Wicidestun cywikisource https://cy.wikisource.org/wiki/Hafan MediaWiki 1.47.0-wmf.23 first-letter Media Arbennig Sgwrs Defnyddiwr Sgwrs Defnyddiwr Wicidestun Sgwrs Wicidestun Delwedd Sgwrs Delwedd MediaWici Sgwrs MediaWici Nodyn Sgwrs Nodyn Cymorth Sgwrs Cymorth Categori Sgwrs Categori Tudalen Sgwrs Tudalen Indecs Sgwrs Indecs TimedText TimedText talk Modiwl Sgwrs modiwl Event Event talk 104 3548 171558 6712 2026-10-09T15:38:44Z Tylopous 3717 /* Wedi'i brawfddarllen */ 171558 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Tylopous" /></noinclude>myned i fynu at {{sc|Dduw}} ''i'' Bethel; un yn dwyn tri o fynnod, ac un yn dwyn tair torth o fara, ac un yn dwyn costrelaid o win. {{angor|10:4|4}} A hwy a gyfarchant well i ti, ac a roddant i ti ddwy ''dorth'' o fara; ''y rhai'' a gymmeri o’u llaw hwynt. {{angor|10:5|5}} Ar ol hynny y deui i fryn {{sc|Duw}}, yn yr hwn ''y mae'' sefyllfa y Philistiaid: a phan ddelych yno ''i''’r ddinas, ti a gyfarfyddi â thyrfa o brophwydi yn disgyn o’r uchelfa, ac o’u blaen hwynt nabl, a thympan, a phibell, a thelyn; a hwythau yn prophwydo. {{angor|10:6|6}} Ac yspryd yr {{sc|Arglwydd}} a ddaw arnat ti; a thi a brophwydi gyd â hwynt, ac a droir yn wr arall. {{angor|10:7|7}} A phan ddelo yr argoelion hyn i ti, gwna fel y byddo yr achos: canys {{sc|Duw}} ''sydd'' gyd â thi. {{angor|10:8|8}} A dos i waered o’m blaen i Gilgal: ac wele, mi a ddeuaf i waered attat ti, i offrymmu offrymmau poeth, ''ac'' i aberthu ebyrth hedd: aros am danaf saith niwmod, hyd oni ddelwyf attat, a mi a hysbysaf i ti yr hyn a wnelych. {{angor|10:9|9}} ¶ A phan drodd efe ei gefn i fyned oddi wrth Samuel, {{sc|Duw}} a roddodd iddo galon arall: a’r holl argoelion hynny a ddaethant y dydd hwnnw ''i ben''. {{angor|10:10|10}} A phan ddaethant yno i’r bryn, wele fintai o brophwydi yn ei gyfarfbd ef: ac yspryd {{sc|Duw}} a ddaeth arno yntau, ac efe a brophwydodd yn eu mysg hwynt. {{angor|10:11|11}} A phawb a’r a’i hadwaenai ef o’r blaen a edrychasant; ac wele ''efe'' gyd â’r prophwydi yn prophwydo. Yna y bobl a ddywedasant bawb wrth eu gilydd, Beth ''yw'' hyn a ddaeth i fab Cis? ''A ydyw'' Saul hefyd ym mysg y prophwydi? {{angor|10:12|12}} Ac un oddi yno a attebodd, ac a ddywedodd, Etto pwy ''yw'' eu tad hwy? Am hynny yr aeth yn ddïareb, ''A ydyw'' Saul hefyd ym mysg y prophwydi? {{angor|10:13|13}} Ac wedi darfod iddo brophwydo, efe a ddaeth i’r uchelfa. {{angor|10:14|14}} ¶ Ac ewythr Saul a ddywedodd wrtho ef, ac wrth ei langc ef, I ba le yr aethoch? Ac efe a ddywedodd, I geisio yr asynod: a phan welsom nas ''ceid'', ni a ddaethom at Samuel. {{angor|10:15|15}} Ac ewythr Saul a ddywedodd, Mynega, attolwg, i mi, beth a ddywedodd Samuel wrthych chwi. {{angor|10:16|16}} A Saul a ddywedodd wrth ei ewythr, Gan fynegi mynegodd i ni fod yr asynod wedi eu cael. Ond am chwedl y frenhiniaeth, yr hwn a ddywedasai Samuel, nid ynganodd efe wrtho. {{angor|10:17|17}} ¶ A Samuel a alwodd y bobl ynghyd at yr {{sc|Arglwydd}} i Mispah; {{angor|10:18|18}} Ac a ddywedodd wrth feibion Israel, Fel hyn y dywedodd {{sc|Arglwydd}} {{sc|Dduw}} Israel; Myfi a ddygais i fynu Israel o’r Aipht, ac a’ch gwaredais chwi o law yr Aiphtiaid, ac o law yr holl deyrnasoedd, ''a''’r rhai a’ch gorthrymment chwi. {{angor|10:19|19}} A chwi heddyw a wrthodasoch eich {{sc|Duw}}, yr hwn sydd yn eich gwared chwi oddi wrth eich holl ddrygfyd, a’ch helbul; ac a ddywedasoch wrtho ef, ''Nid felly;'' eithr gosod arnom ni frenhin. Am hynny sefwch yr awr hon ger bron yr {{sc|Arglwydd}} wrth eich llwythau, ac wrth eich miloedd. {{angor|10:20|20}} A Samuel a barodd i holl lwythau Israel nesâu: a daliwyd llwyth Benjamin. {{angor|10:21|21}} Ac wedi iddo beri i lwyth Benjamin nesâu yn ol eu teuluoedd, daliwyd teulu Matri; a Saul mab Cis a ddaliwyd: a phan geisiasant ef, nis ceid ef. {{angor|10:22|22}} Am hynny y gofynasant etto i’r {{sc|Arglwydd}}, a ddeuai y gwr yno etto. A’r {{sc|Arglwydd}} a ddywedodd, Wele efe yn ymguddio ym mhlith y dodrefn. {{angor|10:23|23}} A hwy a redasant, ac a’i cyrchasant ef oddi yno. A phan safodd y’nghanol y bobl, yr oedd efe o’i ysgwydd i fynu yn uwch na’r holl bobl. {{angor|10:24|24}} A dywedodd Samuel wrth yr holl bobl, A welwch chwi yr hwn a ddewisodd yr {{sc|Arglwydd}}, nad ''oes'' neb tebyg iddo ym mysg yr holl bobl? A’r holl bobl a floeddiasant, ac a ddywedasant, Byw fyddo y brenhin. {{angor|10:25|25}} Yna Samuel a draethodd gyfraith y deyrnas wrth y bobl, ac a’''i'' hysgrifenodd mewn llyfr, ac a’i gosododd ger bron yr {{sc|Arglwydd}}. A Samuel a ollyngodd ymaith yr holl bobl, bob un i’w dŷ. {{angor|10:26|26}} ¶ A Saul hefyd a aeth i’w dŷ ei hun i Gibeah; a byddin o’r rhai y cyffyrddasai {{sc|Duw}} a’u calon, a aeth gyd âg ef. {{angor|10:27|27}} Ond meibion Belial a ddywedasant, Pa fodd y gwared hwn ni? A hwy a’i dirmygasant ef, ac ni<noinclude><references/></noinclude> ed7i33nqdcj5627o6es5xn9l4pzu286 104 3549 171580 171354 2026-10-09T17:30:00Z Tylopous 3717 angorau 171580 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>ddygasant anrheg iddo ef. Eithr ni chymerodd efe arno glywed hyn. {{angor|Pennod_11}}{{c|{{uc|Pennod XI}}.}} {{bach|1 ''Nahas yn cynnyg i wŷr Jabes Gilead ammodau gwaradwyddus.'' 4 ''Hwythau yn anfon cenhadon, ac yn cael cynnorthwy gan Saul.'' 12 ''Yntau wrth hynny yn cael ei gadarnhâu, ac adnewyddu ei frenhiniaeth.''}} {{angor|11:1}} {{uc|Yna}} Nahas yr Ammoniad a ddaeth i fyny, ac a wersyllodd yn erbyn Jabes Gilead: a holl wŷr Jabes a ddy¬wedasant wrth Nahas, Gwna gyfamod â ni, ac ni a’th wasanaethwn di. {{angor|11:2|2}} A Nahas yr Ammoniad a ddywedodd wrthynt, Dan yr amod hyn y cyfamodaf a chwi; i mi gael tynnu pob llygad deau i chwi, fel y gosodwyf y gwaradwydd hwn ar holl Israel. {{angor|11:3|3}} A henuriaid Jabes a ddywedasant wrtho, Caniata i ni saith niwrnod, fel yr anfonom genhadau i holl derfynau Israel: ac oni bydd a’n gwaredo, ni a ddeuwn allan atat ti. {{angor|11:4|4}} A’r cenhadau a ddaethant i Gibea Saul, ac a adroddasant y geiriau lle y clybu y bobl. A’r holl bobl a ddyrchafasant eu llef, ac a wylasant. {{angor|11:5|5}} Ac wele Saul yn dyfod ar ôl y gwartheg o’r maes. A dywedodd Saul, Beth sydd yn peri i’r bobl wylo? Yna yr adroddasant iddo eiriau gwŷr Jabes. {{angor|11:6|6}} Ac ysbryd Duw a ddaeth ar Saul, pan glybu efe y geiriau hynny; a’i ddigofaint ef a enynnodd yn ddirfawr. {{angor|11:7|7}} Ac efe a gymerth bar o ychen, ac a’u drylliodd, ac a’u danfonodd trwy holl derfynau Israel yn llaw y cenhadau; gan ddywedyd, Yr hwn nid elo ar ôl Saul ac ar ôl Samuel, fel hyn y gwneir i’w wartheg ef. Ac ofn yr ARGLWYDD a syrthiodd ar y bobl, a hwy a ddaethant allan yn unfryd. {{angor|11:8|8}} A phan gyfrifodd efe hwynt yn Besec, meibion Israel oedd dri chan mil, a gwŷr Jwda yn ddeng mil ar hugain. {{angor|11:9|9}} A hwy a ddywedasant wrth y cen¬hadau a ddaethai, Fel hyn y dywedwch wrth wŷr Jabes Gilead; Yfory, erbyn gwresogi yr haul, bydd i chwi ymwared. A’r cenhadau a ddaethant ac a fynegasant hynny i wŷr Jabes; a hwythau a lawenychasant. {{angor|11:10|10}} Am hynny gwŷr Jabes a ddywed¬asant, Yfory y deuwn allan atoch chwi; ac y gwnewch i ni yr hyn oll a weloch yn dda. {{angor|11:11|11}} A bu drannoeth i Saul osod y bobl yn dair byddin; a hwy a ddaethant i ganol y gwersyll yn yr wyliadwriaeth fore, ac a laddasant yr Ammoniaid nes gwresogi o’r dydd: a’r gweddillion a wasgarwyd, fel na thrigodd ohonynt ddau ynghyd. {{angor|11:12|12}} A dywedodd y bobl wrth Samuel, Pwy yw yr hwn a ddywedodd, A deyrnasa Saul arnom ni? moeswch y gwŷr hynny, fel y rhoddom hwynt i farwolaeth. {{angor|11:13|13}} A Saul a ddywedodd, Ni roddir neb i farwolaeth heddiw: canys heddiw y gwnaeth yr ARGLWYDD ymwared yn Israel. {{angor|11:14|14}} Yna Samuel a ddywedodd wrth y bobl, Deuwch, fel yr elom i Gilgal, ac yr adnewyddorn y frenhiniaeth yno. {{angor|11:15|15}} A’r holl bobl a aethant i Gilgal, ac yno y gwnaethant Saul yn frenin, ger¬bron yr ARGLWYDD yn Gilgal: a hwy a aberthasant yno ebyrth hedd gerbron yr ARGLWYDD. A Saul a lawenychodd yno, a holl wŷr Israel, yn ddirfawr. {{angor|Pennod_12}}{{c|{{uc|Pennod XII}}.}} {{bach|1 ''Samuel yn tystiolaethu ei ddiniweidrwydd,'' 6 ''ac yn ceryddu annïolchgarwch y bobl:'' 16 ''yn eu dychrynu hwynt â tharanau yn amser cynhauaf:'' 20 ''ac yn eu cysuro hwy â thrugaredd Duw.''}} {{angor|12:1}} {{uc|A Samuel}} a ddywedodd wrth holl Israel, Wele, gwrandewais ar eich llais yn yr hyn oll a ddywedasoch wrthyf, a gosodais frenin arnoch. {{angor|12:2|2}} Ac yr awr hon, wele y brenin yn rhodio o’ch blaen chwi: a minnau a heneiddiais, ac a benwynnais; ac wele fy meibion hwythau gyda chwi; a minnau a rodiais o’ch blaen chwi o’m mebyd hyd y dydd hwn. {{angor|12:3|3}} Wele ft; tysdolaethwch i’m herbyn gerbron yr ARGLWYDD, a cherbron ei eneiniog: ych pwy a gymerais? neu asyn pwy a gymerais? neu pwy a dwyllais? neu pwy a orthrymais i? neu o law pwy y cymerais wobr, i ddallu fy llygaid ag ef? a mi a’i talaf i chwi. {{angor|12:4|4}} A hwy a ddywedasant, Ni thwyllaist ni, ni orthrymaist ni chwaith, ac ni chymeraist ddim o law neb. {{angor|12:5|5}} Dywedodd yntau wrthynt, Yr ARGLWYDD sydd dyst yn eich er-<noinclude><references/></noinclude> 63835y5u6qhe8pzhopl87p9aiyrudq9 171590 171580 2026-10-10T05:42:41Z Tylopous 3717 /* Wedi'i brawfddarllen */ 171590 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Tylopous" /></noinclude>ddygasant anrheg iddo ef. Eithr ni chymmerodd efe arno glywed hyn. {{angor|Pennod_11}}{{c|{{uc|Pennod XI}}.}} {{bach|1 ''Nahas yn cynnyg i wŷr Jabes Gilead ammodau gwaradwyddus.'' 4 ''Hwythau yn anfon cenhadon, ac yn cael cynnorthwy gan Saul.'' 12 ''Yntau wrth hynny yn cael ei gadarnhâu, ac adnewyddu ei frenhiniaeth.''}} {{angor|11:1}} {{uc|Yna}} Nahas yr Ammoniad a ddaeth i fynu, ac a wersyllodd yn erbyn Jabes Gilead: a holl wŷr Jabes a ddywedasant wrth Nahas, Gwna gyfammod â ni, ac ni a’th wasanaethwn di. {{angor|11:2|2}} A Nahas yr Ammoniad a ddywedodd wrthynt, Dan ''yr ammod'' hyn ''y cyfammodaf'' â chwi; i mi gael tynnu pob llygad dehau i chwi, fel y gosodwyf y gwaradwydd hwn ar holl Israel. {{angor|11:3|3}} A henuriaid Jabes a ddywedasant wrtho, Caniattâ i ni saith niwrnod, fel yr anfonom genhadau i holl derfynau Israel: ac oni ''bydd'' a’n gwaredo, ni a ddeuwn allan attat ti. {{angor|11:4|4}} ¶ A’r cenhadau a ddaethant i Gibeah Saul, ac a adroddasant y geiriau lle y clybu y bobl. A’r holl bobl a ddyrchafasant eu llef, ac a wylasant. {{angor|11:5|5}} Ac wele Saul yn dyfod ar ol y gwartheg o’r maes. A dywedodd Saul, Beth ''sydd'' yn peri i’r bobl wylo? Yna yr adroddasant iddo eiriau gwŷr Jabes. {{angor|11:6|6}} Ac yspryd {{sc|Duw}} a ddaeth ar Saul, pan glybu efe y geiriau hynny; a’i ddigofaint ef a ennynodd yn ddirfawr. {{angor|11:7|7}} Ac efe a gymmerth bâr o ychen, ac a’u drylliodd, ac a’u danfonodd trwy holl derfynau Israel yn llaw y cenhadau; gan ddywedyd, Yr hwn nid elo ar ol Saul, ac ar ol Samuel, fel hyn y gwneir i’w wartheg ef. Ac ofn yr {{sc|Arglwydd}} a syrthiodd ar y bobl, a hwy a ddaethant allan yn unfryd. {{angor|11:8|8}} A phan gyfrifodd efe hwynt yn Bezec, meibion Israel oedd dri chàn mil, a gwŷr Judah yn ddeng mil ar hugain. {{angor|11:9|9}} A hwy a ddywedasant wrth y cenhadau a ddaethai, Fel hyn y dywedwch wrth wŷr Jabes Gilead; Y fory, erbyn gwresogi yr haul, bydd i chwi ymwared. A’r cenhadau a ddaethant ac a fynegasant ''hynny'' i wŷr Jabes; a hwythau a lawenychasant. {{angor|11:10|10}} Am hynny gwŷr Jabes a ddywedasant, Y fory y deuwn allan attoch chwi; ac y gwnewch i ni yr hyn oll a weloch yn dda. {{angor|11:11|11}} A bu drannoeth i Saul osod y bobl yn dair byddin; a hwy a ddaethant i ganol y gwersyll yn yr wyliadwriaeth fore, ac a laddasant yr Ammoniaid nes gwresogi o’r dydd: a’r gweddillion a wasgarwyd, fel na thrigodd o honynt ddau ynghyd. {{angor|11:12|12}} ¶ A dywedodd y bobl wrth Samuel, Pwy ''yw'' yr hwn a ddywedodd, A deyrnasa Saul arnom ni? moeswch y gwŷr ''hynny'', fel y rhoddom hwynt i farwolaeth. {{angor|11:13|13}} A Saul a ddywedodd, Ni roddir neb i farwolaeth heddyw: canys heddyw y gwnaeth yr {{sc|Arglwydd}} ymwared yn Israel. {{angor|11:14|14}} Yna Samuel a ddywedodd wrth y bobl, Deuwch, fel yr elom i Gilgal, ac yr adnewyddom y frenhiniaeth yno. {{angor|11:15|15}} A’r holl bobl a aethant i Gilgal, ac yno y gwnaethant Saul yn frenhin, ger bron yr {{sc|Arglwydd}} yn Gilgal: a hwy a aberthasant yno ebyrth hedd ger bron yr {{sc|Arglwydd}}. A Saul a lawenychodd yno, a holl wŷr Israel, yn ddirfawr. {{angor|Pennod_12}}{{c|{{uc|Pennod XII}}.}} {{bach|1 ''Samuel yn tystiolaethu ei ddiniweidrwydd,'' 6 ''ac yn ceryddu annïolchgarwch y bobl:'' 16 ''yn eu dychrynu hwynt â tharanau yn amser cynhauaf:'' 20 ''ac yn eu cysuro hwy â thrugaredd Duw.''}} {{angor|12:1}} {{uc|A Samuel}} a ddywedodd wrth holl Israel, Wele, gwrandewais ar eich llais yn yr hyn oll a ddywedasoch wrthyf, a gosodais frenhin arnoch. {{angor|12:2|2}} Ac yr awr hon, wele y brenhin yn rhodio o’ch blaen chwi: a minnau a heneiddiais, ac a benwynnais; ac wele fy meibion hwythau gyd â chwi; a minnau a rodiais o’ch blaen chwi o’m mebyd hyd y dydd hwn. {{angor|12:3|3}} Wele ft; tystiolaethwch i’m herbyn ger bron yr {{sc|Arglwydd}}, a cher bron ei enneiniog: ŷch pwy a gymmerais? neu asyn pwy a gymmerais? neu pwy a dwyllais? neu pwy a orthrymmais i? neu o law pwy y cymmerais wobr, i ddallu fy llygaid âg ef? a mi a’i talaf i chwi. {{angor|12:4|4}} A hwy a ddywedasant, Ni thwyllaist ni, ni orthrymmaist ni chwaith, ac ni chymmeraist ddim o law neb. {{angor|12:5|5}} Dywedodd yntau wrthynt, Yr {{sc|Arglwydd}} ''sydd'' dyst yn eich er-<noinclude><references/></noinclude> t8d1603eygdf11jfulazav38fnzheqr 104 3550 171581 171355 2026-10-09T17:31:46Z Tylopous 3717 angorau 171581 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>byn chwi, ei eneiniog ef hefyd sydd dyst y dydd hwn, na chawsoch ddim yn fy llaw i. A’r bobl a ddywedasant, Tyst ydyw. {{angor|12:6|6}} A Samuel a ddywedodd wrth y bobl, Yr ARGLWYDD yw yr hwn a fawrhaodd Moses ac Aaron, a’r hwn a ddug i fyny eich tadau chwi o dir yr AifTt. {{angor|12:7|7}} Yn awr gan hynny sefwch, fel yr ymresymwyf â chwi gerbron yr AR¬GLWYDD, am holl gyfiawnderau yr AR¬GLWYDD, y rhai a wnaeth efe i chwi ac i’ch tadau. {{angor|12:8|8}} Wedi i Jacob ddyfod i’r Ain’t, a gweiddi o’ch tadau chwi ar yr ARGLWYDD, yna yr ARGLWYDD a anfonodd Moses ac Aaron: a hwy a ddygasant eich tadau chwi o’r Ain’t, ac a’u cyfleasant hwy yn y lle hwn. {{angor|12:9|9}} A phan angofiasant yr ARGLWYDD eu Duw, efe a’u gwerthodd hwynt i law Sisera, tywysog milwriaeth Hasor, ac i law y Philistiaid, ac i law brenin Moab; a hwy a ymladdasant i’w herbyn hwynt. {{angor|12:10|10}} A hwy a waeddasantaryr ARGLWYDD, ac a ddywedasant, Pechasom, am i ni wrthod yr ARGLWYDD, a gwasanaethu Baalim ac Astaroth: er hynny gwared ni yr awr hon o law ein gelynion, a nyni a’th wasanaethwn di {{angor|12:11|11}} A’r ARGLWYDD a anfonodd Jerwbbaal, a Bedan, a Jefftha, a Samuel, ac a’ch gwaredodd chwi o law eich gelynion 6 amgylch, a chwi a breswyliasoch yn ddiogel. {{angor|12:12|12}} A phan welsoch fod Nahas brenin meibion Ammon yn dyfod yn eich erbyn, dywedasoch wrthyf, Nage; ond brenin a deyrnasa arnom ni; a’r AR¬GLWYDD eich Duw yn frenin i chwi. {{angor|12:13|13}} Ac yn awr, wele y brenin a ddewisasoch chwi, a’r hwn a ddymunasoch: ac wele, yr ARGLWYDD a roddes frenin airnoch chwi. {{angor|12:14|14}} Os ofnwch chwi yr ARGLWYDD, a’i wasanaethu ef, a gwrando ar ei lais, heb anufuddhau gair yr ARGLWYDD; yna y byddwch chwi, a’r brenin hefyd a deyrnasa arnoch, ar ôl yr ARGLWYDD eich Duw. {{angor|12:15|15}} Ond os chwi ni wrandewch ar lais yr ARGLWYDD, eithr anufuddhau gair yr ARGLWYDD; yna y bydd liaw yr ARGLWYDD yn eich erbyn chwi, fel yn erbyn eich tadau. {{angor|12:16|16}} Sefwch gan hynny yn awr, a gwelwch y peth mawr hyn a wna yr ARGLWYDD o flaen eich llygaid chwi. {{angor|12:17|17}} Onid cynhaeaf gwenith yw heddiw? Galwaf ar yr ARGLWYDD; ac efe a ddyry daranau, a glaw: fel y gwybyddoch ac y gweloch, mai mawr yw eich drygioni chwi yr hwn a wnaethoch yng ngolwg yr ARGLWYDD, yn gofyn i chwi frenin. {{angor|12:18|18}} Felly Samuel a alwodd ar yr ARGLWYDD; a’r ARGLWYDD a roddodd daranau a glaw y dydd hwnnw; a’r holl bobl a ofnodd yr ARGLWYDD a Samuel yn ddirfawr. {{angor|12:19|19}} A’r holl bobl a ddywedasant wrth Samuel, Gweddïa dros dy weision ar yr ARGLWYDD dy DDUW, fel na byddom feirw; canys chwanegasom d drygioni ar ein holl bechodau, wrth gcisio i ni frenin. {{angor|12:20|20}} A dywedodd Samuel wrth y bobl, Nac ofnwch; chwi a wnaethoch yr holl ddrygioni hyn: eto na chiliwcn oddi ar ôl yr ARGLWYDD, ond gwasanaethwch yr ARGLWYDD a’ch holl galon; {{angor|12:21|21}} Ac na chiliwch: canys felly yr aech as ôl oferedd, y rhai ni lesant, ac ni’ch gwaredant; canys ofer ydynt hwy. {{angor|12:22|22}} Canys ni wrthyd yr ARGLWYDD ei bobl, er mwyn ei enw mawr: oherwydd rhyngodd bodd i’r ARGLWYDD eich gwneuthur chwi yn bobl iddo ei hun. {{angor|12:23|23}} A minnau, na ato Duw i mi bechu yn erbyn yr ARGLWYDD, trwy beidio a gweddïo drosoch: eithr dysgaf i chwi. y ffordd dda ac uniawn.: {{angor|12:24|24}} Yn unig ofnwch yr ARGLWYDD, . a gwasanaethwch ef mewn gwirionedd a’ch holl galon: canys gwelwch faint a wnaeth efe eroch. {{angor|12:25|25}} Ond os dilynwch ddrygioni, chwi a ‘ch brenin a ddifethir. {{angor|Pennod_13}}{{c|{{uc|Pennod XIII}}.}} {{bach|1 ''Dewis fyddin Saul.'' 3 ''Saul yn galw yr Hebreaid i Gilgal yn erbyn y Philistiaid, y rhai y tarawsai Jonathan eu sefyllfa.'' 5 ''Mawr lu y Philistiaid.'' 6 ''Cyfyngdra yr Israeliaid.'' 8 ''Saul yn blino yn aros am Samuel, ac yn aberthu.'' 11 ''Samuel yn ei geryddu ef.'' 17 ''Tair byddin anrhaith y Philistiaid.'' 19 ''Dyfais y Philistiaid, na ddïoddefent un gôf yn Israel.''}} {{angor|13:1}} {{uc|Saul}} a deyrnasodd un ffavyddyn; ac wedi iddo deyrnasu ddwy flynedd ar Israel, {{angor|13:2|2}} Saul a ddewisodd iddo dair mil o Israel; dwy fil oedd gyda Saul ym Michmas ac ym mynydd Bethel, a<noinclude><references/></noinclude> f4lzv2fuup4h752n7j1dga0b3b4worp 171610 171581 2026-10-10T10:26:37Z Tylopous 3717 /* Wedi'i brawfddarllen */ 171610 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Tylopous" /></noinclude>byn chwi, ei enneiniog ef hefyd ''sydd'' dyst y dydd hwn, na chawsoch ddim yn fy llaw i. A’''r bobl a'' ddywedasant, Tyst ''ydyw''. {{angor|12:6|6}} ¶ A Samuel a ddywedodd wrth y bobl, Yr {{sc|Arglwydd}} ''yw'' yr hwn a fawrhaodd Moses ac Aaron, a’r hwn a ddug i fynu eich tadau chwi o dir yr Aipht. {{angor|12:7|7}} Yn awr gan hynny sefwch, fel yr ymresymmwyf â chwi ger bron yr {{sc|Arglwydd}}, am holl gyfiawnderau yr {{sc|Arglwydd}}, y rhai a wnaeth efe i chwi ac i’ch tadau. {{angor|12:8|8}} Wedi i Jacob ddyfod i’r Aipht, a gweiddi o’ch tadau chwi ar yr {{sc|Arglwydd}}, yna yr {{sc|Arglwydd}} a anfonodd Moses ac Aaron: a hwy a ddygasant eich tadau chwi o’r Aipht, ac a’u cyfleasant hwy yn y lle hwn. {{angor|12:9|9}} A phan angofiasant yr {{sc|Arglwydd}} eu {{sc|Duw}}, efe a’u gwerthodd hwynt i law Sisera, tywysog milwriaeth Hasor, ac i law y Philistiaid, ac i law brenhin Moab; a hwy a ymladdasant i’w herbyn hwynt. {{angor|12:10|10}} A hwy a waeddasant ar yr {{sc|Arglwydd}}, ac a ddywedasant, Pechasom, am i ni wrthod yr {{sc|Arglwydd}}, a gwasanaethu Baalim ac Astaroth: er hynny gwared ni yr awr hon o law ein gelynion, a nyni a’th wasanaethwn di {{angor|12:11|11}} A’r {{sc|Arglwydd}} a anfonodd Jerubbaal, a Bedan, a Jephthah, a Samuel, ac a’ch gwaredodd chwi o law eich gelynion o amgylch, a chwi a breswyliasoch yn ddïogel. {{angor|12:12|12}} A phan welsoch fod Nahas brenhin meibion Ammon yn dyfod yn eich erbyn, dywedasoch wrthyf, Nag ê; ond brenhin a deyrnasa arnom ni; a’r {{sc|Arglwydd}} eich {{sc|Duw}} yn frenhin ''i'' chwi. {{angor|12:13|13}} Ac yn awr, wele y brenin a ddewisasoch chwi, ''a''’r hwn a ddymunasoch: ac wele, yr {{sc|Arglwydd}} a roddes frenhin arnoch chwi. {{angor|12:14|14}} Os ofnwch chwi yr {{sc|Arglwydd}}, a’i wasanaethu ef, a gwrandaw ar ei lais, heb anufuddhâu gair yr {{sc|Arglwydd}}; yna y byddwch chwi, a’r brenhin hefyd a deyrnasa arnoch, ar ol yr {{sc|Arglwydd}} eich {{sc|Duw}}. {{angor|12:15|15}} Ond os chwi ni wrandêwch ar lais yr {{sc|Arglwydd}}, eithr anufuddhâu gair yr {{sc|Arglwydd}}; yna y bydd llaw yr {{sc|Arglwydd}} yn eich erbyn chwi, fel yn erbyn eich tadau. {{angor|12:16|16}} ¶ Sefwch gan hynny yn awr, a gwelwch y peth mawr hyn a wna yr {{sc|Arglwydd}} o flaen eich llygaid chwi. {{angor|12:17|17}} Onid cynhauaf gwenith ''yw'' heddyw? Galwaf ar yr {{sc|Arglwydd}}; ac efe a ddyry daranau, a gwlaw: fel y gwybyddoch ac y gweloch, mai mawr ''yw'' eich drygioni chwi yr hwn a wnaethoch y’ngolwg yr {{sc|Arglwydd}}, yn gofyn i chwi frenhin. {{angor|12:18|18}} Felly Samuel a alwodd ar yr {{sc|Arglwydd}}; a’r {{sc|Arglwydd}} a roddodd daranau a gwlaw y dydd hwnnw; a’r holl bobl a ofnodd yr {{sc|Arglwydd}} a Samuel yn ddirfawr. {{angor|12:19|19}} A’r holl bobl a ddywedasant wrth Samuel, Gweddïa dros dy weision ar yr {{sc|Arglwydd}} dy {{sc|Dduw}}, fel na byddom feirw; canys chwanegasom ddrygioni ar ein holl bechodau, wrth geisio i ni frenhin. {{angor|12:20|20}} ¶ A dywedodd Samuel wrth y bobl, Nac ofnwch; chwi a wnaethoch yr holl ddrygioni hyn: etto na chiliwcn oddi ar ol yr {{sc|Arglwydd}}, ond gwasanaethwch yr {{sc|Arglwydd}} â’ch holl galon; {{angor|12:21|21}} Ac na chiliwch: canys ''felly yr aech'' ar ol oferedd, y rhai ni lesânt, ac ni’ch gwaredant; canys ofer ''ydynt'' hwy. {{angor|12:22|22}} Canys ni wrthyd yr {{sc|Arglwydd}} ei bobl, er mwyn ei enw mawr: o herwydd rhyngodd bodd i’r {{sc|Arglwydd}} eich gwneuthur chwi yn bobl iddo ei hun. {{angor|12:23|23}} A minnau, na atto {{sc|Duw}} i mi bechu yn erbyn yr {{sc|Arglwydd}}, trwy beidio â gweddïo drosoch: eithr dysgaf i chwi y ffordd dda ac uniawn. {{angor|12:24|24}} Yn unig ofnwch yr {{sc|Arglwydd}}, a gwasanaethwch ef mewn gwirionedd â’ch holl galon: canys gwelwch faint a wnaeth efe eroch. {{angor|12:25|25}} Ond os dilynwch ddrygioni, chwi a’ch brenhin a ddifethir. {{angor|Pennod_13}}{{c|{{uc|Pennod XIII}}.}} {{bach|1 ''Dewis fyddin Saul.'' 3 ''Saul yn galw yr Hebreaid i Gilgal yn erbyn y Philistiaid, y rhai y tarawsai Jonathan eu sefyllfa.'' 5 ''Mawr lu y Philistiaid.'' 6 ''Cyfyngdra yr Israeliaid.'' 8 ''Saul yn blino yn aros am Samuel, ac yn aberthu.'' 11 ''Samuel yn ei geryddu ef.'' 17 ''Tair byddin anrhaith y Philistiaid.'' 19 ''Dyfais y Philistiaid, na ddïoddefent un gôf yn Israel.''}} {{angor|13:1}} {{uc|Saul}} a deyrnasodd un flwyddyn; ac wedi iddo deyrnasu ddwy flynedd ar Israel, {{angor|13:2|2}} Saul a ddewisodd iddo dair mil o Israel; dwy fil oedd gyd â Saul ym Michmas ac ym mynydd Bethel, a<noinclude><references/></noinclude> 7tj8sfrv3h9ipd4gbh4j1xjvxx83uvu 104 3551 171582 171356 2026-10-09T17:33:32Z Tylopous 3717 angorau 171582 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>mil oedd gyda Jonathan yn Gibea Benjamin: a’r bobl eraill a anfonodd efe bawb i’w babell ei hun. {{angor|13:3|3}} A Jonathan a drawodd sefyllfa y Philistiaid, yr hon oedd yn Geba: a chlybu y Philistiaid hynny. A Saul a ganodd mewn utgorn trwy’r holl dir, gan ddywedyd, Clywed yr Hebreaid. {{angor|13:4|4}} A holl Israel a glywsant ddywedyd daro o Saul sefyllfa y Philistiaid, a bod Israel yn ffiaidd gan y Philistiaid: a’r bobl a ymgasglodd ar ôl Saul i Gilgal. {{angor|13:5|5}} A’r Philistiaid a ymgynullasant i ymladd ag Israel, deng mil ar hugain o gerbydau, a chwe mil o wŷr meirch, a phobl eraiil cyn amied a’r tywod sydd ar fin y môr. A hwy a ddaethant i fyny, ac a wersyllasant ym Michmas, o du y dwyrain i Bethafen. {{angor|13:6|6}} Pan welodd gwŷr Israel fod yn gyfyng arnynt, (canys gwasgasid ar y bobl,) yna y bobl a ymgudd’asant mewn ogofeydd, ac mewn drysnii?? ac mewn creigiau, ac mewn tyrau, aemewn pydewau. {{angor|13:7|7}} A rhai o’r Hebreaid a aethant dros yr Iorddonen, i dir Gad a Gilead: a Saul oedd eto yn Gilgal, a’r holl bobl a aethant ar ei ôl ef dan grynu. {{angor|13:8|8}} Ac efe a arhosodd saith niwrnod, hyd yr amser gosodedig a nodasai Samuel. Ond ni ddaeth Samuel i Gilgal; a’r bobl a ymwasgarodd oddi wrtho ef. {{angor|13:9|9}} A Saul a ddywedodd, Dygwch ataf fi boethoffrwm, ac ofrrymau hedd. Ac efe a onrymodd y poethonrwm. {{angor|13:10|10}} Ac wedi darfod iddo offrymu’r poethoffrwm, wele, Samuel a ddaeth: a Saul a aeth allan i’w gyfarfod ef, ac i gyfarch gwell iddo. {{angor|13:11|11}} A dywedodd Samuel, Beth a wnaethost ti? A Saul a ddywedodd Oherwydd gweled ohonof i’r bobl ymwasgaru oddi wrthyf, ac na ddaethost tithau o fewn y dyddiau gosodedig, ac i’r Philistiaid ymgasglu i Michmas; {{angor|13:12|12}} Am hynny y dywedais, Y Philistiaid yn awr a ddeuant i waered ataf fi i Gilgal, ac ni weddïais gerbron yr AR¬GLWYDD: am hynny yr anturiais i, ac yr offrymais boethoffrwm. {{angor|13:13|13}} A Samuel a ddywedodd wrth Saul, Ynfyd y gwnaethost: ni chedwaist orchymyn yr ARGLWYDD dy DDUW, yr hwn a orchmynnodd efe i ti: canys yr ARGLWYDD yn awr a gadarnhasai dy frenhiniaeth di ar Israel yn dragywydd., {{angor|13:14|14}} Ond yn awr ni saif dy frenhiniaeth di: yr ARGLWYDD a geisiodd iddo ŵr wrth fodd ei galon ei hun: yr ARGLWYDD hefyd a orchmynnodd iddo fod yn flaenor ar ei bobl; oherwydd na ched* waist ti yr hyn a orchmynnodd yr AR¬GLWYDD i ti. {{angor|13:15|15}} A Samuel a gyfododd ac a aeth i fyny o Gilgal i Gibea Benjamin: a chyfrifodd Saul y bobl a gafwyd gydag ef, ynghylch chwe chant o wŷr.; {{angor|13:16|16}} A Saul a Jonathan ei fab, a’r bobl a gafwyd gyda hwynt, oedd yn aros yn Gibea Benjamin: a’r Philistiaid awersylfcasânt ym Michmas. {{angor|13:17|17}} A daeth allan 6 wetSyll"y Philist¬iaid anrheithwyr, yn dair byddin: un fyddin a drodd tua ffordd Of&a, tua gwlad Sual;; {{angor|13:18|18}} A’r fyddin arall a drodd tua ffordd Bethhoron: a’r drydedd fyddin a drodd tua ffordd y terfyn sydd yn edrych tUA dyffryn Seboim, tua’r anialwch. {{angor|13:19|19}} Ac ni cheid gof trwy holl wlad Israel: canys dywedasai y Philistiaid;} Rhag gwneuthur o’r Hebreaid gleddyfafl neu waywffyn. {{angor|13:20|20}} Ond holl Israel a aent i waered at y Philistiaid, i flaenllymu bob un ei swch, a’i gwlltwr, a’i fwyell, a’i gaib. {{angor|13:21|21}} Ond yr oedd llifddur i wneuthut min ar y ceibiau, ac ar y cylltyrau, ac at y picnyrch, ac ar y bwyeill, ac i flaenllymu’r symbylau. {{angor|13:22|22}} Felly yn nydd y rhyfel ni chaed na chleddyf na gwaywffon yn llaw yr un o’r bobl oedd gyda Saul a Jonathan, ond a gaed gyda Saul a Jonathan ei fab. {{angor|13:23|23}} A sefyllfa’r Philistiaid a aeth allan i fwlch Michmas. {{angor|Pennod_14}}{{c|{{uc|Pennod XIV}}.}} {{bach|1 ''Jonathan, heb wybod i’w dad ac i’r offeiriad a’r bobl, yn myned ac yn taro amddiffynfa y Philistiaid yn rhyfeddol.'' 15 ''Dychryn Duw yn eu gyrru hwynt i ladd eu gilydd.'' 17 ''Saul, heb aros am atteb yr offeiriad, yn gosod arnynt.'' 21 ''Yr Hebreaid caethion, a’r Israeliaid oedd yn llechu, yn troi yn eu herbyn hwy.'' 24 ''Ehud adduned Saul yn rhwystro yr oruchafiaeth.'' 32 ''Saul yn gwahardd i’r bobl fwytta gwaed;'' 35 ''ac yn adeiladu allor.'' 36 ''Y bobl yn achub Jonathan, wedi ei ddal wrth goelbren.'' 47 ''Cryfder Saul a’i deulu.''}} {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> rsxffhenfto017f4aous3e3vpfr3yvp 104 3552 171583 6716 2026-10-09T17:36:12Z Tylopous 3717 angorau 171583 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>{{angor|14:1}} {{uc|A bu}} ddyddgwaith i Jonathan mab Saul ddywedyd wrth y llanc oedd yn dwyn ei arfau ef, Tyred, ac awn drosodd i amddiffynfa’r Philistiaid, yr hon sydd o’r tu hwnt: ond ni fynegodd efe i’w dad. {{angor|14:2|2}} A Saul a arhosodd yng nghwr Gibea, dan bren pomgranad, yr hwn oedd ym Migron: a’r bobl oedd gydag ef oedd ynghylch chwe channwr; {{angor|14:3|3}} Ac Ahia mab Ahitub, brawd Ichabod, mab Phinees, mab Eli, offeiriad yr AR¬GLWYDD yn Seilo, oedd yn gwisgo effod. Ac ni wyddai y bobl i Jonathan fyned ymaith. {{angor|14:4|4}} A rhwng y bylchau, lle ceisiodd Jonathan fyned drosodd at amddiffynfa’r Philistiaid, yr oedd craig serth o’r naill du i’r bwlch, a chraig serth o’r tu arall i’r bwlch; ac enw y naill oedd Boses, ac enw y llall Sene. {{angor|14:5|5}} A safiad y naill oedd oddi wrth y gogledd ar gyfer Michmas, a’r llall oddi wrth y deau ar gyfer Gibea. {{angor|14:6|6}} A dywedodd Jonathan with y llanc oedd yn dwyn ei arfau ef. Tyred, ac awn drosodd i amddiffynfa’r rhai dienwaededig hyn; nid hwyrach y gweithia yr ARGLWYDD gyda ni: canys nid oes rwystr i’r ARGLWYDD waredu trwy lawer neu trwy ychydig. {{angor|14:7|7}} A’r hwn oedd yn dwyn ei arfau ef fi ddywedodd wrtho, Gwna yr hyn oll ydd yn dy galon: cerdda rhagot; wele fi gyda thi fel y mynno dy galon. {{angor|14:8|8}} Yna y dywedodd Jonathan, Wele, ni awn trosodd at y gwŷr hyn, ac a ymddangoswn iddynt. {{angor|14:9|9}} Os dywedant fel hyn wrthym, Arhoswch nes i ni ddyfod atoch chwi; yna y spfwn yn ein lle, ac nid awn i fyny atynt hwy. {{angor|14:10|10}} Ond os fel hyn y dywedant, Deuwch .i fyny atom ni, yna yr awn i fyny: canys yr ARGLWYDD a’u rhoddodd hwynt yn ein llaw ni; a hyn fydd yn argoel i ni. {{angor|14:11|11}} A hwy a ymddangosasant ill dau i amddinynfa’r Philistiaid. A’r Philistiaid a ddywedasant, Wele yr Hebreaid yn dyfod allan o’r tyilau y llechasant ynddynt. {{angor|14:12|12}} A gwŷr yr amddiffynfa a atebasant Jonathan, a’r hwn oedd yn dwyn ei arfau, ac a ddywedasant, Deuwch i fyny atom ni, ac ni a ddangoswn beth i chwi. A dywedodd Jonathan wrth yr hwn oedd yn dwyn ei arfau. Tyred i fyny ar fy ôl: eanys yr ARGLWYDD a’u rhoddes hwynt yn llaw Israel. {{angor|14:13|13}} A Jonathan a ddringodd i fyny ar ei ddwylo, ac ar ei draed; a’r hwn oedd yn dwyn ei arfau ar ei ôl. A hwy a syrthiasant o flaen Jonathan: ei yswain hefyd Qedd yn lladd ar ei ôl ef. {{angor|14:14|14}} A’r lladdfa gyntaf honno a wnaeth Jonathan a’r hwn oedd yn dwyn ei arfau, oedd ynghylch ugeinwr, megis o fewn ynghylch hanner cyfer dau ych o dir. {{angor|14:15|15}} A bu fraw yn y gwersyll, yn y maes, ac ymysg yr holl bobl: yr amddinynfa a’r anrheithwyr hwythau hefyd a ddychrynasant: y ddaear hefyd a grynodd, a bu dychryn Duw. {{angor|14:16|16}} A gwylwyr Saul yn Gibea Benjamin a edrychasant; ac wele y lliaws yn ymwas garu, ac yn myned dan ymguro. {{angor|14:17|17}} Yna y dywedodd Saul wrth y bobl oedd gydag ef, Cyfrifwch yn awr, ‘ac edrychwch pwy a aeth oddi wrthym ni. A phan gyfrifasant, wele, Jonathan a chludydd ei arfau nid oeddynt yno. {{angor|14:18|18}} A Saul a ddywedodd wrth Ahia, Dwg yma arch Duw. (Canys yr oedd arch Dew y pryd hynny gyda meibion Israel.) {{angor|14:19|19}} A thra yr ydoedd Saul yn ymddiddan a’r offeiriad, y terfysg, yr hwn oedd yng ngwcrsyll y Philistiaid, gan fyned a aeth, ac a anghwanegodd. A Saul a ddywedodd wrth yr offeiriad, Tyn atat dy law. {{angor|14:20|20}} A Saul a’r holl bobl oedd gydag ef a ymgynullasant, ac a ddaethant i’r rhyfel: ac wele gleddyf pob un yn erbyn ei gyfnesaf; a dinistr mawr iawn cedd yno. {{angor|14:21|21}} Yr Hebreaid hefyd, y rhai oedd gyda’r Philistiaid o’r blaen, y rhai a aethant i fyny gyda hwynt i’r gwersyll o’r wlad oddi amgylch, hwythau hefyd a etroesant i fod gyda’r Israeliaid oedd gyda Saul a Jonathan. {{angor|14:22|22}} A holl wŷr Israel, y rhai oedd yn llechu ym mynydd Effraim, a glywsant ffoi o’r Philistiaid; hwythau hefyd a’u herlidiasant hwy o’u hôl yn y rhyfel. {{angor|14:23|23}} Felly yr achubodd yr ARGLWYDD<noinclude><references/></noinclude> nnanb7mqvycd7886isw0gf08cad30ht 104 3553 171584 6717 2026-10-09T17:38:02Z Tylopous 3717 angorau 171584 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>Israel y dydd hwnnw; a’r ymladd â aeth drosodd i Bethafen. {{angor|14:24|24}} A gwŷr Israel oedd gyfyng amynt y dydd hwnnw: oherwydd tyngedasai Saul y bobl, gan ddywedyd, Melltigedig fyddo y gŵr a fwytao fwyd hyd yr hwyr, fel y dialwyf ar fy ngelynion. Felly nid archwaethodd yr un o’r bobl ddim bwyd. {{angor|14:25|25}} A’r rhai o’r holl wlad a ddaethant i goed, lle yr oedd mêl ar hyd wyneb y tir. {{angor|14:26|26}} A phan ddaeth y bobl i’r coed, v.’ele y mêl yn diferu; eto ni chododd un ei law at ei enau: canys ofnodd y bobl y llw. {{angor|14:27|27}} Ond Jonathan ni chlywsai pan dyngedasai ei dad ef y bobl: am hynny efe a estynnodd flaen y wmlen oedd yn ei law, ac a’i gwiychodd yn nil y mêl, ac a drodd ei taiw at ei enau; a’i lygaid a oleuasant. {{angor|14:28|28}} Yna un o’r bobl’ a atebodd, ac a ddywedodd, Gan dynghedu y tynghedodd dy dad y bobl, gan ddywedyd, Melltigedig fyddo y gŵr a fwytao fwyd heddiw. A’r bobl oedd luddedig. {{angor|14:29|29}} Yna y dywedodd Jonathan, Fy nhad a flinodd y wlad. Gwelwch yn awr fel y goleuodd fy llygaid i, oher¬wydd i mi archwaethu ychydig o’r mêl hwn: {{angor|14:30|30}} Pa faint mwy, pe bwytasai y bobl yn ddiwarafun heddiw o anrhaith eu gelynion, yr hon a gawsant hwy? oni buasai yn awr fwy y lladdfa ymysg y Philistiaid? {{angor|14:31|31}} A hwy a drawsant y Philistiaid y dydd hwnnw o Michmas hyd Ajalon: a’r bobl oedd ddiffygiol iawn. {{angor|14:32|32}} A’r bobl a ruthrodd at yr anrhaith, ac a gymerasant ddefaid, a gwartheg, a lloi, ac a’u lladdasant ar y ddaear: a’r bobl a’u bwytaodd gyda’r gwaed. {{angor|14:33|33}} Yna y mynegasant hwy i Saul, gan ddywedyd, Wele, y bobl sydd yn pechu yn erbyn yr ARGLWYDD, gan fwyta ynghyd â’r gwaed. Ac efe a ddywedodd, Troseddasoch: treiglwch ataf fi heddiw faen mawr. {{angor|14:34|34}} Dywedodd Saul hefyd, Ymwasgerwch ymysg y bobl, a dywedwch wrthynt, Dygwch ataf fi bob un ei ych, a phob un ei lwdn dafad, a lleddwch hwynt yma, a bwytewch; ac na phechwch yn erbyn yr ARGLWYDD, gan fwyta ynghyd â’r gwaed. A’r bobl oll a ddygasant bob un ei ych yn ei law y noswaith honno, ac a’u lladdasant yno. {{angor|14:35|35}} A Saul a adeiladodd allor i’r AR¬GLWYDD. Hon oedd yr allor gyntaf a adeiladodd efe i’r ARGLWYDD. {{angor|14:36|36}} A dywedodd Saul, Awn i waered ar ôl y Philistiaid liw nos, ac anrheithiwn hwynt hyd oni oleuo y bore, ac na adawn un ohonynt. Hwythau a ddywedasant, Gwna yr hyn oll fyddo da yn dy olwg. Yna y dywedodd yr offeiriad, Nesawn yma at DDUW. {{angor|14:37|37}} Ac ymofynnodd Saul a Duw, A af fi i waered ar ôl y Philistiaid? a roddi di hwynt yn llaw Israel? Ond nid atebddd efe ef y dydd hwnnw. {{angor|14:38|38}} A dywedodd Saul, Dyneswch yrna holl benaethiaid y bobl: mynnwch wybod hefyd, ac edrychwch ym mhwy y bu y pechod hwn heddiw. i {{angor|14:39|39}} Canys, megis mai byw yr AR¬GLWYDD, yr hwn sydd yn gwaredu Israel, pe byddai hyn yn Jonathan fy mab, diau y llwyr roddir ef i farwolaeth. Ac nid atebodd neb o’r holl bobl ef. {{angor|14:40|40}} Yna y dywedodd efe wrth holl Israel, Chwi a fyddwch ar y naill du; minnau hefyd a Jonathan fy mab fyddwn ar y tu arall. A dywedodd y bobl wrth Saul, Gwna a fyddo da yn dy olwg. {{angor|14:41|41}} Am hynny y dywedodd Saul wrth ARGLWYDD DDUW Israel, Dod oleufynag. A daliwyd Jonathan a Saul: oad y bobl a ddihangodd. {{angor|14:42|42}} Dywedodd Saul hefyd, Bwriwch goelbren rhyngof fi a’Jonathan fy mab. A daliwyd Jonathan. {{angor|14:43|43}} Yna y dywedodd Saul wrth Jo¬nathan, Mynega i mi beth a wnaethost. A Jonathan a fynegodd iddo, ac a ddy¬wedodd, Gan archwaethu yr archwaethais ychydig o fel ar flaen y wialen oedd yn fy llaw; ac wele, a fyddaf fi farw? {{angor|14:44|44}} Dywedodd Saul hefyd. Felly gwne1ed Duw i mi, ac felly chwaneged, cnid gan farw y byddi di farw, Jonathan. {{angor|14:45|45}} A dywedodd y bobl wrth Saul, A leddir Jonathan, yr hwn a v.naeth yr ymwared mawr hyn yn Israel? Na ato Duw: fel mai byw yr ARGLWYDD, ni syrth un o wallt ei ben<noinclude><references/></noinclude> sem60kha5gklncklzq3kbxx5kx6a0ju 104 3554 171585 171357 2026-10-09T17:39:53Z Tylopous 3717 angorau 171585 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>ef i’r ddaear; canys gyda Duw y gweithiodd efe heddiw. A’r bobl a waredasant Jonathan, fel na laddwyd ef. {{angor|14:46|46}} Yna Saul a aeth i fyny oddi ar ôl y Philistiaid: a’r Philistiaid a aethant i’w lle eu hun. {{angor|14:47|47}} Felly y cymerodd Saul y frenhiniaeth ar Israel; ac a ymladdodd yn erbyn ei holl elynion oddi amgylch, yn erbyn Moab, ac yn erbyn meibion Ammon, ac yn erbyn Edom, ac yn erbyn brenhinoedd Soba, ac yn erbyn y Philistiaid: ac yn erbyn pwy bynnag yr wynebodd, efe a brchfygodd. {{angor|14:48|48}} Cynullodd lu hefyd, a thrawodd Amalec; ac a waredodd Israel o law ei anrheithwyr. {{angor|14:49|49}} A meibion Saul oedd Jonathan, ac Issui, a Malcisua. Dyma enwau ei ddwy ferch ef: enw yr hynaf oedd Merab, ac enw yr ieuangaf Michal. {{angor|14:50|50}} Ac enw gwraig Saul oedd Ahinoam merch Ahimaas: ac enw tywysog ei filwriaeth ef oedd Abner mab Ner, ewythr frawd ei dad i Saul. {{angor|14:51|51}} Cis hefyd oedd dad Saul; a Ner tad Abner oedd fab Abiel. {{angor|14:52|52}} A bu ryfel caled yn erbyn y Philistiaid holl ddyddiau Saul: a phan welai Saul ŵr glew a nerthol, efe a’i cymerai ato ei hun. {{angor|Pennod_15}}{{c|{{uc|Pennod XV}}.}} {{bach|1 ''Samuel yn danfon Saul i ddinystrio Amalec.'' 6 ''Yntau yn arbed y Ceneaid,'' 8 ''ac Agag, a’r hyn goreu o’r ysglyfaeth.'' 10 ''Samuel yn cyhoeddi i Saul, (ac efe yn ei ganmol ac yn ei esgusodi ei hwn,) ddarfod i Dduw ei wrthod ef am ei anufudd-dod.'' 24 ''Ymostyngiad Saul.'' 33 ''Samuel yn lladd Agag.'' 34 ''Samuel a Saul yn ymadael.''}} {{angor|15:1}} {{uc|A Samuel}} a ddywedodd wrth Saul, Yr ARGLWYDD a’m hanfonodd i i’th eneinio di yn frenin ar ei bobl, sef ar Israel: ac yn awr gwrando ar lais geiriau yr ARGLWYDD. {{angor|15:2|2}} Fel hyn y dywedodd ARGLWYDD y lluoedd; Cofiais yr hyn a wnaeth Amalec i Israel, y modd y gosododd efe i’w erbyn ar y ffordd, pan ddaeth efe i fyny e’r Aifft. {{angor|15:3|3}} DOS yn awr, a tharo Amalec, a dinistria yr hyn oll sydd ganddo, ac nac eiriach ef; ond lladd hwynt, yn ŵr ac yn wraig, yn ddyn bach ac yn blentyn sugno, yn ych ac yn oen, yn gamel ac yn asyn. {{angor|15:4|4}} A Saul a gynullodd y bobl, ac a’u cyfrifodd hwynt yn Telaim, dau can mil o wŷr traed, a deng mil o wŷr Jwda. {{angor|15:5|5}} A Saul a ddaeth hyd ddinas i Amalec, ac a gynllwynodd yn y dyffryn. {{angor|15:6|6}} 11 Dywedodd Saul hefyd wrth y Ceneaid, Cerddwch, ciliwch, ewch i waered o fysg yr Amaleciaid; rhag i mi rich distrywio chwi gyda hwynt: herwydd ti a wnaethost drugaredd a holl feibion Israel, pan ddaethant i fyny o’r Ain’t. A’r Ceneaid a ymadawsant o fysg yr Amaleciaid. {{angor|15:7|7}} A Saul a drawodd yr Amaleciaid o Hafila, ffordd y delych di i Sur, yr h6n sydd ar gyfer yr Aifft. {{angor|15:8|8}} Ac a ddaliodd Agag brenin yr Amaleciaid yn fyw, ac a laddodd yr holl bobl â min y cleddyf. {{angor|15:9|9}} Ond Saul a’r bobl a arbedasant Agag, a’r gorau o’r defaid, a’r ychen, a’r brasaf o’r wyn, a’r hyn oll ydoedd dda, ac ni ddistrywient hwynt: a phob peth gwael a salw, hwnnw a ddifrodasant hwy. {{angor|15:10|10}} Yna y bu gair yr ARGLWYDD with Samuel, gan ddywedyd, {{angor|15:11|11}} Edifar yw gennyf osod Saul yn frenin: canys efe a ddychwelodd oddi ar fy ôl i, ac ni chyfiawnodd fy ngeiriau. A bu ddrwg gan Samuel; ac efe a lefodd ar yr ARGLWYDD ar hyd y nos. {{angor|15:12|12}} A phan gyfododd Samuel yn fore i gyfarfod Saul, mynegwyd i Samuel, gan ddywedyd, Daeth Saul i Carmel; ac wele, efe a osododd iddo Ie, efe a amgylchodd hefyd, ac a dramwyodd, ac a aeth i waered i Gilgal. {{angor|15:13|13}} A Samuel a ddaeth at Saul. A Saul ddywedodd wrtho ef, Bendigedig fyddych di gan yr ARGLWYDD: mi a gyflewnais air yr ARGLWYDD. {{angor|15:14|14}} A dywedodd Samuel, Beth ynteu yw brefiad y defaid hyn yn fy nghlustiau, a beichiad y gwartheg yr hwn yr ydwyf yn ei glywed? {{angor|15:15|15}} A Saul a ddywedodd, Oddi ar yr Amaleciaid y dygasant hwy: canys y bobl a arbedodd y defaid gorau, a’r ychen, i frberthu i’r ARGLWYDD dy DDUW; a’r than arall a ddifrodasom ni. {{angor|15:16|16}} Yna y dywedodd Samuel wrth Saul, Aros, a mi a fynegaf i ti yr hyn a lefarodd yr ARGLWYDD wrth-<noinclude><references/></noinclude> iaiqk4oqv0fcwva8153hfvkdi2pyo78 104 3555 171586 171358 2026-10-09T17:41:44Z Tylopous 3717 angorau 171586 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>yf fi neithiwr. Yntau a ddywedodd wrtho, Llefara. {{angor|15:17|17}} A Samuel a ddywedodd, Onid pan (beddit fychan yn dy oLwg dy hun, y gwnaed di yn ben ar lwythau Israel, ac yr eneiniodd yr ARGLWYDD di yn frenin ar Israel? {{angor|15:18|18}} A’r ARGLWYDD a’th anfonodd di i daith, ac a ddywedodd, DOS, a difroda y pechaduriaid, yr Amaleciaid, ac ymladd t’w herbyn, nes eu difa hwynt. {{angor|15:19|19}} Paham gan hynny na wrandewaist ar lais yr ARGLWYDD, eithr troaist at yr anrhaith, a gwnaethost ddrwg yng ngolwg yr ARGLWYDD? {{angor|15:20|20}} A Saul a ddywedodd wrth Samuel, Yn wir mi a wrandewais ar lais yr ARGLWYDD, ac a rodiais yn y ffordd y’m hanfonodd yr ARGLWYDD iddi, a dygais Agag brenin Amalec, ac a ddifrodais yr Amaleciaid. {{angor|15:21|21}} Ond y bobl a gymerth o’r ysbail, ddefaid a gwartheg, blaenion y ddifrodaeth, i aberthu i’r ARGLWYDD dy DDUW yn Gilgal. {{angor|15:22|22}} A Samuel a ddywedodd, A yw ewyllys yr ARGLWYDD ar boethoffrymau, neu ebyrth, megis ar wrando ar lais yr ARGLWYDD? Wele, gwrando sydd well nag aberth, ac ufuddhau na braster hyrddod. {{angor|15:23|23}} Canys anufudd-dod sydd fel pechod dewiniaeth; a throseddiad sydd anwiredd a delw-addoliaeth. Oherwydd i ti fwrw ymaith air yr ARGLWYDD, yntau a’th fwrw dithau ymaith o fod yn frenin. {{angor|15:24|24}} St A Saul a ddywedodd wrth Sam¬uel, Pechais: canys troseddais air yr ARGLWYDD, a’th einau dithau; oherwydd i mi ofni y bobl, a gwrando ar eu llais hwynt. {{angor|15:25|25}} Ond yn awr maddau, atolwg, fy mhechod, a dychwel gyda mi, fel yr addolwyf yr ARGLWYDD. {{angor|15:26|26}} A Samuel a ddywedodd with Saul, Ni ddychwelaf gyda thi; canys bwriaist ymaith air yr ARGLWYDD, a’r ARGLWYDD a’th fwriodd dithau ymaith o fod yn frenin ar Israel. {{angor|15:27|27}} A phan drodd Samuel i fyned ymaith, efe a ymaflodd yng nghwr ei fantell ef; a hi a rwygodd. {{angor|15:28|28}} A Samuel a ddywedodd wrtho, Yr ARGLWYDD a rwygodd Irenhiniaeth Israel oddi wrthyt ti heddiw, ac a’i rhoddes i gymydog i ti, gwell na thydi. {{angor|15:29|29}} A hefyd, Cadernid Isr.icl ni ddywed gelwydd, ac nid edifarha: cunys nid dyn yw efe, i edifarhau. {{angor|15:30|30}} Yna y dywedodd Saul, Pechais: anrhydedda fi, atolwg, yn awr gerbron henuriaid fy mhobl, a cherbron Israel, a dychwel gyda mi, fel yr addolwyf yr ARGLWYDD dy DDUW. {{angor|15:31|31}} Felly Samuel a ddychwelodd ar ôl Saul: a Saul a addolodd yr ARGLWYDD. {{angor|15:32|32}} Yna y dywedodd Samuel, Cyrchwch ataf fi Agag brenin yr Amaleciaid. Ac Agag a ddaeth ato ef yn hoyw. Ac Agag a ddyv.edodd, Chwerwder marwolaeth yn ddiau a aeth ymaith. {{angor|15:33|33}} A Samuel a ddywedodd, Fel y diblantodd dy gleddyf di wragedd, felly y diblentir dy fam dithau ymysg gwragedd. A Samuel a ddarniodd Agag ger¬bron yr ARGLWYDD yn Gilgal. {{angor|15:34|34}} Yna Samuel a aeth i Rama; a Saul a aeth i fyny i’w dv yn Gibea Saul. {{angor|15:35|35}} Ac nid ymwelodd Samuel mwyach & Saul hyd ddydd ei farwolaeth; ond Samuel a alarodd am Saul: ac edifar fu gan yr ARGLWTOD osod Saul yn frenin ar Israel. {{angor|Pennod_16}}{{c|{{uc|Pennod XVI}}.}} {{bach|1 ''Samuel, wedi ei ddanfon gan Dduw, dan rith aberthu, yn dyfod i Bethlehem.'' 6 ''Ceryddu ei farn ddynol ef.'' 13 ''Efe yn enneinio Dafydd.'' 19 ''Saul yn danfon am Dafydd i lonyddu ei yspryd drwg.''}} {{angor|16:1}} {{uc|A’r}} ARGLWYDD a ddywedodd wrth Samuel, Pa hyd y galeri di am Saul, gan i mi ei fwrw ef ymaith o deyrnasu ar Israel? Llanw dy gorn ag olew, a dos; mi a’th anfonaf di at Jesse y Beth ‘ lehemiad: canys ymysg ei feibion ef y darperais i mi frenin. {{angor|16:2|2}} A Samuel a ddywedodd. Pa fodd yr af fi? os Saul a glyw, efe a’m lladd i. A dywedodd yr ARGLWYDD, Cymer anner-fuwch gyda thi. a dywed, Deuthum i aberthu i’r ARGLWYDD. {{angor|16:3|3}} A galw Jesse i’r aberth, a mi a hysbysaf i ti yr hyn a wnelych: a thi a eneini i mi yr hwn a ddywedwyf wrthyt. {{angor|16:4|4}} A gwnaeth Samuel yr hyn a archasai yr ARGLWYDD, ac a ddaeth i Bethlehem. A henuriaid y ddinas a ddychrynasant wrth gyfarfod ag ef; ac a ddywedasant, Ai heddychlon dy ddyfodiad? {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> sa9wi3f7cwbxx7ez90m9w5tbljj7viy 104 3556 171587 171359 2026-10-09T17:43:19Z Tylopous 3717 angorau 171587 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>{{angor|16:5|5}} Ac efe a ddywedodd, Heddychlon: deuthum i aberthu i’r ARGLWYDD: ymt sancteiddiwch, a deuwch gyda mi i’r aberth. Ac efe a sancteiddiodd Jesse a’i feibion, ac a’u galwodd hwynt i’r aberth. {{angor|16:6|6}} A phan ddaethant, efe a edrychodd ar Eliab; ac a ddywedodd, Diau fod eneiniog yr ARGLWYDD ger ei fron ef. {{angor|16:7|7}} A’r ARGLWYDD a ddywedodd wrth Samuel, Nac edrych ar ei wynepryd ef, nac ar uchder ei gorffolaeth ef: canys gwrthodais ef. Oherwydd nid edrych Duw fel yr edrych dyn: canys dyn a edrych ar y golygiad; ond yr ARGLWYDD a edrych ar y galon. {{angor|16:8|8}} Yna Jesse a alwodd Abinadab, ac a barodd iddo ef fyned o flaen Samuel. A dywedodd yntau, Ni ddewisodd yr ARGLWYDD hwn chwaith. {{angor|16:9|9}} Yna y gwnaeth Jesse i Samma ddyfod. A dywedodd yntau, Ni ddewisodd yr ARGLWYDD hwn chwaith. {{angor|16:10|10}} Yna y parodd Jesse i’w saith mab ddyfod gerbron Samuel. A Samuel a ddywedodd wrth Jesse, Ni ddewisodd yr ARGLWYDD y rhai hyn. {{angor|16:11|11}} Dywedodd Samuel hefyd wrth Jessei Ai dyma dy holl blant? Yntau a ddy¬wedodd, Yr ieuangaf eto sydd yn ôl; ac wele, mae efe yn bugeilio’r defaid. A dywedodd Samuel wrth Jesse, Danfon, a chyrch ef: canys nid eisteddwn ni i lawr nes ei ddyfod ef yma. {{angor|16:12|12}} Ac efe a anfonodd, ac a’i cyrchodd ef. Ac efe oedd writgoch, a theg yr olwg, a hardd o wedd. A dywedodd yr ARGLWYDD, Cyfod, eneinia ef: canys dyma efe. {{angor|16:13|13}} Yea y cymerth Samuel gorn yr olew, ac a’i heneiniodd ef yng nghanol ei frodyr. A daeth ysbryd yr ARGLWYDD ar Dafydd, o’r dydd hwnnw allan. Yna Samuel a gyfododd, ac a aeth i Rama. {{angor|16:14|14}} Ond ysbryd yr ARGLWYDD a giliodd oddi wrth Saul; ac ysbryd drwg oddi wrth yr ARGLWYDD a’i blinodd ef. {{angor|16:15|15}} A gweision Saul a ddywedasant wrtho ef, Wele yn awr, drwg ysbryd oddi wrth Douw sydd yn dy flino di. {{angor|16:16|16}} Dyweded, atolwg, ein meistr ni wrth dy weision sydd ger dy fron, am iddynt geisio gŵr yn medru canu telyn: a bydd, pan ddelo drwg ysbryd oddi wrth DDUW arnat ti, yna iddo ef ganu a’i law; a da fydd i ti. {{angor|16:17|17}} A dywedodd Saul wrth ei weision, Edrychwch yn awr i mi am ŵr yn medru canu yn dda, a dygwch ef ataf fi. {{angor|16:18|18}} Ac un o’r llanciau a atebodd, ac a ddywedodd, Wele, gwelais fab i Jesse y Bethlehemiad, yn medru canu, ac yn rymus o nerth, ac yn rhyfelwr, yn ddoeth o ymadrodd hefyd, ac yn ŵr lluniaidd; a’r ARGLWYDD sydd gydag ef. {{angor|16:19|19}} Yna yr anfonodd Saul genhadau at Jesse, ac a ddywedodd, Anfon ataf fi Dafydd dy fab, yr hwn sydd gyda’r praidd. {{angor|16:20|20}} A Jesse a gymerth asyn llwythog o fara, a chostrelaid o win, a myn gafr, ac a’u hanfonodd gyda Dafydd ei fab at Saul. {{angor|16:21|21}} A Dafydd a ddaeth at Saul, ac a safodd ger ei fron ef: yntau a’i hoffodd ef yn fawr; ac efe a aeth yn gludydd arfau iddo ef. {{angor|16:22|22}} A Saul a anfonodd at Jesse, gan ddywedyd, Arhosed Dafydd, atolwg, ger fy mron i: canys efe a gafodd ffafr yn fy ngolwg. {{angor|16:23|23}} A phan fyddai y drwg ysbryd oddi wrth DDUW ar Saul, y cymerai Dafydd delyn, ac y canai a’i ddwylo; a byddai esmwythdra i Saul; a da oedd hynny iddo, a’r ysbryd drwg a giliai oddi wrtho. {{angor|Pennod_17}}{{c|{{uc|Pennod XVII}}.}} {{bach|1 ''Pan ydoedd lluoedd yr Israeliaid a’r Philistiaid yn barod i ymladd,'' 4 ''y mae Golïath yn dyfod allan yn rhyfyngus, yn gofyn un i ymladd âg ef.'' 12 ''Dafydd, wedi i’w dad ei ddanfon ef i ymweled â’i frodyr, yn cynnyg ymladd âg ef.'' 28 ''Elïab yn ei ystwrdio ef.'' 30 ''Ei ddwyn ef ger bron Saul.'' 32 ''Yntau yn dangos yr achos yr oedd efe mor hyderus.'' 38 ''Y mae efe heb ddim arfau, ond ffydd, yn lladd y cawr.'' 55 ''Saul yn cymmeryd cydnabod o Dafydd.''}} {{angor|17:1}} {{uc|Yna}} y Philistiaid a gasglasant eu byddinoedd i ryfel, ac a ymgynullasant yn Socho, yr hon sydd yn Jwda, ac a wersyllasant rhwng Socho ac Aseca, yng nghwr Dammim. {{angor|17:2|2}} Saul hefyd a gwŷr Israel a ymgasglasant, ac a wersyllasant yn nyffryn Ela, ac a drefnasant y fyddin i ryfel yn erbyn y Philistiaid. {{angor|17:3|3}} A’r Philistiaid oedd yn sefyll ar fynydd o’r naill du, ac Israel yn sefyU. ar fynydd o’r tu arall: a dyffryn oedd rhyngddynt. {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> mh5vmwbt1tmzvedzaxgxjnnkxczn0la 104 3557 171588 6722 2026-10-09T17:45:34Z Tylopous 3717 angorau 171588 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>{{angor|17:4|4}} A daeth gŵr rhyngddynt hwy allan o wersylloedd y Philistiaid, a’i enw Goleiath, o Gath: ei uchder oedd chwe chufydd a rhychwant. {{angor|17:5|5}} A helm o bres ar ei ben, a llurig emog a wisgai: a phwys y llurig oedd bûm mil o siclau pres. {{angor|17:6|6}} A botasau pres oedd am ei draed ef, a tharian bres rhwng ei ysgwyddau. {{angor|17:7|7}} A phaladr ei waywffon ef oedd fel carfan gwehydd; a blaen ei waywffon ef oedd chwe chan sicl o haearn: ac un yn dwyn tarian oedd yn myned o’i flaen ef. {{angor|17:8|8}} Ac efe a safodd, ac a waeddodd ar fyddinoedd Israel, ac a ddywedodd wrthynt, I ba beth y deuwch i drefnu eich byddinoedd? Onid ydwyf fi Phihstiad, a chwithau yn weision i Saul? dewiswch i chwi ŵr, i ddyfod i waered ataf fi. {{angor|17:9|9}} Os gall efe ymladd â mi, a’m lladd i; yna y byddwn ni yn weision i chwi: ond os royfi a’i gorchfygaf ef, ac a’i lladdaf ef; yna y byddwch chwi yn weision i ni, ac y gwasanaethwch ni. {{angor|17:10|10}} A’r Philistiad a ddywedodd, Myfi a waradwyddais fyddinoedd Israel y dydd hwn: moeswch ataf fi ŵr, fel yr ymladdom ynghyd. {{angor|17:11|11}} Pan glybu Saul a holl Israel y geiriau hynny gan y Philistiad, yna y digalonasant, ac yr ofnasant yn ddirfawr. {{angor|17:12|12}} A’r Dafydd hwn oedd fab i Effratewr o Bethlehem Jwda, a’i enw Jesse; ac iddo ef yr oedd wyth o feibion, a’r gŵr yn nyddiau Saul a ai yn hynafgwi ymysg gwŷr. {{angor|17:13|13}} A thri mab hynaf Jesse a aethant ac a ddilynasant ar ôl Saul i’r rhyfel: ac enw ei dri mab ef, y rhai a aethant i’r rhyfel, oedd Eliab y cyntaf-anedig, ac Abinadab yr ail, a Samma y trydydd. {{angor|17:14|14}} A Dafydd oedd ieuangaf: a’r tr} hynaf a aeth ar ôl Saul. {{angor|17:15|15}} Dafydd hefyd a aeth ac a ddychwelodd oddi wrth Saul, i fugeilio defaid ei dad yn Bethlehem. {{angor|17:16|16}} A’r Philistiad a nesaodd fore a hwyr, ac a ymddangosodd ddeugain niwmod. {{angor|17:17|17}} A dywedodd Jesse wrth Dafydd ei fab, Cymer yn awr i’th frodyr effa o’r eras ŷd hwn, a’r deg torth hyn, ac ar redeg dwg hwynt i’r gwersyll at dy frodyr. {{angor|17:18|18}} Dwg hefyd y deg cosyn ir hyn i dywysog y mil, ac ymwel a’th frodyr a ydynt hwy yn iach, a gollwng yn rhydd eu gwysti hwynt. {{angor|17:19|19}} Yna Saul, a hwythau, a holl wŷr Israel, oeddynt yn nyffryn Ela, yn ym¬ladd a’r Philistiaid. {{angor|17:20|20}} A Dafydd a gyfododd yn fore, ac a adawodd y defaid gyda cheidwad, ac a gymerth, ac a aeth, megis y gorchmynasai Jesse iddo ef, ac efe a ddaeth i’r gwersyll, a’r llu yn myned allan i’r gad, ac yn bloeddio i’r frwydr. {{angor|17:21|21}} Canys Israel a’r Philistiaid a ymr fyddinasant, fyddin yn erbyn byddin. {{angor|17:22|22}} A Dafydd a adawodd y mud oddi wrtho dan law ceidwad y dodrefn, ac a redodd i’r llu, ac a ddaeth, ac a gyfarchodd well i’w frodyr. {{angor|17:23|23}} A thra yr oedd efe yn ymddiddan a. hwynt, wele y gŵr oedd yn sefyll rhwng y ddeulu, yn dyfod i fyny o fyddinoedd y Philistiaid, Goleiath y Philistiad o Gath wrth ei enw, ac efe a ddywedodd yr un fath eiriau, fel y clybu Dafydd. {{angor|17:24|24}} A holl wŷr Israel, pan welsant y gŵr hwnnw, a ffoesant rhagddo ef, ac a ofnasant yn ddirfawr. {{angor|17:25|25}} A dywedodd gwŷr Israel, Oni welsoch chwi y gŵr hwn a ddaeth i fyny? diau i waradwyddo Israel y mae yn dyfod i fyny: a’r gŵr a’i lladdo ef, y brenin a gyfoethoga hwnnv; a chyfoeth mawr; ei ferch hefyd a rydd efe iddo ef; a thŷ ei dad ef a wna efe yn rhydd yn Israel. {{angor|17:26|26}} A Dafydd a lefarodd wrth y gwŷr oedd yn sefyll yn ei ymyi, gan ddy¬wedyd, Beth a wneir i’r gŵr a laddo y Philistiad hwn, ac a dynno ymaith y gwaradwydd oddi ar Israel? canys pwy yw’r Philistiad dienwaededig hwn, pan waradwyddai efe fyddinoedd y Duw byw? {{angor|17:27|27}} A’r bobl a ddywedodd wrtho ef fel hyn, gan ddywedyd. Felly y gwneir i’r gŵr a’i lladdo ef. {{angor|17:28|28}} Ac Eliab, ei frawd hynaf, a’i clybu pan oedd efe yn ymddiddan a’r gwyr: a dieter Eliab a enynnodd yn erbyn Dafydd; ac efe a ddywedodd, Paham y daethost i waered yma? a chyda phwy y gadewaist yr ychydig ddefaid hynny yn yr anialwch? Myfi a adwaen dy falchder di, a drygioni dy galon: canys i weled y thyfel y daethost ti i waered. {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> 6ke6qwpcu4kuvd0mz2e246iixvg23r0 104 3558 171589 6723 2026-10-09T17:47:54Z Tylopous 3717 angorau 171589 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>{{angor|17:29|29}} A dywedodd Dafydd, Beth a waettthum i yn awr? Onid oes achos? {{angor|17:30|30}} Ac efe a droes oddi wrtho"‘ef at un arall, ac a ddywedodd yr un modd: a’r bobl a’i hatebasant ef air yng ngair fel o’r blaen. {{angor|17:31|31}} A phan glybuwyd y geiriau a lefarodd Dafydd, yna y mynegwyd hwynt gerbron Saul: ac efe a anfonodd amdano ef. {{angor|17:32|32}} A Dafydd a ddywedodd wrth Saul, Na lwfrhaed calon neb o’i herwydd ef: dy was di a â ac a ymladd a’r Philistiad hwn. {{angor|17:33|33}} A dywedodd Saul wrth Dafydd, Ni flii di fyned yn erbyn y Philistiad hwn, i pnladd ag ef: canys llanc ydwyt ti, ac yntau sydd yn rhyfelwr o’i febyd.; {{angor|17:34|34}} A Dafydd a ddywedodd wrth Saul, Bugail oedd dy was di ar ddefaid ei dad; a daeth Hew ac arth, ac a gymerasant oen o’r praidd. {{angor|17:35|35}} A mi a euthum ar ei ôl ef, ac a’i trewais ef, ac a’i hachubais o’i safn ef: a phan gyfododd efe i’m herbyn i, mi a ymeflais yn ei farf ef, ac a’i trewais, ac &’i lleddais ef. {{angor|17:36|36}} Felly dy was di a laddodd y Hew, a’r arth: a’r Philistiad dienwaededig hwn fydd megis un ohonynt, gan iddo amherchi byddinoedd y Duw byw. {{angor|17:37|37}} Dywedodd Dafydd hefyd, Yr ARGLWYDD, yr hwn a’m hachubodd i o grafanc y llew, ac o half yr arth, efe a’m hachub i o law y Philistiad hwn. A dywedodd Saul wrth Dafydd, DOS, a’r ARGLWYDD fyddo gyda thi. {{angor|17:38|38}} A Saul a wisgodd Dafydd a’i arfau ei hun, ac a roddodd helm o bres ar ei teen ef, ac a’i gwisgodd ef mewn llurig. {{angor|17:39|39}} A Dafydd a wrcgysodd ei gleddyf ar ei arfau, ac a geisiodd gcrdded; am na phrofasai efe. A dywedodd Dafydd wrth Saul, Ni allaf gerdded yn y rhai hyn: canys ni phrofais i. A Dafydd a’u diosgodd oddi amdano. {{angor|17:40|40}} Ac efe a gymerth ei ffon yn ei law, ac a ddewisodd iddo bump o gerrig llyfnion o’r afon, ac a’u gosododd hwynt yng nghod y bugeiliaid yr hon oedd ganddo, sef yn yr ysgrepan: a’i ffon dafl oedd yn ei law: ac efe a nesaodd at y Philistiad. {{angor|17:41|41}} A’r Philistiad a gerddodd, gan fyned a nesau at Dafydd; a’r gŵr oedd yn dwyn y darian o’i flaen ef. {{angor|17:42|42}} A phan edrychodd y Philistiad o amgylch, a chanfod Dafydd, efe a’i diystyrodd ef; canys llanc oedd efe, a gwritgoch, a theg yr olwg. {{angor|17:43|43}} A’r Philistiad a ddywedodd wrth Dafydd, Ai ei ydwyf fi, gan dy fod yn dyfod ataf fi a ffyn? A’r Philistiad a regodd Dafydd trwy ei dduwiau ef. {{angor|17:44|44}} Y Philistiad hefyd a ddywedodd wrth Dafydd, Tyred ataf fi, a rhoddaf dy gnawd i ehediaid y nefoedd, ac i anifeiliaid y maes. {{angor|17:45|45}} Yna y dywedodd Dafydd wrth y Philistiaid, Ti ydwyt yn dyfod ataf fi â chleddyf, ac a gwaywffon, ac a tharian; a minnau ydwyf yn dyfod atat ti yn enw ARGLWYDD y lluoedd, Duw byddinoedd Israel, yr hwn a geblaist ti. {{angor|17:46|46}} Y dydd hwn y dyry yr ARGLWYDD dydi yn fy llaw i, a mi a’th drawaf di, ac a gymeraf ymaith dy ben oddi arnat; ac a roddaf gelanedd gwersyll y Philistiaid y dydd hwn i ehediaid y nefoedd, ac i lwystfilod y ddaear; fel y gwypo yr holl ddaear fod Duw yn Israel. {{angor|17:47|47}} A’r holl gynulleidfa hon a gant wybod, nad â chleddyf, nac a gwaywffon y gwared yr ARGLWYDD: canys eiddo yr ARGLWYDD yw y rhyfel, ac efe a’ch rhydd chwi yn ein llaw ni. {{angor|17:48|48}} A phan gyfododd y Philistiad, a dyfod a nesau i gyfarfod Dafydd; yna y brysiodd Dafydd, ac a redodd tua’r fyddin i gyfarfod a’r Philistiad. {{angor|17:49|49}} A Dafydd a estynnodd ei law i’r god, ac a gymerth oddi yno garreg, ac a dafiodd, ac a drawodd y Philistiad yn ei daloen; a’r garreg a soddodd yn ei daloen ef: ac efe a syrthiodd i lawr ar ei wyneb. {{angor|17:50|50}} Felly y gorthrechodd Dafydd y Pbilistiad a ffon dafl ac a charreg, ac a drawodd y Philistiad, ac a’i lladdodd ef; er nad oedd cleddyf yn llaw Dafydd. {{angor|17:51|51}} Yna y rhedodd Dafydd, ac a safodd ar y Philistiad, ac a gymerth ei gleddyf ef, ac a’i tynnodd o’r wain, ac a’i lladdodd ef, ac a dorrodd ei ben ef ag ef. A phan welodd y Philistiaid farw o’u cawr hwynt hwy a ffoesant. {{angor|17:52|52}} A gwŷr Israel a Jwda a gyfodasant, ac a fioeddiasant; ac a erlid-<noinclude><references/></noinclude> 0t1p21pn24o3a6xt87n0fy71fw73xyq 104 3559 171603 171360 2026-10-10T06:52:37Z Tylopous 3717 angorau 171603 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>iasant y Philistiaid, hyd y ffordd y delych i’r dyffryn, a hyd byrth Bcron. A’r Philist¬iaid a syrthiasant yn archolledig ar hyd ffordd Saaraim, sef hyd Gath, a hyd Ecron. {{angor|17:53|53}} A meibion Israel a ddychwelasant o ymlid ar ôl y Philistiaid, ac a anrheithiasant eu gwersylloedd hwynt. {{angor|17:54|54}} A Dafydd a gymerodd ben y Philist¬iad, ac a’i dug i Jerwsalem; a’i arfau ef a osododd efe yn ei babell. {{angor|17:55|55}} If A phan welodd Saul Dafydd yn myned i gyfarfod a’r Philistiad, efe a ddywedodd wrth Abner, tywysog y nlwriaeth, Mab i bwy yw y llanc hwn, Abner? Ac Abner a ddywedodd, Fel y mae yn fyw dy enaid, O frenin, nis gwn i. {{angor|17:56|56}} A dywedodd y brenin, Ymofyn mab i bwy yw y gŵr ieuanc hwn. {{angor|17:57|57}} A phan ddychwelodd Dafydd o ladd y Philistiad, Abner a’i cymerodd ef ac a’i dug o flaen Saul, a phen y Pbilist¬iad yn ei law. {{angor|17:58|58}} A Saul a ddywedodd wrtho ef, Mab i bwy wyt ti, y gŵr ieuanc? A dywedodd Dafydd, Mab i’th was Jesse y Bethle«. hemiad., {{angor|Pennod_18}}{{c|{{uc|Pennod XVIII}}.}} {{bach|1 ''Jonathan yn caru Dafydd.'' 5 ''Saul yn cenfigennu wrth ei glad ef;'' 10 ''yn ceisio ei ladd ef yn ei gynddaredd;'' 12 ''yn ei ofni ef, o herwydd ei fod mor llwyddiannus;'' 17 ''yn cynnyg iddo ei ferched, i fod yn fagl iddo.'' 22 ''Dafydd, wedi ei berswadio i fod yn fab y ’nghyfraith i’r brenhin, yn rhoddi deucant o flaen-grwyn y Philistiaid yn lee cynnysgarth Michal.'' 28 ''Digasedd Saul, a gogoniant Dafydd, yn cynnyddu.''}} {{angor|18:1}} {{uc|Ac}} wedi darfod iddo ymddiddan a Saul, enaid Jonathan a ymglymodd wrth enaid Dafydd; a Jonathan a’i carodd ef megis ei enaid ei hun. {{angor|18:2|2}} A Saul a’i cymerth ef ato y diwrnod hwnnw, ac ni adawai iddo ddychwelyd i dŷ ei dad. {{angor|18:3|3}} Yna. Jonathan a Dafydd a wnaethant gyfamod; oherwydd efe a’i carai megis ei enaid ei hun. {{angor|18:4|4}} A Jonathan a ddiosgodd y fantell oedd amdano ei hun, ac a’i rhoddes i Dafydd, a’i wisgoedd, ie, hyd yn oed ei gleddyf, a’i fwa, a’i wregys. {{angor|18:5|5}} *I A Dafydd a aeth i ba le bynnag yr anfonodd Saul ef, ac a ymddug yn ddoeth. A Saul a’i gosododd ef ar y rhyfelwyr: ac efe oedd gymeradwy yng ngolwg yr holl bobl, ac yng ngolwg gweision Saul hefyd. {{angor|18:6|6}} A bu, wrth ddyfod ohonynt, pan ddychwelodd Dafydd o ladd y Phiiistiad, ddyfod o’r gwragedd allan o holl ddinasoedd Israel, dan ganu a dawnsio, i gyfarfod a’r brenin Saul a thympanau, a gorfoledd, ac ag offer cerdd dannau. {{angor|18:7|7}} A’r gwragedd wrth ganu a ymatebent, ac a ddywedent, Lladdodd Saul ei filoedd, a Dafydd ei fyrddiwn. {{angor|18:8|8}} A digiodd Saul yn ddirfawr, a’r ymadrodd hwn oedd ddrwg yn ei olwg ef; ac efe a ddywedodd, Rhoddasant i Dafydd fyrddiwn, ac i mi y rhoddasant filoedd: beta mwy a roddent iddo ef, ond y frenhiniaeth? {{angor|18:9|9}} A bu Saul a’i lygad ar Dafydd o’r dydd hwnnw allan. {{angor|18:10|10}} Bu hefyd drannoeth, i’r drwg ysbryd oddi wrth DDUW ddyfod ar Saul; ac efe a broffwydodd yng nghanol y ty: a Dafydd a ganodd a’i law, fel o’r blaen: a gwaywffon oedd yn llaw Saul. {{angor|18:11|11}} A Saul a daflodd y waywffon; ac a ddywedodd, Trawaf trwy Dafydd yn y pared. A Dafydd a giliodd ddwywaittt o’i ŵydd ef. {{angor|18:12|12}} A Saul oedd yn ofni Dafydds oherwydd bod yr ARGLWYDD gydag ef, a chilio ohono oddi wrth Saul. {{angor|18:13|13}} Am hynny Saul a’i gyrrodd ef ymaith oddi wrtho, ac a’i gosododd ef yn dywysog ar fil: ac efe a aeth i mewn ac allan o flaen y bobl. {{angor|18:14|14}} A Dafydd a ymddug yn ddoeth yn ei holl ffyrdd; a’r ARGLWYDD oediS gydag ef. {{angor|18:15|15}} A phan welodd Saul ei fod ef yn ddoeth iawn, efe a’i hofnodd ef.; {{angor|18:16|16}} Eithr holl Israel a Jwda & garodd Dafydd, am ei fod ef yn myned i mewa ac allan o’u blaen hwynt. {{angor|18:17|17}} A dywedodd Saul with Dafydd, Wele Merab fy merch hynaf, hi a roddaf fi i ti yn wraig: yn unig bydd i mi yn fab nerthol, ac ymladd ryfeloedd yr AR¬GLWYDD. (Canys dywedasai Saul, Ni bydd fy llaw i arno ef, ond llaw y Philistiaid fydd arno ef.) {{angor|18:18|18}} A Dafydd a ddywedodd with Saul, Pwy ydwyf fl? a pheth yw fy mywyd, neu dylwyth fy nhad i yn Israel, fel y byddwn yn ddaw i’r brenin? {{angor|18:19|19}} Eithr yn yr amser y dylesid<noinclude><references/></noinclude> d1ceq6dudezayovkkfali2o5uuhzvrp 104 3560 171604 171361 2026-10-10T06:54:13Z Tylopous 3717 angorau 171604 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>rhoddi Merab merch Saul i Dafydd, hi a roddwyd i Adriel y Meholathiad yn wraig. {{angor|18:20|20}} A Michal merch Saul a garodd Dafydd: a mynegasant hynny i Saul; a’r peth fu fodlon ganddo. {{angor|18:21|21}} A dywedodd Saul, Rhoddaf hi iddo ef, fel y byddo hi iddo yn fagi, ac y byddo llaw y Philistiaid yn ei erbyn ef. Felly Saul a ddywedodd wrth Dafydd, Trwy un o’r ddwy y byddi fab yng " nghyfraith i mi heddiw. {{angor|18:22|22}} A Saul a orchmynnodd i’w weision fel hyn; Ymddiddenwch a Dafydd yn ddirgel, gan ddywedyd, Wele, y brenin sydd hoff ganddo dydi, a’i holl weision ef a’th garant di: yn awr gan hynny ymgyfathracha a’r brenin. {{angor|18:23|23}} A gweision Saul a adroddasant wrth Dafydd y geiriau hyn. A Dafydd a ddywedodd, Ai ysgafn yw yn eich golwg chwi ymgyfathrachu a brenin, a minnau yn ŵr tlawd a gwael? {{angor|18:24|24}} A gweision Saul a fynegasant iddo, gan ddywedyd, Fel hyn y llefarodd Dafydd. {{angor|18:25|25}} A dywedodd Saul, Fel hyn y dywedwch wrth Dafydd; Nid yw y brenin yn ewyllysio cynhysgaeth, ond cael cant o flaengrwyn y Philistiaid, i ddial ar elynion y brenin. Ond Saul oedd yn meddwl peri lladd Dafydd trwy law y Philistiaid. {{angor|18:26|26}} A’i weision ef a fynegasant i Dafydd y geiriau hyn; a’r ymadrodd fu fodlon gan Dafydd am ymgyfathrachu a’r brenin; ac ni ddaethai yr amser eto. {{angor|18:27|27}} Am hynny y cyfododd Dafydd, ac efe a aeth, a’i wŷr, ac a drawodd ddau cannwr o’r Philistiaid: a Dafydd a ddygodd eu blaengrwyn hwynt, a hwy a’u cwbl dalasant i’r brenin, i ymgyfath¬rachu ohono ef a’r brenin. A Saul a roddodd Michal ei ferch yn wraig iddo ef. {{angor|18:28|28}} A Saul a welodd ac a wybu fod yr ARGLWYDD gyda Dafydd, a bod Michal merch Saul yn ei garu ef. {{angor|18:29|29}} A Saul oedd yn ofni Dafydd yn fwy eto: a bu Saul yn elyn i Dafydd byth. {{angor|18:30|30}} Yna tywysogion y Philistiaid a aent allan: a phan elent hwy, Dafydd a fyddai ddoethach na holl weision Saul; a’i enw ef a aeth yn anrhydeddus iawn. {{angor|Pennod_19}}{{c|{{uc|Pennod XIX}}.}} {{bach|1 ''Jonathan yn datguddio amcan ei dad am ladd Dafydd;'' 4 ''ac yn annog ei dad i gymmodi âg ef.'' 8 ''Maleisus gynddaredd Saul yn torri allan yn erbyn Dafydd, o herwydd ei lwyddiant ef mewn rhyfel newydd.'' 12 ''Michal yn siommi ei thad â delw y’ngwely Dafydd.'' 18 ''Dafydd yn dyfod at Samuel yn Naioth.'' 20 ''Saul yn danfon cenhadau i ddal Dafydd,'' 22 ''a Saul ei hun yn prophwydo.''}} {{angor|19:1}} {{uc|A Saul}} a ddywedodd wrth Jonathan ei fab, ac wrth ei holl weision, am ladd Dafydd. {{angor|19:2|2}} Ond Jonathan mab Saul oedd hoff iawn ganddo Dafydd. A mynegodd Jonathan i Dafydd, gan ddywedyd, Saul fy nhad sydd yn ceisio dy ladd di: ac yn awr ymgadw, atolwg, hyd y bore, ac aros mewn lle dirgel, ac ymguddia: {{angor|19:3|3}} A mi a af allan, ac a safaf gerllaw fy nhad yn y maes y byddych di ynddo, a mi a ymddiddanaf a’m tad o’th blegid di; a’r hyn a welwyf, mi a’i mynegaf i ti. {{angor|19:4|4}} A Jonathan a ddywedodd yn dda am Dafydd wrth Saul ei dad, ac a ddy¬wedodd wrtho, Na pheched y brenin yn erbyn ei was, yn erbyn Dafydd: oherwydd ni phechodd efe i’th erbyn di, ac oherwydd bod ei weithredoedd ef yn dda iawn i ti. {{angor|19:5|5}} Canys efe a osododd ei einioes yn ei law, ac a drawodd y Philistiad; a’r AR¬GLWYDD a wnaeth iachawdwnaeth mawr i holl Israel: ti a’i gwelaist, ac a lawenychaist: paham, gan hynny, y pechi yn erbyn gwaed gwirion, gan ladd Dafydd yn ddiachos? {{angor|19:6|6}} A Saul a wrandawodd ar lais Jona¬than; a Saul a dyngodd, Fel mai byw yr ARGLWYDD, ni leddir ef. {{angor|19:7|7}} A Jonathan a alwodd ar Dafydd; a Jonathan a fynegodd iddo ef yr holl eiriau hyn. A Jonathan a ddug Dafydd at Saul: ac efe a fu ger ei fron ef megis cynt. {{angor|19:8|8}} A bu chwaneg o ryfel: a Dafydd a aeth allan ac a ymladdodd yn erbyn y Philistiaid, ac a’u trawodd hwynt a lladdfa fawr; a hwy a ffoesant rhagddo ef. {{angor|19:9|9}} A’r drwg ysbryd oddi wrth yr AR¬GLWYDD oedd ar Saul, pan oedd efe yn eistedd yn ei dy a’i waywffon yn ei law: a Dafydd oedd yn canu a’i law., {{angor|19:10|10}} A cheisiodd Saul daro a’i waywffon trwy Dafydd, yn y pared: ond efe a giliodd o ŵydd Saul; ac yntau<noinclude><references/></noinclude> 4rsy72qorejdn1xawyeifxuih02vm6s 104 3561 171605 171362 2026-10-10T06:55:44Z Tylopous 3717 angorau 171605 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>a drawodd y waywffon yn y pared. A Dafydd a ffodd, ac a ddihangodd y nos honno. {{angor|19:11|11}} Saul hefyd a anfonodd genhadau i dŷ Dafydd, i’w wylied ef, ac i’w ladd ef,’ y bore: a Michal ei wraig a fynegodd i Dafydd, gan ddywedyd, Onid achubi dy einioes heno, yfory y’th leddir. {{angor|19:12|12}} Felly Michal a ollyngodd Dafydd i lawr trwy ffenestr: ac efe a aeth, ac a ffodd, ac a ddihangodd. {{angor|19:13|13}} A Michal a gymerodd ddelw, ac a’i gosododd yn y gwely; a chlustog o flew geifr a osododd hi yn obennydd iddi, ac a’i gorchuddiodd â dillad. {{angor|19:14|14}} A phan anfonodd Saul genhadau i ddala Dafydd, hi a ddywedodd, Y mae efe yn glaf. {{angor|19:15|15}} A Saul a anfonodd eilwaith gen¬hadau i edrych Dafydd, gan ddywedyd, Dygwch ef i fyny ataf fi yn ei wely, fel y lladdwyf ef. {{angor|19:16|16}} A phan ddaeth y cenhadau, wele y ddelw ar y gwely, a chlustog o flew geifr yn obennydd iddi. {{angor|19:17|17}} A dywedodd Saul wrth Michal, Paham y twyllaist fi fel hyn, ac y gollyngaist fy ngelyn i ddianc? A Michal a ddywedodd wrth Saul, Efe a ddywedodd wrthyf, Gollwng fi; onid e, mi a’th laddaf di. {{angor|19:18|18}} Felly Dafydd a ffodd, ac a ddi¬hangodd, ac a ddaeth at Samuel i Rama; BC a fynegodd iddo yr hyn oll a wnaethai Suul iddo ef. Ac efe a aeth at Samuel, a liwy a drigasant yn Naioth. {{angor|19:19|19}} A mynegwyd i Saul, gan ddywedyd, Wele, y mae Dafydd yn Naioth o fewn Rama. {{angor|19:20|20}} A Saul a anfonodd genhadau i ddala Dafydd. A phan welsant gynulleidfa y proffwydi yn proffwydo, a Samuel yn sefyll wedi ei osod arnynt hwy, yr oedd ar genhadau Saul ysbryd Duw, fel y proffwydasant hwythau hefyd. {{angor|19:21|21}} A phan fynegwyd hyn i Saul, efe a anfonodd genhadau eraill; a hwythau hefyd a broffwydasant. A thrachefn danfonodd Saul genhadau y drydedd waith; a phroffwydasant hwythau hefyd. {{angor|19:22|22}} Yna yntau hefyd a aeth i Rama; ac a ddaeth hyd y ffynnon fawr sydd yn Sechu: ac efe a ofynnodd, ac a ddywed¬odd, Pa le y mae Samuel a Dafydd? Ac un a ddywedodd, Wele, y maent yn Naioth o fewn Rama. {{angor|19:23|23}} Ac efe a aeth yno i Naioth yn Rama. Ac arno yntau hefyd y daeth ysbryd Duw; a chan fyned yr aeth ac y proffwydodd, nes ei ddyfod i Naioth yn Rama. {{angor|19:24|24}} Ac efe a ddiosgodd ei ddillad, ac a broffwydodd hefyd gerbron Samuel, ac a syrthiodd i lawr yn noeth yr holl ddiwrnod hwnnw, a’r holl nos. arni hynny y dywedent, A ydyw Saul hefyd ymysg y proffwydi? {{angor|Pennod_20}}{{c|{{uc|Pennod XX}}.}} {{bach|1 ''Dafydd yn ymgynghori â Jonathan am ei ddïogelwch.'' 11 ''Jonathan a Dafydd yn adnewyddu eu cyfammod trwy lw.'' 18 ''Arwydd Jonathan i Dafydd.'' 24 ''Saul, o eisieu cael gafael ar Dafydd, yn ceisio lladd Jonathan.'' 35 ''Jonathan yn gariadus yn canu yn iach i Dafydd.''}} {{angor|20:1}} {{uc|A Dafydd}} a ffodd o Naioth yn Rama: ac a ddaeth, ac a ddywedodd gerbron Jonathan, Beth a wneuthum i? beth yw fy anwiredd? a pheth yw fy rohechod o flaen dy dad di, gan ei fod efe yn ceisio fy einioes i? {{angor|20:2|2}} Ac efe a ddywedodd wrtho, Na ato Duw; ni byddi farw: wele, ni wna fy nhad ddim, na mawr na bychan, heb ei fynegi i mi: paham gan hynny y celai fy nhad y peth hyn oddi wrthyf fi? Nid felly y mae. {{angor|20:3|3}} A Dafydd a dyngodd eilwaith, ac a ddywedodd, Dy dad a wŷr yn hysbys i mi gael ffafr yn dy olwg di; am hynny y dywed, Na chaed Jonathan wybod hyn, rhag ei dristau ef: cyn wired a bod yr ARGLWYDD 3m fyw, a’th enaid dithau yn fyw, nid oes ond megis cam rhyngof fi ac angau. {{angor|20:4|4}} Yna y dywedodd Jonathan with Dafydd, Dywed beth yw dy ewyllys, a mi a’i cwblhaf i ti. {{angor|20:5|5}} A Dafydd a ddywedodd wrth Jona¬than, Wele, y dydd cyntaf o’r mis yw yfory, a minnau gan eistedd a ddylwn eistedd gyda’r brenin i fwyta: ond gollwng fi, fel yr ymguddiwyf yn y maes hyd brynhawn y try dydd dydd. {{angor|20:6|6}} Os dy dad a ymofyn yn fanwl amdanaf; yna dywed, Dafydd gan ofyn a ofynnodd gennad gennyf fi, i redeg i Bethlehem, ei ddinas ei him: canys aberth blynyddol sydd yno i’r holl genedl. {{angor|20:7|7}} Os fel hyn y dywed efe. Da; heddwch fydd i’th was: ond os gan<noinclude><references/></noinclude> 50lcr9g9aut6sh8tf2j7gik479c363l 104 3562 171606 6727 2026-10-10T06:57:37Z Tylopous 3717 angorau 171606 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>ddigio y digia efe, gwybydd fod ei fryd ef ar ddrwg. {{angor|20:8|8}} Gwna gan hynny drugaredd a’th was, canys i gyfamod yr ARGLWYDD y dygaist dy was gyda thi: ac od oes anwiredd ynof fi, lladd di fi; canys i ba beth y dygi fi at dy dad? {{angor|20:9|9}} A dywedodd Jonathan, Na ato Duw hynny i ti: canys, os gan wybod y cawn wybod fod malais wedi ei baratoi gan fy nhad i ddyfod i’th erbyn, onis mynegwn iti? {{angor|20:10|10}} A Dafydd a ddywedodd wrth Jonathan, Pwy a fynega i mi? neu beth os dy dad a’th etyb yn arw?,’ {{angor|20:11|11}} A dywedodd Jonathan wrth Da¬fydd, Tyred, ac awn i’r maes. A hwy a aethant ill dau i’r maes. ‘ {{angor|20:12|12}} A Jonathan a ddywedodd wrth Dafydd, O ARGLWYDD DDUW Israel, wedi i mi chwilio meddwl fy nhad, ynghylch y pryd hwn yfory, neu drennydd; ac wele, os daioni fydd tuag at Dafydd, ac oni anfonaf yna atat ti, a’i fyncgi i ti; {{angor|20:13|13}} Fel hyn y gwnel yr ARGI.WYDD i Jonathan, ac ychwaneg: os da fydd gan fy nhad wneuthur drwg i ti; yna y mynegaf i ti, ac a’th ollyngaf ymaith, fel yr elych mcwn heddwch: a bydded yr ARGLWYDD gyda thi, megis y bu gyda’m tad i. {{angor|20:14|14}} Ac nid yn unig tra fyddwyf fi byw, y gwnei drugaredd yr ARGLWYDD A mi, fel na byddwyf fi marw: {{angor|20:15|15}} Ond hefyd na thor ymaith dy drugaredd oddi wrth fy nhŷ i byth: na chwaith pan ddistrywio yr ARGLWYDD elynion Dafydd, bob un oddi ar wyneb y ddaear. {{angor|20:16|16}} Felly y cyfamododd Jonathan a thŷ Dafydd; ac efe a ddywedodd, Gofynned, yr ARGLWYDD hyn ar law gelynion Dafydd. {{angor|20:17|17}} A Jonathan a wnaeth i Dafydd yntau dyngu, oherwydd efe a’i carai ef: canys fel y carai ei enaid ei hun, y carai efe ef. {{angor|20:18|18}} A Jonathan a ddywedodd wrtho ef, Yfory yw y dydd cyntaf o’r mis: ac ymofynnir amdanat; oherwydd fe fydd dy eisteddle yn wag.;. {{angor|20:19|19}} Ac wedi i ti aros dridiau, yna tyred i waered yn fuan; a thyred i’r lle yr ymguddiaist ynddo pan oedd y petti ac waith, ac aros wrth faen Esel. {{angor|20:20|20}} A mi a saethaf dair o saethau tua’i ystlys ef, fel pes gollyngwn hwynt at nod. {{angor|20:21|21}} Wele hefyd, mi a anfonaf lane, gan ddywedyd, DOS, cais y saethau. Os gan ddywedyd y dywedaf wrth y llanc, Wele y saethau o’r tu yma i ti, dwg hwynt; yna tyred di: canys heddwch sydd i ti, ac nid oes dim niwed, fel mai byw yw yr ARGLWYDD. {{angor|20:22|22}} Ond os fel hyn y dywedaf wrth y llanc, Wele y saethau o’r tu hwnt i ti; dos ymaith; canys yr ARGLWYDD a’th anfonodd ymaith. {{angor|20:23|23}} Ac am y peth a leferais i, mi a thi, wele yr ARGLWYDD fyddo rhyngof fi a thi yn dragywydd. {{angor|20:24|24}} Felly Dafydd a ymguddiodd yn y maes. A phan ddaeth y dydd cyntaf o’r mis, y brenin a eisteddodd i fwyta bwyd. {{angor|20:25|25}} A’r brenin a eisteddodd ar ei eisteddfa, megis ar amseroedd eraill; sef ar yr eisteddfa wrth y pared; a Jonathan a gyfododd, ac Abner a eisteddodd wrth ystlys Saul; a lle Dafydd oedd wag. {{angor|20:26|26}} Ac nid ynganodd Saul ddim y diwmod hwnnw: canys meddyliodd mai il.nnwain oedd hyn; nad’ oedd efe lan, a’i l d yn aflan. {{angor|20:27|27}} A bu drannoeth, yr ail ddydd o’r inis, fod lle Dafydd yn wag. A dywedodd Saul wrth Jonathan ei fab, Paham na ddaeth mab Jesse at y bwyd, na doe na lleddiw? {{angor|20:28|28}} A Jonathan a atebodd Saul, Dafydd gan ofyn a ofynnodd i mi am gael myned hyd Bethlehem: {{angor|20:29|29}} Ac efe a ddywedodd, Gollwng fi, atolwg; oherwydd i’n tyiwyth ni y mae uberth yn y ddinas, a’m brawd yntau a archodd i mi fod yno: ac yn awr, o chefais ffafr yn dy olwg, gad i mi fyned, atolwg, fel y gwelwyf fy mrodyr. Oherwydd hyn, ni ddaeth efe i fwrdd y brenin. {{angor|20:30|30}} Yna y llidiodd dieter Saul yn erbyn Jonathan; ac efe a ddywedodd wrtho, Ti fab y gyndyn wrthnysig, oni wn i ti ddewis mab Jesse yn waradwydd i ti, ac yn gywilydd i noethder dy fam? {{angor|20:31|31}} Canys tra fyddo mab Jesse yn fyw ar y ddaear, ni’th sicrheir di na’th deyrnas: yn awr gan hynny anfon, a chyrch ef ataf; canys marw a gaiff efe. {{angor|20:32|32}} A Jonathan a atebodd Saul .ei dad, ac a ddywedodd wrtho,<noinclude><references/></noinclude> isjfthvy6t0jwr3gc8vooxpn58kkemh 104 3563 171607 171363 2026-10-10T06:59:35Z Tylopous 3717 angorau 171607 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>Paham y bydd efe marw? beth a wnaeth efe?; {{angor|20:33|33}} A Saul a ergydiodd waywffon ato ef, i’w daro ef. Wrth hyn y gwybu Jonathan fod ei dad ef wedi rhoi ei fryd ar ladd Dafydd. {{angor|20:34|34}} Felly Jonathan a gyfododd oddi wrth y bwrdd mewn llid dicllon, ac ni fwytaodd fwyd yr ail ddydd o’r mis: canys drwg oedd ganddo dros Dafydd, oherwydd i’w dad ei waradwyddo ef. {{angor|20:35|35}} A’r bore yr aeth Jonathan i’r maes erbyn yr amser a osodasai efe i Dafydd, a bachgen bychan gydag ef. {{angor|20:36|36}} Ac efe a ddywedodd wrth ei fachgen, Rhed, cais yn awr y saethau yr ydwyf fi yn eu saethu. A’r bachgen a redodd: yntau a saethodd saeth y tu hwnt iddo ef. {{angor|20:37|37}} A phan ddaeth y bachgen hyd y fan yr oedd y saeth a saethasai Jonathan, y llefodd Jonathan ar ôl y bachgen, ac a ddywedodd, Onid yw y saeth o’r tu hwnt i ti? {{angor|20:38|38}} A llefodd Jonathan ar ôl y bachgen, Cyflyma, brysia, na saf. A bachgen Jonathan a gasglodd y saethau, ac a ddaeth at ei feistr. {{angor|20:39|39}} A’r bachgen ni wyddai ddim: yn unig Jonathan a Dafydd a wyddent y peth. ., {{angor|20:40|40}} A Jonathan a roddodd ei offer at ei fachgen, ac a ddywedodd"wrtho, DOS, dwg y rhai hyn i’r ddinas. {{angor|20:41|41}} A’r bachgen a aeth ymaith; a Dafydd a gyfododd oddi wrth y deau, ac a. syrthiodd i lawr ar ei .wyneb, ac a ymgrymodd dair gwaith. A hwy. a gjlisanasant bob un ei gilydd, ac a wylasant y naill wrth y llall; a Dafydd a ragorodd. {{angor|20:42|42}} A dywedodd Jonathan wrth Da¬fydd, DOS mewn heddwch: yr hya a dyngasom ni ein dau yn enw yr ARGLWYDD, gan ddywedyd, Yr ARGLWYDD fyddo rhyngof fi a thi, a rhwng fy had i a’th had dithau, safed hynny yn dragy¬wydd. Ac efe a gyfododd ac a aeth ymaith: a Jonathan a aeth i’r ddinas. {{angor|Pennod_21}}{{c|{{uc|Pennod XXI}}.}} {{bach|1 ''Dafydd yn Nob yn cael gan Ahimelech fara cyssegredig,'' 7 ''a Döeg yno yn bresennol.'' 8 ''Dafydd yn cymmeryd cleddyf Golïath:'' 10 ''yn cymmeryd arno ynfydu yn Gath.''}} {{angor|21:1}} {{uc|Yna}} y daeth Dafydd i Nob at Ahimelech yr offeiriad. Ac Ahimelech 9 ddychrynodd wrth gyfarfod âDafydd; ac a ddywedodd wrtho, Paham yr ydwyt ti yn unig, ac heb neb gyda thi? {{angor|21:2|2}} A dywedodd Dafydd wrth Ahi¬melech yr offeiriad, Y brenin a orchmynnodd i mi beth, ac a ddywedodd wrthyf, Na chaed neb wybod dim o’r peth am yr hwn y’th anfonais, ac y gorchmynnais i ti: a’r gweision a gyfarwyddais i i’r lle a’r lle. {{angor|21:3|3}} Ac yn awr beth sydd dan dy law? dod i mi bûm torth yn fy llaw neu y ptth sydd i’w gael. {{angor|21:4|4}} A’r offeiriad a atebodd Dafydd, ac a ddywedodd, Nid oes fara cyffredin dan fy llaw i; eithr y mae bara cysegredig: ds y llanciau a ymgadwasant o’r lleiaf oddi wrth wragedd. {{angor|21:5|5}} A Dafydd a atebodd yr offeiriad, ac a ddywedodd wrtho, Diau atal gwragedd oddi wrthym ni er ys dau ddydd neu dri, er pan gychwynnais i, llestri y llanciau hefyd ydynt sanctaidd, a’r bara sydd megis cyffredin, ie, petal wedi ei gysegru heddiw yn y llestr. {{angor|21:6|6}} Felly yr offeiriad a roddodd iddo ef y bara sanctaidd: canys nid oedd yno fara, ond y bara gosod, yr hwn a dynasid ymaith oddi gerbron yr ARGLWYDD, i osod bara brwd yn y dydd y tynnid ef ymaith. {{angor|21:7|7}} Ac yr oedd yno y diwrnod hwnnw;un o weision Saul yn aros gerbron yr ARGLWYDD, a’i enw Doeg, Edomiad, y pennaf o’r bugeiliaid oedd gan Saul. {{angor|21:8|8}} A dywedodd Dafydd with Ahime¬lech, Onid oes yma dan dy law di waywffon, neu gleddyf? canys ni ddygais fy nghleddyf na’m harfau chwaith i’m llaw, oherwydd bod gorchymyn y brenin ar ffrwst. {{angor|21:9|9}} A dywedodd yr offeiriad, Cleddyf Goleiath y Philistiad, yr hwn a leddaist ti yn nyffryn Ela; wele ef wedi ei oblygu mewn brethyn o’r tu ôl i’r effod: o chymeri hwnnw i ti, cymer; canys nid oes yma yr un arall ond hwnnw. A Dafydd a ddywedodd, Nid oes o fath hwnnw; dyro efi mi. ro {{angor|21:10|10}} Dafydd hefyd a gyfododd, ac a ffodd y dydd hwnnw rhag ofn Saul, ac a aeth at Achis brenin Gath. {{angor|21:11|11}} A gweision Achis a ddywedasant wrtho ef, Onid hwn yw Dafydd brenin y wlad? onid i hwn y canasant yn y dawnsiau, gan ddywedyd, Saul a laddodd iei filoedd, a Dafydd ei fyrddiwn? {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> 3u5i3352jialucsya434jjlq22802yn 104 3564 171608 171364 2026-10-10T07:01:12Z Tylopous 3717 angorau 171608 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>{{angor|21:12|12}} A Dafydd a osododd y geiriau hynny yn ei galon, ac a ofnodd yn ddirfawr rhag Achis brenin Gath. {{angor|21:13|13}} Ac efe a newidiodd ei wedd yn eu golwg hwynt; ac a gymerth arno ynfydu rhwng eu dwylo hwynt, ac a gripiodd ddrysau y porth, ac a ollyngodd ei boeryn i lawr ar ei farf. {{angor|21:14|14}} Yna y dywedodd Achis wrth ei weision, Wele, gwelwch y gŵr yn gwallgofi, paham y dygasoch ef ataf fi?: {{angor|21:15|15}} Ai eisiau ynfydion sydd arnaf fi, pan ddygasoch hwn i ynfydu o’m blaen i? a gaiff hwn ddyfod i’m ty i? {{angor|Pennod_22}}{{c|{{uc|Pennod XXII}}.}} {{bach|1 ''Minteioedd yn cyrchu at Dafydd, i Adùlam.'' 3 ''Yntau ym Mispah yn gorchymyn ei dad a’i fam i frenhin Moab:'' 5 ''ac wedi cael rhybudd gan Gad, yn dyfod i Hareth.'' 6 ''Saul, wrth ei erlid ef, yn achwyn rhag anffyddlondeb ei weision.'' 9 ''Döeg yn cyhuddo Ahimelech.'' 11 ''Saul yn gorchymyn lladd yr offeiriaid.'' 17 ''Y rhedewyr yn naccâu: a Döeg yn gwneuthur ei orchymyn ef.'' 20 ''Abïathar yn dïangc, ac yn dwyn y newyddion i Dafydd.''}} {{angor|22:1}} {{uc|A Dafydd}} a aeth ymaith oddi yno, ac a ddihangodd i ogof Adulam: a phan glybu ei frodyr a holl dy ei dad ef hynny, hwy a aethant i waered ato ef yno.; {{angor|22:2|2}} Ymgynullodd hefyd ato ef bob gŵr helbulus, a phob gŵr a oedd mewn dyled, a phob gŵr cystuddiedig o feddwl; ac efe a fu yn dywysog arnynt hwy: ac yr oedd gydag ef ynghylch pedwar cant o wŷr. {{angor|22:3|3}} A Dafydd a aeth oddi yno i Mispa Moab; ac a ddywedodd wrth frenin Moab, Deled, atolwg, fy nhad a’m mam i aros gyda chwi, hyd oni wypwyf beth a wnel Duw i mi. {{angor|22:4|4}} Ac efe a’u dug hwynt gerbron brenin Moab: ac arosasant gydag ef yr holl ddyddiau y bu Dafydd yn yr amddiffynfa. {{angor|22:5|5}} A Gad y proffwyd a ddywedodd wrth Dafydd, Nac aros yn yr arnddiffynfa; dos ymaith, a cherdda rhagot i wlad Jwda. Felly Dafydd a ymadawodd, ac a ddaeth i goed Hareth. {{angor|22:6|6}} A phan glybu Saul gael gwybodaeth am Dafydd, a’r gwŷr oedd gydag ef, (a Saul oedd yn aros yn Gibea dan bren yn Rama, a’i waywffon yn ei law, a’i holl weision yn sefyll o’i amgylch;) {{angor|22:7|7}} Yna Saul a ddywedodd wrth ei weision oedd yn sefyll o’i amgylch, Clywch, atolwg, feibion Jemini: A ddyry mab Jesse i chwi oll feysydd, a gwinllannoedd? a esyd efe chwi oll yn dywysogion ar filoedd, ac yn dywysogion ar gannoedd; {{angor|22:8|8}} Gan i chwi oll gydfwriadu i’m herbyn i, ac nad oes a fynego i mi wneuthur o’m mab i gynghrair a mab Jesse, ac nid oes neb ohonoch yn ddrwg ganddo o’m plegid i, nac yn datguddio i mi ddarfod I’m mab annog fy ngwas i gynllwyn i’m herbyn, megis y dydd hwn? {{angor|22:9|9}} Yna yr atebodd Doeg yr Edomiad, yr hwn oedd wedi ei osod ar weision Saul, ac a ddywedodd, Gwelais fab Jesse yn dyfod i Nob at Ahimelech mab Ahitub. {{angor|22:10|10}} Ac efe a ymgynghorodd drosto ef ft’r ARGLWYDD; ac a roddes fwyd iddo vf; cleddyf Goleiath y Philistiad a roddes rf’e hefyd iddo. {{angor|22:11|11}} Yna yr anfonodd y brenin i alw Ahimelech yr offeiriad, mab Ahitub, a lioll dy ei dad ef, sef yr offeiriaid oedd yn Nob. A hwy a ddaethant oll at y hrenin. {{angor|22:12|12}} A Saul a ddywedodds Gwrando yn awr, mab Ahitub. Dywedodd yntau, Wele fi, fy arglwydd. {{angor|22:13|13}} A dywedodd Saul wrtho ef, Paham y cydfwriadasoch i’m herbyn i, ti a mab’ Jesse, gan i ti roddi iddo fara, a chleddyf, ;ic ymgynghori â Duw drosto ef, fel y cyfodai yn fy erbyn i gynllwyn, megis heddiw? {{angor|22:14|14}} Ac Ahimelech a atebodd y brenin, ac a ddywedodd, Pwy ymysg dy holl weision di sydd mor ffyddlon a Dafydd, ac yn ddaw i’r brenin, ac yn myned wrth dy orchymyn, ac yn anrhydeddus yn dy dŷ di? {{angor|22:15|15}} Ai y dydd hwnnw y dechreuais i ymgynghori a Duw drosto ef? na ato Duw i mi. Na osoded y brenin ddim yn erbyn ei was, nac yn erbyn neb o dy fy nhad: canys ni wybu dy was di ddim o hyn oll, nac ychydig na llawer. {{angor|22:16|16}} A dywedodd y brenin, Gan farw y byddi farw, Ahimelech, tydi a holl fly dy dad. {{angor|22:17|17}} A’r brenin a ddywedodd wrth y rhedegwyr oedd yn sefyll o’i amgylch ef, Trowch, a lleddwch offeiriaid yr AR¬GLWYDD; oherwydd bod eu llaw hwynt hefyd gyda Dafydd, ac oherwydd iddynt wybod ffoi ohono ef, ac na fynegasant i mi. Ond gweis-<noinclude><references/></noinclude> 7tk3ie78cyirhgu3yupjwlgcslavq1e 104 3565 171609 171365 2026-10-10T07:02:52Z Tylopous 3717 angorau 171609 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>ion y brenin nid estynnent eu llaw i ruthro ar offeiriaid yr AR¬GLWYDD. {{angor|22:18|18}} A dywedodd y brenin wrth Doeg, Tro di, a rhuthra ar yr offeiriaid. A Doeg yr Edomiad a drodd, ac a ruthrodd ar yr offeiriaid, ac a laddodd y diwrnod hwnnw bump a phedwar ugain o wŷr, yn dwyn effod liain. {{angor|22:19|19}} Efe a drawodd hefyd Nob, dinas yr oft’eiriaid, â min y cleddyf, yn ŵr ac yn wraig, yn ddyn bach ac yn blentyn sugno, ac yn ych, ac yn asyn, ac yn oen, â min y cleddyf.:: {{angor|22:20|20}} Ond un mab i Ahimelech mab;, Ahitub, a’i enw Abiathar, a ddihangodd, ac a ffodd ar ôl Dafydd.;. ‘ {{angor|22:21|21}} Ac Abiathar a fynegodd i Dafydd,. ddarfod i Saul ladd offeiriaid yr AR¬GLWYDD. {{angor|22:22|22}} A dywedodd Dafydd wrth Abiathar, Gwybum y dydd hwnnw, pan oedd Doeg yr Edomiad yno, gan fynegi y mynegai; efe i Saul: myfi a fum achlysur marwotaeth i holl dylwyth ty dy dad di. {{angor|22:23|23}} Aros gyda mi; nac ofna: canys yr hwn sydd yn ceisio fy einioes i, sydd yn ceisio dy einioes dithau: ond gyda mi y byddi di gadwedig. {{angor|Pennod_23}}{{c|{{uc|Pennod XXIII}}.}} {{bach|1 ''Dafydd, wedi ymofyn â’r Arglwydd trwy Abïathar, yn gwaredu Ceilah:'' 7 ''a chwedi i Dduw ddangos iddo ddyfodiad Saul, a bradwriaeth y Ceiliaid, yn dïangc o Ceilah.'' 14 ''Jonathan yn dafod i Ziph, ac yn ei gysuro ef.'' 19 ''Y Ziphiaid yn dangos i Saul pa le yr oedd efe.'' 25 ''Yntau yn dïangc rhag Saul ym Maon, trwy ddyfod o’r Philistiaid i’r wlad:'' 29 ''ac yn trigo yn En-gedi.''}} {{angor|23:1}} {{uc|Yna}} y mynegasant i Dafydd, gan ddywedyd, Wele y Philistiaid yn ymladd yn erbyn Ceila; ac y maent hwy yn anrheithio yr ysguboriau. {{angor|23:2|2}} Am hynny y gofynnodd Dafydd i’r ARGLWYDD, gan ddywedyd, A af fi a tharo’r Philistiaid hyn? A’r ARGLWYDD a ddywedodd wrth Dafydd, DOS, a tharo’’r Philistiaid, ac achub Ceila.: {{angor|23:3|3}} A gwŷr Dafydd a ddywedasant wrtho ef, Wele ni yn ofnus yma yn Jwda: pa faint mwy os awn i Ceila, yn erbyn byddinoedd y Philistiaid? {{angor|23:4|4}} Yna Dafydd eilwaith a ymgyng¬horodd a’r ARGLWYDD. A’r ARGLWYDD a’i hatebodd ef, ac a ddywedodd, Cyfod, dos xxx i waered i Ceila; canys myfi a roddaf y Philistiaid yn dy law di. {{angor|23:5|5}} A Dafydd a’i wŷr a aethant i Ceila, ac a ymladdodd a’r Philistiaid: ac a ddug eu gwartheg hwynt, ac a’u trawodd hwynt a lladdfa fawr. Felly y gwaredodd Dafydd drigolion Ceila. {{angor|23:6|6}} A bu, pan ffodd Abiathar mab Ahimelech at Dafydd i Ceila, ddwyn ohono ef effod yn ei law. {{angor|23:7|7}} A mynegwyd i Saul ddyfod Dafydd i Ceila. A dywedodd Saul, Duw a’i rhoddodd ef yn fy llaw i: canys caewyd arno ef pan ddaeth i ddinas a phyrth ac a barrau iddi. {{angor|23:8|8}} A Saul a alwodd yr holl boblynghyd i ryfel, i fyned i waered i Ceila, i warchae as Dafydd ac ar ei wŷr. {{angor|23:9|9}} A gwybu Dafydd fod Saul yn bwriadu drwg i’w erbyn ef: ac efe a ddyvyfedodd wrth Abiathar yr offeiriad, Dwg yr effod. {{angor|23:10|10}} Yna y dywedodd Dafydd, O AR¬GLWYDD DDUW Israel, gan glywed y clybu dy was, fod Saul yn ceisio dyfod i (Eeila, i ddistrywio y ddinas er fy nwyn i. {{angor|23:11|11}} A ddyry arglwyddi Ceila fi yn ei law ef? a ddaw Saul i waered, megis y clybu dy was? O ARGLWYDD DDUW Israel, mynega, atolwg, i’th was. A’r ARGLWYDD a ddywedodd, Efe a ddaw i waered. {{angor|23:12|12}} Yna y dywedodd Dafydd, A ddyry arglwyddi Ceila fyfi a’m gwŷr yn llaw Saul? A’r ARGLWYDD a ddywedodd, Rhoddant. {{angor|23:13|13}} Yna y cyfododd Dafydd a’i wŷr, y rhai oedd ynghylch chwe chant, ac a aethant o Ceila, ac a rodiasant lle y gallent. A mynegwyd i Saul, fod Dafydd wedi dianc o Ceila; ac efe a beidiodd &, myned allan. {{angor|23:14|14}} A Dafydd a arhosodd yn yr anialwch mewn amddiffynfeydd, ac a arhodd mewn mynydd, yn anialwch Siff: a Saul a’i ceisiodd ef bob dydd: ond ni roddodd Duw ef yn ei law ef.; {{angor|23:15|15}} A gwelodd Dafydd fod Saul wedi myned allan i geisio ei einioes ef: a Dafydd oedd yn anialwch Siff, mewa coed. {{angor|23:16|16}} A Jonathan mab Saul a gyfododd, ac a aeth at Dafydd i’r coed, afra gryfhaodd ei law ef yn Nuw. {{angor|23:17|17}} Dywedodd hefyd wrtho ef, Nac ofna: canys llaw Saul fy nhad ni’th gaiff di, a thi a deyrnesi ar Israel, a minnau a fyddaf yn nesaf atat ti: a Saul fy nhad sydd yn gwybod hyn hefyd. {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> fn3l9jkney0gsg9fr0vylrzglyq7t93 104 3566 171628 171366 2026-10-10T11:18:44Z Tylopous 3717 angorau 171628 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>{{angor|23:18|18}} A hwy ill dau a wnaethant gyfamod gerbron yr ARGLWYDD. A Dafydd a arhosodd yn y coed; a Jonathan a aeth i’w dy ei hun. {{angor|23:19|19}} Yna y daeth y Siffiaid i fyny at Saul i Gibea, gan ddywedyd, Onid yw Dafydd yn ymguddio gyda ni mewn arnddiffynfeydd yn y coed, ym mryn Hachila, yr hwn sydd o’r tu deau i’r diffeithwch? {{angor|23:20|20}} Ac yn awr, O frenin, tyred i waered yn ôl holl ddymuniad dy galon; a bydded arnom ni ei roddi ef yn llaw y brenin. {{angor|23:21|21}} A dywedodd Saul, Bendigedig fyddoch chwi gan yr ARGLWYDD: canys tosturiasoch wrthyf. {{angor|23:22|22}} Ewch, atolwg, paratowch; eto myanwch wybod hefyd, ac edrychwch am ei gyniweirfa ef, lle y mae efe yn tramwy, a. phwy a’i gwelodd ef yno; canys dywedwyd i mi ei fod ef yn gyfrwys iawn. {{angor|23:23|23}} Edrychwch gan hynny, a mynnwch wybod yr holl lochesau y mae efe yn ymguddio ynddynt, a dychwelwch ataf fi a sicrwydd, fel yr elwyf gyda chwi; a os bydd efe yn y wlad, mi a chwiliaf amdano ef trwy holl filoedd Jwda. {{angor|23:24|24}} A hwy a gyfodasant, ac a aethant i Siff o flaen Saul: ond Dafydd a’i wvr oedd yn anialwch Maon, yn y rhos o’r tu deau i’r diffeithwch. {{angor|23:25|25}} Saul hefyd a’i wŷr a aeth i’w geisio ef. A mynegwyd i Dafydd: am hynny efe a ddaeth i waered i graig, ac a arhosodd yn anialwch Maon. A phan glybu Saul hynny, efe a erlidiodd ar ôl Dafydd yn anialwch Maon. {{angor|23:26|26}} A Saul a aeth o’r naill du i’r mynydd,: a Dafydd a’i wŷr o’r tu. arall i’r mynydd ac yr oedd Dafydd yn brysio i fyned ymaith rhag ofn Saul; canys Saul a’i wŷr a amgylchynasant Dafydd a’i wŷr, i’w dala hwynt. {{angor|23:27|27}} Ond cennad a ddaeth at Saul, gan ddywedyd, Brysia, a thyred: canys y Philistiaid a ymdaenasant ar hyd y wlad. {{angor|23:28|28}} Am hynny y dychwelodd Saul o erlid ar ôl Dafydd; ac efe a aeth yn erbyn y Philistiaid: oherwydd hynny y galwasaat y fan honno Sela Hammalecoth. {{angor|23:29|29}} A Dafydd a aeth i fyny oddi yno, ac a arhosodd yn amddiffynfeydd En-gedi. {{angor|Pennod_24}}{{c|{{uc|Pennod XXIV}}.}} {{bach|1 ''Dafydd, mewn ogof yn En-gedi, yn torri cwrr mantell Saul, ac yn arbed ei einioes ef;'' 8 ''ac wrth hynny yn dangos ei ddiniweidrwydd.'' 16 ''Saul yn cydnabod â’i fai, ac yn cymmeryd llw gan Dafydd, ac yn ymadael.''}} {{angor|24:1}} {{uc|A phan}} ddychwelodd Saul oddi ar ôl y Philistiaid, mynegwyd iddo, gan ddywedyd, Wele Dafydd yn anialwch En-gedi. {{angor|24:2|2}} Yna y cymerth Saul dair mil o wŷr flholedig o holl Israel; ac efe a aeth i pcisio Dafydd a’i wŷr, ar hyd copa creigiau y geifr gwylltion. {{angor|24:3|3}} Ac efe a ddaeth at gorlannau y defaid, ar y ffordd; ac yno yr oedd ogof: a Saul a aeth i mewn i wasanaethu ei gorff. A Dafydd a’i wŷr oedd yn aros yn ystlysau yr ogof. {{angor|24:4|4}} A gwŷr Dafydd a ddywedasant wrtho ef, Wele y dydd am yr hwn y dywedodd yr ARGLWYDD wrthyt, Wele fi yn rhoddi dy elyn yn dy law di, fel y gwnelych iddo megis y byddo da yn dy olwg. Yna Dafydd a gyfododd, ac a dorrodd gŵr y fantell oedd am Saul yn ddirgel. {{angor|24:5|5}} Ac wedi hyn calon Dafydd a’i trawodd ef, oherwydd iddo dorri cwr mantell Saul. {{angor|24:6|6}} Ac efe a ddywedodd wrth ei wŷr, Na ato yr ARGLWYDD i mi wneuthur y peth hyn i’m meistr, eneiniog yr ARGLWYDD, i estyn fy llaw yn ei erbyn ef; oblegid eneiniog yr ARGLWYDD yw efe. {{angor|24:7|7}} Felly yr ataliodd Dafydd ei wŷr a’r geiriau hyn, ac ni adawodd iddynt gyfodi yn erbyn Saul. A Saul a gododd i fyny o’r ogof, ac a aeth i ffordd. {{angor|24:8|8}} Ac ar ôl hyn Dafydd a gyfododd, ac a aeth allan o’r ogof; ac a lefodd ar ôl Saul, gan ddywedyd, Fy arglwydd frenin. A phan edrychodd Saul o’i ôl, Dafydd a ostyngodd ei wyneb tua’r ddaear, ac a ymgrymodd. {{angor|24:9|9}} A Dafydd a ddywedodd wrth Saul, Paham y gwrandewi eiriau dynion, gan ddywedyd, Wele, y mae Dafydd yn ceisio niwed id? {{angor|24:10|10}} Wele, dy lygaid a welsant y dydd hwn ddarfod i’r ARGLWYDD dy roddi di yn fy llaw i heddiw yn yr ogof: a dywedwyd wrthyf am dy ladd di; ond fy enaid a’th arbedodd di: a dywedais, Nid eslynnaffy llaw yn erbyn fy meistr; canys i. nciniog yr ARGLWYDD yw efe. {{angor|24:11|11}} Fy nhad hefyd, gwêl, ie gwêl<noinclude><references/></noinclude> h10g9ocffkar2yifk4c20wtmv5psti6 104 3567 171629 171367 2026-10-10T11:20:43Z Tylopous 3717 angorau 171629 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>gŵr ily f;mtell yn fy llaw i: canys pan dorrais yinnith gŵr dy fantell di, heb dy ladd; gwyhydd a gwel. nad oes yn fy llaw i ddrygioni na chamwedd, ac na phechais i’th erbyn: eto yr wyt ti yn hela fy einioes i, i’w dala hi. {{angor|24:12|12}} Barned yr ARGLWYDD rhyngof fi a thithau, a dialed yr ARGLWYDD fi amat ti: ond ni bydd fy llaw i arnat ti. {{angor|24:13|13}} Megis y dywed yr hen ddihareb, Oddi wrth y rhai anwir y daw anwiredd: ond ni bydd fy llaw i arnat ti. {{angor|24:14|14}} Ar ôl pwy y daeth brenin Israel allan? ar ôl pwy yr ydwyt ti yn erlid? ar ôl ei marw, ar ôl chwannen. {{angor|24:15|15}} Am hynny bydded yr ARGLWYDD yn farnwr, a barned rhyngof fi a thi: edryched hefyd, a dadleued fy nadi, ac achubed fi o’th law di. {{angor|24:16|16}} A phan orffennodd Dafydd lefaru y geiriau hyn wrth Saul, yna y dywedodd Saul, Ai dy lef di yw hon, fy mab Dafydd? A Saul a ddyrchafodd ei lef, ac a wylodd. {{angor|24:17|17}} Efe a ddywedodd hefyd wrth Da¬fydd, Cyfiawnach wyt ti na myfi: canys ti a delaist i mi dda, a minnau a delais i ti ddrwg. {{angor|24:18|18}} A thi a ddangosaist heddiw wneuthur ohonot a mi ddaioni: oherwydd rhoddodd yr ARGLWYDD fi yn dy law di, ac ni’m lleddaist. {{angor|24:19|19}} Oblegid os caffai ŵr ei elyn, a ollyngai efe ef mewn ffordd dda? am hynny yr ARGLWYDD a dalo i ti ddaioni, am yr hyn a wnaethost i mi y dydd hwn. {{angor|24:20|20}} Ac wele yn awr, mi awngandeyrnasu y teyrnesi di, ac y sicrheir brenhiniaeth Israel yn dy law di. {{angor|24:21|21}} Twng dithau wrthyf fi yn awr i’r ARGLWYDD, na thorri ymaith fy had i ar fy ôl, ac na ddifethi fy enw i o dy fy nhad. {{angor|24:22|22}} A Dafydd a dyngodd wrth Saul. A Saul a aeth i’w dy: Dafydd hefyd a’i wŷr a aethant i fyny i’r amddiffynfa. {{angor|Pennod_25}}{{c|{{uc|Pennod XXV}}.}} {{bach|1 ''Marwolaeth Samuel.'' 2 ''Dafydd yn Paran yn danfon at Nabal:'' 10 ''a chwedi ei gyffrôi trwy daeogrwydd Nabal, ar fedr ei ddifetha ef.'' 14 ''Abigail yn cael gwybod hynny,'' 18 ''yn cymmeryd anrheg,'' 23 ''a thrwy ei doethineb,'' 32 ''yn dyhuddo Dafydd.'' 36 ''Nabal wedi clywed hynny, yn marw.'' 39 ''Dafydd yn prïodi Abigail ac Ahinoam.'' 44 ''Rhoddi Michal i Phalti.''}} {{angor|25:1}} {{uc|A bu}} farw Samuel; a holl Israel a ymgynullasant, ac a alarasant am¬dano ef, ac a’i claddasant ef yn ei dy yn Rama. A Dafydd a gyfododd, ac a aeth i waered i anialwch Paran. {{angor|25:2|2}} Ac yr oedd gŵr ym Maon, a’i gyfoeth yn Carmel; a’r gŵr oedd fawr iawn, ac iddo ef yr oedditair mil o ddefaid, a mil o eifr: ac yr oedd efe yn cneifio ei ddefaid yn Carmel.: {{angor|25:3|3}} Ac enw y gŵr oedd Nabal; ac .enw ei wraig Abigail: a"r, wraig oedd yn dda ei deall, ac yn deg d gwedd: a’r gŵr oedd galed, a drwg ei weithredoedd; a Chalebiad oedd efe. {{angor|25:4|4}} A chlybu Dafydd yn yr aniahaeh, fod Nabal yn cneifio ei ddefaid. {{angor|25:5|5}} A Dafydd a anfonodd ddeg o lanciau; a Dafydd a ddywedodd wrth y llanciau, Cerddwch i fyny i Carmel, ac ewch at Nabal, a chyferchwch well iddo yn fy enw i. {{angor|25:6|6}} Dywedwch fel hyn hefyd wrtho ef sydd yn byw mewn llwyddiant, Caffech di heddwch, a’th dy heddwch, a’r hyn oll sydd eiddot ti heddwch. {{angor|25:7|7}} Ac yn awr clywais fod rhai yn cneifio i ti: yn awr y bugeiliaid sydd gennyt a fuant gyda ni, ni wnaethom sarhad arnynt hwy, ac ni bu ddim yn eisiau iddynt, yr holl ddyddiau y buant hwy yn Carmel. {{angor|25:8|8}} Gofyn i’th lanciau, a hwy a fynegant i ti: gan hynny caed y llanciau hyn ffafr yn dy olwg di; canys ar ddiwrnod da y daethom ni; dyro, atolwg, yr hyn a ddelo i’th law, i’th weision, ac i’th fab Dafydd. {{angor|25:9|9}} Ac wedi dyfod llanciau Dafydd, hwy a ddywedasant wrth Nabal yn ôl yr holl eiriau hynny yn enw Dafydd, ac a dawsant. {{angor|25:10|10}} A Nabal a atebodd weision Da¬fydd, ac a ddywedodd, Pwy yw Dafydd? a phwy yw mab Jesse? llawer sydd o weision heddiw yn torn ymaith bob un oddi wrth ei feistr. {{angor|25:11|11}} A gymeraf fi fy mara a’m dwfr,;a’m cig a leddais i’m cneifwyr, a’u rhoddi i wŷr nis gwn o ba le y maent? {{angor|25:12|12}} Felly llanciau Dafydd a droesant i’w ffordd, ac a ddychwelasant, ac a ddaethant, ac a fynegasant iddo ef yr hoB eiriau hynny. ‘ .’: {{angor|25:13|13}} A Dafydd a ddywedodd wrth ei wŷr, Gwregyswch bob un ei gleddyf. Ac ymwregysodd pob un ei gledd-<noinclude><references/></noinclude> 4388gu3vkomxhfakmw8zqcv4cfa3lp0 104 3568 171630 6737 2026-10-10T11:22:13Z Tylopous 3717 angorau 171630 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>yf: ymwregysodd Dafydd hefyd ei gleddyf: ac ynghylch pedwar cant o wŷr a aeth i fyny ar ôl Dafydd, a dau gant a drigasant gyda’r dodrefn. {{angor|25:14|14}} I Ac un o’r llanciau a fynegodd i Abigail gwraig Nabal, gan ddywedyd, .Wele, Dafydd a anfonodd genhadau a’r anialwch i gyfarch gwell i’n meistr ni, ond efe a’u difenwodd hwynt. {{angor|25:15|15}} A’r gwŷr fu dda iawn wrthym ni; ac ni wnaed sarhad arnom ni, ac ni bu i ni ddim yn eisiau yr holl ddyddiau y rhodiasom gyda hwynt, pan oeddem yn y maes. {{angor|25:16|16}} Mur oeddynt hwy i ni nos a dydd, yr holl ddyddiau y buom gyda hwynt yn cadw y defaid. {{angor|25:17|17}} Yn awr gan hynny gwybydd, ac ystyria beth a wnelych: canys paratowyd drwg yn erbyn ein meistr ni, ac yn erbyn ei holl dy ef: canys efe sydd fab i Belial, fel na ellir ymddiddan ag ef. {{angor|25:18|18}} Yna Abigail a frysiodd, ac a gymerth ddau cant o fara, a dwy gostrelaid o win, a phump o ddefaid wedi eu gwneuthur yn barod, a phum hobaid o gras ŷd, a chan swp o resin, a dau can teisen o ffigys, ac a’u gosododd ar asynnod. {{angor|25:19|19}} A hi a ddywedodd wrth ei gweision, Cerddwch o’m blaen i; wele fi yn dyfod ar eich ôl: ond wrth Nabal ei gŵr nid ynganodd hi. {{angor|25:20|20}} Ac a hi yn marchogaeth ar asyn, ac yn dyfod i waered ar hyd ystlys y mynydd; yna, wele Dafydd a’i wŷr yn dyfod i waered i’w herbyn; a hi a gyfarfu a hwynt. {{angor|25:21|21}} A dywedasai Dafydd, Diau gadw ohonof fi yn ofer yr hyn oll oedd gan hwn yn yr anialwch, fel na bu dim yn eisiau o’r hyn oll oedd ganddo ef: canys efe a dalodd i mi ddrwg dros dda. {{angor|25:22|22}} Felly y gwnelo Duw i elynion Dafydd, ac ychwaneg, os gadawaf o’r hyn oll sydd ganddo ef, erbyn goleuni y bore, un gwryw. {{angor|25:23|23}} A phan welodd Abigail Dafydd, hi a frysiodd ac a ddisgynnodd oddi ar yr asyn, ac a syrthiodd gerbron Dafydd ar ei hwyneb, ac a ymgrymodd hyd lawr, {{angor|25:24|24}} Ac a syrthiodd wrth ei draed ef, ac a ddywedodd, Arnaf fi, fy arglwydd, arnaf fi bydded yr anwiredd, a llefared dy wasanaethferch, atolwg, wrthyt, a gwrando eiriau dy lawforwyn. {{angor|25:25|25}} Atolwg, na osoded fy arglwydd ei galon yn erbyn y gŵr Belial hwn, sef Nbal: canys fel y mae ei enw ef, felly y mae yntau; Nabal yw ei enw ef, ac ynfydrwydd sydd gydag ef: a minnau dy wasanaethferch, ni welais weision fy arglwydd, y rhai a anfonaist. {{angor|25:26|26}} Ac yn awr, fy arglwydd, fel y mae yr ARGLWYDD yn fyw, ac mai byw dy enaid di, gan i’r ARGLWYDD dy luddias di rhag dyfod i dywallt gwaed, ac i ymddial â’th law dy hun; yn awr bydded dy elynion di, a’r sawl a geisiant niwed i’m harglwydd, megis Nabal. {{angor|25:27|27}} Ac yn awr yr anrheg yma, yr hon a ddug dy wasanaethferch i’m harglwydd, rhodder hi i’r llanciau sydd yn canlyn fy arglwydd. {{angor|25:28|28}} A maddau, atolwg, gamwedd dy wasanaethferch: canys yr ARGLWYDD gan wneuthur a wna i’m harglwydd dŷ sicr; oherwydd fy arglwydd sydd yn ymladd rhyfeloedd yr ARGLWYDD, a drygioni ni chafwyd ynot ti yn dy holl ddyddiau. {{angor|25:29|29}} Er cyfodi o ddyn i’th erlid di, ac i geisio dy enaid; eto enaid fy arglwydd a fydd wedi ei rwymo yn rhwymyn y bywyd gyda’r ARGLWYDD dy DDUW; ac enaid dy elynion a chwyrn deifl efe, fel o ganol ceudeb y ffon dafl. {{angor|25:30|30}} A phan wnelo yr ARGLWYDD i’m harglwydd yn ôl yr hyn oll a lefarodd efe o ddaioni amdanat, a phan y’th osodo di yn llaenor ar Israel; {{angor|25:31|31}} Yna ni bydd hyn yn ochenaid i ti, nac yn dramgwydd calon i’m harglwydd, ddarfod i ti dywallt gwaed heb achos, nefl ddial o’m harglwydd ef ei hun: ond pan wnelo Duw ddaioni i’m harglwydd, yna cofia di dy lawforwyn. {{angor|25:32|32}} iA dywedodd Dafydd wrth Abigail, Bendigedig fyddo ARGLWYDD DDUW Israel, yr hwn a’th anfonodd di y dydd hwn i’m cyfarfod i: {{angor|25:33|33}} Bendigedig hefyd fo dy gyngor, a bendiegedig fyddych dithau yr hon a’m lluddiaist y dydd hwn rhag dyfod i dywallt gwaed, ac i ymddial â’m llaw fy hun. {{angor|25:34|34}} Canys yn wir, fel y mae ARGLWYDD DDUW Israel yn fyw, yr hwn a’m hataliodd i rhag dy ddrygu di, oni buasai i ti frysio a dyfod i’m cyfarfod, diau na adawsid i Nabal, erbyn goleuni y bore, un a bisai ar bared. {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> bhk5p566vjqakf97ls0qmhh1hn71mab 104 3569 171631 171368 2026-10-10T11:23:46Z Tylopous 3717 angorau 171631 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>{{angor|25:35|35}} Yna y cymerodd Dafydd o’i llaw hi yr hyn a ddygasai hi iddo ef; ac a ddy¬wedodd wrthi Aii, DOS i fyny mewn heddwch i’th dy: gwêl, mi a wrandewais ar dy lais, ac a dderbyniais dy wyneb. {{angor|25:36|36}} Ac Abigail a ddaeth at Nabal; ac wele, yr oedd gwledd ganddo ef yn ei dŷ, fel gwledd brenin: a chalon Nabal oedd lawen ynddo ef; canys meddw iawn oedd fife: am hynny nid ynganodd hi wrtho ef air, na bychan na mawr, nes goleuo y bore. {{angor|25:37|37}} A’r bore pan aeth ei feddwdod allan o Nabal, mynegodd ei wraig iddo ef y geiriau hynny; a’i galon ef a fu farw o’i fewn, ac efe a aeth fel carreg. {{angor|25:38|38}} Ac ynghylch pen y deng niwmod y ttawodd yr ARGLWYDD Nabal, fel y bu efe farw. {{angor|25:39|39}} A phan glybu Dafydd farw Nabal, efe a ddywedodd, Bendigedig fyddo yr ARGLWYDD, yr hwn a ddadleuodd achos fy sarhad i oddi ar law Nabal, ac a ataliodd ei was rhag drwg: canys yr ARGLWYDD a drodd ddrygioni Nabal ar ei ben ei hun. Dafydd hefyd a anfonodd i ymddiddan ag Abigail, am ei chymryd hi yn wraig iddo. {{angor|25:40|40}} A phan ddaeth gweision Dafydd at Abigail i Carmel, hwy a lefarasant wrthi, gan ddywedyd, Dafydd a’n hanfonodd ni atat ti, i’th gymryd di yn wraig iddo. {{angor|25:41|41}} A hi a gyfododd, ac a ymgrymodd ar ei hwyneb hyd lawr; ac a ddywedodd, Wele dy forwyn yn wasanaethferch i olchi traed gweision fy arglwydd. {{angor|25:42|42}} Abigail hefyd a frysiodd, ac a gyfododd, ac a farchogodd ar asyn, a phump o’i llancesau yn ei chanlyn: a hi a aeth ar ôl cenhadau Dafydd, ac a aeth yn wraig iddo ef. {{angor|25:43|43}} A Dafydd a gymerth Ahinoam o Jesreel; a hwy a fuant ill dwyoedd yn wragedd iddo ef. {{angor|25:44|44}} A Saul a roddasai Michal ei ferch, gwraig Dafydd, i Phalli mab Lais, o Alim. {{angor|Pennod_26}}{{c|{{uc|Pennod XXVI}}.}} {{bach|1 ''Saul, wedi i1 ''.''r Ziphiaid ddatguddio Dafydd, yn dyfod i Hachilah yn ei erbyn ef.'' 5 ''Dafydd yn dyfod i1 ''.''r wersyllfa ac yn rhwystro i Abisai ladd Saul: etto yn cymmeryd ei waywffon ef a1 ''.''i ddwfr-lestr.'' 13 ''Dafydd yn ceryddu Abner;'' 18 ''ac yn cynghori Saul.'' 21 ''Saul yn cydnabod ei fai.''}} {{angor|26:1}} {{uc|A’r}} Siffiaid a ddaethant at Saul i Gibea, gan ddywedyd, Onid ydyw Dafydd yn llechu ym mryn Hachila, ar gyfer y diffeithwch? {{angor|26:2|2}} Yna y cyfododd Saul, ac a aeth i waered i anialwch Siff, a thair mil o etholedigion gwŷr Israel gydag ef, i geisio Dafydd yn anialwch Siff. {{angor|26:3|3}} A Saul a wersyllodd ym mryn Hachila, yr hwn sydd ar gyfer y diffeith¬wch, wrth y ffordd: a Dafydd oedd yn aros yn yr anialwch; ac efe a welodd fod Saul yn dyfod ar ei ôl ef i’r anialwch. {{angor|26:4|4}} Am hynny Dafydd a anfonodd ysbiwyr, ac a wybu ddyfod o Saul yn sicr. {{angor|26:5|5}} A Dafydd a gyfododd, ac a ddaeth i’r lle y gwersyllasai Saul ynddo: a chanfu Dafydd y lle yr oedd Saul yn gorwedd ynddo, ac Abner mab Ner, tywysog ei lu. A Saul oedd yn gorwedd yn y wersyllfa, a’r bobl yn gwersyllu o’i amgylch ef. {{angor|26:6|6}} Yna y llefarodd Dafydd, ac y dywedodd wrth Ahimelech yr Hethiad, ac wrth Abisai mab Serfia, brawd Joab, gan ddywedyd, Pwy a â i waered gyda mi at Saul i’r gwersyll? A dywedodd Abisai, Myfi a af i waered gyda thi. {{angor|26:7|7}} Felly y daeth Dafydd ac Abisai at y bobl liw nos. Ac wele Saul yn gorwedd ac yn cysgu yn y wersyllfa, a’i waywffon wedi ei gwthio i’r ddaear wrth ei obennydd ef: ac Abner a’r bobl oedd yn gor¬wedd o’i amgylch ef. {{angor|26:8|8}} Yna y dywedodd Abisai wrth Dafydd, Duw a roddes heddiw dy elyn yn dy law di: yn awr gan hynny gad i mi ei daro ef, atolwg, a gwaywffon, hyd y ddaear un waith, ac nis aildrawaf ef. {{angor|26:9|9}} A Dafydd a ddywedodd wrth Abisai, Na ddifetha ef: canys pwy a estynnai ei law yn erbyn eneiniog yr ARGLWYDD, ac a fyddai ddieuog? {{angor|26:10|10}} Dywedodd Dafydd hefyd. Fel: mae yr ARGLWYDD yn fyw, naill ai y ARGLWYDD a’i tery ef; ai ei ddydd ef a ddaw i farw; ai efe a ddisgyn i’r rhyfel: ac a ddifethir. {{angor|26:11|11}} Yr ARGLWYDD a’m cadwo i rhai estyn fy llaw yn erbyn eneiniog yr Aaf GLWYDD: ond yn awr, cymer, atolwg, m waywffon sydd wrth ei obennydd ef, a’q llestr dwfr, ac awn ymaith. {{angor|26:12|12}} A Dafydd a gymerth y wayw-<noinclude><references/></noinclude> oob24pwzdv9a82p6mg0lueh2j6tbhkc 104 3570 171632 171369 2026-10-10T11:25:11Z Tylopous 3717 angorau 171632 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>ffon a’r llestr dwfr oddi wrth obennydd Saul a hwy a aethant ymaith; ac nid oedd neb yn gweled, nac yn gwybod, nac yn neffro: canys yr oeddynt oll yn cysgu; oberwydd trymgwsg oddi wrth yr AR¬GLWYDD a syrthiasai arnynt hwy. {{angor|26:13|13}} Yna Dafydd a aeth i’r tu hwnt, ac a safodd ar ben y mynydd o hirbell; ac, encyd fawr rhyngddynt; j {{angor|26:14|14}} A Dafydd a lefodd ar y bobl, ac ar| Abner mab Ner, gan ddywedyd, Onid’ atebi di, Abner? Yna Abner a atebodd, ac a ddywedodd, Pwy ydwyt ti sydd yn llefain ar y brenin? {{angor|26:15|15}} A Dafydd a ddywedodd wrth Abner, Onid gŵr ydwyt ti? a phwy sydd fel ti yn Israel? a phaham na chedwaist dyl arglwydd frenin? canys daeth un o’q bobl i ddifetha’r brenin dy arglwydd di. I {{angor|26:16|16}} Nid da y peth hyn a wnaethost ti, Fel y mae yr ARGLWYDD yn fyw, meibion euog o farwolaeth ydych chwi, am na chadwasoch eich meistr, eneiniog yr ARGLWYDD. Ac yn awr edrychwch pa le y mae gwaywffon y brenin, a’r llestr dwfr oedd wrth ei obennydd ef. {{angor|26:17|17}} A Saul a adnabu lais Dafydd, ac a ddywedodd, Ai dy lais di yw hwn, fy mab Dafydd? A dywedodd Dafydd, ‘Py llais i ydyw, fy arglwydd frenin. {{angor|26:18|18}} Dywedodd hefyd, Paham y mae fy arglwydd fel hyn yn erlid ar ôl ei was? canys beth a wneuthum? neu pa ddrygioni sydd yn fy llaw? {{angor|26:19|19}} Yn awr gan hynny, atolwg, gwrandawed fy arglwydd frenin eiriau ei wasanaethwr. Os yr ARGLWYDD a’th anogodd ‘ di i’m herbyn, arogled offrwrn: ond os t meibion dynion, melltigedig fyddant j Ay gcrbron yr ARGLWYDD; oherwydd |AV a’ui gyrasant i allan heddiw, fel nad Iwyt yn cael glynu yn etifeddiaeth yr ARGLWYDD, gan ddywedyd, DOS, gwasan.tclliii dduwiau dieithr. {{angor|26:20|20}} Yn awr, gan hynny, na syrthied fy upward i i’r ddaear o flaen wyneb yr ARGLWYDD: canys brenin Israel a ddaeth ill.in i geisio chwannen, megis un yn hela prins yn y mynyddoedd. {{angor|26:21|21}} Yna Saul a ddywedodd, Pechais: ilMhwel, Dafydd fy mab: canys ni’th hliygaf mwy; oherwydd gwerthfawr fu I’, eimoes i yn dy olwg di y dydd hwn: iM’le, ynfyd y gwneuthum, a mi a gyfeilinmais yn ddirfawr. {{angor|26:22|22}} A Dafydd a atebodd, ac a ddywedndd, Wele waywffon y brenin; deled un o’r xxxx llanciau drosodd, a chyrched hi. {{angor|26:23|23}} Yr ARGLWYDD a dalo i bob un ei nvliawnder a’i ffyddlondeb: canys yr ARGLWYDD a’th roddodd di heddiw yn Iv llaw i; ond nid estynnwn i fy llaw yn i ibyn eneiniog yr ARGLWYDD. {{angor|26:24|24}} Ac wele, megis y bu werthfawr dy i.nnoes di heddiw yn fy ngolwg i, felly H erthfawr fyddo fy einioes innau yng ngolwg yr ARGLWYDD, a gwareded fi o bob cyfyngdra. {{angor|26:25|25}} Yna y dywedodd Saul wrth Dafydd, Bcndigedig fych di, fy mab Dafydd: liLtyd ti a wnei fawredd, ac a orchfygi ilug llaw. A Dafydd a aeth i ffordd;;i Saul a ddychwelodd i’w fangre ei liun. {{angor|Pennod_27}}{{c|{{uc|Pennod XXVII}}.}} {{bach|1 ''Saul yn clywed bod Dafydd yn Gath, ac heb ei geisio ef mwyach.'' 5 ''Dafydd yn cael Siclag gan Achis;'' 8 ''a chan yspeilio gwledydd eraill, yn peri i Achis goelio mai yn erbyn Judah yr ymladdasai efe.''}} {{angor|27:1}} {{uc|A Dafydd}} a ddywedodd yn ei galon, 1\ Yn awr difethir fi ryw ddydd trwy l.iw Saul: nid oes dim well i mi na dianc i ilir y Philistiaid; fel yr anobeithio Saul i lily fod o hyd i mi, ac na’m ceisio mwyl 11 lioll derfynau Israel. Felly y dihangaf i’i l.iw ef. {{angor|27:2|2}} A Dafydd a gyfododd, ac a dramwyoild, efe a’r chwe channwr oedd gydag ef, lit Ailiis mab Maoch, brenin Gath. {{angor|27:3|3}} A D.ifydd a arhosodd gydag Achis yn G.iili, etc u’l wŷr, pob un gyda’i deulu; Datydd a’i ddwy wraig, Ahinoam y Jesreeles, ac Abigail gwraig NabaT, y Garmeles. {{angor|27:4|4}} A mynegwyd i Saul, ffoi o Dafydd i Gath: ac ni chwanegodd efe ei geisio ef mwy. {{angor|27:5|5}} A Dafydd a ddywedodd wrth Achis, O chefais yn awr ffafr yn dy olwg di, rhodder i mi le yn un o’r maestrcfi, fel y trigwyf yno: canys paham yr erys dy was di yn ninas y brenin gyda thi? {{angor|27:6|6}} Yna Achis a roddodd iddo ef y dydd hwnnw Siclag; am hynny y mae Siclag yn eiddo brenhinoedd Jwda hyd y dydd hwn. {{angor|27:7|7}} A rhifedi y dyddiau yr arhosodd<noinclude><references/></noinclude> hi3quirmgbn6ttpcrj2q24ihvipikye 104 3571 171633 171370 2026-10-10T11:26:37Z Tylopous 3717 angorau 171633 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>Dafydd yng ngwlad y Philistiaid, oedd flwyddyn a phedwar mis. {{angor|27:8|8}} A Dafydd a’i wŷr a aethant i fyny, ac a ruthrasant ar y Gesuriaid, a’r Gesriaid, a’r Amaleciaid: canys hwynt-hwy gynt oedd yn preswylio yn y wlad, ffordd yr elych i Sur, ie, hyd wlad yr Ain’t. {{angor|27:9|9}} A Dafydd a drawodd y wlad; ac ni adawodd yn fyw ŵr na gwraig; ac a ddug y defaid, a’r gwartheg, a’r asynnod, a’r camelod, a’r gwisgoedd, ac a ddychwel¬odd ac a ddaeth at Achis. {{angor|27:10|10}} Ac Achis a ddywedodd, I ba le y rhuthrasoch chwi heddiw? A dywedodd Dafydd, Yn erbyn tu deau Jwda, ac yn erbyn tu deau y Jerahmeeliaid, ac yn erbyn tu deau y Ceneaid. {{angor|27:11|11}} Ac ni adawsai Dafydd yn fyw ŵr na gwraig, i ddwyn chwedlau i Gath; gan ddywedyd, Rhag mynegi ohonynt i’n herbyn, gan ddywedyd, Fel hyn y gwnaeth Dafydd, ac felly y bydd ei arfer ef yr holl ddyddiau yr arhoso efe yng ngwlad y Philistiaid. {{angor|27:12|12}} Ac Achis a gredodd Dafydd, gan ddywedyd, Efe a’i gwnaeth ei hun yn ffiaidd gan ei bobl ei hun Israel; am hynny y bydd efe yn was i mi yn dragywydd. {{angor|Pennod_28}}{{c|{{uc|Pennod XXVIII}}.}} {{bach|1 ''Achis yn hyderu ar Dafydd.'' 3 ''Saul wedi difetha y dewiniaid,'' 4 ''yn ei ofn, wedi i Dduw ei wrthod,'' 7 ''yn myned at ddewines:'' 9 ''a honno yn codi i fynu Samuel.'' 15 ''Saul, wrth glwyed ei ddinystr, yn llewigu;'' 21 ''a’r wraig a’i weision yn ei nerthu ef â bwyd.''}} {{angor|28:1}} {{uc|A’r}} Philistiaid yn y dyddiau hynny a gynullasant eu byddinoedd yn llu, i ymladd yn erbyn Israel. A dywedodd Achis wrth Dafydd, Gwybydd di yn hysbys, yr ei di gyda mi allan i’r gwersylloedd, ti a’th wŷr. {{angor|28:2|2}} A dywedodd Dafydd wrth Achis, Yn ddiau ti a gei wybod beth a all dy was; ei wneuthur. A dywedodd Achis wrth Dafydd, Yn wir minnau a’th osodaf di yn geidwad ar fy mhen i byth. {{angor|28:3|3}} A Samuel a fuasai farw; a holl Israel a alarasent amdano ef, ac a’i claddasent yn Rama, sef yn ei ddinas ei hun. A Saul a yrasai ymaith y swynyddion a’r dewiniaid o’r wlad. ‘ {{angor|28:4|4}} A’r Philistiaid a ymgynullasant ac a ddaethant ac a wersyllasant yn Sunenu a Saul a gasglodd holl Israel ynghyd; a hwy a wersyllasant yn Gilboa. {{angor|28:5|5}} A phan welodd Saul wersyll y Philist¬iaid, efe a ofnodd, a’i galon a ddychrynodd yn ddirfawr. {{angor|28:6|6}} A phan ymgynghorodd Saul a’r AR~ GLWYDD, nid atebodd yr ARGLWYDD iddo, na thrwy freuddwydion, na thrwy Urim, na thrwy broffwydi. {{angor|28:7|7}} Yna y dywedodd Saul wrth ei weision, Ceisiwch i mi wraig o berchen, ysbryd dewiniaeth, fel yr elwyf ati, ac yr ymofynnwyf a hi. A’i weision a ddywedasant wrtho, Wele, y mae gwraig o berchen ysbryd dewiniaeth yn Endor.; {{angor|28:8|8}} A Saul a newidiodd ei ddull, ac a wisgodd ddillad eraill; ac efe a aeth, a dau ŵr gydag ef, a hwy a ddaethant at ywraig liw nos. Ac efe a ddywedodd, Dewinia, atolwg, i mi trwy ysbryd’ dewiniaeth, a dwg i fyny ataf fi yr hwn a ddywedwyf wrthyt. {{angor|28:9|9}} A’r wraig a ddywedodd wrtho ef, Wele, ti a wyddost yr hyn a wnaeth Saul, yr hwn a ddifethodd y swynyddion a’r’ dewiniaid o’r wlad: paham gan hynny yr ydwyt ti yn gosod magi yn erbyn fy’’ einioes i, i beri i mi farw? {{angor|28:10|10}} A Saul a dyngodd wrthi hi i’r AR¬GLWYDD, gan ddywedyd, Fel mai byw yr ARGLWYDD, ni ddigwydd i ti niwed am y peth hyn. {{angor|28:11|11}} Yna y dywedodd y wraig, Pwy a ddygaf fi i fyny atat ti? Ac efe a ddywed¬odd, Dwg i mi Samuel i fyny. {{angor|28:12|12}} A’r wraig a ganfu Samuel, ac a lefodd â llef uchel: a’r wraig a lefarodd wrth Saul, gan ddywedyd, Paham y twyllaist fi? canys ti yw Saul. {{angor|28:13|13}} A’r brenin a ddywedodd wrthi hi, Nac ofna: canys beth a welaist ti? A’r wraig a ddywedodd wrth Saul, Duwiau a welais yn dyrchafu o’r ddaear. {{angor|28:14|14}} Yntau a ddywedodd wrthi. Pa ddull sydd arno ef? A hi a ddywedodd, Gwr hen sydd yn dyfod i fyny, a hwnnw yn gwisgo manteil. A gwybu Saul mai Samuel oedd efe, ac efe a ostyngodd ei wyneb i lawr, ac a ymgrymodd. {{angor|28:15|15}} A Samuel a ddywedodd wrth Saul, Paham yr aflonyddaist arnaf, gan beri i mi ddyfod i fyny? A dywedodd Saul, Y mae yn gyfyng iawn arnaf fi: canys y mae y Philistiaid yn rhyfela yn fy erbyn i, a Duw a giliodd oddi wrthyf fi, ac nid yw yn fy ateb mwyach, na thrwy law pro-<noinclude><references/></noinclude> q7fmvp3i4opceroxswdn9z2fg0dtqe2 104 3572 171634 171371 2026-10-10T11:28:08Z Tylopous 3717 angorau 171634 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>ffwydi, na thrwy freudd¬wydion: am hynny y gelwais arnat ti, i hysbysu i mi beth a wnawn. {{angor|28:16|16}} Yna y dywedodd Samuel, Paham gan hynny yr ydwyt ti yn ymofyn a mi, gan i’r ARGLWYDD gilio oddi wrthyt, a bod yn elyn i ti? {{angor|28:17|17}} Yr ARGLWYDD yn ddiau a wnaeth iddo, megis y llefarodd trwy fy llaw i: canys yr ARGLWYDD a rwygodd y fren-hiniaeth o’th law di, ac a’i rhoddes hi i’th gymydog, i Dafydd: {{angor|28:18|18}} Oherwydd na wrandewaist ti ar lais yr ARGLWYDD, ac na chyflewnaist lidiowgrwydd ei ddicter ef yn erbyn Amalec; am hynny y gwnaeth yr ARGLWYDD y peth hyn i ti y dydd hwn. {{angor|28:19|19}} Yr ARGLWYDD hefyd a ddyry Israel gyda thi yn llaw y Philistiaid: ac yfory y byddi di a’th feibion gyda mi: a’r AR¬GLWYDD a ddyry wersylloedd Israel yn llaw y Philistiaid. {{angor|28:20|20}} Yna Saul a frysiodd ac a syrthiodd o’i hyd gyhyd ar y ddaear, ac a ofnodd yn ddirfawr, oherwydd geiriau Samuel: a nerth nid oedd ynddo; canys ni fwytasai fwyd yr holl ddiwmod na’r holl noson honno. {{angor|28:21|21}} A’r wraig a ddaeth at Saul, ac a ganfu ei fod ef yn ddychrynedig iawn; it hi a ddywedodd wrtho ef, Wele, nwrandawodd dy lawforwyn ar dy lais di, u gosodais fy einioes mewn enbydrwydd, nc ufuddheais dy eiriau a leferaist wrthyf: {{angor|28:22|22}} Yn awr gan hynny gwrando dithau, utolwg, ar lais dy wasanaethferch, a gad i mi osod ger dy fron di damaid o fara; a bwyta, fel y byddo nerth ynot, pan clych i’th ffordd. {{angor|28:23|23}} Ond efe a wrthododd, ac a ddy¬wedodd, Ni fwytaf. Eto ei weision a’r wraig hefyd a’i cymellasant ef, ac efe a wrandawodd ar eu llais hwynt. Ac efe 11 gyfododd oddi ar y ddaear, ac a eisteddoild ar y gwely. {{angor|28:24|24}} Ac yr oedd gan y wraig lo bras yn ty; a hi a frysiodd, ac a’i lladdodd ef, ac i gymerth beilliaid, ac a’i tyiinodd, ac o’i pobodd yn gri: {{angor|28:25|25}} A hi a’i dug gerbron Saul, a cherbron ei weision: a hwy a fwytasant. Yna hwy a gyfodasant, ac a aethant ymaith y noson honno. {{angor|Pennod_29}}{{c|{{uc|Pennod XXIX}}.}} {{bach|1 ''Dafydd, wrth fyned gyd â’r Philistiaid,'' 3 ''yn cael ei wrthod gan y tywysogion.'' 6 ''Achis yn ei ollwng ef ymaith, ac yn canmol ei ffyddlondeb ef.''}} {{angor|29:1}} {{uc|Yna}} y Philistiaid a gynullasant eu holl fyddinoedd i Affec: a’r Israeliaid oedd yn gwersyllu wrth ffynnon sydd yn Jesreel. {{angor|29:2|2}} A thywysogion y Philistiaid oedd yn tramwy yn gannoedd, ac yn filoedd: ond Dafydd a’i wŷr oedd yn cerdded yn olaf gydag Achis. {{angor|29:3|3}} Yna tywysogion y Philistiaid a ddywedasant, Beth a wna yr Hebreaid hyn yma? Ac Achis a ddywedodd wrth dywysogion y Philistiaid, Onid dyma Dafydd, gwas Saul brenin Israel, yr hwn a fu gyda mi y dyddiau hyn, neu y blynyddoedd hyn, ac ni chefais ddim bai ynddo ef, er y dydd y syrthiodd efe ataf hyd y dydd hwn? {{angor|29:4|4}} A thywysogion y Philistiaid a lidiasunt wrtho; a thywysogion y Philistiaid a ddywedasant wrtho, Gwna i’r gŵr hwn ddychwelyd i’w le a osodaist iddo, ac na ddeled i waered gyda ni i’r rhyfel; rhag ei led yn wrthwynebwr i ni yn y rhyfel: canys i pha beth y rhyngai hwn fodd i’w fcistr? onid a phennau y gwŷr hyn? {{angor|29:5|5}} Onid hwn yw Dafydd, am yr hwn y canasant wrth ei gilydd yn y dawnsiau, gan ddywedyd, Saul a laddodd ei fil¬oedd, a Dafydd ei fyrddiwn? {{angor|29:6|6}} Yna Achis a alwodd Dafydd, ac a ddywedodd wrtho. Fel mai byw yr AR¬GLWYDD, diau dy fod di yn uniawn, ac yn dda yn fy ngolwg i, pan elit allan a phan ddelit i mewn gyda mi yn y gwersyll: canys ni chefais ynot ddrygioni, o’r dydd y daethost ataf fi hyd y dydd hwn: eithr nid wyt ti wrth fodd y tywysogion. {{angor|29:7|7}} Dychwel yn awr, gan hynny, a dos mewn heddwch, ac na anfodlona dywys¬ogion y Philistiaid. {{angor|29:8|8}} A dywedodd Dafydd wrth Achis, Ond beth a wneuthum i? a pheth a gefaist ti yn dy was, o’r dydd y deuthum o’th flaen di hyd y dydd hwn, fel na ddelwn i ymladd yn erbyn gelynion fy arglwydd frenin? {{angor|29:9|9}} Ac Achis a atebodd ac a ddywedodd wrth Dafydd, Gwn mai da wyt ti yn fy ngolwg i, megis angel Duw: ond tywys¬ogion y Philistiaid a ddywedasant, Ni ddaw efe i fyny gyda ni i’r rhyfel. {{angor|29:10|10}} Am hynny yn awr cyfod yn fore, a gweision dy feistr y rhai a ddaethant gyda thi: a phan gyfod-<noinclude><references/></noinclude> rkeo9yjf4mygt61tyurk1es8stdrkzf 104 3573 171635 171372 2026-10-10T11:30:12Z Tylopous 3717 angorau 171635 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>och yn fore, a phan oleuo i chwi ewch ymaith. {{angor|29:11|11}} Felly Dafydd a gyfododd, efe a’i .wyr, i fyned ymaith y bore, i ddychwelyd i dir y Philistiaid. A’r Philistiaid a . aethant i fyny i Jesreel. {{angor|Pennod_30}}{{c|{{uc|Pennod XXX}}.}} {{bach|1 ''Yr Amaleciaid yn yspeilio Siclag.'' 7 ''Dafydd yn ymofyn â Duw, ac yn cael cysur i’w herlid hwy;'' 11 ''a thrwy waith Aiphtiaid, yn cael ei ddwyn at y gelynion, ac yn ennill adref yr holl yspail.'' 22 ''Cyfraith Dafydd am rannu yr yspail yn uniawn rhwng yr ymladdwyr a’r rhai a gadwent y dodrefn.'' 26 ''Efe yn anfon anrhegion i’w gyfeillion.''}} {{angor|30:1}} {{uc|A phan}} ddaeth Dafydd a’i wŷr i Siclag y trydydd dydd, yr Amaleciaid a ruthrasent ar du y deau, ac ar Siclag, ac a drawsent Siclag, ac a’i llosgasent hi â thân. {{angor|30:2|2}} Caethgludasent hefyd y gwragedd oedd ynddi: o fychan hyd fawr ni laddasent hwy neb, eithr dygasenf hwy .ymaith, ac aethent i’w ffordd. {{angor|30:3|3}} Felly y daeth Dafydd a’i wŷr i’r ddinas; ac wele hi wedi ei llosgi â thân: eu gwragedd hwynt hefyd, a’u meibion, a’u merched, a gaethgludasid. {{angor|30:4|4}} Yna dyrchafodd Dafydd a’r bobl oedd gydag ef eu llef, ac a wylasant, hyd Had oedd nerth ynddynt i wylo. {{angor|30:5|5}} Dwy wraig Dafydd hefyd a gaeth? gludasid, Ahinoam y Jesreeles, ac Abi¬gail, gwraig Nabal y Carmeliad. {{angor|30:6|6}} A bu gyfyng iawn ar Dafydd; canys y bobl a feddyliasant ei labyddio ef; oherwydd chwerwasai enaid yr holl bobl, Bob un am ei feibion, ac am ei ferched: ond Dafydd a ymgysurodd yn yr ARGLWYDD ei DDUW. {{angor|30:7|7}} A Dafydd a ddywedodd wrth Abiathar yr offeiriad) mab Ahimelech, Dwg i’ mi, atolwg, yr effod, Ac Abiathar a ddug yr effod at Dafydd. {{angor|30:8|8}} A Dafydd a ymofynnodd a’r AR¬GLWYDD, gan ddywedyd, A erlidiaf fi sa ôl y dorf hon? a oddiweddaf fi hi? ‘Ac efe a ddywedodd wrtho, Eriid: canys gan oddiweddyd y goddiweddi, a chan waredu y gwaredi. {{angor|30:9|9}} Felly Dafydd a aeth, efe a’r chwe channwr oedd gydag ef, a hwy a ddaethant hyd afon Besor, lle yr arhosodd y rhai a adawyd yn ôl. {{angor|30:10|10}} A Dafydd a erlidiodd, efe a phedwar cant o wŷr; canys dau cannwr a arosasant yn ôl, y rhai a flinasent fel iia allent fyned dros afon Besor. {{angor|30:11|11}} A hwy a gawsant Eifftddyn yn y maes, ac a’i dygasant ef at Dafydd; ac a roddasant iddo fara, ac efe a fwytaodd; a hwy a’i diodasant ef a dwfr. {{angor|30:12|12}} A hwy a roddasant iddo ddarn o ffigys, a dau swp o resin: ac efe a fwyt¬aodd, a’i ysbryd a ddychwelodd ato: canys ni fwytasai fara, ac nid yfasai ddwfr dridiau a thair nos. {{angor|30:13|13}} A Dafydd a ddywedodd wrtho, Gwas i bwy wyt ti? ac o ba le y daethost ti? Ac efe a ddywedodd, Llanc o’r Ain’r ydwyf fi, gwas i ŵr o Amalec; a’m meistr a’m gadawodd, oblegid i mi glefychu er ys tridiau bellach. {{angor|30:14|14}} Nyni a ruthrasom ar du deau y Cerethiaid, a’r hyn sydd eiddo Jwda, a thu deau Caleb: Siclag hefyd a losgasom ni â thân. {{angor|30:15|15}} A Dafydd a ddywedodd wrtho, A fedri di fyned a mi i waered at y dorf hon? Yntau a ddywedodd, Twng wrthyf fi i DDUW, na leddi fi, ac na roddi fi yn llaw fy meistr, a mi a af a thi i waered at y dorf hon. {{angor|30:16|16}} Ac efe a’i dug ef i waered: ac wele hwynt wedi ymwasgaru ar hyd wyneb yr holl dir, yn bwyta, ac yn yfed, ac yn dawnsio; oherwydd yr holl ysbail fawr a ddygasent hwy o wlad y Philistiaid, ac o wlad Jwda. {{angor|30:17|17}} A Dafydd a’u trawodd hwynt o’r cyfnos hyd brynhawn drannoeth: ac ni ddihangodd un ohonynt, oddieithr pedwar cant o wŷr ieuanc, y rhai a farchogasant ar gamelod, ac a ffoesant. {{angor|30:18|18}} A Dafydd a achubodd yr hyn oll a ddygasai yr Amaleciaid: Dafydd hefyd a waredodd ei ddwy wraig. {{angor|30:19|19}} Ac nid oedd yn eisiau iddynt, na bychan na mawr, na mab na merch, na’r anrhaith, na dim ag a ddygasent hwy i ganddynt: hyn oll a ddug Dafydd adref. ! {{angor|30:20|20}} Dug Dafydd hefyd yr holl ddefaid, a’r gwartheg; y rhai a yrasant o flaen yr anifeiliaid eraill, ac a ddywedasant, Dyma anrhaith Dafydd. {{angor|30:21|21}} A Dafydd a ddaeth at y ddau can¬nwr a flinasent, fel na allent ganlyn Dafydd, ac a barasid iddynt aros wrth afon Besor: a hwy a aethant i gyfarfod Dafydd, ac i<noinclude><references/></noinclude> 775cv97o3powfabtitc0oblsooa7i4o 104 3574 171636 171373 2026-10-10T11:32:44Z Tylopous 3717 angorau 171636 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>gyfarfod a’r bobl oedd gydag ef. A phan nesaodd Dafydd at y bobl, efe a gyfarchodd well iddynt. {{angor|30:22|22}} Yna yr atebodd pob gŵr drygionus, ac eiddo y fall, o’r gwŷr a aethai gyda Dafydd, ac a ddywedasant, Oherwydd nad aethant hwy gyda ni, ni roddwn ni iddynt hwy ddim o’r anrhaith a achubasom ni; eithr i bob un ei wraig, a’i feibion: dygant hwynt ymaith, ac ymadawant. {{angor|30:23|23}} Yna y dywedodd Dafydd, Ni wnewch chwi felly, fy mrodyr, am yr hyn a roddodd yr ARGLWYDD i ni, yr hwn a’n cadwodd ni, ac a roddodd y dorf a ‘ ddaethai i’n herbyn, yn ein llaw ni. {{angor|30:24|24}} Canys pwy a wrendy arnoch chwi yn y peth hyn? canys un fath fydd rhan yr hwn a elo i waered i ryfel, a rhan yr hwn a arhoso gyda’r dodrefn: hwy a gydrannant. {{angor|30:25|25}} Ac o’r dydd hwnnw allan, efe a ‘ .nJodd hyn yn gyfraith ac yn farned:ieth yn Israel, hyd y dydd hwn. {{angor|30:26|26}} A phan ddaeth Dafydd i Siclag, lc a anfonodd o’r anrhaith i henuriaid wda, sef i’w gyfeillion, gan ddywedyd, Wele i chwi anrheg, o anrhaith gelynion yr ARGLWYDD; {{angor|30:27|27}} Sef i’r rhai oedd yn Bethel, ac i’r rhai oedd yn Ramoth tua’r deau, ac i’r rhai oedd yn Jattir, {{angor|30:28|28}} Ac i’r rhai oedd yn Aroer, ac i’r rhai oedd yn Siffmoth, ac i’r rhai oedd yn listemoa, {{angor|30:29|29}} Ac i’r rhai oedd yn Rachal, ac i’r rhai oedd yn ninasoedd y Jerahmeeliaid, .ic i’r rhai oedd yn ninasoedd y Ceneaid, {{angor|30:30|30}} Ac i’r rhai oedd yn Horma, ac i’r rhai oedd yn Chorasan, ac i’r rhai oedd yn Athac, {{angor|30:31|31}} Ac i’r rhai oedd yn Hebron, ac i’r holl leoedd y buasai Dafydd a’i wŷr yn cyniwair ynddynt.;. {{angor|Pennod_31}}{{c|{{uc|Pennod XXXI}}.}} {{bach|1 ''Saul, wedi colli ei wŷr, a lladd ei feibion, yn ei ladd ei hun.'' 7 ''Y Philistiaid yn perchennogi y dinasoedd a adawsai yr Israeliaid;'' 8 ''ac yn gorfoleddu ar y cyrph meirw.'' 11 ''Gwŷr Jabes Gilead yn ennill y cyrph liw nos, ac yn eu llosgi hwy yn Jabes, ac yn eu claddu yn alarus.''}} {{angor|31:1}} {{uc|A’r}} Philistiaid oedd yn ymladd yn erbyn Israel: a gwŷr Israel a ffoes¬ant rhag y Philistiaid, ac a syrthiasant yn archolledig ym mynydd Gilboa. {{angor|31:2|2}} A’r Philistiaid a erlidiasant ar ôl Saul a’i feibion; a’r Philistiaid a laddasant Jonathan, ac Abinadab, a Malci-sua, meibion Saul. {{angor|31:3|3}} A thrymhaodd y rhyfel yn erbyn Saul, a’r gwŷr Bwâu a’i cawsant ef; ac efe a archollwyd yn dost gan y saethyddion, {{angor|31:4|4}} Yna y dywedodd Saul wrth yr hwn a osdd yn dwyn ei arfau ef, Tyn dy gleddyf:, a thrywana fi ag ef; rhag i’r rhai dienwaededig yma ddytbd a’m trywanu i, a’m gwaradwyddo. Ond ni fynnai ei yswain ef; canys efe a ddychrynasai yn ddirfawr: am hynny Saul a gymerodd gleddyf, ac a syrthiodd arno. {{angor|31:5|5}} A phan welodd ei yswain farw o Saul, yntau hefyd a syrthiodd ar ei gleddyf, ac a fu farw gydag ef. {{angor|31:6|6}} Felly y bu farw Saul, a’i dri mab, a’i yswain, a’i holl wŷr, y dydd hwnnw ynghyd. {{angor|31:7|7}} A phan welodd gwŷr Israel, y rhai oedd o’r tu hwnt i’r dyffryn, a’r rhai oedd o’r tu hwnt i’r Iorddonen, ffoi gwŷr Israel, a marw Saul a’i feibion, hwy a adawsant y dinasoedd, ac a ffoesant; a’r Philistiaid a ddaethant ac a drigasant ynddynt. {{angor|31:8|8}} A’r bore, pan ddaeth y Philistiaid i ddiosg y lladdedigion, hwy a gawsant Saul a’i dri mab yn gorwedd ym mynydd Gilboa. {{angor|31:9|9}} A hwy a dorasant ei ben ef, ac a ddiosgasant ei arfau ef, ac a anfonasant i wlad y Philistiaid o bob parth, i fynegi yn nhŷ eu delwau hwynt, ac ymysg y bobl., {{angor|31:10|10}} A gosodasant ei arfau ef yn nhŷ Astaroth; a’i gorff ef a hoeliasant hwy ar fur Bethsan. {{angor|31:11|11}} A phan glybu trigolion Jabes Gilead yr hyn a wnaethai y Philistiaid i Saul; {{angor|31:12|12}} Yr holl wŷr nerthol a gyfodasant, a gerddasant ar hyd y nos, ac a ddygasant ymaith gorff Saul, a chyrff ei feibion ef, oddi ar fur Bethsan, ac a ddaethant i Jabes, ac a’u llosgasant hwynt yno. {{angor|31:13|13}} A hwy. a gymerasant eu hesgyrn hwynt, ac a’u claddasant dan bren yn Jabes, ac ymprydiasant saith niwrnod.<noinclude><references/></noinclude> rxts1ehws03t8bc090jctyunzrquri2 104 3575 171637 171380 2026-10-10T11:34:24Z Tylopous 3717 angorau 171637 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>{{canoli|{{mawr|{{uc|Ail lyfr Samuel;}}}}<br> {{sc|yr hwn a elwir hefyd,}}<br> {{uc|Ail lyfr y brenhinoedd.}}}} {{angor|Pennod_1}}{{c|{{uc|Pennod I}}.}} {{bach|1 ''Yr Amaleciaid, a ddygasai newyddion o’r gyflafan, ac a’i cyhuddasai ei hun o farwolaeth Saul, yn cael ei ladd.'' 17 ''Dafydd yn gwneuthur marwnad i Saul a Jonathan.''}} {{angor|1:1}} {{uc|Ac}} ar ôl marwolaeth Saul, pan ddychwelasai Dafydd o ladd yr Amaleciaid, wedi aros o Dafydd ddeuddydd yn Siclag; {{angor|1:2|2}} Yna y trydydd dydd, wele ŵr yn dyfod o’r gwersyll oddi wrth Saul, a’i ddillad wedi eu rhwygo, a phridd ar ei ben: a phan ddaeth efe at Dafydd, efe a syrthiodd i lawr, ac a ymgrymodd. {{angor|1:3|3}} A Dafydd a ddywedodd wrtho ef, O ba le y daethost ti? Yntau a ddywedodd wrtho, O wersyll Israel y dihengais i. {{angor|1:4|4}} A dywedodd Dafydd wrtho ef, Pa fodd y bu? mynega, atolwg, i mi. Yntau a ddywedodd, Y bobl a ffodd o’r rhyfel, a llawer hefyd o’r bobl a syrthiodd, ac a fuant feirw; a Saul a Jonathan ei fab a fuant feirw. {{angor|1:5|5}} A Dafydd a ddywedodd wrth y llanc oedd yn mynegi iddo. Pa fodd y gwyddost ti farw Saul a Jonathan ei fab? {{angor|1:6|6}} A’r llanc, yr hwn oedd yn mynegi iddo, a ddywedodd, Digwyddodd i mi ddyfod i fynydd Gilboa; ac wele, Saul oedd yn pwyso ar ei waywffon: wele hefyd y cerbydau a’r marchogion yn erlid ar ei ôl ef. {{angor|1:7|7}} Ac efe a edrychodd o’i ôl, ac a’m canfu i, ac a alwodd arnaf fi. Minnau a ddywedais, Wele fi. {{angor|1:8|8}} Dywedodd yntau wrthyf, Pwy wyt ti? Minnau a ddywedais wrtho, Amaleciad ydwyf fi. {{angor|1:9|9}} Ac efe a ddywedodd wrthyf fi, Saf, atolwg, arnaf, a lladd fi: canys cyfyngder a ddaeth arnaf, oherwydd bod fy holl einioes ynof fi eto. {{angor|1:10|10}} Felly mi a sefais arno ef, ac a’i lleddais ef, canys mi a wyddwn na byddai efe byw ar ôl ei gwympo: a chymerais y goron oedd ar ei ben ef, a’r freichled oedd am ei fraich ef, ac a’u dygais hwynt yma at fy arglwydd. {{angor|1:11|11}} Yna Dafydd a ymaflodd yn ei ddillad, ac a’u rhwygodd hwynt; a’r holl wŷr hefyd y rhai oedd gydag ef. {{angor|1:12|12}} Galarasant hefyd, ac wylasant, ac ymprydiasant hyd yr hwyr, am Saul ac am Jonathan ei fab, ac am bobl yr AR¬GLWYDD, ac am dŷ Israel; oherwydd iddynt syrthio trwy y cleddyf. {{angor|1:13|13}} A Dafydd a ddywedodd wrth y llanc oedd yn mynegi hyn iddo, O ba le yr hanwyt ti? Yntau a ddywedodd, Mab i ŵr dieithr o Amaleciad ydwyf fi. {{angor|1:14|14}} A dywedodd Dafydd wrtho, Pa fodd nad ofnaist ti estyn dy law i ddifetha eneiniog yr ARGLWYDD? {{angor|1:15|15}} A Dafydd a alwodd ar un o’r gweision, ac a ddywedodd, Nesa, rhuthra iddo ef. Ac efe a’i trawodd ef, fel y bu efe farw. {{angor|1:16|16}} A dywedodd Dafydd wrtho ef, Bydded dy waed di ar dy ben dy hun: canys dy enau dy hun a dystiolaethodd yn dy erbyn, gan ddywedyd, Myfi a leddais eneiniog yr ARGLWYDD. {{angor|1:17|17}} A Dafydd a alarnadodd yr alarnad hon am Saul ac am Jonathan ei fab: {{angor|1:18|18}} (Dywedodd hefyd am ddysgu meibion Jwda i saethu â bwa: wele, y mae yn ysgrifenedig yn llyfr Jaser.) {{angor|1:19|19}} O ardderchowgrwydd Israel, efe a archollwyd ar dy uchelfaoedd di: pa fodd y cwympodd y cedyrn! {{angor|1:20|20}} Nac adroddwch hyn yn Gath; na fynegwch yn heolydd Ascalon: rhag llawenychu merched y Philistiaid, rhag gorfoleddu o ferched y rhai dienwaededig. {{angor|1:21|21}} O fynyddoedd Gilboa, na ddisgynned arnoch chwi wlith na glaw, na meysydd o offrymau! canys yno y bwriwyd ymaith darian y cedyrn yn ddirmygus, tarian Saul, fel pe buasai heb ei eneinio ag olew. {{angor|1:22|22}} Oddi wrth waed y lladdedigion, oddi wrth fraster y cedyrn, ni throdd bŵa Jonathan yn ôl, a chleddyf Saul ni ddychwelodd yn wag. {{angor|1:23|23}} Saul a Jonathan oedd gariadus ac annwyl yn eu bywyd, ac yn eu marwol¬aeth ni wahanwyd hwynt:<noinclude><references/></noinclude> 3ky8pmo0o360rdaz2hrrlp2e90caecu 104 3757 171559 7002 2026-10-09T15:42:09Z Tylopous 3717 penodau 171559 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>tu hwnt i’r afon, fel y trosglwyddont fi nes fy nyfod i Jwda; 2:8 A llythyr at Asaff, ceidwad coedwig y brenin, fel y rhoddo efe i mi goed i wneuthur trawstiau i byrth y palas y rhai a berthyn i’r tŷ, ac i fur y ddinas, ac i’r tŷ yr elwyf iddo. A’r brenin a roddodd i mi, fel yr oedd daionus law fy NUW arnaf fi. 2:9 Yna y deuthum at y tywysogion o’r tu hwnt i’r afon, ac a roddais iddynt lythyrau y brenin. A’r brenin a anfonasai dywysogion y llu, a marchogion gyda mi. 2:10 Pan glybu Sanbalat yr Horoniad, a Thobeia y gwas, yr Ammoniad, y peth hyn, bu ddrwg iawn ganddynt, am ddyfod dyn i geisio daioni i feibion Israel. 2:11 Felly mi a ddeuthum i Jerwsalem, ac a fûm yno dridiau. 2:12 A chyfodais liw nos, myfi ac ychydig wŷr gyda mi, ac ni fynegais i neb beth a roddasai fy NUW yn fy nghalon ei wneuthur yn Jerwsalem: ac anifail nid oedd gennyf, ond yr anifail yr oeddwn yn marchogaeth arno. 2:13 A mi a euthum allan liw nos, trwy borth y glyn, ar gyfer ffynnon y ddraig, ac at borth y dom, a deliais sylw ar furiau Jerwsalem y rhai oedd wedi eu dryllio, a’i phyrth y rhai oedd wedi eu hysu a thân. 2:14 Yna y tramwyais i borth y ffynnon, ac at bysgodlyn y brenin: ac nid oedd le i’r anifail oedd danaf i fyned heibio. 2:15 A mi a euthum i fyny gan lan yr afon liw nos, ac a ddeliais sylw ar y mur, ac a ddychwelais, ac a ddeuthum trwy borth y glyn, ac felly y troais yn ôl. 2:16 A’r penaethiaid ni wyddent i ba le yr aethwn i, na pheth yr oeddwn yn ei wneuthur; a hyd yn hyn ni fynegaswn ddim i’r Iddewon, nac i’r offeiriaid, nac i’r pendefigion, nac i’r penaethiaid, nac i’r rhan arall oedd yn gwneuthur y gwaith. 2:17 Yna y dywedais wrthynt, Yr ydych yn gweled yr adfyd yr ydym ynddo, fod Jerwsalem wedi ei dinistrio, a’i phyrth wedi eu llosgi â thân: deuwch, ac adeiladwn fur Jerwsalem, fel na byddom mwyach yn waradwydd. 2:18 Yna y mynegais iddynt fod llaw fy NUW yn ddaionus tuag ataf; a geiriau y brenin hefyd y rhai a ddywedasai efe wrthyf. A hwy a ddywedasant, Cyfodwn, ac adeiladwn. Felly y cryfhasant eu dwylo i ddaioni. 2:19 Ond pan glybu Sanbalat yr Horoniad, a Thobeia y gwas, yr Ammoniad, a Gesem yr Arabiad, hyn, hwy a’n gwatwarasant ni, ac a’n dirmygasant, ac a ddywedasant, Pa beth yw hyn yr ydych chwi yn ei wneuthur? a wrthryfelwch chwi yn erbyn y brenin? 2:20 Yna yr atebais hwynt, ac y dywedais wrthynt, DUW y nefoedd, efe a’n llwydda ni; a ninnau ei weision ef a gyfodwn, ac a adeiladwn: ond nid oes i chwi ran, na chyfiawnder, na choffadwriaeth yn Jerwsalem. {{angor|Pennod_3}}{{c|{{uc|Pennod III}}.}} {{bach|1 ''Enwau a threfn y rhai a adeiladasant gaerau Jerusalem.''}} {{angor|3:1}} {{uc|Yna}} Eliasib yr archoffeiriad a gyfododd, a’i frodyr yr offeiriaid, a hwy a adeiladasant borth y defaid; hwy a’i cysegrasant, ac a osodasant ei ddorau ef; ie, hyd dŵr Mea y cysegrasant ef, a hyd dŵr Hananeel. 3:2 A cherllaw iddo ef yr adeiladodd gwŷr Jericho. A cherllaw iddynt hwy yr adeiladodd Saccur mab Imri. 3:3 A meibion Hassenaa a adeiladasant borth y pysgod; hwynt-hwy a osodasant ei drawstiau ef, ac a osodasant ei ddorau, ei gloeau, a’i farrau. 3:4 A cher eu llaw hwynt y cyweiriodd Meremoth mab Ureia, mab Cos. A cher eu llaw hwynt y cyweiriodd Mesulam mab Berecheia, mab Mesesabeel. A cher eu llaw hwynt y cyweiriodd Sadoc mab Baana. 3:5 A cherllaw iddynt hwy y cyweiriodd y Tecoiaid; ond eu gwŷr mawr ni osodasant eu gwddf yng ngwasanaeth eu Harglwydd. 3:6 A Jehoiada mab Pasea, a Mesulam mab Besodeia, a gyweiriasant yr hen borth; hwy a osodasant ei drawstiau ef, ac a osodasant i fyny ei ddorau, a’i gloeau, a’i farrau. 3:7 A cher eu llaw hwynt y cyweiriodd Melatia y Gibeoniad, a Jadon y Meronothiad, gwŷr Gibeon a Mispa, hyd orseddfa y llywydd oedd tu yma i’r afon. 3:8 Gerllaw iddo ef y cyweiriodd Ussid mab Harhaia, o’r gofaint aur. Gerllaw iddo yntau y cyweiriodd Hananeia, mab un o’r apothe-<noinclude><references/></noinclude> 7l3is9giyykp846n3tki94f4texejgj 104 3758 171560 7003 2026-10-09T15:44:29Z Tylopous 3717 penodau 171560 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>cariaid: a hwy a gyweiriasant Jerwsalem hyd y mur llydan. 3:9 A cher eu llaw hwynt y cyweiriodd Reffaia mab Hur, tywysog banner rhan Jerwsalem. 3:10 A cherllaw iddynt hwy y cyweiriodd Jedaia mab Harumaff, ar gyfer ei dŷ. A Hattus mab Hasabneia a gyweiriodd gerllaw iddo yntau. 3:11 Malcheia mab Harim, a Hasub mah Pahath-Moab, a gyweiriasant ran arall, a thŵr y ffyrnau. 3:12 A cherllaw iddo ef y cyweiriodd Salum mab Halohes, tywysog hanner rhan Jerwsalem, efe a’i ferched. 3:13 Porth y glyn a gyweiriodd Hanun, a thrigolion Sanoa; hwynt-hwy a’i hadeiladasant ef, ac a osodasant ei ddorau ef, ei gloeau, a’i farrau, a mil o gufyddau ar y mur, hyd borth y dom. 3:14 Ond porth y dom a gyweiriodd Malcheia mab Rechab, tywysog rhan o Beth-haccerem; efe a’i hadeiladodd, ac a osododd ei ddorau, ei gloeau, a’i farrau. 3:15 A Salum mab Col-hose, tywysog rhan o Mispa, a gyweiriodd borth y ffynnon; efe a’i hadeiladodd, ac a’i todd, ac a osododd ei ddorau ef, ei gloeau, a’i farrau, a mur pysgodlyn Siloa, wrth ardd y brenin, a hyd y grisiau sydd yn dyfod i waered o ddinas Dafydd. 3:16 Ar ei ôl ef y cyweiriodd Nehemeia mab Asbuc, tywysog hanner rhan Bethsur, hyd ar gyfer beddrod Dafydd, a hyd y pysgodlyn a wnaethid, a hyd dŷ cedyrn. 3:17 Ar ei ôl ef y cyweiriodd y Lefiaid, a’r marchnadyddion ar gyfer Rehum mab Bani. Gerllaw iddo ef y cyweiriodd Hasabeia, tywysog hanner rhan Ceila, yn ei fro ei hun. 3:18 Ar ei ôl ef eu brodyr hwynt a gyweiriasant, Bafai mab Henadad, tywysog hanner rhan Ceila. 3:19 A cherllaw iddo ef y cyweiriodd Eser mab Jesua, tywysog Mispa, ran arall ar gyfer y ddringfa i dŷ yr arfau, wrth y drofa. 3:20 Ar ei ôl ef Baruc mab Sabbai yn awyddus a gyweiriodd y mesur arall, o’r drofa hyd ddrws ty Eliasib yr archoffeiriad. 3:21 Ar ei ôl ef Meremoth mab Ureia, fab Cos, a gyweiriodd y mesur arall, o ddrws tŷ Eliasib hyd dalcen ty Eliasib. 3:22 Ac ar ei ôl ef yr offeiriaid, gwŷr y gwastadedd, a gyweiriasant. 3:23 Ar ei ôl ef y cyweiriodd Benjamin, a Hasub, gyferbyn a’u tŷ. Wedi yntau Asareia mab Maaseia, mab Ananeia, a gyweiriodd wrth ei dŷ. 3:24 Ar ei ôl yntau Binnui mab Henadad a gyweiriodd fesur arall, o dy Asareia hyd y drofa, sef hyd y gongl. 3:25 Palal mab Usai, ar gyfer y drofa, a’r tŵr sydd yn myned allan o ucheldy y brenin, yr hwn sydd wrth gyntedd y carchar. Ar ei ôl ef, Pedaia mab Paros. 3:26 A’r Nethiniaid, y rhai oedd yn trigo yn Offel, hyd ar gyfer porth y dwfr, tua’r dwyrain, a’r tŵr oedd yn myned allan. 3:27 Ar ei ôl yntau y Tecoiaid a gyweiriasant fesur arall, ar gyfer y tŵr mawr sydd yn myned allan, hyd fur Offel. 3:28 Oddi ar borth y meirch, yr offeiriaid a gyweiriasant bob un gyferbyn â’i dŷ. 3:29 Ar eu hôl hwynt Sadoc mab Immer a gyweiriodd ar gyfer ei dŷ. Ac ar ei ôl yntau y cyweiriodd Semaia mab Sechaneia, ceidwad porth y dwyrain. 3:30 Ar ei ôl ef y cyweiriodd Hananeia mab Selemeia, a Hanun chweched mab Salaff, y mesur arall. Ar ei ôl yntau Mesulam mab Berecheia a gyweiriodd ar gyfer ei ystafell. 3:31 Ar ei ôl yntau Malcheia, mab y gof aur, a gyweiriodd hyd dŷ y Nethiniaid, a’r marchnadyddion ar gyfer porth Miffcad, hyd ystafell y gongl. 3:32 A rhwng ystafell y gongl a phorth y defaid, yr eurychod a’r marchnadyddion a gyweiriasant. {{angor|Pennod_4}}{{c|{{uc|Pennod IV}}.}} {{bach|1 ''Nehemïah yn gweithio, ac yn myned rhagddo yn adeiladu Jerusalem, er bod y gelynion yn ei watwar:'' 7 ''a phan wybu eu digllonedd a’u cyfrinach hwy, yn gosod gwyliadwriath,'' 13 ''yn arfogi y gweithwyr,'' 19 ''ac yn dysgu iddynt ryfela.''}} {{angor|4:1}} {{uc|Pan}} glybu Sanbalat ein bod ni yn adeiladu y mur, efe a gynddeiriogodd ynddo, ac a lidiodd yn ddirfawr, ac a watwarodd yr Iddewon. 4:2 Ac efe a lefarodd o flaen ei frodyr a llu Samaria, ac a ddywedodd, Beth y mae yr Iddewon gweiniaid hyn yn ei wneuthur? a adewir iddynt hwy? a aberthant? a orffennant mewn diwrnod? a godant hwy y cerrig o’r tyrrau llwch, wedi eu llosgi? {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> blnvlkeg89338ieurecv3tma3t8n6bz 104 3759 171561 7004 2026-10-09T15:48:12Z Tylopous 3717 penodau 171561 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>4:3 A Thobeia yr Ammoniad oedd yn ei ymyl, ac efe a ddywedodd, Er eu bod hwy yn adeiladu, eto ped elai lwynog i fyny, efe a fwriai i lawr eu mur cerrig hwynt. 4:4 Gwrando, O ein Duw; canys yr ydym yn ddirmygus: dychwel hefyd eu gwaradwydd ar eu pennau hwynt, a dod hwynt yn anrhaith yng ngwlad y caethiwed: 4:5 Ac na orchuddia eu hanwiredd hwynt, ac na ddileer eu pechod hwynt o’th ŵydd di: canys digiasant dydi gerbron yr adeiladwyr. 4:6 Felly nyni a adeiladasom y mur: a chyfannwyd yr holl fur hyd ei hanner: canys yr oedd gan y bobl galon i weithio. 4:7 Ond pan glybu Sanbalat, a Thobeia, a’r Arabiaid, a’r Ammoniaid, a’r Asdodiaid, gwbl gyweirio muriau Jerwsalem, a dechrau cau yr adwyau; yna y llidiasant yn ddirfawr: 4:8 A hwynt oll a fradfwriadasant ynghyd i ddyfod i ymladd yn erbyn Jerwsalem, ac i’w rhwystro. 4:9 Yna y gweddiasom ar ein DUW, ac y gosodasom wyliadwriaeth yn eu herbyn hwynt ddydd a nos, o’u plegid hwynt. 4:10 A Jwda a ddywedodd, Nerth y cludwyr a wanhaodd, a phridd lawer sydd, fel na allwn ni adeiladu y mur. 4:11 A’n gwrthwynebwyr a ddywedasant, Ni chânt wybod, na gweled, nes i ni ddyfod i’w mysg hwynt, a’u lladd, a rhwystro eu gwaith hwynt. 4:12 A phan ddaeth yr Iddewon oedd yn preswylio yn eu hymyl hwynt, dywedasant wrthym ddengwaith, O’r holl leoedd trwy y rhai y gallech ddychwelyd atom ni, y byddant arnoch chwi. 4:13 Am hynny mi a osodais rai yn y lleoedd isaf, o’r tu ôl i’r mur, ac yn y lleoedd uchaf; yn ôl eu teuluoedd hefyd y gosodais y bobl, â’u cleddyfau, â’u gwaywffyn, ac a’u bwâu. 4:14 A mi a edrychais, ac a gyfodais, ac a ddywedais wrth y pendefigion, a’r swyddogion, ac wrth y rhan arall o’r bobl, Nac ofnwch rhagddynt: cofiwch yr ARGLWYDD mawr ac ofnadwy, ac ymleddwch dros eich brodyr, eich meibion a’ch merched, eich gwragedd a’ch tai. 4:15 A phan glybu ein gelynion fod peth yn hysbys i ni, DUW a ddiddymodd eu cyngor hwynt, a ninnau oll a ddychwelasom at y mur, bawb i’w waith. 4:16 Ac o’r dydd hwnnw, hanner fy ngweision oedd yn gweithio yn y gwaith, a’u hanner hwynt oedd yn dal gwaywffyn, a tharianau, a bwâu, a llurigau; a’r tywysogion oedd ar ôl holl dŷ Jwda. 4:17 Y rhai oedd yn adeiladu ar y mur, ac yn dwyn beichiau, a’r rhai oedd yn llwytho, oeddynt ag un llaw yn gweithio yn y gwaith, ac a’r llaw arall yn dal arf. 4:18 Canys pob un o’r adeiladwyr oedd wedi gwregysu ei gleddyf ar ei glun, ac yn adeiladu: a’r hwn oedd yn lleisio mewn utgorn ydoedd yn fy ymyl i. 4:19 A mi a ddywedais wrth y pendefigion, ac wrth y swyddogion, ac wrth y rhan arall o’r bobl, Y gwaith sydd fawr a helaeth, a nyni a wasgarwyd ar hyd y y mur, ymhell oddi wrth ein gilydd. 4:20 Yn y fan lle y clywoch sain yr utgorn, yno ymgesglwch atom. Ein DUW ni a ymladd drosom. 4:21 Felly yr oeddem ni yn gweithio yn y gwaith: a’u hanner hwynt yn dal gwaywffyn, o gyfodiad y wawr hyd gyfodiad y sêr. 4:22 Dywedais hefyd y pryd hwnnw wrth y bobl, Lletyed pob un â’i was yn Jerwsalem, fel y byddont i ni yn wyliadwriaeth y nos, a’r dydd mewn gwaith. 4:23 Felly myfi, a’m brodyr, a’m gweision, a’r gwylwyr oedd ar fy ôl, ni ddiosgasom ein dillad, ond a ddiosgai pob un i’w golchi. {{angor|Pennod_5}}{{c|{{uc|Pennod V}}.}} {{bach|1 ''Yr Iuddewon yn cwyno rhag eu dyledion, a’u prid, a’u caethiwed.'' 6 ''Nehemïah yn ceryddu yr usurwyr, ac yn peri iddynt roi yr occr a’r prid yn ei ol:'' 14 ''yn maddeu ei gynhaliaeth i’r bobl, ac yn cadw tŷ.''}} {{angor|5:1}} {{uc|Ac}} yr oedd gweiddi mawr gan y bobl, a’u gwragedd, yn erbyn yr Iddewon eu brodyr. 5:2 Canys yr oedd rhai yn dywedyd, Y mae llawer ohonom ni, ein meibion, a’n merched: am hynny yr ydym yn cymryd ŷd, fel y bwytaom, ac y byddom byw. 5:3 Yr oedd rhai hefyd yn dywedyd, Ein meysydd, a’n gwinllannoedd, a’n tai, yr ydym ni yn eu gwystlo, fel y prynom ŷd rhag y newyn. 5:4 Ac yr oedd rhai eraill yn dywedyd, Benthyciasom arian i ''dalu''<noinclude><references/></noinclude> qjl5lrz6hvdnc3t3c9ywqtd9xgsvbpa 104 3760 171562 7005 2026-10-09T15:50:20Z Tylopous 3717 penodau 171562 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>treth y brenin, a hynny ar ein tiroedd a’n gwinllannoedd. 5:5 Ac yn awr, ein cnawd ni sydd fel cnawd ein brodyr, ein plant ni fel eu plant hwy: ac wele ni yn darostwng ein meibion a’n merched yn weision, ac y mae rhai o’n merched ni wedi eu caethiwo, ac heb fod gennym i’w rhyddhau; canys gan eraill y mae ein meysydd a’n gwinllannoedd hyn. 5:6 Yna y llidiais yn ddirfawr, pan glywais eu gwaedd hwynt, a’r geiriau hyn. 5:7 Fy nghalon hefyd a feddyliodd ynof, a mi a ddwrdiais y pendefigion, a’r swyddogion, ac a ddywedais wrthynt, Yr ydych chwi yn cymryd ocraeth bob un gan ei frawd. A gosodais yn eu herbyn hwynt gynulleidfa fawr. 5:8 Dywedais hefyd wrthynt, Nyni yn ôl ein gallu a brynasom ein brodyr yr Iddewon, y rhai a werthasid i’r cenhedloedd; ac a ydych chwithau yn gwerthu eich brodyr? neu a werthir hwynt i ni? Yna y tawsant, ac ni chawsant air i ateb. 5:9 A mi a ddywedais, Nid da y peth yr ydych chwi yn ei wneuthur: oni ddylech chwi rodio mewn ofn ein DUW ni, o achos gwaradwydd y cenhedloedd ein gelynion? 5:10 Myfi hefyd, a’m brodyr, a’m llanciau, ydym yn echwynno iddynt arian ac ŷd: peidiwn, atolwg, â’r ocraeth yma. 5:11 Rhoddwch atolwg, iddynt heddiw eu meysydd, eu gwinllannoedd, a’u holewyddlannoedd, a’u tai drachefn; a chanfed ran yr arian, a’r ŷd, y gwin, a’r olew, yr ydych chwi yn ei fynnu ganddynt. 5:12 Hwythau a ddywedasant, Nyni a’u rhoddwn drachefn, ac ni cheisiwn ddim ganddynt; felly y gwnawn fel yr ydwyt yn llefaru. Yna y gelwais yr offeiriaid, ac a’u tyngais hwynt ar wneuthur yn ôl y gair hwn. 5:13 A mi a ysgydwais odre fy ngwisg, ac a ddywedais, Felly yr ysgydwo DUW bob gŵr o’i dŷ, ac o’i lafur, yr hwn ni chwblhao y gair hwn, ac felly y byddo efe yn ysgydwedig, ac yn wag. A’r holl gynull¬eidfa a ddywedasant. Amen: ac a folianasant yr ARGLWYDD. A’r bobl a wnaeth yn ôl y gair hwn. 5:14 Ac o’r dydd y gosodwyd fi yn dywysog iddynt hwy yng ngwlad Jwda, o’r ugeinfed flwyddyn hyd y ddeuddegfed flwyddyn ar hugain i Artacsercses y brenin, sef deuddeng mlynedd, ni fwyteais i na’m brodyr fara y tywysog. 5:15 Ond y tywysogion cyntaf, y rhai a fuasai o’m blaen i, fuasent drymion ar y bobli, ac a gymerasent ganddynt fara a gwin, heblaw deugain sici o arian, eu llanciau hefyd a arglwyddiaethent ar y bobl: ond ni wneuthum i felly, rhag ofn DUW. 5:16 Eithr myfi a gyweiriais ran yng ngwaith y mur hwn, ac ni phrynasom un maes: a’m holl weision i a ymgynullasant yno at y gwaith. 5:17 Ac yr oedd ar fy mwrdd i, o Iddewon ac o swyddogion, ddengwr a saith a ugain, heblaw y rhai oedd yn dyfod atom ni o’r cenhedloedd y rhai oedd o’n hamgylch. 5:18 A’r hyn a arlwyid beunydd oedd un ych, chwech o ddefaid dewisol, ac adar wedi eu paratoi i mi; a phob deng niwrnod y rhoddid gwin o bob math, yn ddiamdlawd: ac er hyn ni cheisiais fara y tywysog, canys trwm oedd y caethiwed ar y bobl yma. 5:19 Cofia fi, O fy NUW, er lles i mi, yn ôl yr hyn oll a wneuthum i’r bobl hyn. {{angor|Pennod_6}}{{c|{{uc|Pennod VI}}.}} {{bach|1 ''Sanbàlat, trwy ddichellion, a chwedlau, a brudiau gau, yn deisio dychrynu Nehemïah.'' 15 ''Gorphen adeiladu Jerusalem; a hynny yn ddychryn i’r gelynion.'' 17 ''Pendefigion Judah a’i gelynion yn deall cyfrinach eu gilydd.''}} {{angor|6:1}} {{uc|A phan}} glybu Sanbalat, a Thobeia, a Gesem yr Arabiad, a’r rhan arall o’n gelynion, adeiladu ohonof fi y mur, ac nad oedd adwy wedi ei gadael ynddo; (er na osodaswn i y pryd hwnnw y dorau ar y pyrth;) 6:2 Yna yr anfonodd Sanbalat a Gesem ataf, gan ddywedyd, Tyred, ac ymgyfarfyddwn ynghyd yn un o’r pentrefi yng ngwastadedd Ono. Ac yr oeddynt hwy yn bwriadu gwneuthur niwed i mi. 6:3 Minnau a anfonais genhadau atynt hwy, gan ddywedyd, Gwaith mawr yr ydwyf fi yn ei wneuthur; oherwydd hynny ni allaf ddyfod i waered: paham y safai y gwaith, pan ymadawn ag ef, a dyfod i waered atoch chwi? 6:4 Eto hwy a anfonasant attaf fi<noinclude><references/></noinclude> skl7okev6qnhr686q7ptfcinp1r8n3s 104 3761 171563 7006 2026-10-09T15:53:34Z Tylopous 3717 penodau 171563 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>yn y wedd hon bedair gwaith, ac yn y modd hwnnw yr atebais hwynt. 6:5 Yna Sanbalat a anfonodd ei was ataf fi y bumed waith yr un ffunud, â llythyr agored yn ei law: 6:6 Ynddo yr oedd yn ysgrifenedig, Ymysg y cenhedloedd y mae y gair, a Gasmu sydd yn dywedyd, dy fod di a’r Iddewon yn amcanu gwrthryfela: oherwydd hynny dy fod di yn adeiladu y mur, fel y byddit frenin arnynt, yn ôl y geiriau hyn; 6:7 A’th fod dithau hefyd wedi gosod proffwydi i bregethu amdanat yn Jerwsalem, gan ddywedyd, Y mae brenin yn Jwda. Ac yn awr y fath ymadroddion â hyn a glyw y brenin: gan hynny tyred yn awr, ac ymgynghorwn ynghyd. 6:8 Yna yr anfonais ato, gan ddywedyd, Ni ddarfu yn ôl yr ymadroddion hyn yr ydwyt ti yn eu dywedyd: ond o’th galon dy hun yr ydwyt yn eu dychmygu hwynt. 6:9 Oblegid hwynt-hwy oll oedd yn ceisio ein hofni ni, gan ddywedyd, Eu dwylo hwy a laesant oddi wrth y gwaith, fel nas gwneir ef. Gan hynny cryfha yn awr, O DDUW, fy nwylo i. 6:10 A mi a ddeuthum i dŷ Semaia: mab Delaia, mab Mehetabeel, yr hwn oedd wedi cau arno; ac efe a ddywedodd, Cyfarfyddwn yn nhŷ DDUW, a chaewn ddrysau y deml: canys y maent yn dyfod i’th ladd di; a lliw nos y deuant i’th ladd di. 6:11 Yna y dywedais, a ffy gŵr o’m bath i? neu pwy sydd fel myfi yr hwn a elai i’r deml, fel y byddai byw? Nid af i mewn. 6:12 Ac wele, gwybûm nad DUW a’i hanfonasai ef; ond llefaru ohono ef y broffwydoliaeth hon yn fy erbyn i: canys Tobeia a Sanbalat a’i cyflogasent ef. 6:13 Oherwydd hyn y cyflogasid ef, fel y’m hofnid i, ac y gwnawn felly, ac y pechwn; ac y byddai hynny ganddynt yn enllib i’m herbyn, fel y’m gwaradwyddent. 6:14 O fy Nuw, cofia Tobeia a Sanbalat, yn ôl eu gweithredoedd hynny, a Noadeia y broffwydes hefyd, a’r rhan arall o’r proffwydi y rhai oedd yn fy nychrynu i. 6:15 A’r mur a orffennwyd ar y pumed dydd ar hugain o Elul, mewn deuddeng niwrnod a deugain. 6:16 A phan glybu ein holl elynion ni hynny, a gweled o’r holl genhedloedd y rhai oedd o’n hamgylch, hwy a ofnasant, ac a lwfrhasant yn ddirfawr ynddynt eu hun: canys gwybuant mai trwy ein DUW ni y gwnaethid y gwaith hwn. 6:17 Ac yn y dyddiau hyn pendefigion Jwda oedd yn mynych ddanfon eu llythyrau at Tobeia; a’r eiddo Tobeia oedd yn dyfod atynt hwythau. 6:18 Canys yr oedd llawer yn Jwda mewn cynghrair ag ef, oherwydd daw oedd efe i Sechaneia mab Ara; a Johanan ei fab ef a gymerasai ferch Mesulam mab Berecheia yn wraig iddo. 6:19 A’i gymwynasau ef y byddent hwy yn eu mynegi ger fy mron i; fy ngeiriau innau hefyd y byddent yn eu hadrodd iddo yntau. A Thobeia a anfonodd lythyrau i’m dychrynu i. {{angor|Pennod_7}}{{c|{{uc|Pennod VII}}.}} {{bach|1 ''Nehemïah yn gorchymyn Jerusalem i Hanani a Hananïah.'' 5 ''Llyfr achau y rhai a ddaeth gyntaf allan o Babilon,'' 8 ''o’r bobl,'' 39 ''a’r offeiriaid,'' 43 ''a’r Lefiaid,'' 46 ''a’r Nethiniaid,'' 57 ''a gweision Solomon,'' 63 ''a’r offeiriaid ni fedrent gael eu hachau.'' 66 ''Rhifedi y cwbl, a’u golud,'' 70 ''a’u hoffrymmau.''}} {{angor|7:1}} {{uc|Ac}} wedi adeiladu y mur, a chyfodi ohonof y dorau, a gosod y porthorion, a’r cantorion, a’r Lefiaid; 7:2 Yna mi a orchmynnais i Hanani fy mrawd, ac i Hananeia tywysog y palas yn Jerwsalem, canys efe oedd ŵr ffyddlon, ac yn ofni Duw yn fwy na llawer: 7:3 A mi a ddywedais wrthynt, Nac agorer pyrth Jerwsalem nes gwresogi yr haul, a thra fyddont hwy yn sefyll yno, caeant y drysau, a phreniant: a mi a osodais wylwyr o drigolion Jerwsalem, pob un yn ei wyliadwriaeth, a phob un ar gyfer ei dŷ. 7:4 A’r ddinas oedd eang a mawr; ac ychydig bobl ynddi: a’r tai nid oeddynt wedi eu hadeiladu. 7:5 A’m Duw a roddodd yn fy nghalon gynnull y pendefigion, y tywysogion hefyd, a’r bobl, i’w cyfrif wrth eu hachau. A mi a gefais lyfr achau y rhai a ddaethai i fyny yn gyntaf, a chefais yn ysgrifenedig ynddo, 7:6 Dyma feibion y dalaith, y rhai a ddaeth i fyny o gaethiwed y gaethglud a gaethgludasai Nebuchodonosor brenin Babilon, ac a ddychwelasant i Jerwsalem, ac i Jwda, pob un i’w ddinas ei hun, {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> kco6de0837poxbpq0rnlgnyzbwh4mit 104 3764 171564 7011 2026-10-09T16:46:49Z Tylopous 3717 penodau 171564 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>gweision Solomon, oedd dri chant a deuddeg a phedwar ugain. 7:61 A’r rhai hyn a ddaethant i fyny o Tel-mela, Tel-haresa, Cerub, Adon, ac Immer: ond ni fedrent ddangos tŷ eU tadau, na’u hiliogaeth, ai o Israel yr oeddynt. 7:62 Meibion Delaia, meibion Tobeia, meibion Necoda, chwe chant a dau a deugain. 7:63 Ac o’r offeiriaid: meibion Habaia, meibion Cos, meibion Barsilai, yr hwn a gymerth un o ferched Barsilai y Gileadiad yn wraig, ac a alwyd ar eu henw hwynt. 7:64 Y rhai hyn a geisiasant eu hysgrifen ymhlith yr achau, ond nis cafwyd: am hynny y bwriwyd hwynt allan o’r offeiriadaeth. 7:65 A’r Tirsatha a ddywedodd wrthynt, na fwytaent o’r pethau sancteiddiolaf, hyd oni chyfodai offeiriad ag Urim ac â Thummim. 7:66 Yr holl gynulleidfa ynghyd oedd ddwy fil a deugain tri chant a thrigain. 7:67 Heblaw eu gweision hwynt a’u morynion, y rhai hynny oedd saith mil tri chant a dau ar bymtheg ar hugain: a chanddynt hwy yr oedd dau cant a phump a deugain o gantorion ac o gantoresau. 7:68 Eu meirch hwynt oedd saith gant ac un ar bymtheg ar hugain; a’u mulod yn ddau cant a phump a deugain; 7:69 Y camelod oedd bedwar cant a phymtheg ar hugain, yr asynnod oedd chwe mil saith gant ac ugain. 7:70 A rhai o’r tadau pennaf a roddasant tuag at y gwaith. Y Tirsatha a roddodd i’r trysor fil o ddracmonau aur, deg a deugain o ffiolau, pum cant a deg ar hugain o wisgoedd offeiriaid. 7:71 A rhai o’r tadau pennaf a roddasant i drysor y gwaith ugain mil o ddracmonau aur, a dwy fil a deucant o bunnau o arian. 7:72 A’r hyn a roddodd y rhan arall o’r bobl oedd ugain mil o ddracmonau aur, a dwy fil o bunnau yn arian, a saith a thrigain o wisgoedd offeiriaid. 7:73 A’r offeiriaid, a’r Lefiaid, a’r porthorion, a’r cantorion, a rhai o’r bobl, a’r Nethiniaid, a holl Israel, a drigasant yn eu dinasoedd. A phan ddaeth y seithfed mis, yr oedd meibion Israel yn eu dinasoedd. {{angor|Pennod_8}}{{c|{{uc|Pennod VIII}}.}} {{bach|1 ''Duwiol arfer gwrandaw a ddarllen y gyfraith.'' 9 ''Nehemïah, ac Ezra, a’r Lefiaid, yn cysuro y bobl.'' 13 ''Parodrwydd y bobl i wrandaw, ac i ddysgu.'' 16 ''Cadw gwyl y pebyll.''}} {{angor|8:1}} {{uc|A’r}} holl bobl a ymgasglasant o un fryd i’r heol oedd o flaen porth y dwfr, ac a ddywedasant wrth Esra yr ysgrifennydd, am ddwyn llyfr cyfraith Moses, yr hon a orchmynasai yr ARGLWYDD i Israel. 8:2 Ac Esra yr offeiriad a ddug y gyfraith o flaen y gynulleidfa o wŷr, a gwragedd, a phawb a’r a oedd yn medru gwrando yn ddeallus, ar y dydd cyntaf o’r seithfed mis. 8:3 Ac efe a ddarllenodd ynddo ar wyneb yr heol oedd o flaen porth y dwfr, o’r bore hyd banner dydd, gerbron y gwŷr, a’r gwragedd, a’r rhai oedd yn medru deall: a chlustiau yr holl bobl oedd yn gwrando ar lyfr y gyfraith. 8:4 Ac Esra yr ysgrifennydd a safodd ar bulpud o goed, yr hwn a wnaethid i’r peth hyn; a chydag ef y safodd Matitheia, a Sema, ac Anaia, ac Ureia, a Hilceia, a Maaseia, ar ei law ddeau ef; a Phedaia, a Misael, a Malcheia, a Hasum, a Hasbadana, Sechareia, a Mesulam, ar ei law aswy ef. 8:5 Ac Esra a agorodd y llyfr yng ngŵydd yr holl bobl; (canys yr oedd efe oddi ar yr holl bobl;) a phan agorodd, yr holl bobl a safasant. 8:6 Ac Esra a fendithiodd yr ARGLWYDD, y DUW mawr. A’r holl bobl a atebasant, Amen, Amen, gan ddyrchafu eu dwylo: a hwy a ymgrymasant, ac a addolasant yr ARGLWYDD a’u hwynebau tua’r ddaear. 8:7 Jesua hefyd, a Bani, Serebeia, Jamin, Accub, Sabbethai, Hodeia, Maaseia, Celita, Asareia, Josabad, Hanan, Pelaia,, a’r Lefiaid, oedd yn dysgu y gyfraith i’r bobl, a’r bobl yn sefyll yn eu lle. 8:8 A hwy a ddarllenasant yn eglur yn y llyfr, yng nghyfraith DDUW; gan osod allan y synnwyr, fel y deallent wnli ddarllen. 8:9 A Nehemeia, efe yw y Tirsatha, ac Esra yr offeiriad a’r ysgrifennydd, a’r Lefiaid y rhai oedd yn dysgu y bobl, a ddywedasant wrth yr holl bobl, Y mae heddiw yn sanctaidd i’r ARGLWYDD eich<noinclude><references/></noinclude> rh826hikztqu3xugesgbabpymh1am1t 104 3765 171565 7012 2026-10-09T16:48:24Z Tylopous 3717 penodau 171565 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>DUW; na alerwch, ac nac wylwch: canys yr holl bobl oedd yn wylo pan glywsant eiriau y gyfraith. 8:10 Ac efe a ddywedodd wrthynt, Ewch, bwytewch y breision, ac yfwch y melysion, ac anfonwch rannau i’r hwn nid oes ganddo ddim yn barod; canys y mae heddiw yn sanctaidd i’n Harglwydd: am hynny na thristewch; canys llawenydd yr ARGLWYDD yw eich nerth chwi. 8:11 A’r Lefiaid a ostegasant yr holl bobl, gan ddywedyd, Tewch: canys y dydd heddiw sydd sanctaidd, ac na thristewch. 8:12 A’r holl bobl a aethant i fwyta ac i yfed, ac i anfon ymaith rannau, ac i wneuthur llawenydd mawr; oherwydd iddynt ddeall y geiriau a ddysgasent hwy iddynt. 8:13 A’r ail ddydd, tadau pennaf yr holl bobl, yr offeiriaid, a’r Lefiaid, a ymgynullasant at Esra yr ysgrifennydd, i’w dysgu yng ngeiriau y gyfraith. 8:14 A hwy a gawsant yn ysgrifenedig yn y gyfraith, yr hyn a orchmynasai yr ARGLWYDD trwy law Moses, y dylai meibion Israel drigo mewn bythod ar ŵyl y seithfed mis; 8:15 Ac y dylent gyhoeddi, a gyrru gair trwy eu holl ddinasoedd, a thrwy Jerwsalem, gan ddywedyd, Ewch i’r mynydd, a dygwch ganghennau olewydd, a changau pinwydd, a changau y myrtwydd, a changau y palmwydd, a changhennau o’r prennau caeadfrig, i wneuthur bythod, fel y mae yn ysgrifenedig. 8:16 Felly y bobl a aethant allan, ac a’u dygasant, ac a wnaethant iddynt fythod, bob un ar ei nen, ac yn eu cynteddoedd, ac yng nghynteddoedd tŷ DDUW, ac yn heol porth y dwfr, ac yn heol porth Effraim. 8:17 A holl gynulleidfa y rhai a ddychwelasent o’r caethiwed, a wnaethant fythod, ac a eisteddasant yn y bythod: canys er dyddiau Josua mab Nun hyd y dydd hwnnw ni wnaethai meibion Israel felly. Ac yr oedd llawenydd mawr iawn. 8:18 Ac Esra a ddarllenodd yn llyfr cyfraith DDUW beunydd, o’r dydd cyntaf hyd y dydd diwethaf. A hwy a gynallasant yr ŵyl saith niwrnod; ac ar yr wythfed dydd y bu cymanfa, yn ôl y ddefod. {{angor|Pennod_9}}{{c|{{uc|Pennod IX}}.}} {{bach|1 ''Ympryd cyhoedd, ac edifeirwch y bobl.'' 4 ''Y Lefiaid yn gwneuthur duwiol gyffes o ddaioni Duw, a drygioni y bobl.''}} {{angor|9:1}} {{uc|Ac}} ar y pedwerydd dydd ar hugain o’r mis hwn, meibion Israel a ymgynullasant mewn ympryd, ac mewn sachlliain, a phridd arnaddynt. 9:2 A had Israel a ymneilltuasant oddi wrth bob dieithriaid, ac a safasant, ac a gyffesasant eu pechodau, ac anwireddau eu tadau. 9:3 A chodasant i fyny yn eu lle, ac a ddarllenasant yn llyfr cyfraith yr ARGLWYDD eu Duw, bedair gwaith yn y dydd; a phedair gwaith yr ymgyffesasant, ac yr ymgrymasant i’r ARGLWYDD eu DUW. 9:4 Yna y safodd ym mhulpud y Lefiaid, Jesua, a Bani, Cadmiel, Sebaneia, Bunni, Serebeia, Bani, a Chenani; a gwaeddasant â llef uchel ar yr ARGLWYDD eu DUW: 9:5 A’r Lefiaid, Jesua, a Chadmiel, Bani, Hasabneia, Serebeia, Hodeia, Sebaneia, a Phethaheia, a ddywedasant, Cyfodwch, bendithiwch yr ARGLWYDD eich DUW o dragwyddoldeb hyd dragwyddoldeb: a bendithier dy enw gogoneddus a dyrchafedig, goruwch pob bendith a moliant. 9:6 Ti yn unig wyt ARGLWYDD: ti a wnaethost y nefoedd, nefoedd y neffoedd, a’u holl luoedd hwynt, y ddaear a’r hyn oll sydd arni, y moroedd a’r hyn oll sydd ynddynt; a thi sydd yn eu cynnal hwynt oll; a llu y nefoedd sydd yn ymgrymu i ti. 9:7 Ti yw yr ARGLWYDD DDUW, yr hwn a ddetholaist Abram, ac a’i dygaist ef allan o Ur y Caldeaid, ac a roddaist iddo enw Abraham: 9:8 A chefaist ei galon ef yn ffyddlon ger dy fron di, ac a wnaethost gyfamod ag ef, ar roddi yn ddiau i’w had ef wlad y Canaaneaid, yr Hefiaid, yr Anioriaid, a’r Pheresiaid, a’r Jebusiaid, a’r Girgasiaid; ac a gwblheaist dy eiriau: oherwydd cyfiawn wyt. 9:9 Gwelaist hefyd gystudd ein tadau yn yr Aifft; a thi a wrandewaist eu gwaedd hwynt wrth y môr coch: 9:10 A thi a wnaethost arwyddion a rhyfeddodau ar Pharo, ac ar ei holl weision, ac ar holl bobl ei wlad ef: canys gwybuost i’r rhai hyn falchïo yn eu herbyn hwynt. A gwnaethost i ti enw, fel y gwelir y dydd hwn. 9:11 Y môr hefyd a holltaist o’u blaen hwynt, fel y treiddiasant trwy<noinclude><references/></noinclude> ksio4ylo9mholrfanzueg6jktocaczz 104 3767 171566 7014 2026-10-09T16:49:58Z Tylopous 3717 penodau 171566 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>a gwnaethant ysgwydd i gilio, ac a galedasant eu gwarrau, ac ni wrandawsant. 9:30 Er hynny ti a’u hoedaist hwynt lynyddoedd lawer, ac a dystiolaethaist wrthynt trwy dy ysbryd yn dy broffwydi; ond ni wrandawsant: am hynny y rhoddaist hwynt yn llaw pobl y gwledydd. 9:31 Eto, er mwyn dy fawr drugareddau, ni lwyr ddifethaist hwynt, ac ni wrthodaist hwynt; canys Duw graslon a thrugarog ydwyt. 9:32 Ac yn awr, O ein DUW ni, y DUW mawr, cadarn, ac ofnadwy, yr hwn wyt yn cadw cyfamod a thrugaredd; na fydded bychan o’th flaen di yr holl flinder a ddigwyddodd i ni, i’n brenhinoedd, i’n tywysogion, ac i’n hoffeiriaid, ac i’n proffwydi, ac i’n tadau, ac i’th holl bobi, er dyddiau brenhinoedd Asyria hyd y dydd hwn. 9:33 Tithau ydwyt gyfiawn yn yr hyn oll a ddigwyddodd i ni: canys gwirionedd a wnaethost ti, a ninnau a wnaethom yn annuwiol. 9:34 Ein brenhinoedd hefyd, ein tywysogion, ein hoffeiriaid, a’n tadau, ni chadwasant dy gyfraith, ac ni wrandawasant ar dy orchmynion, na’th dystiolaethau, y rhai a dystiolaethaist wrthynt. 9:35 A hwy ni’th wasanaethasant yn eu brenhiniaeth, nac yn dy fawr ddaioni a roddaist iddynt, nac yn y wlad eang a bras yr hon a osodaist o’u blaen hwynt; ac ni ddychwelasant oddi wrth eu drwg weithredoedd. 9:36 Wele ni heddiw yn weision; ac am am y wlad a roddaist i’n tadau ni, i fwyta ei ffrwyth a’i daioni, wele ni yn weision ynddi. 9:37 A mawr yw ei thoreth hi i’r brenhinoedd a osodaist arnom ni am ein pechodau: ac arglwyddiaethu y maent ar ein cyrff, ac ar ein hanifeiliaid, yn ôl eu hewyllys; ac yr ydym mewn cyfyngder mawr. 9:38 Ac oherwydd hyn oll yr ydym yn gwneuthur cyfamod sicr, ac yn ei ysgrifennu; ac y mae ein tywysogion, ein Lefiaid, a’n hoffeiriaid, yn ei selio. {{angor|Pennod_10}}{{c|{{uc|Pennod X}}.}} {{bach|1 ''Enwau y rhai a seliasant y cyfammod rhwng Duw a’r bobl.'' 29 ''Pynciau y cyfammod.''}} {{angor|10:1}} {{uc|A’r}} rhai a seliodd oedd, Nehemeia y Tirsatha, mab Hachaleia, a Sidcia, 10:2 Seraia, Asareia, Jeremeia, 10:3 Pasur, Amareia, Malcheia, 10:4 Hattus, Sebaneia, Maluch, 10:5 Harim, Meremoth, Obadeia, 10:6 Daniel, Ginnethon, Baruch, 10:7 Mesulam, Abeia, Miamin, 10:8 Maaseia, Bilgai, Semaia: dyma yr offeiriaid, 10:9 A’r Lefiaid: Jesua mab Asaneia, Binnui o feibion Henadad, Cadmiel, 10:10 A’u brodyr hwynt, Sebaneia, Hodeia, Celita, Pelaia, Hanan, 10:11 Micha, Rehob, Hasabeia, 10:12 Saccur, Serebeia, Sebaneia, 10:13 Hodeia, Bani, Beninu. 10:14 Penaethiaid y bobl; Paros, Pahath-Moab, Elam, Sattu, Bani, 10:15 Bunni, Asgad, Bebai, 10:16 Adoneia, Bigfai, Adin, 10:17 Ater, Hisceia, Assur, 10:18 Hodeia, Hasum, Besai, 10:19 Hariff, Anathoth, Nebai, 10:20 Magpias, Mesulam, Hesir, 10:21 Mesesabeel, Sadoc, Jadua, 10:22 Pelatia, Hanan, Anaia, 10:23 Hosea, Hananeia, Hasub, 10:24 Halohes, Pileha, Sobec, 10:25 Rehum, Hasabna, Maaseia, 10:26 Ac Ahïa, Hanan, Anan, 10:27 Maluch, Harim, Baana. 10:28 A’r rhan arall o’r bobl, yr offeiriaid, y Lefiaid, y porthorion, y cantorion, y Nethiniaid, a phawb a’r a ymneilltuasent oddi wrth bobl y gwledydd at gyfraith DDUW, eu gwragedd hwynt, eu meibion, a’u merched, pawb a’r a oedd â gwybodaeth ac â deall ganddo, 10:29 Hwy a lynasant wrth eu brodyr, eu penaethiaid, ac a aethant mewn rhaith a llw ar rodio yng nghyfraith DDUW, yr hon a roddasid trwy law Moses gwas DUW: ac ar gadw ac ar wneuthur holl orchmynion yr ARGLWYDD ein Harglwydd ni, a’i farnedigaethau, a’i ddeddfau: 10:30 Ac ar na roddem ein merched i bobl y wlad: ac na chymerem eu merched hwy i’n meibion ni: 10:31 Ac o byddai pobl y tir yn dwyn marchnadoedd, neu ddim lluniaeth ar y dydd Saboth i’w werthu, na phrynem ddim ganddynt ar y Saboth, neu ar y dydd sanctaidd; ac y gadawem heibio y seithfed flwyddyn, a chodi pob dyled. 10:32 A ni a osodasom arnom ddeddfau, ar i ni roddi traean sicl yn y flwyddyn, tuag at wasanaeth tŷ ein DUW ni, 10:33 A thu ag at y bara gosod, a’r bwyd-offrwm gwastadol, a thu ag at y<noinclude><references/></noinclude> 85250o8u2lqxc66fnia2w5768se8sh4 104 3768 171567 7015 2026-10-09T16:51:51Z Tylopous 3717 penodau 171567 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>poeth-offrwm gwastadol, y Sabothau, y newyddloerau, a’r gwyliau arbennig, a thuag at y cysegredig bethau, a thuag at y pechebyrth, i wneuthur cymod dros Israel, a thuag at holl waith tŷ ein DUW. 10:34 A ni a fwriasom goelbrennau yr offeiriaid, y Lefiaid, a’r bobl, am goed yr offrwm, fel y dygent hwynt i dŷ ein DUW ni, yn ôl tai ein tadau ni, ar amserau nodedig, o flwyddyn i flwyddyn, i’w llosgi ar allor yr ARGLWYDD ein DUW, fel y mae yn ysgrifenedig yn y gyfraith: 10:35 Ac i ddwyn blaenffrwyth ein tir, a blaenffrwyth o bob ffrwyth o bob pren, o flwyddyn i flwyddyn, i dŷ yr ARGLWYDD : 10:36 A’r rhai cyntaf-anedig o’n meibion, ac o’n hanifeiliaid, fel y mae yn ysgrifenedig yn y gyfraith, a chyntaf-anedigion ein gwartheg a’n defaid, i’w dwyn i dŷ ein DUW, at yr offeiriaid sydd yn gwasanaethu yn nhŷ ein DUW ni. 10:37 A blaenion ein toes, a’n hoffrymau, a ffrwyth pob pren, gwin ac olew, a ddygem at yr offeiriaid i gelloedd tŷ ein DUW, a degwm ein tir i’r Lefiaid; fel y câi y Lefiaid hwythau ddegwm trwy holl ddinasoedd ein llafur ni. 10:38 A bydd yr offeiriad, mab Aaron, gyda’r Lefiaid, pan fyddo’r Lefiaid yn degymu: a dyged y Lefiaid i fyny ddegfed ran y degwm i dŷ ein DUW ni, i’r celloedd yn y trysordy. 10:39 Canys meibion Israel a meibion Lefi a ddygant offrwrn yr ŷd, y gwin, a’r olew, i’r ystafelloedd, lle y mae llestri’r cysegr, a’r offeiriaid sydd yn gweini, a’r porthorion, a’r cantorion; ac nac ymwrthodwn â thŷ ein DUW. {{angor|Pennod_11}}{{c|{{uc|Pennod XI}}.}} {{bach|1 ''Y tywysogion, a’r rhai a ewyllysient, a’r degfed gwr a ddewisid wrth goelbren, yn trigo yn Jerusalem.'' 3 ''Rhoi o’u henwau hwynt.'' 20 ''Y bobl eraill yn trigo mewn dinasoedd eraill.''}} {{angor|11:1}} {{uc|A thywysogion}} y bobl a drigasant yn Jerwsalem: a’r rhan arall o’r bobl a fwriasant goelbrennau i ddwyn un o’r deg i drigo yn Jerwsalem y ddinas sanctaidd, a naw rhan i fod yn y dinasoedd eraill. 11:2 A’r bobl a fendithiasant yr holl wŷr a ymroddasent yn ewyllysgar i breswylio yn Jerwsalem. 11:3 A dyma benaethiaid y dalaith, y rhai a drigasant yn Jerwsalem: ond yn ninasoedd Jwda pawb a drigasant yn eu meddiant o fewn eu dinasoedd, sef Israel, yr offeiriaid, a’r Lefiaid, a’r Nethiniaid, a meibion gweision Solomon. 11:4 A rhai o feibion Jwda ac o feibion Benjamin a drigasant yn Jerwsalem. O feibion Jwda; Athaia mab Usseia, fab Sechareia, fab Amareia, fab Seffatia, fab Mahalaleel, o feibion Peres; 11:5 Maaseia hefyd mab Baruch, fab Colhose, fab Hasaia, fab Adaia, fab Joiarib, fab Seehareia, fab Siloni. 11:6 Holl feibion Peres y rhai oedd yn trigo yn Jerwsalem, oedd bedwar cant ac wyth, a thrigain o wŷr grymus. 11:7 A dyma feibion Benjamin; Salu mab, Mesulam, fab Joed, fab Pedaia, fab Colaia, fab Maaseia, fab Ithiel, fab Jesaia. 11:8 Ac ar ei ôl ef Gabai, Salai; naw cant ac wyth ar hugain. 11:9 A Joel mab Sichri oedd swyddog arnynt hwy: a Jwda mab Senua yn ail ar y ddinas. 11:10 O’r offeiriaid: Jedaia mab Joiarib, Jachin. 11:11 Seraia mab Hilceia, fab Mesulam, fab Sadoc, fab Meraioth, fab Ahitub, blaenor tŷ DDUW. 11:12 A’u brodyr y rhai oedd yn gweithio gwaith y tŷ, oedd wyth cant a dau ar hugain: ac Adaia mab Jeroham, fab Pelalia, fab Amsi, fab Sechareia, fab Pasur, fab Malcheia, 11:13 A’i frodyr, pennau-cenedl, dau cant a dau a deugain: ac Amasai mab Asareel, fab Ahasai, fab Mesilemoth, fab Immer, 11:14 A’u brodyr hwynt, yn gedyrn o nerth, oedd gant ac wyth ar hugain: a Sabdiel mab Haggedolim yn swyddog arnynt. 11:15 Ac o’r Lefiaid: Semaia mab Hasub fab Asricam, fab Hasabeia fab Bunni. 11:16 Sabbethai hefyd, a Josabad, o benaethiaid y Lefiaid, oedd oruchaf ar y gwaith o’r tu allan i dŷ DDUW. 11:17 Mataneia hefyd mab Micha, fab Sabdi, fab Asaff, oedd bennaf i ddechrau tâl diolch mewn gweddi: a Bacbuceia yn ail o’i frodyr, ac Abda mab Sammua, fab Galal, fab Jedwthwn. 11:18 Yr holl Lefiaid yn y ddinas sanctaidd, oedd ddau cant a phedwar a phedwar ugain. {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> elr7dt00q7irmsy3glyz444rb1alc20 104 3769 171568 7016 2026-10-09T16:54:08Z Tylopous 3717 penodau 171568 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>11:19 A’r porthorion, Accub, Talmon, a’u brodyr yn cadw y pyrth, oedd gant a deuddeg a thrigain. 11:20 A’r rhan arall o Israel, o’r offeiriaid ac o’r Lefiaid a drigent yn holl ddinasoedd Jwda, pob un yn ei etifeddiaeth. 11:21 Ond y Nethiniaid oeddynt yn aros yn y tŵr: Siha a Gispa oedd ar y Nethiniaid. 11:22 A swyddog y Lefiaid yn Jerwsalem, oedd Ussi mab Bani, fab Hasabeia, fab Mataneia, fab Micha: o feibion Asaff, y cantorion oedd ar waith tŷ DDUW. 11:23 Canys gorchymyn y brenin amdanynt hwy oedd, fod ordinhad safadwy i’r cantorion, dogn dydd yn ei ddydd. 11:24 A Phethaheia mab Mesesabeel, o feibion Sera mab Jwda, oedd wrth law y brenin ym mhob peth a berthynai i’r bobl. 11:25 Ac am y trefydd a’u meysydd, rhai o feibion Jwda a drigasant yng Nghaer-Arba a’i phentrefi, ac yn Dibon a’i phentrefi, ac yn Jecabseel a’i phentrefi, 11:26 Ac yn Jesua, ac ym Molada, ac yn Beth-phelet, 11:27 Ac yn Hasar-sual, ac yn Beerseba a’i phentrefi, 11:28 Ac yn Siclag, ac ym Mechona, ac yn ei phentrefi, 11:29 Ac yn En-rimmon, ac yn Sarea, ac yn Jarmuth, 11:30 Sanoa, Adulam, a’u trefydd, Lachis a’i meysydd, yn Aseca a’i phentrefi. A hwy a wladychasant o Beerseba hyd ddyffryn Hinnom. 11:31 A meibion Benjamin o Geba a drigasant ym Michmas, ac Aia, a Bethel, a’u pentrefi, 11:32 Yn Anathoth, Nob, Ananeia, 11:33 Hasor, Rama, Gittaim, 11:34 Hadid, Seboim, Nebalat, 11:35 Lod, ac Ono, glyn y crefftwyr. 11:36 Ac o’r Lefiaid yr oedd rhannau yn Jwda, ac yn Benjamin. {{angor|Pennod_12}}{{c|{{uc|Pennod XII}}.}} {{bach|1 ''Yr offeiriaid'' 8 ''a’r Lefiaid a ddaeth i fynu gyd â Zorobabel.'' 10 ''Hiliogaeth yr offeiriaid.'' 22 ''Rhai o’r Lefiaid pennaf.'' 27 ''Cyhoedd gyssegriad muriau Jerusalem.'' 44 ''Gosod swyddau i’r offeiriaid ac i’r Lefiaid yn y deml.''}} {{angor|12:1}} {{uc|Dyma}} hefyd yr offeiriaid a’r Lefiaid, y rhai a ddaethant i fyny gyda Sorobabel mab Salathiel, a Jesua: sef Seraia, Jeremeia, Esra, 12:2 Amareia, Maluch, Hattus, 12:3 Sechaneia, Rehum, Meremoth, 12:4 Ido, Ginnetho, Abeia, 12:5 Miamin, Maadia, Bilga, 12:6 Semaia, a Joiarib, Jedaia, 12:7 Salu, Amoc, Hilceia, Jedaia: dyma benaethiaid yr offeiriaid a’u brodyr yn nyddiau Jesua. 12:8 A’r Lefiaid: Jesua, Binnui, Cadmiel, Serebeia, Jwda; a Mataneia oedd ar y gerdd, efe a’i frodyr. 12:9 Bacbuceia hefyd ac Unni, eu brodyy hwynt, oedd ar eu cyfer yn y gwyliadwriaethau. 12:10 A Jesua a genhedlodd Joiacim, a Joiacim a genhedlodd Eliasib, ac Eliasib a genhedlodd Joiada, 12:11 A Joiada a genhedlodd Jonathan, a Jonathan a genhedlodd Jadua. 12:12 Ac yn nyddiau Joiacim, yr offeiriaid hyn oedd bennau-cenedl: o Seraia, Meraia; o Jeremeia, Hananei; 12:13 O Esra, Mesulam; o Amareia Jehohanan; 12:14 O Melichu, Jonathan; o Sebaneia, Joseff; 12:15 O Harim, Adna; o Meraioth, Helcai; 12:16 O Ido, Sechareia; o Ginnethon, Mesulam; 12:17 O Abeia, Sichri; o Miniamin, o Moadeia, Piltai; 12:18 O Bilga, Sammua; o Semaia, Jehonathan; 12:19 Ac o Joiarib, Matenai; o Jedaia, Ussi; 12:20 O Salai, Calai; o Amoc, Eber; 12:21 O Hilceia, Hasabeia: o Jedaia, Nethaneel. 12:22 Y Lefiaid yn nyddiau Eliasib, Joiada, a Johanan, a Jadua, oedd wedi eu hysgrifennu yn bennau-cenedl: a’r offeiriaid, hyd deyrnasiad Dareius y Persiad. 12:23 Meibion Lefi, y pennau-cenedl, wedi eu hysgrifennu yn llyfr y croniclau, hyd ddyddiau Johanan mab Eliasib. 12:24 A phenaethiaid y Lefiaid, oedd Hasabeia, Serebeia, a Jesua mab Cadmiel, a’u brodyr ar eu cyfer, i ogoneddu ac i foliannu, yn ôl gorchymyn Dafydd gŵr DUW, gwyliadwriaeth ar gyfer gwyliadwriaeth. 12:25 Mataneia, a Bacbuceia, Obadeia, Mesulam, Talmon, Accub, oedd borthorion, yn cadw gwyliadwriaeth wrth drothwyau y pyrth. 12:26 Y rhai hyn oedd yn nyddiau<noinclude><references/></noinclude> 6vklo4a62fajgy6j1piso311omhn8j7 104 3770 171569 7017 2026-10-09T16:56:45Z Tylopous 3717 penodau 171569 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>Joiacim mab Jesua, fab Josadac, ac yn nyddiau Nehemeia y tywysog, ac Esra yr offeiriad a’r ysgrifennydd. 12:27 Ac yng nghysegriad mur Jerwsalem y ceisiasant y Lefiaid o’u holl leoedd, i’w dwyn i Jerwsalem, i wneuthur y cysegriad â gorfoledd, mewn diolchgarwch, ac mewn cân, â symbalau, nablau, ac â thelynau. 12:28 A meibion y cantorion a ymgynullasant o’r gwastadedd o amgylch i Jerwsalem, ac o drefydd Netoffathi, 12:29 Ac o dŷ Gilgal, ac o feysydd Geba ac Asmafeth: canys y cantorion a adeiladasent bentrefi iddynt o amgylch Jerwsalem. 12:30 Yr offeiriaid hefyd a’r Lefiaid a ymlanhasant; glanhasant hefyd y bobl, a’r pyrth, a’r mur. 12:31 A mi a berais i dywysogion Jwda ddringo ar y mur; a gosodais ddwy fintai fawr o rai yn moliannu; a mynediad y naill oedd ar y llaw ddeau ar y mur tua phorth y dom: 12:32 Ac ar eu hôl hwynt yr aeth Hosaia, a hanner tywysogion Jwda, 12:33 Asareia hefyd, Esra, a Mesulam, 12:34 Jwda, a Benjamin, a Semaia, a Jeremeia, 12:35 Ac o feibion yr offeiriaid ag utgyrn, Sechareia mab Jonathan, fab Semaia, fab Mataneia, fab Michaia, fab Saccur, fab Asaff; 12:36 A’i frodyr ef, Semaia, ac Asarael, Milalai, Gilalai, Maai, Nethaneel, a Jwda, Hanani, ag offer cerdd Dafydd gŵr DUW, ac Esra yr ysgrifennydd o’u blaen hwynt. 12:37 Ac wrth borth y ffynnon, yr hoa oedd ar eu cyfer hwynt, y dringasant ar risiau dinas Dafydd yn nringfa y mur, oddi ar dŷ Dafydd, hyd borth y dwfr tua’r dwyrain. 12:38 A’r ail fintai o’r rhai oedd yn moliannu, oedd yn myned ar eu cyfer hwynt; a minnau ar eu hôl; a hanner y bobl oedd ar y mur, oddi ar dŵr y ffyrnau, hyd y mur llydan; 12:39 Ac oddi ar borth Effraim, ac oddi ar yr hen borth, ac oddi ar borth y pysgod, a thŵr Hananeel, a thŵr Mea, hyd borth y defaid, a hwy a safasant ym mhorth yr wyliadwriaeth. 12:40 Felly y ddwy fintai, y rhai oedd yn moliannu, a safasant yn nhŷ DDUW, a minnau, a hanner y swyddogion gyda mi: 12:41 Yr offeiriaid hefyd; Eliacim, Maaseia, Miniamin, Michaia, Elioenai, Sechareia, Hananeia, ag utgyrn: 12:42 Maaseia hefyd, a Semaia, ac Eleasar, ac Ussi, a Jehohanan, a Malcheia, ac Elam, ac Esra. A’r cantorion a ganasant yn groch, a Jasraheia eu blaenor. 12:43 A’r diwrnod hwnnw yr aberthasant ebyrth mawrion, ac y llawenhasant: canys DUW a’u llawenychasai hwynt â llawenydd mawr: y gwragedd hefyd a’r plant a orfoleddasant: fel y clybuwyd llawenydd Jerwsalem hyd ymhell. 12:44 A’r dwthwn hwnnw y gosodwyd gwŷr ar gelloedd y trysorau, ar yr offrymau, ar y blaenffrwyth, ac ar y degymau, i gasglu iddynt hwy o feysydd y dinasoedd y rhannau cyfreithlon i’r offeiriaid a’r Lefiaid: canys llawenydd Jwda oedd ar yr offeiriaid ac ar y Lefiaid y rhai oedd yn sefyll yno. 12:45 Y cantorion hefyd a’r porthorion a gadwasant wyliadwriaeth eu DUW, a gwyliadwriaeth y glanhad, yn ôl gorchymyn Dafydd, a Solomon ei fab. 12:46 Canys gynt, yn nyddiau Dafydd ac Asaff, yr oedd y pen-cantorion, a chaniadau canmoliaeth a moliant i DDUW. 12:47 Ac yn nyddiau Sorobabel, ac yn nyddiau Nehemeia, holl Israel oedd yn rhoddi rhannau i’r cantorion, a’r porthorion, dogn dydd yn ei ddydd: a hwy a gysegrasant bethau sanctaidd i’r Lefiaid; a’r Lefiaid a’u cysegrasant i feibion Aaron. {{angor|Pennod_13}}{{c|{{uc|Pennod XIII}}.}} {{bach|1 ''Darllen y gyfraith, a gyrru y bobl gymmysg o blith Israel.'' 4 ''Nehemïah, pan ddychwelodd, yn peri glanhâu yr ystafelloedd;'' 10 ''yn dwyn swyddau tŷ Dduw i well trefn,'' 15 ''yn llestair halogi y Sabbath,'' 23 ''a phrïodi gwragedd o estron genedl.''}} {{angor|13:1}} {{uc|Y dwthwn}} hwnnw y darllenwyd yn llyfr Moses lle y clybu’r bobl; a chafwyd yn ysgrifenedig ynddo, na ddylai yr Ammoniad na’r Moabiad ddyfod i gynulleidfa DUW yn dragywydd; 13:2 Am na chyfarfuasent â meibion Israel â bara ac â dwfr, eithr cyflogasent Balaam yn eu herbyn i’w melltithio hwynt: eto ein DUW ni a drodd y felltith yn fendith. {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> bo0zdoddujjb6ihc0uzajacn0sccv2q 104 3772 171570 171293 2026-10-09T16:59:08Z Tylopous 3717 penodau 171570 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude><section begin="I"/>merched hwynt i’ch meibion, nac i chwi eich hunain. 13:26 Onid o achos y rhai hyn y pechodd Solomon brenin Israel? er na bu brenin cyffelyb iddo ef ymysg cenhedloedd lawer, yr hwn oedd hoff gan ei DDUW, a DUW a’i gwnaeth ef yn frenin ar holl Israel, eto gwragedd dieithr a wnaethant iddo ef bechu. 13:27 Ai arnoch chwi y gwrandawn, i wneuthur yr holl ddrygioni mawr hwn, gan droseddu yn erbyn ein DUW, trwy briodi gwragedd dieithr? 13:28 Ac un o feibion Joiada, mab Eliasib yr archoffeiriad, oedd ddaw i Sanbalat yr Horoniad: yr hwn a ymlidiais i oddi wrthyf. 13:29 O fy NUW, cofia hwynt, am iddynt halogi’r offeiriadaeth, a chyfamod yr offeiriadaeth, a’r Lefiaid. 13:30 Yna y glanheais hwynt oddi wrth bob estron; gosodais hefyd oruchwyliaethau i’r offeiriaid ac i’r Lefiaid, pob un yn ei waith; 13:31 Ac at goed yr offrwm mewn amserau nodedig, ac at y blaenffrwythau. Cofia fi, O fy NUW, er daioni. {{lein|5em}} <section end="I"/> <section begin="II"/>{{canoli|{{mawr|{{uc|Llyfr Esther.}}}}}} {{angor|Pennod_1}}{{c|{{uc|Pennod I}}.}} {{bach|1 ''Ahasferus yn gwneuthur gwleddoedd brenhinol:'' 10 ''yn anfon i gyrchu atto y frenhines Fasti; a hithau yn gwrthod dyfod.'' 13 ''Ahasferus, trwy gynghor Memuchan, yn gwneuthur cyfraith ar fod o’r gwŷr yn ben ar eu gwragedd.''}} {{angor|1:1}} {{uc|Yn}} nyddiau Ahasferus, (efe yw Ahasferus yr hwn oedd yn teyrnasu o India hyd Ethiopia, sef ar gant a saith ar hugain o daleithiau;) 1:2 Yn y dyddiau hynny, pan eisteddodd y brenin Ahasferus ar orseddfa ei frenhiniaeth, yr hon oedd yn Susan y brenhinllys, 1:3 Yn y drydedd flwyddyn o’i deyrnasiad, efe a wnaeth wledd i’w holl dywysogion a’i weision, cadernid Persia, a Media, y rhaglawiaid, a thywysogion y taleithiau, oedd ger ei fron ef: 1:4 Fel y dangosai efe gyfoeth a gogoniant ei deyrnas, ac anrhydedd a phrydferthwch ei fawredd, ddyddiau lawer, sef cant a phedwar ugain o ddyddiau. 1:5 Ac wedi gorffen y dyddiau hynny, y brenin a wnaeth i’r holl bobl a gafwyd yn Susan y brenhinllys, o’r mwyaf hyd y lleiaf, wledd dros saith niwrnod, yng nghyntedd gardd palas y brenin: 1:6 Lle yr oedd llenni gwynion, gwyrddion, a rhuddgochion, wedi eu clymu â llinynnau sidan, ac â phorffor, wrth fodrwyau arian, a cholofnau marmor: y gwelyau oedd o aur ac arian, ar balmant o faen grisial, a marmor, ac alabaster, a iasinct. 1:7 Ac yfed diod yr oeddynt mewn llestri aur, a chyfnewid amryw lestri, a gwin brenhinol lawer, yn ôl gallu y brenin. 1:8 Yr yfed hefyd oedd wrth ddefod, nid oedd neb yn cymell: canys gosodasai y brenin orchymyn ar bob swyddwr o fewn ei dŷ, ar wneuthur yn ôl ewyllys pawb. 1:9 Y frenhines Fasti hefyd a wnaeth wledd i’r gwragedd yn y brenhindy oedd eiddo Ahasferus y brenin. 1:10 Ar y seithfed dydd, pan oedd lawen calon y brenin gan win, efe a ddywedodd wrth Mehuman, Bistha, Harbona, Bigtha, ac Abagtha, Sethar, a Charcas, y saith ystafellydd oedd yn gweini gerbron y brenin Ahasferus, 1:11 Am gyrchu y frenhines Fasti o flaen y brenin, yn y frenhinol goron, i ddangos i’r bobloedd ac i’r tywysogion ei glendid hi: canys glân yr olwg ydoedd hi. 1:12 Ond y frenhines Fasti a wrthododd ddyfod wrth air y brenin trwy law ei ystafellyddion: am hynny y llidiodd y brenin yn ddirfawr, a’i ddicllonedd ef a enynnodd ynddo. 1:13 Yna y dywedodd y brenin wrth y doethion oedd yn gwybod yr amserau, (canys felly yr oedd arfer y brenin tuag at bob rhai a fyddai yn gwybod cyfraith a barn: 1:14 A nesaf ato ef oedd Carsena, Sethar, i Admatha, Tarsis, Meres, Marsena, a Memuchan, saith dywysog Persia a Media, y rhai oedd yn gweled wyneb y brenin, ac yn eistedd yn gyntaf yn y frenhiniaeth;) 1:15 Beth sydd i’w wneuthur wrth y gyfraith i’r frenhines Fasti, am na wnaeth hi archiad y brenin Ahasferus trwy law yr ystafellyddion? {{nop}}<section end="II"/><noinclude><references/></noinclude> jnrcat9tosmrourp2b9pmu7krmp3sbp 104 3773 171571 7022 2026-10-09T17:03:01Z Tylopous 3717 penodau 171571 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>1:16 Yna Memuchan a ddywedodd gerbron y brenin a’r tywysogion, Nid yn erbyn y brenin yn unig y gwnaeth Fasti y frenhines ar fai, ond yn erbyn yr holl dywysogion hefyd, a’r holl bobloedd sydd trwy holl daleithiau y brenin Ahasferus. 1:17 Canys gweithred y frenhines a â allan at yr holl wragedd, fel y tremygant eu gwŷr yn eu golwg eu hun, pan ddywedant, Y brenin Ahasferus a archodd gyrchu Fasti y frenhines o’i flaen, ond ni ddaeth hi. 1:18 Arglwyddesau Persia a Media, y rhai a glywsant weithred y frenhines, a ddywedant heddiw wrth holl dywysogion y brenin. Felly y bydd mwy na digon o ddirmyg a dicter. 1:19 Os bydd bodlon gan y brenin, eled brenhinol orchymyn oddi wrtho ef, ac ysgrifenner ef ymysg cyfreithiau y Persiaid a’r Mediaid, fel na throsedder ef, na ddêl Fasti mwy gerbron y brenin Ahasferus; a rhodded y brenin ei brenhinfraint hi i’w chyfeilles yr hon sydd well na hi. 1:20 A phan glywer gorchymyn y brenin, yr hwn a wnelo efe, trwy ei holl frenhiniaeth, (yr hon sydd fawr,) yna yr holl wragedd a roddant anrhydedd i’w gwŷr, o’r mwyaf hyd y lleiaf. 1:21 A da oedd y peth yng ngolwg y brenin a’r tywysogion; a’r brenin a wnaeth yn ôl gair Memuchan: 1:22 Canys efe a anfonodd lythyrau i holl daleithiau y brenin, ie, i bob talaith yn ôl ei ysgrifen, ac at bob pobl yn ôl eu tafodiaith eu hun; ar fod pob gŵr yn arglwyddiaethu yn ei dŷ ei hun; a chyhoeddi hyn yn ôl tafodiaith pob rhyw bobl. {{angor|Pennod_2}}{{c|{{uc|Pennod II}}.}} {{bach|1 ''Dewis brenhines i Ahasferus o fysg y gwyryfon glanaf.'' 5 ''Mordecai tadmaeth Esther.'' 8 ''Hegai yn gweled Esther yn well nag un o’r lleill.'' 12 ''Y modd y glanhêid y gwyryfon, ac yr aent i mewn at y brenhin.'' 15 ''Esther yn rhyngu bodd y brenhin yn oreu, ac yn cael ei gwneuthur yn frenhines.'' 21 ''Moredcai yn datguddio bradwriaeth; ac ysgrifenu hynny yn y chronicl.''}} {{angor|2:1}} {{uc|Wedi}} y pethau hyn, pan lonyddodd dicllonedd y brenin Ahasferus, efe a gofiodd Fasti, a’r hyn a wnaethai hi, a’r hyn a farnasid arni. 2:2 Am hynny gweision y brenin, y rhai oedd yn gweini iddo, a ddywedasant, Ceisier i’r brenin lancesau teg yr olwg o wyryfon: 2:3 A gosoded y brenin swyddogion trwy holl daleithiau ei frenhiniaeth, a chasglant hwythau bob llances deg yr olwg, o wyry, i Susan y brenhinllys, i dŷ y gwragedd, dan law Hegai, ystafellydd y brenin, ceidwad y gwragedd, a rhodder iddynt bethau i’w glanhau: 2:4 A’r llances a fyddo da yng ngolwg y brenin, a deyrnasa yn lle Fasti. A da oedd y peth hyn yng ngolwg y brenin, ac felly y gwnaeth efe. 2:5 Yn Susan y brenhinllys yr oedd rhyw Iddew a’i enw Mordecai, mab Jair, fab Simei, fab Cis, gŵr o Jemini: 2:6 Yr hwn a ddygasid o Jerwsalem gyda’r gaethglud a gaethgludasid gyd â Jechoneia brenin Jwda, yr hwn a ddarfuasai i Nebuchodonosor brenin Babilon ei gaethgludo. 2:7 Ac efe a fagasai Hadassa, honno yw Esther, merch ei ewythr ef frawd ei dad, canys nid oedd iddi dad na mam: a’r llances oedd weddeiddlwys, a glân yr olwg; a phan fuasai ei thad a’i mam hi farw, Mordecai a’i cymerasai hi yn ferch iddo. 2:8 A phan gyhoeddwyd gair y brenin a’i gyfraith, pan gasglasid hefyd lancesau lawer i Susan y brenhinllys dan law Hegai, cymerwyd Esther i dŷ y brenin, dan law Hegai ceidwad y gwragedd. 2:9 A’r llances oedd deg yn ei olwg ef, a hi a gafodd ffafr ganddo; am hynny efe ar frys a barodd roddi iddi bethau i’w glanhau, a’i rhannau, a rhoddi iddi saith o lancesau golygus, o dŷ y brenin: ac efe a’i symudodd hi a’i llancesau i’r fan orau yn nhŷ y gwragedd. 2:10 Ond ni fynegasai Esther ei phobl na’i chenedl: canys Mordecai a orchmynasai iddi nad ynganai. 2:11 A Mordecai a rodiodd beunydd flaen cyntedd tŷ y gwragedd, i wybod llwyddiant Esther, a pheth a wnelid iddi. 2:12 A phan ddigwyddai amser pob llances i fyned i mewn at y brenin Ahasferus, wedi bod iddi hi yn ôl defod y gwragedd ddeuddeng mis, (canys felly y cyflawnid dyddiau eu puredigaeth hwynt; chwe mis mewn olew myrr, a chwe mis mewn peraroglau, a phethau eraill i lanhau y gwragedd;) {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> pawqhaaucevpi59yzwfo1ee01wqrtwf 104 3774 171572 7028 2026-10-09T17:05:07Z Tylopous 3717 penodau 171572 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>2:13 Yna fel hyn y deuai y llances at y brenin; pa beth bynnag a ddywedai hi amdano a roddid iddi, i fyned gyda hi o dŷ y gwragedd i dŷ y brenin. 2:14 Gyda’r hwyr yr âi hi i mewn, a’r bore hi a ddychwelai i dŷ arall y gwragedd, dan law Saasgas, ystafellydd y brenin, ceidwad y gordderchadon: ni ddeuai hi i mewn at y brenin mwyach, oddieithr i’r brenin ei chwennych hi, a’i galw hi wrth ei henw. 2:15 A phan ddigwyddodd amser Esther, merch Abihail ewythr Mordecai, yr hon a gymerasai efe yn ferch iddo, i fyned i mewn at y brenin, ni cheisiodd hi ddim ond yr hyn a ddywedasai Hegai, ystafellydd y brenin, ceidwad y gwragedd: ac Esther oedd yn cael ffafr yng ngolwg pawb a’r oedd yn edrych arni. 2:16 Felly Esther a gymerwyd at y brenin Ahasferus, i’w frenhindy ef, yn y degfed mis, hwnnw yw mis Tebeth, yn y seithfed flwyddyn o’i deyrnasiad ef. 2:17 A’r brenin a hoffodd Esther rhagor yr holl wragedd, a hi a gafodd ffafr a charedigrwydd yn ei ŵydd ef rhagor yr holl wyryfon; ac efe a osododd y deyrngoron ar ei phen hi, ac a’i gwnaeth yn frenhines yn lle Fasti. 2:18 Yna y gwnaeth y brenin wledd fawr i’w holl dywysogion a’i weision, sef gwledd Esther; ac efe a wnaeth ryddid i’r taleithiau, ac a roddodd roddion yn ôl gallu y brenin. 2:19 A phan gasglwyd y gwyryfon yr ail waith, yna Mordecai oedd yn eistedd ym mhorth y brenin. 2:20 Nid oedd Esther yn mynegi ei chenedl, na’i phobl; megis y gorchmynai Mordecai iddi: canys Esther oedd yn gwneuthur yr hyn a ddywedasai Mordecai, fel cynt pan oedd hi yn ei meithrin gydag ef. 2:21 Yn y dyddiau hynny, pan oedd Mordecai yn eistedd ym mhorth y brenin, y llidiodd Bigthan a Theres, dau o ystafellyddion y brenin, sef o’r rhai oedd yn cadw y trothwy, a cheisiasant estyn llaw yn erbyn y brenin Ahasferus. 2:22 A’r peth a wybu Mordecai; ac efe a’i mynegodd i Esther y frenhines; ac Esther a’i dywedodd wrth y brenin, yn enw Mordecai. 2:23 A phan chwilwyd y peth, fe a gafwyd felly: am hynny y crogwyd hwynt ill dau ar bren. Ac ysgrifennwyd hynny mewn llyfr cronicl gerbron y brenin. {{angor|Pennod_3}}{{c|{{uc|Pennod III}}.}} {{bach|1 ''Ahasferus yn dyrchafu Haman, ac yntau, am i Mordecai ei ddïystyru, yn ceisio dïal ar yr holl Iuddewon;'' 7 ''ac yn bwrw coelbren;'' 8 ''a thrwy enllib yn cael gan y brenhin wneuthur cyfraith i ladd yr holl Iuddewon.''}} {{angor|3:1}} {{uc|Wedi}} y pethau hyn, y brenin Ahasferus a fawrhaodd Haman mab Hammedatha yr Agagiad, ac a’i dyrchafodd ef; gosododd hefyd ei orseddfainc ef goruwch yr holl dywysogion oedd gydag ef. 3:2 A holl weision y brenin, y rhai oedd ym mhorth y brenin, oedd yn ymgrymu, ac yn ymostwng i Haman; canys felly y gorchmynasai y brenin amdano ef: ond nid ymgrymodd Mordecai, ac nid ymostyngodd. 3:3 Yna gweision y brenin, y rhai oedd ym mhorth y brenin, a ddywedasant wrth Mordecai, Paham yr ydwyt ti yn troseddu gorchymyn y brenin? 3:4 Ac er eu bod hwy beunydd yn dywedyd wrtho fel hyn, eto ni wrandawai efe arnynt hwy; am hynny y mynegasant i Haman, i edrych a safai geiriau Mordecai: canys efe a fynegasai iddynt mai Iddew ydoedd efe. 3:5 A phan welodd Haman nad oedd Mordecai yn ymgrymu, nac yn ymostwng iddo, Haman a lanwyd o ddicllonedd. 3:6 Er hynny diystyr oedd ganddo yn ei olwg ei hun estyn llaw yn erbyn Mordecai ei hunan; canys mynegasant iddo bobl Mordecai: am hynny Haman a geisiodd ddifetha yr holl Iddewon, y rhai oedd trwy holl frenhiniaeth Ahasferus, sef pobl Mordecai. 3:7 Yn y mis cyntaf, hwnnw yw mis Nisan, yn y ddeuddegfed flwyddyn i’r brenin Ahasferus, efe a barodd fwrw Pwr, (hwnnw yw, y coelbren,) gerbron Haman, o ddydd i ddydd, ac o fis i fis, hyd y deuddegfed mis, hwnnw yw mis Adar. 3:8 A Haman a ddywedodd wrth y brenin Ahasferus, Y mae rhyw bobl wasgaredig a gwahanedig ymhlith y bobloedd, trwy holl daleithiau dy frenhiniaeth; a’u cyfreithiau hwynt sydd yn amrafaelio oddi wrth yr holl bobl, ac nid<noinclude><references/></noinclude> 8og8cpt14ywab06ohc85ujnumvxrwlz 104 3775 171573 7029 2026-10-09T17:07:45Z Tylopous 3717 penodau 171573 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>ydynt yn gwneuthur cyfreithiau y brenin; am hynny nid buddiol i’r brenin eu dioddef hwynt. 3:9 O bydd bodlon gan y brenin, ysgrifenner am eu difetha hwynt: a deng mil o dalentau arian a dalaf ar ddwylo’r rhai a wnant y weithred hon, i’w dwyn i drysorau y brenin. 3:10 A thynnodd y brenin ei fodrwy oddi am ei law, ac a’i rhoddes i Haman mab Hammedatha yr Agagiad, gwrthwynebwr yr Iddewon. 3:11 A’r brenin a ddywedodd wrth Haman, Rhodder yr arian i ti, a’r bobl, i wneuthur â hwynt fel y byddo da yn dy olwg. 3:12 Yna y galwyd ysgrifenyddion y brenin, yn y mis cyntaf, ar y trydydd dydd ar ddeg o’r mis hwnnw, ac yr ysgrifennwyd, yn ôl yr hyn oll a orchmynasai Haman, at bendefigion y brenin, ac at y dugiaid oedd ar bob talaith, ac at dywysogion pob pobl i bob talaith yn ôl ei ysgrifen, ac at bob pobl yn ôl eu tafodiaith; yn enw y brenin Ahasferus yr ysgrifenasid, ac â modrwy y brenin y seliasid hyn. 3:13 A’r llythyrau a anfonwyd gyda’r rhedegwyr i holl daleithiau y brenin; i ddinistrio, i ladd, ac i ddifetha yr holl Iddewon, yn ieuainc ac yn hen, yn blant ac yn wragedd, mewn un dydd, sef ar y trydydd dydd ar ddeg o’r deuddegfed mis, hwnnw yw mis Adar, ac i ysglyfaethu eu hysbail hwynt. 3:14 Testun yr ysgrifen, i roi gorchymyn ym mhob talaith, a gyhoeddwyd i’r holl bobloedd, i fod yn barod erbyn y diwrnod hwnnw. 3:15 Y rhedegwyr a aethant, wedi eu cymell trwy air y brenin, a’r gorchymyn a roddasid yn Susan y brenhinllys. Y brenin hefyd a Haman a eisteddasant i yfed, a dinasyddion Susan oedd yn athrist. {{angor|Pennod_4}}{{c|{{uc|Pennod IV}}.}} {{bach|1 ''Mawr alar Mordecai a’r Iuddewon.'' 4 ''Esther, pan wybu hynny, yn danfon at Mordecai, ac yntau yn dangos iddi yr achos, ac yn ei cynghori hi i eiriol drostynt hwy.'' 10 ''Hithau yn ymesgusodi, a Mordecai yn ei bygwth hi:'' 15 ''a hithau yn gosod ympryd, ac yn addaw eiriol drostynt.''}} {{angor|4:1}} {{uc|Pan}} wybu Mordecai yr hyn oll a wnaethid, Mordecai a rwygodd ei ddillad, ac a wisgodd sachliain a lludw, ac a aeth allan i ganol y ddinas, ac a waeddodd â chwerw lef uchel. 4:2 Ac efe a ddaeth hyd o flaen porth y brenin: ond ni cheid dyfod i borth y brenin mewn gwisg o sach. 4:3 Ac ym mhob talaith a lle a’r y daethai gair y brenin a’i orchymyn iddo, yr oedd galar mawr gan yr Iddewon, ac ympryd, ac wylofain, ac oernad; a llawer a orweddent mewn sachliain a lludw. 4:4 Yna llancesau Esther a’i hystafellyddion hi a ddaethant ac a fynegasant hynny iddi hi. A’r frenhines a dristaodd yn ddirfawr; a hi a ddanfonodd wisgoedd i ddilladu Mordecai, ac i dynnu ymaith ei sachliain ef oddi amdano; ond ni chymerai efe hwynt. 4:5 Am hynny Esther a alwodd ar Hathach, un o ystafellyddion y brenin, yr hwn a osodasai efe i wasanaethu o’i blaen hi; a hi a orchmynnodd iddo am Mordecai, fynnu gwybod pa beth oedd hyn, ac am ba beth yr ydoedd hyn. 4:6 Yna Hathach a aeth allan at Mordecai i heol y ddinas yr hon sydd o flaen porth y brenin. 4:7 A Mordecai a fynegodd iddo yr hyn oll a ddigwyddasai iddo; a swm yr arian y rhai a adawsai Haman eu talu i drysorau y brenin am yr Iddewon, i’w difetha hwynt. 4:8 Ac efe a roddodd iddo destun ysgrifen y gorchymyn a osodasid yn Susan i’w dinistrio hwynt, i’w ddangos i Esther, ac i’w fynegi iddi, ac i orchymyn iddi fyned i mewn at y brenin, i ymbil ag ef, ac i ymnhedd o’i flaen ef dros ei phobl. 4:9 A Hathach a ddaeth ac a fynegodd i Esther eiriau Mordecai. 4:10 Ac Esther a ddywedodd wrth Hathach, ac a orchmynnodd iddo ddywedyd wrth Mordecai; 4:11 Holl weision y brenin, a phobl taleithiau y brenin, ydynt yn gwybod, mat pa ŵr bynnag, neu wraig, a ddelo i mewn at y brenin i’r cyntedd nesaf i mewn, heb ei alw, un o’i gyfreithiau cf yw ei farwolaethu ef, oddieithr yr hwn yr estynno y brenin y deyrnwialen aur iddo, fel y byddo byw: ac ni’m galwyd i ddyfod i mewn at y brenin, bellach er ys deng niwrnod ar hugain. {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> eap0jkteg678uwhjrf00a1epvjat441 104 3776 171574 7030 2026-10-09T17:10:33Z Tylopous 3717 penodau 171574 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>4:12 A hwy a fynegasant i Mordecai eiriau Esther. 4:13 Yna Mordecai a ddywedodd am iddynt ateb Esther, Na feddwl yn dy galon y dihengi yn nhŷ y brenin rhagor yr holl Iddewon. 4:14 Oherwydd os tewi â sôn a wnei di y pryd hwn, esmwythdra ac ymwared a gyfyd i’r Iddewon o le arall, tithau a thŷ dy dad a gyfrgollir: a phwy sydd yn gwybod ai oherwydd y fath amser â hwn y daethost ti i’r frenhiniaeth? 4:15 Yna Esther a ddywedodd am ateb Mordecai fel hyn: 4:16 Dos, a chasgl yr holl Iddewon a gaffer yn Susan, ac ymprydiwch drosof fi, na fwytewch hefyd ac nac yfwch dros dridiau, nos na dydd: a minnau a’m llancesau a ymprydiaf felly: ac felly yr af i mewn at y brenin, yr hwn beth nid yw gyfreithlon: ac o derfydd amdanaf, darfydded. 4:17 Felly Mordecai a aeth ymaith, ac a wnaeth yn ôl yr hyn oll a orchmynasai Esther iddo. {{angor|Pennod_5}}{{c|{{uc|Pennod V}}.}} {{bach|1 ''Esther, wrth anturio ar ffafr y brenhin, yn cael estyn atti y deyrn-wïalen aur, ac yn gwahodd y brenhin a Haman i’r wledd.'' 6 ''A chwedi cael cysur gan y brenhin am y peth yr oedd hi yn ei geisio, yn eu gwahodd hwy drannoeth i wledd arall.'' 9 ''Haman yn falch o’i godiad, yn ddrwg ganddo fod Mordecai yn ei ddïystyru ef,'' 14 ''a thrwy gynghor Zeres yn gwneuthur crogbren iddo ef.''}} {{angor|5:1}} {{uc|Ac}} ar y trydydd dydd, Esther a ymwisgodd mewn brenhinol wisgoedd, ac a safodd yng nghyntedd tŷ y brenin o’r tu mewn, ar gyfer tŷ y brenin: a’r brenin oedd yn eistedd ar ei deyrngadair yn y brenhindy gyferbyn â drws y tŷ. 5:2 A phan welodd y brenin Esther y frennhines yn sefyll yn y cyntedd, hi a gafodd ffafr yn ei olwg ef: a’r brenin a estynnodd y deyrnwialen aur oedd yn ei law ef tuag at Esther; ac Esther a nesaodd, ac a gyffyrddodd â phen y deyrnwialen. 5:3 Yna y brenin a ddywedodd wrthi, Beth a fynni di, y frenhines Esther? a pha beth yw dy ddeisyfiad? hyd yn lianner y frenhiniaeth, ac fe a’i rhoddir i ti. 5:4 A dywedodd Esther, O rhynga bodd i’r brenin, deled y brenin a Haman heddiw i’r wledd a wneuthum iddo. 5:5 A’r brenin a ddywedodd, Perwch i Haman frysio i wneuthur yn ôl gair Esther. Felly y daeth y brenin a Haman i ‘r wledd a wnaethai Esther. 5:6 A’r brenin a ddywedodd wrth Esther yng nghyfeddach y gwin, Beth yr wyt ti yn ei ofyn, ac fe a roddir i ti? a pheth yr wyt ti yn ei geisio? gofyn hyd yn hanner y frenhiniaeth, ac fe a’i cwblheir. 5:7 Ac Esther a atebodd, ac a ddywedodd, Fy nymuniad a’m deisyfiad yw, 5:8 O chefais ffafr yng ngolwg y brenin, ac o rhyglydda bodd i’r brenin roddi fy nymuniad, a gwneuthur fy neisyfiad; deled y brenin a Haman i’r wledd a arlwywyf iddynt, ac yfory y gwnaf yn ôl gair y brenin. 5:9 Yna Haman a aeth allan y dwthwn hwnnw yn llawen, ac yn hyfryd ei galon: ond pan welodd Haman Mordecai ym mhorth y brenin, na chyfodasai efe, ac na syflasai erddo ef, Haman a gyflawnwyd o ddicllonedd yn erbyn Mordecai. 5:10 Er hynny Haman a ymataliodd; a phan ddaeth i’w dŷ ei hun, efe a anfonodd, ac a alwodd am ei garedigion, a Seres ei wraig. 5:11 A Haman a adroddodd iddynt ogoniant ei gyfoeth, ac amldra ei feibion, a’r hyn oll y mawrhasai y brenin ef ynddynt, ac fel y dyrchafasai y brenin ef goruwch y tywysogion a gweision y brenin. 5:12 A dywedodd Haman hefyd, Ni wahoddodd Esther y frenhines neb gyda’r brenin i’r wledd a wnaethai hi, ond myfi; ac yfory hefyd y’m gwahoddwyd ati hi gyda’r brenin. 5:13 Ond nid yw hyn oll yn llesáu i mi, tra fyddwyf fi yn gweled Mordecai yr Iddew yn eistedd ym mhorth y brenin. 5:14 Yna y dywedodd Seres ei wraig, a’i holl garedigion wrtho, Paratoer pren o ddeg cufydd a deugain o uchder, a’r bore dywed wrth y brenin am grogi Mordecai arno; yna dos gyda’r brenin i’r wledd yn llawen. A da oedd y peth gerbron Hainan, am hynny efe a baratodd y crocbren. {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> t9x24tyvxd1jr41h3pyzjlezfj9l7g7 104 3777 171575 7031 2026-10-09T17:14:40Z Tylopous 3717 penodau 171575 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>{{angor|Pennod_6}}{{c|{{uc|Pennod VI}}.}} {{bach|1 ''Ahasferus wrth ddarllen yn y chronicl am y gwasanaeth da a wnaethai Mordecai iddo, yn gofalu am wneuthur tâl iddo.'' 4 ''Haman wrth geisio peri crogi Mordecai, mewn anwybod yn rhoi cynghor i beri iddo gael parch,'' 12 ''yn cwyno mor drwch fuasai, a’r eiddo ei hun yn dangos iddo ei dynged.''}} {{angor|6:1}} {{uc|Y noson}} honno cwsg y brenin a giliodd ymaith; am hynny efe a archodd ddwyn llyfr coffadwriaethau hanesion yr amseroedd; a darllenwyd hwynt gerbron y brenin. 6:2 Yna y cafwyd yn ysgrifenedig yr hyn a fynegasai Mordecai am Bigthana a Theres, dau o ystafellyddion y brenin, o’r rhai oedd yn cadw y trothwy; sef y rhai a geisiasent estyn llaw yn erbyn y brenin Ahasferus. 6:3 A dywedodd y brenin, Pa anrhydedd neu fawredd a wnaed i Mordecai am hyn? A gweision y brenin, sef ei weinidogion ef, a ddywedasant, Ni wnaed dim erddo ef. 6:4 A’r brenin a ddywedodd, Pwy sydd yn y cyntedd? A Haman a ddaethai i gyntedd nesaf allan tŷ y brenin, i ddywedyd wrth y brenin am grogi Mordecai ar y pren a baratoesai efe iddo. 6:5 A gweision y brenin a ddywedasant wrtho, Wele Haman yn sefyll yn y cyntedd. A dywedodd y brenin, Deled i mewn. 6:6 A phan ddaeth Haman i mewn, dywedodd y brenin wrtho, Beth a wneir i’r gŵr y mae y brenin yn ewyllysio ei anrhydeddu? Yna Haman a ddywedodd yn ei galon, I bwy yr ewyllysia y brenin wneuthur anrhydedd yn fwy nag i mi? 6:7 A Haman a ddywedodd wrth y brenin, Y gŵr y mae y brenin yn chwennycb ei anrhydeddu, 6:8 Dygant y wisg frenhinol iddo, yr hon a wisg y brenin, a’r march y merchyg y brenin arno, a rhodder y frenhinol goron am ei ben ef: 6:9 A rhodder y wisg, a’r march, yn llaw un o dywysogion ardderchocaf y brenin, a gwisgant am y gŵr y mae y brenin yn chwennych ei anrhydeddu, a pharant iddo farchogaeth ar y march trwy heol y ddinas, a chyhoeddant o’i flaen ef, Fel hyn y gwneir i’r gŵr y mae y brenin yn chwennych ei anrhydeddu. 6:10 Yna y brenin a ddywedodd wrth Haman, Brysia, cymer y wisg a’r march, fel y lleferaist, a gwna felly i Mordecai yr Iddew, yr hwn sydd yn eistedd ym mhorth y brenin: na ad heb wneuthur ddim o’r hyn oll a leferaist. 6:11 Felly Haman a gymerth y wisg a’r march, ac a wisgodd am Mordecai, ac a wnaeth hefyd iddo farchogaeth trwy heol y ddinas, ac a gyhoeddodd o’i flaen ef, Fel hyn y gwneir i’r gŵr y mae y brenin yn mynnu ei anrhydeddu. 6:12 A dychwelodd Mordecai i borth y brenin. A Haman a frysiodd i’w dŷ yn alarus, wedi gorchuddio ei ben. 6:13 A Haman a adroddodd i Seres ei wraig, ac i’w holl garedigion, yr hyn oll a ddigwyddasai iddo. Yna ei ddoethion, a Seres ei wraig, a ddywedasant wrtho, Os o had yr Iddewon y mae Mordecai, yr hwn y dechreuaist syrthio o’i flaen, ni orchfygi mohono, ond gan syrthio y syrthi o’i flaen ef. 6:14 Tra yr oeddynt hwy eto yn ymddiddan ag ef, ystafellyddion y brenin a ddaethant, ac a gyrchasant Haman ar frys i’r wledd a wnaethai Esther. {{angor|Pennod_7}}{{c|{{uc|Pennod VII}}.}} {{bach|1 ''Esther wrth wneuthur croesaw i’r brenhin ac i Haman, yn gofyn ei heinioes ei hun a’i phobl,'' 5 ''yn achwyn ar Haman,'' 7 ''a’r brenhin yn ei ddig, wrth glywed sôn am y crogbren a wnaethai Haman i Mordecai, yn peri ei grogi ef ar hwnnw.''}} {{angor|7:1}} {{uc|Felly}} daeth y brenin a Haman i gyfeddach gydag Esther y frenhines. 7:2 A dywedodd y brenin wrth Esther drachefn yr ail ddydd, wrth gyfeddach y gwin, Beth yw dy ddymuniad, Esther y frenhines? ac fe a roddir i ti, a pha beth yw dy ddeisyfiad? gofyn hyd yn hanner y deyrnas, ac fe a’i cwblheir. 7:3 A’r frenhines Esther a atebodd, ac a ddywedodd, O chefais ffafr yn dy olwg di, O frenin, ac o rhyglydda bodd i’r brenin, rhodder i mi fy einioes ar fy nymuniad, a’m pobl ar fy neisyfiad. 7:4 Canys gwerthwyd ni, myfi a’m pobl, i’n dinistrio, i’n lladd, ac i’n difetha: ond pe gwerthasid ni yn gaethweision ac yn gaethforynion, mi a dawswn â sôn, er nad yw y gwrthwynebwr yn cystadlu colled y brenhin. {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> amv84588nak0exa8auqiqp3vje6be8k 104 3778 171576 7032 2026-10-09T17:16:44Z Tylopous 3717 penodau 171576 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>7:5 Yna y llefarodd y brenin Ahasferuts, ac y dywedodd wrth Esther y frenhines, Pwy yw hwnnw? a pha le y mae efe, yr hwn a glywai ar ei galon wneuthur felly? 7:6 A dywedodd Esther, Y gwrthwynebwr a’r gelyn yw yr Haman drygionus hwn. Yna Haman a ofnodd gerbron y brenin a’r frenhines. 7:7 A’r brenin a gyfododd yn ei ddicllonedd o gyfeddach y gwin, ac a aeth i ardd y palas: a Haman a safodd i ymbil ag Esther y frenhines am ei einioes; canys efe a welodd fod drwg wedi ei baratoi yn ei erbyn ef oddi wrth y brenin. 7:8 Yna y dychwelodd y brenin o ardd y palas i dŷ cyfeddach y gwin. Ac yr oedd Haman wedi syrthio ar y gwely yr oed Esther arno. Yna y dywedodd y brenin, Ai treisio y frenhines hefyd y mae efe yn tŷ gyda mi? Hwy’n gyntaf ag yr aeth y gair allan o enau y brenin, hwy a orchuddiasant wyneb Haman. 7:9 A Harbona, un o’r ystafellyddion, a dywedodd yng ngŵydd y brenin. Wele hefyd y crocbren a baratôdd Haman i Mordecai, yr hwn a lefarodd ddaioni am y brenin, yn sefyll yn nhŷ Haman, yn ddeg cufydd a deugain o uchder. Yna y dywedodd y brenin, Crogwch ef hwnnw. 7:10 Felly hwy a grogasant Haman ar y pren a barasai efe ei ddarparu i Mordecai. Yna dicllonedd y brenin a lonyddodd. {{angor|Pennod_8}}{{c|{{uc|Pennod VIII}}.}} {{bach|1 ''Cyfodiad Mordecai.'' 3 ''Esther yn eiriol am alw llythyrau Haman yn eu hol.'' 7 ''Ahasferus yn rhoi cennad i’r Iuddewon i’w hamddiffyn eu hun.'' 15 ''Anrhydedd Mordecai, a llawenydd yr Iuddewon.''}} {{angor|8:1}} {{uc|Y dwthwn}} hwnnw y rhoddodd brenin Ahasferus i’r frenhines Esther dŷ Haman gwrthwynebwr yr Iddewon. A Mordecai a ddaeth o flaen y brenin; canys Esther a fynegasai beth oedd efe iddi hi. 8:2 A’r brenin a dynnodd ymaith fodrwy a gymerasai efe oddi wrth Haman, ac a’i rhoddodd i Mordecai. Ac Esther a osododd Mordecai ar dŷ Haman. 8:3 Ac Esther a lefarodd drachefn gerbron y brenin, ac a syrthiodd wrth ei draed ef; wylodd hefyd, ac ymbiliodd ag ef am fwrw ymaith ddrygioni Haman yr Agagiad, a’i fwriad yr hwn a fwriadasai efe yn erbyn yr Iddewon. 8:4 A’r brenin a estynnodd y deyrnwialen aur tuag at Esther. Yna Esther a gyfododd, ac a safodd o flaen y brenin, 8:5 Ac a ddywedodd, O bydd bodlon gan y brenin, ac o chefais ffafr o’i flaen ef, ac od ydyw y peth yn iawn gerbron y brenin, a minnau yn gymeradwy yn ei olwg ef; ysgrifenner am alw yn ôl lythyrau bwriad Haman mab Hammedatha yr Agagiad, y rhai a ysgrifennodd efe i ddifetha’r Iddewon sydd trwy holl daleithiau y brenin. 8:6 Canys pa fodd y gallaf edrych ar y drygfyd a gaiff fy mhobl? a pha fodd y gallaf edrych ar ddifetha fy nghenedl? 8:7 A’r brenin Ahasferus a ddywedodd wrth Esther y frenhines, ac wrth Mordecai yr Iddew, Wele, tŷ Haman a roddais i Esther, a hwy a’i crogasant ef ar y pren, am iddo estyn ei law yn erbyn yr Iddewon. 8:8 Ysgrifennwch chwithau hefyd dros yr Iddewon fel y gweloch yn dda, yn enw y brenin, ac inseliwch â modrwy y brenin: canys yr ysgrifen a ysgrifennwyd yn enw y brenin ac a seliwyd â modrwy y brenin, ni all neb ei datroi. 8:9 Yna y galwyd ysgrifenyddion y brenin yr amser hwnnw yn y trydydd mis, hwnnw yw y mis Sifan, ar y trydydd dydd ar hugain ohono, ac ysgrifennwyd, yn ôl yr hyn oll a orchmynnodd Mordecai, at yr Iddewon, ac at y rhaglawiaid, y penaduriaid hefyd, a thywysogion y taleithiau, y rhai oedd o India hyd Ethiopia, sef cant a saith ar hugain o daleithiau, i bob talaith wrth ei hysgrifen, ac at bob pobl yn ôl eu tafodiaith: at yr Iddewon hefyd yn ôl eu hysgrifen hwynt, ac yn ôl eu tafodiaith. 8:10 Ac efe a ysgrifennodd yn enw y brenin Ahasferus, ac a’i seliodd â modrwy y brenin; ac a anfonodd lythyrau gyda’r rhedegwyr yn marchogaeth at feirch, dromedariaid, mulod, ac ebolion cesig: 8:11 Trwy y rhai y caniataodd y brenin i’r Iddewon, y rhai oedd ym mhob dinas, ymgynnull, a sefyll am eu heinioes, i ddinistrio, i ladd, ac i ddifetha holl allu y bobl a’r dalaith a osodai arnynt, yn blant<noinclude><references/></noinclude> rwgkj6hqm59dztko3fjrnfh38ido43d 104 3779 171577 7033 2026-10-09T17:19:03Z Tylopous 3717 penodau 171577 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>ac yn wragedd, ac i ysglyfaethu eu hysbail hwynt; 8:12 Mewn un dydd, trwy holl daleithiau y brenin Ahasferus, sef ar y trydydd dydd ar ddeg o’r deuddegfed mis, hwnnw yw mis Adar. 8:13 Testun yr ysgrifen, i roddi gorchymyn ym mhob talaith, a gyhoeddwyd i bob rhyw bobl; ac ar fod yr Iddewon yn barod erbyn y diwrnod hwnnw i ymddial ar eu gelynion. 8:14 Y rhedegwyr, y rhai oedd yn marchogaeth y dromedariaid a’r mulod, a aethant ar frys, wedi eu gyrru trwy air y brenin; a’r gorchymyn a roddasid yn Susan y brenhinllys. 8:15 A Mordecai a aeth allan o ŵydd y brenin mewn brenhinol wisg o ruddgoch a gwyn, ac â choron fawr o aur, ac mewn dillad sidan a phorffor; a dinas Susan a orfoleddodd ac a lawenychodd: 8:16 I’r Iddewon yr oedd goleuni, a llawenydd, a hyfrydwch, ac anrhydedd. 8:17 Ac ym mhob talaith, ac ym mhob dinas, lle y daeth gair y brenin a’i orchymyn, yr oedd llawenydd a hyfrydwch gan yr Iddewon, gwledd hefyd a diwrnod daionus: a llawer o bobl y wlad a aethant yn Iddewon; oblegid arswyd yr Iddewon a syrthiasai arnynt hwy. {{angor|Pennod_9}}{{c|{{uc|Pennod IX}}.}} {{bach|1 ''Yr Iuddewon, (trwy fod y llywodraethwyr, rhag ofn Mordecai, yn eu helpio hwynt,) yn lladd eu gelynion, a deng mab Haman.'' 11 ''Ahasferus, ar ddymuniad Esther, yn caniattâu diwrnod etto i ladd, ac i grogi meibion Haman.'' 20 ''Gwneuthur dau ddiwrnod y Pwrim yn wyliau.''}} {{angor|9:1}} {{uc|Felly}} yn y deuddegfed mis, hwnnw yw mis Adar, ar y trydydd dydd ar ddeg ohono, pan nesaodd gair y brenin a’i orchymyn i’w cwblhau; yn y dydd y gobeithiasai gelynion yr Iddewon y caent fuddugoliaethu arnynt, (ond yn y gwrthwyneb i hynny y bu, canys yr Iddewon a arglwyddiaethasant ar eu caseion;) 9:2 Yr Iddewon a ymgynullasant yn eu dinasoedd, trwy holl daleithiau y brenin Ahasferus, i estyn llawyn erbyn y rhai oedd yn ceisio niwed iddynt: ac ni safodd neb yn eu hwynebau; canys eu harswyd a syrthiasai ar yr holl bobloedd. 9:3 A holl dywysogion y taleithiau, a’r pendefigion, a’r dugiaid, a’r rhai oedd yn gwneuthur y gwaith oedd eiddo y brenin, oedd yn cynorthwyo’r Iddewon: canys arswyd Mordecai a syrthiasai arnynt hwy. 9:4 Canys mawr oedd Mordecai yn nhŷ y brenin, a’i glod ef oedd yn myned trwy yr holl daleithiau: oherwydd y gŵr hwn Mordecai oedd yn myned rhagddo, ac yn cynyddu. 9:5 Felly yr Iddewon a drawsant eu holl elynion â dyrnod y cleddyf, a lladdedigaeth, a distryw; a gwnaethant i’w caseion yn ôl eu hewyllys eu hun. 9:6 Ac yn Susan y brenhinllys, yr Iddewon a laddasant ac a ddifethasant bum cant o wŷr. 9:7 Parsandatha hefyd, a Dalffon, ac Aspatha, 9:8 Poratha hefyd, ac Adalia, ac Aridatha, 9:9 Parmasta hefyd, ac Arisai, Aridai hefyd, a Bajesatha, 9:10 Deng mab Haman mab Hammedatha, gwrthwynebwr yr Iddewon, a laddasant hwy: ond nid estynasant ^u llawar yr anrhaith. 9:11 Y dwthwn hwnnw nifer y lladdedigion yn Susan y brenhindy a ddaeth gerbron y brenin. 9:12 A dywedodd y brenin wrth Esther y frenhines, Yr Iddewon a laddasant ac a ddifethasant yn Susan y brenhinllys, bum cant o wŷr, a deng mab Haman; yn y rhan arall o daleithiau y brenin beth a wnaethant hwy? beth gan hynny yw dy ddymuniad? ac fe a roddir i ti; a pheth yw dy ddeisyfiad ymhellach? ac fe a’i gwneir. 9:13 Yna y dywedodd Esther, O rhyglydda bodd i’r brenin, caniataer yfory i’r Iddewon sydd yn Susan wneuthur yn ôl y gorchymyn heddiw: a chrogant ddeng mab Haman ar y pren. 9:14 A’r brenin a ddywedodd am wneuthur felly, a’r gorchymyn a roddwyd yn Susan: a hwy a grogasant ddeng mab Haman. 9:15 Felly yr Iddewon, y rhai oedd yn Susan, a ymgynullasant ar y pedwerydd dydd ar ddeg o fis Adar hefyd, ac a laddasant dri chant o wŷr yn Susan: ond nid estynasant eu llaw ar yr ysbail. 9:16 A’r rhan arall o’r Iddewon, y rhai oedd yn nhaleithiau y brenin a ymgasglasant, ac a safasant am eu<noinclude><references/></noinclude> f13mk7d1rmjzik8yvb2qimgpa0z7ke0 104 3780 171578 7034 2026-10-09T17:20:11Z Tylopous 3717 penodau 171578 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>heinioes, ac a gawsant lonyddwch gan eu gelynion, ac a laddasant bymtheng mil a thrigain o’u caseion: ond nid estynasant eu llaw ar yr anrhaith. 9:17 Ar y trydydd dydd ar ddeg o fis Adar y bu hyn, ac ar y pedwerydd dydd ar ddeg ohono y gorffwysasant, ac y cynaliasant ef yn ddydd gwledd a gorfoledd. 9:18 Ond yr Iddewon, y rhai oedd yn Susan, a ymgynullasant ar y trydydd dydd ar ddeg ohono, ac ar y pedwerydd dydd ar ddeg ohono; ac ar y pymthegfed ohono y gorffwysasant, a gwnaethant ef yn ddydd cyfeddach a llawenydd. 9:19 Am hynny Iddewon y pentrefi, y rhai oedd yn trigo mewn dinasoedd heb gaerau, oedd yn cynnal y pedwerydd dydd ar ddeg o’r mis Adar, mewn llawenydd a chyfeddach, ac yn ddiwrnod daionus, ac i anfon rhannau i’w gilydd. 9:20 A Mordecai a ysgrifennodd y geiriau hyn, ac a anfonodd lythyrau at yr holl Iddewon oedd trwy holl daleithiau y brenin Ahasferus, yn agos oc ymhell, 9:21 I ordeinio iddynt gadw y pedwerydd dydd ar ddeg o fis Adar, a’r pymthegfed dydd ohono, bob blwyddyn; 9:22 Megis y dyddiau y cawsai yr Iddewon ynddynt lonydd gan eu gelynion, a’r mis yr hwn a ddychwelasai iddynt o dristwch i lawenydd, ac o alar yn ddydd daionus: gan eu cynnal hwynt yn ddyddiau gwledd a llawenydd, a phawb yn anfon anrhegion i’w gilydd, a rhoddion i’r rhai anghenus. 9:23 A’r Iddewon a gymerasant arnynt wneuthur fel y dechreuasent, ae fel yr ysgrifenasai Mordecai atynt. 9:24 Canys Haman mab Hammedatha yr Agagiad, gwrthwynebwr yr holl Iddewon, a arfaethasai yn erbyn yr Iddewon, am eu difetha hwynt; ac efe a fwriasai Pwr, hwnnw yw y coelbren, i’w dinistrio hwynt, ac i’w difetha: 9:25 A phan ddaeth Esther o flaen y brenin, efe a archodd trwy lythyrau, ddychwelyd ei ddrwg fwriad ef, yr hwn a fwriadodd efe yn erbyn yr Iddewon, ar ei ben ei hun; a’i grogi ef a’i feibion ar y pren. 9: 26 Am hynny y galwasant y dyddiau hynny Pwrim, ar enw y Pwr: am hynny, oherwydd holl eiriau y llythyr hwn, ac oherwydd y peth a welsent hwy am y peth hyn, a’r peth a ddigwyddasai iddynt, 9:27 Yr Iddewon a ordeiniasant, ac a gymerasant arnynt, ac ar eu had, ac ar yr holl rai oedd yn un â hwynt, na phallai bod cynnal y ddau ddydd hynny, yn ôl eu hysgrifen hwynt, ac yn ôl eu tymor, bob blwyddyn: 9:28 Ac y byddai y dyddiau hynny i’w cofio, ac i’w cynnal trwy bob cenhedlaeth, a phob teulu, pob talaith, a phob dinas; sef na phallai y dyddiau Pwrim hynny o fysg yr Iddewon, ac na ddarfyddai eu coffadwriaeth hwy o blith eu had. 9:29 Ac ysgrifennodd Esther y frenhines merch Abihail, a Mordecai yr Iddew, trwy eu holl rym, i sicrhau ail lythyr y Pwrim hwn. 9:30 Ac efe a anfonodd lythyrau at yr holl Iddewon, trwy y cant a’r saith, dalaith ar hugain o frenhiniaeth Ahasferus, a geiriau heddwch a gwirionedd; 9:31 I sicrhau y dyddiau Pwrim hynny yn eu tymhorau, fel yr ordeiniasai Mordecai yr Iddew, ac Esther y frenhines, iddynt hwy, ac fel yr ordeiniasent hwythau drostynt eu hun, a thros eu had, eiriau yr ymprydiau a’u gwaedd. 9:32 Ac ymadrodd Esther a gadarnhaodd achosion y dyddiau Pwrim hynny: ae ysgrifennwyd hyn mewn llyfr. {{angor|Pennod_10}}{{c|{{uc|Pennod X}}.}} {{bach|1 ''Mawredd Ahasferus,'' 3 ''a chyfodiad Mordecai.''}} {{angor|10:1}} {{uc|A’r}} brenin Ahasferus a osododd dreth ar y wlad, ac ar ynysoedd y môr. 10:2 A holl weithredoedd ei rym ef, a’i gadernid, a hysbysrwydd o fawredd Mordecai, â’r hwn y mawrhaodd y brenin ef, onid ydynt hwy yn ysgrifenedig yn llyfr cronicl brenhinoedd Media a Phersia? 10:3 Canys Mordecai yr Iddew oedd yn nesaf i’r brenin Ahasferus, ac yn fawr gan yr Iddewon, ac yn gymeradwy ymysg lliaws ei frodyr; yn ceisio daioni i’w bobl, ac yn dywedyd am heddwch i’w holl hiliogaeth. {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> br5vz8d5o2rq1u2xi934tzmg8updi1g 104 3781 171579 171294 2026-10-09T17:22:16Z Tylopous 3717 penodau 171579 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>{{canoli|{{mawr|{{uc|Llyfr Job.}}}}}} {{angor|Pennod_1}}{{c|{{uc|Pennod I}}.}} {{bach|1 ''Sancteiddrwydd Job, a’i gyfoeth, a’i dduwiol ofal dros ei blant.'' 6 ''Satan yn ymddangos ger bron Duw; a thrwy enllib yn cael cennad i demtio Job.'' 13 ''Job yn ei golled am ei olud a’i blant, ac yn ei alar, yn bendithio Duw.''}} {{angor|1:1}} {{uc|Yr}} oedd gŵr yng ngwlad Us a’i enw Job, ac yr oedd y gŵr hwnnw yn berffaith ac yn uniawn, ac yn ofni Duw, ac yn cilio oddi wrth ddrygioni. 1:2 Ac iddo y ganwyd saith o feibion, a thair o ferched. 1:3 A’i olud oedd saith mil o ddefaid, a thair mil o gamelod, a phum can iau o ychen, a phum cant o asynnod, a llawer iawn o wasanaethyddion, ac yr oedd y gŵr hwn yn fwyaf o holl feibion y dwyrain. 1:4 A’i feibion ef a aent ac a wnaent wledd yn eu tai, bob un ar ei ddiwrnod; ac a anfonent ac a wahoddent eu tair chwaer i fwyta ac i yfed gyda hwynt. 1:5 A phan ddeuai dyddiau y wledd oddi amgylch, yna Job a anfonai ac a’u sancteiddiai hwynt, ac a gyfodai yn fore, ac a offrymai boethoffrymau yn ôl eu rhifedi hwynt oll: canys dywedodd Job, Fy meibion ond odid a bechasant, ac a felltithiasant DDUW yn eu calonnau. Felly y gwnai Job yr holl ddyddiau hynny. 1:6 A dydd a ddaeth i feibion Duw ddyfod i sefyll gerbron yr ARGLWYDD; a Satan hefyd a ddaeth yn eu plith hwynt. 1:7 A’r ARGLWYDD a ddywedodd wrth Satan, O ba le yr ydwyt ti yn dyfod? A Satan a atebodd yr ARGLWYDD, ac a ddywedodd, O dramwy ar hyd y ddaear, ac o ymrodio ynddi. 1:8 A dywedodd yr ARGLWYDD wrth Satan, A ddeliaist ti ar fy ngwas Job, nad oes gyffelyb iddo ar y ddaear, yn ŵr perffaith ac uniawn, yn ofni Duw, ac yn cilio oddi wrth ddrygioni? 1:9 Yna Satan a atebodd yr ARGLWYDD, ac a ddywedodd, Ai yn ddiachos y mae Job yn ofni DUW? 1:10 Oni chaeaist o’i amgylch ef, ac o amgylch ei dŷ, ac ynghylch yr hyn oll sydd eiddo oddi amgylch? ti a fendithiaist waith ei ddwylo ef, a’i dda ef a gynyddodd ar y ddaear. 1:11 Eithr estyn yn awr dy law, a chyffwrdd â’r hyn oll sydd ganddo, ac efe a’th felltithia o flaen dy wyneb. 1:12 A’r ARGLWYDD a ddywedodd wrth Satan, Wele, yr hyn oll sydd eiddo ef yn dy law di; yn unig yn ei erbyn ef ei hun nac estyn dy law. Felly Satan a aeth allan oddi gerbron yr ARGLWYDD. 1:13 A dydd a ddaeth, pan oedd ei feibion ef a’i ferched yn bwyta ac yn yfed gwin yn nhŷ eu brawd hynaf. 1:14 A daeth cennad at Job, ac a ddy¬wedodd, Yr ychen oedd yn aredig, a’r asynnod oedd yn pori gerllaw iddynt; 1:15 A’r Sabeaid a ruthrasant, ac a’u dygasant ymaith; y llanciau hefyd a drawsant hwy â min y cleddyf, a mi fy hunan yn unig a ddihengais i fynegi i ti. 1:16 Tra yr oedd hwn yn llefaru, un arall hefyd a ddaeth, ac a ddywedodd, Tân Duw a syrthiodd o’r nefoedd, ac a losgodd y defaid, a’r gweision, ac a’u hysodd hwynt; ond myfi fy hunan yn unig a ddihengais i fynegi i ti. 1:17 Tra yr ydoedd hwn yn llefaru, un arall hefyd a ddaeth, ac a ddywedodd, Y Caldeaid a osodasant dair byddin, ac a ruthrasant i’r camelod, ac a’u dygasant ymaith, ac a drawsant y llanciau â min y cleddyf; a minnau fy hun yn unig a ddi¬hengais i fynegi i ti. 1:18 Tra yr ydoedd hwn yn llefaru, un arall hefyd a ddaeth, ac a ddywedodd, Dy feibion a’th ferched oedd yn bwyta ac yn yfed gwin yn nhŷ eu brawd hynaf: 1:19 Ac wele, gwynt mawr a ddaeth oddi ar yr anialwch, ac a drawodd wrth bedair congl y tŷ, ac efe a syrthiodd ar y llanciau, a buant feirw; ond myfi fy hun yn unig a ddihengais i fynegi i ti. 1:20 Yna y cyfododd Job, ac a rwygodd ei fantell, ac a eilliodd ei ben, ac a syrthiodd i lawr, ac a addolodd; 1:21 Ac a ddywedodd, Noeth y<noinclude><references/></noinclude> l65hmvx2wivqe1wel8octhmlp95b1y8 104 3782 171591 7038 2026-10-10T05:46:15Z Tylopous 3717 penodau 171591 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>deuthum o groth fy mam, a noeth y dychwelaf yno. Yr ARGLWYDD a roddodd, a’r ARGLWYDD a ddygodd ymaith; bendigedig fyddo enw yr ARGLWYDD. 1:22 Yn hyn i gyd ni phechodd Job, ac ni roddodd yn ynfyd ddim yn erbyn DUW. {{angor|Pennod_2}}{{c|{{uc|Pennod II}}.}} {{bach|1 ''Satan yn ymddangos ger bron Duw, ac yn cael cennad etto i demtio Job;'' 7 ''ac yn ei daro ef â chornwydydd blin.'' 9 ''Job yn ceryddu ei wraig am geisio ganddo felldithio Duw.'' 11 ''Ei dri chyfaill yn cyd-ddolurio âg ef mewn distawrwydd.''}} {{angor|2:1}} {{uc|A dydd}} a ddaeth i feibion Duw ddy¬fod i sefyll gerbron yr ARGLWYDD; a Satan hefyd a ddaeth yn eu plith hwynt i sefyll gerbron yr ARGLWYDD. 2:2 A’r ARGLWYDD a ddywedodd wrth Satan, O ba le yr ydwyt ti yn dyfod? A Satan a atebodd yr ARGLWYDD, ac a ddywedodd, O dramwy ar hyd y ddaear, ac o ymrodio ynddi. 2:3 A’r ARGLWYDD a ddywedodd wrth Satan, A ddeliaist ti ar fy ngwas Job, nad oes gyffelyb iddo ar y ddaear, yn ŵr perffaith ac uniawn, yn ofni Duw, ac yn cilio oddi wrth ddrygioni? ac yn parhau yn ei berffeithrwydd, er i ti fy annog i yn ei erbyn ef, i’w ddifa ef heb achos? 2:4 A Satan a atebodd yr ARGLWYDD, ac a ddywedodd, Croen am groen, a’r hyn oll sydd gan ŵr a ddyry efe am ei einioes. 2:5 Eithr estyn yn awr dy law, a chyffwrdd â’i esgyrn ef ac â’i gnawd, ac efe a’th felltithia di o flaen dy wyneb. 2:6 A’r ARGLWYDD a ddywedodd wrth Satan, Wele ef yn dy law di; eto cadw ei hoedl ef. 2:7 Felly Satan a aeth allan oddi ger¬bron yr ARGLWYDD, ac a drawodd Job â chornwydydd blin, o wadn ei droed hyd ei gorun. 2:8 Ac efe a gymerth gragen i ymgrafu â hi; ac a eisteddodd yn y lludw. 2:9 Yna ei wraig a ddywedodd wrtho, A wyt ti eto yn parhau yn dy berffeithrwydd? melltthia DDUW, a bydd farw. 2:10 Ond efe a ddywedodd wrthi, Lleferaist fel y llefarai un o’r ynfydion: a dderbyniwn ni gan DDUW yr hyn sydd dda, ac oni dderbyniwn yr hyn sydd ddrwg? Yn hyn i gyd ni phechodd Job a’i wefusau. 2:11 A phan glybu tri chyfaill Job yr holl ddrwg yma a ddigwyddasai iddo ef, hwy a ddaethant bob un o’i fangre ei hun; Eliffas y Temaniad, a Bildad y Suhiad, a Soffar y Naamathiad: canys hwy a gytunasent i ddyfod i gydofidio ag ef, ac i’w gysuro. 2:12 A phan ddyrchafasant eu llygaid o bell, ac heb ei adnabod ef, hwy a ddyrchaf¬asant eu llef, ac a wylasant; rhwygasant hefyd bob un ei fantell, a thaenasant Iwch ar eu pennau tua’r nefoedd. 2:13 Felly hwy a eisteddasant gydag ef, ar y ddaear saith niwrnod a saith noswaith; ac nid oedd neb a ddywedai air wrtho ef: canys gwelent fyned ei ddolur ef yn fawr iawn. {{angor|Pennod_3}}{{c|{{uc|Pennod III}}.}} {{bach|1 ''Job yn melldithio dydd ei enedigaeth.'' 13 ''Esmwythder marwolaeth.'' 20 ''Job yn flin ganddo ei einioes, o achos ei gystudd.''}} {{angor|3:1}} {{uc|Wedi}} hyn Job a agorodd ei enau, ac a felltithiodd ei ddydd. 3:2 A Job a lefarodd, ac a ddywedodd, 3:3 Darfydded am y dydd y’m ganwyd ynddo, a’r nos y dywedwyd, Enillwyd gwryw. 3:4 Bydded y dydd hwnnw yn dywyllwch, a Duw oddi uchod heb ei ystyried; ac na thywynned llewyrch arno. 3:5 Tywyllwch a chysgod marwolaeth a’i halogo, ac arhosed cwmwl arno; dued y diwrnod a’i dychryno. 3:6 Y nos honno, tywyllwch a’i cymero, na chydier hi â dyddiau y flwyddyn, ac na ddeued i rifedi y misoedd. 3:7 Bydded y noswaith honno yn unig, ac na fydded gorfoledd ynddi. 3:8 A’r rhai a felltithiant y dydd, ac sydd barod i gyffroi eu galar, a’i melltithio hi. 3:9 A bydded sêr ei chyfddydd hi yn dywyll: disgwylied am oleuni ac na fydded iddi; ac na chaffed weled y wawrddydd: 3:10 Am na chaeodd ddrysau croth fy mam, ac na chuddiodd ofid oddi wrth fy llygaid. 3:11 Paham na bum farw o’r bru? na threngais pan ddeuthum allan o’r groth? {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> 1a67ojyaz1uk8obr5cmttbrxylgh9u6 104 3783 171592 7039 2026-10-10T05:49:48Z Tylopous 3717 penodau 171592 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>3:12 Paham y derbyniodd gliniau fyfi? a phaham y cefais fronnau i sugno? 3:13 Oherwydd yn awr mi a gawswn orwedd, a gorffwys, a huno: yna y buasai llonyddwch i mi. 3:14 Gyda brenhinoedd a chynghorwyr y ddaear, y rhai a adeiladasant iddynt eu hunain fannau anghyfannedd; 3:15 Neu gyda thywysogion ag aur ganddynt, y rhai a lanwasant eu tai ag arian; 3:16 Neu fel erthyl cuddiedig, ni buaswn ddim; megis plant bychain heb weled goleuni. 3:17 Yno yr annuwiolion a beidiant a’u cyffro; ac yno y gorffwys y rhai lluddedig. 3:18 Y rhai a garcharwyd a gânt yno lonydd ynghyd; nic chlywant lais y gorthrymydd. 3:19 Bychan a mawr sydd yno; a’r gwas a ryddhawyd oddi wrth ei feistr. 3:20 Paham y rhoddir goleuni i’r hwn sydd mewn llafur, a bywyd i’r gofidus ei enaid? 3:21 Y rhai sydd yn disgwyl am farwolaeth, ac heb ei chael; ac yn cloddio amdani yn fwy nag am drysorau cuddiedig? 3:22 Y rhai a lawenychant mewn hyfrydwch, ac a orfoleddant, pan gaffont y bedd? 3:23 Paham y rhoddir goleuni i’r dyn y mae ei ffordd yn guddiedig, ac y caeodd Duw arno? 3:24 Oblegid o flaen fy mwyd y daw fy uchenaid; a’m rhuadau a dywelltir megis dyfroedd. 3:25 Canys yr hyn a fawr ofnais a ddaeth arnaf, a’r hyn a arswydais a ddigwyddodd i mi. 3:26 Ni chefais na llonydd nac esmwythdra, ac ni orffwysais: er hynny daeth cynnwrf. {{angor|Pennod_4}}{{c|{{uc|Pennod IV}}.}} {{bach|1 ''Eliphas yn ceryddu Job am na bai ganddo ffydd;'' 7 ''yn dangos nad ar y cyfiawn, ond ar yr anwir y daw barnedigaethau Duw.'' 12 ''Ei weledigaeth erchyll ef, i ddarostwng godidowgrwydd y creaduriaid ger bron Duw.''}} {{angor|4:1}} {{uc|Yna}} Eliffas y Temaniad a atebodd ac a ddywedodd, 4:2 Pe profem ni air wrthyt, a fyddai blin gennyt ti? ond pwy a all atal ei ymadroddion? 4:3 Wele, ti a ddysgaist lawer, ac a gryfheaist ddwylo wedi llaesu. 4:4 Dy ymadroddion a godasant i fyny yr hwn oedd yn syrthio; a thi a nerthaist y gliniau oedd yn camu. 4:5 Ond yn awr, daeth arnat tithau, ac y mae yn flin gennyt; cyffyrddodd â thi, a chyffroaist. 4:6 Onid dyma dy ofn di, dy hyder, perffeithrwydd dy ffyrdd, a’th obaith?; 4:7 Cofia, atolwg, pwy, ac efe yn ddiniwed, a gollwyd? a pha le y torrwyd y rhai uniawn ymaith? 4:8 Hyd y gwelais i, y rhai a arddant anwiredd, ac a heuant ddrygioni, a’u medant. 4:9 Gan anadl Duw y difethir hwynt, a chan chwythad ei ffroenau ef y darfyddant. 4:10 Rhuad y llew, a llais y llew creulon, a dannedd cenawon y llewod, a dorrwyd. 4:11 Yr hen lew a fethodd o eisiau ysglyfaeth; a chenawon y llew mawr a wasgarwyd. 4:12 Ac ataf fi y dygwyd gair yn ddirgel: a’m clust a dderbyniodd ychydig ohono. 4:13 Ymhlith meddyliau yn dyfod o weledigaethau y nos, pan syrthio trymgwsg ar ddynion, 4:14 Ofn a ddaeth arnaf, a dychryn, ac a wnaeth i’m holl esgyrn grynu. 4:15 Yna ysbryd a aeth heibio o flaen fy wyneb; ac a wnaeth i flew fy nghnawd sefyll. 4:16 Efe a safodd, ac nid adwaenwn ei agwedd ef: drychiolaeth oedd o flaen fy Ilygaid, bu distawrwydd, a mi a glywais lef yn dywedyd, 4:17 A fydd dyn marwol yn gyfiawnach na Duw? a fydd gŵr yn burach na’i wneuthurwr? 4:18 Wele, yn ei wasanaethwyr ni roddes ymddiried; ac yn erbyn ei angylion y gosododd ynfydrwydd: 4:19 Pa faint llai ar y rhai sydd yn trigo mewn tai o glai, y rhai sydd a’u sail mewn pridd, y rhai a falurir yn gynt na gwyfyn? 4:20 O’r bore hyd hwyr y malurir hwynt; difethir hwynt yn dragywydd heb neb yn ystyried. 4:21 Onid aeth y rhagoriaeth oedd ynddynt ymaith? hwy a fyddant feirw, ac nid mewn doethineb. {{angor|Pennod_5}}{{c|{{uc|Pennod V}}.}} {{bach|1 ''Y niwed a ddaw o eisieu ystyried.'' 3 ''Aflwydd yw diwedd yr annuwiol.'' 6 ''Rhaid yw cofio Duw mewn adfyd.'' 17 ''Dedwydd ddiwedd ceryddon Duw.''}} {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> jf0yfdnetgj5lira04raxfzr1dfhklq 104 3784 171593 7041 2026-10-10T05:51:46Z Tylopous 3717 penodau 171593 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>{{angor|5:1}} {{uc|Galw}} yn awr, od oes neb a etyb i ti, ac at bwy o’r saint y troi di? 5:2 Canys dicllondeb a ladd yr ynfyd, a chenfigen a ladd yr annoeth. 5:3 Mi a welais yr ynfyd yn gwreiddio; ac a felltithiais ei drigfa ef yn ddisymwth. 5:4 Ei feibion ef a bellheir oddi wrth iachawdwriaeth: dryllir hwynt hefyd yn y porth, ac nid oes gwaredydd. 5:5 Yr hwn y bwyty y newynog ei gynhaeaf, wedi iddo ei gymryd o blith drain, a’r sychedig a Iwnc eu cyfoeth. 5:6 Er na ddaw cystudd allan o’r pridd, ac na flagura gofid allan o’r ddaear: 5:7 Ond dyn a aned i flinder, fel yr eheda gwreichionen i fyny. 5:8 Eto myfi a ymgynghorwn â Duw: ac ar DDUW y rhoddwn fy achos: 5:9 Yr hwn sydd yn gwneuthur pethau mawrion ac anchwiliadwy; rhyfeddol heb rifedi: 5:10 Yr hwn sydd yn rhoddi glaw ar wyneb y ddaear; ac yn danfon dyfroedd ar wyneb y meysydd: 5:11 Gan osod rhai isel mewn uchelder; fel y dyrchefir y galarus i iachawd¬wriaeth. 5:12 Efe sydd yn diddymu amcanion y cyfrwys, fel na allo eu dwylo ddwyn dim i ben. 5:13 Efe sydd yn dal y doethion yn eu cyfrwystra: a chyngor y cyndyn a ddiddymir. 5:14 Lliw dydd y cyfarfyddant â thywyllwch, a hwy a balfalant hanner dydd megis lliw nos. 5:15 Yr hwn hefyd a achub y tlawd rhag y cleddyf, rhag eu safn hwy, a rhag llaw y cadarn. 5:16 Felly y mae gobaith i’r tlawd, ac anwiredd yn cau ei safn. 5:17 Wele, gwyn ei fyd y dyn a geryddo Duw; am hynny na ddiystyra gerydd yr Hollalluog. 5:18 Canys efe a glwyfa, ac a rwym: efe a archolla, a’i ddwylo ef a iachant. 5:19 Mewn chwech o gyfyngderau efe a’th wared di; ie, mewn saith ni chyffwrdd drwg â thi. 5:20 Mewn newyn efe a’th wared rhag marwolaeth: ac mewn rhyfel rhag nerth y cleddyf. 5:21 Rhag ffrewyll tafod y’th guddir; ac nid ofni rhag dinistr pan ddelo. 5:22 Mewn dinistr a newyn y chwerddi; ac nid ofni rhag bwystfilod y ddaear. 5:23 Canys â cherrig y maes y byddi mewn cynghrair; a bwystfil y maes hefyd fydd heddychol â thi. 5:24 A thi a gei wybod y bydd heddwch yn dy luest: a thi a ymweli â’th drigfa, ac ni phechi. 5:25 A chei wybod hefyd mai Iluosog fydd dy had, a’th hiliogaeth megis gwellt y ddaear. 5:26 Ti a ddeui mewn henaint i’r bedd, fel y cyfyd ysgafn o ŷd yn ei amser. 5:27 Wele hyn, ni a’i chwiliasom, felly y mae: gwrando hynny, a gwybydd er dy fwyn dy hun. {{angor|Pennod_6}}{{c|{{uc|Pennod VI}}.}} {{bach|1 ''Job yn dangos nad heb achos y mae yn cwyno:'' 8 ''yn deisyf cael marw, ac felly yn sicr ganddo y caiff gysur;'' 14 ''yn argyhoeddi ei gyfeillion o angharedigrwydd.''}} {{angor|6:1}} {{uc|A Job}} a atebodd ac a ddywedodd, 6:2 O gan bwyso na phwysid fy ngofid, ac na chydgodid fy nhrychineb mewn cloriannau! 6:3 Canys yn awr trymach fyddai na thywod y môr: am hynny y pallodd geiriau gennyf. 6:4 Oherwydd y mae saethau yr Hollall¬uog ynof, y rhai y mae eu gwenwyn yn yfed fy ysbryd: dychrynfâu Duw a ymfyddinasant i’m herbyn. 6:5 A rua asyn gwyllt uwchben glaswellt? a fref ych uwchben ei borthiant? 6:6 A fwyteir peth diflas heb halen? a oes blas ar wyn wy? 6:7 Y pethau a wrthododd fy enaid eu cyffwrdd, sydd megis bwyd gofidus i mi. 6:8 O na ddeuai fy nymuniad! ac na roddai Duw yr hyn yr ydwyf yn ei ddisgwyl! 6:9 Sef rhyngu bodd i DDUW fy nryllio, a gollwng ei law yn rhydd, a’m torri ymaith. 6:10 Yna cysur a fyddai eto i mi, ie, mi a ymgaledwn mewn gofid; nac arbeded, canys ni chelais ymadroddion y Sanctaidd. 6:11 Pa nerth sydd i mi i obeithio? a pha ddiwedd fydd i mi, fel yr estynnwn fy hoedl? 6:12 Ai cryfder cerrig yw fy nghryfder? a ydyw fy nghnawd o bres? {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> gp2dtzckll3uhomhj2axsmdzocqnruw 104 3785 171594 7042 2026-10-10T05:53:20Z Tylopous 3717 penodau 171594 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>6:13 Onid ydyw fy nghymorth ynof fi? a fwriwyd doethineb yn llwyr oddi wrthyf? 6:14 I’r cystuddiol y byddai trugaredd oddi wrth ei gyfaill; ond efe a adawodd ofn yr Hollalluog. 6:15 Fy mrodyr a’m twyllasant megis afon: aethant heibio fel llifeiriant afonydd; 6:16 Y rhai a dduasant gan rew, ac yr ymguddiodd eira ynddynt: 6:17 Yr amser y cynhesant, hwy a dorrir ymaith: pan wresogo yr hin, hwy a ddarfyddant allan o’u lle. 6:18 Llwybrau eu ffordd hwy a giliant: hwy a ânt yn ddiddim, ac a gollir. 6:19 Byddinoedd Tema a edrychasant, minteioedd Seba a ddisgwyliasant amdanynt. 6:20 Hwy a gywilyddiwyd, am iddynt obeithio; hwy a ddaethant hyd yno, ac a wladeiddiasant. 6:21 Canys yn awr nid ydych chwi ddim; chwi a welsoch fy nhaflu i lawr, ac a ofnasoch. 6:22 A ddywedais i, Dygwch i mi? neu, O’ch golud rhoddwch roddion drosof fi? 6:23 Neu, Gwaredwch fi o law y gelyn? neu, Rhyddhewch fi o law y cedyrn? 6:24 Dysgwch fi, a myfi a dawaf: A gwnewch i mi ddeall ym mha beth y camgymerais. 6:25 Mor gryfion ydyw geiriau uniondeb! ond pa beth a argyhoedda argyhoeddiad un ohonoch chwi? 6:26 Ai argyhoeddi ymadroddion a amcenwch chwi â geiriau un diobaith, y rhai sydd megis gwynt? 6:27 Chwi a ruthrwch hefyd am ben yr amddifad, ac a gloddiwch bwll i’ch cyfaill. 6:28 Yn awr gan hynny byddwch fodlon; edrychwch arnaf fi; canys y mae yn eglur i chwi os dywedaf gelwydd. 6:29 Dychwelwch, atolwg, na fydded anwiredd; ie, trowch eto, y mae fy nghyfiawnder yn hyn. 6:30 A oes anwiredd yn fy nhafod? oni ddeall taflod fy ngenau gam flas? {{angor|Pennod_7}}{{c|{{uc|Pennod VII}}.}} {{bach|1 ''Job yn ei esgusodi ei hun am ddeisyfu angau;'' 12 ''yn cwyno anesmwythed yw arno,'' 17 ''ac mor wyliadwrus ydyw Duw.''}} {{angor|7:1}} {{uc|Onid}} oes amser terfynedig i ddyn ar y ddaear? onid yw ei ddyddiau ef megis dyddiau gwas cyflog? 7:2 Megis y dyhea gwas am gysgod, ac y disgwyl cyflogddyn wobr ei waith: 7:3 Felly y gwnaethpwyd i mi feddiannu misoedd o oferedd, a nosweithiau blinion a osodwyd i mi. 7:4 Pan orweddwyf, y dywedaf. Pa bryd y codaf, ac yr ymedy y nos? canys caf ddigon o ymdroi hyd y cyfddydd. 7:5 Fy nghnawd a wisgodd bryfed a thom priddlyd: fy nghroen a agennodd, ac a aeth yn ffiaidd. 7:6 Fy nyddiau sydd gynt na gwennol gwehydd, ac a ddarfuant heb obaith. 7:7 Cofia mai gwynt yw fy hoedl: ni wêl fy llygad ddaioni mwyach. 7:8 Y llygad a’m gwelodd, ni’m gwêl mwyach: dy lygaid sydd arnaf, ac nid ydwyf. 7:9 Fel y derfydd y cwmwl, ac yr â ymaith: felly yr hwn sydd yn disgyn i’r bedd, ni ddaw i fyny mwyach. 7:10 Ni ddychwel mwy i’w dŷ: a’i le nid edwyn ef mwy. 7:11 Gan hynny ni warafunaf i’m genau; mi a lefaraf yng nghyfyngdra fy ysbryd; myfi a gwynaf yn chwerwder fy enaid. 7:12 Ai môr ydwyf, neu forfil, gan dy fod yn gosod cadwraeth arnaf? 7:13 Pan ddywedwyf, Fy ngwely a’m cysura, fy ngorweddfa a esmwytha fy nghwynfan; 7:14 Yna y’m brawychi â breuddwydion, ac y’m dychryni â gweledigaethau: 7:15 Am hynny y dewisai fy enaid ymdagu, a marwolaeth yn fwy na’m hoedl. 7:16 Ffieiddiais einioes, ni fynnwn fyw byth: paid â mi, canys oferedd ydyw fy nyddiau. 7:17 Pa beth ydyw dyn, pan fawrheit ef? a phan osodit dy feddwl arno? 7:18 Ac ymweled ag ef bob bore, a’i brofi ar bob moment? 7:19 Pa hyd y byddi heb gilio oddi wrthyf, ac na adewi fi yn llonydd tra llyncwyf fy mhoeryn? 7:20 Myfi a bechais; beth a wnaf i ti, O geidwad dyn? paham y gosodaist fi yn nod i ti, fel yr ydwyf yn faich i mi fy hun? 7:21 A phaham na faddeui fy nghamwedd, ac na fwri heibio fy anwiredd? canys yn awr yn y llwch y gorweddaf, a thi a’m ceisi yn fore, ond ni byddaf. {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> 7b8rduv5cgpw5gl6m2jj7psy16my11w 104 3786 171595 7043 2026-10-10T05:56:34Z Tylopous 3717 penodau 171595 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>{{angor|Pennod_8}}{{c|{{uc|Pennod VIII}}.}} {{bach|1 ''Bildad yn dangos gyfiawned ydyw Duw, gan ei fod yn gwneuthur â phawb yn ol ei weithred:'' 8 ''yn dangos o’r hen oesoedd gynt, mor sicr yw dinystr y rhagrithiwr:'' 20 ''yn bwrw at Job gyfiawned y gwna Duw â phawb.''}} {{angor|8:1}} {{uc|Yna}} Bildad y Suhiad a atebodd ac ddywedodd, 8:2 Pa hyd y dywedi di hynny? ac y bydd geiriau dy enau megis gwynt cryf? 8:3 A ŵyra DUW farn? neu a ŵyra yr Hollalluog gyfiawnder? 8:4 Os dy feibion a bechasant yn ei erbyn ef; a bwrw ohono ef hwynt ymaith am eu camwedd; 8:5 Os tydi a foregodi at DDUW, ac a weddïi ar yr Hollalluog; 8:6 Os pur ac uniawn fyddi, yn wir efe a ddeffry atat ti yr awron, ac a wna drigfa dy gyfiawnder yn llwyddiannus. 8:7 Er bod dy ddechreuad yn fychan, eto dy ddiwedd a gynydda yn ddirfawr. 8:8 Oblegid gofyn, atolwg, i’r oes gynt, ac ymbaratoa i chwilio eu hynafiaid hwynt: 8:9 (Canys er doe yr ydym ni, ac ni wyddom ddim, oherwydd cysgod yw ein dyddiau ni ar y ddaear:) 8:10 Oni ddysgant hwy di? ac oni ddywedant i ti? ac oni ddygant ymadroddion allan o’u calon? 8:11 A gyfyd brwynen heb wlybaniaeth? a dyf hesg heb ddwfr? 8:12 Tra fyddo hi eto yn wyrddlas heb ei thorri, hi a wywa o flaen pob glaswelltyn. 8:13 Felly y mae llwybrau pawb a’r sydd yn gollwng DUW dros gof, ac y derfydd am obaith y rhagrithiwr; 8:14 Yr hwn y torrir ymaith ei obaith; ac fel tŷ pryf copyn y bydd ei hyder ef. 8:15 Efe a bwysa ar ei dŷ, ond ni saif; efe a ymeifl ynddo, ond ni phery. 8:16 Y mae efe yn ir o flaen yr haul, ac yn ei ardd y daw ei frig allan. 8:17 Plethir ei wraidd ef ynghylch y pentwr, ac efe a wêl le cerrig. 8:18 Os diwreiddia efe ef allan o’i le, efe a’i gwad ef, gan ddywedyd, Ni’th welais. 8:19 Wele, dyma lawenydd ei ffordd ef: ac o’r ddaear y blagura eraill. 8:20 Wele, ni wrthyd DUW y perffaith, ac nid ymeifl efe yn llaw y rhai drygionus; 8:21 Oni lanwo efe dy enau di â chwerthin, a’th wefusau â gorfoledd. 8:22 A gwisgir dy gaseion di â chywilydd, ac ni bydd lluesty yr annuwiol. {{angor|Pennod_9}}{{c|{{uc|Pennod IX}}.}} {{bach|1 ''Job yn cydnabod gyfiawned yw Duw, ac yn dangos nad gwiw ymryson âg ef.'' 22 ''Nad wrth ei gystudd y mae barnu gwiriondeb dyn.''}} {{angor|9:1}} {{uc|Yna}} Job a atebodd ac a ddywedodd, 9:2 Yn wir mi a wn mai felly y mae: canys pa fodd y cyfiawnheir dyn gyda Duw? 9:3 Os myn efe ymryson ag ef, ni all ateb iddo am un peth o fil. 9:4 Y mae efe yn ddoeth o galon, ac yn alluog o nerth; pwy a ymgaledodd yn ei erbyn ef, ac a lwyddodd? 9:5 Yr hwn sydd yn symud mynyddoedd, ac heb wybod iddynt: yr hwn sydd yn eu dymchwelyd hwynt yn ei ddigofaint. 9:6 Yr hwn sydd yn cynhyrfu y ddaear allan o’i lle, fel y cryno ei cholofnau hi. 9:7 Yr hwn a ddywed wrth y haul, ac ni chyfyd: ac a selia ar y sêr. 9:8 Yr hwn yn unig sydd yn taenu y nefoedd, ac yn sathru ar donnau y môr. 9:9 Yr hwn sydd yn gwneuthur Arcturus, Orion, a Phleiades, ac ystafelloedd y deau. 9:10 Yr hwn sydd yn gwneuthur pethau mawrion anchwiliadwy, a rhyfeddodau aneirif. 9:11 Wele, efe a â heibio i mi, ac nis gwelaf ef; ac efe a a rhagddo, ac ni chanfyddaf ef. 9:12 Wele, efe a ysglyfaetha, pwy a’i lluddia? pwy a ddywed wrtho, Pa beth yr wyt yn ei wneuthur? 9:13 Oni thry DUW ei ddicllonedd ymaith, dano ef y cryma cynorthwywyr balchder. 9:14 Pa faint llai yr atebaf iddo ef, ac y gallaf ddewis fy ngeiriau i ymresymu ag ef? 9:15 I’r hwn, pe bawn gyfiawn, nid atebwn, eithr ymbiliwn â’m barnwr. 9:16 Pe galwaswn, a phed atebasai efe i mi, ni chredwn y gwrandawai efe fy lleferydd. 9:17 Canys efe a’m dryllia â chorwynt, ac a amlha fy archollion yn ddiachos. {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> q3jfcmewmngkrjavz5bx2crkm23fcje 104 3787 171596 7044 2026-10-10T05:58:07Z Tylopous 3717 penodau 171596 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>9:18 Ni ddioddef efe i mi gymryd fy anadl: ond efe a’m lleinw â chwerwder. 9:19 Os soniaf am gadernid, wele ef yn gadarn: ac os am farn, pwy a ddadlau drosof fi? 9:20 Os myfi a ymgyfiawnhaf, fy ngenau a’m barn yn euog: os perffaith y dywedaf fy mod, efe a’m barn yn gildyn. 9:21 Pe byddwn berffaith, eto nid adwaenwn fy enaid; ffiaidd fyddai gennyf fy einioes. 9:22 Dyma un peth, am hynny mi a’i dywedais: y mae efe yn difetha y perffaith a’r annuwiol. 9:23 Os lladd y ffrewyll yn ddisymwth, efe a chwardd am ben profedigaeth y diniwed. 9:24 Y ddaear a roddwyd yn llaw yr annuwiol: efe a fwrw hug dros wynebau ei barnwyr hi: onid e, pa le y mae, a phwy yw efe? 9:25 A’m dyddiau i sydd gynt na rhedegwr: ffoant ymaith heb weled daioni. 9:26 Aethant heibio megis llongau buain, megis yr eheda eryr at ymborth. 9:27 Os dywedaf, Gollyngaf fy nghwyn dros gof; mi a adawaf fy nhrymder, ac a ymgysuraf: 9:28 Yr wyf yn ofni fy holl ddoluriau: gwn na’m berni yn wirion. 9:29 Os euog fyddaf, paham yr ymflinaf yn ofer? 9:30 Os ymolchaf mewn dwfr eira, ac os glanhaf fy nwylo yn lân; 9:31 Eto ti a’m trochi yn y pwll; a’m dillad a’m ffieiddiant. 9:32 Canys nid gŵr fel myfi yw efe, fel yr atebwn iddo, ac y delem ynghyd i farn. 9:33 Nid oes rhyngom ni ddyddiwr a all osod ei law arnom ein dau. 9:34 Tynned ymaith ei wialen oddi arnaf; ac na ddychryned ei ofn ef fyfi: 9:35 Yna y dywedwn, ac nid ofnwn ef: ond nid felly y mae gyda myfi. {{angor|Pennod_10}}{{c|{{uc|Pennod X}}.}} {{bach|1 ''Job yn cymmeryd rhyddid i achwyn, ac yn ymliw â Duw o achos ei gystudd,'' 18 ''yn cwyno ei fod yn fyw, ac yn erfyn cael ychydig esmwythdra cyn ei farw.''}} {{angor|10:1}} {{uc|Y mae}} fy enaid yn blino ar fy einioes: arnaf fy hun y gadawaf fy nghwyn; ac yn chwerwder fy enaid y llefaraf. 10:2 Dywedaf wrth DDUW, Na farn fi yn euog; gwna i mi wybod paham yr ymrysoni â mi. 10:3 Ai da i ti orthrymu, fel y diystyrit waith dy ddwylo, ac y llewyrchit gyngor yr annuwiol? 10:4 Ai llygaid o gnawd sydd i ti? ai fel y gwêl dyn y gweli di? 10:5 A ydyw dy ddyddiau di fel dyddiau dyn? a ydyw dy flynyddoedd di fel dyddiau gŵr, 10:6 Pan geisi fy anwiredd, a phan ymofynni am fy mhechod? 10:7 Ti a wyddost nad ydwyf annuwiol; ac nid oes a waredo o’th law di. 10:8 Dy ddwylo di a’m gweithiasant, ac a’m cydluniasant o amgylch; eto fy nifetha yr wyt. 10:9 Cofia, atolwg, mai fel clai y gwnaethost fi; ac a ddygi di fi i’r pridd drachefn? 10:10 Oni thywelltaist fi fel llaeth; ac oni cheulaist fi fel caws? 10:11 Ti a’m gwisgaist i â chroen, ac â chnawd; ti a’m diffynnaist i âg esgyrn ac â gïau. 10:12 Bywyd a thrugaredd a ddarperaist i mi, a’th ymgeledd a gadwodd fy ysbryd. 10:13 A’r pethau hyn a guddiaist ti yn dy galon: gwn fod hyn gyda thi. 10:14 Os pechaf, ti a’m gwyli, ac ni’m glanhei oddi wrth fy anwiredd. 10:15 Os ydwyf annuwiol, gwae fi; ac os cyfiawn ydwyf, er hynny ni chodaf fy mhen: yr ydwyf yn llawn o warthrudd, am hynny gwêl fy nghystudd; 10:16 Canys cynyddu y mae: fy hela yr ydwyt fel llew creulon: er hynny drachefn ti a wnei yn rhyfedd â mi. 10:17 Yr wyt ti yn adnewyddu dy dystion i’m herbyn, ac yn amlhau dy ddigofaint wrthyf; cyfnewidiau a rhyfel sydd i’m herbyn. 10:18 Paham gan hynny y dygaist fi allan o’r groth? O na buaswn farw, ac na’m gwelsai llygad! 10:19 Mi a fuaswn megis pe na buaswn, a myfi a ddygasid o’r bru i’r bedd. 10:20 Onid ychydig yw fy nyddiau? paid gan hynny, gad im lonydd, fel yr ymgysurwyf ychydig; 10:21 Cyn myned ohonof lle ni ddychwelwyf, i dir tywyllwch a chysgod angau; 10:22 Tir tywyllwch fel y fagddu, a chysgod angau, a heb drefn; lle y mae y goleuni fel y tywyllwch. {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> 41izdos98z83yu55xgogdl8ex2wmvrs 104 3788 171597 7045 2026-10-10T06:00:42Z Tylopous 3717 penodau 171597 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>{{angor|Pennod_11}}{{c|{{uc|Pennod XI}}.}} {{bach|1 ''Sophar yn ceryddu Job am ei gyfiawnhâu ei hun,'' 5 ''ac yn dangos mor anchwiliadwy ydyw doethineb Duw.'' 13 ''Sicred yn bendith edifeirwch.''}} {{angor|11:1}} {{uc|A Sophar}} y Naamathiad a atebodd ac a ddywedodd, 11:2 Oni atebir amlder geiriau? ac a gyfiawnheir gŵr siaradus? 11:3 Ai dy gelwyddau a wna i wŷr dewi? a phan watwarech, oni bydd a’th waradwyddo? 11:4 Canys dywedaist. Pur ydyw fy nysgeidiaeth, a glân ydwyf yn dy olwg di. 11:5 Ond, O na lefarai DUW, ac nad agorai ei wefusau yn dy erbyn, 11:6 A mynegi i ti ddirgeledigaethau doethineb, eu bod yn ddau cymaint â’r hyn sydd! Cydnebydd gan hynny i DDUW ofyn gennyt lai nag a haeddai dy anwiredd. 11:7 A elli di wrth chwilio gael gafael ar DDUW? a elli di gael yr Hollalluog hyd berffeithrwydd? 11:8 Cyfuwch â’r nefoedd ydyw, beth a wnei di? dyfnach nag uffern yw, beth a elli di ei wybod? 11:9 Mae ei fesur ef yn hwy na’r ddaear, ac yn lletach na’r môr. 11:10 Os tyr efe ymaith, ac os carchara: os casgl ynghyd, pwy a’i rhwystra ef? 11:11 Canys efe a edwyn ofer ddynion, ac a wêl anwiredd; onid ystyria efe gan hynny? 11:12 Dyn gwag er hynny a gymer arno fod yn ddoeth; er geni dyn fel llwdn asen wyllt. 11:13 Os tydi a baratoi dy galon, ac a estynni dy ddwylo ato ef; 11:14 Od oes drygioni yn dy law, bwrw ef ymaith ymhell, ac na ddioddefi anwiredd drigo yn dy luestai: 11:15 Canys yna y codi dy wyneb yn ddifrychau; ie, byddi safadwy, ac nid ofni: 11:16 Oblegid ti a ollyngi dy ofid dros gof: fel dyfroedd y rhai a aethant heibio y cofi ef. 11:17 Dy oedran hefyd a fydd disgleiriach na hanner dydd; llewyrchi, a byddi fel y boreddydd. 11:18 Hyderus fyddi hefyd, oherwydd bod gobaith: ie, ti a gloddi, ac a orweddi mewn diogelwch. 11:19 Ti a orweddi hefyd, ac ni bydd a’th ddychryno, a llawer a ymbiliant â’th wyneb. 11:20 Ond llygaid yr annuwiolion a ddiffygiant, metha ganddynt ffoi, a’u gobaith fydd fel ymadawiad yr enaid. {{angor|Pennod_12}}{{c|{{uc|Pennod XII}}.}} {{bach|1 ''Job yn ei amddiffyn ei hun yn erbyn ei gyfeillion oedd yn ei geryddu;'' 7 ''yn cydnabod fod Duw yn hollalluog.''}} {{angor|12:1}} {{uc|A Job}} a atebodd ac a ddywedodd, 12:2 Diau mai chwychwi sydd bobl; a chyda chwi y bydd marw doethineb. 12:3 Eithr y mae gennyf fi ddeall fel chwithau, nid ydwyf fi waeth na chwithau; a phwy ni ŵyr y fath bethau â hyn? 12:4 Yr ydwyf fel un a watwerid gan ei gymydog, yr hwn a eilw ar DDUW, ac efe a’i hetyb: gwatwargerdd yw y cyfiawn perffaith. 12:5 Lamp ddiystyr ym meddwl y llwyddiannus, yw yr hwn sydd barod i lithro â’i draed. 12:6 Llwyddiannus yw lluestai ysbeilwyr, ac y mae diogelwch i’r rhai sydd yn cyffroi DUW, y rhai y cyfoethoga Duw eu dwylo. 12:7 Ond gofyn yn awr i’r anifeiliaid, a hwy a’th ddysgant; ac i ehediaid yr awyr, a hwy a fynegant i ti. 12:8 Neu dywed wrth y ddaear, a hi a’th ddysg; a physgod y môr a hysbysant i ti. 12:9 Pwy ni ŵyr yn y rhai hyn oll, mai llaw yr ARGLWYDD a wnaeth hyn? 12:10 Yr hwn y mae einioes pob peth byw yn ei law, ac anadl pob math ar ddyn. 12:11 Onid y glust a farna ymadroddion? a’r genau a archwaetha ei fwyd? 12:12 Doethineb sydd mewn henuriaid; a deall mewn hir ddyddiau. 12:13 Gydag ef y mae doethineb a chadernid; cyngor a deall sydd ganddo. 12:14 Wele, efe a ddistrywia, ac nid adeiledir: efe a gae ar ŵr, ac nid agorir arno. 12:15 Wele, efe a atal y dyfroedd, a hwy a sychant: efe a’u denfyn hwynt, a hwy a ddadymchwelant y ddaear. 12:16 Gydag ef y mae nerth a doethineb: efe biau y twylledig, a’r twyllodrus. 12:17 Efe sydd yn gwneuthur i gynghoriaid fyned yn anrhaith; ac efe a ynfyda farnwyr. 12:18 Efe sydd yn dattod rhwym<noinclude><references/></noinclude> qh8hx7u9xjm5j1gxolshlv3zyqhpns5 104 3789 171598 7046 2026-10-10T06:04:20Z Tylopous 3717 penodau 171598 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>brenhinoedd, ac yn rhwymo gwregys am eu llwynau hwynt. 12:19 Efe sydd yn gwneuthur i dywysogion fyned yn anrhaith; ac a blyga y rhai cedyrn. 12:20 Efe sydd yn dwyn ymaith ymadrodil y ffyddlon; ac yn dwyn synnwyr y rhai hen. 12:21 Efe sydd yn tywallt diystyrwch ar dywysogion; ac yn gwanhau nerth y rhai cryfion. 12:22 Efe sydd yn datguddio pethau dyfnion allan o dywyllwch; ac yn dwyn cysgod angau allan i oleuni. 12:23 Efe sydd yn amlhau y cenhedloedd, ac yn eu distrywio hwynt: efe sydd yn ehengi ar y cenhedloedd, ac efe a’u dwg hwynt i gyfyngdra. 12:24 Efe sydd yn dwyn calon penaethiaid pobl y ddaear; ac efe a wna iddynt grwydro mewn anialwch heb ffordd. 12:25 Hwy a balfalant yn y tywyllwch heb oleuni; ac efe a wna iddynt hwy gyfeiliorni fel meddwyn. {{angor|Pennod_13}}{{c|{{uc|Pennod XIII}}.}} {{bach|1 ''Job yn argyhoeddi ei gyfeillion am eu bod yn dueddol;'' 14 ''yn dangos ei ymddiried yn Nuw,'' 20 ''ac yn dymuno cael gwybod ei bechodau, ac amcan Duw wrth ei gystuddio ef.''}} {{angor|13:1}} {{uc|Wele}}, fy llygad a welodd hyn oll, fy nghlust a’i clywodd ac a’i deallodd. 13:2 Mi a wn yn gystal â chwithau: nid ydwyf waeth na chwithau. 13:3 Yn wir myfi a lefaraf wrth yr Hollalluog, ac yr ydwyf yn chwenychu ymresymu â Duw. 13:4 Ond rhai yn asio celwydd ydych chwi: meddygon diddim ydych chwi oll. 13:5 O gan dewi na thawech! a hynny a fyddai i chwi yn ddoethineb. 13:6 Clywch, atolwg, fy rheswm, a gwrandewch ar ddadl fy ngwefusau. 13:7 A ddywedwch chi anwiredd dros DDUW? ac a ddywedwch chwi dwÿll er ei fwÿn e? A ddywedwch chwi anwiredd dros DDUW? ac a ddywedwch chwi dwyll er ei fwyn ef? 13:8 A dderbyniwch chwi ei wyneb ef? a ymrysonwch chwi dros DDUW? 13:9 Ai da fydd hyn pan chwilio efe chwi? a dwyllwch chwi ef fel twyllo dyn? 13:10 Gan geryddu efe a’ch cerydda chwi, os derbyniwch wyneb yn ddirgel. 13:11 Oni ddychryna ei ardderchowgrwydd ef chwi? ac oni syrth ei arswyd ef arnoch? 13:12 Cyffelyb i ludw ydyw eich coffadwriaeth chwi; a’ch cyrff i gyrif o glai. 13:13 Tewch, gadewch lonydd, fel y llefarwyf finnau, a deued aaraf yr hyn a ddelo. 13:14 Paham y cymeraf fy nghnawd â’m dannedd? ac y gosodaf fy einioes yn fy llaw? 13:15 Pe lladdai efe fi, eto mi a obeithiaf ynddo ef: er hynny fy ffyrdd a ddiffynnaf ger ei fron ef. 13:16 Hefyd efe fydd iachawdwriaeth i mi: canys ni ddaw rhagrithiwr yn ei ŵydd ef. 13:17 Gan wrando gwrandewch fy ymadrodd, ac a fynegwyf, â’ch clustiau. 13:18 Wele yn awr, trefnais fy achos; gwn y’m cyfiawnheir. 13:19 Pwy ydyw yr hwn a ymddadlau i mi? canys yn awr os tawaf, mi a drengaf. 13:20 Ond dau beth na wna i mi: yna nid ymguddiaf rhagot. 13:21 Pellha dy law oddi arnaf: ac na ddychryned dy ddychryn fi. 13:22 Yna galw, a myfi a atebaf: neu myfi a lefaraf, ac ateb di fi. 13:23 Pa faint o gamweddau ac o bechodau sydd ynof? pâr i mi wybod fy nghamwedd a’m pechod. 13:24 Paham y cuddi dy wyneb, ac y cymeri fi yn elyn i ti? 13:25 A ddrylli di ddeilen ysgydwedig? a ymlidi di soflyn sych? 13:26 Canys yr wyt ti yn ysgrifennu pethau chwerwon yn fy erbyn; ac yn gwneuthur i mi feddiannu camweddau fy ieuenctid. 13:27 Ac yr ydwyt ti yn gosod fy nhraed mewn cyffion, ac yn gwylied ar fy holl lwybrau; ac yn nodi gwadnau fy nhraed, 13:28 Ac efe, megis pydrni, a heneiddia, fel dilledyn yr hwn a ysa gwyfyn. {{angor|Pennod_14}}{{c|{{uc|Pennod XIV}}.}} {{bach|1 ''Job yn ymbil â Duw am ei ffafr, o herwydd byrred oes dyn, a sicred marwolaeth.'' 7 ''Er nas gellir cael einioes, wedi ei cholli unwaith, etto y mas efe yn disgwyl am gael ei newidio.'' 16 ''Trwy bechod y mae y creadur dan lygredigaeth.''}} {{angor|14:1}} {{uc|Dyn}} a aned o wraig sydd fyr o ddyddiau, a llawn o helbul. 14:2 Fel blodeuyn y daw allan, ac y torrir ef ymaith; ac efe a gilia fel cysgod, ac ni saif. 14:3 A agori di dy lygaid ar y fath yma? ac a ddygi di fi i farn gyda thi? 14:4 Pwy a ddyry beth glân allan o beth aflân? neb. 14:5 Gan fod ei ddyddiau ef wedi<noinclude><references/></noinclude> k6cor8e42np0vlr7nfllih1rxkrthlh 104 3790 171599 7047 2026-10-10T06:05:59Z Tylopous 3717 penodau 171599 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>eu rhagderfynu, rhifedi ei fisoedd ef gyda thi, a gosod ohonot ei derfynau, fel nad êl drostynt: 14:6 Tro oddi wrtho, fel y gorffwyso, hyd oni orffenno, fel gwas cyflog, ei ddiwrnod. 14:7 Canys y mae gobaith o bren, er ei dorri, y blagura efe eto, ac na phaid ei flagur ef â thyfu. 14:8 Er heneiddio ei wreiddyn ef yn y ddaear, a marweiddio ei foncyff ef yn y pridd; 14:9 Efe a flagura oddi wrth arogl dyfroedd, ac a fwrw ganghennau fel planhigyn. 14:10 Ond gŵr a fydd marw, ac a dorrir ymaith; a dyn a drenga, a pha le y mae? 14:11 Fel y mae dyfroedd yn pallu o’r môr, a’r afon yn myned yn ddihysbydd, ac yn sychu: 14:12 Felly gŵr a orwedd, ac ni chyfyd hyd oni byddo heb nefoedd; ni ddihunant, ac ni ddeffroant o’u cwsg. 14:13 O na chuddit fi yn y bedd! na’m cedwit yn ddirgel, nes troi dy lid ymaith! na osodit amser nodedig i mi, a’m coflo! 14:14 Os bydd gŵr marw, a fydd efe byw drachefn? disgwyliaf holl ddyddiau fy milwriaeth, hyd oni ddelo fy nghyfnewidiad. 14:15 Gelwi, a myfi a’th atebaf; chwenychi waith dy ddwylo. 14:16 Canys yr awr hon y rhifi fy nghamre: onid wyt yn gwylied ar fy mhechod? 14:17 Fy nghamwedd a selied mewn cod; a thi a wnïaist i fyny fy anwiredd. 14:18 Ac yn wir, y mynydd a syrthio a ddiflanna; a’r graig a symudir o’i lle. 14:19 Dyfroedd a dreuliant y cerrig; yr wyt yn golchi ymaith y pethau sydd yn tyfu o bridd y ddaear, ac yn gwneuthur i obaith dyn golli. 14:20 Yr wyt yn ei orchfygu ef yn dragywydd, fel yr elo ymaith: a chan newidio ei wyneb ef, yr wyt yn ei ddanfon ef i ffordd. 14:21 Ei feibion ef a ddaw i anrhydedd, ac nis gwybydd efe: a hwy a ostyngir, ac ni ŵyr efe oddi wrthynt: 14:22 Ond ei gnawd arno a ddoluria, a’i enaid ynddo a alara. {{angor|Pennod_15}}{{c|{{uc|Pennod XV}}.}} {{bach|1 ''Eliphas yn ceryddu Job am ei annuwioldeb yn ei gyfiawnhâu ei hun;'' 17 ''ac yn profi o bennau yr hen bobl, mor anesmwyth yw yr annuwiol.''}} {{angor|15:1}} {{uc|Yna}} Eliffas y Temaniad a atebodd ac a ddywedodd, 15:2 A adrodd gŵr doeth wybodaeth o wynt? ac a leinw efe ei fol â’r dwyreinwynt? 15:3 A ymresyma efe â gair ni fuddia? neu ag ymadroddion y rhai ni wna efe lesâd â hwynt? 15:4 Yn ddiau ti a dorraist ymaith ofn: yr ydwyt yn atal gweddi gerbron Duw. 15:5 Canys dy enau a draetha dy anwiredd; ac yr wyt yn dewis tafod y cyfrwys. 15:6 Dy enau di sydd yn dy fwrw yn euog, ac aid myfi: a’th wefusau sydd yn tystiolaethu yn dy erbyn. 15:7 A aned tydi yn gyntaf dyn? a lunied tydi o flaen y bryniau? 15:8 A glywaist ti gyfrinach Duw? ac a ateli di ddoethineb gyda thi dy hun? 15:9 Beth a wyddost ti a’r nas gwyddoiri ni? beth a ddeelli di, heb fod hynny hefyd gennym ninnau? 15:10 Y mae yn ein mysg ni y penllwyd, a’r oedrannus hefyd; hŷn o oedran na’th dad di. 15:11 Ai bychan gennyt ti ddiddanwch DUW? a oes dim dirgel gyda thi? 15:12 Pa beth sydd yn dwyn dy feddwl oddi arnat? ac ar ba beth yr amneidia dy lygaid, 15:13 Gan i ti droi dy feddwl yn erbyn DUW, a gollwng y fath eiriau allan o’tn enau? 15:14 Pa beth yw dyn, i fod yn lân? a’r hwn a aned o wraig, i fod yn gyfiawn? 15:15 Wele, ni roddes efe ymddiried yn ei saint; a’r nefoedd nid ydynt lân yn ei olwg ef. 15:16 Pa faint mwy ffiaidd a drewedig ydyw dyn, yr hwn sydd yn yfed anwiredd fel dwfr? 15:17 Dangosaf i ti, gwrando arnaf; a r hyn a welais a fynegaf. 15:18 Yr hyn a fynegodd gwŷr doethion oddi wrth eu tadau, ac nis celasant: 15:19 I’r rhai yn unig y rhoddwyd y ddaear: ac ni ddaeth alltud yn eu plith hwy. 15:20 Holl ddyddiau yr annuwiol y bydd efe yn ymofidio: a rhifedi y blynyddoedd a guddiwyd oddi wrth y traws. 15:21 Trwst ofnadwy sydd yn ei glustiau ef: mewn heddwch y daw y dinistrydd arno. {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> iytu32bo240q12oqdq6kmip0xprc354 104 3791 171600 7048 2026-10-10T06:09:28Z Tylopous 3717 penodau 171600 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>15:22 Ni chred efe y dychwel allan o dywyllwch: ac y mae y cleddyf yn gwylied arno. 15:23 Y mae efe yn crwydro am fara, pa le y byddo: efe a ŵyr fod dydd tywyllwch yn barod wrth ei law. 15:24 Cystudd a chyfyngdra a’i brawycha ef; hwy a’i gorchfygant, fel brenin pared i ryfel. 15:25 Canys efe a estynnodd ei law yn erbyn Duw; ac yn erbyn yr Hollalluog yr ymnerthodd. 15:26 Efe a red yn y gwddf iddo ef, trwy dewdwr torrau ei dananau: 15:27 Canys efe a dodd ei wyneb â’i fraster: ac a wnaeth dyrch o floneg ar ei denewynnau. 15:28 A thrigo y mae mewn dinasoedd wedi eu dinistrio, a thai anghyfannedd, y rhai sydd barod i fod yn garneddau. 15:29 Ni chyfoethoga efe, ni phery ei olud ef chwaith; ac nid estyn efe eu perffeithrwydd hwy ar y ddaear. 15:30 Nid ymedy efe allan o dywyllwch, y fflam a wywa ei frig ef; ac efe a ymedy trwy anadl ei enau ef. 15:31 Yr hwn a dwylled, nac ymddirieded mewn oferedd: canys oferedd fydd ei wobr ef. 15:32 Efe a dorrir ymaith cyn ei ddydd; a’i gangen ni lasa. 15:33 Efe a ddihidia ei rawn anaeddfed fel gwinwydden; ac a fwrw ei flodeuyn fel olewydden. 15:34 Canys cynulleidfa rhagrithwyr fydd unig: a thân a ysa luestai gwobrwyr. 15:35 Y maent yn ymddwyn blinder, ac yn esgor ar wagedd; a’u bol sydd yn darpar twyll. {{angor|Pennod_16}}{{c|{{uc|Pennod XVI}}.}} {{bach|1 ''Job yn beio ar ei gyfeillion, eu hannhrugarocced;'' 7 ''yn dangos mor dostur yw ei gyflwr.'' 17 ''ac yn amddiffyn ei ddiniweidrwydd.''}} {{angor|16:1}} {{uc|A Job}} a atebodd ac a ddywedodd, 16:2 Clywais lawer o’r fath hyn: cysurwyr gofidus ydych chwi oll. 16:3 Oni cheir diwedd ar eiriau ofer? neu pa beth sydd yn dy gryfhau di i ateb? 16:4 Mi a fedrwn ddywedyd fel chwithau: pe byddai eich enaid chwi yn lle fy enaid i, medrwn bentyrru geiriau i’ch erbyn, ac ysgwyd fy mhen arnoch. 16:5 Ond mi a’ch cryfhawn chwi â’m genau; a symudiad fy ngwefusau a esmwythâi eich gofid. 16:6 Os llefaraf fi, nid esmwytha fy nolur; ac os peidiaf, ai llai fy ngofid? 16:7 Ond yn awr efe a’m blinodd i, anrheithiaist fy holl gynulleidfa: 16:8 A chroengrychaist fi, a hynny sydd dystiolaeth: a’m culni yn codi ynof, a dystiolaetha yn fy wyneb. 16:9 Yn ei ddicllondeb y’m rhwyga yr hwn a’m casâ: efe a ysgyrnyga ddannedd arnaf; fy ngwrthwynebwr a flaenllymodd ei lygaid yn fy erbyn. 16:10 Hwy a ledasant eu safnau arnaf; trawsant fy nghernau yn ddirmygus; ymgasglasant ynghyd yn fy erbyn. 16:11 DUW a’m rhoddes i’r anwir; ac a’m trodd i ddwylo yr annuwiolion. 16:12 Yr oeddwn yn esmwyth; ond a’m drylliodd, ac a ymaflodd yn ngwddf, ac a’m drylliodd yn chwilfriw, ac a’m cododd yn nod iddo ei hun. 16:13 Ei saethyddion ef sydd yn fy anagylchu; y mae efe yn hollti fy arennau, ac nid ydyw yn arbed; y mae yn tywallt fy mustl ar y ddaear. 16:14 Y mae yn fy rhwygo â rhwygiad ar rwygiad: y mae efe yn rhedeg arnaf fel cawr. 16:15 Gwnïais sachlen ar fy nghroen, halogais fy nghorn yn y llwch. 16:16 Fy wyneb sydd fudr gan wylo, a chysgod marwolaeth sydd ar fy amrantau: 16:17 Er nad oes gamwedd yn fy nwylo, a bod fy ngweddi yn bur. 16:18 O ddaearen, na orchuddia fy ngwaed, ac na fydded lle i’m gwaedd. 16:19 Wele hefyd yn awr fy nhyst yn y nefoedd; a’m tystiolaeth yn yr uchelder. 16:20 Fy nghyfeillion sydd yn fy ngwawdio: fy llygad a ddiferodd ddagrau wrth DDUW. 16:21 O na chai un ymddadlau a DUW dros ddyn, fel mab dyn dros ei gymydog! 16:22 Canys pan ddêl ychydig flynyddoedd, yna mi a rodiaf lwybr ar hyd yr hwn ni ddychwelaf. {{angor|Pennod_17}}{{c|{{uc|Pennod XVII}}.}} {{bach|1 ''Job yn appelio oddi wrth ddynion at Dduw.'' 6 ''Y gall annhrugaredd dynion wrth y cystuddiol, beri i’r duwiol synnu; ond nas gall beri iddynt ddigalonni.'' 11 ''Nad mewn bywyd, ond mewn marwolaeth, y mae ei obaith ef.''}} {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> dvia75n9rvrqyg6a28ce1l0mvfvxk9t 104 3792 171601 7049 2026-10-10T06:13:08Z Tylopous 3717 penodau 171601 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>{{angor|17:1}} {{uc|Fy}} anadl a lygrwyd, fy nyddiau a ddiffoddwyd, beddau sydd barod i mi. 17:2 Onid oes watwarwyr gyda mi? ac onid yw fy llygad yn aros yn eu chwerwedd hwynt? 17:3 Dyro i lawr yn awr, dyro i mi feichiau gyda thi: pwy ydyw efe a dery ei law ya fy llaw i? 17:4 Canys cuddiaist eu calon hwynt oddi wrth ddeall: am hynny ni ddyrchefi di hwynt. 17:5 Yr hwn a ddywed weniaith i’w gyfeillion, llygaid ei feibion ef a ballant. 17:6 Yn ddiau efe a’m gosododd yn ddihareb i’r bobl,ac o’r blaen yr oeddwn megis tympan iddynt. 17:7 Am hynny y tywyllodd fy llygad gan ddicllonedd, ac y mae fy aelodau oll fel cysgod. 17:8 Y rhai uniawn a synnant am hyn; a’r diniwed a ymgyfyd yn erbyn y rhagrithiwr. 17:9 Y cyfiawn hefyd a ddeil ei ffordd; a’r glân ei ddwylo a chwanega gryfder. 17:10 Ond chwi oll, dychwelwch, a deuwch yn awr: am na chaf fi ŵr doeth yn eich plith chwi. 17:11 Fy nyddiau a aeth heibio, fy amcanion a dynned ymaith; sef meddyliau fy nghalon. 17:12 Gwnant y nos yn ddydd: byr yw y goleuni, oherwydd tywyllwch. 17:13 Os disgwyliaf, y bedd sydd dy i mi: mewn tywyllwch y cyweiriais fy ngwely. 17:14 Gelwais ar y pwll, Tydi yw fy nhad: ar y pryf, Fy mam a’m chwaer wyt. 17:15 A pha le yn awr y mae fy ngobaith? pwy hefyd a genfydd fy ngobaith? 17:16 Disgynnant i farrau y pwll, pan fyddo ein cydorffwysfa yn y llwch. {{angor|Pennod_18}}{{c|{{uc|Pennod XVIII}}.}} {{bach|1 ''Bildad yn beio ar Job, am ei ryfyg a’i annïoddefgarwch.'' 5 ''Trueni yr annuwiol.''}} {{angor|18:1}} {{uc|A Bildad}} y Suhiad a atebodd ac a ddywedodd, 18:2 Pa bryd y derfydd eich ymadrodd? ystyriwch, wedi hynny ninnau a lefarwn. 18:3 Paham y cyfrifed nyni fel anifeiliaid? ac yr ydym yn wael yn eich golwg chwi? 18:4 O yr hwn sydd yn rhwygo ei enaid yn ei ddicllondeb, ai er dy fwyn di y gadewir y ddaear? neu y symudir y graig allan o’i lle? 18:5 Ie, goleuni yr annuwiolion a ddiffoddir, a gwreichionen ei dân ef ni lewyrcha. 18:6 Goleuni a dywylla yn ei luesty ef a’i lusern a ddiffydd gydag ef. 18:7 Camre ei gryfder ef a gyfyngir, a’i gyngor ei hun a’i bwrw ef i lawr. 18:8 Canys efe a deflir i’r rhwyd erbyn ei draed, ac ar faglau y rhodia efe. 18:9 Magl a ymeifl yn ei sawdl ef, a’r gwylliad fydd drech nag ef. 18:10 Hoenyn a guddied iddo ef yn y ddaear, a magl iddo ar y llwybr. 18:11 Braw a’i brawycha ef o amgylch, ac a’i gyr i gymryd ei draed. 18:12 Ei gryfder fydd newynllyd, a dinistr fydd parod wrth ei ystlys. 18:13 Efe a ysa gryfder ei groen ef: cyntaf-anedig angau a fwyty ei gryfder ef. 18:14 Ei hyder ef a dynnir allan o’i luesty: a hynny a’i harwain ef at frenin dychryniadau. 18:15 Efe a drig yn ei luest ef, am nad eiddo ef ydyw: brwmstan a wasgerir ar ei drigfa ef. 18:16 Ei wraidd a sychant oddi tanodd, a’i frig a dorrir oddi arnodd. 18:17 Ei goffadwriaeth a gollir o’r ddaear, ac ni bydd enw iddo ar wyneb yr heol. 18:18 Efe a yrrir allan o oleuni i dywyllwch: efe a ymlidir allan o’r byd. 18:19 Ni bydd iddo fab nac ŵyr ymysg ei bobl; nac un wedi ei adael yn ei drigfannau ef. 18:20 Y rhai a ddêl ar ei ôl, a synna arnynt oherwydd ei ddydd ef; a’r rhai o’r blaen a gawsant fraw. 18:21 Yn wir, dyma drigleoedd yr anwir a dyma le y dyn nid edwyn DDUW. {{angor|Pennod_19}}{{c|{{uc|Pennod XIX}}.}} {{bach|1 ''Job yn cwyno greuloned yw ei gyfeillion; ac yn dangos fod ynddo ef ddigon o drueni i borthi eu creulondeb hwy.'' 21, 28 ''Yn ymbil am dosturi,'' 25 ''ac yn credu yr adgyfodiad.''}} {{angor|19:1}} {{uc|A Job}} a atebodd ac a ddywedodd, 19:2 Pa hyd y cystuddiwch fy enaid? ac y’m drylliwch â geiriau? 19:3 Dengwaith bellach y’m gwarad-<noinclude><references/></noinclude> p7oqwk70ijfq0i3ir0fs03szbmwbd27 104 3793 171602 7050 2026-10-10T06:50:12Z Tylopous 3717 penodau 171602 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>wyddasoch; ac nid cywilydd gennych ymgaledu i’m herbyn. 19:4 Hefyd pe byddai wir wneuthur ohonof fi yn amryfus; gyda mi y trig f amryfusedd. 19:5 Yn wir os ymfawrygwch yn fy erbyn, a dadlau fy ngwaradwydd fin herbyn; 19:6 Gwybyddwch yn awr mai DUW a’m. dymchwelodd i, ac a’m hamgylchodd â’i rwyd. 19:7 Wele, llefaf rhag trawster, ond ni’m hatebir: gwaeddaf, ond nid oes farn. 19:8 Efe a gaeodd fy ffordd, fel nad elwyf drosodd: y mae efe yn gosod tywyllwch ar fy llwybrau. 19:9 Efe a ddiosgodd fy ngogoniant oddi amdanaf; ac a ddygodd ymaith goron fy mhen. 19:10 Y mae efe yn fy nistrywio oddi amgylch, ac yr ydwyf yn myned ymaith: ac efe a symudodd fy ngobaith fel pren. 19:11 Gwnaeth hefyd i’w ddigofaint gynnau yn fy erbyn; ac a’m cyfrifodd iddo fel un o’i elynion. 19:12 Ei dorfoedd sydd yn dyfod ynghyd, ac yn palmantu eu ffyrdd yn fy erbyn, ac yn gwersyllu o amgylch fy mhabell. 19:13 Efe a bellhaodd fy mrodyr oddi wrthyf, a’r rhai oedd yn fy adnabod hefyd a ymddieithrasant oddi wrthyf. 19:14 Fy nghyfnesaf a ballasant, a’r rhai oedd o’m cydnabod a’m hanghofiasant. 19:15 Y rhai oedd yn trigo yn fy nhŷ, a’m morynion, sydd yn fy nghyfrif yn ddieithr: alltud ydwyf yn eu golwg. 19:16 Gelwais ar fy ngwasanaethwr, ac nid atebodd; ymbiliais ag ef â’m genau. 19:17 Dieithr oedd fy anadl i’m gwraig, er ymbil ohonof â hi er mwyn fy mhlant o’m corff. 19:18 Plant hefyd a’m diystyrent: cyfodais, a dywedasant i’m herbyn. 19:19 Fy holl gyfrinachwyr sydd yn fy ffieiddio: a’r rhai a gerais a droesant yn fy erbyn. 19:20 Fy esgyrn a lynodd wrth fy nghroen, ac wrth fy nghnawd; ac â chroen fy nannedd y dihengais. 19:21 Trugarhewch wrthyf, trugarhewch wrthyf, fy nghyfeillion; canys llaw DUW a gyffyrddodd â mi. 19:22 Paham yr ydych chwi yn fy erlid i fel Duw, heb gael digon ar fy nghnawd? 19:23 O nad ysgrifennid fy ngeiriau yn awr! O nad argreffid hwynt mewn llyfr! 19:24 O nad ysgrifennid hwynt yn y graig dros byth â phin o haearn ac â phlwm! 19:25 Canys myfi a wn fod fy Mhrynwr yn fyw, ac y saif yn y diwedd ar y ddaear. 19:26 Ac er ar ôl fy nghroen i bryfed ddifetha’r corn hwn, eto caf weled Duw yn fy nghnawd: 19:27 Yr hwn a gaf fi i mi fy hun ei weled, a’m llygaid a’i gwelant, ac nid arall; er i’m harennau ddarfod ynof. 19:28 Eithr chwi a ddylech ddywedyd, Paham yr erlidiwn ef? canys gwreiddyn y mater a gaed ynof. 19:29 Ofnwch amdanoch rhag y cleddyf: canys y mae digofaint yn dwyn cosbedigaethau y cleddyf, fel y gwybyddoch fod barn. {{angor|Pennod_20}}{{c|{{uc|Pennod XX}}.}} {{bach|1 ''Sophar yn dangos cyflwr a rhan yr annuwiol.''}} {{angor|20:1}} {{uc|Yna}} Soffar y Naamathiad a atebodd ac a ddywedodd, 20:2 Am hynny y mae fy meddyliau yn peri i mi ateb: ac am hyn y mae brys arnaf. 20:3 Yr ydwyf yn clywed cerydd gwaradwyddus i mi; ac y mae ysbryd fy neall yn peri i mi ateb. 20:4 Oni wyddost ti hyn erioed, er pan osodwyd dyn ar y ddaear, 20:5 Mai byr yw gorfoledd yr annuwiolion, a llawenydd y rhagrithwyr dros funud awr? 20:6 Pe dyrchafai ei odidowgrwydd ef i’r nefoedd, a chyrhaeddyd o’i ben ef hyd y cymylau; 20:7 Efe a gollir yn dragywydd fel ei dom: y rhai a’i gwelsant a ddywedant. Pa le y mae efe? 20:8 Efe a eheda ymaith megis breuddwyd, ac ni cheir ef: ac efe a ymlidir fel gweledigaeth nos. 20:9 Y llygad a’i gwelodd, ni wêl ef mwy: a’i le ni chenfydd mwy ohono. 20:10 Ei feibion a gais fodloni’r tlodion: a’i ddwylo a roddant adref eu golud hwynt. 20:11 Ei esgyrn sydd yn llawn o bechod ei ieuenctid, yr hwn a orwedd gydag ef yn y pridd. 20:12 Er bod drygioni yn felys yn ei enau ef; er iddo ei gau dan ei dafod; {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> cwxi5baa78scfe1eucq1tt1grfmhhjx 104 3795 171611 7057 2026-10-10T10:29:47Z Tylopous 3717 penodau 171611 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>20:13 Er iddo ei arbed, ac heb ei ado; eithr ei atal o fewn taflod ei enau: 20:14 Ei lwyd a dry yn ei ymysgaroedd: bustl asbiaid ydyw o’i fewn ef. 20:15 Efe a lyncodd gyfoeth, ac efe a’i chwyda: Duw a’i tyn allan o’i fol ef. 20:16 Efe a sugn wenwyn asbiaid: tafod gwiber a’l lladd ef. 20:17 Ni chaiff weled afonydd, ffrydiau, ac aberoedd o fêl ac ymenyn. 20:18 Y mae efe yn rhoddi adref yr hyn a lafuriodd amdano, ac nis llwnc: yn ôl ei olud y rhydd adref, ac heb gael llawenydd ohono. 20:19 Am iddo ddryllio, a gado’r tlodion; ysglyfaethu tŷ nid adeiladodd; 20:20 Diau na chaiff lonydd yn ei fol, na weddill o’r hyn a ddymunodd. 20:21 Ni bydd gweddill o’i fwyd ef; am hynny ni ddisgwyl neb am ei dda ef. 20:22 Pan gyflawner ei ddigonoldeb, cyfyng fydd arno; llaw pob dyn blin a ddaw arno. 20:23 Pan fyddo efe ar fedr llenwi ei fol, Duw a ddenfyn arno angerdd ei ddigo¬faint; ac a’i glawia hi arno ef ymysg ei fwyd. 20:24 Efe a ffy oddi wrth arfau haearn; a’r bwa dur a’i trywana ef. 20:25 Efe a dynnir, ac a ddaw allan o’r corff, a gloywlafn a ddaw allan o’i fustl ef; dychryn fydd arno. 20:26 Pob tywyllwch a fydd cuddiedig yn ei ddirgeloedd ef: tan heb ei chwythu a’i hysa ef: yr hyn a adawer yn ei luestai ef, a ddrygir. 20:27 Y nefoedd a ddatguddiant ei anwiredd ef, a’r ddaear a gyfyd yn ei erbyn ef. 20:28 Cynnydd ei dŷ ef a gilia: ei dda a lifa ymaith yn nydd ei ddigofaint ef. 20:29 Dyma ran dyn annuwiol gan DDUW; a’r etifeddiaeth a osodwyd iddo gan DDUW. {{angor|Pennod_21}}{{c|{{uc|Pennod XXI}}.}} {{bach|1 ''Job yn dangos fod iddo achos i ofidio, ïe, ym marn dyn.'' 7 ''Bod yr annuwiol weithiau yn gymmaint eu llwyddiant, ag y pair iddynt ddïystyru Duw:'' 16 ''a bod eu dinystr hwy weithiau yn eglur.'' 23 ''Nad oes ragor rhwng y llwyddiannus a’r truenus yn angau:'' 30 ''ac mai mewn byd arall y mae barnedigaeth yr annuwiol.''}} {{angor|21:1}} {{uc|A Job}} a atebodd ac a ddywedodd, 21:2 Gan wrando gwrandewch fy ymadrodd; a bydded hyn yn lle eich cysur. 21:3 Dioddefwch fi, a minnau a lefaraf; ac wedi i mi ddywedyd, gwatwerwch. 21:4 A minnau, ydwyf fi yn gwneuthur fy nghwyn wrth ddyn? ac os ydwyf, paham na byddai gyfyng ar fy ysbryd? 21:5 Edrychwch arnaf, a synnwch: a gosodwch eich llaw ar eich genau. 21:6 Minnau pan gofiwyf, a ofnaf; a dychryn a ymeifl yn fy nghnawd. 21:7 Paham y mae yr annuwiolion yn byw, yn heneiddio, ac yn cryfhau mewn cyfoeth? 21:8 Eu had hwy sydd safadwy o’u blaen gyda hwynt, a’u hiliogaeth yn eu golwg. 21:9 Eu tai sydd mewn heddwch allan o ofn; ac nid ydyw gwialen DUW arnynt hwy. 21:10 Y mae eu tarw hwynt yn cyfloi, ac ni chyll ei had; ei fuwch ef a fwrw lo, ac nid erthyla. 21:11 Danfonant allan eu rhai bychain fel diadell, a’u bechgyn a neidiant. 21:12 Cymerant dympan a thelyn, a llawenychant wrth lais yr organ. 21:13 Treuliant eu dyddiau mewn daioni, ac mewn moment y disgynnant i’r bedd. 21:14 Dywedant hefyd wrth DDUW, Cilia oddi wrthym; canys nid ydym yn chwennych gwybod dy ffyrdd. 21:15 Pa beth ydyw yr Hollalluog, fel y gwasanaethem ef? a pha fudd fydd i ni os gweddïwn arno? 21:16 Wele, nid ydyw eu daioni hwy yn eu llaw eu hun: pell yw cyngor yr annuwiol oddi wrthyf fi. 21:17 Pa sawl gwaith y diffydd cannwyll yr annuwiolion? ac y daw eu dinistr arnynt hwy? DUW a ran ofidiau yn ei ddig. 21:18 Y maent hwy fel sofl o flaen gwynt, ac fel mân us yr hwn a gipia’r corwynt. 21:19 DUW a guddia ei anwiredd ef i’w feibion: efe a dâl iddo, ac efe a’i gwybydd. 21:20 Ei lygaid a welant ei ddinistr ef; ac efe a yf o ddigofaint yr Hollalluog. 21:21 Canys pa wynfyd sydd ganddo efyn ei dŷ ar ei ôl, pan hanerer rhifedi ei fisoedd ef? 21:22 A ddysg neb wybodaeth i DDUW? gan ei fod yn barnu y rhai uchel. {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> 606nqhbu9w4rzedbvvgs01qpn6rpgib 104 3796 171612 7058 2026-10-10T10:32:46Z Tylopous 3717 penodau 171612 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>21:23 Y naill sydd yn marw yn ei gyflawn nerth, ac efe yn esmwyth ac yn heddychol yn gwbl. 21:24 Ei fronnau ef sydd yn llawn llaeth, a’i esgyrn yn iraidd gan fêr. 21:25 A’r llall sydd yn marw mewn chwerwder enaid, ac ni fwytaodd mewn hyfrydwch, 21:26 Hwy a orweddant ynghyd yn y pridd, a’r pryfed a’u gorchuddia hwynt, 21:27 Wele, mi a adwaen eich meddyliau, a’r bwriadau yr ydych chwi yn eu dych mygu ar gam yn fy erbyn. 21:28 Canys dywedwch, Pa le y mae ty y pendefig? a pha le y mae lluesty anheddau yr annuwiolion? 21:29 Oni ofynasoch chwi i’r rhai oedd yn myned heibio ar hyd y ffordd? ac onid adwaenoch chwi eu harwyddion hwy, 21:30 Mai hyd ddydd dinistr yr arbedir y drygionus? yn nydd cynddaredd y dygir hwynt allan. 21:31 Pwy a fynegaei ffordd efyneiwyneb ef? a phwy a dâl iddo fel y gwnaeth? 21:32 Eto efe a ddygir i’r bedd, ac a erys yn y pentwr. 21:33 Y mae priddellau y dyffryn yn felys iddo, a phob dyn a dynn ar ei ôl ef, megis yr aeth aneirif o’i flaen ef. 21:34 Pa fodd gan hynny y cysurwch fi ag oferedd, gan fod camwedd yn eich atebion chwi? {{angor|Pennod_22}}{{c|{{uc|Pennod XXII}}.}} {{bach|1 ''Eliphaz yn dangos nad yw daioni dyn yn gwneuthur dim llês i Dduw:'' 5 ''yn cyhuddo Job o amryw bechodau:'' 21 ''yn ei gynghori ef i edifarhâu, trwy addewidion o drugaredd.''}} {{angor|22:1}} {{uc|Yna}} Eliffas y Temaniad a atebodd ac a ddywedodd, 22:2 A wna gŵr lesâd i DDUW, fel y gwna y synhwyrol lesad iddo ei hun? 22:3 Ai digrifwch ydyw i’r Hollalluog dy fod di yn gyfiawn? neu ai elw dy fod yn perffeithio dy ffyrdd? 22:4 Ai rhag dy ofn y cerydda efe dydi? neu yr â efe gyda thi i farn? 22:5 Onid ydyw dy ddrygioni di yn aml? a’th anwireddau heb derfyn? 22:6 Canys cymeraist wystl gan dy frawd yn ddiachos; a diosgaist ddillad y rhai noethion. 22:7 Ni roddaist ddwfr i’w yfed i’r lluddedig; a thi a ateliaist fara oddi wrth y newynog. 22:8 Ond y gŵr cadarn, efe bioedd y ddaear; a’r anrhydeddus a drigai ynddi. 22:9 Danfonaist ymaith wragedd gweddwon yn waglaw; a breichiau y rhai amddifaid a dorrwyd. 22:10 Am hynny y mae maglau o’th amgylch, ac ofn disymwth yn dy ddychrynu di; 22:11 Neu dywyllwch rhag gweled ohonot: a llawer o ddyfroedd a’th orchuddiant. 22:12 Onid ydyw DUW yn uchelder y nef oedd? gwêl hefyd uchder y sêr, mor uchel ydynt. 22:13 A thi a ddywedi, Pa fodd y gŵyr Duw? a farn efe trwy’r cwmwl tywyll? 22:14 Y tew gymylau sydd loches iddo, ac ni wêl; ac y mae efe yn rhodio ar gylch y nefoedd. 22:15 A ystyriaist di yr hen ffordd a sathrodd y gwŷr anwir? 22:16 Y rhai a dorrwyd pan nid oedd amser; afon a dywalltwyd ar eu sylfaen hwy. 22:17 Hwy a ddywedasant wrth DDUW, Cilia oddi wrthym: a pha beth a wna’r Hollalluog iddynt hwy? 22:18 Eto efe a lanwasai eu tai hwy o ddaioni: ond pell yw cyngor yr annuwiolion oddi wrthyf fi. 22:19 Y rhai cyfiawn a welant, ac a lawenychant: a’r diniwed a’u gwatwar hwynt. 22:20 Gan na thorred ymaith ein sylwedd ni, eithr y tân a ysodd eu gweddill hwy. 22:21 Ymarfer, atolwg, ag ef, a bydd heddychlon: o hyn y daw i ti ddaioni. 22:22 Cymer y gyfraith, atolwg, o’i enau ef, a gosod ei eiriau ef yn dy galon. 22:23 Os dychweli at yr Hollalluog, ti adeiledir, symudi anwiredd ymhell oddi wrth dy luestai. 22:24 Rhoddi aur i gadw fel pridd, ac aur Offir fel cerrig yr afonydd. 22:25 A’r Hollalluog fydd yn amddiffyn i ti, a thi a gei amldra o arian. 22:26 Canys yna yr ymhoffi yn yr Hollalluog, ac a ddyrchefi dy wyneb at DDUW. 22:27 Ti a weddïi arno ef, ac efe a’th wrendy; a thi a deli dy addunedau. 22:28 Pan ragluniech di beth, efe a sicrheir i ti; a’r goleuni a lewyrcha ar dy ffyrdd. {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> pqwqj1hqin6new4owgv56din3qu9nkk 104 3797 171613 7059 2026-10-10T10:36:03Z Tylopous 3717 penodau 171613 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>22:29 Pan ostynger hwynt, yna y dywedi di, Y mae goruchafiaeth; ac efe a achub y gostyngedig ei olwg. 22:30 Efe a wareda ynys y diniwed; a thrwy lendid dy ddwylo y gwaredir hi. {{angor|Pennod_23}}{{c|{{uc|Pennod XXIII}}.}} {{bach|1 ''Job yn hiraethu am fyned ger bron Duw,'' 6 ''o hyder ar ei drugaredd ef.'' 8 ''Y mae Duw, er ei fod yn anweledig, yn dal ar ein ffyrdd ni.'' 11 ''Gwiriondeb Job.'' 13 ''Bod barn Duw yn anghyfnewidiol.''}} {{angor|23:1}} {{uc|A Job}} a atebodd ac a ddywedodd, 23:2 Y mae fy ymadrodd heddiw yn chwerw: fy nialedd sydd drymach na’m huchenaid. 23:3 O na wyddwn pa le y cawn ef! fel y deuwn at ei eisteddfa ef! . 23:4 Trefnwn fy mater ger ei fron efe: a llanwn fy ngenau â rhesymau. 23:5 Mynnwn wybod â pha eiriau y’m hatebai; a deall pa beth a ddywedai efe wrthyf. 23:6 A ddadlau efe i’m herbyn a helaethrwydd ei gadernid? Na wna; ond efe a osodai nerth ynof. 23:7 Yno yr uniawn a ymresymai ag ef; felly mi a ddihangwn byth gan fy marnwr. 23:8 Wele, ymlaen yr af, ond nid ydyw fe yno; yn ôl hefyd, ond ni fedraf ei ganfod ef: 23:9 Ar y llaw aswy, lle y mae efe yn gweithio, ond ni fedraf ei weled ef: ar y llaw ddeau y mae yn ymguddio, fel na chaf ei weled: 23:10 Ond efe a edwyn fy ffordd i: wedi iddo fy mhrofi, myfi a ddeuaf allan fel aur. 23:11 Fy nhroed a ddilynodd ei gerddediad ef: cedwais ei ffordd ef, ac ni wyrais. 23:12 Nid ydwyf chwaith yn cilio oddi wrth orchymyn ei wefusau ef: hoffais eiriau ei enau ef yn fwy na’m hymborth angenrheidiol. 23:13 Ond y mae efe yn un, a phwy a’i try ef? a’r hyn y mae ei enaid ef yn ei chwenychu, efe a’i gwna. 23:14 Canys efe a gyflawna yr hyn a osodwyd i mi: ac y mae ganddo lawer o’r fath bethau. 23:15 Am hynny y dychrynais rhag ei ofn ef: ystyriais, ac ofnais ef. 23:16 Canys DUW a feddalhaodd fy nghalon, a’r Hollalluog a’m cythryblodd: 23:17 Oherwydd na thorrwyd fi ymaith o flaen y tywyllwch, ac na chuddiodd efe y tywyllwch o’m gŵydd. {{angor|Pennod_24}}{{c|{{uc|Pennod XXIV}}.}} {{bach|1 ''Bod anwiredd yn fynych yn dïangc rhag ei gospi;'' 17 ''a bod barn ddirgel i’r annuwiol.''}} {{angor|24:1}} {{uc|Paham}}, gan na chuddiwyd yr amseroedd rhag yr Hollalluog, na welai y rhai sydd yn ei adnabod ef, ei ddyddiau ef? 24:2 Y mae rhai yn symudo terfynau; yn ysglyfaethu defaid, ac yn ymborthi arnynt. 24:3 Y maent yn gyrru asynnod yr amddifad ymaith: maent yn cymryd ych y wraig weddw ar wystl. 24:4 Maent yn troi yr anghenog allan o’r ffordd: tlodion y ddaear a ymgydlechant. 24:5 Wele, y maent fel asynnod gwylltion yn yr anialwch, yn myned allan i’w gwaith, gan geisio ysglyfaeth yn fore: y diffeithwch sydd yn dwyn iddynt fwyd, ac i’w plant. 24:6 Medant eu hŷd yn y maes; a gwinllan yr annuwiol a gasglant. 24:7 Gwnânt i’r tlawd letya yn noeth heb ddillad, ac heb wisg mewn oerni. 24:8 Gwlychant gan lifeiriant y mynyddoedd; ac o eisiau diddosrwydd y cofleidiant graig. 24:9 Tynnant yr amddifad oddi wrth y fron: cymerant wystl gan y tlawd. 24:10 Gwnânt iddo fyned yn noeth heb ddillad; a dygant ddyrneidiau lloffa y rhai newynog. 24:11 Y rhai sydd yn gwneuthur olew o fewn eu parwydydd hwynt, ac sydd yn sathru eu cafnau gwin, ydynt sychedig. 24:12 Y mae gwŷr yn griddfan o’r ddinas, ac y mae eneidiau y rhai archolledig yn gweiddi; ac nid yw Duw yn rhoi ffolineb yn eu herbyn. 24:13 Y rhai hynny sydd ymhlith y rhai sydd yn gwrthwynebu goleuni; nid ydynt yn adnabod ei ffyrdd, nac yn aros yn ei lwybrau. 24:14 Gyda’r goleuad y cyfyd y lleiddiad, ac y lladd efe y tlawd a’r anghenog; a’r nos y bydd efe fel lleidr. 24:15 A llygad y godinebwr sydd yn gwylied am y cyfnos, gan ddywedyd, Ni chaiff llygad fy ngweled; ac efe a esyd hug ar ei wyneb. 24:16 Yn y tywyll y maent yn cloddio trwy dai, y rhai a nodasant iddynt eu hunain liw dydd: nid adwaenant hwy oleuni. {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> saj099ya22l67t884jwm39blb9tb08x 104 3798 171614 7060 2026-10-10T10:39:40Z Tylopous 3717 penodau 171614 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>24:17 Canys megis cysgod marwolaeth ydyw y bore iddynt hwy: dychryn cysgod marwolaeth yw, os edwyn neb hwynt. 24:18 Ysgafn ydyw ar wyneb y dyfroedd; melltigedig ydyw eu rhandir hwy ar y ddaear: ni thry efe ei wyneb at ffordd y gwinllannoedd. 24:19 Sychder a gwres sydd yn cipio dyfroedd eira: felly y bedd y rhai a bechasant. 24:20 Y groth a’i gollwng ef dros gof, melys fydd gan y pryf ef; ni chofir ef mwy: ac anwiredd a dorrir fel pren. 24:21 Y mae efe yn dryllio yr amhlantadwy, yr hon ni phlanta; ac nid ydyw yn gwneuthur daioni i’r weddw. 24:22 Ac y mae efe yn tynnu y rhai cedyrn wrth ei nerth: y mae efe yn codi, ac nid oes neb diogel o’i einioes. 24:23 Er rhoddi iddo fod mewn diogel wch, ar yr hyn y mae ei bwys; eto y mae ei lygaid ef ar eu ffyrdd hwy. 24:24 Hwynt-hwy a ddyrchafwyd dros ychydig, ond hwy a ddarfuant, ac a ostyngwyd; hwy a dducpwyd ymaith fel pawb eraill, ac a dorrwyd ymaith fel pen tywysen. 24:25 Ac onid ydyw felly yn awr, pwy a’m gwna i yn gelwyddog, ac a esyd fy ymadrodd yn ddiddim? {{angor|Pennod_25}}{{c|{{uc|Pennod XXV}}.}} {{bach|''Bildad yn dangos na all neb fod yn gyfiawn ger bron Duw.''}} {{angor|25:1}} {{uc|Yna}} Bildad y Suhiad a atebodd ac a ddywedodd, 25:2 Arglwyddiaeth ac ofn sydd gydag ef: y mae efe yn gwneuthur heddwch yn ei uchelfannau. 25:3 A oes gyfrif o’i luoedd ef? ac ar bwy ni chyfyd ei oleuni? 25:4 Pa fodd y cyfiawnheir dyn gyda Duw? neu pa fodd y bydd yr hwn a aned o wraig yn lân? 25:5 Wele hyd yn oed y lleuad, ac ni lewyrcha hi, a’r sêr nid ydynt bur yn ei olwg ef: 25:6 Pa faint llai dyn, yr hwn sydd bryf; a mab dyn, yr hwn sydd abwydyn? {{angor|Pennod_26}}{{c|{{uc|Pennod XXVI}}.}} {{bach|1 ''Job yn ceryddu annhrugarog yspryd Bildad;'' 5 ''ac yn cydnabod fod gallu Duw yn anfeidrol, ac yn anchwiliadwy.''}} {{angor|26:1}} {{uc|A Job}} a atebodd ac a ddywedodd, 26:2 Pwy a gynorthwyaist ti? ai y dinerth? a achubaist ti y braich sydd heb gadernid? 26:3 Pa fodd y cynghoraist ti yr annoeth? ac y mynegaist yn helaeth y peth fel y mae? 26:4 Wrth bwy y mynegaist ymadroddion? ac ysbryd pwy a ddaeth allan ohonot ti? 26:5 Pethau meirw a lunnir oddi tan y dyfroedd, a’r rhai sydd yn trigo ynddynt hwy. 26:6 Y mae uffern yn noeth ger ei fron ef: ac nid oes do ar ddistryw. 26:7 Y mae efe yn taenu’r gogledd ar y gwagle: y mae efe yn crogi’r ddaear ar ddiddim. 26:8 Y mae efe yn rhwymo’r dyfroedd yn ei gymylau; ac nid ydyw y cwmwl yn hollti danynt hwy. 26:9 Y mae efe yn atal wyneb ei orseddfainc: y mae efe yn taenu ei gwmwl arni hi. 26:10 Efe a amgylchodd wyneb y dyfroedd â therfynau, nes dibennu goleuni a thywyllwch. 26:11 Y mae colofnau y nefoedd yn crynu, ac yn synnu wrth ei gerydd ef. 26:12 Efe a ranna y môr a’i nerth, ac a dery falchder â’i ddoethineb. 26:13 Efe a addurnodd y nefoedd â’i ysbryd: ei law ef a luniodd y sarff dorchog. 26:14 Wele, dyma rannau ei ffyrdd ef: ond mor fychan ydyw y peth yr ydym ni yn ei glywed amdano ef! ond pwy a ddeall daranau ei gadernid ef? {{angor|Pennod_27}}{{c|{{uc|Pennod XXVII}}.}} {{bach|1 ''Job yn dangos ei burdeb,'' 8 ''ac nad oes gobaith i’r rhagrithiwr.'' 11 ''Y troir bendithion yr enwir yn felldithion.''}} {{angor|27:1}} {{uc|A Job}} a barablodd eilwaith, ac a ddywedodd, 27:2 Y mae DUW yn fyw, yr hwn a ddug ymaith fy marn; a’r Hollalluog, yr hwn a ofidiodd fy enaid; 27:3 Tra fyddo fy anadl ynof, ac ysbryd . Duw yn fy ffroenau; 27:4 Ni ddywed fy ngwefusau anwiredd ac ni thraetha fy nhafod dwyll. 27:5 Na ato DUW i mi eich cyfiawnhau chwi: oni threngwyf, ni symudaf fy mherffeithrwydd oddi wrthyf. 27:6 Yn fy nghyfiawndcr y glynais, ac nis gollyngaf hi: ni waradwydda fy nghalon fi tra fyddwyf byw. 27:7 Bydded fy ngelyn fel yr annuw-<noinclude><references/></noinclude> sdtjfykt41dc1dfx2u2j9gu4qrpnrmy 104 3799 171615 7061 2026-10-10T10:41:04Z Tylopous 3717 penodau 171615 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>iol; a’r hwn sydd yn codi yn fy erbyn, fel yr anwir. 27:8 Canys pa obaith sydd i’r rhagrithiwr, er elwa ohono ef, pan dynno DUW ei enaid ef allan? 27:9 A wrendy DUW ar ei lef, pan ddelo cyfyngder arno? 27:10 A ymlawenycha efe yn yr Hollalluog? a eilw efe ar DDUW bob amser? 27:11 Myfi a’ch dysgaf chwi trwy law Duw: ni chelaf yr hyn sydd gyda’r Hollalluog. 27:12 Wele, chwychwi oll a’i gwelsoch, a phaham yr ydych chwi felly yn ofera mewn oferedd? 27:13 Dyma ran dyn annuwiol gyda Duw, ac etifeddiaeth y rhai traws, yr hon a gânt hwy gan yr Hollalluog. 27:14 Os ei feibion ef a amlheir, hwy a amlheir i’r cleddyf: a’i hiliogaeth ef ni ddigonir â bara. 27:15 Ei weddillion ef a gleddir ym marwolaeth: a’i wragedd gweddwon nid wylant. 27:16 Er iddo bentyrru arian fel llwch, a darparu dillad fel clai; 27:17 Efe a’i darpara, ond y cyfiawn a’i gwisg: a’r diniwed a gyfranna yr arian. 27:18 Efe a adeiladodd ei dŷ fel gwyfyn, ac fel bwth a wna gwyliwr. 27:19 Y cyfoethog a huna, ac nis cesglir ef: efe a egyr ei lygaid, ac nid yw. 27:20 Dychryniadau a’i goddiweddant ef fel dyfroedd: corwynt a’i lladrata ef liw nos. 27:21 Y dwyreinwynt a’i cymer ef i ffordd, ac efe a a ymaith; ac a’i teifl ef fel corwynt allan o’i le. 27:22 Canys DUW a deifl arno ef, ac nid arbed: gan ffoi, efe a fynnai ffoi rhag ei law ef. 27:23 Curant eu dwylo arno, ac a’i hysiant allan o’i le. {{angor|Pennod_28}}{{c|{{uc|Pennod XXVIII}}.}} {{bach|1 ''Bod gwybodaeth am bethau naturiol.'' 12 ''Ond mai godidog ddawn Duw yw doethineb.''}} {{angor|28:1}} {{uc|Diau}} fod gwythen i’r arian; a lle i’r aur, lle y coethant ef. 28:2 Haearn a dynnir allan o’r pridd, ac o’r garreg y toddir pres. 28:3 Efe sydd yn gosod terfyn ar dywyllwch, ac yn chwilio allan bob perffeithrwydd; hyd yn oed meini tywyllwch a chysgod angau. 28:4 Y mae yr afon yn torri allan oddi wrth y trigolion, y dyfroedd a anghofiwyd gan y troed: hwy a sychasant ac a aethant ymaith oddi wrth ddynion. 28:5 Y ddaearen, ohoni y daw bara: trowyd megis tân oddi tani. 28:6 Ei cherrig hi a fyddant le i saffir; a phriddellau aur sydd iddi. 28:7 Y mae llwybr nid adnabu aderyn, ac ni chanfu llygad barcud: 28:8 Yr hwn ni sathrodd cenawon llew, nid aeth hen lew trwyddo. 28:9 Y mae efe yn estyn ei law at y gallestr: y mae efe yn dymchwelyd mynyddoedd o’r gwraidd. 28:10 Y mae efe yn peri i afonydd dorri trwy y creigiau; ac y mae ei lygad ef yn gweled pob peth gwerthfawr. 28:11 Y mae efe yn rhwymo yr afonydd rhag llifo, ac yn dwyn peth dirgel allan i oleuni. 28:12 Ond pa le y ceir doethineb? a pha le y mae trigle deall? 28:13 Ni ŵyr dyn beth a dâl hi; ac ni cheir hi yn nhir y rhai byw. 28:14 Y mae y dyfnder yn dywedyd, Nid ydyw hi ynof fi: ac y mae y môr yn dywedyd, Nid ydyw hi gyda myfi. 28:15 Ni cheir hi er aur pur; ac ni ellir pwyso ei gwerth hi o arian. 28:16 Ni chyffelybir hi i’r aur o Offir; nac i’r onics gwerthfawr, nac i’r saffir. 28:17 Nid aur a grisial a’i cystadla hi: na llestr o aur dilin fydd gydwerth iddi. 28:18 Ni chofir y cwrel, na’r gabis: canys gwell yw caffaeliad doethineb na gemau. 28:19 Ni ellir cyffelybu y topas o Ethiopia iddi hi: ni chydbrisir hi ag aur pur. 28:20 Gan hynny o ba le y daw doethineb? a pha le y mae mangre deall? 28:21 Canys hi a guddied oddi wrth lygaid pob dyn byw; a hi a guddiwyd oddi wrth ehediaid y nefoedd. 28:22 Colledigaeth a marwolaeth sydd yn dywedyd, Ni a glywsom â’n clustiau sôn amdani hi. 28:23 DUW sydd yn deall ei ffordd hi; ac efe a edwyn ei lle hi. 28:24 Canys y mae efe yn edrych ar eithafoedd y ddaear, ac yn gweled dan, yr holl nefoedd; 28:25 I wneuthur pwys i’r gwynt; ac efe a bwysa’r dyfroedd wrth fesur. 28:26 Pan wnaeth efe ddeddf i’r glaw, a ffordd i fellt y taranau: 28:27 Yna efe a’i gwelodd hi, ac a’i<noinclude><references/></noinclude> sfrmsksi9h714tzqix1pirm4cmus1bx 104 3800 171616 7062 2026-10-10T10:43:30Z Tylopous 3717 penodau 171616 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>mynegodd hi; efe a’i paratodd hi, a hefyd efe a’i chwiliodd hi allan. 28:28 Ac wrth ddyn efe a ddywedodd, Wele, ofn yr Arglwydd, hynny ydyw doethineb; a chilio oddi wrth ddrwg, sydd ddeall. {{angor|Pennod_29}}{{c|{{uc|Pennod XXIX}}.}} {{bach|''Job yn cwyno iddo ei hun, o herwydd ei lwyddiant a’i anrhydedd o’r blaen.''}} {{angor|29:1}} {{uc|Yna}} Job a barablodd drachefh, ac a ddywedodd, 29:2 O na bawn i fel yn y misoedd o’r blaen, fel yn y dyddiau pan gadwai DUW fi; 29:3 Pan wnai efe i’w oleuni lewyrchu ar fy mhen, wrth oleuni yr hwn y rhodiwn trwy dywyllwch; 29:4 Pan oeddwn yn nyddiau fy ieuenctid, a dirgelwch DUW ar fy mhabell; 29:5 Pan oedd yr Hollalluog eto gyda mi, a’m plant o’m hamgylch; 29:6 Pan olchwn fy nghamre ag ymenyn, a phan dywalltai y graig i mi afonydd o olew! 29:7 Pan awn i allan i’r porth trwy y dref; pan baratown fy eisteddfa yn yr heol, 29:8 Llanciau a’m gwelent, ac a ymguddient; a henuriaid a gyfodent, ac a safent i fyny. 29:9 Tywysogion a atalient eu hymadroddion, ac a osodent eu llaw ar eu genau. 29:10 Pendefigion a dawent â sôn, a’u tafod a lynai wrth daflod eu genau. 29:11 Pan y’m clywai clust, hi a’m bendithiai; a phan y’m gwelai llygad, efe a dystiolaethai gyda mi: 29:12 Am fy mod yn gwaredu’r tlawd a fyddai yn gweiddi, a’r amddifad, a’r hwn ni byddai gynorthwywr iddo. 29:13 Bendith yr hwn oedd ar ddarfod amdano a ddeuai arnaf; a gwnawn i galon y wraig weddw lawenychu. 29:14 Gwisgwn gyfiawnder, a hithau a wisgai amdanaf fi: a’m barn fyddai fel mantell a choron. 29:15 Llygaid oeddwn i’r dall; a thraed oeddwn i’r cloff. 29:16 Tad oeddwn i’r anghenog; a’r cwyn ni wyddwn a chwiliwn allan. 29:17 Drylliwn hefyd gilddannedd yr anghyfiawn, ac a dynnwn yr ysglyfaeth allan o’i ddannedd ef. 29:18 Yna y dywedwn, Byddaf farw yn fy nyth; a byddaf mor aml fy nyddiau â’r tywod. 29:19 Fy ngwreiddyn oedd yn ymdaenu wrth y dyfroedd; a’r gwlith a arhosodd ar hyd nos ar fy mrig. 29:20 Fy ngogoniant oedd ir ynof fi; a’m bwa a adnewyddai yn fy llaw. 29:21 Hwy a wrandawent arnaf, ac a ddisgwylient; distawent wrth fy nghyngor. 29:22 Ar ôl fy ymadrodd ni ddywedent hwy eilwaith; a’m hymadrodd a ddiferai arnynt hwy. 29:23 A hwy a ddisgwylient amdanaf fel am y glaw; ac a ledent eu genau fel am y diweddar-law. 29:24 Os chwarddwn arnynt hwy, ni chredent; ac ni wnaent hwy i lewyrch fy wyneb syrthio. 29:25 Dewiswn eu ffordd hwynt, eisteddwn yn bennaf, a thrigwn fel brenin mewn llu, megis yr hwn a gysura rai galarus. {{angor|Pennod_30}}{{c|{{uc|Pennod XXX}}.}} {{bach|1 ''Troi anrhydedd Job yn ddygn ddïystyrwch:'' 15 ''a’i hawddfyd yn adfyd.''}} {{angor|30:1}} {{uc|Ond}} yn awr y rhai sydd ieuangach na mi sydd yn fy ngwatwar, y rhai y diystyraswn eu tadau i’w gosod gyda chŵn fy nefaid. 30:2 I ba beth y gwasanaethai cryfdwr eu dwylo hwynt i mi? darfuasai am henaint ynddynt hwy. 30:3 Gan angen a newyn, unig oeddynt: yn ffoi i’r anialwch gynt, yn ddiffaith ac yn wyllt: 30:4 Y rhai a dorrent yr hocys mewn brysglwyni, a gwraidd meryw yn fwyd iddynt. 30:5 Hwy a yrrid ymaith o fysg dynion, (gwaeddent ar eu hôl hwy, fel ar ôl lleidr;) 30:6 I drigo mewn holltau afonydd, mewn tyllau y ddaear, ac yn y creigiau. 30:7 Hwy a ruent ymhlith perthi: hwy a ymgasglent dan ddanadl. 30:8 Meibion yr ynfyd, a meibion rhai anenwog oeddynt: gwaelach na’r ddaear oeddynt. 30:9 Ac yn awr eu cân hwy ydwyf fi, a myfi sydd yn destun iddynt. 30:10 Y maent yn fy ffieiddio, yn cilio ymhell oddi wrthyf: ac nid arbedant boeri yn fy wyneb. 30:11 Oblegid iddo ddatod fy rhaff, a’m cystuddio; hwythau a ollyngasant y ffrwyn yn fy ngolwg i. 30:12 Y rhai ieuainc sydd yn codi ar fy llaw ddeau; y maent yn gwthio fy nhraed, ac yn sarnu i’m herbyn ffyrdd eu dinistr. 30:13 Anrheithiant fy llwybr, ychwan-<noinclude><references/></noinclude> 56dhwir9ecmgru7u9guswjcxyo9z3jj 104 3801 171617 7063 2026-10-10T10:44:48Z Tylopous 3717 penodau 171617 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>egant fy nhrueni, heb fod help iddynt. 30:14 Y maent hwy yn dyfod arnaf megis dwfr trwy adwy lydan: y maent yn ymdreiglo arnaf wrth yr anrhaith. 30:15 Dychryniadau a drowyd arnaf: fel gwynt yr erlidiant fy enaid: a’m hiachawdwriaeth a â heibio fel cwmwi. 30:16 Am hynny yr ymdywallt fy enaid yn awr arnaf; dyddiau cystudd a ymaflasant ynof. 30:17 Y nos y tyllir fy esgyrn o’m mewn: a’m gïau nid ydynt yn gorffwys. 30:18 Trwy fawr nerth fy nghlefyd, fy ngwisg a newidiodd: efe a’m hamgylcha fel coler fy mhais. 30:19 Efe a’m taflodd yn y clai; ac euthum yn gyffelyb i lwch a lludw. 30:20 Yr ydwyf yn llefain arnat ti, ac nid ydwyt yn gwrando: yr ydwyf yn sefyll, ac nid ystyri wrthyf. 30:21 Yr wyt yn troi yn greulon yn fy erbyn; yr wyt yn fy ngwrthwynebu â nerth dy law. 30:22 Yr wyt yn fy nyrchafu i’r gwynt; yr ydwyt yn gwneuthur i mi farchogaeth arno, ac yr ydwyt yn toddi fy sylwedd. 30:23 Canys myfi a wn y dygi di fi i i farwolaeth; ac i’r tŷ rhagderfynedig i bob dyn byw. 30:24 Diau nad estyn ef law i’r bedd, er bod gwaedd ganddynt yn ei ddinistr ef. 30:25 Oni wylais i dros yr hwn oedd galed ei fyd? oni ofidiodd fy enaid dros yr ang¬henog? 30:26 Pan edrychais am ddaioni, drygfyd a ddaeth: pan ddisgwyliais am oleuni, tywyllwch a ddaeth. 30:27 Fy ymysgaroedd a ferwasant, ac ni orffwysasant: dyddiau cystudd a’m rhagflaenasant. 30:28 Cerddais yn alarus heb yr haul: codais, a gwaeddais yn y gynulleidfa. 30:29 Yr ydwyf yn frawd i’r dreigiau, ac yn gyfaill i gywion yr estrys. 30:30 Fy nghroen a dduodd amdanaf, a’m hesgyrn a losgasant gan wres. 30:31 Aeth fy nhelyn hefyd yn alar, a’m horgan fel llais rhai yn wylo. {{angor|Pennod_31}}{{c|{{uc|Pennod XXXI}}.}} {{bach|''Job ar gyhoedd yn dangos ei burdeb mewn amryw bethau.''}} {{angor|31:1}} {{uc|Myfi}} a wneuthum amod â’m llygaid; paham gan hynny y meddyliwn am forwyn? 31:2 Canys pa ran sydd oddi wrth DDUW oddi uchod? a pha etifeddiaeth sydd oddi wrth yr Hollalluog o’r uchelder? 31:3 Onid oes dinistr i’r anwir? a dialedd dieithr i’r rhai sydd yn gwneuthur anwiredd? 31:4 Onid ydyw efe yn gweled fy ffyrdd i? ac yn cyfrif fy holl gamre? 31:5 Os rhodiais mewn oferedd, ac os prysurodd fy nhroed i dwyllo; 31:6 Pwysed fi mewn cloriannau cyfiawn, a mynned DUW wybod fy mherffeithrwydd. 31:7 Os gwyrodd fy ngherddediad allan o’r ffordd; a myned o’m calon ar ôl fy llygaid; neu lynu dim aflan wrth fy nwylo: 31:8 Yna heuwyf fi, a bwytaed arall, ie, dadwreiddier fy hiliogaeth i. 31:9 Os twylled fy nghalon gan wraig, ac os cynllwynais wrth ddrws fy nghymydog; 31:10 Maled fy ngwraig innau i ŵr arall; ac ymgrymed eraill arni hi. 31:11 Canys ysgelerder ydyw hyn, ac anwiredd ydyw i’w gosbi gan farnwyr. 31:12 Canys tân ydyw a ysa oni anrheithio, ac efe a ddadwreiddia fy holl ffrwyth. 31:13 Os diystyrais achos fy ngwas a’m gwasanaethferch, pan ymrysonent â mi; 31:14 Pa beth gan hynny a wnaf pan godo Duw? a phan ymwelo efe, pa beth a atebaf iddo? 31:15 Onid yr hwn a’m gwnaeth i yn y groth, a’i gwnaeth yntau? ac onid yr un a’n lluniodd yn y bru? 31:16 Os ateliais ddim o ddeisyfiad y tlawd, ac os gwneuthum i lygaid y weddw ddiffygio; 31:17 Ac os bwyteais fy mwyd yn unig, ac oni fwytaodd yr amddifad ohono; 31:18 (Canys efe a gynyddodd gyda mi fel gyda thad, o’m hieuenctid; ac o groth fy mam mi a’i tywysais hi;) 31:19 Os gwelais neb yn marw o eisiau dillad, a’r anghenog neb wisg: 31:20 Os ei lwynau ef ni’m bendithiasant, ac oni chynhesodd efe gan gnu fy nefaid i, {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> 416090x5qlaxzr7htln6dnt25mne5bq 104 3802 171618 7064 2026-10-10T10:46:52Z Tylopous 3717 penodau 171618 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>31:21 Os codais fy llaw yn erbyn yr amddi¬fad, pan welwn fy nghymorth yn y porth; 31:22 Syrthied fy mraich oddi wrth fy ysgwydd, a thorrer fy mraich oddi wrth y cymal. 31:23 Canys ofn dinistr DUW oedd arnaf; a chan ei uchelder ef ni allwn oddef. 31:24 Os gosodais fy ngobaith mewn aur; ac os dywedais wrth aur coeth, Fy ymddiried wyt; 31:25 Os llawenychais am fod fy nghyfoeth yn fawr, ac oblegid i’m llaw gael llawer; 31:26 Os edrychais ar yr haul pan dywynnai, a’r lleuad yn cerdded yn ddisglair; 31:27 Ac os hudwyd fy nghalon yn guddiedig, ac os fy ngenau a gusanodd fy llaw: 31:28 Hyn hefyd fuasai anwiredd i’w gosbi gan y barnwyr: canys gwadaswn DDUW uchod. 31:29 Os llawenychais i am drychineb yr hwn a’m casai, ac os ymgodais pan ddigwyddodd drwg iddo: 31:30 (Ac ni ddioddefais i daflod fy ngenau bechu; gan ofyn ei einioes ef trwy felltithio.) 31:31 Oni ddywedodd dynion fy mhabell, O na chaem o’i gnawd ef! ni ddigonir ni. 31:32 Ni letyodd dieithrddyn yn yr heol: agorais fy nrysau i’r fforddolion. 31:33 Os cuddiais fy nghamweddau fel Adda; gan guddio fy anwiredd yn fy mynwes; 31:34 A ofnais i dyrfa luosog, neu a’m dychrynai dirmyg teulu; fel y tawn, heb fyned allan o’m drws? 31:35 O am un a’m gwrandawai! wele, fy nymuniad yw, i’r Hollalluog fy ateb i, ac ysgrifennu o’m gwrthwynebwr lyfr. 31:36 Diau y dygwn ef ar fy ysgwydd; a rhwymwn ef yn lle coron i mi. 31:37 Mynegwn iddo rifedi fy nghamre; fel tywysog y nesawn ato. 31:38 Os ydyw fy nhir i yn llefain yn fy erbyn, ac os ydyw ei gwysau ef yn cydwylo; 31:39 Os bwyteais i ei gnwd ef heb arian, ac os cystuddiais enaid ei berchenogion ef: 31:40 Tyfed ysgall yn lle gwenith, a bulwg yn lle haidd. Diweddwyd geiriau Job. {{angor|Pennod_32}}{{c|{{uc|Pennod XXXII}}.}} {{bach|1 ''Elihu yn ddig wrth Job a’i gyfeillion:'' 6 ''ac, am nad yw doethineb yn dyfod o henaint, yn esgusodi hyfder ei ieuengctid ei hun;'' 11 ''ac yn beio arnynt hwy, nad oeddynt yn boddloni Job.'' 16 ''Ei zêl ef i lefaru.''}} {{angor|32:1}} {{uc|Felly}} y tri gŵr yma a beidiasant ag ateb i Job, am ei fod ef yn gyfiawn yn ei olwg ei hun. 32:2 Yna digofaint Elihu, mab Barachel y Busiad, o genedl Ram, a gyneuodd: ei ddigofaint ef a enynnodd yn erbyn Job, am farnu ohono ei enaid yn gyfiawn o flaen Duw. 32:3 A’i ddigofaint ef a gyneuodd yn erbyn ei dri chyfaill, am na chawsent hwy ateb, ac er hynny, farnu ohonynt Job yn euog. 32:4 Elihu hefyd a arosasai ar Job nes darfod iddo lefaru: canys yr oeddynt hwy yn hŷn nag ef o oedran. 32:5 Pan welodd Elihu nad oedd ateb gan y triwyr hyn, yna y cyneuodd ei ddigo¬faint ef. 32:6 Ac Elihu, mab Barachel y Busiad, a atebodd ac a ddywedodd, Ieuanc ydwyf o oedran, chwithau ydych hen iawn: am hynny yr arswydais, ac yr ofnais ddangos fy meddwl i chwi. 32:7 Dywedais, Dyddiau a draethant, a lliaws o flynyddoedd a ddysgant ddoethineb. 32:8 Ond y mae ysbryd mewn dyn; ac ysbrydoliaeth yr Hollalluog sydd yn gwneuthur iddynt hwy ddeall. 32:9 Nid yw gwŷr mawrion ddoeth bob amser: ac nid yw hynafgwyr yn deall barn. 32:10 Am hynny y dywedais, Gwrando fi; minnau a ddangosaf fy meddwl. 32:11 Wele, disgwyliais wrth eich geiriau; clustymwrandewais â’ch rhesymau, tra y chwiliasoch chwi am eiriau. 32:12 Ie, mi a ddeliais arnoch: ac wele, nid oedd un ohonoch yn argyhoeddi Job, gan ateb ei eiriau ef: 32:13 Rhag dywedyd ohonoch, Ni a gawsom ddoethineb: DUW sydd yn ei wthio ef i lawr, ac nid dyn. 32:14 Er na hwyliodd efe ei ymadroddion yn fy erbyn i: ac nid atebaf finnau iddo â’ch geiriau chwi. 32:15 Hwy a synasant, nid atebasant mwy; peidiasant â llefaru. 32:16 Wedi disgwyl ohonof, (canys<noinclude><references/></noinclude> comxlmcb2hpaux1fugllw7i9gqbrs5d 104 3803 171619 7065 2026-10-10T10:49:34Z Tylopous 3717 penodau 171619 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>ni lefarant, eithr sefyll heb ateb mwy,) 32:17 Dywedais, Minnau a atebaf fy rhan, minnau a ddangosaf fy meddwl. 32:18 Canys yr ydwyf yn llawn geiriau: y mae yr ysbryd sydd ynof yn fy nghymell i. 32:19 Wele, fy mol sydd fel gwin nid agorid arno: y mae efe yn hollti fel costrelau newyddion. 32:20 Dywedaf, fel y caffwyf fy anadl: agoraf fy ngwefusau, ac atebaf. 32:21 Ni dderbyniaf yn awr wyneb neb: ni wenieithiaf wrth ddyn. 32:22 Canys ni fedraf wenieithio; pe gwnelwn, buan y’m cymerai fy Ngwneuthurwr ymaith. {{angor|Pennod_33}}{{c|{{uc|Pennod XXXIII}}.}} {{bach|1 ''Elihu yn ymgynnyg i ymresymmu â Job dros Dduw, mewn purdeb a llarieidd-dra;'' 8 ''yn dangos nad yw Duw rwymedig i roi cyfrif o’i ffyrdd i ddyn.'' 14 ''Duw yn galw dyn i edifeirwch, trwy weledigaethau,'' 19 ''trwy gystuddiau,'' 23 ''a thrwy ei weinidogion.'' 31 ''Y mae efe yn annog Job i wrandaw.''}} {{angor|33:1}} {{uc|O herwydd}} paham, Job, clyw, atolwg, fy ymadroddion; a gwrando fy holl eiriau. 33:2 Wele, yr ydwyf yn awr yn agoryd fy ngenau; mae fy nhafod yn dywedyd yn nhaflod fy ngenau. 33:3 O uniondeb fy nghalon- y bydd fy ngeiriau; a’m gwefusau a adroddant wybodaeth bur. 33:4 Ysbryd DUW a’m gwnaeth i; ac anadl yr Hollalluog a’m bywiocaodd i. 33:5 Os gelli, ateb fi: ymbaratoa, a saf o’m blaen i. 33:6 Wele fi, yn ôl dy ddymuniad di, yn lle Duw: allan o’r clai y torrwyd finnau. 33:7 Wele, ni’th ddychryna fy arswyd i, ac ni bydd fy llaw yn drom arnat. 33:8 Dywedaist yn ddiau lle y clywais i, a myfi a glywais lais dy ymadroddion: 33:9 Pur ydwyf fi heb gamwedd: glân ydwyf, ac heb anwiredd ynof. 33:10 Wele, efe a gafodd achosion yn fy erbyn: y mae efe yn fy nghyfrif yn elyn iddo. 33:11 Y mae yn gosod fy nhraed yn y cyffion; y mae yn gwylied fy holl lwybrau. 33:12 Wele, yn hyn nid ydwyt gyfiawn. Mi a’th atebaf, mai mwy ydyw DUW na dyn. 33:13 Paham yr ymrysoni yn ei erbyn ef? oherwydd nid ydyw efe yn rhoi cyfrif am ddim o’i weithredoedd. 33:14 Canys y mae DUW yn llefaru unwaith, ie, ddwywaith; ond ni ddeall dyn. 33:15 Trwy hun, a thrwy weledigaeth nos, pan syrthio trymgwsg ar ddynion, wrth hepian ar wely; 33:16 Yna yr egyr efe glustiau dynion, ac y selia efe addysg iddynt: 33:17 I dynnu dyn oddi wrth ei waith, ac i guddio balchder oddi wrth ddyn. 33:18 Y mae efe yn cadw ei enaid ef rhag y pwll; a’i hoedl ef rhag ei cholli trwy y cleddyf. 33:19 Ac efe a geryddir trwy ofid ar ei wely; a lliaws ei esgyrn ef a gofid caled: 33:20 Fel y ffieiddio ei fywyd ef fara, a’i enaid fwyd blasus. 33:21 Derfydd ei gnawd ef allan o olwg; saif ei esgyrn allan, y rhai ni welid o’r blaen. 33:22 Nesau y mae ei enaid i’r bedd, a’i fywyd i’r dinistrwyr. 33:23 Os bydd gydag ef gennad o ladmerydd, un o fil, i ddangos i ddyn ei uniondeb: 33:24 Yna efe a drugarha wrtho, ac a ddywed, Gollwng ef, rhag disgyn ohono i’r clawdd: myfi a gefais iawn. 33:25 Ireiddiach fydd ei gnawd na bachgen: efe a ddychwel at ddyddiau ei ieuenctid. 33:26 Efe a weddia ar DDUW, ac yntau a fydd bodlon iddo; ac efe a edrych yn ei wyneb ef mewn gorfoledd: canys efe a dâl i ddyn ei gyfiawnder. 33:27 Efe a edrych ar ddynion, ac os dywed neb. Mi a bechais, ac a wyrais uniondeb, ac ni lwyddodd i mi, 33:28 Efe a wared ei enaid ef rhag myned i’r clawdd, a’i fywyd a wêl oleuni. 33:29 Wele, hyn oll a wna DUW ddwywaith neu dair â dyn, 33:30 I ddwyn ei enaid ef o’r pwll, i’w oleuo â goleuni y rhai byw. 33:31 Gwrando, Job, clyw fi: taw, a mi a lefaraf. 33:32 Od oes geiriau gennyt, ateb fi: llefara, canys chwenychwn dy gyfiawn hau di. 33:33 Onid e, gwrando arnaf fi: bydd ddistaw, a myfi a ddysgaf i ti ddoethineb. {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> 5phv24cui295qlh27uf6oicpykkwlcw 104 3804 171620 7066 2026-10-10T10:51:15Z Tylopous 3717 penodau 171620 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>{{angor|Pennod_34}}{{c|{{uc|Pennod XXXIV}}.}} {{bach|1 ''Alihu yn beio ar Job, am fwrw ar Dduw fod yn anghyfiawn.'' 10 ''Nas gall Duw Hollalluog fod yn anghyfiawn.'' 31 ''Rhaid i ddyn ymddarostwng i Dduw.'' 34 ''Elihu yn ceryddu Job.''}} {{angor|34:1}} {{uc|Ac}} Elihu a lefarodd ac a ddywedodd, 34:2 Ha wŷr doethion, gwrandewch fy ymadroddion; a chwychwi y rhai ydych yn gwybod, clustymwrandewch. 34:3 Canys y glust a farn ymadroddion, fel yr archwaetha y genau fwyd. 34:4 Dewiswn i ni farn, gwybyddwn rhyngom pa beth sydd dda. 34:5 Canys dywedodd Job, Cyfiawn ydwyf; a DUW a ddug ymaith fy marn. 34:6 A ddywedaf fi gelwydd yn erbyn fy mater fy hun? anaele yw fy archoll heb gamwedd. 34:7 Pa ŵr sydd fel Job, yr hwn a yf watwargerdd fel dwfr? 34:8 Ac a rodio yng nghymdeithas gyda gweithredwyr anwiredd, ac sydd yn myned gyda dynion annuwiol. 34:9 Canys dywedodd, Ni fuddia i ŵr ymhyfrydu â Duw. 34:10 Am hynny chwychwi wŷr calonnog, gwrandewch arnaf. Pell oddi wrth DDUW fyddo gwneuthur annuwioldeb, ac oddi wrth yr Hollalluog weithredu anwiredd. 34:11 Canys efe a dâl i ddyn ei waith; ac efe a wna i ŵr gael yn ôl ei ffyrdd ei hun. 34:12 Diau hefyd na wna DUW yn annuwiol, ac na wyra yr Hollalluog farn. 34:13 Pwy a roddes iddo ef lywodraethu y ddaear? a phwy a osododd yr holl fyd? 34:14 Os gesyd ei galon ar ddyn, os casgl efe ato ei hun ei ysbryd a’i anadl ef, 34:15 Pob cnawd a gyd-drenga, a dyn a ddychwel i’r pridd. 34:16 Ac od oes ddeall ynot, gwrando hyn: clustymwrando â llef fy ymadroddion. 34:17 A gaiff yr hwn sydd yn casáu barn, lywodraethu? ac a ferni di yr hwn sydd gyfiawn odiaeth, yn annuwiol? 34:18 A ddywedir wrth frenin, Drygionus ydwyt? ac, Annuwiol ydych, wrth dywysogion? 34:19 Pa faint llai wrth yr hwn ni dderbyn wynebau tywysogion, ac nid edwyn y goludog o flaen y tlawd? canys gwaith ei ddwylo ef ydynt oll. 34:20 Hwy a fyddant feirw mewn moment, a hanner nos y cynhyrfa y bobl, ac yr ânt ymaith: a’r cadarn a symudir heb waith llaw. 34:21 Canys ei lygaid ef sydd ar ffyrdd dyn ac efe a wêl ei holl gamre ef. 34:22 Nid oes dywyllwch, na chysgod angau, lle y gall y rhai sydd yn gweithio anwiredd, ymguddio. 34:23 Canys ni esyd DUW arddyn ychwaneg nag a haeddo; fel y gallo efe fyned i gyfraith a Duw. 34:24 Efe a ddryllia rai cedyrn yn aneirif, ac a esyd eraill yn eu lle hwynt. 34:25 Am hynny efe a edwyn eu gweithredoedd hwy: a phan newidio efe y nos, hwy a ddryllir. 34:26 Efe a’u tery hwynt, megis rhai annuwiol, yn amlwg: 34:27 Am iddynt gilio oddi ar ei ôl ef, ac nad ystyrient ddim o’i ffyrdd ef: 34:28 Gan ddwyn gwaedd y tlawd ato ef, ac efe a wrendy waedd y cystuddiol. 34:29 Pan esmwythao efe, pwy a anesmwytha? a phan guddio efe ei wyneb, pwy a edrych arno? pa un bynnag ai yn erbyn cenedl, ai yn erbyn dyn yn unig? 34:30 Fel na theyrnasai dyn ffuantus, ac na rwyder y bobl. 34:31 Ond wrth DDUW, yr hwn a ddywed, Mi a faddeuais, nid anrheithiaf, y dylid dywedyd; 34:32 Heblaw a welaf, dysg di fi: o gwneuthum anwiredd, ni wnaf fi mwy. 34:33 Ai wrth dy feddwl di y byddai? efe a’i tâl, pa un bynnag a wnelych ai gwrthod, ai dewis, ac nid myfi: am hynny dywed yr hyn a wyddost. 34:34 Gwŷr call, dywedant i mi; a’r gŵr doeth, dywed fi. 34:35 Job a ddywedodd yn annoeth; a’i eiriau ydynt heb ddoethineb. 34:36 Fy Nhad, profer Job hyd y diwedd, am roddi atebion dros ddynion anwir. 34:37 Canys efe a chwanegodd ysgelerder at ei bechod; efe a gurodd ei ddwylo yn ein plith ni, ac a amlhaodd ei eiriau yn erbyn Duw. {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> 2wr6ymnnwszkrmbfc3ci35zqqcvdfmm 104 3805 171621 7068 2026-10-10T10:54:19Z Tylopous 3717 penodau 171621 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>{{angor|Pennod_35}}{{c|{{uc|Pennod XXXV}}.}} {{bach|1 ''Nad oes mo’r ymgystadlu â Duw; am nad yw na’n daioni ni na’n drygioni yn dda nac yn ddrwg iddo ef.'' 9 ''Bod llawer yn gwaeddi ar Dduw yn eu cystudd, ac heb gael eu gwrandaw, o eisieu ffydd.''}} {{angor|35:1}} {{uc|Ac}} Elihu a lefarodd ac a ddywedodd, 35:2 A gyfrifaist di yn uniawn ddywedyd ohonot, Y mae fy nghyfiawnder i yn fwy na’r eiddo Duw? 35:3 Canys dywedaist. Pa les a wna hynny i ti? pa beth a enillaf, er fy nglanhau oddi wrth fy mhechod? 35:4 Myfi a atebaf i ti, ac i’th gyfeillion gyda thi. 35:5 Edrych ar y nefoedd, a gwêl; ac edrych ar y cymylau, y rhai sydd uwch na thi. 35:6 Os pechi, pa niwed a wnei di iddo ef? os arni fydd dy anwireddau, pa beth yr wyt yn ei wneuthur iddo ef? 35:7 Os cyfiawn fyddi, pa beth yr wyt yn ei roddi iddo ef? neu pa beth y mae efe yn ei gael ar dy law di? 35:8 I ŵr fel tydi, dy annuwioldeb, ac i fab dyn, dy gyfiawnder, a all ryw beth. 35:9 Gan faint y gorthrymder, hwy a wnânt i’r gorthrymedig lefain: hwy a floeddiant rhag braich y cedyrn. 35:10 Ond ni ddywed neb, Pa le y mae DUW, yr hwn a’m gwnaeth i; yr hwn sydd yn rhoddi achosion i ganu y nos? 35:11 Yr hwn sydd yn ein dysgu yn fwy nag anifeiliaid y ddaear, ac yn ein gwneuthur yn ddoethach nag ehediaid y nefoedd. 35:12 Yna hwy a waeddant rhag balchder y rhai drwg, ac ni chlyw efe. 35:13 Diau na wrendy DUW oferedd, ac nad edrych yr Hollalluog arno. 35:14 Er dywedyd ohonot na weli ef, eto y mae barn ger ei fron ef: disgwyl dithau wrtho. 35:15 Ac yn awr, am nad yw felly, efe a ymwelodd yn ei ddigofaint; eto ni ŵyr efe mewn dirfawr galedi: 35:16 Am hynny y lleda Job ei safn yn ofer; ac yr amlha eiriau heb wybodaeth. {{angor|Pennod_36}}{{c|{{uc|Pennod XXXVI}}.}} {{bach|1 ''Elihu yn dangos bod Duw yn gyfiawn yn ei ffyrdd.'' 16 ''Y modd y mae pechodau Job yn attal bendithion Duw.'' 24 ''Rhaid yw mawrhâu gweithredoedd Duw.''}} {{angor|36:1}} {{uc|Ac}} Elihu a aeth rhagddo, ac a ddywedodd, 36:2 Goddef i mi ychydig, a myfi a fynegaf i ti, fod gennyf ymadroddion eto dros DDUW. 36:3 O bell y cymeraf fy ngwybodaeth, ac i’m Gwneuthurwr y rhoddaf gyfiawn¬der. 36:4 Canys yn wir nid celwydd fydd fy ymadroddion: y perffaith o wybodaeth sydd gyda thi. 36:5 Wele, cadarn ydyw Duw, ac ni ddiystyra efe neb: cadarn o gadernid a doethineb yw efe. 36:6 Nid achub efe fywyd yr annuwiol; ond efe a rydd uniondeb i’r trueiniaid. 36:7 Ni thyn efe ei olwg oddi ar y cyfiawn; eithr y maent gyda brenhinoedd, ar yr orseddfainc; ie, efe a’u sicrha yn dragywydd, a hwy a ddyrchefir. 36:8 Ac os hwy a rwymir a gefynnau, ac a ddelir â rhaffau gorthrymder; 36:9 Yna efe a ddengys iddynt hwy eu gwaith, a’u hanwireddau, amlhau ohonynt: 36:10 Ac a egyr eu clustiau hwy i dderbyn cerydd; ac a ddywed am droi ohonynt oddi wrth anwiredd. 36:11 Os gwrandawant hwy, a’i wasanaethu ef, hwy a dreuliant eu dyddiau mewn daioni, a’u blynyddoedd mewn hyfrydwch. 36:12 Ac oni wrandawant, difethir hwy gan y cleddyf; a hwy a drengant heb wybodaeth. 36:13 Ond y rhai rhagrithiol o galon a chwanegant ddig: ni waeddant pan rwymo efe hwynt. 36:14 Eu henaid hwythau fydd marw mewn ieuenctid, a’u bywyd gyda’r aflan. 36:15 Efe a wared y truan yn ei gystudd, ac a egyr eu clustiau hwynt mewn gorthrymder. 36:16 Felly hefyd efe a’th symudasai di o enau cyfyngdra i ehangder, lle nid oes gwasgfa; a saig dy fwrdd di fuasai yn llawn braster. 36:17 Ond ti a gyflawnaist farn yr annuwiol: barn a chyfiawnder a ymaflant ynot. 36:18 Oherwydd bod digofaint, gochel rhag iddo dy gymryd di ymaith â’i ddyrnod: yna ni’th wared iawn mawr. 36:19 A brisia efe ar dy olud di? na phrisia, ar aur, nac ar holl gadernid nerth. 36:20 Na chwennych y nos, pan dorrer pobl ymaith yn eu lle. 36:21 Ymochel, nac edrych ar an-<noinclude><references/></noinclude> r50ydb5zj3cylwg06x4j3bxeyh7ip1i 104 3806 171622 7069 2026-10-10T10:56:59Z Tylopous 3717 penodau 171622 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>wiredd; canys hynny a ddewisaist o flaen cystudd. 36:22 Wele, DUW trwy ei nerth a ddyrchafa; pwy sydd yn dysgu fel efe? 36:23 Pwy a orchmynnodd ei ffordd ef iddo? a phwy a ddywed, Gwnaethost anwiredd? 36:24 Cofia fawrhau ei waith ef, ar yr hwn yr edrych dynion. 36:25 Pob dyn a’i gwêl, a dyn a’i cenfydd o bell. 36:26 Wele, mawr yw Duw, ac nid adwaenom ef; ac ni fedrir chwilio allan nifer ei flynyddoedd ef. 36:27 Canys efe a wna y defnynnau dyfroedd yn fân: hwy a dywalltant law fel y byddo ei darth; 36:28 Yr hwn a ddifera ac a ddefnynna y cymylau ar ddyn yn helaeth. 36:29 Hefyd, a ddeall dyn daeniadau y cymylau, a thwrf ei babell ef? 36:30 Wele, efe a daenodd ei oleuni arno, ac a orchuddiodd waelod y môr. 36:31 Canys â hwynt y barn efe y bobloedd, ac y rhydd efe fwyd yn helaeth. 36:32 Efe a guddia y goleuni a chymylau; ac a rydd orchymyn iddo na thywynno trwy y cwmwl sydd rhyngddynt. 36:33 Ei dwrf a fynega amdano, a’r anifeiliaid am y tarth. {{angor|Pennod_37}}{{c|{{uc|Pennod XXXVII}}.}} {{bach|1 ''Rhaid yw ofni Duw o herwydd ei weithredoedd.'' 15 ''Bod ei ddoethineb ef yn anchwiliadwy ynddynt hwy.''}} {{angor|37:1}} {{uc|Wrth}} hyn hefyd y cryn fy nghalon, ac y dychlama hi o’i lle. 37:2 Gan wrando gwrandewch ar sŵn ei lef, ac ar y sain a ddaw allan o’i enau ef. 37:3 Efe a’i hyfforddia dan yr holl nefoedd, a’i fellt hyd eithafoedd y ddaear. 37:4 Swn a rua ar ei ôl ef: efe a wna daranau â llais ei odidowgrwydd, ac ni oeda efe hwynt, pan glywir ei dwrf ef. 37:5 DUW a wna daranau a’i lais yn rhyfedd: y mae yn gwneuthur pethau mwy nag a wyddom ni. 37:6 Canys efe a ddywed wrth yr eira, Bydd ar y ddaear; ac wrth gawod o law, ac wrth law mawr ei nerth ef. 37:7 Efe a selia law pob dyn, fel yr adwaeno pawb ei waith ef. 37:8 Yna yr â y bwystfil i’w loches, ac y trig yn ei le. 37:9 O’r deau y daw corwynt, ac oerni oddi wrth y gogledd. 37:10 A’i wynt y rhydd DUW rew: a lled y dyfroedd a gyfyngir. 37:11 Hefyd efe a flina gwmwl yn dyfrhau; efe a wasgar ei gwmwl golau. 37:12 Ac y mae hwnnw yn ymdroi oddi amgylch wrth ei lywodraeth ef: fel y gwnelont hwy both bynnag a orchmynno efe iddynt, ar hyd wyneb y byd ar y ddaear. 37:13 Pa un bynnag ai yn gosbedigaeth, ai i’w ddaear, ai er daioni, efe a bair iddo ddyfod. 37:14 Gwrando hyn. Job; saf, ac ystyria ryfeddodau Duw. 37:15 A wyddost ti pa bryd y dosbarthodd DUW hwynt, ac y gwnaeth efe i oleuni ei gwmwl lewyrchu? 37:16 A wyddost ti oddi wrth bwysau y cymylau, rhyfeddodau yr hwn sydd berffaith-gwbl o wybodaeth? 37:17 Pa fodd y mae dy ddillad yn gynnes, pan baro efe y ddaear yn dawel a’r deheuwynt? 37:18 A daenaist ti gydag ef yr wybren, yr hon a sicrhawyd fel drych toddedig? 37:19 Gwna i ni wybod pa beth a ddywedwn wrtho: ni fedrwn ni gyfleu ein geiriau gan dywyllwch. 37:20 A fynegir iddo ef os llefaraf? os dywed neb, diau y llyncir ef. 37:21 Ac yn awr, ni wêl neb y goleuni disglair sydd yn y cymylau: ond myned y mae y gwynt, a’u puro hwynt. 37:22 O’r gogleddwynt y daw hindda: y mae yn Nuw ogoniant mwy ofnadwy. 37:23 Am yr Hollalluog, ni allwn ni mo’i gael ef: ardderchog yw o nerth, a barn, a helaethrwydd cyfiawnder: ni chystuddia efe. 37:24 Am hynny yr ofna dynion ef: nid edrych efe ar neb doeth eu calon. {{angor|Pennod_38}}{{c|{{uc|Pennod XXXVIII}}.}} {{bach|1 ''Duw yn annog Job i atteb.'' 4 ''Duw, trwy ei alluog weithredoedd, yn dangos i Job ei anwybodaeth,'' 31 ''a’i wendid.''}} {{angor|38:1}} {{uc|Yna}} yr ARGLWYDD a atebodd Job allan o’r corwynt, ac a ddywedodd, 38:2 Pwy yw hwn sydd yn tywyllu cyngor ag ymadroddion heb wybodaeth. 38:3 Gwregysa dy lwynau yn awr<noinclude><references/></noinclude> 4ou0zpucbmmloizz1neypwoie7r08ri 104 3807 171623 7070 2026-10-10T10:59:32Z Tylopous 3717 penodau 171623 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>fel gŵr; a mynega i mi yr hyn a ofynnwyf i ti. 38:4 Pa le yr oeddit ti pan sylfaenais i y ddaear? mynega, os medri ddeall. 38:5 Pwy a osododd ei mesurau hi, os gwyddost? neu pwy a estynnodd linyn arni hi? 38:6 Ar ba beth y sicrhawyd ei sylfeini hi? neu pwy a osododd ei chonglfaen hi, 38:7 Pan gydganodd sêr y bore, ac y gorfoleddodd holl feibion Duw? 38:8 A phwy a gaeodd y môr â dorau, pan ruthrodd efe allan megis pe delai allan o’r groth? 38:9 Pan osodais i y cwmwl yn wisg iddo, a niwl tew yn rhwymyn iddo, 38:10 Pan osodais fy ngorchymyn arno, a phan osodais drosolion a dorau, 38:11 Gan ddywedyd, Hyd yma y deui, ac nid ymhellach; ac yma yr atelir ymchwydd dy donnau di. 38:12 A orchmynnaist ti y bore er dy ddyddiau? a ddangosaist ti i’r wawrddydd ei lle, 38:13 I ymaflyd yn eithafoedd y ddaear, fel yr ysgydwer yr annuwiol allan ohoni hi? 38:14 Canys hi a ymnewidia fel clai y sêl; a hwy a safant fel dillad. 38:15 Ac atelir eu goleuni oddi wrth yr annuwiol: dryllir y braich dyrchafedig. 38:16 A ddaethost ti i eigion y môr? ac a rodiaist ti yng nghilfachau y dyfnder? 38:17 A agorwyd pyrth marwolaeth i ti? neu a welaist ti byrth cysgod angau? 38:18 A ystyriaist ti led y ddaear? mynega, os adwaenost ti hi i gyd. 38:19 Pa ffordd yr eir lle y trig goleuni? a pha le y mae lle y tywyllwch, 38:20 Fel y cymerit ef hyd ei derfyn, ac y medrit y llwybrau i’w dy ef? 38:21 A wyddit ti yna y genid tydi? ac y byddai rhifedi dy ddyddiau yn fawr? 38:22 A aethost ti i drysorau yr eira? neu a welaist ti drysorau y cenllysg, 38:23 Y rhai a gedwais i hyd amser cyf-yngder, hyd ddydd ymladd a rhyfel? 38:24 Pa ffordd yr ymranna goleuni, yr hwn a wasgar y dwyreinwynt ar y ddaear? 38:25 Pwy a rannodd ddyfrlle i’r llifddyfroedd? a ffordd i fellt y taranau, 38:26 I lawio ar y ddaear lle ni byddo dyn, ar yr anialwch, sydd heb ddyn ynddo? 38:27 I ddigoni y tir diffaith a gwyllt, ac i beri i gnwd o laswellt dyfu? 38:28 A oes dad i’r glaw? neu pwy a genhedlodd ddefnynnau y gwlith? 38:29 O groth pwy y daeth yr iâ allan? a phwy a genhedlodd lwydrew y nefoedd? 38:30 Y dyfroedd a guddir megis â charreg’, ac wyneb y dyfnder a rewodd. 38:31 A rwymi di hyfrydwch Pleiades? neu a ddatodi di rwymau Orion? 38:32 A ddygi di allan Massaroth yn eu hamser? neu a dywysi di Arcturus a’i feibion? 38:33 A adwaenost ti ordeiniadau y nefoedd? a osodi di ei lywodraeth ef ar y ddaear? 38:34 A ddyrchefi di dy lef ar y cwmwl, fel y gorchuddio helaethrwydd o ddyfroedd dydi? 38:35 A ddanfoni di fellt allan, fel yr elont, ac y dywedont wrthyt, Wele ni? 38:36 Pwy a osododd ddoethineb yn yr ymysgaroedd? neu pwy a roddodd ddeall i’r galon? 38:37 Pwy a gyfrif y cymylau trwy ddoethineb? a phwy a all atal costrelau y nefoedd. 38:38 Pan droer y llwch yn dom, fel y glyno y priddellau ynghyd? 38:39 A elli di hela ysglyfaeth i’r llew? neu a elli di lenwi gwanc cenawon y llewod, 38:40 Pan ymgrymant yn eu llochesau, pan eisteddant mewn ffau i gynllwyn? 38:41 Pwy a ddarpar i’r gigfran ei bwyd? pan lefo ei chywion ar DDUW, gwibiant o eisiau bwyd. {{angor|Pennod_39}}{{c|{{uc|Pennod XXXIX}}.}} {{bach|1 ''Am y geifr gwylltion, a’r ewigod;'' 5 ''yr asyn gwŷllt,'' 9 ''yr unicorn,'' 13 ''y paun, a’r estrys;'' 19 ''y march,'' 26 ''y gwalch,'' 27 ''a’r eryr.''}} {{angor|39:1}} {{uc|A wyddost}} ti yr amser i eifr gwylltion y creigiau lydnu? a fedri di wylied yr amser y bwrw yr ewigod loi? 39:2 A gyfrifi di y misoedd a gyflawnant hwy? ac a wyddost ti yr amser y llydnant? 39:3 Ymgrymant, bwriant eu llydnod, ac ymadawant â’u gofid. {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> euqiutav54o7xcaad97h6ywy4yd30g4 104 3808 171624 7071 2026-10-10T11:01:06Z Tylopous 3717 penodau 171624 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>39:4 Eu llydnod a gryfha, cynyddant yn y maes: ânt allan, ac ni ddychwelant atynt hwy. 39:5 Pwy a ollyngodd yr asyn gwyllt yn rhydd? neu pwy a ddatododd rwymau yr asyn gwyllt? 39:6 Yr hwn y gosodais yr anialwch yn dy iddo, a’r diffeithwch yn drigfa iddo. 39:7 Efe a chwardd am ben lliaws tref: ni wrendy ar lais y geilwad. 39:8 Cilfachau y mynyddoedd yw ei borfa ef, ac efe a chwilia am bob glaswelltyn. 39:9 A gytuna yr unicorn i’th wasanaethu di? a erys efe wrth dy bresebau di? 39:10 A rwymi di unicorn â’i did mewn rhych? a lyfna efe y dolydd ar dy ôl di? 39:11 A ymddiriedi wrtho, am fod ei gryfder yn fawr? a adewi di dy lafur iddo? 39:12 A goeli di ef, y dwg efe dy had di drachefn, ac y casgl efe ef i’th lawr dyrnu di? 39:13 A roddaist ti adenydd hyfryd i’r peunod? neu adenydd a phlu i’r estrys? 39:14 Yr hon a ad ei hwyau yn y ddaear, ac a’u cynhesa yn y llwch; 39:15 Ac y mae hi yn gollwng dros gof y gallai droed eu dryllio hwynt, neu anifail y maes eu sathru. 39:16 Caled yw hi wrth ei chywion, fel pe na byddent eiddi hi: ei gwaith hi sydd ofer, heb ofn; 39:17 Oblegid na roddes DUW iddi ddoethineb, ac na chyfrannodd iddi ddeall. 39:18 Yr amser yr ymgodo hi yn uchel, hi a ddiystyra y march a’i farchog. 39:19 A roddaist ti gryfder i farch? neu a ddysgaist iddo weryru? 39:20 A ddychryni di ef fel ceiliog rhedyn? dychryn ydyw ardderchowgrwydd ei ffroen ef. 39:21 Ei draed ef a gloddiant yn y dyffryn, ac efe a lawenycha yn ei gryfder: efe a â allan i gyfarfod arfau. 39:22 Efe a ddiystyra arswyd, ac ni ddychryna efe; ac ni ddychwel yn ei ôl rhag y cleddyf. 39:23 Y cawell saethau a drystia yn ei erbyn, y ddisglair waywffon a’r darian. 39:24 Efe a Iwnc y ddaear gan greulondeb a chynddaredd: ac ni chred mai llais yc utgorn yw. 39:25 Efe a ddywed ymhlith yr utgyrn. Ha, ha; ac a arogla o bell ryfel, twrf tywysogion, a’r bloeddio. 39:26 Ai trwy dy ddoethineb di yr eheda y gwalch, ac y lleda efe ei adenydd tua’r deau? 39:27 Ai wrth dŷ orchymyn di yr ymgyfyd yr eryr, ac y gwna efe ei nyth yn uchel? 39:28 Y trig efe ac yr erys mewn craig; ac ar ysgithredd y graig, a’r lle cadarn? 39:29 Oddi yno y chwilia am fwyd; ei lygaid a ganfyddant o bell. 39:30 Ei gywion hefyd a sugnant waed: a lle y byddo celanedd, yno y bydd efe. {{angor|Pennod_40}}{{c|{{uc|Pennod XL}}.}} {{bach|1 ''Job yn ymostwng ger bron Duw.'' 6 ''Duw yn ei gyffrôi ef i ddangos ei gyfiawnder, a’i allu, a’i ddoethineb.'' 15 ''Am y behemoth.''}} {{angor|40:1}} {{uc|Yr}} ARGLWYDD hefyd a atebodd Job, ac a ddywedodd, 40:2 Ai dysgeidiaeth yw ymryson â’r Hollalluog? a argyhoeddo DDUW, atebed i hynny. 40:3 A Job a atebodd yr ARGLWYDD, ac a ddywedodd, 40:4 Wele, gwael ydwyf; pa beth a atebaf i ti? mi a osodaf fy llaw ar fy ngenau. 40:5 Dywedais unwaith; ond nid atebaf: ie, ddwywaith; ond ni chwanegaf. 40:6 A’r ARGLWYDD a atebodd Job allan o’r corwynt, ac a ddywedodd, 40:7 Gwregysa yn awr dy lwynau fel gŵr; a myfi a ofynnaf i ti, mynega dithau i mi. 40:8 A wnei di fy marn i yn ofer? a ferni di fi yn anghyfiawn, i’th gyfiawnhau dy hun? 40:9 A oes i ti fraich fel i DDUW? neu a wnei di daranau a’th lais fel yntau? 40:10 Ymdrwsia yn awr â mawredd ac a godidowgrwydd, ac ymwisg â gogoniant ac â phrydferthwch. 40:11 Gwasgar gynddaredd dy ddigofaint; ac edrych ar bob balch, a thafl ef i lawr. 40:12 Edrych ar bob balch, a gostwng ef; a mathra yr annuwiol yn eu lle. 40:13 Cuddia hwynt ynghyd yn y pridd, a rhwym eu hwynebau hwynt mewn lle cuddiedig. 40:14 Yna hefyd myfi a addefaf i ti; y gall dy ddeheulaw dy achub. 40:15 Yn awr wele y behemoth,<noinclude><references/></noinclude> 2ds5htgr310f3q9p91wqxggnnlddp9t 104 3809 171625 7072 2026-10-10T11:02:01Z Tylopous 3717 penodau 171625 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>yr hwn a wneuthum gyda thi; glaswellt a fwyty efe fel ych. 40:16 Wele yn awr, ei gryfder ef sydd yn ei lwynau, a’i nerth ym mogel ei fol. 40:17 Efe a gyfyd ei gynffon fel cedrwydden: gewynnau ei arennau ef sydd blethedig. 40:18 Pibellau pres ydyw ei esgyrn ef: ei esgyrn sydd fel ffyn heyrn. 40:19 Pennaf o ffyrdd DUW ydyw efe: yr hwn a’i gwnaeth a all beri i’w gleddyf nesau ato ef. 40:20 Y mynyddoedd yn ddiau a ddygant laswellt iddo: ac yno y chwery holl anifeiliaid y maes. 40:21 Efe a orwedd dan goedydd cysgodfawr, mewn lloches o gyrs a siglennydd. 40:22 Coed cysgodfawr a’i gorchuddiant a’u cysgod: helyg yr afon a’i hamgylchant. 40:23 Wele, efe a yf yr afon, ac ni phrysura: efe a obeithiai y tynnai efe’r Iorddonen i’w safn. 40:24 A ddeil neb ef o flaen ei lygaid? a dylla neb ei drwyn ef a bachau? {{angor|Pennod_41}}{{c|{{uc|Pennod XLI}}.}} {{bach|''Mawr allu Duw yn y lefiathan.''}} {{angor|41:1}} {{uc|A dynni}} di y lefiathan allan â bach? neu a rwymi di ei dafod ef â rhaff? 41:2 A osodi di fach yn ei drwyn ef? neu a dylli di asgwrn ei en ef a mynawyd? 41:3 A fawr ymbil efe â thi? a ddywed efe wrthyt ti yn deg? 41:4 A wna efe amod â thi? a gymeri di ef yn was tragwyddol? 41:5 A chwaraei di ag ef fel ag aderyn? neu a rwymi di ef i’th lancesau? 41:6 A swpera cyfeillion arno? a gyfrannant hwy ef rhwng marsiandwyr? 41:7 A lenwi di ei groen ef â phigau heyrn? neu ei ben â thryferau? 41:8 Gosod dy law arno ef; cofia y rhyfel; na wna mwy. 41:9 Wele, ofer ydyw ei obaith ef: oni chwymp un gan ei olwg ef? 41:10 Nid oes neb mor hyderus â’i godi ef: a phwy a saif ger fy mron i? 41:11 Pwy a roddodd i mi yn gyntaf, a mi a dalaf? beth bynnag sydd dan yr holl nefoedd, eiddof fi yw. 41:12 Ni chelaf ei aelodau ef, na’i gryfder, na gweddeidd-dra ei ystum ef. 41:13 Pwy a ddatguddia wyneb ei wisg ef? pwy a ddaw ato ef a’i ffrwvn ddauddyb- lyg? 41:14 Pwy a egyr ddorau ei wyneb ef? ofnadwy yw amgylchoedd ei ddannedd ef. 41:15 Ei falchder yw ei emau, wedi eu cau ynghyd megis â sêl gaeth. 41:16 Y mae y naill mor agos at y llall, fel na ddaw gwynt rhyngddynt. 41:17 Pob un a lŷn wrth ei gilydd; hwy a gydymgysylltant, fel na wahenir hwy. 41:18 Wrth ei disian ef y tywynna goleuni, a’i lygaid ef sydd fel amrantau y bore. 41:19 Ffaglau a ânt allan, a gwreichion tanllyd a neidiant o’i enau ef. 41:20 Mwg a ddaw allan o’i ffroenau, fel o bair neu grochan berwedig. 41:21 Ei anadl a wna i’r glo losgi, a fflam a ddaw allan o’i enau. 41:22 Yn ei wddf y trig cryfder, a thristwch a dry yn llawenydd o’i flaen ef. 41:23 Llywethau ei gnawd a lynant ynghyd: caledodd ynddo ei hun, fel na syflo. 41:24 Caled ydyw ei galon fel carreg: a chaled fel darn o’r maen isaf i felin. 41:25 Rhai cryfion a ofnant pan godo efe: rhag ei ddrylliadau ef yr ymlanhant. 41:26 Cleddyf yr hwn a’i trawo, ni ddeil; y waywffon, y bicell, na’r llurig. 41:27 Efe a gyfrif haearn fel gwellt, a phres fel pren pwdr. 41:28 Ni phair saeth iddo ffoi: cerrig tafl a droed iddo yn sofl. 41:29 Picellau a gyfrifir fel soflyn; ac efe a chwardd wrth ysgwyd gwaywffon. 41:30 Dano ef y bydd megis darnau llymion o lestri pridd: efe a daena bethau llymion ar hyd y clai. 41:31 Efe a wna i’r dyfnder ferwi fel crochan: efe a esyd y môr fel crochan o ennaint. 41:32 Efe a wna lwybr golau ar ei ôl; fel y tybygid fod y dyfnder yn frigwyn. 41:33 Nid oes ar y ddaear gyffelyb iddo, yr hwn a wnaethpwyd heb ofn. 41:34 Efe a edrych ar bob peth uchel: brenin ydyw ar holl feibion balchder. {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> 2q91sr2zsjxets0roymftbznx1bfoia 104 3810 171626 7073 2026-10-10T11:03:58Z Tylopous 3717 penodau 171626 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>{{angor|Pennod_42}}{{c|{{uc|Pennod XLII}}.}} {{bach|1 ''Job yn ymrôi i Dduw.'' 7 ''A Dduw yn barnu achos Job yn oreu, ac yn peri i’w gyfeillion ymrôi iddo, ac yn ei dderbyn ef yn gymmeradwy,'' 10 ''ac yn ei fawrhâu, ac yn ei fendithio.'' 16 ''Oedran a marwolaeth Job.''}} {{angor|42:1}} {{uc|A Job}} a atebodd yr ARGLWYDD, ac a ddywedodd, 42:2 Myfi a wn y gelli di bob peth; ac na atelir un meddwl oddi wrthyt. 42:3 Pwy ydyw yr hwn sydd yn cuddio cyngor heb wybodaeth? am hynny y lleferais yr hyn nis deellais; pethau rhy ryfedd i mi, y rhai nis gwyddwn. 42:4 Gwrando, atolwg, a myfi a lefaraf: gofynnaf i ti, dysg dithau finnau. 42:5 Myfi a glywais a’m clustiau sôn amdanat: ond yn awr fy llygad a’th welodd di. 42:6 Am hynny y mae yn ffiaidd gennyf fi fy hun; ac yr ydwyf yn edifarhau mewn llwch a lludw. 42:7 Ac wedi dywedyd o’r ARGLWYDD y geiriau hyn wrth Job, yr ARGLWYDD a ddywedodd wrth Eliffas y Temaniad, Fy nigofaint a gyneuodd yn dy erbyn di, ac yn erbyn dy ddau gyfaill; am na ddywedasoch amdanaf fi yn uniawn fel fy ngwasanaethwr Job. 42:8 Yn awr gan hynny cymerwch i chwi saith o fustych, a saith o hyrddod, ac ewch at fy ngwasanaethwr Job, ac offrymwch boethaberth drosoch; a gweddied fy ngwasanaethwr Job drosoch: canys mi a dderbyniaf ei wyneb ef: fel na wnelwyf i chwi yn ôl eich ffolineb, am na ddywedasoch yr uniawn amdanaf fi, fel fy ngwasanaethwr Job. 42:9 Felly Eliffas y Temaniad, a Bildad y Suhiad, a Soffar y Naamathiad, a aethant ac a wnaethant fel y dywedasai yr ARGLWYDD wrthynt. A’r ARGLWYDD a dderbyniodd wyneb Job. 42:10 Yna yr ARGLWYDD a ddychwelodd gaethiwed Job, pan weddïodd efe dros ei gyfeillion: a’r ARGLWYDD a chwanegodd yr hyn oll a fuasai gan Job yn ddauddyblyg. 42:11 Yna ei holl geraint, a’i holl garesau, a phawb o’i gydnabod ef o’r blaen, a ddaethant ato, ac a fwytasant fwyd gydag ef yn ei dŷ, ac a gwynasant iddo, ac a’i cysurasant ef, am yr holl ddrwg a ddygasai yr ARGLWYDD arno ef: a hwy a roddasant iddo bob un ddarn o arian, a phob un dlws o aur. 42:12 Felly yr ARGLWYDD a fendithiodd ddiwedd Job yn fwy na’i ddechreuad: canys yr oedd ganddo bedair mil ar ddeg o ddefaid, a chwe mil o gamelod, a mil o gyplau ychen, a mil o asynnod. 42:13 Ac yr oedd iddo saith o feibion, a thair o ferched. 42:14 Ac efe a alwodd enw y gyntaf, Jemima; ac enw yr ail Ceseia; ac enw y drydedd, Ceren-happuc. 42:15 Ac ni cheid gwragedd mor lân â merched Job yn yr holl wlad honno: a’u tad a roddes iddynt hwy etifeddiaeth ymhlith eu brodyr. 42:16 A Job a fu fyw wedi hyn gant a deugain o flynyddoedd; ac a welodd o’i feibion, a meibion ei feibion, bedair cenhedlaeth. 42:17 Felly Job a fu farw yn hen, ac yn llawn o ddyddiau.<noinclude><references/></noinclude> daldd8mfxe1cvuuhm0divevkis8vn90 104 3811 171627 171295 2026-10-10T11:13:50Z Tylopous 3717 penodau 171627 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>{{canoli|{{mawr|{{uc|Llyfr y psalmau.}}}}}} {{angor|Psalm_1}}{{c|{{uc|Psalm I}}.}} {{bach|1 ''Dedwyddwch y duwiol.'' 4 ''Annedwyddwch yr annuwiol.''}} {{angor|1:1}} {{uc|Gwyn}} ei fyd y gŵr ni rodia y’nghyngor yr annuwiolion, ac ni saif yn ffordd pechaduriaid, ac nid eistedd yn eisteddfa gwatwarwyr. 1:2 Ond ''sydd'' â’i ewyllys y’nghyfraith yr ARGLWYDD; ac yn myfyrio yn ei gyfraith ef ddydd a nos. 1:3 Ac efe a fydd fel pren wedi ei blannu ar làn afonydd dyfroedd, yr hwn a rydd ei ffrwyth yn ei bryd; a’i ddalen ni wywa; a pha beth bynnag a wnel, efe a lwydda. 1:4 Nid felly ''y bydd'' yr annuwiol; ond fel mân us yr hwn a chwal y gwynt ymaith. 1:5 Am hynny yr annuwiolion ni safant yn y farn, na phechaduriaid y’nghynulleidfa y rhai cyfiawn. 1:6 Canys yr ARGLWYDD a edwyn ffordd y rhai cyfiawn: ond ffordd yr annuwiolion a ddifethir. {{angor|Psalm_2}}{{c|{{uc|Psalm II}}.}} {{bach|1 ''Brenhiniaeth Crist.'' 10 ''Cynghori brenhinoedd i’w derbyn.''}} {{angor|2:1}} {{uc|Paham}} y terfysga y cenhedloedd, ac y myfyria y bobloedd beth ofer? 2:2 Y mae brenhinoedd y ddaear yn ymosod, a’r pennaethiaid yn ymgynghori ynghyd, yn erbyn yr ARGLWYDD, ac yn erbyn ei Grist ef, ''gan ddywedyd'', 2:3 Drylliwn eu rhwymau hwy, a thaflwn eu rheffynnau oddi wrthym. 2:4 Yr hwn sydd yn preswylio yn y nefoedd a chwardd: yr ARGLWYDD a’u gwatwar hwynt. 2:5 Yna y llefara efe wrthynt yn ei lid, ac yn ei ddigllonrwydd y dychryna efe hwynt. 2:6 Minnau a osodais fy Mrenhin ar Sïon fy mynydd sanctaidd. 2:7 Mynegaf y ddeddf: dywedodd yr ARGLWYDD wrthyf, Fy Mab ''ydwyt'' ti; myfi heddiw a’th genhedlais. 2:8 Gofyn i mi, a rhoddaf y cenhedloedd yn etifeddiaeth i ti, a therfynau y ddaear i’th feddiant. 2:9 Drylli hwynt â gwïalen haiarn; maluri hwynt fel llestr pridd. 2:10 Gan hynny yr awr hon, frenhinoedd, byddwch synhwyrol: barnwyr y ddaear, cymerwch ddysg. 2:11 Gwasanaethwch yr ARGLWYDD mewn ofn, ac ymlawenhêwch mewn dychryn. 2:12 Cusenwch y Mab, rhag iddo ddigio, a’ch difetha chwi ''o''’r ffordd, pan gynneuo ei lid ef ond ychydig. Gwyn eu byd pawb a ymddiriedant ynddo ef. {{angor|Psalm_3}}{{c|{{uc|Psalm III}}.}} {{bach|''Dïogelwch nawdd ac amddiffyn Duw.''}} {{canoli|{{bach|Psalm Dafydd, pan ffodd efe rhag Absalom ei fab.}}}} {{angor|3:1}} {{uc|Arglwydd}}, mor aml yw fy nhrallodwyr! llawer ''yw'' y rhai sydd yn codi i’m herbyn. 3:2 Llawer ''yw y rhai'' sydd yn dywedyd am fy enaid, Nid ''oes'' iachawdwriaeth iddo yn ''ei'' DDUW. Selah. 3:3 Ond tydi, ARGLWYDD, ''ydwyt'' darian i mi; fy ngogoniant, a dyrchafydd fy mhen. 3:4 A’m llef y gelwais ar yr ARGLWYDD, ac efe a’m clybu o’i fynydd sanctaidd. Selah. 3:5 Mi a orweddais, ac a gysgais, ''ac'' a ddeffroais: canys yr ARGLWYDD a’m cynhaliodd. 3:6 Nid ofnaf fyrddiwn o bobl, y rhai o amgylch a ymosodasant i’m herbyn. 3:7 Cyfod, ARGLWYDD; achub fi, fy NUW: canys tarewaist fy holl elynion ''ar'' gar yr ên; torraist ddannedd yr annuwiolion. 3:8 Iachawdwriaeth ''sydd eiddo'' yr ARGLWYDD: dy fendith ''sydd'' ar dy bobl. Selah. {{angor|Psalm_4}}{{c|{{uc|Psalm IV}}.}} {{bach|1 ''Dafydd yn gweddïo ar gael ei wrandaw:'' 2 ''yn ceryddu ac yn cynghori ei elynion.'' 6 ''Yn ffafr Duw y mae dedwyddwch dyn.''}} {{canoli|{{bach|I’r Pencerdd ar Neginoth, Psalm Dafydd.}}}} {{angor|4:1}} {{uc|Gwrando}} fi pan alwyf, O DDUW fy nghyfiawnder: mewn cyfyngder yr ehengaist arnaf; trugarhâ wrthyf, ac erglyw fy ngweddi. 4:2 O feibion dynion, pa hyd ''y trowch'' fy ngogoniant yn warth? yr hoffwch wegi, ''ac'' yr argeisiwch gelwydd? Selah. 4:3 Ond gwybyddwch i’r ARGLWYDD neillduo y duwiol iddo ei hun: yr<noinclude><references/></noinclude> 804457pe3v2vqmfskekv8waolu4zlub