Αδελφοί Καραμάζοφ

<mediawiki xmlns="http://www.mediawiki.org/xml/export-0.11/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://www.mediawiki.org/xml/export-0.11/ http://www.mediawiki.org/xml/export-0.11.xsd" version="0.11" xml:lang="el">
  <siteinfo>
    <sitename>Βικιφθέγματα</sitename>
    <dbname>elwikiquote</dbname>
    <base>https://el.wikiquote.org/wiki/%CE%9A%CF%8D%CF%81%CE%B9%CE%B1_%CE%A3%CE%B5%CE%BB%CE%AF%CE%B4%CE%B1</base>
    <generator>MediaWiki 1.47.0-wmf.5</generator>
    <case>first-letter</case>
    <namespaces>
      <namespace key="-2" case="first-letter">Μέσο</namespace>
      <namespace key="-1" case="first-letter">Ειδικό</namespace>
      <namespace key="0" case="first-letter" />
      <namespace key="1" case="first-letter">Συζήτηση</namespace>
      <namespace key="2" case="first-letter">Χρήστης</namespace>
      <namespace key="3" case="first-letter">Συζήτηση χρήστη</namespace>
      <namespace key="4" case="first-letter">Βικιφθέγματα</namespace>
      <namespace key="5" case="first-letter">Συζήτηση Βικιφθέγματα</namespace>
      <namespace key="6" case="first-letter">Αρχείο</namespace>
      <namespace key="7" case="first-letter">Συζήτηση αρχείου</namespace>
      <namespace key="8" case="first-letter">MediaWiki</namespace>
      <namespace key="9" case="first-letter">Συζήτηση MediaWiki</namespace>
      <namespace key="10" case="first-letter">Πρότυπο</namespace>
      <namespace key="11" case="first-letter">Συζήτηση προτύπου</namespace>
      <namespace key="12" case="first-letter">Βοήθεια</namespace>
      <namespace key="13" case="first-letter">Συζήτηση βοήθειας</namespace>
      <namespace key="14" case="first-letter">Κατηγορία</namespace>
      <namespace key="15" case="first-letter">Συζήτηση κατηγορίας</namespace>
      <namespace key="710" case="first-letter">TimedText</namespace>
      <namespace key="711" case="first-letter">TimedText talk</namespace>
      <namespace key="828" case="first-letter">Module</namespace>
      <namespace key="829" case="first-letter">Module talk</namespace>
      <namespace key="1728" case="first-letter">Event</namespace>
      <namespace key="1729" case="first-letter">Event talk</namespace>
    </namespaces>
  </siteinfo>
  <page>
    <title>Αδελφοί Καραμάζοφ</title>
    <ns>0</ns>
    <id>6745</id>
    <revision>
      <id>38425</id>
      <parentid>38416</parentid>
      <timestamp>2026-06-03T09:38:45Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Dionysus</username>
        <id>2208</id>
      </contributor>
      <origin>38425</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="17175" sha1="e2lcjb93o401osjyrcbnrfn2j6jht20" xml:space="preserve">Το '''[[:w:Αδελφοί Καραμάζοφ|Αδελφοί Καραμάζοφ]]''' (ρωσικά: Бра́тья Карама́зовы, Brat'ya Karamazovy) είναι το τελευταίο μυθιστόρημα του Ρώσου συγγραφέα [[Φιόντορ Ντοστογιέφσκι]]. 

Η συγγραφή του έργου κράτησε κοντά δυο χρόνια (Μάρτιος 1878 - Νοέμβριος 1880), ενώ παράλληλα δημοσιευόταν σε συνέχειες στο περιοδικό Русскій Вѣстникъ («Ρώσος αγγελιοφόρος») από τον Ιανουάριο του 1879 ώς τον Νοέμβριο του 1880.

Έχει χαρακτηριστεί ως φιλοσοφικό μυθιστόρημα που εμβαθύνει στις έννοιες του Θεού, της ελεύθερης βούλησης και της ηθικής, ενώ πολλοί θεωρητικοί της λογοτεχνίας το θεωρούν το καλύτερο μυθιστόρημα που έχει γραφτεί ποτέ.

== Παραθέματα ==
* ... Η [[Ομορφιά]] είναι μια φοβερή και τρομερή υπόθεση. Και είναι τρομερή γιατί κανένας δεν μπόρεσε και κανένας δε θα μπορέσει ποτέ να την εξερευνήσει και γιατί ο [[Θεός]] δεν κάνει τίποτε άλλο από το να βάζει μπροστά μας άλυτα αινίγματα. Μέσα στην ομορφιά σμίγουν και οι δυο όχθες κι όλες οι αντίστροφες πορεύονται πλάι πλάι. Δεν είμαι μορφωμένος άνθρωπος, αδελφέ μου, αλλά έχω στοχαστεί πολύ πάνω σ' αυτό. Αληθινά, τριγυριζόμαστε από μυστήρια ατελεύτητα. Ένα πλήθος αινίγματα βαραίνουν τους ώμους μας. Τα μαντεύουμε όπως όπως και καταφέρνουμε να βγαίνουμε στεγνοί από το νερό. Αλλά η ομορφιά! Μου είναι ανυπόφορη η σκέψη ότι ένας άνθρωπος μ' ευγενική [[καρδιά]] και ανώτερο [[πνεύμα]] ξεκινάει τη ζωή του με το ιδανικό της Παναγίας και καταντάει στο ιδανικό των Σοδόμων. Κι αυτό που κάνει το πράγμα πιο φοβερό είναι ότι ο άνθρωπος με το ιδανικό των Σοδόμων δεν απαρνιέται μέσα στην [[ψυχή]] του το ιδανικό της Παναγίας και στα βάθη της καρδιάς του μπορεί ακόμα να φλέγεται, ειλικρινά να φλέγεται, από τη λαχτάρα του ωραίου ιδανικού, όπως την εποχή της παιδικής του αθωότητας. Ναι, η καρδιά του ανθρώπου είναι πλατιά, πάρα πολύ πλατιά. Θα προτιμούσα να είναι πιο στενή. Ένας διάβολος μονάχα ξέρει πώς να τα βγάλει πέρα μαζί της! Ό,τι η διάνοια θεωρεί ταπεινωτικό, η καρδιά συχνά το βρίσκει θαυμαστά ωραίο. Υπάρχει ομορφιά στα Σόδομα; Πίστεψέ με, πολλοί άνθρωποι βρίσκουν την ομορφιά στα Σόδομα. Το ήξερες αυτό το μυστικό; Το φοβερό είναι ότι η ομορφιά δεν είναι μόνο τρομερή αλλά και μυστηριώδης. Ο [[Θεός]] και ο [[Διάβολος]] μάχονται μέσα της και το πεδίο της μάχης τους είναι η καρδιά του ανθρώπου. Αλλά η καρδιά του ανθρώπου θέλει να μιλήσει μόνο για τον δικό της [[πόνος|πόνο]]. Άκουσε, τώρα, να σου πω τι λέει...&lt;ref&gt;Παρατίθεται στην αρχή του βιβλίου: Γιούκιο Μισίμα. ''Εξομολογήσεις μιας μάσκας.'' Μετάφραση Λουκάς Θεοδωρακόπουλος. Εκδόσεις Οδυσσέας. Αθήνα. 1994. Πρώτη έκδοση 1979.&lt;/ref&gt;

== Αποσπάσματα ==
Ακολουθούν ορισμένα αποσπάσματα από το μυθιστόρημα.&lt;ref&gt;Φιόντορ Ντοστογιέφσκι. ''Αδελφοί Καραμάζοφ.'' Μετάφραση από τα Ρωσικά: Ελένη Μπακοπούλου. Πρόλογος: Μανώλης Βελιτζανίδης. Ίνδικτος. Αθήνα. Δεύτερη έκδοση 2018. Πρώτη έκδοση 2011.&lt;/ref&gt;

* Από την εμπειρία της έμπρακτης αγάπης. Προσπαθήστε να αγαπήσετε τους πλησίον σας έμπρακτα κι ακούραστα. Όσο θα προοδεύετε στην αγάπη, θα πείθεστε και για την ύπαρξη του Θεού και για την αθανασία της ψυχής. Αν στην αγάπη για τον πλησίον προχωρήσετε ώς την πλήρη αυταπάρνηση, τότε αναμφίβολα θα πιστέψετε, και καμιά αμφιβολία δε θα μπορεί να τρυπώσει στην καρδιά σας. Είναι δοκιμασμένο, είναι έτσι. (σελ. 132)

* Σ' αυτό έγκειται όλη η καραμαζοφική ουσία σας: φιλήδονοι, φιλοχρήματοι και σαλοί! (σελ. 178)

* Περίμενε, θα πιω ένα ακόμα, κι ένα ακόμα, και θα σταματήσω. Κάτσε, με διέκοψες. Στο Μόκρογε, διερχόμενος, ρωτάω ένα γέρο κι εκείνος μου λέει: «Εμάς πλιότερον», λέει, «μας αρέσει καλύτερα να βιτσίζουμε τις τσούπρες για τιμωρία και βάζουμε τους νιους να τις βιτσίζουν. Μετά, κείνηνα που ο νιος βίτσισε σήμερα, αύριο τήνε παίρνει γυναίκα του, κι έτσι αυτό», λέει, «αρέσει και στις ίδιες τις τσούπρες». Τι [[Μαρκήσιος ντε Σαντ|μαρκήσιοι ντε Σαντ]], μου λες; Ό,τι και να πεις, είναι πνευματώδες. Να πάμε ίσως να δούμε; Αλιόσκα, κοκκίνισες; Μην ντρέπεσαι, μικρέ. Κρίμα που το μεσημέρι δεν κάθισα να φάω στου ηγούμενου και δεν είπα στους μοναχούς για το Μόκρογε. Αλιόσκα, μη θυμώνεις που πρόσβαλα το μεσημέρι τον ηγούμενό σου. Φίλε μου, με πιάνει θυμός. Αν ο Θεός υπάρχει, είμαι, φυσικά είμαι ένοχος και θα λογοδοτήσω, αλλά αν δεν υπάρχει καθόλου, νομίζεις ότι μόνον αυτό τους χρειάζεται των πατέρων εκεί πέρα; Στην περίπτωση αυτή, ξέρεις, θα ήταν λίγο ακόμα κι αν τους πάρουμε τα κεφάλια, διότι εμποδίζουν την εξέλιξη. (σελ. 278 - 279)

* Όταν λοιπόν θα παραδεχτεί ότι όχι μόνον είναι χειρότερος όλων των λαϊκών, αλλά κι ένοχος για τους πάντες και τα πάντα, απέναντι σε όλους τους ανθρώπους, για όλα τα ανθρώπινα αμαρτήματα, τα παγκόσμια και τα ατομικά, μόνον τότε ο σκοπός της απομόνωσής μας θα έχει επιτευχθεί. (σελ. 332)

* – Τα ποιήματα είναι βλακείες – την έκοψε ο Σμερντιακόφ.&lt;br&gt;– Α, όχι, εμένα μ' αρέσουν πολύ τα στιχάκια.&lt;br&gt;– Όσο για τα στιχάκια, είναι κανονικότατη ανοησία. Κρίνετε και μόνη σας: ποιος μιλάει με ρίμες; Κι αν αρχίζαμε όλοι να μιλάμε με ρίμες, ακόμα και κατόπιν προσταγής των Αρχών, νομίζετε ότι θα λέγαμε πολλά; Τα ποιήματα δεν είναι διόλου σοβαρή δουλειά, Μάρια Κοντράτιεβνα. (σελ. 443)

* Ξέρεις, καλέ μου, υπήρχε ένας γέρο-αμαρτωλός τον δέκατο όγδοο αιώνα, που είχε πει ότι αν δεν υπήρχε [[Θεός]] θα έπρεπε να τον επινοήσουμε, s'il n'existait pas Dieu il faudrait l'inventer. Πράγματι, ο [[άνθρωπος]] επινόησε τον Θεό. Και δεν ήταν αυτό το παράξενο, δεν ήταν αυτό το αξιοθαύμαστο, ότι ο Θεός στ' [[αλήθεια]] υπάρχει, μα το αξιοθαύμαστο ήταν ότι αυτή η [[σκέψη]] –η σκέψη για την αναγκαιότητα του Θεού– μπόρεσε και τρύπωσε στο [[μυαλό]] ενός τόσο άγριου και κακού [[ζώο|ζώου]] όπως ο άνθρωπος, κι είναι τόσο ιερή, είναι τόσο συγκινητική, είναι τόσο σοφή, και τιμά τόσο τον άνθρωπο. Όσο για μένα, εδώ και καιρό έχω αποφασίσει να μη σκέφτομαι το αν ο άνθρωπος έφτιαξε τον Θεό ή ο Θεός τον άνθρωπο. (σελ. 462 - 463)

* Εδώ μία μόνο σωτηρία υπάρχει: να πάρεις πάνω σου όλα τα ανθρώπινα αμαρτήματα. Φίλε μου, αυτό είναι στ' αλήθεια έτσι, καθότι με το που θα πάρεις πάνω σου ειλικρινά όλα τα αμαρτήματα, θα δεις αμέσως ότι έτσι είναι στην πραγματικότητα κι ότι ευθύνεσαι για όλους και για όλα. Ενώ αν φορτώνεις την τεμπελιά σου και την αδυναμία σου στους ανθρώπους, θα καταλήξεις να αποχτήσεις την αλαζονεία του σατανά και να γκρινιάζεις στον Θεό. (σελ. 626)

* Δεν ξέρω, αδελφέ, από εσάς εξαρτάται, διότι είστε... Ξέρεις, άρχοντα, όταν [[Ιησούς Χριστός|ο Υιός του Θεού]] σταυρώθηκε και πέθανε, πήγε από τον Σταυρό κατευθείαν στην [[κόλαση]], κι εκεί απελευθέρωσε όλους τους αμαρτωλούς που βασανίζονταν. Και γόγγυξε τότε η κόλαση που, όπως νόμιζε, τώρα δε θα πάει κανείς σ' αυτήν, από τους αμαρτωλούς δηλαδή. Και τότε ο Κύριος είπε στην κόλαση: «Μη γογγύζεις κόλαση, διότι από δω και στο εξής θα έρχονται διάφοροι αφέντες, κυβερνήτες, αρχιδικαστές και λεφτάδες, και θα γεμίσεις έτσι ακριβώς όπως ήσουν πάντα, μέχρι τη στιγμή που θα ξανακατέβω εδώ». Αυτό είναι [[αλήθεια]], έγινε τέτοια κουβέντα... (σελ. 795)

* Γιατί, τι είναι η [[αρετή]]; Απάντησέ μου, Αλεξέι. Εγώ ξέρω μια αρετή κι ο Κινέζος άλλη – που σημαίνει ότι είναι ένα πράγμα σχετικό. Ή όχι; Ή δεν είναι σχετικό; Πονηρή ερώτηση! (σελ. 1119)

* Ποιος, ας πούμε, θα μπορούσε να βγάλει άκρη ποιος από αυτούς είναι ο φταίχτης και να υπολογίσει ποιος σε ποιον οφείλει μέσα σ' αυτό τον ακατανόητο καραμαζοφισμό, στο [[χάος]] του οποίου κανείς δεν μπορούσε ούτε να καταλάβει τον [[εαυτός|εαυτό]] του ούτε να προσδιοριστεί; (σελ. 1255)

* Ναι, υποθέτω ότι οι κυρίες του ακροατηρίου έμειναν ευχαριστημένες: το θέαμα ήταν πλουσιοπάροχο. (σελ. 1301)

* ... και μπορεί άραγε ο Καραμάζοφ να σκεφτεί όπως ο [[Άμλετ]] για το τι θα γίνει εκεί; Όχι, κύριοι ένορκοι, εκείνοι έχουν τους Άμλετ, κι εμείς, για την ώρα, τους Καραμάζοφ! (σελ. 1348)

* Κι όλο εκφοβίζει, προσέξτε το αυτό, όλο εκφοβίζει. Αυτό για την τρόικα το θυμάστε; «Εκεί έχουν τους Άμλετ, εδώ έχουμε τους Καραμάζοφ!» Αυτό ήταν έξυπνο. (σελ. 1363)

* Αυτή την Αμερική, να πάρει ο διάβολος, τη μισώ ήδη από τώρα. Ας πούμε ότι η Γκρούσα θα έρθει μαζί μου, πρόσεξέ την όμως λίγο: σου μοιάζει για Αμερικανίδα; Είναι Ρωσίδα, Ρωσίδα μέχρι το μεδούλι, θα νοσταλγεί τη μητερούλα Ρωσία, και πως εγώ θα βλέπω κάθε στιγμή ότι νοσταλγεί εξαιτίας μου, ότι σήκωσε αυτό τον σταυρό για χάρη μου, χωρίς να έχει φταίξει; Και θα αντέξω αυτούς τους βρομιάρηδες του τελωνείου, έστω κι αν μπορεί να είναι όλοι τους, μέχρι τον τελευταίο, καλύτεροι από μένα; Τη μισώ ήδη από τώρα αυτή την Αμερική! (σελ. 1435)

== Είπαν για το έργο ==
* Ο ''[[Άμλετ]]'' είναι το εκτενέστερο σαιξπηρικό έργο, καθώς ο [[Ουίλλιαμ Σαίξπηρ|Σαίξπηρ]] αφοσιώθηκε στη δημιουργία ενός μοναδικού χαρακτήρα εν ονόματι του πρόωρα χαμένου γιου του Άμνετ. Οι ''Αδελφοί Καραμάζοφ'' είναι επίσης το εκτενέστερο μυθιστόρημα του Ντοστογιέφσκι, φανερώνοντας ίσως την προσπάθεια του πατέρα να κρατήσει ζωντανό, δίπλα του, τον αδικοχαμένο Αλιόσα.
** Μανώλης Βελιτζανίδης&lt;ref&gt;Φιόντορ Ντοστογιέφσκι. ''Αδελφοί Καραμάζοφ.'' Μετάφραση από τα Ρωσικά: Ελένη Μπακοπούλου. Πρόλογος: Μανώλης Βελιτζανίδης. Ίνδικτος. Αθήνα. Δεύτερη έκδοση 2018. Πρώτη έκδοση 2011. σελ. 19.&lt;/ref&gt;{{#tag:ref|Στις 18 Μαΐου 1878 έφυγε από τη ζωή ο Αλεξέι, ο τρίχρονος γιος του Φιόντορ Ντοστογιέφσκι, από την πρώτη κρίση επιληψίας.&lt;ref&gt;Φιόντορ Ντοστογιέφσκι. ''Αδελφοί Καραμάζοφ.'' Μετάφραση από τα Ρωσικά: Ελένη Μπακοπούλου. Πρόλογος: Μανώλης Βελιτζανίδης. Ίνδικτος. Αθήνα. Δεύτερη έκδοση 2018. Πρώτη έκδοση 2011. σελ. 18.&lt;/ref&gt; Ο ''[[Άμλετ]]'' αναφέρεται τουλάχιστον έξι φορές στο μυθιστόρημα ''Αδελφοί Καραμάζοφ''.&lt;ref&gt;Φιόντορ Ντοστογιέφσκι. ''Αδελφοί Καραμάζοφ.'' Μετάφραση από τα Ρωσικά: Ελένη Μπακοπούλου. Πρόλογος: Μανώλης Βελιτζανίδης. Ίνδικτος. Αθήνα. Δεύτερη έκδοση 2018. Πρώτη έκδοση 2011. σελ. 42, 471, 785, 1306, 1348, 1363.&lt;/ref&gt;|group=&quot;σημ.&quot;}}

== Σημειώσεις ==
&lt;references group=&quot;σημ.&quot; /&gt;

== Παραπομπές ==
&lt;references /&gt;

== Εξωτερικοί σύνδεσμοι ==
{{βικιπαίδεια}}


{{DEFAULTSORT:Αδελφοι Καραμαζοφ}}
[[Κατηγορία:Λογοτεχνικά έργα]]
[[Κατηγορία:Ρωσία]]</text>
      <sha1>e2lcjb93o401osjyrcbnrfn2j6jht20</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>38426</id>
      <parentid>38425</parentid>
      <timestamp>2026-06-03T09:45:28Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Dionysus</username>
        <id>2208</id>
      </contributor>
      <origin>38426</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="18260" sha1="t0vz671st78xsfr69cycojh74bzwiwx" xml:space="preserve">Το '''[[:w:Αδελφοί Καραμάζοφ|Αδελφοί Καραμάζοφ]]''' (ρωσικά: Бра́тья Карама́зовы, Brat'ya Karamazovy) είναι το τελευταίο μυθιστόρημα του Ρώσου συγγραφέα [[Φιόντορ Ντοστογιέφσκι]]. 

Η συγγραφή του έργου κράτησε κοντά δυο χρόνια (Μάρτιος 1878 - Νοέμβριος 1880), ενώ παράλληλα δημοσιευόταν σε συνέχειες στο περιοδικό Русскій Вѣстникъ («Ρώσος αγγελιοφόρος») από τον Ιανουάριο του 1879 ώς τον Νοέμβριο του 1880.

Έχει χαρακτηριστεί ως φιλοσοφικό μυθιστόρημα που εμβαθύνει στις έννοιες του Θεού, της ελεύθερης βούλησης και της ηθικής, ενώ πολλοί θεωρητικοί της λογοτεχνίας το θεωρούν το καλύτερο μυθιστόρημα που έχει γραφτεί ποτέ.

== Παραθέματα ==
* ... Η [[Ομορφιά]] είναι μια φοβερή και τρομερή υπόθεση. Και είναι τρομερή γιατί κανένας δεν μπόρεσε και κανένας δε θα μπορέσει ποτέ να την εξερευνήσει και γιατί ο [[Θεός]] δεν κάνει τίποτε άλλο από το να βάζει μπροστά μας άλυτα αινίγματα. Μέσα στην ομορφιά σμίγουν και οι δυο όχθες κι όλες οι αντίστροφες πορεύονται πλάι πλάι. Δεν είμαι μορφωμένος άνθρωπος, αδελφέ μου, αλλά έχω στοχαστεί πολύ πάνω σ' αυτό. Αληθινά, τριγυριζόμαστε από μυστήρια ατελεύτητα. Ένα πλήθος αινίγματα βαραίνουν τους ώμους μας. Τα μαντεύουμε όπως όπως και καταφέρνουμε να βγαίνουμε στεγνοί από το νερό. Αλλά η ομορφιά! Μου είναι ανυπόφορη η σκέψη ότι ένας άνθρωπος μ' ευγενική [[καρδιά]] και ανώτερο [[πνεύμα]] ξεκινάει τη ζωή του με το ιδανικό της Παναγίας και καταντάει στο ιδανικό των Σοδόμων. Κι αυτό που κάνει το πράγμα πιο φοβερό είναι ότι ο άνθρωπος με το ιδανικό των Σοδόμων δεν απαρνιέται μέσα στην [[ψυχή]] του το ιδανικό της Παναγίας και στα βάθη της καρδιάς του μπορεί ακόμα να φλέγεται, ειλικρινά να φλέγεται, από τη λαχτάρα του ωραίου ιδανικού, όπως την εποχή της παιδικής του αθωότητας. Ναι, η καρδιά του ανθρώπου είναι πλατιά, πάρα πολύ πλατιά. Θα προτιμούσα να είναι πιο στενή. Ένας διάβολος μονάχα ξέρει πώς να τα βγάλει πέρα μαζί της! Ό,τι η διάνοια θεωρεί ταπεινωτικό, η καρδιά συχνά το βρίσκει θαυμαστά ωραίο. Υπάρχει ομορφιά στα Σόδομα; Πίστεψέ με, πολλοί άνθρωποι βρίσκουν την ομορφιά στα Σόδομα. Το ήξερες αυτό το μυστικό; Το φοβερό είναι ότι η ομορφιά δεν είναι μόνο τρομερή αλλά και μυστηριώδης. Ο [[Θεός]] και ο [[Διάβολος]] μάχονται μέσα της και το πεδίο της μάχης τους είναι η καρδιά του ανθρώπου. Αλλά η καρδιά του ανθρώπου θέλει να μιλήσει μόνο για τον δικό της [[πόνος|πόνο]]. Άκουσε, τώρα, να σου πω τι λέει...&lt;ref&gt;Παρατίθεται στην αρχή του βιβλίου: Γιούκιο Μισίμα. ''Εξομολογήσεις μιας μάσκας.'' Μετάφραση Λουκάς Θεοδωρακόπουλος. Εκδόσεις Οδυσσέας. Αθήνα. 1994. Πρώτη έκδοση 1979.&lt;/ref&gt;

== Αποσπάσματα ==
Ακολουθούν ορισμένα αποσπάσματα από το μυθιστόρημα.&lt;ref&gt;Φιόντορ Ντοστογιέφσκι. ''Αδελφοί Καραμάζοφ.'' Μετάφραση από τα Ρωσικά: Ελένη Μπακοπούλου. Πρόλογος: Μανώλης Βελιτζανίδης. Ίνδικτος. Αθήνα. Δεύτερη έκδοση 2018. Πρώτη έκδοση 2011.&lt;/ref&gt;

* Από την εμπειρία της έμπρακτης αγάπης. Προσπαθήστε να αγαπήσετε τους πλησίον σας έμπρακτα κι ακούραστα. Όσο θα προοδεύετε στην αγάπη, θα πείθεστε και για την ύπαρξη του Θεού και για την αθανασία της ψυχής. Αν στην αγάπη για τον πλησίον προχωρήσετε ώς την πλήρη αυταπάρνηση, τότε αναμφίβολα θα πιστέψετε, και καμιά αμφιβολία δε θα μπορεί να τρυπώσει στην καρδιά σας. Είναι δοκιμασμένο, είναι έτσι. (σελ. 132)

* Σ' αυτό έγκειται όλη η καραμαζοφική ουσία σας: φιλήδονοι, φιλοχρήματοι και σαλοί! (σελ. 178)

* Περίμενε, θα πιω ένα ακόμα, κι ένα ακόμα, και θα σταματήσω. Κάτσε, με διέκοψες. Στο Μόκρογε, διερχόμενος, ρωτάω ένα γέρο κι εκείνος μου λέει: «Εμάς πλιότερον», λέει, «μας αρέσει καλύτερα να βιτσίζουμε τις τσούπρες για τιμωρία και βάζουμε τους νιους να τις βιτσίζουν. Μετά, κείνηνα που ο νιος βίτσισε σήμερα, αύριο τήνε παίρνει γυναίκα του, κι έτσι αυτό», λέει, «αρέσει και στις ίδιες τις τσούπρες». Τι [[Μαρκήσιος ντε Σαντ|μαρκήσιοι ντε Σαντ]], μου λες; Ό,τι και να πεις, είναι πνευματώδες. Να πάμε ίσως να δούμε; Αλιόσκα, κοκκίνισες; Μην ντρέπεσαι, μικρέ. Κρίμα που το μεσημέρι δεν κάθισα να φάω στου ηγούμενου και δεν είπα στους μοναχούς για το Μόκρογε. Αλιόσκα, μη θυμώνεις που πρόσβαλα το μεσημέρι τον ηγούμενό σου. Φίλε μου, με πιάνει θυμός. Αν ο Θεός υπάρχει, είμαι, φυσικά είμαι ένοχος και θα λογοδοτήσω, αλλά αν δεν υπάρχει καθόλου, νομίζεις ότι μόνον αυτό τους χρειάζεται των πατέρων εκεί πέρα; Στην περίπτωση αυτή, ξέρεις, θα ήταν λίγο ακόμα κι αν τους πάρουμε τα κεφάλια, διότι εμποδίζουν την εξέλιξη. (σελ. 278 - 279)

* Όταν λοιπόν θα παραδεχτεί ότι όχι μόνον είναι χειρότερος όλων των λαϊκών, αλλά κι ένοχος για τους πάντες και τα πάντα, απέναντι σε όλους τους ανθρώπους, για όλα τα ανθρώπινα αμαρτήματα, τα παγκόσμια και τα ατομικά, μόνον τότε ο σκοπός της απομόνωσής μας θα έχει επιτευχθεί. (σελ. 332)

* – Τα ποιήματα είναι βλακείες – την έκοψε ο Σμερντιακόφ.&lt;br&gt;– Α, όχι, εμένα μ' αρέσουν πολύ τα στιχάκια.&lt;br&gt;– Όσο για τα στιχάκια, είναι κανονικότατη ανοησία. Κρίνετε και μόνη σας: ποιος μιλάει με ρίμες; Κι αν αρχίζαμε όλοι να μιλάμε με ρίμες, ακόμα και κατόπιν προσταγής των Αρχών, νομίζετε ότι θα λέγαμε πολλά; Τα ποιήματα δεν είναι διόλου σοβαρή δουλειά, Μάρια Κοντράτιεβνα. (σελ. 443)

* Ξέρεις, καλέ μου, υπήρχε ένας γέρο-αμαρτωλός τον δέκατο όγδοο αιώνα, που είχε πει ότι αν δεν υπήρχε [[Θεός]] θα έπρεπε να τον επινοήσουμε, s'il n'existait pas Dieu il faudrait l'inventer. Πράγματι, ο [[άνθρωπος]] επινόησε τον Θεό. Και δεν ήταν αυτό το παράξενο, δεν ήταν αυτό το αξιοθαύμαστο, ότι ο Θεός στ' [[αλήθεια]] υπάρχει, μα το αξιοθαύμαστο ήταν ότι αυτή η [[σκέψη]] –η σκέψη για την αναγκαιότητα του Θεού– μπόρεσε και τρύπωσε στο [[μυαλό]] ενός τόσο άγριου και κακού [[ζώο|ζώου]] όπως ο άνθρωπος, κι είναι τόσο ιερή, είναι τόσο συγκινητική, είναι τόσο σοφή, και τιμά τόσο τον άνθρωπο. Όσο για μένα, εδώ και καιρό έχω αποφασίσει να μη σκέφτομαι το αν ο άνθρωπος έφτιαξε τον Θεό ή ο Θεός τον άνθρωπο. (σελ. 462 - 463)

* Εδώ μία μόνο σωτηρία υπάρχει: να πάρεις πάνω σου όλα τα ανθρώπινα αμαρτήματα. Φίλε μου, αυτό είναι στ' αλήθεια έτσι, καθότι με το που θα πάρεις πάνω σου ειλικρινά όλα τα αμαρτήματα, θα δεις αμέσως ότι έτσι είναι στην πραγματικότητα κι ότι ευθύνεσαι για όλους και για όλα. Ενώ αν φορτώνεις την τεμπελιά σου και την αδυναμία σου στους ανθρώπους, θα καταλήξεις να αποχτήσεις την αλαζονεία του σατανά και να γκρινιάζεις στον Θεό. (σελ. 626)

* Δεν ξέρω, αδελφέ, από εσάς εξαρτάται, διότι είστε... Ξέρεις, άρχοντα, όταν [[Ιησούς Χριστός|ο Υιός του Θεού]] σταυρώθηκε και πέθανε, πήγε από τον Σταυρό κατευθείαν στην [[κόλαση]], κι εκεί απελευθέρωσε όλους τους αμαρτωλούς που βασανίζονταν. Και γόγγυξε τότε η κόλαση που, όπως νόμιζε, τώρα δε θα πάει κανείς σ' αυτήν, από τους αμαρτωλούς δηλαδή. Και τότε ο Κύριος είπε στην κόλαση: «Μη γογγύζεις κόλαση, διότι από δω και στο εξής θα έρχονται διάφοροι αφέντες, κυβερνήτες, αρχιδικαστές και λεφτάδες, και θα γεμίσεις έτσι ακριβώς όπως ήσουν πάντα, μέχρι τη στιγμή που θα ξανακατέβω εδώ». Αυτό είναι [[αλήθεια]], έγινε τέτοια κουβέντα... (σελ. 795)

* Γιατί, τι είναι η [[αρετή]]; Απάντησέ μου, Αλεξέι. Εγώ ξέρω μια αρετή κι ο Κινέζος άλλη – που σημαίνει ότι είναι ένα πράγμα σχετικό. Ή όχι; Ή δεν είναι σχετικό; Πονηρή ερώτηση! (σελ. 1119)

* Ποιος, ας πούμε, θα μπορούσε να βγάλει άκρη ποιος από αυτούς είναι ο φταίχτης και να υπολογίσει ποιος σε ποιον οφείλει μέσα σ' αυτό τον ακατανόητο καραμαζοφισμό, στο [[χάος]] του οποίου κανείς δεν μπορούσε ούτε να καταλάβει τον [[εαυτός|εαυτό]] του ούτε να προσδιοριστεί; (σελ. 1255)

* Ναι, υποθέτω ότι οι κυρίες του ακροατηρίου έμειναν ευχαριστημένες: το θέαμα ήταν πλουσιοπάροχο. (σελ. 1301)

* ... και μπορεί άραγε ο Καραμάζοφ να σκεφτεί όπως ο [[Άμλετ]] για το τι θα γίνει εκεί; Όχι, κύριοι ένορκοι, εκείνοι έχουν τους Άμλετ, κι εμείς, για την ώρα, τους Καραμάζοφ! (σελ. 1348)

* Κι όλο εκφοβίζει, προσέξτε το αυτό, όλο εκφοβίζει. Αυτό για την τρόικα το θυμάστε; «Εκεί έχουν τους Άμλετ, εδώ έχουμε τους Καραμάζοφ!» Αυτό ήταν έξυπνο. (σελ. 1363)

* Αυτή την Αμερική, να πάρει ο διάβολος, τη μισώ ήδη από τώρα. Ας πούμε ότι η Γκρούσα θα έρθει μαζί μου, πρόσεξέ την όμως λίγο: σου μοιάζει για Αμερικανίδα; Είναι Ρωσίδα, Ρωσίδα μέχρι το μεδούλι, θα νοσταλγεί τη μητερούλα Ρωσία, και πως εγώ θα βλέπω κάθε στιγμή ότι νοσταλγεί εξαιτίας μου, ότι σήκωσε αυτό τον σταυρό για χάρη μου, χωρίς να έχει φταίξει; Και θα αντέξω αυτούς τους βρομιάρηδες του τελωνείου, έστω κι αν μπορεί να είναι όλοι τους, μέχρι τον τελευταίο, καλύτεροι από μένα; Τη μισώ ήδη από τώρα αυτή την Αμερική! (σελ. 1435)

== Είπαν για το έργο ==
* Ο ''[[Άμλετ]]'' είναι το εκτενέστερο σαιξπηρικό έργο, καθώς ο [[Ουίλλιαμ Σαίξπηρ|Σαίξπηρ]] αφοσιώθηκε στη δημιουργία ενός μοναδικού χαρακτήρα εν ονόματι του πρόωρα χαμένου γιου του Άμνετ. Οι ''Αδελφοί Καραμάζοφ'' είναι επίσης το εκτενέστερο μυθιστόρημα του Ντοστογιέφσκι, φανερώνοντας ίσως την προσπάθεια του πατέρα να κρατήσει ζωντανό, δίπλα του, τον αδικοχαμένο Αλιόσα.
** Μανώλης Βελιτζανίδης&lt;ref&gt;Φιόντορ Ντοστογιέφσκι. ''Αδελφοί Καραμάζοφ.'' Μετάφραση από τα Ρωσικά: Ελένη Μπακοπούλου. Πρόλογος: Μανώλης Βελιτζανίδης. Ίνδικτος. Αθήνα. Δεύτερη έκδοση 2018. Πρώτη έκδοση 2011. σελ. 19.&lt;/ref&gt;{{#tag:ref|Στις 18 Μαΐου 1878 έφυγε από τη ζωή ο Αλεξέι, ο τρίχρονος γιος του Φιόντορ Ντοστογιέφσκι, από την πρώτη κρίση επιληψίας.&lt;ref&gt;Φιόντορ Ντοστογιέφσκι. ''Αδελφοί Καραμάζοφ.'' Μετάφραση από τα Ρωσικά: Ελένη Μπακοπούλου. Πρόλογος: Μανώλης Βελιτζανίδης. Ίνδικτος. Αθήνα. Δεύτερη έκδοση 2018. Πρώτη έκδοση 2011. σελ. 18.&lt;/ref&gt; Ο ''[[Άμλετ]]'' αναφέρεται τουλάχιστον έξι φορές στο μυθιστόρημα ''Αδελφοί Καραμάζοφ''.&lt;ref&gt;Φιόντορ Ντοστογιέφσκι. ''Αδελφοί Καραμάζοφ.'' Μετάφραση από τα Ρωσικά: Ελένη Μπακοπούλου. Πρόλογος: Μανώλης Βελιτζανίδης. Ίνδικτος. Αθήνα. Δεύτερη έκδοση 2018. Πρώτη έκδοση 2011. σελ. 42, 471, 785, 1306, 1348, 1363.&lt;/ref&gt; Περισσότερες φορές αναφέρονται ο [[Αλεξάντρ Σεργκέγεβιτς Πούσκιν|Α. Σ. Πούσκιν]], τουλάχιστον δεκατρείς φορές,&lt;ref&gt;Φιόντορ Ντοστογιέφσκι. ''Αδελφοί Καραμάζοφ.'' Μετάφραση από τα Ρωσικά: Ελένη Μπακοπούλου. Πρόλογος: Μανώλης Βελιτζανίδης. Ίνδικτος. Αθήνα. Δεύτερη έκδοση 2018. Πρώτη έκδοση 2011. σελ. 177, 225, 273, 402, 454, 494, 519, 751, 756, 1050, 1051, 1088, 1114.&lt;/ref&gt; και ο [[Φρίντριχ Σίλερ]], τουλάχιστον έντεκα φορές.&lt;ref&gt;Φιόντορ Ντοστογιέφσκι. ''Αδελφοί Καραμάζοφ.'' Μετάφραση από τα Ρωσικά: Ελένη Μπακοπούλου. Πρόλογος: Μανώλης Βελιτζανίδης. Ίνδικτος. Αθήνα. Δεύτερη έκδοση 2018. Πρώτη έκδοση 2011. σελ. 160, 165, 196, 227, 228, 229, 230, 386, 1206, 1313, 1398.&lt;/ref&gt;|group=&quot;σημ.&quot;}}

== Σημειώσεις ==
&lt;references group=&quot;σημ.&quot; /&gt;

== Παραπομπές ==
&lt;references /&gt;

== Εξωτερικοί σύνδεσμοι ==
{{βικιπαίδεια}}


{{DEFAULTSORT:Αδελφοι Καραμαζοφ}}
[[Κατηγορία:Λογοτεχνικά έργα]]
[[Κατηγορία:Ρωσία]]</text>
      <sha1>t0vz671st78xsfr69cycojh74bzwiwx</sha1>
    </revision>
  </page>
</mediawiki>