Βικιθήκη
elwikisource
https://el.wikisource.org/wiki/%CE%9A%CF%8D%CF%81%CE%B9%CE%B1_%CE%A3%CE%B5%CE%BB%CE%AF%CE%B4%CE%B1
MediaWiki 1.47.0-wmf.20
first-letter
Μέσο
Ειδικό
Συζήτηση
Χρήστης
Συζήτηση χρήστη
Βικιθήκη
Συζήτηση Βικιθήκη
Αρχείο
Συζήτηση αρχείου
MediaWiki
Συζήτηση MediaWiki
Πρότυπο
Συζήτηση προτύπου
Βοήθεια
Συζήτηση βοήθειας
Κατηγορία
Συζήτηση κατηγορίας
Σελίδα
Συζήτηση σελίδας
Μεταγραφή
Συζήτηση μεταγραφής
Συγγραφέας
Συζήτηση συγγραφέα
Πύλη
Συζήτηση πύλης
TimedText
TimedText talk
Module
Module talk
Event
Event talk
Σελίδα:Λουκής Λάρας (1881).pdf/96
100
50909
167789
162609
2026-09-20T17:56:43Z
Αντιγόνη
235
/* Έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */
167789
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Αντιγόνη" />{{κβ|90|ΛΟΥΚΗΣ ΛΑΡΑΣ}}</noinclude>ποδας τοῦ ἀποτόμου λόφου, ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἐστάθημεν, ἐβλέπομεν τὴν θάλασσαν καὶ τὴν ἀκτήν, ἀλλὰ δὲν ἠκούετο ρόχθος· ἐντὸς τοῦ λιμένος ἦτον ἄκρα γαλήνη, ἐκτὸς δ’ αὐτοῦ, μακράν, μᾶς ἔδειξεν ὁ χωρικὸς τὸ πλοῖον. Δὲν ἔβλεπον ἐπὶ τῶν σκοτεινῶν ὑδάτων τὸ σκάφος, ἀλλ’ ὁδηγούμενος ἀπὸ τοῦ χωρικοῦ τὴν χεῖρα, διέκρινον τοὺς δύο ἱστοὺς καὶ μοῦ ἐφάνη ὅτι κινοῦνται προχωροῦντες μὲ κρεμάμενα ἐπ’ αὐτῶν τὰ ἱστία.
Ἐσπεύσαμεν τὸ βῆμα καὶ ἐντὸς ὀλίγης ὥρας ἤμεθα κάτω εἰς τὴν παραλίαν.
Δὲν ἦλθε διὰ μόνους ἡμᾶς τὸ πλοῖον ἐκ Ψαρῶν. Ὁ πλοίαρχος ἐφρόντισεν ἀφ’ ἑσπέρας νὰ διασπείρῃ τῆς ἀφίξεώς του τὴν εἴδησιν, καὶ συνέρρεον οἱ πρόσφυγες ἐκ τῶν πέριξ χωρίων καὶ ἐκ τῶν σπηλαίων, ὅπου ἐκρύπτοντο. Ἡ ἀκτὴ ἦτον ἤδη κεκαλυμμένη ὑπ’ αὐτῶν, ὅτε κατέβημεν, ἐξηκολούθουν δὲ καὶ ἄλλοι φθάνοντες κατόπιν ἡμῶν.
Εὐτυχῶς οἱ πρῶτοι φθάσαντες, εἶχον δώσει τὸ συμφωνηθὲν σημεῖον καὶ τὸ πλοῖον ἔπλεεν ἤδη πρὸς τὸν λιμένα καθ’ ἣν στιγμὴν ἀπὸ τοῦ ὑψώματος διέκρινον μακρόθεν τοὺς ἱστούς του.
Ὅταν ἐπλησιάσαμεν εἰς τοὺς σωροὺς τῶν φυγάδων, εἴδομεν ὅλα τὰ πρόσωπα ἐστραμμένα πρὸς τὴν θάλασσαν. Ἔρχετο ἡ λέμβος! Ἐπλησίαζεν! Ἠκού-<noinclude></noinclude>
cdwl67jg21taihenpagwojltw31q9j9
Σελίδα:Λουκής Λάρας (1881).pdf/97
100
50910
167790
162610
2026-09-20T17:59:26Z
Αντιγόνη
235
/* Έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */
167790
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Αντιγόνη" />{{κβ||ΛΟΥΚΗΣ ΛΑΡΑΣ|91}}</noinclude>οντο αἱ κῶπαι σχίζουσαι τὴν θάλασσαν, ἠκούετο καὶ τῶν σκαρμῶν ὁ γογγυσμὸς ὑπὸ τῆς κώπης τὴν πίεσιν. Οἱ δ’ ἐπὶ τοῦ αἰγιαλοῦ ἐτείνομεν σιωπῶντες τὰ ὦτα πρὸς τοὺς πλησιάζοντας ἐκείνους παρηγόρους ἤχους.
Ἀλλ’ ὅτε ἡ λέμβος προσωρμίσθη καὶ ἐπήδησαν οἱ ναῦται εἰς τὴν ξηράν, τότε ἡ σιωπὴ ἐλύθη καὶ ἐπῆλθε ταραχὴ καὶ σύγχυσις, διότι ἀνυπομόνουν θέλοντες πάντες νὰ ἐπιβιβασθῶσι, συνωθούμενοι ἐπὶ τῶν βράχων· καὶ ἦσαν πολλοὶ οἱ φεύγοντες, ἡ δὲ λέμβος μικρά. Ἡ ἠχηρὰ τοῦ ναυκλήρου φωνὴ καὶ τῶν ναυτῶν οἱ βραχίονες ἐχαλίνωσαν τοῦ πλήθους τὴν ἀνυπομονησίαν. — Ἡσυχάσατε, ἐφώναζε· Θὰ σᾶς πάρωμεν ὅλους. Κανένα δὲν θ’ ἀφήσωμεν!
Ἐντούτοις ἡ λέμβος ἀνεχώρησε μὲ τὸ πρῶτον αὐτῆς φορτίον, ὁ δὲ ναύκληρος καὶ τρεῖς ναῦται ἔμενον εἰς τὸ παράλιον ὡπλισμένοι. Ἐπήγαινεν ἡ λέμβος καὶ ἤρχετο, ἐσμικρύνετο δὲ βαθμηδὸν ὁ ἀριθμὸς τῶν ἐπὶ τῆς ἀκτῆς, καὶ ηὔξανε μετὰ πᾶσαν ἀναχώρησιν ἡ ἀνυπομονησία τῶν μενόντων. Ηὔξανε δὲ τοσούτῳ μᾶλλον καθ’ ὅσον τὸ φῶς ἐπληθύνετο. Δὲν ἐφαίνετο εἰσέτι ὁ ἥλιος, ἀλλ’ ἡ θάλασσα ἐλάμβανεν ἤδη τῆς ἡμέρας τὰ χρώματα.
Οἱ ἡμίσεις περίπου ἦσαν ἐπὶ τοῦ πλοίου. Ἡμεῖς ἐμένομεν εἰσέτι ἐπὶ τῆς ξηρᾶς, καὶ ἐβλέπομεν τὴν λέμβον ἐπιστρέφουσαν, εὐχόμενοι νὰ μὴ βραδύνῃ ἡ<noinclude></noinclude>
etaa3o8xtxss1jxqdcg1a2cba5ikrry
Σελίδα:Λουκής Λάρας (1881).pdf/98
100
50911
167791
162611
2026-09-20T18:02:02Z
Αντιγόνη
235
/* Έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */
167791
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Αντιγόνη" />{{κβ|92|ΛΟΥΚΗΣ ΛΑΡΑΣ}}</noinclude>σειρά μας, ὅτε ἀντήχησεν αἴφνης κρότος τουφεκίου καὶ ἠκούσθη σφαίρας συριγμός. Αἱ κεφαλαὶ ὅλαι ἐστράφησαν διὰ μιᾶς πρὸς τὰ ὀπίσω καὶ εἴδομεν ὑψηλὰ ἐπὶ τῆς κορυφῆς τοῦ λόφου, πρὸς τὰ δεξιά μας, τέσσαρας ἀνδρῶν μορφάς. —Ἀλλοίμονον! οἱ Τοῦρκοι ἐπλάκωσαν!
Θεέ μου! Ὁποῖον τρόμον ἔφερεν εἰς τὴν ἀκτὴν ἡ ἀπροσδόκητος ἐκείνη τῶν διωκτῶν μας ἐμφάνισις! Δύο, τρεῖς τουφεκισμοὶ ἐκ νέου ἀντήχησαν. Ὁ ὅμιλος τῶν προσφύγων ἐσκορπίσθη, καὶ ἐτρέξαμεν ὅλοι εἰς τοῦ λόφου τὰς ὑπωρείας, ὅπως προφυλαχθῶμεν ὑπὸ τῶν βράχων τὰς ἐξοχάς. Οἱ τέσσαρες ναῦται μόνοι ἔμειναν εἰς τὴν ἄκραν τῆς θαλάσσης καὶ ὑψώσαντες τὰ ὅπλα ἐσκόπευσαν καὶ ἐπυροβόλησαν διὰ μιᾶς καὶ οἱ τέσσαρες. Οἱ Τοῦρκοι ἄνωθεν δὲν ἀνταπεκρίθησαν εἰς τὸν χαιρετισμὸν τοῦτον. Ἐφοβήθησαν ἆρά γε; ἢ μὴ αἱ σφαῖραι τῶν ναυτῶν μας ἐπέτυχον; ἢ μὴ ἦσαν πολυαρίθμου σώματος ἐμπροσθοφυλακὴ καί ἐπερίμενον ἐπικουρίαν, ὅπως ἐπιπέσωσι καθ’ ἡμῶν; Καὶ τότε; τί θὰ γίνωμεν; πῶς θ’ ἀντισταθῶμεν; Ἐν τούτοις ἡ λέμβος ἐπλησίαζεν. Ἐνθαρρυνθέντες ὑπὸ τῆς παύσεως τῶν πυροβολισμῶν ἐτρέξαμεν ὅλοι πάλιν πρὸς τὴν θάλασσαν. Θὰ προφθάσωμεν ὅλοι νὰ σωθῶμεν; Θὰ φανῶσιν ἐκ νέου ἐπὶ τοῦ λόφου οἱ Τοῦρκοι;
Προσωρμίζετο σχεδὸν ἐπὶ τῶν βράχων ἡ λέμβος,<noinclude></noinclude>
o9k19lo24rukm7vh6vpqxs37tq3yzy5
Σελίδα:Λουκής Λάρας (1881).pdf/99
100
50912
167792
162614
2026-09-20T19:21:28Z
Αντιγόνη
235
/* Έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */
167792
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Αντιγόνη" />{{κβ||ΛΟΥΚΗΣ ΛΑΡΑΣ|93}}</noinclude>ὅτε εἶδον τὸν πατέρα μου πλησιάζοντα εἰς τὸν ναύκληρον. Τὸν ἔβλεπον νὰ λαλῇ περιπαθῶς δακτυλοδεικτῶν τὰς ἀδελφάς μου καὶ ἐμέ, ἐνῷ ὁ ναύτης ἀπέσυρε τὴν χεῖρα, ἐντὸς τῆς ὁποίας ἐζήτει ὁ πατήρ μου νὰ θέσῃ φιλοδώρημα. Κατ’ ἐκείνην τὴν στιγμὴν ἡ μήτηρ μου ὄπισθεν μ’ ἔλαβεν ἐκ τῆς χειρός. Ἐστράφην πρὸς αὐτήν.
— Λουκῆ μου, πάρε τὰς ἀδελφάς σου καὶ πηγαίνετε μὲ τὴν εὐχήν μας. Ἀφήσατέ μας ἡμᾶς εἰς τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ!
Καὶ συγχρόνως ἐναπέθετεν εἰς τὸν κόλπον μου μικρὸν δέμα περιέχον ὅσα κοσμήματα εἶχε δυνηθῆ νὰ περισώσῃ. Τὴν ἐνηγκαλίσθην καὶ ἐφίλουν τὸν λαιμόν της καὶ ἔλεγον· — Ὄχι, ὄχι, ὅλοι ὁμοῦ θὰ σωθῶμεν… Ἐκεῖ, μὲ ἥρπασεν ἐκ τοῦ βραχίονος ὁ πατήρ μου.
— Πήγαινε μὲ τὰς ἀδελφάς σου. Ἐρχόμεθα κατόπιν ἡμεῖς.
Ἡ λέμβος ἦτον ἤδη πλήρης, αἱ δὲ ἀδελφαί μου ἐκάθηντο ἐντός αὐτῆς. Μὲ ὤθησεν ὁ πατήρ μου, μ’ ἔσυρεν ὁ ναύκληρος, καὶ πρὶν προφθάσω νὰ λαλήσω ἢ ν’ ἀντισταθῶ εὑρέθην ἐντὸς τῆς λέμβου κ’ ἐγώ. Αἱ κῶπαι ἐκινήθησαν ἀμέσως. Ἐστράφην πρὸς τὴν ξηρὰν νὰ ἴδω τὴν μητέρα μου, καὶ ἐνῷ ἐστρεφόμην εἶδον καπνὸν ἐπὶ τοῦ λόφου καὶ νέος τουφεκισμὸς ἠκούσθη. Ἐπὶ τῶν βράχων τὸ πλῆθος συνεσφίγγετο καὶ<noinclude></noinclude>
8fn86jbx3ld1175ulu6qlgcrzebmuzz
Σελίδα:Λουκής Λάρας (1881).pdf/100
100
50913
167793
162615
2026-09-20T19:24:11Z
Αντιγόνη
235
/* Έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */
167793
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Αντιγόνη" />{{κβ|94|ΛΟΥΚΗΣ ΛΑΡΑΣ}}</noinclude>οἱ ὄπισθεν ὤθουν τοὺς πρώτους, ἔπιπτον δέ τινες ἤδη εἰς τὴν θάλασσαν. Μεταξὺ τῶν πιπτόντων βλέπω αἴφνης τὴν μητέρα μου!
Δὲν ἠξεύρω πῶς ἠδυνήθην ν’ ἁπλώσω ἐκ τῆς λέμβου τὴν χεῖρα, πῶς ἥρπασεν ἡ μήτηρ μου τὴν χεῖρά μου, πῶς μία ἄλλη γραῖα ἐκράτει διὰ τῶν δύο χειρῶν τῆς μητρός μου τὸ φόρεμα· ἡ δὲ λέμβος ἐπροχώρει καὶ ἔπλεον αἱ δύο γραῖαι, συρόμεναι ἐκ τῆς χειρός μου, μέχρις οὗ ἐπὶ τέλους τὰς ἀνεσύρομεν ἐκ τῆς θαλάσσης. Οὐδ’ ἐνθυμοῦμαι πῶς εὑρέθημεν ἐπὶ τοῦ καταστρώματος τοῦ πλοίου.
Οἱ τουφεκισμοὶ ἐκ διαλειμμάτων ἐξηκολούθουν, ἡ δὲ λέμβος ἐπήγαινε καὶ ἤρχετο καὶ τὴν ἔβλεπον ἑκάστοτε ἐπιστρέφουσαν, προσπαθῶν νὰ ἴδω μακρόθεν ἐὰν ἦσαν ἐντὸς αὐτῆς ὁ πατήρ μου καὶ ἡ Ἀνδριάνα. Εἰς τὸ τελευταῖόν της μόνον ταξείδιον τοὺς εἶδον ἐπὶ τέλους ἐρχομένους. Ἤμεθα ἤδη πάντες ἐπὶ τοῦ πλοίου, καὶ ἤμεθα ἑκατὸν ὀγδοήκοντα ψυχαί! Ἐμετρήθημεν κατόπιν. Οἱ Τοῦρκοι δὲν ἐπέτυχον ἀπὸ τοῦ λόφου νὰ ἐλαττώσωσι τὸν ἀριθμόν μας.
Τὸ πλοῖον ἀνεπέτασε τὰ ἱστία του καὶ ἤρχισε νὰ πλέῃ ὑπὸ τὴν ἐλαφρὰν πνοὴν οὐρίου ἀνέμου, ἀλλ’ ἦτον εἰσέτι παρὰ τὸ στόμιον τοῦ λιμένος, ὅτε εἴδαμεν τὰ ὑψώματα καλυπτόμενα ὑπὸ Τούρκων. Οἱ ὀλίγοι ἐκεῖνοι ἦσαν τῷ ὅντι ἐμπροσθοφυλακή, ἀλλὰ<noinclude></noinclude>
3jdodwk02c6jbiuhww6mw73te7f086y
Σελίδα:Λουκής Λάρας (1881).pdf/101
100
50914
167794
162617
2026-09-20T19:26:54Z
Αντιγόνη
235
/* Έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */
167794
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Αντιγόνη" />{{κβ||ΛΟΥΚΗΣ ΛΑΡΑΣ|95}}</noinclude>θείᾳ χάριτι, ἐβράδυνον οἱ πολλοὶ νὰ ἔλθωσι καὶ ἡμεῖς ἤμεθα ἤδη σῶοι καὶ ἀσφαλεῖς, οὐδ’ ἐφοβούμεθα πλέον τὰ ἀπέχοντα ὅπλα των.
Μεταξὺ τῶν ποικίλων τοῦ βίου μου περιπετειῶν δὲν ἔτυχε ποτὲ νὰ ναυαγήσω. Ἡ θάλασσα, μέχρι τοῦδε τοὐλάχιστον, μοὶ ἐφέρθη φιλοφρόνως πάντοτε. Ἀλλ’ ὁπόταν ἀναγινώσκω ναυαγίων περιγραφὰς ἀναλογίζομαι τὰς ὥρας καὶ τὰς σκηνὰς τῆς φυγῆς ἐκείνης ἐκ Χίου. Ναυαγοὶ βλέποντες ἐκ πλοίου καταποντιζομένου τὴν ἀπέχουσαν παραλίαν δὲν διέρχονται βεβαίως συγκινήσεις πλέον ἐναγωνίους ὅσων ἡμεῖς τότε διήλθομεν. Ἀλλὰ καταποντισμὸς δι’ ἡμᾶς ἦτον ἡ ἐπὶ τῆς ἀκτῆς ἀγωνία, ὡς βράχον δὲ σωτηρίας ἐβλέπομεν τὸ πλοῖον, ἐπὶ τοῦ ὁποίου ἡ μικρὰ λέμβος ἀνὰ ὀλίγους μᾶς μετέφερεν, ἐνῷ οἱ Τοῦρκοι ἐτουφέκιζον ἄνωθεν.
Ὅταν ὅμως εἶδον τὸ πλοῖον ἀπομακρυνόμενον καὶ σώους ἐν αὐτῷ ἅπαντας τοὺς μεθ’ ἡμῶν συγκινδυνεύσαντας, ᾐσθάνθην τὴν καρδίαν μου πληρουμένην ὑπὸ τῆς χαρᾶς ὅτι ἐσώθημεν. Τοῦτο ἦτο τὸ πρῶτόν μου αἴσθημα, στενὸν ἴσως ἐγωϊσμοῦ αἴσθημα. Δὲν ἐσυλλογιζόμην τὴν ὥραν ἐκείνην τοὺς ἐν Χίῳ μείναντας, δὲν ἐσκεπτόμην πόσοι δυστυχέστεροι ἡμῶν κρύπτονται εἰσέτι εἰς σπήλαια καὶ ὑπόγεια, ὑποφέροντες τὰ μαρτύρια, ἀπὸ τῶν ὁποίων ἡμεῖς ἐλυτρώ-<noinclude></noinclude>
2c6eo0luay1q2r14dlc9p0hj8gb5vzo
Σελίδα:Λουκής Λάρας (1881).pdf/102
100
50915
167795
162758
2026-09-20T19:45:14Z
Αντιγόνη
235
/* Έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */
167795
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Αντιγόνη" />{{κβ|96|ΛΟΥΚΗΣ ΛΑΡΑΣ}}</noinclude>θημεν. Ὄχι· δι’ ἐμὲ ἡ Χίος, ὁ κόσμος ὅλος, ἦτο κατ’ ἐκείνην τὴν στιγμὴν τοῦ πλοίου μας τὸ πλήρωμα· ἐκεῖ συνεκεντροῦντο τὰ αἰσθήματά μου, ἐκεῖ περιωρίζετο ἡ σκέψίς μου.
Ἀλλ’ ὅτε τὸ πλοῖον ἐπελαγοδρόμησε τὰ δὲ παράλια τῆς Χίου ἔμειναν μακρὰν ὄπισθεν ἡμῶν, καὶ ἐπῆλθε τάξις τις καὶ ἡσυχία ἐπὶ τοῦ καταστρώματος, ἐνθυμήθην τότε ὅτι ἤμην ἄσιτος καὶ ᾐσθάνθην ὅτι πεινῶ. Δὲν ἦτο νέα δι’ ἐμὲ ἡ τοιαύτη αἴσθησις. Πολλάκις κατὰ τὴν διάρκειαν τῶν περιπλανήσεών μας ᾐσθάνθην αὐτὸ τῆς πείνης καὶ τῆς δίψης τὸ μαρτύριον. Ποτέ, ἀναγνῶστά μου, νὰ μὴ σὲ δώσῃ ὁ Θεὸς νὰ πεινάσῃς, ἐκτὸς μόνον ὅταν γνωρίζῃς ὅτι σὲ περιμένει τράπεζα πλήθουσα. Ἀλλὰ νὰ πεινᾷς καὶ νὰ βλέπῃς τοὺς περὶ σὲ ὠχροὺς ἐκ τῆς ἀσιτίας, καὶ νὰ μὴ βλέπῃς πόθεν νὰ προμηθευθῇς τεμάχιον ἄρτου, καὶ νὰ ἔχῃς ἀνάγκην δυνάμεων διὰ νὰ τρέχῃς, διὰ νὰ περιθάλπῃς ἄλλα ἀδύνατα καὶ ἀγαπητὰ περὶ σὲ ὄντα… Ὤ! μόνος ὁ διελθὼν τοιαύτας στερήσεις δύναται νὰ ἐννοήσῃ τὴν πικρίαν των!
Ὁ πλοίαρχος δὲν ἐβράδυνε νὰ σκεφθῇ ὅτι ἔχομεν ἀνάγκην τροφῆς καὶ διέταξε νὰ μᾶς διανείμωσι παξιμάδια. Μᾶς ἐφάνησαν ὡς τὸ μάννα ἐν τῇ ἐρήμῳ. Τὰ ἐδέχθημεν εὐλογοῦντες τὸν Θεὸν καὶ ἀπονέμοντες ἐγκαρδίους εὐχαριστίας πρὸς τὸν πλοίαρχον, καὶ δὲν<noinclude></noinclude>
osvee3tobteml8f1goocttbdu1hgmgx
Σελίδα:Λουκής Λάρας (1881).pdf/103
100
50916
167796
162619
2026-09-20T19:48:23Z
Αντιγόνη
235
/* Έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */
167796
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Αντιγόνη" />{{κβ||ΛΟΥΚΗΣ ΛΑΡΑΣ|97}}</noinclude>ἤκουες ἐντὸς ὀλίγου ἢ τὴν χαρμόσυνον μουσικὴν τοσούτων πεινασμένων ὀδόντων ἀλεθόντων τὰ σκληρά τοῦ πλοίου παξιμάδια.
Ἡ Ἀνδριάνα μόνη δὲν ἔτρωγεν. Ἐκάθητο ἐπὶ τοῦ καταστρώματος, παρὰ τὴν πρύμνην, μὲ τὰ γόνατα ὑψωμένα καὶ τοὺς ἀγκῶνας ἐπὶ τῶν γονάτων καὶ τὸ μέτωπον ἐντὸς τῶν χειρῶν. Ὁ πλοίαρχος ὑπῆγε πλησίον της, προσπαθῶν νὰ τὴν ἐνθαρρύνῃ, ἀλλ’ ἔμεινε σιωπηλὴ καὶ ἀκίνητος ἐκείνη, οὐδ’ ἀνύψωσε τὴν κεφαλήν. Ἔθεσα τότε τὴν χεῖρα ἐπὶ τοῦ ὤμου της καὶ ἠθέλησα νὰ τὴν προτρέψω νὰ φάγῃ, ἀλλὰ δὲν ἠδυνήθην νὰ εἴπω πολλά, διότι εἶδον τὰ δάκρυα ρέοντα διὰ μέσου τῶν δακτύλων της, καὶ ἐπνίγετο ἡ φωνή μου καὶ ἐθολοῦντο οἱ ὀφθαλμοί μου.
Ἡ μήτηρ μου ἐκάθητο παρέκει. Ἔδειξα διὰ τῆς χειρὸς τὴν Ἀνδριάναν καὶ μὲ ἐνόησεν ἡ μήτηρ μου, καὶ ἐγερθεῖσα ἦλθε πλησίον τῆς δυστυχοῦς νέας. Ἐγονάτισεν ἐνώπιόν της, ἐσήκωσε τὰς χεῖράς της ἀπὸ τὸ μέτωπον, ἐσπόγγισε τὰ δάκρυά της, καὶ εἶπε λόγους γλυκεῖς γυναικείας παραμυθίας.
Ἀπεμακρύνθην συγκεκινημένος. Ὑπῆγον εἰς τὴν πρώραν καὶ ἔβλεπον τὴν θάλασσαν τὴν ὁποίαν ἐσχίζομεν, καὶ τὰ βουνὰ τῶν Ψαρῶν ἄντικρύ μου. Ἤμεθα ἤδη· πλησίον τοῦ λιμένος, δὲν ἐβράδυνον δὲ νὰ<noinclude></noinclude>
88tr369qq907mija10plf7nwq5ziy3l
Σελίδα:Λουκής Λάρας (1881).pdf/104
100
50917
167797
162620
2026-09-20T19:52:39Z
Αντιγόνη
235
/* Έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */
167797
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Αντιγόνη" />{{κβ|98|ΛΟΥΚΗΣ ΛΑΡΑΣ}}</noinclude>φανῶσι τὰ πλοῖα, καὶ ὑπεράνω αὐτῶν ἡ πόλις, καὶ μετ’ οὐ πολὺ ἠγκυροβολήσαμεν.
Τότε πρῶτον τὴν εἶδον τὴν ἡρωϊκὴν νῆσον, ἥτις ἦτο πεπρωμένον νὰ καταστραφῇ, ὡς ἡ Χίος καὶ αὐτή. Ἀλλὰ τὰ Ψαρὰ ἐνέπηξαν εἰς τὰ σπλάγχνα τῆς Τουρκίας πληγὴν φοβεράν, ἐνῷ ἐκ τῆς Χίου γόοι μόνον καὶ στεναγμοὶ ἀντήχησαν. Κατεστράφησαν τὰ Ψαρά, ἀλλ’ ἀφοῦ πρῶτον ἤναψεν εἰς τὸ πέλαγος ἀθάνατον πυρκαϊὰν ὁ δαυλὸς τοῦ Κανάρη!
Δὲν μᾶς ἐπετράπη ν’ ἀποβῶμεν εἰς τὴν ξηράν· ἐφοβοῦντο οἱ Ψαριανοὶ μὴ ἀναγκασθῶσι νὰ μᾶς δεχθῶσι, μὴ δυνάμενοι νὰ φιλοξενήσωσι πλειοτέρους πρόσφυγας ἐπὶ τῆς νήσου των· ἦτο θυσία καὶ τὸ ὕδωρ αὐτό, τὸ ὁποῖον μᾶς ἔστειλαν διὰ νὰ μὴν ἀποπλεύσωμεν διψῶντες.
Ὁ ἄνεμος ἔπνεεν εἰσέτι οὔριος, ὁ δὲ πλοίαρχος ἐβιάζετο ν’ ἀναχωρήσωμεν πρὶν αἴφνης μεταβληθῇ. Ἐπρότεινε νὰ μᾶς φέρῃ εἰς Μύκονον, καθότι εἰς Τῆνον ἦσαν ἤδη πολλοὶ ἐκ Σμύρνης καὶ Χίου καὶ ἐξ ἄλλων πόλεων πρόσφυγες, ὁ δὲ τύφος τοὺς παρηκολούθησεν, ἐνῷ εἰς Μύκονον ἦτον ὑγεία καὶ εὐρυχωρία πλειοτέρα. Ἀπεφασίσθη λοιπὸν ἐκεῖ κατὰ προτίμησιν νὰ μᾶς φέρωσιν. Ἡμεῖς δὲ ἐπηγαίνομεν ὅπου μᾶς ἔφερον. Τί πρὸς ἡμᾶς ἡ Τῆνος ἢ ἡ Μύκονος; Λιμένα καταφυγῆς ἠθέλομεν, καὶ σκέπην φιλόξενον, ὑπὸ τὴν<noinclude></noinclude>
1yo5kdvhuomj75ypi5cpr5kdqc438b0
Σελίδα:Λουκής Λάρας (1881).pdf/105
100
50918
167798
162621
2026-09-20T19:54:17Z
Αντιγόνη
235
/* Έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */
167798
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Αντιγόνη" />{{κβ||ΛΟΥΚΗΣ ΛΑΡΑΣ|99}}</noinclude>ὁποίαν νὰ κλίνωμεν τὴν κεφαλήν, καὶ Τούρκους πλησίον νὰ μὴν ἔχωμεν.
Περὶ ἡλίου δυσμὰς ἀνειλκύσθη ἡ ἄγκυρα καὶ ἀπεπλεύσαμεν.
Ἡ Ἀνδριάνα ἐν τούτοις ἔμενε τεθλιμμένη καὶ ἄφωνος. Οὐδὲ ἡ εἰς Ψαρὰ ἄφιξις καὶ ἡ ἐκεῖθεν ἀναχώρησις, οὐδ’ ἡ γενικὴ ἐπὶ τοῦ καταστρώματος κίνησις καὶ βοὴ ἴσχυσαν νὰ τὴν ἀποσπάσωσι τοῦ ληθάργου, ἐντὸς τοῦ ὁποίου ἐφαίνετο βυθισμένη. Τὰ πάντα ἦσαν ὡς ξένα πρὸς αὐτήν. Οἱ ὀφθαλμοί της ἦσαν προσηλωμένοι, ἀλλ’ ἔβλεπες ὅτι δὲν προσέχουν εἰς ὅ,τι ἠτένιζον. Μελαγχολία ἀνεκλάλητος ἀπεικόνίζετο εἰς τὸ βλέμμα, εἰς τὴν στάσιν, εἰς τὴν σιωπήν της. Ἐὰν τὴν ὡμίλει τις, ὕψονε βραδέως τοὺς ὀφθαλμούς, ὡς ν’ ἀποσπᾶται μετὰ κόπου ἀπὸ τὰς σκέψεις της, καὶ βραδέως καὶ μετὰ κόπου ἀπεκρίνει το. Ἐὰν ἡ μήτηρ μου ἐλάμβανε θωπευτικῶς τὴν χεῖρά της, ἐδέχετο ἀπαθῶς τὴν θωπείαν, ἡ δὲ χεὶρ ἔπιπτεν ἔπειτα βαρεῖα ἐπὶ τῶν γονάτων· καὶ ἀπεμακρύνετο ἡ μήτηρ μου νὰ κρύψῃ τὴν λύπην της. Ποῦ ἡ προτέρα ζωηρότης; ποῦ ἡ ἐνέργεια, ποῦ ἡ φαιδρότης, ἥτις μᾶς ὑπεστήριζε καὶ μᾶς ἐζωογόνει κατὰ τὰς πρώτας τοῦ διωγμοῦ ἡμέρας! Ἀφ’ ἧς ὥρας ἤνοιξε τὴν θύραν εἰς Μεστὰ μὲ τὴν κόμην λυτὴν καὶ τὰ στήθη ἀνοικτὰ καὶ τὸ φόρεμα σχισμένον, δὲν<noinclude></noinclude>
mrb7w1vfmiwkkv15wjnv9dyl5k5b8zy
Σελίδα:Λουκής Λάρας (1881).pdf/106
100
50919
167799
162622
2026-09-20T19:56:29Z
Αντιγόνη
235
/* Έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */
167799
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Αντιγόνη" />{{κβ|100|ΛΟΥΚΗΣ ΛΑΡΑΣ}}</noinclude>εἶδον τὸ μειδίαμα οὐδὲ ἤκουσα τὴν εὔθυμον ἐκείνην φωνήν της. Μόνον τοὺς λυγμούς της ἤκουον ἐντὸς τοῦ σκοτεινοῦ σταύλου, καὶ τώρα ἔβλεπον τὸ ἄτονον βλέμμα της καὶ τὰ χείλη της βωβά. Ἡ εὐτυχία τῆς ὑπάρξεώς της κατεστράφη ὑπὸ τὰς ἀγρίας χεῖρας ἐκ τῶν ὁποίων διέφυγεν ὅπως μᾶς σώσῃ. Ἡ ἀτιμωτικὴ ἐκείνη ἐπαφὴ ἀπεμάρανε τὸ θαλερὸν τῆς ζωῆς της γόητρον. Τὸ κάλλος ἀπέμενεν, ἀλλ’ ἄνευ τῆς προτέρας λάμψεως πλέον. Ἦτον εἰσέτι ὡραία, ἀλλ’ εἶχε τὴν ὡραιότητα τοῦ ἄνθους, τὸ ὁποῖον χεὶρ σκληρὰ ἀπέκοψε τοῦ στελέχους του καὶ τὸ ἔρριψε κατὰ γῆς ἀφοῦ τὸ ἔθλιψε.
Τὸ δὲ πλοῖον ἔσχιζε τὰ κύματα. Ἡ ἀπόστασις καὶ τὸ προβαῖνον σκότος ἀπέκρυψαν βαθμηδὸν τῆς Χίου καὶ τῶν Ψαρῶν τὰ βουνά, μόλις δὲ ὡς νέφη μεμακρυσμένα διεκρίνοντο ἐπὶ τοῦ ὁρίζοντος αἱ γραμμαὶ τῶν νήσων τοῦ Αἰγαίου, πρὸς τὰς ὁποίας ἐπλέομεν.
Καὶ ἐπῆλθεν ἡ νὺξ ἀσέληνος καὶ σκοτεινή, ὁ δὲ ἄνεμος ἔπνεεν οὔριος, καὶ ἔτρεχε τὸ σκάφος, καὶ ἐγόγγυζεν ἡ θάλασσα. Ὁ κάματος, καὶ τὸ σκότος, καὶ τῆς ἀσφαλείας ἡ συναίσθησις, καὶ ἡ ἀντίδρασις τῶν παρελθουσῶν συγκινήσεων, καὶ τὸ ψῦχος τῆς νυκτός, καὶ τῶν κυμάτων ὁ ρόχθος, τὰ πάντα ὁμοῦ ἐδάμασαν τοὺς ἐπὶ τοῦ καταστρώματος συνεσφιγμένους φυγάδας, καὶ ἐπροσπάθησεν ὅπως ἕκαστος ἠδύ-<noinclude></noinclude>
6t7stb2ucdqae84jigmtkjddcja173t
Σελίδα:Λουκής Λάρας (1881).pdf/107
100
50920
167800
162623
2026-09-20T20:11:04Z
Αντιγόνη
235
/* Έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */
167800
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Αντιγόνη" />{{κβ||ΛΟΥΚΗΣ ΛΑΡΑΣ|101}}</noinclude>νατο νὰ σκεπασθῇ, καὶ ἔκρυψαν αἱ μητέρες τὰ τέκνα εἰς τὴν ἀγκάλην, οἱ δὲ γέροντες ἔκλιναν τὴν λευκὴν κεφαλὴν ἐπὶ τῶν σανίδων τοῦ πλοίου, καὶ ἔπαυσαν αἱ ὁμιλίαι, καὶ δὲν ἤκουες ἢ τὴν βοὴν τοῦ κύματος σχιζομένου ὑπὸ τὴν πρώραν, καὶ τὸ τρίξιμον τοῦ σκάφους, ὅτε ὁ ἄνεμος ἀγριεύων ἔκλινε πρὸς τὴν θάλασσαν τοὺς ἱστούς.
Ἐγὼ δὲν ἐκοιμώμην. Ἐκαθήμην στηρίζων τὴν κεφαλὴν ἐπὶ τοῦ ἱστοῦ καὶ ἔβλεπον τὰ νέφη καὶ τοὺς ἀνὰ μέσον τῶν νεφῶν φαινομένους ἀστέρας, ὁ δὲ νοῦς μου ἦτον ὅλος εἰς τὴν Ἀνδριάναν. Ἐνθυμούμην σκηνὰς τῆς παιδικῆς μου ἡλικίας· ἐνθυμούμην ὅταν μᾶς ἤνοιξε τὴν θύραν ἐπιστρέφοντας ἐκ Σμύρνης, καὶ τὴν χαράν, ἥτις τότε ἐπλημμύρησε τὴν καρδίαν μου, ὅτε μετὰ τοσούτων ἐτῶν ἀπουσίαν τὴν ἐπανεῖδον ἐνθυμούμην ἕνα σωρὸν περιστατικῶν τῶν τελευταίων δυστυχῶν ἐπὶ τῆς Χίου ἡμερῶν, ἡ δὲ μορφή της συνείχετο μὲ τὰς ἀναμνήσεις μου πάσας, καὶ ἡ φωνή της, ἡ φαιδρά της φωνή, μοῦ ἐφαίνετο ἀντηχοῦσα εἰς τὰ ὦτά μου.
Καὶ παρήρχοντο αἱ ὧραι. Ἀλλ’ ἡ γενικὴ ἐπὶ τοῦ πλοίου ἡσυχία καὶ ἡ μονότονος τῆς θαλάσσης βοή, καὶ τοῦ σκάφους ἡ κίνησις ἤρχιζον βαθμηδὸν νὰ ἐπενεργῶσιν ἐπὶ τοῦ ἀπηυδημένου μου σώματος. Χωρὶς ἐντελῶς νὰ κοιμῶμαι ἤρχιζον ἤδη αἱ σκέψεις<noinclude></noinclude>
gjuz9rzj3uui1yxj197chy10vdjoeem
Σελίδα:Λουκής Λάρας (1881).pdf/108
100
50921
167801
162624
2026-09-20T20:13:31Z
Αντιγόνη
235
/* Έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */
167801
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Αντιγόνη" />{{κβ|102|ΛΟΥΚΗΣ ΛΑΡΑΣ}}</noinclude>μου νὰ λαμβάνωσιν ὀνείρων μορφήν, ὅτε ἐξαίφνης ἀκούω ἦχον βαρὺν σώματος πίπτοντος ἐντὸς τῆς θαλάσσης καὶ τρόμου συγχρόνως κραυγάς·
— Ἔπεσεν εἰς τὴν θάλασσαν! Ἔπεσεν εἰς τὴν θάλασσαν!
Εὑρέθην διὰ μιᾶς εἰς τὴν πρύμνην. Ἡ Ἀνδριάνα δὲν ἦτον εἰς τὴν θέσιν της. Οἱ δ’ ἐπιβάται σκύπτοντες ἀπὸ τῶν πλευρῶν τοῦ πλοίου ἔβλεπον τὴν θάλασσαν, καὶ αἱ γυναῖκες ἔκραζον:
— Ἔπεσεν εἰς τὴν θάλασσαν; Σώσατέ την!
Ὁ πλοίαρχος διέταξε νὰ χαλαρώσωσι τὰ ἱστία. Ἐκόπη τοῦ πλοίου ὁ δρόμος, καὶ ἡ λέμβος κατεβιβάσθη. Ἀλλ’ ὁ ἄνεμος ἔπνεε δυνατὸς καὶ εἴχομεν ἤδη ἀφήσει ὀπίσω τὸ ἄγνωστον ἐκεῖνο σημεῖον, ὅπου ἠκούσθη ὁ ἀπαίσιος ἦχος, ὅπου ἡ Ἀνδριάνα ἐρρίφθη εἰς τὸ πέλαγος.
Ὤ! ποτὲ δὲν ἐμίσησα τοὺς Τούρκους ὅσον κατ’ ἐκείνην τὴν στιγμήν!
Ἐπήδησα ἐντὸς τῆς λέμβου πρὶν ἢ δυνηθῇ ὁ πλοίαρχος νὰ μ’ ἐμποδίσῃ. Οἱ ναῦται ἐκωπηλάτουν βιαίως. Ὑπήγομεν ὀπίσω. Ἐσιωπῶμεν προσέχοντες μὴ ἀκούσωμεν τὴν φωνήν της. Ἐκράζομεν δυνατὰ διὰ ν’ ἀκουσθῶμεν. Τίποτε! Ἐβλέπομεν εἰς τὸ σκότος μὴ διακρίνωμεν μορφήν τινα ἐπὶ τῶν κυμάτων. Τίποτε! Τίποτε!
{{nop}}<noinclude></noinclude>
mim7yixw7c4ql1p3zu0bkrgoylmqilh
Σελίδα:Λουκής Λάρας (1881).pdf/109
100
50922
167802
162626
2026-09-20T20:16:09Z
Αντιγόνη
235
/* Έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */
167802
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Αντιγόνη" />{{κβ||ΛΟΥΚΗΣ ΛΑΡΑΣ|103}}</noinclude>Ἐκεῖ, λευκή τις σκιὰ ἐπὶ τῶν ὑδάτων ἐπέσυρε τὸ βλέμμα μου. Τὴν δεικνύω πρὸς τοὺς ναύτας. Κωπηλατοῦμεν, πλησιάζομεν. Ἦτον ὁ λευκὸς τῆς Ἀνδριάνας κεφαλόδεσμος. Ἐμείναμεν ὥραν πολλὴν περὶ τὸ σημεῖον ἐκεῖνο, ἀλλὰ τίποτε δὲν ἐφαίνετο, δὲν ἠκούετο τίποτε, ἐκ δὲ τοῦ πλοίου ὁ πλοίαρχος ἔκραζε νὰ ἐπιστρέψωμεν.
Ἐπεστρέψαμεν. Ἐκράτουν εἰς χεῖρας τὴν λευκὴν ὀθόνην, τὴν ὀθόνην ἐκείνην, τὴν ὁποίαν ἔσυρον καὶ ἐλύθη ἡ κόμη της, ὅταν ἐπιστρέφων ἐκ Σμύρνης εἶδον πρώτην τὴν Ἀνδριάναν, εἰς τὴν θύραν τῆς οἰκίας μας. Ἡ ὀθόνη ἐκείνη ἔμεινε, τὸ μόνον λείψανον, μόνον μνημόσυνόν της. Τὴν ἐκράτησα ἔκτοτε, καὶ τὴν ἔχω εἰσέτι, καὶ τὴν διατηρῶ ὡς ἱερὸν κειμήλιον, ὡς προσφιλὲς ἐνθύμημα.
{{rule|5em|margin-tb=2em}}<section end="κ5" />
{{κέντρο|{{larger|ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΣΤʹ}}}}
{{rule|2em|margin-tb=1em}}
<section begin=κ6 />Ὅτε καθήμενος ἐπὶ τῶν ἀναπαυτικῶν ἐπίπλων τῆς ἐν Λονδίνῳ οἰκίας μου, περιστοιχιζόμενος ὑπὸ τῆς οἰκογενείας μου, πλησίον τοσούτων συγγενῶν καὶ συμπολιτῶν μου εὐτυχούντων — ὅτε, ἐν μέσῳ τῆς ἀνέσεως καὶ τῆς εὐημερίας τοῦ παρόντος ἀναπολῶ τὰ παρελθόντα, καὶ συγκρίνω τὴν περικυκλοῦ-<noinclude></noinclude>
qoojk41y3qeqxsfpjf4xx4ba5nwwzwy
Σελίδα:Ιστορία των εθνικών δανείων (1904).pdf/23
100
53050
167803
2026-09-20T21:40:34Z
Αντιγόνη
235
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: {{vgap}} {{κέντρο|{{x-larger|'''ΒΙΒΛΙΟΝ ΠΡΩΤΟΝ'''}}}} {{vgap|.5em}} {{κέντρο|'''ΤΑ ΔΑΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΣ (1824–1825)''' <ref name=p23>Τὰ δάνεια τῆς ἀνεξαρτησίας διαιροῦνται εἰς δύο περιόδους, εἰς τὴν τῆς συνομολογήσεως καὶ χρήσεως, ἥτις περιορίζεται εἰς τρία ἔτη, ἀφ’ ἑνός, καὶ εἰς τ...
167803
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Αντιγόνη" />{{nop}}</noinclude>{{vgap}}
{{κέντρο|{{x-larger|'''ΒΙΒΛΙΟΝ ΠΡΩΤΟΝ'''}}}}
{{vgap|.5em}}
{{κέντρο|'''ΤΑ ΔΑΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΣ (1824–1825)''' <ref name=p23>Τὰ δάνεια τῆς ἀνεξαρτησίας διαιροῦνται εἰς δύο περιόδους, εἰς τὴν τῆς συνομολογήσεως καὶ χρήσεως, ἥτις περιορίζεται εἰς τρία ἔτη, ἀφ’ ἑνός, καὶ εἰς τὴν τῆς διαρρυθμίσεως, ἥτις ἐπεκτείνεται ἐπὶ ἓξ δεκαετηρίδας, ἀφ’ ἑτέρου.
{{vgap|0em}}
Καὶ διὰ μὲν τὴν μελέτην τῆς πρώτης περιόδου πολλαὶ δυσκολίαι ἀπαντῶσιν:
{{vgap|0em}}
αʹ) Δὲν ὑπάρχουσιν ἐπὶ τοῦ θέματος εἰδικαὶ πραγματεῖαι, διότι τοιαύτη βεβαίως δὲν δύναται νὰ θεωρηθῇ τὸ δεκατρισέλιδον ''Ὑπόμνημα περὶ Ἀγγλοελληνικῶν Δανείων'' τοῦ Ν. Θ. Κορεσίου (Ἀλεξάνδρεια, 1868), ὅπερ ἄλλως τε δὲν εἶναι ἢ ἀνατύπωσις ἄρθρων τινῶν ἐν τῇ Μερίμνῃ καταχωρισθέντων.
{{vgap|0em}}
βʹ) Ἐπίσημα ἔγγραφα ἐλάχιστα ἐδημοσιεύθησαν ὑπὸ τῆς Ἑλληνικῆς κυβερνήσεως, καὶ αὐτὰ δὲ τὰ δημοσιευθέντα εἶναι μικρᾶς σημασίας. Ἐπειδὴ δὲ οὐδέποτε αἱ Δυνάμεις ἐπενέβησαν εἰς τὰ δάνεια τῆς ἀνεξαρτησίας, στερούμεθα τῶν ξένων, ἰδίως Ἀγγλικῶν, ἐκείνων δημοσιευμάτων, ἅτινα εἶναι σπουδαιότατον βοήθημα διὰ τὴν μελέτην τῶν μεταγενεστέρων ἑλληνικῶν δανείων.
{{vgap|0em}}
Αἱ γενικαὶ ἱστορίαι καὶ αὐταὶ μικρὸν βοήθημα προσφέρουσι τῷ φιλίστορι, καθ’ ὅτι, διὰ λόγους οὓς ἐκθέτομεν ἐν τῷ κειμένῳ, οἱ γράψαντες περὶ τῆς ἐπαναστάσεως παρημέλησαν τὴν οἰκονομικὴν αὐτῆς ἄποψιν. Ἐν τούτοις εὕρηνται σποραδικῶς πληροφορίαι παρὰ τῷ Φίνλεϋ, τῷ Τρικούπη, τῷ Βλακιέρ, τῷ Μένδελσων-Βαρθόλδῃ καὶ τῷ Γερβίνῳ, ἀφθονώτεραι μὲν παρὰ τῷ πρώτῳ, ἀσφαλέστεραι δὲ παρὰ τῷ τελευταίῳ. Ἐπίσης ἐνδιαφέρουσαι πληροφορίαι περὶ δύο μὴ πραγματοποιηθέντων δανείων, τοῦ μετὰ τῶν ἱπποτῶν τῆς Ῥόδου καὶ τοῦ</ref>}}
{{rule|5em|margin-tb=2em}}
{{κέντρο|{{larger|ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Αʹ}}}}
{{vgap|.5em}}
{{κέντρο|Ἔκδοσις καὶ Χρῆσις αʹ δανείου.}}
{{vgap|.5em}}
Ἐπανειλημμένως παρετηρήθη ὅτι, ἐν ᾧ ἡ στρατιωτική, ἡ διπλωματική, νῦν δὲ καὶ ἡ πολιτικὴ ἱστορία εὑρίσκουσι πολυαρίθμους ἐρευνητὰς καὶ θιασώτας, ἡ οἰκονομικὴ ἱστορία, ἄνευ<noinclude>{{rule|width=6em|align=left}}<references /></noinclude>
e6xwxlcs96t3merdxmwsg9cr2wjnwuy
167804
167803
2026-09-20T21:41:02Z
Αντιγόνη
235
167804
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Αντιγόνη" />{{nop}}</noinclude>{{vgap}}
{{κέντρο|{{x-larger|'''ΒΙΒΛΙΟΝ ΠΡΩΤΟΝ'''}}}}
{{vgap|.5em}}
{{κέντρο|'''ΤΑ ΔΑΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΣ (1824–1825)''' <ref name=p23>Τὰ δάνεια τῆς ἀνεξαρτησίας διαιροῦνται εἰς δύο περιόδους, εἰς τὴν τῆς συνομολογήσεως καὶ χρήσεως, ἥτις περιορίζεται εἰς τρία ἔτη, ἀφ’ ἑνός, καὶ εἰς τὴν τῆς διαρρυθμίσεως, ἥτις ἐπεκτείνεται ἐπὶ ἓξ δεκαετηρίδας, ἀφ’ ἑτέρου.
{{vgap|0em}}
Καὶ διὰ μὲν τὴν μελέτην τῆς πρώτης περιόδου πολλαὶ δυσκολίαι ἀπαντῶσιν:
{{vgap|0em}}
αʹ) Δὲν ὑπάρχουσιν ἐπὶ τοῦ θέματος εἰδικαὶ πραγματεῖαι, διότι τοιαύτη βεβαίως δὲν δύναται νὰ θεωρηθῇ τὸ δεκατρισέλιδον ''Ὑπόμνημα περὶ Ἀγγλοελληνικῶν Δανείων'' τοῦ Ν. Θ. Κορεσίου (Ἀλεξάνδρεια, 1868), ὅπερ ἄλλως τε δὲν εἶναι ἢ ἀνατύπωσις ἄρθρων τινῶν ἐν τῇ Μερίμνῃ καταχωρισθέντων.
{{vgap|0em}}
βʹ) Ἐπίσημα ἔγγραφα ἐλάχιστα ἐδημοσιεύθησαν ὑπὸ τῆς Ἑλληνικῆς κυβερνήσεως, καὶ αὐτὰ δὲ τὰ δημοσιευθέντα εἶναι μικρᾶς σημασίας. Ἐπειδὴ δὲ οὐδέποτε αἱ Δυνάμεις ἐπενέβησαν εἰς τὰ δάνεια τῆς ἀνεξαρτησίας, στερούμεθα τῶν ξένων, ἰδίως Ἀγγλικῶν, ἐκείνων δημοσιευμάτων, ἅτινα εἶναι σπουδαιότατον βοήθημα διὰ τὴν μελέτην τῶν μεταγενεστέρων ἑλληνικῶν δανείων.
{{vgap|0em}}
Αἱ γενικαὶ ἱστορίαι καὶ αὐταὶ μικρὸν βοήθημα προσφέρουσι τῷ φιλίστορι, καθ’ ὅτι, διὰ λόγους οὓς ἐκθέτομεν ἐν τῷ κειμένῳ, οἱ γράψαντες περὶ τῆς ἐπαναστάσεως παρημέλησαν τὴν οἰκονομικὴν αὐτῆς ἄποψιν. Ἐν τούτοις εὕρηνται σποραδικῶς πληροφορίαι παρὰ τῷ Φίνλεϋ, τῷ Τρικούπη, τῷ Βλακιέρ, τῷ Μένδελσων-Βαρθόλδῃ καὶ τῷ Γερβίνῳ, ἀφθονώτεραι μὲν παρὰ τῷ πρώτῳ, ἀσφαλέστεραι δὲ παρὰ τῷ τελευταίῳ. Ἐπίσης ἐνδιαφέρουσαι πληροφορίαι περὶ δύο μὴ πραγματοποιηθέντων δανείων, τοῦ μετὰ τῶν ἱπποτῶν τῆς Ῥόδου καὶ τοῦ</ref>}}
{{rule|5em|margin-tb=2em}}
{{κέντρο|{{larger|ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Αʹ}}}}
{{vgap|1em}}
{{κέντρο|Ἔκδοσις καὶ Χρῆσις αʹ δανείου.}}
{{vgap|1em}}
Ἐπανειλημμένως παρετηρήθη ὅτι, ἐν ᾧ ἡ στρατιωτική, ἡ διπλωματική, νῦν δὲ καὶ ἡ πολιτικὴ ἱστορία εὑρίσκουσι πολυαρίθμους ἐρευνητὰς καὶ θιασώτας, ἡ οἰκονομικὴ ἱστορία, ἄνευ<noinclude>{{rule|width=6em|align=left}}<references /></noinclude>
ffj0psiinqlstq7im3jalaabncj1saj
167805
167804
2026-09-20T21:53:05Z
Αντιγόνη
235
167805
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Αντιγόνη" />{{nop}}</noinclude><noinclude>{{vgap}}
</noinclude>{{κέντρο|{{x-larger|'''ΒΙΒΛΙΟΝ ΠΡΩΤΟΝ'''}}}}
{{vgap|.5em}}
{{κέντρο|'''ΤΑ ΔΑΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΣ (1824–1825)''' <ref name=p23>Τὰ δάνεια τῆς ἀνεξαρτησίας διαιροῦνται εἰς δύο περιόδους, εἰς τὴν τῆς συνομολογήσεως καὶ χρήσεως, ἥτις περιορίζεται εἰς τρία ἔτη, ἀφ’ ἑνός, καὶ εἰς τὴν τῆς διαρρυθμίσεως, ἥτις ἐπεκτείνεται ἐπὶ ἓξ δεκαετηρίδας, ἀφ’ ἑτέρου.
{{vgap|0em}}
Καὶ διὰ μὲν τὴν μελέτην τῆς πρώτης περιόδου πολλαὶ δυσκολίαι ἀπαντῶσιν:
{{vgap|0em}}
αʹ) Δὲν ὑπάρχουσιν ἐπὶ τοῦ θέματος εἰδικαὶ πραγματεῖαι, διότι τοιαύτη βεβαίως δὲν δύναται νὰ θεωρηθῇ τὸ δεκατρισέλιδον ''Ὑπόμνημα περὶ Ἀγγλοελληνικῶν Δανείων'' τοῦ Ν. Θ. Κορεσίου (Ἀλεξάνδρεια, 1868), ὅπερ ἄλλως τε δὲν εἶναι ἢ ἀνατύπωσις ἄρθρων τινῶν ἐν τῇ Μερίμνῃ καταχωρισθέντων.
{{vgap|0em}}
βʹ) Ἐπίσημα ἔγγραφα ἐλάχιστα ἐδημοσιεύθησαν ὑπὸ τῆς Ἑλληνικῆς κυβερνήσεως, καὶ αὐτὰ δὲ τὰ δημοσιευθέντα εἶναι μικρᾶς σημασίας. Ἐπειδὴ δὲ οὐδέποτε αἱ Δυνάμεις ἐπενέβησαν εἰς τὰ δάνεια τῆς ἀνεξαρτησίας, στερούμεθα τῶν ξένων, ἰδίως Ἀγγλικῶν, ἐκείνων δημοσιευμάτων, ἅτινα εἶναι σπουδαιότατον βοήθημα διὰ τὴν μελέτην τῶν μεταγενεστέρων ἑλληνικῶν δανείων.
{{vgap|0em}}
Αἱ γενικαὶ ἱστορίαι καὶ αὐταὶ μικρὸν βοήθημα προσφέρουσι τῷ φιλίστορι, καθ’ ὅτι, διὰ λόγους οὓς ἐκθέτομεν ἐν τῷ κειμένῳ, οἱ γράψαντες περὶ τῆς ἐπαναστάσεως παρημέλησαν τὴν οἰκονομικὴν αὐτῆς ἄποψιν. Ἐν τούτοις εὕρηνται σποραδικῶς πληροφορίαι παρὰ τῷ Φίνλεϋ, τῷ Τρικούπη, τῷ Βλακιέρ, τῷ Μένδελσων-Βαρθόλδῃ καὶ τῷ Γερβίνῳ, ἀφθονώτεραι μὲν παρὰ τῷ πρώτῳ, ἀσφαλέστεραι δὲ παρὰ τῷ τελευταίῳ. Ἐπίσης ἐνδιαφέρουσαι πληροφορίαι περὶ δύο μὴ πραγματοποιηθέντων δανείων, τοῦ μετὰ τῶν ἱπποτῶν τῆς Ῥόδου καὶ τοῦ</ref>}}
{{rule|5em|margin-tb=2em}}
{{κέντρο|{{larger|ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Αʹ}}}}
{{vgap|1em}}
{{κέντρο|Ἔκδοσις καὶ Χρῆσις αʹ δανείου.}}
{{vgap|1em}}
Ἐπανειλημμένως παρετηρήθη ὅτι, ἐν ᾧ ἡ στρατιωτική, ἡ διπλωματική, νῦν δὲ καὶ ἡ πολιτικὴ ἱστορία εὑρίσκουσι πολυαρίθμους ἐρευνητὰς καὶ θιασώτας, ἡ οἰκονομικὴ ἱστορία, ἄνευ<noinclude>{{rule|width=6em|align=left}}<references /></noinclude>
h4w2saa70ezumy8s4g4sgee9t0cay64
Σελίδα:Ιστορία των εθνικών δανείων (1904).pdf/24
100
53051
167806
2026-09-20T22:02:15Z
Αντιγόνη
235
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: τῆς ὁποίας πᾶσα ἄλλη ἐνέργεια λαοῦ τινος μένει ἀνεξήγητος, μέχρι τῶν ὑστέρων παρημελεῖτο ἐντελῶς. Οὐδαμοῦ δ’ ἡ παρατήρησις αὕτη ἐλέγχεται ὀρθοτέρα ἢ ἐν τῷ προχείρῳ παραδείγματι τῆς ἡμετέρας παλιγγενεσίας, ἐν τῷ <ref follow=p23>πρὸς διάσωσιν τοῦ Με...
167806
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Αντιγόνη" />{{κβ|2|Ἔκδοσις καὶ Χρῆσις αʹ δανείου|{{0}}}}</noinclude>τῆς ὁποίας πᾶσα ἄλλη ἐνέργεια λαοῦ τινος μένει ἀνεξήγητος, μέχρι τῶν ὑστέρων παρημελεῖτο ἐντελῶς.
Οὐδαμοῦ δ’ ἡ παρατήρησις αὕτη ἐλέγχεται ὀρθοτέρα ἢ ἐν τῷ προχείρῳ παραδείγματι τῆς ἡμετέρας παλιγγενεσίας, ἐν τῷ
<ref follow=p23>πρὸς διάσωσιν τοῦ Μεσολογγίου, δίδονται ὑπὸ τοῦ Jourdain (Mémoires historiques et militaires sur les évènements de Grèce) καὶ ὑπὸ τοῦ Fabre (Histoire du siège de Missolonghi). Τέλος τὸ ὑπὸ τοῦ κ. Δ. Γρ. Καμπούρογλου δημοσιευθὲν Ἀρχεῖον Ῥώμα, ἐκτὸς ὅτι περιέχει ποικίλας πληροφορίας περὶ τῶν δανείων ἐν γένει, ἀποκαλύπτει ἄχρι τοῦδε ἀγνώστους διαπραγματεύσεις πρὸς ἐξεύρεσιν δανείου ἐν Ἰταλία.
{{vgap|0em}}
Πλὴν πάντα ταῦτα θὰ ἤρκουν μόλις πρὸς συγγραφὴν ὀλιγοσελίδου διατριβῆς, οἷα εἶναι ἡ τοῦ Κορεσίου. Ἐξ ἄλλου δ’ ὅμως ἡ ἀθλία χρῆσις τῶν δανείων ἐγένετο πρόξενος μομφῶν καὶ κατηγοριῶν, αἵτινες καταλήξασαι ἐν μὲν τῇ Ἑλλάδι εἰς μακρὰς δίκας, ἐν δὲ τῇ Ἀγγλίᾳ εἰς μεγάλην δημοσιογραφικὴν ἀνάκρισιν, ἔρριψαν, εὐτυχῶς διὰ τὸν γράφοντα, ἄπλετον φῶς ἐπὶ τοῦ προκειμένου θέματος.
{{vgap|0em}}
Καὶ αἱ μὲν ἐν Ἑλλάδι δίκαι εἶναι αἱ τοῦ Ὀρλάνδου καὶ Λουριώτου. Οἱ δύο οὗτοι ἄνδρες, περὶ τῆς ἱκανότητος τῶν ὁποίων ὑπάρχουσιν ἀμφιβολίαι, ἀλλὰ τῶν ὁποίων ἡ τιμιότης πρέπει, νομίζω, νὰ θεωρῆται ἀνεπίληπτος, εἶχον πεμφθῇ εἰς Ἀγγλίαν ὡς ἀντιπρόσωποι τῆς Ἑλληνικῆς κυβερνήσεως διὰ τὴν ὑπόθεσιν τῶν δανείων. Ἡ ἀτυχεστάτη͵ χρῆσις τοῦ βʹ δανείου ἐπέσυρε κατ’ αὐτῶν τὴν γενικὴν ἀγανάκτησιν, ἥτις ἐξεδηλώθη καὶ δι’ ἀποφάσεως, μηδέποτε ἄλλως ἐκτελεσθείσης, τοῦ Ἐλεγκτικοῦ συνεδρίου (14 Ἰαν. 1835), κηρυττούσης αὐτοὺς ἀλληλεγγύως χρεώστας 809,008 δρ.
{{vgap|0em}}
Πρὸς ἀνασκευὴν τῆς ἀποφάσεως ταύτης ὁ Ὀρλάνδος καὶ ὁ Λουριώτης ἐδημοσίευσαν τῷ 1839–1840 μέγα δίτομον ἔργον, 529 σελίδων εἰς τέταρτον, ὅπερ καλεῖται μὲν Ἀπολογία, εἶναι δ’ ὅμως πράγματι ἀποθήκη ὅλων τῶν ἐγγράφων ἐπισήμων καὶ μή, ὅσα εὑρίσκοντο εἰς τὰς χεῖρας τῶν συγγραφέων. Οὕτως, ἐκτὸς τῆς κυρίως ἀπολογίας, τὸ ἔργον περιλαμβάνει πᾶσαν τὴν μεταξὺ τῆς κυβερνήσεως καὶ τῶν ἐπιτρόπων διαμειφθεῖσαν ἀλληλογραφίαν, ἄσχετον ἐν πολλοῖς πρὸς τὰ δάνεια, μέγα μέρος τῶν περὶ τῶν δανείων ἐν Ἀγγλίᾳ γραφέντων, τέλος δὲ παντοίαν ὕλην ὁπωσδήποτε σχετιζομένην πρὸς τὴν ἐπίσημον ἀποστολὴν τῶν δύο συνεργατῶν. Δυστυχῶς ὅμως τὸ πολυτιμότατον τοῦτο ἔργον εἶναι εἰς ἄκρον δύσχρηστον, διότι, ἐκτὸς ὅτι στερεῖται πινάκων τῶν περιεχομένων, φαίνεται στερούμενον καὶ ἀρχικοῦ σχεδίου. Καθ’ ἡμᾶς τουλάχιστον, καίτοι διεξήλθομεν ἐπισταμένως πλέον ἢ δεκάκις τὴν ’Απολογίαν, καίτοι κατεστρώσαμεν πρόχειρον εὑρετήριον αὐτῆς, δὲν κατωρθώσαμεν εἰσέτι ν’ ἀνακαλύψωμεν ποῖον σχέδιον ἠκολούθουν οἱ συγγραφεῖς, διατί κατεχώρισαν τοῦτο ἢ ἐκεῖνο τὸ</ref><noinclude>{{rule|width=6em|align=left}}<references /></noinclude>
euiib4db7t20rovsskqkbubg9adxv84
167807
167806
2026-09-20T22:03:19Z
Αντιγόνη
235
167807
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Αντιγόνη" />{{κβ|2|Ἔκδοσις καὶ Χρῆσις αʹ δανείου|{{0}}}}</noinclude>τῆς ὁποίας πᾶσα ἄλλη ἐνέργεια λαοῦ τινος μένει ἀνεξήγητος, μέχρι τῶν ὑστέρων παρημελεῖτο ἐντελῶς.
Οὐδαμοῦ δ’ ἡ παρατήρησις αὕτη ἐλέγχεται ὀρθοτέρα ἢ ἐν τῷ προχείρῳ παραδείγματι τῆς ἡμετέρας παλιγγενεσίας, ἐν τῷ
<ref follow=p23>πρὸς διάσωσιν τοῦ Μεσολογγίου, δίδονται ὑπὸ τοῦ Jourdain (Mémoires historiques et militaires sur les évènements de Grèce) καὶ ὑπὸ τοῦ Fabre (Histoire du siège de Missolonghi). Τέλος τὸ ὑπὸ τοῦ κ. Δ. Γρ. Καμπούρογλου δημοσιευθὲν Ἀρχεῖον Ῥώμα, ἐκτὸς ὅτι περιέχει ποικίλας πληροφορίας περὶ τῶν δανείων ἐν γένει, ἀποκαλύπτει ἄχρι τοῦδε ἀγνώστους διαπραγματεύσεις πρὸς ἐξεύρεσιν δανείου ἐν Ἰταλία.
{{vgap|0em}}
Πλὴν πάντα ταῦτα θὰ ἤρκουν μόλις πρὸς συγγραφὴν ὀλιγοσελίδου διατριβῆς, οἷα εἶναι ἡ τοῦ Κορεσίου. Ἐξ ἄλλου δ’ ὅμως ἡ ἀθλία χρῆσις τῶν δανείων ἐγένετο πρόξενος μομφῶν καὶ κατηγοριῶν, αἵτινες καταλήξασαι ἐν μὲν τῇ Ἑλλάδι εἰς μακρὰς δίκας, ἐν δὲ τῇ Ἀγγλίᾳ εἰς μεγάλην δημοσιογραφικὴν ἀνάκρισιν, ἔρριψαν, εὐτυχῶς διὰ τὸν γράφοντα, ἄπλετον φῶς ἐπὶ τοῦ προκειμένου θέματος.
{{vgap|0em}}
Καὶ αἱ μὲν ἐν Ἑλλάδι δίκαι εἶναι αἱ τοῦ Ὀρλάνδου καὶ Λουριώτου. Οἱ δύο οὗτοι ἄνδρες, περὶ τῆς ἱκανότητος τῶν ὁποίων ὑπάρχουσιν ἀμφιβολίαι, ἀλλὰ τῶν ὁποίων ἡ τιμιότης πρέπει, νομίζω, νὰ θεωρῆται ἀνεπίληπτος, εἶχον πεμφθῇ εἰς Ἀγγλίαν ὡς ἀντιπρόσωποι τῆς Ἑλληνικῆς κυβερνήσεως διὰ τὴν ὑπόθεσιν τῶν δανείων. Ἡ ἀτυχεστάτη χρῆσις τοῦ βʹ δανείου ἐπέσυρε κατ’ αὐτῶν τὴν γενικὴν ἀγανάκτησιν, ἥτις ἐξεδηλώθη καὶ δι’ ἀποφάσεως, μηδέποτε ἄλλως ἐκτελεσθείσης, τοῦ Ἐλεγκτικοῦ συνεδρίου (14 Ἰαν. 1835), κηρυττούσης αὐτοὺς ἀλληλεγγύως χρεώστας 809,008 δρ.
{{vgap|0em}}
Πρὸς ἀνασκευὴν τῆς ἀποφάσεως ταύτης ὁ Ὀρλάνδος καὶ ὁ Λουριώτης ἐδημοσίευσαν τῷ 1839–1840 μέγα δίτομον ἔργον, 529 σελίδων εἰς τέταρτον, ὅπερ καλεῖται μὲν Ἀπολογία, εἶναι δ’ ὅμως πράγματι ἀποθήκη ὅλων τῶν ἐγγράφων ἐπισήμων καὶ μή, ὅσα εὑρίσκοντο εἰς τὰς χεῖρας τῶν συγγραφέων. Οὕτως, ἐκτὸς τῆς κυρίως ἀπολογίας, τὸ ἔργον περιλαμβάνει πᾶσαν τὴν μεταξὺ τῆς κυβερνήσεως καὶ τῶν ἐπιτρόπων διαμειφθεῖσαν ἀλληλογραφίαν, ἄσχετον ἐν πολλοῖς πρὸς τὰ δάνεια, μέγα μέρος τῶν περὶ τῶν δανείων ἐν Ἀγγλίᾳ γραφέντων, τέλος δὲ παντοίαν ὕλην ὁπωσδήποτε σχετιζομένην πρὸς τὴν ἐπίσημον ἀποστολὴν τῶν δύο συνεργατῶν. Δυστυχῶς ὅμως τὸ πολυτιμότατον τοῦτο ἔργον εἶναι εἰς ἄκρον δύσχρηστον, διότι, ἐκτὸς ὅτι στερεῖται πινάκων τῶν περιεχομένων, φαίνεται στερούμενον καὶ ἀρχικοῦ σχεδίου. Καθ’ ἡμᾶς τουλάχιστον, καίτοι διεξήλθομεν ἐπισταμένως πλέον ἢ δεκάκις τὴν ’Απολογίαν, καίτοι κατεστρώσαμεν πρόχειρον εὑρετήριον αὐτῆς, δὲν κατωρθώσαμεν εἰσέτι ν’ ἀνακαλύψωμεν ποῖον σχέδιον ἠκολούθουν οἱ συγγραφεῖς, διατί κατεχώρισαν τοῦτο ἢ ἐκεῖνο τὸ</ref><noinclude>{{rule|width=6em|align=left}}<references /></noinclude>
bv6hut3p49l4c0tufdgje2329cy17we
Σελίδα:Ιστορία των εθνικών δανείων (1904).pdf/25
100
53052
167808
2026-09-20T22:14:23Z
Αντιγόνη
235
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: ὁποίῳ τὰ πολύτομα συγγράμματα περὶ τῆς στρατιωτικῆς, πολιτικῆς καὶ διπλωματικῆς ἱστορίας τῆς ἐπαναστάσεως δὲν ἀντισταθμίζονται οὐδὲ κἂν ὑφ’ ἑνὸς κεφαλαίου ἐξετάζοντος τὸ ζήτημα ὑπὸ τὴν οἰκονομικὴν αὐτοῦ ἄποψιν. {{nop}} <ref follow=p23>ἔγγραφον καὶ...
167808
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Αντιγόνη" />{{κβ|{{0}}|Ἔκδοσις καὶ Χρῆσις αʹ δανείου|3}}</noinclude>ὁποίῳ τὰ πολύτομα συγγράμματα περὶ τῆς στρατιωτικῆς, πολιτικῆς καὶ διπλωματικῆς ἱστορίας τῆς ἐπαναστάσεως δὲν ἀντισταθμίζονται οὐδὲ κἂν ὑφ’ ἑνὸς κεφαλαίου ἐξετάζοντος τὸ ζήτημα ὑπὸ τὴν οἰκονομικὴν αὐτοῦ ἄποψιν.
{{nop}}
<ref follow=p23>ἔγγραφον καὶ διατὶ κατεχώρισαν αὐτὸ εἰς ταύτην τὴν θέσιν καὶ οὐχὶ εἰς ἐκείνην. Πολὺ μεθοδικωτέρα εἶναι ἡ πρὸς ἀντίκρουσιν τοῦ Ὀρλάνδου καὶ Λουριώτη δημοσιευθεῖσα ὑπὸ τοῦ Σπανιολάκη μελέτη (''Παρατηρήσεις ἐπὶ τῆς Ἀπολογίας Ι. Ὀρλάνδου καὶ Α. Λουριώτη, Ἀθῆναι 1840''), ἥτις, καίπερ βραχεῖα (84 σελ.), περιλαμβάνει, ἰδίως ἐν τοῖς παραρτήμασι, πολυτίμους πληροφορίας μὴ παρεχομένας ὑπὸ τῆς ''Ἀπολογίας''.
{{vgap|0em}}
Καὶ ταῦτα μὲν καθ’ ὅσον ἀφορᾶ εἰς τὰ ἑλληνικὰ δημοσιεύματα. Ἀλλ’ ἡ αἰσχρὰ διασπάθησις τῶν χρημάτων τοῦ δʹ δανείου ἐγέννησεν ἀφ’ ἑτέρου καὶ τὴν ἀγανάκτησιν τῶν ἐν Ἀγγλίᾳ φιλελλήνων, οἵτινες ἐπιληφθέντες ἀνακρίσεων ἀνεκάλυψαν ὅτι ἡ σπατάλη τῶν ἱερῶν ἐκείνων χρημάτων ὠφείλετο ἰδίως εἰς τοὺς ἀναλαβόντας τὴν διαχείρισιν τοῦ δανείου συμπατριώτας αὐτῶν. Ἡ ἀγανάκτησις τότε τοῦ κοινοῦ ἐκορυφώθη καί τινες ἀγγλικαὶ ἐφημερίδες, ἰδίως ὁ ''Χρόνος'', ἤρξαντο λεπτομερεστέρας ἀνακρίσεως, ἥτις ἀπεκάλυψε νέα σκάνδαλα καὶ ἔφερεν εἰς φῶς πράγματα, ἅτινα ἄνευ αὐτῆς θὰ ἠγνοοῦντο διὰ παντός. Πολλὰ τῶν ἐκ τῆς ἀφορμῆς ἐκείνης ἐν Λονδίνῳ γραφέντων εἶχον μεταφρασθῇ Ἑλληνιστὶ καὶ καταχωρισθῇ ἐν τῇ ''Ἀπολογίᾳ'', προϊόντος ὅμως τοῦ χρόνου τὰ σκάνδαλα τοῦ 1825 καὶ 1826 ἐλησμονήθησαν, ἐπεκράτησε δ’ ἐν Εὐρώπη πεποίθησις περὶ τῆς κακῆς πίστεως τῆς Ἑλληνικῆς κυβερνήσεως, ἥτις κατασπαταλήσασα δῆθεν τὰ δάνεια δὲν ἀνεγνώριζε κἂν αὐτά. Πρὸς διαφώτισιν τοῦ κοινοῦ καὶ συνεπῶς πρὸς ἐπίτευξιν δικαιοτέρου συμβιβασμοῦ, ὁ κ. Γεννάδιος ἐδημοσίευσε τὰ κυριώτερα τῶν ἄρθρων ἐκείνων ὑπὸ τὸν τίτλον: The Greek Loans of 1824–1825 — How they were handled and what the world thought of (London. P. S. King. 1878). Ὁ δὲ ἀναγνώστης θέλει εὕρῃ ἐν τῷ παρόντι ἔργῳ ὅσον ἔνεστιν ἀρτιώτερον κατάλογον τῶν κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην δημοσιευθέντων ἐν τῷ Ἀγγλικῷ τύπῳ ἄρθρων, ὡς καὶ πολλὰς περικοπὰς αὐτῶν.
{{vgap|0em}}
Προσθετέον τέλος ὅτι μέρος τῶν χρημάτων τοῦ β' δανείου ἐδαπανήθη εἰς κατασκευὴν φρεγατῶν ἐν ταῖς Ἡνωμέναις Πολιτείαις. Ἡ παραγγελία δ’ αὕτη τῶν φρεγατῶν προεκάλεσε πρῶτον μὲν τὴν εἰς Ἀμερικὴν ἀποστολὴν τοῦ Κοντοσταύλου, συνοδευθεῖσαν ὑπὸ παντοίων δικῶν καὶ διαβολῶν, ὡς συνέπειαν δὲ τῆς ἀποστολῆς ταύτης παντοῖα ἐν Ἀμερικῇ καὶ Ἑλλάδι δημοσιεύματα. Τῶν δημοσιευμάτων τούτων, διὰ τῶν ὁποίων μανθάνουσι καὶ οἱ μεταγενέστεροι τὰ ἐν Ἀμερικῇ τότε συμβάντα, δίδεται ἐν τῷ οἰκείῳ κεφαλαίῳ ἐκτενὴς κατάλογος (βλ. Κεφ. Βʹ παρ. βʹ, ΙΙΙ).</ref><noinclude>{{rule|width=6em|align=left}}<references /></noinclude>
q1tika0ph1izm9rn1hx4m37pj81mlc8
Σελίδα:Ιστορία των εθνικών δανείων (1904).pdf/26
100
53053
167809
2026-09-20T23:18:07Z
Αντιγόνη
235
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: Ἀκόμη καὶ σήμερον, μετὰ τοσαύτας μελέτας <ref>Σπανίως ἱστορικὸν γεγονὸς προεκάλεσεν τηλικαύτην συγκίνησιν καὶ τοσαύτας συγγραφὰς ὅσον ἡ Ἑλληνικὴ ἐπανάστασις, ἥτις ἐκρίθη πολλάκις καὶ δὴ ἐπ’ ἐσχάτων ἐν κυρίῳ ἄρθρῳ τοῦ «Figaro» ὑπὸ τοῦ βαρώνου Κουβ...
167809
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Αντιγόνη" />{{κβ|4|Ἔκδοσις καὶ Χρῆσις αʹ δανείου|{{0}}}}</noinclude>Ἀκόμη καὶ σήμερον, μετὰ τοσαύτας μελέτας <ref>Σπανίως ἱστορικὸν γεγονὸς προεκάλεσεν τηλικαύτην συγκίνησιν καὶ τοσαύτας συγγραφὰς ὅσον ἡ Ἑλληνικὴ ἐπανάστασις, ἥτις ἐκρίθη πολλάκις καὶ δὴ ἐπ’ ἐσχάτων ἐν κυρίῳ ἄρθρῳ τοῦ «Figaro» ὑπὸ τοῦ βαρώνου Κουβερτὲν ὡς τὸ σπουδαιότερον, ὑπὸ πολλὰς ἐπόψεις, γεγονὸς τοῦ 19<sup>ου</sup> αἰῶνος.</ref>, γνωρίζομεν μὲν κάλλιστα τὰς μάχας, τὸν ἀριθμὸν τῶν στρατιωτῶν καὶ τῶν πλοίων, τὰ ὀνόματα καὶ τὰς πράξεις τῶν στρατηγῶν, τῶν ναυάρχων, τῶν διπλωματῶν καὶ τῶν πολιτικῶν ἀνδρῶν, ἀγνοοῦμεν δ’ ὅμως ἐντελῶς τίνι τρόπῳ οἱ στρατιῶται ἐτρέφοντο, τὰ πλοία ὡπλίζοντο καὶ πῶς συνετηρεῖτο ἡ κεντρική διοίκησις καὶ ὁ στοιχειώδης μὲν ἀλλ’ ὄχι ἀνύπαρκτος διοικητικὸς ὀργανισμός.
Τὸ ἱστορικὸν τοῦτο χάσμα ἐξηγεῖται, ἴσως, πρῶτον μὲν ἐκ τῶν δυσκολιῶν ἃς γεννᾷ τῷ συγγράφοντι ἡ ἔλλειψις τακτικῶν προϋπολογισμῶν καὶ ἀπολογισμῶν <ref name=p26>Ὅπως λάβῃ ὁ ἀναγνώστης ποιάν τινα ἰδέαν τῆς λογιστικῆς, ἥτις ἐτηρεῖτο ἐπὶ τῆς ἐπαναστάσεως, παραθέτομεν ἐνταῦθα ἀποσπάσματά τινα τῆς ἐκθέσεως, ἣν καθυπέβαλεν εἰς τὴν γʹ ἐθνικὴν συνέλευσιν ''ἡ''</ref>, δεύτερον δὲ διότι, ὡς ἐκ
<ref follow=p23>Ἡ δευτέρα περίοδος ἡ τῆς διαρρυθμίσεως τῶν δανείων ἐπεξετάθη ἐπὶ ἑξήκοντα ἔτη. Δι’ οὓς λόγους ὅμως θὰ ἐκθέσωμεν βραδύτερον, καθ’ ὅλην τὴν βασιλείαν τοῦ Ὄθωνος δὲν διεξήχθησαν σοβαραὶ διαπραγματεύσεις μεταξὺ τῆς Ἑλλάδος καὶ τῶν δανειστῶν αὐτῆς. Προσπάθειαι εἰλικρινεῖς πρὸς συμβιβασμὸν ἐγένοντο ἀφ’ ἑτέρου ἀπὸ τοῦ 1827–1832 καὶ ἀπὸ τῆς ἐλεύσεως τοῦ Γεωργίου μέχρι τοῦ ὁριστικοῦ συμβιβασμοῦ. Καὶ διὰ μὲν τὸ πρῶτον χρονικὸν διάστημα ἱκαναὶ πληροφορίαι εὑρίσκονται παρὰ τῷ Μάμουκᾳ (''Τὰ κατὰ τὴν Ἀναγέννησιν τῆς Ἑλλάδος'', τόμ. Θʹ καὶ Ιʹ) καὶ παρὰ τῷ Parish (''Diplomatic and financial history of Greece''. Περὶ τοῦ ἔργου τούτου θὰ ὁμιλήσωμεν ἐκτενέστερον ἐν τῷ κεφαλαίῳ τῷ ἀφορῶντι εἰς τὸ δάνειον τῶν ἑξήκοντα ἑκατομμυρίων). Τὰς δὲ ἀπὸ τῆς ἐλεύσεως τοῦ Γεωργίου διαπραγματεύσεις ἀφηγεῖται ἐκτενῶς ἐν θαυμασίᾳ ἐκθέσει ὁ βραδύτερον τοσοῦτον συντελέσας εἰς τὴν διαρρύθμισιν τῶν δανείων κ. Ι. Γεννάδιος (Ἔκθεσις 17/22 Δεκεμβρίου 1875· ἡ ἔκθεσις αὕτη ἐξετυπώθη καὶ διενεμήθη εἰς τοὺς βουλευτὰς τρία ἔτη βραδύτερον).
{{vgap|0em}}
Τέλος ἡ ''Περὶ μετατροπῆς τῶν Δανείων τοῦ 1824 καὶ 1825'' Λευκὴ Βίβλος (Ἀθῆναι 1879) διαλαμβάνει ἐν λεπτομερείᾳ περὶ τῶν κατὰ τὴν ἐπιχείρησιν ταύτην.
{{vgap|0em}}
Τοιαῦται ἐν συντόμῳ αἱ πρὸς μελέτη τῶν δανείων τῆς ἀνεξαρτησίας κυριώτεραι πηγαί. Ἐν τῇ ἀναπτύξει τοῦ θέματος θὰ ὑποδείξωμεν καὶ πολλὰ ἄλλα ἔργα, ἅτινα ὁπωσδήποτε ἐχρησίμευσαν ἡμῖν.</ref><noinclude>{{rule|width=6em|align=left}}<references /></noinclude>
7985jqmwv9a6ihxzy83a6zgc7gzoxna
167812
167809
2026-09-20T23:39:19Z
Αντιγόνη
235
167812
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Αντιγόνη" />{{κβ|4|Ἔκδοσις καὶ Χρῆσις αʹ δανείου|{{0}}}}</noinclude>Ἀκόμη καὶ σήμερον, μετὰ τοσαύτας μελέτας <ref>Σπανίως ἱστορικὸν γεγονὸς προεκάλεσεν τηλικαύτην συγκίνησιν καὶ τοσαύτας συγγραφὰς ὅσον ἡ Ἑλληνικὴ ἐπανάστασις, ἥτις ἐκρίθη πολλάκις καὶ δὴ ἐπ’ ἐσχάτων ἐν κυρίῳ ἄρθρῳ τοῦ «Figaro» ὑπὸ τοῦ βαρώνου Κουβερτὲν ὡς τὸ σπουδαιότερον, ὑπὸ πολλὰς ἐπόψεις, γεγονὸς τοῦ 19<sup>ου</sup> αἰῶνος.</ref>, γνωρίζομεν μὲν κάλλιστα τὰς μάχας, τὸν ἀριθμὸν τῶν στρατιωτῶν καὶ τῶν πλοίων, τὰ ὀνόματα καὶ τὰς πράξεις τῶν στρατηγῶν, τῶν ναυάρχων, τῶν διπλωματῶν καὶ τῶν πολιτικῶν ἀνδρῶν, ἀγνοοῦμεν δ’ ὅμως ἐντελῶς τίνι τρόπῳ οἱ στρατιῶται ἐτρέφοντο, τὰ πλοία ὡπλίζοντο καὶ πῶς συνετηρεῖτο ἡ κεντρική διοίκησις καὶ ὁ στοιχειώδης μὲν ἀλλ’ ὄχι ἀνύπαρκτος διοικητικὸς ὀργανισμός.
Τὸ ἱστορικὸν τοῦτο χάσμα ἐξηγεῖται, ἴσως, πρῶτον μὲν ἐκ τῶν δυσκολιῶν ἃς γεννᾷ τῷ συγγράφοντι ἡ ἔλλειψις τακτικῶν προϋπολογισμῶν καὶ ἀπολογισμῶν <ref name=p26>Ὅπως λάβῃ ὁ ἀναγνώστης ποιάν τινα ἰδέαν τῆς λογιστικῆς, ἥτις ἐτηρεῖτο ἐπὶ τῆς ἐπαναστάσεως, παραθέτομεν ἐνταῦθα ἀποσπάσματά τινα τῆς ἐκθέσεως, ἣν καθυπέβαλεν εἰς τὴν γʹ ἐθνικὴν συνέλευσιν ''ἡ''</ref>, δεύτερον δὲ διότι, ὡς ἐκ
<ref follow=p23>Ἡ δευτέρα περίοδος ἡ τῆς διαρρυθμίσεως τῶν δανείων ἐπεξετάθη ἐπὶ ἑξήκοντα ἔτη. Δι’ οὓς λόγους ὅμως θὰ ἐκθέσωμεν βραδύτερον, καθ’ ὅλην τὴν βασιλείαν τοῦ Ὄθωνος δὲν διεξήχθησαν σοβαραὶ διαπραγματεύσεις μεταξὺ τῆς Ἑλλάδος καὶ τῶν δανειστῶν αὐτῆς. Προσπάθειαι εἰλικρινεῖς πρὸς συμβιβασμὸν ἐγένοντο ἀφ’ ἑτέρου ἀπὸ τοῦ 1827–1832 καὶ ἀπὸ τῆς ἐλεύσεως τοῦ Γεωργίου μέχρι τοῦ ὁριστικοῦ συμβιβασμοῦ. Καὶ διὰ μὲν τὸ πρῶτον χρονικὸν διάστημα ἱκαναὶ πληροφορίαι εὑρίσκονται παρὰ τῷ Μάμουκᾳ (''Τὰ κατὰ τὴν Ἀναγέννησιν τῆς Ἑλλάδος'', τόμ. Θʹ καὶ Ιʹ) καὶ παρὰ τῷ Parish (''Diplomatic and financial history of Greece''. Περὶ τοῦ ἔργου τούτου θὰ ὁμιλήσωμεν ἐκτενέστερον ἐν τῷ κεφαλαίῳ τῷ ἀφορῶντι εἰς τὸ δάνειον τῶν ἑξήκοντα ἑκατομμυρίων). Τὰς δὲ ἀπὸ τῆς ἐλεύσεως τοῦ Γεωργίου διαπραγματεύσεις ἀφηγεῖται ἐκτενῶς ἐν θαυμασίᾳ ἐκθέσει ὁ βραδύτερον τοσοῦτον συντελέσας εἰς τὴν διαρρύθμισιν τῶν δανείων κ. Ι. Γεννάδιος (Ἔκθεσις 17/22 Δεκεμβρίου 1875· ἡ ἔκθεσις αὕτη ἐξετυπώθη καὶ διενεμήθη εἰς τοὺς βουλευτὰς τρία ἔτη βραδύτερον).
{{vgap|0em}}
Τέλος ἡ ''Περὶ μετατροπῆς τῶν Δανείων τοῦ 1824 καὶ 1825'' Λευκὴ Βίβλος (Ἀθῆναι 1879) διαλαμβάνει ἐν λεπτομερείᾳ περὶ τῶν κατὰ τὴν ἐπιχείρησιν ταύτην.
{{vgap|0em}}
Τοιαῦται ἐν συντόμῳ αἱ πρὸς μελέτη τῶν δανείων τῆς ἀνεξαρτησίας κυριώτεραι πηγαί. Ἐν τῇ ἀναπτύξει τοῦ θέματος θὰ ὑποδείξωμεν καὶ πολλὰ ἄλλα ἔργα, ἅτινα ὁπωσδήποτε ἐχρησίμευσαν ἡμῖν.</ref><noinclude>{{rule|width=6em|align=left}}<references /></noinclude>
jmccjth32xuodxpnuvdpo2lamk31boa
Σελίδα:Ιστορία των εθνικών δανείων (1904).pdf/27
100
53054
167810
2026-09-20T23:30:58Z
Αντιγόνη
235
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: τῆς ἀπιστεύτου ποικιλίας καὶ γραφικότητος ἃς παρουσιάζει <ref follow=p26>ἐπὶ τῶν ἐθνικῶν λογαριασμῶν ἐπιτροπὴ τῇ 11 Ἀπρ. 1827. Τὰ ἀποσπάσματα ταῦτα ἐρανιζόμεθα παρὰ τοῦ Παπαρρηγοπούλου (''Ἱστορία Ἕλλην. Ἔθνους'' τόμ. εʹ, σελ. 744–748), καθ’ ὅτι τὸ πρωτότυπον τ...
167810
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Αντιγόνη" />{{κβ|{{0}}|Ἔκδοσις καὶ Χρῆσις αʹ δανείου|5}}</noinclude>τῆς ἀπιστεύτου ποικιλίας καὶ γραφικότητος ἃς παρουσιάζει
<ref follow=p26>ἐπὶ τῶν ἐθνικῶν λογαριασμῶν ἐπιτροπὴ τῇ 11 Ἀπρ. 1827. Τὰ ἀποσπάσματα ταῦτα ἐρανιζόμεθα παρὰ τοῦ Παπαρρηγοπούλου (''Ἱστορία Ἕλλην. Ἔθνους'' τόμ. εʹ, σελ. 744–748), καθ’ ὅτι τὸ πρωτότυπον τῆς ἐκθέσεως παρ’ ἐπιμόνους προσπαθείας οὐδαμοῦ ἠδυνήθημεν νὰ εὕρωμεν. (Κατὰ φίλον ἐντριβέστατον περὶ τὰ κατὰ τὴν ἐπανάστασιν, ἡ ἐν λόγῳ ἔκθεσις ἐδημοσιεύθη πιθανῶς ἐν παραρτήματι τῆς Γενικῆς Ἐφημερίδος· δυστυχῶς τοῦ φύλλου τούτου παραρτήματα δὲν ἐτηρήθησαν ἐν ταῖς βιβλιοθήκαις. Προσθετέον ὅτι ὁ Παπαρρηγόπουλος οὐδαμοῦ παραπέμπει).
{{vgap|0em}}
Ἐκ τῆς ἐκθέσεως τῆς ἐπιτροπῆς συγκειμένης ἐκ τῶν κ.κ. Πολυάδου, Κ. Τασσίκα, Μ. Κ. Παγκάλου, Χ. Οἰκονομίδου καὶ Α. Σκανδαλίδου, προκύπτουσι σὺν τοῖς ἄλλοις καὶ τὰ ἑξῆς:
{{vgap|0em}}
Τὰ ἐθνικὰ κατάστιχα ''ἦσαν νοθευμένα καὶ πλήρη ἀπὸ καταχρήσεις, πλαστοπαρτίδας, ἐλλείψεις, λάθη καὶ ἀνωμαλίας''. Πρὸς τούτοις αἱ θυσίαι, εἰς ἃς ἀσμένως ὑπεβάλλετο τὸ ἔθνος καταβάλλον φόρους ἱκανοὺς καὶ ἀναλαμβάνον βαρυτάτας ὑποχρεώσεις, εἰς πᾶν ἄλλο ἐχρησίμευον ἢ εἰς τὰς ἀνάγκας τοῦ πολέμου. Οὕτω κατὰ τὸν αʹ νόμον τῆς διοικήσεως τῆς αʹ περιόδου ἐτυπώθησαν ἐθνικαὶ ὁμολογίαι 17,250 ἐκπροσωποῦσαι ἀξίας γροσίων 5,000,000. Ἐκ τῶν ὁμολογιῶν τούτων ἐξεδόθησαν μὲν 3,688, γροσίων 1,471,000, εὑρέθησαν δὲ ἀνέκδοτοι μόνον 408, γροσίων 42,100· ὥστε ἔλειπον 13,154 ἀξίας 3,486,900 γρ. Οὕτως ἀκόμη ἐν τῷ καθημερινῷ τῆς Βʹ περιόδου ἀνεφέρετο ὅτι ἐπληρώθησαν εἰς διαφόρους γρόσια 339,098 δι’ ὅσα εἶχον δώση οὗτοι πρότερον εἰς τὴν διοίκησιν, δὲν ἀναφέρεται δ’ ὅμως οὔτε πότε τὰ χρήματα ταῦτα ἐδόθησαν οὔτε πῶς κατόπιν ἐδαπανήθησαν. Οὐδαμοῦ σημειοῦται «εἰς ποῖα μέρη ἐδόθησαν ἢ ἐστάλησαν πρὸς κοινὴν χρῆσιν τὰ μεγάλης ποσότητος γεννήματα, πολεμεφόδια καὶ ἄλλα τοιαῦτα, ὅσα ἠγοράσθησαν διὰ δημοσίων χρημάτων παρὰ τοῦ ὑπουργείου τῆς Οἰκονομίας, καὶ οὔτε βιβλία τῶν ὑποθηκῶν εὑρίσκονται». «''Εἰς τὰ κατάστιχα εὑρίσκονται καὶ παράνομοι πωλήσεις ἐθνικῶν κτημάτων καὶ ἀνύπαρκτοι πληρωμαὶ αὐτῶν''».
{{vgap|0em}}
Ἀλλ’ ἔλθωμεν εἰς ἔτι σπουδαιότερα. Οὐδαμοῦ ὑπῆρχον σεσημειωμένα τὰ πολεμεφόδια, ἅτινα ἐστάλησαν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν ὑπὸ τῆς ἐν Λονδίνῳ ἐπιτροπῆς τῶν ἐθνικῶν δανείων· καὶ ὅμως ἡ ἀξία τῶν πολεμεφοδίων τούτων συνεποσοῦτο εἰς ἑκατομμύρια. Οὐδαμοῦ ὑπῆρχον σεσημειωμέναι αἱ λεῖαι οὐδὲ τὰ ἐκ τῶν λειῶν εἰσπραχθέντα ἐθνικὰ
δικαιώματα. «Ἐκ δὲ τῶν συνεισφορῶν, αἱ ὁποῖαι ἐδόθησαν εἰς τὸ ἔθνος ἀπὸ τοὺς φιλέλληνας καὶ Ἕλληνας ἐντὸς καὶ ἐκτὸς τῆς ἐπικρατείας, ἀπ’ ἀρχῆς τοῦ ἀγῶνος μέχρι τοῦ τέλους τῆς γʹ περιόδου, καὶ αἱ ὁποῖαι εἰμποροῦν νὰ ἀναβαίνουν εἰς μιλλιόνια γροσίων, δὲν εὑρίσκονται περασμέναι εἰς τὰ κατάστιχα εἰμὴ μόνον μερικαὶ ἑκατοντάδες χιλιάδων γροσίων· τὸ ἴδιον δὲ τρέχει καὶ εἰς τοὺς κατὰ καιροὺς δοθέντας ἐράνους».</ref><noinclude>{{rule|width=6em|align=left}}<references /></noinclude>
1wv9azb3rtk8n3geao8j3wo0bnpxc8e
167811
167810
2026-09-20T23:32:21Z
Αντιγόνη
235
167811
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Αντιγόνη" />{{κβ|{{0}}|Ἔκδοσις καὶ Χρῆσις αʹ δανείου|5}}</noinclude>τῆς ἀπιστεύτου ποικιλίας καὶ γραφικότητος ἃς παρουσιάζει
<ref follow=p26>''ἐπὶ τῶν ἐθνικῶν λογαριασμῶν ἐπιτροπὴ'' τῇ 11 Ἀπρ. 1827. Τὰ ἀποσπάσματα ταῦτα ἐρανιζόμεθα παρὰ τοῦ Παπαρρηγοπούλου (''Ἱστορία Ἕλλην. Ἔθνους'' τόμ. εʹ, σελ. 744–748), καθ’ ὅτι τὸ πρωτότυπον τῆς ἐκθέσεως παρ’ ἐπιμόνους προσπαθείας οὐδαμοῦ ἠδυνήθημεν νὰ εὕρωμεν. (Κατὰ φίλον ἐντριβέστατον περὶ τὰ κατὰ τὴν ἐπανάστασιν, ἡ ἐν λόγῳ ἔκθεσις ἐδημοσιεύθη πιθανῶς ἐν παραρτήματι τῆς Γενικῆς Ἐφημερίδος· δυστυχῶς τοῦ φύλλου τούτου παραρτήματα δὲν ἐτηρήθησαν ἐν ταῖς βιβλιοθήκαις. Προσθετέον ὅτι ὁ Παπαρρηγόπουλος οὐδαμοῦ παραπέμπει).
{{vgap|0em}}
Ἐκ τῆς ἐκθέσεως τῆς ἐπιτροπῆς συγκειμένης ἐκ τῶν κ.κ. Πολυάδου, Κ. Τασσίκα, Μ. Κ. Παγκάλου, Χ. Οἰκονομίδου καὶ Α. Σκανδαλίδου, προκύπτουσι σὺν τοῖς ἄλλοις καὶ τὰ ἑξῆς:
{{vgap|0em}}
Τὰ ἐθνικὰ κατάστιχα ''ἦσαν νοθευμένα καὶ πλήρη ἀπὸ καταχρήσεις, πλαστοπαρτίδας, ἐλλείψεις, λάθη καὶ ἀνωμαλίας''. Πρὸς τούτοις αἱ θυσίαι, εἰς ἃς ἀσμένως ὑπεβάλλετο τὸ ἔθνος καταβάλλον φόρους ἱκανοὺς καὶ ἀναλαμβάνον βαρυτάτας ὑποχρεώσεις, εἰς πᾶν ἄλλο ἐχρησίμευον ἢ εἰς τὰς ἀνάγκας τοῦ πολέμου. Οὕτω κατὰ τὸν αʹ νόμον τῆς διοικήσεως τῆς αʹ περιόδου ἐτυπώθησαν ἐθνικαὶ ὁμολογίαι 17,250 ἐκπροσωποῦσαι ἀξίας γροσίων 5,000,000. Ἐκ τῶν ὁμολογιῶν τούτων ἐξεδόθησαν μὲν 3,688, γροσίων 1,471,000, εὑρέθησαν δὲ ἀνέκδοτοι μόνον 408, γροσίων 42,100· ὥστε ἔλειπον 13,154 ἀξίας 3,486,900 γρ. Οὕτως ἀκόμη ἐν τῷ καθημερινῷ τῆς Βʹ περιόδου ἀνεφέρετο ὅτι ἐπληρώθησαν εἰς διαφόρους γρόσια 339,098 δι’ ὅσα εἶχον δώση οὗτοι πρότερον εἰς τὴν διοίκησιν, δὲν ἀναφέρεται δ’ ὅμως οὔτε πότε τὰ χρήματα ταῦτα ἐδόθησαν οὔτε πῶς κατόπιν ἐδαπανήθησαν. Οὐδαμοῦ σημειοῦται «εἰς ποῖα μέρη ἐδόθησαν ἢ ἐστάλησαν πρὸς κοινὴν χρῆσιν τὰ μεγάλης ποσότητος γεννήματα, πολεμεφόδια καὶ ἄλλα τοιαῦτα, ὅσα ἠγοράσθησαν διὰ δημοσίων χρημάτων παρὰ τοῦ ὑπουργείου τῆς Οἰκονομίας, καὶ οὔτε βιβλία τῶν ὑποθηκῶν εὑρίσκονται». «''Εἰς τὰ κατάστιχα εὑρίσκονται καὶ παράνομοι πωλήσεις ἐθνικῶν κτημάτων καὶ ἀνύπαρκτοι πληρωμαὶ αὐτῶν''».
{{vgap|0em}}
Ἀλλ’ ἔλθωμεν εἰς ἔτι σπουδαιότερα. Οὐδαμοῦ ὑπῆρχον σεσημειωμένα τὰ πολεμεφόδια, ἅτινα ἐστάλησαν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν ὑπὸ τῆς ἐν Λονδίνῳ ἐπιτροπῆς τῶν ἐθνικῶν δανείων· καὶ ὅμως ἡ ἀξία τῶν πολεμεφοδίων τούτων συνεποσοῦτο εἰς ἑκατομμύρια. Οὐδαμοῦ ὑπῆρχον σεσημειωμέναι αἱ λεῖαι οὐδὲ τὰ ἐκ τῶν λειῶν εἰσπραχθέντα ἐθνικὰ
δικαιώματα. «Ἐκ δὲ τῶν συνεισφορῶν, αἱ ὁποῖαι ἐδόθησαν εἰς τὸ ἔθνος ἀπὸ τοὺς φιλέλληνας καὶ Ἕλληνας ἐντὸς καὶ ἐκτὸς τῆς ἐπικρατείας, ἀπ’ ἀρχῆς τοῦ ἀγῶνος μέχρι τοῦ τέλους τῆς γʹ περιόδου, καὶ αἱ ὁποῖαι εἰμποροῦν νὰ ἀναβαίνουν εἰς μιλλιόνια γροσίων, δὲν εὑρίσκονται περασμέναι εἰς τὰ κατάστιχα εἰμὴ μόνον μερικαὶ ἑκατοντάδες χιλιάδων γροσίων· τὸ ἴδιον δὲ τρέχει καὶ εἰς τοὺς κατὰ καιροὺς δοθέντας ἐράνους».</ref><noinclude>{{rule|width=6em|align=left}}<references /></noinclude>
7fdnff933s7fgsdlru8ouccj0cnnhaj
Σελίδα:Ιστορία των εθνικών δανείων (1904).pdf/28
100
53055
167813
2026-09-20T23:48:45Z
Αντιγόνη
235
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: ὁ Ἀγών, ἦτο φυσικὸν νὰ παραμεληθῶσι τὰ ἧττον ἐπαγωγὰ καὶ κατ’ ἐπίφασιν ἐπουσιωδέστερα <ref>Ὁ συγγραφεὺς ὁ δυνάμενος νὰ περιγράψῃ τὰ ἤθη τῶν κλεφτῶν, τὰ ἄθλα τοῦ Κανάρη, τὴν πτῶσιν τοῦ Μεσολογγίου, τοὺς στρατοὺς τοῦ Δράμαλη καὶ τοῦ Ἰμπραὴμ εἶχ...
167813
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Αντιγόνη" />{{κβ|6|Ἔκδοσις καὶ Χρῆσις αʹ δανείου|{{0}}}}</noinclude>ὁ Ἀγών, ἦτο φυσικὸν νὰ παραμεληθῶσι τὰ ἧττον ἐπαγωγὰ καὶ κατ’ ἐπίφασιν ἐπουσιωδέστερα <ref>Ὁ συγγραφεὺς ὁ δυνάμενος νὰ περιγράψῃ τὰ ἤθη τῶν κλεφτῶν, τὰ ἄθλα τοῦ Κανάρη, τὴν πτῶσιν τοῦ Μεσολογγίου, τοὺς στρατοὺς τοῦ Δράμαλη καὶ τοῦ Ἰμπραὴμ εἶχε πράγματι πρὸ αὑτοῦ θέματα τοσοῦτον ἐπαγωγὰ καὶ δι’ αὐτὸν καὶ διὰ τὸν ἀναγνώστην, ὥστε δυσκόλως ἐπελαμβάνετο οἰκονομικῆς μελέτης, ἣν πρὸς τοῖς ἄλλοις ἦτο σχεδὸν ἀδύνατον νὰ φέρῃ εἰς πέρας.</ref>.
Ὁπωσδήποτε ἄλλως τε καὶ ἂν ἔχῃ τοῦτο, εἶναι βέβαιον ὅτι ἐξ ὅλων τῶν γραψάντων περὶ τῆς Ἐπαναστάσεως μόνον ὁ Finlay, ὁρμώμενος ἐκ τοῦ πρακτικοῦ πνεύματος τῆς φυλῆς του, ἐφρόντισε νὰ διερευνήσῃ ποῖοι ἦσαν οἱ πρὸς διεξαγωγὴν τοῦ ἀγῶνος πόροι, ἀφιερώσας ὀλίγας σελίδας εἰς τὸ ἀντικείμενον τοῦτο <ref>Βλ. σελ. 227 καὶ ἐφεξῆς καὶ σελ. 337–342.</ref>. Πλὴν δυστυχῶς οὐδ’ εἰς τὰς σελίδας ἐκείνας δύναται νὰ δοθῇ πλήρης πίστις, καθ’ ὅτι ὁ συγγραφεύς, ὅστις δὲν γράφει ἀναλήθη, ἐκ προθέσεως καὶ συστήματος μέρος μόνον λέγει τῆς ἀληθείας <ref>Ὁ μεγαλείτερος καὶ θετικώτερος τῶν ἡμετέρων ἱστορικῶν, ὁ Παπαρρηγόπουλος, συνοπτικώτατα ἐπραγματεύθη τὰ τῆς Ἐπαναστάσεως. Εἶναι πιθανὸν ὅτι, ἐὰν εἶχε συγγράψῃ ἐκτενέστερον, δὲν θὰ ἠμέλει τὸ οἰκονομικὸν ζήτημα. Παρ’ ὅλην δ’ αὐτοῦ τὴν βραχυλογίαν διέσωσεν ἡμῖν τὴν προμνησθεῖσαν ἔκθεσιν τῆς ἐπὶ τῶν ἐθνικῶν λογαριασμῶν ἐπιτροπῆς καὶ δίδει ἱκανὰς πληροφορίας περὶ τῶν χρηματικῶν θυσιῶν τῶν τριῶν νήσων.</ref>.
Τὸ καθ’ ἡμᾶς δὲν προτιθέμεθα πρὸς τὸ παρὸν τουλάχιστον, νὰ ἐπιχειρήσωμεν ἐγχείρημα, πρὸ τοῦ ὁποίου τόσοι μεγάλοι ἱστορικοὶ ἐδειλίασαν, ὀφείλομεν δ’ ὅμως νὰ διευκρινήσωμεν ἓν ἐκ τῶν μᾶλλον ἐνδιαφερόντων μερῶν τῆς οἰκονομικῆς ἱστορίας τῆς ἐπαναστάσεως, τὸ ἀφορῶν εἰς δύο δάνεια συνομολογηθέντα τῷ 1824 καὶ 1825 ἐν Ἀγγλίᾳ καὶ γνωστὰ ὑπὸ τὸ ὄνομα δάνεια τῆς ἀνεξαρτησίας (Independence loans).
Ἄλλως τε τὸ περιωρισμένον τοῦτο θέμα ἔχει οὐχὶ κοινὴν σπουδαιότητα. Πρῶτον, καθ’ ὅτι ὡς ἐκ τῶν πολλῶν συναφῶν ζητημάτων, ἐν οἷς καί τινων διεθνοῦς δικαίου, εἶνε καθ’ ἑαυτὸ ἄξιον πολλῆς μελέτης· δεύτερον, διότι ἡ συνομολόγησις τῶν ἐν<noinclude>{{rule|width=6em|align=left}}<references /></noinclude>
a9kggku3s4mr7fyb6c7c7zc2tt4kw0b
167814
167813
2026-09-21T08:40:07Z
Αντιγόνη
235
167814
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Αντιγόνη" />{{κβ|6|Ἔκδοσις καὶ Χρῆσις αʹ δανείου|{{0}}}}</noinclude>ὁ Ἀγών, ἦτο φυσικὸν νὰ παραμεληθῶσι τὰ ἧττον ἐπαγωγὰ καὶ κατ’ ἐπίφασιν ἐπουσιωδέστερα <ref>Ὁ συγγραφεὺς ὁ δυνάμενος νὰ περιγράψῃ τὰ ἤθη τῶν κλεφτῶν, τὰ ἄθλα τοῦ Κανάρη, τὴν πτῶσιν τοῦ Μεσολογγίου, τοὺς στρατοὺς τοῦ Δράμαλη καὶ τοῦ Ἰμπραὴμ εἶχε πράγματι πρὸ αὑτοῦ θέματα τοσοῦτον ἐπαγωγὰ καὶ δι’ αὐτὸν καὶ διὰ τὸν ἀναγνώστην, ὥστε δυσκόλως ἐπελαμβάνετο οἰκονομικῆς μελέτης, ἣν πρὸς τοῖς ἄλλοις ἦτο σχεδὸν ἀδύνατον νὰ φέρῃ εἰς πέρας.</ref>.
Ὁπωσδήποτε ἄλλως τε καὶ ἂν ἔχῃ τοῦτο, εἶναι βέβαιον ὅτι ἐξ ὅλων τῶν γραψάντων περὶ τῆς Ἐπαναστάσεως μόνον ὁ Finlay, ὁρμώμενος ἐκ τοῦ πρακτικοῦ πνεύματος τῆς φυλῆς του, ἐφρόντισε νὰ διερευνήσῃ ποῖοι ἦσαν οἱ πρὸς διεξαγωγὴν τοῦ ἀγῶνος πόροι, ἀφιερώσας ὀλίγας σελίδας εἰς τὸ ἀντικείμενον τοῦτο <ref>Βλ. σελ. 227 καὶ ἐφεξῆς καὶ σελ. 337–342.</ref>. Πλὴν δυστυχῶς οὐδ’ εἰς τὰς σελίδας ἐκείνας δύναται νὰ δοθῇ πλήρης πίστις, καθ’ ὅτι ὁ συγγραφεύς, ὅστις δὲν γράφει ἀναλήθη, ἐκ προθέσεως καὶ συστήματος μέρος μόνον λέγει τῆς ἀληθείας <ref>Ὁ μεγαλείτερος καὶ θετικώτερος τῶν ἡμετέρων ἱστορικῶν, ὁ Παπαρρηγόπουλος, συνοπτικώτατα ἐπραγματεύθη τὰ τῆς Ἐπαναστάσεως. Εἶναι πιθανὸν ὅτι, ἐὰν εἶχε συγγράψῃ ἐκτενέστερον, δὲν θὰ ἠμέλει τὸ οἰκονομικὸν ζήτημα. Παρ’ ὅλην δ’ αὐτοῦ τὴν βραχυλογίαν διέσωσεν ἡμῖν τὴν προμνησθεῖσαν ἔκθεσιν τῆς ἐπὶ τῶν ἐθνικῶν λογαριασμῶν ἐπιτροπῆς καὶ δίδει ἱκανὰς πληροφορίας περὶ τῶν χρηματικῶν θυσιῶν τῶν τριῶν νήσων.</ref>.
Τὸ καθ’ ἡμᾶς δὲν προτιθέμεθα πρὸς τὸ παρὸν τουλάχιστον, νὰ ἐπιχειρήσωμεν ἐγχείρημα, πρὸ τοῦ ὁποίου τόσοι μεγάλοι ἱστορικοὶ ἐδειλίασαν, ὀφείλομεν δ’ ὅμως νὰ διευκρινήσωμεν ἓν ἐκ τῶν μᾶλλον ἐνδιαφερόντων μερῶν τῆς οἰκονομικῆς ἱστορίας τῆς ἐπαναστάσεως, τὸ ἀφορῶν εἰς δύο δάνεια συνομολογηθέντα τῷ 1824 καὶ 1825 ἐν Ἀγγλίᾳ καὶ γνωστὰ ὑπὸ τὸ ὄνομα ''δάνεια τῆς ἀνεξαρτησίας'' (Independence loans).
Ἄλλως τε τὸ περιωρισμένον τοῦτο θέμα ἔχει οὐχὶ κοινὴν σπουδαιότητα. Πρῶτον, καθ’ ὅτι ὡς ἐκ τῶν πολλῶν συναφῶν ζητημάτων, ἐν οἷς καί τινων διεθνοῦς δικαίου, εἶνε καθ’ ἑαυτὸ ἄξιον πολλῆς μελέτης· δεύτερον, διότι ἡ συνομολόγησις τῶν ἐν<noinclude>{{rule|width=6em|align=left}}<references /></noinclude>
e34tr90b2f1nk9idtq7f2kefepbwpna