Βικιθήκη
elwikisource
https://el.wikisource.org/wiki/%CE%9A%CF%8D%CF%81%CE%B9%CE%B1_%CE%A3%CE%B5%CE%BB%CE%AF%CE%B4%CE%B1
MediaWiki 1.47.0-wmf.20
first-letter
Μέσο
Ειδικό
Συζήτηση
Χρήστης
Συζήτηση χρήστη
Βικιθήκη
Συζήτηση Βικιθήκη
Αρχείο
Συζήτηση αρχείου
MediaWiki
Συζήτηση MediaWiki
Πρότυπο
Συζήτηση προτύπου
Βοήθεια
Συζήτηση βοήθειας
Κατηγορία
Συζήτηση κατηγορίας
Σελίδα
Συζήτηση σελίδας
Μεταγραφή
Συζήτηση μεταγραφής
Συγγραφέας
Συζήτηση συγγραφέα
Πύλη
Συζήτηση πύλης
TimedText
TimedText talk
Module
Module talk
Event
Event talk
Σελίδα:Ιστορία των εθνικών δανείων (1904).pdf/11
100
51836
167826
164737
2026-09-23T00:17:00Z
Αντιγόνη
235
167826
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Αντιγόνη" />{{nop}}</noinclude>{{κέντρο|{{x-larger|{{κσγ|'''ΕΙΣΑΓΩΓΗ'''|0.3em}}}}}}
{{rule||width=2em|margin-top=1em|margin-bottom=2em}}
«C'est une lamentable histoire que celle de la dette hellénique», διὰ τῶν λέξεων τούτων ἤρχετο, πρὸ πεντήκοντα καὶ ἑπτὰ ἐτῶν, ὁ Casimir Leconte τῆς μελέτης τοῦ δημοσίου χρέους τῆς Ἑλλάδος <ref>Ἡ μελέτη αὕτη ἀποτελεῖ μέρος (σελ. 174–187) τῆς Étude Économique de la Grèce, ἤτοι τοῦ ἀρτιωτέρου οἰκονομικοῦ ἔργου, ὅπερ ἐγράφη μέχρι τοῦδε περὶ τῆς χώρας ἡμῶν. Προσθετέον ὅτι ὁ Casimir Leconte ὁμιλεῖ κυρίως περὶ τοῦ Δανείου τῶν ἑξήκοντα ἑκατομμυρίων, ἐλάχιστα δὲ λέγει περὶ τῶν Δανείων τῆς Ἀνεξαρτησίας, ἅτε μὴ ἀνεγνωρισμένων τότε καὶ μὴ ἀναφερομένων ἐν τῷ προϋπολογισμῷ. Ἡ Étude Économique de la Grèce ἐδημοσιεύθη ἐν Παρισίοις τῷ 1847, μετὰ διετῆ διαμονὴν τοῦ συγγραφέως ἐν Ἑλλάδι.</ref>.
Μετὰ πάροδον σχεδὸν ἓξ δεκαετηρίδων ὁ ἐπιχειρῶν συγγραφὴν περὶ τοῦ αὐτοῦ θέματος δύναται ν’ ἀναγράψῃ καὶ αὐτὸς τὴν αὐτὴν φράσιν πλὴν τοῦτο δὲν εἶναι λόγος ἐπαρκὴς ὅπως ἀποστῇ ἀπὸ τοῦ ἐγχειρήματος. Καὶ πράγματι, ἐὰν εἶναι ἀληθὲς ὅτι «ὁ λαὸς ὁ μελετῶν τὴν ἱστορίαν αὑτοῦ
κρίνει ὀρθότερον καὶ περὶ τῶν παρόντων πραγμάτων καὶ περὶ τῆς μελλούσης αὑτοῦ τύχης <ref>Τὸ ἀπόφθεγμα τοῦτο τοῦ Guizot ἀνέγραψεν ὁ Παπαρρηγόπουλος ὡς ῥητὸν ἐν ἀρχῇ τῆς ''Ἱστορίας τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους''.</ref>», εἶναι ἀνάγκη μετ’ ἴσης παρρησίας νὰ ἐξιστορῶνται τὰ ἀτυχήματα ἑνὸς ἔθνους ὅσον καὶ αἱ ἐπιτυχίαι αὐτοῦ.
Ἀφ’ ἑτέρου, τῶν δημοσίων χρεῶν ἀποτελούντων σήμερον ἕνα τῶν σπουδαιοτέρων παραγόντων τοῦ οἰκονομικοῦ βίου τῶν νεωτέρων κρατῶν, εἶναι ἀνάγκη ὁ ἐπιλαμ-<noinclude>{{rule|width=6em|align=left}}<references /></noinclude>
cbjkle2txwfy1xi49tfjvj9rx3ga2v7
Σελίδα:Ιστορία των εθνικών δανείων (1904).pdf/24
100
53051
167822
167807
2026-09-22T23:53:23Z
Αντιγόνη
235
167822
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Αντιγόνη" />{{κβ|2|Ἔκδοσις καὶ Χρῆσις αʹ δανείου|{{0}}}}</noinclude>τῆς ὁποίας πᾶσα ἄλλη ἐνέργεια λαοῦ τινος μένει ἀνεξήγητος, μέχρι τῶν ὑστέρων παρημελεῖτο ἐντελῶς.
Οὐδαμοῦ δ’ ἡ παρατήρησις αὕτη ἐλέγχεται ὀρθοτέρα ἢ ἐν τῷ προχείρῳ παραδείγματι τῆς ἡμετέρας παλιγγενεσίας, ἐν τῷ<ref follow=p23>πρὸς διάσωσιν τοῦ Μεσολογγίου, δίδονται ὑπὸ τοῦ Jourdain (Mémoires historiques et militaires sur les évènements de Grèce) καὶ ὑπὸ τοῦ Fabre (Histoire du siège de Missolonghi). Τέλος τὸ ὑπὸ τοῦ κ. Δ. Γρ. Καμπούρογλου δημοσιευθὲν Ἀρχεῖον Ῥώμα, ἐκτὸς ὅτι περιέχει ποικίλας πληροφορίας περὶ τῶν δανείων ἐν γένει, ἀποκαλύπτει ἄχρι τοῦδε ἀγνώστους διαπραγματεύσεις πρὸς ἐξεύρεσιν δανείου ἐν Ἰταλία.
{{vgap|0em}}
Πλὴν πάντα ταῦτα θὰ ἤρκουν μόλις πρὸς συγγραφὴν ὀλιγοσελίδου διατριβῆς, οἷα εἶναι ἡ τοῦ Κορεσίου. Ἐξ ἄλλου δ’ ὅμως ἡ ἀθλία χρῆσις τῶν δανείων ἐγένετο πρόξενος μομφῶν καὶ κατηγοριῶν, αἵτινες καταλήξασαι ἐν μὲν τῇ Ἑλλάδι εἰς μακρὰς δίκας, ἐν δὲ τῇ Ἀγγλίᾳ εἰς μεγάλην δημοσιογραφικὴν ἀνάκρισιν, ἔρριψαν, εὐτυχῶς διὰ τὸν γράφοντα, ἄπλετον φῶς ἐπὶ τοῦ προκειμένου θέματος.
{{vgap|0em}}
Καὶ αἱ μὲν ἐν Ἑλλάδι δίκαι εἶναι αἱ τοῦ Ὀρλάνδου καὶ Λουριώτου. Οἱ δύο οὗτοι ἄνδρες, περὶ τῆς ἱκανότητος τῶν ὁποίων ὑπάρχουσιν ἀμφιβολίαι, ἀλλὰ τῶν ὁποίων ἡ τιμιότης πρέπει, νομίζω, νὰ θεωρῆται ἀνεπίληπτος, εἶχον πεμφθῇ εἰς Ἀγγλίαν ὡς ἀντιπρόσωποι τῆς Ἑλληνικῆς κυβερνήσεως διὰ τὴν ὑπόθεσιν τῶν δανείων. Ἡ ἀτυχεστάτη χρῆσις τοῦ βʹ δανείου ἐπέσυρε κατ’ αὐτῶν τὴν γενικὴν ἀγανάκτησιν, ἥτις ἐξεδηλώθη καὶ δι’ ἀποφάσεως, μηδέποτε ἄλλως ἐκτελεσθείσης, τοῦ Ἐλεγκτικοῦ συνεδρίου (14 Ἰαν. 1835), κηρυττούσης αὐτοὺς ἀλληλεγγύως χρεώστας 809,008 δρ.
{{vgap|0em}}
Πρὸς ἀνασκευὴν τῆς ἀποφάσεως ταύτης ὁ Ὀρλάνδος καὶ ὁ Λουριώτης ἐδημοσίευσαν τῷ 1839–1840 μέγα δίτομον ἔργον, 529 σελίδων εἰς τέταρτον, ὅπερ καλεῖται μὲν Ἀπολογία, εἶναι δ’ ὅμως πράγματι ἀποθήκη ὅλων τῶν ἐγγράφων ἐπισήμων καὶ μή, ὅσα εὑρίσκοντο εἰς τὰς χεῖρας τῶν συγγραφέων. Οὕτως, ἐκτὸς τῆς κυρίως ἀπολογίας, τὸ ἔργον περιλαμβάνει πᾶσαν τὴν μεταξὺ τῆς κυβερνήσεως καὶ τῶν ἐπιτρόπων διαμειφθεῖσαν ἀλληλογραφίαν, ἄσχετον ἐν πολλοῖς πρὸς τὰ δάνεια, μέγα μέρος τῶν περὶ τῶν δανείων ἐν Ἀγγλίᾳ γραφέντων, τέλος δὲ παντοίαν ὕλην ὁπωσδήποτε σχετιζομένην πρὸς τὴν ἐπίσημον ἀποστολὴν τῶν δύο συνεργατῶν. Δυστυχῶς ὅμως τὸ πολυτιμότατον τοῦτο ἔργον εἶναι εἰς ἄκρον δύσχρηστον, διότι, ἐκτὸς ὅτι στερεῖται πινάκων τῶν περιεχομένων, φαίνεται στερούμενον καὶ ἀρχικοῦ σχεδίου. Καθ’ ἡμᾶς τουλάχιστον, καίτοι διεξήλθομεν ἐπισταμένως πλέον ἢ δεκάκις τὴν ’Απολογίαν, καίτοι κατεστρώσαμεν πρόχειρον εὑρετήριον αὐτῆς, δὲν κατωρθώσαμεν εἰσέτι ν’ ἀνακαλύψωμεν ποῖον σχέδιον ἠκολούθουν οἱ συγγραφεῖς, διατί κατεχώρισαν τοῦτο ἢ ἐκεῖνο τὸ</ref><noinclude>{{rule|width=6em|align=left}}<references /></noinclude>
j3ikhzmiyq5j5uqwzfpt7jcyfvjbxtp
Σελίδα:Ιστορία των εθνικών δανείων (1904).pdf/27
100
53054
167821
167811
2026-09-22T23:52:18Z
Αντιγόνη
235
167821
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Αντιγόνη" />{{κβ|{{0}}|Ἔκδοσις καὶ Χρῆσις αʹ δανείου|5}}</noinclude>τῆς ἀπιστεύτου ποικιλίας καὶ γραφικότητος ἃς παρουσιάζει
<ref follow=p26>''ἐπὶ τῶν ἐθνικῶν λογαριασμῶν ἐπιτροπὴ'' τῇ 11 Ἀπρ. 1827. Τὰ ἀποσπάσματα ταῦτα ἐρανιζόμεθα παρὰ τοῦ Παπαρρηγοπούλου (''Ἱστορία Ἕλλην. Ἔθνους'' τόμ. εʹ, σελ. 744–748), καθ’ ὅτι τὸ πρωτότυπον τῆς ἐκθέσεως παρ’ ἐπιμόνους προσπαθείας οὐδαμοῦ ἠδυνήθημεν νὰ εὕρωμεν. (Κατὰ φίλον ἐντριβέστατον περὶ τὰ κατὰ τὴν ἐπανάστασιν, ἡ ἐν λόγῳ ἔκθεσις ἐδημοσιεύθη πιθανῶς ἐν παραρτήματι τῆς Γενικῆς Ἐφημερίδος· δυστυχῶς τοῦ φύλλου τούτου παραρτήματα δὲν ἐτηρήθησαν ἐν ταῖς βιβλιοθήκαις. Προσθετέον ὅτι ὁ Παπαρρηγόπουλος οὐδαμοῦ παραπέμπει).
{{vgap|0em}}
Ἐκ τῆς ἐκθέσεως τῆς ἐπιτροπῆς συγκειμένης ἐκ τῶν κ.κ. Πολυάδου, Κ. Τασσίκα, Μ. Κ. Παγκάλου, Χ. Οἰκονομίδου καὶ Α. Σκανδαλίδου, προκύπτουσι σὺν τοῖς ἄλλοις καὶ τὰ ἑξῆς:
{{vgap|0em}}
Τὰ ἐθνικὰ κατάστιχα ''ἦσαν νοθευμένα καὶ πλήρη ἀπὸ καταχρήσεις, πλαστοπαρτίδας, ἐλλείψεις, λάθη καὶ ἀνωμαλίας''. Πρὸς τούτοις αἱ θυσίαι, εἰς ἃς ἀσμένως ὑπεβάλλετο τὸ ἔθνος καταβάλλον φόρους ἱκανοὺς καὶ ἀναλαμβάνον βαρυτάτας ὑποχρεώσεις, εἰς πᾶν ἄλλο ἐχρησίμευον ἢ εἰς τὰς ἀνάγκας τοῦ πολέμου. Οὕτω κατὰ τὸν αʹ νόμον τῆς διοικήσεως τῆς αʹ περιόδου ἐτυπώθησαν ἐθνικαὶ ὁμολογίαι 17,250 ἐκπροσωποῦσαι ἀξίας γροσίων 5,000,000. Ἐκ τῶν ὁμολογιῶν τούτων ἐξεδόθησαν μὲν 3,688, γροσίων 1,471,000, εὑρέθησαν δὲ ἀνέκδοτοι μόνον 408, γροσίων 42,100· ὥστε ἔλειπον 13,154 ἀξίας 3,486,900 γρ. Οὕτως ἀκόμη ἐν τῷ καθημερινῷ τῆς Βʹ περιόδου ἀνεφέρετο ὅτι ἐπληρώθησαν εἰς διαφόρους γρόσια 339,098 δι’ ὅσα εἶχον δώση οὗτοι πρότερον εἰς τὴν διοίκησιν, δὲν ἀναφέρεται δ’ ὅμως οὔτε πότε τὰ χρήματα ταῦτα ἐδόθησαν οὔτε πῶς κατόπιν ἐδαπανήθησαν. Οὐδαμοῦ σημειοῦται «εἰς ποῖα μέρη ἐδόθησαν ἢ ἐστάλησαν πρὸς κοινὴν χρῆσιν τὰ μεγάλης ποσότητος γεννήματα, πολεμεφόδια καὶ ἄλλα τοιαῦτα, ὅσα ἠγοράσθησαν διὰ δημοσίων χρημάτων παρὰ τοῦ ὑπουργείου τῆς Οἰκονομίας, καὶ οὔτε βιβλία τῶν ὑποθηκῶν εὑρίσκονται». «''Εἰς τὰ κατάστιχα εὑρίσκονται καὶ παράνομοι πωλήσεις ἐθνικῶν κτημάτων καὶ ἀνύπαρκτοι πληρωμαὶ αὐτῶν''».
{{vgap|0em}}
Ἀλλ’ ἔλθωμεν εἰς ἔτι σπουδαιότερα. Οὐδαμοῦ ὑπῆρχον σεσημειωμένα τὰ πολεμεφόδια, ἅτινα ἐστάλησαν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν ὑπὸ τῆς ἐν Λονδίνῳ ἐπιτροπῆς τῶν ἐθνικῶν δανείων· καὶ ὅμως ἡ ἀξία τῶν πολεμεφοδίων τούτων συνεποσοῦτο εἰς ἑκατομμύρια. Οὐδαμοῦ ὑπῆρχον σεσημειωμέναι αἱ λεῖαι οὐδὲ τὰ ἐκ τῶν λειῶν εἰσπραχθέντα ἐθνικὰ
δικαιώματα. «Ἐκ δὲ τῶν συνεισφορῶν, αἱ ὁποῖαι ἐδόθησαν εἰς τὸ ἔθνος ἀπὸ τοὺς φιλέλληνας καὶ Ἕλληνας ἐντὸς καὶ ἐκτὸς τῆς ἐπικρατείας, ἀπ’ ἀρχῆς τοῦ ἀγῶνος μέχρι τοῦ τέλους τῆς γʹ περιόδου, καὶ αἱ ὁποῖαι εἰμποροῦν νὰ ἀναβαίνουν εἰς μιλλιόνια γροσίων, δὲν εὑρίσκονται περασμέναι εἰς τὰ κατάστιχα εἰμὴ μόνον μερικαὶ ἑκατοντάδες χιλιάδων γροσίων· τὸ ἴδιον δὲ τρέχει καὶ εἰς τοὺς κατὰ καιροὺς δοθέντας ἐράνους».</ref><noinclude>{{rule|width=6em|align=left}}<references /></noinclude>
hlcgqg6m5kdmuxlfc9df7i5chdu7uxj
167823
167821
2026-09-22T23:55:13Z
Αντιγόνη
235
167823
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Αντιγόνη" />{{κβ|{{0}}|Ἔκδοσις καὶ Χρῆσις αʹ δανείου|5}}</noinclude>τῆς ἀπιστεύτου ποικιλίας καὶ γραφικότητος ἃς παρουσιάζει<ref follow=p26>''ἐπὶ τῶν ἐθνικῶν λογαριασμῶν ἐπιτροπὴ'' τῇ 11 Ἀπρ. 1827. Τὰ ἀποσπάσματα ταῦτα ἐρανιζόμεθα παρὰ τοῦ Παπαρρηγοπούλου (''Ἱστορία Ἕλλην. Ἔθνους'' τόμ. εʹ, σελ. 744–748), καθ’ ὅτι τὸ πρωτότυπον τῆς ἐκθέσεως παρ’ ἐπιμόνους προσπαθείας οὐδαμοῦ ἠδυνήθημεν νὰ εὕρωμεν. (Κατὰ φίλον ἐντριβέστατον περὶ τὰ κατὰ τὴν ἐπανάστασιν, ἡ ἐν λόγῳ ἔκθεσις ἐδημοσιεύθη πιθανῶς ἐν παραρτήματι τῆς Γενικῆς Ἐφημερίδος· δυστυχῶς τοῦ φύλλου τούτου παραρτήματα δὲν ἐτηρήθησαν ἐν ταῖς βιβλιοθήκαις. Προσθετέον ὅτι ὁ Παπαρρηγόπουλος οὐδαμοῦ παραπέμπει).
{{vgap|0em}}
Ἐκ τῆς ἐκθέσεως τῆς ἐπιτροπῆς συγκειμένης ἐκ τῶν κ.κ. Πολυάδου, Κ. Τασσίκα, Μ. Κ. Παγκάλου, Χ. Οἰκονομίδου καὶ Α. Σκανδαλίδου, προκύπτουσι σὺν τοῖς ἄλλοις καὶ τὰ ἑξῆς:
{{vgap|0em}}
Τὰ ἐθνικὰ κατάστιχα ''ἦσαν νοθευμένα καὶ πλήρη ἀπὸ καταχρήσεις, πλαστοπαρτίδας, ἐλλείψεις, λάθη καὶ ἀνωμαλίας''. Πρὸς τούτοις αἱ θυσίαι, εἰς ἃς ἀσμένως ὑπεβάλλετο τὸ ἔθνος καταβάλλον φόρους ἱκανοὺς καὶ ἀναλαμβάνον βαρυτάτας ὑποχρεώσεις, εἰς πᾶν ἄλλο ἐχρησίμευον ἢ εἰς τὰς ἀνάγκας τοῦ πολέμου. Οὕτω κατὰ τὸν αʹ νόμον τῆς διοικήσεως τῆς αʹ περιόδου ἐτυπώθησαν ἐθνικαὶ ὁμολογίαι 17,250 ἐκπροσωποῦσαι ἀξίας γροσίων 5,000,000. Ἐκ τῶν ὁμολογιῶν τούτων ἐξεδόθησαν μὲν 3,688, γροσίων 1,471,000, εὑρέθησαν δὲ ἀνέκδοτοι μόνον 408, γροσίων 42,100· ὥστε ἔλειπον 13,154 ἀξίας 3,486,900 γρ. Οὕτως ἀκόμη ἐν τῷ καθημερινῷ τῆς Βʹ περιόδου ἀνεφέρετο ὅτι ἐπληρώθησαν εἰς διαφόρους γρόσια 339,098 δι’ ὅσα εἶχον δώση οὗτοι πρότερον εἰς τὴν διοίκησιν, δὲν ἀναφέρεται δ’ ὅμως οὔτε πότε τὰ χρήματα ταῦτα ἐδόθησαν οὔτε πῶς κατόπιν ἐδαπανήθησαν. Οὐδαμοῦ σημειοῦται «εἰς ποῖα μέρη ἐδόθησαν ἢ ἐστάλησαν πρὸς κοινὴν χρῆσιν τὰ μεγάλης ποσότητος γεννήματα, πολεμεφόδια καὶ ἄλλα τοιαῦτα, ὅσα ἠγοράσθησαν διὰ δημοσίων χρημάτων παρὰ τοῦ ὑπουργείου τῆς Οἰκονομίας, καὶ οὔτε βιβλία τῶν ὑποθηκῶν εὑρίσκονται». «''Εἰς τὰ κατάστιχα εὑρίσκονται καὶ παράνομοι πωλήσεις ἐθνικῶν κτημάτων καὶ ἀνύπαρκτοι πληρωμαὶ αὐτῶν''».
{{vgap|0em}}
Ἀλλ’ ἔλθωμεν εἰς ἔτι σπουδαιότερα. Οὐδαμοῦ ὑπῆρχον σεσημειωμένα τὰ πολεμεφόδια, ἅτινα ἐστάλησαν πρὸς τὴν Κυβέρνησιν ὑπὸ τῆς ἐν Λονδίνῳ ἐπιτροπῆς τῶν ἐθνικῶν δανείων· καὶ ὅμως ἡ ἀξία τῶν πολεμεφοδίων τούτων συνεποσοῦτο εἰς ἑκατομμύρια. Οὐδαμοῦ ὑπῆρχον σεσημειωμέναι αἱ λεῖαι οὐδὲ τὰ ἐκ τῶν λειῶν εἰσπραχθέντα ἐθνικὰ
δικαιώματα. «Ἐκ δὲ τῶν συνεισφορῶν, αἱ ὁποῖαι ἐδόθησαν εἰς τὸ ἔθνος ἀπὸ τοὺς φιλέλληνας καὶ Ἕλληνας ἐντὸς καὶ ἐκτὸς τῆς ἐπικρατείας, ἀπ’ ἀρχῆς τοῦ ἀγῶνος μέχρι τοῦ τέλους τῆς γʹ περιόδου, καὶ αἱ ὁποῖαι εἰμποροῦν νὰ ἀναβαίνουν εἰς μιλλιόνια γροσίων, δὲν εὑρίσκονται περασμέναι εἰς τὰ κατάστιχα εἰμὴ μόνον μερικαὶ ἑκατοντάδες χιλιάδων γροσίων· τὸ ἴδιον δὲ τρέχει καὶ εἰς τοὺς κατὰ καιροὺς δοθέντας ἐράνους».</ref><noinclude>{{rule|width=6em|align=left}}<references /></noinclude>
c2yozjvnt16vt10ir6z4yz13ldoq1cx
Σελίδα:Ιστορία των εθνικών δανείων (1904).pdf/30
100
53057
167819
167818
2026-09-22T23:36:13Z
Αντιγόνη
235
167819
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Αντιγόνη" />{{κβ|8|Ἔκδοσις καὶ Χρῆσις αʹ δανείου|{{0}}}}</noinclude><ref follow=p29>Τὸ φορολογικὸν σύστημα ἦτο τὸ Τουρκικόν, ἐκτὸς μερικῶν καταδυναστικῶν φόρων, καὶ οὐκ ἦν δυνατὸν ἄλλως. Αἱ ἐθνικαὶ γαῖαι καὶ τὰ νομήματα (διβάρια ἢ ἰχθυοτροφεία κτλ.) ἀπέφερον οὐκ ὀλίγα· μόναι αἱ πρόσοδοι τῶν ἐθνικῶν ἐλαιῶν Κρήτης ἀνήρχοντο εἰς 5,000,000 γρ. Ἡ σταφὶς φαίνεται σχεδὸν μὴ ὑπάρχουσα, ἀναφέρεται δὲ μόνον ἐν τῷ προϋπολογισμῷ τῆς ἐπαρχίας Βοστίτζης (διὰ 30,000 γρ. περίπου ἢ 73,000 λ.) καὶ παρέργως ἐν τῷ προϋπολογισμῷ Μεσολογγίου.
Ἰδοὺ χάριν περιεργίας ὁ προϋπολογισμὸς τῆς ἐπαρχίας Ἀττικῆς (ἢ Ἀθηνῶν ὅπως ἐκαλεῖτο τότε):
{|style="margin-left:auto; margin-right:auto; border:none; line-height:120%"
| Ἀπὸ{{0}} || δέκατα σταροκριθαρίου καὶ ἐθνικῶν γαιῶν || = ||style="text-align:right;padding-right:.5em"| 72,000 || γρ.
|-
| {{c|»}} || Ἐθνικοὺς μύλους, ἐργοστάσια καὶ περιβόλια || = ||style="text-align:right;padding-right:.5em"| 40,000 || {{c|»}}
|-
| {{c|»}} || Δουγάνες (Τελωνεία) || = ||style="text-align:right;padding-right:.5em"| 15,000 || {{c|»}}
|-
| {{c|»}} || δέκατα ἐλαιῶν καὶ ἐθνικὰ ἔλαια || = ||style="text-align:right;padding-right:.5em"| 175,000 || {{c|»}}
|-
| || || ||style="align:right;padding-right:.5em;text-decoration:overline"|302,000 || {{c|»}}
|}
Ὡς πρὸς τὰ ἔξοδα ὁ γενικὸς προϋπολογισμὸς δὲν ποιεῖται μνείαν εἰμὴ περὶ τῶν ἐξόδων τοῦ ἑξαμήνου Μαΐου-Νοεμβρίου. Διαιρεῖ δὲ τὰς δαπάνας εἰς:
αʹ) ''Ἔξοδα ναυτικά''. — Τὰ ἔξοδα ἑνὸς πλοίου προϋπολογίζονται εἰς 10,800 γρ. κατὰ μῆνα, μετὰ δὲ τῶν ἐξόδων συντηρήσεως καὶ ἐπισκευῆς ἀνέρχονται εἰς 13,130. Τὰ ἑξήκοντα λοιπὸν καράβια τοῦ ἐθν. στόλου ἀπαιτοῦσι 780,000 γρ. κατὰ μῆνα, εἰς ἃ προσθετέον καὶ 400,000 γρ. διὰ πολεμεφόδια. — ''Σύνολον ναυτικοῦ προϋπολογισμοῦ 1,180,100 γρ. μηνιαίως''.
βʹ) ''Ἔξοδα στρατιωτικά''. — Ἡ Ἑλλὰς συνετήρει τριῶν εἰδῶν στρατεύματα:
{|style="margin-left:auto; margin-right:auto; border:none; line-height:130%"
|- valign=top
| 1<sup>ον</sup>) || Στρατεύματα διὰ πολιορκίαν διαφόρων φρουρίων (Κορώνης,<br>Μεθώνης, Πατρῶν, Κορίνθου) καὶ διὰ κατοχὴν Κρήτης || = ||style="text-align:right;padding-right:.5em"| 18,300 || ἄνδρες
|-
| 2<sup>ον</sup>) || Στρατεύματα διὰ τὸ ἐσωτερικόν || = ||style="text-align:right;padding-right:.5em"| 6,050 || {{c|»}}
|-
| 3<sup>ον</sup>) || Στρατεύματα δι’ ἐκστρατείας || = ||style="text-align:right;padding-right:.5em"| 26,650 || {{c|»}}
|-
| || || ||style="align:right;padding-right:.5em;text-decoration:overline"| 51,000 || {{c|»}}
|}
Διὰ τὰς 51,000 ταύτας ἀνδρῶν ἐδαπανῶντο κατὰ μῆνα 2,044,000 γρ., ὁ δὲ ὁπλισμός των ἀπῄτει ἄλλας 400,000 γρ. Ὥστε ναυτικὸς καὶ στρατιωτικός προϋπολογισμὸς ἀνήρχοντο κατὰ μῆνα εἰς 3,624,000 γρ. Ἡ ἄλλη διοίκησις ὑπέθετεν ἔξοδα μόνον 500,000 γρ. Τὸ σύνολον τῶν ἐξόδων ἦτο λοιπὸν 4,124,000 γρ. κατὰ μῆνα ἢ 24,724,000 ἀπὸ Μαΐου μέχρι Νοεμβρίου. Διὰ τοὺς χειμερινοὺς μῆνας τὰ ἔξοδα ὑπελογίζοντο μόνον εἰς τὸ ἥμισυ. Ἔχομεν συνεπῶς σύνολον ἐξόδων 38,616,000 γροσίων ἀπέναντι ἐσόδων 12,846,220 γρ.
Βεβαίως δὲν δυνάμεθα νὰ δώσωμεν ἀπόλυτον πίστιν εἰς τοὺς ἄνω ἀριθμούς. Οὐχ ἧττον ὁ προϋπολογισμὸς ὁ ὑποβληθεὶς εἰς τὴν βʹ ἐθνοσυνέλευσιν τῇ 15<sup>ῃ</sup> Ἀπριλίου 1823, ὅσον ''ὑποθετικὸς'' καὶ ἂν εἶναι,</ref><noinclude>{{rule|width=6em|align=left}}<references /></noinclude>
2fkqr0n178f0hitah1kum6u95ip89k5
Σελίδα:Ιστορία των εθνικών δανείων (1904).pdf/31
100
53058
167820
2026-09-22T23:48:45Z
Αντιγόνη
235
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: συνεισφορῶν <ref name=p31>Αἱ συνεισφοραὶ αὗται ἦσαν ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ ἑκούσιαι, ὑπῆρξαν ὅμως καὶ καταναγκαστικαὶ τοιαῦται. Τύπος ἀναγκαστικῆς εἰσφορᾶς ὑπῆρξεν ἡ ὑπὸ τῆς Πελοποννησιακῆς γερουσίας θεσπισθεῖσα τῇ 22 Ἰουλίου 1822. Τὸ πρωτότυπον τοῦ θεσπίσ...
167820
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Αντιγόνη" />{{κβ|{{0}}|Ἔκδοσις καὶ Χρῆσις αʹ δανείου|9}}</noinclude>συνεισφορῶν <ref name=p31>Αἱ συνεισφοραὶ αὗται ἦσαν ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ ἑκούσιαι, ὑπῆρξαν ὅμως καὶ καταναγκαστικαὶ τοιαῦται. Τύπος ἀναγκαστικῆς εἰσφορᾶς ὑπῆρξεν ἡ ὑπὸ τῆς Πελοποννησιακῆς γερουσίας θεσπισθεῖσα τῇ 22 Ἰουλίου 1822. Τὸ πρωτότυπον τοῦ θεσπίσματος ἐδημοσίευσεν ὁ κ. Φωτήλας ἐν τῇ ''Ἑστίᾳ'' τῆς 2 Ἀπρ. 1904. Ἰδοὺ ἀντίγραφον τοῦ πολυτίμου τούτου ἐγγράφου:
{{vgap|0em}}
«Ἡ κινδυνεύουσα πατρὶς προσκαλεῖ τοὺς εὐκαταστάτους νὰ τὴν βοηθήσουν εἰς τὸν ἱερὸν ἀγῶνα τὸν ὑπὲρ τῆς φυσικῆς, ἠθικῆς καὶ πολιτικῆς ὑπάρξεώς της. Ὥστε ἡ Κεντρικὴ Διοίκησις τῆς Πελοποννήσου καὶ ὁ γενναιότατος στρατηγὸς κύριος Θεόδωρος Κολοκοτρώνης διὰ τὴν κοινὴν σωτηρίαν τῆς Ἑλλάδος ἐψηφίσαντο χρηματολογίαν παρὰ τῶν κάτωθι καὶ ἀποστέλλουν καθ’ ὅλην τὴν Πελοπόννησον τοὺς κυρίους συγγερουσιαστὰς Ἀνδρέαν Καλαμογδάρτην, Ἠλίαν Καράπαυλον καὶ Χριστόδουλον Ἄχολον μὲ τὸν φιλογενῆ κύριον Παναγιώτην Σοφιανόπουλον, συνοδευομένους μὲ τὴν ἐκτελεστικὴν δύναμιν, πρὸς τοὺς ὁποίους δίδουν ὅλην τὴν πληρεξουσιότητα νὰ βιάσουν τόσον τοὺς καταγεγραμμένους εἰς τὸν παρόντα κατάλογον, διὰ νὰ λάβουν τὰς προσδιωρισμένας ποσότητας, ὅσον καὶ ὅσους ἄλλους γνωρίσουν εὐκαταστάτους ἐκτὸς τοῦ καταλόγου εἰς πᾶσαν ἐπαρχίαν διὰ νὰ λάβουν ὅσα χρήματα κρίνουν εὔλογον ἀναλόγως τῶν καταστάσεων δίδοντες ἀπόδειξιν ἰσχύουσαν ἀντὶ τῆς ἀκολούθως δοθησομένης τακτικῆς ὁμολογίας παρὰ τῆς διοικήσεως πρὸς τοὺς δανειστάς, πρὸς τοὺς ὁποίους ἡ Γερουσία καὶ ὁ στρατηγὸς ὑπόσχονται ἐκ μέρους τοῦ ἔθνους μετὰ τὴν ἀποκατάστασίν του νὰ πληρώσουν τὰ ληφθησόμενα δάνεια.»
{{vgap|0em}}
Ὁ κατάλογος περιεῖχε σὺν τοῖς ἄλλοις καὶ τὰ ἑξῆς ὀνόματα ἀκολουθούμενα ὑπὸ τῶν ἑξῆς ποσῶν:
{{vgap|0em}}
Ἀπὸ τὴν ''Βοστίτζαν'' ὁ Δ. Μελετόπουλος 10,000, ἀπὸ τὴν ''Πράστα'' ὁ Παν. καὶ Ἀναγ. Τροχάνης 75,000, ἀπὸ τὰ ''Καλάβρυτα'' ὁ Ἀσημάκης Φωτήλας 18,000, ὁ Σ. Χαραλάμπης 30,000, ὁ Ι. Παπαδόπουλος 60,000 καὶ οἱ Ζαϊμαῖοι 20,000. Ἀπὸ τὸ ''Ἄργος'' ὁ Χ. Περούκας</ref>. Ἦτο δ’ ὅμως προφανὲς ὅτι τοιοῦτον σύστημα δὲν
<ref follow=p29>διαφωτίζει μεγάλως τὴν δημοσιονομικὴν ἱστορίαν τῆς ἐπαναστάσεως. Δι’ αὐτοῦ γνωρίζομεν ὅτι, καὶ καθ’ ἣν ἐποχὴν τὰ πράγματα ἦσαν εὐνοϊκά, τὰ ἔσοδα δὲν ἀνήρχοντο, κατὰ τοὺς αἰσιοδοξοτέρους ὑπολογισμούς, οὔτε κἂν εἰς τὸ τρίτον τῶν ἐξόδων. Μανθάνομεν ἐπίσης ὅτι πλέον τοῦ ἡμίσεος τῶν ἐσόδων προήρχετο ἐκ Κρήτης. Ἄρα πρὸ τῆς καταλήψεως τῆς μεγαλονήσου ταύτης αἱ ὅλαι πρόσοδοι, ἃς διέθετεν ἡ Ἑλληνικὴ κυβέρνησις μόλις ὑπερέβαινον τὰ πέντε ἑκατομμύρια γροσίων.
{{vgap|0em}}
Ὀλίγῳ βραδύτερον ἀπολεσθείσης τῆς Κρήτης, ὁ Gordon (History of the Greek Revolution τ. βʹ σελ. 273) ὑπολογίζει καὶ αὐτὸς τὰ ἔσοδα τῆς Ἑλληνικῆς κυβερνήσεως κατὰ τὸ 1825 εἰς 5,587,000 γρ. ἢ 93,000 λ. στ., καὶ ἐπιβεβαιώνει οὕτω τοὺς ὑπολογισμοὺς τῆς ἐν Ἄστρει συνελεύσεως.</ref><noinclude>{{rule|width=6em|align=left}}<references /></noinclude>
98n1uicd4f1crcwavbdayhxl8e7h4uz
167825
167820
2026-09-23T00:14:03Z
Αντιγόνη
235
167825
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Αντιγόνη" />{{κβ|{{0}}|Ἔκδοσις καὶ Χρῆσις αʹ δανείου|9}}</noinclude>συνεισφορῶν <ref name=p31>Αἱ συνεισφοραὶ αὗται ἦσαν ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ ἑκούσιαι, ὑπῆρξαν ὅμως καὶ καταναγκαστικαὶ τοιαῦται. Τύπος ἀναγκαστικῆς εἰσφορᾶς ὑπῆρξεν ἡ ὑπὸ τῆς Πελοποννησιακῆς γερουσίας θεσπισθεῖσα τῇ 22 Ἰουλίου 1822. Τὸ πρωτότυπον τοῦ θεσπίσματος ἐδημοσίευσεν ὁ κ. Φωτήλας ἐν τῇ ''Ἑστίᾳ'' τῆς 2 Ἀπρ. 1904. Ἰδοὺ ἀντίγραφον τοῦ πολυτίμου τούτου ἐγγράφου:
{{vgap|0em}}
«Ἡ κινδυνεύουσα πατρὶς προσκαλεῖ τοὺς εὐκαταστάτους νὰ τὴν βοηθήσουν εἰς τὸν ἱερὸν ἀγῶνα τὸν ὑπὲρ τῆς φυσικῆς, ἠθικῆς καὶ πολιτικῆς ὑπάρξεώς της. Ὥστε ἡ Κεντρικὴ Διοίκησις τῆς Πελοποννήσου καὶ ὁ γενναιότατος στρατηγὸς κύριος Θεόδωρος Κολοκοτρώνης διὰ τὴν κοινὴν σωτηρίαν τῆς Ἑλλάδος ἐψηφίσαντο χρηματολογίαν παρὰ τῶν κάτωθι καὶ ἀποστέλλουν καθ’ ὅλην τὴν Πελοπόννησον τοὺς κυρίους συγγερουσιαστὰς Ἀνδρέαν Καλαμογδάρτην, Ἠλίαν Καράπαυλον καὶ Χριστόδουλον Ἄχολον μὲ τὸν φιλογενῆ κύριον Παναγιώτην Σοφιανόπουλον, συνοδευομένους μὲ τὴν ἐκτελεστικὴν δύναμιν, πρὸς τοὺς ὁποίους δίδουν ὅλην τὴν πληρεξουσιότητα νὰ βιάσουν τόσον τοὺς καταγεγραμμένους εἰς τὸν παρόντα κατάλογον, διὰ νὰ λάβουν τὰς προσδιωρισμένας ποσότητας, ὅσον καὶ ὅσους ἄλλους γνωρίσουν εὐκαταστάτους ἐκτὸς τοῦ καταλόγου εἰς πᾶσαν ἐπαρχίαν διὰ νὰ λάβουν ὅσα χρήματα κρίνουν εὔλογον ἀναλόγως τῶν καταστάσεων δίδοντες ἀπόδειξιν ἰσχύουσαν ἀντὶ τῆς ἀκολούθως δοθησομένης τακτικῆς ὁμολογίας παρὰ τῆς διοικήσεως πρὸς τοὺς δανειστάς, πρὸς τοὺς ὁποίους ἡ Γερουσία καὶ ὁ στρατηγὸς ὑπόσχονται ἐκ μέρους τοῦ ἔθνους μετὰ τὴν ἀποκατάστασίν του νὰ πληρώσουν τὰ ληφθησόμενα δάνεια.»
{{vgap|0em}}
Ὁ κατάλογος περιεῖχε σὺν τοῖς ἄλλοις καὶ τὰ ἑξῆς ὀνόματα ἀκολουθούμενα ὑπὸ τῶν ἑξῆς ποσῶν:
{{vgap|0em}}
Ἀπὸ τὴν ''Βοστίτζαν'' ὁ Δ. Μελετόπουλος 10,000, ἀπὸ τὴν ''Πράστα'' ὁ Παν. καὶ Ἀναγ. Τροχάνης 75,000, ἀπὸ τὰ ''Καλάβρυτα'' ὁ Ἀσημάκης Φωτήλας 18,000, ὁ Σ. Χαραλάμπης 30,000, ὁ Ι. Παπαδόπουλος 60,000 καὶ οἱ Ζαϊμαῖοι 20,000. Ἀπὸ τὸ ''Ἄργος'' ὁ Χ. Περούκας</ref>. Ἦτο δ’ ὅμως προφανὲς ὅτι τοιοῦτον σύστημα δὲν<ref follow=p29>διαφωτίζει μεγάλως τὴν δημοσιονομικὴν ἱστορίαν τῆς ἐπαναστάσεως. Δι’ αὐτοῦ γνωρίζομεν ὅτι, καὶ καθ’ ἣν ἐποχὴν τὰ πράγματα ἦσαν εὐνοϊκά, τὰ ἔσοδα δὲν ἀνήρχοντο, κατὰ τοὺς αἰσιοδοξοτέρους ὑπολογισμούς, οὔτε κἂν εἰς τὸ τρίτον τῶν ἐξόδων. Μανθάνομεν ἐπίσης ὅτι πλέον τοῦ ἡμίσεος τῶν ἐσόδων προήρχετο ἐκ Κρήτης. Ἄρα πρὸ τῆς καταλήψεως τῆς μεγαλονήσου ταύτης αἱ ὅλαι πρόσοδοι, ἃς διέθετεν ἡ Ἑλληνικὴ κυβέρνησις μόλις ὑπερέβαινον τὰ πέντε ἑκατομμύρια γροσίων.
{{vgap|0em}}
Ὀλίγῳ βραδύτερον ἀπολεσθείσης τῆς Κρήτης, ὁ Gordon (History of the Greek Revolution τ. βʹ σελ. 273) ὑπολογίζει καὶ αὐτὸς τὰ ἔσοδα τῆς Ἑλληνικῆς κυβερνήσεως κατὰ τὸ 1825 εἰς 5,587,000 γρ. ἢ 93,000 λ. στ., καὶ ἐπιβεβαιώνει οὕτω τοὺς ὑπολογισμοὺς τῆς ἐν Ἄστρει συνελεύσεως.</ref><noinclude>{{rule|width=6em|align=left}}<references /></noinclude>
1ifg2hmq0fd9dhml2q9p48lgqonsmjh
Σελίδα:Ιστορία των εθνικών δανείων (1904).pdf/32
100
53059
167824
2026-09-23T00:12:40Z
Αντιγόνη
235
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: ἠδύνατο νὰ ἐπικρατήσῃ ἐπὶ πολύ, διότι αἱ δημόσιαι πρόσοδοι ἦσαν εἰς ἄκρον περιωρισμέναι, οἱ λαφυραγωγούμενοι Τοῦρκοι ταχέως ἐξέλιπον <ref>Συστηματική λαφυραγωγία συνεπάγουσα τὴν πώλησιν μέρους ἢ ὅλων τῶν λαφύρων πρὸς ὄφελος τοῦ δημοσίου ἤθελεν εἶ...
167824
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Αντιγόνη" />{{κβ|10|Ἔκδοσις καὶ Χρῆσις αʹ δανείου|{{0}}{{0}}}}</noinclude>ἠδύνατο νὰ ἐπικρατήσῃ ἐπὶ πολύ, διότι αἱ δημόσιαι πρόσοδοι ἦσαν εἰς ἄκρον περιωρισμέναι, οἱ λαφυραγωγούμενοι Τοῦρκοι ταχέως ἐξέλιπον <ref>Συστηματική λαφυραγωγία συνεπάγουσα τὴν πώλησιν μέρους ἢ ὅλων τῶν λαφύρων πρὸς ὄφελος τοῦ δημοσίου ἤθελεν εἶναι ἰδίως κατὰ τὰ πρῶτα ἔτη τῆς Ἐπαναστάσεως σπουδαιοτάτη πρόσοδος.
{{vgap|0em}}
Εἰς δὲ τῶν χρηστοτέρων ἀνδρῶν τοῦ ἀγῶνος, ὁ Δ. Υψηλάντης, προσεπάθησε νὰ θέσῃ ὡς κανόνα ὅτι μέρος τῶν λαφύρων θὰ διετίθετο ὑπὲρ τοῦ κοινοῦ ταμείου. Πλὴν οὐδὲν ἄλλο ἀπέλαβεν, ἢ γέλωτα καὶ χλεύην. Μετὰ τὴν ἄλωσιν τῆς Τριπολιτζᾶς, εἰς ἣν δὲν τῷ ἐπετράπη νὰ παραστῇ, ὁ Κεφάλας προσήνεγκεν αὐτῷ δέκα χαλκᾶ κοχλιάρια, ὡς μόνα πρωτόλεια εἰς τὸν βωμὸν τῆς πατρίδος (Βλ. Μένδελσων-Βαρθόλδη, μετάφρ. Ἀγγ. Βλάχου, τόμ. αʹ σελ. 322). Ἐπίσης ἐκ τῶν ἐν τῷ Ἀκροκορίνθῳ διαφυλαττομένων θησαυρῶν μικρὸν μέρος μόνον διετέθη ὑπὲρ τῶν κοινῶν (αὐτόθι, σελ. 325).</ref> καὶ οἱ ἡμέτεροι ἐξηντλοῦντο ὁσημέραι. Πρὸς τούτοις τὸ ἰδιόρρυθμον ἐκεῖνο δημοσιονομικὸν σύστημα, ἐὰν ὁπωσδήποτε ἐπήρκει εἰς ὀλιγοδάπανα τοπικὰ στρατεύματα καὶ εἰς βραχείας καὶ αὐτοσχεδίους ἐκστρατείας, δὲν ἦτο δυνατὸν ν’ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰς ἀνάγκας κραταιοῦ στόλου <ref name=p32>Περὶ τοῦ στόλου, βλ. ἄνω σελ. 8 σημείωσις, τοὺς προϋπολογισμοὺς τῆς ἐπισήμου Ἑλλάδος. Κατὰ τὸν Πάλμα (Letters on Greece σελ.17)</ref> ἢ εἰς προ-<ref follow=p31>25,000. Ἀπὸ τὰς ''Πάτρας'' ὁ Ἰωάννης Παπαδιαμαντόπουλος 15,000, ὁ Ἀθανάσιος Κανακάρης 20,000, ὁ Ν. Λόντος 50,000, ὁ Π. Μπουκαούρης 10,000. Ἀπὸ τὴν ''Καρύταιναν'' οἱ ἀδελφοὶ Δεληγιανναῖοι 120,000, οἱ ἀδελφοὶ Ταμπακόπουλοι 20,000. Ἀπὸ τὸν ''Μιστρᾶ'' ὁ Α. Κοπανίτζας 50,000, ὁ Παν. Κρεββατᾶς 30,000, ὁ Ἅγιος Λακεδαιμονίων 15,000, οἱ Ἀδελφοὶ Σαλταφέρα 10,000, ὁ Ἀναγν. Γραμματικάκης 15,000. Ἀπὸ τὴν ''Ἀρκαδίαν'' ὁ Πρωτοσύγγελος Ἀμβρόσιος 25,000, ὁ Γρ. Πασχάλης 20,000, ὁ Θ. Σκορδάκης 15,000. Ἀπὸ τὴν ''Γαστούνην'' ὁ Γ. Σισίνης 40,000, ὁ Ι. Σισίνης 20,000. Ἀπὸ τὸν Ἅγιον Πέτρον ὁ Π. Σαρίγιαννης 25,000. Ἄπὸ τὴν ''Καλαμάτα'' ὁ Ἀθ. Κυριακὸς 10,000. Ἀπὸ τὸ ''Νησίον'' οἱ Ἀδελφοὶ Μιχαλόπουλοι 25,000…»
{{vgap|0em}}
Τὸ ἔγγραφον ἐγένετο ἐν Ἄργει τῇ 29 Ἰουλίου 1822, φέρει δὲ ἐκτὸς τῶν ὑπογραφῶν καὶ τὰς σφραγίδας τῆς Πελοποννησιακῆς Γερουσίας καὶ τοῦ Θεοδώρου Κολοκοτρώνη.
{{vgap|0em}}
Καίτοι δέ, παρατηρεῖ ἡ ''Ἑστία'', κατὰ τὴν ἐποχὴν ἐκείνην ἡ Πελοπόννησος εἶχε σχεδὸν ἐρημωθῇ, τὸ πλεῖστον δὲ τῶν ἀκινήτων κτήσεων εἶχε καταστραφῇ, ἐν τούτοις οἱ πλούσιοι τῆς Πελοποννήσου εἰς τὰς ἀποφάσεις τῆς Γερουσίας ὑπείκοντες προσέφερον τὰ ὁρισθέντα ποσὰ καὶ συνελέγη οὕτω τὸ ποσὸν τοῦ 1,066,000 γροσίων, τὸ ὁποῖον ἀντιστοιχεῖ σήμερον εἰς 1,066,000 δραχμὰς καὶ πλέον.</ref><noinclude>{{rule|width=6em|align=left}}<references /></noinclude>
2zhvlgrcpudjdzwnhm8dokly7pnd86a