Βικιθήκη elwikisource https://el.wikisource.org/wiki/%CE%9A%CF%8D%CF%81%CE%B9%CE%B1_%CE%A3%CE%B5%CE%BB%CE%AF%CE%B4%CE%B1 MediaWiki 1.47.0-wmf.2 first-letter Μέσο Ειδικό Συζήτηση Χρήστης Συζήτηση χρήστη Βικιθήκη Συζήτηση Βικιθήκη Αρχείο Συζήτηση αρχείου MediaWiki Συζήτηση MediaWiki Πρότυπο Συζήτηση προτύπου Βοήθεια Συζήτηση βοήθειας Κατηγορία Συζήτηση κατηγορίας Σελίδα Συζήτηση σελίδας Μεταγραφή Συζήτηση μεταγραφής Συγγραφέας Συζήτηση συγγραφέα Πύλη Συζήτηση πύλης TimedText TimedText talk Module Module talk Event Event talk Σελίδα:Xenophon III. Expeditio Cyri (1904).pdf/45 100 42519 166226 166215 2026-05-17T20:12:24Z Αντιγόνη 235 Αναιρέθηκε η αναθεώρηση [[Special:Diff/166215|166215]] από την [[Special:Contributions/Αντιγόνη|Αντιγόνη]] ([[User talk:Αντιγόνη|Συζήτηση]]) 166226 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Αντιγόνη" />{{κβ||ΚΥΡΟΥ ΑΝΑΒΑΣΕΩΣ Α|I. vii}}</noinclude>χους ὑμᾶς ἄγω, ἀλλὰ νομίζων ἀμείνονας καὶ κρείττους πολλῶν βαρβάρων ὑμᾶς εἶναι, διὰ τοῦτο προσέλαβον. ὅπως οὖν ἔσεσθε ἄνδρες ἄξιοι τῆς ἐλευθερίας ἧς κέκτησθε καὶ ἧς ὑμᾶς ἐγὼ εὐδαιμονίζω. εὖ γὰρ ἴστε ὅτι τὴν ἐλευθερίαν ἑλοίμην ἂν ἀντὶ ὧν ἔχω πάντων καὶ ἄλλων πολλαπλασίων. {{εδάφιο|7|4}}ὅπως δὲ καὶ εἰδῆτε εἰς οἷον ἔρχεσθε ἀγῶνα, ὑμᾶς εἰδὼς διδάξω. τὸ μὲν γὰρ πλῆθος πολὺ καὶ κραυγῇ πολλῇ ἐπίασιν· ἂν δὲ ταῦτα ἀνάσχησθε, τὰ ἄλλα καὶ αἰσχύνεσθαί μοι δοκῶ οἵους ἡμῖν γνώσεσθε τοὺς ἐν τῇ χώρᾳ ὄντας ἀνθρώπους. ὑμῶν δὲ ἀνδρῶν ὄντων καὶ εὖ τῶν ἐμῶν γενομένων, ἐγὼ ὑμῶν τὸν μὲν οἴκαδε βουλόμενον ἀπιέναι τοῖς οἴκοι ζηλωτὸν ποιήσω ἀπελθεῖν, πολλοὺς δὲ οἶμαι ποιήσειν τὰ παρ’ ἐμοὶ ἑλέσθαι ἀντὶ τῶν οἴκοι. {{εδάφιο|7|5}}ἐνταῦθα Γαυλίτης παρών, φυγὰς Σάμιος, πιστὸς δὲ Κύρῳ, εἶπεν· Καὶ μήν, ὦ Κῦρε, λέγουσί τινες ὅτι πολλὰ ὑπισχνῇ νῦν διὰ τὸ ἐν τοιούτῳ εἶναι τοῦ κινδύνου προσιόντος, ἂν δὲ εὖ γένηταί τι, οὐ μεμνήσεσθαί σέ φασιν· ἔνιοι δὲ οὐδ’ εἰ μεμνῇό τε καὶ βούλοιο δύνασθαι ἂν ἀποδοῦναι ὅσα ὑπισχνῇ. {{εδάφιο|7|6}}ἀκούσας ταῦτα ἔλεξεν ὁ Κῦρος· Ἀλλ’ ἔστι μὲν ἡμῖν, ὦ ἄνδρες, ἀρχὴ πατρῴα πρὸς μὲν μεσημβρίαν μέχρι οὗ διὰ καῦμα οὐ δύνανται οἰκεῖν ἄνθρωποι, πρὸς δὲ ἄρκτον μέχρι οὗ διὰ χειμῶνα· τὰ δ’ ἐν μέσῳ τούτων πάντα σατραπεύουσιν οἱ τοῦ ἐμοῦ ἀδελφοῦ φίλοι. {{εδάφιο|7|7}}ἢν δ’ ἡμεῖς νικήσωμεν, ἡμᾶς δεῖ τοὺς ἡμετέρους φίλους τούτων ἐγκρατεῖς ποιῆσαι. ὥστε οὐ τοῦτο<noinclude></noinclude> juqo6tt3pi9zbro2uc1v0z2chy0l2ci Σελίδα:ΦΕΚ Α 95 - 25.04.1980.pdf/173 100 52535 166217 2026-05-17T14:03:11Z Texniths 8915 /* Έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ 166217 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Texniths" />{{κβ||'''ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ (ΤΕΥΧΟΣ ΠΡΩΤΟΝ)'''|1367}} {{rule}}</noinclude><noinclude>:</noinclude>ται εἰς ἀμέσως προσιτάς καί ἀσφαλεῖς θέσεις καί θά ἐξαερίζωνται ἀποτελεσματικῶς, κατά τήν κρίσιν τῆς Ἀρχῆς. Οἱαδήποτε εἴσοδος εἰς τοιαύτας ἀποθήκας θά κεῖται κατά προτίμησιν, πρός τήν πλευράν τοῦ ἀνοικτοῦ καταστρώματος, καί ἐν πάσῃ περιπτώσει θά εἶναι ἀνεξάρτητος τοῦ προστατευομένου χώρου. Αἱ θύραι εἰσόδου, ὡς καί τά διαφράγματα καί καταστρώματα τά ὁποῖα σχηματίζουν τά ὅρια τῶν τοιούτων θάλαμων, θά εἶναι ἀεροστεγῆ (gas-tight) καί ἐπαρκῶς μονωμένα. (ε) (i) Ὅτε ἀέριον ἕτερον πλήν διοξειδίου τοῦ ἄνθρακος ἢ ἀτμοῦ ὡς ἐπιτρέπεται ὑπό τῆς παραγράφου (στ) τοῦ παρόντος Κανονισμοῦ, παράγεται ἐν τῷ πλοίῳ καὶ χρησιμοποιεῖται ὡς μέσον σβέσεως πυρκαϊᾶς, τοῦτο θά εἶναι ἐν ἀεροειδές προϊόν καύσεως πετρελαίου εἰς τό ὁποῖον τά περιεχόμενα, ὀξυγόνον, μονοξείδιον τοῦ ἄνθρακος, διαβρωτικαί οὐσίαι καὶ στερεαί εὔφλεκτοι ὗλαι, θά ἔχουν περιορισθῇ εἰς ἕν ἐπιτρεπόμενον ἐλάχιστον ὅριον. : (ii) Ὅπου τοιοῦτον ἀέριον χρησιμοποιεῖται, ὡς μέσον σβέσεως πυρκαϊᾶς, εἰς ἕν μόνιμο σύστημα σβέσεως πυρκαϊᾶς, διά τ΄γν προστασίαν χώρων Μηχανῶν κατηγορίας «Α», τοῦτο θά παρέχῃ προστασίαν ἰσοδύναμον τῆς παρεχομένης ὑπό μονίμου συστήματος διοξειδίου τοῦ ἄνθρακος. : (iii) Ὅπου τοιοῦτον ἀέριον χρησιμοποιεῖται, ὡς μέσον σβέσεως πυρκαϊᾶς, εἰς ἕν μόνιμον σύστημα σβέσεως πυρκαϊᾶς, διά τήν προστασίαν χώρων φορτίου, μία ἱκανοποιητική ποσότης τοιούτου ἀερίου θά εἶναι διαθέσιμος ὥστε νά δίδῃ ὡριαίως, ἕναν ὄγκον ἐλευθέρου ἀερίου τοὐλάχιστον ἴσον πρός τά 25 τοίς ἑκατόν τοῦ ὁλικοῦ ὄγκου τοῦ μεγαλυτέρου διαμερίσματος τοῦ προστατευομένου κατ’ αὐτόν τόν τρόπον, διά μίαν περίοδον 72 ὡρῶν. (στ) Γενικῶς, ἡ Ἀρχή δέον ὅπως μή ἐπιτρέπη τήν χρῆσιν ἀτμοῦ ὡς μέσου κατασβέσεως τῆς πυρκαϊᾶς εἰς μόνιμα συστήματα κατασβέσεως νέων πλοίων. Ὅτε ἡ χρῆσις τοῦ ἀτμοῦ ἐπιτρέπεται ἀπό τήν Ἀρχήν, θά χρησιμοποιεῖται μόνον εἰς περιορισμένας περιοχάς ὡς πρόσθετον τοῦ ἀπαιτουμένου πυροσβεστικοῦ μέσου καί μέ τήν πρόβλεψιν ὅτι ὁ λέβης ἤ οἱ λέβητες οἱ ὁποῖοι διατίθετναι διά τήν παροχήν ἀτμοῦ θά ἔχουν ἱκανότητα ἀτμοποιήσεως τοὐλάχιστον ἑνός χιλιογράμμου ἀτμοῦ καθ’ ὥραν δι' ἕκαστον 0,75 κυβικόν μέτρον (1 λίβρα ἀτμοῦ καθ' ὥραν ἀνά 12 κυβικούς πόδας) τοῦ ὁλικοῦ ὄγκου τοῦ μεγίστου χώρου ὁ ὁποῖος προστατεύεται οὕτω. Ἐπιπροσθέτως κατά τήν ἐφαρμογήν τῶν ἀνωτέρω ἀπαιτήσεων τά συστήματα ὑφ’ ὅλας τάς ἀπόψεις θά εἶναι συμφώνως πρός τάς ἀποφάσεις τῆς Ἀρχῆς πρός ἱκανοποίησίν της. (ζ) Θά προβλέπωνται αὐτόματα ἠχητικά μέσα προειδοποιήσεως περί τῆς διαφυγῆς ἀερίου σβέσεως πυρκαϊᾶς εἰς οἱονδήποτε χῶρον ὅπου κανονικῶς δύναται νά εἰσέλθῃ προσωπικόν. Ἡ ἀναγγελία θά λειτουργῇ ἐπί κατάλληλον χρονικήν περίοδον πρό τῆς ἀπελευθερώσεως τοῦ ἀερίου. (η) Τά μέσα ἐλέγχου οἱουδήποτε τοιούτου μονίμου συστήματος σβέσεως πυρκαϊᾶς δι’ ἀερίου θά εἶναι ἀμέσως προσιτά καί ἁπλῆς χρήσεως ὡς καί τοποθετημένα ὁμοῦ, εἰς ὅσον τό δυνατόν ὀλιγωτέρας θέσεις αἵτινες δέν θά ἔχουν πιθανότητας ἀποκοπῆς ἐν περιπτώσει πυρκαϊᾶς εἰς τόν προστατευόμενον χῶρον. {{c|{{larger|'''Κανονισμός 9'''}}}} {{c|''Μόνιμα Συστήματα Σβέσεως Πυρκαϊᾶς δι’ Ἀφροῦ εἰς τούς Χώρους Μηχανῶν''}} (α) Οἱονδήποτε ἀπαιτούμενον μόνιμον σύστημα σβέσεως πυρκαϊᾶς δι’ ἀφροῦ εἰς τούς χώρους μηχανῶν θά πρέπει νά εἶναι ἱκανόν νά παρέχη διά μέσου σταθερῶν στομίων παροχῆς, ἐντός πέντε πρώτων λεπτῶν τῆς ὥρας τό βραδύτερον, ποσότητα ἀφροῦ ἀρκετήν ὥστε νά καλύπτη εἰς πάχος 15 ἑκατοστομέτρων (6 δακτύλων) τήν μεγίστην ἐπιφάνειαν ἐπί τῆς ὁποίας δύναται νά διαχυθῇ πετρέλαιον καύσεως. Τό σύστημα θά εἶναι ἱκανόν νά παράγῃ ἀφρόν κατάλληλον διά τήν σβέσιν πυρκαϊᾶς πετρελαίου. Θά προβλέπωνται μέσα διά τήν ἀποτελεσματικήν κυκλοφορίαν ἀφροῦ διά μέσου ἑνός μονίμου συστήματος σωλήνων καί ἐπιστομίων ἐλέγχου ἤ κρουνῶν εἰς κατάλληλα στόμια παροχῆς ὡς καί σταθεροί ψεκαστῆρες (sprayers) διά τήν ἀποτελεσματικήν ἐκτόξευσιν τοῦ ἀφροῦ ἐπί ἑτέρων κυρίων σημείων ὑποκειμένων εἰς πυρκαϊάν ἐντός τοῦ προστατευομένου χώρου. Ἡ ἀναλογία ἐκτονώσεως τοῦ ἀφροῦ δέν θά ὑπερβαίνῃ τό 12 πρός 1. (β) Τά μέσα ἐλέγχου οἱουδήποτε τοιούτου συστήματος θά εἶναι ἀμέσως προσιτά καί ἁπλῆς χρήσεως ὡς καί τοποθετημένα ὁμοῦ εἰς ὅσον τό δυνατόν ὀλιγωτέρας θέσεις καί εἰς σημεῖα τά ὁποῖα δέν θά ἔχουν πιθανότητας ἀπομονώσεως ἐν περιπτώσει πυρκαϊᾶς εἰς τόν προστατευόμενον χῶρον. {{c|{{larger|'''Κανονισμός 10'''}}}} {{c|''Μόνιμα συστήματα σβέσεως πυρκαϊᾶς δι’ ὑψηλῆς ἐκτονώσεως ἀφροῦ εἰς τούς χώρους μηχανῶν''}} (α) : (ι) Οἱονδήποτε ἀπαιτούμενον μόνιμον σύστημα σβέσεως πυρκαϊᾶς δι’ ὑψηλῆς ἐκτονώσεως ἀφροῦ εἰς τούς χώρους μηχανῶν θά εἶναι ἱκανόν νά παρέχῃ ταχέως, μέσῳ σταθερῶν στομίων παροχῆς, μίαν ποσότητα ἀφροῦ ἀρκετήν, νά πληρώσῃ τόν μεγαλύτερον πρός προστασίαν χῶρον εἰς μίαν τιμήν τοὐλάχιστον 1 μέτρου (3,3 ποδῶν) εἰς βάθος ἀνά λεπτόν. Ἡ διαθέσιμος ποσότης τοῦ μεταβαλλομένου εἰς ἀφρόν ὑγροῦ θά εἶναι ἀρκετή διά τήν παραγωγήν ἑνός ὄγκου ἀφροῦ ἴσου πρός τό πενταπλάσιον τοῦ ὄγκου τοῦ μεγαλυτέρου πρός προστασίαν χώρου. Ἡ ἀναλογία ἐκτονώσεως τοῦ ἀφροῦ δέν θά ὑπερβαίνῃ τό 1.000 πρός 1. : (ii) Ἡ Ἀρχή δύναται νά ἐπιτρέψῃ ἐναλλακτικάς διατάξεις καί τιμᾶς παροχῆς, προβλεπομένου ὅτι ἐπιτυγχάνεται δι’ αὐτῶν μία ἱκανοποιητική ἰσοδύναμος προστασία. (β) Οἱ τροφοδοτικοί ἀγωγοί διά τήν διανομήν ἀφροῦ, τά ἀνοίγματα ἀέρος πρός τήν γεννήτρια ἀφροῦ καί ὁ ἀριθμός τῶν μονάδων παραγωγῆς ἀφροῦ, θά εἶναι κατά τήν κρίσιν τῆς Ἀρχῆς τοιαῦται ὥστε νά παρέχουν ἀποτελεσματικήν παραγωγήν καί κυκλοφορίαν ἀφροῦ. (γ) Ἡ διάταξις τῆς σωληνώσεως παραγωγῆς καί διανομῆς ἀφροῦ θά εἶναι τοιαύτη ὥστε μία πυρκαϊά εἰς τόν προστατευόμενον χῶρον, νά μή δύναται νά διατηρήσῃ τά μέσα παραγωγῆς ἀφροῦ. (δ) Ἡ γεννήτρια ἀφροῦ, αἱ πηγαί ἐνεργείας της, τό μεταβαλλόμενον εἰς ἀφρόν ὑγρόν καί τά μέσα ἐλέγχου τοῦ συστήματος θά εἶναι ἀμέσως προσιτά καί ἁπλᾶ εἰς τήν χρῆσιν καί θά εἶναι ὁμοῦ τοποθετημένα εἰς ὅσον τό δυνατόν ὀλιγωτέρας θέσεις, οἵτινες δέν θά ἔχουν πιθανότητας ἀπομονώσεως ἐν περιπτώσει πυρκαίάς εἰς τόν προστατευόμενον χῶρον. {{c|{{larger|'''Κανονισμός 11'''}}}} {{c|''Μόνιμα συστήματα σβέσεως πυρκαϊᾶς διά ραντίσεως ὕδατος ὑπό πίεσιν εἰς τούς χώρους μηχανῶν''}} (α) Οἱονδήποτε ἀπαιτούμενον μόνιμον σύστημα σβέσεως πυρκαϊᾶς διά ραντίσεως ὕδατος ὑπό πίεσιν, ἐντός τῶν χώρων μηχανῶν θά ἐφοδιάζεται διά ἀκροφυσίων ἐγκεκριμένου τύπου. (β) Ὁ ἀριθμός καί ἡ διάταξις τῶν ἀκροφυσίων θά εἶναι τῆς ἐγκρίσεως τῆς Ἀρχῆς καί θά εἶναι τοιαῦτα ὥστε νά ἐξασφαλίζεται ἡ ἀποτελεσματική παροχή ὕδατος τοὐλάχιστον 5 λιβρών κατά τετραγωνικόν μέτρον (0,1 γαλόνιον κατά τετραγωνικόν πόδα), κατά λεπτόν, εἰς τά ὑπό προστασίαν διαμερίσματα. Ὅπου θεωρεῖται ἀπαραίτητος ἡ ἐφαρμογή μεγαλυτέρων τιμῶν, αὗται θά εἶναι ὑπό τήν κρίσιν τῆς Ἀρχῆς. Τά ἀκροφύ-<noinclude></noinclude> i57cc4b3d5upvjceq9iy1ed3xwzdjuf Σελίδα:Όταν ήμουν δάσκαλος (1916).pdf/41 100 52536 166218 2026-05-17T16:16:21Z Αντιγόνη 235 /* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: {{nop}} {{κέντρο|lh=3em|{{x-larger|Θ}}}} Ἡ ἄνοιξις μ’ εὗρε περίλυπον. Τὴν θλίψίν μου δὲν ἐχώρουν οἱ κάμποι καὶ τὰ βουνὰ ὅπου ἐπλανώμην, προσπαθῶν νὰ λησμονήσω. Ἀλλ’ ἡ Φωτεινὴ μοῦ ἐπεφύλαττε καὶ ἄλλας ἐκπλήξεις. Ἀπέναντι τοῦ παραθύρου μου ὑψοῦτο, ὡς εἶπα, μεγά... 166218 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Αντιγόνη" />{{nop}}</noinclude>{{nop}} {{κέντρο|lh=3em|{{x-larger|Θ}}}} Ἡ ἄνοιξις μ’ εὗρε περίλυπον. Τὴν θλίψίν μου δὲν ἐχώρουν οἱ κάμποι καὶ τὰ βουνὰ ὅπου ἐπλανώμην, προσπαθῶν νὰ λησμονήσω. Ἀλλ’ ἡ Φωτεινὴ μοῦ ἐπεφύλαττε καὶ ἄλλας ἐκπλήξεις. Ἀπέναντι τοῦ παραθύρου μου ὑψοῦτο, ὡς εἶπα, μεγάλη συκαμινέα, ἥτις εἶχεν ἤδη καλυφθῆ μὲ ὡραῖον πράσινον φύλλωμα, ἐντὸς τοῦ ὁποίου ζευγαρωμένα τὰ πτηνὰ ἔψαλλαν τὸν ἔρωτα, ὡς διὰ νὰ μὴ μὲ ἀφήνουν καὶ αὐτὰ νὰ λησμονῶ τὴν δυστυχίαν μου. Καὶ μοῦ ἤρχετο ἐνίοτε νὰ πάρω τὸ δίκαννον καὶ νὰ διακόψω τραγικῶς αὐτὴν τὴν ὀχληρὰν ἐπίδειξιν. Ἀλλὰ μίαν ἡμέραν, μικρὸν μετὰ τὴν ἀνατολὴν τοῦ ἡλίου, ἤκουσα θροῦν ἀσυνήθη εἰς τὸ φύλλωμα καὶ μοῦ ἐφάνη ὅτι πτηνὸν μεγαλείτερον ἐκάθητο ἐπὶ τοῦ δένδρου. Καὶ πλησιάσας εἰς τὸ παράθυρον εἶδα μίαν ὡραίαν καὶ πονηρὰν κεφαλήν, ἥτις προκύψασα διὰ μέσου τῶν φύλλων, μὲ προσέβλεψε με μίαν ἀστραπὴν μειδιάματος καὶ ἔπειτα ἐκρύβη πάλιν εἰς τὸ φύλλωμα. Ἦτο τὸ «κατωμερίτικο πουλί». Ἀπορῶ πῶς δὲν ἐπέταξα διὰ νὰ φθάσω καὶ ἐγὼ εἰς τὸν κλάδον, ὅστις ἔτρεμεν ὑπὸ τὸ βάρος της. Τόσον μὲ ἀνεκούφισε καὶ με ἐπτέρωσεν ἡ χαρὰ τῆς ἀκτινοβόλου ἐμφανίσεώς της. Ἔκοπτε φύλλα διὰ τὸν μεταξοσκώληκα καὶ ἤρχετο πλέον καθ’ ἑκάστην. Δὲν μοῦ ὡμίλει, ἀλλὰ μὲ ἤρκει τὸ μειδίαμά της, τὸ μειδίαμα τὸ ὁποῖον μοῦ ἔστελλεν, ὡς Ἀμαρυλλίς, διὰ μέσου τῶν φύλλων. Ὁ ἥλιος ὁ δικός μου ἀνέτελλεν ἀνάμεσα ἀπὸ τοὺς κλάδους τοῦ δένδρου ἐκείνου. Πολλάκις ἐσκεπτόμην μήπως ἦτο ὄνειρον καὶ δὲν ἀπετόλμων νὰ τῆς ὁμιλήσω, διὰ νὰ μὴ ἐξαφανισθῇ ἡ ὀπτασία.<noinclude></noinclude> sp4djtmmjq2cz1y0zkl4wjgsijn9472 Σελίδα:Όταν ήμουν δάσκαλος (1916).pdf/42 100 52537 166219 2026-05-17T16:35:13Z Αντιγόνη 235 /* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: Ἔπειτα, ὅταν τὴν πρώτην φορὰν ἐπεχείρησα νὰ τῆς ὁμιλήσω, μοῦ ἔνευσε μὲ φόβον νὰ σιωπήσω, δεικνύουσα τὸ ἰσόγειον, ὅπου παρεμόνευεν ὁ Ὀθέλλος. Τὸ κατ’ ἐμέ, δὲν ἐφοβούμην πλέον τίποτε καὶ κανένα. Ἡ ἀγάπη της, ἡ ἐλπὶς ὅτι μὲ ἠγάπα μοῦ ἔδιδε τὸ θάρρο... 166219 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Αντιγόνη" />{{κβ|38||Ὅταν ἤμουν δάσκαλος}}</noinclude>Ἔπειτα, ὅταν τὴν πρώτην φορὰν ἐπεχείρησα νὰ τῆς ὁμιλήσω, μοῦ ἔνευσε μὲ φόβον νὰ σιωπήσω, δεικνύουσα τὸ ἰσόγειον, ὅπου παρεμόνευεν ὁ Ὀθέλλος. Τὸ κατ’ ἐμέ, δὲν ἐφοβούμην πλέον τίποτε καὶ κανένα. Ἡ ἀγάπη της, ἡ ἐλπὶς ὅτι μὲ ἠγάπα μοῦ ἔδιδε τὸ θάρρος ν’ ἀψηφήσω πάντα κίνδυνον, νὰ τολμήσω τὰ πάντα. Ἠδυνάμην νὰ διακηρύξω ἐνώπιον ὅλων τὸν ἔρωτά μου, τὸν ὁποῖον ᾐσθανόμην νὰ πάλλεται παντοδύναμος ἐντός μου, κύριος ἀπόλυτος τῆς θελήσεώς μου καὶ ὅλης μου τῆς ὑπάρξεως. Ἀλλὰ τί νὰ τῆς εἴπω; ἠδύναντο λέξεις νὰ ἐκφράσουν τὰ θεσπέσια πράγματα τὰ ὁποῖα ἐπλημμύρουν τὴν καρδίαν μου; Ὁμίλουν ἀντ’ ἐμοῦ οἱ κόσυφοι, οἱ σπίνοι καὶ ἡ ἀηδὼν κάτω ἀπὸ τοὺς πλατάνους τοῦ ποταμοῦ. Ὁμίλει ὅλη ἡ χαρὰ ἡ ὁποία ἐπρασίνιζε καὶ ἤνθει, καὶ εὐωδίαζε, καὶ ἐκελάδει καὶ ἐκυμάτιζεν ὑπὸ τὴν ἀπαλὴν πνοὴν τῆς ἀνοίξεως γύρω μας. Μίαν λέξιν ἤθελα νὰ τῆς εἴπω καὶ τὴν ἐψιθύριζα μὲ ὅλην τὴν περιπάθειαν τῆς ψυχῆς μου: — Φῶς μου! Ὁ Ὀθέλλος κατεσκόπευε καὶ ἔβλεπεν, ὁ Ὀθέλλος ἐμαίνετο. Τὸ ἐμάντευα ἀπὸ τοὺς θρήνους καὶ τοὺς κοπετούς, οἵτινες ἤρχοντο ἀπὸ τὴν τάξιν του. Ἀλλὰ δὲν τὸν ἐφοβούμην, ὡς δὲν ἔφαβούμην κανένα. Μὴ ὁ ἔρως μου εἶχέ τι τὸ ἀθέμιτον καὶ τὸ πονηρόν; Ἡ Φωτεινὴ θὰ ἐγίνετο σύζυγός μου. Ἀπλούστατα. Ἡ ἀπόφασις αὕτη ἐξήλειψε καὶ τὸν τελευταῖον δισταγμόν μου. Καὶ μίαν ἡμέραν, καιροφυλακτήσας, τὴν ἠκολούθησα καὶ τὴν ἔφθασα καθ’ ἣν στιγμὴν ἐξήρχετο ἀπὸ τὸν κῆπον. — Φωτεινή, τῆς εἶπα. Φωτεινή, σ’ ἀγαπῶ… Ἀλλ’ αὐτή, βλέπουσα ὅτι συγχρόνως οἱ βραχίονές μου ἠνοίγοντο πρὸς ἐναγκαλισμόν, ἐξέφυγε διὰ ταχείας κινήσεως καὶ ἔτρεξε πρὸς τὰ κάτω ὡς τρομασμένη, χωρὶς νὰ μ’ ἀφήσῃ νὰ τελειώσω τὴν φράσιν μου. Ἀφοῦ δὲ ἀπεμακρύνθη ἀρκετά, ἐσταμάτησε, πορφυρᾶ τὸ πρόσωπον, καὶ κτυπῶσα τοὺς γρόνθους μὲ παιγνιώδες πεῖσμα μοῦ εἶπε: — Κἐγὼ δὲ σ’ ἀγαπῶ! δὲ σ’ ἀγαπῶ! δὲ σ’ ἀγαπῶ! Ἔπειτα ἔφυγε χωρὶς νὰ στραφῇ πλέον. {{nop}}<noinclude></noinclude> thzaf478yj2mo76vi4gta3pfyz920tw Συζήτηση σελίδας:Xenophon III. Expeditio Cyri (1904).pdf/45 101 52539 166220 2026-05-17T18:03:07Z Ασμοδαίος 5837 /* «πατρᾐα» ή «πατρῴα» */ νέα ενότητα 166220 wikitext text/x-wiki == «πατρᾐα» ή «πατρῴα» == [[χρήστης:Αντιγόνη|Αντιγόνη]], σχετικά με [https://el.wikisource.org/w/index.php?title=%CE%A3%CE%B5%CE%BB%CE%AF%CE%B4%CE%B1:Xenophon_III._Expeditio_Cyri_(1904).pdf/45&diff=prev&oldid=166215 αυτήν την επεξεργασία] σας ήθελα να ρωτήσω για ποιο λόγο επαναφέρθηκε το λάθος (του OCR, αν καταλαβαίνω καλά). [[Χρήστης:Ασμοδαίος|Ασμοδαίος]] ([[Συζήτηση χρήστη:Ασμοδαίος|συζήτηση]]) 18:03, 17 Μαΐου 2026 (UTC) 4w6mixj0m1iduuwc8a59r48m2efliey 166225 166220 2026-05-17T20:12:00Z Αντιγόνη 235 /* «πατρᾐα» ή «πατρῴα» */ Απάντηση 166225 wikitext text/x-wiki == «πατρᾐα» ή «πατρῴα» == [[χρήστης:Αντιγόνη|Αντιγόνη]], σχετικά με [https://el.wikisource.org/w/index.php?title=%CE%A3%CE%B5%CE%BB%CE%AF%CE%B4%CE%B1:Xenophon_III._Expeditio_Cyri_(1904).pdf/45&diff=prev&oldid=166215 αυτήν την επεξεργασία] σας ήθελα να ρωτήσω για ποιο λόγο επαναφέρθηκε το λάθος (του OCR, αν καταλαβαίνω καλά). [[Χρήστης:Ασμοδαίος|Ασμοδαίος]] ([[Συζήτηση χρήστη:Ασμοδαίος|συζήτηση]]) 18:03, 17 Μαΐου 2026 (UTC) :Δικό μου σφάλμα βιασύνης, παρασυρόμενη από το γεγονός ότι η λανθασμένη ορθογραφία αναφέρεται και σε άλλους ιστοχώρους, ενώ στο πρωτότυπο, δεξιά, υπάρχει όντως η σωστή. Το επαναφέρω αμέσως.</br></sup> [[Χρήστης:Αντιγόνη|Αντιγόνη]] ([[Συζήτηση χρήστη:Αντιγόνη|συζήτηση]]) 20:12, 17 Μαΐου 2026 (UTC) 1ts0s38tyflpy1ko9vw4eeq0cdpqsuo Σελίδα:Όταν ήμουν δάσκαλος (1916).pdf/43 100 52540 166221 2026-05-17T19:00:35Z Αντιγόνη 235 /* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: Ἀλλὰ διατί νὰ μὴ παραταθῆ ἡ εὐδαιμονία ἐκείνη τῆς ἀμφιβολίας, ἥτις εἶχε κάτι τι ἀπὸ τὴν ἀοριστίαν τοῦ οὐρανοῦ; Τὴν ἀφῆκα νὰ κανονίζῃ αὐτὴ τὴν πορείαν τῶν σχέσεών μας· ἀνέμενα τὰ προστάγματά της. Μὴ δὲν ἦτο κυρία ἀπόλυτος τῶν διαλογισμῶν καὶ... 166221 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Αντιγόνη" />{{κβ|Ὅταν ἤμουν δάσκαλος||39}}</noinclude>Ἀλλὰ διατί νὰ μὴ παραταθῆ ἡ εὐδαιμονία ἐκείνη τῆς ἀμφιβολίας, ἥτις εἶχε κάτι τι ἀπὸ τὴν ἀοριστίαν τοῦ οὐρανοῦ; Τὴν ἀφῆκα νὰ κανονίζῃ αὐτὴ τὴν πορείαν τῶν σχέσεών μας· ἀνέμενα τὰ προστάγματά της. Μὴ δὲν ἦτο κυρία ἀπόλυτος τῶν διαλογισμῶν καὶ τῆς καρδίας μου; Ἦμουν εἰς τοὺς οὐρανούς. Καὶ ἐπειδὴ φυσικὰ δὲν ἠδυνάμην ἀπὸ τόσον μακρινὴν ἀπόστασιν νὰ συνεννοηθῶ μὲ τοὺς μαθητάς μου, τοὺς ἀφῆκα ἐντελῶς εἰς τὴν τύχην των, νὰ κάνουν ὅ,τι ἤθελαν. Ἡ νέα μέθοδος τῆς «Γιασνάγιας Πολιάνας» έφηρμόσθη τότε καθ’ ὅλην αὐτῆς τὴν ἔκτασιν. Ἐγὼ ἄλλως καὶ ὅταν εὑρισκόμην ἐντὸς τοῦ σχολείου, ἤμουν ἀπών. Ἤνοιγα τὸ βιβλίον καὶ ἀντὶ τῶν περιπετειῶν τῶν Μυρίων, ἔβλεπα δύο μάτια τὰ ὁποῖα δὲν ἦσαν τῆς Παρισάτιδος. Ὡμίλουν πρὸς τοὺς μαθητὰς καὶ ὁ νοῦς μου ἐλικνίζετο ἐπὶ ἑνὸς πρασίνου κλάδου. Καὶ μαντεύετε τί ἠδύνατο {{sic|τὰ|νὰ}} εἴπῃ μία κεφαλή, τῆς ὁποίας ὁ νοῦς εἶχε μεταβληθῆ εἰς σπίνον. Ἐντὸς ὀλίγων ἡμερῶν αἱ πενιχραὶ γραμματικαὶ καὶ ἀριθμητικαὶ γνώσεις, ἃς τόσον ἐπιμόνως ἀνέκτησα, ἐπέταξαν καὶ αὐταί, μὴ εὑρίσκουσαι πλέον χῶρον εἰς τὴν κεφαλήν μου, ἥτις ἐγέμισεν ἔρωτα. Ἔρως παντοῦ καὶ εἰς τὰ θυλάκιά μου ἀκόμη. Δυστυχῶς οἱ μαθηταί μου δὲν ἐξετίμησαν, ὡς ἔπρεπε, τὴν ἔλευθερίαν τὴν ὁποίαν τόσον ἀφθόνως παρεχώρησα εἰς αὐτούς. Οὐδέποτε ὅσον τότε ἐνόησα τὸ λεγόμενον περὶ τῶν παιδίων· «ἀχάριστος ἡλικία». Καταχρώμενα τὴν ἐλευθερίαν, ἤρχισαν νὰ περιπίπτουν εἰς ἀναρχίαν καὶ ἀσέβειαν πρὸς τὸν διδάσκαλον. Δὲν ἐβράδυναν ν’ ἀντιληφθοῦν τὸ παιγνίδι τὸ ὁποῖον ἐπαίζετο μεταξὺ τῆς μουριᾶς καὶ τοῦ παραθύρου· καὶ ἐνῷ ἐγὼ εὑρισκόμην εἰς τὸ ἀνοιχτὸν παράθυρον αὐτοὶ κατεσκόπευαν τὰ γινόμενα διὰ τῶν σχισμῶν τῶν ἡμικλείστων παραθύρων. Μίαν δὲ ἡμέραν καθ’ ἣν στιγμὴν ἐνεφανίζετο ἡ Φωτεινή, ἤκουσα παιδικὴν φωνὴν ψιθυρίζουσαν: — Δάσκαλε, δάσκαλε, μιὰ τρυγόνα! Προσεποιήθην ὅτι δὲν ἤκουσα καὶ τὸ ψιθύρισμα καὶ τοὺς ὑποκώφους γέλωτας οἵτινες ἐπηκολούθησαν. Βραδύτερον δὲ εὑρῆκα εὖ-<noinclude></noinclude> ds8dz36vqc299e5s1xfrtaac0e6t78r 166224 166221 2026-05-17T19:39:16Z Αντιγόνη 235 166224 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Αντιγόνη" />{{κβ|Ὅταν ἤμουν δάσκαλος||39}}</noinclude>Ἀλλὰ διατί νὰ μὴ παραταθῆ ἡ εὐδαιμονία ἐκείνη τῆς ἀμφιβολίας, ἥτις εἶχε κάτι τι ἀπὸ τὴν ἀοριστίαν τοῦ οὐρανοῦ; Τὴν ἀφῆκα νὰ κανονίζῃ αὐτὴ τὴν πορείαν τῶν σχέσεών μας· ἀνέμενα τὰ προστάγματά της. Μὴ δὲν ἦτο κυρία ἀπόλυτος τῶν διαλογισμῶν καὶ τῆς καρδίας μου; Ἦμουν εἰς τοὺς οὐρανούς. Καὶ ἐπειδὴ φυσικὰ δὲν ἠδυνάμην ἀπὸ τόσον μακρινὴν ἀπόστασιν νὰ συνεννοηθῶ μὲ τοὺς μαθητάς μου, τοὺς ἀφῆκα ἐντελῶς εἰς τὴν τύχην των, νὰ κάνουν ὅ,τι ἤθελαν. Ἡ νέα μέθοδος τῆς «Γιασνάγιας Πολιάνας» έφηρμόσθη τότε καθ’ ὅλην αὐτῆς τὴν ἔκτασιν. Ἐγὼ ἄλλως καὶ ὅταν εὑρισκόμην ἐντὸς τοῦ σχολείου, ἤμουν ἀπών. Ἤνοιγα τὸ βιβλίον καὶ ἀντὶ τῶν περιπετειῶν τῶν Μυρίων, ἔβλεπα δύο μάτια τὰ ὁποῖα δὲν ἦσαν τῆς Παρισάτιδος. Ὡμίλουν πρὸς τοὺς μαθητὰς καὶ ὁ νοῦς μου ἐλικνίζετο ἐπὶ ἑνὸς πρασίνου κλάδου. Καὶ μαντεύετε τί ἠδύνατο {{sic|τὰ|νὰ}} εἴπῃ μία κεφαλή, τῆς ὁποίας ὁ νοῦς εἶχε μεταβληθῆ εἰς σπίνον. Ἐντὸς ὀλίγων ἡμερῶν αἱ πενιχραὶ γραμματικαὶ καὶ ἀριθμητικαὶ γνώσεις, ἃς τόσον ἐπιμόνως ἀνέκτησα, ἐπέταξαν καὶ αὐταί, μὴ εὑρίσκουσαι πλέον χῶρον εἰς τὴν κεφαλήν μου, ἥτις ἐγέμισεν ἔρωτα. Ἔρως παντοῦ καὶ εἰς τὰ θυλάκιά μου ἀκόμη. Δυστυχῶς οἱ μαθηταί μου δὲν ἐξετίμησαν, ὡς ἔπρεπε, τὴν ἔλευθερίαν τὴν ὁποίαν τόσον ἀφθόνως παρεχώρησα εἰς αὐτούς. Οὐδέποτε ὅσον τότε ἐνόησα τὸ λεγόμενον περὶ τῶν παιδίων· «ἀχάριστος ἡλικία». Καταχρώμενα τὴν ἐλευθερίαν, ἤρχισαν νὰ περιπίπτουν εἰς ἀναρχίαν καὶ ἀσέβειαν πρὸς τὸν διδάσκαλον. Δὲν ἐβράδυναν ν’ ἀντιληφθοῦν τὸ παιγνίδι τὸ ὁποῖον ἐπαίζετο μεταξὺ τῆς μουριᾶς καὶ τοῦ παραθύρου· καὶ ἐνῷ ἐγὼ εὑρισκόμην εἰς τὸ ἀνοιχτὸν παράθυρον αὐτοὶ κατεσκόπευαν τὰ γινόμενα διὰ τῶν σχισμῶν τῶν ἡμικλείστων παραθύρων. Μίαν δὲ ἡμέραν καθ’ ἣν στιγμὴν ἐνεφανίζετο ἡ Φωτεινή, ἤκουσα παιδικὴν φωνὴν ψιθυρίζουσαν: — Δάσκαλε, δάσκαλε, μιὰ τρυγόνα! Προσεποιήθην ὅτι δὲν ἤκουσα καὶ τὸ ψιθύρισμα καὶ τοὺς ὑποκώφους γέλωτας οἵτινες ἐπηκολούθησαν. Βραδύτερον δὲ εὑρῆκα εὐ-<noinclude></noinclude> 7xy81hx6j88r5n7mhbqb0ysxbeu0x6y Σελίδα:Όταν ήμουν δάσκαλος (1916).pdf/44 100 52541 166222 2026-05-17T19:37:36Z Αντιγόνη 235 /* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: καιρίαν νὰ τοὺς νουθετήσω, συγκρατῶν τὴν ἀγανάκτησίν μου διὰ λόγους εὐνοήτους: — Βρὲ παιδιά, μὴν εἶσθε ἀχάριστοι πρὸς ἕνα δάσκαλον, ὁ ὁποῖος σᾶς ἀγαπᾷ καὶ ὁ ὁποῖος εἰσήγαγεν εἰς τὸ σχολεῖόν σας τὴν νέαν μέθοδον, ἥτις μόνον εἰς τὴν Ρωσσίαν ἔχε... 166222 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Αντιγόνη" />{{κβ|40||Ὅταν ἤμουν δάσκαλος}}</noinclude>καιρίαν νὰ τοὺς νουθετήσω, συγκρατῶν τὴν ἀγανάκτησίν μου διὰ λόγους εὐνοήτους: — Βρὲ παιδιά, μὴν εἶσθε ἀχάριστοι πρὸς ἕνα δάσκαλον, ὁ ὁποῖος σᾶς ἀγαπᾷ καὶ ὁ ὁποῖος εἰσήγαγεν εἰς τὸ σχολεῖόν σας τὴν νέαν μέθοδον, ἥτις μόνον εἰς τὴν Ρωσσίαν ἔχει ἐφαρμοσθῆ. Ἀλλὰ πρὸ πάντων μὴν εἶσθε ἀνόητοι. Θέλετε νὰ σὰς δέρνω καὶ νὰ σᾶς βασανίζω ὅπως δέρνει ὁ κύριος αὐτὸς κάτω; Ἀλλ’ ἂν ἀρχίσω νὰ σᾶς δέρνω σαν γαϊδούρια, πῶς θὰ γείνετε ὑπερήφανοι πολεμισταί, γιὰ νὰ ἐλευθερώσετε τὴ δυστυχισμένη τὴν πατρίδα μας: Ἐγὼ δὲν θὰ τὸ κάμω αὐτὸ τὸ κακό, παιδιά μου, καὶ ἂν ἀκόμη Ἐξακολουθήσετε νὰ μοῦ δίδετε ἀφορμὰς καὶ ν’ ἀνακατεύεσθε σὲ πράγματα ποῦ δὲ σᾶς ἐνδιαφέρουν. Φαίνεται δὲ ὅτι οἱ λόγοι μου ἔπιασαν τόπον, διότι αἱ ἀταξίαι καὶ ἡ ἀσέβεια δὲν ἐπανελήφθησαν. Ἀλλὰ τότε περίπου ἐξηντλήθη καὶ τὸ φύλλωμα τῆς μουριᾶς καὶ ἡ Φωτεινὴ δὲν ἀνεφάνη. Καὶ ἀπεφάσισα σοβαρῶς καὶ ὁριστικῶς νὰ τὴν ζητήσω εἰς γάμον. <noinclude>{{rule|margin-top=3em|5em}}</noinclude><noinclude></noinclude> o78cicz4kf5eigqqfhszo8n9q8dtcre 166223 166222 2026-05-17T19:38:16Z Αντιγόνη 235 166223 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Αντιγόνη" />{{κβ|40||Ὅταν ἤμουν δάσκαλος}}</noinclude>καιρίαν νὰ τοὺς νουθετήσω, συγκρατῶν τὴν ἀγανάκτησίν μου διὰ λόγους εὐνοήτους: — Βρὲ παιδιά, μὴν εἶσθε ἀχάριστοι πρὸς ἕνα δάσκαλον, ὁ ὁποῖος σᾶς ἀγαπᾷ καὶ ὁ ὁποῖος εἰσήγαγεν εἰς τὸ σχολεῖόν σας τὴν νέαν μέθοδον, ἥτις μόνον εἰς τὴν Ρωσσίαν ἔχει ἐφαρμοσθῆ. Ἀλλὰ πρὸ πάντων μὴν εἶσθε ἀνόητοι. Θέλετε νὰ σὰς δέρνω καὶ νὰ σᾶς βασανίζω ὅπως δέρνει ὁ κύριος αὐτὸς κάτω; Ἀλλ’ ἂν ἀρχίσω νὰ σᾶς δέρνω σὰν γαϊδούρια, πῶς θὰ γείνετε ὑπερήφανοι πολεμισταί, γιὰ νὰ ἐλευθερώσετε τὴ δυστυχισμένη τὴν πατρίδα μας: Ἐγὼ δὲν θὰ τὸ κάμω αὐτὸ τὸ κακό, παιδιά μου, καὶ ἂν ἀκόμη Ἐξακολουθήσετε νὰ μοῦ δίδετε ἀφορμὰς καὶ ν’ ἀνακατεύεσθε σὲ πράγματα ποῦ δὲ σᾶς ἐνδιαφέρουν. Φαίνεται δὲ ὅτι οἱ λόγοι μου ἔπιασαν τόπον, διότι αἱ ἀταξίαι καὶ ἡ ἀσέβεια δὲν ἐπανελήφθησαν. Ἀλλὰ τότε περίπου ἐξηντλήθη καὶ τὸ φύλλωμα τῆς μουριᾶς καὶ ἡ Φωτεινὴ δὲν ἀνεφάνη. Καὶ ἀπεφάσισα σοβαρῶς καὶ ὁριστικῶς νὰ τὴν ζητήσω εἰς γάμον. <noinclude>{{rule|margin-top=3em|5em}}</noinclude><noinclude></noinclude> mtrmqbvsvvowb1maowptn8cvl33krja