Βικιθήκη elwikisource https://el.wikisource.org/wiki/%CE%9A%CF%8D%CF%81%CE%B9%CE%B1_%CE%A3%CE%B5%CE%BB%CE%AF%CE%B4%CE%B1 MediaWiki 1.47.0-wmf.23 first-letter Μέσο Ειδικό Συζήτηση Χρήστης Συζήτηση χρήστη Βικιθήκη Συζήτηση Βικιθήκη Αρχείο Συζήτηση αρχείου MediaWiki Συζήτηση MediaWiki Πρότυπο Συζήτηση προτύπου Βοήθεια Συζήτηση βοήθειας Κατηγορία Συζήτηση κατηγορίας Σελίδα Συζήτηση σελίδας Μεταγραφή Συζήτηση μεταγραφής Συγγραφέας Συζήτηση συγγραφέα Πύλη Συζήτηση πύλης TimedText TimedText talk Module Module talk Event Event talk 100 53104 167992 2026-10-10T14:16:12Z Αντιγόνη 235 /* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: ἐν κυρίῳ ἄρθρῳ <ref>Βλ. τὸ φύλλον τῆς 26ης Ὀκτωβρίου.</ref>: «Τὸ Ἑλληνικὸν δάνειον ὑπέστη τὴν τύχην τοῦ ἀνδρός, ὅστις μεταβαίνων ἀπὸ Ἱερουσαλήμ εἰς Ἱεριχὼ ἔπεσεν εἰς χεῖρας ληστῶν, δὲν εὔρεν ὅμως τὸν καλὸν Σαμαρείτην…… Ἡ Ἑλλὰς ἀπώλεσε πάντα τὰ πλ... 167992 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Αντιγόνη" />{{κβ|26|Ἔκδοσις βʹ δανείου|{{0}}{{0}}}}</noinclude>ἐν κυρίῳ ἄρθρῳ <ref>Βλ. τὸ φύλλον τῆς 26ης Ὀκτωβρίου.</ref>: «Τὸ Ἑλληνικὸν δάνειον ὑπέστη τὴν τύχην τοῦ ἀνδρός, ὅστις μεταβαίνων ἀπὸ Ἱερουσαλήμ εἰς Ἱεριχὼ ἔπεσεν εἰς χεῖρας ληστῶν, δὲν εὔρεν ὅμως τὸν καλὸν Σαμαρείτην…… Ἡ Ἑλλὰς ἀπώλεσε πάντα τὰ πλεονεκτήματα, ὅσα ἐκ τοῦ δανείου προσεδόκα. Ἡ ἑλληνικὴ ὑπόθεσις προεδόθη, καὶ προεδόθη ἐν Ἀγγλίᾳ. Θὰ ἐθριάμβευε σήμερον ἄνευ τῆς Ἀγγλίας καὶ τοῦ ἀγγλικοῦ Χρηματιστηρίου». Θὰ εἴχομεν δικαίωμα νὰ δειχθῶμεν ἔτι αὐστηρότεροι διὰ τὰς ἐν Ἀγγλίᾳ γενομένας καταχρήσεις <ref>Ἡ σπατάλη ἐν Ἀγγλίᾳ τοσούτων χρημάτων ἐπέσυρε, βραδέως πως, τὴν προσοχὴν τῶν ἁπανταχοῦ φιλελλήνων. Ὁ Εϋνάρδος ἔγραφεν εἰς τὸν Stanhope, ὅτι πρώτιστον καθῆκον τοῦ Φιλελληνικοῦ κομιτάτου τοῦ Λονδίνου εἶναι νὰ ἐπιτύχῃ λογοδοσίαν τῆς χρήσεως τοῦ ἑλληνικοῦ δανείου. Ἡ κακὴ διαχείρισις τοῦ δανείου τούτου ἐν Ἀγγλίᾳ εἶχε φέρῃ τὴν Ἑλλάδα εἰς τὰ πρόθυρα τῆς καταστροφῆς, ἐν τούτοις ὅμως ἡ Ἑλλὰς κατηγορεῖτο ὡς σπαταλήσασα τὸ δάνειον (βλ. τὴν ἐπιστολὴν τοῦ Ἐϋνάρδου ἐν τῷ Times τῆς 27^ης Σεπτεμβρίου). {{vgap|0em}} Ὁ Stanhope εἶχεν ἤδη προκαλέσῃ ἐν τῷ μεταξὺ συλλαλητήριον φιλελλήνων καὶ ὁμολογιούχων. Τὸ meeting συνεκροτήθη εἰς τὸ City of London Tavern, τῇ 5^η Σεπτεμβρίου 1826, ἐξέλεξε δὲ ἐπιτροπὴν πρὸς διαλεύκανσιν τοῦ ζητήματος. {{vgap|0em}} Ἡ ἔκθεσις τῆς ἐπιτροπῆς ταύτης, ὑποβληθεῖσα τῇ 23^η Ὀκτωβρίου, λέγει σὺν τοῖς ἄλλοις καὶ τὰ ἑξῆς: «Ἐν ᾧ οἱ κ.κ. Loughman καὶ O’brien ὡς καὶ οἱ Ἕλληνες ἀντιπρόσωποι ἔδοσαν εἰς τὴν ἐπιτροπὴν πάσας τὰς ζητηθείσας πληροφορίας, οἱ κ. κ. Ρικάρδοι ὄχι μόνον ἠρνήθησαν ν’ ἀναγνωρίσωσι τὴν ἐπιτροπήν, ἀλλὰ καὶ προσεπάθησαν νὰ παρεμβάλωσι πᾶν πρόσκομμα εἰς τὴν ἀνεύρεσιν τῆς ἀληθείας» (βλ. τὴν ὅλην ἔκθεσιν ἐν τῷ Times τῆς 24^ης Οκτωβρίου). Βλ. ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ ζητήματος τὴν ἐπιστολὴν τοῦ Ῥικάρδου ἐν τῷ Times τῆς 20^ῆς Σεπτεμβρίου, καὶ τοὺς Times τῶν 25–30 Ὀκτωβρίου. Τὸ τελευταῖον τοῦτο φύλλον περιέχει καὶ ἓν ἄρθρον τοῦ Λουριώτου ὑπὸ τὸν τίτλον «''A voice from Marathon''».</ref>, ἐὰν ἡ χρῆσις τῶν ὀλίγων ἐν Ἑλλάδι κομισθέντων χρημάτων δὲν ἦγεν ἡμᾶς εἰς τὸ λυπηρὸν συμπέρασμα, ὅτι καὶ ἄνευ τοῦ ἀγγλικοῦ χρηματιστηρίου ἠδύνατο νὰ προδοθῇ ἡ ἑλληνικὴ ὑπόθεσις. Ἤρκουν πρὸς τοῦτο<ref follow=p47>νὰ συμβουλευθῇ ἰδίως τὰ φύλλα τῆς 5, 12, 20, 27 Σεπτεμβρίου, 23, 24, 26, 27, 28, 31 Ὀκτωβρίου καὶ 1, 3, 4, 13 Νοεμβρίου 1826.</ref><noinclude>{{rule|width=6em|align=left}}<references /></noinclude> flu3tw7oul85n983zk7uj4k0erotl3s 167993 167992 2026-10-10T14:51:01Z Αντιγόνη 235 167993 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Αντιγόνη" />{{κβ|26|Ἔκδοσις βʹ δανείου|{{0}}{{0}}}}</noinclude>ἐν κυρίῳ ἄρθρῳ <ref>Βλ. τὸ φύλλον τῆς 26^ης Ὀκτωβρίου.</ref>: «Τὸ Ἑλληνικὸν δάνειον ὑπέστη τὴν τύχην τοῦ ἀνδρός, ὅστις μεταβαίνων ἀπὸ Ἱερουσαλήμ εἰς Ἱεριχὼ ἔπεσεν εἰς χεῖρας ληστῶν, δὲν εὔρεν ὅμως τὸν καλὸν Σαμαρείτην…… Ἡ Ἑλλὰς ἀπώλεσε πάντα τὰ πλεονεκτήματα, ὅσα ἐκ τοῦ δανείου προσεδόκα. Ἡ ἑλληνικὴ ὑπόθεσις προεδόθη, καὶ προεδόθη ἐν Ἀγγλίᾳ. Θὰ ἐθριάμβευε σήμερον ἄνευ τῆς Ἀγγλίας καὶ τοῦ ἀγγλικοῦ Χρηματιστηρίου». Θὰ εἴχομεν δικαίωμα νὰ δειχθῶμεν ἔτι αὐστηρότεροι διὰ τὰς ἐν Ἀγγλίᾳ γενομένας καταχρήσεις <ref>Ἡ σπατάλη ἐν Ἀγγλίᾳ τοσούτων χρημάτων ἐπέσυρε, βραδέως πως, τὴν προσοχὴν τῶν ἁπανταχοῦ φιλελλήνων. Ὁ Εϋνάρδος ἔγραφεν εἰς τὸν Stanhope, ὅτι πρώτιστον καθῆκον τοῦ Φιλελληνικοῦ κομιτάτου τοῦ Λονδίνου εἶναι νὰ ἐπιτύχῃ λογοδοσίαν τῆς χρήσεως τοῦ ἑλληνικοῦ δανείου. Ἡ κακὴ διαχείρισις τοῦ δανείου τούτου ἐν Ἀγγλίᾳ εἶχε φέρῃ τὴν Ἑλλάδα εἰς τὰ πρόθυρα τῆς καταστροφῆς, ἐν τούτοις ὅμως ἡ Ἑλλὰς κατηγορεῖτο ὡς σπαταλήσασα τὸ δάνειον (βλ. τὴν ἐπιστολὴν τοῦ Ἐϋνάρδου ἐν τῷ Times τῆς 27^ης Σεπτεμβρίου). {{vgap|0em}} Ὁ Stanhope εἶχεν ἤδη προκαλέσῃ ἐν τῷ μεταξὺ συλλαλητήριον φιλελλήνων καὶ ὁμολογιούχων. Τὸ meeting συνεκροτήθη εἰς τὸ City of London Tavern, τῇ 5^η Σεπτεμβρίου 1826, ἐξέλεξε δὲ ἐπιτροπὴν πρὸς διαλεύκανσιν τοῦ ζητήματος. {{vgap|0em}} Ἡ ἔκθεσις τῆς ἐπιτροπῆς ταύτης, ὑποβληθεῖσα τῇ 23^η Ὀκτωβρίου, λέγει σὺν τοῖς ἄλλοις καὶ τὰ ἑξῆς: «Ἐν ᾧ οἱ κ.κ. Loughman καὶ O’brien ὡς καὶ οἱ Ἕλληνες ἀντιπρόσωποι ἔδοσαν εἰς τὴν ἐπιτροπὴν πάσας τὰς ζητηθείσας πληροφορίας, οἱ κ. κ. Ρικάρδοι ὄχι μόνον ἠρνήθησαν ν’ ἀναγνωρίσωσι τὴν ἐπιτροπήν, ἀλλὰ καὶ προσεπάθησαν νὰ παρεμβάλωσι πᾶν πρόσκομμα εἰς τὴν ἀνεύρεσιν τῆς ἀληθείας» (βλ. τὴν ὅλην ἔκθεσιν ἐν τῷ Times τῆς 24^ης Οκτωβρίου). Βλ. ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ ζητήματος τὴν ἐπιστολὴν τοῦ Ῥικάρδου ἐν τῷ Times τῆς 20^ῆς Σεπτεμβρίου, καὶ τοὺς Times τῶν 25–30 Ὀκτωβρίου. Τὸ τελευταῖον τοῦτο φύλλον περιέχει καὶ ἓν ἄρθρον τοῦ Λουριώτου ὑπὸ τὸν τίτλον «''A voice from Marathon''».</ref>, ἐὰν ἡ χρῆσις τῶν ὀλίγων ἐν Ἑλλάδι κομισθέντων χρημάτων δὲν ἦγεν ἡμᾶς εἰς τὸ λυπηρὸν συμπέρασμα, ὅτι καὶ ἄνευ τοῦ ἀγγλικοῦ χρηματιστηρίου ἠδύνατο νὰ προδοθῇ ἡ ἑλληνικὴ ὑπόθεσις. Ἤρκουν πρὸς τοῦτο<ref follow=p47>νὰ συμβουλευθῇ ἰδίως τὰ φύλλα τῆς 5, 12, 20, 27 Σεπτεμβρίου, 23, 24, 26, 27, 28, 31 Ὀκτωβρίου καὶ 1, 3, 4, 13 Νοεμβρίου 1826.</ref><noinclude>{{rule|width=6em|align=left}}<references /></noinclude> 3tzywwnb2x3fmkfqbgbthmuo7f6rag7 167995 167993 2026-10-10T19:50:49Z Αντιγόνη 235 167995 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Αντιγόνη" />{{κβ|26|Ἔκδοσις βʹ δανείου|{{0}}{{0}}}}</noinclude>ἐν κυρίῳ ἄρθρῳ <ref>Βλ. τὸ φύλλον τῆς 26^ης Ὀκτωβρίου.</ref>: «Τὸ Ἑλληνικὸν δάνειον ὑπέστη τὴν τύχην τοῦ ἀνδρός, ὅστις μεταβαίνων ἀπὸ Ἱερουσαλήμ εἰς Ἱεριχὼ ἔπεσεν εἰς χεῖρας ληστῶν, δὲν εὔρεν ὅμως τὸν καλὸν Σαμαρείτην…… Ἡ Ἑλλὰς ἀπώλεσε πάντα τὰ πλεονεκτήματα, ὅσα ἐκ τοῦ δανείου προσεδόκα. Ἡ ἑλληνικὴ ὑπόθεσις προεδόθη, καὶ προεδόθη ἐν Ἀγγλίᾳ. Θὰ ἐθριάμβευε σήμερον ἄνευ τῆς Ἀγγλίας καὶ τοῦ ἀγγλικοῦ Χρηματιστηρίου». Θὰ εἴχομεν δικαίωμα νὰ δειχθῶμεν ἔτι αὐστηρότεροι διὰ τὰς ἐν Ἀγγλίᾳ γενομένας καταχρήσεις <ref>Ἡ σπατάλη ἐν Ἀγγλίᾳ τοσούτων χρημάτων ἐπέσυρε, βραδέως πως, τὴν προσοχὴν τῶν ἁπανταχοῦ φιλελλήνων. Ὁ Εϋνάρδος ἔγραφεν εἰς τὸν Stanhope, ὅτι πρώτιστον καθῆκον τοῦ Φιλελληνικοῦ κομιτάτου τοῦ Λονδίνου εἶναι νὰ ἐπιτύχῃ λογοδοσίαν τῆς χρήσεως τοῦ ἑλληνικοῦ δανείου. Ἡ κακὴ διαχείρισις τοῦ δανείου τούτου ἐν Ἀγγλίᾳ εἶχε φέρῃ τὴν Ἑλλάδα εἰς τὰ πρόθυρα τῆς καταστροφῆς, ἐν τούτοις ὅμως ἡ Ἑλλὰς κατηγορεῖτο ὡς σπαταλήσασα τὸ δάνειον (βλ. τὴν ἐπιστολὴν τοῦ Ἐϋνάρδου ἐν τῷ Times τῆς 27^ης Σεπτεμβρίου). {{vgap|0em}} Ὁ Stanhope εἶχεν ἤδη προκαλέσῃ ἐν τῷ μεταξὺ συλλαλητήριον φιλελλήνων καὶ ὁμολογιούχων. Τὸ meeting συνεκροτήθη εἰς τὸ City of London Tavern, τῇ 5^η Σεπτεμβρίου 1826, ἐξέλεξε δὲ ἐπιτροπὴν πρὸς διαλεύκανσιν τοῦ ζητήματος. {{vgap|0em}} Ἡ ἔκθεσις τῆς ἐπιτροπῆς ταύτης, ὑποβληθεῖσα τῇ 23^η Ὀκτωβρίου, λέγει σὺν τοῖς ἄλλοις καὶ τὰ ἑξῆς: «Ἐν ᾧ οἱ κ.κ. Loughman καὶ O’brien ὡς καὶ οἱ Ἕλληνες ἀντιπρόσωποι ἔδοσαν εἰς τὴν ἐπιτροπὴν πάσας τὰς ζητηθείσας πληροφορίας, οἱ κ. κ. Ῥικάρδοι ὄχι μόνον ἠρνήθησαν ν’ ἀναγνωρίσωσι τὴν ἐπιτροπήν, ἀλλὰ καὶ προσεπάθησαν νὰ παρεμβάλωσι πᾶν πρόσκομμα εἰς τὴν ἀνεύρεσιν τῆς ἀληθείας» (βλ. τὴν ὅλην ἔκθεσιν ἐν τῷ Times τῆς 24^ης Οκτωβρίου). Βλ. ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ ζητήματος τὴν ἐπιστολὴν τοῦ Ῥικάρδου ἐν τῷ Times τῆς 20^ῆς Σεπτεμβρίου, καὶ τοὺς Times τῶν 25–30 Ὀκτωβρίου. Τὸ τελευταῖον τοῦτο φύλλον περιέχει καὶ ἓν ἄρθρον τοῦ Λουριώτου ὑπὸ τὸν τίτλον «''A voice from Marathon''».</ref>, ἐὰν ἡ χρῆσις τῶν ὀλίγων ἐν Ἑλλάδι κομισθέντων χρημάτων δὲν ἦγεν ἡμᾶς εἰς τὸ λυπηρὸν συμπέρασμα, ὅτι καὶ ἄνευ τοῦ ἀγγλικοῦ χρηματιστηρίου ἠδύνατο νὰ προδοθῇ ἡ ἑλληνικὴ ὑπόθεσις. Ἤρκουν πρὸς τοῦτο<ref follow=p47>νὰ συμβουλευθῇ ἰδίως τὰ φύλλα τῆς 5, 12, 20, 27 Σεπτεμβρίου, 23, 24, 26, 27, 28, 31 Ὀκτωβρίου καὶ 1, 3, 4, 13 Νοεμβρίου 1826.</ref><noinclude>{{rule|width=6em|align=left}}<references /></noinclude> fwogeyzw0m4zrrrcmxra67eh62z3dsc 100 53105 167994 2026-10-10T16:06:47Z Αντιγόνη 235 /* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: ἄνδρες τινές, ἕτοιμοι νὰ θυσιάσωσι διὰ τὴν πατρίδα τὰ πάντα ἐκτὸς τῶν προσωπικῶν αὑτῶν παθῶν. Πλήν, δύναταί τις νὰ εἴπῃ, ἀνεξαρτήτως τῶν ἐν Ἀγγλίᾳ κερδοσκόπων καὶ τῶν ἐν Ἑλλάδι ἡγετῶν, ὑπῆρχον ἐν Λονδίνῳ ἀντιπρόσωποι τῆς Ἑλλάδος. Τίς ἆρά γε... 167994 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Αντιγόνη" />{{κβ|{{0}}{{0}}|Χρῆσις βʹ δανείου|27}}</noinclude>ἄνδρες τινές, ἕτοιμοι νὰ θυσιάσωσι διὰ τὴν πατρίδα τὰ πάντα ἐκτὸς τῶν προσωπικῶν αὑτῶν παθῶν. Πλήν, δύναταί τις νὰ εἴπῃ, ἀνεξαρτήτως τῶν ἐν Ἀγγλίᾳ κερδοσκόπων καὶ τῶν ἐν Ἑλλάδι ἡγετῶν, ὑπῆρχον ἐν Λονδίνῳ ἀντιπρόσωποι τῆς Ἑλλάδος. Τίς ἆρά γε ὑπῆρξεν ἡ στάσις τούτων; Τὴν στάσιν καὶ τὰς εὐθύνας τοῦ Ὀρλάνδου καὶ τοῦ Λουριώτη, στάσιν τοσάκις παρεξηγηθεῖσαν καὶ εὐθύνας τοσοῦτον ἐξογκωθείσας, ὥστε νὰ ἐπιρριφθῶσιν ἐπὶ τῶν δύο τούτων ἀνδρῶν αἱ μεγαλείτεραι ἐθνικαὶ καταστροφαί, περιγράφει καὶ ὁρίζει ὁ Γερβίνος, ὅστις ἐλαχίστας πλὴν ἀρίστας σελίδας ἀφιέρωσεν εἰς τὰ δάνεια τῆς ἐπαναστάσεως <ref>Ἤτοι τὰς σελ. 15–18 καὶ 127–133 τόμ. βʹ.</ref>: «Οἱ ἀντιπρόσωποι Ὀρλάνδος καὶ Λουριώτης ὑπέβαλον παραστάσεις, ἀλλ’ ἀπεπέμφθησαν ἀγερώχως. Πολὺ ἐστενοχωρημένοι ὡς πρὸς τὴν τηρητέαν στάσιν, στερούμενοι ὡρισμένων ὁδηγιῶν, λαμβάνοντες πανταχόθεν ἀντιφατικὰς συμβουλάς, μὴ συμφωνοῦντες πρὸς ἀλλήλους, ὁτὲ μὲν φιλύποπτοι καὶ ἐπιφυλακτικοὶ πρὸς τοὺς φίλους, ὁτὲ δὲ ἀσύνετοι καὶ πλήρεις ἐμπιστοσύνης πρὸς τοὺς ἐχθρούς, ἀήθεις εἰς παγκόσμιον ἀγορὰν ὡς τὴν τοῦ Λονδίνου, ἀγνοοῦντες ἐντελῶς τί ἦσαν οἱ Ἄγγλοι κερδοσκόποι (stock jobbers), δὲν ἠδυνήθησαν ν’ ἀντιστῶσιν εἰς τὰ τεχνάσματα τῶν ἀναιδῶν ἐκείνων τραπεζιτῶν». Ἀλλ’ εἶναι νῦν καιρὸς νὰ ἔλθωμεν εἰς τὰ καθ’ ἕκαστα τῆς χρήσεως τοῦ βʹ δανείου. Τὸ δάνειον τοῦτο ἐκδοθέν, ὡς εἴπομεν, πρὸς 55 1⁄2 % ἀπέφερεν 1,100,000 Λ. Πρὸς τούτοις οἱ πληρεξούσιοι ἔσχον εἰς τὴν διάθεσίν των αʹ) τὸ ὑπόλοιπον τοῦ δανείου τοῦ 1824 ἤτοι 18,100 Λ. <ref>Παραβ. καὶ ἄνω σελ. 19.</ref> βʹ) 2,200 Λ., προϊὸν ἐράνου γενομένου ἐν Καλκούτῃ τῶν Ἰνδιῶν ὑπὸ τῶν ἐκεῖ Ἑλλήνων <ref>Ἡ ἐν Καλκούτῃ παροικία, εἰσέτι ἀνθηρά, εἶνε πολὺ προγενεστέρα τῆς ἐπαναστάσεως.</ref>. γʹ) 10,500 Λ. τό<noinclude>{{rule|width=6em|align=left}}<references /></noinclude> cc61vbckr8uwr2a2v0vbw9jbwvnqrmq 167996 167994 2026-10-10T19:51:09Z Αντιγόνη 235 167996 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Αντιγόνη" />{{κβ|{{0}}{{0}}|Χρῆσις βʹ δανείου|27}}</noinclude>ἄνδρες τινές, ἕτοιμοι νὰ θυσιάσωσι διὰ τὴν πατρίδα τὰ πάντα ἐκτὸς τῶν προσωπικῶν αὑτῶν παθῶν. Πλήν, δύναταί τις νὰ εἴπῃ, ἀνεξαρτήτως τῶν ἐν Ἀγγλίᾳ κερδοσκόπων καὶ τῶν ἐν Ἑλλάδι ἡγετῶν, ὑπῆρχον ἐν Λονδίνῳ ἀντιπρόσωποι τῆς Ἑλλάδος. Τίς ἆρά γε ὑπῆρξεν ἡ στάσις τούτων; Τὴν στάσιν καὶ τὰς εὐθύνας τοῦ Ὀρλάνδου καὶ τοῦ Λουριώτη, στάσιν τοσάκις παρεξηγηθεῖσαν καὶ εὐθύνας τοσοῦτον ἐξογκωθείσας, ὥστε νὰ ἐπιρριφθῶσιν ἐπὶ τῶν δύο τούτων ἀνδρῶν αἱ μεγαλείτεραι ἐθνικαὶ καταστροφαί, περιγράφει καὶ ὁρίζει ὁ Γερβίνος, ὅστις ἐλαχίστας πλὴν ἀρίστας σελίδας ἀφιέρωσεν εἰς τὰ δάνεια τῆς ἐπαναστάσεως <ref>Ἤτοι τὰς σελ. 15–18 καὶ 127–133 τόμ. βʹ.</ref>: «Οἱ ἀντιπρόσωποι Ὀρλάνδος καὶ Λουριώτης ὑπέβαλον παραστάσεις, ἀλλ’ ἀπεπέμφθησαν ἀγερώχως. Πολὺ ἐστενοχωρημένοι ὡς πρὸς τὴν τηρητέαν στάσιν, στερούμενοι ὡρισμένων ὁδηγιῶν, λαμβάνοντες πανταχόθεν ἀντιφατικὰς συμβουλάς, μὴ συμφωνοῦντες πρὸς ἀλλήλους, ὁτὲ μὲν φιλύποπτοι καὶ ἐπιφυλακτικοὶ πρὸς τοὺς φίλους, ὁτὲ δὲ ἀσύνετοι καὶ πλήρεις ἐμπιστοσύνης πρὸς τοὺς ἐχθρούς, ἀήθεις εἰς παγκόσμιον ἀγορὰν ὡς τὴν τοῦ Λονδίνου, ἀγνοοῦντες ἐντελῶς τί ἦσαν οἱ Ἄγγλοι κερδοσκόποι (stock-jobbers), δὲν ἠδυνήθησαν ν’ ἀντιστῶσιν εἰς τὰ τεχνάσματα τῶν ἀναιδῶν ἐκείνων τραπεζιτῶν». Ἀλλ’ εἶναι νῦν καιρὸς νὰ ἔλθωμεν εἰς τὰ καθ’ ἕκαστα τῆς χρήσεως τοῦ βʹ δανείου. Τὸ δάνειον τοῦτο ἐκδοθέν, ὡς εἴπομεν, πρὸς 55 1⁄2 % ἀπέφερεν 1,100,000 Λ. Πρὸς τούτοις οἱ πληρεξούσιοι ἔσχον εἰς τὴν διάθεσίν των αʹ) τὸ ὑπόλοιπον τοῦ δανείου τοῦ 1824 ἤτοι 18,100 Λ. <ref>Παραβ. καὶ ἄνω σελ. 19.</ref> βʹ) 2,200 Λ., προϊὸν ἐράνου γενομένου ἐν Καλκούτῃ τῶν Ἰνδιῶν ὑπὸ τῶν ἐκεῖ Ἑλλήνων <ref>Ἡ ἐν Καλκούτῃ παροικία, εἰσέτι ἀνθηρά, εἶνε πολὺ προγενεστέρα τῆς ἐπαναστάσεως.</ref>. γʹ) 10,500 Λ. τό<noinclude>{{rule|width=6em|align=left}}<references /></noinclude> 4vufy48l73g3dujq7v6ybl0fxx9zkf5 167998 167996 2026-10-10T20:54:37Z Αντιγόνη 235 167998 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Αντιγόνη" />{{κβ|{{0}}{{0}}|Χρῆσις βʹ δανείου|27}}</noinclude>ἄνδρες τινές, ἕτοιμοι νὰ θυσιάσωσι διὰ τὴν πατρίδα τὰ πάντα ἐκτὸς τῶν προσωπικῶν αὑτῶν παθῶν. Πλήν, δύναταί τις νὰ εἴπῃ, ἀνεξαρτήτως τῶν ἐν Ἀγγλίᾳ κερδοσκόπων καὶ τῶν ἐν Ἑλλάδι ἡγετῶν, ὑπῆρχον ἐν Λονδίνῳ ἀντιπρόσωποι τῆς Ἑλλάδος. Τίς ἆρά γε ὑπῆρξεν ἡ στάσις τούτων; Τὴν στάσιν καὶ τὰς εὐθύνας τοῦ Ὀρλάνδου καὶ τοῦ Λουριώτη, στάσιν τοσάκις παρεξηγηθεῖσαν καὶ εὐθύνας τοσοῦτον ἐξογκωθείσας, ὥστε νὰ ἐπιρριφθῶσιν ἐπὶ τῶν δύο τούτων ἀνδρῶν αἱ μεγαλείτεραι ἐθνικαὶ καταστροφαί, περιγράφει καὶ ὁρίζει ὁ Γερβίνος, ὅστις ἐλαχίστας πλὴν ἀρίστας σελίδας ἀφιέρωσεν εἰς τὰ δάνεια τῆς ἐπαναστάσεως <ref>Ἤτοι τὰς σελ. 15–18 καὶ 127–133 τόμ. βʹ.</ref>: «Οἱ ἀντιπρόσωποι Ὀρλάνδος καὶ Λουριώτης ὑπέβαλον παραστάσεις, ἀλλ’ ἀπεπέμφθησαν ἀγερώχως. Πολὺ ἐστενοχωρημένοι ὡς πρὸς τὴν τηρητέαν στάσιν, στερούμενοι ὡρισμένων ὁδηγιῶν, λαμβάνοντες πανταχόθεν ἀντιφατικὰς συμβουλάς, μὴ συμφωνοῦντες πρὸς ἀλλήλους, ὁτὲ μὲν φιλύποπτοι καὶ ἐπιφυλακτικοὶ πρὸς τοὺς φίλους, ὁτὲ δὲ ἀσύνετοι καὶ πλήρεις ἐμπιστοσύνης πρὸς τοὺς ἐχθρούς, ἀήθεις εἰς παγκόσμιον ἀγορὰν ὡς τὴν τοῦ Λονδίνου, ἀγνοοῦντες ἐντελῶς τί ἦσαν οἱ Ἄγγλοι κερδοσκόποι (stock-jobbers), δὲν ἠδυνήθησαν ν’ ἀντιστῶσιν εἰς τὰ τεχνάσματα τῶν ἀναιδῶν ἐκείνων τραπεζιτῶν». Ἀλλ’ εἶναι νῦν καιρὸς νὰ ἔλθωμεν εἰς τὰ καθ’ ἕκαστα τῆς χρήσεως τοῦ βʹ δανείου. Τὸ δάνειον τοῦτο ἐκδοθέν, ὡς εἴπομεν, πρὸς 55 1⁄2 % ἀπέφερεν 1,100,000 Λ. Πρὸς τούτοις οἱ πληρεξούσιοι ἔσχον εἰς τὴν διάθεσίν των αʹ) τὸ ὑπόλοιπον τοῦ δανείου τοῦ 1824 ἤτοι 18,100 Λ. <ref>Παραβ. καὶ ἄνω σελ. 19.</ref> βʹ) 2,200 Λ., προϊὸν ἐράνου γενομένου ἐν Καλκούτῃ τῶν Ἰνδιῶν ὑπὸ τῶν ἐκεῖ Ἑλλήνων <ref>Ἡ ἐν Καλκούτῃ παροικία, εἰσέτι ἀνθηρά, εἶνε πολὺ προγενεστέρα τῆς ἐπαναστάσεως.</ref>. γʹ) 10,500 Λ. τό-<noinclude>{{rule|width=6em|align=left}}<references /></noinclude> 03n12o0abjnt0jaaoma1qqav3te5hoz 100 53106 167997 2026-10-10T20:53:16Z Αντιγόνη 235 /* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: κους ἐξαγορασθεισῶν ὁμολογιῶν τοῦ αʹ καὶ τοῦ βʹ δανείου <ref>Ἡ ἐξαγορὰ τῶν ὁμολογιῶν τούτων ἐγένετο διττῶς· {{vgap|0em}} ''Πρῶτον'', διὰ τῶν ποσῶν τῶν κατὰ τὰς συμβάσεις τεθέντων κατὰ μέρος πρὸς χρεωλυσίαν, ἐξηγοράσθησαν: {{vgap|0em}} αʹ) Διὰ τῶν 16,000 Λ. τοῦ δαν... 167997 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Αντιγόνη" />{{κβ|28|Ἔκδοσις βʹ δανείου|{{0}}{{0}}}}</noinclude>κους ἐξαγορασθεισῶν ὁμολογιῶν τοῦ αʹ καὶ τοῦ βʹ δανείου <ref>Ἡ ἐξαγορὰ τῶν ὁμολογιῶν τούτων ἐγένετο διττῶς· {{vgap|0em}} ''Πρῶτον'', διὰ τῶν ποσῶν τῶν κατὰ τὰς συμβάσεις τεθέντων κατὰ μέρος πρὸς χρεωλυσίαν, ἐξηγοράσθησαν: {{vgap|0em}} αʹ) Διὰ τῶν 16,000 Λ. τοῦ δανείου τοῦ 1824, ὁμολογίαι ὀνοματικῆς ἀξίας 30,200 Λ. {{vgap|0em}} βʹ) Διὰ τῶν 20,000 Λ. τοῦ δανείου τοῦ 1825, ὁμολογίαι ὀνοματικῆς ἀξίας 67,000 Λ. {{vgap|0em}} (Ἡ μεγάλη διαφορὰ μεταξὺ τῶν ἐξαγορασθεισῶν ἀξιῶν ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι ἀπὸ τῶν μέσων τοῦ 1825 αἱ Ἑλληνικαὶ ὁμολογίαι ὑπέστησαν μεγάλην ἔκπτωσιν. Ὁ ἀναγνώστης ἐνθυμεῖται ἀφ’ ἑτέρου, ὅτι κατὰ τὸ αʹ δάνειον ἐκρατήθη χρεωλύσιον δύο ἐτῶν, κατὰ δὲ τὸ βʹ μόνον ἑνός). {{vgap|0em}} ''Δεύτερον'', πρὸς ἀπόσβεσιν τῶν δύο χρεῶν ἀφιερώθη, ὡς θὰ ἴδωμεν μετ’ ὀλίγον, καὶ σπουδαῖον μέρος τοῦ προϊόντος τοῦ βʹ δανείου. Ἀνεξαρτήτως τοῦ χρεωλυσίου ἐξηγοράσθησαν οὕτω 250,000 Λ. ὁμολογίαι τοῦ αʹ καὶ 218,000 Λ. ὁμολογίαι τοῦ βʹ δανείου. {{vgap|0em}} Αἱ οὗτωσὶ ἀποσυρθεῖσαι ὁμολογίαι ἀπέφερον ἐν συνόλῳ τόκους 23,385 Λ. (Βλ. τὰ καθ᾽ ἕκαστα ἐν τῇ ''Ἀπολογίᾳ'', τόμος βʹ σελ. 16–17). Ἐκ δὲ τῶν 23,385 τούτων λιρῶν 10,500 περιῆλθον εἰς χεῖρας τῶν Ἑλλήνων πληρεξουσίων, τὸ δὲ ὑπόλοιπον διὰ τοῦ κ. Loughman ἀφιερώθη εἰς πληρωμὴν τοῦ εʹ τοκομεριδίου τοῦ δανείου τοῦ 1824. Οὕτω δὲ κατωρθώθη νὰ πληρωθῶσι πέντε ἑξάμηνα τοκομερίδια τοῦ αʹ δανείου, ἐν ᾧ διὰ τὸ δάνειον τοῦ 1825 μόνον οἱ ἤδη κρατηθέντες τόκοι τῶν δύο πρώτων ἐτῶν ἐπληρώθησαν. Σημειωτέον ὅτι τὸ αʹ δάνειον, ἐλαττωθὲν διὰ τῆς ἐξαγορᾶς ὁμολογιῶν ἀξίας 280,200 Λ. εἰς 519,800 Λ., δὲν ἀπῄτει πλέον εἰμὴ τόκον ἐνιαύσιον ἐλάσσονα τῶν 26,000 Λ. καὶ συνεπῶς τόκον ἑξάμηνον ἐλάσσονα τῶν 13,000 Λ.</ref>. Ἡ Ἑλληνικὴ κυβέρνησις διέθετε λοιπὸν θεωρητικῶς ἐν Λονδίνῳ 1,150,800 Λ. ἢ 28,770,000 φράγκων, ποσὸν ἀνέλπιστον διὰ κράτος μὴ ἀνεγνωρισμένον καὶ τρέχον καθημερινῶς τὸν κίνδυνον νὰ ἐξαφανισθῇ. Ἡ χρῆσις τοῦ ποσοῦ τούτου δύναται νὰ διαιρεθῇ εἰς τρεῖς παραγράφους: αʹ) Εἰς ποσὰ ἀφιερωθέντα ἐν τῷ χρηματιστηρίῳ τοῦ Λονδίνου πρὸς ἔκδοσιν, ὑπηρεσίαν καὶ ἀπόσβεσιν τῶν δανείων.—Τὰ ποσὰ ταῦτα ἀνέρχονται εἰς 496,220 Λ. ἤτοι σχεδὸν εἰς τὸ ἥμισυ τοῦ ὅλου διαθεσίμου ποσοῦ. βʹ) Εἰς ποσὰ ἀφιερωθέντα ἔν τε τῇ Ἀγγλίᾳ καὶ ταῖς Ἡνω-<noinclude>{{rule|width=6em|align=left}}<references /></noinclude> 4dbthu6ejowdp4pu9abwmmqvgvv9y3z 167999 167997 2026-10-10T21:43:47Z Αντιγόνη 235 167999 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Αντιγόνη" />{{κβ|28|Χρῆσις βʹ δανείου|{{0}}{{0}}}}</noinclude>κους ἐξαγορασθεισῶν ὁμολογιῶν τοῦ αʹ καὶ τοῦ βʹ δανείου <ref>Ἡ ἐξαγορὰ τῶν ὁμολογιῶν τούτων ἐγένετο διττῶς· {{vgap|0em}} ''Πρῶτον'', διὰ τῶν ποσῶν τῶν κατὰ τὰς συμβάσεις τεθέντων κατὰ μέρος πρὸς χρεωλυσίαν, ἐξηγοράσθησαν: {{vgap|0em}} αʹ) Διὰ τῶν 16,000 Λ. τοῦ δανείου τοῦ 1824, ὁμολογίαι ὀνοματικῆς ἀξίας 30,200 Λ. {{vgap|0em}} βʹ) Διὰ τῶν 20,000 Λ. τοῦ δανείου τοῦ 1825, ὁμολογίαι ὀνοματικῆς ἀξίας 67,000 Λ. {{vgap|0em}} (Ἡ μεγάλη διαφορὰ μεταξὺ τῶν ἐξαγορασθεισῶν ἀξιῶν ὀφείλεται εἰς τὸ ὅτι ἀπὸ τῶν μέσων τοῦ 1825 αἱ Ἑλληνικαὶ ὁμολογίαι ὑπέστησαν μεγάλην ἔκπτωσιν. Ὁ ἀναγνώστης ἐνθυμεῖται ἀφ’ ἑτέρου, ὅτι κατὰ τὸ αʹ δάνειον ἐκρατήθη χρεωλύσιον δύο ἐτῶν, κατὰ δὲ τὸ βʹ μόνον ἑνός). {{vgap|0em}} ''Δεύτερον'', πρὸς ἀπόσβεσιν τῶν δύο χρεῶν ἀφιερώθη, ὡς θὰ ἴδωμεν μετ’ ὀλίγον, καὶ σπουδαῖον μέρος τοῦ προϊόντος τοῦ βʹ δανείου. Ἀνεξαρτήτως τοῦ χρεωλυσίου ἐξηγοράσθησαν οὕτω 250,000 Λ. ὁμολογίαι τοῦ αʹ καὶ 218,000 Λ. ὁμολογίαι τοῦ βʹ δανείου. {{vgap|0em}} Αἱ οὗτωσὶ ἀποσυρθεῖσαι ὁμολογίαι ἀπέφερον ἐν συνόλῳ τόκους 23,385 Λ. (Βλ. τὰ καθ᾽ ἕκαστα ἐν τῇ ''Ἀπολογίᾳ'', τόμος βʹ σελ. 16–17). Ἐκ δὲ τῶν 23,385 τούτων λιρῶν 10,500 περιῆλθον εἰς χεῖρας τῶν Ἑλλήνων πληρεξουσίων, τὸ δὲ ὑπόλοιπον διὰ τοῦ κ. Loughman ἀφιερώθη εἰς πληρωμὴν τοῦ εʹ τοκομεριδίου τοῦ δανείου τοῦ 1824. Οὕτω δὲ κατωρθώθη νὰ πληρωθῶσι πέντε ἑξάμηνα τοκομερίδια τοῦ αʹ δανείου, ἐν ᾧ διὰ τὸ δάνειον τοῦ 1825 μόνον οἱ ἤδη κρατηθέντες τόκοι τῶν δύο πρώτων ἐτῶν ἐπληρώθησαν. Σημειωτέον ὅτι τὸ αʹ δάνειον, ἐλαττωθὲν διὰ τῆς ἐξαγορᾶς ὁμολογιῶν ἀξίας 280,200 Λ. εἰς 519,800 Λ., δὲν ἀπῄτει πλέον εἰμὴ τόκον ἐνιαύσιον ἐλάσσονα τῶν 26,000 Λ. καὶ συνεπῶς τόκον ἑξάμηνον ἐλάσσονα τῶν 13,000 Λ.</ref>. Ἡ Ἑλληνικὴ κυβέρνησις διέθετε λοιπὸν θεωρητικῶς ἐν Λονδίνῳ 1,150,800 Λ. ἢ 28,770,000 φράγκων, ποσὸν ἀνέλπιστον διὰ κράτος μὴ ἀνεγνωρισμένον καὶ τρέχον καθημερινῶς τὸν κίνδυνον νὰ ἐξαφανισθῇ. Ἡ χρῆσις τοῦ ποσοῦ τούτου δύναται νὰ διαιρεθῇ εἰς τρεῖς παραγράφους: αʹ) Εἰς ποσὰ ἀφιερωθέντα ἐν τῷ χρηματιστηρίῳ τοῦ Λονδίνου πρὸς ἔκδοσιν, ὑπηρεσίαν καὶ ἀπόσβεσιν τῶν δανείων.—Τὰ ποσὰ ταῦτα ἀνέρχονται εἰς 496,220 Λ. ἤτοι σχεδὸν εἰς τὸ ἥμισυ τοῦ ὅλου διαθεσίμου ποσοῦ. βʹ) Εἰς ποσὰ ἀφιερωθέντα ἔν τε τῇ Ἀγγλίᾳ καὶ ταῖς Ἡνω-<noinclude>{{rule|width=6em|align=left}}<references /></noinclude> l4apictoqzzc7swd1nquqnbou861rhb