Βικιθήκη
elwikisource
https://el.wikisource.org/wiki/%CE%9A%CF%8D%CF%81%CE%B9%CE%B1_%CE%A3%CE%B5%CE%BB%CE%AF%CE%B4%CE%B1
MediaWiki 1.47.0-wmf.24
first-letter
Μέσο
Ειδικό
Συζήτηση
Χρήστης
Συζήτηση χρήστη
Βικιθήκη
Συζήτηση Βικιθήκη
Αρχείο
Συζήτηση αρχείου
MediaWiki
Συζήτηση MediaWiki
Πρότυπο
Συζήτηση προτύπου
Βοήθεια
Συζήτηση βοήθειας
Κατηγορία
Συζήτηση κατηγορίας
Σελίδα
Συζήτηση σελίδας
Μεταγραφή
Συζήτηση μεταγραφής
Συγγραφέας
Συζήτηση συγγραφέα
Πύλη
Συζήτηση πύλης
TimedText
TimedText talk
Module
Module talk
Event
Event talk
Σελίδα:Ιστορία των εθνικών δανείων (1904).pdf/53
100
53109
168014
2026-10-13T19:40:51Z
Αντιγόνη
235
/* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: αὐτῶν ἀξίας, καὶ ἦτο συνεπῶς αὐτόχρημα μωρία νὰ ἐκδίδῃ τις ὁμολογίας πρὸς 55 1⁄2, διὰ νὰ ἀγοράζῃ τοιαύτας πρὸς 60. Δεύτερον, διότι ὁ ὅρος οὗτος ἦτο ἐντελῶς περιττὸς διὰ νὰ ἐπιτύχῃ τὸ βʹ δάνειον, ἅτε ἀρκούντων τῶν ἄλλων δελεασμάτων. Τρίτον, ὅπερ κ...
168014
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Αντιγόνη" />{{κβ|{{0}}{{0}}|Ἐξαγοραὶ ὁμολογιῶν|31}}</noinclude>αὐτῶν ἀξίας, καὶ ἦτο συνεπῶς αὐτόχρημα μωρία νὰ ἐκδίδῃ τις ὁμολογίας πρὸς 55 1⁄2, διὰ νὰ ἀγοράζῃ τοιαύτας πρὸς 60. Δεύτερον, διότι ὁ ὅρος οὗτος ἦτο ἐντελῶς περιττὸς διὰ νὰ ἐπιτύχῃ τὸ βʹ δάνειον, ἅτε ἀρκούντων τῶν ἄλλων δελεασμάτων. Τρίτον, ὅπερ καὶ κύριον, διότι ἡ Ἑλλὰς εἶχε χρείαν ἀμέσου ἐπικουρίας, καὶ ἠδύνατο νὰ ἀναβάλῃ μέχρι τῆς ἀπελευθερώσεως τὴν μέριμναν περὶ ἀποσβέσεως τοῦ δημοσίου αὑτῆς χρέους. Ἀνάγκη λοιπὸν νὰ παραδεχθῶμεν, ὅτι ἡ ἐξαγορὰ τοσούτων ὁμολογιῶνὡρίσθη ἐν τῇ συμβάσει μόνον καὶ μόνον διότι ἐδίδετο οὕτω πως εἰς τοὺς ἐντεταλμένους τὴν ἐξαγορὰν Ῥικάρδους ἀφορμὴ νέων μεσιτειῶν.
Τὸ σκάνδαλον ἐπηυξήθη ἔτι μᾶλλον ὅτε, ἀνεξαρτήτως τοῦ συμβολαίου, ἡ τετραμελὴς ἐπιτροπή, ἡ ἀποσπάσασα ἀπὸ τῶν χαλαρῶν χειρῶν τῶν Ἑλλήνων ἀντιπροσώπων τὴν διαχείρισιν τοῦ δανείου, ἀπεφάσισε νὰ προβῇ εἰς νέας ἐξαγοράς, ἀφιέρωσε δὲ εἰς τὸν σκοπὸν τοῦτον 99,020 λιρῶν <ref>Ἐξηγοράσθησαν οὕτως ὁμολογίαι τοῦ βʹ δανείου ἀξίας ὀνοματικῆς 218,000 Λ.
{|style="margin-left:auto; margin-right:auto; border:none; line-height:120%"
| Ἤτοι: || 158,000 λιρῶν ὁμολ. ὑπὸ τῶν κ.κ. Ῥικάρδων || = ||style="text-align:right"| 67,895
|-
| {{c|»}} || 8,000 καὶ 5,000 λ. ὁμολ. ὑπὸ τῶν αὐτῶν Ῥικάρδων
|-
| || τῇ 15<sup>η</sup> Ὀκτωβρίου καὶ 19 Νοεμβρίου πρὸς
|-
| || 55 1⁄2 καὶ 56 1⁄2 || = ||style="text-align:right"| 7,265
|-
| {{c|»}} || 25,000 λ. ὁμολογίαι ὑπὸ τοῦ κ. Π. Ῥάλλη || = ||style="text-align:right"| 11,550
|-
| {{c|»}} || 8,000 λ. ὁμολογίαι ὑπὸ τοῦ κ. Π. Ῥάλλη τῇ 12<sup>η</sup>
|-
| || Ὀκτωβρίου, πρὸς 55 || = ||style="text-align:right"| 4,400
|-
| || || ||style="border-top:1px solid black;text-align:right"| 91,110
|}
Εἰς τὸ ποσὸν τοῦτο τῶν 91,100 Λ. δέον νὰ προστεθῶσι καὶ 7,910 Λ., δι’ ὧν ἠγοράσθησαν ἄλλαι 14,000 λ. ὁμολογίαι διὰ λογαριασμὸν τῆς Ἑλληνικῆς κυβερνήσεως.
Ἡ ἐξαγορὰ αὕτη κατὰ μὲν τοὺς Ὀρλάνδον καὶ Λουριώτην εἶχε προσωρινὸν χαρακτῆρα, ἐσκοπεῖτο δὲ ἡ πώλησις τῶν ὁμολογιῶν ἅμα τῇ βελτιώσει τῆς ἀγορᾶς. Κατὰ τὸν Σπανιολάκην ὅμως (βλ. σελ. 43) ἡ ἐπιχείρησις, γενομένη ἐκ συμφώνου μετὰ τῶν κ.κ. Μανιάκη, Ψύχα καὶ Λῆ, ἦτο ἁπλῆ κερδοσκοπία.
Εἶναι δύσκολον μετὰ ὀκτὼ δεκαετίας νὰ ἐξακριβώσῃ τις τὴν περὶ τούτου ἀλήθειαν. Τὸ βέβαιον εἶναι ὅτι ἡ Ἑλλὰς δὲν ἐζημιώθη ἐκ τῆς ἐπιχειρήσεως ταύτης, διότι, ἀναγορευθέντος τοῦ Λεοπόλδου βασιλέως,
</ref>.
{{nop}}<noinclude>{{rule|width=6em|align=left}}<references /></noinclude>
5md9mcm1c8n3gx2u5wqzensk2dy95tq
168015
168014
2026-10-13T19:42:35Z
Αντιγόνη
235
168015
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Αντιγόνη" />{{κβ|{{0}}{{0}}|Ἐξαγοραὶ ὁμολογιῶν|31}}</noinclude>αὐτῶν ἀξίας, καὶ ἦτο συνεπῶς αὐτόχρημα μωρία νὰ ἐκδίδῃ τις ὁμολογίας πρὸς 55 1⁄2, διὰ νὰ ἀγοράζῃ τοιαύτας πρὸς 60. Δεύτερον, διότι ὁ ὅρος οὗτος ἦτο ἐντελῶς περιττὸς διὰ νὰ ἐπιτύχῃ τὸ βʹ δάνειον, ἅτε ἀρκούντων τῶν ἄλλων δελεασμάτων. Τρίτον, ὅπερ καὶ κύριον, διότι ἡ Ἑλλὰς εἶχε χρείαν ἀμέσου ἐπικουρίας, καὶ ἠδύνατο νὰ ἀναβάλῃ μέχρι τῆς ἀπελευθερώσεως τὴν μέριμναν περὶ ἀποσβέσεως τοῦ δημοσίου αὑτῆς χρέους. Ἀνάγκη λοιπὸν νὰ παραδεχθῶμεν, ὅτι ἡ ἐξαγορὰ τοσούτων ὁμολογιῶνὡρίσθη ἐν τῇ συμβάσει μόνον καὶ μόνον διότι ἐδίδετο οὕτω πως εἰς τοὺς ἐντεταλμένους τὴν ἐξαγορὰν Ῥικάρδους ἀφορμὴ νέων μεσιτειῶν.
Τὸ σκάνδαλον ἐπηυξήθη ἔτι μᾶλλον ὅτε, ἀνεξαρτήτως τοῦ συμβολαίου, ἡ τετραμελὴς ἐπιτροπή, ἡ ἀποσπάσασα ἀπὸ τῶν χαλαρῶν χειρῶν τῶν Ἑλλήνων ἀντιπροσώπων τὴν διαχείρισιν τοῦ δανείου, ἀπεφάσισε νὰ προβῇ εἰς νέας ἐξαγοράς, ἀφιέρωσε δὲ εἰς τὸν σκοπὸν τοῦτον 99,020 λιρῶν <ref name=p53>Ἐξηγοράσθησαν οὕτως ὁμολογίαι τοῦ βʹ δανείου ἀξίας ὀνοματικῆς 218,000 Λ.
{|style="margin-left:auto; margin-right:auto; border:none; line-height:120%"
| Ἤτοι: || 158,000 λιρῶν ὁμολ. ὑπὸ τῶν κ.κ. Ῥικάρδων || = ||style="text-align:right"| 67,895
|-
| {{c|»}} || 8,000 καὶ 5,000 λ. ὁμολ. ὑπὸ τῶν αὐτῶν Ῥικάρδων
|-
| || τῇ 15<sup>η</sup> Ὀκτωβρίου καὶ 19 Νοεμβρίου πρὸς
|-
| || 55 1⁄2 καὶ 56 1⁄2 || = ||style="text-align:right"| 7,265
|-
| {{c|»}} || 25,000 λ. ὁμολογίαι ὑπὸ τοῦ κ. Π. Ῥάλλη || = ||style="text-align:right"| 11,550
|-
| {{c|»}} || 8,000 λ. ὁμολογίαι ὑπὸ τοῦ κ. Π. Ῥάλλη τῇ 12<sup>η</sup>
|-
| || Ὀκτωβρίου, πρὸς 55 || = ||style="text-align:right"| 4,400
|-
| || || ||style="border-top:1px solid black;text-align:right"| 91,110
|}
Εἰς τὸ ποσὸν τοῦτο τῶν 91,100 Λ. δέον νὰ προστεθῶσι καὶ 7,910 Λ., δι’ ὧν ἠγοράσθησαν ἄλλαι 14,000 λ. ὁμολογίαι διὰ λογαριασμὸν τῆς Ἑλληνικῆς κυβερνήσεως.
Ἡ ἐξαγορὰ αὕτη κατὰ μὲν τοὺς Ὀρλάνδον καὶ Λουριώτην εἶχε προσωρινὸν χαρακτῆρα, ἐσκοπεῖτο δὲ ἡ πώλησις τῶν ὁμολογιῶν ἅμα τῇ βελτιώσει τῆς ἀγορᾶς. Κατὰ τὸν Σπανιολάκην ὅμως (βλ. σελ. 43) ἡ ἐπιχείρησις, γενομένη ἐκ συμφώνου μετὰ τῶν κ.κ. Μανιάκη, Ψύχα καὶ Λῆ, ἦτο ἁπλῆ κερδοσκοπία.
Εἶναι δύσκολον μετὰ ὀκτὼ δεκαετίας νὰ ἐξακριβώσῃ τις τὴν περὶ τούτου ἀλήθειαν. Τὸ βέβαιον εἶναι ὅτι ἡ Ἑλλὰς δὲν ἐζημιώθη ἐκ τῆς ἐπιχειρήσεως ταύτης, διότι, ἀναγορευθέντος τοῦ Λεοπόλδου βασιλέως,
</ref>.
{{nop}}<noinclude>{{rule|width=6em|align=left}}<references /></noinclude>
l3q43pqo2cjwg7gta87ew06hqte1xgu
168016
168015
2026-10-13T19:58:43Z
Αντιγόνη
235
168016
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Αντιγόνη" />{{κβ|{{0}}{{0}}|Ἐξαγοραὶ ὁμολογιῶν|31}}</noinclude>αὐτῶν ἀξίας, καὶ ἦτο συνεπῶς αὐτόχρημα μωρία νὰ ἐκδίδῃ τις ὁμολογίας πρὸς 55 1⁄2, διὰ νὰ ἀγοράζῃ τοιαύτας πρὸς 60. Δεύτερον, διότι ὁ ὅρος οὗτος ἦτο ἐντελῶς περιττὸς διὰ νὰ ἐπιτύχῃ τὸ βʹ δάνειον, ἅτε ἀρκούντων τῶν ἄλλων δελεασμάτων. Τρίτον, ὅπερ καὶ κύριον, διότι ἡ Ἑλλὰς εἶχε χρείαν ἀμέσου ἐπικουρίας, καὶ ἠδύνατο νὰ ἀναβάλῃ μέχρι τῆς ἀπελευθερώσεως τὴν μέριμναν περὶ ἀποσβέσεως τοῦ δημοσίου αὑτῆς χρέους. Ἀνάγκη λοιπὸν νὰ παραδεχθῶμεν, ὅτι ἡ ἐξαγορὰ τοσούτων ὁμολογιῶνὡρίσθη ἐν τῇ συμβάσει μόνον καὶ μόνον διότι ἐδίδετο οὕτω πως εἰς τοὺς ἐντεταλμένους τὴν ἐξαγορὰν Ῥικάρδους ἀφορμὴ νέων μεσιτειῶν.
Τὸ σκάνδαλον ἐπηυξήθη ἔτι μᾶλλον ὅτε, ἀνεξαρτήτως τοῦ συμβολαίου, ἡ τετραμελὴς ἐπιτροπή, ἡ ἀποσπάσασα ἀπὸ τῶν χαλαρῶν χειρῶν τῶν Ἑλλήνων ἀντιπροσώπων τὴν διαχείρισιν τοῦ δανείου, ἀπεφάσισε νὰ προβῇ εἰς νέας ἐξαγοράς, ἀφιέρωσε δὲ εἰς τὸν σκοπὸν τοῦτον 99,020 λιρῶν <ref name=p53>Ἐξηγοράσθησαν οὕτως ὁμολογίαι τοῦ βʹ δανείου ἀξίας ὀνοματικῆς 218,000 Λ.
{|style="margin-left:auto; margin-right:auto; border:none; line-height:120%"
| Ἤτοι: || 158,000 λιρῶν ὁμολ. ὑπὸ τῶν κ.κ. Ῥικάρδων || = ||style="text-align:right"| 67,895
|-
| {{c|»}} || 8,000 καὶ 5,000 λ. ὁμολ. ὑπὸ τῶν αὐτῶν Ῥικάρδων
|-
| || τῇ 15<sup>η</sup> Ὀκτωβρίου καὶ 19 Νοεμβρίου πρὸς
|-
| || 55 1⁄2 καὶ 56 1⁄2 || = ||style="text-align:right"| 7,265
|-
| {{c|»}} || 25,000 λ. ὁμολογίαι ὑπὸ τοῦ κ. Π. Ῥάλλη || = ||style="text-align:right"| 11,550
|-
| {{c|»}} || 8,000 λ. ὁμολογίαι ὑπὸ τοῦ κ. Π. Ῥάλλη τῇ 12<sup>η</sup>
|-
| || Ὀκτωβρίου, πρὸς 55 || = ||style="text-align:right"| 4,400
|-
| || || ||style="border-top:1px solid black;text-align:right"| 91,110
|}
Εἰς τὸ ποσὸν τοῦτο τῶν 91,100 Λ. δέον νὰ προστεθῶσι καὶ 7,910 Λ., δι’ ὧν ἠγοράσθησαν ἄλλαι 14,000 λ. ὁμολογίαι διὰ λογαριασμὸν τῆς Ἑλληνικῆς κυβερνήσεως.
{{vgap|0em}}
Ἡ ἐξαγορὰ αὕτη κατὰ μὲν τοὺς Ὀρλάνδον καὶ Λουριώτην εἶχε προσωρινὸν χαρακτῆρα, ἐσκοπεῖτο δὲ ἡ πώλησις τῶν ὁμολογιῶν ἅμα τῇ βελτιώσει τῆς ἀγορᾶς. Κατὰ τὸν Σπανιολάκην ὅμως (βλ. σελ. 43) ἡ ἐπιχείρησις, γενομένη ἐκ συμφώνου μετὰ τῶν κ.κ. Μανιάκη, Ψύχα καὶ Λῆ, ἦτο ἁπλῆ κερδοσκοπία.
{{vgap|0em}}
Εἶναι δύσκολον μετὰ ὀκτὼ δεκαετίας νὰ ἐξακριβώσῃ τις τὴν περὶ τούτου ἀλήθειαν. Τὸ βέβαιον εἶναι ὅτι ἡ Ἑλλὰς δὲν ἐζημιώθη ἐκ τῆς ἐπιχειρήσεως ταύτης, διότι, ἀναγορευθέντος τοῦ Λεοπόλδου βασιλέως,</ref>.
{{nop}}<noinclude>{{rule|width=6em|align=left}}<references /></noinclude>
2oblqouew37w2h4qvbamgydrq5v1giz