Βικιθήκη
elwikisource
https://el.wikisource.org/wiki/%CE%9A%CF%8D%CF%81%CE%B9%CE%B1_%CE%A3%CE%B5%CE%BB%CE%AF%CE%B4%CE%B1
MediaWiki 1.47.0-wmf.17
first-letter
Μέσο
Ειδικό
Συζήτηση
Χρήστης
Συζήτηση χρήστη
Βικιθήκη
Συζήτηση Βικιθήκη
Αρχείο
Συζήτηση αρχείου
MediaWiki
Συζήτηση MediaWiki
Πρότυπο
Συζήτηση προτύπου
Βοήθεια
Συζήτηση βοήθειας
Κατηγορία
Συζήτηση κατηγορίας
Σελίδα
Συζήτηση σελίδας
Μεταγραφή
Συζήτηση μεταγραφής
Συγγραφέας
Συζήτηση συγγραφέα
Πύλη
Συζήτηση πύλης
TimedText
TimedText talk
Module
Module talk
Event
Event talk
Πρότυπο:Padded page break
10
51279
167545
163533
2026-08-25T21:28:40Z
Αντιγόνη
235
167545
wikitext
text/x-wiki
<templatestyles src="Template:Padded page break/styles.css" />{{page break|label={{{label|}}}|class=wst-padded-pg-break}}<noinclude>{{documentation|content={{συντόμευση|ppb}}
{{templateStyles|Πρότυπο:Padded page break/styles.css}}}}</noinclude>
e7a3kcqhqiinpclnex5ps29w5kssmi1
Μεταγραφή:Analecta Bollandiana 1900, Vol. 19, pp. 286-320.pdf
102
52872
167576
167449
2026-08-26T00:44:40Z
SZC 03
16077
167576
proofread-index
text/x-wiki
{{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template
|Title=Analecta Bollandiana — Acta S. Dometii Martyris
|Author=Société des Bollandistes
|Translator=
|Editor=Carolus de Smedt; Josephus de Backer; Franciscus van Ortroy; Josephus van den Gheyn; Hippolytus Delehaye; Albertus Poncelet
|Illustrator=
|Publisher=Société des Bollandistes
|Year=1900
|Key=
|Source=pdf
|Image=1
|Progress=X
|Pages=<pagelist 1=285 1=la/>
|Volumes=[[la:Liber:Analecta Bollandiana 1900, Vol. 19, pp. 286-320.pdf]]
|Remarks=
|Notes=
}}
pqhfpo88wbtolczl14ry51buezy7qlg
Σελίδα:Analecta Bollandiana 1900, Vol. 19, pp. 286-320.pdf/2
100
52874
167546
167439
2026-08-25T23:41:13Z
SZC 03
16077
167546
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh|286|ACTA GRAECA}}
{{Iwpage|la}}</noinclude><div style="text-align: center;">
Μηνὶ τῷ αὐτῷ τ<sup>1</sup> ζ′<ref>In synaxariis et kalendariis diversis diebus fit S. Dometii commemoratio, nempe 23 martii, 5 iulii, 7 augusti, ut in codicibus nostris, 4 octobris et 8 novembris. Qui diebus 7 augusti et 4 octobris celebratur in Synaxario Sirmondi, ibi annuntiatur cum notitia quae est Actorum hic editorum merum compendium. Quod colitur S. Dometius die 5 iulii, id ex ipsis eius Actis probe intellegitur, ubi dicitur (n° 22 in fine) eius corpus repertum et translatum fuisse ἐν μηνὶ πανέμῳ πέμπτῃ, id est 5 iulii. Demonstravit vir cl. R. Abicht (''loc. cit.'') legendam slavicam, quae in codice Suprasliensi affigitur diei 23 martii, non esse aliud quam Actorum nostrorum ultimam partem.</ref><br>
βίος καὶ μαρτύριον τοῦ ἁγίου Δομετίου.<br>
Προοίμιον<sup>2</sup>.
</div>
{{left sidenote|Multa passi<br>sunt sancti}}
'''1.''' Πολλὰ τὰ τοῦ βίου κατορθώματα<sup>1</sup>, ἀλλ᾽ ἐπικίνδυνα, πολλοὶ τν ἁγίων οἱ κόποι, ἀλλὰ τούτων τὰ κατορθώματα ὡς φωστῆρες ἐν βίῳ {{right sidenote|5}} ἐκλάμπουσι. Πολλαὶ καὶ<sup>2</sup> διάφοροι αἱ παγίδες τοῦ διαβόλου καὶ τοὺς ἁλισκομένους τέρπουσαι κατεσθίουσι, μεγάλαι καὶ θαυμασταὶ τῶν {{left sidenote|Fol. 55<sup>r</sup>.}} ἁγίων αἱ παραινέσεις, τὸν οἰκεῖον<sup>3</sup> δεσπότην μιμουμένων· | πολλαὶ το διαβόλου αἱ<sup>4</sup> τέχναι, πάντοθεν τοὺς ἀνθρώπους μηχανωμένου σκελίζειν. Ποῦ γὰρ οὐ φιλονεικεῖ τῶν ἀνθρώπων τὸν βίον πάντοθεν {{right sidenote|10}} τοξεύειν, ἔνθεν διὰ κενοδοξίας, ἐκεῖθεν διὰ γαστριμαργίας, ἄλλοθεν διὰ φιλαργυρίας, καὶ ὑπερηφανείας προσβάλλει; Καὶ γὰρ καὶ ες ἀποστόλων φατρίαν παρεισῆλθεν<sup>5</sup> ὁ φιλάργυρος ἔρως, καὶ τὸν Ἰούδαν αἰχμάλωτον ἐποίησεν, πωλῆσαι τὸν ἴδιον δεσπότην ἀναπείσας· ὅτι τος ἀσθενεστέρας ἔχουσι ψυχὰς οὐδὲν ἀναγκαιώτερον δοκεῖ εἶναι τῆς {{right sidenote|15}} φιλαργυρίας διὰ ἀνελπιστίαν τοῦ κρείττονος. Ποῦ δὲ τῆς εἰδωλολα-<noinclude><references/></noinclude>
rm6qw91sv1zulhw8h3rvv2utf3pu72j
Σελίδα:Analecta Bollandiana 1900, Vol. 19, pp. 286-320.pdf/3
100
52875
167547
167440
2026-08-25T23:42:11Z
SZC 03
16077
167547
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh||S. DOMETII MARTYRIS.|287}}</noinclude>τρείας οὐκ ἐβοσκήθη τὸ νόσημα; Οὐ πάσας πόλεις καὶ χώρας κατενε-
μήθη; Οὐ δικαστήρια κατὰ τῶν εὐσεβῶν συνεστήσατο; Οὐ τὰς ὁδοὺς
τῶν εὐσεβῶν ἐξετάραξεν; Οὐ παραστάσεις ἀσεβῶν συνεστήσατο; Οὐ
προδότας εἰργάσατο συγγενεῖς 8 καὶ φίλους, προτιμήσαντας τῆς φιλίας
κ τὸ πρόσκαιρον κέρδος; Οὐ σωφροσύνην ἀπέστρεψεν *; Οὐ πορνείαν
εἰσηγήσατο; Φιλαργυρία γὰρ καὶ φιλοδοξία τὴν εἰδωλολατρείαν καὶ τὸν
ἑσμὸν 10 τῶν κακῶν εἰς τὸν βίον εἰσήγαγεν. Ἀλλὰ πάντα τὰ δοκοῦντα
εἶναι τερπνὰ τοῦ βίου οἱ τοῦ Χριστοῦ ἐρασταὶ ὡς βδελυκτά 1 ελογί
σαντο, τὸν δεσπότην 18 καταλαβεῖν ἐπιθυμοῦντες καὶ σὺν αὐτῷ εἶναι
10 ἀεὶ ποθοῦντες κατέλιπον τὸν κόσμον, τὰ τοῦ κόσμου ἐάσαντες, περιέχ
φρόνησαν πλούτου καὶ δόξης, τὸν μόνον ἀληθινὸν μαργαρίτην ἐπιθυ
μοῦντες 10 ἰδεῖν, κατέλιπον ψευδαδέλφους, οἵτινες φαίνονται πρόβατα,
λύκοι ὑπάρχοντες, περιεφρόνησαν σώματος, οὗ ἡ προσπάθεια τὰ
δεινὰ τοῖς ἀνθρώποις εἰσήγαγεν, ἐμελέτησαν τὰ λόγια Κυρίου, | ἐβδε
15 λύξαντο λόγια πονηρευομένων, οὐκ ἐφοβήθησαν τυράννων ἀπειλάς,
ἔλαμψαν ὡς φωστήρες ἐν κόσμῳ, κατέσπειραν εἰς τὴν οἰκουμένην
δικαιοσύνην, ἤνοιξαν ἀκοὰς βαρβάρων, ἐδίδαξαν Θεὸν κηρύττειν ἀλη
θινὸν τὸν πάλαι παρ᾽ αὐτοῖς ἀγνοούμενον· πανταχοῦ γὰρ ἐλυμαίνετο 14
τῆς εἰδωλολατρείας τὸ νόσημα, ἐφύσα βίαια πνοή διαβολικὴν ἔχουσα
20 τὴν ἐνέργειαν. Ἔπνεον βασιλεῖς θυμοῦ τοῖς προστάγμασι, τοὺς
δικαίους ἀναιρούντες, ἡγεμόνες ἠσχολοῦντο εἰς τὴν κατὰ τούτων
σφαγήν, ἔκαμνον βάσανα, τοὺς βασανιζομένους οὐ βλάπτοντα, κατέ-
κοπτον τὰ σώματα δήμιοι, τοὺς αἰκιζομένους μὴ λυμαινόμενοι 15, κατεῖχε
τὰ πάντα φόβος. Διὰ ταῦτα προδόται κατ᾽ ἀλλήλων ἐγένοντο 16 οἱ
Σε ἄνθρωποι, μισανθρωπίας ὁ κόσμος πεπλήρωτο, πάντες ὑπεστέλλοντο 17
ἀλλήλους, γονεῖς τέκνα καὶ τέκνα γονείς παρεδίδουν εἰς θάνατον,
ἀδελφὸς ἀδελφὸν ἐνδιέβαλλεν, τὰ πρόβατα τῆς ποίμνης διεσκόρπιστο,
καὶ ἔφυγον ἐν ἐρημίαις καὶ ὄρεσι καὶ ταῖς ὁπαῖς τῆς γῆς πλανώμενοι
κατὰ τὸν ἀπόστολον (1). Ἀλλὰ ταῦτα ὁ ποιμὴν ὁ καλός, ὁ θεὶς τὴν
30 ψυχὴν αὐτοῦ ὑπὲρ τῶν προβάτων (2), ὁ μαστίγων καὶ ἐμπαιγμῶν καὶ
κολαφισμάτων 18 ἀνασχόμενος, ἐλυτρώσατο καὶ ἐξαπέστειλεν ἐξ ὕψους
βοήθειαν τοῖς αὐτὸν προσδοκῶσι καὶ ἐπίδεν ἐπὶ τὴν ταπείνωσιν τῶν<noinclude>
- 6 ὄνομα 2. - 1 παρατάξεις 2. - 8 καὶ γονεῖς add. 2. — 9 ἀνέτρεψεν 2. — 10 τῶν
ἐσμῶν 1. — 11 βδελύγματα 2. - 18 νομοθέτην 2. 18 ἐπιποθοῦντες 2. — 14 ἐλοιμαί
17 ὑπεστέλλονται 2. – 18 ὕπερ
-
νετο 1. 15 λοιμαινόμενοι 1.
αὐτῶν 2. — 19 ἐφεῖδεν 2.
-
-
– 16 ἐγίνοντο 2.
-
(1) Hebr., XI, 38. — (2) Cf. Ioh. 10. 11 sqq.
-
Fol. 55.
<references/></noinclude>
1pkv2n0jiay16xbemmhr3nmpoo9iuxm
Σελίδα:Analecta Bollandiana 1900, Vol. 19, pp. 286-320.pdf/4
100
52876
167548
167441
2026-08-25T23:46:13Z
SZC 03
16077
167548
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh|288|ACTA GRAECA}}</noinclude>κακοχουμένων ἐν τῇ αὐτοῦ φιλανθρωπίᾳ, καὶ τοὺς ἀπίστους διεσκόρπισεν ὡς λύκους καὶ φθορέας, τὰ δὲ πρόβατα τῆς αὐτοῦ ποίμνης συνήγαγεν διὰ τῶν ἁγίων αὐτοῦ, ἐπέχων ἀδελφοὺς κατὰ πρόσωπον, κατὰ τὴν τοῦ μακαρίου Παύλου φωνήν, ὅτι ὁ Θεὸς πρόσωπον ἀνθρώπου οὐ λαμβάνει· οὐ γάρ ἐστι προσωπολημψία παρὰ τῷ Θεῷ<ref>''Colorss.,'' III, 25.</ref>. Ἐν γὰρ παντὶ ἔθνει ὁ φοβούμενος τὸν Κύριον καὶ ἐργαζόμενος δικαιοσύνην δεκτὸς αὐτῷ ἐστιν.
2. Ὅθεν οἱ δοῦλοι αὐτοῦ μιμούμενοι τὸν ἑαυτῶν δεσπότην καὶ τοῖς ἀνθρώποις συναναστρεφόμενοι, τὰ τῶν ἀνθρώπων παρεκάλουν καταλιπεῖν, εἶναι οὖν αὐτῷ ἐπιζητοῦντες καὶ ἐν τῇ ἄνω ὁμίλῳ διατρίβειν σὺν τῷ χορῷ τῶν δικαίων. Καὶ γὰρ ἐν σαρκὶ ὄντες τὰς ἐπιθυμίας τῆς σαρκὸς ἀπεδίωκον, τὰ ἄνω φρονοῦντες, τοῖς ἄνω ἐγκαταπεσεῖν σπουδάζοντες, τὴν καλὴν ὁμολογίαν ἀνέχοντες ἐν ἑαυτοῖς, πιστεύοντες τῷ εἰπόντι· Ὁ ἀπολέσας τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἕνεκεν ἐμοῦ εὑρήσει αὐτήν<ref>''Marc.,'' VIII, 35.</ref>, καὶ τό· Δεῦτε οἱ εὐλογημένοι τοῦ πατρός μου, κληρονομήσατε τὴν ἡτοιμασμένην ὑμῖν βασιλείαν ἀπὸ καταβολῆς κόσμου<ref>''Matth.,'' XXV, 34.</ref>, πάντα ἑκουσίως ὑπομένοντες, τύμνησιν σαρκός, κρύος δειλινόν, φλόγα ἡλίου, ἐνίον, ἀγρυπνίαν, εἴναον, δίψαν, πόνον, ὀκνίαν, βασάνους καὶ μάστιγας, καὶ αὐτὸν τὸν θάνατον, στερεοῦν δόξης καὶ κάλλους σώματος, συγγενεῖς καὶ γονεῖς κατέλιπον καὶ ἠξιώθησαν τῶν ἐπουρανίων αὐλῶν καὶ τῆς θείας συνοικίας, συνόμιλοι ἀγγέλων καὶ ἀρχαγγέλων ἀναδειχθέντες, καὶ ἐγένοντο φωστῆρες τοῦ κόσμου, νοσοῦντων ἰατροί, οδηγοὶ τῆς εὐσεβείας, λύχνοι φωταγωγοῦντες ψυχάς, σίδηρος ἀνοίγων ἀκοὰς βαρβάρων εἰς ὑπακοὴν πίστεως καὶ ἔργων ἀγαθῶν, πάντα τὰ ἀνιᾶτα πάθη ἐκτείνοντες διὰ τὸν ἐν αὐτοῖς ἐνοικοῦντα Θεόν, πάντα καρτεροῦντες διὰ τὸν Κύριον. Ἠξιώθησαν κληθῆναι καὶ ἀδελφοὶ καὶ ἀδελφαί, καὶ μητέρες καὶ θυγατέρες καὶ τέκνα Χριστοῦ, οὐ μόνον δὲ τέκνα, ἀλλὰ καὶ κληρονόμοι Θεοῦ καὶ συγκληρονόμοι Χριστοῦ. Ἀποστολικῷ γὰρ βίῳ καὶ λόγῳ οὗτοι ἀπὸ ἀνατολῶν ἕως δυσμῶν ἐξέλαμψαν, καὶ ὃν τρόπον ἄνωθεν ὁ ἥλιος καὶ οἱ λοιποὶ φωστῆρες διαφόρῳ λάμπει φωτὶ τοὺς ἐν κόσμῳ, οὕτως οἱ ἅγιοι ἐκ τῶν τεσσάρων κλιμάτων ἐξελάμπουν,<noinclude><!---->
Fol. 56. 6. ὄνομα 2. - 7 παρατάξεις 2. - 8 καὶ γονεῖς add. 2. - 9 ἀνέτρεψεν 2. - 10 τὸν ζῶον 1. - 11 βδελύγματα 2. - 12 νομοθέτην 2. - 13 ἐπιποθοῦντες 2. - 14 εἰσωμαίνετο 1. - 15 λυμαινόμενοι 1. - 16 ἐγίνοντο 2. - 17 ὑπεστέλλοντο 2. - 18 περὶ αὐτῶν 2. - 19 ἐπέθεινεν 2.
<references/></noinclude>
ik3c51jtq1usboothsb7awezlinzngm
Σελίδα:Analecta Bollandiana 1900, Vol. 19, pp. 286-320.pdf/5
100
52877
167549
167442
2026-08-25T23:47:04Z
SZC 03
16077
167549
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh||S. DOMETII MARTYRIS.|289}}</noinclude>δόξαν καθώς φησιν ὁ ἀπόστολος, ἀλλ' ἄλλη δόξα ἡλίου καὶ ἄλλη δόξα
σελήνης, καὶ ἄλλη δόξα ἀστέρων· ἀστὴρ γὰρ ἀστέρος διαφέρει ° ἐν δόξῃ (1).
Ὥσπερ γὰρ ὁ Θεὸς τὸ φῶς 10 κατεκερμάτισεν εἰς τοὺς μεγίστους
φωστῆρας καὶ τὰ ἄστρα, καὶ τὸν μὲν ἕνα ἔταξεν εἰς ἀρχὰς τῆς ἡμέρας,
5 ὥστε τοῖς φυτοῖς ἐνεργεῖν καὶ ταῦτα θάλπειν καὶ πρὸς αὔξησιν ἐπείγειν,
τὸν δὲ δεύτερον φωστήρα ἔταξεν εἰς ἀρχὰς τῆς νυκτὸς πρὸς παραμυ
θίαν τοῖς ὁδοιποροῦσι καὶ ναυτιλλομένοις, τὰ δὲ ἄστρα φαίνειν πάλιν
καὶ τὸν οὐρανὸν ἐγκαλλωπίζειν. Καὶ πάλιν, ὃν τρόπον ἔθετο ὁ Θεὸς
διαφορὰν ἐν τῇ γῇ καὶ ἐν τῇ θαλάσση, καὶ ἐν τοῖς καρποῖς καὶ ἐν ταῖς
10 ὥραις τοῦ ἐνιαυτοῦ, τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ ἐπὶ τῶν ἀνθρώπων ἐποίη-
σεν, τὸν μὲν ἰσχυρόν, τὸν δὲ ἀσθενῆ, καὶ τὸν μὲν βραχύν, τὸν δὲ
ὑψηλὸν κατασκευάσας, καὶ τὸν μὲν ὡραιότητι λάμποντα, τὸν δὲ ἄμορ
φον ἐποίησεν, κατὰ τὸ εἰρημένον· Η οὐκ ἔχει 18 ἐξουσίαν ὁ κεραμεύς
ἐκ τοῦ αὐτοῦ πηλοῦ ποιεῖν σκεύη, τὰ μὲν εἰς τιμήν, τὰ δὲ εἰς ἀτι
15 μίαν (2); Οὕτως ὁ Θεὸς τὴν χάριν καὶ τὴν δωρεὰν τοῦ ἁγίου Πνεύμα
τος κατεμέρισεν κατὰ τὴν ἀναλογίαν τῆς ἑκάστου πίστεως, καθώς
φησιν ὁ ἀπόστολος Παῦλος· Τῷ μὲν γὰρ ἐν τῷ αὐτῷ Πνεύματι δίδοται
χαρίσματα ιαμάτων, άλλων λόγος σοφίας καὶ τὰ λοιπά (3). Καὶ καθάπερ
ἐν τοῖς ἄστροις καὶ τοῖς λοιποῖς οἷς εἶπον πολλὴ ἡ διαφορά, οὕτω καὶ
τὸ ἐπὶ τῆς γῆς· τῇ μὲν γὰρ δέδωκεν ὁ Θεὸς ὕλην χρυσοῦ, τῇ δὲ ἀργύρου,
ἑτέρα δὲ χαλκοῦ, ἄλλη σιδήρου, τῇ δὲ λίθου τιμίου". Ἡ δὲ αὐτὴ γῆ μία
μὲν οὖσα πολλὴν διαφορὰν ἔχει, τοῦτο καὶ ἐπὶ τῶν καρπῶν ἐστιν ἰδεῖν.
Ἐκ γὰρ ἀκανθῶν ἀνατέλλουσι ῥόδα, οὕτω καὶ ἐκ τῆς ἀθέου γῆς καὶ
φυλῆς τῶν Περσῶν ἀνέτειλαν ἄνδρες εὐσεβεῖς. Τί γὰρ ὑπάρχει τῶν
25 Περσικών νόμων τὰ μαθήματα; Ἀστρολογία, ἀστρονομία, γοητεία,
μύθοι δαιμονικοί, ἀθέμιτα λόγια ", εἰδωλολατρείαι, ἀσέλγειαι· ταῦτα
τῶν Περσῶν τὰ νόμιμα, ἀλλὰ καὶ ἐκ τούτων ἐξελέγξατο ὁ Θεὸς τοὺς
ἀξίους αὐτοῦ, τοὺς ἀθετήσαντας τὴν πατρώαν ἀσέβειαν καὶ ἐπεγνωκό
τας αὐτόν. Ἐκ ταύτης γὰρ τῆς 1 Χαλδαίων γῆς καὶ ὁ προπάτωρ
30 Αβραάμ ὑπάρχων ἐπέγνω τὸν ἐπὶ πάντων Θεόν, ᾧ καὶ εἶπεν ὁ Θεός·
Ἔξελθε ἐκ τῆς γῆς σου καὶ ἐκ τῆς συγγενείας σου καὶ ἐκ τοῦ οἴκου τοῦ
πατρός σου, καὶ δεῦρο εἰς" γῆν ἣν ἂν σοι δείξω (4). Ὡσαύτως καὶ ἐν<noinclude><references/>
· 8 ἀλλ' ή 1. — 9 διαφαίνει 1.
13 φησίν add. 2. - 18 ἔδωκεν 1.
-
11 (τ. αυτ. τρ.) οὕτω 2. -
15
· ἀθεμητολογία 2.
10 τὸ φῶς ὁ Θεὸς 2.
14 (τ. δ. λ. τιμ.) om. 1.
-
16 Tŵy add. 2.- 17 τὴν add. 2.
(1) 1 Cor., XV, 41. — (2) Rom., IX, 21. — (3) 1 Cor., XII, 8, 9. - (4) Gen., XII, 1.
ANAL. BOLL., T. XIX.
19
Fol. 57.</noinclude>
6lcgf0h4x6kfu4iiw82lqe77g54e6q4
Μεταγραφή:1643-1925, Societe des Bollandistes, Acta Sanctorum 07 Julii Tomus 03 1723, LT.pdf
102
52897
167540
167475
2026-08-25T14:25:27Z
SZC 03
16077
167540
proofread-index
text/x-wiki
{{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template
|Title=Acta Sanctorum, v. 3
|Author=Société des Bollandistes
|Translator=
|Editor=
|Illustrator=
|Publisher=
|Year=1723
|Key=
|Source=pdf
|Image=7
|Progress=X
|Pages=<pagelist 579="524" 5="ill." 7="titul" 6="–" 3="pre-titul" 4="–" 1to2="–" 10="ill." 11="titul"
12="1" 12to24="roman"
25="–" 26="ill." 27="1"
41to50="index" 51="1"
515="ill." 516="–" 517="465" 565="–"
566="ill." 567="513"
749="ill." 750="–" 751="695" 778="–"
777="ill." 779="721" 780="722"
781="ill." 782="–" 783=723
843="ill." 844="–" 845=- 846="ill." 847=783
849="ill." 850="–" 851=785
932to974="index moralis"
/>
|Volumes=[[la:Liber:1643-1925,_Societe_des_Bollandistes,_Acta_Sanctorum_07_Julii_Tomus_03_1723,_LT.pdf]]
|Remarks=
|Notes=
}}
r9kp3k6t9ma5l1o47f74ivwdm199znt
Σελίδα:Τουρκοκρατουμένη Ελλάς.pdf/3
100
52903
167481
2026-08-25T13:39:04Z
SilverLegionnaire
22697
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: ΤΩ ΚΥΡΙΩ <br> ΜΑΡΚΩ ΡΕΝΙΕΡΗ <br> ΔΙΟΙΚΗΤΗ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ, <br> Ἀνδρὶ διὰ μὲν τὰς πατριωτικὰς ἀρετὰς τῷ Πανελληνίῳ προσφιλεῖ, διὰ δὲ <br> τὴν τῶν μουσῶν θεραπείαν Εὐρωπαϊκὴν φήμην κτησαμένῳ, <br> ΑΝΑΤΙΘΕΤΑΙ.
167481
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SilverLegionnaire" /></noinclude>ΤΩ ΚΥΡΙΩ
<br>
ΜΑΡΚΩ ΡΕΝΙΕΡΗ
<br>
ΔΙΟΙΚΗΤΗ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ,
<br>
Ἀνδρὶ διὰ μὲν τὰς πατριωτικὰς ἀρετὰς τῷ Πανελληνίῳ προσφιλεῖ, διὰ δὲ
<br>
τὴν τῶν μουσῶν θεραπείαν Εὐρωπαϊκὴν φήμην κτησαμένῳ,
<br>
ΑΝΑΤΙΘΕΤΑΙ.<noinclude><references/></noinclude>
tth6csynzrak4mria0pgi0lddbtbsmm
Σελίδα:Τουρκοκρατουμένη Ελλάς.pdf/5
100
52904
167482
2026-08-25T13:48:01Z
SilverLegionnaire
22697
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: ΕΙΔΗΣΙΣ. <br> «ΕΑΝ ἔθνος ἐν τῷ κόσμῳ δύναται νὰ σεμνύνηται διὰ τὸ εὐγενὲς τῆς <br> καταγωγής του, ἀναντιῤῥήτως τοῦτο εἶνε τὸ Ἑλληνικόν. Η περιβάλ- <br> λουσα ταύτην αἴγλη ἐξηγοράσθη διὰ σειρᾶς μαρτυρίων, καὶ τὸ δί- <br> πλωμα τῆς τοιαύτης εὐγενείας εἶνε γ...
167482
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SilverLegionnaire" /></noinclude>ΕΙΔΗΣΙΣ.
<br>
«ΕΑΝ ἔθνος ἐν τῷ κόσμῳ δύναται νὰ σεμνύνηται διὰ τὸ εὐγενὲς τῆς
<br>
καταγωγής του, ἀναντιῤῥήτως τοῦτο εἶνε τὸ Ἑλληνικόν. Η περιβάλ-
<br>
λουσα ταύτην αἴγλη ἐξηγοράσθη διὰ σειρᾶς μαρτυρίων, καὶ τὸ δί-
<br>
πλωμα τῆς τοιαύτης εὐγενείας εἶνε γεγραμμένον μὲ αἷμα.
Φοβεραί
<br>
κατὰ τῆς κεφαλῆς του ἐνέσκηψαν λαίλαπες, ἄγρια καὶ ἀπειλητικά
<br>
ἐκυλίσθησαν κύματα, καὶ ὁ μαρτυρικὸς οὗτος λαὸς ἐδιώχθη, ἐδού-
<br>
λευσε, κατώκησεν ἐντὸς ἐρειπίων, ἐκολύμβησεν ἐντὸς αἱμάτων· ἀλλ᾽ ὁ
<br>
ὑπὸ τὰ ζοφερὰ ἐκεῖνα νέφη στιγμιαίως κρυβεὶς ἥλιος τοῦ Ἑλληνισμού
<br>
δὲν ἐβράδυνε ν' ἀνατείλη καὶ διασκεδάση τὴν ἐπικρεμασθεῖσαν ἀχλύν,
<br>
ἡ δὲ μυστηριώδης ἀπορροφητικὴ αὐτοῦ δύναμις νὰ ἐξελληνίσῃ πᾶν τὸ
<br>
ξενικόν.
<br>
» Μόλις ὁ ἄνεμος τῶν ἐθνικῶν ἐπαναστάσεων εἶχε σαρώσει τὸν ἐκ
<br>
Δύσεως ἐπιδραμόντα τυχοδιωκτικὸν ἐκεῖνον συρφετόν, καὶ ὁ Ἑλληνι-
<br>
σμὸς ἀποῤῥοφήσει τὰ ἐπιμείναντα λείψανα αὐτοῦ, καὶ ἐξ ἀνατολῶν
<br>
στίφη ἐπιδρομέων ἠπείλησαν αὐτόν. Τὴν 29 Μαΐου 1453 οἱ Τοῦρκοι
<br>
κατεσκήνωσαν ἐν μέσῳ τῶν καθημαγμένων ἐρειπίων τῆς πρωτευούσης
<br>
τῆς Ἑλληνικῆς αὐτοκρατορίας.
<br>
» Ἕνεκα τοῦ καταπληκτικοῦ θριάμβου τῶν ὀρθῶν ἐκείνων στιγ-
<br>
μιαῖον θάμβος κατέλαβε τὸ ἔθνος, καὶ διασπειρόμενον ἤρξατο από
<br>
Ἀνατολῶν πρὸς Δύσιν καὶ ῎Αρκτον. Οἱ πρόσφυγες ἐκεῖνοι δὲν ἦσαν
<br>
ναυάγια διαλυθείσης ἐθνικότητος, ἀλλὰ στοιχεῖα ζωτικά, ἕκαστον
<br>
τῶν ὁποίων ἔφερεν ἐντὸς αὐτοῦ ὁλόκληρον τὸ ἔθνος. Ο Έλληνισμός
<br>
λαμπροτέραν τότε περιεδόθη αἴγλην, καὶ τὸ τέως μυκτηριζόμενον
<br>
ὄνομα τοῦ Βυζαντινοῦ Γραικύλου ἐθαυμάσθη ὑπὸ τῆς Εὐρώπης, τὴν
<br>
ὁποίαν ἐξεπαίδευσε, καὶ τῆς ὁποίας τοὺς στρατοὺς ὡδήγησεν εἰς τὰ
<br>
πεδία τῶν νικών.
» Αφ' ἑτέρου δὲ ὁ ἐν αὐτῇ τῇ κοίτη του παραμείνας Ελληνισμός
<br>
ἀμέσως ἀνακύψας καὶ ἐπὶ τῶν ὀρέων κατασκηνώσας κατὰ τὸν μέγαν
<br>
ἐκεῖνον καὶ πολυχρόνιον κλύδωνα, ἀνδροῦτο διωκόμενος, καὶ ἐναλλάξ
<br>
νικῶν καὶ νικώμενος παρθένος διετηρήθη, ὡς οἱ διασώσαντες αὐτὸν
<br>
παρθενικοί βράχοι.
<br><noinclude><references/></noinclude>
eygrnj5384hkrlkdrctpql1t99hsjkv
167578
167482
2026-08-26T11:39:13Z
SilverLegionnaire
22697
167578
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SilverLegionnaire" /></noinclude>{{c|{{x-larger|'''ΕΙΔΗΣΙΣ.'''}}}}
{{vgap|1.5em}}
{{rule|4em}}
{{vgap|1.5em}}
<br>
«ΕΑΝ ἔθνος ἐν τῷ κόσμῳ δύναται νὰ σεμνύνηται διὰ τὸ εὐγενὲς τῆς
<br>
καταγωγής του, ἀναντιῤῥήτως τοῦτο εἶνε τὸ Ἑλληνικόν. Η περιβάλ-
<br>
λουσα ταύτην αἴγλη ἐξηγοράσθη διὰ σειρᾶς μαρτυρίων, καὶ τὸ δί-
<br>
πλωμα τῆς τοιαύτης εὐγενείας εἶνε γεγραμμένον μὲ αἷμα.
Φοβεραί
<br>
κατὰ τῆς κεφαλῆς του ἐνέσκηψαν λαίλαπες, ἄγρια καὶ ἀπειλητικά
<br>
ἐκυλίσθησαν κύματα, καὶ ὁ μαρτυρικὸς οὗτος λαὸς ἐδιώχθη, ἐδού-
<br>
λευσε, κατώκησεν ἐντὸς ἐρειπίων, ἐκολύμβησεν ἐντὸς αἱμάτων· ἀλλ᾽ ὁ
<br>
ὑπὸ τὰ ζοφερὰ ἐκεῖνα νέφη στιγμιαίως κρυβεὶς ἥλιος τοῦ Ἑλληνισμού
<br>
δὲν ἐβράδυνε ν' ἀνατείλη καὶ διασκεδάση τὴν ἐπικρεμασθεῖσαν ἀχλύν,
<br>
ἡ δὲ μυστηριώδης ἀπορροφητικὴ αὐτοῦ δύναμις νὰ ἐξελληνίσῃ πᾶν τὸ
<br>
ξενικόν.
<br>
» Μόλις ὁ ἄνεμος τῶν ἐθνικῶν ἐπαναστάσεων εἶχε σαρώσει τὸν ἐκ
<br>
Δύσεως ἐπιδραμόντα τυχοδιωκτικὸν ἐκεῖνον συρφετόν, καὶ ὁ Ἑλληνι-
<br>
σμὸς ἀποῤῥοφήσει τὰ ἐπιμείναντα λείψανα αὐτοῦ, καὶ ἐξ ἀνατολῶν
<br>
στίφη ἐπιδρομέων ἠπείλησαν αὐτόν. Τὴν 29 Μαΐου 1453 οἱ Τοῦρκοι
<br>
κατεσκήνωσαν ἐν μέσῳ τῶν καθημαγμένων ἐρειπίων τῆς πρωτευούσης
<br>
τῆς Ἑλληνικῆς αὐτοκρατορίας.
<br>
» Ἕνεκα τοῦ καταπληκτικοῦ θριάμβου τῶν ὀρθῶν ἐκείνων στιγ-
<br>
μιαῖον θάμβος κατέλαβε τὸ ἔθνος, καὶ διασπειρόμενον ἤρξατο από
<br>
Ἀνατολῶν πρὸς Δύσιν καὶ ῎Αρκτον. Οἱ πρόσφυγες ἐκεῖνοι δὲν ἦσαν
<br>
ναυάγια διαλυθείσης ἐθνικότητος, ἀλλὰ στοιχεῖα ζωτικά, ἕκαστον
<br>
τῶν ὁποίων ἔφερεν ἐντὸς αὐτοῦ ὁλόκληρον τὸ ἔθνος. Ο Έλληνισμός
<br>
λαμπροτέραν τότε περιεδόθη αἴγλην, καὶ τὸ τέως μυκτηριζόμενον
<br>
ὄνομα τοῦ Βυζαντινοῦ Γραικύλου ἐθαυμάσθη ὑπὸ τῆς Εὐρώπης, τὴν
<br>
ὁποίαν ἐξεπαίδευσε, καὶ τῆς ὁποίας τοὺς στρατοὺς ὡδήγησεν εἰς τὰ
<br>
πεδία τῶν νικών.
» Αφ' ἑτέρου δὲ ὁ ἐν αὐτῇ τῇ κοίτη του παραμείνας Ελληνισμός
<br>
ἀμέσως ἀνακύψας καὶ ἐπὶ τῶν ὀρέων κατασκηνώσας κατὰ τὸν μέγαν
<br>
ἐκεῖνον καὶ πολυχρόνιον κλύδωνα, ἀνδροῦτο διωκόμενος, καὶ ἐναλλάξ
<br>
νικῶν καὶ νικώμενος παρθένος διετηρήθη, ὡς οἱ διασώσαντες αὐτὸν
<br>
παρθενικοί βράχοι.
<br><noinclude><references/></noinclude>
nx2p2pv0eeca2l99dreocw9d04122fm
Σελίδα:1643-1925, Societe des Bollandistes, Acta Sanctorum 07 Julii Tomus 03 1723, LT.pdf/599
100
52905
167483
2026-08-25T14:03:57Z
SZC 03
16077
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: {{Left sidenote|'''A'''}} νασι πολλοὶ φιλαληθέστατοι ἄνδρες, τέτῳ τ μακαρίτῃ μαθητεύσαντες, καὶ μετ ἔπειτα ἐπίσκοπος τῆς ἐπιφανοῦς καὶ ἐνδόξου πόλεως Χαραχμωβῶν γενόμενος. Ὕψηλος ὡς ἀληθῶς ἀπεφάνθη καὶ δόκιμος, καὶ διὰ τινας χρείας πολιτικὰς ἢ ἐκκλησιαστι...
167483
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh||DIE DECIMA TERTIA JULII.|545}}</noinclude>
{{Left sidenote|'''A'''}}
νασι πολλοὶ φιλαληθέστατοι ἄνδρες, τέτῳ τ μακαρίτῃ μαθητεύσαντες, καὶ μετ ἔπειτα ἐπίσκοπος τῆς ἐπιφανοῦς καὶ ἐνδόξου πόλεως Χαραχμωβῶν γενόμενος. Ὕψηλος ὡς ἀληθῶς ἀπεφάνθη καὶ δόκιμος, καὶ διὰ τινας χρείας πολιτικὰς ἢ ἐκκλησιαστικὰς πρὸς τὸ σύμβολον Δαμάσκου ἢ πρὸς τὸν κριτὴν πυκνῶς ἀφικνεῖτο, ὅτε πρὸς μᾶς ἐξενίζετο. Πολλὴν? δὲ τῶν λόγων αὐτο καὶ τῶν διηγημάτων τὴν ὠφέλειαν καὶ ψυχικῶν? διεργασίαν? ἐπαυρώμεθα?. Μιᾷ δὲ τῶν ἡμερῶν, ἐσπέρας ὥρας βαθείας, καὶ ἐπὶ τῆς τραπέζης τῶν τριῶν ἡμῶν ἀδελφῶν σὺν αὐτῷ καθεζομένων, διηγήσατο ἡμῖν τὸ ες αὐτὸν πρὸ τοῦ ἐπιτάτου? γεγενημένον παράδοξον θαῦμα.
{{Left sidenote|'''B'''}}
36 Ἔγνωστό μοι φησί, ποτὲ τέτῳ τῷ θεοφόρῳ μαθήτευοντι, πορευθῆναι εἰς τὸ μοναδήριον τὸ λεγόμενον Χερᾶν. Τὴν ὁδὸν ἐξανύσας, κἀκεῖσε ἐῤῥωμένως καὶ ἀβλαβῶς ἔφθασα, ἀσθένειά τίς με κατέσχε μεγάλη καὶ ἐπικίνδυνος, ἥτις ἠνάγκασεν ἐπὶ καιρν αὐτόθι μεῖναι, μὴ δυνάμενον εἰς ἵππον ἀπὸ σωματικῆς κακώσεως καὶ ἀδυναμίας ὑποστρέψαι. Μετ᾽ ἐν χρόνον τινὰ τῆς νόσου ἀναστὰς καὶ ἀναλαβὼν εἰχόμην τῇ ἐπὶ τὴν Λαῦαν διὰ τῆς ἐρήμου ἀποφερούσῃ ὁδῷ, ὀλίγους ἄρτους ξηροὺς σὺν ἐμοὶ εληφώς. Καμόντος δέ μοι σφοδρῶς κατὰ τὸν καιρὸν τοῦ θέρους ὑπὸ τς ἡλιακῆς ἀκτῖνος, καὶ δίψει δεινῶς ἐπτυχόμην?, πολλῷ δὲ μᾶλλον τοὺς τῆς σωματικῆς ἰσχὺν διαλυόμενος ἐδαμαζόμην, καὶ ἐν πολλῇ στενώσει καὶ ἀπορίᾳ ἐτύγχανον, καὶ τὸν Θεὸν καὶ τὰς τοῦ Γέροντος εὐχὰς ἐπεκαλόμην· ἕως ἐν τούτοις με ὄντα τοῖς δεινοῖς ἡ τοῦ Θεοῦ εὐσπλαγχνία προφθάσασα ὡδήγησέ τινας καὶ τὴν ρημον διρηκέναι ποιμένας Ἀραβίτας, οἵτινές με θεασάμενοι ἐπυνθάνοντο τί ἂν εἴην κεκτημένος?. Ὡς δὲ τοῖς ἄρτοις αὐτοῖς πέδειξα καὶ τὸ δίψος ἀνήγγειλα, οἵ μοι ἄρτους πρὸς ἐμαυτὸν? ἀπέφερον?· ὕδωρ δὲ ὅλως ὧδε μὴ ἔχειν παντελῶς ἔφησαν, ἀλλ᾽ ἀποστελοῦμέν σοι ὁδηγὸν, ὑποδεικνύντα σοι τὸν τόπον τοῦ νάματος, οὐ μακρὰν πολὺ διακείμενον.
{{Left sidenote|'''C'''}}
37 Ἀπέσταλον? ἕνα Φοινικὸν? ᾗ φοβερὸν Αἰθίοπα, γυμναῖον καὶ τρισάθλιον, διαβόλῳ μηδὲν τῷ τρόπῳ διαφέροντα, ὡς μὴ ζῶντα, ἃ πεῖρα ἐδίδαξε. Μεθ᾽ ὃν? διὰ βίαν τοὺς ὀξίους? ἐξ ἀνάγκης ἐπορευόμεθα?, καὶ πορευθέντες ἅμα ἱκανὸν διάστημα, ἐφίησί? με χειμάρρου ῥαγάδι, ὕδωρ ἐχούσῃ. Καὶ φησι· Πίνε ἄνθρωπε τοῦ Θεοῦ, καὶ μὴ ἀδεῶς? ὅπερ ἐπιθυμεῖς καὶ χρῄζεις ἐμφορήθητι. Ἐγ δὲ ἀπὸ τοῦ πολλοῦ καμάτου τετρυχωμένος?, ὅπερ ἐφόρουν μικρὸν ἐπιῤῥιπάριον ἀπεθέμην, καὶ πιεῖν μετ᾽ ἀνέσεως ἐπειρώμην· καὶ ὡς τῇ πηγῇ τν κεφαλὴν πέκλινα, αὐτίκα? μοι λογισμός τις ἐπεισῄει?, τὸν ἀληθῆ? ἐκεῖνον Αἰθίοπα πονηρῶς? κατ᾽ ἐμοῦ πυρεύειν? καὶ διευθυμεῖσθαι?, καὶ μικρὸν τὴν κεφαλὴν ἀνανεύσας ὁρῶ τὸ τρισάθλιον χειροπληθῆ λίθον κατέχοντα, καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς βλοσυροὺς καὶ οἱονεὶ ἡμαγμένους, καὶ ὡς πῦρ φαίνοντας, καὶ βαλεῖν λεληθότως μέλλοντα· Ἐγὼ δὲ ἄφνω διεγερθείς, καὶ τὸ πνεῦμα τάχα καὶ πρὸς γνώμην ζωπυρῆσάν? με· Τί τοῦτο βούλει ποιῆσαι, δείλαιε, ἔφην; Πείρᾳ, εἰ λως δεδύνησαι· ἐγὼ γάρ σου ῥωμαλεώτερος καὶ εἰς ἀλκὴν προθυμότερος. Ὁ δὲ ἅμα τὸν λόγον ἀκούσας τῆς χειρὸς τὸν λίθον ὑποστέμων? ἀπέρριψε, καὶ τὸ ἐπιῤῥιπάριον χαμαὶ κείμενον κλέψας, μετὰ δρόμου καὶ τρόμου πολλοῦ χετο.<noinclude><references/></noinclude>
bwhk2jpex2jpxrct6acn9x04x95nwa0
Σελίδα:1643-1925, Societe des Bollandistes, Acta Sanctorum 07 Julii Tomus 03 1723, LT.pdf/601
100
52906
167484
2026-08-25T14:04:26Z
SZC 03
16077
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: {{left sidenote|'''A'''}} ἐπιφερόμενον ἰχθύν πεπαριχευμένον? ἔχοντα?, μετὰ σινήπεως, καὶ φησι πρὸς με· Ἰδὲ ᾗ ἐπιθυμία σου, ἀδελφέ· ἡτοίμασται γάρ σοι αὐτὴν? ἕως ἀνέλθῃς· ἀλλὰ φάγε, καὶ ἐμπίμπλησθητι, καὶ μηδέποτε τοῦ Θεοῦ ἀπέγνως ἐπιθυμείας καὶ ἀντιλήμψεως...
167484
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh|547|DIE DECIMA TERTIA JULII}}</noinclude>{{left sidenote|'''A'''}}
ἐπιφερόμενον ἰχθύν πεπαριχευμένον? ἔχοντα?, μετὰ σινήπεως, καὶ φησι πρὸς με· Ἰδὲ ᾗ ἐπιθυμία σου, ἀδελφέ· ἡτοίμασται γάρ σοι αὐτὴν? ἕως ἀνέλθῃς· ἀλλὰ φάγε, καὶ ἐμπίμπλησθητι, καὶ μηδέποτε τοῦ Θεοῦ ἀπέγνως ἐπιθυμείας καὶ ἀντιλήμψεως. Ἐγὼ δὲ τὸ παράδοξον κατ᾽ ἐμαυτὸν ἐνθυμούμην, πόθεν ἐν τοιαύτῃ ρᾳ τοιοῦτον ἐυρέθη παρ᾽ αὐτῷ προσφάγιον, οὐδὲν ἕτερον εἶχον λογίσασθαι, ᾗ ὅτι ὁ τοῖς ἁγίοις Ἀποστόλοις καὶ μαθηταῖς αυτὸν ἐπὶ τῆς λίμνης μετὰ τὴν ἀνάστασιν φανερώσας Χριστός, καὶ ἀνθρακιὰν καὶ ὀψάριον ἐπικείμενον, καὶ ἄρτον αὐτοῖς ἀληθείᾳ παρεχόμενος, αὐτὸς ἐν τῷ θεοπρέποντι αὐτοῦ ἐν? τῷ μαθητῇ τὴν ἐπιθυμίαν ἐξέφηνε, καὶ τὸ πωθέμβιον? ἐκαρποφόρησεν· ἔφαγον, καὶ ἐκορέσθην, καὶ τὸ πάθος ἐδαμάσθην?, ἀξιοπρεπῆ αἶνον τῷ Θεῷ ἐν ἴσῳ? ἀνέπεμψα.
{{left sidenote|'''B'''}}
41 Ἄλλο δὲ ὑμῖν ἐξηγήσασθαι? θαυμαστὸν οὐκ ὀκνήσω· οἶδα γὰρ τὸ φλογερὸν ὑμῶν, ἀδελφοί, περὶ τῶν τοιούτων πνευματικῶν διηγημάτων ἔρωτα. Ἐμοῦ ποτὲ συμδιατρίβοντος τούτῳ τῷ θεοφόρῳ ἐπιστάτῃ ἐν τῇ ἐρήμῳ μετά τινων ἡσυχαζόντων ἑνὸς ἑκάστου ἐν ἰδί σπηλαίῳ, καὶ τὴν τοῦ ἐπιστάτου ψυχωφελῆ διδασκαλίαν καὶ παράδοσιν, μέγας λιμὸς ἐπέβη ἡμν, τὸ σωματικὸν κατατρώγων ἡμῶν?, καὶ ταῖς σωματικαῖς ἅμα τε καὶ ψυχικαῖς καταπονῶν δυνάμεσι. Ἐκβάντες δὲ ἐκ τῶν σπηλαίων, λιμαγχονοῦντες? διηρχόμεθα τὴν ρημον, πόας καὶ θάμνους ἀναζητοῦντες πρὸς διαμυθίαν τοῦ λιμώδους πάθους, καὶ πολλὰ κεκμηκότες τὴν ἔρημον ἐμπόνως ψυχαγοῦντες? ἐστρέψαμεν πρὸς τὸ καλύβιον, τὸ παράπαν μηδὲν ερηκότες?. πειδ δὲ τῷ ἐσχάτῳ ἡμῶν ἀπηγγείλαμεν αὐτῷ τὴν πείναν, καὶ ὃν ἄγαν ἐμογήσαμεν μόχθον, ἀνὰ πᾶσαν τὴν ἔρημον περιφοιτῶντες, οἴκτ διαπύρ συσχεθες ἔφη· Αὔριον, τῷ Θεῷ τὸ ζῶν παρέχοντι, ἐπὶ τὸ ὃ ἀπιόντες τὸ τόπον εὑρήσετε πεφιλοκαλημένον σέλινον, ἐπιμελῶς γεωργηθέν, καὶ λαβόντες ἀπ᾽ αὐτοῦ μὴ ὑπὲρ τν χρείαν θεραπευθῆτε?, μηδὲν ἐκτίλαντε?; καὶ ἐρημώσαντες?. Ἀφιγμένου? τοίνυν τοῦ δηλωθέντος? ἡμῖν ὑπὸ τοῦ Γέροντος χώρου?, ἀπαραλλάκτως εὑρήκαμεν καθὼς? ἀπεφήνατο· καὶ τὴν χρείαν ἡμῶν παρειληφότες, ἀνεκάμψαμεν γεγηθότες, καὶ ἀγαλλόμενοι. Ὑποδειξάντων? οὖν ἡμῶν τῷ Γέροντί τινα σέλινα ἐξ ὧν ἐφέρομεν, εὑρεταί? τις ῥίζα ἀγνώστως? ὑφ ἡμῶν ἐκβλαθεῖσα?· ἣν? θεασάμενος ὁ ἐπιστάτης, ἄγαν λελύπηται?, εἰπών· Οὐκ ἐνετειλάμην ὑμν, μηδν ἐξαφανίσαι ᾗ ἐκλεξάσθαι; ὄντως λελυπήκατέ με λυπῶν? ἐν μετρίᾳ?, ὃ ἐχρῆν ὑμῖν μὴ πεπραχότας?. Αὐτοῦ δὲ εἰρηκότος ταῦτα ἐγνώσαμεν, ὅτι τινὸς ἀφανοῦς ἀναχωρητοῦ ὑπῆρχε τὰ σέλινα.
{{left sidenote|'''C'''}}
42 Ἄλλο τε ᾗ κατ ἐκείνου καιρὸν? διοδευόντων ἡμῶν τὴν ρημον, εἰσήγαγον? ἡμᾶς εἰς σπήλαιον, κἀκεῖσε τὴν συνήθη εὐχὴν ἐκτελέσαντες, διεσκόπουμεν? χόρτον καὶ βοτάνας καὶ ἀνθρώπου τινὸς χνη, δι ὧν μεμαθήκαμεν ἐκεῖνον τὸν τόπον ἀναχωρητοῦ τινος εἶναι· ἀλλ᾽ οὐδαμῶς ἐπυθόμεθα τοῦ θεοφόρου ἐπιστάτου?, ὅτε μὴ αὐτός τι ἡμῖν διὰ τούτου ἀπέφηνεν. Ἐξελθόντες δὲ ἐκ τοῦ σπηλαίου θεωροῦμεν παλαιὸν ἄχρειον φοίνικα, ἀνδρικῆς ὀργυιᾶς μῆκος ἔχοντα, κἀκεῖσε μεμενηκότες? ἐπὶ βραχεῖαν ὥραν, οὐδένα<noinclude><references/>
{{rh|Julii Tomus III.}}{{rh||Zzz 2}}</noinclude>
gwi3fpexl3jvit08k52tl79qsyi85df
Σελίδα:1643-1925, Societe des Bollandistes, Acta Sanctorum 07 Julii Tomus 03 1723, LT.pdf/603
100
52907
167485
2026-08-25T14:05:05Z
SZC 03
16077
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: {{left sidenote|'''A'''}} τὸ μικρὸν μάντον· ἔστι δὲ ἐπιβόλαιον ἐν τῇ συνόδῳ τ⊠ σκεπαρίων, πάλιν ἐν ἐργαλείῳ καὶ ὀθονιάριον. Ἐν δὲ τῇ συνάξει καὶ ταῖς ἄλλαις ἀορολογίαις τ⊠ ἐκκλησίας φέρουσι τὰ κεφάλια, σκέποντα ὅλου ᾗ τ ἡλικίας διάπλασιν ἀπὸ τ⊠ τραχήλου ἕ...
167485
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh||DIE DECIMA TERTIA JULII.|549}}</noinclude>{{left sidenote|'''A'''}} τὸ μικρὸν μάντον· ἔστι δὲ ἐπιβόλαιον ἐν τῇ συνόδῳ τ⊠ σκεπαρίων, πάλιν ἐν ἐργαλείῳ καὶ ὀθονιάριον. Ἐν δὲ τῇ συνάξει καὶ ταῖς ἄλλαις ἀορολογίαις τ⊠ ἐκκλησίας φέρουσι τὰ κεφάλια, σκέποντα ὅλου ᾗ τ ἡλικίας διάπλασιν ἀπὸ τ⊠ τραχήλου ἕως τ⊠ ἀστραγάλων ἔμπροσθεν καὶ ὄπισθεν, καὶ ἴσονται λίαν ἐναρμόνιοι καὶ εὐλαβεῖς.
{{left sidenote|'''B'''}}
Ἦν τις, Θεόδωρος ὀνόματι, θεομάχος δεινὸς, καὶ κενόδοξος, καὶ τρισάθλιος, ὥστε ἀπέδειξεν ἡ τν πραγμάτων ἔκβασις· σχῆμα μὲν καὶ στολὴν μοναχικὴν, οἱονεὶ δερὰν προβάτου, περιεβέβλητο τὴν ἐπιφάνειαν, ἔσωθεν λύκος ἄρπαξ ὑπῆρχεν, καὶ τὴν γνώμην θηριωδέστατος. Ἐκέκτητο δέ τινα φίλον, Βασίλειον ἐπωνομαζόμενον· ἄγχιστα γὰρ αὐτῷ ἐν τῷ Σπευδαίῳ τς ἁγίας Χριστοῦ, το Θεο ἡμν, Ἀναστάσεως εἶχε κελίον. Μιᾷ δὲ τῶν ἡμερῶν ἴστω? τῷ Βασιλείῳ προσλθεν δυσώνυμος Θεόδωρος, ὡς πρὸς ατὸν ὑπερβαλλόντως ὑποσώζων ἀγαπητικὴν διάθεσιν, ἣ ἀνακινέμενος αὐτῷ ἑκάστοτε τὰ μυστικὰ καταθύμια, ἃ ὑπέβαλεν αὐτῷ ὁ τῆς κενοδοξίας χαλεπώτατος δαίμων, λογισμὸν ἀπέφηνε, λέγων· Οἶσθα, γνησιώτατε, τὴν προσοῦσάν σοι παρ’ ἐμοὶ ἀκριβεστάτην ἀγάπησιν ἐξ αἰεί, ἣν σοι {{left sidenote|'''C'''}} φυλάττω φιλίαν· ὅθεν οὐδὲ τὸ ἐνδόμαχόν μου πυρωδέστατον πάθος ἀπὸ σοῦ ταμιεύσασθαι δεδιώκημαι, ἀλλὰ φανερώσων ἥκω. Ἐπιθυμία τις μεγάλη καὶ ἔφεσις ἀφόρητος ἤδη καταπτύχει με δεινῶς, Ἱεροσολύμων θεαδελφικοῦ ρξαι θρόν, τν κῦρ Ἠλίαν ἐξωθίσαντά τε καὶ διώξαντα ἐξ ἱεραρχικοῦ πρεπερήματος?. Ἀλλ’ εἴγε νοοίην τὸ τούτου ἐκβησόμενον, πρὶν ἂν ἐπιλήψομαι τῆς ἐγχειρήσεως, ἵνα πρὸς αὐτὸ διαπράξομαι· οὐ γὰρ λέληθέν σε ἡ πάρρησία, οἵαν κέκτημαι πρὸς τν σύμβολον Φοσάτου, καὶ οἵαν ὁ ἐμὸς ἀδελφὸς καὶ πολὺ μείζονα πρὸς αὐτὸν ἔχει· ἰατρς γάρ ἐστι χρησιμώτατος, ὡς οἶσθα, τῇ γνώσει τε καὶ ἐνδοξότητι πολὺ ὑπερβαλλόμενος. Παρακεκλήσθω τοίνυν ἡ σὴ πνευματικὴ φιλότης, ἣ ζωιέτω? μοι ἐπὶ τὴν ἐναγῆ? λαύραν τοῦ ἁγίου πατρὸς ἡμῶν Σάβα, πρὸς τν ἅγιον Στέφανον, τὸν ἐρημίτην, ὅπως ν καταμαθωμεν παρ’ αὐτο ἐξ ἡμετέρου σκοποῦ τὸ ἐσόμενον τέλος.
45 Τοῦτον οὖν? μεθ’ ἑαυτοῦ? λαβὼν πρὸς προαίρεσιν τῆς ψυχῆς τοῖς παρεληλυθόσιν αὐτοῦ λόγοις ὑποέζαντα?, ἀφίκετο πρὸς τὸν Γέροντα,<noinclude><references/>
{{rh||Zzz 3}}</noinclude>
b0pmnx59ek2a34jzrlw2q2msweu3fzm
Σελίδα:1643-1925, Societe des Bollandistes, Acta Sanctorum 07 Julii Tomus 03 1723, LT.pdf/605
100
52908
167486
2026-08-25T14:05:33Z
SZC 03
16077
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: {{left sidenote|'''A'''}} τάξει ταθήσεται ἡ σελήνη ἣ τοὺς θεσμοὺς αὐτῆς, ἣ ὅρους ἀκλινῶς ἀποτέμνει, τὴν ἀγνωπάτων, φημὶ, ἐκκλησίαν, ἥτις ἐξ αἰεὶ διαλέλοιπε, πολεμουμένη ἢ νικσα· σπερ οὐδέποτε τὴν θάλασσαν τὰ κύματα διαλείπει, οὐδὲ τοὺς ἐκ Θεοῦ ἀληθεῖς ἀρχ...
167486
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh||DIE DECIMA TERTIA JULII.|551}}</noinclude>{{left sidenote|'''A'''}}
τάξει ταθήσεται ἡ σελήνη ἣ τοὺς θεσμοὺς αὐτῆς, ἣ ὅρους ἀκλινῶς ἀποτέμνει, τὴν ἀγνωπάτων, φημὶ, ἐκκλησίαν, ἥτις ἐξ αἰεὶ διαλέλοιπε, πολεμουμένη ἢ νικσα· σπερ οὐδέποτε τὴν θάλασσαν τὰ κύματα διαλείπει, οὐδὲ τοὺς ἐκ Θεοῦ ἀληθεῖς ἀρχιερεῖς πόλεμος· εἰ δὲ καὶ παραχωρήσει τὸ θεῖον ἔσεσθαι τοῦτο κατά τινα προνοίας ἄῤῥητον τρόπον, ἀλλ᾽ ἐν ἐπιτρέψει τὸ δικαίωμα τῷ ἰδίῳ τόπῳ. 48 Ταῦτα ὁ Θεόδωρος ἀκούσας, τὴν κενοδοξίαν προκέκρουεν τῆς σωτηρίας, ὡς ἵππος ἀγέρωχος, τῇ δόξῃ γαυριῶν, ἀχαλινώτως κατακρημνῶν ἑαυτὸν εἰσωθέμην⊠· ὁ δὲ τὴν αὐτοῦ διάνοιαν τῷ θείῳ φόβ κεχαλίνωκεν· ἐσκοτίσθη δὲ ἡ ἀσύνετος αὐτῷ καρδία, ἣ παρομοιώθη τοῖς κτήνεσι τοῖς ἀνοήτοις, ἣ ὡμοιώθη αὐτοῖς, ἣ τ πατρὶ αὐτοῦ τῷ σατανᾷ, τ τῆς μεγαλαυχίας ἐπώμνυον φρονήματι. Ὃς τὴν κεφαλὴν βεβαρημένος ἐπὶ τὴν γῆν νενευκῆαν ἔχων, τίς ἐπυνθάνετο, εἰ παρακεχώρηται αὐτ τινα χρόνον λως
{{left sidenote|'''B'''}}
ἐπικρατῆναι ἐκ θεαδελφικοῦ προτερήματος. Γνωείσαντος ἐν αὐτῷ ὁ Γέρων, ἐπανῆλθεν ὁ πανάθλιος, ἣ τὸ σύμβολον τοῖς δώροις θέλγειν ἣ πείθειν αὐτίκα ἀπήρξατο, ἣ φίλος σὺν τῷ ἀδελφῷ διεγείρειν πρὸς αὐτὸν παρακλητήρια, ἣ οὐ πρότερον ἐπαύσατο, πρὶν ἂν δι᾽ ἐξουσιαστικῆς τυραννίδος τὸν θρόνον παρέλαβε, τὸν ἀγιώτατον πατριάρχην, κύριον Ἠλίαν, ἐξορίσας ἀνοσίως ἢ ἀθέως. 49 Μετὰ δὲ τινα βραχύτατον χρόνον, ἣ τὴν θεόσδοτον ἐν ἁγίῳ Γέροντι προῤῥησιν πάντα πέπονθεν ὁ ἀλαζὼν ἢ αὐτάδης Θεόδωρος, ἑκουσίως ἑαυτὸν καταβαλὼν εἰς ἁμαρτιῶν βαθύτατον βάραθρον, δικαίαις καθυποβληθεὶς κατάραις ἢ ἀναθέμασι, ἣ κακῶς ἐν Περσίδι τὸν βίον καταλύσας. Ὁ δὲ ἀγιώτατος πατριάρχης, κύριος Ἠλίας, ἐπὶ τὸν ἴδιον θρόνον ἐπανῆλθεν ἐν χαρμοσύνῃ ἣ καλῇ ἐπαναλύσει, ἣ πολυμερῶς τῆς πατριαρχικῆς ἀπέλαυσεν ἀξίας ἐπὶ ἐνιαυτοὺς ἱκανούς, ἣ τῇδε ὁσίως πρὸς τν Θεὸν ἐκδημήσας, τὸν σύγκελλον αὐτῷ, κύριον Γεώργιον, ἐκ θεαδελφικοῦ θρόνου κατέλειψεν διάδοχον.
{{left sidenote|'''C'''}}
50 Μιᾷ δὲ τῶν ἡμερῶν ἐν κύριος Ἠλίας ἱεραρχούντος, ἣ το ἐν ἁγίῳ Γέροντι προγνώσεως τελεσθείσης, τινὲς τῶν πατέρων προσελθόντες τῷ Γέροντι, ἐπηρώτων αὐτὸν, λέγοντες· Πῶς, πάτερ ἁγιώτατε, ἀπεκάλυψέ σοι ὁ Θεὸς, ἡνίκα σοί ποτε προσῆλθε πευσόμενος ὁ κακόμνηστος ἐκεῖνος Θεόδωρος, ὅπερ ἀνόμως τὸ Ἱεροσολύμων ἐπισκοπήσας, τὸ ἐκ τῆς ἀρχῆς αὐτοῦ ἣ ἐπισκοπῆς γεγενημένον, καὶ πρὶν αὐτὸν ἐκφράσαι σοι τὸ ζητούμενον; Πρὸς ὃς τὰ πρῶτα μὲν δυσχεραίνας τοιοῦτον αὐτοῖς μυστήριον ἀποφήνασθαι, εἶτα δὲ πλεῖστα παρακληθείς ὑπ᾽ αὐτν, μετὰ πολλῆς μετριοφροσύνης εἶπεν· Ἐκεῖνος, περὶ οὗ πυνθάνεσθε, ὦ πατέ‑/ρες, πολλά με δυσωπήσας?, ἐπείσθην, καὶ εἶπον αὐτῷ μετὰ τινα προθεσμίαν ὑποστρέψαι πρὸς με, καὶ εὐθέως? ἠρξάμην πρεσβεύειν τὸν Φιλάνθρωπον Θεὸν γνωρίσαι μοι διὰ ποίαν ἀφίκετο χρείαν, καὶ τὸ ἐξ αὐτῆς γενησό‑/μενον. 51 Πρεσβεύσας? δὲ, ὡς ἐν ἐκστάσει ἐγενό‑/μην, καὶ θεωρῶ ἐμαυτὸν ὡς ἐπὶ κύριον? τῆς δόξης ἐν τόπῳ φωτεινῷ καὶ ὑπερενδόξῳ, τι? τὸ σέλας ἦν? ἐκδιήγητον ὡς? τὸ κάλλος? ἀ‑/μήχανον?, πᾶσαν ὑπερεκπίπτον αἴσθησίν τε καὶ ννοιαν· ὑπῆρχε δὲ ἐν αὐτῷ πέτρα διαπρεπεσ‑<noinclude><references/></noinclude>
4xa226pt8xrtzj2gfux5uw6oyte4pou
Σελίδα:1643-1925, Societe des Bollandistes, Acta Sanctorum 07 Julii Tomus 03 1723, LT.pdf/607
100
52909
167487
2026-08-25T14:07:15Z
SZC 03
16077
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: {{left sidenote|'''A'''}} ἐγκεχειρισμένως ἐκκλησιαστικοὺς οἴακας· ἀλλ’ επερ μοι ἀκούσῃς, ὃ μὴ παρέψῃ τος σε ἐπιζητῶσιν, ἐδ’ ὃ μὴ ὑποκλίνῃς τ σὸν αὐχένα δέξασθαι τοῦτο τὸ ἐπαχθέστατον ζύγον, ἀλλὰ τὸ ἐλαφρὸν, ὃν πέπεισαι?, διαμένεις ἀεὶ τηρῶν· ὃ γὰρ ἐσί?...
167487
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh||DIE DECIMA TERTIA JULII.|553}}</noinclude>{{left sidenote|'''A'''}}
ἐγκεχειρισμένως ἐκκλησιαστικοὺς οἴακας· ἀλλ’ επερ μοι ἀκούσῃς, ὃ μὴ παρέψῃ τος σε ἐπιζητῶσιν, ἐδ’ ὃ μὴ ὑποκλίνῃς τ σὸν αὐχένα δέξασθαι τοῦτο τὸ ἐπαχθέστατον ζύγον, ἀλλὰ τὸ ἐλαφρὸν, ὃν πέπεισαι?, διαμένεις ἀεὶ τηρῶν· ὃ γὰρ ἐσί? σοι ἐπισκοπῆσαι συμφέρον· ἀλλ’ ὅμως ἐπείσαμαι?, εἰκαίπερ κεκώλυκά σε, ὅτι πάντως οὐ πεισθήσῃ, ἀλλ’ ἐπισκοπήσῃς· οὐ γὰρ ὑπὸ ἀνάγκην ὑπάρχεις, καὶ βίαιον ὅρον, ἀλλὰ τῷ αὐτεξουσίῳ πεπίμησαι?.
{{left sidenote|'''B'''}}
55 Ἀγαθες? δὲ ἐπὶ τούτοις ὁ ἀββᾶς Βασίλειος εἶπεν· Πῶς, ἀγιώτατε πάτερ, θεόθεν μεμαθηκὼς, ὅτι πάντως ἐπίσκοπος γενήσομαι, κωλύεις με δὲ? γνέσθαι περαινῶν?; Πρὸς ὃν ἀποκελθεὶς ὁ Γέρων ἔφη· ὅπερ μοι ὑπὸ το Θεοῦ ἀπεφάνθη, οὐκ ἀπέκρυψά σε, εἰρηκὼς ὅτι οὐδαμῶς ὑπὸ βίαν τε ἢ ἀνάγκην καθέστηκας, ἀλλὰ τῷ αὐτεξουσίῳ πεπίμησαι?, γνωρίσας, ὅτι ὁ βίοὗτος?, ὃν μετέρχῃ, σοὶ μᾶλλον τῆς ἐπισκοπῆς ἐστι συμφερώτερος· Ἀκηκοὼς δὲ ταῦτα ὁ Βασίλειος ἠξίωσεν αὐτὸν φανερῶσαι?, πῶς αὐτῷ ταῦτα? ὑπὸ τοῦ Θεοῦ πεφανέρωται?. Καὶ φησὶ πρὸς ατὸν ὁ θεοφόρος· Γεγονὼς ἐν ἐκστάσει ἐμαυτόν τε ἢ σὲ, ἢ μοναχῶν πληθὺν? ἐν ἐπιρριδίῳ? τε καὶ χ’ ἐῤῥωμένῳ κάστρῳ καθωραισμένῳ? τε καὶ παντοίως πεποικιλμένῳ ὡραιότητι, ἐκλαμπρῷ? τε καὶ ἀκαταγωνίστῳ ὁρῶ· ς ἂν καθήμενοι ἤμεθα ἐν αὐτῷ, δὲ διήχθη? ἐκ κάστρου ἔρχεται φωνὴ· Δεῦρ’ θι πρὸς ἡμᾶς, ἀββᾶ Βασίλειε, Δεῦρ’ θι βοῶσα.
{{left sidenote|'''C'''}}
56 Παρακεκυφότες δὲ ἀμφὼ ἐγώ τε καὶ σὺ ἐγνωκέναι?, πόθεν γέγονεν ἡ αὐδὴ, θεωροῦμεν? θάλασσαν σφόδρα κυμαινομένην?, ἀνθρώπους τε ἐν αὐτ πολλοὺς νηχομένους, ἢ ὑπὸ τῶν παρεγχωδῶν? κυμάτων κλυδωνιζομένους, καὶ χειμάζομένους, ἢ τούτων τινὰς μὲν καταποντιζομένους?, τινὰς δὲ κοπιῶντας, ἢ τς ποθουμένης ἀποχῶντας· ἑτέρους δὲ ἐκ τῆς ἀνωφελοῦς ἐκείνης ἰλύος φύρσεως ἀμογητὶ ἐκ ζητουμένης μετάληψιν? μεταληφότας?. Ἀφ’ ν τινος βραχέος ὄχλου, ἐξηχεῖτο φωνὴ κεκράζουσα?· Ὀρέγε χεῖρα ἡμῖν, ἀββᾶ Βασίλειε, ὀρέγε?. Τῆς φωνῆς ἐν ἔτει? ὀλίγῳ κεκρατηδὸν? ἐξηχούσης?, πάντες οἱ σὺν σοὶ ἐν τῷ διαπρεπεῖ καὶ ἀσφαλεῖ ὀχυρώματι ἔνδοθεν διατετειχισμένοι? διδασκαλικαῖς ὀφθαινέντες? διανοίαις ἐκωλύομέν? σε τῆς ἐκείνης ἀκαλαμαχήτου κάστρου λαμπρότητά τε ἢ γαληνότητα μὴ καταλιπεῖν, ἢ πρὸς τῷ σαλώδῃ πεπαρεῦσθαι? θλίψεσι καὶ πολύκλονον σύγχυσιν?· σὺ δὲ ἀκούσας τῆς προσκαλούντων ἀκροώμενος φωνῆς, ὀνόματι φωνούσης?· Μὴ ἐγκαταλίπῃς ἡμᾶς, ἀββᾶ Βασίλειε, σὸν ποιμένα σε ἢ προστάτην ἐπιποθοῦντας· τῆς μετέρας μέλησας? νουθεσίας, τῇ ποιμαντικῇ μᾶλλον ἀρχῇ ἐνηδόμθως?, καὶ πρὸς αὐτοὺς ἀβιάσως πεπόρευσαι?, τῷ ἐν κάστρῳ ἐν αὐτοῖς? τερπνοτάτῳ? ἀσφάλειαν?.
57 Ἐγὼ δὲ τῶν ὀπτασιῶν τούτων ἀνακρίνας, οὐδὲν κατανοῆσαι πλέον δεδύνημαι, ἢ ὅτι τὸ μὲν πολύφωτον καὶ ὡραῖον? ἀῤῥαγέστατον κάστρον τὸ τς ἁγς μονήρους? βίου? ἀείσης διαγωγῆς εἰκὼν καθέστηκεν· ἡ δὲ πολυτάραχος καὶ κυματώδης θάλασσα τοῦ? κόσμου ἰνδάλμα τέ τε? καὶ ὁμοίωμα πέφυκεν ἐξεικονίζων τὸ πολυμέριμνον τῶν ἀνθρώπων φυρμόν, καὶ τ τῶν βιωτικῶν πραγμάτων ἀκατάπαυστον χειμῶνα· τὸ δὲ? μέτριον ἐκεῖνο? σύλλογον?, τόν σε πρὸς ἑαυτὸν ἐγκαλουμένων?, καὶ τὸ τῶν σῶν χειρῶν ὄρεξιν ἐξαιτούμενον, Χριστιανῶν εἶναι μέρος.<noinclude><references/></noinclude>
5e7iq5opv5rd29rsoh8uw9dzujz7jun
Σελίδα:1643-1925, Societe des Bollandistes, Acta Sanctorum 07 Julii Tomus 03 1723, LT.pdf/609
100
52910
167488
2026-08-25T14:07:28Z
SZC 03
16077
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: {{left sidenote|'''A'''}} Ὁ κύριος Πετρωνᾶς, ὁ σὸς ἀδελφὸς, ἕνεκεν φοινίκων ἐμπορίας ὑπάρχων ἐν τῷ Αὐλῶνι, τῇδε τῇ ὥρᾳ σήμερον ὑπ ὄφεως καιρίως ἐδήχθη, ὥστε λιποψυχῆσαι? τελευτᾶν ἔμελλε?· ἀλλὰ θάρσει, ἀγαπητὲ, θάρσει, ὅτι ὅπερ? τὸν Ἰσραηλίτικον? λαὸν ἐξ ἐ...
167488
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh||DIE DECIMA TERTIA JULII.|555}}</noinclude>{{left sidenote|'''A'''}}
Ὁ κύριος Πετρωνᾶς, ὁ σὸς ἀδελφὸς, ἕνεκεν φοινίκων ἐμπορίας ὑπάρχων ἐν τῷ Αὐλῶνι, τῇδε τῇ ὥρᾳ σήμερον ὑπ ὄφεως καιρίως ἐδήχθη, ὥστε λιποψυχῆσαι? τελευτᾶν ἔμελλε?· ἀλλὰ θάρσει, ἀγαπητὲ, θάρσει, ὅτι ὅπερ? τὸν Ἰσραηλίτικον? λαὸν ἐξ ἐχιδναίων σώσας δηγμάτων, αὐτὸς καὶ νῦν ἔσωσε τοῦτον· καὶ ἰδὲ ἀνεκτήσατο, καὶ μετὰ τοσόνδε καιρὸν τῇδε τ ἡμέρᾳ ἐλεύσεται πρὸς σε ἀσινὴς καὶ ῥωμαλαῖος, αὐτῷ τ παιδεύσαντι αὐτὸν καὶ ἰασαμένῳ χαριστείας ἀποδώσων εὐχαριστίας? διχὰς? καὶ ταῦτα λαλήσας ἀπέλυσεν.
{{left sidenote|'''B'''}}
60 Ὁ δὲ εἰς τὸ ἴδιον κελλίον ἀφικόμενος, αὐτῷ τῇ ὥρᾳ καὶ ἡμέρᾳ ᾗ διέπνευσεν? μηνὸς ἐσημάνατο. Τῆς οὖν δηλωθείσης ὑπὸ τοῦ θεοσεβεστάτου? πρεσβυτέρου? ἡμέρας γνωρισθείσης?, ὁ κύριος Πετρωνᾶς παραγέγονε πρὸς τὸν γνήσιον αὐτοῦ ἀδελφὸν, ἀββᾶν Μαριανὸν, κυρίως καὶ ἀπαραλλάκτως καὶ αὐτῷ τῇ ἡμέρᾳ, ᾗ προέφηνε τὸ θεοφθέγκτον τε καὶ χαριτόπνευστον τοῦ ἁγίου Γέροντος σῶμα. Θεασάμενος τοίνυν τὸ ἑαυτῷ προσφιλέστατον ἀδελφὸν ὁ ἀββᾶς Μαριανὸς, καὶ πευσάμενος αὐτὸν εἰς? χαρῶς περὶ τοῦ συμβεβηκότος αὐτῷ ὀφιώδους δήγματος, καὶ λεπτομερῶς παρ’ αὐτοῦ ταῦτα πάντα μεμαθηκὼς, μως σὺν αὐτῷ ἐκθαμβήσαντες δόξαν τῷ Θεῷ ἀνέπεμψεν, ἀφημῶν ᾗ? τ τοῦ θαυμαστοῦ Γέροντος πανεύφημον χάριν.
61 Μετὰ δὴ ταῦτα τὴν ἐπίσημον καὶ πανευδαίμονα μητρόπολιν Δαμασκὸν, τὴν φίλην αὐτοῦ πατρίδα, καταλαβὼν ὁ κύριος Πετρωνᾶς, μιᾷ τῶν ἡμερν τς ἁγίας παγκοσμίου? Τεσσαρακοστῆς, πολλῶν τινῶν ἐν τῷ ερῷ τοῦ ἁγίου Σεργίου ναῷ, τῷ ἐπικλησίῳ? Μαξιλλιᾶτος?, συνηγμένων, ὡς συνήθως καὶ ἐκεῖνον τὸν καιρὸν ἐκεῖ καθευδόντων, ὅπως δικαίρως ἐξαναστῶσι τῇ νυκτὶ ες θείους μνους, καὶ δοξολογίας, συνόντος αὐτοῖς τοῦ πανευσεβοῦς? ναοῦ ἱερέως, ἀρχιπρεσβυτέρου ὑπάρχοντος τῆς αὐτῆς τῆς Δαμασκηνῶν μεγαλοπόλεως, κύριε Γενεθλίε, καὶ τινῶν λογάδων ἀνδρῶν ἅμα τῷ ἐμῷ πατρὶ καὶ ἀδελφῷ, καὶ ἐμοὶ τῷ πάντων ἀχρειοτάτῳ μικρῷ τε χρόνῳ πεφυκότι· πάντων δὲ ἡμῶν ὅμως καθημένων, διηγήσατο ἡμῖν ὁ προηγούμενος κύρις Πετρωνᾶς, ὅσα πέπονθε διὰ τοῦ φεως ἐν τῷ αὐλῶνι δεινὰ, καὶ τὸ τοῦ διορατικῆς προβλέμματος τοῦ θεοφόρου Γέροντος περὶ τοῦ συμβεβηκότος αὐτῷ τὸ ἐξαίσιον θαῦμα, καὶ τὴν ἑαυτῷ προδηλωθεῖσαν πὸ το Γέροντος τῷ οἰκείῳ ἀδελφῷ εἰς τὴν Λαῦραν ἔφοδον. Ἐγὼ δὲ τούτων προσεχῶς ἀκροασάμενος, καίπερ βραχὺς τῷ χρόνῳ, λήθης βυθοῖς οὐ παρέπεμψα, ἀλλὰ πλειστάκις πρὸς αὐτὸν? ἐρωτήσας τὸν κύριον Πετρωνᾶν, καὶ τὴν ατοῦ ἀκούσας διήγησιν, τῷ κυρίῳ ἡμῶν Ἰησο Χριστ εὐχαριστίαν καὶ δόξαν ἀπεπέμψα.
{{left sidenote|'''C'''}}
62 Ἄλλος δέ τις ἀξιόπιστος καὶ εὐλαβὴς μοναχὸς διηγήσατό μοι λέγων· Ποτὲ σὺν? ἑτέρῳ τινὶ τῶν πατέρων τούτῳ τῷ θαυματουργῷ συνηκολούθουν? Γέροντι εἰς τὴν τοῦ ορδάνου ἔρημον, ἔν τινος? ἐπὶ τὰς ὄχθας ἡμῶν γενομένων, λίαν βαθείας νυκτὸς ἀμφοτέρους?, τῆς πρώτης τυχὸν ἢ δευτέρας φυλακῆς παρωχηκυίας, οὐ κατεδέξατο ὁ Γέρων εἰς τὴν το προδρόμου καὶ βαπτιστοῦ Ἰωάννου εἰσιέναι μονὴν. Ἡμῶν δὲ συνεπεισάντων αὐτῷ, καὶ πρὸς τὰς Ἰορδανίους ῥοὰς ἀνακλιθέντων, αὐτὸς ᾗ δι’ ἡμετέρας συνανακλιθέντος ἰκεσίας, ἐγὼ δὲ ἐμαυτὸν προσεποιησάμην καθεύδειν βαθέως, ἱμερόμενος ἰδεῖν αὐτὸν ἐκτελοῦντα τὸν κανόνα τῆς νυκτερινῆς ατοῦ ψαλμωδίας, μάλιστα γαληνιῶντος τοῦ αἰθέρος ἢ τῆς σελήνης παμφαῦς ὄσης ἢ πληθούσης.
63 Βραχείας τοιγαροῦν ρας παρελθούσης, ἀνα‑<noinclude><references/></noinclude>
h5g23awbfx5hvhiv04u3rpw3cxyd0a3
Σελίδα:1643-1925, Societe des Bollandistes, Acta Sanctorum 07 Julii Tomus 03 1723, LT.pdf/610
100
52911
167489
2026-08-25T14:07:42Z
SZC 03
16077
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: {{right sidenote|'''D'''}} νεύσας ἡρέμα θεωρῶ τὸν ἅγιον πρεσβύτην τοῖς Ἰορδανίοις ἐμβεβηκότα ῥείθροις, ἢ ἀπὸ τῶν ὑδάτων πέρας ὀδεύοντα ἢ πλάτος?· οὗ ἄκρον? τοῦ ποταμοῦ ς ἄκρων?, κράτος? ἀντικρὺ ἐσθιάζων? τὰς ἡγιασμένας? ἀπὸ? ἐξαπλωκότα? παλάμας κἀκ τούτων ὡ...
167489
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh|556|VITA S. STEPHANI SABAIT. THAUM. MON.}}</noinclude>{{right sidenote|'''D'''}}
νεύσας ἡρέμα θεωρῶ τὸν ἅγιον πρεσβύτην τοῖς Ἰορδανίοις ἐμβεβηκότα ῥείθροις, ἢ ἀπὸ τῶν ὑδάτων πέρας ὀδεύοντα ἢ πλάτος?· οὗ ἄκρον? τοῦ ποταμοῦ ς ἄκρων?, κράτος? ἀντικρὺ ἐσθιάζων? τὰς ἡγιασμένας? ἀπὸ? ἐξαπλωκότα? παλάμας κἀκ τούτων ὡς δαδῶν ἐξαπλομένους?, πλακεροτάτῳ? ἐξαπεστίλβεται? αὐγλῶν?· αὐτοῦ? τούτων μέχρι τοῦ σημειτηρίου? ἐκλύσαντο? τῷ καθηκόντι? πρὸς Θεὸν ὁμιλίαν, ἣν? τελέσας καὶ αὖθις πρὸς ἡμᾶς ἐπιστρέψας, προσεποιήσατο ἑαυτὸν καθεύδειν, καὶ μετ οὐ πολὺ ἐκ τοῦ ὕπνου ἡμᾶς ἐξαναστήσας? ἕνεκεν τῆς συνήθους νυκτερινῆς δοξολογίας. Οὗτος? ὁ ἑωρακὼς τὸ μέγα τοῦτο θαυματουργήμα, πατέρας? τοῖς πατέρας? ἀνήγγειλεν, ἀφ’ ὧν αὐτὸ τὸ παράδοξον διδαχθέντες, προπιπτόντων? τοῖς παροῦσι συνετάξαμεν? θαύμασιν εἰς δόξαν θαυματουργοῦ Θεοῦ ἡμῶν, καὶ εἰς πολλῶν ψυχῶν σωτηρίαν· ἥτινι? χάριν ἄλλως? σωτήριον? θαυμασίων διήγησιν, τὸ τς ὑπακοῆς κάλλος? κυδαίνουσαν? τε καὶ ἐξαίρουσαν?.
{{right sidenote|'''E'''}}
64 Ἦν τις τῶν γερόντων ἔνδοξος ἀνήρ, ἀββᾶς Κοσμᾶς καλούμενος, καὶ τῷ καιρῷ τῆς Τεσσαρακοστῆς ἅμα τῷ θεοφόρῳ Στεφάνῳ, καί τις τῶν πατέρων ἐν τοῖς σπηλαίοις τῆς ἐρήμου διατρίβων, ἔχων ἐν τῇ μεγίστῃ Λαύρᾳ τινὰ μαθητὴν ὑπήκοον ἢ εὐλαβῆ. Μιᾷ δὲ τῶν μερν ἐργαζόμενος τὰ κανίσκια, φεύγων τὸ ὀχνηρόν?, τὴν πάσης κακίας ῥίζαν ὄσαν, ἢ τὸν δεινὸν τῆς ἀκηδίας δαίμονα τοῖς ἐργαχείροις ἀμυνόμενος, ἐδεῖτο βοτάνων τε ἢ χορταρίων· ἃ παραυτίκα δηλοῖ τῷ ὑπηκόῳ ατοῦ μαθητῇ· … θέλησον, ὦ ριστον τς ὑπακοῆς τέκνον, σύν σοι πᾶσαν τὴν ἐργοχείρῳ χρείαν κομίσασθαι. Ὁ δὲ μηδὲν μελλήσας εὐθέως εἴχετο τῆς δοῦ, καὶ τῇ τοῦ ἐπιστάτου κελεύσει πᾶσαν τὴν χρείαν ἀποφερόμενος, ἑαυτῷ βαρὺ φορτίον ἐπιθέμενος ἀπό? τε χορταρίων ἢ τῶν λλων. Θέλων τοίνυν ὁ Θεὸς, ὁ τῶν ἀρετῶν αἴτιος, καὶ ταῖς ἀρεταῖς θεραπευόμενος?, ἔτι καὶ ἔτι ῥιζῶν? αὐτὸν τῷ τῆς ὑπακοῆς θεμελίῳ, ς προξέν τῆς ἄνω ζωῆς κα ἀῤῥήτου δόξης ὄντι, ἐπένευσε τῷ σίῳ Στεφάνῳ ἐπιστῆναί τινι θείᾳ? ὄψει? ἄνωθεν τῷ αυτοῦ σπηλαίῳ, ς περιβλεψάμενος? θεωρεῖ τὸ πειθήνιον? τε καὶ ὑπήκοον μαθητὴν τῷ ἀββᾶ Κοσμᾶ, καὶ ἄγγελον συνοδοιπόρον λευχειμονοῦντα κάλλιστόν? τε καὶ λαμπρότητα μεγίστην ἔχοντα, ἐπιλαβόμενον αὐτοῦ καὶ ἐπικουροῦντα.
{{right sidenote|'''F'''}}
65 Τοῦτον ἐν? πρὸς τὸν αυτοῦ ἐπιστάτην καταντήσαντα, καὶ ἑαυτὸν ἀποφορτώσαντα θεασάμενος ὁ ὅσιος Στέφανος, ἐπυνθάνετο, εἴ τις αὐτῷ καὶ τὴν ὁδὸν συνεπορεύετο, καὶ επερ πεφορτωμένῳ λίαν ἤχθετο. Ὁ δὲ, Δι’ ὑμετέρων ἐκτενῶν? ἐντεύξεων οὐδὲν πέπονθα δεινὸν, ἔφη πρὸς τὸν Γέροντα· ἀλλὰ πίστευε, πάτερ ἅγιε, ὅτι τ παράπαν βάρος οκ ᾐσθόμην, καίπερ βεβαρηκώς φορτίον ἐφόλκιον καὶ μέσον τῆς ὁδοῦ γινόμενον, εἰ καὶ πρὶν περὶ τὴν ἀρχὴν μικρὸν βεβάριμαι?· ἀλλ’ ἐν καθαρᾷ καὶ σώφρονι πολλῇ λογισμῶν γαλήνῃ διεκείμην· ὁ? δὲ τοσούτων? ὅμως? ποτε τῶν νεφῶν ὑπορραγέντων, καὶ νηνεμίας παντελοῦς ἀμφοτέρωθεν ἐγαληνίασεν ὁ ἀὴρ, ὅσον ἀπὸ παντς λογισμο ταραχώδης νοῦς ὁ ἐμός. Ὅθεν ᾐσθανόμην τοιαύτης πνευματικῆς γλυκύτητος ἐκ τῆς πακοῆς ἀποβλυζούσης, οἵαν οὐδέποτε μέλιτος φύσις τῷ ἐμῷ ἐμπεποίηκε φάρυγγι, ὥστε με ἐμφύεσθαι? ἐν τοιαύτῃ ποταγ καὶ καμάτων ὑπομονῇ διαρκέσαι? μέχρις ἐσχάτης ἀναπνοῆς. Ἐπι-<noinclude><references/></noinclude>
dnv0ma97rz8eoo3ks62vky2p79fbtud
Σελίδα:1643-1925, Societe des Bollandistes, Acta Sanctorum 07 Julii Tomus 03 1723, LT.pdf/611
100
52912
167490
2026-08-25T14:08:03Z
SZC 03
16077
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: {{left sidenote|'''A'''}} Ἐπενφρανθεὶς ἐν ταῖς ἀγαθαῖς ἀδελφικαῖς πρεπονταῖς καὶ ἀναβάσεσιν, ὁ ἀεὶ τοῖς καλοῖς ὑπιταννύμενος?, θεόφρων Γέρων, ἀνήγγειλε τῷ ἀγγελικῷ ὀπτασίαν τῷ ὑπηρέτῃ αὐτῷ, καὶ τοῖς συμπάροσιν αὐτ, τῷ ἀδελφῷ ἐκθειάζων πρεποντιῷ? καὶ...
167490
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh||DIE DECIMA TERTIA JULII.|557}}</noinclude>{{left sidenote|'''A'''}}
Ἐπενφρανθεὶς ἐν ταῖς ἀγαθαῖς ἀδελφικαῖς πρεπονταῖς καὶ ἀναβάσεσιν, ὁ ἀεὶ τοῖς καλοῖς ὑπιταννύμενος?, θεόφρων Γέρων, ἀνήγγειλε τῷ ἀγγελικῷ ὀπτασίαν τῷ ὑπηρέτῃ αὐτῷ, καὶ τοῖς συμπάροσιν αὐτ, τῷ ἀδελφῷ ἐκθειάζων πρεποντιῷ? καὶ ἀνάβασιν, δόξαν τε καὶ εὐχαριστίαν ἀνέπεμπον τῷ Θεῷ, τ τοῖς εἰλικρινς αὐτῷ λατρεύουσιν ἐξαποστέλλοντι ἀγγέλους ἀγαθοὺς σῳοδεύοντας, καὶ σὺ τῆς ἐπωκῆς? ἡμς? δοξάζοντι.
{{left sidenote|'''B'''}}
66 Ἄλλος δέ τις, ὑπὸ πολλῶν μάλιστα καὶ ὑφ’ ἡμῶν τῇ ἀξιοπιστίᾳ μεμαρτυρημένος, ἀπὸ Μοαβήτιδος χώρας ὁρμώμενος ὑπάρχων, συνήθης καὶ φίλος γνήσιος τῷ ἐεὐνόφρονι Γέροντι, φημὶ δὴ, τῷ ἁγίῳ Στεφάνῳ, διηγήσατό μοι λέγων, ὅτι διαφόροις θλίψεσι καὶ κινδύνοις λυσοφορήτοις? καὶ ζημίαις φορολογιῶν πεσὼν ἐν τῇ ἰδίᾳ πατρίδι, καὶ μόλις διασωθεὶς διαδρᾶναι σὺν τος ἐμος ἰδίοις τὴν ἀξίαν πόλιν κατήντησα, πάσης τῆς ἐμῆς πεισίας? καταφρονήσας, ἢ τῶν ἀνδραπόδων ἢ τῶν λοιπῶν κτημάτων, ἢ μόνης τῆς ἐμῆς, ἢ τῶν ἐμῶν σωτηρίας φροντίζων, πάντα καταλιπὼν, τὰς χεῖρας τῶν ἀνόμων ἐξέφυγον. Τῶν δ ἐμῶν ἀνδραπόδων κατόπιν ὑστερησάντων, ὡς ὑπὸ τν δεινῶν φορολόγων συχεθέντων?, καὶ ἐν φυλακῇ κατακλεισθέντων, ἐδυσφόρει καὶ ἠγωνίων, ἀπορῶν ἢ δεδίσαμι, καὶ φοβούμενος, μήπως αὐτοὺς ἀρδίω? ἀπεμπολήσωσιν. Ταῖς ἐν τοιαύταις ψυχοβαρέσι φροντίσι καταπεύχομαι?, πίστιν διάπυρόν τε καὶ ἀδυσάκτον εἰς τὸ ἅγιον Γέροντα κεκτημένος, ὥρμησα πρὸς αὐτὸν, ὡς πρὸς σωτήριον λιμένα καθορμήσας, αὐτῷ τε προσφυγὼν, καὶ πᾶσαν τὴν συμβᾶσαν πειφορὰν? διηγησάμενος ἐδυσώπει τὸ? αὐτῷ θείας τυχεῖν ἀντιλήψεως.
67 ὅςις? θεοφόρος καὶ ὄντως συμπαθέστατος Γέρων ταῖς ἐμαῖς πολλαῖς προκλήσεσι δυσωπηθείς, καὶ τὴν ἐμὴν εἰς αὐτὸν πίστιν ἐγνωκὼς, καὶ τὴν εἰλικρινῆ τε κα γνησίαν διάθεσιν αἰσθεθείς, μᾶλλον ἢ τῇ ἐμῇ συμπαθείᾳ ὑπικαμπτόμενος, καὶ τῇ φιλανθρωπίᾳ νικώμενος, ὑπέχετο ταῖς αὐτοῦ θείαις πρεσβευχαῖς καὶ λι‑
{{left sidenote|'''C'''}}
παρηστοι? τὸ φιλάνθρωπον καὶ ἐλεήμονα ἐξευμενίσασθαι δεσπότῃ. Καὶ δὴ τὴν ἱερὰν καὶ ἀναίμακτον θυσίαν ἐπιτελέσας, καὶ δι’ αὐτῆς τῶν ἀποῤῥήτων τὴν γνῶσιν μυηθείς, ὡς εἰς τὰ ἄδυτα χωρήσας πρὸς? τί? μοι φαιδρὸς καὶ γεγαννυμνίος?, ὑπέρλαμπτον ἔχων τὸ πρόσωπον, θαρσεῖν τε ἢ χαίρειν παρεκελευόμην?, ὡς πὼς? ὁ ἐλεήμονος ἢ φιλανθρώπ? Θεὸς? τὴν αἴτησιν κομισάμην?, ἔτωσι λέγων· Πᾶσαν ἀθυμίαν τε καὶ κατήφιαν ἀποβαλὼν τῷ Θεῷ τὴν πρέπουσαν ἀπόδος εὐχαριστίαν, προσφιλέτατον τέκνον· ἰδὲ γὰρ διὰ τὴν εἰς ἡμᾶς τοὺς ταπεινοὺς πίστιν ἡμῖν ὁ Θεὸς ἀπεκάλυψε ὅτι μετὰ δύο ἡμέρας τῇ τρίτ ἡμέρᾳ τῷ πρωὶ σοὺς παῖδας πρὸς σε ὁ Θεὸς ἀποκαταστήσει ταῖς τοῦ ὁσίου πατρὸς ἡμῶν Νικολάου δεήσεσιν· ἀλλὰ δεξάμε? τοῖς σοῖς ἰδίοις τὴν τῶν δούλων ἔλευσιν ἐναγγελισάμενος, ἢ χάριν ἢ ἀνθομολόγεσιν τῷ Θεῷ ἀποδιδόναι σπεύδων.
68 Πεισθεὶς ἐν τοῖς λόγοις τῷ μεγάλῳ Γέροντι, καὶ τὰς εὐχὰς ἐφοδιασθεὶς ἐξῆλθον, τήν τε χάριν καὶ ἀπλεῆ παῤῥησίαν θαυμάζων ἅμα καὶ ἐνθειάζων τὸ? τοῦ? Γέροντος?, διαγγειλάμενος? ἢ τ ἐμῷ πατέρι ἢ τος λοιποῖς ἰδίοις τὴν καὶ θαυμασίων? Γέροντος? περὶ τῆς? τῶν οἰκογενῶν? ἀφίξεως …<noinclude><references/></noinclude>
36ddp2l0jaa9hps3uhbinxce44uzahw
Σελίδα:1643-1925, Societe des Bollandistes, Acta Sanctorum 07 Julii Tomus 03 1723, LT.pdf/612
100
52913
167491
2026-08-25T14:08:15Z
SZC 03
16077
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: {{right sidenote|'''D'''}} … πρόῤῥησιν, πίστει βεβαίᾳ φερόμενοι, τῇ προελθούσῃ ὥρᾳ ὑπὸ το Γέροντος μῖν εἰς συνάντησιν αὐτῶν ὡρμήσαμεν?, ᾗ τῆς πόλεως θύραθεν? ἐξελθόντες? τότε? ἀσινεῖς καὶ ἀπημάντους ἐδεξάμεθα, παραδόξως τῆς τε φυλακῆς ἢ τν δεσμν λυτρωθέντας·...
167491
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh|558|VITA S. STEPHANI SABAIT. THAUM. MON.}}</noinclude>{{right sidenote|'''D'''}}
… πρόῤῥησιν, πίστει βεβαίᾳ φερόμενοι, τῇ προελθούσῃ ὥρᾳ ὑπὸ το Γέροντος μῖν εἰς συνάντησιν αὐτῶν ὡρμήσαμεν?, ᾗ τῆς πόλεως θύραθεν? ἐξελθόντες? τότε? ἀσινεῖς καὶ ἀπημάντους ἐδεξάμεθα, παραδόξως τῆς τε φυλακῆς ἢ τν δεσμν λυτρωθέντας· λίαν ἢ? αὐτοῖς ἐπευφρανθέντες τῷ Θεῷ χαριστηρίους ὕμνους ἀνεπέμψαμεν, ᾗ πᾶσι τὸ ἐξαίσιον θαῦμα διηγούμενοι, τὴν τοῦ ἁγίου Γέροντος διορατικὴν ἀρετὴν μεγαλύνοντες ἐθαυμάζομεν· οὐ μὴν ἀλλὰ ἢ εὐγνωμόνως? κινούμενοι, πρὸς τὸν Γέροντα Στέφανον ἐπεστράφημεν?, τὴν προῤῥηθεῖσαν αὐτοῦ πρόῤῥησιν ἐξαγγέλλοντες πᾶσι τοῖς τῆς ἁγίας Λαύρας πατρᾶσι, χάριν? τε τῷ πατρὶ ἀνθομολόγησιν κομιζόμενοι, καὶ τὸν Θεὸν δοξάζοντες, τοὺς ποιοῦντας τὸ θέλημα αὐτοῦ παντοίοις μεγίστοις? θαύμασι κοσμίζοντα. Αὐτῷ ἡ δόξα εἰς τὸν αἰῶνα.
{{right sidenote|'''E'''}}
69 Ὅτι μὲν ὁ θεῖος ἐκεῖνος πρεσβύτης, μεθ’ ὧν ἐκέκτητο πλεονεκτημάτων?, λέγω ᾗ φυσικῶν προτερημάτων, καὶ ψυχικῶν ἀρετευμάτων, ᾗ πνευματικῶν χαρισμάτων, ἠξίωτο? ᾗ το προορατικο? χαρίσματος, ἐκ τῶν προλεχθέντων διηγημάτων ἔξεστι μαθεῖν. Ὅτι ᾗ? ᾗ τοῦ διορατικοῦ χαρίσματος ἠξίωτο? ὑπῆρχε, μαρτυρεῖ ἡ νῦν λεχθησομένη διήγησις ὑπ τοῦ προλεχθέντος ἀξιοπίστου ἀνδρός. Οὗτος γάρ μοι διηγήσατο λέγων· ὅτι πολλν πίστιν ες τὸ ὅσιον Γέροντα κεκτημένος συχνότερως? πρὸς αὐτὸν ἐσχόλαζον, ὡς ἐκ τῶν θείων αὐτοῦ διηγημάτων πολλὴν κατάνυξίν τε καὶ ψυχικὴν ὠφέλειαν καρπούμενος. Ἰδὼν? δέ με ὁ μέγας ἐκεῖνος?, ᾗ τῷ Θεῷ ἀληθῶς γνήσιος δοῦλος, θερμὸν ὄντα περὶ τὴν πίστιν τὴν εἰς αὐτόν, ᾗ πρόθυμον εἰς τὴν τῶν θείων αὐτοῦ λογίων ἀκρόασιν, ὄμμασι προορατικοῖς τε καὶ διορατικοῖς προγνὼς τὰ κατ’ ἐμέ, ἤρξατο παραινεῖν ἢ συμβουλεύειν μοι τοῖς κοσμικοῖς πράγμασιν, ὡς τος πολλος ἀπωλείας αἰτίοις οὖσιν, ἀποταξάμενον, τὸ? ἰσάγγελον καὶ σωσίψυχον μονηρῆ? βίον διέρχεσθαί τε καὶ αἱρετίσασθαι.
{{right sidenote|'''F'''}}
70 Ταῦτα δὲ βουλευσαμένῳ τ θεοφόρ Γέροντι ἔφην· Ὑπολαμβάνω, πάτερ, ὅτι δυνατὸν ἐστι τοῖς ἀνθρώποις ἐν τῷ κόσμῳ τῷ Θε ἀρέσαι σήμερον, ἢ ἐν τῇ ἐρήμῳ, καὶ ὅτι αρετώτερόν μοι φαίνεται συγκαταπαθῆναι τῷ λαῷ τοῦ Θεοῦ ἐν πολλῇ θλίψει, ἢ στενοχωρίᾳ ὑπάρχουσι, ἐπικουρῆσαί? τε τοῖς δεομένοις, ἢ χηρῶν ἢ ὀρφάνων προΐστασθαι, φιλοξενίᾳ τε, ἢ τος ἐν ὁδοῖς ἢ σωματικαῖς ἀσθενείαις ἐπισκέπτεσθαι, τὴν ἰατρικὴν τέχνην μάλιστα μελετῶντι, ἢ αὖθις ταῖς λοιπαῖς ἀρεταῖς ταῖς δυναμέναις ἐν κόσμῳ κατορθοῦσθαι ἐμμελοχεῖν, ἢ ἑαυτῷ προσέχειν ἐν ἡσυχίᾳ, ἢ μηδενὶ βοηθῆσαι. Ἔτι δὲ τὸν συλλογισμὸν ἔλεγον· Ὅτι, καθὸ ὁ κύριος ἀπεφήνατο, στενή τε καὶ τεθλιμμένη καθέστηκεν ἡ δός, ἀπάγουσα ες τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν· νῦν δ στενωτέρα καὶ θλιβερωτέρα ἡ ἐν κόσμῳ διαγωγή, ὡς πάντες μαρτυροῦσι· πολλῆς? ἢ ἀνέσεως ἀπολαύοντας? καὶ ἀμεριμνίας ἀπολαύοντας τοὺς μοναχοὺς καθορῶμεν, τοὺς δὲ ἐν κόσμῳ διαβιοῦντας ἐν πολλῇ κακουχίᾳ, ταλαιπωρί, ἢ ἐνδείᾳ, ἢ ἐν ἀλλεπαλλήλοις ἀνάγκαις καὶ λύπαις διάγοντας. Πρὸς πίστωσιν δὲ τῶν εἰημένων λόγων τεκμήριον ἐναργέστατον, τὸ μὴ εἶναι …<noinclude><references/></noinclude>
nva3mkgvoirys34a0gn7gxs661mgibj
Σελίδα:1643-1925, Societe des Bollandistes, Acta Sanctorum 07 Julii Tomus 03 1723, LT.pdf/613
100
52914
167492
2026-08-25T14:08:30Z
SZC 03
16077
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: {{left sidenote|'''A'''}} εἶναι ἐν τῇ γλυκεᾷ? ταύτῃ τινὰ τῶν μοναχῶν ζημειοφόρον?, ἢ προγνωστικὸν, ἢ περιβόητον, καὶ ταῖς θείαις μαρμαρυγαῖς περιλάμποντα?, εἰ μὴ μόνον τὴν σν ἁγιωσύνην. {{left sidenote|'''B'''}} 71 Ταῦτα δὲ ἀκούσας, ᾗ? τ ἐμ ἀπεείᾳ σύγγνωθι?, εἶπεν· Ὦ τέκνο...
167492
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh||DIE DECIMA TERTIA JULII.|559}}</noinclude>{{left sidenote|'''A'''}}
εἶναι ἐν τῇ γλυκεᾷ? ταύτῃ τινὰ τῶν μοναχῶν ζημειοφόρον?, ἢ προγνωστικὸν, ἢ περιβόητον, καὶ ταῖς θείαις μαρμαρυγαῖς περιλάμποντα?, εἰ μὴ μόνον τὴν σν ἁγιωσύνην.
{{left sidenote|'''B'''}}
71 Ταῦτα δὲ ἀκούσας, ᾗ? τ ἐμ ἀπεείᾳ σύγγνωθι?, εἶπεν· Ὦ τέκνον, θεόθεν κινέμεθα?, ἢ τῆς σῆς σωτηρίας ἐρώμεθα?, ἀποτάξασθαι τῷ βίῳ συμβουλευσάμεθα?, ἢ, ε βούλει, ἀποδείκνυμί? σοι ἀμφοτέρων τὸ διάστημα, γάμου τε ἢ ἀγαμίας, οὐ μόνον ταῖς τῶν πατέρων χρήσεσι, ἀλλὰ ἢ τοῖς φαινομένοις πράγμασι καταχρώμεθα?· ἢ? ταῦτα εἰπὼν, τῶν δύο βίων τὸ διάφορον δεῖξαι ἐγχειρήσαμεθα?, ἔδειξε σαφῶς τὸ μονήρη βίον ὑψηλότερον καὶ φαιδρότερον, πολλῶν θεοπνεύστων καὶ θεοσόφων διδασκάλων τὰς χρήσεις προσφερόμεθα?, καὶ? σχεδὸν εἰπεῖν; παρεντύπωμα? ἡμᾶς ἀνεπλήρωσε?, καὶ πάντων καταφρονεῖν ἐπόιησε? μόνον τὸν? ἰσαγγέλου μονήρους βίου ἐρωμένως?, ἢ τὴν? ἐν κόσμῳ δικαιοσύνην?, ὡς φάσμα ἀφανὲς, λογιζομένως?, ἢ παράχειμα? ἡμᾶς πέπεικε τὸ ἐν Χριστῷ ἐλαφρότατον φορτίον, καὶ τὸ χρηστότατον ζυγὸν ἐπ’ ὤμων ἀραμένους?, τῷ κόσμῳ καὶ ὡραιότητι? ἐξ ἰσαγγέλου βίου τῆς ζωπυρώσεως? ἐγκαλωπίζεσθαι? πεισθέντων ἡμῶν, καὶ ἠσθημένων? τῶν καλῶν? ἦσαν?.
72 Εὐφρανθεὶς δὲ ὁ ὅσιος Στέφανος ἔφη· Ἔγνως τῇ πείρᾳ ἀμφοτέρων τὸ διαφέρον; Καὶ αὐτ, ναὶ πάτερ, ἔφην, σαφῶς ἔγνωκα, ἢ τὸ ὑμῶν οὐρανίου? πολιτείας τὸ ὑπερβάλλον. Ἀλλ’ ἔστι δέ μοι μικρὸν αἴτημα τὴν σὴν ἁγιωσύνην ἐξαιτήσασθαι, ἀλλὰ συγγνώμης τῇ ἐμῇ πρεσβείᾳ, ἐμοὶ τὸ ἐπιθύμημα ἢ αἴτημα πληρῶσαι παρακλήθητι, τιμιώτατε πάτερ, ἢ συγκαταβὰς τῇ ἐμῇ ἀσθενείᾳ, γνώρισαι τὴν? παρὰ? τοῦ? Θεοῦ σοι ἐγκεχειρισμένην χάριν, ἢ επερ ἠξίωσαι τοῦ διορατικοῦ χαρίσματος, ὅπως ἐκ πνευματοβλύτου ἢ χαριτοπνεύστου στόματος ἀκούσω, ἢ τὸν Θεὸν δοξάσας, ὑπὸ?περ⊠ τῇ ἐπιθυμίᾳ γενόμενος, ἢ τῶν θείων χαρισμάτων τὸ παμμέγεθος ζηλώσας, τὸ ὑμέτερον βίον πάσῃ προθυμίᾳ μεταχειρήσομαι. Ἐμοὶ δὲ ταῦτα εἰπόντι ἐξ οἰκείας ἀγαθότητος παρακληθεὶς ἔφη· Μέτρα μὲν τελειότητος ἔσω ἔφθασα· ἀνδρείοις ἢ πεπειραμένοις καὶ παντοίοις χαρίσμασι
{{left sidenote|'''C'''}}
κατηγλαϊσμένοις συνωμίλησα, ἢ μμασιν ατοὺς ἐθεασάμην· πρὸς δὲ πληροφοφορίαν τῆς ὑμῶν ἀγάπης καὶ τοῦτό φημι, ὅτι τοῦ διορατικοῦ χαρίσματος θεόθεν ἠξίωμαι, καὶ πάντων τῶν ὁρωμένων? ἡμῖν, ἢ προσβαλλόντων, ἢ ἐντυγχανόντων τούς τε λογισμούς, καὶ τὰ ψυχῆς κρύφια πάθη ἐκ μόνης θεωρίας καὶ ὄψεως καταλαμβάνω, καὶ πάντων τὰ ψυχικὰ καὶ πνευματικὰ ὑστερήματα ἐπιγινώσκω, καὶ ταῦτα, καθὼς προεἶπον, πρὸς σὴν πληροφορίαν ἀπεκάλυψα. Ἀλλ’ ἄγε δή, τῷ κόσμῳ καὶ τοῖς αὐτοῦ πράγμασιν ἀποταξάμενος, τῷ κυρί προσελθὲ, καὶ ἕξεις ἡμᾶς εἰς πάντα συνεργούς, καὶ ἐν πᾶσιν ἀντιλήπτορας. Καὶ μετ’ οὐ πολὺ ἀποστρεψάμενος? τῷ Θεῷ ηὐχαρίστουν, καὶ τῷ ἁγίῳ Γέροντι, ὅτι τ αὐτοῦ προαιρέσει? συναρίθμιος? μοναχοῖς γενέσθαι ἠξιώθην, τῇ χάριτι τοῦ κυρίου μῶν, Ἰησοῦ Χριστοῦ, ᾧ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας.<noinclude><references/></noinclude>
5x8eqn28uon7bo17tp0m9vk0wgp7cjw
Σελίδα:1643-1925, Societe des Bollandistes, Acta Sanctorum 07 Julii Tomus 03 1723, LT.pdf/614
100
52915
167493
2026-08-25T14:08:47Z
SZC 03
16077
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: {{right sidenote|'''D'''}} 73 Ἄλλος δέ τις ἀδελφὸς, τοῦ? τούτου τῇ σίου Γέροντος διορατικῇ τε κα προορατικῇ ἀρετῇ, ὑπὸ πολλῶν ἐπαινουμένῃ?, πειράζων?, προσἦλθεν αὐτῷ λέγων· Ἐπειδή τινες ἐξ? ὀλίγου? διαβεβαιοῦνται? μαρτυροῦντες, θεόσδοτόν σε ἐκπῆσθαι? σε? χάριν δ...
167493
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh|560|VITA S. STEPHANI SABAIT. THAUM. MON.}}</noinclude>{{right sidenote|'''D'''}}
73 Ἄλλος δέ τις ἀδελφὸς, τοῦ? τούτου τῇ σίου Γέροντος διορατικῇ τε κα προορατικῇ ἀρετῇ, ὑπὸ πολλῶν ἐπαινουμένῃ?, πειράζων?, προσἦλθεν αὐτῷ λέγων· Ἐπειδή τινες ἐξ? ὀλίγου? διαβεβαιοῦνται? μαρτυροῦντες, θεόσδοτόν σε ἐκπῆσθαι? σε? χάριν διορατικὴν, διὰ? τοῦτο? ἀφικόμην?, ὅσιε πάτερ, πληροφορίας τυχεῖν βουλόμενος. Οὐκοῦν προσκλήθητι?, καὶ πληροφόρησόν με ἐν τούτῳ τῷ μέρει, ἃς διεπραξάμην? γνωρίσας ἁμαρτίας, εἴπερ δύνασαι. Ὁ δὲ Γέρων ἀποκριθεὶς εἶπεν· Μηδαμῶς πείραζε, τέκνον, τὴν? ἐμὴν πενιχρότητα?, τὴν? πολλῶν γεμούσην? ἁμαρτημάτων. Ἐπ πολὺ δὲ θεασάμενος τὸν ἀδελφὸν προσκαλοῦντα ταύτην χάριν, ἔτι πρὸς αὐτὸν ἔφη· Ἐπείπερ διὰ ταύτην προσμένεις?, ὡς ἔφης, καὶ εἰ ῥάδιόν μοι, προσκέκληκας? πληροφορῆσαί σε περὶ ἐμὲ τ? ἀναξίῳ? δούλῳ τοῦ Θεο, ἐρῶ σοι οὐκ ἐκ τῆς ἐμῆς δυνάμεως ἀλλ’ ἐκ τῆς θείας χάριτος, καὶ? ἐν? μή σε κενὸν ἀποτρέψω?, ἀμειρήσαντα? τῆς σῆς ἐφέσεως· ἀλλὰ μόνον εἰπ, πόθεν ρξεσθαι κελεύεις, ἐξ ἀπαλῶν σῶν νύχων, ἢ ἐκ τῶν μέσων, ἢ ἐκ τῶν τελευταίων; Ὁ δὲ, ὅθεν θέλεις, ἔφη, μόνον εἰπέ.
{{right sidenote|'''E'''}}
74 Ἀνοίξας δὲ τὸ θεόπνευστον αὐτοῦ στόμα ὁ θεοφόρος Γέρων, κατέλεξε καθέξης? πάντα αὐτοῦ τὰ ἁμαρτήματα, σημείοις τε καὶ τεκμηρίοις ἓν ἕκαστον αὐτῶν διορίζων, προσεχῶς ἀκροώμενος?, ἐπὶ ὥραν ἱκανήν. Πλείστης δὲ πληροφορίας ὁ ἀδελφὸς ἔτυχεν? ἀπολαύσας, κλίνας τὰ γόνατα, ἐδυσώπησε τὸν Γέροντα, βοῶν· Εἶα, ἀρκεῖ, δοκεῖ, ὦ πάτερ· πεπληροφόρημαι, ὅτι βρύεις θείοις χαρίσμασι. Καὶ ταῦτα φθεγξάμενος ἀνεχώρησε, ὑμνῶν τν Θεὸν, καὶ ὁμολογῶν τὴν το Γέροντος διορατικὴν χάριν, καὶ τὴν πολλὴν αἰγιότητα. Τούτου δὲ πορευθέντος, ἐκπλαγεὶς ἐπὶ τ αὐτοῦ ἀναισθησίᾳ τε κα ἀνοί ὁ θεοφόρος Γέρων εἶπεν· ἆρα ὠφέληται ἔτι?, καὶ ποίας ἔτυχε ψυχικῆς νήσεως; Γνοὺς καὶ ὁμολογήσας τὰς ἑαυτοῦ πλημμελείας, ἀναίσθητος ἔμεινε, καὶ τὴν καρδίαν ἀκαταπόνητος?, δίχως ἢ σωτηρίαν? μηδαμῶς αἰτησάμενος, φεῦ τῆς ἀσθενείας ταυτησὶ τῆς ἡμετέρας φύσεως· φεῦ τς ἡμν ἀπραξίας· φεῦ τῆς ἡμῶν ἀπονοίας. λίαν ἀσθενὴς καὶ ἐλεεινὸς καθέστηκεν ὅστις?· τὸν τοιοῦτον ἢ δεῖ ταλανίζειν καὶ ὀλοφύρεσθαι. Ἀλλ’ αὐτὸς ὁ Θεὸς, ὁ ὑπὲρ τῆς πάντων ζωῆς τὸ διὰ σταυροῦ θάνατον κατὰ ἀνθρωπίνην? φύσιν ὑποστάς, καὶ ἐκ προτέρας? * ἡμᾶς ἐλευθερώσας, καὶ κλέει? ὑπερτέρῳ? καταξιώσας, σώσειεν? αὐτὸν, καὶ δοίη αὐτ, ὡς φιλάνθρωπος, τὴν τῶν πταισμάτων ἄφεσιν.
{{right sidenote|'''F''' ''* deest forte ἁμαρτήματος aut quid simile.''}}<noinclude><references/></noinclude>
kg4jn3z3wq8vwlb0ab1nr3ofw7n90wi
Σελίδα:1643-1925, Societe des Bollandistes, Acta Sanctorum 07 Julii Tomus 03 1723, LT.pdf/615
100
52916
167494
2026-08-25T14:08:59Z
SZC 03
16077
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: Οὗτος ᾗ ὁ ὅσιος Στέφανος, ὡς ἀεὶ ἄλλοις? διηγούμενος, ἔφη μοι τάδε, ἃ νν ὑμῖν ἐξαγορεύσω· κἀγὼ πέπεισμαι, ὅτι ἀεὶ αὐτῷ ἦν διήγησις, ἀλλὰ τῇ μετριοφροσύνῃ ἀσπαζόμενος, ἑαυτὸν οὐκ ὠνόμασεν· ἀλλ’ μως κν ἐφ ἑαυτ, κν ἐφ ἑτέρῳ τυγχάνῃ?, τὸ παράδοξο...
167494
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh||DIE DECIMA TERTIA JULII.|561}}</noinclude>Οὗτος ᾗ ὁ ὅσιος Στέφανος, ὡς ἀεὶ ἄλλοις? διηγούμενος, ἔφη μοι τάδε, ἃ νν ὑμῖν ἐξαγορεύσω· κἀγὼ πέπεισμαι, ὅτι ἀεὶ αὐτῷ ἦν διήγησις, ἀλλὰ τῇ μετριοφροσύνῃ ἀσπαζόμενος, ἑαυτὸν οὐκ ὠνόμασεν· ἀλλ’ μως κν ἐφ ἑαυτ, κν ἐφ ἑτέρῳ τυγχάνῃ?, τὸ παράδοξον καὶ θαυμαστὸν ἐξειπεῖν οὐ ῥθυμήσομαι πρὸς ὠφέλειαν τῶν ἐντυγχανόντων, μάλιστα τῆς? ἀψευδοῦς καὶ ἀξιοπίστου Γέροντος ἀκούσας φωνῆς, ἧς ἀκροατὴς ἐγινόμην, ὅτως λεγούσης· ὅτι γέρων τις ἦν κατὰ τὸν? αἰγιαλὸν τῆς νεκρᾶς θαλάσσης τὸν? Τεσσαρηνοσίων? ἐκτελῶν, ᾧ τινὲς δύο προσεληλύθασιν ἐρημῖται, τὰς βοτάνας βοσκόμενοι, τὸν Θεὸν ἱκετεύσαντες μηδαμῶς ἀπ’ αὐτῶν τοῦ Γέροντος ἀποκρύψαι ὀφείλω?. Τῷ συνήθει? ἐν ἀχλύϊ? ποιησάμενοι?, καὶ πνευματικὰς τινας ὁμιλίας διεξελθόντες, τὸν γέροντα ἐκεῖνον συμπεριπατῆσαι ἠξίουν οἱ δύο ἐρημῖται, ἕως τοῦ αἰγιαλοῦ τῆς νεκρᾶς θαλάσσης. Ἔνθα παραγεγονότων αὐτῶν, ὁμοῦ λέγουσιν οἱ δύο ἐκεῖνοι τῷ γέροντι· Βουλόμεθα τοίνυν, ὦ πάτερ, τήνδε τὴν νεκρὰν ἐκπερᾶσαι θάλασσαν ἔντευθεν ἕως τοῦ ἑτέρου μέρους. Ἀλλὰ παρακλήθητι διὰ τὴν ἀγάπην συνοδεῦσαι ἡμῖν. Ὁ δέ?· Σύγνωτε τῇ ἐμῇ ἀσθενείᾳ, πατέρες, ἔφη· ὑμέτερον γάρ ἐστι, καὶ τὸ καθ’ ὑμᾶς τελείων, τουτὶ τὸ ἀξίωμα.
{{left sidenote|'''C'''}}
76 Τοῦτον ᾗ ὅτως εἰπόντα ἐκ δευτέρου παρακαλοῦντες ἔπεισαν· πεισθέντα? ᾗ μικρὸν προβαλεῖν? ἐκέλευσαν. Σταυρὸν τοίνυν χαράξας, οἷον νομοθέτης Μωσῆς, ἐπὶ τν ὑδάτων ἐβάδισεν, τοὺς? ταρσοὺς μόνον ἐν τοιαύτῃ πολυβαθεῖ θαλάσσῃ βόλους χαλκέους ἔχων. Ὡσεὶ ἐν σαγιττοβόλῳ?, ἢ ὀλίγον πλέον, ἐπὶ τν ὑδάτων βαδίζοντα θεασάμενοι ἐκεῖνοι, ἐφώνησαν αὐτῷ ἐνομαστὶ λέγοντες· Στέφανε?, πάτερ, πρὸς μᾶς, στράφηθι?. Αὐτο δὲ στραφέντι? πάλιν ἐπὶ τν ὑδάτων πεζεύοντι φησιν ἡ σελασφόρος τῶν ἀναχωρητῶν δυάς· Πεπληροφόρηκεν ἡμᾶς ἡ ἄφατος τοῦ Θεο ἀγαθότης περὶ σοῦ, πάτερ. ἄγε?, ἀλλ’ ἄγε, δέησιν? ποιησώμεθα, καὶ παράσχες? ἡμᾶς τῷ κυρίῳ. Τιὼ ἀχλύϊ? ἐν τῷ? Πάτερ ἡμῶν ἐκτε…<noinclude><references/></noinclude>
22chnnlpateakalroji9yy0mny8di48
Σελίδα:1643-1925, Societe des Bollandistes, Acta Sanctorum 07 Julii Tomus 03 1723, LT.pdf/616
100
52917
167495
2026-08-25T14:09:17Z
SZC 03
16077
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: {{right sidenote|'''D'''}} τελευτῶντων?, καὶ ἀλλήλους ἀσπαστικῶς φιλησάντων?, ἡ μὲν σημειοφόρος τῶν ἀναχωρητῶν ζυγὴ τῶν θαλασσίων ὑδάτων ἐπέβη, τὸν σταυρὸν? τυπώσασα. Ὁ δὲ Γέρων ἐωρακὼς ταῦτα, τὴν ἀπειροδύναμον? τοῦ Θεο ἐδόξασε μεγαλειότητα, καὶ ἐπὶ τὸ ἀνέ...
167495
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh|562|VITA S. STEPHANI SABAIT. THAUM. MON.}}</noinclude>{{right sidenote|'''D'''}}
τελευτῶντων?, καὶ ἀλλήλους ἀσπαστικῶς φιλησάντων?, ἡ μὲν σημειοφόρος τῶν ἀναχωρητῶν ζυγὴ τῶν θαλασσίων ὑδάτων ἐπέβη, τὸν σταυρὸν? τυπώσασα. Ὁ δὲ Γέρων ἐωρακὼς ταῦτα, τὴν ἀπειροδύναμον? τοῦ Θεο ἐδόξασε μεγαλειότητα, καὶ ἐπὶ τὸ ἀνέκαμψεν? σπήλαιον, τὴν τν? δύο ἀναχωρητῶν θαυμάζων ἁγιότητα· καὶ ταῦτα μὲν ὁ παθοκτόνος καὶ ἰαματοφόρος, ὡς περὶ ἄλλων?, εἰς δόξαν τοῦ περενδόξου Θεοῦ διηγήσατο.
{{right sidenote|'''E'''}}
77 Ὅπερ πσι γνωστὸν, ἢ ὑπὸ πολλῶν μαρτυρεμένων πεποίηκε θαῦμα, ἐρῶ. Τίς ποτε τῶν πολιταρχῶν ἢ ἐμφανῶν τῇ φιλοχρίστῳ πολέως Γάζης ἀρξάμενος λωβᾶσθαι, καὶ ὑπὸ τῆς ερᾶς νόσου διεφθάρθαι?, προσέφυγε τούτῳ? τῷ θεοφόρῳ Γέροντι, ἐν τῇ Μεγίστῃ Λαύρᾳ τότε διάγοντι· καὶ προσπεσὼν τοῖς ποσὶν αὐτοῦ, δεήσεις ἱκανὰς προσεβάλλετο, λέγων·
{{left sidenote|'''B'''}}
Ἐλέησόν με, δῆλε τῷ Θε, ἐλέησόν με, ἢ εὖξαι τῷ Θεῷ σου, τῷ τν ἀμηχάνων νόσων ἰατρῷ, ἰάσασθαί με ἐκ τῆς ερς ταύτης νόσου· πλείστοις γὰρ προσέφυγον ἰατροῖς, καὶ οὐδείς με τούτων ἰάσασθαι τῆς λωβότητος ἐξίσχυσεν?· ἀλλὰ πάντες τὴν ἐμὴν θεραπείαν ἀπέγνωσαν· ὅθεν καταλείψας αὐτοὺς?, πρὸς τίνας ὀνομαστοὺς? μοναχοὺς? πεπόρευμαι?, τῆς αὐτῶν δεόμενος βοηθείας· ἀλλ’ οὐδέν μοι μᾶλλον ἐκείνων τῶν ἰατρῶν ἔφησαν· ἀλλὰ πάντες τὴν ἐμὴν ἀπηγόρευσαν ἴασιν, λόγοις μόνον τὴν σαρκικὴν τηκεδόνα τήν τε ψυχικὴν ἀλγηδόνα παραμυθούμενοι. Διὸ τοιγαροῦν ἐγὼ ἀπαρημμένος? ἢ καλωδιμένος? μόνῳ τῷ Θεῷ, καὶ σοὶ προσέφυγον, πεπιστευκώς, ὅτιπερ ὃ ἂν θελήσῃς ἐκ τοῦ Θεοῦ σου, γενήσεταί σοι. Οὐκοῦν ἐλέησόν με, ἢ τν ἐμὴν ὀδύνῃ?, ᾗ ἰατρικὴ τέχνη ἢ πσα ἀνθρωπεία μηχανὴ ἀπεῖπε, τὸν Θεόν σου θεραπευθῆναι? δυσώπησον?· εἰ γὰρ ἢ ταύτην πατρόθεν κεκληρονόμηκα, καὶ πολλοὶ τῶν ἀγχιστέων ἐχρήκασιν?, καὶ ὅτως, ὡς ρᾷς, ἅγιε, τοὺς ἄκρους τῶν ποδῶν δακτύλους ἠφάνισμαι, καὶ τῶν τριχῶν τῶν φρύων, καὶ βλεφάρων, καὶ τῶν ἀνθερειῶνος ἐστέρημαι, καὶ πᾶσαν τὴν ψιν λελώβημαι τε καὶ βέβρωμαι, ἀλλ’ ἀδυνατεῖ τῷ Θεῷ οὐδέν.
{{right sidenote|'''F'''}}
78 Ὁ Γέρων ἀποκριθείς?· Καὶ ἀληθῶς οὐδὲν ἀδυνατεῖ τῷ Θεῷ, φησὶ πρὸς αὐτὸν, ἀλλὰ τὰ πάντα ὑποτάσσεται τῇ παντοκρατορικῇ ατοῦ βουλήσει?, ἢ τὴν θέλησιν τῶν φοβουμένων αὐτὸν πίστει δεομένων αὐτῷ? πληροῖ. Διὸ θάρρει, ἄνθρωπε, θάρρει· ἰαθήσῃ γὰρ ἢ σωθήσῃ, ἢ τῆσδε τῆς φαινομένης τοῖς ἀνθρώποις ἀνιάτου πιεχούσης? σε νόσου μετ’ ὀλίγας ἡμέρας διὰ πολλοῦ τοῦ τάχους καθαιρεθήσῃ?. Καρτέρησον τοίνυν, ἢ τοῖς ἡμετέροις παρέμεινον μαθηταῖς ἐν τῷ κελλίῳ, πρὸς τὴν ἡμετέραν σχόλασον? πενιχρότητα καθ’ ἡμέραν ἐν τῷ ἡσυχαστηρίῳ. Ταῦτα μὲν, ἐμπλησθεὶς προβλεπτικοῦ? χαρίσματος ὁ θεοφόρος Γέρων, ἔφη. Ὁ δὲ φιλόχριστος ἀνὴρ καὶ? τῇ ὑποταγῇ? αὐτοῦ? πεποιημένος?, κατ’ ἐκείνην? ἡμέραν πυκνοτέρως σχολάζων αὐτῷ, τῷ τν ὅλων εὐεργέτῃ? ἢ μόνῳ σωμάτωντε καὶ? πνευμάτων ἰατρῷ, Ἰησοῦ Χριστῷ τ ἀληθιν Θεῷ, ἐκτενεστέρας ὑπὲρ τς τελείας άσεως αὐτοῦ καὶ? σωτηρίας προσάγων? δεήσεις, καὶ? πᾶν τὸ σῶμα αὐτοῦ χρίων? ἐλαίῳ σὺν ὕδατι ἀπ’ ἄκρων τριχῶν ἕως τοῦ πέλματος τῶν ποδῶν, ἕως ὅτου ἐφάνη? ὁ Θεὸς μετ’ ὀλίγας ἡμέρας διὰ τῆς τοῦ θεοφόρου Γέροντος πρεσβείας ἐπισκεψάμενος αὐτόν, τὰ ἐπίδηλα ὑγιεινὰ τεκμήρια ἐνεδείξατο, γνωρίσας τῷ γνησίῳ δούλῳ καὶ? θεραπευτῇ ὡς? τῆς τελείας αὐτῷ θεραπείας.
79 Ὅ? …<noinclude><references/></noinclude>
fw1zgdhqkbtepi8tm4zoax6rmut3y2f
Σελίδα:1643-1925, Societe des Bollandistes, Acta Sanctorum 07 Julii Tomus 03 1723, LT.pdf/617
100
52918
167496
2026-08-25T14:09:44Z
SZC 03
16077
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: {{left sidenote|'''A'''}} 79 Ὅντινα μετ’ ἔπητα? προσκαλεσάμενος ὁ θαυμασιώτατος Γέρων, τῷ Θεῷ προσενέγκας ὑπὲρ αὐτοῦ τὴν ὑπέρφυον καὶ ζωοτόκον, θείαν, καὶ ἀναίμακτον θυσίαν, κάτωθεν τῷ θυσιαστηρίῳ βύσσας? μεστάς? ὕδατος ἢ ἐλαίου, οἷς ὅλον αὐτὸν ἀλείψας ταῖς...
167496
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh||DIE DECIMA TERTIA JULII.|563}}</noinclude>{{left sidenote|'''A'''}}
79 Ὅντινα μετ’ ἔπητα? προσκαλεσάμενος ὁ θαυμασιώτατος Γέρων, τῷ Θεῷ προσενέγκας ὑπὲρ αὐτοῦ τὴν ὑπέρφυον καὶ ζωοτόκον, θείαν, καὶ ἀναίμακτον θυσίαν, κάτωθεν τῷ θυσιαστηρίῳ βύσσας? μεστάς? ὕδατος ἢ ἐλαίου, οἷς ὅλον αὐτὸν ἀλείψας ταῖς ἑαυτοῦ ἁγναῖς παλάμαις, ζῶν καὶ ὑγιῆ καὶ κεκαθαρμένον ἀπὸ τῆς τάβης?, πλὴν τινῶν οἰδημάτων ἐν τοῖς μηροῖς καὶ ταῖς κνήμαις λελειμμένων?, ἀπέλυσεν, ἐξ ἁγιαστικοῦ? ἐλαίου βραχύ τι ἐφοδιάσας αὐτὸν, καὶ εἰπών· Πορευθῇς ἐν εἰρήνῃ καὶ χαίρων, ὅταν κατὰ τὴν ὁδὸν τόνδε τὸν τόπον καταντήσῃς, τῷ ὑποζυγίῳ καταβὰς ἄλειψόν σου τοὺς μηροὺς καὶ τὰς κνήμας, ὅτι δ ἐκεῖθεν ἐλθόντος σου? ἐπὶ τόνδε τὸν τόπον, ἀπαρραγήσονται ἐξαίφνης, ὅσα χεις, οἰδήματα, καὶ ἀφανῆ γενήσονται· καὶ ψει τὴν ἀνέκφραστον τοῦ Θεο δεσποτείαν, καὶ τὴν περὶ σὲ γνωσθεῖσαν ἀφατον ἀγαθότητα· τελείως γὰρ θεραπευθήσῃ, καὶ καθαιρεθήσῃ, καὶ ζώοις ποσὶ βαδίσεις.
{{left sidenote|'''B'''}}
Ταύτην ἐν τῷ ἐντολίῳ τοῦ θεοφόρου Γέροντος φυλάξας ὁ φιλόχριστος ἀνήρ, ἔχρισε τοὺς ἑαυτοῦ μηροὺς καὶ τὰς κνήμας, καταλαβὼν τὸν ῥηθέντα? χῶρον, καὶ μετ’ ἐπιδότα? ἐκεῖθεν ἀπάρας? αὐτοῦ? κα τὸν προδηλωθέντα τόπον, κατὰ τὸ τοῦ θεσπεσίου Γέροντος ῥηθὲν? διηνοίχθησαν πάντα τὰ τραύματα, καὶ ὑγιεῖς κατεστάθησαν οἱ μηροὶ καὶ αἱ κνῆμαι, καὶ ποσὶν ἐῤῥωμένοις ἐβάδιζεν.
80 Ὦ τῆς παραδόξου ἀθρόας μεταβολῆς ! πολλάκις γὰρ, δύο ἀνδρῶν ἑκατέρωθεν ἐρειδόντων καὶ στηριζόντων αὐτὸν, τοῖς ποσὶ μόγις τὴν γῆν πατῶν? ἐπόζευε?· διὰ δὲ τοῦ τοῦ μεγάλου Γέροντος ἱκεσίας ποσὶν ἀτρόμοις καὶ ἰσχυροῖς ὤδευε. Καὶ τί δεῖ με τὰ πολλὰ λέγειν; Ὅλος καθαρός, ὅλος ὑγιής, ὅλος ὡραῖος ἀπεδείχθη, μηδενὸς ἴχνους, μηδὲ βραχυτάτης ὕλης ἐληθυούσης? ἀπολειφθείσης, εἰς τὰ ἴδια ἀποκατέστη γεγηθώς. Τοῦτον ἰδόντες οἱ οἰκεῖοι, καὶ οἱ συγγενεῖς, καὶ οἱ φίλοι καὶ συμπολῖται Γαζαῖοι, πάντες ἠγάσθησαν ἐκθαμβηθέντες περὶ τῷ ξένῳ καὶ παραδόξῳ θαύματι· καὶ ἰδὲ μέχρι τῆς δεῦρο ἡμέρας τῇ τοῦ Θεοῦ χάριτι ζῇ,
{{left sidenote|'''C'''}}
λίαν ὑπάρχων φιλομόναχος, ὅπερ οὐκ ν τὸ πρῶτον, ἀλλὰ μᾶλλον μισομόναχος, διὰ παντὸς καταλαλῶν? τῶν μοναχῶν, καὶ κατηγορίαις καθυποβάλλων αὐτοὺς ἀλόγοις. Ἔστι δὲ φιλόπτωχος ἅμα καὶ φιλόξενος, ἅπαντας ἐκπλήττων οὐ μόνον τοῖς ἀθρόοις αὐτοῦ βελτίστοις? τρόποις, ἀλλὰ καὶ πάσαις ταῖς σωματικαῖς ἀρεταῖς, κάλλει τε καὶ ὑγεί, ώμῃ τε καὶ ὡραιότητι, ὁμολογῶν τῷ τοῦ Θεοῦ χάριν?, καὶ κηρύττων τὸ λεος· τήν τε τοῦ ἁγίου Γέροντος οὐ κρύπτων εὐεργεσίαν, ἀλλὰ καὶ διὰ παντὸς ἀφημῶν αὐτὴν?· ὅθεν καθ’ ἕκαστον ἔτος οὐκ ἔληξεν ἐρχόμενος πρὸς αὐτὸν, τῷ Θεῷ τε καὶ αὐτῷ τὴν εχαριστίαν ἀπονέμων, καὶ τὴν ὀφειλομένην αὐτῷ παρ’ ἑαυτοῦ τιμὴν ἐπιγινώσκων, καὶ εὐλογίαν τινὰ τῷ Θεῷ τε καὶ αὐτῷ καρποφορῶν πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ἐν σαρκὶ ζωῆς τῷ ἁγίῳ Γέροντι Στεφάνῳ, ὃν ὁ Θεὸς ἐδόξασε, καὶ διαφόροις κατεκόσμησε χαρίσμασιν.
81 Οὗτος γὰρ ποτε ὁ θαυμαστὸς καὶ μέγας Γέρων εἶχέ τινα μαθητὴν Σύρον, ἀββᾶν Σάβαν? καλούμενον, πρεσβυτερείας βαθμὸν ἐπέχοντα, χήραν κεκτημένον μητέρα, ἀπ’ αὐτῆς τριῶν ἡμερῶν ὁδὸν ἀπέχουσαν, ἥτις αὐτῷ πολλάκις ἐδήλου?, ποτὲ μὲν διεκτὸν?, ποτὲ δὲ ζωματι…<noinclude><references/>
''Julii Tomus III.''</noinclude>
qwvoh2bqmjzamwawe7k97f3e06vzc9m
Σελίδα:1643-1925, Societe des Bollandistes, Acta Sanctorum 07 Julii Tomus 03 1723, LT.pdf/618
100
52919
167497
2026-08-25T14:10:02Z
SZC 03
16077
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: {{right sidenote|'''D'''}} …κοῖς ζωοχομικοῖς? νοσήμασιν, εἰς ἐπίσκεψιν αὐτῆς παρακινεῖσθαι?. Βουλόμενος δὲ τῇ μητρικῇ? ἐκτελέσαι? μήνυσιν?, ἐκωλύετο ὑπὸ τῆς? τοῦ θεοφόρου ἐπισκόπου βουλῆς. Μετ’ ἔν? τινα χρόνον τῆς μητρὸς αὐτοῦ ἀῤῥωσίᾳ ἐπικειμένης?, καὶ πρὸ...
167497
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh|564|VITA S. STEPHANI SABAIT. THAUMAT. MON.}}</noinclude>{{right sidenote|'''D'''}}
…κοῖς ζωοχομικοῖς? νοσήμασιν, εἰς ἐπίσκεψιν αὐτῆς παρακινεῖσθαι?. Βουλόμενος δὲ τῇ μητρικῇ? ἐκτελέσαι? μήνυσιν?, ἐκωλύετο ὑπὸ τῆς? τοῦ θεοφόρου ἐπισκόπου βουλῆς. Μετ’ ἔν? τινα χρόνον τῆς μητρὸς αὐτοῦ ἀῤῥωσίᾳ ἐπικειμένης?, καὶ πρὸς ἑαυτὸν ἐλθεῖν ζωηρῶς? μηνυούσης, πορευθεὶς πρὸς τν θεοφόρον ἐπίσκοπον εἶπεν· Πανάγιε πάτερ, δεδήλωταί? μοι ἡ κυρία μου? ἡ μεγάλη ἀπιέναι πρὸς αὐτήν?, ἐπειδὴ νόσῳ συνέχεται· ἀλλ’ εἰ κελεύει ἡ ὑμετέρα ἐπισκοπικὴ ἁγιωσύνη, ἐπινεύσατε, ὅπως ἀπελθὼν ἐπισκέψωμαι? αὐτήν. Πρὸς τοῦτο δὲ ἀποκριθεὶς ὁ θαυμάσιος Γέρων ἔφη· Ναὶ τέκνον, πορεύου, καὶ τὴν σὴν ἀῤῥωστοῦσαν? ψυχαγώγησον?.
{{right sidenote|'''E'''}}
82 Ὁ δὲ μαθητὴς ἐπὶ τ ταχείᾳ? ἐπινεύσει τοῦ ἐπισκόπου θαυμάσας ἔφη· Διὰ τί, πάτερ, διαφόρως ατῆς μηνυούσης παραλυέσθαι?, καὶ ἡμῶν διαιτουμένων τὴν σὴν πρὸς τοῦτο κέλευσιν, οὐκ εασας μᾶς, λέγων τὴν μὲν ὁδὸν ἀσύμφορον εἶναι, καὶ τὴν ἐπίσκεψιν οὐκ ἀναγκαίαν· τῆς δὲ μητρὸς μηδὲν δεινὸν πεπονθέναι, ἀλλ’ εὖ ἔχειν, εἰ καὶ ἐνίοτε ἐν ἀῤῥωστίαις διέκειτο, ἠρεμεῖν ἡμᾶς? ἐν τῇ μεγίστῃ Λαύρᾳ συνεβούλευσας ἡμῖν, καὶ σὺ τοιούτοις κατευνάζων? λογισμοῖς· νυνὶ δὲ ἀπελθεῖν καὶ ἐνφρονῆσαι? αὐτῷ προθύμως ἐκέλευσας; Ὁ δὲ Γέρων ἀποκριθεὶς ἔφη πρὸς αὐτὸν· Διὰ τοῦτο προφρόνως ἐκέλευσά σε, ἐπειδὴ βεβαρυμένη λίαν ἐπὶ τος νοσήμασι. Οὐκοῦν πρόφθασον αὐτῷ? πάχα· μέλλει γὰρ ἐν ᾗ καταλαβεῖς? ἡμέρᾳ γνωρίζειν σε, καὶ ἵνα διαθήκην ποιήσασθαι? πρὸς σε. Ἀλλ’ ὅσα ἂν ἐπερωτᾶν? θέλεις, ἀφιέως? ἐκτὸς πάσης ὑπερθέσεως λεπτομερῶς αὐτῷ ἐπηρώτησον· ἐπειδὴ τ ἐπαύριον μέρ οὐκέτι σε γνωρίσει, οὔτε μὴν παντελῶς σοι λαλήσει. Πορευθεὶς δὲ ἔντεῦθεν ὁ ἀββᾶς Σάβας, ὁ το θεοφόρου Γέροντος μαθητὴς, εὗρε τὴν μητέρα αὐτο νοσοῦσαν δεινῶς· ἥτις εὐθέως μὲν κατιδοῦσα?, χαρμοσύνης ἐπληρώθη, ἐκφρόνως αὐτὸν γνωρίσασα, καὶ διατιθεμένη αὐτῷ τὰ καταθύμια. Τῇ δὲ ἐπαύριον ᾗ? τὴν τοῦ Γέροντος πρόγνωσιν?, πάντας ἀγνοήσασα, μετέστη πρὸς τὸν κύριον, τὸν ζωῆς καὶ θανάτου δεσπόζοντα, ᾧ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰνας.
{{right sidenote|'''F'''}}
83 Ἄλλος δέ τις μοναχὸς, εὐλαβὴς καὶ τὸ? ἐν ἀξιοπιστίᾳ μεμαρτυρημένων?, διηγέμενός μοι ἔφη οὕτως· Τὸν μονήρη βίον ὁ τάλας ἐγὼ ἐν τῇ διαγωγῇ μονῇ τοῦ Καστελλίου μετηρχόμην, καί τις ζωυπῆρχεν? ἀδελφὸς ὁ? προσέχων τῇ αὐτῇ ζωπείᾳ, κα τῆς μοναχικῆς ἀμελῶν πολιτείας, καὶ τῆς τῶν πατέρων καταφρονήσας ἀγγελικῆς δι’ ἀταξίας?, ὥστε ἐξώκειλεν εἰς αἰσχροτάτην ἀπόγνωσιν, καὶ τὸ μοναχικὸν παντάπασιν ἀποδύσασθαι σχῆμα θέλησεν· πορευθεὶς δ εἰς τὴν Ἁγίαν πόλιν ἠβουλήθη πορευθῆναι ἐπὶ τὴν ἰδίαν πατρίδα, κἀκεῖσε τ κοσμικὸν περιβάλλεσθαι ἔνδυμα. Ὡς ἂν ἐνόησε περὶ τὸ? ἴδιον? ἀπὸ τῆς μονῆς ἀναχωρήσεως ὁ συμπαθέστατος γέρων Στέφανος, διάγων τότε καὶ τὸ καιρὸν τῆς Τεσσαρακοστῆς ἐν τοῖς τοῦ Καστελλίου σπηλαίοις, καὶ μετακαλεσάμενός με ἔφη· Προθυμήθητι ἀδελφὲ, καὶ ἄπιθι, καὶ ἄγαγέ μοι τὸν ἀναχωρήσαντα πνευματικὸν ἀδελφόν σου ἀπὸ τῆς ἁγίας πόλεως· οἶδα γὰρ ὅτι πειθήσεταί σοι. Ἀπελθὼν δὲ καὶ τῷ ἰδίῳ Γέροντι προσεγγίσας? ἤνεγκα πρὸς αὐτὸν τὸν τῆς μονῆς ἀποδράντα ἀδελφόν. Τούτῳ δὲ προσγεγονὼς φησὶν ὁ θεοφόρος Γέρων· Διὰ τί, ὦ τέκνον, τῆς σαυτοῦ καταφρονεῖς σωτηρίας, καὶ ταυτησὶ τς ἀγγελικῆς ἀποφεύγεις πολιτείας, καὶ ἐπὶ τὸ πρότερον ἔμετρον? παλινοστῆσαι? θέλεις, καὶ τοῖς κοσμικοῖς ἐγκυλινδεῖσθαι βορβόροις; Οὐκ οἶδας, σοι γεγόνασιν ἀπὸ τοῦ μοναχικοῦ τάγματος τῆς ἐκκλησίας φωστῆρες καὶ θαυματουργοὶ, καὶ θαυμαστοὶ, καὶ μεγάλοι, καὶ χοροσττες?
'' ''<noinclude><references/></noinclude>
oo0dt7riv3ev5doyk6aoe7mmi4hscbd
Σελίδα:1643-1925, Societe des Bollandistes, Acta Sanctorum 07 Julii Tomus 03 1723, LT.pdf/619
100
52920
167498
2026-08-25T14:10:16Z
SZC 03
16077
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: {{left sidenote|'''A'''}} 84 Τοιούτοις δὲ διδάγμασι καὶ γραφικαῖς νουθεσίαις τὸν θεασάμενος? μὴ πειθόμενον, ἀλλ’ ἔτι τῇ πρὸς τὸν κόσμον ῥοπῇ νεύοντά τε καὶ ἐκκλίνοντα, ταῖς σατανικαῖς ὑποθήκαις ἐνθυμήμασιν?, ἔλαβεν σανίδα μικράν, σπιθαμῆς ἢ ἡμίσεως μήκους τε...
167498
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh||DIE DECIMA TERTIA JULII.|565}}</noinclude>{{left sidenote|'''A'''}}
84 Τοιούτοις δὲ διδάγμασι καὶ γραφικαῖς νουθεσίαις τὸν θεασάμενος? μὴ πειθόμενον, ἀλλ’ ἔτι τῇ πρὸς τὸν κόσμον ῥοπῇ νεύοντά τε καὶ ἐκκλίνοντα, ταῖς σατανικαῖς ὑποθήκαις ἐνθυμήμασιν?, ἔλαβεν σανίδα μικράν, σπιθαμῆς ἢ ἡμίσεως μήκους τε καὶ πλάτους ἔχουσαν, καὶ ἀμφοῖν ἡμῶν θεωρούντων, τίθησιν αὐτὴν ἐπὶ πετρώδους τινὸς τόπου ἐν ἰδίῳ σπηλαίῳ, πάνυ καταφερῶς καὶ ὀλισθηρῶς πεφυκότος, ὅπου? μονονοὺς ἔτι χνοῦς ἔτ’ ἐπὶ κάρφῳ ἐπισταίη ἄν, κἀκεῖ στήσας αὐτὴν ὀρθὴν, ἢ οὐδαμῶς κεκυφημένην?, φησὶ πρὸς αὐτὴν οὕτως· Εὐλογητὸς κύριος, στῆθι· καὶ παραυτίκα παραδόξως, οἷα ψυχῆς πελῶσα? λόγῳ τε καὶ αἰσθήσεως τετιμημένης?, ἢ ἄψυχος ἅμα κα ἀναίσθητος, ζῶσα? ἐπὶ τῷ λόγῳ τοῦ ἁγίου Γέροντος, ὃς ἅλας κομίσας ἐπέῤῥιψεν αὐτῇ, κα οὕτως ρτημένη τριῶν ἐπέμεινεν ἡμερῶν.
{{left sidenote|'''B'''}}
Ἀγαθεὶς? τοίνυν ἐπὶ τούτῳ τῷ ξένῳ θαύματι καὶ ἔκθαμβος γενόμενος ὁ ἀδελφὸς, κλίνας τὰ γόνατα, παρὰ τοῦ Γέροντος ᾐτήσατο συγχώρησιν, καὶ ἕνεκεν τῆς αὐτο ἀπομονς? ἐπινοίας καὶ ἔντευξιν. Ἐπευξάμενος δὲ ἐπ’ αὐτῷ ἅμα καὶ εὐλογήσας, καὶ σωτηρίοις ῥήμασι περιζώσας? παρεκινέσθαι?, ἑδραῖον αὐτὸν ἐν τῇ μοναχικῇ πολιτεί πάλιν ἀπέλυσεν. Καὶ νῦν χάριτι Θεοῦ καὶ δικαίαις τοῦ ὁσίου Γέροντος ζῇ καὶ ἐν πολλῇ ἀσφαλείᾳ, καὶ καλῇ πολιτείᾳ διάγει, καλῶς προσέχων ἑαυτῷ καὶ τῇ σωτηρίᾳ ἑαυτοῦ ἐπιμελόμενος.
85 Ἄλλο δέ σοι μέγα διηγήσομαι θαῦμα· ἀπῆλθον γάρ ποτε σὺν τούτῳ τ θαυμασί Γέοντι ἐπὶ τὸ Ἰορδανίου ποταμὸν σὺν ἑτέροις τισὶ μοναχοῖς, κἀκεῖσε παραγενόμενοι ἐπεθυμήσαμεν ἐν τῷ ναῷ τοῦ ζωοποιῶντος? Βαπτίσματος προσεύξασθαι, ἔνθα ὁ κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς πᾶσαν τὴν βρότειον φύσιν ῥύπων? παντὸς ἐκκαθαίρας, τὰς τοῖς ὕδασι ἐμφωλευούσας κατέθλασε δρακοντείας κάρας, καὶ ἴστε χάριν παρεκεκληκότες τὸν Γέροντα πεπείκαμεν?. Ὡς δὲ προσεγγίσαμεν, ἔφημεν αὐτῷ· Εἰ κελεύει ἡ σὴ ἁγιότης, πορευέσθω εἷς ἐξ ἡμῶν ἐπὶ τὴν νω κειμένην τοῦ Προδρόμου μονὴν, καὶ τοῦ ναοῦ ἐνέγκας? κλεῖδα, καὶ αὐτὸν τὸν παραμονάριον· εἰ μὴ δὲ ἐκεῖνος ἔλθῃ, τοῦ κλειδὸς ἀχθείσης, οὐδὲν ἀνυσόμεθα?· δυσκόλως γὰρ καὶ μόλις ἀνοίγεται ἡ μανδαλίς, ἐξ ἅπαξ γὰρ ἐπειράθην? αὐτῆς. Ὁ δὲ σημειοφόρος Γέρων πρὸς ἡμᾶς ἔφη· Οὐκ ἀνάγκη ἡμς?, ἀγαπητὰ τέκνα, σκυλθῆναι ἐκεῖ· ἀλλὰ δεῦτε μόνον, καὶ εἴη τὸ θέλημα
{{left sidenote|'''C'''}}
τοῦ Θεοῦ. Ταῦτα δὲ εἰσόντος? αὐτοῦ, ἐπορεύθημεν, καὶ πρὸ τῶν θυρῶν στάντων ἡμῶν, εὐχὴν? πεποιηκώς, καὶ τρὶς τὰ γόνατα κεκλικώς?, καὶ τῶν πυλῶν σταυροτύπῳ σημείῳ ἐσφραγισμένως?, καὶ τὴν μανδαλίδα ἄκροις δακτύλοις ἀψάμενος, παραχρῆμα τὴν θύραν ἀνέῳξεν.
86 Εἰσβάντες? δὲ, καὶ διεξελθόντες?, ἀνεκάμψαμεν, χαριστηρίους τῷ Θε ἀναπέμποντες ὕμνους, καὶ τὸ τοῦ Γέροντος ἐκθειάζοντες χάριν, δι’ ἧς πλειστάκις τὰς τοῦ ναοῦ πύλας ἀνέῳξεν, ὥς τινες πιστότατοι διηγήσαντο ἡμῖν· ἀεὶ δὲ?, τῆς Τεσσαρακοστῆς πληρουμένης, δι’ αὐτοῦ τὴν ἐπάνοδον ἀπὸ τς ἐρήμου νυκτὸς ἐποιεῖτο νεκεν εὐχῆς· ὅθεν οἱ καὶ ἐκεῖνον τὸ καιρν τοῦ θεσπεσίου? ναοῦ παραμονάριοι πεφυκότες, πλειστάκις αὐτὸν θεωσάμενοι? αὐτομάτως εἰσελθόντα νυκτὸς, ήθησαν ατὸν εἶναι τὸν ἅγιον ωάννην τὸν πρόδρομον, ἄχρις ἄν τις ἔνδοθεν ὁ? ἀξιοπίστως τοῦ ναοῦ καὶ τῶν θυρῶν ὑπνώσων? τότε τοῦ ἁγίου Γέροντος καὶ μέσον νύκτα ἀνοίγοντος πότε? τὰς πύλας, ἐξανέστη ἔκθαμβος γενόμενος, καὶ οἰόμενος τὸν ἅγιον Ἰωάννην αὐτῷ φανῆναι, ἢ εὐλογηθῆναι παρ’ αὐτοῦ ἐδυσώπα?, καὶ πεσὼν? τὰ ἴχνη αὐτοῦ …<noinclude><references/></noinclude>
g0c5z0aifgzct98kg1t1486grb0p7wc
Σελίδα:1643-1925, Societe des Bollandistes, Acta Sanctorum 07 Julii Tomus 03 1723, LT.pdf/620
100
52921
167499
2026-08-25T14:10:28Z
SZC 03
16077
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: {{right sidenote|'''D'''}} ἐγνώρισε τὴν θεοειδῆ αὐτοῦ μορφὴν καὶ εἰδέαν, καὶ τὴν φωνὴν, καὶ πεθαυμακὼς? ἐπὶ τούτοις, καὶ πληροφορηθεὶς εἶναι αὐτὸν τὸν ὅσιον Στέφανον, ἐπὶ τούτῳ τῷ Θεῷ δόξαν ἀνέπεμψεν τῷ καταξιώσαντι αὐτὸν τοῦ Γέροντος τυχεῖν εὐλογίας....
167499
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh|566|VITA S. STEPHANI SABAIT. THAUM. MON.}}</noinclude>{{right sidenote|'''D'''}}
ἐγνώρισε τὴν θεοειδῆ αὐτοῦ μορφὴν καὶ εἰδέαν, καὶ τὴν φωνὴν, καὶ πεθαυμακὼς? ἐπὶ τούτοις, καὶ πληροφορηθεὶς εἶναι αὐτὸν τὸν ὅσιον Στέφανον, ἐπὶ τούτῳ τῷ Θεῷ δόξαν ἀνέπεμψεν τῷ καταξιώσαντι αὐτὸν τοῦ Γέροντος τυχεῖν εὐλογίας.
Ἄλλος δέ τις ἀδελφὸς ἐξαίσιον διηγήσατό μοι θαῦμα ἐν αὐτ γεγονὸς ὑπὸ τούτου τοῦ θαυμασίου Γέροντος, λέγων οὕτως· Ἀδελφὲ πνευματικέ, βούλομαί σοι τινὰ διήγησιν ἐξειπεῖν, τὴν ἐμὴν μὲν καταισχύνουσαν? κρυφίῳ?, τὴν δὲ θαυμασιοτάτου Στεφάνου αὐλατίζουσαν? ἀρετήν· μιᾷ δὲ τῶν ἡμερῶν ἐν τῇ κώμῃ τ ἐμῇ ἅμα ζωοκωμιάδι? διάγων ὤν?, ὑπὸ σατανικῆς ἐβλήθην προβολῆς ἐρωτικῇ μανίᾳ χαλεπῇ, καὶ τοῖς ἀσελγέσι λογισμοῖς. Ὁ ἀδελφὸς? ἐγὼ νῶτα δεδοκὼς?, καὶ ὑπὸ τοῦ πορνικοῦ δαί…<noinclude><references/></noinclude>
ltb9f5juha60kv4qr19b1h5z7nxnibt
Σελίδα:1643-1925, Societe des Bollandistes, Acta Sanctorum 07 Julii Tomus 03 1723, LT.pdf/621
100
52922
167500
2026-08-25T14:10:40Z
SZC 03
16077
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: {{left sidenote|'''A'''}} [87] … δαίμονος ἡττηθεὶς ὡσεὶ φλογεροῖς τρωθεὶς πτερόεσιν οἰστοῖς περιπέπλωκα? τῇ γυναικὶ, πᾶν ἀνθρώπινον ὄμμα λεληθὼς, καὶ τὸ θεῖον κατατετολμηκὼς ἀκοιμήτῳ ὀφθαλμῷ, καὶ τὸ διορατικὸν τὸ χαριτοπνεύστου Στεφάνου βλέμμα λαθεῖν ἠλπ...
167500
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh||DIE DECIMA TERTIA JULII.|567}}</noinclude>{{left sidenote|'''A'''}}
[87] … δαίμονος ἡττηθεὶς ὡσεὶ φλογεροῖς τρωθεὶς πτερόεσιν οἰστοῖς περιπέπλωκα? τῇ γυναικὶ, πᾶν ἀνθρώπινον ὄμμα λεληθὼς, καὶ τὸ θεῖον κατατετολμηκὼς ἀκοιμήτῳ ὀφθαλμῷ, καὶ τὸ διορατικὸν τὸ χαριτοπνεύστου Στεφάνου βλέμμα λαθεῖν ἠλπικὼς, τὴν ἐμὴν ἀσχημοσύνην ὁ φρων ἐγὼ καλύψας βαθείᾳ νυκτὶ καὶ κρυφίοις οἴκων μυχοῖς· ἀλλ’ ὅλως εἰ καὶ τοὺς πάντας ἔλαθον, ἀλλ’ αὐτὸς τῷ πνεύματι ἰδὼν, οὐκ ἠγνόησε· τὸ μέγα? δὲ καὶ αἰσχρὸν? ἁμάρτημα πεποιηκὼς, πρὸς τοτον τὸν ὅσιον Στέφανον πεπόρευμαι, ἐν τοῖς ὡσεὶ τὴν ἡμετέραν χώραν τότε διατρίβοντα μέρεσι· συχνoτέρως δὲ ἐσχόλαζον αὐτῷ ἐκεῖσε· ἐπειδὴ ζωήθης? αὐτῷ ἤδη ἐκ πάλαι τῶν χρόνων ὑπρχον φίλος γνήσιος, ταῖς πυκνοτέραις αὐτοῦ νουθετούμενος πνευματικαῖς διδασκαλίαις, ὧν ἐν ἐμαυτῷ τὸν κάρπον οὐκ ἐβλάστησα ὁ ἁμαρτωλὸς καὶ πανάθλιος· ἀλλὰ τὸ ἀθέμιτον πράξας ἁμάρτημα, ἀνερυθριάσας πρὸς ατὸν παρεγενόμην?, νομίζων ὑποκλέψαι τὴν ἐμὴν βεβηλότητα.
{{left sidenote|'''B'''}}
88 Ἀλλὰ τῆς ἐλπίδος ἐξέπεσον· ἤλεγξε γάρ με τῶν νοερῶν αὐτοῦ ὀφθαλμῶν ὁ ἀψευδέστατος ἔλεγχος. Φεῦ τς ἐμς τότε πικρᾶς αἰσχύνης ! ἡνίκα δὲ τοῦτον τὸν θεοφόρον Στέφανον, ὡς ἔθος, ἠσπασάμην, καὶ λαβεῖν παρ’ αὐτοῦ διχὰς? ἠτησάμην, ἀθέως τοῖς ζωοσόφοις καὶ φωτοβλήτοις αὐτοῦ λόγοις φωταγωγεῖν με προκατήρξατο? λέγων· Οὐαὶ τοῖς ἀμελεστέροις ὅσοι περὶ τὴν ἑαυτῶν σωτηρίαν ! καὶ τοῖς μὴ τηροῦσι τὰς θείας ἐντολάς· καὶ τοῖς μὴ προσέχουσι ταῖς ἐκκλησιαστικαῖς νουθεσίαις· καὶ τοῖς μὴ ἔχουσι πρὸ ὀφθαλμῶν τὴν ἀποκειμένην τοῖς ἁμαρτάνουσιν ἀσβεστον γέενναν ! Πολλάκις γάρ σε νενουθέτηκα, τέκνον, καὶ κεκώλυκα τὸ προσκολλᾶσθαι κακοῖς; εἶδον γὰρ, ὅτι φθείρουσιν ἤθη χρηστὰ ὁμιλίαι κακαί. Σὺ δὲ τὰς ἐμὰς παραινέσεις ἀκάρπως πεποίηκας. Οὕτως ἔχρῆν? σε διαπράξασθαι σήμερον, ἢ βεβηλῶσαι τὴν ψυχήν, καὶ τὸ σῶμα, καὶ τοῦτο τὸ ἱερώτατον σχῆμα; Τῶν ὁμοίων σου ὑπάρχει τοῦτο τὸ αἰσχρότατον πάθος;
89 Τοιούτοις ὧν αὐτὸς μακρόθεν σεμνῶς παραινετικοῖς ἐλέγξαντός με ῥήμασιν, ἐνόμιζα ζωήθως αὐτὸν παρεκινεῖσθαι?, τὴν ἡμετέραν δὲ? ἀγνοοῦντα πλημμέλειαν, καὶ εἶπον πρὸς αὐτόν· Ποῖον, πάτερ, πάθος ἤνιξα?; Ὁ δὲ· Τὸ πορνικόν, {{left sidenote|'''C'''}}
ἔφη· Κἀγὼ μὲν ἀναιδῶς ἀπαρνούμην· Μὴ εἴπω?, μήποτε πεπραχέναι, ἔφην· οὐ πεπόρνευκα, πάτερ. Αὐτὸς δὲ πράως εἶπε πρὸς με· Τί ἐρεῖς, τέκνον; οὐ πεπόρνευκας σύ, καὶ δεῖνα, σήμερον, ἐκείνῃ τῇ ὥρᾳ, ἐν τῷὧδε τόπῳ, μεταξὺ τῶνδε καὶ τνδε πραγμάτων; Ἐρημένος? ὧν ἀπαραλλάκτως ἅπαντα τὰ σημεῖα τῆς ἐμῆς ἀσχημοσύνης, ἔμφοβος γενόμενος, αἰδοῖ κατεσχέθην? λαμασιτῇ?, μηδὲν ἀντειπεῖν ἐξισχυκὼς?, ἀλλὰ κατὰ τῆς γῆς τὴν κάραν κεκυφὼς, ἀνίας ἀφωνίαν ἐμποιήσας, πυρσῷ κατεζησάμην?.
90 Ἑωρακὼς δὲ με ὁ συμπαθὴς πατὴρ ὅτω λυπηρῶς ἐπὶ πολὺ διακείμενον, τοιούτοις παρηγορῶν με λόγοις, ἔφη· Μὴ λυποῦ, ἀδελφέ· κἀγὼ γὰρ ἄνθρωπός εἰμι ὁμοιοπαθής, τῆς ἴσης τέλων*{{left sidenote|''* Ἀπ’ Ἰσραήλ?''}} φύσεως· μόνον μὴ ἀπογνῶς· οὐδένα γὰρ ὁ Θεὸς ἀπώθησε? μετανοοῦντα· ἀλλὰ φιλανθρώπως ἀποδέχεται πάντας· καὶ πειθέσθω σε ὡσεὶ τοῦτο? ἢ τῷ πατρικῷ? περιβόλαιον? μὴ πορνῶν διεσπαρακότι? ἀσώτου παραβολῇ, ἢ ὡς? ὁ τελώνης?· ὃ δὲ? ἀπώσατο πόρνην? …<noinclude><references/></noinclude>
mayrpozadrotab387mvq1cd8k5owqqv
Σελίδα:1643-1925, Societe des Bollandistes, Acta Sanctorum 07 Julii Tomus 03 1723, LT.pdf/622
100
52923
167501
2026-08-25T14:10:57Z
SZC 03
16077
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: {{right sidenote|'''D'''}} … τῶν πταισμάτων αἰτεῖσθαι? τὴν ἄφεσιν, ὅτε τελώνην εὐαγγελιστὴν? εἶναι παρῃτήσατο, καὶ διώκτην ἀπόστολον, καὶ πλείονας ἄν σοι ἐντε τῇ παλαιᾷ καὶ τῇ νέᾳ διαθήκῃ τοιούτοις ἐμπεσόντας πάθεσι, καὶ θεόθεν ἰαθέντας διὰ τῆς μετανοίας λέ...
167501
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh|568|VITA S. STEPHANI SABAIT. THAUM. MON.}}</noinclude>{{right sidenote|'''D'''}}
… τῶν πταισμάτων αἰτεῖσθαι? τὴν ἄφεσιν, ὅτε τελώνην εὐαγγελιστὴν? εἶναι παρῃτήσατο, καὶ διώκτην ἀπόστολον, καὶ πλείονας ἄν σοι ἐντε τῇ παλαιᾷ καὶ τῇ νέᾳ διαθήκῃ τοιούτοις ἐμπεσόντας πάθεσι, καὶ θεόθεν ἰαθέντας διὰ τῆς μετανοίας λέξοιμι, εἴγε βουλομένῳ? ἀλαπύτερον? ποιεῖσθαι λόγον. Ἀλλ’ ἱκανούσθω σοι ταῦτα, τέκνον. Οὐδὲ γὰρ ἐλέγξαί σε παντελῶς ἠβουλόμην, ἵνα μή σε πύρω?, ἢ τῆς ἐμῆς ὁμιλίας ἀποφυγεῖν παρασκευάσω. Ἀλλ’ εἰδόν σε μηδαμῶς ζωιέντα? ἐμοί? τὸ σὸν ἕλκος ἀνευρυπτικῶν? τε καὶ ἀδαμαντίνων? ἐμπλάστρων, πνευματικαῖς ἐπῳδαῖς καὶ γελοφώδεσι? γοητείαις θεραπεῦσαι? μηχανηθείς?, ἐβιάσθην ἀποκαλύψαι τὸ πάθος τὸ αὔλιον?, ὑπὸ πολλς διαπύρου κινηθεὶς συμπαθείας, ἵνα τὴν διάκρισιν? ἐμποιήσω? θεραπείαν. καὶ γὰρ οἱ τῶν σωματικῶν νόσων ἰατροὶ οὐ πρῶτον ἀθεωρήτως παρέχουσι τὰς ἀντιδότους τοῖς κάμνουσι, πρὶν ἂν ἐξείπωσι? τῆς νόσου τὸ αἴτιον· ἐλεγχομένων δὲ τῶν ἁμαρτανόντων, καταργεῖται τῆς μαρτίας δύναμις, μὴ ἐλεγχομένων δὲ, ὥσπερ γάγγραινα νομὴν λαβοῦσα
{{right sidenote|'''E'''}}
, ὅλον ἀφανίζει τὸ σῶμα· οὕτως καὶ ἡ ἁμαρτία λαθοῦσα ζωὴ? τῇ σαρκὶ καὶ τὴν ψυχὴν διαφθείρει. Λοιπὸν μὴ ἀθύμει, τέκνον, μή τε τοσοῦτον αἰσχύνε, ἀλλ’ αἰτησάμενος παρὰ τοῦ Θεοῦ τν συγχώρησιν· οὐκ ἐν σοὶ γὰρ μόνῳ τοῦτο πεποίηκε, ἀλλὰ καὶ ἐν ἄλλοις διαφόροις.
91 Ταῦτα δὲ λαλήσαντος τοῦ χαριτοπνεύστου Γέροντος, καὶ τὴν ἐμὴν ἐπηρείξαντος ἀσθένειαν, ἐπορεύθην, τὴν αὐτοῦ θαυμάζων διόρασίν τε καὶ συμπάθειαν, καὶ παντάπασιν ἐμαυτὸν ἀπέκοψα τῆς ἀδελφῆς ἐκείνης, μεθ’ ἧς τὴν μαρτίαν ἐποίησα, καὶ μετέπειτα αἰδοῖ φερόμενος, οὐκ ἠσχύναζον? τῷ Γέροντι, ὥσπερ εἴωθα. Αὐτὸς δὲ κατὰ συγκυρίαν? αἰφνίδιον ἀπαντήσας μοι· Διὰ τί ὁ? χολάζεις, τέκνον, τῇ ἐμῇ ταπεινώσει, ἔφη; Ἐμοὶ δὲ εἰρηκότι· Ὑπ’ οὐδενὸς κωλύομαι, ἀλλ’ ὑπὸ τῆς ἀσχολίας, ᾗ? περίκειμαι· ἢ διχῶς? παρ’ ατοῦ λαβεῖν καὶ συγχώρησιν αἰτησάμην, ἔφη· Ἐγὼ μὲν συγχωρῶ καὶ ἐπεύχομαί σοι· Ὅπερ δέ σε τῆς ἡμετέρας ἐξισᾷ? μετριότητος, πέφυκε τόδε καὶ τόδε, ὡς ἐκ? ὑπὸ τῶνδε καὶ τνδε λογισμν κωλύῃ πρὸς μᾶς ἐληλυθέναι· μὴ ψεύδου {{right sidenote|'''F'''}}, τὰ σαφῇ ἐπισταμένῳ? φράσαι. Ἐγνωκὼς δὲ τὰ ἡμέτερα μελεδήματά τε καὶ ἐνθυμήματα, ἔφην· Ναὶ, ναὶ ἀληθῶς, πάτερ ἅγιε, ἔφης· τούτου γὰρ χάριν τῆς ζωῆς ὠφελείας ἀπέχομαι?, ἀλλὰ ἀεὶ εὖχου ὑπὲρ τῆς ἐμῆς ἀσθενείας, καὶ θολερᾶς διανοίας, καὶ ὅπως ἐκ ποδῶν ἐκβληθῶσιν ἀπ’ ἐμοῦ πάντες οἱ τς σωτηρίας ἀντίπαλοι λογισμοί. Τὴν εὐχὴν? δὲ αὐτοῦ καὶ τὴν εὐλογίαν λαβὼν, εἰχόμην τῆς ὁδο. Καὶ σάκις λέγχθην, ἀγαπητὲ, περὶ τν ἐνοικούντων μοι ἐναντίων λογισμῶν πὸ τούτου τοῦ σημειοφόρου Γέροντος, ἐξειπεῖν ἀμηχανῶ· ὃ? πρότερον γὰρ ἐλέγχειν με πέπαυται, ἕως ἄν με πρὸς ἑαὐτὸν καθέλκυσε, καὶ ἐκ? τῆς ὀλεθρείας χειρὸς? ἐξἔσπασε, ἢ τῷ Θεῷ προσήγαγεν.
92 Ἄλλος δέ τις θεοφιλέστατος ὑπάρχων πρεσβύτερος ἐκ τῆς ἱερᾶς μοναχικῆς ἀγέλης διηγήσατό μοι, λέγων οὕτως· Μιᾷ τῶν ἡμερῶν ἐγώ τε καὶ ἄλλός τις γέρων ἠγιασμένος μοναχὸς Σύρος ἀπεληλύθαμεν πρὸς …<noinclude><references/></noinclude>
1eytn5el9ucphepfycnnexqgdwj0jk5
Σελίδα:1643-1925, Societe des Bollandistes, Acta Sanctorum 07 Julii Tomus 03 1723, LT.pdf/623
100
52924
167502
2026-08-25T14:11:13Z
SZC 03
16077
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: {{left sidenote|'''A'''}} … τὸν θεοφόρον Στέφανον, διάγοντα τότε ἐν τοῖς τοῦ Δουκᾶ σπηλαίοις· αὐτόν τε κατασπασόμενοι, καὶ αυτος καρπωσόμενοι τὴν ὠφέλειαν. Ἐγγισάντων δὲ ἡμν, ἐξ δίων? σπηλαίων ἀσυνήθως ἐξέδραμε? εἰς τὴν μετέραν ἀπάντησιν, καὶ τὴν τοῦ ζωοδεύον...
167502
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh||DIE DECIMA TERTIA JULII.|569}}</noinclude>{{left sidenote|'''A'''}}
… τὸν θεοφόρον Στέφανον, διάγοντα τότε ἐν τοῖς τοῦ Δουκᾶ σπηλαίοις· αὐτόν τε κατασπασόμενοι, καὶ αυτος καρπωσόμενοι τὴν ὠφέλειαν. Ἐγγισάντων δὲ ἡμν, ἐξ δίων? σπηλαίων ἀσυνήθως ἐξέδραμε? εἰς τὴν μετέραν ἀπάντησιν, καὶ τὴν τοῦ ζωοδεύοντός? μοι κεφαλὴν καταφιλήσας, ἑλληνιστὶ προσεφθέγξατο οὕτως· Τελειῶσαι [βούλεται ὁ] Κύριος τὸν ἱερόν σου δρόμον, καὶ τὸ ἀρετοπλεκτόν σου στέφανον, ᾧ φαιδρῶς ἐσεφάνωσαι, καὶ ἐπομβρῆσαί? σοι τὴν χάριν αὐτοῦ? καὶ ἄφθονον. Καὶ ταῦτα εἰπὼν, εἰσελθόντων ἡμῶν τὸ σπήλαιον, καὶ ὀλίγα? ποιησαμένων, καὶ περὶ τινῶν διαλεχθέντων πνευματικῶν λογίων, λαβόμενός μου τῆς χειρὸς ἔφη μυστικῶς· Σπεῦσον, ἀγαπητὸν τέκνον, τὸν γέροντα τοῦτον διαναπαῦσαι, καὶ ἀγώνισαι παντὶ σθένει εἰς πᾶσαν θεραπείαν αὐτῷ καὶ ἄνεσιν, ἵνα χῇς? μετ’ αὐτοῦ κλρον καὶ μερίδα τῶν ἐρανοδρόμων? (οὐρανοδρόμων?) αὐτοῦ ἐπουρανίων?· πίστευε δὲ, τέκνον, τἀληθὲς ἐρῶν?, ὅτι, ἐμοὶ ὑμν προσιόντων, παρακύψας θεωρῶ αὐτὸν, τὴν κεφαλὴν ἐστεμμένον? λίαν ἐκλάμπῳ ἀστροπλέκτῳ διαδήματι, ὅθεν εἰς τὴν ὑμετέραν ἀπάντησιν ἐξέδραμον, καὶ τὴν ἱερὰν αὐτῷ κορυφὴν ἠσπασάμην. {{left sidenote|'''B'''}} Τεθαυμακὼς δὲ ἐπὶ τούτοις, δοξολογίαν καὶ ἐν τῷδε τῷ Θε ἀνέπεμψα, τῷ παντοίως στεφανοῦντι τοὺς δούλους αὐτοῦ ἀστρομόρφοις χαριτοβλύτοις στεφανώμασιν.
93 Ἄλλος δέ τις εὐλαβὴς μοναχὸς διηγήσατό μοι, λέγων οὕτως· Ἔστι μοί τις ἀνεψιός, ὀνόματι Πατρίκιος, θεοσεβέστατος. Οὗτος μιᾷ τῶν ἡμερῶν τῷ ζωτηριώδει? πάσχα ἐκ τῆς ἡμετέρας ἀφικόμενος? Μωαβήτιδος χώρας, ἐπεθύμησε ἐν τῇ μεγάλῃ Λαύρᾳ μῶν προσεύξασθαι· οὐκ ἦλθε? γάρ ποτε αὐτῇ τοὺς ἐξαὐτοῦ? ἐπιθέμενος? πόδας, καταλαβὼν δὲ ταύτῃ ζῶν? τοὺς ὄχλους ἐν τῇ ἁγίᾳ πομπῇ, καὶ προσευξάμενος, ἐπορεύθη πρὸς τν θεοφόρον Στέφανον· τοῦτον δὲ εἰσεληλυθότα?, ἀπείρων λαῶν καθημένων, καὶ τῆς φωτιστικῆς διδασκαλίας ἀκροωμένων, ἐώρακεν? ὁ φωστὴρ? οὗτος Στέφανος, ὀνομαστὶ φωτοφρόνως? ἀποδεξάμενος? πρὸς αὐτὸν ἔφη· Εὖ ἦλθες, ἀγαπητὲ, εὖ ἦλθες. Οὐχὶ σὺ εἶ κύριος Πατρίκιος; Εὖ ἦλθες? ὁ κύριος Πατρίκιος, καὶ καλὸς Χριστιανός. Τρὶς δὲ επόντος αὐτ οὕτως, καὶ ὀνομάσαντος, ὃν νοεροῖς μὲν, καὶ? σωματικοῖς φθαλμοῖς ἐώρακε πώποτε, ὅτε μὲν αὐτῷ τὴν προσηγορίαν μεμαθηκώς, καταπλαγέντες τὴν θεόσδοτον αὐτοῦ χάριν ἐπῃνούσαμεθα?, δόξαν τῷ Θεῷ καὶ ἐν τούτοις ἀναπέμποντες.
{{right sidenote|'''C'''}}
94 Ἄλλος δέ τις, ὀνόματι Θεοδήμητος, πρεσβύτερος τῆς ἁγίας Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ μῶν Ἀναστάσεως, ἐκ τῆς ἱεροτάτης μοναχικῆς ἀγέλης ὑπάρχων, παραδοξότατον διηγήσατό μοι θαῦμα λέγων· Μιᾷ τῶν ἡμερῶν ἐγώ τε καὶ τις ἕτερος ἐπετεθυμήμεθα? τὸν θεοφόρον κατασπάσασθαι Στέφανον, διατρίβοντα τότε ἐν ταῖς ὑψηλαῖς τν Κουτυλν? ρέων κορυφαῖς· πρὸς ἃς βάδιω? ἡμῶν περιπατούντων?, ὤφθησαν δύο νεανίδες τὸ μοναχικὸν ἐνδεδυμέναι σχῆμα, καὶ τὸν ἐρημικὸν διώκουσαι βίον, ἕως τῶν γονάτων φορούσας σάκκους, καὶ μέχρι ποδῶν τὰς τρίχας κομῶσαι, θεμαδέεις? καὶ καταπληκτικαί, τῷ εἴδει μοίαι χουσαι, ποιμένος δὲ δίκην ἀκόλουθον? σημειοφόρον μητέρα. Ταύτας δὲ Ἀραβῖταί τινες αἰγονόμοι τοῖς ὄρεσι περιθέουσας? ἰδόντες, κατέδραμον οἷα κύνες λυττῶδες? καὶ ἄγριοι θῆρες διώκοντες, …<noinclude><references/>
''Julii Tomus III.''</noinclude>
dsgckyaslwefpvbvkusbulyccdw880e
Σελίδα:1643-1925, Societe des Bollandistes, Acta Sanctorum 07 Julii Tomus 03 1723, LT.pdf/624
100
52925
167503
2026-08-25T14:11:31Z
SZC 03
16077
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: {{right sidenote|'''D'''}} … ἀπειλητικοῖς λόγοις ἐκφοβοῦντες τὰς τοῦ Χριστοῦ λογικὰς ἀμνάδας, ἵνα τῷ φόβῳ καὶ τρόμῳ κεκτηθεῖσαι?, τοῦ δρόμου ἀπόσχωνται, ἢ ταῖς ἀνόμοις αὐτῶν ἐμπέσωσι παλάμαις· ἀλλ’ ὄντως ἡ τοῦ Θεοῦ ῤητος προνοητικὴ δύναμις ἐπεφανεῖτο?,...
167503
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh|570|VITA S. STEPHANI SABAIT. THAUM. MON.}}</noinclude>{{right sidenote|'''D'''}}
… ἀπειλητικοῖς λόγοις ἐκφοβοῦντες τὰς τοῦ Χριστοῦ λογικὰς ἀμνάδας, ἵνα τῷ φόβῳ καὶ τρόμῳ κεκτηθεῖσαι?, τοῦ δρόμου ἀπόσχωνται, ἢ ταῖς ἀνόμοις αὐτῶν ἐμπέσωσι παλάμαις· ἀλλ’ ὄντως ἡ τοῦ Θεοῦ ῤητος προνοητικὴ δύναμις ἐπεφανεῖτο?, φρικτῶς καὶ παράδοξον ἐν αὐταῖς ἐργασαμένη τιμωρίαν· ταῖς μὲν γὰρ κόραις ἀνέδειξεν ὡσεὶ ταχείας ἐλάφους, καὶ πηδητικὰς δορκάδας τρεχούσας τε καὶ πηδώσας· τὴν δὲ γεραιὰν καὶ αἰδέσιμον μητέρα, κατά τινα ἔννοιαν? ἐξαίσιον τρόπον ἐξολισθῆσαι παραχωρήσασα, φοβερὰν ἐκδίκησιν ἐν τοῖς ἀθέοις πεποίηκεν.
95 Ὦ τὸ μέγα θαῦμα ! ὦ τὸ ξένης ἐκπλήξεως ! φρίττω ἢ τρέμω, μεμνημένος, ἀγαπητέ, τοῦ τότε ὀφθέντος θεάματος τὸ μυστήριον· τὴν δὲ ἁγίαν γραῦν ἐκείνην? ἐξολισθῆσαι παραχωρήσασα ἡ ἄφατος πρό‑
{{right sidenote|'''E'''}}
νοια τοῦ Θεοῦ, εἰς τὸ? ἀνόμων Ἀράβων? καταφθάσας, τῆς ἱερᾶς κόμης ἐλάβετο, τὸ ἀγνὸν αὐτῆς καταχρᾶσθαι σῶμα μανικῶς βουλόμενος. Ὡς δὲ, κυνὸς δίκην λυσσῶντος, εἵλκε τε καὶ ἀνθέλκετο, τὸ ὅσιον αὐτῆς σῶμα φλογώδους ἀέρος πληρώσασα, τῇ θηριώδει αὐτοῦ προσώπῳ ἐπεφύσησε, καὶ τὰς ὄψεις ἐτύφλωσε, καὶ πηρὸν λον καὶ ἀκίνητον καὶ ἀποπληκτικὸν κατέστησε, καὶ τὴν σωματικὴν ἀποτιναξαμένη ἀσθένειαν, γενναίῳ δρόμῳ ταῖς φίλαις θυγατράσι ἕπετο, τὰς μιαρὰς τοῦ ἀσεβοῦς φυγοῦσα χεῖρας. Καὶ τότε οὐκ ἂν ἴδοις τὸν συμπαθῆ Στέφανον νυστάζοντα, καὶ τὸ πρὸς τὴν φίλην τοῦ Χριστοῦ ἀμνάδα ἐν νοητῇ ἀμάλῃ? μάχῃ ἀμελοῦντα, ἀλλὰ γενναίως πάνυ ἀντιπαρατασσόμενόν τε καὶ ἀντιπαρατασσόμενον?, τῇ πρὸς τὸν ἄνακτα Χριστὸν τὰς χεῖρας ἐκτείνων? τοὺς ἐχθροὺς ἀποτρέποντα, πρὸς ὃν ἐκθαμβηθέντες τῷ παραδόξῳ θαύματι κατελαβόμεθα, καὶ αὐτὸν ἀσπασάμενοι, προκατηρξάμεθα? ἐπερωτῶντες περὶ τοῦ ξένου θεάματος, καὶ
{{right sidenote|'''F'''}}
λέγοντες· ἴσως εἶδες, γιε πάτερ, ὅπερ ἐωράκαμεν ἐξαίσιον θαῦμα; Ὁ δὲ· Ναὶ, ἀγαπητοί, ἐθεασάμην, ἔφη, καὶ λίαν ηὐφράνθην ἐπὶ τ νίκῃ καὶ θαυματουργίᾳ τῆς ἁγνῆς τοῦ Χριστοῦ ἀμνάδος, ἣν, αὐτς πολεμουμένης, ἠδυνάμην? τοῖς λυσσῶσι μὴ παραδοῦναι χερσί, ἀλλ’ ἀναδεῖξαι γενναίαν αὐτὴν? πρόμαχον κατὰ τοῦ χαλεποῦ πολεμητοῦ· ὃ? γὰρ καταισχύνει τοὺς προσφυγάς?, ἀλλὰ ῥύεται αὐτοὺς? πάσης σατανικῆς προσβολῆς. Εὐχαριστεῖτε? ἐν αὐτῷ διὰ παντὸς τῷ τὰς? δόξας αὐτοῦ παντοίως μεγαλύναντι θαυμασίοις.
96 Ἡμεῖς δὲ ταῦτα ἀκούσαντες, ὑπὲρ λίαν? τεθαυμάκαμεν, καὶ αὐτὸν ἠρωτήσαμεν, εἴπερ ἔτι? ἐπιγνώσκομεν? αὐτάς; Αὐτὸς δὲ ἔφη πρὸς ἡμᾶς· Ἐπείπερ ὁ Θεὸς ὑμᾶς τὰς ἁγίας ταύτας ἰδεῖν κατηξίωσε, καὶ μάρτυρας πεποίηκε τοῦ δι’ αὐτῶν ἀποτελεσθέντος φρικωδεστάτου θαύματος, μὴ θέλων τοιαύτην ἀρετὴν κατακαλύψαι, ἀλλὰ δι’ ὑμῶν ζητηθῆναι?, καὶ πᾶσι γνωστὸν ποιήσασθαι, διὰ τοῦτο ὑμῖν ἐπερωτῶσι τὸ γένος αὐτῶν ἐξαγορεῦσαί?, ἵνα μᾶλλον καὶ μᾶλλον καταμάθητε τὸ σφν ατῶν ἀρετῆς τὸ μέγεθος. Αὗται τῷ γένει μέν εἰσι Ῥωμαῖαι, ἀρχόντων? ἢ πλουσίων καὶ ἀρχόντων ὁρμώμεναι?· τοῦ δὲ πατρὸς τελευτήσαντος, ἐνδόξου καὶ μεγίστου ἀνδρὸς ὑπάρχοντος, τὰς δύο ταύτας θυγατέρας καταλείψαντος ἐπὶ πολλος καὶ ἀναριθμήτοις κτήμασι, καταφρονήσασαι …<noinclude><references/></noinclude>
tt6vi5duc6ro1dxeyb5031zr3r8877t
Σελίδα:1643-1925, Societe des Bollandistes, Acta Sanctorum 07 Julii Tomus 03 1723, LT.pdf/625
100
52926
167504
2026-08-25T14:11:44Z
SZC 03
16077
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: {{left sidenote|'''A'''}} φρονήσασα πάντων ἡ μήτηρ, θεόφρων ἅπαξ? ζωῆς τοῖς βιωτικοῖς ὑποταξαμένη?, μετὰ τούτων τῶν ἑαυτῆς θυγατέρων γυμνὴ καὶ ἀκτήμων τὸν μονήρη μετῆλθε βίον, καὶ, πόθεν οὐκ οἶδα, περὶ τῶν ἡμῶν ἐλαχίστων ἀκούσασα, παρεγένετο ἐνταῦθα καὶ ἐνέ...
167504
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh||DIE DECIMA TERTIA JULII.|571}}</noinclude>{{left sidenote|'''A'''}}
φρονήσασα πάντων ἡ μήτηρ, θεόφρων ἅπαξ? ζωῆς τοῖς βιωτικοῖς ὑποταξαμένη?, μετὰ τούτων τῶν ἑαυτῆς θυγατέρων γυμνὴ καὶ ἀκτήμων τὸν μονήρη μετῆλθε βίον, καὶ, πόθεν οὐκ οἶδα, περὶ τῶν ἡμῶν ἐλαχίστων ἀκούσασα, παρεγένετο ἐνταῦθα καὶ ἐνέτυχέ μοι?, καὶ ταῦτά μοι διηγήσατο· ἡ δὲ τριάκοντα ἔτη χρόνον ἔχει ἐν τῇ ἐρήμῳ ταύτῃ ἀγγελικῶς τῷ Θεῷ λατρεύουσα σὺν ταῖς ἑαυτῆς ἁγνῶς παρθενευούσαις θυγατράσι.
{{left sidenote|'''B'''}}
97 Τούτων δὲ σὺν προσοχῇ μῶν ἀκροωμένων πρὸς τὸν θεοφόρον Γέροντα, ἀθρόως ἀφίκοντο οἱ Ἀραβῆται, ὑποζυγίῳ ἐπιβιβάσαντες τὸ πηρωθέντα τε καὶ ξηρανθέντα τὸν ἀθλίον ἐκεῖνον, καὶ πολλὰ παρεκάλουν τὸν Γέροντα περὶ τῆς θεραπείας αὐτοῦ καὶ ῥώσεως, λέγοντες· Πρόφθασον ἡμᾶς, ἅγιε Στέφανε, τοῖς ἴχνεσί σε προσπίπτοντας· πεπόνθαμεν γὰρ σήμερον λυσφόρητον ὑπό τινων παραδραμούσων μοναχίδων?· μία γὰρ αὐτν τὸ τέκνον, ὡς ὁρᾷς, ὡς λίθον ἀναίσθητον, ἄνον καὶ ἄναυδον κατέστησεν, ἀτόπως? αὐτῷ ἐπιῤῥέασαι? θελήσασα. Ἐλέησον δὲ αὐτὸν, καὶ πάντας ἡμᾶς, φιλοτιμήθητι?, σοὺς τοὺς γείτονας· οἴδαμεν γὰρ, ὅτι ὅ, τι ἂν αἰτήσῃς σ τὸν Θεόν σου? εἰς ὅ, τι ἂν ατήσς αὐτόν. Ὁ δὲ ἀποκριθεὶς ἔφη πρὸς αὐτούς· Τοῦτο? οὐκ ᾶται Θεὸς εἰς τὸν αἰῶνα, ἐπειδὴ τῆς γνησίας αὐτοῦ δούλης κατεφρόνησε?, καὶ μιᾶναι? ἤλπισεν. Ὅθεν ἐπλήξεν? αὐτὸν πληγῇ ἀνιάτῳ, ? τὸ ἀνώμαλον τῷ Θεῷ περὶ τοῦτο λυσιτελῆσαι?· οὐχ ἕξει γὰρ ποτε θεραπείαν. Λοιπὸν πορευθέντες παιδεύθητε, ἀφ’ ὧν ἐπάθετε, μηκέτι ἅπτεσθαι τῶν χριστῶν κυρίου, μήτε ἐν τοῖς ἀγίοις αὐτοῦ πονηρεύεσθαι· σκεπαστής? δὲ αὐτῶν ὑπάρχει, καὶ σιωδίτης?, καὶ ἀντέρμαχος?· Ταῦτα δὲ αὐτοῦ εἰρηκότος, αὐτοὶ μὲν τεθλιμμένοι καὶ κατησχυμμένοι ἀνεχώρησαν· ἡμες δὲ γενηθέντες? ἅμα κα τεθηπότες ἐπὶ τῷ ξένῳ θαύματι, ἀνεκάμψαμεν, τὰς ἁγίας τοῦ Γέροντος ἐφοδιασθέντες ὁμιλίας τε καὶ εὐχάς· καὶ μετ’ οὐ πολὺ ἀκηκόαμεν, ὅτι τριῶν μόνον ἐπέζησεν ἡμερῶν ὁ παράνομος ἐκεῖνος, καὶ τὰς πύλας τοῦ ᾅδου ἐπέρασεν? εἰς ἀλγεινὸν καὶ αἰώνιον κόλασιν τιμωρεῖσθαι, εἰς σωφρονισμὸν πολλῶν ἐνταῦθα ὑπὸ τῆς τοῦ κυρίου δικαίας κρίσεως, ᾧ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας.
{{left sidenote|'''C'''}}
98 Ἄλλος δέ τις εὐλαβὴς μοναχὸς διηγήσατό μοι λέγων· ὅτι ποτέ, τοῦ ὁσίου Γέροντος τὴν ἔρημον περιπολοῦντος, Ἄραβες ἐφιβόλοι? ἄνδρες κατ’ ἐκείνην τὴν ἔρημον, ὅπερ? τότε διέτριβεν, ἐδίωκον ἔλαφον· ἥτις ἀτυχήσασα? καὶ ὑποκαμοῦσα ὑπὸ τῆς? τῶν θηρευτῶν διωκομένη, τοῖς κόλποις τοῦ γίου Γέροντος προσέφυγεν, οἷά τις λογικὴ τὰ ἴχνη αὐτοῦ καταφιλοῦσά τε καὶ ἐκλιπαροῦσα τὴν? ἐκ τῶν? θηρευτῶν ἐλευθερῶσαι? δεσμῶν. Πρὸς ὅ? ὁ συμπαθέστατος Γέρων ὀνομαστὶ ἔφη παρακαλῶν· Χαρίσασθέ μοι ταύτην, ὦ θηρευταί, ἐπειδή μοι προσέφυγε, καὶ τῆς ἐμῆς ἐδεήθη πρὸς ὑμᾶς συνεργίας. Οἱ δὲ τὴν ἔλαφον θεασάμενοι τῷ Γέροντι παρεσαμβίω?, καὶ τὴν ἑαυτῆς κεφαλὴν τοῖς κόλποις αὐτοῦ ἐντεθηκυῖαν, πάνυ κατεπλάγησαν, καὶ αὐτῷ τῷ Γέροντι χαρισάμενοι ὑπέστρεψαν, τὴν τῶν Χριστιανῶν πίστιν ἐπαινέσαντες. Ἐγὼ δὲ παρά τινος μαθητεύσαντος τῷ ἁγί Γέροντι, ἀξιοπίστου? πεφυκότος, ταῦτα ἀκούσας, ὕμνον τῷ Θεῷ ἀνέπεμψα.<noinclude><references/></noinclude>
os8tnkpglxmcaqc4u3nw3zmodx5gyqi
Σελίδα:1643-1925, Societe des Bollandistes, Acta Sanctorum 07 Julii Tomus 03 1723, LT.pdf/626
100
52927
167505
2026-08-25T14:12:00Z
SZC 03
16077
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: {{right sidenote|'''E'''}}Ἄλλος? δέ τις εὐλαβὴς μοναχὸς, νόματι Μάρκος, πρεσβύτερος καὶ αὐτὸς ὑπάρχων τοῦ Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ μῶν ἀναστάσεως, καὶ ματρωνικάριος, τὸ γένος ὢν Ἀλεξανδρεὺς, διηγήσατό μοι παράδοξον διήγημα, λέγων οὕτως· Ἀνὴρ θεοσεβὴς Αἰγύπτιος παρὰ...
167505
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh|572|VITA S. STEPHANI SABAIT. THAUMAT. MON.}}</noinclude>{{right sidenote|'''E'''}}Ἄλλος? δέ τις εὐλαβὴς μοναχὸς, νόματι Μάρκος, πρεσβύτερος καὶ αὐτὸς ὑπάρχων τοῦ Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ μῶν ἀναστάσεως, καὶ ματρωνικάριος, τὸ γένος ὢν Ἀλεξανδρεὺς, διηγήσατό μοι παράδοξον διήγημα, λέγων οὕτως· Ἀνὴρ θεοσεβὴς Αἰγύπτιος παρὰ? τοῦ θαυματουργοῦ Στεφάνου ποτὲ τυχὼν ἐνεργείας?, φησίν· ἡμῖν? χαλεπῶς ἐμπεσὼν οἰκείῳ? χρονίῳ νοσήματι, ὑφ’ ὃ? τὴν σάρκα τακείς?, ᾤμην? τὸν βίον ἐπεξελθεῖν?, παντελῶς τὴν ὑγείαν ἢ ἀνάπαυσιν ἀπηλπικώς. Ἰδὼν δὲ ἐμαυτὸν σχεδὸν ταῖς τοῦ δου πύλαις ἐστῶτα?, τὴν πορείαν ἐποιησάμην ἐπὶ τὴν ἁγίαν Ἱερουσαλήμ, ἐπιθυμήσας ἐν αὐτῇ θανεῖν· Συνηκολούθησέ μοι Μαγαρίτης τις, υἱὸς Μαγαρίτου τῶν αὐτοχθόνων, εἰς τὴν ἄθεον αὐτοῦ θρησκείαν μανίαν ἔχων πολλὴν κα δεισιδαίμονα ζῆλον, θερμότερον? πυρὸς τὸ ἐν Ἱεροσολύμοις τῶν Ἀράβων σηκὸν προσκυνῆσαι βελόμενος. Ἡνίκα τοίνυν ἅμα τότε τῷ? κα ἁγίαν καὶ σεβάσμιον κατάντησα πόλιν, ὑπὸ τῆς συνεχούσης με νόσου λεινῶς? σμυχόμενος?, τοῦ σωματικοῦ? διαλυθέντος τότε, συνεβουλεύετό μοι ἀδελφός τις ἐμὸς πρὸς τὸ αματοφόρον πορευθῆναι Στέφανον, καὶ τῶν ἰαματικῶν αὐτοῦ ἀλεξηθῆναι? ἐρανοφοίτων? ἐντεύξεων.
{{right sidenote|'''F'''}}100 Εἶξας? οὖν τῇ τοῦ ἀδελφοῦ φιλοφρονικῇ? συμβουλίᾳ συνεπορεύθην αὐτῷ ἐπὶ τὴν Λαῦαν τοῦ ἁγίου Σάβα?, ἐπὶ ὑποζυγίου βεβασταγμένος?· Συνωδοιπόρησε δὲ ἡμῖν κἀκεῖσε ὁ Μαγαρίτης μετεωρισμῷ? τ θέ τῆς ἐρήμου ἕνεκεν. Τοῦτο δὲ τῆς θείας ἦν? προνοίας, μηχανωμένης αὐτοῦ τὴν σωτηρίαν. Ἐλθόντων δὲ ἡμῶν εἰς τὸ ἡσυχαστήριον τοῦ Γέροντος, λαβὼν μήνυσιν ὁ ἀδελφός, εἰσήγαγέ με πρὸς αὐτόν, θύραθεν ἐάσας τὸν Μαγαρίτην. Ἐμο δὲ ἀσπασαμένου τὸν Γέροντα, καὶ τὴν δίχην? αὐτῷ ὥσπερ? τῆς συνεχούσης με νόσῳ παραπληκτικῶς αἰτησαμένου, παραυτίκα πεποίηκεν ἔντευξιν, τὴν ἀναίμακτον προσενέγκας? θυσίαν. Ὦ τοῦ παραδόξου θαύματος ! Μέμνημαι, πάτερ, τῆς τότε γενομένης ἀθρόας μεταβολῆς καὶ ξένης ἰάσεως, ἢ καθίσταμαι ἐνεὸς, ἢ λλως ἐξ λλου γίνομαι. Μάρτυς κύριος, ὅς? τότε με διὰ τῶν? τοῦ Γέροντος πρεσβειῶν ἐν ἰάσει ἐπισκεψάμενος?, ὅτι παραχρῆμα, ὡς ἐν ῥιπῇ φθαλμοῦ ἰάθην, καὶ ὑγιὴς γέγονα, τὴν ἀξίαν τεκμηριώσαντος ἐν ἐμοὶ το αἵματος, δίκην ῥεύματος, ἐκ τῆς καρδίας ἀναβλύσαντος, καὶ τὰς ἀρτηρίας καὶ φλέβας ἐμπλήσαντος, καὶ τὸ πρόσωπον, καὶ τὴν σάρκα ὑγιεινῶ? καταχρώσαντος ἐρυθρῷ?.<noinclude><references/></noinclude>
e9vm4i6xtmcjf3a9f7z0y10ezdpalkk
Σελίδα:1643-1925, Societe des Bollandistes, Acta Sanctorum 07 Julii Tomus 03 1723, LT.pdf/627
100
52928
167506
2026-08-25T14:12:15Z
SZC 03
16077
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: {{left sidenote|'''A'''}} … θρῶ?· ἰσχύω? δὲ καὶ ἀμαράντως? ἠσθάνθην? ἐν ἐμαυτῷ, οἷαν? ἔχων? ἐδρέπετο?. 101 Τοῦτο δὲ τὸ ἐξαίσιον θαῦμα οὐ μόνον ἐμὲ κατέπληξεν, ἀλλὰ καὶ τὴν ἀπιστίαν τοῦ Μαγαρίτου εἰς πίστιν μετέβαλεν· ἰδὼν γάρ με ἀθρόως τοιούτης μετασθέντα? δω...
167506
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh||DIE DECIMA TERTIA JULII.|573}}</noinclude>{{left sidenote|'''A'''}}
… θρῶ?· ἰσχύω? δὲ καὶ ἀμαράντως? ἠσθάνθην? ἐν ἐμαυτῷ, οἷαν? ἔχων? ἐδρέπετο?.
101 Τοῦτο δὲ τὸ ἐξαίσιον θαῦμα οὐ μόνον ἐμὲ κατέπληξεν, ἀλλὰ καὶ τὴν ἀπιστίαν τοῦ Μαγαρίτου εἰς πίστιν μετέβαλεν· ἰδὼν γάρ με ἀθρόως τοιούτης μετασθέντα? δωρεᾶς?, κατεπλάγη λίαν, καὶ προσελθὼν τῷ Γέροντι εἶπεν· Ἀπὸ τοῦ νῦν Χριστιανός εἰμι, καὶ πιστεύω εἰς τὸν Χριστόν, τὸν υἱν το Θεοῦ τοῦ ζῶντος, τὸν αἴροντα τὴν μαρτίαν το κόσμου, καὶ ἀποτάσσομαι τῷ σατανᾷ, κα πᾶσι τοῖς ἀγγέλοις αὐτοῦ, καὶ πάσῃ τῇ πομπῇ αὐτοῦ, καὶ τῇ ματαίᾳ τῶν Ἀράβων θρησκείᾳ. Εἷς Θες ὁ τῶν Χριστιανῶν, ὁ θαυμάσια ποιῶν. Ἀλλὰ ἐλέησόν με, ἅγιε Στέφανε, καὶ ἀξίωσον? δοθῆναί μοι δύναμιν καὶ νίκην κατὰ τῶν τυράννων· οἶδα γὰρ, οἶδα, ὅτι ἀπὸ τοῦ σήμερον ἀντιπαρατάσσεταί μοι ὁ ἐχθρὸς διὰ τὴν ἐμὴν σωτηρίαν τῶν μιαρῶν αὐτοῦ διαδράντι? ζαπείαν? ἢ ζωταξαμένῳ? τῷ Χριστῷ,
{{left sidenote|'''B'''}}
καὶ ἐφοδίασόν με ταῖς εὐχαῖς σου, ὡς ὅπλον ἀήττητον, καὶ δός μοι παρὰ? σοῦ? εὐλογίαν ἵνα?. Ὁ δὲ ἅγιος Γέρων ἀξιώσας? ὡσεί? αὐτόν?, καὶ διλογήσας? αὐτὸν, καὶ τοῖς ἑαυτοῦ θεοδιδάκτοις φωτίσας ῥήμασι, δέδωκεν αὐτ ληκύθιον μεστὸν ἁγιασμοῦ? ἐλαίου, εἰπών· Εἰς οἵαν ἀπεισέλθῃς? πόλιν, ἢ κώμην, ἢ χώραν, ἐπιχρίσῃς? ἐκ τοῦ ἐλαίου τούτου τῷ μετώπῳ σου, τῷ σημείῳ τῷ? σταυρῷ?, καὶ οὐ προσελεύσεται πρὸς σὲ κακόν, καὶ μάστιξ οὐκ ἐγγιεῖ τῷ σκηνώματί σου, ἀλλ’ ἐπὶ ἀσπίδα, καὶ βασιλίσκον ἐπιβήσῃ, καὶ καταπατήσεις λέοντα καὶ δράκοντα, κἂν μυρίοις παρεστῇς? τυράννοις, κἂν ἀναστήσωνται? τοσοῦτοι μάρτυρες ἄδικοι κατά σε.
102 Ἀναχωρησάντων ἡμῶν, ὁ μὲν τὴν τοῦ Γέροντος φυλάξας ἐντολήν, εἰς ὅσας εἰσῄει πόλεις?, ἑαυτὸν ἐσφραγίζετο, καὶ πρὸς τυράννους ἀρμένος?, μαρτύρων δήμου? μαρτυρούντων? ἢ ἐλεγχόντων αὐτὸν Μαγαρίτην εἶναι, υἱὸν Μαγαρίτου, ἐκ βρέφους ἐν τῇ βαρβαρικῇ ἀνατραφέντα θρησκείᾳ, παραδόξως τῶν ἀνόμων αὐτῶν χειρῶν ἐῤῥύετο, καὶ ἀβλαβῶς καὶ ἀβασανίστως ἀπελύετο, ἕως πρὸς Κύριον τῇδε ἐξεδήμησεν, τὴν ὁμολογίαν τηρήσας τῆς πίστεως ὀρθοδόξως, δοξάζων τὸν Θεόν, καὶ εὐχαριστηρίους ὕμνους ἀναπέμπων αὐτῷ, καὶ τὴν τοῦ Γέροντος ἐκθειάζων ἀρετήν. Ἐγὼ δὲ ἐξ ἐκείνου τὸν μονήρη ποιήσας βίον, σὺν τῇ γαμετῇ καὶ τοῖς τέκνοις ἀπεταξάμην τῷ κόσμῳ, ς οὐδέ σε διέλαθεν, εὐχαριστῶν τῷ Θεῷ, κα τῷ γί Γέροντι.
{{left sidenote|'''C'''}}
103 Ἄλλος δέ τις τῶν μαθητευσάντων τῷ θεοσόφῳ Γέροντι, διηγούμενός μοι τι? τῶν θαυμάτων τοῦ νομοθέτου Μωϋσέως οὐχ ἧττον, φησι· Φοβεροῦ? ποτε καύματος δεινοῦ καιροῦ διϊππεύοντος, μετὰ τινων τῶν πατέρων σὺν τῷ θαυμασίῳ ἐπιστάτῃ ἐπὶ τὴν ἔρημον ἐπορεύθημεν ἀναφορέας πλήρεις ὑδάτων βαστάζοντες, ὧν δαπανηθέντων, εἰς ἔσχατον ἐληλύκαμεν δίψος, ὑφ’ οὗ? πάνυ καταπονηθέντες, καὶ σχεδὸν λιποθυμήσαντες, τοῦ ὑδατώδους τόπου σφόδρα ποῤῥωτάτω ὑπάρχοντος, ἐβουλήθημεν ὀξυτάτῳ χρήσασθαι δρόμῳ, ἴσως ἂν οὕτως? φθάσαντες ἐμφορηθῶμεν τοῦ νάματος, καὶ τὴν ἀληθῶς συνέχουσαν ἡμᾶς δίψαν ἰασάμενοι· ἀλλ’ οὐδ’ ἂν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρ κατειλήφαμεν? τὰ ὕδατα, εἰ καὶ μόνον οὐχὶ γεγόναμεν ὀρνέων ταχύτεροι. Διὸ θεασάμενος ἡμς ὁ φιλόστοργος ἐπιστάτης, καὶ ὑπὸ τοιούτου δεδαμασμένους, καὶ πεπτωκότας ἀγῶνος?, τὴν μὲν φλόγα τῆς δίψης ἀπαύστως ἰχνοτάτης? αἰτουμένους ἀνδαῖς? καὶ προσε…<noinclude><references/></noinclude>
acjcewn9ssckebqnau07grr6dbqtiur
Σελίδα:1643-1925, Societe des Bollandistes, Acta Sanctorum 07 Julii Tomus 03 1723, LT.pdf/628
100
52929
167507
2026-08-25T14:12:26Z
SZC 03
16077
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: {{right sidenote|'''D'''}} … ἐπικλήσεσιν εὐσπλαγχνίσθη, καὶ ὤκτειρε?, καὶ εἶπε· Μὴ ἀθυμῆσετε?, πνευματικὰ τέκνα, ὅτι ὁ πάλαι τῷ Ἰσραηλίτῃ λαῷ διψῶντι διὰ τῆς Μωσαϊκῆς ῥάβδου πηγάσας ἐκ τῆς πέτρας ὕδωρ, αὐτὸς κα νῦν ὑμῖν πηγάσει, καὶ διψῶντας ποτίσει ὑμᾶς,...
167507
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh|574|VITA S. STEPHANI SABAIT. THAUM. MON.}}</noinclude>{{right sidenote|'''D'''}}
… ἐπικλήσεσιν εὐσπλαγχνίσθη, καὶ ὤκτειρε?, καὶ εἶπε· Μὴ ἀθυμῆσετε?, πνευματικὰ τέκνα, ὅτι ὁ πάλαι τῷ Ἰσραηλίτῃ λαῷ διψῶντι διὰ τῆς Μωσαϊκῆς ῥάβδου πηγάσας ἐκ τῆς πέτρας ὕδωρ, αὐτὸς κα νῦν ὑμῖν πηγάσει, καὶ διψῶντας ποτίσει ὑμᾶς, καὶ θεραπεύσει ἐκ τῶν πηγῶν τῆς ατοῦ φιλανθρωπίας.
104 Καὶ ταῦτα λαλήσας ἔφη, καὶ καθ’ αυτν ἠύξατο, καὶ τῷ ἄκρῳ τς ῥάβδου αὐτοῦ τὴν γῆν πατάξας, ἐκέλευσεν ἡμῖν ξῦσαι. Ἡμῶν δὲ προσδραμόντων, καὶ μικρὸν ταῖς τῶν νύχων ἀκώκαις ξυσάντων, ἔβλυσε νάμα τηλαυγὲς καὶ ποτιμόν, ἐξ οὗ πεπωκότες, καὶ τὴν δίψαν ἀφέντες, τῇ ἐφεξῆς ἡμέρᾳ ἀνεκδημήσαμεθα?, ἐκεῖθεν νέαν πηγὴν ναίουσαν ἐάσαντες. Μετ’ οὐ πολλὰς δὲ ἡμέρας τις τῆς ἐρήμου ζωοήθης? ἡμῶν, ἐν τῇ Λαύρᾳ ὄντων, ἀφίκετο, ἀγγέλλων καὶ λέγων· Διὰ τόπου παρῆλθον, ὃν πλεισάκις καταξηρὸν ὄντα πεπάτηκα, νυνὶ δὲ ξένην? ἐν αὐτῷ πηγὴν εὕρηκα, τερπνὸν ῥέουσαν? ὕδωρ, καὶ ἐξέπλην? ἐπὶ τῷ παρα‑
{{right sidenote|'''E'''}}
δόξῳ ῥεύματι· ἀλλ’ οὐδὲν ὑποτοπιάσαι? δεδυνάμην, ἢ ὅτι, τινὸς τῶν ἁγίων διψήσαντος? καὶ ἀξαμένου?, ἐξέβλυσε, καὶ ἐδόξασα? τὸν Θεόν. ᾧ καὶ ἡμεῖς οἱ το θαύματος τρυφηταὶ, καὶ ἐπόπται, καὶ ἵστορες χάριν καὶ δοξολογίαν ἀνεπέμψαμεν, τῷ τοὺς ἁγίους αὐτοῦ θαυματουργοὺς ἀποτελοῦντι.
105 Ἀνὴρ Ἰεροσολυμίτης, ἐπίλεκτος? τῶν ἐμφανῶν καὶ ἐντίμων γερόντων, ἀρχιδιάκονος ὑπάρχων τῆς ἁγίας Χριστοῦ το Θεοῦ ἡμν ἀναστάσεως, καὶ δευτερεύων τῷ ζωοποιῷ Κρανίῳ, διηγήσατό μοι τινα διηγήματα, ἅπερ αὐτὸς ἰδίοις ἑώρακεν? ὀφθαλμοῖς. Φίλος γὰρ συνήθης ὑπῆρχε τῷ θαυμασίῳ Γέροντι· καὶ φησιν· ὅτι τις τῶν ἡμετέρων συγκληρικῶν ἀρχιπρεσβύτερος, Γεώργιος ὄνομα αὐτ, εχε πατέρα πολυκτήμονα, χρύσον πλετῆν? πολύ. Οὗτος δὲ ποτὲ ἐπὶ τὰ μέρη Δαμασκοῦ ἀποδημήσας, τῷ βίῳ πρὸς κύριον ἐξεδήμησε, μηδὲν διαθέμενος. Ἦν? δὲ πᾶν τ χρυσίον αὐτοῦ ὑπὸ τὴν γῆν κεχωσμένον ἐν διαφόροις ἀποκρύφοις κευθμῶσιν, ἃς οὐκ ἐγίνωσκεν ἄλλος· εἰ μὴ μόνος ὁ κρυφίων γνώστης Θεός. Τούτου δὲ τὴν τελευτὴν ἀκούσας ὁ υὸς ἀγωνίᾳ καὶ λύ‑
{{right sidenote|'''F'''}}
πῃ συνείχετο, καὶ οὐ μόνον τὴν πατρικὴν ἀπεκλαύετο καὶ ἐπένθυνε στέρησιν?, καὶ τὴν ἑαυτοῦ ὀδυνηρὰν? ὀρφανίαν, ἀλλὰ καὶ τὴν τῶν χρημάτων ἀπώλειαν· εἰς οἷαν λογιζόμενος ἔμελλε λήξεσθαι? πενίαντε καὶ ταλαιπωρίαν. Πολλῶν μὲν οὖν παρηγορούντων αὐτ, οὐ παρηγορεῖτο· μᾶλλον δὲ τῆς παρηγορίας ἀμφοτέροθεν εἶχε? καὶ δυνν? σύμβαμα?.
106 Ὕστερον δὲ αὖθις? φιλικῇ εὐπρεπεῖ? καὶ διανοίᾳ πεισθείς? συνεπορεύθην? αὐτῷ πρὸς τὸν χαριτόπνευστον? Γέροντα, ὃς φιλοφρόνως ἡμᾶς ὑποδεξάμενος, ἐπυνθάνετο, τί ἂν εἴη τῷ σκυλμῷ τ αἴτιον. Ὁ δὲ θεοφιλὴς Γεώργιος, ἐλεεινῶς ὀδυρόμενος, τὴν διπλῆν αὐτοῦ πικροτάτην συμφορὰν κατέλεξεν, ἀξιῶν αὐτὸν διδάξαι διὰ τῆς οἰκείας θεοδότου χάριτος?, πᾶ? τ πατρῷον χρυσίον κεκρυμμένον καλύπτεται?. Ὁ δὲ Γέρων· ἀγαπητέ, μὴ κλαῖε, φησί, ἐπὶ? τῷ πατρὸς σου? θανάτῳ?· κοινὸν γὰρ τοῦ? θανάτου τὸ ποτήριον, καὶ ἡ ὁδὸς ἀπαραίτητος?· περὶ δὲ τν χρημάτων, εἰ βεβαίως ἔχεις ἐλπίδας εἰς τὸν Θεόν, τὸν τῆς ζως χορηγόν, καὶ ἀγαθῶν?, οὐκ ἐλαττωθήσῃ? παντὸς ἀγαθοῦ. Ὅμως δὲ πῶσα? προθυμῇ διδόναι τῷ Θεῷ, …<noinclude><references/></noinclude>
p7f5nr8hnng94a0rfstw6ocxxh5gkan
Σελίδα:1643-1925, Societe des Bollandistes, Acta Sanctorum 07 Julii Tomus 03 1723, LT.pdf/629
100
52930
167508
2026-08-25T14:12:37Z
SZC 03
16077
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: {{left sidenote|'''A'''}} Θεῷ, εἰ εροις τος πατρικος θησαυρούς; ὅπερ? κελεύεις, ἔφη, καὶ προθυμοῦμαι δοῦναι τὸ ἡμισύ. Ὁ δὲ Γέρων· Μὴ τὸ ἡμισύ, ἀλλὰ μόνον πέντε χρυσίνους ὅρισον τοῖς πτωχοῖς. Τούτους τοίνυν αὐτοῖς τοῖς πένησιν ὁρίσαντι?, εἶπεν αὐτ ὁ Καλόγηρος, π...
167508
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh||DIE DECIMA TERTIA JULII.|575}}</noinclude>{{left sidenote|'''A'''}}
Θεῷ, εἰ εροις τος πατρικος θησαυρούς; ὅπερ? κελεύεις, ἔφη, καὶ προθυμοῦμαι δοῦναι τὸ ἡμισύ. Ὁ δὲ Γέρων· Μὴ τὸ ἡμισύ, ἀλλὰ μόνον πέντε χρυσίνους ὅρισον τοῖς πτωχοῖς. Τούτους τοίνυν αὐτοῖς τοῖς πένησιν ὁρίσαντι?, εἶπεν αὐτ ὁ Καλόγηρος, ποιήσας σύναξιν, κἀκεῖθεν? μνηθεὶς? γνωστῆς ἐλλάμψεως· Βαθμίδας ἔχετε ἐν τῇ ὑμετέρᾳ αλῇ κατὰ τοιόνδε τὸ μέρος ἀνάγουσας· ψηλαφήσας ἐκεῖ? τὰς ἄκρας? αὐτῶν, ἐκεῖ ἐν τῷδε τῷ τόπῳ εὑρήσεις τινὰ ἱκανά. Λαβὼν δὲ εὐχαρίστει? τῷ Θεῷ, καὶ ἀπόδος?, ἃ διέστειλαν τὰ χείλη σου.
107 Ἡμῶν δὲ μεθ’ χαρᾶς ἐπανελθόντων, ὁ Γεώργιος οἴκαδε πορευθεὶς καὶ ἀναζητήσας, εὗρεν οὕτως?, ὥσπερ ὁ Γέρων εἶπεν. Μετ’ ὀλίγον δὲ καιρν ταῦτα δαπανήσας πλεῖστα λίαν ὑπάρχοντα, μηδαμῶς τελέσας τὴν πόσχεσιν, πάλιν ἀφίκετο πρὸς τὸν Γέροντα, ἐμοῦ συνοδοιποροῦντος αὐτῷ. Εὐμενῶς δὲ ἡμᾶς ὁ Γέρων προσησπάσατο?, ἐπύθετο τὴν χρείαν, ἥτις ἡμς τότε εἰς τὴν Λαῦραν ἐλθεῖν κατήπειξεν. Ὁ δὲ Γεώργιος· Ἄγε? πάτερ, ἃ τ θεον διὰ τῆς σῆς γιότητος μῖν ἀπεκάλυψεν, αἱ πυκνῶς ἐπισυμβαίνουσαι βιωτικαὶ δαπάναι ἀφανῆ κατεσκέδασαν?· ἀλλὰ δυσωπῶ τν σὴν ἀγαθ?ειάν? τε καὶ ἐπιείκειαν γνωρίσαι ἡμῖν, πῇ? κεῖνται τὰ λοιπά. {{left sidenote|'''B'''}} Ὁ δὲ μειδιάσας ἠρώτα· Ἀπέδωκας τῷ Θεῷ τὰς εὐχάς σου; Ὁ δὲ· οὐχί, πάτερ, ἀλλὰ ἀποδώσω. Καὶ ὁ Πρεσβύτης, ὑπὸ τῆς ἐνοικούσης αὐτῷ πολλῆς εὐσπλαγχνίας κινηθείς, καὶ τὴν θείαν ἐκτελέσας λειτουργίαν, καὶ θείᾳ φωταγωγηθεὶς χάριτι, πρὸς ατὸν επεν· Εἰς τὸ ὑμέτερον εἰσελθὼν ἐργαστήριον, ἆρον τὴν? θυμιάματος θυσίαν?· εὑρήσεις γὰρ ἐκεῖ θησαυρὸν πολὺν κατακείμενον. Εἰληφὼς τοίνυν εὐχαριστίαν ἀνάπεμψον τῷ Θεῷ, καὶ πλήρωσον, ἅπερ ἐπηγγείλω. Ὁ δὲ καὶ? τὴν θεοδώρητον τοῦ Γέροντος δόξαν δεξάμενος? νομίσματα πάμπολλα, μετὰ βραχύν τινα χρόνον δεδαπάνηκεν αὐτὰ, μηδὲν διανείμας πτωχοῖς, ὡς ὑπέσχετο.
108 Ἐν ἀπορίᾳ δὲ καὶ τν ἀναγκαίων γεγονὼς, προσέφυγε? ἐπὶ τ μακαρίῳ Γέροντι, παρακαλῶν αὐτὸν φανερῶσαι, εἴ τι τῶν πατρῴων κειμηλίων κρυπτὸν ὑπολέλειπται. Ὁ δὲ Γέρων ἔφη πρὸς ατόν· Δέδωκας τοῖς πτωχοῖς, περ ὑπέσχου; Ὁ δὲ εἶπεν· Συγχώρησον, πάτερ, ἐπειδὴ οὐκ ἐποίησα.
{{left sidenote|'''C'''}}
Ὁ δὲ Γέρων, θαυμαστῶς ἔχων, ἀπεκρίνατο· Ἀγαμαί σε τῆς ἀναισθησίας, Γεώργιε. Πῶς δὲ ἐδέδεικας? τοῦτο Ἀνανίᾳ καὶ τ Σαπφείρᾳ τὸ ὑπόδειγμα, τῷ κακῷ τιμωρηθέντων θανάτῳ, ὡς ψευσαμένων τῷ Πνεύματι τῷ ἁγίῳ; κα τοιγε ἐκείνων τὰ πλεῖστα μὴ προσενενηχότων, μέρος δέ τι ἐλάχιστον ἀποκρυψαμένων· σὺ δὲ τὸ πᾶν ἀπεκράτησας. Ὕπαγε δὲ λοιπὸν, ὕπαγε· οὐκ ἠθέλησε γάρ σε τὸ Θεῖον πλούτῳ περιουσίᾳ κοσμᾶν. Ἄλλα δὲ πολλὰ θαύματα? ἄξια ὡς? ἀπὸ? τοῦ θαυμασίου Γέροντος τεθέαμαι, ἅπερ διηγοίμην ἂν, εἰ μὴ τὸ μῆκος ἐδεδοίκω? τῆς λέξεως· κόρος γὰρ λόγου? πολέμιος ἀκοαῖς· ὅμως δὲ τῶν πλειόνων ἐπὶ με βιάζεσθε? τὴν πολυλογίαν φυγόντα πάλιν λαλεῖν.
109 Ἀπειλῆς ποτε διαγραφῆς τυραννικῶς ἡμῖν ἐπικειμένης, ὁ τηνικαῦτα κρατῶν ἠνάγκασέ με τοὺς φόρους ἀπαιτῆσαι· ἦν δέ τις τῶν ἀδελφῶν ὑπηρέτης καὶ ἀποκρισιάριος? τῆς πολιτικῆς κοινότητος. Φόβῳ καὶ τρόμῳ συνέ…<noinclude><references/></noinclude>
6jvyp3icsmejvidg92u6wvbvvtffz5l
Σελίδα:1643-1925, Societe des Bollandistes, Acta Sanctorum 07 Julii Tomus 03 1723, LT.pdf/630
100
52931
167509
2026-08-25T14:12:55Z
SZC 03
16077
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: {{right sidenote|'''D'''}} … χομαι διεξιὼν ἅμα καὶ ἐννοῶν τὸ ἀγνώστως διὰ τοῦτο προσγέγονέ μοι παράπτωμα· ἀλλ’ ἵλεως εἴη μοι ἡ θεαρχικωτάτη δίκη, τῇ ἀγνοίᾳ μοι χαρισαμένη τὴν φεσιν. Τοῦτον τὸ ἀποκρισιάριον τὸ ἐν χερσὶν ὑπηρεσίας πεφρονήσαντα, καὶ εἰς πολλ...
167509
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh|576|VITA S. STEPHANI SABAIT. THAUMAT. MON.}}</noinclude>{{right sidenote|'''D'''}}
… χομαι διεξιὼν ἅμα καὶ ἐννοῶν τὸ ἀγνώστως διὰ τοῦτο προσγέγονέ μοι παράπτωμα· ἀλλ’ ἵλεως εἴη μοι ἡ θεαρχικωτάτη δίκη, τῇ ἀγνοίᾳ μοι χαρισαμένη τὴν φεσιν. Τοῦτον τὸ ἀποκρισιάριον τὸ ἐν χερσὶν ὑπηρεσίας πεφρονήσαντα, καὶ εἰς πολλὰς ἐξοκέλλοντα ἀταξίας, ἠβουλήθην ἐκφοβῆσαι ἕνεκεν τῆς ἑαυτοῦ σωτηρίας, φίλος δὲ ὢν μοι, καὶ ἐκέλευσα ἀπολωθῆναι? αὐτὸν, καὶ λάθρᾳ νενευκὼς μίαν πληγὴν δαρῆναι, ἐχρησάμην πρὸς αὐτὸν ἀπειλητικῇ φωνῇ, ἐπαγγελλόμενος τὸ οἰκεον αὐτῷ ἐξαποτελεῖσθαι? διάγραφον?. Ὁ δὲ παραυτὰ δραμών, τῆς ἐν Χριστῷ ὁμολογίας ἀποστάτης ἐγένετο τῇ ἕξ καὶ δεκάτῃ τοῦ Φεβρουαρίου μηνός· τῆς ἐπελθούσης μοι τότε λυπηρᾶς ἀθυμίας, καὶ λυπηρῶς μένω, μὴ ἐσχηκέναι ἐντεῦθεν ἁμάρτημα.
{{right sidenote|'''E'''}}
110 Μετ’ οὐ πολὺν δὲ καιρὸν ὁ διορατικὸς Γέρων ἔπεμψε πρὸς τὴν ἐμὴν ἀσθενότητα?, λέγων· Παρακεκλήσθω ἡ ὑμῶν θεοσέβεια ἐνθάδε ἐλθεῖν?· ἔχομεν γὰρ ἀναγκαῖά τινα ἀναπτύξαι αὐτῇ, ἅπερ διὰ συλλαβῶν δεδηλωκέναι ἀμήχανον· τῇ ἕξ καὶ δεκάτῃ γὰρ ἕξ? Φεβρουαρίου μηνὸς ἁμαρτίαν μεγάλην ἡμάρτηκας τῷ Κυρίῳ, ς ἵλεως γένηται καὶ σοὶ καὶ ἡμῖν τοῖς ἁμαρτωλοῖς ἐν τῇ φοβερᾷ μέρ τῆς κρίσεως. Δεδεγμένος δὲ τὰ ἱερὰ τοῦ Γέροντος γράμματα, ἐπὶ τος εἰρημένοις καταπλαγείς, εὐθέως ἀντέγραψα· Κατέπληξάς με, θαυμασίε πάτερ, ἐφ’ οἷς ἐχάραξας· ἐμαυτὸν γὰρ οὐκ οἶδα τὴν καινοτέραν ταύτην δεδεγμένος? πλημμέλειαν. Εἰ καὶ ταῖς ἀμπλακίαις ἐξ ἀεὶ βεβυθισμένος καθέστηκα, καὶ τας ἀνομίαις δεδουλωμένος, ἀλλ’ οὐκ ἂν νῦν μ ἐρχόμενος? πρὸς σὲ μεμνήκα?, εἰ μ ταῖς πολυπλόκοις συμπλοκαῖς? τῶν καιρίων καὶ χρειωδῶν πραγμάτων πεπόδημαι· ἀλλὰ μᾶλλον ἡ σὴ ὑψηλ συγκατάβασις, ἣ ἑαυτὸν? μιμουμένη? δεσπότην?, ἁμαρτωλοὺς ἐληλυθότα? ἀνασώσασθαι, δυσωπήθητι σκυλῆναι πρὸς ἡμᾶς, σὺν τῷ βορβόρῳ τς βίας ἐκυλισμένους, καὶ τῇ ὕλ τῶν κοσμικῶν φροντίδων βεβαρυμένους, καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς τῆς διανοίας ἡμν ἠμαυρωμένους, κἀκεῖθεν ἑαυτοὺς ἀγνοοῦντας? τοῦτο? πεποιηκότας τὸ πλημμέλημα, ὅσον? ἂν? ἰσχύσῃς? κατάλαβε?, καὶ σῶσον τὴν ἐμὴν ἐλεεινάν?. Ἔῤῥωσο.
{{right sidenote|'''F'''}}
111 Ὁ δὲ τοιούτοις ἀντιγράφοις ἠμείβετο, καὶ φησι· Τὴν συνέχουσαν με τοῦ γήρως ἐπικλίνον ἀδυναμίαν οὐκ ἀγνοεῖς, θεοφιλέστατε· ὅμως δὲ εἰ καὶ τῷ γήρᾳ συνέχομαι, ἀλλά γε πάντως? οὐκ ὀκνήσω ἐλθεῖν τῇ ἐκ Θεοῦ βοηθείᾳ ἐνεργουμένῃ?. Μετ’ ὀλίγας δὲ ἡμέρας παραγενόμενος, ἰδίᾳ καὶ χωρὶς εἶπε πρὸς με· Τῶν θείων γραφῶν καὶ διδασκαλικῶν ἀξιώσεων? ἐπί σε καθ’ ἑκάστην ἡμέραν ἀναγινωσκομένων, ὡς τῆς ἐκκλησίας γνησίῳ τέκνῳ τυγχάνοντος, καὶ τῶν συνοδικῶν κανόνων κωλυόντων πάντας κληρικοὺς τος ἐξουσιαστικοὺς μετέρχεσθαι νόμους ( οὐ γὰρ δεῖ τὰ θεῖα τοῖς ἀνθρωπίνοις καταμίγνυσθαι, καὶ τὰ οὐράνια τοῖς γηίνοις συμφύρεσθαι, καὶ τὰ πνευματικὰ τοῖς σαρκικοῖς, καὶ τὰ ἱερατικὰ τοῖς κοσμικοῖς συγχέεσθαι ) ὤφειλες ποιῆσαι, ὅπερ πεποίηκας; ἁμαρτίαν γὰρ μεγάλην ἐνώπιον Κυρίου ἥμαρτες, ἐκείνῳ τῷ ποτε ἀδελφῷ δοὺς ἀφορμὴν τς Χριστιανότητος ἀφίστασθαι, καὶ τὴν δίαν ψυχὴν ἀπολέσαι, ὑπὲρ ς ὁ Χριστὸς ἀπέθανε.
'' ''<noinclude><references/></noinclude>
s6n189oa2zer9ij9kuiagro7sfbqbzy
Σελίδα:1643-1925, Societe des Bollandistes, Acta Sanctorum 07 Julii Tomus 03 1723, LT.pdf/631
100
52932
167510
2026-08-25T14:13:08Z
SZC 03
16077
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: {{left sidenote|'''A'''}} 112 Λέγω δή σοι τι παράδοξον, ἵνα γνῷς τοῦ θαύματός? σου τὸ μέγεθος· τὴν ἀρμόζουσαν ἐπιζητήσεις? θεραπείαν· ὥσπερ γὰρ τῶν σωματικῶν παθημάτων πολλαὶ διαφοραὶ διαφόροις θεραπείαις καὶ φαρμακοποσίαις θεραπεύονται· ἅτω καὶ τῶν ψυχικῶν νο...
167510
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh||DIE DECIMA TERTIA JULII.|577}}</noinclude>{{left sidenote|'''A'''}}
112 Λέγω δή σοι τι παράδοξον, ἵνα γνῷς τοῦ θαύματός? σου τὸ μέγεθος· τὴν ἀρμόζουσαν ἐπιζητήσεις? θεραπείαν· ὥσπερ γὰρ τῶν σωματικῶν παθημάτων πολλαὶ διαφοραὶ διαφόροις θεραπείαις καὶ φαρμακοποσίαις θεραπεύονται· ἅτω καὶ τῶν ψυχικῶν νοσημάτων ὑπάρχουσιν ἄλλοις ἄλλοις νοητοῖς φαρμάκοις θεραπευόμενα?. Πρὸ ὀλίγης διαφανέσης τῆς ἁγίας κυριακῆς, ἐκβρόμην? ὡς ἐν ἐκστάσει, καὶ θεωρῶ ἐμαυτὸν ἐν τῇ ἁγί Ἀναστάσει. Ἐκεῖθεν εἰσελθὼν, καὶ τὸ ζωοδῶρον τοῦ Θεο Λόγου προσκυνήσας σημεῖον, ἐπορεύθην κατὰ τὸν τύπον εἰς τὸ ἅγιον Κρανίον, καὶ βλέπω τὸν θεοφόρον μητροπολίτην τῆς πανευδαίμονος Ἐμέσης λευχειμόνως ἐστῶτα, καὶ δύο ἀγγέλους ἀσπεφορῶντας? ἑκατέρωθεν· σὲ δὲ παντελῶς μὴ ἰδὼν, πρὸς ατοὺς επον· Π ἐστιν ἐμὸς φίλος δευτέρευος?; Οἱ δὲ ἰταμῶς καὶ ὀργίλως ἀπεκρίθησαν· Ἐκεῖνον ἀπολεῖ Κύριος καὶ πάντα τὸν οἶκον αὐτο, ἐπειδὴ τῇ ἕξ καὶ δεκάτῃ τοῦ Φεβρουαρίου μηνὸς διὰ τῶν χειρῶν αὐτοῦ ψυχὴ Χριστιανὴ ἀπώλετο, τὴν πίσιν ἡμν ἀθετήσασα.
{{left sidenote|'''B'''}}
113 Ἐγὼ δὲ· Μ, κύριε?, φην, μὴ ἔστω τέτοιον· ἀλλὰ πρεσβεύσατε τῷ ἐπ ταύτ τῇ ζωοποιῷ πέτρᾳ τ σταυρ προσηλωθέντι, καὶ λύτρον ἑαυτὸν βίλα? τῷ θανάτῳ ὑπὲρ τῆς ἡμῶν ἀπολυτρώσεως; καὶ πᾶσαν τὴν γῆν τῷ ἐκ τῆς θεαρχικῆς αὐτοῦ πλευρᾶς ἐκρεούσαντι? θείῳ αἵματι ἐκκαθαίραντα?, ἵλεων αὐτὸν γενέσθαι, καὶ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ σῶσαι. Καὶ ἅρας? τοὺς ὀφθαλμούς μου? πρὸς Κύριον, ἔντευξιν καὶ ἱλασμὸν ὑπὲρ οὗ? πεποίηκα, εἰπών· Φιλάνθρωπε καὶ πολυέλεε Κύριε, ὁ μὴ θέλων τὴν ἀπώλειαν τῶν ἀνθρώπων, ἀλλὰ τὴν ἐπιστροφὴν καὶ τὴν ζωήν· ὁ τὴν Νινευιτῶν δεξάμενος μετάνοιαν, καὶ τὸν Ἐζεκία τὸν κλαυθμὸν, καὶ τὸν Μανασσῆ τὸν στεναγμὸν, καὶ Δαβὶδ τὴν ἐξομολόγησιν, καὶ Πέτρῳ? τὰ δάκρυα, καὶ τ ἐπὶ σταυροῦ λῃστῇ διὰ τῆς? ῥήματος? σώσας?, καὶ αὐτ τὴν εἴσοδον τοῦ παραδείσου δωρησάμενος?, προσδέξασθαί με ταύτην τὴν αἴτησιν ὑπρ τῆς δευτερείας, καὶ χαρίσαί μοι αὐτὸν, εἰ κα ἀνάξιός εμι χάριτος· ἀλλ’ ἐν? διὰ τὸ ἀδιήγητον τῶν οἰκτιρμῶν σου? βάθος, καὶ τὸ τῆς σῆς δισπλαγχνίας? ἄφατον πέλαγος, καὶ τῇ τῶν παρόντων ἁγίων ἀγγέλων, ἢ τούτου? τοῦ σε πανευαγῆς? ἐγχειρίσεως? πρεσβείᾳ?, σῶσον αὐτὸν,
{{left sidenote|'''C'''}}
καὶ σχήνευσον? πρὸς ἐμαυτὸν?, καὶ ἄξιον ταύτης τῆς ἱερᾶς ἀπέργασον? στάσεως, ὅτι πάντα δύνασαι?, καὶ παρεχὲς? ἁμαρτημάτων? ἀνθρώπων εἰς μετάνοιαν· καὶ πρέπῃ σοι δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. 114 Καὶ ταύτην τὴν αἴτησιν ἐμοῦ? σὺν Θεῷ? πεποιηκότος?, καὶ, Ἰδὲ, ἐχαρίσατό σοι αὐτὸν, οἱ ἅγιοι ἔφησαν ἄγγελοι· ἀλλ’, ὦ ἀγαπητὲ δευτέρευε?, μετανόησον, καὶ τὴν καρδίαν σου τοῖς δάκρυοις ἀπόπλυνον?· οὐ γὰρ διὰ τὴν ἀξίαν μου ὁ Θεὸς ἐφανέρωσέ μοι ταῦτα· ἀλλὰ διὰ τὴν σὴν σωτηρίαν. Οὐκοῦν? κλαῦσον, καὶ ἐξευμένισον? τὸ Θεῖον, καὶ καρποφόρησον καρπὸν ἀξίως τῆς σς λειτουργίας?, καὶ ἅγνισόν σου τὴν καρδίαν· ἐὰν γὰρ μὴ ἅτω? ποιήσῃς, ἔτι παροργήσεις τὸν Θεόν. Ἐγὼ δὲ κλαίων ἐπὶ τῇ τοῦ Γέροντος παρακλήσει? κατανυγείς, καὶ κλαύσας πικρῶς, εἶπον· Εὔχε, ὦ πάτερ, εὔχε, καὶ ἐντενέστερον ὑπὲρ τς ἐμῆς ἀθλιότητος· εὔχε?, ἵνα τύχω παρὰ τοῦ Κυρίου τῆς τῶν ἡμῶν? ἁμαρτημάτων καὶ ἀγνοημάτων ἀφίσεως?.<noinclude><references/></noinclude>
niq0ahumiltleink1ch10bxdatfvwjw
Σελίδα:1643-1925, Societe des Bollandistes, Acta Sanctorum 07 Julii Tomus 03 1723, LT.pdf/632
100
52933
167511
2026-08-25T14:13:24Z
SZC 03
16077
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: {{right sidenote|'''D'''}} … σεως· ἅτω ᾗ κἀγὼ τὰ τοιαῦτα σαφῶς ἰδὼν, καθ’ ὧν ὁ ἀρχιδιάκονος ἢ δευτερεύων ἐξηγήσατο, κἀγὼ ἀκριβῶς ζωεγραψάμην. Ταῦτα μὲν δὴ ἅπαντα σὺν? Θεῷ? πολλῶν συνλεξάμην ἀξιοπίστων ἀνδρῶν, ζωεγραψάμην ὁ πενιχρὸς ἐγὼ καὶ χαμαίζηλος Λε...
167511
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh|578|VITA S. STEPHANI SABAIT. THAUM. MON.}}</noinclude>{{right sidenote|'''D'''}}
… σεως· ἅτω ᾗ κἀγὼ τὰ τοιαῦτα σαφῶς ἰδὼν, καθ’ ὧν ὁ ἀρχιδιάκονος ἢ δευτερεύων ἐξηγήσατο, κἀγὼ ἀκριβῶς ζωεγραψάμην.
Ταῦτα μὲν δὴ ἅπαντα σὺν? Θεῷ? πολλῶν συνλεξάμην ἀξιοπίστων ἀνδρῶν, ζωεγραψάμην ὁ πενιχρὸς ἐγὼ καὶ χαμαίζηλος Λεόντιος· ἃ δ ἰσοεικῶς? τεθέαμαι, καὶ ὧν αὐτήκοος ἐγενόμην?, συγγεγραψάμην? ἥκω?. Ἐσχάτως δὲ τούτῳ τῷ Γέροντι πρὸ τῆς ἐνθένδε ἱερᾶς αὐτοῦ μεταστάσεως τετραετῆ? χρόνον ἐμαθήτευσα· πῶς δὲ καὶ ποίῳ τρόπῳ, συντετμημένως? ἐρῶ. 116 Τὴν πατρώαν καταλιπὼν πόλιν, τὴν πανευδαίμονα Δαμασκόν, τὴν ἁγίαν Ἱεροσολὴμ? κατήντησα? κατὰ τὸν καιρὸν τῆς σωτηριώδους πάσχα. Λυθείσης δὲ τῆς πανηγύρεως, τὴν μεγίστην Λαύραν τοῦ ὁσίου πατρὸς ἡμῶν Σάββα κατέλαβον, κἀκεῖσε τὴν κεφαλὴν ἀποκειράμην?; παραδέδομαι? δέ τινι τῶν πατέρων τῆς αὐτῆς Λαύρας ὑπὸ τοῦ ἡγουμένου διακόνῳ ὑπάρ…<noinclude><references/></noinclude>
iuabj7ngnmyyjbv5f18ji3swlizrcfk
Σελίδα:1643-1925, Societe des Bollandistes, Acta Sanctorum 07 Julii Tomus 03 1723, LT.pdf/633
100
52934
167512
2026-08-25T14:13:35Z
SZC 03
16077
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: {{right sidenote|'''A'''}} ἐπάρχοντι, ὅπως ἐκδιδάξῃ με μοναχικὴν πολιτείαν. Παρεμείναντος δέ με ἐπὶ μίαν ἑβδομάδα, ἢ καὶ σμικρῷ πλέον, ἰδιώτην ὄντα, καὶ λίαν τῶν θείων γραφῶν ἄπειρον τυγχάνοντα, αὐτίκα προκατήρξατο πρώτως με τοῖς κακίστοις αὐτοῦ βέλεσιν ὁ τῆς...
167512
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh||DIE DECIMA TERTIA JULII.|579}}</noinclude>{{right sidenote|'''A'''}}
ἐπάρχοντι, ὅπως ἐκδιδάξῃ με μοναχικὴν πολιτείαν.
Παρεμείναντος δέ με ἐπὶ μίαν ἑβδομάδα, ἢ καὶ σμικρῷ πλέον,
ἰδιώτην ὄντα, καὶ λίαν τῶν θείων γραφῶν ἄπειρον τυγχάνοντα,
αὐτίκα προκατήρξατο πρώτως με τοῖς κακίστοις αὐτοῦ βέλεσιν ὁ τῆς βλασφημίας ὀλέθριος δαίμων·
ὑφ’ οὗ νοερῶς καὶ ἀοράτως τιτρωσκόμενος ὠδυνόμην, ὀδυρόμην,
ὡς τοὺς ἀσελγεῖς λογισμοὺς καὶ αἰσχρὰς ἐπιθυμήσεις ἐκ τῆς ἐμαυτοῦ ψυχῆς ἀναφύεσθαι μόνης οἰόμενος.
Ὁπηνίκα δέ με ἀγωνιῶντα καὶ λυπούμενον ἴδεν ὁ δεινὸς πολεμήτωρ, πολὺ μειζόνως ἔσπευδε τὰ τῆς θλίψεως καὶ ἀγωνίας κατ’ ἐμοῦ διεγείρειν ἀλλεπάλληλα κύματα,
μάλιστα γνὼς τὸ πρὸς αὐτὸν πάλαιστε ἢ μάχης ἔπω μεμυημένον ὑπάρχοντα·
ὃ γὰρ ἔφερε με, τῆς αὐτοῦ στρατείας ἢ ἐπηρεσίας ἀποδράντα, ἢ καὶ αὐτῷ στρατεύεσθαι ἐπιχειρεισάμενον·
ἀλλὰ παντελῶς οὐκ ἀφῶν με μιᾶν ὥραν ἔχειν ἡσυχίαν ἢ ἄνεσιν,
ὥστε με ἐπέλασε, καὶ ἐπὶ τὴν ἐμαυτοῦ σωτηρίας ἀπόγνωσιν φονικοὺς ὑποβάλλων λογισμούς, ἐμαυτὸν ἀποκτεῖναι παροτρύνων.
{{right sidenote|'''B'''}}
117 Ὅθεν ἐπένθην, καὶ πολλῶν κατέχεον δακρύων ῥοὴν,
τὴν ἐμὴν ἀλαβίζων[?] ἀπόνοιαν.
ἧς ἐκτραπῆναι βουλόμενος, νηστείᾳ καὶ δίψῃ, ἀγρυπνίᾳ τε κα χαμευνίᾳ λίαν ἐμαυτὸν ἐδάμαζον,
δεχόμενος[?] ῥυσθῆναι τούτων τῶν χαλεπῶν ἐνθυμήσεων·
ἄμεινον γὰρ ᾤμην ἐγκρατείᾳ τ σωματικῇ χρᾶσθαι, ἢ βλασφημεῖσθαι δι’ ἐμὲ τὸ τοῦ Θεοῦ πανάγιον ὄνομα.
Ἀλλ’ οὐδὲν ἐντεῦθεν τάλας ἐγὼ ἐξήνεγκα κέρδος,
ἐκτήξας[?] τὴν σάρκα πᾶσαν, τοῖς ἀνέμοις συμφερόμενος, ὡσεὶ καλάμη κατάξηρος·
ἀλλὰ μᾶλλον ἢ μᾶλλον ἐπολεμούμην ὑπὸ τοῦ παγκάκου δαίμονος, καὶ πλειοτέρως ἐνέπιπτον ἀνίαις καὶ θλίψεσι,
μόναις ταῖς τῶν δακρύων ῥοαῖς παρηγορῶν με τὰ πολύκλωνα τῆς ψυχῆς πάθη καὶ βαθέα τραύματα.
Οὔτε γὰρ τοσοῦτον ἐκεῖνος ὁ τοῖς λῃσταῖς περιπεσὼν πεθαυμάτισται[?], ὅσον ἐτραυματιζόμην ταῖς δαιμονικαῖς προσβολαῖς,
καὶ ταῖς τῶν μαρτημάτων τε κα τῶν βλασφημιῶν πυκναῖς ἀκίσιν,
ὑφ’ ὧν πολλάκις νυττόμενος κατὰ τὸν τῆς ψαλμῳδίας καιρόν, μεμονωμένος σφοδρῶς καὶ ἀφειδῶς ἐπάρασσον τῇ γ τὴν κάραν,
εἴ πως ἀλγήσας, διὰ τῆς ἄλγους βραχείας … γαλήνης λογισμῶν, καὶ ἀπερισπάστως τὰς εὐχὰς ἐκτελέσω.
{{right sidenote|'''C'''}}
118 Ἀλλ’ ἐξέπιπτον τῆς ἐλπίδος, καὶ ἀνηνύτως ἐκοπίων·
καὶ πεισάτω πάντας ὑμᾶς ἡ ἀλήθεια,
ὅτι πλειστάκις, ἐν κρημνώδεσιν ἐμβεβηκὼς χώραις, ἐσκεπόμην ἐμαυτὸν ὕψωθεν χαμαὶ κατὰ κορυφὴν ἀπορρῖψαι·
ᾐρούμην γὰρ φόνῳ τῆς βίας κακῶς ἀπεξελθεῖν, ἢ ζῆν τῆς θεοσεβείας καὶ ἀρίστης πολιτείας ἐκτός.
Τὸ αὐτὸ δὲ καὶ λάκκῳ παρεστηκὼς ἐφρόνουν ποιεῖν,
ἀλλὰ καὶ μάχαιραν κατέχων, ἐμαυτὸν τῇ γαστέρι ἐκκεντῆσαι παρεθυμούμην·
διενοούμην γὰρ τὰ βέβηλα καὶ ἄπιστα τῶν ἀθέων πάθη, καὶ τὰ τῶν αἱμοβόρων λῃστῶν, καὶ φιλοπόρνων, καὶ πάντων κακίας ἐχομένων ὅμιλον ὑπὲρ ἐμὲ διάγειν, ἢ βιοῦν καλῶς,
ὥστε καὶ τούτους ἐμακάριζον ἀφρόνως ἐρῶν,
ὅτι εἰ καὶ τοιοῦτοι τυγχάνουσιν, ἀλλ’ οὐ πρὸς Θεὸν διαφέρουσιν,
ὥσπερ ὁ ἄσωτος ἐκεῖνον ἀζώτως[?] λογιζόμενος καὶ βιοῦντος,
καὶ ταῖς ἀκαθάρτοις ἐνθυμήσεσι τὴν θείαν ἐν ἐμοὶ ἀχρειῶν εἰκόνα·
αὐτῷ<noinclude><references/></noinclude>
mwax1d1ulbmf29qggi3ouilw6uwt6ea
Σελίδα:1643-1925, Societe des Bollandistes, Acta Sanctorum 07 Julii Tomus 03 1723, LT.pdf/634
100
52935
167513
2026-08-25T14:13:56Z
SZC 03
16077
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: {{right sidenote|'''D'''}} … δὲ τ βλασφήμῳ σατανᾷ ἐξισοῦμαι?, ὅθεν καὶ τῷ? ἀποκειμένῳ αὐτῷ, καὶ τοῖς ὑποκειμένοις αὐτῷ?, ἀπεξεδεχόμην αἰώνιον κόλασιν· ἧς ῥύοιτο πάντας ἡμᾶς ῥυσθῆναι?. Καὶ οὕτως διέμεινα διετῆ χρόνον, πλὴν τρεῖς ἢ τέσσαρας μῆνας, ἕως τς ἐμ...
167513
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh|580|VITA S. STEPHANI SABAIT. THAUM. MON.}}</noinclude>{{right sidenote|'''D'''}}
… δὲ τ βλασφήμῳ σατανᾷ ἐξισοῦμαι?, ὅθεν καὶ τῷ? ἀποκειμένῳ αὐτῷ, καὶ τοῖς ὑποκειμένοις αὐτῷ?, ἀπεξεδεχόμην αἰώνιον κόλασιν· ἧς ῥύοιτο πάντας ἡμᾶς ῥυσθῆναι?. Καὶ οὕτως διέμεινα διετῆ χρόνον, πλὴν τρεῖς ἢ τέσσαρας μῆνας, ἕως τς ἐμς καρδίας ὁ πόνος ἐξέλιπε, καὶ μέρος τῆς ὄψεως ὑπὸ τῆς τῶν πολλν δακρύων θερμότητος ἐξεκάη.
{{right sidenote|'''E'''}}
119 Τότε τοιγαροῦν τῆς συνεσχόσης με τῶν? ἐναντίων λογισμῶν ἀπαλλαγῆναι καμίνης? σφοδρῶς ἐπιθυμῶν, ἄλλον ἐπομισάμην? διδάσκαλον, τὸν? καὶ? καιρὸν ἐγκαταλείψας, καίπερ ἑκάστοτε νουθετούμενος ὑπ’ αὐτοῦ καὶ πνευματικῶς διδασκόμενος. Μιᾷ δὲ τῶν ἡμερῶν τοῖς ψυχωφελέσι πατερικοῖς ἐντυχάνων βιβλίοις, εὗρον ἐν τῷ? χωρίῳ? τοῦ ἀββᾶ Ζήνωνος, ὅτι? ὅπερ? τοιοῦτόν τι? καὶ αὐτὸς πεπονθὼς, ἐπορεύθη πρὸς ἕνα γιον γέροντα, καὶ τὸ ἴδιον ἐξαγορεύσας πάθος, ὑπ τοῦ Θεο, τν ψυχῶν καὶ σωμάτων ἰατροῦ, παραυτίκα αὐτῷ τελείας ἐπέτυχε θεραπείας, ἧς κἀγὼ τυχεῖν ἐφιέμενος, πρὸς τὸν ἅγιον Στέφανον ἐπορεύθην, ἐξ ἀκοῆς, οὐκ ἐξ αὐτοπτικῆς πείρας, εἰς αὐτὸν πίσιν κεκτημένος, λαβὼν παρὰ τοῦ? ἐμοῦ διδασκάλου? μὴνυσιν?. Ἐλθὼν δὲ πρς αὐτὸν τὸν ἅγιον Στέφανον, τὴν? κατ’? ἐμὲ διηγήσεως ἀρχὴν ποιησάμενος?, εὐθέως ὑπὸ σατανικῆς ὑποβολῆς αδοῖ κατεσχέθην, σιωπῇ τὸ ἐμὸν ἐμφραχθέν? στόμα, καὶ φραγμὸν ατῷ δραστικώτατον ἐμβαλάσῃ?. Τοῦτο? γὰρ ὁ δολομήχανος ἐχθρὸς ἐμηχανήσατο, ἵνα παρὰ τοῦ φωστῆρος Στεφάνου κενὸς φωταγωγίας καὶ σωτηρίας ὑποστρέψω.
{{right sidenote|'''F'''}}
120 Ἀλλ’ ὄντως οὐ παρεχώρησεν ἡ θεία χάρις, ἀλλὰ διὰ τῆς τοῦ σοφοῦ Γέροντος κηδεμονίας προέφθασεν· αὐτίκα γάρ με φιλοφρόνως ὑποδεξάμενος, πρὸς ἐμὲ μὲν φησίν· Ὧδε κάθησο, τέκνον· πρὸς δ τοὺς τότε συνεκαθημένους αὐτῷ μαθητὰς δακτυλοδεικτῶν, ἔλεγεν· Καλῶς κεῖται ὅτος ὁ ἀδελφὸς· ἀλλ’ ἀγνοεῖ. Ἀναχωρησάντων δὲ τούτων, ἰδιαζόντως ἐπυνθάνετο· Διὰ ποίαν αἰτίαν ἐλήλυθας ὧδε, λέγων; Πρὸς ὃν ἐγὼ ἔφην· Ὦ πάτερ, διὰ τί σοι, πάντα τὰ κατ’ ἐμὲ σαφῶς εἰδότι, ἐξαγορεύσω; Ὁ δὲ· Κἂν, ὡς ἔφης, γινώσκω, φησίν· ἀλλ’ ὑμέτερον καθέστηκε?, τέκνον, τὸ δημοσιεῦσαι τὰ αἴσχρα τῶν δαιμόνων μυστήρια, καὶ πονηρὰ σπέρματα, καὶ φθαρτικὰ ζιζάνια, ἵνα τὴν? σὴν? καλῶν? μετριοφροσύνην? βελτιστάτην? ἀναίδειαν? ὁ καρδιογνώστης καὶ τὸν νοῦν ἀνθρώπων ἐπιστάμενος, καὶ πάντα γινώσκων πρὸ γενέσεως αὐτῶν ὁ Θεὸς, δωρήσηταί σοι τὴν ἴασιν· ἀλλ’ ἐγὼ οὐκ ἐπειθόμην, τοῖς τῆς αδοῦς κεχρημένος δεσμοῖς. Ὕστερον δὲ βιασθεὶς ἄκρως ὑπὸ το Γέροντος, μετβίας? αἰνιγματικῆς ἐπελαβόμην ἀρχῆς.
121 Ἰδὼν δέ με ἔτι τὴν γλῶτταν τῷ τῆς αἰσχύνης φόβῳ δεδομένον, τρανωτέρως? τε? καὶ λευκοτέρως τὰ κατ’ ἐμὲ σαφηνίζων, παραδόξως διηγήσατο, ὡς εἰς τὰ βαθέα τῆς ἐμῆς ψυχῆς τε καὶ καρδίας ταμιεῖα εἰσδὺς, καὶ τὰ ἐκεῖ λεπτομερῶς ἐξερευνήσας. Καὶ τοιαύταις με ὑποσπείρων? διδασκαλίαις ἔλεγεν, σαφῶς νουθετῶν· Τέκνον, οὐ δεῖ σε αἰδεσθαι τοὺς δαιμονιώδεις ἐκφᾶναι λογισμούς· τοῦτο γὰρ εἰ ἀπὸ σεαυτοῦ ἐξέφαινας, ἄμεινον ἦν· πάντως δὲ καὶ διὰ τῆς ἐξαγορεύσεως ταχείας ἔμελλες ὑποτεύξεσθαι θεραπείας· ἅπερ? γὰρ καὶ ἐξ ἀρχῆς εἰπεν …<noinclude><references/></noinclude>
77omh2pj12q4n26q0yetsqtvc313g3r
Σελίδα:1643-1925, Societe des Bollandistes, Acta Sanctorum 07 Julii Tomus 03 1723, LT.pdf/635
100
52936
167514
2026-08-25T14:14:10Z
SZC 03
16077
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: {{left sidenote|'''A'''}} εἰπεν αὐτὸς ἠβουλήθην, οὐκ ἂν διὰ τῆς τοῦ Θεοῦ συνεργίας καὶ χάριτος ἐξηπόρησα· ἀλλὰ, τὸ συμφέρον σοι σκοπῶν, ἐπεθύμουν αὐτομάτως ἐξομολογήσεσθαι τὰ ἐγκάρδια· θεασάμενος δέ σε ἀκαίρως ἐρυθριῶντα, καὶ σιωπῇ κατασχεθέντα, βραχέως ἐ...
167514
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh||DIE DECIMA TERTIA JULII.|581}}</noinclude>{{left sidenote|'''A'''}}
εἰπεν αὐτὸς ἠβουλήθην, οὐκ ἂν διὰ τῆς τοῦ Θεοῦ συνεργίας καὶ χάριτος ἐξηπόρησα· ἀλλὰ, τὸ συμφέρον σοι σκοπῶν, ἐπεθύμουν αὐτομάτως ἐξομολογήσεσθαι τὰ ἐγκάρδια· θεασάμενος δέ σε ἀκαίρως ἐρυθριῶντα, καὶ σιωπῇ κατασχεθέντα, βραχέως ἐξαγγεῖλαι ἐβιάσθην, ἵνα τὰ τῆς γλώσσης δεσμὰ λύσας, εὐπόρευτον? ἀπεργάσομαί σοι τὴν ἐξομολόγησιν· Θάρσει τοίνυν, ὦ τέκνον, οὐ γὰρ σὺ μόνος τοῦτο πέπονθας· τοιαῦτα δὲ πάσχειν εἰώθασιν οἱ τῆς σατανικῆς αὐλῆς ἀποικιζόμενοι· ὁ δὲ γὰρ τῆς τούτων πείρας ἄπειρος γέγονα. Λοιπὸν τοὺς ἐμφωλευόντας σοι ἐξάγγειλε λογισμούς, καὶ μὴ αἰδοῦ τὴν ἐμὴν ἀχρειότητα· αἰδο δὲ μλλον, αὐτοὺς ἀποκρύπτων, ἐκεῖνον τὸν παντεπόπτην ὀφθαλμόν, ᾧ πάντες γυμνοὶ καὶ τετραχηλισμένοι παραστήσεσθαι? μέλλομεν.
{{left sidenote|'''B'''}}
122 Ταῦτα προσεχῶς ἀκούσας τοὺς ἐμοὺς βλασφήμους ἐξαγορεύειν λογισμοὺς ἀπηρξάμην, πᾶσαν ἀποσεισάμενος τὴν βλαβερὰν ἀλάλειαν· Ἐξαγορεύοντα δέ με τὰ ζωοχόμενα? με ἕλκη ὁ συμπαθὴς Γέρων γραφικοῖς τε καὶ διδασκαλικοῖς θεραπεύειν ἐμηχανᾶτο ποικίλοις φαρμάκοις· ἀλλὰ τὴν τῶν πνευματικῶν λόγων πιθανότητα ὑπερέβη με τὸ πάθος, ὡς μέγα τε καὶ μείζονος θεραπείας δεόμενον· ὅπερ γνοὺς ὁ συμπαθὴς Γέρων, τὴν τῶν σοφῶν αὐτοῦ λόγων κατευνάσας ὁρμήν, ἔφη πρὸς με· Πορεύθητι, τέκνον, ὅτι τῇ νυκτὶ ταύτῃ ὑπέρ σου πάννυχον ἀγρυπνίαν ἐκτελέσω, καὶ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ γενέσθω. Αὐθωρεῖ? ἐν αὐτῇ τῇ ἡλίῳ δύσει ἀναχωρήσας ἢ κοιμηθείς, οὐδὲ τὸ γχος ἀνεῖλον?, πλὴν βελτίω ἀμειφθείς? ἀλλοίωσιν, ἀνεκλαλήτου? χαρμονῆς ἀνάμεστος?, ἢ καθαρὸς τὴν διάνοιαν ἀπὸ πάσης μιαρᾶς ἐνθυμήσεως· ὅσης ἠσθανόμην λαμπρότητος, ἐξειπεῖν ἀμήχανον· μαρτυρεῖ ἡ ντως ἀλήθεια· βεβαίᾳ ἐῤῥίζωθην πίστει εἰς τν Θεὸν καὶ ἀγάπῃ πολλῇ.
{{left sidenote|'''C'''}}
123 Πρὸ τούτου? ἐγὼ? τοῖς ἀχράντοις μυστηρίοις προσερχόμην?, ὅτε τὰς θείας καθορᾶν εἰκόνας παρεδεχόμην?, ἀλλ’ ἢ βεβιασμένως. Ἐν ἐκείνῃ δὲ τῇ ἡμέρᾳ ἐφιέμην ἑκάστοτε τοῦ ζωοπόνου καὶ ζωοφεροῦς θείας μεταλαμβάνειν δωρεᾶς, καὶ τὰς ἁγίας ἐν εἰλικρινείᾳ ἀσπάζεσθαι εἰκόνας. Σωματικῶς δὲ ἀνελαβόμην δύναμιν ὑγιῆ καὶ ῥωμαλέαν· ὅθεν ἐμαυτὸν τοιοῦτον καὶ ἐν τοιαύταις ἰδὼν ἀνελπίτοις ἢ παραδόξοις αἰθρόοις μεταβολαῖς, ψηλαφᾶν ἐκείνους τοὺς βλασφήμους λογισμοὺς ἐπειρόμην, καὶ πάντας ἐκ ποδῶν τῆς ἐμῆς ἀποβληθέντας ψυχῆς ἕρηκα?, καὶ μάρτυς ὁ Θεὸς, ὅτι παντὶ θένει? ἠγωνιζόμην, πνὰ? τῶν προτέρων νῦν λογίσασθαι ἐνθυμήσεων, καὶ οὐδαμῶς ἠδυνάμην εὑρεῖν παντάπασιν· ὡς ἔπης? μονονυχὶ ἀπάθης, καὶ ἄσαρκος, θείῳ τε καταυγάσματι περιλαμφθείς, καὶ ἀποπλασθεὶς νεύματι. Καὶ παραυτίκα, καὶ οὐδὲν παραβαλλόμενος, ἀφικόμην πρὸς τὸν Γέροντα, δοξάζων τῷ Θεῷ, κα τὴν εὐεργεσίαν? αὐτο ὁμολογῶν· Θεασάμενος? δέ με ἅτε ὁ πραΰς, μειλιχίως μειδιῶν, καὶ σοφῶς διαχεόμενος?, ἔφη πρὸς με· Τί ἐστι, τέκνον; ἀνέσφηλας?; ὑγιὴς γέγονας; Οὐκοῦν ἀνάπεμψον τῷ Θεῷ χαριτήριον ὕμνον, καὶ λάτρευε αὐτῷ πιστῶς καὶ σωφρόνως· Καὶ πλείστας? ὑποσπείξας? διδασκαλικὰς παραγγέλσεις? ἢ σωτηρίοις ἐντάλμασι, ἀπέλυσέ με γηθόσυνον.<noinclude><references/></noinclude>
l4fqnuj5sxg75us7z8e0ct2c09rkze3
Σελίδα:1643-1925, Societe des Bollandistes, Acta Sanctorum 07 Julii Tomus 03 1723, LT.pdf/636
100
52937
167515
2026-08-25T14:14:27Z
SZC 03
16077
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: {{right sidenote|'''D'''}} 124 Μετ’ οὐ πολλὰς ἡμέρας πάλιν ἐπιτίθεσθαι? με τῇ? βλασφημίαι? ἀληθέσι? βέλεσιν ὁ χαλεπὸς πολεμιστὴς ἀπήρξατο?, οὐκ εἰς τὸν δεσπότην Θεόν, ἀλλ’ εἰς τὴν δέσποιναν τὴν Θεομήτορα Παρθένον. Αὐτίκα δὲ δραμὼν ἐπὶ τν? αματικὴν? πηγήν? ἐξέδρα...
167515
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh|582|VITA S. STEPHANI SABAIT. THAUM. MON.}}</noinclude>{{right sidenote|'''D'''}}
124 Μετ’ οὐ πολλὰς ἡμέρας πάλιν ἐπιτίθεσθαι? με τῇ? βλασφημίαι? ἀληθέσι? βέλεσιν ὁ χαλεπὸς πολεμιστὴς ἀπήρξατο?, οὐκ εἰς τὸν δεσπότην Θεόν, ἀλλ’ εἰς τὴν δέσποιναν τὴν Θεομήτορα Παρθένον. Αὐτίκα δὲ δραμὼν ἐπὶ τν? αματικὴν? πηγήν? ἐξέδραμον?, καὶ τὸ νέον πάθος ἐξηγόρευσα. Ὁ δὲ θεόσοφος Γέρων διδασκαλικοὺς τρόπους παρέδωκέ μοι, λέγων· Οὐκ ἔστιν ἄλλως τοὺς τοιούτους ἀποδιώκειν λογισμούς, ἀλλ’ ἢ τ αὐτῶν καταφρονήσει, ἢ τῇ ἐκτενεῖ? προσευχαῖς?· ἀλλ’ ἐπειδὴ ὁρῶ σε πρὸς τοιούτῳ ἀδυνατοῦντα πολεμίῳ, ἐγερθεὶς δὸς τὴν χεῖρά σου τῷ ἐμῷ τραχήλῳ. Ἀναστάντι? δέ μοι, ἀσθενεῖ? ὄντι, ἢ? ἀδυνάτῳ?, ? τὴν? παλαιὰν? με τῷ ἡγιασμένῳ ατοῦ αὐχένι ἐπιθέντι?, ἔφη πρὸς με· Ὁ Θεὸς ἐξ ἐμοῦ ἀπαιτήσει ἐν ἐκείνῃ τῇ φοβερᾷ ἡμέρᾳ τὴν κρείσσονα? τὴν ἁμαρτίαν ταύτην?, ἣν ἔνδοθεν προσκτᾶσθαι? νομίζεις, ἐπεὶ ἀκουσίως σου καὶ ἀγωνιζομένῳ οἱ τοιοῦτοι βλασφημοῦντες? λογισμοὶ τοῖς σοῖς διανοήμασιν ἐμπαίζουσι? (ἐμπαρέουσι?). Λοιπὸν μηκέτι σοὶ? τοιούτων λόγων ποίει? ἢ φροντίδα· καὶ ἔστω? τρίτον εἰπών, ἐκέλευσέ με καθεσθῆσαι?, καὶ φησιν· Ἐπειδήπερ, τέκνον, ἡ ψυχή σου ἐπὶ τοῖς τοιούτοις λογισμοῖς ἀγωνιᾷ καὶ ἄχθεται, οὐκ ἔχεις ἁμαρτίαν.
{{right sidenote|'''E'''}}
125 Ἀποκριθεὶς δὲ πρὸς αὐτὸν ἔφην· Πάτερ, οὐκ οἶδεν ὁ δαίμων, ὅτι οὐ? προσάπτεταί μοι ἁμαρτία ἐκ τῶν τοιούτων ἐπιθυμήσεων, ἐπειδὴ ἀσχάλλω καὶ λυπῶμαι; Ὁ δὲ θεοφόρος Γέρων· Ναί, φησιν, σαφῶς οἶδεν ὁ δαίμων. Πρὸς ὃν ἔφην· Καὶ τί κερδῆσαι προσδοκᾷ ταῦτα ποιῶν, καὶ τίνος ἕνεκεν διαμένει? καθ’ ἡμῶν ἐν τοῖς τοιούτοις ποικίλως πόλεμον; Ὁ δὲ Γέρων ἀποκριθεὶς ἔφη· Ἐάν σοι ἐκφεράσω τινὸς χάριν κατά σου τὴν τοιαύτην διεγείρει μάχην ὁ δαίμων, καὶ τί κερδῆσαι προσδοκᾷ ταῦτα ποιῶν, ὃ καὶ σὲ παθεῖν οὐκ ἀμφιβάλλω, ὁμολογεῖς τὴν ἀλήθειαν; Κἀγὼ δὲ· Ναὶ, πάτερ, ἔφην, ὁμολογῶ. λαβον δὲ καὶ αὐτὸν? πνευματικὴν ἀναίδειαν, τοῦ? μηκέτι βραχύ τι παρ’ αὐτῶν? ἀποκρύψαι. Ὁ δὲ ἔφη· Ταῦτα διαπράττεται ὁ κάκιστος δαίμων, σπεύδων? τὸν ἄνθρωπον ἀπαγεῖν εἰς ἀπόγνωσιν τῆς ἑαὐτοῦ σωτηρίας· Εἰπέ μοι, εἰ πολλάκις, βαστάζων μάχαιραν, ἑαυτὸν τρῶσαι ἠθέλησας; Οὐ πολλάκις, ἀκρωρείᾳ κρημνώδει? ἐφεστηκὼς, ἢ λάκκῳ βαθυτάτῳ, ἔλεγες· Ἐμαυτὸν ἀποῤῥίψω, καὶ κακῷ τελευτήσω θανάτῳ, κα μηκέτι ζήσω, τοιαύτας εἰς τὸν Θεὸν λογιζόμενος βλασφημίας; Οὐ πολλάκις· εἴθε ὤφειλον ἐν τῷ κόσμ εναι, καὶ τοῖς κοσμικοῖς ἐγκυλινδεῖσθαι πράγμασι, καὶ τῷ θεοσεβεῖ λαῷ κακουμένῳ? συγκακουχεῖσθαι, καὶ μὴ μονάζειν?, καὶ τῷ Χριστῷ ζῶν? ἀσπῶς? ζωοτάξασθαι?, καὶ τὸ ζωταγῆς? ψεύστης? γενέσθαι, ἢ βλάσφημος φανῆναι, ἔλεγες; Ὑποστρέψω ἢ? ες τὸν κόσμον, ἢ τοῦτί τὸ μοναχικὸν ἀποδύσομαι σχῆμα, καὶ ἔσομαι ὡς εἷς τῶν ἀπάντων, καὶ μὴ βιῶν ἔτως διαμείνω· οὐ γάρ μοι γέγονεν ὄφελος, ἀλλὰ μᾶλλον ζημία καὶ ὄλεθρος· ἀλλὰ τὰ δὲ κατὰ σε ἀπλούστερον? καὶ ἀδρανέστερον?, εἴπερ δὲ ἄν τις * οὐκ? ἀντελῇ? τινα δύναμιν κεκτημένος εἴη, οὐ δώσων? ὦτα τοῖς δαίμοσι, ἠθηθείς ὑπὸ τοιούτων ἀραχναίων λογισμῶν καὶ ἐνθυμήσεων, εἰ καὶ ἀνιάτῳ? κα βαρύτητι? δεινῶς ὑπὸ τῆς τηλικαύτης ἐναντίας προσβολῆς, καὶ ταράττεται καὶ τῷ? τῆς προσευχῆς καιρόν.
{{right sidenote|'''F''' ''* Puto desiderari οὐκ.''}}
126 Ἐγὼ δὲ ἀποκριθεὶς ἔφην· Ναὶ, πάτερ ἅγιε, ὡς εἴρηκας, ἔτως ἔπαθον. Ἀλλ’ ὑπερ…<noinclude><references/></noinclude>
0mrdfw14gbofpzib8rws75a6xs4v7mj
Σελίδα:1643-1925, Societe des Bollandistes, Acta Sanctorum 07 Julii Tomus 03 1723, LT.pdf/637
100
52938
167516
2026-08-25T14:14:38Z
SZC 03
16077
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: {{left sidenote|'''A'''}} ὑπερεύξῃ? δὲ ἐμῆς μετριότητι, ὅπως καὶ τούτων λυτρωθῶ, σπερ καὶ τὸ πρότερον λελύτρωμαι. Ὁ δὲ ὑπομειδιάσας ἔφη· Καὶ ἑτέρας ὑπέρ σοῦ ποιήσω ἀγρυπνίας, καὶ ἐπεὶ πέποιθα τῷ Θεῷ, ὅτι καὶ τούτων ῥύσεταί σε· ὡς καὶ ἐρρύσατο· ἐνώπιον γὰρ...
167516
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh||DIE DECIMA TERTIA JULII.|583}}</noinclude>{{left sidenote|'''A'''}}
ὑπερεύξῃ? δὲ ἐμῆς μετριότητι, ὅπως καὶ τούτων λυτρωθῶ, σπερ καὶ τὸ πρότερον λελύτρωμαι. Ὁ δὲ ὑπομειδιάσας ἔφη· Καὶ ἑτέρας ὑπέρ σοῦ ποιήσω ἀγρυπνίας, καὶ ἐπεὶ πέποιθα τῷ Θεῷ, ὅτι καὶ τούτων ῥύσεταί σε· ὡς καὶ ἐρρύσατο· ἐνώπιον γὰρ Κυρίου τῆς δόξης ἐρῶ τὴν ἀλήθειαν, ὅτι διὰ τῆς τοῦ Γέροντος θεοπρεποῦς? πρεσβείας τῇ τοῦ Χριστοῦ ζωεργίᾳ καὶ χάριτι οὐκ ἔτι μέχρι τῆς ἐνεστώσης ὥρας ἔκτοτε ὑπὸ τῶν τοιούτων λογισμῶν ἐνωχλήθην. Τῆς ἐν τοσαύτης ἐλευθερωθεὶς ὀχλήσεως, καὶ ἀνέσεως τυχὼν ὑπὸ τοῦ Θεο διὰ τοῦ Γέροντος, πρὸς ατὸν φοιτᾶν ἐπεθύμησα, ᾗ? πολλὰ δι’ ἐμαυτοῦ τε κα τινν τῶν τῆς Λαύρας αἰδεσίμων Γερόντων παρακαλέσας αὐτὸν μετὰ πέντε μηνῶν διάστημα ζῶντι? Θεῷ δέξασθαί? με μαθητήν, παρεσκευάσθαι?; ἔχοντα τότε μαθητὰς ἐν τῇ Λαύρᾳ, καὶ κεκτημένον? ἀπὸ το ἡσυχαστηρίου αὐτοῦ πρὸς ὑποδοχὴν τῶν πάντοθεν ἐρχομένων ξένων.
{{left sidenote|'''B'''}}
127 Εἰσῆλθον δὲ πρὸς αὐτὸν τριταίῳ πυρετῷ τετρυμμένος ἀπὸ ἡμερῶν πεντήκοντα· πρὸς? ἐν τῇ πρώτῃ εσόδῳ ἐνοχλῆσαι? αὐτ, αἰδὸς? ἄξιον ἡγούμην. Τῇ δὲ ἐπαύριον?, ἥτις ἡ πυρεκτικὴ περίοδος?, τῷ παροξυσμῷ πιεσθείς? τῷ πυρετῷ καὶ τῷ φλογερῷ αὐτοῦ βασάνῳ, κων ἀπεκδυσάμην τὴν αἰδῶ, καὶ ἀνερυθριάσας προσῆλθον τῷ Γέροντι, ἀξιῶν αὐτὸν ἔντευξιν ὑπὲρ ἐμοῦ ποιήσασθαι, ἐν πίστει λέγων· Πάτερ ἅγιε, ἐλέησόν με· δεινῶς γὰρ ὑπὸ τοῦ πυρετοῦ κολάζομαι, καὶ αἰτῶ? τὸν Θεὸν ἰάσασθαί? μοι τὴν ἴασιν?. πεύθω? δὲ, ὅτι, εἰ μόνον θελήσεις ὑπερεύξασθαί μου, ἰαθήσομαι· θέλημα γὰρ τῶν φοβουμένων αὐτὸν ποιήσει Κύριος. Παρακληθεὶς δὲ ἔφη· Ἐγὼ μὲν, ὦ τέκνον, ὑπέρ σοῦ ἀγρυπνίαν καὶ δέησιν ἐκτελέσαι οὐκ ὀκνήσω?· ὁ δὲ παντοδύναμος Θεὸς ἰάσεταί σε. Ὅπερ καὶ ἐγένετο, αὐτοῦ τὴν πόσχεσιν ἐκπληρώσαντος· τῇ γὰρ ἐφεξῆς ἡμέρᾳ ἐῤῥωμένος ἀνέστην, ποικίλως? κεκτημένος ῥώμην, καὶ ἀπὸ τῆς πυρεκτικῆς φλογὸς σεσωσμένος· καὶ? ἕως? διὰ τῆς τοῦ Γέροντος ἐντεύξεως τῇ τοῦ Θεο χάριτι ἐπὶ χρόνον πολὺν δυνατὸς τῷ σώματι καὶ ὑγιὴς ἄνευ πυρεκτικῆς καὶ παντοίας νοσώδους ὀχλήσεως διήρκεσα?, εὐχαριστῶν τῷ Θεῷ καὶ τῷ Γέροντι.
{{left sidenote|'''C'''}}
128 Τούτῳ? μιᾷ τν ἡμερῶν, τε? ες τὰ σπήλαια? τὰ Καλαμῶνος? πορευθέντι καὶ? τὸ ζωῆθες? ἐκτελέσαι? Τεσσαρακοστὴν παρεγενόμην? ἕνεκεν ὑπηρεσίας· ὕδωρ δὲ ἐκόμιζον αὐτῷ, καὶ κυάμους ὀλίγους ἕψεζον?, καὶ τὴν ἔφοδον τῶν προσιόντων? ἐμήνυον. Ὕστερον δὲ μιᾷ τν ἡμερῶν ἐκείνων πρὸς τὴν τοῦ ἡλίου δύσιν ἐξῄει? εἰς τὴν ἔημον, καταλιπών με μόνον ἐν τῷ σπηλαίῳ, χοντα λίγους κυάμους ἢ λίγους φοίνικας ἢ ὕδωρ, τοὺς ἑσπερινοὺς ψαλμοὺς ἐκτελέσαντα?. Μονωθεὶς δὲ τῆς τοῦ διδασκάλου κηδεμονικῆς θεραπείας?, ὡς ἀπροσδοκίας? γέμων? καὶ πολλῆς ἀμελείας περὶ τὴν ἐμαυτοῦ σωτηρίαν, ὑπὸ γαστριμαργικῆς ἐπεστίθην? μανίας ἢ σατανικῆς ὑποβολῆς ἢ ἐνεργείας, ἢ ἀναστὰς ἢ ἀνοήτως? καὶ ἀναίδως? γαστέρα? τῆς ἀπληστίας? τροφῆς ἐνέπλησα· ἢ βραίων? ἐμπατήσας, δε? ἐγκρατείας ἠξίουν? φιλοσοφεῖν, ὑπὸ τοῦ συνειδότος κατακλῳθώς? καὶ ἐλεγχόμενος· ὡς κλεψιμαίῳ τρόπῳ παρὰ γνώμην τοῦ ἄνω? βεβρωκώς?, καὶ τῆς μοναχικῆς ερᾶς διατάξεως ἐκπεπτωκώς· ὅτε ποτε γὰρ ᾔδειν τοιούτῳ γαστριμαργίας πτώματι πεσόντας?, ὅπερ? τοὺς? αὐτῷ? πεσόντας? τῆς ἐπουρανίου δόξης καὶ βασιλείας ὑστερεῖ?, …<noinclude><references/></noinclude>
6dyhgefnela5mre6vhhsk4b6o7m8jol
Σελίδα:1643-1925, Societe des Bollandistes, Acta Sanctorum 07 Julii Tomus 03 1723, LT.pdf/638
100
52939
167517
2026-08-25T14:14:52Z
SZC 03
16077
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: {{right sidenote|'''D'''}} ὡς καὶ τὸ διαβάντα τὸ θαλάττιον οἶδον? Ἰσραηλίτην λαὸν τῆς εἰς τὴν γῆν τς ἐπαγγελίας εἰσόδου ἀπεστέρησεν. Ὅθεν μετανοήσας, καὶ νῦν ἐσκεψάμην? προσπεσεῖν τῷ Γέροντι, καὶ παρ’ αὐτο αἰτεῖν συγχώρησιν· ὃ καὶ πεποίηκα· καταλαβόντι δὲ...
167517
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh|584|VITA S. STEPHANI SABAIT. THAUM. MON.}}</noinclude>{{right sidenote|'''D'''}}
ὡς καὶ τὸ διαβάντα τὸ θαλάττιον οἶδον? Ἰσραηλίτην λαὸν τῆς εἰς τὴν γῆν τς ἐπαγγελίας εἰσόδου ἀπεστέρησεν. Ὅθεν μετανοήσας, καὶ νῦν ἐσκεψάμην? προσπεσεῖν τῷ Γέροντι, καὶ παρ’ αὐτο αἰτεῖν συγχώρησιν· ὃ καὶ πεποίηκα· καταλαβόντι δὲ αὐτῷ ἐκ τῆς ἐρήμου, δραμὼν, καὶ τὸ πρόσωπόν μου τοῖς χνεσιν αὐτοῦ ῥίψας?, ἅπαξ μόνον πρὸς αὐτόν· Ἥμαρτον, συγχώρησόν μοι, πάτερ, ἔφην· Ὁ δὲ καλὸς παιδευτής, τῷ πνεύματι διαγνὼς τν ἐμὴν ἁμαρτίαν, ἔφη πρὸς με· Τί ἔνι, τέκνον; κλέπτης ἐγένου; οὕτως? ἔκρινα? σε κεκλοφέναι? ἢ φαγεῖν ἀφανῶς; Εἰς τοτο ἐξελήλυθας μετ’ ἐμοῦ; Ἀγνοεῖς, ὅτι κλέπτης ἐστὶν ὁ τρώγων λάθρᾳ ἄνευ? ἐκείνου ἡγεμόνος?; Οὐκ οἶδας, ὅτι παρὰ τῷ Θεῷ μεγάλη ἁμαρτία καθέστηκε τοῦτο; ἀλλ’ αὐτὸς συγχωρήσει σοι, ὁ μόνος ἔχων τὴν ἐξουσίαν ἀφιέναι ἁμαρτίας· καὶ ἐν λοιπῷ, τέκνον, ὅ,τι ἂν θέλεις, εἰπέ μοι μόνον, καὶ ἐμπαρεχθέντος ἔσθιε χαίρων. Καὶ ἀναστήσας με, καὶ σοφῶς νουθετήσας, καὶ εὐλογήσας ἀπέλυσε.
{{right sidenote|'''E'''}}
129 Μετὰ ταῦτα ἐν ἄλλοτε? πυρεκτικῇ περιπεσὼν νόσῳ, προσέφυγον τῷ Γέροντι, ἠξίωσα αὐτὸν ὑπὲρ ἐμοῦ ἀγρυπνίαν ἢ θυσίαν? ἐκτελέσαι. Αὐτὸς δὲ· Καλόν σοι παιδευθῆναι? μικρόν, εἶπεν, καὶ ταῖς τῆς ὑπομονῆς χώμαις? δοκιμασθῆναι· ἀλλ’ ὑπόμεινον, ὅμως δὲ ὑπέρ σου ποιήσω ἔντευξιν εἰς τὸ παρόν?. Καὶ ταῦτα μέν ἔφη· οὐκ οἶδα δὲ εἰ ἀληθῶς?, εἰ πεποίηκεν ἢ οὐ· ἐπειδή με χρονίως ἐδέσμευεν ἡ πυρεκτικὴ νόσος, ἕως ὅπου διέλυσέ μου τὸ σμα?, καὶ ὅλον με εἰς ἀδυναμίας βυθὸν κατήγαγε, καὶ τότε δὴ τοῦ Γέροντος πρεσβείας ἢ ἄφατος? τοῦ Θεοῦ φιλανθρωπία προέφθασε, καὶ χεῖρα θεραπεύουσα? καὶ βοηθοῦσα? ἐκτείνασα, εἰς ἀκμὴν? διεξίαν? ἤγαγέ με, καί με ἐξαισίου? καὶ ἐκπλήξεως ἀμέτρου ἐμπλήσασα, καὶ ἀναστὰς εὐθέως ῥώμης καὶ ψυχῆς γέμων, ἔξω μικρόν με? ἀναπνεῖν?· καὶ μετ’ ἔπειτα βιβλίον λαβὼν, ἐκαθέσθω? ἀναγινώσκειν, ὅπερ ἐμοὶ τὸ πρὶν ἀδύνατον· Ἀδελφοὶ δέ τινες αὐτῇ τ ὥρᾳ, ἐμὲ ἀναγινώσκοντα?, ἐκ τοῦ ἡσυχαστηρίου παρεγένοντο, συγχαίροντές μοι καὶ εὐαγγελιζόμενοι λέγοντες· Νυνὶ ὁ ἐπιστάτης ὑπέρ σου πεποίηκε θυσίαν· καὶ ταυτὰ ἔγνωκα, ὅτι δι’ αὐτῆς τελείας ἔτυχον γείας, καὶ τῷ Θεῷ ηὐχαρίστησα, καὶ ἐξεδεξάμην? τὴν παῤῥησίαν τοῦ Γέροντος. {{right sidenote|'''F'''}}<noinclude><references/></noinclude>
tf52vb4yo1lebvdrakfvn76tl37t4w5
Σελίδα:1643-1925, Societe des Bollandistes, Acta Sanctorum 07 Julii Tomus 03 1723, LT.pdf/639
100
52940
167518
2026-08-25T14:15:10Z
SZC 03
16077
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: Μετὰ δὲ ταῦτα, τοῦ λίου δυόντος, ἀπὸ τοῦ κελίου ἐπὶ τὸ ἡσυχαστήριον τοῦ Γέροντος πορευόμενος?, ἐν ἡμέρᾳ σαββάτῳ τοῦ Ἰουλίου μηνὸς διϊσπεύοντος, ἐν θερμαῖς ὥραις, καὶ τὴν ὁδὸν ἀκουω βροντῶν καταρρηγνυμένων, καὶ ἀστραπὰς ἐξαστραπτούσας ὁρῶ, μι...
167518
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh||DIE DECIMA TERTIA JULII.|585}}</noinclude>Μετὰ δὲ ταῦτα, τοῦ λίου δυόντος, ἀπὸ τοῦ κελίου ἐπὶ τὸ ἡσυχαστήριον τοῦ Γέροντος πορευόμενος?, ἐν ἡμέρᾳ σαββάτῳ τοῦ Ἰουλίου μηνὸς διϊσπεύοντος, ἐν θερμαῖς ὥραις, καὶ τὴν ὁδὸν ἀκουω βροντῶν καταρρηγνυμένων, καὶ ἀστραπὰς ἐξαστραπτούσας ὁρῶ, μικρᾶς νεφέλης ἐπὶ τὸ ἔρημον τῆς νεκρᾶς θαλάσσης διαπετασθείσης?· τεθηπὼς? λίαν ἐπὶ τῷ παραδόξῳ τότε ἀκούσματι καὶ θεάματι, τὸ ἡσυχαστήριον τοῦ Γέροντος κατέλαβον· καὶ πατάξαντός μου? λίθῳ τὴν θύραν, ἀνέῳξέ μοι ὁ ἅγιος Γέρων, {{left sidenote|'''B'''}} ἔκλαμπον? ἔχων τὸ πρόσωπον καὶ ἀγαλλιώμενον, καί φησι πρὸς με· Ἔγνως, ὦ τέκνον, διὰ τί γέγονεν ἡ βροντὴ αὕτη; Ἐμοῦ δὲ εἰπόντος· Οὐχί, πάτερ. Ἀποκριθεὶς ἔτι πρὸς μέ φησί· Πληροφορήθητι, τέκνον, ὅτι ἀναχωρητής τις καὶ ἐρημοπολίτης, πλησίον τῆς νεκρᾶς θαλάσσης περιπολῶν?, διψήσας ἐζήτησεν ὕδωρ, καὶ μὴ εὑρηκὼς ἠνιάθη, καὶ ἔκλαυσε, καὶ δέησιν πεποιηκότι? αὐτῷ πρὸς τὸν Θεὸν, καὶ τὴν ἀνέκφραστον αὐτοῦ ἀγαθότητα ἐκέλευσεν?, καὶ ἦλθεν ἡ νεφέλη, καὶ τὸν? ἑαυτοῦ θεράποντα? κυδαίνων? ἐβρόντησε, καὶ τὸν ὑετὸν ἐξαποστείλας, τὴν δίψαν τοῦ δούλου αὐτοῦ ἰάσατο. Πολὺ δὲ θεωρῶν με ἐπὶ τούτοις ἐκπλαγέντα, ἐδευτέρωσε τὸν λόγον καὶ ἐτρίτωσε, διαβεβαιούμενός μοι τὸ θαῦμα. Καὶ μεθ’ ἡμέρας πέντε μετὰ τῶν συμμαθητῶν ἐπὶ τὴν νεκρὰν ἐπορεύθην θάλατταν ἕνεκα συλλογῆς καλάμων, προσταχθεὶς ὑπ’ αὐτο τὰ ὀμβρικὰ σημειώσασθαι ἴχνη, ὅπως ἀδυσίαντε? τύχοιμεν πληροφορίας. Ἐλθόντες δὲ εἰς τὸν σημανθέντα τόπον ὑπὸ το Γέροντος, καὶ εὑρόντες αὐτὰ?, ὥσπερ εἶπεν ἡμῖν, ὑπεστρέψαμεν, χάριν τῷ Θεῷ ἐξομολογοῦντες, καὶ τοῦ θαυμασίου Γέροντος τὴν διόρασιν ἐκθειάζοντες.
{{left sidenote|'''C'''}} 131 Καὶ ἄλλοτε διορατικῷ λαμπυρῷ? ὄμματι ἐξαίσιον ἡμῖν εἶπεν πρᾶγμα, διατρίβων τότε ἐν τοῖς τοῦ Καστελλίου σπηλαίοις κατὰ τὸν καιρὸν τοῦ ἁγίου πατρὸς ἡμῶν Σάββα μνήμης, παρόντος τῷ ἐλλογιμωτάτῳ καὶ ἐναρέτῳ ἀββᾶ Εὐσταθίῳ, τῷ νυνὶ ἐπισκόπῳ ὑπάρχοντι τῆς φιλοχρίστου πόλεως Λύδδης, εἰς ἐπίσκεψιν ἐληλυθότι. Ἡμῶν δὲ περὶ τὴν ἑσπέραν ὀλίγον ἐσθιόντων ὀπώρων, ἐξαίφνης τοῦ Γέροντος ὄψις ἐφάνη, δίκην ἡλίου καταλάμπουσα? ἐρευθραίνουσα. Ἡμῶν ἀτενιζόντων αὐτῷ, ἔφη πρὸς μᾶς· Ὑμῖν ἐρῶ, ὅτι κεῖται ἐνταῦθα πρὸ τ θύρ τοῦ σπηλαίου κάλπη κεκρυμμένη χαμαί· καὶ εἰ θέλετε πληροφορηθῆναι, σκάψατε, καὶ εὑρήσετε αὐτήν. Παραυτίκα ὁ ἀββᾶς Εὐστάθιος ἀναστάς, ἄνευ σμινύης ταῖς χερσὶν ὀρύττειν ἀπήρξατο. Ἀτονήσαντος δὲ αὐτο ταχέως, λέγει πρὸς ἡμᾶς ὁ θεσπέσιος Γέρων· Οὔτε πίστιν, οὔτε ὑπομονὴν ἔχετε, ταπεινοί. Εὐθέως δὲ συνορύττειν αὐτῷ ἐπελαβόμην. Σκάψαντες δὲ ὁμοῦ καὶ βαθύναντες τὸν τόπον, καὶ μηδὲν εὑρηκότες, δυσπισίᾳ συνεσχέθημεν, καὶ παύσασθαι τοῦ σκάπτειν ἠβουλήθημεν. Ὅθεν παραβλοσυμένως? ἡμᾶς θεασάμενος ὁ Πρεσβύτης, διαχυθεὶς μικρὸν καὶ ὑπομειδιάσας ἔφη· Στίξατε? ὀλίγον ἔτι, ὀλιγόπιστοι· μικρὸν γὰρ πρὸς τὴν προσευχὴν ὁ Γέρων …<noinclude><references/></noinclude>
e465ueq3ssavzo9h3wv5rrb69xil7cb
Σελίδα:1643-1925, Societe des Bollandistes, Acta Sanctorum 07 Julii Tomus 03 1723, LT.pdf/640
100
52941
167519
2026-08-25T14:15:27Z
SZC 03
16077
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: {{right sidenote|'''D'''}} … ροντος σκάψαντες, εὕρομεν κάλαμιν παλαιὰν, ἐσχηκυῖαν μηδέν. Εὑρεθείσης δὲ αὐτῆς ὑπεισῆλθεν ἡμῖν δυσπιστίας λογισμὸς, ποπτεύοντες τὸν Γέροντα κατακρύψαντα αὐτὴν, καὶ ἑτερόν τινα γνωρίσαντα αὐτῷ· ἄχρις οὗ ἠρώτησα αὐτὸν, καὶ πληρ...
167519
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh|586|VITA S. STEPHANI SABAIT. THAUMAT. MON.}}</noinclude>{{right sidenote|'''D'''}}
… ροντος σκάψαντες, εὕρομεν κάλαμιν παλαιὰν, ἐσχηκυῖαν μηδέν. Εὑρεθείσης δὲ αὐτῆς ὑπεισῆλθεν ἡμῖν δυσπιστίας λογισμὸς, ποπτεύοντες τὸν Γέροντα κατακρύψαντα αὐτὴν, καὶ ἑτερόν τινα γνωρίσαντα αὐτῷ· ἄχρις οὗ ἠρώτησα αὐτὸν, καὶ πληροφορίας τυχεῖν ἠξίωσέ με, λέγων· Μάρτυς ἡ ντως ἀλήθεια, ὅτι οὔτε ἔκρυψα αὐτὴν, ὅτε ποτέ τις ἀνήγγειλέ μοι περὶ ατῆς, ὅτε μὴ τὸ παράπαν ἐνόησα, ὅτι κεῖται ἐκεῖ ως αὐτῆς τῆς ὥρας, ἐν ᾗ ἔφην ὑμῖν. Τότε δὴ τότε κατενόησα σαφῶς, ὅτι διορατικῶς διωραϊσμένος καὶ καταυγασμένος ἔμμαθε τοῦτο? ἐγνώρισε?· καὶ ἐδόξασα τὸν Θεὸν, τὸν δοξάζοντα τοὺς δούλους αὐτοῦ.
{{right sidenote|'''E'''}}
132 Οὕτως ὁ θεοφόρος Γέρων ἐληλύθει τότε πρὸς ἡμᾶς, τοὺς ἑαυτοῦ φοιτητὰς ἐπισκεψόμενος ἐν τῷ κελλίῳ. Βουληθέντος δὲ αὐτοῦ ἐπὶ τὸ ἴδιον ἐπαναδῦναι ἡσυχαστήριον, συνεπορεύθην αὐτ. Καταντήσαντες δὲ εἰς τὸ ἡσυχαστήριον, τὴν συνήθη πεποιήκαμεν εὐχὴν, καὶ μετέπειτα καθεσθέντων ἡμῶν ἐν τῷ ἐνδοτέρῳ τοῦ Γέροντος κελλίῳ τοι σπηλαί ἐπὶ βραχυτάτην ὥραν, αἰφνίδιον ἤρξατο ἀναπέμπειν τῷ Θεῷ δοξολογίαν καὶ ὕμνον, λέγων· Πρός με, ἰδὲ, δὴ ἀγγελικὴ παρουσία ἐν ταύτῃ τ ὥρᾳ ἐπεδήμησε. Πρὸς ὃν καταπλαγείς· Πόθεν δῆλον, ὦ πάτερ; ἔφην. Ὁ δὲ πρὸς με· Ὦ ὀλιγόπιστε, οὔτε τὸν ἄγγελον ὁρᾷς, κἂν τῆς εὐωδίας ἐκ ὀσφραίνῃ?; Ἐγὼ δέ· Οὐδαμῶς, ὦ πάτερ, ἔφην. Ὁ δέ με διαλογιζόμενον, καὶ δυσπιστοῦντα εἰς τν ἀγγελικὴν ὑπονοίαν? ἰδὼν, τὴν φρῦν? ἑαυτοῦ? σκυθρωπῶς? ἐπαλάνισε? λέγων· Ἀβὰλαι? σοὶ, ταπεινὲ, ἀβὰλαι?, καὶ τρὶς ἀβὰλαι? ! Ἕως τίνος? ἔτι? διαμένεις παχὺς καὶ ἀδρὸς καὶ ἄπιστος, ἕως πότε? ἔτι?; Ταῦτα ἀπεφθέγξατο πρὸς με· ἐξαίφνης ὠσφράνθην εὐωδίας, οἵας ὠσφράνθην ἐδέποτε? μόσχου? καὶ νάρδου, καὶ μύρου? παντὸς ἐνεσμοτέρας? καὶ σεσηνεστέρας? καὶ ἀσμενεστέρας?. Ταύτης δὴ ἐκβλυσάσης, ἐκ δευτέρου πάλιν ὁ Καλόγηρος λέγει· Καὶ νῦν ἄρα τῆς ἁγίας ἀγγελικῆς ὠσφράνθης? ἐνωδίας?, οὐδὲ? πληροφορίας ἔτυχες; Ἐγὼ δὲ πρὸς αὐτὸν ἔφην· Ναὶ, πάτερ, ὠσφράνθην, καὶ ἐπίστευσα. Ὁ δὲ πρὸς μέ φησι· Γίνε λοιπὸν πιστὸς καὶ μὴ ἄπιστος.
{{right sidenote|'''F'''}}
Ὡς ἦν τότε δεινότατος ὑπάρχων καὶ πονηρότατος, βουληθεὶς περὶ ταύτης τῆς ξένης ἐνωδίας πολυπραγμονῆσαι, καὶ σαφῶς ἀπελβεύσασθαι?, ἐπειράθην? ἐκτὸς τοῦ ἡσυχαστηρίου πορεύεσθαι, καὶ ἰδεῖν, μὴ ρα τάχα ἀπὸ τῆς Λαύρας ἐλήλυθε τῆς ἐνωδίας ἐκείνης ἡ ἡδυτάτη πνοὴ ἀπὸ μοσχάτου θυμιάματος καπνισθεῖσα· εἰ καὶ ἀνόμοιος ἦν, ἀλλ’ ὅμως ἕνεκα πληροφορίας μείζονος, τοῦτο? ἐπειράγασμαι?· ἀλλ’ οὐδενὸς ὄντως εἰς τὰς ἐμὰς ῥῖνας ἦλθεν ὀσμή· οὔτε γὰρ παντάπασιν ὥρα θυμιάσεως ἦν· ὅθεν ἐπὶ τούτοις λίαν τεθαυμακὼς δόξαν ἀνέπεμψα τῷ Θεῷ.
133 Τιτθίδα πατραδέλφην? εὐλαβῆ καὶ φιλόθεον ἔχω· αὕτη δέ ποτε, ὥσπερ ἡ ἀρχὴ? πολλάκις ἔιωθε, τὴν γίαν ερουσαλμ εὐχῆς ἕνεκεν κατέλαβε σὺν ἴνι? θεραπαινίδι, ἣν ἐκ δουλικοῦ ζυγοῦ λυθεῖσαν? ἐλευθερίας ἠξίωσεν. Ἀμφότεραι δὲ ἐν Ἱεροσολύμοις τὴν ἁγίαν τοῦ σωτηριώδους Πάθους πανήγυριν ἐκτελέσασαι, κἀκεῖθεν ἐπὶ τὸ Σιναῖον πορευθῆσαι, ἅμα ὄρθρῳ?, ὡς ἠθισμέναι ἦσαν, καὶ τὰ ἐκεῖ θεά τε καὶ σεβάσμια ἀσπασάμεναι, ὑπέστρεψαν εἰς τὴν ἁγίαν πόλιν. Κατὰ δὲ τὴν δὸν ἡ ἐμὴ θεία νόσῳ περιέπεσεν?. Καταλαβοῦσαι δὲ τὴν ἁγίαν πόλιν, καί τινας ἡμέρας ἐκεῖ διαμείνασαι, τὴν? παρὰ? …<noinclude><references/></noinclude>
i7i5kgvoj96xxgx31uol1a2hwesy29n
Σελίδα:1643-1925, Societe des Bollandistes, Acta Sanctorum 07 Julii Tomus 03 1723, LT.pdf/641
100
52942
167520
2026-08-25T14:15:40Z
SZC 03
16077
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: {{left sidenote|'''A'''}} παρὰ τοῦ Θεοῦ σωτηρίαν τε καὶ ἴασιν ἀπεδεχόμεθα, οὐδὲν μᾶλλον ἤνυσαμεν, τὸ νόσημα μανιωδέστερον ἢ ἐπὶ τὸ χεῖρον ἀεὶ ῥέπον, τῆς θεϊκῆς δηλαδὴ προνοίας ταῦτα συμφερόντως βραβευούσης. Ἐκεῖνη τοίνυν ἰδοῦσα ἡ ἐμὴ θεία ἡμέρᾳ τῇ ἡμέρ...
167520
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh||DIE DECIMA TERTIA JULII.|587}}</noinclude>{{left sidenote|'''A'''}} παρὰ τοῦ Θεοῦ σωτηρίαν τε καὶ ἴασιν ἀπεδεχόμεθα, οὐδὲν μᾶλλον ἤνυσαμεν, τὸ νόσημα μανιωδέστερον ἢ ἐπὶ τὸ χεῖρον ἀεὶ ῥέπον, τῆς θεϊκῆς δηλαδὴ προνοίας ταῦτα συμφερόντως βραβευούσης. Ἐκεῖνη τοίνυν ἰδοῦσα ἡ ἐμὴ θεία ἡμέρᾳ τῇ ἡμέρᾳ βαρυνομένην τε καὶ τρυχομένην, καὶ τὴν νόσον ἀκμάζουσαν, καὶ πρὸς τὰς τοῦ θανάτου θύρας ἐγγιζοῦσαν, ὡς ᾤετο, μεταπέμπεται με μετὰ τινὸς τῶν πατέρων.
134 Ἐγὼ δὲ μαθὼν, παρὰ τοῦ Ἐπισκόπου ἄδειαν λαβὼν, κατέλαβον πρὸς αὐτήν. Ἡ δέ με κατιδοῦσα ἔφη· Πίευσέ μοι, τέκνον, τοῦτο, ὡς ἔτυχεν, τοῦ σε ἐνταῦθα παραγενέσθαι· ἀλλὰ διὰ Θεόν, καὶ καλὸν καὶ σωτήριον ἔργον· μὴ οὖν λοιπόν, τοῦ σε πρὸς μικρὸν ἔκτος τῆς λαύρας γενέσθαι, καὶ τοῦτο ὑπομείνας· τὸν σκοπὸν πρὸς τὸ σύμφορον τοῦ πράγματος πέρας. {{left sidenote|'''B'''}} Ἀκούω δὲ, τινὰ τῶν ὧδε ἀρχόντων ἐξουσίαν ἔχοντα καὶ δυναστεύοντα καὶ ἀδίκως κρίνοντα καὶ τὰ τῶν ἀνθρώπων ἀφαιρούμενον καὶ διαρπάζοντα, μάλιστα τῶν ἀσθενῶν καὶ παροίκων καὶ ξένων ἐπιτηροῦντα, καὶ παρ’ οἷς ἀφορμὴν εὕροι· πρὸ ἡμερῶν γὰρ ξένος τις προσεκλύθη, ὥσπερ καὶ ἐμοί, ἐν αὐλῇ τινος τῶν ἐνταῦθα Χριστιανῶν ἐτελεύτησε, πολλὰς ἐγκαταλελοιπὼς κληρονόμους τῆς ἑαυτοῦ περιουσίας, καὶ τούτων οὐδενὸς παρενθεθέντος, εὑρὼν ὁ τύραννος, ἃ ἐγκατέλιπε χρήματα, οὐκ ἐν ταύτῃ μόνον τῇ κακίᾳ ἠρκέσθη, ἀλλ’ ἕως ἦλθε καὶ ἐπὶ τοὺς ἐκείνου οἰκείους, ἀλλ’ ἄνευ δέους ἢ συστολῆς καὶ τῶν φιλοχρίστων ἐκείνων χρήματα, περὶ οὓς δῆλον ὁ τελευτήσας ξένος, διήρκετο· πρὸς δὲ τούτοις ἔξω αὐτοὺς ἢ ἐν φυλακῇ; τοῖς ποσὶν αὐτῶν ἐπιβαλὼν πέδας. Ἐγὼ τοίνυν ἐνταῦθα τῶν ἐμῶν συγγενῶν μεμονωμένην ἔχουσα μόνην κληρονόμον, εἴπερ ὁ Θεὸς ἐπινεύσειε τῇ νόσῳ ταύτῃ τὸ πῶς τὴν ἀθλίαν ψυχήν μοι ἀποκαλέσασθαι. Οὐδενὸς δὲ ἕνεκεν ὑμᾶς λυπῶμαι, ἀλλ’ ὑπὲρ πάντων τὴν ταπεινὴν κόρην· φοβοῦμαι δὲ, μήπως ἀδίκως ληφθῇ χάριν τῆς ἐμῆς διακονίας μοι, ἢ περὶ τούτων πάλιν τῶν φιλοχρίστων παρὰ τοῦ τυράννου. {{left sidenote|'''C'''}} Διὸ δέομαι, τέκνον, παράσχες μοι Ἄραβας ἄνδρας, οὓς βούλει, ἵνα μαρτυρωμένη αὐτοῖς, ὅτι οὐδὲν ἐνταῦθα τὸ παράπαν κέκτημαι, ἢ ὅτι ἡ κόρη αὐτὴ ἐλευθέρα τε καὶ ἀδέσποτος ὑπάρχει, καὶ παραμένουσιν ἡμῖν, ἄχρις οὗ ἂν ἴδῃς τὴν ἔκβασιν τοῦ νοσήματος τούτου, ὃ νῦν με κατέχοντος, καὶ γνωρίσῃς, ὅτι ἀληθῶς ἐμὸς ἀδελφιδοῦς.
135 Ἀκούσας ταῦτα παρὰ τῆς ἐμῆς θείας, συμφέρον εἶναι τὸ παρ’ αὐτῇ διατρίβειν· τὰς ἡμέρας ἱκανὰς διατρίψας, τὸ δοκοῦν ἐξελθεῖν ἐπεθύμησα, καὶ ἐπὶ τὴν Λαύραν ὑποστρέψαι· ἀλλ’ ἐμαυτὸν κατακρίνας τοῦτο, αὖθις παρέμεινα, καὶ χρονίως αὖθις διατρίψας, πάλιν ἀναχωρῆσαι ἠθέλησα διὰ τοῦ ἐμοῦ συνειδότος σκανδάλου πάλιν, καὶ αὖθις διὰ τοῦτο ἐπὶ τῶν λογισμῶν πιέζοντός τε καὶ πολεμοῦντος ἐμένων. Τελευταίως δὲ ἐβουλευσάμην πρὸς τὸν ἐμὸν Ἐπιστάτην ἀπελθεῖν, καὶ ἐρέσθαι αὐτόν, εἰς τί μέλει λήξειν τὸ πρᾶγμα, εἴτε ἐς ὑγείαν, εἴτε εἰς θάνατον. Ἀλλ’ εἴθε μοι τοῦτο ἐξ ἀρχῆς ποιήσασθαι, καὶ μὴ τὸν ἐν μέσῳ κοσμικῶν ἐν ἀμελείᾳ βίον ἐπισύραι ἐπὶ τοσόντον καιρόν.<noinclude><references/></noinclude>
a5tdm9mfj1sz77h5563zqj1mvjejyt4
Σελίδα:1643-1925, Societe des Bollandistes, Acta Sanctorum 07 Julii Tomus 03 1723, LT.pdf/642
100
52943
167521
2026-08-25T14:15:54Z
SZC 03
16077
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: {{right sidenote|'''D'''}} 136 ἦν τότε ὁ νυνὶ τοῦ Θεαδέλφου θρόνου ἐπιλημμένος τοῦ διακόνου?, κύρις Θωμᾶς ἐν τῇ πόλει τῶν νοσούντων ἐπιμελημένος, ὡς χρησιμώτατος ὢν ἰατρὸς, λόγῳ τε καὶ πείρᾳ κεκοσμημένος, καὶ κατὰ Θεὸν βιοτεύων τὴν τῶν ἁγίων Κοσμᾶ τε καὶ Δαμια...
167521
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh|588|VITA S. STEPHANI SABAIT. THAUM. MON.}}</noinclude>{{right sidenote|'''D'''}}
136 ἦν τότε ὁ νυνὶ τοῦ Θεαδέλφου θρόνου ἐπιλημμένος τοῦ διακόνου?, κύρις Θωμᾶς ἐν τῇ πόλει τῶν νοσούντων ἐπιμελημένος, ὡς χρησιμώτατος ὢν ἰατρὸς, λόγῳ τε καὶ πείρᾳ κεκοσμημένος, καὶ κατὰ Θεὸν βιοτεύων τὴν τῶν ἁγίων Κοσμᾶ τε καὶ Δαμιανοῦ πολιτείαν ἐκμιμούμενος, διάκονος ὑπάρχων. Τούτῳ δὴ τῷ μακαριωτάτῳ καὶ θαυμασιωτάτῳ ἀνδρὶ θαῥῥήσας, ἃς εἶχον λογισμοὺς, ἀνεθέμην, καὶ τὴν ἐμὴν θείαν ἐν ἐσχάτοις ἐάσας κινδύνοις, ἐν νυκτὶ? τὴν Λαύραν νυκτὸς ἐπανῆλθον. Ἔκεισε δὲ περ τὴν δευτέραν ὥραν τῆς ἡμέρας ἐφθασκώς, ἀπευθύμην πρὸς τν ἐμὸν Ἐπιστάτην, λίαν ἐσπευσμένως διὰ τὴν ἐμὴν θείαν. Τὸ ἡσυχαστήριον δὴ καταντήσαντός με, καὶ τὸ σύνηθες τῆς μηνύσεως? διὰ μικροῦ λίθου? ποιήσας, ἀνέῳξέ μοι ὁ Γέρων, καὶ πρίν τι τὸ σύνολον φθέγξασθαι, ἔφη πρὸς με, τὴν θύραν τῇ χειρὶ κατέχων· Εὖ ἔχεις, ὦ ἐμὸν τέκνον, εὖ ἔχεις· μὴ ἀθύμει· οὐκ ἀποθνήσκει γὰρ ἡ θεία σου ἐν τῇ ἀῥωστίᾳ ταύτῃ. Ἐγὼ δὲ πρὸς αὐτὸν εἶπον· Τοῦτο καταμαθεῖν παρὰ σοῦ ἦλθον, ὦ πάτερ. Ὁ δὲ ὑπολαβὼν ἔφη· Ναὶ οδα, οδα, ὅτι τοῦτο χάριν ἐληλύθας. Οὐδὲν? πεπληροφόρησαι? ἔσῃ?, τέκνον, ὅτι ἐν τῇ νόσῳ ταύτῃ οὐ τελευτήσει. Μηδὲν ἀθυμήσῃς, μήδε λυπηθῇς, μηδὲ σαυτὸν ταῖς φροντίσι καταπονήσῃς, καὶ ματαίαις ἀθυμίαις. Καὶ ταῦτα τρὶς εἰπών, πρίν τι με τὸ παράπαν λαλῆσαι πρὸς ατόν, ρξατο λέγειν τὸ Πάτερ ἡμῶν, καὶ πληρώσας τὴν ἐντευξιν, εὐμενῶς καὶ φιλοφρόνως ἀπεδέξατο.
{{right sidenote|'''E'''}}
137 Ἡμῶν δὲ καθεσθέντων, ἠρώτησα αὐτὸν πάλιν, πολυπραγμονῶν καὶ ἀκριβευόμενος σαφῶς εἰδέναι, εἰς τί ν λήξει τῆς ἐμῆς θείας τὸ νόσημα· ἐπειδὴ ἡ καρδία μου λίαν ἦν καιομένη ἐν ἐμοί· οὐ γὰρ ᾤμην, ὅτι καταλαμβάνω τὴν Λαῦραν, ἄχρις ἂν τελευτήσῃ· ὅθεν τρὶς ἀκούσας παρὰ τοῦ Γέροντος, ὅτι οὐκ ἀποθνήσκει, οὐκ ἐπαυσάμην, ἀλλ’ ἠρώτησα αὐτὸν ἔτι, λέγων ἀκριβῶς καὶ βεβαίως τυχεῖν πληροφορίας· Ἀξίωσόν με, πάτερ, ὅτι οὐκ ἀποθνήσκει ἡ θεία μου ἐν τῇ νόσῳ ταύτῃ· ἐγὼ γὰρ αὐτὴν οὐ μόνον ἀπειπάμην καὶ ἀπήλπισα, ἀλλὰ καὶ ἄλλοι πολλοί. Ὁ δὲ ἔφη πρός με· Ἔτι ἐρωτς περ τούτου, ὀλιγόπιστε; Οὐκ ἐπληροφόρησά σε; Οὐ πολλάκις εἶπόν σοι, διδασκαλικῶς ὑποθέμενος τρόπους, μάλιστα περὶ τῆς ἀπιστίας, ἥτις ἐκ δύο τινῶν συμβαίνει, ἔκ τε τῶν πραγμάτων ἀπειρίας, καὶ ἐκ τῆς ἀπροσεξίας, τοῦ κακοῦ πολεμήτορος διαπαντὸς ὑποβάλλοντος ἐνθυμήσεις, καὶ ἐν τῷ καθαρῷ σίτῳ ζιζάνια ῥυπαρὰ ἐπισπείροντος; Διὸ τοιγαροῦν πρὸς θεραπείαν τῆς σῆς λιγοπιστίας πορεύθητι πρὸς τν ἀρτοκόπον, καὶ αἴτησαι παρ’ αὐτοῦ μίαν προσφορὰν ποιήσασθαί σοι· οὐ γὰρ ἔχει σήμερον ἐν ἑτοίμῳ· ἐπειδὴ τετάρτη τῆς ἑβδομάδος ἐστὶν ἡ παροῦσα ἡμέρα.
{{right sidenote|'''F'''}}
138 Ἀπελθόντος ἐν με?, καὶ ἀπεκλαβόντος? τὴν προσφορὰν ἀνώριμον?, ὁ θεοφόρος Γέρων προσενεγκὼν αὐτὴν, καὶ πσαν τελέσας τὴν μυσταγωγικὴν? λειτουργίαν προσῆλθέ? με γεγανωμένην ἔχων ὄψιν καὶ χάριτι πεπληρωμένην καὶ ἔκλαμπεν, λάμποντι πυρὶ παρεμπλήσιον?, ἢ? εἶπε πρὸς με· Οὐκ εἶπόν σοι, ὀλιγόπιστε, ὅτι οὐκ ἀποθνήσκει ἡ θεία σου ἐν τῇ ἀῥωστίᾳ ταύτῃ; Ἀπόσθησον? ἀπὸ σοῦ πᾶσαν δυσπιστίαν, καὶ κακόβολον? γνώμην τε? καὶ διάθεσιν, καὶ μηκέτι προθυμοῦ? ἐπερωτᾶν με περὶ το πράγματος. Πειστικῶς? τοίνυν τοῖς χαριτωμένοις αὐτοῦ λόγοις, τοὺς πόδας αὐτοῦ κατεφίλησα, καὶ τὰς παλάμας, με…<noinclude><references/></noinclude>
clul3nagnmpv3g283hyui15wbdcm3vp
Σελίδα:1643-1925, Societe des Bollandistes, Acta Sanctorum 07 Julii Tomus 03 1723, LT.pdf/643
100
52944
167522
2026-08-25T14:16:07Z
SZC 03
16077
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: {{left sidenote|'''A'''}} {{left sidenote|''* deest credo προφηλείαν, aut quid simile.''}} {{left sidenote|''* Fortè θεοῥῥήτων.''}} μεγάλως εὐχαριστῶν τῷ Θεῷ ὑπὲρ τούτου, ἢ ἀντῷ θεοφόρῳ Γέροντι· διαποιήσας? δὲ ἀκαταπύκτως ἢ ἀταράχως τὸ ὑπόλοιπον τῆς ἡμέρας ἐκείνης, τῇ ἐξῆς ἐπορεύθην τῷ Θεόθεν...
167522
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh||DIE DECIMA TERTIA JULII.|589}}</noinclude>{{left sidenote|'''A'''}}
{{left sidenote|''* deest credo προφηλείαν, aut quid simile.''}}
{{left sidenote|''* Fortè θεοῥῥήτων.''}}
μεγάλως εὐχαριστῶν τῷ Θεῷ ὑπὲρ τούτου, ἢ ἀντῷ θεοφόρῳ Γέροντι· διαποιήσας? δὲ ἀκαταπύκτως ἢ ἀταράχως τὸ ὑπόλοιπον τῆς ἡμέρας ἐκείνης, τῇ ἐξῆς ἐπορεύθην τῷ Θεόθεν διὰ * … τοῦ προβληθέντος? σύμπτωτος? γνωρισθεῖσάν? μοι? τοῦ Γέροντος τῇ προφιλεσάτῃ με θείᾳ ἐναγγελισάμενος? αὐτῇ, ἢ καταλαβὼν αὐτὴν ἐν τοῖς τελευταίοις κινδύνοις οὐκ ἐδυσφόρησα, ἀλλ’ αὐτὴν παρηγόρησα, μεθ’ ἡμέραν, ἢ τάχα ἢ δύο, εἰς τὴν Λαῦραν ὑπέστρεψα τῇ καλ ἐλπίδι τῶν θεοῥῥήτων * λόγων τοῦ Γέροντος τρέφων τε καὶ καταῤῥωθυμίζων τὴν διάνοιαν. Ἡ δὲ θεία με μετ’ οὐ πολλὰς ἡμέρας ἀνακτησαμένη, ἐπὶ τὴν ἰδίαν ἦλθε πόλιν, ἥτις? χαίρει? Χριστῷ ἄχρι τοῦ σήμερον ἐν εὐρωστίᾳ καὶ δόξῃ διηνεκεῖ?, τῷ Θεῷ χαριστήριον ἀναπέμπουσα ὕμνον.
{{left sidenote|'''B'''}}
139 Ἠκολούθησά ποτε τούτῳ τῷ Γέροντι ἐπὶ τὰ σπήλαια τὰ Δυκᾶ? σὺν ἑτέροις τισὶ? τν πατέρων τῇ τε μεγίστῃ μῶν Λαύρᾳ τῇ Σκᾶ?, καὶ τὸν καιρὸν τῆς Τεσσαρακοστῆς τοῦ σίου? πατρὸς ἡμῶν Σάββα. Ἔχων? δὲ πλησίον τῆς? σπηλαίας? τοῦ Γέροντος μικρὸν σπήλαιον, ἐν ᾧ διάγων, ἐώρων καθ’ ἑκάστην ἡμέραν τὸν Γέροντα ἐκ τῆς ἰδίας? σπηλαίας? ἐκβαίνοντα, καὶ ἐπὶ τὴν ἀκρωρίαν τοῦ ὄρους βλέποντα, καὶ βυθόθεν τῆς καρδίας κρυφίως? στενάζοντα, καὶ ἀπαύστως? τὸν Θεὸν δοξολογοῦντα. Οὐδὲν ἕνεκα τούτου πρὸς αὐτὸν ἐποιησάμην ῥῆμα. Τῆς Τεσσαρακοστῆς ἐν? πληρωθείσης, δυσωπηθεὶς ὁ Γέρων, ἡνίκα ἐπὶ τὴν κορυφὴν τοῦ ρους ἀνελθεῖν ἠβουλήθη, παρέλαβεν τοὺς πατέρας, ἐάσας με σὺν ἄλλῳ τινὶ τῶν πατέρων ἐν τοῖς σπηλαίοις κάτω. Ὡς δὲν? ἐχώρευον? ὅμως?, εὗρον σπήλαιον, ἔχον ξηρὸν χόρτον καὶ τόπον εὐκάθεδρον καὶ ἴχνη τινὸς ἀνθρώπου, ὃν ἀνιχνεύοντες οἱ πατέρες περιεφοίτων ἄνευ τοῦ Γέροντος, καὶ πολλὰ ἐζητηκότες, οὐδένα εὑρεῖν ἐξίσχυσαν?. Ὁ δὲ Ἐπιστάτης προσεποιήσατο ἑαυτὸν ἐπὶ τινὰ χρείαν ἰδιαζόντως πορεύεσθαι, εἰπν αὐτοῖς· Προλάβετε μικρόν, ὦ πατέρες· ἰδὲ γὰρ φθάνω ὑμᾶς.
{{left sidenote|'''C'''}}
140 Οἱ δὲ προπορευθέντες, ἐφ’ ἱκανὴν ὥραν ἐξεδέχοντο? αὐτὸν, καὶ βραδύναντα ᾤοντο? τῷ ἀναχωρητῇ προσομιληκέναι· διὸ ἀναζητοῦντες αὐτὸν ὑπέστρεψαν, ὀνόματι καλοῦντες, τῷ ἀναχωρητῇ τυχεῖν προσδοκῶντες. Τῶν δὲ φωνῶν αὐτῶν καὶ τῶν κραυγῶν ἀκούσας ὁ Ἐπιστάτης, ἀνέδραμεν εἰς ἀπάντησιν αὐτῶν, φοβηθείς, μήπως μάθωσι τὸ αὐτοῦ μυστήριον. Οἱ δὲ ἰδόντες αὐτὸν, παρεκάλουν λέγοντες· Διὰ ποίαν αἰτίαν ἐβράδυνας, Πάτερ; Τάχα τῷ ἀναχωρητῇ συνέτυχες; Εἰπὲ ἡμῖν. Ὁ δὲ πρὸς αὐτοὺς ἔφη· Συγχωρήσατέ μοι, πατέρες, καὶ λοιπὸν μὴ ποιήσητε πρὸς με περὶ τούτου πεῦσιν?. Οἱ δὲ φιλοσοφήσαντες τὸ σιγηλὸν ἤσκησαν?, εἰκάσαντες, ὅτι προσετάχθη ὑπὸ τοῦ ἀναχωρητοῦ μὴ φανερωθῇ αὐτοῖς τὰ περὶ αὐτοῦ.
141 Καταβάντες δὲ ἐκ τοῦ ὄρους, ἠξίωσαν τὴν ἡμετέραν ταπείνωσιν περὶ τούτου? ἐρωτῆσαι τὸν Γέροντα. Ἐγὼ δὲ πεισθεὶς ἠρώτησα αὐτὸν, πολλὰ γονυπετήσας καὶ ἀντιβολήσας. Ὁ δὲ ἔφη πρὸς με· Τέκνον, ἐπειδή σε πόθον ἔχοντα διαπυρόν? ἢ θερμὸν ὁρῶ, καὶ συχνῶς ἐνοχλοῦντά με περὶ τοῦτο μαθεῖν, ἄκουσον· πολὺν διετέλεσα καιρὸν ὑπὸ λογισμῶν ἀκοιμήτων ἐνδιαθέτως? σφυζόμενος?, κελευόντων με καὶ λεγόντων, ὅτι ἀναχωρητής τις ἐν ταῖς τοῦ ρους κορυφας σπήλαιον οἰκεῖ, γνήσιος τοῦ? Θεοῦ λάτρης καὶ ἅγιος· ἀλλ’ ἀνάβηθι εἰς τὸ ὄρος, καὶ ζήτησον, ὅτι ἐυφρανθήσεσθαι μέλλεις συνομιλήσας αὐτῷ. Ἐντεῦθεν γὰρ ἐν τῇ Τεσσαρακοστῇ, ὅτε …<noinclude><references/></noinclude>
6xzrsl2vvfzlv9e8x06ys00pi1jvap2
Σελίδα:1643-1925, Societe des Bollandistes, Acta Sanctorum 07 Julii Tomus 03 1723, LT.pdf/644
100
52945
167523
2026-08-25T14:16:25Z
SZC 03
16077
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: {{right sidenote|'''D'''}} ἐν τοῖς τοῦ ὄρους ἀκρωτηρίοις ἱστάμην, πολλὰ ἀνεστέναζον κάτωθεν ἐκ τῆς καρδίας εὐχόμενος τυχεῖν τῷ ἀναχωρητῇ πνευματικῆς ὁμιλίας. 142 Καὶ τῆς Τεσσαρακοστῆς πληρωθείσης, ἠβουλήθην σὺν δυσὶν καὶ τρισὶν τῶν πατέρων μόνον ἀνελθεῖν...
167523
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh|590|VITA S. STEPHANI SABAIT. THAUM. MON.}}</noinclude>{{right sidenote|'''D'''}}
ἐν τοῖς τοῦ ὄρους ἀκρωτηρίοις ἱστάμην, πολλὰ ἀνεστέναζον κάτωθεν ἐκ τῆς καρδίας εὐχόμενος τυχεῖν τῷ ἀναχωρητῇ πνευματικῆς ὁμιλίας.
142 Καὶ τῆς Τεσσαρακοστῆς πληρωθείσης, ἠβουλήθην σὺν δυσὶν καὶ τρισὶν τῶν πατέρων μόνον ἀνελθεῖν ἐπὶ τ ὄρος ἄνω, καὶ τὴν ἔφεσίν μου? ἐν τῷ ἀναχωρητῇ ἀποπληρῶσαι. Ἀλλ’ ἰδὼν τοὺς πατέρας ἅπαντας ἡδέως ἔχοντας συμπαραγενέσθαι ἡμῖν, συμπαραλαβὼν αὐτούς, καὶ ἀναβάντες ἐψηλαφήσαμεν τὸ ὄρος, καὶ ωρακότες? σπήλαιον καὶ ἴχνη τινὸς ἀνδρὸς, ἐξεδράμομεθα ἀκολουθοῦντες τοῖς ἴχνεσι, καὶ πολλὰ ἀνιχνεύσαντες ἅμα, οὐδενὸς ἐπετύχομεν. Τότε δὴ προσεποιησάμην ἐμαυτὸν ἀπιέναι χρείας ἕνεκεν ἀναγκαίας, καὶ παρεντυχὼν? σμικρὸν ἰδιαζόντως ἀναζητήσας τὸν ἀναχωρητήν, εὗρον αὐτὸν καὶ ἔγνων ἀζέως?, ὅτι μ βουλόμενος Ἅγιος ὀφθῆναι πολλοῖς, καὶ ὑπ’ αὐτν ὀχληθῆναι, ἐκ? διέδρα? με? τὸ πρότερον σὺν τοῖς πατράσιν ὑπάρχουσι?, καὶ μὴ τὴν ἀξίαν? ἀποκαλύψαι? αὐτὸν, καὶ συνομιλήσας αὐτῷ, λίαν ἐνετρύφησα καὶ ἠγαλλιάσθην ἐπὶ τῇ θεοφορήσῳ? αὐτοῦ πνευματικαῖς διαλέξεσι.
{{right sidenote|'''E'''}}
Πάλιν δὲ ἐγὼ ὁ μέτριος? τὸν ἐπιστάτην ἠρώτησα, λέγων· Καὶ ποδαπὸς τυγχάνει, ὦ πάτερ, ὁ ἀναχωρητὴς ὅλος? τῷ τε εἴδει ἢ μεγέθει ἢ ἡλικίᾳ; δὲ φη· μεσοπάλιος? ὑπάρχει, οὐ πολὺ ἀσθενής, εἰ καὶ ὑπὸ τῆς πολλῆς ἀσκήσεως ἡ σὰρξ ἐξέλειπεν· ὀστέα γὰρ ἔχει χονδρὰ καὶ μεγάλα· ἔστι δὲ καὶ λικία ἀμεγέθης?, καὶ ἀειδὴς?, γυμνὸς, μόνον τὸ σῶμα αἰδῶ περιεζωσμένος δερματινῷ λωρίῳ?· λαχνιώδης, τριχώδης? ἀνὴρ καὶ δασύς· ἔχει δὲ καὶ τριάκοντα χρόνους ἀναχωρήσεως. Καταπλαγεὶς ἐπὶ τούτοις, καὶ πολὺ θαυμάσας, χαριστήριον ὕμνον Θεῷ ἀνέπεμψα.<noinclude><references/></noinclude>
fd3iyjw85xx3frlrybu1n9sjc1ffq8v
Σελίδα:1643-1925, Societe des Bollandistes, Acta Sanctorum 07 Julii Tomus 03 1723, LT.pdf/645
100
52946
167524
2026-08-25T14:16:37Z
SZC 03
16077
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: {{left sidenote|'''B'''}} Ἄλλην δὲ διήγησιν ὑμῖν διηγήσασθαι οὐκ ἄκαιρον, ἀλλὰ ἢ πάνυ τὴν ἐκφράζουσα? καὶ πνευματικὴν γνώμην τε καὶ διάθεσιν τοῦ Γέροντος τότε, καὶ τὴν μεγάλην ἀρετὴν, καὶ θεόδοτον χάριν καταδεικνύουσαν, καὶ παρεστῶσαν· ἀεὶ γοῦν συμπαρῆν το...
167524
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh||DIE DECIMA TERTIA JULII.|591}}</noinclude>{{left sidenote|'''B'''}}
Ἄλλην δὲ διήγησιν ὑμῖν διηγήσασθαι οὐκ ἄκαιρον, ἀλλὰ ἢ πάνυ τὴν ἐκφράζουσα? καὶ πνευματικὴν γνώμην τε καὶ διάθεσιν τοῦ Γέροντος τότε, καὶ τὴν μεγάλην ἀρετὴν, καὶ θεόδοτον χάριν καταδεικνύουσαν, καὶ παρεστῶσαν· ἀεὶ γοῦν συμπαρῆν τοῖς ἑαυτοῦ φοιτηταῖς, τῷ πνεύματι ζέων?, καὶ? αὐτῶν ποιούμενος φροντίδα, τὴν σφῶν αὐτῶν προνοούμενος? σωτηρίαν, καὶ ἐκτενεῖς ἐντεύξεις ὑπὲρ αὐτῶν ποιούμενος, καὶ σωματικῶς ἀπών, τὸν βίον αὐτῶν ἐπίστατο· καὶ τοῦτο οὐχ ἁπλῶς μαρτυρῶ, ἀλλ’ ἐξ ἐμαυτοῦ ἀσφαλεστάτῃ πείρᾳ μαθών. Ἐμοὶ γάρ ποτε μαθητεύοντι τῷ μακαρίῳ ἡμῶν? ἅμα τισὶν ἑτέροις, ἐπῆλθέ μοι σωματικὴ ἀσθένεια πολλή, πόῤῥωθεν τοῦ συχαστηρίου τοῦ Γέροντος ἐν τῷ κελλίῳ διάγοντι, ὥστε με μὴ ἐκτελέσαι? ἐπὶ πλείους ἡμέρας τὸν νυχτερινὸν κανόνα μετὰ τῶν ἐμῶν συμμαθητῶν, ἀλλ’ ἡμερικῶς τὸ ἥμισυ αὐτοῦ, καὶ τάχα τὸ ὅμοιρον?. Πολλὴν δ ἐκ τῆς ἀδυναμίας προσεκτησάμην ἀμέλειαν, καὶ ῥᾳθυμίαν, ὑφ’ ἧς πολλάκις ἡττώμην· ἀπεῤῥίπτον ἐμαυτὸν χαμαί, οὐχ ὡς ἀσπίστως? βολόμην?, ἀλλὰ τυχεῖν βραχείας ἀναψυχῆς καὶ ἀνέσεως.
{{left sidenote|'''C'''}}
Λελήθοντος? δὲ ὑπὸ τοῦ ὕπνου κλεπτόμενος, καὶ ἁρπαζόμενος ἐκοιμώμην, ἄχρις ἂν οἱ ἀδελφοὶ ἐξυπνίζοντό? με τὸ ἄγχος?, ἔτι? καιρῷ τῆς πρωϊνῆς πρώτης ὥρας ἐπιτελεῖν?. Ἐνίοτε δὲ κἀγὼ αὐτὸς ἐξεγειρόμην, τοῦ ἐνδομυχιζοντος? ἐν ἐμοὶ λογισμοῦ παροξύνοντός? με, καὶ τὴν συνέχουσαν με ἀδυναμίαν καὶ ἀνωμαλίαν ἐκλυόμενος?· ἐφ’ οἷς ἦγον? πολὺ καὶ ἠνιώμην, μάλιστα κρατούμενος? ὑπὸ τῆς ἀμελείας καὶ χαυνώσεως, ὅτι? ἀπληρῶν? τε καὶ ἀτελῆ τν νυκτερινὴν ψαλμωδίαν ἀπεργαζόμην?, ὡς εἷς τῶν εὐσχημονεστέρωντε καὶ ῥθυμοτέρων ἀρχαρίων?, εὖ εδώς, ὅτι εἰς ἐσχάτην ψυχῆς ἀπώλειαν τε καὶ ὄλεθρον ἀπελαύνει τῆς ψυχῆς ἡ ἀμέλεια, καὶ ἡ τοῦ σώματος ἄνεσις.
144 Μιᾷ δὲ τῶν μερν ἐκείνων, τῆς θερινῆς ὥρας διϊππευμένης?, ἐν αἰθρίῳ τόπῳ καθεύδων, ἐπὶ τὴν ἐμὴν πενιχρὰν κοίτην μετὰ τῶν ἀδελφῶν τὸ δίμοιρον τοῦ κανόνος πεποιηκώς, καὶ ὑπὸ τῶν λογισμῶν ἐξεγειρόμην ἀναπληρῶσαι τὸ πόλοιπον, καὶ πάλιν ὑπὸ τῆς χαυνώσεως νικώμενος?, ὑπὸ βαθέος ἠρπάγην ὕπνου?, ὥσπερ εἴωθα. Ὡς δὲ ὕπνωσα ἐπὶ μίαν ὥραν, ἢ καὶ μικρῷ πλέον, θεωρῶ τινα φρικώδη λίαν, καὶ φοβερόν, καὶ καταπληκτικόν, εἰσελθόντα διὰ …<noinclude><references/></noinclude>
2cw4t0v6dukevl0e8oqw00sht1dfaqo
Σελίδα:1643-1925, Societe des Bollandistes, Acta Sanctorum 07 Julii Tomus 03 1723, LT.pdf/646
100
52947
167525
2026-08-25T14:17:05Z
SZC 03
16077
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: {{right sidenote|'''D'''}} … τῆς τοῦ κελίου συμπροβολαίης? θύρας, ἀνέλαβέ με? ὅπως?, ἐπ’ ἐμὲ ἐρχόμενον· Ὡς δὲ εἶδον αὐτὸν, ἄγαν ἔξυπνος ἐγενόμην, τοὺς ὀφθαλμοὺς ἀποκαλύψας, καὶ παραυτίκα τὸν φίλον ἐπιστάτην? ἔγνων, τε? ὡς ἀληθῶς ἅγιόν τε καὶ φιλάνθρωπον· παρ...
167525
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh|592|VITA S. STEPHANI SABAIT. THAUM. MON.}}</noinclude>{{right sidenote|'''D'''}}
… τῆς τοῦ κελίου συμπροβολαίης? θύρας, ἀνέλαβέ με? ὅπως?, ἐπ’ ἐμὲ ἐρχόμενον· Ὡς δὲ εἶδον αὐτὸν, ἄγαν ἔξυπνος ἐγενόμην, τοὺς ὀφθαλμοὺς ἀποκαλύψας, καὶ παραυτίκα τὸν φίλον ἐπιστάτην? ἔγνων, τε? ὡς ἀληθῶς ἅγιόν τε καὶ φιλάνθρωπον· παρέστη δὲ τοῖς ποσί μου, τὸ σταυρόμορφον αὐτοῦ ἱερὸν βαστάζων σκῆπτρον, καὶ τὸ μικρὸν ἐπιῤῥιπτάριον ἐπὶ τ ὤμῳ ἔχων, κἀμοὶ προσεχῶς ἀτενίζων, καὶ μονονυχὶ τῷ σχήματι ἐξυπνίζων με, καὶ κελεύων μὴ πάννυχον ἀπανθίζειν? ὕπνον, καὶ ὀργίλος μοι φαινόμενος διὰ τὴν ἐπικρατήσασάν μου ἀωροσεξίαν? τε καὶ ἀμέλειαν. Οὐ μὲν τοίγε τὸ παράπαν ἐλάλησέ μοι, ἀλλ’ ἵστατο σιωπῶν, καὶ κατηφὲς ἐνδεικνύμενος ἦθος, ὡσαύτως οὐδὲ ἐγ πρὸς αὐτὸν ἀπεφθεγξάμην, ὡς οἰόμενος νωθεν ἐκ τοῦ κελίου ἐληλυθότα τὴν ἐμὴν ἐξυπνίσαι καὶ διαναπαῦσαι? νωθρότητα, ὅτε δὴ καὶ τὸ σύνηθες ἔκλινα αὐτῷ γόνυ, μεγάλῃ κεκρατημένος? ἐρυθριάσει τε καὶ αδοῖ.
{{right sidenote|'''E'''}}
145 Ἀλλ’ ἐγὼ? μως ἐγερθεὶς παραχρῆμα, μικρὸν ἄπωθεν τῆς κλίτης μου? ἔξω πρὸς τὴν ἀνατολήν, καὶ τῆς δοξολογίας ἀπηρξάμην τοῦ κανόνος?, κατὰ τὴν χρηματισθεῖσάν μοι παρὰ τοῦ? Γέροντος ἔφεσίν τε καὶ κέλευσιν, καὶ τῆς ἐμῆς περὶ ταύτης φροντίδος ἀπαλλαγὴν σπεύδων? ποιήσασθαι, μάλιστα τοῦ ὄρθρου φανέντος, καὶ τὴν τοῦ ἡλίου μηνύοντος? ἀνατολήν. Ἐδεδίειν δέ, μήπως οἱ ἀδελφοὶ ἐξαναστάντες προτρέψωνταί? με τὴν πρώτην εὐχὴν τῆς μέρας συνεκτελέσαι αὐτοῖς. Θεασάμενός με τοίνυν ὁ ἅγιος Γέρων λίαν προθυμούμενον, πᾶσαν τὴν τῆς νυκτερινῆς ψαλμωδίας ἀκολουθίαν ἀποπληρῶσαι ἅμα ταῖς συνήθεσι γονυκλισίαις, πλησιάσας ἔστη ἐκ δεξιῶν μου, τῇ ερωτάτῃ αὐτοῦ βακτηρίᾳ ἐρειδόμενος, τὴν κατήφειαν ἐκείνην μεταβαλὼν εἰς εὐφροσύνην καὶ χαρμονὴν? καὶ διάχυσιν?, καὶ ἐθάρρυνέ με, καὶ ἐσπουδασμένον? κατέπειγε, τὴν προθυμίαν μου προθυμοτέραν ἀποτελῶν τοῖς σχήμασι. Μετὰ τοιαύτης ἐντάσεως? σπουδῆς καὶ ἀγῶνος πολλοῦ? νηφόντως τε καὶ ἐπιμόνως? ψάλλων τε καὶ ἐυχόμενος, καὶ κατεύθων? τὰς ὄψεις πρὸς τὸν ἐπιστάτην, ἐκ δεξιῶν μοι τοῖς ἱματίοις προσθίγοντα?, πλείονά? μοι? τὸν κανόνα πεποίηκα, πρὶν ἀνατεῖλαι τὸν ἥλιον, ἅμα τ Τρισαγί ὕμνῳ καὶ τῇ αὐτοῦ εὐχῇ.
{{right sidenote|'''F'''}}
146 Κατὰ τὸ ἔθος τῆς τελευταίας εὐχῆς τοῦ κανόνος? ἐπιλαμβανόμενόν με θεασάμενος ὁ πιστάτης, πάνυ γεγηθὼς ἐπανῆλθε διὰ τῆς τοῦ κελίου θύρας, τὴν ἐπάνοδον ποιούμενος, * πρὸς αὐτὸν συνεχῶς ἀτενίζων, ἧς ἐπελαβόμην εὐχῆς, ἠβουλήθην παρεάσαι?, συντυχεῖν ατῷ ἐφιέμην· ἀλλ’ ὡς ἐν? τῆς θύρας ἔνδοθεν καταλαβεῖν αὐτὸν ἐλπίσας, ἀνειχόμην?, ἄχρις ν τν ἐν? χερας? εὐχὴν ἐκτελέσω· ἧς ἐκτελεσθείσης, ἔδραμον κατόπιν αὐτοῦ, μεταμέλῳ πυρποληθεὶς ἀπείρῳ?, αἰδούμενος ἅμα τὸν Θεὸν καὶ τὸν Ἐπιστάτην, ὅτι με βαθεῖ κατακυλισθέντα? ὕπνῳ διεγείρων ἐληλύθει, κἀγὼ οὐδ’ ὅλως ἠσπασάμην αὐτὸν, προσπεσὼν κατὰ τὸ ἔθος τοῖς ἴχνεσιν αὐτοῦ· ἀγνώμων φανείς, καὶ παχύτητα διανοίας περικείμενος. Ὅθεν τῆς μεταμελείας τὴν φλόγα σβέσαι βουλόμενος, ἅπαν ἐμπόνως? ἐψηλάφησα? τὸ κελλίον, καὶ εὑρηκὼς μηδένα, ἐπὶ τὰς πύλας ἔδραμον. Ὦ τς ἀτυχίας ! Εὗρον γὰρ αὐτὰς ἀρρήκτως? ἀποκεκλεισμένας. Ἐν ἀπορίᾳ οὖν κατασταθείς, ἐξήγειρα? τοὺς ἀδελφούς, ἕνα ἕκαστον πυθανόμενος, εἴπερ εἶεν? θεασάμενοι τὸν Ἐπιστάτην, καὶ μηδὲν πλέον ἀκούσας παρ’ αὐτῶν ἀλλ’ ἢ τό, Οὔτε ἀπὸ ἡμερῶν ἱκανῶν ὤφθη ἐνταῦθα … {{right sidenote|''* Videtur hîc desiderari ἐγὼ δέ:''}}<noinclude><references/></noinclude>
on0cd6u91ppokptedsha8h0nunmm0np
Σελίδα:1643-1925, Societe des Bollandistes, Acta Sanctorum 07 Julii Tomus 03 1723, LT.pdf/647
100
52948
167526
2026-08-25T14:17:17Z
SZC 03
16077
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: {{left sidenote|'''A'''}} τοῦθα⊠ ὁ Ἐπιστάτης, ὅτε λως ε παρεγένετο οἴδαμεν· ἐν τῷ συχαστηρί αὐτὸ πέφυκεν, ὡς οἶδα, ἢ οὐ· ἐξέτασις ἡμᾶς, ἀδελφὲ, καταπλῆξις. ἀδελφοί, ὅτως ἀναζητήσας τὸ ἡμέτερον Ἐπιστάτην. 147 Πολὺ πλέον δὲ ἐγὼ ἐπὶ τούτοις πεπληρῶσθαι⊠ ἐν...
167526
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh||DIE DECIMA TERTIA JULII.|593}}</noinclude>{{left sidenote|'''A'''}} τοῦθα⊠ ὁ Ἐπιστάτης, ὅτε λως ε παρεγένετο οἴδαμεν· ἐν τῷ συχαστηρί αὐτὸ πέφυκεν, ὡς οἶδα, ἢ οὐ· ἐξέτασις ἡμᾶς, ἀδελφὲ, καταπλῆξις. ἀδελφοί, ὅτως ἀναζητήσας τὸ ἡμέτερον Ἐπιστάτην.
147 Πολὺ πλέον δὲ ἐγὼ ἐπὶ τούτοις πεπληρῶσθαι⊠ ἐν ἀνὶ παρ’ αὐτν ἀπεκάλυψα τὸ μυστήριον τὸ ἐπιπλεκεῖν⊠, ἀλλὰ σὺν αὐτοῖς τὴν πρώτην ἐξόχην⊠ τῇ ἡμέρᾳ πεπελεκώς⊠, εὐθέως ἢ ταχέως ἀπὸ πάντων πρὸς τὸν Ἐπιστάτην ἐχώρουν εἰς τ ἡσυχαστήριον. Μνησθεὶς δὲ με τῇ συνήθει, ἀνέῳξε τὴν θύραν, ἢ τν εὐχὴν τὸ Πάτερ ἡμῶν ἀποπληρώσας, καθίσας, ἐκέλευσέ με καθισθῆναι, μειδιῶν λέγων πρὸς με· Διὰ τί, τέκνον, ἐντεῦθεν ἐκλύθως⊠ ἄρτι; Πρὸς ὃν, μικρὸν προερωτησάμην, ἔφην· Πότε σὺ παρεγένου ἐν τῷ κελίῳ, πάτερ, ἢ πότε ἐπνέφρεψας⊠; δὲ πάλιν διαχυθείς⊠ ἔφη· Πίστευσέ μοι, πνευματικώτατον τέκνον, ὅτι τὸ ἡσυχαστήριον σωματικῶς ο ἀπέστην, εἰ ἢ πνευματικῶς συμπαρῆμίν σοι, ὥσπερ ἐώρακας. {{left sidenote|'''B'''}} Μὴ ἀμελεῖς λοιπὸν τῆς σαυτοῦ σωτηρίας, μὴ ἀμελεῖς, τέκνον, διόρθωσθαι⊠ τὴν ἐμὴν ταπεινότητα ἀγνοεῖν τὰ κατὰ σέ· εἰ γὰρ ἢ τὰ κρυφία μόνη τῇ ντως ἀληθεί γνωσὶ⊠ τυγχάνει· ἀλλ’ ἐν ἢ ἡμῖν δίδωσι τῇ χάριτι εἰδέναι, ἢ διὰ τῶν ἡμῶν ἀξίων, ἀλλὰ διὰ τῶν ὑμῶν σωτηρίαν. Ὅθεν ἐδεῖ διαλῆθαι⊠ με παντελῶς τὸ ὑμν διαγνώσιν⊠ ἀλλὰ ἢ επερ ἤθελον καταλαβέσθαι πάντα τὰ ὑμν μενοίμενα⊠, δυναίμην ἂν διὰ τῆς τοῦ Θεο συνεργίας. Ἀλλ’ οὐ μὴ βουληθῇ⊠ ἐλέγξαι ὑμᾶς, ἢ εἰς αἰσχύνην ἀγαγεῖν, ἐγὲ δημοσιεύσω τὰ καθ’ ὑμᾶς, ὅσα ἢ αὐτὸς ἀνθρώποις εἰμὶ ὁμοιοπαθὴς ὑμῖν, ἢ τῇ αὐτῇ τελν ἀσθενείᾳ.
148 Ἄλλο δέ σοι ἐρῶ, ἐπειδὴ μαθητής κατέστηκας, ἃ δεῖ τινα δι’ οἰκονομίαν θαρρεῖν μαθηταῖς. Ἐπέρχεταί μοι ὥρα πολλάκις, ἐν ᾗ ἢ τ μυστικῷ τελῶν θυσίαν, πλειόνων τῶν ἐν τῇ Λαύρᾳ πατέρων διαγόντων μυθησαίμην ἂν, ἢ εποιμι, ἢ λεπτομέρως καταλέξαιμι τὰ αὐτῶν, εἴπερ βουληθείην. Οὐκοῦν ἄπιθι, ἢ τοῖς σοῖς συμφοιτηταῖς εάγγελον, μηδν ἀποκρύπτων, ἀλλὰ φανεροποιῶν, πῶς με κατεῖδες· ἐπειδήπερ εἰσὶ κἀ αὐτοὶ δυσπισίαν νοσοῦντες, κἀ σέ. Τὸ δὲ γνῶσον σαφῶς, ὅτι ταῦτά σοι λαλεῖν ἀνάγκην ἔχω· ἐπειδὴ λόγον ὑπέρ σέ τε καὶ ὑπὲρ αὐτῶν ἀπαιτήσομαι ἐν τῇ φρικώδει ἡμέρᾳ τς κρίσεως, ταν ὁ Κύριος τῆς δόξης ἔλθῃ κρῖναι ζῶντας καὶ νεκρούς, {{left sidenote|'''C'''}} καὶ ἀποδοῦναι ἑκάστῳ τν βεβιωμένων τὰς ἀμοιβάς, ὃς καὶ πάντων τῶν αἰτουμένων αὐτὸν ἐν ἀληθείᾳ ποιεῖ τὸ θέλημα, οἰκονομῶν ἑκάστῳ τὰ κάλλιστά τε καὶ συμφέροντα· πολλάκις γὰρ αἰτηθεὶς ὑπό τινος, ἢ αὐτὸς πρὸς Κύριον οἰκείαν βουληθεὶς ποιήσασθαι δέησιν ἕνεκεν ἀποκαλύψεως μυστικῶν πραγμάτων διὰ τῆς ἀναιμάκτου μυσταγωγικῆς ἱερουργίας, οὐκ ἀπεστράφην ἄγνωσος τῆς ζητήσεως, καθαραῖς αὐτὸν δυσωπήσας ἐντεύξεσι, καὶ επών· Κύριε καρδιογνῶστα, ὁ ἐπιστάμενος τὸν νοῦν τν ἀνθρώπων, ὁ πάντα γινώσκων πρὶν γενέσεως αὐτῶν, εἰ ἀρεστόν σοί ἐστι καὶ καλὸν ἐνώπιόν σου, φανεροποίησόν μοι, ὅπερ αἰτοῦμαι παρὰ σε, ὅτι τὰ ἅπαντα δύνασαι, ἢ ἀδυνατεῖ σοι οὐδέν. Πίστευέ μοι, τέκνον πιστότατον, ὅτι παραυτὰ πᾶν περ ἂν σύμφερον εἴη ἢ σωτήριον, ἐκομισάμην παρ’ αὐτο, ὡς οὐδέ σε διέλαθεν, ὅτε πρὸ ὀλίγων μηνῶν περὶ τς σῆς θείας ἠτήσω, οὐδὲ πολλὰς ἑτέρας.
149 Μεγάλως δὲ πεπωματικῶς ἐπὶ τούτοις καὶ κατηυγῶς ἠρξάμην ἐξυφαίνειν ἐγκωμίων πλοκὰς ἢ ἐπαινετικοὺς στεφάνους τῇ ἱερᾷ το Γέροντος⊠ περιετίθειν⊠ κορυφῇ, δοξολογῶν χαριστήριος ὕμνος ἀναπέμπων τῷ Θεῷ. Ὁ δὲ πάλιν τῇ φωνῇ καὶ<noinclude><references/></noinclude>
qn977zrg3r3m4a8o0er29zzy09wfx7k
Σελίδα:1643-1925, Societe des Bollandistes, Acta Sanctorum 07 Julii Tomus 03 1723, LT.pdf/648
100
52949
167527
2026-08-25T14:18:33Z
SZC 03
16077
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: {{right sidenote|'''D'''}} μετρίῳ φρονήματι ἔφη· Τί με θέλεις οὐ δικαίως ἐπαινεῖσαι, τέκνον· οὐκ ἐμὸς ἔπαινος, ἀλλὰ τοῦ πάντα ἐν πᾶσιν ἐνεργοῦντος Θεοῦ, τοῦ πατρὸς τῶν φώτων, ἢ δωτῆρος τἀγαθῶν· περ δ ἔφην ποιντάκις, τὸ αὐτὸ λέγω ἢ νῦν, ἢ λέγω ἐπαύσομαι· ὅ...
167527
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh|594|VITA S. STEPHANI SABAIT. THAUM. MON.}}</noinclude>{{right sidenote|'''D'''}} μετρίῳ φρονήματι ἔφη· Τί με θέλεις οὐ δικαίως ἐπαινεῖσαι, τέκνον· οὐκ ἐμὸς ἔπαινος, ἀλλὰ τοῦ πάντα ἐν πᾶσιν ἐνεργοῦντος Θεοῦ, τοῦ πατρὸς τῶν φώτων, ἢ δωτῆρος τἀγαθῶν· περ δ ἔφην ποιντάκις, τὸ αὐτὸ λέγω ἢ νῦν, ἢ λέγω ἐπαύσομαι· ὅτι μόνῳ τ Θεῷ πρέπει ὕμνος, ἢ ὁ ἔπαινος, ἢ τὰ θαύματα, ἢ πᾶσα δόξα ἢ τιμή, τῷ ποιοῦντι μεγάλα, ἢ θαυμάσια, οὗ μεγαλειότητος οὐ μόνον οἱ λόγ μετέχοντες φύσεως ὑπάρχουσι διαπύστοι κήρυκες ἢ ἐπαινέται, ἀλλὰ ἢ α ἄλογοι, ἢ ἀναίσθητοι, ὥστε παρ’ αὐτο λαβοῦσαι τὸ εἶναι τὸ καὶ γενέσθαι· ὥσπερ δὲ κιθάρᾳ, ἀλλὰ τῷ κιθαριστῇ τυγχάνει τὸ ἐγκώμιον, ὡς ἐξ ἀναισθήτου τῇ νεκρᾶς οὐσίας διψυσίαις δακτύλοις τεχναζομένοντι, ἢ ἀποτελοῦντι ἔξυρον μεσολίῳ συμφωνίαν τε κα ἁρμονίαν, καὶ διὰ τὸ ἠδυνάτης φωνῆς τέρποντος τος ἀκούοντας, οὕτω μὲν νυντέρ, χορδαίτι, ἢ κόποιτες ἢ ζυγὸς πλῆκτρον τοὺς μισθοὺς κομίζονται, ἀλλ’ ὁ ἐπιγνώμων κεχρημένος αὐταῖς, ἢ δι’ αὐτν τέρπνον ἐργασάμενος μελῳδίαν ἐπῳδὴ κα ἄνευ μουσικῶν, ὀργάνων ὁ ἀοιδὸς ἄμυσον ἰσχύει ἀποτελεῖν λύραν, καὶ ἀξιοῦνον τραγῳδίαν· {{right sidenote|'''E'''}} ἔτως μόνη τῷ Θεῷ καθήκουσιν αἴνεσις κα ἔπαινος, καὶ οὐκ ἐμοὶ τῇ ξηρῷ καὶ νεκρῷ καὶ ἀκάρπῳ ξύλῳ, πικρίας γεμόντι.
150 Ἔστω τις βασιλεὺς πᾶν τὸ σεβασιλικὸν ατοῦ συναθροίσας ὅμιλον, καὶ τὸ λεπτν δμον βουλόμενος εὐεργεσίας χαρίσασθαι, κα πάντας τοὺς ὑπὸ χερα φιλοτιμούμενος· ἐπὶ τὸ βασιλικὸν προκαθεσθεὶς θρόνον, κελεύσει τοὺς σακέλλας πετοῖσθαι, κα πρὸς τὸ παρεστῶτος ἀπείρου τε καὶ ἀμυθήτου πληθοῦς, πρὸς αὐτὸν μόνον τὰ ὄμματα φερόντως, προσκαλεσάμενος, διανομέας καθέσει. Τίνι ἂν, εἰπέ μοι, προσεφθήσεται εὐχαριστία τε, καὶ ὁ ἔπαινος; τοῖς τῇ χάριν τὴν νομικὴν ἐμπιστευθεσιν, ἢ τῷ πάντων κνείῳ καὶ βασιλεῖ, τ τὰ πάντα χαρισαμένῳ, καλῶς οἰκονομικῶς ἐμπιστεύσαντι; Τί τέτων πάντων φήσεις ὑπάρχειν τὸ ἔπαινον; Εἰ δὲ καὶ κατὰ χάριν δοξάζονται, ἀλλὰ τὸ βασιλέως ὑπάρχει τὸ ἀξίωμα, ὅ φύσει δὲ ἐνδείξῃ πέφυκε τῇ τῇ χάριν δοξαζομένων τ πλεῖον· {{right sidenote|'''F'''}} ἢ δὲ θεόθεν πειζομένη μοι χάρις, αὐτὴ οὐκ ἐμοὶ δέδωται, τῷ ἁμαρτωλῷ κα γυμνῷ παντοίας ἀρετῆς καὶ βία σεμνότητος, ἀλλὰ τῇ θεοσεβεῖ, καὶ περὶ τῇ συνήθει τῇ ἐμοὶ πεσευόντων, καὶ εἰς τοῦτο τὸ ἅγιον σχῆμα, ὅπερ ταῖς ἐμαῖς ἀχρείοις κακίαις. Ἔσι γὰρ, ἔσιν, ὅτε καὶ ἐν ἀναξίοις ἐνεργεῖ, ἢ πνέει ἡ θεία χάρις, ὁ δι’ αὐτὸς, ἀλλὰ δὴ τὸ τὸ πεστωμένων φέλειαν· ὥστε ἐμὲ τὸ ἀνάξιον ἐν τοῖς τοιούτοις ἐγκωμιάζων, ἐκπιπτει τὸ δέοντος. Ὁ δοξάζων τοίνυν, τὸ Θεὸν δοξαζέτω· καὶ ὁ ἐπαινῶν, αὐτὸν ἐπαινεῖτω, ἢ ὁ εὐχαριστῶν, αὐτῷ εὐχαριστείτω· ᾧ πρέπει δόξα, ἢ μεγαλοπρέπεια, καὶ εὐχαριστία εἰς τοὺς αἰῶνας. Ἀμήν. Θαυμάσας ἢ καὶ ἐν τούτοις τὸ πολλὴ ταπείνωσιν ατοῦ καὶ εὐλάβειαν, κα τοῦ ἀξιογράφου λόγος ἐν ἐμαυτῷ φυλάξας ἀνεχώρησα, δοξάζων τὸ Θεὸν, καὶ τὴν θεόπνευστον ατοῦ ἐκδεξάμενος διδασκαλίαν, καὶ χάριν, ἧς οὐδὲν ἀπέκρυπτο τὸ δεῖον τὸ ἡμῶν τὸ μαθητῶν λαμιαίως διαγωγῆς. Φανερὸν δ τοῦτο ἔκτε τοῖς εἰρημένοις ἢ τὸ νυνὶ λεχθησομένοις διηγήσεσι.
151 Ἐφιλονεικοῦμέν ποτε ἐγὼ, ἢ λλος μαθητὴς, ἢ ὀνειδιστικοῖς λόγοις ἀλλήλους καθυβρίσαμεν, ὡς ἀσθενεῖς τυγχάνοντες· ἀλλ’ ὅμως πρὸς<noinclude><references/></noinclude>
gghikf4qqftprsym3d21c3rxubo48mh
Σελίδα:1643-1925, Societe des Bollandistes, Acta Sanctorum 07 Julii Tomus 03 1723, LT.pdf/649
100
52950
167528
2026-08-25T14:18:43Z
SZC 03
16077
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: {{left sidenote|'''A'''}} πρὸς βραχεῖαν ὥραν ἡ φιλονεικία διέμεινε· φλὸξ γὰρ ἦν, ἣ ἐσβέσθη, καὶ βράσμα βραχύ, ὃ κατέπαυσεν ὑπὸ τῆς πνευματικῆς δρόσου τῆς φιλαδελφικῆς ὁμονοίας, διὰ τῆς τοῦ θεοπεσθῶντος ἐπιστάτου εὐχῶν ἢ ἐντεύξεων· πρὸς ὃν καταλλαγέντες, κ...
167528
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh||DIE DECIMA TERTIA JULII.|595}}</noinclude>{{left sidenote|'''A'''}}
πρὸς βραχεῖαν ὥραν ἡ φιλονεικία διέμεινε· φλὸξ γὰρ ἦν, ἣ ἐσβέσθη, καὶ βράσμα βραχύ, ὃ κατέπαυσεν ὑπὸ τῆς πνευματικῆς δρόσου τῆς φιλαδελφικῆς ὁμονοίας, διὰ τῆς τοῦ θεοπεσθῶντος ἐπιστάτου εὐχῶν ἢ ἐντεύξεων· πρὸς ὃν καταλλαγέντες, καὶ μετ’ ἀλλήλων εἰρηνεύσαντες, ἅμα τοῖς λοιποῖς συμφοιτηταῖς ἐπορεύθημεν τῆς ψυχωφελῶν αὐτοῦ ἀκοῆς παρεσόμενοι ὀψὲ σαββάτου, καὶ βελόμενοι καὶ τὴν τῶν πατέρων παννυχίδα τῆς γίας κυριακῆς ἐκτελέσαι· καὶ ἐλθόντων ἡμῶν πρὸς αὐτόν, καὶ ες ἀκρόασιν τῶν ἱερῶν αὐτοῦ διδαγμάτων καθισθέντων, ἤρξατο διδάσκειν καὶ νουθετεῖν ἡμᾶς περὶ ἀγάπης· ἰδὼν δὲ ἡμς ἀμελς τος σοφοῖς αὐτοῦ προσέχοντας λόγοις, ἠγανάκτησε καὶ εἶπεν· Μέχρι τίνος, ὦ ταλαίπωροι, καὶ πάντων ἐλεινότατοι, ἐπ’ ἀμφοτέραις χολανεῖτε ταῖς ἀγνοίαις, καταφρονοῦντες τῆς ὑμετέρας ζωῆς καὶ σωτηρίας, δοκοῦντες ὅτι διαλανθάνει με ὁ ὑμέτερος βίος; Εἰ βούλεσθε, κἀγὼ θριαμβεύσω τὰ μυστήρια ὑμῶν πάντα, ὧν τὸ πλῆθος παρειτησάμην εἰπεῖν, ἵνα μ καταισχύνω ὑμᾶς, μέρος τι λέγω διὰ τὴν ὑμετέραν ὠφέλειαν.
{{left sidenote|'''B'''}}
152 Καὶ ὅτως επὼν, δακτυλοδεικτῶν με, τοῖς λοιποῖς συμφοιτηταῖς φησιν· Ὁ ἐλεεινὸς οὗτος, ὁ πανάθλιος ἐφιλονείκησε σήμερον μετ’ ἐκείνου τοῦ ντος ατῷ παραπλησίως ἐλεεινοῦ καὶ παναθλίου, καὶ κακς ἀλλήλους ἐσφενδόνησαν μωραῖς ὕβρεσιν καὶ ὀνείδεσιν· ἐκεῖνος μὲν ὑπὸ τοῦδε καὶ τοῦδε πολεμεῖται, ὁ δὲ ἐπὶ τοῦδε καὶ τοῦδε ἡττᾶται, καὶ ὁ ἄλλος τοιόνδε ἢ τοῖον λογισμὸν ἔχει· καὶ ἁπλς ἕνα ἕκαστον δεικνύων ἐξήλεγχε τὰ πρόσωπα πάντων. Ἀλλ’ ὡς πολλὰ λέγειν ἠπείλει τῷ σχήματι, ἀλλ’ ὑπὸ τῆς συμπαθείας κεκρατημένος ἐφαίνετο, λέγων· Ὑπὲρ ὑμῶν, τὰ ἀγαπητὰ τέκνα, δέομαι τοῦ Σωτῆρος, τοῦ ὑπὲρ το ἐν κόσμῳ ζως καὶ σωτηρίας σταυρόν τε καὶ θάνατον ὑπομείναντος, ἵνα τὰς ἡμῶν ψυχὰς σώσῃ ἀπὸ πάσης σατανικῆς ἐπιβουλῆς καὶ ἐνεργείας. Καὶ ὅτως επὼν, τὰς χεῖρας εἰς τν οὐρανν ἀνέσχεν, καὶ εὐλογήσας ἡμᾶς, καὶ τῇ σφραγίδι τοῦ τιμίου σταυροῦ ἐφοδιάσας, εἰς τὴν ἐκκλησίαν ἀπέλυσεν. Ἡμες δὲ πορευθέντες, μετὰ πολλῆς κατανύξεως τὴν ἀγρυπνίαν μετὰ τῶν πατέρων ἐξετελέσαμεν, τὸν Θεὸν δοξολογοῦντες, καὶ τοῦ Γέροντος ἀρετὴν ἐκθειάζοντες.
{{left sidenote|'''C'''}}
153 Ἀλλ’ ὅτε ἐγὼ καὶ ἄλλοι δύο τῶν μαθητῶν ἀπελθόντες πρὸς τὸν διδάσκαλον εἰς τὸ ἡσυχαστήριον, ἐκαθέσθημεν συνήθως ἀκροώμενοι τῶν φωτιστικῶν αὐτοῦ διδασκαλιῶν, καὶ ς ἀτενίζοντες ἦμεν πρὸς αὐτόν, φησί πρὸς ἕνα τὸν σὺν ἡμῖν· Διὰ τί δεινῶς ὑπὸ σατανικῶν ἐνοχλούμενος λογισμῶν, τέκνον, οὐκ ἐγνώρισάς με ἕως τοῦ νῦν; Ὁ δὲ μεθ’ ὥραν· Συγχώρησον, ὦ πάτερ, ἔφη, καὶ δέξαι ὑπὲρ ἐμοῦ. δὲ Γέρων εἶπεν· Δημοσίευσον οὓς ἔχεις λογισμούς, ἵνα σὺν Θεῷ θεραπεύσω αὐτούς· μετὰ γὰρ τὸν κανόνα τῆς νυκτερινῆς ψαλμῳδίας ὁρῶ κατ’ ὄναρ μέγαν δράκοντα καὶ ἐρεμνόν, φρικώδεις ἔχοντα καὶ δαφοινούς ὀφθαλμούς, κατατρέχοντά σε καὶ κεχηνότα, καὶ καταπιεῖν ἀπειλοῦντα, σὲ δὲ δακνόμενον καὶ φεύγοντα, καὶ πρῶτον μὲν τῆς βοηθείας με μὴ δεόμενον, ἐγγὺς ὑπάρχοντός μου· ὕστερον δὲ φοβηθέντα, καὶ πρς τὸ θανατωθῆναι ὑπ’ αὐτο ἤδη κατεχομένῳ, ἐλεεινὰς δειλικῶς ἀφιέντα φωνάς, καὶ λέγοντα· Ὄρεξέ μοι χεῖρα, ἐπιστάτα, ὄρεγε χεῖρα, καὶ φθάσον με, πρὶν θάνω, καὶ ἐξάρπασόν με τοῦ καταδιώκοντός με, καὶ χαλεπωτάτης θηρός. Ἐγὼ δὲ τς δεήσεώς σου ἀκηκοὼς, τῷ τς συμπαθείας κέντρῳ νυγείς, ἀνέστην, καὶ λαβών, ὅ…<noinclude><references/></noinclude>
7k0bxxhkt3a033f6w0t4reat1gfbn3u
Σελίδα:1643-1925, Societe des Bollandistes, Acta Sanctorum 07 Julii Tomus 03 1723, LT.pdf/650
100
52951
167529
2026-08-25T14:18:55Z
SZC 03
16077
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: {{right sidenote|'''D'''}} σέχυμνον ἀρέξη, ἐπιτηδειότατον ὄργανον, καὶ ὡς αὐτὴν ἐταυμάσασα, ὅμως δὲ μικηφόρον πληγὴν ἐδέδωκα, οὐχ ἑκὼν, ἀλλ’ ἐπειδὴ πεπερασμαισμένην φυγῶν με δρομαίως ἥρπασεν ἐπὶ τὶ ἑαυτῆς φαλεόν, ἢ ἀφανὴν χρον, λύπην ἐγκαταλιπών μοι δεινή...
167529
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh|596|VITA S. STEPHANI SABAIT. THAUM. MON.}}</noinclude>{{right sidenote|'''D'''}}
σέχυμνον ἀρέξη, ἐπιτηδειότατον ὄργανον, καὶ ὡς αὐτὴν ἐταυμάσασα, ὅμως δὲ μικηφόρον πληγὴν ἐδέδωκα, οὐχ ἑκὼν, ἀλλ’ ἐπειδὴ πεπερασμαισμένην φυγῶν με δρομαίως ἥρπασεν ἐπὶ τὶ ἑαυτῆς φαλεόν, ἢ ἀφανὴν χρον, λύπην ἐγκαταλιπών μοι δεινήν, ἢ κακίαν αὐτῇ μὴ κατεχλάσοντι κεφαλν. ἔθεν φοβοῦμαι, ὅτι φονεύσῃ αὐτν βουληθείς, ξριμώτερον μᾶλλον ἀπεχρησάμην κατὰ σέ· ὥσπερ γάρ τις λέων ἐπὶ ποίμνιων πρὸβάτων ἐπελθών, ὑπὸ τοῦ ποιμένος δεινς ἀπελαυθες, θηριωδέστερον γίνεται, ἢ μανικς ὡρμώμενος ἀρπάζει τὰ πρόβατα· οὕτω καὶ νοητὸς θρ, ὅταν μὴ συντριβῇ τὴν κακίαν, ὅταν μαχνηται, ἐπὶ πλέον νιπῇ, ἢ μαίνεται.
154 Ταῦτα δὲ ἀκούσας ὁ ἀδελφς ἐφοβήθη, τὸ πρόσωπον αὐτοῦ τοῖς ἴχνεσιν ἐπιθεὶς τῷ Ἐπιστάτῃ ἔφη· Συγχώρησόν μοι, ὦ πάτερ, ἢ πεπαραχώκωτόν με πλοιαμάτων τὸ πέλαγος, ἢ περιετείχισόν με ταῖς σαῖς πρὸς τὸν Θεὸν πρεσβείαις, ἐπαγγελλόμενος σοι τῆς νῦν μετάνοιας διορθώσεως ἀπαρχήν. Ἕνεκεν γὰρ ταύτης παρεγενόμην πρός σε, να σοι τὰ ἐμὲ ἀποκαλύψω σοι λογισμούς, ὧν οὐκ ἀπέκρυψεν Χριστὸς ὁ τῶν κρυφίων ἐταίρης Θεός. Παρακαλῶ τοίνυν μικρὸν ἰδίσιν σὺν ἐμοί, ἵνα σὺν Θεῷ καὶ πάλιν ἀπ’ ἐμὲ μαθών, ὁποπλάξας αὐτάς. {{right sidenote|'''E'''}} Ὁ δὲ μετ’ αὐτς ἰδιώσας, ἢ γνούς ὅν ἔχειν ὁ μαθητὴς σατανικν πόλεμον, ἢ τος ἐνθυμήσεις τοὺς πανηρεῖς, ὡς σοφὸς θεραπευτὴν ἰατρὸς τοῖς αὐτοῦ διχος τε καὶ πνευματικαῖς βοηθείαις, κα μεθ’ ἡμν εἰς τ κελλίον ἀπέλυσεν αὐτόν, σῶον καὶ ὑγιῆ. Τὴν τελείαν δὲ αὐτο θεραπευτὴν ἀνήγγειλεν ἡμῖν ἀδελφός, καθομολογῶν τῷ Θεῷ χάριν καὶ τῷ ὑμετέρῳ Ἐπιστάτῃ. Ὕστερον δὲ μεθ’ ἡμέρας ὀλίγας λαβὼν μήνυσιν παρὰ τοῦ Ἐπιστάτου, ἐπὶ τὴν γίαν ἀνεχώρησε πάλιν. Ἐν αὐτῇ δὲ μικρὸν αὐτοῦ διαποιήσαντος χρόνον, ὡς ἔφη μῖν ὁ πιστάτης, συνηγμένοις παρ’ αὐτῇ· ἴδον ἐπὶ τὸ σκοτεινὸν δράκοντα ἐκεῖνον, τέχζοντα κατπιθεῖν ὀκνίως τ ζαπηνὸν ἀδελφόν, κρῶτον ἐσθίοντα, κα ἀλληλεῖς τετεχνότα· εὗρε γὰρ αὐτν μονωθέντα τῇ ποιμενικῇ προστασί, ὡς λύκος πρόβατον ἐν ἐρήμ πλανώμενον. Τατα δὲ εἰπόντος αὐτοῦ, μετ’ οὐ πολλὰς μέρας ὁ ἀδελφς ἐκεῖνος ρξατο πορευτὴν ὁδ, ᾧ ὁδν ἔχει τῇ νῦν, καὶκεσε χρονίως διέμεινεν, ἕως τῆς τοῦ Γέροντος μεταστάσεως, μεθ’ ἣν παρεγένετο, πῶς, καὶ ποίαν πολιτείαν, οὐκ οἶδα· ὁ Θεὸς οἶδεν, ὁ ἐρευνῶν καρδίας, ἢ νεφρῶν, ᾧ δόξα εἰς τος αἰῶνας. μήν.
{{right sidenote|'''F'''}}
155 Φύματα ἐν τοῖς μοις καὶ ἐν τ αὐχένι τῷδε τῷ ἁγίῳ Γέροντι· ἐφύσαντό ποτε τὰ μεγάλα, καὶ τούτων καλοφροῦντα στερνυνόμενον, ἴδ’ ος ἡ σάρξ ἐδαμάζετο. Ἰδόντες δ’ αὐτὸν οἱ πατέρες διακείμενον οὕτως, ἱκανοῖς παραβληθεῖσιν δυσωπήσαντε ἐπέπεισαν αὐτὸν πεποιήσασθαι αὐτο. Πεισθέντος δ’ αὐτοῦ, καὶ τοῖς τῆς ὑπακοῆς ὑπείξαντος θεσμοῖς, ἐργολάβει αὐτῷ τις τῷ πατέρων Σύρος ἐμπειρος, ὅς τῆς ἐβδομάδος τὰ σάρκα τῇ τρεῖς χρίων φαρμάκοις δριμυτάτοις τὸ φύματα. Ἐν μιᾷ δ’ τῇ ἡμερῶν ἐκείνων τότε σελαμπρυνόντα τῷ Γέροντι, ἐμὲ παρόντα, εἰσέρχεται τις μοναχικὴν σεβιδεβλημένην ρήμα· ἦν γάρ ποτε καθήσας ἐν τ μεγίστῃ Λαύρᾳ, ἢ ἐσχολακὼς οὐχ παξ τῷ Γέροντι· ὃν θεασάμενος, κλίνας τὴν κεφαλὴν κατεφίλησε τὰς χεῖρας, ἢ τοὺς πόδας αὐτοῦ. Ἀντασπασάμενος δ’ αὐτὸν Γέρων, ἐπυνθάνετο λέγων· Πότ’ παρόντων καιρν διῆγες; Ο γὰρ ὤφειλες ἐν τῷ κόσμ χρονίως μοναστικὸς ἐκτὸς, ἐπειδὴ καθάπερ ὁ ἰχθὺς ἐξωθεν τ ὕδατι χρονίζων τι-<noinclude><references/></noinclude>
ecihyxzs8rrlc02yly18yy4ir6oh0du
Σελίδα:1643-1925, Societe des Bollandistes, Acta Sanctorum 07 Julii Tomus 03 1723, LT.pdf/651
100
52952
167530
2026-08-25T14:19:07Z
SZC 03
16077
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: {{left sidenote|'''A'''}} τελευτᾷ· τα ὁ μοναχός, ἐν τῷ κόσμ βεβιώνων, νοητὸν ἀποδύνησει φάνατον, ἐκ τῆς ὁσίας ζωῆς· ὁ ἐν τῇ σαρκὶ πεπνικὼς ἐν τῷ κόσμῳ ἀπεστν ἀμαρτίας, ἢ βιοτεύσας τεθαυματῶς ἢ ἡγιασμένος, μᾶλλον δὲ ὁλοψύχως γεγονώς. Μαρτυρεῖ δὲ μᾶσιν ὁ Κύρ...
167530
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" /></noinclude>{{left sidenote|'''A'''}}
τελευτᾷ· τα ὁ μοναχός, ἐν τῷ κόσμ βεβιώνων, νοητὸν ἀποδύνησει φάνατον, ἐκ τῆς ὁσίας ζωῆς· ὁ ἐν τῇ σαρκὶ πεπνικὼς ἐν τῷ κόσμῳ ἀπεστν ἀμαρτίας, ἢ βιοτεύσας τεθαυματῶς ἢ ἡγιασμένος, μᾶλλον δὲ ὁλοψύχως γεγονώς. Μαρτυρεῖ δὲ μᾶσιν ὁ Κύριος τῇ πάσῃ τῇ κτίσεως, ὅτι κακς ἐβίωσε τ καιρὸν τοῦτον ὕψος.
156 δὲ ἀδελφὸς ἀρνησάμενος, ἔφη· Τὸν καιρὸν τοῦτον παρῆλθον ἐν κακῶς· εἰδὲ δὲ ἐβλάβην, καίπερ χρονίσας τῇ Λαύρᾳ ἐκτός. Ὁ δὲ Γέρων, Πνεύματι ἁγίῳ ἐμπλησθείς, ἔφη πρὸς αὐτὸν ἐληλυθεῖ, τὴν ζωὴν ἔχων ἴσως ζωῆς ἢ ἡλίας μαρτυρίας; Τί ἔτι, ἔφησεν, ἢ πεισάθης; Οὐκ ἤκουσάς σου τν φορτικῶν σε ἀδικημάτων ἢ πλθος; Ἀλλὰ θέλεις ἐπινοεῖσθαι βαρὺ βαρὺτερον, μὴ ἐξομολογούμενός τινι ἀμαρτίαν σε, μηδὲ εἰς μετάνοιαν ἐρχομένου; Τί πεποίηκας, εἰπέ μοι, ἐν τῇ πόλει τῇδε; ἢ τί πέπρακας ἐν τῷ χωρίῳ τῷδε; ἢ τίνα τὰ πεπραγμένα σοι ἐν τῇ κώμῃ τῇδε; Τὰ σαπρὰ ὄντως, ἐπήγγειλα ἀν, ὅσα εἴργασω φαῦλα· ε μὲν καλῶς οἶδα τὴν ἀσέβειαν, {{left sidenote|'''B'''}} ἢ ὁμοίως περ κεινη πράγω, σπερ ἢ τ ὄνομαζε τῶντε πλεῖσον ἢ πχρείων. Ὁ δὲ ἀδελφός, λίαν αἰδεσθείς, ἐκπλήξει τε, ἢ φόβῳ παρεκθείς, ἐγωνίστηκε, τῷ πεισματώσιν αὐτῷ παρῆλθε τὴν ἐξομολόγησιν, ἢ τὴν τῶν εὐχῶν Γέροντι χορηγίαν αἰτούμενος, ἢ σωφρονεῖν τὸ λοιπὸν παρεγγυώμενος. Ὁ δὲ Γέρων πολλὰ παραινέσας αὐτόν, ἢ ἀλογήσας, ἀπέλυσεν δοξάζοντα τὸ Θεόν, ἢ τὴν αὐτοῦ χάριν σεβέσθω.<noinclude><references/></noinclude>
6ywak4id8nb39nbqet7lwghew5noiii
Σελίδα:1643-1925, Societe des Bollandistes, Acta Sanctorum 07 Julii Tomus 03 1723, LT.pdf/652
100
52953
167531
2026-08-25T14:19:18Z
SZC 03
16077
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: {{right sidenote|'''D'''}} Ἀλλοτέ πνων ἐκ τῶν πατέρων ἐν σαββάτῳ περὶ τρίτην ἢ τετάρτην ὥραν τῷ θεοφόρῳ Γέροντι παρεκαθημένων, καὶ τῶν ψυχωφελῶν αὐτοῦ ῥημάτων ἀκροωμένων, ὀλίγον συνακούσας, ἵνα χρείαν ἐν τῷ σπηλαίῳ ποιήσω ἀνέτειλα· ἐν τοῖς σπηλαίοις δὲ τῶν...
167531
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" /></noinclude>{{right sidenote|'''D'''}}
Ἀλλοτέ πνων ἐκ τῶν πατέρων ἐν σαββάτῳ περὶ τρίτην ἢ τετάρτην ὥραν τῷ θεοφόρῳ Γέροντι παρεκαθημένων, καὶ τῶν ψυχωφελῶν αὐτοῦ ῥημάτων ἀκροωμένων, ὀλίγον συνακούσας, ἵνα χρείαν ἐν τῷ σπηλαίῳ ποιήσω ἀνέτειλα· ἐν τοῖς σπηλαίοις δὲ τῶν Καλαμῶν διετρίβομεν, Τεσσαρακοστῆς τότε ὄσης· {{right sidenote|'''E'''}} Ὡς δὲ ἐνήργει, θεοπνεύστως χάριτος αἰσθανθεὶς ὁ Γέρων ἐν ἑαυτῷ πνεύσας καὶ λαλῶν, ἐφώνησέ με λέγων· Δεόντιε ταπεινὲ, δεῦρ’ ἴθι, καὶ κάθισον παρ’ ἐμοί. Ἐγὼ δὲ, Ναὶ, πάτερ, ἰδὲ ἔρχομαι, ἔφην. Ὁ δ πάλιν μετ’ ὀλίγον ἐφώνησεν· Ἐλθὲ ἐκεῖθεν, Λεόντιε ζωσεινὲ?, καὶ τὸ αὐτὸ τρίτον ἔφη· Ὡς λέγω σοι, ἔλθε ἐκεῖθεν, Λεόντιε ζωσεινὲ?, καὶ ἐλεεινὲ, καὶ ἃ μετὰ χεῖρας ἔχεις ἀνόητα, ἄφες ἄρτι· οὐ γὰρ ἃ δύναμαι λαλεῖν, ἐπέρχεταί μοι οὐ πάντοτε· οὐ γὰρ ἐγώ εἰμι ὁ λαλῶν. Εὐθέως δὲ καὶ παρεχρῆμα ὅσα εἶχον μετὰ χεῖρας ἀφιέμενος?, ἀπῆλθον πρὸς αὐτόν, καὶ θεωρῶ τν ὄψιν αὐτοῦ κατανύξεως, καὶ ἀγαλλιάσεως μεστὴν, καὶ οὐκ ἐοικυῖαν πυρί, οἵαν πλειστάκις εἶδον αὐτὸν ἐν τῇ ἐπιφοιτήσει τῆς θείας χάριτος ἐν αὐτ· εὐλαβείᾳ? γὰρ τότε πολλῇ, καὶ φαιδροτάτῃ πραΰτητι κατηγλαϊσμένη ἐφάνη μοι· ὅθεν νιφάδων ἀνετώτεραι, καὶ δροσερῶν ψιχάδων ἠρεμώτεραι, καὶ μαργαριτῶν λαμπρότεραι, καὶ παντὸς γλυκέος καρποῦ προσηνέστεραι ἀπὸ τοῦ γλυκεροῦ τότε στόματος αὐτοῦ προΐεσαν αἱ θεοδίδακτοι παραινέσεις, καὶ διδαχαὶ τὸ βάθος αὐτ τῶν φρενῶν κιχάνουσαι, ἐξ ὧν ἡδύνθην, καίπερ οὐ? δοχεῖον διανοίας κεκτημένος καθαρόν, {{right sidenote|'''F'''}} μέρος τι καρπώσασθαι κατανύξεως, τοῦτόν? με ἐφ’ ἡμέρας ἱκανὰς σεμνῶς πολιτεύεσθαι, καὶ τὰς ἐμὰς ἁμαρτίας ὀδύρεσθαι, καὶ τ Θεῷ χαριστηρίους ἀναπέμπειν ᾠδάς.
158 Καὶ λλοτε ἐν ἑτέρᾳ Τεσσαρακοστῇ ἐν τοῖς Καστελλικίοις? σπηλαίοις ἐμοῦ συνόντος?, ἔδοξέ μοι περὶ τὸ μεσονύκτιον ἀπὸ τῆς σπηλαίας μου πορευθῆναι πρὸς αὐτόν. Ὁ δέ με καὶ τὴν ὁδὸν τῷ σπηλαίῳ αὐτοῦ πλησιάσαντα κατανοήσας, ὀξέως, οὐκ οἶδα πῶς, ἀποπέμπεται πρός με φωνὴν, λέγουσαν· Δεόντιε, μὴ ἔρχῃ ἐπ’ ἐμέ, μὴ ἔρχῃ· οὐκ ἄγω σοι ἀρτίως σχολήν· ταύτης δὲ τῆς φωνῆς ἀκούσας, ᾤθην, ὅτι βλέπων ὀπτασίαν τινὰ, ἐν θεωρί ὢν ἐκώλυσέ με ἐλθεῖν πρὸς ατόν, περ οὐ πεποίηκέ ποτε· καὶ ἐπὶ τὸ ἴδιον ἀνέκαμψα σπήλαιον, δοξάζων τὸν Θεόν.
159 Ὁ θεοφόρος οὗτος Γέρων, ἀεὶ νουθετῶν τοὺς ἑαυτοῦ φοιτητὰς, οὐδὲ λέγειν οὐκ ἠτόνει? (ἠδύνατο?)· μιᾷ γὰρ τῶν μερν ἐν ᾗ προσεληλυθότος? αὐτοῦ?, ἤρξατο ἱερῶν διδαγμάτων βρύειν πηγάς, λέγων· Πρόσεχε ἑαυτῷ, τέκνον, πρόσεχε ἑαυτῷ, καὶ τῆς σεαυτοῦ? μὴ ἀμέλει σωτηρίας· οὐκ ἔστι γὰρ, οὐκ ἔστι ὁδὸς μείζων ἢ προσέχειν ἑαυτῷ καὶ καθαρῶς λατρεύειν Θεῷ ἐν σχήματι μοναχικῷ καὶ λογισμῶν γαληνότητι, καὶ ἀψευδεῖ ταπεινώσει, καὶ ἀγαπείᾳ? ἀνυποκρίτῳ, καὶ τῷ ἀκακίῳ εἰλικρινεῖ πρὸς πάντας φυλάσσειν?, καὶ ἀπλό…<noinclude><references/></noinclude>
8sqe3zadj3faq33pkw56rbtihrtcy31
Σελίδα:1643-1925, Societe des Bollandistes, Acta Sanctorum 07 Julii Tomus 03 1723, LT.pdf/653
100
52954
167532
2026-08-25T14:19:28Z
SZC 03
16077
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: {{left sidenote|'''A'''}} απλάγχνα συμπαθείας ἔχειν. Οὐ γὰρ δεῖ μόνον βλέπειν πρὸς πανίω τῷ ἐπιφάνειαν· πολλάκις γὰρ ὑποκρίνεται, ἄσκησιν ἢ ψιλὴν ἐπιδεικνύται, ἐντεύθεν αἰσχροποιίαν δημοσιεύει δόξαν, ἢ παινον· ἀλλὰ πρὸς τὰς ψυχικὰς κινήσεις ἢ διαθέσεις, πρὸ...
167532
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" /></noinclude>{{left sidenote|'''A'''}}
απλάγχνα συμπαθείας ἔχειν. Οὐ γὰρ δεῖ μόνον βλέπειν πρὸς πανίω τῷ ἐπιφάνειαν· πολλάκις γὰρ ὑποκρίνεται, ἄσκησιν ἢ ψιλὴν ἐπιδεικνύται, ἐντεύθεν αἰσχροποιίαν δημοσιεύει δόξαν, ἢ παινον· ἀλλὰ πρὸς τὰς ψυχικὰς κινήσεις ἢ διαθέσεις, πρὸς τὰς ἐν κρυπτῷ τελουμένας ἀρετάς, πρὸς εὐαρέστησιν τῇ Θείᾳ εὐαρεστητῷ. ὅταν γὰρ ταῦτα φυλάξῃ ὁ μοναχός, τότε πληροῦσθαι δηλαδὴ ἐν αὐτῷ ὁ τῆς μακαρίας Συμεὼν μακαρισμός.
{{left sidenote|'''B'''}}
160 Αὐτὸς πάλυν τοῖς πόσμασιν αὐτὸν, τέκνον, ἀποστελλάζειν τ Θεῷ· μὴ μόνον τοῖς λόγοις ἐν ταῖς σεμνυχαῖς βασιλολογίαις, μὴ δὲ ψαλμῶν σεῖσθαι τῷ σθήθει τῷ ψαλμῶν, ἀλλὰ τῇ σωφροσύνῃ τῇ λογισμν ἢ τῇ νήψει τῇ νῷ· ἢ γὰρ τῷ ἀδελφῷ τῷ ψαλλομένων, ἀλλὰ τῇ τῷ ψάλλοντι· συνεστῶσι σεῖσθαι ὁ Χριστός. ταν παῦν πνεύσῃς σεμνυχαῖς μὴν, μὴ λογιζῇ ἑαυτὸν ἄνω ἐν τῇ γ, ἀλλὰ πέρυσον τὸ σῶμα σὺν τῇ ψυχῇ, καὶ πεπάθην, καὶ ὑπερέβηθι τῷ αἴρει, τῷ αἰθέρι, σὺν ἱεραρχίαις, τῷ ἀγγέλαις, τ ἀρχαγγέλαις, θρόνοις, ἢ κυριότητις, ἀρχαῖς τε, καὶ ἐξουσίαις, τὰς δυνάμεις ἐκείνας τὰς φοβερὰς, καπηλώπιον ἢ ὁ θρόνος τῆς δόξης αὐτοῦ δοξολογεῖν αὐτὸν ἐν καθήμενος μνοις μετὰ φόβου καὶ τρόμου, ὅσον χωρεῖ ὁ σοῦ νοῦς· ε μὴ γὰρ οα ποιήσεις, ὡς ἄλλως αὐτν καταστήσεις, ἀλλὰ μλλον αὐτὸν παροξυνέσεις, καὶ σεβυληθῇς ἐκεῖνον δρῶν ἀκούσεις· Οὐαὶ τῷ ποιοῦντι τὸ ἔργον τ Θεοῦ ἀμελς, ἅμα τ εὐαγγελίῳ λέγοντι· Οὐαὶ ὑμῖν, Φαρισαῖοι, ὑποκριταί.
{{left sidenote|'''C'''}}
161 Ἔχεις παῦν ἢ νῦν σὲ, τέκνον, ὅλον χρησιμεύειν ἢ νήψοντα· ἀπαιτες ἢ τῷ ἀρετῆς, καὶ μὴ ὁρῶς τίαν τοῖς πάθεσιν· ἢ γὰρ γὰρ μὴ παύσῃ πεφιλοκαλμῇ, καὶ ἴσω χρόνον τοιαύτην εἴληφαμεν, ὡς ἔχειν ἡμᾶς ατὴν κεκαθαρμένην τὴν διάνοιαν, τῷ τῷ ἐπικρατήσασιν ἡμῶν ἀπεστεύσαμεν, ἢ ἀμέλειαν, οὐκ ἐμμενεῖν αὐτῇ, ἀγαπητέ, μὴ ἐμμενῶμεν, ἀλλ’ ὡς ἢ παρελθοῦσαν ἀμέλειαν ἀφίστασι τῷ ἀγαθ θεοδιδάκτ Θεοῦ, καὶ τῇ πλεομν ἐναρέτει βίᾳ ἀρχῇ, ἢ αἰντραπετευθῶμεν τοῖς τῷ διαβόλῳ πονηροῖς, ὑπερροῖς ἤτοι λογισμοῖς, ἢ ὀργιλιμῷ αὐτοῖς. Τέτα γὰρ χρεὼν θέσθαι ἡμῖν τὸ θυμικόν· καλῶς λοιπὸν χρησώμεθα αὐτ. Ὀργίζεσθε, φησίν, ἢ μὴ μαρτάνετε, ὁ θεοφράντως Δαβίδ. Ὀργίλως ἐν ἀντιστάσθαι, καὶ μὴ ὑποχωρήσασθαι τοῖς νοητοῖς ἡμῶν ἐχθροῖς, οἵτινές εἰσιν οἱ ὑπὸ τῷ δαιονίας γεννώμενοι πονηροὶ λογισμοί· ο γὰρ οἰκιακοὶ τῷ ἀνθρώπ εἰσιν ο ἐχθροὶ αὐτο, ὡς ὁ Δεσπότης φησιν· ὅς, εἰ θελήσομεν, ἐκ ῥιζῶν ἐσπασάσομεν, τὰ ἐναντία τος ἐναντίοις ἐκπλίνοντες. εἴπερ γὰρ ὁ μῦλος ἀληθῶς πν τὸ ἐν αὐτ βαλλόμενον, σῖτον, κελχὴν ἢ ὄροβον, ἢ τι τῷ λοιπν χωρῶν, βελτιώνων· οὕτως ἐστὶ καὶ ὁ νς μῦλος ἀκινήτῳ· ἐὰν γὰρ σεβυθῶσι ἐμβαλς αὐτῷ καρπὸς ἀγαθούς, ἤτοι λογισμούς, ποιήσεις λευρον καθαρόν· ἐὰν γὰρ καραῖς πονηράς, δρῶσιν συνάξεις βροδεῖς. Οὐκὼν δεῖ ἡμᾶς ἀεὶ ἀεὶ τὸ κακόν, πως ἰδὼν σε ὁ Θεὸς τῇ ἰδίαν ἀγχινοσόλμον λογισμῶν, ἐξαπεστελεῖ ἐπὶ σε τὴν χάριν αὐτοῦ, κα τὴν δωρεάν, καὶ ἀνακαινίσει σε ἢ ὅλον ἐκπλεῖσει καθαρόν, ἢ ἀρχοντί σε καταστήσει τῷ οἰκείων σε λογισμν. Κατὰ γὰρ τν ἀναλογίαν τῷ πᾶδε σε, ἢ τ νήσῳ, ἢ τῷ σακῶς ἐπιφορτωτῷ ἐπὶ σε. Διὸ ἀγωνίζε καὶ αὐτοῦ, να τελείαν πληγ αὐτῷ.
{{left|162 Τν δεδηλωμένων ἢ τῷ ψαλμῳδίαις ὡρῶν μηδαμῶς ἀμέλει, μηδὲ τῷ ἀρτυπνιῶν,}}<noinclude><references/></noinclude>
f3zrz558juea36sh2btgsh4iqdr53j1
167543
167532
2026-08-25T14:36:13Z
SZC 03
16077
167543
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" /></noinclude>{{left sidenote|'''A'''}}
απλάγχνα συμπαθείας ἔχειν. Οὐ γὰρ δεῖ μόνον βλέπειν πρὸς πανίω τῷ ἐπιφάνειαν· πολλάκις γὰρ ὑποκρίνεται, ἄσκησιν ἢ ψιλὴν ἐπιδεικνύται, ἐντεύθεν αἰσχροποιίαν δημοσιεύει δόξαν, ἢ παινον· ἀλλὰ πρὸς τὰς ψυχικὰς κινήσεις ἢ διαθέσεις, πρὸς τὰς ἐν κρυπτῷ τελουμένας ἀρετάς, πρὸς εὐαρέστησιν τῇ Θείᾳ εὐαρεστητῷ. ὅταν γὰρ ταῦτα φυλάξῃ ὁ μοναχός, τότε πληροῦσθαι δηλαδὴ ἐν αὐτῷ ὁ τῆς μακαρίας Συμεὼν μακαρισμός.
{{left sidenote|'''B'''}}
160 Αὐτὸς πάλυν τοῖς πόσμασιν αὐτὸν, τέκνον, ἀποστελλάζειν τ Θεῷ· μὴ μόνον τοῖς λόγοις ἐν ταῖς σεμνυχαῖς βασιλολογίαις, μὴ δὲ ψαλμῶν σεῖσθαι τῷ σθήθει τῷ ψαλμῶν, ἀλλὰ τῇ σωφροσύνῃ τῇ λογισμν ἢ τῇ νήψει τῇ νῷ· ἢ γὰρ τῷ ἀδελφῷ τῷ ψαλλομένων, ἀλλὰ τῇ τῷ ψάλλοντι· συνεστῶσι σεῖσθαι ὁ Χριστός. ταν παῦν πνεύσῃς σεμνυχαῖς μὴν, μὴ λογιζῇ ἑαυτὸν ἄνω ἐν τῇ γ, ἀλλὰ πέρυσον τὸ σῶμα σὺν τῇ ψυχῇ, καὶ πεπάθην, καὶ ὑπερέβηθι τῷ αἴρει, τῷ αἰθέρι, σὺν ἱεραρχίαις, τῷ ἀγγέλαις, τ ἀρχαγγέλαις, θρόνοις, ἢ κυριότητις, ἀρχαῖς τε, καὶ ἐξουσίαις, τὰς δυνάμεις ἐκείνας τὰς φοβερὰς, καπηλώπιον ἢ ὁ θρόνος τῆς δόξης αὐτοῦ δοξολογεῖν αὐτὸν ἐν καθήμενος μνοις μετὰ φόβου καὶ τρόμου, ὅσον χωρεῖ ὁ σοῦ νοῦς· ε μὴ γὰρ οα ποιήσεις, ὡς ἄλλως αὐτν καταστήσεις, ἀλλὰ μλλον αὐτὸν παροξυνέσεις, καὶ σεβυληθῇς ἐκεῖνον δρῶν ἀκούσεις· Οὐαὶ τῷ ποιοῦντι τὸ ἔργον τ Θεοῦ ἀμελς, ἅμα τ εὐαγγελίῳ λέγοντι· Οὐαὶ ὑμῖν, Φαρισαῖοι, ὑποκριταί.
{{left sidenote|'''C'''}}
161 Ἔχεις παῦν ἢ νῦν σὲ, τέκνον, ὅλον χρησιμεύειν ἢ νήψοντα· ἀπαιτες ἢ τῷ ἀρετῆς, καὶ μὴ ὁρῶς τίαν τοῖς πάθεσιν· ἢ γὰρ γὰρ μὴ παύσῃ πεφιλοκαλμῇ, καὶ ἴσω χρόνον τοιαύτην εἴληφαμεν, ὡς ἔχειν ἡμᾶς ατὴν κεκαθαρμένην τὴν διάνοιαν, τῷ τῷ ἐπικρατήσασιν ἡμῶν ἀπεστεύσαμεν, ἢ ἀμέλειαν, οὐκ ἐμμενεῖν αὐτῇ, ἀγαπητέ, μὴ ἐμμενῶμεν, ἀλλ’ ὡς ἢ παρελθοῦσαν ἀμέλειαν ἀφίστασι τῷ ἀγαθ θεοδιδάκτ Θεοῦ, καὶ τῇ πλεομν ἐναρέτει βίᾳ ἀρχῇ, ἢ αἰντραπετευθῶμεν τοῖς τῷ διαβόλῳ πονηροῖς, ὑπερροῖς ἤτοι λογισμοῖς, ἢ ὀργιλιμῷ αὐτοῖς. Τέτα γὰρ χρεὼν θέσθαι ἡμῖν τὸ θυμικόν· καλῶς λοιπὸν χρησώμεθα αὐτ. Ὀργίζεσθε, φησίν, ἢ μὴ μαρτάνετε, ὁ θεοφράντως Δαβίδ. Ὀργίλως ἐν ἀντιστάσθαι, καὶ μὴ ὑποχωρήσασθαι τοῖς νοητοῖς ἡμῶν ἐχθροῖς, οἵτινές εἰσιν οἱ ὑπὸ τῷ δαιονίας γεννώμενοι πονηροὶ λογισμοί· ο γὰρ οἰκιακοὶ τῷ ἀνθρώπ εἰσιν ο ἐχθροὶ αὐτο, ὡς ὁ Δεσπότης φησιν· ὅς, εἰ θελήσομεν, ἐκ ῥιζῶν ἐσπασάσομεν, τὰ ἐναντία τος ἐναντίοις ἐκπλίνοντες. εἴπερ γὰρ ὁ μῦλος ἀληθῶς πν τὸ ἐν αὐτ βαλλόμενον, σῖτον, κελχὴν ἢ ὄροβον, ἢ τι τῷ λοιπν χωρῶν, βελτιώνων· οὕτως ἐστὶ καὶ ὁ νς μῦλος ἀκινήτῳ· ἐὰν γὰρ σεβυθῶσι ἐμβαλς αὐτῷ καρπὸς ἀγαθούς, ἤτοι λογισμούς, ποιήσεις λευρον καθαρόν· ἐὰν γὰρ καραῖς πονηράς, δρῶσιν συνάξεις βροδεῖς. Οὐκὼν δεῖ ἡμᾶς ἀεὶ ἀεὶ τὸ κακόν, πως ἰδὼν σε ὁ Θεὸς τῇ ἰδίαν ἀγχινοσόλμον λογισμῶν, ἐξαπεστελεῖ ἐπὶ σε τὴν χάριν αὐτοῦ, κα τὴν δωρεάν, καὶ ἀνακαινίσει σε ἢ ὅλον ἐκπλεῖσει καθαρόν, ἢ ἀρχοντί σε καταστήσει τῷ οἰκείων σε λογισμν. Κατὰ γὰρ τν ἀναλογίαν τῷ πᾶδε σε, ἢ τ νήσῳ, ἢ τῷ σακῶς ἐπιφορτωτῷ ἐπὶ σε. Διὸ ἀγωνίζε καὶ αὐτοῦ, να τελείαν πληγ αὐτῷ.
{{left sidenote|162 Τν δεδηλωμένων ἢ τῷ ψαλμῳδίαις ὡρῶν μηδαμῶς ἀμέλει, μηδὲ τῷ ἀρτυπνιῶν,}}<noinclude><references/></noinclude>
ewvahg32h7wc6j5gb2h8ck81y449xaf
Σελίδα:1643-1925, Societe des Bollandistes, Acta Sanctorum 07 Julii Tomus 03 1723, LT.pdf/654
100
52955
167533
2026-08-25T14:19:41Z
SZC 03
16077
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: {{right sidenote|'''D'''}} μάλιστα ὑπὲρ τῶν πατέρων, τῆς ἁγίας κυριακῆς ἐπιφωσκούσης, ἐφεστάναι, τῆς ἐκκλησίας μὴ ἐξιὼν, χρείας ἀναγκαίας ἐκτός· ἐκεὶ γὰρ κομίζεται ὁ μοναχὸς κἂν τῷ ἀναλογίῳ τὸ καρτερικὸν? αὐτῷ? πάσης τῆς ἑβδομάδος τὸ βραβεῖον, καὶ τὸ ἀν...
167533
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" /></noinclude>{{right sidenote|'''D'''}}
μάλιστα ὑπὲρ τῶν πατέρων, τῆς ἁγίας κυριακῆς ἐπιφωσκούσης, ἐφεστάναι, τῆς ἐκκλησίας μὴ ἐξιὼν, χρείας ἀναγκαίας ἐκτός· ἐκεὶ γὰρ κομίζεται ὁ μοναχὸς κἂν τῷ ἀναλογίῳ τὸ καρτερικὸν? αὐτῷ? πάσης τῆς ἑβδομάδος τὸ βραβεῖον, καὶ τὸ ἀντάξιον στέφανον. Τινὲς γὰρ τῶν σεβασμιωτάτων? πατέρων ἅγιοι καὶ ἀξιώτατοι μεμαρτυρήκασι, λέγοντες, ὅτι μεγάλαις ἐπαναβάσεσιν ἀσκητικαῖς? καὶ ὑψηλαῖς ἀναβάσεσιν ὁ εἰλημμένως? ἐνιστάμενος? ταῖς ἀγρυπνίαις τῆς ἁγίας κυριακῆς· καὶ τούτων τις? μαρτυρίαν θαυμαστὴν καὶ νδοξον ἐμαρτύρησε, λέγων· Ἐν τῇ καρτερικῇ βάσει τῆς ἁγίας κυριακῆς ἱστάμην μετὰ τῶν πατέρων, ποτὲ περὶ τῶν ᾠδῶν ἐν ταῖς ὥραις τῶν ἐπικεκυμένων? τῇ ἁγίᾳ εὐαγγελίᾳ ἐν ἐκστάσει γένομαι?, καὶ θεωρῶ δύο ἀγγέλους λευχειμονοῦντας ἐξ ἱερατείου ἐξιόντας, καὶ τοὺς ἑστῶτας ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ πατέρας περιϊόντας, καὶ πᾶσιν? ἕνα ἕκαστον ἀσπαζομένους, καὶ εὐλογίας αὐτοῖς διανέμοντας· οἱ πάντα τὸν ναὸν ἐφεξῆς κυκλώσαντες, πάλιν εἰς τὸ ερατεῖον ἀνέκαμψαν, ὅθεν ἐξέβησαν?, καὶ γεγόνασιν ἀφανεῖς· {{right sidenote|'''E'''}} καὶ ἕτερος τῶν συγκαθημένων ταυτηνὶ διαβεβαιούμενος τὴν ὀπτασίαν, ἴσον ἡμῖν διηγήσατο, λέγων· Ὅτι κἀγὼ ἐν τοῖς αὐτοῖς καιροῖς, καθὼς οἶδεν ὅτος ὁ ὅσιος Πατήρ, ἐν ἐκστάσει γεγονώς, εἶδον πολιὺς ἄνδρας ἱεροπρεπεῖς ἐκ τοῦ ἱερατείου προερχομένους?, οἳ στεφάνους ἐν τοῖς κόλποις ἔχοντες, καθεξῆς τῶν ἀριθμένων? ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ τότε πατέρων ἑνὸς ἑκάστῳ τὰς ἱερὰς κορυφὰς ἐστεφάνωσαν, καὶ ἔτω? πᾶσαν διελθόντες τὴν ἐκκλησίαν, ἐπὶ τὸ ἱερατεῖον ἐπανῆλθον, καὶ ἀφανεῖς ἐγένοντο.
163 Ἄλλος? δέ τις? μοναχὸς ξένος ὑπὸ? μακρᾶς παρεγγενὼς? γῆς, ᾤκησεν ἐν τῇ Λαύρᾳ ἡμν ταύτ, καὶ σχολάζων τῇ ἐκκλησίᾳ καὶ ταῖς ἀγρυπνίαις σὺν τοῖς πατράσι? καθ’ ἑκάστην κυριακὴν ἐδόξαζεν? εἰς αὐτούς, καὶ κατέκρινε βλέπων αὐτοὺς ἐν ταῖς προειρημέναις ἀγρυπνίαις ὑπὸ το νυσταγμοῦ νικωμένους, ἐπὶ τὴν γῆν κατανεύοντας?, καὶ παρὰ βραχὺ καταπίπτοντας, λέγων· Ἐπειδὴ ἔτως? ἀγρυπνοῦσιν οὗτοι, οὐκ ὤφειλον ἀγρυπνεῖν· οὐκ ἔστι γὰρ χρεία τῆς ἀγρυπνίας ταύτης. Ὅτος? διηγήσατο ἡμν λέγων· Ἱστάμην ποτὲ ἐν τῇ ἀγρυπνίᾳ τῆς ἁγίας κυριακῆς διασμὸν? ἔχων εἰς αὐτήν· Ὡς δὲ ἔτως? ἤμην, ὑπὸ τοῦ ὕπνου ἁρπαγείς, ὁρῶ πολιόν τινα μοναχὸν ἱεροπρεπῆ, καὶ λίαν διειδῆ? νδοθεν εἰς τὴν ἐκκλησίαν εἰσιόντα, καὶ ἑνὶ ἑκάστῳ τῶν πατέρων παρειστάμενον?, καὶ αὐτὸν πραέσι λόγοις ἐξυπνίζοντα, ὃς παραστάς μοι τῷ {{right sidenote|'''F'''}} δυστυχῶς? τεχνωμένῳ? βαρεῖ νυσταγμῷ, φη· Ανάστα?, ἀθλησον καὶ σὺ μετὰ τούτων τῶν ἀθλητῶν. Καὶ τως? επόντος αὐτοῦ, ἐγὼ μὲν ἐξυπνίσθην· αὐτὸς δὲ γέγονε ἀφανής.
164 Καὶ ταύτας μὲν ὁ γιος γέρων Στέφανος τὰς πατερικὰς ἐξηγούμενος ὀπτασίας, τὴν ἡμετέραν ἐνέθετει? ἀχρειότητα. Ἑτέραν δὲ μαρτυρίαν παρ’ ἑτέρου τινὸς ἀξιοπίστου ἀκούσας περὶ τῆς αὐτῆς ἀγρυπνίας, οὐκ ἀπρεπὲς ἠγησάμην ἀκηλέθτως? καὶ αὐτὸ ἀναγράψασθαι. Ἦν τις παρ’ ἡμῖν μοναχός, μέγας ἡσυχαστής, ὀνόματι Ἰωσήφ, τὸ γένος Ἐμεσηνός. Ἐγένετο δὲ οὗτος ἐπίσκοπος θεάρεστος· ἔσχεν δὲ ἀδελφὸν ὀνόματι Θεόδουλον, ᾧ? τὴν μοναχικὴν πολιτείαν ἀμελῆ· οὐκ ἐκαρτέρει γοῦν τὸ παράπαν ἐν μοναστηρίῳ, ἀλλὰ χώραν ἐκ χώρας ἤμειβε, καὶ περιεπλανᾶτο· ἐπεσκέπτετο δὲ πολλάκις τὸν ἑαυτῷ? ἀδελφόν, ἡνίκα δὲ διῆγεν ὧδε, πρὶν ἢ ἐμπιστευθῆναι τὴν ἐπισκοπήν, καὶ λίγας μέρας παρ’ αὐτὸν πονήσας, σχολάζων τῇ ἐκκλησίᾳ, πάλιν ἐπανῄει. Οὗτος δὲ ἐπισκεψάμενος πο…<noinclude><references/></noinclude>
4oka0ytx83o5rjnfe96lh7meiisp395
Σελίδα:1643-1925, Societe des Bollandistes, Acta Sanctorum 07 Julii Tomus 03 1723, LT.pdf/655
100
52956
167534
2026-08-25T14:19:50Z
SZC 03
16077
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: {{left sidenote|'''A'''}} ποτε τὸν ἴδιον ἀδελφόν, τὸν ἀββᾶν Ἰωσήφ, καὶ τὸ σύνηθες ἐσχόλαζε τῇ ἐκκλησίᾳ, κα ἅμα τος πατέρασιν ἐξετέλει τὴν ἀγρυπνίαν. Ὡς δὲ ἵστατο, διανοούμενος καὶ λέγων πρὸς ἑαυτόν· Φεῦ, φεῦ τῆς ἐμῆς ματαιότητος ! Οἷόν με τὸν βίον ἀσώτως κα...
167534
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" /></noinclude>{{left sidenote|'''A'''}}
ποτε τὸν ἴδιον ἀδελφόν, τὸν ἀββᾶν Ἰωσήφ, καὶ τὸ σύνηθες ἐσχόλαζε τῇ ἐκκλησίᾳ, κα ἅμα τος πατέρασιν ἐξετέλει τὴν ἀγρυπνίαν. Ὡς δὲ ἵστατο, διανοούμενος καὶ λέγων πρὸς ἑαυτόν· Φεῦ, φεῦ τῆς ἐμῆς ματαιότητος ! Οἷόν με τὸν βίον ἀσώτως καὶ ἀτάκτως βιῶ, οἰονεί τις ἀγύρτης καὶ πλανήτης, ἐκ τόπου τόπον ἀμείβων, καὶ μονῆς ἀνταλλάσσων μονήν, καὶ ἀλόγως ζῶ, τὸ ἐμν ἀποκτηνώσας νῦν, ἀπαρελλάκτως τῇ κτηνώδει ὁμοιωθεὶς? ζωῇ· ἀλλ’ ὅμως ἐσθ’ ὅτε καὶ τὰ κτήνη ἔχειν τάξιν, καὶ τοπικὴν σχέσιν· ἐγὼ δὲ μόνον τὸ θεοειδὲς ἀκτῖνα? ἐμαυτὸν ξένον κατέγησα?, ἀλλὰ καὶ τὰς ἀλόγους φύσεις ὑπερβάς, οὐκ ἔχω βίου τάξιν, ἀχρειώσας τὸ μοναχικὸν σχῆμα. Καὶ ὤφειλον τότε? τὸν βραχὺν καιρόν, ὃν τ ἀδελφ μου παρεμένω, νηφόντως τῆς ἐμαυτοῦ σωτηρίας ἐπιμελεῖσθαι, μάλιστα παραινέσεσι? καὶ τας ἀδελφικαῖς με φωταγωγούσαις? εἰσηγήσεσι καὶ νουθεσίαις· καρτερήσω καὶ ἐν τῇ ἀγρυπνίᾳ ταύτῃ, καὶ μὴ ἀποστῶ τῆς ἐκκλησίας, ἕως ἂν ἀπολύσῃ.
{{left sidenote|'''B'''}}
165 Καὶ ἔτως δρῶν ὑπεραμυνόμενος?, φησί, πολλάκις ἐπολεμήθην τῆς ἐκκλησίας ἐξελθεῖν ἀναγκαίας ἄνευ σωματικῆς χρείας· ἀλλ’ οὐκ εἶξα τῷ δεινῷ πολεμιστῇ· ἀλλὰ γενναίως ἀντέστην αὐτῷ ἐν τῇ θεοπρεπεῖ ἀγρυπνίᾳ ἐκείνῃ· ἐπιδιαμενούσης? τῆς δυσμαχήτου ὥρας ἐκείνης τῶν ἐπαινετικῶν? ὕμνων τῆς ἀγίας διαγγελίας καὶ τῆς ἐφεξῆς, ὑπὸ γλυκείας? ἠσπάγην? ὕπνου, καὶ βλέπω δύο ἄνδρας ἀσπροφοροῦντας, οἳ? ὡς? ἱερεῖς? ἐνδεδυμένοι?, ὧν ὁ μὲν εἶχε πρόχειρον λευκὸν ὡσεὶ χιόνα, καὶ χειρόμακτρον ὑπὲρ τὸ γάλα λευκότερον· ὁ δὲ λεβήτιον ὑπέφερεν ἀργυροῦν, ἐκλάμποντα ἀπαστράπτοντα μαρμαρυγάς, ἀμφότεροι δὲ καὶ πᾶσιν ἐροῦντες? αὐτοῖς? διϊόντας? ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ πατέρας προσετέμποντο? νίψασθαι, εἰς μὲν ὑποκρατῶν? τὸ λεβήτιον, {{left sidenote|'''C'''}} ὁ δὲ ἄλλος ἐπιδιδὸς ἀγλαώτατον χιονῶδες ὕδωρ, φωτὸς ὁσημέραι? αὐγάς· καὶ μετέπειτα τὸ χειρόμακτρον ὑπομάσσεσθαι?· Τῶν δὲ πατέρων νιπτομένων, ὅσοι μὲν τῷ σαπρῷ? καὶ πηλῷ λίγην λίαν ἀπελύετο?, ὅσοι δὲ τ σμικρῷ πλεῖον· τὸ δὲ χειρόμακτρον δι’ ὅλων ἦλθεν ἄρρυπον τὰς χεῖρας αὐτῶν ὑπομάξαν?. Ὅτε διερχομένων τῆς ἱερᾶς ἀγρυπνίας πληθοῦς?, ἔφθασαν ἕως ἐμοῦ, τ ταλαινῷ? κα ῥυπαρ, συνήθει? καὶ πάνυ μετείᾳ? τ φων ἐφθέγξαντο πρὸς με λέγοντες· Καὶ σὺ νίψαι ἢ καθαρίσθητι, σπουδαζόμενοι?. Ἐγὼ δὲ τὰς ἐμὰς μιαραῖς ἐξαπλώσας παλάμας, τῷ καθαρῷ ἐκείνῳ ἀπενιψάμην ὕδατι. Ῥύπος δὲ πολὺς καὶ ἄμετρος, καὶ δυσωδία λίαν ἀφόρητος ἀπεπνέετο? ἀπ’ ἐμοῦ, ἣν οὐκ ἐξίσχυον φέρειν ἀμογητί· ἐξεφαίνετο γάρ μοι ἅπας ὁ ναὸς ἐσκοτασμένος, καὶ δυσωδίας ἀνάμεσος. Ἐπὶ τούτοις δὲ ἐξυπνισθείς, ἅμα ἐκθαμβὸς ἐγενόμην καὶ ἔντρομος, δοξάζων τὸν Θεόν, τὸν μόνον ἔχοντα ἐξουσίαν ἀφιέναι ἁμαρτίας. Ταῦτα μὲν δὴ ὅδε? ὁ ἀββᾶς Θεόδουλος ἡμῖν διηγήσατο. Ἀλλ’ ἐπὶ τὸ προκείμενον ἐπανέλθωμεν, πρὸς τὸ πέρας τὸν σκοπὸν ἐλαύνοντες.<noinclude><references/></noinclude>
mzmvx7wektb0wog8nj3cyju68lzvpts
Σελίδα:1643-1925, Societe des Bollandistes, Acta Sanctorum 07 Julii Tomus 03 1723, LT.pdf/657
100
52957
167535
2026-08-25T14:20:11Z
SZC 03
16077
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: {{right sidenote|'''A'''}} ἐντύξαι λόγος, ἐνέπτη ες τέρας χρήσεως σεβασμιωτάτῳ Πατέρων ἁγίων, λέγων οὕτως· 167 Ὁ πενθν ἑαυτόν, ἀκηδίαν οὐκ οἶδεν· ἐν καιρῷ γὰρ ἀκηδίας οἱ βιασαὶ σεφανοῦνται· οὐδὲν γὰρ οὕτως σέφανον σεβέσειν, ὡς ἀκηδία μοναχ ἑαυτὸν βιαζομένῳ. μ...
167535
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" /></noinclude>{{right sidenote|'''A'''}}
ἐντύξαι λόγος, ἐνέπτη ες τέρας χρήσεως σεβασμιωτάτῳ Πατέρων ἁγίων, λέγων οὕτως·
167 Ὁ πενθν ἑαυτόν, ἀκηδίαν οὐκ οἶδεν· ἐν καιρῷ γὰρ ἀκηδίας οἱ βιασαὶ σεφανοῦνται· οὐδὲν γὰρ οὕτως σέφανον σεβέσειν, ὡς ἀκηδία μοναχ ἑαυτὸν βιαζομένῳ. μεριμνήσας ἐξοδοῦν ψυχς τῆς ἑαυτῆς, μινυθίζεται κόσμον, ἢ ς σκύβαλα ἡγεῖται αὐτόν. Μακάριοι μοναχοί, ς πάσας ἀτιμίας ἐξουδενώσεις αυτὸν ἀξίον λογιζέται. Μακάριοι οἱ πενθοντες θλίψεις, καὶ διψῶντες ἀληθείας, ὅτι κορεσθήσονται τευχῆς ἀκρεσίας. Ἀνρ σιωπητικὸς φιλοσοφίας υἱός· δὲ γλωσσώδης οὐ κατευθυνθήσεται ἐπὶ τῆς γς. Ὁ ἐπιγνῶς παρεμπώματα, ἐκμάπτει σε γλώσσης· δὲ πολύλογος οὐκ ἐκφεύξεται ἀμαρτίας. Ἀκούσατέ με, ἀκούσατε, πάντες οἱ κακοί, οἱ τὰ ἀκάθαρτα λογιζόμενοι πλημμελήματα· Εἰ ἀληθές, ὡς ἐστὶν ἀληθές, ὅτι ἐν ᾧ μέτρῳ μετρέσετε, ἀντιμετρηθήσεται ὑμν· ὡς γὰρ ἐλεοῦμεν, ἐλεηθήσομεθα, ἐν ᾧ κρίματι κρίνετε, κριθήσεσθε· πάντως ἐν οἷς μεμεμψάμεθα τὸν πλησίον, ἐν αὐτος ὀπτευσόμεθα, ἐξ ἀλλων. οὐκ ἔστιν, εἴτε σωματικοῖς, εἴτε ψυχικοῖς· αὐτὸ γὰρ τὸ πάθος πάρεστιν, ἐν ᾧ τὸν πλησίον καταλαμβάνει.
{{right sidenote|'''B'''}}
168 Κόρος βρωμάτων πορνείας μήτηρ, ἐγκράτεια ἢ κοιλίας ἀγνείας μήτηρ. μετὰ γαστριμαρχίας καὶ νηστείας πορνείας δαίμονα νικήσαι φιλονεικῶν, ὅμοιός ἐστι τ μὲ ἐλαίῳ σβεννύοντι ἐμπυρεύματόν. Φεύγειν ἰχθὺς ἄγκιστρον, ἢ φιληδονίας ψυχὴ ἀπερρέχεται ἡσυχίαν. Μ παρόντος Φωτός, τὰ πάντα σκοτώδη, καὶ μ παρούσης ταπεινοφροσύνης τῷ μοναχῷ, τότε ἡ ἀσκησις ματαιότης γίνεται. Ὁ τοῦ ἑαυτ πεποιθενωκς, ὑπὸ χρελῶν ἐκκαθεῖσται· ὃ γὰρ οὐκ ἔχει θησαυρός, οὐκ ἐκφέρει ἡ θύρα. Ἐφ’ ὅσον ἡ ἐξουδία τς ἀκολουθίας ἐς φιλικὰς ἐμφυλάσσει ἐν καρδίᾳ μοναχός, ὀσμὴ μύρων ἀγνείας οὐκ εὐωδιάζεται. Τί ἐστι γαστριμαργία; Πορνείας μήτηρ· ὕλη διανοίας, ύπος σώματος. Τί ἐγκράτεια; Γαστρὸς χαλινός, ψυχῆς ἀνάψυξις, ἄσμας πολιτευμα. Τί πορνεία; Λαμπραρίας πύρκα, ἀναίσθων λογισμός, ἀπηγώστας ὁδηγός, ἢ καταγινώσκει χηρεσχωρός. Τί ἐστι σωφροσύνη; Ἀνδρείας στήλη, αἰσχρῶν λογισμν πειτομή, ργων ἐνεργή, καὶ ἐγκρατείας συνεργός, ἢ ἀκέραιος σεφροσύνη. Τί φιλαργυρεία; Εἰδωλων φιλία, ἀνδρείας μανία, πολυμέριμνος κακία.
{{right sidenote|'''C'''}}
169 Τί ἀκτημοσύνη; Φιλαργυρίας ἐκρίζωμα, ἀνεπίφθονος θησαυρός, ὀξύδρομος ἀγωνιστής, ἀμέριμνος βίος. Τί ἐστι λύπη; Ἀκηδίας σύμφυτος, αἰσχρῶν λογισμν κρατήρ, σκώληξ σαρκός. Τί χαρά; Λύπης ὀλεθρεία, ἱλαρότητος ἄφεσις, ψαλμῳδίας ἀγαλλίαμα. Τί ἐστιν ὀργή; Νόσος γλώττης, πυρετὸς βράσεων, ὕβρεων δοχεῖον, μήτηρ θηρίων ἰοβόλων. Τί πάλιν ἀκηδία; Ἀτονία νοὸς, ψαλμῳδίας μῖσος, τόπων ἐκ τόπων μετάβασις. Τί πομονή; Ἀκηδίας διακοπή, θανάτου μέριμνα, σταυροῦ μελέτημα, καθηλωμένος πόθος, τυπόμενος χρυσός. Τί κενοδοξία; Συντυχίας φαντασία, ἐπαίνων δουλεία, πολυχημάτιστος βασκανία. Τί μακροθυμία; Φρονήσεως ὅπλον, σαγήνη ἀχείμαστος, λιμὴν σωτηρίας, ἐλπιζομένων σοπτρον, κακουχουμένων βραβεῖον. Τί πάλιν ἡ ἐπιφάνεια; Πολύμορφος φαντασία, ἄλυσις τῶν κακῶν, τὸ τριφάρμακον κέρας τν παθῶν, καταλαλιᾶς ίζα. Τί ἐστι πλεονεξία;<noinclude><references/></noinclude>
3zg2ap1ksd1zlkzjsorfuin0fbnw8jc
Σελίδα:1643-1925, Societe des Bollandistes, Acta Sanctorum 07 Julii Tomus 03 1723, LT.pdf/658
100
52958
167536
2026-08-25T14:20:22Z
SZC 03
16077
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: {{right sidenote|'''D'''}} Αἰσχρὸν φιλονεικίας, ἀληθείας ἐναντία, ἀγάπης ἐχθρὸς, πολυπραγμοσύνης ἀσπλησία, ἀλαζονία ψυχῆς. {{right sidenote|'''E'''}} 170 Ἀγαθὸς ὁ πλοῦτος τῶν ἀρετῶν, ἀδελφοί· σφαλερὰ ἡ ἁμαρτία, καὶ ἄλλως οὐκ ἔστιν. Ἀειθαλὴς ὁ βίος τῶν ἀσωμάτων. Πραΰς κ...
167536
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" /></noinclude>{{right sidenote|'''D'''}}
Αἰσχρὸν φιλονεικίας, ἀληθείας ἐναντία, ἀγάπης ἐχθρὸς, πολυπραγμοσύνης ἀσπλησία, ἀλαζονία ψυχῆς.
{{right sidenote|'''E'''}}
170 Ἀγαθὸς ὁ πλοῦτος τῶν ἀρετῶν, ἀδελφοί·
σφαλερὰ ἡ ἁμαρτία, καὶ ἄλλως οὐκ ἔστιν.
Ἀειθαλὴς ὁ βίος τῶν ἀσωμάτων.
Πραΰς καὶ ἀνεξίκακος μοναχὸς ἐπιτεύξεται τῶν ἀκηράτων.
Ἀὴρ μὲν σώματα τρέφει, συνετοὺς δὲ ἡ ἀρετή.
Ἀρχὴ πράξεως ἀγαθῆς, τὸ γνῶναι τὸν Κύριον.
Αὔλιζε ἐν τῇ γνώσει, καὶ πλησιάσεις Θεῷ.
Ἀρετὴ ἔμφρων συνίσταται, ἄφρων δὲ καταλύεται.
Βέβαιον οὐδὲν ἐν βίῳ, εἰ μὴ τὸ τς ψυχς κέρδος.
Κέρδος μὲν ψυχῆς εὐσέβεια εἰς Θεόν.
Βῆμα δικαστῶν ἐτάζει τοὺς ἄφρονας, συνετοὺς δὲ καὶ ἀπόντας δοξάζει.
Βίος ἀνθρώπου ἐν τελευτῇ αὑτοῦ δείκνυται, μὲν τελευτῆς οὐδὲν ἐν βί.
Βουλεύου εἰρηνικά, ἢ σβέσεις τὰ πολεμικά.
Γέλως ἀνθρώπῳ ἐκ μεταφορᾶς πένθους· ἐν γέλωτι δὲ ἀσυνέτων μέμικται παρανομία.
Γενοῦ φίλος διαπαντός, ἢ φεύξῃ κατηγορίαν.
Γενοῦ δὲ ἀκριβὴς ἐν γλώσσῃ σου, ἢ οὐ δῷς τὸν βίον σου εἰς ὑστεροβουλίαν.
Γένος ἐλευθέρων ἡσυχίαν ἀσπάζεται· βάλλει γὰρ πράγμασιν ἀνὴρ ἀπειράγαθος.
Δίκας φεῦγε, κἂν τὸ δίκαιον ἔχῃς· οὐ γὰρ τόσον τὸ κέρδος, ὅσον ἡ ζημία.
Δόξα φιλοσοφούντων, ἢ τῶν καθυβριζόντων πέφυκεν ἀπαιδευσία.
Οἱ μαθητευόμενοι τῇ βασιλείᾳ τν οὐρανῶν, πάντοτε χρήσονται ὀλίγων τῶν προοδευκότων, ἕως ἂν ῥιζωθῶσιν εἰς τὸν φόβον τοῦ Θεοῦ.
{{right sidenote|'''F'''}}
171 Ταῦτα δὲ κα πλείονα τούτων προσἔφερε ὁ ἅγιος Στέφανος, ὑποδεικνύων βίους
πατέρων ἀξιομιμήτους, ἐγκελευόμενος ἡμῖν, ἢ
λέγων· Ζηλωταὶ ἀε γίνεσθε, ἀγαπητὰ τέκνα, τῶν
ἐναρέτων ἀνδρῶν· ἄνδρας γὰρ ἐρανόφρονας ἐθεασάμην, μεθ’ ὧν ὑμῖν ἅμα σχοίην μερίδα
καὶ κλῆρον ἐν τῇ τῶν ἐρανῶν βασιλείᾳ· Μέμνημαι γὰρ τῆς ἐνθὲς ἐκείνων πολιτείας, καὶ
σεμνότητος, ἤθη τε πρᾶος, καὶ ἀκτήμονος
καὶ ταπεινόφρονος· καὶ ἅτω σώφρονί τινι
μανίᾳ πρς ἔρωτα τῆς μιμήσεως βί αὐτῶν ἐλαυνόμενος φέρομαι, καὶ σὺν ἐμοὶ σπεύδω τοὺς ἐμοὺς πρὸς αὐτὸν ἐφελκύσασθαι. Μεγάλοι γὰρ ἦσαν ἐρημίται, καὶ ἀσκηταὶ, καὶ
ἄνθρωποι τοῦ Θεοῦ. Καὶ ἐν τοῖς μοναστηρίοις ἄλλους εἶδον τούτων οὐκ ἐλάττονας τὴν πολιτείαν· τοὺς
πλείονας δὲ ἐν τῇ Μεγίσῃ ἡμῶν Λαύρᾳ, ἐν
οἷς δύο τινες ἦσαν θαυμαστοὶ καὶ ἔνδοξοι, ὧν
ὁ μὲν ἐκ μόνης τῆς θέας ὄμματι διορατικῷ
τὸν βίον τοῦ ἀνθρώπου καὶ τὴν πολιτείαν ἐπίσατο· πολλάκις γὰρ ὑπὸ τῶν πατέρων τῆς Λαύρας ἀσπαζόμενος, ὡς αἰδεσιμότητι κεκοσμημένος, οὓς μὲν τοῖς νοεροῖς ὀφθαλμοῖς ἐθεώρει τῆς ἑαυτῶν σωτηρίας ἀμελοῦντας καὶ κακῶς διάγοντας, αὐστηρῶς καὶ ἰταμῶς ἀπεστρέφετο, καὶ δίχλω ἀπαιτούμενος, ἔλεγε
πρὸς ατούς· Αἱ πράξεις ὑμῶν εὐχνται ὑπὲρ
ὑμῶν· ἐναντιουμένων γὰρ τοῖς ἔργοις ὑμῶν, αἱ δὲ
ἐμαὶ εὐχαὶ μηδὲν ὠφελήσουσιν ὑμᾶς· ἐπιμελεῖσθε λοιπὸν ἑαυτῶν· οὓς δ’ αὖ κατὰ Θεὸν βιοτεύοντας ἐν σώφρονι βίῳ καὶ θεαρέσαις διαγωγαῖς ἐθεώρει, τούτους διμβῶς ἀντασπαζόμενος ἐπεθάρρυνε, λέγων· Καλῶς, καλῶς ἵσταθε· λοιπὸν σκοπεῖτε, μὴ πέσητε· ὑπομείνατε ἕως τέλους, ἵνα σωθῆτε· ὁ γὰρ ὑπομείνας εἰς τέλος, οὗτος σωθήσεται. Ὁ δὲ Θεὸς
τῶν ἁπάντων στήριξαι ὑμᾶς, καὶ δοίη ὑμν χάριν, καὶ
ὑπομονὴν εἰς πᾶν ργον ἀγαθόν.
172 Ὁ δὲ ἀπὸ γέρων ἦν ὑψηλὸς καὶ θαυμαστς· οὗτος γὰρ προγνὼς τὴν ἐνθένδε μετάστασιν αὐτο, πρὸ τριῶν ἡμερῶν τ ἑαυτο πρ<noinclude><references/></noinclude>
qokslez4ltkpwy7j15yaj2qt7nq5yv5
Σελίδα:1643-1925, Societe des Bollandistes, Acta Sanctorum 07 Julii Tomus 03 1723, LT.pdf/659
100
52959
167537
2026-08-25T14:20:32Z
SZC 03
16077
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: {{left sidenote|'''A'''}} τελευτῆς, καταβὰς ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ, κα εἰς πάντα τὰ ἐν τῇ Λαύρᾳ ἡμῶν κελλία εἰσεληλυθώς, τοὺς πατέρας ἠσπάζετο, λέγων ἑκάστῳ· Βούλομαι ἐπὶ τὴν νεκρὰν θάλασσαν ἀπελθεῖν, καὶ μετὰ τριῶν ἡμερῶν διάστημα θεωρεῖτέ με. Οἱ δὲ νομίσαντες α...
167537
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" /></noinclude>{{left sidenote|'''A'''}}
τελευτῆς, καταβὰς ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ, κα εἰς πάντα τὰ ἐν τῇ Λαύρᾳ ἡμῶν κελλία εἰσεληλυθώς, τοὺς πατέρας ἠσπάζετο, λέγων ἑκάστῳ· Βούλομαι ἐπὶ τὴν νεκρὰν θάλασσαν ἀπελθεῖν, καὶ μετὰ τριῶν ἡμερῶν διάστημα θεωρεῖτέ με. Οἱ δὲ νομίσαντες αὐτὸν ἀληθεύοντα περὶ αἰσθητῆς λέγειν θαλάσσης, ἐξενίζετο δ’ ὅμως ἐπὶ τῷ ἀσυνήθει αὐτοῦ ἀσπασμῷ καὶ ἐπισκέψει ἑνὸς ἑκάστου κελλίου. Ὅλως δὲ τοὺς πατέρας ἀσπασάμενος, ἐπὶ τὸ κελλίον αὐτοῦ ἀνέκαμψε, καὶ ἔφη τῷ μαθητῇ αὐτοῦ· Βούλομαι, τέκνον, ἕνεκέν τινος ἀναγκαίας χρείας ἐπὶ τρεῖς ἡμέρας ἰδιῶσαι ἄποθεν ἀνθρώπων παντός, μηδενὶ συνομιλῶν, μή τέ σοι, μή τέ τινι ἄλλ· ἀλλ’ πότ’ ν ἡ τρίτη ἡμέρα ἐπέλθῃ, εἴσιθι εἰς τὸ ἐνδότερον δόμον τοῦ κελλίου· ἐκεῖ γὰρ ἐγκλείσω ἐμαυτόν. Ὁ δὲ μαθητὴς ἔφη· Ὡς κελεύεις, πάτερ. Ὅπερ δ’ ἐποίει, ἑαυτὸν ἐγκλείσας μέχρι τῆς τρίτης ἡμέρας, μόνος ἐπίσταται ὁ κρυφίων ἐξεταστὴς? Θεός. Ἐλθούσης δὲ τῆς προθεσμίας, εἰσέβη πρὸς αὐτὸν ὁ μαθητής, καὶ εὗρεν αὐτὸν {{left sidenote|'''B'''}} πρὸς τὰς ἀνατολὰς ἡπλωμένον?, καὶ τὸ πνεῦμα αὐτοῦ τῷ Κυρίῳ παραδεδωκότα· καὶ παραυτίκα τοῖς πατρὰσιν ἐγνώρισεν τὸ ξένον μυστήριον. Οἱ δὲ καταπλαγέντες ἐπὶ τ ἀκούσματι, καὶ τὴν ἐπικρατοῦσαν? συνήθειαν συνηθροίσθησαν, καὶ τὸν ἅγιον γέροντα κηδεύσαντες ἐν ὁσίαις θήκαις κατέθηκαν, δόξαν καὶ εὐχαριστίαν τῷ Θεῷ ἀναπέμποντες, τῷ ζωῆς καὶ θανάτου δεσπόζοντι.
173 Οὐ τοῖς δυσὶν ἢ μόνοις τούτοις συνέτυγχον, ἀλλὰ καὶ διαφόροις ἔν τε τῇ ἡμετέρᾳ Λαύρᾳ, κα ἐν τοῖς ἐρήμοις καὶ μοναῖς, οὓς ὁ ἐρημὸς ἐδέξατο?, καὶ τοῖς Ἀβραμιαίοις κόλποις ἐπανέπαυσεν ἐν χώρᾳ ζώντων, καὶ ἐν παραδείσῳ τρυφῆς· ἔνθα καταλάμπει τὸ ἀνέσπερον φῶς διαπαντός, ἔνθα καὶ ὑμεῖς αὐτούς ποτε κατοικῆσαι, μιμησάμενοι? τοὺς καλῶς ἀγῶνας τῶν θεαρέστως βεβιωκότων ἀνδρῶν, καὶ τν νν βιώντων· πέπεισμαι γὰρ, ὅτι καὶ εἰσὶν οἵτινες σήμερον ὁσίως καὶ εἰλικρινῶς πολιτευόμενοι· οὐδὲ διέλειπεν ὁ Θεὸς ἔχων γνησίους δούλους καὶ γενεὰν καὶ γενεὰν, εἰ καὶ πάνυ ἐν τούτοις τοῖς ἐνεστῶσι καιροῖς ἠλαττώθη ἡ μοναχικὴ πολιτεία μετὰ δέκα ἔτη ἀπὸ τοῦ μεγάλου σεισμοῦ, καὶ ἔτι καὶ βραχὺ καὶ βραχὺ ὀλιγωρήσεται?, διὰ τὸ πληθυνθῆναι τὴν ῥᾳθυμίαν, καὶ ἀμέλειαν. Ἀλλὰ ἀγωνίσασθε τοῖς ὀλίγοις συναριθμηθῆναι· ἐπειδὴ τὸ τίμιον πανταχοῦ λιγώτερον πέφυκε· μολύβδῳ γὰρ πολυταλάντῳ κρείσσων ὀλίγος χρυσός, καὶ γνόφῳ βαθυτάτῃ σμικροτάτη φωτὸς ἀκτίς, καὶ δυσωδείας πολλῆς, εὐωδίας βραχεῖα πνοή.
{{left sidenote|'''C'''}}
174 Ἀεὶ δὲ νουθετῶν καὶ διδάσκων ὁ Γέρων σφραγίδα ἱερῶν αὐτοῦ λόγων ἐποιεῖτο τὴν πρὸς συμπάθειαν ἐντολήν· συμπαθὴς γὰρ ἦν, ὡς οὐδεὶς ἄλλος τῶν βροτῶν, φημί· τὴν γὰρ συμπάθειαν αὐτοῦ εἴδειεν ν ο πεῖραν εἰληφότες αὐτῆς οὐ μόνον ἀπὸ ἀνθρώπων, ἀλλὰ καὶ πετεινῶν καὶ τετραπόδων· ἰδίαις γὰρ χερσὶ παρέβαλλε τὴν τροφὴν τοῖς ψάροις?, καὶ τος κόραξι, καὶ ταῖς περιστεραῖς, καὶ ταῖς δορκάσιν. Ἐν αὐτοῦ πολλάκις τοῖς κόλποις αὐτοῦ ἤρχοντο? γὰρ οἱ ψάροι καὶ ἐπὶ τοὺς ὤμους αὐτοῦ, καὶ ἐπὶ τὴν κεφαλήν, καὶ τὰ γόνατα αὐτοῦ. Ἐφιλονείκουν καὶ ἐπολέμουν ἀλλήλους?, παρατιθέντος αὐτοῦ τὴν ἐδωδήν, ἧς ἐμφορηθέντες, καὶ ὕδατος κορεσθέντες, πάλιν ἀγαλλόμενοι ἐπέτωντο ἠρέμα, τοῦ Γέροντος, ὡσεὶ μαθηταῖς, κελεύοντος.
175 Τοῖς μύρμηξι καὶ τοῖς μικροῖς ζωυφίοις σεμίδαλιν, καὶ σισάμιν, καὶ ἄλφιτα παρετίθει· συνεπάσχε δὲ περισσότερον τοῖς ἐν τῇ …<noinclude><references/></noinclude>
8iflvfupf4t7z7ux44wpfbebm3tl4m1
Σελίδα:1643-1925, Societe des Bollandistes, Acta Sanctorum 07 Julii Tomus 03 1723, LT.pdf/660
100
52960
167538
2026-08-25T14:20:47Z
SZC 03
16077
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: {{right sidenote|'''D'''}} ἐρήμῳ μαύροις ἀκαίροις σκώληξιν· οὐδὲν γὰρ μονονυχὶ ἔλιπεν αὐτ ὑπ παντὸς ἀγαθοῦ?, ὄντος ὑπὲρ τῆς γῆς, καίπερ οὐδὲ? ταῦτα φροντίδα ἢ ἀδημονίαν? μὴ ἔχοντα? παντελῶς· ἤδει γὰρ τὴν ἀψευδῆ ὑπόσχεσιν τοῦ Δεσπότου εἰπόντος· Ζητεῖτε π...
167538
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" /></noinclude>{{right sidenote|'''D'''}}
ἐρήμῳ μαύροις ἀκαίροις σκώληξιν· οὐδὲν γὰρ μονονυχὶ ἔλιπεν αὐτ ὑπ παντὸς ἀγαθοῦ?, ὄντος ὑπὲρ τῆς γῆς, καίπερ οὐδὲ? ταῦτα φροντίδα ἢ ἀδημονίαν? μὴ ἔχοντα? παντελῶς· ἤδει γὰρ τὴν ἀψευδῆ ὑπόσχεσιν τοῦ Δεσπότου εἰπόντος· Ζητεῖτε πρῶτον τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν, καὶ ταῦτα πάντα προστεθήσεται ὑμῖν. Ἐμάχετο δὲ ἡμῖν πολλάκις, τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ, περὶ τν μαύρων σκωλήκων ἀπεργαζομένων?, μὴ φονεύειν αὐτούς, καίτοιγε ἐκτὸς τοῦ ἡσυχαστηρίου νυκτὸς καταπατοῦντας? αὐτοὺς ἀκουσίως· καὶ? ὠνείδιζεν ἡμᾶς ἕνεκεν τούτων?, εἰδὼς ἅπερ ἀγνοοῦντες ἐποιοῦμεν· Οὐκ χετε, λέγων, συμπάθειαν, ἐλεεινοί. Ἀγνοεῖτε δέ?, ὅτι ὁ μὴ ἔχων συμπάθειαν ἀπηνῆ? πρὸς τν κτηνώδη φύσιν, οὔτε? εἰς ἀνθρώπους κέκτηται?; Οἶδεν ἡ ἀλήθεια, ὅτι πλείστακις? ἐν καιρῷ ἀκρίδων ἐπὶ τὴν ἔρημον ἀπερχόμενος? νυκτός, καὶ περὶ τὸ ὄρθρον εἰς τὸ ἡσυχαστήριον ἐλθεῖν βουλόμενος, {{right sidenote|'''E'''}} ἡνίκα κατὰ? τὴν ὁδὸν ἑώρων? ἀκρίδας κρυμωθείσας? ὑπὸ τῆς ψύχους, ἐκαθεζάμην φειδοῖ αὐτῶν, ἐκδεχόμενος? τὰς τοῦ λίου αὐγάς. Ἐπαιτόμην? γὰρ, μήπως ἄκων ἀδικήσω αὐτάς· εἶθ’ οὕτως? χαίρων εἰχόμην τῇ δῷ. Ὡς ἂν? ἀληθῶς ὑπὸ τοῦ θεοφόρου ἡμῶν Ἐπιστάτου φωταγωγούμενοι ἐδιδασκόμεθα.<noinclude><references/></noinclude>
b1lxg657eau0ihyr5jave980td64l8b
Σελίδα:1643-1925, Societe des Bollandistes, Acta Sanctorum 07 Julii Tomus 03 1723, LT.pdf/656
100
52961
167539
2026-08-25T14:22:39Z
SZC 03
16077
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: Ὁ ἅγιος Στέφανος, ὃ νεκεν ἡμῶν ὁ λόγος, ἡμς τὸ μόνον τοὺς μαθητὰς ἐνυθέτει, ἀλλὰ καὶ τοὺς ἀπερχομένους αὐτῷ ἔκτε τοῦ μεγίστου ἡμῶν Λαύρας, καὶ πάντοθεν τῆς μοναχῶντε, καὶ λαϊκῶν ἀπερχομένων· ἐδίδασκε γὰρ ἐν τῷ θεοδότῳ αὐτῷ σοφίᾳ, καὶ γνώσεως...
167539
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" /></noinclude>Ὁ ἅγιος Στέφανος, ὃ νεκεν ἡμῶν ὁ λόγος, ἡμς τὸ μόνον τοὺς μαθητὰς ἐνυθέτει, ἀλλὰ καὶ τοὺς ἀπερχομένους αὐτῷ ἔκτε τοῦ μεγίστου ἡμῶν Λαύρας, καὶ πάντοθεν τῆς μοναχῶντε, καὶ λαϊκῶν ἀπερχομένων· ἐδίδασκε γὰρ ἐν τῷ θεοδότῳ αὐτῷ σοφίᾳ, καὶ γνώσεως χρήσει σεσφόρων γραφικῶν, καὶ διδασκαλικοῖς· τι μυήσεις γὰρ ἐφυλαττεν τὸ πλεῖστα ἐκ τς γραφῆς εἰ καὶ τις ἄλλος. Ἐξετρέπευε γὰρ πάντας, καὶ άσατο τὸ μόνον κατὰ ψυχικῶν παθῶν, ἀλλὰ καὶ σωματικῶν· χάριν γὰρ ἔφερεν ἡ σεβασμία αὐτῷ θεός, καὶ κατάνυξιν πολλήν, καὶ παῦς ἦν ὁ λόγος αὐτ τοὺς ἐναντίας δύφνας ἀποδιώκων λογισμούς. Εἰμί ποτε συγκαθεζομένος τινὶ τν πατέρων παρ’ αὐτῷ, τὸ χαριστεπνεῦσον αὐτὸ τῷ σφόβηλον ἀνοίξας στόμα, τ λαλῆσαι δικαιοσύνην, καὶ τὰ λόγια τῷ Θεῷ μελετῶσαν, ἤρξατο κρηνῶν σεσφόρειν ἱερὰς πανσόφους διδαχάς. Εἰμί τῇ πολλῇ κινήθεντος πόθῳ, καὶ λαβόντος χαρτίαν, καὶ κάλαμον, ἰδούζωντος σὺν σοφς αὐτὸς ἐν-<noinclude><references/></noinclude>
d397ri9w8xj2at66orz6qekhscwn79t
Βίος του Αγίου Στεφάνου του Σαββαΐτου
0
52962
167541
2026-08-25T14:33:16Z
SZC 03
16077
Νέα σελίδα: {{Απόσπασμα}} {{Κεφαλίδα| | τίτλος =Βίος τοῦ Ἁγίου Στεφάνου τοῦ Σαββαΐτου | συγγραφέας =Λεόντιος της Δαμασκού | μεταφραστής= | ενότητα = | επόμενο = | προηγούμενο= | σημειώσεις = }} <pages index="1643-1925, Societe des Bollandistes, Acta Sanctorum 07 Julii Tomus 03 1723, LT.pdf" from=585 to=660/>
167541
wikitext
text/x-wiki
{{Απόσπασμα}}
{{Κεφαλίδα|
| τίτλος =Βίος τοῦ Ἁγίου Στεφάνου τοῦ Σαββαΐτου
| συγγραφέας =Λεόντιος της Δαμασκού
| μεταφραστής=
| ενότητα =
| επόμενο =
| προηγούμενο=
| σημειώσεις =
}}
<pages index="1643-1925, Societe des Bollandistes, Acta Sanctorum 07 Julii Tomus 03 1723, LT.pdf" from=585 to=660/>
lfp2dv2jkhxzvnxpgb0j52t60fcm6ul
Συγγραφέας:Λεόντιος της Δαμασκού
108
52963
167542
2026-08-25T14:35:04Z
SZC 03
16077
Νέα σελίδα: {{Συγγραφέας |όνομα = Λεόντιος της Δαμασκού |ημερομηνίες = |περιγραφή = |εικόνα = |λεζάντα = |βικιπαίδεια = |βικιφθέγματα = |commons = }} == Έργα == * [[Βίος του Αγίου Στεφάνου του Σαββαΐτου]]
167542
wikitext
text/x-wiki
{{Συγγραφέας
|όνομα = Λεόντιος της Δαμασκού
|ημερομηνίες =
|περιγραφή =
|εικόνα =
|λεζάντα =
|βικιπαίδεια =
|βικιφθέγματα =
|commons =
}}
== Έργα ==
* [[Βίος του Αγίου Στεφάνου του Σαββαΐτου]]
qfgy1j7palr8sziy55ytwxvx0khexgz
Πρότυπο:Page break/styles.css
10
52964
167544
2026-08-25T17:45:01Z
Αντιγόνη
235
Νέα σελίδα: .wst-pagebreak { clear:both; display:block; break-after:page; page-break-after:always; text-align:center; } .wst-pagebreak > span > span { clear:both; display:block; font-size:83%; border-color:#999999; } .wst-pagebreak-top > span > span { border-top-width:1px; border-top-style:dashed; } .wst-pagebreak-bottom > span > span { border-bottom-width:1px; border-bottom-style:dashed; }
167544
sanitized-css
text/css
.wst-pagebreak {
clear:both;
display:block;
break-after:page;
page-break-after:always;
text-align:center;
}
.wst-pagebreak > span > span {
clear:both;
display:block;
font-size:83%;
border-color:#999999;
}
.wst-pagebreak-top > span > span {
border-top-width:1px;
border-top-style:dashed;
}
.wst-pagebreak-bottom > span > span {
border-bottom-width:1px;
border-bottom-style:dashed;
}
dpiporgzywxuhie2iyf6ox54v1x33jq
Σελίδα:Analecta Bollandiana 1900, Vol. 19, pp. 286-320.pdf/11
100
52965
167550
2026-08-25T23:50:02Z
SZC 03
16077
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: εὐχαριστοῦντα<sup>58</sup> τῷ Θεῷ τῷ δοτῆρι τῶν<sup>59</sup> ἀγαθῶν· ἡμᾶς<sup>60</sup> δὲ δεῖ ἐργάζεσθαι καὶ κοπιᾶν, ἵνα τινὰ καρπὸν σχῶμεν ἀγαθῶν | ἐκ μετανοίας {{right sidenote|Fol. 60<sup>v</sup>.}} καὶ εἰλικρινοῦς καρδίας<sup>60</sup>. Οὕτω τοίνυν ὁρῶντες οἱ συμφοιτηταὶ τοῦ δικα...
167550
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh||S. DOMETII MARTYRIS|295}}</noinclude>εὐχαριστοῦντα<sup>58</sup> τῷ Θεῷ τῷ δοτῆρι τῶν<sup>59</sup> ἀγαθῶν· ἡμᾶς<sup>60</sup> δὲ δεῖ
ἐργάζεσθαι καὶ κοπιᾶν, ἵνα τινὰ καρπὸν σχῶμεν ἀγαθῶν | ἐκ μετανοίας {{right sidenote|Fol. 60<sup>v</sup>.}}
καὶ εἰλικρινοῦς καρδίας<sup>60</sup>. Οὕτω τοίνυν ὁρῶντες οἱ συμφοιτηταὶ τοῦ
δικαίου<sup>61</sup> τοῦτον πολιτείᾳ σεμνῇ καὶ λόγῳ κόπτοντα παρὰ τοὺς συν-
{{left sidenote|5}}ηλικιώτας, ἤρξαντο τοῦτον βασκαίνειν καὶ βδελύττεσθαι αὐτὸν<sup>62</sup> καὶ
ἀποφεύγειν<sup>63</sup>. Καὶ σχίσμα γέγονεν<sup>64</sup> ἐν τῷ μοναστηρίῳ δι' αὐτόν<sup>65</sup>, καὶ
διέβαλλον αὐτὸν πρὸς τὸν ἡγούμενον καὶ διδάσκαλον τῆς παλαίστρας
φθονοῦντες αὐτῷ καὶ<sup>66</sup> ἐμπαίζοντες, ἄλλοι δὲ ἔλεγον· Θεοῦ δοῦλός
ἐστιν. Ὁ δὲ ἅγιος<sup>67</sup> Δομέτιος ἔφη· Εἰ μὲν σκάνδαλόν τισιν ὑπάρχω,
{{left sidenote|10}}εἴπατέ μοι καὶ ὑποχωρῶ. Εἰ δὲ φθονοῦντες τοῖς εὐσεβεῖν βουλομένοις
λοιδοροῦσιν, οὗτοι τῆς ἁγίας ποίμνης οὐκ εἰσιν ἄξιοι.
{{right sidenote|quorum<br>invidiam<br>fugiens,}}'''6.''' Τότε<sup>1</sup> κατὰ τὸ εἰωθὸς αὐτῷ προαναστὰς ἐν νυκτὶ ἐπὶ τὴν ψαλμῳ-
δίαν, λαθὼν<sup>2</sup> ἀπέδρα, λογιζόμενος<sup>3</sup> μήπως<sup>4</sup> μεταξὺ τῶν ποθούντων
καὶ φθονούντων<sup>5</sup> ζῆλον ὁ ἀντικείμενος ἐγείρας πράξῃ τι τῶν μὴ πρε-
{{left sidenote|15}}πόντων χριστιανοῖς μεταξὺ τῶν ἀσκητῶν. Οὕτως δὲ ἀπήγετο μὴ
γινώσκων τοὺς τόπους τῆς ὁδοῦ, ὡς καὶ περιπεσὼν θηρίοις λύκοις
αἱμοβόροις<sup>8</sup>, ἐπεκαλέσατο τὸν Θεὸν λέγων· Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ὁ
ῥυσάμενός με τῆς ὕλης τῆς πατρῴας θρησκείας, ῥῦσαί με ἐκ τούτων
τῶν θηρίων καὶ ἀσινῆ διαφύλαξον ἐμὲ τὸν δοῦλόν σου. Καὶ εὐθέως
{{left sidenote|20}}βλοσυρὸν βλέψαντες εἰς αὐτὸν οἱ θῆρες ἀνεχώρησαν, καὶ ὁδηγηθεὶς
ὑπὸ τῆς χάριτος ἐπὶ τὴν βασιλικὴν στρώτην<sup>9</sup><ref>Videsis in ''Tabula Peutingeriana'' viam, βασιλικὴν στρώτην, descriptam ab urbe Nisibena versus Rhesainam seu Theodosiopolim. Transibat ista via per loca denominata Macharta et Rene, et iter integrum Nisibim inter et Rhesainam erat milliariorum geographicorum decem et septem. Cf. RITTER, ''Erdkunde'', t. VII, p. 376.</ref> εὐθυδρόμησεν. Ἐπιτυ-
χὼν δὲ ὁδοιπόροις<sup>10</sup> ἠρώτα καί φησιν<sup>11</sup>· Ἀδελφοί, ποῦ πορεύεσθε; Οἱ
δὲ ἀπεκρίναντο αὐτῷ λέγοντες· Ἐν τῇ πόλει. Ὁ δὲ εἶπεν· Ποία<sup>12</sup> ταύτη;
Καὶ πόσον ἀφέστηκεν νῦν παρ'<sup>13</sup> ἡμῶν; Οἱ δὲ ἔφησαν· Ἐν τῇ πόλει
{{left sidenote|25}}Θεοδοσίου, ἥτις | καὶ ἕως τοῦ νῦν Θεοδοσιούπολις<ref name="theod">Plures in Asia nuncupantur civitates isto nomine, sed hic designatur urbs haud procul ab Edessa sita in eparchia Osrhoenes; vide GELZER, ''Georgii Cypri descriptio orbis romani'', pp. 45 (nº 895), 154. Prius vocabatur Ῥαίσαινα, sed</ref> κέκληται<sup>14</sup>· {{right sidenote|Fol. 61<sup>r</sup>.}}
----
— <sup>58</sup> εὐχαριστῶν 2. — <sup>59</sup> πάντων 2. — <sup>60</sup> (ἡμᾶς δὲ - καρδίας) ''om.'' 2. — <sup>61</sup> (τοῦ δικ.) ''om.'' 2. — <sup>62</sup> ''om.'' 2. — <sup>63</sup> ἀπ' αὐτὸν ''add.'' 2. — <sup>64</sup> δι' αὐτὸν ''add.'' 2. — <sup>65</sup> δὲ αὐτ. ''om.'' 2. — <sup>66</sup> (αὐτ. καὶ) καὶ αὐτῷ 2. — <sup>67</sup> ''om.'' 2.<br>
'''6.''' — <sup>1</sup> οὖν ''add.'' 2. — <sup>2</sup> λαβών 2. — <sup>3</sup> λογισάμενος 2. — <sup>4</sup> μὴ 2. — <sup>5</sup> μισούντων 2 ''et add.'' πεποιθὼς ἐπὶ τῷ Κυρίῳ. — <sup>8</sup> αἱμοβόρ. λύκ. 2. — <sup>9</sup> στράταν 2. — <sup>10</sup> τισίν ''add.'' 2. — <sup>11</sup> (καὶ φησίν) αὐτοὺς 2. — <sup>12</sup> ἐν ποίᾳ 2. — <sup>13</sup> (νῦν παρ') ἀφ' 2. — <sup>14</sup> καλεῖται 2.
<references /><noinclude><references/></noinclude>
huovj03i9xg9thz0uiv3qrto7o6a724
Σελίδα:Analecta Bollandiana 1900, Vol. 19, pp. 286-320.pdf/12
100
52966
167551
2026-08-25T23:50:34Z
SZC 03
16077
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: <ref follow="theod">ab anno 380 quo a Theodosio magno restaurata et amplificata est, dicta fuit ''Theodosiopolis''. Cf. LE QUIEN, ''Oriens christianus'', t. II, p. 979-80; RITTER, ''op. cit.'', p. 375-79.</ref> πολὺ δὲ ἀφ' ἡμῶν ἀφεστήκει, δύο ἡμερῶν μέτρον ὁδοῦ. Ὁ δὲ ἔφη· Πορεύομαι<sup>15</sup> μεθ' ὑμῶν. Πορευομένων δὲ αὐτῶν, ὅποτε γέγονεν καιρὸς ἄρ...
167551
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh|296|ACTA GRAECA}}</noinclude><ref follow="theod">ab anno 380 quo a Theodosio magno restaurata et amplificata est, dicta fuit ''Theodosiopolis''. Cf. LE QUIEN, ''Oriens christianus'', t. II, p. 979-80; RITTER, ''op. cit.'', p. 375-79.</ref>
πολὺ δὲ ἀφ' ἡμῶν ἀφεστήκει, δύο ἡμερῶν μέτρον ὁδοῦ. Ὁ δὲ ἔφη·
Πορεύομαι<sup>15</sup> μεθ' ὑμῶν. Πορευομένων δὲ αὐτῶν, ὅποτε γέγονεν καιρὸς
ἄρτου μεταλαβεῖν, ἔμενεν κατ' ἰδίαν ἄσιτος προσευχόμενος καὶ αἰνῶν
τὸν Θεόν. Ὅποτε δὲ οἱ συνοδοιπόροι μεταλαβόντες τροφῆς ἐγείροντο<sup>16</sup>
{{right sidenote|5}}ἐκ τῆς τραπέζης, εὕρισκον τὸν δίκαιον<sup>17</sup> εὐτρεπισμένον εἰς τὴν ὁδόν,
καὶ<sup>18</sup> ἔλεγον αὐτῷ· Τί τοῦτο ἐποίησας ἡμῖν ὅτι οὐ μετέλαβες ἄρτον σὺν
ἡμῖν; Καὶ ἐνεκάλουν αὐτῷ· ὁ δὲ προσεφασίζετο<sup>19</sup> ποτὲ μὲν ἀηδίζεσθαι
λέγων, ποτὲ δὲ καὶ μεταλαβεῖν τροφῆς. Οἱ δὲ συνοδοιπόροι ἔλεγον τῷ
{{right sidenote|10}}δικαίῳ· Εἰ μὲν σωματικῶς ἀηδίζει, ἡμεῖς σοι ποιοῦμεν εἴ τι δ' ἂν ὀρέγῃ.
Εἰ δὲ οὐ πρόσκεινταί σοι ἀναλώματα, ἡμεῖς πάλιν θρέψομέν σε ἕως ἂν
εἰς τὴν πόλιν καταντήσωμεν. Καὶ οὕτως ἔμεινεν ἀσιτῶν πᾶσαν τὴν
ἡμέραν. Ἑσπέρας δὲ καταλαβούσης, πάλιν κατήντησαν ἐν πανδοχείῳ
ἔνθα εἰσελθὼν πάντας ἐκρύβη. Καὶ κλίνας τὰ γόνατα ἐπὶ τὴν γῆν
{{right sidenote|15}}προσηύχετο τῷ Θεῷ ἀπὸ ἑσπέρας ἕως πρωΐ. Καὶ ἐπεζήτουν αὐτὸν οἱ
ἄνδρες οἱ συνοδοιπόροι αὐτοῦ. Ἔωθεν δὲ ἐγερθεὶς ὁ δίκαιος ἐκ τῆς
εὐχῆς, ἀπελθὼν πρὸς αὐτοὺς ἠσπάσατο αὐτούς, πάλιν δὲ ἤρξαντο
ἐγκαλεῖν αὐτῷ. Τινὲς δὲ ἐξ αὐτῶν εἶπον πρὸς ἀλλήλους· Μὴ ἐκ τούτων
ὑπάρχει τῶν Σαμαρειτῶν, οἵτινες οὐ συγκαλοῦνται, οὐδὲ συνεσθίουσί
{{right sidenote|20}}τινι εἰ μὴ τοῖς συνεθνέσιν αὐτῶν<ref>Cf. ''Ioh.'', IV, 9.</ref>; Καὶ ὁ δίκαιος ἀπεκρίνατο αὐτοῖς·
Ἐγὼ χριστιανός εἰμι, καὶ τούτῳ τῷ ὀνόματι προθύμως ἑαυτὸν ἐξέ-
δωκα, καταλιπὼν<sup>20</sup> κατὰ τὴν γραφὴν καὶ γονεῖς, καὶ πατρίδα καὶ πλοῦ-
τον<ref>''Matth.'', XIX, 29.</ref>, ἔσπευσα δὲ καὶ σπεύδω Θεοῦ δοῦλος καὶ γίνεσθαι καὶ
καλεῖσθαι. Οἱ δὲ εἶπον πρὸς αὐτόν· Ἀληθῶς, καὶ ἡμεῖς χριστιανοί
{{right sidenote|25}}ἐσμεν, καὶ ἐπιφερόμεθα καὶ τὰ νωτοφόρια ἡμῶν ἀπαρχὰς τῶν καρ-
πῶν ἡμῶν ὧν ὁ Θεὸς παρέσχεν διὰ τῶν χειρῶν ἡμῶν ἀποφέρομεν εἰς
τινα μοναστήριον τοῦ ἁγίου μάρτυρος Σεργίου<ref>De S. Sergio, martyre in Oriente celeberrimo, cf. ''Act. SS.'', Oct. t. III, p. 833 sqq.; ''Anal. Boll.'', t. XIV, p. 373 sqq.</ref>. Σὺ δέ, ὡς λέγεις,
χριστιανὸς ὑπάρχεις, διὰ τί οὐ συνέφαγες ἡμῖν; Ὁ δὲ φησίν·
Ἠσχύνθην μόνος ὢν μετὰ πολλῶν λαβεῖν τροφήν, πλὴν μὴ λυπεῖσθε
{{right sidenote|30}}πρὸς μέ, ἔχομεν καιρὸν εἰς τὸ ἐσθίειν. Καὶ ἐξελθόντες ἐκ τοῦ πανδο-
χείου ἐπορεύοντο τὴν προκειμένην ὁδὸν καὶ ὁ δίκαιος μετ' αὐτῶν. Καὶ
πάλιν κατήπειγεν αὐτοὺς ὁ καιρὸς ἄρτου μεταλαβεῖν, καὶ πάλιν πρό-
----
— <sup>15</sup> πορεύσομαι 2. — <sup>16</sup> ἐγειρόμενοι 2. — <sup>17</sup> (τὸν δικ.) αὐτὸν 2. — <sup>18</sup> ''om.'' 2. — <sup>19</sup> προεφασίζετο 2. — <sup>20</sup> καταλείπων 2. — <sup>21</sup> οὖν ''add.'' 2.
<references /><noinclude><references/></noinclude>
nqcsim4umj06ke3pn7298o6iu0r26hv
Σελίδα:Analecta Bollandiana 1900, Vol. 19, pp. 286-320.pdf/13
100
52967
167552
2026-08-25T23:51:49Z
SZC 03
16077
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: φασιν ποιησάμενος οὐκ ἠβουλήθη μεταλαβεῖν. Οἱ δὲ λυπηθέντες, ἅμα δὲ καὶ ὀργισθέντες εἶπον πρὸς αὐτόν· Ὁρκίζομέν σε κατὰ τοῦ Θεοῦ τοῦ ἐτάζοντος καρδίας καὶ νεφρούς<ref>''Hierem.'', XX, 12; ''2 Tim.'', IV, 1.</ref>, τοῦ μέλλοντος κρίνειν ζῶντας καὶ νεκρούς, ἵνα ἡμῖν εἴ...
167552
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh||S. DOMETII MARTYRIS|297}}</noinclude>φασιν ποιησάμενος οὐκ ἠβουλήθη μεταλαβεῖν. Οἱ δὲ λυπηθέντες, ἅμα
δὲ καὶ ὀργισθέντες εἶπον πρὸς αὐτόν· Ὁρκίζομέν σε κατὰ τοῦ Θεοῦ
τοῦ ἐτάζοντος καρδίας καὶ νεφρούς<ref>''Hierem.'', XX, 12; ''2 Tim.'', IV, 1.</ref>, τοῦ μέλλοντος κρίνειν ζῶντας
καὶ νεκρούς, ἵνα ἡμῖν εἴπῃς, εἰ χριστιανὸς ὑπάρχεις, καὶ δι' ἣν αἰτίαν
{{left sidenote|5}}ἐπησχύνθης ἄρτου μεταλαβεῖν μεθ' ἡμῶν. Ὁ δὲ δίκαιος ἔφη· Θεὸν
μάρτυρα καλῶ, ἀδελφοί, οὐχ ὡς ἐπαισχυνθεὶς οὐκ ἔφαγον ἄρτον μεθ'
ὑμῶν, ἀλλ' ὅπως αἰσχυνθῇ ὁ διάβολος ὁ ἀεὶ βουλόμενος θλίβειν τοὺς
θέλοντας ζῆν εὐσεβῶς· ἐν μοναστηρίῳ γὰρ ἤμην ἐν Νιτζίβῃ, καὶ
φθόνον ἐγείραντές μοι οἱ ἐν τῷ μοναστηρίῳ ὄντες ἀδελφοί, θλίψαντές
{{left sidenote|10}}με ἀπεδίωξαν, κατὰ τὸ γεγραμμένον, θέλοντός μου ὑπωπιάζειν τὸ σῶμα
καὶ δουλαγωγεῖν ἵνα τινὰ καρπὸν εὐλογίας ἑαυτῷ πορίσωμαι ἐν τῇ
ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ, ἐν ᾗ μέλλει ὁ Θεὸς κρίνειν τὸν κόσμον καὶ ἑκάστῳ
ἀποδίδοναι κατὰ τὰ ἔργα αὐ|τοῦ<ref>''Matth.'', XVI, 27.</ref>. Καὶ ἰδοὺ ἐξ ἐκείνης τῆς ὥρας ἧς {{right sidenote|Fol. 62<sup>r</sup>.}}
ἐδιώχθην, πελάζομαι ἐξ ἡμέρας ἤδη μηδενὸς μεταλαβών· οὐ γὰρ
μετα{{left sidenote|15}}λάβω τροφῆς ἕως οὗ πάλιν ὁ Θεὸς εἰσαγάγῃ με πρὸς ποίμνην ἁγίων
αὐτοῦ προβάτων. Οἱ δὲ ἀκούσαντες ἐθαύμασαν, καὶ ἐδόξαζον τὸν Θεὸν
καὶ θερμότερος ἐγένετο ὁ ζῆλος αὐτῶν εἰς τοὺς ἁγίους, καὶ εἶπον
αὐτῷ· Ἀδελφέ, δεῦρο εἰ βούλει, καὶ εἰσαγάγομέν σε ἐν τῷ αὐτῷ
μοναστηρίῳ ἐν ᾧ καὶ καρποφορίαν ἔχοντες πορευόμεθα, τὰς ἀπαρχὰς
{{left sidenote|20}}τῶν καρπῶν ἡμῶν προφέροντες. Καὶ εἶπεν· Πορεύσομαι ἅμα ὑμῖν
ὅπου ὁ Θεὸς βούλεται.
{{right sidenote|daemone<br>in itinere<br>devicto,}}'''7.''' Πορευομένων δὲ αὐτῶν ἐξέκλινεν ὁ καιρὸς τῆς ἡμέρας. Καὶ ἰδοὺ
ἀπεῖχον τῆς πόλεως Θεοδοσίου μίλια δύο ἢ τρία, καὶ παρεβιάζοντο
ἑαυτοὺς ἐν τῇ πόλει αὐλισθῆναι. Ὁδοιπορούντων δὲ αὐτῶν, ἰδοὺ
{{left sidenote|25}}ἀνεφάνη ἔμπροσθεν αὐτῶν ἀνὴρ ταπεινόφρων, σχῆμα εὐλαβείας
περιβεβλημένος. Καὶ εἶπεν πρὸς αὐτούς· Ποῦ πορεύεσθε; Οἱ δ' ἔφησαν·
Ἐν τῇ πόλει. Εἶπεν δὲ αὐτοῖς· Ταύτην ἔχω κἀγὼ τὴν σπουδήν· δεῦτε
οὖν ἄγωμεν, ὁ γὰρ καιρὸς κατεπείγει. Ἑσπέρα γὰρ ἦν ἤδη ἀφεγγής,
καὶ λέγει αὐτοῖς· Ἰδοὺ προάγω ὑμᾶς, ὡς καθ' ἑκάστην ὁδοιπορῶν
{{left sidenote|30}}ἐνταῦθα, ὑμεῖς δὲ ἀκολουθεῖτέ μοι, καὶ εἰ μὲν ἔχετε ξενίαν ἀπὸ ἑσπέρας
ποῦ ξενισθῆναι· εἰ δὲ μή, προσλάβομαι ὑμᾶς πρὸς ἐμαυτὸν εἰς τὸν
οἶκόν μου, καὶ ἀναπαυσάμενοι τὴν νύκτα, πορεύεσθε πρωΐας εἰς τὴν
ὑμῶν ἀπόκρισιν. Καὶ ἰδοὺ ηὐχαρίστουν αὐτῷ οἱ ὁδοιπόροι, καὶ
προεπορεύετο αὐτῶν. Ὁ δὲ ἤρξατο αὐτοὺς ἀπάγειν εἰς ἀκάνθας καὶ τάφρους,
{{left sidenote|35}}εἰς χειμάρρους καὶ κρημνούς. Οἱ δὲ εἶπον αὐτῷ· Ἀδελφέ, ἐπλανή|θης {{right sidenote|Fol. 62<sup>v</sup>.}}
<references /><noinclude><references/></noinclude>
atyck59xc9prb3ed90xungie8d3owfa
Σελίδα:Analecta Bollandiana 1900, Vol. 19, pp. 286-320.pdf/14
100
52968
167553
2026-08-25T23:52:09Z
SZC 03
16077
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: τὴν ὁδόν· αὕτη γὰρ οὐκ ἔστι στρωτὴ οὐδὲ εὐθεῖα. Ποῦ ἡμᾶς ἀπάγεις; Ὁ δὲ πρὸς αὐτούς· Οἶδα ποῦ ἀπάγω ὑμᾶς· δεῦτε ἀκολουθεῖτέ μοι. Ὁ δὲ δίκαιος τοῦ Θεοῦ Δομέτιος γνοὺς εἶπεν· Σὺ ἄγγελος καὶ ὑπηρέτης ὑπάρχεις τοῦ πονηροῦ. Διὸ θαρρῶν εἰς τὸν μ...
167553
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh|298|ACTA GRAECA}}</noinclude>τὴν ὁδόν· αὕτη γὰρ οὐκ ἔστι στρωτὴ οὐδὲ εὐθεῖα. Ποῦ ἡμᾶς ἀπάγεις;
Ὁ δὲ πρὸς αὐτούς· Οἶδα ποῦ ἀπάγω ὑμᾶς· δεῦτε ἀκολουθεῖτέ μοι. Ὁ
δὲ δίκαιος τοῦ Θεοῦ Δομέτιος γνοὺς εἶπεν· Σὺ ἄγγελος καὶ ὑπηρέτης
ὑπάρχεις τοῦ πονηροῦ. Διὸ θαρρῶν εἰς τὸν μόνον Θεὸν λέγω σοι·
{{right sidenote|5}}Κύριος πολεμήσει σε ὑπὲρ ἡμῶν, ἀνθ' ὧν οὐκ ἐτίμησας τοὺς δούλους
αὐτοῦ, ἀλλὰ γὰρ καὶ ἠβουλήθης κατακρημνίσας ἀπολέσαι· ὅθεν
τιμωρήσεταί σε ὁ Θεὸς καὶ ἐκζητήσει παρὰ σοῦ τὰς ψυχὰς τῶν ἀνθρώπων
ὧν ἀπώλεσας, καὶ ἐξαλείψει σε ἐκ τῆς χώρας ταύτης, καὶ ἀποδιώξει
σε ὅπου ἄνθρωπος οὐ κατοικεῖ. Καὶ ταῦτα ἀκούσας ὁ δαίμων, ἤρξατο
{{right sidenote|10}}ὀλολύζειν καὶ βρύχειν ἐπὶ τὸν δίκαιον καὶ ἀποτολμῶν ὑβρίζειν. Οἱ δὲ
συνοδοιπόροι ἀκούσαντες καὶ ἔμφοβοι γενόμενοι, ἔπεσον ἐπὶ τὴν γῆν
προσευχόμενοι. Ὁ δὲ δαίμων ἔλεγεν· Τίς ἤγαγέν σε ὧδε, Δομέτιε;
Πορεύου μὴ ἀδικούμενος παρ' ἐμοῦ, τούτους δὲ τοὺς
συνοδοιποροῦντάς σοι προσλάβομαι καὶ ὁδηγήσω. Καὶ ταῦτα ἀκούσας ὁ δίκαιος θεὶς
{{right sidenote|15}}τὰ γόνατα καὶ πεσὼν ἐπὶ πρόσωπον ἔφη· Οὐ πρότερον ἀναστήσομαι
ἐκ τοῦ τόπου τούτου, ἕως ὅτου σε ἀποδιώξῃ ὁ Θεός, οὐ μόνον ἐκ τοῦ
τόπου τούτου, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ πάσης τῆς περιοικίδος ταύτης. Καὶ
προσευχόμενος<sup>3</sup> καὶ τὸν Θεὸν ἱκετεύων<sup>4</sup>, εἶπεν· Ὁ Θεὸς τοῦ οὐρανοῦ
καὶ τῆς γῆς, ὁ ῥυσάμενός με ἐκ τοῦ βορβόρου τῆς εἰδωλολατρείας, καὶ
{{right sidenote|20}}ἀξιώσας με πρόβατον γενέσθαι τῆς ἁγίας σου ποίμνης, ῥῦσαι ἡμᾶς
τοὺς δούλους σου ἀπὸ τοῦ ἀντικειμένου καὶ μὴ καταισχύνῃς ἡμᾶς τοὺς
ἐπὶ σοὶ πεποιθότας, μήποτε εἴπωσιν οἱ ἐχθροὶ ἡμῶν· Ποῦ ἐστιν ὁ Θεὸς
αὐτῶν<ref>''Judith'', VII, 21.</ref>; Διό, Κύριε, δέομαι, ῥῦσαι ἡμᾶς· οὐ μόνον δὲ ἡμᾶς, ἀλλὰ καὶ
πάντας τοὺς ἐνταῦθα οἰκοῦντας<sup>5</sup>. Καὶ τοῦτο εἰπὼν ὁ δίκαιος ἔχων τὸν
{{right sidenote|25}}Θεὸν εὐμενῆ καὶ θαρρῶν, ἐπετίμησε τῷ δαίμονι λέγων· Κατείργησαι
ἀπὸ τοῦ Θεοῦ τοῦ μέλλοντος κρῖναι<sup>6</sup> ζῶντας καὶ νεκρούς· ὃς δι' ἐμοῦ
ἀποδιώξει σε ἐκ τῆς περιοικίδος ταύτης. Ὁ δὲ δαίμων ἤρξατο κράζειν
καὶ ὑβρίζειν καὶ ἀπειλὰς ἀφιέναι ἐπὶ τὸν δίκαιον. Ὁ δὲ δίκαιος ἑαυτὸν
τειχίσας τῷ σημείῳ τοῦ σταυροῦ καὶ τοὺς συνοδοιπόρους αὐτοῦ,
{{right sidenote|30}}εἶπεν τῷ δαίμονι· Νῦν δείξει ὁ Θεὸς εἰ ἄξιός εἰμι κληθῆναι δοῦλος<sup>7</sup>
αὐτοῦ. Καὶ ἀναβλέψας εἰς τὸν οὐρανὸν προσηύξατο καὶ ἐπῆρεν τὴν
φωνὴν αὐτοῦ καὶ εἶπεν· Ἰησοῦ Χριστέ, ὁ τοῦ Θεοῦ υἱός, ὁ τῷ λεγεῶνι
τῶν δαιμόνων ἐπιτιμήσας, παραγενοῦ βοηθὸς τοῖς δούλοις σου. Ἄφνω
----
— <sup>1</sup> μὲν 1. — <sup>2</sup> ''om.'' 2. — <sup>3</sup> προσευξάμενος 2. — <sup>4</sup> ἱκετεύσας 2. — <sup>5</sup> ''om.'' 2. — <sup>6</sup> κρίνειν 2. — <sup>7</sup> αὐτ. δοῦλ. 2.
<references /><noinclude><references/></noinclude>
2o127hasgcxlj9412eh29mz5susdsvn
Σελίδα:Analecta Bollandiana 1900, Vol. 19, pp. 286-320.pdf/15
100
52969
167554
2026-08-25T23:52:57Z
SZC 03
16077
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: δὲ ἐγένετο ἦχος βροντῆς βιαίας, καὶ κράξαν<sup>8</sup> τὸ πνεῦμα ἔλεγεν· Ὦ Δομέτιε, οὐκ ἤρκει μοι τοὺς ἰδίους τόπους ἀπολέσαι, ἀλλὰ καὶ βεβασάνισμαι διά σου· ὦ τί πέπονθα; Καὶ παραχρῆμα ἐδιώχθη ὁ δαίμων ἀπὸ τῶν ὁρίων ἐκείνων. Οἱ δὲ συνοδοιπόροι ἔμει...
167554
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" /></noinclude>δὲ ἐγένετο ἦχος βροντῆς βιαίας, καὶ κράξαν<sup>8</sup> τὸ πνεῦμα ἔλεγεν· Ὦ
Δομέτιε, οὐκ ἤρκει μοι τοὺς ἰδίους τόπους ἀπολέσαι, ἀλλὰ καὶ
βεβασάνισμαι διά σου· ὦ τί πέπονθα; Καὶ παραχρῆμα ἐδιώχθη ὁ δαίμων
ἀπὸ τῶν ὁρίων ἐκείνων. Οἱ δὲ συνοδοιπόροι ἔμειναν ὡσεὶ νεκροί. Ὁ δὲ
{{left sidenote|5}}δίκαιος προσελθὼν ἔφη αὐτοῖς· Νῦν ἐπείσθημεν, ὅτι φυλάττει Κύριος
τὰς ψυχὰς τῶν ὁσίων αὐτοῦ. Ἀναστάντες οὖν ἀναπέμψωμεν
εὐχαριστηρίους ᾠδὰς τῷ Θεῷ, διότι ἔσωσεν ἡμᾶς ἐκ χειρὸς ἐχθροῦ.
Παραχρῆμα δὲ ἤκουσαν αὐτοῦ καὶ συνέψαλλον αὐτῷ ἕως πρωΐ, μετὰ δὲ
ἡλίου βολὴν εἶπεν πρὸς αὐτούς· Ἀδελφοί, πορευσώμεθα ἐπὶ τὸ
σπου{{left sidenote|10}}δαζόμενον. Οἱ δὲ πρὸς αὐτόν· Ὁ Κύριος ὁδηγήσει ἡμᾶς διὰ τῶν
προσευχῶν σου. Καὶ ἐπηρώτησάν τινας τῶν ἀγρονόμων, διὰ ποίας δεῖ
εἰσελθεῖν εἰς τὴν στρωτὴν φέρουσαν εἰς τὴν πόλιν ἀπὸ τῆς
πεπλανημένης ὁδοῦ. Ὡς δὲ ἔμαθον, εἰσῆλθον εἰς τὴν λεωφόρον. Πορευομένων
δὲ αὐτῶν ἐπὶ τὴν Θεοδοσιούπολιν, λέγει ὁ δίκαιος τοῖς
συνοδοιπο{{left sidenote|15}}ροῦσιν· Ἀδελφοί, ἀκούσατε δούλου ὑμῶν καὶ τέκνου. Οἱ δὲ εἶπον· Σὺ
μετὰ τὸν Θεὸν ἔσωσας ἡμᾶς, καὶ καλεῖς ἡμᾶς δεσπότας σου. Λέγει ὁ
δίκαιος· Γέγραπται· τῇ τιμῇ ἀλλήλους προηγούμενοι, ὅτι ἀλλήλων
ἀδελφοὺς καὶ ἀλλήλων δούλους θέλει ἡμᾶς εἶναι ὁ Κύριος<ref>''Rom.'', XII, 10.</ref>. Μιᾷ οὖν
παρακληθεῖτέ μοι, ἐνορκίζω γὰρ ὑμᾶς κατὰ τοῦ ἀοράτου Θεοῦ πάντα
{{left sidenote|20}}τὰ σημεῖα ἃ ἐποίησεν ὁ Θεὸς δι' ἐμοῦ ἐπὶ σωτηρίᾳ ὑμῶν
παρασιωπῆσαι καὶ μηδενὶ ταῦτα ἀπαγγεῖλαι, ὥστε, ἀδελφοί μου, μὴ σκάνδαλον
γένωνται<sup>10</sup> τισιν, καὶ κρίμα ἑαυτῷ ἐπισωρεύσω, καὶ ὑμεῖς μὴ
πιστευθέντες κληθῆτε ψεῦσται. Γέγραπται γάρ· Οὐαὶ τῷ ἀνθρώπῳ ἐκείνῳ δι'
οὗ τὸ σκάνδαλον γίνεται<ref>''Matth.'', XVIII, 7.</ref>, ὥστε ἔργον ἐστὶν καὶ τοῦτο τοῦ πονηροῦ
{{left sidenote|25}}τὸ τινα τῶν ἀδελφῶν σκανδαλίζειν. Μὴ οὖν δι' ἡμῶν σκάνδαλον
γένηταί τι. Ταῦτα εἰπόντος τοῦ δικαίου κατεθεμάτισαν ἑαυτοὺς οἱ
ἄνθρωποι ἐκεῖνοι μηδενὶ τῶν ἐν τῇ πόλει ἀπαγγεῖλαι τὰ συμβάντα
αὐτοῖς.
{{right sidenote|pervenit<br>Theodosio-<br>polim,<br>in urbem}}'''8.''' Εἰσελθόντων δὲ αὐτῶν ἐν τῇ πόλει, εὐθέως<sup>1</sup> ὠρθοδρόμησαν εἰς
{{left sidenote|30}}τὴν μονὴν τοῦ ἁγίου Σεργίου, καὶ ὁ δίκαιος ἅμα αὐτοῖς. Καὶ εὐξάμενοι
προσεκύνησαν τῷ Κυρίῳ καὶ τοὺς ἀδελφοὺς ἠσπάσαντο καὶ ἃ εἶχον
τάγματα καὶ προσφορὰς προσήνεγκαν. Οἱ δὲ τῆς μονῆς δεξάμενοι τὰ
παρ' αὐτῶν προσενεχθέντα εἰσήγαγον τῷ ἀρχιμανδρίτῃ· ὃς παραχρῆμα
----
— <sup>8</sup> κράζον 2. — <sup>9</sup> μου ''add.'' 2. — <sup>10</sup> γένομαι 2.<br>
'''8.''' — <sup>1</sup> δὲ ''add.'' 2.
<references /><noinclude><references/></noinclude>
2ngalmpcl6kllj2uga9tpfjgmjt82mg
Σελίδα:Analecta Bollandiana 1900, Vol. 19, pp. 286-320.pdf/16
100
52970
167555
2026-08-25T23:53:22Z
SZC 03
16077
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: ἐπεζήτησεν τοὺς ταῦτα προσενέγκαντας, καὶ τούτους προσκαλεσαμένου αὐτοῦ, εἰσῆλθεν ἅμα αὐτοῖς καὶ ὁ δίκαιος, καὶ πάντες προσεκύνησαν τῷ ἀρχιμανδρίτῃ, καὶ παρὰ τῆς ἁγίας ἐκείνου χειρὸς ἠξιώθησαν εὐλογηθῆναι. Ὁ δὲ<sup>2</sup> θεὶς τὰ γόνα|τα ἐπὶ ὥρ...
167555
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh|300|ACTA GRAECA}}</noinclude>ἐπεζήτησεν τοὺς ταῦτα προσενέγκαντας, καὶ τούτους
προσκαλεσαμένου αὐτοῦ, εἰσῆλθεν ἅμα αὐτοῖς καὶ ὁ δίκαιος, καὶ πάντες
προσεκύνησαν τῷ ἀρχιμανδρίτῃ, καὶ παρὰ τῆς ἁγίας ἐκείνου χειρὸς ἠξιώθησαν
εὐλογηθῆναι. Ὁ δὲ<sup>2</sup> θεὶς τὰ γόνα|τα ἐπὶ ὥραν μίαν, καὶ τὸ μέτωπον τῇ {{left sidenote|Fol. 64<sup>r</sup>.}}
{{right sidenote|5}}γῇ προσκολλήσας τὸν δεσπότην ἱκέτευσεν<sup>3</sup> δέξασθαι τούτων τὸν
κόπον καὶ τὴν προσένεξιν ἣν ἤγαγον μεθ' ἑαυτῶν εἰς τροφὴν τῶν
ἀδελφῶν. Καὶ πληρώσας τὴν εὐχήν, καὶ εἰπὼν τὸ Ἀμήν, ἠγέρθη ἔχων<sup>4</sup>
τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ὡς ἀγγέλου. Ἐπιτρέψας δὲ τούτοις καθέζεσθαι,
ἵστατο αὐτὸς ῥάβδον κρατῶν καὶ ἐπὶ ταύτην ἐστηριγμένος, καὶ ἤρξατο
{{right sidenote|10}}τῇ γλυκείᾳ αὐτοῦ φωνῇ τούτοις διαλέγεσθαι λέγων· Καλῶς ἐποιήσατε,
ἀδελφοί, ἐλθόντες καὶ ἐπισκεψάμενοι ἡμᾶς καὶ τοῖς πένησιν τροφὴν
ἀγαγόντες· μικρὸν γὰρ ἀναμείναντες ὄψεσθε τὸ πλῆθος τῶν πτωχῶν
ὧν ἐκέλευσεν ὁ Θεὸς δι' ὑμῶν τρέφεσθαι. Ἐγὼ γὰρ τὴν μακαρίαν
ἐλπίδα ἀναμένων, ἰδοὺ ἑξήκοντα καὶ πέντε ἔτη ἔχω μὴ γευσάμενος
{{right sidenote|15}}ἐδέσματος ὑπὸ πυρὸς ἑψομένου, μήτε ἀνακλιθείς, μήτε καθίσας πλὴν
τῆς γονυκλισίας· κατὰ δὲ ἑσπέραν τῆς ἁγίας προσφορᾶς
μεταλαμβάνων, πάλιν ἐπὶ τὴν ἱκεσίαν τὴν πρὸς τὸν Θεὸν ἀσχολοῦμαι, καὶ εἴ ποτε
ἡ φύσις τῶν ἰδίων χρήζει, ὀσπρίων βεβρεγμένων μεταλαμβάνω. Αὐτοὶ
δὲ πόθεν ἥκατε, καὶ τίνα τὰ καθ' ὑμᾶς; Καὶ ἤρξατο ἕκαστον αὐτῶν
{{right sidenote|20}}ἐρωτῶν καὶ πυνθάνεσθαι εἰς ἀκρίβειαν πάντα. Ὁ δὲ δίκαιος Δομέτιος
καθεζόμενος καὶ σιγῶν πάντων ἠκροᾶτο. Καὶ ὁ ἀρχιμανδρίτης Νούβελ<sup>5</sup>,
τοῦτο γὰρ ἦν ὄνομα αὐτῷ, ἔφη πρὸς Δομέτιον· Πάντων λαλούντων
ἡμῶν, τί αὐτὸς καθέζῃ εἰς πάντας ἀτενίζων καὶ μηδενὶ προσλαλῶν;
Εἶπεν δὲ Δομέτιος πρὸς αὐτόν· Δέσποτα, σοῦ λαλοῦντος, τί ἔχω
{{right sidenote|25}}λέγειν, ἐγὼ ὁ ξένος ἄνθρωπος καὶ ταλαίπωρος; Ὁ δὲ ἀρχιμανδρίτης
ἔφη τοῖς ἀνθρώποις· Ἐπ' ἀληθείας εἴπατε περὶ τοῦ ἀδελφοῦ τούτου εἰ
γένος ἐστί τινος ἐξ ὑμῶν, ἢ πόθεν ἠγάγετε αὐτόν; Τοῦτον γὰρ ὁρῶ ὅτι
ἄνθρωπός ἐστι δίκαιος ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ. Οἱ δὲ εἶπον καὶ ἀπὸ ποίου
τόπου καὶ ἀπὸ ποίας συντυχίας συνῆλθεν αὐτοῖς. Καὶ λέγει πρὸς
{{right sidenote|30}}Δομέτιον ὁ ἀρχιμανδρίτης· Τίνα τὰ κατὰ σέ, ἢ ἐν ποίᾳ μονῇ ἀνελάβου
τὸ μοναχικὸν σχῆμα, καὶ τίνος χάριν τοὺς διδασκάλους σου καταλιπὼν
πρὸς ἡμᾶς ἐλήλυθας; Ἀρξάμενος δὲ ὁ Δομέτιος ἀπήγγειλεν αὐτῷ τὰ
ἐκ γεννηθῆς ἄχρι τῆς ἡμέρας ἐκείνης ὅσα συνέβη αὐτῷ, καὶ πῶς τοὺς
γονεῖς καὶ πᾶσαν ὕπαρξιν καταλιπὼν τοῦ σχήματος ἐπεθύμησεν. Καὶ ὁ
{{right sidenote|35}}ἀρχιμανδρίτης εἶπεν τοῖς ἀνθρώποις· Οὐκ εἶπον ὑμῖν ὅτι ἐκ τοῦ Θεοῦ
----
— <sup>2</sup> (Ὁ δὲ) ''om.'' 2. — <sup>3</sup> ἱκετεύεν 2. — <sup>4</sup> (ἔχων τὸ προσ.) καὶ ἦν ἡ μορφὴ 2. — <sup>5</sup> Οὔρβελ 2. — <sup>6</sup> ὁ ''add.'' 2.<noinclude><references/></noinclude>
0f5061cyci63wcsk9j6frjpjizx2dm4
Σελίδα:Analecta Bollandiana 1900, Vol. 19, pp. 286-320.pdf/17
100
52971
167556
2026-08-25T23:54:00Z
SZC 03
16077
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: ἐστιν ὁ ἄνθρωπος οὗτος; Καὶ νῦν λέγω ὅτι μέλλει ἰάσεις καὶ σημεῖα ποιεῖν ὁ Θεὸς δι' αὐτοῦ, καταφύγους γὰρ ἄξει ὁ Θεὸς πρὸς αὐτὸν πολλούς. Καὶ ταῦτα εἰπών, ἐκέλευσεν τὸν δευτεράριον αὐτοῦ, καὶ εἶπεν· Ἀπαγάγετε τοὺς ἀνθρώπους τούτους ἐπὶ τὸ<sup>7...
167556
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh||S. DOMETII MARTYRIS|301}}</noinclude>ἐστιν ὁ ἄνθρωπος οὗτος; Καὶ νῦν λέγω ὅτι μέλλει ἰάσεις καὶ σημεῖα
ποιεῖν ὁ Θεὸς δι' αὐτοῦ, καταφύγους γὰρ ἄξει ὁ Θεὸς πρὸς αὐτὸν
πολλούς. Καὶ ταῦτα εἰπών, ἐκέλευσεν τὸν δευτεράριον αὐτοῦ, καὶ
εἶπεν· Ἀπαγάγετε τοὺς ἀνθρώπους τούτους ἐπὶ τὸ<sup>7</sup> θεραπευθῆναι·
{{left sidenote|5}}Ἰδοὺ γὰρ ὁ καιρὸς τοῦ ἀρίστου ἐξέκλινεν, μὴ οὖν ἀηδισθῶσιν, ἦλθον
γὰρ καὶ ὁδὸν μακράν. Ὁ δέ φησιν· Διδάσκαλε, ἰδοὺ ἡτοίμακα τὰ
δέοντα· δεῦτε οὖν, ἀδελφοί, μεταλάβωμεν τροφῆς. Οἱ δὲ εἶπον τῷ
ἀρχιμανδρίτῃ· Δέσποτα, μεταλαβεῖν θέλομεν ἐκ τῶν ἁγίων σου χειρῶν, καὶ
τότε τὸν ἄρτον ἡμῶν φαγεῖν. Ὁ δὲ εἶπεν· Καλῶς καὶ πρεπόντως.
{{left sidenote|10}}Δεῦτε οὖν, τέκνα, μεταλάβετε καὶ ἀπέλθετε, ἀναπαύεσθε. Οἱ δὲ
ἔφησαν· θέλομεν ἀπολαῦσαι καὶ τῶν ἑσπερινῶν σου εὐχῶν, καὶ εἰθ'
οὕτως μεταλαβόντες τῶν θείων μυστη|ρίων μεταλαμβάνομεν τροφῆς. {{right sidenote|Fol. 65<sup>r</sup>.}}
Ὁ ἀρχιμανδρίτης ἔφη· Ἡμεῖς μὲν θέλομεν ὑμᾶς ἀναπαῆναι, ἀδελφοί,
τὸ δὲ θεραπεῦον ὑμᾶς, τοῦτο ποιήσατε. Εἰ οὖν κελεύετε, ἐξελθόντες
{{left sidenote|15}}διακινήσατε ἐν τῷ κήπῳ, ἕως οὗ ἡ ὥρα καλέσει τῶν ἑσπερινῶν, ἐμοὶ
γὰρ καιρός ἐστιν τοῦ ποιῆσαι τῷ Κυρίῳ.
{{right sidenote|ubi recipitur<br>in monaste-<br>rio S. Sergii,}}'''9.''' Ἐξελθόντες δὲ ἠκολούθουν τῷ δευτερεύοντι τῆς μονῆς, Δομέτιος
δὲ λαθὼν πάντας ἐκρύβη. Καὶ ἀνελθὼν κατόπισθε τοῦ ἀρχιμανδρίτου
{{left sidenote|20}}ἔστη. Ὁ δὲ ἀρχιμανδρίτης ἄρας τὰ ὑποδήματα εἰσήει εἰς τὸ
θυσιαστήριον προσεύξασθαι, Δομέτιος δὲ θεὶς τὰ γόνατα καὶ τὸ μέτωπον τῇ γῇ
προσκολλήσας ἐπιμελῶς προσηύχετο. Οἱ δὲ ἄνθρωποι ἐζήτουν τὸν
Δομέτιον σὺν τῷ διακόνῳ λέγοντες· Τί γέγονεν Δομέτιος; Εἷς δέ
τις αὐτῶν γνοὺς εἶπεν· Ὡς ξένος πάντως τὴν μονὴν κατοπτεύει· ἐλεύσεται
{{left sidenote|25}}δὲ τῷ καιρῷ τῆς εὐχῆς. Ὁ δὲ ἀρχιμανδρίτης προσευχόμενος ἐν τῷ
εὐκτηρίῳ ἤκουσεν ἤχους προσευχῆς, καὶ ὑπενόει ὅτι ὁ πειράζων ἔστιν·
τοῦτο γὰρ αὐτῷ πολλάκις ἐποίει ὁ πονηρός. Καὶ πληρώσας τὴν εὐχὴν
ἐξῆλθεν ὡς δοκῶν ἀποσοβῆσαι τὸν πονηρόν· ὃς ἰδὼν τὸν Δομέτιον
σιωπήσας πάλιν εἰσήει εἰς τὴν προσευχήν, τῇ δὲ ὥρᾳ τῆς ἐννάτης,
{{left sidenote|30}}καλέσαντος τοῦ ἑβδομαδαρίου ἐπὶ τὴν προσευχὴν ὁ Δομέτιος ἐγερθεὶς
ἵστατο μετὰ τῶν ἄλλων ἐπὶ τὴν ψαλμῳδίαν. Καὶ πληρώσαντες<sup>2</sup> τὸ
ἔργον τῆς διακονίας, καὶ μεταλαβόντες τῶν θείων μυστηρίων ἀπῄεσαν
οἱ ἄνθρωποι μεταλαβεῖν ἄρτου. Καὶ εἶπον πρὸς Δομέτιον· Ἀδελ|φέ, {{right sidenote|Fol. 65<sup>v</sup>.}}
σύνελθε ἡμῖν ὅπως μεταλάβωμεν ἄρτου. Ὁ δὲ εἶπεν πρὸς αὐτούς·
{{left sidenote|35}}Ἀπέλθετε, καὶ ποιεῖτε τὸ ἔργον ὑμῶν. Οἱ δὲ εἶπον· Μὴ ἡμᾶς
ὑπερηφάνει, ἀλλ' ἐλθὲ καὶ γεῦσαι μεθ' ἡμῶν. Ὁ δέ φησιν· Τοσοῦτον μῆκος
----
— <sup>7</sup> τοῦ 2.<br>
'''9.''' — <sup>1</sup> ἐξ ''add.'' 2. — <sup>2</sup> πληρώσαντος 2.<noinclude><references/></noinclude>
5uqmq5xccb493w5t850y08vxzber5ez
Σελίδα:Analecta Bollandiana 1900, Vol. 19, pp. 286-320.pdf/18
100
52972
167557
2026-08-25T23:54:26Z
SZC 03
16077
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: ὁδοῦ ἤλθομεν μεταλαβεῖν ἐκ τῶν χειρῶν τοῦ δικαίου τούτου, καὶ ὑμεῖς λέγετέ μοι ἄρτου μεταλαβεῖν. Μετὰ δὲ τὸ μεταλαβεῖν ἅπαντας καὶ τὰς ἑσπερινὰς ἱκεσίας τῷ Θεῷ ἀναπέμψαι, παραλαβὼν ὁ δευτεράριος τοὺς ἀνθρώπους κατὰ κέλευσιν τοῦ ἀρχιμανδρίτ...
167557
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh|302|ACTA GRAECA}}</noinclude>ὁδοῦ ἤλθομεν μεταλαβεῖν ἐκ τῶν χειρῶν τοῦ δικαίου τούτου, καὶ ὑμεῖς
λέγετέ μοι ἄρτου μεταλαβεῖν. Μετὰ δὲ τὸ μεταλαβεῖν ἅπαντας καὶ τὰς
ἑσπερινὰς ἱκεσίας τῷ Θεῷ ἀναπέμψαι, παραλαβὼν ὁ δευτεράριος τοὺς
ἀνθρώπους κατὰ κέλευσιν τοῦ ἀρχιμανδρίτου ἐπὶ τὸ θεραπευθῆναι
{{right sidenote|5}}ἀπήγαγεν. Ὁ δὲ δίκαιος πάλιν ἀπεκρύβη ἀπ' αὐτῶν· ἐσθιόντων δὲ
αὐτῶν, πάλιν ἐζήτουν αὐτὸν καὶ ἐπηρώτων περὶ αὐτοῦ τί ἂν γέγονεν.
Εἷς δὲ ἐξ αὐτῶν ἔφη· Οὐχὶ ὁρκῷ ἡμᾶς ἔδησεν μηδενὶ τῶν ἐνταῦθα
εἰπεῖν τὰ κατ' αὐτὸν ἢ τὰ τῆς θεοσεβείας αὐτοῦ; Ἡσυχάσωμεν οὖν καὶ
εὐξώμεθα ἔχειν μερίδα μετ' αὐτοῦ. Καὶ δειπνήσαντες ἀπῆλθον
ἀναπαῆ{{right sidenote|10}}ναι. Ὁ δὲ Δομέτιος πρὸς τὰ ἴχνη τοῦ ἀρχιμανδρίτου κατηκολούθει·
τηρήσας γὰρ ἤδη πάντας ἀναπαέντας καὶ μόνον τὸν ἀρχιμανδρίτην ἐπὶ
τὸ εὐκτήριον ἀνελθόντα καὶ τὰς θύρας προσκλείσαντα<sup>3</sup>, τῆς ἰδίας
ἐπιμελούμενος<sup>4</sup> ψυχῆς ἵστατο ἔξω τοῦ εὐκτηρίου τὰ ὅμοια τῷ διδασκάλῳ
σπουδάζων ποιεῖν. Κατὰ δὲ τὸ εἰωθὸς ἐγερθέντων πάντων ἐπὶ τὴν
{{right sidenote|15}}νυκτερινὴν χορείαν, ἐπηρώτων οἱ πολλοὶ τὸν Δομέτιον ποῦ ἂν
ἐκαθεύδησεν. Ὁ δὲ ἀρχιμανδρίτης γνοὺς τοῦ νέου τὴν θερμότητα, εἶπεν·
Ἀδελφοί, ἕκαστος πληροφορείσθω ἐν ἑαυτῷ, μὴ ἀνακρίνων τὸν ἕτερον,
{{left sidenote|Fol. 66<sup>r</sup>.}}καὶ | ζηλοῦτε ἑαυτοὺς εἰς θεοσέβειαν. Ἔχοντες γὰρ σχῆμα εὐσεβείας τὰ
πρέποντα τῷ σχήματι πράττετε· ἡμεῖς οὖν, ἀδελφοί, κοπωθῶμεν,
{{right sidenote|20}}θλίψωμεν ἑαυτῶν τὰ σώματα, καὶ τὸν νοῦν ὅλον συναγάγωμεν
ἀπεκδεχόμενοι τὴν μακαρίαν ἐλπίδα. Καὶ μηδεὶς λογιζέσθω εἶναί τι, μηδὲ
καταβάλλετε ἀλλήλους, μηδὲ ἐξουθενεῖτε, μηδὲ βδελύττεσθε· ἐὰν γὰρ
τοῖς τοιούτοις τρόποις οὕτω ἑαυτοὺς ῥυθμίσωμεν, ὄντως ἐν τοῖς
τοιούτοις ἀδελφοῖς ἡ ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ κατοικεῖ· ἀλλήλους οὖν
ὑπο{{right sidenote|25}}τάσσεσθε, κατὰ τὸ γεγραμμένον<ref>''Ephes.'', V, 21.</ref>, καὶ ὡς βούλεται ἕκαστος διαγέτω
ἐν Κυρίῳ. Ἡμέρας δὲ γενομένης, ἠγέρθησαν οἱ ἄνδρες ἐκεῖνοι οἱ
συνοδεύσαντες τῷ Δομετίῳ· καὶ εὐξάμενοι καὶ μεταλαβόντες τῶν ἀθανάτων
μυστηρίων καὶ γευσάμενοι ἄρτου καὶ εὐλογίας λαβόντες συνετάξαντο
τοῖς ἀδελφοῖς, καὶ εἰσελθόντες προσεκύνησαν τῷ ἀρχιμανδρίτῃ, καὶ
{{right sidenote|30}}συνετάξαντο αὐτῷ ὡς μέλλοντες ὁδεύειν, καὶ τὸν Δομέτιον ἠρώτων τί
βούλεται, μένειν ἢ συνοδοιπορεῖν. Ὁ δὲ ἀπεκρίνατο ἔμπροσθεν τοῦ
ἀρχιμανδρίτου· Τί αἱρετώτερον ἀνθρώπῳ φῶς οἰκεῖν ἢ σκότος; Ἐγὼ
δέ, ὡς πάντες ἄνθρωποι, φῶς ἀγαπῶ, δεύτερον γάρ μοι τὸ φῶς
ἐπέλαμψεν ἐν τῷ οἴκῳ τούτῳ, δι' οὗ τῆς ἐλπίδος μου τεύξομαι. Πορεύεσθε
----
— <sup>3</sup> καὶ ''add.'' 2. — <sup>4</sup> ἐπιμελούμενον 2.
<references /><noinclude><references/></noinclude>
8ngfknv1just6sk4cddjdmi08cqxxvr
Σελίδα:Analecta Bollandiana 1900, Vol. 19, pp. 286-320.pdf/19
100
52973
167558
2026-08-25T23:54:51Z
SZC 03
16077
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: οὖν ἐν εἰρήνῃ καὶ μνημονεύετέ μου. Καὶ ἀσπασάμενοι αὐτὸν ἐξελθόντες ἐπορεύοντο ἐπὶ τὴν χώραν αὐτῶν. {{right sidenote|et diaconus<br>ordinatur.}}'''10.''' Ὁ δὲ Δομέτιος ἔμεινεν<sup>1</sup> ἐν τῷ μοναστηρίῳ παραμένων καὶ διδασκόμενος παρὰ Νούβεν<sup>2</sup> τοῦ ἀρχιμανδρίτου, καὶ...
167558
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh||S. DOMETII MARTYRIS|303}}</noinclude>οὖν ἐν εἰρήνῃ καὶ μνημονεύετέ μου. Καὶ ἀσπασάμενοι αὐτὸν ἐξελθόντες
ἐπορεύοντο ἐπὶ τὴν χώραν αὐτῶν.
{{right sidenote|et diaconus<br>ordinatur.}}'''10.''' Ὁ δὲ Δομέτιος ἔμεινεν<sup>1</sup> ἐν τῷ μοναστηρίῳ παραμένων καὶ
διδασκόμενος παρὰ Νούβεν<sup>2</sup> τοῦ ἀρχιμανδρίτου, καὶ προέκοπτεν ὑπὲρ
{{left sidenote|5}}πάντας | τοὺς ἐν τῇ μονῇ, ὅθεν καὶ ὑπὲρ πάντας ἠγάπα αὐτὸν ὁ ἀρχι- {{right sidenote|Fol. 66<sup>v</sup>.}}
μανδρίτης. Ἐποίησεν δὲ χρόνον ἱκανὸν ἐν τῷ μοναστηρίῳ, ὡς ἔτη δέκα
καὶ ὀκτώ. Ἰάκωβος δέ τις τοὔνομα ἐπισκοπὴν ἔχων τῆς
Θεοδοσιουπόλεως<ref>Si, quod dubium est, auctori nostro fidere licet, Iacobus iste sedisset in solio episcopali urbis Rhesainae alter post priorem huius civitatis praesulem. Non tamen aliunde notus est Iacobus episcopus Rhesainae, nec Gabriel chorepiscopus de quo infra p. 305.</ref> χώρας παραγίνεται ἐν τῇ μονῇ ἐπισκεπτόμενος τὸν δίκαιον
{{left sidenote|10}}Νούβελ<sup>3</sup>. Ὅς μαθὼν τὴν Δομετίου πολιτείαν, οἷα δὴ καὶ μαρτυρηθέντος
παρὰ τοῦ διδασκάλου αὐτοῦ, ἐχειροτόνησεν αὐτὸν διάκονον μὴ
βουλόμενον. Μετὰ γὰρ τὸ χειροτονῆσαι αὐτὸν ἔλεγεν· Ὦ πάτερ καὶ διδάσκαλε,
τί τοῦτό μοι ἔδρασας, ὅτι ἐγὼ ἄνθρωπός εἰμι ἁμαρτωλός, καὶ ἀνάξιός
εἰμι τοιούτῳ τόπῳ παρίστασθαι, ἢ τοιαῦτα ἅγια ψηλαφᾶν, ἀλλ' εὖξαί
{{left sidenote|15}}μοι, πάτερ, ἵνα τὰ πρέποντα τῷ σχήματι παράσχῃ μοι ὁ Θεὸς
διαπράττεσθαι. Καὶ εὐλόγησεν αὐτὸν καὶ εἶπεν· Δῴη σοι ὁ Κύριος μιμητὴν
γενέσθαι τῶν ἁγίων αὐτοῦ ἐν πᾶσιν. Καὶ ἤρξατο ὁ Δομέτιος μανθάνειν
τοὺς καταλόγους καὶ τὴν ὑπηρεσίαν ἣν διακονοῦσιν οἱ διακονοῦντες
τῷ ἁγίῳ θυσιαστηρίῳ. Συνέβη οὖν ἐν μιᾷ κυριακῇ, παρισταμένου τοῦ
{{left sidenote|20}}Δομετίου τῷ ἁγίῳ θυσιαστηρίῳ καὶ τὰ θεῖα καὶ φρικτὰ δῶρα
ῥιπίζοντος<ref>De usu flabelli, ῥιπίδιον, in sacra liturgia, lege quae disserebat GOAR, ''Rituale Graecorum'', p. 136.</ref>, καὶ τοῦ ἀρχιμανδρίτου παρεστῶτος τῷ θυσιαστηρίῳ καὶ τῷ
Θεῷ προσφέροντος τὴν ἁγίαν λειτουργίαν, περὶ τὸ μέσον τῆς εὐχῆς ὁ
Δομέτιος ἑώρα περιστερὰν ἄσπιλον περιπετομένην καὶ καθημένην ἐπὶ
τὰ θεῖα δῶρα τὰ προκείμενα, καὶ ἐπειρᾶτο ταύτην ἀποσοβεῖν, καὶ
ἐφι{{left sidenote|25}}λονείκει καὶ ἐβιάζετο αὐτὴν ἀποδιώκειν. Καὶ ὁ ἀρχιμανδρίτης ἐξίστατο
ἐπὶ τῇ Δομετίου φιλονεικίᾳ | πειρωμένου διώκειν τὴν παρ' αὐτοῦ καὶ {{right sidenote|Fol. 67<sup>r</sup>.}}
μόνου ὁραθεῖσαν περιστεράν. Καὶ μετὰ τὴν ἁγίαν μετάληψιν καὶ
εὐχαριστίαν τὴν πρὸς τὸν Θεὸν ἀεὶ γινομένην παρὰ τῶν πιστῶν, καλεῖ τὸν
Δομέτιον κατ' ἰδίαν ὁ ἀρχιμανδρίτης καὶ λέγει πρὸς αὐτόν· Ἕως τοῦ
{{left sidenote|30}}νῦν πρᾶον καὶ ἡσύχιόν σε<sup>4</sup> ἐγίνωσκον, νῦν δὲ οὐκ οἶδα τί σοι συνέβη
ταραχῶδες· παρισταμένων γὰρ ἡμῶν ἐν τῷ ἁγίῳ θυσιαστηρίῳ καὶ τῷ
Θεῷ λειτουργούντων, ἵστασο ὥς τινα διώκων καὶ τῇ χειρὶ καὶ τῷ ἁγίῳ
----
'''10.''' — <sup>1</sup> ἔμενεν 2. — <sup>2</sup> Νούβεν 1, Νουβὲρ 2. — <sup>3</sup> Οὐρβὲλ 2. — <sup>4</sup> σοι 2.
<references /><noinclude><references/></noinclude>
a8kerw8jfww87g3wp1qoyhwjpp7x5f2
Σελίδα:Analecta Bollandiana 1900, Vol. 19, pp. 286-320.pdf/20
100
52974
167559
2026-08-25T23:55:17Z
SZC 03
16077
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: ῥιπιδίῳ ἀποσοβῶν. Εἶπε οὖν μοι εἰ ἔχεις ἀπολογίαν ἵνα μὴ λυπηθῶ πρὸς σέ· ἐστὶ γὰρ τοῦτο ἄξιον λύπης. Ὁ δὲ Δομέτιος ἀπεκρίθη αὐτῷ λέγων· Πάτερ, μὴ λυποῦ πρὸς μὲ τὸν σὸν δοῦλον καὶ μαθητήν, ἀλλὰ δέξαι μου τὴν ἀπολογίαν. Παρισταμένων γὰρ ἡμῶν τ...
167559
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh|304|ACTA GRAECA}}</noinclude>ῥιπιδίῳ ἀποσοβῶν. Εἶπε οὖν μοι εἰ ἔχεις ἀπολογίαν ἵνα μὴ λυπηθῶ
πρὸς σέ· ἐστὶ γὰρ τοῦτο ἄξιον λύπης. Ὁ δὲ Δομέτιος ἀπεκρίθη αὐτῷ
λέγων· Πάτερ, μὴ λυποῦ πρὸς μὲ τὸν σὸν δοῦλον καὶ μαθητήν, ἀλλὰ
δέξαι μου τὴν ἀπολογίαν. Παρισταμένων γὰρ ἡμῶν τῷ ἁγίῳ τόπῳ,
{{right sidenote|5}}ἄφνω εἶδον περιστερὰν περιπετομένην καὶ περικαθημένην ἐπάνω τῶν
ἁγίων δώρων ὧν ἐλειτουργοῦμεν. Ἐγὼ δὲ φοβούμενος μὴ
περιπετομένη ἐγκρούσῃ τοῖς ἁγίοις ποτηρίοις καὶ στέψασα ἐκχύσῃ τὰ ἅγια
δῶρα, ταύτην ἐφιλονείκουν διώκειν, οὐκ ἴσχυσα δὲ ταύτην ἀποδιῶξαι·
αὕτη ἐστὶν ἡ ἐμὴ ἀπολογία. Ὁ δὲ ἐξεθαμβήθη καὶ λέγει πρὸς αὐτόν·
{{right sidenote|10}}Τὴν μὲν ἀπολογίαν ἐδεξάμην. Εἰπὲ δέ μοι ποταπὴν χροιὰν εἶχεν ἡ
περιστερά; Ὁ δὲ εἶπεν· Λευκὴ ὑπῆρχεν ἄσπιλος· σὺ γάρ, ὦ πάτερ,
ταύτην οὐχ ἑώρακας; Ὁ δὲ ἔφη· Περὶ τὴν λειτουργίαν, τέκνον,
ἠσχολούμην. Καὶ ἀφεὶς αὐτὸν εἰσῆλθεν ἐν τῷ εὐκτηρίῳ προσευχόμενος
καὶ λέγων· Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, εὐχαριστῶ σοι ὅτι ἠξίωσάς με
{{right sidenote|15}}τοιούτου ὁσίου καὶ δικαίου σου δούλου κληθῆναι διδάσκαλον. Ἔγνω
{{left sidenote|Fol. 67<sup>v</sup>.}}γὰρ | ὁ ἀρχιμανδρίτης ὅτι τὸ ἅγιον Πνεῦμα ἑώρακεν ὁ Δομέτιος,
ὑπενόει δὲ ἐκεῖνος ὅτι αἰσθητὴν περιστερὰν ἑώρακεν. Καὶ λέγει ὁ
ἀρχιμανδρίτης πρὸς αὐτόν· Ἐπειδὴ ἐγὼ ἐν τῷ ἰδίῳ ἔργῳ ἤμην
ἀπησχολημένος καὶ οὐκ εἶδον τὴν παρὰ σοῦ ὁραθεῖσαν περιστεράν, τῇ ἐπιούσῃ
{{right sidenote|20}}κυριακῇ ἐπὰν ἴδῃς ἐπίδειξόν μοι αὐτήν. Οὐ γὰρ ἐθάρρησεν αὐτῷ ὁ
ἀρχιμανδρίτης τὴν δύναμιν τῆς ὀπτασίας ἵνα μὴ τῷ τῆς κενοδοξίας
νοσήματι περιπέσῃ. Τῇ δὲ ἐπιούσῃ κυριακῇ πάλιν ἐκέλευσεν ὁ
ἀρχιμανδρίτης τὸν Δομέτιον λειτουργῆσαι. Καὶ τῆς εὐχῆς γινομένης καὶ
τῶν ἁγίων δώρων προσκομιζομένων μεσταζούσης τῆς ἀναφορᾶς, ἰδοὺ
{{right sidenote|25}}πάλιν ὁ Δομέτιος ὁρᾷ τὴν περιστερὰν τῷ αὐτῷ τρόπῳ περιπετομένην
τοῖς ἁγίοις δώροις. Καὶ λέγει· Ἰδού, πάτερ, ἡ περιστερὰ πάλιν
ἐπιπωλεύει ἐπὶ τὰ χείλη τῶν ποτηρίων. Ὁ δέ φησιν· Ποῦ, τέκνον; Ὁ δὲ
Δομέτιος λέγει· Ἴδε, δέσποτα. Καὶ συνηκολούθει ἡ δεξιὰ τοῦ Δομετίου
κατόπισθεν τῆς περιστερᾶς, ὑποδεικνύουσα τῷ ἀρχιμανδρίτῃ. Ὁ δὲ
{{right sidenote|30}}οὐδαμῶς ἠξιώθη τὸ τέως θεωρῆσαι ταύτην. Καὶ ἐπιτελεσθείσης τῆς
ἁγίας ἀναφορᾶς, πάντες μεταλαβόντες ἐπὶ τὸ ἄριστον ἀπῆλθον, ὁ δὲ
ἀρχιμανδρίτης ἀνελθὼν ἐπὶ τῷ εὐκτηρίῳ αὐτοῦ, θεὶς τὰ γόνατα καὶ τὸ
μέτωπον τῇ γῇ προσκολλήσας ἐπὶ τρία νυχθήμερα ἔμεινεν
προσευχόμενος τῷ Θεῷ λέγων· Οὐ πρότερον ἀναστήσομαι ἕως ἂν πληροφορήσῃ
{{right sidenote|35}}με ὁ Θεός. Καὶ μετὰ τὴν εὐχὴν ᾔσθετό τινος θείας ῥοπῆς μηνυούσης
{{left sidenote|Fol. 68<sup>r</sup>.}}εἰσακουσθέντα αὐτόν· καὶ ὡς ἠγέρθη ἐφαίνετο | τὸ πρόσωπον αὐτοῦ
ὡς πρόσωπον ἀγγέλου, καὶ πάλιν ἐπὶ πάντων κλίνας τὰ γόνατα<noinclude><references/></noinclude>
578doc1tjvus3tsbqxe99z9ebvpxqno
Σελίδα:Analecta Bollandiana 1900, Vol. 19, pp. 286-320.pdf/21
100
52975
167560
2026-08-25T23:55:58Z
SZC 03
16077
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: προσηύξατο καὶ πληρώσας τὸ Ἀμήν, ἦλθεν ἐπὶ τὴν ἑσπερινὴν ψαλμῳδίαν. Καὶ ταύτην πληρώσας μετὰ πάντων τῶν ἀδελφῶν καὶ<sup>5</sup> ἀπελθόντων μεταλαβεῖν ἄρτου, αὐτὸς κατὰ τὸ σύνηθες ἀνῆλθεν<sup>6</sup> ἐν τῷ εὐκτηρίῳ καὶ ἀσφαλίσας τὰς θύρας πάλιν<sup>7</sup>...
167560
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh||S. DOMETII MARTYRIS|305}}</noinclude>προσηύξατο καὶ πληρώσας τὸ Ἀμήν, ἦλθεν ἐπὶ τὴν ἑσπερινὴν
ψαλμῳδίαν. Καὶ ταύτην πληρώσας μετὰ πάντων τῶν ἀδελφῶν καὶ<sup>5</sup>
ἀπελθόντων μεταλαβεῖν ἄρτου, αὐτὸς κατὰ τὸ σύνηθες ἀνῆλθεν<sup>6</sup> ἐν τῷ
εὐκτηρίῳ καὶ ἀσφαλίσας τὰς θύρας πάλιν<sup>7</sup> προσηύξατο<sup>8</sup>. Ὁ δὲ Δομέτιος
{{left sidenote|5}}πάντοτε συνηκολούθει<sup>9</sup> τῷ διδασκάλῳ· οὐ μέντοι ἐκάθευδεν πρὸς
αὐτόν, ἀλλ' ἔξω τοῦ εὐκτηρίου βραχὺ ἑαυτὸν ἀνέπαυεν ἀνακλινόμενος.
Πάλιν οὖν τῇ ἐπιούσῃ κυριακῇ ἐπέτρεψεν ὁ ἀρχιμανδρίτης τὸν
Δομέτιον λειτουργῆσαι. Λειτουργούντων δὲ αὐτῶν καὶ τῶν ἁγίων δώρων
προσφερομένων, πάλιν ὁ Δομέτιος ὁρᾷ τὴν περιστερὰν καὶ λέγει·
{{left sidenote|10}}Πάτερ, ὁρᾷς τὴν περιστερὰν περιπετομένην καὶ περικαθημένην τοῖς
ἁγίοις δώροις; Ὁ δὲ εἶπεν· Εἶδον, τέκνον. Καὶ ἐπιτελέσαντες τὴν
σύναξιν καὶ μεταλαβόντες τῶν θείων δώρων ἐξῆλθον μετὰ εὐχαριστίας.
Καὶ ἀναχωρησάντων τῶν ἀδελφῶν ἐπὶ τῇ κλάσει τοῦ ἄρτου, λέγει ὁ
ἀρχιμανδρίτης· Καλέσατέ μοι τὸν διάκονον τὸν δευτεράριον. Οἱ δὲ
{{left sidenote|15}}ἐκάλεσαν· ἐλθόντος δὲ αὐτοῦ καὶ προσκυνήσαντος αὐτῷ εἶπεν·
Ἀδελφέ, ἄπελθε γεῦσαι καὶ ἐλθὲ ἐν τάχει πρὸς μέ· χρεία γάρ με
ἀναγκάζει πέμψαι σε εἰς τὴν πόλιν εἰς τὸν πρεσβύτερον καὶ
χωρεπίσκοπον ἡμῶν Γαβριήλ<sup>10</sup>.
'''11.''' Ὁ δὲ ἀπελθὼν καὶ γευσάμενος, ἐπανῆλθεν πρὸς Νούβελ<sup>1</sup> τὸν
{{left sidenote|20}}ἀρχιμανδρίτην καὶ εἶπεν· Κέλευσόν μοι διακονῆσαι τῆς βουλῆς<sup>2</sup> σου. | {{right sidenote|Sacerdotii<br>sibi oblatam<br>dignitatem<br>declinans,<br>Fol. 68<sup>v</sup>.}}
Ὁ δὲ καθίσας γράφει ἐπιστόλην περιέχουσαν οὕτως· Ὁ ταπεινὸς
Νούβελ<sup>3</sup> τῇ τοῦ Θεοῦ βουλῇ καὶ<sup>4</sup> πρεσβύτερος καὶ ἀρχιμανδρίτης
προστάττει μετὰ Θεὸν Γαβριὴλ<sup>5</sup> χωρεπισκόπῳ ἐν κυρίῳ Ἰησοῦ
Χριστῷ χαίρειν. Ἐπειδὴ τοὺς κοπιῶντας ἐν Κυρίῳ δεῖ τιμᾶσθαι
{{left sidenote|25}}κατὰ τὸν ἀπόστολον<ref>''Philipp.'', II, 29.</ref>, κέλευσον παραγενέσθαι ἕως τῶν ἐνταῦθα·
μὴ οὖν σκυλμὸν ἡγήσηται ἡ σὴ θεοσέβεια τὸ μεταπεμφθῆναί σε
παρ' ἐμοῦ· ἡ γὰρ χρεία καταναγκάζει με τοῦτο ποιῆσαι. Ὁ δὲ
δεξάμενος καὶ ἀναγνοὺς παραγίνεται παραχρῆμα εἰς τὴν μονὴν καί
φησιν· Πάτερ, τί κελεύεις; Ὁ δὲ ἔφη· Οὐ καταισχύνεται ἡ ἀγάπη,
{{left sidenote|30}}εἰ καὶ σκυλμὸν ἐποίησα τῇ εὐλαβείᾳ σου· ὅμως αὐτὸς γινώσκεις τί
γέγραπται· τοὺς κοπιῶντας ἐν Κυρίῳ δεῖ περισσοτέρως τιμᾶν. Ὁ δὲ
εἶπεν· Καλῶς<sup>6</sup>, πάτερ· τί δαί ἐστι τὸ παρὰ σοῦ κελευόμενον; Ὁ δὲ
----
— <sup>5</sup> ''om.'' 2. — <sup>6</sup> ἀνελθὼν 2. — <sup>7</sup> ''om.'' 2. — <sup>8</sup> προσηύχετο 2. — <sup>9</sup> ἠκυλούθει 2. — <sup>10</sup> Γαβριήλιον 2.<br>
'''11.''' — <sup>1</sup> Οὐρβὲλ 2. — <sup>2</sup> τῇ βουλῇ 2. — <sup>3</sup> Οὔρβελ 2. — <sup>4</sup> ''om.'' 2. — <sup>5</sup> Γαβριηλίῳ 2. — <sup>6</sup> δὲ 2.
<references /><noinclude><references/></noinclude>
jxlp732kdfzluuq1vo5ajw6dn69vg9n
Σελίδα:Analecta Bollandiana 1900, Vol. 19, pp. 286-320.pdf/22
100
52976
167561
2026-08-25T23:56:34Z
SZC 03
16077
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: ἀρχιμανδρίτης ἔλαβεν κατ' ἰδίαν τὸν χωρεπίσκοπον, καὶ ἀπήγγειλεν αὐτῷ πάντα τὰ κατὰ τὸν Δομέτιον ὅσα ἐν αὐτῷ ἐποίησεν ἀγαθὰ ὁ Θεός. Ὁ δὲ ἀκούσας καὶ ἔμφοβος γενόμενος ἐδόξασε τὸν Θεὸν καὶ λέγει τῷ ἀρχιμανδρίτῃ· Ἐπειδὴ πάντες οἱ ἄνθρωποι ὑπ...
167561
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh|306|ACTA GRAECA}}</noinclude>ἀρχιμανδρίτης ἔλαβεν κατ' ἰδίαν τὸν χωρεπίσκοπον, καὶ ἀπήγγειλεν
αὐτῷ πάντα τὰ κατὰ τὸν Δομέτιον ὅσα ἐν αὐτῷ ἐποίησεν ἀγαθὰ ὁ
Θεός. Ὁ δὲ ἀκούσας καὶ ἔμφοβος γενόμενος ἐδόξασε τὸν Θεὸν καὶ
λέγει τῷ ἀρχιμανδρίτῃ· Ἐπειδὴ πάντες οἱ ἄνθρωποι ὑπὸ ἐξουσίαν
{{right sidenote|5}}ἐσμέν, οὐδὲν δυνάμεθα παρὰ γνώμην τῶν ἡγουμένων ποιεῖν. Εἰ
κελεύεις οὖν ἀπέρχομαι, λέγω τῷ προέδρῳ. Ὁ δὲ εἶπεν· Καλῶς εἶπας,
τέκνον, καὶ ἀπεδεξάμην. Ὁ δὲ παραχρῆμα εἰσελθὼν ἐν τῇ πόλει καὶ
μηνύσας πρὸς τὸν τότε ἐπίσκοπον τῆς Θεοδοσιουπόλεως, ἀπήγγειλεν
{{left sidenote|Fol. 69<sup>r</sup>.}}αὐτῷ πάντα τὰ κατὰ τὸν Δομέτιον. Ὁ δὲ | ἀκούσας ἐξεθαμβήθη καὶ
{{right sidenote|10}}λέγει αὐτῷ· Εὐλόγητος ὁ Θεὸς ὅτι ἠξίωσεν ἡμᾶς ἐπιτυχεῖν τοιούτου
ἀνδρός· ἄπελθε οὖν καὶ χειροτόνησον τὸν ὅσιον, καὶ τῇ ἑξῆς
παραγίνομαι ἐκεῖσε καὶ μετὰ δόξης εἰσάξω αὐτὸν ἐν τῇ πόλει. Ὁ δὲ
χωρεπίσκοπος παρευθὺς ἐλθὼν ἐν τῷ μοναστηρίῳ καλεῖ τὸν Δομέτιον δόλῳ
καὶ μετὰ βίας πολλῆς τοῦτον ἐχειροτόνησεν πρεσβύτερον. Ὁ δὲ πάνυ
{{right sidenote|15}}λυπηθεὶς ἀπέκρυψεν ἑαυτὸν ἀπὸ πάντων καὶ συνέμιξεν ἑαυτὸν μετὰ
τῶν συνελθόντων τῷ ἐπισκόπῳ. Τῶν δὲ λαλούντων περὶ αὐτοῦ, αὐτὸς
ἠκροᾶτο, καὶ λέγει ὁ Δομέτιος· Περὶ τίνος διαλέγεσθε; Αὐτοὶ δὲ οὐκ
ᾔδεσαν αὐτόν, καὶ λέγουσι· Περὶ Δομετίου ἡμῖν ὁ λόγος τοῦ διακόνου
τῆς μονῆς ταύτης, ὅτι πῶς ἠξιώθη ἡ μονὴ αὕτη δέξασθαι τοιοῦτον
{{right sidenote|20}}ἄνθρωπον, καὶ ὅτι προσδοκᾶτε αὔριον ἐνταῦθα παραγενέσθαι ὁ
ἐπίσκοπος ἡμῶν καὶ μετὰ δόξης πολλῆς τοῦτον εἰσάγειν εἰς τὴν πόλιν. Καὶ
ταῦτα ἀκούσας πάνυ ἐλυπήθη, καὶ λαθὼν πάντας ἐν τῇ νυκτὶ ἐκείνῃ
ἀπέφυγεν ἐκ τοῦ μοναστηρίου μηδενὸς ἐγνωκότος. Ὁ δὲ ἐπίσκοπος
τῇ ἑξῆς ἐκήρυξεν ἐν τῇ πόλει λέγων· Ἕκαστος τῶν ἐνταῦθα συναχθήτω
{{right sidenote|25}}ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ μετὰ κηρῶν καὶ λαμπάδων καὶ θυμιαμάτων ὅπως
ἀπελθόντες ἐν τῇ μονῇ τῇ ὀνομαζομένῃ ἁγίᾳ ἀγάγωμεν ἄνδρα δίκαιον καὶ
θεοσεβῆ, ἵνα καὶ ἡμεῖς καταξιωθῶμεν διὰ τῶν εὐχῶν αὐτοῦ ἐλέους
τυχεῖν ἐν ἡμέρᾳ κρίσεως καὶ μερίδα ἔχειν μετ' αὐτοῦ. Καὶ διέδραμεν ἡ
φωνὴ καὶ παρεγένοντο πάντες ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ. Καὶ λιτανεύοντες
ἐξῆλ{{right sidenote|30}}θον ἐπὶ τὸ μοναστήριον, | τοῦ ἐπισκόπου πάντων προηγουμένου. {{left sidenote|Fol. 69<sup>v</sup>.}}
Εἰσελθόντων δὲ πάντων ἐν τῷ μοναστηρίῳ καὶ εὐξαμένων ἐπεζήτουν
τὸν δίκαιον Δομέτιον, πάντες θέλοντες εὐλογηθῆναι παρ' αὐτοῦ. Ὁ δὲ
ἀρχιμανδρίτης ἀπὸ ἑσπέρας ἐζήτει τὸν Δομέτιον καὶ διηπόρει τί
γέγονεν, καὶ σύγχυσις πολλὴ ἦν δι' αὐτόν. Μὴ εὑρόντων δὲ αὐτῶν, ἀνελθὼν
{{right sidenote|35}}ἐπὶ τοῦ ἄμβωνος ὁ ἐπίσκοπος προσεφώνησεν τῷ λαῷ λέγων·
Ἐνδώσωμεν, ἀδελφοί, μὴ δώσωμεν πρόφασιν τῷ Σατανᾷ σκανδαλίσαι
ἡμᾶς· νῦν οὖν, εἰ κελεύετε, πορεύεσθε ἐν εἰρήνῃ, κἀγὼ παραμείνας<noinclude><references/></noinclude>
5w00vk0l9cuu8790yz47tz9jgo0ejnv
Σελίδα:Analecta Bollandiana 1900, Vol. 19, pp. 286-320.pdf/23
100
52977
167562
2026-08-25T23:57:02Z
SZC 03
16077
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: ἐνταῦθα ἀγάγω τὸν δίκαιον σὺν ἐμοί. Οἱ δὲ ἀκούσαντες ἐξῆλθον καὶ ὑπέστρεψαν ἐν τῇ πόλει μετὰ λύπης, μὴ ἐπιτυχόντες τῆς εὐλογίας τοῦ δικαίου. Ὁ δὲ ἐπίσκοπος παρέμεινεν ἐν τῇ μονῇ ἀκριβῶς πυνθανόμενος τί γέγονεν ὁ Δομέτιος, οἱ δὲ ἐν τῇ μονῇ ἀπ...
167562
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh||S. DOMETII MARTYRIS|307}}</noinclude>ἐνταῦθα ἀγάγω τὸν δίκαιον σὺν ἐμοί. Οἱ δὲ ἀκούσαντες ἐξῆλθον καὶ
ὑπέστρεψαν ἐν τῇ πόλει μετὰ λύπης, μὴ ἐπιτυχόντες τῆς εὐλογίας τοῦ
δικαίου. Ὁ δὲ ἐπίσκοπος παρέμεινεν ἐν τῇ μονῇ ἀκριβῶς
πυνθανόμενος τί γέγονεν ὁ Δομέτιος, οἱ δὲ ἐν τῇ μονῇ ἀπήγγειλαν αὐτῷ πάντα
{{left sidenote|5}}τὰ γεγονότα. Ὁ δὲ μὴ μελλήσας εὐθέως πέμπει κατὰ τὰς ὁδοὺς
βουλόμενος εὑρεῖν τὸν δίκαιον. Πολλῶν δὲ ἐξελθόντων καὶ ζητησάντων,
οὐδεὶς αὐτὸν ἠδυνήθη εὑρεῖν.
{{right sidenote|Dometius<br>fugit Cyrum.}}'''12.''' Ὁ γὰρ δίκαιος ἐξελθὼν ἐκ τῆς μονῆς εὗρέν τινας καμηλαρίους
{{left sidenote|10}}καὶ λέγει αὐτοῖς· Ποῦ πορεύεσθε; Οἱ δὲ εἶπον· Ἐπὶ τὴν Κυρεστῶν
πόλιν<ref>Est haec civitas Cyrus, in provincia Euphratesia, cf. LE QUIEN, ''Oriens christianus'', t. II, p. 930; GELZER, ''Georgii Cypri descriptio orbis romani'', p. 148. De forma verbi Κυρεστῶν lege AssEMANI, ''Bibl. or.'', t. II, p. 342; ABBELOOS-LAMY, ''Barhebraei Chronicon'', t. I, p. 338.</ref>. Καὶ λέγει αὐτοῖς· Εἰ θέλετε, συνοδεύσω ὑμῖν. Οἱ δὲ εἶπον·
Ἐλθέ, ἀλλὰ<sup>1</sup> φοβήθητι τὸν Θεόν, καὶ μηδὲν ἡμᾶς καταβλάψῃς. Ὁ δὲ
δίκαιος λαβὼν τὸ δουκάλιον<sup>2</sup> τῆς πρώτης καμήλου προῆγεν αὐτῶν ὡς
καμηλίτης διὰ τὸ μὴ καταφθασθῆναι αὐτόν. Καὶ οὕτως διῆλθεν | τὴν {{right sidenote|Fol. 70<sup>r</sup>.}}
{{left sidenote|15}}πᾶσαν ὁδὸν ἕως τῆς κώμης τῆς καλουμένης Καπροϊμανδῶν τῆς
Κυρεστῶν ἐνορίας. Ὡς δὲ ἔφθασεν τὴν κώμην, συνετάξατο τοῖς
καμηλαρίοις λέγων· Ἀδελφοί, βλέπετε ὑμῶν τὰς βασταγὰς καὶ τὰς
σφραγῖδας, ἰδοὺ σῶαί εἰσιν. Ἦσαν γὰρ αἱ βασταγαὶ τῶν κομερκίων, καὶ
ἀπεκρίθησαν οἱ καμηλίται τῷ Δομετίῳ λέγοντες· Ἓξ ἡμέρας ἔχεις ἡμῖν
{{left sidenote|20}}συνοδεύων καὶ οὐκ ἠβουλήθης μεθ' ἡμῶν ἄρτον κλάσαι, καὶ νῦν θέλεις
ἀφῆναι ἡμᾶς καὶ μὴ συνευφρανθῆναι ἡμῖν<sup>3</sup>. Ὁ δέ φησιν· Ἀδελφοί,
ὥρα πρώτη ἐστὶν τῆς ἡμέρας, καὶ οὐ δύναμαι τοῦτο ποιῆσαι, ἀλλὰ
πορεύεσθε ἐν εἰρήνῃ, καὶ ἐν τῷ ὑμᾶς ὑποστρέφειν<sup>4</sup>, εὑρήσετέ με ἐν τῷ
μαρτυρείῳ τῶν ἁγίων Κοσμᾶ καὶ Δαμιανοῦ<ref>De cultu SS. Cosmae et Damiani in urbe Cyro, lege ''Act. SS.'', Sept. t. VII, p. 439, n° 60-63.</ref>, καὶ συνευφρανθῶμεν
{{left sidenote|25}}μετ' ἀλλήλων. Οἱ δὲ ἐπορεύθησαν, ὁ δὲ Δομέτιος εὐθυδρόμησεν ἐν τῷ
μαρτυρείῳ τῶν καλλινίκων τοῦ Χριστοῦ μαρτύρων, καὶ εἰσελθὼν θεὶς
τὰ γόνατα προσηύξατο διαμένων ἕως ἑσπέρας. Καὶ τελέσας τὰς
ἑσπερινὰς εὐχάς, προσελθών τινι τῶν ἐκεῖσε κατακειμένων ἀρρώστων
ᾐτήσατο παρ' αὐτοῦ βραχύτητα ἄρτου. Ὁ δὲ μετὰ χαρᾶς ἔδωκεν αὐτῷ,
{{left sidenote|30}}καὶ μεταλαβὼν τοῦ ἄρτου, ἅμα δὲ καὶ ὕδατος, εἰσῄει ἐν τῷ ναῷ καὶ
πᾶσαν τὴν νύκτα προσηύχετο. Ὁ δὲ ἐλεύθερος ὁ δωρησάμενος αὐτῷ
τὸ βραχὺ τοῦ ἄρτου, ἐθεώρει αὐτὸν πᾶσαν τὴν νύκτα προσευχόμενον,
----
'''12.''' — <sup>1</sup> ''om.'' 2. — <sup>2</sup> δοκάλιον 2. — <sup>3</sup> ἡμᾶς 2. — <sup>4</sup> ἐπιστρέφειν 2.
<references /><noinclude><references/></noinclude>
1qejy3bzl2irlf2pozztmv6g1zc58df
Σελίδα:Analecta Bollandiana 1900, Vol. 19, pp. 286-320.pdf/24
100
52978
167563
2026-08-25T23:57:29Z
SZC 03
16077
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: καὶ ἐδόξαζε τὸν Θεὸν ἐν ἑαυτῷ. Τοῦτον δὲ θεωρῶν ὁ ἀσθενῶν οὕτως ἄϋπνον προσκαρτεροῦντα τῷ ἁγίῳ οἴκῳ, ἐν μιᾷ τῶν ἡμερῶν ἐγερθεὶς {{left sidenote|Fol. 70<sup>v</sup>.}}προσεκύνει<sup>5</sup> τὸν Δομέτιον<sup>6</sup> | λέγων· Δέομαί σου, εὖξαι ὑπὲρ ἐμοῦ τοῦ ἁμαρτωλοῦ. Ὁ δ...
167563
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh|308|ACTA GRAECA}}</noinclude>καὶ ἐδόξαζε τὸν Θεὸν ἐν ἑαυτῷ. Τοῦτον δὲ θεωρῶν ὁ ἀσθενῶν οὕτως
ἄϋπνον προσκαρτεροῦντα τῷ ἁγίῳ οἴκῳ, ἐν μιᾷ τῶν ἡμερῶν ἐγερθεὶς
{{left sidenote|Fol. 70<sup>v</sup>.}}προσεκύνει<sup>5</sup> τὸν Δομέτιον<sup>6</sup> | λέγων· Δέομαί σου, εὖξαι ὑπὲρ ἐμοῦ τοῦ
ἁμαρτωλοῦ. Ὁ δὲ εἶπεν αὐτῷ· Εὐχαῖς τῶν ἁγίων τούτων ἔσται ὁ Θεὸς
{{right sidenote|5}}μετὰ σοῦ. Ὁ δὲ ἀπελθὼν προσανεπάη μικρόν, καὶ πάλιν ἐγερθεὶς
προσεκύνει τῷ Δομετίῳ λέγων· Ὁρῶ σε, δέσποτα θεοσεβῆ, ἀλλ' εὖξαί
μοι διὰ τὸν Κύριον. Ἰδοὺ γὰρ μῆνα ἡμερῶν ἔχω ἐνταῦθα κατακείμενος.
Λέγει πρὸς αὐτὸν ὁ Δομέτιος· Ἥμαρτες εἰς τοὺς μάρτυρας, ἀλλὰ
τούτους παρακάλεσον καὶ θεραπεύσουσίν σε. Ὁ δὲ εἶπεν· Ὀρθῶς εἶπας,
{{right sidenote|10}}δέσποτα, λόγον γὰρ δώσας τινὶ γεωργῷ μου καταφυγόντι ἐνταῦθα,
τοῦτον παρέβην, καὶ τούτου χάριν ἐπῆλθέν μοι τοῦτο τὸ δεινόν, ἀλλ'
ἐπειδὴ οὐκ εἰμι ἱκανὸς τούτους δυσωπῆσαι, αὐτὸς παρακάλεσον
αὐτοὺς διὰ τῶν ὁσίων σου εὐχῶν. Ὁ δὲ εἶπεν· Ἄπελθε, τέκνον, καὶ μὴ
μικρὸν καθεύδησον, καὶ ἐννύχιον πρόσελθε τῷ ἁγίῳ θυσιαστηρίῳ καὶ
{{right sidenote|15}}μετάλαβε τῶν ἀχράντων μυστηρίων καὶ ἰαθήσῃ. Ὁ δὲ μακάριος ἦν
ψάλλων τὴν νυκτερινὴν χορείαν· ἕωθεν δὲ ἐποίησεν ὁ ἄνθρωπος καθὼς
ἐνετείλατο αὐτῷ ὁ ἅγιος Δομέτιος καὶ μεταλαβὼν τῶν ἀχράντων
μυστηρίων ὁρᾷ ἑαυτὸν ἐλαφρυνθέντα τῆς νόσου, καὶ ἀναστὰς
ἐρρωμένος προσεκύνησεν τῷ ἁγίῳ Δομετίῳ λέγων· Νῦν οἶδα ὅτι φοβῇ σὺ
{{right sidenote|20}}τὸν Θεόν, εὖξαι οὖν ἵνα ἵλεοι γένωνταί μοι οἱ ἅγιοι μάρτυρες. Ὁ δὲ
εἶπεν· Ἄπελθε, τέκνον, πολλὰ δύναται κατορθοῦν ἡ μετάνοια.
{{left sidenote|et prope<br>hanc urbem<br>in montem<br>recedit,<br>Fol. 71<sup>r</sup>.}}'''13.''' Ὁ δὲ ἐξελθὼν τοῦ μαρτυρείου διεφήμιζε τὸν δίκαιον. Ὁ δὲ γνοὺς
πάλιν ἀνεχώρησε τοῦ μαρτυρείου καὶ ἐπορεύθη κατὰ βο|ρὰν τοῦ
μαρτυ{{right sidenote|25}}ρείου ὡς ἀπὸ σημείων ὀκτὼ εἰς τὸ ὄρος· τοῦτο δὲ οὐ λιθῶδες, ἀλλὰ
ψαμμῶδες, ὡσεὶ λατύπη, ὡς<sup>1</sup> ἀκάνθας καὶ τριβόλους ποιοῦν, ᾧ
πρόσκειται ἀγρὸς ἄπορος Παρθὲν προσαγορευόμενος, καὶ ἀνελθὼν ἐν τῷ
ὄρει ἐκάθητο διάγων ἐν αὐτῷ ἔτη δύο, τὰς βοτάνας ἐσθίων· παρ' αὐτῷ
δὲ τῷ ὄρει παρέκειντο ἀένναοι πηγαί, ἐξ ὧν μετελάμβανεν ὕδατος, ἐν
{{right sidenote|30}}αὐτοῖς δὲ τοῖς ὕδασιν εἰώθασι γυναῖκες ἔρχεσθαι καὶ ἀποσμήχειν
ἐσθῆτας. Ἐν μιᾷ τῶν ἡμερῶν καύσονος γενομένου βιαίου, ἐπεζήτησεν
ὁ ἅγιος ὕδατος μεταλαβεῖν· ὡς δὲ ἠβουλήθη κατελθεῖν ἐκ τοῦ ὄρους
καὶ μεταλαβεῖν ὕδατος, ἠσχύνθη κατελθεῖν ἐπὶ τὴν πηγὴν διὰ τοὺς
ὄχλους τοὺς παρεστῶτας τοῖς ὕδασι καὶ ἔμεινεν ἐν αὐτῷ τῷ ὄρει· μία
δὲ τῶν ἀσέμνων γυναικῶν ἱσταμένη ἐν τοῖς ὕδασι ἔπλυνεν καὶ ἐγύμνοι
----
— <sup>5</sup> προσκύνησεν 2. — <sup>6</sup> τῷ Δομετίῳ 2.<br>
'''13.''' — <sup>1</sup> ''om.'' 2.<noinclude><references/></noinclude>
p2hhnmp7bduwpy79e8n1epwg8m9nhg7
Σελίδα:Analecta Bollandiana 1900, Vol. 19, pp. 286-320.pdf/25
100
52979
167564
2026-08-25T23:58:06Z
SZC 03
16077
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: ἑαυτήν, τῶν ἄλλων γυναικῶν αἰδεσθεισῶν καὶ τιμησασῶν<sup>2</sup> τὸν δίκαιον. Ὁ δὲ δίκαιος Δομέτιος ἐλυπήθη σφόδρα καὶ ἀνελθὼν ἐν τῷ ὄρει ἔθηκεν τὰ γόνατα καὶ προσηύξατο, καὶ παραχρῆμα ἐδραπετεύθη τὰ ὕδατα καὶ οὐκ ἐφάνη τὸ τέως. Οἱ δὲ πλημμελήσαντ...
167564
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh||S. DOMETII MARTYRIS|309}}</noinclude>ἑαυτήν, τῶν ἄλλων γυναικῶν αἰδεσθεισῶν καὶ τιμησασῶν<sup>2</sup> τὸν δίκαιον.
Ὁ δὲ δίκαιος Δομέτιος ἐλυπήθη σφόδρα καὶ ἀνελθὼν ἐν τῷ ὄρει
ἔθηκεν τὰ γόνατα καὶ προσηύξατο, καὶ παραχρῆμα ἐδραπετεύθη τὰ
ὕδατα καὶ οὐκ ἐφάνη τὸ τέως. Οἱ δὲ πλημμελήσαντες τὴν αἴσθησιν ὧν
{{left sidenote|5}}ἡμάρτησαν γνόντες καὶ τὴν ἄωρον ἡλικίαν ἐπὶ τὸν ὤμων λαβόντες, καὶ
τοὺς ἑαυτῶν ἱερέας, ἀνέβαινον ἐπὶ τὸν δίκαιον. Πολλὰ μὲν ἑαυτῶν
κατηγοροῦντες, πολλὰ δὲ καὶ ὑπὸ τῶν δακρύων κατηγορούμενοι,
ᾐτοῦντο<sup>3</sup> τοῦ κακοῦ τὴν λύσιν, τὴν γλῶτταν τοῦ δικαίου πρεσβεύτριαν
πρὸς τὸν Θεὸν παρακαλοῦντες γενέσθαι ὡς παρρησίαν ἔχοντος. Ταῦτα
{{left sidenote|10}}ὁρῶν ὁ δί|καιος καὶ συμπαθήσας τοῖς θρήνοις αὐτῶν, ἐθάρρησε δι' {{right sidenote|Fol. 71<sup>v</sup>.}}
εὐχῆς λῦσαι τὴν ἐκ τοῦ Θεοῦ δι' αὐτοῦ κατ' αὐτῶν γεγενημένην
ἀπόφασιν. Καὶ τούτων βοώντων καὶ δακρυόντων, εὐθέως ἀνέβρυσεν πάλιν
ἡ πηγή, καὶ εὐχαριστήσαντες τῷ Κυρίῳ καὶ τῷ δικαίῳ ἀνεχώρησαν.
Ἀπὸ τότε ἤρξαντο πολλοὶ ἀνέρχεσθαι καὶ εὐλογεῖσθαι παρ' αὐτοῦ.
{{left sidenote|15}}{{right sidenote|aeris<br>incommoda<br>passus.}}'''14.''' Εἷς δέ τις ἐλθὼν πρὸς αὐτὸν ἐν χειμῶνι ἐκ τῶν Σαρακηνῶν,
καὶ<sup>1</sup> εὑρὼν αὐτὸν ἐν τῷ ὄρει περιπατοῦντα καὶ τὸν Θεὸν δοξάζοντα
ηὐλογήθη παρ' αὐτοῦ<sup>2</sup>. Ἐκέλευσεν δὲ<sup>3</sup> ὁ δίκαιος καθίσαι αὐτὸν καὶ
ἄρτου μεταλαβεῖν σὺν τοῖς μετ' αὐτοῦ, ἐκαθέζετο δὲ ὁ δίκαιος
θερμαινόμενος ἐν τῷ ἡλίῳ, καὶ λέγει πρὸς αὐτὸν ὁ ἄνθρωπος· Δέομαί σου,
{{left sidenote|20}}κέλευσόν μοι οἰκοδομῆσαί σοι ἕνα οἶκον ἐν τούτῳ τῷ τόπῳ διὰ τὴν
βίαν τοῦ κρύους. Ὁ δὲ οὐκ ἠβουλήθη· ἐν δὲ τῷ αὐτὸν καθεύδειν ἐν τῷ
πυλῶνι, παραχρῆμα πνέει λὶψ καὶ εὐθέως κατῆλθεν χιόνος βολή, καὶ
ἔστη ἐπάνω τῆς γῆς ἕως πρωῒ πήχεις δύο. Ἕωθεν δὲ ἐγερθεὶς ὁ
Ἰσμα{{left sidenote|25}}ηλίτης καὶ οἱ σὺν αὐτῷ μετὰ θορύβου καὶ σπουδῆς καὶ τὸν δίκαιον
νομίσαντες τεθνηκέναι ἐκ τῆς χιόνος, τοῦτον εὑρόντες ἐν τῷ ὄρει
κεκαλυμμένον ἐν τῇ χιόνι, καὶ καταβεβαπτισμένον ἕως τῶν μασχαλῶν,
ἐδόξαζον τὸν Θεόν, καὶ προσελθόντες ἐξεχόϊζον τὴν χιόνα καὶ
ἀνεβίβασαν αὐτὸν ἐξ αὐτῆς, καὶ μόλις ποτὲ ἔπεισαν αὐτὸν πορευθῆναι εἰς
{{left sidenote|30}}τὴν σκηνὴν τὴν δερματίνην τοῦ κατασκηνῶσαι ἐν αὐτῇ διὰ τὴν βίαν
τοῦ ἀέρος. Πάντα γὰρ τὸν χρόνον ὃν ἐποίησεν ἐν τῷ ὄρει ὑπὸ τὸν
αἰθέρα διῆγεν ὡσεὶ ἔτη τρία, ἀκτῖνας ἡλίου φιλο|νεικῶν νικῆσαι<sup>4</sup>, καὶ {{right sidenote|Fol. 72<sup>r</sup>.}}
τοῦ κρύους τὴν ἴσχυν τῇ καρτερίᾳ, καὶ τὴν βίαν τῶν ἀνέμων ὑποφέρων
τῇ φιλοσοφίᾳ, καὶ οὐδὲν ἐσάλευσε τὸν δίκαιον, ἀλλὰ γὰρ καὶ χιόνος
{{left sidenote|35}}περιχυθείσης αὐτῷ ἔμεινεν ἐπὶ τῇ στάσει φυλάττων τῆς ψυχῆς τὸν
τόνον.
----
— <sup>2</sup> τιμησάντων (''sic'') 2. — <sup>3</sup> ἤτουν δὲ 2.<br>
'''14.''' — <sup>1</sup> ''om.'' 2. — <sup>2</sup> καὶ ''add.'' 2. — <sup>3</sup> ''om.'' 2. — <sup>4</sup> νικ. φιλ. 2.<noinclude><references/></noinclude>
6wyxr59vvhj34yoqyay5abf5i6kl11k
Σελίδα:Analecta Bollandiana 1900, Vol. 19, pp. 286-320.pdf/26
100
52980
167565
2026-08-25T23:58:40Z
SZC 03
16077
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: {{left sidenote|Diversa mira-<br>cula patrat<br>Dometius,<br>arida manu<br>sanata,}}'''15.''' Εἰς γῆρας δὲ λοιπὸν ἐλθόντος αὐτοῦ<ref>Nimirum natus Dometius ineunte saeculo IV sub Constantino magno [311-337] (cf. n° 3, p. 290), adulescens factus μέτρον ἡλικίας λαβών (cf. n° 4, p. 292) migravit Nisibin, ubi tempus aliquod remansit, dein Theodosiopolim in monasterio sancti Sergii (cf. n° 9, p. 301), in quo degit dec...
167565
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh|310|ACTA GRAECA}}</noinclude>{{left sidenote|Diversa mira-<br>cula patrat<br>Dometius,<br>arida manu<br>sanata,}}'''15.''' Εἰς γῆρας δὲ λοιπὸν ἐλθόντος αὐτοῦ<ref>Nimirum natus Dometius ineunte saeculo IV sub Constantino magno [311-337] (cf. n° 3, p. 290), adulescens factus μέτρον ἡλικίας λαβών (cf. n° 4, p. 292) migravit Nisibin, ubi tempus aliquod remansit, dein Theodosiopolim in monasterio sancti Sergii (cf. n° 9, p. 301), in quo degit decem et octo annos (n° 10, p. 303); tandem fugit Cyrum (cf. n° 12, p. 307) et in monte prope urbem istam vixit annos tres (n° 14, p. 309). Inde patet circiter annum quinquagesimum quintum iam attigisse Dometium.</ref>, ἐγένετο συνδρομὴ τῶν
πλησιοχώρων χριστιανῶν καὶ ἐλατόμησαν τῷ δικαίῳ σπήλαιον οὐ
πολυχωρητόν, ἔνθα καὶ εἰσοίκησαν αὐτόν· τοῦτον δὲ οὐκ ἐνίκησεν οὐ
χρόνος, οὐ γῆρας ὥσπερ τῆς ψυχῆς αὐτοῦ ἐν χαλκῷ συγκεκλεισμένης
{{right sidenote|5}}καὶ δι' ὑπερβολὴν ἀρετῆς μὴ συγχωρούσης τῷ σώματι τὸ θνητὸν
ὑπομένειν. Τοῦτον τὸν δίκαιον πάθη ἠδέσθησαν καὶ πρὸς θεραπείαν τῶν
ἀσθενούντων ἐπήρκεσεν, καὶ μόνη φωνὴ καὶ ξηρὰ χεὶρ ἠκολούθησεν τῇ
τοῦ δικαίου γλώσσῃ ὑπηρετήσασα. Πένης γάρ τις συνεισελθὼν τισι
τῶν εἰς εὐχὴν ἀνελθόντων ἔχων τὴν χεῖρα ξηράν, προσελθὼν ἔφη τῷ
{{right sidenote|10}}δικαίῳ· Κύριε, πρόσευξαι ὑπὲρ ἐμοῦ, ἵνα ἐλεηθῶ κἀγὼ ταῖς ὁσίαις
εὐχαῖς σου. Ὁ δὲ δίκαιος λέγει αὐτῷ· Πιστεύεις εἰς τὸν κύριον ἡμῶν
Ἰησοῦν Χριστὸν ὅτι δύναται αὐτὸς πάντα ποιῆσαι; Ὁ δὲ εἶπεν· Ναί,
δέομαί σου. Ὁ δὲ δίκαιος λέγει αὐτῷ· Εἰ πιστεύεις αὐτῷ, θεὶς τὰ
γόνατα ἐνώπιον αὐτοῦ πρόσευξαι. Ὁ δὲ ἐποίησεν ὡς<sup>1</sup> ἐνετάλθη. Καὶ
{{right sidenote|15}}γενομένης εὐχῆς ἀναστὰς<sup>2</sup> ὁ δίκαιος καὶ τὴν δοξολογίαν τῷ Θεῷ
ἀναπέμψας εἶπεν τὸ Ἀμήν, καὶ λέγει τῷ ξηρὰν ἔχοντι τὴν χεῖρα· Ἀδελφέ,
ἔγειρε καὶ ἔκτεινόν σου τὰς χεῖρας εἰς τὸν οὐρανόν, καὶ εὐχαρίστησον
τῷ Θεῷ τῷ ἰασαμένῳ σε. Ὁ δὲ παραχρῆμα ἰαθείς, ἐξέτεινεν αὐτοῦ τὴν
{{left sidenote|Fol. 72<sup>v</sup>.}}δε|ξιὰν ὡς τὴν ἀριστεράν. Καὶ ἐγένετο τρισμοῦ ἦχος ὡς ὀστέου
εἰσε{{right sidenote|20}}ληλυθότος πρὸς τὴν ἰδίαν ἁρμονίαν. Καὶ τούτου γενομένου ἀπεκατέστη
ὁ ἄνθρωπος ὑγιής, καὶ ἕκαστος τῶν θεωρούντων πεσὼν
προσεκύνησε<sup>3</sup> τῷ Θεῷ τῷ δωτῆρι τῶν ἀγαθῶν.
{{left sidenote|confracto<br>membro<br>restituto,}}'''16.''' Ἕτερος δέ τις ἤρχετο πρὸς τὸν δίκαιον εὐχῆς χάριν· οὗτος δὲ
κατὰ συντυχίαν κακὴν πεσὼν κατὰ τὴν ὁδὸν ἐκ τοῦ ζώου γέγονεν
{{right sidenote|25}}ἔκκοξος. Ὁ δὲ πληγεὶς οὐκ ἠμέλησε τῆς εὐχῆς, ἀλλὰ τοὺς πόνους
καρτερήσας ἐπὶ τῷ ἰδίῳ κτήνει ἀνερχόμενος ἀνέβαινεν ἐπὶ τὸν δίκαιον,
παιδαρίου τοῦτον ὁδηγοῦντος. Ὡς δὲ τοῦτον εἶδον οἱ ἑστῶτες πλησίον
τοῦ δικαίου κατήγαγον ἀπὸ τοῦ ζώου καὶ ἔρριψαν παρὰ τοὺς πόδας
τοῦ ὁσίου. Ὁ δὲ ἐπυνθάνετο τί αὐτῷ γέγονεν. Ὁ δὲ παῖς κλαίων καὶ
----
'''15.''' — <sup>1</sup> καθὼς 2. — <sup>2</sup> (ἀναστὰς - καὶ) ''om.'' 2. — <sup>3</sup> προσεκύνει 2.
<references /><noinclude><references/></noinclude>
6y980374b3m04u87jygp6cy1vrc2mdu
Σελίδα:Analecta Bollandiana 1900, Vol. 19, pp. 286-320.pdf/27
100
52981
167566
2026-08-25T23:59:22Z
SZC 03
16077
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: ὀδυρόμενος ἀπήγγειλεν αὐτῷ πῶς ἐπλήγη ὁ τούτου δεσπότης. Καὶ ἰδὼν αὐτὸν ὁ δίκαιος οὕτως ὀδυρόμενον εἶπεν· Σίγα, τέκνον, καὶ μὴ οὕτως ἀδημόνει· ἐὰν γὰρ πιστεύητε τῷ Θεῷ ὅτι παντοδύναμός ἐστι, γνώσεσθε ὅτι Κύριος<sup>1</sup> ἐν ἡμῖν τὸ ἔλεος αὐτοῦ...
167566
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh||S. DOMETII MARTYRIS|311}}</noinclude>ὀδυρόμενος ἀπήγγειλεν αὐτῷ πῶς ἐπλήγη ὁ τούτου δεσπότης. Καὶ
ἰδὼν αὐτὸν ὁ δίκαιος οὕτως ὀδυρόμενον εἶπεν· Σίγα, τέκνον, καὶ μὴ
οὕτως ἀδημόνει· ἐὰν γὰρ πιστεύητε τῷ Θεῷ ὅτι παντοδύναμός ἐστι,
γνώσεσθε ὅτι Κύριος<sup>1</sup> ἐν ἡμῖν τὸ ἔλεος αὐτοῦ καταπέμπει<sup>2</sup>. Γέγραπται
{{left sidenote|5}}γάρ· Αὐτὸς τὰς ἀσθενείας ἡμῶν ἔλαβεν καὶ τὰς νόσους ἐβάστασεν<ref>''Matth.'', VIII, 17.</ref>.
Οἱ δὲ εἶπον· Πιστεύομεν, δέσποτα, ὅτι οὐδὲν ἀδυνατεῖ τῷ Θεῷ καὶ
μάλιστα ὅταν αὐτὸς ὑπὸ τῶν ὁσίων αὐτοῦ δυσωπεῖται. Ὁ δὲ εἶπεν·
Θήσατε τὸν ἄνδρα κατὰ ἀνατολὰς καὶ εὔξασθε αὐτῷ σὺν ἐμοί. Οἱ δὲ
θέντες αὐτὸν προσηύχοντο, ὁ δὲ δίκαιος θεὶς τὰ γόνατα αὐτοῦ, καὶ
{{left sidenote|10}}αὐτὸς προσηύχετο. Καὶ πληρώσας τὴν εὐχήν, ἐκέλευσε τὸν χωλὸν
περικρατούμενον ἵστασθαι καὶ ἐνέγκας τοῦ ἀχράντου σώματος καὶ
αἵματος | τοῦ Κυρίου μετέδωκεν αὐτῷ. Παραχρῆμα δὲ ὑγιὴς γενόμενος ὁ {{right sidenote|Fol. 73<sup>r</sup>.}}
ἀσθενῶν ἔδραμεν, καὶ πεσὼν παρὰ πόδας τοῦ δικαίου κατεφίλει αὐτοῦ
τὰ ἴχνη. Οἱ δὲ παρεστῶτες ἔπεσον καὶ αὐτοὶ ἐπὶ πρόσωπον αἰνοῦντες
{{left sidenote|15}}καὶ δοξάζοντες τὸν Θεόν. Ὁ δὲ δίκαιος ἤρξατο λέγειν· Ἐγέρθητε,
ἀδελφοί, καὶ δοξάσωμεν τὸν Θεόν, καὶ μὴ λογίσασθέ μοι<sup>3</sup> ποιεῖν σημεῖα.
Οὐδὲ γὰρ ἀπ' ἐμαυτοῦ ἐγὼ ποιῶ τι, ἀλλ' ἔστι Θεὸς ὁ ἐνεργῶν τὰ πάντα
ἐν πᾶσιν. Καὶ ἔμεινεν παραινῶν καὶ διδάσκων αὐτοὺς ἀπέχεσθαι ἀπὸ
πάντων τῶν πονηρῶν πραγμάτων καὶ τῶν κακῶν ἐπιθυμιῶν, καὶ πάσης
{{left sidenote|20}}διδασκαλίας ματαίας. Καὶ ἔτι αὐτοῦ λαλοῦντος ἰδοὺ ἀνέβαινόν τινες
βαστάζοντες ἄνθρωπον ὅλον ὑπὸ τῆς νόσου ἐκλελοιπότα. Καὶ ἔφερον
αὐτὸν πρὸς τὸν δίκαιον δεικνύντες τοῖς θεωμένοις ζῶντα νεκρόν·
περισσὴν γὰρ εἶχε λοιπὸν τῶν μελῶν τὴν σύνθεσιν, καὶ τοῦτον
λαβόντες, ἔρριψαν παρὰ τοὺς πόδας τοῦ δικαίου. Καὶ πάντες ἱκέτευον αὐτὸν
{{left sidenote|25}}ἐλεῆσαι τὸν τάλανα<sup>4</sup> καὶ εὔξασθαι ὑπὲρ αὐτοῦ. Ὁ δὲ δίκαιος λέγει·
Κλίναντες γοῦν, ἀδελφοί, συνεύξασθέ μοι. Καὶ πάντες πεσόντες ἐπὶ τὴν
γῆν προσηύχοντο. Πληρώσαντος δὲ τοῦ δικαίου τὴν εὐχήν, καὶ πάντων
σὺν αὐτῷ ἐγερθέντων ἐκ τοῦ ἐδάφους, ἠτήσατο ὁ δίκαιος ληκύθιον
ἐλαίου. Καὶ λαβών, πάλιν προσηύξατο ἐπὶ ὥραν τελείαν, καὶ προσελθὼν
{{left sidenote|30}}ἔχρισεν ἕκαστον μέλος τοῦ κειμένου, εἰπών· Ὁ τὸν παράλυτον
ἰασάμενος ἰᾶταί σε, ἀλλ' ἐν τῷ ὀνόματι αὐτοῦ τῷ ἁγίῳ ἐγέρθητι καὶ στῆθι ἐπὶ
τοὺς πόδας σου. Παραχρῆμα δὲ ἀνέστησεν ὁ δίκαιος τὸν κείμενον
ἐνώπιον πάντων καὶ ἐδραπέτευσεν τὸ πάθος τῇ Δομετίου φωνῇ, καὶ
----
'''16.''' — <sup>1</sup> καὶ 2. — <sup>2</sup> καταπέμψει 2. — <sup>3</sup> με 2. — <sup>4</sup> τάλαν 2.
<references /><noinclude><references/></noinclude>
oq1lvjek0ykj1mjrrb7ac8fjtnv5tmu
Σελίδα:Analecta Bollandiana 1900, Vol. 19, pp. 286-320.pdf/28
100
52982
167567
2026-08-25T23:59:45Z
SZC 03
16077
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: {{left sidenote|Fol. 73<sup>v</sup>.}}τῶν δεσμῶν ἐλύθη τὸ σῶμα· καὶ ἦν ὅλος | ὑγιὴς ὁ ἄνθρωπος δοξάζων τὸν Θεόν. {{left sidenote|linguae<br>impedimento<br>soluto,}}'''17.''' Ἕτερον δέ τινα ὑπὸ νόσου τὴν γλῶτταν βλαβέντα ἔφερόν τινες καὶ ἔθηκαν παρὰ τοὺς πόδας τοῦ δικαίου· τῆς δὲ εὐχῆς γενο...
167567
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh|312|ACTA GRAECA}}</noinclude>{{left sidenote|Fol. 73<sup>v</sup>.}}τῶν δεσμῶν ἐλύθη τὸ σῶμα· καὶ ἦν ὅλος | ὑγιὴς ὁ ἄνθρωπος δοξάζων
τὸν Θεόν.
{{left sidenote|linguae<br>impedimento<br>soluto,}}'''17.''' Ἕτερον δέ τινα ὑπὸ νόσου τὴν γλῶτταν βλαβέντα ἔφερόν τινες
καὶ ἔθηκαν παρὰ τοὺς πόδας τοῦ δικαίου· τῆς δὲ εὐχῆς γενομένης περὶ
{{right sidenote|5}}αὐτοῦ παρὰ τοῦ δικαίου, ἄφνω μεγαλόφωνος οἷα σάλπιγξ ἐβόησεν κατὰ
τὴν τοῦ ἁγίου<sup>1</sup> ὑπόσχεσιν ὁ πρὶν ἄφωνος. Καὶ γὰρ τὸ τῶν λόγων
ὄργανον ἡ εὐχὴ τοῦ δικαίου ἐκ τοῦ πάθους λύσασα, κατέστησε πάλιν
ἐπὶ τῆς ἰδίας τάξεως. Ἤκουσε καὶ κωφὸς τῶν Δομετίου λόγων, καὶ τὴν
ἀκοὴν ἤνοιξε γλῶττα<sup>2</sup> δικαίου. Καὶ συντόνως εἶπεν· Οὐδενὶ πάθει
{{right sidenote|10}}παραίτησις ἦν εἰς τὸ μὴ ὑπακούειν τῷ δικαίῳ.
{{left sidenote|sterilibus<br>matribus<br>prece sua}}'''18.''' Εἷς δέ τις ἀνιὼν παρακάλειν τὸν δίκαιον ἵνα ταῖς ἁγίαις αὐτοῦ
εὐχαῖς χαρισθῇ αὐτῷ παιδίον, καθότι ἡ τούτου γυνὴ ἦν στείρα καὶ
οὐκ ἔτικτεν, ὁ δὲ δίκαιος μηδὲν ἐν τούτῳ μελλήσας ηὔξατο, καὶ τῆς
γυναικὸς τὰ κλεῖθρα τῆς γαστρὸς ἤνοιξεν, καὶ πατέρα ἔδειξε τὸν μὴ
{{right sidenote|15}}προσδοκήσαντα, καὶ τὴν φύσιν ἐγεώργησε ταῖς ἁγίαις αὐτοῦ εὐχαῖς.
Καὶ πατὴρ τέκνου ἀναφανεὶς ὁ ἀνὴρ τοῦτον ἐτάξατο διακονιτὴν τοῦ
δικαίου ποιῆσαι· γενόμενος δὲ ἑπταετὴς ὁ παῖς προσηνέχθη ὑπὸ τοῦ
πατρὸς τῷ δικαίῳ· ὃς τὰ θεῖα λόγια παρ' αὐτοῦ παιδευόμενος αὐτοῦ<sup>1</sup>
μαθητὴς καὶ συναθλητὴς γέγονεν.
{{left sidenote|partu praeter<br>spem<br>concesso,}}'''19.''' Ἄλλῳ δέ τινι περὶ τὴν ἀποβολὴν οὗ ἐγέννησεν κινδυνεύοντι
{{right sidenote|20}}ἔδωκεν αὐτῷ δι' εὐχῆς ἔχειν ὧν μὴ κατέχειν ἐπίστευσεν· καὶ τούτῳ γὰρ
τῷ ἀνδρὶ ἐγεννήθη υἱὸς καὶ ἑξαετῆ τοῦτον προσήνεγκε τῷ δικαίῳ.
Λοιπὸν δὲ διῆγεν ὁ δίκαιος τῆς ἰδίας ψυχῆς ἐπιμελούμενος, καὶ σώματα
{{left sidenote|Fol. 74<sup>r</sup>.}}καὶ ψυχὰς ἰώμενος· ὄχλος | οὖν ἦν θεραπευόμενος ὑπὸ τοῦ δικαίου,
καὶ οὐδὲν παρ' οὐδενὸς ὑπὲρ τῆς ἰατρείας ἐλάμβανεν, ἔχων ἐν νῷ τὴν
{{right sidenote|25}}ἐντολὴν<sup>1</sup> τὴν λέγουσαν· Δωρεὰν ἐλάβετε, δωρεὰν δότε<ref>''Matth.'', X, 8.</ref>.
{{left sidenote|daemonum<br>obsessione<br>fugata.}}'''20.''' Εἷς δὲ τῶν γνωρίμων τὰ ἀναγκαῖα τῆς χρείας ἐχορήγει τῷ
δικαίῳ παρ' οὗ ἐδέχετο οὐ δι' ἑαυτόν, οὐδὲ γὰρ ἔμελλεν αὐτῷ περὶ
τροφῆς, ἀλλὰ διὰ τοὺς παῖδας τοὺς συνόντας αὐτῷ. Ἄλλων δὲ πάλιν
{{right sidenote|30}}τινῶν ἐλθόντων πρὸς τὸν δίκαιον, εἷς ἐξ αὐτῶν ὑπὸ δαίμονος
ἐκρατεῖτο· ὃς ἐγερθεὶς τῇ νυκτὶ ἐκείνῃ ἔκραζεν<sup>1</sup> καὶ κατεστασίαζεν καὶ
----
'''17.''' — <sup>1</sup> δικαίου 2. — <sup>2</sup> γλῶτταν (''sic'') 2.<br>
'''18.''' — <sup>1</sup> (αὐτοῦ - γέγονεν) γέγ. αὐτ. μ. κ. συνα. 2.<br>
'''19.''' — <sup>1</sup> τοῦ Κυρίου ''add.'' 2.<br>
'''20.''' — <sup>1</sup> ἔκραξεν 2.
<references /><noinclude><references/></noinclude>
5olwxelofxumb28imekw1z05jdw1ftw
Σελίδα:Analecta Bollandiana 1900, Vol. 19, pp. 286-320.pdf/29
100
52983
167568
2026-08-26T00:00:19Z
SZC 03
16077
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: λίθους ἔβαλλεν κατὰ πάντων. Καὶ δὴ καὶ τῷ δικαίῳ ἐπέβαινεν καὶ ἐφιλονείκει τούτῳ. Ταραχὴ δὲ ἐγένετο μεγάλη, καὶ πάντες ἔφυγον. Ὁ δὲ δίκαιος δραμὼν ἐκράτησεν αὐτόν, καὶ ηὔξατο, καὶ εἶπεν· Ὁ Θεός, ὁ τῷ λεγεῶνι τῶν δαιμόνων ἐπιτιμήσας, ἀποσόβησον...
167568
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh||S. DOMETII MARTYRIS|313}}</noinclude>λίθους ἔβαλλεν κατὰ πάντων. Καὶ δὴ καὶ τῷ δικαίῳ ἐπέβαινεν καὶ
ἐφιλονείκει τούτῳ. Ταραχὴ δὲ ἐγένετο μεγάλη, καὶ πάντες ἔφυγον. Ὁ δὲ
δίκαιος δραμὼν ἐκράτησεν αὐτόν, καὶ ηὔξατο, καὶ εἶπεν· Ὁ Θεός, ὁ τῷ
λεγεῶνι τῶν δαιμόνων ἐπιτιμήσας, ἀποσόβησον καὶ ἀποδίωξον τὸν
{{left sidenote|5}}δαίμονα καὶ ὑγιῆ κατάστησον τὸν ἄνδρα τοῦτον, καὶ εἰρήνην ἡμῖν
καταφύτευσον. Ἰδοὺ γάρ, δέσποτα, ἐσκορπίσθησαν οἱ δοῦλοί σου οὓς
ὧδε συνήγαγες. Καὶ ταῦτα εἰπὼν ἐπετίμησε τῷ πνεύματι τῷ ἀκαθάρτῳ.
Καὶ εὐθέως ἤρξατο κράζειν καὶ λέγειν ὁ δαίμων· Ὦ Δομέτιε, μὴ γὰρ
ἐμὲ μόνον διώκεις· ὅλη ἡ συγγένειά μου ἐν αὐτῷ οἰκεῖ. Ὁ δὲ δίκαιος
{{left sidenote|10}}ἐπέμενε τῇ προσευχῇ, ἕως οὗ τὰ πνεύματα ἐξήγαγεν ἀπὸ τοῦ
ἀνθρώπου.
{{right sidenote|Sub Iuliano<br>apostata,<br>martyrium<br>subit<br>S. Dometius,}}'''21.''' Καὶ γέγονε φόβος πολὺς διὰ ταῦτα τὰ σημεῖα. Καὶ οἱ μὲν
θεοσεβεῖς ἔχαιρον ὁρῶντες καὶ ἀκούοντες ταῦτα γενόμενα<sup>1</sup> παρὰ
τοῦ δικαίου, οἱ δὲ τῆς ἀληθείας ἐχθροὶ ζῆλον πολὺν καὶ φθόνον
{{left sidenote|15}}καὶ μανίαν εἶχον κατὰ τοῦ δικαίου· οἳ καιρὸν παρετήρουν ἀμύνασθαι
τῷ δι|καίῳ ζητοῦντες. Γενομένης δὲ τότε ζάλης μεγάλης κατὰ τῶν {{right sidenote|Fol. 74<sup>v</sup>.}}
χριστιανῶν, οἱ μὲν τῆς εὐσεβείας ἐρασταὶ ἐδιώκοντο θλιβόμενοι καὶ
ἐξουθενούμενοι· οἱ δὲ ἀσεβέστατοι ἕλληνες ἔχαιρον. Ἰουλιανὸς γὰρ
τότε ὁ βασιλεὺς<ref>Iulianus remansit Antiochiae ab anno 362 ad 5 martii 363, quo exiit ad bellum contra Persas.</ref> κατὰ τὴν Ἀντιόχου πόλιν παρεγένετο, εἴ γε
{{left sidenote|20}}βασιλέα χρὴ ἐκεῖνον ἐπονομάσαι, ἀρκούσης<sup>2</sup> αὐτῷ καὶ τῆς
προσωνυμίας τὸ παραβάτην καὶ ἄνομον καλεῖσθαι αὐτόν, ὅτι τὰς ἐντολὰς τοῦ
Θεοῦ παραβὰς καὶ τὴν ἀληθινὴν καὶ μακαρίαν πίστιν τῶν χριστιανῶν
ἀθετήσας εἰδώλοις ἔθυσεν. Οὕτως γὰρ πρότερον ἀναγνοὺς καὶ μαθὼν
τὰ τοῦ Κυρίου λόγια καὶ χειροτονηθεὶς καὶ ἐγχειρίσας τοῖς ἀχράντοις
{{left sidenote|25}}μυστηρίοις καὶ τῷ θείῳ θυσιαστηρίῳ παραστὰς παραβάτην ἑαυτὸν
ἐποίησε γενέσθαι. Ὃν ὁ Θεὸς ὡς ἀνάξιον τῆς δόξης αὐτοῦ ἐξεώσας,
ἐξουθένημα πεποίηκεν· οὗτος τὸν Ἰούδαν μιμησάμενος ὁ δείλαιος<ref>Cf. Gregorii Nazianzeni orationem adversus Iulianum, ''P. G.'', t. XXXV, col. 590.</ref>,
εἰσελθὼν εἰς τὴν Ἀντιόχου πόλιν τῆς πρώτης τῶν Σύρων ἐπαρχίας,
τοὺς μὲν τῆς εὐσεβείας ἀθλητὰς ἐδίωκεν, ἄλλους δὲ τὸ θεῖον ἠνάγκαζεν
{{left sidenote|30}}ἀρνεῖσθαι, ὅπως πληρωθῇ τὸ εἰρημένον· Πονηροὶ δὲ ἄνθρωποι καὶ
γόητες προκόψουσιν ἐπὶ τὸ χεῖρον πλανῶντες καὶ πλανώμενοι<ref>''2 Tim.'', III, 13.</ref>. Ἦν
γὰρ ὁ ἀνὴρ πανοῦργος καὶ δόλιος καὶ ἀλαζών, ἀλλὰ καὶ κομψὸς τὴν ἑλλη-
----
'''21.''' — <sup>1</sup> γινόμενα 2. — <sup>2</sup> ἀρκοῦντος 2.
<references /><noinclude><references/></noinclude>
dpmsyz7qtoflwmvuthvt48uvt3o6pcg
Σελίδα:Analecta Bollandiana 1900, Vol. 19, pp. 286-320.pdf/30
100
52984
167569
2026-08-26T00:00:48Z
SZC 03
16077
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: νικὴν παιδείαν, ἅμα δὲ καὶ κολακευτικὸς καὶ δι' ὑποσχέσεως καὶ δόσεως χρημάτων ἀπατῶν καὶ ὑποσκελίζων τὰς ψυχὰς τῶν ἀστηρίκτων. Ὃς εἰσελθών, ὡς προείρηται, εἰς τὴν πόλιν Ἀντιόχου τὴν ἐκκλησίαν, τὴν μεγάλην τὴν ὑπὸ τοῦ βασιλέως Κωνσταντίνου οἰκ...
167569
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh|314|ACTA GRAECA}}</noinclude>νικὴν παιδείαν, ἅμα δὲ καὶ κολακευτικὸς καὶ δι' ὑποσχέσεως καὶ δόσεως
χρημάτων ἀπατῶν καὶ ὑποσκελίζων τὰς ψυχὰς τῶν ἀστηρίκτων. Ὃς
εἰσελθών, ὡς προείρηται, εἰς τὴν πόλιν Ἀντιόχου τὴν ἐκκλησίαν, τὴν
μεγάλην τὴν ὑπὸ τοῦ βασιλέως Κωνσταντίνου οἰκοδομηθεῖσαν
ἐξύβρι{{left sidenote|Fol. 75<sup>r</sup>.}}{{right sidenote|5}}σεν· πᾶσαν γὰρ | φάτναις ἵππων ἐπλήρωσεν, τὸν δὲ τόπον τοῦ ἁγίου
θυσιαστηρίου τῷ ἰδίῳ ἵππῳ εἰς φάτνην ἀπένειμεν<ref>Cf. ''Chronicon Paschale'', ed. Bonn., t. I, p. 548, ἐπανελθὼν ἐν Ἀντιοχείᾳ τὴν παλαιὰν ἥρπασεν ἐκκλησίαν.</ref>. Τοιαῦτα καὶ
τοσαῦτα δεινὰ ἐν τοῖς θείοις σεβάσμασιν ἐπεδείξατο ὁ μιαρός. Καὶ δὴ
τοῦτον πόλεμος ἐκάλει Ἀσσυρίων ἐπιστρατευσάντων αὐτῷ, καὶ
κατήπειγεν αὐτὸν ἡ ἀνάγκη<ref>De scientia quam habuit Iulianus sacrae scripturae, lege quae narrat P. ALLARD, ''Julien l'Apostat'', t. I (1900), p. 285 sqq.</ref>. Ἐξήρχετο μὲν οὖν ὁ τοιοῦτος ἐπὶ τὸν πόλεμον·
{{right sidenote|10}}κατὰ δὲ τὴν ὁδόν τινες κατὰ τοῦ Δομετίου τούτῳ προσελθόντες τὸν
δίκαιον ἐνδιέβαλλον, γνόντες τὸν σκοπὸν τοῦ βασιλέως ἀντίπαλον ὄντα
τοῖς τῆς εὐσεβείας διδάγμασιν, ἃ καὶ μεμάθηκε πρότερον ἀναγνούς, περὶ
ὧν καὶ ἔφη ὁ ἀναιδής· Ἀνέγνων, ἔγνων καὶ κατέγνων. Καὶ τούτῳ τις τῶν
εὐσεβῶν ἀντετείνετο λέγων· Εἰ ἀναγνοὺς ἔγνως, οὐκ ἂν κατέγνως.
{{right sidenote|15}}Τότε οὖν ὁ τύραννος ἀσμένως ἀποδεξάμενος τοὺς διαβάλλοντας τὸν
δίκαιον, ἀπεκρίνατο λέγων· Ἐγὼ ἐλθὼν ἀμείψομαι τὸν κατὰ τὸν Θεὸν
κήρυκα βουλόμενον καλεῖσθαι. Καὶ ἀκούσαντες οἱ δείλαιοι ἠγάλλοντο
ἐπευχόμενοι τῷ τυράννῳ ἑδραίαν καὶ ἀμετανόητον γενέσθαι παρ' αὐτοῦ
τὴν εἰς τοὺς χριστιανοὺς μανίαν. Καὶ δραμόντες εἰς τὸ σπήλαιον τοῦ
{{right sidenote|20}}ἁγίου Δομετίου, εἶδον αὐτὸν ὡσεὶ ἀγγέλου μορφὴν ἔχοντα, ἑστῶτα καὶ
τεταμένας ἔχοντα τὰς χεῖρας εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν εὐχαριστήριον
ᾠδὴν ἀναπέμποντα τῷ Θεῷ ἅμα τοῖς αὐτοῦ παισὶν καὶ μαθηταῖς, οἷς
ἐγέννησεν ἐν τοῖς τῆς εὐσεβείας διδάγμασιν. Καὶ πρῶτον μὲν ἔκθαμβοι
γενόμενοι ἔλεγον πρὸς ἀλλήλους· Τί ἂν δυνησόμεθα ἐπιθεῖναι κατὰ τοῦ
{{right sidenote|25}}τοιούτου ἀνδρὸς πλημμέλημα, ἢ ποίαν αἰτίαν εὑρήσομεν εἰς πρόφασιν
{{left sidenote|Fol. 75<sup>v</sup>.}}τοῦ ἀνελεῖν αὐτόν; Καὶ οἱ μὲν | ἔλεγον· Μὴ κτείνωμεν αὐτόν, καὶ μὴ
κτησώμεθα ἁμαρτίαν, ἀλλὰ διώξωμεν αὐτὸν ἀπὸ τῶν ὁρίων τούτων.
Ἄλλοι ἔλεγον· Ἴδε, ὅλον τὸν λαὸν ἐπισυλᾷ, καὶ πάντες πιστεύουσιν εἰς
τὸν ἐκ Μαρίας, ὃν ἐσταύρωσάν ποτε ὡς ἄξιον θανάτου οἱ Ἰουδαῖοι<sup>3</sup>.
{{right sidenote|30}}ἡμεῖς οὖν ὡς κατὰ χριστιανῶν ὀργιζόμενοι, συγκλήτου καὶ ἡγεμόνων
συνεργούντων, τοῦτον φονεύσωμεν· τίς γὰρ ὁ κωλύων τοῦτον
ἀναιρεῖσθαι; Δεῦτε οὖν ἴδωμεν [τὸ] κατ' αὐτόν. Καὶ ἐπαναβάντες ἐπάνω τοῦ
----
— <sup>3</sup> Ἰδαῖοι (''sic'') 2.
<references /><noinclude><references/></noinclude>
5fo2npfpkrtn6ie3d11fdgkrosq2lnq
Σελίδα:Analecta Bollandiana 1900, Vol. 19, pp. 286-320.pdf/31
100
52985
167570
2026-08-26T00:01:22Z
SZC 03
16077
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: ἄντρου, εἶδον αὐτὸν ἱστάμενον καὶ προσευχόμενον μετὰ τῶν δύο νηπίων, καὶ τὴν ψαλμῳδίαν ποιούμενον τῆς ἕκτης ὥρας. Καὶ λέγουσιν αὐτῷ· Ἔξελθε, κάμε εἰς τὴν στρωτὴν διὰ τὸν βασιλέα· μέλλει γὰρ παραγίνεσθαι. Ὁ δὲ οὐκ ἀπεκρίθη αὐτοῖς λόγον, ἀλλ' ἦν...
167570
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" /></noinclude>ἄντρου, εἶδον αὐτὸν ἱστάμενον καὶ προσευχόμενον μετὰ τῶν δύο
νηπίων, καὶ τὴν ψαλμῳδίαν ποιούμενον τῆς ἕκτης ὥρας. Καὶ λέγουσιν
αὐτῷ· Ἔξελθε, κάμε εἰς τὴν στρωτὴν διὰ τὸν βασιλέα· μέλλει γὰρ
παραγίνεσθαι. Ὁ δὲ οὐκ ἀπεκρίθη αὐτοῖς λόγον, ἀλλ' ἦν προσκαρτερῶν
{{left sidenote|5}}τῇ προσευχῇ. Καὶ πάλιν εἶπον αὐτῷ· Ἔξελθε, κάμε ἐν τῇ ὁδοστρωσίᾳ
διὰ τὸν βασιλέα, μέλλει γὰρ φθάνειν. Ὁ δὲ μὴ βουλόμενος τὴν
προσευχὴν διακόψαι, οὐκ ἀπεκρίθη αὐτοῖς λόγον. Εὐθέως δὲ ὡς λέοντες οἱ
αἱμοβόροι ὥρμησαν ἐπὶ τὸν δίκαιον, βρύχοντες τοὺς ὀδόντας, καὶ
λαβόντες λίθους, ἐλιθοβόλουν αὐτὸν καὶ τοὺς δύο παῖδας αὐτοῦ καὶ
{{left sidenote|10}}μαθητάς. Ἐπὶ τοσοῦτον δὲ ἐλιθοβόλησαν αὐτοὺς οἱ αἱμοβόροι, ἕως
ὅτου ἀνεγέμισαν τὸ σπήλαιον λίθων, ὥστε μὴ φαίνεσθαι τὸ ἄντρον.
Καὶ οὕτως λιθοβολούμενος ὁ δίκαιος σὺν τοῖς νηπίοις παρέδωκεν τὸ
πνεῦμα τῷ Θεῷ προσευξάμενος καὶ εἰπὼν τὸ Ἀμήν. Καὶ γέγονεν τῷ
δικαίῳ καὶ τοῖς σὺν αὐτῷ παισὶν τάφος τὸ σπήλαιον. Καὶ δραμόντες οἱ
{{left sidenote|15}}τὸν δίκαιον ἀποκτείναντες ἀπήγγειλαν τῷ ἀσεβεῖ βασιλεῖ πάντα τὰ
γενόμενα, καὶ ὅτι αὐτοὶ τὸν δίκαιον ἀπέκτειναν<ref>Martyrium S. Dometii narrant et Iohannes Malalas in sua ''Chronographia'', ed. Bonn., p. 327-8, et ''Chronicon Paschale'', cuius auctor Malalam exscripsit, ed. Bonn., t. I, p. 550. Tradunt isti scriptores Dometium, iubente Iuliano, occlusum in spelunca ita vitam finivisse, minime autem, ut refert auctor noster, lapidibus prius obrutum.</ref>. | Τότε ὁ βασιλεὺς {{right sidenote|Fol. 76<sup>r</sup>.}}
ἐκέλευσεν αὐτοὺς ἀναζητεῖν καὶ κτείνειν<sup>4</sup> τοὺς τῆς εὐσεβείας κήρυκας.
{{right sidenote|cuius<br>corpus post<br>inventum<br>honorifice<br>biennium<br>reconditur.}}'''22.''' Ὁ μὲν οὖν<sup>1</sup> τάφος τοῦ ἁγίου Δομετίου ἀφανὴς καὶ ἄδηλος
{{left sidenote|20}}γέγονεν τοῖς κατ' αὐτοῦ ἐκπεμφθεῖσιν λίθοις καλυφθείς. Ὁ δὲ τόπος
τῇ φύσει τῇ ἑαυτοῦ ἐπειγόμενος, ἀνέφυ πλῆθος ἀγρίων βοτανῶν
ἀκανθωδῶν. Οὕτω γὰρ καὶ μέχρι τῆς σήμερον ὑπάρχει ὁ βλαστὸς τοῦ
ὄρους ἐκείνου. Διαδραμόντος δὲ διετοῦς χρόνου<ref>Proinde quae deinceps narrantur acta sunt anno 365.</ref> συμβαίνει ἔμπορόν
τινα τὰς ἑαυτοῦ καμήλους ἀγαγόντα<sup>2</sup> ἐκ τῆς ὁδοῦ λαβεῖν καὶ ἐν τῷ
{{left sidenote|25}}Παρθὲν<sup>3</sup> κτήματι βοσκῆσαι αὐτάς<sup>4</sup>, διὰ τὸ τὰς ἀκάνθας ἀναφύεσθαι
ἐν τῷ τόπῳ ἐκείνῳ. Βοσκομένων δὲ τῶν καμήλων ἐκεῖσε, κατὰ
συντυχίαν τινὰ μία ἐξ αὐτῶν ἀπελθοῦσα πλησίον τῆς κώμης εἰσήει ἔν τινι
τόπῳ σπορίμῳ βοσκηθῆναι. Ταύτην δὲ ἰδὼν ὁ τοῦ κτήματος φύλαξ,
κατέδραμεν ἀποσοβῆσαι ἐκ τῆς ἀρούρας. Συνέβη δὲ καταδιωκομένην
αὐτὴν πεσεῖν ἐν τῇ τάφρῳ<sup>5</sup> καὶ κλασθῆναι αὐτῆς τὸν πόδα τὸν δεξιὸν
----
— <sup>4</sup> ἀποκτείνειν 2.<br>
'''22.''' — <sup>1</sup> (μὲν οὖν) δὲ 2. — <sup>2</sup> ἀγαγόντας 2. — <sup>3</sup> Παρθὲς 2. — <sup>4</sup> ''om.'' 2. — <sup>5</sup> τῷ τάφῳ 2.
<references /><noinclude><references/></noinclude>
gmjvcvh82ufze75wbkn5smwb3o1qgz6
Σελίδα:Analecta Bollandiana 1900, Vol. 19, pp. 286-320.pdf/32
100
52986
167571
2026-08-26T00:01:44Z
SZC 03
16077
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: τῶν<sup>6</sup> ἔμπροσθεν. Καὶ διαλέκτου γενομένης<sup>7</sup> μεταξὺ τοῦ φύλακος καὶ τοῦ ταύτης δεσπότου, ἔρριψεν αὐτὴν ἐν τῷ ὄρει ἐν τῷ τόπῳ, οὗ ἦν κατεχόμενον καὶ ἀγνοούμενον τὸ λείψανον τοῦ ἁγίου Δομετίου. Ἀπελθόντες οὖν τοῦ ταύτης δεσπότου εἰς τὴν Κυ...
167571
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh|316|ACTA GRAECA}}</noinclude>τῶν<sup>6</sup> ἔμπροσθεν. Καὶ διαλέκτου γενομένης<sup>7</sup> μεταξὺ τοῦ φύλακος καὶ
τοῦ ταύτης δεσπότου, ἔρριψεν αὐτὴν ἐν τῷ ὄρει ἐν τῷ τόπῳ, οὗ ἦν
κατεχόμενον καὶ ἀγνοούμενον τὸ λείψανον τοῦ ἁγίου Δομετίου.
Ἀπελθόντες οὖν τοῦ ταύτης δεσπότου εἰς τὴν Κυρεστῶν πόλιν ἐντυχεῖν κατὰ
{{right sidenote|5}}τοῦ φύλακος τοῦ Παρθὲν<sup>8</sup> κτήματος καὶ τῆς καμήλου ἐαθείσης ἐκεῖσε
ἐπὶ ἡμέρας τέσσαρας, κειμένης αὐτῆς ἐν τῷ τόπῳ ἐκείνῳ καὶ
βιαζομένης ἐγερθῆναι καὶ τὸν κεκλασμένον πόδα στηρίξαι, συνέβη πατήσαντα
καταβῆναι αὐτῆς τὸν πόδα εἰς τὴν ὀπὴν τοῦ σπηλαίου, ἔνθα τὸ ἅγιον
{{left sidenote|Fol. 76<sup>v</sup>.}}λείψανον τοῦ δι|καίου ὑπῆρχεν μετὰ τῶν αὐτοῦ μαθητῶν. Καὶ εὐθέως
{{right sidenote|10}}ἐστηρίχθη ὁ ποὺς τῆς καμήλου καὶ ὑγιὴς γέγονεν. Ἐπιφθάσας οὖν ὁ
ταύτης δεσπότης ἔδραμεν ἐπ' αὐτήν. Ἡ δὲ κάμηλος ἰδοῦσα αὐτὸν
ἀναστᾶσα, ὑγιῆ ἔχουσα τὸν ἑαυτῆς πόδα, ἔδραμεν καὶ συνήντησεν τῷ
ἑαυτῆς δεσπότῃ. Ὁ δὲ ἔκθαμβος γενόμενος ἵστατο αἰνῶν καὶ δοξάζων<sup>9</sup>
τὸν Θεόν. Οἱ δὲ συνελθόντες αὐτῷ εἶπον πρὸς αὐτόν· Τί τὸ παράδοξον
{{right sidenote|15}}τοῦτο; Ὁ δὲ εἶπεν· Ἐν τῷ τόπῳ ἐκείνῳ εἴασα αὐτήν. Οἱ δὲ εἶπον·
Δεῦτε, ἴδωμεν τὸν τόπον. Καὶ ἀπελθόντες εὗρον ἐν τῷ τόπῳ ὀπὴν
βαθεῖαν, καὶ εὐθέως τινὲς ἐξ αὐτῶν εἶπον· Ἀληθῶς ὁ τοῦ ἁγίου
Δομετίου τόπος ἐστί, καὶ πάντως ὧδε εὑρήσομεν τὸ ἅγιον αὐτοῦ λείψανον.
Καὶ δραμόντες ἤνεγκαν πρεσβύτερον, ἵνα ποιήσῃ εὐχὴν ἐν τῷ τόπῳ. Οἱ
{{right sidenote|20}}δὲ λαβόντες ὀρύγια καὶ σκαλίδια ὤρυξαν. Καὶ εὑρόντες τὸ λείψανον,
ἀνήγαγον μετὰ ψαλμῳδίας<sup>10</sup> καὶ τιμῆς τῆς ὀφειλομένης καὶ εἰσήγαγον
εἰς τὴν ἐκκλησίαν τοῦ Παρθὲν<sup>11</sup> κτήματος. Καὶ πολλοῦ ὄχλου
συνδραμόντος καὶ μέλλοντος τὰ λείψανα διαρπάζειν, ἐπετιμήθησαν οἱ
στασιώδεις. Οἱ δὲ τῶν ἁγίων ἐρασταὶ λαβόντες τὰ λείψανα κατέθηκαν ἐν τῷ
{{right sidenote|25}}ἁγίῳ οἴκῳ ἐν μηνὶ Πανέμῳ πέμπτῃ<ref>Codex Parisinus n° 548 addit in margine κατὰ Μακεδόνας ἰουλίῳ εʹ, et haec est ratio cur in quibusdam kalendariis celebretur S. Dometius die 5 iulii, qua eius corpus in ecclesiam vici Parthen translatum fuisse perhibetur. Cf. supra p. 286, nota.</ref>, πάντων συνελθόντων ἱερέων
τε καὶ κληρικῶν, μοναχῶν τε καὶ ἀρχιμανδριτῶν καὶ λαϊκῶν, ἀνδρῶν τε
καὶ γυναικῶν, ὥστε ἐπιτελέσαι ἑορτὴν μεγάλην ἕως πεντεκαιδεκάτης
τοῦ Πανέμου μηνός.
{{left sidenote|Clausula.}}'''23.''' Οὗτος ὁ τοῦ ἁγίου Δομετίου βίος, οὗτοι οἱ τοῦ δικαίου κόποι,
{{right sidenote|30}}πρέποντες Θεῷ καὶ ἀνθρώποις, διὰ τούτων ὑπὸ Θεοῦ μὲν
ὑπερβαλλόν----
— <sup>6</sup> τὸν 2. — <sup>7</sup> διαλεκτογουμένης 1. — <sup>8</sup> Παρθὲς 2. — <sup>9</sup> (κ. δοξ.) ''om.'' 2. — <sup>10</sup> ψαλμῶν 2. — <sup>11</sup> Παρθὲς 2.
<references /><noinclude><references/></noinclude>
8mxbs2knws2w7tg9u62n2xhg66c6hu3
Σελίδα:Analecta Bollandiana 1900, Vol. 19, pp. 286-320.pdf/33
100
52987
167572
2026-08-26T00:02:26Z
SZC 03
16077
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: {{right sidenote|Fol. 77<sup>r</sup>.}}τως τετίμηται, τιμᾶ|ται δὲ ὑπὸ βασιλέων, καὶ προσκυνεῖται ὑπὸ ἱερέων καὶ θεοσεβῶν λαῶν. Ὃς καὶ παρρησίαν ἔχων πρεσβεύει ὑπὲρ ἡμῶν πρὸς τὸν τῶν ὅλων Θεὸν σὺν τῷ μονογένει αὐτοῦ υἱῷ, κυρίῳ δὲ ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστῷ, ᾧ<sup>1</sup> πρ...
167572
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh||S. DOMETII MARTYRIS|317}}</noinclude>{{right sidenote|Fol. 77<sup>r</sup>.}}τως τετίμηται, τιμᾶ|ται δὲ ὑπὸ βασιλέων, καὶ προσκυνεῖται ὑπὸ ἱερέων
καὶ θεοσεβῶν λαῶν. Ὃς καὶ παρρησίαν ἔχων πρεσβεύει ὑπὲρ ἡμῶν
πρὸς τὸν τῶν ὅλων Θεὸν σὺν τῷ μονογένει αὐτοῦ υἱῷ, κυρίῳ δὲ ἡμῶν
Ἰησοῦ Χριστῷ, ᾧ<sup>1</sup> πρέπει πᾶσα δόξα, τιμὴ καὶ προσκύνησις, νῦν καὶ
{{left sidenote|5}}ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
----
'''23.''' — <sup>1</sup> (ᾧ - προσκύνησις) μεθ' οὗ τῷ Πατρὶ ἡ δόξα ἅμα τῷ ἁγίῳ καὶ ζωοποιῷ Πνεύματι 2.<noinclude><references/></noinclude>
dzoxe6dztoaby7fkweszz9ssl6mfhwf
Σελίδα:Analecta Bollandiana 1900, Vol. 19, pp. 286-320.pdf/34
100
52988
167573
2026-08-26T00:02:59Z
SZC 03
16077
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: <div style="text-align: center;"> S. DOMETII VITA BREVIOR<br> EX CODICE MOSQUENSI (1) </div> {{left sidenote|christianos}} Μαρτύριον τοῦ ἁγίου Δομετίου καὶ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ. {{left sidenote|Sub Iuliano}} '''1.''' Ἰουλιανοῦ τοῦ δυσσεβοῦς ἄρτι τὴν Ἀντιόχου καταλαβόντος, οὐδὲ {{right sidenote|5}} γὰρ βασιλέα χρὴ τοῦτον καλεῖν, ἀ...
167573
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh|318|ACTA GRAECA|}}</noinclude><div style="text-align: center;">
S. DOMETII VITA BREVIOR<br>
EX CODICE MOSQUENSI (1)
</div>
{{left sidenote|christianos}}
Μαρτύριον τοῦ ἁγίου Δομετίου καὶ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ.
{{left sidenote|Sub Iuliano}}
'''1.''' Ἰουλιανοῦ τοῦ δυσσεβοῦς ἄρτι τὴν Ἀντιόχου καταλαβόντος, οὐδὲ {{right sidenote|5}}
γὰρ βασιλέα χρὴ τοῦτον καλεῖν, ἀλλὰ παραβάτην τε καὶ παράνομον διὰ
τὸ τοῦ Θεοῦ κακῶς δαιμόνων φιλίαν ἀνταλλάξασθαι, καὶ πάντας
πορθοῦντος χριστιανοὺς καὶ διώκοντος, ἀναγκάζοντάς τε τὸν Χριστὸν
ἀρνεῖσθαι καὶ δαίμονας θεραπεύειν καὶ θυσίας αὐτοῖς προσάγειν καὶ
τελετάς, οἱ τῆς εὐσεβείας ἐπὶ τὴν πέτραν καλῶς ἡδρασμένοι κατέπαιζον {{right sidenote|10}}
μὲν αὐτοῦ, κατεγέλων δὲ καὶ τῶν εἰδώλων καὶ τῶν ἀτιμάτων αὐτοῦ
καταγχόμενοι. Καὶ γὰρ κόλαξ μὲν οὗτος καὶ ἀπατεὼν καὶ ὕπουλος ὁ
κατάρατος χρηματίζων χρήμασι, δόξαις, τιμαῖς, ὑποσχέσεσιν ἄλλαις
ἀπατῶν τοὺς εὐσεβεῖς ἐπειρᾶτο· οἱ δὲ τοῦτον διέσυρον, διέβαλλον,
διήλεγχον, τὸ πανούργον αὐτοῦ σοφῶς ἐξεκάλυπτον, ὡς ἀπαναγκιζό- {{right sidenote|15}}
μενον αὐτὸν καὶ μήτι ταῖς κακονοίαις δεδυνημένον τῶν αὐτῷ
σπουδαζομένων εἰς ἔργον ἐξενεγκεῖν πρὸς τὰς κολάσεις χωρεῖν. Ἀπειρηκὼς
οὖν ταῖς τῶν προκατασχεθέντων ἁγίων ἐνστάσεσιν, ἐπεὶ τὴν πόλιν
εἰσῆλθεν, θυμοῦ γέμων καὶ μανίας ἀλόγου καὶ τῆς ἐκκλησίας χωρεῖ καὶ
ταύτην ἐξυβρίζει κατὰ τὸ δοκοῦν αὐτοῦ, τὸ τοῦ δαίμονος ἐργαστήριον, {{right sidenote|20}}
ἵππων φάτνην αὐτὴν ἐργασάμενος, ὅ ποτε κήρυξ αὐτῆς τῶν θείων
λογίων γενόμενος· κληρικὸς γὰρ ὁ ἀνόσιος ἐχρημάτισε καὶ μυστηρίων
θείων συνήγορος. Τοιαῦτα τοίνυν καὶ τοσαῦτα δεινὰ τοῦ παραβάτου
ποιοῦντος, ἡ κατάλυσις ἐντεῦθεν αὐτῷ τῆς ἀρχῆς προμνηστεύεται καὶ
πόλεμος αὐτὸν Περσικὸς ἐκκαλεῖται. Καὶ μέντοι δὴ καὶ πρὸς αὐτὸν {{right sidenote|25}}
ἐξορμᾷ καὶ τέμνει τὴν ὁδὸν ἐξουσία μεγάλη καὶ ἦν ἰδεῖν, ὡς εἰπεῖν,
πλεομένην ἤπειρον ἀνδρῶν καὶ ἵππων πλήθει καὶ πελαγίζουσαν.
(1) Vide supra, p. 285.<noinclude><references/></noinclude>
86wht2wf5rngqplmuzcpen1ardpyn0b
Σελίδα:Analecta Bollandiana 1900, Vol. 19, pp. 286-320.pdf/35
100
52989
167574
2026-08-26T00:03:27Z
SZC 03
16077
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: {{right sidenote|lapidibus<br>obrutus vita<br>fungitur}} '''2.''' Τότε τοίνυν μεγάλα φυσῶντι καὶ βρέμοντι προσῆλθόν τινες τὸν δίκαιον Δομέτιον διαβάλλοντες, ὡς εἴη χριστιανὸς καὶ πολλοὺς ἀφιστά τῆς τῶν εἰδώλων θρησκείας καὶ τῷ αὑτοῦ Θεῷ καθυπάγει. Δεξάμενος {{right sidenote|5. Dometios.}} ο...
167574
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh||S. DOMETII MARTYRIS|319}}</noinclude>{{right sidenote|lapidibus<br>obrutus vita<br>fungitur}}
'''2.''' Τότε τοίνυν μεγάλα φυσῶντι καὶ βρέμοντι προσῆλθόν τινες τὸν
δίκαιον Δομέτιον διαβάλλοντες, ὡς εἴη χριστιανὸς καὶ πολλοὺς ἀφιστά
τῆς τῶν εἰδώλων θρησκείας καὶ τῷ αὑτοῦ Θεῷ καθυπάγει. Δεξάμενος {{right sidenote|5. Dometios.}}
οὖν ἄσμενος ὁ παραβάτης τὴν κατὰ τοῦ μάρτυρος τούτου διαβολήν,
κελεύει τοῦτον συσχεθέντα τὸ τάχος παραστῆναι τῷ βήματι. Καὶ ἅμα
τῷ λόγῳ θῆρες ὥσπερ δραμόντες οἱ δυσσεβεῖς ἐν σπηλαίῳ τὸν δίκαιον
εἰς προσευχὴν ἑστῶτα καταλαμβάνουσι τεταμένας ἔχοντα τὰς χεῖρας
εἰς οὐρανούς, ἀλλὰ δὴ καὶ τοὺς δύο μαθητάς τοὺς ὁμοίως προσκειμέ- {{left sidenote|5}}
νους τῷ διδασκάλῳ. Καὶ καταδραμόντες αὐτῶν· Ὁ βασιλεὺς ὑμᾶς,
εἶπον, ὁ μέγας καλεῖ· σπεύσατε τὸ τάχος εἰς τὴν ὁδόν. Ἀμετάτρεπτον
οὖν ἐκείνων τὸ φρόνημα κεκτημένων καὶ τῆς εὐχῆς ἐξισταμένων
οὐμενοῦν οὐδαμῶς, ἀλλὰ μηδὲ λόγων μεταδιδόντων αὐτοῖς, λέοντες ὥσπερ
ἐκεῖνοι κατ' αὐτῶν βρύχοντες τοὺς ὀδόντας ἐπῆλθον. Καὶ δὴ καὶ λίθους {{left sidenote|10}}
λαβόντες ἐπὶ τοσοῦτον κατὰ τῶν ἁγίων ἔβαλον, ἕως τὸ σπήλαιον ἅπαν
τοῖς λίθοις κατέχωσαν, ἐφ' ᾧ καὶ τὰ πνεύματα ταῖς τοῦ πλάσαντος
χερσὶν οἱ μάρτυρες ἐπανέθεντο. Οἱ τοίνυν δυσσεβεῖς ἐκεῖνοι, ὡς τινα
μεγάλην ἀριστείαν διαπραξάμενοι τῷ Ἰουλιανῷ πάντα καταγγέλλουσι
τὰ πεπραγμένα. Καί, ὦ τῆς μανίας, χαίρει τούτων ἀκούσας ὁ τύραννος {{left sidenote|15}}
καὶ δεξιοῦται τοὺς ἀσεβεῖς ὁ παρανόμος καὶ νίκην ἄλλην πολέμου τὸ
τοιοῦτον νομίζει καὶ τὴν ὁδὸν γεγηθὼς διανύει. Καὶ ταῦτα μὲν τὰ περὶ
τῶν ἁγίων ἡ ἱστορία γραφὴ παραδέδωκεν.
'''3.''' Ὁ τοίνυν τόπος ἐκεῖνος, ᾧ συνεχώσθησαν τοῖς λίθοις οἱ μάκαρες,
ἀκανθῶν πλήρης γέγονεν, ὡς μή τινα δύνασθαι τὸ σπήλαιον ἐφευρεῖν. {{left sidenote|20}}
Διετοῦς δὲ χρόνου μετὰ τὴν τῶν ἁγίων διαδραμόντος τελείωσιν,
καμήλων ἐκεῖσε πολλῶν βοσκομένων, μία τις αὐτῶν πρός τι γήδιον τῶν
τῆς σύνεγγυς κώμης ἐσπαρμένον εἰσῆλθεν, ἣν καταδιώκοντος τοῦ
δεσπότου τῆς χώρας συνέβη πεσεῖν καὶ τοῦ ποδὸς συντριβὴν
ὑπομεῖναι, ὡς ἐντεῦθεν ἀχρήστως ἔχουσαν παρὰ τοῖς ἀκάνθαις ἀπορριφῆναι, {{left sidenote|25}}
ὅπουπερ ἀγνοούμενος ὁ Δομέτιος μετὰ τῶν μαθητῶν κατέκειτο. Ὁ
τοίνυν τῆς καμήλου δεσπότης τὴν Κυριστηνῶν πόλιν καταλαβών, ἐν
ταύτη γὰρ ὁ ἄρχων διέτριβε, πρὸς δίκην εἷλκε τὸν ταύτην
καταδιώξαντα. Καὶ ἐπεὶ τὰ τῆς δίκης πέρας εἰλήφει, πρὸς αὐτὴν ὁ δεσπότης
ἀνέδραμε. Τῆς δέ, πρὸς αὐτὸν ὥσπερ διαναστῆναι ἐσπεύδασκε, ὁ {{left sidenote|30}}
συντριβεῖς τῶν ποδῶν εἰς ἀπήν τινα κατέδυ διολισθήσας· ἡ δὲ ἦν τὸ
σπήλαιον, ἔνθα τὰ μαρτυρικά κατέκειτο λείψανα. Προσιόντος οὖν
αὐτοῦ καὶ χεῖρα δόντος ὡσανεὶ τῇ καμήλῳ, ἐκείνη τὸν πόδα τῆς ὁπῆς
ἐκβαλοῦσα ἄρτιον εἶχεν ὅλον καὶ ὑγιᾶ· ὅπερ ἰδὼν ὁ ταύτης δεσπότης
{{right sidenote|Inventio<br>corporis.}}<noinclude><references/></noinclude>
pg13tmswz6p06dakmiv7l1b07v4bho3
Σελίδα:Analecta Bollandiana 1900, Vol. 19, pp. 286-320.pdf/36
100
52990
167575
2026-08-26T00:04:01Z
SZC 03
16077
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: ἔκθαμβός τε γέγονε καὶ τὸν Θεὸν δοξάζων οὐκ ἔληγε. Τινὲς δὲ τὸ παράδοξον τοῦτο καταπλαγέντες προσήλθον τῷ τόπῳ καὶ τὴν ὀπὴν εὑρηκότες εἰς νοῦν ἔλαβον συνέντες ὡς ὁ Δομέτιος ἐκεῖσε που τέθαπται. Καὶ εὐθὺς ὄρυγμα ποιησάμενοι τὰ λείψανα τῶν ἁγί...
167575
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SZC 03" />{{rh|320|ACTA GRAECA S. DOMETII MARTYRIS.}}</noinclude>ἔκθαμβός τε γέγονε καὶ τὸν Θεὸν δοξάζων οὐκ ἔληγε. Τινὲς δὲ τὸ
παράδοξον τοῦτο καταπλαγέντες προσήλθον τῷ τόπῳ καὶ τὴν ὀπὴν
εὑρηκότες εἰς νοῦν ἔλαβον συνέντες ὡς ὁ Δομέτιος ἐκεῖσε που τέθαπται.
Καὶ εὐθὺς ὄρυγμα ποιησάμενοι τὰ λείψανα τῶν ἁγίων εὑρίσκουσιν
ἀνάγουσί τε ταῦτα μεθ' ὕμνων καὶ ψαλμῶν καὶ τῆς ὀφειλομένης τιμῆς. {{right sidenote|5}}
Καὶ δὴ καὶ εἰσάγουσιν εἰς τὴν ἐκκλησίαν τῆς κώμης καὶ φιλοτίμως
κηδεύουσι θάπτουσί τε πρεπόντως. Καὶ κοινὸν ἰατρεῖον τοῖς
ἀσθενοῦσιν ἐξανιστώσι, ναὸν περικαλλῆ καὶ ὡραῖον ἐπ' ὀνόματι δομησάμενοι
τούτων. Καὶ νῦν, ὦ πάντως γεραστοὶ καὶ θαυμάσιοι μάρτυρες, τῷ
δεσποτικῷ παριστάμενοι θρόνῳ, μήκος ζωῆς αἰτήσασθε βασιλεῖ ἡμῶν {{right sidenote|10}}
τῷ πράῳ καὶ τὰ πάντα καλῷ, ἰσχὺν ἐκ Θεοῦ καὶ κράτος ἀπρόσμαχον,
χωρῶν, ἐθνῶν τὴν κατάλυσιν ἀπείρων αὐτῶν στρατευμάτων τὴν
ἐξολόθρευσιν, ἤρεμον τὴν ζωὴν καὶ ἡσύχιον, λειμώνων τε πρὸς τούτοις
θείων τὴν κατοικίαν, πάντων ἀγαθῶν τὴν μέθεξιν καὶ βασιλείας
οὐρανῶν τὴν ἀπόλαυσιν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ κυρίῳ ἡμῶν, ᾧ ἡ δόξα καὶ τὸ {{right sidenote|15}}
κράτος νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.<noinclude><references/></noinclude>
fee8m71q9jardgqifmlpboexi923z09
Βίος και μαρτύριον του αγίου Δομετίου
0
52991
167577
2026-08-26T00:47:46Z
SZC 03
16077
Νέα σελίδα: {{Κεφαλίδα| | τίτλος = Βίος και μαρτύριον του αγίου Δομετίου | συγγραφέας = | μεταφραστής= | ενότητα = | επόμενο = | προηγούμενο= | σημειώσεις = }} <pages index="Analecta Bollandiana 1900, Vol. 19, pp. 286-320.pdf" from=2 to=36/>
167577
wikitext
text/x-wiki
{{Κεφαλίδα|
| τίτλος = Βίος και μαρτύριον του αγίου Δομετίου
| συγγραφέας =
| μεταφραστής=
| ενότητα =
| επόμενο =
| προηγούμενο=
| σημειώσεις =
}}
<pages index="Analecta Bollandiana 1900, Vol. 19, pp. 286-320.pdf" from=2 to=36/>
dxzqkvje7905aa38p0dsxrivo66b36d
Σελίδα:Τουρκοκρατουμένη Ελλάς.pdf/6
100
52992
167579
2026-08-26T11:49:27Z
SilverLegionnaire
22697
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: » Σύναμα δὲ ἑτέρα τάξις πατριωτῶν πρὸς τὸν οὐρανὸν τὴν διάνοιαν <br> ἐπαίρουσα, ὡσεὶ ἀσχάλλουσα ἵνα ρίψη τοὺς ὀφθαλμοὺς ἐπὶ πατρίδος <br> βεβαρυμένης ὑπὸ τὸν φόρτον τῶν δουλικῶν ἀλύσεων, νέαν ἐκεῖ ἀνε- <br> ζήτει πατρίδα. Καὶ ἐνῷ ἐκεῖνοι λυσσωδῶς δ...
167579
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SilverLegionnaire" /></noinclude>» Σύναμα δὲ ἑτέρα τάξις πατριωτῶν πρὸς τὸν οὐρανὸν τὴν διάνοιαν
<br>
ἐπαίρουσα, ὡσεὶ ἀσχάλλουσα ἵνα ρίψη τοὺς ὀφθαλμοὺς ἐπὶ πατρίδος
<br>
βεβαρυμένης ὑπὸ τὸν φόρτον τῶν δουλικῶν ἀλύσεων, νέαν ἐκεῖ ἀνε-
<br>
ζήτει πατρίδα. Καὶ ἐνῷ ἐκεῖνοι λυσσωδῶς διεξεδίκουν σπιθαμὴν πρὸς
<br>
σπιθαμὴν τὴν γῆν τῶν πατέρων πρὸς τ᾿ ἀναρίθμητα σμήνη τρομερᾶς
<br>
καὶ ἀκμαζούσης αὐτοκρατορίας, οὗτοι ἐλάμβανον τὸν σταυρὸν ἐπὶ
<br>
τῶν ὤμων, καὶ μετὰ χαρᾶς ἀνεκφράστου προσέφερον τὸν τράχηλον
<br>
εἰς τὴν μάχαιραν τῶν δημίων.
<br>
» Υπέρ πίστεως καὶ πατρίδος ἠγω
νίσθη τὸ ἔθνος· διὰ τοῦ σταυ-
ροῦ καὶ τῆς ῥομφαίας ἀπέκτησε τὴν ἐλευθερίαν. Οἱ μάρτυρες τῆς ὀρθο-
<br>
δόξου πίστεως καὶ οἱ ἀρειμάνιοι τοῦ ἐθνισμοῦ πρόμαχοι εἰσὶν οἱ δί-
<br>
δυμοι τῆς ἑλληνικῆς ἐλευθερίας αστέρες. »
<br>
Ταῦτα ἔγραφον ἐν ἔτει 1865 ἀγγέλλων τὴν ἔκδοσιν τῶν Ηρωϊκών
<br>
χρόνων τῆς Νεωτέρας Ελλάδος, ή βίων τῶν ἀπὸ τῆς ἁλώσεως τῆς
<br>
Κωνσταντινουπόλεως μέχρι τοῦ 1821 ἀκμασάντων αρματωλῶν,
<br>
καὶ μαρτυρησάντων ἁγίων, μετ' ἐξιστορήσεως τῶν ἐπὶ Τουρκοκρατίας
<br>
ἐπαναστάσεων τῆς ῾Ελληνικῆς φυλῆς κλπ.
<br>
Προϊόντος ὅμως τοῦ χρόνου ἐπεξεργασθεὶς τὸ ἔργον τοῦτο ἠναγ-
<br>
κάσθην ἵνα διαιρέσω αὐτὸ εἰς πέντε αὐτοτελή τμήματα. Καὶ τὸ μὲν
<br>
πρῶτον περιλαμβάνον τὴν διανοητικὴν τοῦ ἑλληνικοῦ ἔθνους· κατά-
<br>
στασιν ἐξεδόθη πέρυσιν ὑπὸ τὴν ἐπιγραφὴν «Νεοελληνική Φιλολογία».
<br>
Τὸ δὲ δεύτερον ἐξιστοροῦν τὰς συνεχεῖς πρὸς ἀποτίναξιν τοῦ ὀθω-
<br>
μανικοῦ ζυγοῦ ἀποπείρας εἶνε τὸ παρόν. Καὶ τὰ ὑπόλοιπα τρία τμή-
<br>
ματα, περιέχοντα α) τοὺς βίους καὶ τὰ κατορθώματα τῶν ἁρματω-
<br>
λῶν, καὶ τῶν ἐπισημοτέρων πολιτικῶν ἀρχόντων β) τα κατορθώ-
<br>
ματα, τῶν ἐν τῇ ὑπηρεσία διαφόρων τῆς Εὐρώπης ἡγεμόνων διαπρε-
<br>
ψάντων ὁπλαρχηγών Έλλήνων γ) βίους τῶν ὑπὲρ πίστεως μαρτυρη-
<br>
σάντων ἁγίων, καὶ πάντων τῶν πατριαρχῶν, καὶ ἄλλων ἐπισήμων
<br>
κληρικῶν, θέλουσι προτεχῶς ἐκδοθῆ.
<br>
Σημειωτέον, ὅτι ἐν τῷ νῦν δημοσιευομένῳ τμήματι ἐξιστορούνται
<br>
πρὸ πάντων αἱ ὑπὸ διαφόρων χριστιανικῶν κρατῶν ὑποκινηθεῖσαι ἐν
<br>
Ελλάδι ἐπαναστάσεις, αἱ δὲ τῶν ἁρματωλῶν λεπτομερῶς ἐν τῷ
<br>
οἰκείῳ τόπῳ ἐκτεθήσονται.
<br>
:: Ἐν ᾿Αθήναις, 1 Σεπτεμβρίου 1869.
{{δεξιά|Κ. Ν. ΣΑΘΑΣ.|4em}}<noinclude><references/></noinclude>
22xi1o9qpeelz0wntjdyevw3gxhf7ao
167580
167579
2026-08-26T11:49:39Z
SilverLegionnaire
22697
167580
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SilverLegionnaire" /></noinclude>» Σύναμα δὲ ἑτέρα τάξις πατριωτῶν πρὸς τὸν οὐρανὸν τὴν διάνοιαν
<br>
ἐπαίρουσα, ὡσεὶ ἀσχάλλουσα ἵνα ρίψη τοὺς ὀφθαλμοὺς ἐπὶ πατρίδος
<br>
βεβαρυμένης ὑπὸ τὸν φόρτον τῶν δουλικῶν ἀλύσεων, νέαν ἐκεῖ ἀνε-
<br>
ζήτει πατρίδα. Καὶ ἐνῷ ἐκεῖνοι λυσσωδῶς διεξεδίκουν σπιθαμὴν πρὸς
<br>
σπιθαμὴν τὴν γῆν τῶν πατέρων πρὸς τ᾿ ἀναρίθμητα σμήνη τρομερᾶς
<br>
καὶ ἀκμαζούσης αὐτοκρατορίας, οὗτοι ἐλάμβανον τὸν σταυρὸν ἐπὶ
<br>
τῶν ὤμων, καὶ μετὰ χαρᾶς ἀνεκφράστου προσέφερον τὸν τράχηλον
<br>
εἰς τὴν μάχαιραν τῶν δημίων.
<br>
» Υπέρ πίστεως καὶ πατρίδος ἠγω
νίσθη τὸ ἔθνος· διὰ τοῦ σταυ-
ροῦ καὶ τῆς ῥομφαίας ἀπέκτησε τὴν ἐλευθερίαν. Οἱ μάρτυρες τῆς ὀρθο-
<br>
δόξου πίστεως καὶ οἱ ἀρειμάνιοι τοῦ ἐθνισμοῦ πρόμαχοι εἰσὶν οἱ δί-
<br>
δυμοι τῆς ἑλληνικῆς ἐλευθερίας αστέρες. »
<br>
Ταῦτα ἔγραφον ἐν ἔτει 1865 ἀγγέλλων τὴν ἔκδοσιν τῶν Ηρωϊκών
<br>
χρόνων τῆς Νεωτέρας Ελλάδος, ή βίων τῶν ἀπὸ τῆς ἁλώσεως τῆς
<br>
Κωνσταντινουπόλεως μέχρι τοῦ 1821 ἀκμασάντων αρματωλῶν,
<br>
καὶ μαρτυρησάντων ἁγίων, μετ' ἐξιστορήσεως τῶν ἐπὶ Τουρκοκρατίας
<br>
ἐπαναστάσεων τῆς ῾Ελληνικῆς φυλῆς κλπ.
<br>
Προϊόντος ὅμως τοῦ χρόνου ἐπεξεργασθεὶς τὸ ἔργον τοῦτο ἠναγ-
<br>
κάσθην ἵνα διαιρέσω αὐτὸ εἰς πέντε αὐτοτελή τμήματα. Καὶ τὸ μὲν
<br>
πρῶτον περιλαμβάνον τὴν διανοητικὴν τοῦ ἑλληνικοῦ ἔθνους· κατά-
<br>
στασιν ἐξεδόθη πέρυσιν ὑπὸ τὴν ἐπιγραφὴν «Νεοελληνική Φιλολογία».
<br>
Τὸ δὲ δεύτερον ἐξιστοροῦν τὰς συνεχεῖς πρὸς ἀποτίναξιν τοῦ ὀθω-
<br>
μανικοῦ ζυγοῦ ἀποπείρας εἶνε τὸ παρόν. Καὶ τὰ ὑπόλοιπα τρία τμή-
<br>
ματα, περιέχοντα α) τοὺς βίους καὶ τὰ κατορθώματα τῶν ἁρματω-
<br>
λῶν, καὶ τῶν ἐπισημοτέρων πολιτικῶν ἀρχόντων β) τα κατορθώ-
<br>
ματα, τῶν ἐν τῇ ὑπηρεσία διαφόρων τῆς Εὐρώπης ἡγεμόνων διαπρε-
<br>
ψάντων ὁπλαρχηγών Έλλήνων γ) βίους τῶν ὑπὲρ πίστεως μαρτυρη-
<br>
σάντων ἁγίων, καὶ πάντων τῶν πατριαρχῶν, καὶ ἄλλων ἐπισήμων
<br>
κληρικῶν, θέλουσι προτεχῶς ἐκδοθῆ.
<br>
Σημειωτέον, ὅτι ἐν τῷ νῦν δημοσιευομένῳ τμήματι ἐξιστορούνται
<br>
πρὸ πάντων αἱ ὑπὸ διαφόρων χριστιανικῶν κρατῶν ὑποκινηθεῖσαι ἐν
<br>
Ελλάδι ἐπαναστάσεις, αἱ δὲ τῶν ἁρματωλῶν λεπτομερῶς ἐν τῷ
<br>
οἰκείῳ τόπῳ ἐκτεθήσονται.
<br>
:: Ἐν ᾿Αθήναις, 1 Σεπτεμβρίου 1869.
{{δεξιά|Κ. Ν. ΣΑΘΑΣ.|4em}}<noinclude><references/></noinclude>
h3ok2s44he6lar84pm75tjxpxkdw7hl
167581
167580
2026-08-26T11:49:59Z
SilverLegionnaire
22697
167581
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="SilverLegionnaire" /></noinclude>» Σύναμα δὲ ἑτέρα τάξις πατριωτῶν πρὸς τὸν οὐρανὸν τὴν διάνοιαν
<br>
ἐπαίρουσα, ὡσεὶ ἀσχάλλουσα ἵνα ρίψη τοὺς ὀφθαλμοὺς ἐπὶ πατρίδος
<br>
βεβαρυμένης ὑπὸ τὸν φόρτον τῶν δουλικῶν ἀλύσεων, νέαν ἐκεῖ ἀνε-
<br>
ζήτει πατρίδα. Καὶ ἐνῷ ἐκεῖνοι λυσσωδῶς διεξεδίκουν σπιθαμὴν πρὸς
<br>
σπιθαμὴν τὴν γῆν τῶν πατέρων πρὸς τ᾿ ἀναρίθμητα σμήνη τρομερᾶς
<br>
καὶ ἀκμαζούσης αὐτοκρατορίας, οὗτοι ἐλάμβανον τὸν σταυρὸν ἐπὶ
<br>
τῶν ὤμων, καὶ μετὰ χαρᾶς ἀνεκφράστου προσέφερον τὸν τράχηλον
<br>
εἰς τὴν μάχαιραν τῶν δημίων.
<br>
» Υπέρ πίστεως καὶ πατρίδος ἠγω
νίσθη τὸ ἔθνος· διὰ τοῦ σταυ-
ροῦ καὶ τῆς ῥομφαίας ἀπέκτησε τὴν ἐλευθερίαν. Οἱ μάρτυρες τῆς ὀρθο-
<br>
δόξου πίστεως καὶ οἱ ἀρειμάνιοι τοῦ ἐθνισμοῦ πρόμαχοι εἰσὶν οἱ δί-
<br>
δυμοι τῆς ἑλληνικῆς ἐλευθερίας αστέρες. »
<br>
Ταῦτα ἔγραφον ἐν ἔτει 1865 ἀγγέλλων τὴν ἔκδοσιν τῶν Ηρωϊκών
<br>
χρόνων τῆς Νεωτέρας Ελλάδος, ή βίων τῶν ἀπὸ τῆς ἁλώσεως τῆς
<br>
Κωνσταντινουπόλεως μέχρι τοῦ 1821 ἀκμασάντων αρματωλῶν,
<br>
καὶ μαρτυρησάντων ἁγίων, μετ' ἐξιστορήσεως τῶν ἐπὶ Τουρκοκρατίας
<br>
ἐπαναστάσεων τῆς ῾Ελληνικῆς φυλῆς κλπ.
<br>
Προϊόντος ὅμως τοῦ χρόνου ἐπεξεργασθεὶς τὸ ἔργον τοῦτο ἠναγ-
<br>
κάσθην ἵνα διαιρέσω αὐτὸ εἰς πέντε αὐτοτελή τμήματα. Καὶ τὸ μὲν
<br>
πρῶτον περιλαμβάνον τὴν διανοητικὴν τοῦ ἑλληνικοῦ ἔθνους· κατά-
<br>
στασιν ἐξεδόθη πέρυσιν ὑπὸ τὴν ἐπιγραφὴν «Νεοελληνική Φιλολογία».
<br>
Τὸ δὲ δεύτερον ἐξιστοροῦν τὰς συνεχεῖς πρὸς ἀποτίναξιν τοῦ ὀθω-
<br>
μανικοῦ ζυγοῦ ἀποπείρας εἶνε τὸ παρόν. Καὶ τὰ ὑπόλοιπα τρία τμή-
<br>
ματα, περιέχοντα α) τοὺς βίους καὶ τὰ κατορθώματα τῶν ἁρματω-
<br>
λῶν, καὶ τῶν ἐπισημοτέρων πολιτικῶν ἀρχόντων β) τα κατορθώ-
<br>
ματα, τῶν ἐν τῇ ὑπηρεσία διαφόρων τῆς Εὐρώπης ἡγεμόνων διαπρε-
<br>
ψάντων ὁπλαρχηγών Έλλήνων γ) βίους τῶν ὑπὲρ πίστεως μαρτυρη-
<br>
σάντων ἁγίων, καὶ πάντων τῶν πατριαρχῶν, καὶ ἄλλων ἐπισήμων
<br>
κληρικῶν, θέλουσι προτεχῶς ἐκδοθῆ.
<br>
Σημειωτέον, ὅτι ἐν τῷ νῦν δημοσιευομένῳ τμήματι ἐξιστορούνται
<br>
πρὸ πάντων αἱ ὑπὸ διαφόρων χριστιανικῶν κρατῶν ὑποκινηθεῖσαι ἐν
<br>
Ελλάδι ἐπαναστάσεις, αἱ δὲ τῶν ἁρματωλῶν λεπτομερῶς ἐν τῷ
<br>
οἰκείῳ τόπῳ ἐκτεθήσονται.
<br>
:: Ἐν ᾿Αθήναις, 1 Σεπτεμβρίου 1869.
{{δεξιά|Κ. Ν. ΣΑΘΑΣ.|4em}}<noinclude><references/></noinclude>
gaeu6ljm3oxr7whk3desuy4bbmz485q