Βικιθήκη elwikisource https://el.wikisource.org/wiki/%CE%9A%CF%8D%CF%81%CE%B9%CE%B1_%CE%A3%CE%B5%CE%BB%CE%AF%CE%B4%CE%B1 MediaWiki 1.47.0-wmf.3 first-letter Μέσο Ειδικό Συζήτηση Χρήστης Συζήτηση χρήστη Βικιθήκη Συζήτηση Βικιθήκη Αρχείο Συζήτηση αρχείου MediaWiki Συζήτηση MediaWiki Πρότυπο Συζήτηση προτύπου Βοήθεια Συζήτηση βοήθειας Κατηγορία Συζήτηση κατηγορίας Σελίδα Συζήτηση σελίδας Μεταγραφή Συζήτηση μεταγραφής Συγγραφέας Συζήτηση συγγραφέα Πύλη Συζήτηση πύλης TimedText TimedText talk Module Module talk Event Event talk 100 52542 166227 2026-05-19T21:54:07Z Αντιγόνη 235 /* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: «Παραδέχομαι ὅτι ἔχετε δυσκολίας, ἀλλ’ εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπερνικηθοῦν αὗται, ὅπως ἔγινε καὶ μὲ τὴν Ἰαπωνίαν, ἥτις ἀνεγνώρισεν ὅτι ἡ παρ’ αὐτῆς καὶ τῶν ἀγγλικῶν στρατευμάτων κατοχὴ τῶν γερμανικῶν νήσων εἶναι προσωρινή. Ἡ διανομὴ θὰ γίνῃ μετὰ... 166227 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Αντιγόνη" />{{κβ|284|Ἡ Ἑλλὰς τοῦ 1910–1920|{{0}}{{0}}{{0}}}}</noinclude>«Παραδέχομαι ὅτι ἔχετε δυσκολίας, ἀλλ’ εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπερνικηθοῦν αὗται, ὅπως ἔγινε καὶ μὲ τὴν Ἰαπωνίαν, ἥτις ἀνεγνώρισεν ὅτι ἡ παρ’ αὐτῆς καὶ τῶν ἀγγλικῶν στρατευμάτων κατοχὴ τῶν γερμανικῶν νήσων εἶναι προσωρινή. Ἡ διανομὴ θὰ γίνῃ μετὰ τὴν συνομολόγησιν τῆς εἰρήνης, ἄνευ διακρίσεως τῆς ἐθνικότητος τῶν στρατῶν τῆς κατοχῆς». Τὴν 21 Φεβρουαρίου/6 Μαρτίου, 1915 ὁ εἰς Παρισίους πρεσβευτὴς τῆς Ρωσσίας Ἰσβόλσκυ ἐτηλεγράφει πρὸς τὸν Σαζόνωφ ὅτι Γαλλία καὶ Ἀγγλία ἐπιθυμοῦν τὴν συνεργασίαν τῆς Ἑλλάδος εἰς τὴν ἐπίθεσιν τῶν Στενῶν <ref>Τὸ ὑπ’ ἀριθμὸν 153 τῆς 19ης Φεβρουαρίου/4 Μαρτίου 1915 τηλεγράφημα τοῦ ἐν Λονδίνῳ πρεσβευτοῦ Μπένκετορφ πρὸς τὸν Σαζόνωφ. Τὸ ὑπ’ ἀριθμὸν 120 τηλεγράφημα τοῦ πρεσβευτοῦ Ἰσβόλσκυ (ἀμφότερα ἐκ τῶν Ρωσσικῶν ἀρχείων). {{vgap|0em}} Ἐκ τῆς ἐπισήμου συλλογῆς Ι. Πολόνσκυ, σελὶς 253. {{vgap|0em}} Τηλεγραφήματα τῆς 26ης Φεβρουαρίου/11 Μαρτίου 1915 πρεσβευτοῦ Ρωμάνου πρὸς ὑπουργὸν Ζωγράφον, (ἀρχεῖα ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν Ἀθηνών), ἀριθ. 22917 Α/5. {{vgap|0em}} Ἡ ὑπ’ ἀριθμὸν 953 ἀπόρρητος τηλεγραφικὴ ἐγκύκλιος τοῦ Σαζόνωφ ὑπὸ ἡμερομηνίαν 19 Φεβρουαρίου/4 Μαρτίου 1915 πρὸς τοὺς πρεσβευτὰς τῆς Ρωσσίας εἰς Παρισίους Ἰσβόλσκυ καὶ Λονδῖνον Μπένκεντορφ (ἀρχεῖα ρωσσικοῦ ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν).</ref>. Τὴν 21 Φεβρουαρίου/6 Μαρτίου, μετὰ τὴν παραίτησιν τοῦ Βενιζέλου ὁ Γκρέϋ ανεκοίνωσε διὰ τοῦ Ἄγγλου πρεσβευτοῦ Πετρουπόλεως εἰς τὸν Σαζόνωφ: «Ὑπὸ τὰς παρούσας συνθήκας, θὰ ἦτο ἐλάχιστα φρόνιμον, μάλιστα ἀδύνατον, νὰ ἐπιδεινώσωμεν τὴν κατάστασιν, ἀρνούμενοι τὴν ἑλληνικὴν βοήθειαν, ἥτις μᾶς προσεφέρθη». Ἡ Ρωσσία τελικῶς ἐχαλάρωσε τὰς ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου ἀντιρρήσεις αὐτῆς. Μετὰ τὴν παραίτησιν τοῦ Βενιζέλου, ὁ ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν τῆς Γαλλίας Δελκασὲ ἐδήλωσεν εἰς τὸν πρεσβευτὴν Ρωμᾶνον: «Οχι μόνον ἡ Γαλλία καὶ Ἀγγλία ἀπεδέχθησαν προθύμως τὴν ὑπὸ τῆς κυβερνήσεως Βενιζέλου πρότασιν συμμετοχῆς εἰς τὴν ἐκστρατείαν τῶν Δαρδανελλίων ὑπὸ τὴν ἐπιφύλαξιν τῆς ἐγκρίσεως της παρὰ τοῦ Βασιλέως (Κωνσταντίνου), ἀλλ’ εἶχεν ὁ κ. Δελκασσὲ τηλεγραφήσει εἰς Πετρούπολιν συνιστῶν τὴν ἀποδοχήν της. Ἔλαβε δέ, τὴν παρελθοῦσαν Κυριακήν, τὴν ἀπάντησιν ὅτι ἡ ρωσσικὴ κυβέρνησις προσχωρεῖ κατ’ ἀρχὴν εἰς τὴν πρότασιν ταύτην». Σοβαρώτεροι ἀκόμη ἦσαν οἱ δισταγμοὶ ὡς πρὸς τὴν σκοπιμότητα τῆς ἑλληνικῆς συμπράξεως ἐναντίον τῶν Δαρδανελλίων, ἐφ’ ὅσον ἡ Ρωσσία ἐζήτει νὰ γίνῃ κυρία τῆς Κωνσταντινουπόλεως καὶ τῶν Στενῶν. Πράγματι ἡ ρωσσικὴ κυβέρνησις ἠξίωσε, τὴν 19 Φεβρουαρίου/4 Μαρτίου 1915, ἤτοι τὴν παραμονὴν τοῦ δευτέρου ἐν Ἀθήναις συμβουλίου τοῦ Στέμματος, νὰ δοθῇ εἰς αὐτὴν ὑπόσχεσις παρὰ τῆς Ἀγγλίας καὶ Γαλλίας περὶ παραχωρήσεως τῆς Κωνσταντινουπόλεως μετὰ τῶν Στενῶν. Ἡ ἀπάν-<noinclude>{{rule|width=6em|align=left}}<references /></noinclude> 9eofb0l258b4soioyg13wbief60q1uo 166228 166227 2026-05-19T21:56:15Z Αντιγόνη 235 166228 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Αντιγόνη" />{{κβ|284|Ἡ Ἑλλὰς τοῦ 1910–1920|{{0}}{{0}}{{0}}}}</noinclude>«Παραδέχομαι ὅτι ἔχετε δυσκολίας, ἀλλ’ εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπερνικηθοῦν αὗται, ὅπως ἔγινε καὶ μὲ τὴν Ἰαπωνίαν, ἥτις ἀνεγνώρισεν ὅτι ἡ παρ’ αὐτῆς καὶ τῶν ἀγγλικῶν στρατευμάτων κατοχὴ τῶν γερμανικῶν νήσων εἶναι προσωρινή. Ἡ διανομὴ θὰ γίνῃ μετὰ τὴν συνομολόγησιν τῆς εἰρήνης, ἄνευ διακρίσεως τῆς ἐθνικότητος τῶν στρατῶν τῆς κατοχῆς». Τὴν 21 Φεβρουαρίου/6 Μαρτίου, 1915 ὁ εἰς Παρισίους πρεσβευτὴς τῆς Ρωσσίας Ἰσβόλσκυ ἐτηλεγράφει πρὸς τὸν Σαζόνωφ ὅτι Γαλλία καὶ Ἀγγλία ἐπιθυμοῦν τὴν συνεργασίαν τῆς Ἑλλάδος εἰς τὴν ἐπίθεσιν τῶν Στενῶν <ref>Τὸ ὑπ’ ἀριθμὸν 153 τῆς 19ης Φεβρουαρίου/4 Μαρτίου 1915 τηλεγράφημα τοῦ ἐν Λονδίνῳ πρεσβευτοῦ Μπένκετορφ πρὸς τὸν Σαζόνωφ. Τὸ ὑπ’ ἀριθμὸν 120 τηλεγράφημα τοῦ πρεσβευτοῦ Ἰσβόλσκυ (ἀμφότερα ἐκ τῶν Ρωσσικῶν ἀρχείων). {{vgap|0em}} Ἐκ τῆς ἐπισήμου συλλογῆς Ι. Πολόνσκυ, σελὶς 253. {{vgap|0em}} Τηλεγραφήματα τῆς 26ης Φεβρουαρίου/11 Μαρτίου 1915 πρεσβευτοῦ Ρωμάνου πρὸς ὑπουργὸν Ζωγράφον, (ἀρχεῖα ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν Ἀθηνών), ἀριθ. 22917 Α/5. {{vgap|0em}} Ἡ ὑπ’ ἀριθμὸν 953 ἀπόρρητος τηλεγραφικὴ ἐγκύκλιος τοῦ Σαζόνωφ ὑπὸ ἡμερομηνίαν 19 Φεβρουαρίου/4 Μαρτίου 1915 πρὸς τοὺς πρεσβευτὰς τῆς Ρωσσίας εἰς Παρισίους Ἰσβόλσκυ καὶ Λονδῖνον Μπένκεντορφ (ἀρχεῖα ρωσσικοῦ ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν).</ref>. Τὴν 21 Φεβρουαρίου/6 Μαρτίου, μετὰ τὴν παραίτησιν τοῦ Βενιζέλου ὁ Γκρέϋ ανεκοίνωσε διὰ τοῦ Ἄγγλου πρεσβευτοῦ Πετρουπόλεως εἰς τὸν Σαζόνωφ: «Ὑπὸ τὰς παρούσας συνθήκας, θὰ ἦτο ἐλάχιστα φρόνιμον, μάλιστα ἀδύνατον, νὰ ἐπιδεινώσωμεν τὴν κατάστασιν, ἀρνούμενοι τὴν ἑλληνικὴν βοήθειαν, ἥτις μᾶς προσεφέρθη». Ἡ Ρωσσία τελικῶς ἐχαλάρωσε τὰς ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου ἀντιρρήσεις αὐτῆς. Μετὰ τὴν παραίτησιν τοῦ Βενιζέλου, ὁ ὑπουργὸς ἐπὶ τῶν Ἐξωτερικῶν τῆς Γαλλίας Δελκασὲ ἐδήλωσεν εἰς τὸν πρεσβευτὴν Ρωμᾶνον: «Ὄχι μόνον ἡ Γαλλία καὶ Ἀγγλία ἀπεδέχθησαν προθύμως τὴν ὑπὸ τῆς κυβερνήσεως Βενιζέλου πρότασιν συμμετοχῆς εἰς τὴν ἐκστρατείαν τῶν Δαρδανελλίων ὑπὸ τὴν ἐπιφύλαξιν τῆς ἐγκρίσεώς της παρὰ τοῦ Βασιλέως (Κωνσταντίνου), ἀλλ’ εἶχεν ὁ κ. Δελκασσὲ τηλεγραφήσει εἰς Πετρούπολιν συνιστῶν τὴν ἀποδοχήν της. Ἔλαβε δέ, τὴν παρελθοῦσαν Κυριακήν, τὴν ἀπάντησιν ὅτι ἡ ρωσσικὴ κυβέρνησις προσχωρεῖ κατ’ ἀρχὴν εἰς τὴν πρότασιν ταύτην». Σοβαρώτεροι ἀκόμη ἦσαν οἱ δισταγμοὶ ὡς πρὸς τὴν σκοπιμότητα τῆς ἑλληνικῆς συμπράξεως ἐναντίον τῶν Δαρδανελλίων, ἐφ’ ὅσον ἡ Ρωσσία ἐζήτει νὰ γίνῃ κυρία τῆς Κωνσταντινουπόλεως καὶ τῶν Στενῶν. Πράγματι ἡ ρωσσικὴ κυβέρνησις ἠξίωσε, τὴν 19 Φεβρουαρίου/4 Μαρτίου 1915, ἤτοι τὴν παραμονὴν τοῦ δευτέρου ἐν Ἀθήναις συμβουλίου τοῦ Στέμματος, νὰ δοθῇ εἰς αὐτὴν ὑπόσχεσις παρὰ τῆς Ἀγγλίας καὶ Γαλλίας περὶ παραχωρήσεως τῆς Κωνσταντινουπόλεως μετὰ τῶν Στενῶν. Ἡ ἀπάν-<noinclude>{{rule|width=6em|align=left}}<references /></noinclude> owmtaghwz7sqd6g6cr0ckkxesl32vae 100 52543 166229 2026-05-20T00:22:28Z Αντιγόνη 235 /* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: τησις διετυπώθη εἰς τηλεγράφημα τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν τῆς Ρωσσίας Σαζόνωφ πρὸς τὰς πρεσβείας Λονδίνου καὶ Παρισίων, αἱ ὁποῖαι παρουσίασαν τὴν ἀνακοίνωσιν εἰς τοὺς ὑπουργοὺς τῶν Ἐξωτερικῶν Γκρέϋ καὶ Δελκασσέ. Οἱ ἀναζητοῦντες στοιχεία π... 166229 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Αντιγόνη" />{{κβ|{{0}}{{0}}{{0}}|Μέρος Δεύτερον. Δημιουργία|285}}</noinclude>τησις διετυπώθη εἰς τηλεγράφημα τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν τῆς Ρωσσίας Σαζόνωφ πρὸς τὰς πρεσβείας Λονδίνου καὶ Παρισίων, αἱ ὁποῖαι παρουσίασαν τὴν ἀνακοίνωσιν εἰς τοὺς ὑπουργοὺς τῶν Ἐξωτερικῶν Γκρέϋ καὶ Δελκασσέ. Οἱ ἀναζητοῦντες στοιχεία πολεμικῆς ἐναντίον τῆς πολιτικῆς τοῦ Βενιζέλου, καθὼς καὶ μερικοὶ ξένοι ἱστοριογράφοι, λόγῳ ἀβασανίστου ἐπιπολαιότητος, ἐβεβαίωσαν ὅ,τι τὴν 21 Φεβρουαρίου/6 Μαρτίου 1915, ἤτοι καθ’ ἣν στιγμὴν ἡ κυβέρνησις Βενιζέλου ἠναγκάζετο νὰ παραιτηθῇ, ἐπειδὴ ὁ βασιλεὺς Κωνσταντῖνος ἀπεδοκίμαζε τὴν ἑλληνικὴν συμμετοχὴν εἰς τὴν ἔκστρατείαν τῶν Δαρδανελλίων, τὴν κρισιμωτάτην ἐκείνην ἡμέραν, ἡ Ἀγγλία καὶ Γαλλία ὑπεσχέθησαν τὴν Κωνσταντινούπολιν μετὰ τῶν Στενῶν εἰς τὴν Ρωσσίαν. <ref>Ὁ Γάλλος ἱστορικὸς Ντριὼ σημειώνει τὴν 21ην Φεβρουαρίου/6 Μαρτίου 1915 ὡς ἡμερομηνίαν συνομολογήσεως τοῦ συμφώνου, διὰ τοῦ ὁποίου ἡ Ἀγγλία καὶ Γαλλία ὑπεσχέθησαν εἰς τὴν Ρωσσίαν τὴν Κωνσταντινούπολιν καὶ τὰ Στενά (Ντριὼ καὶ Λεριτιέ: Διπλωματικὴ ἱστορία τῆς Ἑλλάδος τόμος 5ος σελὶς 188). Ὁ Γάλλος συγγραφεὑς στηρίζει τὴν πληροφορίαν του εἰς βεβαίωσιν Ἕλληνος χρονογράφου. Τοὐναντίον δὲν ἠθέλησε νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει τὰς ἀντιθέτους δημοσίας δηλώσεις τοῦ Ε. Κ. Βενιζέλου, οὔτε κἂν νὰ συμβουλευθῇ ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου τὸν πρεσβευτὴν Παρισίων Νικόλαον Πολίτην, ἀφοῦ δὲν ἠρεύνησεν ἐπαρκῶς τὰς ξένας πηγάς. {{vgap|0em}} Τὸ ὑπ’ ἀριθμὸν 170 τῆς 25ης Φεβρουαρίου/10 Μαρτίου 1915 τηλεγράφημα τοῦ ἐν Λονδίνῳ Ρώσσου πρεσβευτοῦ Μπένκεντορφ πρὸς ὑπουργὸν Σαζόνωφ, (Διπλωματικὰ ἀρχεῖα ρωσσικοῦ ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν). Τὰ αὐτὰ βεβαιώνει καὶ ὁ Ρ. Πουανκαρὲ εἰς τὸν ἔκτον τόμον τῶν ἀπομνημονευμάτων του.</ref> Ἡ ἐκδοχὴ εἶναι ἀνακριβής. Ἡ Ρωσσία ἐνήργει ἀπὸ τοῦ Νοεμβρίου τοῦ 1914 διὰ νὰ τῆς δοθῇ ὑπόσχεσις παραχωρήσεως τῶν Στενῶν καὶ τῆς Κωνσταντινουπόλεως. Ὁ βασιλεὺς τῆς Ἀγγλίας, πληροφορηθεὶς τὰς ρωσσικὰς ἀξιώσεις, εἶχεν ἐκφρασθῆ εὐμενῶς περὶ αὐτῶν. Μόλις ἔπειτα ἡ ρωσσικὴ κυβέρνησις ἔμαθε τὴν πρόθεσιν τοῦ Βενιζέλου νὰ στείλῃ ἓν σῶμα στρατοῦ εἰς Καλλίπολιν, παρουσίασεν ἐπισήμως τὴν αἴτησίν της διὰ τὴν κυριότητα τῆς Κωνσταντινουπόλεως, 19 Φεβρουαρίου/4 Μαρτίου 1915. Ἐφ’ ὅσον ἐν τούτοις ὑφίστατο πιθανότης ἑλληνικῆς συμπράξεως εἰς τὴν ἐκστρατείαν τῶν Δαρδανελλίων ἐπὶ κυβερνήσεως Βενιζέλου, οὔτε ἡ Ἀγγλία οὔτε ἡ Γαλλία ἔδωκαν ὑπόσχεσιν πρὸς τοὺς Ρώσσους. Κάτι περισσότερον. Ὁ Βενιζέλος ἦτο παρητημένος ἀπὸ τεσσάρων ἡμερῶν, ὡρκίζετο πρὸ ὀλίγου τὸ ὑπουργεῖον Γούναρη, καὶ ὅμως ὁ ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν τῆς Μεγάλης Βρεττανίας ἠρνεῖτο καὶ τότε ἀκόμη νὰ ἱκανοποιήσῃ τὴν ρωσσικὴν αἴτησιν. Πράγματι τὴν 25 Φεβρουαρίου/10 Μαρτίου 1915, εἴκοσι τέσσαρας ὥρας μετὰ τὴν ἐγκατάστασιν τῆς κυβερνήσεως Γούναρη, ὁ ἐν Λονδίνῳ πρεσβευτήὴς τῆς Ρωσσίας κόμης Α. Κ. Μπένκεντορφ, παρόντος τοῦ Γάλλου συναδέλφου του Παύλου Καμπών, συνδιελέχθη μετὰ τοῦ Ἄγγλου ὑπουργοῦ<noinclude>{{rule|width=6em|align=left}}<references /></noinclude> gdp376psb04o7fnu3frw78fdqdocuky