sc|Dduw}}; digiasant fi â’u hoferedd: minnau a yrraf eiddigedd arnynt hwythau â’r ''rhai'' nid ''ydynt'' bobl; â chenedl ynfyd y digiaf hwynt. {{angor|32:22|22}} Canys tân a gynneuwyd yn fy nig, ac a lysg hyd uffern isod, ac a ddifa y tir a’i gynnyrch, ac a wna i sylfeini y mynyddoedd ffaglu. {{angor|32:23|23}} Casglaf ddrygau arnynt; treuliaf fy saethau arnynt. {{angor|32:24|24}} Llosgedig ''fyddant'' gan newyn, ac wedi eu bwytta gan wres poeth, a chwerw-ddinystr: anfonaf hefyd arnynt ddannedd bwystfilod, ynghyd â gwenwyn seirph y llwch. {{angor|32:25|25}} Y cleddyf oddi allan, a dychryn oddi fewn, a ddifetha y gwr ieuangc a’r wyryf ''hefyd'', y plentyn sugno ynghyd â’r gŵr briglwyd. {{angor|32:26|26}} Dywedais, Gwasgaraf hwynt i gonglau, paraf i’w coffadwriaeth ddarfod o fysg dynion; {{angor|32:27|27}} Oni bai i mi ofni dig y gelyn, rhag i’w gwrthwynebwyr ymddwyn yn ddïeithr, ''a'' rhag dywedyd o honynt, Ein llaw uchel ni, ac nid yr {{sc|Arglwydd}}, a wnaeth hyn oll. {{angor|32:28|28}} Canys cenedl heb gynghor ''ydynt'' hwy, ac heb ddeall ynddynt. {{angor|32:29|29}} O na baent ddoethion, na ddeallent hyn, nad ystyrient eu diwedd! {{angor|32:30|30}} Pa fodd yr ymlidiai un fil, ac y gyrrai dau ddengmil i ffoi, onid am werthu o’u Craig hwynt, a chau o’r {{sc|Arglwydd}} arnynt? {{angor|32:31|31}} Canys nid fel ein Craig ni ''y mae'' eu craig hwynt; a bydded ein gelynion yn farnwyr. {{angor|32:32|32}} Canys o winwydden Sodom, ac o feusydd Gomorrah, ''y mae'' eu gwinwydden hwynt: eu grawnwin hwynt ''sydd'' rawnwin bustlaidd; grawnsypiau chwerwon ''sydd'' iddynt. {{angor|32:33|33}} Gwenwyn dreigiau ''yw'' eu gwin hwynt, a chreulawn wenwyn aspiaid. {{angor|32:34|34}} Onid ''yw'' hyn y’nghûdd gyd â myfi, wedi ei selio ym mysg fy nhrysorau? {{angor|32:35|35}} I mi ''y perthyn'' dïal, a thalu y pwyth; mewn pryd y llithr eu troed hwynt: canys agos ''yw'' dydd eu trychineb, a phrysuro y mae yr hyn a barottôwyd iddynt. {{angor|32:36|36}} Canys yr {{sc|Arglwydd}} a farna ei bobl, ac a edifarhâ am ei weision; pan welo ymadaw o’''u'' nerth, ac nad ''oes'' na gwarchaëedig, na gweddilledig. {{angor|32:37|37}} Ac efe a ddywed, Pa le ''y mae'' eu duwiau hwynt, ''a''’r graig yr ymddiriedasant ynddi, {{angor|32:38|38}} Y rhai a fwyttasant frasder eu haberthau, ''ac'' a yfasant win eu dïod-offrwm? codant a chynnorthwyant chwi, ''a'' byddant loches i chwi. {{angor|32:39|39}} Gwelwch bellach mai myfi, myfi ''yw'' efe; ac nad ''oes'' {{sc|Duw}} ond myfi; myfi sydd yn lladd, ac yn bywhâu; myfi a archollaf, ac mi a feddyginiaethaf: ac ni ''bydd'' a achubo o’m llaw. {{angor|32:40|40}} Canys codaf fy llaw i’r nefoedd, a dywedaf, Mi a fyddaf fyw byth. {{angor|32:41|41}} Os hogaf fy nghleddyf disglaer, ac ymaflyd o’m llaw mewn barn; dychwelaf ddïal ar fy ngelynion, a thalaf y pwyth i’m caseion. {{angor|32:42|42}} Meddwaf fy saethau â gwaed, (a’m cleddyf a fwytty gig,) â gwaed y lladdedig a’r caeth, o ddechreu dïal ar y gelyn. {{angor|32:43|43}} Y cenhedloedd, llawenhêwch ''gyd â''’i bobl ef: canys efe a ddïal waed ei weision, ac a ddychwel ddïal ar ei elynion, ac a drugarhâ wrth ei dir ''a''’i bobl ei hun. {{angor|32:44|44}} ¶ A daeth Moses ac a lefarodd holl eiriau y gân hon lle y clybu y bobl, efe a Josua mab Nun. {{angor|32:45|45}} A darfu i Moses lefaru yr holl eiriau hyn wrth holl Israel: {{angor|32:46|46}} A dywedodd wrthynt, Meddyliwch yn eich calonnau am yr holl eiriau yr ydwyf yn eu tystiolaethu wrthych heddyw; y rhai a orchymynwch i’ch plant, i edrych am wneuthur holl eiriau y gyfraith hon. {{angor|32:47|47}} Canys nid gair ofer yw hwn i chwi: o herwydd eich einioes chwi ''yw'' efe; a thrwy y gair hwn yr estynwch ddyddiau yn y tir yr ydych yn myned iddo dros yr Iorddonen i’w feddiannu. {{angor|32:48|48}} ¶ A’r {{sc|Arglwydd}} a lefarodd wrth Moses y’nghorph y dydd hwnnw, gan ddywedyd, {{angor|32:49|49}} Esgyn i’r mynydd Abarim hwn, ''sef'' mynydd Nebo, yr hwn ''sydd'' yn nhir Moab, ar gyfer Jericho; ac edrych ar wlad Canaan, yr hon yr ydwyf fi yn ei rhoddi i feibion Israel yn etifeddiaeth. {{angor|32:50|50}} A bydd farw yn y mynydd yr esgyni iddo, a chasgler di at dy bobl; megis y bu farw Aaron dy<noinclude><references/></noinclude> m107dhptybhfzidk3oslb2pjk8r2iup 104 3478 171046 6623 2026-09-18T17:06:17Z Tylopous 3717 /* Wedi'i brawfddarllen */ 171046 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Tylopous" /></noinclude>frawd ym mynydd Hor, ac y casglwyd ef at ei bobl: {{angor|32:51|51}} O herwydd gwthryfelasoch i’m herbyn ym mysg meibion Israel, wrth ddyfroedd cynnen Cades, ''yn'' anialwch Sin; oblegid ni’m sancteiddiasoch ym mhlith meibion Israel. {{angor|32:52|52}} Canys y wlad a gei di ei gweled ar ''dy'' gyfer; ond yno nid âi, i’r tir y ydwyf fi yn ''ei'' roddi i feibion Israel. {{angor|Pennod_33}}{{c|{{uc|Pennod XXXIII}}.}} {{bach|2 ''Ardderchowgrwydd Duw.'' 6 ''Bendithion y deuddeg llwyth.'' 26 ''Godidowgrwydd Israel.''}} {{angor|33:1}} {{uc|A dyma}} y fendith â’r hon y bendithiodd Moses gwr {{sc|Dduw}} feibion Israel, cyn ei farwolaeth. {{angor|33:2|2}} Ac efe a ddywedodd, Yr {{sc|Arglwydd}} a ddaeth allan o Sinai, ac a gododd o Seir iddynt; ymlewyrchodd o fynydd Paran, ac efe a ddaeth gyd â myrddiwn o saint, ''a'' thanllyd gyfraith o’i ddeheulaw iddynt. {{angor|33:3|3}} Caru y mae efe y bobl: ei holl saint ''ydynt'' yn dy law: a hwy a ymlynasant wrth dy draed; ''pob un'' a dderbyn o’th eiriau. {{angor|33:4|4}} Moses a orchymynodd gyfraith i ni, yn etifeddiaeth i gynnulleidfa Jacob. {{angor|33:5|5}} Ac efe oedd frenhin yn Israel, pan ymgasglodd pennau y bobl ynghyd ''â'' llwythau Israel. {{angor|33:6|6}} ¶ Bydded fyw Reuben, ac na fydded farw, ac ''na'' bydded ei ddynion ''ychydig'' o rifedi. {{angor|33:7|7}} ¶ ''Bydded'' hyn hefyd i Judah. Ac efe a ddywedodd, Clyw, O {{sc|Arglwydd}}, lais Judah, ac at ei bobl dwg ef: digon fyddo iddo ei ddwylaw ei hun, a bydd gymmorth rhag ei elynion. {{angor|33:8|8}} ¶ Ac am Lefi y dywedodd, ''Bydded'' dy Thummim a’th Urim i’th wr sanctaidd, yr hwn a brofaist ym Massah, ''ac'' a gynhennaist âg ef wrth ddyfroedd Meribah; {{angor|33:9|9}} Yr hwn a ddywedodd am ei dad ac am ei fam, Ni welais ef; a’i frodyr nis adnabu, ac nid adnabu ei blant ei hun: canys cadwasant dy eiriau, a chynaliasant dy gyfammod. {{angor|33:10|10}} Dysgant dy farnedigaethau i Jacob, a’th gyfraith i Israel: gosodant arogl-darth ger dy fron, a llosg aberth ar dy allor. {{angor|33:11|11}} Bendithia, O {{sc|Arglwydd}}, ei olud ef, a bydd foddlawn i waith ei ddwylaw ef: archolla lwynau ''y rhai'' a godant i’w erbyn, a’i gaseion, fel na chodont. {{angor|33:12|12}} ¶ Am Benjamin y dywedodd efe, Anwylyd yr {{sc|Arglwydd}} a drig mewn dïogelwch gyd âg ef; yr hwn fydd yn cysgodi drosto ar hyd y dydd, ac yn aros rhwng ei ysgwyddau ef. {{angor|33:13|13}} ¶ Ac am Joseph y dywedodd efe, Ei dir ef ''fydd'' wedi ei fendigo gan yr {{sc|Arglwydd}}, â hyfrydwch y nefoedd, â gwlith, ac â dyfnder yn gorwedd isod; {{angor|33:14|14}} ''Hefyd'' â hyfrydwch cynnyrch yr haul, ac â hyfrydwch addfed-ffrwyth y lleuadau, {{angor|33:15|15}} Ac â ''hyfrydwch'' pen mynyddoedd y dwyrain, ac â hyfrydwch bryniau tragywyddoldeb, {{angor|33:16|16}} Ac â hyfrydwch y ddaear, ac â’i chyflawnder, ac âg ewyllys da preswylydd y berth; delo ''bendith'' ar ben Joseph, ac ar goryn yr hwn a neillduwyd oddi wrth ei frodyr. {{angor|33:17|17}} Ei brydferthwch ''sydd debyg'' i gyntaf-anedig ei ŷch, a’i gyrn ef ''sydd'' gyrn unicorn: â hwynt y cornia efe y bobl ynghyd ''hyd'' eithafoedd y ddaear: a dyma fyrddiwn Ephraim, ïe, dyma filoedd Manasseh. {{angor|33:18|18}} ¶ Ac am Zabulon y dywedodd efe, Ymlawenycha, Zabulon, yn dy fynediad allan; a ''thi'', Issachar, yn dy bebyll. {{angor|33:19|19}} Galwant bobloedd i’r mynydd; yna yr aberthant ebyrth cyfiawnder: canys cyfoeth y moroedd a sugnant, a chuddiedig drysorau y tywod. {{angor|33:20|20}} ¶ Ac am Gad y dywedodd efe, Bendigedig yw ehangydd Gad: megis llew y mae efe yn aros, fel y rhwygo efe yr ysgwyddog a’r pen. {{angor|33:21|21}} Edrychodd am dano ei hun yn y dechreuad: canys yno, yn rhan y cyfreithwr, y gosodwyd ef: efe a ddaeth ''gyd'' â phennaethiaid y bobl; gwnaefh efe gyfiawnder yr {{sc|Arglwydd}}, a’i farnedigaethau gyd âg Israel. {{angor|33:22|22}} ¶ Am Dan hefyd y dywedodd, Dan yn genaw llew a neidia o Basan. {{angor|33:23|23}} ¶ Ac am Naphtali y dywedodd, O Naphtali, llawn o hawddgarwch, a chyflawn o fendith yr {{sc|Arglwydd}}: meddianna di y gorllewin a’r dehau. {{angor|33:24|24}} ¶ Ac am Aser y dywedodd, Bendithier Aser â phlant: bydded gymmeradwy ''gan'' ei frodyr: ac efe a wlych ei droed mewn olew. {{angor|33:25|25}} Haiarn a phres ''fydd'' dan dy esgid di; a megis dy ddyddiau, ''y bydd'' dy nerth. {{angor|33:26|26}} ¶ Nid ''oes'' megis {{sc|Duw}} Israel, ''yr hwn'' sydd yn marchogaeth y nef-<noinclude><references/></noinclude> 61e86atqo58u1to1u6d2gw2redrwr4v 104 3479 171047 6626 2026-09-18T17:26:48Z Tylopous 3717 /* Wedi'i brawfddarllen */ 171047 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Tylopous" /></noinclude><section begin="Deuteronomium"/>oedd yn gymmorth i ti, a’r wybrennau yn ei fawredd. {{angor|33:27|27}} ''Dy'' noddfa ''yw'' {{sc|Duw}} tragywyddol, ac oddi tanodd ''y mae'' y breichiau tragywyddol: efe ''a'' wthia dy elyn o’th flaen, ac a ddywed, Difetha ''ef''. {{angor|33:28|28}} Israel hefyd a drig ei hun yn ddïogel; ffynnon Jacob ''a fydd'' mewn tir ŷd a gwin; ei nefoedd hefyd a ddifera wlith. {{angor|33:29|29}} Gwynfydedig wyt, O Israel; pwy ''sydd'' megis ti, O bobl gadwedig gan yr {{sc|Arglwydd}}, tarian dy gynnorthwy, yr hwn hefyd ''yw'' cleddyf dy ardderchowgrwydd! a’th elynion a ymostyngant i ti, a thi a sethri ar eu huchel-leoedd hwynt. {{angor|Pennod_34}}{{c|{{uc|Pennod XXXIV}}.}} {{bach|1 ''Moses oddi ar fynydd Nebo yn gweled y wlad:'' 5 ''ac yn marw yno.'' 6 ''Ei gladdedigaeth.'' 7 ''Ei oedran.'' 8 ''Galaru am dano dros ddeng niwrnod ar hugain.'' 9 ''Josua yn dyfod yn ei le ef.'' 10 ''Clod Moses.''}} {{angor|34:1}} {{uc|A Moses}} a esgynodd o rosydd Moab, i fynydd Nebo, ''i'' ben Pisgah, yr hwn ''sydd'' ar gyfer Jericho: a’r {{sc|Arglwydd}} a ddangosodd iddo holl wlad Gilead, hyd Dan, {{angor|34:2|2}} A holl Naphtali, a thir Ephraim, a Manasseh, a holl dir Judah, hyd y môr eithaf, {{angor|34:3|3}} Y dehau hefyd, a gwastadedd dyffryn Jericho, a dinas y palmwydd, hyd Soar. {{angor|34:4|4}} A’r {{sc|Arglwydd}} a ddywedodd wrtho, Dyma y tir a fynegais i Abraham, i Isaac, ac i Jacob, gan ddywedyd, I’th had di y rhoddaf ''ef;'' perais i ti ''ei'' weled â’th lygaid, ond nid âi di drosodd yno. {{angor|34:5|5}} ¶ A Moses gwas yr {{sc|Arglwydd}} a fu farw yno, yn nhir Moab, yn ol gair yr {{sc|Arglwydd}}. {{angor|34:6|6}} Ac efe a’i claddodd ef mewn glyn yn nhir Moab, gyferbyn â Beth-peor: ac nid edwyn neb ei fedd ef hyd y dydd hwn. {{angor|34:7|7}} ¶ A Moses ''ydoedd'' fab ugain mlwydd a chant pan fu efe farw: ni thywyllasai ei lygad, ac ni chiliasai ei ireidd-dra ef. {{angor|34:8|8}} ¶ A meibion Israel a wylasant am Moses yn rhosydd Moab ddeng niwrnod ar hugain: a chyflawnwyd dyddiau wylofain galar am Moses. {{angor|34:9|9}} ¶ A Josua mab Nun ''oedd'' gyflawn o yspryd doethineb; o herwydd Moses a roddasai ei ddwylaw arno: a meibion Israel a wrandawsant arno, ac a wnaethant fel y gorchymynasai yr {{sc|Arglwydd}} wrth Moses. {{angor|34:10|10}} ¶ Ac ni chododd prophwyd ''etto'' yn Israel megis Moses, yr hwn a adnabu yr {{sc|Arglwydd}} wyneb yn wyneb; {{angor|34:11|11}} Ym mhob ''rhyw'' arwyddion a rhyfeddodau, y rhai yr anfonodd yr {{sc|Arglwydd}} ef i’w gwneuthur yn nhir yr Aipht, ar Pharaoh, ac ar ei holl weision, ac ar ei holl dir ef, {{angor|34:12|12}} Ac yn yr holl law gadarn, ac yn yr holl ofn mawr, y rhai a wnaeth Moses y’ngolwg holl Israel. <section end="Deuteronomium"/> <section begin="Josua"/>{{canoli|{{mawr|{{uc|Llyfr Josua.}}}}}} {{angor|Pennod_1}}{{c|{{uc|Pennod I}}.}} {{bach|1 ''Yr Arglwydd yn gorchymyn i Josua gymmeryd lle Moses.'' 3 ''Terfynau gwlad yr addewid.'' 5, 9 ''Duw yn addaw cynnorthwyo Josua;'' 8 ''ac yn rhoddi iddo addysg.'' 10 ''Yntau yn parottôi y bobl i fyned dros yr Iorddonen;'' 12 ''ac yn dwyn ar gôf i’r ddau lwyth a hanner eu haddewid wrth Moses.'' 16 ''Hwythau yn addaw ufuddhâu iddo ef.''}} {{angor|1:1}} {{uc|Ac}} wedi marwolaeth Moses, gwas yr {{sc|Arglwydd}}, y llefarodd yr {{sc|Arglwydd}} wrth Josua mab Nun, gweinidog Moses, gan ddywedyd, {{angor|1:2|2}} Moses fy ngwas a fu farw: gan hynny cyfod yn awr, dos dros yr Iorddonen hon, ti, a’r holl bobl hyn, i’r wlad yr ydwyf fi yn ''ei'' rhoddi iddynt hwy, meibion Israel. {{angor|1:3|3}} Pob man y sango gwadn eich troed chwi arno, a roddais i chwi; fel y lleferais wrth Moses. {{angor|1:4|4}} O’r anialwch, a’r Libanus yma, hyd yr afon fawr, afon Euphrates, holl wlad y Hethiaid, hyd y môr mawr, tu a machludiad yr haul, fydd eich terfyn chwi. {{angor|1:5|5}} Ni saif neb o’th flaen di holl ddyddiau dy einioes: megis y bûm gyd â Moses, y byddaf gyd â thithau: ni’th adawaf, ac ni’th wrthodaf. {{angor|1:6|6}} Ymgryfhâ, ac ymwrola: canys ti a wnei i’r bobl hyn etifeddu y wlad yr hon a dyngais wrth eu tadau ar ''ei'' rhoddi iddynt. {{angor|1:7|7}} Yn unig ymgryfhâ, ac ymwrola <section end="Josua"/><noinclude><references/></noinclude> 8stpi1cp6229aya2jqptwmudfbwv9yz 104 3480 171048 6628 2026-09-18T20:05:52Z Tylopous 3717 /* Wedi'i brawfddarllen */ 171048 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Tylopous" /></noinclude>yn lew, i gadw ar wneuthur yn ol yr holl gyfraith a orchymynodd Moses fy ngwas i ti: na ogwydda oddi wrthi, ar y llaw ddehau nac ar y llaw aswy; fel y ffynnech i ba le bynnag yr elych. {{angor|1:8|8}} Nac ymadawed llyfr y gyfraith hon o’th enau, eithr myfyria ynddo ddydd a nos; fel y cedwych ar wneuthur yn ol yr hyn oll ''sydd'' ysgrifenedig ynddo: canys yna y llwyddi yn dy ffyrdd, ac yna y ffynni. {{angor|1:9|9}} Oni orchymynais i ti? Ymgryfhâ, ac ymwrola; nac arswyda, ac nac ofna: canys yr {{sc|Arglwydd}} dy {{sc|Dduw}} ''fydd'' gyd â thi, i ba le bynnag yr elych. {{angor|1:10|10}} ¶ Yna Josua a orchymynodd i lywodraethwyr y bobl, gan ddywedyd, {{angor|1:11|11}} Tramwywch trwy ganol y llu, a gorchymynwch i’r bobl, gan ddywedyd, Parottôwch i chwi luniaeth: canys o fewn tridiau y byddwch chwi yn myned dros yr Iorddonen hon, i ddyfod i feddiannu y wlad y mae yr {{sc|Arglwydd}} eich {{sc|Duw}} yn ''ei'' rhoddi i chwi i’w meddiannu. {{angor|1:12|12}} ¶ Wrth y Reubeniaid hefyd, ac wrth y Gadiaid, ac wrth hanner llwyth Manasseh, y llefarodd Josua, gan ddywedyd, {{angor|1:13|13}} Cofiwch y gair a orchymynodd Moses gwas yr {{sc|Arglwydd}} i chwi, gan ddywedyd, Yr {{sc|Arglwydd}} eich {{sc|Duw}} a esmwythaodd arnoch, ac a roddodd i chwi y wlad hon. {{angor|1:14|14}} Eich gwragedd, eich plant, a’ch anifeiliaid, a drigant yn y wlad a roddodd Moses i chwi o’r tu yma i’r Iorddonen: ond chwychwi a ewch drosodd yn arfogion o flaen eich brodyr, y sawl ''ydych'' gedyrn o nerth, a chynnorthwywch hwynt; {{angor|1:15|15}} Nes rhoddi o’r {{sc|Arglwydd}} lonyddwch i’ch brodyr, fel i chwithau, a meddiannu o honynt hwythau y wlad y mae yr {{sc|Arglwydd}} eich {{sc|Duw}} yn ei rhoddi iddynt: yna dychwelwch i wlad eich etifeddiaeth, a meddiennwch hi, yr hon a roddodd Moses gwas yr {{sc|Arglwydd}} i chwi, o’r tu yma i’r Iorddonen, tu a chodiad yr haul. {{angor|1:16|16}} ¶ Hwythau a attebasant Josua, gan ddywedyd, Ni a wnawn yr hyn oll a orchymynaist i ni; awn ''hefyd'' i ba le bynnag yr anfonych ni. {{angor|1:17|17}} Fel y gwrandawsom ar Moses ''ym'' mhob peth, felly y gwrandâwn arnat tithau: yn unig bydded yr {{sc|Arglwydd}} dy {{sc|Dduw}} gyd â thi, megis y bu gyd â Moses. {{angor|1:18|18}} Pwy bynnag a anufuddhao dy orchymyn, ac ni wrandawo ar dy ymadroddion, yn yr hyn oll a orchymynech iddo, rhodder ef i farwolaeth: yn unig ymgryfhâ, ac ymwrola. {{angor|Pennod_2}}{{c|{{uc|Pennod II}}.}} {{bach|1 ''Rahab yn derbyn i’w thŷ, ac yn celu y ddau ysbïwr a ddanfonasid o Sittim.'' 8 ''Y cyfammod rhyngddi hi â hywnt.'' 23 ''Eu dychweliad a’u newyddion hwynt.''}} {{angor|2:1}} {{uc|A Josua}} mab Nun a anfonodd o Sittim ddau wr, i chwilio yn ddirgel, gan ddywedyd, Ewch, edrychwch y wlad, a Jericho. A hwy a aethant, ac a ddaethant i dŷ putteinwraig a’i henw Rahab, ac a lettyasant yno. {{angor|2:2|2}} A mynegwyd i frenhin Jericho, gan ddywedyd, Wele, gwŷr a ddaethant yma heno, o feibion Israel, i chwilio y wlad. {{angor|2:3|3}} A brenhin Jericho a anfonodd at Rahab, gan ddywedyd, Dwg allan y gwŷr a ddaeth attat, y rhai a ddaeth i’th dŷ di; canys i chwilio yr holl wlad y daethant. {{angor|2:4|4}} Ond y wraig a gymmerasai y ddau wr, ac a’u cuddiasai hwynt, ac a ddywedodd fel hyn; Gwŷr a ddaeth attaf fi, ond ni wyddwn i o ba le ''y daethent'' hwy. {{angor|2:5|5}} A phan gauwyd y porth yn y tywyllwch, y gwŷr a aeth allan; ni wn i ba le yr aeth y gwŷr: canlynwch yn fuan ar eu hol hwynt; canys chwi a’u goddiweddwch hwynt. {{angor|2:6|6}} Ond hi a barasai iddynt esgyn i nen y tŷ, ac a’u cuddiasai hwynt mewn bolldeidiau llin, y rhai oedd ganddi wedi eu hysgafnu ar nen y tŷ. {{angor|2:7|7}} A’r gwŷr a ganlynasant ar eu hol hwynt, tu a’r Iorddonen, hyd y rhydau: a’r porth a gauwyd, cyn gynted ag yr aeth y rhai oedd yn erlid ar eu hol hwynt allan. {{angor|2:8|8}} ¶ A chyn iddynt hwy gysgu, hi a aeth i fynu attynt hwy ar nen ''y tŷ:'' {{angor|2:9|9}} A hi a ddywedodd wrth y gwŷr, Mi a wn roddi o’r {{sc|Arglwydd}} i chwi y wlad; o herwydd eich arswyd chwi a syrthiodd arnom ni, a holl drigolion y wlad a ddigalonnasant rhag eich ofn. {{angor|2:10|10}} Canys ni a glywsom fel y sychodd yr {{sc|Arglwydd}} ddyfroedd y môr coch o’ch blaen chwi, pan ddaeth-<noinclude><references/></noinclude> mhwe10btaydjbbo9j0vwjcqrntdjctd 104 3481 171049 6629 2026-09-18T20:20:51Z Tylopous 3717 /* Wedi'i brawfddarllen */ 171049 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Tylopous" /></noinclude>och allan o’r Aipht; a’r hyn a wnaethoch i ddau frenhin yr Amoriaid, y rhai ''oedd'' tu hwnt i’r Iorddonen, ''sef'' i Sehon ac i Og, y rhai a ddifrodasoch chwi. {{angor|2:11|11}} A phan glywsom, yna y’n digalonnwyd, fel na safodd mwyach gysur yn neb, rhag eich ofn: canys yr {{sc|Arglwydd}} eich {{sc|Duw}}, efe ''sydd'' {{sc|Dduw}} yn y nefoedd uchod, ac ar y ddaear isod. {{angor|2:12|12}} Yn awr gan hynny, tyngwch, attolwg, wrthyf, myn yr {{sc|Arglwydd}}, o herwydd i mi wneuthur trugaredd â chwi, y gwnewch chwithau hefyd drugaredd â thŷ fy nhad innau; ac y rhoddwch i mi arwydd gwir: {{angor|2:13|13}} Ac y cedwch yn fyw fy nhad, a’m mam, a’m brodyr, a’m chwïorydd, a’r hyn oll ''sydd'' ganddynt, ac y gwaredwch ein heinioes rhag angau. {{angor|2:14|14}} A’r gwŷr a ddywedasant wrthi, Ein heinioes ''a roddwn'' i farw drosoch, (os chwi ni fynegwch ein neges hyn,) pan roddo yr {{sc|Arglwydd}} i ni y wlad hon, oni wnawn â chwi drugaredd a gwirionedd. {{angor|2:15|15}} Yna hi a’u gollyngodd hwynt i waered wrth raff trwy y ffenestr: canys ei thŷ hi ''oedd'' ar fur y ddinas, ac ar y mur yr oedd hi yn trigo. {{angor|2:16|16}} A hi a ddywedodd wrthynt, Ewch i’r mynydd, rhag i’r erlidwyr gyfarfod â chwi: ac ymguddiwch yno dridiau, nes dychwelyd yr erlidwyr; ac wedi hynny ewch i’ch ffordd. {{angor|2:17|17}} A’r gwŷr a ddywedasant wrthi, Dïeuog ''fyddwn'' ni oddi wrth dy lw yma â’r hwn y’n tyngaist. {{angor|2:18|18}} Wele, ''pan'' ddelom ni i’r wlad, rhwym y llinyn yma o edau goch yn y ffenestr y gollyngaist ni i lawr trwyddi: casgl hefyd dy dad, a’th fam, a’th frodyr, a holl dylwyth dy dad, attat i’r tŷ yma. {{angor|2:19|19}} A phwy bynnag a êl o ddrysau dy dŷ di allan i’r heol, ei waed ef ''fydd'' ar ei ben ei hun, a ninnau ''a fyddwn'' ddïeuog: a phwy bynnag fyddo gyd â thi yn tŷ, ''bydded'' ei waed ef ar ein pennau ni, o bydd llaw arno ef. {{angor|2:20|20}} Ac os mynegi di ein neges hyn, yna y byddwn ddïeuog oddi wrth dy lw â’r hwn y’n tyngaist. {{angor|2:21|21}} A hi a ddywedodd, Yn ol eich geiriau, felly ''y byddo'' hynny. Yna hi a’u gollyngodd hwynt; a hwy a aethant ymaith. A hi a rwymodd y llinyn coch yn y ffenestr. {{angor|2:22|22}} A hwy a aethant, ac a ddaethant i’r mynydd; ac a arhosasant yno dridiau, nes i’r erlidwyr ddychwelyd. A’r erlidwyr a’u ceisiasant ar hyd yr holl ffordd; ond nis cawsant. {{angor|2:23|23}} ¶ Felly y ddau wr a ddychwelasant, ac a ddisgynasant o’r mynydd, ac a aethant drosodd, a daethant at Josua mab Nun; a mynegasant iddo yr hyn oll a ddigwyddasai iddynt: {{angor|2:24|24}} A dywedasant wrth Josua, Yn ddïau yr {{sc|Arglwydd}} a roddodd yr holl wlad yn ein dwylaw ni; canys holl drigolion y wlad a ddigalonasant rhag ein hofn ni. {{angor|Pennod_3}}{{c|{{uc|Pennod III}}.}} {{bach|1 ''Josua yn dyfod i’r Iorddonen.'' 2 ''Y swyddogion yn dysgu i’r bobl fyned trwodd.'' 7 ''Yr Arglwydd yn cysuro Josua.'' 9 ''Josua yn cysuro y bobl.'' 14 ''Hollti dyfroedd yr Iorddonen.''}} {{angor|3:1}} {{uc|A Josua}} a gyfododd yn fore, a chychwynasant o Sittim, a daethant hyd yr Iorddonen, efe a holl feibion Israel: lletyasant yno, cyn iddynt fyned drosodd. {{angor|3:2|2}} Ac ym mhen y tridiau, y llywiawdwyr a dramwyasant trwy ganol y llu; {{angor|3:3|3}} Ac a orchymynasant i’r bobl, gan ddywedyd, Pan weloch chwi arch cyfammod yr {{sc|Arglwydd}} eich {{sc|Duw}}, a’r offeiriaid y Lefiaid yn ei dwyn hi; yna cychwynwch chwi o’ch lle, ac ewch ar ei hol hi. {{angor|3:4|4}} Etto bydded ennyd rhyngoch chwi a hithau, ynghylch dwy fil o gufyddau wrth fesur: na nesêwch atti, fel y gwypoch y ffordd y rhodioch ynddi: canys ni thramwyasoch y ffordd ''hon'' o’r blaen. {{angor|3:5|5}} A Josua a ddywedodd wrth y bobl, Ymsancteiddiwch: canys y fory y gwna yr {{sc|Arglwydd}} ryfeddodau yn eich mysg chwi. {{angor|3:6|6}} Josua hefyd a lefarodd wrth yr offeiriaid, gan ddywedyd, Codwch arch y cyfammod, ac ewch drosodd o flaen y bobl. A hwy a godasant arch y cyfammod, ac a aethant o flaen y bobl. {{angor|3:7|7}} ¶ A dywedodd yr {{sc|Arglwydd}} wrth Josua, Y dydd hwn y dechreuaf dy fawrhâu di y’ngŵydd holl Israel: fel y gwypont, mai megis y bûm gyd â Moses, y byddaf gyd â thithau. {{angor|3:8|8}} Am hynny gorchymyn di i’r offeiriaid sydd yn dwyn arch y cyfammod, gan ddywedyd, Pan ddelych<noinclude><references/></noinclude> 59m2zdq4idj7x1wv2gt6v483m5yihfn 104 3482 171054 6630 2026-09-19T05:49:56Z Tylopous 3717 /* Wedi'i brawfddarllen */ 171054 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Tylopous" /></noinclude>hyd gwrr dyfroedd yr Iorddonen, sefwch yn yr Iorddonen. {{angor|3:9|9}} ¶ A Josua a ddywedodd wrth feibion Israel, Nesêwch yma, a gwrandêwch eiriau yr {{sc|Arglwydd}} eich {{sc|Duw}}. {{angor|3:10|10}} Josua hefyd a ddywedodd, Wrth hyn y cewch wybod ''fod'' y {{sc|Duw}} byw yn eich mysg chwi; a chan yrru y gyrr efe allan y Canaaneaid, a’r Hethiaid, a’r Hefiaid, a’r Phereziaid, a’r Girgasiaid, yr Amoriaid ''hefyd'', a’r Jebusiaid, o’ch blaen chwi. {{angor|3:11|11}} Wele arch cyfammod Arglwydd yr holl ddaear yn myned o’ch blaen chwi i’r Iorddonen. {{angor|3:12|12}} Gan hynny cymmerwch yn awr ddeuddengwr o lwythau Israel, un gwr o bob llwyth. {{angor|3:13|13}} A phan orphwyso gwadnau traed yr offeiriaid, sydd yn dwyn arch {{sc|Arglwydd}} {{uc|IOR}} yr holl fyd, yn nyfroedd yr Iorddonen, ''yna'' dyfroedd yr Iorddonen a dorrir ymaith ''oddi wrth'' y dyfroedd sydd yn disgyn oddi uchod: hwy a safant yn bentwr. {{angor|3:14|14}} ¶ A phan gychwynodd y bobl o’u pebyll, i fyned dros yr Iorddonen, a’r offeiriaid oedd yn dwyn arch y cyfammod o flaen y bobl; {{angor|3:15|15}} A phan ddaeth y rhai oedd yn dwyn yr arch hyd yr Iorddonen, a gwlychu o draed yr offeiriaid, oedd yn dwyn yr arch, y’nghwrr y dyfroedd, (a’r Iorddonen a lanwai dros ei glannau oll holl ddyddiau y cynhauaf,) {{angor|3:16|16}} Yna y dyfroedd, y rhai oedd yn disgyn oddi uchod, a safasant; cyfodasant yn bentwr ym mhell iawn oddi wrth y ddinas Adam, yr hon ''sydd'' o ystlys Saretan: a’''r dyfroedd'' y rhai oedd yn disgyn i fôr y rhos, ''sef'' i’r môr heli, a ddarfuant, ''ac'' a dorrwyd ymaith. Felly y bobl a aethant drosodd ar gyfer Jericho. {{angor|3:17|17}} A’r offeiriaid, y rhai oedd yn dwyn arch cyfammod yr {{sc|Arglwydd}}, a safasant ar dir sych, y’nghanol yr Iorddonen, yn daclus: a holl Israel oedd yn myned drosodd ar dir sych, nes darfod i’r holl genedl fyned trwy yr Iorddonen. {{angor|Pennod_4}}{{c|{{uc|Pennod IV}}.}} {{bach|1 ''Gorchymyn deuddeg o wŷr i gymmeryd deuddeg carreg allan o’r Iorddonen, er coffadwriaeth.'' 9 ''Gosod deuddeg eraill o gerrig yng nghanol yr Iorddonen.'' 10, 19 ''Y bobl yn myned drwodd.'' 14 ''Duw yn anrhydeddu Josua.'' 20 ''Sefydlu y deuddeg carreg yn Gilgal.''}} {{angor|4:1}} {{uc|A phan}} ddarfu i’r holl genedl fyned trwy yr Iorddonen, yr {{sc|Arglwydd}} a lefarodd wrth Josua, gan ddywedyd, {{angor|4:2|2}} Cymmerwch i chwi ddeuddengwr o’r bobl, un gwr o bob llwyth; {{angor|4:3|3}} A gorchymynwch iddynt, gan ddywedyd, Cymmerwch i chwi oddi yma, o ganol yr Iorddonen, o’r fan y mae traed yr offeiriaid yn sefyll yn daclus, ddeuddeg o gerrig; a dygwch hwynt drosodd gyd â chwi, a gosodwch hwynt yn y llety y llettŷoch ynddo heno. {{angor|4:4|4}} Yna Josua a alwodd am y deuddengwr a barottoisai efe o feibion Israel, un gwr o bob llwyth: {{angor|4:5|5}} A dywedodd Josua wrthynt, Ewch trosodd o flaen arch yr {{sc|Arglwydd}} eich {{sc|Duw}}, trwy ganol yr Iorddonen; a chodwch i chwi bob un ei garreg ar ei ysgwydd, yn ol rhifedi llwythau meibion Israel: {{angor|4:6|6}} Fel y byddo hyn yn arwydd yn eich mysg chwi, pan ofyno eich meibion chwi yn ol hyn, gan ddywedyd, Beth ''y mae'' y cerrig hyn ''yn ei arwyddoccâu'' i chwi? {{angor|4:7|7}} Yna y dywedwch wrthynt, Dorri ymaith ddyfroedd yr Iorddonen o flaen arch cyfammod yr {{sc|Arglwydd}}; pan oedd hi yn myned trwy yr Iorddonen, dyfroedd yr Iorddonen a dorrwyd ymaith. Y mae y cerrig hyn yn goffadwriaeth i feibion Israel byth. {{angor|4:8|8}} A meibion Israel a wnaethant felly fel y gorchymynasai Josua; ac a gymmerasant ddeuddeg carreg o ganol yr Iorddonen, fel y llefarasai yr {{sc|Arglwydd}} wrth Josua, yn ol rhifedi llwythau meibion Israel, ac a’u dygasant drosodd gyd â hwynt i’r llety, ac a’u cyfleasant yno. {{angor|4:9|9}} A Josua a osododd i fynu ddeuddeg carreg y’nghanol yr Iorddonen, yn y lle yr ''oedd'' traed yr offeiriaid, oedd yn dwyn arch y cyfammod, yn sefyll: ac y maent yno hyd y dydd hwn. {{angor|4:10|10}} ¶ A’r offeiriaid, y rhai oedd yn dwyn yr arch, a safasant y’nghanol yr Iorddonen, nes gorphen pob peth a orchymynasai yr {{sc|Arglwydd}} i Josua ei lefaru wrth y bobl, yn ol yr hyn oll a orchymynasai Moses wrth Josua: a’r bobl a frysiasant, ac a aethant drosodd. {{angor|4:11|11}} A phan ddarfu i’r holl bobl fyned drosodd, yna arch yr {{sc|Ar-}}<noinclude><references/></noinclude> 25j2i29voz86hmncbnhbdcrav00p9fa 171059 171054 2026-09-19T06:44:49Z Tylopous 3717 Ior 171059 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Tylopous" /></noinclude>hyd gwrr dyfroedd yr Iorddonen, sefwch yn yr Iorddonen. {{angor|3:9|9}} ¶ A Josua a ddywedodd wrth feibion Israel, Nesêwch yma, a gwrandêwch eiriau yr {{sc|Arglwydd}} eich {{sc|Duw}}. {{angor|3:10|10}} Josua hefyd a ddywedodd, Wrth hyn y cewch wybod ''fod'' y {{sc|Duw}} byw yn eich mysg chwi; a chan yrru y gyrr efe allan y Canaaneaid, a’r Hethiaid, a’r Hefiaid, a’r Phereziaid, a’r Girgasiaid, yr Amoriaid ''hefyd'', a’r Jebusiaid, o’ch blaen chwi. {{angor|3:11|11}} Wele arch cyfammod Arglwydd yr holl ddaear yn myned o’ch blaen chwi i’r Iorddonen. {{angor|3:12|12}} Gan hynny cymmerwch yn awr ddeuddengwr o lwythau Israel, un gwr o bob llwyth. {{angor|3:13|13}} A phan orphwyso gwadnau traed yr offeiriaid, sydd yn dwyn arch {{sc|Arglwydd}} {{uc|Ior}} yr holl fyd, yn nyfroedd yr Iorddonen, ''yna'' dyfroedd yr Iorddonen a dorrir ymaith ''oddi wrth'' y dyfroedd sydd yn disgyn oddi uchod: hwy a safant yn bentwr. {{angor|3:14|14}} ¶ A phan gychwynodd y bobl o’u pebyll, i fyned dros yr Iorddonen, a’r offeiriaid oedd yn dwyn arch y cyfammod o flaen y bobl; {{angor|3:15|15}} A phan ddaeth y rhai oedd yn dwyn yr arch hyd yr Iorddonen, a gwlychu o draed yr offeiriaid, oedd yn dwyn yr arch, y’nghwrr y dyfroedd, (a’r Iorddonen a lanwai dros ei glannau oll holl ddyddiau y cynhauaf,) {{angor|3:16|16}} Yna y dyfroedd, y rhai oedd yn disgyn oddi uchod, a safasant; cyfodasant yn bentwr ym mhell iawn oddi wrth y ddinas Adam, yr hon ''sydd'' o ystlys Saretan: a’''r dyfroedd'' y rhai oedd yn disgyn i fôr y rhos, ''sef'' i’r môr heli, a ddarfuant, ''ac'' a dorrwyd ymaith. Felly y bobl a aethant drosodd ar gyfer Jericho. {{angor|3:17|17}} A’r offeiriaid, y rhai oedd yn dwyn arch cyfammod yr {{sc|Arglwydd}}, a safasant ar dir sych, y’nghanol yr Iorddonen, yn daclus: a holl Israel oedd yn myned drosodd ar dir sych, nes darfod i’r holl genedl fyned trwy yr Iorddonen. {{angor|Pennod_4}}{{c|{{uc|Pennod IV}}.}} {{bach|1 ''Gorchymyn deuddeg o wŷr i gymmeryd deuddeg carreg allan o’r Iorddonen, er coffadwriaeth.'' 9 ''Gosod deuddeg eraill o gerrig yng nghanol yr Iorddonen.'' 10, 19 ''Y bobl yn myned drwodd.'' 14 ''Duw yn anrhydeddu Josua.'' 20 ''Sefydlu y deuddeg carreg yn Gilgal.''}} {{angor|4:1}} {{uc|A phan}} ddarfu i’r holl genedl fyned trwy yr Iorddonen, yr {{sc|Arglwydd}} a lefarodd wrth Josua, gan ddywedyd, {{angor|4:2|2}} Cymmerwch i chwi ddeuddengwr o’r bobl, un gwr o bob llwyth; {{angor|4:3|3}} A gorchymynwch iddynt, gan ddywedyd, Cymmerwch i chwi oddi yma, o ganol yr Iorddonen, o’r fan y mae traed yr offeiriaid yn sefyll yn daclus, ddeuddeg o gerrig; a dygwch hwynt drosodd gyd â chwi, a gosodwch hwynt yn y llety y llettŷoch ynddo heno. {{angor|4:4|4}} Yna Josua a alwodd am y deuddengwr a barottoisai efe o feibion Israel, un gwr o bob llwyth: {{angor|4:5|5}} A dywedodd Josua wrthynt, Ewch trosodd o flaen arch yr {{sc|Arglwydd}} eich {{sc|Duw}}, trwy ganol yr Iorddonen; a chodwch i chwi bob un ei garreg ar ei ysgwydd, yn ol rhifedi llwythau meibion Israel: {{angor|4:6|6}} Fel y byddo hyn yn arwydd yn eich mysg chwi, pan ofyno eich meibion chwi yn ol hyn, gan ddywedyd, Beth ''y mae'' y cerrig hyn ''yn ei arwyddoccâu'' i chwi? {{angor|4:7|7}} Yna y dywedwch wrthynt, Dorri ymaith ddyfroedd yr Iorddonen o flaen arch cyfammod yr {{sc|Arglwydd}}; pan oedd hi yn myned trwy yr Iorddonen, dyfroedd yr Iorddonen a dorrwyd ymaith. Y mae y cerrig hyn yn goffadwriaeth i feibion Israel byth. {{angor|4:8|8}} A meibion Israel a wnaethant felly fel y gorchymynasai Josua; ac a gymmerasant ddeuddeg carreg o ganol yr Iorddonen, fel y llefarasai yr {{sc|Arglwydd}} wrth Josua, yn ol rhifedi llwythau meibion Israel, ac a’u dygasant drosodd gyd â hwynt i’r llety, ac a’u cyfleasant yno. {{angor|4:9|9}} A Josua a osododd i fynu ddeuddeg carreg y’nghanol yr Iorddonen, yn y lle yr ''oedd'' traed yr offeiriaid, oedd yn dwyn arch y cyfammod, yn sefyll: ac y maent yno hyd y dydd hwn. {{angor|4:10|10}} ¶ A’r offeiriaid, y rhai oedd yn dwyn yr arch, a safasant y’nghanol yr Iorddonen, nes gorphen pob peth a orchymynasai yr {{sc|Arglwydd}} i Josua ei lefaru wrth y bobl, yn ol yr hyn oll a orchymynasai Moses wrth Josua: a’r bobl a frysiasant, ac a aethant drosodd. {{angor|4:11|11}} A phan ddarfu i’r holl bobl fyned drosodd, yna arch yr {{sc|Ar-}}<noinclude><references/></noinclude> kabn57c6235s3zpbxio0tb8nsl6k905 104 3483 171055 6631 2026-09-19T06:05:20Z Tylopous 3717 /* Wedi'i brawfddarllen */ 171055 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Tylopous" /></noinclude>{{sc|glwydd}} a aeth drosodd, a’r offeiriaid, y’ngŵydd y bobl. {{angor|4:12|12}} Meibion Reuben ''hefyd'', a meibion Gad, a hanner llwyth Manasseh, a aethant drosodd yn arfogion o flaen meibion Israel, fel y llefarasai Moses wrthynt: {{angor|4:13|13}} Ynghylch deugain mil, yn arfogion i ryfel, a aethant drosodd o flaen yr {{sc|Arglwydd}} i ryfel, i rosydd Jericho. {{angor|4:14|14}} ¶ Y dwthwn hwnnw yr {{sc|Arglwydd}} a fawrhaodd Josua yng ngolwg holl Israel; a hwy a’i hofnasant ef, fel yr ofnasant Moses, holl ddyddiau ei einioes. {{angor|4:15|15}} A’r {{sc|Arglwydd}} a lefarodd wrth Josua, gan ddywedyd, {{angor|4:16|16}} Gorchymyn i’r offeiriaid, sydd yn dwyn arch y dystiolaeth, ddyfod o honynt i fynu allan o’r Iorddonen. {{angor|4:17|17}} Am hynny Josua a orchymynodd i’r offeiriaid, gan ddywedyd, Deuwch i fynu allan o’r Iorddonen. {{angor|4:18|18}} A phan ddaeth yr offeiriaid, oedd yn dwyn arch cyfammod yr {{sc|Arglwydd}}, i fynu o ganol yr Iorddonen, ''a'' sengi o wadnau traed yr offeiriaid ar y sychdir; yna dyfroedd yr Iorddonen a ddychwelasant i’w lle, ac a aethant, megis cynt, dros ei holl geulennydd. {{angor|4:19|19}} ¶ A’r bobl a ddaethant i fynu o’r Iorddonen y degfed ''dydd'' o’r mis cyntaf; ac a wersyllasant yn Gilgal, yn eithaf tu dwyrain Jericho. {{angor|4:20|20}} ¶ A’r deuddeg carreg hynny, y rhai a ddygasent o’r Iorddonen, a sefydlodd Josua yn Gilgal. {{angor|4:21|21}} Ac efe a lefarodd wrth feibion Israel, gan ddywedyd, Pan ofyno eich meibion chwi yn ol hyn i’w tadau, gan ddywedyd, Beth ''yw'' y cerrig hyn? {{angor|4:22|22}} Yna yr hysbyswch i’ch meibion, gan ddywedyd, Israel a ddaeth trwy yr Iorddonen hon ar dir sych. {{angor|4:23|23}} Canys yr {{sc|Arglwydd}} eich {{sc|Duw}} chwi a sychodd ddyfroedd yr Iorddonen o’ch blaen chwi, nes i chwi fyned drwodd; megis y gwnaeth yr {{sc|Arglwydd}} eich {{sc|Duw}} i’r môr coch, yr hwn a sychodd efe o’n blaen ni, nes i ni fyned drwodd: {{angor|4:24|24}} Fel yr adnabyddo holl bobloedd y ddaear law yr {{sc|Arglwydd}}, mai nerthol ''yw;'' fel yr ofnoch yr {{sc|Arglwydd}} eich {{sc|Duw}} bob amser. {{angor|Pennod_5}}{{c|{{uc|Pennod V}}.}} {{bach|1 ''Arswyd y Canaaneaid.'' 2 ''Josua yn adnewyddu yr enwaediad.'' 10 ''Cadw y Pasc yn Gilgal.'' 12 ''Y manna yn darfod.'' 13 ''Angel yn ymddangos i Josua.''}} {{angor|5:1}} {{uc|Pan}} glybu holl frenhinoedd yr Amoriaid, y rhai ''oedd'' o’r tu hwnt i’r Iorddonen tu a’r gorllewin, a holl frenhinoedd y Canaaneaid, y rhai ''oedd'' wrth y môr, sychu o’r {{sc|Arglwydd}} ddyfroedd yr Iorddonen o flaen meibion Israel, nes eu myned hwy drwodd; yna y digalonnwyd hwynt, fel nad oedd yspryd mwyach ynddynt, rhag ofn meibion Israel. {{angor|5:2|2}} ¶ Y pryd hwnnw y dywedodd yr {{sc|Arglwydd}} wrth Josua, Gwna i ti gyllyll llymion, ac enwaeda ar feibion Israel drachefn yr ail waith. {{angor|5:3|3}} A Josua a wnaeth iddo gyllyll llymion, ac a enwaedodd ar feibion Israel, ym mryn y blaen-grwyn. {{angor|5:4|4}} A dyma yr achos ''a wnaeth'' i Josua enwaedu: Yr holl bobl, ''sef'' y gwrrywiaid y rhai a ddaethent o’r Aipht, yr holl ryfelwyr, a fuasent feirw yn yr anialwch ar y ffordd, wedi eu dyfod allan o’r Aipht. {{angor|5:5|5}} Canys yr holl bobl a’r a ddaethent allan, oedd enwaededig; ond y bobl oll ''y rhai'' a anesid yn yr anialwch, ar y ffordd, wedi eu dyfod hwy allan o’r Aipht, nid enwaedasent ''arnynt''. {{angor|5:6|6}} Canys deugain mlynedd y rhodiasai meibion Israel yn yr anialwch, nes darfod yr holl bobl o’r rhyfelwyr a ddaethent o’r Aipht, y rhai ni wrandawsent ar lef yr {{sc|Arglwydd}}: y rhai y tyngasai yr {{sc|Arglwydd}} wrthynt, na ddangosai efe iddynt y wlad a dyngasai yr {{sc|Arglwydd}} wrth eu tadau y rhoddai efe i ni; ''sef'' gwlad yn llifeirio o laeth a mêl. {{angor|5:7|7}} A Josua a enwaedodd ar eu meibion hwy, ''y rhai'' a gododd yn eu lle hwynt: canys dïenwaededig oeddynt hwy, am nad enwaedasid arnynt ar y ffordd. {{angor|5:8|8}} A phan ddarfu enwaedu ar yr holl bobl; yna yr arhosasant yn eu hunlle, yn y gwersyll, nes eu hiachâu. {{angor|5:9|9}} A’r {{sc|Arglwydd}} a ddywedodd wrth Josua, Heddyw y treiglais ymaith waradwydd yr Aipht oddi arnoch: am hynny efe a alwodd enw y lle hwnnw Gilgal, hyd y dydd heddyw. {{angor|5:10|10}} ¶ A meibion Israel a wersyllasant yn Gilgal: a hwy a gynhaliasant y Pasc, ar y pedwerydd dydd<noinclude><references/></noinclude> pchntf1b3kst1l3e0u7y2iaq4hmz98b 104 3484 171056 6632 2026-09-19T06:19:11Z Tylopous 3717 /* Wedi'i brawfddarllen */ 171056 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Tylopous" /></noinclude>ar ddeg o’r mis, brydnawn, yn rhosydd Jericho. {{angor|5:11|11}} A hwy a fwyttasant o hen ŷd y wlad, drannoeth wedi y Pasc, fara croyw, a chras-''ŷd'', o fewn corph y dydd hwnnw. {{angor|5:12|12}} ¶ A’r manna a beidiodd drannoeth wedi iddynt fwytta o hen ŷd y wlad; a manna ni chafodd meibion Israel mwyach, eithr bwyttasant o gynnyrch gwlad y Canaaneaid y flwyddyn honno. {{angor|5:13|13}} ¶ A phan oedd Josua wrth Jericho, yna efe a ddyrchafodd ei lygaid, ac a edrychodd; ac wele wr yn sefyll gyferbyn âg ef, a’i gleddyf noeth yn ei law. A Josua a aeth atto ef, ac a ddywedodd wrtho, Ai gyd â ni yr ''ydwyt'' ti, ai gyd â’n gwrthwynebwyr? {{angor|5:14|14}} Dywedodd yntau, Nag ê; eithr yn dywysog llu yr {{sc|Arglwydd}} yn awr y deuthum. A Josua a syrthiodd i lawr ar ei wyneb, ac a addolodd; ac a ddywedodd wrtho ef, Beth y mae fy Arglwydd yn ei ddywedyd wrth ei was? {{angor|5:15|15}} A thywysog llu yr {{sc|Arglwydd}} a ddywedodd wrth Josua, Dattod dy esgidiau oddi am dy draed: canys y lle yr wyt ti yn sefyll arno, ''sydd'' sanctaidd. A Josua a wnaeth felly. {{angor|Pennod_6}}{{c|{{uc|Pennod VI}}.}} {{bach|1 ''Cau Jericho.'' 2 ''Duw yn dysgu Josua pa fodd y gwarchaeïr arni.'' 11 ''Amgylchu y dref.'' 17 ''Rhaid iddi fod yn ddïofryd-beth.'' 20 ''Y muriau yn syrthio.'' 22 ''Arbed Rahab.'' 26 ''Melldithio adeiladwr Jericho.''}} {{angor|6:1}} {{uc|A Jericho}} oedd gauedig a gwarchaëedig, o herwydd meibion Israel: nid ''oedd neb'' yn myned allan, nac yn dyfod i mewn. {{angor|6:2|2}} A’r {{sc|Arglwydd}} a ddywedodd wrth Josua, Gwel, rhoddais yn dy law di Jericho a’i brenhin, gwŷr grymmus o nerth. {{angor|6:3|3}} A chwi a amgylchwch y ddinas, ''chwi'' ryfelwyr oll, gan fyned o amgylch y ddinas un waith: gwnewch felly chwe diwrnod. {{angor|6:4|4}} A dyged saith o offeiriaid saith o udgyrn o gyrn hyrddod o flaen yr arch: a’r seithfed dydd yr amgylchwch y ddinas saith waith; a lleisied yr offeiriaid â’r udgyrn. {{angor|6:5|5}} A phan ganer yn hirllaes â chorn yr hwrdd, ''a'' phan glywoch sain yr udgorn, bloeddied yr holl bobl â bloedd uchel: a syrth mur y ddinas dani hi, ac eled y bobl i fynu bawb ar ei gyfer. {{angor|6:6|6}} ¶ A Josua mab Nun a alwodd yr offeiriaid, ac a ddywedodd wrthynt, Codwch arch y cyfammod, a dyged saith o offeiriaid saith o udgyrn o gyrn hyrddod o flaen arch yr {{sc|Arglwydd}}. {{angor|6:7|7}} Ac efe a ddywedodd wrth y bobl, Cerddwch, ac amgylchwch y ddinas; a’r hwn sydd arfog, eled o flaen arch yr {{sc|Arglwydd}}. {{angor|6:8|8}} ¶ A phan ddywedodd Josua wrth y bobl, yna y saith offeiriad, y rhai oedd yn dwyn y saith udgorn o gyrn hyrddod, a gerddasant o flaen yr {{sc|Arglwydd}}, ac a leisiasant â’r udgyrn: ac arch cyfammod yr {{sc|Arglwydd}} oedd yn myned ar eu hol hwynt. {{angor|6:9|9}} ¶ A’r rhai arfog oedd yn myned o flaen yr offeiriaid oedd yn lleisio â’r udgyrn; a’r fyddin olaf oedd yn myned ar ol yr arch, ''a’r offeiriaid'' yn myned rhagddynt, ac yn lleisio â’r udgyrn. {{angor|6:10|10}} A Josua a orchymynasai i’r bobl, gan ddywedyd, Na floeddiwch, ac na edwch glywed eich llais, ac nac eled gair allan o’ch genau, hyd y dydd y dywedwyf wrthych, Bloeddiwch; yna y bloeddiwch. {{angor|6:11|11}} Felly arch yr {{sc|Arglwydd}} a amgylchodd y ddinas, gan fyned o’''i'' hamgylch un waith: a daethant i’r gwersyll, a lletyasant yn y gwersyll. {{angor|6:12|12}} ¶ A Josua a gyfododd yn fore; a’r offeiriaid a ddygasant arch yr {{sc|Arglwydd}}. {{angor|6:13|13}} A’r saith offeiriad, yn dwyn saith o udgyrn o gyrn hyrddod o flaen arch yr {{sc|Arglwydd}}, oeddynt yn myned dan gerdded, ac yn lleisio â’r udgyrn: a’r rhai arfog oedd yn myned o’u blaen hwynt: a’r fyddin olaf oedd yn myned ar ol arch yr {{sc|Arglwydd}}, ''a’r offeiriaid'' yn myned rhagddynt, ac yn lleisio â’r udgyrn. {{angor|6:14|14}} Felly yr amgylchynasant y ddinas un waith yr ail ddydd; a dychwelasant i’r gwersyll: fel hyn y gwnaethant chwe diwrnod. {{angor|6:15|15}} Ac ar y seithfed dydd y cyfodasant yn fore ar godiad y wawr, ac yr amgylchasant y ddinas y modd hwnnw, saith waith: yn unig y dwthwn hwnnw yr amgylchasant y ddinas seithwaith. {{angor|6:16|16}} A phan leisiodd yr offeiriaid yn eu hudgyrn y seithfed waith, yna Josua a ddywedodd wrth y bobl, Bloeddiwch; canys rhoddodd yr {{sc|Arglwydd}} y ddinas i chwi. {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> 81fi36ba4337psaezd875sevjy2nta1 104 3485 171057 6633 2026-09-19T06:35:03Z Tylopous 3717 /* Wedi'i brawfddarllen */ 171057 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Tylopous" /></noinclude>{{angor|6:17|17}} ¶ A’r ddinas fydd yn ddïofryd-beth, hi, a’r hyn oll ''sydd'' ynddi, i’r {{sc|Arglwydd}}: yn unig Rahab y butteinwraig fydd byw, hi a chwbl ag ''sydd'' gyd â hi yn tŷ; canys hi a guddiodd y cenhadau a anfonasom ni. {{angor|6:18|18}} Ac ymgedwch chwithau oddi wrth y dïofryd-beth, rhag eich gwneuthur eich hun yn ddïofryd-beth, os cymmerwch o’r dïofryd-beth; felly y gwnaech wersyll Israel yn ddïofryd-beth, ac y trallodech hi. {{angor|6:19|19}} Ond yr holl arian a’r aur, a’r llestri pres a haiarn, ''fyddant'' gyssegredig i’r {{sc|Arglwydd}}: deled ''y rhai hynny'' i mewn i drysor yr {{sc|Arglwydd}}. {{angor|6:20|20}} ¶ A bloeddiodd y bobl, pan leisiasant â’r udgyrn. A phan glybu y bobl lais yr udgyrn, yna y bobl a waeddasant â bloedd uchel; a’r mur a syrthiodd i lawr oddi tanodd. Felly y bobl a aethant i fynu i’r ddinas, pob un ar ei gyfer, ac a ennillasant y ddinas. {{angor|6:21|21}} A hwy a ddifrodasant yr hyn oll ''oedd'' yn y ddinas, yn wr ac yn wraig, yn fachgen ac yn henafgwr, yn eidion, ac yn ddafad, ac yn asyn, â min y cleddyf. {{angor|6:22|22}} ¶ A Josua a ddywedodd wrth y ddau wr a fuasai yn edrych ansawdd y wlad, Ewch i dŷ y butteinwraig, a dygwch allan oddi yno y wraig, a’r hyn oll ''sydd'' iddi, fel y tyngasoch wrthi. {{angor|6:23|23}} Felly y llangciau a fuasai yn edrych ''ansawdd y wlad'', a aethant i mewn, ac a ddygasant allan Rahab, a’i thad, a’i mam, a’i brodyr, a chwbl a’r a feddai hi: dygasant allan hefyd ei holl dylwyth hi, a gosodasant hwynt o’r tu allan i wersyll Israel. {{angor|6:24|24}} A llosgasant y ddinas â thân, a’r hyn oll ''oedd'' ynddi: yn unig yr arian a’r aur, a’r llestri pres a haiarn, a roddasant hwy yn nhrysor yr {{sc|Arglwydd}}. {{angor|6:25|25}} A Josua a gadwodd yn fyw Rahab y butteinwraig, a thylwyth ei thad, a’r hyn oll ''oedd'' ganddi; a hi a drigodd ym mysg Israel hyd y dydd hwn: am iddi guddio y cenhadau a anfonasai Josua i chwilio Jericho. {{angor|6:26|26}} ¶ A Josua a’''u'' tynghedodd ''hwy'' y pryd hwnnw, gan ddywedyd, Melldigedig ger bron yr {{sc|Arglwydd}} ''fyddo'' y gwr a gyfyd ac a adeilado y ddinas hon Jericho: yn ei gyntaf-anedig y seilia efe hi, ac yn ei ''fab'' ieuangaf y gesyd efe ei phyrth hi. {{angor|6:27|27}} Felly yr {{sc|Arglwydd}} oedd gyd â Josua; ac aeth ei glod ef trwy yr holl wlad. {{angor|Pennod_7}}{{c|{{uc|Pennod VII}}.}} {{bach|1 ''Taro yr Israeliaid wrth Ai.'' 6 ''Cŵyn Josua.'' 10 ''Duw yn dangos iddo beth a wnai.'' 16 ''Dala Achan wrth y coelbren:'' 19 ''ei gyffes:'' 22 ''ei ddinystrio ef a’r hyn oll oedd iddo, yn nyffryn Achor.''}} {{angor|7:1}} {{uc|Ond}} meibion Israel a wnaethant gamwedd am y dïofryd-beth: canys Achan mab Carmi, mab Zabdi, mab Zerah, o lwyth Judah, a gymmerodd o’r dïofryd-beth: ac ennynodd digllonedd yr {{sc|Arglwydd}} yn erbyn meibion Israel. {{angor|7:2|2}} A Josua a anfonodd wŷr o Jericho i Ai, yr hon ''sydd'' wrth Bethafen, o du y dwyrain i Bethel, ac a lefarodd wrthynt, gan ddywedyd, Ewch i fynu, ac edrychwch y wlad. A’r gwŷr a aethant i fynu, ac a edrychasant ansawdd Ai. {{angor|7:3|3}} A hwy a ddychwelasant at Josua, ac a ddywedasant wrtho, Nac eled yr holl bobl i fynu; ''ond'' ynghylch dwy fil o wŷr, neu dair mil o wŷr, a ânt i fynu, ac a darawant Ai: na phoenwch yr holl bobl yno; canys ychydig ''ydynt'' hwy. {{angor|7:4|4}} Felly fe a aeth o’r bobl i fynu yno ynghylch tair mil o wŷr; a hwy a ffoisant o flaen gwŷr Ai. {{angor|7:5|5}} A gwŷr Ai a darawsant ynghylch un gwr ar bymtheg ar hugain o honynt; ac a’u hymlidiasant ''o'' flaen y porth hyd Sebarim, a tharawsant hwynt yn y goriwaered: am hynny y toddodd calonnau y bobl, ac yr aethant fel dwfr. {{angor|7:6|6}} ¶ A Josua a rwygodd ei ddillad, ac a syrthiodd i lawr ar ei wyneb o flaen arch yr {{sc|Arglwydd}}, hyd yr hwyr, efe a henuriaid Israel, ac a ddodasant lwch ar eu pennau. {{angor|7:7|7}} A dywedodd Josua, Ah, ah, O {{sc|Arglwydd}} {{uc|IOR}}, i ba beth y dygaist y bobl yma dros yr Iorddonen, i’n rhoddi ni yn llaw yr Amoriaid, i’n difetha? O na buasem foddlawn, ac ''na'' thrigasem tu hwnt i’r Iorddonen! {{angor|7:8|8}} O {{sc|Arglwydd}}, beth a ddywedaf, pan dry Israel ''ei'' warr o flaen ei elynion! {{angor|7:9|9}} Canys y Canaaneaid, a holl drigolion y wlad, a glywant, ac a’n hamgylchynant, ac a dorrant ymaith ein henw oddi ar y ddaear: a pha beth a wnei i’th enw mawr? {{angor|7:10|10}} ¶ A’r {{sc|Arglwydd}} a ddywedodd<noinclude><references/></noinclude> 6i3mxpycnire947gvaj2yd8twjdsqm2 171060 171057 2026-09-19T06:45:30Z Tylopous 3717 Ior 171060 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Tylopous" /></noinclude>{{angor|6:17|17}} ¶ A’r ddinas fydd yn ddïofryd-beth, hi, a’r hyn oll ''sydd'' ynddi, i’r {{sc|Arglwydd}}: yn unig Rahab y butteinwraig fydd byw, hi a chwbl ag ''sydd'' gyd â hi yn tŷ; canys hi a guddiodd y cenhadau a anfonasom ni. {{angor|6:18|18}} Ac ymgedwch chwithau oddi wrth y dïofryd-beth, rhag eich gwneuthur eich hun yn ddïofryd-beth, os cymmerwch o’r dïofryd-beth; felly y gwnaech wersyll Israel yn ddïofryd-beth, ac y trallodech hi. {{angor|6:19|19}} Ond yr holl arian a’r aur, a’r llestri pres a haiarn, ''fyddant'' gyssegredig i’r {{sc|Arglwydd}}: deled ''y rhai hynny'' i mewn i drysor yr {{sc|Arglwydd}}. {{angor|6:20|20}} ¶ A bloeddiodd y bobl, pan leisiasant â’r udgyrn. A phan glybu y bobl lais yr udgyrn, yna y bobl a waeddasant â bloedd uchel; a’r mur a syrthiodd i lawr oddi tanodd. Felly y bobl a aethant i fynu i’r ddinas, pob un ar ei gyfer, ac a ennillasant y ddinas. {{angor|6:21|21}} A hwy a ddifrodasant yr hyn oll ''oedd'' yn y ddinas, yn wr ac yn wraig, yn fachgen ac yn henafgwr, yn eidion, ac yn ddafad, ac yn asyn, â min y cleddyf. {{angor|6:22|22}} ¶ A Josua a ddywedodd wrth y ddau wr a fuasai yn edrych ansawdd y wlad, Ewch i dŷ y butteinwraig, a dygwch allan oddi yno y wraig, a’r hyn oll ''sydd'' iddi, fel y tyngasoch wrthi. {{angor|6:23|23}} Felly y llangciau a fuasai yn edrych ''ansawdd y wlad'', a aethant i mewn, ac a ddygasant allan Rahab, a’i thad, a’i mam, a’i brodyr, a chwbl a’r a feddai hi: dygasant allan hefyd ei holl dylwyth hi, a gosodasant hwynt o’r tu allan i wersyll Israel. {{angor|6:24|24}} A llosgasant y ddinas â thân, a’r hyn oll ''oedd'' ynddi: yn unig yr arian a’r aur, a’r llestri pres a haiarn, a roddasant hwy yn nhrysor yr {{sc|Arglwydd}}. {{angor|6:25|25}} A Josua a gadwodd yn fyw Rahab y butteinwraig, a thylwyth ei thad, a’r hyn oll ''oedd'' ganddi; a hi a drigodd ym mysg Israel hyd y dydd hwn: am iddi guddio y cenhadau a anfonasai Josua i chwilio Jericho. {{angor|6:26|26}} ¶ A Josua a’''u'' tynghedodd ''hwy'' y pryd hwnnw, gan ddywedyd, Melldigedig ger bron yr {{sc|Arglwydd}} ''fyddo'' y gwr a gyfyd ac a adeilado y ddinas hon Jericho: yn ei gyntaf-anedig y seilia efe hi, ac yn ei ''fab'' ieuangaf y gesyd efe ei phyrth hi. {{angor|6:27|27}} Felly yr {{sc|Arglwydd}} oedd gyd â Josua; ac aeth ei glod ef trwy yr holl wlad. {{angor|Pennod_7}}{{c|{{uc|Pennod VII}}.}} {{bach|1 ''Taro yr Israeliaid wrth Ai.'' 6 ''Cŵyn Josua.'' 10 ''Duw yn dangos iddo beth a wnai.'' 16 ''Dala Achan wrth y coelbren:'' 19 ''ei gyffes:'' 22 ''ei ddinystrio ef a’r hyn oll oedd iddo, yn nyffryn Achor.''}} {{angor|7:1}} {{uc|Ond}} meibion Israel a wnaethant gamwedd am y dïofryd-beth: canys Achan mab Carmi, mab Zabdi, mab Zerah, o lwyth Judah, a gymmerodd o’r dïofryd-beth: ac ennynodd digllonedd yr {{sc|Arglwydd}} yn erbyn meibion Israel. {{angor|7:2|2}} A Josua a anfonodd wŷr o Jericho i Ai, yr hon ''sydd'' wrth Bethafen, o du y dwyrain i Bethel, ac a lefarodd wrthynt, gan ddywedyd, Ewch i fynu, ac edrychwch y wlad. A’r gwŷr a aethant i fynu, ac a edrychasant ansawdd Ai. {{angor|7:3|3}} A hwy a ddychwelasant at Josua, ac a ddywedasant wrtho, Nac eled yr holl bobl i fynu; ''ond'' ynghylch dwy fil o wŷr, neu dair mil o wŷr, a ânt i fynu, ac a darawant Ai: na phoenwch yr holl bobl yno; canys ychydig ''ydynt'' hwy. {{angor|7:4|4}} Felly fe a aeth o’r bobl i fynu yno ynghylch tair mil o wŷr; a hwy a ffoisant o flaen gwŷr Ai. {{angor|7:5|5}} A gwŷr Ai a darawsant ynghylch un gwr ar bymtheg ar hugain o honynt; ac a’u hymlidiasant ''o'' flaen y porth hyd Sebarim, a tharawsant hwynt yn y goriwaered: am hynny y toddodd calonnau y bobl, ac yr aethant fel dwfr. {{angor|7:6|6}} ¶ A Josua a rwygodd ei ddillad, ac a syrthiodd i lawr ar ei wyneb o flaen arch yr {{sc|Arglwydd}}, hyd yr hwyr, efe a henuriaid Israel, ac a ddodasant lwch ar eu pennau. {{angor|7:7|7}} A dywedodd Josua, Ah, ah, O {{sc|Arglwydd}} {{uc|Ior}}, i ba beth y dygaist y bobl yma dros yr Iorddonen, i’n rhoddi ni yn llaw yr Amoriaid, i’n difetha? O na buasem foddlawn, ac ''na'' thrigasem tu hwnt i’r Iorddonen! {{angor|7:8|8}} O {{sc|Arglwydd}}, beth a ddywedaf, pan dry Israel ''ei'' warr o flaen ei elynion! {{angor|7:9|9}} Canys y Canaaneaid, a holl drigolion y wlad, a glywant, ac a’n hamgylchynant, ac a dorrant ymaith ein henw oddi ar y ddaear: a pha beth a wnei i’th enw mawr? {{angor|7:10|10}} ¶ A’r {{sc|Arglwydd}} a ddywedodd<noinclude><references/></noinclude> t9qstz8nd350274tvpftlpv42a4181f