Βικιθήκη elwikisource https://el.wikisource.org/wiki/%CE%9A%CF%8D%CF%81%CE%B9%CE%B1_%CE%A3%CE%B5%CE%BB%CE%AF%CE%B4%CE%B1 MediaWiki 1.47.0-wmf.11 first-letter Μέσο Ειδικό Συζήτηση Χρήστης Συζήτηση χρήστη Βικιθήκη Συζήτηση Βικιθήκη Αρχείο Συζήτηση αρχείου MediaWiki Συζήτηση MediaWiki Πρότυπο Συζήτηση προτύπου Βοήθεια Συζήτηση βοήθειας Κατηγορία Συζήτηση κατηγορίας Σελίδα Συζήτηση σελίδας Μεταγραφή Συζήτηση μεταγραφής Συγγραφέας Συζήτηση συγγραφέα Πύλη Συζήτηση πύλης TimedText TimedText talk Module Module talk Event Event talk 100 47492 166867 153407 2026-07-17T22:15:57Z Αντιγόνη 235 /* Έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ 166867 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Αντιγόνη" />{{κβ||159}}</noinclude>Ἔδειξε δὲ πολὺν ζῆλον καὶ γενναιότητα εἰς τοὺς πολέμους. Ὁ Ἀναγνώστης Δεληγιάννης ἐπανελθὼν ἀπὸ τὴν Κωνσταντινούπολιν εἰς τὰ Τρίκορφα, ἐμάλωσε τὸν αὐτάδελφόν του Κανέλον διότι ἀφῆκε τὰ ὅπλα εἰς τὸν Θ. Κολοκοτρώνην, καὶ οὗτος εἶχε δύναμιν, καὶ ἐβουλήθη νὰ κάμῃ συνωμοσίαν κατὰ τοῦ Κολοκοτρώνη. Ἄρχισε λοιπὸν νὰ κατηχῇ τοὺς καπεταναίους τῆς Καρύταινας προσπαθῶν νὰ τοὺς ἀποσπάσῃ ἀπὸ αὐτὸν, καὶ {{sic|ἐξεμυμυστηρεύθη|ἐξεμυστηρεύθη}} τὸν σκοπὸν του καὶ πρὸς τὸν Καφετσῆν, διότι οἱ Δεληγιανναῖοι τὸν εἶχον πρὸ τῆς ἐπαναστάσεως ({{κσγ|κεχαγιὰν|0.1em}}) ἐπιστάτην εἰς τὸ κτῆμά των (τσιφλίκι), νομίζων ὅτι θὰ ᾖναι πιστὸς, καὶ δὲν ἐννόησεν, ὅτι ὁ Καφετσῆς ἀπὸ ἐπιστάτης ἔγεινε καπετάνιος. Ὁ δὲ Καφετσῆς εἶπε τὸ μυστικὸν πρὸς τὸν Κολοκοτρώνην, ὅστις μαθὼν τὴν συνωμοσίαν εἶπε· «καμωθεῖτε ὅτι δὲν μοῦ εἴπετε τίποτε ἕως νὰ πάρωμεν τὴν Τριπολιτσᾶν καὶ τότε ἂς κάμουν ὅ,τι θέλουν». {{vgap|1em}} {{Custom rule|sp|50|d|4|sp|10|d|6|sp|10|d|4|sp|50}} <section end=2/> <section begin=1/>{{κέντρο|{{κσγ|{{larger|ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΙΚΑ}}|0.1em}}}} {{vgap|1em}} {{rule|6em}} {{vgap|1em}} {{κέντρο|{{smaller|'''ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗΣ'''}}}} Οὗτος ὁ ἄξιος νὰ διοικῇ καὶ ἐπιτήδειος νὰ προβλέπῃ τὰ μέσα τοῦ πολέμου κατήγετο ἀπὸ τὸ χωρίον Λιμποβίσι τῆς Καρύταινας. Ἐπανελθὼν δὲ ἀπὸ τὴν Ζάκυνθον κατὰ τὸν μῆνα Ἰανουάριον τοῦ 1821, ἔχων μαζύ του τρεῖς συντρόφους<noinclude></noinclude> dc0ccpth5f8whik87jzpohb5odsubuo 100 47495 166866 153410 2026-07-17T22:11:58Z Αντιγόνη 235 /* Έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ 166866 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Αντιγόνη" />{{κβ||158}}</noinclude>τοῦ πολεμεῖν τὸν ἐχθρὸν ἦτο παράξενος, διότι πάντοτε ἔδιδε τὴν νύκτα τὰς μάχας. Αἱ ἐκδουλεύσεις τοῦ Κορέλα, καὶ τὰ μεγάλα του ἀνδραγαθήματα ἀναφέρονται εἰς τὰ ἀπομνημονεύματά μου. Μάλιστα δὲ κατὰ τὴν ἐποχὴν τῶν Ἀράβων φαίνονται καὶ μαρτυροῦνται μνημεῖα τοῦ Κορέλα. Εἰς τὰς μάχας ἦτο περίφημος διὰ τὴν γενναιότητά του. Εἶχε μαζύ του τοὺς καλλιτέρους στρατιώτας, ὡσὰν τοὺς Ἀρκουδορευματίτας, ὡς ἔλεγον τότε, οἵτινες ἐφάνησαν κατ’ ἀρχὰς χρήσιμοι εἰς τὰς μάχας τὰς γενομένας κατὰ τὰ Μεσσηνιακὰ φρούρια, διότι παραχειμάζοντες εὑρέθησαν τότε εἰς ἐκεῖνα τὰ μέρη, καὶ ὡς ἐκ τούτου ἀπέκτησαν πολλὰ δικαιώματα καὶ ὄνομα παληκαριᾶς. {{vgap|1em}} {{rule|6em}} {{vgap|1em}} {{κέντρο|{{smaller|'''ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΛΗΣ'''}}}} Καὶ οὗτος ἦτον ἀπὸ τὸ Ἀρκουδόρευμα, ὡμοίαζε πολὺ καὶ αὐτὸς τοῦ γείτονά του Κορέλαν, πολεμήσας καὶ αὐτὸς εἰς τὰ Μεσσηνιακὰ φρούρια, καὶ ὅπου οἱ ἄλλοι Καρυτινοὶ ἐπολέμησαν. {{vgap|1em}} {{rule|6em}} {{vgap|1em}} {{κέντρο|{{smaller|'''Ο ΚΑΦΕΤΣΗΣ'''}}}} Οὗτος ὁ περίφημος καπετάνιος ἦτον ἀπὸ τὸ χωρίον Βλόγκον τῆς Λιοδώρας. Εὑρέθη δὲ κατ’ ἀρχὰς μὲ σῶμα στρατιωτῶν εἰς τὴν πολιορκίαν τοῦ Λάλα. Μετὰ δὲ τὴν φυγὴν τῶν Λαλαίων εἰς Πάτρας, ἦλθεν εἰς τὴν πολιορκίαν τῆς Τριπολιτσᾶς μὲ τοὺς ὑπ’ αὐτὸν στρατιώτας παρακολουθῶν τὸν στρατηγὸν Δ. Πλαπούταν.<noinclude></noinclude> 9cupzwgvg5z6nkashpvzw0329gtloaf 100 52731 166863 166852 2026-07-17T19:58:11Z Αντιγόνη 235 166863 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Αντιγόνη" />{{κβ|102|Φύσις τῆς ἐνιαυσίας εἰσφορᾶς|{{0}}{{0}}{{0}}}}</noinclude>τόκους καὶ χρεωλύσιον, ἢ τέλος μόνον χρεωλύσιον; Ἡ σπουδαιότης τοῦ ἐρωτήματος εἶναι καταφανής· ἐὰν αἱ 900,000 φρ. ἀντιπροσωπεύωσι μόνον τόκους, τοῦτο σημαίνει ὅτι, τοῦ πρὸς τὰς Δυνάμεις χρέους θεωρηθέντος ὡς παγίου, πληρώνεται, ἀντὶ 5%, τόκος 0,90%, καὶ πρὸς τούτοις ὅτι ἄνευ νέας συμφωνίας δὲν ὑπάρχει ἐλπὶς ν’ ἀπαλλαγῶμεν τοῦ χρεωστουμένου κεφαλαίου. Ἡ ἀπορία αὕτη προῆλθε κυρίως ἐκ τοῦ ὅτι οὐδέποτε ἔγινεν ἐπίσημος σύμβασις περὶ τοῦ ζητήματος· διότι τῷ 1859 αἱ μὲν Δυνάμεις ἀπῄτησαν ἁπλῶς τὴν ἐνιαυσίαν πληρωμὴν ποσοῦ φρ. 900,000, ὅπερ ἐθεώρουν ἀρκοῦν πρὸς τὸ παρόν, ἡ δὲ κυβέρνησις ἀφ’ ἑτέρου περιωρίσθη εἰς τὸ ν’ ἀναγράψῃ τὸ ποσὸν τοῦτο εἰς τὸν προϋπολογισμὸν τοῦ ἑπομένου ἔτους <ref>Ἰδοὺ ἀπόσπασμα τοῦ Βασιλικοῦ Λόγου τῆς 22ας Ὀκτωβρίου 1859 (''Πρακτικὰ Βουλῆς'', σελ. 4–5): «Γνωστὸν εἶναι ὅτι ἡ Κυβέρνησίς μου περὶ πολλοῦ ποιουμένη τὴν ἐκπλήρωσιν τῶν πρὸς τὰς ἐγγυητρίας Δυνάμεις ὑποχρεώσεων τοῦ Ἔθνους, προέτεινεν εἰς αὐτὰς νὰ κανονισθῶσι τὰ περὶ τοῦ δανείου ''ὁριστικῶς κατὰ τὸ μέτρον τῶν πόρων τοῦ κράτους''· αὗται δὲ ἀπήτησαν ἐπὶ τοῦ παρόντος 900,000 φρ. ὡς ἐτησίαν πληρωμήν. Ἡ Κυβέρνησίς Μου θέλει ζητήσῃ παρ’ ὑμῶν τὴν πρὸς τοῦτο δέουσαν πίστωσιν, καὶ ''θέλει ἐπαναλάβῃ τὴν διαπραγμάτευσιν περὶ ὁριστικῆς διευθετήσεως'' τῆς ὑποθέσεως τοῦ δανείου, ἀπαραιτήτως ἀναγκαίας πρὸς τακτοποίησιν τῶν οἰκονομικῶν καὶ στερέωσιν τῆς δημοσίας πίστεως».</ref>. Ἡ ἀσάφεια τῆς μεταξὺ τῶν Δυνάμεων καὶ τῆς Ἑλλάδος συμφωνίας εἶχεν ἔκτοτε ἐκπλήξῃ τὸ κοινόν· ἡ δὲ ἐπιτροπὴ τῆς γερουσίας, μεταξὺ ἄλλων πληροφοριῶν ἃς ἐζήτησε παρὰ τοῦ ὑπουργοῦ τῶν οἰκονομικῶν, ἐξέφρασε καὶ τὴν ἐπιθυμίαν νὰ μάθῃ «ἂν ἡ ζητουμένη πίστωσις τῶν 1,005,120 (900,000 φρ.) θέλει ἐπιφέρῃ ἐλάττωσίν τινα καὶ ποίαν ἐπὶ τοῦ προκειμένου χρέους.» Ἀλλ’ ὁ ἐπὶ τῶν οἰκονομικῶν ὑπουργὸς Α. Κουμουνδοῦρος ἀπήντησεν «ὅτι ἡ περὶ τούτου ἀπάντησις ἦτο δυσχερής, διότι τὸ ζήτημα δὲν ὑπάρχει λελυμένον» <ref>Ὅρα ἔγγραφον Κουμουνδούρου 4ης Μαρτίου, ''Πρακτικὰ Γερουσίας'' σελ. 501.</ref>. Τῆς δὲ ἐπιτροπῆς ἐπιμενούσης νὰ λάβῃ τοὐλάχιστον ἀνακοίνωσιν τῶν σχετικῶν<noinclude>{{rule|width=6em|align=left}}<references /></noinclude> 51a0s6mzk7vidwbnjfoun6j4tays7t9 100 52732 166864 2026-07-17T20:48:37Z Αντιγόνη 235 /* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: Σημειωτέον ὅτι ἐν τῷ μεταξὺ εἶχε συνομολογηθῇ ἡ συνθήκη τῆς ἑνώσεως τῶν Ἰονίων νήσων μετὰ τῆς Ἑλλάδος (Λονδῖνον, 17 Μαρτίου 1864), ἐν ᾗ εἶχε καταχωρισθῇ ὅρος, διὰ τοῦ ὁποίου ἑκάστη τῶν προστατίδων Δυνάμεων ὑπεχρεοῦτο νὰ παραχωρήσῃ εἰς τὴν Α. Μ. Γεώ... 166864 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Αντιγόνη" />{{κβ|100|Διαρρύθμισις τοῦ δανείου|{{0}}}}</noinclude>Σημειωτέον ὅτι ἐν τῷ μεταξὺ εἶχε συνομολογηθῇ ἡ συνθήκη τῆς ἑνώσεως τῶν Ἰονίων νήσων μετὰ τῆς Ἑλλάδος (Λονδῖνον, 17 Μαρτίου 1864), ἐν ᾗ εἶχε καταχωρισθῇ ὅρος, διὰ τοῦ ὁποίου ἑκάστη τῶν προστατίδων Δυνάμεων ὑπεχρεοῦτο νὰ παραχωρήσῃ εἰς τὴν Α. Μ. Γεώργιον τὸν Αʹ τέσσαρας χιλιάδας λιρῶν στερλινῶν ἐτησίως ἐκ τῶν ποσῶν, ἅτινα τὸ Ἑλληνικὸν ταμεῖον ὑπεχρεώθη ν’ ἀποτίνῃ ἑκάστῃ αὐτῶν. Τὸ ποσὸν τοῦτο τῶν δώδεκα χιλιάδων λιρῶν στερλινῶν ἐτησίως προσδιορίζεται, λέγει ἡ συνθήκη, εἰς προσωπικὴν προίκισιν τῆς Α. Μ., πρὸς τῇ ἀνακτορικῇ χορηγίᾳ τῇ ὑπὸ τοῦ νόμου τοῦ Κράτους ὁριζομένῃ. Ἐν συνόψει τῷ 1865, ὅπως καὶ σήμερον, ἡ νομικὴ θέσις τοῦ ζητήματος εἶναι ἡ ἑξῆς: 1) Ἀπέναντι τοῦ χρέους τῶν 60 ἑκατ., χάριν τοῦ ὁποίου αἱ Δυνάμεις ἀπὸ τῆς συνομολογήσεως μέχρι τῆς ἀποσβέσεως αὐτοῦ κατέβαλον 100,392,833 φράγκα <ref>Ἀπὸ τοῦ 1833 μέχρι τοῦ 1871, αἱ Δυνάμεις ἐξαργυρώνουσαι τὰς δὶς τοῦ ἔτους κατὰ τὴν σύμβασιν κληρουμένας ὁμολογίας τοῦ δανείου, κατέβαλον μέχρι τοῦ 1871, ὁπότε ἐξηργυρώθησαν πᾶσαι αἱ ὁμολογίαι, τὸ ποσὸν φρ. 57,239,040, ἤτοι ἡ Ἀγγλία φρ. 19,838,805.33, ἡ Ρωσία φρ. 19,999,573.33 καὶ ἡ Γαλλία φρ. 17,400,661.33. Πλὴν ὅμως τοῦ κεφαλαίου ἐξηκολούθουν αἱ Δυνάμεις καταβάλλουσαι καὶ τοὺς τόκους, δι’ ὧν σὺν τῷ κεφαλαίῳ ἀνῆλθε τὸ ὑπὸ τῶν Δυνάμεων καταβληθὲν ποσόν, μέχρι τοῦ ἔτους 1871, ἐν ὅλῳ εἰς φρ. 100,392,833 βλ. Λιακόπουλον ''Ἐθνικὰ Δάνεια'' σελ. 32.</ref>, ἡ Ἑλλὰς ὑποχρεοῦται νὰ καταβάλλῃ ἐνιαυσίως 900,000 φράγκων, ποσόν, ἐξ οὗ τὸ τρίτον παραχωρεῖται ὑπὸ τῶν Δυνάμεων εἰς τὸν Βασιλέα ὡς πρόσθετος ἐπιχορήγησις. 2) Τὸ ποσὸν τοῦτο τῶν 900,000 φράγκων εἶναι ὁ ἐλάχιστος ὅρος (ἓν minimum), τῶν Δυνάμεων ἐπιφυλαχθεισῶν τὸ δικαίωμα ν’ ἀπαιτήσωσιν αὔξησιν τοῦ ποσοῦ τούτου, εὐθὺς ὡς τὰ οἰκονομικὰ τῆς Ἑλλάδος βελτιωθῶσιν <ref name=p122>Βλ. τήν, ὑπὸ τὸ πνεῦμα τοῦτο, ῥητὴν δήλωσιν τοῦ Γλάδστωνος εἰς τὴν Βουλὴν τῶν Κοινοτήτων ἐν τῇ συνεδριάσει τῆς 22ας Μαρτίου 1869. Κατὰ τὸν Γλάδστωνα, ἡ σύμβασις τοῦ 1860 ὡς ἐκ τοῦ καθαρῶς</ref>. {{nop}}<noinclude>{{rule|width=6em|align=left}}<references /></noinclude> j2j0tcc9selbrgybb600w1wd6ylv6sh 100 52733 166865 2026-07-17T21:25:19Z Αντιγόνη 235 /* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: <ref follow=p122>προσωρινοῦ αὐτῆς χαρακτῆρος, τῶν Δυνάμεων ἐπιφυλασσομένων τὸ δικαίωμα ν’ ἀπαιτήσωσι μεγαλείτερα ποσά, δὲν εἶναι κἂν δυνατὸν νὰ χαρακτηρισθῇ ὡς συμβιβασμός. Βλ. τὰ πρακτικὰ τοῦ κοινοβουλίου ἐν τῷ Times τῆς 23^ης Μαρτίου 1869, καὶ τὴν ἐπι... 166865 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Αντιγόνη" />{{κβ|{{0}}{{0}}{{0}}|Διαρρύθμισις τοῦ δανείου|101}}</noinclude><ref follow=p122>προσωρινοῦ αὐτῆς χαρακτῆρος, τῶν Δυνάμεων ἐπιφυλασσομένων τὸ δικαίωμα ν’ ἀπαιτήσωσι μεγαλείτερα ποσά, δὲν εἶναι κἂν δυνατὸν νὰ χαρακτηρισθῇ ὡς συμβιβασμός. Βλ. τὰ πρακτικὰ τοῦ κοινοβουλίου ἐν τῷ Times τῆς 23^ης Μαρτίου 1869, καὶ τὴν ἐπιστολὴν τοῦ ''Economicus'' ἐν τῷ Times τῆς 10ης Νοεμβρίου 1875.</ref>Ὑπὸ πρακτικὴν ὅμως ἔποψιν, τὸ ποσὸν ἀπὸ ''προσωρινοῦ'' κατέστη ''πάγιον'' <ref>Κατὰ τὸ 1864 ἡ Ἑλλὰς ἀπέδωκε φρ. 399,508,99. Κατὰ τὸ 1865, φρ. 801,432,75. Κατὰ τὸ 1866, φρ. 1,552,328. Ἔκτοτε δὲ ἀποδίδει ἐτησίως φρ.: 900,000, πλὴν τοῦ ἔτους 1873, ὅτε ἡ ἀπόδοσις ἦτο 1,500,000 φρ. βλ. Λιακόπουλον, αὐτόθι, σελ. 33. {{vgap|0em}} Ἡ τελευταία περίστασις, καθ’ ἣν αἱ Δυνάμεις ἔδειξαν διαθέσεις νὰ ἐξασκήσωσι τὰ δικαιώματα, ἅτινα ἐπεφύλαξαν αὑταῖς, ὑπῆρξεν ὅτε τῷ 1892 ἐπίεσαν μεγάλως τὴν Ἑλλάδα ὅπως αὐξηθῇ ἡ ἐνιαυσία δόσις τῶν 900,000, ἐδέησε δέ, φαίνεται, νὰ καταβληθῶσιν ὑπὸ τοῦ Χ. Τρικούπη μεγάλαι προσπάθειαι, ὅπως ἀποσοβηθῇ τὸ κακόν. Ταῦτα κατὰ τὰς πληροφορίας ἃς φιλοφρόνως παρέσχεν ἡμῖν ὁ κ. Πλατύκας, ὅστις ἦτο κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην τμηματάρχης τοῦ Δημοσίου Χρέους. {{vgap|0em}} Τὸ ὅτι δ’ ὅμως κατὰ τὸ 1897 αἱ Δυνάμεις οὐδένα ἐποιήσαντο λόγον περὶ αὐξήσεως τῆς ἐνιαυσίας δόσεως, ἀποδεικνύει, νομίζω, ὅτι παρητήθησαν ὁριστικῶς παντὸς τοιούτου σχεδίου.</ref>, παρὰ δὲ τάς, κατὰ τὸ 1865, δηλώσεις τῶν Δυνάμεων, ἠδυνήθη ἡ Ἑλλὰς νὰ ἱκανοποιήσῃ τοὺς δανειστὰς τοῦ 1824 καὶ 1825, πρὶν ἢ αἱ ἐγγυηθεῖσαι τὸ δάνειον τοῦ 1832 Δυνάμεις ἀποζημιωθῶσιν ἐντελῶς. Ἀναπολῶν δέ τις τὴν ὅλην ἱστορίαν τοῦ δανείου δύναται νὰ εἴπῃ ἐν συμπεράσματι ὅτι τὸ ἐνιαυσίως ὑπὸ τῆς Ἑλλάδος καταβαλλόμενον ποσὸν εἶναι μικρὸν ἐν σχέσει πρὸς τὰ ποσὰ τὰ καταβληθέντα ὑπὸ τῶν Δυνάμεων, δὲν εἶναι δ’ ὅμως δυσανανάλογον παραβαλλόμενον πρὸς τὰς ὠφελείας <ref>Αἱ πραγματικαὶ ὠφέλειαι, ἃς ἡ Ἑλλὰς ἐπορίσθη ἐκ τοῦ παρόντος δανείου, ὑπῆρξαν αἱ προκύψασαι ἐκ τῆς ἐξαγορᾶς τῆς Φθιώτιδος καὶ τῆς πληρωμῆς τῶν παλαιῶν ὀφειλῶν. Πρὸς ταῦτα ἀφιερώθησαν, ὡς γνωρίζομεν, 14,769,733 παλ. δρ., εἰς ἃς προσθετέοι καὶ οἱ ἀπὸ τοῦ 1843–1864 μὴ πληρωθέντες τόκοι.</ref>, ἃς ἡ πατρὶς ἡμῶν ἐπορίσθη ἐκ τοῦ δανείου τῶν ἑξήκοντα ἑκατομμυρίων. Ζήτημα δ’ ὅμως λεπτεπίλεπτον ἐγείρεται, προκειμένου περὶ τῆς φύσεως τῆς ἐνιαυσίας ἀποζημιώσεως τῶν 900,000 φρ. Ἐρωτᾶται: τὸ ποσὸν τοῦτο ἀντιπροσωπεύει μόνον τόκους, ἢ<noinclude>{{rule|width=6em|align=left}}<references /></noinclude> cpll36pz20prp3kwawt7vaybde53wgh