Χρήστης:Αντιγόνη/common.css

<mediawiki xmlns="http://www.mediawiki.org/xml/export-0.11/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://www.mediawiki.org/xml/export-0.11/ http://www.mediawiki.org/xml/export-0.11.xsd" version="0.11" xml:lang="el">
  <siteinfo>
    <sitename>Βικιθήκη</sitename>
    <dbname>elwikisource</dbname>
    <base>https://el.wikisource.org/wiki/%CE%9A%CF%8D%CF%81%CE%B9%CE%B1_%CE%A3%CE%B5%CE%BB%CE%AF%CE%B4%CE%B1</base>
    <generator>MediaWiki 1.47.0-wmf.3</generator>
    <case>first-letter</case>
    <namespaces>
      <namespace key="-2" case="first-letter">Μέσο</namespace>
      <namespace key="-1" case="first-letter">Ειδικό</namespace>
      <namespace key="0" case="first-letter" />
      <namespace key="1" case="first-letter">Συζήτηση</namespace>
      <namespace key="2" case="first-letter">Χρήστης</namespace>
      <namespace key="3" case="first-letter">Συζήτηση χρήστη</namespace>
      <namespace key="4" case="first-letter">Βικιθήκη</namespace>
      <namespace key="5" case="first-letter">Συζήτηση Βικιθήκη</namespace>
      <namespace key="6" case="first-letter">Αρχείο</namespace>
      <namespace key="7" case="first-letter">Συζήτηση αρχείου</namespace>
      <namespace key="8" case="first-letter">MediaWiki</namespace>
      <namespace key="9" case="first-letter">Συζήτηση MediaWiki</namespace>
      <namespace key="10" case="first-letter">Πρότυπο</namespace>
      <namespace key="11" case="first-letter">Συζήτηση προτύπου</namespace>
      <namespace key="12" case="first-letter">Βοήθεια</namespace>
      <namespace key="13" case="first-letter">Συζήτηση βοήθειας</namespace>
      <namespace key="14" case="first-letter">Κατηγορία</namespace>
      <namespace key="15" case="first-letter">Συζήτηση κατηγορίας</namespace>
      <namespace key="100" case="first-letter">Σελίδα</namespace>
      <namespace key="101" case="first-letter">Συζήτηση σελίδας</namespace>
      <namespace key="102" case="first-letter">Μεταγραφή</namespace>
      <namespace key="103" case="first-letter">Συζήτηση μεταγραφής</namespace>
      <namespace key="108" case="first-letter">Συγγραφέας</namespace>
      <namespace key="109" case="first-letter">Συζήτηση συγγραφέα</namespace>
      <namespace key="110" case="first-letter">Πύλη</namespace>
      <namespace key="111" case="first-letter">Συζήτηση πύλης</namespace>
      <namespace key="710" case="first-letter">TimedText</namespace>
      <namespace key="711" case="first-letter">TimedText talk</namespace>
      <namespace key="828" case="first-letter">Module</namespace>
      <namespace key="829" case="first-letter">Module talk</namespace>
      <namespace key="1728" case="first-letter">Event</namespace>
      <namespace key="1729" case="first-letter">Event talk</namespace>
    </namespaces>
  </siteinfo>
  <page>
    <title>Χρήστης:Αντιγόνη/common.css</title>
    <ns>2</ns>
    <id>23508</id>
    <revision>
      <id>166254</id>
      <parentid>166240</parentid>
      <timestamp>2026-05-23T19:17:04Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Αντιγόνη</username>
        <id>235</id>
      </contributor>
      <origin>166254</origin>
      <model>css</model>
      <format>text/css</format>
      <text bytes="948" sha1="schgkd0q9hkynwltqk85dcoktqtw37p" xml:space="preserve">/* MediaWiki:Gadget-mark-proofread 
.ppi-done,
.ppi-todo,
.ppi-tocheck {
	border-width: 2px;
	border-style: solid;
}

.ppi-done {
	border-color: white;
}
.ppi-tocheck {
	border-color: blue;
}
.ppi-todo {
	border-color: red;
}*

/* MediaWiki:Gadget-charinsert-styles.css Overwrites selector from MediaWiki:Common.css */
div#editpage-specialchars {
	display: block;
	border: 1px solid #c0c0c0;
	padding: .5em 1em;
}

#editpage-specialchars a {
	background-color: #f9f9f9;
	border: 1px solid #ddd;
	padding: 1px 4px;
}

textarea#wpTextbox1 + #editpage-specialchars,
.wikiEditor-ui-clear + #editpage-specialchars {
	border-top: none;
}
/*.mw-body-content sub, .mw-body-content sup, .reference {font-size: 80%;}*/


/*.ext-wikisource-ExtractTextWidget { display: none; }*/

.references {
	color:black;
	font-size:90%;
	border-width:0;
	background-color:white;
	padding:0;
	margin-top:10px;
	}

.mw-babel-box td {
	line-height: 1.25em;
	padding: 0.1em;
}</text>
      <sha1>schgkd0q9hkynwltqk85dcoktqtw37p</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>166255</id>
      <parentid>166254</parentid>
      <timestamp>2026-05-23T19:18:03Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Αντιγόνη</username>
        <id>235</id>
      </contributor>
      <origin>166255</origin>
      <model>css</model>
      <format>text/css</format>
      <text bytes="944" sha1="5e2r82mgav7b4itldfhmj1smtzh8zo7" xml:space="preserve">/* MediaWiki:Gadget-mark-proofread 
.ppi-done,
.ppi-todo,
.ppi-tocheck {
	border-width: 2px;
	border-style: solid;
}

.ppi-done {
	border-color: white;
}
.ppi-tocheck {
	border-color: blue;
}
.ppi-todo {
	border-color: red;
}*

/* MediaWiki:Gadget-charinsert-styles.css Overwrites selector from MediaWiki:Common.css */
div#editpage-specialchars {
	display: block;
	border: 1px solid #c0c0c0;
	padding: .5em 1em;
}

#editpage-specialchars a {
	background-color: #f9f9f9;
	border: 1px solid #ddd;
	padding: 1px 4px;
}

textarea#wpTextbox1 + #editpage-specialchars,
.wikiEditor-ui-clear + #editpage-specialchars {
	border-top: none;
}
/*.mw-body-content sub, .mw-body-content sup, .reference {font-size: 80%;}*/


/*.ext-wikisource-ExtractTextWidget { display: none; }*/

.references {
	color:black;
	font-size:90%;
	border-width:0;
	background-color:white;
	padding:0;
	margin-top:10px;
	}

.mw-babel-box td {
	line-height: 1.25em;
	padding: 0;
}</text>
      <sha1>5e2r82mgav7b4itldfhmj1smtzh8zo7</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>166256</id>
      <parentid>166255</parentid>
      <timestamp>2026-05-23T19:19:16Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Αντιγόνη</username>
        <id>235</id>
      </contributor>
      <minor />
      <origin>166256</origin>
      <model>css</model>
      <format>text/css</format>
      <text bytes="931" sha1="gxgtjmu4badkx2cx33pft7gf5bw3uzy" xml:space="preserve">/* MediaWiki:Gadget-mark-proofread 
.ppi-done,
.ppi-todo,
.ppi-tocheck {
	border-width: 2px;
	border-style: solid;
}

.ppi-done {
	border-color: white;
}
.ppi-tocheck {
	border-color: blue;
}
.ppi-todo {
	border-color: red;
}*

/* MediaWiki:Gadget-charinsert-styles.css Overwrites selector from MediaWiki:Common.css */
div#editpage-specialchars {
	display: block;
	border: 1px solid #c0c0c0;
	padding: .5em 1em;
}

#editpage-specialchars a {
	background-color: #f9f9f9;
	border: 1px solid #ddd;
	padding: 1px 4px;
}

textarea#wpTextbox1 + #editpage-specialchars,
.wikiEditor-ui-clear + #editpage-specialchars {
	border-top: none;
}
/*.mw-body-content sub, .mw-body-content sup, .reference {font-size: 80%;}*/


/*.ext-wikisource-ExtractTextWidget { display: none; }*/

.references {
	color:black;
	font-size:90%;
	border-width:0;
	background-color:white;
	padding:0;
	margin-top:10px;
	}

.mw-babel-box td {
	line-height: 1.25em;
}</text>
      <sha1>gxgtjmu4badkx2cx33pft7gf5bw3uzy</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Σελίδα:Η Ελλάς του 1910–1920 - τ.1 (1931).pdf/339</title>
    <ns>100</ns>
    <id>52543</id>
    <revision>
      <id>166258</id>
      <parentid>166229</parentid>
      <timestamp>2026-05-23T23:43:29Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Αντιγόνη</username>
        <id>235</id>
      </contributor>
      <minor />
      <origin>166258</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5389" sha1="rgm232hhtf3sugeh036nyskrpl5amoa" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Αντιγόνη&quot; /&gt;{{κβ|{{0}}{{0}}{{0}}|Μέρος Δεύτερον. Δημιουργία|285}}&lt;/noinclude&gt;τησις διετυπώθη εἰς τηλεγράφημα τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν τῆς Ρωσσίας Σαζόνωφ πρὸς τὰς πρεσβείας Λονδίνου καὶ Παρισίων, αἱ ὁποῖαι παρουσίασαν τὴν ἀνακοίνωσιν εἰς τοὺς ὑπουργοὺς τῶν Ἐξωτερικῶν Γκρέϋ καὶ Δελκασσέ.

Οἱ ἀναζητοῦντες στοιχεῖα πολεμικῆς ἐναντίον τῆς πολιτικῆς τοῦ Βενιζέλου, καθὼς καὶ μερικοὶ ξένοι ἱστοριογράφοι, λόγῳ ἀβασανίστου ἐπιπολαιότητος, ἐβεβαίωσαν ὅ,τι τὴν 21 Φεβρουαρίου/6 Μαρτίου 1915, ἤτοι καθ’ ἣν στιγμὴν ἡ κυβέρνησις Βενιζέλου ἠναγκάζετο νὰ παραιτηθῇ, ἐπειδὴ ὁ βασιλεὺς Κωνσταντῖνος ἀπεδοκίμαζε τὴν ἑλληνικὴν συμμετοχὴν εἰς τὴν ἔκστρατείαν τῶν Δαρδανελλίων, τὴν κρισιμωτάτην ἐκείνην ἡμέραν, ἡ Ἀγγλία καὶ Γαλλία ὑπεσχέθησαν τὴν Κωνσταντινούπολιν μετὰ τῶν Στενῶν εἰς τὴν Ρωσσίαν. &lt;ref&gt;Ὁ Γάλλος ἱστορικὸς Ντριὼ σημειώνει τὴν 21ην Φεβρουαρίου/6 Μαρτίου 1915 ὡς ἡμερομηνίαν συνομολογήσεως τοῦ συμφώνου, διὰ τοῦ ὁποίου ἡ Ἀγγλία καὶ Γαλλία ὑπεσχέθησαν εἰς τὴν Ρωσσίαν τὴν Κωνσταντινούπολιν καὶ τὰ Στενά (Ντριὼ καὶ Λεριτιέ: Διπλωματικὴ ἱστορία τῆς Ἑλλάδος τόμος 5ος σελὶς 188). Ὁ Γάλλος συγγραφεὑς στηρίζει τὴν πληροφορίαν του εἰς βεβαίωσιν Ἕλληνος χρονογράφου. Τοὐναντίον δὲν ἠθέλησε νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει τὰς ἀντιθέτους δημοσίας δηλώσεις τοῦ Ε. Κ. Βενιζέλου, οὔτε κἂν νὰ συμβουλευθῇ ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου τὸν πρεσβευτὴν Παρισίων Νικόλαον Πολίτην, ἀφοῦ δὲν ἠρεύνησεν ἐπαρκῶς τὰς ξένας πηγάς.
{{vgap|0em}}
Τὸ ὑπ’ ἀριθμὸν 170 τῆς 25ης Φεβρουαρίου/10 Μαρτίου 1915 τηλεγράφημα τοῦ ἐν Λονδίνῳ Ρώσσου πρεσβευτοῦ Μπένκεντορφ πρὸς ὑπουργὸν Σαζόνωφ, (Διπλωματικὰ ἀρχεῖα ρωσσικοῦ ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν). Τὰ αὐτὰ βεβαιώνει καὶ ὁ Ρ. Πουανκαρὲ εἰς τὸν ἔκτον τόμον τῶν ἀπομνημονευμάτων του.&lt;/ref&gt;

Ἡ ἐκδοχὴ εἶναι ἀνακριβής. Ἡ Ρωσσία ἐνήργει ἀπὸ τοῦ Νοεμβρίου τοῦ 1914 διὰ νὰ τῆς δοθῇ ὑπόσχεσις παραχωρήσεως τῶν Στενῶν καὶ τῆς Κωνσταντινουπόλεως. Ὁ βασιλεὺς τῆς Ἀγγλίας, πληροφορηθεὶς τὰς ρωσσικὰς ἀξιώσεις, εἶχεν ἐκφρασθῆ εὐμενῶς περὶ αὐτῶν. Μόλις ἔπειτα ἡ ρωσσικὴ κυβέρνησις ἔμαθε τὴν πρόθεσιν τοῦ Βενιζέλου νὰ στείλῃ ἓν σῶμα στρατοῦ εἰς Καλλίπολιν, παρουσίασεν ἐπισήμως τὴν αἴτησίν της διὰ τὴν κυριότητα τῆς Κωνσταντινουπόλεως, 19 Φεβρουαρίου/4 Μαρτίου 1915. Ἐφ’ ὅσον ἐν τούτοις ὑφίστατο πιθανότης ἑλληνικῆς συμπράξεως εἰς τὴν ἐκστρατείαν τῶν Δαρδανελλίων ἐπὶ κυβερνήσεως Βενιζέλου, οὔτε ἡ Ἀγγλία οὔτε ἡ Γαλλία ἔδωκαν ὑπόσχεσιν πρὸς τοὺς Ρώσσους. Κάτι περισσότερον. Ὁ Βενιζέλος ἦτο παρητημένος ἀπὸ τεσσάρων ἡμερῶν, ὡρκίζετο πρὸ ὀλίγου τὸ ὑπουργεῖον Γούναρη, καὶ ὅμως ὁ ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν τῆς Μεγάλης Βρεττανίας ἠρνεῖτο καὶ τότε ἀκόμη νὰ ἱκανοποιήσῃ τὴν ρωσσικὴν αἴτησιν.

Πράγματι τὴν 25 Φεβρουαρίου/10 Μαρτίου 1915, εἴκοσι τέσσαρας ὥρας μετὰ τὴν ἐγκατάστασιν τῆς κυβερνήσεως Γούναρη, ὁ ἐν Λονδίνῳ πρεσβευτήὴς τῆς Ρωσσίας κόμης Α. Κ. Μπένκεντορφ, παρόντος τοῦ Γάλλου συναδέλφου του Παύλου Καμπών, συνδιελέχθη μετὰ τοῦ Ἄγγλου ὑπουργοῦ&lt;noinclude&gt;{{rule|width=6em|align=left}}&lt;references /&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>rgm232hhtf3sugeh036nyskrpl5amoa</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>166259</id>
      <parentid>166258</parentid>
      <timestamp>2026-05-23T23:44:38Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Αντιγόνη</username>
        <id>235</id>
      </contributor>
      <minor />
      <origin>166259</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5388" sha1="qgzsa1ntxdb2d2g9rcdlukvahjqyzw4" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Αντιγόνη&quot; /&gt;{{κβ|{{0}}{{0}}{{0}}|Μέρος Δεύτερον. Δημιουργία|285}}&lt;/noinclude&gt;τησις διετυπώθη εἰς τηλεγράφημα τοῦ ὑπουργοῦ τῶν Ἐξωτερικῶν τῆς Ρωσσίας Σαζόνωφ πρὸς τὰς πρεσβείας Λονδίνου καὶ Παρισίων, αἱ ὁποῖαι παρουσίασαν τὴν ἀνακοίνωσιν εἰς τοὺς ὑπουργοὺς τῶν Ἐξωτερικῶν Γκρέϋ καὶ Δελκασσέ.

Οἱ ἀναζητοῦντες στοιχεῖα πολεμικῆς ἐναντίον τῆς πολιτικῆς τοῦ Βενιζέλου, καθὼς καὶ μερικοὶ ξένοι ἱστοριογράφοι, λόγῳ ἀβασανίστου ἐπιπολαιότητος, ἐβεβαίωσαν ὅ,τι τὴν 21 Φεβρουαρίου/6 Μαρτίου 1915, ἤτοι καθ’ ἣν στιγμὴν ἡ κυβέρνησις Βενιζέλου ἠναγκάζετο νὰ παραιτηθῇ, ἐπειδὴ ὁ βασιλεὺς Κωνσταντῖνος ἀπεδοκίμαζε τὴν ἑλληνικὴν συμμετοχὴν εἰς τὴν ἔκστρατείαν τῶν Δαρδανελλίων, τὴν κρισιμωτάτην ἐκείνην ἡμέραν, ἡ Ἀγγλία καὶ Γαλλία ὑπεσχέθησαν τὴν Κωνσταντινούπολιν μετὰ τῶν Στενῶν εἰς τὴν Ρωσσίαν. &lt;ref&gt;Ὁ Γάλλος ἱστορικὸς Ντριὼ σημειώνει τὴν 21ην Φεβρουαρίου/6 Μαρτίου 1915 ὡς ἡμερομηνίαν συνομολογήσεως τοῦ συμφώνου, διὰ τοῦ ὁποίου ἡ Ἀγγλία καὶ Γαλλία ὑπεσχέθησαν εἰς τὴν Ρωσσίαν τὴν Κωνσταντινούπολιν καὶ τὰ Στενά (Ντριὼ καὶ Λεριτιέ: Διπλωματικὴ ἱστορία τῆς Ἑλλάδος τόμος 5ος σελὶς 188). Ὁ Γάλλος συγγραφεὑς στηρίζει τὴν πληροφορίαν του εἰς βεβαίωσιν Ἕλληνος χρονογράφου. Τοὐναντίον δὲν ἠθέλησε νὰ λάβῃ ὑπ’ ὄψει τὰς ἀντιθέτους δημοσίας δηλώσεις τοῦ Ε. Κ. Βενιζέλου, οὔτε κἂν νὰ συμβουλευθῇ ἐπὶ τοῦ σημείου τούτου τὸν πρεσβευτὴν Παρισίων Νικόλαον Πολίτην, ἀφοῦ δὲν ἠρεύνησεν ἐπαρκῶς τὰς ξένας πηγάς.
{{vgap|0em}}
Τὸ ὑπ’ ἀριθμὸν 170 τῆς 25ης Φεβρουαρίου/10 Μαρτίου 1915 τηλεγράφημα τοῦ ἐν Λονδίνῳ Ρώσσου πρεσβευτοῦ Μπένκεντορφ πρὸς ὑπουργὸν Σαζόνωφ, (Διπλωματικὰ ἀρχεῖα ρωσσικοῦ ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν). Τὰ αὐτὰ βεβαιώνει καὶ ὁ Ρ. Πουανκαρὲ εἰς τὸν ἔκτον τόμον τῶν ἀπομνημονευμάτων του.&lt;/ref&gt;

Ἡ ἐκδοχὴ εἶναι ἀνακριβής. Ἡ Ρωσσία ἐνήργει ἀπὸ τοῦ Νοεμβρίου τοῦ 1914 διὰ νὰ τῆς δοθῇ ὑπόσχεσις παραχωρήσεως τῶν Στενῶν καὶ τῆς Κωνσταντινουπόλεως. Ὁ βασιλεὺς τῆς Ἀγγλίας, πληροφορηθεὶς τὰς ρωσσικὰς ἀξιώσεις, εἶχεν ἐκφρασθῆ εὐμενῶς περὶ αὐτῶν. Μόλις ἔπειτα ἡ ρωσσικὴ κυβέρνησις ἔμαθε τὴν πρόθεσιν τοῦ Βενιζέλου νὰ στείλῃ ἓν σῶμα στρατοῦ εἰς Καλλίπολιν, παρουσίασεν ἐπισήμως τὴν αἴτησίν της διὰ τὴν κυριότητα τῆς Κωνσταντινουπόλεως, 19 Φεβρουαρίου/4 Μαρτίου 1915. Ἐφ’ ὅσον ἐν τούτοις ὑφίστατο πιθανότης ἑλληνικῆς συμπράξεως εἰς τὴν ἐκστρατείαν τῶν Δαρδανελλίων ἐπὶ κυβερνήσεως Βενιζέλου, οὔτε ἡ Ἀγγλία οὔτε ἡ Γαλλία ἔδωκαν ὑπόσχεσιν πρὸς τοὺς Ρώσσους. Κάτι περισσότερον. Ὁ Βενιζέλος ἦτο παρῃτημένος ἀπὸ τεσσάρων ἡμερῶν, ὡρκίζετο πρὸ ὀλίγου τὸ ὑπουργεῖον Γούναρη, καὶ ὅμως ὁ ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν τῆς Μεγάλης Βρεττανίας ἠρνεῖτο καὶ τότε ἀκόμη νὰ ἱκανοποιήσῃ τὴν ρωσσικὴν αἴτησιν.

Πράγματι τὴν 25 Φεβρουαρίου/10 Μαρτίου 1915, εἴκοσι τέσσαρας ὥρας μετὰ τὴν ἐγκατάστασιν τῆς κυβερνήσεως Γούναρη, ὁ ἐν Λονδίνῳ πρεσβευτὴς τῆς Ρωσσίας κόμης Α. Κ. Μπένκεντορφ, παρόντος τοῦ Γάλλου συναδέλφου του Παύλου Καμπών, συνδιελέχθη μετὰ τοῦ Ἄγγλου ὑπουργοῦ&lt;noinclude&gt;{{rule|width=6em|align=left}}&lt;references /&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>qgzsa1ntxdb2d2g9rcdlukvahjqyzw4</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Το Μανιφέστο του Κρούσοβο</title>
    <ns>0</ns>
    <id>52547</id>
    <revision>
      <id>166252</id>
      <timestamp>2026-05-23T16:25:22Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Zdravko mk</username>
        <id>22525</id>
      </contributor>
      <comment>Νέα σελίδα: Αδέλφια μας συμπατριώτες και αγαπητοί γείτονες!  Εμείς, οι προαιώνιοι γείτονές σας, φίλοι και γνωστοί από το όμορφο Κρούσεβο και τα γραφικά χωριά του, ανεξαρτήτως πίστης, εθνικότητας, φύλου ή πεποιθήσεων, μην μπορώντας πλέον να αντέξουμε την τυραννία των αιμο...</comment>
      <origin>166252</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="9215" sha1="p0oa44ndpxjs0kkm7tlwbgapayzlgkz" xml:space="preserve">Αδέλφια μας συμπατριώτες και αγαπητοί γείτονες!

Εμείς, οι προαιώνιοι γείτονές σας, φίλοι και γνωστοί από το όμορφο Κρούσεβο και τα γραφικά χωριά του, ανεξαρτήτως πίστης, εθνικότητας, φύλου ή πεποιθήσεων, μην μπορώντας πλέον να αντέξουμε την τυραννία των αιμοδιψών εγκληματιών που διψούν για ανθρώπινη σάρκα, που θέλουν να οδηγήσουν τόσο εσάς όσο και εμάς στη σφαγή, να μας ρίξουν όλους στη φτώχεια και να μετατρέψουν την αγαπημένη και πλούσια γη της Μακεδονίας σε ερημιά, σηκώσαμε σήμερα το κεφάλι μας και αποφασίσαμε να υπερασπιστούμε τους εαυτούς μας, με το όπλο στο χέρι, απέναντι στους δικούς μας και δικούς σας εχθρούς, και να αποκτήσουμε την ελευθερία.

Γνωρίζετε πολύ καλά ότι δεν είμαστε κακοί άνθρωποι και καταλαβαίνετε πως η δυστυχία μάς ανάγκασε να ρισκάρουμε τη ζωή μας, ώστε είτε να αρχίσουμε να ζούμε σαν άνθρωποι είτε να πεθάνουμε σαν ήρωες! Επιπλέον, επειδή από την εποχή των παππούδων και προπαππούδων μας ζούσαμε μαζί σαν αδέλφια αυτής της γης, σας θεωρούμε δικούς μας ανθρώπους και θα θέλαμε αυτό να παραμείνει έτσι για πάντα.

Δεν στρέψαμε τα όπλα μας εναντίον σας — θα ήταν ντροπή για εμάς να το κάνουμε• δεν τα στρέψαμε εναντίον του ειρηνικού, εργατικού και τίμιου τουρκικού λαού, που όπως κι εμείς βγάζει το ψωμί του με ιδρώτα και αίμα — είναι αδέλφια μας με τα οποία πάντα ζούσαμε και θα θέλαμε να ζήσουμε ξανά μαζί• δεν ξεσηκωθήκαμε για να σφάξουμε και να λεηλατήσουμε, να βάλουμε φωτιές και να κλέψουμε — έχουμε χορτάσει από τους αμέτρητους φεουδάρχες που λεηλατούν και ρημάζουν τη φτωχή και ματωμένη Μακεδονία μας• δεν εξεγερθήκαμε για να εξαναγκάσουμε κανέναν να γίνει χριστιανός ούτε για να ατιμάσουμε τις μητέρες και τις αδελφές σας, τις γυναίκες και τις κόρες σας• πρέπει να γνωρίζετε ότι η περιουσία σας, η ζωή σας, η πίστη σας και η τιμή σας είναι για εμάς εξίσου πολύτιμες όσο και οι δικές μας. Δυστυχώς, πήραμε τα όπλα μόνο για να προστατεύσουμε την περιουσία μας, τη ζωή μας, την πίστη μας και την τιμή μας.

Δεν είμαστε εγκληματίες στην ίδια την πατρίδα που μας γέννησε, δεν είμαστε ληστές και αρπακτικά, αλλά επαναστάτες ορκισμένοι να πεθάνουν για τη δικαιοσύνη και την ελευθερία• επαναστατούμε ενάντια στην τυραννία και τη σκλαβιά• πολεμάμε και θα πολεμήσουμε ενάντια στους εξωμότες, στους ληστές, στους καταπιεστές και τους πλιατσικολόγους, ενάντια στην ατίμωση της πίστης και της τιμής μας και ενάντια σε εκείνους που ζουν από τον ιδρώτα μας και εκμεταλλεύονται τον κόπο μας. Μη μας φοβάστε ούτε να φοβάστε τα χωριά μας — δεν θα βλάψουμε κανέναν. Όχι μόνο σας θεωρούμε αδέλφια μας, αλλά σας συμπονούμε κιόλας σαν αδέλφια, γιατί καταλαβαίνουμε ότι κι εσείς είστε σκλάβοι όπως κι εμείς, σκλάβοι του Σουλτάνου και των διορισμένων κυβερνητών, αφεντάδων και διοικητών του, σκλάβοι των πλούσιων και ισχυρών, σκλάβοι των τυράννων και καταπιεστών, που έβαλαν φωτιά στην αυτοκρατορία από όλες τις πλευρές και μας ανάγκασαν να ξεσηκωθούμε για δικαιοσύνη, ελευθερία και ανθρώπινη ζωή. Σας καλούμε κι εσείς να ενωθείτε μαζί μας στον αγώνα για δικαιοσύνη, ελευθερία και ανθρώπινη ζωή!

Ελάτε, μουσουλμάνοι αδελφοί, ας στραφούμε μαζί ενάντια στους δικούς σας και δικούς μας εχθρούς! Ελάτε κάτω από τη σημαία της Αυτόνομης Μακεδονίας! Η Μακεδονία είναι η μητέρα όλων μας και μας καλεί να τη βοηθήσουμε. Ας σπάσουμε τις αλυσίδες της σκλαβιάς, ας ελευθερωθούμε από τα βάσανα και τον πόνο και ας στερέψουμε τα ποτάμια αίματος και δακρύων! Ενωθείτε μαζί μας, αδέλφια, ας ενώσουμε τις ψυχές και τις καρδιές μας και ας σωθούμε, ώστε εμείς, τα παιδιά μας και τα παιδιά των παιδιών μας να μπορέσουμε να ζήσουμε ειρηνικά, να εργαζόμαστε ήρεμα και να προοδεύουμε!

Αγαπητοί γείτονες!

Καταλαβαίνουμε ότι εσείς ως Τούρκοι, Αλβανοί και Μουσουλμάνοι μπορεί να πιστεύετε ότι η αυτοκρατορία είναι δική σας και ότι δεν είστε σκλάβοι, επειδή στη σημαία της αυτοκρατορίας δεν υπάρχει σταυρός αλλά αστέρι και ημισέληνος. Σύντομα θα δείτε και θα καταλάβετε ότι αυτό δεν ισχύει και ότι κάνετε λάθος. Ωστόσο, αν η τιμή σας δεν σας επιτρέπει να ενωθείτε μαζί μας και να ταχθείτε ενάντια στην τυραννία του Σουλτάνου, εμείς, τα αδέλφια σας στον πόνο και στην ίδια πατρίδα, δεν θα σας βλάψουμε ούτε θα σας μισήσουμε. Θα πολεμήσουμε μόνοι μας τόσο για εσάς όσο και για εμάς και, αν χρειαστεί, θα πολεμήσουμε μέχρι τον τελευταίο άνθρωπο κάτω από τη σημαία της δικής σας και της δικής μας ελευθερίας, της δικής σας και της δικής μας δικαιοσύνης. «Ελευθερία ή Θάνατος» είναι γραμμένο στα μέτωπά μας και στη ματωμένη σημαία μας. Ήδη υψώσαμε αυτή τη σημαία και δεν υπάρχει επιστροφή. Αν κι εσείς μας θεωρείτε αδέλφια σας, αν μας θέλετε το καλό, αν σκοπεύετε να ζήσετε ξανά μαζί μας όπως ζούσατε μέχρι τώρα, και αν είστε πιστοί και άξιοι γιοι της μητέρας μας Μακεδονίας, μπορείτε τουλάχιστον να μας βοηθήσετε με έναν τρόπο — και θα είναι πραγματικά μεγάλη βοήθεια — μη γίνετε συνεργοί του εχθρού, μη στρέψετε τα όπλα εναντίον μας και μην καταπιέζετε τα χριστιανικά χωριά!

Ο Θεός να ευλογεί τον ιερό μας αγώνα για δικαιοσύνη και ελευθερία!

Ζήτω οι αγωνιστές της ελευθερίας και όλοι οι τίμιοι και καλοί γιοι της Μακεδονίας!

Ζήτω η Αυτόνομη Μακεδονία!

[[Κατηγορία:Ιστορία]]</text>
      <sha1>p0oa44ndpxjs0kkm7tlwbgapayzlgkz</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>166253</id>
      <parentid>166252</parentid>
      <timestamp>2026-05-23T16:30:57Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Zdravko mk</username>
        <id>22525</id>
      </contributor>
      <origin>166253</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="9327" sha1="0ihk90xle5fo39anekk1q1wkbahpvz9" xml:space="preserve">Αδέλφια μας συμπατριώτες και αγαπητοί γείτονες!

Εμείς, οι προαιώνιοι γείτονές σας, φίλοι και γνωστοί από το όμορφο Κρούσεβο και τα γραφικά χωριά του, ανεξαρτήτως πίστης, εθνικότητας, φύλου ή πεποιθήσεων, μην μπορώντας πλέον να αντέξουμε την τυραννία των αιμοδιψών εγκληματιών που διψούν για ανθρώπινη σάρκα, που θέλουν να οδηγήσουν τόσο εσάς όσο και εμάς στη σφαγή, να μας ρίξουν όλους στη φτώχεια και να μετατρέψουν την αγαπημένη και πλούσια γη της Μακεδονίας σε ερημιά, σηκώσαμε σήμερα το κεφάλι μας και αποφασίσαμε να υπερασπιστούμε τους εαυτούς μας, με το όπλο στο χέρι, απέναντι στους δικούς μας και δικούς σας εχθρούς, και να αποκτήσουμε την ελευθερία.

Γνωρίζετε πολύ καλά ότι δεν είμαστε κακοί άνθρωποι και καταλαβαίνετε πως η δυστυχία μάς ανάγκασε να ρισκάρουμε τη ζωή μας, ώστε είτε να αρχίσουμε να ζούμε σαν άνθρωποι είτε να πεθάνουμε σαν ήρωες! Επιπλέον, επειδή από την εποχή των παππούδων και προπαππούδων μας ζούσαμε μαζί σαν αδέλφια αυτής της γης, σας θεωρούμε δικούς μας ανθρώπους και θα θέλαμε αυτό να παραμείνει έτσι για πάντα.

Δεν στρέψαμε τα όπλα μας εναντίον σας — θα ήταν ντροπή για εμάς να το κάνουμε• δεν τα στρέψαμε εναντίον του ειρηνικού, εργατικού και τίμιου τουρκικού λαού, που όπως κι εμείς βγάζει το ψωμί του με ιδρώτα και αίμα — είναι αδέλφια μας με τα οποία πάντα ζούσαμε και θα θέλαμε να ζήσουμε ξανά μαζί• δεν ξεσηκωθήκαμε για να σφάξουμε και να λεηλατήσουμε, να βάλουμε φωτιές και να κλέψουμε — έχουμε χορτάσει από τους αμέτρητους φεουδάρχες που λεηλατούν και ρημάζουν τη φτωχή και ματωμένη Μακεδονία μας• δεν εξεγερθήκαμε για να εξαναγκάσουμε κανέναν να γίνει χριστιανός ούτε για να ατιμάσουμε τις μητέρες και τις αδελφές σας, τις γυναίκες και τις κόρες σας• πρέπει να γνωρίζετε ότι η περιουσία σας, η ζωή σας, η πίστη σας και η τιμή σας είναι για εμάς εξίσου πολύτιμες όσο και οι δικές μας. Δυστυχώς, πήραμε τα όπλα μόνο για να προστατεύσουμε την περιουσία μας, τη ζωή μας, την πίστη μας και την τιμή μας.

Δεν είμαστε εγκληματίες στην ίδια την πατρίδα που μας γέννησε, δεν είμαστε ληστές και αρπακτικά, αλλά επαναστάτες ορκισμένοι να πεθάνουν για τη δικαιοσύνη και την ελευθερία• επαναστατούμε ενάντια στην τυραννία και τη σκλαβιά• πολεμάμε και θα πολεμήσουμε ενάντια στους εξωμότες, στους ληστές, στους καταπιεστές και τους πλιατσικολόγους, ενάντια στην ατίμωση της πίστης και της τιμής μας και ενάντια σε εκείνους που ζουν από τον ιδρώτα μας και εκμεταλλεύονται τον κόπο μας. Μη μας φοβάστε ούτε να φοβάστε τα χωριά μας — δεν θα βλάψουμε κανέναν. Όχι μόνο σας θεωρούμε αδέλφια μας, αλλά σας συμπονούμε κιόλας σαν αδέλφια, γιατί καταλαβαίνουμε ότι κι εσείς είστε σκλάβοι όπως κι εμείς, σκλάβοι του Σουλτάνου και των διορισμένων κυβερνητών, αφεντάδων και διοικητών του, σκλάβοι των πλούσιων και ισχυρών, σκλάβοι των τυράννων και καταπιεστών, που έβαλαν φωτιά στην αυτοκρατορία από όλες τις πλευρές και μας ανάγκασαν να ξεσηκωθούμε για δικαιοσύνη, ελευθερία και ανθρώπινη ζωή. Σας καλούμε κι εσείς να ενωθείτε μαζί μας στον αγώνα για δικαιοσύνη, ελευθερία και ανθρώπινη ζωή!

Ελάτε, μουσουλμάνοι αδελφοί, ας στραφούμε μαζί ενάντια στους δικούς σας και δικούς μας εχθρούς! Ελάτε κάτω από τη σημαία της Αυτόνομης Μακεδονίας! Η Μακεδονία είναι η μητέρα όλων μας και μας καλεί να τη βοηθήσουμε. Ας σπάσουμε τις αλυσίδες της σκλαβιάς, ας ελευθερωθούμε από τα βάσανα και τον πόνο και ας στερέψουμε τα ποτάμια αίματος και δακρύων! Ενωθείτε μαζί μας, αδέλφια, ας ενώσουμε τις ψυχές και τις καρδιές μας και ας σωθούμε, ώστε εμείς, τα παιδιά μας και τα παιδιά των παιδιών μας να μπορέσουμε να ζήσουμε ειρηνικά, να εργαζόμαστε ήρεμα και να προοδεύουμε!

Αγαπητοί γείτονες!

Καταλαβαίνουμε ότι εσείς ως Τούρκοι, Αλβανοί και Μουσουλμάνοι μπορεί να πιστεύετε ότι η αυτοκρατορία είναι δική σας και ότι δεν είστε σκλάβοι, επειδή στη σημαία της αυτοκρατορίας δεν υπάρχει σταυρός αλλά αστέρι και ημισέληνος. Σύντομα θα δείτε και θα καταλάβετε ότι αυτό δεν ισχύει και ότι κάνετε λάθος. Ωστόσο, αν η τιμή σας δεν σας επιτρέπει να ενωθείτε μαζί μας και να ταχθείτε ενάντια στην τυραννία του Σουλτάνου, εμείς, τα αδέλφια σας στον πόνο και στην ίδια πατρίδα, δεν θα σας βλάψουμε ούτε θα σας μισήσουμε. Θα πολεμήσουμε μόνοι μας τόσο για εσάς όσο και για εμάς και, αν χρειαστεί, θα πολεμήσουμε μέχρι τον τελευταίο άνθρωπο κάτω από τη σημαία της δικής σας και της δικής μας ελευθερίας, της δικής σας και της δικής μας δικαιοσύνης. «Ελευθερία ή Θάνατος» είναι γραμμένο στα μέτωπά μας και στη ματωμένη σημαία μας. Ήδη υψώσαμε αυτή τη σημαία και δεν υπάρχει επιστροφή. Αν κι εσείς μας θεωρείτε αδέλφια σας, αν μας θέλετε το καλό, αν σκοπεύετε να ζήσετε ξανά μαζί μας όπως ζούσατε μέχρι τώρα, και αν είστε πιστοί και άξιοι γιοι της μητέρας μας Μακεδονίας, μπορείτε τουλάχιστον να μας βοηθήσετε με έναν τρόπο — και θα είναι πραγματικά μεγάλη βοήθεια — μη γίνετε συνεργοί του εχθρού, μη στρέψετε τα όπλα εναντίον μας και μην καταπιέζετε τα χριστιανικά χωριά!

Ο Θεός να ευλογεί τον ιερό μας αγώνα για δικαιοσύνη και ελευθερία!

Ζήτω οι αγωνιστές της ελευθερίας και όλοι οι τίμιοι και καλοί γιοι της Μακεδονίας!

Ζήτω η Αυτόνομη Μακεδονία!

[[Κατηγορία:Ιστορία]]

[[bg:Крушевски манифест]]
[[en:Krushevo Manifest]]
[[mk:Крушевски манифест]]</text>
      <sha1>0ihk90xle5fo39anekk1q1wkbahpvz9</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Σελίδα:Η Ελλάς του 1910–1920 - τ.1 (1931).pdf/337</title>
    <ns>100</ns>
    <id>52548</id>
    <revision>
      <id>166257</id>
      <timestamp>2026-05-23T23:25:02Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Αντιγόνη</username>
        <id>235</id>
      </contributor>
      <comment>/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: &lt;noinclude&gt;{{vgap|2em}}&lt;/noinclude&gt; {{κέντρο|ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΔΕΚΑΤΟΝ}} {{vgap|0.5em}} {{rule|4em}} {{vgap|1.5em}} {{κέντρο|{{x-larger|ΤΟ ΕΠΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΓΡΑΦΗ}}}} {{vgap|0.5em}} {{rule|4em}} {{vgap|1.5em}} {{Block right|width=28em|style=line-height:120%;text-align:justify|{{fine|'''«Ἐὰν οἱ Σύμμαχοι μετά τινας ἑβδομάδας, εἰσέλθωσιν εἰς τὴν Κωνσταντινούπολιν, ἡ...</comment>
      <origin>166257</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4575" sha1="amuc5cqzpn703kbeyolegsyzz0zrai8" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Αντιγόνη&quot; /&gt;{{nop}}&lt;/noinclude&gt;&lt;noinclude&gt;{{vgap|2em}}&lt;/noinclude&gt;
{{κέντρο|ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΔΕΚΑΤΟΝ}}
{{vgap|0.5em}}
{{rule|4em}}
{{vgap|1.5em}}
{{κέντρο|{{x-larger|ΤΟ ΕΠΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΓΡΑΦΗ}}}}
{{vgap|0.5em}}
{{rule|4em}}
{{vgap|1.5em}}
{{Block right|width=28em|style=line-height:120%;text-align:justify|{{fine|'''«Ἐὰν οἱ Σύμμαχοι μετά τινας ἑβδομάδας, εἰσέλθωσιν εἰς τὴν Κωνσταντινούπολιν, ἡ Ἀγία Σοφία, τὸ σύμβολον τοῦτο τῆς ἑλληνικῆς ὀρθοδοξίας, τὸ κτίσμα τῶν αὐτοκρατόρων τοῦ Βυζαντίου, ὅπου ἐστέφοντο οἱ βασιλεῖς καὶ ἐχειροτονούντο οἱ πατριάρχαι, ἡ ἱερὰ κιβωτὸς ἀσβέστων ἐλπίδων καὶ ἰδεωδῶν δὲν εἶναι δυνατὸν ἢ νὰ ἀποδοθῇ ἄνευ αναβολῆς εἰς τὸν χριστιανισμόν, καθαγιαζομένη ἐκ νέου καὶ μετὰ αἰῶνας εἰς τὴν ὀρθόδοξον πίστιν, τὴν πίστιν τῶν πρώτων κτητόρων καὶ λατρευτῶν αὐτῆς».'''}}}}
{{vgap|1em}}
{{Block right|width=24em|style=line-height:100%;text-align:justify|{{smaller|'''ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ Κ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ''', πρωθυπουργός, ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν καὶ Στρατιωτικῶν πρὸς τὴν αὐτοῦ θειοτάτην παναγιότητα τὸν οἰκουμενικὸν πατριάρχην καὶ ἀρχιεπίσκοπον Κωνσταντινουπόλεως Γερμανόν. Τὸ ὑπ’ ἀρ. 1920 τηλεγράφημα τῆς 1920 Φεβρουαρίου 1918, διὰ τῆς ἑλληνικῆς πρεσβείας Κωνσταντινουπόλεως.}}}}

Ἡ πολιτικὴ τῶν φιλελευθέρων διὰ τὰ Δαρδανέλλια προσέκοψεν εἰς ἐσωτερικὴν ἀντίδρασιν. Παρὰ τὴν σύστασιν τοῦ Βενιζέλου, ἡ αἴτησις ἀποστρατείας τοῦ Μεταξᾶ, ὑποβληθεῖσα τὴν ἑσπέραν τῆς 17ης Φεβρουαρίου, διεβοήθη ἀμέσως καὶ ἀπὸ τοῦ τύπου ἀκόμη. Οἱ ἀντίπαλοι τοῦ μετεπαναστατικοῦ καθεστῶτος συνεσωματώθησαν. Ἀνεξαρτήτως δὲ τῆς κομματικῆς ὄψεως τοῦ ἀρχομένου ἀγῶνος, πρέπει νὰ ὁμολογηθῇ ὅτι τὰ ἐπιχειρήματά των δὲν ἐστεροῦντο βασιμότητος.

Ἦσαν πολιτικὰ καὶ στρατιωτικά.

Ἀφορμὴν εἰς τὰ πρῶτα ἔδωσε κυρίως ἡ Ρωσσία, ἥτις ἔγνωστοποίησεν ἐν Ἀθήναις, Λονδίνῳ καὶ Παρισίοις, ὅτι δὲν ἐπεθύμει τὴν συμμετοχὴν τῆς Ἑλλάδος εἰς τὴν ἐκστρατείαν τῶν Δαρδανελλίων, οὔτε τὴν εἴσοδον τῶν ἑλληνικῶν στρατευμάτων εἰς Κωνσταντινούπολιν. Ἡ ρωσσικὴ ἀξίωσις δὲν ἔγινε δεκτὴ ὑπὸ τῶν δυτικῶν Δυνάμεων. Τὴν 19ην Φεβρουαρίου/ 4 Μαρτίου 1915, ὁ ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν τῆς Ἀγγλίας Ε. Γκρέϋ ἀπαντῶν εἰς διάβημα τοῦ Ρώσσου πρεσβευτοῦ Μπένκεντορφ, εἶπε τὰ ἑξῆς:

«Τὸ νὰ φέρωμεν ἐμπόδια εἰς τὴν σύμπραξιν τῆς Ἑλλάδος σημαίνει ἐπιβράδυνσιν τῶν ἐπιχειρήσεων. Διὰ τὸν ἀγῶνα κατὰ τῶν ναρκῶν καὶ τῶν τορπιλλῶν, τὸ ναυαρχεῖον ἔχει ἀνάγκην τῶν ἑλληνικῶν πλοίων μὲ μικρὸν βύθισμα, διότι ὁλόκληρος ὁ συμμαχικὸς στόλος αἰσθάνεται τὴν ἔλλειψιν παραμοίων σκαφῶν. Ἐξ ἄλλου ὁ ἑλληνικὸς στρατὸς θὰ χρησιμοποιηθῇ διὰ τὴν κατάληψιν τῆς χερσονήσου τῆς Καλλιπόλλεως».

Εἰς παρατηρήσεις τοῦ πρεσβευτοῦ, ὁ Γκρέϋ προσέθεσε:
{{nop}}&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>amuc5cqzpn703kbeyolegsyzz0zrai8</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>166260</id>
      <parentid>166257</parentid>
      <timestamp>2026-05-24T08:58:46Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Αντιγόνη</username>
        <id>235</id>
      </contributor>
      <minor />
      <origin>166260</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4574" sha1="5d9p4x6nv3ftrjl6b0p1qw4kpoupgod" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Αντιγόνη&quot; /&gt;{{nop}}&lt;/noinclude&gt;&lt;noinclude&gt;{{vgap|2em}}&lt;/noinclude&gt;
{{κέντρο|ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΔΕΚΑΤΟΝ}}
{{vgap|0.5em}}
{{rule|4em}}
{{vgap|1.5em}}
{{κέντρο|{{x-larger|ΤΟ ΕΠΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΓΡΑΦΗ}}}}
{{vgap|0.5em}}
{{rule|4em}}
{{vgap|1.5em}}
{{Block right|width=28em|style=line-height:120%;text-align:justify|{{fine|'''«Ἐὰν οἱ Σύμμαχοι μετά τινας ἑβδομάδας, εἰσέλθωσιν εἰς τὴν Κωνσταντινούπολιν, ἡ Ἀγία Σοφία, τὸ σύμβολον τοῦτο τῆς ἑλληνικῆς ὀρθοδοξίας, τὸ κτίσμα τῶν αὐτοκρατόρων τοῦ Βυζαντίου, ὅπου ἐστέφοντο οἱ βασιλεῖς καὶ ἐχειροτονούντο οἱ πατριάρχαι, ἡ ἱερὰ κιβωτὸς ἀσβέστων ἐλπίδων καὶ ἰδεωδῶν δὲν εἶναι δυνατὸν ἢ νὰ ἀποδοθῇ ἄνευ αναβολῆς εἰς τὸν χριστιανισμόν, καθαγιαζομένη ἐκ νέου καὶ μετὰ αἰῶνας εἰς τὴν ὀρθόδοξον πίστιν, τὴν πίστιν τῶν πρώτων κτητόρων καὶ λατρευτῶν αὐτῆς».'''}}}}
{{vgap|1em}}
{{Block right|width=24em|style=line-height:100%;text-align:justify|{{smaller|'''ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ Κ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ''', πρωθυπουργός, ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν καὶ Στρατιωτικῶν πρὸς τὴν αὐτοῦ θειοτάτην παναγιότητα τὸν οἰκουμενικὸν πατριάρχην καὶ ἀρχιεπίσκοπον Κωνσταντινουπόλεως Γερμανόν. Τὸ ὑπ’ ἀρ. 1920 τηλεγράφημα τῆς 1920 Φεβρουαρίου 1918, διὰ τῆς ἑλληνικῆς πρεσβείας Κωνσταντινουπόλεως.}}}}

Ἡ πολιτικὴ τῶν φιλελευθέρων διὰ τὰ Δαρδανέλλια προσέκοψεν εἰς ἐσωτερικὴν ἀντίδρασιν. Παρὰ τὴν σύστασιν τοῦ Βενιζέλου, ἡ αἴτησις ἀποστρατείας τοῦ Μεταξᾶ, ὑποβληθεῖσα τὴν ἑσπέραν τῆς 17ης Φεβρουαρίου, διεβοήθη ἀμέσως καὶ ἀπὸ τοῦ τύπου ἀκόμη. Οἱ ἀντίπαλοι τοῦ μετεπαναστατικοῦ καθεστῶτος συνεσωματώθησαν. Ἀνεξαρτήτως δὲ τῆς κομματικῆς ὄψεως τοῦ ἀρχομένου ἀγῶνος, πρέπει νὰ ὁμολογηθῇ ὅτι τὰ ἐπιχειρήματά των δὲν ἐστεροῦντο βασιμότητος.

Ἦσαν πολιτικὰ καὶ στρατιωτικά.

Ἀφορμὴν εἰς τὰ πρῶτα ἔδωσε κυρίως ἡ Ρωσσία, ἥτις ἔγνωστοποίησεν ἐν Ἀθήναις, Λονδίνῳ καὶ Παρισίοις, ὅτι δὲν ἐπεθύμει τὴν συμμετοχὴν τῆς Ἑλλάδος εἰς τὴν ἐκστρατείαν τῶν Δαρδανελλίων, οὔτε τὴν εἴσοδον τῶν ἑλληνικῶν στρατευμάτων εἰς Κωνσταντινούπολιν. Ἡ ρωσσικὴ ἀξίωσις δὲν ἔγινε δεκτὴ ὑπὸ τῶν δυτικῶν Δυνάμεων. Τὴν 19ην Φεβρουαρίου/4 Μαρτίου 1915, ὁ ὑπουργὸς τῶν Ἐξωτερικῶν τῆς Ἀγγλίας Ε. Γκρέϋ ἀπαντῶν εἰς διάβημα τοῦ Ρώσσου πρεσβευτοῦ Μπένκεντορφ, εἶπε τὰ ἑξῆς:

«Τὸ νὰ φέρωμεν ἐμπόδια εἰς τὴν σύμπραξιν τῆς Ἑλλάδος σημαίνει ἐπιβράδυνσιν τῶν ἐπιχειρήσεων. Διὰ τὸν ἀγῶνα κατὰ τῶν ναρκῶν καὶ τῶν τορπιλλῶν, τὸ ναυαρχεῖον ἔχει ἀνάγκην τῶν ἑλληνικῶν πλοίων μὲ μικρὸν βύθισμα, διότι ὁλόκληρος ὁ συμμαχικὸς στόλος αἰσθάνεται τὴν ἔλλειψιν παραμοίων σκαφῶν. Ἐξ ἄλλου ὁ ἑλληνικὸς στρατὸς θὰ χρησιμοποιηθῇ διὰ τὴν κατάληψιν τῆς χερσονήσου τῆς Καλλιπόλλεως».

Εἰς παρατηρήσεις τοῦ πρεσβευτοῦ, ὁ Γκρέϋ προσέθεσε:
{{nop}}&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>5d9p4x6nv3ftrjl6b0p1qw4kpoupgod</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Σελίδα:Η Ελλάς του 1910–1920 - τ.1 (1931).pdf/340</title>
    <ns>100</ns>
    <id>52549</id>
    <revision>
      <id>166261</id>
      <timestamp>2026-05-24T10:49:57Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Αντιγόνη</username>
        <id>235</id>
      </contributor>
      <comment>/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: τῶν Ἐξωτερικῶν ἐπὶ τῆς ἀπὸ 19 Φεβρουαρίου/4 Μαρτίου 1915 ρωσσικῆς ἀξιώσεως τοῦ Σαζόνωφ ἐπὶ τῶν Στενῶν καὶ τῆς Κωνσταντινουπόλεως. Ὁ Ρῶσσος πρέσβυς τηλεγραφεῖ τὰς ἑξῆς δηλώσεις τοῦ σὲρ Ἔδουαρδ Γκρέϋ:  «Γνωρίζει (ὁ Γκρέϋ) πόσον ἐδυσκολεύετο ἡ Ρωσσία...</comment>
      <origin>166261</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5427" sha1="p4d9lh4sgiuf82256pz3k5rb3emb7yg" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Αντιγόνη&quot; /&gt;{{κβ|286|Ἡ Ἑλλὰς τοῦ 1910–1920|{{0}}{{0}}{{0}}}}&lt;/noinclude&gt;τῶν Ἐξωτερικῶν ἐπὶ τῆς ἀπὸ 19 Φεβρουαρίου/4 Μαρτίου 1915 ρωσσικῆς ἀξιώσεως τοῦ Σαζόνωφ ἐπὶ τῶν Στενῶν καὶ τῆς Κωνσταντινουπόλεως. Ὁ Ρῶσσος πρέσβυς τηλεγραφεῖ τὰς ἑξῆς δηλώσεις τοῦ σὲρ Ἔδουαρδ Γκρέϋ:

«Γνωρίζει (ὁ Γκρέϋ) πόσον ἐδυσκολεύετο ἡ Ρωσσία νὰ κρίνῃ περὶ τῆς σκοπιμότητος, τὴν ὁποίαν θὰ εἶχεν ἡ ἐνεργὸς ἐπέμβασις νέων συμμάχων πρὶν ἡ αὐτοκρατορικὴ κυβέρνησις (ἡ Ρωσσία) ἐξασφαλισθῇ διὰ μιᾶς συμφωνίας μετὰ τῆς Ἀγγλίας καὶ Γαλλίας ἐπὶ τοῦ ζητήματος τῆς Κωνσταντινουπόλεως καὶ τῶν Στενών. Κατ’ αὐτὸν (τὸν Γκρέϋ) τὸ ζήτημα τοῦτο θὰ ἐλύετο εὐκολώτερον μετὰ τὴν συνομολόγησιν τοῦ συμφώνου. Ὁ Γκρέϋ μᾶς εἶπεν (εἰς τοὺς Μπένκεντορφ καὶ Καμπὼν) ἐπίσης ὅτι ἡ ἀγγλικὴ κυβέρνησις ἠσχολήθη μὲ τὸ σχέδιόν μας (τὸ ρωσσικὸν περὶ Στενῶν), καὶ ὅτι ἦτο δυνατὸν νὰ ἐλπίζεται ὁ καθορισμὸς τῆς ἀγγλικῆς ἀπόψεως, κατὰ τὴν προσεχὴ συνεδρίασιν τοῦ ὑπουργικοῦ συμβουλίου. Ὁ ἴδιος δὲν ἠθέλησε νὰ ἀποφανθῇ προηγουμένως, ἀλλὰ θὰ μᾶς ἀπήντα περὶ τὸ τέλος τῆς ἑβδομάδος».

Εἶναι ἑπομένως ἀναμφισβήτητον ὅτι, ἐνῷ ἡ κυβέρνησις Βενιζέλου εὑρίσκετο ὑπὸ παραίτησιν καὶ ὑφίσταντο ἐλάχισται πιθανότητες ὅτι ὁ βασιλεὺς Κωνσταντῖνος ἠδύνατο νὰ μετάσχῃ εἰς τὴν ἐκστρατείαν τῶν Δαρδανελλίων, καὶ τότε ἀκόμη αἱ δυτικαὶ Δυνάμεις ἠρνοῦντο νὰ ὑποσχεθοῦν τὴν Κωνσταντινούπολιν μετὰ τῶν Στενῶν εἰς τοὺς Ρώσσους.

Ἡ κυβέρνησις Γούναρη είχε πλέον ὁρκισθῆ καὶ ἐγκατασταθῆ εἰς τὴν ἐξουσίαν. Κάθε ἐλπὶς ἀμέσου ἑλληνικῆς δράσεως ἐξέλιπεν. Οἱ Ἀγγλογάλλοι ὑπελόγιζαν εἰς τὴν συνδρομὴν τῆς Ρωσσίας. Τότε μόνον τὴν 27ην Φεβρουαρίου/12 Μαρτίου 1915, ἔδωκεν ἡ Μεγάλη Βρεττανία τὴν πρώτην αὐτῆς ὑπόσχεσιν πρὸς τὴν Ρωσσίαν περὶ παραχωρήσεως τῆς Κωνσταντινουπόλεως καὶ τῶν Δαρδανελλίων. Ἡ σχετικὴ δήλωσις περιείχετο εἰς σημείωμα τοῦ ἐν Πετρουπόλει πρεσβευτοῦ τῆς Ἀγγλίας Μπώκαναν, ἐπιδοθὲν πρὸς τὸν ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν Σαζόνωφ.

Τὴν ἡμερομηνίαν τῆς 12ης Μαρτίου 1915 αναφέρει ὁ ἴδιος Σαζόνωφ εἰς τὰ ἀπομνημονεύματά του καὶ ὁ Ρῶσσος ἐπιτελάρχης Ντανίλωφ ὡς χρονικὸν σημεῖον τῆς πρώτης ἀγγλικῆς πρὸς τὴν Ρωσσίαν ὑποσχέσεως διὰ τὴν Κωνσταντινούπολιν &lt;ref name=p340&gt;Ὑπόμνημα ἄνευ ἀριθμοῦ ὑπὸ ἡμερομηνίαν 27ης Φεβρουαρίου/12 Μαρτίου 1915 τῆς ἐν Πετρουπόλει ἀγγλικῆς πρεσβείας πρὸς τὸν Σ. Δ. Σαζόνωφ ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν. Εἰς τὸ ἔγγραφον τοῦτο ἀπήντησεν ἐπισήμως ὁ Σαζόνωφ τὴν 7/20 Μαρτίου 1915 διὰ τοῦ ὑπ’ ἀριθμὸν 1265 τηλεγραφήματός του πρὸς τὸν σὲρ Εδουαρδ Γκρέϋ. Ἀμφότερα τὰ κείμενα περιέχονται εἰς τὰ ρωσσικὰ μυστικὰ διπλωματικὰ ἔγγραφα περίοδος 1914–1918, γαλλικὴ μετάφρασις Ἰω. Πολόνσκυ, σελίδες 257 και 292.
{{vgap|0em}}
Ἀπομνημονεύματα Σ Σαζόνωφ σελίδες 277–178 γαλλικῆς ἐκδόσεως, Ρώσσου ἐπιτελάρχου Γ. Ντανίλωφ. Ἡ Ρωσσία εἰς τὸν παγκόσμιον πόλεμον 399 γαλλικῆς
ἐκδόσεως.
{{vgap|0em}}
Α. Γκωβαίν. Ἱστορία τῆς Γαλλίας τόμος 9ος σελ. 358.
{{vgap|0em}}
Τὸ ὑπ’ ἀριθμὸν 663 τῆς 13ης Νοεμβρίου 1914 τοῦ ἐν Λονδίνῳ Ρώσσου {{σλβα|πρε|πρεσβευτοῦ}}&lt;/ref&gt;.
{{nop}}&lt;noinclude&gt;{{rule|width=6em|align=left}}&lt;references /&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>p4d9lh4sgiuf82256pz3k5rb3emb7yg</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Σελίδα:Η Ελλάς του 1910–1920 - τ.1 (1931).pdf/341</title>
    <ns>100</ns>
    <id>52550</id>
    <revision>
      <id>166262</id>
      <timestamp>2026-05-24T11:27:44Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Αντιγόνη</username>
        <id>235</id>
      </contributor>
      <comment>/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: &lt;ref follow=p340&gt;{{σλβτ|σβευτοῦ|πρεσβευτοῦ}} πρὸς τὸν ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν Πετρούπολιν, μνημονευθεῖσα συλλογὴ Πολόνσκυ σελίδες 240–250. {{vgap|0em}} Ἐκ τοῦ ὑπ’ ἀριθμὸν 182 τηλεγραφήματος τῆς ρωσσικῆς πρεσβείας Παρισίων πρὸς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν (σελ...</comment>
      <origin>166262</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5221" sha1="68tc91febuc30a0seom929652iiraly" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Αντιγόνη&quot; /&gt;{{κβ|{{0}}{{0}}{{0}}|Μέρος Δεύτερον. Δημιουργία|287}}&lt;/noinclude&gt;&lt;ref follow=p340&gt;{{σλβτ|σβευτοῦ|πρεσβευτοῦ}} πρὸς τὸν ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν Πετρούπολιν, μνημονευθεῖσα συλλογὴ Πολόνσκυ σελίδες 240–250.
{{vgap|0em}}
Ἐκ τοῦ ὑπ’ ἀριθμὸν 182 τηλεγραφήματος τῆς ρωσσικῆς πρεσβείας Παρισίων πρὸς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν (σελὶς 258 τῆς μνημονευθείσης συλλογῆς Ι. Πολόνσκυ).
{{vgap|0em}}
Τηλεγράφημα τῆς 20ης Φεβρουαρίου/5 Μαρτίου 1915 τοῦ ἐν Λονδίνῳ γενικοῦ προξένου τῆς Ἑλλάδος Ι. Σταυρίδου πρὸς τὸν Ε. Βενιζέλον. Ἐδημοσιεύθη εἰς τὴν ἑλληνικὴν διπλωματικὴν βίβλον τοῦ 1921 ἐπὶ κυβερνήσεως Δ. Γούναρη πρὸς ἐνίσχυσιν τῶν ἑλληνικῶν διεκδικήσεων.&lt;/ref&gt;Αἱ διαπραγματεύσεις ἐν τούτοις ἐσυνεχίσθησαν καὶ μόνον τὴν 14/27 Μαρτίου 1915, ἔκλεισεν ἡ συμφωνία Ἀγγλίας, Γαλλίας καὶ Ρωσσίας, καθ’ ἣν ἡ τελευταία θὰ ἐλάμβανε, μετὰ τὸν νικηφόρον πόλεμον τὴν Κωνσταντινούπολιν μετὰ τῶν Δαρδανελλίων.

Ὅταν ὁ Βενιζέλος ἐπρότεινε τὸν πόλεμον κατὰ τῆς Τουρκίας καὶ τὴν συμμετοχὴν τῆς Ἑλλάδος εἰς τὴν ἐπιχείρησιν ἐναντίον τῶν Στενῶν, οὐδεμία ἀπολύτως ὑπῆρχε δέσμευσις τῆς Ἀγγλίας καὶ Γαλλίας. Ὑφίστατο τοὐναντίον καθιερωμένη ἡ γνώμη περὶ διεθνοποιήσεως τῆς ἀμφισβητουμένης περιοχῆς. Αὐτὸς οὗτος ὁ βασιλεὺς τῆς Ἀγγλίας, ἐν συνεννοήσει μὲ τὸν ὑπουργὸν τῶν Εξωτερικῶν Γκρέϋ, τὸ εἶχε δηλώσει πρὸς τὸν Ρῶσσον πρεσβευτὴν Λονδίνου Μπένκεντορφ:

«''Γεώργιος Εʹ:'' Ὅσον ἀφορᾷ τὴν Κωνσταντινούπολιν εἶναι σαφὲς ὅτι πρέπει νὰ ἀνήκῃ αὕτη εἰς ὅλους μας»

Ὁ Βενιζέλος δὲν ἐπρόβαλεν ἀξιώσεις εδαφικὰς διὰ τὴν Κωνσταντινούπολιν. Ἀντιθέτως, καὶ διὰ τοῦ ἑλληνικοῦ τύπου ἀνεπισήμως καὶ πρὸς τοὺς πρέσβεις τῆς Τριπλῆς Συνεννοήσεως τὴν 20 Φεβρουαρίου/5 Μαρτίου 1915, ἔκαμε γνωστὸν ὅτι ἡ Ἑλλὰς δὲν εἶχε βλέψεις κατοχῆς ἐπὶ τῆς τουρκικῆς πρωτευούσης καὶ τῶν Στενῶν. Δὲν ἠγνόει ὅμως ὁ Ἕλλην πρωθυπουργὸς ὅτι ἡ Μεγάλη Βρεττανία θὰ ἔπραττε κάθε τι διὰ νὰ μὴ παραδώσῃ τὴν μίαν ἐκ τῶν τριῶν εἰσόδων τῆς Μεσογείου θαλάσσης εἰς τοὺς Ρώσσους. Ἐκ τῶν λόγων τῆς ἀποφάσεως του πρὸς συμμετοχὴν εἰς τὴν ἐκστρατείαν Δαρδανελλίων ἦτο καὶ ἡ παροχὴ δικαίου ἐπιχειρήματος πρὸς τὴν Ἀγγλίαν διὰ τὴν ἀπόκρουσιν τῶν ρωσσικῶν ἀπαιτήσεων. Ἀπετέλει δὲ ἰσχυρότατον τοιοῦτον ἡ πολεμικὴ δράσις τοῦ ἑλληνικοῦ κράτους πρὸς ἀπελευθέρωσιν πόλεως, ἥτις τοῦ ἀνῆκεν ἱστορικῶς καὶ ἐθνολογικῶς.

Πόσην σημασίαν είχεν ὁ ἐνεργὸς ἀγών, κατὰ τὰς στιγμὰς ἐκείνας, ἀποδεικνύει τὸ γεγονὸς ὅτι καὶ μετὰ τὴν ἀγγλικὴν ὑπόσχεσιν, οἱ Ρώσσοι σὐδόλως ἦσαν βέβαιοι περὶ τῆς τύχης τῆς Κωνσταντινουπόλεως. Τὴν 15/28 Μαρτίου 1915, ὁ ἐν Παρισίοις πρέσβυς τῆς Ρωσσίας ἔγραφε πρὸς τὸν ὑπουργόν του Σαζόνωφ:

«Αλλ’ ἡ βαθεία μου πεποίθησις εἶναι ὅτι αἱ προσπάθειαί μου (πρὸς κατανίκησιν τῶν γαλλικῶν δισταγμών) δὲν θὰ ἐπιτύχουν, ἐὰν δὲν παίξωμεν τὸν πρωτεύοντα στρατιωτικὸν καὶ ναυτικὸν ρόλον διὰ τὴν κατάληψιν τῆς Κωνσταντινουπόλεως».
{{nop}}&lt;noinclude&gt;{{rule|width=6em|align=left}}&lt;references /&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>68tc91febuc30a0seom929652iiraly</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>166263</id>
      <parentid>166262</parentid>
      <timestamp>2026-05-24T11:32:26Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Αντιγόνη</username>
        <id>235</id>
      </contributor>
      <origin>166263</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5225" sha1="6qeitvo3tgpkneafkj673gh0kgm6ghr" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Αντιγόνη&quot; /&gt;{{κβ|{{0}}{{0}}{{0}}|Μέρος Δεύτερον. Δημιουργία|287}}&lt;/noinclude&gt;&lt;ref follow=p340&gt;{{σλβτ|σβευτοῦ|πρεσβευτοῦ}} πρὸς τὸν ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν Πετρούπολιν, μνημονευθεῖσα συλλογὴ Πολόνσκυ σελίδες 240–250.
{{vgap|0em}}
Ἐκ τοῦ ὑπ’ ἀριθμὸν 182 τηλεγραφήματος τῆς ρωσσικῆς πρεσβείας Παρισίων πρὸς τὸ ὑπουργεῖον τῶν Ἐξωτερικῶν (σελὶς 258 τῆς μνημονευθείσης συλλογῆς Ι. Πολόνσκυ).
{{vgap|0em}}
Τηλεγράφημα τῆς 20ης Φεβρουαρίου/5 Μαρτίου 1915 τοῦ ἐν Λονδίνῳ γενικοῦ προξένου τῆς Ἑλλάδος Ι. Σταυρίδου πρὸς τὸν Ε. Βενιζέλον. Ἐδημοσιεύθη εἰς τὴν ἑλληνικὴν διπλωματικὴν βίβλον τοῦ 1921 ἐπὶ κυβερνήσεως Δ. Γούναρη πρὸς ἐνίσχυσιν τῶν ἑλληνικῶν διεκδικήσεων.&lt;/ref&gt;Αἱ διαπραγματεύσεις ἐν τούτοις ἐσυνεχίσθησαν καὶ μόνον τὴν 14/27 Μαρτίου 1915, ἔκλεισεν ἡ συμφωνία Ἀγγλίας, Γαλλίας καὶ Ρωσσίας, καθ’ ἣν ἡ τελευταία θὰ ἐλάμβανε, μετὰ τὸν νικηφόρον πόλεμον τὴν Κωνσταντινούπολιν μετὰ τῶν Δαρδανελλίων.

Ὅταν ὁ Βενιζέλος ἐπρότεινε τὸν πόλεμον κατὰ τῆς Τουρκίας καὶ τὴν συμμετοχὴν τῆς Ἑλλάδος εἰς τὴν ἐπιχείρησιν ἐναντίον τῶν Στενῶν, οὐδεμία ἀπολύτως ὑπῆρχε δέσμευσις τῆς Ἀγγλίας καὶ Γαλλίας. Ὑφίστατο τοὐναντίον καθιερωμένη ἡ γνώμη περὶ διεθνοποιήσεως τῆς ἀμφισβητουμένης περιοχῆς. Αὐτὸς οὗτος ὁ βασιλεὺς τῆς Ἀγγλίας, ἐν συνεννοήσει μὲ τὸν ὑπουργὸν τῶν Ἐξωτερικῶν Γκρέϋ, τὸ εἶχε δηλώσει πρὸς τὸν Ρῶσσον πρεσβευτὴν Λονδίνου Μπένκεντορφ:

«''Γεώργιος Εʹ:'' Ὅσον ἀφορᾷ τὴν Κωνσταντινούπολιν εἶναι σαφὲς ὅτι πρέπει νὰ ἀνήκῃ αὕτη εἰς ὅλους μας»

Ὁ Βενιζέλος δὲν ἐπρόβαλεν ἀξιώσεις ἐδαφικὰς διὰ τὴν Κωνσταντινούπολιν. Ἀντιθέτως, καὶ διὰ τοῦ ἑλληνικοῦ τύπου ἀνεπισήμως καὶ πρὸς τοὺς πρέσβεις τῆς Τριπλῆς Συνεννοήσεως τὴν 20 Φεβρουαρίου/5 Μαρτίου 1915, ἔκαμε γνωστὸν ὅτι ἡ Ἑλλὰς δὲν εἶχε βλέψεις κατοχῆς ἐπὶ τῆς τουρκικῆς πρωτευούσης καὶ τῶν Στενῶν. Δὲν ἠγνόει ὅμως ὁ Ἕλλην πρωθυπουργὸς ὅτι ἡ Μεγάλη Βρεττανία θὰ ἔπραττε κάθε τι διὰ νὰ μὴ παραδώσῃ τὴν μίαν ἐκ τῶν τριῶν εἰσόδων τῆς Μεσογείου θαλάσσης εἰς τοὺς Ρώσσους. Ἐκ τῶν λόγων τῆς ἀποφάσεως του πρὸς συμμετοχὴν εἰς τὴν ἐκστρατείαν Δαρδανελλίων ἦτο καὶ ἡ παροχὴ δικαίου ἐπιχειρήματος πρὸς τὴν Ἀγγλίαν διὰ τὴν ἀπόκρουσιν τῶν ρωσσικῶν ἀπαιτήσεων. Ἀπετέλει δὲ ἰσχυρότατον τοιοῦτον ἡ πολεμικὴ δράσις τοῦ ἑλληνικοῦ κράτους πρὸς ἀπελευθέρωσιν πόλεως, ἥτις τοῦ ἀνῆκεν ἱστορικῶς καὶ ἐθνολογικῶς.

Πόσην σημασίαν είχεν ὁ ἐνεργὸς ἀγών, κατὰ τὰς στιγμὰς ἐκείνας, ἀποδεικνύει τὸ γεγονὸς ὅτι καὶ μετὰ τὴν ἀγγλικὴν ὑπόσχεσιν, οἱ Ρῶσσοι σὐδόλως ἦσαν βέβαιοι περὶ τῆς τύχης τῆς Κωνσταντινουπόλεως. Τὴν 15/28 Μαρτίου 1915, ὁ ἐν Παρισίοις πρέσβυς τῆς Ρωσσίας ἔγραφε πρὸς τὸν ὑπουργόν του Σαζόνωφ:

«Αλλ’ ἡ βαθεία μου πεποίθησις εἶναι ὅτι αἱ προσπάθειαί μου (πρὸς κατανίκησιν τῶν γαλλικῶν δισταγμῶν) δὲν θὰ ἐπιτύχουν, ἐὰν δὲν παίξωμεν τὸν πρωτεύοντα στρατιωτικὸν καὶ ναυτικὸν ρόλον διὰ τὴν κατάληψιν τῆς Κωνσταντινουπόλεως».
{{nop}}&lt;noinclude&gt;{{rule|width=6em|align=left}}&lt;references /&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>6qeitvo3tgpkneafkj673gh0kgm6ghr</sha1>
    </revision>
  </page>
</mediawiki>