Βικιφθέγματα elwikiquote https://el.wikiquote.org/wiki/%CE%9A%CF%8D%CF%81%CE%B9%CE%B1_%CE%A3%CE%B5%CE%BB%CE%AF%CE%B4%CE%B1 MediaWiki 1.47.0-wmf.4 first-letter Μέσο Ειδικό Συζήτηση Χρήστης Συζήτηση χρήστη Βικιφθέγματα Συζήτηση Βικιφθέγματα Αρχείο Συζήτηση αρχείου MediaWiki Συζήτηση MediaWiki Πρότυπο Συζήτηση προτύπου Βοήθεια Συζήτηση βοήθειας Κατηγορία Συζήτηση κατηγορίας TimedText TimedText talk Module Module talk Event Event talk 0 6745 38408 35482 2026-05-31T16:58:57Z Dionysus 2208 38408 wikitext text/x-wiki Το '''[[:w:Αδελφοί Καραμάζοφ|Αδελφοί Καραμάζοφ]]''' (ρωσικά: Бра́тья Карама́зовы, Brat'ya Karamazovy) είναι το τελευταίο μυθιστόρημα του Ρώσου συγγραφέα [[Φιόντορ Ντοστογιέφσκι]]. Η συγγραφή του έργου κράτησε δυο χρόνια (1879 - 1880) ενώ παράλληλα δημοσιευόταν σε συνέχειες, στο περιοδικό Русскій Вѣстникъ («Ρώσος αγγελιοφόρος») από τον Ιανουάριο του 1879 ώς τον Νοέμβριο του 1880. Έχει χαρακτηριστεί ως φιλοσοφικό μυθιστόρημα που εμβαθύνει στις έννοιες του Θεού, της ελεύθερης βούλησης και της ηθικής, ενώ πολλοί θεωρητικοί της λογοτεχνίας το θεωρούν το καλύτερο μυθιστόρημα που έχει γραφτεί ποτέ. == Παραθέματα == * ... Η Ομορφιά είναι μια φοβερή και τρομερή υπόθεση. Και είναι τρομερή γιατί κανένας δεν μπόρεσε και κανένας δε θα μπορέσει ποτέ να την εξερευνήσει και γιατί ο Θεός δεν κάνει τίποτε άλλο από το να βάζει μπροστά μας άλυτα αινίγματα. Μέσα στην ομορφιά σμίγουν και οι δυο όχθες κι όλες οι αντίστροφες πορεύονται πλάι πλάι. Δεν είμαι μορφωμένος άνθρωπος, αδελφέ μου, αλλά έχω στοχαστεί πολύ πάνω σ' αυτό. Αληθινά, τριγυριζόμαστε από μυστήρια ατελεύτητα. Ένα πλήθος αινίγματα βαραίνουν τους ώμους μας. Τα μαντεύουμε όπως όπως και καταφέρνουμε να βγαίνουμε στεγνοί από το νερό. Αλλά η ομορφιά! Μου είναι ανυπόφορη η σκέψη ότι ένας άνθρωπος μ' ευγενική καρδιά και ανώτερο πνεύμα ξεκινάει τη ζωή του με το ιδανικό της Παναγίας και καταντάει στο ιδανικό των Σοδόμων. Κι αυτό που κάνει το πράγμα πιο φοβερό είναι ότι ο άνθρωπος με το ιδανικό των Σοδόμων δεν απαρνιέται μέσα στην ψυχή του το ιδανικό της Παναγίας και στα βάθη της καρδιάς του μπορεί ακόμα να φλέγεται, ειλικρινά να φλέγεται, από τη λαχτάρα του ωραίου ιδανικού, όπως την εποχή της παιδικής του αθωότητας. Ναι, η καρδιά του ανθρώπου είναι πλατιά, πάρα πολύ πλατιά. Θα προτιμούσα να είναι πιο στενή. Ένας διάβολος μονάχα ξέρει πώς να τα βγάλει πέρα μαζί της! Ό,τι η διάνοια θεωρεί ταπεινωτικό, η καρδιά συχνά το βρίσκει θαυμαστά ωραίο. Υπάρχει ομορφιά στα Σόδομα; Πίστεψέ με, πολλοί άνθρωποι βρίσκουν την ομορφιά στα Σόδομα. Το ήξερες αυτό το μυστικό; Το φοβερό είναι ότι η ομορφιά δεν είναι μόνο τρομερή αλλά και μυστηριώδης. Ο Θεός και ο Διάβολος μάχονται μέσα της και το πεδίο της μάχης τους είναι η καρδιά του ανθρώπου. Αλλά η καρδιά του ανθρώπου θέλει να μιλήσει μόνο για τον δικό της πόνο. Άκουσε, τώρα, να σου πω τι λέει...<ref>Παρατίθεται στην αρχή του βιβλίου: Γιούκιο Μισίμα. ''Εξομολογήσεις μιας μάσκας.'' Μετάφραση Λουκάς Θεοδωρακόπουλος. Εκδόσεις Οδυσσέας. Αθήνα. 1994. Πρώτη έκδοση 1979.</ref> == Είπαν για το έργο == * Ο ''[[Άμλετ]]'' είναι το εκτενέστερο σαιξπηρικό έργο, καθώς ο [[Ουίλλιαμ Σαίξπηρ|Σαίξπηρ]] αφοσιώθηκε στη δημιουργία ενός μοναδικού χαρακτήρα εν ονόματι του πρόωρα χαμένου γιου του Άμνετ. Οι ''Αδελφοί Καραμάζοφ'' είναι επίσης το εκτενέστερο μυθιστόρημα του Ντοστογιέφσκι, φανερώνοντας ίσως την προσπάθεια του πατέρα να κρατήσει ζωντανό, δίπλα του, τον αδικοχαμένο Αλιόσα. ** Μανώλης Βελιτζανίδης<ref>Φιόντορ Ντοστογιέφσκι. ''Αδελφοί Καραμάζοφ.'' Μετάφραση από τα Ρωσικά: Ελένη Μπακοπούλου. Πρόλογος: Μανώλης Βελιτζανίδης. Ίνδικτος. Αθήνα. Δεύτερη έκδοση 2018. Πρώτη έκδοση 2011. σελ. 19.</ref>{{#tag:ref|Στις 18 Μαΐου 1878 έφυγε από τη ζωή ο Αλεξέι, ο τρίχρονος γιος του Φιόντορ Ντοστογιέφσκι, από την πρώτη κρίση επιληψίας.<ref>Φιόντορ Ντοστογιέφσκι. ''Αδελφοί Καραμάζοφ.'' Μετάφραση από τα Ρωσικά: Ελένη Μπακοπούλου. Πρόλογος: Μανώλης Βελιτζανίδης. Ίνδικτος. Αθήνα. Δεύτερη έκδοση 2018. Πρώτη έκδοση 2011. σελ. 18.</ref> Ο ''[[Άμλετ]]'' αναφέρεται τουλάχιστον έξι φορές στο μυθιστόρημα ''Αδελφοί Καραμάζοφ''.<ref>Φιόντορ Ντοστογιέφσκι. ''Αδελφοί Καραμάζοφ.'' Μετάφραση από τα Ρωσικά: Ελένη Μπακοπούλου. Πρόλογος: Μανώλης Βελιτζανίδης. Ίνδικτος. Αθήνα. Δεύτερη έκδοση 2018. Πρώτη έκδοση 2011. σελ. 42, 471, 785, 1306, 1348, 1363.</ref>|group="σημ."}} == Σημειώσεις == <references group="σημ." /> == Παραπομπές == <references /> == Εξωτερικοί σύνδεσμοι == {{βικιπαίδεια}} {{DEFAULTSORT:Αδελφοι Καραμαζοφ}} [[Κατηγορία:Λογοτεχνικά έργα]] [[Κατηγορία:Ρωσία]] 0pkdfg7i0t4gcqlkw1u231td7m8teqs 38409 38408 2026-05-31T17:01:14Z Dionysus 2208 38409 wikitext text/x-wiki Το '''[[:w:Αδελφοί Καραμάζοφ|Αδελφοί Καραμάζοφ]]''' (ρωσικά: Бра́тья Карама́зовы, Brat'ya Karamazovy) είναι το τελευταίο μυθιστόρημα του Ρώσου συγγραφέα [[Φιόντορ Ντοστογιέφσκι]]. Η συγγραφή του έργου κράτησε δυο χρόνια (1879 - 1880) ενώ παράλληλα δημοσιευόταν σε συνέχειες, στο περιοδικό Русскій Вѣстникъ («Ρώσος αγγελιοφόρος») από τον Ιανουάριο του 1879 ώς τον Νοέμβριο του 1880. Έχει χαρακτηριστεί ως φιλοσοφικό μυθιστόρημα που εμβαθύνει στις έννοιες του Θεού, της ελεύθερης βούλησης και της ηθικής, ενώ πολλοί θεωρητικοί της λογοτεχνίας το θεωρούν το καλύτερο μυθιστόρημα που έχει γραφτεί ποτέ. == Παραθέματα == * ... Η [[Ομορφιά]] είναι μια φοβερή και τρομερή υπόθεση. Και είναι τρομερή γιατί κανένας δεν μπόρεσε και κανένας δε θα μπορέσει ποτέ να την εξερευνήσει και γιατί ο [[Θεός]] δεν κάνει τίποτε άλλο από το να βάζει μπροστά μας άλυτα αινίγματα. Μέσα στην ομορφιά σμίγουν και οι δυο όχθες κι όλες οι αντίστροφες πορεύονται πλάι πλάι. Δεν είμαι μορφωμένος άνθρωπος, αδελφέ μου, αλλά έχω στοχαστεί πολύ πάνω σ' αυτό. Αληθινά, τριγυριζόμαστε από μυστήρια ατελεύτητα. Ένα πλήθος αινίγματα βαραίνουν τους ώμους μας. Τα μαντεύουμε όπως όπως και καταφέρνουμε να βγαίνουμε στεγνοί από το νερό. Αλλά η ομορφιά! Μου είναι ανυπόφορη η σκέψη ότι ένας άνθρωπος μ' ευγενική [[καρδιά]] και ανώτερο [[πνεύμα]] ξεκινάει τη ζωή του με το ιδανικό της Παναγίας και καταντάει στο ιδανικό των Σοδόμων. Κι αυτό που κάνει το πράγμα πιο φοβερό είναι ότι ο άνθρωπος με το ιδανικό των Σοδόμων δεν απαρνιέται μέσα στην [[ψυχή]] του το ιδανικό της Παναγίας και στα βάθη της καρδιάς του μπορεί ακόμα να φλέγεται, ειλικρινά να φλέγεται, από τη λαχτάρα του ωραίου ιδανικού, όπως την εποχή της παιδικής του αθωότητας. Ναι, η καρδιά του ανθρώπου είναι πλατιά, πάρα πολύ πλατιά. Θα προτιμούσα να είναι πιο στενή. Ένας διάβολος μονάχα ξέρει πώς να τα βγάλει πέρα μαζί της! Ό,τι η διάνοια θεωρεί ταπεινωτικό, η καρδιά συχνά το βρίσκει θαυμαστά ωραίο. Υπάρχει ομορφιά στα Σόδομα; Πίστεψέ με, πολλοί άνθρωποι βρίσκουν την ομορφιά στα Σόδομα. Το ήξερες αυτό το μυστικό; Το φοβερό είναι ότι η ομορφιά δεν είναι μόνο τρομερή αλλά και μυστηριώδης. Ο [[Θεός]] και ο [[Διάβολος]] μάχονται μέσα της και το πεδίο της μάχης τους είναι η καρδιά του ανθρώπου. Αλλά η καρδιά του ανθρώπου θέλει να μιλήσει μόνο για τον δικό της [[πόνος|πόνο]]. Άκουσε, τώρα, να σου πω τι λέει...<ref>Παρατίθεται στην αρχή του βιβλίου: Γιούκιο Μισίμα. ''Εξομολογήσεις μιας μάσκας.'' Μετάφραση Λουκάς Θεοδωρακόπουλος. Εκδόσεις Οδυσσέας. Αθήνα. 1994. Πρώτη έκδοση 1979.</ref> == Είπαν για το έργο == * Ο ''[[Άμλετ]]'' είναι το εκτενέστερο σαιξπηρικό έργο, καθώς ο [[Ουίλλιαμ Σαίξπηρ|Σαίξπηρ]] αφοσιώθηκε στη δημιουργία ενός μοναδικού χαρακτήρα εν ονόματι του πρόωρα χαμένου γιου του Άμνετ. Οι ''Αδελφοί Καραμάζοφ'' είναι επίσης το εκτενέστερο μυθιστόρημα του Ντοστογιέφσκι, φανερώνοντας ίσως την προσπάθεια του πατέρα να κρατήσει ζωντανό, δίπλα του, τον αδικοχαμένο Αλιόσα. ** Μανώλης Βελιτζανίδης<ref>Φιόντορ Ντοστογιέφσκι. ''Αδελφοί Καραμάζοφ.'' Μετάφραση από τα Ρωσικά: Ελένη Μπακοπούλου. Πρόλογος: Μανώλης Βελιτζανίδης. Ίνδικτος. Αθήνα. Δεύτερη έκδοση 2018. Πρώτη έκδοση 2011. σελ. 19.</ref>{{#tag:ref|Στις 18 Μαΐου 1878 έφυγε από τη ζωή ο Αλεξέι, ο τρίχρονος γιος του Φιόντορ Ντοστογιέφσκι, από την πρώτη κρίση επιληψίας.<ref>Φιόντορ Ντοστογιέφσκι. ''Αδελφοί Καραμάζοφ.'' Μετάφραση από τα Ρωσικά: Ελένη Μπακοπούλου. Πρόλογος: Μανώλης Βελιτζανίδης. Ίνδικτος. Αθήνα. Δεύτερη έκδοση 2018. Πρώτη έκδοση 2011. σελ. 18.</ref> Ο ''[[Άμλετ]]'' αναφέρεται τουλάχιστον έξι φορές στο μυθιστόρημα ''Αδελφοί Καραμάζοφ''.<ref>Φιόντορ Ντοστογιέφσκι. ''Αδελφοί Καραμάζοφ.'' Μετάφραση από τα Ρωσικά: Ελένη Μπακοπούλου. Πρόλογος: Μανώλης Βελιτζανίδης. Ίνδικτος. Αθήνα. Δεύτερη έκδοση 2018. Πρώτη έκδοση 2011. σελ. 42, 471, 785, 1306, 1348, 1363.</ref>|group="σημ."}} == Σημειώσεις == <references group="σημ." /> == Παραπομπές == <references /> == Εξωτερικοί σύνδεσμοι == {{βικιπαίδεια}} {{DEFAULTSORT:Αδελφοι Καραμαζοφ}} [[Κατηγορία:Λογοτεχνικά έργα]] [[Κατηγορία:Ρωσία]] gzdbm6tt3hpjec0ec6bdtjb3wldw74k 38410 38409 2026-06-01T07:29:40Z Dionysus 2208 38410 wikitext text/x-wiki Το '''[[:w:Αδελφοί Καραμάζοφ|Αδελφοί Καραμάζοφ]]''' (ρωσικά: Бра́тья Карама́зовы, Brat'ya Karamazovy) είναι το τελευταίο μυθιστόρημα του Ρώσου συγγραφέα [[Φιόντορ Ντοστογιέφσκι]]. Η συγγραφή του έργου κράτησε κοντά δυο χρόνια (Μάρτιος 1878 - Νοέμβριος 1880), ενώ παράλληλα δημοσιευόταν σε συνέχειες στο περιοδικό Русскій Вѣстникъ («Ρώσος αγγελιοφόρος») από τον Ιανουάριο του 1879 ώς τον Νοέμβριο του 1880. Έχει χαρακτηριστεί ως φιλοσοφικό μυθιστόρημα που εμβαθύνει στις έννοιες του Θεού, της ελεύθερης βούλησης και της ηθικής, ενώ πολλοί θεωρητικοί της λογοτεχνίας το θεωρούν το καλύτερο μυθιστόρημα που έχει γραφτεί ποτέ. == Παραθέματα == * ... Η [[Ομορφιά]] είναι μια φοβερή και τρομερή υπόθεση. Και είναι τρομερή γιατί κανένας δεν μπόρεσε και κανένας δε θα μπορέσει ποτέ να την εξερευνήσει και γιατί ο [[Θεός]] δεν κάνει τίποτε άλλο από το να βάζει μπροστά μας άλυτα αινίγματα. Μέσα στην ομορφιά σμίγουν και οι δυο όχθες κι όλες οι αντίστροφες πορεύονται πλάι πλάι. Δεν είμαι μορφωμένος άνθρωπος, αδελφέ μου, αλλά έχω στοχαστεί πολύ πάνω σ' αυτό. Αληθινά, τριγυριζόμαστε από μυστήρια ατελεύτητα. Ένα πλήθος αινίγματα βαραίνουν τους ώμους μας. Τα μαντεύουμε όπως όπως και καταφέρνουμε να βγαίνουμε στεγνοί από το νερό. Αλλά η ομορφιά! Μου είναι ανυπόφορη η σκέψη ότι ένας άνθρωπος μ' ευγενική [[καρδιά]] και ανώτερο [[πνεύμα]] ξεκινάει τη ζωή του με το ιδανικό της Παναγίας και καταντάει στο ιδανικό των Σοδόμων. Κι αυτό που κάνει το πράγμα πιο φοβερό είναι ότι ο άνθρωπος με το ιδανικό των Σοδόμων δεν απαρνιέται μέσα στην [[ψυχή]] του το ιδανικό της Παναγίας και στα βάθη της καρδιάς του μπορεί ακόμα να φλέγεται, ειλικρινά να φλέγεται, από τη λαχτάρα του ωραίου ιδανικού, όπως την εποχή της παιδικής του αθωότητας. Ναι, η καρδιά του ανθρώπου είναι πλατιά, πάρα πολύ πλατιά. Θα προτιμούσα να είναι πιο στενή. Ένας διάβολος μονάχα ξέρει πώς να τα βγάλει πέρα μαζί της! Ό,τι η διάνοια θεωρεί ταπεινωτικό, η καρδιά συχνά το βρίσκει θαυμαστά ωραίο. Υπάρχει ομορφιά στα Σόδομα; Πίστεψέ με, πολλοί άνθρωποι βρίσκουν την ομορφιά στα Σόδομα. Το ήξερες αυτό το μυστικό; Το φοβερό είναι ότι η ομορφιά δεν είναι μόνο τρομερή αλλά και μυστηριώδης. Ο [[Θεός]] και ο [[Διάβολος]] μάχονται μέσα της και το πεδίο της μάχης τους είναι η καρδιά του ανθρώπου. Αλλά η καρδιά του ανθρώπου θέλει να μιλήσει μόνο για τον δικό της [[πόνος|πόνο]]. Άκουσε, τώρα, να σου πω τι λέει...<ref>Παρατίθεται στην αρχή του βιβλίου: Γιούκιο Μισίμα. ''Εξομολογήσεις μιας μάσκας.'' Μετάφραση Λουκάς Θεοδωρακόπουλος. Εκδόσεις Οδυσσέας. Αθήνα. 1994. Πρώτη έκδοση 1979.</ref> == Είπαν για το έργο == * Ο ''[[Άμλετ]]'' είναι το εκτενέστερο σαιξπηρικό έργο, καθώς ο [[Ουίλλιαμ Σαίξπηρ|Σαίξπηρ]] αφοσιώθηκε στη δημιουργία ενός μοναδικού χαρακτήρα εν ονόματι του πρόωρα χαμένου γιου του Άμνετ. Οι ''Αδελφοί Καραμάζοφ'' είναι επίσης το εκτενέστερο μυθιστόρημα του Ντοστογιέφσκι, φανερώνοντας ίσως την προσπάθεια του πατέρα να κρατήσει ζωντανό, δίπλα του, τον αδικοχαμένο Αλιόσα. ** Μανώλης Βελιτζανίδης<ref>Φιόντορ Ντοστογιέφσκι. ''Αδελφοί Καραμάζοφ.'' Μετάφραση από τα Ρωσικά: Ελένη Μπακοπούλου. Πρόλογος: Μανώλης Βελιτζανίδης. Ίνδικτος. Αθήνα. Δεύτερη έκδοση 2018. Πρώτη έκδοση 2011. σελ. 19.</ref>{{#tag:ref|Στις 18 Μαΐου 1878 έφυγε από τη ζωή ο Αλεξέι, ο τρίχρονος γιος του Φιόντορ Ντοστογιέφσκι, από την πρώτη κρίση επιληψίας.<ref>Φιόντορ Ντοστογιέφσκι. ''Αδελφοί Καραμάζοφ.'' Μετάφραση από τα Ρωσικά: Ελένη Μπακοπούλου. Πρόλογος: Μανώλης Βελιτζανίδης. Ίνδικτος. Αθήνα. Δεύτερη έκδοση 2018. Πρώτη έκδοση 2011. σελ. 18.</ref> Ο ''[[Άμλετ]]'' αναφέρεται τουλάχιστον έξι φορές στο μυθιστόρημα ''Αδελφοί Καραμάζοφ''.<ref>Φιόντορ Ντοστογιέφσκι. ''Αδελφοί Καραμάζοφ.'' Μετάφραση από τα Ρωσικά: Ελένη Μπακοπούλου. Πρόλογος: Μανώλης Βελιτζανίδης. Ίνδικτος. Αθήνα. Δεύτερη έκδοση 2018. Πρώτη έκδοση 2011. σελ. 42, 471, 785, 1306, 1348, 1363.</ref>|group="σημ."}} == Σημειώσεις == <references group="σημ." /> == Παραπομπές == <references /> == Εξωτερικοί σύνδεσμοι == {{βικιπαίδεια}} {{DEFAULTSORT:Αδελφοι Καραμαζοφ}} [[Κατηγορία:Λογοτεχνικά έργα]] [[Κατηγορία:Ρωσία]] 5f9wwfxpgp9o98rysjcf8ffsm543zip 38411 38410 2026-06-01T07:34:04Z Dionysus 2208 38411 wikitext text/x-wiki Το '''[[:w:Αδελφοί Καραμάζοφ|Αδελφοί Καραμάζοφ]]''' (ρωσικά: Бра́тья Карама́зовы, Brat'ya Karamazovy) είναι το τελευταίο μυθιστόρημα του Ρώσου συγγραφέα [[Φιόντορ Ντοστογιέφσκι]]. Η συγγραφή του έργου κράτησε κοντά δυο χρόνια (Μάρτιος 1878 - Νοέμβριος 1880), ενώ παράλληλα δημοσιευόταν σε συνέχειες στο περιοδικό Русскій Вѣстникъ («Ρώσος αγγελιοφόρος») από τον Ιανουάριο του 1879 ώς τον Νοέμβριο του 1880. Έχει χαρακτηριστεί ως φιλοσοφικό μυθιστόρημα που εμβαθύνει στις έννοιες του Θεού, της ελεύθερης βούλησης και της ηθικής, ενώ πολλοί θεωρητικοί της λογοτεχνίας το θεωρούν το καλύτερο μυθιστόρημα που έχει γραφτεί ποτέ. == Παραθέματα == * ... Η [[Ομορφιά]] είναι μια φοβερή και τρομερή υπόθεση. Και είναι τρομερή γιατί κανένας δεν μπόρεσε και κανένας δε θα μπορέσει ποτέ να την εξερευνήσει και γιατί ο [[Θεός]] δεν κάνει τίποτε άλλο από το να βάζει μπροστά μας άλυτα αινίγματα. Μέσα στην ομορφιά σμίγουν και οι δυο όχθες κι όλες οι αντίστροφες πορεύονται πλάι πλάι. Δεν είμαι μορφωμένος άνθρωπος, αδελφέ μου, αλλά έχω στοχαστεί πολύ πάνω σ' αυτό. Αληθινά, τριγυριζόμαστε από μυστήρια ατελεύτητα. Ένα πλήθος αινίγματα βαραίνουν τους ώμους μας. Τα μαντεύουμε όπως όπως και καταφέρνουμε να βγαίνουμε στεγνοί από το νερό. Αλλά η ομορφιά! Μου είναι ανυπόφορη η σκέψη ότι ένας άνθρωπος μ' ευγενική [[καρδιά]] και ανώτερο [[πνεύμα]] ξεκινάει τη ζωή του με το ιδανικό της Παναγίας και καταντάει στο ιδανικό των Σοδόμων. Κι αυτό που κάνει το πράγμα πιο φοβερό είναι ότι ο άνθρωπος με το ιδανικό των Σοδόμων δεν απαρνιέται μέσα στην [[ψυχή]] του το ιδανικό της Παναγίας και στα βάθη της καρδιάς του μπορεί ακόμα να φλέγεται, ειλικρινά να φλέγεται, από τη λαχτάρα του ωραίου ιδανικού, όπως την εποχή της παιδικής του αθωότητας. Ναι, η καρδιά του ανθρώπου είναι πλατιά, πάρα πολύ πλατιά. Θα προτιμούσα να είναι πιο στενή. Ένας διάβολος μονάχα ξέρει πώς να τα βγάλει πέρα μαζί της! Ό,τι η διάνοια θεωρεί ταπεινωτικό, η καρδιά συχνά το βρίσκει θαυμαστά ωραίο. Υπάρχει ομορφιά στα Σόδομα; Πίστεψέ με, πολλοί άνθρωποι βρίσκουν την ομορφιά στα Σόδομα. Το ήξερες αυτό το μυστικό; Το φοβερό είναι ότι η ομορφιά δεν είναι μόνο τρομερή αλλά και μυστηριώδης. Ο [[Θεός]] και ο [[Διάβολος]] μάχονται μέσα της και το πεδίο της μάχης τους είναι η καρδιά του ανθρώπου. Αλλά η καρδιά του ανθρώπου θέλει να μιλήσει μόνο για τον δικό της [[πόνος|πόνο]]. Άκουσε, τώρα, να σου πω τι λέει...<ref>Παρατίθεται στην αρχή του βιβλίου: Γιούκιο Μισίμα. ''Εξομολογήσεις μιας μάσκας.'' Μετάφραση Λουκάς Θεοδωρακόπουλος. Εκδόσεις Οδυσσέας. Αθήνα. 1994. Πρώτη έκδοση 1979.</ref> == Αποσπάσματα == Ακολουθούν ορισμένα αποσπάσματα από το μυθιστόρημα.<ref>Φιόντορ Ντοστογιέφσκι. ''Αδελφοί Καραμάζοφ.'' Μετάφραση από τα Ρωσικά: Ελένη Μπακοπούλου. Πρόλογος: Μανώλης Βελιτζανίδης. Ίνδικτος. Αθήνα. Δεύτερη έκδοση 2018. Πρώτη έκδοση 2011.</ref> * Όταν λοιπόν θα παραδεχτεί ότι όχι μόνον είναι χειρότερος όλων των λαϊκών, αλλά κι ένοχος για τους πάντες και τα πάντα, απέναντι σε όλους τους ανθρώπους, για όλα τα ανθρώπινα αμαρτήματα, τα παγκόσμια και τα ατομικά, μόνον τότε ο σκοπός της απομόνωσής μας θα έχει επιτευχθεί. (σελ. 332) * Εδώ μία μόνο σωτηρία υπάρχει: να πάρεις πάνω σου όλα τα ανθρώπινα αμαρτήματα. Φίλε μου, αυτό είναι στ' αλήθεια έτσι, καθότι με το που θα πάρεις πάνω σου ειλικρινά όλα τα αμαρτήματα, θα δεις αμέσως ότι έτσι είναι στην πραγματικότητα κι ότι ευθύνεσαι για όλους και για όλα. Ενώ αν φορτώνεις την τεμπελιά σου και την αδυναμία σου στους ανθρώπους, θα καταλήξεις να αποχτήσεις την αλαζονεία του σατανά και να γκρινιάζεις στον Θεό. (σελ. 626) == Είπαν για το έργο == * Ο ''[[Άμλετ]]'' είναι το εκτενέστερο σαιξπηρικό έργο, καθώς ο [[Ουίλλιαμ Σαίξπηρ|Σαίξπηρ]] αφοσιώθηκε στη δημιουργία ενός μοναδικού χαρακτήρα εν ονόματι του πρόωρα χαμένου γιου του Άμνετ. Οι ''Αδελφοί Καραμάζοφ'' είναι επίσης το εκτενέστερο μυθιστόρημα του Ντοστογιέφσκι, φανερώνοντας ίσως την προσπάθεια του πατέρα να κρατήσει ζωντανό, δίπλα του, τον αδικοχαμένο Αλιόσα. ** Μανώλης Βελιτζανίδης<ref>Φιόντορ Ντοστογιέφσκι. ''Αδελφοί Καραμάζοφ.'' Μετάφραση από τα Ρωσικά: Ελένη Μπακοπούλου. Πρόλογος: Μανώλης Βελιτζανίδης. Ίνδικτος. Αθήνα. Δεύτερη έκδοση 2018. Πρώτη έκδοση 2011. σελ. 19.</ref>{{#tag:ref|Στις 18 Μαΐου 1878 έφυγε από τη ζωή ο Αλεξέι, ο τρίχρονος γιος του Φιόντορ Ντοστογιέφσκι, από την πρώτη κρίση επιληψίας.<ref>Φιόντορ Ντοστογιέφσκι. ''Αδελφοί Καραμάζοφ.'' Μετάφραση από τα Ρωσικά: Ελένη Μπακοπούλου. Πρόλογος: Μανώλης Βελιτζανίδης. Ίνδικτος. Αθήνα. Δεύτερη έκδοση 2018. Πρώτη έκδοση 2011. σελ. 18.</ref> Ο ''[[Άμλετ]]'' αναφέρεται τουλάχιστον έξι φορές στο μυθιστόρημα ''Αδελφοί Καραμάζοφ''.<ref>Φιόντορ Ντοστογιέφσκι. ''Αδελφοί Καραμάζοφ.'' Μετάφραση από τα Ρωσικά: Ελένη Μπακοπούλου. Πρόλογος: Μανώλης Βελιτζανίδης. Ίνδικτος. Αθήνα. Δεύτερη έκδοση 2018. Πρώτη έκδοση 2011. σελ. 42, 471, 785, 1306, 1348, 1363.</ref>|group="σημ."}} == Σημειώσεις == <references group="σημ." /> == Παραπομπές == <references /> == Εξωτερικοί σύνδεσμοι == {{βικιπαίδεια}} {{DEFAULTSORT:Αδελφοι Καραμαζοφ}} [[Κατηγορία:Λογοτεχνικά έργα]] [[Κατηγορία:Ρωσία]] 6nyuqtjv9rnkuf5gkrh6l4u95crmqdk 38412 38411 2026-06-01T07:44:25Z Dionysus 2208 /* Αποσπάσματα */ 38412 wikitext text/x-wiki Το '''[[:w:Αδελφοί Καραμάζοφ|Αδελφοί Καραμάζοφ]]''' (ρωσικά: Бра́тья Карама́зовы, Brat'ya Karamazovy) είναι το τελευταίο μυθιστόρημα του Ρώσου συγγραφέα [[Φιόντορ Ντοστογιέφσκι]]. Η συγγραφή του έργου κράτησε κοντά δυο χρόνια (Μάρτιος 1878 - Νοέμβριος 1880), ενώ παράλληλα δημοσιευόταν σε συνέχειες στο περιοδικό Русскій Вѣстникъ («Ρώσος αγγελιοφόρος») από τον Ιανουάριο του 1879 ώς τον Νοέμβριο του 1880. Έχει χαρακτηριστεί ως φιλοσοφικό μυθιστόρημα που εμβαθύνει στις έννοιες του Θεού, της ελεύθερης βούλησης και της ηθικής, ενώ πολλοί θεωρητικοί της λογοτεχνίας το θεωρούν το καλύτερο μυθιστόρημα που έχει γραφτεί ποτέ. == Παραθέματα == * ... Η [[Ομορφιά]] είναι μια φοβερή και τρομερή υπόθεση. Και είναι τρομερή γιατί κανένας δεν μπόρεσε και κανένας δε θα μπορέσει ποτέ να την εξερευνήσει και γιατί ο [[Θεός]] δεν κάνει τίποτε άλλο από το να βάζει μπροστά μας άλυτα αινίγματα. Μέσα στην ομορφιά σμίγουν και οι δυο όχθες κι όλες οι αντίστροφες πορεύονται πλάι πλάι. Δεν είμαι μορφωμένος άνθρωπος, αδελφέ μου, αλλά έχω στοχαστεί πολύ πάνω σ' αυτό. Αληθινά, τριγυριζόμαστε από μυστήρια ατελεύτητα. Ένα πλήθος αινίγματα βαραίνουν τους ώμους μας. Τα μαντεύουμε όπως όπως και καταφέρνουμε να βγαίνουμε στεγνοί από το νερό. Αλλά η ομορφιά! Μου είναι ανυπόφορη η σκέψη ότι ένας άνθρωπος μ' ευγενική [[καρδιά]] και ανώτερο [[πνεύμα]] ξεκινάει τη ζωή του με το ιδανικό της Παναγίας και καταντάει στο ιδανικό των Σοδόμων. Κι αυτό που κάνει το πράγμα πιο φοβερό είναι ότι ο άνθρωπος με το ιδανικό των Σοδόμων δεν απαρνιέται μέσα στην [[ψυχή]] του το ιδανικό της Παναγίας και στα βάθη της καρδιάς του μπορεί ακόμα να φλέγεται, ειλικρινά να φλέγεται, από τη λαχτάρα του ωραίου ιδανικού, όπως την εποχή της παιδικής του αθωότητας. Ναι, η καρδιά του ανθρώπου είναι πλατιά, πάρα πολύ πλατιά. Θα προτιμούσα να είναι πιο στενή. Ένας διάβολος μονάχα ξέρει πώς να τα βγάλει πέρα μαζί της! Ό,τι η διάνοια θεωρεί ταπεινωτικό, η καρδιά συχνά το βρίσκει θαυμαστά ωραίο. Υπάρχει ομορφιά στα Σόδομα; Πίστεψέ με, πολλοί άνθρωποι βρίσκουν την ομορφιά στα Σόδομα. Το ήξερες αυτό το μυστικό; Το φοβερό είναι ότι η ομορφιά δεν είναι μόνο τρομερή αλλά και μυστηριώδης. Ο [[Θεός]] και ο [[Διάβολος]] μάχονται μέσα της και το πεδίο της μάχης τους είναι η καρδιά του ανθρώπου. Αλλά η καρδιά του ανθρώπου θέλει να μιλήσει μόνο για τον δικό της [[πόνος|πόνο]]. Άκουσε, τώρα, να σου πω τι λέει...<ref>Παρατίθεται στην αρχή του βιβλίου: Γιούκιο Μισίμα. ''Εξομολογήσεις μιας μάσκας.'' Μετάφραση Λουκάς Θεοδωρακόπουλος. Εκδόσεις Οδυσσέας. Αθήνα. 1994. Πρώτη έκδοση 1979.</ref> == Αποσπάσματα == Ακολουθούν ορισμένα αποσπάσματα από το μυθιστόρημα.<ref>Φιόντορ Ντοστογιέφσκι. ''Αδελφοί Καραμάζοφ.'' Μετάφραση από τα Ρωσικά: Ελένη Μπακοπούλου. Πρόλογος: Μανώλης Βελιτζανίδης. Ίνδικτος. Αθήνα. Δεύτερη έκδοση 2018. Πρώτη έκδοση 2011.</ref> * Περίμενε, θα πιω ένα ακόμα, κι ένα ακόμα, και θα σταματήσω. Κάτσε, με διέκοψες. Στο Μόκρογε, διερχόμενος, ρωτάω ένα γέρο κι εκείνος μου λέει: «Εμάς πλιότερον», λέει, «μας αρέσει καλύτερα να βιτσίζουμε τις τσούπρες για τιμωρία και βάζουμε τους νιους να τις βιτσίζουν. Μετά, κείνηνα που ο νιος βίτσισε σήμερα, αύριο τήνε παίρνει γυναίκα του, κι έτσι αυτό», λέει, «αρέσει και στις ίδιες τις τσούπρες». Τι [[Μαρκήσιος ντε Σαντ|μαρκήσιοι ντε Σαντ]], μου λες; Ό,τι και να πεις, είναι πνευματώδες. Να πάμε ίσως να δούμε; Αλιόσκα, κοκκίνισες; Μην ντρέπεσαι, μικρέ. Κρίμα που το μεσημέρι δεν κάθισα να φάω στου ηγούμενου και δεν είπα στους μοναχούς για το Μόκρογε. Αλιόσκα, μη θυμώνεις που πρόσβαλα το μεσημέρι τον ηγούμενό σου. Φίλε μου, με πιάνει θυμός. Αν ο Θεός υπάρχει, είμαι, φυσικά είμαι ένοχος και θα λογοδοτήσω, αλλά αν δεν υπάρχει καθόλου, νομίζεις ότι μόνον αυτό τους χρειάζεται των πατέρων εκεί πέρα; Στην περίπτωση αυτή, ξέρεις, θα ήταν λίγο ακόμα κι αν τους πάρουμε τα κεφάλια, διότι εμποδίζουν την εξέλιξη. (σελ. 278 - 279) * Όταν λοιπόν θα παραδεχτεί ότι όχι μόνον είναι χειρότερος όλων των λαϊκών, αλλά κι ένοχος για τους πάντες και τα πάντα, απέναντι σε όλους τους ανθρώπους, για όλα τα ανθρώπινα αμαρτήματα, τα παγκόσμια και τα ατομικά, μόνον τότε ο σκοπός της απομόνωσής μας θα έχει επιτευχθεί. (σελ. 332) * Εδώ μία μόνο σωτηρία υπάρχει: να πάρεις πάνω σου όλα τα ανθρώπινα αμαρτήματα. Φίλε μου, αυτό είναι στ' αλήθεια έτσι, καθότι με το που θα πάρεις πάνω σου ειλικρινά όλα τα αμαρτήματα, θα δεις αμέσως ότι έτσι είναι στην πραγματικότητα κι ότι ευθύνεσαι για όλους και για όλα. Ενώ αν φορτώνεις την τεμπελιά σου και την αδυναμία σου στους ανθρώπους, θα καταλήξεις να αποχτήσεις την αλαζονεία του σατανά και να γκρινιάζεις στον Θεό. (σελ. 626) == Είπαν για το έργο == * Ο ''[[Άμλετ]]'' είναι το εκτενέστερο σαιξπηρικό έργο, καθώς ο [[Ουίλλιαμ Σαίξπηρ|Σαίξπηρ]] αφοσιώθηκε στη δημιουργία ενός μοναδικού χαρακτήρα εν ονόματι του πρόωρα χαμένου γιου του Άμνετ. Οι ''Αδελφοί Καραμάζοφ'' είναι επίσης το εκτενέστερο μυθιστόρημα του Ντοστογιέφσκι, φανερώνοντας ίσως την προσπάθεια του πατέρα να κρατήσει ζωντανό, δίπλα του, τον αδικοχαμένο Αλιόσα. ** Μανώλης Βελιτζανίδης<ref>Φιόντορ Ντοστογιέφσκι. ''Αδελφοί Καραμάζοφ.'' Μετάφραση από τα Ρωσικά: Ελένη Μπακοπούλου. Πρόλογος: Μανώλης Βελιτζανίδης. Ίνδικτος. Αθήνα. Δεύτερη έκδοση 2018. Πρώτη έκδοση 2011. σελ. 19.</ref>{{#tag:ref|Στις 18 Μαΐου 1878 έφυγε από τη ζωή ο Αλεξέι, ο τρίχρονος γιος του Φιόντορ Ντοστογιέφσκι, από την πρώτη κρίση επιληψίας.<ref>Φιόντορ Ντοστογιέφσκι. ''Αδελφοί Καραμάζοφ.'' Μετάφραση από τα Ρωσικά: Ελένη Μπακοπούλου. Πρόλογος: Μανώλης Βελιτζανίδης. Ίνδικτος. Αθήνα. Δεύτερη έκδοση 2018. Πρώτη έκδοση 2011. σελ. 18.</ref> Ο ''[[Άμλετ]]'' αναφέρεται τουλάχιστον έξι φορές στο μυθιστόρημα ''Αδελφοί Καραμάζοφ''.<ref>Φιόντορ Ντοστογιέφσκι. ''Αδελφοί Καραμάζοφ.'' Μετάφραση από τα Ρωσικά: Ελένη Μπακοπούλου. Πρόλογος: Μανώλης Βελιτζανίδης. Ίνδικτος. Αθήνα. Δεύτερη έκδοση 2018. Πρώτη έκδοση 2011. σελ. 42, 471, 785, 1306, 1348, 1363.</ref>|group="σημ."}} == Σημειώσεις == <references group="σημ." /> == Παραπομπές == <references /> == Εξωτερικοί σύνδεσμοι == {{βικιπαίδεια}} {{DEFAULTSORT:Αδελφοι Καραμαζοφ}} [[Κατηγορία:Λογοτεχνικά έργα]] [[Κατηγορία:Ρωσία]] 4f5itc7ia7wdbwggy5c1q8b0s615cc6 38413 38412 2026-06-01T08:00:36Z Dionysus 2208 /* Αποσπάσματα */ 38413 wikitext text/x-wiki Το '''[[:w:Αδελφοί Καραμάζοφ|Αδελφοί Καραμάζοφ]]''' (ρωσικά: Бра́тья Карама́зовы, Brat'ya Karamazovy) είναι το τελευταίο μυθιστόρημα του Ρώσου συγγραφέα [[Φιόντορ Ντοστογιέφσκι]]. Η συγγραφή του έργου κράτησε κοντά δυο χρόνια (Μάρτιος 1878 - Νοέμβριος 1880), ενώ παράλληλα δημοσιευόταν σε συνέχειες στο περιοδικό Русскій Вѣстникъ («Ρώσος αγγελιοφόρος») από τον Ιανουάριο του 1879 ώς τον Νοέμβριο του 1880. Έχει χαρακτηριστεί ως φιλοσοφικό μυθιστόρημα που εμβαθύνει στις έννοιες του Θεού, της ελεύθερης βούλησης και της ηθικής, ενώ πολλοί θεωρητικοί της λογοτεχνίας το θεωρούν το καλύτερο μυθιστόρημα που έχει γραφτεί ποτέ. == Παραθέματα == * ... Η [[Ομορφιά]] είναι μια φοβερή και τρομερή υπόθεση. Και είναι τρομερή γιατί κανένας δεν μπόρεσε και κανένας δε θα μπορέσει ποτέ να την εξερευνήσει και γιατί ο [[Θεός]] δεν κάνει τίποτε άλλο από το να βάζει μπροστά μας άλυτα αινίγματα. Μέσα στην ομορφιά σμίγουν και οι δυο όχθες κι όλες οι αντίστροφες πορεύονται πλάι πλάι. Δεν είμαι μορφωμένος άνθρωπος, αδελφέ μου, αλλά έχω στοχαστεί πολύ πάνω σ' αυτό. Αληθινά, τριγυριζόμαστε από μυστήρια ατελεύτητα. Ένα πλήθος αινίγματα βαραίνουν τους ώμους μας. Τα μαντεύουμε όπως όπως και καταφέρνουμε να βγαίνουμε στεγνοί από το νερό. Αλλά η ομορφιά! Μου είναι ανυπόφορη η σκέψη ότι ένας άνθρωπος μ' ευγενική [[καρδιά]] και ανώτερο [[πνεύμα]] ξεκινάει τη ζωή του με το ιδανικό της Παναγίας και καταντάει στο ιδανικό των Σοδόμων. Κι αυτό που κάνει το πράγμα πιο φοβερό είναι ότι ο άνθρωπος με το ιδανικό των Σοδόμων δεν απαρνιέται μέσα στην [[ψυχή]] του το ιδανικό της Παναγίας και στα βάθη της καρδιάς του μπορεί ακόμα να φλέγεται, ειλικρινά να φλέγεται, από τη λαχτάρα του ωραίου ιδανικού, όπως την εποχή της παιδικής του αθωότητας. Ναι, η καρδιά του ανθρώπου είναι πλατιά, πάρα πολύ πλατιά. Θα προτιμούσα να είναι πιο στενή. Ένας διάβολος μονάχα ξέρει πώς να τα βγάλει πέρα μαζί της! Ό,τι η διάνοια θεωρεί ταπεινωτικό, η καρδιά συχνά το βρίσκει θαυμαστά ωραίο. Υπάρχει ομορφιά στα Σόδομα; Πίστεψέ με, πολλοί άνθρωποι βρίσκουν την ομορφιά στα Σόδομα. Το ήξερες αυτό το μυστικό; Το φοβερό είναι ότι η ομορφιά δεν είναι μόνο τρομερή αλλά και μυστηριώδης. Ο [[Θεός]] και ο [[Διάβολος]] μάχονται μέσα της και το πεδίο της μάχης τους είναι η καρδιά του ανθρώπου. Αλλά η καρδιά του ανθρώπου θέλει να μιλήσει μόνο για τον δικό της [[πόνος|πόνο]]. Άκουσε, τώρα, να σου πω τι λέει...<ref>Παρατίθεται στην αρχή του βιβλίου: Γιούκιο Μισίμα. ''Εξομολογήσεις μιας μάσκας.'' Μετάφραση Λουκάς Θεοδωρακόπουλος. Εκδόσεις Οδυσσέας. Αθήνα. 1994. Πρώτη έκδοση 1979.</ref> == Αποσπάσματα == Ακολουθούν ορισμένα αποσπάσματα από το μυθιστόρημα.<ref>Φιόντορ Ντοστογιέφσκι. ''Αδελφοί Καραμάζοφ.'' Μετάφραση από τα Ρωσικά: Ελένη Μπακοπούλου. Πρόλογος: Μανώλης Βελιτζανίδης. Ίνδικτος. Αθήνα. Δεύτερη έκδοση 2018. Πρώτη έκδοση 2011.</ref> * Περίμενε, θα πιω ένα ακόμα, κι ένα ακόμα, και θα σταματήσω. Κάτσε, με διέκοψες. Στο Μόκρογε, διερχόμενος, ρωτάω ένα γέρο κι εκείνος μου λέει: «Εμάς πλιότερον», λέει, «μας αρέσει καλύτερα να βιτσίζουμε τις τσούπρες για τιμωρία και βάζουμε τους νιους να τις βιτσίζουν. Μετά, κείνηνα που ο νιος βίτσισε σήμερα, αύριο τήνε παίρνει γυναίκα του, κι έτσι αυτό», λέει, «αρέσει και στις ίδιες τις τσούπρες». Τι [[Μαρκήσιος ντε Σαντ|μαρκήσιοι ντε Σαντ]], μου λες; Ό,τι και να πεις, είναι πνευματώδες. Να πάμε ίσως να δούμε; Αλιόσκα, κοκκίνισες; Μην ντρέπεσαι, μικρέ. Κρίμα που το μεσημέρι δεν κάθισα να φάω στου ηγούμενου και δεν είπα στους μοναχούς για το Μόκρογε. Αλιόσκα, μη θυμώνεις που πρόσβαλα το μεσημέρι τον ηγούμενό σου. Φίλε μου, με πιάνει θυμός. Αν ο Θεός υπάρχει, είμαι, φυσικά είμαι ένοχος και θα λογοδοτήσω, αλλά αν δεν υπάρχει καθόλου, νομίζεις ότι μόνον αυτό τους χρειάζεται των πατέρων εκεί πέρα; Στην περίπτωση αυτή, ξέρεις, θα ήταν λίγο ακόμα κι αν τους πάρουμε τα κεφάλια, διότι εμποδίζουν την εξέλιξη. (σελ. 278 - 279) * Όταν λοιπόν θα παραδεχτεί ότι όχι μόνον είναι χειρότερος όλων των λαϊκών, αλλά κι ένοχος για τους πάντες και τα πάντα, απέναντι σε όλους τους ανθρώπους, για όλα τα ανθρώπινα αμαρτήματα, τα παγκόσμια και τα ατομικά, μόνον τότε ο σκοπός της απομόνωσής μας θα έχει επιτευχθεί. (σελ. 332) * Εδώ μία μόνο σωτηρία υπάρχει: να πάρεις πάνω σου όλα τα ανθρώπινα αμαρτήματα. Φίλε μου, αυτό είναι στ' αλήθεια έτσι, καθότι με το που θα πάρεις πάνω σου ειλικρινά όλα τα αμαρτήματα, θα δεις αμέσως ότι έτσι είναι στην πραγματικότητα κι ότι ευθύνεσαι για όλους και για όλα. Ενώ αν φορτώνεις την τεμπελιά σου και την αδυναμία σου στους ανθρώπους, θα καταλήξεις να αποχτήσεις την αλαζονεία του σατανά και να γκρινιάζεις στον Θεό. (σελ. 626) * Ποιος, ας πούμε, θα μπορούσε να βγάλει άκρη ποιος από αυτούς είναι ο φταίχτης και να υπολογίσει ποιος σε ποιον οφείλει μέσα σ' αυτό τον ακατανόητο καραμαζοφισμό, στο [[χάος]] του οποίου κανείς δεν μπορούσε ούτε να καταλάβει τον [[εαυτός|εαυτό]] του ούτε να προσδιοριστεί; (σελ. 1255) * ... και μπορεί άραγε ο Καραμάζοφ να σκεφτεί όπως ο [[Άμλετ]] για το τι θα γίνει εκεί; Όχι, κύριοι ένορκοι, εκείνοι έχουν τους Άμλετ, κι εμείς, για την ώρα, τους Καραμάζοφ! (σελ. 1348) * Κι όλο εκφοβίζει, προσέξτε το αυτό, όλο εκφοβίζει. Αυτό για την τρόικα το θυμάστε; «Εκεί έχουν τους Άμλετ, εδώ έχουμε τους Καραμάζοφ!» Αυτό ήταν έξυπνο. (σελ. 1363) == Είπαν για το έργο == * Ο ''[[Άμλετ]]'' είναι το εκτενέστερο σαιξπηρικό έργο, καθώς ο [[Ουίλλιαμ Σαίξπηρ|Σαίξπηρ]] αφοσιώθηκε στη δημιουργία ενός μοναδικού χαρακτήρα εν ονόματι του πρόωρα χαμένου γιου του Άμνετ. Οι ''Αδελφοί Καραμάζοφ'' είναι επίσης το εκτενέστερο μυθιστόρημα του Ντοστογιέφσκι, φανερώνοντας ίσως την προσπάθεια του πατέρα να κρατήσει ζωντανό, δίπλα του, τον αδικοχαμένο Αλιόσα. ** Μανώλης Βελιτζανίδης<ref>Φιόντορ Ντοστογιέφσκι. ''Αδελφοί Καραμάζοφ.'' Μετάφραση από τα Ρωσικά: Ελένη Μπακοπούλου. Πρόλογος: Μανώλης Βελιτζανίδης. Ίνδικτος. Αθήνα. Δεύτερη έκδοση 2018. Πρώτη έκδοση 2011. σελ. 19.</ref>{{#tag:ref|Στις 18 Μαΐου 1878 έφυγε από τη ζωή ο Αλεξέι, ο τρίχρονος γιος του Φιόντορ Ντοστογιέφσκι, από την πρώτη κρίση επιληψίας.<ref>Φιόντορ Ντοστογιέφσκι. ''Αδελφοί Καραμάζοφ.'' Μετάφραση από τα Ρωσικά: Ελένη Μπακοπούλου. Πρόλογος: Μανώλης Βελιτζανίδης. Ίνδικτος. Αθήνα. Δεύτερη έκδοση 2018. Πρώτη έκδοση 2011. σελ. 18.</ref> Ο ''[[Άμλετ]]'' αναφέρεται τουλάχιστον έξι φορές στο μυθιστόρημα ''Αδελφοί Καραμάζοφ''.<ref>Φιόντορ Ντοστογιέφσκι. ''Αδελφοί Καραμάζοφ.'' Μετάφραση από τα Ρωσικά: Ελένη Μπακοπούλου. Πρόλογος: Μανώλης Βελιτζανίδης. Ίνδικτος. Αθήνα. Δεύτερη έκδοση 2018. Πρώτη έκδοση 2011. σελ. 42, 471, 785, 1306, 1348, 1363.</ref>|group="σημ."}} == Σημειώσεις == <references group="σημ." /> == Παραπομπές == <references /> == Εξωτερικοί σύνδεσμοι == {{βικιπαίδεια}} {{DEFAULTSORT:Αδελφοι Καραμαζοφ}} [[Κατηγορία:Λογοτεχνικά έργα]] [[Κατηγορία:Ρωσία]] gedgkoujc31emdt8qra4wj1kot862fk 38414 38413 2026-06-01T08:09:03Z Dionysus 2208 /* Αποσπάσματα */ 38414 wikitext text/x-wiki Το '''[[:w:Αδελφοί Καραμάζοφ|Αδελφοί Καραμάζοφ]]''' (ρωσικά: Бра́тья Карама́зовы, Brat'ya Karamazovy) είναι το τελευταίο μυθιστόρημα του Ρώσου συγγραφέα [[Φιόντορ Ντοστογιέφσκι]]. Η συγγραφή του έργου κράτησε κοντά δυο χρόνια (Μάρτιος 1878 - Νοέμβριος 1880), ενώ παράλληλα δημοσιευόταν σε συνέχειες στο περιοδικό Русскій Вѣстникъ («Ρώσος αγγελιοφόρος») από τον Ιανουάριο του 1879 ώς τον Νοέμβριο του 1880. Έχει χαρακτηριστεί ως φιλοσοφικό μυθιστόρημα που εμβαθύνει στις έννοιες του Θεού, της ελεύθερης βούλησης και της ηθικής, ενώ πολλοί θεωρητικοί της λογοτεχνίας το θεωρούν το καλύτερο μυθιστόρημα που έχει γραφτεί ποτέ. == Παραθέματα == * ... Η [[Ομορφιά]] είναι μια φοβερή και τρομερή υπόθεση. Και είναι τρομερή γιατί κανένας δεν μπόρεσε και κανένας δε θα μπορέσει ποτέ να την εξερευνήσει και γιατί ο [[Θεός]] δεν κάνει τίποτε άλλο από το να βάζει μπροστά μας άλυτα αινίγματα. Μέσα στην ομορφιά σμίγουν και οι δυο όχθες κι όλες οι αντίστροφες πορεύονται πλάι πλάι. Δεν είμαι μορφωμένος άνθρωπος, αδελφέ μου, αλλά έχω στοχαστεί πολύ πάνω σ' αυτό. Αληθινά, τριγυριζόμαστε από μυστήρια ατελεύτητα. Ένα πλήθος αινίγματα βαραίνουν τους ώμους μας. Τα μαντεύουμε όπως όπως και καταφέρνουμε να βγαίνουμε στεγνοί από το νερό. Αλλά η ομορφιά! Μου είναι ανυπόφορη η σκέψη ότι ένας άνθρωπος μ' ευγενική [[καρδιά]] και ανώτερο [[πνεύμα]] ξεκινάει τη ζωή του με το ιδανικό της Παναγίας και καταντάει στο ιδανικό των Σοδόμων. Κι αυτό που κάνει το πράγμα πιο φοβερό είναι ότι ο άνθρωπος με το ιδανικό των Σοδόμων δεν απαρνιέται μέσα στην [[ψυχή]] του το ιδανικό της Παναγίας και στα βάθη της καρδιάς του μπορεί ακόμα να φλέγεται, ειλικρινά να φλέγεται, από τη λαχτάρα του ωραίου ιδανικού, όπως την εποχή της παιδικής του αθωότητας. Ναι, η καρδιά του ανθρώπου είναι πλατιά, πάρα πολύ πλατιά. Θα προτιμούσα να είναι πιο στενή. Ένας διάβολος μονάχα ξέρει πώς να τα βγάλει πέρα μαζί της! Ό,τι η διάνοια θεωρεί ταπεινωτικό, η καρδιά συχνά το βρίσκει θαυμαστά ωραίο. Υπάρχει ομορφιά στα Σόδομα; Πίστεψέ με, πολλοί άνθρωποι βρίσκουν την ομορφιά στα Σόδομα. Το ήξερες αυτό το μυστικό; Το φοβερό είναι ότι η ομορφιά δεν είναι μόνο τρομερή αλλά και μυστηριώδης. Ο [[Θεός]] και ο [[Διάβολος]] μάχονται μέσα της και το πεδίο της μάχης τους είναι η καρδιά του ανθρώπου. Αλλά η καρδιά του ανθρώπου θέλει να μιλήσει μόνο για τον δικό της [[πόνος|πόνο]]. Άκουσε, τώρα, να σου πω τι λέει...<ref>Παρατίθεται στην αρχή του βιβλίου: Γιούκιο Μισίμα. ''Εξομολογήσεις μιας μάσκας.'' Μετάφραση Λουκάς Θεοδωρακόπουλος. Εκδόσεις Οδυσσέας. Αθήνα. 1994. Πρώτη έκδοση 1979.</ref> == Αποσπάσματα == Ακολουθούν ορισμένα αποσπάσματα από το μυθιστόρημα.<ref>Φιόντορ Ντοστογιέφσκι. ''Αδελφοί Καραμάζοφ.'' Μετάφραση από τα Ρωσικά: Ελένη Μπακοπούλου. Πρόλογος: Μανώλης Βελιτζανίδης. Ίνδικτος. Αθήνα. Δεύτερη έκδοση 2018. Πρώτη έκδοση 2011.</ref> * Περίμενε, θα πιω ένα ακόμα, κι ένα ακόμα, και θα σταματήσω. Κάτσε, με διέκοψες. Στο Μόκρογε, διερχόμενος, ρωτάω ένα γέρο κι εκείνος μου λέει: «Εμάς πλιότερον», λέει, «μας αρέσει καλύτερα να βιτσίζουμε τις τσούπρες για τιμωρία και βάζουμε τους νιους να τις βιτσίζουν. Μετά, κείνηνα που ο νιος βίτσισε σήμερα, αύριο τήνε παίρνει γυναίκα του, κι έτσι αυτό», λέει, «αρέσει και στις ίδιες τις τσούπρες». Τι [[Μαρκήσιος ντε Σαντ|μαρκήσιοι ντε Σαντ]], μου λες; Ό,τι και να πεις, είναι πνευματώδες. Να πάμε ίσως να δούμε; Αλιόσκα, κοκκίνισες; Μην ντρέπεσαι, μικρέ. Κρίμα που το μεσημέρι δεν κάθισα να φάω στου ηγούμενου και δεν είπα στους μοναχούς για το Μόκρογε. Αλιόσκα, μη θυμώνεις που πρόσβαλα το μεσημέρι τον ηγούμενό σου. Φίλε μου, με πιάνει θυμός. Αν ο Θεός υπάρχει, είμαι, φυσικά είμαι ένοχος και θα λογοδοτήσω, αλλά αν δεν υπάρχει καθόλου, νομίζεις ότι μόνον αυτό τους χρειάζεται των πατέρων εκεί πέρα; Στην περίπτωση αυτή, ξέρεις, θα ήταν λίγο ακόμα κι αν τους πάρουμε τα κεφάλια, διότι εμποδίζουν την εξέλιξη. (σελ. 278 - 279) * Όταν λοιπόν θα παραδεχτεί ότι όχι μόνον είναι χειρότερος όλων των λαϊκών, αλλά κι ένοχος για τους πάντες και τα πάντα, απέναντι σε όλους τους ανθρώπους, για όλα τα ανθρώπινα αμαρτήματα, τα παγκόσμια και τα ατομικά, μόνον τότε ο σκοπός της απομόνωσής μας θα έχει επιτευχθεί. (σελ. 332) * Ξέρεις, καλέ μου, υπήρχε ένας γέρο-αμαρτωλός τον δέκατο όγδοο αιώνα, που είχε πει ότι αν δεν υπήρχε [[Θεός]] θα έπρεπε να τον επινοήσουμε, s'il n'existait pas Dieu il faudrait l'inventer. Πράγματι, ο [[άνθρωπος]] επινόησε τον Θεό. Και δεν ήταν αυτό το παράξενο, δεν ήταν αυτό το αξιοθαύμαστο, ότι ο Θεός στ' [[αλήθεια]] υπάρχει, μα το αξιοθαύμαστο ήταν ότι αυτή η [[σκέψη]] –η σκέψη για την αναγκαιότητα του Θεού– μπόρεσε και τρύπωσε στο [[μυαλό]] ενός τόσο άγριου και κακού [[ζώο|ζώου]] όπως ο άνθρωπος, κι είναι τόσο ιερή, είναι τόσο συγκινητική, είναι τόσο σοφή, και τιμά τόσο τον άνθρωπο. Όσο για μένα, εδώ και καιρό έχω αποφασίσει να μη σκέφτομαι το αν ο άνθρωπος έφτιαξε τον Θεό ή ο Θεός τον άνθρωπο. (σελ. 462 - 463) * Εδώ μία μόνο σωτηρία υπάρχει: να πάρεις πάνω σου όλα τα ανθρώπινα αμαρτήματα. Φίλε μου, αυτό είναι στ' αλήθεια έτσι, καθότι με το που θα πάρεις πάνω σου ειλικρινά όλα τα αμαρτήματα, θα δεις αμέσως ότι έτσι είναι στην πραγματικότητα κι ότι ευθύνεσαι για όλους και για όλα. Ενώ αν φορτώνεις την τεμπελιά σου και την αδυναμία σου στους ανθρώπους, θα καταλήξεις να αποχτήσεις την αλαζονεία του σατανά και να γκρινιάζεις στον Θεό. (σελ. 626) * Ποιος, ας πούμε, θα μπορούσε να βγάλει άκρη ποιος από αυτούς είναι ο φταίχτης και να υπολογίσει ποιος σε ποιον οφείλει μέσα σ' αυτό τον ακατανόητο καραμαζοφισμό, στο [[χάος]] του οποίου κανείς δεν μπορούσε ούτε να καταλάβει τον [[εαυτός|εαυτό]] του ούτε να προσδιοριστεί; (σελ. 1255) * ... και μπορεί άραγε ο Καραμάζοφ να σκεφτεί όπως ο [[Άμλετ]] για το τι θα γίνει εκεί; Όχι, κύριοι ένορκοι, εκείνοι έχουν τους Άμλετ, κι εμείς, για την ώρα, τους Καραμάζοφ! (σελ. 1348) * Κι όλο εκφοβίζει, προσέξτε το αυτό, όλο εκφοβίζει. Αυτό για την τρόικα το θυμάστε; «Εκεί έχουν τους Άμλετ, εδώ έχουμε τους Καραμάζοφ!» Αυτό ήταν έξυπνο. (σελ. 1363) == Είπαν για το έργο == * Ο ''[[Άμλετ]]'' είναι το εκτενέστερο σαιξπηρικό έργο, καθώς ο [[Ουίλλιαμ Σαίξπηρ|Σαίξπηρ]] αφοσιώθηκε στη δημιουργία ενός μοναδικού χαρακτήρα εν ονόματι του πρόωρα χαμένου γιου του Άμνετ. Οι ''Αδελφοί Καραμάζοφ'' είναι επίσης το εκτενέστερο μυθιστόρημα του Ντοστογιέφσκι, φανερώνοντας ίσως την προσπάθεια του πατέρα να κρατήσει ζωντανό, δίπλα του, τον αδικοχαμένο Αλιόσα. ** Μανώλης Βελιτζανίδης<ref>Φιόντορ Ντοστογιέφσκι. ''Αδελφοί Καραμάζοφ.'' Μετάφραση από τα Ρωσικά: Ελένη Μπακοπούλου. Πρόλογος: Μανώλης Βελιτζανίδης. Ίνδικτος. Αθήνα. Δεύτερη έκδοση 2018. Πρώτη έκδοση 2011. σελ. 19.</ref>{{#tag:ref|Στις 18 Μαΐου 1878 έφυγε από τη ζωή ο Αλεξέι, ο τρίχρονος γιος του Φιόντορ Ντοστογιέφσκι, από την πρώτη κρίση επιληψίας.<ref>Φιόντορ Ντοστογιέφσκι. ''Αδελφοί Καραμάζοφ.'' Μετάφραση από τα Ρωσικά: Ελένη Μπακοπούλου. Πρόλογος: Μανώλης Βελιτζανίδης. Ίνδικτος. Αθήνα. Δεύτερη έκδοση 2018. Πρώτη έκδοση 2011. σελ. 18.</ref> Ο ''[[Άμλετ]]'' αναφέρεται τουλάχιστον έξι φορές στο μυθιστόρημα ''Αδελφοί Καραμάζοφ''.<ref>Φιόντορ Ντοστογιέφσκι. ''Αδελφοί Καραμάζοφ.'' Μετάφραση από τα Ρωσικά: Ελένη Μπακοπούλου. Πρόλογος: Μανώλης Βελιτζανίδης. Ίνδικτος. Αθήνα. Δεύτερη έκδοση 2018. Πρώτη έκδοση 2011. σελ. 42, 471, 785, 1306, 1348, 1363.</ref>|group="σημ."}} == Σημειώσεις == <references group="σημ." /> == Παραπομπές == <references /> == Εξωτερικοί σύνδεσμοι == {{βικιπαίδεια}} {{DEFAULTSORT:Αδελφοι Καραμαζοφ}} [[Κατηγορία:Λογοτεχνικά έργα]] [[Κατηγορία:Ρωσία]] pk6236rgb2bljf1b42xql7zq0nf8qys 38416 38414 2026-06-01T10:38:17Z Dionysus 2208 38416 wikitext text/x-wiki Το '''[[:w:Αδελφοί Καραμάζοφ|Αδελφοί Καραμάζοφ]]''' (ρωσικά: Бра́тья Карама́зовы, Brat'ya Karamazovy) είναι το τελευταίο μυθιστόρημα του Ρώσου συγγραφέα [[Φιόντορ Ντοστογιέφσκι]]. Η συγγραφή του έργου κράτησε κοντά δυο χρόνια (Μάρτιος 1878 - Νοέμβριος 1880), ενώ παράλληλα δημοσιευόταν σε συνέχειες στο περιοδικό Русскій Вѣстникъ («Ρώσος αγγελιοφόρος») από τον Ιανουάριο του 1879 ώς τον Νοέμβριο του 1880. Έχει χαρακτηριστεί ως φιλοσοφικό μυθιστόρημα που εμβαθύνει στις έννοιες του Θεού, της ελεύθερης βούλησης και της ηθικής, ενώ πολλοί θεωρητικοί της λογοτεχνίας το θεωρούν το καλύτερο μυθιστόρημα που έχει γραφτεί ποτέ. == Παραθέματα == * ... Η [[Ομορφιά]] είναι μια φοβερή και τρομερή υπόθεση. Και είναι τρομερή γιατί κανένας δεν μπόρεσε και κανένας δε θα μπορέσει ποτέ να την εξερευνήσει και γιατί ο [[Θεός]] δεν κάνει τίποτε άλλο από το να βάζει μπροστά μας άλυτα αινίγματα. Μέσα στην ομορφιά σμίγουν και οι δυο όχθες κι όλες οι αντίστροφες πορεύονται πλάι πλάι. Δεν είμαι μορφωμένος άνθρωπος, αδελφέ μου, αλλά έχω στοχαστεί πολύ πάνω σ' αυτό. Αληθινά, τριγυριζόμαστε από μυστήρια ατελεύτητα. Ένα πλήθος αινίγματα βαραίνουν τους ώμους μας. Τα μαντεύουμε όπως όπως και καταφέρνουμε να βγαίνουμε στεγνοί από το νερό. Αλλά η ομορφιά! Μου είναι ανυπόφορη η σκέψη ότι ένας άνθρωπος μ' ευγενική [[καρδιά]] και ανώτερο [[πνεύμα]] ξεκινάει τη ζωή του με το ιδανικό της Παναγίας και καταντάει στο ιδανικό των Σοδόμων. Κι αυτό που κάνει το πράγμα πιο φοβερό είναι ότι ο άνθρωπος με το ιδανικό των Σοδόμων δεν απαρνιέται μέσα στην [[ψυχή]] του το ιδανικό της Παναγίας και στα βάθη της καρδιάς του μπορεί ακόμα να φλέγεται, ειλικρινά να φλέγεται, από τη λαχτάρα του ωραίου ιδανικού, όπως την εποχή της παιδικής του αθωότητας. Ναι, η καρδιά του ανθρώπου είναι πλατιά, πάρα πολύ πλατιά. Θα προτιμούσα να είναι πιο στενή. Ένας διάβολος μονάχα ξέρει πώς να τα βγάλει πέρα μαζί της! Ό,τι η διάνοια θεωρεί ταπεινωτικό, η καρδιά συχνά το βρίσκει θαυμαστά ωραίο. Υπάρχει ομορφιά στα Σόδομα; Πίστεψέ με, πολλοί άνθρωποι βρίσκουν την ομορφιά στα Σόδομα. Το ήξερες αυτό το μυστικό; Το φοβερό είναι ότι η ομορφιά δεν είναι μόνο τρομερή αλλά και μυστηριώδης. Ο [[Θεός]] και ο [[Διάβολος]] μάχονται μέσα της και το πεδίο της μάχης τους είναι η καρδιά του ανθρώπου. Αλλά η καρδιά του ανθρώπου θέλει να μιλήσει μόνο για τον δικό της [[πόνος|πόνο]]. Άκουσε, τώρα, να σου πω τι λέει...<ref>Παρατίθεται στην αρχή του βιβλίου: Γιούκιο Μισίμα. ''Εξομολογήσεις μιας μάσκας.'' Μετάφραση Λουκάς Θεοδωρακόπουλος. Εκδόσεις Οδυσσέας. Αθήνα. 1994. Πρώτη έκδοση 1979.</ref> == Αποσπάσματα == Ακολουθούν ορισμένα αποσπάσματα από το μυθιστόρημα.<ref>Φιόντορ Ντοστογιέφσκι. ''Αδελφοί Καραμάζοφ.'' Μετάφραση από τα Ρωσικά: Ελένη Μπακοπούλου. Πρόλογος: Μανώλης Βελιτζανίδης. Ίνδικτος. Αθήνα. Δεύτερη έκδοση 2018. Πρώτη έκδοση 2011.</ref> * Σ' αυτό έγκειται όλη η καραμαζοφική ουσία σας: φιλήδονοι, φιλοχρήματοι και σαλοί! (σελ. 178) * Περίμενε, θα πιω ένα ακόμα, κι ένα ακόμα, και θα σταματήσω. Κάτσε, με διέκοψες. Στο Μόκρογε, διερχόμενος, ρωτάω ένα γέρο κι εκείνος μου λέει: «Εμάς πλιότερον», λέει, «μας αρέσει καλύτερα να βιτσίζουμε τις τσούπρες για τιμωρία και βάζουμε τους νιους να τις βιτσίζουν. Μετά, κείνηνα που ο νιος βίτσισε σήμερα, αύριο τήνε παίρνει γυναίκα του, κι έτσι αυτό», λέει, «αρέσει και στις ίδιες τις τσούπρες». Τι [[Μαρκήσιος ντε Σαντ|μαρκήσιοι ντε Σαντ]], μου λες; Ό,τι και να πεις, είναι πνευματώδες. Να πάμε ίσως να δούμε; Αλιόσκα, κοκκίνισες; Μην ντρέπεσαι, μικρέ. Κρίμα που το μεσημέρι δεν κάθισα να φάω στου ηγούμενου και δεν είπα στους μοναχούς για το Μόκρογε. Αλιόσκα, μη θυμώνεις που πρόσβαλα το μεσημέρι τον ηγούμενό σου. Φίλε μου, με πιάνει θυμός. Αν ο Θεός υπάρχει, είμαι, φυσικά είμαι ένοχος και θα λογοδοτήσω, αλλά αν δεν υπάρχει καθόλου, νομίζεις ότι μόνον αυτό τους χρειάζεται των πατέρων εκεί πέρα; Στην περίπτωση αυτή, ξέρεις, θα ήταν λίγο ακόμα κι αν τους πάρουμε τα κεφάλια, διότι εμποδίζουν την εξέλιξη. (σελ. 278 - 279) * Όταν λοιπόν θα παραδεχτεί ότι όχι μόνον είναι χειρότερος όλων των λαϊκών, αλλά κι ένοχος για τους πάντες και τα πάντα, απέναντι σε όλους τους ανθρώπους, για όλα τα ανθρώπινα αμαρτήματα, τα παγκόσμια και τα ατομικά, μόνον τότε ο σκοπός της απομόνωσής μας θα έχει επιτευχθεί. (σελ. 332) * Ξέρεις, καλέ μου, υπήρχε ένας γέρο-αμαρτωλός τον δέκατο όγδοο αιώνα, που είχε πει ότι αν δεν υπήρχε [[Θεός]] θα έπρεπε να τον επινοήσουμε, s'il n'existait pas Dieu il faudrait l'inventer. Πράγματι, ο [[άνθρωπος]] επινόησε τον Θεό. Και δεν ήταν αυτό το παράξενο, δεν ήταν αυτό το αξιοθαύμαστο, ότι ο Θεός στ' [[αλήθεια]] υπάρχει, μα το αξιοθαύμαστο ήταν ότι αυτή η [[σκέψη]] –η σκέψη για την αναγκαιότητα του Θεού– μπόρεσε και τρύπωσε στο [[μυαλό]] ενός τόσο άγριου και κακού [[ζώο|ζώου]] όπως ο άνθρωπος, κι είναι τόσο ιερή, είναι τόσο συγκινητική, είναι τόσο σοφή, και τιμά τόσο τον άνθρωπο. Όσο για μένα, εδώ και καιρό έχω αποφασίσει να μη σκέφτομαι το αν ο άνθρωπος έφτιαξε τον Θεό ή ο Θεός τον άνθρωπο. (σελ. 462 - 463) * Εδώ μία μόνο σωτηρία υπάρχει: να πάρεις πάνω σου όλα τα ανθρώπινα αμαρτήματα. Φίλε μου, αυτό είναι στ' αλήθεια έτσι, καθότι με το που θα πάρεις πάνω σου ειλικρινά όλα τα αμαρτήματα, θα δεις αμέσως ότι έτσι είναι στην πραγματικότητα κι ότι ευθύνεσαι για όλους και για όλα. Ενώ αν φορτώνεις την τεμπελιά σου και την αδυναμία σου στους ανθρώπους, θα καταλήξεις να αποχτήσεις την αλαζονεία του σατανά και να γκρινιάζεις στον Θεό. (σελ. 626) * Δεν ξέρω, αδελφέ, από εσάς εξαρτάται, διότι είστε... Ξέρεις, άρχοντα, όταν [[Ιησούς Χριστός|ο Υιός του Θεού]] σταυρώθηκε και πέθανε, πήγε από τον Σταυρό κατευθείαν στην [[κόλαση]], κι εκεί απελευθέρωσε όλους τους αμαρτωλούς που βασανίζονταν. Και γόγγυξε τότε η κόλαση που, όπως νόμιζε, τώρα δε θα πάει κανείς σ' αυτήν, από τους αμαρτωλούς δηλαδή. Και τότε ο Κύριος είπε στην κόλαση: «Μη γογγύζεις κόλαση, διότι από δω και στο εξής θα έρχονται διάφοροι αφέντες, κυβερνήτες, αρχιδικαστές και λεφτάδες, και θα γεμίσεις έτσι ακριβώς όπως ήσουν πάντα, μέχρι τη στιγμή που θα ξανακατέβω εδώ». Αυτό είναι [[αλήθεια]], έγινε τέτοια κουβέντα... (σελ. 795) * Γιατί, τι είναι η [[αρετή]]; Απάντησέ μου, Αλεξέι. Εγώ ξέρω μια αρετή κι ο Κινέζος άλλη – που σημαίνει ότι είναι ένα πράγμα σχετικό. Ή όχι; Ή δεν είναι σχετικό; Πονηρή ερώτηση! (σελ. 1119) * Ποιος, ας πούμε, θα μπορούσε να βγάλει άκρη ποιος από αυτούς είναι ο φταίχτης και να υπολογίσει ποιος σε ποιον οφείλει μέσα σ' αυτό τον ακατανόητο καραμαζοφισμό, στο [[χάος]] του οποίου κανείς δεν μπορούσε ούτε να καταλάβει τον [[εαυτός|εαυτό]] του ούτε να προσδιοριστεί; (σελ. 1255) * ... και μπορεί άραγε ο Καραμάζοφ να σκεφτεί όπως ο [[Άμλετ]] για το τι θα γίνει εκεί; Όχι, κύριοι ένορκοι, εκείνοι έχουν τους Άμλετ, κι εμείς, για την ώρα, τους Καραμάζοφ! (σελ. 1348) * Κι όλο εκφοβίζει, προσέξτε το αυτό, όλο εκφοβίζει. Αυτό για την τρόικα το θυμάστε; «Εκεί έχουν τους Άμλετ, εδώ έχουμε τους Καραμάζοφ!» Αυτό ήταν έξυπνο. (σελ. 1363) == Είπαν για το έργο == * Ο ''[[Άμλετ]]'' είναι το εκτενέστερο σαιξπηρικό έργο, καθώς ο [[Ουίλλιαμ Σαίξπηρ|Σαίξπηρ]] αφοσιώθηκε στη δημιουργία ενός μοναδικού χαρακτήρα εν ονόματι του πρόωρα χαμένου γιου του Άμνετ. Οι ''Αδελφοί Καραμάζοφ'' είναι επίσης το εκτενέστερο μυθιστόρημα του Ντοστογιέφσκι, φανερώνοντας ίσως την προσπάθεια του πατέρα να κρατήσει ζωντανό, δίπλα του, τον αδικοχαμένο Αλιόσα. ** Μανώλης Βελιτζανίδης<ref>Φιόντορ Ντοστογιέφσκι. ''Αδελφοί Καραμάζοφ.'' Μετάφραση από τα Ρωσικά: Ελένη Μπακοπούλου. Πρόλογος: Μανώλης Βελιτζανίδης. Ίνδικτος. Αθήνα. Δεύτερη έκδοση 2018. Πρώτη έκδοση 2011. σελ. 19.</ref>{{#tag:ref|Στις 18 Μαΐου 1878 έφυγε από τη ζωή ο Αλεξέι, ο τρίχρονος γιος του Φιόντορ Ντοστογιέφσκι, από την πρώτη κρίση επιληψίας.<ref>Φιόντορ Ντοστογιέφσκι. ''Αδελφοί Καραμάζοφ.'' Μετάφραση από τα Ρωσικά: Ελένη Μπακοπούλου. Πρόλογος: Μανώλης Βελιτζανίδης. Ίνδικτος. Αθήνα. Δεύτερη έκδοση 2018. Πρώτη έκδοση 2011. σελ. 18.</ref> Ο ''[[Άμλετ]]'' αναφέρεται τουλάχιστον έξι φορές στο μυθιστόρημα ''Αδελφοί Καραμάζοφ''.<ref>Φιόντορ Ντοστογιέφσκι. ''Αδελφοί Καραμάζοφ.'' Μετάφραση από τα Ρωσικά: Ελένη Μπακοπούλου. Πρόλογος: Μανώλης Βελιτζανίδης. Ίνδικτος. Αθήνα. Δεύτερη έκδοση 2018. Πρώτη έκδοση 2011. σελ. 42, 471, 785, 1306, 1348, 1363.</ref>|group="σημ."}} == Σημειώσεις == <references group="σημ." /> == Παραπομπές == <references /> == Εξωτερικοί σύνδεσμοι == {{βικιπαίδεια}} {{DEFAULTSORT:Αδελφοι Καραμαζοφ}} [[Κατηγορία:Λογοτεχνικά έργα]] [[Κατηγορία:Ρωσία]] bqefwjk6x5vw3tpg4oivh71iis9prwx 0 6747 38417 35444 2026-06-01T10:45:59Z Dionysus 2208 38417 wikitext text/x-wiki Ο [[:w:Φρίντριχ Σίλερ|Φρίντριχ Σίλερ]] (Γερμανικά: Friedrich Schiller, Μάρμπαχ, 10 Νοεμβρίου 1759 – Βαϊμάρη, 9 Μαΐου 1805) ήταν Γερμανός ποιητής, θεατρικός συγγραφέας, ιστορικός, φιλόσοφος, δοκιμιογράφος, πεζογράφος, κριτικός λογοτεχνίας, εκδότης λογοτεχνικών περιοδικών και μεταφραστής. == Αποσπάσματα == === Έρωτας και Ραδιουργία === * Λουίζα: ... όταν σωριαστούν χάμω όλα τα μισητά τσόφλια των κοινωνικών διακρίσεων, και ο κάθε άνθρωπος είναι απλώς άνθρωπος, όμοιος με τον άλλον...<ref name="Έρωτας και Ραδιουργία">Φρειδερίκος Σίλλερ. ''Έρωτας και Ραδιουργία: Μια αστική Τραγωδία σε πέντε πράξεις.'' Μετάφραση - Πρόλογος Θ. Δ. Φραγκόπουλος. Εκδόσεις Δωδώνη. Αθήνα. 1991.</ref> * Λουίζα: Ω, είναι πανέξυπνοι όσο βυσσοδομούν με το λογικό τους, αλλά σαν αρχίσουν να σκέφτονται με την καρδιά τους, οι κακοί γίνονται αυτόματα πολύ κουτοί.<ref name="Έρωτας και Ραδιουργία"/> == Είπαν για τον Σίλλερ == * Σαν ένα ρομαντικό μυθιστόρημα διαβάζεται η πονεμένη ιστορία της ζωής του Φρειδερίκου Σίλλερ. Ένα μυθιστόρημα γεμάτο ηρωισμούς, ανιδιοτέλειες, εξάρσεις, ήττες, καταστροφές, απογοητεύσεις, άγχη, στενοχώριες, χαμούς, μεθυστικές επιτυχίες και καταβαραθρωτικές αποτυχίες. Βιοποριστικά προβλήματα, χρέη, φτώχεια, δίβουλοι φίλοι και απάνθρωποι «ευεργέτες», συμμαχίες, ίντριγκες, αγώνες και αγωνίες. Και μέσα σε όλα αυτά, αλώβητο από τις διώξεις και άφθαρτο από τις τιμές, το καταπληκτικό, πηγαίο δημιουργικό ταλέντο μιας από τις ευγενέστερες μορφές της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Που εκτυλίσσει ανεμπόδιστα το κάλλος του λόγου της, παρά τις πολλαπλές δυσχέρειες: αρρώστιες, ανασφάλειες, ταλαιπωρίες. Αν ένας άνθρωπος υπέφερε περισσότερο απ' αυτόν για χάρη της Τέχνης και της ηθικής του ευθυτένειας, είναι ζήτημα. Μήτε ο Μότσαρτ δεν κατάπιε τόσες πίκρες: από «προστάτης» του Σίλλερ, ο Γκαίτε γίνεται καθοδηγητής και τιθασευτής των ιδεών του, οι οποίες στο τέλος χάνουν τον επαναστατικό τους ιδεαλισμό. Από τους ''Ληστές'' μέχρι τον ''Γουλιέλμο Τέλλο'' υπάρχει η μεγάλη εκείνη απόσταση που χωρίζει την αυτοθυσία από τη σωφροσύνη. Γιατί, πράξη αυτοθυσίας αποτελεί η αφιέρωση της ζωής του Σίλλερ στο γράψιμο και τη λογοτεχνία. ** Θ. Δ. Φραγκόπουλος<ref name="Έρωτας και Ραδιουργία"/> * Οι γερμανικές τραγωδίες δε θεωρούνται ότι φτάνουν σε αυτή την υψηλή στάθμη: ο [[Γκαίτε|Γκέτε]], παρά τον αρχικό [[Ουίλλιαμ Σαίξπηρ|σεξπιρισμό]] του, εγκαταλείπει τη χαρακτηρολογία για μία εξύμνηση του [[πάθος|πάθους]], και ο Σίλερ επικρίνεται γιατί υποκατέστησε την [[πραγματικότητα]] με τη [[βία]]. ** [[Χάρολντ Μπλουμ]]<ref>Χάρολντ Μπλουμ. ''Ο Δυτικός Κανόνας: Τα βιβλία και τα σχολεία των εποχών.'' Μετάφραση Κατερίνα Ταβαρτζόγλου. Εισαγωγή - επιμέλεια Δημήτρης Αρμάος. Εκδόσεις Gutenberg. Αθήνα. 2007. σελ. 110.</ref> == Παραπομπές == <references /> == Εξωτερικοί σύνδεσμοι == {{βικιπαίδεια}} {{DEFAULTSORT:Σιλερ Φριντριχ}} [[Κατηγορία:Ποιητές]] [[Κατηγορία:Συγγραφείς]] [[Κατηγορία:Γερμανοί]] eh26qetv2srf57zx67bpnluqla2zm3l 0 6916 38415 2026-06-01T08:13:37Z Dionysus 2208 Ανακατεύθυνση στη σελίδα [[Ζώα]] 38415 wikitext text/x-wiki #ΑΝΑΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ [[Ζώα]] d6x5lfbwvb8yleq1rtj2hfrd5a5zywb