Βικιθήκη elwikisource https://el.wikisource.org/wiki/%CE%9A%CF%8D%CF%81%CE%B9%CE%B1_%CE%A3%CE%B5%CE%BB%CE%AF%CE%B4%CE%B1 MediaWiki 1.47.0-wmf.16 first-letter Μέσο Ειδικό Συζήτηση Χρήστης Συζήτηση χρήστη Βικιθήκη Συζήτηση Βικιθήκη Αρχείο Συζήτηση αρχείου MediaWiki Συζήτηση MediaWiki Πρότυπο Συζήτηση προτύπου Βοήθεια Συζήτηση βοήθειας Κατηγορία Συζήτηση κατηγορίας Σελίδα Συζήτηση σελίδας Μεταγραφή Συζήτηση μεταγραφής Συγγραφέας Συζήτηση συγγραφέα Πύλη Συζήτηση πύλης TimedText TimedText talk Module Module talk Event Event talk Μεταγραφή:Βίοι Πελοποννησίων ανδρών.djvu 102 22692 167456 129621 2026-08-24T21:38:19Z Αντιγόνη 235 167456 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Title=[[Βίοι Πελοποννησίων ανδρών]] |Author=[[Συγγραφέας:Φώτιος Χρυσανθόπουλος|Φώτιος Χρυσανθόπουλος]] |Translator= |Editor= |Illustrator= |Publisher=Σταύρος Ανδρόπουλος |Year=1888 |Key= |Source=djvu |Image=1 |Progress=V |Pages=<pagelist 1to2=– 3=1 338to341=– /> |Volumes= |Remarks= |Notes= }} suybc6lo53s6kirzdhgu32cc29zqtic Παλατινή Ανθολογία/VI/123 Ανύτης 0 22738 167450 85939 2026-08-24T12:46:47Z Demetrius Talpa 11282 /* VI 123 Ανύτης */ 167450 wikitext text/x-wiki <noinclude> {{Κεφαλίδα | τίτλος = VI 123 Ἕσταθι τᾷδε, κράνεια βροτοκτόνε | συγγραφέας = Ανύτη | μεταφραστής= | ενότητα = [[Παλατινή Ανθολογία]], [[../|VI (βιβλίο 6ο, Αναθηματικά επιγράμματα)]] | προηγούμενο= [[../122|Βιβλίο 6o, 122]] | επόμενο = [[../124|Βιβλίο 6o, 124]] | σημειώσεις = Ἕσταθι τᾷδε, κράνεια βροτοκτόνε, [[Ανύτη]]ς, Παλατινή Ανθολογία, βιβλίο 6ο επίγραμμα 123 (AP VI 123) }} [[Κατηγορία:Επιγράμματα]] </noinclude> ==VI 123 Ανύτης== :Ἕσταθι τᾷδε, κράνεια βροτοκτόνε, μηδ' ἔτι λυγρὸν ::χάλκεον ἀμφ' ὄνυχα στάζε φόνων δαΐων, :ἀλλ' ἀνὰ μαρμαρέον δόμον ἡμένα αἰπὺν Ἀθάνας, ::ἄγγέλ' ἀνορέαν Κρητὸς Ἐχεκρατίδα. 9txy0czgc0ydenpff4cfu3mu3x4m2rt Παλατινή Ανθολογία/VI/153 Ανύτης 0 22751 167451 85940 2026-08-24T12:51:26Z Demetrius Talpa 11282 /* VI 153 Ανύτης */ 167451 wikitext text/x-wiki <noinclude> {{Κεφαλίδα | τίτλος = VI 153 Βουχανδὴς ἡ λέβης· ὁ δὲ θεὶς Ἐριασπίδα υἱός | συγγραφέας = Ανύτη | μεταφραστής= | ενότητα = [[Παλατινή Ανθολογία]], [[../|VI (βιβλίο 6ο, Αναθηματικά επιγράμματα)]] | προηγούμενο= [[../152|Βιβλίο 6o, 152]] | επόμενο = [[../154|Βιβλίο 6o, 154]] | σημειώσεις = Βουχανδὴς ἡ λέβης· ὁ δὲ θεὶς Ἐριασπίδα υἱός, [[Ανύτη]]ς, Παλατινή Ανθολογία, βιβλίο 6ο επίγραμμα 153 (AP VI 153) }} [[Κατηγορία:Επιγράμματα]] </noinclude> ==VI 153 Ανύτης== :Βουχανδὴς ἡ λέβης· ὁ δὲ θεὶς Ἐριασπίδα υἱός ::Κλεύβοτος· ἁ πάτρα δ’ εὐρύχορος Τεγέα· :Ταθάνᾳ δὲ τὸ δῶρον· Ἀριστοτέλης δ’ ἐπόησεν ::Κλειτόριος, γενέτᾳ ταὐτὸ λαχὼν ὄνομα. homwth58gk2moqv9s1kc6x3k4cjjfly Παλατινή Ανθολογία/VI/312 Ανύτης 0 22753 167452 85942 2026-08-24T12:52:27Z Demetrius Talpa 11282 /* VI 312 Ανύτης */ 167452 wikitext text/x-wiki <noinclude> {{Κεφαλίδα | τίτλος = VI 312 Ἡνία δή τοι παῖδες ἐνί, τράγε, φοινικόεντα | συγγραφέας = Ανύτη | μεταφραστής= | ενότητα = [[Παλατινή Ανθολογία]], [[../|VI (βιβλίο 6ο, Αναθηματικά επιγράμματα)]] | προηγούμενο= [[../311|Βιβλίο 6o, 311]] | επόμενο = [[../313|Βιβλίο 6o, 313]] | σημειώσεις = Ἡνία δή τοι παῖδες ἐνί, τράγε, φοινικόεντα, [[Ανύτη]]ς, Παλατινή Ανθολογία, βιβλίο 6ο επίγραμμα 312 (AP VI 312) }} [[Κατηγορία:Επιγράμματα]] </noinclude> ==VI 312 Ανύτης== :Ἡνία δή τοι παῖδες ἐνί, τράγε, φοινικόεντα ::θέντες καὶ λασίῳ φιμὰ περὶ στόματι :ἵππια παιδεύουσι θεοῦ περὶ ναὸν ἄεθλα, ::ὄφρ' αὐτοὺς φορέῃς ἤπια τερπομένους. 3se5q5ohijm8avljcfmsqkgmyf3uhjr Σελίδα:Βίοι Πελοποννησίων ανδρών.djvu/337 100 51770 167455 164733 2026-08-24T21:37:17Z Αντιγόνη 235 /* Έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ 167455 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Αντιγόνη" />{{κβ||ΠΙΝΑΞ ΤΩΝ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ|335}} {{div col|rules=yes|colwidth=16em|style=font-size:92%}}</noinclude><poem> Γ. Σκαλίδης {{βπα|285}} Ἰ. Φιλήμων {{βπα|286}} Γεννάδιος {{βπα|287}} Ἰ. Σκανδαλίδης {{βπα|288}} Δ. Μποῦτος {{βπα|289}} Μακρυγιάννης {{βπα|289}} Γιάννης Μπακογιάννης {{βπα|290}} Γιάννης καὶ Κυριαζῆς Κορδυλαῖοι {{βπα|290}} Παλαιῶν Πατρῶν Γερμανὸς {{βπα|293}} Ἄνθιμος Ἐπίσκοπος Ἔλους {{βπα|293}} Ἄνθιμος Σκαλιστήρης {{βπα|294}} Ὁ Βρεσθένης Θεοθώρητος {{βπα|295}} Ὁ Δημιτσάνης Φιλόθεος {{βπα|295}} Ὁ Παροναξίας Ἱερόθεος {{βπα|296}} Ὁ Μεθώνης Γρηγόριος {{βπα|296}} Ὁ Μεσσήνης καὶ Ἀνδρούσης Ἰωσὴφ {{βπα|297}} Ὁ Χριστιανουπόλεως Γερμανὸς {{βπα|297}} Ὁ Ἄρτης Πορφύριος {{βπα|298}} Ὁ Κερνίτσης καὶ Καλαβρύτων Προκόπιος {{βπα|298}} Ὁ Ἀρδαμαρίων Ἰγνάτιος {{βπα|299}} Ὁ Λαρίσσης Κύριλλος {{βπα|300}} Διονύσιος Βελέντσας {{βπα|301}} Ἰωνᾶς Κανελόπουλος {{βπα|302}} Παφνούτιος μοναχὸς τοῦ Μεγάλου Σπηλαίου {{βπα|304}} Γερμανὸς μοναχὸς {{βπα|304}} Θεοφάνης Σιατιστεὺς {{βπα|305}} Ὁ Κυνουρίας Διονύσιος {{βπα|306}} Ὁ Ὠλένης Φιλάρετος {{βπα|307}} Ὁ Κορίνθου Κύριλλος {{βπα|307}} Ὁ Κομανῶν {{βπα|308}} Ὁ Ναυπλίας Γρηγόριος {{βπα|308}} Ὁ Μονεμβασίας Χρύσανθος {{βπα|308}} Ὁ Δαμαλῶν Ἰωνᾶς {{βπα|308}} Ὁ Τριπόλεως Δανιὴλ {{βπα|309}} Ὁ Πρωτοσύγγελος Ἰωάσαφ Βυζάντιος {{βπα|309}} Ὁ Μελισσίνης Ἰωακεὶμ {{βπα|310}} Θεοδόσιος Ἱερεὺς Ναυπλίας {{βπα|310}} Γεώργιος Ἱερεὺς Βελίνης {{βπα|311}} Φώτιος Ἱερεὺς Κορώνης {{βπα|311}} Μελέτιος Ἀρχιμανδρίτης Κορώνης {{βπα|311}} Παπᾶ Σχίζας ἐκ Σέρβου {{βπα|311}} Ἀγάπιος {{βπα|312}} Ἰ. Ἱερεὺς Σακελλάριος {{βπα|312}} Ἡσαΐας Μιχαλόπουλος {{βπα|313}} Ὁ Παπᾶ Νίκας {{βπα|313}} Καλλίνικος Καστόρχης {{βπα|313}} Δανιὴλ Γεωργόπουλος {{βπα|314}} Ὁ Χαριουπόλεως Βησαρίων {{βπα|314}} Δοσίθεος Μιχαλακόπουλος {{βπα|314}} Καλλίνικος μοναχὸς {{βπα|315}} Βαρθολομαῖος Σπηλιοτόπουλος {{βπα|315}} Δημήτριος Ἱερεὺς {{βπα|316}} Δημήτριος Ἱερεὺς {{βπα|316}} Ὁ Παπαγεώργης {{βπα|317}} Ὁ Παπαγεωργάκης {{βπα|317}} Συμεὼν Ἡγούμενος τῆς Μονῆς Βαρσῶν {{βπα|318}} Καλλίνικος Ἡγούμενος τῆς Μονῆς Κανδήλας {{βπα|318}} Ὁ Σακελλάριος ἐξ Ἀνδριτσαίνης {{βπα|319}} Ὁ Πρωτοσύγγελος Ψηλογαλάνης {{βπα|319}} Κυπριανὸς Ἡγούμενος τῆς Μονῆς τοῦ Φραγκοπηδήματος τῆς Ἠλείας {{βπα|320}} Ὁ Οἰκονόμος Παπᾶ Ἀλέξης {{βπα|320}} Ἱερόθεος Πρωτοσύγγελος ἢ Παπᾶ Γιάννης Ἀθανασόπουλος {{βπα|321}} Γεράσιμος Παγώνης νῦν δὲ Ἀργολίδος {{βπα|321}} Νικηφόρος {{βπα|322}} Ναθαναὴλ {{βπα|322}} Δανιὴλ {{βπα|323}} Νεκτάριος Μοναχὸς {{βπα|323}} {{sic|Θεόφλιος|Θεόφιλος}} Πρωτοσύγγελος Πατρῶν {{βπα|323}} Νικηφόρος Μπαμπούκης {{βπα|324}} Ἐπίλογος {{βπα|327}} </poem> {{div end}}<noinclude></noinclude> spdil070sg7ftnwtq8wwzcqvemr4r59 Σελίδα:Βίοι Πελοποννησίων ανδρών.djvu/335 100 51815 167453 164728 2026-08-24T21:25:16Z Αντιγόνη 235 /* Έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ 167453 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Αντιγόνη" />{{κβ||ΠΙΝΑΞ ΤΩΝ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ|333}} {{div col|rules=yes|colwidth=16em|style=font-size:92%}}</noinclude><poem> Ἰ. Γκρίτσαλης {{βπα|104}} Ἀ. Γρηγοριάδης {{βπα|104}} Ν. Πονηρόπουλος {{βπα|105}} Ἀ. Καραπατᾶς {{βπα|105}} Ἀ. Κατσαρὸς {{βπα|106}} Θ. Σκορδύλης {{βπα|106}} Παπατσώνης {{βπα|106}} Ἰ. Τομαρᾶς {{βπα|107}} Ἀ. Λουκόπουλος {{βπα|107}} Δ. Σελέτος {{βπα|108}} Ἀ. Τσοχαντάρης {{βπα|108}} Χ. Ζαχαριάδης {{βπα|109}} Ἀδελφοὶ Κυριακοῦ {{βπα|109}} Π. Τσάνες {{βπα|110}} Π. Κυριακὸς {{βπα|110}} Πανάγος Ζάρκος {{βπα|110}} Μηχανίδης {{βπα|110}} Ἀ. Κωνσταντόπουλος {{βπα|111}} Δ. Βασιλείου {{βπα|111}} Ἀδελφοὶ Καλαμαριῶται {{βπα|111}} Ἀδελφοὶ Δαρειώται {{βπα|112}} Κ. Πετράκης καὶ {{βπα|112}} Ἀ. Ἀργυράκης {{βπα|112}} Θ. Δεληγιάννης {{βπα|112}} Ἀ. Δεληγιάννης {{βπα|113}} Κ. Δεληγιάννης {{βπα|113}} Ἀνάστος, Κωνστ. καὶ Παν. {{βπα|115}} Ἀδελφοὶ Δεληγιανναῖοι {{βπα|115}} Δημήτριος Δεληγιάννης {{βπα|115}} Νικ. Δεληγιάννης {{βπα|115}} Ἀδελφοὶ Πετρακόπουλοι {{βπα|116}} Γ. Σπηλιόπουλος {{βπα|116}} Γ. Θεοφιλόπουλος ἢ Τσάκαλος {{βπα|116}} Δημητρακόπουλος {{βπα|117}} Παπασταθούλιας {{βπα|117}} Κ. Μιχαλόπουλος {{βπα|118}} Ἀθ. Κίντσος {{βπα|118}} Ἀ. Ζαφειρόπουλος {{βπα|118}} Κ. Ζαφειρόπουλος {{βπα|119}} Ἀδελφοὶ Σπηλιωτόπουλοι {{βπα|120}} Π. Μπεγλῆς {{βπα|121}} Μ. Οἱκονόμου {{βπα|121}} Ν. Παπανικητόπουλος {{βπα|122}} Ν. Οἱκονόμου ἢ Καζῆς {{βπα|122}} Δ. Παπαγιαννόπουλος {{βπα|122}} Κ. Παπαζαφειρόπολος {{βπα|123}} Οἰκ. Παπαζαφειρόπουλος {{βπα|123}} Γ. Ἀθανασιάδης {{βπα|124}} Ἀ. Οἰκονομόπουλος {{βπα|124}} Πανουσάκος {{βπα|124}} Ἀ. Παπαγιαννακόπουλος {{βπα|125}} Ν. Μπούκουρας {{βπα|125}} Ἀ. Λογιώτατος {{βπα|126}} Ν. Ταμπακόπουλος {{βπα|127}} Ἰ. Βαρβάτης {{βπα|127}} Δ. Κοντόσταυλος {{βπα|128}} Π. Χρυσανθόπουλος ἢ Κακλαμάνος {{βπα|129}} Μ. Κομητᾶς {{βπα|130}} Ἀδελφοὶ Νικολόπουλοι {{βπα|131}} Ὁ καπετὰν Ρίζος {{βπα|131}} Σ. Καρύδας {{βπα|132}} Δ. Σπυρακόπουλος {{βπα|132}} Ἀ. Σαμαρίνας {{βπα|132}} Ν. Μπαλαμπάνης {{βπα|132}} Ἀ. Μιχαλόπουλος {{βπα|132}} Κ. Υψηλάντης {{βπα|132}} Ἀ. Πελοπίδας {{βπα|136}} Γ. Καψοκαλύβας {{βπα|136}} Στ. Σταϊκόπουλος {{βπα|137}} Γ. Γιωτόπουλος {{βπα|138}} Ἀδελφοὶ Καρδαρᾶ {{βπα|138}} Γ. Παπακωστόπουλος {{βπα|138}} Στέφ. Ἰ. Ρολογᾶς {{βπα|139}} Φ. Δάρας {{βπα|139}} Ἰ. Τρ. Οἰκονομίδης {{βπα|139}} Δ. Πλαπούτας {{βπα|140}} Ἀδελφοὶ Κολιόπουλοι {{βπα|143}} Μπυρογεώργης {{βπα|143}} Πανουργιᾶς {{βπα|143}} Κ. Τσάκαλος {{βπα|144}} Π. Δημητρακόποσλος {{βπα|144}} Β. Δημητρακόπουλος {{βπα|145}} Ἰ. Στρατηγόπουλος {{βπα|146}} Χ. Παναγούλιας {{βπα|146}} Ἀ. Παπαδιαμαντόπουλος {{βπα|146}} Ἀ. Παπαδόπουλος {{βπα|147}} Ἀδελφοὶ Στασινόπουλοι {{βπα|148}} Ἀ. Ἀποσκίτης {{βπα|148}} Ἀδελφοὶ Καραλῆ {{βπα|148}} Θ. Ἀσημακόπουλος {{βπα|149}} Π. Βαχλιώτης {{βπα|149}} Χ. Βαχλιώτης {{βπα|149}} Καπογιαννάκης {{βπα|149}} Θ. Σουλιμνιώτης {{βπα|150}} Σ. Ζοῦτος {{βπα|150}} Σ. Χελωνιάρης {{βπα|150}} Κ. Πετρόπουλος {{βπα|150}} Φ. Ἠλιάδης {{βπα|151}} </poem><noinclude>{{div end}}</noinclude> qosa8alc8t70evz6m5rbdsyno06auo9 Σελίδα:Βίοι Πελοποννησίων ανδρών.djvu/336 100 51833 167454 164730 2026-08-24T21:30:30Z Αντιγόνη 235 /* Έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ 167454 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Αντιγόνη" />{{κβ|334|ΠΙΝΑΞ ΤΩΝ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ|}} {{div col|rules=yes|colwidth=16em|style=font-size:92%}}</noinclude><poem> Ἀργ. Ζούβελος {{βπα|152}} Λ. Κοσμόπουλος {{βπα|152}} Ἀ. Μπούκουρας {{βπα|152}} Π. Λογιώτατος {{βπα|153}} Κ. Ἀναστόπουλος {{βπα|154}} Π. Ἀναγνωστόπουλος {{βπα|154}} Προῦντσος {{βπα|154}} Σ. Παπαγιαννόπουλος {{βπα|156}} Γ. Πλαπούτας {{βπα|157}} Ἀ. Κορέλας {{βπα|157}} Π. Κλὴς {{βπα|158}} Ὁ Καφετσῆς {{βπα|158}} Θ. Κολοκοτρώνης {{βπα|159}} Π. Θ. Κολοκοτρώνης {{βπα|179}} Ἰ. Θ. Κολοκοτρώνης {{βπα|183}} Ἀπ. {{sic|Κολοκρώνης|Κολοκοτρώνης}} {{βπα|187}} Δ. Κολοκοτρώνης {{βπα|188}} Ἀντ. Κολοκοτρώνης {{βπα|198}} Μ. Κολοκοτρώνης {{βπα|191}} Κ. Μ. Κολοκοτρώνης {{βπα|192}} Γάτσος ὁ Μακεδὼν {{βπα|193}} Κ. Παπαθανασόπουλος {{βπα|193}} Τσοπανάκος {{βπα|198}} Ἀ. Σέκερης {{βπα|199}} Ρ. Παλαμήδης {{βπα|201}} Γ. Βάρβογλης {{βπα|203}} Β. Χρηστακόπουλος {{βπα|204}} Γ. Διαμαντόπουλος {{βπα|205}} Ν. Σπηλιάδης {{βπα|205}} Γ. Σεχιώτης {{βπα|206}} Ἀδελφοὶ Ἀρβᾶλαι {{βπα|206}} Κ. Σκοντριάνος {{βπα|206}} Π. Κοκώνης {{βπα|206}} Γ. Μπηλίδας {{βπα|207}} Σ. Σαρατσόπουλος {{βπα|207}} Θ. Δεληγιάννης {{βπα|208}} Ἀλ. Νικολόπουλος {{βπα|208}} Κολιὸς Μπακόπουλος {{βπα|208}} Γ. Λαμπρόπουλος {{βπα|209}} Ἰ. Παπακώστας {{βπα|210}} Ν. Θεοδωρόπουλος {{βπα|210}} Μ. Κοτσονόπουλος {{βπα|211}} Π. Ἀρβάλης {{βπα|211}} Ἀ. Ῥοντόπουλος {{βπα|214}} Π. Παπαδάκης {{βπα|214}} Ἀ. Μεντῶρος {{βπα|214}} Ἰ. Λελάκης {{βπα|215}} Ἰ. Πετροκόπης {{βπα|215}} Π. Οἰκονομόπουλος {{βπα|216}} Β. Κουρουσόπουλος {{βπα|216}} Β. Γεωργιάδης {{βπα|216}} Ἰ. Μανιατόπουλος {{βπα|217}} Κ. Πελοπίδας {{βπα|217}} Ἀδελφοὶ Πουρναραῖοι {{βπα|218}} Σ. Παπαγιαννόπουλος {{βπα|219}} Ἀδελφοὶ Ῥεβελιῶται {{βπα|220}} Κ. Καρώνης {{βπα|220}} Κ. Διαμαντόπουλος {{βπα|221}} Ἀδελφοὶ Φωτόπουλοι {{βπα|222}} Μ. Βλαχοκερασιώτης {{βπα|222}} Γ. Ἀποστολόπουλος {{βπα|222}} Γ. Γαλῆς {{βπα|223}} Ἀ. Λελάκης {{βπα|223}} Γ. Ῥεβελιώτης {{βπα|224}} Γ. Κυριακόπουλος {{βπα|224}} Ἀ. Κονδάκης {{βπα|225}} Ἀνδρ. Κονδάκης {{βπα|225}} Κ. Ζαφειρόπουλος {{βπα|226}} Π. Ζαφειρόπουλος ἢ ἄκουρος {{βπα|226}} Ἰ. Ζαφειρόπουλος {{βπα|227}} Π. Σαριγιάννης {{βπα|228}} Ἰ Κρητικὸς {{βπα|228}} Ἰ. Θ. Περβενᾶς {{βπα|229}} Π. Ζαρειφόπουλος {{βπα|229}} Ν. Τσανέτου {{βπα|230}} Π. Τσανέτου {{βπα|231}} Κ. Παπαναστόπουλος {{βπα|232}} Β. Σακελλαρόπουλος {{βπα|233}} Χ. Ἀναστασίου {{βπα|234}} Τσ. Χρηστόπουλος {{βπα|234}} Ἀ. Οἰκονομόπουλος {{βπα|242}} Ζ. Χρηστόπουλος {{βπα|243}} Δ. Πρωτόπαπας {{βπα|243}} Γ. Ἀντωνόπουλος {{βπα|243}} Π. Ἀναγνωστόπουλος {{βπα|244}} Δ. Ὑψηλάντης {{βπα|257}} Τσοὺρς {{βπα|260}} Δ. Κριεζῆς {{βπα|265}} Ἀ. Κουτρουμπῆς {{βπα|266}} Ἀ. Μπόνιας {{βπα|266}} Ἰ. Πέτας ἢ βαπτιστὴς {{βπα|269}} Δ. Γουζέλης {{βπα|270}} Ν. Πατσίρης {{βπα|271}} Ν. Καβαδίας {{βπα|272}} Ἰ. Μαμάκης {{βπα|273}} Καμπασαῖοι {{βπα|273}} Ὁ Καπετὰν Λιβιλᾶς {{βπα|277}} Βελισάριος Καλόγερος {{βπα|278}} Γ. καὶ Δ. Σπηλιωταῖοι {{βπα|279}} Καπετὰν Ἀνάστος {{βπα|280}} Ἐμ. Βασειλιάδης {{βπα|280}} Οἱκονομίδης {{βπα|281}} </poem><noinclude>{{div end}}</noinclude> 39k4uvpllk1moabso6xgbnh4qz8ckav Σελίδα:1643-1925, Societe des Bollandistes, Acta Sanctorum 07 Julii Tomus 03 1723, LT.pdf/586 100 52883 167457 2026-08-25T08:59:00Z SZC 03 16077 /* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: {{right sidenote|'''D'''}} Οὐδὲν ᾗ ὧν ἔφησεν, ἔμεινεν ἀνενέργητον. Οὐ γὰρ εἴα τ Θεῖον τ Στέφανον, ψυχῶν ἰατρὸν ὄντα χρήσιμον, ἐν κρύμνοις, καὶ ὄπαις, καὶ ὄρεσι κρυβῆναι ἄπωθεν τῶν λογικῶν αὐτοῦ θεραμάτων. Οὐκ ἔτι δὲ μετ᾽ αὐτὸν, ὥσπερ ἡμῖν φαίνεται, ἐπατήθ... 167457 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" /></noinclude>{{right sidenote|'''D'''}} Οὐδὲν ᾗ ὧν ἔφησεν, ἔμεινεν ἀνενέργητον. Οὐ γὰρ εἴα τ Θεῖον τ Στέφανον, ψυχῶν ἰατρὸν ὄντα χρήσιμον, ἐν κρύμνοις, καὶ ὄπαις, καὶ ὄρεσι κρυβῆναι ἄπωθεν τῶν λογικῶν αὐτοῦ θεραμάτων. Οὐκ ἔτι δὲ μετ᾽ αὐτὸν, ὥσπερ ἡμῖν φαίνεται, ἐπατήθη ἡ γῆ ἐκείνη ὑπὸ τν ὁρωμένων ἀναχωρητῶν, οἷα προεῖπεν θαυμάσιος Μαρτύριος⊠, ὃς μεγάλως τῷ Θεῷ διαρεστήσας, καὶ μεγάλων ἀξιωθεὶς χαρισμάτων, ἀπεβίω ἐν τῷ ἑαυτοῦ ἐγκλειστηρίῳ χρόνους ἱκανοὺς διαποιήσας. 4 Τότε δὲ κοιμηθέντος⊠, εἷς τν πατέρων, χων ες αὐτὸν ζέσσαν πίσιν, ἐξ ἀπέθη. Ὡς ἂν, ὅθεν ιη, ἐπὶ τὴν Λαύραν ἐπανῆν, κατὰ τὴν ὁδὸν ἐνόησεν τὴν ἐνθένδε ἱερὰν αὐτοῦ μετάστασιν, ἡ λύπῃ συσχεθεὶς ἀπείρῳ ἐπένθησε πένθος δακρύων πολλῶν μεστόν. Ταλανίζων ᾗ τὴν Λαῦραν, ἔλεγεν· ὁποία συμφορὰ συμβέβηκέ σοι σήμερον, ὦ ἡμετέρα Λαῦρα, καὶ ποία σε λύπη κατέλαβεν; Στυγνότητί τε ἡ ἀθυμίας νέφος⊠ ἐπί σε ἐπεσκίασε, τοῦ σοῦ φωστῆρος⊠ Μαρτυρίου ὑπὸ γῆν καταδυώτος⊠. Σὺ δὲ, ὦ ἱερὸν τὸ τοῦ ἁγίου Σάβα μαθητῶν ἄθροισμα, ὁποῖον ἀπώλεσας καύχημα καὶ ψυχικῶν παθῶν ἀκέστορα. Ὦ ψυχή μοι νοσερὰ ἡ τάλαινα, τίνα⊠ ρα τοῦ λοιποῦ τεύξῃ παρηγορίας, ἢ τίς σε θεραπεύσει; εἰ γὰρ ἡ τὸν ἀββᾶ Στέφανον διλαβῆ καὶ ἐνάρετον ἔχομεν, ἀλλ᾽ οὐδαμῶς ατὸν τ ἀββ Μαρτυρίῳ συγκρίνομεν· ἐπειδὴ πολὺ ἀμφοτέρων τὸ διάφορον. Ὥσπερ γὰρ ἀπέχουσι ἀνατολαὶ ἀπὸ δυσμῶν, ὅτως ἀπὸ τοῦ ἀββᾶ Μαρτυρίου ὁ τοῦ ἀββᾶ Στεφάνου ἀφέστηκεν.{{right sidenote|'''E'''}} 5 Ὡς ἂν ταῦτα καθ᾽ ἑαυτὸν ἐν τῇ ὁδ ὁδεύων ἐθρήνει, ἢ ἔλεγεν, ἔστη ἐπί τινα ἀκρώρειαν ἄνωθεν τῷ ἡσυχαστηρίῳ τοῦ γέροντος⊠ ὑπάρχουσαν. Καὶ τότε δι᾽ αὐτοῦ ἐντόνως περισκοποῦντος⊠ τὸ ἡσυχαστήριον, ἐπένευσεν ἡ ἀγαθὴ το Θεοῦ πρόνοια δεῖξαι αὐτ τὴν ἐμφολεύουσαν τῷ γί Στεφάν θείαν τε ἐκλάμψασαν χάριν· εἶδεν γὰρ τὸ ἡσυχαστήριον μεγάλῳ φωτὸς μεστὸν, ἐκπέμποντος ἀπὸ τῶν θυρίδων ἀκτῖνας τηλαυγεῖς. Ἐκθαμβηθεὶς ᾗ ἐλογίζετο, τί ἂν εἴη τὸ ὀφθέν, λέγων· Ἆρα μή τις σπινθὴρ ἀπὸ λαμπάδος ἢ κανδήλας ἐξέπεσε, ἢ τὴν φλόγα ταύτην ἐν τῷ κελλίῳ, τοῦ καλογήρου καθεύδοντος⊠, νηψεν; αὐτὸς ὁ καλόγηρος⊠ ἀσυνήθητον ἐποίησε πυρκαϊάν; ὅπερ οὐκ οἶμαι, οὐδὲ πιστεύω· οὐ γὰρ ἔιωθε τοῦτο ποιεῖν, ὅτε μὴ οἱ κατ᾽ αὐτόν. {{right sidenote|'''F'''}} 6 Οὕτως ν ἐνθυμηθεί⃝ ἑαυτῷ κατώικησε κελλίῳ. Τὸ ἐρυθρὸ ἢ φανέντϲ⃝, ἀπῆλθε πρὸς τὸν γέροντα, νομίζων ὁρᾶν τὸ κελλίον ὅλον πυρποληθέν. Ὡς δ' εἶδε τὸν γέροντα ἐν καταστάσει πολλῇ τυγχάνοντα, ἢ οὐδὲν εὗρε πυρὸς ἴχνον, ὅτε μέχρις ὀσμῆς κάπνου, ἔγνω ὅτι τινὶ τὸ θαῦμα γέγονε ἕνεκα τῆς αυτοῦ ὀλιγοπιστίας, καὶ ὑπέστρεψε εἰς τ ἴδιον κελλίον, δοξάζων τὸν Θεόν, καὶ τὴν το γέροντος ὁμολογουμένην ἐκθειάζων ἁγιότητα. 7 Τίς μοναχὸς μέγας καὶ ὑψηλὸς, τῷ γένει Αἰγύπτιος⊠, Χριστοφόρος⊠ ἐπονομαζόμενος, ᾤκει ἐν σπηλαίῳ τῷ ἐπικλίῳ τοῦ ἁγίου Θεοκτίστου ἐν τοῖς ἀνατολικοῖς μέρεσι τοῦ τοῦ ἁγίου Εὐθυμίου μονῆς. Ἦν ᾗ θεάρεστος ὁ ἀνὴρ ἡ ἀσκητὴς ὑπὸ πολλῶν μεμαρτυρημένος⊠ ἐπ᾽ ἀγαθοῖς. Ἀγάπην ᾗ ἄδολον εἶχε, τὴν μητέρα τε καὶ τιθήνην πασῶν τῶν ἀρετῶν. Προεθυμεῖτο ἡ αὐτὸ τὸ ἑκεῖνον ἐκχέαι τὸ αἷμα ὑπὲρ τῆς θεραπείας παντὸς ἀρχομένου πρὸς αὐτόν· οὐ γὰρ μόνον πρὸς τοὺς ὁμοπίστας, ἀλλὰ καὶ πρὸς αὐτοὺς τοὺς ἀπίστους καὶ βαρβάρους, μιμούμενος⊠ ἐν τούτῳ τὸν ἑαυτοῦ κύριον καὶ Δεσπότην, τὸν ὑπερβαλλόντως ἡμᾶς ἀγαπήσαντα, καὶ ὑπὲρ ἡμῶν ἑκουσίως ἀποθανόντα⊠ ἁμαρτωλῶν ὄντων. 8 Καθ᾽<noinclude><references/></noinclude> k0h9nlkbfegwn2nt1wex7wn91c9yha6 167458 167457 2026-08-25T09:01:30Z SZC 03 16077 167458 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" /></noinclude>{{right sidenote|'''D'''}}Οὐδὲν ᾗ ὧν ἔφησεν, ἔμεινεν ἀνενέργητον. Οὐ γὰρ εἴα τ Θεῖον τ Στέφανον, ψυχῶν ἰατρὸν ὄντα χρήσιμον, ἐν κρύμνοις, καὶ ὄπαις, καὶ ὄρεσι κρυβῆναι ἄπωθεν τῶν λογικῶν αὐτοῦ θεραμάτων. Οὐκ ἔτι δὲ μετ᾽ αὐτὸν, ὥσπερ ἡμῖν φαίνεται, ἐπατήθη ἡ γῆ ἐκείνη ὑπὸ τν ὁρωμένων ἀναχωρητῶν, οἷα προεῖπεν θαυμάσιος Μαρτύριος⊠, ὃς μεγάλως τῷ Θεῷ διαρεστήσας, καὶ μεγάλων ἀξιωθεὶς χαρισμάτων, ἀπεβίω ἐν τῷ ἑαυτοῦ ἐγκλειστηρίῳ χρόνους ἱκανοὺς διαποιήσας. 4 Τότε δὲ κοιμηθέντος⊠, εἷς τν πατέρων, χων ες αὐτὸν ζέσσαν πίσιν, ἐξ ἀπέθη. Ὡς ἂν, ὅθεν ιη, ἐπὶ τὴν Λαύραν ἐπανῆν, κατὰ τὴν ὁδὸν ἐνόησεν τὴν ἐνθένδε ἱερὰν αὐτοῦ μετάστασιν, ἡ λύπῃ συσχεθεὶς ἀπείρῳ ἐπένθησε πένθος δακρύων πολλῶν μεστόν. Ταλανίζων ᾗ τὴν Λαῦραν, ἔλεγεν· ὁποία συμφορὰ συμβέβηκέ σοι σήμερον, ὦ ἡμετέρα Λαῦρα, καὶ ποία σε λύπη κατέλαβεν; Στυγνότητί τε ἡ ἀθυμίας νέφος⊠ ἐπί σε ἐπεσκίασε, τοῦ σοῦ φωστῆρος⊠ Μαρτυρίου ὑπὸ γῆν καταδυώτος⊠. Σὺ δὲ, ὦ ἱερὸν τὸ τοῦ ἁγίου Σάβα μαθητῶν ἄθροισμα, ὁποῖον ἀπώλεσας καύχημα καὶ ψυχικῶν παθῶν ἀκέστορα. Ὦ ψυχή μοι νοσερὰ ἡ τάλαινα, τίνα⊠ ρα τοῦ λοιποῦ τεύξῃ παρηγορίας, ἢ τίς σε θεραπεύσει; εἰ γὰρ ἡ τὸν ἀββᾶ Στέφανον διλαβῆ καὶ ἐνάρετον ἔχομεν, ἀλλ᾽ οὐδαμῶς ατὸν τ ἀββ Μαρτυρίῳ συγκρίνομεν· ἐπειδὴ πολὺ ἀμφοτέρων τὸ διάφορον. Ὥσπερ γὰρ ἀπέχουσι ἀνατολαὶ ἀπὸ δυσμῶν, ὅτως ἀπὸ τοῦ ἀββᾶ Μαρτυρίου ὁ τοῦ ἀββᾶ Στεφάνου ἀφέστηκεν.{{right sidenote|'''E'''}} 5 Ὡς ἂν ταῦτα καθ᾽ ἑαυτὸν ἐν τῇ ὁδ ὁδεύων ἐθρήνει, ἢ ἔλεγεν, ἔστη ἐπί τινα ἀκρώρειαν ἄνωθεν τῷ ἡσυχαστηρίῳ τοῦ γέροντος⊠ ὑπάρχουσαν. Καὶ τότε δι᾽ αὐτοῦ ἐντόνως περισκοποῦντος⊠ τὸ ἡσυχαστήριον, ἐπένευσεν ἡ ἀγαθὴ το Θεοῦ πρόνοια δεῖξαι αὐτ τὴν ἐμφολεύουσαν τῷ γί Στεφάν θείαν τε ἐκλάμψασαν χάριν· εἶδεν γὰρ τὸ ἡσυχαστήριον μεγάλῳ φωτὸς μεστὸν, ἐκπέμποντος ἀπὸ τῶν θυρίδων ἀκτῖνας τηλαυγεῖς. Ἐκθαμβηθεὶς ᾗ ἐλογίζετο, τί ἂν εἴη τὸ ὀφθέν, λέγων· Ἆρα μή τις σπινθὴρ ἀπὸ λαμπάδος ἢ κανδήλας ἐξέπεσε, ἢ τὴν φλόγα ταύτην ἐν τῷ κελλίῳ, τοῦ καλογήρου καθεύδοντος⊠, νηψεν; αὐτὸς ὁ καλόγηρος⊠ ἀσυνήθητον ἐποίησε πυρκαϊάν; ὅπερ οὐκ οἶμαι, οὐδὲ πιστεύω· οὐ γὰρ ἔιωθε τοῦτο ποιεῖν, ὅτε μὴ οἱ κατ᾽ αὐτόν. {{right sidenote|'''F'''}} 6 Οὕτως ν ἐνθυμηθεί⃝ ἑαυτῷ κατώικησε κελλίῳ. Τὸ ἐρυθρὸ ἢ φανέντϲ⃝, ἀπῆλθε πρὸς τὸν γέροντα, νομίζων ὁρᾶν τὸ κελλίον ὅλον πυρποληθέν. Ὡς δ' εἶδε τὸν γέροντα ἐν καταστάσει πολλῇ τυγχάνοντα, ἢ οὐδὲν εὗρε πυρὸς ἴχνον, ὅτε μέχρις ὀσμῆς κάπνου, ἔγνω ὅτι τινὶ τὸ θαῦμα γέγονε ἕνεκα τῆς αυτοῦ ὀλιγοπιστίας, καὶ ὑπέστρεψε εἰς τ ἴδιον κελλίον, δοξάζων τὸν Θεόν, καὶ τὴν το γέροντος ὁμολογουμένην ἐκθειάζων ἁγιότητα. 7 Τίς μοναχὸς μέγας καὶ ὑψηλὸς, τῷ γένει Αἰγύπτιος⊠, Χριστοφόρος⊠ ἐπονομαζόμενος, ᾤκει ἐν σπηλαίῳ τῷ ἐπικλίῳ τοῦ ἁγίου Θεοκτίστου ἐν τοῖς ἀνατολικοῖς μέρεσι τοῦ τοῦ ἁγίου Εὐθυμίου μονῆς. Ἦν ᾗ θεάρεστος ὁ ἀνὴρ ἡ ἀσκητὴς ὑπὸ πολλῶν μεμαρτυρημένος⊠ ἐπ᾽ ἀγαθοῖς. Ἀγάπην ᾗ ἄδολον εἶχε, τὴν μητέρα τε καὶ τιθήνην πασῶν τῶν ἀρετῶν. Προεθυμεῖτο ἡ αὐτὸ τὸ ἑκεῖνον ἐκχέαι τὸ αἷμα ὑπὲρ τῆς θεραπείας παντὸς ἀρχομένου πρὸς αὐτόν· οὐ γὰρ μόνον πρὸς τοὺς ὁμοπίστας, ἀλλὰ καὶ πρὸς αὐτοὺς τοὺς ἀπίστους καὶ βαρβάρους, μιμούμενος⊠ ἐν τούτῳ τὸν ἑαυτοῦ κύριον καὶ Δεσπότην, τὸν ὑπερβαλλόντως ἡμᾶς ἀγαπήσαντα, καὶ ὑπὲρ ἡμῶν ἑκουσίως ἀποθανόντα⊠ ἁμαρτωλῶν ὄντων. 8 Καθ᾽<noinclude><references/></noinclude> 2rkio8izvu6k0q6mpqlwliz8dxa9gko Σελίδα:1643-1925, Societe des Bollandistes, Acta Sanctorum 07 Julii Tomus 03 1723, LT.pdf/587 100 52884 167459 2026-08-25T09:05:03Z SZC 03 16077 /* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: {{right sidenote|'''A'''}} [8] Καθ' ἑκάστην ᾗ ἡμέραν διχιλίας ἐπόνει γονυκλινείας, ἡμέρας χιλίας, καὶ νυκτὸς χιλίας σὺν παννύχοις ἀγρυπνίαις πολλαῖς τε νηστείαις καὶ δάκρυσι πλείστοις. Ἤσκει ᾗ καὶ τὸ ἐργόχειρον διὰ τὴν ἀκηδίαν. Οὗτος τοίνυν παρεκάλεσε τὸν ὅσιο... 167459 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh|DIE DECIMA TERTIA JULII.|533}}</noinclude>{{right sidenote|'''A'''}} [8] Καθ' ἑκάστην ᾗ ἡμέραν διχιλίας ἐπόνει γονυκλινείας, ἡμέρας χιλίας, καὶ νυκτὸς χιλίας σὺν παννύχοις ἀγρυπνίαις πολλαῖς τε νηστείαις καὶ δάκρυσι πλείστοις. Ἤσκει ᾗ καὶ τὸ ἐργόχειρον διὰ τὴν ἀκηδίαν. Οὗτος τοίνυν παρεκάλεσε τὸν ὅσιον Στέφανον κ̅ σάββατον, εἰ δυνατόν, λειτουργῆσαι πρὸς ατόν, ῶ γὰρ τότε πρεσβυτερικὸν ἐπέχων βαθμὸν · ὅπερ νῦν ἀπημνησθείς, πρὸς βραχὺ σιωπήσομαι τὴν ἐν χερσὶ διήγησιν, ἄχρις ἂν ἐξαγορεύσω τὸ δι' αὐτοῦ γενόμενον θαῦμα. {{right sidenote|'''B'''}} [9] Ἐν ταῖς ἡμέραις δὴ τῆς ὑψώσεως τοῦ τιμίου σταυροῦ ψήφῳ Θεοῦ χειροτονηθεὶς πρεσβύτερος ὁ ἀββᾶς Στέφανος, ἐν τῷ ἑαυτοῦ ἡσυχαστηρίῳ προσήνεγκε τὴν λογικὴν ἢ ἀναίμακτον θυσίαν μετ' οὐ πολλὰς ἡμέρας · αὐτὸς ᾗ κ̅ τὸ ἐκκλησιαστικὸν θεσμὸν τὴν προσφορὰν τῆς προθέσεως ἀναφέροντος, ἢ βοῶντος, ἢ λέγοντος · Τὰ ἅγια τοῖς ἁγίοις, ἔλαμψεν ἀπ' αὐτοῦ ἡ χάρις τοῦ Κυρίου, ἢ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον ἐπεφοίτησεν ἐπ' αὐτόν, ἢ τὸ δικτήριον ὅλον ἀπείρῳ φωτὸς ἐπλήρωσεν, αὐτὸν ᾗ ὁλόφωτον κατεσκεύασεν, ὥστε καθορᾶν ἑαυτὸν πανευαγῆ ἢ πάναγνον, ἢ τὸν ἀέρα, ἢ πάντα τὸν κόσμον παραδόξως ἡλιωμένον. Μένας οὖν ἐν τῇ τοιαύτῃ φαιδρότητι, ἀεὶ θεωρῶν ἑαυτὸν λλον ἐξ λλου γινόμενον [καὶ μὴ σκοπῶν] ἴχνος ἀνθρώπινον, ὥσπερ τὸ πρότερον, ἐδειλίασε σφόδρα δειλίαν ἀξιέπαινον, ὡς ἐγκύψας εἰς τὴν τοῦ Θεο δόξαν τὴν ἄρρητον, καὶ τὴν αυτο καταμαθὼν ἀσθένειαν · Λογισμοὶ γὰρ ἀνθρώπων δειλοί, ἐπειδὴ ἡ φύσις αὐτῶν καθέστηκεν διμετάστατος. [10] Τότε γοῦν χάριν δείσας ὁ Μακάριος ἐταπεινώθη, μνησθεὶς ἐξ οὗ πεπλαστουργήται πηλοῦ · τω γον Μωυσῆς ὁ θεόπτης, δοξασθεὶς καὶ Θεὸν, ὡς ἀνθρώπῳ ἰδεῖν ἐφικτὸν, ἀξιωθεὶς, ἢ εἰς τοσοῦτον ὕψος ἀρθεὶς, ἐφοβήθη, ἰχνόφωνον ἑαυτὸν νομάζων καὶ βραδύγλωσσον. Καὶ Δαβὶδ ὁ θεοφάντωρ, ὡς ντως ὑπὸ τοῦ Θεοῦ ὑψωθεὶς, σκώληκα ἑαυτὸν ἀπεκάλεσε · ἢ πώς, μὴν⊠, μήπως τῷ Θε ἐκπέσῃ τάξεως, ἔσπαινεν ἢ ἐσκληραγώγει ἑαυτὸν ταῖς κακοπαθείαις. Καὶ πρὸς τούτοις πλωέμν⊠, οἶμαι, σιος, τι πάθ κενοδοξίας ἔπαρμα, ὑπὲρ πάντων ἀνθρώπων ἐπαινούμενος μάλιστα · ὅπερ οὐκ ἔα παθεῖν ἡ θεία πρόνοια · ἀμεταμέλητα γὰρ τῷ Θεῷ τὰ χαρίσματα, ὃς τν προθυμίαν αξων, ἢ ἐκπτήσσων αὐτὸν, οἷα παιδευτὴς ἄριστος, διὰ σωτηριώδους παραχωρήσεως τὸ ἑαυτοῦ θεράποντα φοβηθῆναι ἠνδόκησεν. {{right sidenote|'''C'''}} [11] Ἐντεθεν τοίνυν πολλὰ δειλιάσας ὁ Μακάριος, λιπαῖς ἐκτενέσι τὸν Θεὸν ἐξεμειλίσσετο, λέγων · Ὁ Θεός, ὁ μεγαλόδωρος δοτὴρ, ἢ θησαυρὸς τῶν αἰωνίων ἀγαθῶν, ὁ πολὺς ἐν ἐλέει ἢ οἰκτιρμοῖς, καὶ πάντων προνοητής, μὴ ὀργισθῇς κατ' ἐμοῦ, νες τὰ ὑπρ ἄνθρωπον τῆς χάριτός σου κύματα · ὑπερβέβηκε γάρ με, δέσποτα, ἢ δύναμιν · τότε δέ μοι χαρίσαι αὐτὰ δέομαι τῆς σῆς εσπλαγχνίας, τ' ν αἰτήσωμαι ἕνεκεν τῆς τῶν ζωδέλων ψυχωφελῆς οἰκοδομῆς, ἢ θεραπείας, ἢ μ ἀγανακτήσς κατ' ἐμο, φιλάνθρωπε, τῆς σῆς ὑπερθὲν μεγαλειότητος, αἰτντα τατα · ἐπειδὴ ἀσθενής εἰμι τῇ ψυχ, ἢ τῇ σαρκὶ, ἢ τοῖς πάθεσιν ὑποκείμενος · αὐθάλη ᾗ ὑπάρχω γεώδης, καὶ πηλὸς ἀργός, καὶ κόνις κακότροπος. Οἶδας ἢ ὅτι φύσις ἀνθρωπίνη οὐ δύναται ἀεὶ φέρειν ταῦτά ⊠ὲ τὰ μεγαλόδοξα χαρίσματα, εἰ μὴ σὺ ἐνισχύσῃς αὐτῷ, ὁ μόνος ἀπεροδύναμος, ὁ μόνος ἀόρατος. Σύστολον καὶ πάδε τὰ πολλὰ πλήθη τῶν ζν δωρεν,<noinclude><references/></noinclude> 0b2mvrmxgjsasbxcfwae53iwj4h9xvi 167460 167459 2026-08-25T09:05:16Z SZC 03 16077 167460 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh||DIE DECIMA TERTIA JULII.|533}}</noinclude>{{right sidenote|'''A'''}} [8] Καθ' ἑκάστην ᾗ ἡμέραν διχιλίας ἐπόνει γονυκλινείας, ἡμέρας χιλίας, καὶ νυκτὸς χιλίας σὺν παννύχοις ἀγρυπνίαις πολλαῖς τε νηστείαις καὶ δάκρυσι πλείστοις. Ἤσκει ᾗ καὶ τὸ ἐργόχειρον διὰ τὴν ἀκηδίαν. Οὗτος τοίνυν παρεκάλεσε τὸν ὅσιον Στέφανον κ̅ σάββατον, εἰ δυνατόν, λειτουργῆσαι πρὸς ατόν, ῶ γὰρ τότε πρεσβυτερικὸν ἐπέχων βαθμὸν · ὅπερ νῦν ἀπημνησθείς, πρὸς βραχὺ σιωπήσομαι τὴν ἐν χερσὶ διήγησιν, ἄχρις ἂν ἐξαγορεύσω τὸ δι' αὐτοῦ γενόμενον θαῦμα. {{right sidenote|'''B'''}} [9] Ἐν ταῖς ἡμέραις δὴ τῆς ὑψώσεως τοῦ τιμίου σταυροῦ ψήφῳ Θεοῦ χειροτονηθεὶς πρεσβύτερος ὁ ἀββᾶς Στέφανος, ἐν τῷ ἑαυτοῦ ἡσυχαστηρίῳ προσήνεγκε τὴν λογικὴν ἢ ἀναίμακτον θυσίαν μετ' οὐ πολλὰς ἡμέρας · αὐτὸς ᾗ κ̅ τὸ ἐκκλησιαστικὸν θεσμὸν τὴν προσφορὰν τῆς προθέσεως ἀναφέροντος, ἢ βοῶντος, ἢ λέγοντος · Τὰ ἅγια τοῖς ἁγίοις, ἔλαμψεν ἀπ' αὐτοῦ ἡ χάρις τοῦ Κυρίου, ἢ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον ἐπεφοίτησεν ἐπ' αὐτόν, ἢ τὸ δικτήριον ὅλον ἀπείρῳ φωτὸς ἐπλήρωσεν, αὐτὸν ᾗ ὁλόφωτον κατεσκεύασεν, ὥστε καθορᾶν ἑαυτὸν πανευαγῆ ἢ πάναγνον, ἢ τὸν ἀέρα, ἢ πάντα τὸν κόσμον παραδόξως ἡλιωμένον. Μένας οὖν ἐν τῇ τοιαύτῃ φαιδρότητι, ἀεὶ θεωρῶν ἑαυτὸν λλον ἐξ λλου γινόμενον [καὶ μὴ σκοπῶν] ἴχνος ἀνθρώπινον, ὥσπερ τὸ πρότερον, ἐδειλίασε σφόδρα δειλίαν ἀξιέπαινον, ὡς ἐγκύψας εἰς τὴν τοῦ Θεο δόξαν τὴν ἄρρητον, καὶ τὴν αυτο καταμαθὼν ἀσθένειαν · Λογισμοὶ γὰρ ἀνθρώπων δειλοί, ἐπειδὴ ἡ φύσις αὐτῶν καθέστηκεν διμετάστατος. [10] Τότε γοῦν χάριν δείσας ὁ Μακάριος ἐταπεινώθη, μνησθεὶς ἐξ οὗ πεπλαστουργήται πηλοῦ · τω γον Μωυσῆς ὁ θεόπτης, δοξασθεὶς καὶ Θεὸν, ὡς ἀνθρώπῳ ἰδεῖν ἐφικτὸν, ἀξιωθεὶς, ἢ εἰς τοσοῦτον ὕψος ἀρθεὶς, ἐφοβήθη, ἰχνόφωνον ἑαυτὸν νομάζων καὶ βραδύγλωσσον. Καὶ Δαβὶδ ὁ θεοφάντωρ, ὡς ντως ὑπὸ τοῦ Θεοῦ ὑψωθεὶς, σκώληκα ἑαυτὸν ἀπεκάλεσε · ἢ πώς, μὴν⊠, μήπως τῷ Θε ἐκπέσῃ τάξεως, ἔσπαινεν ἢ ἐσκληραγώγει ἑαυτὸν ταῖς κακοπαθείαις. Καὶ πρὸς τούτοις πλωέμν⊠, οἶμαι, σιος, τι πάθ κενοδοξίας ἔπαρμα, ὑπὲρ πάντων ἀνθρώπων ἐπαινούμενος μάλιστα · ὅπερ οὐκ ἔα παθεῖν ἡ θεία πρόνοια · ἀμεταμέλητα γὰρ τῷ Θεῷ τὰ χαρίσματα, ὃς τν προθυμίαν αξων, ἢ ἐκπτήσσων αὐτὸν, οἷα παιδευτὴς ἄριστος, διὰ σωτηριώδους παραχωρήσεως τὸ ἑαυτοῦ θεράποντα φοβηθῆναι ἠνδόκησεν. {{right sidenote|'''C'''}} [11] Ἐντεθεν τοίνυν πολλὰ δειλιάσας ὁ Μακάριος, λιπαῖς ἐκτενέσι τὸν Θεὸν ἐξεμειλίσσετο, λέγων · Ὁ Θεός, ὁ μεγαλόδωρος δοτὴρ, ἢ θησαυρὸς τῶν αἰωνίων ἀγαθῶν, ὁ πολὺς ἐν ἐλέει ἢ οἰκτιρμοῖς, καὶ πάντων προνοητής, μὴ ὀργισθῇς κατ' ἐμοῦ, νες τὰ ὑπρ ἄνθρωπον τῆς χάριτός σου κύματα · ὑπερβέβηκε γάρ με, δέσποτα, ἢ δύναμιν · τότε δέ μοι χαρίσαι αὐτὰ δέομαι τῆς σῆς εσπλαγχνίας, τ' ν αἰτήσωμαι ἕνεκεν τῆς τῶν ζωδέλων ψυχωφελῆς οἰκοδομῆς, ἢ θεραπείας, ἢ μ ἀγανακτήσς κατ' ἐμο, φιλάνθρωπε, τῆς σῆς ὑπερθὲν μεγαλειότητος, αἰτντα τατα · ἐπειδὴ ἀσθενής εἰμι τῇ ψυχ, ἢ τῇ σαρκὶ, ἢ τοῖς πάθεσιν ὑποκείμενος · αὐθάλη ᾗ ὑπάρχω γεώδης, καὶ πηλὸς ἀργός, καὶ κόνις κακότροπος. Οἶδας ἢ ὅτι φύσις ἀνθρωπίνη οὐ δύναται ἀεὶ φέρειν ταῦτά ⊠ὲ τὰ μεγαλόδοξα χαρίσματα, εἰ μὴ σὺ ἐνισχύσῃς αὐτῷ, ὁ μόνος ἀπεροδύναμος, ὁ μόνος ἀόρατος. Σύστολον καὶ πάδε τὰ πολλὰ πλήθη τῶν ζν δωρεν,<noinclude><references/></noinclude> dsoto98bh757doklujbo2bqh4t05725 167461 167460 2026-08-25T09:05:51Z SZC 03 16077 167461 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh||DIE DECIMA TERTIA JULII.|533}}</noinclude>{{left sidenote|'''A'''}} [8] Καθ' ἑκάστην ᾗ ἡμέραν διχιλίας ἐπόνει γονυκλινείας, ἡμέρας χιλίας, καὶ νυκτὸς χιλίας σὺν παννύχοις ἀγρυπνίαις πολλαῖς τε νηστείαις καὶ δάκρυσι πλείστοις. Ἤσκει ᾗ καὶ τὸ ἐργόχειρον διὰ τὴν ἀκηδίαν. Οὗτος τοίνυν παρεκάλεσε τὸν ὅσιον Στέφανον κ̅ σάββατον, εἰ δυνατόν, λειτουργῆσαι πρὸς ατόν, ῶ γὰρ τότε πρεσβυτερικὸν ἐπέχων βαθμὸν · ὅπερ νῦν ἀπημνησθείς, πρὸς βραχὺ σιωπήσομαι τὴν ἐν χερσὶ διήγησιν, ἄχρις ἂν ἐξαγορεύσω τὸ δι' αὐτοῦ γενόμενον θαῦμα. {{left sidenote|'''B'''}} [9] Ἐν ταῖς ἡμέραις δὴ τῆς ὑψώσεως τοῦ τιμίου σταυροῦ ψήφῳ Θεοῦ χειροτονηθεὶς πρεσβύτερος ὁ ἀββᾶς Στέφανος, ἐν τῷ ἑαυτοῦ ἡσυχαστηρίῳ προσήνεγκε τὴν λογικὴν ἢ ἀναίμακτον θυσίαν μετ' οὐ πολλὰς ἡμέρας · αὐτὸς ᾗ κ̅ τὸ ἐκκλησιαστικὸν θεσμὸν τὴν προσφορὰν τῆς προθέσεως ἀναφέροντος, ἢ βοῶντος, ἢ λέγοντος · Τὰ ἅγια τοῖς ἁγίοις, ἔλαμψεν ἀπ' αὐτοῦ ἡ χάρις τοῦ Κυρίου, ἢ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον ἐπεφοίτησεν ἐπ' αὐτόν, ἢ τὸ δικτήριον ὅλον ἀπείρῳ φωτὸς ἐπλήρωσεν, αὐτὸν ᾗ ὁλόφωτον κατεσκεύασεν, ὥστε καθορᾶν ἑαυτὸν πανευαγῆ ἢ πάναγνον, ἢ τὸν ἀέρα, ἢ πάντα τὸν κόσμον παραδόξως ἡλιωμένον. Μένας οὖν ἐν τῇ τοιαύτῃ φαιδρότητι, ἀεὶ θεωρῶν ἑαυτὸν λλον ἐξ λλου γινόμενον [καὶ μὴ σκοπῶν] ἴχνος ἀνθρώπινον, ὥσπερ τὸ πρότερον, ἐδειλίασε σφόδρα δειλίαν ἀξιέπαινον, ὡς ἐγκύψας εἰς τὴν τοῦ Θεο δόξαν τὴν ἄρρητον, καὶ τὴν αυτο καταμαθὼν ἀσθένειαν · Λογισμοὶ γὰρ ἀνθρώπων δειλοί, ἐπειδὴ ἡ φύσις αὐτῶν καθέστηκεν διμετάστατος. [10] Τότε γοῦν χάριν δείσας ὁ Μακάριος ἐταπεινώθη, μνησθεὶς ἐξ οὗ πεπλαστουργήται πηλοῦ · τω γον Μωυσῆς ὁ θεόπτης, δοξασθεὶς καὶ Θεὸν, ὡς ἀνθρώπῳ ἰδεῖν ἐφικτὸν, ἀξιωθεὶς, ἢ εἰς τοσοῦτον ὕψος ἀρθεὶς, ἐφοβήθη, ἰχνόφωνον ἑαυτὸν νομάζων καὶ βραδύγλωσσον. Καὶ Δαβὶδ ὁ θεοφάντωρ, ὡς ντως ὑπὸ τοῦ Θεοῦ ὑψωθεὶς, σκώληκα ἑαυτὸν ἀπεκάλεσε · ἢ πώς, μὴν⊠, μήπως τῷ Θε ἐκπέσῃ τάξεως, ἔσπαινεν ἢ ἐσκληραγώγει ἑαυτὸν ταῖς κακοπαθείαις. Καὶ πρὸς τούτοις πλωέμν⊠, οἶμαι, σιος, τι πάθ κενοδοξίας ἔπαρμα, ὑπὲρ πάντων ἀνθρώπων ἐπαινούμενος μάλιστα · ὅπερ οὐκ ἔα παθεῖν ἡ θεία πρόνοια · ἀμεταμέλητα γὰρ τῷ Θεῷ τὰ χαρίσματα, ὃς τν προθυμίαν αξων, ἢ ἐκπτήσσων αὐτὸν, οἷα παιδευτὴς ἄριστος, διὰ σωτηριώδους παραχωρήσεως τὸ ἑαυτοῦ θεράποντα φοβηθῆναι ἠνδόκησεν. {{left sidenote|'''C'''}} [11] Ἐντεθεν τοίνυν πολλὰ δειλιάσας ὁ Μακάριος, λιπαῖς ἐκτενέσι τὸν Θεὸν ἐξεμειλίσσετο, λέγων · Ὁ Θεός, ὁ μεγαλόδωρος δοτὴρ, ἢ θησαυρὸς τῶν αἰωνίων ἀγαθῶν, ὁ πολὺς ἐν ἐλέει ἢ οἰκτιρμοῖς, καὶ πάντων προνοητής, μὴ ὀργισθῇς κατ' ἐμοῦ, νες τὰ ὑπρ ἄνθρωπον τῆς χάριτός σου κύματα · ὑπερβέβηκε γάρ με, δέσποτα, ἢ δύναμιν · τότε δέ μοι χαρίσαι αὐτὰ δέομαι τῆς σῆς εσπλαγχνίας, τ' ν αἰτήσωμαι ἕνεκεν τῆς τῶν ζωδέλων ψυχωφελῆς οἰκοδομῆς, ἢ θεραπείας, ἢ μ ἀγανακτήσς κατ' ἐμο, φιλάνθρωπε, τῆς σῆς ὑπερθὲν μεγαλειότητος, αἰτντα τατα · ἐπειδὴ ἀσθενής εἰμι τῇ ψυχ, ἢ τῇ σαρκὶ, ἢ τοῖς πάθεσιν ὑποκείμενος · αὐθάλη ᾗ ὑπάρχω γεώδης, καὶ πηλὸς ἀργός, καὶ κόνις κακότροπος. Οἶδας ἢ ὅτι φύσις ἀνθρωπίνη οὐ δύναται ἀεὶ φέρειν ταῦτά ⊠ὲ τὰ μεγαλόδοξα χαρίσματα, εἰ μὴ σὺ ἐνισχύσῃς αὐτῷ, ὁ μόνος ἀπεροδύναμος, ὁ μόνος ἀόρατος. Σύστολον καὶ πάδε τὰ πολλὰ πλήθη τῶν ζν δωρεν,<noinclude><references/></noinclude> 7te7qwkicgubnu26w6dhssf2qbdjwxg Σελίδα:1643-1925, Societe des Bollandistes, Acta Sanctorum 07 Julii Tomus 03 1723, LT.pdf/588 100 52885 167462 2026-08-25T09:10:38Z SZC 03 16077 /* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: {{right sidenote|'''D'''}}κἀκεῖ μοι δώρησαι αὐτὰ ἐν τῷ μέλλοντι αἰῶνι τῆς μετρίσης μακαριότητος, ἐνταῦθα ᾗ ὅτ' ἂν δέοι, ἢ ἐν τῷ καιρῷ τῆς προσκομιδῆς, ἐν αὐτῷ γὰρ ἀντῶν καταξίω με. Οὕτως ἂν αὐτῷ προσευξαμένῳ ᾗ δεηθέντι ἐπήκουσεν ὁ Θεός, ὁ πᾶσιν ἑγγὺς το... 167462 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh|534|VITA S. STEPHANI SABAIT. THAUM. MON.}}</noinclude>{{right sidenote|'''D'''}}κἀκεῖ μοι δώρησαι αὐτὰ ἐν τῷ μέλλοντι αἰῶνι τῆς μετρίσης μακαριότητος, ἐνταῦθα ᾗ ὅτ' ἂν δέοι, ἢ ἐν τῷ καιρῷ τῆς προσκομιδῆς, ἐν αὐτῷ γὰρ ἀντῶν καταξίω με. Οὕτως ἂν αὐτῷ προσευξαμένῳ ᾗ δεηθέντι ἐπήκουσεν ὁ Θεός, ὁ πᾶσιν ἑγγὺς τοῖς ἐπικαλουμένοις αὐτὸν ἐν ἀληθείᾳ. Ἀπὸ τότε δὴ πᾶν, ἅπερ ἂν τεῖτο, ἐλάμβανε, μάλιστα ἐν ταῖς τελεταρχικαῖς ἀναφοραῖς καὶ μυσταγωγικαῖς παραδόσεσι, κᾄντε μυστήριον ἦ, κντε ἐνόρμημα, κᾄντε ὅραμα, κᾄντε πρόοραμα, ἢ τότε δὴ τοῖς ἐρωτῶσιν ἀπεκάλυπτε ταῦτα, ἡνίκα ἀκούειν ἔδει καὶ ἥρμοζεν.<noinclude><references/></noinclude> 6huptzpbgwt82lkg418eatmezh2z6to Σελίδα:1643-1925, Societe des Bollandistes, Acta Sanctorum 07 Julii Tomus 03 1723, LT.pdf/589 100 52886 167463 2026-08-25T09:15:35Z SZC 03 16077 /* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: [12] '''Ἀ'''πὸ τῶν προτέρων μεταχειριζόμεθα διήγησιν, ἣν μικρὸν παρεσιωπήκαμεν, περὶ τοῦ πατρὸς ἡμῶν, Χριστοφόρε φημὲν, καὶ τοῦ ἁγίου Στεφάνου · Οὗτος δ, ὥσπερ ἔφαμεν, ὡς ἤπιθανεν τῷ σάββατον τὴν προσφορὰν ἐν τῷ μνημονευθέντι σπηλαίῳ ἠγίαζεν · ὅτε γ... 167463 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh||DIE DECIMA TERTIA JULII.|535}}</noinclude>[12] '''Ἀ'''πὸ τῶν προτέρων μεταχειριζόμεθα διήγησιν, ἣν μικρὸν παρεσιωπήκαμεν, περὶ τοῦ πατρὸς ἡμῶν, Χριστοφόρε φημὲν, καὶ τοῦ ἁγίου Στεφάνου · Οὗτος δ, ὥσπερ ἔφαμεν, ὡς ἤπιθανεν τῷ σάββατον τὴν προσφορὰν ἐν τῷ μνημονευθέντι σπηλαίῳ ἠγίαζεν · ὅτε γὰρ ἐν τῷ ἡσυχαστηρίῳ διῆγεν, ἦλθεν αὐτίκα πρὸς ατὸν, πάλιν τε κ̅ τν ἔρημον πῆρχε, τῆς Τεσσαρακοστῆς πληρουμένης, πολλάκις δι' αὐτοῦ τὴν ὁδὸν ἐποιεῖτο, εἰς τὴν Λαῦραν ὑποστρέφων · τότε δὲ ἐποίει, πολλὰ ὑπ' αὐτοῦ τοῦ ἀββᾶ Χριστοφόρου παρακλητικῶς βιαζόμενος · αὐτὸς δὲ ἐν τῇ ἐρήμῳ διατρίβοντος · κ̅ τὸν καιρὸν τῆς ἁγίας Τεσσαρακοστῆς κατελαβόν τινες προσήλυτοι εἰς τὴν Λαῦραν ἀναζητοῦντες αὐτὸν, καὶ οὐχὶ τῶν πατέρων μαθόντες, ὅτι ἐν τῇ ἐρήμῳ δι' ἀγά, παρεκάλεσάν τινα Εὐφράτιον ὀνόματι, τοῦ γέροντος τότε μαθητὴν τυγχάνοντα, πορευθῆναι πρὸς τὸν διδάσκαλον, ἢ γνωρίσαι αὐτῷ τὴν ἑαυτῶν φιξιν, οὗ ἕνεκεν αὐτὸς εἰς τὴν Λαῦραν ἐποιήσαντο. Ὁ δὲ πεισθεὶς ἀπῆλθε σημάναι τῷ γέροντι · ὃς τὴν τῶν νεηλύδων ἀκούσας ἔφοδον, μετ' ὀλίγας ἡμέρας τὴν τεσσαρακοστηήμερον νηστείαν πληρώσας, ὑπέστρεψεν εἰς τὴν Λαῦραν. {{left sidenote|'''B'''}} [13] Ἐποιήσατο δὲ τὴν πορείαν, ἔχων μεθ' ἑαυτοῦ τὸν ἴδιον μαθητὴν, διὰ τοῦ σπηλαίου τοῦ ἀββᾶ Χριστοφόρου, ὅπερ καταλαβόντος αὐτοῦ ἢ κ̅ τὸ σύνηθες λίθῳ μικρῷ κάτωθεν κρούσαντος, ὁ ἀββᾶς Χριστοφόρος τὴν ἐπιμήκη ἑαυτοῦ ἄνωθεν κλίμακα τοῖς χοινίοις χαλάσας, καὶ ἀναβῆναι προετρέψατο. Ὁ δὲ ἀνέβη, συνανέβη δὲ μετ' αὐτοῦ ἢ ὁ μαθητής. Τὴν ἠθισμένην ἐν αὐτοῖς ἐκτελέσαντες εὐχήν, καὶ ἀλλήλους ἀσπασάμενοι ἀνήγαγον τὴν κλίμακα. Ἐπὶ δύο μόνοι ξενισθέντες ἡμερν διάστημα, τῇ ἐπαύριον τῆς δῆς τῆς ἐπὶ τὴν Λαῦραν φερούσης ἐβουλήθησαν ἔχεσθαι. Ὁ δὲ ἀββᾶς Χριστοφόρος πλεῖσα τῷ πρεσβυτέρῳ ἠξίου, Μεῖνον, λέγων, πρὸς ἡμᾶς ἄλλας δύο ἡμέρας, ἢ πλέον, εἰ άδιον · δὲ γέρων διφυῶς ἀπολογούμενος, ἔφησεν · Εἰ καὶ διὰ παντὸς ἠπιποθήμην τὴν ζωήν, πάτερ, ποιεῖν θεραπείαν ἢ ἄνεσιν · ἀλλ' ἐν καὶ ἑτέρας, πληροφορῆσαι πνευματικοὺς ἀδελφοὺς καὶ διαναπαῦσαι δεόμεθα · ὑπὸ δὲ τῆς ἀγάπης σου βιαζόμενος, ὡς ἂν σοι τὴν ἄνεσιν διατελέσω, εἴπερ ὁ Θεὸς ἐπινεύσειεν · ἀλλ' ἑτέραν μὴ ζήτει παρ' ἐμοῦ. {{left sidenote|'''C'''}} [14] Πολλὰ ἂν τι δυσωπηθείς, ἄλλως αὐτ οὐκ εἶχε χαρίσασθαι · τῇ δὲ τρίτῃ ἡμέρ ἐδήλωσεν αὐτῷ λέγων · Αὔριον ἀποβήσομαι πάντως, τοῦ Θεοῦ εὐδοκοῦντος. Ὁ δὲ ἀββᾶς Χριστοφόρος, γνοὺς, ὡς ὁ Γέρων οὐ πεισθήσεται διὰ ποιῆσαι πρὸς ατὸν ἡμέραν ἄλλην, κ̅ τὴν νύκτα λαβὼν τὰ χοίνια, τοῦ Γέροντος ἀγνοοῦντος, κατέκρυψεν, ἐν τῇ ἡμέρας γενομένης μεῖναι λίαν ἱκετεύσας, οὐκ ἔπεισε. Τοῦτο δὲ σαφῶς θεον ἦν βούλημα, δοξασθῆναι τὸν μέγαν Στέφανον, καὶ<noinclude><references/></noinclude> 0nbfv03ziy17mrys1u23gf847db3xn4 Σελίδα:1643-1925, Societe des Bollandistes, Acta Sanctorum 07 Julii Tomus 03 1723, LT.pdf/590 100 52887 167464 2026-08-25T09:20:06Z SZC 03 16077 /* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: {{right sidenote|'''D'''}} εἰς γνῶσιν πάντων ἐλθεῖν τὸν ἄνδρα, ἢ τὼ̀ αὐτῷ θεόσδοτον χάριν. Ἀπιὼν δὲ ὁ ἀββᾶς Χριστοφόϲ⃝ τὴν πύλην τῆς σπηλαίας ἀσφαλῶς τῇ μανδαλίδι κατέκλεισε, σφοδρῶς σαλεύσας αὐτήν, ἄχρις ἂν αἱ βάλανοι ταῖς γλυφίσιν ἐνηρμόσθησαν, καὶ παρα... 167464 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh|536|VITA S. STEPHANO SAB. MON. THAUMAT.}}</noinclude>{{right sidenote|'''D'''}} εἰς γνῶσιν πάντων ἐλθεῖν τὸν ἄνδρα, ἢ τὼ̀ αὐτῷ θεόσδοτον χάριν. Ἀπιὼν δὲ ὁ ἀββᾶς Χριστοφόϲ⃝ τὴν πύλην τῆς σπηλαίας ἀσφαλῶς τῇ μανδαλίδι κατέκλεισε, σφοδρῶς σαλεύσας αὐτήν, ἄχρις ἂν αἱ βάλανοι ταῖς γλυφίσιν ἐνηρμόσθησαν, καὶ παραυτὰ στραφεὶς, ὑπομειδιάσας ἔφη πρὸς τὸν Γέροντα· Νῦν ὄντως καὶ ἄκοντα κατέχω ἡμέρας, οὐχ ἡμέραν, ἕως τινὲς ἐλθόντες ἀπὸ τῆς Λαύρας, ἢ ἀπ τῆς μονς το ἁγίου Εὐθυμίου, ἢ ἀλλόθεν, τὴν κλίδα * λαβόντες ἀνοίξωσιν. Ἀλλ' * εἴπερ, ὥσπερ φασί τινες, ὑπάρχεις μοναχὸς τέλειος καὶ ἅγιος, προσελθὼν κέλευσον ἀνοιχθῆναι τὴν θύραν, ἵνα σε τοιοῦτον σὺν ἐκείνοις ἀκριβῶς ἢ ἐμπείρως ὁμολογήσωμέν τε καὶ ἔχωμεν. [15] Ὁ δὲ Γέρων ἀποκριθεὶς εἶπεν· Ἅγιϲ⃝ μὲν οὐκ εἰμι, ὥσπερ οἱ πολλοὶ φασιν, ἀλλὰ ἢ πάλιν πληρεμεκλημάτων ἀνάμεϲ⃝· ἐμαυτὸν γὰρ οἶδα τὰς πράξεις με τὰς κακὰς, ἃς εἴ τις ἴδοι, οὐκ ἄν μοι λαλεῖν ἀνείχετο. Μέγα γάρ ἐστι τὸ πέλαγοϲ τῆς ἐμῆς βεβηλότητος· ἀλλ' ὅμως καὶ εἰ τοιοῦτοϲ⃝ ὑπάρχω, ἐπείπερ ἠτήσω παρ' ἐμοὶ τὴν θύραν ἀνοιχθῆναι, καὶ εἶπας, ὅτι τινές με τοιοῦτον ὄντα καλοῦσιν ἅγιον, πίστει φερόμενος· τότε καὶ ποιήσω, οὐ θαρρῶν τῇ ἐμαυτοῦ πρὸς Θεὸν παρρησίᾳ καὶ ἀξιότητι, ἀλλὰ τῇ ἀφάτῳ αὐτοῦ εἰς ἡμᾶς φιλανθρωπίᾳ καὶ ἀγαθότητι, εἰδὼς ὅτι καὶ ἐν μάντι ἢ ὄνῳ ἡ χάρις αὐτοῦ κατῴκησεν, οὐ διὰ τὴν ἐκείνων ἀξίαν, ἀλλὰ διὰ τὴν ἀνθρώπων σωτηρίαν. Δὶς δὲ φωνήσας τὸν μαθητὴν αὐτοῦ, Εὐφράτε, Εὐφράτε, εἶπεν, ποίησον μετάνοιαν. Τὸ δὲ μαθητοῦ κλίναντοϲ⃝ τὰ γόνατα, εἶπεν αὐτῷ· Εὐλογητὸς κύριοϲ⃝, ὅτι εἰς δόξαν τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ ἀνοίξεις τὴν μανδαλίδαν. Ἀναστὰς δὲ ὁ μαθητὴς τῇ θύρᾳ πλησιάσας, καὶ τς μανδαλίδος ἄκροις δακτύλοις ἁψάμενοϲ⃝, παραχρῆμα ἀνέῳξεν.{{right sidenote|'''E'''}} 16 Ὁ δὲ ἀββᾶς Χριστοφόροϲ⃝ θεασάμενοϲ⃝, ἔφριξε καὶ ἐξέστη, τὸ ἄπειρον τοῦ Θεο δοξάσας δύναμιν, καὶ τὴν θεόσδοτον τοῦ ἁγίου χάριν ἀγαθεὶς, καὶ ἀνακράξας μεγάλῃ φωνῇ· Δόξα σοι, ὁ Θεός, ὁ θαυμάσια ἐργάζων μόνος ἐν τοῖς ἁγίοις· οὐκ τι ἐν λοιπῷ κληθήσεται ὅπως ἀββᾶς Στέφανοϲ⃝, ἀλλὰ ἅγιος Στέφανοϲ⃝, φερωνύμως στεφανώμενος θείᾳ δυνάμει καὶ χάριτι, ἃς κεκτημένος ὁ πρωτοδιάκονος καὶ μάρτυς Στέφανοϲ⃝, ἐποίει τέρατα καὶ σημεῖα μεγάλα ἐν τῷ λα. Σὺ τοιγαροῦν, ὦ ἅγιε Στέφανε, ὅτως εὐλογίαν τῷ μαθητῇ δέδωκας, κεκλησμένῳ τὴν θύραν ἀνοῖξαι ἄνευ τῆς ἰδίας κλειδός, καὶ ἀνέῳξεν· εἰ δὲ δι' ἑαυτοῦ ἀπῆλθες, ἔπεσεν ἂν ἀθρόως ἡ θύρα σὺν τῷ τείχει εἰς τὸ χειμάρρυον ἐκ τοῦ φόβου. Ὁ δὲ Γέρων ἔτι πρὸς τν μαθητὴν ἔφη· Εὐφράτε, Εὐφράτε, ἐλθὲ εἰς τν ῥύακα εἰς τὰ ἀνώγεα τῆς σπηλαίας, καὶ εὑρήσεις ἐκεῖ τὰ σχοινία κεκρυμμένα ἐν τῷδε τῷ τόπῳ, καὶ λαβὼν ἄγαγε μεθ' ἑαυτοῦ, ἵνα ἀπέλθωμεν ἔνθεν. Ὁ δὲ ἀββᾶς Χριστοφόρος πάλιν ἀκηκοὼς, ὅτι τ κρύφιον ἔγνω τόπον τῷ πνεύματι, ἐδόξασε ἔτι τὸν Θεὸν, καὶ τὸν ἅγιον Στέφανον πολλοῖς ἐγκωμίοις ἐπήνεσεν· ὁ δὲ μαθητὴς τὴν κέλευσιν εἰς πεῖραν ἤγαγε. Εὐχὴν δὲ ποιησάμενος ὁ Γέρων, καὶ τὸν ἀββᾶν Χριστοφόρον ἀσπασάμενος ἀπῆε. {{right sidenote|'''F'''}} [17] Μετὰ δὲ ταῦτα ὕστερον αὐτοῦ εἰς τὴν ἔρημον ὑποπωλεύοντος, ἔδοξεν αὐτῷ δευτέραν διὰ τοῦ μνημονευθέντοϲ σπηλαίου ποιήσασθαι τὴν πορείαν, καὶ κατ' οἰκονομίαν Θεοῦ συναντᾷ τ ἀββ Χριστοφόρ, κ̅ τὴν ὁδὸν ἀπὸ τῆς μονῆς το ἁγίου Εὐθυμίου πορευομένῳ. Εὐχὴν δὲ ποιησάμενοι, καὶ ἀλλήλους ἀσπασάμενοι, καὶ περί τινων βραχέα διαλεχθέντες, καὶ δίχως ἐπὶ τῇ σωματικῇ διασπάσει ἐκτελέσαντες καὶ σφραγισάμενοι, παρὰ τὴν ἰδίαν ἐβάδιζε τρίβον. Πορευομένῳ δὲ ὁ ἀββᾶς<noinclude><references/></noinclude> 5ua0drlcplwu4zhtqcd5f342c95avdq Σελίδα:1643-1925, Societe des Bollandistes, Acta Sanctorum 07 Julii Tomus 03 1723, LT.pdf/592 100 52888 167465 2026-08-25T09:23:37Z SZC 03 16077 /* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: {{right sidenote|'''D'''}} [20, fin.] πόν· Ὡς ἀληθῶς ἄξιόν ἐστι ζωαλγεῖν τε ἢ ζωεργεῖν τ πατριάρχῃ ἡμν, ἢ ἀγωνιάσθαι ὑπὲρ αὐτοῦ πάσῃ ψυχῇ, παντὶ σθένει, ἢ μέχρις αἵματος· ἀλλ' ὅμως ἐπὶ τὴν Περσίδα πορευθῆναι τοῦτο χάριν οὐ δυνάμεθα· ἐὰν γὰρ ἀπέλθωμεν πρεσβεύο... 167465 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh|538 |VITA S. STEPHANI SABAIT. THAUM. MON.}}</noinclude>{{right sidenote|'''D'''}} [20, fin.] πόν· Ὡς ἀληθῶς ἄξιόν ἐστι ζωαλγεῖν τε ἢ ζωεργεῖν τ πατριάρχῃ ἡμν, ἢ ἀγωνιάσθαι ὑπὲρ αὐτοῦ πάσῃ ψυχῇ, παντὶ σθένει, ἢ μέχρις αἵματος· ἀλλ' ὅμως ἐπὶ τὴν Περσίδα πορευθῆναι τοῦτο χάριν οὐ δυνάμεθα· ἐὰν γὰρ ἀπέλθωμεν πρεσβεύοντες ὑπρ αὐτοῦ πρς τοὺς μεγιστᾶνας, οὐχ ἕξομεν παρρησίαν. Διὸ τοιγαροῦν πείσθητί μοι, καλόγηρε, ἢ δεῦρο ἐν τῇ ἐρήμῳ, καὶ τοῖς μοναστηρίοις ἡμῶν ἠρεμήσωμεν, ἀγρυπνίαις ἢ νηστείαις πρεσβεύοντες ὑπὲρ αὐτοῦ πρὸς τὸν τῶν ὅλων δεσπότην ἢ λυτρωτήν, τὸ μόνον ἔχοντα τὴν ἀδιάδοχον ἀρχὴν ἢ ἐξουσίαν μετὰ τῶν ἁγίων πατέρων, ὡς παρρησίαν πρὸς αὐτὸν κεκτημένων· ἐπεὶ πληροφορούμεθα, ὅτι νικήσων μέλλομεν τοὺς θεομάχους, καὶ ὄψεσθαι τὸν πατριάρχην ἡμν, δεσμῶν ἢ φυλακῆς λυτρωθέντα ἢ ἐμφροσύνως ἢ ὑγιῶς ἐπανελθόντα. Μὴ ἐν νόσοις ἀνοήτοις ἑαυτοὺς παρεξάγωμεθα, ἀφέντες τὸ ἀγαθὸν ἢ ἐνεργέτην Θεὸν ἡμῶν, ἢ προσελθόντες πρὸς δυσσεβεῖς ἢ ἀσεβεῖς τυράννους, πρὸς οὓς οὐκ ἐκτήμεθα παρρησίαν· ἐλέγξει γὰρ ἡμᾶς ὅλως ὁ δικαιοκρίτης ἐν τῇ φοβερᾷ ἡμέρᾳ τῆς κρίσεως, εἰ τοῦτο ποιήσωμεν. {{right sidenote|'''E'''}} 21 Ἀκούσας δὲ ταῦτα ὁ ἀββᾶς Γέρων ὁ ἀββᾶς Χριστοφόρος, εἶπεν πρὸς αὐτόν· Ὡς ὁρῶ, οὐκ ἔχομεν ἀγάπην, ἀλλ' ἐστερήθημεν αὐτς, ἢ πρὸς τὸν πατριάρχην ἡμῶν παντελῶς οὐκ ἐδυνήθημεν φυλάξαι ταύτην, ἀλλ' ὅμως παρακαλῶ σε ἐλθεῖν μετ' ἐμοῦ· εἰ δὲ μή, αὐτὸς μόνος πορεύομαι. Ὁ δὲ ὅσιος Γέρων ἀνεξικάκως παραίνεσεν ἢ διδασκαλικαῖς νουθεσίαις, χρώμενος ἀπὸ τῆς γραφῆς ἀποφθέγμασιν, ἐκώλυεν αὐτόν· ἢ θεωρῶν αὐτὸν μᾶλλον ἀναινόμενον, ἢ ἀπειθοῦντα τοῖς θείοις λογίοις, ἔτι πρὸς ατὸν επεν προσηνς· δού, ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ ἐρῶ σοι, ὦ καλόγηρε, ἐὰν ἀκούσῃς μου, καθίζῃ ἐν τῷ σπηλαίῳ σου ἢ συχάζεις, τι οὐκ σχύεις ὠφελῆσαι τὸν πατριάρχην, ἐπειδὴ οὐκ ἔχεις πρὸς τὸν πρωτοσύμβολον παρρησίαν, ἀλλ' ὡς μοναχός, παρρησίαν ἔχων πρὸς τὸν κύριον τὸν κυριευόντων, ᾧ ἐν τῇ χειρὶ πέφυκεν ἡ καρδία τῶν ἐπιγείων βασιλέων, καθίζου ἐν τόπῳ σου, ἢ ἀγωνίζου τῇ δυνάμει, νύκτωρ ἢ μεθημέρας λιτανεύων αὐτόν, καὶ πρεσβεύων ὑπὲρ τῆς λυτρώσεως τοῦ πατριάρχου, καὶ παντὸς τοῦ χριστωνύμου λαοῦ, καὶ ὑπὲρ τοῦ ῥυσθῆναι ἡμς καὶ αὐτοὺς ἀπὸ πάσης ἐναντίας ἐπιβουλῆς, καὶ παντὸς πειρασμοῦ διαβολικοῦ τε ἀνθρωπίνου, ὅτι ἀφανήσῃ, ἢ εὐχαριστήσῃς τῷ Θεῷ, τῇ ἡμετέρᾳ ἐπεύξῃ ταπεινώσῃ· Γνῶθι δὲ, ὅτι ἐὰν μου παρακούσῃς, ὡς καὶ βιώσεται, βιάζομαι φανερώσαί σοι, ἅπερ οὐκ ἤθελον. {{right sidenote|'''F'''}} 22 Τότε δὲ παντελῶς μὴ πειθόντος, ἀναγκασθεὶς εἶπεν· Σὺ μὲν μετὰ τοῦ κακοῦ συμβούλου Χαριτῶνος ἐπὶ τὴν Περσίδα πορεύσῃ, καὶ τὸν πατριάρχην ὄψει, καὶ ἐντεῦθεν οὐκ ἐπιστραφήσῃ. Ὁ δὲ πατριάρχης πρὸς ἡμς ἐπαναλύσει, καὶ τοῦ ἰδίου θρόνου κρατήσει, καὶ ἡμᾶς διὰ τῆς αὐτοῦ παρουσίας χαροποιήσει. Σὺ δὲ ἐκεῖ διαμείνῃς, ἢ ἐπὶ τὴν Παλαιστίνην ἔτι οὐδαμῶς οκ ἀνακάμψεις, οὐδὲ θεωρήσεις ἡμᾶς ζντα τν πατριάρχην ἐν τῇ γί πόλει, οὔτε ἐν τοῖς περὶ αὐτὴν χώροις, οὔτε ἡμεῖς ὀψόμεθά σε. Ὁ δὲ οὐ ζωοποιῶν, ὡς ἔνεκεν τῆς ἀποβιώσεως αὐτοῦ εἶπεν, ἀλλὰ νομίσας αὐτὸν προφητεύσαντα, ὅτι διαμένει ἐν τοῖς μοναστηρίοις τῆς Περσίδος οἰκείως, ἠνιάθη σφόδρα, καὶ μετὰ λύπης εἶπεν· Ὦ ἅγιε Στέφανε, τί ἐρεῖς, οὐκ ἐπίσταμαι. Ἆρα τοσοῦτον ἐσκάνδαλισά σε, ὥστε λέγειν περὶ ἐμοῦ, τι διαμένω ἐν Περσίδι; ἆρα οὕτως ποταπὸς ἐγώ, ὁ ταπεινὸς ἢ ταλαίπωρος, ἐλήλακα ἀφροσύνῃ καὶ ἀμελείᾳ, ὥστε ἀφῆσαί με τὸν μονήρη βίον, καὶ<noinclude><references/></noinclude> 09h1z4vev53bi2mbef49pgsjaei6rsl Σελίδα:1643-1925, Societe des Bollandistes, Acta Sanctorum 07 Julii Tomus 03 1723, LT.pdf/594 100 52889 167466 2026-08-25T09:25:52Z SZC 03 16077 /* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: {{right sidenote|'''D'''}} νιῷ ᾧ βασιλικάριος τῆς ἁγίας Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ μῶν ἀναστάσεως, ὅτι ἐν μιᾷ τῶν ἡμερῶν προσῆλθε τῷ Γέροντί τις ἀνὴρ φιλόχριστος, ἔχων θυγατέρα μικράν, δεκαέτη περὶ χρόνον γουσαν, ὑπὸ πνευμάτων ἀκαθάρτων ἐνοχλουμένην, ὥστε ἑαυτὴν ἐν... 167466 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh|540|VITA S. STEPHANI SABAIT. THAUM. MON.}}</noinclude>{{right sidenote|'''D'''}} νιῷ ᾧ βασιλικάριος τῆς ἁγίας Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ μῶν ἀναστάσεως, ὅτι ἐν μιᾷ τῶν ἡμερῶν προσῆλθε τῷ Γέροντί τις ἀνὴρ φιλόχριστος, ἔχων θυγατέρα μικράν, δεκαέτη περὶ χρόνον γουσαν, ὑπὸ πνευμάτων ἀκαθάρτων ἐνοχλουμένην, ὥστε ἑαυτὴν ἐν πυρὶ ἢ ὕδατι ῥίπτειν, ἢ ἄνωθεν ἕως κάτω ἀπὸ τειχῶν βάλλειν, ἢ ἐσθίειν κόπρον ἢ θνησιμαῖα, ἢ τὰ πάντα παραφρόνως ἢ ἀνοήτως διαπράττεσθαι. Καὶ προσπεσὼν τῷ γί Γέροντι, παρεκάλει ἢ ἱκέτευε, δάκρυα θερμὰ κρουνηδὸν καταχέων, Ἐλέησόν με, δοῦλε τοῦ Θεοῦ, ἐλέησόν με· τὸ θυγάτριόν μου δεινῶς βασανίζεται· δεήθητι τοῦ Θεοῦ σε, φυγαδεῦσαι ἀπ᾽ αὐτῆς τὸν ἀκάθαρτον δαίμονα. Ὁ δὲ Γέρων, μικρὸν περὶ τότε συγχώρησιν αἰτησάμενος, ἢ μετέπειτα πάλιν προσκληθείς, εἶπεν τῷ πατρ αὐτῆς· Ἔασον τὴν παῖδα πρὸς τὸν μαθητὴν ἐν τῷ κελλίῳ, ἢ μεθ᾽ μέρας ὀλίγας ἐλθὲ ες τὴν ἡμετέραν ἐπίσκεψιν, ἢ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ γενέσθω. Ὁ δὲ πατὴρ ποιήσας καθὼς ἐνετείλατο αὐτ ὁ Γέρων, μετὰ πολλὰς ἀφίκετο ἡμέρας, ἢ μετακαλεσάμενός με ὁ Γέρων σὺν τῇ παιδί, εἰσήγαγεν ἡμᾶς εἰς τ ἡσυχαστήριον, ἢ ἐγερθεὶς ἐπὶ ἐμ ἢ ὁ πατὴρ τῆς παιδὸς ἐποίησε σύναξιν τῆς ἁγίας προσκομιδῆς, καὶ τελειώσας τὴν θείαν λειτουργίαν, ἐχρίσε τὴν παῖδα ἐλαίῳ σὺν ἁγιαστικῷ δατι, καὶ εἶπεν πρός με· Εὐφράτε, ἐπίδος αὐτῇ φαγεῖν. Καὶ ποιήσας ὡς ἐκέλευσε, ὁρῶ αὐτὴν συνετῶς καὶ εὐτάκτως τρώγουσαν· καὶ καταπλαγεὶς ἐπὶ τούτοις, ἢ πληροφορηθῆναι θέλων περὶ τς ὑγιείας αὐτῆς, ἔλυσα τὴν ζώνην, ἢ προσεποιησάμην τύπτειν αὐτήν· παραχρῆμα ἢ συσχεθεῖσα ἔκλαυσε, καὶ πρὸς τὸν πατέρα ἑαυτῆς ἠπένισε. Πληροφορηθεὶς δὲ ὁ πατὴρ περὶ τς ὑγιείας τῆς ἰδίας παιδὸς, ἐπορεύθη χαίρων ἢ δοξάζων τῷ Θεῷ ἢ τῷ ἁγίῳ Γέροντι. {{right sidenote|'''E'''}} 25 Πάλιν ὁ αὐτὸς ἀββᾶς Εὐφράτιος διηγήσατό μοι λέγων· Προσῆλθέ μοί ποτέ τις φιλόχριστος ἀνὴρ Ἱεριχόντιος περὶ τς ἀδελφς αὐτο παρακαλν ἢ λέγων· Ἀδελφὴν ἔχω, ὀλέθριον ἢ χρόνιον μυσικὸν πάθος ἔχουσαν, καὶ δυσωπεῖ διὰ τῆς ἐμῆς ταπεινώσεως τὴν σν εὐλάβειαν, ὅπως ἂν τροπώσῃ τρόπον, ἄχρις ἂν συντύχῃ τῷ Γέροντι. Ἐγὼ δὲ σαφῶς ἐπιστάμενος, ὅτι τὸ παράπαν γυναιξὶν οὐ συνομιλεῖ ἐκβυσίως, εἶπον πρὸς ατόν. Γέρων ο συναναστρέφεται γυναιξίν, ἀλλ᾽ ε κελεύεις, λέγω αὐτῷ, ἢ δέχεται ὑπὲρ ατῆς. Ὁ δὲ ὑπέμενεν ἱκανὰ προσβάλλων δυσωπήματα· Δυσωπήθητι, λέγων, διὰ τὴν ἀγάπην τοῦ Χριστοῦ, κα μηχάνησαι ποικίλως, ὅπως συνομιλήσῃ αὐτῷ, καὶ ἀνάθηται αὐτῷ τὸ πάθος αὐτῆς· οἶδα γὰρ, ὅτι οὐ βδελύσσεται αὐτήν, τὸν ἑαυτοῦ δεσπότην μιμούμενος, ὃς μὴ ἐβδελύξατο τὴν Χαναναίαν, οὔτε τὴν αἱμορῥοοῦσαν, ἀλλὰ χαρισάμενος τῇ ἁφῇ τν κροσπέδων τὴν ἴασιν. Δυσωπηθεὶς ὑπ᾽ αὐτοῦ ἢ σπλαγχνισθεὶς ἔφην· Σήμερον ἀμήχανόν μοι ποιῆσαι τοῦτο· ἐπειδὴ ἐν τῇ ἐρήμῳ τοῦ Καλαμῶνός ἐσιν ὁ Πρεσβύτης, ἀλλὰ Θεοῦ κελεύοντος, τῆς τεσσαρακοστῆς πληρωμένης, ἢ τὸ εἰωθὸς εἰσελθόντος τοῦ ἁγίου Γέροντος εἰς τὸ μονίον τοῦ Καλαμῶνος ἕνεκεν προσευχῆς, ἀγωνισόμεθα δι᾽ ὑμᾶς συναντῆσαι αὐτῷ, ἀλλ᾽ ὅταν δηλώσω ὑμῖν, ἀνυπερβλήτως ἢ ἀνεμποδίστως προαγάγεσθε αὐθωρὶ εἰς τὸ μοναστήριον. {{right sidenote|'''F'''}} 26 Παραγεγονότων δὲ, ὥσπερ ἐνετειλάμην αὐτοῖς προσεωθινῶς, ἔπεισα τοὺς πατέρας ἀποστῆναι τὸ μέσον πρὸς βραχεῖαν ὥραν, καὶ εὐθέως ἄφνω πρόσωπον πρὸς πρόσωπον ὑπέστησαν τῷ γί Γέροντι, ς ἐξ ἀγνοίας ἢ ἀσθενείας γυνή, ἢ παραυτὰ προσπεσοῦσα σν τῷ ἀδελφῷ αὐτῆς, ἐδυσώπει ἰδιάσαι μετ᾽ ατῆς βραχύ. Παρακληθέντος δὲ αὐτοῦ, ἀνήγγειλεν αὐτῷ μυστικῶς τὸ κρυφὸν αὐτῆς πάθος, ἢ ἱκέτευεν αὐτὸν ἐλεῆσαι αὐτήν, ἢ διὰ τῆς τοῦ Θεοῦ συνεργείας ἰάσασθαι αὐτήν.<noinclude><references/></noinclude> so5dqutjcq35yqfo1pd3hpy5hthyoud Σελίδα:1643-1925, Societe des Bollandistes, Acta Sanctorum 07 Julii Tomus 03 1723, LT.pdf/596 100 52890 167467 2026-08-25T09:27:29Z SZC 03 16077 /* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: {{right sidenote|'''D'''}} περιχορευούσας , αὐταῖς παραβάλλων τὸ ποσβίον , ἵνα εἶχε · μία δέ τις ἐν αὐταῖς ὑπῆρχεν ἥ ἀρπαλέως καὶ ἀτάκτως ἐσθίουσα προσήρχετο , ζητοῦσά τι φαγεῖν περισσότερον . Ὁ δὲ πλεονεκτοῦσαν αὐτὴν ἰδὼν , ὀνειδιστικοῖς λόγοις ὕβρισεν , διφ... 167467 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh|542|VITA S. STEPHANI SABAIT. THAUM. MON.}}</noinclude>{{right sidenote|'''D'''}} περιχορευούσας , αὐταῖς παραβάλλων τὸ ποσβίον , ἵνα εἶχε · μία δέ τις ἐν αὐταῖς ὑπῆρχεν ἥ ἀρπαλέως καὶ ἀτάκτως ἐσθίουσα προσήρχετο , ζητοῦσά τι φαγεῖν περισσότερον . Ὁ δὲ πλεονεκτοῦσαν αὐτὴν ἰδὼν , ὀνειδιστικοῖς λόγοις ὕβρισεν , διφυῶς πλήττων καὶ λέγων · Τί πλεονεκτεῖς , ζαπάνη καὶ λαίμαργε ; Ἕως πότε οὐκ ἐᾷς τὴν σὴν ἀταξίαν ; Ἄπελθε ἀπ᾽ ἐμοῦ , ὄντως οὐδὲν παρέξω σοι πλέον τῶν ἑταίρων σου · καὶ αὐτὴ ἐπέμεινε φιλονεικοῦσα . Αὐτὸς δὲ , πλησίον τῆς ἀνατολῆς τοῦ ἡλίου πᾶσαν τὴν ἐδώδιμον ταῖς ἀκρίσι κοινῇ παραθεὶς , μαλακίως ἔφη πρὸς αὐτάς · Ἄπιτε χαίρουσαι · ὅσον γὰρ εἶχον δεδαπάνηται . Καὶ ἀπέλυσεν αὐτάς · ἡμεῖς δὲ , ἐπὶ τούτων πάνυ θαμβούμενοι , τὴν ὁδὸν ἡμῶν ἀπεληλύθημεν . {{right sidenote|'''E'''}} 30 Ἀνήρ τις , μόναχος μέγας καὶ θαυμασίος καὶ πρακτικῇ θεωρίᾳ κεκοσμημένος , ᾧ ὄνομα Σέργιος , ἀρχιπρεσβύτερος τῆς μεγίστης ἡμῶν Λαύρας , διηγήσατό μοι λέγων , ἐν μιᾷ τῶν ἡμερῶν ἀπιὼν μετὰ τινῶν πατέρων πρὸς τὸ ὅσιον Στέφανον εἰς τν ἔρημον , ἐν τοῖς κατ᾽ ἀνατολὰς τῆς μονς το Καλαμνος ἄντροις τότε διάγοντα · ἐξετέλει γὰρ ἐκεῖ τὴν μεγάλην Τεσσαρακοστήν . Οὗτος τοίνυν , ἐν τῇ πρὸ τῆς Βαϊοφόρου κυριακῇ , παρεγένετο πρὸς ἡμᾶς , ὁμοθυμαδὸν συνηθροισμένους εἰς τὸ ὄρθρον , καὶ ἐπυνθάνετο ἡμᾶς περὶ τῆς ἡμῶν παρωχημένης ἀγωγῆς · γρηγορεῖν δὲ καὶ νηφεῖν ἐκέλευεν , μάλιστα ἐν τῷ καιρῷ τῆς πρὸς Θεὸν ὁμιλίας · Γρηγορεῖτε , λέγων , ἀγαπητοὶ , κα νήφετε · τῷ Θεῷ γὰρ παρεστήκατε προσευχόμενοι · εἰ δὲ βασιλεῖ ἐπιγείῳ παντοδαπῶς , ἑκατέρωθεν βασιλικῆς παρεστηκυίας τάξεως , τὰς τῶν ἀρχομένων φρένας ἐκδειματούσης , προσομιλοῦμεν , νήψεως ἂν πολλῆς κα κατατάσεως δεόμεθα πρὸς μόνον τὸ κρατεῖν τὰς ὄψεις τείνοντες , τρόμῳ τε καὶ φόβῳ συνεχόμενοι · πόσῳ μλλον τῷ βασιλεῖ τῶν πάντων , ᾧ παρίστανται μυριάδες ἀγγέλων , καὶ ἀρχαγγέλων στρατιαί , φρίττοντες παρεστῶτες , ὀφείλομεν νήφειν καὶ πάσης ὑλικῆς ἐμφάσεως , καὶ φοβεῖσθαι , καὶ τρέμειν ; Εὔχεσθε τοίνυν · μεγάλη γὰρ σήμερον τοῖς πατράσι τῆς Λαύρας ἡμν ἐπῆλθε κατώδυνος συμφορὰ καὶ ἀνίας γέμουσα , {{right sidenote|'''F'''}} 31 Ἦν ἡμῖν πυνθανομένοις ἔφη · Τὴν νυκτερινὴν ψαλμωδίαν ἐκτελέσας , ἐξαίφνης ἐν ἐκστάσει ἐπὶ τὸ αὐτὸ γέγονα , καὶ ὡσεὶ ἐν τῇ Λαύρ βλέπω τινὰς τῶν πατέρων περικείροντας τὰς κορυφάς . Τὸν δὲ πρεσβύτερον τῶν Σύρων ἀποσπώμενον χαλεπώτερον , καὶ σεὶ πάντας ἀλγινώτερον πεπονθότας , καὶ ᾐσθόμην , ὅτι λοιμὸς ἔσεσθαι θανατικὸς γενήσεται . Μετὰ τοίνυν ἡμέραν μίαν ἀφίκετό τις ἀνὴρ φιλόχριστος , ἐξαγγέλλων ἡμν οὕτως · Χθὲς τὴν παρωχημένην κυριακὴν ἐποιησάμην ἐν τῇ Λαύρᾳ , καὶ οὐκ οἶδα , τί πεπόνθασιν οἱ πλεῖστοι τῶν πατέρων · ἐώρακα γὰρ αὐτοὺς κατηφῶντας καὶ κεφαλαλγοῦντας , ἀλλ᾽ οδένα ἠρώτηκα περὶ τῆς ἑαυτοῦ κατηφείας καὶ ἀλγηδόνος . Μεθ᾽ ἡμέρας ἐν τέσσαρας πληρωθείσης τῆς γίας Τεσσαρακοστῆς , ἐπανήλθομεν ἐπὶ τὴν Λαῦραν σὺν τῷ ἁγίῳ Γέροντι , τὴν σωσίψυχον τῶν βαΐων πανήγυριν ἐκτελέσαντες , καὶ ὅτως τοὺς πατέρας εὑρήκαμεν , ὥσπερ ὁ φιλόχριστος ἀνὴρ ἀνήγγειλεν · μετ᾽ ο πολὺ δὲ πρῶτος μὲν ἐτελεύτησεν ὁ πρεσβύτερος τῶν Σύρων , μετ᾽ ἔπειτα δὲ ἐκ τῶν πατέρων πλῆθος , ὥστε καθ ἑκάστην ἡμέραν δύο ἢ τρες ἐκκομίζεσθαι ἀφ᾽ ὧν ὠνόμασεν ἡμῖν ὁ Γέρων συνὼν αὐτοῖς ἐν τῇ ἐρήμῳ . 32 Ἄλλος δέ τις θαυμασιώτατος γεραιὸς ἐκ τῆς μεγίστης ἡμῶν Λαύρας , ἐπαινετὸς καὶ παντοίας φιλοσοφίας<noinclude><references/></noinclude> tcqers3znl3cj2yet3xo766m4qxzz1f Σελίδα:1643-1925, Societe des Bollandistes, Acta Sanctorum 07 Julii Tomus 03 1723, LT.pdf/598 100 52891 167468 2026-08-25T09:30:08Z SZC 03 16077 /* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: {{right sidenote|'''D'''}} τηλῶν αὐτῶν ῥημάτων τὰ πρὸς τὸ κρεῖττον νεύσας ἐξέσεισεν, θείᾳ χάριτι κραταιυνόμενος· ὅθεν οδ᾽ ὅλως τούτων πεπίστευκα· ψεῦσται γὰρ ἀεὶ καὶ πλάνοι καὶ μισόκαλοι τυγχάνουσιν· ἀλλ᾽ ὅσον ἐμοί, καὶ αὐστηρῶς ἠμυνάμην, καὶ ἀπεσόβουν α... 167468 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" /></noinclude>{{right sidenote|'''D'''}} τηλῶν αὐτῶν ῥημάτων τὰ πρὸς τὸ κρεῖττον νεύσας ἐξέσεισεν, θείᾳ χάριτι κραταιυνόμενος· ὅθεν οδ᾽ ὅλως τούτων πεπίστευκα· ψεῦσται γὰρ ἀεὶ καὶ πλάνοι καὶ μισόκαλοι τυγχάνουσιν· ἀλλ᾽ ὅσον ἐμοί, καὶ αὐστηρῶς ἠμυνάμην, καὶ ἀπεσόβουν αὐτοὺς, καταφρονῶν, καὶ ψεύστας αὐτοὺς ὑποκαλῶν καὶ ἀπαξιῶν . Διόπερ ἀποκριθέντες ἔφησάν μοι· Εἰ καὶ ἑκάστοτε τοιούτους ἔχεις ἡμς, καὶ ἀπιστεῖς τοῖς ψευδέσιν ἡμν ῥήμασιν, ἀλλὰ σήμερον πείσθητι περὶ τν μοναχν τῆς Λαύρας εἰρηκόσι τὴν ἀλήθειαν . Ἐγὼ δὲ οὐκ ἐπίστευσα, ἀλλὰ μᾶλλον καὶ μᾶλλον ἐδίωξα, ἕως θεία τις ἐπιλάμψασα δύναμις, περὶ ὧν ἀνηγείλασιν, ἅπασαν ἐδίδαξε τὴν ἀκρίβειαν . Τεθαυμακότες δὲ ἐπὶ τούτοις οἱ πατέρες, αὐτοὶ τὴν ραν καὶ τὴν ἡμέραν, καὶ τὸν μῆνα ἐσημειώσαντο, καὶ τῆς Τεσσαρακοστῆς πληρωθείσης, ὑπέστρεψαν εἰς τὴν Λαῦραν μετὰ τοῦ Γέροντος, καὶ ἠκριβώσαντο περὶ τῶν πατέρων τὸν καιρὸν, καθ᾽ ὃν ἐμήνυτο ταῦτα, καὶ τν ἀλήθειαν τς διοράσεως μαθον, ἐφ᾽ ὧν ἀπολαβόντες διηγησάμεθα ὑμῖν, ἵνα τν ἀρετὴν τοῦ εροῦ πρεσβύτου ζηλώσητε, θαυμασιολογοῦντες τὴν μεγαλόδωρον θεϊκὴν ἀγαθότητα .{{right sidenote|'''E'''}} Θεοφιλέστατοι τρεῖς ἀδελφοί, τὸ μεμαρτυρημένον ἐπ᾽ ἀληθείας, Δαμασκὸν τὴν πανευδαίμονα καὶ λαμπρὰν μητρόπολιν οἰκητήριον ἔχουσι . Τούτων εἷς ἀποταξάμενος, καὶ ταύτην τὴν μεγίστην Λαῦραν οἰκήσας, διηγήσατό μοι, λέγων· ὅτι τις Ἰωάννης ὀνόματι, σηματοφόρος ἀνήρ, καὶ πολλὰ ἀνέδειξε θαυματουργήματα, ὧν ἐν πείρᾳ γεγόνασι<noinclude><references/></noinclude> 9cetmjuhhrodapcx575qdfk79l6fmuj Σελίδα:1643-1925, Societe des Bollandistes, Acta Sanctorum 07 Julii Tomus 03 1723, LT.pdf/600 100 52892 167469 2026-08-25T09:33:12Z SZC 03 16077 /* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: {{right sidenote|'''D'''}} 38 Ἐγὼ δὲ τῷ Θε εὐχαριστήσας, ἐδεδείλιω πρὸς τοὺς Ἀραβίτας, ὅθεν ἤμην ἐληλυθὼς, ὑποστρέψαι, καὶ ἐν πολλῇ δειλίᾳ καὶ σκοτώσει λογισμῶν ἐτύγχανον. Τέλος ἔδοξέ μοι διὰ τὸν φόβον αὐτν τὴν βατον ἔρημον βατὴν ποιήσασθαι, καὶ δι᾽ αὐτῆς ε... 167469 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" /></noinclude>{{right sidenote|'''D'''}} 38 Ἐγὼ δὲ τῷ Θε εὐχαριστήσας, ἐδεδείλιω πρὸς τοὺς Ἀραβίτας, ὅθεν ἤμην ἐληλυθὼς, ὑποστρέψαι, καὶ ἐν πολλῇ δειλίᾳ καὶ σκοτώσει λογισμῶν ἐτύγχανον. Τέλος ἔδοξέ μοι διὰ τὸν φόβον αὐτν τὴν βατον ἔρημον βατὴν ποιήσασθαι, καὶ δι᾽ αὐτῆς εἰς τὴν Λαῦραν, εἰ ὅλως δυνηθείην, ἀποσώζεσθαι. Ὀλεύους δὲ ἀφ᾽ ὧν ὑπῆρχον πόσῳ διάστημα, ἠρξάμην πεπλανᾶσθαι ὄρος ἐξ ὄρους, καὶ χείμαῤῥον ἀμείβειν ἀπὸ χειμάρῥου ἐν σκότῳ βαθεῖ καὶ ἀνοδίᾳ, τοῦ λίου ἤδη δυῶντος, καὶ τῆς νυκτὸς ἐπελθούσης. Ἐπὶ πολλὰς τοίνυν ὥρας διαμαθείς, καὶ ἀπορίᾳ καὶ ἀθυμίᾳ συσχεθείς, Θεοῦ συνεργείᾳ ἀκούω, ὡς ἀπό τινος μακροῦ διαστήματος, φωνῆς πρὸς ἐμὲ φερομένης, καὶ ἐξ ὀνόματος καλούσης, καὶ οἱονεὶ τὴν ὁδὸν διὰ τῆς φωνῆς ὑποδεικνυούσης, θαῤῥεῖν τε καὶ μηδν δεδοικέναι παρεγγυώσης, ἀλλὰ· Ἀββᾶ Ἰωάννη, λεγούσης. {{right sidenote|'''E'''}} 39 Καὶ μὲν πρῶτα ἐξεπλάγην, καὶ φάντασμα δαιμονίου ἀκηκοέναι ὑπελάμβανον. Εὐχὴν δὲ ἐν τῷ εκότι πεποιηκὼς, καὶ τὸ Πάτερ ἡμῶν πεπληρωκὼς, οὐδὲν ἧττον ἐπέμενεν ἡ φωνὴ γεγωνοτέρα φερομένη, καὶ ἐκ τοῦ σύνεγγυς ἐξακουομένη, καὶ· Ἀββᾶ Ἰωάννη, ὧδε ἔρχου, καὶ μηδὲν δειλίᾳ, φθειγομένη, ὥστε καὶ διακρῖναι τὸν φθόγγον δύνασθαι, καὶ τὸν Γέροντα εἶναι τὸν καλοῦντα πειληφέναι. Ἄπιστον ἄν μοι καὶ ἀνακόλουθον τὸ πρᾶγμα ἐδόκει, καὶ πῶς, ἔλεγον, ἐκεῖνον ἄρτι ἠρνήθην?; καὶ θάμβός με ταῖς ἀληθείαις ἔσχε καὶ ἔκστασις ἐπὶ τῷ παραδόξῳ τοῦ πράγματος, ἕως αὐτὸν ἐν ἀληθείᾳ τὸν θεοφόρον ἐώρακα θαῤῥοποιοῦντα, καὶ πρὸς τὴν ἀσθένειαν ἐπαναγαγόντα, καὶ τὰ ἠθισμένα μοναχοῖς ἀρχῆς κατάρξασθαι, καὶ μὴ τὸ ἐπιφθέγξασθαι τὸ Ἀμήν, φησὶ πρς με. Τί ε, τέκνον ωάννη, ἐφοβήθης τὸν δειλαῖον ἐκεῖνον καὶ φονῶντα τὸν Αθίοπα, λιθοβολῆσαί σε βουληθέντα; Οὕτως καὶ ἤλγησας, ὅτι σου τὸ ἐπιῥιπάριον κέκλοφεν; Μηδαμῶς σοι μελέτω, πέπεισο δὲ ὅτι κατ᾽ ἐκείνην τὴν ὥραν ἐν ᾗ ὁ ἀλιτήριος ἐπιβαλεῖν σοι τὰς χεῖρας ἤθελεν, δέησιν ὑπὲρ σοῦ τῷ ζωτῆρι Χριστῷ προσηυξάμην?. Ἀλλὰ χάρις αὐτῷ, πάντοτε τῷ υομέν ἡμς τῶν διωκόντων. Θάρρει, καὶ μηδὲν φοβηθῇς, ἀλλὰ πορευθῶμεν εἰς τ ἡσυχαστήριον. Τεθηπὼς μλλον ἐξεπλησσόμην, καὶ συνεπορευόμην αὐτῷ γεγηθὼς καὶ ἀγαλλόμενος, ἕως που τὸ συχαστήριον αὐτοῦ ἐφθάσαμεν. {{right sidenote|'''F'''}} 40 Ὁ δέ με πάλιν ἀναγκάζον εἰπεν, ὃ κρύψω· ἐξαγορεύσω δὲ καὶ πρὸς δόξαν Θεοῦ, καὶ ὑμετέραν ὠφέλειαν, ὡς, ἐν ἐκείνῃ, ᾗ ἔφην, ἀσθενείᾳ μου γενόμενος εἰς τὸ μοναστήριον, τὸ λεγόμενον Χερᾶν, σθένησα· ἐπιθυμία δέ τις σφοδρὰ καὶ διάπυρος ἔσχέ με ἐμφορηθῆναι βρώσεως ἰχθύος ἁλμυροῦ ἐκζεομένου μετὰ σινάπεως, καὶ πολλοῖς? δεκείμην? ἐμφορεῖσθαι τὸ ἐφέστως?. Ἀλλ ἐπεὶ τὸ ἐκεῖσε μηδὲν τοιοῦτον κατ᾽ ἐκείνῳ καιρῷ γεγονέναι, ἔμεινα τὸ πάθος ἐν ἐμαυτῷ τρέφων καὶ σφοδροτέρως τῇ ἐπιθυμίᾳ φλεγόμενος. Ἐπεὶ δὲ τὸ σεβάσμιον ἐκεῖνο, ὡς ἔφην, εἰσεληλύθαμεν ἡσυχαστήριον, πρώτης μὲν δευτέρας φυλακῆς διαδραμούσης, καὶ τὴν ὀφειλομένην εὐχὴν, καὶ πατρικὴν καὶ ἀρχαίαν παράδοσιν, πεποιήκαμεν, Καθέζου, ἀββᾶ Ἰωάννη, ἔφη ὁ Γέρων. Ἐμο δὲ καθισθέντος, αὐτὸς εἰσῆλθεν εἰς τὸ ἐνδότερον τοῦ συχαστηρίου σπήλαιον, ὅπερ ἐκεῖσε ἐτύγχανε· ἀγνοοῦντι δέ μοι ἐπέστη ὁ σημειοφόρος πατὴρ πίνακα ἐπιφε‑<noinclude><references/></noinclude> 7u36khu695c8i299rcywcqzgzegee4e Σελίδα:1643-1925, Societe des Bollandistes, Acta Sanctorum 07 Julii Tomus 03 1723, LT.pdf/602 100 52893 167470 2026-08-25T09:35:01Z SZC 03 16077 /* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: {{right sidenote|'''D'''}} ἐθεάμεθα, καὶ αὐτῇ τῇ ἡμέρᾳ εἰς τὰ ἡμέτερα ὑποστρεψάντων ἡμῶν σπήλαια. Μετὰ δὲ πολλὰς ἡμέρας ἔδοξέ μοι μεμονωμένῳ διοδεσαι τὴν ἔρημον ἡμέρας?. Ὡς δὲ μόνος ἐπορευόμην, ἀκήκοά τινος ὁμιλίας, καὶ κατ᾽ ἐμαυτὸν σκοπήσας ὑπετόπασα?, ὅ... 167470 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh|548|VITA S. STEPHANI SABAIT. THAUM. MON.}}</noinclude>{{right sidenote|'''D'''}} ἐθεάμεθα, καὶ αὐτῇ τῇ ἡμέρᾳ εἰς τὰ ἡμέτερα ὑποστρεψάντων ἡμῶν σπήλαια. Μετὰ δὲ πολλὰς ἡμέρας ἔδοξέ μοι μεμονωμένῳ διοδεσαι τὴν ἔρημον ἡμέρας?. Ὡς δὲ μόνος ἐπορευόμην, ἀκήκοά τινος ὁμιλίας, καὶ κατ᾽ ἐμαυτὸν σκοπήσας ὑπετόπασα?, ὅτι δύο ἤρεμα καὶ ἀψοφητὶ ἀποφθέγγονται· καὶ περιβλεψάμενος τῇδε κἀκεῖσε, οὐδένα ἑώρακα, ἀλλὰ μόνον τὸν σημειοφόρον ἐπιστάτην, καὶ παραυτίκα με θάμβος κατέσχε ἄῤῥητον, κατασχῆσαν? ἄναυδον. Εἶτα κελεύει με ὁ ἐπιστάτης καθίσαι, καὶ βουλόμενόν με καθίσαι ἐξ ἐωνύμων αὐτοῦ, λαβόμενός μου τῆς κρασπέδης τῶν ἱματίων μου, ἐκέλευσέ με ἐκ δεξιῶν καθίσαι, καὶ μὴ μικρν, πρίν με φθέγξασθαί τι, προεφθακὼς ὁ ἐπιστάτης λελάληκεν· Ἀπελθέ, τέκνον Ἰωάννη· καὶ οὐδὲν πλέον ἔφη. {{right sidenote|'''E'''}} 43 Πορευθεὶς δὲ ἐγὼ, κἀκείνην τελευτήσας τὴν ἡμέραν, διενοούμην κατ᾽ ἐμαυτὸν, θαυμάζων, πῶς τὸν ἐπιστάτην ἑώρακα μόνον, δυοῖν σαφῶς ἀκούσας ὁμιλούντων. Πρὸς τὸν ἐπιστάτην τοίνυν ἀπιὼν, ἐρωτήσων τούτου ἕνεκεν, καὶ προσελθὼν αὐτῷ κατ᾽ ἰδίαν ὑπάρχοντι ἐν τῷ αυτο σπηλαίῳ, καὶ τοῖς ποσὶν ατοῦ προσπεσὼν ἐπιμόνως? αὐτὸν πολλὰ ἐκλιπαρήσας, καὶ επών· Ὅντως ἐὰν μὴ παράδῳς? μοι?, οὐδὲ μὴ ἐξαναστῶ καταφιλῶν σου τὰ ἴχνη, ἄχρις ἂν μοι φανερώσῃς, τίς σοι συνῶν?, ὅτε σοι ἐκεῖ ἐν τῇ ἐρήμῳ καθίζοντι, ἐκ δεξιῶν σου παρ᾽ ἔθος ἐκέλευσάς με καθίσαι, καὶ, Ἄπελθε, τέκνον Ἰωάννη, ἔφης. Καὶ τατά με εἰπόντα τῇ ἁγιασμένῃ αὐτοῦ χειρὶ ἐξαναστήσας με, μάλλιστα διαπύρως μεμαθηκέναι τοῦτο ἐπιζητοῦντα θεασάμενος, εἶπεν· Θαυμαστός τις, καὶ μέγας, καὶ ἅγιος ἀναχωρητὴς ἐρημίτης, ἀεὶ τὰς πόας βοσκόμενος ὑπάρχει, ὅτινός μου συλλαλοῦντος ἠκροάσω, καὶ ὅτι τὸ σπήλαιον κατέστηκεν? ἐκεῖνο, ὅπερ πρῶτον? εἰσέδυμεν, ἔνθα καὶ τὸν ἄχρειον φοίνικα ἐωράκαμεν?· κἀπεῖθεν γὰρ πάλιν? εἰσιόντων ἡμῶν καὶ ἐξιόντων, καὶ ἐπὶ ὥρας ἱκανὰς ἐστηκότων, οὐκ ἀπῆγε?, ἀλλὰ τῷ φοίνικι ἀοράτως παρεκεκράτητο?, οὐδαμῶς ὑμῖν ἐφαινόμην?, ὡς οὐδέ σοι, ἡνίκα μοι συγκαθεζόμενος συνετύγχανεν. Αὕτη γάρ ἐστιν ἡ πρς Θεὸν πρώτη τῶν ἀναχωρητῶν αἴτησις, ἵνα ἐξ ἀρχῆς ποιῶνται? εἰς τν Θεὸν, ἀπὸ τῶν μοναστηρίων ἐξερχόμενοι, καὶ τῶν ἀδελφῶν ἐξιστάμενοι?, ἵνα μηδενὶ ὀφθσιν, εἰ μὴ ᾧ ἂν βούλονται. Καταπλαγεὶς δὲ ἐπὶ τούτῳ ἐδόξασα τὸν Θεὸν, τὸν μεγαλύνοντα τοὺς ποιοῦντας τὸ θέλημα αὐτο. {{right sidenote|'''F'''}}<noinclude><references/></noinclude> pirpqe84e5t4vcpn1fdzhyfszek16zp Σελίδα:1643-1925, Societe des Bollandistes, Acta Sanctorum 07 Julii Tomus 03 1723, LT.pdf/604 100 52894 167471 2026-08-25T09:36:56Z SZC 03 16077 /* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: {{right sidenote|'''D'''}} ἰδίᾳ διατρίβοντα τότε ἐν τοῖς κατωτέροις τῆς Καλαμῶνος ἐρήμου σπηλαίοις κατὰ τὸν τῆς Τεσσαρακοστῆς καιρὸν, ἢ ἀμφότεροι δυσωπῶντες ὁμοῦ πρὸς αὐτὸν ἔφησαν· Τὴν σὴν ἀγιωσύνην ἀντιβολούμεθα, πάτερ, προειπεῖν μῖν διὰ ποίαν ἐνταῦθα... 167471 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh|550 |VITA S. STEPHANI SABAIT. THAUMAT. MON.}}</noinclude>{{right sidenote|'''D'''}} ἰδίᾳ διατρίβοντα τότε ἐν τοῖς κατωτέροις τῆς Καλαμῶνος ἐρήμου σπηλαίοις κατὰ τὸν τῆς Τεσσαρακοστῆς καιρὸν, ἢ ἀμφότεροι δυσωπῶντες ὁμοῦ πρὸς αὐτὸν ἔφησαν· Τὴν σὴν ἀγιωσύνην ἀντιβολούμεθα, πάτερ, προειπεῖν μῖν διὰ ποίαν ἐνταῦθα παραγεγόναμεν αἰτίαν, ἢ τί τὸ ἐξ αὐτῆς ἐκβησόμενον πέρας. Ὁ δὲ θεόφρων Γέρων ἀποκριθεὶς εἶπεν· Πόθεν ἰσχύω ὁ τάλας ἢ μέσος ἁμαρτημάτων γνῶναι τὰ ἐν τῇ καρδίᾳ, προγνῶναι τὰ μέλλοντα; Μόνῳ δὲ τῷ Θεῷ ἔοικε ταῦτα, ἢ τοῖς κατ᾽ ἀρετὴν διαφέρουσι, ἢ καθαροῖς, ἢ τ καθαρῷ προσεγγίζουσι, ἢ παρ᾽ αὐτοῦ νομιζομένοις τὴν ἄφθονον αὐτοῦ δωρεὰν ἢ ἀένναον χάριν· ἐγὼ δὲ τούτων παντάπασιν οὐκ εἰμι, ἀλλὰ πάνυ ποῤῥωτάτω καθέστηκα, ἢ εἰς τοιοῦτον βαθμὸν οὐκ ἐλήλακα. Οὐκοῦν συγχωρήσατέ μοι, ἀδελφοί, ἢ μὴ ζητεῖτε παρ᾽ ἐμοῦ τὰ ὑπερόγκα. {{right sidenote|'''E'''}} {{graeca|46 Ἐπὶ πολὺ δὲ ἀντιβολήσασιν ἐπὶ ὃ? μετριόφρων Γέρων ἔφη· Ἐπείπερ διετείνατε τὰ ἡμέτερα ἐκλιπαρήσεσι σπλάγχνα καταφλέγοντες, κἂν τὴν χρείαν ἀναγγείλατε, μόνον ἴσως ἂν δυναίμην? ἐξειπεῖν ὑμῖν τὸ ἐξ αὐτῆς συμβησόμενον. Οἱ δὲ εἶπον· Οὐδὲ σύ, οὐδὲ ἕτερός τις ταύτην παρ᾽ ἡμῶν ἀκούσῃ πώποτε. Ὁ δὲ ὅσιος Γέρων πρὸς αὐτοὺς πάλιν εἶπεν· Λοιπὸν προθεσμίαν τριῶν ἡμερῶν θεσπίσαντές μοι ἐπάνιτε, κἀγὼ ὑμῖν διὰ τῆς θείας χάριτος γνωρίσω τὰ ἐσόμενα. Τῆς προθεσμίας δὲ τελεσθείσης, κἀυτῶν παραγεγονότων, αὐστηροτάτως πρὸς αὐτοὺς αὐθεντικῶς εἶπε λόγους ὁ γιος Γέρων· Ὢ ἄθλιοι ἢ ταλαίπωροι, τὴν ὑμετέραν ἀφέμενοι σωτηρίαν, ταύτην παρ᾽ ἐμοῦ τν χρείαν ἐπιζητοῦντες ἀφίκεσθε; Σὺ δὲ, ὦ πάντων ἀθλιώτατε, ἢ ἀγνωμονέστατε Θεόδωρε, εἰς τοιαύτην ἐλήλακας ἀφροσύνην ἢ ἀλαζονείαν, ὥστε σπεύδειν πατριάρχης γενέσθαι. Ταῦτα χάριν ἐπιδείκνυσαι? ταύτῃ? τ ψευδεπίπλαστον διάβλημα?, ἐμπεσὼν? εἰς? τὸ ζιζανίων σπορεῖ? ἢ φθορεῖ? τῆς καρδίας διαβόλῳ?, ἢ τῆς Εὐαγγελικῆς προακούσας φωνῆς, ταῦτα λεγούσης· Ὁ ὑψῶν ἑαυτὸν ταπεινωθήσεται, καὶ ὁ ταπεινῶν ἑαυτὸν ὑψωθήσεται. Ἀγνοεῖς, ὅτι οὐδὲν τῆς ὑπερηφανείας πάθους ὀλεθριώτερον; Οὐκ οἶδας, ὅτι δι᾽ οὗ πᾶς αυτὸν ἐπαίρειν βούλεται, δι᾽ αὐτοῦ καταισχυνθήσεται, ἢ πάντων ἀθλιώτατος ἀποδείκνυται; Οὐκ ἀνέγνως, ὅσα περὶ τς ὑψηλοφροσύνης τοῖς διδασκάλοις εἴρηται; Οὐαί σοι, οὐαί σοι, ἐλεεινότατε· δεῖ γάρ με ἢ πάντα χριστιανὸν ἕνεκεν σοῦ ὀλοφύρεσθαι, εἰ μὴ ἀποστῇς τς τοιαύτης αἰσχρς ἐπιθυμήσεως. }} {{right sidenote|'''F'''}} 47 Ἀλλ ὅμως πέπεισμαι, εἰ καὶ κατάγεως?, ὅσα? ταῦτά σοι ἐρῶ· παραινεῖν γάρ σε ἢ νουθετεῖν ὀφείλομαι, ὅτι τοῦτό σοι γεγονέναι παραχωρηθήσεται, οὐ διὰ τὴν σν ὄντως πρὸς Θεὸν ἀξιότητα, ἀλλὰ διὰ τὴν μετέραν πειρον ἀπροαξίαν?, καὶ ἀμέλειαν, καὶ πολυμμέλειαν. Ἐπιτεύξῃ δὲ σὺ τς Φιλαρχικῆς ταύτης· ἀλλ᾽, ς μοι θεόθεν ἀποκεκάλυπται, οὐ μὴ ἴδοις μιᾶς ἡμέρας ἀνάπαυσιν, οὐδέ σοι τὰ πράγματα, ὡς ἐρᾷς, κατευοδωθήσεται, ἢ μέχρι μιᾶς ὥρας οὐ μὴ ἄρξεις τοῦ θρόνου, ὡς ἐφίεσαι, ἀλλ᾽ ἐπικρατήσας αὐτοῦ, ἐπὶ χρόνον βραχὺν τῆς ὑμετέρας παιδείας ἕνεκεν κακῶς ἀποβληθήσῃ, ἢ τῆς ἀρχῆς στερηθήσῃ, καταισχυνθήσ, ἢ πᾶσιν ὕστερον μισητὸς φανήσῃ· ἐπειδὴ ὡς λύκος οὐ διὰ θυρίδος? εἰς τὴν ἐκκλησιαστικὴν προεδρίαν εἰσελεύσῃ, καὶ οὐχ ὡς ποιμὴν ψηφισθήσῃ. θεν ἡ ἀλήθεια νικήσει, ἢ ἐν τῇ οκείᾳ τάξει …<noinclude><references/></noinclude> 82fonbl7xx80077rvhqvof3d1g752xj 167472 167471 2026-08-25T09:37:31Z SZC 03 16077 167472 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh|550 |VITA S. STEPHANI SABAIT. THAUMAT. MON.}}</noinclude>{{right sidenote|'''D'''}} ἰδίᾳ διατρίβοντα τότε ἐν τοῖς κατωτέροις τῆς Καλαμῶνος ἐρήμου σπηλαίοις κατὰ τὸν τῆς Τεσσαρακοστῆς καιρὸν, ἢ ἀμφότεροι δυσωπῶντες ὁμοῦ πρὸς αὐτὸν ἔφησαν· Τὴν σὴν ἀγιωσύνην ἀντιβολούμεθα, πάτερ, προειπεῖν μῖν διὰ ποίαν ἐνταῦθα παραγεγόναμεν αἰτίαν, ἢ τί τὸ ἐξ αὐτῆς ἐκβησόμενον πέρας. Ὁ δὲ θεόφρων Γέρων ἀποκριθεὶς εἶπεν· Πόθεν ἰσχύω ὁ τάλας ἢ μέσος ἁμαρτημάτων γνῶναι τὰ ἐν τῇ καρδίᾳ, προγνῶναι τὰ μέλλοντα; Μόνῳ δὲ τῷ Θεῷ ἔοικε ταῦτα, ἢ τοῖς κατ᾽ ἀρετὴν διαφέρουσι, ἢ καθαροῖς, ἢ τ καθαρῷ προσεγγίζουσι, ἢ παρ᾽ αὐτοῦ νομιζομένοις τὴν ἄφθονον αὐτοῦ δωρεὰν ἢ ἀένναον χάριν· ἐγὼ δὲ τούτων παντάπασιν οὐκ εἰμι, ἀλλὰ πάνυ ποῤῥωτάτω καθέστηκα, ἢ εἰς τοιοῦτον βαθμὸν οὐκ ἐλήλακα. Οὐκοῦν συγχωρήσατέ μοι, ἀδελφοί, ἢ μὴ ζητεῖτε παρ᾽ ἐμοῦ τὰ ὑπερόγκα. {{right sidenote|'''E'''}} 46 Ἐπὶ πολὺ δὲ ἀντιβολήσασιν ἐπὶ ὃ? μετριόφρων Γέρων ἔφη· Ἐπείπερ διετείνατε τὰ ἡμέτερα ἐκλιπαρήσεσι σπλάγχνα καταφλέγοντες, κἂν τὴν χρείαν ἀναγγείλατε, μόνον ἴσως ἂν δυναίμην? ἐξειπεῖν ὑμῖν τὸ ἐξ αὐτῆς συμβησόμενον. Οἱ δὲ εἶπον· Οὐδὲ σύ, οὐδὲ ἕτερός τις ταύτην παρ᾽ ἡμῶν ἀκούσῃ πώποτε. Ὁ δὲ ὅσιος Γέρων πρὸς αὐτοὺς πάλιν εἶπεν· Λοιπὸν προθεσμίαν τριῶν ἡμερῶν θεσπίσαντές μοι ἐπάνιτε, κἀγὼ ὑμῖν διὰ τῆς θείας χάριτος γνωρίσω τὰ ἐσόμενα. Τῆς προθεσμίας δὲ τελεσθείσης, κἀυτῶν παραγεγονότων, αὐστηροτάτως πρὸς αὐτοὺς αὐθεντικῶς εἶπε λόγους ὁ γιος Γέρων· Ὢ ἄθλιοι ἢ ταλαίπωροι, τὴν ὑμετέραν ἀφέμενοι σωτηρίαν, ταύτην παρ᾽ ἐμοῦ τν χρείαν ἐπιζητοῦντες ἀφίκεσθε; Σὺ δὲ, ὦ πάντων ἀθλιώτατε, ἢ ἀγνωμονέστατε Θεόδωρε, εἰς τοιαύτην ἐλήλακας ἀφροσύνην ἢ ἀλαζονείαν, ὥστε σπεύδειν πατριάρχης γενέσθαι. Ταῦτα χάριν ἐπιδείκνυσαι? ταύτῃ? τ ψευδεπίπλαστον διάβλημα?, ἐμπεσὼν? εἰς? τὸ ζιζανίων σπορεῖ? ἢ φθορεῖ? τῆς καρδίας διαβόλῳ?, ἢ τῆς Εὐαγγελικῆς προακούσας φωνῆς, ταῦτα λεγούσης· Ὁ ὑψῶν ἑαυτὸν ταπεινωθήσεται, καὶ ὁ ταπεινῶν ἑαυτὸν ὑψωθήσεται. Ἀγνοεῖς, ὅτι οὐδὲν τῆς ὑπερηφανείας πάθους ὀλεθριώτερον; Οὐκ οἶδας, ὅτι δι᾽ οὗ πᾶς αυτὸν ἐπαίρειν βούλεται, δι᾽ αὐτοῦ καταισχυνθήσεται, ἢ πάντων ἀθλιώτατος ἀποδείκνυται; Οὐκ ἀνέγνως, ὅσα περὶ τς ὑψηλοφροσύνης τοῖς διδασκάλοις εἴρηται; Οὐαί σοι, οὐαί σοι, ἐλεεινότατε· δεῖ γάρ με ἢ πάντα χριστιανὸν ἕνεκεν σοῦ ὀλοφύρεσθαι, εἰ μὴ ἀποστῇς τς τοιαύτης αἰσχρς ἐπιθυμήσεως. {{right sidenote|'''F'''}} 47 Ἀλλ ὅμως πέπεισμαι, εἰ καὶ κατάγεως?, ὅσα? ταῦτά σοι ἐρῶ· παραινεῖν γάρ σε ἢ νουθετεῖν ὀφείλομαι, ὅτι τοῦτό σοι γεγονέναι παραχωρηθήσεται, οὐ διὰ τὴν σν ὄντως πρὸς Θεὸν ἀξιότητα, ἀλλὰ διὰ τὴν μετέραν πειρον ἀπροαξίαν?, καὶ ἀμέλειαν, καὶ πολυμμέλειαν. Ἐπιτεύξῃ δὲ σὺ τς Φιλαρχικῆς ταύτης· ἀλλ᾽, ς μοι θεόθεν ἀποκεκάλυπται, οὐ μὴ ἴδοις μιᾶς ἡμέρας ἀνάπαυσιν, οὐδέ σοι τὰ πράγματα, ὡς ἐρᾷς, κατευοδωθήσεται, ἢ μέχρι μιᾶς ὥρας οὐ μὴ ἄρξεις τοῦ θρόνου, ὡς ἐφίεσαι, ἀλλ᾽ ἐπικρατήσας αὐτοῦ, ἐπὶ χρόνον βραχὺν τῆς ὑμετέρας παιδείας ἕνεκεν κακῶς ἀποβληθήσῃ, ἢ τῆς ἀρχῆς στερηθήσῃ, καταισχυνθήσ, ἢ πᾶσιν ὕστερον μισητὸς φανήσῃ· ἐπειδὴ ὡς λύκος οὐ διὰ θυρίδος? εἰς τὴν ἐκκλησιαστικὴν προεδρίαν εἰσελεύσῃ, καὶ οὐχ ὡς ποιμὴν ψηφισθήσῃ. θεν ἡ ἀλήθεια νικήσει, ἢ ἐν τῇ οκείᾳ τάξει …<noinclude><references/></noinclude> b8a2xqeiuet695p7vxyxc22e39r8e71 Σελίδα:1643-1925, Societe des Bollandistes, Acta Sanctorum 07 Julii Tomus 03 1723, LT.pdf/606 100 52895 167473 2026-08-25T09:38:43Z SZC 03 16077 /* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: {{right sidenote|'''D'''}} εστε ἣ ἀπλεεστέρα ἣ ἐνδοξοτέρα, ἐν ᾗ χῶρος ἰδὲ λεῖός τε ἣ ὁμαλὸς ἣ ἐπίπεδος καὶ ἀκάθεδρος, καὶ κάτωθεν τῆς πέτρας βλέπω τὸ ψευδώνυμον Θεόδωρον, πολὺ θορυβούμενόν τε ἣ κλονούμενον, μοχθοῦντά τε ἣ μέγαν ἀγῶνα περιβαλλόμενον ἐπ᾽ αὐτ... 167473 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh|552|VITA S. STEPHANI SABAIT. THAUM. MON.}}</noinclude>{{right sidenote|'''D'''}} εστε ἣ ἀπλεεστέρα ἣ ἐνδοξοτέρα, ἐν ᾗ χῶρος ἰδὲ λεῖός τε ἣ ὁμαλὸς ἣ ἐπίπεδος καὶ ἀκάθεδρος, καὶ κάτωθεν τῆς πέτρας βλέπω τὸ ψευδώνυμον Θεόδωρον, πολὺ θορυβούμενόν τε ἣ κλονούμενον, μοχθοῦντά τε ἣ μέγαν ἀγῶνα περιβαλλόμενον ἐπ᾽ αὐτῷ ἀνιέναι, ἣ μὴ πολλῷ ἀνελθόντα μόχθῳ, οὐ μὲν τῷ ἐπιπέδῳ τε καὶ ἀκαθέδρῳ τς πέτρας τόπῳ ἐνιδρυμένον, ἀλλ᾽ ἐν κοιλώτει? βαθεῖ ἣ ὀλίσθῳ, αυτὸν κατακρημνῆσαι πηρώμενον, ἣ παλάμαις τε ἣ χερσὶ ἣ πᾶσι τοῖς μέλεσι δεράξασθαι τῆς πέτρας μηχανώμενον, ἣ ἑαυτὸν ἀνεκπλώτως καὶ ἀνολίσθως κατορθῶσαι προπόμενον, καὶ παντελῶς οὐκ ἰσχύοντα πρὸς βραχυτάτης μιᾶς ὥρας, ἀλλὰ διηνεκῶς λισθαίνοντα, ὅθεν ἄκροις δακτύλοις ἥπτετο, ἣ ἄνεσιν τὸ παράπαν οὐκ ἔχοντα· ὕστερον ἣ πεπτωκότα ἄνωθεν ἕως κάτω, καὶ δεινῶς συντετριβέντα. {{right sidenote|'''E'''}} 52 Θεασάμενοι δὲ ταῦτα, διενοόμεθα συγκείνων τὰ ὀφθέντα, ᾗ πρὸς αὐτὰ τῇ τοῦ Θεοῦ φωταγωγηθείς ἐλάμψει ἐνόησα, ὅτι ἡ μὲν πέτρα τῶν Χριστιανῶν ἐστιν ἡ πίστις· ὁ δὲ ἐπίπεδος αὐτῆς ἣ ἀκάθεδρος λόφος τῇ προεδρίᾳ καθέστηκε θῶνης?· ὁ δὲ τῷ Θεοδώρῳ πολὺς κόπος τε ἣ μόχθος, ἣ τὸ μέγα κλυδώνιον ἐπὶ τῇ πέτρᾳ καθεσῆναι σπευδάζοντος, πόθῳ ἰδὲ ἄρξαι πατριαρχικοῦ θώκου, ὃν οὐ τῇ δικαίᾳ δηλαδὴ ψήφῳ, ὅτε κα ἐκλογ θείᾳ, ἀλλὰ τῇ προχώρησιν ἐφθασέναι ἴσχυσεν· ἐπειδὴ οὐκ ἐν ὁμαλ τῇ πέτρας, ἀλλ᾽ ἐν τῷ ὀλισθηρῷ κοίλ ἐκάθισε τόπῳ, περ οὐδαμῶς βεβαίως ἐπὶ πολὺ ἐφιζάνειν δεδιωήπη?, ἀλλ᾽ ὕψωθεν χαμαὶ κατέπεσεν, ὅτι ἡ τοῦ Θεοῦ ἐκκλησία οὐδέξασθαι αὐτὸν οὐκ ἀνέχεται, ἀλλ᾽ ἀπεῤῥίψειν? αὐτὸν, ᾗ τὸ ἀειότατον? ἀποκλύσειν? θρόνον τῆς αὐτοῦ βεβήλου ἣ μιαρᾶς δυσωδίας. Τεθαυμακότες δὲ ἐπὶ τούτοις οἱ πατέρες τὴν τοῦ Γέροντος καθαρότητα, δόξαν τῷ κυρίῳ μῶν Ἰησοῦ Χριστῷ ἀνέπεμψαν. {{right sidenote|'''F'''}} 53 Ἄλλοτε ἣ αὖθις ὁ πρὸ μικροῦ μνημονευσθείς ἀββᾶς Βασίλειος, ὅστις ἰδὲ ποτε φίλος τοῦ ματαιόφρονος Θεοδώρῳ?, ὕστερον ἣ ἀλόγως γεγονὼς ἀντίπαλος διὰ τὴν ἄθεον αὐτοῦ τόλμαν ἣ θρασύτητα αὐτοῦ τελείως ἀποκόψας ἣ ἐκσήσας ἑαυτὸν ἐξ ὅτε τῷ ἰδὲ αὐτῷ προῤῥήσεως πρὸς τοῦ προγνώστου Γέροντος ἀκήκοεν· ὅτε? τοίνυν ὁ Βασίλειος προσῆλθεν τῷ θεοφόρῳ Γέροντι λισσόμενος ἣ λέγων· Πάτερ ἀγιώτατε Στέφανε, ἐκλιπαρῶ σε προφᾶναι?, τίνος ἕνεκεν ἐνταῦθα ἐλήλυθα χρείας, ἣ ὅτι τὸ ἐξ αὐτῆς φανησόμενον· οἶδα γὰρ, οἶδα, ὅτι πᾶν, ὃ ἂν αἰτεῖς τὸν Θεόν σου, δίδοταί σοι. Καὶ πρῶτον μὲν ὁ Γέρων παρῃτήσατο, ὕστερον ἣ προσκληθείς ὑπὸ τῆς ἀγαθῆς αὐτοῦ ἣ ἀπροαιρέτου διαθέσεως, ἠτήσατο παρ᾽ αὐτοῦ δύο ἡμερῶν διωχείαν?, ἧς πληρωθείσης, ἐπανελθόντι φησὶν ὁ ὅσιος πρεσβύτης· Ἐπίσκοπος ἐζητήθης γενέσθαι, ἣ εἰ συμφέρει καταμαθεῖν ζητήσων ἐλήλυθας· διὸ λέγω σοι. 54 Ὅτι ἡ μὲν ἐπισκοπὴ μεγάλη καὶ ὑψηλὴ καὶ ὑπερκόσμιος καθέστηκε, ὑπερτέραις ἀμειβομένη τοὺς τὸ ἔργον αὐτῆς εἰλικρινῶς καὶ ὁσίως μετιόντας, καὶ τὴν ἐμπεπιστευμένην ὀλκάδα ἐπ᾽ ἀίδιον λιμένα σοφῶς ἐξιθύνοντάς τε καὶ διασώζοντας, αἰωνίων ἀγαθῶν ἀντιδόσεσιν. Οὐδὲν τῶν ὄντων τῆς ἀρχιεροσύνης ἄμεινον· ἐπ᾽ αὐτῶν γὰρ τῶν ἀρετῶν ἀκρότητα ἀνάγει τοὺς θεοφρόνως καὶ ἀνεπιλήπτως πηδαλιουχῶντας τοὺς ἀκεχει‑ …<noinclude><references/></noinclude> gfxkr23ihwtwk0o6s87ktcm7m9ujmcv Σελίδα:1643-1925, Societe des Bollandistes, Acta Sanctorum 07 Julii Tomus 03 1723, LT.pdf/608 100 52896 167474 2026-08-25T09:40:32Z SZC 03 16077 /* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: {{right sidenote|'''D'''}} ὑπετόπασα. Τὸς? ᾗ σὺν ἐμοὶ? σε ἀκολουθῆσαι κωλύσας, μοναχὸς ὑπάρχειν ὑπέλαβον· σὲ δὲ? βλέπων ταῖς κλήσεσιν ἐκείνων ἐπιγαννύμενον?, λελόγισμαι, ὅτι μλλον αὐτοῖς ἠκολουθηκέναι προαιρεῖς, εἴπερ ἡμῖν τὸ σωτήριόν τε καὶ βέλτιον φιλοφρό... 167474 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh|554|VITA S. STEPHANI SABAIT. THAUMAT. MON.}}</noinclude>{{right sidenote|'''D'''}} ὑπετόπασα. Τὸς? ᾗ σὺν ἐμοὶ? σε ἀκολουθῆσαι κωλύσας, μοναχὸς ὑπάρχειν ὑπέλαβον· σὲ δὲ? βλέπων ταῖς κλήσεσιν ἐκείνων ἐπιγαννύμενον?, λελόγισμαι, ὅτι μλλον αὐτοῖς ἠκολουθηκέναι προαιρεῖς, εἴπερ ἡμῖν τὸ σωτήριόν τε καὶ βέλτιον φιλοφρόνως συμβουλεύουσιν?, ὅθεν σε συμπορευθῆναι κεκώλυκα, καίπερ σε γινώσκων ἀπειθήσοντα? μέλλοντα?. {{right sidenote|'''E'''}} 58 Λίαν μέντοι ἐπὶ τούτοις ἀγαθεὶς? ὁ Βασίλειος, τῷ τῶν ἀγαθῶν δοτῆρι ᾗ ὑπεραινίῳ? Θεῷ χαριστήριον ὕμνον ἀνέπεμψε, τὸν ἀξιάζων? ἅμα? τῷ Γέροντι? ἐγκωμιάζων?· ὕστερον ᾗ ταυτησὶ τῆς προοράσεως ἀκριβῶς? τελεσθείσης, πολλοῖς αὐτῷ? διηγησάμην?, τὸ Ἱεραρχῶ? διοικεῖν? κατήντησε χρεία?, κἀκεῖθεν πρὸς αὐτὸν τὸ ἅγιον Γέροντα παρεγένετο τῆς Φιλοχρίστου? πόλεως Τιβεριάδος ὑπάρχων ἐπίσκοπος, ἐμοῦ τότε δὲ ἀναξίως? ᾗ ἐλαχίστῳ τῷ θεοφόρῳ πρεσβύτῃ μαθητεύοντος, ᾗ διακονοῦντος? ἐν τοῖς δὲ Δεκᾶ σπηλαίοις διατρίβοντος?· ὃν, ὡς εἰκὸς, ἀσπασάμην, ᾗ πολλὰ λιπαρήσας ἐβίασα μὲν διηγήσασθαι ταύτην τὴν προγεγραφεῖσαν? τῶν θαυμαστῶν διηγημάτων ψυχωφελῆ ξυνορίδα διὰ τὸ ἰδίας αὐτοῦ φιλανθρώπως? ᾗ ἀπεριβδήλῳ? γλώσσῃ πάλιν ἐπὶ ἐμ δὲ ἀρχες? τῶν παρόντων, ἧς ἐκόντως ἀκροατὴς γεγόνως, χάριν τῷ Θεῷ ἐν τούτ προσήνεγκα, τῷ τὴν χάριν αὐτοῦ πλουσίως παρέχοντι τοῖς αὐτὸν ὁλοψύχως ἐν πίστει μεγαλύνουσιν. Ἄλλοτε ᾗ ἄλλος τις ἀπὸ τῆς μεγίστης μητροπόλεως Δαμασκοῦ?, ἐμφανὴς τῷ γένει, πρακτικῇ? θεωρίᾳ ἐνιδρυμένος?, ᾗ τ δύναθεν? οὐκ ἀμύητος? παιδεύσεως, σοφώτατος ἀνὴρ ἐπὶ διλαβείᾳ τε βελτιωτάτῃ? μοναχικῇ πολιτείᾳ· τοιοῦτος ἦν ὑπὸ τῶν ὁσίων πατέρων κρυβδίως? τε καὶ διαῤῥήδην μεμαρτυρημένος, τῇ προσηγορίᾳ Μαριανὸς, ἔνεκεν ψυχικῆς ὠφελείας τῷ θεοσόφῳ ἀοκνοτέρως ἐσχόλαζε? γέροντι Στεφάνῳ, ὃν ἐν μιᾷ τῶν ἡμερῶν ἐν τῷ συχαστηρίῳ αὐτοῦ πεφυκότα?, ὡς ἔθος, ὑπέρ τινος ἐρωτήσεως θεωρίας?, παλινορῆσαι? βεβούλευται?. Αὐτν δὲ ἐξανισταμένων, τῶν ἱματίων αὐτοῦ λαβόμενος ὁ θεοχαρέστατος Γέρων ἀνεσπάσατό τε καὶ ἀνεσχόμενος? λέγων· Ὁ<noinclude><references/></noinclude> rkw2moc2sek26y1uua05rrlapbye0od Μεταγραφή:1643-1925, Societe des Bollandistes, Acta Sanctorum 07 Julii Tomus 03 1723, LT.pdf 102 52897 167475 2026-08-25T11:01:13Z SZC 03 16077 Νέα σελίδα: 167475 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Title=Acta Sanctorum, v. 3 |Author=Société des Bollandistes |Translator= |Editor= |Illustrator= |Publisher= |Year=1723 |Key= |Source=pdf |Image=7 |Progress=X |Pages=<pagelist 579="524" 5="ill." 7="titul" 6="–" 3="pre-titul" 4="–" 1to2="–" 10="ill." 11="titul" 12="1" 12to24="roman" 25="–" 26="ill." 27="1" 41to50="index" 51="1" 515="ill." 516="–" 517="465" 565="–" 566="ill." 567="513" 749="ill." 750="–" 751="695" 778="–" 777="ill." 779="721" 780="722" 781="ill." 782="–" 783=723 843="ill." 844="–" 845=- 846="ill." 847=783 849="ill." 850="–" 851=785 932to974="index moralis" /> |Volumes= |Remarks= |Notes= }} 71whsh5gm8k58tigsbup6djpt3qpv6o Σελίδα:1643-1925, Societe des Bollandistes, Acta Sanctorum 07 Julii Tomus 03 1723, LT.pdf/585 100 52898 167476 2026-08-25T11:34:32Z SZC 03 16077 /* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: {{left sidenote|'''B'''}} Καθὼς ἔφης τὸ πρότερον, ἐπιλέλησμαι κλεῖσαι τὰς θύρας. Νυνὶ τί ἐρεῖς; μὴ ὡς ἀντως ἐποίησας; Ὁ ἅγιος ἐπιγελῶν φησι· Καὶ νῦν ἐπελάθης, ἀλλ᾽ ὅμως, ὡς οἶσθα, οὐδὲν ἀδυνατεῖ τῷ Θεῷ. Ἐγὼ δ᾽ οὖν ὀλιγάκις, θεωρήσας τοῦτον τῆς τοιαύτης ἀ... 167476 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh||DIE DECIMA TERTIA JULII.|531}}</noinclude>{{left sidenote|'''B'''}} Καθὼς ἔφης τὸ πρότερον, ἐπιλέλησμαι κλεῖσαι τὰς θύρας. Νυνὶ τί ἐρεῖς; μὴ ὡς ἀντως ἐποίησας; Ὁ ἅγιος ἐπιγελῶν φησι· Καὶ νῦν ἐπελάθης, ἀλλ᾽ ὅμως, ὡς οἶσθα, οὐδὲν ἀδυνατεῖ τῷ Θεῷ. Ἐγὼ δ᾽ οὖν ὀλιγάκις, θεωρήσας τοῦτον τῆς τοιαύτης ἀξιωθέντα, εὐχαριστίαν εἰς δόξαν ἐπεμψα τῷ Θε, ἔτι τε ἀφειδέστερον πίστιν μεγάλην ἐκπεποιημένην εἰς αὐτόν. Ὅθεν μετὰ τινῶν μερικῶν ζυνομιλῶν αὐτῷ περὶ τινων πνευματικῶν, ὡς εθισμένος, … ἐθεμίω αὐτῷ μνησθείς· ἔσχον δὲ λογισμοὺς ἐκ κόσμου παντελῶς ἀναχωρῆσαι, ὡς προσελθὼν αὐτῷ εἶπον· Ὅτε πάτερ Μαρτύριε, ὀκτὼ οὗ χρόνοι ἔχω ἐπιθυμῶν ἀπὸ τν ἐνδοτέρων ἐρήμων πορευθῆναι γυμνός, καὶ μηκέτι ἐμπαῦθα φανῆναι, μήτε τινὶ ἀνθρώπων ὀφθῆναι, ὅπως ἀπερίσπαστος ὑπάρχων τῶν ἀνθρωπίνων θορύβων, καθαρῶς λατρεύσω τῷ Θεῷ, ὃν ἐκλιπαρῶν ἐκλιπαρῶν, ἵνα φανερώσῃ μοι τὴν δοκίαν αὐτοῦ· ἀποφαινομένῳ δὲ ἄνευ θείας πληροφορίας ἀπελθεῖν, καὶ μέχρι τοῦ δευτέρου οὐδέν μοι ἦν χρέαν ἐκ θεόθεν ἀποκαλύφθαι. Νῦν, ἴδε, πέπεισμαι, ὅτι διὰ σοῦ γνωσθήσεταί μοι· οὖν, πάτερ, λάλησον, ὅπερ ἂν ἐμπνευσθῇ σοι ἡ χάρις τοῦ παναγίου Πνεύματος, καὶ θεραπεύσεις με τὴν ψυχήν. {{left sidenote|'''C'''}} 2 Ὡς ἂν ἔτως εἶπον αὐτῷ· παραυτὰ διορατικοῖς ἢ προορατικοῖς ὀφθαλμοῖς σκοπήσας τὸ συμφέρον, ἔφη· Ὁ Θεὸς οὐ θέλει σε τοῖς ἀνθρώποις ἀφανῆ γενέσθαι, εἰς τν ἐσωτέραν ρημον εσελθόντα· ἀλλὰ μᾶλλον διπλοῦν κομίσασθαι στέφανον, τόν τε ἐν ἐρήμῳ, τόν τε διὰ σὲ σωζομένων ψυχῶν. Ἀναπλήρωσον ἂν τὸν βίον σου, καθὼς ἐδιδάχθης ὑπὸ τοῦ Θεοῦ, τὸ ἥμισυ τοῦ χρόνου ἐν τῇ ἐρήμῳ, τὸ λοιπὸν ἐν τῷ ἡσυχαστηρίῳ, ἵνα πολλὰς ὁδηγήσῃς εἰς θεογνωσίαν καὶ ἀρετήν. Ἀλλὰ τοῦτο γὰρ οὐ βούλεταί σε ὁ Θεὸς ἀποςπᾶν τῶν ἀνθρώπων Φιλάνθρωπος. Μηκέτι τοίνυν παρακάλει αὐτὸν περὶ τοῦτο, ὅτι μετὰ σε σχεδὸν οὐ ποιηθήσεται ὑπὸ τν φαινομένων ἀναχωρητῶν ἡ ἔρημος. 3 Πληροφορηθέντος ἐν ἐμοὶ διὰ τοῦ σύμπαντος τοῦ ἁγίου, ἐξεποίθησαν ἐκ ποδῶν οἵτινες ἐκ πάλαι ὡς εἰ ἵστοι συνόντων με λογισμοί, ἐν γαλήνῃ ἣ διήρκεσα ἕως τοῦ νν, εὐχαριστῶν τῷ Θε, καὶ τοῦ τοῦ ἀββᾶ Μαρτυρίου ἐπαινῶν ἀρετάς. Ταῦτα μὲν ἐν τῷ τοῦ ἀββᾶ Μαρτυρίου διηγήσατο ὁ ὅσιος Στέφανος.<noinclude><references/></noinclude> 2m8wzcx2pz7c85sw3n8ucq7uy7e0vsq Σελίδα:1643-1925, Societe des Bollandistes, Acta Sanctorum 07 Julii Tomus 03 1723, LT.pdf/591 100 52899 167477 2026-08-25T11:35:56Z SZC 03 16077 /* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: {{right sidenote|'''A'''}} βᾶς Χριστοφόροϲ⃝ ἀτενίζει καὶ θεωρε δύο λστὰς ἀπὸ τῆς Λαύρας ἐρχομένους, προσεγγίζοντας τῷ ἀββᾶ Στεφάνῳ, ἐφοβήθη φόβον μέγαν σφόδρα, μήπως ἐπιχειρήσωσιν αὐτόν. Καὶ ὡς ἀτενίζων ἦν, φόβῳ συνεχόμενος, βλέπει τοὺς μιαιφόνες αὐτοῖς τοῖ... 167477 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh|537|DIE DECIMA TERTIA JULII.}}</noinclude>{{right sidenote|'''A'''}} βᾶς Χριστοφόροϲ⃝ ἀτενίζει καὶ θεωρε δύο λστὰς ἀπὸ τῆς Λαύρας ἐρχομένους, προσεγγίζοντας τῷ ἀββᾶ Στεφάνῳ, ἐφοβήθη φόβον μέγαν σφόδρα, μήπως ἐπιχειρήσωσιν αὐτόν. Καὶ ὡς ἀτενίζων ἦν, φόβῳ συνεχόμενος, βλέπει τοὺς μιαιφόνες αὐτοῖς τοῖς ματίοις προσψαύοντας οὕτως ἢ προστήξαντας αὐτὸν ἑκατέρωθεν, ὁ μὲν ἐκ δεξιῶν, ὁ δὲ ἐξ ἐξωνύμων, καὶ τὸ ἅγιον Στέφανον διὰ μέσον αὐτν ἀσινῶς καὶ ἀπημάντως διαβάντα τε ἢ ἀλύξαντα, θείας δυνάμεως τοὺς ὀφθαλμοὺς τῶν βαρβάρων ἀχλὺν βαρυτάτην κατακαλυψάσης. {{right sidenote|'''B'''}} [18] Καὶ ς εἶδεν αὐτοὺς πρὸς αὐτὸν πλησιάζοντας Χριστοφόροϲ⃝, ρώτησε γνωρίσας αὐτούς, πλειστάκις ἐν τῷ αυτοῦ σπηλαίῳ φιλοφρονησάμενος. Τάχα γνωρίζετε τὸν ἀββᾶν Στέφανον, γέροντα τῆς ἐρήμου ταύτης; Οἱ δὲ ἀποκριθέντες εἶπον· Οὐδὲ τίς ἐστιν ὁ ἀββᾶς Στέφανοϲ⃝, κούσαμεν. δὲ φη πρς αὐτούς· Οὐδὲ νῦν τούτῳ ἐνωμιλήσατε, ὅτε μὴν πρὸ το σήμερον ωράκατε; Οἱ δὲ ἀπεκρίθησαν· Εἴπαμεν ἅπαξ, ὅτι οὐδέποτε ἐθεασάμεθα τοῦτον, ὃ δὲ σήμερον ὅλως μοναχὸν, πλὴν σοῦ. Τότε τῇ χειρὶ νεύων ὁ ἀββᾶς Χριστοφόροϲ⃝, τοῖς αἱμοβόροις ἐδακτυλοδείκτει τὸν Γέροντα, ἐπάνω βουνοῦ ἐπηρεμοῦς οὐκ ἔκαθεν ὄντος, ἑστῶτα, ἢ ἔφη· ἆρα ἴδετε τὸν μοναχὸν, τὸν κατέναντι ὑμῶν ὑπάρχοντα, οὐκ εἴδετε σήμερον; Ἀρτίως γὰρ ὄντως διὰ μέσος ὑμῶν διέβη. Οἱ δὲ ἀχριωθέντες ἔφησαν· Ποῦ ἐστιν ἵνα σκυλεύσωμεν αὐτὸν πληξωμεν δεινῶς; Ὁ δὲ δακτυλοδεικτῶν ἔτι καὶ ἔτι ἐδείκνυεν αὐτοῖς τὸν βουνὸν, ᾧ ἐφίστατο ὁ Γέρων. Οἱ δὲ ὀφθαλμοὶ αὐτῶν ἐκρατοῦντο, τὸ μὴ βλέπειν αὐτὸν, σκοτισθέντες ὑπὸ θείας χάριτος. Ἀγανακτίζοντες δὲ κ̅ τῷ ἀββᾶ Χριστοφόρῳ ἔφησαν· Ἡμν προσπαίζεις εἰρωνευόμενος, ὡς ἐσχηκότες πρὸς σὲ εἰρήνῃ ἀγάπ; Ὁ δὲ ἀββᾶς Χριστοφόροϲ⃝ ὅρκῳ πληροφορηθεὶς ὑπ' αὐτν, ὡς τὸ πρὶν οὐχ ὡράθη αὐτοῖς, ὃ δὲ νῦν ἐπερωτηθεῖσιν φθη, ἐπορεύθη, τὸν Θεὸν δοξάζων, τὸν διὰ πολλῶν χαρισμάτων δοξάζοντα τὸν δοῦλον αὐτοῦ. {{right sidenote|'''C'''}} [19] Μετὰ δὲ ταῦτα ὀλίγῳ παρωχηκότοϲ⃝ καιρῷ, ηὐτομόλησεν ὁ ἀββᾶς Χριστοφόροϲ⃝ εἰς τὸ ἡσυχαστήριον τοῦ ἁγίου Γέροντος, ἢ πολλὰ παρεκάλει αὐτὸν, πως ἀμφότεροι πορευθῶσι πρὸς τὸ πρωτοσύμβολον τῶν Ἀράβων, διὰ τί δὲ, κα τινὸς χάριν, συντόμως ἐρῶ. Οὗτος ὁ ὅσιοϲ⃝ Στέφανοϲ⃝ ἢ ὁ ἀββᾶς Χριστοφόροϲ⃝ ἠγαπτο λίαν ὑπὸ τοῦ ἐν ἁγίοις τῇ λήξει κυροῦ λία πατριάρχου εροσολύμων· ἦν γὰρ ὅτι ὁ μακάριοϲ⃝ ἱεράρχης κύριος Ἠλίας ἀδίκαις διαβολαῖς καὶ κατηγορίαις ἀλόγοις καταφορηθεὶς πρὸς τὸ πρωτοσύμβολον, ὃς ἰταμῶς μεταπεμψάμενος αὐτὸν, κατέκλεισεν ἐν Περσίδι, δεσμοῖς καὶ φυλακαῖς καθείρξας ἀνηλέως ἐπὶ χρόνους ἱκανούς. Ἐντεῦθεν δὲ τινὲς ἀφορμὰς λαβόντες, οὐ διὰ Θεὸν συνεβουλεύσαντο τῷ ἀββᾶ Χριστοφόρῳ ἐλθεῖν ἐπὶ τὴν Περσίδα, παρηγόρησίν τε ἢ βοήθησιν τῷ ἀγιωτάτῳ κυρῷ λίᾳ, μηχανεύσασθαι ἕνεκεν τῆς αὐτοῦ ἀπολυτρώσεως· ἀλλὰ δι' ἰδίαν αὐτῶν χρείαν, ὅπως αὐτῷ ἐν ἴκτοις ἐκτελέσῃ. [20] Ἀπατηθεὶς δὲ ὑπὸ τν τούτων δολερᾶς συμβουλῆς ἐδυσώπει τὸν Γέροντα, λέγων· Δίκαιόν ἐστι, πάτερ, ἀπελθεῖν μᾶς ἀμφοτέρους ἕνεκεν τοῦ ἁγιωτάτου ἡμν πατριάρχου· οἶδας γὰρ, οἶδας, ν κέκτηται εἰς μᾶς ἀγάπην· καὶ ἐν ταῖς ἀνάγκαις γνωρίζονται οἱ φίλοι. Καὶ δεῖ σέ, ὡς τῆς ἀγάπης ὅρους εἰδότα καὶ φυλάττοντα, προθυμηθῆναι, ἢ μᾶλλον ἡμᾶς καὶ ἄλλους διεγεῖραι· κᾂν γὰρ μὴ δυνηθῶμεν τοῦτον τῆς φυλακῆς ἀποσπᾶσαι, ἀλλ' ἂν παρηγορήσομεν πάντως. Ὁ δὲ Γέρων εἶπεν πρὸς αὐ-<noinclude><references/></noinclude> 9t92jgi0ovg8lxm3yftpao9hqpjwca7 Σελίδα:1643-1925, Societe des Bollandistes, Acta Sanctorum 07 Julii Tomus 03 1723, LT.pdf/593 100 52900 167478 2026-08-25T11:36:41Z SZC 03 16077 /* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: {{left sidenote|'''A'''}} κατοικῆσόν τὴν Περσίδα; Τί λελάληκας οὐκ οἶδα, ἀλλ᾽ ἐγ μὲν ἀκούων σε ἀπὸ πολλν πρεσβυτέρων ἅγιόν τε καὶ δίκαιον καὶ ὅσιον μαρτυρουμένων, καὶ τῇ τοῦ ἁγίου Εὐθυμίου προσηγορί καλούμενον, καὶ ἴσον αὐτῷ κρινόμενον, οὐκ ἐπληροφορέμην πι... 167478 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh||DIE DECIMA TERTIA JULII.|539}}</noinclude>{{left sidenote|'''A'''}} κατοικῆσόν τὴν Περσίδα; Τί λελάληκας οὐκ οἶδα, ἀλλ᾽ ἐγ μὲν ἀκούων σε ἀπὸ πολλν πρεσβυτέρων ἅγιόν τε καὶ δίκαιον καὶ ὅσιον μαρτυρουμένων, καὶ τῇ τοῦ ἁγίου Εὐθυμίου προσηγορί καλούμενον, καὶ ἴσον αὐτῷ κρινόμενον, οὐκ ἐπληροφορέμην πιστεύειν, ὡς ἔτυχεν, ἀπὸ ψιλῆς ἀκοῆς καὶ φήμης, ἀλλ᾽ ὕστερον διὰ πολλῆς μεμαθηκὼς αὐτόπτης πείρας, τοιοῦτόν σε ὁμολογῶ καὶ κηρύττω· πῶς δὲ περὶ ἐμοῦ ταῦτα ἀπεφάνω, οὐκ οἶδα σαφῶς· ἐγὼ δὲ πιστεύω τελειωθήσεσθαί σου τὴν πρόῥησιν ταύτην ἐνέπειν ἐμοί· οὐδέποτε γὰρ ἔσχον τοιοῦτον λογισμὸν ἀποκινῆσαί με τῆς σπηλαίας μου, καὶ ἀλλαχῇ κατοικῆσαί με πείσοντα. {{left sidenote|'''B'''}} 23 Ὁ δὲ ὅσιος γέρων πρὸς αὐτὸν ἔφη· ἅπερ μοι θεόθεν ἀποκεκάλυπται αἰνιγματωδῶς εἶπον· ὅτι περ εἰσελθὼν εἰς τὴν Περσίδα, αὐτοῦ διαμένεις, ἢ οὐκ ἔτι πρὸς ἡμᾶς ἐπαναλεύσῃ μετὰ τοῦ πατριάρχου. Ὁ δὲ πάλιν οὐ συνκε τὸ αἴνιγμα· ἀλλ᾽ τε δὴ τοῦ θανάτου ἔφθασεν ὥρα, ἐπιμνησθεὶς δὲ τοῦ ἁγίου γέροντος τῆς ἀψευδοῦς προῤῥητείας, εἶπεν μετὰ πολλῆς ἀνίας πρὸς τὸν ζωοποιὸν αὐτοῦ ἀββᾶν Χαρίτωνα· ὦ Χαρίτων, τί μοι γέγονε; Σὺ, Χαρίτων, ἐξηπάτησάς με· σὺ με ἤγαγες ὧδε. Οἴμοι, οἴμοι· ὁ ἅγιος Στέφανος πρὸ τοῦ θανάτου προεμήνυσέ μοι· ὅτι ἐν Περσίδι διαμένεις, ἢ οὐκ ἔτι εἰς τὴν ἁγίαν πόλιν στραφήσῃ· ἢ δὲ ἡμᾶς οὐ λοιπὸν ὄψει, καγὼ οὐκ ἐνόησα ὁ ἀσύνετος, ὅτι περὶ τς ἐμς ἀποβιώσεως προεῖπεν ὅστις ὁ προφήτης ἢ ἅγιος τοῦ Θεοῦ Στέφανος· ἢ ταῦτα ἢ πλείονα τούτων εἰρηκὼς, ἢ τὸν Χαρίτωνα αἰτιώμενος, ἢ πλείοσι ὑποβάλλων μομφαῖς, ἢ τὸν ὅσιον Στέφανον μεγαλύνων, ἢ τὴν δι᾽ αὐτοῦ βοήθειαν αἰτούμενος, παρέδωκε τὴν ψυχὴν αὐτοῦ τῷ κυρίῳ. Καὶ τελειωθεὶς ἐν εἰρήνῃ ἐτάφη ἐν Περσίδι. Μετὰ ταῦτα δὲ χαρᾶς ἢ ἀφροσύνης ἀπολυθεὶς ἀπὸ Περσίδος ὁ πατριάρχης κατέλαβε τὸν ἴδιον θρόνον, καὶ ἐπληρώθη ἡ τοῦ ἁγίου γέροντος περὶ ἀμφοτέρων πρόῤῥησις. '' ''<noinclude><references/></noinclude> k7qe2kisxl0tdul7zu12y304ahbn292 Σελίδα:1643-1925, Societe des Bollandistes, Acta Sanctorum 07 Julii Tomus 03 1723, LT.pdf/595 100 52901 167479 2026-08-25T11:37:54Z SZC 03 16077 /* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: {{left sidenote|'''A'''}} Ὁ δὲ Γέρων εἶπεν πρὸς αὐτήν· Νῦν δὴ θεῖόν τι ποιήσασθαί σοι οὐκ ἔχω, ἀλλ᾽ εἰ μόνον τοῦτο, δέξαι τὴν χεῖρά μου, ᾗ πιθες ατῇ ὅπως ἀλγεῖς, καὶ πιστεύω ἐν τῷ Θεῷ μου, τι ἐκ τς ἀφάτου ατοῦ φιλανθρωπίας ἰάσεταί σε, ἐπειδὴ προσέφυγες αὐτῷ.... 167479 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh||DIE DECIMA TERTIA JULII.|541}}</noinclude>{{left sidenote|'''A'''}} Ὁ δὲ Γέρων εἶπεν πρὸς αὐτήν· Νῦν δὴ θεῖόν τι ποιήσασθαί σοι οὐκ ἔχω, ἀλλ᾽ εἰ μόνον τοῦτο, δέξαι τὴν χεῖρά μου, ᾗ πιθες ατῇ ὅπως ἀλγεῖς, καὶ πιστεύω ἐν τῷ Θεῷ μου, τι ἐκ τς ἀφάτου ατοῦ φιλανθρωπίας ἰάσεταί σε, ἐπειδὴ προσέφυγες αὐτῷ. Καὶ διαπραξαμένη οὕτως ἡ γυνὴ ἐπανέκαμψεν. Ἐγὼ δὲ μετὰ πολλὰς ἡμέρας ἀπαντήσας τῷ ἀδελφῷ ταύτης, ἐπυνθανόμην λεπτομερῶς περὶ πάντων τῶν λαληθέντων τούτων, περὶ τῆς διαγωγῆς τῆς ἑαυτοῦ ἀδελφῆς ἢ τῆς τελείας θεραπείας αὐτς, ἢ ἰάσεως. Ὁ δὲ ὅρκῳ ἐπληροφόρησέ με περὶ αὐτς, καὶ μοσε τῷ Θεῷ, τι παντελῶς ἰάθη. Ἐγὼ δὲ ἀκούσας ἐδόξασα τὸν Θεὸν, τὸν παντοίοις χαρίσμασι μεγαλύνοντα τὸν ἑαυτοῦ θεράποντα. {{left sidenote|'''B'''}} 27 Πάλιν ὁ αὐτὸς ἀββᾶς Εὐφράτος διηγήσατό μοι λέγων. Εἶπέν μοί ποτε ὁ Γέρων· Δεῦρο μετ᾽ ἐμοῦ, τέκνον Εὐφράτιε, ἐπειδὴ βούλομαι ἐπὶ τὴν κατωτέραν ἀπελθεῖν ρημον, νθα ἡ θήκη τοῦ μεγάλου Θεοκτίστου, ὅπως λάβωμεν λείψανον ἐξ αὐτῆς, καὶ ἀσπασώμεθα καὶ προσκυνήσαντες τὴν ἁγίαν αὐτοῦ θήκην ἀγιασθῶμεν ὑπ᾽ αὐτοῦ τε, καὶ τῶν σὺν αὐτῷ κειμένων Ἁγίων. Πορευθέντων δὲ ἡμῶν καὶ τὸν τόπον καταντησάντων, ἔφησαν ἡμν τινες πλησιόχωροι Ἄραβες· Οὐδεὶς δύναται εἰσελθεῖν ἔνθα ἐστὶν ἡ θήκη· ἐπειδή ποτε μὲν ὁρῶμεν ἐκεῖ μέγα πῦρ ἀνάπτον, καὶ τὸν τόπον ἅπαντα μαρμαρυγαῖς ἐξαστράπτοντα· ποτὲ δὲ μεγάλης ὀσφραινόμεθα εὐωδίας μύρων εὐοσμοτάτων, μόσχου καὶ νάρδου πιστικῆς, πολυτίμου, ἀγλαϊοτέρας ἀποπνεούσης· πολλάκις γὰρ κατελθεῖν ἐκεῖ καὶ εὔξασθαι πειράσαντες ἐπτοήθημεν· ἐγνώκειμεν γὰρ, ὅτι προφῆται μεγάλοι κεῖνται ἐκεῖ. 28 Ὁ δὲ Γέρων ἀγρυπνήσας δι᾽ ὅλης τῆς νυκτός, ἕωθεν λαβόμενός με τῆς χειρός, κατήγαγε σὺν αὐτῷ, καὶ ἀνοίξας τὴν ἱερὰν θήκην, ἔδειξέ μοι τὰ λείψανα τοῦ ἁγίου Θεοκτίστου καὶ τῶν σὺν αὐτῷ ἁγίων Πατέρων, ἀκριβῶς μεμαθηκὼς ἑνὸς ἑκάστου τὰ ὀνόματα. Ἔδειξε δέ μοι καὶ τινος ἑτέρου Ἁγίου λείψανα, χωρὶς κείμενα, καὶ εἶπεν· Οὗτος ὃν ὁρᾷς, μέγας ὑπῆρχεν ἀναχωρήτης, καὶ τῇ ἡμέρᾳ τῆς τελευτῆς ατοῦ προγνοὺς, ἀφίκετο πρὸς τοὺς ἐνταῦθα τότε κατοικοῦντας πατέρας, καὶ εἶπεν· Θέλω κατελθεῖν ες τὴν θήκην τῶν Πατέρων κάτω· ἀλλὰ παρακέκλησθε συγκατιέναι μοι. Ἠξάντων ἓν αὐτῶν τῇ αὐτοῦ παρακλήσει, καὶ συγκατελθόντων αὐτῷ ἔνθα κατέκειτο τῶν Ἁγίων ἡ θήκη, ἑαυτὸν πρὸς ἀνατολὰς ὡς πῶς ἐφαπλώσας, παρέδωκε τὸ πνεῦμα αὐτοῦ τῷ κυρίῳ, τδε ἐκδημήσας εἰς αἰωνίου ζωῆς καὶ δόξης ἀπόλαυσιν. Ταῦτα δὲ ἰδόντες οἱ πατέρες ἀνῆλθον δοξολογοῦντες τὸν Θεὸν, καὶ ὑμνοῦντες. Διηγέμενός δέ μοι ἔτι ὁ ὅσιος Γέρων, ἐκτείνας τὴν χεῖρα, ἀφείλατο ἕνα τῶν δόντων τοῦ ἁγίου Θεοκτίστου μετὰ τινα ὀλίγα λείψανα ἐκ τῶν συγκειμένων αὐτῷ ἁγίων Πατέρων, καὶ ἀνεκάμψαμεν ἐπὶ τὴν ἰδίαν Λαῦραν. {{left sidenote|'''C'''}} 29 Ἄλλός τις ἀξιόπιστος τῶν ὑψηλῶν γερόντων τῆς μεγίστης Λαύρας, ὀνόματι Δαβίδ, ἀνὴρ πανάρετος, πολλῆς ἐκπαιδεύσεως καὶ μοναδικὴν πολιτείαν, διηγήσατό μοι λέγων· Ἐπορεύθην ποτὲ λίαν ἕωθεν κυκλῶσαι τὴν Λαῦραν εἰς τὴν ἔρημον μεθ᾽ ἑτέρου τινὸς μοναχοῦ, συλλογῆς χορταρίων ἕνεκεν· ἐναντίον δὲ γενάμενοι τῷ ἡσυχαστηρίῳ το Γέροντος, τοὺς ὄφεις ἐφοβήθημεν, καὶ διὰ τοῦτο τὴν τοῦ ἡλίου ἀνατολὴν ἀνεμείναμεν. Ὡς δὲ ἐφάνη τὸ αὐγός, ὁρῶ μὲν τὸν Γέροντα ἐπάνω τοῦ ἡσυχαστηρίου ἐν τῷ ὑπερῳ αὐτοῦ ἐδώδιμόν τι βαστάζοντα, καὶ ἀκρίδας<noinclude><references/></noinclude> 29ktl8lg086893liru24uds9b2fidi2 Σελίδα:1643-1925, Societe des Bollandistes, Acta Sanctorum 07 Julii Tomus 03 1723, LT.pdf/597 100 52902 167480 2026-08-25T11:38:54Z SZC 03 16077 /* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: {{left sidenote|'''A'''}} φίας ἔμπλεως, ὀνόματι Λεόντιος, ἐξῆπέ μοι τοιαύτην ἐξήγησιν· Μοναχοί τινες τῆς διαγωγῆς ἡμῶν κοινοβίᾳ ἐν τῇ ἐρήμῳ διετέλουν περὶ τὸ ἡγιασμένον ἀββᾶν Στέφανον ἐν ταῖς ὡρισμέναις ἡμέραις τῆς καθολικῆς νηστείας. Οὗτοι τοίνυν ὡς ἦγο... 167480 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh||DIE DECIMA TERTIA JULII.|543}}</noinclude>{{left sidenote|'''A'''}} φίας ἔμπλεως, ὀνόματι Λεόντιος, ἐξῆπέ μοι τοιαύτην ἐξήγησιν· Μοναχοί τινες τῆς διαγωγῆς ἡμῶν κοινοβίᾳ ἐν τῇ ἐρήμῳ διετέλουν περὶ τὸ ἡγιασμένον ἀββᾶν Στέφανον ἐν ταῖς ὡρισμέναις ἡμέραις τῆς καθολικῆς νηστείας. Οὗτοι τοίνυν ὡς ἦγον ἔρημον ἀγωγῇ, ἐξ ἀπροόπτου προσῆλθεν αὐτοῖς ἐν τῇ δίᾳ σπηλαίᾳ ὁ Γέρων, καὶ φησίν· Δεῦτε, πατέρες, ἔντευξιν ποιησώμεθα, δεῦτε. Οἱ δὲ προθυμότερον ἀναστάντες, τὴν αὐτοῦ προσταξίαν ἐξεπλήρουν. Αὐτῷ δὲ ἀρχομένῳ σὺν αὐτοῖς, ἀκηκόασι αὐτ τινα τν πατέρων τς Λαύρας εἰς μνήμην ἀγαγόντος ἢ μακαρίσαντος. Ὅτε δὲ τὴν εὐχὴν πεπλήρωκεν, ἔφησαν πρὸς αὐτόν· Κατέπληξας ἡμᾶς, ὦ πάτερ, ὁπότε ἐν τῇ εὐχῇ μνησθείς τινος τῶν πρεσβυτέρων ἡμν, ὡς τόνδε τὸν βίον ἀπολιπόντος. {{left sidenote|'''B'''}} Ὁ δὲ εἶπεν· Καὶ γὰρ ὅτως πρὸς κύριον ἐξεδήμησεν· εὖροι ν ἄνεσιν ἐν ταῖς ἀκαταλύτοις σκηναῖς τῆς δόξης ἐκείνης ἢ ἀγαλλιάσεως. Ἀκούσαντες τοίνυν τῶν εἰρημένων ὑπὸ το Γέροντος, ἀκριβῶς ἐνέπαξεν πινακιδίῳ τὴν ὥραν ἢ τὴν ἡμέραν ἢ τὸν μῆνα, καθ᾽ ὧν ἐγένετο ταῦτα. Μετὰ δὲ τὴν Τεσσαρακοστὴν εἰς τὴν Λαῦραν ἀφικόμενοι, λεπτομερέστερον περὶ τοῦ πρεσβυτέρου τελευτῆς ἐξηρεύνησαν, καὶ πάντα καθὼς προέφησεν αὐτοῖς ὁ Γέρων, εὑρηκότες, σαφέστερον ὑφηγήσαντο ἡμῖν, τὸν Θεν ανοῦντες, καὶ τὸ τοῦ Γέροντος χάριν δοξάζοντες. 33 Ἄλλοτε πάλιν καὶ τὸν ἑαυτὸν καιρὸν τῆς Τεσσαρακοστῆς ἐξαπίνης ἦλθε πρὸς τοὺς συνόντας αὐτῷ πατέρας, καὶ εἶπεν· Ἀνάστητε, πατέρες, ὅπως ἀξιωθῶμεν· καιρός ἐστι προσευχῆς καὶ δεήσεως. Ποιησαμένου δὲ τὴν εχὴν ἠρώτησαν λέγοντες· Τίς ἡ ατία τῆς εὐχῆς ἐν τῇ ὥρᾳ ταύτῃ, ὦ πάτερ; Ὁ δὲ ἀποκριθεὶς ἔφη· Ἐπειδὴ νυνὶ γέγονεν ἐν τῇ Λαύρᾳ μῶν τάραχος καὶ θόρυβος μέγας· τινὲς γὰρ ἀρχαῖοι, τῆς συνάξεως ἐκτελεσθείσης, ὑπὸ τῶν δαιμόνων ἀπατηθέντες ἐπάταξαν, καὶ τινας τῶν γερόντων ῥάβδοις ἔτυψαν, καὶ αὐτῷ τῷ ὁσίῳ ἡμῶν ἡγουμένῳ, ἀββᾶ Στρατηγίῳ, τὰς χεῖρας κακῶς ἐπέθηκαν, καθυβρίσαντες αὐτὸν, καὶ αμώσαντες. Ἐκθαμβηθέντες δὲ ἐπὶ τούτοις οἱ πατέρες, ἠξίουν αὐτὸν ἐξειπεῖν αὐτοῖς, πόθεν ἐνόησεν ταῦτα. {{left sidenote|'''C'''}} Ὁ δὲ ἀποκριθεὶς ἔφη· Πρὸ ὥρας τεθέαμαι τοὺς πάσης κακίας δημιουργοὺς καὶ τοῖς κακοῖς ἐπιχαίροντας, κακίστους δαίμονας, ἐν τῷ ἀέρι φοιτῶντας, ἀγαλλομένους καὶ ὀρχουμένους καὶ ἀλλήλους προτρεπομένους ἀφραίνεσθαι, φάσκοντας· Εὐφραίνεσθε, ἀφραίνεσθε· ὃ γὰρ σμικρὸν εἰργασάμεθα σήμερον ἔργον. Διὸ δεῖ ἡμᾶς σκιρτᾶν, καὶ γάννυσθαι, καὶ χορεύειν ἀφρόνιστον χορείαν, ὅτι τοὺς ἀσθενεστέρους ἅμα τε καὶ ἀφρονεστέρους τῶν μοναχῶν τοῦ Σάββα πεπλανηκότες παρωξύναμεν ἀταξίαν οὐκ ὀλίγην ποιήσασθαι· ἀλλὰ παρεσκευάσαμεθα καὶ αὐτὸν τὸν ἡγούμενον αὐτῶν ῥοπάλοις ἀληθῶς πλήξαι, καὶ καθυβρίσαι ἀεινῶς, καὶ φόνον ἂν οὐ μέτριον διεγείρασθαι· εἰ μὴ τούτου τοῦ κακογήρου Στεφάνου κατέφθασαν αἱ εὐχαί. Ταῖς αὐτῶν δὲ ἀπεκρούσθημεν, καὶ ἀπεδιώχθημεν. 34 Ταῦτα μὲν ἀπὸ τῶν δαιμόνων ἀκήκοα· ἀλλ᾽ ἃ πιστεύσατε, τέκνα πνευματικώτατα, ἀληθεύοντι, ὅτι ὃ δι᾽ ἡμετέρων ἐντεύξεων ἐπεῖδεν Θεὸς τοῖς πατράσι, καὶ προφθάσας ἐπεσκέψατο αὐτοὺς, ῥυσάμενος ἀπὸ τοῦ φόνου· ὅτε δι᾽ ἐμ τὸν ἀχρεῖον ἀπεσοβήθησαν οἱ δολεροὶ καὶ πανοῦργοι δαίμονες· ἁμαρτωλὸς γάρ εἰμι καὶ πλημμελημμάτων ἀνάπλεως· ἀλλ᾽ ς θέλοντες ἀνιάσαι με, ταῦτα περὶ τῶν πατέρων εἰρηκότες ἐφάνησαν, ἢ οόμενοι κενοδοξίας ὀξυτάτοις βέλεσι κεντρῶσαί μου τὴν διάνοιαν, τῶν εὐχῶν μου ἐμνήσθησαν. Ἀλλ᾽ οὐδέν με τῶν ἀπα‑<noinclude><references/></noinclude> 76z61b08f3ynfl9ym4ah9yuquznebue