Βικιθήκη
elwikisource
https://el.wikisource.org/wiki/%CE%9A%CF%8D%CF%81%CE%B9%CE%B1_%CE%A3%CE%B5%CE%BB%CE%AF%CE%B4%CE%B1
MediaWiki 1.47.0-wmf.4
first-letter
Μέσο
Ειδικό
Συζήτηση
Χρήστης
Συζήτηση χρήστη
Βικιθήκη
Συζήτηση Βικιθήκη
Αρχείο
Συζήτηση αρχείου
MediaWiki
Συζήτηση MediaWiki
Πρότυπο
Συζήτηση προτύπου
Βοήθεια
Συζήτηση βοήθειας
Κατηγορία
Συζήτηση κατηγορίας
Σελίδα
Συζήτηση σελίδας
Μεταγραφή
Συζήτηση μεταγραφής
Συγγραφέας
Συζήτηση συγγραφέα
Πύλη
Συζήτηση πύλης
TimedText
TimedText talk
Module
Module talk
Event
Event talk
Χρήστης:AntonyFragakis
2
29151
166283
126599
2026-05-27T11:00:14Z
AntonyFragakis
10098
166283
wikitext
text/x-wiki
{{delete|I want the local page to be deleted so that the Meta-Wiki page appears instead.}}
d6fcysldbiz8xyhb12x75b3k4vu67wq
Σελίδα:Aeschylus (Smyth 1926) v2.djvu/196
100
52019
166271
165048
2026-05-26T15:40:38Z
EncycloPetey
1862
/* Έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */
166271
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="EncycloPetey" />{{c|AESCHYLUS}}</noinclude>{{ppoem|start=stanza|end=follow|
<>{{asc|Ηλεκτρα}}
ἀλλ᾽ ἐν κακοῖσι τοῖς ἐμοῖς γελᾶν θέλεις.
<>{{asc|Ορεστης}}
κἀν τοῖς ἐμοῖς ἄρ᾽, εἴπερ ἔν γε τοῖσι σοῖς
<>{{asc|Ηλεκτρα}}
ὡς ὄντ᾽ Ὀρέστην τάδε σ᾽ ἐγὼ προσεννέπω;
<>{{asc|Ορεστης}}
{{fr|225}} <<< αὐτὸν μὲν οὖν ὁρῶσα δυσμαθεῖς ἐμέ·
κουρὰν δ᾽ ἰδοῦσα τήνδε κηδείου τριχὸς
ἰχνοσκοποῦσά τ᾽ ἐν στίβοισι τοῖς ἐμοῖς
ἀνεπτερώθης κἀδόκεις ὁρᾶν ἐμέ.
σκέψαι τομῇ προσθεῖσα βόστρυχον τριχὸς
{{fr|230}} <<< σαυτῆς ἀδελφοῦ σύμμετρον τὠμῷ κάρᾳ.
ἰδοῦ δ᾽ ὕφασμα τοῦτο, σῆς ἔργον χερός,
σπάθης τε πληγὰς ἠδὲ θήρειον γραφήν.
ἔνδον γενοῦ, χαρᾷ δὲ μὴ ᾽κπλαγῇς φρένας·
τοὺς φιλτάτους γὰρ οἶδα νῷν ὄντας πικρούς.
<>{{asc|Ηλεκτρα}}
{{fr|235}} <<< ὦ φίλτατον μέλημα δώμασιν πατρός,
δακρυτὸς ἐλπὶς σπέρματος σωτηρίου,
ἀλκῇ πεποιθὼς δῶμ᾽ ἀνακτήσῃ πατρός.
ὦ τερπνὸν ὄμμα τέσσαρας μοίρας ἔχον
ἐμοί· προσαυδᾶν δ᾽ ἔστ᾽ ἀναγκαίως ἔχον
}}<noinclude><references/>
182</noinclude>
ncuxjgrgnlgbct5i3l8m5pqlsoo79rh
Σελίδα:Aeschylus (Smyth 1926) v2.djvu/198
100
52020
166272
165050
2026-05-26T15:46:38Z
EncycloPetey
1862
/* Έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */
166272
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="EncycloPetey" />{{c|AESCHYLUS}}</noinclude>{{ppoem|start=follow|end=stanza|
{{fr|240}} <<< πατέρα τε, καὶ τὸ μητρὸς ἐς σέ μοι ῥέπει
στέργηθρον· ἡ δὲ πανδίκως ἐχθαίρεται·
καὶ τῆς τυθείσης νηλεῶς ὁμοσπόρου·
πιστὸς δ᾽ ἀδελφὸς ἦσθ᾽, ἐμοὶ σέβας φέρων
μόνος· Κράτος τε καὶ Δίκη σὺν τῷ τρίτῳ
{{fr|245}} <<< πάντων μεγίστῳ Ζηνὶ συγγένοιτό σοι.
<>{{asc|Ορεστης}}
Ζεῦ Ζεῦ, θεωρὸς τῶνδε πραγμάτων γενοῦ·
ἰδοῦ δὲ γένναν εὖνιν αἰετοῦ πατρός,
θανόντος ἐν πλεκταῖσι καὶ σπειράμασιν
δεινῆς ἐχίδνης. τοὺς δ᾽ ἀπωρφανισμένους
{{fr|250}} <<< νῆστις πιέζει λιμός· οὐ γὰρ ἐντελεῖς
θήραν πατρῴαν προσφέρειν σκηνήμασιν.
οὕτω δὲ κἀμὲ τήνδε τ᾽, Ἠλέκτραν λέγω,
ἰδεῖν πάρεστί σοι, πατροστερῆ γόνον,
ἄμφω φυγὴν ἔχοντε τὴν αὐτὴν δόμων.
{{fr|255}} <<< καὶ τοῦ θυτῆρος καί σε τιμῶντος μέγα
πατρὸς νεοσσοὺς τούσδ᾽ ἀποφθείρας πόθεν
ἕξεις ὁμοίας χειρὸς εὔθοινον γέρας;
οὔτ᾽ αἰετοῦ γένεθλ᾽ ἀποφθείρας, πάλιν
πέμπειν ἔχοις ἂν σήματ᾽ εὐπιθῆ βροτοῖς·
{{fr|260}} <<< οὔτ᾽ ἀρχικός σοι πᾶς ὅδ᾽ αὐανθεὶς πυθμὴν
βωμοῖς ἀρήξει βουθύτοις ἐν ἤμασιν.
κόμιζ᾽, ἀπὸ σμικροῦ δ᾽ ἂν ἄρειας μέγαν
δόμον, δοκοῦντα κάρτα νῦν πεπτωκέναι.
}}<noinclude><references/>
184</noinclude>
hmjb9o48h4gc5gwet4o2isbpdt76j24
Σελίδα:Aeschylus (Smyth 1926) v2.djvu/200
100
52023
166273
165069
2026-05-26T15:52:06Z
EncycloPetey
1862
/* Έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */
166273
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="EncycloPetey" />{{c|AESCHYLUS}}</noinclude>{{ppoem|start=stanza|end=follow|
<>{{asc|Χορος}}
ὦ παῖδες, ὦ σωτῆρες ἑστίας πατρός,
{{fr|265}} <<< σιγᾶθ᾽, ὅπως μὴ πεύσεταί τις, ὦ τέκνα,
γλώσσης χάριν δὲ πάντ᾽ ἀπαγγείλῃ τάδε
πρὸς τοὺς κρατοῦντας· οὓς ἴδοιμ᾽ ἐγώ ποτε
θανόντας ἐν κηκῖδι πισσήρει φλογός.
<>{{asc|Ορεστης}}
οὔτοι προδώσει Λοξίου μεγασθενὴς
{{fr|270}} <<< χρησμὸς κελεύων τόνδε κίνδυνον περᾶν,
κἀξορθιάζων πολλὰ καὶ δυσχειμέρους
ἄτας ὑφ᾽ ἧπαρ θερμὸν ἐξαυδώμενος,
εἰ μὴ μέτειμι τοῦ πατρὸς τοὺς αἰτίους·
τρόπον τὸν αὐτὸν ἀνταποκτεῖναι λέγων,
{{fr|275}} <<< ἀποχρημάτοισι ζημίαις ταυρούμενον·
αὐτὸν δ᾽ ἔφασκε τῇ φίλῃ ψυχῇ τάδε
τείσειν μ᾽ ἔχοντα πολλὰ δυστερπῆ κακά.
τὰ μὲν γὰρ ἐκ γῆς δυσφρόνων μηνίματα
βροτοῖς πιφαύσκων εἶπε, τὰς δ᾽ αἰνῶν νόσους,
{{fr|280}} <<< σαρκῶν ἐπαμβατῆρας ἀγρίαις γνάθοις
λειχῆνας ἐξέσθοντας ἀρχαίαν φύσιν·
λευκὰς δὲ κόρσας τῇδ᾽ ἐπαντέλλειν νόσῳ·
ἄλλας τ᾽ ἐφώνει προσβολάς Ἐρινύων
ἐκ τῶν πατρῴων αἱμάτων τελουμένας·
{{fr|285}} <<< τὸ γὰρ σκοτεινὸν τῶν ἐνερτέρων βέλος
ἐκ προστροπαίων ἐν γένει πεπτωκότων,
}}<noinclude><references/>
186</noinclude>
7zxk723oddgqp1arndzbpuxqdlzeiay
Σελίδα:Aeschylus (Smyth 1926) v2.djvu/202
100
52024
166274
165071
2026-05-26T16:01:30Z
EncycloPetey
1862
/* Έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */
166274
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="EncycloPetey" />{{c|AESCHYLUS}}</noinclude>{{ppoem|start=follow|end=stanza|
καὶ λύσσα καὶ μάταιος ἐκ νυκτῶν φόβος
ὁρῶντα λαμπρὸν ἐν σκότῳ νωμῶντ᾽ ὀφρὺν
κινεῖ, ταράσσει, καὶ διώκεσθαι πόλεως
{{fr|290}} <<< χαλκηλάτῳ πλάστιγγι λυμανθὲν δέμας.
καὶ τοῖς τοιούτοις οὔτε κρατῆρος μέρος
εἶναι μετασχεῖν, οὐ φιλοσπόνδου λιβός,
βωμῶν τ᾽ ἀπείργειν οὐχ ὁρωμένην πατρὸς
μῆνιν· δέχεσθαι <δ᾽> οὔτε συλλύειν τινά.
{{fr|295}} <<< πάντων δ᾽ ἄτιμον κἄφιλον θνῄσκειν χρόνῳ
κακῶς ταριχευθέντα παμφθάρτῳ μόρῳ.
: τοιοῖσδε χρησμοῖς ἆρα χρὴ πεποιθέναι;
κεἰ μὴ πέποιθα, τοὔργον ἔστ᾽ ἐργαστέον.
πολλοὶ γὰρ εἰς ἓν συμπίτνουσιν ἵμεροι,
{{fr|300}} <<< θεοῦ τ᾽ ἐφετμαὶ καὶ πατρὸς πένθος μέγα,
καὶ πρὸς πιέζει χρημάτων ἀχηνία,
τὸ μὴ πολίτας εὐκλεεστάτους βροτῶν,
Τροίας ἀναστατῆρας εὐδόξῳ φρενί,
δυοῖν γυναικοῖν ὧδ᾽ ὑπηκόους πέλειν.
{{fr|305}} <<< θήλεια γὰρ φρήν· εἰ δὲ μή, τάχ᾽ εἴσεται.
<>{{asc|Χορος}}
ἀλλ᾽ ὦ μεγάλαι Μοῖραι, Διόθεν
τῇδε τελευτᾶν,
: ᾗ τὸ δίκαιον μεταβαίνει.
ἀντὶ μὲν ἐχθρᾶς γλώσσης ἐχθρὰ
{{fr|310}} <<< γλῶσσα τελείσθω· τοὐφειλόμενον
: πράσσουσα Δίκη μέγ᾽ ἀυτεῖ·
ἀντὶ δὲ πληγῆς φονίας φονίαν
πληγὴν τινέτω. δράσαντι παθεῖν,
: τριγέρων μῦθος τάδε φωνεῖ.
}}<noinclude><references/>
188</noinclude>
o6hxz1hdlnb9k3aurfk7xx9h67mu2c1
Σελίδα:Aeschylus (Smyth 1926) v2.djvu/204
100
52025
166275
165074
2026-05-26T16:13:02Z
EncycloPetey
1862
/* Έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */
166275
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="EncycloPetey" />{{c|AESCHYLUS}}</noinclude>{{ppoem|start=stanza|end=stanza|
<>{{asc|Ορεστης}}
{{fr|315}} <<< ὦ πάτερ αἰνόπατερ, τί σοι >>> {{Χ-δεξ|στρ. α.}}
φάμενος ἢ τί ῥέξας
τύχοιμ᾽ ἂν ἕκαθεν οὐρίσας,
ἔνθα σ᾽ ἔχουσιν εὐναί,
σκότῳ φάος ἀντίμοι-
{{fr|320}} <<< ρον; χάριτες δ᾽ ὁμοίως
κέκληνται γόος εὐκλεὴς
προσθοδόμοις Ἀτρείδαις.
<>{{asc|Χορος}}
τέκνον, φρόνημα τοῦ >>> {{Χ-δεξ|στρ. β.}}
θανόντος οὐ δαμάζει
{{fr|325}} <<< πυρὸς [ἡ] μαλερὰ γνάθος,
φαίνει δ᾽ ὕστερον ὀργάς·
ὀτοτύζεται δ᾽ ὁ θνῄσκων,
ἀναφαίνεται δ᾽ ὁ βλάπτων.
πατέρων τε καὶ τεκόντων
{{fr|330}} <<< γόος ἔνδικος ματεύει
τὸ πᾶν ἀμφιλαφής ταραχθείς.
<>{{asc|Ηλεκτρα}}
κλῦθί νυν, ὦ πάτερ, ἐν μέρει >>> {{Χ-δεξ|ἀντ. α.}}
πολυδάκρυτα πένθη.
δίπαις τοί σ᾽ ἐπιτύμβιος
{{fr|335}} <<< θρῆνος ἀναστενάζει.
τάφος δ᾽ ἱκέτας δέδεκται
φυγάδας θ᾽ ὁμοίως.
τί τῶνδ᾽ εὖ, τί δ᾽ ἄτερ κακῶν;
οὐκ ἀτρίακτος ἄτα;
}}<noinclude><references/>
190</noinclude>
10ibtqu38jtenuwv5m9kpubctza7knr
Σελίδα:Aeschylus (Smyth 1926) v2.djvu/206
100
52026
166276
165073
2026-05-26T16:18:13Z
EncycloPetey
1862
/* Έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */
166276
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="EncycloPetey" />{{c|AESCHYLUS}}</noinclude>{{ppoem|start=stanza|end=stanza|
<>{{asc|Χορος}}
{{fr|340}} <<< ἀλλ᾽ ἔτ᾽ ἂν ἐκ τῶνδε θεὸς χρῄζων >>> {{Χ-δεξ|anap.}}
θείη κελάδους εὐφθογγοτέρους·
ἀντὶ δὲ θρήνων ἐπιτυμβιδίων
παιὰν μελάθροις ἐν βασιλείοις
νεοκρᾶτα φίλον κομίσειεν.
<>{{asc|Ορεστης}}
{{fr|345}} <<< εἰ γὰρ ὑπ᾽ Ἰλίῳ >>> {{Χ-δεξ|στρ. γ.}}
πρός τινος Λυκίων, πάτερ,
δορίτμητος κατηναρίσθης·
λιπὼν ἂν εὔκλειαν ἐν δόμοισι
τέκνων τ᾽ ἐν κελεύθοις
{{fr|350}} <<< ἐπιστρεπτὸν αἰῶ
κτίσας πολύχωστον ἂν εἶχες
τάφον διαποντίου γᾶς
δώμασιν εὐφόρητον,
<>{{asc|Χορος}}
φίλος φίλοισι τοῖς >>> {{Χ-δεξ|ἀντ. β.}}
{{fr|355}} <<< ἐκεῖ καλῶς θανοῦσιν
κατὰ χθονὸς ἐμπρέπων
σεμνότιμος ἀνάκτωρ,
πρόπολός τε τῶν μεγίστων
χθονίων ἐκεῖ τυράννων·
{{fr|360}} <<< βασιλεὺς γὰρ ἦσθ᾽, ὄφρ᾽ ἔζης,
μόριμον λάχος πιπλάντων
χεροῖν πεισίβροτόν τε βάκτρον.
}}<noinclude><references/>
192</noinclude>
532an5jg2rt6vy8gyc3nddoi01dgnjs
Σελίδα:Aeschylus (Smyth 1926) v2.djvu/208
100
52027
166277
165076
2026-05-26T16:21:56Z
EncycloPetey
1862
/* Έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */
166277
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="EncycloPetey" />{{c|AESCHYLUS}}</noinclude>{{ppoem|start=stanza|end=follow|
<>{{asc|Ηλεκτρα}}
μηδ᾽ ὑπὸ Τρωίας >>> {{Χ-δεξ|ἀντ. γ.}}
τείχεσι φθίμενος, πάτερ,
{{fr|365}} <<< μετ᾽ ἄλλῳ δουρικμῆτι λαῷ
παρὰ Σκαμάνδρου πόρον τεθάφθαι.
πάρος δ᾽ οἱ κτανόντες
νιν οὕτως δαμῆναι
<φίλοις>, θανατηφόρον αἶσαν
{{fr|370}} <<< πρόσω τινὰ πυνθάνεσθαι
τῶνδε πόνων ἄπειρον.
<>{{asc|Χορος}}
ταῦτα μέν, ὦ παῖ, κρείσσονα χρυσοῦ, >>> {{Χ-δεξ|anap.}}
μεγάλης δὲ τύχης καὶ ὑπερβορέου
: μείζονα φωνεῖς· δύνασαι γάρ.
{{fr|375}} <<< ἀλλὰ διπλῆς γὰρ τῆσδε μαράγνης
δοῦπος ἱκνεῖται· τῶν μὲν ἀρωγοὶ
κατὰ γῆς ἤδη, τῶν δὲ κρατούντων
χέρες οὐχ ὅσιαι στυγερῶν τούτων·
: παισὶ δὲ μᾶλλον γεγένηται.
<>{{asc|Ορεστης}}
{{fr|380}} <<< τοῦτο διαμπερὲς οὖς >>> {{Χ-δεξ|στρ. δ.}}
ἵκεθ᾽ ἅπερ τι βέλος.
Ζεῦ Ζεῦ, κάτωθεν ἀμπέμπων
}}<noinclude><references/>
194</noinclude>
1vipkt84byqvscz34o4wl2xten6lfio
Σελίδα:Aeschylus (Smyth 1926) v2.djvu/210
100
52029
166278
165091
2026-05-26T16:26:03Z
EncycloPetey
1862
/* Έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */
166278
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="EncycloPetey" />{{c|AESCHYLUS}}</noinclude>{{ppoem|start=follow|end=stanza|
ὑστερόποινον ἄταν
βροτῶν τλάμονι καὶ πανούργῳ
{{fr|385}} <<< χειρὶ—τοκεῦσι δ᾽ ὅμως τελεῖται.
<>{{asc|Χορος}}
ἐφυμνῆσαι γένοιτό μοι πυκά- >>> {{Χ-δεξ|στρ. ε.}}
εντ᾽ ὀλολυγμὸν ἀνδρὸς
θεινομένου, γυναικός τ᾽
ὀλλυμένας· τί γὰρ κεύθω φρενὸς οἷον ἔμπας
{{fr|390}} <<< ποτᾶται; πάροιθεν δὲ πρῴρας
δριμὺς ἄηται κραδίας
θυμὸς ἔγκοτον στύγος.
<>{{asc|Ηλεκτρα}}
καί πότ᾽ ἂν ἀμφιθαλὴς >>> {{Χ-δεξ|ἀντ. δ.}}
{{fr|395}} <<< Ζεὺς ἐπὶ χεῖρα βάλοι,
φεῦ φεῦ, κάρανα δαΐξας;
πιστὰ γένοιτο χώρᾳ.
δίκαν δ᾽ ἐξ ἀδίκων ἀπαιτῶ.
κλῦτε δὲ Γᾶ χθονίων τε τιμαί.
<>{{asc|Χορος}}
{{fr|400}} <<< ἀλλὰ νόμος μὲν φονίας σταγόνας
χυμένας ἐς πέδον ἄλλο προσαιτεῖν
αἷμα. βοᾷ γὰρ λοιγὸς Ἐρινὺν
παρὰ τῶν πρότερον φθιμένων ἄτην
: ἑτέραν ἐπάγουσαν ἐπ᾽ ἄτῃ.
}}<noinclude><references/>
196</noinclude>
2ii0h4ia7eqyaajt8f70we1qp2u0s7r
Σελίδα:Aeschylus (Smyth 1926) v2.djvu/212
100
52030
166279
165092
2026-05-26T16:30:07Z
EncycloPetey
1862
/* Έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */
166279
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="EncycloPetey" />{{c|AESCHYLUS}}</noinclude>{{ppoem|start=stanza|end=follow|
<>{{asc|Ορεστης}}
{{fr|405}} <<< πόποι δὴ νερτέρων τυραννίδες, >>> {{Χ-δεξ|στρ. ζ.}}
ἴδετε πολυκρατεῖς Ἀραὶ φθινομένων,
ἴδεσθ᾽ Ἀτρειδᾶν τὰ λοίπ᾽ ἀμηχάνως
ἔχοντα καὶ δωμάτων
ἄτιμα. πᾷ τις τράποιτ᾽ ἄν, ὦ Ζεῦ;
<>{{asc|Χορος}}
{{fr|410}} <<< πέπαλται δαὖτέ μοι φίλον κέαρ >>> {{Χ-δεξ|ἀντ. ε.}}
τόνδε κλύουσαν οἶκτον
καὶ τότε μὲν δύσελπις,
σπλάγχνα δέ μοι κελαινοῦ-
ται πρὸς ἔπος κλυούσᾳ.
{{fr|415}} <<< ὅταν δ᾽ αὖτ᾽ ἐπ᾽ ἀλκῆς ἐπάρῃ <μ᾽
ἐλπὶς>, ἀπέστασεν ἄχος
προσφανεῖσά μοι καλῶς.
<>{{asc|Ηλεκτρα}}
τί δ᾽ ἂν φάντες τύχοιμεν ἢ τάπερ >>> {{Χ-δεξ|ἀντ. ζ.}}
πάθομεν ἄχεα πρός γε τῶν τεκομένων;
{{fr|420}} <<< πάρεστι σαίνειν, τὰ δ᾽ οὔτι θέλγεται.
λύκος γὰρ ὥστ᾽ ὠμόφρων
ἄσαντος ἐκ ματρός ἐστι θυμός.
<>{{asc|Χορος}}
ἔκοψα κομμὸν Ἄριον ἔν τε Κισσίας >>> {{Χ-δεξ|στρ. η.}}
νόμοις ἰηλεμιστρίας,
}}<noinclude><references/>
198</noinclude>
ovp1il8uwuvlx7o3xfhl2xr4fmg4ioi
Σελίδα:Aeschylus (Smyth 1926) v2.djvu/214
100
52031
166280
165093
2026-05-26T16:34:38Z
EncycloPetey
1862
/* Έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */
166280
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="EncycloPetey" />{{c|AESCHYLUS}}</noinclude>{{ppoem|start=follow|end=stanza|
{{fr|425}} <<< ἀπριγδόπληκτα πολυπλάνητα δ᾽ ἦν ἰδεῖν
ἐπασσυτεροτριβῆ τὰ χερὸς ὀρέγματα
ἄνωθεν ἀνέκαθεν, κτύπῳ δ᾽ ἐπερρόθει
κροτητὸν ἀμὸν καὶ πανάθλιον κάρα.
<>{{asc|Ηλεκτρα}}
ἰὼ [ἰὼ] δαΐα >>> {{Χ-δεξ|στρ. θ.}}
{{fr|430}} <<< πάντολμε μᾶτερ, δαΐαις ἐν ἐκφοραῖς
ἄνευ πολιτᾶν ἄνακτ᾽,
ἄνευ δὲ πενθημάτων
ἔτλας ἀνοίμωκτον ἄνδρα θάψαι.
<>{{asc|Ορεστης}}
τὸ πᾶν ἀτίμως ἔλεξας, οἴμοι. >>> {{Χ-δεξ|στρ. ι.}}
{{fr|435}} <<< πατρὸς δ᾽ ἀτίμωσιν ἆρα τείσει
ἕκατι μὲν δαιμόνων,
ἕκατι δ᾽ ἀμᾶν χερῶν;
ἔπειτ᾽ ἐγὼ νοσφίσας ὀλοίμαν.
<>{{asc|Χορος}}
ἐμασχαλίσθη δέ γ᾽, ὡς τόδ᾽ εἰδῇς· >>> {{Χ-δεξ|ἀντ. ι.}}
{{fr|440}} <<< ἔπρασσε δ᾽, ἇπέρ νιν ὧδε θάπτει,
μόρον κτίσαι μωμένα
ἄφερτον αἰῶνι σῷ.
κλύεις πατρῴους δύας ἀτίμους.
}}<noinclude><references/>
200</noinclude>
73id4lvhsp1qs70qpesx91h974n8hko
Σελίδα:Η Ελλάς του 1910–1920 - τ.1 (1931).pdf/346
100
52555
166281
2026-05-26T22:43:25Z
Αντιγόνη
235
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: ὡς ἐντελῶς ἀνεπαρκεῖς τὸ ἓν σῶμα τοῦ ἑλληνικοῦ στρατοῦ καὶ τὰς τρεῖς εὐρωπαϊκὰς μεραρχίας, ἤτοι 63.000 πεζικοῦ. Ἡ ἐπιχειρηματολογία αὕτη ἦτο εὐφυὴς ἀλλὰ δὲν ἀνταπεκρίνετο εἰς τὰ πράγματα. Ὁ Βενιζέλος δὲν ἐπρότεινε νὰ ἐκβιασθοῦν τὰ Δαρδανέλ...
166281
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Αντιγόνη" />{{κβ|290|Ἡ Ἑλλὰς τοῦ 1910–1920|{{0}}{{0}}{{0}}}}</noinclude>ὡς ἐντελῶς ἀνεπαρκεῖς τὸ ἓν σῶμα τοῦ ἑλληνικοῦ στρατοῦ καὶ τὰς τρεῖς εὐρωπαϊκὰς μεραρχίας, ἤτοι 63.000 πεζικοῦ.
Ἡ ἐπιχειρηματολογία αὕτη ἦτο εὐφυὴς ἀλλὰ δὲν ἀνταπεκρίνετο εἰς τὰ πράγματα.
Ὁ Βενιζέλος δὲν ἐπρότεινε νὰ ἐκβιασθοῦν τὰ Δαρδανέλλια μὲ πολεμικὰ σκάφη ἀποκλειστικῶς. Ἀνεγνώριζεν ὅτι ἡ ἐπιχείρησις ἦτο ἀσφαλεστέρα ἐν συνδυασμῷ στρατοῦ καὶ στόλου. Διὰ τοῦτο ἐζήτησε τὴν ἀποστολὴν ἑνὸς σώματος ἑλληνικοῦ στρατοῦ. Αἱ ἐκθέσεις τοῦ στρατιωτικοῦ καὶ ναυτικοῦ ἀκολούθου τῆς πρεσβείας Κωνσταντινουπόλεως ἐβεβαίωναν ὅτι αἱ ὀχυρωματικαὶ ἐργασίαι δὲν ἦσαν σημαντικαί, ὁ δὲ τουρκικὸς στρατὸς τῆς ἐνδεχομένης ἀμύνης τῶν Στενῶν πολὺ ἀπεῖχε τῶν ἀριθμῶν τοῦ Ι. Μεταξᾶ <ref>Ἀντίγραφον ὑπομνήματος τοῦ τέως ἀρχηγοῦ τῆς ἐπιτελικῆς ὑπηρεσίας ἀντισυνταγματάρχου Ι. Μεταξᾶ, ὑποβληθέντος τὴν 17ην Φεβρουαρίου 1915 ὑπ’ ἀριθμὸν ἐμπιστευτικοῦ πρωτοκόλλου 52 πρὸς τὸν τότε πρωθυπουργὸν Ἐλευθέριον Βενιζέλον. (Ἀρχεία ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν, Ἀθῆναι).
{{vgap|0em}}
Ἀνεφέρθη παρὰ τοῦ Ε. Κ. Βενιζέλου εἰς τὴν Βουλήν, συνεδρίασις 13/26 Αὐγούστου 1917.
{{vgap|0em}}
Ἐπείγον τηλεγράφημα ὑπ’ ἀριθμὸν 80 πρεσβευτοῦ Ἀθηνῶν Δεμίδωφ πρὸς ὑπουργὸν Ἐξωτερικῶν Ρωσσίας Σαζόνωφ (ἀρχεῖα ὑπουργείου Εξωτερικών, Πετρουπόλεως).
{{vgap|0em}}
Σελὶς 7 τῆς μνημονευθείσης ἐκθέσεως Ι. Μεταξᾶ.
{{vgap|0em}}
Ἐξ ἐπιστολῆς Ε. Κ. Βενιζέλου πρὸς τὸν γράφοντα, Γενεύη 29 Αὐγούστου 1929.</ref>.
Τὸ ἐπίσημον ἱστορικὸν τῆς ἐκστρατείας τῶν Δαρδανελλίων, συνταχθὲν παρὰ τοῦ ἁρμοδίου τμήματος τοῦ τουρκικοῦ γενικοῦ ἐπιτελείου, ἀναφέρει τὰ ἑξῆς:
«Πράγματι, πρὸ τῆς 25ης Φεβρουαρίου 1915, δύο μόναι μεραρχίαι εὑρίσκοντο ἐπὶ ποδὸς πολέμου διὰ τὴν κατὰ ξηρὰν ἄμυναν τῶν Στενῶν καὶ ἐπὶ τῶν ὀχθῶν. Ἐπὶ τῆς χερσονήσου τῆς Καλλιπόλεως ὑπῆρχεν ἡ μία μόνον ἐκ τῶν δύο τούτων μεραρχιῶν, διεσπαρμένη εἰς ἅλυσσιν ἐπιτηρήσεως εἰς τὰς ἀκτάς. Κατὰ συνέπειαν, μέχρι τῆς ἀνωτέρω ἡμερομηνίας, ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ ἀπόβασις εἰς οἰονδήποτε σημεῖον τῆς χερσονήσου καὶ νὰ καταληφθοῦν τὰ στενὰ μὲ σχετικὴν εὐκολίαν».
Ἡ πιστοποίησις εἶναι τόσον αυθεντικὴ καὶ ἀποφασιστική, ὥστε νὰ περιττεύῃ κάθε ἄλλη. Ἂς ἐξαντληθῇ ἐν τούτοις κατὰ τὸ δυνατόν τὸ θέμα. Ἰδοὺ τί γράφει ὁ ἀνώτατος ἀρχηγὸς τῆς ἀμύνης τῶν Δαρδανελλίων Γερμανὸς στρατηγὸς Σάνδερς:
«Περὶ τὰ τέλη Φεβρουαρίου (νέον ἡμερολόγιον) τὸ γενικὸν τουρκικὸν στρατηγεῖον ἐπίστευε μετὰ βεβαιότητος εἰς τὸ ἐνδεχόμενον τῆς ἐκβιάσεως τῶν Στενῶν ὑπὸ τοῦ ἐχθρικοῦ στόλου. Ὅλα εἶχον προετοιμασθῆ διὰ τὴν ἀναχώρησιν τοῦ σουλτάνου, τῆς αὐλῆς καὶ τῶν γυναικῶν του εἰς τὸ ἐσωτερικὸν τῆς Μικρᾶς Ἀσίας. Αἱ προφυλάξεις αὐταὶ ἦσαν δικαιολογημέναι».
Ὁ Λίμαν φὸν Σάνδερς ὁμολογεῖ ὅτι κατὰ ξηρὰν τὰ Στενὰ ἦσαν ἀφρούρητα, διότι ὁ ἀρχιστράτηγος Ἐμβὲρ πασᾶς εἶχε διαθέσει ἀλλαχοῦ τὰ<noinclude>{{rule|width=6em|align=left}}<references /></noinclude>
nlei2f3r1w85le0gssp7oacjfbqstnu
166282
166281
2026-05-26T22:44:17Z
Αντιγόνη
235
166282
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Αντιγόνη" />{{κβ|290|Ἡ Ἑλλὰς τοῦ 1910–1920|{{0}}{{0}}{{0}}}}</noinclude>ὡς ἐντελῶς ἀνεπαρκεῖς τὸ ἓν σῶμα τοῦ ἑλληνικοῦ στρατοῦ καὶ τὰς τρεῖς εὐρωπαϊκὰς μεραρχίας, ἤτοι 63.000 πεζικοῦ.
Ἡ ἐπιχειρηματολογία αὕτη ἦτο εὐφυὴς ἀλλὰ δὲν ἀνταπεκρίνετο εἰς τὰ πράγματα.
Ὁ Βενιζέλος δὲν ἐπρότεινε νὰ ἐκβιασθοῦν τὰ Δαρδανέλλια μὲ πολεμικὰ σκάφη ἀποκλειστικῶς. Ἀνεγνώριζεν ὅτι ἡ ἐπιχείρησις ἦτο ἀσφαλεστέρα ἐν συνδυασμῷ στρατοῦ καὶ στόλου. Διὰ τοῦτο ἐζήτησε τὴν ἀποστολὴν ἑνὸς σώματος ἑλληνικοῦ στρατοῦ. Αἱ ἐκθέσεις τοῦ στρατιωτικοῦ καὶ ναυτικοῦ ἀκολούθου τῆς πρεσβείας Κωνσταντινουπόλεως ἐβεβαίωναν ὅτι αἱ ὀχυρωματικαὶ ἐργασίαι δὲν ἦσαν σημαντικαί, ὁ δὲ τουρκικὸς στρατὸς τῆς ἐνδεχομένης ἀμύνης τῶν Στενῶν πολὺ ἀπεῖχε τῶν ἀριθμῶν τοῦ Ι. Μεταξᾶ <ref>Ἀντίγραφον ὑπομνήματος τοῦ τέως ἀρχηγοῦ τῆς ἐπιτελικῆς ὑπηρεσίας ἀντισυνταγματάρχου Ι. Μεταξᾶ, ὑποβληθέντος τὴν 17ην Φεβρουαρίου 1915 ὑπ’ ἀριθμὸν ἐμπιστευτικοῦ πρωτοκόλλου 52 πρὸς τὸν τότε πρωθυπουργὸν Ἐλευθέριον Βενιζέλον. (Ἀρχεῖα ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν, Ἀθῆναι).
{{vgap|0em}}
Ἀνεφέρθη παρὰ τοῦ Ε. Κ. Βενιζέλου εἰς τὴν Βουλήν, συνεδρίασις 13/26 Αὐγούστου 1917.
{{vgap|0em}}
Ἐπείγον τηλεγράφημα ὑπ’ ἀριθμὸν 80 πρεσβευτοῦ Ἀθηνῶν Δεμίδωφ πρὸς ὑπουργὸν Ἐξωτερικῶν Ρωσσίας Σαζόνωφ (ἀρχεῖα ὑπουργείου Εξωτερικών, Πετρουπόλεως).
{{vgap|0em}}
Σελὶς 7 τῆς μνημονευθείσης ἐκθέσεως Ι. Μεταξᾶ.
{{vgap|0em}}
Ἐξ ἐπιστολῆς Ε. Κ. Βενιζέλου πρὸς τὸν γράφοντα, Γενεύη 29 Αὐγούστου 1929.</ref>.
Τὸ ἐπίσημον ἱστορικὸν τῆς ἐκστρατείας τῶν Δαρδανελλίων, συνταχθὲν παρὰ τοῦ ἁρμοδίου τμήματος τοῦ τουρκικοῦ γενικοῦ ἐπιτελείου, ἀναφέρει τὰ ἑξῆς:
«Πράγματι, πρὸ τῆς 25ης Φεβρουαρίου 1915, δύο μόναι μεραρχίαι εὑρίσκοντο ἐπὶ ποδὸς πολέμου διὰ τὴν κατὰ ξηρὰν ἄμυναν τῶν Στενῶν καὶ ἐπὶ τῶν ὀχθῶν. Ἐπὶ τῆς χερσονήσου τῆς Καλλιπόλεως ὑπῆρχεν ἡ μία μόνον ἐκ τῶν δύο τούτων μεραρχιῶν, διεσπαρμένη εἰς ἅλυσσιν ἐπιτηρήσεως εἰς τὰς ἀκτάς. Κατὰ συνέπειαν, μέχρι τῆς ἀνωτέρω ἡμερομηνίας, ἦτο δυνατὸν νὰ γίνῃ ἀπόβασις εἰς οἰονδήποτε σημεῖον τῆς χερσονήσου καὶ νὰ καταληφθοῦν τὰ στενὰ μὲ σχετικὴν εὐκολίαν».
Ἡ πιστοποίησις εἶναι τόσον αυθεντικὴ καὶ ἀποφασιστική, ὥστε νὰ περιττεύῃ κάθε ἄλλη. Ἂς ἐξαντληθῇ ἐν τούτοις κατὰ τὸ δυνατόν τὸ θέμα. Ἰδοὺ τί γράφει ὁ ἀνώτατος ἀρχηγὸς τῆς ἀμύνης τῶν Δαρδανελλίων Γερμανὸς στρατηγὸς Σάνδερς:
«Περὶ τὰ τέλη Φεβρουαρίου (νέον ἡμερολόγιον) τὸ γενικὸν τουρκικὸν στρατηγεῖον ἐπίστευε μετὰ βεβαιότητος εἰς τὸ ἐνδεχόμενον τῆς ἐκβιάσεως τῶν Στενῶν ὑπὸ τοῦ ἐχθρικοῦ στόλου. Ὅλα εἶχον προετοιμασθῆ διὰ τὴν ἀναχώρησιν τοῦ σουλτάνου, τῆς αὐλῆς καὶ τῶν γυναικῶν του εἰς τὸ ἐσωτερικὸν τῆς Μικρᾶς Ἀσίας. Αἱ προφυλάξεις αὐταὶ ἦσαν δικαιολογημέναι».
Ὁ Λίμαν φὸν Σάνδερς ὁμολογεῖ ὅτι κατὰ ξηρὰν τὰ Στενὰ ἦσαν ἀφρούρητα, διότι ὁ ἀρχιστράτηγος Ἐμβὲρ πασᾶς εἶχε διαθέσει ἀλλαχοῦ τὰ<noinclude>{{rule|width=6em|align=left}}<references /></noinclude>
1b8dnbgx3ruczpevssjggrlrwsjgek6