Βικιθήκη elwikisource https://el.wikisource.org/wiki/%CE%9A%CF%8D%CF%81%CE%B9%CE%B1_%CE%A3%CE%B5%CE%BB%CE%AF%CE%B4%CE%B1 MediaWiki 1.47.0-wmf.23 first-letter Μέσο Ειδικό Συζήτηση Χρήστης Συζήτηση χρήστη Βικιθήκη Συζήτηση Βικιθήκη Αρχείο Συζήτηση αρχείου MediaWiki Συζήτηση MediaWiki Πρότυπο Συζήτηση προτύπου Βοήθεια Συζήτηση βοήθειας Κατηγορία Συζήτηση κατηγορίας Σελίδα Συζήτηση σελίδας Μεταγραφή Συζήτηση μεταγραφής Συγγραφέας Συζήτηση συγγραφέα Πύλη Συζήτηση πύλης TimedText TimedText talk Module Module talk Event Event talk Σελίδα:Λουκής Λάρας (1881).pdf/126 100 50951 168000 162796 2026-10-11T12:26:37Z Αντιγόνη 235 /* Έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ 168000 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Αντιγόνη" />{{κβ|120|ΛΟΥΚΗΣ ΛΑΡΑΣ|{{0}}{{0}}{{0}}}}</noinclude> {{κέντρο|{{larger|ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ζʹ}}}} {{rule|2em|margin-tb=1em}} <section begin=κ7 />Ὁποῖα ἦσαν κατ’ ἐκείνην τὴν ἐποχὴν τὰ ταξείδια δὲν γνωρίζουσιν οἱ παιδιόθεν συνειθίσαντες διὰ τοῦ ἀτμοῦ νὰ διατρέχωσι γῆν καὶ θαλάσσας. Μόνον ἐπὶ τοῦ Αἰγαίου πελάγους μας, ὁ μὴ δυνάμενος νὰ περιμένῃ ἐπὶ δεκαπέντε ἡμέρας τὸ ἀτμόπλοιον, ἀναγκάζεται καὶ σήμερον ἔτι νὰ ἐκτίθηται εἰς περιπλανήσεις ὁμοίας πρὸς τὰς τοῦ Ὀδυσσέως καὶ τῶν συντρόφων του. Ἀλλ’ ἐπὶ τέλους σήμερον καὶ τῆς μᾶλλον ἀποκέντρου νήσου ὁ κάτοικος δὲν εἶναι τῶν ἀνέμων αἰώνιος δοῦλος. Ἂν ἔχῃ τὴν ὑπομονήν, τὸ ἀτμόπλοιον θὰ ἔλθῃ. Τότε ἀτμόπλοιον δὲν ἐγνωρίζετο. Ὁ οὐρανός μας δὲν εἶχεν εἰσέτι ὀσφρανθῆ γαιανθράκων καπνόν, τὰ δὲ κύματά μας ἦσαν παρθένα ἀπὸ πυροσκάφου μαστίγωσιν. Ὁ ἄνεμος ἔπνεεν οὔριος, ὅτε ἀπεπλεύσαμεν ἐκ Μυκόνου, ἀλλὰ μετ’ ὀλίγον ἔπεσε, καὶ ἐπῆλθε παντελὴς νηνεμία. Ἐπὶ ὥρας καὶ ὥρας ἐβλέπομεν ἀκινήτους ἐνώπιόν μας τῆς Σύρου τοὺς βράχους, μόλις διὰ δύο βαρέων κωπῶν κινοῦντες ἀνεπαισθήτως τὸ βαρὺ σκάφος μας. Ἐπὶ τέλους μετὰ τὴν δύσιν τοῦ ἡλίου ἠγέρθη ὁ ἄνεμος καὶ τὰ ἱστία ἐρρυτιδώθησαν· ἀλλ’ ἔπνεεν ἐκ Νότου καὶ μᾶς ὤθησε πρὸς τὴν Ἄν-<noinclude></noinclude> 5n9ulfib4g9swdzlokturwugzkqfjcu Σελίδα:Λουκής Λάρας (1881).pdf/127 100 50952 168001 162797 2026-10-11T15:42:10Z Αντιγόνη 235 /* Έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ 168001 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Αντιγόνη" />{{κβ||ΛΟΥΚΗΣ ΛΑΡΑΣ|121}}</noinclude>δρον, ὅλην δὲ τὴν νύκτα ἐλοξοδρομήσαμεν προσπαθοῦντες νὰ πέσωμεν ὑπὸ τὸ Σούνιον. Τὴν ἐπιοῦσαν κατωρθώσαμεν μετὰ κόπου νὰ προσορμισθῶμεν εἰς Πειραιᾶ πρὸς προμήθειαν ὕδατος. Ὅταν μετὰ ἔτη ἐπανεῖδον τὸν λιμένα τοῦ Πειραιῶς πόσον μοῦ ἐφάνη μικρός! Τότε ἦτον ἀπέραντος, διότι ἦτον ἔρημος. Τὸ πλοῖόν μας καὶ δύο μικρὰ ἁλιευτικὰ πλοιάρια ἐκινοῦντο μόνα ἐπὶ τῆς ἐκτάσεως τῶν ἡσύχων ὑδάτων του. Ἐκεῖ ὅπου σήμερον ὑψοῦται ἡ μαρμάρινος προκυμαία του, ἡ θάλασσα προχωροῦσα ἀνεπαύετο ἐπὶ βράχων γυμνῶν. Ἐκεῖ ὅπου ἐξαπλοῦται σήμερον πόλις ἀκμάζουσα καὶ μεγάλα ἐργοστάσια μὲ τὰς ὑψηλὰς καπνοδόχους των, δὲν ἔβλεπες ἢ ἄγονον γῆν καὶ εἰκόνα ἐρημώσεως. Μία μόνη ἐπὶ τῆς ἀκτῆς ἑτοιμόρροπος οἰκία ἀπεκαθίστα ἔτι μᾶλλον αἰσθητὴν τὴν ἔλλειψιν ζωῆς καὶ κινήσεως. Ἐπολιορκοῦντο τότε ὑπὸ τῶν Ἑλλήνων αἱ Ἀθῆναι, ὀλιγάριθμον δ’ ἀπόσπασμα ὁπλοφόρων κατεῖχε τὴν ἠρειπωμένην εἰς Πειραιᾶ οἰκίαν. Δὲν ἠκούσαμεν μακρόθεν πυροβολισμούς, οὔτε εἰδομεν ἄλλο σημεῖον πολέμου ἢ τὴν στρατιωτικὴν ἐκείνην τοῦ Πειραιῶς κατοχήν. Ἄγριος ὁ πόλεμος! Δὲν ἐξευγενίζει τὸν ἄνθρωπον. Δὲν μᾶς ἔβλαψαν οἱ στρατιῶται ἐκεῖνοι οὐδὲ μᾶς παρεμπόδισαν, ἀλλ’ ηὐχαριστήθην ὅμως ὅτε εἶδον τὸ πλοϊόν μας ἀπομακρυνόμενον τῆς ἀκτῆς. Εἶχεν ὠμόν<noinclude></noinclude> bpoywb3vmwqo59kwrg03vn60to13ok5 Σελίδα:Λουκής Λάρας (1881).pdf/128 100 50953 168002 162798 2026-10-11T15:45:11Z Αντιγόνη 235 /* Έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ 168002 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Αντιγόνη" />{{κβ|122|ΛΟΥΚΗΣ ΛΑΡΑΣ}}</noinclude>τι ἡ παρουσία των· ἐνέπνεε φόβον καὶ αὐτὸς ὁ χαιρετισμός των. Τὴν τρίτην ἡμέραν ἀπὸ τῆς ἐκ Μυκόνου ἀναχωρήσεως ἐλλιμενίσθημεν εἰς Σπέτσας, διότι ὁ ἄνεμος ἐμπόδιζε νὰ εἰσπλεύσωμεν εἰς τὸν κόλπον τοῦ Ναυπλίου. Ὁ πλοίαρχος ἀπέβη εἰς τὴν πόλιν. Βαρυθέντες τὴν ἐντὸς τοῦ πλοίου στενοχωρίαν ἀπέβημεν καὶ ἡμεῖς, ὅπως λάβωμεν τὴν εὐχαρίστησιν νὰ πατήσωμεν ξηράν. Ἐκαθήμεθα ἐπὶ πετρῶν παρὰ τὴν τελευταίαν τῆς πόλεως οἰκίαν, ἤμεθα δὲ ὅλοι σιωπηλοὶ βλέποντες τὸν πατέρα μου κατηφῆ. Δὲν τὸν εἶχον ποτὲ ἴδει τοσοῦτον καταβεβλημένον. Ἐφαίνετο πάσχων, ἀλλὰ δὲν παρεπονεῖτο. Ἐκράτει μόνον τὴν κεφαλὴν μὲ τὴν χεῖρα καὶ οἱ ὀφθαλμοί του ἦσαν βαρεῖς. Ἤμεθα μόνοι ἐκεῖ, ἀλλ’ ἐβλέπομεν παρέκει ἐπὶ τῆς ἀκτῆς τῶν κατοίκων τὴν κίνησιν. Ὁ λιμὴν ἦτο πλήρης πλοίων, ἡ δὲ λέμβος μας δεμένη διὰ σχοινίου ἐπὶ τῶν βράχων ἐπερίμενε κενὴ τοῦ πλοιάρχου τὴν ἐπιστροφήν. Μὲ τοὺς ὀφθαλμοὺς ἐπ’ αὐτῆς προσηλωμένους ἐσκεπτόμην τί θὰ γίνωμεν ἂν ὁ πατήρ μου ἀσθενήσῃ, καὶ ἐνθυμούμην τὸν πύργον μας καὶ τὸν ἀναπαυτικὸν ἐκεῖ κοιτῶνά του, ὅτε εἶδον αἴφνης νέον Σπετσιώτην πλησιάζοντα πρὸς ἡμᾶς. — Καλῶς ὡρίσατε, Χριστιανοί. Ἀπὸ τὴν Χίον ἔρχεσθε; {{nop}}<noinclude></noinclude> 915vpbgwvsbjtb6z66ludsi7555bkyq Σελίδα:Λουκής Λάρας (1881).pdf/129 100 50954 168003 162799 2026-10-11T15:47:27Z Αντιγόνη 235 /* Έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ 168003 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Αντιγόνη" />{{κβ||ΛΟΥΚΗΣ ΛΑΡΑΣ|123}}</noinclude>— Ἀπὸ τὴν Χίον, ἀπεκρίθη ὁ πατήρ μου, μετὰ κόπου ὀρθώσας τὴν κεφαλήν. — Καὶ τί κάθησθε ἐδῶ ἔξω; Πῶς δὲν ἔρχεσθε εἰς τὴν πόλιν μας; — Πηγαίνομεν εἰς τὸ Ἄργος. — Εἰς τὸ Ἄργος! Δὲν εἶναι τόπος διὰ γυναικόπαιδα τὸ Ἄργος. Ἐδῶ νὰ μείνετε. Εἶπεν ὁ πατήρ μου ὅτι πηγαίνομεν ἐκεῖ πρὸς εὔρεσιν πόρου ζωῆς. Ἀλλ’ ἐξηκολούθησεν ἐκεῖνος λέγων, ὅτι τὸ Ἄργος εἶναι στρατόπεδον, ὅτι τὸ Ναύπλιον εἰσέτι πολιορκεῖται, μᾶς παρέστησε τὰς δυσκολίας τῆς ἐν μέσῳ σκηνῶν πολέμου διαβιώσεως γυναικῶν, καὶ μᾶς προέτρεψε ν’ ἀναβάλωμεν τὴν ἀναχώρησίν μας. Ἐνῷ ὡμίλει, ἐπανῆλθε καὶ ὁ πλοίαρχος, ὅστις ἐπικυρῶν τοῦ Σπετσιώτου τοὺς λόγους μᾶς παρεκίνει νὰ μείνωμεν εἰς Σπέτσας. Τὸ νὰ πεισθῶμεν δὲν ἦτο δύσκολον, ἀλλὰ ποῦ νὰ μείνωμεν, ποῦ νὰ κατακλίνωμεν τὴν κεφαλὴν εἰς τὸν νέον τοῦτον τῆς ἐξορίας σταθμόν; Ὁ ἀγαθὸς Σπετσιώτης ἐνόησε, φαίνεται, τὴν αἰτίαν τῶν δισταγμῶν μας. — Ἐλᾶτε εἰς τὴν οἰκίαν μου, εἶπεν. Ὁ πατήρ μου ἐφονεύθη πολεμῶν, ἡ μήτηρ μου ἀπέθανε, καὶ εἶναι ἔρημος ἡ φωλεά μου. Κατοικήσατέ την ὅσον καιρὸν θέλετε. Ἐλᾶτε. Ἐδέχθημεν μετὰ συγκινήσεως τὴν προσφοράν του.<noinclude></noinclude> cvqh8a1bk16ocjs2yms7ry7tldi1iwh Σελίδα:Λουκής Λάρας (1881).pdf/130 100 50955 168004 162800 2026-10-11T15:50:31Z Αντιγόνη 235 /* Έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ 168004 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Αντιγόνη" />{{κβ|124|ΛΟΥΚΗΣ ΛΑΡΑΣ}}</noinclude>Εὔσπλαγχνος ἄνθρωπος καὶ γενναίος! Ἀπὸ τῆς στιγμῆς ἐκείνης ἔγινεν ὁ πιστότερος τῶν φίλων δι’ ἐμέ. Ἤμεθα ὡς ἀδελφοὶ ἔκτοτε, ἡ δὲ φιλία μας διετηρήθη μέχρι τοῦ πρὸ ἐτῶν ὀλίγων θανάτου του. Ἀπέθανε πλήρης τιμῶν, ἀναδειχθεὶς χρήσιμος καὶ ἀκέραιος τῆς πατρίδος ὑπηρέτης καὶ ἐν πολέμῳ καὶ ἐν εἰρήνῃ. Μετεκομίσθημεν λοιπὸν εἰς τοῦ νέου φίλου μας τὴν οἰκίαν καὶ ἐλάβομεν κατοχὴν τῶν εὐρυχώρων καὶ καθαρῶν δωματίων της. Ὁ πατήρ μου ᾐσθάνετο ἐκλιπούσας τὰς δυνάμεις του· ἴσως προέβλεπε τοῦ θανάτου τὴν προσέγγισιν καὶ δὲν ἤθελε ν’ ἀποθάνῃ πρὶν ἴδῃ ἐξασφαλιζόμενον τῆς ὀρφανῆς οἰκογενείας του τὸν ἄρτον. Δὲν ἐξέφρασε φόβους τοιούτους, ἀλλὰ τὴν αὐτὴν ἐκείνην ἡμέραν μ’ ἐσυμβούλευσε νὰ μεταβῶ, ἄνευ ἀναβολῆς, μόνος εἰς Ἄργος, ὅπως, δυνάμει τῆς συστατικῆς, ζητήσω ἀπὸ τὸν Νέγρην θέσιν ὑπαλλήλου. Μετὰ δύο ἡμέρας ἀπεβιβαζόμην εἰς τοὺς Μύλους τοῦ Ναυπλίου καὶ ἐκεῖθεν μετέβην εἰς Ἄργος πεζός. Εἶχον δίκαιον ὁ Σπετσιώτης καὶ ὁ πλοίαρχός μας. Ἤμην ἤδη προητοιμασμένος ἐκ τῶν λόγων των καὶ ἐκ τῶν πρώτων εἰς Πειραιᾶ ἐντυπώσεων, ἀλλ’ ἐκεῖ εἰς Πειραιᾶ εἶδον ἐν μικρῷ ὅ,τι ἐνταῦθα ἤδη ἔβλεπον. Εὑρέθην ἐντὸς κόσμου ὅλως νέου δι’ ἐμέ. Αἱ χιλιά-<noinclude></noinclude> cqizs4754mzqdpwimfdgm0cohek9pua Σελίδα:Λουκής Λάρας (1881).pdf/131 100 50956 168005 162801 2026-10-11T17:40:07Z Αντιγόνη 235 /* Έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ 168005 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Αντιγόνη" />{{κβ||ΛΟΥΚΗΣ ΛΑΡΑΣ|125}}</noinclude>δες φουστανελοφόρων μαχητῶν, τὸ ἀγέρωχον ὕφος καὶ ἡ τραχεῖα γλῶσσά των, τὰ περιφρονητικὰ βλέμματα δι’ ὧν μὲ κατεμέτρουν, αἱ ἀπότομοι φράσεις δι’ ὧν ἀπεκρίνοντο εἰς τὰς δειλὰς ἐρωτήσεις μου, ἡ βοὴ καὶ ἡ κίνησις καὶ ἡ σύγχυσις τοῦ στρατοπέδου, τὰ πάντα ὁμοῦ μὲ κατεθορύβουν. Δὲν ἦτο βεβαίως ὁ τόπος κατάλληλος διὰ γυναικόπαιδα. Ἀλλὰ κ’ ἐγὼ αὐτὸς ᾐσθανόμην ὅτι δὲν εὑρίσκομαι ἐντὸς ἁρμοδίου ἀτμοσφαίρας. Δὲν ἤμην εἰς τὸ στοιχείόν μου ἐκεῖ. Ὅτε μὲ τὴν συστατικὴν εἰς χεῖρας κατώρθωσα ἐπὶ τέλους νὰ εἰσαχθῶ εἰς τὸ δωμάτιον τοῦ Μινίστρου, καὶ εἶδον ἄντικρύ μου ὄρθιον, ἐνώπιον ὕψηλῆς τραπέζης, ἄνθρωπον μικρὸν καὶ δυσειδῆ, ἠπόρησα καὶ ἐδίσταζον νὰ πιστεύσω ὅτι αὐτὸς ἦτον ὁ ἀρχιγραμματεὺς τῆς ἐπικρατείας, ὁ μέγας καὶ πολὺς Θεόδωρος Νέγρης. Ἔγραφεν ἐκεῖνος, ἐγὼ δὲ κρατῶν τὴν ἐπιστολὴν ἐπερίμενον ἐξετάζων τὰ περὶ ἐμέ. Ἡ μικρὰ αἴθουσα ἦτο πλήρης βιβλίων· βιβλία ἐπὶ τῆς τραπέζης, βιβλία ἐπὶ τῶν σκαμνίων, βιβλία ἐπὶ τοῦ κιβωτίου, πανταχοῦ βιβλία, καὶ ἐν τῷ μέσῳ αὐτῶν ἡ ὑψηλὴ τράπεζα καὶ ὁ Νέγρης γράφων ἐπ’ αὐτῆς. Τὸ ἀνάστημά του ἦτο μικρότερον τοῦ ἰδικοῦ μου. Δὲν φρονῶ νὰ μὲ πλανᾷ ὡς πρὸς τοῦτο φιλαυτίας αἴσθημα. Τὸν ἔβλεπον καὶ ἐσκεπτόμην, Ἰδού, ἔλεγον· αὐτὸς μικρός, ἄσχημος,<noinclude></noinclude> lyabfb0drz14i5wvjiazvtmjz4hjd5f Σελίδα:Λουκής Λάρας (1881).pdf/132 100 50959 168011 162807 2026-10-11T23:17:49Z Αντιγόνη 235 /* Έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ 168011 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Αντιγόνη" />{{κβ|126|ΛΟΥΚΗΣ ΛΑΡΑΣ}}</noinclude>ἄοπλος, ὑπακούεται ἀπὸ τοὺς ἀγρίους περὶ αὐτὸν πολεμιστὰς καὶ τοὺς κυβερνᾷ. Διατί; Διότι ἔχει νοῦν καὶ γνωρίζει γράμματα. Ὁ νοῦς δὲν πλάττεται, τὰ γράμματα ὅμως μανθάνονται· ἡ γνῶσις ἔρχεται ἀπὸ τὸν Θεόν, ἀλλ’ αἱ γνώσεις ἀποκτῶνται. Ταῦτα ἐσκεπτόμην. Ἐλησμόνουν ὅτι ὁ ἀνθρώπινος νοῦς ἔχει διαφόρους βαθμοὺς καὶ ποικίλας φάσεις, ὅτι δὲν ἐδόθη εἰς ἕκαστον ἡ δύναμις νὰ ρυθμίζῃ ἀναλόγως τῶν περιστάσεων τὴν θέλησίν του, οὔτε ἡ ἐπιδεξιότης νὰ ἐπιβάλῃ αὐτὴν εἰς τοὺς ὁμοίους του· ἐλησμόνουν πολλά, ἀλλ’ ἐνῷ ἔβλεπον τὸν Νέγρην γράφοντα, ἐσχημάτισα σταθερὰν ἀπόφασιν ν’ αὐξήσω τὰς γνώσεις μου. Καὶ τῷ ὄντι ἔκτοτε ἐπεδόθην εἰς τὴν μελέτην καὶ τὴν ἀνάγνωσιν. Πολὺ βεβαίως δὲν κατώρθωσα· ἀλλ’ ὅσα κατόπιν ἔμαθον, ὅσος πόθος ἐγεννήθη ἐν τῇ ψυχῇ μου πρὸς ἀπόκτησιν μαθήσεως, χρονολογοῦνται ἀπὸ τῆς ὥρας ἐκείνης, καθ’ ἣν ἐπερίμενον νὰ παύσῃ γράφων ὁ Νέγρης. Ἐκείνη ἦτον ἡ ἀφετηρία τῆς διανοητικῆς μου ἀναγεννήσεως, ὅσῳ περιωρισμένος καὶ ἂν διέμεινεν ἐξ ἀνάγκης ὁ ὁρίζων αὐτῆς. Ἐπὶ τέλους κατέθεσεν ὁ Νέγρης τὸν κάλαμον καὶ μὲ ἠρώτησε τί θέλω. Προέτεινα ἐν σιωπῇ τὴν χεῖρα καὶ ἔδωκα τὴν ἐπιστολήν. Ἀφοῦ τὴν ἀνέγνωσε, μ’ ἐπροσκάλεσε νὰ καθίσω ἐπὶ τοῦ μόνου κενοῦ παρ’ αὐτὸν ψαθίνου καθίσματος καὶ ἤρχισε νὰ μ’ ἐξετάζῃ τί<noinclude></noinclude> 8ncc7jsbe5igoojacjqim5ttcngk1b9 Σελίδα:Λουκής Λάρας (1881).pdf/133 100 50960 168012 162808 2026-10-11T23:21:00Z Αντιγόνη 235 /* Έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ 168012 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Αντιγόνη" />{{κβ||ΛΟΥΚΗΣ ΛΑΡΑΣ|127}}</noinclude>γνωρίζω καὶ τί παρ’ αὐτοῦ ἐπιθυμῶ. ᾘσθανόμην ὅτι ἠρυθρίαζον ἐνῷ ἀπεκρινόμην ἀπαριθμῶν τὰς γνώσεις μου καὶ ἐκφράζων τὴν ἐπιθυμίαν τοῦ νὰ λάβω γραφικὴν παρ’ αὐτῷ ὑπηρεσίαν. — Καλά, εἶπεν ἀφοῦ ἐτελείωσα, καλά. Μοῦ χρειάζονται νέοι ὡς σύ. Θὰ σὲ τοποθετήσω καταλλήλως. Ἀλλ’ ἀνάγκη πρῶτον νὰ ἡσυχάσωμεν ὀλίγον. Περίμενε νὰ πάρωμεν τὸ Ναύπλιον καὶ ἔλα πάλιν νὰ μὲ ἰδῇς. Νὰ περιμένω μέχρις οὗ ἁλωθῇ τὸ Ναύπλιον! Ἀνεχώρησα ἀποκαρδιωμένος. Πρὸ τριῶν ἤδη ἑβδομάδων ἐθεωρεῖτο βεβαία τοῦ φρουρίου ἡ παράδοσις, καὶ ἦσαν ἐντὸς αὐτοῦ τῶν πολιορκητῶν οἱ πληρεξούσιοι διαπραγματευόμενοι τοὺς ὅρους τοῦ συμβιβασμοῦ, συνέρρεον δὲ πανταχόθεν ὁπλοφόροι ὅπως ἑορτάσωσι κατὰ τὸν τρόπον του ἕκαστος, τὸν νέον τοῦτον θρίαμβον τῶν ἑλληνικῶν ὅπλων. Οἱ Τοῦρκοι ἐντούτοις δὲν παρεδίδοντο, ὁ δὲ Δράμαλης κατέβαινεν ἐκ τῆς Στερεᾶς ἐπὶ κεφαλῆς μεγάλου στρατοῦ. Ἡ φήμη τῆς προόδου του διεδίδετο καὶ ἤρχιζεν ἤδη νὰ κλονίζῃ πολλῶν πεποιθήσεις. Τοιαῦτα ἤκουον κατὰ τὰς δύο ἡμέρας τῆς ἐν Ἄργει διατριβῆς μου. Τὸ ρεῦμα ἐφαίνετο στρεφόμενον· καθ’ ἡμῶν. Ἤμην δ’ εἰσέτι ὑπὸ τὸ κράτος τῶν ἐν Χίῳ ἐντυπώσεων καὶ ἡ καρδία μου εὐκόλως ἠνοίγετο<noinclude></noinclude> a7hc0njcpeh0w1oziznluibhpll0blu Σελίδα:Λουκής Λάρας (1881).pdf/134 100 50961 168013 162809 2026-10-11T23:25:19Z Αντιγόνη 235 /* Έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ 168013 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Αντιγόνη" />{{κβ|128|ΛΟΥΚΗΣ ΛΑΡΑΣ}}</noinclude>εἰς τοὺς φόβους. Ἀλλὰ πῶς ἠδυνάμην νὰ προΐδω τότε, ὅτι ὁ Κολοκοτρώνης θὰ καταστρέψῃ τὸν Δράμαλην εἰς τὰ Δερβενάκια; Τὴν νύκτα τῆς δευτέρας ἡμέρας, περιστρεφόμενος ἐν τῇ ἀγρυπνίᾳ μου ἐπὶ τῆς σκληρᾶς σανίδος, ἥτις ἦτον ἡ στρωμνή μου, ἐσχημάτισα τὴν ἀπόφασίν μου. Δὲν ἤμην πλασμένος διὰ βίον στρατοπέδων. Τὸ ἐμπόριον ἦτον ἡ κλῆσίς μου. Τὴν πρωΐαν κατέβην εἰς Μύλους, ὅπου εὗρον εὐτυχῶς πλοιάριον ἕτοιμον διὰ Σπέτσας καὶ ἀνεχώρησα. Δὲν εἶδον ἔκτοτε τὸ Ναύπλιον, ἀλλ’ ἔμεινεν ἐγκεχαραγμένη εἰς τὴν μνήμην μου ἡ ἀπότομος μορφὴ τοῦ Παλαμηδίου σκιάζουσα τὴν κοιλάδα, ὅπου καλαμῶνες περιφράττουσι τὸ ρεῦμα ταπεινοῦ ρύακος, καὶ ἡ θέα τῆς πόλεως, ἐπὶ τῶν τειχῶν τῆς ὁποίας εἶδον μακρόθεν τότε κυμαινομένην τὴν Τουρκικὴν ἡμισέληνον. Εἰς Σπέτσας εὗρον καὶ τοὺς γονεῖς καὶ τὰς ἀδελφάς μου ἀσθενεῖς καὶ κλινήρεις. Πόσον μᾶς ἦτον ἐπαισθητὴ τῆς δυστυχοῦς Ἀνδριάνας ἡ ἔλλειψις! Ποσάκις ὅλοι τὴν ἐνθυμούμεθα! Ἀνέλαβον ἐγὼ ἐξ ἀνάγκης τὴν ὑπηρεσίαν ὅλην τῆς πασχούσης οἰκογενείας. Ἐγὼ ἤμην θαλαμηπόλος, νοσοκόμος, καὶ μάγειρος ἔτι. Αἱ δὲ καλαί μας γειτόνισσαι ἠπόρουν βλέπουσαι ἕνα ἄνδρα ταπεινούμενον διὰ τοιούτων γυναικείων<noinclude></noinclude> nf7q43y035vfr5ba3xw7nfr7pmgyj4x Σελίδα:Ιστορία των εθνικών δανείων (1904).pdf/51 100 53107 168006 2026-10-11T19:53:09Z Αντιγόνη 235 /* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: μέναις Πολιτείαις πρὸς στρατιωτικὰς καὶ ναυτικὰς προπαρασκευάς.—Ἐκ τῶν χρημάτων τούτων 392,600 Λ. οὐδεμίαν σχεδὸν ὠφέλειαν ἠρύσθη ἡ Ἑλλάς. γʹ) Εἰς χρήματα περιελθόντα εἰς τὰς χεῖρας τῆς Ἑλληνικῆς κυβερνήσεως ἢ χρησιμεύσαντα εἰς πληρωμὴν συναλλαγμ... 168006 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Αντιγόνη" />{{κβ|{{0}}{{0}}|Χρῆσις βʹ δανείου|29}}</noinclude>μέναις Πολιτείαις πρὸς στρατιωτικὰς καὶ ναυτικὰς προπαρασκευάς.—Ἐκ τῶν χρημάτων τούτων 392,600 Λ. οὐδεμίαν σχεδὸν ὠφέλειαν ἠρύσθη ἡ Ἑλλάς. γʹ) Εἰς χρήματα περιελθόντα εἰς τὰς χεῖρας τῆς Ἑλληνικῆς κυβερνήσεως ἢ χρησιμεύσαντα εἰς πληρωμὴν συναλλαγμάτων αὐτῆς, τὸ ὅλον 232,558 Λ. Τὰ τρία ταῦτα κεφάλαια συμποσοῦνται εἰς 1,121,778 Λ. Αἱ ὑπόλοιποι 28,880 ἐχρησίμευσαν εἰς κάλυψιν τῶν ἐξόδων τῶν πληρεξουσίων καὶ ἄλλων τινῶν δαπανῶν. Ἐξετάσωμεν τὰ τρία ταῦτα κεφάλαια διαδοχικῶς. {{κέντρο|'''''Χρῆσις βʹ δανείου.'''''}} {{κέντρο|''Παρ. Αʹ. Ποσὰ διατεθέντα ἐν τῷ χρηματιστηρίῳ τοῦ Λονδίνου.''}} Ὑπὸ τὸν τίτλον τοῦτον συμπεριλαμβάνονται: αʹ) Οἱ κρατηθέντες τόκοι δύο ἐτῶν καὶ τὸ χρεωλύσιον ἑνὸς ἔτους, ἤτοι 220,000, καθὼς καὶ ἡ προμήθεια τῶν ἐκδοτῶν Ῥικάρδων, ἡ ἀνερχομένη, ὡς γνωρίζομεν, εἰς 64,000 (3 % ἐπὶ τοῦ ὀνοματικοῦ κεφαλαίου 2 % ἐπὶ τῶν πληρωμένων τόκων). βʹ) 212,20 Λ. ἀφιερωθεῖσαι εἰς ἐξαγορὰν ὁμολογιῶν. Καὶ καθ’ ὅσον μὲν ἀφορᾶ εἰς τὰ πρῶτα ποσά, δὲν δύναμαι νὰ προβάλω πολλὰς ἀντιρήσεις. Ἀνάλογοι τόκοι ἐτέθησαν κατὰ μέρος κατὰ τὴν ἔκδοσιν τοῦ αʹ δανείου. Ἐπίσης ἡ προμήθεια τῶν Ῥικάρδων, ἥτις τοσαύτας ἐξήγειρε διαμαρτυρίας<ref name=p51>Αἱ διαμαρτυρίαι αὗται ὑπῆρξαν σφοδρόταται. Ὁ Times τῆς 5<sup>ης</sup> Σεπτεμβρίου 1826, ἀναλύων τὴν χρῆσιν τοῦ βʹ δανείου, ἔλεγεν: «Οἱ κ. κ. Ῥικάρδοι have pocketed (ἐνεθυλάκωσαν) 64,000 Λ.». Δέκα ἡμέρας βραδύτερον ἡ αὐτὴ ἐφημερίς, σχολιάζουσα τὴν δρᾶσιν τοῦ Φιλελληνικοῦ Κομιτάτου τῶν Παρισίων, παρατηρεῖ ὅτι αἱ εἰσφοραὶ κατὰ τὸ 1825 ἀνῆλθον εἰς 239,649 φρ., κατὰ δὲ τὸ πρῶτον ἑξάμηνον τοῦ 1826 εἰς 651,867 φρ., ἀναγραφομένων μεταξὺ τῶν δωρητῶν τοῦ Ἐϋνάρδου μὲ 25,000 φρ., τῆς οἰκογενείας τοῦ Δουκὸς δ’ Ὀρλεὰν (τοῦ κατόπιν Λουδοβίκου-Φιλίππου) μὲ 27,000, τοῦ Καζιμὶρ Περριὲ μὲ 6,000 κτλ. Τὰ συλλεγέντα ἀπὸ θύρας εἰς θύραν ὑπὸ τῶν Κυριῶν τῶν Παρισίων ἀνῆλθον ἐντὸς ἓξ μηνῶν εἰς 129,881 φρ. Ἀλλὰ τί εἶναι, ἀνα-</ref>, δὲν πρέπει<noinclude>{{rule|width=6em|align=left}}<references /></noinclude> c2oua0jzcqgasdti47dxa34c2p099c7 168007 168006 2026-10-11T19:54:56Z Αντιγόνη 235 168007 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Αντιγόνη" />{{κβ|{{0}}{{0}}|Χρῆσις βʹ δανείου|29}}</noinclude>μέναις Πολιτείαις πρὸς στρατιωτικὰς καὶ ναυτικὰς προπαρασκευάς.—Ἐκ τῶν χρημάτων τούτων 392,600 Λ. οὐδεμίαν σχεδὸν ὠφέλειαν ἠρύσθη ἡ Ἑλλάς. γʹ) Εἰς χρήματα περιελθόντα εἰς τὰς χεῖρας τῆς Ἑλληνικῆς κυβερνήσεως ἢ χρησιμεύσαντα εἰς πληρωμὴν συναλλαγμάτων αὐτῆς, τὸ ὅλον 232,558 Λ. Τὰ τρία ταῦτα κεφάλαια συμποσοῦνται εἰς 1,121,778 Λ. Αἱ ὑπόλοιποι 28,880 ἐχρησίμευσαν εἰς κάλυψιν τῶν ἐξόδων τῶν πληρεξουσίων καὶ ἄλλων τινῶν δαπανῶν. Ἐξετάσωμεν τὰ τρία ταῦτα κεφάλαια διαδοχικῶς. {{κέντρο|lh=3em|'''''Χρῆσις βʹ δανείου.'''''}} {{κέντρο|''Παρ. Αʹ. Ποσὰ διατεθέντα ἐν τῷ χρηματιστηρίῳ τοῦ Λονδίνου.''}} Ὑπὸ τὸν τίτλον τοῦτον συμπεριλαμβάνονται: αʹ) Οἱ κρατηθέντες τόκοι δύο ἐτῶν καὶ τὸ χρεωλύσιον ἑνὸς ἔτους, ἤτοι 220,000, καθὼς καὶ ἡ προμήθεια τῶν ἐκδοτῶν Ῥικάρδων, ἡ ἀνερχομένη, ὡς γνωρίζομεν, εἰς 64,000 (3 % ἐπὶ τοῦ ὀνοματικοῦ κεφαλαίου 2 % ἐπὶ τῶν πληρωμένων τόκων). βʹ) 212,20 Λ. ἀφιερωθεῖσαι εἰς ἐξαγορὰν ὁμολογιῶν. Καὶ καθ’ ὅσον μὲν ἀφορᾶ εἰς τὰ πρῶτα ποσά, δὲν δύναμαι νὰ προβάλω πολλὰς ἀντιρήσεις. Ἀνάλογοι τόκοι ἐτέθησαν κατὰ μέρος κατὰ τὴν ἔκδοσιν τοῦ αʹ δανείου. Ἐπίσης ἡ προμήθεια τῶν Ῥικάρδων, ἥτις τοσαύτας ἐξήγειρε διαμαρτυρίας<ref name=p51>Αἱ διαμαρτυρίαι αὗται ὑπῆρξαν σφοδρόταται. Ὁ Times τῆς 5<sup>ης</sup> Σεπτεμβρίου 1826, ἀναλύων τὴν χρῆσιν τοῦ βʹ δανείου, ἔλεγεν: «Οἱ κ. κ. Ῥικάρδοι have pocketed (ἐνεθυλάκωσαν) 64,000 Λ.». Δέκα ἡμέρας βραδύτερον ἡ αὐτὴ ἐφημερίς, σχολιάζουσα τὴν δρᾶσιν τοῦ Φιλελληνικοῦ Κομιτάτου τῶν Παρισίων, παρατηρεῖ ὅτι αἱ εἰσφοραὶ κατὰ τὸ 1825 ἀνῆλθον εἰς 239,649 φρ., κατὰ δὲ τὸ πρῶτον ἑξάμηνον τοῦ 1826 εἰς 651,867 φρ., ἀναγραφομένων μεταξὺ τῶν δωρητῶν τοῦ Ἐϋνάρδου μὲ 25,000 φρ., τῆς οἰκογενείας τοῦ Δουκὸς δ’ Ὀρλεὰν (τοῦ κατόπιν Λουδοβίκου-Φιλίππου) μὲ 27,000, τοῦ Καζιμὶρ Περριὲ μὲ 6,000 κτλ. Τὰ συλλεγέντα ἀπὸ θύρας εἰς θύραν ὑπὸ τῶν Κυριῶν τῶν Παρισίων ἀνῆλθον ἐντὸς ἓξ μηνῶν εἰς 129,881 φρ. Ἀλλὰ τί εἶναι, ἀνα-</ref>, δὲν πρέπει<noinclude>{{rule|width=6em|align=left}}<references /></noinclude> 96aom64x6f3t7ce3oupumlu83oh6y22 168009 168007 2026-10-11T20:28:21Z Αντιγόνη 235 168009 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Αντιγόνη" />{{κβ|{{0}}{{0}}|Χρῆσις βʹ δανείου|29}}</noinclude>μέναις Πολιτείαις πρὸς στρατιωτικὰς καὶ ναυτικὰς προπαρασκευάς.—Ἐκ τῶν χρημάτων τούτων 392,600 Λ. οὐδεμίαν σχεδὸν ὠφέλειαν ἠρύσθη ἡ Ἑλλάς. γʹ) Εἰς χρήματα περιελθόντα εἰς τὰς χεῖρας τῆς Ἑλληνικῆς κυβερνήσεως ἢ χρησιμεύσαντα εἰς πληρωμὴν συναλλαγμάτων αὐτῆς, τὸ ὅλον 232,558 Λ. Τὰ τρία ταῦτα κεφάλαια συμποσοῦνται εἰς 1,121,778 Λ. Αἱ ὑπόλοιποι 28,880 ἐχρησίμευσαν εἰς κάλυψιν τῶν ἐξόδων τῶν πληρεξουσίων καὶ ἄλλων τινῶν δαπανῶν. Ἐξετάσωμεν τὰ τρία ταῦτα κεφάλαια διαδοχικῶς. {{κέντρο|lh=3em|'''''Χρῆσις βʹ δανείου.'''''}} {{κέντρο|''Παρ. Αʹ. Ποσὰ διατεθέντα ἐν τῷ χρηματιστηρίῳ τοῦ Λονδίνου.''}} Ὑπὸ τὸν τίτλον τοῦτον συμπεριλαμβάνονται: αʹ) Οἱ κρατηθέντες τόκοι δύο ἐτῶν καὶ τὸ χρεωλύσιον ἑνὸς ἔτους, ἤτοι 220,000, καθὼς καὶ ἡ προμήθεια τῶν ἐκδοτῶν Ῥικάρδων, ἡ ἀνερχομένη, ὡς γνωρίζομεν, εἰς 64,000 (3 % ἐπὶ τοῦ ὀνοματικοῦ κεφαλαίου 2 % ἐπὶ τῶν πληρωμένων τόκων). βʹ) 212,20 Λ. ἀφιερωθεῖσαι εἰς ἐξαγορὰν ὁμολογιῶν. Καὶ καθ’ ὅσον μὲν ἀφορᾶ εἰς τὰ πρῶτα ποσά, δὲν δύναμαι νὰ προβάλω πολλὰς ἀντιρήσεις. Ἀνάλογοι τόκοι ἐτέθησαν κατὰ μέρος κατὰ τὴν ἔκδοσιν τοῦ αʹ δανείου. Ἐπίσης ἡ προμήθεια τῶν Ῥικάρδων, ἥτις τοσαύτας ἐξήγειρε διαμαρτυρίας<ref name=p51>Αἱ διαμαρτυρίαι αὗται ὑπῆρξαν σφοδρόταται. Ὁ Times τῆς 5<sup>ης</sup> Σεπτεμβρίου 1826, ἀναλύων τὴν χρῆσιν τοῦ βʹ δανείου, ἔλεγεν: «Οἱ κ. κ. Ῥικάρδοι have pocketed (ἐνεθυλάκωσαν) 64,000 Λ.». Δέκα ἡμέρας βραδύτερον ἡ αὐτὴ ἐφημερίς, σχολιάζουσα τὴν δρᾶσιν τοῦ Φιλελληνικοῦ Κομιτάτου τῶν Παρισίων, παρατηρεῖ ὅτι αἱ εἰσφοραὶ κατὰ τὸ 1825 ἀνῆλθον εἰς 239,649 φρ., κατὰ δὲ τὸ πρῶτον ἑξάμηνον τοῦ 1826 εἰς 651,867 φρ., ἀναγραφομένων μεταξὺ τῶν δωρητῶν τοῦ Ἐϋνάρδου μὲ 25,000 φρ., τῆς οἰκογενείας τοῦ Δουκὸς δ’ Ὀρλεὰν (τοῦ κατόπιν Λουδοβίκου-Φιλίππου) μὲ 27,000, τοῦ Καζιμὶρ Περριὲ μὲ 6,000 κτλ. Τὰ συλλεγέντα ἀπὸ θύρας εἰς θύραν ὑπὸ τῶν Κυριῶν τῶν Παρισίων ἀνῆλθον ἐντὸς ἓξ μηνῶν εἰς 129,881 φρ. Ἀλλὰ τί εἶναι, {{σλβα|ἀνα|ἀνακράζει}}</ref>, δὲν πρέπει<noinclude>{{rule|width=6em|align=left}}<references /></noinclude> b10wyh13clysg0um519cfxj4e9yv4cb Σελίδα:Ιστορία των εθνικών δανείων (1904).pdf/52 100 53108 168008 2026-10-11T20:23:31Z Αντιγόνη 235 /* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: νὰ θεωρηθῇ ὡς ὑπερβολική· ἴσως μόνον ἔδει νὰ περιορισθῇ εἰς δύο τοῖς ἑκατόν. Ὅταν ὅμως ἔρχηταί τις εἰς τὸ ζήτημα τῆς ἐξαγορᾶς τῶν ὁμολογιῶν, πᾶσα δικαιολογία παύει οὖσα βάσιμος. Πράγματι, ἡ ἐξαγορὰ ἐγένετο τὸ μὲν δυνάμει τῆς συμβάσεως, τὸ δὲ... 168008 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Αντιγόνη" />{{κβ|30|Ἐξαγοραὶ ὁμολογιῶν|{{0}}{{0}}}}</noinclude>νὰ θεωρηθῇ ὡς ὑπερβολική· ἴσως μόνον ἔδει νὰ περιορισθῇ εἰς δύο τοῖς ἑκατόν. Ὅταν ὅμως ἔρχηταί τις εἰς τὸ ζήτημα τῆς ἐξαγορᾶς τῶν ὁμολογιῶν, πᾶσα δικαιολογία παύει οὖσα βάσιμος. Πράγματι, ἡ ἐξαγορὰ ἐγένετο τὸ μὲν δυνάμει τῆς συμβάσεως, τὸ δὲ δι’ ἁπλῆς πρωτοβουλίας τῆς τετραρχίας. Καὶ δυνάμει τοῦ συμβολαίου τοῦ βʹ δανείου, ἡ Ἑλλὰς ὤφειλε νὰ ἐξαγοράση 250,000 λιρῶν ὁμολογίας τοῦ αʹ δανείου, καὶ τοῦτο ἵνα ὑπερτιμηθῶσι τὰ Ἑλληνικὰ χρεώγραφα καὶ ἑδραιωθῇ ἡ πίστις τοῦ Ἑλληνικοῦ κράτους.—Εἰς τὴν τρέχουσαν τιμὴν τῆς ἀγορᾶς ἐξηγοράσθησαν ὁμολογίαι ὀνοματικῆς ἀξίας 250,000 Λ. ἀντὶ 113,200 Λ. Νῦν εἶνε προφανὲς ὅτι τοιαύτη ἐπιχείρησις ἦτο θεωρητικῶς μόνον ὀρθή. Πρῶτον, διότι, ὅτε ἐγένετο ἡ σύμβασις, αἱ ὁμολογίαι τοῦ αʹ δανείου ἐτιμῶντο πρὸς 60 % <ref>Βλ. τὰς τρεχούσας τιμὰς τῶν μηνῶν Δεκεμβρίου 1824, Ἰανουαρίου καὶ Φεβρουαρίου 1825 παρὰ Σπανιολάκῃ, παράρτημα Ζ. Ἡ ἔκπτωσις ἐπῆλθε ῥαγδαία μετὰ τὴν ἔκδοσιν, εὐθὺς ὡς ἐγνώσθησαν αἱ μεγάλαι ἡμῶν ἐθνικαὶ συμφοραί. Τῇ 4<sup>ῃ</sup> Ὀκτωβρίου 1825 τὰ ἑλληνικὰ χρεώγραφα ὑφίσταντο ἔκπτωσιν 24–25 % καὶ τῇ 27<sup>ῃ</sup> τοῦ αὐτοῦ μηνός, ἔκπτωσιν 30 % (Βλ. τὰς ἰταλιστὶ γεγραμμένας ἐκ Λονδίνου πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς Στεφάνου ἐπιστολὰς τοῦ Π. Γιάμαρη— ''Ἀρχεῖον Ῥώμα'', σελ. 707 καὶ 727).</ref> τῆς ὀνοματικῆς<ref follow=p51>κράζει ἡ ἀγγλικὴ ἐφημερίς, τὰ ποσὰ ταῦτα παραβαλλόμενα πρὸς τὰ ἀπορρεύσαντα ἀπὸ τοῦ δανείου καὶ διασπαθηθέντα ἀμελῶς καὶ κακοήθως ἐν Ἀγγλία; Ἐρχόμενος δὲ εἰς τοὺς Ῥικάρδους ὁ Times προσθέτει: «The pretty item reserved as commission by the contractors of the second loan (amounting to 64,000 L.) nearly doubles the voluntary contributions of all the Philhellenes in Europe, including those of committees and corporations, of colleges and of universities, of classical ladies and benevolent princes priests, artists, philosophers and statesmen the produce of benefit concerts, and the collection of charity sermon». Ἤτοι· «Τὸ κομψὸν ποσόν, ὅπερ ἐπεφύλαξαν δι’ ἑαυτοὺς οἱ ἐκδόται τοῦ δευτέρου δανείου (64,000 Λ.), εἶναι σχεδὸν διπλάσιον τῶν συνεισφορῶν ὅλων τῶν ἐν Εὐρώπη φιλελλήνων, συμπεριλαμβανομένων τῶν συνεισφορῶν τῶν κομιτάτων καὶ τῶν συλλόγων, τῶν σχολείων καὶ τῶν πανεπιστημίων, τῶν φιλαρχαίων κυριῶν καὶ εὐεργετικῶν πριγκίπων τῶν ἱερέων, καλλιτεχνῶν, φιλοσόφων καὶ πολιτευτῶν — τοῦ προϊόντος τῶν συναυλιῶν καὶ τῶν ἐν ἐκκλησίαις ἐράνων».</ref><noinclude>{{rule|width=6em|align=left}}<references /></noinclude> dxarpd0pdgm5ntfjzl1btlm0et0dnmp 168010 168008 2026-10-11T20:28:43Z Αντιγόνη 235 168010 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Αντιγόνη" />{{κβ|30|Ἐξαγοραὶ ὁμολογιῶν|{{0}}{{0}}}}</noinclude>νὰ θεωρηθῇ ὡς ὑπερβολική· ἴσως μόνον ἔδει νὰ περιορισθῇ εἰς δύο τοῖς ἑκατόν. Ὅταν ὅμως ἔρχηταί τις εἰς τὸ ζήτημα τῆς ἐξαγορᾶς τῶν ὁμολογιῶν, πᾶσα δικαιολογία παύει οὖσα βάσιμος. Πράγματι, ἡ ἐξαγορὰ ἐγένετο τὸ μὲν δυνάμει τῆς συμβάσεως, τὸ δὲ δι’ ἁπλῆς πρωτοβουλίας τῆς τετραρχίας. Καὶ δυνάμει τοῦ συμβολαίου τοῦ βʹ δανείου, ἡ Ἑλλὰς ὤφειλε νὰ ἐξαγοράση 250,000 λιρῶν ὁμολογίας τοῦ αʹ δανείου, καὶ τοῦτο ἵνα ὑπερτιμηθῶσι τὰ Ἑλληνικὰ χρεώγραφα καὶ ἑδραιωθῇ ἡ πίστις τοῦ Ἑλληνικοῦ κράτους.—Εἰς τὴν τρέχουσαν τιμὴν τῆς ἀγορᾶς ἐξηγοράσθησαν ὁμολογίαι ὀνοματικῆς ἀξίας 250,000 Λ. ἀντὶ 113,200 Λ. Νῦν εἶνε προφανὲς ὅτι τοιαύτη ἐπιχείρησις ἦτο θεωρητικῶς μόνον ὀρθή. Πρῶτον, διότι, ὅτε ἐγένετο ἡ σύμβασις, αἱ ὁμολογίαι τοῦ αʹ δανείου ἐτιμῶντο πρὸς 60 % <ref>Βλ. τὰς τρεχούσας τιμὰς τῶν μηνῶν Δεκεμβρίου 1824, Ἰανουαρίου καὶ Φεβρουαρίου 1825 παρὰ Σπανιολάκῃ, παράρτημα Ζ. Ἡ ἔκπτωσις ἐπῆλθε ῥαγδαία μετὰ τὴν ἔκδοσιν, εὐθὺς ὡς ἐγνώσθησαν αἱ μεγάλαι ἡμῶν ἐθνικαὶ συμφοραί. Τῇ 4<sup>ῃ</sup> Ὀκτωβρίου 1825 τὰ ἑλληνικὰ χρεώγραφα ὑφίσταντο ἔκπτωσιν 24–25 % καὶ τῇ 27<sup>ῃ</sup> τοῦ αὐτοῦ μηνός, ἔκπτωσιν 30 % (Βλ. τὰς ἰταλιστὶ γεγραμμένας ἐκ Λονδίνου πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς Στεφάνου ἐπιστολὰς τοῦ Π. Γιάμαρη— ''Ἀρχεῖον Ῥώμα'', σελ. 707 καὶ 727).</ref> τῆς ὀνοματικῆς<ref follow=p51>{{σλβτ|κράζει|ἀνακράζει}} ἡ ἀγγλικὴ ἐφημερίς, τὰ ποσὰ ταῦτα παραβαλλόμενα πρὸς τὰ ἀπορρεύσαντα ἀπὸ τοῦ δανείου καὶ διασπαθηθέντα ἀμελῶς καὶ κακοήθως ἐν Ἀγγλία; Ἐρχόμενος δὲ εἰς τοὺς Ῥικάρδους ὁ Times προσθέτει: «The pretty item reserved as commission by the contractors of the second loan (amounting to 64,000 L.) nearly doubles the voluntary contributions of all the Philhellenes in Europe, including those of committees and corporations, of colleges and of universities, of classical ladies and benevolent princes priests, artists, philosophers and statesmen the produce of benefit concerts, and the collection of charity sermon». Ἤτοι· «Τὸ κομψὸν ποσόν, ὅπερ ἐπεφύλαξαν δι’ ἑαυτοὺς οἱ ἐκδόται τοῦ δευτέρου δανείου (64,000 Λ.), εἶναι σχεδὸν διπλάσιον τῶν συνεισφορῶν ὅλων τῶν ἐν Εὐρώπη φιλελλήνων, συμπεριλαμβανομένων τῶν συνεισφορῶν τῶν κομιτάτων καὶ τῶν συλλόγων, τῶν σχολείων καὶ τῶν πανεπιστημίων, τῶν φιλαρχαίων κυριῶν καὶ εὐεργετικῶν πριγκίπων τῶν ἱερέων, καλλιτεχνῶν, φιλοσόφων καὶ πολιτευτῶν — τοῦ προϊόντος τῶν συναυλιῶν καὶ τῶν ἐν ἐκκλησίαις ἐράνων».</ref><noinclude>{{rule|width=6em|align=left}}<references /></noinclude> 68t45oo1ip2uvimutwh79sq4lg2ibgm