Vikicitaro eowikiquote https://eo.wikiquote.org/wiki/%C4%88efpa%C4%9Do MediaWiki 1.47.0-wmf.23 first-letter Aŭdvidaĵo Specialaĵo Diskuto Uzanto Uzanto-Diskuto Vikicitaro Vikicitaro-Diskuto Dosiero Dosiero-Diskuto MediaWiki MediaWiki-Diskuto Ŝablono Ŝablono-Diskuto Helpo Helpo-Diskuto Kategorio Kategorio-Diskuto TimedText TimedText talk Modulo Modulo-Diskuto Event Event talk Uzanto:RG72 2 2438 53839 53691 2026-10-08T06:21:49Z RG72 415 /* Libroj */ 53839 wikitext text/x-wiki {{User ru}} {{user eo-4}} </br></br></br> '''Miaj artikoloj''': == Aŭtoroj == [[Ippolit Zavaliŝin]], [[Grigorij Potanin]], [[Nikolao Ĉukmaldin]], [[Ivan Slovcov]], [[Pjotr Gorodcov]], [[Boris Ŝĉerbina]], [[Farman Salmanov]], [[Kornej Ĉukovskij]], [[Miĥail Saltikov-Ŝĉedrin]], [[Roger Bacon]], [[Marilyn Monroe]], [[Lincoln Steffens]], [[William Randolph Hearst]], [[Diogeno la Cinika]], [[Friedrich Schiller]], [[José Ortega y Gasset]], [[Marko Bruto]], [[Jean Baudrillard]], [[Saddam Hussein]], [[Zbigniew Brzeziński]], [[Deng Xiaoping]], [[Vladimir Putin]], [[Bill Clinton]], [[George H. W. Bush]], [[Lewis Mumford]], [[Marshall McLuhan]] (99%), [[Curt Sachs]], [[Wyndham Lewis]], [[Nikita Ĥruŝĉov]], [[Ivano la Terura]], [[Aleksander Herzen]], [[Gerald Ford]], [[Lyndon B. Johnson]], [[Richard Nixon]], [[Michael Jackson]], [[Madonna]], [[Marcel Duchamp]], [[Ryszard Kapuściński]], [[Eric Hoffer]] (90%), [[Elias Canetti]], [[Aleksej Navalnij]], [[Apostolo Paŭlo]], [[Ernst Röhm]], [[Karl Radek]], [[Lev Trockij]], [[Johano Kalvino]], [[Ĥusejn ibn Ali]], [[Tamerlano]], [[Stendhal]], [[Fjodor Dostojevskij]], [[Madamo de Staël]], [[Oliver Cromwell]], [[Ernest Renan]], [[Andrej Movĉan]], [[Miĥail Gorbaĉov]], [[Miĥail Ĥodorkovskij]], [[Boris Nemcov]], [[Ramzan Kadirov]], [[Sergej Magnickij]], [[Boris Jelcin]], [[Gennadij Zjuganov]], [[Pjotr Stolipin]], [[Gustav Landauer]], [[Friedrich Engels]], [[Elton Mayo]], [[François-Noël Babeuf]], [[Alfred Adler]], [[Wilhelm Reich]], [[Jacob Burckhardt]], [[Thomas Szasz]], [[Joseph McCarthy]], [[Benjamin Rush]], [[Karl Menninger]], [[T. S. Eliot]], [[Joseph-Ignace Guillotin]], [[Napoleono la 3-a]], [[Armand Jean du Plessis de Richelieu]], [[Woodrow Wilson]], [[Anthony Eden]], [[Anŭar al-Sadat]], [[Kiichi Miyazawa]], [[John Foster Dulles]], [[Klemens von Metternich]], [[Aleksandro la 1-a (Rusio)]], [[Neville Chamberlain]], [[Edward Frederick Lindley Wood]], [[Andrej Gromiko]], [[Vjaĉeslav Molotov]], [[James Monroe]], [[Aristide Briand]], [[Ngô Đình Diệm]], [[Harold Macmillan]], [[Pierre Laval]], [[Joachim von Ribbentrop]], [[Lord Palmerston]], [[Aleksandr Gorĉakov]], [[Alfred von Schlieffen]], [[Helmuth von Moltke]], [[Nikolaj Obruĉev]], [[Dean Rusk]], [[Vilhelmo la 2-a (Germana Regno)]], [[Nikolao la 2-a (Rusio)]], [[Gerald Nye]], [[Walter Millis]], [[Eyre Crowe]], [[Pjotr Durnovo]], [[Robert Arthur Talbot Gascoyne-Cecil, la tria markizo de Salisbury]], [[Douglas MacArthur]], [[Georgij Ĉiĉerin]], [[H. Freeman Mattews]], [[Isaiah Berlin]], [[Joseph E. Davies]], [[Henry M. Jackson]], [[Gustav Stresemann]], [[George F. Kennan]], [[Walter Lippmann]], [[Gamal Abdel Naser]], [[Albert Wohlstetter]], [[Nikolaj Bulganin]], [[Christian Pineau]], [[Milovan Ĝilas]], [[Joseph Chamberlain]], [[Denis William Brogan]], [[Yvon Delbos]], [[F. E. Smith, la 1-a grafo de Birkenhead]], [[Theobald von Bethmann Hollweg]], [[Nikolaj Sazonov]], [[Hans von Seeckt]], [[Harold Nicolson]], [[Robert King Merton]], [[David Lloyd George]], [[Arthur James Balfour]], [[Kurt Riezler]], [[George Canning]], [[Wilhelm Lamormaini]], [[Ferdinando la 2-a (Sankta Romia imperio)]], [[Friedrich von Gentz]], [[Sergej Vitte]], [[Nancy Pelosi]], [[Slobodan Miloŝeviĉ]], [[Lee Teng-hui]], [[Augusto Pinochet]], [[Ehud Barak]], [[Anatolij Ĉubajs]], [[Samuel P. Huntington]], [[Lee Kuan Yew]], [[Muhammad Ali Jinnah]], [[Sirimavo Bandaranaike]], [[Ali Akbar Haŝemi Rafsanĝani]], [[Yang Shangkun]], [[Carroll Quigley]], [[Muamar Kadafi]], [[Robert Roswell Palmer]], [[Christopher Dawson]], [[Fernand Braudel]], [[John Mearsheimer]], [[Lucian Pye]], [[Michael Dibdin]], [[Mahathir bin Mohamad]], [[Carlos Salinas de Gortari]], [[Sidney Mintz]], [[Ernesto Pérez Balladares]], [[Takeshi Umehara]], [[Georgij Arbatov]], [[Usama bin Laden]], [[Menaĥem Begin]], [[Anatolij Sobĉak]], [[Mahmud Ahmadineĵad]], [[Hans Morgenthau]], [[John McCain]], [[James Baker]], [[Eduard Ŝevardnadze]], [[Nicolae Ceaușescu]], [[Brent Scowcroft]], [[David Ignatius]], [[Viktor Janukoviĉ]], [[Condoleezza Rice]], [[Francis Fukuyama]], [[Ariel Ŝaron]], [[Hu Jintao]], [[Dick Cheney]], [[Madeleine Albright]], [[Jimmy Carter]], [[Cyrus Vance]], [[Robert Strausz-Hupé]], [[Wojciech Jaruzelski]], [[Georgij Ŝaĥnazarov]], [[Owen Harris]], [[Chiang Ching-kuo]], [[Pol Pot]], [[Charles Gati]], [[Justin Vaïsse]], [[Mark Kramer (politikologo)]], [[David Rothkopf]], [[Warren I. Cohen]], [[Nancy Bernkopf Tucker]], [[Robert A. Pastor]], [[William B. Quandt]], [[Robert E. Hunter]], [[Patrick Vaughan]], [[Marin Strmecki]], [[James Mann (verkisto)]], [[Adam Garfinkle]], [[Stephen Szabo]], [[Hamilton Fish Armstrong]], [[David Rockefeller]], [[Michael Dukakis]], [[Hamilton Jordan]], [[Alfred Rosenberg]], [[Friedrich Hebbel]], [[Carl Ludwig Schleich]], [[Gordon Allport]], [[James Henry Breasted]], [[Franz Alexander]], [[Carl von Clausewitz]], [[Karlo de Aŭstrio-Teŝino]], [[Maŭrico de Saksio]], [[Nikolaj Ogarkov]], [[Aleksej Konstantinoviĉ Toporkov]], [[Andrej Kokoŝin]], [[Jacques Sternberg]], [[Vance Packard]], [[Wilhelm Stapel]], [[Jacques Lacan]], [[David Simon]], [[Thomas De Quincey]], [[Steven Weinberg]], [[Jean-Pierre Dupuy]], [[Fjodor Rostopĉin]], [[Viktor Pinĉuk]], [[Robert Fico]], [[Abbé Pierre]], [[Ernst Bloch]], [[Majstro Eckhart]], [[Vasilij Semjonoviĉ Pankratov]], [[Grigorij Rasputin]], [[Aleksandra Fjodorovna (Alix de Hesio-Darmstadt)]], [[Klavdija Bitner]], [[Pierre Gilliard]], [[Jegor Ligaĉov]], [[Viktor Griŝin]], [[Nikolaj Riĵkov]], [[Miĥail Solomencev]], [[Viktor Ĉebrikov]], [[Vladimir Dolgiĥ]], [[Anatolij Lukjanov]], [[Dmitrij Jazov]], [[Vladimir Ŝĉerbickij]], [[Hejdar Alijev]], [[Aleksandr Nikolajeviĉ Jakovlev]], [[Petro la 3-a (Rusio)]], [[Katerina la 2-a (Rusio)]], [[Vissarion Belinskij]], [[Timofej Granovskij]], [[Nikolao la 1-a (Rusio)]], [[Pavel Pestel]], [[Astolphe de Custine]], [[Ernst Johann von Biron]], [[Karl Brjulov]], [[Giuseppe Mazzini]], [[Vladimir Ĵirinovskij]], [[Viktor Ĉernomirdin]], [[Aleksandr Korĵakov]], [[Jegor Gajdar]], [[Grigorij Javlinskij]], [[Aleksandr Lebed]], [[Jurij Luĵkov]], [[Eduard Rossel]], [[Nikita Miĥalkov]], [[Aleksandr Proĥanov]], [[Miĥail Znamenskij]], [[Ivan Jakuŝkin]], [[Matvej Muravjov-Apostol]], [[Jevgenij Obolenskij]], [[Ivan Puŝĉin]], [[Pjotr Svistunov]], [[Jermak Timofejeviĉ]], [[Vladimir Tolstoj]], [[Aleksej Arakĉejev]], [[Aleksandr Jakuboviĉ]], [[Aleksandra Muravjova]], [[Ivan Paskeviĉ]], [[Ivan Nikolajeviĉ Tolstoj]], [[Aleksandr Nikolajeviĉ Muravjov]], [[Aleksandr Kerenskij]], [[Pavel Miljukov]], [[Aleksandr Guĉkov]], [[Georgij Lvov]], [[Nikolaj Vissarionoviĉ Nekrasov]], [[Ivan Godnev]], [[Aleksandr Manujlov]], [[Vladimir Nikolajeviĉ Lvov]], [[Fjodor Rodiĉev]], [[Andrej Ŝingarjov]], [[Sergej Turbin]], [[Aleksandro Alabjev]], [[Aleksandr Radiŝĉev]], [[Vasilij Ŝulgin]], [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]], [[Miĥail Lomonosov]], [[Aleksandr Sumarokov]], [[Miĥail Miĥajloviĉ Speranskij]], [[Michael Andreas Barclay de Tolly]], [[Aleksej Jermolov]], [[Pjotr Bagration]], [[Miĥail Kutuzov]], [[Aleksandr Figner]], [[Miĥail Ivanoviĉ Tereŝĉenko]], [[Pjotr Vrangel]], [[Nikolaj Nikolajeviĉ Lvov]], [[Anton Denikin]], [[Miĥail Vladimiroviĉ Rodzjanko]], [[Dmitrij Ivanoviĉ Ĉiĥaĉjov]], [[Aleksej Polivanov]], [[Boris Ŝtjurmer]], [[Aleksej Nikolajeviĉ Romanov]], [[Miĥail Aleksandroviĉ (filo de Aleksandro la 3-a)]], [[Aleksandr Stessel]], [[Viktor Sokira-Jaĥontov]], [[Grigorij Kotovskij]], [[Vera Ĥolodnaja]], [[Aleksej Brusilov]], [[Aleksandro la 3-a (Rusio)]], [[Pjotr Vannovskij]], [[Nikolaj Nikolajeviĉ (1856–1929)]], [[Lavr Kornilov]], [[Nikolaj Iudoviĉ Ivanov]], [[Miĥail Vasiljeviĉ Aleksejev]], [[Aleksej Kaledin]], [[Vladimir Suĥomlinov]], [[Vladimir Miĥajloviĉ Bezobrazov]], [[Nikolaj Januŝkeviĉ]], [[Nikolaj Vladimiroviĉ Ruzskij]], [[Miĥail Diteriĥs]], [[Nikolaj Gondatti]], [[Solomon Ĉudnovskij]], [[Adrian Siromjatnikov]], [[Aleksandr Despot-Zenoviĉ]], [[Nifont Dolgopolov]] == Geografio == [[Tjumeno]], [[Siberio]], [[Irbito]], [[Tobolsko]], [[Niĵnevartovsko]], [[Surguto]], [[Neftejugansko]], [[Megiono]], [[Omsko]], [[Turo (rivero, Siberio)]], [[Tjumena provinco]], [[Okcidenta Siberio]], [[Svislando]], [[Romio]], [[Meksiko]], [[Eŭropo]], [[Irako]], [[Sudameriko]], [[Centra Ameriko]], [[Hispanio]], [[Ĉinio]], [[Sovetunio]], [[Pakistano]], [[Afganio]], [[Ukrainio]], [[Eŭrazio]], [[Pollando]], [[Irano]], [[Proksima Oriento]], [[Japanio]], [[Fora Oriento]], [[Centra Azio]], [[Azio]], [[Turkio]], [[Kartvelio]], [[Armenio]], [[Eŭropa Unio]], [[Uzbekio]], [[Azerbajĝano]], [[Palestino]], [[Sud-Koreio]], [[Nord-Koreio]], [[Koreio]], [[Singapuro]], [[Tajvano]], [[Orienta Azio]], [[Italio]], [[Brita imperio]], [[Belorusio]], [[Hinda oceano]], [[Kazaĥio]], [[Kaspia maro]], [[Korea milito]], [[Anglio]], [[Okcidenta Eŭropo]], [[Centra Eŭropo]], [[Orienta Eŭropo]], [[Subevoluintaj landoj]], [[Suda Usono]], [[Norda Usono]], [[Nederlando]], [[Asirio]], [[Alpoj]], [[Skota Altlando]], [[Krimeo]], [[Argentino]], [[Kaŭkazio]], [[Ĉeĉenio]], [[Vajmara respubliko]], [[Nazia Germanio]], [[Ameriko]], [[Okcidenta Germanio]], [[Masaĉuseco]], [[Jalutorovsko]], [[Germana Demokratia Respubliko]], [[Laoso]], [[Sankta Romia imperio]], [[Sud-Vjetnamio]], [[Nord-Vjetnamio]], [[Ĉeĥoslovakio]], [[Aŭstrio-Hungario]], [[Atlantiko]], [[Manika markolo]], [[Prusio]], [[Balkanio]], [[Hindoĉinio]], [[Sud-Orienta Azio]], [[Nord-Orienta Azio]], [[Dardaneloj]], [[Alzaco-Loreno]], [[Saĥaleno]], [[Kurilaj insuloj]], [[Bosnio kaj Hercegovino]], [[Rejna provinco]], [[Sankt-Peterburgo]], [[Supra Silezio]], [[Pola koridoro]], [[Germana Federacio]], [[Orienta Rumelio]], [[Sueza kanalo]], [[Manĉurio]], [[Rumanio]], [[Jugoslavio]], [[Vaŝingtono]], [[Okcidenta Usono]], [[Nord-Okcidenta Usono]], [[Malajzio]], [[Okcidenta Berlino]], [[Pacifiko]], [[Vjetnamio]], [[Kamboĝo]], [[Germana Regno]], [[Silicia Valo]], [[Wall Street]], [[Estonio]], [[Bosnio]], [[Kosovo]], [[Granda Albanio]], [[Somalio]], [[Persa golfo]], [[Sauda Arabio]], [[Niĝerio]], [[Indonezio]], [[Aŭstralio]], [[Francio]], [[Nord-Makedonio]], [[Latinameriko]], [[Respubliko Serba Krajna]], [[Subsahara Afriko]], [[Nord-Afriko]], [[Tajlando]], [[Haitio]], [[Libano]], [[Sirio]], [[Egiptio]], [[Sektoro Gazao]], [[Filipinoj]], [[Havajo]], [[Panama kanalo]], [[Pola Popola Respubliko]], [[Tomsko]], [[Jenisejo]], [[Krasnojarsko]], [[Kazano]], [[Velikij Novgorod]], [[Petrozavodsko]], [[Novgoroda gubernio]], [[Kieva Regno]], [[Konstantinopolo]], [[Nadimo]], [[Kurgano (urbo)]], [[Baltio]], [[Buĥaro]], [[Jekaterinburgo]], [[Tobolska gubernio]], [[Tugulimo]], [[Uspenka (Tjumena distrikto)]], [[Bogandinskoje]], [[Kijovo]], [[Jalutorovska distrikto (1782-1923)]], [[Juĵno-Pletnjovo]], [[Kurska gubernio]], [[Iŝima distrikto (1782-1923)]], [[Tobolo]], [[Iŝimo (rivero)]], [[Provinco de Siberiaj Kirgizoj]], [[Kujbiŝev]], [[Baraba stepo]], [[Jeniseja gubernio]], [[Bogotolo]], [[Aĉinsko]], [[Bajkalo]], [[Usolje-Sibirskoje]], [[Valdajo]], [[Kievo]], [[Odeso]], [[Zlatousto]], [[Ĉelabinsko]], [[Kurgana distrikto (1782-1923)]] == Periodoj == * [[Jarcento]], [[6-a jarcento]], [[16-a jarcento]], [[17-a jarcento]], [[18-a jarcento]], [[19-a jarcento]], [[20-a jarcento]], [[21-a jarcento]] * [[1880-aj jaroj]], [[1890-aj jaroj]] * [[1910-aj jaroj]], [[1920-aj jaroj]], [[1930-aj jaroj]], [[1950-aj jaroj]], [[1960-aj jaroj]], [[1970-aj jaroj]], [[1980-aj jaroj]], [[1990-aj jaroj]] * [[Regado de Nikolao la 2-a (Rusio)]] == Ekstera politiko == * [[Internaciaj rilatoj]], [[Ekstera politiko]], [[Internacia politiko]], [[Geopolitiko]] * [[Rilatoj de Ĉinio kaj Usono]], [[Rilatoj de Rusio kaj NATO]], [[Rilatoj de Germanio kaj Rusio]], [[Rilatoj de Ĉinio kaj Rusio]], [[Rilatoj de Rusio kaj Usono]], [[Rilatoj de Ĉinio kaj Sovetunio]], [[Rilatoj de Ĉinio kaj Japanio]], [[Rilatoj de Japanio kaj Usono]], [[Rilatoj de Eŭropa Unio kaj Usono]], [[Rilatoj de Irano kaj Usono]], [[Rilatoj de Barato kaj Ĉinio]], [[Rilatoj de Barato kaj Pakistano]], [[Rilatoj de Barato kaj Usono]], [[Rilatoj de Japanio kaj Usono]], [[Rilatoj de Japanio kaj kaj Koreio]], [[Rilatoj de Sovetunio kaj Usono]], [[Rilatoj de Azio kaj Usono]], [[Rilatoj de Rusio kaj Ukrainio]], [[Rilatoj de Ĉinio kaj Nord-Koreio]], [[Rilatoj de Pakistano kaj Usono]], [[Rilatoj de Israelo kaj Usono]], [[Rilatoj de Irano kaj Israelo]], [[Rilatoj de Ukrainio kaj NATO]], [[Rilatoj de Sirio kaj Usono]], [[Rilatoj de Eŭropo kaj Rusio]], [[Rilatoj de Britio kaj Usono]], [[Rilatoj de Irako kaj Usono]], [[Rilatoj de Pollando kaj Rusio]] * [[Ekstera politiko de Usono]], [[Ekstera politiko de Ĉinio]], [[Ekstera politiko de Rusio]], [[Ekstera politiko de Barato]], [[Ekstera politiko de Japanio]], [[Ekstera politiko de Germanio]] * [[McMahon-linio]], [[Interkonsentoj de Oslo]], [[Truman-doktrino]], [[Konsilio pri Sekureco de Unuiĝintaj Nacioj]], [[Kapto de usonaj ostaĝoj en Irano]], [[Pactraktatoj de Camp David]], [[Vastigo de NATO]], [[Konsilio pri Nacia Sekureco de Usono]], [[Orienta Bloko]], [[Grupo de la Ok]], [[Membriĝo de Ukrainio en Eŭropa Unio]], [[Pintokunveno en Malto]], [[Triflanka Komisiono]], [[Realismo (internaciaj rilatoj)]], [[Politiko de malstreĉigo]], [[Paca kunekzistado]], [[Intertraktoj pri limigo de strategiaj armiloj]], [[Grupo de la Sep]], [[Varsovia pakto]], [[Carter-doktrino]], [[Realpolitiko]], [[Kolektiva sekureco]], [[Unuigo de Germanio]], [[Unuiĝintaj Nacioj]], [[Povekvilibro]], [[Memdeterminado]], [[Viena kongreso]], [[Jalta konferenco]], [[Potsdama konferenco]], [[Doktrino de Monroe]], [[Izolismo]], [[Ekspansiismo]], [[Evidenta destino]], [[Kuba misila krizo]], [[NATO]], [[Versajla traktato]], == Ekonomio == [[Financo]], [[Okcidentsiberia naftogasa komplekso]], [[Fervojo]], [[Internacia Mona Fonduso]], [[Monda Banko]], [[Financa krizo de 2008]], [[Ekonomio]], [[Infrastrukturo]], [[Produktado]], [[Superbazaro]], [[Aĉetcentro]], [[Transporto]], [[Usona dolaro]], [[Eŭro]], [[Inflacio]], [[Valuto]], [[Industrio]], [[Baza enspezo]], [[Merkato]], [[Ekonomiaj sankcioj]], [[Akcia kompanio]], [[Planita ekonomio]], [[Ekonomio de Japanio]], [[Ekonomio de Usono]], [[Merkata ekonomio]], [[Turismo]], [[Reklamo]], [[Granda Depresio]], [[Varomarko]], [[Produktadrimedoj]], [[Produktiveco]], [[Rento]], [[Aĉetado]], [[Ekfirmao]], [[Nordamerika Liberkomerca Interkonsento]], [[Buŝehra atomstacio]], [[Ekonomio de Ĉinio]], [[Ekonomio de Rusio]], [[Financa krizo en Rusio (1998)]], [[Ŝtata kapitalismo]], [[Privata posedo]], [[Politika ekonomiko]], [[Produktivaj fortoj]], [[AvtoVAZ]], [[Fabriko]], [[Salproduktado]], [[Familio Kolmakov (negocistoj)]] == Milito == [[Nuklea milito]], [[Hispana Enlanda milito]], [[Golfa milito]], [[Afgana milito (1979-1989)]], [[Milito en Afganio (2001-2021)]], [[Dua mondmilito]], [[Malvarma milito]], [[Milito kontraŭ terorismo]], [[Unua mondmilito]], [[Totala milito]], [[Napoleonaj militoj]], [[Usona Enlanda milito]], [[Vjetnama milito]], [[Franca-Prusa milito]], [[Donbasa milito]], [[Milito de Jom Kippur]], [[Rusa-japana milito]], [[Dua itala-etiopa milito]], [[Krimea milito]], [[Rusa-turka milito (1877-1878)]], [[Tria mondmilito]], [[Kosova milito]], [[Tridekjara milito]], [[Bosnia milito]], [[Bombado de Jugoslavio fare de NATO]], [[Kroata milito]], [[Invado de Irako al Kuvajto]], [[Libana milito de 1982]], [[Libana enlanda milito]], [[Irana-iraka milito]], [[Barata-pakistana milito de 1965]], [[Invado al Ĉeĥoslovakio (1968)]], [[Unua milito en Ĉeĉenio]], [[Sestaga milito]], [[Kamboĝa-Vjetnama milito]], [[Ogadena milito]], [[Bombado de Irako en 1998]], [[Tet-ofensivo]], [[Liberiga Armeo de Kosovo]], [[Militarismo]], [[Naziaj koncentrejoj]], [[Invado de Rusio en Ukrainion (2022)]], [[Mongola invado al Rusio]], [[Patriota Milito de 1812]], [[Januara ribelo]], [[Armitaj Fortoj de Rusio]], [[Milito de la Sesa Koalicio]], [[Venkotago]], [[Dua milito en Ĉeĉenio]], [[Militsetlejoj]], [[Rekrutigo]], [[Ulano]], [[Batalo de Borodino]], [[Oficiro]], [[Volontula Armeo]], [[Evakuado de Odeso (1920)]], [[Evakuado de Krimeo]], [[Rusia Enlanda milito]], [[Rusia Imperiestra Armeo]], [[Ĝenerala Stabo de la Rusia Imperiestra Armeo]], [[Granda Retreto (Rusio)]], [[Brusilov-ofensivo]], [[Batalo de Galicio]], [[Ĉeĥa Taĉmento]], [[Tranĉea milito]], [[Manovra milito]], [[Tutrusia Zemstva Unio]] == Nukleaj armiloj == [[Nuklea armilo]], [[Atombombo]], [[Amasdetrua armilo]], [[Nuklea milito]], [[Nuklearmila konkuro]], [[Nuklea programo de Nord-Koreio]], [[Nuklea programo de Pakistano]], [[Nuklea programo de Barato]], [[Nuklea testo]], [[Nuklea programo de Sud-Afriko]], [[Nuklea programo de Irano]], [[Usona kontraŭmisila defendo en Centra kaj Orienta Eŭropo]], [[Programo de Nunn — Lugar]], [[Nuklea programo de Israelo]], [[Traktato kontraŭ pliigo de atomarmiloj]], [[Nuklea armilaro de Usono]] == Etnoj kaj nacioj == [[Ĥoĥol]], [[Judoj]], [[Hispanoj]], [[Rusoj]], [[Italoj]], [[Japanoj]], [[Araboj]], [[Armenoj]], [[Grekoj]], [[Azeroj]], [[Ĝermanoj]], [[Germanoj]], [[Slavoj]], [[Puebloj]], [[Albanoj]], [[Sudetaj germanoj]], [[Araba mondo]], [[Francoj]], [[Nederlandanoj]], [[Angloj]], [[Svisoj]], [[Arandoj]], [[Indianoj]], [[Ĉinoj]], [[Transmaraj ĉinoj]], [[Usonaj judoj]], [[Usonaj poloj]], [[Tataroj]], [[Marioj]], [[Udmurtoj]], [[Ĉuvaŝoj]], [[Komioj]], [[Rusiaj germanoj]], [[Latvoj]], [[Estonoj]], [[Baltaj germanoj]], [[Kaŭkaziaj germanoj]], [[Judoj en Uralo]], [[Siberianoj]], [[Mordvoj]], [[Ukrainoj en Siberio]], [[Judoj en Siberio]], [[Siberiaj tataroj]], [[Burjatoj]], [[Kontraŭjudaj pogromoj en la Rusia imperio]], [[Judoj en Rusio]] == Psikologio == [[Neŭrozo]], [[Psikologio]], [[Psikopatologio]], [[Nekonscio]], [[Arketipo]], [[Psiko]], [[Komplekso (psikologio)]], [[Trikstero]], [[Neŭrastenio]], [[Psikoterapio]], [[Ekstravertiteco — introvertiteco]], [[Histerio]], [[Komforto]], [[Anksio]], [[Memkonscio]], [[Fatala virino]], [[Narcisismo]], [[Individuismo]], [[Nostalgio]], [[Ekstazo]], [[Fetiĉismo]], [[Paranojo]], [[Skizofrenio]], [[Malkontento]], [[Entuziasmo]], [[Sinofero]], [[Melankolio]], [[Indiferenteco]], [[Psikanalizo]], [[Ekzaltiĝo]], [[Fremdiĝo]], [[Konformismo]], [[Mensa sano]], [[Eŭforio]], [[Masoĥismo]], [[Sadismo]], [[Piromanio]], [[Psikiatria hospitalo]], [[Nekonformismo]], [[Obsedo]], [[Halucino]], [[Paralizo]], [[Megalomanio]], [[Apatio]], [[Psikiatrio]], [[Ŝoko]], [[Virineco]], [[Vireco]], [[Paniko]], [[Kolektivismo]], [[Elreviĝo]], [[Kulposento]], [[Dresado]], [[Simulado]], [[Estimo]] (90%), [[Nobleco]], [[Fascino]], [[Malrespekto]], [[Malamikeco]], [[Obstino]], [[Plezuro]] (90%), [[Agreso]], [[Dominado]], [[Rolo]], [[Subkonscio]], [[Personeco]], [[Indigno]], [[Logoterapio]], [[Identigo (psikologio)]], [[Mortoinstinkto]], [[Anusa karaktero]], [[Seksa ekscitiĝo]], [[Puremo]], [[Supermio]], [[Sonĝointerpretado]], [[Infana psikologio]], [[Emocia kontaĝo]], [[Frua infanaĝo]], [[Repuŝado (psikologio)]], [[Afekcio]], [[Rezistado (psikologio)]], [[Cenzuro (psikanalizo)]], [[Traŭmato (psikologio)]], [[Seksa bremsado]], [[Religia ekscitiĝo]], [[Sekslogo]], [[Depresio]], [[Anksia neŭrozo]], [[Neŭrozo de senlaborulo]], [[Obseda-kompulsia malsano]], [[Kastrotimo]] == Filozofio == [[Simbolo]], [[Realo]], [[Mito]], [[Idealismo]], [[Sentimentaleco]], [[Maljusteco]], [[Senso]], [[Teozofio]], [[Spiritismo]], [[Signifo]], [[Utopio]] (99%), [[Racio]] (99%), [[Raciismo]], [[Simulakro]], [[Ekzistado]], [[Destino]], [[Relativismo]], [[Empiriismo]], [[Pozitivismo]], [[Skeptikismo]], [[Vivosenco]], [[Eroto (filozofio)]], [[Majstro Eckhart]], [[Okcidentemo]] == Religio == [[Kristnasko]], [[Maria (patrino de Jesuo)]], [[Iziso]], [[Islama fundamentismo]], [[Islama mondo]], [[Islamismo]], [[Ikono]], [[Ortodoksismo]], [[Ikonoklasmo]], [[Ŝijaismo]], [[Eliro (historia evento)]], [[Katolika Eklezio]], [[Prapeko]], [[Malnova Testamento]], [[Pilgrimado]], [[Lasta Juĝo]], [[Ĝihado]], [[Nekredanto]], [[Reformacio]], [[Protestantismo]], [[Ĉasado de sorĉistinoj]], [[Eva]], [[Komunio]], [[Postmorto]], [[Transa mondo]], [[Horoskopo]], [[Fundamentismo]], [[Senmorteco]], [[Monaĥejo]], [[Ordeno (religio)]], [[Mesiismo]], [[Mesio]], [[Idolismo]], [[Idolo]], [[Promesita Lando]], [[Aŝuro]], [[Ĉiela Regno]], [[Resurekto]], [[Resurekto de Jesuo]], [[Rito]], [[Propeka kapro]], [[Herezo]], [[Magio]], [[Totemo]], [[Kontraŭreformacio]], [[Ŝamano]], [[Konfuceismo]], [[Monoteismo]], [[Dio Patro]], [[Inkvizicio]], [[Islama renaskiĝo]], [[Islama Frataro]], [[Krucifikso]], [[Religia maltoleremo]], [[Cirkumcido]], [[Totemismo]], [[Levido]], [[Javeo]], [[Heksateŭko]], [[Interligo (Biblio)]], [[Evangelio]], [[Alaho]], [[Sankteco]], [[Politeismo]], [[Atono]], [[Reenkarniĝo]], [[Senpeka koncipo de Jesuo]], [[Asketismo]], [[Rusa Ortodoksa Eklezio]], [[Katedralo de Kristo Savinto]], [[Luteranismo en Rusio]], [[Kieva-Peĉjora monaĥejo]] == Libroj == [[La granda ŝaktabulo]], [[La elekto: tutmonda dominado aŭ tutmonda gvidado]], [[Strategia vizio: Usono kaj la krizo de tutmonda potenco]], [[Ĉu Usono bezonas eksteran politikon?: Al diplomatio de la 21-a jarcento]], [[La ribelo de la amasoj]], [[Unuetaĝa Usono]], [[Kontraŭstaro inter Civilizacioj]], [[Usono kaj la mondo: Konversacioj pri la estonteco de la ekstera politiko de Usono]], [[Zbig: La strategio kaj politiko de Zbigniew Brzeziński]], [[Konfeso pri difinita temo]], [[Provincano]], [[Rusio kaj la mondo. Nova epoko. 12 jaroj, kiuj povos ŝanĝi ĉion]], [[Amasa psikologio de faŝismo]], [[La doktoro kaj la animo]], [[Sonĝointerpretado (Freud)]], [[Estonteco de unu iluzio]], [[Malkontenteco pri la kulturo]], [[La homo Moseo kaj la monoteisma religio]], [[Kial milito?]], [[Makbeto]], [[La anatomio de homa detruemo]], [[Fuĝo for de libereco]], [[La socio de konsumado]], [[Simulakroj kaj simulaĵoj]], [[En la ombro de la silentema plejmulto]], [[La travidebleco de malbono]], [[La Golfa milito ne okazis]], [[La agonio de povo]], [[La fatalaj strategioj]], [[La sistemo de aĵoj]], [[Kontribuo al kritiko de la politika ekonomiko de signo]], [[La jaro de revado danĝera]], [[La plago de fantazioj]], [[Ekonomiaj kaj filozofiaj manuskriptoj je 1844]], [[Kontribuo al kritiko de politika ekonomiko]], [[Kritiko de la Hegela Jurfilozofio]], [[La Kapitalo]], [[Artikoloj de Aleksander Herzen]], [[Lekcioj kaj paroladoj de Erich Fromm]], [[Koncepto de la homo ĉe Karolo Markso]], [[El Siberio]], [[Leteroj de Anton Ĉeĥov]], [[Kaŝĉej-ĉeno]], [[Pri evoluo de la revoluciaj ideoj en Rusio]], [[Pensoj pri la Februara revolucio]], [[Lando de ekzilo: de Osa ĝis Irkutsko]], [[Oktobra manifesto]], [[Punlaboro kaj vagabondoj de Siberio]], [[Noticoj pri la revolucio (Volumoj 1–2)]], [[Noticoj pri la revolucio (Volumoj 3–4)]] == Kulturo == [[Holivudo]], [[Filmo]], [[Renesanco]], [[Kino]], [[Televido]], [[Radio]], [[Bildliteraturo]], [[Klaŭno]], [[Akrobato]], [[Striptizo]], [[Kubismo]], [[Amaskomunikilo]], [[Propagando]], [[Pentrado]], [[Ludo]], [[Ĵazo]], [[Humpty Dumpty]], [[Disneyland]], [[Modo]], [[Ceremonio]], [[Estetiko]], [[Superrealismo]], [[Poparto]], [[Centro Georges Pompidou]], [[Kiĉo]], [[Dadaismo]], [[Maskerado]], [[Papiruso]], [[Alfabeto]], [[Litero]], [[Skulptaĵo]], [[Dirigento]], [[Televidserio]], [[Orkestro]], [[Ĥoro]], [[Multkulturismo]], [[Universalismo]], [[Ĉina civilizacio]], [[Kultura imperiismo]], [[Dramo]], [[Rusa literaturo]], [[Jarmilo de Rusio]], [[Forkapto de la fianĉino]], [[Rusa kuirarto]], [[Rusa popola kanto]] == Revolucioj == [[Kontraŭrevolucio]], [[Oktobra revolucio]], [[Franca revolucio de 1789]], [[Rusia revolucio de 1905]], [[Hungara revolucio de 1956]], [[Seksa revolucio]], [[Usona revolucio]], [[Irana revolucio]], [[Franca revolucio de 1848]], [[Decembristoj en Jalutorovsko]], [[Decembristoj en Tobolsko]], [[Februara revolucio]], [[Abdiko de Nikolao la 2-a]], [[Abdiko de Miĥail Aleksandroviĉ]], [[Petrograda Soveto]] == Lingvoj == [[Araba lingvo]], [[Ĉina lingvo]], [[Plurlingveco]], [[Sakraĵo]], [[Siberia parolmaniero]], [[Lingvolernado]], [[Suda dialektaro de la rusa lingvo]] == Araba-israela konflikto == [[Araba-israela konflikto]], [[Organizaĵo por Liberigo de Palestino]], [[Intifado]], [[Hamaso]], [[Fataho]], [[Sueza krizo]], [[Interkonsentoj de Oslo]], [[Madrida konferenco (1991)]], [[Sestaga milito]], [[Milito de Jom Kippur]] == Temoj == [[Ekologio]], [[Nuklea akcidento de Ĉernobilo]], [[Komunista Partio de Sovetunio]], [[Nafto]], [[Geologio]], [[Burokratio]], [[Vodko]], [[Fotografio]], [[Oriento]], [[Okcidenta civilizo]], [[Problemo]], [[Plenkreskulo]], [[Pedagogio]], [[Katastrofo]], [[Epidemio]], [[Bolŝevismo]], [[Junulino]], [[Prahistorio]], [[Poeto]], [[Kolektivo]], [[Alkoholismo]], [[Sinmortigo]], [[Ora epoko]], [[Aristokratio]], [[Plebo]], [[Absolutismo]], [[Urboŝtato]], [[Arkeologio]], [[Tekniko]], [[Burĝo]], [[Demagogio]], [[Liberalismo]], [[Marksismo]], [[Politika dekstro]], [[Politika maldekstro]], [[Publika opinio]], [[Intelektulo]], [[Aŭto]], [[Informo]], [[Tutmondiĝo]], [[Diskriminacio]], [[Teroro]], [[Atencoj de la 11-a de septembro 2001]], [[Disfalo de Sovetunio]], [[Konsumismo]], [[Talibano]], [[Socia malegaleco]], [[Amasa kulturo]], [[Kontraŭusonismo]], [[Al-Kaido]], [[Studento]], [[Usona Kongreso]], [[Haveno]], [[Elito]], [[Traktato]], [[Valso]], [[Elektro]], [[Komunikado]] (99%), [[Skribo]] (99%), [[Parolo]] (99%), [[Telefono]] (99%), [[Aviado]], [[Telegrafo]], [[Presado]], [[Novaĵo]], [[Specialisto]], [[Tuŝo]], [[Mesaĝo]], [[Letero]], [[Nudeco]], [[Tribo]], [[Aŭtomatigo]], [[Feŭdismo]], [[Eldonado]], [[Vidado]] (99%), [[Aŭdo]] (99%), [[Stomatologio]], [[Nerva sistemo]], [[Amuzo]], [[Vojo]], [[Poŝto]], [[Redaktoro]], [[Tajpilo]], [[Sekretario]], [[Korpo]], [[Nomado]], [[Slumo]], [[Sago]], [[Kamparo]], [[Narciso]], [[Mezepoko]], [[Migrado]], [[Maŝino]], [[Centralizismo]], [[Biciklo]], [[Fusilo]], [[Perspektivo]], [[Bordelo]], [[Vokvirino]], [[Raso]], [[Invento]], [[Ideologio]], [[Mongolaj invadoj kaj konkeroj]], [[Slavofilismo]], [[Ostaĝo]], [[Subjekto]], [[Teritorio]], [[Evento]], [[Pornografio]], [[Manipulado de la amasoj]], [[Sekseco]], [[Atenco]], [[Vetludo]], [[Nuklea centralo]], [[Majo de 1968 (Francio)]], [[Klonado]], [[Implozio]], [[Ofero]] (90%), [[Socia sekso]] (90%), [[Konsumado]], [[Handikapo]], [[Respondeco]] (90%), [[Ĉantaĝo]], [[Snobo]], [[Orgio]], [[Aĵo]], [[Masko]], [[Naziismo]], [[Doktrino]] (90%), [[Radikalismo]], [[Kariero]], [[Ribelo]] (90%), [[Elmigrado]], [[Cionismo]], [[Totalismo]], [[Reformo]], [[Reakcio (politiko)]], [[Ŝovinismo]], [[Geto]], [[Koloniismo]], [[Ŝtatoficisto]], [[Konkurenco]], [[Linĉado]], [[Superecismo]], [[Ekzilo]], [[Impotenteco]], [[Soldato]] (90%), [[Uniformo]], [[Stalinismo]], [[Tajpinga ribelo]], [[Misiismo]], [[Modernigo]], [[Malnova reĝimo]], [[Klerismo]], [[Organizaĵo]], [[Ĥaoso]], [[Eksterlandano]], [[Grego]], [[Detruado]], [[Distanco]], [[Fajro]] (90%), [[Arbaro]] (90%), [[Maro]] (90%), [[Ŝtonumado]], [[Kondamno]], [[Bruligado sur ŝtiparo]], [[Postvivado]], [[Predo]], [[Fuĝo]], [[Incendio]], [[Danĝero]], [[Minaco]], [[Ekzekuto]], [[Ekzekutisto]], [[Genuado]], [[Ŝipestro]], [[Digo]], [[Venĝo]], [[Murdo]], [[Ekskremento]], [[Mortinto]] (90%), [[Malrapideco]], [[Kaŭrado]], [[Sidado]], [[Starado]], [[Kuŝado]], [[Piramido]], [[Insekto]], [[Aresto]], [[Faŭko]], [[Malpermeso]] (90%), [[Triumfo]], [[Procesio]], [[Kreskado]], [[Ĥako]], [[Areno]], [[Montogrimpado]], [[Matadoro]], [[Fingro]] (90%), [[Lanco]], [[Metalo]], [[Slogano]], [[Oratoro]], [[Rajdado]], [[Deputito]], [[Voĉdono]], [[Jura imuneco]], [[Piedsigno]], [[Atako]] (90%), [[Bebo]], [[Entombigo]], [[Klano]], [[Sekalo]], [[Batalkampo]], [[Batalo]] (90%), [[Krio]] (90%), [[Posteulo]], [[Praulo]], [[Tombejo]], [[Kortego]], [[Pridemandado]], [[Demando]], [[Ponardo]], [[Parlamento]], [[Kasto]], [[Socia klaso]], [[Konspiro]], [[Bacilo]], [[Mikrobo]], [[Spermo]], [[Limo]] (90%), [[Ekbruligo]], [[Manifestacio]], [[Striko]], [[Formikejo]], [[Krucumado]], [[Terapio]], [[Paŝtisto]], [[Konskripcio]], [[Seĝo]], [[Indiĝeno]], [[Fortikaĵo]], [[Trupo]], [[Gardisto]], [[Ujo]], [[Argilo]], [[Sceptro]], [[Heroo]], [[Unueca Rusio]], [[Koloraj revolucioj]], [[Geja Fiero]], [[Cenzuro]], [[Rusofobio]], [[Islama Ŝtato]], [[Volontulo]], [[Bonfarado]], [[Enmigrado]], [[Rifuĝinto]], [[Kultura asimilado]], [[Jabloko]], [[Homofobio]], [[Monumento]], [[Pussy Riot]], [[Identeco]], [[Incesto]], [[Universala voĉdonrajto]], [[Roboto]], [[Erotiko]], [[Konversacio]], [[Kreado]], [[Patriarkeco]], [[Matriarkeco]], [[Meza klaso]], [[Interŝanĝo]], [[Laceco]], [[Aŭtoritatismo]], [[Judo-kristana paradigmo]], [[Administranto]], [[Floro]] (pli ol 50%), [[Prestiĝo]], [[Nuntempa arto]], [[Administrado]], [[Realismo]], [[Manifesto de la Komunista Partio]], [[Malkonfido]], [[Kontraŭfaŝismo]], [[Monopolo]] (90%), [[Socia adaptiĝo]], [[Stimulo]], [[Senhelpeco]], [[Luteranismo]], [[Munkena interkonsento]], [[Energio]], [[Moderna epoko]], [[Malcentralizado]], [[Feliĉa fino]], [[Mickey Mouse]], [[Pejzaĝo]], [[Anuso]], [[Demenco]], [[Malliberigo]], [[Kanibalo]], [[Senkulpeco]], [[Fumado]], [[Lojaleco]], [[Dreyfus-skandalo]], [[Droga dependeco]], [[Damaĝo]], [[Ligo de Nacioj]], [[Ligo de Arabaj Ŝtatoj]], [[Berlina muro]], [[Nacia intereso]], [[Gerilo]], [[Intertraktoj]], [[Pakto Ribbentrop-Molotov]], [[Intermilita periodo]], [[Traktato de Rapallo (1922)]], [[Traktatoj de Lokarno]], [[Aŭgusta puĉo]], [[Imperiestro]], [[Disigo de povoj]], [[Berlina krizo (1961)]], [[Sankta Alianco]], [[Mein Kampf]], [[Anschluss]], [[Wilsonismo]], [[Sociala asekuro]], [[Habsburgoj]], [[Mobilizado]], [[Perestrojko]], [[Glasnost]], [[Partnereco por paco]], [[Radio Libera Eŭropo/Radio Libero]], [[Titoismo]], [[Germana naciismo]], [[Dispartigoj de Pollando-Litovio]], [[Reparacio]], [[Antikominterna pakto]], [[Unua maroka krizo]], [[Triopa Entento]], [[Neŭtraleco]], [[Superpotenco]], [[Mararmeo]], [[Maginot-linio]], [[Fekundindico]], [[Traktato de Brest-Litovsk]], [[Publikaj rilatoj]], [[Pariza paca konferenco]], [[Okupado de baltaj landoj]], [[Strategio]], [[Araba naciismo]], [[Domino-teorio]], [[Eŭropa koncerto]], [[Orienta Demando]], [[Curzon-linio]], [[Spionservo]], [[Iredentismo]], [[Taktiko]], [[Novkonservativismo]], [[Konfrontiĝo]], [[Jingoismo]], [[Konservisma Partio (Britio)]], [[Whigs]], [[Malarmado]], [[Kontraŭkomunismo]], [[Alianco]], [[Prezidanto de Usono]], [[Berlina kongreso]], [[Poliomjelito]], [[Amendo de Jackson–Vanik]], [[Lobiado]], [[Monda registaro]], [[Politiko de detenado]], [[Misilo]], [[Usona Departemento de Ŝtato]], [[Hallstein-doktrino]], [[Pakto Briand-Kellogg]], [[Tutgermanismo]], [[Germanigo]], [[Sinplenumanta profetaĵo]], [[Vestfalia paco]], [[Suvereneco]], [[Interna politiko]], [[Reciproke garantiita neniigo]], [[Strategia Defenda Iniciato]], [[Interkonsento de Rambouillet]], [[Reunuiĝo de Koreio]], [[Kanajla ŝtato]], [[Kontraŭmisila defendo]], [[Rasapartigo]], [[Kompromiso]], [[Jackson-demokratio]], [[Protestoj sur placo Tian An Men]], [[Oligarĥio]], [[Malalta klaso]], [[Internacia juro]], [[Etna purigado]], [[Okcidentigo]], [[Nacia ŝtato]], [[Liberala demokratio]], [[Indiĝenigo]], [[Genocido]], [[Postkoloniismo]], [[Kontraŭokcidentismo]], [[Ksenofobio]], [[Demografio]], [[Dinastio Qing]], [[Hizbulaho]], [[Industriigo]], [[CIA]], [[Islama terorismo]], [[Virinaj rajtoj]], [[Solidareco (Pollando)]], [[Armitaj Fortoj de Usono]], [[Disfalo de Jugoslavio]], [[Usona malliberejo en Guantanamo]], [[Pensofabriko]], [[Universitato Harvard]], [[Sovetologio]], [[Rusa naciismo]], [[Annus mirabilis]], [[Nacisocialisma Germana Laborista Partio]], [[Flago de Nazia Germanio]], [[Seksorganoj]], [[Fekaĵo]], [[Menstruo]], [[Flarsenso]], [[Dupiedismo]], [[Senhejma infano]], [[Interrompita koito]], [[Trajno]], [[Nokta enurezo]], [[Ekzogamio]], [[Kastro]], [[Eta burĝo]], [[Agrikulturisto]], [[Socialdemokratio]], [[Scienca rasismo]], [[Antikva Grekio]], [[Hetajro]], [[Moralismo]], [[Svastiko]], [[Staĥanov-movado]], [[Milito kontraŭ narkotikaĵoj]], [[Transloĝiĝo al Siberio]], [[Vagabondo]], [[Ekzilo al Siberio]], [[Poloj en Rusio]], [[Siberia landvojo]], [[Tajgo]], [[Veturigisto]], [[Punlaboro en Siberio]], [[Kontraŭalkohola kampanjo en Sovetunio]], [[Domo de Ipatjev]], [[Politburoo de la Centra Komitato de la Komunista Partio de Sovetunio]], [[Aparatulo]], [[Supera Soveto de Sovetunio]], [[Plurpartiismo]], [[Onidiro]], [[Kazana Universitato]], [[Akuzo]], [[Rusia nobelaro]], [[Filistreco]], [[Rusa kampara komunumo]], [[Falanstero]], [[Nuligo de servutismo en Rusio]], [[Caro]], [[Romanovoj]], [[Registaro de Rusio]], [[Historio de Rusio]], [[Filozofo]], [[Reprezenta demokratio]], [[Prezidenta oficperiodo de Boris Jelcin]], [[Ŝtata Dumao]], [[Kotono]], [[Teo en Rusio]], [[Transportado de malliberuloj en la Rusia imperio]], [[Vaporŝipo]], [[Homa stampado]], [[Kurgano]], [[Omska fortikaĵo]], [[Pelmenoj]], [[Pramo]], [[Fuĝoj de malliberuloj el Siberio]], [[Drinkejo]], [[Gazetarlibereco]], [[Servutismo en Rusio]], [[Framasonoj en Rusio]], [[Ŝtata Dumao (Rusia imperio)]], [[Rusa intelektularo]], [[Pediko]], [[Tifo]], [[Gvatado]] 3ib3bqh8mpl6wt6uz24ahzcx0pzmu9n Aleksej Navalnij 0 6993 53820 53219 2026-10-07T13:41:46Z RG72 415 53820 wikitext text/x-wiki {{Aŭtoro | nomo = Aleksej Navalnij | dosiero = | vikipedio = Aleksej Navalnij | komunejo = | komunejokat = Alexey Navalny | vikifontaro = | vikinovaĵoj = Kategorio:Aleksej Navalnij }} '''[[w:Aleksej Navalnij|Aleksej Navalnij]]''' (naskiĝis en 1976 — mortis en 2024) estis rusia juristo kaj politikisto, opozicia al Vladimir Putin. == Citaĵoj == === Vladimir Putin === {{Citaĵo |teksto = Mi multon pardonus al [[Vladimir Putin]] se li estus la rusa [[Lee Kuan Yew]]. Jes, li establus [[Totalismo|totalisman]] [[politiko]]n, sed ĉe tio persekutus la [[fripono]]jn. Sed Putin ne povas iĝi la rusa Lee Kuan Yew. Li eĉ ne povas iĝi la rusa [[Aleksandr Lukaŝenko|Lukaŝenko]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Я бы многое простил Путину, если бы он был русским Ли Куан Ю. Да, он установил бы тоталитарную политику, но при этом гонял бы жуликов. Но Путин не может стать русским Ли Куан Ю. Он даже не может стать русским Лукашенко. }} {{Citaĵo |teksto = Mi tre dezirus ekscii, kiom sincere [[Putin]] je ĉio ĉi kredas. Kiom sincere li opinias, ke la kreita de li sistemo daŭros. Speciale post kiam li vidis kadrojn de la ekzekuto de [[Muamar Kadafi|Kadafi]]. Tiu ja ankaŭ estis povega bubo. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Я бы очень хотел узнать, насколько искренне Путин во все это верит. Насколько искренне он считает, что созданная им система продержится. Особенно после того, как он увидел кадры казни Каддафи. Тоже ведь был крутой парень. }} {{Citaĵo |teksto = [[Putin]] havas certajn [[merito]]jn. Mi memoras ke en nia militurbeto, kie mi loĝis kun gepatroj, estis sufiĉe evidenta [[bandito]], kiun obeis eĉ milico. Tio estis [[kartvelo]], kiu marŝis en blankaj ŝtrumpetoj kaj ĉiuj [[oficiro]]j, kiuj marŝis kun [[armilo]]j, nenion povis fari kontraŭ li, ĉar li estis la ĉefo. Kaj nun mankas tiu kartvelo, kaj iusence tio efektive estas merito de Putin. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = У Путина есть кое-какие заслуги. Я помню, что в нашем военном городке, где я жил с родителями, был вполне конкретный бандит, которого слушалась даже милиция. Это был грузин, который ходил в белых носках, а все офицеры, которые ходили с оружием, ничего не могли с ним сделать, потому что он был главный. А сейчас нет этого грузина, и в каком-то смысле это действительно заслуга Путина. }} {{Citaĵo |teksto = [[Putin]] tutcerte havas [[Humuro|humursenton]]. Ĉe la [[homo]], sukcesinta uzurpi la [[potenco]]n en la 140-miliona lando, devas esti evoluintaj [[Intelekto|intelektaj]] kapabloj, akompane de kiuj ĉiam iras humursento. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = У Путина точно есть чувство юмора. У человека, сумевшего узурпировать власть в 140-миллионной стране, должны быть развитые интеллектуальные способности, в комплекте с которыми обязательно идет чувство юмора. }} {{Citaĵo |teksto = Mi plurfoje diris kaj plu asertas: la [[potenco]] de [[Putin]] baziĝis ne sur iuj "fortuloj" [armeo, polico kaj sekurecservoj], sed sur reala subteno de la loĝantaro. Dum 12 jaroj ĉe la stirilo li ĝin konsumis, interŝanĝis kontraŭ komforta [[ekzistado]], kontraŭ miliardoj da [[dolaro]]j por siaj [[amiko]]j. Li plu estas populara [[politikisto]], sed ne nacia gvidanto. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012141/https://borisakunin.livejournal.com/50158.html Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]</ref> |origina teksto = Я много раз говорил и продолжаю утверждать: власть Путина основывалась не на каких-то там «силовиках», а на реальной поддержке населения. За 12 лет у руля он её проел, обменял на комфортное существование, на миллиарды долларов для своих друзей. Он по-прежнему популярный политик, но не национальный лидер. }} {{Citaĵo |teksto = Estus tute sensence nei, ke en la unuaj jaroj de sia [[Prezidanto|prezidenta]] ofico [[Putin]] faris ĝustajn aferojn. Ekzemple, [[Imposto|imposta]] [[reformo]]. Eble oni preparis ĝin antaŭe, sed Putin ĝin realigis. Estis komencita administra reformo. Mi ekde komenco, ekde 1999 konsideris min inter [[homo]]j, kiuj estas kontraŭuloj de Putin, principaj kontraŭuloj. Sed estus stulte nei, ke estis faritaj iuj ĝustaj aferoj. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193418/https://echo.msk.ru/programs/focus/1417522-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = Совершенно бессмысленно отрицать, что в первые годы своего президентства Путин сделал правильные вещи. Например, налоговая реформа. Может быть, ее готовили до этого, но Путин ее реализовал. Была начата административная реформа. Я с самого начала, с 1999 года относил себя к людям, которые являются противниками Путина, принципиальными противниками. Но глупо отрицать, что были сделаны правильные вещи какие-то. }} {{Citaĵo |teksto = [[Putin]] sendube estas elstara [[Politikisto|politika aganto]] kaj li atingis grandan lertecon en sfero de manipulado de [[Socio|socia]] [[konscio]]. Sed estus stulte tion nei. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193418/https://echo.msk.ru/programs/focus/1417522-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = Путин, безусловно, является выдающимся политическим деятелем и он достиг большого умения в области манипулирования общественным сознанием. Но это глупо было бы отрицать. }} {{Citaĵo |teksto = Mi ne kredas je ĉiuj ĉi paroladoj, ke [[Putin]] ĉesis pensi pri la [[mono]], ke li pensas pri io granda, pri restarigo de [[Sovetunio]] ktp — ĉio ĉi estas stultaĵoj. Ĉio ĉi okazas sole pro tio, ke Putin deziras resti ĉe la [[potenco]] kaj deziras sian potencon cementi. Ĝuste li memoras [[Miĥail Gorbaĉov|Gorbaĉovon]] tre bone kaj li komprenas perfekte, ke iuj ajn [[Politiko|politikaj]] malseverecoj kaj paŝetoj kondukos al tio, ke nenio restos de lia potenco. Pro tio oni malgraŭ ŝajne alta populareco [de Putin] tamen ne allasas [liajn konkurantojn] al [[baloto]]j. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193418/https://echo.msk.ru/programs/focus/1417522-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = Я не верю во все эти разговоры, что Путин перестал думать о деньгах, а думает о чем-то великом, о восстановлении Советского Союза и так далее — все это ерунда. Все это происходит исключительно потому, что Путин хочет остаться у власти и хочет свою власть цементировать. Он-то как раз Горбачева помнит очень хорошо, и он понимает отлично, что любые политические поблажки и шажки приведут к тому, что он его власти ничего не останется. Поэтому вроде бы, несмотря на высокие рейтинги, на все равно на выборы не пускают. }} {{Citaĵo |teksto = La sola kialo, pro kiu [[Putin]] havas iujn procentojn [de populareco], kaj la [[Unueca Rusio]] havas iujn procentojn estas ke ili ne allasas nin al la [[baloto]]j. Nu ĝenerale, ne nur min. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 14-an de januaro 2015]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909105539/https://echo.msk.ru/programs/beseda/1473084-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 14-an de januaro 2015]</ref> |origina teksto = Единственная причина, по которой у Путина есть какие-то проценты, и у Единой России есть проценты — потому что они не пускают нас на выборы. Ну, обобщенно, не только меня. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Vladimir Putin]]] Tio estas [[homo]] avida, absolute cinika. Sed li estas certe homo elstara — tiuaspekte. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012118/https://www.svoboda.org/a/27040936.html Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]</ref> |origina teksto = Это человек алчный, абсолютно циничный. Но он, конечно, человек выдающийся — в этом плане. }} {{Citaĵo |teksto = La [[Rusio|rusia]] [[popolo]] ne subtenas [[Vladimir Putin|Putinon]]. Li estas ordinara aŭtoritata gvidanto kiel [[Aleksandr Lukaŝenko|Lukaŝenko]] en [[Belorusio]] aŭ [[Nicolás Maduro|Maduro]] en [[Venezuelo]]. Putin staras ĉe la [[potenco]], ĉar li tenas sub kontrolo la [[Juĝejo|juĝejan]] sistemon, [[baloto]]jn kaj [[amaskomunikilo]]jn. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Bild la 18-an de marto 2018]<ref>[https://web.archive.org/web/20180514142623/https://www.bild.de/politik/ausland/navalny-interview-russian-55129804.bild.html Intervjuo ĉe Bild la 18-an de marto 2018]</ref> |origina teksto = Российский народ не поддерживает Путина. Он обычный авторитарный лидер, как Лукашенко в Беларуси или Мадуро в Венесуэле. Путин стоит у власти, потому что держит под контролем судебную систему, выборы и средства массовой информации. }} {{Citaĵo |teksto = Ĉiuj ĉirkaŭe scias ke la [[Rusio|rusia]] [[potenco]] kaj [[Putin]] persone estas teruraj [[ŝtelisto]]j. Eĉ subtenantoj de Putin scias, ke li kaj la [[homo]]j ĉirkaŭ li estas ŝtelistoj. Sed ili pravigas tion per iuj aliaj aferoj, diras: "Ili estas teruraj ŝtelistoj, sed almenaŭ ilin timas la [[usonanoj]]", kaj ĉiajn aliajn stultaĵojn, kiujn ili gurdas. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe [[Voĉo de Usono]] la 14-an de marto 2019]<ref>[https://web.archive.org/web/20200820113609/https://www.golos-ameriki.ru/a/navalny-interview/4829200.html Intervjuo ĉe [[Voĉo de Usono]] la 14-an de marto 2019]</ref> |origina teksto = Все знают вокруг, что российская власть и Путин лично — это страшные воры. Даже сторонники Путина знают, что он и люди вокруг него — воры. Но они оправдывают это какими-то другими вещами, говорят: «Пусть они страшные воры, зато их боятся американцы», и всякие другие глупости, которые они повторяют. }} === Rusio === {{Citaĵo |teksto = Nome nun [[Rusio]] estas la plej [[Riĉo|riĉa]] en sia tuta [[historio]] kaj plej [[Libero|libera]]. Grandega kvanto de [[mono]], kiu superŝutas nun la landon, donas al ni ŝancon por kolosaj ŝanĝoj, sed tiu ĉi ŝanco evidente jam ne estos uzita. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Именно сейчас Россия — самая богатая за всю свою историю и самая свободная. Огромное количество денег, которое засыпает сейчас страну, дает нам шанс на грандиозные изменения, но этот шанс, видимо, уже не будет использован. }} {{Citaĵo |teksto = La ĉefa [[problemo]] de [[Rusio]] estas en tio, ke la [[ŝtato]] transformiĝis je [[mafio]] — en la [[Italio|itala]] [[senco]] de la [[vorto]], kiam ĉiuj estas interligitaj. Diferenco estas nur en tio, ke en [[Moskvo]] mankas loko, kie ili ĉiuj samtempe renkontiĝus. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Главная проблема России в том, что государство превратилось в мафию — в том самом итальянском смысле этого слова, когда все повязаны друг с другом. Различие лишь в том, что в Москве нет места, где все они разом собираются. }} {{Citaĵo |teksto = [[Rusio]] estonte, mi esperas, similos al la granda, senracia, metafizika [[Kanado]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Россия в будущем, я надеюсь, будет похожа на большую, иррациональную, метафизическую Канаду. }} {{Citaĵo |teksto = La [[Rusio|rusia]] [[socio]] estas paternalisma, komplika, [[Konservativismo|konservativisma]]. Sed ĝi pretas al la [[Demokratio|demokratiaj]] institucioj ne malpli ol iu ajn [[Eŭropo|eŭropa]]. Nur tiel ni povos evolui. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Republic.ru la 9-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012129/https://republic.ru/posts/l/1168842 Intervjuo ĉe Republic.ru la 9-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = Российское общество — патерналистское, сложное, консервативное. Но оно готово к демократическим институтам не хуже любого европейского. Только так мы сможем развиваться. }} {{Citaĵo |teksto = [[Homo]]j kun Georgo-rubando ili certe ne estas por mi "koloradoj" [ofenda moknomo, aludanta al koloro de rubando de Sankta Georgo], ili estas la homoj kun la Georgo-rubando. Mi kiel homo, kiel mi jam diris, el [[Sovetunio]], kiu kun sia avino-frontulino frekventis parkon de [[Maksim Gorkij|Gorkij]], kie ŝi serĉis siajn kunbatalantojn, mi tion konsideras normala. Mi pli nenormala konsideras, ke oni transformis la Georgo-rubandon je iun nekompreneblan [[fetiĉo]]n, kaj jen tiujn ridindajn bantojn ja, laŭeble plej grandan — oni kroĉas al sia roverso. Kiam [[militisto]]j survestas, kvankam en tiu formo ĝi formale rompas [[uniformo]]n. Bedaŭrinde, mi estas malkontenta pri tio, ke oni profanigis kaj perversigis tiun ĉi [[simbolo]]n. Mi ne havas iun forpuŝemon, ke se iu la rubandon survestis, do li estas iu malbona aŭ se sur [[aŭto]] la rubando pendas, do li estas malbona. Simple homoj ja [...] La Venko, Sovetunio — ni ĉiuj estas el Sovetunio. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193418/https://echo.msk.ru/programs/focus/1417522-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = Люди с георгиевской ленточкой, они, конечно, для меня не «колорады», они люди с георгиевской ленточкой. Я как человек опять же из Советского Союза, который со свой бабушкой-фронтовичкой ходил в парк Горького, где она искала своих однополчан, я к этому нормально отношусь. Я скорее, ненормально отношусь, что они превратили георгиевскую ленточку в какой-то непонятный фетиш, и вот эти смешные банты уже, кто больше — лепят себе на лацканы. Когда военные одевают, и хотя это в таком виде нарушает на самом деле формально форму одежды. К сожалению, я недоволен тем, что они опошлили и извратили этот символ. У меня нет никакого, знаете, отторжения, что если ленточку надел, значит, ты какой-то плохой, или на машине ленточка висит — ты плохой. Просто люди вот [...] Победа, Советский Союз — мы все из Советского Союза. }} {{Citaĵo |teksto = Se oni deziras vidi verajn vatjakulojn [moknomo de fanatikaj rusaj patriotoj en [[Ukrainio]]], do necesas veturi ne al [[Novrusio]], sed en [[Usono]]n al ĉiaj redneck-oj kaj hill bill-oj. Tio en ĉia lando ekzistas. En Usono tiuj [[homo]]j estas centoble pli dupaj kaj netrapenetreblaj. Tie ja haveblas milionoj da armitaj lipharuloj en kvadratitaj ĉemizoj, revantaj iun bombi kaj konkeri. Kaj ne rakontu fabelojn pri nia superarkaika [[Konservativismo|konservativisma]] loĝantaro de [[Rusio]]. Rigardu partiajn balotojn de [[Respublikana Partio (Usono)|respublikanoj]] en Usono. Tie tiaj konservativuloj renkontiĝas, kompare al kiuj iu nia deputito Milonov [deputito de la Ŝtata Dumao, fifama pro sia [[homofobio]]] estas [[Liberalismo|liberala]] [[gejo]] el [[Nederlando]]. Laŭ enketado farita en Usono, 11% de la loĝantaro pretas ekmiliti kontraŭ Rusio. Mi ne certas, ke ĉe ni eĉ post [[histerio]] pri Novrusio kolektiĝus tioma procento rilate eblan [[nuklea milito|nuklean militon]] kontraŭ Usono. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Republic.ru la 9-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012129/https://republic.ru/posts/l/1168842 Intervjuo ĉe Republic.ru la 9-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = Если хочешь посмотреть на настоящих ватников, то надо ехать не в Новороссию, а в США ко всяким рэднекам и хилл билли. Такое в любой стране существует. В Штатах эти люди еще в сто раз более дубовые и непробивные. Там же просто миллионы вооруженных усатых людей в клетчатых рубашках, мечтающих кого-то разбомбить и завоевать. И не надо рассказывать сказки про наше супердремучее консервативное население России. Посмотрите на праймериз республиканцев в США. Там такие консерваторы встречаются, по сравнению с которыми какой-нибудь наш депутат Милонов — либеральный гей из Голландии. По опросам в США, 11% населения готовы начать войну с Россией. Я не уверен, что у нас даже после истерии с Новороссией набрался бы такой процент по поводу возможной ядерной войны с США. }} {{Citaĵo |teksto = Oni povas nomi min [[Slavoj|slava]] [[ŝovinisto]], sed mi opinias, ke la gravega strategia avantaĝo de [[Rusio]] en tiu ĉi mondo stormanta estas ne [[nafto]], nek [[gaso]] kaj nek [[nuklea bombo|nukleaj bomboj]], sed amikemaj (kaj eĉ fratecaj, kion ja) rilatoj de la [[rusoj]] kun la [[ukrainoj]] kaj la [[belorusoj]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Persona blogo: Detala pozicio pri Ukrainio kaj Krimeo, la 3-an de decembro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200822121006/https://navalny.livejournal.com/914090.html Persona blogo: Detala pozicio pri Ukrainio kaj Krimeo, la 3-an de decembro 2014]</ref> |origina teksto = Можете назвать меня славянским шовинистом, но я считаю, что важнейшим стратегическим преимуществом России в этом мире бушующем являются не нефть, не газ и не ядерные бомбы, а дружественные (и даже братские, чего уж там) отношения русских с украинцами и белорусами. }} {{Citaĵo |teksto = [...] mi amas [[Rusio]]n. Mi ŝatas ĉi tie loĝi. Kial la rusianoj ne povas vivi kiel la [[germanoj]]? Ĉiu rusiano, ĉu en [[Moskvo]] aŭ en [[Vladivostoko]], konsideras sin parto de la [[Eŭropo|eŭropa]] civilizacio. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Bild la 18-an de marto 2018]<ref>[https://web.archive.org/web/20180514142623/https://www.bild.de/politik/ausland/navalny-interview-russian-55129804.bild.html Intervjuo ĉe Bild la 18-an de marto 2018]</ref> |origina teksto = [...] я люблю Россию. Я люблю здесь жить. Почему россияне не могут жить так, как немцы? Каждый россиянин, будь он в Москве или во Владивостоке, считает себя частью европейской цивилизации. }} {{Citaĵo |teksto = Ni faras al ni ĉiujare pli malbone kaj neniigas nin mem. Ni ja havas ne iun teruran landon. Ni havas normalan landon, sed ni povus vivi oble pli bone. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe The Bell la 11-an de decembro 2019]<ref>[https://web.archive.org/web/20191212162944/https://thebell.io/ya-v-tsentre-uragana-aleksej-navalnyj-v-proekte-russkie-norm/ Intervjuo ĉe The Bell la 11-an de decembro 2019]</ref> |origina teksto = Мы делаем себе с каждым годом хуже и уничтожаем сами себя. У нас не какая-то ужасная чудовищная страна. У нас нормальная страна, но мы могли бы жить гораздо лучше. }} === Rusoj === {{Citaĵo |teksto = Ne okazas [[genocido]] de la rusaj homoj — tia, kia okazis en [[Ruando]]. Sed problemoj de forpelataj el [[Turkmenio]] [[rusoj]] al mi estas milionoble pli proksimaj ol teruraj suferoj de Ruando, kie okazis la vera genocido. Simple pro tio, ke la rusoj en Turkmenio estas por mi oble pli parencaj. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Нет геноцида русских людей — такого, какой был в Руанде. Но проблемы изгоняемых из Туркмении русских мне в миллион раз ближе, чем ужасные страдания Руанды, где был настоящий геноцид. Просто потому, что русские в Туркмении мне гораздо большие родственники. }} {{Citaĵo |teksto = [...] ne ekzistas io pli damaĝa por la interesoj de la [[Rusoj|rusa]] [[popolo]] ol tiu ĉi [[Imperiismo|imperiisma]] [[ŝovinismo]]. Interesoj de la rusoj estas ne okupi plej proksimajn [[respubliko]]jn, interesoj de la rusoj estas okupiĝi pri lukto kontraŭ [[korupto]], lukto kontraŭ [[alkoholismo]] ktp. Pri solvado de internaj [[problemo]]j. Interesoj de la rusoj estas fari tiel, ke plu venanta kolosa [[nafto]]-rento laboru por la rusoj. Dum okupi [[Baltio]]n, [[Ukrainio]]n aŭ [[Kievo]]n aŭ [[Donbaso]]n por la rusoj ne necesas. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 16-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193428/https://echo.msk.ru/programs/beseda/1419224-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 16-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = [...] нет ничего более вредного интересам русского народа, чем этот империалистический шовинизм. Не в интересах русских заниматься захватом ближайших республик, в интересах русских — заниматься борьбой с коррупцией, борьбой с алкоголизмом, и так далее. Решением внутренних проблем. В интересах русских сделать так, чтобы по-прежнему поступающая колоссальная нефтяная рента работала на русских. А захватывать Прибалтику, Украину или Киев или Донбасс русским не нужно. }} {{Citaĵo |teksto = Imperiisma [[naciismo]] estas la pleja [[malbono]], kiun oni povas elekti por la lando. Ni havas gigantan landon kun malplenaj areoj, [[homo]]j [[Alkoholismo|alkoholiĝas]]. Loĝantaro malkreskas. Tasko de la [[Rusoj|rusa]] naciisto estas zorgi pri tiuj ĉi homoj. Kia al [[diablo]] [[Ukrainio]]? Venu, rigardu [[Smolenska provinco|Smolenskan provincon]]! Jen kie necesas la [[popolo]]n savi. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Republic.ru la 9-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012129/https://republic.ru/posts/l/1168842 Intervjuo ĉe Republic.ru la 9-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = Империалистического плана национализм — худшее, что можно сейчас выбрать для страны. У нас гигантская страна с пустующими площадями, люди спиваются. Население сокращается. Задача русского националиста — заботиться об этих людях. Какая к черту Украина? Поезжайте, посмотрите Смоленскую область! Вот где надо народ спасать. }} === Ĉeĉenio === {{Citaĵo |teksto = Ĉio okazanta en [[Ĉeĉenio]], [[Inguŝio]], en [[Norda Kaŭkazo]] ĝenerale kaj tio, kion devenuloj el tiu ĉi regiono faraĉas en [[Moskvo]] pensigas nin denove pri la demando: Ĉu ni deziras vivi kun tiuj ĉi homoj en unu [[ŝtato]], en unu [[urbo]], en unu [[socio]]? [...] Bedaŭrinde la tutan nordkaŭkazan socion kaj ĉiujn [[elito]]jn unuigas nur unu: [[deziro]] sekvi brutajn [[leĝo]]jn kaj kutimojn [...] Per neniuj lecionoj pri [[toleremo]] kaj buĝetaj injektoj tio [[problemo]] solveblas. Ni ne povas normale vivi kun la [[popolo]]j, se tiuj popoloj mem deklaras, ke ili deziras vivi kiel [[besto]]j. La demando pri kunvivado maturiĝis kaj supermaturiĝis [...] La teritorion apartigi ne necesas. Jure. Fakte ĝi jam estas apartigita. Simple necesas agnoski tiujn problemojn je la ŝtata nivelo [...] Mi ne alvokas apartigi ilin aŭ agnoski iliajn [[sendependeco]]jn. La [[rusoj]] tie jam mankas. Eblas iuj variaĵoj de la [[Israelo|israela]] sperto. De jure tio estas teritorio de Rusio, laŭ linio de [rivero] Tereko fortikigitaj areoj, ĉiuj alvenintaj al Rusio post 1991 interniĝas reen kun rekompenco de merkata kosto de la posedaĵoj. Kompleta sanitara kordono. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Persona blogo, la 26-an de septembro 2008]<ref>[https://web.archive.org/web/20180219080938/http://navalny.livejournal.com/300946.html Persona blogo, la 26-an de septembro 2008]</ref> |origina teksto = Всё происходящее в Чечне, Ингушетии, на Северном Кавказе вообще и то, что выходцы из этого региона творят в Москве заставляет нас вновь задуматься над вопросом: А хотит ли мы и можем ли мы жить с этими людьми в одном государстве, в одном городе, в одном обществе? [...] К сожалению, всё северокавказское общество и все элиты объединяет лишь одно: желание следовать скотским законам и обычаям [...] Никакими уроками толерантности и бюджетными вливаниями этот вопрос не решишь. Мы не можем нормально жить с народами, если сами эти народы декларируют, что они хотят жить как животные. Вопрос общежития назрел и перезрел [...] Территорию отделять не нужно. Юридически. Фактически она и так отделена. Просто надо признать эти проблемы на государственном уровне [...] Я не призываю отделять их и признавать их независимости. Русских там уже нет. Возможны какие-то вариации израильского опыта. Де-юре это территория РФ, по линии Терека укрепрайоны, все, приехавшие в РФ после 91-го года интернируются обратно с возмещением по рыночной стоимости имущества. Полный санитарный кордон. }} {{Citaĵo |teksto = [...] mi opinias ke en situacio kun [[Ĉeĉenio]] [[Putin]], same kiel en situacio kun [[Ukrainio]], faras kolosan [[eraro]]n, kiun estos solvantaj ni kaj niaj idoj, kaj eble niaj [[nepo]]j. Ĉar ni bedaŭrinde en Ĉeĉenio kreis nekontroleblan [[Ŝario|ŝarian]] [[ŝtato]]n. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 14-an de januaro 2015]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909105539/https://echo.msk.ru/programs/beseda/1473084-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 14-an de januaro 2015]</ref> |origina teksto = [...] я считаю, что в ситуации с Чечней Путин, как и в ситуации с Украиной, делает колоссальную ошибку, которую решать будем мы и наши дети, а возможно, наши внуки. Потому что мы, к сожалению, в Чечне создали неподконтрольное шариатское государство. }} {{Citaĵo |teksto = Nun ni vidas, ke el ĉiuj aliaj regionoj estas kolektata [[mono]] kaj sendata al [[Ĉeĉenio]], nu ankaŭ al [[Moskvo]] cetere. Sed tiu mono kiu venas al Ĉeĉenio, ĝi ne transformiĝas eĉ je riĉaĵoj por la [[ĉeĉenoj]], ĝi transformiĝas je riĉaĵoj konkrete por la klano de [[Ramzan Kadirov]]. Tion ni certe finos. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe RBC.ru la 14-an de decembro 2016]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909000241/https://www.rbc.ru/interview/politics/14/12/2016/58517ded9a794773e02d73ba Intervjuo ĉe RBC.ru la 14-an de decembro 2016]</ref> |origina teksto = Сейчас мы видим, что со всех остальных регионов собираются деньги и отправляются в Чечню, ну и в Москву, впрочем, тоже. Но эти деньги, которые приходят в Чечню, они не превращаются даже в богатства для чеченцев, они превращаются в богатства конкретно для клана Рамзана Кадырова. С этим, конечно, мы покончим. }} === Unueca Rusio === {{Citaĵo |teksto = En [[Unueca Rusio]] renkontiĝas [[homo]]j, kiuj ĝenerale estas por mi simpatiaj. Sed se vi aniĝis al Unueca Rusio, vi tamen estas [[ŝtelisto]]. Kaj se ne ŝtelisto, do certe [[fripono]], ĉar per sia nomo vi ŝirmas aliajn ŝtelistojn kaj friponojn. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = В «Единой России» попадаются люди, которые, в общем-то, мне симпатичны. Но если ты вступил в «Единую Россию», то ты все-таки вор. А если и не вор, то точно жулик, потому что своим именем прикрываешь остальных воров и жуликов. }} {{Citaĵo |teksto = En la [[baloto]] necesas voĉdoni por iu ajn [[partio]] krom la [[Unueca Rusio]]. [[Bojkoto]] de la baloto estas [[Moralo|morale]] ĝusta pozicio, sed de la vidpunkto de plua lukto ĝi estas sensenca. Tio malstimulas kaj malunuigas la [[homo]]jn. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = На выборах нужно голосовать за любую партию, кроме «Единой России». Бойкот выборов — это нравственно правильная позиция, но с точки зрения дальнейшей борьбы она бессмысленна. Это демотивирует и разъединяет людей. }} === Ukrainio === {{Citaĵo |teksto = [pri [[Eŭromajdano]]] Jes, tie ĉeestis tio, kion oni akcentas en [[Rusio]], iu parto estis nome nacio-liberigaj elementoj ktp. Sed plejparte tio estis en pura formo [[Korupto|kontraŭkorupta]] [[revolucio]], ĉar en [[Kievo]] neniu parolas en la [[ukraina lingvo]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193418/https://echo.msk.ru/programs/focus/1417522-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = Да, там было то, что раздувается в России, какая-то часть именно национально-освободительные элементы. И т.д. Но в основном это была в чистом виде антикоррупционная революция, потому что в Киеве никто не говорит на украинском языке. }} {{Citaĵo |teksto = [[Eŭromajdano|Majdano]] ĝenerale estas malmulte uzebla kiel ekzemplo por [[Rusio]]. Tio ja estas grandparte nacio-liberiga [[revolucio]]. En [[Kievo]] okazis kontraŭimperia [[ribelo]], sed kontraŭ kiu povus ribeli la [[imperio]] mem? |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 5-an de decembro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193411/https://sobesednik.ru/dmitriy-bykov/20141203-aleksey-navalnyy-sudbu-strany-vsegda-reshaet-odin-procent Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 5-an de decembro 2014]</ref> |origina teksto = Майдан вообще малоприменим как пример для России. Это все-таки во многом национально-освободительная революция. В Киеве случилось антиимперское восстание, а против кого может восстать сама империя? }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Novrusio]] — unuiĝo de Donecka kaj Luhanska Popolaj Respublikoj] Ekzistas tiu ulcero, ĝi necesas por ĉiuj. Por [[Putin]] — por detruadi la ukrainan agendon, malebligi al ili efektive reformi la ekonomion, por ke ili okupiĝu nur pri la [[armeo]] kaj eterne sentu [[minaco]]n. Kaj por la ukraina [[potenco]] — por ĉiujn siajn [[eraro]]jn alskribi al Putin kaj Novrusio. Kio povus ĉesigi ĝian [[ekzistado]]n? Nur milita venko de [[Ukrainio]]. Venki [[Rusio]]n per milita forto Ukrainio ne povas. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 5-an de decembro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193411/https://sobesednik.ru/dmitriy-bykov/20141203-aleksey-navalnyy-sudbu-strany-vsegda-reshaet-odin-procent Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 5-an de decembro 2014]</ref> |origina teksto = Есть такая язва, она нужна всем. Путину — для того, чтобы разрушать украинскую повестку, не давать им реально реформировать экономику, чтоб занимались только армией и вечно чувствовали угрозу. А украинской власти — для того, чтобы все свои ошибки валить на Путина и Новороссию. Что могло бы прекратить ее существование? Только военная победа Украины. Победить Россию военной силой Украина не может. }} === Krimeo === {{Citaĵo |teksto = [pri aligo de [[Krimeo]] fare de [[Vladimir Putin]]] [...] Putin aplikis [[teknologio]]n kiu enhavas nenion novan. Li forlogas nin ĉiujn de internaj problemoj de [[Rusio]]. Mi ne emas serĉi ĉi tie iujn komplikajn aĵojn kiel tio ke Putin transformiĝis je la [[naciisto]], deziras konstrui [[imperio]]n, planas revenigi [[Sovetunio]]n. Neniun grandan [[ideo]]n malantaŭ la agoj de Putin mi vidas. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Republic.ru la 9-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012129/https://republic.ru/posts/l/1168842 Intervjuo ĉe Republic.ru la 9-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = [...] Путин применил технологию, в которой нет ничего нового. Он отвлекает всех нас от внутренних проблем России. Я не склонен искать тут какие-то сложные вещи, вроде того, что Путин переродился в националиста, хочет построить империю, собирается возвращать Советский Союз. Никакой большой идеи за действиями Путина я не вижу. }} {{Citaĵo |teksto = Mi opinias ke malgraŭ [[Krimeo]] estis okupita kun ekstrema rompo de ĉiuj internaciaj normoj, tamen la [[realo]] estas tia, ke Krimeo nun estas parto de RF. Kaj ni ne [[Trompo|trompu]] nin. Kaj al la [[ukrainoj]] mi forte konsilas ankaŭ ne trompi sin. Ĝi restos parto de [[Rusio]] kaj neniam denove en prognozebla [[estonteco]] iĝos parto de [[Ukrainio]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193418/https://echo.msk.ru/programs/focus/1417522-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = Я считаю, что, несмотря на то, что Крым был захвачен с вопиющим нарушением всех международных норм, тем не менее реалии таковы, что Крым сейчас является частью РФ. И давайте не будем обманывать себя. И украинцам я сильно советую тоже не обманывать себя. Он останется частью России и больше никогда в обозримом будущем не станет частью Украины. }} {{Citaĵo |teksto = De la vidpunkto de [[politiko]] kaj restarigo de [[justeco]], tio kion necesas fari nun en [[Krimeo]], estas aranĝi normalan [[referendumo]]n. Ne tian kia okazis, sed normalan. Kaj kiel decidos la [[homo]]j, tiel estos. Mi pensas ke rezultojn de tiu ĉi referendumo ni ĉiuj proksimume imagas kiaj ili povus esti. Do kiel oni decidos — tiel oni decidos. Mi pensas ke efektive tio por [[Ukrainio]], malgraŭ la [[ofendo]] kiun ili sentas ktp, tio estas pluso. Tio estas granda [[feliĉo]], ke Krimeo kun absolute porrusia [[popolo]], kun [[Konservativismo|konservativisme]] humora popolo, kiu malaprobas ilian [[Korupto|kontraŭkoruptan]] [[revolucio]]n, malaprobas ilian [[deziro]]n iri al [[Eŭropo]], foriris de ili. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193418/https://echo.msk.ru/programs/focus/1417522-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = С точки зрения политики и восстановления справедливости, то, что нужно сделать сейчас в Крыму, это провести нормальный референдум. Не такой, как был, а нормальный. И как решат люди, так оно и будет. Я думаю, что результаты этого референдума мы все примерно предполагаем, какие могут быть. Вот как решат — так решат. Я думаю, что на самом деле, это для Украины, несмотря на обиду, которую они чувствуют, и т.д., это плюс. Это большое счастье, что Крым с абсолютно пророссийским народом, с консервативно настроенным населением, которое не принимает их антикоррупционной революции, не принимает желание идти в Европу, ушел от них. }} {{Citaĵo |teksto = [pri subteno de aliĝo al [[Rusio]] fare de loĝantoj de [[Krimeo]]] Laŭ lastaj [[opinisondo]]j ni vidas ke plu 88-90% plu subtenas. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193418/https://echo.msk.ru/programs/focus/1417522-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = По последним опросам мы видим, по-прежнему, что 88-90% вполне поддерживают. }} {{Citaĵo |teksto = Estus stulte nei ke en [[Krimeo]] haveblas grandega kvanto da [[homo]]j, dezirantaj aliĝon al [[Rusio]] kaj/aŭ larĝigon de sia aŭtonomio, sed deklaroj pri tio, ke en Krimeon necesas enkonduki trupojn "por defendo de la [[rusoj]]" estas [[deliro]] kaj [[hipokriteco]] flanke de tiuj, kiuj dum ĉiuj ĉi jaroj sinsekve [[Perfido|perfidadis]] kaj [[Vendo|vendadis]] la rusojn porgande kaj pomalgrande ĉie (de [[Turkmenio]], perfidante iliajn interesojn por [[Gaso|gasaj]] kontraktoj, ĝis [[Ĉeĉenio]]). |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Persona blogo: Detala pozicio pri Ukrainio kaj Krimeo, la 3-an de decembro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200822121006/https://navalny.livejournal.com/914090.html Persona blogo: Detala pozicio pri Ukrainio kaj Krimeo, la 3-an de decembro 2014]</ref> |origina teksto = Глупо отрицать то, что в Крыму есть огромное количество людей, желающих присоединения к России и/или расширения своей автономии, но заявления о том, что в Крым нужно ввести войска «для защиты русских" — это бред и лицемерие со стороны тех, кто все эти годы последовательно предавал и продавал русских оптом и в розницу везде (от Туркмении, предавая их интересы ради газовых контрактов, до Чечни). }} {{Citaĵo |teksto = Tio ke [[Krimeo]] hazarde "trafis" [[Ukrainio]]n — tio estas malĝuste, maljuste kaj domaĝe por ĉiu normala loĝanto de [[Rusio|RF]]. Krimeo estis transdonita per kontraŭleĝa arbitra decido de la arbitrulo [[Nikita Ĥruŝĉov|Ĥruŝĉov]]. [[Respondeco]] pri tio kuŝas sur [[KPSU]] kaj sur ĉiuj ĉi stultaj [[Politburoo de la Centra Komitato de la Komunista Partio de Sovetunio|politburoo]]j, pri kio devus memori la komunistoj, kiuj subite iĝis tiom militemaj. Neceso aldone pagi "lupagon" kontraŭ la bazo de la Nigromara floto tute frenezigas. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Persona blogo: Detala pozicio pri Ukrainio kaj Krimeo, la 3-an de decembro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200822121006/https://navalny.livejournal.com/914090.html Persona blogo: Detala pozicio pri Ukrainio kaj Krimeo, la 3-an de decembro 2014]</ref> |origina teksto = То, что Крым случайно "достался" Украине — это неправильно, несправедливо и обидно любому нормальному жителю РФ. Крым был передан незаконным волюнтаристским решением самодура Хрущева. Ответственность за это лежит на КПСС и всех этих дурацких политбюро, о чем хорошо бы помнить коммунистам, которые вдруг такими воинственными стали. Необходимость ещё и платить «аренду» за базу Черноморского флота вообще бесит. }} {{Citaĵo |teksto = Mi opinias, ke neniu aliĝo de [[Krimeo]] al [[Rusio]] okazos. Ni vidos klasikan [[Putin|Putinan]] [[historio]]n "du paŝojn antaŭen, paŝon malantaŭen" [...] Mia prognozo: Krimeo bedaŭrinde iĝos plia "stranga teritorio" kiel [[Sud-Osetio]], [[Abĥazio]], [[Ĉednestrio]] kaj [[Montara Karabaĥo|Karabaĥo]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Persona blogo: Detala pozicio pri Ukrainio kaj Krimeo, la 3-an de decembro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200822121006/https://navalny.livejournal.com/914090.html Persona blogo: Detala pozicio pri Ukrainio kaj Krimeo, la 3-an de decembro 2014]</ref> |origina teksto = Я считаю, что никакого вхождения Крыма в состав РФ не случится. Мы увидим классическую путинскую историю "два шага вперед, шаг назад" [...] Мой прогноз: Крым, к сожалению, станет ещё одной "странной территорией", типа, Южной Осетии, Абхазии, Приднестровья и Карабаха. }} {{Citaĵo |teksto = Al la [[ukrainoj]]. Karaj miaj, vi ja vidas ke tio estas provoko. [[Putin]] deziras ke vi ne novan [[ŝtato]]n konstruu, sed histeriu pri [[Krimeo]]. Por kiu diablo vi bezonas tiun Krimeon? Ĝi mem difinu sian sorton. Vi havas ŝancon konstrui la veran [[Eŭropo|eŭropan]] ŝtaton kaj ne ripeti [[eraro]]jn de la 2004-a jaro, kiam post la "[[oranĝa revolucio]]" al la [[potenco]] venis la samaj [[koruptulo]]j. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Persona blogo: Detala pozicio pri Ukrainio kaj Krimeo, la 3-an de decembro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200822121006/https://navalny.livejournal.com/914090.html Persona blogo: Detala pozicio pri Ukrainio kaj Krimeo, la 3-an de decembro 2014]</ref> |origina teksto = К украинцам. Дорогие мои, вы же видите, что это провокация. Путин хочет, чтоб вы не новое государство строили, а бились в истерике вокруг Крыма. На хрен вам этот Крым? Пусть сам определяет свою судьбу. У вас есть шанс построить настоящее европейское государство и не повторить ошибок 2004 года, когда после "оранжевой революции" к власти пришли такие же коррупционеры. }} {{Citaĵo |teksto = [[Krimeo]] deziras [iri] en [[Rusio]]n. Kaj solviĝos tiu ĉi [[problemo]] definitive nur kiam la libera Rusio kaj la libera [[Ukrainio]] iĝos egalrajtaj [[Eŭropo|eŭropaj]] landoj. Kaj tiam Krimeo estos komuna, pli ĝuste ne gravas kies ĝi estos. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 5-an de decembro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193411/https://sobesednik.ru/dmitriy-bykov/20141203-aleksey-navalnyy-sudbu-strany-vsegda-reshaet-odin-procent Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 5-an de decembro 2014]</ref> |origina teksto = Крым хочет в Россию. И решится эта проблема окончательно, только когда свободная Россия и свободная Украина станут равноправными европейскими странами. И тогда Крым будет общий, а точней, неважно будет, чей он. }} {{Citaĵo |teksto = La [[vero]] konsistas en tio, ke fakte nun [[Krimeo]] estas aligita al [[Rusio]]. La vero konsistas en tio, ke ni longajn-longajn jarojn solvados tiun ĉi [[problemo]]n, kaj ni ne [[solvo]]s, ĉar la solvo de tiu ĉi problemo ne videblas. Kaj tiaj problemoj en la [[mondo]] ne solviĝas bedaŭrinde. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 14-an de januaro 2015]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909105539/https://echo.msk.ru/programs/beseda/1473084-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 14-an de januaro 2015]</ref> |origina teksto = Правда заключается в том, что по факту сейчас Крым присоединен к России. Правда заключается в том, что мы долгие-долгие годы будем решать эту проблему, и мы ее не решим, потому что решение этой проблемы не видно. И такие проблемы в мире не решаются, к сожалению. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Krimeo]]] La unua kaj sola, kion oni povas komenci fari estas aranĝi honestan [[referendumo]]n kun longa periodo de preparado, kie kaj [[Ukrainio]], kaj la [[krimeaj tataroj]], do ĉiuj interesitaj flankoj longan tempon povos fari agitadon. Poste ni aranĝas referendumon. Laŭ rezultoj de tiu ĉi referendumo oni povos fari decidon. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012118/https://www.svoboda.org/a/27040936.html Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]</ref> |origina teksto = Первое и единственное, что можно начать делать, — это провести честный референдум с длительным периодом подготовки, где и Украина, и крымские татары, то есть все заинтересованные стороны продолжительное время смогут вести агитацию. Потом мы проводим референдум. По итогам этого референдума можно принимать решение. }} {{Citaĵo |teksto = Mi pensas ke la [[Krimeo|krimeaj]] [[Ekonomiaj sankcioj|sankcioj]] restos por ni por pluraj jaroj. Sed ili estas la plej senproblemaj. Nek [[Eŭropo]], nek [[Usono]] povos la krimeajn sankciojn nuligi ĉe alia prezidanto. Tio evidente restos por longe. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe The Bell la 11-an de decembro 2019]<ref>[https://web.archive.org/web/20191212162944/https://thebell.io/ya-v-tsentre-uragana-aleksej-navalnyj-v-proekte-russkie-norm/ Intervjuo ĉe The Bell la 11-an de decembro 2019]</ref> |origina teksto = Я думаю, что крымские санкции останутся с нами на долгие годы. Но они самые беспроблемные. Ни Европа, ни США не смогут крымские санкции отменить при другом президенте. Это, видимо, останется надолго. }} === Usono === {{Citaĵo |teksto = Ĉu mi similas al [[usonano]]? Ne ne, mi simple ankoraŭ antaŭnelonge opiniis, ke mi povus loĝi en iu ajn lando. Sed mi loĝis duonjaron en Usono kaj komprenis: ne, mi ne povos kaj nek deziras. Simple laŭ mia [[menso]] mi estas kompleta [[Sovetunio|sovetianaĉo]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Expert.ru la 10-an de marto 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20191101104237/https://expert.ru/russian_reporter/2011/09/navalnyij--tyi-kto_i/ Expert.ru la 10-an de marto 2011]</ref> |origina teksto = Я что, похож на американца? Не-не, я просто еще недавно считал, что смогу жить в любой стране. А прожил полгода в Америке и понял: нет, не смогу и не хочу. Просто я по ментальности совершенный совок. }} {{Citaĵo |teksto = Plej multe miaj infanoj ŝatas "[[La Simpsonoj]]" kaj "[[Futurama]]". [[Animaciaĵo]]j kaj [[televidilo]], kiel ŝajnas al mi, evoluigas vortprovizon. Kaj por orientiĝi en la [[Usono|usona]] [[politiko]] oble pli utilas spekto "Sudan Parkon" ol la usonan novaĵkanalon. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Больше всего мои дети любят «Симпсонов» и «Футураму». Мультфильмы и телевизор, как мне кажется, развивают словарный запас. А для того, чтобы разбираться в американской политике, гораздо полезнее смотреть «Южный парк», чем американский новостной канал. }} {{Citaĵo |teksto = Iusence tuta tiu ĉi [[Korupto|koruptita]] [[Rusio|rusia]] [[elito]] estas pli utila por la [[Okcidento]], ĉar ĝi estas pli facile regebla, pli manipulebla — ĉi tie ĉio estas simpla. La prezidanto kaj liaj registaranoj estas absolute koruptitaj. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Nova Gazeto, la 5-an de septembro 2013]<ref>[https://web.archive.org/web/20200129010214/http://www.alebedev.ru/media/9528.html Intervjuo ĉe Nova Gazeto, la 5-an de septembro 2013]</ref> |origina teksto = В каком-то смысле вся эта сверхкоррумпированная российская элита выгодна Западу, потому что ею проще управлять, проще манипулировать — тут все очень понятно. Президент и члены его правительства абсолютно коррумпированы. }} {{Citaĵo |teksto = Se oni deziras vidi verajn vatjakulojn [moknomo de fanatikaj rusaj patriotoj en [[Ukrainio]]], do necesas veturi ne al [[Novrusio]], sed en [[Usono]]n al ĉiaj redneck-oj kaj hill bill-oj. Tio en ĉia lando ekzistas. En Usono tiuj [[homo]]j estas centoble pli dupaj kaj netrapenetreblaj. Tie ja haveblas milionoj da armitaj lipharuloj en kvadratitaj ĉemizoj, revantaj iun bombi kaj konkeri. Kaj ne rakontu fabelojn pri nia superarkaika [[Konservativismo|konservativisma]] loĝantaro de [[Rusio]]. Rigardu partiajn balotojn de [[Respublikana Partio (Usono)|respublikanoj]] en Usono. Tie tiaj konservativuloj renkontiĝas, kompare al kiuj iu nia deputito Milonov [deputito de la Ŝtata Dumao, fifama pro sia [[homofobio]]] estas [[Liberalismo|liberala]] [[gejo]] el [[Nederlando]]. Laŭ enketado farita en Usono, 11% de la loĝantaro pretas ekmiliti kontraŭ Rusio. Mi ne certas, ke ĉe ni eĉ post [[histerio]] pri Novrusio kolektiĝus tioma procento rilate eblan [[nuklea milito|nuklean militon]] kontraŭ Usono. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Republic.ru la 9-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012129/https://republic.ru/posts/l/1168842 Intervjuo ĉe Republic.ru la 9-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = Если хочешь посмотреть на настоящих ватников, то надо ехать не в Новороссию, а в США ко всяким рэднекам и хилл билли. Такое в любой стране существует. В Штатах эти люди еще в сто раз более дубовые и непробивные. Там же просто миллионы вооруженных усатых людей в клетчатых рубашках, мечтающих кого-то разбомбить и завоевать. И не надо рассказывать сказки про наше супердремучее консервативное население России. Посмотрите на праймериз республиканцев в США. Там такие консерваторы встречаются, по сравнению с которыми какой-нибудь наш депутат Милонов — либеральный гей из Голландии. По опросам в США, 11% населения готовы начать войну с Россией. Я не уверен, что у нас даже после истерии с Новороссией набрался бы такой процент по поводу возможной ядерной войны с США. }} {{Citaĵo |teksto = Mi ne povas subteni tiun parton de la [[Ekonomiaj sankcioj|sankcioj]], kiu trafas la rusian [[ekonomio]]n ĝenerale, mi ja estas civitano de [[Rusio]]. Sed mi estos tre kaj tre malĝoja, sed sinjoro [[Donald Trump|Trump]] mildigos kaj nuligos tiun parton de la sankcioj, kiu trafas konkretajn personojn, tiajn kiel amikoj de [[Vladimir Putin]] aŭ Putinaj [[oligarĥo]]j, aŭ koruptitaj oficialuloj en lia proksima ĉirkaŭaĵo. Ĉar efektive tiu parto de la sankcioj funkcias por la bono de la rusia [[popolo]] kaj la rusianoj ĝin subtenas. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe [[BBC]] la 18-an de januaro 2017]<ref>[https://web.archive.org/web/20180201130714/https://www.bbc.com/russian/features-38657997 Intervjuo ĉe [[BBC]] la 18-an de januaro 2017]</ref> |origina teksto = Я не могу поддерживать ту часть санкций, которая касается российской экономики в целом, все-таки я — гражданин России. Но я буду весьма и весьма расстроен, если господин Трамп смягчит и отменит ту часть санкций, которая касается определенных личностей, таких, как друзья Владимира Путина или путинские олигархи, или коррумпированные официальные лица в его ближайшем окружении. Потому что на самом деле эта часть санкций работает во благо российского народа и россияне их поддерживают. }} {{Citaĵo |teksto = [pri indiferenteco de la prezidenta administracio de [[Usono]] al [[demokratio]] en [[Rusio]]] Ke ili fajfas pri tio, tio estas vere. Mi eĉ dirus, ke ankaŭ la antaŭa administracio kaj tiu kiu estis antaŭ la administracio de [[Barack Obama|Obama]], ankaŭ ili efektive fajfis. Jes, iuj el ili ion parolis, sed ĝenerale al ili estas egale kaj mi havas neniujn [[iluzio]]jn tiurilate. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe [[BBC]] la 18-an de januaro 2017]<ref>[https://web.archive.org/web/20180201130714/https://www.bbc.com/russian/features-38657997 Intervjuo ĉe [[BBC]] la 18-an de januaro 2017]</ref> |origina teksto = Что дела нет, это точно. Я бы даже сказал, что и предыдущей администрации и той, что была до администрации Обамы, им тоже было все равно на самом деле. Да, некоторые из них что-то говорили, но в целом им все равно, и у меня нет никаких иллюзий по этому поводу. }} === Korupto === {{Citaĵo |teksto = Por lukto kontraŭ [[korupto]] necesas du ĉefaj kondiĉoj — [[Politiko|politika]] [[konkurenco]] kaj liberaj [[amaskomunikiloj]]. Liberaj amaskomunikiloj al la lando preskaŭ mankas. Do necesas provi krei la politikan konkurencon. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Для борьбы с коррупцией необходимы два главных условия — политическая конкуренция и свободные СМИ. Свободных СМИ в стране практически нет. Значит, нужно пытаться создавать политическую конкуренцию. }} {{Citaĵo |teksto = Lukto kontraŭ [[korupto]] ja estas mia [[Ekonomio|ekonomia]] programo. La enhavriĉa kaj realisma. Slogano "Ne mensogi kaj nek ŝteli" estas ne retorika ekkrio, sed la [[esenco]] de la [[Politiko|politikaj]] [[ŝanĝo]]j. Lukto kontraŭ korupto estas la ĉefa kaj fakte sola struktura reformo, kiun oni povas komenci eĉ morgaŭ kaj kiu estas ŝlosila kondiĉo por lanĉo de la aliaj reformoj. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Artikolo en Vedomosti la 1-an de marto 2012]<ref>[https://web.archive.org/web/20200912214705if_/https://www.vedomosti.ru/opinion/articles/2012/03/01/ne_vrat_i_ne_vorovat Artikolo en Vedomosti la 1-an de marto 2012]</ref> |origina teksto = Борьба с коррупцией и есть моя экономическая программа. Содержательная и реалистичная. Лозунг «Не врать и не воровать» — не риторическое восклицание, а суть политических преобразований. Борьба с коррупцией — главная и фактически единственная структурная реформа, которую можно начинать хоть завтра и которая является ключевым условием для старта других реформ. }} {{Citaĵo |teksto = [pri la Futbala Mondpokalo 2018] Mi estas ne kontraŭ la Futbala Mondpokalo. Mi simple ne komprenas, kial por mi venas en unu pakaĵo la Futbala Mondpokalo kaj la ŝtelitaj 300 miliardoj da rubloj. Estu la Mondpokalo, sed ne necesas ŝteli. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Sports.ru la 14-an de junio 2019]<ref>[https://web.archive.org/web/20191019052154/https://www.sports.ru/tribuna/blogs/golovin/2480359.html Intervjuo ĉe Sports.ru la 14-an de junio 2019]</ref> |origina teksto = Я не против чемпионата мира по футболу. Я просто не понимаю, почему у меня идут в одной упаковке и ЧМ, и украденные 300 млрд рублей. Я бы хотел разделить эти вещи. Пусть будет чемпионат, но не надо воровать. }} === Enmigrado === {{Citaĵo |teksto = Mi estas por [[asimilado]], ne por [[deportado]]. Se oni deziras loĝi ĉi tie — estu [[ruso]]. Se bebo kreskis en [[Rusio]], por kio li estu [[taĝiko]]? Li laŭvorte iĝu ruso. Ja alveturante [[Usono]]n la homoj plejparte iĝas usonanoj. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Я за ассимиляцию, а не за депортацию. Если ты хочешь жить здесь — будь русским. Если ребенок вырос в России, зачем ему быть таджиком? Пусть в буквальном смысле становятся русскими. Ведь, приезжая в Америку, люди по большей части становятся американцами. }} {{Citaĵo |teksto = [...] [[Usono]] konstruas muron kun [[Meksiko]], kaj eĉ [[Barack Obama|Obama]] voĉdonas por tiu ĉi muro kun Meksiko, kaj ĉe ni oni diras "Alveturu". Krome necesas kompreni, ke al ili alveturas (ja tio estas grava afero) homoj el Meksiko, [[kristanoj]], kaj tamen el pli evoluinta lando. Al ni ĉi tien alveturas kampara loĝantaro el tre subevoluintaj [[Meza Azio|mezaziaj]] landoj, ĉefe [[Islamo|islamaj]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo, la 23-an de aŭgusto 2013]<ref>[https://web.archive.org/web/20200822145541/https://echo.msk.ru/programs/beseda/1139878-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo, la 23-an de aŭgusto 2013]</ref> |origina teksto = [...] США строят стену с Мексикой, и даже Обама голосует за эту стену с Мексикой, а у нас говорят «Давайте приезжайте». Кроме того, нужно понимать, что к ним приезжают (все-таки, это важная вещь) люди из Мексики, христиане и, все-таки, из более продвинутой страны. К нам сюда приезжает сельское население очень отсталых среднеазиатских стран, преимущественно мусульманских. }} {{Citaĵo |teksto = [pri sia plano] Aŭtomatan civitanecon de [[Rusio]] al ĉiuj [[rusoj]] kaj reprezentanrtoj de la [[etno]]j, tradicie loĝantaj en Rusio kaj ne havantaj sian ŝtaton, post prezento de pasporto de [[Sovetunio]] (la sia aŭ de la gepatroj) kun sekcio "etno". |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Persona blogo, la 4-an de novembro 2013]<ref>[https://web.archive.org/web/20200822130658/https://navalny.livejournal.com/877373.html Persona blogo, la 4-an de novembro 2013]</ref> |origina teksto = Автоматическое гражданство России всем русским и представителям народов, традиционно проживающих в России и не имеющих своего государства при предъявлении документа СССР (своего или родителей) с графой "национальность". }} {{Citaĵo |teksto = Jen oni konstante al ni gurdas iun stultaĵon pri [[eŭraziismo]] kaj ke ni devas alporti ĉi tien ĉiujn el [[Meza Azio]]. Sed vi komuniku kun iu ajn [[uzbeko]] malpli ol 40 jarojn aĝa. Por li ĉu la [[rusoj]], ĉu [[usonanoj]], ĉu [[Nov-Zelando|novzelandanoj]]. La [[rusa lingvo|rusan lingvon]] ili ĉiuj ne konas. [[Libro]]jn ni legis malsamajn, [[filmo]]jn ni spektis malsamajn, [[proverbo]]jn ni havas malsamajn, [[valoro]]jn kaj orientilojn ni havas malsamajn. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Persona blogo: Detala pozicio pri Ukrainio kaj Krimeo, la 3-an de decembro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200822121006/https://navalny.livejournal.com/914090.html Persona blogo: Detala pozicio pri Ukrainio kaj Krimeo, la 3-an de decembro 2014]</ref> |origina teksto = Вот нам постоянно втюхивают какую-то ересь про евразийство, и что мы всех должны завозить сюда из Средней Азии. А вы пообщайтесь с любым узбеком младше 40 лет. Для него что русские, что американцы, что новозеландцы. Русского языка они все не знают. Книжки мы читали разные, фильмы мы смотрели разные, пословицы у нас разные, ценности и ориентиры у нас разные. }} {{Citaĵo |teksto = Mi estas por enkonduko de viza reĝimo kun la landoj de [[Meza Azio]]. Mi opinias ke tio estas absolute normale. Tio estas [[Eŭropo|eŭropa]] praktiko, kiun mi postulas en [[Rusio]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012118/https://www.svoboda.org/a/27040936.html Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]</ref> |origina teksto = Я выступаю за введение визового режима со странами Средней Азии. Я считаю, что это абсолютно нормально. Это европейская практика, которой я требую в России. }} === Politiko === {{Citaĵo |teksto = [[Ŝanĝo]] de la [[potenco]] laŭleĝe en [[Rusio]] ne eblas. Kaj tiu ŝanĝo kiam oni tute ne demandas, eblas — kiel en [[Tunizio]] [...] Por [[revolucio]] tute ne necesas duonlando, sufiĉas unu procento de la aktiva loĝantaro. Ĉio okazos hazarde, neniu scias kio okazos morgaŭ. Surveturos trafik[[policano]] gravedulinon — kaj komenciĝos revolucio. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Expert.ru la 10-an de marto 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20191101104237/https://expert.ru/russian_reporter/2011/09/navalnyij--tyi-kto_i/ Expert.ru la 10-an de marto 2011]</ref> |origina teksto = Ротация власти законным путем в России невозможна. А такая ротация, когда тебя вообще не спрашивают, возможна — как в Тунисе [...] Для революции совсем не нужно полстраны, достаточно одного процента активного населения. Все происходит случайно, никто не знает, что будет завтра. Переедет гаишник беременную женщину — и начнется революция. }} {{Citaĵo |teksto = [[Revolucio]] estas neevitebla. Simple pro tio, ke plejparto de la [[homo]]j komprenas, ke tiu sistemo estas malĝusta. Kiam oni sidas en renkontiĝo de [[ŝtatoficisto]]j, dominas interparoloj pri tio, kiu ĉion ŝtelis, kial nenio funkcias kaj kiom terura ĉio estas. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Революция неизбежна. Просто потому, что большинство людей понимают, что эта система неправильна. Когда сидишь в тусовке чиновников, больше всего разговоров о том, кто все украл, почему ничего не работает и как все ужасно. }} {{Citaĵo |teksto = La [[ŝanĝo]]jn povas fari nur [[malkontentulo]]j. Kaj nun estas tro multe da malkontentuloj. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Изменения способны сделать только недовольные люди. А сейчас слишком много недовольных. }} {{Citaĵo |teksto = Ial ĉiuj atendas ke mi diros: "Ni unuiĝu por komfortigi niajn kortojn, se la [[ŝtato]] ne kapablas tion fari". Sed mi pensas, ke nun necesas okupiĝi ne pri komfortigo de la kortoj, sed rigardi kiu ŝtelis [[mono]]n kiu tiucele jam trifoje estis pagita. Unue necesas ordigi ne en la kortoj, sed en la Kremlo. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Почему-то все ждут, что я скажу: «Давайте объединяться, чтобы благоустраивать наши дворы, если государство не способно этого сделать». Но мне кажется, что сейчас нужно не заниматься благоустройством двора, а посмотреть, кто украл деньги, которые на это уже три раза были выделены. Сначала нужно наводить порядок не во дворе, а в Кремле. }} {{Citaĵo |teksto = Mi pensas ke la [[vivo]] komencos ŝanĝiĝi tiam, kiam 1976−1982 pli aktivos en [[politiko]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Я думаю, что жизнь начнет меняться тогда, когда пресловутые 1976−1982 больше станут участвовать в политике. }} {{Citaĵo |teksto = Se [[Miĥail Ĥodorkovskij|Ĥodorkovskij]] morgaŭ liberiĝos, nenio ŝanĝiĝos. Sed tiu reĝimo ne ŝatas nekontroleblajn faktorojn kaj tre timas montri sian malfortecon. Do Ĥodorkovskij sidos [en [[prizono]]] dumvive. Dumvive signifas — ĝis ĉesos la [[vivo]] de Ĥodorkovskij aŭ ĝis ĉesos la vivo de tiu ĉi reĝimo. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Если Ходорковский завтра выйдет на свободу, ничего не изменится. Но этот режим не любит новых неконтролируемых факторов и очень боится показать свою слабость. Поэтому Ходорковский будет сидеть пожизненно. Пожизненно — это либо пока не прекратится жизнь Ходорковского, либо пока не прекратится жизнь этого режима. }} {{Citaĵo |teksto = La [[potenco]] cedos al ni ĝuste tiom, kiom ni persiste postulos. Praktiko montras, ke alfrontinte realan reziston [[Putin]] cedas. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 5-an de decembro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193411/https://sobesednik.ru/dmitriy-bykov/20141203-aleksey-navalnyy-sudbu-strany-vsegda-reshaet-odin-procent Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 5-an de decembro 2014]</ref> |origina teksto = Власть уступит нам ровно столько, сколько мы настоятельно потребуем. Практика показывает, что, столкнувшись с реальным сопротивлением, Путин отступает. }} {{Citaĵo |teksto = En ĉiuj [[tempo]]j [[sorto]]n de la lando decidas unu aktiva procento de loĝantaro. Ne pli. Kaj ĉiuj aliaj aliĝas al la [[Venko|venkintoj]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 5-an de decembro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193411/https://sobesednik.ru/dmitriy-bykov/20141203-aleksey-navalnyy-sudbu-strany-vsegda-reshaet-odin-procent Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 5-an de decembro 2014]</ref> |origina teksto = Во все времена судьбу страны решает один активный процент населения. Не больше. А остальные подтягиваются к победителям. }} {{Citaĵo |teksto = Unu el [[problemo]]j, kiujn ni alfrontis: eĉ [[homo]]j de demokratiaj konvinkoj efektive ne kredas je [[demokratio]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012118/https://www.svoboda.org/a/27040936.html Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]</ref> |origina teksto = Одна из проблем, с которой мы столкнулись: даже люди демократических убеждений на самом деле не верят в демократию. }} {{Citaĵo |teksto = Mi certe dezirus normalan transiton de la [[potenco]]. Nun ŝanĝo de la potenco en [[Rusio]], transiro de [[aŭtoritatismo]] al [[demokratio]] iusence estas [[revolucio]], ĉar tio estas ŝanĝo de la politika sistemo. Sed certe mi ne dezirus iujn kataklismojn kaj [[homo]]jn, kiuj kun [[armilo]]j kurus surstrate. Mi dezirus ke okazus normala, milda transito kaj transiro. Al [[Putin]] oni devas proponi [[sekureco]]n — al li, lia [[mono]], lia [[familio]] kaj iu limigita nombro de proksimuloj. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012118/https://www.svoboda.org/a/27040936.html Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]</ref> |origina teksto = Я бы хотел, конечно, нормального транзита власти. Сейчас изменение власти в России, переход от авторитаризма к демократии в каком-то смысле является революцией, потому что это изменение политической системы. Но конечно, я бы не хотел каких-то потрясений и людей, которые с оружием бегали бы по улице. Я бы хотел, чтобы был нормальный, мягкий транзит и переход. Путину должна быть предложена безопасность — ему, его деньгам, его семье и какому-то ограниченному количеству близких людей. }} {{Citaĵo |teksto = Unue, ni liberigos ĉiujn [[Politiko|politikajn]] [[malliberulo]]jn. Due, ni aprobos [[leĝo]]n "Pri lukto kontraŭ kontraŭleĝa riĉiĝo". Trie, ni iniciatos [[Juĝo|juĝejan]] [[reformo]]n. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe RBC.ru la 14-an de decembro 2016]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909000241/https://www.rbc.ru/interview/politics/14/12/2016/58517ded9a794773e02d73ba Intervjuo ĉe RBC.ru la 14-an de decembro 2016]</ref> |origina teksto = Первое — мы освободим всех политзаключенных. Второе — мы введем закон «О борьбе с незаконным обогащением». Третье — мы инициируем судебную реформу. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[NATO]]] Mi opinias ke baze ni estas aliancanoj, kaj tiusence mia deklaro nun malmulte diferencas de la deklaro de [[Vladimir Putin]] de 2003, kiam li proponis ke [[Rusio]] aniĝu je NATO. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe RBC.ru la 14-an de decembro 2016]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909000241/https://www.rbc.ru/interview/politics/14/12/2016/58517ded9a794773e02d73ba Intervjuo ĉe RBC.ru la 14-an de decembro 2016]</ref> |origina teksto = Я считаю, что базово мы союзники, и в этом смысле мое заявление сейчас мало отличается от заявления Владимира Путина образца 2003 года, когда он предложил, чтобы Россия вступила в НАТО. }} {{Citaĵo |teksto = Ni devas refondi la [[Rusio|rusian]] [[opozicio]]n, fari ĝin simila al normala [[Politiko|politika]] [[movado]] laŭ ekzemplo de [[Eŭropo]] aŭ [[Usono]], kie homoj povas sufiĉe organike paroli samtempe kaj pri politikaj [[libereco]]j, kaj pri neceso de la klresko de minimuma [[salajro]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe [[Voĉo de Usono]] la 14-an de marto 2019]<ref>[https://web.archive.org/web/20200820113609/https://www.golos-ameriki.ru/a/navalny-interview/4829200.html Intervjuo ĉe [[Voĉo de Usono]] la 14-an de marto 2019]</ref> |origina teksto = Мы должны переучредить российскую оппозицию, сделать ее похожей на нормальное политическое движение по образцу Европы или США, где люди могут весьма органично говорить одновременно и про политические свободы, и про необходимость роста минимальной заработной платы. }} {{Citaĵo |teksto = [pri la murdo de [[Boris Nemcov]]] Mi havas neniujn dubojn pri tio ke la Kremlo eble ne mendis la murdon de Nemcov, kaj tion faris [[Ramzan Kadirov]], sed la Kremlo kaj [[Putin]] persone faris ĉion eblan por ke justa juĝo ne okazu, por ke ne okazu normala juĝeja esplorado kaj normala enketado. Ne estis pridemandita Delimĥanov mem, ne estis pridemandita Zolotov, ktp. Ĉion ĉi oni bremsis, Kadirovon oni defendis kaj faris tiun persone Putin. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe [[Voĉo de Usono]] la 14-an de marto 2019]<ref>[https://web.archive.org/web/20200820113609/https://www.golos-ameriki.ru/a/navalny-interview/4829200.html Intervjuo ĉe [[Voĉo de Usono]] la 14-an de marto 2019]</ref> |origina teksto = И нет никаких сомнений в том, что Кремль, может, и не заказывал убийство Немцова, а это сделал Рамзан Кадыров, но Кремль и Путин лично сделали все возможное для того, чтобы правосудие не совершилось, чтобы не было нормального судебного разбирательства и нормального следствия. Не был допрошен сам Делимханов, не был допрошен Золотов, и так далее, и так далее. Все это спустили на тормозах, Кадырова выгородили, и сделал это лично Путин. }} {{Citaĵo |teksto = Kaj tiam, en 2016, mi diradis ke ĉe mia tuta amo al la kandidatoj de la [partio] [[Jabloko]], mi mem iam estis Jablok-ano, tio estas megamizeraj kandidatoj, ili estas malafablaj homoj. Ili havas neniujn ŝancojn. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe The Bell la 11-an de decembro 2019]<ref>[https://web.archive.org/web/20191212162944/https://thebell.io/ya-v-tsentre-uragana-aleksej-navalnyj-v-proekte-russkie-norm/ Intervjuo ĉe The Bell la 11-an de decembro 2019]</ref> |origina teksto = И тогда, в 2016 году, я говорил, что при всей моей любви к «яблочным» кандидатам, я сам когда-то был «яблочником», это сверхмегаубогие кандидаты, они неприятные люди. Им не светит вообще ничего. }} === Ekonomio === {{Citaĵo |teksto = Por mi verkas [[Ekonomio|ekonomian]] programon famaj rusiaj [[Ekonomiko|ekonomikistoj]], kiuj en la nuna situacio, kaj al mi malfacilus ilin kulpigi, ne strebas malkaŝi siajn nomojn. Ili loĝas en diversaj landoj. Tio estas la plej alte kvalifikitaj homoj, kiuj entute heveblas je dispono de [[Rusio]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe RBC.ru la 14-an de decembro 2016]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909000241/https://www.rbc.ru/interview/politics/14/12/2016/58517ded9a794773e02d73ba Intervjuo ĉe RBC.ru la 14-an de decembro 2016]</ref> |origina teksto = Мне пишут экономическую программу известные российские экономисты, которые в текущей ситуации, и мне сложно их за это винить, не горят желанием раскрыть свои имена. Они живут в разных странах. Это самые высококвалифицированные люди, которые вообще есть в распоряжении России. }} {{Citaĵo |teksto = Kiuj [[Ekonomiaj sankcioj|sankcioj]]? La sankcioj estas nenio. Tio estas nia deka problemo. Ĉe ni ĉesis kreski la [[ekonomio]] en 2013, kiam haveblis nek sankcioj, nek [[protesto]]j kaj [[nafto]] kostis po $120 kontraŭ barelo. Tamen en 2013 ĉio haltis kaj ne povis plu kreski. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe The Bell la 11-an de decembro 2019]<ref>[https://web.archive.org/web/20191212162944/https://thebell.io/ya-v-tsentre-uragana-aleksej-navalnyj-v-proekte-russkie-norm/ Intervjuo ĉe The Bell la 11-an de decembro 2019]</ref> |origina teksto = Какие санкции? Санкции — ерунда. Это наша десятая проблема. У нас перестала расти экономика в 2013 году, когда не было ни санкций, ни протестов, и нефть была по $120 за баррель. Тем не менее в 2013 году все остановилось и не могло дальше расти. }} {{Citaĵo |teksto = Mi opinias, ke [[imposto]]jn necesas malaltigi. En [[Rusio]] ili estas gigantaj. Mi diras, ke necesas malaltigi salajrajn impostojn kaj doni eblecon al la [[komerco]] pagi grandan [[salajro]]n al [[homo]]j enmane. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe The Bell la 11-an de decembro 2019]<ref>[https://web.archive.org/web/20191212162944/https://thebell.io/ya-v-tsentre-uragana-aleksej-navalnyj-v-proekte-russkie-norm/ Intervjuo ĉe The Bell la 11-an de decembro 2019]</ref> |origina teksto = Я считаю, что налоги нужно снижать. В России они гигантские. Я говорю, что нужно снизить зарплатные налоги и дать возможность бизнесу давать большую зарплату людям на руки. }} === Religio === {{Citaĵo |teksto = Mi estas [[bapto|baptita]] kaj konsideras min [[ortodoksulo]]. Sed mi estas [[Sovetunio|sovetia]] ortodoksulo: vide al [[preĝejo]] mi krucosignas, sed la preĝejon ne frekventas. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Я крещеный, и считаю себя православным. Но я советский православный: на церкви крещусь, а в церковь не хожу. }} {{Citaĵo |teksto = [[Eklezio]] kaj [[religio]]: mi, al mia [[honto]], estas tipa postsovetia [[kredanto]] — la [[fasto]]jn mi observas, al [[preĝejo]]j min krucosignas, sed preĝejon frekventas sufiĉe malofte. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012135/https://borisakunin.livejournal.com/49763.html Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]</ref> |origina teksto = Церковь и религия: я, к своему стыду, типичный постсоветский верующий — посты соблюдаю, на церкви крещусь, но в церкви бываю достаточно редко. }} {{Citaĵo |teksto = Mi [[Kredo|kredas]], al mi plaĉas esti [[kristano]] kaj [[ortodoksulo]], al mi plaĉas senti min parto de io pli granda kaj komuna. Al mi plaĉas ke ekzistas specialaj [[etiko]] kaj sinlimigoj. Ĉe tio min tute ne ĝenas ke ekzistas mi en la precipe [[Ateismo|ateisma]] medio — ĝis 25 jaroj, ĝis naskiĝo de bebo, mi mem estis tiom fervora ateisto, ke mi estis preta kroĉiĝi al [[barbo]] de iu ajn [[pastro]]. Estas normale, kiam la [[homo]]j estas religiemaj, normale kiam iuj homoj ridas pri religiemo. [[Ŝerco]]j pri religiemo en "[[La Simpsonoj]]" aŭ "Suda Parko" estas tute belegaj kaj ofendas min eĉ ne iomete. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012135/https://borisakunin.livejournal.com/49763.html Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]</ref> |origina teksto = Я верую, мне нравится быть христианином и православным, мне нравится ощущать себя частью чего-то большого и общего. Нравится, что есть специальная этика и самоограничения. При этом меня совершенно не напрягает, что существую я в преимущественно атеистической среде — лет до 25, до рождения ребёнка, я и сам был таким ярым атеистом, что был готов вцепиться в бороду любому попу. Нормально, когда люди религиозны, нормально, когда некоторые люди смеются над религиозностью. Шутки над религиозностью в «Симпсонах» или «Южном парке» совершенно прекрасны и не оскорбляют меня нисколько. }} {{Citaĵo |teksto = [[Ortodoksismo]] estas la ĉefa [[religio]] de [[Rusio]] kaj ne decas nin mem trompi, provante stari sur pozicioj de la absoluta [[egaleco]]. Speciala rolo de RPE [Rusa Ortodoksa Eklezio] estas klarigebla kaj racia. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012135/https://borisakunin.livejournal.com/49763.html Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]</ref> |origina teksto = Православие — главная религия России и не нужно самих себя обманывать, пытаясь стоять на позициях абсолютного равенства. Особая роль РПЦ объяснима и разумна. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Pussy Riot]]] Ni havas nediskuteblan fakton: stultulinoj, farintaj etan huliganaĵon por [[reklamo]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Persona blogo, la 7-an de marto 2012]<ref>[https://web.archive.org/web/20140325231240/https://navalny.livejournal.com/690551.html?page=42 Persona blogo, la 7-an de marto 2012]</ref> |origina teksto = Имеем неоспоримый факт: дуры, совершившие мелкое хулиганство ради паблисити. }} {{Citaĵo |teksto = Proksimume ĝis 24 jaroj mi konsideris min [[ateisto]]. Poste al mi naskiĝis [[bebo]], mi rigardis kiel li kreskas kaj komprenis ke tio estas nenio alia ol la Dia Miraklo. Nenio subita okazis al mi, revelacion mi ne spertis. Simple iel nerimarkinde mi komprenis, ke mi estas kredanto. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo al retejo Pravmir, la 4-an de septembro 2013]<ref>[https://web.archive.org/web/20200905164448/https://www.pravmir.ru/voprosy-o-vere-kandidatu-v-mery-aleksej-navalnyj/ Intervjuo al retejo Pravmir, la 4-an de septembro 2013]</ref> |origina teksto = Лет до 24 я считал себя атеистом. Потом у меня родился ребёнок, я смотрел, как он растёт, и понимал, что это не что иное, как Божье Чудо. Ничего внезапного со мной не случалось, откровения не снисходили. Просто как-то незаметно сам для себя я понял, что являюсь верующим человеком. }} {{Citaĵo |teksto = [pri interproksimiĝo de la [[ŝtato]] kaj [[eklezio]]] Ĝenerale mi opinias, ke mankas io malbona en tiu ĉi [[ideo]]. Ni vidas ke ekzemple ĉiuj usonaj [[prezidanto]]j frekventas [[preĝejo]]n kaj ekzistas eĉ ne unu prezidanto de [[Usono]], kiu ne havus sian spiritan patron ktp, sed en tiu formo, kiel tio okazas en [[Rusio]], tio havas grandan administran dominadon, kion mi certe ne ŝatas, kvankam mi estas [[Ortodoksismo|ortodoksulo]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193418/https://echo.msk.ru/programs/focus/1417522-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = В принципе, я считаю, что нет ничего плохого в идее самой этой. Мы видим, что, например, все американские президенты ходят в церковь и не существует ни одного президента США, у которого не было бы своего духовника и так далее, но в том виде, как в России это все происходит, это имеет большой административный уклон, что, конечно, мне не нравится, хоть я и православный. }} === Samseksemo === {{Citaĵo |teksto = Mi proponus por la [[Rusio|rusiaj]] [[realo]]j preni formon de [[Geja Fiero]], kiun oni elektis en [[Jerusalemo]]. Por ke [[gejo]]jn ne mortigu ne-gejoj, oni lasas gejojn amuziĝi en fermita kaj ĉirkaŭbarita [[stadiono]]. Indignitaj civitanoj havas eblecon esprimi sian [[protesto]]n, manifestaciante apud tiu ĉi stadiono. Post la fino de la aranĝo la gejojn oni sub gardo transportas hejmen. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Persona blogo, la 2-an de majo 2009]<ref>[https://web.archive.org/web/20170816060058/https://navalny.livejournal.com/370945.html Persona blogo, la 2-an de majo 2009]</ref> |origina teksto = Я бы предложил для русских реалий взять формат гей-парада, который выбрали в Иерусалиме. Чтобы геев не поубивали негеи, геев выпускают порезвиться на закрытый и отцепленный стадион. Возмущенные граждане имеют возможность выразить свой протест, пикетируя этот стадион. По завершении мероприятия, геев под охраной развозят по домам. Как-то так. }} {{Citaĵo |teksto = [pri leĝo kontraŭ [[Samseksemo|samseksema]] [[propagando]]] Mi nuligos [ĝin]. Ĝi estas sensenca. Ĝi kaŭzas nenion krom enprizonigi [[homo]]jn pro ŝatoklakoj en [[socia reto|sociaj retoj]]. Tiaj aferoj kiel [[Gejo|geja]] propagando ne ekzistas. Oni elpensis ĝin por trovi iun [[malamiko]]n, kontraŭ necesas lukti, forlogante la [[socio]]n de la [[problemo]]j. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe RBC.ru la 14-an de decembro 2016]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909000241/https://www.rbc.ru/interview/politics/14/12/2016/58517ded9a794773e02d73ba Intervjuo ĉe RBC.ru la 14-an de decembro 2016]</ref> |origina teksto = Отменю. Он бессмысленный. Он не приводит ни к чему, кроме того что сажает людей в тюрьмы за лайки в социальных сетях. Такой вещи, как гей-пропаганда, не существует. Ее выдумали для того, чтобы найти какого-то врага, с которым нужно бороться, отвлекая общество от проблем. }} {{Citaĵo |teksto = [pri samseksema geedziĝo] Mi opinias ke ĉi tie ni devas sekvi la vojon de evoluintaj landoj, unuavice de [[Usono]]. Tio devas esti permesiloj, kiuj estas donataj aŭ ne donataj je nivelo de subjektoj de Federacio. Tio estas mi komprenas, ke aliro en [[Dagestano]] estas unu, en [[Sankt-Peterburgo]] — tute alia. Se la Leĝodona Kunveno de Sankt-Peterburgo voĉdonos por permeso al paroj krei civilajn uniojn, mi havas neniujn [[problemo]]jn pro tio. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe RBC.ru la 14-an de decembro 2016]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909000241/https://www.rbc.ru/interview/politics/14/12/2016/58517ded9a794773e02d73ba Intervjuo ĉe RBC.ru la 14-an de decembro 2016]</ref> |origina teksto = Я считаю, что здесь мы должны идти по пути развитых стран, в первую очередь США. Это должны быть разрешения, которые даются или не даются на уровне субъектов Федерации. То есть я понимаю, что подход в Дагестане один, в Санкт-Петербурге — совершенно другой. Если Законодательное собрание Санкт-Петербурга проголосует за разрешение парам вступать в гражданские союзы, у меня нет к этому никаких проблем. }} === Historio === {{Citaĵo |teksto = [[Hitlero]] kaj [[Stalin]] estas la du ĉefaj ekzekutistoj de la [[Rusoj|rusa]] popolo. Stalin ekzekutis, malsatmortigis kaj turmentis siajn sampatrujanojn, persone por mi ĉi tie ĉio estas klare. Tamen mi kontraŭas ke tio estu "eterna" afero kaj mi ne vidas iun ajn sencon en tuta tiu "malstalinigado" ktp. Mi ne komprenas, kion tio signifas forme de la ŝtata [[politiko]]. Se vi deziras "malstalinigadon" — donu al via infano-lernejano legi "[[La Arkipelago Gulago]]", se li pigras legi "La Arkipelago", do legu artikolon "Stalin-reprezalioj" en [[Vikipedio]], tie ĉio estas mallonge, koncize, objektive kaj kun referencoj. Necesas memstare respondi al defioj de la tempo, ne vivi per senfinaj politikaj aludoj. "Stalin-afero" estas la afero de la [[Historio|historia]] [[scienco]], ne de la kuranta politiko. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012135/https://borisakunin.livejournal.com/49763.html Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]</ref> |origina teksto = Гитлер и Сталин — два главных палача русского народа. Сталин казнил, морил голодом и мучил моих соотечественников, лично для меня здесь всё ясно. Однако я против того, чтобы это было «вечным» вопросом и не вижу никакого смысла во всей этой «десталинизации» и т.д. Не понимаю, что это означает в формате государственной политики. Хочешь «десталинизации» — дай почитать своему ребёнку-школьнику «Архипелаг ГУЛАГ», если ему лень читать «Архипелаг», то пусть почитает статью «сталинские репрессии» в Википедии, там всё коротко, понятно, объективно и со ссылками. Нужно самостоятельно отвечать на вызовы времени, а не жить бесконечными политическими аллюзиями. «Вопрос Сталина» — это вопрос исторической науки, а не текущей политики. }} {{Citaĵo |teksto = [[Mito]] pri [[Stalin]] estas mito pri la fera [[ordo]], kreita per la fera mano. Por ĝia malmuntado iu alia devas fari la ordon sen ajna fera mano, do simple laŭleĝe. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012135/https://borisakunin.livejournal.com/49763.html Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]</ref> |origina teksto = Миф о Сталине — это миф о железном порядке, наведенном железной рукой. Для его развенчания кто-то другой должен навести порядок безо всякой железной руки, то есть просто по закону. }} {{Citaĵo |teksto = Vi scias, mi nun aprezas [[Miĥail Gorbaĉov|Gorbaĉovon]] oble pli ol mi aprezis lin tiam [...] Sed nun mi rigardas al Gorbaĉov kiel al la [[homo]], kiu havis eblecon neimageble riĉiĝi aŭ iĝi [[tirano]], aŭ iĝi [[diktatoro]] kaj en iu ajn kazo havis eblecon uzi en privataj celoj tiujn grandajn eblecojn, kiujn li havis, sed li ne faris tion. Li ja estas mizerulo nun aŭ praktike mizerulo. Li ricevis nenion. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo, la 15-an de septembro 2013]<ref>[https://web.archive.org/web/20200822133349/https://echo.msk.ru/programs/exit/1156476-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo, la 15-an de septembro 2013]</ref> |origina teksto = Знаете, я сейчас ценю Горбачёва гораздо больше, чем я ценил его тогда [...] Но сейчас я смотрю на Горбачёва как на человека, который имел возможность немыслимым образом обогатиться или стать тираном, или стать диктатором и в любом случае имел возможность использовать в личных целях те грандиозные возможности, которые у него были, но не сделал этого. Он же нищий человек сейчас или практически нищий человек. Он не получил ничего. }} {{Citaĵo |teksto = Ni povas ripeti tion, kio okazis en la 1980-1990-aj jaroj. Sidis tiuj azenoj en [[Politburoo de la Centra Komitato de la Komunista Partio de Sovetunio|Politburoo]], malŝparis [[mono]]n por iuj enormaj nefinitaj [[konstruado]]j, [[Afgana milito (1979-1989)|militadis en Afganio]], kaj poste ĉio ĉe ili disfalis. [[Sovetunio]]n ja disfaligis ne [[Miĥail Gorbaĉov|Gorbaĉov]]. Sovetunion disfaligis stultulaĉoj el [[KPSU]], omaĝe al kiuj oni nun memortabulojn faraĉas. Post tio en la [[1990-aj jaroj]] venis nova [[potenco]], al kiu mankis mono, kaj ĝi mem konsistis el friponaj [[komsomolano]]j kaj ankaŭ estis komplete koruptita kaj hipokrita. Oni nomis tion [[demokratio]] por iu tempo. Tiun ĉi tutan mirindan konstruaĵon certe atendis [[fiasko]], post kio la vortoj "demokratio" kaj "[[liberalulo]]" iĝis ofendaj, merkata [[ekonomio]] ne aperis, al la potenco revenis [[reakciulo]]j. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Republic.ru la 9-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012129/https://republic.ru/posts/l/1168842 Intervjuo ĉe Republic.ru la 9-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = Мы можем повторить то, что было в 80–90-х годах. Сидели эти ослы в Политбюро, тратили деньги на какие-то феноменальные недострои, воевали в Афганистане, а потом у них все развалилось. Советский Союз ведь развалил не Горбачев. Советский Союз развалили придурки из КПСС, которым сейчас мемориальные доски лепят. После этого в 90-е годы пришла новая власть, у которой не было денег, а сама она была из жуликоватых комсомольцев и тоже была насквозь продажной и лицемерной. Это назвали демократией на какое-то время. Всю эту замечательную конструкцию, конечно, ждал провал, после которого слова «демократия» и «либерал» стали ругательными, рыночная экономика не получилась, к власти вернулись реакционеры. }} {{Citaĵo |teksto = Mi ne opinias, ke havas [[senco]]n detrui iujn [[monumento]]jn, ili ja staru ie ajn, necesas simple fari novajn. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 16-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193428/https://echo.msk.ru/programs/beseda/1419224-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 16-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = Я не считаю, что имеет смысл сносить какие-то памятники, пусть они стоят где угодно, нужно просто делать новые. }} {{Citaĵo |teksto = [pri ideala politikisto] La [[Rusio|rusiaj]] [[politikisto]]j havas du ĉiamajn respondojn: [[liberalulo]]j diras [[Winston Churchill|Churchill]], ŝtatistoj — [[Pjotr Stolipin|Stolipin]]. Kio necesas esti por Stolipin-on nomi sia [[idealo]]? La [[homo]]n, kiu subpremis la tutan politikan [[libereco]]n komplete kaj enkondukis milit-juĝejojn? |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 29-an de oktobro 2018]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909085957/https://sobesednik.ru/politika/20181029-aleksej-navalnyj-pochemu-ya-zhivoj-nu-kto-to-dolzhen-zhe-byt-zhiv Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 29-an de oktobro 2018]</ref> |origina teksto = Российские политики имеют два стандартных ответа: либералы говорят «Черчилль», государственники — «Столыпин». Кем вообще надо быть, чтобы Столыпина называть своим идеалом? Человека, который задавил всю политическую свободу вообще и ввел военно-полевые суды? }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Lenin]]] Malbone mi rilatas al li. Tre malbone. Kiel oni povas rilate al la [[homo]], kiu en tioma kvanto mortigis vian [[popolo]]n? La [[caro]] kaj lia ĉirkaŭantaro respondecas pri la [[revolucio]], sed tio kion poste faris la [[bolŝevistoj]], estis eĉ pli malbone ol la carismo. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 29-an de oktobro 2018]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909085957/https://sobesednik.ru/politika/20181029-aleksej-navalnyj-pochemu-ya-zhivoj-nu-kto-to-dolzhen-zhe-byt-zhiv Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 29-an de oktobro 2018]</ref> |origina teksto = Плохо я к нему отношусь. Очень плохо. Как можно относиться к человеку, который в таком количестве морил твой народ? Царь и его окружение несут ответственность за революцию, но то, что потом сделали большевики, вышло еще хуже царизма. }} === Boris Jelcin === {{Citaĵo |teksto = Kaj ĝuste [[Boris Jelcin|Jelcin]], por kiu ni tiam voĉdonis, por kiu ankaŭ mi estis preta disŝiri iun ajn kaj kriis "Ni pli rapide dispafu la Blankan Domon [registarejon]. Antaŭen, Jelcin!" Mi nun certe tre forte pri tio bedaŭras, post jaroj, ĉar Jelcin iĝis la [[homo]], kiu nin ĉiujn trompis, kiu interŝanĝis ĉiujn niajn [[libereco]]jn kaj atingojn kontraŭ garantioj de [[sekureco]] por sia [[familio]]. Jen, kontraŭ tiuj kelkcent milionoj da [[dolaro]]j, kiuj nun estas posedataj de Djaĉenko kaj Jumaŝev [familianoj de Jelcin] ja estis interŝanĝitaj ĉiuj atingoj, kiuj ekzistis en [[Rusio]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo, la 15-an de septembro 2013]<ref>[https://web.archive.org/web/20200822133349/https://echo.msk.ru/programs/exit/1156476-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo, la 15-an de septembro 2013]</ref> |origina teksto = А вот Ельцин как раз, за которого мы тогда голосовали, за которого я в том числе был готов разорвать любого и кричал «Давайте быстрее расстреливать Белый дом. Вперед, Ельцин!» Я сейчас, конечно, очень сильно об этом сожалею, спустя годы, потому что Ельцин оказался тем человеком, который нас всех обманул, который обменял какие-то наши свободы и достижения просто на гарантии безопасности для своей семьи. Вот, за те там несколько сот миллионов долларов, которые сейчас принадлежат Дьяченко и Юмашеву, в общем-то, и были обменены все достижения, которые были в России. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Miĥail Gorbaĉov]] kaj [[Boris Jelcin]]] Tio estis okazinta antaŭ niaj [[okulo]]j. Mi staris en tiuj atendovicoj kaj mi vidis tiujn kuponojn [por aĉetado], mi vidis tiun Jelcinon. Kiam okazis dispafado de la Blanka Domo [dum puĉo en 1993], mi forkuris el instituto kaj grimpis trans la Moskvan Zoon por rigardi kiel oni tie pafas. Do mi ĉion ĉi scias, mi povas pritaksi. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo, la 15-an de septembro 2013]<ref>[https://web.archive.org/web/20200822133349/https://echo.msk.ru/programs/exit/1156476-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo, la 15-an de septembro 2013]</ref> |origina teksto = Это то, что происходило на моих глазах. Я стоял в этих очередях и я видел эти талоны, я видел этого Ельцина. Когда был расстрел Белого дома, я сбежал из института и перелезал через Московский Зоопарк, чтобы посмотреть, как там стреляют. Поэтому я всё это знаю, я могу это оценивать. }} {{Citaĵo |teksto = [pri supozeble okazinta [[venko]] de [[Gennadij Zjuganov]] en la prezidenta baloto en 1996] Mi kredas je la venko de Zjuganov. Kaj mi tre bedaŭras, ke mi estis unu el tiuj homoj, kiuj postulis "pafadon kontraŭ la Supera Konsilio", estis zelotoj de [[Anatolij Ĉubajs |Ĉubajs]] kaj [[Boris Jelcin|Jelcin]] ktp. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012118/https://www.svoboda.org/a/27040936.html Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]</ref> |origina teksto = Я верю в победу Зюганова. И я очень сильно сожалею, что я был одним из тех людей, которые требовали "расстрела Верховного Совета", были фанатами Чубайса и Ельцина и так далее. }} {{Citaĵo |teksto = [pri supozeble okazinta venko de [[Gennadij Zjuganov]] en la prezidenta baloto en 1996] [[Boris Jelcin|Jelcin]] falsis la [[baloto]]n. Tio estis lia kolosa [[eraro]]. Kaj tio, kio okazas nun al mi, al la opozicia movado, al ni ĉiuj — tio estas ankaŭ nia pago, se diri metafizike, pro tio ke ni tiam ĉiuj postulis pafi la Superan Konsilion. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012118/https://www.svoboda.org/a/27040936.html Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]</ref> |origina teksto = Ельцин фальсифицировал выборы. Это было его колоссальной ошибкой. И то, что происходит сейчас со мной, со всем оппозиционным движением, с нами со всеми, — это, в том числе, наша плата, говоря метафизически, за то, что мы тогда все требовали расстрелять Верховный Совет. }} === Pri si mem === {{Citaĵo |teksto = Ĉu mi estas gvidanto de [[hipsteroj]]? Mi ne certas. Plej verŝajne mi estas bubo el Marjino [areo en [[Moskvo]]], kiu tamen ŝatas surporti pelton kun sportaj ŝuoj. Sed mi ne surmetos [[okulvitro]]n en hipstera kadro kaj kun plezuro drinkos [[biero]]n en lokoj, kie la hipsteroj sulkigos la nazetojn kaj diros: fi. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Я лидер хипстеров? Не уверен. Я скорее чувак из Марьино, которому, впрочем, нравится носить пальто с кедами. Но я не надену очки в хипстерской оправе и с удовольствием выпью пива в местах, где хипстеры сморщат носики и скажут: фи. }} {{Citaĵo |teksto = Oni neniam [[Minaco|minacis]] al mi. Eĉ trapikitaj pneŭoj mankis. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Мне никогда не угрожали. Даже проколотых шин не было. }} {{Citaĵo |teksto = Estis periodo, kiam mi okupiĝis pri la Komitato de Defendo de Moskvanoj ĉe [partio] Jabloko. Ni luktis kontraŭ kontraŭleĝa [[konstruado]] kaj de mia vidpunkto tio estis oble pli danĝera. Ĉar la konstruistoj, kiujn ni ĝenis, emas al pli simplaj solvoj de la [[problemo]]j ol la [[naftisto]]j aŭ la [[ŝtato]]. Distanco inter direktoro kaj [[homo]], al kiu oni povas diri: "solvu pri li" tie estas oble malpli granda. Kredu min: lukti kontraŭ estro de domprizorga firmao de malgranda urbeto estas oble pli danĝere ol lukti kontraŭ Rosnafto aŭ [[Putin]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Был период, когда я занимался Комитетом защиты москвичей при «Яблоке». Мы боролись с незаконным строительством и, с моей точки зрения, это было гораздо более опасно. Потому что застройщики, которым мы мешали, склонны к более простым решениям проблем, чем нефтяники или государство. Расстояние между директором и человеком, которому можно сказать: «разберитесь с ними», там гораздо меньше. Поверьте: бороться с начальником ЖКХ маленького города гораздо более опасно, чем бороться с Роснефтью или Путиным. }} {{Citaĵo |teksto = [[Sergej Magnickij|Magnickij]] al mi estas oble pli proksima ol [[Miĥail Ĥodorkovskij|Ĥodorkovskij]]. Ĉar li estis ne [[oligarĥo]], kaj nek [[politikisto]]. Li estis [[juristo]], [[librotenisto]] kaj aŭditoro, kiu pri nenio pretendis, sed simple faris la aferojn, kiujn li konsideris ĝustaj. Mi kun [[papero]]j sidas kaj li sidis kun paperoj. Sed poste pro tiuj paperoj oni ĝismorte turmentis lin en [[prizono]], kaj mi parte eksentis je tio mian [[kulpo]]n. Ja en tiu momento ni ĉiuj svingis la [[kapo]]jn kaj diris: nu, ĉiuj sidas [en prizono] kaj tiu iom sidos. Li sidos iom kaj eliros. Sed li ne eliris. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Магнитский мне гораздо ближе, чем Ходорковский. Потому что он не олигарх, и он не политик. Он юрист, бухгалтер и аудитор, который ни на что не претендовал, а просто делал вещи, которые считал правильными. Я с бумажками сижу, и он сидел с бумажками. Но потом за эти бумажки его замучили в тюрьме, а я отчасти почувствовал в этом свою вину. Ведь в тот момент мы все кивали головами и говорили: ну, все сидят, и этот посидит. Посидит и выйдет. А он не вышел. }} === Aliaj temoj === {{Citaĵo |teksto = La [[vivo]] estas formo de [[ekzistado]] de proteinaj korpoj. Mi ĝojas, se mia proteina korpo alportas malgrandan utilon al la aliaj proteinaj korpoj. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Kommersant la 7-an de decembro 2010]<ref>[https://web.archive.org/web/20120203140633/http://www.kommersant.ru/Doc/1553321 Intervjuo ĉe Kommersant la 7-an de decembro 2010]</ref> |origina teksto = Жизнь — способ существования белковых тел. Я рад, если мое белковое тело приносит небольшую пользу другим белковым телам. }} {{Citaĵo |teksto = [[Homo]]j de la dua rango ne ekzistas kaj se iu tiel opinias, do li estas danĝera somnambulo, kiun necesas reeduki, kuraci aŭ izoli de la [[socio]]. Pri iu ajn limigado de la rajtoj de la civitanoj laŭ etna principo eĉ ne eblas paroli. Mi mem estas "duonruso" — duone [[ukraino]] kaj la homo de la dua rango konsideri min mem tute ne deziras. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012135/https://borisakunin.livejournal.com/49763.html Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]</ref> |origina teksto = Людей второго сорта не бывает, а если кто-то так считает, то он опасный лунатик, которого нужно перевоспитывать, лечить или изолировать от общества. Ни о каком ограничении прав граждан по этническому принципу речи идти не может в принципе. Я, кстати говоря, сам "полурусский" — наполовину украинец и человеком второго сорта себя чувствовать ни капельки не желаю. }} == Pri la aŭtoro == {{Citaĵo |teksto = Ridinde kaj malĝoje estas legi komentojn kiel "kiu se ne li", "kion vi proponas anstataŭe", "nun estas malĝusta tempo", "unue atingu" kaj aliajn. Vi kvazaŭ ne rimarkas, ke la samajn "argumentojn" responde al [[kritiko]] prezentas [[Putin]] kaj K. Navalnij al ili: "vi estas [[fripono]]j kaj [[ŝtelisto]]j" kaj ili: "vi estas agento de la Ŝtata Departamento [de [[Usono]]]". Vin ne kamuflita [[homofobio]] de la kandidato al urbestra posteno [de [[Moskvo]]] ĝenas, sed tio ke mi kuraĝis diri pri ĝi.</br> Se [[problemo]] iĝas kritiko, ne ĝia [[celo]], tio estas tre alarma simptomo, [[amiko]]j miaj. Navalnij jam nun iĝis sankta bovino: aut bene, aut nihil [diru bonan aŭ nenion]. Li estas ekstreme bruska kaj kruda, kaj ne nur al oponantoj (spektu komplete la filmeton), kaj lia teamo tuj deklaras anatemon kontraŭ ĉiu, kiu kuraĝos kontraŭi lin eĉ per unu vorto. Kaj tiu ĉi [[homo]] estas por vi [[demokrato]]? Kaj ĉe li aperos [[parollibereco]]? Kaj de li vi atendas [[toleremo]]n? Feliĉa estas kiu [[Kredo|kredas]].</br> Mi ne opinias ke Putin estas pli bona — kaj mi ne komprenas kial mi devas elekti inter tiuj du. |aŭtoro = |verko = [Blogo GLAT-facetoj, la 24-an de julio 2013]<ref>[https://web.archive.org/web/20180219182551/http://lgbt-grani.livejournal.com/1876075.html Blogo GLAT-facetoj, la 24-an de julio 2013]</ref> |origina teksto = Смешно и грустно читать комментарии вроде «кто, если не он», «а что вы предлагаете взамен», «сейчас не время», «сперва добейся» и др. Вы словно не замечаете, что точно такие же «аргументы» в ответ на критику приводят Путин и K°. Навальный им: «вы жулики и воры», а те: «ты агент госдепа». Вас не закамуфлированная гомофобия кандидата в мэры напрягает, а то, что я посмел сказать о ней.</br> Если проблемой становится критика, а не ее предмет, это очень тревожный симптом, друзья мои. Навальный уже сейчас стал священной коровой: aut bene, aut nihil. Он предельно резок и груб, причем не только с оппонентами (вы видео посмотрите целиком), а его команда сразу предает анафеме любого, кто посмеет ему хоть слово поперек сказать. И этот человек для вас демократ? И это при нем появится свобода слова? И это от него вы ждете толерантности? Блажен, кто верует.</br> Я не считаю, что Путин лучше, — и не понимаю, почему я должен выбирать между этими двумя. }} == Vidu ankaŭ == * [[Vladimir Putin]] * [[Ksenija Sobĉak]] {{Referencoj}} {{DEFAŬLTORDIGO:Navalnij, Aleksej}} [[Kategorio:Rusiaj politikistoj]] [[Kategorio:Rusoj]] [[Kategorio:Ruslingvaj aŭtoroj]] [[Kategorio:Rusa naciismo]] [[Kategorio:Naskiĝintoj en 1976]] [[Kategorio:Mortintoj en 2024]] t9niyac8q5rbx3x65rayr01m80t2jdl 53821 53820 2026-10-08T05:26:57Z RG72 415 /* Krimeo */ 53821 wikitext text/x-wiki {{Aŭtoro | nomo = Aleksej Navalnij | dosiero = | vikipedio = Aleksej Navalnij | komunejo = | komunejokat = Alexey Navalny | vikifontaro = | vikinovaĵoj = Kategorio:Aleksej Navalnij }} '''[[w:Aleksej Navalnij|Aleksej Navalnij]]''' (naskiĝis en 1976 — mortis en 2024) estis rusia juristo kaj politikisto, opozicia al Vladimir Putin. == Citaĵoj == === Vladimir Putin === {{Citaĵo |teksto = Mi multon pardonus al [[Vladimir Putin]] se li estus la rusa [[Lee Kuan Yew]]. Jes, li establus [[Totalismo|totalisman]] [[politiko]]n, sed ĉe tio persekutus la [[fripono]]jn. Sed Putin ne povas iĝi la rusa Lee Kuan Yew. Li eĉ ne povas iĝi la rusa [[Aleksandr Lukaŝenko|Lukaŝenko]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Я бы многое простил Путину, если бы он был русским Ли Куан Ю. Да, он установил бы тоталитарную политику, но при этом гонял бы жуликов. Но Путин не может стать русским Ли Куан Ю. Он даже не может стать русским Лукашенко. }} {{Citaĵo |teksto = Mi tre dezirus ekscii, kiom sincere [[Putin]] je ĉio ĉi kredas. Kiom sincere li opinias, ke la kreita de li sistemo daŭros. Speciale post kiam li vidis kadrojn de la ekzekuto de [[Muamar Kadafi|Kadafi]]. Tiu ja ankaŭ estis povega bubo. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Я бы очень хотел узнать, насколько искренне Путин во все это верит. Насколько искренне он считает, что созданная им система продержится. Особенно после того, как он увидел кадры казни Каддафи. Тоже ведь был крутой парень. }} {{Citaĵo |teksto = [[Putin]] havas certajn [[merito]]jn. Mi memoras ke en nia militurbeto, kie mi loĝis kun gepatroj, estis sufiĉe evidenta [[bandito]], kiun obeis eĉ milico. Tio estis [[kartvelo]], kiu marŝis en blankaj ŝtrumpetoj kaj ĉiuj [[oficiro]]j, kiuj marŝis kun [[armilo]]j, nenion povis fari kontraŭ li, ĉar li estis la ĉefo. Kaj nun mankas tiu kartvelo, kaj iusence tio efektive estas merito de Putin. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = У Путина есть кое-какие заслуги. Я помню, что в нашем военном городке, где я жил с родителями, был вполне конкретный бандит, которого слушалась даже милиция. Это был грузин, который ходил в белых носках, а все офицеры, которые ходили с оружием, ничего не могли с ним сделать, потому что он был главный. А сейчас нет этого грузина, и в каком-то смысле это действительно заслуга Путина. }} {{Citaĵo |teksto = [[Putin]] tutcerte havas [[Humuro|humursenton]]. Ĉe la [[homo]], sukcesinta uzurpi la [[potenco]]n en la 140-miliona lando, devas esti evoluintaj [[Intelekto|intelektaj]] kapabloj, akompane de kiuj ĉiam iras humursento. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = У Путина точно есть чувство юмора. У человека, сумевшего узурпировать власть в 140-миллионной стране, должны быть развитые интеллектуальные способности, в комплекте с которыми обязательно идет чувство юмора. }} {{Citaĵo |teksto = Mi plurfoje diris kaj plu asertas: la [[potenco]] de [[Putin]] baziĝis ne sur iuj "fortuloj" [armeo, polico kaj sekurecservoj], sed sur reala subteno de la loĝantaro. Dum 12 jaroj ĉe la stirilo li ĝin konsumis, interŝanĝis kontraŭ komforta [[ekzistado]], kontraŭ miliardoj da [[dolaro]]j por siaj [[amiko]]j. Li plu estas populara [[politikisto]], sed ne nacia gvidanto. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012141/https://borisakunin.livejournal.com/50158.html Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]</ref> |origina teksto = Я много раз говорил и продолжаю утверждать: власть Путина основывалась не на каких-то там «силовиках», а на реальной поддержке населения. За 12 лет у руля он её проел, обменял на комфортное существование, на миллиарды долларов для своих друзей. Он по-прежнему популярный политик, но не национальный лидер. }} {{Citaĵo |teksto = Estus tute sensence nei, ke en la unuaj jaroj de sia [[Prezidanto|prezidenta]] ofico [[Putin]] faris ĝustajn aferojn. Ekzemple, [[Imposto|imposta]] [[reformo]]. Eble oni preparis ĝin antaŭe, sed Putin ĝin realigis. Estis komencita administra reformo. Mi ekde komenco, ekde 1999 konsideris min inter [[homo]]j, kiuj estas kontraŭuloj de Putin, principaj kontraŭuloj. Sed estus stulte nei, ke estis faritaj iuj ĝustaj aferoj. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193418/https://echo.msk.ru/programs/focus/1417522-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = Совершенно бессмысленно отрицать, что в первые годы своего президентства Путин сделал правильные вещи. Например, налоговая реформа. Может быть, ее готовили до этого, но Путин ее реализовал. Была начата административная реформа. Я с самого начала, с 1999 года относил себя к людям, которые являются противниками Путина, принципиальными противниками. Но глупо отрицать, что были сделаны правильные вещи какие-то. }} {{Citaĵo |teksto = [[Putin]] sendube estas elstara [[Politikisto|politika aganto]] kaj li atingis grandan lertecon en sfero de manipulado de [[Socio|socia]] [[konscio]]. Sed estus stulte tion nei. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193418/https://echo.msk.ru/programs/focus/1417522-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = Путин, безусловно, является выдающимся политическим деятелем и он достиг большого умения в области манипулирования общественным сознанием. Но это глупо было бы отрицать. }} {{Citaĵo |teksto = Mi ne kredas je ĉiuj ĉi paroladoj, ke [[Putin]] ĉesis pensi pri la [[mono]], ke li pensas pri io granda, pri restarigo de [[Sovetunio]] ktp — ĉio ĉi estas stultaĵoj. Ĉio ĉi okazas sole pro tio, ke Putin deziras resti ĉe la [[potenco]] kaj deziras sian potencon cementi. Ĝuste li memoras [[Miĥail Gorbaĉov|Gorbaĉovon]] tre bone kaj li komprenas perfekte, ke iuj ajn [[Politiko|politikaj]] malseverecoj kaj paŝetoj kondukos al tio, ke nenio restos de lia potenco. Pro tio oni malgraŭ ŝajne alta populareco [de Putin] tamen ne allasas [liajn konkurantojn] al [[baloto]]j. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193418/https://echo.msk.ru/programs/focus/1417522-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = Я не верю во все эти разговоры, что Путин перестал думать о деньгах, а думает о чем-то великом, о восстановлении Советского Союза и так далее — все это ерунда. Все это происходит исключительно потому, что Путин хочет остаться у власти и хочет свою власть цементировать. Он-то как раз Горбачева помнит очень хорошо, и он понимает отлично, что любые политические поблажки и шажки приведут к тому, что он его власти ничего не останется. Поэтому вроде бы, несмотря на высокие рейтинги, на все равно на выборы не пускают. }} {{Citaĵo |teksto = La sola kialo, pro kiu [[Putin]] havas iujn procentojn [de populareco], kaj la [[Unueca Rusio]] havas iujn procentojn estas ke ili ne allasas nin al la [[baloto]]j. Nu ĝenerale, ne nur min. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 14-an de januaro 2015]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909105539/https://echo.msk.ru/programs/beseda/1473084-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 14-an de januaro 2015]</ref> |origina teksto = Единственная причина, по которой у Путина есть какие-то проценты, и у Единой России есть проценты — потому что они не пускают нас на выборы. Ну, обобщенно, не только меня. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Vladimir Putin]]] Tio estas [[homo]] avida, absolute cinika. Sed li estas certe homo elstara — tiuaspekte. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012118/https://www.svoboda.org/a/27040936.html Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]</ref> |origina teksto = Это человек алчный, абсолютно циничный. Но он, конечно, человек выдающийся — в этом плане. }} {{Citaĵo |teksto = La [[Rusio|rusia]] [[popolo]] ne subtenas [[Vladimir Putin|Putinon]]. Li estas ordinara aŭtoritata gvidanto kiel [[Aleksandr Lukaŝenko|Lukaŝenko]] en [[Belorusio]] aŭ [[Nicolás Maduro|Maduro]] en [[Venezuelo]]. Putin staras ĉe la [[potenco]], ĉar li tenas sub kontrolo la [[Juĝejo|juĝejan]] sistemon, [[baloto]]jn kaj [[amaskomunikilo]]jn. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Bild la 18-an de marto 2018]<ref>[https://web.archive.org/web/20180514142623/https://www.bild.de/politik/ausland/navalny-interview-russian-55129804.bild.html Intervjuo ĉe Bild la 18-an de marto 2018]</ref> |origina teksto = Российский народ не поддерживает Путина. Он обычный авторитарный лидер, как Лукашенко в Беларуси или Мадуро в Венесуэле. Путин стоит у власти, потому что держит под контролем судебную систему, выборы и средства массовой информации. }} {{Citaĵo |teksto = Ĉiuj ĉirkaŭe scias ke la [[Rusio|rusia]] [[potenco]] kaj [[Putin]] persone estas teruraj [[ŝtelisto]]j. Eĉ subtenantoj de Putin scias, ke li kaj la [[homo]]j ĉirkaŭ li estas ŝtelistoj. Sed ili pravigas tion per iuj aliaj aferoj, diras: "Ili estas teruraj ŝtelistoj, sed almenaŭ ilin timas la [[usonanoj]]", kaj ĉiajn aliajn stultaĵojn, kiujn ili gurdas. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe [[Voĉo de Usono]] la 14-an de marto 2019]<ref>[https://web.archive.org/web/20200820113609/https://www.golos-ameriki.ru/a/navalny-interview/4829200.html Intervjuo ĉe [[Voĉo de Usono]] la 14-an de marto 2019]</ref> |origina teksto = Все знают вокруг, что российская власть и Путин лично — это страшные воры. Даже сторонники Путина знают, что он и люди вокруг него — воры. Но они оправдывают это какими-то другими вещами, говорят: «Пусть они страшные воры, зато их боятся американцы», и всякие другие глупости, которые они повторяют. }} === Rusio === {{Citaĵo |teksto = Nome nun [[Rusio]] estas la plej [[Riĉo|riĉa]] en sia tuta [[historio]] kaj plej [[Libero|libera]]. Grandega kvanto de [[mono]], kiu superŝutas nun la landon, donas al ni ŝancon por kolosaj ŝanĝoj, sed tiu ĉi ŝanco evidente jam ne estos uzita. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Именно сейчас Россия — самая богатая за всю свою историю и самая свободная. Огромное количество денег, которое засыпает сейчас страну, дает нам шанс на грандиозные изменения, но этот шанс, видимо, уже не будет использован. }} {{Citaĵo |teksto = La ĉefa [[problemo]] de [[Rusio]] estas en tio, ke la [[ŝtato]] transformiĝis je [[mafio]] — en la [[Italio|itala]] [[senco]] de la [[vorto]], kiam ĉiuj estas interligitaj. Diferenco estas nur en tio, ke en [[Moskvo]] mankas loko, kie ili ĉiuj samtempe renkontiĝus. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Главная проблема России в том, что государство превратилось в мафию — в том самом итальянском смысле этого слова, когда все повязаны друг с другом. Различие лишь в том, что в Москве нет места, где все они разом собираются. }} {{Citaĵo |teksto = [[Rusio]] estonte, mi esperas, similos al la granda, senracia, metafizika [[Kanado]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Россия в будущем, я надеюсь, будет похожа на большую, иррациональную, метафизическую Канаду. }} {{Citaĵo |teksto = La [[Rusio|rusia]] [[socio]] estas paternalisma, komplika, [[Konservativismo|konservativisma]]. Sed ĝi pretas al la [[Demokratio|demokratiaj]] institucioj ne malpli ol iu ajn [[Eŭropo|eŭropa]]. Nur tiel ni povos evolui. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Republic.ru la 9-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012129/https://republic.ru/posts/l/1168842 Intervjuo ĉe Republic.ru la 9-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = Российское общество — патерналистское, сложное, консервативное. Но оно готово к демократическим институтам не хуже любого европейского. Только так мы сможем развиваться. }} {{Citaĵo |teksto = [[Homo]]j kun Georgo-rubando ili certe ne estas por mi "koloradoj" [ofenda moknomo, aludanta al koloro de rubando de Sankta Georgo], ili estas la homoj kun la Georgo-rubando. Mi kiel homo, kiel mi jam diris, el [[Sovetunio]], kiu kun sia avino-frontulino frekventis parkon de [[Maksim Gorkij|Gorkij]], kie ŝi serĉis siajn kunbatalantojn, mi tion konsideras normala. Mi pli nenormala konsideras, ke oni transformis la Georgo-rubandon je iun nekompreneblan [[fetiĉo]]n, kaj jen tiujn ridindajn bantojn ja, laŭeble plej grandan — oni kroĉas al sia roverso. Kiam [[militisto]]j survestas, kvankam en tiu formo ĝi formale rompas [[uniformo]]n. Bedaŭrinde, mi estas malkontenta pri tio, ke oni profanigis kaj perversigis tiun ĉi [[simbolo]]n. Mi ne havas iun forpuŝemon, ke se iu la rubandon survestis, do li estas iu malbona aŭ se sur [[aŭto]] la rubando pendas, do li estas malbona. Simple homoj ja [...] La Venko, Sovetunio — ni ĉiuj estas el Sovetunio. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193418/https://echo.msk.ru/programs/focus/1417522-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = Люди с георгиевской ленточкой, они, конечно, для меня не «колорады», они люди с георгиевской ленточкой. Я как человек опять же из Советского Союза, который со свой бабушкой-фронтовичкой ходил в парк Горького, где она искала своих однополчан, я к этому нормально отношусь. Я скорее, ненормально отношусь, что они превратили георгиевскую ленточку в какой-то непонятный фетиш, и вот эти смешные банты уже, кто больше — лепят себе на лацканы. Когда военные одевают, и хотя это в таком виде нарушает на самом деле формально форму одежды. К сожалению, я недоволен тем, что они опошлили и извратили этот символ. У меня нет никакого, знаете, отторжения, что если ленточку надел, значит, ты какой-то плохой, или на машине ленточка висит — ты плохой. Просто люди вот [...] Победа, Советский Союз — мы все из Советского Союза. }} {{Citaĵo |teksto = Se oni deziras vidi verajn vatjakulojn [moknomo de fanatikaj rusaj patriotoj en [[Ukrainio]]], do necesas veturi ne al [[Novrusio]], sed en [[Usono]]n al ĉiaj redneck-oj kaj hill bill-oj. Tio en ĉia lando ekzistas. En Usono tiuj [[homo]]j estas centoble pli dupaj kaj netrapenetreblaj. Tie ja haveblas milionoj da armitaj lipharuloj en kvadratitaj ĉemizoj, revantaj iun bombi kaj konkeri. Kaj ne rakontu fabelojn pri nia superarkaika [[Konservativismo|konservativisma]] loĝantaro de [[Rusio]]. Rigardu partiajn balotojn de [[Respublikana Partio (Usono)|respublikanoj]] en Usono. Tie tiaj konservativuloj renkontiĝas, kompare al kiuj iu nia deputito Milonov [deputito de la Ŝtata Dumao, fifama pro sia [[homofobio]]] estas [[Liberalismo|liberala]] [[gejo]] el [[Nederlando]]. Laŭ enketado farita en Usono, 11% de la loĝantaro pretas ekmiliti kontraŭ Rusio. Mi ne certas, ke ĉe ni eĉ post [[histerio]] pri Novrusio kolektiĝus tioma procento rilate eblan [[nuklea milito|nuklean militon]] kontraŭ Usono. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Republic.ru la 9-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012129/https://republic.ru/posts/l/1168842 Intervjuo ĉe Republic.ru la 9-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = Если хочешь посмотреть на настоящих ватников, то надо ехать не в Новороссию, а в США ко всяким рэднекам и хилл билли. Такое в любой стране существует. В Штатах эти люди еще в сто раз более дубовые и непробивные. Там же просто миллионы вооруженных усатых людей в клетчатых рубашках, мечтающих кого-то разбомбить и завоевать. И не надо рассказывать сказки про наше супердремучее консервативное население России. Посмотрите на праймериз республиканцев в США. Там такие консерваторы встречаются, по сравнению с которыми какой-нибудь наш депутат Милонов — либеральный гей из Голландии. По опросам в США, 11% населения готовы начать войну с Россией. Я не уверен, что у нас даже после истерии с Новороссией набрался бы такой процент по поводу возможной ядерной войны с США. }} {{Citaĵo |teksto = Oni povas nomi min [[Slavoj|slava]] [[ŝovinisto]], sed mi opinias, ke la gravega strategia avantaĝo de [[Rusio]] en tiu ĉi mondo stormanta estas ne [[nafto]], nek [[gaso]] kaj nek [[nuklea bombo|nukleaj bomboj]], sed amikemaj (kaj eĉ fratecaj, kion ja) rilatoj de la [[rusoj]] kun la [[ukrainoj]] kaj la [[belorusoj]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Persona blogo: Detala pozicio pri Ukrainio kaj Krimeo, la 3-an de decembro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200822121006/https://navalny.livejournal.com/914090.html Persona blogo: Detala pozicio pri Ukrainio kaj Krimeo, la 3-an de decembro 2014]</ref> |origina teksto = Можете назвать меня славянским шовинистом, но я считаю, что важнейшим стратегическим преимуществом России в этом мире бушующем являются не нефть, не газ и не ядерные бомбы, а дружественные (и даже братские, чего уж там) отношения русских с украинцами и белорусами. }} {{Citaĵo |teksto = [...] mi amas [[Rusio]]n. Mi ŝatas ĉi tie loĝi. Kial la rusianoj ne povas vivi kiel la [[germanoj]]? Ĉiu rusiano, ĉu en [[Moskvo]] aŭ en [[Vladivostoko]], konsideras sin parto de la [[Eŭropo|eŭropa]] civilizacio. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Bild la 18-an de marto 2018]<ref>[https://web.archive.org/web/20180514142623/https://www.bild.de/politik/ausland/navalny-interview-russian-55129804.bild.html Intervjuo ĉe Bild la 18-an de marto 2018]</ref> |origina teksto = [...] я люблю Россию. Я люблю здесь жить. Почему россияне не могут жить так, как немцы? Каждый россиянин, будь он в Москве или во Владивостоке, считает себя частью европейской цивилизации. }} {{Citaĵo |teksto = Ni faras al ni ĉiujare pli malbone kaj neniigas nin mem. Ni ja havas ne iun teruran landon. Ni havas normalan landon, sed ni povus vivi oble pli bone. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe The Bell la 11-an de decembro 2019]<ref>[https://web.archive.org/web/20191212162944/https://thebell.io/ya-v-tsentre-uragana-aleksej-navalnyj-v-proekte-russkie-norm/ Intervjuo ĉe The Bell la 11-an de decembro 2019]</ref> |origina teksto = Мы делаем себе с каждым годом хуже и уничтожаем сами себя. У нас не какая-то ужасная чудовищная страна. У нас нормальная страна, но мы могли бы жить гораздо лучше. }} === Rusoj === {{Citaĵo |teksto = Ne okazas [[genocido]] de la rusaj homoj — tia, kia okazis en [[Ruando]]. Sed problemoj de forpelataj el [[Turkmenio]] [[rusoj]] al mi estas milionoble pli proksimaj ol teruraj suferoj de Ruando, kie okazis la vera genocido. Simple pro tio, ke la rusoj en Turkmenio estas por mi oble pli parencaj. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Нет геноцида русских людей — такого, какой был в Руанде. Но проблемы изгоняемых из Туркмении русских мне в миллион раз ближе, чем ужасные страдания Руанды, где был настоящий геноцид. Просто потому, что русские в Туркмении мне гораздо большие родственники. }} {{Citaĵo |teksto = [...] ne ekzistas io pli damaĝa por la interesoj de la [[Rusoj|rusa]] [[popolo]] ol tiu ĉi [[Imperiismo|imperiisma]] [[ŝovinismo]]. Interesoj de la rusoj estas ne okupi plej proksimajn [[respubliko]]jn, interesoj de la rusoj estas okupiĝi pri lukto kontraŭ [[korupto]], lukto kontraŭ [[alkoholismo]] ktp. Pri solvado de internaj [[problemo]]j. Interesoj de la rusoj estas fari tiel, ke plu venanta kolosa [[nafto]]-rento laboru por la rusoj. Dum okupi [[Baltio]]n, [[Ukrainio]]n aŭ [[Kievo]]n aŭ [[Donbaso]]n por la rusoj ne necesas. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 16-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193428/https://echo.msk.ru/programs/beseda/1419224-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 16-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = [...] нет ничего более вредного интересам русского народа, чем этот империалистический шовинизм. Не в интересах русских заниматься захватом ближайших республик, в интересах русских — заниматься борьбой с коррупцией, борьбой с алкоголизмом, и так далее. Решением внутренних проблем. В интересах русских сделать так, чтобы по-прежнему поступающая колоссальная нефтяная рента работала на русских. А захватывать Прибалтику, Украину или Киев или Донбасс русским не нужно. }} {{Citaĵo |teksto = Imperiisma [[naciismo]] estas la pleja [[malbono]], kiun oni povas elekti por la lando. Ni havas gigantan landon kun malplenaj areoj, [[homo]]j [[Alkoholismo|alkoholiĝas]]. Loĝantaro malkreskas. Tasko de la [[Rusoj|rusa]] naciisto estas zorgi pri tiuj ĉi homoj. Kia al [[diablo]] [[Ukrainio]]? Venu, rigardu [[Smolenska provinco|Smolenskan provincon]]! Jen kie necesas la [[popolo]]n savi. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Republic.ru la 9-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012129/https://republic.ru/posts/l/1168842 Intervjuo ĉe Republic.ru la 9-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = Империалистического плана национализм — худшее, что можно сейчас выбрать для страны. У нас гигантская страна с пустующими площадями, люди спиваются. Население сокращается. Задача русского националиста — заботиться об этих людях. Какая к черту Украина? Поезжайте, посмотрите Смоленскую область! Вот где надо народ спасать. }} === Ĉeĉenio === {{Citaĵo |teksto = Ĉio okazanta en [[Ĉeĉenio]], [[Inguŝio]], en [[Norda Kaŭkazo]] ĝenerale kaj tio, kion devenuloj el tiu ĉi regiono faraĉas en [[Moskvo]] pensigas nin denove pri la demando: Ĉu ni deziras vivi kun tiuj ĉi homoj en unu [[ŝtato]], en unu [[urbo]], en unu [[socio]]? [...] Bedaŭrinde la tutan nordkaŭkazan socion kaj ĉiujn [[elito]]jn unuigas nur unu: [[deziro]] sekvi brutajn [[leĝo]]jn kaj kutimojn [...] Per neniuj lecionoj pri [[toleremo]] kaj buĝetaj injektoj tio [[problemo]] solveblas. Ni ne povas normale vivi kun la [[popolo]]j, se tiuj popoloj mem deklaras, ke ili deziras vivi kiel [[besto]]j. La demando pri kunvivado maturiĝis kaj supermaturiĝis [...] La teritorion apartigi ne necesas. Jure. Fakte ĝi jam estas apartigita. Simple necesas agnoski tiujn problemojn je la ŝtata nivelo [...] Mi ne alvokas apartigi ilin aŭ agnoski iliajn [[sendependeco]]jn. La [[rusoj]] tie jam mankas. Eblas iuj variaĵoj de la [[Israelo|israela]] sperto. De jure tio estas teritorio de Rusio, laŭ linio de [rivero] Tereko fortikigitaj areoj, ĉiuj alvenintaj al Rusio post 1991 interniĝas reen kun rekompenco de merkata kosto de la posedaĵoj. Kompleta sanitara kordono. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Persona blogo, la 26-an de septembro 2008]<ref>[https://web.archive.org/web/20180219080938/http://navalny.livejournal.com/300946.html Persona blogo, la 26-an de septembro 2008]</ref> |origina teksto = Всё происходящее в Чечне, Ингушетии, на Северном Кавказе вообще и то, что выходцы из этого региона творят в Москве заставляет нас вновь задуматься над вопросом: А хотит ли мы и можем ли мы жить с этими людьми в одном государстве, в одном городе, в одном обществе? [...] К сожалению, всё северокавказское общество и все элиты объединяет лишь одно: желание следовать скотским законам и обычаям [...] Никакими уроками толерантности и бюджетными вливаниями этот вопрос не решишь. Мы не можем нормально жить с народами, если сами эти народы декларируют, что они хотят жить как животные. Вопрос общежития назрел и перезрел [...] Территорию отделять не нужно. Юридически. Фактически она и так отделена. Просто надо признать эти проблемы на государственном уровне [...] Я не призываю отделять их и признавать их независимости. Русских там уже нет. Возможны какие-то вариации израильского опыта. Де-юре это территория РФ, по линии Терека укрепрайоны, все, приехавшие в РФ после 91-го года интернируются обратно с возмещением по рыночной стоимости имущества. Полный санитарный кордон. }} {{Citaĵo |teksto = [...] mi opinias ke en situacio kun [[Ĉeĉenio]] [[Putin]], same kiel en situacio kun [[Ukrainio]], faras kolosan [[eraro]]n, kiun estos solvantaj ni kaj niaj idoj, kaj eble niaj [[nepo]]j. Ĉar ni bedaŭrinde en Ĉeĉenio kreis nekontroleblan [[Ŝario|ŝarian]] [[ŝtato]]n. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 14-an de januaro 2015]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909105539/https://echo.msk.ru/programs/beseda/1473084-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 14-an de januaro 2015]</ref> |origina teksto = [...] я считаю, что в ситуации с Чечней Путин, как и в ситуации с Украиной, делает колоссальную ошибку, которую решать будем мы и наши дети, а возможно, наши внуки. Потому что мы, к сожалению, в Чечне создали неподконтрольное шариатское государство. }} {{Citaĵo |teksto = Nun ni vidas, ke el ĉiuj aliaj regionoj estas kolektata [[mono]] kaj sendata al [[Ĉeĉenio]], nu ankaŭ al [[Moskvo]] cetere. Sed tiu mono kiu venas al Ĉeĉenio, ĝi ne transformiĝas eĉ je riĉaĵoj por la [[ĉeĉenoj]], ĝi transformiĝas je riĉaĵoj konkrete por la klano de [[Ramzan Kadirov]]. Tion ni certe finos. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe RBC.ru la 14-an de decembro 2016]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909000241/https://www.rbc.ru/interview/politics/14/12/2016/58517ded9a794773e02d73ba Intervjuo ĉe RBC.ru la 14-an de decembro 2016]</ref> |origina teksto = Сейчас мы видим, что со всех остальных регионов собираются деньги и отправляются в Чечню, ну и в Москву, впрочем, тоже. Но эти деньги, которые приходят в Чечню, они не превращаются даже в богатства для чеченцев, они превращаются в богатства конкретно для клана Рамзана Кадырова. С этим, конечно, мы покончим. }} === Unueca Rusio === {{Citaĵo |teksto = En [[Unueca Rusio]] renkontiĝas [[homo]]j, kiuj ĝenerale estas por mi simpatiaj. Sed se vi aniĝis al Unueca Rusio, vi tamen estas [[ŝtelisto]]. Kaj se ne ŝtelisto, do certe [[fripono]], ĉar per sia nomo vi ŝirmas aliajn ŝtelistojn kaj friponojn. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = В «Единой России» попадаются люди, которые, в общем-то, мне симпатичны. Но если ты вступил в «Единую Россию», то ты все-таки вор. А если и не вор, то точно жулик, потому что своим именем прикрываешь остальных воров и жуликов. }} {{Citaĵo |teksto = En la [[baloto]] necesas voĉdoni por iu ajn [[partio]] krom la [[Unueca Rusio]]. [[Bojkoto]] de la baloto estas [[Moralo|morale]] ĝusta pozicio, sed de la vidpunkto de plua lukto ĝi estas sensenca. Tio malstimulas kaj malunuigas la [[homo]]jn. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = На выборах нужно голосовать за любую партию, кроме «Единой России». Бойкот выборов — это нравственно правильная позиция, но с точки зрения дальнейшей борьбы она бессмысленна. Это демотивирует и разъединяет людей. }} === Ukrainio === {{Citaĵo |teksto = [pri [[Eŭromajdano]]] Jes, tie ĉeestis tio, kion oni akcentas en [[Rusio]], iu parto estis nome nacio-liberigaj elementoj ktp. Sed plejparte tio estis en pura formo [[Korupto|kontraŭkorupta]] [[revolucio]], ĉar en [[Kievo]] neniu parolas en la [[ukraina lingvo]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193418/https://echo.msk.ru/programs/focus/1417522-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = Да, там было то, что раздувается в России, какая-то часть именно национально-освободительные элементы. И т.д. Но в основном это была в чистом виде антикоррупционная революция, потому что в Киеве никто не говорит на украинском языке. }} {{Citaĵo |teksto = [[Eŭromajdano|Majdano]] ĝenerale estas malmulte uzebla kiel ekzemplo por [[Rusio]]. Tio ja estas grandparte nacio-liberiga [[revolucio]]. En [[Kievo]] okazis kontraŭimperia [[ribelo]], sed kontraŭ kiu povus ribeli la [[imperio]] mem? |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 5-an de decembro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193411/https://sobesednik.ru/dmitriy-bykov/20141203-aleksey-navalnyy-sudbu-strany-vsegda-reshaet-odin-procent Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 5-an de decembro 2014]</ref> |origina teksto = Майдан вообще малоприменим как пример для России. Это все-таки во многом национально-освободительная революция. В Киеве случилось антиимперское восстание, а против кого может восстать сама империя? }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Novrusio]] — unuiĝo de Donecka kaj Luhanska Popolaj Respublikoj] Ekzistas tiu ulcero, ĝi necesas por ĉiuj. Por [[Putin]] — por detruadi la ukrainan agendon, malebligi al ili efektive reformi la ekonomion, por ke ili okupiĝu nur pri la [[armeo]] kaj eterne sentu [[minaco]]n. Kaj por la ukraina [[potenco]] — por ĉiujn siajn [[eraro]]jn alskribi al Putin kaj Novrusio. Kio povus ĉesigi ĝian [[ekzistado]]n? Nur milita venko de [[Ukrainio]]. Venki [[Rusio]]n per milita forto Ukrainio ne povas. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 5-an de decembro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193411/https://sobesednik.ru/dmitriy-bykov/20141203-aleksey-navalnyy-sudbu-strany-vsegda-reshaet-odin-procent Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 5-an de decembro 2014]</ref> |origina teksto = Есть такая язва, она нужна всем. Путину — для того, чтобы разрушать украинскую повестку, не давать им реально реформировать экономику, чтоб занимались только армией и вечно чувствовали угрозу. А украинской власти — для того, чтобы все свои ошибки валить на Путина и Новороссию. Что могло бы прекратить ее существование? Только военная победа Украины. Победить Россию военной силой Украина не может. }} === Krimeo === {{Citaĵo |teksto = [pri aligo de [[Krimeo]] fare de [[Vladimir Putin]]] [...] Putin aplikis [[teknologio]]n kiu enhavas nenion novan. Li forlogas nin ĉiujn de internaj problemoj de [[Rusio]]. Mi ne emas serĉi ĉi tie iujn komplikajn aĵojn kiel tio ke Putin transformiĝis je la [[naciisto]], deziras konstrui [[imperio]]n, planas revenigi [[Sovetunio]]n. Neniun grandan [[ideo]]n malantaŭ la agoj de Putin mi vidas. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Republic.ru la 9-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012129/https://republic.ru/posts/l/1168842 Intervjuo ĉe Republic.ru la 9-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = [...] Путин применил технологию, в которой нет ничего нового. Он отвлекает всех нас от внутренних проблем России. Я не склонен искать тут какие-то сложные вещи, вроде того, что Путин переродился в националиста, хочет построить империю, собирается возвращать Советский Союз. Никакой большой идеи за действиями Путина я не вижу. }} {{Citaĵo |teksto = Mi opinias ke malgraŭ [[Krimeo]] estis okupita kun ekstrema rompo de ĉiuj internaciaj normoj, tamen la [[realo]] estas tia, ke Krimeo nun estas parto de RF. Kaj ni ne [[Trompo|trompu]] nin. Kaj al la [[ukrainoj]] mi forte konsilas ankaŭ ne trompi sin. Ĝi restos parto de [[Rusio]] kaj neniam denove en prognozebla [[estonteco]] iĝos parto de [[Ukrainio]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193418/https://echo.msk.ru/programs/focus/1417522-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = Я считаю, что, несмотря на то, что Крым был захвачен с вопиющим нарушением всех международных норм, тем не менее реалии таковы, что Крым сейчас является частью РФ. И давайте не будем обманывать себя. И украинцам я сильно советую тоже не обманывать себя. Он останется частью России и больше никогда в обозримом будущем не станет частью Украины. }} {{Citaĵo |teksto = De la vidpunkto de [[politiko]] kaj restarigo de [[justeco]], tio kion necesas fari nun en [[Krimeo]], estas aranĝi normalan [[referendumo]]n. Ne tian kia okazis, sed normalan. Kaj kiel decidos la [[homo]]j, tiel estos. Mi pensas ke rezultojn de tiu ĉi referendumo ni ĉiuj proksimume imagas kiaj ili povus esti. Do kiel oni decidos — tiel oni decidos. Mi pensas ke efektive tio por [[Ukrainio]], malgraŭ la [[ofendo]] kiun ili sentas ktp, tio estas pluso. Tio estas granda [[feliĉo]], ke Krimeo kun absolute porrusia [[popolo]], kun [[Konservativismo|konservativisme]] humora popolo, kiu malaprobas ilian [[Korupto|kontraŭkoruptan]] [[revolucio]]n, malaprobas ilian [[deziro]]n iri al [[Eŭropo]], foriris de ili. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193418/https://echo.msk.ru/programs/focus/1417522-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = С точки зрения политики и восстановления справедливости, то, что нужно сделать сейчас в Крыму, это провести нормальный референдум. Не такой, как был, а нормальный. И как решат люди, так оно и будет. Я думаю, что результаты этого референдума мы все примерно предполагаем, какие могут быть. Вот как решат — так решат. Я думаю, что на самом деле, это для Украины, несмотря на обиду, которую они чувствуют, и т.д., это плюс. Это большое счастье, что Крым с абсолютно пророссийским народом, с консервативно настроенным населением, которое не принимает их антикоррупционной революции, не принимает желание идти в Европу, ушел от них. }} {{Citaĵo |teksto = [pri subteno de aliĝo al [[Rusio]] fare de loĝantoj de [[Krimeo]]] Laŭ lastaj [[opinisondo]]j ni vidas ke plu 88-90% plu subtenas. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193418/https://echo.msk.ru/programs/focus/1417522-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = По последним опросам мы видим, по-прежнему, что 88–90% вполне поддерживают. }} {{Citaĵo |teksto = Estus stulte nei ke en [[Krimeo]] haveblas grandega kvanto da [[homo]]j, dezirantaj aliĝon al [[Rusio]] kaj/aŭ larĝigon de sia aŭtonomio, sed deklaroj pri tio, ke en Krimeon necesas enkonduki trupojn "por defendo de la [[rusoj]]" estas [[deliro]] kaj [[hipokriteco]] flanke de tiuj, kiuj dum ĉiuj ĉi jaroj sinsekve [[Perfido|perfidadis]] kaj [[Vendo|vendadis]] la rusojn porgande kaj pomalgrande ĉie (de [[Turkmenio]], perfidante iliajn interesojn por [[Gaso|gasaj]] kontraktoj, ĝis [[Ĉeĉenio]]). |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Persona blogo: Detala pozicio pri Ukrainio kaj Krimeo, la 3-an de decembro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200822121006/https://navalny.livejournal.com/914090.html Persona blogo: Detala pozicio pri Ukrainio kaj Krimeo, la 3-an de decembro 2014]</ref> |origina teksto = Глупо отрицать то, что в Крыму есть огромное количество людей, желающих присоединения к России и/или расширения своей автономии, но заявления о том, что в Крым нужно ввести войска «для защиты русских" — это бред и лицемерие со стороны тех, кто все эти годы последовательно предавал и продавал русских оптом и в розницу везде (от Туркмении, предавая их интересы ради газовых контрактов, до Чечни). }} {{Citaĵo |teksto = Tio ke [[Krimeo]] hazarde "trafis" [[Ukrainio]]n — tio estas malĝuste, maljuste kaj domaĝe por ĉiu normala loĝanto de [[Rusio|RF]]. Krimeo estis transdonita per kontraŭleĝa arbitra decido de la arbitrulo [[Nikita Ĥruŝĉov|Ĥruŝĉov]]. [[Respondeco]] pri tio kuŝas sur [[KPSU]] kaj sur ĉiuj ĉi stultaj [[Politburoo de la Centra Komitato de la Komunista Partio de Sovetunio|politburoo]]j, pri kio devus memori la komunistoj, kiuj subite iĝis tiom militemaj. Neceso aldone pagi "lupagon" kontraŭ la bazo de la Nigromara floto tute frenezigas. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Persona blogo: Detala pozicio pri Ukrainio kaj Krimeo, la 3-an de decembro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200822121006/https://navalny.livejournal.com/914090.html Persona blogo: Detala pozicio pri Ukrainio kaj Krimeo, la 3-an de decembro 2014]</ref> |origina teksto = То, что Крым случайно "достался" Украине — это неправильно, несправедливо и обидно любому нормальному жителю РФ. Крым был передан незаконным волюнтаристским решением самодура Хрущева. Ответственность за это лежит на КПСС и всех этих дурацких политбюро, о чем хорошо бы помнить коммунистам, которые вдруг такими воинственными стали. Необходимость ещё и платить «аренду» за базу Черноморского флота вообще бесит. }} {{Citaĵo |teksto = Mi opinias, ke neniu aliĝo de [[Krimeo]] al [[Rusio]] okazos. Ni vidos klasikan [[Putin|Putinan]] [[historio]]n "du paŝojn antaŭen, paŝon malantaŭen" [...] Mia prognozo: Krimeo bedaŭrinde iĝos plia "stranga teritorio" kiel [[Sud-Osetio]], [[Abĥazio]], [[Ĉednestrio]] kaj [[Montara Karabaĥo|Karabaĥo]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Persona blogo: Detala pozicio pri Ukrainio kaj Krimeo, la 3-an de decembro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200822121006/https://navalny.livejournal.com/914090.html Persona blogo: Detala pozicio pri Ukrainio kaj Krimeo, la 3-an de decembro 2014]</ref> |origina teksto = Я считаю, что никакого вхождения Крыма в состав РФ не случится. Мы увидим классическую путинскую историю "два шага вперед, шаг назад" [...] Мой прогноз: Крым, к сожалению, станет ещё одной "странной территорией", типа, Южной Осетии, Абхазии, Приднестровья и Карабаха. }} {{Citaĵo |teksto = Al la [[ukrainoj]]. Karaj miaj, vi ja vidas ke tio estas provoko. [[Putin]] deziras ke vi ne novan [[ŝtato]]n konstruu, sed histeriu pri [[Krimeo]]. Por kiu diablo vi bezonas tiun Krimeon? Ĝi mem difinu sian sorton. Vi havas ŝancon konstrui la veran [[Eŭropo|eŭropan]] ŝtaton kaj ne ripeti [[eraro]]jn de la 2004-a jaro, kiam post la "[[oranĝa revolucio]]" al la [[potenco]] venis la samaj [[koruptulo]]j. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Persona blogo: Detala pozicio pri Ukrainio kaj Krimeo, la 3-an de decembro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200822121006/https://navalny.livejournal.com/914090.html Persona blogo: Detala pozicio pri Ukrainio kaj Krimeo, la 3-an de decembro 2014]</ref> |origina teksto = К украинцам. Дорогие мои, вы же видите, что это провокация. Путин хочет, чтоб вы не новое государство строили, а бились в истерике вокруг Крыма. На хрен вам этот Крым? Пусть сам определяет свою судьбу. У вас есть шанс построить настоящее европейское государство и не повторить ошибок 2004 года, когда после "оранжевой революции" к власти пришли такие же коррупционеры. }} {{Citaĵo |teksto = [[Krimeo]] deziras [iri] en [[Rusio]]n. Kaj solviĝos tiu ĉi [[problemo]] definitive nur kiam la libera Rusio kaj la libera [[Ukrainio]] iĝos egalrajtaj [[Eŭropo|eŭropaj]] landoj. Kaj tiam Krimeo estos komuna, pli ĝuste ne gravas kies ĝi estos. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 5-an de decembro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193411/https://sobesednik.ru/dmitriy-bykov/20141203-aleksey-navalnyy-sudbu-strany-vsegda-reshaet-odin-procent Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 5-an de decembro 2014]</ref> |origina teksto = Крым хочет в Россию. И решится эта проблема окончательно, только когда свободная Россия и свободная Украина станут равноправными европейскими странами. И тогда Крым будет общий, а точней, неважно будет, чей он. }} {{Citaĵo |teksto = La [[vero]] konsistas en tio, ke fakte nun [[Krimeo]] estas aligita al [[Rusio]]. La vero konsistas en tio, ke ni longajn-longajn jarojn solvados tiun ĉi [[problemo]]n, kaj ni ne [[solvo]]s, ĉar la solvo de tiu ĉi problemo ne videblas. Kaj tiaj problemoj en la [[mondo]] ne solviĝas bedaŭrinde. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 14-an de januaro 2015]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909105539/https://echo.msk.ru/programs/beseda/1473084-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 14-an de januaro 2015]</ref> |origina teksto = Правда заключается в том, что по факту сейчас Крым присоединен к России. Правда заключается в том, что мы долгие-долгие годы будем решать эту проблему, и мы ее не решим, потому что решение этой проблемы не видно. И такие проблемы в мире не решаются, к сожалению. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Krimeo]]] La unua kaj sola, kion oni povas komenci fari estas aranĝi honestan [[referendumo]]n kun longa periodo de preparado, kie kaj [[Ukrainio]], kaj la [[krimeaj tataroj]], do ĉiuj interesitaj flankoj longan tempon povos fari agitadon. Poste ni aranĝas referendumon. Laŭ rezultoj de tiu ĉi referendumo oni povos fari decidon. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012118/https://www.svoboda.org/a/27040936.html Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]</ref> |origina teksto = Первое и единственное, что можно начать делать, — это провести честный референдум с длительным периодом подготовки, где и Украина, и крымские татары, то есть все заинтересованные стороны продолжительное время смогут вести агитацию. Потом мы проводим референдум. По итогам этого референдума можно принимать решение. }} {{Citaĵo |teksto = Mi pensas ke la [[Krimeo|krimeaj]] [[Ekonomiaj sankcioj|sankcioj]] restos por ni por pluraj jaroj. Sed ili estas la plej senproblemaj. Nek [[Eŭropo]], nek [[Usono]] povos la krimeajn sankciojn nuligi ĉe alia prezidanto. Tio evidente restos por longe. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe The Bell la 11-an de decembro 2019]<ref>[https://web.archive.org/web/20191212162944/https://thebell.io/ya-v-tsentre-uragana-aleksej-navalnyj-v-proekte-russkie-norm/ Intervjuo ĉe The Bell la 11-an de decembro 2019]</ref> |origina teksto = Я думаю, что крымские санкции останутся с нами на долгие годы. Но они самые беспроблемные. Ни Европа, ни США не смогут крымские санкции отменить при другом президенте. Это, видимо, останется надолго. }} === Usono === {{Citaĵo |teksto = Ĉu mi similas al [[usonano]]? Ne ne, mi simple ankoraŭ antaŭnelonge opiniis, ke mi povus loĝi en iu ajn lando. Sed mi loĝis duonjaron en Usono kaj komprenis: ne, mi ne povos kaj nek deziras. Simple laŭ mia [[menso]] mi estas kompleta [[Sovetunio|sovetianaĉo]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Expert.ru la 10-an de marto 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20191101104237/https://expert.ru/russian_reporter/2011/09/navalnyij--tyi-kto_i/ Expert.ru la 10-an de marto 2011]</ref> |origina teksto = Я что, похож на американца? Не-не, я просто еще недавно считал, что смогу жить в любой стране. А прожил полгода в Америке и понял: нет, не смогу и не хочу. Просто я по ментальности совершенный совок. }} {{Citaĵo |teksto = Plej multe miaj infanoj ŝatas "[[La Simpsonoj]]" kaj "[[Futurama]]". [[Animaciaĵo]]j kaj [[televidilo]], kiel ŝajnas al mi, evoluigas vortprovizon. Kaj por orientiĝi en la [[Usono|usona]] [[politiko]] oble pli utilas spekto "Sudan Parkon" ol la usonan novaĵkanalon. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Больше всего мои дети любят «Симпсонов» и «Футураму». Мультфильмы и телевизор, как мне кажется, развивают словарный запас. А для того, чтобы разбираться в американской политике, гораздо полезнее смотреть «Южный парк», чем американский новостной канал. }} {{Citaĵo |teksto = Iusence tuta tiu ĉi [[Korupto|koruptita]] [[Rusio|rusia]] [[elito]] estas pli utila por la [[Okcidento]], ĉar ĝi estas pli facile regebla, pli manipulebla — ĉi tie ĉio estas simpla. La prezidanto kaj liaj registaranoj estas absolute koruptitaj. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Nova Gazeto, la 5-an de septembro 2013]<ref>[https://web.archive.org/web/20200129010214/http://www.alebedev.ru/media/9528.html Intervjuo ĉe Nova Gazeto, la 5-an de septembro 2013]</ref> |origina teksto = В каком-то смысле вся эта сверхкоррумпированная российская элита выгодна Западу, потому что ею проще управлять, проще манипулировать — тут все очень понятно. Президент и члены его правительства абсолютно коррумпированы. }} {{Citaĵo |teksto = Se oni deziras vidi verajn vatjakulojn [moknomo de fanatikaj rusaj patriotoj en [[Ukrainio]]], do necesas veturi ne al [[Novrusio]], sed en [[Usono]]n al ĉiaj redneck-oj kaj hill bill-oj. Tio en ĉia lando ekzistas. En Usono tiuj [[homo]]j estas centoble pli dupaj kaj netrapenetreblaj. Tie ja haveblas milionoj da armitaj lipharuloj en kvadratitaj ĉemizoj, revantaj iun bombi kaj konkeri. Kaj ne rakontu fabelojn pri nia superarkaika [[Konservativismo|konservativisma]] loĝantaro de [[Rusio]]. Rigardu partiajn balotojn de [[Respublikana Partio (Usono)|respublikanoj]] en Usono. Tie tiaj konservativuloj renkontiĝas, kompare al kiuj iu nia deputito Milonov [deputito de la Ŝtata Dumao, fifama pro sia [[homofobio]]] estas [[Liberalismo|liberala]] [[gejo]] el [[Nederlando]]. Laŭ enketado farita en Usono, 11% de la loĝantaro pretas ekmiliti kontraŭ Rusio. Mi ne certas, ke ĉe ni eĉ post [[histerio]] pri Novrusio kolektiĝus tioma procento rilate eblan [[nuklea milito|nuklean militon]] kontraŭ Usono. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Republic.ru la 9-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012129/https://republic.ru/posts/l/1168842 Intervjuo ĉe Republic.ru la 9-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = Если хочешь посмотреть на настоящих ватников, то надо ехать не в Новороссию, а в США ко всяким рэднекам и хилл билли. Такое в любой стране существует. В Штатах эти люди еще в сто раз более дубовые и непробивные. Там же просто миллионы вооруженных усатых людей в клетчатых рубашках, мечтающих кого-то разбомбить и завоевать. И не надо рассказывать сказки про наше супердремучее консервативное население России. Посмотрите на праймериз республиканцев в США. Там такие консерваторы встречаются, по сравнению с которыми какой-нибудь наш депутат Милонов — либеральный гей из Голландии. По опросам в США, 11% населения готовы начать войну с Россией. Я не уверен, что у нас даже после истерии с Новороссией набрался бы такой процент по поводу возможной ядерной войны с США. }} {{Citaĵo |teksto = Mi ne povas subteni tiun parton de la [[Ekonomiaj sankcioj|sankcioj]], kiu trafas la rusian [[ekonomio]]n ĝenerale, mi ja estas civitano de [[Rusio]]. Sed mi estos tre kaj tre malĝoja, sed sinjoro [[Donald Trump|Trump]] mildigos kaj nuligos tiun parton de la sankcioj, kiu trafas konkretajn personojn, tiajn kiel amikoj de [[Vladimir Putin]] aŭ Putinaj [[oligarĥo]]j, aŭ koruptitaj oficialuloj en lia proksima ĉirkaŭaĵo. Ĉar efektive tiu parto de la sankcioj funkcias por la bono de la rusia [[popolo]] kaj la rusianoj ĝin subtenas. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe [[BBC]] la 18-an de januaro 2017]<ref>[https://web.archive.org/web/20180201130714/https://www.bbc.com/russian/features-38657997 Intervjuo ĉe [[BBC]] la 18-an de januaro 2017]</ref> |origina teksto = Я не могу поддерживать ту часть санкций, которая касается российской экономики в целом, все-таки я — гражданин России. Но я буду весьма и весьма расстроен, если господин Трамп смягчит и отменит ту часть санкций, которая касается определенных личностей, таких, как друзья Владимира Путина или путинские олигархи, или коррумпированные официальные лица в его ближайшем окружении. Потому что на самом деле эта часть санкций работает во благо российского народа и россияне их поддерживают. }} {{Citaĵo |teksto = [pri indiferenteco de la prezidenta administracio de [[Usono]] al [[demokratio]] en [[Rusio]]] Ke ili fajfas pri tio, tio estas vere. Mi eĉ dirus, ke ankaŭ la antaŭa administracio kaj tiu kiu estis antaŭ la administracio de [[Barack Obama|Obama]], ankaŭ ili efektive fajfis. Jes, iuj el ili ion parolis, sed ĝenerale al ili estas egale kaj mi havas neniujn [[iluzio]]jn tiurilate. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe [[BBC]] la 18-an de januaro 2017]<ref>[https://web.archive.org/web/20180201130714/https://www.bbc.com/russian/features-38657997 Intervjuo ĉe [[BBC]] la 18-an de januaro 2017]</ref> |origina teksto = Что дела нет, это точно. Я бы даже сказал, что и предыдущей администрации и той, что была до администрации Обамы, им тоже было все равно на самом деле. Да, некоторые из них что-то говорили, но в целом им все равно, и у меня нет никаких иллюзий по этому поводу. }} === Korupto === {{Citaĵo |teksto = Por lukto kontraŭ [[korupto]] necesas du ĉefaj kondiĉoj — [[Politiko|politika]] [[konkurenco]] kaj liberaj [[amaskomunikiloj]]. Liberaj amaskomunikiloj al la lando preskaŭ mankas. Do necesas provi krei la politikan konkurencon. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Для борьбы с коррупцией необходимы два главных условия — политическая конкуренция и свободные СМИ. Свободных СМИ в стране практически нет. Значит, нужно пытаться создавать политическую конкуренцию. }} {{Citaĵo |teksto = Lukto kontraŭ [[korupto]] ja estas mia [[Ekonomio|ekonomia]] programo. La enhavriĉa kaj realisma. Slogano "Ne mensogi kaj nek ŝteli" estas ne retorika ekkrio, sed la [[esenco]] de la [[Politiko|politikaj]] [[ŝanĝo]]j. Lukto kontraŭ korupto estas la ĉefa kaj fakte sola struktura reformo, kiun oni povas komenci eĉ morgaŭ kaj kiu estas ŝlosila kondiĉo por lanĉo de la aliaj reformoj. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Artikolo en Vedomosti la 1-an de marto 2012]<ref>[https://web.archive.org/web/20200912214705if_/https://www.vedomosti.ru/opinion/articles/2012/03/01/ne_vrat_i_ne_vorovat Artikolo en Vedomosti la 1-an de marto 2012]</ref> |origina teksto = Борьба с коррупцией и есть моя экономическая программа. Содержательная и реалистичная. Лозунг «Не врать и не воровать» — не риторическое восклицание, а суть политических преобразований. Борьба с коррупцией — главная и фактически единственная структурная реформа, которую можно начинать хоть завтра и которая является ключевым условием для старта других реформ. }} {{Citaĵo |teksto = [pri la Futbala Mondpokalo 2018] Mi estas ne kontraŭ la Futbala Mondpokalo. Mi simple ne komprenas, kial por mi venas en unu pakaĵo la Futbala Mondpokalo kaj la ŝtelitaj 300 miliardoj da rubloj. Estu la Mondpokalo, sed ne necesas ŝteli. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Sports.ru la 14-an de junio 2019]<ref>[https://web.archive.org/web/20191019052154/https://www.sports.ru/tribuna/blogs/golovin/2480359.html Intervjuo ĉe Sports.ru la 14-an de junio 2019]</ref> |origina teksto = Я не против чемпионата мира по футболу. Я просто не понимаю, почему у меня идут в одной упаковке и ЧМ, и украденные 300 млрд рублей. Я бы хотел разделить эти вещи. Пусть будет чемпионат, но не надо воровать. }} === Enmigrado === {{Citaĵo |teksto = Mi estas por [[asimilado]], ne por [[deportado]]. Se oni deziras loĝi ĉi tie — estu [[ruso]]. Se bebo kreskis en [[Rusio]], por kio li estu [[taĝiko]]? Li laŭvorte iĝu ruso. Ja alveturante [[Usono]]n la homoj plejparte iĝas usonanoj. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Я за ассимиляцию, а не за депортацию. Если ты хочешь жить здесь — будь русским. Если ребенок вырос в России, зачем ему быть таджиком? Пусть в буквальном смысле становятся русскими. Ведь, приезжая в Америку, люди по большей части становятся американцами. }} {{Citaĵo |teksto = [...] [[Usono]] konstruas muron kun [[Meksiko]], kaj eĉ [[Barack Obama|Obama]] voĉdonas por tiu ĉi muro kun Meksiko, kaj ĉe ni oni diras "Alveturu". Krome necesas kompreni, ke al ili alveturas (ja tio estas grava afero) homoj el Meksiko, [[kristanoj]], kaj tamen el pli evoluinta lando. Al ni ĉi tien alveturas kampara loĝantaro el tre subevoluintaj [[Meza Azio|mezaziaj]] landoj, ĉefe [[Islamo|islamaj]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo, la 23-an de aŭgusto 2013]<ref>[https://web.archive.org/web/20200822145541/https://echo.msk.ru/programs/beseda/1139878-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo, la 23-an de aŭgusto 2013]</ref> |origina teksto = [...] США строят стену с Мексикой, и даже Обама голосует за эту стену с Мексикой, а у нас говорят «Давайте приезжайте». Кроме того, нужно понимать, что к ним приезжают (все-таки, это важная вещь) люди из Мексики, христиане и, все-таки, из более продвинутой страны. К нам сюда приезжает сельское население очень отсталых среднеазиатских стран, преимущественно мусульманских. }} {{Citaĵo |teksto = [pri sia plano] Aŭtomatan civitanecon de [[Rusio]] al ĉiuj [[rusoj]] kaj reprezentanrtoj de la [[etno]]j, tradicie loĝantaj en Rusio kaj ne havantaj sian ŝtaton, post prezento de pasporto de [[Sovetunio]] (la sia aŭ de la gepatroj) kun sekcio "etno". |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Persona blogo, la 4-an de novembro 2013]<ref>[https://web.archive.org/web/20200822130658/https://navalny.livejournal.com/877373.html Persona blogo, la 4-an de novembro 2013]</ref> |origina teksto = Автоматическое гражданство России всем русским и представителям народов, традиционно проживающих в России и не имеющих своего государства при предъявлении документа СССР (своего или родителей) с графой "национальность". }} {{Citaĵo |teksto = Jen oni konstante al ni gurdas iun stultaĵon pri [[eŭraziismo]] kaj ke ni devas alporti ĉi tien ĉiujn el [[Meza Azio]]. Sed vi komuniku kun iu ajn [[uzbeko]] malpli ol 40 jarojn aĝa. Por li ĉu la [[rusoj]], ĉu [[usonanoj]], ĉu [[Nov-Zelando|novzelandanoj]]. La [[rusa lingvo|rusan lingvon]] ili ĉiuj ne konas. [[Libro]]jn ni legis malsamajn, [[filmo]]jn ni spektis malsamajn, [[proverbo]]jn ni havas malsamajn, [[valoro]]jn kaj orientilojn ni havas malsamajn. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Persona blogo: Detala pozicio pri Ukrainio kaj Krimeo, la 3-an de decembro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200822121006/https://navalny.livejournal.com/914090.html Persona blogo: Detala pozicio pri Ukrainio kaj Krimeo, la 3-an de decembro 2014]</ref> |origina teksto = Вот нам постоянно втюхивают какую-то ересь про евразийство, и что мы всех должны завозить сюда из Средней Азии. А вы пообщайтесь с любым узбеком младше 40 лет. Для него что русские, что американцы, что новозеландцы. Русского языка они все не знают. Книжки мы читали разные, фильмы мы смотрели разные, пословицы у нас разные, ценности и ориентиры у нас разные. }} {{Citaĵo |teksto = Mi estas por enkonduko de viza reĝimo kun la landoj de [[Meza Azio]]. Mi opinias ke tio estas absolute normale. Tio estas [[Eŭropo|eŭropa]] praktiko, kiun mi postulas en [[Rusio]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012118/https://www.svoboda.org/a/27040936.html Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]</ref> |origina teksto = Я выступаю за введение визового режима со странами Средней Азии. Я считаю, что это абсолютно нормально. Это европейская практика, которой я требую в России. }} === Politiko === {{Citaĵo |teksto = [[Ŝanĝo]] de la [[potenco]] laŭleĝe en [[Rusio]] ne eblas. Kaj tiu ŝanĝo kiam oni tute ne demandas, eblas — kiel en [[Tunizio]] [...] Por [[revolucio]] tute ne necesas duonlando, sufiĉas unu procento de la aktiva loĝantaro. Ĉio okazos hazarde, neniu scias kio okazos morgaŭ. Surveturos trafik[[policano]] gravedulinon — kaj komenciĝos revolucio. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Expert.ru la 10-an de marto 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20191101104237/https://expert.ru/russian_reporter/2011/09/navalnyij--tyi-kto_i/ Expert.ru la 10-an de marto 2011]</ref> |origina teksto = Ротация власти законным путем в России невозможна. А такая ротация, когда тебя вообще не спрашивают, возможна — как в Тунисе [...] Для революции совсем не нужно полстраны, достаточно одного процента активного населения. Все происходит случайно, никто не знает, что будет завтра. Переедет гаишник беременную женщину — и начнется революция. }} {{Citaĵo |teksto = [[Revolucio]] estas neevitebla. Simple pro tio, ke plejparto de la [[homo]]j komprenas, ke tiu sistemo estas malĝusta. Kiam oni sidas en renkontiĝo de [[ŝtatoficisto]]j, dominas interparoloj pri tio, kiu ĉion ŝtelis, kial nenio funkcias kaj kiom terura ĉio estas. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Революция неизбежна. Просто потому, что большинство людей понимают, что эта система неправильна. Когда сидишь в тусовке чиновников, больше всего разговоров о том, кто все украл, почему ничего не работает и как все ужасно. }} {{Citaĵo |teksto = La [[ŝanĝo]]jn povas fari nur [[malkontentulo]]j. Kaj nun estas tro multe da malkontentuloj. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Изменения способны сделать только недовольные люди. А сейчас слишком много недовольных. }} {{Citaĵo |teksto = Ial ĉiuj atendas ke mi diros: "Ni unuiĝu por komfortigi niajn kortojn, se la [[ŝtato]] ne kapablas tion fari". Sed mi pensas, ke nun necesas okupiĝi ne pri komfortigo de la kortoj, sed rigardi kiu ŝtelis [[mono]]n kiu tiucele jam trifoje estis pagita. Unue necesas ordigi ne en la kortoj, sed en la Kremlo. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Почему-то все ждут, что я скажу: «Давайте объединяться, чтобы благоустраивать наши дворы, если государство не способно этого сделать». Но мне кажется, что сейчас нужно не заниматься благоустройством двора, а посмотреть, кто украл деньги, которые на это уже три раза были выделены. Сначала нужно наводить порядок не во дворе, а в Кремле. }} {{Citaĵo |teksto = Mi pensas ke la [[vivo]] komencos ŝanĝiĝi tiam, kiam 1976−1982 pli aktivos en [[politiko]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Я думаю, что жизнь начнет меняться тогда, когда пресловутые 1976−1982 больше станут участвовать в политике. }} {{Citaĵo |teksto = Se [[Miĥail Ĥodorkovskij|Ĥodorkovskij]] morgaŭ liberiĝos, nenio ŝanĝiĝos. Sed tiu reĝimo ne ŝatas nekontroleblajn faktorojn kaj tre timas montri sian malfortecon. Do Ĥodorkovskij sidos [en [[prizono]]] dumvive. Dumvive signifas — ĝis ĉesos la [[vivo]] de Ĥodorkovskij aŭ ĝis ĉesos la vivo de tiu ĉi reĝimo. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Если Ходорковский завтра выйдет на свободу, ничего не изменится. Но этот режим не любит новых неконтролируемых факторов и очень боится показать свою слабость. Поэтому Ходорковский будет сидеть пожизненно. Пожизненно — это либо пока не прекратится жизнь Ходорковского, либо пока не прекратится жизнь этого режима. }} {{Citaĵo |teksto = La [[potenco]] cedos al ni ĝuste tiom, kiom ni persiste postulos. Praktiko montras, ke alfrontinte realan reziston [[Putin]] cedas. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 5-an de decembro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193411/https://sobesednik.ru/dmitriy-bykov/20141203-aleksey-navalnyy-sudbu-strany-vsegda-reshaet-odin-procent Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 5-an de decembro 2014]</ref> |origina teksto = Власть уступит нам ровно столько, сколько мы настоятельно потребуем. Практика показывает, что, столкнувшись с реальным сопротивлением, Путин отступает. }} {{Citaĵo |teksto = En ĉiuj [[tempo]]j [[sorto]]n de la lando decidas unu aktiva procento de loĝantaro. Ne pli. Kaj ĉiuj aliaj aliĝas al la [[Venko|venkintoj]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 5-an de decembro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193411/https://sobesednik.ru/dmitriy-bykov/20141203-aleksey-navalnyy-sudbu-strany-vsegda-reshaet-odin-procent Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 5-an de decembro 2014]</ref> |origina teksto = Во все времена судьбу страны решает один активный процент населения. Не больше. А остальные подтягиваются к победителям. }} {{Citaĵo |teksto = Unu el [[problemo]]j, kiujn ni alfrontis: eĉ [[homo]]j de demokratiaj konvinkoj efektive ne kredas je [[demokratio]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012118/https://www.svoboda.org/a/27040936.html Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]</ref> |origina teksto = Одна из проблем, с которой мы столкнулись: даже люди демократических убеждений на самом деле не верят в демократию. }} {{Citaĵo |teksto = Mi certe dezirus normalan transiton de la [[potenco]]. Nun ŝanĝo de la potenco en [[Rusio]], transiro de [[aŭtoritatismo]] al [[demokratio]] iusence estas [[revolucio]], ĉar tio estas ŝanĝo de la politika sistemo. Sed certe mi ne dezirus iujn kataklismojn kaj [[homo]]jn, kiuj kun [[armilo]]j kurus surstrate. Mi dezirus ke okazus normala, milda transito kaj transiro. Al [[Putin]] oni devas proponi [[sekureco]]n — al li, lia [[mono]], lia [[familio]] kaj iu limigita nombro de proksimuloj. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012118/https://www.svoboda.org/a/27040936.html Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]</ref> |origina teksto = Я бы хотел, конечно, нормального транзита власти. Сейчас изменение власти в России, переход от авторитаризма к демократии в каком-то смысле является революцией, потому что это изменение политической системы. Но конечно, я бы не хотел каких-то потрясений и людей, которые с оружием бегали бы по улице. Я бы хотел, чтобы был нормальный, мягкий транзит и переход. Путину должна быть предложена безопасность — ему, его деньгам, его семье и какому-то ограниченному количеству близких людей. }} {{Citaĵo |teksto = Unue, ni liberigos ĉiujn [[Politiko|politikajn]] [[malliberulo]]jn. Due, ni aprobos [[leĝo]]n "Pri lukto kontraŭ kontraŭleĝa riĉiĝo". Trie, ni iniciatos [[Juĝo|juĝejan]] [[reformo]]n. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe RBC.ru la 14-an de decembro 2016]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909000241/https://www.rbc.ru/interview/politics/14/12/2016/58517ded9a794773e02d73ba Intervjuo ĉe RBC.ru la 14-an de decembro 2016]</ref> |origina teksto = Первое — мы освободим всех политзаключенных. Второе — мы введем закон «О борьбе с незаконным обогащением». Третье — мы инициируем судебную реформу. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[NATO]]] Mi opinias ke baze ni estas aliancanoj, kaj tiusence mia deklaro nun malmulte diferencas de la deklaro de [[Vladimir Putin]] de 2003, kiam li proponis ke [[Rusio]] aniĝu je NATO. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe RBC.ru la 14-an de decembro 2016]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909000241/https://www.rbc.ru/interview/politics/14/12/2016/58517ded9a794773e02d73ba Intervjuo ĉe RBC.ru la 14-an de decembro 2016]</ref> |origina teksto = Я считаю, что базово мы союзники, и в этом смысле мое заявление сейчас мало отличается от заявления Владимира Путина образца 2003 года, когда он предложил, чтобы Россия вступила в НАТО. }} {{Citaĵo |teksto = Ni devas refondi la [[Rusio|rusian]] [[opozicio]]n, fari ĝin simila al normala [[Politiko|politika]] [[movado]] laŭ ekzemplo de [[Eŭropo]] aŭ [[Usono]], kie homoj povas sufiĉe organike paroli samtempe kaj pri politikaj [[libereco]]j, kaj pri neceso de la klresko de minimuma [[salajro]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe [[Voĉo de Usono]] la 14-an de marto 2019]<ref>[https://web.archive.org/web/20200820113609/https://www.golos-ameriki.ru/a/navalny-interview/4829200.html Intervjuo ĉe [[Voĉo de Usono]] la 14-an de marto 2019]</ref> |origina teksto = Мы должны переучредить российскую оппозицию, сделать ее похожей на нормальное политическое движение по образцу Европы или США, где люди могут весьма органично говорить одновременно и про политические свободы, и про необходимость роста минимальной заработной платы. }} {{Citaĵo |teksto = [pri la murdo de [[Boris Nemcov]]] Mi havas neniujn dubojn pri tio ke la Kremlo eble ne mendis la murdon de Nemcov, kaj tion faris [[Ramzan Kadirov]], sed la Kremlo kaj [[Putin]] persone faris ĉion eblan por ke justa juĝo ne okazu, por ke ne okazu normala juĝeja esplorado kaj normala enketado. Ne estis pridemandita Delimĥanov mem, ne estis pridemandita Zolotov, ktp. Ĉion ĉi oni bremsis, Kadirovon oni defendis kaj faris tiun persone Putin. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe [[Voĉo de Usono]] la 14-an de marto 2019]<ref>[https://web.archive.org/web/20200820113609/https://www.golos-ameriki.ru/a/navalny-interview/4829200.html Intervjuo ĉe [[Voĉo de Usono]] la 14-an de marto 2019]</ref> |origina teksto = И нет никаких сомнений в том, что Кремль, может, и не заказывал убийство Немцова, а это сделал Рамзан Кадыров, но Кремль и Путин лично сделали все возможное для того, чтобы правосудие не совершилось, чтобы не было нормального судебного разбирательства и нормального следствия. Не был допрошен сам Делимханов, не был допрошен Золотов, и так далее, и так далее. Все это спустили на тормозах, Кадырова выгородили, и сделал это лично Путин. }} {{Citaĵo |teksto = Kaj tiam, en 2016, mi diradis ke ĉe mia tuta amo al la kandidatoj de la [partio] [[Jabloko]], mi mem iam estis Jablok-ano, tio estas megamizeraj kandidatoj, ili estas malafablaj homoj. Ili havas neniujn ŝancojn. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe The Bell la 11-an de decembro 2019]<ref>[https://web.archive.org/web/20191212162944/https://thebell.io/ya-v-tsentre-uragana-aleksej-navalnyj-v-proekte-russkie-norm/ Intervjuo ĉe The Bell la 11-an de decembro 2019]</ref> |origina teksto = И тогда, в 2016 году, я говорил, что при всей моей любви к «яблочным» кандидатам, я сам когда-то был «яблочником», это сверхмегаубогие кандидаты, они неприятные люди. Им не светит вообще ничего. }} === Ekonomio === {{Citaĵo |teksto = Por mi verkas [[Ekonomio|ekonomian]] programon famaj rusiaj [[Ekonomiko|ekonomikistoj]], kiuj en la nuna situacio, kaj al mi malfacilus ilin kulpigi, ne strebas malkaŝi siajn nomojn. Ili loĝas en diversaj landoj. Tio estas la plej alte kvalifikitaj homoj, kiuj entute heveblas je dispono de [[Rusio]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe RBC.ru la 14-an de decembro 2016]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909000241/https://www.rbc.ru/interview/politics/14/12/2016/58517ded9a794773e02d73ba Intervjuo ĉe RBC.ru la 14-an de decembro 2016]</ref> |origina teksto = Мне пишут экономическую программу известные российские экономисты, которые в текущей ситуации, и мне сложно их за это винить, не горят желанием раскрыть свои имена. Они живут в разных странах. Это самые высококвалифицированные люди, которые вообще есть в распоряжении России. }} {{Citaĵo |teksto = Kiuj [[Ekonomiaj sankcioj|sankcioj]]? La sankcioj estas nenio. Tio estas nia deka problemo. Ĉe ni ĉesis kreski la [[ekonomio]] en 2013, kiam haveblis nek sankcioj, nek [[protesto]]j kaj [[nafto]] kostis po $120 kontraŭ barelo. Tamen en 2013 ĉio haltis kaj ne povis plu kreski. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe The Bell la 11-an de decembro 2019]<ref>[https://web.archive.org/web/20191212162944/https://thebell.io/ya-v-tsentre-uragana-aleksej-navalnyj-v-proekte-russkie-norm/ Intervjuo ĉe The Bell la 11-an de decembro 2019]</ref> |origina teksto = Какие санкции? Санкции — ерунда. Это наша десятая проблема. У нас перестала расти экономика в 2013 году, когда не было ни санкций, ни протестов, и нефть была по $120 за баррель. Тем не менее в 2013 году все остановилось и не могло дальше расти. }} {{Citaĵo |teksto = Mi opinias, ke [[imposto]]jn necesas malaltigi. En [[Rusio]] ili estas gigantaj. Mi diras, ke necesas malaltigi salajrajn impostojn kaj doni eblecon al la [[komerco]] pagi grandan [[salajro]]n al [[homo]]j enmane. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe The Bell la 11-an de decembro 2019]<ref>[https://web.archive.org/web/20191212162944/https://thebell.io/ya-v-tsentre-uragana-aleksej-navalnyj-v-proekte-russkie-norm/ Intervjuo ĉe The Bell la 11-an de decembro 2019]</ref> |origina teksto = Я считаю, что налоги нужно снижать. В России они гигантские. Я говорю, что нужно снизить зарплатные налоги и дать возможность бизнесу давать большую зарплату людям на руки. }} === Religio === {{Citaĵo |teksto = Mi estas [[bapto|baptita]] kaj konsideras min [[ortodoksulo]]. Sed mi estas [[Sovetunio|sovetia]] ortodoksulo: vide al [[preĝejo]] mi krucosignas, sed la preĝejon ne frekventas. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Я крещеный, и считаю себя православным. Но я советский православный: на церкви крещусь, а в церковь не хожу. }} {{Citaĵo |teksto = [[Eklezio]] kaj [[religio]]: mi, al mia [[honto]], estas tipa postsovetia [[kredanto]] — la [[fasto]]jn mi observas, al [[preĝejo]]j min krucosignas, sed preĝejon frekventas sufiĉe malofte. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012135/https://borisakunin.livejournal.com/49763.html Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]</ref> |origina teksto = Церковь и религия: я, к своему стыду, типичный постсоветский верующий — посты соблюдаю, на церкви крещусь, но в церкви бываю достаточно редко. }} {{Citaĵo |teksto = Mi [[Kredo|kredas]], al mi plaĉas esti [[kristano]] kaj [[ortodoksulo]], al mi plaĉas senti min parto de io pli granda kaj komuna. Al mi plaĉas ke ekzistas specialaj [[etiko]] kaj sinlimigoj. Ĉe tio min tute ne ĝenas ke ekzistas mi en la precipe [[Ateismo|ateisma]] medio — ĝis 25 jaroj, ĝis naskiĝo de bebo, mi mem estis tiom fervora ateisto, ke mi estis preta kroĉiĝi al [[barbo]] de iu ajn [[pastro]]. Estas normale, kiam la [[homo]]j estas religiemaj, normale kiam iuj homoj ridas pri religiemo. [[Ŝerco]]j pri religiemo en "[[La Simpsonoj]]" aŭ "Suda Parko" estas tute belegaj kaj ofendas min eĉ ne iomete. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012135/https://borisakunin.livejournal.com/49763.html Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]</ref> |origina teksto = Я верую, мне нравится быть христианином и православным, мне нравится ощущать себя частью чего-то большого и общего. Нравится, что есть специальная этика и самоограничения. При этом меня совершенно не напрягает, что существую я в преимущественно атеистической среде — лет до 25, до рождения ребёнка, я и сам был таким ярым атеистом, что был готов вцепиться в бороду любому попу. Нормально, когда люди религиозны, нормально, когда некоторые люди смеются над религиозностью. Шутки над религиозностью в «Симпсонах» или «Южном парке» совершенно прекрасны и не оскорбляют меня нисколько. }} {{Citaĵo |teksto = [[Ortodoksismo]] estas la ĉefa [[religio]] de [[Rusio]] kaj ne decas nin mem trompi, provante stari sur pozicioj de la absoluta [[egaleco]]. Speciala rolo de RPE [Rusa Ortodoksa Eklezio] estas klarigebla kaj racia. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012135/https://borisakunin.livejournal.com/49763.html Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]</ref> |origina teksto = Православие — главная религия России и не нужно самих себя обманывать, пытаясь стоять на позициях абсолютного равенства. Особая роль РПЦ объяснима и разумна. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Pussy Riot]]] Ni havas nediskuteblan fakton: stultulinoj, farintaj etan huliganaĵon por [[reklamo]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Persona blogo, la 7-an de marto 2012]<ref>[https://web.archive.org/web/20140325231240/https://navalny.livejournal.com/690551.html?page=42 Persona blogo, la 7-an de marto 2012]</ref> |origina teksto = Имеем неоспоримый факт: дуры, совершившие мелкое хулиганство ради паблисити. }} {{Citaĵo |teksto = Proksimume ĝis 24 jaroj mi konsideris min [[ateisto]]. Poste al mi naskiĝis [[bebo]], mi rigardis kiel li kreskas kaj komprenis ke tio estas nenio alia ol la Dia Miraklo. Nenio subita okazis al mi, revelacion mi ne spertis. Simple iel nerimarkinde mi komprenis, ke mi estas kredanto. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo al retejo Pravmir, la 4-an de septembro 2013]<ref>[https://web.archive.org/web/20200905164448/https://www.pravmir.ru/voprosy-o-vere-kandidatu-v-mery-aleksej-navalnyj/ Intervjuo al retejo Pravmir, la 4-an de septembro 2013]</ref> |origina teksto = Лет до 24 я считал себя атеистом. Потом у меня родился ребёнок, я смотрел, как он растёт, и понимал, что это не что иное, как Божье Чудо. Ничего внезапного со мной не случалось, откровения не снисходили. Просто как-то незаметно сам для себя я понял, что являюсь верующим человеком. }} {{Citaĵo |teksto = [pri interproksimiĝo de la [[ŝtato]] kaj [[eklezio]]] Ĝenerale mi opinias, ke mankas io malbona en tiu ĉi [[ideo]]. Ni vidas ke ekzemple ĉiuj usonaj [[prezidanto]]j frekventas [[preĝejo]]n kaj ekzistas eĉ ne unu prezidanto de [[Usono]], kiu ne havus sian spiritan patron ktp, sed en tiu formo, kiel tio okazas en [[Rusio]], tio havas grandan administran dominadon, kion mi certe ne ŝatas, kvankam mi estas [[Ortodoksismo|ortodoksulo]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193418/https://echo.msk.ru/programs/focus/1417522-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = В принципе, я считаю, что нет ничего плохого в идее самой этой. Мы видим, что, например, все американские президенты ходят в церковь и не существует ни одного президента США, у которого не было бы своего духовника и так далее, но в том виде, как в России это все происходит, это имеет большой административный уклон, что, конечно, мне не нравится, хоть я и православный. }} === Samseksemo === {{Citaĵo |teksto = Mi proponus por la [[Rusio|rusiaj]] [[realo]]j preni formon de [[Geja Fiero]], kiun oni elektis en [[Jerusalemo]]. Por ke [[gejo]]jn ne mortigu ne-gejoj, oni lasas gejojn amuziĝi en fermita kaj ĉirkaŭbarita [[stadiono]]. Indignitaj civitanoj havas eblecon esprimi sian [[protesto]]n, manifestaciante apud tiu ĉi stadiono. Post la fino de la aranĝo la gejojn oni sub gardo transportas hejmen. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Persona blogo, la 2-an de majo 2009]<ref>[https://web.archive.org/web/20170816060058/https://navalny.livejournal.com/370945.html Persona blogo, la 2-an de majo 2009]</ref> |origina teksto = Я бы предложил для русских реалий взять формат гей-парада, который выбрали в Иерусалиме. Чтобы геев не поубивали негеи, геев выпускают порезвиться на закрытый и отцепленный стадион. Возмущенные граждане имеют возможность выразить свой протест, пикетируя этот стадион. По завершении мероприятия, геев под охраной развозят по домам. Как-то так. }} {{Citaĵo |teksto = [pri leĝo kontraŭ [[Samseksemo|samseksema]] [[propagando]]] Mi nuligos [ĝin]. Ĝi estas sensenca. Ĝi kaŭzas nenion krom enprizonigi [[homo]]jn pro ŝatoklakoj en [[socia reto|sociaj retoj]]. Tiaj aferoj kiel [[Gejo|geja]] propagando ne ekzistas. Oni elpensis ĝin por trovi iun [[malamiko]]n, kontraŭ necesas lukti, forlogante la [[socio]]n de la [[problemo]]j. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe RBC.ru la 14-an de decembro 2016]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909000241/https://www.rbc.ru/interview/politics/14/12/2016/58517ded9a794773e02d73ba Intervjuo ĉe RBC.ru la 14-an de decembro 2016]</ref> |origina teksto = Отменю. Он бессмысленный. Он не приводит ни к чему, кроме того что сажает людей в тюрьмы за лайки в социальных сетях. Такой вещи, как гей-пропаганда, не существует. Ее выдумали для того, чтобы найти какого-то врага, с которым нужно бороться, отвлекая общество от проблем. }} {{Citaĵo |teksto = [pri samseksema geedziĝo] Mi opinias ke ĉi tie ni devas sekvi la vojon de evoluintaj landoj, unuavice de [[Usono]]. Tio devas esti permesiloj, kiuj estas donataj aŭ ne donataj je nivelo de subjektoj de Federacio. Tio estas mi komprenas, ke aliro en [[Dagestano]] estas unu, en [[Sankt-Peterburgo]] — tute alia. Se la Leĝodona Kunveno de Sankt-Peterburgo voĉdonos por permeso al paroj krei civilajn uniojn, mi havas neniujn [[problemo]]jn pro tio. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe RBC.ru la 14-an de decembro 2016]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909000241/https://www.rbc.ru/interview/politics/14/12/2016/58517ded9a794773e02d73ba Intervjuo ĉe RBC.ru la 14-an de decembro 2016]</ref> |origina teksto = Я считаю, что здесь мы должны идти по пути развитых стран, в первую очередь США. Это должны быть разрешения, которые даются или не даются на уровне субъектов Федерации. То есть я понимаю, что подход в Дагестане один, в Санкт-Петербурге — совершенно другой. Если Законодательное собрание Санкт-Петербурга проголосует за разрешение парам вступать в гражданские союзы, у меня нет к этому никаких проблем. }} === Historio === {{Citaĵo |teksto = [[Hitlero]] kaj [[Stalin]] estas la du ĉefaj ekzekutistoj de la [[Rusoj|rusa]] popolo. Stalin ekzekutis, malsatmortigis kaj turmentis siajn sampatrujanojn, persone por mi ĉi tie ĉio estas klare. Tamen mi kontraŭas ke tio estu "eterna" afero kaj mi ne vidas iun ajn sencon en tuta tiu "malstalinigado" ktp. Mi ne komprenas, kion tio signifas forme de la ŝtata [[politiko]]. Se vi deziras "malstalinigadon" — donu al via infano-lernejano legi "[[La Arkipelago Gulago]]", se li pigras legi "La Arkipelago", do legu artikolon "Stalin-reprezalioj" en [[Vikipedio]], tie ĉio estas mallonge, koncize, objektive kaj kun referencoj. Necesas memstare respondi al defioj de la tempo, ne vivi per senfinaj politikaj aludoj. "Stalin-afero" estas la afero de la [[Historio|historia]] [[scienco]], ne de la kuranta politiko. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012135/https://borisakunin.livejournal.com/49763.html Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]</ref> |origina teksto = Гитлер и Сталин — два главных палача русского народа. Сталин казнил, морил голодом и мучил моих соотечественников, лично для меня здесь всё ясно. Однако я против того, чтобы это было «вечным» вопросом и не вижу никакого смысла во всей этой «десталинизации» и т.д. Не понимаю, что это означает в формате государственной политики. Хочешь «десталинизации» — дай почитать своему ребёнку-школьнику «Архипелаг ГУЛАГ», если ему лень читать «Архипелаг», то пусть почитает статью «сталинские репрессии» в Википедии, там всё коротко, понятно, объективно и со ссылками. Нужно самостоятельно отвечать на вызовы времени, а не жить бесконечными политическими аллюзиями. «Вопрос Сталина» — это вопрос исторической науки, а не текущей политики. }} {{Citaĵo |teksto = [[Mito]] pri [[Stalin]] estas mito pri la fera [[ordo]], kreita per la fera mano. Por ĝia malmuntado iu alia devas fari la ordon sen ajna fera mano, do simple laŭleĝe. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012135/https://borisakunin.livejournal.com/49763.html Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]</ref> |origina teksto = Миф о Сталине — это миф о железном порядке, наведенном железной рукой. Для его развенчания кто-то другой должен навести порядок безо всякой железной руки, то есть просто по закону. }} {{Citaĵo |teksto = Vi scias, mi nun aprezas [[Miĥail Gorbaĉov|Gorbaĉovon]] oble pli ol mi aprezis lin tiam [...] Sed nun mi rigardas al Gorbaĉov kiel al la [[homo]], kiu havis eblecon neimageble riĉiĝi aŭ iĝi [[tirano]], aŭ iĝi [[diktatoro]] kaj en iu ajn kazo havis eblecon uzi en privataj celoj tiujn grandajn eblecojn, kiujn li havis, sed li ne faris tion. Li ja estas mizerulo nun aŭ praktike mizerulo. Li ricevis nenion. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo, la 15-an de septembro 2013]<ref>[https://web.archive.org/web/20200822133349/https://echo.msk.ru/programs/exit/1156476-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo, la 15-an de septembro 2013]</ref> |origina teksto = Знаете, я сейчас ценю Горбачёва гораздо больше, чем я ценил его тогда [...] Но сейчас я смотрю на Горбачёва как на человека, который имел возможность немыслимым образом обогатиться или стать тираном, или стать диктатором и в любом случае имел возможность использовать в личных целях те грандиозные возможности, которые у него были, но не сделал этого. Он же нищий человек сейчас или практически нищий человек. Он не получил ничего. }} {{Citaĵo |teksto = Ni povas ripeti tion, kio okazis en la 1980-1990-aj jaroj. Sidis tiuj azenoj en [[Politburoo de la Centra Komitato de la Komunista Partio de Sovetunio|Politburoo]], malŝparis [[mono]]n por iuj enormaj nefinitaj [[konstruado]]j, [[Afgana milito (1979-1989)|militadis en Afganio]], kaj poste ĉio ĉe ili disfalis. [[Sovetunio]]n ja disfaligis ne [[Miĥail Gorbaĉov|Gorbaĉov]]. Sovetunion disfaligis stultulaĉoj el [[KPSU]], omaĝe al kiuj oni nun memortabulojn faraĉas. Post tio en la [[1990-aj jaroj]] venis nova [[potenco]], al kiu mankis mono, kaj ĝi mem konsistis el friponaj [[komsomolano]]j kaj ankaŭ estis komplete koruptita kaj hipokrita. Oni nomis tion [[demokratio]] por iu tempo. Tiun ĉi tutan mirindan konstruaĵon certe atendis [[fiasko]], post kio la vortoj "demokratio" kaj "[[liberalulo]]" iĝis ofendaj, merkata [[ekonomio]] ne aperis, al la potenco revenis [[reakciulo]]j. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Republic.ru la 9-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012129/https://republic.ru/posts/l/1168842 Intervjuo ĉe Republic.ru la 9-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = Мы можем повторить то, что было в 80–90-х годах. Сидели эти ослы в Политбюро, тратили деньги на какие-то феноменальные недострои, воевали в Афганистане, а потом у них все развалилось. Советский Союз ведь развалил не Горбачев. Советский Союз развалили придурки из КПСС, которым сейчас мемориальные доски лепят. После этого в 90-е годы пришла новая власть, у которой не было денег, а сама она была из жуликоватых комсомольцев и тоже была насквозь продажной и лицемерной. Это назвали демократией на какое-то время. Всю эту замечательную конструкцию, конечно, ждал провал, после которого слова «демократия» и «либерал» стали ругательными, рыночная экономика не получилась, к власти вернулись реакционеры. }} {{Citaĵo |teksto = Mi ne opinias, ke havas [[senco]]n detrui iujn [[monumento]]jn, ili ja staru ie ajn, necesas simple fari novajn. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 16-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193428/https://echo.msk.ru/programs/beseda/1419224-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 16-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = Я не считаю, что имеет смысл сносить какие-то памятники, пусть они стоят где угодно, нужно просто делать новые. }} {{Citaĵo |teksto = [pri ideala politikisto] La [[Rusio|rusiaj]] [[politikisto]]j havas du ĉiamajn respondojn: [[liberalulo]]j diras [[Winston Churchill|Churchill]], ŝtatistoj — [[Pjotr Stolipin|Stolipin]]. Kio necesas esti por Stolipin-on nomi sia [[idealo]]? La [[homo]]n, kiu subpremis la tutan politikan [[libereco]]n komplete kaj enkondukis milit-juĝejojn? |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 29-an de oktobro 2018]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909085957/https://sobesednik.ru/politika/20181029-aleksej-navalnyj-pochemu-ya-zhivoj-nu-kto-to-dolzhen-zhe-byt-zhiv Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 29-an de oktobro 2018]</ref> |origina teksto = Российские политики имеют два стандартных ответа: либералы говорят «Черчилль», государственники — «Столыпин». Кем вообще надо быть, чтобы Столыпина называть своим идеалом? Человека, который задавил всю политическую свободу вообще и ввел военно-полевые суды? }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Lenin]]] Malbone mi rilatas al li. Tre malbone. Kiel oni povas rilate al la [[homo]], kiu en tioma kvanto mortigis vian [[popolo]]n? La [[caro]] kaj lia ĉirkaŭantaro respondecas pri la [[revolucio]], sed tio kion poste faris la [[bolŝevistoj]], estis eĉ pli malbone ol la carismo. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 29-an de oktobro 2018]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909085957/https://sobesednik.ru/politika/20181029-aleksej-navalnyj-pochemu-ya-zhivoj-nu-kto-to-dolzhen-zhe-byt-zhiv Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 29-an de oktobro 2018]</ref> |origina teksto = Плохо я к нему отношусь. Очень плохо. Как можно относиться к человеку, который в таком количестве морил твой народ? Царь и его окружение несут ответственность за революцию, но то, что потом сделали большевики, вышло еще хуже царизма. }} === Boris Jelcin === {{Citaĵo |teksto = Kaj ĝuste [[Boris Jelcin|Jelcin]], por kiu ni tiam voĉdonis, por kiu ankaŭ mi estis preta disŝiri iun ajn kaj kriis "Ni pli rapide dispafu la Blankan Domon [registarejon]. Antaŭen, Jelcin!" Mi nun certe tre forte pri tio bedaŭras, post jaroj, ĉar Jelcin iĝis la [[homo]], kiu nin ĉiujn trompis, kiu interŝanĝis ĉiujn niajn [[libereco]]jn kaj atingojn kontraŭ garantioj de [[sekureco]] por sia [[familio]]. Jen, kontraŭ tiuj kelkcent milionoj da [[dolaro]]j, kiuj nun estas posedataj de Djaĉenko kaj Jumaŝev [familianoj de Jelcin] ja estis interŝanĝitaj ĉiuj atingoj, kiuj ekzistis en [[Rusio]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo, la 15-an de septembro 2013]<ref>[https://web.archive.org/web/20200822133349/https://echo.msk.ru/programs/exit/1156476-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo, la 15-an de septembro 2013]</ref> |origina teksto = А вот Ельцин как раз, за которого мы тогда голосовали, за которого я в том числе был готов разорвать любого и кричал «Давайте быстрее расстреливать Белый дом. Вперед, Ельцин!» Я сейчас, конечно, очень сильно об этом сожалею, спустя годы, потому что Ельцин оказался тем человеком, который нас всех обманул, который обменял какие-то наши свободы и достижения просто на гарантии безопасности для своей семьи. Вот, за те там несколько сот миллионов долларов, которые сейчас принадлежат Дьяченко и Юмашеву, в общем-то, и были обменены все достижения, которые были в России. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Miĥail Gorbaĉov]] kaj [[Boris Jelcin]]] Tio estis okazinta antaŭ niaj [[okulo]]j. Mi staris en tiuj atendovicoj kaj mi vidis tiujn kuponojn [por aĉetado], mi vidis tiun Jelcinon. Kiam okazis dispafado de la Blanka Domo [dum puĉo en 1993], mi forkuris el instituto kaj grimpis trans la Moskvan Zoon por rigardi kiel oni tie pafas. Do mi ĉion ĉi scias, mi povas pritaksi. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo, la 15-an de septembro 2013]<ref>[https://web.archive.org/web/20200822133349/https://echo.msk.ru/programs/exit/1156476-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo, la 15-an de septembro 2013]</ref> |origina teksto = Это то, что происходило на моих глазах. Я стоял в этих очередях и я видел эти талоны, я видел этого Ельцина. Когда был расстрел Белого дома, я сбежал из института и перелезал через Московский Зоопарк, чтобы посмотреть, как там стреляют. Поэтому я всё это знаю, я могу это оценивать. }} {{Citaĵo |teksto = [pri supozeble okazinta [[venko]] de [[Gennadij Zjuganov]] en la prezidenta baloto en 1996] Mi kredas je la venko de Zjuganov. Kaj mi tre bedaŭras, ke mi estis unu el tiuj homoj, kiuj postulis "pafadon kontraŭ la Supera Konsilio", estis zelotoj de [[Anatolij Ĉubajs |Ĉubajs]] kaj [[Boris Jelcin|Jelcin]] ktp. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012118/https://www.svoboda.org/a/27040936.html Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]</ref> |origina teksto = Я верю в победу Зюганова. И я очень сильно сожалею, что я был одним из тех людей, которые требовали "расстрела Верховного Совета", были фанатами Чубайса и Ельцина и так далее. }} {{Citaĵo |teksto = [pri supozeble okazinta venko de [[Gennadij Zjuganov]] en la prezidenta baloto en 1996] [[Boris Jelcin|Jelcin]] falsis la [[baloto]]n. Tio estis lia kolosa [[eraro]]. Kaj tio, kio okazas nun al mi, al la opozicia movado, al ni ĉiuj — tio estas ankaŭ nia pago, se diri metafizike, pro tio ke ni tiam ĉiuj postulis pafi la Superan Konsilion. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012118/https://www.svoboda.org/a/27040936.html Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]</ref> |origina teksto = Ельцин фальсифицировал выборы. Это было его колоссальной ошибкой. И то, что происходит сейчас со мной, со всем оппозиционным движением, с нами со всеми, — это, в том числе, наша плата, говоря метафизически, за то, что мы тогда все требовали расстрелять Верховный Совет. }} === Pri si mem === {{Citaĵo |teksto = Ĉu mi estas gvidanto de [[hipsteroj]]? Mi ne certas. Plej verŝajne mi estas bubo el Marjino [areo en [[Moskvo]]], kiu tamen ŝatas surporti pelton kun sportaj ŝuoj. Sed mi ne surmetos [[okulvitro]]n en hipstera kadro kaj kun plezuro drinkos [[biero]]n en lokoj, kie la hipsteroj sulkigos la nazetojn kaj diros: fi. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Я лидер хипстеров? Не уверен. Я скорее чувак из Марьино, которому, впрочем, нравится носить пальто с кедами. Но я не надену очки в хипстерской оправе и с удовольствием выпью пива в местах, где хипстеры сморщат носики и скажут: фи. }} {{Citaĵo |teksto = Oni neniam [[Minaco|minacis]] al mi. Eĉ trapikitaj pneŭoj mankis. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Мне никогда не угрожали. Даже проколотых шин не было. }} {{Citaĵo |teksto = Estis periodo, kiam mi okupiĝis pri la Komitato de Defendo de Moskvanoj ĉe [partio] Jabloko. Ni luktis kontraŭ kontraŭleĝa [[konstruado]] kaj de mia vidpunkto tio estis oble pli danĝera. Ĉar la konstruistoj, kiujn ni ĝenis, emas al pli simplaj solvoj de la [[problemo]]j ol la [[naftisto]]j aŭ la [[ŝtato]]. Distanco inter direktoro kaj [[homo]], al kiu oni povas diri: "solvu pri li" tie estas oble malpli granda. Kredu min: lukti kontraŭ estro de domprizorga firmao de malgranda urbeto estas oble pli danĝere ol lukti kontraŭ Rosnafto aŭ [[Putin]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Был период, когда я занимался Комитетом защиты москвичей при «Яблоке». Мы боролись с незаконным строительством и, с моей точки зрения, это было гораздо более опасно. Потому что застройщики, которым мы мешали, склонны к более простым решениям проблем, чем нефтяники или государство. Расстояние между директором и человеком, которому можно сказать: «разберитесь с ними», там гораздо меньше. Поверьте: бороться с начальником ЖКХ маленького города гораздо более опасно, чем бороться с Роснефтью или Путиным. }} {{Citaĵo |teksto = [[Sergej Magnickij|Magnickij]] al mi estas oble pli proksima ol [[Miĥail Ĥodorkovskij|Ĥodorkovskij]]. Ĉar li estis ne [[oligarĥo]], kaj nek [[politikisto]]. Li estis [[juristo]], [[librotenisto]] kaj aŭditoro, kiu pri nenio pretendis, sed simple faris la aferojn, kiujn li konsideris ĝustaj. Mi kun [[papero]]j sidas kaj li sidis kun paperoj. Sed poste pro tiuj paperoj oni ĝismorte turmentis lin en [[prizono]], kaj mi parte eksentis je tio mian [[kulpo]]n. Ja en tiu momento ni ĉiuj svingis la [[kapo]]jn kaj diris: nu, ĉiuj sidas [en prizono] kaj tiu iom sidos. Li sidos iom kaj eliros. Sed li ne eliris. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Магнитский мне гораздо ближе, чем Ходорковский. Потому что он не олигарх, и он не политик. Он юрист, бухгалтер и аудитор, который ни на что не претендовал, а просто делал вещи, которые считал правильными. Я с бумажками сижу, и он сидел с бумажками. Но потом за эти бумажки его замучили в тюрьме, а я отчасти почувствовал в этом свою вину. Ведь в тот момент мы все кивали головами и говорили: ну, все сидят, и этот посидит. Посидит и выйдет. А он не вышел. }} === Aliaj temoj === {{Citaĵo |teksto = La [[vivo]] estas formo de [[ekzistado]] de proteinaj korpoj. Mi ĝojas, se mia proteina korpo alportas malgrandan utilon al la aliaj proteinaj korpoj. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Kommersant la 7-an de decembro 2010]<ref>[https://web.archive.org/web/20120203140633/http://www.kommersant.ru/Doc/1553321 Intervjuo ĉe Kommersant la 7-an de decembro 2010]</ref> |origina teksto = Жизнь — способ существования белковых тел. Я рад, если мое белковое тело приносит небольшую пользу другим белковым телам. }} {{Citaĵo |teksto = [[Homo]]j de la dua rango ne ekzistas kaj se iu tiel opinias, do li estas danĝera somnambulo, kiun necesas reeduki, kuraci aŭ izoli de la [[socio]]. Pri iu ajn limigado de la rajtoj de la civitanoj laŭ etna principo eĉ ne eblas paroli. Mi mem estas "duonruso" — duone [[ukraino]] kaj la homo de la dua rango konsideri min mem tute ne deziras. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012135/https://borisakunin.livejournal.com/49763.html Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]</ref> |origina teksto = Людей второго сорта не бывает, а если кто-то так считает, то он опасный лунатик, которого нужно перевоспитывать, лечить или изолировать от общества. Ни о каком ограничении прав граждан по этническому принципу речи идти не может в принципе. Я, кстати говоря, сам "полурусский" — наполовину украинец и человеком второго сорта себя чувствовать ни капельки не желаю. }} == Pri la aŭtoro == {{Citaĵo |teksto = Ridinde kaj malĝoje estas legi komentojn kiel "kiu se ne li", "kion vi proponas anstataŭe", "nun estas malĝusta tempo", "unue atingu" kaj aliajn. Vi kvazaŭ ne rimarkas, ke la samajn "argumentojn" responde al [[kritiko]] prezentas [[Putin]] kaj K. Navalnij al ili: "vi estas [[fripono]]j kaj [[ŝtelisto]]j" kaj ili: "vi estas agento de la Ŝtata Departamento [de [[Usono]]]". Vin ne kamuflita [[homofobio]] de la kandidato al urbestra posteno [de [[Moskvo]]] ĝenas, sed tio ke mi kuraĝis diri pri ĝi.</br> Se [[problemo]] iĝas kritiko, ne ĝia [[celo]], tio estas tre alarma simptomo, [[amiko]]j miaj. Navalnij jam nun iĝis sankta bovino: aut bene, aut nihil [diru bonan aŭ nenion]. Li estas ekstreme bruska kaj kruda, kaj ne nur al oponantoj (spektu komplete la filmeton), kaj lia teamo tuj deklaras anatemon kontraŭ ĉiu, kiu kuraĝos kontraŭi lin eĉ per unu vorto. Kaj tiu ĉi [[homo]] estas por vi [[demokrato]]? Kaj ĉe li aperos [[parollibereco]]? Kaj de li vi atendas [[toleremo]]n? Feliĉa estas kiu [[Kredo|kredas]].</br> Mi ne opinias ke Putin estas pli bona — kaj mi ne komprenas kial mi devas elekti inter tiuj du. |aŭtoro = |verko = [Blogo GLAT-facetoj, la 24-an de julio 2013]<ref>[https://web.archive.org/web/20180219182551/http://lgbt-grani.livejournal.com/1876075.html Blogo GLAT-facetoj, la 24-an de julio 2013]</ref> |origina teksto = Смешно и грустно читать комментарии вроде «кто, если не он», «а что вы предлагаете взамен», «сейчас не время», «сперва добейся» и др. Вы словно не замечаете, что точно такие же «аргументы» в ответ на критику приводят Путин и K°. Навальный им: «вы жулики и воры», а те: «ты агент госдепа». Вас не закамуфлированная гомофобия кандидата в мэры напрягает, а то, что я посмел сказать о ней.</br> Если проблемой становится критика, а не ее предмет, это очень тревожный симптом, друзья мои. Навальный уже сейчас стал священной коровой: aut bene, aut nihil. Он предельно резок и груб, причем не только с оппонентами (вы видео посмотрите целиком), а его команда сразу предает анафеме любого, кто посмеет ему хоть слово поперек сказать. И этот человек для вас демократ? И это при нем появится свобода слова? И это от него вы ждете толерантности? Блажен, кто верует.</br> Я не считаю, что Путин лучше, — и не понимаю, почему я должен выбирать между этими двумя. }} == Vidu ankaŭ == * [[Vladimir Putin]] * [[Ksenija Sobĉak]] {{Referencoj}} {{DEFAŬLTORDIGO:Navalnij, Aleksej}} [[Kategorio:Rusiaj politikistoj]] [[Kategorio:Rusoj]] [[Kategorio:Ruslingvaj aŭtoroj]] [[Kategorio:Rusa naciismo]] [[Kategorio:Naskiĝintoj en 1976]] [[Kategorio:Mortintoj en 2024]] qaqly21dnx69xq2sovozfwrn7l51cgt 53822 53821 2026-10-08T05:51:01Z RG72 415 /* Pri la aŭtoro */ 53822 wikitext text/x-wiki {{Aŭtoro | nomo = Aleksej Navalnij | dosiero = | vikipedio = Aleksej Navalnij | komunejo = | komunejokat = Alexey Navalny | vikifontaro = | vikinovaĵoj = Kategorio:Aleksej Navalnij }} '''[[w:Aleksej Navalnij|Aleksej Navalnij]]''' (naskiĝis en 1976 — mortis en 2024) estis rusia juristo kaj politikisto, opozicia al Vladimir Putin. == Citaĵoj == === Vladimir Putin === {{Citaĵo |teksto = Mi multon pardonus al [[Vladimir Putin]] se li estus la rusa [[Lee Kuan Yew]]. Jes, li establus [[Totalismo|totalisman]] [[politiko]]n, sed ĉe tio persekutus la [[fripono]]jn. Sed Putin ne povas iĝi la rusa Lee Kuan Yew. Li eĉ ne povas iĝi la rusa [[Aleksandr Lukaŝenko|Lukaŝenko]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Я бы многое простил Путину, если бы он был русским Ли Куан Ю. Да, он установил бы тоталитарную политику, но при этом гонял бы жуликов. Но Путин не может стать русским Ли Куан Ю. Он даже не может стать русским Лукашенко. }} {{Citaĵo |teksto = Mi tre dezirus ekscii, kiom sincere [[Putin]] je ĉio ĉi kredas. Kiom sincere li opinias, ke la kreita de li sistemo daŭros. Speciale post kiam li vidis kadrojn de la ekzekuto de [[Muamar Kadafi|Kadafi]]. Tiu ja ankaŭ estis povega bubo. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Я бы очень хотел узнать, насколько искренне Путин во все это верит. Насколько искренне он считает, что созданная им система продержится. Особенно после того, как он увидел кадры казни Каддафи. Тоже ведь был крутой парень. }} {{Citaĵo |teksto = [[Putin]] havas certajn [[merito]]jn. Mi memoras ke en nia militurbeto, kie mi loĝis kun gepatroj, estis sufiĉe evidenta [[bandito]], kiun obeis eĉ milico. Tio estis [[kartvelo]], kiu marŝis en blankaj ŝtrumpetoj kaj ĉiuj [[oficiro]]j, kiuj marŝis kun [[armilo]]j, nenion povis fari kontraŭ li, ĉar li estis la ĉefo. Kaj nun mankas tiu kartvelo, kaj iusence tio efektive estas merito de Putin. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = У Путина есть кое-какие заслуги. Я помню, что в нашем военном городке, где я жил с родителями, был вполне конкретный бандит, которого слушалась даже милиция. Это был грузин, который ходил в белых носках, а все офицеры, которые ходили с оружием, ничего не могли с ним сделать, потому что он был главный. А сейчас нет этого грузина, и в каком-то смысле это действительно заслуга Путина. }} {{Citaĵo |teksto = [[Putin]] tutcerte havas [[Humuro|humursenton]]. Ĉe la [[homo]], sukcesinta uzurpi la [[potenco]]n en la 140-miliona lando, devas esti evoluintaj [[Intelekto|intelektaj]] kapabloj, akompane de kiuj ĉiam iras humursento. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = У Путина точно есть чувство юмора. У человека, сумевшего узурпировать власть в 140-миллионной стране, должны быть развитые интеллектуальные способности, в комплекте с которыми обязательно идет чувство юмора. }} {{Citaĵo |teksto = Mi plurfoje diris kaj plu asertas: la [[potenco]] de [[Putin]] baziĝis ne sur iuj "fortuloj" [armeo, polico kaj sekurecservoj], sed sur reala subteno de la loĝantaro. Dum 12 jaroj ĉe la stirilo li ĝin konsumis, interŝanĝis kontraŭ komforta [[ekzistado]], kontraŭ miliardoj da [[dolaro]]j por siaj [[amiko]]j. Li plu estas populara [[politikisto]], sed ne nacia gvidanto. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012141/https://borisakunin.livejournal.com/50158.html Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]</ref> |origina teksto = Я много раз говорил и продолжаю утверждать: власть Путина основывалась не на каких-то там «силовиках», а на реальной поддержке населения. За 12 лет у руля он её проел, обменял на комфортное существование, на миллиарды долларов для своих друзей. Он по-прежнему популярный политик, но не национальный лидер. }} {{Citaĵo |teksto = Estus tute sensence nei, ke en la unuaj jaroj de sia [[Prezidanto|prezidenta]] ofico [[Putin]] faris ĝustajn aferojn. Ekzemple, [[Imposto|imposta]] [[reformo]]. Eble oni preparis ĝin antaŭe, sed Putin ĝin realigis. Estis komencita administra reformo. Mi ekde komenco, ekde 1999 konsideris min inter [[homo]]j, kiuj estas kontraŭuloj de Putin, principaj kontraŭuloj. Sed estus stulte nei, ke estis faritaj iuj ĝustaj aferoj. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193418/https://echo.msk.ru/programs/focus/1417522-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = Совершенно бессмысленно отрицать, что в первые годы своего президентства Путин сделал правильные вещи. Например, налоговая реформа. Может быть, ее готовили до этого, но Путин ее реализовал. Была начата административная реформа. Я с самого начала, с 1999 года относил себя к людям, которые являются противниками Путина, принципиальными противниками. Но глупо отрицать, что были сделаны правильные вещи какие-то. }} {{Citaĵo |teksto = [[Putin]] sendube estas elstara [[Politikisto|politika aganto]] kaj li atingis grandan lertecon en sfero de manipulado de [[Socio|socia]] [[konscio]]. Sed estus stulte tion nei. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193418/https://echo.msk.ru/programs/focus/1417522-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = Путин, безусловно, является выдающимся политическим деятелем и он достиг большого умения в области манипулирования общественным сознанием. Но это глупо было бы отрицать. }} {{Citaĵo |teksto = Mi ne kredas je ĉiuj ĉi paroladoj, ke [[Putin]] ĉesis pensi pri la [[mono]], ke li pensas pri io granda, pri restarigo de [[Sovetunio]] ktp — ĉio ĉi estas stultaĵoj. Ĉio ĉi okazas sole pro tio, ke Putin deziras resti ĉe la [[potenco]] kaj deziras sian potencon cementi. Ĝuste li memoras [[Miĥail Gorbaĉov|Gorbaĉovon]] tre bone kaj li komprenas perfekte, ke iuj ajn [[Politiko|politikaj]] malseverecoj kaj paŝetoj kondukos al tio, ke nenio restos de lia potenco. Pro tio oni malgraŭ ŝajne alta populareco [de Putin] tamen ne allasas [liajn konkurantojn] al [[baloto]]j. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193418/https://echo.msk.ru/programs/focus/1417522-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = Я не верю во все эти разговоры, что Путин перестал думать о деньгах, а думает о чем-то великом, о восстановлении Советского Союза и так далее — все это ерунда. Все это происходит исключительно потому, что Путин хочет остаться у власти и хочет свою власть цементировать. Он-то как раз Горбачева помнит очень хорошо, и он понимает отлично, что любые политические поблажки и шажки приведут к тому, что он его власти ничего не останется. Поэтому вроде бы, несмотря на высокие рейтинги, на все равно на выборы не пускают. }} {{Citaĵo |teksto = La sola kialo, pro kiu [[Putin]] havas iujn procentojn [de populareco], kaj la [[Unueca Rusio]] havas iujn procentojn estas ke ili ne allasas nin al la [[baloto]]j. Nu ĝenerale, ne nur min. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 14-an de januaro 2015]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909105539/https://echo.msk.ru/programs/beseda/1473084-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 14-an de januaro 2015]</ref> |origina teksto = Единственная причина, по которой у Путина есть какие-то проценты, и у Единой России есть проценты — потому что они не пускают нас на выборы. Ну, обобщенно, не только меня. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Vladimir Putin]]] Tio estas [[homo]] avida, absolute cinika. Sed li estas certe homo elstara — tiuaspekte. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012118/https://www.svoboda.org/a/27040936.html Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]</ref> |origina teksto = Это человек алчный, абсолютно циничный. Но он, конечно, человек выдающийся — в этом плане. }} {{Citaĵo |teksto = La [[Rusio|rusia]] [[popolo]] ne subtenas [[Vladimir Putin|Putinon]]. Li estas ordinara aŭtoritata gvidanto kiel [[Aleksandr Lukaŝenko|Lukaŝenko]] en [[Belorusio]] aŭ [[Nicolás Maduro|Maduro]] en [[Venezuelo]]. Putin staras ĉe la [[potenco]], ĉar li tenas sub kontrolo la [[Juĝejo|juĝejan]] sistemon, [[baloto]]jn kaj [[amaskomunikilo]]jn. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Bild la 18-an de marto 2018]<ref>[https://web.archive.org/web/20180514142623/https://www.bild.de/politik/ausland/navalny-interview-russian-55129804.bild.html Intervjuo ĉe Bild la 18-an de marto 2018]</ref> |origina teksto = Российский народ не поддерживает Путина. Он обычный авторитарный лидер, как Лукашенко в Беларуси или Мадуро в Венесуэле. Путин стоит у власти, потому что держит под контролем судебную систему, выборы и средства массовой информации. }} {{Citaĵo |teksto = Ĉiuj ĉirkaŭe scias ke la [[Rusio|rusia]] [[potenco]] kaj [[Putin]] persone estas teruraj [[ŝtelisto]]j. Eĉ subtenantoj de Putin scias, ke li kaj la [[homo]]j ĉirkaŭ li estas ŝtelistoj. Sed ili pravigas tion per iuj aliaj aferoj, diras: "Ili estas teruraj ŝtelistoj, sed almenaŭ ilin timas la [[usonanoj]]", kaj ĉiajn aliajn stultaĵojn, kiujn ili gurdas. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe [[Voĉo de Usono]] la 14-an de marto 2019]<ref>[https://web.archive.org/web/20200820113609/https://www.golos-ameriki.ru/a/navalny-interview/4829200.html Intervjuo ĉe [[Voĉo de Usono]] la 14-an de marto 2019]</ref> |origina teksto = Все знают вокруг, что российская власть и Путин лично — это страшные воры. Даже сторонники Путина знают, что он и люди вокруг него — воры. Но они оправдывают это какими-то другими вещами, говорят: «Пусть они страшные воры, зато их боятся американцы», и всякие другие глупости, которые они повторяют. }} === Rusio === {{Citaĵo |teksto = Nome nun [[Rusio]] estas la plej [[Riĉo|riĉa]] en sia tuta [[historio]] kaj plej [[Libero|libera]]. Grandega kvanto de [[mono]], kiu superŝutas nun la landon, donas al ni ŝancon por kolosaj ŝanĝoj, sed tiu ĉi ŝanco evidente jam ne estos uzita. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Именно сейчас Россия — самая богатая за всю свою историю и самая свободная. Огромное количество денег, которое засыпает сейчас страну, дает нам шанс на грандиозные изменения, но этот шанс, видимо, уже не будет использован. }} {{Citaĵo |teksto = La ĉefa [[problemo]] de [[Rusio]] estas en tio, ke la [[ŝtato]] transformiĝis je [[mafio]] — en la [[Italio|itala]] [[senco]] de la [[vorto]], kiam ĉiuj estas interligitaj. Diferenco estas nur en tio, ke en [[Moskvo]] mankas loko, kie ili ĉiuj samtempe renkontiĝus. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Главная проблема России в том, что государство превратилось в мафию — в том самом итальянском смысле этого слова, когда все повязаны друг с другом. Различие лишь в том, что в Москве нет места, где все они разом собираются. }} {{Citaĵo |teksto = [[Rusio]] estonte, mi esperas, similos al la granda, senracia, metafizika [[Kanado]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Россия в будущем, я надеюсь, будет похожа на большую, иррациональную, метафизическую Канаду. }} {{Citaĵo |teksto = La [[Rusio|rusia]] [[socio]] estas paternalisma, komplika, [[Konservativismo|konservativisma]]. Sed ĝi pretas al la [[Demokratio|demokratiaj]] institucioj ne malpli ol iu ajn [[Eŭropo|eŭropa]]. Nur tiel ni povos evolui. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Republic.ru la 9-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012129/https://republic.ru/posts/l/1168842 Intervjuo ĉe Republic.ru la 9-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = Российское общество — патерналистское, сложное, консервативное. Но оно готово к демократическим институтам не хуже любого европейского. Только так мы сможем развиваться. }} {{Citaĵo |teksto = [[Homo]]j kun Georgo-rubando ili certe ne estas por mi "koloradoj" [ofenda moknomo, aludanta al koloro de rubando de Sankta Georgo], ili estas la homoj kun la Georgo-rubando. Mi kiel homo, kiel mi jam diris, el [[Sovetunio]], kiu kun sia avino-frontulino frekventis parkon de [[Maksim Gorkij|Gorkij]], kie ŝi serĉis siajn kunbatalantojn, mi tion konsideras normala. Mi pli nenormala konsideras, ke oni transformis la Georgo-rubandon je iun nekompreneblan [[fetiĉo]]n, kaj jen tiujn ridindajn bantojn ja, laŭeble plej grandan — oni kroĉas al sia roverso. Kiam [[militisto]]j survestas, kvankam en tiu formo ĝi formale rompas [[uniformo]]n. Bedaŭrinde, mi estas malkontenta pri tio, ke oni profanigis kaj perversigis tiun ĉi [[simbolo]]n. Mi ne havas iun forpuŝemon, ke se iu la rubandon survestis, do li estas iu malbona aŭ se sur [[aŭto]] la rubando pendas, do li estas malbona. Simple homoj ja [...] La Venko, Sovetunio — ni ĉiuj estas el Sovetunio. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193418/https://echo.msk.ru/programs/focus/1417522-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = Люди с георгиевской ленточкой, они, конечно, для меня не «колорады», они люди с георгиевской ленточкой. Я как человек опять же из Советского Союза, который со свой бабушкой-фронтовичкой ходил в парк Горького, где она искала своих однополчан, я к этому нормально отношусь. Я скорее, ненормально отношусь, что они превратили георгиевскую ленточку в какой-то непонятный фетиш, и вот эти смешные банты уже, кто больше — лепят себе на лацканы. Когда военные одевают, и хотя это в таком виде нарушает на самом деле формально форму одежды. К сожалению, я недоволен тем, что они опошлили и извратили этот символ. У меня нет никакого, знаете, отторжения, что если ленточку надел, значит, ты какой-то плохой, или на машине ленточка висит — ты плохой. Просто люди вот [...] Победа, Советский Союз — мы все из Советского Союза. }} {{Citaĵo |teksto = Se oni deziras vidi verajn vatjakulojn [moknomo de fanatikaj rusaj patriotoj en [[Ukrainio]]], do necesas veturi ne al [[Novrusio]], sed en [[Usono]]n al ĉiaj redneck-oj kaj hill bill-oj. Tio en ĉia lando ekzistas. En Usono tiuj [[homo]]j estas centoble pli dupaj kaj netrapenetreblaj. Tie ja haveblas milionoj da armitaj lipharuloj en kvadratitaj ĉemizoj, revantaj iun bombi kaj konkeri. Kaj ne rakontu fabelojn pri nia superarkaika [[Konservativismo|konservativisma]] loĝantaro de [[Rusio]]. Rigardu partiajn balotojn de [[Respublikana Partio (Usono)|respublikanoj]] en Usono. Tie tiaj konservativuloj renkontiĝas, kompare al kiuj iu nia deputito Milonov [deputito de la Ŝtata Dumao, fifama pro sia [[homofobio]]] estas [[Liberalismo|liberala]] [[gejo]] el [[Nederlando]]. Laŭ enketado farita en Usono, 11% de la loĝantaro pretas ekmiliti kontraŭ Rusio. Mi ne certas, ke ĉe ni eĉ post [[histerio]] pri Novrusio kolektiĝus tioma procento rilate eblan [[nuklea milito|nuklean militon]] kontraŭ Usono. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Republic.ru la 9-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012129/https://republic.ru/posts/l/1168842 Intervjuo ĉe Republic.ru la 9-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = Если хочешь посмотреть на настоящих ватников, то надо ехать не в Новороссию, а в США ко всяким рэднекам и хилл билли. Такое в любой стране существует. В Штатах эти люди еще в сто раз более дубовые и непробивные. Там же просто миллионы вооруженных усатых людей в клетчатых рубашках, мечтающих кого-то разбомбить и завоевать. И не надо рассказывать сказки про наше супердремучее консервативное население России. Посмотрите на праймериз республиканцев в США. Там такие консерваторы встречаются, по сравнению с которыми какой-нибудь наш депутат Милонов — либеральный гей из Голландии. По опросам в США, 11% населения готовы начать войну с Россией. Я не уверен, что у нас даже после истерии с Новороссией набрался бы такой процент по поводу возможной ядерной войны с США. }} {{Citaĵo |teksto = Oni povas nomi min [[Slavoj|slava]] [[ŝovinisto]], sed mi opinias, ke la gravega strategia avantaĝo de [[Rusio]] en tiu ĉi mondo stormanta estas ne [[nafto]], nek [[gaso]] kaj nek [[nuklea bombo|nukleaj bomboj]], sed amikemaj (kaj eĉ fratecaj, kion ja) rilatoj de la [[rusoj]] kun la [[ukrainoj]] kaj la [[belorusoj]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Persona blogo: Detala pozicio pri Ukrainio kaj Krimeo, la 3-an de decembro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200822121006/https://navalny.livejournal.com/914090.html Persona blogo: Detala pozicio pri Ukrainio kaj Krimeo, la 3-an de decembro 2014]</ref> |origina teksto = Можете назвать меня славянским шовинистом, но я считаю, что важнейшим стратегическим преимуществом России в этом мире бушующем являются не нефть, не газ и не ядерные бомбы, а дружественные (и даже братские, чего уж там) отношения русских с украинцами и белорусами. }} {{Citaĵo |teksto = [...] mi amas [[Rusio]]n. Mi ŝatas ĉi tie loĝi. Kial la rusianoj ne povas vivi kiel la [[germanoj]]? Ĉiu rusiano, ĉu en [[Moskvo]] aŭ en [[Vladivostoko]], konsideras sin parto de la [[Eŭropo|eŭropa]] civilizacio. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Bild la 18-an de marto 2018]<ref>[https://web.archive.org/web/20180514142623/https://www.bild.de/politik/ausland/navalny-interview-russian-55129804.bild.html Intervjuo ĉe Bild la 18-an de marto 2018]</ref> |origina teksto = [...] я люблю Россию. Я люблю здесь жить. Почему россияне не могут жить так, как немцы? Каждый россиянин, будь он в Москве или во Владивостоке, считает себя частью европейской цивилизации. }} {{Citaĵo |teksto = Ni faras al ni ĉiujare pli malbone kaj neniigas nin mem. Ni ja havas ne iun teruran landon. Ni havas normalan landon, sed ni povus vivi oble pli bone. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe The Bell la 11-an de decembro 2019]<ref>[https://web.archive.org/web/20191212162944/https://thebell.io/ya-v-tsentre-uragana-aleksej-navalnyj-v-proekte-russkie-norm/ Intervjuo ĉe The Bell la 11-an de decembro 2019]</ref> |origina teksto = Мы делаем себе с каждым годом хуже и уничтожаем сами себя. У нас не какая-то ужасная чудовищная страна. У нас нормальная страна, но мы могли бы жить гораздо лучше. }} === Rusoj === {{Citaĵo |teksto = Ne okazas [[genocido]] de la rusaj homoj — tia, kia okazis en [[Ruando]]. Sed problemoj de forpelataj el [[Turkmenio]] [[rusoj]] al mi estas milionoble pli proksimaj ol teruraj suferoj de Ruando, kie okazis la vera genocido. Simple pro tio, ke la rusoj en Turkmenio estas por mi oble pli parencaj. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Нет геноцида русских людей — такого, какой был в Руанде. Но проблемы изгоняемых из Туркмении русских мне в миллион раз ближе, чем ужасные страдания Руанды, где был настоящий геноцид. Просто потому, что русские в Туркмении мне гораздо большие родственники. }} {{Citaĵo |teksto = [...] ne ekzistas io pli damaĝa por la interesoj de la [[Rusoj|rusa]] [[popolo]] ol tiu ĉi [[Imperiismo|imperiisma]] [[ŝovinismo]]. Interesoj de la rusoj estas ne okupi plej proksimajn [[respubliko]]jn, interesoj de la rusoj estas okupiĝi pri lukto kontraŭ [[korupto]], lukto kontraŭ [[alkoholismo]] ktp. Pri solvado de internaj [[problemo]]j. Interesoj de la rusoj estas fari tiel, ke plu venanta kolosa [[nafto]]-rento laboru por la rusoj. Dum okupi [[Baltio]]n, [[Ukrainio]]n aŭ [[Kievo]]n aŭ [[Donbaso]]n por la rusoj ne necesas. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 16-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193428/https://echo.msk.ru/programs/beseda/1419224-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 16-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = [...] нет ничего более вредного интересам русского народа, чем этот империалистический шовинизм. Не в интересах русских заниматься захватом ближайших республик, в интересах русских — заниматься борьбой с коррупцией, борьбой с алкоголизмом, и так далее. Решением внутренних проблем. В интересах русских сделать так, чтобы по-прежнему поступающая колоссальная нефтяная рента работала на русских. А захватывать Прибалтику, Украину или Киев или Донбасс русским не нужно. }} {{Citaĵo |teksto = Imperiisma [[naciismo]] estas la pleja [[malbono]], kiun oni povas elekti por la lando. Ni havas gigantan landon kun malplenaj areoj, [[homo]]j [[Alkoholismo|alkoholiĝas]]. Loĝantaro malkreskas. Tasko de la [[Rusoj|rusa]] naciisto estas zorgi pri tiuj ĉi homoj. Kia al [[diablo]] [[Ukrainio]]? Venu, rigardu [[Smolenska provinco|Smolenskan provincon]]! Jen kie necesas la [[popolo]]n savi. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Republic.ru la 9-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012129/https://republic.ru/posts/l/1168842 Intervjuo ĉe Republic.ru la 9-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = Империалистического плана национализм — худшее, что можно сейчас выбрать для страны. У нас гигантская страна с пустующими площадями, люди спиваются. Население сокращается. Задача русского националиста — заботиться об этих людях. Какая к черту Украина? Поезжайте, посмотрите Смоленскую область! Вот где надо народ спасать. }} === Ĉeĉenio === {{Citaĵo |teksto = Ĉio okazanta en [[Ĉeĉenio]], [[Inguŝio]], en [[Norda Kaŭkazo]] ĝenerale kaj tio, kion devenuloj el tiu ĉi regiono faraĉas en [[Moskvo]] pensigas nin denove pri la demando: Ĉu ni deziras vivi kun tiuj ĉi homoj en unu [[ŝtato]], en unu [[urbo]], en unu [[socio]]? [...] Bedaŭrinde la tutan nordkaŭkazan socion kaj ĉiujn [[elito]]jn unuigas nur unu: [[deziro]] sekvi brutajn [[leĝo]]jn kaj kutimojn [...] Per neniuj lecionoj pri [[toleremo]] kaj buĝetaj injektoj tio [[problemo]] solveblas. Ni ne povas normale vivi kun la [[popolo]]j, se tiuj popoloj mem deklaras, ke ili deziras vivi kiel [[besto]]j. La demando pri kunvivado maturiĝis kaj supermaturiĝis [...] La teritorion apartigi ne necesas. Jure. Fakte ĝi jam estas apartigita. Simple necesas agnoski tiujn problemojn je la ŝtata nivelo [...] Mi ne alvokas apartigi ilin aŭ agnoski iliajn [[sendependeco]]jn. La [[rusoj]] tie jam mankas. Eblas iuj variaĵoj de la [[Israelo|israela]] sperto. De jure tio estas teritorio de Rusio, laŭ linio de [rivero] Tereko fortikigitaj areoj, ĉiuj alvenintaj al Rusio post 1991 interniĝas reen kun rekompenco de merkata kosto de la posedaĵoj. Kompleta sanitara kordono. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Persona blogo, la 26-an de septembro 2008]<ref>[https://web.archive.org/web/20180219080938/http://navalny.livejournal.com/300946.html Persona blogo, la 26-an de septembro 2008]</ref> |origina teksto = Всё происходящее в Чечне, Ингушетии, на Северном Кавказе вообще и то, что выходцы из этого региона творят в Москве заставляет нас вновь задуматься над вопросом: А хотит ли мы и можем ли мы жить с этими людьми в одном государстве, в одном городе, в одном обществе? [...] К сожалению, всё северокавказское общество и все элиты объединяет лишь одно: желание следовать скотским законам и обычаям [...] Никакими уроками толерантности и бюджетными вливаниями этот вопрос не решишь. Мы не можем нормально жить с народами, если сами эти народы декларируют, что они хотят жить как животные. Вопрос общежития назрел и перезрел [...] Территорию отделять не нужно. Юридически. Фактически она и так отделена. Просто надо признать эти проблемы на государственном уровне [...] Я не призываю отделять их и признавать их независимости. Русских там уже нет. Возможны какие-то вариации израильского опыта. Де-юре это территория РФ, по линии Терека укрепрайоны, все, приехавшие в РФ после 91-го года интернируются обратно с возмещением по рыночной стоимости имущества. Полный санитарный кордон. }} {{Citaĵo |teksto = [...] mi opinias ke en situacio kun [[Ĉeĉenio]] [[Putin]], same kiel en situacio kun [[Ukrainio]], faras kolosan [[eraro]]n, kiun estos solvantaj ni kaj niaj idoj, kaj eble niaj [[nepo]]j. Ĉar ni bedaŭrinde en Ĉeĉenio kreis nekontroleblan [[Ŝario|ŝarian]] [[ŝtato]]n. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 14-an de januaro 2015]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909105539/https://echo.msk.ru/programs/beseda/1473084-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 14-an de januaro 2015]</ref> |origina teksto = [...] я считаю, что в ситуации с Чечней Путин, как и в ситуации с Украиной, делает колоссальную ошибку, которую решать будем мы и наши дети, а возможно, наши внуки. Потому что мы, к сожалению, в Чечне создали неподконтрольное шариатское государство. }} {{Citaĵo |teksto = Nun ni vidas, ke el ĉiuj aliaj regionoj estas kolektata [[mono]] kaj sendata al [[Ĉeĉenio]], nu ankaŭ al [[Moskvo]] cetere. Sed tiu mono kiu venas al Ĉeĉenio, ĝi ne transformiĝas eĉ je riĉaĵoj por la [[ĉeĉenoj]], ĝi transformiĝas je riĉaĵoj konkrete por la klano de [[Ramzan Kadirov]]. Tion ni certe finos. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe RBC.ru la 14-an de decembro 2016]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909000241/https://www.rbc.ru/interview/politics/14/12/2016/58517ded9a794773e02d73ba Intervjuo ĉe RBC.ru la 14-an de decembro 2016]</ref> |origina teksto = Сейчас мы видим, что со всех остальных регионов собираются деньги и отправляются в Чечню, ну и в Москву, впрочем, тоже. Но эти деньги, которые приходят в Чечню, они не превращаются даже в богатства для чеченцев, они превращаются в богатства конкретно для клана Рамзана Кадырова. С этим, конечно, мы покончим. }} === Unueca Rusio === {{Citaĵo |teksto = En [[Unueca Rusio]] renkontiĝas [[homo]]j, kiuj ĝenerale estas por mi simpatiaj. Sed se vi aniĝis al Unueca Rusio, vi tamen estas [[ŝtelisto]]. Kaj se ne ŝtelisto, do certe [[fripono]], ĉar per sia nomo vi ŝirmas aliajn ŝtelistojn kaj friponojn. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = В «Единой России» попадаются люди, которые, в общем-то, мне симпатичны. Но если ты вступил в «Единую Россию», то ты все-таки вор. А если и не вор, то точно жулик, потому что своим именем прикрываешь остальных воров и жуликов. }} {{Citaĵo |teksto = En la [[baloto]] necesas voĉdoni por iu ajn [[partio]] krom la [[Unueca Rusio]]. [[Bojkoto]] de la baloto estas [[Moralo|morale]] ĝusta pozicio, sed de la vidpunkto de plua lukto ĝi estas sensenca. Tio malstimulas kaj malunuigas la [[homo]]jn. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = На выборах нужно голосовать за любую партию, кроме «Единой России». Бойкот выборов — это нравственно правильная позиция, но с точки зрения дальнейшей борьбы она бессмысленна. Это демотивирует и разъединяет людей. }} === Ukrainio === {{Citaĵo |teksto = [pri [[Eŭromajdano]]] Jes, tie ĉeestis tio, kion oni akcentas en [[Rusio]], iu parto estis nome nacio-liberigaj elementoj ktp. Sed plejparte tio estis en pura formo [[Korupto|kontraŭkorupta]] [[revolucio]], ĉar en [[Kievo]] neniu parolas en la [[ukraina lingvo]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193418/https://echo.msk.ru/programs/focus/1417522-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = Да, там было то, что раздувается в России, какая-то часть именно национально-освободительные элементы. И т.д. Но в основном это была в чистом виде антикоррупционная революция, потому что в Киеве никто не говорит на украинском языке. }} {{Citaĵo |teksto = [[Eŭromajdano|Majdano]] ĝenerale estas malmulte uzebla kiel ekzemplo por [[Rusio]]. Tio ja estas grandparte nacio-liberiga [[revolucio]]. En [[Kievo]] okazis kontraŭimperia [[ribelo]], sed kontraŭ kiu povus ribeli la [[imperio]] mem? |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 5-an de decembro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193411/https://sobesednik.ru/dmitriy-bykov/20141203-aleksey-navalnyy-sudbu-strany-vsegda-reshaet-odin-procent Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 5-an de decembro 2014]</ref> |origina teksto = Майдан вообще малоприменим как пример для России. Это все-таки во многом национально-освободительная революция. В Киеве случилось антиимперское восстание, а против кого может восстать сама империя? }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Novrusio]] — unuiĝo de Donecka kaj Luhanska Popolaj Respublikoj] Ekzistas tiu ulcero, ĝi necesas por ĉiuj. Por [[Putin]] — por detruadi la ukrainan agendon, malebligi al ili efektive reformi la ekonomion, por ke ili okupiĝu nur pri la [[armeo]] kaj eterne sentu [[minaco]]n. Kaj por la ukraina [[potenco]] — por ĉiujn siajn [[eraro]]jn alskribi al Putin kaj Novrusio. Kio povus ĉesigi ĝian [[ekzistado]]n? Nur milita venko de [[Ukrainio]]. Venki [[Rusio]]n per milita forto Ukrainio ne povas. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 5-an de decembro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193411/https://sobesednik.ru/dmitriy-bykov/20141203-aleksey-navalnyy-sudbu-strany-vsegda-reshaet-odin-procent Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 5-an de decembro 2014]</ref> |origina teksto = Есть такая язва, она нужна всем. Путину — для того, чтобы разрушать украинскую повестку, не давать им реально реформировать экономику, чтоб занимались только армией и вечно чувствовали угрозу. А украинской власти — для того, чтобы все свои ошибки валить на Путина и Новороссию. Что могло бы прекратить ее существование? Только военная победа Украины. Победить Россию военной силой Украина не может. }} === Krimeo === {{Citaĵo |teksto = [pri aligo de [[Krimeo]] fare de [[Vladimir Putin]]] [...] Putin aplikis [[teknologio]]n kiu enhavas nenion novan. Li forlogas nin ĉiujn de internaj problemoj de [[Rusio]]. Mi ne emas serĉi ĉi tie iujn komplikajn aĵojn kiel tio ke Putin transformiĝis je la [[naciisto]], deziras konstrui [[imperio]]n, planas revenigi [[Sovetunio]]n. Neniun grandan [[ideo]]n malantaŭ la agoj de Putin mi vidas. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Republic.ru la 9-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012129/https://republic.ru/posts/l/1168842 Intervjuo ĉe Republic.ru la 9-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = [...] Путин применил технологию, в которой нет ничего нового. Он отвлекает всех нас от внутренних проблем России. Я не склонен искать тут какие-то сложные вещи, вроде того, что Путин переродился в националиста, хочет построить империю, собирается возвращать Советский Союз. Никакой большой идеи за действиями Путина я не вижу. }} {{Citaĵo |teksto = Mi opinias ke malgraŭ [[Krimeo]] estis okupita kun ekstrema rompo de ĉiuj internaciaj normoj, tamen la [[realo]] estas tia, ke Krimeo nun estas parto de RF. Kaj ni ne [[Trompo|trompu]] nin. Kaj al la [[ukrainoj]] mi forte konsilas ankaŭ ne trompi sin. Ĝi restos parto de [[Rusio]] kaj neniam denove en prognozebla [[estonteco]] iĝos parto de [[Ukrainio]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193418/https://echo.msk.ru/programs/focus/1417522-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = Я считаю, что, несмотря на то, что Крым был захвачен с вопиющим нарушением всех международных норм, тем не менее реалии таковы, что Крым сейчас является частью РФ. И давайте не будем обманывать себя. И украинцам я сильно советую тоже не обманывать себя. Он останется частью России и больше никогда в обозримом будущем не станет частью Украины. }} {{Citaĵo |teksto = De la vidpunkto de [[politiko]] kaj restarigo de [[justeco]], tio kion necesas fari nun en [[Krimeo]], estas aranĝi normalan [[referendumo]]n. Ne tian kia okazis, sed normalan. Kaj kiel decidos la [[homo]]j, tiel estos. Mi pensas ke rezultojn de tiu ĉi referendumo ni ĉiuj proksimume imagas kiaj ili povus esti. Do kiel oni decidos — tiel oni decidos. Mi pensas ke efektive tio por [[Ukrainio]], malgraŭ la [[ofendo]] kiun ili sentas ktp, tio estas pluso. Tio estas granda [[feliĉo]], ke Krimeo kun absolute porrusia [[popolo]], kun [[Konservativismo|konservativisme]] humora popolo, kiu malaprobas ilian [[Korupto|kontraŭkoruptan]] [[revolucio]]n, malaprobas ilian [[deziro]]n iri al [[Eŭropo]], foriris de ili. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193418/https://echo.msk.ru/programs/focus/1417522-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = С точки зрения политики и восстановления справедливости, то, что нужно сделать сейчас в Крыму, это провести нормальный референдум. Не такой, как был, а нормальный. И как решат люди, так оно и будет. Я думаю, что результаты этого референдума мы все примерно предполагаем, какие могут быть. Вот как решат — так решат. Я думаю, что на самом деле, это для Украины, несмотря на обиду, которую они чувствуют, и т.д., это плюс. Это большое счастье, что Крым с абсолютно пророссийским народом, с консервативно настроенным населением, которое не принимает их антикоррупционной революции, не принимает желание идти в Европу, ушел от них. }} {{Citaĵo |teksto = [pri subteno de aliĝo al [[Rusio]] fare de loĝantoj de [[Krimeo]]] Laŭ lastaj [[opinisondo]]j ni vidas ke plu 88-90% plu subtenas. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193418/https://echo.msk.ru/programs/focus/1417522-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = По последним опросам мы видим, по-прежнему, что 88–90% вполне поддерживают. }} {{Citaĵo |teksto = Estus stulte nei ke en [[Krimeo]] haveblas grandega kvanto da [[homo]]j, dezirantaj aliĝon al [[Rusio]] kaj/aŭ larĝigon de sia aŭtonomio, sed deklaroj pri tio, ke en Krimeon necesas enkonduki trupojn "por defendo de la [[rusoj]]" estas [[deliro]] kaj [[hipokriteco]] flanke de tiuj, kiuj dum ĉiuj ĉi jaroj sinsekve [[Perfido|perfidadis]] kaj [[Vendo|vendadis]] la rusojn porgande kaj pomalgrande ĉie (de [[Turkmenio]], perfidante iliajn interesojn por [[Gaso|gasaj]] kontraktoj, ĝis [[Ĉeĉenio]]). |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Persona blogo: Detala pozicio pri Ukrainio kaj Krimeo, la 3-an de decembro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200822121006/https://navalny.livejournal.com/914090.html Persona blogo: Detala pozicio pri Ukrainio kaj Krimeo, la 3-an de decembro 2014]</ref> |origina teksto = Глупо отрицать то, что в Крыму есть огромное количество людей, желающих присоединения к России и/или расширения своей автономии, но заявления о том, что в Крым нужно ввести войска «для защиты русских" — это бред и лицемерие со стороны тех, кто все эти годы последовательно предавал и продавал русских оптом и в розницу везде (от Туркмении, предавая их интересы ради газовых контрактов, до Чечни). }} {{Citaĵo |teksto = Tio ke [[Krimeo]] hazarde "trafis" [[Ukrainio]]n — tio estas malĝuste, maljuste kaj domaĝe por ĉiu normala loĝanto de [[Rusio|RF]]. Krimeo estis transdonita per kontraŭleĝa arbitra decido de la arbitrulo [[Nikita Ĥruŝĉov|Ĥruŝĉov]]. [[Respondeco]] pri tio kuŝas sur [[KPSU]] kaj sur ĉiuj ĉi stultaj [[Politburoo de la Centra Komitato de la Komunista Partio de Sovetunio|politburoo]]j, pri kio devus memori la komunistoj, kiuj subite iĝis tiom militemaj. Neceso aldone pagi "lupagon" kontraŭ la bazo de la Nigromara floto tute frenezigas. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Persona blogo: Detala pozicio pri Ukrainio kaj Krimeo, la 3-an de decembro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200822121006/https://navalny.livejournal.com/914090.html Persona blogo: Detala pozicio pri Ukrainio kaj Krimeo, la 3-an de decembro 2014]</ref> |origina teksto = То, что Крым случайно "достался" Украине — это неправильно, несправедливо и обидно любому нормальному жителю РФ. Крым был передан незаконным волюнтаристским решением самодура Хрущева. Ответственность за это лежит на КПСС и всех этих дурацких политбюро, о чем хорошо бы помнить коммунистам, которые вдруг такими воинственными стали. Необходимость ещё и платить «аренду» за базу Черноморского флота вообще бесит. }} {{Citaĵo |teksto = Mi opinias, ke neniu aliĝo de [[Krimeo]] al [[Rusio]] okazos. Ni vidos klasikan [[Putin|Putinan]] [[historio]]n "du paŝojn antaŭen, paŝon malantaŭen" [...] Mia prognozo: Krimeo bedaŭrinde iĝos plia "stranga teritorio" kiel [[Sud-Osetio]], [[Abĥazio]], [[Ĉednestrio]] kaj [[Montara Karabaĥo|Karabaĥo]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Persona blogo: Detala pozicio pri Ukrainio kaj Krimeo, la 3-an de decembro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200822121006/https://navalny.livejournal.com/914090.html Persona blogo: Detala pozicio pri Ukrainio kaj Krimeo, la 3-an de decembro 2014]</ref> |origina teksto = Я считаю, что никакого вхождения Крыма в состав РФ не случится. Мы увидим классическую путинскую историю "два шага вперед, шаг назад" [...] Мой прогноз: Крым, к сожалению, станет ещё одной "странной территорией", типа, Южной Осетии, Абхазии, Приднестровья и Карабаха. }} {{Citaĵo |teksto = Al la [[ukrainoj]]. Karaj miaj, vi ja vidas ke tio estas provoko. [[Putin]] deziras ke vi ne novan [[ŝtato]]n konstruu, sed histeriu pri [[Krimeo]]. Por kiu diablo vi bezonas tiun Krimeon? Ĝi mem difinu sian sorton. Vi havas ŝancon konstrui la veran [[Eŭropo|eŭropan]] ŝtaton kaj ne ripeti [[eraro]]jn de la 2004-a jaro, kiam post la "[[oranĝa revolucio]]" al la [[potenco]] venis la samaj [[koruptulo]]j. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Persona blogo: Detala pozicio pri Ukrainio kaj Krimeo, la 3-an de decembro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200822121006/https://navalny.livejournal.com/914090.html Persona blogo: Detala pozicio pri Ukrainio kaj Krimeo, la 3-an de decembro 2014]</ref> |origina teksto = К украинцам. Дорогие мои, вы же видите, что это провокация. Путин хочет, чтоб вы не новое государство строили, а бились в истерике вокруг Крыма. На хрен вам этот Крым? Пусть сам определяет свою судьбу. У вас есть шанс построить настоящее европейское государство и не повторить ошибок 2004 года, когда после "оранжевой революции" к власти пришли такие же коррупционеры. }} {{Citaĵo |teksto = [[Krimeo]] deziras [iri] en [[Rusio]]n. Kaj solviĝos tiu ĉi [[problemo]] definitive nur kiam la libera Rusio kaj la libera [[Ukrainio]] iĝos egalrajtaj [[Eŭropo|eŭropaj]] landoj. Kaj tiam Krimeo estos komuna, pli ĝuste ne gravas kies ĝi estos. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 5-an de decembro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193411/https://sobesednik.ru/dmitriy-bykov/20141203-aleksey-navalnyy-sudbu-strany-vsegda-reshaet-odin-procent Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 5-an de decembro 2014]</ref> |origina teksto = Крым хочет в Россию. И решится эта проблема окончательно, только когда свободная Россия и свободная Украина станут равноправными европейскими странами. И тогда Крым будет общий, а точней, неважно будет, чей он. }} {{Citaĵo |teksto = La [[vero]] konsistas en tio, ke fakte nun [[Krimeo]] estas aligita al [[Rusio]]. La vero konsistas en tio, ke ni longajn-longajn jarojn solvados tiun ĉi [[problemo]]n, kaj ni ne [[solvo]]s, ĉar la solvo de tiu ĉi problemo ne videblas. Kaj tiaj problemoj en la [[mondo]] ne solviĝas bedaŭrinde. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 14-an de januaro 2015]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909105539/https://echo.msk.ru/programs/beseda/1473084-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 14-an de januaro 2015]</ref> |origina teksto = Правда заключается в том, что по факту сейчас Крым присоединен к России. Правда заключается в том, что мы долгие-долгие годы будем решать эту проблему, и мы ее не решим, потому что решение этой проблемы не видно. И такие проблемы в мире не решаются, к сожалению. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Krimeo]]] La unua kaj sola, kion oni povas komenci fari estas aranĝi honestan [[referendumo]]n kun longa periodo de preparado, kie kaj [[Ukrainio]], kaj la [[krimeaj tataroj]], do ĉiuj interesitaj flankoj longan tempon povos fari agitadon. Poste ni aranĝas referendumon. Laŭ rezultoj de tiu ĉi referendumo oni povos fari decidon. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012118/https://www.svoboda.org/a/27040936.html Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]</ref> |origina teksto = Первое и единственное, что можно начать делать, — это провести честный референдум с длительным периодом подготовки, где и Украина, и крымские татары, то есть все заинтересованные стороны продолжительное время смогут вести агитацию. Потом мы проводим референдум. По итогам этого референдума можно принимать решение. }} {{Citaĵo |teksto = Mi pensas ke la [[Krimeo|krimeaj]] [[Ekonomiaj sankcioj|sankcioj]] restos por ni por pluraj jaroj. Sed ili estas la plej senproblemaj. Nek [[Eŭropo]], nek [[Usono]] povos la krimeajn sankciojn nuligi ĉe alia prezidanto. Tio evidente restos por longe. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe The Bell la 11-an de decembro 2019]<ref>[https://web.archive.org/web/20191212162944/https://thebell.io/ya-v-tsentre-uragana-aleksej-navalnyj-v-proekte-russkie-norm/ Intervjuo ĉe The Bell la 11-an de decembro 2019]</ref> |origina teksto = Я думаю, что крымские санкции останутся с нами на долгие годы. Но они самые беспроблемные. Ни Европа, ни США не смогут крымские санкции отменить при другом президенте. Это, видимо, останется надолго. }} === Usono === {{Citaĵo |teksto = Ĉu mi similas al [[usonano]]? Ne ne, mi simple ankoraŭ antaŭnelonge opiniis, ke mi povus loĝi en iu ajn lando. Sed mi loĝis duonjaron en Usono kaj komprenis: ne, mi ne povos kaj nek deziras. Simple laŭ mia [[menso]] mi estas kompleta [[Sovetunio|sovetianaĉo]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Expert.ru la 10-an de marto 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20191101104237/https://expert.ru/russian_reporter/2011/09/navalnyij--tyi-kto_i/ Expert.ru la 10-an de marto 2011]</ref> |origina teksto = Я что, похож на американца? Не-не, я просто еще недавно считал, что смогу жить в любой стране. А прожил полгода в Америке и понял: нет, не смогу и не хочу. Просто я по ментальности совершенный совок. }} {{Citaĵo |teksto = Plej multe miaj infanoj ŝatas "[[La Simpsonoj]]" kaj "[[Futurama]]". [[Animaciaĵo]]j kaj [[televidilo]], kiel ŝajnas al mi, evoluigas vortprovizon. Kaj por orientiĝi en la [[Usono|usona]] [[politiko]] oble pli utilas spekto "Sudan Parkon" ol la usonan novaĵkanalon. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Больше всего мои дети любят «Симпсонов» и «Футураму». Мультфильмы и телевизор, как мне кажется, развивают словарный запас. А для того, чтобы разбираться в американской политике, гораздо полезнее смотреть «Южный парк», чем американский новостной канал. }} {{Citaĵo |teksto = Iusence tuta tiu ĉi [[Korupto|koruptita]] [[Rusio|rusia]] [[elito]] estas pli utila por la [[Okcidento]], ĉar ĝi estas pli facile regebla, pli manipulebla — ĉi tie ĉio estas simpla. La prezidanto kaj liaj registaranoj estas absolute koruptitaj. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Nova Gazeto, la 5-an de septembro 2013]<ref>[https://web.archive.org/web/20200129010214/http://www.alebedev.ru/media/9528.html Intervjuo ĉe Nova Gazeto, la 5-an de septembro 2013]</ref> |origina teksto = В каком-то смысле вся эта сверхкоррумпированная российская элита выгодна Западу, потому что ею проще управлять, проще манипулировать — тут все очень понятно. Президент и члены его правительства абсолютно коррумпированы. }} {{Citaĵo |teksto = Se oni deziras vidi verajn vatjakulojn [moknomo de fanatikaj rusaj patriotoj en [[Ukrainio]]], do necesas veturi ne al [[Novrusio]], sed en [[Usono]]n al ĉiaj redneck-oj kaj hill bill-oj. Tio en ĉia lando ekzistas. En Usono tiuj [[homo]]j estas centoble pli dupaj kaj netrapenetreblaj. Tie ja haveblas milionoj da armitaj lipharuloj en kvadratitaj ĉemizoj, revantaj iun bombi kaj konkeri. Kaj ne rakontu fabelojn pri nia superarkaika [[Konservativismo|konservativisma]] loĝantaro de [[Rusio]]. Rigardu partiajn balotojn de [[Respublikana Partio (Usono)|respublikanoj]] en Usono. Tie tiaj konservativuloj renkontiĝas, kompare al kiuj iu nia deputito Milonov [deputito de la Ŝtata Dumao, fifama pro sia [[homofobio]]] estas [[Liberalismo|liberala]] [[gejo]] el [[Nederlando]]. Laŭ enketado farita en Usono, 11% de la loĝantaro pretas ekmiliti kontraŭ Rusio. Mi ne certas, ke ĉe ni eĉ post [[histerio]] pri Novrusio kolektiĝus tioma procento rilate eblan [[nuklea milito|nuklean militon]] kontraŭ Usono. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Republic.ru la 9-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012129/https://republic.ru/posts/l/1168842 Intervjuo ĉe Republic.ru la 9-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = Если хочешь посмотреть на настоящих ватников, то надо ехать не в Новороссию, а в США ко всяким рэднекам и хилл билли. Такое в любой стране существует. В Штатах эти люди еще в сто раз более дубовые и непробивные. Там же просто миллионы вооруженных усатых людей в клетчатых рубашках, мечтающих кого-то разбомбить и завоевать. И не надо рассказывать сказки про наше супердремучее консервативное население России. Посмотрите на праймериз республиканцев в США. Там такие консерваторы встречаются, по сравнению с которыми какой-нибудь наш депутат Милонов — либеральный гей из Голландии. По опросам в США, 11% населения готовы начать войну с Россией. Я не уверен, что у нас даже после истерии с Новороссией набрался бы такой процент по поводу возможной ядерной войны с США. }} {{Citaĵo |teksto = Mi ne povas subteni tiun parton de la [[Ekonomiaj sankcioj|sankcioj]], kiu trafas la rusian [[ekonomio]]n ĝenerale, mi ja estas civitano de [[Rusio]]. Sed mi estos tre kaj tre malĝoja, sed sinjoro [[Donald Trump|Trump]] mildigos kaj nuligos tiun parton de la sankcioj, kiu trafas konkretajn personojn, tiajn kiel amikoj de [[Vladimir Putin]] aŭ Putinaj [[oligarĥo]]j, aŭ koruptitaj oficialuloj en lia proksima ĉirkaŭaĵo. Ĉar efektive tiu parto de la sankcioj funkcias por la bono de la rusia [[popolo]] kaj la rusianoj ĝin subtenas. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe [[BBC]] la 18-an de januaro 2017]<ref>[https://web.archive.org/web/20180201130714/https://www.bbc.com/russian/features-38657997 Intervjuo ĉe [[BBC]] la 18-an de januaro 2017]</ref> |origina teksto = Я не могу поддерживать ту часть санкций, которая касается российской экономики в целом, все-таки я — гражданин России. Но я буду весьма и весьма расстроен, если господин Трамп смягчит и отменит ту часть санкций, которая касается определенных личностей, таких, как друзья Владимира Путина или путинские олигархи, или коррумпированные официальные лица в его ближайшем окружении. Потому что на самом деле эта часть санкций работает во благо российского народа и россияне их поддерживают. }} {{Citaĵo |teksto = [pri indiferenteco de la prezidenta administracio de [[Usono]] al [[demokratio]] en [[Rusio]]] Ke ili fajfas pri tio, tio estas vere. Mi eĉ dirus, ke ankaŭ la antaŭa administracio kaj tiu kiu estis antaŭ la administracio de [[Barack Obama|Obama]], ankaŭ ili efektive fajfis. Jes, iuj el ili ion parolis, sed ĝenerale al ili estas egale kaj mi havas neniujn [[iluzio]]jn tiurilate. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe [[BBC]] la 18-an de januaro 2017]<ref>[https://web.archive.org/web/20180201130714/https://www.bbc.com/russian/features-38657997 Intervjuo ĉe [[BBC]] la 18-an de januaro 2017]</ref> |origina teksto = Что дела нет, это точно. Я бы даже сказал, что и предыдущей администрации и той, что была до администрации Обамы, им тоже было все равно на самом деле. Да, некоторые из них что-то говорили, но в целом им все равно, и у меня нет никаких иллюзий по этому поводу. }} === Korupto === {{Citaĵo |teksto = Por lukto kontraŭ [[korupto]] necesas du ĉefaj kondiĉoj — [[Politiko|politika]] [[konkurenco]] kaj liberaj [[amaskomunikiloj]]. Liberaj amaskomunikiloj al la lando preskaŭ mankas. Do necesas provi krei la politikan konkurencon. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Для борьбы с коррупцией необходимы два главных условия — политическая конкуренция и свободные СМИ. Свободных СМИ в стране практически нет. Значит, нужно пытаться создавать политическую конкуренцию. }} {{Citaĵo |teksto = Lukto kontraŭ [[korupto]] ja estas mia [[Ekonomio|ekonomia]] programo. La enhavriĉa kaj realisma. Slogano "Ne mensogi kaj nek ŝteli" estas ne retorika ekkrio, sed la [[esenco]] de la [[Politiko|politikaj]] [[ŝanĝo]]j. Lukto kontraŭ korupto estas la ĉefa kaj fakte sola struktura reformo, kiun oni povas komenci eĉ morgaŭ kaj kiu estas ŝlosila kondiĉo por lanĉo de la aliaj reformoj. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Artikolo en Vedomosti la 1-an de marto 2012]<ref>[https://web.archive.org/web/20200912214705if_/https://www.vedomosti.ru/opinion/articles/2012/03/01/ne_vrat_i_ne_vorovat Artikolo en Vedomosti la 1-an de marto 2012]</ref> |origina teksto = Борьба с коррупцией и есть моя экономическая программа. Содержательная и реалистичная. Лозунг «Не врать и не воровать» — не риторическое восклицание, а суть политических преобразований. Борьба с коррупцией — главная и фактически единственная структурная реформа, которую можно начинать хоть завтра и которая является ключевым условием для старта других реформ. }} {{Citaĵo |teksto = [pri la Futbala Mondpokalo 2018] Mi estas ne kontraŭ la Futbala Mondpokalo. Mi simple ne komprenas, kial por mi venas en unu pakaĵo la Futbala Mondpokalo kaj la ŝtelitaj 300 miliardoj da rubloj. Estu la Mondpokalo, sed ne necesas ŝteli. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Sports.ru la 14-an de junio 2019]<ref>[https://web.archive.org/web/20191019052154/https://www.sports.ru/tribuna/blogs/golovin/2480359.html Intervjuo ĉe Sports.ru la 14-an de junio 2019]</ref> |origina teksto = Я не против чемпионата мира по футболу. Я просто не понимаю, почему у меня идут в одной упаковке и ЧМ, и украденные 300 млрд рублей. Я бы хотел разделить эти вещи. Пусть будет чемпионат, но не надо воровать. }} === Enmigrado === {{Citaĵo |teksto = Mi estas por [[asimilado]], ne por [[deportado]]. Se oni deziras loĝi ĉi tie — estu [[ruso]]. Se bebo kreskis en [[Rusio]], por kio li estu [[taĝiko]]? Li laŭvorte iĝu ruso. Ja alveturante [[Usono]]n la homoj plejparte iĝas usonanoj. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Я за ассимиляцию, а не за депортацию. Если ты хочешь жить здесь — будь русским. Если ребенок вырос в России, зачем ему быть таджиком? Пусть в буквальном смысле становятся русскими. Ведь, приезжая в Америку, люди по большей части становятся американцами. }} {{Citaĵo |teksto = [...] [[Usono]] konstruas muron kun [[Meksiko]], kaj eĉ [[Barack Obama|Obama]] voĉdonas por tiu ĉi muro kun Meksiko, kaj ĉe ni oni diras "Alveturu". Krome necesas kompreni, ke al ili alveturas (ja tio estas grava afero) homoj el Meksiko, [[kristanoj]], kaj tamen el pli evoluinta lando. Al ni ĉi tien alveturas kampara loĝantaro el tre subevoluintaj [[Meza Azio|mezaziaj]] landoj, ĉefe [[Islamo|islamaj]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo, la 23-an de aŭgusto 2013]<ref>[https://web.archive.org/web/20200822145541/https://echo.msk.ru/programs/beseda/1139878-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo, la 23-an de aŭgusto 2013]</ref> |origina teksto = [...] США строят стену с Мексикой, и даже Обама голосует за эту стену с Мексикой, а у нас говорят «Давайте приезжайте». Кроме того, нужно понимать, что к ним приезжают (все-таки, это важная вещь) люди из Мексики, христиане и, все-таки, из более продвинутой страны. К нам сюда приезжает сельское население очень отсталых среднеазиатских стран, преимущественно мусульманских. }} {{Citaĵo |teksto = [pri sia plano] Aŭtomatan civitanecon de [[Rusio]] al ĉiuj [[rusoj]] kaj reprezentanrtoj de la [[etno]]j, tradicie loĝantaj en Rusio kaj ne havantaj sian ŝtaton, post prezento de pasporto de [[Sovetunio]] (la sia aŭ de la gepatroj) kun sekcio "etno". |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Persona blogo, la 4-an de novembro 2013]<ref>[https://web.archive.org/web/20200822130658/https://navalny.livejournal.com/877373.html Persona blogo, la 4-an de novembro 2013]</ref> |origina teksto = Автоматическое гражданство России всем русским и представителям народов, традиционно проживающих в России и не имеющих своего государства при предъявлении документа СССР (своего или родителей) с графой "национальность". }} {{Citaĵo |teksto = Jen oni konstante al ni gurdas iun stultaĵon pri [[eŭraziismo]] kaj ke ni devas alporti ĉi tien ĉiujn el [[Meza Azio]]. Sed vi komuniku kun iu ajn [[uzbeko]] malpli ol 40 jarojn aĝa. Por li ĉu la [[rusoj]], ĉu [[usonanoj]], ĉu [[Nov-Zelando|novzelandanoj]]. La [[rusa lingvo|rusan lingvon]] ili ĉiuj ne konas. [[Libro]]jn ni legis malsamajn, [[filmo]]jn ni spektis malsamajn, [[proverbo]]jn ni havas malsamajn, [[valoro]]jn kaj orientilojn ni havas malsamajn. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Persona blogo: Detala pozicio pri Ukrainio kaj Krimeo, la 3-an de decembro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200822121006/https://navalny.livejournal.com/914090.html Persona blogo: Detala pozicio pri Ukrainio kaj Krimeo, la 3-an de decembro 2014]</ref> |origina teksto = Вот нам постоянно втюхивают какую-то ересь про евразийство, и что мы всех должны завозить сюда из Средней Азии. А вы пообщайтесь с любым узбеком младше 40 лет. Для него что русские, что американцы, что новозеландцы. Русского языка они все не знают. Книжки мы читали разные, фильмы мы смотрели разные, пословицы у нас разные, ценности и ориентиры у нас разные. }} {{Citaĵo |teksto = Mi estas por enkonduko de viza reĝimo kun la landoj de [[Meza Azio]]. Mi opinias ke tio estas absolute normale. Tio estas [[Eŭropo|eŭropa]] praktiko, kiun mi postulas en [[Rusio]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012118/https://www.svoboda.org/a/27040936.html Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]</ref> |origina teksto = Я выступаю за введение визового режима со странами Средней Азии. Я считаю, что это абсолютно нормально. Это европейская практика, которой я требую в России. }} === Politiko === {{Citaĵo |teksto = [[Ŝanĝo]] de la [[potenco]] laŭleĝe en [[Rusio]] ne eblas. Kaj tiu ŝanĝo kiam oni tute ne demandas, eblas — kiel en [[Tunizio]] [...] Por [[revolucio]] tute ne necesas duonlando, sufiĉas unu procento de la aktiva loĝantaro. Ĉio okazos hazarde, neniu scias kio okazos morgaŭ. Surveturos trafik[[policano]] gravedulinon — kaj komenciĝos revolucio. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Expert.ru la 10-an de marto 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20191101104237/https://expert.ru/russian_reporter/2011/09/navalnyij--tyi-kto_i/ Expert.ru la 10-an de marto 2011]</ref> |origina teksto = Ротация власти законным путем в России невозможна. А такая ротация, когда тебя вообще не спрашивают, возможна — как в Тунисе [...] Для революции совсем не нужно полстраны, достаточно одного процента активного населения. Все происходит случайно, никто не знает, что будет завтра. Переедет гаишник беременную женщину — и начнется революция. }} {{Citaĵo |teksto = [[Revolucio]] estas neevitebla. Simple pro tio, ke plejparto de la [[homo]]j komprenas, ke tiu sistemo estas malĝusta. Kiam oni sidas en renkontiĝo de [[ŝtatoficisto]]j, dominas interparoloj pri tio, kiu ĉion ŝtelis, kial nenio funkcias kaj kiom terura ĉio estas. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Революция неизбежна. Просто потому, что большинство людей понимают, что эта система неправильна. Когда сидишь в тусовке чиновников, больше всего разговоров о том, кто все украл, почему ничего не работает и как все ужасно. }} {{Citaĵo |teksto = La [[ŝanĝo]]jn povas fari nur [[malkontentulo]]j. Kaj nun estas tro multe da malkontentuloj. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Изменения способны сделать только недовольные люди. А сейчас слишком много недовольных. }} {{Citaĵo |teksto = Ial ĉiuj atendas ke mi diros: "Ni unuiĝu por komfortigi niajn kortojn, se la [[ŝtato]] ne kapablas tion fari". Sed mi pensas, ke nun necesas okupiĝi ne pri komfortigo de la kortoj, sed rigardi kiu ŝtelis [[mono]]n kiu tiucele jam trifoje estis pagita. Unue necesas ordigi ne en la kortoj, sed en la Kremlo. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Почему-то все ждут, что я скажу: «Давайте объединяться, чтобы благоустраивать наши дворы, если государство не способно этого сделать». Но мне кажется, что сейчас нужно не заниматься благоустройством двора, а посмотреть, кто украл деньги, которые на это уже три раза были выделены. Сначала нужно наводить порядок не во дворе, а в Кремле. }} {{Citaĵo |teksto = Mi pensas ke la [[vivo]] komencos ŝanĝiĝi tiam, kiam 1976−1982 pli aktivos en [[politiko]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Я думаю, что жизнь начнет меняться тогда, когда пресловутые 1976−1982 больше станут участвовать в политике. }} {{Citaĵo |teksto = Se [[Miĥail Ĥodorkovskij|Ĥodorkovskij]] morgaŭ liberiĝos, nenio ŝanĝiĝos. Sed tiu reĝimo ne ŝatas nekontroleblajn faktorojn kaj tre timas montri sian malfortecon. Do Ĥodorkovskij sidos [en [[prizono]]] dumvive. Dumvive signifas — ĝis ĉesos la [[vivo]] de Ĥodorkovskij aŭ ĝis ĉesos la vivo de tiu ĉi reĝimo. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Если Ходорковский завтра выйдет на свободу, ничего не изменится. Но этот режим не любит новых неконтролируемых факторов и очень боится показать свою слабость. Поэтому Ходорковский будет сидеть пожизненно. Пожизненно — это либо пока не прекратится жизнь Ходорковского, либо пока не прекратится жизнь этого режима. }} {{Citaĵo |teksto = La [[potenco]] cedos al ni ĝuste tiom, kiom ni persiste postulos. Praktiko montras, ke alfrontinte realan reziston [[Putin]] cedas. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 5-an de decembro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193411/https://sobesednik.ru/dmitriy-bykov/20141203-aleksey-navalnyy-sudbu-strany-vsegda-reshaet-odin-procent Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 5-an de decembro 2014]</ref> |origina teksto = Власть уступит нам ровно столько, сколько мы настоятельно потребуем. Практика показывает, что, столкнувшись с реальным сопротивлением, Путин отступает. }} {{Citaĵo |teksto = En ĉiuj [[tempo]]j [[sorto]]n de la lando decidas unu aktiva procento de loĝantaro. Ne pli. Kaj ĉiuj aliaj aliĝas al la [[Venko|venkintoj]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 5-an de decembro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193411/https://sobesednik.ru/dmitriy-bykov/20141203-aleksey-navalnyy-sudbu-strany-vsegda-reshaet-odin-procent Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 5-an de decembro 2014]</ref> |origina teksto = Во все времена судьбу страны решает один активный процент населения. Не больше. А остальные подтягиваются к победителям. }} {{Citaĵo |teksto = Unu el [[problemo]]j, kiujn ni alfrontis: eĉ [[homo]]j de demokratiaj konvinkoj efektive ne kredas je [[demokratio]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012118/https://www.svoboda.org/a/27040936.html Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]</ref> |origina teksto = Одна из проблем, с которой мы столкнулись: даже люди демократических убеждений на самом деле не верят в демократию. }} {{Citaĵo |teksto = Mi certe dezirus normalan transiton de la [[potenco]]. Nun ŝanĝo de la potenco en [[Rusio]], transiro de [[aŭtoritatismo]] al [[demokratio]] iusence estas [[revolucio]], ĉar tio estas ŝanĝo de la politika sistemo. Sed certe mi ne dezirus iujn kataklismojn kaj [[homo]]jn, kiuj kun [[armilo]]j kurus surstrate. Mi dezirus ke okazus normala, milda transito kaj transiro. Al [[Putin]] oni devas proponi [[sekureco]]n — al li, lia [[mono]], lia [[familio]] kaj iu limigita nombro de proksimuloj. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012118/https://www.svoboda.org/a/27040936.html Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]</ref> |origina teksto = Я бы хотел, конечно, нормального транзита власти. Сейчас изменение власти в России, переход от авторитаризма к демократии в каком-то смысле является революцией, потому что это изменение политической системы. Но конечно, я бы не хотел каких-то потрясений и людей, которые с оружием бегали бы по улице. Я бы хотел, чтобы был нормальный, мягкий транзит и переход. Путину должна быть предложена безопасность — ему, его деньгам, его семье и какому-то ограниченному количеству близких людей. }} {{Citaĵo |teksto = Unue, ni liberigos ĉiujn [[Politiko|politikajn]] [[malliberulo]]jn. Due, ni aprobos [[leĝo]]n "Pri lukto kontraŭ kontraŭleĝa riĉiĝo". Trie, ni iniciatos [[Juĝo|juĝejan]] [[reformo]]n. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe RBC.ru la 14-an de decembro 2016]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909000241/https://www.rbc.ru/interview/politics/14/12/2016/58517ded9a794773e02d73ba Intervjuo ĉe RBC.ru la 14-an de decembro 2016]</ref> |origina teksto = Первое — мы освободим всех политзаключенных. Второе — мы введем закон «О борьбе с незаконным обогащением». Третье — мы инициируем судебную реформу. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[NATO]]] Mi opinias ke baze ni estas aliancanoj, kaj tiusence mia deklaro nun malmulte diferencas de la deklaro de [[Vladimir Putin]] de 2003, kiam li proponis ke [[Rusio]] aniĝu je NATO. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe RBC.ru la 14-an de decembro 2016]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909000241/https://www.rbc.ru/interview/politics/14/12/2016/58517ded9a794773e02d73ba Intervjuo ĉe RBC.ru la 14-an de decembro 2016]</ref> |origina teksto = Я считаю, что базово мы союзники, и в этом смысле мое заявление сейчас мало отличается от заявления Владимира Путина образца 2003 года, когда он предложил, чтобы Россия вступила в НАТО. }} {{Citaĵo |teksto = Ni devas refondi la [[Rusio|rusian]] [[opozicio]]n, fari ĝin simila al normala [[Politiko|politika]] [[movado]] laŭ ekzemplo de [[Eŭropo]] aŭ [[Usono]], kie homoj povas sufiĉe organike paroli samtempe kaj pri politikaj [[libereco]]j, kaj pri neceso de la klresko de minimuma [[salajro]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe [[Voĉo de Usono]] la 14-an de marto 2019]<ref>[https://web.archive.org/web/20200820113609/https://www.golos-ameriki.ru/a/navalny-interview/4829200.html Intervjuo ĉe [[Voĉo de Usono]] la 14-an de marto 2019]</ref> |origina teksto = Мы должны переучредить российскую оппозицию, сделать ее похожей на нормальное политическое движение по образцу Европы или США, где люди могут весьма органично говорить одновременно и про политические свободы, и про необходимость роста минимальной заработной платы. }} {{Citaĵo |teksto = [pri la murdo de [[Boris Nemcov]]] Mi havas neniujn dubojn pri tio ke la Kremlo eble ne mendis la murdon de Nemcov, kaj tion faris [[Ramzan Kadirov]], sed la Kremlo kaj [[Putin]] persone faris ĉion eblan por ke justa juĝo ne okazu, por ke ne okazu normala juĝeja esplorado kaj normala enketado. Ne estis pridemandita Delimĥanov mem, ne estis pridemandita Zolotov, ktp. Ĉion ĉi oni bremsis, Kadirovon oni defendis kaj faris tiun persone Putin. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe [[Voĉo de Usono]] la 14-an de marto 2019]<ref>[https://web.archive.org/web/20200820113609/https://www.golos-ameriki.ru/a/navalny-interview/4829200.html Intervjuo ĉe [[Voĉo de Usono]] la 14-an de marto 2019]</ref> |origina teksto = И нет никаких сомнений в том, что Кремль, может, и не заказывал убийство Немцова, а это сделал Рамзан Кадыров, но Кремль и Путин лично сделали все возможное для того, чтобы правосудие не совершилось, чтобы не было нормального судебного разбирательства и нормального следствия. Не был допрошен сам Делимханов, не был допрошен Золотов, и так далее, и так далее. Все это спустили на тормозах, Кадырова выгородили, и сделал это лично Путин. }} {{Citaĵo |teksto = Kaj tiam, en 2016, mi diradis ke ĉe mia tuta amo al la kandidatoj de la [partio] [[Jabloko]], mi mem iam estis Jablok-ano, tio estas megamizeraj kandidatoj, ili estas malafablaj homoj. Ili havas neniujn ŝancojn. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe The Bell la 11-an de decembro 2019]<ref>[https://web.archive.org/web/20191212162944/https://thebell.io/ya-v-tsentre-uragana-aleksej-navalnyj-v-proekte-russkie-norm/ Intervjuo ĉe The Bell la 11-an de decembro 2019]</ref> |origina teksto = И тогда, в 2016 году, я говорил, что при всей моей любви к «яблочным» кандидатам, я сам когда-то был «яблочником», это сверхмегаубогие кандидаты, они неприятные люди. Им не светит вообще ничего. }} === Ekonomio === {{Citaĵo |teksto = Por mi verkas [[Ekonomio|ekonomian]] programon famaj rusiaj [[Ekonomiko|ekonomikistoj]], kiuj en la nuna situacio, kaj al mi malfacilus ilin kulpigi, ne strebas malkaŝi siajn nomojn. Ili loĝas en diversaj landoj. Tio estas la plej alte kvalifikitaj homoj, kiuj entute heveblas je dispono de [[Rusio]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe RBC.ru la 14-an de decembro 2016]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909000241/https://www.rbc.ru/interview/politics/14/12/2016/58517ded9a794773e02d73ba Intervjuo ĉe RBC.ru la 14-an de decembro 2016]</ref> |origina teksto = Мне пишут экономическую программу известные российские экономисты, которые в текущей ситуации, и мне сложно их за это винить, не горят желанием раскрыть свои имена. Они живут в разных странах. Это самые высококвалифицированные люди, которые вообще есть в распоряжении России. }} {{Citaĵo |teksto = Kiuj [[Ekonomiaj sankcioj|sankcioj]]? La sankcioj estas nenio. Tio estas nia deka problemo. Ĉe ni ĉesis kreski la [[ekonomio]] en 2013, kiam haveblis nek sankcioj, nek [[protesto]]j kaj [[nafto]] kostis po $120 kontraŭ barelo. Tamen en 2013 ĉio haltis kaj ne povis plu kreski. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe The Bell la 11-an de decembro 2019]<ref>[https://web.archive.org/web/20191212162944/https://thebell.io/ya-v-tsentre-uragana-aleksej-navalnyj-v-proekte-russkie-norm/ Intervjuo ĉe The Bell la 11-an de decembro 2019]</ref> |origina teksto = Какие санкции? Санкции — ерунда. Это наша десятая проблема. У нас перестала расти экономика в 2013 году, когда не было ни санкций, ни протестов, и нефть была по $120 за баррель. Тем не менее в 2013 году все остановилось и не могло дальше расти. }} {{Citaĵo |teksto = Mi opinias, ke [[imposto]]jn necesas malaltigi. En [[Rusio]] ili estas gigantaj. Mi diras, ke necesas malaltigi salajrajn impostojn kaj doni eblecon al la [[komerco]] pagi grandan [[salajro]]n al [[homo]]j enmane. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe The Bell la 11-an de decembro 2019]<ref>[https://web.archive.org/web/20191212162944/https://thebell.io/ya-v-tsentre-uragana-aleksej-navalnyj-v-proekte-russkie-norm/ Intervjuo ĉe The Bell la 11-an de decembro 2019]</ref> |origina teksto = Я считаю, что налоги нужно снижать. В России они гигантские. Я говорю, что нужно снизить зарплатные налоги и дать возможность бизнесу давать большую зарплату людям на руки. }} === Religio === {{Citaĵo |teksto = Mi estas [[bapto|baptita]] kaj konsideras min [[ortodoksulo]]. Sed mi estas [[Sovetunio|sovetia]] ortodoksulo: vide al [[preĝejo]] mi krucosignas, sed la preĝejon ne frekventas. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Я крещеный, и считаю себя православным. Но я советский православный: на церкви крещусь, а в церковь не хожу. }} {{Citaĵo |teksto = [[Eklezio]] kaj [[religio]]: mi, al mia [[honto]], estas tipa postsovetia [[kredanto]] — la [[fasto]]jn mi observas, al [[preĝejo]]j min krucosignas, sed preĝejon frekventas sufiĉe malofte. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012135/https://borisakunin.livejournal.com/49763.html Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]</ref> |origina teksto = Церковь и религия: я, к своему стыду, типичный постсоветский верующий — посты соблюдаю, на церкви крещусь, но в церкви бываю достаточно редко. }} {{Citaĵo |teksto = Mi [[Kredo|kredas]], al mi plaĉas esti [[kristano]] kaj [[ortodoksulo]], al mi plaĉas senti min parto de io pli granda kaj komuna. Al mi plaĉas ke ekzistas specialaj [[etiko]] kaj sinlimigoj. Ĉe tio min tute ne ĝenas ke ekzistas mi en la precipe [[Ateismo|ateisma]] medio — ĝis 25 jaroj, ĝis naskiĝo de bebo, mi mem estis tiom fervora ateisto, ke mi estis preta kroĉiĝi al [[barbo]] de iu ajn [[pastro]]. Estas normale, kiam la [[homo]]j estas religiemaj, normale kiam iuj homoj ridas pri religiemo. [[Ŝerco]]j pri religiemo en "[[La Simpsonoj]]" aŭ "Suda Parko" estas tute belegaj kaj ofendas min eĉ ne iomete. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012135/https://borisakunin.livejournal.com/49763.html Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]</ref> |origina teksto = Я верую, мне нравится быть христианином и православным, мне нравится ощущать себя частью чего-то большого и общего. Нравится, что есть специальная этика и самоограничения. При этом меня совершенно не напрягает, что существую я в преимущественно атеистической среде — лет до 25, до рождения ребёнка, я и сам был таким ярым атеистом, что был готов вцепиться в бороду любому попу. Нормально, когда люди религиозны, нормально, когда некоторые люди смеются над религиозностью. Шутки над религиозностью в «Симпсонах» или «Южном парке» совершенно прекрасны и не оскорбляют меня нисколько. }} {{Citaĵo |teksto = [[Ortodoksismo]] estas la ĉefa [[religio]] de [[Rusio]] kaj ne decas nin mem trompi, provante stari sur pozicioj de la absoluta [[egaleco]]. Speciala rolo de RPE [Rusa Ortodoksa Eklezio] estas klarigebla kaj racia. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012135/https://borisakunin.livejournal.com/49763.html Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]</ref> |origina teksto = Православие — главная религия России и не нужно самих себя обманывать, пытаясь стоять на позициях абсолютного равенства. Особая роль РПЦ объяснима и разумна. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Pussy Riot]]] Ni havas nediskuteblan fakton: stultulinoj, farintaj etan huliganaĵon por [[reklamo]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Persona blogo, la 7-an de marto 2012]<ref>[https://web.archive.org/web/20140325231240/https://navalny.livejournal.com/690551.html?page=42 Persona blogo, la 7-an de marto 2012]</ref> |origina teksto = Имеем неоспоримый факт: дуры, совершившие мелкое хулиганство ради паблисити. }} {{Citaĵo |teksto = Proksimume ĝis 24 jaroj mi konsideris min [[ateisto]]. Poste al mi naskiĝis [[bebo]], mi rigardis kiel li kreskas kaj komprenis ke tio estas nenio alia ol la Dia Miraklo. Nenio subita okazis al mi, revelacion mi ne spertis. Simple iel nerimarkinde mi komprenis, ke mi estas kredanto. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo al retejo Pravmir, la 4-an de septembro 2013]<ref>[https://web.archive.org/web/20200905164448/https://www.pravmir.ru/voprosy-o-vere-kandidatu-v-mery-aleksej-navalnyj/ Intervjuo al retejo Pravmir, la 4-an de septembro 2013]</ref> |origina teksto = Лет до 24 я считал себя атеистом. Потом у меня родился ребёнок, я смотрел, как он растёт, и понимал, что это не что иное, как Божье Чудо. Ничего внезапного со мной не случалось, откровения не снисходили. Просто как-то незаметно сам для себя я понял, что являюсь верующим человеком. }} {{Citaĵo |teksto = [pri interproksimiĝo de la [[ŝtato]] kaj [[eklezio]]] Ĝenerale mi opinias, ke mankas io malbona en tiu ĉi [[ideo]]. Ni vidas ke ekzemple ĉiuj usonaj [[prezidanto]]j frekventas [[preĝejo]]n kaj ekzistas eĉ ne unu prezidanto de [[Usono]], kiu ne havus sian spiritan patron ktp, sed en tiu formo, kiel tio okazas en [[Rusio]], tio havas grandan administran dominadon, kion mi certe ne ŝatas, kvankam mi estas [[Ortodoksismo|ortodoksulo]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193418/https://echo.msk.ru/programs/focus/1417522-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = В принципе, я считаю, что нет ничего плохого в идее самой этой. Мы видим, что, например, все американские президенты ходят в церковь и не существует ни одного президента США, у которого не было бы своего духовника и так далее, но в том виде, как в России это все происходит, это имеет большой административный уклон, что, конечно, мне не нравится, хоть я и православный. }} === Samseksemo === {{Citaĵo |teksto = Mi proponus por la [[Rusio|rusiaj]] [[realo]]j preni formon de [[Geja Fiero]], kiun oni elektis en [[Jerusalemo]]. Por ke [[gejo]]jn ne mortigu ne-gejoj, oni lasas gejojn amuziĝi en fermita kaj ĉirkaŭbarita [[stadiono]]. Indignitaj civitanoj havas eblecon esprimi sian [[protesto]]n, manifestaciante apud tiu ĉi stadiono. Post la fino de la aranĝo la gejojn oni sub gardo transportas hejmen. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Persona blogo, la 2-an de majo 2009]<ref>[https://web.archive.org/web/20170816060058/https://navalny.livejournal.com/370945.html Persona blogo, la 2-an de majo 2009]</ref> |origina teksto = Я бы предложил для русских реалий взять формат гей-парада, который выбрали в Иерусалиме. Чтобы геев не поубивали негеи, геев выпускают порезвиться на закрытый и отцепленный стадион. Возмущенные граждане имеют возможность выразить свой протест, пикетируя этот стадион. По завершении мероприятия, геев под охраной развозят по домам. Как-то так. }} {{Citaĵo |teksto = [pri leĝo kontraŭ [[Samseksemo|samseksema]] [[propagando]]] Mi nuligos [ĝin]. Ĝi estas sensenca. Ĝi kaŭzas nenion krom enprizonigi [[homo]]jn pro ŝatoklakoj en [[socia reto|sociaj retoj]]. Tiaj aferoj kiel [[Gejo|geja]] propagando ne ekzistas. Oni elpensis ĝin por trovi iun [[malamiko]]n, kontraŭ necesas lukti, forlogante la [[socio]]n de la [[problemo]]j. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe RBC.ru la 14-an de decembro 2016]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909000241/https://www.rbc.ru/interview/politics/14/12/2016/58517ded9a794773e02d73ba Intervjuo ĉe RBC.ru la 14-an de decembro 2016]</ref> |origina teksto = Отменю. Он бессмысленный. Он не приводит ни к чему, кроме того что сажает людей в тюрьмы за лайки в социальных сетях. Такой вещи, как гей-пропаганда, не существует. Ее выдумали для того, чтобы найти какого-то врага, с которым нужно бороться, отвлекая общество от проблем. }} {{Citaĵo |teksto = [pri samseksema geedziĝo] Mi opinias ke ĉi tie ni devas sekvi la vojon de evoluintaj landoj, unuavice de [[Usono]]. Tio devas esti permesiloj, kiuj estas donataj aŭ ne donataj je nivelo de subjektoj de Federacio. Tio estas mi komprenas, ke aliro en [[Dagestano]] estas unu, en [[Sankt-Peterburgo]] — tute alia. Se la Leĝodona Kunveno de Sankt-Peterburgo voĉdonos por permeso al paroj krei civilajn uniojn, mi havas neniujn [[problemo]]jn pro tio. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe RBC.ru la 14-an de decembro 2016]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909000241/https://www.rbc.ru/interview/politics/14/12/2016/58517ded9a794773e02d73ba Intervjuo ĉe RBC.ru la 14-an de decembro 2016]</ref> |origina teksto = Я считаю, что здесь мы должны идти по пути развитых стран, в первую очередь США. Это должны быть разрешения, которые даются или не даются на уровне субъектов Федерации. То есть я понимаю, что подход в Дагестане один, в Санкт-Петербурге — совершенно другой. Если Законодательное собрание Санкт-Петербурга проголосует за разрешение парам вступать в гражданские союзы, у меня нет к этому никаких проблем. }} === Historio === {{Citaĵo |teksto = [[Hitlero]] kaj [[Stalin]] estas la du ĉefaj ekzekutistoj de la [[Rusoj|rusa]] popolo. Stalin ekzekutis, malsatmortigis kaj turmentis siajn sampatrujanojn, persone por mi ĉi tie ĉio estas klare. Tamen mi kontraŭas ke tio estu "eterna" afero kaj mi ne vidas iun ajn sencon en tuta tiu "malstalinigado" ktp. Mi ne komprenas, kion tio signifas forme de la ŝtata [[politiko]]. Se vi deziras "malstalinigadon" — donu al via infano-lernejano legi "[[La Arkipelago Gulago]]", se li pigras legi "La Arkipelago", do legu artikolon "Stalin-reprezalioj" en [[Vikipedio]], tie ĉio estas mallonge, koncize, objektive kaj kun referencoj. Necesas memstare respondi al defioj de la tempo, ne vivi per senfinaj politikaj aludoj. "Stalin-afero" estas la afero de la [[Historio|historia]] [[scienco]], ne de la kuranta politiko. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012135/https://borisakunin.livejournal.com/49763.html Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]</ref> |origina teksto = Гитлер и Сталин — два главных палача русского народа. Сталин казнил, морил голодом и мучил моих соотечественников, лично для меня здесь всё ясно. Однако я против того, чтобы это было «вечным» вопросом и не вижу никакого смысла во всей этой «десталинизации» и т.д. Не понимаю, что это означает в формате государственной политики. Хочешь «десталинизации» — дай почитать своему ребёнку-школьнику «Архипелаг ГУЛАГ», если ему лень читать «Архипелаг», то пусть почитает статью «сталинские репрессии» в Википедии, там всё коротко, понятно, объективно и со ссылками. Нужно самостоятельно отвечать на вызовы времени, а не жить бесконечными политическими аллюзиями. «Вопрос Сталина» — это вопрос исторической науки, а не текущей политики. }} {{Citaĵo |teksto = [[Mito]] pri [[Stalin]] estas mito pri la fera [[ordo]], kreita per la fera mano. Por ĝia malmuntado iu alia devas fari la ordon sen ajna fera mano, do simple laŭleĝe. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012135/https://borisakunin.livejournal.com/49763.html Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]</ref> |origina teksto = Миф о Сталине — это миф о железном порядке, наведенном железной рукой. Для его развенчания кто-то другой должен навести порядок безо всякой железной руки, то есть просто по закону. }} {{Citaĵo |teksto = Vi scias, mi nun aprezas [[Miĥail Gorbaĉov|Gorbaĉovon]] oble pli ol mi aprezis lin tiam [...] Sed nun mi rigardas al Gorbaĉov kiel al la [[homo]], kiu havis eblecon neimageble riĉiĝi aŭ iĝi [[tirano]], aŭ iĝi [[diktatoro]] kaj en iu ajn kazo havis eblecon uzi en privataj celoj tiujn grandajn eblecojn, kiujn li havis, sed li ne faris tion. Li ja estas mizerulo nun aŭ praktike mizerulo. Li ricevis nenion. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo, la 15-an de septembro 2013]<ref>[https://web.archive.org/web/20200822133349/https://echo.msk.ru/programs/exit/1156476-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo, la 15-an de septembro 2013]</ref> |origina teksto = Знаете, я сейчас ценю Горбачёва гораздо больше, чем я ценил его тогда [...] Но сейчас я смотрю на Горбачёва как на человека, который имел возможность немыслимым образом обогатиться или стать тираном, или стать диктатором и в любом случае имел возможность использовать в личных целях те грандиозные возможности, которые у него были, но не сделал этого. Он же нищий человек сейчас или практически нищий человек. Он не получил ничего. }} {{Citaĵo |teksto = Ni povas ripeti tion, kio okazis en la 1980-1990-aj jaroj. Sidis tiuj azenoj en [[Politburoo de la Centra Komitato de la Komunista Partio de Sovetunio|Politburoo]], malŝparis [[mono]]n por iuj enormaj nefinitaj [[konstruado]]j, [[Afgana milito (1979-1989)|militadis en Afganio]], kaj poste ĉio ĉe ili disfalis. [[Sovetunio]]n ja disfaligis ne [[Miĥail Gorbaĉov|Gorbaĉov]]. Sovetunion disfaligis stultulaĉoj el [[KPSU]], omaĝe al kiuj oni nun memortabulojn faraĉas. Post tio en la [[1990-aj jaroj]] venis nova [[potenco]], al kiu mankis mono, kaj ĝi mem konsistis el friponaj [[komsomolano]]j kaj ankaŭ estis komplete koruptita kaj hipokrita. Oni nomis tion [[demokratio]] por iu tempo. Tiun ĉi tutan mirindan konstruaĵon certe atendis [[fiasko]], post kio la vortoj "demokratio" kaj "[[liberalulo]]" iĝis ofendaj, merkata [[ekonomio]] ne aperis, al la potenco revenis [[reakciulo]]j. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Republic.ru la 9-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012129/https://republic.ru/posts/l/1168842 Intervjuo ĉe Republic.ru la 9-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = Мы можем повторить то, что было в 80–90-х годах. Сидели эти ослы в Политбюро, тратили деньги на какие-то феноменальные недострои, воевали в Афганистане, а потом у них все развалилось. Советский Союз ведь развалил не Горбачев. Советский Союз развалили придурки из КПСС, которым сейчас мемориальные доски лепят. После этого в 90-е годы пришла новая власть, у которой не было денег, а сама она была из жуликоватых комсомольцев и тоже была насквозь продажной и лицемерной. Это назвали демократией на какое-то время. Всю эту замечательную конструкцию, конечно, ждал провал, после которого слова «демократия» и «либерал» стали ругательными, рыночная экономика не получилась, к власти вернулись реакционеры. }} {{Citaĵo |teksto = Mi ne opinias, ke havas [[senco]]n detrui iujn [[monumento]]jn, ili ja staru ie ajn, necesas simple fari novajn. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 16-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193428/https://echo.msk.ru/programs/beseda/1419224-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 16-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = Я не считаю, что имеет смысл сносить какие-то памятники, пусть они стоят где угодно, нужно просто делать новые. }} {{Citaĵo |teksto = [pri ideala politikisto] La [[Rusio|rusiaj]] [[politikisto]]j havas du ĉiamajn respondojn: [[liberalulo]]j diras [[Winston Churchill|Churchill]], ŝtatistoj — [[Pjotr Stolipin|Stolipin]]. Kio necesas esti por Stolipin-on nomi sia [[idealo]]? La [[homo]]n, kiu subpremis la tutan politikan [[libereco]]n komplete kaj enkondukis milit-juĝejojn? |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 29-an de oktobro 2018]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909085957/https://sobesednik.ru/politika/20181029-aleksej-navalnyj-pochemu-ya-zhivoj-nu-kto-to-dolzhen-zhe-byt-zhiv Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 29-an de oktobro 2018]</ref> |origina teksto = Российские политики имеют два стандартных ответа: либералы говорят «Черчилль», государственники — «Столыпин». Кем вообще надо быть, чтобы Столыпина называть своим идеалом? Человека, который задавил всю политическую свободу вообще и ввел военно-полевые суды? }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Lenin]]] Malbone mi rilatas al li. Tre malbone. Kiel oni povas rilate al la [[homo]], kiu en tioma kvanto mortigis vian [[popolo]]n? La [[caro]] kaj lia ĉirkaŭantaro respondecas pri la [[revolucio]], sed tio kion poste faris la [[bolŝevistoj]], estis eĉ pli malbone ol la carismo. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 29-an de oktobro 2018]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909085957/https://sobesednik.ru/politika/20181029-aleksej-navalnyj-pochemu-ya-zhivoj-nu-kto-to-dolzhen-zhe-byt-zhiv Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 29-an de oktobro 2018]</ref> |origina teksto = Плохо я к нему отношусь. Очень плохо. Как можно относиться к человеку, который в таком количестве морил твой народ? Царь и его окружение несут ответственность за революцию, но то, что потом сделали большевики, вышло еще хуже царизма. }} === Boris Jelcin === {{Citaĵo |teksto = Kaj ĝuste [[Boris Jelcin|Jelcin]], por kiu ni tiam voĉdonis, por kiu ankaŭ mi estis preta disŝiri iun ajn kaj kriis "Ni pli rapide dispafu la Blankan Domon [registarejon]. Antaŭen, Jelcin!" Mi nun certe tre forte pri tio bedaŭras, post jaroj, ĉar Jelcin iĝis la [[homo]], kiu nin ĉiujn trompis, kiu interŝanĝis ĉiujn niajn [[libereco]]jn kaj atingojn kontraŭ garantioj de [[sekureco]] por sia [[familio]]. Jen, kontraŭ tiuj kelkcent milionoj da [[dolaro]]j, kiuj nun estas posedataj de Djaĉenko kaj Jumaŝev [familianoj de Jelcin] ja estis interŝanĝitaj ĉiuj atingoj, kiuj ekzistis en [[Rusio]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo, la 15-an de septembro 2013]<ref>[https://web.archive.org/web/20200822133349/https://echo.msk.ru/programs/exit/1156476-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo, la 15-an de septembro 2013]</ref> |origina teksto = А вот Ельцин как раз, за которого мы тогда голосовали, за которого я в том числе был готов разорвать любого и кричал «Давайте быстрее расстреливать Белый дом. Вперед, Ельцин!» Я сейчас, конечно, очень сильно об этом сожалею, спустя годы, потому что Ельцин оказался тем человеком, который нас всех обманул, который обменял какие-то наши свободы и достижения просто на гарантии безопасности для своей семьи. Вот, за те там несколько сот миллионов долларов, которые сейчас принадлежат Дьяченко и Юмашеву, в общем-то, и были обменены все достижения, которые были в России. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Miĥail Gorbaĉov]] kaj [[Boris Jelcin]]] Tio estis okazinta antaŭ niaj [[okulo]]j. Mi staris en tiuj atendovicoj kaj mi vidis tiujn kuponojn [por aĉetado], mi vidis tiun Jelcinon. Kiam okazis dispafado de la Blanka Domo [dum puĉo en 1993], mi forkuris el instituto kaj grimpis trans la Moskvan Zoon por rigardi kiel oni tie pafas. Do mi ĉion ĉi scias, mi povas pritaksi. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo, la 15-an de septembro 2013]<ref>[https://web.archive.org/web/20200822133349/https://echo.msk.ru/programs/exit/1156476-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo, la 15-an de septembro 2013]</ref> |origina teksto = Это то, что происходило на моих глазах. Я стоял в этих очередях и я видел эти талоны, я видел этого Ельцина. Когда был расстрел Белого дома, я сбежал из института и перелезал через Московский Зоопарк, чтобы посмотреть, как там стреляют. Поэтому я всё это знаю, я могу это оценивать. }} {{Citaĵo |teksto = [pri supozeble okazinta [[venko]] de [[Gennadij Zjuganov]] en la prezidenta baloto en 1996] Mi kredas je la venko de Zjuganov. Kaj mi tre bedaŭras, ke mi estis unu el tiuj homoj, kiuj postulis "pafadon kontraŭ la Supera Konsilio", estis zelotoj de [[Anatolij Ĉubajs |Ĉubajs]] kaj [[Boris Jelcin|Jelcin]] ktp. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012118/https://www.svoboda.org/a/27040936.html Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]</ref> |origina teksto = Я верю в победу Зюганова. И я очень сильно сожалею, что я был одним из тех людей, которые требовали "расстрела Верховного Совета", были фанатами Чубайса и Ельцина и так далее. }} {{Citaĵo |teksto = [pri supozeble okazinta venko de [[Gennadij Zjuganov]] en la prezidenta baloto en 1996] [[Boris Jelcin|Jelcin]] falsis la [[baloto]]n. Tio estis lia kolosa [[eraro]]. Kaj tio, kio okazas nun al mi, al la opozicia movado, al ni ĉiuj — tio estas ankaŭ nia pago, se diri metafizike, pro tio ke ni tiam ĉiuj postulis pafi la Superan Konsilion. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012118/https://www.svoboda.org/a/27040936.html Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]</ref> |origina teksto = Ельцин фальсифицировал выборы. Это было его колоссальной ошибкой. И то, что происходит сейчас со мной, со всем оппозиционным движением, с нами со всеми, — это, в том числе, наша плата, говоря метафизически, за то, что мы тогда все требовали расстрелять Верховный Совет. }} === Pri si mem === {{Citaĵo |teksto = Ĉu mi estas gvidanto de [[hipsteroj]]? Mi ne certas. Plej verŝajne mi estas bubo el Marjino [areo en [[Moskvo]]], kiu tamen ŝatas surporti pelton kun sportaj ŝuoj. Sed mi ne surmetos [[okulvitro]]n en hipstera kadro kaj kun plezuro drinkos [[biero]]n en lokoj, kie la hipsteroj sulkigos la nazetojn kaj diros: fi. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Я лидер хипстеров? Не уверен. Я скорее чувак из Марьино, которому, впрочем, нравится носить пальто с кедами. Но я не надену очки в хипстерской оправе и с удовольствием выпью пива в местах, где хипстеры сморщат носики и скажут: фи. }} {{Citaĵo |teksto = Oni neniam [[Minaco|minacis]] al mi. Eĉ trapikitaj pneŭoj mankis. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Мне никогда не угрожали. Даже проколотых шин не было. }} {{Citaĵo |teksto = Estis periodo, kiam mi okupiĝis pri la Komitato de Defendo de Moskvanoj ĉe [partio] Jabloko. Ni luktis kontraŭ kontraŭleĝa [[konstruado]] kaj de mia vidpunkto tio estis oble pli danĝera. Ĉar la konstruistoj, kiujn ni ĝenis, emas al pli simplaj solvoj de la [[problemo]]j ol la [[naftisto]]j aŭ la [[ŝtato]]. Distanco inter direktoro kaj [[homo]], al kiu oni povas diri: "solvu pri li" tie estas oble malpli granda. Kredu min: lukti kontraŭ estro de domprizorga firmao de malgranda urbeto estas oble pli danĝere ol lukti kontraŭ Rosnafto aŭ [[Putin]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Был период, когда я занимался Комитетом защиты москвичей при «Яблоке». Мы боролись с незаконным строительством и, с моей точки зрения, это было гораздо более опасно. Потому что застройщики, которым мы мешали, склонны к более простым решениям проблем, чем нефтяники или государство. Расстояние между директором и человеком, которому можно сказать: «разберитесь с ними», там гораздо меньше. Поверьте: бороться с начальником ЖКХ маленького города гораздо более опасно, чем бороться с Роснефтью или Путиным. }} {{Citaĵo |teksto = [[Sergej Magnickij|Magnickij]] al mi estas oble pli proksima ol [[Miĥail Ĥodorkovskij|Ĥodorkovskij]]. Ĉar li estis ne [[oligarĥo]], kaj nek [[politikisto]]. Li estis [[juristo]], [[librotenisto]] kaj aŭditoro, kiu pri nenio pretendis, sed simple faris la aferojn, kiujn li konsideris ĝustaj. Mi kun [[papero]]j sidas kaj li sidis kun paperoj. Sed poste pro tiuj paperoj oni ĝismorte turmentis lin en [[prizono]], kaj mi parte eksentis je tio mian [[kulpo]]n. Ja en tiu momento ni ĉiuj svingis la [[kapo]]jn kaj diris: nu, ĉiuj sidas [en prizono] kaj tiu iom sidos. Li sidos iom kaj eliros. Sed li ne eliris. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Магнитский мне гораздо ближе, чем Ходорковский. Потому что он не олигарх, и он не политик. Он юрист, бухгалтер и аудитор, который ни на что не претендовал, а просто делал вещи, которые считал правильными. Я с бумажками сижу, и он сидел с бумажками. Но потом за эти бумажки его замучили в тюрьме, а я отчасти почувствовал в этом свою вину. Ведь в тот момент мы все кивали головами и говорили: ну, все сидят, и этот посидит. Посидит и выйдет. А он не вышел. }} === Aliaj temoj === {{Citaĵo |teksto = La [[vivo]] estas formo de [[ekzistado]] de proteinaj korpoj. Mi ĝojas, se mia proteina korpo alportas malgrandan utilon al la aliaj proteinaj korpoj. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Kommersant la 7-an de decembro 2010]<ref>[https://web.archive.org/web/20120203140633/http://www.kommersant.ru/Doc/1553321 Intervjuo ĉe Kommersant la 7-an de decembro 2010]</ref> |origina teksto = Жизнь — способ существования белковых тел. Я рад, если мое белковое тело приносит небольшую пользу другим белковым телам. }} {{Citaĵo |teksto = [[Homo]]j de la dua rango ne ekzistas kaj se iu tiel opinias, do li estas danĝera somnambulo, kiun necesas reeduki, kuraci aŭ izoli de la [[socio]]. Pri iu ajn limigado de la rajtoj de la civitanoj laŭ etna principo eĉ ne eblas paroli. Mi mem estas "duonruso" — duone [[ukraino]] kaj la homo de la dua rango konsideri min mem tute ne deziras. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012135/https://borisakunin.livejournal.com/49763.html Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]</ref> |origina teksto = Людей второго сорта не бывает, а если кто-то так считает, то он опасный лунатик, которого нужно перевоспитывать, лечить или изолировать от общества. Ни о каком ограничении прав граждан по этническому принципу речи идти не может в принципе. Я, кстати говоря, сам "полурусский" — наполовину украинец и человеком второго сорта себя чувствовать ни капельки не желаю. }} == Pri la aŭtoro == {{Citaĵo |teksto = Ridinde kaj malĝoje estas legi komentojn kiel "kiu se ne li", "kion vi proponas anstataŭe", "nun estas malĝusta tempo", "unue atingu" kaj aliajn. Vi kvazaŭ ne rimarkas, ke la samajn "argumentojn" responde al [[kritiko]] prezentas [[Putin]] kaj K. Navalnij al ili: "vi estas [[fripono]]j kaj [[ŝtelisto]]j" kaj ili: "vi estas agento de la Ŝtata Departamento [de [[Usono]]]". Vin ne kamuflita [[homofobio]] de la kandidato al urbestra posteno [de [[Moskvo]]] ĝenas, sed tio ke mi kuraĝis diri pri ĝi.</br> ''Se [[problemo]] iĝas kritiko, ne ĝia [[celo]], tio estas tre alarma simptomo, [[amiko]]j miaj. Navalnij jam nun iĝis sankta bovino: aut bene, aut nihil [diru bonan aŭ nenion]. Li estas ekstreme bruska kaj kruda, kaj ne nur al oponantoj (spektu komplete la filmeton), kaj lia teamo tuj deklaras anatemon kontraŭ ĉiu, kiu kuraĝos kontraŭi lin eĉ per unu vorto. Kaj tiu ĉi [[homo]] estas por vi [[demokrato]]? Kaj ĉe li aperos [[parollibereco]]? Kaj de li vi atendas [[toleremo]]n? Feliĉa estas kiu [[Kredo|kredas]].</br> Mi ne opinias ke Putin estas pli bona — kaj mi ne komprenas kial mi devas elekti inter tiuj du.'' |aŭtoro = |verko = [Blogo GLAT-facetoj, la 24-an de julio 2013]<ref>[https://web.archive.org/web/20180219182551/http://lgbt-grani.livejournal.com/1876075.html Blogo GLAT-facetoj, la 24-an de julio 2013]</ref> |origina teksto = Смешно и грустно читать комментарии вроде «кто, если не он», «а что вы предлагаете взамен», «сейчас не время», «сперва добейся» и др. Вы словно не замечаете, что точно такие же «аргументы» в ответ на критику приводят Путин и K°. Навальный им: «вы жулики и воры», а те: «ты агент госдепа». Вас не закамуфлированная гомофобия кандидата в мэры напрягает, а то, что я посмел сказать о ней.</br> Если проблемой становится критика, а не ее предмет, это очень тревожный симптом, друзья мои. Навальный уже сейчас стал священной коровой: aut bene, aut nihil. Он предельно резок и груб, причем не только с оппонентами (вы видео посмотрите целиком), а его команда сразу предает анафеме любого, кто посмеет ему хоть слово поперек сказать. И этот человек для вас демократ? И это при нем появится свобода слова? И это от него вы ждете толерантности? Блажен, кто верует.</br> Я не считаю, что Путин лучше, — и не понимаю, почему я должен выбирать между этими двумя. }} == Vidu ankaŭ == * [[Vladimir Putin]] * [[Ksenija Sobĉak]] {{Referencoj}} {{DEFAŬLTORDIGO:Navalnij, Aleksej}} [[Kategorio:Rusiaj politikistoj]] [[Kategorio:Rusoj]] [[Kategorio:Ruslingvaj aŭtoroj]] [[Kategorio:Rusa naciismo]] [[Kategorio:Naskiĝintoj en 1976]] [[Kategorio:Mortintoj en 2024]] 64sw4feovgxkyt98mfpumr73ijbdtla 53823 53822 2026-10-08T05:51:27Z RG72 415 /* Pri la aŭtoro */ 53823 wikitext text/x-wiki {{Aŭtoro | nomo = Aleksej Navalnij | dosiero = | vikipedio = Aleksej Navalnij | komunejo = | komunejokat = Alexey Navalny | vikifontaro = | vikinovaĵoj = Kategorio:Aleksej Navalnij }} '''[[w:Aleksej Navalnij|Aleksej Navalnij]]''' (naskiĝis en 1976 — mortis en 2024) estis rusia juristo kaj politikisto, opozicia al Vladimir Putin. == Citaĵoj == === Vladimir Putin === {{Citaĵo |teksto = Mi multon pardonus al [[Vladimir Putin]] se li estus la rusa [[Lee Kuan Yew]]. Jes, li establus [[Totalismo|totalisman]] [[politiko]]n, sed ĉe tio persekutus la [[fripono]]jn. Sed Putin ne povas iĝi la rusa Lee Kuan Yew. Li eĉ ne povas iĝi la rusa [[Aleksandr Lukaŝenko|Lukaŝenko]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Я бы многое простил Путину, если бы он был русским Ли Куан Ю. Да, он установил бы тоталитарную политику, но при этом гонял бы жуликов. Но Путин не может стать русским Ли Куан Ю. Он даже не может стать русским Лукашенко. }} {{Citaĵo |teksto = Mi tre dezirus ekscii, kiom sincere [[Putin]] je ĉio ĉi kredas. Kiom sincere li opinias, ke la kreita de li sistemo daŭros. Speciale post kiam li vidis kadrojn de la ekzekuto de [[Muamar Kadafi|Kadafi]]. Tiu ja ankaŭ estis povega bubo. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Я бы очень хотел узнать, насколько искренне Путин во все это верит. Насколько искренне он считает, что созданная им система продержится. Особенно после того, как он увидел кадры казни Каддафи. Тоже ведь был крутой парень. }} {{Citaĵo |teksto = [[Putin]] havas certajn [[merito]]jn. Mi memoras ke en nia militurbeto, kie mi loĝis kun gepatroj, estis sufiĉe evidenta [[bandito]], kiun obeis eĉ milico. Tio estis [[kartvelo]], kiu marŝis en blankaj ŝtrumpetoj kaj ĉiuj [[oficiro]]j, kiuj marŝis kun [[armilo]]j, nenion povis fari kontraŭ li, ĉar li estis la ĉefo. Kaj nun mankas tiu kartvelo, kaj iusence tio efektive estas merito de Putin. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = У Путина есть кое-какие заслуги. Я помню, что в нашем военном городке, где я жил с родителями, был вполне конкретный бандит, которого слушалась даже милиция. Это был грузин, который ходил в белых носках, а все офицеры, которые ходили с оружием, ничего не могли с ним сделать, потому что он был главный. А сейчас нет этого грузина, и в каком-то смысле это действительно заслуга Путина. }} {{Citaĵo |teksto = [[Putin]] tutcerte havas [[Humuro|humursenton]]. Ĉe la [[homo]], sukcesinta uzurpi la [[potenco]]n en la 140-miliona lando, devas esti evoluintaj [[Intelekto|intelektaj]] kapabloj, akompane de kiuj ĉiam iras humursento. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = У Путина точно есть чувство юмора. У человека, сумевшего узурпировать власть в 140-миллионной стране, должны быть развитые интеллектуальные способности, в комплекте с которыми обязательно идет чувство юмора. }} {{Citaĵo |teksto = Mi plurfoje diris kaj plu asertas: la [[potenco]] de [[Putin]] baziĝis ne sur iuj "fortuloj" [armeo, polico kaj sekurecservoj], sed sur reala subteno de la loĝantaro. Dum 12 jaroj ĉe la stirilo li ĝin konsumis, interŝanĝis kontraŭ komforta [[ekzistado]], kontraŭ miliardoj da [[dolaro]]j por siaj [[amiko]]j. Li plu estas populara [[politikisto]], sed ne nacia gvidanto. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012141/https://borisakunin.livejournal.com/50158.html Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]</ref> |origina teksto = Я много раз говорил и продолжаю утверждать: власть Путина основывалась не на каких-то там «силовиках», а на реальной поддержке населения. За 12 лет у руля он её проел, обменял на комфортное существование, на миллиарды долларов для своих друзей. Он по-прежнему популярный политик, но не национальный лидер. }} {{Citaĵo |teksto = Estus tute sensence nei, ke en la unuaj jaroj de sia [[Prezidanto|prezidenta]] ofico [[Putin]] faris ĝustajn aferojn. Ekzemple, [[Imposto|imposta]] [[reformo]]. Eble oni preparis ĝin antaŭe, sed Putin ĝin realigis. Estis komencita administra reformo. Mi ekde komenco, ekde 1999 konsideris min inter [[homo]]j, kiuj estas kontraŭuloj de Putin, principaj kontraŭuloj. Sed estus stulte nei, ke estis faritaj iuj ĝustaj aferoj. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193418/https://echo.msk.ru/programs/focus/1417522-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = Совершенно бессмысленно отрицать, что в первые годы своего президентства Путин сделал правильные вещи. Например, налоговая реформа. Может быть, ее готовили до этого, но Путин ее реализовал. Была начата административная реформа. Я с самого начала, с 1999 года относил себя к людям, которые являются противниками Путина, принципиальными противниками. Но глупо отрицать, что были сделаны правильные вещи какие-то. }} {{Citaĵo |teksto = [[Putin]] sendube estas elstara [[Politikisto|politika aganto]] kaj li atingis grandan lertecon en sfero de manipulado de [[Socio|socia]] [[konscio]]. Sed estus stulte tion nei. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193418/https://echo.msk.ru/programs/focus/1417522-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = Путин, безусловно, является выдающимся политическим деятелем и он достиг большого умения в области манипулирования общественным сознанием. Но это глупо было бы отрицать. }} {{Citaĵo |teksto = Mi ne kredas je ĉiuj ĉi paroladoj, ke [[Putin]] ĉesis pensi pri la [[mono]], ke li pensas pri io granda, pri restarigo de [[Sovetunio]] ktp — ĉio ĉi estas stultaĵoj. Ĉio ĉi okazas sole pro tio, ke Putin deziras resti ĉe la [[potenco]] kaj deziras sian potencon cementi. Ĝuste li memoras [[Miĥail Gorbaĉov|Gorbaĉovon]] tre bone kaj li komprenas perfekte, ke iuj ajn [[Politiko|politikaj]] malseverecoj kaj paŝetoj kondukos al tio, ke nenio restos de lia potenco. Pro tio oni malgraŭ ŝajne alta populareco [de Putin] tamen ne allasas [liajn konkurantojn] al [[baloto]]j. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193418/https://echo.msk.ru/programs/focus/1417522-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = Я не верю во все эти разговоры, что Путин перестал думать о деньгах, а думает о чем-то великом, о восстановлении Советского Союза и так далее — все это ерунда. Все это происходит исключительно потому, что Путин хочет остаться у власти и хочет свою власть цементировать. Он-то как раз Горбачева помнит очень хорошо, и он понимает отлично, что любые политические поблажки и шажки приведут к тому, что он его власти ничего не останется. Поэтому вроде бы, несмотря на высокие рейтинги, на все равно на выборы не пускают. }} {{Citaĵo |teksto = La sola kialo, pro kiu [[Putin]] havas iujn procentojn [de populareco], kaj la [[Unueca Rusio]] havas iujn procentojn estas ke ili ne allasas nin al la [[baloto]]j. Nu ĝenerale, ne nur min. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 14-an de januaro 2015]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909105539/https://echo.msk.ru/programs/beseda/1473084-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 14-an de januaro 2015]</ref> |origina teksto = Единственная причина, по которой у Путина есть какие-то проценты, и у Единой России есть проценты — потому что они не пускают нас на выборы. Ну, обобщенно, не только меня. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Vladimir Putin]]] Tio estas [[homo]] avida, absolute cinika. Sed li estas certe homo elstara — tiuaspekte. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012118/https://www.svoboda.org/a/27040936.html Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]</ref> |origina teksto = Это человек алчный, абсолютно циничный. Но он, конечно, человек выдающийся — в этом плане. }} {{Citaĵo |teksto = La [[Rusio|rusia]] [[popolo]] ne subtenas [[Vladimir Putin|Putinon]]. Li estas ordinara aŭtoritata gvidanto kiel [[Aleksandr Lukaŝenko|Lukaŝenko]] en [[Belorusio]] aŭ [[Nicolás Maduro|Maduro]] en [[Venezuelo]]. Putin staras ĉe la [[potenco]], ĉar li tenas sub kontrolo la [[Juĝejo|juĝejan]] sistemon, [[baloto]]jn kaj [[amaskomunikilo]]jn. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Bild la 18-an de marto 2018]<ref>[https://web.archive.org/web/20180514142623/https://www.bild.de/politik/ausland/navalny-interview-russian-55129804.bild.html Intervjuo ĉe Bild la 18-an de marto 2018]</ref> |origina teksto = Российский народ не поддерживает Путина. Он обычный авторитарный лидер, как Лукашенко в Беларуси или Мадуро в Венесуэле. Путин стоит у власти, потому что держит под контролем судебную систему, выборы и средства массовой информации. }} {{Citaĵo |teksto = Ĉiuj ĉirkaŭe scias ke la [[Rusio|rusia]] [[potenco]] kaj [[Putin]] persone estas teruraj [[ŝtelisto]]j. Eĉ subtenantoj de Putin scias, ke li kaj la [[homo]]j ĉirkaŭ li estas ŝtelistoj. Sed ili pravigas tion per iuj aliaj aferoj, diras: "Ili estas teruraj ŝtelistoj, sed almenaŭ ilin timas la [[usonanoj]]", kaj ĉiajn aliajn stultaĵojn, kiujn ili gurdas. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe [[Voĉo de Usono]] la 14-an de marto 2019]<ref>[https://web.archive.org/web/20200820113609/https://www.golos-ameriki.ru/a/navalny-interview/4829200.html Intervjuo ĉe [[Voĉo de Usono]] la 14-an de marto 2019]</ref> |origina teksto = Все знают вокруг, что российская власть и Путин лично — это страшные воры. Даже сторонники Путина знают, что он и люди вокруг него — воры. Но они оправдывают это какими-то другими вещами, говорят: «Пусть они страшные воры, зато их боятся американцы», и всякие другие глупости, которые они повторяют. }} === Rusio === {{Citaĵo |teksto = Nome nun [[Rusio]] estas la plej [[Riĉo|riĉa]] en sia tuta [[historio]] kaj plej [[Libero|libera]]. Grandega kvanto de [[mono]], kiu superŝutas nun la landon, donas al ni ŝancon por kolosaj ŝanĝoj, sed tiu ĉi ŝanco evidente jam ne estos uzita. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Именно сейчас Россия — самая богатая за всю свою историю и самая свободная. Огромное количество денег, которое засыпает сейчас страну, дает нам шанс на грандиозные изменения, но этот шанс, видимо, уже не будет использован. }} {{Citaĵo |teksto = La ĉefa [[problemo]] de [[Rusio]] estas en tio, ke la [[ŝtato]] transformiĝis je [[mafio]] — en la [[Italio|itala]] [[senco]] de la [[vorto]], kiam ĉiuj estas interligitaj. Diferenco estas nur en tio, ke en [[Moskvo]] mankas loko, kie ili ĉiuj samtempe renkontiĝus. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Главная проблема России в том, что государство превратилось в мафию — в том самом итальянском смысле этого слова, когда все повязаны друг с другом. Различие лишь в том, что в Москве нет места, где все они разом собираются. }} {{Citaĵo |teksto = [[Rusio]] estonte, mi esperas, similos al la granda, senracia, metafizika [[Kanado]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Россия в будущем, я надеюсь, будет похожа на большую, иррациональную, метафизическую Канаду. }} {{Citaĵo |teksto = La [[Rusio|rusia]] [[socio]] estas paternalisma, komplika, [[Konservativismo|konservativisma]]. Sed ĝi pretas al la [[Demokratio|demokratiaj]] institucioj ne malpli ol iu ajn [[Eŭropo|eŭropa]]. Nur tiel ni povos evolui. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Republic.ru la 9-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012129/https://republic.ru/posts/l/1168842 Intervjuo ĉe Republic.ru la 9-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = Российское общество — патерналистское, сложное, консервативное. Но оно готово к демократическим институтам не хуже любого европейского. Только так мы сможем развиваться. }} {{Citaĵo |teksto = [[Homo]]j kun Georgo-rubando ili certe ne estas por mi "koloradoj" [ofenda moknomo, aludanta al koloro de rubando de Sankta Georgo], ili estas la homoj kun la Georgo-rubando. Mi kiel homo, kiel mi jam diris, el [[Sovetunio]], kiu kun sia avino-frontulino frekventis parkon de [[Maksim Gorkij|Gorkij]], kie ŝi serĉis siajn kunbatalantojn, mi tion konsideras normala. Mi pli nenormala konsideras, ke oni transformis la Georgo-rubandon je iun nekompreneblan [[fetiĉo]]n, kaj jen tiujn ridindajn bantojn ja, laŭeble plej grandan — oni kroĉas al sia roverso. Kiam [[militisto]]j survestas, kvankam en tiu formo ĝi formale rompas [[uniformo]]n. Bedaŭrinde, mi estas malkontenta pri tio, ke oni profanigis kaj perversigis tiun ĉi [[simbolo]]n. Mi ne havas iun forpuŝemon, ke se iu la rubandon survestis, do li estas iu malbona aŭ se sur [[aŭto]] la rubando pendas, do li estas malbona. Simple homoj ja [...] La Venko, Sovetunio — ni ĉiuj estas el Sovetunio. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193418/https://echo.msk.ru/programs/focus/1417522-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = Люди с георгиевской ленточкой, они, конечно, для меня не «колорады», они люди с георгиевской ленточкой. Я как человек опять же из Советского Союза, который со свой бабушкой-фронтовичкой ходил в парк Горького, где она искала своих однополчан, я к этому нормально отношусь. Я скорее, ненормально отношусь, что они превратили георгиевскую ленточку в какой-то непонятный фетиш, и вот эти смешные банты уже, кто больше — лепят себе на лацканы. Когда военные одевают, и хотя это в таком виде нарушает на самом деле формально форму одежды. К сожалению, я недоволен тем, что они опошлили и извратили этот символ. У меня нет никакого, знаете, отторжения, что если ленточку надел, значит, ты какой-то плохой, или на машине ленточка висит — ты плохой. Просто люди вот [...] Победа, Советский Союз — мы все из Советского Союза. }} {{Citaĵo |teksto = Se oni deziras vidi verajn vatjakulojn [moknomo de fanatikaj rusaj patriotoj en [[Ukrainio]]], do necesas veturi ne al [[Novrusio]], sed en [[Usono]]n al ĉiaj redneck-oj kaj hill bill-oj. Tio en ĉia lando ekzistas. En Usono tiuj [[homo]]j estas centoble pli dupaj kaj netrapenetreblaj. Tie ja haveblas milionoj da armitaj lipharuloj en kvadratitaj ĉemizoj, revantaj iun bombi kaj konkeri. Kaj ne rakontu fabelojn pri nia superarkaika [[Konservativismo|konservativisma]] loĝantaro de [[Rusio]]. Rigardu partiajn balotojn de [[Respublikana Partio (Usono)|respublikanoj]] en Usono. Tie tiaj konservativuloj renkontiĝas, kompare al kiuj iu nia deputito Milonov [deputito de la Ŝtata Dumao, fifama pro sia [[homofobio]]] estas [[Liberalismo|liberala]] [[gejo]] el [[Nederlando]]. Laŭ enketado farita en Usono, 11% de la loĝantaro pretas ekmiliti kontraŭ Rusio. Mi ne certas, ke ĉe ni eĉ post [[histerio]] pri Novrusio kolektiĝus tioma procento rilate eblan [[nuklea milito|nuklean militon]] kontraŭ Usono. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Republic.ru la 9-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012129/https://republic.ru/posts/l/1168842 Intervjuo ĉe Republic.ru la 9-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = Если хочешь посмотреть на настоящих ватников, то надо ехать не в Новороссию, а в США ко всяким рэднекам и хилл билли. Такое в любой стране существует. В Штатах эти люди еще в сто раз более дубовые и непробивные. Там же просто миллионы вооруженных усатых людей в клетчатых рубашках, мечтающих кого-то разбомбить и завоевать. И не надо рассказывать сказки про наше супердремучее консервативное население России. Посмотрите на праймериз республиканцев в США. Там такие консерваторы встречаются, по сравнению с которыми какой-нибудь наш депутат Милонов — либеральный гей из Голландии. По опросам в США, 11% населения готовы начать войну с Россией. Я не уверен, что у нас даже после истерии с Новороссией набрался бы такой процент по поводу возможной ядерной войны с США. }} {{Citaĵo |teksto = Oni povas nomi min [[Slavoj|slava]] [[ŝovinisto]], sed mi opinias, ke la gravega strategia avantaĝo de [[Rusio]] en tiu ĉi mondo stormanta estas ne [[nafto]], nek [[gaso]] kaj nek [[nuklea bombo|nukleaj bomboj]], sed amikemaj (kaj eĉ fratecaj, kion ja) rilatoj de la [[rusoj]] kun la [[ukrainoj]] kaj la [[belorusoj]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Persona blogo: Detala pozicio pri Ukrainio kaj Krimeo, la 3-an de decembro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200822121006/https://navalny.livejournal.com/914090.html Persona blogo: Detala pozicio pri Ukrainio kaj Krimeo, la 3-an de decembro 2014]</ref> |origina teksto = Можете назвать меня славянским шовинистом, но я считаю, что важнейшим стратегическим преимуществом России в этом мире бушующем являются не нефть, не газ и не ядерные бомбы, а дружественные (и даже братские, чего уж там) отношения русских с украинцами и белорусами. }} {{Citaĵo |teksto = [...] mi amas [[Rusio]]n. Mi ŝatas ĉi tie loĝi. Kial la rusianoj ne povas vivi kiel la [[germanoj]]? Ĉiu rusiano, ĉu en [[Moskvo]] aŭ en [[Vladivostoko]], konsideras sin parto de la [[Eŭropo|eŭropa]] civilizacio. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Bild la 18-an de marto 2018]<ref>[https://web.archive.org/web/20180514142623/https://www.bild.de/politik/ausland/navalny-interview-russian-55129804.bild.html Intervjuo ĉe Bild la 18-an de marto 2018]</ref> |origina teksto = [...] я люблю Россию. Я люблю здесь жить. Почему россияне не могут жить так, как немцы? Каждый россиянин, будь он в Москве или во Владивостоке, считает себя частью европейской цивилизации. }} {{Citaĵo |teksto = Ni faras al ni ĉiujare pli malbone kaj neniigas nin mem. Ni ja havas ne iun teruran landon. Ni havas normalan landon, sed ni povus vivi oble pli bone. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe The Bell la 11-an de decembro 2019]<ref>[https://web.archive.org/web/20191212162944/https://thebell.io/ya-v-tsentre-uragana-aleksej-navalnyj-v-proekte-russkie-norm/ Intervjuo ĉe The Bell la 11-an de decembro 2019]</ref> |origina teksto = Мы делаем себе с каждым годом хуже и уничтожаем сами себя. У нас не какая-то ужасная чудовищная страна. У нас нормальная страна, но мы могли бы жить гораздо лучше. }} === Rusoj === {{Citaĵo |teksto = Ne okazas [[genocido]] de la rusaj homoj — tia, kia okazis en [[Ruando]]. Sed problemoj de forpelataj el [[Turkmenio]] [[rusoj]] al mi estas milionoble pli proksimaj ol teruraj suferoj de Ruando, kie okazis la vera genocido. Simple pro tio, ke la rusoj en Turkmenio estas por mi oble pli parencaj. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Нет геноцида русских людей — такого, какой был в Руанде. Но проблемы изгоняемых из Туркмении русских мне в миллион раз ближе, чем ужасные страдания Руанды, где был настоящий геноцид. Просто потому, что русские в Туркмении мне гораздо большие родственники. }} {{Citaĵo |teksto = [...] ne ekzistas io pli damaĝa por la interesoj de la [[Rusoj|rusa]] [[popolo]] ol tiu ĉi [[Imperiismo|imperiisma]] [[ŝovinismo]]. Interesoj de la rusoj estas ne okupi plej proksimajn [[respubliko]]jn, interesoj de la rusoj estas okupiĝi pri lukto kontraŭ [[korupto]], lukto kontraŭ [[alkoholismo]] ktp. Pri solvado de internaj [[problemo]]j. Interesoj de la rusoj estas fari tiel, ke plu venanta kolosa [[nafto]]-rento laboru por la rusoj. Dum okupi [[Baltio]]n, [[Ukrainio]]n aŭ [[Kievo]]n aŭ [[Donbaso]]n por la rusoj ne necesas. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 16-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193428/https://echo.msk.ru/programs/beseda/1419224-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 16-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = [...] нет ничего более вредного интересам русского народа, чем этот империалистический шовинизм. Не в интересах русских заниматься захватом ближайших республик, в интересах русских — заниматься борьбой с коррупцией, борьбой с алкоголизмом, и так далее. Решением внутренних проблем. В интересах русских сделать так, чтобы по-прежнему поступающая колоссальная нефтяная рента работала на русских. А захватывать Прибалтику, Украину или Киев или Донбасс русским не нужно. }} {{Citaĵo |teksto = Imperiisma [[naciismo]] estas la pleja [[malbono]], kiun oni povas elekti por la lando. Ni havas gigantan landon kun malplenaj areoj, [[homo]]j [[Alkoholismo|alkoholiĝas]]. Loĝantaro malkreskas. Tasko de la [[Rusoj|rusa]] naciisto estas zorgi pri tiuj ĉi homoj. Kia al [[diablo]] [[Ukrainio]]? Venu, rigardu [[Smolenska provinco|Smolenskan provincon]]! Jen kie necesas la [[popolo]]n savi. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Republic.ru la 9-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012129/https://republic.ru/posts/l/1168842 Intervjuo ĉe Republic.ru la 9-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = Империалистического плана национализм — худшее, что можно сейчас выбрать для страны. У нас гигантская страна с пустующими площадями, люди спиваются. Население сокращается. Задача русского националиста — заботиться об этих людях. Какая к черту Украина? Поезжайте, посмотрите Смоленскую область! Вот где надо народ спасать. }} === Ĉeĉenio === {{Citaĵo |teksto = Ĉio okazanta en [[Ĉeĉenio]], [[Inguŝio]], en [[Norda Kaŭkazo]] ĝenerale kaj tio, kion devenuloj el tiu ĉi regiono faraĉas en [[Moskvo]] pensigas nin denove pri la demando: Ĉu ni deziras vivi kun tiuj ĉi homoj en unu [[ŝtato]], en unu [[urbo]], en unu [[socio]]? [...] Bedaŭrinde la tutan nordkaŭkazan socion kaj ĉiujn [[elito]]jn unuigas nur unu: [[deziro]] sekvi brutajn [[leĝo]]jn kaj kutimojn [...] Per neniuj lecionoj pri [[toleremo]] kaj buĝetaj injektoj tio [[problemo]] solveblas. Ni ne povas normale vivi kun la [[popolo]]j, se tiuj popoloj mem deklaras, ke ili deziras vivi kiel [[besto]]j. La demando pri kunvivado maturiĝis kaj supermaturiĝis [...] La teritorion apartigi ne necesas. Jure. Fakte ĝi jam estas apartigita. Simple necesas agnoski tiujn problemojn je la ŝtata nivelo [...] Mi ne alvokas apartigi ilin aŭ agnoski iliajn [[sendependeco]]jn. La [[rusoj]] tie jam mankas. Eblas iuj variaĵoj de la [[Israelo|israela]] sperto. De jure tio estas teritorio de Rusio, laŭ linio de [rivero] Tereko fortikigitaj areoj, ĉiuj alvenintaj al Rusio post 1991 interniĝas reen kun rekompenco de merkata kosto de la posedaĵoj. Kompleta sanitara kordono. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Persona blogo, la 26-an de septembro 2008]<ref>[https://web.archive.org/web/20180219080938/http://navalny.livejournal.com/300946.html Persona blogo, la 26-an de septembro 2008]</ref> |origina teksto = Всё происходящее в Чечне, Ингушетии, на Северном Кавказе вообще и то, что выходцы из этого региона творят в Москве заставляет нас вновь задуматься над вопросом: А хотит ли мы и можем ли мы жить с этими людьми в одном государстве, в одном городе, в одном обществе? [...] К сожалению, всё северокавказское общество и все элиты объединяет лишь одно: желание следовать скотским законам и обычаям [...] Никакими уроками толерантности и бюджетными вливаниями этот вопрос не решишь. Мы не можем нормально жить с народами, если сами эти народы декларируют, что они хотят жить как животные. Вопрос общежития назрел и перезрел [...] Территорию отделять не нужно. Юридически. Фактически она и так отделена. Просто надо признать эти проблемы на государственном уровне [...] Я не призываю отделять их и признавать их независимости. Русских там уже нет. Возможны какие-то вариации израильского опыта. Де-юре это территория РФ, по линии Терека укрепрайоны, все, приехавшие в РФ после 91-го года интернируются обратно с возмещением по рыночной стоимости имущества. Полный санитарный кордон. }} {{Citaĵo |teksto = [...] mi opinias ke en situacio kun [[Ĉeĉenio]] [[Putin]], same kiel en situacio kun [[Ukrainio]], faras kolosan [[eraro]]n, kiun estos solvantaj ni kaj niaj idoj, kaj eble niaj [[nepo]]j. Ĉar ni bedaŭrinde en Ĉeĉenio kreis nekontroleblan [[Ŝario|ŝarian]] [[ŝtato]]n. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 14-an de januaro 2015]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909105539/https://echo.msk.ru/programs/beseda/1473084-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 14-an de januaro 2015]</ref> |origina teksto = [...] я считаю, что в ситуации с Чечней Путин, как и в ситуации с Украиной, делает колоссальную ошибку, которую решать будем мы и наши дети, а возможно, наши внуки. Потому что мы, к сожалению, в Чечне создали неподконтрольное шариатское государство. }} {{Citaĵo |teksto = Nun ni vidas, ke el ĉiuj aliaj regionoj estas kolektata [[mono]] kaj sendata al [[Ĉeĉenio]], nu ankaŭ al [[Moskvo]] cetere. Sed tiu mono kiu venas al Ĉeĉenio, ĝi ne transformiĝas eĉ je riĉaĵoj por la [[ĉeĉenoj]], ĝi transformiĝas je riĉaĵoj konkrete por la klano de [[Ramzan Kadirov]]. Tion ni certe finos. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe RBC.ru la 14-an de decembro 2016]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909000241/https://www.rbc.ru/interview/politics/14/12/2016/58517ded9a794773e02d73ba Intervjuo ĉe RBC.ru la 14-an de decembro 2016]</ref> |origina teksto = Сейчас мы видим, что со всех остальных регионов собираются деньги и отправляются в Чечню, ну и в Москву, впрочем, тоже. Но эти деньги, которые приходят в Чечню, они не превращаются даже в богатства для чеченцев, они превращаются в богатства конкретно для клана Рамзана Кадырова. С этим, конечно, мы покончим. }} === Unueca Rusio === {{Citaĵo |teksto = En [[Unueca Rusio]] renkontiĝas [[homo]]j, kiuj ĝenerale estas por mi simpatiaj. Sed se vi aniĝis al Unueca Rusio, vi tamen estas [[ŝtelisto]]. Kaj se ne ŝtelisto, do certe [[fripono]], ĉar per sia nomo vi ŝirmas aliajn ŝtelistojn kaj friponojn. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = В «Единой России» попадаются люди, которые, в общем-то, мне симпатичны. Но если ты вступил в «Единую Россию», то ты все-таки вор. А если и не вор, то точно жулик, потому что своим именем прикрываешь остальных воров и жуликов. }} {{Citaĵo |teksto = En la [[baloto]] necesas voĉdoni por iu ajn [[partio]] krom la [[Unueca Rusio]]. [[Bojkoto]] de la baloto estas [[Moralo|morale]] ĝusta pozicio, sed de la vidpunkto de plua lukto ĝi estas sensenca. Tio malstimulas kaj malunuigas la [[homo]]jn. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = На выборах нужно голосовать за любую партию, кроме «Единой России». Бойкот выборов — это нравственно правильная позиция, но с точки зрения дальнейшей борьбы она бессмысленна. Это демотивирует и разъединяет людей. }} === Ukrainio === {{Citaĵo |teksto = [pri [[Eŭromajdano]]] Jes, tie ĉeestis tio, kion oni akcentas en [[Rusio]], iu parto estis nome nacio-liberigaj elementoj ktp. Sed plejparte tio estis en pura formo [[Korupto|kontraŭkorupta]] [[revolucio]], ĉar en [[Kievo]] neniu parolas en la [[ukraina lingvo]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193418/https://echo.msk.ru/programs/focus/1417522-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = Да, там было то, что раздувается в России, какая-то часть именно национально-освободительные элементы. И т.д. Но в основном это была в чистом виде антикоррупционная революция, потому что в Киеве никто не говорит на украинском языке. }} {{Citaĵo |teksto = [[Eŭromajdano|Majdano]] ĝenerale estas malmulte uzebla kiel ekzemplo por [[Rusio]]. Tio ja estas grandparte nacio-liberiga [[revolucio]]. En [[Kievo]] okazis kontraŭimperia [[ribelo]], sed kontraŭ kiu povus ribeli la [[imperio]] mem? |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 5-an de decembro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193411/https://sobesednik.ru/dmitriy-bykov/20141203-aleksey-navalnyy-sudbu-strany-vsegda-reshaet-odin-procent Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 5-an de decembro 2014]</ref> |origina teksto = Майдан вообще малоприменим как пример для России. Это все-таки во многом национально-освободительная революция. В Киеве случилось антиимперское восстание, а против кого может восстать сама империя? }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Novrusio]] — unuiĝo de Donecka kaj Luhanska Popolaj Respublikoj] Ekzistas tiu ulcero, ĝi necesas por ĉiuj. Por [[Putin]] — por detruadi la ukrainan agendon, malebligi al ili efektive reformi la ekonomion, por ke ili okupiĝu nur pri la [[armeo]] kaj eterne sentu [[minaco]]n. Kaj por la ukraina [[potenco]] — por ĉiujn siajn [[eraro]]jn alskribi al Putin kaj Novrusio. Kio povus ĉesigi ĝian [[ekzistado]]n? Nur milita venko de [[Ukrainio]]. Venki [[Rusio]]n per milita forto Ukrainio ne povas. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 5-an de decembro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193411/https://sobesednik.ru/dmitriy-bykov/20141203-aleksey-navalnyy-sudbu-strany-vsegda-reshaet-odin-procent Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 5-an de decembro 2014]</ref> |origina teksto = Есть такая язва, она нужна всем. Путину — для того, чтобы разрушать украинскую повестку, не давать им реально реформировать экономику, чтоб занимались только армией и вечно чувствовали угрозу. А украинской власти — для того, чтобы все свои ошибки валить на Путина и Новороссию. Что могло бы прекратить ее существование? Только военная победа Украины. Победить Россию военной силой Украина не может. }} === Krimeo === {{Citaĵo |teksto = [pri aligo de [[Krimeo]] fare de [[Vladimir Putin]]] [...] Putin aplikis [[teknologio]]n kiu enhavas nenion novan. Li forlogas nin ĉiujn de internaj problemoj de [[Rusio]]. Mi ne emas serĉi ĉi tie iujn komplikajn aĵojn kiel tio ke Putin transformiĝis je la [[naciisto]], deziras konstrui [[imperio]]n, planas revenigi [[Sovetunio]]n. Neniun grandan [[ideo]]n malantaŭ la agoj de Putin mi vidas. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Republic.ru la 9-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012129/https://republic.ru/posts/l/1168842 Intervjuo ĉe Republic.ru la 9-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = [...] Путин применил технологию, в которой нет ничего нового. Он отвлекает всех нас от внутренних проблем России. Я не склонен искать тут какие-то сложные вещи, вроде того, что Путин переродился в националиста, хочет построить империю, собирается возвращать Советский Союз. Никакой большой идеи за действиями Путина я не вижу. }} {{Citaĵo |teksto = Mi opinias ke malgraŭ [[Krimeo]] estis okupita kun ekstrema rompo de ĉiuj internaciaj normoj, tamen la [[realo]] estas tia, ke Krimeo nun estas parto de RF. Kaj ni ne [[Trompo|trompu]] nin. Kaj al la [[ukrainoj]] mi forte konsilas ankaŭ ne trompi sin. Ĝi restos parto de [[Rusio]] kaj neniam denove en prognozebla [[estonteco]] iĝos parto de [[Ukrainio]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193418/https://echo.msk.ru/programs/focus/1417522-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = Я считаю, что, несмотря на то, что Крым был захвачен с вопиющим нарушением всех международных норм, тем не менее реалии таковы, что Крым сейчас является частью РФ. И давайте не будем обманывать себя. И украинцам я сильно советую тоже не обманывать себя. Он останется частью России и больше никогда в обозримом будущем не станет частью Украины. }} {{Citaĵo |teksto = De la vidpunkto de [[politiko]] kaj restarigo de [[justeco]], tio kion necesas fari nun en [[Krimeo]], estas aranĝi normalan [[referendumo]]n. Ne tian kia okazis, sed normalan. Kaj kiel decidos la [[homo]]j, tiel estos. Mi pensas ke rezultojn de tiu ĉi referendumo ni ĉiuj proksimume imagas kiaj ili povus esti. Do kiel oni decidos — tiel oni decidos. Mi pensas ke efektive tio por [[Ukrainio]], malgraŭ la [[ofendo]] kiun ili sentas ktp, tio estas pluso. Tio estas granda [[feliĉo]], ke Krimeo kun absolute porrusia [[popolo]], kun [[Konservativismo|konservativisme]] humora popolo, kiu malaprobas ilian [[Korupto|kontraŭkoruptan]] [[revolucio]]n, malaprobas ilian [[deziro]]n iri al [[Eŭropo]], foriris de ili. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193418/https://echo.msk.ru/programs/focus/1417522-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = С точки зрения политики и восстановления справедливости, то, что нужно сделать сейчас в Крыму, это провести нормальный референдум. Не такой, как был, а нормальный. И как решат люди, так оно и будет. Я думаю, что результаты этого референдума мы все примерно предполагаем, какие могут быть. Вот как решат — так решат. Я думаю, что на самом деле, это для Украины, несмотря на обиду, которую они чувствуют, и т.д., это плюс. Это большое счастье, что Крым с абсолютно пророссийским народом, с консервативно настроенным населением, которое не принимает их антикоррупционной революции, не принимает желание идти в Европу, ушел от них. }} {{Citaĵo |teksto = [pri subteno de aliĝo al [[Rusio]] fare de loĝantoj de [[Krimeo]]] Laŭ lastaj [[opinisondo]]j ni vidas ke plu 88-90% plu subtenas. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193418/https://echo.msk.ru/programs/focus/1417522-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = По последним опросам мы видим, по-прежнему, что 88–90% вполне поддерживают. }} {{Citaĵo |teksto = Estus stulte nei ke en [[Krimeo]] haveblas grandega kvanto da [[homo]]j, dezirantaj aliĝon al [[Rusio]] kaj/aŭ larĝigon de sia aŭtonomio, sed deklaroj pri tio, ke en Krimeon necesas enkonduki trupojn "por defendo de la [[rusoj]]" estas [[deliro]] kaj [[hipokriteco]] flanke de tiuj, kiuj dum ĉiuj ĉi jaroj sinsekve [[Perfido|perfidadis]] kaj [[Vendo|vendadis]] la rusojn porgande kaj pomalgrande ĉie (de [[Turkmenio]], perfidante iliajn interesojn por [[Gaso|gasaj]] kontraktoj, ĝis [[Ĉeĉenio]]). |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Persona blogo: Detala pozicio pri Ukrainio kaj Krimeo, la 3-an de decembro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200822121006/https://navalny.livejournal.com/914090.html Persona blogo: Detala pozicio pri Ukrainio kaj Krimeo, la 3-an de decembro 2014]</ref> |origina teksto = Глупо отрицать то, что в Крыму есть огромное количество людей, желающих присоединения к России и/или расширения своей автономии, но заявления о том, что в Крым нужно ввести войска «для защиты русских" — это бред и лицемерие со стороны тех, кто все эти годы последовательно предавал и продавал русских оптом и в розницу везде (от Туркмении, предавая их интересы ради газовых контрактов, до Чечни). }} {{Citaĵo |teksto = Tio ke [[Krimeo]] hazarde "trafis" [[Ukrainio]]n — tio estas malĝuste, maljuste kaj domaĝe por ĉiu normala loĝanto de [[Rusio|RF]]. Krimeo estis transdonita per kontraŭleĝa arbitra decido de la arbitrulo [[Nikita Ĥruŝĉov|Ĥruŝĉov]]. [[Respondeco]] pri tio kuŝas sur [[KPSU]] kaj sur ĉiuj ĉi stultaj [[Politburoo de la Centra Komitato de la Komunista Partio de Sovetunio|politburoo]]j, pri kio devus memori la komunistoj, kiuj subite iĝis tiom militemaj. Neceso aldone pagi "lupagon" kontraŭ la bazo de la Nigromara floto tute frenezigas. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Persona blogo: Detala pozicio pri Ukrainio kaj Krimeo, la 3-an de decembro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200822121006/https://navalny.livejournal.com/914090.html Persona blogo: Detala pozicio pri Ukrainio kaj Krimeo, la 3-an de decembro 2014]</ref> |origina teksto = То, что Крым случайно "достался" Украине — это неправильно, несправедливо и обидно любому нормальному жителю РФ. Крым был передан незаконным волюнтаристским решением самодура Хрущева. Ответственность за это лежит на КПСС и всех этих дурацких политбюро, о чем хорошо бы помнить коммунистам, которые вдруг такими воинственными стали. Необходимость ещё и платить «аренду» за базу Черноморского флота вообще бесит. }} {{Citaĵo |teksto = Mi opinias, ke neniu aliĝo de [[Krimeo]] al [[Rusio]] okazos. Ni vidos klasikan [[Putin|Putinan]] [[historio]]n "du paŝojn antaŭen, paŝon malantaŭen" [...] Mia prognozo: Krimeo bedaŭrinde iĝos plia "stranga teritorio" kiel [[Sud-Osetio]], [[Abĥazio]], [[Ĉednestrio]] kaj [[Montara Karabaĥo|Karabaĥo]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Persona blogo: Detala pozicio pri Ukrainio kaj Krimeo, la 3-an de decembro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200822121006/https://navalny.livejournal.com/914090.html Persona blogo: Detala pozicio pri Ukrainio kaj Krimeo, la 3-an de decembro 2014]</ref> |origina teksto = Я считаю, что никакого вхождения Крыма в состав РФ не случится. Мы увидим классическую путинскую историю "два шага вперед, шаг назад" [...] Мой прогноз: Крым, к сожалению, станет ещё одной "странной территорией", типа, Южной Осетии, Абхазии, Приднестровья и Карабаха. }} {{Citaĵo |teksto = Al la [[ukrainoj]]. Karaj miaj, vi ja vidas ke tio estas provoko. [[Putin]] deziras ke vi ne novan [[ŝtato]]n konstruu, sed histeriu pri [[Krimeo]]. Por kiu diablo vi bezonas tiun Krimeon? Ĝi mem difinu sian sorton. Vi havas ŝancon konstrui la veran [[Eŭropo|eŭropan]] ŝtaton kaj ne ripeti [[eraro]]jn de la 2004-a jaro, kiam post la "[[oranĝa revolucio]]" al la [[potenco]] venis la samaj [[koruptulo]]j. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Persona blogo: Detala pozicio pri Ukrainio kaj Krimeo, la 3-an de decembro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200822121006/https://navalny.livejournal.com/914090.html Persona blogo: Detala pozicio pri Ukrainio kaj Krimeo, la 3-an de decembro 2014]</ref> |origina teksto = К украинцам. Дорогие мои, вы же видите, что это провокация. Путин хочет, чтоб вы не новое государство строили, а бились в истерике вокруг Крыма. На хрен вам этот Крым? Пусть сам определяет свою судьбу. У вас есть шанс построить настоящее европейское государство и не повторить ошибок 2004 года, когда после "оранжевой революции" к власти пришли такие же коррупционеры. }} {{Citaĵo |teksto = [[Krimeo]] deziras [iri] en [[Rusio]]n. Kaj solviĝos tiu ĉi [[problemo]] definitive nur kiam la libera Rusio kaj la libera [[Ukrainio]] iĝos egalrajtaj [[Eŭropo|eŭropaj]] landoj. Kaj tiam Krimeo estos komuna, pli ĝuste ne gravas kies ĝi estos. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 5-an de decembro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193411/https://sobesednik.ru/dmitriy-bykov/20141203-aleksey-navalnyy-sudbu-strany-vsegda-reshaet-odin-procent Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 5-an de decembro 2014]</ref> |origina teksto = Крым хочет в Россию. И решится эта проблема окончательно, только когда свободная Россия и свободная Украина станут равноправными европейскими странами. И тогда Крым будет общий, а точней, неважно будет, чей он. }} {{Citaĵo |teksto = La [[vero]] konsistas en tio, ke fakte nun [[Krimeo]] estas aligita al [[Rusio]]. La vero konsistas en tio, ke ni longajn-longajn jarojn solvados tiun ĉi [[problemo]]n, kaj ni ne [[solvo]]s, ĉar la solvo de tiu ĉi problemo ne videblas. Kaj tiaj problemoj en la [[mondo]] ne solviĝas bedaŭrinde. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 14-an de januaro 2015]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909105539/https://echo.msk.ru/programs/beseda/1473084-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 14-an de januaro 2015]</ref> |origina teksto = Правда заключается в том, что по факту сейчас Крым присоединен к России. Правда заключается в том, что мы долгие-долгие годы будем решать эту проблему, и мы ее не решим, потому что решение этой проблемы не видно. И такие проблемы в мире не решаются, к сожалению. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Krimeo]]] La unua kaj sola, kion oni povas komenci fari estas aranĝi honestan [[referendumo]]n kun longa periodo de preparado, kie kaj [[Ukrainio]], kaj la [[krimeaj tataroj]], do ĉiuj interesitaj flankoj longan tempon povos fari agitadon. Poste ni aranĝas referendumon. Laŭ rezultoj de tiu ĉi referendumo oni povos fari decidon. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012118/https://www.svoboda.org/a/27040936.html Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]</ref> |origina teksto = Первое и единственное, что можно начать делать, — это провести честный референдум с длительным периодом подготовки, где и Украина, и крымские татары, то есть все заинтересованные стороны продолжительное время смогут вести агитацию. Потом мы проводим референдум. По итогам этого референдума можно принимать решение. }} {{Citaĵo |teksto = Mi pensas ke la [[Krimeo|krimeaj]] [[Ekonomiaj sankcioj|sankcioj]] restos por ni por pluraj jaroj. Sed ili estas la plej senproblemaj. Nek [[Eŭropo]], nek [[Usono]] povos la krimeajn sankciojn nuligi ĉe alia prezidanto. Tio evidente restos por longe. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe The Bell la 11-an de decembro 2019]<ref>[https://web.archive.org/web/20191212162944/https://thebell.io/ya-v-tsentre-uragana-aleksej-navalnyj-v-proekte-russkie-norm/ Intervjuo ĉe The Bell la 11-an de decembro 2019]</ref> |origina teksto = Я думаю, что крымские санкции останутся с нами на долгие годы. Но они самые беспроблемные. Ни Европа, ни США не смогут крымские санкции отменить при другом президенте. Это, видимо, останется надолго. }} === Usono === {{Citaĵo |teksto = Ĉu mi similas al [[usonano]]? Ne ne, mi simple ankoraŭ antaŭnelonge opiniis, ke mi povus loĝi en iu ajn lando. Sed mi loĝis duonjaron en Usono kaj komprenis: ne, mi ne povos kaj nek deziras. Simple laŭ mia [[menso]] mi estas kompleta [[Sovetunio|sovetianaĉo]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Expert.ru la 10-an de marto 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20191101104237/https://expert.ru/russian_reporter/2011/09/navalnyij--tyi-kto_i/ Expert.ru la 10-an de marto 2011]</ref> |origina teksto = Я что, похож на американца? Не-не, я просто еще недавно считал, что смогу жить в любой стране. А прожил полгода в Америке и понял: нет, не смогу и не хочу. Просто я по ментальности совершенный совок. }} {{Citaĵo |teksto = Plej multe miaj infanoj ŝatas "[[La Simpsonoj]]" kaj "[[Futurama]]". [[Animaciaĵo]]j kaj [[televidilo]], kiel ŝajnas al mi, evoluigas vortprovizon. Kaj por orientiĝi en la [[Usono|usona]] [[politiko]] oble pli utilas spekto "Sudan Parkon" ol la usonan novaĵkanalon. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Больше всего мои дети любят «Симпсонов» и «Футураму». Мультфильмы и телевизор, как мне кажется, развивают словарный запас. А для того, чтобы разбираться в американской политике, гораздо полезнее смотреть «Южный парк», чем американский новостной канал. }} {{Citaĵo |teksto = Iusence tuta tiu ĉi [[Korupto|koruptita]] [[Rusio|rusia]] [[elito]] estas pli utila por la [[Okcidento]], ĉar ĝi estas pli facile regebla, pli manipulebla — ĉi tie ĉio estas simpla. La prezidanto kaj liaj registaranoj estas absolute koruptitaj. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Nova Gazeto, la 5-an de septembro 2013]<ref>[https://web.archive.org/web/20200129010214/http://www.alebedev.ru/media/9528.html Intervjuo ĉe Nova Gazeto, la 5-an de septembro 2013]</ref> |origina teksto = В каком-то смысле вся эта сверхкоррумпированная российская элита выгодна Западу, потому что ею проще управлять, проще манипулировать — тут все очень понятно. Президент и члены его правительства абсолютно коррумпированы. }} {{Citaĵo |teksto = Se oni deziras vidi verajn vatjakulojn [moknomo de fanatikaj rusaj patriotoj en [[Ukrainio]]], do necesas veturi ne al [[Novrusio]], sed en [[Usono]]n al ĉiaj redneck-oj kaj hill bill-oj. Tio en ĉia lando ekzistas. En Usono tiuj [[homo]]j estas centoble pli dupaj kaj netrapenetreblaj. Tie ja haveblas milionoj da armitaj lipharuloj en kvadratitaj ĉemizoj, revantaj iun bombi kaj konkeri. Kaj ne rakontu fabelojn pri nia superarkaika [[Konservativismo|konservativisma]] loĝantaro de [[Rusio]]. Rigardu partiajn balotojn de [[Respublikana Partio (Usono)|respublikanoj]] en Usono. Tie tiaj konservativuloj renkontiĝas, kompare al kiuj iu nia deputito Milonov [deputito de la Ŝtata Dumao, fifama pro sia [[homofobio]]] estas [[Liberalismo|liberala]] [[gejo]] el [[Nederlando]]. Laŭ enketado farita en Usono, 11% de la loĝantaro pretas ekmiliti kontraŭ Rusio. Mi ne certas, ke ĉe ni eĉ post [[histerio]] pri Novrusio kolektiĝus tioma procento rilate eblan [[nuklea milito|nuklean militon]] kontraŭ Usono. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Republic.ru la 9-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012129/https://republic.ru/posts/l/1168842 Intervjuo ĉe Republic.ru la 9-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = Если хочешь посмотреть на настоящих ватников, то надо ехать не в Новороссию, а в США ко всяким рэднекам и хилл билли. Такое в любой стране существует. В Штатах эти люди еще в сто раз более дубовые и непробивные. Там же просто миллионы вооруженных усатых людей в клетчатых рубашках, мечтающих кого-то разбомбить и завоевать. И не надо рассказывать сказки про наше супердремучее консервативное население России. Посмотрите на праймериз республиканцев в США. Там такие консерваторы встречаются, по сравнению с которыми какой-нибудь наш депутат Милонов — либеральный гей из Голландии. По опросам в США, 11% населения готовы начать войну с Россией. Я не уверен, что у нас даже после истерии с Новороссией набрался бы такой процент по поводу возможной ядерной войны с США. }} {{Citaĵo |teksto = Mi ne povas subteni tiun parton de la [[Ekonomiaj sankcioj|sankcioj]], kiu trafas la rusian [[ekonomio]]n ĝenerale, mi ja estas civitano de [[Rusio]]. Sed mi estos tre kaj tre malĝoja, sed sinjoro [[Donald Trump|Trump]] mildigos kaj nuligos tiun parton de la sankcioj, kiu trafas konkretajn personojn, tiajn kiel amikoj de [[Vladimir Putin]] aŭ Putinaj [[oligarĥo]]j, aŭ koruptitaj oficialuloj en lia proksima ĉirkaŭaĵo. Ĉar efektive tiu parto de la sankcioj funkcias por la bono de la rusia [[popolo]] kaj la rusianoj ĝin subtenas. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe [[BBC]] la 18-an de januaro 2017]<ref>[https://web.archive.org/web/20180201130714/https://www.bbc.com/russian/features-38657997 Intervjuo ĉe [[BBC]] la 18-an de januaro 2017]</ref> |origina teksto = Я не могу поддерживать ту часть санкций, которая касается российской экономики в целом, все-таки я — гражданин России. Но я буду весьма и весьма расстроен, если господин Трамп смягчит и отменит ту часть санкций, которая касается определенных личностей, таких, как друзья Владимира Путина или путинские олигархи, или коррумпированные официальные лица в его ближайшем окружении. Потому что на самом деле эта часть санкций работает во благо российского народа и россияне их поддерживают. }} {{Citaĵo |teksto = [pri indiferenteco de la prezidenta administracio de [[Usono]] al [[demokratio]] en [[Rusio]]] Ke ili fajfas pri tio, tio estas vere. Mi eĉ dirus, ke ankaŭ la antaŭa administracio kaj tiu kiu estis antaŭ la administracio de [[Barack Obama|Obama]], ankaŭ ili efektive fajfis. Jes, iuj el ili ion parolis, sed ĝenerale al ili estas egale kaj mi havas neniujn [[iluzio]]jn tiurilate. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe [[BBC]] la 18-an de januaro 2017]<ref>[https://web.archive.org/web/20180201130714/https://www.bbc.com/russian/features-38657997 Intervjuo ĉe [[BBC]] la 18-an de januaro 2017]</ref> |origina teksto = Что дела нет, это точно. Я бы даже сказал, что и предыдущей администрации и той, что была до администрации Обамы, им тоже было все равно на самом деле. Да, некоторые из них что-то говорили, но в целом им все равно, и у меня нет никаких иллюзий по этому поводу. }} === Korupto === {{Citaĵo |teksto = Por lukto kontraŭ [[korupto]] necesas du ĉefaj kondiĉoj — [[Politiko|politika]] [[konkurenco]] kaj liberaj [[amaskomunikiloj]]. Liberaj amaskomunikiloj al la lando preskaŭ mankas. Do necesas provi krei la politikan konkurencon. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Для борьбы с коррупцией необходимы два главных условия — политическая конкуренция и свободные СМИ. Свободных СМИ в стране практически нет. Значит, нужно пытаться создавать политическую конкуренцию. }} {{Citaĵo |teksto = Lukto kontraŭ [[korupto]] ja estas mia [[Ekonomio|ekonomia]] programo. La enhavriĉa kaj realisma. Slogano "Ne mensogi kaj nek ŝteli" estas ne retorika ekkrio, sed la [[esenco]] de la [[Politiko|politikaj]] [[ŝanĝo]]j. Lukto kontraŭ korupto estas la ĉefa kaj fakte sola struktura reformo, kiun oni povas komenci eĉ morgaŭ kaj kiu estas ŝlosila kondiĉo por lanĉo de la aliaj reformoj. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Artikolo en Vedomosti la 1-an de marto 2012]<ref>[https://web.archive.org/web/20200912214705if_/https://www.vedomosti.ru/opinion/articles/2012/03/01/ne_vrat_i_ne_vorovat Artikolo en Vedomosti la 1-an de marto 2012]</ref> |origina teksto = Борьба с коррупцией и есть моя экономическая программа. Содержательная и реалистичная. Лозунг «Не врать и не воровать» — не риторическое восклицание, а суть политических преобразований. Борьба с коррупцией — главная и фактически единственная структурная реформа, которую можно начинать хоть завтра и которая является ключевым условием для старта других реформ. }} {{Citaĵo |teksto = [pri la Futbala Mondpokalo 2018] Mi estas ne kontraŭ la Futbala Mondpokalo. Mi simple ne komprenas, kial por mi venas en unu pakaĵo la Futbala Mondpokalo kaj la ŝtelitaj 300 miliardoj da rubloj. Estu la Mondpokalo, sed ne necesas ŝteli. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Sports.ru la 14-an de junio 2019]<ref>[https://web.archive.org/web/20191019052154/https://www.sports.ru/tribuna/blogs/golovin/2480359.html Intervjuo ĉe Sports.ru la 14-an de junio 2019]</ref> |origina teksto = Я не против чемпионата мира по футболу. Я просто не понимаю, почему у меня идут в одной упаковке и ЧМ, и украденные 300 млрд рублей. Я бы хотел разделить эти вещи. Пусть будет чемпионат, но не надо воровать. }} === Enmigrado === {{Citaĵo |teksto = Mi estas por [[asimilado]], ne por [[deportado]]. Se oni deziras loĝi ĉi tie — estu [[ruso]]. Se bebo kreskis en [[Rusio]], por kio li estu [[taĝiko]]? Li laŭvorte iĝu ruso. Ja alveturante [[Usono]]n la homoj plejparte iĝas usonanoj. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Я за ассимиляцию, а не за депортацию. Если ты хочешь жить здесь — будь русским. Если ребенок вырос в России, зачем ему быть таджиком? Пусть в буквальном смысле становятся русскими. Ведь, приезжая в Америку, люди по большей части становятся американцами. }} {{Citaĵo |teksto = [...] [[Usono]] konstruas muron kun [[Meksiko]], kaj eĉ [[Barack Obama|Obama]] voĉdonas por tiu ĉi muro kun Meksiko, kaj ĉe ni oni diras "Alveturu". Krome necesas kompreni, ke al ili alveturas (ja tio estas grava afero) homoj el Meksiko, [[kristanoj]], kaj tamen el pli evoluinta lando. Al ni ĉi tien alveturas kampara loĝantaro el tre subevoluintaj [[Meza Azio|mezaziaj]] landoj, ĉefe [[Islamo|islamaj]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo, la 23-an de aŭgusto 2013]<ref>[https://web.archive.org/web/20200822145541/https://echo.msk.ru/programs/beseda/1139878-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo, la 23-an de aŭgusto 2013]</ref> |origina teksto = [...] США строят стену с Мексикой, и даже Обама голосует за эту стену с Мексикой, а у нас говорят «Давайте приезжайте». Кроме того, нужно понимать, что к ним приезжают (все-таки, это важная вещь) люди из Мексики, христиане и, все-таки, из более продвинутой страны. К нам сюда приезжает сельское население очень отсталых среднеазиатских стран, преимущественно мусульманских. }} {{Citaĵo |teksto = [pri sia plano] Aŭtomatan civitanecon de [[Rusio]] al ĉiuj [[rusoj]] kaj reprezentanrtoj de la [[etno]]j, tradicie loĝantaj en Rusio kaj ne havantaj sian ŝtaton, post prezento de pasporto de [[Sovetunio]] (la sia aŭ de la gepatroj) kun sekcio "etno". |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Persona blogo, la 4-an de novembro 2013]<ref>[https://web.archive.org/web/20200822130658/https://navalny.livejournal.com/877373.html Persona blogo, la 4-an de novembro 2013]</ref> |origina teksto = Автоматическое гражданство России всем русским и представителям народов, традиционно проживающих в России и не имеющих своего государства при предъявлении документа СССР (своего или родителей) с графой "национальность". }} {{Citaĵo |teksto = Jen oni konstante al ni gurdas iun stultaĵon pri [[eŭraziismo]] kaj ke ni devas alporti ĉi tien ĉiujn el [[Meza Azio]]. Sed vi komuniku kun iu ajn [[uzbeko]] malpli ol 40 jarojn aĝa. Por li ĉu la [[rusoj]], ĉu [[usonanoj]], ĉu [[Nov-Zelando|novzelandanoj]]. La [[rusa lingvo|rusan lingvon]] ili ĉiuj ne konas. [[Libro]]jn ni legis malsamajn, [[filmo]]jn ni spektis malsamajn, [[proverbo]]jn ni havas malsamajn, [[valoro]]jn kaj orientilojn ni havas malsamajn. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Persona blogo: Detala pozicio pri Ukrainio kaj Krimeo, la 3-an de decembro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200822121006/https://navalny.livejournal.com/914090.html Persona blogo: Detala pozicio pri Ukrainio kaj Krimeo, la 3-an de decembro 2014]</ref> |origina teksto = Вот нам постоянно втюхивают какую-то ересь про евразийство, и что мы всех должны завозить сюда из Средней Азии. А вы пообщайтесь с любым узбеком младше 40 лет. Для него что русские, что американцы, что новозеландцы. Русского языка они все не знают. Книжки мы читали разные, фильмы мы смотрели разные, пословицы у нас разные, ценности и ориентиры у нас разные. }} {{Citaĵo |teksto = Mi estas por enkonduko de viza reĝimo kun la landoj de [[Meza Azio]]. Mi opinias ke tio estas absolute normale. Tio estas [[Eŭropo|eŭropa]] praktiko, kiun mi postulas en [[Rusio]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012118/https://www.svoboda.org/a/27040936.html Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]</ref> |origina teksto = Я выступаю за введение визового режима со странами Средней Азии. Я считаю, что это абсолютно нормально. Это европейская практика, которой я требую в России. }} === Politiko === {{Citaĵo |teksto = [[Ŝanĝo]] de la [[potenco]] laŭleĝe en [[Rusio]] ne eblas. Kaj tiu ŝanĝo kiam oni tute ne demandas, eblas — kiel en [[Tunizio]] [...] Por [[revolucio]] tute ne necesas duonlando, sufiĉas unu procento de la aktiva loĝantaro. Ĉio okazos hazarde, neniu scias kio okazos morgaŭ. Surveturos trafik[[policano]] gravedulinon — kaj komenciĝos revolucio. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Expert.ru la 10-an de marto 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20191101104237/https://expert.ru/russian_reporter/2011/09/navalnyij--tyi-kto_i/ Expert.ru la 10-an de marto 2011]</ref> |origina teksto = Ротация власти законным путем в России невозможна. А такая ротация, когда тебя вообще не спрашивают, возможна — как в Тунисе [...] Для революции совсем не нужно полстраны, достаточно одного процента активного населения. Все происходит случайно, никто не знает, что будет завтра. Переедет гаишник беременную женщину — и начнется революция. }} {{Citaĵo |teksto = [[Revolucio]] estas neevitebla. Simple pro tio, ke plejparto de la [[homo]]j komprenas, ke tiu sistemo estas malĝusta. Kiam oni sidas en renkontiĝo de [[ŝtatoficisto]]j, dominas interparoloj pri tio, kiu ĉion ŝtelis, kial nenio funkcias kaj kiom terura ĉio estas. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Революция неизбежна. Просто потому, что большинство людей понимают, что эта система неправильна. Когда сидишь в тусовке чиновников, больше всего разговоров о том, кто все украл, почему ничего не работает и как все ужасно. }} {{Citaĵo |teksto = La [[ŝanĝo]]jn povas fari nur [[malkontentulo]]j. Kaj nun estas tro multe da malkontentuloj. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Изменения способны сделать только недовольные люди. А сейчас слишком много недовольных. }} {{Citaĵo |teksto = Ial ĉiuj atendas ke mi diros: "Ni unuiĝu por komfortigi niajn kortojn, se la [[ŝtato]] ne kapablas tion fari". Sed mi pensas, ke nun necesas okupiĝi ne pri komfortigo de la kortoj, sed rigardi kiu ŝtelis [[mono]]n kiu tiucele jam trifoje estis pagita. Unue necesas ordigi ne en la kortoj, sed en la Kremlo. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Почему-то все ждут, что я скажу: «Давайте объединяться, чтобы благоустраивать наши дворы, если государство не способно этого сделать». Но мне кажется, что сейчас нужно не заниматься благоустройством двора, а посмотреть, кто украл деньги, которые на это уже три раза были выделены. Сначала нужно наводить порядок не во дворе, а в Кремле. }} {{Citaĵo |teksto = Mi pensas ke la [[vivo]] komencos ŝanĝiĝi tiam, kiam 1976−1982 pli aktivos en [[politiko]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Я думаю, что жизнь начнет меняться тогда, когда пресловутые 1976−1982 больше станут участвовать в политике. }} {{Citaĵo |teksto = Se [[Miĥail Ĥodorkovskij|Ĥodorkovskij]] morgaŭ liberiĝos, nenio ŝanĝiĝos. Sed tiu reĝimo ne ŝatas nekontroleblajn faktorojn kaj tre timas montri sian malfortecon. Do Ĥodorkovskij sidos [en [[prizono]]] dumvive. Dumvive signifas — ĝis ĉesos la [[vivo]] de Ĥodorkovskij aŭ ĝis ĉesos la vivo de tiu ĉi reĝimo. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Если Ходорковский завтра выйдет на свободу, ничего не изменится. Но этот режим не любит новых неконтролируемых факторов и очень боится показать свою слабость. Поэтому Ходорковский будет сидеть пожизненно. Пожизненно — это либо пока не прекратится жизнь Ходорковского, либо пока не прекратится жизнь этого режима. }} {{Citaĵo |teksto = La [[potenco]] cedos al ni ĝuste tiom, kiom ni persiste postulos. Praktiko montras, ke alfrontinte realan reziston [[Putin]] cedas. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 5-an de decembro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193411/https://sobesednik.ru/dmitriy-bykov/20141203-aleksey-navalnyy-sudbu-strany-vsegda-reshaet-odin-procent Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 5-an de decembro 2014]</ref> |origina teksto = Власть уступит нам ровно столько, сколько мы настоятельно потребуем. Практика показывает, что, столкнувшись с реальным сопротивлением, Путин отступает. }} {{Citaĵo |teksto = En ĉiuj [[tempo]]j [[sorto]]n de la lando decidas unu aktiva procento de loĝantaro. Ne pli. Kaj ĉiuj aliaj aliĝas al la [[Venko|venkintoj]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 5-an de decembro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193411/https://sobesednik.ru/dmitriy-bykov/20141203-aleksey-navalnyy-sudbu-strany-vsegda-reshaet-odin-procent Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 5-an de decembro 2014]</ref> |origina teksto = Во все времена судьбу страны решает один активный процент населения. Не больше. А остальные подтягиваются к победителям. }} {{Citaĵo |teksto = Unu el [[problemo]]j, kiujn ni alfrontis: eĉ [[homo]]j de demokratiaj konvinkoj efektive ne kredas je [[demokratio]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012118/https://www.svoboda.org/a/27040936.html Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]</ref> |origina teksto = Одна из проблем, с которой мы столкнулись: даже люди демократических убеждений на самом деле не верят в демократию. }} {{Citaĵo |teksto = Mi certe dezirus normalan transiton de la [[potenco]]. Nun ŝanĝo de la potenco en [[Rusio]], transiro de [[aŭtoritatismo]] al [[demokratio]] iusence estas [[revolucio]], ĉar tio estas ŝanĝo de la politika sistemo. Sed certe mi ne dezirus iujn kataklismojn kaj [[homo]]jn, kiuj kun [[armilo]]j kurus surstrate. Mi dezirus ke okazus normala, milda transito kaj transiro. Al [[Putin]] oni devas proponi [[sekureco]]n — al li, lia [[mono]], lia [[familio]] kaj iu limigita nombro de proksimuloj. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012118/https://www.svoboda.org/a/27040936.html Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]</ref> |origina teksto = Я бы хотел, конечно, нормального транзита власти. Сейчас изменение власти в России, переход от авторитаризма к демократии в каком-то смысле является революцией, потому что это изменение политической системы. Но конечно, я бы не хотел каких-то потрясений и людей, которые с оружием бегали бы по улице. Я бы хотел, чтобы был нормальный, мягкий транзит и переход. Путину должна быть предложена безопасность — ему, его деньгам, его семье и какому-то ограниченному количеству близких людей. }} {{Citaĵo |teksto = Unue, ni liberigos ĉiujn [[Politiko|politikajn]] [[malliberulo]]jn. Due, ni aprobos [[leĝo]]n "Pri lukto kontraŭ kontraŭleĝa riĉiĝo". Trie, ni iniciatos [[Juĝo|juĝejan]] [[reformo]]n. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe RBC.ru la 14-an de decembro 2016]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909000241/https://www.rbc.ru/interview/politics/14/12/2016/58517ded9a794773e02d73ba Intervjuo ĉe RBC.ru la 14-an de decembro 2016]</ref> |origina teksto = Первое — мы освободим всех политзаключенных. Второе — мы введем закон «О борьбе с незаконным обогащением». Третье — мы инициируем судебную реформу. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[NATO]]] Mi opinias ke baze ni estas aliancanoj, kaj tiusence mia deklaro nun malmulte diferencas de la deklaro de [[Vladimir Putin]] de 2003, kiam li proponis ke [[Rusio]] aniĝu je NATO. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe RBC.ru la 14-an de decembro 2016]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909000241/https://www.rbc.ru/interview/politics/14/12/2016/58517ded9a794773e02d73ba Intervjuo ĉe RBC.ru la 14-an de decembro 2016]</ref> |origina teksto = Я считаю, что базово мы союзники, и в этом смысле мое заявление сейчас мало отличается от заявления Владимира Путина образца 2003 года, когда он предложил, чтобы Россия вступила в НАТО. }} {{Citaĵo |teksto = Ni devas refondi la [[Rusio|rusian]] [[opozicio]]n, fari ĝin simila al normala [[Politiko|politika]] [[movado]] laŭ ekzemplo de [[Eŭropo]] aŭ [[Usono]], kie homoj povas sufiĉe organike paroli samtempe kaj pri politikaj [[libereco]]j, kaj pri neceso de la klresko de minimuma [[salajro]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe [[Voĉo de Usono]] la 14-an de marto 2019]<ref>[https://web.archive.org/web/20200820113609/https://www.golos-ameriki.ru/a/navalny-interview/4829200.html Intervjuo ĉe [[Voĉo de Usono]] la 14-an de marto 2019]</ref> |origina teksto = Мы должны переучредить российскую оппозицию, сделать ее похожей на нормальное политическое движение по образцу Европы или США, где люди могут весьма органично говорить одновременно и про политические свободы, и про необходимость роста минимальной заработной платы. }} {{Citaĵo |teksto = [pri la murdo de [[Boris Nemcov]]] Mi havas neniujn dubojn pri tio ke la Kremlo eble ne mendis la murdon de Nemcov, kaj tion faris [[Ramzan Kadirov]], sed la Kremlo kaj [[Putin]] persone faris ĉion eblan por ke justa juĝo ne okazu, por ke ne okazu normala juĝeja esplorado kaj normala enketado. Ne estis pridemandita Delimĥanov mem, ne estis pridemandita Zolotov, ktp. Ĉion ĉi oni bremsis, Kadirovon oni defendis kaj faris tiun persone Putin. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe [[Voĉo de Usono]] la 14-an de marto 2019]<ref>[https://web.archive.org/web/20200820113609/https://www.golos-ameriki.ru/a/navalny-interview/4829200.html Intervjuo ĉe [[Voĉo de Usono]] la 14-an de marto 2019]</ref> |origina teksto = И нет никаких сомнений в том, что Кремль, может, и не заказывал убийство Немцова, а это сделал Рамзан Кадыров, но Кремль и Путин лично сделали все возможное для того, чтобы правосудие не совершилось, чтобы не было нормального судебного разбирательства и нормального следствия. Не был допрошен сам Делимханов, не был допрошен Золотов, и так далее, и так далее. Все это спустили на тормозах, Кадырова выгородили, и сделал это лично Путин. }} {{Citaĵo |teksto = Kaj tiam, en 2016, mi diradis ke ĉe mia tuta amo al la kandidatoj de la [partio] [[Jabloko]], mi mem iam estis Jablok-ano, tio estas megamizeraj kandidatoj, ili estas malafablaj homoj. Ili havas neniujn ŝancojn. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe The Bell la 11-an de decembro 2019]<ref>[https://web.archive.org/web/20191212162944/https://thebell.io/ya-v-tsentre-uragana-aleksej-navalnyj-v-proekte-russkie-norm/ Intervjuo ĉe The Bell la 11-an de decembro 2019]</ref> |origina teksto = И тогда, в 2016 году, я говорил, что при всей моей любви к «яблочным» кандидатам, я сам когда-то был «яблочником», это сверхмегаубогие кандидаты, они неприятные люди. Им не светит вообще ничего. }} === Ekonomio === {{Citaĵo |teksto = Por mi verkas [[Ekonomio|ekonomian]] programon famaj rusiaj [[Ekonomiko|ekonomikistoj]], kiuj en la nuna situacio, kaj al mi malfacilus ilin kulpigi, ne strebas malkaŝi siajn nomojn. Ili loĝas en diversaj landoj. Tio estas la plej alte kvalifikitaj homoj, kiuj entute heveblas je dispono de [[Rusio]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe RBC.ru la 14-an de decembro 2016]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909000241/https://www.rbc.ru/interview/politics/14/12/2016/58517ded9a794773e02d73ba Intervjuo ĉe RBC.ru la 14-an de decembro 2016]</ref> |origina teksto = Мне пишут экономическую программу известные российские экономисты, которые в текущей ситуации, и мне сложно их за это винить, не горят желанием раскрыть свои имена. Они живут в разных странах. Это самые высококвалифицированные люди, которые вообще есть в распоряжении России. }} {{Citaĵo |teksto = Kiuj [[Ekonomiaj sankcioj|sankcioj]]? La sankcioj estas nenio. Tio estas nia deka problemo. Ĉe ni ĉesis kreski la [[ekonomio]] en 2013, kiam haveblis nek sankcioj, nek [[protesto]]j kaj [[nafto]] kostis po $120 kontraŭ barelo. Tamen en 2013 ĉio haltis kaj ne povis plu kreski. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe The Bell la 11-an de decembro 2019]<ref>[https://web.archive.org/web/20191212162944/https://thebell.io/ya-v-tsentre-uragana-aleksej-navalnyj-v-proekte-russkie-norm/ Intervjuo ĉe The Bell la 11-an de decembro 2019]</ref> |origina teksto = Какие санкции? Санкции — ерунда. Это наша десятая проблема. У нас перестала расти экономика в 2013 году, когда не было ни санкций, ни протестов, и нефть была по $120 за баррель. Тем не менее в 2013 году все остановилось и не могло дальше расти. }} {{Citaĵo |teksto = Mi opinias, ke [[imposto]]jn necesas malaltigi. En [[Rusio]] ili estas gigantaj. Mi diras, ke necesas malaltigi salajrajn impostojn kaj doni eblecon al la [[komerco]] pagi grandan [[salajro]]n al [[homo]]j enmane. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe The Bell la 11-an de decembro 2019]<ref>[https://web.archive.org/web/20191212162944/https://thebell.io/ya-v-tsentre-uragana-aleksej-navalnyj-v-proekte-russkie-norm/ Intervjuo ĉe The Bell la 11-an de decembro 2019]</ref> |origina teksto = Я считаю, что налоги нужно снижать. В России они гигантские. Я говорю, что нужно снизить зарплатные налоги и дать возможность бизнесу давать большую зарплату людям на руки. }} === Religio === {{Citaĵo |teksto = Mi estas [[bapto|baptita]] kaj konsideras min [[ortodoksulo]]. Sed mi estas [[Sovetunio|sovetia]] ortodoksulo: vide al [[preĝejo]] mi krucosignas, sed la preĝejon ne frekventas. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Я крещеный, и считаю себя православным. Но я советский православный: на церкви крещусь, а в церковь не хожу. }} {{Citaĵo |teksto = [[Eklezio]] kaj [[religio]]: mi, al mia [[honto]], estas tipa postsovetia [[kredanto]] — la [[fasto]]jn mi observas, al [[preĝejo]]j min krucosignas, sed preĝejon frekventas sufiĉe malofte. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012135/https://borisakunin.livejournal.com/49763.html Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]</ref> |origina teksto = Церковь и религия: я, к своему стыду, типичный постсоветский верующий — посты соблюдаю, на церкви крещусь, но в церкви бываю достаточно редко. }} {{Citaĵo |teksto = Mi [[Kredo|kredas]], al mi plaĉas esti [[kristano]] kaj [[ortodoksulo]], al mi plaĉas senti min parto de io pli granda kaj komuna. Al mi plaĉas ke ekzistas specialaj [[etiko]] kaj sinlimigoj. Ĉe tio min tute ne ĝenas ke ekzistas mi en la precipe [[Ateismo|ateisma]] medio — ĝis 25 jaroj, ĝis naskiĝo de bebo, mi mem estis tiom fervora ateisto, ke mi estis preta kroĉiĝi al [[barbo]] de iu ajn [[pastro]]. Estas normale, kiam la [[homo]]j estas religiemaj, normale kiam iuj homoj ridas pri religiemo. [[Ŝerco]]j pri religiemo en "[[La Simpsonoj]]" aŭ "Suda Parko" estas tute belegaj kaj ofendas min eĉ ne iomete. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012135/https://borisakunin.livejournal.com/49763.html Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]</ref> |origina teksto = Я верую, мне нравится быть христианином и православным, мне нравится ощущать себя частью чего-то большого и общего. Нравится, что есть специальная этика и самоограничения. При этом меня совершенно не напрягает, что существую я в преимущественно атеистической среде — лет до 25, до рождения ребёнка, я и сам был таким ярым атеистом, что был готов вцепиться в бороду любому попу. Нормально, когда люди религиозны, нормально, когда некоторые люди смеются над религиозностью. Шутки над религиозностью в «Симпсонах» или «Южном парке» совершенно прекрасны и не оскорбляют меня нисколько. }} {{Citaĵo |teksto = [[Ortodoksismo]] estas la ĉefa [[religio]] de [[Rusio]] kaj ne decas nin mem trompi, provante stari sur pozicioj de la absoluta [[egaleco]]. Speciala rolo de RPE [Rusa Ortodoksa Eklezio] estas klarigebla kaj racia. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012135/https://borisakunin.livejournal.com/49763.html Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]</ref> |origina teksto = Православие — главная религия России и не нужно самих себя обманывать, пытаясь стоять на позициях абсолютного равенства. Особая роль РПЦ объяснима и разумна. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Pussy Riot]]] Ni havas nediskuteblan fakton: stultulinoj, farintaj etan huliganaĵon por [[reklamo]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Persona blogo, la 7-an de marto 2012]<ref>[https://web.archive.org/web/20140325231240/https://navalny.livejournal.com/690551.html?page=42 Persona blogo, la 7-an de marto 2012]</ref> |origina teksto = Имеем неоспоримый факт: дуры, совершившие мелкое хулиганство ради паблисити. }} {{Citaĵo |teksto = Proksimume ĝis 24 jaroj mi konsideris min [[ateisto]]. Poste al mi naskiĝis [[bebo]], mi rigardis kiel li kreskas kaj komprenis ke tio estas nenio alia ol la Dia Miraklo. Nenio subita okazis al mi, revelacion mi ne spertis. Simple iel nerimarkinde mi komprenis, ke mi estas kredanto. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo al retejo Pravmir, la 4-an de septembro 2013]<ref>[https://web.archive.org/web/20200905164448/https://www.pravmir.ru/voprosy-o-vere-kandidatu-v-mery-aleksej-navalnyj/ Intervjuo al retejo Pravmir, la 4-an de septembro 2013]</ref> |origina teksto = Лет до 24 я считал себя атеистом. Потом у меня родился ребёнок, я смотрел, как он растёт, и понимал, что это не что иное, как Божье Чудо. Ничего внезапного со мной не случалось, откровения не снисходили. Просто как-то незаметно сам для себя я понял, что являюсь верующим человеком. }} {{Citaĵo |teksto = [pri interproksimiĝo de la [[ŝtato]] kaj [[eklezio]]] Ĝenerale mi opinias, ke mankas io malbona en tiu ĉi [[ideo]]. Ni vidas ke ekzemple ĉiuj usonaj [[prezidanto]]j frekventas [[preĝejo]]n kaj ekzistas eĉ ne unu prezidanto de [[Usono]], kiu ne havus sian spiritan patron ktp, sed en tiu formo, kiel tio okazas en [[Rusio]], tio havas grandan administran dominadon, kion mi certe ne ŝatas, kvankam mi estas [[Ortodoksismo|ortodoksulo]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193418/https://echo.msk.ru/programs/focus/1417522-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = В принципе, я считаю, что нет ничего плохого в идее самой этой. Мы видим, что, например, все американские президенты ходят в церковь и не существует ни одного президента США, у которого не было бы своего духовника и так далее, но в том виде, как в России это все происходит, это имеет большой административный уклон, что, конечно, мне не нравится, хоть я и православный. }} === Samseksemo === {{Citaĵo |teksto = Mi proponus por la [[Rusio|rusiaj]] [[realo]]j preni formon de [[Geja Fiero]], kiun oni elektis en [[Jerusalemo]]. Por ke [[gejo]]jn ne mortigu ne-gejoj, oni lasas gejojn amuziĝi en fermita kaj ĉirkaŭbarita [[stadiono]]. Indignitaj civitanoj havas eblecon esprimi sian [[protesto]]n, manifestaciante apud tiu ĉi stadiono. Post la fino de la aranĝo la gejojn oni sub gardo transportas hejmen. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Persona blogo, la 2-an de majo 2009]<ref>[https://web.archive.org/web/20170816060058/https://navalny.livejournal.com/370945.html Persona blogo, la 2-an de majo 2009]</ref> |origina teksto = Я бы предложил для русских реалий взять формат гей-парада, который выбрали в Иерусалиме. Чтобы геев не поубивали негеи, геев выпускают порезвиться на закрытый и отцепленный стадион. Возмущенные граждане имеют возможность выразить свой протест, пикетируя этот стадион. По завершении мероприятия, геев под охраной развозят по домам. Как-то так. }} {{Citaĵo |teksto = [pri leĝo kontraŭ [[Samseksemo|samseksema]] [[propagando]]] Mi nuligos [ĝin]. Ĝi estas sensenca. Ĝi kaŭzas nenion krom enprizonigi [[homo]]jn pro ŝatoklakoj en [[socia reto|sociaj retoj]]. Tiaj aferoj kiel [[Gejo|geja]] propagando ne ekzistas. Oni elpensis ĝin por trovi iun [[malamiko]]n, kontraŭ necesas lukti, forlogante la [[socio]]n de la [[problemo]]j. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe RBC.ru la 14-an de decembro 2016]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909000241/https://www.rbc.ru/interview/politics/14/12/2016/58517ded9a794773e02d73ba Intervjuo ĉe RBC.ru la 14-an de decembro 2016]</ref> |origina teksto = Отменю. Он бессмысленный. Он не приводит ни к чему, кроме того что сажает людей в тюрьмы за лайки в социальных сетях. Такой вещи, как гей-пропаганда, не существует. Ее выдумали для того, чтобы найти какого-то врага, с которым нужно бороться, отвлекая общество от проблем. }} {{Citaĵo |teksto = [pri samseksema geedziĝo] Mi opinias ke ĉi tie ni devas sekvi la vojon de evoluintaj landoj, unuavice de [[Usono]]. Tio devas esti permesiloj, kiuj estas donataj aŭ ne donataj je nivelo de subjektoj de Federacio. Tio estas mi komprenas, ke aliro en [[Dagestano]] estas unu, en [[Sankt-Peterburgo]] — tute alia. Se la Leĝodona Kunveno de Sankt-Peterburgo voĉdonos por permeso al paroj krei civilajn uniojn, mi havas neniujn [[problemo]]jn pro tio. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe RBC.ru la 14-an de decembro 2016]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909000241/https://www.rbc.ru/interview/politics/14/12/2016/58517ded9a794773e02d73ba Intervjuo ĉe RBC.ru la 14-an de decembro 2016]</ref> |origina teksto = Я считаю, что здесь мы должны идти по пути развитых стран, в первую очередь США. Это должны быть разрешения, которые даются или не даются на уровне субъектов Федерации. То есть я понимаю, что подход в Дагестане один, в Санкт-Петербурге — совершенно другой. Если Законодательное собрание Санкт-Петербурга проголосует за разрешение парам вступать в гражданские союзы, у меня нет к этому никаких проблем. }} === Historio === {{Citaĵo |teksto = [[Hitlero]] kaj [[Stalin]] estas la du ĉefaj ekzekutistoj de la [[Rusoj|rusa]] popolo. Stalin ekzekutis, malsatmortigis kaj turmentis siajn sampatrujanojn, persone por mi ĉi tie ĉio estas klare. Tamen mi kontraŭas ke tio estu "eterna" afero kaj mi ne vidas iun ajn sencon en tuta tiu "malstalinigado" ktp. Mi ne komprenas, kion tio signifas forme de la ŝtata [[politiko]]. Se vi deziras "malstalinigadon" — donu al via infano-lernejano legi "[[La Arkipelago Gulago]]", se li pigras legi "La Arkipelago", do legu artikolon "Stalin-reprezalioj" en [[Vikipedio]], tie ĉio estas mallonge, koncize, objektive kaj kun referencoj. Necesas memstare respondi al defioj de la tempo, ne vivi per senfinaj politikaj aludoj. "Stalin-afero" estas la afero de la [[Historio|historia]] [[scienco]], ne de la kuranta politiko. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012135/https://borisakunin.livejournal.com/49763.html Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]</ref> |origina teksto = Гитлер и Сталин — два главных палача русского народа. Сталин казнил, морил голодом и мучил моих соотечественников, лично для меня здесь всё ясно. Однако я против того, чтобы это было «вечным» вопросом и не вижу никакого смысла во всей этой «десталинизации» и т.д. Не понимаю, что это означает в формате государственной политики. Хочешь «десталинизации» — дай почитать своему ребёнку-школьнику «Архипелаг ГУЛАГ», если ему лень читать «Архипелаг», то пусть почитает статью «сталинские репрессии» в Википедии, там всё коротко, понятно, объективно и со ссылками. Нужно самостоятельно отвечать на вызовы времени, а не жить бесконечными политическими аллюзиями. «Вопрос Сталина» — это вопрос исторической науки, а не текущей политики. }} {{Citaĵo |teksto = [[Mito]] pri [[Stalin]] estas mito pri la fera [[ordo]], kreita per la fera mano. Por ĝia malmuntado iu alia devas fari la ordon sen ajna fera mano, do simple laŭleĝe. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012135/https://borisakunin.livejournal.com/49763.html Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]</ref> |origina teksto = Миф о Сталине — это миф о железном порядке, наведенном железной рукой. Для его развенчания кто-то другой должен навести порядок безо всякой железной руки, то есть просто по закону. }} {{Citaĵo |teksto = Vi scias, mi nun aprezas [[Miĥail Gorbaĉov|Gorbaĉovon]] oble pli ol mi aprezis lin tiam [...] Sed nun mi rigardas al Gorbaĉov kiel al la [[homo]], kiu havis eblecon neimageble riĉiĝi aŭ iĝi [[tirano]], aŭ iĝi [[diktatoro]] kaj en iu ajn kazo havis eblecon uzi en privataj celoj tiujn grandajn eblecojn, kiujn li havis, sed li ne faris tion. Li ja estas mizerulo nun aŭ praktike mizerulo. Li ricevis nenion. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo, la 15-an de septembro 2013]<ref>[https://web.archive.org/web/20200822133349/https://echo.msk.ru/programs/exit/1156476-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo, la 15-an de septembro 2013]</ref> |origina teksto = Знаете, я сейчас ценю Горбачёва гораздо больше, чем я ценил его тогда [...] Но сейчас я смотрю на Горбачёва как на человека, который имел возможность немыслимым образом обогатиться или стать тираном, или стать диктатором и в любом случае имел возможность использовать в личных целях те грандиозные возможности, которые у него были, но не сделал этого. Он же нищий человек сейчас или практически нищий человек. Он не получил ничего. }} {{Citaĵo |teksto = Ni povas ripeti tion, kio okazis en la 1980-1990-aj jaroj. Sidis tiuj azenoj en [[Politburoo de la Centra Komitato de la Komunista Partio de Sovetunio|Politburoo]], malŝparis [[mono]]n por iuj enormaj nefinitaj [[konstruado]]j, [[Afgana milito (1979-1989)|militadis en Afganio]], kaj poste ĉio ĉe ili disfalis. [[Sovetunio]]n ja disfaligis ne [[Miĥail Gorbaĉov|Gorbaĉov]]. Sovetunion disfaligis stultulaĉoj el [[KPSU]], omaĝe al kiuj oni nun memortabulojn faraĉas. Post tio en la [[1990-aj jaroj]] venis nova [[potenco]], al kiu mankis mono, kaj ĝi mem konsistis el friponaj [[komsomolano]]j kaj ankaŭ estis komplete koruptita kaj hipokrita. Oni nomis tion [[demokratio]] por iu tempo. Tiun ĉi tutan mirindan konstruaĵon certe atendis [[fiasko]], post kio la vortoj "demokratio" kaj "[[liberalulo]]" iĝis ofendaj, merkata [[ekonomio]] ne aperis, al la potenco revenis [[reakciulo]]j. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Republic.ru la 9-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012129/https://republic.ru/posts/l/1168842 Intervjuo ĉe Republic.ru la 9-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = Мы можем повторить то, что было в 80–90-х годах. Сидели эти ослы в Политбюро, тратили деньги на какие-то феноменальные недострои, воевали в Афганистане, а потом у них все развалилось. Советский Союз ведь развалил не Горбачев. Советский Союз развалили придурки из КПСС, которым сейчас мемориальные доски лепят. После этого в 90-е годы пришла новая власть, у которой не было денег, а сама она была из жуликоватых комсомольцев и тоже была насквозь продажной и лицемерной. Это назвали демократией на какое-то время. Всю эту замечательную конструкцию, конечно, ждал провал, после которого слова «демократия» и «либерал» стали ругательными, рыночная экономика не получилась, к власти вернулись реакционеры. }} {{Citaĵo |teksto = Mi ne opinias, ke havas [[senco]]n detrui iujn [[monumento]]jn, ili ja staru ie ajn, necesas simple fari novajn. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 16-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193428/https://echo.msk.ru/programs/beseda/1419224-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 16-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = Я не считаю, что имеет смысл сносить какие-то памятники, пусть они стоят где угодно, нужно просто делать новые. }} {{Citaĵo |teksto = [pri ideala politikisto] La [[Rusio|rusiaj]] [[politikisto]]j havas du ĉiamajn respondojn: [[liberalulo]]j diras [[Winston Churchill|Churchill]], ŝtatistoj — [[Pjotr Stolipin|Stolipin]]. Kio necesas esti por Stolipin-on nomi sia [[idealo]]? La [[homo]]n, kiu subpremis la tutan politikan [[libereco]]n komplete kaj enkondukis milit-juĝejojn? |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 29-an de oktobro 2018]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909085957/https://sobesednik.ru/politika/20181029-aleksej-navalnyj-pochemu-ya-zhivoj-nu-kto-to-dolzhen-zhe-byt-zhiv Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 29-an de oktobro 2018]</ref> |origina teksto = Российские политики имеют два стандартных ответа: либералы говорят «Черчилль», государственники — «Столыпин». Кем вообще надо быть, чтобы Столыпина называть своим идеалом? Человека, который задавил всю политическую свободу вообще и ввел военно-полевые суды? }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Lenin]]] Malbone mi rilatas al li. Tre malbone. Kiel oni povas rilate al la [[homo]], kiu en tioma kvanto mortigis vian [[popolo]]n? La [[caro]] kaj lia ĉirkaŭantaro respondecas pri la [[revolucio]], sed tio kion poste faris la [[bolŝevistoj]], estis eĉ pli malbone ol la carismo. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 29-an de oktobro 2018]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909085957/https://sobesednik.ru/politika/20181029-aleksej-navalnyj-pochemu-ya-zhivoj-nu-kto-to-dolzhen-zhe-byt-zhiv Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 29-an de oktobro 2018]</ref> |origina teksto = Плохо я к нему отношусь. Очень плохо. Как можно относиться к человеку, который в таком количестве морил твой народ? Царь и его окружение несут ответственность за революцию, но то, что потом сделали большевики, вышло еще хуже царизма. }} === Boris Jelcin === {{Citaĵo |teksto = Kaj ĝuste [[Boris Jelcin|Jelcin]], por kiu ni tiam voĉdonis, por kiu ankaŭ mi estis preta disŝiri iun ajn kaj kriis "Ni pli rapide dispafu la Blankan Domon [registarejon]. Antaŭen, Jelcin!" Mi nun certe tre forte pri tio bedaŭras, post jaroj, ĉar Jelcin iĝis la [[homo]], kiu nin ĉiujn trompis, kiu interŝanĝis ĉiujn niajn [[libereco]]jn kaj atingojn kontraŭ garantioj de [[sekureco]] por sia [[familio]]. Jen, kontraŭ tiuj kelkcent milionoj da [[dolaro]]j, kiuj nun estas posedataj de Djaĉenko kaj Jumaŝev [familianoj de Jelcin] ja estis interŝanĝitaj ĉiuj atingoj, kiuj ekzistis en [[Rusio]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo, la 15-an de septembro 2013]<ref>[https://web.archive.org/web/20200822133349/https://echo.msk.ru/programs/exit/1156476-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo, la 15-an de septembro 2013]</ref> |origina teksto = А вот Ельцин как раз, за которого мы тогда голосовали, за которого я в том числе был готов разорвать любого и кричал «Давайте быстрее расстреливать Белый дом. Вперед, Ельцин!» Я сейчас, конечно, очень сильно об этом сожалею, спустя годы, потому что Ельцин оказался тем человеком, который нас всех обманул, который обменял какие-то наши свободы и достижения просто на гарантии безопасности для своей семьи. Вот, за те там несколько сот миллионов долларов, которые сейчас принадлежат Дьяченко и Юмашеву, в общем-то, и были обменены все достижения, которые были в России. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Miĥail Gorbaĉov]] kaj [[Boris Jelcin]]] Tio estis okazinta antaŭ niaj [[okulo]]j. Mi staris en tiuj atendovicoj kaj mi vidis tiujn kuponojn [por aĉetado], mi vidis tiun Jelcinon. Kiam okazis dispafado de la Blanka Domo [dum puĉo en 1993], mi forkuris el instituto kaj grimpis trans la Moskvan Zoon por rigardi kiel oni tie pafas. Do mi ĉion ĉi scias, mi povas pritaksi. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo, la 15-an de septembro 2013]<ref>[https://web.archive.org/web/20200822133349/https://echo.msk.ru/programs/exit/1156476-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo, la 15-an de septembro 2013]</ref> |origina teksto = Это то, что происходило на моих глазах. Я стоял в этих очередях и я видел эти талоны, я видел этого Ельцина. Когда был расстрел Белого дома, я сбежал из института и перелезал через Московский Зоопарк, чтобы посмотреть, как там стреляют. Поэтому я всё это знаю, я могу это оценивать. }} {{Citaĵo |teksto = [pri supozeble okazinta [[venko]] de [[Gennadij Zjuganov]] en la prezidenta baloto en 1996] Mi kredas je la venko de Zjuganov. Kaj mi tre bedaŭras, ke mi estis unu el tiuj homoj, kiuj postulis "pafadon kontraŭ la Supera Konsilio", estis zelotoj de [[Anatolij Ĉubajs |Ĉubajs]] kaj [[Boris Jelcin|Jelcin]] ktp. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012118/https://www.svoboda.org/a/27040936.html Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]</ref> |origina teksto = Я верю в победу Зюганова. И я очень сильно сожалею, что я был одним из тех людей, которые требовали "расстрела Верховного Совета", были фанатами Чубайса и Ельцина и так далее. }} {{Citaĵo |teksto = [pri supozeble okazinta venko de [[Gennadij Zjuganov]] en la prezidenta baloto en 1996] [[Boris Jelcin|Jelcin]] falsis la [[baloto]]n. Tio estis lia kolosa [[eraro]]. Kaj tio, kio okazas nun al mi, al la opozicia movado, al ni ĉiuj — tio estas ankaŭ nia pago, se diri metafizike, pro tio ke ni tiam ĉiuj postulis pafi la Superan Konsilion. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012118/https://www.svoboda.org/a/27040936.html Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]</ref> |origina teksto = Ельцин фальсифицировал выборы. Это было его колоссальной ошибкой. И то, что происходит сейчас со мной, со всем оппозиционным движением, с нами со всеми, — это, в том числе, наша плата, говоря метафизически, за то, что мы тогда все требовали расстрелять Верховный Совет. }} === Pri si mem === {{Citaĵo |teksto = Ĉu mi estas gvidanto de [[hipsteroj]]? Mi ne certas. Plej verŝajne mi estas bubo el Marjino [areo en [[Moskvo]]], kiu tamen ŝatas surporti pelton kun sportaj ŝuoj. Sed mi ne surmetos [[okulvitro]]n en hipstera kadro kaj kun plezuro drinkos [[biero]]n en lokoj, kie la hipsteroj sulkigos la nazetojn kaj diros: fi. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Я лидер хипстеров? Не уверен. Я скорее чувак из Марьино, которому, впрочем, нравится носить пальто с кедами. Но я не надену очки в хипстерской оправе и с удовольствием выпью пива в местах, где хипстеры сморщат носики и скажут: фи. }} {{Citaĵo |teksto = Oni neniam [[Minaco|minacis]] al mi. Eĉ trapikitaj pneŭoj mankis. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Мне никогда не угрожали. Даже проколотых шин не было. }} {{Citaĵo |teksto = Estis periodo, kiam mi okupiĝis pri la Komitato de Defendo de Moskvanoj ĉe [partio] Jabloko. Ni luktis kontraŭ kontraŭleĝa [[konstruado]] kaj de mia vidpunkto tio estis oble pli danĝera. Ĉar la konstruistoj, kiujn ni ĝenis, emas al pli simplaj solvoj de la [[problemo]]j ol la [[naftisto]]j aŭ la [[ŝtato]]. Distanco inter direktoro kaj [[homo]], al kiu oni povas diri: "solvu pri li" tie estas oble malpli granda. Kredu min: lukti kontraŭ estro de domprizorga firmao de malgranda urbeto estas oble pli danĝere ol lukti kontraŭ Rosnafto aŭ [[Putin]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Был период, когда я занимался Комитетом защиты москвичей при «Яблоке». Мы боролись с незаконным строительством и, с моей точки зрения, это было гораздо более опасно. Потому что застройщики, которым мы мешали, склонны к более простым решениям проблем, чем нефтяники или государство. Расстояние между директором и человеком, которому можно сказать: «разберитесь с ними», там гораздо меньше. Поверьте: бороться с начальником ЖКХ маленького города гораздо более опасно, чем бороться с Роснефтью или Путиным. }} {{Citaĵo |teksto = [[Sergej Magnickij|Magnickij]] al mi estas oble pli proksima ol [[Miĥail Ĥodorkovskij|Ĥodorkovskij]]. Ĉar li estis ne [[oligarĥo]], kaj nek [[politikisto]]. Li estis [[juristo]], [[librotenisto]] kaj aŭditoro, kiu pri nenio pretendis, sed simple faris la aferojn, kiujn li konsideris ĝustaj. Mi kun [[papero]]j sidas kaj li sidis kun paperoj. Sed poste pro tiuj paperoj oni ĝismorte turmentis lin en [[prizono]], kaj mi parte eksentis je tio mian [[kulpo]]n. Ja en tiu momento ni ĉiuj svingis la [[kapo]]jn kaj diris: nu, ĉiuj sidas [en prizono] kaj tiu iom sidos. Li sidos iom kaj eliros. Sed li ne eliris. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Магнитский мне гораздо ближе, чем Ходорковский. Потому что он не олигарх, и он не политик. Он юрист, бухгалтер и аудитор, который ни на что не претендовал, а просто делал вещи, которые считал правильными. Я с бумажками сижу, и он сидел с бумажками. Но потом за эти бумажки его замучили в тюрьме, а я отчасти почувствовал в этом свою вину. Ведь в тот момент мы все кивали головами и говорили: ну, все сидят, и этот посидит. Посидит и выйдет. А он не вышел. }} === Aliaj temoj === {{Citaĵo |teksto = La [[vivo]] estas formo de [[ekzistado]] de proteinaj korpoj. Mi ĝojas, se mia proteina korpo alportas malgrandan utilon al la aliaj proteinaj korpoj. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Kommersant la 7-an de decembro 2010]<ref>[https://web.archive.org/web/20120203140633/http://www.kommersant.ru/Doc/1553321 Intervjuo ĉe Kommersant la 7-an de decembro 2010]</ref> |origina teksto = Жизнь — способ существования белковых тел. Я рад, если мое белковое тело приносит небольшую пользу другим белковым телам. }} {{Citaĵo |teksto = [[Homo]]j de la dua rango ne ekzistas kaj se iu tiel opinias, do li estas danĝera somnambulo, kiun necesas reeduki, kuraci aŭ izoli de la [[socio]]. Pri iu ajn limigado de la rajtoj de la civitanoj laŭ etna principo eĉ ne eblas paroli. Mi mem estas "duonruso" — duone [[ukraino]] kaj la homo de la dua rango konsideri min mem tute ne deziras. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012135/https://borisakunin.livejournal.com/49763.html Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]</ref> |origina teksto = Людей второго сорта не бывает, а если кто-то так считает, то он опасный лунатик, которого нужно перевоспитывать, лечить или изолировать от общества. Ни о каком ограничении прав граждан по этническому принципу речи идти не может в принципе. Я, кстати говоря, сам "полурусский" — наполовину украинец и человеком второго сорта себя чувствовать ни капельки не желаю. }} == Pri la aŭtoro == {{Citaĵo |teksto = Ridinde kaj malĝoje estas legi komentojn kiel "kiu se ne li", "kion vi proponas anstataŭe", "nun estas malĝusta tempo", "unue atingu" kaj aliajn. Vi kvazaŭ ne rimarkas, ke la samajn "argumentojn" responde al [[kritiko]] prezentas [[Putin]] kaj K. Navalnij al ili: "vi estas [[fripono]]j kaj [[ŝtelisto]]j" kaj ili: "vi estas agento de la Ŝtata Departamento [de [[Usono]]]". Vin ne kamuflita [[homofobio]] de la kandidato al urbestra posteno [de [[Moskvo]]] ĝenas, sed tio ke mi kuraĝis diri pri ĝi.</br> Se [[problemo]] iĝas kritiko, ne ĝia [[celo]], tio estas tre alarma simptomo, [[amiko]]j miaj. Navalnij jam nun iĝis sankta bovino: aut bene, aut nihil [diru bonan aŭ nenion]. Li estas ekstreme bruska kaj kruda, kaj ne nur al oponantoj (spektu komplete la filmeton), kaj lia teamo tuj deklaras anatemon kontraŭ ĉiu, kiu kuraĝos kontraŭi lin eĉ per unu vorto. Kaj tiu ĉi [[homo]] estas por vi [[demokrato]]? Kaj ĉe li aperos [[parollibereco]]? Kaj de li vi atendas [[toleremo]]n? Feliĉa estas kiu [[Kredo|kredas]].</br> Mi ne opinias ke Putin estas pli bona — kaj mi ne komprenas kial mi devas elekti inter tiuj du. |aŭtoro = |verko = [Blogo GLAT-facetoj, la 24-an de julio 2013]<ref>[https://web.archive.org/web/20180219182551/http://lgbt-grani.livejournal.com/1876075.html Blogo GLAT-facetoj, la 24-an de julio 2013]</ref> |origina teksto = Смешно и грустно читать комментарии вроде «кто, если не он», «а что вы предлагаете взамен», «сейчас не время», «сперва добейся» и др. Вы словно не замечаете, что точно такие же «аргументы» в ответ на критику приводят Путин и K°. Навальный им: «вы жулики и воры», а те: «ты агент госдепа». Вас не закамуфлированная гомофобия кандидата в мэры напрягает, а то, что я посмел сказать о ней.</br> Если проблемой становится критика, а не ее предмет, это очень тревожный симптом, друзья мои. Навальный уже сейчас стал священной коровой: aut bene, aut nihil. Он предельно резок и груб, причем не только с оппонентами (вы видео посмотрите целиком), а его команда сразу предает анафеме любого, кто посмеет ему хоть слово поперек сказать. И этот человек для вас демократ? И это при нем появится свобода слова? И это от него вы ждете толерантности? Блажен, кто верует.</br> Я не считаю, что Путин лучше, — и не понимаю, почему я должен выбирать между этими двумя. }} == Vidu ankaŭ == * [[Vladimir Putin]] * [[Ksenija Sobĉak]] {{Referencoj}} {{DEFAŬLTORDIGO:Navalnij, Aleksej}} [[Kategorio:Rusiaj politikistoj]] [[Kategorio:Rusoj]] [[Kategorio:Ruslingvaj aŭtoroj]] [[Kategorio:Rusa naciismo]] [[Kategorio:Naskiĝintoj en 1976]] [[Kategorio:Mortintoj en 2024]] qaqly21dnx69xq2sovozfwrn7l51cgt 53824 53823 2026-10-08T05:52:02Z RG72 415 /* Pri la aŭtoro */ 53824 wikitext text/x-wiki {{Aŭtoro | nomo = Aleksej Navalnij | dosiero = | vikipedio = Aleksej Navalnij | komunejo = | komunejokat = Alexey Navalny | vikifontaro = | vikinovaĵoj = Kategorio:Aleksej Navalnij }} '''[[w:Aleksej Navalnij|Aleksej Navalnij]]''' (naskiĝis en 1976 — mortis en 2024) estis rusia juristo kaj politikisto, opozicia al Vladimir Putin. == Citaĵoj == === Vladimir Putin === {{Citaĵo |teksto = Mi multon pardonus al [[Vladimir Putin]] se li estus la rusa [[Lee Kuan Yew]]. Jes, li establus [[Totalismo|totalisman]] [[politiko]]n, sed ĉe tio persekutus la [[fripono]]jn. Sed Putin ne povas iĝi la rusa Lee Kuan Yew. Li eĉ ne povas iĝi la rusa [[Aleksandr Lukaŝenko|Lukaŝenko]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Я бы многое простил Путину, если бы он был русским Ли Куан Ю. Да, он установил бы тоталитарную политику, но при этом гонял бы жуликов. Но Путин не может стать русским Ли Куан Ю. Он даже не может стать русским Лукашенко. }} {{Citaĵo |teksto = Mi tre dezirus ekscii, kiom sincere [[Putin]] je ĉio ĉi kredas. Kiom sincere li opinias, ke la kreita de li sistemo daŭros. Speciale post kiam li vidis kadrojn de la ekzekuto de [[Muamar Kadafi|Kadafi]]. Tiu ja ankaŭ estis povega bubo. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Я бы очень хотел узнать, насколько искренне Путин во все это верит. Насколько искренне он считает, что созданная им система продержится. Особенно после того, как он увидел кадры казни Каддафи. Тоже ведь был крутой парень. }} {{Citaĵo |teksto = [[Putin]] havas certajn [[merito]]jn. Mi memoras ke en nia militurbeto, kie mi loĝis kun gepatroj, estis sufiĉe evidenta [[bandito]], kiun obeis eĉ milico. Tio estis [[kartvelo]], kiu marŝis en blankaj ŝtrumpetoj kaj ĉiuj [[oficiro]]j, kiuj marŝis kun [[armilo]]j, nenion povis fari kontraŭ li, ĉar li estis la ĉefo. Kaj nun mankas tiu kartvelo, kaj iusence tio efektive estas merito de Putin. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = У Путина есть кое-какие заслуги. Я помню, что в нашем военном городке, где я жил с родителями, был вполне конкретный бандит, которого слушалась даже милиция. Это был грузин, который ходил в белых носках, а все офицеры, которые ходили с оружием, ничего не могли с ним сделать, потому что он был главный. А сейчас нет этого грузина, и в каком-то смысле это действительно заслуга Путина. }} {{Citaĵo |teksto = [[Putin]] tutcerte havas [[Humuro|humursenton]]. Ĉe la [[homo]], sukcesinta uzurpi la [[potenco]]n en la 140-miliona lando, devas esti evoluintaj [[Intelekto|intelektaj]] kapabloj, akompane de kiuj ĉiam iras humursento. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = У Путина точно есть чувство юмора. У человека, сумевшего узурпировать власть в 140-миллионной стране, должны быть развитые интеллектуальные способности, в комплекте с которыми обязательно идет чувство юмора. }} {{Citaĵo |teksto = Mi plurfoje diris kaj plu asertas: la [[potenco]] de [[Putin]] baziĝis ne sur iuj "fortuloj" [armeo, polico kaj sekurecservoj], sed sur reala subteno de la loĝantaro. Dum 12 jaroj ĉe la stirilo li ĝin konsumis, interŝanĝis kontraŭ komforta [[ekzistado]], kontraŭ miliardoj da [[dolaro]]j por siaj [[amiko]]j. Li plu estas populara [[politikisto]], sed ne nacia gvidanto. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012141/https://borisakunin.livejournal.com/50158.html Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]</ref> |origina teksto = Я много раз говорил и продолжаю утверждать: власть Путина основывалась не на каких-то там «силовиках», а на реальной поддержке населения. За 12 лет у руля он её проел, обменял на комфортное существование, на миллиарды долларов для своих друзей. Он по-прежнему популярный политик, но не национальный лидер. }} {{Citaĵo |teksto = Estus tute sensence nei, ke en la unuaj jaroj de sia [[Prezidanto|prezidenta]] ofico [[Putin]] faris ĝustajn aferojn. Ekzemple, [[Imposto|imposta]] [[reformo]]. Eble oni preparis ĝin antaŭe, sed Putin ĝin realigis. Estis komencita administra reformo. Mi ekde komenco, ekde 1999 konsideris min inter [[homo]]j, kiuj estas kontraŭuloj de Putin, principaj kontraŭuloj. Sed estus stulte nei, ke estis faritaj iuj ĝustaj aferoj. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193418/https://echo.msk.ru/programs/focus/1417522-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = Совершенно бессмысленно отрицать, что в первые годы своего президентства Путин сделал правильные вещи. Например, налоговая реформа. Может быть, ее готовили до этого, но Путин ее реализовал. Была начата административная реформа. Я с самого начала, с 1999 года относил себя к людям, которые являются противниками Путина, принципиальными противниками. Но глупо отрицать, что были сделаны правильные вещи какие-то. }} {{Citaĵo |teksto = [[Putin]] sendube estas elstara [[Politikisto|politika aganto]] kaj li atingis grandan lertecon en sfero de manipulado de [[Socio|socia]] [[konscio]]. Sed estus stulte tion nei. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193418/https://echo.msk.ru/programs/focus/1417522-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = Путин, безусловно, является выдающимся политическим деятелем и он достиг большого умения в области манипулирования общественным сознанием. Но это глупо было бы отрицать. }} {{Citaĵo |teksto = Mi ne kredas je ĉiuj ĉi paroladoj, ke [[Putin]] ĉesis pensi pri la [[mono]], ke li pensas pri io granda, pri restarigo de [[Sovetunio]] ktp — ĉio ĉi estas stultaĵoj. Ĉio ĉi okazas sole pro tio, ke Putin deziras resti ĉe la [[potenco]] kaj deziras sian potencon cementi. Ĝuste li memoras [[Miĥail Gorbaĉov|Gorbaĉovon]] tre bone kaj li komprenas perfekte, ke iuj ajn [[Politiko|politikaj]] malseverecoj kaj paŝetoj kondukos al tio, ke nenio restos de lia potenco. Pro tio oni malgraŭ ŝajne alta populareco [de Putin] tamen ne allasas [liajn konkurantojn] al [[baloto]]j. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193418/https://echo.msk.ru/programs/focus/1417522-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = Я не верю во все эти разговоры, что Путин перестал думать о деньгах, а думает о чем-то великом, о восстановлении Советского Союза и так далее — все это ерунда. Все это происходит исключительно потому, что Путин хочет остаться у власти и хочет свою власть цементировать. Он-то как раз Горбачева помнит очень хорошо, и он понимает отлично, что любые политические поблажки и шажки приведут к тому, что он его власти ничего не останется. Поэтому вроде бы, несмотря на высокие рейтинги, на все равно на выборы не пускают. }} {{Citaĵo |teksto = La sola kialo, pro kiu [[Putin]] havas iujn procentojn [de populareco], kaj la [[Unueca Rusio]] havas iujn procentojn estas ke ili ne allasas nin al la [[baloto]]j. Nu ĝenerale, ne nur min. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 14-an de januaro 2015]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909105539/https://echo.msk.ru/programs/beseda/1473084-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 14-an de januaro 2015]</ref> |origina teksto = Единственная причина, по которой у Путина есть какие-то проценты, и у Единой России есть проценты — потому что они не пускают нас на выборы. Ну, обобщенно, не только меня. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Vladimir Putin]]] Tio estas [[homo]] avida, absolute cinika. Sed li estas certe homo elstara — tiuaspekte. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012118/https://www.svoboda.org/a/27040936.html Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]</ref> |origina teksto = Это человек алчный, абсолютно циничный. Но он, конечно, человек выдающийся — в этом плане. }} {{Citaĵo |teksto = La [[Rusio|rusia]] [[popolo]] ne subtenas [[Vladimir Putin|Putinon]]. Li estas ordinara aŭtoritata gvidanto kiel [[Aleksandr Lukaŝenko|Lukaŝenko]] en [[Belorusio]] aŭ [[Nicolás Maduro|Maduro]] en [[Venezuelo]]. Putin staras ĉe la [[potenco]], ĉar li tenas sub kontrolo la [[Juĝejo|juĝejan]] sistemon, [[baloto]]jn kaj [[amaskomunikilo]]jn. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Bild la 18-an de marto 2018]<ref>[https://web.archive.org/web/20180514142623/https://www.bild.de/politik/ausland/navalny-interview-russian-55129804.bild.html Intervjuo ĉe Bild la 18-an de marto 2018]</ref> |origina teksto = Российский народ не поддерживает Путина. Он обычный авторитарный лидер, как Лукашенко в Беларуси или Мадуро в Венесуэле. Путин стоит у власти, потому что держит под контролем судебную систему, выборы и средства массовой информации. }} {{Citaĵo |teksto = Ĉiuj ĉirkaŭe scias ke la [[Rusio|rusia]] [[potenco]] kaj [[Putin]] persone estas teruraj [[ŝtelisto]]j. Eĉ subtenantoj de Putin scias, ke li kaj la [[homo]]j ĉirkaŭ li estas ŝtelistoj. Sed ili pravigas tion per iuj aliaj aferoj, diras: "Ili estas teruraj ŝtelistoj, sed almenaŭ ilin timas la [[usonanoj]]", kaj ĉiajn aliajn stultaĵojn, kiujn ili gurdas. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe [[Voĉo de Usono]] la 14-an de marto 2019]<ref>[https://web.archive.org/web/20200820113609/https://www.golos-ameriki.ru/a/navalny-interview/4829200.html Intervjuo ĉe [[Voĉo de Usono]] la 14-an de marto 2019]</ref> |origina teksto = Все знают вокруг, что российская власть и Путин лично — это страшные воры. Даже сторонники Путина знают, что он и люди вокруг него — воры. Но они оправдывают это какими-то другими вещами, говорят: «Пусть они страшные воры, зато их боятся американцы», и всякие другие глупости, которые они повторяют. }} === Rusio === {{Citaĵo |teksto = Nome nun [[Rusio]] estas la plej [[Riĉo|riĉa]] en sia tuta [[historio]] kaj plej [[Libero|libera]]. Grandega kvanto de [[mono]], kiu superŝutas nun la landon, donas al ni ŝancon por kolosaj ŝanĝoj, sed tiu ĉi ŝanco evidente jam ne estos uzita. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Именно сейчас Россия — самая богатая за всю свою историю и самая свободная. Огромное количество денег, которое засыпает сейчас страну, дает нам шанс на грандиозные изменения, но этот шанс, видимо, уже не будет использован. }} {{Citaĵo |teksto = La ĉefa [[problemo]] de [[Rusio]] estas en tio, ke la [[ŝtato]] transformiĝis je [[mafio]] — en la [[Italio|itala]] [[senco]] de la [[vorto]], kiam ĉiuj estas interligitaj. Diferenco estas nur en tio, ke en [[Moskvo]] mankas loko, kie ili ĉiuj samtempe renkontiĝus. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Главная проблема России в том, что государство превратилось в мафию — в том самом итальянском смысле этого слова, когда все повязаны друг с другом. Различие лишь в том, что в Москве нет места, где все они разом собираются. }} {{Citaĵo |teksto = [[Rusio]] estonte, mi esperas, similos al la granda, senracia, metafizika [[Kanado]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Россия в будущем, я надеюсь, будет похожа на большую, иррациональную, метафизическую Канаду. }} {{Citaĵo |teksto = La [[Rusio|rusia]] [[socio]] estas paternalisma, komplika, [[Konservativismo|konservativisma]]. Sed ĝi pretas al la [[Demokratio|demokratiaj]] institucioj ne malpli ol iu ajn [[Eŭropo|eŭropa]]. Nur tiel ni povos evolui. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Republic.ru la 9-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012129/https://republic.ru/posts/l/1168842 Intervjuo ĉe Republic.ru la 9-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = Российское общество — патерналистское, сложное, консервативное. Но оно готово к демократическим институтам не хуже любого европейского. Только так мы сможем развиваться. }} {{Citaĵo |teksto = [[Homo]]j kun Georgo-rubando ili certe ne estas por mi "koloradoj" [ofenda moknomo, aludanta al koloro de rubando de Sankta Georgo], ili estas la homoj kun la Georgo-rubando. Mi kiel homo, kiel mi jam diris, el [[Sovetunio]], kiu kun sia avino-frontulino frekventis parkon de [[Maksim Gorkij|Gorkij]], kie ŝi serĉis siajn kunbatalantojn, mi tion konsideras normala. Mi pli nenormala konsideras, ke oni transformis la Georgo-rubandon je iun nekompreneblan [[fetiĉo]]n, kaj jen tiujn ridindajn bantojn ja, laŭeble plej grandan — oni kroĉas al sia roverso. Kiam [[militisto]]j survestas, kvankam en tiu formo ĝi formale rompas [[uniformo]]n. Bedaŭrinde, mi estas malkontenta pri tio, ke oni profanigis kaj perversigis tiun ĉi [[simbolo]]n. Mi ne havas iun forpuŝemon, ke se iu la rubandon survestis, do li estas iu malbona aŭ se sur [[aŭto]] la rubando pendas, do li estas malbona. Simple homoj ja [...] La Venko, Sovetunio — ni ĉiuj estas el Sovetunio. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193418/https://echo.msk.ru/programs/focus/1417522-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = Люди с георгиевской ленточкой, они, конечно, для меня не «колорады», они люди с георгиевской ленточкой. Я как человек опять же из Советского Союза, который со свой бабушкой-фронтовичкой ходил в парк Горького, где она искала своих однополчан, я к этому нормально отношусь. Я скорее, ненормально отношусь, что они превратили георгиевскую ленточку в какой-то непонятный фетиш, и вот эти смешные банты уже, кто больше — лепят себе на лацканы. Когда военные одевают, и хотя это в таком виде нарушает на самом деле формально форму одежды. К сожалению, я недоволен тем, что они опошлили и извратили этот символ. У меня нет никакого, знаете, отторжения, что если ленточку надел, значит, ты какой-то плохой, или на машине ленточка висит — ты плохой. Просто люди вот [...] Победа, Советский Союз — мы все из Советского Союза. }} {{Citaĵo |teksto = Se oni deziras vidi verajn vatjakulojn [moknomo de fanatikaj rusaj patriotoj en [[Ukrainio]]], do necesas veturi ne al [[Novrusio]], sed en [[Usono]]n al ĉiaj redneck-oj kaj hill bill-oj. Tio en ĉia lando ekzistas. En Usono tiuj [[homo]]j estas centoble pli dupaj kaj netrapenetreblaj. Tie ja haveblas milionoj da armitaj lipharuloj en kvadratitaj ĉemizoj, revantaj iun bombi kaj konkeri. Kaj ne rakontu fabelojn pri nia superarkaika [[Konservativismo|konservativisma]] loĝantaro de [[Rusio]]. Rigardu partiajn balotojn de [[Respublikana Partio (Usono)|respublikanoj]] en Usono. Tie tiaj konservativuloj renkontiĝas, kompare al kiuj iu nia deputito Milonov [deputito de la Ŝtata Dumao, fifama pro sia [[homofobio]]] estas [[Liberalismo|liberala]] [[gejo]] el [[Nederlando]]. Laŭ enketado farita en Usono, 11% de la loĝantaro pretas ekmiliti kontraŭ Rusio. Mi ne certas, ke ĉe ni eĉ post [[histerio]] pri Novrusio kolektiĝus tioma procento rilate eblan [[nuklea milito|nuklean militon]] kontraŭ Usono. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Republic.ru la 9-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012129/https://republic.ru/posts/l/1168842 Intervjuo ĉe Republic.ru la 9-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = Если хочешь посмотреть на настоящих ватников, то надо ехать не в Новороссию, а в США ко всяким рэднекам и хилл билли. Такое в любой стране существует. В Штатах эти люди еще в сто раз более дубовые и непробивные. Там же просто миллионы вооруженных усатых людей в клетчатых рубашках, мечтающих кого-то разбомбить и завоевать. И не надо рассказывать сказки про наше супердремучее консервативное население России. Посмотрите на праймериз республиканцев в США. Там такие консерваторы встречаются, по сравнению с которыми какой-нибудь наш депутат Милонов — либеральный гей из Голландии. По опросам в США, 11% населения готовы начать войну с Россией. Я не уверен, что у нас даже после истерии с Новороссией набрался бы такой процент по поводу возможной ядерной войны с США. }} {{Citaĵo |teksto = Oni povas nomi min [[Slavoj|slava]] [[ŝovinisto]], sed mi opinias, ke la gravega strategia avantaĝo de [[Rusio]] en tiu ĉi mondo stormanta estas ne [[nafto]], nek [[gaso]] kaj nek [[nuklea bombo|nukleaj bomboj]], sed amikemaj (kaj eĉ fratecaj, kion ja) rilatoj de la [[rusoj]] kun la [[ukrainoj]] kaj la [[belorusoj]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Persona blogo: Detala pozicio pri Ukrainio kaj Krimeo, la 3-an de decembro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200822121006/https://navalny.livejournal.com/914090.html Persona blogo: Detala pozicio pri Ukrainio kaj Krimeo, la 3-an de decembro 2014]</ref> |origina teksto = Можете назвать меня славянским шовинистом, но я считаю, что важнейшим стратегическим преимуществом России в этом мире бушующем являются не нефть, не газ и не ядерные бомбы, а дружественные (и даже братские, чего уж там) отношения русских с украинцами и белорусами. }} {{Citaĵo |teksto = [...] mi amas [[Rusio]]n. Mi ŝatas ĉi tie loĝi. Kial la rusianoj ne povas vivi kiel la [[germanoj]]? Ĉiu rusiano, ĉu en [[Moskvo]] aŭ en [[Vladivostoko]], konsideras sin parto de la [[Eŭropo|eŭropa]] civilizacio. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Bild la 18-an de marto 2018]<ref>[https://web.archive.org/web/20180514142623/https://www.bild.de/politik/ausland/navalny-interview-russian-55129804.bild.html Intervjuo ĉe Bild la 18-an de marto 2018]</ref> |origina teksto = [...] я люблю Россию. Я люблю здесь жить. Почему россияне не могут жить так, как немцы? Каждый россиянин, будь он в Москве или во Владивостоке, считает себя частью европейской цивилизации. }} {{Citaĵo |teksto = Ni faras al ni ĉiujare pli malbone kaj neniigas nin mem. Ni ja havas ne iun teruran landon. Ni havas normalan landon, sed ni povus vivi oble pli bone. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe The Bell la 11-an de decembro 2019]<ref>[https://web.archive.org/web/20191212162944/https://thebell.io/ya-v-tsentre-uragana-aleksej-navalnyj-v-proekte-russkie-norm/ Intervjuo ĉe The Bell la 11-an de decembro 2019]</ref> |origina teksto = Мы делаем себе с каждым годом хуже и уничтожаем сами себя. У нас не какая-то ужасная чудовищная страна. У нас нормальная страна, но мы могли бы жить гораздо лучше. }} === Rusoj === {{Citaĵo |teksto = Ne okazas [[genocido]] de la rusaj homoj — tia, kia okazis en [[Ruando]]. Sed problemoj de forpelataj el [[Turkmenio]] [[rusoj]] al mi estas milionoble pli proksimaj ol teruraj suferoj de Ruando, kie okazis la vera genocido. Simple pro tio, ke la rusoj en Turkmenio estas por mi oble pli parencaj. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Нет геноцида русских людей — такого, какой был в Руанде. Но проблемы изгоняемых из Туркмении русских мне в миллион раз ближе, чем ужасные страдания Руанды, где был настоящий геноцид. Просто потому, что русские в Туркмении мне гораздо большие родственники. }} {{Citaĵo |teksto = [...] ne ekzistas io pli damaĝa por la interesoj de la [[Rusoj|rusa]] [[popolo]] ol tiu ĉi [[Imperiismo|imperiisma]] [[ŝovinismo]]. Interesoj de la rusoj estas ne okupi plej proksimajn [[respubliko]]jn, interesoj de la rusoj estas okupiĝi pri lukto kontraŭ [[korupto]], lukto kontraŭ [[alkoholismo]] ktp. Pri solvado de internaj [[problemo]]j. Interesoj de la rusoj estas fari tiel, ke plu venanta kolosa [[nafto]]-rento laboru por la rusoj. Dum okupi [[Baltio]]n, [[Ukrainio]]n aŭ [[Kievo]]n aŭ [[Donbaso]]n por la rusoj ne necesas. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 16-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193428/https://echo.msk.ru/programs/beseda/1419224-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 16-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = [...] нет ничего более вредного интересам русского народа, чем этот империалистический шовинизм. Не в интересах русских заниматься захватом ближайших республик, в интересах русских — заниматься борьбой с коррупцией, борьбой с алкоголизмом, и так далее. Решением внутренних проблем. В интересах русских сделать так, чтобы по-прежнему поступающая колоссальная нефтяная рента работала на русских. А захватывать Прибалтику, Украину или Киев или Донбасс русским не нужно. }} {{Citaĵo |teksto = Imperiisma [[naciismo]] estas la pleja [[malbono]], kiun oni povas elekti por la lando. Ni havas gigantan landon kun malplenaj areoj, [[homo]]j [[Alkoholismo|alkoholiĝas]]. Loĝantaro malkreskas. Tasko de la [[Rusoj|rusa]] naciisto estas zorgi pri tiuj ĉi homoj. Kia al [[diablo]] [[Ukrainio]]? Venu, rigardu [[Smolenska provinco|Smolenskan provincon]]! Jen kie necesas la [[popolo]]n savi. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Republic.ru la 9-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012129/https://republic.ru/posts/l/1168842 Intervjuo ĉe Republic.ru la 9-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = Империалистического плана национализм — худшее, что можно сейчас выбрать для страны. У нас гигантская страна с пустующими площадями, люди спиваются. Население сокращается. Задача русского националиста — заботиться об этих людях. Какая к черту Украина? Поезжайте, посмотрите Смоленскую область! Вот где надо народ спасать. }} === Ĉeĉenio === {{Citaĵo |teksto = Ĉio okazanta en [[Ĉeĉenio]], [[Inguŝio]], en [[Norda Kaŭkazo]] ĝenerale kaj tio, kion devenuloj el tiu ĉi regiono faraĉas en [[Moskvo]] pensigas nin denove pri la demando: Ĉu ni deziras vivi kun tiuj ĉi homoj en unu [[ŝtato]], en unu [[urbo]], en unu [[socio]]? [...] Bedaŭrinde la tutan nordkaŭkazan socion kaj ĉiujn [[elito]]jn unuigas nur unu: [[deziro]] sekvi brutajn [[leĝo]]jn kaj kutimojn [...] Per neniuj lecionoj pri [[toleremo]] kaj buĝetaj injektoj tio [[problemo]] solveblas. Ni ne povas normale vivi kun la [[popolo]]j, se tiuj popoloj mem deklaras, ke ili deziras vivi kiel [[besto]]j. La demando pri kunvivado maturiĝis kaj supermaturiĝis [...] La teritorion apartigi ne necesas. Jure. Fakte ĝi jam estas apartigita. Simple necesas agnoski tiujn problemojn je la ŝtata nivelo [...] Mi ne alvokas apartigi ilin aŭ agnoski iliajn [[sendependeco]]jn. La [[rusoj]] tie jam mankas. Eblas iuj variaĵoj de la [[Israelo|israela]] sperto. De jure tio estas teritorio de Rusio, laŭ linio de [rivero] Tereko fortikigitaj areoj, ĉiuj alvenintaj al Rusio post 1991 interniĝas reen kun rekompenco de merkata kosto de la posedaĵoj. Kompleta sanitara kordono. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Persona blogo, la 26-an de septembro 2008]<ref>[https://web.archive.org/web/20180219080938/http://navalny.livejournal.com/300946.html Persona blogo, la 26-an de septembro 2008]</ref> |origina teksto = Всё происходящее в Чечне, Ингушетии, на Северном Кавказе вообще и то, что выходцы из этого региона творят в Москве заставляет нас вновь задуматься над вопросом: А хотит ли мы и можем ли мы жить с этими людьми в одном государстве, в одном городе, в одном обществе? [...] К сожалению, всё северокавказское общество и все элиты объединяет лишь одно: желание следовать скотским законам и обычаям [...] Никакими уроками толерантности и бюджетными вливаниями этот вопрос не решишь. Мы не можем нормально жить с народами, если сами эти народы декларируют, что они хотят жить как животные. Вопрос общежития назрел и перезрел [...] Территорию отделять не нужно. Юридически. Фактически она и так отделена. Просто надо признать эти проблемы на государственном уровне [...] Я не призываю отделять их и признавать их независимости. Русских там уже нет. Возможны какие-то вариации израильского опыта. Де-юре это территория РФ, по линии Терека укрепрайоны, все, приехавшие в РФ после 91-го года интернируются обратно с возмещением по рыночной стоимости имущества. Полный санитарный кордон. }} {{Citaĵo |teksto = [...] mi opinias ke en situacio kun [[Ĉeĉenio]] [[Putin]], same kiel en situacio kun [[Ukrainio]], faras kolosan [[eraro]]n, kiun estos solvantaj ni kaj niaj idoj, kaj eble niaj [[nepo]]j. Ĉar ni bedaŭrinde en Ĉeĉenio kreis nekontroleblan [[Ŝario|ŝarian]] [[ŝtato]]n. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 14-an de januaro 2015]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909105539/https://echo.msk.ru/programs/beseda/1473084-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 14-an de januaro 2015]</ref> |origina teksto = [...] я считаю, что в ситуации с Чечней Путин, как и в ситуации с Украиной, делает колоссальную ошибку, которую решать будем мы и наши дети, а возможно, наши внуки. Потому что мы, к сожалению, в Чечне создали неподконтрольное шариатское государство. }} {{Citaĵo |teksto = Nun ni vidas, ke el ĉiuj aliaj regionoj estas kolektata [[mono]] kaj sendata al [[Ĉeĉenio]], nu ankaŭ al [[Moskvo]] cetere. Sed tiu mono kiu venas al Ĉeĉenio, ĝi ne transformiĝas eĉ je riĉaĵoj por la [[ĉeĉenoj]], ĝi transformiĝas je riĉaĵoj konkrete por la klano de [[Ramzan Kadirov]]. Tion ni certe finos. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe RBC.ru la 14-an de decembro 2016]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909000241/https://www.rbc.ru/interview/politics/14/12/2016/58517ded9a794773e02d73ba Intervjuo ĉe RBC.ru la 14-an de decembro 2016]</ref> |origina teksto = Сейчас мы видим, что со всех остальных регионов собираются деньги и отправляются в Чечню, ну и в Москву, впрочем, тоже. Но эти деньги, которые приходят в Чечню, они не превращаются даже в богатства для чеченцев, они превращаются в богатства конкретно для клана Рамзана Кадырова. С этим, конечно, мы покончим. }} === Unueca Rusio === {{Citaĵo |teksto = En [[Unueca Rusio]] renkontiĝas [[homo]]j, kiuj ĝenerale estas por mi simpatiaj. Sed se vi aniĝis al Unueca Rusio, vi tamen estas [[ŝtelisto]]. Kaj se ne ŝtelisto, do certe [[fripono]], ĉar per sia nomo vi ŝirmas aliajn ŝtelistojn kaj friponojn. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = В «Единой России» попадаются люди, которые, в общем-то, мне симпатичны. Но если ты вступил в «Единую Россию», то ты все-таки вор. А если и не вор, то точно жулик, потому что своим именем прикрываешь остальных воров и жуликов. }} {{Citaĵo |teksto = En la [[baloto]] necesas voĉdoni por iu ajn [[partio]] krom la [[Unueca Rusio]]. [[Bojkoto]] de la baloto estas [[Moralo|morale]] ĝusta pozicio, sed de la vidpunkto de plua lukto ĝi estas sensenca. Tio malstimulas kaj malunuigas la [[homo]]jn. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = На выборах нужно голосовать за любую партию, кроме «Единой России». Бойкот выборов — это нравственно правильная позиция, но с точки зрения дальнейшей борьбы она бессмысленна. Это демотивирует и разъединяет людей. }} === Ukrainio === {{Citaĵo |teksto = [pri [[Eŭromajdano]]] Jes, tie ĉeestis tio, kion oni akcentas en [[Rusio]], iu parto estis nome nacio-liberigaj elementoj ktp. Sed plejparte tio estis en pura formo [[Korupto|kontraŭkorupta]] [[revolucio]], ĉar en [[Kievo]] neniu parolas en la [[ukraina lingvo]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193418/https://echo.msk.ru/programs/focus/1417522-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = Да, там было то, что раздувается в России, какая-то часть именно национально-освободительные элементы. И т.д. Но в основном это была в чистом виде антикоррупционная революция, потому что в Киеве никто не говорит на украинском языке. }} {{Citaĵo |teksto = [[Eŭromajdano|Majdano]] ĝenerale estas malmulte uzebla kiel ekzemplo por [[Rusio]]. Tio ja estas grandparte nacio-liberiga [[revolucio]]. En [[Kievo]] okazis kontraŭimperia [[ribelo]], sed kontraŭ kiu povus ribeli la [[imperio]] mem? |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 5-an de decembro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193411/https://sobesednik.ru/dmitriy-bykov/20141203-aleksey-navalnyy-sudbu-strany-vsegda-reshaet-odin-procent Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 5-an de decembro 2014]</ref> |origina teksto = Майдан вообще малоприменим как пример для России. Это все-таки во многом национально-освободительная революция. В Киеве случилось антиимперское восстание, а против кого может восстать сама империя? }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Novrusio]] — unuiĝo de Donecka kaj Luhanska Popolaj Respublikoj] Ekzistas tiu ulcero, ĝi necesas por ĉiuj. Por [[Putin]] — por detruadi la ukrainan agendon, malebligi al ili efektive reformi la ekonomion, por ke ili okupiĝu nur pri la [[armeo]] kaj eterne sentu [[minaco]]n. Kaj por la ukraina [[potenco]] — por ĉiujn siajn [[eraro]]jn alskribi al Putin kaj Novrusio. Kio povus ĉesigi ĝian [[ekzistado]]n? Nur milita venko de [[Ukrainio]]. Venki [[Rusio]]n per milita forto Ukrainio ne povas. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 5-an de decembro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193411/https://sobesednik.ru/dmitriy-bykov/20141203-aleksey-navalnyy-sudbu-strany-vsegda-reshaet-odin-procent Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 5-an de decembro 2014]</ref> |origina teksto = Есть такая язва, она нужна всем. Путину — для того, чтобы разрушать украинскую повестку, не давать им реально реформировать экономику, чтоб занимались только армией и вечно чувствовали угрозу. А украинской власти — для того, чтобы все свои ошибки валить на Путина и Новороссию. Что могло бы прекратить ее существование? Только военная победа Украины. Победить Россию военной силой Украина не может. }} === Krimeo === {{Citaĵo |teksto = [pri aligo de [[Krimeo]] fare de [[Vladimir Putin]]] [...] Putin aplikis [[teknologio]]n kiu enhavas nenion novan. Li forlogas nin ĉiujn de internaj problemoj de [[Rusio]]. Mi ne emas serĉi ĉi tie iujn komplikajn aĵojn kiel tio ke Putin transformiĝis je la [[naciisto]], deziras konstrui [[imperio]]n, planas revenigi [[Sovetunio]]n. Neniun grandan [[ideo]]n malantaŭ la agoj de Putin mi vidas. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Republic.ru la 9-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012129/https://republic.ru/posts/l/1168842 Intervjuo ĉe Republic.ru la 9-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = [...] Путин применил технологию, в которой нет ничего нового. Он отвлекает всех нас от внутренних проблем России. Я не склонен искать тут какие-то сложные вещи, вроде того, что Путин переродился в националиста, хочет построить империю, собирается возвращать Советский Союз. Никакой большой идеи за действиями Путина я не вижу. }} {{Citaĵo |teksto = Mi opinias ke malgraŭ [[Krimeo]] estis okupita kun ekstrema rompo de ĉiuj internaciaj normoj, tamen la [[realo]] estas tia, ke Krimeo nun estas parto de RF. Kaj ni ne [[Trompo|trompu]] nin. Kaj al la [[ukrainoj]] mi forte konsilas ankaŭ ne trompi sin. Ĝi restos parto de [[Rusio]] kaj neniam denove en prognozebla [[estonteco]] iĝos parto de [[Ukrainio]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193418/https://echo.msk.ru/programs/focus/1417522-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = Я считаю, что, несмотря на то, что Крым был захвачен с вопиющим нарушением всех международных норм, тем не менее реалии таковы, что Крым сейчас является частью РФ. И давайте не будем обманывать себя. И украинцам я сильно советую тоже не обманывать себя. Он останется частью России и больше никогда в обозримом будущем не станет частью Украины. }} {{Citaĵo |teksto = De la vidpunkto de [[politiko]] kaj restarigo de [[justeco]], tio kion necesas fari nun en [[Krimeo]], estas aranĝi normalan [[referendumo]]n. Ne tian kia okazis, sed normalan. Kaj kiel decidos la [[homo]]j, tiel estos. Mi pensas ke rezultojn de tiu ĉi referendumo ni ĉiuj proksimume imagas kiaj ili povus esti. Do kiel oni decidos — tiel oni decidos. Mi pensas ke efektive tio por [[Ukrainio]], malgraŭ la [[ofendo]] kiun ili sentas ktp, tio estas pluso. Tio estas granda [[feliĉo]], ke Krimeo kun absolute porrusia [[popolo]], kun [[Konservativismo|konservativisme]] humora popolo, kiu malaprobas ilian [[Korupto|kontraŭkoruptan]] [[revolucio]]n, malaprobas ilian [[deziro]]n iri al [[Eŭropo]], foriris de ili. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193418/https://echo.msk.ru/programs/focus/1417522-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = С точки зрения политики и восстановления справедливости, то, что нужно сделать сейчас в Крыму, это провести нормальный референдум. Не такой, как был, а нормальный. И как решат люди, так оно и будет. Я думаю, что результаты этого референдума мы все примерно предполагаем, какие могут быть. Вот как решат — так решат. Я думаю, что на самом деле, это для Украины, несмотря на обиду, которую они чувствуют, и т.д., это плюс. Это большое счастье, что Крым с абсолютно пророссийским народом, с консервативно настроенным населением, которое не принимает их антикоррупционной революции, не принимает желание идти в Европу, ушел от них. }} {{Citaĵo |teksto = [pri subteno de aliĝo al [[Rusio]] fare de loĝantoj de [[Krimeo]]] Laŭ lastaj [[opinisondo]]j ni vidas ke plu 88-90% plu subtenas. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193418/https://echo.msk.ru/programs/focus/1417522-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = По последним опросам мы видим, по-прежнему, что 88–90% вполне поддерживают. }} {{Citaĵo |teksto = Estus stulte nei ke en [[Krimeo]] haveblas grandega kvanto da [[homo]]j, dezirantaj aliĝon al [[Rusio]] kaj/aŭ larĝigon de sia aŭtonomio, sed deklaroj pri tio, ke en Krimeon necesas enkonduki trupojn "por defendo de la [[rusoj]]" estas [[deliro]] kaj [[hipokriteco]] flanke de tiuj, kiuj dum ĉiuj ĉi jaroj sinsekve [[Perfido|perfidadis]] kaj [[Vendo|vendadis]] la rusojn porgande kaj pomalgrande ĉie (de [[Turkmenio]], perfidante iliajn interesojn por [[Gaso|gasaj]] kontraktoj, ĝis [[Ĉeĉenio]]). |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Persona blogo: Detala pozicio pri Ukrainio kaj Krimeo, la 3-an de decembro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200822121006/https://navalny.livejournal.com/914090.html Persona blogo: Detala pozicio pri Ukrainio kaj Krimeo, la 3-an de decembro 2014]</ref> |origina teksto = Глупо отрицать то, что в Крыму есть огромное количество людей, желающих присоединения к России и/или расширения своей автономии, но заявления о том, что в Крым нужно ввести войска «для защиты русских" — это бред и лицемерие со стороны тех, кто все эти годы последовательно предавал и продавал русских оптом и в розницу везде (от Туркмении, предавая их интересы ради газовых контрактов, до Чечни). }} {{Citaĵo |teksto = Tio ke [[Krimeo]] hazarde "trafis" [[Ukrainio]]n — tio estas malĝuste, maljuste kaj domaĝe por ĉiu normala loĝanto de [[Rusio|RF]]. Krimeo estis transdonita per kontraŭleĝa arbitra decido de la arbitrulo [[Nikita Ĥruŝĉov|Ĥruŝĉov]]. [[Respondeco]] pri tio kuŝas sur [[KPSU]] kaj sur ĉiuj ĉi stultaj [[Politburoo de la Centra Komitato de la Komunista Partio de Sovetunio|politburoo]]j, pri kio devus memori la komunistoj, kiuj subite iĝis tiom militemaj. Neceso aldone pagi "lupagon" kontraŭ la bazo de la Nigromara floto tute frenezigas. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Persona blogo: Detala pozicio pri Ukrainio kaj Krimeo, la 3-an de decembro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200822121006/https://navalny.livejournal.com/914090.html Persona blogo: Detala pozicio pri Ukrainio kaj Krimeo, la 3-an de decembro 2014]</ref> |origina teksto = То, что Крым случайно "достался" Украине — это неправильно, несправедливо и обидно любому нормальному жителю РФ. Крым был передан незаконным волюнтаристским решением самодура Хрущева. Ответственность за это лежит на КПСС и всех этих дурацких политбюро, о чем хорошо бы помнить коммунистам, которые вдруг такими воинственными стали. Необходимость ещё и платить «аренду» за базу Черноморского флота вообще бесит. }} {{Citaĵo |teksto = Mi opinias, ke neniu aliĝo de [[Krimeo]] al [[Rusio]] okazos. Ni vidos klasikan [[Putin|Putinan]] [[historio]]n "du paŝojn antaŭen, paŝon malantaŭen" [...] Mia prognozo: Krimeo bedaŭrinde iĝos plia "stranga teritorio" kiel [[Sud-Osetio]], [[Abĥazio]], [[Ĉednestrio]] kaj [[Montara Karabaĥo|Karabaĥo]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Persona blogo: Detala pozicio pri Ukrainio kaj Krimeo, la 3-an de decembro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200822121006/https://navalny.livejournal.com/914090.html Persona blogo: Detala pozicio pri Ukrainio kaj Krimeo, la 3-an de decembro 2014]</ref> |origina teksto = Я считаю, что никакого вхождения Крыма в состав РФ не случится. Мы увидим классическую путинскую историю "два шага вперед, шаг назад" [...] Мой прогноз: Крым, к сожалению, станет ещё одной "странной территорией", типа, Южной Осетии, Абхазии, Приднестровья и Карабаха. }} {{Citaĵo |teksto = Al la [[ukrainoj]]. Karaj miaj, vi ja vidas ke tio estas provoko. [[Putin]] deziras ke vi ne novan [[ŝtato]]n konstruu, sed histeriu pri [[Krimeo]]. Por kiu diablo vi bezonas tiun Krimeon? Ĝi mem difinu sian sorton. Vi havas ŝancon konstrui la veran [[Eŭropo|eŭropan]] ŝtaton kaj ne ripeti [[eraro]]jn de la 2004-a jaro, kiam post la "[[oranĝa revolucio]]" al la [[potenco]] venis la samaj [[koruptulo]]j. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Persona blogo: Detala pozicio pri Ukrainio kaj Krimeo, la 3-an de decembro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200822121006/https://navalny.livejournal.com/914090.html Persona blogo: Detala pozicio pri Ukrainio kaj Krimeo, la 3-an de decembro 2014]</ref> |origina teksto = К украинцам. Дорогие мои, вы же видите, что это провокация. Путин хочет, чтоб вы не новое государство строили, а бились в истерике вокруг Крыма. На хрен вам этот Крым? Пусть сам определяет свою судьбу. У вас есть шанс построить настоящее европейское государство и не повторить ошибок 2004 года, когда после "оранжевой революции" к власти пришли такие же коррупционеры. }} {{Citaĵo |teksto = [[Krimeo]] deziras [iri] en [[Rusio]]n. Kaj solviĝos tiu ĉi [[problemo]] definitive nur kiam la libera Rusio kaj la libera [[Ukrainio]] iĝos egalrajtaj [[Eŭropo|eŭropaj]] landoj. Kaj tiam Krimeo estos komuna, pli ĝuste ne gravas kies ĝi estos. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 5-an de decembro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193411/https://sobesednik.ru/dmitriy-bykov/20141203-aleksey-navalnyy-sudbu-strany-vsegda-reshaet-odin-procent Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 5-an de decembro 2014]</ref> |origina teksto = Крым хочет в Россию. И решится эта проблема окончательно, только когда свободная Россия и свободная Украина станут равноправными европейскими странами. И тогда Крым будет общий, а точней, неважно будет, чей он. }} {{Citaĵo |teksto = La [[vero]] konsistas en tio, ke fakte nun [[Krimeo]] estas aligita al [[Rusio]]. La vero konsistas en tio, ke ni longajn-longajn jarojn solvados tiun ĉi [[problemo]]n, kaj ni ne [[solvo]]s, ĉar la solvo de tiu ĉi problemo ne videblas. Kaj tiaj problemoj en la [[mondo]] ne solviĝas bedaŭrinde. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 14-an de januaro 2015]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909105539/https://echo.msk.ru/programs/beseda/1473084-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 14-an de januaro 2015]</ref> |origina teksto = Правда заключается в том, что по факту сейчас Крым присоединен к России. Правда заключается в том, что мы долгие-долгие годы будем решать эту проблему, и мы ее не решим, потому что решение этой проблемы не видно. И такие проблемы в мире не решаются, к сожалению. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Krimeo]]] La unua kaj sola, kion oni povas komenci fari estas aranĝi honestan [[referendumo]]n kun longa periodo de preparado, kie kaj [[Ukrainio]], kaj la [[krimeaj tataroj]], do ĉiuj interesitaj flankoj longan tempon povos fari agitadon. Poste ni aranĝas referendumon. Laŭ rezultoj de tiu ĉi referendumo oni povos fari decidon. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012118/https://www.svoboda.org/a/27040936.html Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]</ref> |origina teksto = Первое и единственное, что можно начать делать, — это провести честный референдум с длительным периодом подготовки, где и Украина, и крымские татары, то есть все заинтересованные стороны продолжительное время смогут вести агитацию. Потом мы проводим референдум. По итогам этого референдума можно принимать решение. }} {{Citaĵo |teksto = Mi pensas ke la [[Krimeo|krimeaj]] [[Ekonomiaj sankcioj|sankcioj]] restos por ni por pluraj jaroj. Sed ili estas la plej senproblemaj. Nek [[Eŭropo]], nek [[Usono]] povos la krimeajn sankciojn nuligi ĉe alia prezidanto. Tio evidente restos por longe. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe The Bell la 11-an de decembro 2019]<ref>[https://web.archive.org/web/20191212162944/https://thebell.io/ya-v-tsentre-uragana-aleksej-navalnyj-v-proekte-russkie-norm/ Intervjuo ĉe The Bell la 11-an de decembro 2019]</ref> |origina teksto = Я думаю, что крымские санкции останутся с нами на долгие годы. Но они самые беспроблемные. Ни Европа, ни США не смогут крымские санкции отменить при другом президенте. Это, видимо, останется надолго. }} === Usono === {{Citaĵo |teksto = Ĉu mi similas al [[usonano]]? Ne ne, mi simple ankoraŭ antaŭnelonge opiniis, ke mi povus loĝi en iu ajn lando. Sed mi loĝis duonjaron en Usono kaj komprenis: ne, mi ne povos kaj nek deziras. Simple laŭ mia [[menso]] mi estas kompleta [[Sovetunio|sovetianaĉo]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Expert.ru la 10-an de marto 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20191101104237/https://expert.ru/russian_reporter/2011/09/navalnyij--tyi-kto_i/ Expert.ru la 10-an de marto 2011]</ref> |origina teksto = Я что, похож на американца? Не-не, я просто еще недавно считал, что смогу жить в любой стране. А прожил полгода в Америке и понял: нет, не смогу и не хочу. Просто я по ментальности совершенный совок. }} {{Citaĵo |teksto = Plej multe miaj infanoj ŝatas "[[La Simpsonoj]]" kaj "[[Futurama]]". [[Animaciaĵo]]j kaj [[televidilo]], kiel ŝajnas al mi, evoluigas vortprovizon. Kaj por orientiĝi en la [[Usono|usona]] [[politiko]] oble pli utilas spekto "Sudan Parkon" ol la usonan novaĵkanalon. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Больше всего мои дети любят «Симпсонов» и «Футураму». Мультфильмы и телевизор, как мне кажется, развивают словарный запас. А для того, чтобы разбираться в американской политике, гораздо полезнее смотреть «Южный парк», чем американский новостной канал. }} {{Citaĵo |teksto = Iusence tuta tiu ĉi [[Korupto|koruptita]] [[Rusio|rusia]] [[elito]] estas pli utila por la [[Okcidento]], ĉar ĝi estas pli facile regebla, pli manipulebla — ĉi tie ĉio estas simpla. La prezidanto kaj liaj registaranoj estas absolute koruptitaj. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Nova Gazeto, la 5-an de septembro 2013]<ref>[https://web.archive.org/web/20200129010214/http://www.alebedev.ru/media/9528.html Intervjuo ĉe Nova Gazeto, la 5-an de septembro 2013]</ref> |origina teksto = В каком-то смысле вся эта сверхкоррумпированная российская элита выгодна Западу, потому что ею проще управлять, проще манипулировать — тут все очень понятно. Президент и члены его правительства абсолютно коррумпированы. }} {{Citaĵo |teksto = Se oni deziras vidi verajn vatjakulojn [moknomo de fanatikaj rusaj patriotoj en [[Ukrainio]]], do necesas veturi ne al [[Novrusio]], sed en [[Usono]]n al ĉiaj redneck-oj kaj hill bill-oj. Tio en ĉia lando ekzistas. En Usono tiuj [[homo]]j estas centoble pli dupaj kaj netrapenetreblaj. Tie ja haveblas milionoj da armitaj lipharuloj en kvadratitaj ĉemizoj, revantaj iun bombi kaj konkeri. Kaj ne rakontu fabelojn pri nia superarkaika [[Konservativismo|konservativisma]] loĝantaro de [[Rusio]]. Rigardu partiajn balotojn de [[Respublikana Partio (Usono)|respublikanoj]] en Usono. Tie tiaj konservativuloj renkontiĝas, kompare al kiuj iu nia deputito Milonov [deputito de la Ŝtata Dumao, fifama pro sia [[homofobio]]] estas [[Liberalismo|liberala]] [[gejo]] el [[Nederlando]]. Laŭ enketado farita en Usono, 11% de la loĝantaro pretas ekmiliti kontraŭ Rusio. Mi ne certas, ke ĉe ni eĉ post [[histerio]] pri Novrusio kolektiĝus tioma procento rilate eblan [[nuklea milito|nuklean militon]] kontraŭ Usono. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Republic.ru la 9-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012129/https://republic.ru/posts/l/1168842 Intervjuo ĉe Republic.ru la 9-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = Если хочешь посмотреть на настоящих ватников, то надо ехать не в Новороссию, а в США ко всяким рэднекам и хилл билли. Такое в любой стране существует. В Штатах эти люди еще в сто раз более дубовые и непробивные. Там же просто миллионы вооруженных усатых людей в клетчатых рубашках, мечтающих кого-то разбомбить и завоевать. И не надо рассказывать сказки про наше супердремучее консервативное население России. Посмотрите на праймериз республиканцев в США. Там такие консерваторы встречаются, по сравнению с которыми какой-нибудь наш депутат Милонов — либеральный гей из Голландии. По опросам в США, 11% населения готовы начать войну с Россией. Я не уверен, что у нас даже после истерии с Новороссией набрался бы такой процент по поводу возможной ядерной войны с США. }} {{Citaĵo |teksto = Mi ne povas subteni tiun parton de la [[Ekonomiaj sankcioj|sankcioj]], kiu trafas la rusian [[ekonomio]]n ĝenerale, mi ja estas civitano de [[Rusio]]. Sed mi estos tre kaj tre malĝoja, sed sinjoro [[Donald Trump|Trump]] mildigos kaj nuligos tiun parton de la sankcioj, kiu trafas konkretajn personojn, tiajn kiel amikoj de [[Vladimir Putin]] aŭ Putinaj [[oligarĥo]]j, aŭ koruptitaj oficialuloj en lia proksima ĉirkaŭaĵo. Ĉar efektive tiu parto de la sankcioj funkcias por la bono de la rusia [[popolo]] kaj la rusianoj ĝin subtenas. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe [[BBC]] la 18-an de januaro 2017]<ref>[https://web.archive.org/web/20180201130714/https://www.bbc.com/russian/features-38657997 Intervjuo ĉe [[BBC]] la 18-an de januaro 2017]</ref> |origina teksto = Я не могу поддерживать ту часть санкций, которая касается российской экономики в целом, все-таки я — гражданин России. Но я буду весьма и весьма расстроен, если господин Трамп смягчит и отменит ту часть санкций, которая касается определенных личностей, таких, как друзья Владимира Путина или путинские олигархи, или коррумпированные официальные лица в его ближайшем окружении. Потому что на самом деле эта часть санкций работает во благо российского народа и россияне их поддерживают. }} {{Citaĵo |teksto = [pri indiferenteco de la prezidenta administracio de [[Usono]] al [[demokratio]] en [[Rusio]]] Ke ili fajfas pri tio, tio estas vere. Mi eĉ dirus, ke ankaŭ la antaŭa administracio kaj tiu kiu estis antaŭ la administracio de [[Barack Obama|Obama]], ankaŭ ili efektive fajfis. Jes, iuj el ili ion parolis, sed ĝenerale al ili estas egale kaj mi havas neniujn [[iluzio]]jn tiurilate. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe [[BBC]] la 18-an de januaro 2017]<ref>[https://web.archive.org/web/20180201130714/https://www.bbc.com/russian/features-38657997 Intervjuo ĉe [[BBC]] la 18-an de januaro 2017]</ref> |origina teksto = Что дела нет, это точно. Я бы даже сказал, что и предыдущей администрации и той, что была до администрации Обамы, им тоже было все равно на самом деле. Да, некоторые из них что-то говорили, но в целом им все равно, и у меня нет никаких иллюзий по этому поводу. }} === Korupto === {{Citaĵo |teksto = Por lukto kontraŭ [[korupto]] necesas du ĉefaj kondiĉoj — [[Politiko|politika]] [[konkurenco]] kaj liberaj [[amaskomunikiloj]]. Liberaj amaskomunikiloj al la lando preskaŭ mankas. Do necesas provi krei la politikan konkurencon. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Для борьбы с коррупцией необходимы два главных условия — политическая конкуренция и свободные СМИ. Свободных СМИ в стране практически нет. Значит, нужно пытаться создавать политическую конкуренцию. }} {{Citaĵo |teksto = Lukto kontraŭ [[korupto]] ja estas mia [[Ekonomio|ekonomia]] programo. La enhavriĉa kaj realisma. Slogano "Ne mensogi kaj nek ŝteli" estas ne retorika ekkrio, sed la [[esenco]] de la [[Politiko|politikaj]] [[ŝanĝo]]j. Lukto kontraŭ korupto estas la ĉefa kaj fakte sola struktura reformo, kiun oni povas komenci eĉ morgaŭ kaj kiu estas ŝlosila kondiĉo por lanĉo de la aliaj reformoj. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Artikolo en Vedomosti la 1-an de marto 2012]<ref>[https://web.archive.org/web/20200912214705if_/https://www.vedomosti.ru/opinion/articles/2012/03/01/ne_vrat_i_ne_vorovat Artikolo en Vedomosti la 1-an de marto 2012]</ref> |origina teksto = Борьба с коррупцией и есть моя экономическая программа. Содержательная и реалистичная. Лозунг «Не врать и не воровать» — не риторическое восклицание, а суть политических преобразований. Борьба с коррупцией — главная и фактически единственная структурная реформа, которую можно начинать хоть завтра и которая является ключевым условием для старта других реформ. }} {{Citaĵo |teksto = [pri la Futbala Mondpokalo 2018] Mi estas ne kontraŭ la Futbala Mondpokalo. Mi simple ne komprenas, kial por mi venas en unu pakaĵo la Futbala Mondpokalo kaj la ŝtelitaj 300 miliardoj da rubloj. Estu la Mondpokalo, sed ne necesas ŝteli. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Sports.ru la 14-an de junio 2019]<ref>[https://web.archive.org/web/20191019052154/https://www.sports.ru/tribuna/blogs/golovin/2480359.html Intervjuo ĉe Sports.ru la 14-an de junio 2019]</ref> |origina teksto = Я не против чемпионата мира по футболу. Я просто не понимаю, почему у меня идут в одной упаковке и ЧМ, и украденные 300 млрд рублей. Я бы хотел разделить эти вещи. Пусть будет чемпионат, но не надо воровать. }} === Enmigrado === {{Citaĵo |teksto = Mi estas por [[asimilado]], ne por [[deportado]]. Se oni deziras loĝi ĉi tie — estu [[ruso]]. Se bebo kreskis en [[Rusio]], por kio li estu [[taĝiko]]? Li laŭvorte iĝu ruso. Ja alveturante [[Usono]]n la homoj plejparte iĝas usonanoj. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Я за ассимиляцию, а не за депортацию. Если ты хочешь жить здесь — будь русским. Если ребенок вырос в России, зачем ему быть таджиком? Пусть в буквальном смысле становятся русскими. Ведь, приезжая в Америку, люди по большей части становятся американцами. }} {{Citaĵo |teksto = [...] [[Usono]] konstruas muron kun [[Meksiko]], kaj eĉ [[Barack Obama|Obama]] voĉdonas por tiu ĉi muro kun Meksiko, kaj ĉe ni oni diras "Alveturu". Krome necesas kompreni, ke al ili alveturas (ja tio estas grava afero) homoj el Meksiko, [[kristanoj]], kaj tamen el pli evoluinta lando. Al ni ĉi tien alveturas kampara loĝantaro el tre subevoluintaj [[Meza Azio|mezaziaj]] landoj, ĉefe [[Islamo|islamaj]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo, la 23-an de aŭgusto 2013]<ref>[https://web.archive.org/web/20200822145541/https://echo.msk.ru/programs/beseda/1139878-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo, la 23-an de aŭgusto 2013]</ref> |origina teksto = [...] США строят стену с Мексикой, и даже Обама голосует за эту стену с Мексикой, а у нас говорят «Давайте приезжайте». Кроме того, нужно понимать, что к ним приезжают (все-таки, это важная вещь) люди из Мексики, христиане и, все-таки, из более продвинутой страны. К нам сюда приезжает сельское население очень отсталых среднеазиатских стран, преимущественно мусульманских. }} {{Citaĵo |teksto = [pri sia plano] Aŭtomatan civitanecon de [[Rusio]] al ĉiuj [[rusoj]] kaj reprezentanrtoj de la [[etno]]j, tradicie loĝantaj en Rusio kaj ne havantaj sian ŝtaton, post prezento de pasporto de [[Sovetunio]] (la sia aŭ de la gepatroj) kun sekcio "etno". |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Persona blogo, la 4-an de novembro 2013]<ref>[https://web.archive.org/web/20200822130658/https://navalny.livejournal.com/877373.html Persona blogo, la 4-an de novembro 2013]</ref> |origina teksto = Автоматическое гражданство России всем русским и представителям народов, традиционно проживающих в России и не имеющих своего государства при предъявлении документа СССР (своего или родителей) с графой "национальность". }} {{Citaĵo |teksto = Jen oni konstante al ni gurdas iun stultaĵon pri [[eŭraziismo]] kaj ke ni devas alporti ĉi tien ĉiujn el [[Meza Azio]]. Sed vi komuniku kun iu ajn [[uzbeko]] malpli ol 40 jarojn aĝa. Por li ĉu la [[rusoj]], ĉu [[usonanoj]], ĉu [[Nov-Zelando|novzelandanoj]]. La [[rusa lingvo|rusan lingvon]] ili ĉiuj ne konas. [[Libro]]jn ni legis malsamajn, [[filmo]]jn ni spektis malsamajn, [[proverbo]]jn ni havas malsamajn, [[valoro]]jn kaj orientilojn ni havas malsamajn. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Persona blogo: Detala pozicio pri Ukrainio kaj Krimeo, la 3-an de decembro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200822121006/https://navalny.livejournal.com/914090.html Persona blogo: Detala pozicio pri Ukrainio kaj Krimeo, la 3-an de decembro 2014]</ref> |origina teksto = Вот нам постоянно втюхивают какую-то ересь про евразийство, и что мы всех должны завозить сюда из Средней Азии. А вы пообщайтесь с любым узбеком младше 40 лет. Для него что русские, что американцы, что новозеландцы. Русского языка они все не знают. Книжки мы читали разные, фильмы мы смотрели разные, пословицы у нас разные, ценности и ориентиры у нас разные. }} {{Citaĵo |teksto = Mi estas por enkonduko de viza reĝimo kun la landoj de [[Meza Azio]]. Mi opinias ke tio estas absolute normale. Tio estas [[Eŭropo|eŭropa]] praktiko, kiun mi postulas en [[Rusio]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012118/https://www.svoboda.org/a/27040936.html Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]</ref> |origina teksto = Я выступаю за введение визового режима со странами Средней Азии. Я считаю, что это абсолютно нормально. Это европейская практика, которой я требую в России. }} === Politiko === {{Citaĵo |teksto = [[Ŝanĝo]] de la [[potenco]] laŭleĝe en [[Rusio]] ne eblas. Kaj tiu ŝanĝo kiam oni tute ne demandas, eblas — kiel en [[Tunizio]] [...] Por [[revolucio]] tute ne necesas duonlando, sufiĉas unu procento de la aktiva loĝantaro. Ĉio okazos hazarde, neniu scias kio okazos morgaŭ. Surveturos trafik[[policano]] gravedulinon — kaj komenciĝos revolucio. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Expert.ru la 10-an de marto 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20191101104237/https://expert.ru/russian_reporter/2011/09/navalnyij--tyi-kto_i/ Expert.ru la 10-an de marto 2011]</ref> |origina teksto = Ротация власти законным путем в России невозможна. А такая ротация, когда тебя вообще не спрашивают, возможна — как в Тунисе [...] Для революции совсем не нужно полстраны, достаточно одного процента активного населения. Все происходит случайно, никто не знает, что будет завтра. Переедет гаишник беременную женщину — и начнется революция. }} {{Citaĵo |teksto = [[Revolucio]] estas neevitebla. Simple pro tio, ke plejparto de la [[homo]]j komprenas, ke tiu sistemo estas malĝusta. Kiam oni sidas en renkontiĝo de [[ŝtatoficisto]]j, dominas interparoloj pri tio, kiu ĉion ŝtelis, kial nenio funkcias kaj kiom terura ĉio estas. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Революция неизбежна. Просто потому, что большинство людей понимают, что эта система неправильна. Когда сидишь в тусовке чиновников, больше всего разговоров о том, кто все украл, почему ничего не работает и как все ужасно. }} {{Citaĵo |teksto = La [[ŝanĝo]]jn povas fari nur [[malkontentulo]]j. Kaj nun estas tro multe da malkontentuloj. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Изменения способны сделать только недовольные люди. А сейчас слишком много недовольных. }} {{Citaĵo |teksto = Ial ĉiuj atendas ke mi diros: "Ni unuiĝu por komfortigi niajn kortojn, se la [[ŝtato]] ne kapablas tion fari". Sed mi pensas, ke nun necesas okupiĝi ne pri komfortigo de la kortoj, sed rigardi kiu ŝtelis [[mono]]n kiu tiucele jam trifoje estis pagita. Unue necesas ordigi ne en la kortoj, sed en la Kremlo. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Почему-то все ждут, что я скажу: «Давайте объединяться, чтобы благоустраивать наши дворы, если государство не способно этого сделать». Но мне кажется, что сейчас нужно не заниматься благоустройством двора, а посмотреть, кто украл деньги, которые на это уже три раза были выделены. Сначала нужно наводить порядок не во дворе, а в Кремле. }} {{Citaĵo |teksto = Mi pensas ke la [[vivo]] komencos ŝanĝiĝi tiam, kiam 1976−1982 pli aktivos en [[politiko]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Я думаю, что жизнь начнет меняться тогда, когда пресловутые 1976−1982 больше станут участвовать в политике. }} {{Citaĵo |teksto = Se [[Miĥail Ĥodorkovskij|Ĥodorkovskij]] morgaŭ liberiĝos, nenio ŝanĝiĝos. Sed tiu reĝimo ne ŝatas nekontroleblajn faktorojn kaj tre timas montri sian malfortecon. Do Ĥodorkovskij sidos [en [[prizono]]] dumvive. Dumvive signifas — ĝis ĉesos la [[vivo]] de Ĥodorkovskij aŭ ĝis ĉesos la vivo de tiu ĉi reĝimo. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Если Ходорковский завтра выйдет на свободу, ничего не изменится. Но этот режим не любит новых неконтролируемых факторов и очень боится показать свою слабость. Поэтому Ходорковский будет сидеть пожизненно. Пожизненно — это либо пока не прекратится жизнь Ходорковского, либо пока не прекратится жизнь этого режима. }} {{Citaĵo |teksto = La [[potenco]] cedos al ni ĝuste tiom, kiom ni persiste postulos. Praktiko montras, ke alfrontinte realan reziston [[Putin]] cedas. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 5-an de decembro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193411/https://sobesednik.ru/dmitriy-bykov/20141203-aleksey-navalnyy-sudbu-strany-vsegda-reshaet-odin-procent Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 5-an de decembro 2014]</ref> |origina teksto = Власть уступит нам ровно столько, сколько мы настоятельно потребуем. Практика показывает, что, столкнувшись с реальным сопротивлением, Путин отступает. }} {{Citaĵo |teksto = En ĉiuj [[tempo]]j [[sorto]]n de la lando decidas unu aktiva procento de loĝantaro. Ne pli. Kaj ĉiuj aliaj aliĝas al la [[Venko|venkintoj]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 5-an de decembro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193411/https://sobesednik.ru/dmitriy-bykov/20141203-aleksey-navalnyy-sudbu-strany-vsegda-reshaet-odin-procent Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 5-an de decembro 2014]</ref> |origina teksto = Во все времена судьбу страны решает один активный процент населения. Не больше. А остальные подтягиваются к победителям. }} {{Citaĵo |teksto = Unu el [[problemo]]j, kiujn ni alfrontis: eĉ [[homo]]j de demokratiaj konvinkoj efektive ne kredas je [[demokratio]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012118/https://www.svoboda.org/a/27040936.html Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]</ref> |origina teksto = Одна из проблем, с которой мы столкнулись: даже люди демократических убеждений на самом деле не верят в демократию. }} {{Citaĵo |teksto = Mi certe dezirus normalan transiton de la [[potenco]]. Nun ŝanĝo de la potenco en [[Rusio]], transiro de [[aŭtoritatismo]] al [[demokratio]] iusence estas [[revolucio]], ĉar tio estas ŝanĝo de la politika sistemo. Sed certe mi ne dezirus iujn kataklismojn kaj [[homo]]jn, kiuj kun [[armilo]]j kurus surstrate. Mi dezirus ke okazus normala, milda transito kaj transiro. Al [[Putin]] oni devas proponi [[sekureco]]n — al li, lia [[mono]], lia [[familio]] kaj iu limigita nombro de proksimuloj. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012118/https://www.svoboda.org/a/27040936.html Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]</ref> |origina teksto = Я бы хотел, конечно, нормального транзита власти. Сейчас изменение власти в России, переход от авторитаризма к демократии в каком-то смысле является революцией, потому что это изменение политической системы. Но конечно, я бы не хотел каких-то потрясений и людей, которые с оружием бегали бы по улице. Я бы хотел, чтобы был нормальный, мягкий транзит и переход. Путину должна быть предложена безопасность — ему, его деньгам, его семье и какому-то ограниченному количеству близких людей. }} {{Citaĵo |teksto = Unue, ni liberigos ĉiujn [[Politiko|politikajn]] [[malliberulo]]jn. Due, ni aprobos [[leĝo]]n "Pri lukto kontraŭ kontraŭleĝa riĉiĝo". Trie, ni iniciatos [[Juĝo|juĝejan]] [[reformo]]n. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe RBC.ru la 14-an de decembro 2016]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909000241/https://www.rbc.ru/interview/politics/14/12/2016/58517ded9a794773e02d73ba Intervjuo ĉe RBC.ru la 14-an de decembro 2016]</ref> |origina teksto = Первое — мы освободим всех политзаключенных. Второе — мы введем закон «О борьбе с незаконным обогащением». Третье — мы инициируем судебную реформу. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[NATO]]] Mi opinias ke baze ni estas aliancanoj, kaj tiusence mia deklaro nun malmulte diferencas de la deklaro de [[Vladimir Putin]] de 2003, kiam li proponis ke [[Rusio]] aniĝu je NATO. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe RBC.ru la 14-an de decembro 2016]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909000241/https://www.rbc.ru/interview/politics/14/12/2016/58517ded9a794773e02d73ba Intervjuo ĉe RBC.ru la 14-an de decembro 2016]</ref> |origina teksto = Я считаю, что базово мы союзники, и в этом смысле мое заявление сейчас мало отличается от заявления Владимира Путина образца 2003 года, когда он предложил, чтобы Россия вступила в НАТО. }} {{Citaĵo |teksto = Ni devas refondi la [[Rusio|rusian]] [[opozicio]]n, fari ĝin simila al normala [[Politiko|politika]] [[movado]] laŭ ekzemplo de [[Eŭropo]] aŭ [[Usono]], kie homoj povas sufiĉe organike paroli samtempe kaj pri politikaj [[libereco]]j, kaj pri neceso de la klresko de minimuma [[salajro]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe [[Voĉo de Usono]] la 14-an de marto 2019]<ref>[https://web.archive.org/web/20200820113609/https://www.golos-ameriki.ru/a/navalny-interview/4829200.html Intervjuo ĉe [[Voĉo de Usono]] la 14-an de marto 2019]</ref> |origina teksto = Мы должны переучредить российскую оппозицию, сделать ее похожей на нормальное политическое движение по образцу Европы или США, где люди могут весьма органично говорить одновременно и про политические свободы, и про необходимость роста минимальной заработной платы. }} {{Citaĵo |teksto = [pri la murdo de [[Boris Nemcov]]] Mi havas neniujn dubojn pri tio ke la Kremlo eble ne mendis la murdon de Nemcov, kaj tion faris [[Ramzan Kadirov]], sed la Kremlo kaj [[Putin]] persone faris ĉion eblan por ke justa juĝo ne okazu, por ke ne okazu normala juĝeja esplorado kaj normala enketado. Ne estis pridemandita Delimĥanov mem, ne estis pridemandita Zolotov, ktp. Ĉion ĉi oni bremsis, Kadirovon oni defendis kaj faris tiun persone Putin. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe [[Voĉo de Usono]] la 14-an de marto 2019]<ref>[https://web.archive.org/web/20200820113609/https://www.golos-ameriki.ru/a/navalny-interview/4829200.html Intervjuo ĉe [[Voĉo de Usono]] la 14-an de marto 2019]</ref> |origina teksto = И нет никаких сомнений в том, что Кремль, может, и не заказывал убийство Немцова, а это сделал Рамзан Кадыров, но Кремль и Путин лично сделали все возможное для того, чтобы правосудие не совершилось, чтобы не было нормального судебного разбирательства и нормального следствия. Не был допрошен сам Делимханов, не был допрошен Золотов, и так далее, и так далее. Все это спустили на тормозах, Кадырова выгородили, и сделал это лично Путин. }} {{Citaĵo |teksto = Kaj tiam, en 2016, mi diradis ke ĉe mia tuta amo al la kandidatoj de la [partio] [[Jabloko]], mi mem iam estis Jablok-ano, tio estas megamizeraj kandidatoj, ili estas malafablaj homoj. Ili havas neniujn ŝancojn. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe The Bell la 11-an de decembro 2019]<ref>[https://web.archive.org/web/20191212162944/https://thebell.io/ya-v-tsentre-uragana-aleksej-navalnyj-v-proekte-russkie-norm/ Intervjuo ĉe The Bell la 11-an de decembro 2019]</ref> |origina teksto = И тогда, в 2016 году, я говорил, что при всей моей любви к «яблочным» кандидатам, я сам когда-то был «яблочником», это сверхмегаубогие кандидаты, они неприятные люди. Им не светит вообще ничего. }} === Ekonomio === {{Citaĵo |teksto = Por mi verkas [[Ekonomio|ekonomian]] programon famaj rusiaj [[Ekonomiko|ekonomikistoj]], kiuj en la nuna situacio, kaj al mi malfacilus ilin kulpigi, ne strebas malkaŝi siajn nomojn. Ili loĝas en diversaj landoj. Tio estas la plej alte kvalifikitaj homoj, kiuj entute heveblas je dispono de [[Rusio]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe RBC.ru la 14-an de decembro 2016]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909000241/https://www.rbc.ru/interview/politics/14/12/2016/58517ded9a794773e02d73ba Intervjuo ĉe RBC.ru la 14-an de decembro 2016]</ref> |origina teksto = Мне пишут экономическую программу известные российские экономисты, которые в текущей ситуации, и мне сложно их за это винить, не горят желанием раскрыть свои имена. Они живут в разных странах. Это самые высококвалифицированные люди, которые вообще есть в распоряжении России. }} {{Citaĵo |teksto = Kiuj [[Ekonomiaj sankcioj|sankcioj]]? La sankcioj estas nenio. Tio estas nia deka problemo. Ĉe ni ĉesis kreski la [[ekonomio]] en 2013, kiam haveblis nek sankcioj, nek [[protesto]]j kaj [[nafto]] kostis po $120 kontraŭ barelo. Tamen en 2013 ĉio haltis kaj ne povis plu kreski. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe The Bell la 11-an de decembro 2019]<ref>[https://web.archive.org/web/20191212162944/https://thebell.io/ya-v-tsentre-uragana-aleksej-navalnyj-v-proekte-russkie-norm/ Intervjuo ĉe The Bell la 11-an de decembro 2019]</ref> |origina teksto = Какие санкции? Санкции — ерунда. Это наша десятая проблема. У нас перестала расти экономика в 2013 году, когда не было ни санкций, ни протестов, и нефть была по $120 за баррель. Тем не менее в 2013 году все остановилось и не могло дальше расти. }} {{Citaĵo |teksto = Mi opinias, ke [[imposto]]jn necesas malaltigi. En [[Rusio]] ili estas gigantaj. Mi diras, ke necesas malaltigi salajrajn impostojn kaj doni eblecon al la [[komerco]] pagi grandan [[salajro]]n al [[homo]]j enmane. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe The Bell la 11-an de decembro 2019]<ref>[https://web.archive.org/web/20191212162944/https://thebell.io/ya-v-tsentre-uragana-aleksej-navalnyj-v-proekte-russkie-norm/ Intervjuo ĉe The Bell la 11-an de decembro 2019]</ref> |origina teksto = Я считаю, что налоги нужно снижать. В России они гигантские. Я говорю, что нужно снизить зарплатные налоги и дать возможность бизнесу давать большую зарплату людям на руки. }} === Religio === {{Citaĵo |teksto = Mi estas [[bapto|baptita]] kaj konsideras min [[ortodoksulo]]. Sed mi estas [[Sovetunio|sovetia]] ortodoksulo: vide al [[preĝejo]] mi krucosignas, sed la preĝejon ne frekventas. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Я крещеный, и считаю себя православным. Но я советский православный: на церкви крещусь, а в церковь не хожу. }} {{Citaĵo |teksto = [[Eklezio]] kaj [[religio]]: mi, al mia [[honto]], estas tipa postsovetia [[kredanto]] — la [[fasto]]jn mi observas, al [[preĝejo]]j min krucosignas, sed preĝejon frekventas sufiĉe malofte. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012135/https://borisakunin.livejournal.com/49763.html Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]</ref> |origina teksto = Церковь и религия: я, к своему стыду, типичный постсоветский верующий — посты соблюдаю, на церкви крещусь, но в церкви бываю достаточно редко. }} {{Citaĵo |teksto = Mi [[Kredo|kredas]], al mi plaĉas esti [[kristano]] kaj [[ortodoksulo]], al mi plaĉas senti min parto de io pli granda kaj komuna. Al mi plaĉas ke ekzistas specialaj [[etiko]] kaj sinlimigoj. Ĉe tio min tute ne ĝenas ke ekzistas mi en la precipe [[Ateismo|ateisma]] medio — ĝis 25 jaroj, ĝis naskiĝo de bebo, mi mem estis tiom fervora ateisto, ke mi estis preta kroĉiĝi al [[barbo]] de iu ajn [[pastro]]. Estas normale, kiam la [[homo]]j estas religiemaj, normale kiam iuj homoj ridas pri religiemo. [[Ŝerco]]j pri religiemo en "[[La Simpsonoj]]" aŭ "Suda Parko" estas tute belegaj kaj ofendas min eĉ ne iomete. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012135/https://borisakunin.livejournal.com/49763.html Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]</ref> |origina teksto = Я верую, мне нравится быть христианином и православным, мне нравится ощущать себя частью чего-то большого и общего. Нравится, что есть специальная этика и самоограничения. При этом меня совершенно не напрягает, что существую я в преимущественно атеистической среде — лет до 25, до рождения ребёнка, я и сам был таким ярым атеистом, что был готов вцепиться в бороду любому попу. Нормально, когда люди религиозны, нормально, когда некоторые люди смеются над религиозностью. Шутки над религиозностью в «Симпсонах» или «Южном парке» совершенно прекрасны и не оскорбляют меня нисколько. }} {{Citaĵo |teksto = [[Ortodoksismo]] estas la ĉefa [[religio]] de [[Rusio]] kaj ne decas nin mem trompi, provante stari sur pozicioj de la absoluta [[egaleco]]. Speciala rolo de RPE [Rusa Ortodoksa Eklezio] estas klarigebla kaj racia. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012135/https://borisakunin.livejournal.com/49763.html Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]</ref> |origina teksto = Православие — главная религия России и не нужно самих себя обманывать, пытаясь стоять на позициях абсолютного равенства. Особая роль РПЦ объяснима и разумна. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Pussy Riot]]] Ni havas nediskuteblan fakton: stultulinoj, farintaj etan huliganaĵon por [[reklamo]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Persona blogo, la 7-an de marto 2012]<ref>[https://web.archive.org/web/20140325231240/https://navalny.livejournal.com/690551.html?page=42 Persona blogo, la 7-an de marto 2012]</ref> |origina teksto = Имеем неоспоримый факт: дуры, совершившие мелкое хулиганство ради паблисити. }} {{Citaĵo |teksto = Proksimume ĝis 24 jaroj mi konsideris min [[ateisto]]. Poste al mi naskiĝis [[bebo]], mi rigardis kiel li kreskas kaj komprenis ke tio estas nenio alia ol la Dia Miraklo. Nenio subita okazis al mi, revelacion mi ne spertis. Simple iel nerimarkinde mi komprenis, ke mi estas kredanto. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo al retejo Pravmir, la 4-an de septembro 2013]<ref>[https://web.archive.org/web/20200905164448/https://www.pravmir.ru/voprosy-o-vere-kandidatu-v-mery-aleksej-navalnyj/ Intervjuo al retejo Pravmir, la 4-an de septembro 2013]</ref> |origina teksto = Лет до 24 я считал себя атеистом. Потом у меня родился ребёнок, я смотрел, как он растёт, и понимал, что это не что иное, как Божье Чудо. Ничего внезапного со мной не случалось, откровения не снисходили. Просто как-то незаметно сам для себя я понял, что являюсь верующим человеком. }} {{Citaĵo |teksto = [pri interproksimiĝo de la [[ŝtato]] kaj [[eklezio]]] Ĝenerale mi opinias, ke mankas io malbona en tiu ĉi [[ideo]]. Ni vidas ke ekzemple ĉiuj usonaj [[prezidanto]]j frekventas [[preĝejo]]n kaj ekzistas eĉ ne unu prezidanto de [[Usono]], kiu ne havus sian spiritan patron ktp, sed en tiu formo, kiel tio okazas en [[Rusio]], tio havas grandan administran dominadon, kion mi certe ne ŝatas, kvankam mi estas [[Ortodoksismo|ortodoksulo]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193418/https://echo.msk.ru/programs/focus/1417522-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = В принципе, я считаю, что нет ничего плохого в идее самой этой. Мы видим, что, например, все американские президенты ходят в церковь и не существует ни одного президента США, у которого не было бы своего духовника и так далее, но в том виде, как в России это все происходит, это имеет большой административный уклон, что, конечно, мне не нравится, хоть я и православный. }} === Samseksemo === {{Citaĵo |teksto = Mi proponus por la [[Rusio|rusiaj]] [[realo]]j preni formon de [[Geja Fiero]], kiun oni elektis en [[Jerusalemo]]. Por ke [[gejo]]jn ne mortigu ne-gejoj, oni lasas gejojn amuziĝi en fermita kaj ĉirkaŭbarita [[stadiono]]. Indignitaj civitanoj havas eblecon esprimi sian [[protesto]]n, manifestaciante apud tiu ĉi stadiono. Post la fino de la aranĝo la gejojn oni sub gardo transportas hejmen. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Persona blogo, la 2-an de majo 2009]<ref>[https://web.archive.org/web/20170816060058/https://navalny.livejournal.com/370945.html Persona blogo, la 2-an de majo 2009]</ref> |origina teksto = Я бы предложил для русских реалий взять формат гей-парада, который выбрали в Иерусалиме. Чтобы геев не поубивали негеи, геев выпускают порезвиться на закрытый и отцепленный стадион. Возмущенные граждане имеют возможность выразить свой протест, пикетируя этот стадион. По завершении мероприятия, геев под охраной развозят по домам. Как-то так. }} {{Citaĵo |teksto = [pri leĝo kontraŭ [[Samseksemo|samseksema]] [[propagando]]] Mi nuligos [ĝin]. Ĝi estas sensenca. Ĝi kaŭzas nenion krom enprizonigi [[homo]]jn pro ŝatoklakoj en [[socia reto|sociaj retoj]]. Tiaj aferoj kiel [[Gejo|geja]] propagando ne ekzistas. Oni elpensis ĝin por trovi iun [[malamiko]]n, kontraŭ necesas lukti, forlogante la [[socio]]n de la [[problemo]]j. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe RBC.ru la 14-an de decembro 2016]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909000241/https://www.rbc.ru/interview/politics/14/12/2016/58517ded9a794773e02d73ba Intervjuo ĉe RBC.ru la 14-an de decembro 2016]</ref> |origina teksto = Отменю. Он бессмысленный. Он не приводит ни к чему, кроме того что сажает людей в тюрьмы за лайки в социальных сетях. Такой вещи, как гей-пропаганда, не существует. Ее выдумали для того, чтобы найти какого-то врага, с которым нужно бороться, отвлекая общество от проблем. }} {{Citaĵo |teksto = [pri samseksema geedziĝo] Mi opinias ke ĉi tie ni devas sekvi la vojon de evoluintaj landoj, unuavice de [[Usono]]. Tio devas esti permesiloj, kiuj estas donataj aŭ ne donataj je nivelo de subjektoj de Federacio. Tio estas mi komprenas, ke aliro en [[Dagestano]] estas unu, en [[Sankt-Peterburgo]] — tute alia. Se la Leĝodona Kunveno de Sankt-Peterburgo voĉdonos por permeso al paroj krei civilajn uniojn, mi havas neniujn [[problemo]]jn pro tio. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe RBC.ru la 14-an de decembro 2016]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909000241/https://www.rbc.ru/interview/politics/14/12/2016/58517ded9a794773e02d73ba Intervjuo ĉe RBC.ru la 14-an de decembro 2016]</ref> |origina teksto = Я считаю, что здесь мы должны идти по пути развитых стран, в первую очередь США. Это должны быть разрешения, которые даются или не даются на уровне субъектов Федерации. То есть я понимаю, что подход в Дагестане один, в Санкт-Петербурге — совершенно другой. Если Законодательное собрание Санкт-Петербурга проголосует за разрешение парам вступать в гражданские союзы, у меня нет к этому никаких проблем. }} === Historio === {{Citaĵo |teksto = [[Hitlero]] kaj [[Stalin]] estas la du ĉefaj ekzekutistoj de la [[Rusoj|rusa]] popolo. Stalin ekzekutis, malsatmortigis kaj turmentis siajn sampatrujanojn, persone por mi ĉi tie ĉio estas klare. Tamen mi kontraŭas ke tio estu "eterna" afero kaj mi ne vidas iun ajn sencon en tuta tiu "malstalinigado" ktp. Mi ne komprenas, kion tio signifas forme de la ŝtata [[politiko]]. Se vi deziras "malstalinigadon" — donu al via infano-lernejano legi "[[La Arkipelago Gulago]]", se li pigras legi "La Arkipelago", do legu artikolon "Stalin-reprezalioj" en [[Vikipedio]], tie ĉio estas mallonge, koncize, objektive kaj kun referencoj. Necesas memstare respondi al defioj de la tempo, ne vivi per senfinaj politikaj aludoj. "Stalin-afero" estas la afero de la [[Historio|historia]] [[scienco]], ne de la kuranta politiko. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012135/https://borisakunin.livejournal.com/49763.html Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]</ref> |origina teksto = Гитлер и Сталин — два главных палача русского народа. Сталин казнил, морил голодом и мучил моих соотечественников, лично для меня здесь всё ясно. Однако я против того, чтобы это было «вечным» вопросом и не вижу никакого смысла во всей этой «десталинизации» и т.д. Не понимаю, что это означает в формате государственной политики. Хочешь «десталинизации» — дай почитать своему ребёнку-школьнику «Архипелаг ГУЛАГ», если ему лень читать «Архипелаг», то пусть почитает статью «сталинские репрессии» в Википедии, там всё коротко, понятно, объективно и со ссылками. Нужно самостоятельно отвечать на вызовы времени, а не жить бесконечными политическими аллюзиями. «Вопрос Сталина» — это вопрос исторической науки, а не текущей политики. }} {{Citaĵo |teksto = [[Mito]] pri [[Stalin]] estas mito pri la fera [[ordo]], kreita per la fera mano. Por ĝia malmuntado iu alia devas fari la ordon sen ajna fera mano, do simple laŭleĝe. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012135/https://borisakunin.livejournal.com/49763.html Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]</ref> |origina teksto = Миф о Сталине — это миф о железном порядке, наведенном железной рукой. Для его развенчания кто-то другой должен навести порядок безо всякой железной руки, то есть просто по закону. }} {{Citaĵo |teksto = Vi scias, mi nun aprezas [[Miĥail Gorbaĉov|Gorbaĉovon]] oble pli ol mi aprezis lin tiam [...] Sed nun mi rigardas al Gorbaĉov kiel al la [[homo]], kiu havis eblecon neimageble riĉiĝi aŭ iĝi [[tirano]], aŭ iĝi [[diktatoro]] kaj en iu ajn kazo havis eblecon uzi en privataj celoj tiujn grandajn eblecojn, kiujn li havis, sed li ne faris tion. Li ja estas mizerulo nun aŭ praktike mizerulo. Li ricevis nenion. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo, la 15-an de septembro 2013]<ref>[https://web.archive.org/web/20200822133349/https://echo.msk.ru/programs/exit/1156476-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo, la 15-an de septembro 2013]</ref> |origina teksto = Знаете, я сейчас ценю Горбачёва гораздо больше, чем я ценил его тогда [...] Но сейчас я смотрю на Горбачёва как на человека, который имел возможность немыслимым образом обогатиться или стать тираном, или стать диктатором и в любом случае имел возможность использовать в личных целях те грандиозные возможности, которые у него были, но не сделал этого. Он же нищий человек сейчас или практически нищий человек. Он не получил ничего. }} {{Citaĵo |teksto = Ni povas ripeti tion, kio okazis en la 1980-1990-aj jaroj. Sidis tiuj azenoj en [[Politburoo de la Centra Komitato de la Komunista Partio de Sovetunio|Politburoo]], malŝparis [[mono]]n por iuj enormaj nefinitaj [[konstruado]]j, [[Afgana milito (1979-1989)|militadis en Afganio]], kaj poste ĉio ĉe ili disfalis. [[Sovetunio]]n ja disfaligis ne [[Miĥail Gorbaĉov|Gorbaĉov]]. Sovetunion disfaligis stultulaĉoj el [[KPSU]], omaĝe al kiuj oni nun memortabulojn faraĉas. Post tio en la [[1990-aj jaroj]] venis nova [[potenco]], al kiu mankis mono, kaj ĝi mem konsistis el friponaj [[komsomolano]]j kaj ankaŭ estis komplete koruptita kaj hipokrita. Oni nomis tion [[demokratio]] por iu tempo. Tiun ĉi tutan mirindan konstruaĵon certe atendis [[fiasko]], post kio la vortoj "demokratio" kaj "[[liberalulo]]" iĝis ofendaj, merkata [[ekonomio]] ne aperis, al la potenco revenis [[reakciulo]]j. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Republic.ru la 9-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012129/https://republic.ru/posts/l/1168842 Intervjuo ĉe Republic.ru la 9-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = Мы можем повторить то, что было в 80–90-х годах. Сидели эти ослы в Политбюро, тратили деньги на какие-то феноменальные недострои, воевали в Афганистане, а потом у них все развалилось. Советский Союз ведь развалил не Горбачев. Советский Союз развалили придурки из КПСС, которым сейчас мемориальные доски лепят. После этого в 90-е годы пришла новая власть, у которой не было денег, а сама она была из жуликоватых комсомольцев и тоже была насквозь продажной и лицемерной. Это назвали демократией на какое-то время. Всю эту замечательную конструкцию, конечно, ждал провал, после которого слова «демократия» и «либерал» стали ругательными, рыночная экономика не получилась, к власти вернулись реакционеры. }} {{Citaĵo |teksto = Mi ne opinias, ke havas [[senco]]n detrui iujn [[monumento]]jn, ili ja staru ie ajn, necesas simple fari novajn. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 16-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193428/https://echo.msk.ru/programs/beseda/1419224-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 16-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = Я не считаю, что имеет смысл сносить какие-то памятники, пусть они стоят где угодно, нужно просто делать новые. }} {{Citaĵo |teksto = [pri ideala politikisto] La [[Rusio|rusiaj]] [[politikisto]]j havas du ĉiamajn respondojn: [[liberalulo]]j diras [[Winston Churchill|Churchill]], ŝtatistoj — [[Pjotr Stolipin|Stolipin]]. Kio necesas esti por Stolipin-on nomi sia [[idealo]]? La [[homo]]n, kiu subpremis la tutan politikan [[libereco]]n komplete kaj enkondukis milit-juĝejojn? |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 29-an de oktobro 2018]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909085957/https://sobesednik.ru/politika/20181029-aleksej-navalnyj-pochemu-ya-zhivoj-nu-kto-to-dolzhen-zhe-byt-zhiv Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 29-an de oktobro 2018]</ref> |origina teksto = Российские политики имеют два стандартных ответа: либералы говорят «Черчилль», государственники — «Столыпин». Кем вообще надо быть, чтобы Столыпина называть своим идеалом? Человека, который задавил всю политическую свободу вообще и ввел военно-полевые суды? }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Lenin]]] Malbone mi rilatas al li. Tre malbone. Kiel oni povas rilate al la [[homo]], kiu en tioma kvanto mortigis vian [[popolo]]n? La [[caro]] kaj lia ĉirkaŭantaro respondecas pri la [[revolucio]], sed tio kion poste faris la [[bolŝevistoj]], estis eĉ pli malbone ol la carismo. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 29-an de oktobro 2018]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909085957/https://sobesednik.ru/politika/20181029-aleksej-navalnyj-pochemu-ya-zhivoj-nu-kto-to-dolzhen-zhe-byt-zhiv Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 29-an de oktobro 2018]</ref> |origina teksto = Плохо я к нему отношусь. Очень плохо. Как можно относиться к человеку, который в таком количестве морил твой народ? Царь и его окружение несут ответственность за революцию, но то, что потом сделали большевики, вышло еще хуже царизма. }} === Boris Jelcin === {{Citaĵo |teksto = Kaj ĝuste [[Boris Jelcin|Jelcin]], por kiu ni tiam voĉdonis, por kiu ankaŭ mi estis preta disŝiri iun ajn kaj kriis "Ni pli rapide dispafu la Blankan Domon [registarejon]. Antaŭen, Jelcin!" Mi nun certe tre forte pri tio bedaŭras, post jaroj, ĉar Jelcin iĝis la [[homo]], kiu nin ĉiujn trompis, kiu interŝanĝis ĉiujn niajn [[libereco]]jn kaj atingojn kontraŭ garantioj de [[sekureco]] por sia [[familio]]. Jen, kontraŭ tiuj kelkcent milionoj da [[dolaro]]j, kiuj nun estas posedataj de Djaĉenko kaj Jumaŝev [familianoj de Jelcin] ja estis interŝanĝitaj ĉiuj atingoj, kiuj ekzistis en [[Rusio]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo, la 15-an de septembro 2013]<ref>[https://web.archive.org/web/20200822133349/https://echo.msk.ru/programs/exit/1156476-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo, la 15-an de septembro 2013]</ref> |origina teksto = А вот Ельцин как раз, за которого мы тогда голосовали, за которого я в том числе был готов разорвать любого и кричал «Давайте быстрее расстреливать Белый дом. Вперед, Ельцин!» Я сейчас, конечно, очень сильно об этом сожалею, спустя годы, потому что Ельцин оказался тем человеком, который нас всех обманул, который обменял какие-то наши свободы и достижения просто на гарантии безопасности для своей семьи. Вот, за те там несколько сот миллионов долларов, которые сейчас принадлежат Дьяченко и Юмашеву, в общем-то, и были обменены все достижения, которые были в России. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Miĥail Gorbaĉov]] kaj [[Boris Jelcin]]] Tio estis okazinta antaŭ niaj [[okulo]]j. Mi staris en tiuj atendovicoj kaj mi vidis tiujn kuponojn [por aĉetado], mi vidis tiun Jelcinon. Kiam okazis dispafado de la Blanka Domo [dum puĉo en 1993], mi forkuris el instituto kaj grimpis trans la Moskvan Zoon por rigardi kiel oni tie pafas. Do mi ĉion ĉi scias, mi povas pritaksi. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo, la 15-an de septembro 2013]<ref>[https://web.archive.org/web/20200822133349/https://echo.msk.ru/programs/exit/1156476-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo, la 15-an de septembro 2013]</ref> |origina teksto = Это то, что происходило на моих глазах. Я стоял в этих очередях и я видел эти талоны, я видел этого Ельцина. Когда был расстрел Белого дома, я сбежал из института и перелезал через Московский Зоопарк, чтобы посмотреть, как там стреляют. Поэтому я всё это знаю, я могу это оценивать. }} {{Citaĵo |teksto = [pri supozeble okazinta [[venko]] de [[Gennadij Zjuganov]] en la prezidenta baloto en 1996] Mi kredas je la venko de Zjuganov. Kaj mi tre bedaŭras, ke mi estis unu el tiuj homoj, kiuj postulis "pafadon kontraŭ la Supera Konsilio", estis zelotoj de [[Anatolij Ĉubajs |Ĉubajs]] kaj [[Boris Jelcin|Jelcin]] ktp. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012118/https://www.svoboda.org/a/27040936.html Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]</ref> |origina teksto = Я верю в победу Зюганова. И я очень сильно сожалею, что я был одним из тех людей, которые требовали "расстрела Верховного Совета", были фанатами Чубайса и Ельцина и так далее. }} {{Citaĵo |teksto = [pri supozeble okazinta venko de [[Gennadij Zjuganov]] en la prezidenta baloto en 1996] [[Boris Jelcin|Jelcin]] falsis la [[baloto]]n. Tio estis lia kolosa [[eraro]]. Kaj tio, kio okazas nun al mi, al la opozicia movado, al ni ĉiuj — tio estas ankaŭ nia pago, se diri metafizike, pro tio ke ni tiam ĉiuj postulis pafi la Superan Konsilion. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012118/https://www.svoboda.org/a/27040936.html Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]</ref> |origina teksto = Ельцин фальсифицировал выборы. Это было его колоссальной ошибкой. И то, что происходит сейчас со мной, со всем оппозиционным движением, с нами со всеми, — это, в том числе, наша плата, говоря метафизически, за то, что мы тогда все требовали расстрелять Верховный Совет. }} === Pri si mem === {{Citaĵo |teksto = Ĉu mi estas gvidanto de [[hipsteroj]]? Mi ne certas. Plej verŝajne mi estas bubo el Marjino [areo en [[Moskvo]]], kiu tamen ŝatas surporti pelton kun sportaj ŝuoj. Sed mi ne surmetos [[okulvitro]]n en hipstera kadro kaj kun plezuro drinkos [[biero]]n en lokoj, kie la hipsteroj sulkigos la nazetojn kaj diros: fi. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Я лидер хипстеров? Не уверен. Я скорее чувак из Марьино, которому, впрочем, нравится носить пальто с кедами. Но я не надену очки в хипстерской оправе и с удовольствием выпью пива в местах, где хипстеры сморщат носики и скажут: фи. }} {{Citaĵo |teksto = Oni neniam [[Minaco|minacis]] al mi. Eĉ trapikitaj pneŭoj mankis. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Мне никогда не угрожали. Даже проколотых шин не было. }} {{Citaĵo |teksto = Estis periodo, kiam mi okupiĝis pri la Komitato de Defendo de Moskvanoj ĉe [partio] Jabloko. Ni luktis kontraŭ kontraŭleĝa [[konstruado]] kaj de mia vidpunkto tio estis oble pli danĝera. Ĉar la konstruistoj, kiujn ni ĝenis, emas al pli simplaj solvoj de la [[problemo]]j ol la [[naftisto]]j aŭ la [[ŝtato]]. Distanco inter direktoro kaj [[homo]], al kiu oni povas diri: "solvu pri li" tie estas oble malpli granda. Kredu min: lukti kontraŭ estro de domprizorga firmao de malgranda urbeto estas oble pli danĝere ol lukti kontraŭ Rosnafto aŭ [[Putin]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Был период, когда я занимался Комитетом защиты москвичей при «Яблоке». Мы боролись с незаконным строительством и, с моей точки зрения, это было гораздо более опасно. Потому что застройщики, которым мы мешали, склонны к более простым решениям проблем, чем нефтяники или государство. Расстояние между директором и человеком, которому можно сказать: «разберитесь с ними», там гораздо меньше. Поверьте: бороться с начальником ЖКХ маленького города гораздо более опасно, чем бороться с Роснефтью или Путиным. }} {{Citaĵo |teksto = [[Sergej Magnickij|Magnickij]] al mi estas oble pli proksima ol [[Miĥail Ĥodorkovskij|Ĥodorkovskij]]. Ĉar li estis ne [[oligarĥo]], kaj nek [[politikisto]]. Li estis [[juristo]], [[librotenisto]] kaj aŭditoro, kiu pri nenio pretendis, sed simple faris la aferojn, kiujn li konsideris ĝustaj. Mi kun [[papero]]j sidas kaj li sidis kun paperoj. Sed poste pro tiuj paperoj oni ĝismorte turmentis lin en [[prizono]], kaj mi parte eksentis je tio mian [[kulpo]]n. Ja en tiu momento ni ĉiuj svingis la [[kapo]]jn kaj diris: nu, ĉiuj sidas [en prizono] kaj tiu iom sidos. Li sidos iom kaj eliros. Sed li ne eliris. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Магнитский мне гораздо ближе, чем Ходорковский. Потому что он не олигарх, и он не политик. Он юрист, бухгалтер и аудитор, который ни на что не претендовал, а просто делал вещи, которые считал правильными. Я с бумажками сижу, и он сидел с бумажками. Но потом за эти бумажки его замучили в тюрьме, а я отчасти почувствовал в этом свою вину. Ведь в тот момент мы все кивали головами и говорили: ну, все сидят, и этот посидит. Посидит и выйдет. А он не вышел. }} === Aliaj temoj === {{Citaĵo |teksto = La [[vivo]] estas formo de [[ekzistado]] de proteinaj korpoj. Mi ĝojas, se mia proteina korpo alportas malgrandan utilon al la aliaj proteinaj korpoj. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Kommersant la 7-an de decembro 2010]<ref>[https://web.archive.org/web/20120203140633/http://www.kommersant.ru/Doc/1553321 Intervjuo ĉe Kommersant la 7-an de decembro 2010]</ref> |origina teksto = Жизнь — способ существования белковых тел. Я рад, если мое белковое тело приносит небольшую пользу другим белковым телам. }} {{Citaĵo |teksto = [[Homo]]j de la dua rango ne ekzistas kaj se iu tiel opinias, do li estas danĝera somnambulo, kiun necesas reeduki, kuraci aŭ izoli de la [[socio]]. Pri iu ajn limigado de la rajtoj de la civitanoj laŭ etna principo eĉ ne eblas paroli. Mi mem estas "duonruso" — duone [[ukraino]] kaj la homo de la dua rango konsideri min mem tute ne deziras. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012135/https://borisakunin.livejournal.com/49763.html Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]</ref> |origina teksto = Людей второго сорта не бывает, а если кто-то так считает, то он опасный лунатик, которого нужно перевоспитывать, лечить или изолировать от общества. Ни о каком ограничении прав граждан по этническому принципу речи идти не может в принципе. Я, кстати говоря, сам "полурусский" — наполовину украинец и человеком второго сорта себя чувствовать ни капельки не желаю. }} == Pri la aŭtoro == {{Citaĵo |teksto = Ridinde kaj malĝoje estas legi komentojn kiel "kiu se ne li", "kion vi proponas anstataŭe", "nun estas malĝusta tempo", "unue atingu" kaj aliajn. Vi kvazaŭ ne rimarkas, ke la samajn "argumentojn" responde al [[kritiko]] prezentas [[Putin]] kaj K. Navalnij al ili: "vi estas [[fripono]]j kaj [[ŝtelisto]]j" kaj ili: "vi estas agento de la Ŝtata Departamento [de [[Usono]]]". Vin ne kamuflita [[homofobio]] de la kandidato al urbestra posteno [de [[Moskvo]]] ĝenas, sed tio ke mi kuraĝis diri pri ĝi.</br> Se [[problemo]] iĝas kritiko, ne ĝia [[celo]], tio estas tre alarma simptomo, [[amiko]]j miaj. Navalnij jam nun iĝis sankta bovino: aut bene, aut nihil [diru bonan aŭ nenion]. Li estas ekstreme bruska kaj kruda, kaj ne nur al oponantoj (spektu komplete la filmeton), kaj lia teamo tuj deklaras anatemon kontraŭ ĉiu, kiu kuraĝos kontraŭi lin eĉ per unu vorto. Kaj tiu ĉi [[homo]] estas por vi [[demokrato]]? Kaj ĉe li aperos [[parollibereco]]? Kaj de li vi atendas [[toleremo]]n? Feliĉa estas kiu [[Kredo|kredas]].</br> Mi ne opinias ke Putin estas pli bona — kaj mi ne komprenas kial mi devas elekti inter tiuj du. |aŭtoro = |verko = [Blogo GLAT-facetoj, la 24-an de julio 2013]<ref>[https://web.archive.org/web/20180219182551/http://lgbt-grani.livejournal.com/1876075.html Blogo GLAT-facetoj, la 24-an de julio 2013]</ref> |origina teksto = Смешно и грустно читать комментарии вроде «кто, если не он», «а что вы предлагаете взамен», «сейчас не время», «сперва добейся» и др. Вы словно не замечаете, что точно такие же «аргументы» в ответ на критику приводят Путин и K°. Навальный им: «вы жулики и воры», а те: «ты агент госдепа». Вас не закамуфлированная гомофобия кандидата в мэры напрягает, а то, что я посмел сказать о ней.</br> ''Если проблемой становится критика, а не ее предмет, это очень тревожный симптом, друзья мои. Навальный уже сейчас стал священной коровой: aut bene, aut nihil. Он предельно резок и груб, причем не только с оппонентами (вы видео посмотрите целиком), а его команда сразу предает анафеме любого, кто посмеет ему хоть слово поперек сказать. И этот человек для вас демократ? И это при нем появится свобода слова? И это от него вы ждете толерантности? Блажен, кто верует.</br>'' ''Я не считаю, что Путин лучше, — и не понимаю, почему я должен выбирать между этими двумя.'' }} == Vidu ankaŭ == * [[Vladimir Putin]] * [[Ksenija Sobĉak]] {{Referencoj}} {{DEFAŬLTORDIGO:Navalnij, Aleksej}} [[Kategorio:Rusiaj politikistoj]] [[Kategorio:Rusoj]] [[Kategorio:Ruslingvaj aŭtoroj]] [[Kategorio:Rusa naciismo]] [[Kategorio:Naskiĝintoj en 1976]] [[Kategorio:Mortintoj en 2024]] rf5cw05vm20kwi9dxuowtuqn3qe4ses 53825 53824 2026-10-08T05:52:43Z RG72 415 53825 wikitext text/x-wiki {{Aŭtoro | nomo = Aleksej Navalnij | dosiero = | vikipedio = Aleksej Navalnij | komunejo = | komunejokat = Alexey Navalny | vikifontaro = | vikinovaĵoj = Kategorio:Aleksej Navalnij }} '''[[w:Aleksej Navalnij|Aleksej Navalnij]]''' (naskiĝis en 1976 — mortis en 2024) estis rusia juristo kaj politikisto, opozicia al Vladimir Putin. == Citaĵoj == === Vladimir Putin === {{Citaĵo |teksto = Mi multon pardonus al [[Vladimir Putin]] se li estus la rusa [[Lee Kuan Yew]]. Jes, li establus [[Totalismo|totalisman]] [[politiko]]n, sed ĉe tio persekutus la [[fripono]]jn. Sed Putin ne povas iĝi la rusa Lee Kuan Yew. Li eĉ ne povas iĝi la rusa [[Aleksandr Lukaŝenko|Lukaŝenko]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Я бы многое простил Путину, если бы он был русским Ли Куан Ю. Да, он установил бы тоталитарную политику, но при этом гонял бы жуликов. Но Путин не может стать русским Ли Куан Ю. Он даже не может стать русским Лукашенко. }} {{Citaĵo |teksto = Mi tre dezirus ekscii, kiom sincere [[Putin]] je ĉio ĉi kredas. Kiom sincere li opinias, ke la kreita de li sistemo daŭros. Speciale post kiam li vidis kadrojn de la ekzekuto de [[Muamar Kadafi|Kadafi]]. Tiu ja ankaŭ estis povega bubo. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Я бы очень хотел узнать, насколько искренне Путин во все это верит. Насколько искренне он считает, что созданная им система продержится. Особенно после того, как он увидел кадры казни Каддафи. Тоже ведь был крутой парень. }} {{Citaĵo |teksto = [[Putin]] havas certajn [[merito]]jn. Mi memoras ke en nia militurbeto, kie mi loĝis kun gepatroj, estis sufiĉe evidenta [[bandito]], kiun obeis eĉ milico. Tio estis [[kartvelo]], kiu marŝis en blankaj ŝtrumpetoj kaj ĉiuj [[oficiro]]j, kiuj marŝis kun [[armilo]]j, nenion povis fari kontraŭ li, ĉar li estis la ĉefo. Kaj nun mankas tiu kartvelo, kaj iusence tio efektive estas merito de Putin. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = У Путина есть кое-какие заслуги. Я помню, что в нашем военном городке, где я жил с родителями, был вполне конкретный бандит, которого слушалась даже милиция. Это был грузин, который ходил в белых носках, а все офицеры, которые ходили с оружием, ничего не могли с ним сделать, потому что он был главный. А сейчас нет этого грузина, и в каком-то смысле это действительно заслуга Путина. }} {{Citaĵo |teksto = [[Putin]] tutcerte havas [[Humuro|humursenton]]. Ĉe la [[homo]], sukcesinta uzurpi la [[potenco]]n en la 140-miliona lando, devas esti evoluintaj [[Intelekto|intelektaj]] kapabloj, akompane de kiuj ĉiam iras humursento. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = У Путина точно есть чувство юмора. У человека, сумевшего узурпировать власть в 140-миллионной стране, должны быть развитые интеллектуальные способности, в комплекте с которыми обязательно идет чувство юмора. }} {{Citaĵo |teksto = Mi plurfoje diris kaj plu asertas: la [[potenco]] de [[Putin]] baziĝis ne sur iuj "fortuloj" [armeo, polico kaj sekurecservoj], sed sur reala subteno de la loĝantaro. Dum 12 jaroj ĉe la stirilo li ĝin konsumis, interŝanĝis kontraŭ komforta [[ekzistado]], kontraŭ miliardoj da [[dolaro]]j por siaj [[amiko]]j. Li plu estas populara [[politikisto]], sed ne nacia gvidanto. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012141/https://borisakunin.livejournal.com/50158.html Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]</ref> |origina teksto = Я много раз говорил и продолжаю утверждать: власть Путина основывалась не на каких-то там «силовиках», а на реальной поддержке населения. За 12 лет у руля он её проел, обменял на комфортное существование, на миллиарды долларов для своих друзей. Он по-прежнему популярный политик, но не национальный лидер. }} {{Citaĵo |teksto = Estus tute sensence nei, ke en la unuaj jaroj de sia [[Prezidanto|prezidenta]] ofico [[Putin]] faris ĝustajn aferojn. Ekzemple, [[Imposto|imposta]] [[reformo]]. Eble oni preparis ĝin antaŭe, sed Putin ĝin realigis. Estis komencita administra reformo. Mi ekde komenco, ekde 1999 konsideris min inter [[homo]]j, kiuj estas kontraŭuloj de Putin, principaj kontraŭuloj. Sed estus stulte nei, ke estis faritaj iuj ĝustaj aferoj. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193418/https://echo.msk.ru/programs/focus/1417522-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = Совершенно бессмысленно отрицать, что в первые годы своего президентства Путин сделал правильные вещи. Например, налоговая реформа. Может быть, ее готовили до этого, но Путин ее реализовал. Была начата административная реформа. Я с самого начала, с 1999 года относил себя к людям, которые являются противниками Путина, принципиальными противниками. Но глупо отрицать, что были сделаны правильные вещи какие-то. }} {{Citaĵo |teksto = [[Putin]] sendube estas elstara [[Politikisto|politika aganto]] kaj li atingis grandan lertecon en sfero de manipulado de [[Socio|socia]] [[konscio]]. Sed estus stulte tion nei. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193418/https://echo.msk.ru/programs/focus/1417522-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = Путин, безусловно, является выдающимся политическим деятелем и он достиг большого умения в области манипулирования общественным сознанием. Но это глупо было бы отрицать. }} {{Citaĵo |teksto = Mi ne kredas je ĉiuj ĉi paroladoj, ke [[Putin]] ĉesis pensi pri la [[mono]], ke li pensas pri io granda, pri restarigo de [[Sovetunio]] ktp — ĉio ĉi estas stultaĵoj. Ĉio ĉi okazas sole pro tio, ke Putin deziras resti ĉe la [[potenco]] kaj deziras sian potencon cementi. Ĝuste li memoras [[Miĥail Gorbaĉov|Gorbaĉovon]] tre bone kaj li komprenas perfekte, ke iuj ajn [[Politiko|politikaj]] malseverecoj kaj paŝetoj kondukos al tio, ke nenio restos de lia potenco. Pro tio oni malgraŭ ŝajne alta populareco [de Putin] tamen ne allasas [liajn konkurantojn] al [[baloto]]j. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193418/https://echo.msk.ru/programs/focus/1417522-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = Я не верю во все эти разговоры, что Путин перестал думать о деньгах, а думает о чем-то великом, о восстановлении Советского Союза и так далее — все это ерунда. Все это происходит исключительно потому, что Путин хочет остаться у власти и хочет свою власть цементировать. Он-то как раз Горбачева помнит очень хорошо, и он понимает отлично, что любые политические поблажки и шажки приведут к тому, что он его власти ничего не останется. Поэтому вроде бы, несмотря на высокие рейтинги, на все равно на выборы не пускают. }} {{Citaĵo |teksto = La sola kialo, pro kiu [[Putin]] havas iujn procentojn [de populareco], kaj la [[Unueca Rusio]] havas iujn procentojn estas ke ili ne allasas nin al la [[baloto]]j. Nu ĝenerale, ne nur min. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 14-an de januaro 2015]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909105539/https://echo.msk.ru/programs/beseda/1473084-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 14-an de januaro 2015]</ref> |origina teksto = Единственная причина, по которой у Путина есть какие-то проценты, и у Единой России есть проценты — потому что они не пускают нас на выборы. Ну, обобщенно, не только меня. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Vladimir Putin]]] Tio estas [[homo]] avida, absolute cinika. Sed li estas certe homo elstara — tiuaspekte. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012118/https://www.svoboda.org/a/27040936.html Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]</ref> |origina teksto = Это человек алчный, абсолютно циничный. Но он, конечно, человек выдающийся — в этом плане. }} {{Citaĵo |teksto = La [[Rusio|rusia]] [[popolo]] ne subtenas [[Vladimir Putin|Putinon]]. Li estas ordinara aŭtoritata gvidanto kiel [[Aleksandr Lukaŝenko|Lukaŝenko]] en [[Belorusio]] aŭ [[Nicolás Maduro|Maduro]] en [[Venezuelo]]. Putin staras ĉe la [[potenco]], ĉar li tenas sub kontrolo la [[Juĝejo|juĝejan]] sistemon, [[baloto]]jn kaj [[amaskomunikilo]]jn. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Bild la 18-an de marto 2018]<ref>[https://web.archive.org/web/20180514142623/https://www.bild.de/politik/ausland/navalny-interview-russian-55129804.bild.html Intervjuo ĉe Bild la 18-an de marto 2018]</ref> |origina teksto = Российский народ не поддерживает Путина. Он обычный авторитарный лидер, как Лукашенко в Беларуси или Мадуро в Венесуэле. Путин стоит у власти, потому что держит под контролем судебную систему, выборы и средства массовой информации. }} {{Citaĵo |teksto = Ĉiuj ĉirkaŭe scias ke la [[Rusio|rusia]] [[potenco]] kaj [[Putin]] persone estas teruraj [[ŝtelisto]]j. Eĉ subtenantoj de Putin scias, ke li kaj la [[homo]]j ĉirkaŭ li estas ŝtelistoj. Sed ili pravigas tion per iuj aliaj aferoj, diras: "Ili estas teruraj ŝtelistoj, sed almenaŭ ilin timas la [[usonanoj]]", kaj ĉiajn aliajn stultaĵojn, kiujn ili gurdas. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe [[Voĉo de Usono]] la 14-an de marto 2019]<ref>[https://web.archive.org/web/20200820113609/https://www.golos-ameriki.ru/a/navalny-interview/4829200.html Intervjuo ĉe [[Voĉo de Usono]] la 14-an de marto 2019]</ref> |origina teksto = Все знают вокруг, что российская власть и Путин лично — это страшные воры. Даже сторонники Путина знают, что он и люди вокруг него — воры. Но они оправдывают это какими-то другими вещами, говорят: «Пусть они страшные воры, зато их боятся американцы», и всякие другие глупости, которые они повторяют. }} === Rusio === {{Citaĵo |teksto = Nome nun [[Rusio]] estas la plej [[Riĉo|riĉa]] en sia tuta [[historio]] kaj plej [[Libero|libera]]. Grandega kvanto de [[mono]], kiu superŝutas nun la landon, donas al ni ŝancon por kolosaj ŝanĝoj, sed tiu ĉi ŝanco evidente jam ne estos uzita. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Именно сейчас Россия — самая богатая за всю свою историю и самая свободная. Огромное количество денег, которое засыпает сейчас страну, дает нам шанс на грандиозные изменения, но этот шанс, видимо, уже не будет использован. }} {{Citaĵo |teksto = La ĉefa [[problemo]] de [[Rusio]] estas en tio, ke la [[ŝtato]] transformiĝis je [[mafio]] — en la [[Italio|itala]] [[senco]] de la [[vorto]], kiam ĉiuj estas interligitaj. Diferenco estas nur en tio, ke en [[Moskvo]] mankas loko, kie ili ĉiuj samtempe renkontiĝus. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Главная проблема России в том, что государство превратилось в мафию — в том самом итальянском смысле этого слова, когда все повязаны друг с другом. Различие лишь в том, что в Москве нет места, где все они разом собираются. }} {{Citaĵo |teksto = [[Rusio]] estonte, mi esperas, similos al la granda, senracia, metafizika [[Kanado]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Россия в будущем, я надеюсь, будет похожа на большую, иррациональную, метафизическую Канаду. }} {{Citaĵo |teksto = La [[Rusio|rusia]] [[socio]] estas paternalisma, komplika, [[Konservativismo|konservativisma]]. Sed ĝi pretas al la [[Demokratio|demokratiaj]] institucioj ne malpli ol iu ajn [[Eŭropo|eŭropa]]. Nur tiel ni povos evolui. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Republic.ru la 9-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012129/https://republic.ru/posts/l/1168842 Intervjuo ĉe Republic.ru la 9-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = Российское общество — патерналистское, сложное, консервативное. Но оно готово к демократическим институтам не хуже любого европейского. Только так мы сможем развиваться. }} {{Citaĵo |teksto = [[Homo]]j kun Georgo-rubando ili certe ne estas por mi "koloradoj" [ofenda moknomo, aludanta al koloro de rubando de Sankta Georgo], ili estas la homoj kun la Georgo-rubando. Mi kiel homo, kiel mi jam diris, el [[Sovetunio]], kiu kun sia avino-frontulino frekventis parkon de [[Maksim Gorkij|Gorkij]], kie ŝi serĉis siajn kunbatalantojn, mi tion konsideras normala. Mi pli nenormala konsideras, ke oni transformis la Georgo-rubandon je iun nekompreneblan [[fetiĉo]]n, kaj jen tiujn ridindajn bantojn ja, laŭeble plej grandan — oni kroĉas al sia roverso. Kiam [[militisto]]j survestas, kvankam en tiu formo ĝi formale rompas [[uniformo]]n. Bedaŭrinde, mi estas malkontenta pri tio, ke oni profanigis kaj perversigis tiun ĉi [[simbolo]]n. Mi ne havas iun forpuŝemon, ke se iu la rubandon survestis, do li estas iu malbona aŭ se sur [[aŭto]] la rubando pendas, do li estas malbona. Simple homoj ja [...] La Venko, Sovetunio — ni ĉiuj estas el Sovetunio. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193418/https://echo.msk.ru/programs/focus/1417522-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = Люди с георгиевской ленточкой, они, конечно, для меня не «колорады», они люди с георгиевской ленточкой. Я как человек опять же из Советского Союза, который со свой бабушкой-фронтовичкой ходил в парк Горького, где она искала своих однополчан, я к этому нормально отношусь. Я скорее, ненормально отношусь, что они превратили георгиевскую ленточку в какой-то непонятный фетиш, и вот эти смешные банты уже, кто больше — лепят себе на лацканы. Когда военные одевают, и хотя это в таком виде нарушает на самом деле формально форму одежды. К сожалению, я недоволен тем, что они опошлили и извратили этот символ. У меня нет никакого, знаете, отторжения, что если ленточку надел, значит, ты какой-то плохой, или на машине ленточка висит — ты плохой. Просто люди вот [...] Победа, Советский Союз — мы все из Советского Союза. }} {{Citaĵo |teksto = Se oni deziras vidi verajn vatjakulojn [moknomo de fanatikaj rusaj patriotoj en [[Ukrainio]]], do necesas veturi ne al [[Novrusio]], sed en [[Usono]]n al ĉiaj redneck-oj kaj hill bill-oj. Tio en ĉia lando ekzistas. En Usono tiuj [[homo]]j estas centoble pli dupaj kaj netrapenetreblaj. Tie ja haveblas milionoj da armitaj lipharuloj en kvadratitaj ĉemizoj, revantaj iun bombi kaj konkeri. Kaj ne rakontu fabelojn pri nia superarkaika [[Konservativismo|konservativisma]] loĝantaro de [[Rusio]]. Rigardu partiajn balotojn de [[Respublikana Partio (Usono)|respublikanoj]] en Usono. Tie tiaj konservativuloj renkontiĝas, kompare al kiuj iu nia deputito Milonov [deputito de la Ŝtata Dumao, fifama pro sia [[homofobio]]] estas [[Liberalismo|liberala]] [[gejo]] el [[Nederlando]]. Laŭ enketado farita en Usono, 11% de la loĝantaro pretas ekmiliti kontraŭ Rusio. Mi ne certas, ke ĉe ni eĉ post [[histerio]] pri Novrusio kolektiĝus tioma procento rilate eblan [[nuklea milito|nuklean militon]] kontraŭ Usono. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Republic.ru la 9-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012129/https://republic.ru/posts/l/1168842 Intervjuo ĉe Republic.ru la 9-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = Если хочешь посмотреть на настоящих ватников, то надо ехать не в Новороссию, а в США ко всяким рэднекам и хилл билли. Такое в любой стране существует. В Штатах эти люди еще в сто раз более дубовые и непробивные. Там же просто миллионы вооруженных усатых людей в клетчатых рубашках, мечтающих кого-то разбомбить и завоевать. И не надо рассказывать сказки про наше супердремучее консервативное население России. Посмотрите на праймериз республиканцев в США. Там такие консерваторы встречаются, по сравнению с которыми какой-нибудь наш депутат Милонов — либеральный гей из Голландии. По опросам в США, 11% населения готовы начать войну с Россией. Я не уверен, что у нас даже после истерии с Новороссией набрался бы такой процент по поводу возможной ядерной войны с США. }} {{Citaĵo |teksto = Oni povas nomi min [[Slavoj|slava]] [[ŝovinisto]], sed mi opinias, ke la gravega strategia avantaĝo de [[Rusio]] en tiu ĉi mondo stormanta estas ne [[nafto]], nek [[gaso]] kaj nek [[nuklea bombo|nukleaj bomboj]], sed amikemaj (kaj eĉ fratecaj, kion ja) rilatoj de la [[rusoj]] kun la [[ukrainoj]] kaj la [[belorusoj]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Persona blogo: Detala pozicio pri Ukrainio kaj Krimeo, la 3-an de decembro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200822121006/https://navalny.livejournal.com/914090.html Persona blogo: Detala pozicio pri Ukrainio kaj Krimeo, la 3-an de decembro 2014]</ref> |origina teksto = Можете назвать меня славянским шовинистом, но я считаю, что важнейшим стратегическим преимуществом России в этом мире бушующем являются не нефть, не газ и не ядерные бомбы, а дружественные (и даже братские, чего уж там) отношения русских с украинцами и белорусами. }} {{Citaĵo |teksto = [...] mi amas [[Rusio]]n. Mi ŝatas ĉi tie loĝi. Kial la rusianoj ne povas vivi kiel la [[germanoj]]? Ĉiu rusiano, ĉu en [[Moskvo]] aŭ en [[Vladivostoko]], konsideras sin parto de la [[Eŭropo|eŭropa]] civilizacio. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Bild la 18-an de marto 2018]<ref>[https://web.archive.org/web/20180514142623/https://www.bild.de/politik/ausland/navalny-interview-russian-55129804.bild.html Intervjuo ĉe Bild la 18-an de marto 2018]</ref> |origina teksto = [...] я люблю Россию. Я люблю здесь жить. Почему россияне не могут жить так, как немцы? Каждый россиянин, будь он в Москве или во Владивостоке, считает себя частью европейской цивилизации. }} {{Citaĵo |teksto = Ni faras al ni ĉiujare pli malbone kaj neniigas nin mem. Ni ja havas ne iun teruran landon. Ni havas normalan landon, sed ni povus vivi oble pli bone. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe The Bell la 11-an de decembro 2019]<ref>[https://web.archive.org/web/20191212162944/https://thebell.io/ya-v-tsentre-uragana-aleksej-navalnyj-v-proekte-russkie-norm/ Intervjuo ĉe The Bell la 11-an de decembro 2019]</ref> |origina teksto = Мы делаем себе с каждым годом хуже и уничтожаем сами себя. У нас не какая-то ужасная чудовищная страна. У нас нормальная страна, но мы могли бы жить гораздо лучше. }} === Rusoj === {{Citaĵo |teksto = Ne okazas [[genocido]] de la rusaj homoj — tia, kia okazis en [[Ruando]]. Sed problemoj de forpelataj el [[Turkmenio]] [[rusoj]] al mi estas milionoble pli proksimaj ol teruraj suferoj de Ruando, kie okazis la vera genocido. Simple pro tio, ke la rusoj en Turkmenio estas por mi oble pli parencaj. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Нет геноцида русских людей — такого, какой был в Руанде. Но проблемы изгоняемых из Туркмении русских мне в миллион раз ближе, чем ужасные страдания Руанды, где был настоящий геноцид. Просто потому, что русские в Туркмении мне гораздо большие родственники. }} {{Citaĵo |teksto = [...] ne ekzistas io pli damaĝa por la interesoj de la [[Rusoj|rusa]] [[popolo]] ol tiu ĉi [[Imperiismo|imperiisma]] [[ŝovinismo]]. Interesoj de la rusoj estas ne okupi plej proksimajn [[respubliko]]jn, interesoj de la rusoj estas okupiĝi pri lukto kontraŭ [[korupto]], lukto kontraŭ [[alkoholismo]] ktp. Pri solvado de internaj [[problemo]]j. Interesoj de la rusoj estas fari tiel, ke plu venanta kolosa [[nafto]]-rento laboru por la rusoj. Dum okupi [[Baltio]]n, [[Ukrainio]]n aŭ [[Kievo]]n aŭ [[Donbaso]]n por la rusoj ne necesas. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 16-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193428/https://echo.msk.ru/programs/beseda/1419224-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 16-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = [...] нет ничего более вредного интересам русского народа, чем этот империалистический шовинизм. Не в интересах русских заниматься захватом ближайших республик, в интересах русских — заниматься борьбой с коррупцией, борьбой с алкоголизмом, и так далее. Решением внутренних проблем. В интересах русских сделать так, чтобы по-прежнему поступающая колоссальная нефтяная рента работала на русских. А захватывать Прибалтику, Украину или Киев или Донбасс русским не нужно. }} {{Citaĵo |teksto = Imperiisma [[naciismo]] estas la pleja [[malbono]], kiun oni povas elekti por la lando. Ni havas gigantan landon kun malplenaj areoj, [[homo]]j [[Alkoholismo|alkoholiĝas]]. Loĝantaro malkreskas. Tasko de la [[Rusoj|rusa]] naciisto estas zorgi pri tiuj ĉi homoj. Kia al [[diablo]] [[Ukrainio]]? Venu, rigardu [[Smolenska provinco|Smolenskan provincon]]! Jen kie necesas la [[popolo]]n savi. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Republic.ru la 9-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012129/https://republic.ru/posts/l/1168842 Intervjuo ĉe Republic.ru la 9-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = Империалистического плана национализм — худшее, что можно сейчас выбрать для страны. У нас гигантская страна с пустующими площадями, люди спиваются. Население сокращается. Задача русского националиста — заботиться об этих людях. Какая к черту Украина? Поезжайте, посмотрите Смоленскую область! Вот где надо народ спасать. }} === Ĉeĉenio === {{Citaĵo |teksto = Ĉio okazanta en [[Ĉeĉenio]], [[Inguŝio]], en [[Norda Kaŭkazo]] ĝenerale kaj tio, kion devenuloj el tiu ĉi regiono faraĉas en [[Moskvo]] pensigas nin denove pri la demando: Ĉu ni deziras vivi kun tiuj ĉi homoj en unu [[ŝtato]], en unu [[urbo]], en unu [[socio]]? [...] Bedaŭrinde la tutan nordkaŭkazan socion kaj ĉiujn [[elito]]jn unuigas nur unu: [[deziro]] sekvi brutajn [[leĝo]]jn kaj kutimojn [...] Per neniuj lecionoj pri [[toleremo]] kaj buĝetaj injektoj tio [[problemo]] solveblas. Ni ne povas normale vivi kun la [[popolo]]j, se tiuj popoloj mem deklaras, ke ili deziras vivi kiel [[besto]]j. La demando pri kunvivado maturiĝis kaj supermaturiĝis [...] La teritorion apartigi ne necesas. Jure. Fakte ĝi jam estas apartigita. Simple necesas agnoski tiujn problemojn je la ŝtata nivelo [...] Mi ne alvokas apartigi ilin aŭ agnoski iliajn [[sendependeco]]jn. La [[rusoj]] tie jam mankas. Eblas iuj variaĵoj de la [[Israelo|israela]] sperto. De jure tio estas teritorio de Rusio, laŭ linio de [rivero] Tereko fortikigitaj areoj, ĉiuj alvenintaj al Rusio post 1991 interniĝas reen kun rekompenco de merkata kosto de la posedaĵoj. Kompleta sanitara kordono. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Persona blogo, la 26-an de septembro 2008]<ref>[https://web.archive.org/web/20180219080938/http://navalny.livejournal.com/300946.html Persona blogo, la 26-an de septembro 2008]</ref> |origina teksto = Всё происходящее в Чечне, Ингушетии, на Северном Кавказе вообще и то, что выходцы из этого региона творят в Москве заставляет нас вновь задуматься над вопросом: А хотит ли мы и можем ли мы жить с этими людьми в одном государстве, в одном городе, в одном обществе? [...] К сожалению, всё северокавказское общество и все элиты объединяет лишь одно: желание следовать скотским законам и обычаям [...] Никакими уроками толерантности и бюджетными вливаниями этот вопрос не решишь. Мы не можем нормально жить с народами, если сами эти народы декларируют, что они хотят жить как животные. Вопрос общежития назрел и перезрел [...] Территорию отделять не нужно. Юридически. Фактически она и так отделена. Просто надо признать эти проблемы на государственном уровне [...] Я не призываю отделять их и признавать их независимости. Русских там уже нет. Возможны какие-то вариации израильского опыта. Де-юре это территория РФ, по линии Терека укрепрайоны, все, приехавшие в РФ после 91-го года интернируются обратно с возмещением по рыночной стоимости имущества. Полный санитарный кордон. }} {{Citaĵo |teksto = [...] mi opinias ke en situacio kun [[Ĉeĉenio]] [[Putin]], same kiel en situacio kun [[Ukrainio]], faras kolosan [[eraro]]n, kiun estos solvantaj ni kaj niaj idoj, kaj eble niaj [[nepo]]j. Ĉar ni bedaŭrinde en Ĉeĉenio kreis nekontroleblan [[Ŝario|ŝarian]] [[ŝtato]]n. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 14-an de januaro 2015]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909105539/https://echo.msk.ru/programs/beseda/1473084-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 14-an de januaro 2015]</ref> |origina teksto = [...] я считаю, что в ситуации с Чечней Путин, как и в ситуации с Украиной, делает колоссальную ошибку, которую решать будем мы и наши дети, а возможно, наши внуки. Потому что мы, к сожалению, в Чечне создали неподконтрольное шариатское государство. }} {{Citaĵo |teksto = Nun ni vidas, ke el ĉiuj aliaj regionoj estas kolektata [[mono]] kaj sendata al [[Ĉeĉenio]], nu ankaŭ al [[Moskvo]] cetere. Sed tiu mono kiu venas al Ĉeĉenio, ĝi ne transformiĝas eĉ je riĉaĵoj por la [[ĉeĉenoj]], ĝi transformiĝas je riĉaĵoj konkrete por la klano de [[Ramzan Kadirov]]. Tion ni certe finos. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe RBC.ru la 14-an de decembro 2016]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909000241/https://www.rbc.ru/interview/politics/14/12/2016/58517ded9a794773e02d73ba Intervjuo ĉe RBC.ru la 14-an de decembro 2016]</ref> |origina teksto = Сейчас мы видим, что со всех остальных регионов собираются деньги и отправляются в Чечню, ну и в Москву, впрочем, тоже. Но эти деньги, которые приходят в Чечню, они не превращаются даже в богатства для чеченцев, они превращаются в богатства конкретно для клана Рамзана Кадырова. С этим, конечно, мы покончим. }} === Unueca Rusio === {{Citaĵo |teksto = En [[Unueca Rusio]] renkontiĝas [[homo]]j, kiuj ĝenerale estas por mi simpatiaj. Sed se vi aniĝis al Unueca Rusio, vi tamen estas [[ŝtelisto]]. Kaj se ne ŝtelisto, do certe [[fripono]], ĉar per sia nomo vi ŝirmas aliajn ŝtelistojn kaj friponojn. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = В «Единой России» попадаются люди, которые, в общем-то, мне симпатичны. Но если ты вступил в «Единую Россию», то ты все-таки вор. А если и не вор, то точно жулик, потому что своим именем прикрываешь остальных воров и жуликов. }} {{Citaĵo |teksto = En la [[baloto]] necesas voĉdoni por iu ajn [[partio]] krom la [[Unueca Rusio]]. [[Bojkoto]] de la baloto estas [[Moralo|morale]] ĝusta pozicio, sed de la vidpunkto de plua lukto ĝi estas sensenca. Tio malstimulas kaj malunuigas la [[homo]]jn. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = На выборах нужно голосовать за любую партию, кроме «Единой России». Бойкот выборов — это нравственно правильная позиция, но с точки зрения дальнейшей борьбы она бессмысленна. Это демотивирует и разъединяет людей. }} === Ukrainio === {{Citaĵo |teksto = [pri [[Eŭromajdano]]] Jes, tie ĉeestis tio, kion oni akcentas en [[Rusio]], iu parto estis nome nacio-liberigaj elementoj ktp. Sed plejparte tio estis en pura formo [[Korupto|kontraŭkorupta]] [[revolucio]], ĉar en [[Kievo]] neniu parolas en la [[ukraina lingvo]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193418/https://echo.msk.ru/programs/focus/1417522-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = Да, там было то, что раздувается в России, какая-то часть именно национально-освободительные элементы. И т.д. Но в основном это была в чистом виде антикоррупционная революция, потому что в Киеве никто не говорит на украинском языке. }} {{Citaĵo |teksto = [[Eŭromajdano|Majdano]] ĝenerale estas malmulte uzebla kiel ekzemplo por [[Rusio]]. Tio ja estas grandparte nacio-liberiga [[revolucio]]. En [[Kievo]] okazis kontraŭimperia [[ribelo]], sed kontraŭ kiu povus ribeli la [[imperio]] mem? |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 5-an de decembro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193411/https://sobesednik.ru/dmitriy-bykov/20141203-aleksey-navalnyy-sudbu-strany-vsegda-reshaet-odin-procent Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 5-an de decembro 2014]</ref> |origina teksto = Майдан вообще малоприменим как пример для России. Это все-таки во многом национально-освободительная революция. В Киеве случилось антиимперское восстание, а против кого может восстать сама империя? }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Novrusio]] — unuiĝo de Donecka kaj Luhanska Popolaj Respublikoj] Ekzistas tiu ulcero, ĝi necesas por ĉiuj. Por [[Putin]] — por detruadi la ukrainan agendon, malebligi al ili efektive reformi la ekonomion, por ke ili okupiĝu nur pri la [[armeo]] kaj eterne sentu [[minaco]]n. Kaj por la ukraina [[potenco]] — por ĉiujn siajn [[eraro]]jn alskribi al Putin kaj Novrusio. Kio povus ĉesigi ĝian [[ekzistado]]n? Nur milita venko de [[Ukrainio]]. Venki [[Rusio]]n per milita forto Ukrainio ne povas. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 5-an de decembro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193411/https://sobesednik.ru/dmitriy-bykov/20141203-aleksey-navalnyy-sudbu-strany-vsegda-reshaet-odin-procent Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 5-an de decembro 2014]</ref> |origina teksto = Есть такая язва, она нужна всем. Путину — для того, чтобы разрушать украинскую повестку, не давать им реально реформировать экономику, чтоб занимались только армией и вечно чувствовали угрозу. А украинской власти — для того, чтобы все свои ошибки валить на Путина и Новороссию. Что могло бы прекратить ее существование? Только военная победа Украины. Победить Россию военной силой Украина не может. }} === Krimeo === {{Citaĵo |teksto = [pri aligo de [[Krimeo]] fare de [[Vladimir Putin]]] [...] Putin aplikis [[teknologio]]n kiu enhavas nenion novan. Li forlogas nin ĉiujn de internaj problemoj de [[Rusio]]. Mi ne emas serĉi ĉi tie iujn komplikajn aĵojn kiel tio ke Putin transformiĝis je la [[naciisto]], deziras konstrui [[imperio]]n, planas revenigi [[Sovetunio]]n. Neniun grandan [[ideo]]n malantaŭ la agoj de Putin mi vidas. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Republic.ru la 9-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012129/https://republic.ru/posts/l/1168842 Intervjuo ĉe Republic.ru la 9-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = [...] Путин применил технологию, в которой нет ничего нового. Он отвлекает всех нас от внутренних проблем России. Я не склонен искать тут какие-то сложные вещи, вроде того, что Путин переродился в националиста, хочет построить империю, собирается возвращать Советский Союз. Никакой большой идеи за действиями Путина я не вижу. }} {{Citaĵo |teksto = Mi opinias ke malgraŭ [[Krimeo]] estis okupita kun ekstrema rompo de ĉiuj internaciaj normoj, tamen la [[realo]] estas tia, ke Krimeo nun estas parto de RF. Kaj ni ne [[Trompo|trompu]] nin. Kaj al la [[ukrainoj]] mi forte konsilas ankaŭ ne trompi sin. Ĝi restos parto de [[Rusio]] kaj neniam denove en prognozebla [[estonteco]] iĝos parto de [[Ukrainio]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193418/https://echo.msk.ru/programs/focus/1417522-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = Я считаю, что, несмотря на то, что Крым был захвачен с вопиющим нарушением всех международных норм, тем не менее реалии таковы, что Крым сейчас является частью РФ. И давайте не будем обманывать себя. И украинцам я сильно советую тоже не обманывать себя. Он останется частью России и больше никогда в обозримом будущем не станет частью Украины. }} {{Citaĵo |teksto = De la vidpunkto de [[politiko]] kaj restarigo de [[justeco]], tio kion necesas fari nun en [[Krimeo]], estas aranĝi normalan [[referendumo]]n. Ne tian kia okazis, sed normalan. Kaj kiel decidos la [[homo]]j, tiel estos. Mi pensas ke rezultojn de tiu ĉi referendumo ni ĉiuj proksimume imagas kiaj ili povus esti. Do kiel oni decidos — tiel oni decidos. Mi pensas ke efektive tio por [[Ukrainio]], malgraŭ la [[ofendo]] kiun ili sentas ktp, tio estas pluso. Tio estas granda [[feliĉo]], ke Krimeo kun absolute porrusia [[popolo]], kun [[Konservativismo|konservativisme]] humora popolo, kiu malaprobas ilian [[Korupto|kontraŭkoruptan]] [[revolucio]]n, malaprobas ilian [[deziro]]n iri al [[Eŭropo]], foriris de ili. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193418/https://echo.msk.ru/programs/focus/1417522-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = С точки зрения политики и восстановления справедливости, то, что нужно сделать сейчас в Крыму, это провести нормальный референдум. Не такой, как был, а нормальный. И как решат люди, так оно и будет. Я думаю, что результаты этого референдума мы все примерно предполагаем, какие могут быть. Вот как решат — так решат. Я думаю, что на самом деле, это для Украины, несмотря на обиду, которую они чувствуют, и т.д., это плюс. Это большое счастье, что Крым с абсолютно пророссийским народом, с консервативно настроенным населением, которое не принимает их антикоррупционной революции, не принимает желание идти в Европу, ушел от них. }} {{Citaĵo |teksto = [pri subteno de aliĝo al [[Rusio]] fare de loĝantoj de [[Krimeo]]] Laŭ lastaj [[opinisondo]]j ni vidas ke plu 88-90% plu subtenas. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193418/https://echo.msk.ru/programs/focus/1417522-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = По последним опросам мы видим, по-прежнему, что 88–90% вполне поддерживают. }} {{Citaĵo |teksto = Estus stulte nei ke en [[Krimeo]] haveblas grandega kvanto da [[homo]]j, dezirantaj aliĝon al [[Rusio]] kaj/aŭ larĝigon de sia aŭtonomio, sed deklaroj pri tio, ke en Krimeon necesas enkonduki trupojn "por defendo de la [[rusoj]]" estas [[deliro]] kaj [[hipokriteco]] flanke de tiuj, kiuj dum ĉiuj ĉi jaroj sinsekve [[Perfido|perfidadis]] kaj [[Vendo|vendadis]] la rusojn porgande kaj pomalgrande ĉie (de [[Turkmenio]], perfidante iliajn interesojn por [[Gaso|gasaj]] kontraktoj, ĝis [[Ĉeĉenio]]). |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Persona blogo: Detala pozicio pri Ukrainio kaj Krimeo, la 3-an de decembro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200822121006/https://navalny.livejournal.com/914090.html Persona blogo: Detala pozicio pri Ukrainio kaj Krimeo, la 3-an de decembro 2014]</ref> |origina teksto = Глупо отрицать то, что в Крыму есть огромное количество людей, желающих присоединения к России и/или расширения своей автономии, но заявления о том, что в Крым нужно ввести войска «для защиты русских" — это бред и лицемерие со стороны тех, кто все эти годы последовательно предавал и продавал русских оптом и в розницу везде (от Туркмении, предавая их интересы ради газовых контрактов, до Чечни). }} {{Citaĵo |teksto = Tio ke [[Krimeo]] hazarde "trafis" [[Ukrainio]]n — tio estas malĝuste, maljuste kaj domaĝe por ĉiu normala loĝanto de [[Rusio|RF]]. Krimeo estis transdonita per kontraŭleĝa arbitra decido de la arbitrulo [[Nikita Ĥruŝĉov|Ĥruŝĉov]]. [[Respondeco]] pri tio kuŝas sur [[KPSU]] kaj sur ĉiuj ĉi stultaj [[Politburoo de la Centra Komitato de la Komunista Partio de Sovetunio|politburoo]]j, pri kio devus memori la komunistoj, kiuj subite iĝis tiom militemaj. Neceso aldone pagi "lupagon" kontraŭ la bazo de la Nigromara floto tute frenezigas. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Persona blogo: Detala pozicio pri Ukrainio kaj Krimeo, la 3-an de decembro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200822121006/https://navalny.livejournal.com/914090.html Persona blogo: Detala pozicio pri Ukrainio kaj Krimeo, la 3-an de decembro 2014]</ref> |origina teksto = То, что Крым случайно "достался" Украине — это неправильно, несправедливо и обидно любому нормальному жителю РФ. Крым был передан незаконным волюнтаристским решением самодура Хрущева. Ответственность за это лежит на КПСС и всех этих дурацких политбюро, о чем хорошо бы помнить коммунистам, которые вдруг такими воинственными стали. Необходимость ещё и платить «аренду» за базу Черноморского флота вообще бесит. }} {{Citaĵo |teksto = Mi opinias, ke neniu aliĝo de [[Krimeo]] al [[Rusio]] okazos. Ni vidos klasikan [[Putin|Putinan]] [[historio]]n "du paŝojn antaŭen, paŝon malantaŭen" [...] Mia prognozo: Krimeo bedaŭrinde iĝos plia "stranga teritorio" kiel [[Sud-Osetio]], [[Abĥazio]], [[Ĉednestrio]] kaj [[Montara Karabaĥo|Karabaĥo]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Persona blogo: Detala pozicio pri Ukrainio kaj Krimeo, la 3-an de decembro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200822121006/https://navalny.livejournal.com/914090.html Persona blogo: Detala pozicio pri Ukrainio kaj Krimeo, la 3-an de decembro 2014]</ref> |origina teksto = Я считаю, что никакого вхождения Крыма в состав РФ не случится. Мы увидим классическую путинскую историю "два шага вперед, шаг назад" [...] Мой прогноз: Крым, к сожалению, станет ещё одной "странной территорией", типа, Южной Осетии, Абхазии, Приднестровья и Карабаха. }} {{Citaĵo |teksto = Al la [[ukrainoj]]. Karaj miaj, vi ja vidas ke tio estas provoko. [[Putin]] deziras ke vi ne novan [[ŝtato]]n konstruu, sed histeriu pri [[Krimeo]]. Por kiu diablo vi bezonas tiun Krimeon? Ĝi mem difinu sian sorton. Vi havas ŝancon konstrui la veran [[Eŭropo|eŭropan]] ŝtaton kaj ne ripeti [[eraro]]jn de la 2004-a jaro, kiam post la "[[oranĝa revolucio]]" al la [[potenco]] venis la samaj [[koruptulo]]j. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Persona blogo: Detala pozicio pri Ukrainio kaj Krimeo, la 3-an de decembro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200822121006/https://navalny.livejournal.com/914090.html Persona blogo: Detala pozicio pri Ukrainio kaj Krimeo, la 3-an de decembro 2014]</ref> |origina teksto = К украинцам. Дорогие мои, вы же видите, что это провокация. Путин хочет, чтоб вы не новое государство строили, а бились в истерике вокруг Крыма. На хрен вам этот Крым? Пусть сам определяет свою судьбу. У вас есть шанс построить настоящее европейское государство и не повторить ошибок 2004 года, когда после "оранжевой революции" к власти пришли такие же коррупционеры. }} {{Citaĵo |teksto = [[Krimeo]] deziras [iri] en [[Rusio]]n. Kaj solviĝos tiu ĉi [[problemo]] definitive nur kiam la libera Rusio kaj la libera [[Ukrainio]] iĝos egalrajtaj [[Eŭropo|eŭropaj]] landoj. Kaj tiam Krimeo estos komuna, pli ĝuste ne gravas kies ĝi estos. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 5-an de decembro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193411/https://sobesednik.ru/dmitriy-bykov/20141203-aleksey-navalnyy-sudbu-strany-vsegda-reshaet-odin-procent Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 5-an de decembro 2014]</ref> |origina teksto = Крым хочет в Россию. И решится эта проблема окончательно, только когда свободная Россия и свободная Украина станут равноправными европейскими странами. И тогда Крым будет общий, а точней, неважно будет, чей он. }} {{Citaĵo |teksto = La [[vero]] konsistas en tio, ke fakte nun [[Krimeo]] estas aligita al [[Rusio]]. La vero konsistas en tio, ke ni longajn-longajn jarojn solvados tiun ĉi [[problemo]]n, kaj ni ne [[solvo]]s, ĉar la solvo de tiu ĉi problemo ne videblas. Kaj tiaj problemoj en la [[mondo]] ne solviĝas bedaŭrinde. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 14-an de januaro 2015]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909105539/https://echo.msk.ru/programs/beseda/1473084-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 14-an de januaro 2015]</ref> |origina teksto = Правда заключается в том, что по факту сейчас Крым присоединен к России. Правда заключается в том, что мы долгие-долгие годы будем решать эту проблему, и мы ее не решим, потому что решение этой проблемы не видно. И такие проблемы в мире не решаются, к сожалению. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Krimeo]]] La unua kaj sola, kion oni povas komenci fari estas aranĝi honestan [[referendumo]]n kun longa periodo de preparado, kie kaj [[Ukrainio]], kaj la [[krimeaj tataroj]], do ĉiuj interesitaj flankoj longan tempon povos fari agitadon. Poste ni aranĝas referendumon. Laŭ rezultoj de tiu ĉi referendumo oni povos fari decidon. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012118/https://www.svoboda.org/a/27040936.html Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]</ref> |origina teksto = Первое и единственное, что можно начать делать, — это провести честный референдум с длительным периодом подготовки, где и Украина, и крымские татары, то есть все заинтересованные стороны продолжительное время смогут вести агитацию. Потом мы проводим референдум. По итогам этого референдума можно принимать решение. }} {{Citaĵo |teksto = Mi pensas ke la [[Krimeo|krimeaj]] [[Ekonomiaj sankcioj|sankcioj]] restos por ni por pluraj jaroj. Sed ili estas la plej senproblemaj. Nek [[Eŭropo]], nek [[Usono]] povos la krimeajn sankciojn nuligi ĉe alia prezidanto. Tio evidente restos por longe. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe The Bell la 11-an de decembro 2019]<ref>[https://web.archive.org/web/20191212162944/https://thebell.io/ya-v-tsentre-uragana-aleksej-navalnyj-v-proekte-russkie-norm/ Intervjuo ĉe The Bell la 11-an de decembro 2019]</ref> |origina teksto = Я думаю, что крымские санкции останутся с нами на долгие годы. Но они самые беспроблемные. Ни Европа, ни США не смогут крымские санкции отменить при другом президенте. Это, видимо, останется надолго. }} === Usono === {{Citaĵo |teksto = Ĉu mi similas al [[usonano]]? Ne ne, mi simple ankoraŭ antaŭnelonge opiniis, ke mi povus loĝi en iu ajn lando. Sed mi loĝis duonjaron en Usono kaj komprenis: ne, mi ne povos kaj nek deziras. Simple laŭ mia [[menso]] mi estas kompleta [[Sovetunio|sovetianaĉo]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Expert.ru la 10-an de marto 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20191101104237/https://expert.ru/russian_reporter/2011/09/navalnyij--tyi-kto_i/ Expert.ru la 10-an de marto 2011]</ref> |origina teksto = Я что, похож на американца? Не-не, я просто еще недавно считал, что смогу жить в любой стране. А прожил полгода в Америке и понял: нет, не смогу и не хочу. Просто я по ментальности совершенный совок. }} {{Citaĵo |teksto = Plej multe miaj infanoj ŝatas "[[La Simpsonoj]]" kaj "[[Futurama]]". [[Animaciaĵo]]j kaj [[televidilo]], kiel ŝajnas al mi, evoluigas vortprovizon. Kaj por orientiĝi en la [[Usono|usona]] [[politiko]] oble pli utilas spekto "Sudan Parkon" ol la usonan novaĵkanalon. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Больше всего мои дети любят «Симпсонов» и «Футураму». Мультфильмы и телевизор, как мне кажется, развивают словарный запас. А для того, чтобы разбираться в американской политике, гораздо полезнее смотреть «Южный парк», чем американский новостной канал. }} {{Citaĵo |teksto = Iusence tuta tiu ĉi [[Korupto|koruptita]] [[Rusio|rusia]] [[elito]] estas pli utila por la [[Okcidento]], ĉar ĝi estas pli facile regebla, pli manipulebla — ĉi tie ĉio estas simpla. La prezidanto kaj liaj registaranoj estas absolute koruptitaj. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Nova Gazeto, la 5-an de septembro 2013]<ref>[https://web.archive.org/web/20200129010214/http://www.alebedev.ru/media/9528.html Intervjuo ĉe Nova Gazeto, la 5-an de septembro 2013]</ref> |origina teksto = В каком-то смысле вся эта сверхкоррумпированная российская элита выгодна Западу, потому что ею проще управлять, проще манипулировать — тут все очень понятно. Президент и члены его правительства абсолютно коррумпированы. }} {{Citaĵo |teksto = Se oni deziras vidi verajn vatjakulojn [moknomo de fanatikaj rusaj patriotoj en [[Ukrainio]]], do necesas veturi ne al [[Novrusio]], sed en [[Usono]]n al ĉiaj redneck-oj kaj hill bill-oj. Tio en ĉia lando ekzistas. En Usono tiuj [[homo]]j estas centoble pli dupaj kaj netrapenetreblaj. Tie ja haveblas milionoj da armitaj lipharuloj en kvadratitaj ĉemizoj, revantaj iun bombi kaj konkeri. Kaj ne rakontu fabelojn pri nia superarkaika [[Konservativismo|konservativisma]] loĝantaro de [[Rusio]]. Rigardu partiajn balotojn de [[Respublikana Partio (Usono)|respublikanoj]] en Usono. Tie tiaj konservativuloj renkontiĝas, kompare al kiuj iu nia deputito Milonov [deputito de la Ŝtata Dumao, fifama pro sia [[homofobio]]] estas [[Liberalismo|liberala]] [[gejo]] el [[Nederlando]]. Laŭ enketado farita en Usono, 11% de la loĝantaro pretas ekmiliti kontraŭ Rusio. Mi ne certas, ke ĉe ni eĉ post [[histerio]] pri Novrusio kolektiĝus tioma procento rilate eblan [[nuklea milito|nuklean militon]] kontraŭ Usono. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Republic.ru la 9-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012129/https://republic.ru/posts/l/1168842 Intervjuo ĉe Republic.ru la 9-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = Если хочешь посмотреть на настоящих ватников, то надо ехать не в Новороссию, а в США ко всяким рэднекам и хилл билли. Такое в любой стране существует. В Штатах эти люди еще в сто раз более дубовые и непробивные. Там же просто миллионы вооруженных усатых людей в клетчатых рубашках, мечтающих кого-то разбомбить и завоевать. И не надо рассказывать сказки про наше супердремучее консервативное население России. Посмотрите на праймериз республиканцев в США. Там такие консерваторы встречаются, по сравнению с которыми какой-нибудь наш депутат Милонов — либеральный гей из Голландии. По опросам в США, 11% населения готовы начать войну с Россией. Я не уверен, что у нас даже после истерии с Новороссией набрался бы такой процент по поводу возможной ядерной войны с США. }} {{Citaĵo |teksto = Mi ne povas subteni tiun parton de la [[Ekonomiaj sankcioj|sankcioj]], kiu trafas la rusian [[ekonomio]]n ĝenerale, mi ja estas civitano de [[Rusio]]. Sed mi estos tre kaj tre malĝoja, sed sinjoro [[Donald Trump|Trump]] mildigos kaj nuligos tiun parton de la sankcioj, kiu trafas konkretajn personojn, tiajn kiel amikoj de [[Vladimir Putin]] aŭ Putinaj [[oligarĥo]]j, aŭ koruptitaj oficialuloj en lia proksima ĉirkaŭaĵo. Ĉar efektive tiu parto de la sankcioj funkcias por la bono de la rusia [[popolo]] kaj la rusianoj ĝin subtenas. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe [[BBC]] la 18-an de januaro 2017]<ref>[https://web.archive.org/web/20180201130714/https://www.bbc.com/russian/features-38657997 Intervjuo ĉe [[BBC]] la 18-an de januaro 2017]</ref> |origina teksto = Я не могу поддерживать ту часть санкций, которая касается российской экономики в целом, все-таки я — гражданин России. Но я буду весьма и весьма расстроен, если господин Трамп смягчит и отменит ту часть санкций, которая касается определенных личностей, таких, как друзья Владимира Путина или путинские олигархи, или коррумпированные официальные лица в его ближайшем окружении. Потому что на самом деле эта часть санкций работает во благо российского народа и россияне их поддерживают. }} {{Citaĵo |teksto = [pri indiferenteco de la prezidenta administracio de [[Usono]] al [[demokratio]] en [[Rusio]]] Ke ili fajfas pri tio, tio estas vere. Mi eĉ dirus, ke ankaŭ la antaŭa administracio kaj tiu kiu estis antaŭ la administracio de [[Barack Obama|Obama]], ankaŭ ili efektive fajfis. Jes, iuj el ili ion parolis, sed ĝenerale al ili estas egale kaj mi havas neniujn [[iluzio]]jn tiurilate. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe [[BBC]] la 18-an de januaro 2017]<ref>[https://web.archive.org/web/20180201130714/https://www.bbc.com/russian/features-38657997 Intervjuo ĉe [[BBC]] la 18-an de januaro 2017]</ref> |origina teksto = Что дела нет, это точно. Я бы даже сказал, что и предыдущей администрации и той, что была до администрации Обамы, им тоже было все равно на самом деле. Да, некоторые из них что-то говорили, но в целом им все равно, и у меня нет никаких иллюзий по этому поводу. }} === Korupto === {{Citaĵo |teksto = Por lukto kontraŭ [[korupto]] necesas du ĉefaj kondiĉoj — [[Politiko|politika]] [[konkurenco]] kaj liberaj [[amaskomunikiloj]]. Liberaj amaskomunikiloj al la lando preskaŭ mankas. Do necesas provi krei la politikan konkurencon. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Для борьбы с коррупцией необходимы два главных условия — политическая конкуренция и свободные СМИ. Свободных СМИ в стране практически нет. Значит, нужно пытаться создавать политическую конкуренцию. }} {{Citaĵo |teksto = Lukto kontraŭ [[korupto]] ja estas mia [[Ekonomio|ekonomia]] programo. La enhavriĉa kaj realisma. Slogano "Ne mensogi kaj nek ŝteli" estas ne retorika ekkrio, sed la [[esenco]] de la [[Politiko|politikaj]] [[ŝanĝo]]j. Lukto kontraŭ korupto estas la ĉefa kaj fakte sola struktura reformo, kiun oni povas komenci eĉ morgaŭ kaj kiu estas ŝlosila kondiĉo por lanĉo de la aliaj reformoj. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Artikolo en Vedomosti la 1-an de marto 2012]<ref>[https://web.archive.org/web/20200912214705if_/https://www.vedomosti.ru/opinion/articles/2012/03/01/ne_vrat_i_ne_vorovat Artikolo en Vedomosti la 1-an de marto 2012]</ref> |origina teksto = Борьба с коррупцией и есть моя экономическая программа. Содержательная и реалистичная. Лозунг «Не врать и не воровать» — не риторическое восклицание, а суть политических преобразований. Борьба с коррупцией — главная и фактически единственная структурная реформа, которую можно начинать хоть завтра и которая является ключевым условием для старта других реформ. }} {{Citaĵo |teksto = [pri la Futbala Mondpokalo 2018] Mi estas ne kontraŭ la Futbala Mondpokalo. Mi simple ne komprenas, kial por mi venas en unu pakaĵo la Futbala Mondpokalo kaj la ŝtelitaj 300 miliardoj da rubloj. Estu la Mondpokalo, sed ne necesas ŝteli. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Sports.ru la 14-an de junio 2019]<ref>[https://web.archive.org/web/20191019052154/https://www.sports.ru/tribuna/blogs/golovin/2480359.html Intervjuo ĉe Sports.ru la 14-an de junio 2019]</ref> |origina teksto = Я не против чемпионата мира по футболу. Я просто не понимаю, почему у меня идут в одной упаковке и ЧМ, и украденные 300 млрд рублей. Я бы хотел разделить эти вещи. Пусть будет чемпионат, но не надо воровать. }} === Enmigrado === {{Citaĵo |teksto = Mi estas por [[asimilado]], ne por [[deportado]]. Se oni deziras loĝi ĉi tie — estu [[ruso]]. Se bebo kreskis en [[Rusio]], por kio li estu [[taĝiko]]? Li laŭvorte iĝu ruso. Ja alveturante [[Usono]]n la homoj plejparte iĝas usonanoj. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Я за ассимиляцию, а не за депортацию. Если ты хочешь жить здесь — будь русским. Если ребенок вырос в России, зачем ему быть таджиком? Пусть в буквальном смысле становятся русскими. Ведь, приезжая в Америку, люди по большей части становятся американцами. }} {{Citaĵo |teksto = [...] [[Usono]] konstruas muron kun [[Meksiko]], kaj eĉ [[Barack Obama|Obama]] voĉdonas por tiu ĉi muro kun Meksiko, kaj ĉe ni oni diras "Alveturu". Krome necesas kompreni, ke al ili alveturas (ja tio estas grava afero) homoj el Meksiko, [[kristanoj]], kaj tamen el pli evoluinta lando. Al ni ĉi tien alveturas kampara loĝantaro el tre subevoluintaj [[Meza Azio|mezaziaj]] landoj, ĉefe [[Islamo|islamaj]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo, la 23-an de aŭgusto 2013]<ref>[https://web.archive.org/web/20200822145541/https://echo.msk.ru/programs/beseda/1139878-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo, la 23-an de aŭgusto 2013]</ref> |origina teksto = [...] США строят стену с Мексикой, и даже Обама голосует за эту стену с Мексикой, а у нас говорят «Давайте приезжайте». Кроме того, нужно понимать, что к ним приезжают (все-таки, это важная вещь) люди из Мексики, христиане и, все-таки, из более продвинутой страны. К нам сюда приезжает сельское население очень отсталых среднеазиатских стран, преимущественно мусульманских. }} {{Citaĵo |teksto = [pri sia plano] Aŭtomatan civitanecon de [[Rusio]] al ĉiuj [[rusoj]] kaj reprezentanrtoj de la [[etno]]j, tradicie loĝantaj en Rusio kaj ne havantaj sian ŝtaton, post prezento de pasporto de [[Sovetunio]] (la sia aŭ de la gepatroj) kun sekcio "etno". |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Persona blogo, la 4-an de novembro 2013]<ref>[https://web.archive.org/web/20200822130658/https://navalny.livejournal.com/877373.html Persona blogo, la 4-an de novembro 2013]</ref> |origina teksto = Автоматическое гражданство России всем русским и представителям народов, традиционно проживающих в России и не имеющих своего государства при предъявлении документа СССР (своего или родителей) с графой "национальность". }} {{Citaĵo |teksto = Jen oni konstante al ni gurdas iun stultaĵon pri [[eŭraziismo]] kaj ke ni devas alporti ĉi tien ĉiujn el [[Meza Azio]]. Sed vi komuniku kun iu ajn [[uzbeko]] malpli ol 40 jarojn aĝa. Por li ĉu la [[rusoj]], ĉu [[usonanoj]], ĉu [[Nov-Zelando|novzelandanoj]]. La [[rusa lingvo|rusan lingvon]] ili ĉiuj ne konas. [[Libro]]jn ni legis malsamajn, [[filmo]]jn ni spektis malsamajn, [[proverbo]]jn ni havas malsamajn, [[valoro]]jn kaj orientilojn ni havas malsamajn. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Persona blogo: Detala pozicio pri Ukrainio kaj Krimeo, la 3-an de decembro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200822121006/https://navalny.livejournal.com/914090.html Persona blogo: Detala pozicio pri Ukrainio kaj Krimeo, la 3-an de decembro 2014]</ref> |origina teksto = Вот нам постоянно втюхивают какую-то ересь про евразийство, и что мы всех должны завозить сюда из Средней Азии. А вы пообщайтесь с любым узбеком младше 40 лет. Для него что русские, что американцы, что новозеландцы. Русского языка они все не знают. Книжки мы читали разные, фильмы мы смотрели разные, пословицы у нас разные, ценности и ориентиры у нас разные. }} {{Citaĵo |teksto = Mi estas por enkonduko de viza reĝimo kun la landoj de [[Meza Azio]]. Mi opinias ke tio estas absolute normale. Tio estas [[Eŭropo|eŭropa]] praktiko, kiun mi postulas en [[Rusio]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012118/https://www.svoboda.org/a/27040936.html Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]</ref> |origina teksto = Я выступаю за введение визового режима со странами Средней Азии. Я считаю, что это абсолютно нормально. Это европейская практика, которой я требую в России. }} === Politiko === {{Citaĵo |teksto = [[Ŝanĝo]] de la [[potenco]] laŭleĝe en [[Rusio]] ne eblas. Kaj tiu ŝanĝo kiam oni tute ne demandas, eblas — kiel en [[Tunizio]] [...] Por [[revolucio]] tute ne necesas duonlando, sufiĉas unu procento de la aktiva loĝantaro. Ĉio okazos hazarde, neniu scias kio okazos morgaŭ. Surveturos trafik[[policano]] gravedulinon — kaj komenciĝos revolucio. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Expert.ru la 10-an de marto 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20191101104237/https://expert.ru/russian_reporter/2011/09/navalnyij--tyi-kto_i/ Expert.ru la 10-an de marto 2011]</ref> |origina teksto = Ротация власти законным путем в России невозможна. А такая ротация, когда тебя вообще не спрашивают, возможна — как в Тунисе [...] Для революции совсем не нужно полстраны, достаточно одного процента активного населения. Все происходит случайно, никто не знает, что будет завтра. Переедет гаишник беременную женщину — и начнется революция. }} {{Citaĵo |teksto = [[Revolucio]] estas neevitebla. Simple pro tio, ke plejparto de la [[homo]]j komprenas, ke tiu sistemo estas malĝusta. Kiam oni sidas en renkontiĝo de [[ŝtatoficisto]]j, dominas interparoloj pri tio, kiu ĉion ŝtelis, kial nenio funkcias kaj kiom terura ĉio estas. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Революция неизбежна. Просто потому, что большинство людей понимают, что эта система неправильна. Когда сидишь в тусовке чиновников, больше всего разговоров о том, кто все украл, почему ничего не работает и как все ужасно. }} {{Citaĵo |teksto = La [[ŝanĝo]]jn povas fari nur [[malkontentulo]]j. Kaj nun estas tro multe da malkontentuloj. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Изменения способны сделать только недовольные люди. А сейчас слишком много недовольных. }} {{Citaĵo |teksto = Ial ĉiuj atendas ke mi diros: "Ni unuiĝu por komfortigi niajn kortojn, se la [[ŝtato]] ne kapablas tion fari". Sed mi pensas, ke nun necesas okupiĝi ne pri komfortigo de la kortoj, sed rigardi kiu ŝtelis [[mono]]n kiu tiucele jam trifoje estis pagita. Unue necesas ordigi ne en la kortoj, sed en la Kremlo. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Почему-то все ждут, что я скажу: «Давайте объединяться, чтобы благоустраивать наши дворы, если государство не способно этого сделать». Но мне кажется, что сейчас нужно не заниматься благоустройством двора, а посмотреть, кто украл деньги, которые на это уже три раза были выделены. Сначала нужно наводить порядок не во дворе, а в Кремле. }} {{Citaĵo |teksto = Mi pensas ke la [[vivo]] komencos ŝanĝiĝi tiam, kiam 1976−1982 pli aktivos en [[politiko]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Я думаю, что жизнь начнет меняться тогда, когда пресловутые 1976−1982 больше станут участвовать в политике. }} {{Citaĵo |teksto = Se [[Miĥail Ĥodorkovskij|Ĥodorkovskij]] morgaŭ liberiĝos, nenio ŝanĝiĝos. Sed tiu reĝimo ne ŝatas nekontroleblajn faktorojn kaj tre timas montri sian malfortecon. Do Ĥodorkovskij sidos [en [[prizono]]] dumvive. Dumvive signifas — ĝis ĉesos la [[vivo]] de Ĥodorkovskij aŭ ĝis ĉesos la vivo de tiu ĉi reĝimo. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Если Ходорковский завтра выйдет на свободу, ничего не изменится. Но этот режим не любит новых неконтролируемых факторов и очень боится показать свою слабость. Поэтому Ходорковский будет сидеть пожизненно. Пожизненно — это либо пока не прекратится жизнь Ходорковского, либо пока не прекратится жизнь этого режима. }} {{Citaĵo |teksto = La [[potenco]] cedos al ni ĝuste tiom, kiom ni persiste postulos. Praktiko montras, ke alfrontinte realan reziston [[Putin]] cedas. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 5-an de decembro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193411/https://sobesednik.ru/dmitriy-bykov/20141203-aleksey-navalnyy-sudbu-strany-vsegda-reshaet-odin-procent Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 5-an de decembro 2014]</ref> |origina teksto = Власть уступит нам ровно столько, сколько мы настоятельно потребуем. Практика показывает, что, столкнувшись с реальным сопротивлением, Путин отступает. }} {{Citaĵo |teksto = En ĉiuj [[tempo]]j [[sorto]]n de la lando decidas unu aktiva procento de loĝantaro. Ne pli. Kaj ĉiuj aliaj aliĝas al la [[Venko|venkintoj]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 5-an de decembro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193411/https://sobesednik.ru/dmitriy-bykov/20141203-aleksey-navalnyy-sudbu-strany-vsegda-reshaet-odin-procent Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 5-an de decembro 2014]</ref> |origina teksto = Во все времена судьбу страны решает один активный процент населения. Не больше. А остальные подтягиваются к победителям. }} {{Citaĵo |teksto = Unu el [[problemo]]j, kiujn ni alfrontis: eĉ [[homo]]j de demokratiaj konvinkoj efektive ne kredas je [[demokratio]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012118/https://www.svoboda.org/a/27040936.html Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]</ref> |origina teksto = Одна из проблем, с которой мы столкнулись: даже люди демократических убеждений на самом деле не верят в демократию. }} {{Citaĵo |teksto = Mi certe dezirus normalan transiton de la [[potenco]]. Nun ŝanĝo de la potenco en [[Rusio]], transiro de [[aŭtoritatismo]] al [[demokratio]] iusence estas [[revolucio]], ĉar tio estas ŝanĝo de la politika sistemo. Sed certe mi ne dezirus iujn kataklismojn kaj [[homo]]jn, kiuj kun [[armilo]]j kurus surstrate. Mi dezirus ke okazus normala, milda transito kaj transiro. Al [[Putin]] oni devas proponi [[sekureco]]n — al li, lia [[mono]], lia [[familio]] kaj iu limigita nombro de proksimuloj. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012118/https://www.svoboda.org/a/27040936.html Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]</ref> |origina teksto = Я бы хотел, конечно, нормального транзита власти. Сейчас изменение власти в России, переход от авторитаризма к демократии в каком-то смысле является революцией, потому что это изменение политической системы. Но конечно, я бы не хотел каких-то потрясений и людей, которые с оружием бегали бы по улице. Я бы хотел, чтобы был нормальный, мягкий транзит и переход. Путину должна быть предложена безопасность — ему, его деньгам, его семье и какому-то ограниченному количеству близких людей. }} {{Citaĵo |teksto = Unue, ni liberigos ĉiujn [[Politiko|politikajn]] [[malliberulo]]jn. Due, ni aprobos [[leĝo]]n "Pri lukto kontraŭ kontraŭleĝa riĉiĝo". Trie, ni iniciatos [[Juĝo|juĝejan]] [[reformo]]n. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe RBC.ru la 14-an de decembro 2016]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909000241/https://www.rbc.ru/interview/politics/14/12/2016/58517ded9a794773e02d73ba Intervjuo ĉe RBC.ru la 14-an de decembro 2016]</ref> |origina teksto = Первое — мы освободим всех политзаключенных. Второе — мы введем закон «О борьбе с незаконным обогащением». Третье — мы инициируем судебную реформу. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[NATO]]] Mi opinias ke baze ni estas aliancanoj, kaj tiusence mia deklaro nun malmulte diferencas de la deklaro de [[Vladimir Putin]] de 2003, kiam li proponis ke [[Rusio]] aniĝu je NATO. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe RBC.ru la 14-an de decembro 2016]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909000241/https://www.rbc.ru/interview/politics/14/12/2016/58517ded9a794773e02d73ba Intervjuo ĉe RBC.ru la 14-an de decembro 2016]</ref> |origina teksto = Я считаю, что базово мы союзники, и в этом смысле мое заявление сейчас мало отличается от заявления Владимира Путина образца 2003 года, когда он предложил, чтобы Россия вступила в НАТО. }} {{Citaĵo |teksto = Ni devas refondi la [[Rusio|rusian]] [[opozicio]]n, fari ĝin simila al normala [[Politiko|politika]] [[movado]] laŭ ekzemplo de [[Eŭropo]] aŭ [[Usono]], kie homoj povas sufiĉe organike paroli samtempe kaj pri politikaj [[libereco]]j, kaj pri neceso de la klresko de minimuma [[salajro]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe [[Voĉo de Usono]] la 14-an de marto 2019]<ref>[https://web.archive.org/web/20200820113609/https://www.golos-ameriki.ru/a/navalny-interview/4829200.html Intervjuo ĉe [[Voĉo de Usono]] la 14-an de marto 2019]</ref> |origina teksto = Мы должны переучредить российскую оппозицию, сделать ее похожей на нормальное политическое движение по образцу Европы или США, где люди могут весьма органично говорить одновременно и про политические свободы, и про необходимость роста минимальной заработной платы. }} {{Citaĵo |teksto = [pri la murdo de [[Boris Nemcov]]] Mi havas neniujn dubojn pri tio ke la Kremlo eble ne mendis la murdon de Nemcov, kaj tion faris [[Ramzan Kadirov]], sed la Kremlo kaj [[Putin]] persone faris ĉion eblan por ke justa juĝo ne okazu, por ke ne okazu normala juĝeja esplorado kaj normala enketado. Ne estis pridemandita Delimĥanov mem, ne estis pridemandita Zolotov, ktp. Ĉion ĉi oni bremsis, Kadirovon oni defendis kaj faris tiun persone Putin. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe [[Voĉo de Usono]] la 14-an de marto 2019]<ref>[https://web.archive.org/web/20200820113609/https://www.golos-ameriki.ru/a/navalny-interview/4829200.html Intervjuo ĉe [[Voĉo de Usono]] la 14-an de marto 2019]</ref> |origina teksto = И нет никаких сомнений в том, что Кремль, может, и не заказывал убийство Немцова, а это сделал Рамзан Кадыров, но Кремль и Путин лично сделали все возможное для того, чтобы правосудие не совершилось, чтобы не было нормального судебного разбирательства и нормального следствия. Не был допрошен сам Делимханов, не был допрошен Золотов, и так далее, и так далее. Все это спустили на тормозах, Кадырова выгородили, и сделал это лично Путин. }} {{Citaĵo |teksto = Kaj tiam, en 2016, mi diradis ke ĉe mia tuta amo al la kandidatoj de la [partio] [[Jabloko]], mi mem iam estis Jablok-ano, tio estas megamizeraj kandidatoj, ili estas malafablaj homoj. Ili havas neniujn ŝancojn. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe The Bell la 11-an de decembro 2019]<ref>[https://web.archive.org/web/20191212162944/https://thebell.io/ya-v-tsentre-uragana-aleksej-navalnyj-v-proekte-russkie-norm/ Intervjuo ĉe The Bell la 11-an de decembro 2019]</ref> |origina teksto = И тогда, в 2016 году, я говорил, что при всей моей любви к «яблочным» кандидатам, я сам когда-то был «яблочником», это сверхмегаубогие кандидаты, они неприятные люди. Им не светит вообще ничего. }} === Ekonomio === {{Citaĵo |teksto = Por mi verkas [[Ekonomio|ekonomian]] programon famaj rusiaj [[Ekonomiko|ekonomikistoj]], kiuj en la nuna situacio, kaj al mi malfacilus ilin kulpigi, ne strebas malkaŝi siajn nomojn. Ili loĝas en diversaj landoj. Tio estas la plej alte kvalifikitaj homoj, kiuj entute heveblas je dispono de [[Rusio]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe RBC.ru la 14-an de decembro 2016]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909000241/https://www.rbc.ru/interview/politics/14/12/2016/58517ded9a794773e02d73ba Intervjuo ĉe RBC.ru la 14-an de decembro 2016]</ref> |origina teksto = Мне пишут экономическую программу известные российские экономисты, которые в текущей ситуации, и мне сложно их за это винить, не горят желанием раскрыть свои имена. Они живут в разных странах. Это самые высококвалифицированные люди, которые вообще есть в распоряжении России. }} {{Citaĵo |teksto = Kiuj [[Ekonomiaj sankcioj|sankcioj]]? La sankcioj estas nenio. Tio estas nia deka problemo. Ĉe ni ĉesis kreski la [[ekonomio]] en 2013, kiam haveblis nek sankcioj, nek [[protesto]]j kaj [[nafto]] kostis po $120 kontraŭ barelo. Tamen en 2013 ĉio haltis kaj ne povis plu kreski. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe The Bell la 11-an de decembro 2019]<ref>[https://web.archive.org/web/20191212162944/https://thebell.io/ya-v-tsentre-uragana-aleksej-navalnyj-v-proekte-russkie-norm/ Intervjuo ĉe The Bell la 11-an de decembro 2019]</ref> |origina teksto = Какие санкции? Санкции — ерунда. Это наша десятая проблема. У нас перестала расти экономика в 2013 году, когда не было ни санкций, ни протестов, и нефть была по $120 за баррель. Тем не менее в 2013 году все остановилось и не могло дальше расти. }} {{Citaĵo |teksto = Mi opinias, ke [[imposto]]jn necesas malaltigi. En [[Rusio]] ili estas gigantaj. Mi diras, ke necesas malaltigi salajrajn impostojn kaj doni eblecon al la [[komerco]] pagi grandan [[salajro]]n al [[homo]]j enmane. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe The Bell la 11-an de decembro 2019]<ref>[https://web.archive.org/web/20191212162944/https://thebell.io/ya-v-tsentre-uragana-aleksej-navalnyj-v-proekte-russkie-norm/ Intervjuo ĉe The Bell la 11-an de decembro 2019]</ref> |origina teksto = Я считаю, что налоги нужно снижать. В России они гигантские. Я говорю, что нужно снизить зарплатные налоги и дать возможность бизнесу давать большую зарплату людям на руки. }} === Religio === {{Citaĵo |teksto = Mi estas [[bapto|baptita]] kaj konsideras min [[ortodoksulo]]. Sed mi estas [[Sovetunio|sovetia]] ortodoksulo: vide al [[preĝejo]] mi krucosignas, sed la preĝejon ne frekventas. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Я крещеный, и считаю себя православным. Но я советский православный: на церкви крещусь, а в церковь не хожу. }} {{Citaĵo |teksto = [[Eklezio]] kaj [[religio]]: mi, al mia [[honto]], estas tipa postsovetia [[kredanto]] — la [[fasto]]jn mi observas, al [[preĝejo]]j min krucosignas, sed preĝejon frekventas sufiĉe malofte. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012135/https://borisakunin.livejournal.com/49763.html Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]</ref> |origina teksto = Церковь и религия: я, к своему стыду, типичный постсоветский верующий — посты соблюдаю, на церкви крещусь, но в церкви бываю достаточно редко. }} {{Citaĵo |teksto = Mi [[Kredo|kredas]], al mi plaĉas esti [[kristano]] kaj [[ortodoksulo]], al mi plaĉas senti min parto de io pli granda kaj komuna. Al mi plaĉas ke ekzistas specialaj [[etiko]] kaj sinlimigoj. Ĉe tio min tute ne ĝenas ke ekzistas mi en la precipe [[Ateismo|ateisma]] medio — ĝis 25 jaroj, ĝis naskiĝo de bebo, mi mem estis tiom fervora ateisto, ke mi estis preta kroĉiĝi al [[barbo]] de iu ajn [[pastro]]. Estas normale, kiam la [[homo]]j estas religiemaj, normale kiam iuj homoj ridas pri religiemo. [[Ŝerco]]j pri religiemo en "[[La Simpsonoj]]" aŭ "Suda Parko" estas tute belegaj kaj ofendas min eĉ ne iomete. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012135/https://borisakunin.livejournal.com/49763.html Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]</ref> |origina teksto = Я верую, мне нравится быть христианином и православным, мне нравится ощущать себя частью чего-то большого и общего. Нравится, что есть специальная этика и самоограничения. При этом меня совершенно не напрягает, что существую я в преимущественно атеистической среде — лет до 25, до рождения ребёнка, я и сам был таким ярым атеистом, что был готов вцепиться в бороду любому попу. Нормально, когда люди религиозны, нормально, когда некоторые люди смеются над религиозностью. Шутки над религиозностью в «Симпсонах» или «Южном парке» совершенно прекрасны и не оскорбляют меня нисколько. }} {{Citaĵo |teksto = [[Ortodoksismo]] estas la ĉefa [[religio]] de [[Rusio]] kaj ne decas nin mem trompi, provante stari sur pozicioj de la absoluta [[egaleco]]. Speciala rolo de RPE [Rusa Ortodoksa Eklezio] estas klarigebla kaj racia. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012135/https://borisakunin.livejournal.com/49763.html Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]</ref> |origina teksto = Православие — главная религия России и не нужно самих себя обманывать, пытаясь стоять на позициях абсолютного равенства. Особая роль РПЦ объяснима и разумна. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Pussy Riot]]] Ni havas nediskuteblan fakton: stultulinoj, farintaj etan huliganaĵon por [[reklamo]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Persona blogo, la 7-an de marto 2012]<ref>[https://web.archive.org/web/20140325231240/https://navalny.livejournal.com/690551.html?page=42 Persona blogo, la 7-an de marto 2012]</ref> |origina teksto = Имеем неоспоримый факт: дуры, совершившие мелкое хулиганство ради паблисити. }} {{Citaĵo |teksto = Proksimume ĝis 24 jaroj mi konsideris min [[ateisto]]. Poste al mi naskiĝis [[bebo]], mi rigardis kiel li kreskas kaj komprenis ke tio estas nenio alia ol la Dia Miraklo. Nenio subita okazis al mi, revelacion mi ne spertis. Simple iel nerimarkinde mi komprenis, ke mi estas kredanto. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo al retejo Pravmir, la 4-an de septembro 2013]<ref>[https://web.archive.org/web/20200905164448/https://www.pravmir.ru/voprosy-o-vere-kandidatu-v-mery-aleksej-navalnyj/ Intervjuo al retejo Pravmir, la 4-an de septembro 2013]</ref> |origina teksto = Лет до 24 я считал себя атеистом. Потом у меня родился ребёнок, я смотрел, как он растёт, и понимал, что это не что иное, как Божье Чудо. Ничего внезапного со мной не случалось, откровения не снисходили. Просто как-то незаметно сам для себя я понял, что являюсь верующим человеком. }} {{Citaĵo |teksto = [pri interproksimiĝo de la [[ŝtato]] kaj [[eklezio]]] Ĝenerale mi opinias, ke mankas io malbona en tiu ĉi [[ideo]]. Ni vidas ke ekzemple ĉiuj usonaj [[prezidanto]]j frekventas [[preĝejo]]n kaj ekzistas eĉ ne unu prezidanto de [[Usono]], kiu ne havus sian spiritan patron ktp, sed en tiu formo, kiel tio okazas en [[Rusio]], tio havas grandan administran dominadon, kion mi certe ne ŝatas, kvankam mi estas [[Ortodoksismo|ortodoksulo]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193418/https://echo.msk.ru/programs/focus/1417522-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = В принципе, я считаю, что нет ничего плохого в идее самой этой. Мы видим, что, например, все американские президенты ходят в церковь и не существует ни одного президента США, у которого не было бы своего духовника и так далее, но в том виде, как в России это все происходит, это имеет большой административный уклон, что, конечно, мне не нравится, хоть я и православный. }} === Samseksemo === {{Citaĵo |teksto = Mi proponus por la [[Rusio|rusiaj]] [[realo]]j preni formon de [[Geja Fiero]], kiun oni elektis en [[Jerusalemo]]. Por ke [[gejo]]jn ne mortigu ne-gejoj, oni lasas gejojn amuziĝi en fermita kaj ĉirkaŭbarita [[stadiono]]. Indignitaj civitanoj havas eblecon esprimi sian [[protesto]]n, manifestaciante apud tiu ĉi stadiono. Post la fino de la aranĝo la gejojn oni sub gardo transportas hejmen. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Persona blogo, la 2-an de majo 2009]<ref>[https://web.archive.org/web/20170816060058/https://navalny.livejournal.com/370945.html Persona blogo, la 2-an de majo 2009]</ref> |origina teksto = Я бы предложил для русских реалий взять формат гей-парада, который выбрали в Иерусалиме. Чтобы геев не поубивали негеи, геев выпускают порезвиться на закрытый и отцепленный стадион. Возмущенные граждане имеют возможность выразить свой протест, пикетируя этот стадион. По завершении мероприятия, геев под охраной развозят по домам. Как-то так. }} {{Citaĵo |teksto = [pri leĝo kontraŭ [[Samseksemo|samseksema]] [[propagando]]] Mi nuligos [ĝin]. Ĝi estas sensenca. Ĝi kaŭzas nenion krom enprizonigi [[homo]]jn pro ŝatoklakoj en [[socia reto|sociaj retoj]]. Tiaj aferoj kiel [[Gejo|geja]] propagando ne ekzistas. Oni elpensis ĝin por trovi iun [[malamiko]]n, kontraŭ necesas lukti, forlogante la [[socio]]n de la [[problemo]]j. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe RBC.ru la 14-an de decembro 2016]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909000241/https://www.rbc.ru/interview/politics/14/12/2016/58517ded9a794773e02d73ba Intervjuo ĉe RBC.ru la 14-an de decembro 2016]</ref> |origina teksto = Отменю. Он бессмысленный. Он не приводит ни к чему, кроме того что сажает людей в тюрьмы за лайки в социальных сетях. Такой вещи, как гей-пропаганда, не существует. Ее выдумали для того, чтобы найти какого-то врага, с которым нужно бороться, отвлекая общество от проблем. }} {{Citaĵo |teksto = [pri samseksema geedziĝo] Mi opinias ke ĉi tie ni devas sekvi la vojon de evoluintaj landoj, unuavice de [[Usono]]. Tio devas esti permesiloj, kiuj estas donataj aŭ ne donataj je nivelo de subjektoj de Federacio. Tio estas mi komprenas, ke aliro en [[Dagestano]] estas unu, en [[Sankt-Peterburgo]] — tute alia. Se la Leĝodona Kunveno de Sankt-Peterburgo voĉdonos por permeso al paroj krei civilajn uniojn, mi havas neniujn [[problemo]]jn pro tio. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe RBC.ru la 14-an de decembro 2016]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909000241/https://www.rbc.ru/interview/politics/14/12/2016/58517ded9a794773e02d73ba Intervjuo ĉe RBC.ru la 14-an de decembro 2016]</ref> |origina teksto = Я считаю, что здесь мы должны идти по пути развитых стран, в первую очередь США. Это должны быть разрешения, которые даются или не даются на уровне субъектов Федерации. То есть я понимаю, что подход в Дагестане один, в Санкт-Петербурге — совершенно другой. Если Законодательное собрание Санкт-Петербурга проголосует за разрешение парам вступать в гражданские союзы, у меня нет к этому никаких проблем. }} === Historio === {{Citaĵo |teksto = [[Hitlero]] kaj [[Stalin]] estas la du ĉefaj ekzekutistoj de la [[Rusoj|rusa]] popolo. Stalin ekzekutis, malsatmortigis kaj turmentis siajn sampatrujanojn, persone por mi ĉi tie ĉio estas klare. Tamen mi kontraŭas ke tio estu "eterna" afero kaj mi ne vidas iun ajn sencon en tuta tiu "malstalinigado" ktp. Mi ne komprenas, kion tio signifas forme de la ŝtata [[politiko]]. Se vi deziras "malstalinigadon" — donu al via infano-lernejano legi "[[La Arkipelago Gulago]]", se li pigras legi "La Arkipelago", do legu artikolon "Stalin-reprezalioj" en [[Vikipedio]], tie ĉio estas mallonge, koncize, objektive kaj kun referencoj. Necesas memstare respondi al defioj de la tempo, ne vivi per senfinaj politikaj aludoj. "Stalin-afero" estas la afero de la [[Historio|historia]] [[scienco]], ne de la kuranta politiko. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012135/https://borisakunin.livejournal.com/49763.html Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]</ref> |origina teksto = Гитлер и Сталин — два главных палача русского народа. Сталин казнил, морил голодом и мучил моих соотечественников, лично для меня здесь всё ясно. Однако я против того, чтобы это было «вечным» вопросом и не вижу никакого смысла во всей этой «десталинизации» и т.д. Не понимаю, что это означает в формате государственной политики. Хочешь «десталинизации» — дай почитать своему ребёнку-школьнику «Архипелаг ГУЛАГ», если ему лень читать «Архипелаг», то пусть почитает статью «сталинские репрессии» в Википедии, там всё коротко, понятно, объективно и со ссылками. Нужно самостоятельно отвечать на вызовы времени, а не жить бесконечными политическими аллюзиями. «Вопрос Сталина» — это вопрос исторической науки, а не текущей политики. }} {{Citaĵo |teksto = [[Mito]] pri [[Stalin]] estas mito pri la fera [[ordo]], kreita per la fera mano. Por ĝia malmuntado iu alia devas fari la ordon sen ajna fera mano, do simple laŭleĝe. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012135/https://borisakunin.livejournal.com/49763.html Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]</ref> |origina teksto = Миф о Сталине — это миф о железном порядке, наведенном железной рукой. Для его развенчания кто-то другой должен навести порядок безо всякой железной руки, то есть просто по закону. }} {{Citaĵo |teksto = Vi scias, mi nun aprezas [[Miĥail Gorbaĉov|Gorbaĉovon]] oble pli ol mi aprezis lin tiam [...] Sed nun mi rigardas al Gorbaĉov kiel al la [[homo]], kiu havis eblecon neimageble riĉiĝi aŭ iĝi [[tirano]], aŭ iĝi [[diktatoro]] kaj en iu ajn kazo havis eblecon uzi en privataj celoj tiujn grandajn eblecojn, kiujn li havis, sed li ne faris tion. Li ja estas mizerulo nun aŭ praktike mizerulo. Li ricevis nenion. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo, la 15-an de septembro 2013]<ref>[https://web.archive.org/web/20200822133349/https://echo.msk.ru/programs/exit/1156476-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo, la 15-an de septembro 2013]</ref> |origina teksto = Знаете, я сейчас ценю Горбачёва гораздо больше, чем я ценил его тогда [...] Но сейчас я смотрю на Горбачёва как на человека, который имел возможность немыслимым образом обогатиться или стать тираном, или стать диктатором и в любом случае имел возможность использовать в личных целях те грандиозные возможности, которые у него были, но не сделал этого. Он же нищий человек сейчас или практически нищий человек. Он не получил ничего. }} {{Citaĵo |teksto = Ni povas ripeti tion, kio okazis en la 1980-1990-aj jaroj. Sidis tiuj azenoj en [[Politburoo de la Centra Komitato de la Komunista Partio de Sovetunio|Politburoo]], malŝparis [[mono]]n por iuj enormaj nefinitaj [[konstruado]]j, [[Afgana milito (1979-1989)|militadis en Afganio]], kaj poste ĉio ĉe ili disfalis. [[Sovetunio]]n ja disfaligis ne [[Miĥail Gorbaĉov|Gorbaĉov]]. Sovetunion disfaligis stultulaĉoj el [[KPSU]], omaĝe al kiuj oni nun memortabulojn faraĉas. Post tio en la [[1990-aj jaroj]] venis nova [[potenco]], al kiu mankis mono, kaj ĝi mem konsistis el friponaj [[komsomolano]]j kaj ankaŭ estis komplete koruptita kaj hipokrita. Oni nomis tion [[demokratio]] por iu tempo. Tiun ĉi tutan mirindan konstruaĵon certe atendis [[fiasko]], post kio la vortoj "demokratio" kaj "[[liberalulo]]" iĝis ofendaj, merkata [[ekonomio]] ne aperis, al la potenco revenis [[reakciulo]]j. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Republic.ru la 9-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012129/https://republic.ru/posts/l/1168842 Intervjuo ĉe Republic.ru la 9-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = Мы можем повторить то, что было в 80–90-х годах. Сидели эти ослы в Политбюро, тратили деньги на какие-то феноменальные недострои, воевали в Афганистане, а потом у них все развалилось. Советский Союз ведь развалил не Горбачев. Советский Союз развалили придурки из КПСС, которым сейчас мемориальные доски лепят. После этого в 90-е годы пришла новая власть, у которой не было денег, а сама она была из жуликоватых комсомольцев и тоже была насквозь продажной и лицемерной. Это назвали демократией на какое-то время. Всю эту замечательную конструкцию, конечно, ждал провал, после которого слова «демократия» и «либерал» стали ругательными, рыночная экономика не получилась, к власти вернулись реакционеры. }} {{Citaĵo |teksto = Mi ne opinias, ke havas [[senco]]n detrui iujn [[monumento]]jn, ili ja staru ie ajn, necesas simple fari novajn. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 16-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193428/https://echo.msk.ru/programs/beseda/1419224-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 16-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = Я не считаю, что имеет смысл сносить какие-то памятники, пусть они стоят где угодно, нужно просто делать новые. }} {{Citaĵo |teksto = [pri ideala politikisto] La [[Rusio|rusiaj]] [[politikisto]]j havas du ĉiamajn respondojn: [[liberalulo]]j diras [[Winston Churchill|Churchill]], ŝtatistoj — [[Pjotr Stolipin|Stolipin]]. Kio necesas esti por Stolipin-on nomi sia [[idealo]]? La [[homo]]n, kiu subpremis la tutan politikan [[libereco]]n komplete kaj enkondukis milit-juĝejojn? |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 29-an de oktobro 2018]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909085957/https://sobesednik.ru/politika/20181029-aleksej-navalnyj-pochemu-ya-zhivoj-nu-kto-to-dolzhen-zhe-byt-zhiv Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 29-an de oktobro 2018]</ref> |origina teksto = Российские политики имеют два стандартных ответа: либералы говорят «Черчилль», государственники — «Столыпин». Кем вообще надо быть, чтобы Столыпина называть своим идеалом? Человека, который задавил всю политическую свободу вообще и ввел военно-полевые суды? }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Lenin]]] Malbone mi rilatas al li. Tre malbone. Kiel oni povas rilate al la [[homo]], kiu en tioma kvanto mortigis vian [[popolo]]n? La [[caro]] kaj lia ĉirkaŭantaro respondecas pri la [[revolucio]], sed tio kion poste faris la [[bolŝevistoj]], estis eĉ pli malbone ol la carismo. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 29-an de oktobro 2018]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909085957/https://sobesednik.ru/politika/20181029-aleksej-navalnyj-pochemu-ya-zhivoj-nu-kto-to-dolzhen-zhe-byt-zhiv Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 29-an de oktobro 2018]</ref> |origina teksto = Плохо я к нему отношусь. Очень плохо. Как можно относиться к человеку, который в таком количестве морил твой народ? Царь и его окружение несут ответственность за революцию, но то, что потом сделали большевики, вышло еще хуже царизма. }} === Boris Jelcin === {{Citaĵo |teksto = Kaj ĝuste [[Boris Jelcin|Jelcin]], por kiu ni tiam voĉdonis, por kiu ankaŭ mi estis preta disŝiri iun ajn kaj kriis "Ni pli rapide dispafu la Blankan Domon [registarejon]. Antaŭen, Jelcin!" Mi nun certe tre forte pri tio bedaŭras, post jaroj, ĉar Jelcin iĝis la [[homo]], kiu nin ĉiujn trompis, kiu interŝanĝis ĉiujn niajn [[libereco]]jn kaj atingojn kontraŭ garantioj de [[sekureco]] por sia [[familio]]. Jen, kontraŭ tiuj kelkcent milionoj da [[dolaro]]j, kiuj nun estas posedataj de Djaĉenko kaj Jumaŝev [familianoj de Jelcin] ja estis interŝanĝitaj ĉiuj atingoj, kiuj ekzistis en [[Rusio]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo, la 15-an de septembro 2013]<ref>[https://web.archive.org/web/20200822133349/https://echo.msk.ru/programs/exit/1156476-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo, la 15-an de septembro 2013]</ref> |origina teksto = А вот Ельцин как раз, за которого мы тогда голосовали, за которого я в том числе был готов разорвать любого и кричал «Давайте быстрее расстреливать Белый дом. Вперед, Ельцин!» Я сейчас, конечно, очень сильно об этом сожалею, спустя годы, потому что Ельцин оказался тем человеком, который нас всех обманул, который обменял какие-то наши свободы и достижения просто на гарантии безопасности для своей семьи. Вот, за те там несколько сот миллионов долларов, которые сейчас принадлежат Дьяченко и Юмашеву, в общем-то, и были обменены все достижения, которые были в России. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Miĥail Gorbaĉov]] kaj [[Boris Jelcin]]] Tio estis okazinta antaŭ niaj [[okulo]]j. Mi staris en tiuj atendovicoj kaj mi vidis tiujn kuponojn [por aĉetado], mi vidis tiun Jelcinon. Kiam okazis dispafado de la Blanka Domo [dum puĉo en 1993], mi forkuris el instituto kaj grimpis trans la Moskvan Zoon por rigardi kiel oni tie pafas. Do mi ĉion ĉi scias, mi povas pritaksi. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo, la 15-an de septembro 2013]<ref>[https://web.archive.org/web/20200822133349/https://echo.msk.ru/programs/exit/1156476-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo, la 15-an de septembro 2013]</ref> |origina teksto = Это то, что происходило на моих глазах. Я стоял в этих очередях и я видел эти талоны, я видел этого Ельцина. Когда был расстрел Белого дома, я сбежал из института и перелезал через Московский Зоопарк, чтобы посмотреть, как там стреляют. Поэтому я всё это знаю, я могу это оценивать. }} {{Citaĵo |teksto = [pri supozeble okazinta [[venko]] de [[Gennadij Zjuganov]] en la prezidenta baloto en 1996] Mi kredas je la venko de Zjuganov. Kaj mi tre bedaŭras, ke mi estis unu el tiuj homoj, kiuj postulis "pafadon kontraŭ la Supera Konsilio", estis zelotoj de [[Anatolij Ĉubajs |Ĉubajs]] kaj [[Boris Jelcin|Jelcin]] ktp. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012118/https://www.svoboda.org/a/27040936.html Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]</ref> |origina teksto = Я верю в победу Зюганова. И я очень сильно сожалею, что я был одним из тех людей, которые требовали "расстрела Верховного Совета", были фанатами Чубайса и Ельцина и так далее. }} {{Citaĵo |teksto = [pri supozeble okazinta venko de [[Gennadij Zjuganov]] en la prezidenta baloto en 1996] [[Boris Jelcin|Jelcin]] falsis la [[baloto]]n. Tio estis lia kolosa [[eraro]]. Kaj tio, kio okazas nun al mi, al la opozicia movado, al ni ĉiuj — tio estas ankaŭ nia pago, se diri metafizike, pro tio ke ni tiam ĉiuj postulis pafi la Superan Konsilion. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012118/https://www.svoboda.org/a/27040936.html Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]</ref> |origina teksto = Ельцин фальсифицировал выборы. Это было его колоссальной ошибкой. И то, что происходит сейчас со мной, со всем оппозиционным движением, с нами со всеми, — это, в том числе, наша плата, говоря метафизически, за то, что мы тогда все требовали расстрелять Верховный Совет. }} === Pri si mem === {{Citaĵo |teksto = Ĉu mi estas gvidanto de [[hipsteroj]]? Mi ne certas. Plej verŝajne mi estas bubo el Marjino [areo en [[Moskvo]]], kiu tamen ŝatas surporti pelton kun sportaj ŝuoj. Sed mi ne surmetos [[okulvitro]]n en hipstera kadro kaj kun plezuro drinkos [[biero]]n en lokoj, kie la hipsteroj sulkigos la nazetojn kaj diros: fi. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Я лидер хипстеров? Не уверен. Я скорее чувак из Марьино, которому, впрочем, нравится носить пальто с кедами. Но я не надену очки в хипстерской оправе и с удовольствием выпью пива в местах, где хипстеры сморщат носики и скажут: фи. }} {{Citaĵo |teksto = Oni neniam [[Minaco|minacis]] al mi. Eĉ trapikitaj pneŭoj mankis. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Мне никогда не угрожали. Даже проколотых шин не было. }} {{Citaĵo |teksto = Estis periodo, kiam mi okupiĝis pri la Komitato de Defendo de Moskvanoj ĉe [partio] Jabloko. Ni luktis kontraŭ kontraŭleĝa [[konstruado]] kaj de mia vidpunkto tio estis oble pli danĝera. Ĉar la konstruistoj, kiujn ni ĝenis, emas al pli simplaj solvoj de la [[problemo]]j ol la [[naftisto]]j aŭ la [[ŝtato]]. Distanco inter direktoro kaj [[homo]], al kiu oni povas diri: "solvu pri li" tie estas oble malpli granda. Kredu min: lukti kontraŭ estro de domprizorga firmao de malgranda urbeto estas oble pli danĝere ol lukti kontraŭ Rosnafto aŭ [[Putin]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Был период, когда я занимался Комитетом защиты москвичей при «Яблоке». Мы боролись с незаконным строительством и, с моей точки зрения, это было гораздо более опасно. Потому что застройщики, которым мы мешали, склонны к более простым решениям проблем, чем нефтяники или государство. Расстояние между директором и человеком, которому можно сказать: «разберитесь с ними», там гораздо меньше. Поверьте: бороться с начальником ЖКХ маленького города гораздо более опасно, чем бороться с Роснефтью или Путиным. }} {{Citaĵo |teksto = [[Sergej Magnickij|Magnickij]] al mi estas oble pli proksima ol [[Miĥail Ĥodorkovskij|Ĥodorkovskij]]. Ĉar li estis ne [[oligarĥo]], kaj nek [[politikisto]]. Li estis [[juristo]], [[librotenisto]] kaj aŭditoro, kiu pri nenio pretendis, sed simple faris la aferojn, kiujn li konsideris ĝustaj. Mi kun [[papero]]j sidas kaj li sidis kun paperoj. Sed poste pro tiuj paperoj oni ĝismorte turmentis lin en [[prizono]], kaj mi parte eksentis je tio mian [[kulpo]]n. Ja en tiu momento ni ĉiuj svingis la [[kapo]]jn kaj diris: nu, ĉiuj sidas [en prizono] kaj tiu iom sidos. Li sidos iom kaj eliros. Sed li ne eliris. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Магнитский мне гораздо ближе, чем Ходорковский. Потому что он не олигарх, и он не политик. Он юрист, бухгалтер и аудитор, который ни на что не претендовал, а просто делал вещи, которые считал правильными. Я с бумажками сижу, и он сидел с бумажками. Но потом за эти бумажки его замучили в тюрьме, а я отчасти почувствовал в этом свою вину. Ведь в тот момент мы все кивали головами и говорили: ну, все сидят, и этот посидит. Посидит и выйдет. А он не вышел. }} === Aliaj temoj === {{Citaĵo |teksto = La [[vivo]] estas formo de [[ekzistado]] de proteinaj korpoj. Mi ĝojas, se mia proteina korpo alportas malgrandan utilon al la aliaj proteinaj korpoj. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Kommersant la 7-an de decembro 2010]<ref>[https://web.archive.org/web/20120203140633/http://www.kommersant.ru/Doc/1553321 Intervjuo ĉe Kommersant la 7-an de decembro 2010]</ref> |origina teksto = Жизнь — способ существования белковых тел. Я рад, если мое белковое тело приносит небольшую пользу другим белковым телам. }} {{Citaĵo |teksto = [[Homo]]j de la dua rango ne ekzistas kaj se iu tiel opinias, do li estas danĝera somnambulo, kiun necesas reeduki, kuraci aŭ izoli de la [[socio]]. Pri iu ajn limigado de la rajtoj de la civitanoj laŭ etna principo eĉ ne eblas paroli. Mi mem estas "duonruso" — duone [[ukraino]] kaj la homo de la dua rango konsideri min mem tute ne deziras. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012135/https://borisakunin.livejournal.com/49763.html Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]</ref> |origina teksto = Людей второго сорта не бывает, а если кто-то так считает, то он опасный лунатик, которого нужно перевоспитывать, лечить или изолировать от общества. Ни о каком ограничении прав граждан по этническому принципу речи идти не может в принципе. Я, кстати говоря, сам "полурусский" — наполовину украинец и человеком второго сорта себя чувствовать ни капельки не желаю. }} == Pri la aŭtoro == {{Citaĵo |teksto = Ridinde kaj malĝoje estas legi komentojn kiel "kiu se ne li", "kion vi proponas anstataŭe", "nun estas malĝusta tempo", "unue atingu" kaj aliajn. Vi kvazaŭ ne rimarkas, ke la samajn "argumentojn" responde al [[kritiko]] prezentas [[Putin]] kaj K. Navalnij al ili: "vi estas [[fripono]]j kaj [[ŝtelisto]]j" kaj ili: "vi estas agento de la Ŝtata Departamento [de [[Usono]]]". Vin ne kamuflita [[homofobio]] de la kandidato al urbestra posteno [de [[Moskvo]]] ĝenas, sed tio ke mi kuraĝis diri pri ĝi.</br> Se [[problemo]] iĝas kritiko, ne ĝia [[celo]], tio estas tre alarma simptomo, [[amiko]]j miaj. Navalnij jam nun iĝis sankta bovino: aut bene, aut nihil [diru bonan aŭ nenion]. Li estas ekstreme bruska kaj kruda, kaj ne nur al oponantoj (spektu komplete la filmeton), kaj lia teamo tuj deklaras anatemon kontraŭ ĉiu, kiu kuraĝos kontraŭi lin eĉ per unu vorto. Kaj tiu ĉi [[homo]] estas por vi [[demokrato]]? Kaj ĉe li aperos [[parollibereco]]? Kaj de li vi atendas [[toleremo]]n? Feliĉa estas kiu [[Kredo|kredas]].</br> Mi ne opinias ke Putin estas pli bona — kaj mi ne komprenas kial mi devas elekti inter tiuj du. |aŭtoro = |verko = [Blogo GLAT-facetoj, la 24-an de julio 2013]<ref>[https://web.archive.org/web/20180219182551/http://lgbt-grani.livejournal.com/1876075.html Blogo GLAT-facetoj, la 24-an de julio 2013]</ref> |origina teksto = Смешно и грустно читать комментарии вроде «кто, если не он», «а что вы предлагаете взамен», «сейчас не время», «сперва добейся» и др. Вы словно не замечаете, что точно такие же «аргументы» в ответ на критику приводят Путин и K°. Навальный им: «вы жулики и воры», а те: «ты агент госдепа». Вас не закамуфлированная гомофобия кандидата в мэры напрягает, а то, что я посмел сказать о ней.</br> ''Если проблемой становится критика, а не ее предмет, это очень тревожный симптом, друзья мои. Навальный уже сейчас стал священной коровой: aut bene, aut nihil. Он предельно резок и груб, причем не только с оппонентами (вы видео посмотрите целиком), а его команда сразу предает анафеме любого, кто посмеет ему хоть слово поперек сказать. И этот человек для вас демократ? И это при нем появится свобода слова? И это от него вы ждете толерантности? Блажен, кто верует.</br>'' ''Я не считаю, что Путин лучше, — и не понимаю, почему я должен выбирать между этими двумя.'' }} == Vidu ankaŭ == * [[Vladimir Putin]] * [[Ksenija Sobĉak]] {{Referencoj}} {{DEFAŬLTORDIGO:Navalnij, Aleksej}} [[Kategorio:Rusiaj politikistoj]] [[Kategorio:Rusoj]] [[Kategorio:Ruslingvaj aŭtoroj]] [[Kategorio:Rusa naciismo]] [[Kategorio:Naskiĝintoj en 1976]] [[Kategorio:Mortintoj en 2024]] s6q04qq1jtsgk6kla1pbzscn22rvf7j 53826 53825 2026-10-08T05:53:44Z RG72 415 53826 wikitext text/x-wiki {{Aŭtoro | nomo = Aleksej Navalnij | dosiero = | vikipedio = Aleksej Navalnij | komunejo = | komunejokat = Alexey Navalny | vikifontaro = | vikinovaĵoj = Kategorio:Aleksej Navalnij }} '''[[w:Aleksej Navalnij|Aleksej Navalnij]]''' (naskiĝis en 1976 — mortis en 2024) estis rusia juristo kaj politikisto, opozicia al Vladimir Putin. == Citaĵoj == === Vladimir Putin === {{Citaĵo |teksto = Mi multon pardonus al [[Vladimir Putin]] se li estus la rusa [[Lee Kuan Yew]]. Jes, li establus [[Totalismo|totalisman]] [[politiko]]n, sed ĉe tio persekutus la [[fripono]]jn. Sed Putin ne povas iĝi la rusa Lee Kuan Yew. Li eĉ ne povas iĝi la rusa [[Aleksandr Lukaŝenko|Lukaŝenko]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Я бы многое простил Путину, если бы он был русским Ли Куан Ю. Да, он установил бы тоталитарную политику, но при этом гонял бы жуликов. Но Путин не может стать русским Ли Куан Ю. Он даже не может стать русским Лукашенко. }} {{Citaĵo |teksto = Mi tre dezirus ekscii, kiom sincere [[Putin]] je ĉio ĉi kredas. Kiom sincere li opinias, ke la kreita de li sistemo daŭros. Speciale post kiam li vidis kadrojn de la ekzekuto de [[Muamar Kadafi|Kadafi]]. Tiu ja ankaŭ estis povega bubo. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Я бы очень хотел узнать, насколько искренне Путин во все это верит. Насколько искренне он считает, что созданная им система продержится. Особенно после того, как он увидел кадры казни Каддафи. Тоже ведь был крутой парень. }} {{Citaĵo |teksto = [[Putin]] havas certajn [[merito]]jn. Mi memoras ke en nia militurbeto, kie mi loĝis kun gepatroj, estis sufiĉe evidenta [[bandito]], kiun obeis eĉ milico. Tio estis [[kartvelo]], kiu marŝis en blankaj ŝtrumpetoj kaj ĉiuj [[oficiro]]j, kiuj marŝis kun [[armilo]]j, nenion povis fari kontraŭ li, ĉar li estis la ĉefo. Kaj nun mankas tiu kartvelo, kaj iusence tio efektive estas merito de Putin. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = У Путина есть кое-какие заслуги. Я помню, что в нашем военном городке, где я жил с родителями, был вполне конкретный бандит, которого слушалась даже милиция. Это был грузин, который ходил в белых носках, а все офицеры, которые ходили с оружием, ничего не могли с ним сделать, потому что он был главный. А сейчас нет этого грузина, и в каком-то смысле это действительно заслуга Путина. }} {{Citaĵo |teksto = [[Putin]] tutcerte havas [[Humuro|humursenton]]. Ĉe la [[homo]], sukcesinta uzurpi la [[potenco]]n en la 140-miliona lando, devas esti evoluintaj [[Intelekto|intelektaj]] kapabloj, akompane de kiuj ĉiam iras humursento. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = У Путина точно есть чувство юмора. У человека, сумевшего узурпировать власть в 140-миллионной стране, должны быть развитые интеллектуальные способности, в комплекте с которыми обязательно идет чувство юмора. }} {{Citaĵo |teksto = Mi plurfoje diris kaj plu asertas: la [[potenco]] de [[Putin]] baziĝis ne sur iuj "fortuloj" [armeo, polico kaj sekurecservoj], sed sur reala subteno de la loĝantaro. Dum 12 jaroj ĉe la stirilo li ĝin konsumis, interŝanĝis kontraŭ komforta [[ekzistado]], kontraŭ miliardoj da [[dolaro]]j por siaj [[amiko]]j. Li plu estas populara [[politikisto]], sed ne nacia gvidanto. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012141/https://borisakunin.livejournal.com/50158.html Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]</ref> |origina teksto = Я много раз говорил и продолжаю утверждать: власть Путина основывалась не на каких-то там «силовиках», а на реальной поддержке населения. За 12 лет у руля он её проел, обменял на комфортное существование, на миллиарды долларов для своих друзей. Он по-прежнему популярный политик, но не национальный лидер. }} {{Citaĵo |teksto = Estus tute sensence nei, ke en la unuaj jaroj de sia [[Prezidanto|prezidenta]] ofico [[Putin]] faris ĝustajn aferojn. Ekzemple, [[Imposto|imposta]] [[reformo]]. Eble oni preparis ĝin antaŭe, sed Putin ĝin realigis. Estis komencita administra reformo. Mi ekde komenco, ekde 1999 konsideris min inter [[homo]]j, kiuj estas kontraŭuloj de Putin, principaj kontraŭuloj. Sed estus stulte nei, ke estis faritaj iuj ĝustaj aferoj. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193418/https://echo.msk.ru/programs/focus/1417522-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = Совершенно бессмысленно отрицать, что в первые годы своего президентства Путин сделал правильные вещи. Например, налоговая реформа. Может быть, ее готовили до этого, но Путин ее реализовал. Была начата административная реформа. Я с самого начала, с 1999 года относил себя к людям, которые являются противниками Путина, принципиальными противниками. Но глупо отрицать, что были сделаны правильные вещи какие-то. }} {{Citaĵo |teksto = [[Putin]] sendube estas elstara [[Politikisto|politika aganto]] kaj li atingis grandan lertecon en sfero de manipulado de [[Socio|socia]] [[konscio]]. Sed estus stulte tion nei. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193418/https://echo.msk.ru/programs/focus/1417522-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = Путин, безусловно, является выдающимся политическим деятелем и он достиг большого умения в области манипулирования общественным сознанием. Но это глупо было бы отрицать. }} {{Citaĵo |teksto = Mi ne kredas je ĉiuj ĉi paroladoj, ke [[Putin]] ĉesis pensi pri la [[mono]], ke li pensas pri io granda, pri restarigo de [[Sovetunio]] ktp — ĉio ĉi estas stultaĵoj. Ĉio ĉi okazas sole pro tio, ke Putin deziras resti ĉe la [[potenco]] kaj deziras sian potencon cementi. Ĝuste li memoras [[Miĥail Gorbaĉov|Gorbaĉovon]] tre bone kaj li komprenas perfekte, ke iuj ajn [[Politiko|politikaj]] malseverecoj kaj paŝetoj kondukos al tio, ke nenio restos de lia potenco. Pro tio oni malgraŭ ŝajne alta populareco [de Putin] tamen ne allasas [liajn konkurantojn] al [[baloto]]j. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193418/https://echo.msk.ru/programs/focus/1417522-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = Я не верю во все эти разговоры, что Путин перестал думать о деньгах, а думает о чем-то великом, о восстановлении Советского Союза и так далее — все это ерунда. Все это происходит исключительно потому, что Путин хочет остаться у власти и хочет свою власть цементировать. Он-то как раз Горбачева помнит очень хорошо, и он понимает отлично, что любые политические поблажки и шажки приведут к тому, что он его власти ничего не останется. Поэтому вроде бы, несмотря на высокие рейтинги, на все равно на выборы не пускают. }} {{Citaĵo |teksto = La sola kialo, pro kiu [[Putin]] havas iujn procentojn [de populareco], kaj la [[Unueca Rusio]] havas iujn procentojn estas ke ili ne allasas nin al la [[baloto]]j. Nu ĝenerale, ne nur min. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 14-an de januaro 2015]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909105539/https://echo.msk.ru/programs/beseda/1473084-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 14-an de januaro 2015]</ref> |origina teksto = Единственная причина, по которой у Путина есть какие-то проценты, и у Единой России есть проценты — потому что они не пускают нас на выборы. Ну, обобщенно, не только меня. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Vladimir Putin]]] Tio estas [[homo]] avida, absolute cinika. Sed li estas certe homo elstara — tiuaspekte. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012118/https://www.svoboda.org/a/27040936.html Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]</ref> |origina teksto = Это человек алчный, абсолютно циничный. Но он, конечно, человек выдающийся — в этом плане. }} {{Citaĵo |teksto = La [[Rusio|rusia]] [[popolo]] ne subtenas [[Vladimir Putin|Putinon]]. Li estas ordinara aŭtoritata gvidanto kiel [[Aleksandr Lukaŝenko|Lukaŝenko]] en [[Belorusio]] aŭ [[Nicolás Maduro|Maduro]] en [[Venezuelo]]. Putin staras ĉe la [[potenco]], ĉar li tenas sub kontrolo la [[Juĝejo|juĝejan]] sistemon, [[baloto]]jn kaj [[amaskomunikilo]]jn. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Bild la 18-an de marto 2018]<ref>[https://web.archive.org/web/20180514142623/https://www.bild.de/politik/ausland/navalny-interview-russian-55129804.bild.html Intervjuo ĉe Bild la 18-an de marto 2018]</ref> |origina teksto = Российский народ не поддерживает Путина. Он обычный авторитарный лидер, как Лукашенко в Беларуси или Мадуро в Венесуэле. Путин стоит у власти, потому что держит под контролем судебную систему, выборы и средства массовой информации. }} {{Citaĵo |teksto = Ĉiuj ĉirkaŭe scias ke la [[Rusio|rusia]] [[potenco]] kaj [[Putin]] persone estas teruraj [[ŝtelisto]]j. Eĉ subtenantoj de Putin scias, ke li kaj la [[homo]]j ĉirkaŭ li estas ŝtelistoj. Sed ili pravigas tion per iuj aliaj aferoj, diras: "Ili estas teruraj ŝtelistoj, sed almenaŭ ilin timas la [[usonanoj]]", kaj ĉiajn aliajn stultaĵojn, kiujn ili gurdas. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe [[Voĉo de Usono]] la 14-an de marto 2019]<ref>[https://web.archive.org/web/20200820113609/https://www.golos-ameriki.ru/a/navalny-interview/4829200.html Intervjuo ĉe [[Voĉo de Usono]] la 14-an de marto 2019]</ref> |origina teksto = Все знают вокруг, что российская власть и Путин лично — это страшные воры. Даже сторонники Путина знают, что он и люди вокруг него — воры. Но они оправдывают это какими-то другими вещами, говорят: «Пусть они страшные воры, зато их боятся американцы», и всякие другие глупости, которые они повторяют. }} === Rusio === {{Citaĵo |teksto = Nome nun [[Rusio]] estas la plej [[Riĉo|riĉa]] en sia tuta [[historio]] kaj plej [[Libero|libera]]. Grandega kvanto de [[mono]], kiu superŝutas nun la landon, donas al ni ŝancon por kolosaj ŝanĝoj, sed tiu ĉi ŝanco evidente jam ne estos uzita. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Именно сейчас Россия — самая богатая за всю свою историю и самая свободная. Огромное количество денег, которое засыпает сейчас страну, дает нам шанс на грандиозные изменения, но этот шанс, видимо, уже не будет использован. }} {{Citaĵo |teksto = La ĉefa [[problemo]] de [[Rusio]] estas en tio, ke la [[ŝtato]] transformiĝis je [[mafio]] — en la [[Italio|itala]] [[senco]] de la [[vorto]], kiam ĉiuj estas interligitaj. Diferenco estas nur en tio, ke en [[Moskvo]] mankas loko, kie ili ĉiuj samtempe renkontiĝus. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Главная проблема России в том, что государство превратилось в мафию — в том самом итальянском смысле этого слова, когда все повязаны друг с другом. Различие лишь в том, что в Москве нет места, где все они разом собираются. }} {{Citaĵo |teksto = [[Rusio]] estonte, mi esperas, similos al la granda, senracia, metafizika [[Kanado]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Россия в будущем, я надеюсь, будет похожа на большую, иррациональную, метафизическую Канаду. }} {{Citaĵo |teksto = La [[Rusio|rusia]] [[socio]] estas paternalisma, komplika, [[Konservativismo|konservativisma]]. Sed ĝi pretas al la [[Demokratio|demokratiaj]] institucioj ne malpli ol iu ajn [[Eŭropo|eŭropa]]. Nur tiel ni povos evolui. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Republic.ru la 9-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012129/https://republic.ru/posts/l/1168842 Intervjuo ĉe Republic.ru la 9-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = Российское общество — патерналистское, сложное, консервативное. Но оно готово к демократическим институтам не хуже любого европейского. Только так мы сможем развиваться. }} {{Citaĵo |teksto = [[Homo]]j kun Georgo-rubando ili certe ne estas por mi "koloradoj" [ofenda moknomo, aludanta al koloro de rubando de Sankta Georgo], ili estas la homoj kun la Georgo-rubando. Mi kiel homo, kiel mi jam diris, el [[Sovetunio]], kiu kun sia avino-frontulino frekventis parkon de [[Maksim Gorkij|Gorkij]], kie ŝi serĉis siajn kunbatalantojn, mi tion konsideras normala. Mi pli nenormala konsideras, ke oni transformis la Georgo-rubandon je iun nekompreneblan [[fetiĉo]]n, kaj jen tiujn ridindajn bantojn ja, laŭeble plej grandan — oni kroĉas al sia roverso. Kiam [[militisto]]j survestas, kvankam en tiu formo ĝi formale rompas [[uniformo]]n. Bedaŭrinde, mi estas malkontenta pri tio, ke oni profanigis kaj perversigis tiun ĉi [[simbolo]]n. Mi ne havas iun forpuŝemon, ke se iu la rubandon survestis, do li estas iu malbona aŭ se sur [[aŭto]] la rubando pendas, do li estas malbona. Simple homoj ja [...] La Venko, Sovetunio — ni ĉiuj estas el Sovetunio. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193418/https://echo.msk.ru/programs/focus/1417522-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = Люди с георгиевской ленточкой, они, конечно, для меня не «колорады», они люди с георгиевской ленточкой. Я как человек опять же из Советского Союза, который со свой бабушкой-фронтовичкой ходил в парк Горького, где она искала своих однополчан, я к этому нормально отношусь. Я скорее, ненормально отношусь, что они превратили георгиевскую ленточку в какой-то непонятный фетиш, и вот эти смешные банты уже, кто больше — лепят себе на лацканы. Когда военные одевают, и хотя это в таком виде нарушает на самом деле формально форму одежды. К сожалению, я недоволен тем, что они опошлили и извратили этот символ. У меня нет никакого, знаете, отторжения, что если ленточку надел, значит, ты какой-то плохой, или на машине ленточка висит — ты плохой. Просто люди вот [...] Победа, Советский Союз — мы все из Советского Союза. }} {{Citaĵo |teksto = Se oni deziras vidi verajn vatjakulojn [moknomo de fanatikaj rusaj patriotoj en [[Ukrainio]]], do necesas veturi ne al [[Novrusio]], sed en [[Usono]]n al ĉiaj redneck-oj kaj hill bill-oj. Tio en ĉia lando ekzistas. En Usono tiuj [[homo]]j estas centoble pli dupaj kaj netrapenetreblaj. Tie ja haveblas milionoj da armitaj lipharuloj en kvadratitaj ĉemizoj, revantaj iun bombi kaj konkeri. Kaj ne rakontu fabelojn pri nia superarkaika [[Konservativismo|konservativisma]] loĝantaro de [[Rusio]]. Rigardu partiajn balotojn de [[Respublikana Partio (Usono)|respublikanoj]] en Usono. Tie tiaj konservativuloj renkontiĝas, kompare al kiuj iu nia deputito Milonov [deputito de la Ŝtata Dumao, fifama pro sia [[homofobio]]] estas [[Liberalismo|liberala]] [[gejo]] el [[Nederlando]]. Laŭ enketado farita en Usono, 11% de la loĝantaro pretas ekmiliti kontraŭ Rusio. Mi ne certas, ke ĉe ni eĉ post [[histerio]] pri Novrusio kolektiĝus tioma procento rilate eblan [[nuklea milito|nuklean militon]] kontraŭ Usono. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Republic.ru la 9-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012129/https://republic.ru/posts/l/1168842 Intervjuo ĉe Republic.ru la 9-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = Если хочешь посмотреть на настоящих ватников, то надо ехать не в Новороссию, а в США ко всяким рэднекам и хилл билли. Такое в любой стране существует. В Штатах эти люди еще в сто раз более дубовые и непробивные. Там же просто миллионы вооруженных усатых людей в клетчатых рубашках, мечтающих кого-то разбомбить и завоевать. И не надо рассказывать сказки про наше супердремучее консервативное население России. Посмотрите на праймериз республиканцев в США. Там такие консерваторы встречаются, по сравнению с которыми какой-нибудь наш депутат Милонов — либеральный гей из Голландии. По опросам в США, 11% населения готовы начать войну с Россией. Я не уверен, что у нас даже после истерии с Новороссией набрался бы такой процент по поводу возможной ядерной войны с США. }} {{Citaĵo |teksto = Oni povas nomi min [[Slavoj|slava]] [[ŝovinisto]], sed mi opinias, ke la gravega strategia avantaĝo de [[Rusio]] en tiu ĉi mondo stormanta estas ne [[nafto]], nek [[gaso]] kaj nek [[nuklea bombo|nukleaj bomboj]], sed amikemaj (kaj eĉ fratecaj, kion ja) rilatoj de la [[rusoj]] kun la [[ukrainoj]] kaj la [[belorusoj]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Persona blogo: Detala pozicio pri Ukrainio kaj Krimeo, la 3-an de decembro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200822121006/https://navalny.livejournal.com/914090.html Persona blogo: Detala pozicio pri Ukrainio kaj Krimeo, la 3-an de decembro 2014]</ref> |origina teksto = Можете назвать меня славянским шовинистом, но я считаю, что важнейшим стратегическим преимуществом России в этом мире бушующем являются не нефть, не газ и не ядерные бомбы, а дружественные (и даже братские, чего уж там) отношения русских с украинцами и белорусами. }} {{Citaĵo |teksto = [...] mi amas [[Rusio]]n. Mi ŝatas ĉi tie loĝi. Kial la rusianoj ne povas vivi kiel la [[germanoj]]? Ĉiu rusiano, ĉu en [[Moskvo]] aŭ en [[Vladivostoko]], konsideras sin parto de la [[Eŭropo|eŭropa]] civilizacio. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Bild la 18-an de marto 2018]<ref>[https://web.archive.org/web/20180514142623/https://www.bild.de/politik/ausland/navalny-interview-russian-55129804.bild.html Intervjuo ĉe Bild la 18-an de marto 2018]</ref> |origina teksto = [...] я люблю Россию. Я люблю здесь жить. Почему россияне не могут жить так, как немцы? Каждый россиянин, будь он в Москве или во Владивостоке, считает себя частью европейской цивилизации. }} {{Citaĵo |teksto = Ni faras al ni ĉiujare pli malbone kaj neniigas nin mem. Ni ja havas ne iun teruran landon. Ni havas normalan landon, sed ni povus vivi oble pli bone. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe The Bell la 11-an de decembro 2019]<ref>[https://web.archive.org/web/20191212162944/https://thebell.io/ya-v-tsentre-uragana-aleksej-navalnyj-v-proekte-russkie-norm/ Intervjuo ĉe The Bell la 11-an de decembro 2019]</ref> |origina teksto = Мы делаем себе с каждым годом хуже и уничтожаем сами себя. У нас не какая-то ужасная чудовищная страна. У нас нормальная страна, но мы могли бы жить гораздо лучше. }} === Rusoj === {{Citaĵo |teksto = Ne okazas [[genocido]] de la rusaj homoj — tia, kia okazis en [[Ruando]]. Sed problemoj de forpelataj el [[Turkmenio]] [[rusoj]] al mi estas milionoble pli proksimaj ol teruraj suferoj de Ruando, kie okazis la vera genocido. Simple pro tio, ke la rusoj en Turkmenio estas por mi oble pli parencaj. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Нет геноцида русских людей — такого, какой был в Руанде. Но проблемы изгоняемых из Туркмении русских мне в миллион раз ближе, чем ужасные страдания Руанды, где был настоящий геноцид. Просто потому, что русские в Туркмении мне гораздо большие родственники. }} {{Citaĵo |teksto = [...] ne ekzistas io pli damaĝa por la interesoj de la [[Rusoj|rusa]] [[popolo]] ol tiu ĉi [[Imperiismo|imperiisma]] [[ŝovinismo]]. Interesoj de la rusoj estas ne okupi plej proksimajn [[respubliko]]jn, interesoj de la rusoj estas okupiĝi pri lukto kontraŭ [[korupto]], lukto kontraŭ [[alkoholismo]] ktp. Pri solvado de internaj [[problemo]]j. Interesoj de la rusoj estas fari tiel, ke plu venanta kolosa [[nafto]]-rento laboru por la rusoj. Dum okupi [[Baltio]]n, [[Ukrainio]]n aŭ [[Kievo]]n aŭ [[Donbaso]]n por la rusoj ne necesas. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 16-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193428/https://echo.msk.ru/programs/beseda/1419224-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 16-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = [...] нет ничего более вредного интересам русского народа, чем этот империалистический шовинизм. Не в интересах русских заниматься захватом ближайших республик, в интересах русских — заниматься борьбой с коррупцией, борьбой с алкоголизмом, и так далее. Решением внутренних проблем. В интересах русских сделать так, чтобы по-прежнему поступающая колоссальная нефтяная рента работала на русских. А захватывать Прибалтику, Украину или Киев или Донбасс русским не нужно. }} {{Citaĵo |teksto = Imperiisma [[naciismo]] estas la pleja [[malbono]], kiun oni povas elekti por la lando. Ni havas gigantan landon kun malplenaj areoj, [[homo]]j [[Alkoholismo|alkoholiĝas]]. Loĝantaro malkreskas. Tasko de la [[Rusoj|rusa]] naciisto estas zorgi pri tiuj ĉi homoj. Kia al [[diablo]] [[Ukrainio]]? Venu, rigardu [[Smolenska provinco|Smolenskan provincon]]! Jen kie necesas la [[popolo]]n savi. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Republic.ru la 9-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012129/https://republic.ru/posts/l/1168842 Intervjuo ĉe Republic.ru la 9-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = Империалистического плана национализм — худшее, что можно сейчас выбрать для страны. У нас гигантская страна с пустующими площадями, люди спиваются. Население сокращается. Задача русского националиста — заботиться об этих людях. Какая к черту Украина? Поезжайте, посмотрите Смоленскую область! Вот где надо народ спасать. }} === Ĉeĉenio === {{Citaĵo |teksto = Ĉio okazanta en [[Ĉeĉenio]], [[Inguŝio]], en [[Norda Kaŭkazo]] ĝenerale kaj tio, kion devenuloj el tiu ĉi regiono faraĉas en [[Moskvo]] pensigas nin denove pri la demando: Ĉu ni deziras vivi kun tiuj ĉi homoj en unu [[ŝtato]], en unu [[urbo]], en unu [[socio]]? [...] Bedaŭrinde la tutan nordkaŭkazan socion kaj ĉiujn [[elito]]jn unuigas nur unu: [[deziro]] sekvi brutajn [[leĝo]]jn kaj kutimojn [...] Per neniuj lecionoj pri [[toleremo]] kaj buĝetaj injektoj tio [[problemo]] solveblas. Ni ne povas normale vivi kun la [[popolo]]j, se tiuj popoloj mem deklaras, ke ili deziras vivi kiel [[besto]]j. La demando pri kunvivado maturiĝis kaj supermaturiĝis [...] La teritorion apartigi ne necesas. Jure. Fakte ĝi jam estas apartigita. Simple necesas agnoski tiujn problemojn je la ŝtata nivelo [...] Mi ne alvokas apartigi ilin aŭ agnoski iliajn [[sendependeco]]jn. La [[rusoj]] tie jam mankas. Eblas iuj variaĵoj de la [[Israelo|israela]] sperto. De jure tio estas teritorio de Rusio, laŭ linio de [rivero] Tereko fortikigitaj areoj, ĉiuj alvenintaj al Rusio post 1991 interniĝas reen kun rekompenco de merkata kosto de la posedaĵoj. Kompleta sanitara kordono. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Persona blogo, la 26-an de septembro 2008]<ref>[https://web.archive.org/web/20180219080938/http://navalny.livejournal.com/300946.html Persona blogo, la 26-an de septembro 2008]</ref> |origina teksto = Всё происходящее в Чечне, Ингушетии, на Северном Кавказе вообще и то, что выходцы из этого региона творят в Москве заставляет нас вновь задуматься над вопросом: А хотит ли мы и можем ли мы жить с этими людьми в одном государстве, в одном городе, в одном обществе? [...] К сожалению, всё северокавказское общество и все элиты объединяет лишь одно: желание следовать скотским законам и обычаям [...] Никакими уроками толерантности и бюджетными вливаниями этот вопрос не решишь. Мы не можем нормально жить с народами, если сами эти народы декларируют, что они хотят жить как животные. Вопрос общежития назрел и перезрел [...] Территорию отделять не нужно. Юридически. Фактически она и так отделена. Просто надо признать эти проблемы на государственном уровне [...] Я не призываю отделять их и признавать их независимости. Русских там уже нет. Возможны какие-то вариации израильского опыта. Де-юре это территория РФ, по линии Терека укрепрайоны, все, приехавшие в РФ после 91-го года интернируются обратно с возмещением по рыночной стоимости имущества. Полный санитарный кордон. }} {{Citaĵo |teksto = [...] mi opinias ke en situacio kun [[Ĉeĉenio]] [[Putin]], same kiel en situacio kun [[Ukrainio]], faras kolosan [[eraro]]n, kiun estos solvantaj ni kaj niaj idoj, kaj eble niaj [[nepo]]j. Ĉar ni bedaŭrinde en Ĉeĉenio kreis nekontroleblan [[Ŝario|ŝarian]] [[ŝtato]]n. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 14-an de januaro 2015]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909105539/https://echo.msk.ru/programs/beseda/1473084-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 14-an de januaro 2015]</ref> |origina teksto = [...] я считаю, что в ситуации с Чечней Путин, как и в ситуации с Украиной, делает колоссальную ошибку, которую решать будем мы и наши дети, а возможно, наши внуки. Потому что мы, к сожалению, в Чечне создали неподконтрольное шариатское государство. }} {{Citaĵo |teksto = Nun ni vidas, ke el ĉiuj aliaj regionoj estas kolektata [[mono]] kaj sendata al [[Ĉeĉenio]], nu ankaŭ al [[Moskvo]] cetere. Sed tiu mono kiu venas al Ĉeĉenio, ĝi ne transformiĝas eĉ je riĉaĵoj por la [[ĉeĉenoj]], ĝi transformiĝas je riĉaĵoj konkrete por la klano de [[Ramzan Kadirov]]. Tion ni certe finos. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe RBC.ru la 14-an de decembro 2016]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909000241/https://www.rbc.ru/interview/politics/14/12/2016/58517ded9a794773e02d73ba Intervjuo ĉe RBC.ru la 14-an de decembro 2016]</ref> |origina teksto = Сейчас мы видим, что со всех остальных регионов собираются деньги и отправляются в Чечню, ну и в Москву, впрочем, тоже. Но эти деньги, которые приходят в Чечню, они не превращаются даже в богатства для чеченцев, они превращаются в богатства конкретно для клана Рамзана Кадырова. С этим, конечно, мы покончим. }} === Unueca Rusio === {{Citaĵo |teksto = En [[Unueca Rusio]] renkontiĝas [[homo]]j, kiuj ĝenerale estas por mi simpatiaj. Sed se vi aniĝis al Unueca Rusio, vi tamen estas [[ŝtelisto]]. Kaj se ne ŝtelisto, do certe [[fripono]], ĉar per sia nomo vi ŝirmas aliajn ŝtelistojn kaj friponojn. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = В «Единой России» попадаются люди, которые, в общем-то, мне симпатичны. Но если ты вступил в «Единую Россию», то ты все-таки вор. А если и не вор, то точно жулик, потому что своим именем прикрываешь остальных воров и жуликов. }} {{Citaĵo |teksto = En la [[baloto]] necesas voĉdoni por iu ajn [[partio]] krom la [[Unueca Rusio]]. [[Bojkoto]] de la baloto estas [[Moralo|morale]] ĝusta pozicio, sed de la vidpunkto de plua lukto ĝi estas sensenca. Tio malstimulas kaj malunuigas la [[homo]]jn. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = На выборах нужно голосовать за любую партию, кроме «Единой России». Бойкот выборов — это нравственно правильная позиция, но с точки зрения дальнейшей борьбы она бессмысленна. Это демотивирует и разъединяет людей. }} === Ukrainio === {{Citaĵo |teksto = [pri [[Eŭromajdano]]] Jes, tie ĉeestis tio, kion oni akcentas en [[Rusio]], iu parto estis nome nacio-liberigaj elementoj ktp. Sed plejparte tio estis en pura formo [[Korupto|kontraŭkorupta]] [[revolucio]], ĉar en [[Kievo]] neniu parolas en la [[ukraina lingvo]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193418/https://echo.msk.ru/programs/focus/1417522-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = Да, там было то, что раздувается в России, какая-то часть именно национально-освободительные элементы. И т.д. Но в основном это была в чистом виде антикоррупционная революция, потому что в Киеве никто не говорит на украинском языке. }} {{Citaĵo |teksto = [[Eŭromajdano|Majdano]] ĝenerale estas malmulte uzebla kiel ekzemplo por [[Rusio]]. Tio ja estas grandparte nacio-liberiga [[revolucio]]. En [[Kievo]] okazis kontraŭimperia [[ribelo]], sed kontraŭ kiu povus ribeli la [[imperio]] mem? |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 5-an de decembro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193411/https://sobesednik.ru/dmitriy-bykov/20141203-aleksey-navalnyy-sudbu-strany-vsegda-reshaet-odin-procent Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 5-an de decembro 2014]</ref> |origina teksto = Майдан вообще малоприменим как пример для России. Это все-таки во многом национально-освободительная революция. В Киеве случилось антиимперское восстание, а против кого может восстать сама империя? }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Novrusio]] — unuiĝo de Donecka kaj Luhanska Popolaj Respublikoj] Ekzistas tiu ulcero, ĝi necesas por ĉiuj. Por [[Putin]] — por detruadi la ukrainan agendon, malebligi al ili efektive reformi la ekonomion, por ke ili okupiĝu nur pri la [[armeo]] kaj eterne sentu [[minaco]]n. Kaj por la ukraina [[potenco]] — por ĉiujn siajn [[eraro]]jn alskribi al Putin kaj Novrusio. Kio povus ĉesigi ĝian [[ekzistado]]n? Nur milita venko de [[Ukrainio]]. Venki [[Rusio]]n per milita forto Ukrainio ne povas. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 5-an de decembro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193411/https://sobesednik.ru/dmitriy-bykov/20141203-aleksey-navalnyy-sudbu-strany-vsegda-reshaet-odin-procent Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 5-an de decembro 2014]</ref> |origina teksto = Есть такая язва, она нужна всем. Путину — для того, чтобы разрушать украинскую повестку, не давать им реально реформировать экономику, чтоб занимались только армией и вечно чувствовали угрозу. А украинской власти — для того, чтобы все свои ошибки валить на Путина и Новороссию. Что могло бы прекратить ее существование? Только военная победа Украины. Победить Россию военной силой Украина не может. }} === Krimeo === {{Citaĵo |teksto = [pri aligo de [[Krimeo]] fare de [[Vladimir Putin]]] [...] Putin aplikis [[teknologio]]n kiu enhavas nenion novan. Li forlogas nin ĉiujn de internaj problemoj de [[Rusio]]. Mi ne emas serĉi ĉi tie iujn komplikajn aĵojn kiel tio ke Putin transformiĝis je la [[naciisto]], deziras konstrui [[imperio]]n, planas revenigi [[Sovetunio]]n. Neniun grandan [[ideo]]n malantaŭ la agoj de Putin mi vidas. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Republic.ru la 9-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012129/https://republic.ru/posts/l/1168842 Intervjuo ĉe Republic.ru la 9-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = [...] Путин применил технологию, в которой нет ничего нового. Он отвлекает всех нас от внутренних проблем России. Я не склонен искать тут какие-то сложные вещи, вроде того, что Путин переродился в националиста, хочет построить империю, собирается возвращать Советский Союз. Никакой большой идеи за действиями Путина я не вижу. }} {{Citaĵo |teksto = Mi opinias ke malgraŭ [[Krimeo]] estis okupita kun ekstrema rompo de ĉiuj internaciaj normoj, tamen la [[realo]] estas tia, ke Krimeo nun estas parto de RF. Kaj ni ne [[Trompo|trompu]] nin. Kaj al la [[ukrainoj]] mi forte konsilas ankaŭ ne trompi sin. Ĝi restos parto de [[Rusio]] kaj neniam denove en prognozebla [[estonteco]] iĝos parto de [[Ukrainio]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193418/https://echo.msk.ru/programs/focus/1417522-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = Я считаю, что, несмотря на то, что Крым был захвачен с вопиющим нарушением всех международных норм, тем не менее реалии таковы, что Крым сейчас является частью РФ. И давайте не будем обманывать себя. И украинцам я сильно советую тоже не обманывать себя. Он останется частью России и больше никогда в обозримом будущем не станет частью Украины. }} {{Citaĵo |teksto = De la vidpunkto de [[politiko]] kaj restarigo de [[justeco]], tio kion necesas fari nun en [[Krimeo]], estas aranĝi normalan [[referendumo]]n. Ne tian kia okazis, sed normalan. Kaj kiel decidos la [[homo]]j, tiel estos. Mi pensas ke rezultojn de tiu ĉi referendumo ni ĉiuj proksimume imagas kiaj ili povus esti. Do kiel oni decidos — tiel oni decidos. Mi pensas ke efektive tio por [[Ukrainio]], malgraŭ la [[ofendo]] kiun ili sentas ktp, tio estas pluso. Tio estas granda [[feliĉo]], ke Krimeo kun absolute porrusia [[popolo]], kun [[Konservativismo|konservativisme]] humora popolo, kiu malaprobas ilian [[Korupto|kontraŭkoruptan]] [[revolucio]]n, malaprobas ilian [[deziro]]n iri al [[Eŭropo]], foriris de ili. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193418/https://echo.msk.ru/programs/focus/1417522-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = С точки зрения политики и восстановления справедливости, то, что нужно сделать сейчас в Крыму, это провести нормальный референдум. Не такой, как был, а нормальный. И как решат люди, так оно и будет. Я думаю, что результаты этого референдума мы все примерно предполагаем, какие могут быть. Вот как решат — так решат. Я думаю, что на самом деле, это для Украины, несмотря на обиду, которую они чувствуют, и т.д., это плюс. Это большое счастье, что Крым с абсолютно пророссийским народом, с консервативно настроенным населением, которое не принимает их антикоррупционной революции, не принимает желание идти в Европу, ушел от них. }} {{Citaĵo |teksto = [pri subteno de aliĝo al [[Rusio]] fare de loĝantoj de [[Krimeo]]] Laŭ lastaj [[opinisondo]]j ni vidas ke plu 88-90% plu subtenas. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193418/https://echo.msk.ru/programs/focus/1417522-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = По последним опросам мы видим, по-прежнему, что 88–90% вполне поддерживают. }} {{Citaĵo |teksto = Estus stulte nei ke en [[Krimeo]] haveblas grandega kvanto da [[homo]]j, dezirantaj aliĝon al [[Rusio]] kaj/aŭ larĝigon de sia aŭtonomio, sed deklaroj pri tio, ke en Krimeon necesas enkonduki trupojn "por defendo de la [[rusoj]]" estas [[deliro]] kaj [[hipokriteco]] flanke de tiuj, kiuj dum ĉiuj ĉi jaroj sinsekve [[Perfido|perfidadis]] kaj [[Vendo|vendadis]] la rusojn porgande kaj pomalgrande ĉie (de [[Turkmenio]], perfidante iliajn interesojn por [[Gaso|gasaj]] kontraktoj, ĝis [[Ĉeĉenio]]). |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Persona blogo: Detala pozicio pri Ukrainio kaj Krimeo, la 3-an de decembro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200822121006/https://navalny.livejournal.com/914090.html Persona blogo: Detala pozicio pri Ukrainio kaj Krimeo, la 3-an de decembro 2014]</ref> |origina teksto = Глупо отрицать то, что в Крыму есть огромное количество людей, желающих присоединения к России и/или расширения своей автономии, но заявления о том, что в Крым нужно ввести войска «для защиты русских" — это бред и лицемерие со стороны тех, кто все эти годы последовательно предавал и продавал русских оптом и в розницу везде (от Туркмении, предавая их интересы ради газовых контрактов, до Чечни). }} {{Citaĵo |teksto = Tio ke [[Krimeo]] hazarde "trafis" [[Ukrainio]]n — tio estas malĝuste, maljuste kaj domaĝe por ĉiu normala loĝanto de [[Rusio|RF]]. Krimeo estis transdonita per kontraŭleĝa arbitra decido de la arbitrulo [[Nikita Ĥruŝĉov|Ĥruŝĉov]]. [[Respondeco]] pri tio kuŝas sur [[KPSU]] kaj sur ĉiuj ĉi stultaj [[Politburoo de la Centra Komitato de la Komunista Partio de Sovetunio|politburoo]]j, pri kio devus memori la komunistoj, kiuj subite iĝis tiom militemaj. Neceso aldone pagi "lupagon" kontraŭ la bazo de la Nigromara floto tute frenezigas. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Persona blogo: Detala pozicio pri Ukrainio kaj Krimeo, la 3-an de decembro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200822121006/https://navalny.livejournal.com/914090.html Persona blogo: Detala pozicio pri Ukrainio kaj Krimeo, la 3-an de decembro 2014]</ref> |origina teksto = То, что Крым случайно "достался" Украине — это неправильно, несправедливо и обидно любому нормальному жителю РФ. Крым был передан незаконным волюнтаристским решением самодура Хрущева. Ответственность за это лежит на КПСС и всех этих дурацких политбюро, о чем хорошо бы помнить коммунистам, которые вдруг такими воинственными стали. Необходимость ещё и платить «аренду» за базу Черноморского флота вообще бесит. }} {{Citaĵo |teksto = Mi opinias, ke neniu aliĝo de [[Krimeo]] al [[Rusio]] okazos. Ni vidos klasikan [[Putin|Putinan]] [[historio]]n "du paŝojn antaŭen, paŝon malantaŭen" [...] Mia prognozo: Krimeo bedaŭrinde iĝos plia "stranga teritorio" kiel [[Sud-Osetio]], [[Abĥazio]], [[Ĉednestrio]] kaj [[Montara Karabaĥo|Karabaĥo]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Persona blogo: Detala pozicio pri Ukrainio kaj Krimeo, la 3-an de decembro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200822121006/https://navalny.livejournal.com/914090.html Persona blogo: Detala pozicio pri Ukrainio kaj Krimeo, la 3-an de decembro 2014]</ref> |origina teksto = Я считаю, что никакого вхождения Крыма в состав РФ не случится. Мы увидим классическую путинскую историю "два шага вперед, шаг назад" [...] Мой прогноз: Крым, к сожалению, станет ещё одной "странной территорией", типа, Южной Осетии, Абхазии, Приднестровья и Карабаха. }} {{Citaĵo |teksto = Al la [[ukrainoj]]. Karaj miaj, vi ja vidas ke tio estas provoko. [[Putin]] deziras ke vi ne novan [[ŝtato]]n konstruu, sed histeriu pri [[Krimeo]]. Por kiu diablo vi bezonas tiun Krimeon? Ĝi mem difinu sian sorton. Vi havas ŝancon konstrui la veran [[Eŭropo|eŭropan]] ŝtaton kaj ne ripeti [[eraro]]jn de la 2004-a jaro, kiam post la "[[oranĝa revolucio]]" al la [[potenco]] venis la samaj [[koruptulo]]j. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Persona blogo: Detala pozicio pri Ukrainio kaj Krimeo, la 3-an de decembro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200822121006/https://navalny.livejournal.com/914090.html Persona blogo: Detala pozicio pri Ukrainio kaj Krimeo, la 3-an de decembro 2014]</ref> |origina teksto = К украинцам. Дорогие мои, вы же видите, что это провокация. Путин хочет, чтоб вы не новое государство строили, а бились в истерике вокруг Крыма. На хрен вам этот Крым? Пусть сам определяет свою судьбу. У вас есть шанс построить настоящее европейское государство и не повторить ошибок 2004 года, когда после "оранжевой революции" к власти пришли такие же коррупционеры. }} {{Citaĵo |teksto = [[Krimeo]] deziras [iri] en [[Rusio]]n. Kaj solviĝos tiu ĉi [[problemo]] definitive nur kiam la libera Rusio kaj la libera [[Ukrainio]] iĝos egalrajtaj [[Eŭropo|eŭropaj]] landoj. Kaj tiam Krimeo estos komuna, pli ĝuste ne gravas kies ĝi estos. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 5-an de decembro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193411/https://sobesednik.ru/dmitriy-bykov/20141203-aleksey-navalnyy-sudbu-strany-vsegda-reshaet-odin-procent Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 5-an de decembro 2014]</ref> |origina teksto = Крым хочет в Россию. И решится эта проблема окончательно, только когда свободная Россия и свободная Украина станут равноправными европейскими странами. И тогда Крым будет общий, а точней, неважно будет, чей он. }} {{Citaĵo |teksto = La [[vero]] konsistas en tio, ke fakte nun [[Krimeo]] estas aligita al [[Rusio]]. La vero konsistas en tio, ke ni longajn-longajn jarojn solvados tiun ĉi [[problemo]]n, kaj ni ne [[solvo]]s, ĉar la solvo de tiu ĉi problemo ne videblas. Kaj tiaj problemoj en la [[mondo]] ne solviĝas bedaŭrinde. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 14-an de januaro 2015]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909105539/https://echo.msk.ru/programs/beseda/1473084-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 14-an de januaro 2015]</ref> |origina teksto = Правда заключается в том, что по факту сейчас Крым присоединен к России. Правда заключается в том, что мы долгие-долгие годы будем решать эту проблему, и мы ее не решим, потому что решение этой проблемы не видно. И такие проблемы в мире не решаются, к сожалению. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Krimeo]]] La unua kaj sola, kion oni povas komenci fari estas aranĝi honestan [[referendumo]]n kun longa periodo de preparado, kie kaj [[Ukrainio]], kaj la [[krimeaj tataroj]], do ĉiuj interesitaj flankoj longan tempon povos fari agitadon. Poste ni aranĝas referendumon. Laŭ rezultoj de tiu ĉi referendumo oni povos fari decidon. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012118/https://www.svoboda.org/a/27040936.html Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]</ref> |origina teksto = Первое и единственное, что можно начать делать, — это провести честный референдум с длительным периодом подготовки, где и Украина, и крымские татары, то есть все заинтересованные стороны продолжительное время смогут вести агитацию. Потом мы проводим референдум. По итогам этого референдума можно принимать решение. }} {{Citaĵo |teksto = Mi pensas ke la [[Krimeo|krimeaj]] [[Ekonomiaj sankcioj|sankcioj]] restos por ni por pluraj jaroj. Sed ili estas la plej senproblemaj. Nek [[Eŭropo]], nek [[Usono]] povos la krimeajn sankciojn nuligi ĉe alia prezidanto. Tio evidente restos por longe. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe The Bell la 11-an de decembro 2019]<ref>[https://web.archive.org/web/20191212162944/https://thebell.io/ya-v-tsentre-uragana-aleksej-navalnyj-v-proekte-russkie-norm/ Intervjuo ĉe The Bell la 11-an de decembro 2019]</ref> |origina teksto = Я думаю, что крымские санкции останутся с нами на долгие годы. Но они самые беспроблемные. Ни Европа, ни США не смогут крымские санкции отменить при другом президенте. Это, видимо, останется надолго. }} === Usono === {{Citaĵo |teksto = Ĉu mi similas al [[usonano]]? Ne ne, mi simple ankoraŭ antaŭnelonge opiniis, ke mi povus loĝi en iu ajn lando. Sed mi loĝis duonjaron en Usono kaj komprenis: ne, mi ne povos kaj nek deziras. Simple laŭ mia [[menso]] mi estas kompleta [[Sovetunio|sovetianaĉo]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Expert.ru la 10-an de marto 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20191101104237/https://expert.ru/russian_reporter/2011/09/navalnyij--tyi-kto_i/ Expert.ru la 10-an de marto 2011]</ref> |origina teksto = Я что, похож на американца? Не-не, я просто еще недавно считал, что смогу жить в любой стране. А прожил полгода в Америке и понял: нет, не смогу и не хочу. Просто я по ментальности совершенный совок. }} {{Citaĵo |teksto = Plej multe miaj infanoj ŝatas "[[La Simpsonoj]]" kaj "[[Futurama]]". [[Animaciaĵo]]j kaj [[televidilo]], kiel ŝajnas al mi, evoluigas vortprovizon. Kaj por orientiĝi en la [[Usono|usona]] [[politiko]] oble pli utilas spekto "Sudan Parkon" ol la usonan novaĵkanalon. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Больше всего мои дети любят «Симпсонов» и «Футураму». Мультфильмы и телевизор, как мне кажется, развивают словарный запас. А для того, чтобы разбираться в американской политике, гораздо полезнее смотреть «Южный парк», чем американский новостной канал. }} {{Citaĵo |teksto = Iusence tuta tiu ĉi [[Korupto|koruptita]] [[Rusio|rusia]] [[elito]] estas pli utila por la [[Okcidento]], ĉar ĝi estas pli facile regebla, pli manipulebla — ĉi tie ĉio estas simpla. La prezidanto kaj liaj registaranoj estas absolute koruptitaj. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Nova Gazeto, la 5-an de septembro 2013]<ref>[https://web.archive.org/web/20200129010214/http://www.alebedev.ru/media/9528.html Intervjuo ĉe Nova Gazeto, la 5-an de septembro 2013]</ref> |origina teksto = В каком-то смысле вся эта сверхкоррумпированная российская элита выгодна Западу, потому что ею проще управлять, проще манипулировать — тут все очень понятно. Президент и члены его правительства абсолютно коррумпированы. }} {{Citaĵo |teksto = Se oni deziras vidi verajn vatjakulojn [moknomo de fanatikaj rusaj patriotoj en [[Ukrainio]]], do necesas veturi ne al [[Novrusio]], sed en [[Usono]]n al ĉiaj redneck-oj kaj hill bill-oj. Tio en ĉia lando ekzistas. En Usono tiuj [[homo]]j estas centoble pli dupaj kaj netrapenetreblaj. Tie ja haveblas milionoj da armitaj lipharuloj en kvadratitaj ĉemizoj, revantaj iun bombi kaj konkeri. Kaj ne rakontu fabelojn pri nia superarkaika [[Konservativismo|konservativisma]] loĝantaro de [[Rusio]]. Rigardu partiajn balotojn de [[Respublikana Partio (Usono)|respublikanoj]] en Usono. Tie tiaj konservativuloj renkontiĝas, kompare al kiuj iu nia deputito Milonov [deputito de la Ŝtata Dumao, fifama pro sia [[homofobio]]] estas [[Liberalismo|liberala]] [[gejo]] el [[Nederlando]]. Laŭ enketado farita en Usono, 11% de la loĝantaro pretas ekmiliti kontraŭ Rusio. Mi ne certas, ke ĉe ni eĉ post [[histerio]] pri Novrusio kolektiĝus tioma procento rilate eblan [[nuklea milito|nuklean militon]] kontraŭ Usono. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Republic.ru la 9-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012129/https://republic.ru/posts/l/1168842 Intervjuo ĉe Republic.ru la 9-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = Если хочешь посмотреть на настоящих ватников, то надо ехать не в Новороссию, а в США ко всяким рэднекам и хилл билли. Такое в любой стране существует. В Штатах эти люди еще в сто раз более дубовые и непробивные. Там же просто миллионы вооруженных усатых людей в клетчатых рубашках, мечтающих кого-то разбомбить и завоевать. И не надо рассказывать сказки про наше супердремучее консервативное население России. Посмотрите на праймериз республиканцев в США. Там такие консерваторы встречаются, по сравнению с которыми какой-нибудь наш депутат Милонов — либеральный гей из Голландии. По опросам в США, 11% населения готовы начать войну с Россией. Я не уверен, что у нас даже после истерии с Новороссией набрался бы такой процент по поводу возможной ядерной войны с США. }} {{Citaĵo |teksto = Mi ne povas subteni tiun parton de la [[Ekonomiaj sankcioj|sankcioj]], kiu trafas la rusian [[ekonomio]]n ĝenerale, mi ja estas civitano de [[Rusio]]. Sed mi estos tre kaj tre malĝoja, sed sinjoro [[Donald Trump|Trump]] mildigos kaj nuligos tiun parton de la sankcioj, kiu trafas konkretajn personojn, tiajn kiel amikoj de [[Vladimir Putin]] aŭ Putinaj [[oligarĥo]]j, aŭ koruptitaj oficialuloj en lia proksima ĉirkaŭaĵo. Ĉar efektive tiu parto de la sankcioj funkcias por la bono de la rusia [[popolo]] kaj la rusianoj ĝin subtenas. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe [[BBC]] la 18-an de januaro 2017]<ref>[https://web.archive.org/web/20180201130714/https://www.bbc.com/russian/features-38657997 Intervjuo ĉe [[BBC]] la 18-an de januaro 2017]</ref> |origina teksto = Я не могу поддерживать ту часть санкций, которая касается российской экономики в целом, все-таки я — гражданин России. Но я буду весьма и весьма расстроен, если господин Трамп смягчит и отменит ту часть санкций, которая касается определенных личностей, таких, как друзья Владимира Путина или путинские олигархи, или коррумпированные официальные лица в его ближайшем окружении. Потому что на самом деле эта часть санкций работает во благо российского народа и россияне их поддерживают. }} {{Citaĵo |teksto = [pri indiferenteco de la prezidenta administracio de [[Usono]] al [[demokratio]] en [[Rusio]]] Ke ili fajfas pri tio, tio estas vere. Mi eĉ dirus, ke ankaŭ la antaŭa administracio kaj tiu kiu estis antaŭ la administracio de [[Barack Obama|Obama]], ankaŭ ili efektive fajfis. Jes, iuj el ili ion parolis, sed ĝenerale al ili estas egale kaj mi havas neniujn [[iluzio]]jn tiurilate. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe [[BBC]] la 18-an de januaro 2017]<ref>[https://web.archive.org/web/20180201130714/https://www.bbc.com/russian/features-38657997 Intervjuo ĉe [[BBC]] la 18-an de januaro 2017]</ref> |origina teksto = Что дела нет, это точно. Я бы даже сказал, что и предыдущей администрации и той, что была до администрации Обамы, им тоже было все равно на самом деле. Да, некоторые из них что-то говорили, но в целом им все равно, и у меня нет никаких иллюзий по этому поводу. }} === Korupto === {{Citaĵo |teksto = Por lukto kontraŭ [[korupto]] necesas du ĉefaj kondiĉoj — [[Politiko|politika]] [[konkurenco]] kaj liberaj [[amaskomunikiloj]]. Liberaj amaskomunikiloj al la lando preskaŭ mankas. Do necesas provi krei la politikan konkurencon. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Для борьбы с коррупцией необходимы два главных условия — политическая конкуренция и свободные СМИ. Свободных СМИ в стране практически нет. Значит, нужно пытаться создавать политическую конкуренцию. }} {{Citaĵo |teksto = Lukto kontraŭ [[korupto]] ja estas mia [[Ekonomio|ekonomia]] programo. La enhavriĉa kaj realisma. Slogano "Ne mensogi kaj nek ŝteli" estas ne retorika ekkrio, sed la [[esenco]] de la [[Politiko|politikaj]] [[ŝanĝo]]j. Lukto kontraŭ korupto estas la ĉefa kaj fakte sola struktura reformo, kiun oni povas komenci eĉ morgaŭ kaj kiu estas ŝlosila kondiĉo por lanĉo de la aliaj reformoj. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Artikolo en Vedomosti la 1-an de marto 2012]<ref>[https://web.archive.org/web/20200912214705if_/https://www.vedomosti.ru/opinion/articles/2012/03/01/ne_vrat_i_ne_vorovat Artikolo en Vedomosti la 1-an de marto 2012]</ref> |origina teksto = Борьба с коррупцией и есть моя экономическая программа. Содержательная и реалистичная. Лозунг «Не врать и не воровать» — не риторическое восклицание, а суть политических преобразований. Борьба с коррупцией — главная и фактически единственная структурная реформа, которую можно начинать хоть завтра и которая является ключевым условием для старта других реформ. }} {{Citaĵo |teksto = [pri la Futbala Mondpokalo 2018] Mi estas ne kontraŭ la Futbala Mondpokalo. Mi simple ne komprenas, kial por mi venas en unu pakaĵo la Futbala Mondpokalo kaj la ŝtelitaj 300 miliardoj da rubloj. Estu la Mondpokalo, sed ne necesas ŝteli. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Sports.ru la 14-an de junio 2019]<ref>[https://web.archive.org/web/20191019052154/https://www.sports.ru/tribuna/blogs/golovin/2480359.html Intervjuo ĉe Sports.ru la 14-an de junio 2019]</ref> |origina teksto = Я не против чемпионата мира по футболу. Я просто не понимаю, почему у меня идут в одной упаковке и ЧМ, и украденные 300 млрд рублей. Я бы хотел разделить эти вещи. Пусть будет чемпионат, но не надо воровать. }} === Enmigrado === {{Citaĵo |teksto = Mi estas por [[asimilado]], ne por [[deportado]]. Se oni deziras loĝi ĉi tie — estu [[ruso]]. Se bebo kreskis en [[Rusio]], por kio li estu [[taĝiko]]? Li laŭvorte iĝu ruso. Ja alveturante [[Usono]]n la homoj plejparte iĝas usonanoj. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Я за ассимиляцию, а не за депортацию. Если ты хочешь жить здесь — будь русским. Если ребенок вырос в России, зачем ему быть таджиком? Пусть в буквальном смысле становятся русскими. Ведь, приезжая в Америку, люди по большей части становятся американцами. }} {{Citaĵo |teksto = [...] [[Usono]] konstruas muron kun [[Meksiko]], kaj eĉ [[Barack Obama|Obama]] voĉdonas por tiu ĉi muro kun Meksiko, kaj ĉe ni oni diras "Alveturu". Krome necesas kompreni, ke al ili alveturas (ja tio estas grava afero) homoj el Meksiko, [[kristanoj]], kaj tamen el pli evoluinta lando. Al ni ĉi tien alveturas kampara loĝantaro el tre subevoluintaj [[Meza Azio|mezaziaj]] landoj, ĉefe [[Islamo|islamaj]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo, la 23-an de aŭgusto 2013]<ref>[https://web.archive.org/web/20200822145541/https://echo.msk.ru/programs/beseda/1139878-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo, la 23-an de aŭgusto 2013]</ref> |origina teksto = [...] США строят стену с Мексикой, и даже Обама голосует за эту стену с Мексикой, а у нас говорят «Давайте приезжайте». Кроме того, нужно понимать, что к ним приезжают (все-таки, это важная вещь) люди из Мексики, христиане и, все-таки, из более продвинутой страны. К нам сюда приезжает сельское население очень отсталых среднеазиатских стран, преимущественно мусульманских. }} {{Citaĵo |teksto = [pri sia plano] Aŭtomatan civitanecon de [[Rusio]] al ĉiuj [[rusoj]] kaj reprezentanrtoj de la [[etno]]j, tradicie loĝantaj en Rusio kaj ne havantaj sian ŝtaton, post prezento de pasporto de [[Sovetunio]] (la sia aŭ de la gepatroj) kun sekcio "etno". |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Persona blogo, la 4-an de novembro 2013]<ref>[https://web.archive.org/web/20200822130658/https://navalny.livejournal.com/877373.html Persona blogo, la 4-an de novembro 2013]</ref> |origina teksto = Автоматическое гражданство России всем русским и представителям народов, традиционно проживающих в России и не имеющих своего государства при предъявлении документа СССР (своего или родителей) с графой "национальность". }} {{Citaĵo |teksto = Jen oni konstante al ni gurdas iun stultaĵon pri [[eŭraziismo]] kaj ke ni devas alporti ĉi tien ĉiujn el [[Meza Azio]]. Sed vi komuniku kun iu ajn [[uzbeko]] malpli ol 40 jarojn aĝa. Por li ĉu la [[rusoj]], ĉu [[usonanoj]], ĉu [[Nov-Zelando|novzelandanoj]]. La [[rusa lingvo|rusan lingvon]] ili ĉiuj ne konas. [[Libro]]jn ni legis malsamajn, [[filmo]]jn ni spektis malsamajn, [[proverbo]]jn ni havas malsamajn, [[valoro]]jn kaj orientilojn ni havas malsamajn. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Persona blogo: Detala pozicio pri Ukrainio kaj Krimeo, la 3-an de decembro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200822121006/https://navalny.livejournal.com/914090.html Persona blogo: Detala pozicio pri Ukrainio kaj Krimeo, la 3-an de decembro 2014]</ref> |origina teksto = Вот нам постоянно втюхивают какую-то ересь про евразийство, и что мы всех должны завозить сюда из Средней Азии. А вы пообщайтесь с любым узбеком младше 40 лет. Для него что русские, что американцы, что новозеландцы. Русского языка они все не знают. Книжки мы читали разные, фильмы мы смотрели разные, пословицы у нас разные, ценности и ориентиры у нас разные. }} {{Citaĵo |teksto = Mi estas por enkonduko de viza reĝimo kun la landoj de [[Meza Azio]]. Mi opinias ke tio estas absolute normale. Tio estas [[Eŭropo|eŭropa]] praktiko, kiun mi postulas en [[Rusio]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012118/https://www.svoboda.org/a/27040936.html Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]</ref> |origina teksto = Я выступаю за введение визового режима со странами Средней Азии. Я считаю, что это абсолютно нормально. Это европейская практика, которой я требую в России. }} === Politiko === {{Citaĵo |teksto = [[Ŝanĝo]] de la [[potenco]] laŭleĝe en [[Rusio]] ne eblas. Kaj tiu ŝanĝo kiam oni tute ne demandas, eblas — kiel en [[Tunizio]] [...] Por [[revolucio]] tute ne necesas duonlando, sufiĉas unu procento de la aktiva loĝantaro. Ĉio okazos hazarde, neniu scias kio okazos morgaŭ. Surveturos trafik[[policano]] gravedulinon — kaj komenciĝos revolucio. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Expert.ru la 10-an de marto 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20191101104237/https://expert.ru/russian_reporter/2011/09/navalnyij--tyi-kto_i/ Expert.ru la 10-an de marto 2011]</ref> |origina teksto = Ротация власти законным путем в России невозможна. А такая ротация, когда тебя вообще не спрашивают, возможна — как в Тунисе [...] Для революции совсем не нужно полстраны, достаточно одного процента активного населения. Все происходит случайно, никто не знает, что будет завтра. Переедет гаишник беременную женщину — и начнется революция. }} {{Citaĵo |teksto = [[Revolucio]] estas neevitebla. Simple pro tio, ke plejparto de la [[homo]]j komprenas, ke tiu sistemo estas malĝusta. Kiam oni sidas en renkontiĝo de [[ŝtatoficisto]]j, dominas interparoloj pri tio, kiu ĉion ŝtelis, kial nenio funkcias kaj kiom terura ĉio estas. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Революция неизбежна. Просто потому, что большинство людей понимают, что эта система неправильна. Когда сидишь в тусовке чиновников, больше всего разговоров о том, кто все украл, почему ничего не работает и как все ужасно. }} {{Citaĵo |teksto = La [[ŝanĝo]]jn povas fari nur [[malkontentulo]]j. Kaj nun estas tro multe da malkontentuloj. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Изменения способны сделать только недовольные люди. А сейчас слишком много недовольных. }} {{Citaĵo |teksto = Ial ĉiuj atendas ke mi diros: "Ni unuiĝu por komfortigi niajn kortojn, se la [[ŝtato]] ne kapablas tion fari". Sed mi pensas, ke nun necesas okupiĝi ne pri komfortigo de la kortoj, sed rigardi kiu ŝtelis [[mono]]n kiu tiucele jam trifoje estis pagita. Unue necesas ordigi ne en la kortoj, sed en la Kremlo. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Почему-то все ждут, что я скажу: «Давайте объединяться, чтобы благоустраивать наши дворы, если государство не способно этого сделать». Но мне кажется, что сейчас нужно не заниматься благоустройством двора, а посмотреть, кто украл деньги, которые на это уже три раза были выделены. Сначала нужно наводить порядок не во дворе, а в Кремле. }} {{Citaĵo |teksto = Mi pensas ke la [[vivo]] komencos ŝanĝiĝi tiam, kiam 1976−1982 pli aktivos en [[politiko]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Я думаю, что жизнь начнет меняться тогда, когда пресловутые 1976−1982 больше станут участвовать в политике. }} {{Citaĵo |teksto = Se [[Miĥail Ĥodorkovskij|Ĥodorkovskij]] morgaŭ liberiĝos, nenio ŝanĝiĝos. Sed tiu reĝimo ne ŝatas nekontroleblajn faktorojn kaj tre timas montri sian malfortecon. Do Ĥodorkovskij sidos [en [[prizono]]] dumvive. Dumvive signifas — ĝis ĉesos la [[vivo]] de Ĥodorkovskij aŭ ĝis ĉesos la vivo de tiu ĉi reĝimo. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Если Ходорковский завтра выйдет на свободу, ничего не изменится. Но этот режим не любит новых неконтролируемых факторов и очень боится показать свою слабость. Поэтому Ходорковский будет сидеть пожизненно. Пожизненно — это либо пока не прекратится жизнь Ходорковского, либо пока не прекратится жизнь этого режима. }} {{Citaĵo |teksto = La [[potenco]] cedos al ni ĝuste tiom, kiom ni persiste postulos. Praktiko montras, ke alfrontinte realan reziston [[Putin]] cedas. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 5-an de decembro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193411/https://sobesednik.ru/dmitriy-bykov/20141203-aleksey-navalnyy-sudbu-strany-vsegda-reshaet-odin-procent Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 5-an de decembro 2014]</ref> |origina teksto = Власть уступит нам ровно столько, сколько мы настоятельно потребуем. Практика показывает, что, столкнувшись с реальным сопротивлением, Путин отступает. }} {{Citaĵo |teksto = En ĉiuj [[tempo]]j [[sorto]]n de la lando decidas unu aktiva procento de loĝantaro. Ne pli. Kaj ĉiuj aliaj aliĝas al la [[Venko|venkintoj]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 5-an de decembro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193411/https://sobesednik.ru/dmitriy-bykov/20141203-aleksey-navalnyy-sudbu-strany-vsegda-reshaet-odin-procent Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 5-an de decembro 2014]</ref> |origina teksto = Во все времена судьбу страны решает один активный процент населения. Не больше. А остальные подтягиваются к победителям. }} {{Citaĵo |teksto = Unu el [[problemo]]j, kiujn ni alfrontis: eĉ [[homo]]j de demokratiaj konvinkoj efektive ne kredas je [[demokratio]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012118/https://www.svoboda.org/a/27040936.html Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]</ref> |origina teksto = Одна из проблем, с которой мы столкнулись: даже люди демократических убеждений на самом деле не верят в демократию. }} {{Citaĵo |teksto = Mi certe dezirus normalan transiton de la [[potenco]]. Nun ŝanĝo de la potenco en [[Rusio]], transiro de [[aŭtoritatismo]] al [[demokratio]] iusence estas [[revolucio]], ĉar tio estas ŝanĝo de la politika sistemo. Sed certe mi ne dezirus iujn kataklismojn kaj [[homo]]jn, kiuj kun [[armilo]]j kurus surstrate. Mi dezirus ke okazus normala, milda transito kaj transiro. Al [[Putin]] oni devas proponi [[sekureco]]n — al li, lia [[mono]], lia [[familio]] kaj iu limigita nombro de proksimuloj. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012118/https://www.svoboda.org/a/27040936.html Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]</ref> |origina teksto = Я бы хотел, конечно, нормального транзита власти. Сейчас изменение власти в России, переход от авторитаризма к демократии в каком-то смысле является революцией, потому что это изменение политической системы. Но конечно, я бы не хотел каких-то потрясений и людей, которые с оружием бегали бы по улице. Я бы хотел, чтобы был нормальный, мягкий транзит и переход. Путину должна быть предложена безопасность — ему, его деньгам, его семье и какому-то ограниченному количеству близких людей. }} {{Citaĵo |teksto = Unue, ni liberigos ĉiujn [[Politiko|politikajn]] [[malliberulo]]jn. Due, ni aprobos [[leĝo]]n "Pri lukto kontraŭ kontraŭleĝa riĉiĝo". Trie, ni iniciatos [[Juĝo|juĝejan]] [[reformo]]n. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe RBC.ru la 14-an de decembro 2016]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909000241/https://www.rbc.ru/interview/politics/14/12/2016/58517ded9a794773e02d73ba Intervjuo ĉe RBC.ru la 14-an de decembro 2016]</ref> |origina teksto = Первое — мы освободим всех политзаключенных. Второе — мы введем закон «О борьбе с незаконным обогащением». Третье — мы инициируем судебную реформу. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[NATO]]] Mi opinias ke baze ni estas aliancanoj, kaj tiusence mia deklaro nun malmulte diferencas de la deklaro de [[Vladimir Putin]] de 2003, kiam li proponis ke [[Rusio]] aniĝu je NATO. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe RBC.ru la 14-an de decembro 2016]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909000241/https://www.rbc.ru/interview/politics/14/12/2016/58517ded9a794773e02d73ba Intervjuo ĉe RBC.ru la 14-an de decembro 2016]</ref> |origina teksto = Я считаю, что базово мы союзники, и в этом смысле мое заявление сейчас мало отличается от заявления Владимира Путина образца 2003 года, когда он предложил, чтобы Россия вступила в НАТО. }} {{Citaĵo |teksto = Ni devas refondi la [[Rusio|rusian]] [[opozicio]]n, fari ĝin simila al normala [[Politiko|politika]] [[movado]] laŭ ekzemplo de [[Eŭropo]] aŭ [[Usono]], kie homoj povas sufiĉe organike paroli samtempe kaj pri politikaj [[libereco]]j, kaj pri neceso de la klresko de minimuma [[salajro]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe [[Voĉo de Usono]] la 14-an de marto 2019]<ref>[https://web.archive.org/web/20200820113609/https://www.golos-ameriki.ru/a/navalny-interview/4829200.html Intervjuo ĉe [[Voĉo de Usono]] la 14-an de marto 2019]</ref> |origina teksto = Мы должны переучредить российскую оппозицию, сделать ее похожей на нормальное политическое движение по образцу Европы или США, где люди могут весьма органично говорить одновременно и про политические свободы, и про необходимость роста минимальной заработной платы. }} {{Citaĵo |teksto = [pri la murdo de [[Boris Nemcov]]] Mi havas neniujn dubojn pri tio ke la Kremlo eble ne mendis la murdon de Nemcov, kaj tion faris [[Ramzan Kadirov]], sed la Kremlo kaj [[Putin]] persone faris ĉion eblan por ke justa juĝo ne okazu, por ke ne okazu normala juĝeja esplorado kaj normala enketado. Ne estis pridemandita Delimĥanov mem, ne estis pridemandita Zolotov, ktp. Ĉion ĉi oni bremsis, Kadirovon oni defendis kaj faris tiun persone Putin. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe [[Voĉo de Usono]] la 14-an de marto 2019]<ref>[https://web.archive.org/web/20200820113609/https://www.golos-ameriki.ru/a/navalny-interview/4829200.html Intervjuo ĉe [[Voĉo de Usono]] la 14-an de marto 2019]</ref> |origina teksto = И нет никаких сомнений в том, что Кремль, может, и не заказывал убийство Немцова, а это сделал Рамзан Кадыров, но Кремль и Путин лично сделали все возможное для того, чтобы правосудие не совершилось, чтобы не было нормального судебного разбирательства и нормального следствия. Не был допрошен сам Делимханов, не был допрошен Золотов, и так далее, и так далее. Все это спустили на тормозах, Кадырова выгородили, и сделал это лично Путин. }} {{Citaĵo |teksto = Kaj tiam, en 2016, mi diradis ke ĉe mia tuta amo al la kandidatoj de la [partio] [[Jabloko]], mi mem iam estis Jablok-ano, tio estas megamizeraj kandidatoj, ili estas malafablaj homoj. Ili havas neniujn ŝancojn. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe The Bell la 11-an de decembro 2019]<ref>[https://web.archive.org/web/20191212162944/https://thebell.io/ya-v-tsentre-uragana-aleksej-navalnyj-v-proekte-russkie-norm/ Intervjuo ĉe The Bell la 11-an de decembro 2019]</ref> |origina teksto = И тогда, в 2016 году, я говорил, что при всей моей любви к «яблочным» кандидатам, я сам когда-то был «яблочником», это сверхмегаубогие кандидаты, они неприятные люди. Им не светит вообще ничего. }} === Ekonomio === {{Citaĵo |teksto = Por mi verkas [[Ekonomio|ekonomian]] programon famaj rusiaj [[Ekonomiko|ekonomikistoj]], kiuj en la nuna situacio, kaj al mi malfacilus ilin kulpigi, ne strebas malkaŝi siajn nomojn. Ili loĝas en diversaj landoj. Tio estas la plej alte kvalifikitaj homoj, kiuj entute heveblas je dispono de [[Rusio]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe RBC.ru la 14-an de decembro 2016]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909000241/https://www.rbc.ru/interview/politics/14/12/2016/58517ded9a794773e02d73ba Intervjuo ĉe RBC.ru la 14-an de decembro 2016]</ref> |origina teksto = Мне пишут экономическую программу известные российские экономисты, которые в текущей ситуации, и мне сложно их за это винить, не горят желанием раскрыть свои имена. Они живут в разных странах. Это самые высококвалифицированные люди, которые вообще есть в распоряжении России. }} {{Citaĵo |teksto = Kiuj [[Ekonomiaj sankcioj|sankcioj]]? La sankcioj estas nenio. Tio estas nia deka problemo. Ĉe ni ĉesis kreski la [[ekonomio]] en 2013, kiam haveblis nek sankcioj, nek [[protesto]]j kaj [[nafto]] kostis po $120 kontraŭ barelo. Tamen en 2013 ĉio haltis kaj ne povis plu kreski. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe The Bell la 11-an de decembro 2019]<ref>[https://web.archive.org/web/20191212162944/https://thebell.io/ya-v-tsentre-uragana-aleksej-navalnyj-v-proekte-russkie-norm/ Intervjuo ĉe The Bell la 11-an de decembro 2019]</ref> |origina teksto = Какие санкции? Санкции — ерунда. Это наша десятая проблема. У нас перестала расти экономика в 2013 году, когда не было ни санкций, ни протестов, и нефть была по $120 за баррель. Тем не менее в 2013 году все остановилось и не могло дальше расти. }} {{Citaĵo |teksto = Mi opinias, ke [[imposto]]jn necesas malaltigi. En [[Rusio]] ili estas gigantaj. Mi diras, ke necesas malaltigi salajrajn impostojn kaj doni eblecon al la [[komerco]] pagi grandan [[salajro]]n al [[homo]]j enmane. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe The Bell la 11-an de decembro 2019]<ref>[https://web.archive.org/web/20191212162944/https://thebell.io/ya-v-tsentre-uragana-aleksej-navalnyj-v-proekte-russkie-norm/ Intervjuo ĉe The Bell la 11-an de decembro 2019]</ref> |origina teksto = Я считаю, что налоги нужно снижать. В России они гигантские. Я говорю, что нужно снизить зарплатные налоги и дать возможность бизнесу давать большую зарплату людям на руки. }} === Religio === {{Citaĵo |teksto = Mi estas [[bapto|baptita]] kaj konsideras min [[ortodoksulo]]. Sed mi estas [[Sovetunio|sovetia]] ortodoksulo: vide al [[preĝejo]] mi krucosignas, sed la preĝejon ne frekventas. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Я крещеный, и считаю себя православным. Но я советский православный: на церкви крещусь, а в церковь не хожу. }} {{Citaĵo |teksto = [[Eklezio]] kaj [[religio]]: mi, al mia [[honto]], estas tipa postsovetia [[kredanto]] — la [[fasto]]jn mi observas, al [[preĝejo]]j min krucosignas, sed preĝejon frekventas sufiĉe malofte. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012135/https://borisakunin.livejournal.com/49763.html Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]</ref> |origina teksto = Церковь и религия: я, к своему стыду, типичный постсоветский верующий — посты соблюдаю, на церкви крещусь, но в церкви бываю достаточно редко. }} {{Citaĵo |teksto = Mi [[Kredo|kredas]], al mi plaĉas esti [[kristano]] kaj [[ortodoksulo]], al mi plaĉas senti min parto de io pli granda kaj komuna. Al mi plaĉas ke ekzistas specialaj [[etiko]] kaj sinlimigoj. Ĉe tio min tute ne ĝenas ke ekzistas mi en la precipe [[Ateismo|ateisma]] medio — ĝis 25 jaroj, ĝis naskiĝo de bebo, mi mem estis tiom fervora ateisto, ke mi estis preta kroĉiĝi al [[barbo]] de iu ajn [[pastro]]. Estas normale, kiam la [[homo]]j estas religiemaj, normale kiam iuj homoj ridas pri religiemo. [[Ŝerco]]j pri religiemo en "[[La Simpsonoj]]" aŭ "Suda Parko" estas tute belegaj kaj ofendas min eĉ ne iomete. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012135/https://borisakunin.livejournal.com/49763.html Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]</ref> |origina teksto = Я верую, мне нравится быть христианином и православным, мне нравится ощущать себя частью чего-то большого и общего. Нравится, что есть специальная этика и самоограничения. При этом меня совершенно не напрягает, что существую я в преимущественно атеистической среде — лет до 25, до рождения ребёнка, я и сам был таким ярым атеистом, что был готов вцепиться в бороду любому попу. Нормально, когда люди религиозны, нормально, когда некоторые люди смеются над религиозностью. Шутки над религиозностью в «Симпсонах» или «Южном парке» совершенно прекрасны и не оскорбляют меня нисколько. }} {{Citaĵo |teksto = [[Ortodoksismo]] estas la ĉefa [[religio]] de [[Rusio]] kaj ne decas nin mem trompi, provante stari sur pozicioj de la absoluta [[egaleco]]. Speciala rolo de RPE [Rusa Ortodoksa Eklezio] estas klarigebla kaj racia. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012135/https://borisakunin.livejournal.com/49763.html Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]</ref> |origina teksto = Православие — главная религия России и не нужно самих себя обманывать, пытаясь стоять на позициях абсолютного равенства. Особая роль РПЦ объяснима и разумна. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Pussy Riot]]] Ni havas nediskuteblan fakton: stultulinoj, farintaj etan huliganaĵon por [[reklamo]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Persona blogo, la 7-an de marto 2012]<ref>[https://web.archive.org/web/20140325231240/https://navalny.livejournal.com/690551.html?page=42 Persona blogo, la 7-an de marto 2012]</ref> |origina teksto = Имеем неоспоримый факт: дуры, совершившие мелкое хулиганство ради паблисити. }} {{Citaĵo |teksto = Proksimume ĝis 24 jaroj mi konsideris min [[ateisto]]. Poste al mi naskiĝis [[bebo]], mi rigardis kiel li kreskas kaj komprenis ke tio estas nenio alia ol la Dia Miraklo. Nenio subita okazis al mi, revelacion mi ne spertis. Simple iel nerimarkinde mi komprenis, ke mi estas kredanto. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo al retejo Pravmir, la 4-an de septembro 2013]<ref>[https://web.archive.org/web/20200905164448/https://www.pravmir.ru/voprosy-o-vere-kandidatu-v-mery-aleksej-navalnyj/ Intervjuo al retejo Pravmir, la 4-an de septembro 2013]</ref> |origina teksto = Лет до 24 я считал себя атеистом. Потом у меня родился ребёнок, я смотрел, как он растёт, и понимал, что это не что иное, как Божье Чудо. Ничего внезапного со мной не случалось, откровения не снисходили. Просто как-то незаметно сам для себя я понял, что являюсь верующим человеком. }} {{Citaĵo |teksto = [pri interproksimiĝo de la [[ŝtato]] kaj [[eklezio]]] Ĝenerale mi opinias, ke mankas io malbona en tiu ĉi [[ideo]]. Ni vidas ke ekzemple ĉiuj usonaj [[prezidanto]]j frekventas [[preĝejo]]n kaj ekzistas eĉ ne unu prezidanto de [[Usono]], kiu ne havus sian spiritan patron ktp, sed en tiu formo, kiel tio okazas en [[Rusio]], tio havas grandan administran dominadon, kion mi certe ne ŝatas, kvankam mi estas [[Ortodoksismo|ortodoksulo]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193418/https://echo.msk.ru/programs/focus/1417522-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 15-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = В принципе, я считаю, что нет ничего плохого в идее самой этой. Мы видим, что, например, все американские президенты ходят в церковь и не существует ни одного президента США, у которого не было бы своего духовника и так далее, но в том виде, как в России это все происходит, это имеет большой административный уклон, что, конечно, мне не нравится, хоть я и православный. }} === Samseksemo === {{Citaĵo |teksto = Mi proponus por la [[Rusio|rusiaj]] [[realo]]j preni formon de [[Geja Fiero]], kiun oni elektis en [[Jerusalemo]]. Por ke [[gejo]]jn ne mortigu ne-gejoj, oni lasas gejojn amuziĝi en fermita kaj ĉirkaŭbarita [[stadiono]]. Indignitaj civitanoj havas eblecon esprimi sian [[protesto]]n, manifestaciante apud tiu ĉi stadiono. Post la fino de la aranĝo la gejojn oni sub gardo transportas hejmen. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Persona blogo, la 2-an de majo 2009]<ref>[https://web.archive.org/web/20170816060058/https://navalny.livejournal.com/370945.html Persona blogo, la 2-an de majo 2009]</ref> |origina teksto = Я бы предложил для русских реалий взять формат гей-парада, который выбрали в Иерусалиме. Чтобы геев не поубивали негеи, геев выпускают порезвиться на закрытый и отцепленный стадион. Возмущенные граждане имеют возможность выразить свой протест, пикетируя этот стадион. По завершении мероприятия, геев под охраной развозят по домам. Как-то так. }} {{Citaĵo |teksto = [pri leĝo kontraŭ [[Samseksemo|samseksema]] [[propagando]]] Mi nuligos [ĝin]. Ĝi estas sensenca. Ĝi kaŭzas nenion krom enprizonigi [[homo]]jn pro ŝatoklakoj en [[socia reto|sociaj retoj]]. Tiaj aferoj kiel [[Gejo|geja]] propagando ne ekzistas. Oni elpensis ĝin por trovi iun [[malamiko]]n, kontraŭ necesas lukti, forlogante la [[socio]]n de la [[problemo]]j. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe RBC.ru la 14-an de decembro 2016]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909000241/https://www.rbc.ru/interview/politics/14/12/2016/58517ded9a794773e02d73ba Intervjuo ĉe RBC.ru la 14-an de decembro 2016]</ref> |origina teksto = Отменю. Он бессмысленный. Он не приводит ни к чему, кроме того что сажает людей в тюрьмы за лайки в социальных сетях. Такой вещи, как гей-пропаганда, не существует. Ее выдумали для того, чтобы найти какого-то врага, с которым нужно бороться, отвлекая общество от проблем. }} {{Citaĵo |teksto = [pri samseksema geedziĝo] Mi opinias ke ĉi tie ni devas sekvi la vojon de evoluintaj landoj, unuavice de [[Usono]]. Tio devas esti permesiloj, kiuj estas donataj aŭ ne donataj je nivelo de subjektoj de Federacio. Tio estas mi komprenas, ke aliro en [[Dagestano]] estas unu, en [[Sankt-Peterburgo]] — tute alia. Se la Leĝodona Kunveno de Sankt-Peterburgo voĉdonos por permeso al paroj krei civilajn uniojn, mi havas neniujn [[problemo]]jn pro tio. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe RBC.ru la 14-an de decembro 2016]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909000241/https://www.rbc.ru/interview/politics/14/12/2016/58517ded9a794773e02d73ba Intervjuo ĉe RBC.ru la 14-an de decembro 2016]</ref> |origina teksto = Я считаю, что здесь мы должны идти по пути развитых стран, в первую очередь США. Это должны быть разрешения, которые даются или не даются на уровне субъектов Федерации. То есть я понимаю, что подход в Дагестане один, в Санкт-Петербурге — совершенно другой. Если Законодательное собрание Санкт-Петербурга проголосует за разрешение парам вступать в гражданские союзы, у меня нет к этому никаких проблем. }} === Historio === {{Citaĵo |teksto = [[Hitlero]] kaj [[Stalin]] estas la du ĉefaj ekzekutistoj de la [[Rusoj|rusa]] popolo. Stalin ekzekutis, malsatmortigis kaj turmentis siajn sampatrujanojn, persone por mi ĉi tie ĉio estas klare. Tamen mi kontraŭas ke tio estu "eterna" afero kaj mi ne vidas iun ajn sencon en tuta tiu "malstalinigado" ktp. Mi ne komprenas, kion tio signifas forme de la ŝtata [[politiko]]. Se vi deziras "malstalinigadon" — donu al via infano-lernejano legi "[[La Arkipelago Gulago]]", se li pigras legi "La Arkipelago", do legu artikolon "Stalin-reprezalioj" en [[Vikipedio]], tie ĉio estas mallonge, koncize, objektive kaj kun referencoj. Necesas memstare respondi al defioj de la tempo, ne vivi per senfinaj politikaj aludoj. "Stalin-afero" estas la afero de la [[Historio|historia]] [[scienco]], ne de la kuranta politiko. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012135/https://borisakunin.livejournal.com/49763.html Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]</ref> |origina teksto = Гитлер и Сталин — два главных палача русского народа. Сталин казнил, морил голодом и мучил моих соотечественников, лично для меня здесь всё ясно. Однако я против того, чтобы это было «вечным» вопросом и не вижу никакого смысла во всей этой «десталинизации» и т.д. Не понимаю, что это означает в формате государственной политики. Хочешь «десталинизации» — дай почитать своему ребёнку-школьнику «Архипелаг ГУЛАГ», если ему лень читать «Архипелаг», то пусть почитает статью «сталинские репрессии» в Википедии, там всё коротко, понятно, объективно и со ссылками. Нужно самостоятельно отвечать на вызовы времени, а не жить бесконечными политическими аллюзиями. «Вопрос Сталина» — это вопрос исторической науки, а не текущей политики. }} {{Citaĵo |teksto = [[Mito]] pri [[Stalin]] estas mito pri la fera [[ordo]], kreita per la fera mano. Por ĝia malmuntado iu alia devas fari la ordon sen ajna fera mano, do simple laŭleĝe. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012135/https://borisakunin.livejournal.com/49763.html Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]</ref> |origina teksto = Миф о Сталине — это миф о железном порядке, наведенном железной рукой. Для его развенчания кто-то другой должен навести порядок безо всякой железной руки, то есть просто по закону. }} {{Citaĵo |teksto = Vi scias, mi nun aprezas [[Miĥail Gorbaĉov|Gorbaĉovon]] oble pli ol mi aprezis lin tiam [...] Sed nun mi rigardas al Gorbaĉov kiel al la [[homo]], kiu havis eblecon neimageble riĉiĝi aŭ iĝi [[tirano]], aŭ iĝi [[diktatoro]] kaj en iu ajn kazo havis eblecon uzi en privataj celoj tiujn grandajn eblecojn, kiujn li havis, sed li ne faris tion. Li ja estas mizerulo nun aŭ praktike mizerulo. Li ricevis nenion. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo, la 15-an de septembro 2013]<ref>[https://web.archive.org/web/20200822133349/https://echo.msk.ru/programs/exit/1156476-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo, la 15-an de septembro 2013]</ref> |origina teksto = Знаете, я сейчас ценю Горбачёва гораздо больше, чем я ценил его тогда [...] Но сейчас я смотрю на Горбачёва как на человека, который имел возможность немыслимым образом обогатиться или стать тираном, или стать диктатором и в любом случае имел возможность использовать в личных целях те грандиозные возможности, которые у него были, но не сделал этого. Он же нищий человек сейчас или практически нищий человек. Он не получил ничего. }} {{Citaĵo |teksto = Ni povas ripeti tion, kio okazis en la 1980-1990-aj jaroj. Sidis tiuj azenoj en [[Politburoo de la Centra Komitato de la Komunista Partio de Sovetunio|Politburoo]], malŝparis [[mono]]n por iuj enormaj nefinitaj [[konstruado]]j, [[Afgana milito (1979-1989)|militadis en Afganio]], kaj poste ĉio ĉe ili disfalis. [[Sovetunio]]n ja disfaligis ne [[Miĥail Gorbaĉov|Gorbaĉov]]. Sovetunion disfaligis stultulaĉoj el [[KPSU]], omaĝe al kiuj oni nun memortabulojn faraĉas. Post tio en la [[1990-aj jaroj]] venis nova [[potenco]], al kiu mankis mono, kaj ĝi mem konsistis el friponaj [[komsomolano]]j kaj ankaŭ estis komplete koruptita kaj hipokrita. Oni nomis tion [[demokratio]] por iu tempo. Tiun ĉi tutan mirindan konstruaĵon certe atendis [[fiasko]], post kio la vortoj "demokratio" kaj "[[liberalulo]]" iĝis ofendaj, merkata [[ekonomio]] ne aperis, al la potenco revenis [[reakciulo]]j. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Republic.ru la 9-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012129/https://republic.ru/posts/l/1168842 Intervjuo ĉe Republic.ru la 9-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = Мы можем повторить то, что было в 80–90-х годах. Сидели эти ослы в Политбюро, тратили деньги на какие-то феноменальные недострои, воевали в Афганистане, а потом у них все развалилось. Советский Союз ведь развалил не Горбачев. Советский Союз развалили придурки из КПСС, которым сейчас мемориальные доски лепят. После этого в 90-е годы пришла новая власть, у которой не было денег, а сама она была из жуликоватых комсомольцев и тоже была насквозь продажной и лицемерной. Это назвали демократией на какое-то время. Всю эту замечательную конструкцию, конечно, ждал провал, после которого слова «демократия» и «либерал» стали ругательными, рыночная экономика не получилась, к власти вернулись реакционеры. }} {{Citaĵo |teksto = Mi ne opinias, ke havas [[senco]]n detrui iujn [[monumento]]jn, ili ja staru ie ajn, necesas simple fari novajn. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 16-an de oktobro 2014]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909193428/https://echo.msk.ru/programs/beseda/1419224-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo la 16-an de oktobro 2014]</ref> |origina teksto = Я не считаю, что имеет смысл сносить какие-то памятники, пусть они стоят где угодно, нужно просто делать новые. }} {{Citaĵo |teksto = [pri ideala politikisto] La [[Rusio|rusiaj]] [[politikisto]]j havas du ĉiamajn respondojn: [[liberalulo]]j diras [[Winston Churchill|Churchill]], ŝtatistoj — [[Pjotr Stolipin|Stolipin]]. Kio necesas esti por Stolipin-on nomi sia [[idealo]]? La [[homo]]n, kiu subpremis la tutan politikan [[libereco]]n komplete kaj enkondukis milit-juĝejojn? |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 29-an de oktobro 2018]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909085957/https://sobesednik.ru/politika/20181029-aleksej-navalnyj-pochemu-ya-zhivoj-nu-kto-to-dolzhen-zhe-byt-zhiv Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 29-an de oktobro 2018]</ref> |origina teksto = Российские политики имеют два стандартных ответа: либералы говорят «Черчилль», государственники — «Столыпин». Кем вообще надо быть, чтобы Столыпина называть своим идеалом? Человека, который задавил всю политическую свободу вообще и ввел военно-полевые суды? }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Lenin]]] Malbone mi rilatas al li. Tre malbone. Kiel oni povas rilate al la [[homo]], kiu en tioma kvanto mortigis vian [[popolo]]n? La [[caro]] kaj lia ĉirkaŭantaro respondecas pri la [[revolucio]], sed tio kion poste faris la [[bolŝevistoj]], estis eĉ pli malbone ol la carismo. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 29-an de oktobro 2018]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909085957/https://sobesednik.ru/politika/20181029-aleksej-navalnyj-pochemu-ya-zhivoj-nu-kto-to-dolzhen-zhe-byt-zhiv Intervjuo ĉe Sobesednik.ru la 29-an de oktobro 2018]</ref> |origina teksto = Плохо я к нему отношусь. Очень плохо. Как можно относиться к человеку, который в таком количестве морил твой народ? Царь и его окружение несут ответственность за революцию, но то, что потом сделали большевики, вышло еще хуже царизма. }} === Boris Jelcin === {{Citaĵo |teksto = Kaj ĝuste [[Boris Jelcin|Jelcin]], por kiu ni tiam voĉdonis, por kiu ankaŭ mi estis preta disŝiri iun ajn kaj kriis "Ni pli rapide dispafu la Blankan Domon [registarejon]. Antaŭen, Jelcin!" Mi nun certe tre forte pri tio bedaŭras, post jaroj, ĉar Jelcin iĝis la [[homo]], kiu nin ĉiujn trompis, kiu interŝanĝis ĉiujn niajn [[libereco]]jn kaj atingojn kontraŭ garantioj de [[sekureco]] por sia [[familio]]. Jen, kontraŭ tiuj kelkcent milionoj da [[dolaro]]j, kiuj nun estas posedataj de Djaĉenko kaj Jumaŝev [familianoj de Jelcin] ja estis interŝanĝitaj ĉiuj atingoj, kiuj ekzistis en [[Rusio]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo, la 15-an de septembro 2013]<ref>[https://web.archive.org/web/20200822133349/https://echo.msk.ru/programs/exit/1156476-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo, la 15-an de septembro 2013]</ref> |origina teksto = А вот Ельцин как раз, за которого мы тогда голосовали, за которого я в том числе был готов разорвать любого и кричал «Давайте быстрее расстреливать Белый дом. Вперед, Ельцин!» Я сейчас, конечно, очень сильно об этом сожалею, спустя годы, потому что Ельцин оказался тем человеком, который нас всех обманул, который обменял какие-то наши свободы и достижения просто на гарантии безопасности для своей семьи. Вот, за те там несколько сот миллионов долларов, которые сейчас принадлежат Дьяченко и Юмашеву, в общем-то, и были обменены все достижения, которые были в России. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Miĥail Gorbaĉov]] kaj [[Boris Jelcin]]] Tio estis okazinta antaŭ niaj [[okulo]]j. Mi staris en tiuj atendovicoj kaj mi vidis tiujn kuponojn [por aĉetado], mi vidis tiun Jelcinon. Kiam okazis dispafado de la Blanka Domo [dum puĉo en 1993], mi forkuris el instituto kaj grimpis trans la Moskvan Zoon por rigardi kiel oni tie pafas. Do mi ĉion ĉi scias, mi povas pritaksi. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo, la 15-an de septembro 2013]<ref>[https://web.archive.org/web/20200822133349/https://echo.msk.ru/programs/exit/1156476-echo/ Intervjuo ĉe Eĥo de Moskvo, la 15-an de septembro 2013]</ref> |origina teksto = Это то, что происходило на моих глазах. Я стоял в этих очередях и я видел эти талоны, я видел этого Ельцина. Когда был расстрел Белого дома, я сбежал из института и перелезал через Московский Зоопарк, чтобы посмотреть, как там стреляют. Поэтому я всё это знаю, я могу это оценивать. }} {{Citaĵo |teksto = [pri supozeble okazinta [[venko]] de [[Gennadij Zjuganov]] en la prezidenta baloto en 1996] Mi kredas je la venko de Zjuganov. Kaj mi tre bedaŭras, ke mi estis unu el tiuj homoj, kiuj postulis "pafadon kontraŭ la Supera Konsilio", estis zelotoj de [[Anatolij Ĉubajs |Ĉubajs]] kaj [[Boris Jelcin|Jelcin]] ktp. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012118/https://www.svoboda.org/a/27040936.html Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]</ref> |origina teksto = Я верю в победу Зюганова. И я очень сильно сожалею, что я был одним из тех людей, которые требовали "расстрела Верховного Совета", были фанатами Чубайса и Ельцина и так далее. }} {{Citaĵo |teksto = [pri supozeble okazinta venko de [[Gennadij Zjuganov]] en la prezidenta baloto en 1996] [[Boris Jelcin|Jelcin]] falsis la [[baloto]]n. Tio estis lia kolosa [[eraro]]. Kaj tio, kio okazas nun al mi, al la opozicia movado, al ni ĉiuj — tio estas ankaŭ nia pago, se diri metafizike, pro tio ke ni tiam ĉiuj postulis pafi la Superan Konsilion. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012118/https://www.svoboda.org/a/27040936.html Intervjuo ĉe Radio Libero la 28-an de majo 2015]</ref> |origina teksto = Ельцин фальсифицировал выборы. Это было его колоссальной ошибкой. И то, что происходит сейчас со мной, со всем оппозиционным движением, с нами со всеми, — это, в том числе, наша плата, говоря метафизически, за то, что мы тогда все требовали расстрелять Верховный Совет. }} === Pri si mem === {{Citaĵo |teksto = Ĉu mi estas gvidanto de [[hipsteroj]]? Mi ne certas. Plej verŝajne mi estas bubo el Marjino [areo en [[Moskvo]]], kiu tamen ŝatas surporti pelton kun sportaj ŝuoj. Sed mi ne surmetos [[okulvitro]]n en hipstera kadro kaj kun plezuro drinkos [[biero]]n en lokoj, kie la hipsteroj sulkigos la nazetojn kaj diros: fi. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Я лидер хипстеров? Не уверен. Я скорее чувак из Марьино, которому, впрочем, нравится носить пальто с кедами. Но я не надену очки в хипстерской оправе и с удовольствием выпью пива в местах, где хипстеры сморщат носики и скажут: фи. }} {{Citaĵo |teksto = Oni neniam [[Minaco|minacis]] al mi. Eĉ trapikitaj pneŭoj mankis. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Мне никогда не угрожали. Даже проколотых шин не было. }} {{Citaĵo |teksto = Estis periodo, kiam mi okupiĝis pri la Komitato de Defendo de Moskvanoj ĉe [partio] Jabloko. Ni luktis kontraŭ kontraŭleĝa [[konstruado]] kaj de mia vidpunkto tio estis oble pli danĝera. Ĉar la konstruistoj, kiujn ni ĝenis, emas al pli simplaj solvoj de la [[problemo]]j ol la [[naftisto]]j aŭ la [[ŝtato]]. Distanco inter direktoro kaj [[homo]], al kiu oni povas diri: "solvu pri li" tie estas oble malpli granda. Kredu min: lukti kontraŭ estro de domprizorga firmao de malgranda urbeto estas oble pli danĝere ol lukti kontraŭ Rosnafto aŭ [[Putin]]. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Был период, когда я занимался Комитетом защиты москвичей при «Яблоке». Мы боролись с незаконным строительством и, с моей точки зрения, это было гораздо более опасно. Потому что застройщики, которым мы мешали, склонны к более простым решениям проблем, чем нефтяники или государство. Расстояние между директором и человеком, которому можно сказать: «разберитесь с ними», там гораздо меньше. Поверьте: бороться с начальником ЖКХ маленького города гораздо более опасно, чем бороться с Роснефтью или Путиным. }} {{Citaĵo |teksto = [[Sergej Magnickij|Magnickij]] al mi estas oble pli proksima ol [[Miĥail Ĥodorkovskij|Ĥodorkovskij]]. Ĉar li estis ne [[oligarĥo]], kaj nek [[politikisto]]. Li estis [[juristo]], [[librotenisto]] kaj aŭditoro, kiu pri nenio pretendis, sed simple faris la aferojn, kiujn li konsideris ĝustaj. Mi kun [[papero]]j sidas kaj li sidis kun paperoj. Sed poste pro tiuj paperoj oni ĝismorte turmentis lin en [[prizono]], kaj mi parte eksentis je tio mian [[kulpo]]n. Ja en tiu momento ni ĉiuj svingis la [[kapo]]jn kaj diris: nu, ĉiuj sidas [en prizono] kaj tiu iom sidos. Li sidos iom kaj eliros. Sed li ne eliris. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Citaĵoj ĉe Esquire la 29-an de novembro 2011]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909170508/https://esquire.ru/rules/26-alexey-navalny/ Esquire la 29-an de novembro 2011]</ref> |origina teksto = Магнитский мне гораздо ближе, чем Ходорковский. Потому что он не олигарх, и он не политик. Он юрист, бухгалтер и аудитор, который ни на что не претендовал, а просто делал вещи, которые считал правильными. Я с бумажками сижу, и он сидел с бумажками. Но потом за эти бумажки его замучили в тюрьме, а я отчасти почувствовал в этом свою вину. Ведь в тот момент мы все кивали головами и говорили: ну, все сидят, и этот посидит. Посидит и выйдет. А он не вышел. }} === Aliaj temoj === {{Citaĵo |teksto = La [[vivo]] estas formo de [[ekzistado]] de proteinaj korpoj. Mi ĝojas, se mia proteina korpo alportas malgrandan utilon al la aliaj proteinaj korpoj. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe Kommersant la 7-an de decembro 2010]<ref>[https://web.archive.org/web/20120203140633/http://www.kommersant.ru/Doc/1553321 Intervjuo ĉe Kommersant la 7-an de decembro 2010]</ref> |origina teksto = Жизнь — способ существования белковых тел. Я рад, если мое белковое тело приносит небольшую пользу другим белковым телам. }} {{Citaĵo |teksto = [[Homo]]j de la dua rango ne ekzistas kaj se iu tiel opinias, do li estas danĝera somnambulo, kiun necesas reeduki, kuraci aŭ izoli de la [[socio]]. Pri iu ajn limigado de la rajtoj de la civitanoj laŭ etna principo eĉ ne eblas paroli. Mi mem estas "duonruso" — duone [[ukraino]] kaj la homo de la dua rango konsideri min mem tute ne deziras. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]<ref>[https://web.archive.org/web/20200909012135/https://borisakunin.livejournal.com/49763.html Intervjuo al Boris Akunin, la 3-an de januaro 2012]</ref> |origina teksto = Людей второго сорта не бывает, а если кто-то так считает, то он опасный лунатик, которого нужно перевоспитывать, лечить или изолировать от общества. Ни о каком ограничении прав граждан по этническому принципу речи идти не может в принципе. Я, кстати говоря, сам "полурусский" — наполовину украинец и человеком второго сорта себя чувствовать ни капельки не желаю. }} == Pri la aŭtoro == {{Citaĵo |teksto = Ridinde kaj malĝoje estas legi komentojn kiel "kiu se ne li", "kion vi proponas anstataŭe", "nun estas malĝusta tempo", "unue atingu" kaj aliajn. Vi kvazaŭ ne rimarkas, ke la samajn "argumentojn" responde al [[kritiko]] prezentas [[Putin]] kaj K. Navalnij al ili: "vi estas [[fripono]]j kaj [[ŝtelisto]]j" kaj ili: "vi estas agento de la Ŝtata Departamento [de [[Usono]]]". Vin ne kamuflita [[homofobio]] de la kandidato al urbestra posteno [de [[Moskvo]]] ĝenas, sed tio ke mi kuraĝis diri pri ĝi.</br> Se [[problemo]] iĝas kritiko, ne ĝia [[celo]], tio estas tre alarma simptomo, [[amiko]]j miaj. Navalnij jam nun iĝis sankta bovino: aut bene, aut nihil [diru bonan aŭ nenion]. Li estas ekstreme bruska kaj kruda, kaj ne nur al oponantoj (spektu komplete la filmeton), kaj lia teamo tuj deklaras anatemon kontraŭ ĉiu, kiu kuraĝos kontraŭi lin eĉ per unu vorto. Kaj tiu ĉi [[homo]] estas por vi [[demokrato]]? Kaj ĉe li aperos [[parollibereco]]? Kaj de li vi atendas [[toleremo]]n? Feliĉa estas kiu [[Kredo|kredas]].</br> Mi ne opinias ke Putin estas pli bona — kaj mi ne komprenas kial mi devas elekti inter tiuj du. |aŭtoro = |verko = [Blogo GLAT-facetoj, la 24-an de julio 2013]<ref>[https://web.archive.org/web/20180219182551/http://lgbt-grani.livejournal.com/1876075.html Blogo GLAT-facetoj, la 24-an de julio 2013]</ref> |origina teksto = Смешно и грустно читать комментарии вроде «кто, если не он», «а что вы предлагаете взамен», «сейчас не время», «сперва добейся» и др. Вы словно не замечаете, что точно такие же «аргументы» в ответ на критику приводят Путин и K°. Навальный им: «вы жулики и воры», а те: «ты агент госдепа». Вас не закамуфлированная гомофобия кандидата в мэры напрягает, а то, что я посмел сказать о ней.</br> ''Если проблемой становится критика, а не ее предмет, это очень тревожный симптом, друзья мои. Навальный уже сейчас стал священной коровой: aut bene, aut nihil. Он предельно резок и груб, причем не только с оппонентами (вы видео посмотрите целиком), а его команда сразу предает анафеме любого, кто посмеет ему хоть слово поперек сказать. И этот человек для вас демократ? И это при нем появится свобода слова? И это от него вы ждете толерантности? Блажен, кто верует.</br>'' ''Я не считаю, что Путин лучше, — и не понимаю, почему я должен выбирать между этими двумя.'' }} == Vidu ankaŭ == * [[Vladimir Putin]] * [[Ksenija Sobĉak]] {{Referencoj}} {{DEFAŬLTORDIGO:Navalnij, Aleksej}} [[Kategorio:Rusiaj politikistoj]] [[Kategorio:Rusoj]] [[Kategorio:Ruslingvaj aŭtoroj]] [[Kategorio:Rusa naciismo]] [[Kategorio:Naskiĝintoj en 1976]] [[Kategorio:Mortintoj en 2024]] 9r2xc136hg148c3xaykrdhuz9peq6b5 Boris Nemcov 0 7442 53819 51708 2026-10-07T13:25:32Z RG72 415 53819 wikitext text/x-wiki {{Aŭtoro | nomo = Boris Nemcov | koloro = | dosiero = | vikipedio = Boris Nemcov | komunejo = | komunejokat = | vikifontaro = | vikinovaĵoj = Kategorio:Boris NEMCOV }} '''Boris Nemcov''' (naskiĝis la 9-an de oktobro 1959 — mortis la 27-an de februaro 2015) estis [[Rusio|rusia]] [[politikisto]]. == Citaĵoj == {{Citaĵo |teksto = [[Sento]] de la [[sorto]], de [[destino]] estas absoluta. Mi ne scias kio okazos al mi morgaŭ, kaj mi pretas por ĉio. La [[vivo]] estas ĥaosa procezo. Tio okazas ĉar mi ne sentas min [[persono]], influanta la iron de la [[historio]], kiel ofte opinias iuj aliaj [[politikisto]]j. Mi estas [[Sablo|sablero]], eble ne la plej eta en tiu ĉi [[oceano]], sed tamen sablero. Ĝi povas iel rezisti en detaloj, sed ĝenerale ne kapablas ŝanĝi la vivon kaj la sorton. |aŭtoro= [[Boris Nemcov]] |verko=Provincano [1997] |origina teksto = Чувство судьбы, предопределенности — абсолютное. Я не знаю, что со мной будет завтра, и готов ко всему. Жизнь — хаотический процесс. Дело в том, что я себя не ощущаю личностью, влияющей на ход истории, как зачастую думают некоторые другие политики. Я — песчинка, может быть, не самая мелкая, какие есть в этом океане предопределенности, но все-таки — песчинка. Она может как-то сопротивляться в деталях, но глобально не может изменять жизнь и судьбу. }} {{Citaĵo |teksto = [[Obstino]] estas ne tre bona trajto. Emo al [[kompromiso]]j ĉe mi estas pli forta ol obstino. Sed se la afero havas principan [[karaktero]]n, se mi [[sento]]s [[konsciencriproĉo]]jn, mi insistos ĝis la fino. |aŭtoro= [[Boris Nemcov]] |verko=Provincano [1997] |origina teksto = Упрямство — не очень хорошая черта. Склонность к компромиссам у меня сильнее, чем упрямство. Но если вопрос носит абсолютно принципиальный характер, если буду чувствовать угрызения совести, то я буду настаивать до конца. }} {{Citaĵo |teksto = […] mi povas diri kial en [[Rusio]] estas la plej interesaj [[homo]]j. "Tie" la [[vivo]] ĉie estas reglamentita kaj estas tre klaraj [[regulo]]j. Tio estas ne interese, Enue. Mankas eksciteco. |aŭtoro= [[Boris Nemcov]] |verko=Provincano [1997] |origina teksto = […] могу сказать, почему в России самые интересные люди. «Там» везде регламентированная жизнь и очень четкие правила. Это неинтересно. Скучно. Нет азарта. }} {{Citaĵo |teksto = Mi ne konsideras min serioze [[Kredo|kredanta]] [[homo]]. Por mi iri al [[preĝejo]] ne signifas adori konkretan [[dio]]n. Tio estas ĉefe puriga [[rito]]. Preĝejo estas loko, kie oni povas ekpensi pri siaj propraj aferoj kaj [[ago]]j. Pri tio kiel oni kondutos estonte. |aŭtoro= [[Boris Nemcov]] |verko=Provincano [1997] |origina teksto = Я не считаю себя серьезно верующим человеком. Для меня пойти в церковь не означает поклоняться конкретному божеству. Скорее, это какой-то обряд очищения. Церковь — место, где можно подумать о своих собственных делах и поступках. О том, как ты будешь вести себя впредь. }} {{Citaĵo |teksto = La plej granda [[masko]], kiun mi vidis, estas [[Usono]]. "Ĉiuj ridetas — neniu ridetas". |aŭtoro= [[Boris Nemcov]] |verko=Provincano [1997] |origina teksto = Самая большая маска, которую я видел, это Соединенные Штаты Америки. «Все улыбаются — никто не улыбается». }} {{Citaĵo |teksto = En la [[usona armeo]] estas jena devizo: [[armeo]] de [[Usono]] defendas [[demokratio]]n kaj [[libereco]]n en la tuta [[mondo]]. Ĉio estas klare. por la [[rusia armeo]], mi opinias, [[defendo]] de la [[intereso]]j de [[Rusio]] en la tuta mondo estus konvena devizo. La usonanoj havas klare [[Imperiismo|imperiisman]] [[ideologio]]n. Kvankam kiel ĉiam ĉe la usonanoj ĝi estas ĉirkaŭvolvita je tre simpatia pakaĵo: demokratio, libereco… Kaj nia armeo devas esti garantianto de la interesoj de Rusio. De ĉia Rusio, ĉu demokratia aŭ alia. Tiu ĉi devizo mankas nun. |aŭtoro= [[Boris Nemcov]] |verko=Provincano [1997] |origina teksto = В американской армии лозунг такой: армия США защищает демократию и свободу во всем мире. Все понятно. Для российской армии, я думаю, защита интересов России во всем мире была бы подходящим лозунгом. У американцев явно имперская идеология. Хотя она, как всегда у американцев, обвернута в очень симпатичную оболочку: демократия, свобода… А наша армия должна быть гарантом интересов России. Любой России, демократической или иной. Вот этого лозунга сегодня нет. }} {{Citaĵo |teksto = [[Liberalismo]] por [[Rusio]] estas oble pli efika [[kuracilo]] ol altigita ĝis absurda nivelo [[ŝtatismo]]. Ĉe tio la plej efika estas kiam liberalismo estas atingata per ne liberalaj metodoj (ni rememoru ekzemple [[Petro la Granda|Petron la Grandan]] kaj [[Stolipin]]on). |aŭtoro= [[Boris Nemcov]] |verko=Provincano [1997] |origina teksto = Либерализм для России гораздо более целебное лекарство, чем доведенное до абсурда государственничество. Причем наиболее эффектно, когда либерализм достигается не либеральными мерами (вспомним хотя бы Петра Великого и Столыпина). }} {{Citaĵo |teksto = Tute malsimilas al la rusa [[caro]] [[Gorbaĉov]]. Absolute! Maldecidema, babilema, al ĉiuj komplezema, malkapabla al kuraĝaj agoj… Ne caro. Kaj lia [[tempo]] ankaŭ estis ne cara. Kaj [[Nikolao la 2-a (Rusio)|Nikolao la 2-a]] estis la sama. Ili kun Gorbaĉov estas similaj. Kaj interalie la sorto de [[Rusio]] similas al la [[karaktero]]j de tiuj ĉi [[homo]]j. Ĉe Nikolao, post lia abdiko, la lando disfalis kaj eksplodis [[Rusa enlanda milito|milito]]. Ĉe Gorbaĉov okazis same. |aŭtoro= [[Boris Nemcov]] |verko=Provincano [1997] |origina teksto = Совсем не похож на русского царя Горбачев. Абсолютно! Нерешительный, говорливый, и нашим и вашим, неспособный на какие-то отчаянные поступки… Не царь. И время его не царское было. И Николай II такой же был. Они с Горбачевым похожи. И, кстати, судьба России сходна с характерами этих людей. При Николае, после его отречения от престола, страна развалилась и развязалась война. При Горбачеве случилось то же самое. }} {{Citaĵo |teksto = [[Jegor Timuroviĉ Gajdar]] estas edukita, inteligenta, honesta [[homo]]. Kiom ajn strange tio sonas, li estas sufiĉe rigora. Kiam oni vidas lin sur ekrano de [[televidilo]], li ne impresas kiel homo rigora. Sed efektive estas tiel. Rigora, neŝanceligebla kaj samtempe naiva, ne tre bone konanta rusian [[realo]]n. |aŭtoro= [[Boris Nemcov]] |verko=Provincano [1997] |origina teksto = Егор Тимурович Гайдар — образованный, интеллигентный, порядочный человек. Как ни странно, достаточно жесткий. Когда его видишь на экране телевизора, он не производит впечатления человека жесткого. Но на самом деле это так. Жесткий, непоколебимый и одновременно наивный и не очень хорошо знающий российскую действительность. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Margaret Thatcher]]] Ŝi malamegas la [[ŝtatoficisto]]jn kaj [[burokrataro]]n, speciale la burokrataron en [[Bruselo]]. Ŝi plurfoje plendis al mi pri [[Eŭropa Komunumo]]. Ŝi pledas pri la "sendependa" [[Britio]]. |aŭtoro= [[Boris Nemcov]] |verko=Provincano [1997] |origina teksto = [о Маргарет Тэтчер] Ненавидит чиновников и бюрократию, особенно бюрократию в Брюсселе. Много раз жаловалась мне на Европейское Сообщество. Выступает за «самостийную» Великобританию. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Bill Clinton]]] Simpatia [[homo]]! Kaj, kiel multaj [[usonanoj]], sufiĉe naive traktanta la [[vivo]]n. Interalie de [[Rusio]]. Clinton simple estas produkto de la usona sistemo. La pura usonano — kiel prezidento kaj homo. La [[mondo]]n li vidas en duuma kodo: jes — ne. Bone — malbone. Rusion li vidas (kaj interalie min) nur tra prismo de la usonaj [[intereso]]j. Li blinde kredas je demokratiaj principoj [...] Laŭ mia [[opinio]], li je profundo de sia [[animo]] estas konvinkita ke la usonaj [[demokratio]], ekonomia [[libereco]] kaj social-kapitalismo estas tio kion bezonas la tuta mondo. Do certa [[mesiismo]] en li sendube haveblas. |aŭtoro= [[Boris Nemcov]] |verko=Provincano [1997] |origina teksto = [о Билле Клинтоне] Симпатичный человек! И, как многие американцы, довольно наивно смотрящий на жизнь. России, в частности. Клинтон — просто продукт американской системы. В чистом виде американец — и президент, и человек. Мир воспринимается им в двоичном коде: да — нет. Хорошо — плохо. К России относится (и, в частности, ко мне) только сквозь призму американских интересов. Слепо верит в демократические принципы […] По-моему, в глубине души убежден, что американская демократия, экономическая свобода и социал-капитализм — это то, что нужно всему остальному миру. То есть определенное мессианство в нем есть, безусловно. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[George Soros]]] Li estas tre riĉa [[homo]]. Li elspezas por [[filantropio]] erojn de procento de siaj [[enspezo]]j. Eĉ ne procentojn, sed erojn de procento. Por li tio estas nulo. Ĉar li estas homo maljuna kaj sentimentala, li deziras lasi post si spuron en la [[mondo]]. Li havas tian statuson, ke temas pri la spuro en la mondo, ne en lando. Li okupiĝas pri filantropio, mizera kompare al liaj [[riĉaĵo]]j, sed havanta grandegan resonancon en [[Orienta Eŭropo]] [...] Samtempe li kombinas sian filantropan agadon kun kolosa [[krueleco]] en la [[valorpapera merkato]]. En la ordinara kapitalisma [[merkato]]. |aŭtoro= [[Boris Nemcov]] |verko=Provincano [1997] |origina teksto = [о Дж. Соросе] Он очень богатый человек. Он тратит на благотворительность доли процента своих доходов. Не проценты даже, а доли процента. Для него это — ноль. Поскольку человек он пожилой и сентиментальный, он хочет оставить после себя след в мире. У него такой статус, что речь идет о следе не в стране, а в мире. И он занимается благотворительностью, ничтожной по сравнению с его богатством, но имеющей огромный резонанс в Восточной Европе […] Вместе с тем сочетает свою благотворительную деятельность с колоссальной жестокостью на фондовом рынке. Обычном капиталистическом рынке. }} {{Citaĵo |teksto = Ĉiu [[festo]] havas siajn [[gusto]]n kaj [[odoro]]n. Sed la plej grava por mi, la plej ĝoja kaj feliĉa estas la [[Venkotago]]. Mi opinias ke tio estas la festo por ĉiuj. Por la [[homo]]j de la tuta [[mondo]]. Mi estas certa ke per tiu ĉi [[venko]] [[Rusio]] kaj la [[Sovetunio|sovetia]] [[popolo]] plenumis sian historian [[misio]]n tiel kiel neniu popolo iam ajn plenumis. Nia popolo savis la mondon. Mi ne komprenas kiam iuj agantoj provas trakti tion alie. |aŭtoro= [[Boris Nemcov]] |verko=Provincano [1997] |origina teksto = У каждого праздника — свой вкус и запах. Но самый главный для меня, самый радостный и счастливый — День Победы. Я считаю, что это праздник для всех. Для всех людей мира. Уверен, что этой победой Россия и советский народ выполнили свою историческую миссию так, как ни один народ никогда не выполнял. Наш народ спас мир. Не понимаю, когда некоторые деятели пытаются смотреть на это иначе. }} == Pri la aŭtoro == {{Citaĵo |teksto = [pri la murdo de Boris Nemcov] Mi havas neniujn dubojn pri tio ke la Kremlo eble ne mendis la murdon de Nemcov, kaj tion faris [[Ramzan Kadirov]], sed la Kremlo kaj [[Putin]] persone faris ĉion eblan por ke justa juĝo ne okazu, por ke ne okazu normala juĝeja esplorado kaj normala enketado. Ne estis pridemandita Delimĥanov mem, ne estis pridemandita Zolotov, ktp. Ĉion ĉi oni bremsis, Kadirovon oni defendis kaj faris tiun persone Putin. |aŭtoro = [[Aleksej Navalnij]] |verko = [Intervjuo ĉe [[Voĉo de Usono]] la 14-an de marto 2019]<ref>[https://web.archive.org/web/20200820113609/https://www.golos-ameriki.ru/a/navalny-interview/4829200.html Intervjuo ĉe [[Voĉo de Usono]] la 14-an de marto 2019]</ref> |origina teksto = И нет никаких сомнений в том, что Кремль, может, и не заказывал убийство Немцова, а это сделал Рамзан Кадыров, но Кремль и Путин лично сделали все возможное для того, чтобы правосудие не совершилось, чтобы не было нормального судебного разбирательства и нормального следствия. Не был допрошен сам Делимханов, не был допрошен Золотов, и так далее, и так далее. Все это спустили на тормозах, Кадырова выгородили, и сделал это лично Путин. }} == Vidu ankaŭ == * [[Provincano]] * [[Miĥail Ĥodorkovskij]] {{Referencoj}} {{DEFAŬLTORDIGO:Nemcov, Boris}} [[Kategorio:Boris Nemcov| ]] [[Kategorio:Ruslingvaj aŭtoroj]] [[Kategorio:Rusiaj politikistoj]] [[Kategorio:Ĉefministroj]] [[Kategorio:Guberniestroj]] [[Kategorio:Murditoj]] [[Kategorio:Naskiĝintoj la 9-an de oktobro]] [[Kategorio:Naskiĝintoj en 1959]] [[Kategorio:Mortintoj la 27-an de februaro]] [[Kategorio:Mortintoj en 2015]] c6o67ybib6sogcaj0sfa7i1ji4pbmnp Provincano 0 12528 53827 51701 2026-10-08T05:59:59Z RG72 415 /* Vidu ankaŭ */ 53827 wikitext text/x-wiki {{Verko |aŭtoro= [[Boris Nemcov]] |nomo= Provincano |koloro= |dosiero= Фото Бориса Немцова из пресс-службы Совета Федерации.jpg |vikipedio= |komunejo= |komunejokat= |vikivortaro= |vikinovaĵoj= }} '''Provincano''' (ruse: Провинциал) estas verko de sovetia, rusia politikisto [[Boris Nemcov]], aperinta en 1997. == Citaĵoj == {{Citaĵo |teksto = Ĝenerale, konsiderante altecon, staturon kaj ondajn [[haro]]jn, mi klare similas al la [[patro]]. Se paroli pri vizaĝtrajtoj, pri memorkapablo kaj [[intelekto]] ĝenerale, mi pli similas al la [[panjo]]. |aŭtoro= [[Boris Nemcov]] |verko=Provincano [1997] |origina teksto = А вообще, судя по росту, по комплекции и по волнистым волосам, я явно в отца. Если говорить о чертах лица, о памяти и вообще об умственных способностях, то — больше в маму. }} {{Citaĵo |teksto = En infanaj interbatiĝoj mi ne estis la venkinto. |aŭtoro= [[Boris Nemcov]] |verko=Provincano [1997] |origina teksto = В детских драках я победителем не был. }} {{Citaĵo |teksto = La [[patro]] konstante kondukadis min al diversaj amuziĝoj, inkluzive de [[restoracio]]j, [[vojaĝo]]j al Krasnaja Polana, renkontiĝo kun [[amiko]]j. Verŝajne mi helpis al li komunikiĝi — kiel iu logaĵo. La patro estis libera [[homo]], li ne loĝis kun ni. |aŭtoro= [[Boris Nemcov]] |verko=Provincano [1997] |origina teksto = Отец постоянно водил на различные увеселительные мероприятия, включая рестораны, поездки в Красную Поляну, встречу с друзьями. Наверное, я ему помогал общаться — как какая-то приманка. Отец свободный был человек, с нами не жил. }} {{Citaĵo |teksto = [pri si mem en 1985] Neniu politika [[vivo]]. Kvankam mi havis interesiĝon pri ĝi. Stabile disidenta percepto de la vivo, skeptika rilato al [[Gorbaĉov]] — post lia ukazo pri [[Kontraŭalkohola kampanjo en Sovetunio|lukto kontraŭ drinkado kaj alkoholismo]] mi komprenis, ke li malbone konas siajn proprajn landon kaj [[homo]]jn. |aŭtoro= [[Boris Nemcov]] |verko=Provincano [1997] |origina teksto = [о себе в 26 лет] Никакой политической жизни. Хотя интерес к ней был. Устойчиво диссидентское восприятие жизни, скептическое отношение к Горбачеву — после его Указа о борьбе с пьянством и алкоголизмом я понял, что он плохо знает свою собственную страну и людей. }} {{Citaĵo |teksto = [[Sento]] de la [[sorto]], de [[destino]] estas absoluta. Mi ne scias kio okazos al mi morgaŭ, kaj mi pretas por ĉio. La [[vivo]] estas ĥaosa procezo. Tio okazas ĉar mi ne sentas min [[persono]], influanta la iron de la [[historio]], kiel ofte opinias iuj aliaj [[politikisto]]j. Mi estas [[Sablo|sablero]], eble ne la plej eta en tiu ĉi [[oceano]], sed tamen sablero. Ĝi povas iel rezisti en detaloj, sed ĝenerale ne kapablas ŝanĝi la vivon kaj la sorton. |aŭtoro= [[Boris Nemcov]] |verko=Provincano [1997] |origina teksto = Чувство судьбы, предопределенности — абсолютное. Я не знаю, что со мной будет завтра, и готов ко всему. Жизнь — хаотический процесс. Дело в том, что я себя не ощущаю личностью, влияющей на ход истории, как зачастую думают некоторые другие политики. Я — песчинка, может быть, не самая мелкая, какие есть в этом океане предопределенности, но все-таки — песчинка. Она может как-то сопротивляться в деталях, но глобально не может изменять жизнь и судьбу. }} {{Citaĵo |teksto = [[Obstino]] estas ne tre bona trajto. Emo al [[kompromiso]]j ĉe mi estas pli forta ol obstino. Sed se la afero havas principan [[karaktero]]n, se mi [[sento]]s [[konsciencriproĉo]]jn, mi insistos ĝis la fino. |aŭtoro= [[Boris Nemcov]] |verko=Provincano [1997] |origina teksto = Упрямство — не очень хорошая черта. Склонность к компромиссам у меня сильнее, чем упрямство. Но если вопрос носит абсолютно принципиальный характер, если буду чувствовать угрызения совести, то я буду настаивать до конца. }} {{Citaĵo |teksto = Neniam diru "neniam". Tamen mi neniam voĉdonos por la [[komunistoj]] kaj [[Ĵirinovskij]]. Tio estas tutcerte. |aŭtoro= [[Boris Nemcov]] |verko=Provincano [1997] |origina teksto = Никогда не говори «никогда». Тем не менее никогда не проголосую за коммунистов и Жириновского. Вот это уж точно. }} {{Citaĵo |teksto = […] mi povas diri kial en [[Rusio]] estas la plej interesaj [[homo]]j. "Tie" la [[vivo]] ĉie estas reglamentita kaj estas tre klaraj [[regulo]]j. Tio estas ne interese, Enue. Mankas eksciteco. |aŭtoro= [[Boris Nemcov]] |verko=Provincano [1997] |origina teksto = […] могу сказать, почему в России самые интересные люди. «Там» везде регламентированная жизнь и очень четкие правила. Это неинтересно. Скучно. Нет азарта. }} {{Citaĵo |teksto = Estis multe da frenezaj [[ago]]j. Infanaĝe ekzemple mi forlasadis [[hejmo]]n, opiniante ke mi iĝis plenkreska kaj povas vivi sen la [[patrino]]. Po kelkajn [[tago]]jn mi loĝis en iuj subterejoj, gajnadis [[mono]]n malŝarĝante [[aŭto]]jn kun [[lakto]] kaj acidkremo. Kontraŭ 50 [[kopeko]]j aŭ botelo da kefiro. |aŭtoro= [[Boris Nemcov]] |verko=Provincano [1997] |origina teksto = Много было безумных поступков. В детстве, например, уходил из дома, считая, что стал взрослым и могу прожить без матери. По нескольку дней жил в каких-то подвалах, зарабатывал деньги, разгружая машины с молоком и сметаной. За 50 копеек или бутылку кефира. }} {{Citaĵo |teksto = Kutime la plej saĝaj [[penso]]j venadis al mi ĝuste malfruvespere. Kaj en [[scienco]], kaj en [[politiko]]. Foje eĉ nokte. Simple pro tio ke mi estas noktulo. |aŭtoro= [[Boris Nemcov]] |verko=Provincano [1997] |origina teksto = Как правило, самые умные мысли приходили мне именно поздно вечером. И в науке, и в политике тоже. Иногда даже ночью. Просто потому, что я — сова. }} {{Citaĵo |teksto = Se mi tre forte laciĝis, [[sonĝo]]j estas senordaj, se ne tre — mi sonĝas diversajn [[historio]]jn, foje eĉ tute ekzotajn. Jen ekzemple: sidante rajde sur [[ĉasaviadilo]] mi gvidas operacon pri [[savado]] de [[Jelcin]] kontraŭ [[Dudajev]]. Kial sur ĉasaviadilo, estas malklare. |aŭtoro= [[Boris Nemcov]] |verko=Provincano [1997] |origina teksto = Если очень сильно устал, сны бывают какие-то беспорядочные, если не очень — снятся разные сюжеты, иногда даже совсем экзотические. Вот, например: сидя на истребителе верхом, руковожу операцией по спасению Ельцина от Дудаева. Почему на истребителе, непонятно. }} {{Citaĵo |teksto = Mi ne konsideras min serioze [[Kredo|kredanta]] [[homo]]. Por mi iri al [[preĝejo]] ne signifas adori konkretan [[dio]]n. Tio estas ĉefe puriga [[rito]]. Preĝejo estas loko, kie oni povas ekpensi pri siaj propraj aferoj kaj [[ago]]j. Pri tio kiel oni kondutos estonte. |aŭtoro= [[Boris Nemcov]] |verko=Provincano [1997] |origina teksto = Я не считаю себя серьезно верующим человеком. Для меня пойти в церковь не означает поклоняться конкретному божеству. Скорее, это какой-то обряд очищения. Церковь — место, где можно подумать о своих собственных делах и поступках. О том, как ты будешь вести себя впредь. }} {{Citaĵo |teksto = [[Aŭtoritato]]j abundas. [[Solĵenicin]]. [[Andrej Saĥarov|Saĥarov]]. [[Stolipin]]. [[Petro la 1-a]]. [[Aleksandro la 2-a]]. |aŭtoro= [[Boris Nemcov]] |verko=Provincano [1997] |origina teksto = Авторитетов очень много. Солженицын. Сахаров. Столыпин. Петр I. Александр II. }} {{Citaĵo |teksto = Serioza [[progreso]] en [[scienco]] eblas nur tie, kie estas fundamentaj esploroj kaj tie kie estas [[libereco]]. |aŭtoro= [[Boris Nemcov]] |verko=Provincano [1997] |origina teksto = Серьезный прорыв в науке возможен только там, где есть фундаментальные исследования, и там, где есть свобода. }} {{Citaĵo |teksto = Ĉar laŭ [[zodiako]] mi estas [[Pesilo]], do certe mi preferas troviĝi en la stato de kombinanto. Sed se oni premos min al la [[muro]], mi devos transformiĝi je rektlinia luktanto. |aŭtoro= [[Boris Nemcov]] |verko=Provincano [1997] |origina teksto = Поскольку я по знаку Зодиака — Весы, то, конечно, предпочитаю находиться в состоянии комбинатора. Но уж если меня припрут к стенке, то я вынужден превращаться в прямолинейного борца. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Miĥail Gorbaĉov]]] Li ne estis murdita, feliĉe, sed li kaj [[Jegor Gajdar]] estas la damnitaj [[homo]]j. Gorbaĉov en malpli alta grado ol Gajdar, sed kun tempopaso ankaŭ de Gajdar forfalos la [[damno]]. La afero konsistas ne en detaloj, sed en la principo. Ĉiuj kiuj deziris pliordigi [[Rusio]]n, erarante kaj stumblante ĉe tio, sed deziris sincere — ĉiuj ili estis rifuzataj de Rusio. Ĉiuj. |aŭtoro= [[Boris Nemcov]] |verko=Provincano [1997] |origina teksto = [о М. С. Горбачеве]. Он не был убит, слава Богу, но и он, и Егор Гайдар — проклятые люди. Горбачев в меньшей степени, чем Гайдар, но со временем и с Гайдара спадет проклятие. Тут дело не в деталях, а в принципе. Все, кто хотел обустроить Россию, ошибаясь и спотыкаясь при этом, но хотел искренне, — все они Россией отторгались. Все. }} {{Citaĵo |teksto = La plej granda [[masko]], kiun mi vidis, estas [[Usono]]. "Ĉiuj ridetas — neniu ridetas". |aŭtoro= [[Boris Nemcov]] |verko=Provincano [1997] |origina teksto = Самая большая маска, которую я видел, это Соединенные Штаты Америки. «Все улыбаются — никто не улыбается». }} {{Citaĵo |teksto = La sola afero kiu varmigas la [[animo]]n: unu rusa [[homo]], loĝanta en [[Parizo]], diris al mi ke ĉiu [[socio]] evoluas de [[barbareco]] al trivialeco. Ni nun estas en la stato de barbareco. Ili estas en la stato de trivialeco. Kaj ne estas klare kio estas pli bone. |aŭtoro= [[Boris Nemcov]] |verko=Provincano [1997] |origina teksto = Единственное, что греет душу: один русский человек, живущий в Париже, сказал мне, что любое общество движется от варварства к пошлости. Мы сейчас — в состоянии варварства. Они — в состоянии пошлости. И еще непонятно, что лучше. }} {{Citaĵo |teksto = [[Maljusteco]] estis videbla per nuda [[okulo]]: mia [[patro]] estis altranga partia-mastruma kadrulo, kvankam mi opinias ke li estis eĉ ne iom pli inteligenta, nek pli talenta ol mia [[patrino]], kiu laboris kiel ordinara [[kuracistino]]. Ĉe tio la [[vivnivelo]]j, la [[vivmaniero]]j mem estis nekompareblaj. Vivprincipoj kaj [[idealo]]j de miaj [[gepatroj]] estis radikale diferencaj unu de la alia… |aŭtoro= [[Boris Nemcov]] |verko=Provincano [1997] |origina teksto = Несправедливость была видна невооруженным глазом: отец мой был высокопоставленным партийно-хозяйственным работником, хотя считаю, что он нисколько не умнее и не талантливее, чем моя мать, которая работала рядовым врачом. При этом уровень жизни, сам образ жизни был несравнимым. Жизненные принципы и идеалы моих родителей коренным образом отличались друг от друга… }} {{Citaĵo |teksto = La [[ŝtato]] estas institucio direktita kontraŭ [[egoismo]]. Ĝi devas ne subpremi, sed limigi. Se la ŝtato neglektas principon de limigado de la egoismaj streboj, tiam estiĝas sociaj [[revolucio]]j. |aŭtoro= [[Boris Nemcov]] |verko=Provincano [1997] |origina teksto = Государство — институт, направленный против эгоизма. Оно должно не подавлять, а ограничивать. Если государство пренебрегает принципом ограничения эгоистических устремлений, то тогда возникают социальные революции. }} {{Citaĵo |teksto = Certe la [[tempo]] nun estas malklara. Kiaj [[Reformo|reformistaj]] iniciatoj? Neniuj reformistaj [[ago]]j okazis! Oni liberigis la [[prezo]]jn. Oni deklaris ke ĉiuj estas liberaj. Ĉu tio estas reformoj? Reformoj estas kiam oni poiomete malstreĉas la kondukrimenon kaj konstante reguligas streĉogradon. Necesas diferencigi [[libereco]]n kaj forlasitecon! Ĝenerale sen la ŝtata entrudiĝo transiro al libera [[socio]] ne eblas. |aŭtoro= [[Boris Nemcov]] |verko=Provincano [1997] |origina teksto = Конечно, время сейчас невнятное. Какие там реформаторские начинания? Никаких реформаторских мероприятий не было! Отпустили цены. Объявили, что все свободны. Это разве реформы? Реформы — это когда с поводка спускают медленно и все время регулируют степень натяжения. Надо отличать свободу от беспризорности! Вообще без государственного вмешательства переход к свободному обществу невозможен. }} {{Citaĵo |teksto = Mi ne kredas je [[Marksismo|marksisma]] teorio de [[konkero]] de iuj [[teritorio]]j, [[merkato]]j... Ĉio ĉi estas malgravaĵoj. La [[milito]] sidas en la homa [[naturo]]. |aŭtoro= [[Boris Nemcov]] |verko=Provincano [1997] |origina teksto = Я не верю в марксистскую теорию захвата каких-то территорий, рынков сбыта… Все это ерунда. Война заложена в человеческой природе. }} {{Citaĵo |teksto = Manko de akso, [[Ideologio|ideologia]] kaj iu ajn alia, [[Patriotismo|patriotisma]], kaŭzas degradon de la homaj rilatoj. Tio estas profunda esenco. |aŭtoro= [[Boris Nemcov]] |verko=Provincano [1997] |origina teksto = Отсутствие стержня, идеологического и любого другого, патриотического, ведет к деградации в отношениях людей. Это глубинная суть. }} {{Citaĵo |teksto = En la [[usona armeo]] estas jena devizo: [[armeo]] de [[Usono]] defendas [[demokratio]]n kaj [[libereco]]n en la tuta [[mondo]]. Ĉio estas klare. por la [[rusia armeo]], mi opinias, [[defendo]] de la [[intereso]]j de [[Rusio]] en la tuta mondo estus konvena devizo. La usonanoj havas klare [[Imperiismo|imperiisman]] [[ideologio]]n. Kvankam kiel ĉiam ĉe la usonanoj ĝi estas ĉirkaŭvolvita je tre simpatia pakaĵo: demokratio, libereco… Kaj nia armeo devas esti garantianto de la interesoj de Rusio. De ĉia Rusio, ĉu demokratia aŭ alia. Tiu ĉi devizo mankas nun. |aŭtoro= [[Boris Nemcov]] |verko=Provincano [1997] |origina teksto = В американской армии лозунг такой: армия США защищает демократию и свободу во всем мире. Все понятно. Для российской армии, я думаю, защита интересов России во всем мире была бы подходящим лозунгом. У американцев явно имперская идеология. Хотя она, как всегда у американцев, обвернута в очень симпатичную оболочку: демократия, свобода… А наша армия должна быть гарантом интересов России. Любой России, демократической или иной. Вот этого лозунга сегодня нет. }} {{Citaĵo |teksto = La plej bela kion ni ĉi tie elpensis estas liberaj ekonomiaj zonoj en militfabrikoj. Bedaŭrinde ili tre malrapide evoluas. Mi ne povas kompreni kial. Ĉu [[ŝtatoficisto]]j malhelpas, administra strukturo estas komplika, io alia… Sed la [[ideo]] mem estas tre eleganta… Mi opiniis ke ĉio funkcios kiel en [[formikejo]]. Sed ankoraŭ ne. |aŭtoro= [[Boris Nemcov]] |verko=Provincano [1997] |origina teksto = Самое красивое, что мы тут придумали, это свободные экономические зоны на оборонных заводах. К сожалению, они очень медленно развиваются. Я не могу понять почему. Чиновники там мешают, структура управления сложная, еще что-то… Но сама идея очень элегантная… Я думал, что все будет работать, как в муравейнике. Но пока — нет. }} {{Citaĵo |teksto = Plejparto de la [[homo]]j en la tuta [[mondo]] estas [[konformisto]]j. Tio estas normale. Tio kreas stabilecon en la [[socio]] […] Do konformismo, de mia vidpunkto, ne estas negativa trajto de la homo. Tio estas precipe eco de ekvilibrigita socio. De la socio, en kiu revoluciaj ŝanĝoj ne estas konsiderataj [[bono]]. |aŭtoro= [[Boris Nemcov]] |verko=Provincano [1997] |origina teksto = Большинство людей во всем мире — конформисты. Это нормально. Это создает стабильность в обществе […] Так что конформизм, с моей точки зрения, не является отрицательным качеством человека. Скорее это свойство уравновешенного общества. Общества, в котором революционные перемены не воспринимаются как благо. }} {{Citaĵo |teksto = [[Komunismo]] estis necesa por la [[mondo]] por ke la mondo ne forturnu de la [[vojo]] de natura [[evoluo]]. Sed kial ĝuste [[Rusio]] estis elektita kiel testejo por tiu ĉi kruela [[utopio]], mi ne scias. Tio estis decidata ie en [[ĉielo]]. |aŭtoro= [[Boris Nemcov]] |verko=Provincano [1997] |origina teksto = Коммунизм был нужен миру, чтобы мир не свернул с дороги естественного развития. Но почему именно Россия была избрана в качестве плацдарма для жестокой утопии, я не знаю. Это где-то на небесах решалось. }} {{Citaĵo |teksto = "Ekzistas [[opinio]]" estas terura esprimo. Ĝi kamuflas sekretajn planojn de tiu, kiu prononcas tiujn ĉi [[vorto]]jn, aŭ montras [[malkuraĝo]]n, aŭ signifas orgojlan rilaton de estraro al la [[popolo]] kiel al ŝafaro. "Ekzistas opinio" estas vortumo de [[manipulado]] de la socia [[konscio]].</br> Nun tiu ĉi esprimo estas malmulte uzata, ĝi restis en [[pasinteco]]. Sed nun estas vortumoj eĉ ne iom pli bonaj. Ekzemple "laŭ opinio de analizistoj…". Aŭ "[[eksperto]]j opinias…" Efektive mi scias kiel naskiĝas tiaj esprimoj. Kutime ili signifas nur opinion de konkreta [[ĵurnalisto]] aŭ [[politikologo]] aŭ [[sociologo]], [[sciencisto]]. Opinion, kiu tute ne estas komune akceptita, sed kiun oni deziras trudi al la [[homo]]j. Kaj ĝi estas trudata senpersone, ĉar ĝi estas identigata kun neniu. Mankas kun kiu diskuti! Pro tio ĝi efikas. |aŭtoro= [[Boris Nemcov]] |verko=Provincano [1997] |origina teksto = «Есть мнение» — ужасное изречение. Оно либо камуфлирует тайные замыслы того, кто эти слова произносит, либо показывает трусость, либо означает чванливое отношение начальства к народу как к быдлу. «Есть мнение» — формула манипуляции общественным сознанием.</br>Сейчас это выражение мало употребляется, оно осталось в прошлом. Но сегодня есть формулы ничуть не лучше. Например, «по мнению аналитиков…» Или «эксперты считают…» На самом деле я знаю, как рождаются подобные изречения. Как правило, они означают всего лишь мнение конкретного журналиста, или политолога, или социолога, ученого. Мнение, которое отнюдь не является общепринятым, но которое хочется навязать людям. И оно навязывается обезличенно, потому что ни с кем не идентифицируется. Не с кем спорить! Потому и действует. }} {{Citaĵo |teksto = [[Liberalismo]] por [[Rusio]] estas oble pli efika [[kuracilo]] ol altigita ĝis absurda nivelo [[ŝtatismo]]. Ĉe tio la plej efika estas kiam liberalismo estas atingata per ne liberalaj metodoj (ni rememoru ekzemple [[Petro la Granda|Petron la Grandan]] kaj [[Stolipin]]on). |aŭtoro= [[Boris Nemcov]] |verko=Provincano [1997] |origina teksto = Либерализм для России гораздо более целебное лекарство, чем доведенное до абсурда государственничество. Причем наиболее эффектно, когда либерализм достигается не либеральными мерами (вспомним хотя бы Петра Великого и Столыпина). }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Boris Jelcin]]] Unuflanke, li estas siaspeca grandega rusa virego. De alia flanko — sufiĉe senpripensa, senzorga [[homo]], ofte kuraĝa, ofte dormanta kiel [[urso]]. Ĉio ĉi karakterizas la [[Rusoj|rusan homon]]. |aŭtoro= [[Boris Nemcov]] |verko=Provincano [1997] |origina teksto = [о Б. Н. Ельцине] С одной стороны, такой огромный русский мужик. С другой — достаточно бесшабашный, беспечный человек, часто храбрый, часто, как медведь, спящий. Это все характеризует русского человека. }} {{Citaĵo |teksto = Tute malsimilas al la rusa [[caro]] [[Gorbaĉov]]. Absolute! Maldecidema, babilema, al ĉiuj komplezema, malkapabla al kuraĝaj agoj… Ne caro. Kaj lia [[tempo]] ankaŭ estis ne cara. Kaj [[Nikolao la 2-a (Rusio)|Nikolao la 2-a]] estis la sama. Ili kun Gorbaĉov estas similaj. Kaj interalie la sorto de [[Rusio]] similas al la [[karaktero]]j de tiuj ĉi [[homo]]j. Ĉe Nikolao, post lia abdiko, la lando disfalis kaj eksplodis [[Rusa enlanda milito|milito]]. Ĉe Gorbaĉov okazis same. |aŭtoro= [[Boris Nemcov]] |verko=Provincano [1997] |origina teksto = Совсем не похож на русского царя Горбачев. Абсолютно! Нерешительный, говорливый, и нашим и вашим, неспособный на какие-то отчаянные поступки… Не царь. И время его не царское было. И Николай II такой же был. Они с Горбачевым похожи. И, кстати, судьба России сходна с характерами этих людей. При Николае, после его отречения от престола, страна развалилась и развязалась война. При Горбачеве случилось то же самое. }} {{Citaĵo |teksto = [[Privata posedo]] faras la [[homo]]n sendependa. Se la [[ŝtato]] estas interesita ke la [[civitano]]j estu sendependaj kaj liberaj, ĝi devas disvolvigi privatan posedon. Alia tasko de la ŝtato estas fari tiel ke tiu ĉi privata posedo ne koncentriĝu je la [[mano]]j de unu homo. |aŭtoro= [[Boris Nemcov]] |verko=Provincano [1997] |origina teksto = Частная собственность делает человека независимым. Если государство заинтересовано в том, чтобы граждане были независимы и свободны, оно должно развивать частную собственность. Другая задача государства — сделать так, чтобы эта собственность не сконцентрировалась в одних руках. }} {{Citaĵo |teksto = [[Gorbaĉov]] estas historia [[persono]]. Mi ne scias je kioma grado li persone, surbaze de siaj internaj konvinkoj, ne sub influo de la cirkonstancoj, faris [[decido]]jn. Mi opinias ke li faris tion en mizera grado. Li precipe memorigis al mi iun grandan [[objekto]]n, kiu trafis oceanan ondon […] Sed! Li trovis en si fortojn kaj [[kuraĝo]]n ne fari grandajn stultaĵojn. Kaj li ne provis haltigi la iron de la [[historio]]. Kaj pro tio li sendube estas historia [[homo]]. |aŭtoro= [[Boris Nemcov]] |verko=Provincano [1997] |origina teksto = Горбачев — историческая личность. Я не знаю, в какой мере он лично, исходя лишь из своих внутренних убеждений, а не под воздействием обстоятельств, принимал решения. Думаю, что в ничтожной мере он это делал. Он больше мне напоминал некий предмет, крупный предмет, который оказался на океанской волне […] Но! Он нашел в себе силы и мужество больших глупостей не делать. И не пытался остановить ход истории. И потому он, безусловно, исторический человек. }} {{Citaĵo |teksto = Kiel ĉiu historia [[persono]], [[Gorbaĉov]] estas tre kontraŭdira. Foje oni povas eĉ diri ke li estas malsimpatia. Li evidente nenion komprenas je [[ekonomio]]. Por li tio estas siaspeca enigmo de [[naturo]], kiun ne eblas solvi. Ja tia lin naskis la [[patro]] kaj la [[patrino]]. Kaj li cetere ne kaŝas tion. |aŭtoro= [[Boris Nemcov]] |verko=Provincano [1997] |origina teksto = Как всякая историческая личность, Горбачев очень противоречив. Иногда даже можно сказать, что одиозен. Он, видимо, совершенно ничего не понимает в экономике. Для него это такая загадка природы, которую не дано разгадать. Уж таким его родили отец и мать. И он, кстати, не скрывает этого. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Miĥail Gorbaĉov]]] Mi vere kompatas lin. Ĉar se li, posedante grandegan [[potenco]]n de la [[Ĝenerala sekretario de KPSU|Ĝenerala sekretario]] kaj poste de prezidanto, farus almenaŭ ion similan al tio kion faris [[Deng Xiaoping]] en [[Ĉinio]], mi opinias ke la lando ne estus nun en la ruinoj. |aŭtoro= [[Boris Nemcov]] |verko=Provincano [1997] |origina teksto = [о М. С. Горбачеве] Мне его по-настоящему жалко. Потому, если бы он, обладая гигантской властью Генерального секретаря и позже президента, делал хотя бы нечто подобное тому, что делал Дэн Сяопин в Китае, я думаю, страна не была бы сейчас у разбитого корыта. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Miĥail Gorbaĉov]]] […] li ĉiam strebis esti agnoskita en la tuta [[mondo]]. Kaj li tre multe faris por tia agnosko de si. |aŭtoro= [[Boris Nemcov]] |verko=Provincano [1997] |origina teksto = [о М. С. Горбачеве] […] он всегда стремился быть признанным во всем мире. И очень много делал для такого собственного признания. }} {{Citaĵo |teksto = [[Jelcin]] estas vera rusa [[caro]]. Jen ĉio, kun ĉiuj plusoj kaj minusoj. Kun senpripenseco, kun [[diboĉo]]j, kun decidemo kaj [[braveco]], foje kun [[timemo]] — kvankam malofte. Malsame ol "malicaj" rusaj caroj Jelcin estas "bonkora" rusa caro. Kaj tute ne rankora. Iel aŭ tiel lia staturo ludas [[rolo]]n — tia grandega virego [[Uralo|urala]]. |aŭtoro= [[Boris Nemcov]] |verko=Provincano [1997] |origina teksto = Ельцин — настоящий русский царь. Вот и все, со всеми плюсами и минусами. С бесшабашностью, с загулами, с решительностью и отвагой, иногда с робостью — хотя редко. В отличие от «злых» русских царей Ельцин — «добрый» русский царь. И незлопамятный совсем. Все-таки его комплекция играет роль — такой огромный мужик, уральский. }} {{Citaĵo |teksto = Unuafoje mi kaj [[Jelcin]] renkontiĝis jam printempe 1990. Li tiam estis magra, seka, tre energia. |aŭtoro= [[Boris Nemcov]] |verko=Provincano [1997] |origina teksto = Впервые мы с Ельциным встречались еще весной 1990 года. Он тогда был таким худым, поджарым, очень энергичным. }} {{Citaĵo |teksto = [pri baloto al la [[Supera Soveto de Sovetunio]] en 1989] Tiam ekzistis naiva [[ideo]] ke, deklarinte la ŝtatan [[suvereneco]]n, eblos seniĝi je la maldecidema [[Gorbaĉov]] kaj lia [[politiko]], konservinte ĉe tio [[Sovetunio]]n. Mi opinias ke tio ĉi movis [[Jelcin]]on en tiu momento. Efektive kun kun [[akvo]] oni elverŝis ankaŭ [[bebo]]n. Lukto kontraŭ Gorbaĉov finiĝis per la [[disfalo de Sovetunio]]. Por Jelcin tio sendube estis persona [[tragedio]]. |aŭtoro= [[Boris Nemcov]] |verko=Provincano [1997] |origina teksto = [о выборах в Верховный Совет СССР в 1989 году] Тогда была наивная идея, что, провозгласив государственный суверенитет, можно будет избавиться от нерешительного Горбачева и его политики, сохранив при этом Советский Союз. Думаю, это и двигало Ельциным в тот момент. На самом деле вместе с водой выплеснули и ребенка. Борьба с Горбачевым закончилась развалом СССР. Для Ельцина это, безусловно, была личная трагедия. }} {{Citaĵo |teksto = [pri vizito de [[Boris Jelcin]] al la urbo [[Niĵnij Novgorod]] la 13-an de aŭgusto 1994] Ĝuste tiam, dum tiu ĉi renkontiĝo, li proponis al mi iĝi la sekva prezidanto. Certe temis pri [[ŝerco]]. Preskaŭ klaŭnado! Sed tamen tiu ĉi ŝerco ricevis grandan resonancon. |aŭtoro= [[Boris Nemcov]] |verko=Provincano [1997] |origina teksto = [визит Б. Н. Ельцина в Нижний Новгород 13 августа 1994 года] Именно тогда, в эту встречу, он предложил мне стать следующим президентом России. Шутка, конечно. Почти клоунада! Но тем не менее эта шутка получила очень большой резонанс. }} {{Citaĵo |teksto = [pri konduto de [[Boris Jelcin]] dum foriro de la trupoj el [[Germanio]] en aŭgusto 1994] Mi estis kun li en [[Berlino]], kiam oni forkondukis la trupojn. Tie li kondutis tre malbone. Terure. Pri tio ĉiuj scias. Ni konversaciis tre rigore, al Jelcin malplaĉis ke mi permesas al mi riproĉi lin, sed tamen li ekhavis neniun ofendiĝon. Kaj post unu monato ni kune estis en [[Usono]] kun oficiala vizito, tie ni ankaŭ multe komunikiĝis unu kun la alia. |aŭtoro= [[Boris Nemcov]] |verko=Provincano [1997] |origina teksto = [про поведение Ельцина во время вывода войск из Германии в августе 1994 года] Я был вместе с ним в Берлине, когда выводили войска. Там он вел себя очень плохо. Ужасно. Об этом все знают. Мы с ним беседовали очень жестко, Ельцину не понравилось, что я позволяю себе делать ему замечания, но тем не менее никакой обиды не затаил. И через месяц мы с ним вместе были в Соединенных Штатах с официальным визитом, там тоже много общались друг с другом. }} {{Citaĵo |teksto = [[Aleksandr Korĵakov|Korĵakov]], kiu estis apud [[Jelcin]] konstante, ne estis estro de gardistaro. Li estis la "[[vivmaniero]]". Mi pensas ke Jelcin ekfartis malbone nur post ekscii ke mankas Korĵakov apude. |aŭtoro= [[Boris Nemcov]] |verko=Provincano [1997] |origina teksto = Коржаков, который был рядом с Ельциным постоянно, не был начальником охраны. Он был «образом жизни». Я думаю, что Ельцин начинал чувствовать недомогание, лишь только узнавал, что Коржакова нет рядом. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Viktor Ĉernomirdin]]] Bona [[homo]], mi pensas. Sufiĉe rapide pensanta, eble ne komplete preta por [[laboro]] de ĉefministro en krizaj kondiĉoj. Kial? Ne pro tio ke malsufiĉas [[sperto]] al li. Sperton li interalie havas grandegan. Sed pro tio ke li longan [[tempo]]n deziris resti mastrumanto, dum oni ĉiutage puŝadis lin en [[politiko]]n, kaj li longe rezistis. |aŭtoro= [[Boris Nemcov]] |verko=Provincano [1997] |origina teksto = [о В. С. Черномырдине] Хороший человек, по-моему. Достаточно быстро соображающий, может быть, не совсем подготовленный для работы премьер-министром в условиях кризиса. Почему? Не потому, что ему не хватает опыта. Опыт у него, кстати, огромный. А потому, что он хотел оставаться хозяйственником, между тем его каждый день толкали в политику, и он долго сопротивлялся. }} {{Citaĵo |teksto = Mi absolute ne kredas je babilado ke [[Viktor Ĉernomirdin|Ĉernomirdin]] havas grandegajn [[riĉaĵo]]jn kaj [[lukso]]n. Laŭ mia [[opinio]], ĝuste li havas sufiĉe modestan [[vivmaniero]]n. Ne puritanan certe, sed modestan. |aŭtoro= [[Boris Nemcov]] |verko=Provincano [1997] |origina teksto = Абсолютно не верю в разговоры о том, что у Черномырдина — огромные богатства и роскошь. По-моему, он как раз ведет достаточно скромный образ жизни. Не пуританский, конечно, но скромный. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Viktor Ĉernomirdin]]] Mi opinias ke lia elstara [[rolo]] konsistas en tio ke li montris sin paciganto dum la [[Unua Ĉeĉena milito|Ĉeĉena milito]]. |aŭtoro= [[Boris Nemcov]] |verko=Provincano [1997] |origina teksto = [о В. С. Черномырдине] Я считаю, что его выдающаяся роль состоит в том, что он проявил себя миротворцем в Чеченской войне. }} {{Citaĵo |teksto = [[Viktor Ĉernomirdin|Ĉernomirdin]] estas [[homo]] tre fidela al [[Jelcin]]. La homo, havanta altrangulan [[etiko]]n en la plej bona [[senco]] de tiu ĉi [[vorto]]. Do la homo fidinda. Li povas ion ne scii, pri io erari, sed li ne povas perfidi. Por Jelcin li estas vera trovaĵo. Kaj Jelcin, posedante grandan [[intuicio]]n, finfine komprenis tion. |aŭtoro= [[Boris Nemcov]] |verko=Provincano [1997] |origina teksto = Черномырдин — человек, очень преданный Ельцину. Человек, обладающий номенклатурной этикой в самом лучшем смысле этого слова. То есть человек надежный. Он может чего-то не знать, в чем-то ошибаться, но предать он не может. Для Ельцина он — настоящая находка. И Ельцин, обладая недюжинной интуицией, в конце концов это понял. }} {{Citaĵo |teksto = Provo de [[Viktor Ĉernomirdin|Ĉernomirdin]] iĝi publika [[politikisto]], kiam temis pri [[Terorisma atako en Budjonnovsko|Budjonnovsko]], estis tute brila. |aŭtoro= [[Boris Nemcov]] |verko=Provincano [1997] |origina teksto = Попытка Черномырдина стать публичным политиком, когда речь шла о Буденновске, была просто блестящей. }} {{Citaĵo |teksto = [[Jegor Timuroviĉ Gajdar]] estas edukita, inteligenta, honesta [[homo]]. Kiom ajn strange tio sonas, li estas sufiĉe rigora. Kiam oni vidas lin sur ekrano de [[televidilo]], li ne impresas kiel homo rigora. Sed efektive estas tiel. Rigora, neŝanceligebla kaj samtempe naiva, ne tre bone konanta rusian [[realo]]n. |aŭtoro= [[Boris Nemcov]] |verko=Provincano [1997] |origina teksto = Егор Тимурович Гайдар — образованный, интеллигентный, порядочный человек. Как ни странно, достаточно жесткий. Когда его видишь на экране телевизора, он не производит впечатления человека жесткого. Но на самом деле это так. Жесткий, непоколебимый и одновременно наивный и не очень хорошо знающий российскую действительность. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Jegor Gajdar]]] Koncerne lian nuntempan [[Politiko|politikan]] agadon, ĝi estas ne tute klara kaj komprenebla. Foje ŝajnas al mi, ke lin movas iuj [[Idealismo|idealismaj]] imagoj pri la politika agado. Kvankam kiam oni komunikiĝas kun li persone, iĝas klare ke li kondutas tute pragmate. |aŭtoro= [[Boris Nemcov]] |verko=Provincano [1997] |origina teksto = [о Е. Т. Гайдаре] Что касается его нынешней политической деятельности, то она не совсем ясна и понятна. Иногда мне кажется, что им движут какие-то идеалистические представления о политической деятельности. Хотя, когда общаешься с ним один на один, выясняется, что совершенно прагматично себя ведет. }} {{Citaĵo |teksto = Poste [[Javlinskij]] eksiĝis. Tio estis la unua eksiĝo en la postsovetia [[historio]]. |aŭtoro= [[Boris Nemcov]] |verko=Provincano [1997] |origina teksto = Потом Явлинский ушел в отставку. Это была первая отставка в постсоветской истории. }} {{Citaĵo |teksto = Tiam, aŭtune 1991, mallongan [[tempo]]n ekzistis la Interrespublika Ekonomia Komitato, kaj tiam [[Javlinskij]] preparis interkonsenton pri ekonomia [[kunlaboro]]. En [[Almato]] aŭ ie alie, mi ne memoras, tiu ĉi interkonsento estis subskribita de la estroj de dek [[respubliko]]j. Ankoraŭ antaŭ la [[disfalo de Sovetunio]], ankoraŭ antaŭ la [[Unio de Sendependaj Ŝtatoj]] — pri tio malmultaj scias nun. Javlinskij tiam estis absolute absorbita de tiu [[ideo]], la ideo de kreado de banka unio, de unueca pagunio. Li konvinkadis min ke la aprobo de tiu ĉi interkonsento konservos la [[ŝtato]]n kiel unuecan tuton. Al mi dume ŝajnis ke la ideo estas nerealigebla. |aŭtoro= [[Boris Nemcov]] |verko=Provincano [1997] |origina teksto = Вот тогда, осенью 1991 года, непродолжительное время существовал этот Межреспубликанский экономический комитет, и тогда Явлинским было подготовлено соглашение об экономическом сотрудничестве. То ли в Алма-Ате, то ли где-то еще, не помню, это соглашение было подписано главами десяти республик. Еще до развала СССР, еще до СНГ — об этом сейчас мало кто знает. Явлинский был тогда абсолютно поглощен этой идеей, идеей создания банковского союза, единого платежного союза. Убеждал меня в том, что одобрение этого соглашения сохранит государство как единое целое. Мне между тем казалось, что идея не осуществима. }} {{Citaĵo |teksto = Mi povas diri ke [[Javlinskij]] estas absolute neprofitema [[homo]]. Due, li estas tre edukita, kapabla interalie al [[kompromiso]]j, al rapida percepto de tute nova por si sfero. |aŭtoro= [[Boris Nemcov]] |verko=Provincano [1997] |origina teksto = Могу сказать, что Явлинский — абсолютно бескорыстный человек. Второе — очень грамотный, способный, кстати сказать, к компромиссам, способный к быстрому восприятию совсем новой для него сферы. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Vladimir Ĵirinovskij]]] Inteligenta [[homo]]. Kun klinikaj specifaĵoj. Absolute senprincipa — tio estas ne mia observaĵo, tion diras homoj kiuj ofte komunikiĝas kun li. Li pretas ŝanĝi siajn proprajn [[decido]]jn je rekte kontraŭaj se necesos. Li tre amas [[luks]]on. Ĉi tion evidente influis malfacila [[infanaĝo]]. Li klare kaj libere prezentas siajn [[penso]]jn, sed ĉe tio li orientiĝas je creta tipo de la homoj. Ne nur je "socia fundo", sed ankaŭ je [[Mensa malsano|mense malsanaj]] homoj […] Ĝenerale li estas [[Danĝero|danĝera]] homo por la lando. |aŭtoro= [[Boris Nemcov]] |verko=Provincano [1997] |origina teksto = [о В. В. Жириновском] Умный человек. С клиническими особенностями. Абсолютно беспринципный — это отнюдь не мое наблюдение, это говорят люди, которые с ним часто общаются. Готов изменить свои собственные решения на прямо противоположные, если потребуется. Очень любит роскошь. Тут, как видно, тяжелое детство сказалось. Ясно и свободно излагает свои мысли, но при этом ориентируется на совершенно определенных людей. Не только на «социальное дно», но и просто на психически нездоровых людей […] В принципе, опасный человек для страны. }} {{Citaĵo |teksto = [[Ĉubajs]] estas unu el la plej talentaj [[politikisto]]j en [[Rusio]]. |aŭtoro= [[Boris Nemcov]] |verko=Provincano [1997] |origina teksto = Чубайс — один из самых талантливых политиков России. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Anatolij Ĉubajs]]] […] ŝajnas al mi ke li estas [[homo]] honesta kaj nekoruptebla […] kiam ni renkontiĝis kun Ĉubajs, mi ekvidis lian trivitan, "[[Ĵiguli]]", duone rustiĝintan. Mi ne pensas ke Ĉubajs plenumis speciale por mi "atrakcion de [[mizero]]". Mi pensas ke li trankvile traktis tion. |aŭtoro= [[Boris Nemcov]] |verko=Provincano [1997] |origina teksto = [об А. Чубайсе] […] мне кажется, что он человек честный и неподкупный […] когда мы встретились с Чубайсом, я увидел его задрипанный, помятый «Жигуленок», наполовину проржавевший. Я не думаю, что Чубайс исполнял специально для меня «аттракцион нищеты». Я думаю, что он к этому спокойно относился. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Aleksandr Lebed]]] Li agrable impresis min. La [[homo]] edukita, rimarkinda, bone esprimanta siajn [[penso]]jn, kio, necesas diri, estas sufiĉe malofta afero inter la [[militisto]]j. Kaj neordinara. Mi estimas lin pro tio ke li sukcesis pacigi la [[konflikto]]jn en [[Konflikto en Ĉednestrio|Ĉednestrio]] kaj [[Unua Ĉeĉena milito|Ĉeĉenio]]. |aŭtoro= [[Boris Nemcov]] |verko=Provincano [1997] |origina teksto = [про А. И. Лебедя] Он произвел на меня приятное впечатление. Человек образованный, колоритный, хорошо излагающий свои мысли, что, надо сказать, довольно большая редкость для военных. И неординарный. Уважаю его за то, что сумел привести к миру конфликт в Приднестровье и Чечне. }} {{Citaĵo |teksto = Ŝajnas al mi ke [[Aleksandr Lebed|Lebed]] kiel populara [[homo]] tre necesas al [[Rusio]]. |aŭtoro= [[Boris Nemcov]] |verko=Provincano [1997] |origina teksto = Мне кажется, что Лебедь как популярный человек очень нужен России. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Aleksandr Lebed]]] [[Homo]]j deziras scii kio ŝanĝiĝos en ilia ĉiutaga [[vivo]] post la alveno de Lebed je aktuala [[potenco]]. Ĝis nun liaj ekonomiaj ŝanceliĝoj de [[liberalulo]] [[Vitalij Najŝul|Najŝul]] ĝis la ŝtatisto [[Sergej Glazjev|Glazjev]] antaŭsignas nenion bonan tiukampe. |aŭtoro= [[Boris Nemcov]] |verko=Provincano [1997] |origina teksto = [про А. И. Лебедя] Люди хотят знать, что изменится в их повседневной жизни с приходом Лебедя в действующую власть. Пока его экономические метания от либерала Найшуля до государственника Глазьева ничего хорошего в этом плане не предвещают. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Aleksandr Korĵakov]]] [[Gardisto]] kiu penas esti [[politikisto]]. |aŭtoro= [[Boris Nemcov]] |verko=Provincano [1997] |origina teksto = [об А. В. Коржакове] Охранник, который пытается быть политиком. }} {{Citaĵo |teksto = [[Jelcin]], aprezante personan [[fideleco]]n de [[Aleksandr Korĵakov|Korĵakov]], pardonadis al li ĉion. |aŭtoro= [[Boris Nemcov]] |verko=Provincano [1997] |origina teksto = Ельцин, ценя личную преданность Коржакова, прощал ему все. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Jurij Luĵkov]]] Vivoĝoja, inteligenta, ne drinkema [[homo]]. Singarda [[politikisto]], kiu ĉiam ŝajnigas ke li estas mastrumanto, la ĉefa [[konstruisto]] kaj [[purigisto]] de [[Moskvo]]. Tiu ĉi lia imago, tute belega kaj tre necesa por [[Rusio]], faras Luĵkovon elstara [[guberniestro]] surfone de la aliaj. |aŭtoro= [[Boris Nemcov]] |verko=Provincano [1997] |origina teksto = [о Ю. М. Лужкове] Жизнерадостный, умный, непьющий человек. Осторожный политический деятель, которые все время делает вид, что он — хозяйственник, главный строитель и чистильщик Москвы. Этот его образ, совершенно прекрасный и очень нужный для России, делает Лужкова выдающимся губернатором на фоне других. }} {{Citaĵo |teksto = Oni povas diri kaj rememori ion ajn malbonan, sed la [[katedralo de Kristo Savinto]] staros eterne. Kaj ĝi estas monumento al [[Jurij Luĵkov|Luĵkov]]. Li tion scias perfekte. |aŭtoro= [[Boris Nemcov]] |verko=Provincano [1997] |origina teksto = Могут говорить и вспоминать о чем угодно плохом, но Храм Христа Спасителя будет стоять вечно. И это — памятник Лужкову. Он это отлично знает. }} {{Citaĵo |teksto = Al [[Jurij Luĵkov|Luĵkov]] fakte la [[reformo]]j ne necesas. La reformoj komenciĝas tiam kiam elĉerpiĝas [[mono]]. Sed ĉe Luĵkov mono ne elĉerpiĝas. Do ŝajnas ke ne necesas fari ion ajn kaj ĉio bonege evoluos. Tiusence Luĵkov certe troviĝas en escepta situacio. |aŭtoro= [[Boris Nemcov]] |verko=Provincano [1997] |origina teksto = […] Лужкову, по большому счету, реформы не нужны. Реформы начинаются тогда, когда заканчиваются деньги. А у Лужкова деньги не заканчиваются. Поэтому вроде бы делать ничего не надо, и все будет прекрасно развиваться. В этом смысле Лужков, конечно, находится в исключительном положении. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Eduard Rossel]]] Tre neordinara [[homo]] kaj siaspece talenta [[politikisto]], forte ekspluatanta [[ideo]]n pri bona [[ŝtatoficisto]] kaj la malbona. La bona estas tiu en [[Sverdlovska provinco]], la malbona — kiu estas en [[Moskvo]]. De tie venis la ideo de [[federaciismo]], evoluigita ĝis ekstremo kiel tio okazis kun proklamo de [[Urala respubliko]]. De tie, laŭ mia [[opinio]], venas la [[sukceso]] en la [[baloto]]j. |aŭtoro= [[Boris Nemcov]] |verko=Provincano [1997] |origina teksto = [о Э. Э. Росселе] Очень незаурядный человек и по-своему талантливый политик, сильно эксплуатирующий идею хорошего чиновника и плохого. Хороший — это тот, который в Свердловской области, плохой — тот, который в Москве. Отсюда — идея федерализма, доведенная до крайности, так, как это было с провозглашением Уральской республики. Отсюда, на мой взгляд, и успех на выборах. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Margaret Thatcher]]] Ŝi malamegas la [[ŝtatoficisto]]jn kaj [[burokrataro]]n, speciale la burokrataron en [[Bruselo]]. Ŝi plurfoje plendis al mi pri [[Eŭropa Komunumo]]. Ŝi pledas pri la "sendependa" [[Britio]]. |aŭtoro= [[Boris Nemcov]] |verko=Provincano [1997] |origina teksto = [о Маргарет Тэтчер] Ненавидит чиновников и бюрократию, особенно бюрократию в Брюсселе. Много раз жаловалась мне на Европейское Сообщество. Выступает за «самостийную» Великобританию. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Bill Clinton]]] Simpatia [[homo]]! Kaj, kiel multaj [[usonanoj]], sufiĉe naive traktanta la [[vivo]]n. Interalie de [[Rusio]]. Clinton simple estas produkto de la usona sistemo. La pura usonano — kiel prezidento kaj homo. La [[mondo]]n li vidas en duuma kodo: jes — ne. Bone — malbone. Rusion li vidas (kaj interalie min) nur tra prismo de la usonaj [[intereso]]j. Li blinde kredas je demokratiaj principoj [...] Laŭ mia [[opinio]], li je profundo de sia [[animo]] estas konvinkita ke la usonaj [[demokratio]], ekonomia [[libereco]] kaj social-kapitalismo estas tio kion bezonas la tuta mondo. Do certa [[mesiismo]] en li sendube haveblas. |aŭtoro= [[Boris Nemcov]] |verko=Provincano [1997] |origina teksto = [о Билле Клинтоне] Симпатичный человек! И, как многие американцы, довольно наивно смотрящий на жизнь. России, в частности. Клинтон — просто продукт американской системы. В чистом виде американец — и президент, и человек. Мир воспринимается им в двоичном коде: да — нет. Хорошо — плохо. К России относится (и, в частности, ко мне) только сквозь призму американских интересов. Слепо верит в демократические принципы […] По-моему, в глубине души убежден, что американская демократия, экономическая свобода и социал-капитализм — это то, что нужно всему остальному миру. То есть определенное мессианство в нем есть, безусловно. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[George Soros]]] Li estas tre riĉa [[homo]]. Li elspezas por [[filantropio]] erojn de procento de siaj [[enspezo]]j. Eĉ ne procentojn, sed erojn de procento. Por li tio estas nulo. Ĉar li estas homo maljuna kaj sentimentala, li deziras lasi post si spuron en la [[mondo]]. Li havas tian statuson, ke temas pri la spuro en la mondo, ne en lando. Li okupiĝas pri filantropio, mizera kompare al liaj [[riĉaĵo]]j, sed havanta grandegan resonancon en [[Orienta Eŭropo]] [...] Samtempe li kombinas sian filantropan agadon kun kolosa [[krueleco]] en la [[valorpapera merkato]]. En la ordinara kapitalisma [[merkato]]. |aŭtoro= [[Boris Nemcov]] |verko=Provincano [1997] |origina teksto = [о Дж. Соросе] Он очень богатый человек. Он тратит на благотворительность доли процента своих доходов. Не проценты даже, а доли процента. Для него это — ноль. Поскольку человек он пожилой и сентиментальный, он хочет оставить после себя след в мире. У него такой статус, что речь идет о следе не в стране, а в мире. И он занимается благотворительностью, ничтожной по сравнению с его богатством, но имеющей огромный резонанс в Восточной Европе […] Вместе с тем сочетает свою благотворительную деятельность с колоссальной жестокостью на фондовом рынке. Обычном капиталистическом рынке. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Nikita Miĥalkov]]] Elstara rusa homo. Tre talenta [[reĝisoro]]. Terure laborkapabla, li povas labori po dudek horojn tage. Li pretas eltiri la [[animo]]n el siaj kolegoj kun kiuj li laboras, el siaj subuloj. La homo tre honorama kaj ofje egoisma. [[Konformisto]]. Maliculoj en [[Moskvo]] ĝenerale opinias ke la Miĥalkov-familio, speciale la [[patro]], estas [[familio]] de [[perfidulo]]j. |aŭtoro= [[Boris Nemcov]] |verko=Provincano [1997] |origina teksto = [о Н. С. Михалкове] Выдающийся русский человек. Очень талантливый режиссер. Страшно работоспособный, может работать по двадцать часов в сутки. Готов вытащить душу из своих коллег, с которыми он трудится, из своих подчиненных. Человек очень честолюбивый и иногда эгоистичный. Конформист. Злые языки в Москве вообще считают, что семья Михалковых, особенно отец, — семья предателей. }} {{Citaĵo |teksto = Mia privata [[aŭto]] estas "[[Ĵiguli]]", la sesa modelo. Eĉ ne unu foje mi veturis en ĝi. Por kio se mi havas personan aŭton en mia laboro? La afero konsistas en tio ke mi havas [[gardistaro]]n kaj mi ne povas veturi en "Ĵiguli". Eble mi vendos tiun ĉi aŭton kaj aĉetos "[[Volga]]". Sed mi pli ŝatas Mitsubishi Pajero. Ne pro tio ke mi adoras la japanajn aŭtojn, sed simple pro tio ke ĝi tre kongruas al mia [[spirito]]. Kaj al la spirito de la rusiaj [[vojo]]j. |aŭtoro= [[Boris Nemcov]] |verko=Provincano [1997] |origina teksto = Моя личная машина — «Жигули», шестая модель. Ни разу не выезжал на ней. Зачем, если у меня есть персональная машина? Дело в том, что у меня есть охрана, и я не могу ездить на «Жигулях». Может быть, я продам эту машину и куплю «Волгу». Но больше всего мне нравится Mitsubishi Pajero. Не потому/, что я преклоняюсь перед японскими машинами, а просто потому, что она очень отвечает моему духу. И духу российских дорог. }} {{Citaĵo |teksto = Ĉe ni la [[telefono]] estas atributo de la [[potenco]]. Ĉiu [[estro]] havas sur sia [[tablo]] gigantan nombron de telefonoj. La prezidanto estas feliĉa escepto: li preskaŭ ne havas la telefonojn surtable. Ŝajnas ke nur unu. Por li sufiĉas. |aŭtoro= [[Boris Nemcov]] |verko=Provincano [1997] |origina teksto = У нас телефон — атрибут власти. Каждый начальник имеет на своем столе гигантское количество телефонов. Президент — счастливое исключение: у него практически нет телефонов на столе. Всего один, кажется. Ему достаточно. }} {{Citaĵo |teksto = Ĉiu [[festo]] havas siajn [[gusto]]n kaj [[odoro]]n. Sed la plej grava por mi, la plej ĝoja kaj feliĉa estas la [[Venkotago]]. Mi opinias ke tio estas la festo por ĉiuj. Por la [[homo]]j de la tuta [[mondo]]. Mi estas certa ke per tiu ĉi [[venko]] [[Rusio]] kaj la [[Sovetunio|sovetia]] [[popolo]] plenumis sian historian [[misio]]n tiel kiel neniu popolo iam ajn plenumis. Nia popolo savis la mondon. Mi ne komprenas kiam iuj agantoj provas trakti tion alie. |aŭtoro= [[Boris Nemcov]] |verko=Provincano [1997] |origina teksto = У каждого праздника — свой вкус и запах. Но самый главный для меня, самый радостный и счастливый — День Победы. Я считаю, что это праздник для всех. Для всех людей мира. Уверен, что этой победой Россия и советский народ выполнили свою историческую миссию так, как ни один народ никогда не выполнял. Наш народ спас мир. Не понимаю, когда некоторые деятели пытаются смотреть на это иначе. }} == Vidu ankaŭ == * [[Boris Nemcov]] * [[Konfeso pri difinita temo]] [[Kategorio:20-a jarcento]] [[Kategorio:Libroj]] [[Kategorio:Politiko de Sovetunio]] [[Kategorio:Boris Nemcov]] erqpyt6xbt273l26x85kc7v98y3oyr5 Noticoj pri la revolucio (Volumoj 1–2) 0 13837 53828 2026-10-08T06:08:05Z RG72 415 Kreis novan paĝon kun "'''Redaktata! ~~~~''' {{Verko |aŭtoro= [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |nomo= Noticoj pri la revolucio (Volumo 1) |koloro= |dosiero= |vikipedio= |komunejo= |komunejokat= |vikivortaro= |vikinovaĵoj= }} '''Noticoj pri la revolucio''' (ruse: Записки о революции) estas verko de sovetia, rusia politikisto, revoluciulo [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]], eldonita en 1922–1923. == Citaĵoj == == Vidu ankaŭ == * Noticoj pri la revolucio (Volumo..." 53828 wikitext text/x-wiki '''Redaktata! [[Uzanto:RG72|RG72]] ([[Uzanto-Diskuto:RG72|diskuto]]) 06:08, 8 okt. 2026 (UTC)''' {{Verko |aŭtoro= [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |nomo= Noticoj pri la revolucio (Volumo 1) |koloro= |dosiero= |vikipedio= |komunejo= |komunejokat= |vikivortaro= |vikinovaĵoj= }} '''Noticoj pri la revolucio''' (ruse: Записки о революции) estas verko de sovetia, rusia politikisto, revoluciulo [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]], eldonita en 1922–1923. == Citaĵoj == == Vidu ankaŭ == * [[Noticoj pri la revolucio (Volumo 2)]] * [[Noticoj pri la revolucio (Volumo 3)]] [[Kategorio:Noticoj pri la revolucio|1]] 80xbq2sto0go5vdi0r9pxn36e3jo0bs 53832 53828 2026-10-08T06:11:49Z RG72 415 53832 wikitext text/x-wiki '''Redaktata! [[Uzanto:RG72|RG72]] ([[Uzanto-Diskuto:RG72|diskuto]]) 06:08, 8 okt. 2026 (UTC)''' {{Verko |aŭtoro= [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |nomo= Noticoj pri la revolucio (Volumo 1) |koloro= |dosiero= |vikipedio= |komunejo= |komunejokat= |vikivortaro= |vikinovaĵoj= }} '''Noticoj pri la revolucio''' (ruse: Записки о революции) estas verko de sovetia, rusia politikisto, revoluciulo [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]], eldonita en 1922–1923 je 3 volumoj. La 1-a volumo enhavas librojn 1 kaj 2. == Citaĵoj == == Vidu ankaŭ == * [[Noticoj pri la revolucio (Volumo 2)]] * [[Noticoj pri la revolucio (Volumo 3)]] [[Kategorio:Noticoj pri la revolucio|1]] 1360ysktn8mrl5ywsgxwy08km8kdlae 53833 53832 2026-10-08T06:14:11Z RG72 415 53833 wikitext text/x-wiki '''Redaktata! [[Uzanto:RG72|RG72]] ([[Uzanto-Diskuto:RG72|diskuto]]) 06:08, 8 okt. 2026 (UTC)''' {{Verko |aŭtoro= [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |nomo= Noticoj pri la revolucio (Volumoj 1–2) |koloro= |dosiero= |vikipedio= |komunejo= |komunejokat= |vikivortaro= |vikinovaĵoj= }} '''Noticoj pri la revolucio''' (ruse: Записки о революции) estas verko de sovetia, rusia politikisto, revoluciulo [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]], eldonita en 1922–1923 je 7 volumoj. == Citaĵoj == == Vidu ankaŭ == * [[Noticoj pri la revolucio (Volumo 2)]] * [[Noticoj pri la revolucio (Volumo 3)]] [[Kategorio:Noticoj pri la revolucio|1]] t3u4okrhbst3xzzcqdf8npc5gksu6vm 53834 53833 2026-10-08T06:14:21Z RG72 415 RG72 movis paĝon [[Noticoj pri la revolucio (Volumo 1)]] al [[Noticoj pri la revolucio (Volumoj 1–2)]] 53833 wikitext text/x-wiki '''Redaktata! [[Uzanto:RG72|RG72]] ([[Uzanto-Diskuto:RG72|diskuto]]) 06:08, 8 okt. 2026 (UTC)''' {{Verko |aŭtoro= [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |nomo= Noticoj pri la revolucio (Volumoj 1–2) |koloro= |dosiero= |vikipedio= |komunejo= |komunejokat= |vikivortaro= |vikinovaĵoj= }} '''Noticoj pri la revolucio''' (ruse: Записки о революции) estas verko de sovetia, rusia politikisto, revoluciulo [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]], eldonita en 1922–1923 je 7 volumoj. == Citaĵoj == == Vidu ankaŭ == * [[Noticoj pri la revolucio (Volumo 2)]] * [[Noticoj pri la revolucio (Volumo 3)]] [[Kategorio:Noticoj pri la revolucio|1]] t3u4okrhbst3xzzcqdf8npc5gksu6vm 53837 53834 2026-10-08T06:17:09Z RG72 415 53837 wikitext text/x-wiki '''Redaktata! [[Uzanto:RG72|RG72]] ([[Uzanto-Diskuto:RG72|diskuto]]) 06:08, 8 okt. 2026 (UTC)''' {{Verko |aŭtoro= [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |nomo= Noticoj pri la revolucio (Volumoj 1–2) |koloro= |dosiero= |vikipedio= |komunejo= |komunejokat= |vikivortaro= |vikinovaĵoj= }} '''Noticoj pri la revolucio''' (ruse: Записки о революции) estas verko de sovetia, rusia politikisto, revoluciulo [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]], eldonita en 1922–1923 je 7 volumoj. == Citaĵoj == {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Я был выслан из Петербурга еще 10 мая 1914 года. [...] Будучи выслан, я все же большую часть времени до самой революции жил в столице нелегально — то по чужому паспорту, то бегая по ночевкам, то шмыгая тенью мимо швейцара и дворника, — в качестве частого посетителя сообственной квартиры, где жила моя семья. [...] мое нелегальное положение не препятствовало мне работать в качества экономиста, под своим именем, в одном казенном учреждении, в министерстве земледелия, — в одной из организаций по орошению Туркестана<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 48.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [la 21-an de februaro] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = В этот период агонии царизма внимание российской, по крайней мере, петербургской общественности и столичных политических групп вращалось больше всего вокруг Государственной думы, созванной 14 февраля<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 48.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Ни одна ''партия не готовилась к великому перевороту''. Все мечтали, раздумывали, предчувствовали, "ощущали"...<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 49.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [la 22-an kaj 23-an de februaro] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = По размерам своим такие беспорядки происходили перед глазами современников уже многие десятки раз. И если что было характерно, то это именно нерешительность власти, которая явно запускала движение Но были ''беспорядки'' — революции еще не было<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 49.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Власть, идущая на смену царизма, должна быть только ''буржуазной''. Трепова и Распутина должны и могут сменить только заправилы думского "Прогрессивного блока". На такое решение необходимо держать курс. Иначе переворот не удастся, и революция погибнет<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 50.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Уличное движение масс в февральские дни не обнаруживало никакой планомерности. Никакого правильного руководства им констатировать было нельзя. Вообще народным движением, как это бывает всегда, организованные социалистические центры не руководили и политически не вели его к какой-либо определенной цели. Конечно, традиционный, можно сказать, наш старый национальный лозунг "Долой самодержавие!" был на устах ввсех многочисленных уличных ораторов из социалистических партий. [...] Проблема же власти совершенно не ставилась перед массами. И, в частности, ллозунг "Учредительного собрания", будучи не очередной проблемой дня, а лишь общим программным положением всех социалистических партий, оставался совершенно в тени в эти дни. Но зато во всю ширь развертывался перед массами в уличной агитации другой лозунг, включивший в себя крайне существенное и ответственное содержание. Это был лозунг "Долой войну!", под которым проходили все митинги февральских дней<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 53.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Российский социализм и российский сознательный пролетариат, не в пример социализму западно-европейскому воюющих стран (за исключением Италии), в своем большинстве занимал решительную позицию против гражданского мира и против поддержки империалистической войны<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 53.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Было à priori ясно, что если рассчитывать на буржуазную власть и присоединить буржуазию к революции, то надо временно ''снять с очереди лозунги против войны'' [...]<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 54.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = ''Политическим лозунгом буржуазии, к которому пристала и вся радикальная интеллигенция, было в эти дни "ответственное перед Думой министерство"''<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 54.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Между тем движение все разрасталось. Бессилие полицейского аппарата становилось с каждым часом все очевиднее. Митинги происходили уже почти легально, причем воинские части, в лице своих командирово, не решались ни на какие активные позиции против возраставших и заполнявших главные улицы толп. Особенную лояльность неожиданно проявили казацкие части, которые в некоторых местах в прямых разговорах подчеркивали свой нейтралитет, а иногда обнаруживали прямую склонность к братанию<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 56.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Почти у подъезда "Летописи", у ворот соседнего завода, я натолкнулся на небольшую группу штатских, с виду рабочих.</br>— Они чего хочут, — говорил один с мрачным видом. — Они хочут, чтобы дать хлеба, с немцем замириться и равноправия жидам...</br>"Не в бровь, а прямо в глаз", — подумал я, восхищенный этой блестящей формулировкой программы великой революции<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 58.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Рассказ Керенского, как всегда возбужденный, несколько патетический и несколько театральный, говорил главным образом о панике и растерянности буржуазно-депутатской массы. [...] Закружившись в вихре событий, находясь в горниле политиканства, он явно не охватывал и не оценивал основных пружин и характерных штрихов возникающей революционной ситуации<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 58.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Основным лозунгом было по-прежнему "Долой войну!", которая наряду с самодержавием толковалась как источник всех бедствий, и, в частности, продовольственной разрухи<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 59.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Надо упомянуть здесь, что начиная с 1906—1907 годов я не был связан формально ни с одной из партий и организаций. Мое положение "дикого", конечно, исключало возможность непосредственной, а тем более какой-либо руководящей работы в практическом социализме. Я был литератором по преимуществу. Но моя литературная деятельность была все же тесно связана с движением [...] я сохранял довольно тесные связи со всеми социалистическими партийными кругами. Центры довольно хорошо знали меня и нередко использовали по различным делам. И, в частности, уже в качестве редактора "Летописи" я сохранял самые интенсивные сношения с литературно-социалистической ''эмиграцией'' разных направлений. Во время войны меня постоянно привлекали в различные нелегальные литературные предприятия интернационалистского оттенка. А кроме того, вероятно, ни одна попытка межпартийных блоков, оъединений, коалиций в последние годы не обходилась без моего участия. В таком положении я находился и ко времени революции. [...] Но это положение лишало меня и выгод партийного человека и руководителя, ибо я все же оставался для всех "диким" и чужим<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 60.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] авторитетнейших руководителей, партийных лидеров ''не было налицо'' ни в одной из партий, почти без исключения. Они были в ссылке, в тюрьмах или в эмиграции. На постах ответственных руководителей великого движения в ответственнейшие его моменты стояли люди совершенно второстепенные, может быть, искусные организаторы, но во всяком случае рутинеры обычной партийной работы эпохи самодержавия. Надлежащих ''политических'' горизонтов в новой обстановке, действительного политического руководства событиями, словом, действительной высоты положения от них в огромном большинстве случаев было ожидать нельзя. В ряду таких руководителей движения я чувствовал себя полноправным и небесполезным<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 60.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Народ ''не тяготел к Государственной думе'', не интересовался ею и не думал ни политически, ни технически делать ее центром движения<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 61.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Власти ''должны'' были, не медля ни часа, найти и пустить в дело надлежащую военную или полицейскую часть. Колебания и промедления были явно и буквально подобны смерти. Момент был, решающий судьбу векового царизма… Какая именно часть расстреливала на Невском манифестацию вечером 25 февраля, я не знаю до сих пор. Но так или иначе властям удалось перейти в наступление. Это был поворотный пункт событий, вступивших в новую фазу<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 61.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Горький, естественно, имел связи со всем Петербургом сверху донизу<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 62.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Между тем приходили довольно ответственные руководители большевиков. И их прямолинейность, а вернее, их неспособность вдуматься в политическую проблему и поставить ее производили на нас угнетающее впечатление<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 62.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Отличие от прежних «беспорядков» заключалось в состоянии и во всем внешнем облике «подавляющих» движение армейских, казачьих и даже полицейских частей. Кого‑то из них, быть может юнкеров, заставили стрелять, и этим терроризировали безоружную распыленную толпу. Другие послушно стояли густыми цепями вокруг некоторых пунктов. Третьи, также послушные приказу, группами ходили по городу в качестве патрулей. Но все это носило какой‑то случайный, несерьезный, ненастоящий характер. И цепи, и патрули имели такой вид, что они жаждут организованного насилия над собой, высматривают и ищут повода для сдачи<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 63—64.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Чтобы этот отряд взял ружья на прицел и открыл пальбу по своим собеседникам, было немыслимо, и никто из толпы не верил в такую возможность ни на минуту. Напротив, солдаты явно не имели ничего против того, чтоб их фронт был прорван, и, вероятно, многие поделились бы своим оружием с толпой. Но в толпе не было ни таких намерений, ни таких сил…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 64.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Павловскому полку, во всяком случае, принадлежит честь первого в революции выступления армии против вооруженных сил царизма. Никаких сомнений ведь ни для кого быть не могло; ни о какой конечной победе революции не могло быть речи без победы над армией, без перехода армии — активно или пассивно, но непременно в большей своей части — на сторону революционного народа. И Павловский полк положил этому начало вечером 26 февраля<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 66.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Керенского я знаю уже довольно давно, со времени моего возвращения из архангельской ссылки, после которой я переселился из Москвы в Петербург, в самом начале 1913 года. [...] Во время моего нелегального положения я много‑много раз ночевал у него на Загородном проспекте, 23, и нередко после того, как он устраивал для меня постель в своем кабинете, начинались длиннейшие, истинно русские разговоры один на один, до глубокой ночи. Не раз он являлся ко мне в «Современник», по обыкновению как буря врывался в переднюю, оставив неотлучную пару своих «шпиков» караулить у подъезда редакции и заставляя меня потом удваивать меры предосторожности<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 66—67.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Да, тяжелое бремя история возложила на слабые плечи!.. У Керенского были, как говаривал я, золотые руки, разумея под этим его сверхъестественную энергию, изумительную работоспособность, неистощимый темперамент. Но у Керенского не было ни надлежащей государственной ''головы'', ни настоящей политической ''школы'' [...] Но он был действительно незаменим и монополен<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 67.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Как известно, Керенский фигурировал в охранке под кличкой «Скорый». Действительно, он стремглав бегал по улицам, прыгая в трамвай и выпрыгивая на ходу обратно. Филеры не поспевали за ним пешком, и, кроме двух пеших, при Керенском стоял еще извозчик<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 67.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Керенский был искренний демократ, борец за торжество революции — как он понимал ее. Ему было, заведомо для меня, не под силу осуществить его добрые намерения. Но на нет и суда нет. Это касается его недостаточных объективных ресурсов как ''деятеля'', а не его субъективных свойств как ''личности''. Я утверждаю: Керенский действительно был убежден, что он социалист и демократ<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 68.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Керенский не только никогда не был способен на самозаклание, но был положительно честолюбив всегда, а в революции его основательное честолюбие уже перешло в такое же властолюбие. [...] Он, Керенский, настолько верил в свои силы, в свое провиденциальное назначение, что не отделял собственной деятельности, собственных успехов, собственной карьеры от судеб современного демократического движения в России. Отсюда произошло то, что Керенский не только воображал себя социалистом, но и вообразил себя немножко Бонапартом<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 68—69.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Его бурный, туркестанский темперамент способствовал уже прямо тому, что в революции его голова не замедлила просто закружиться от грандиозных событий и его места среди них. А его несомненная врожденная склонность к торжественности, декоративности, театральности довершила дело к эпохе его президентства в революционном правительстве. И если припомнить, что в результате своей сверхчеловеческой, самой нервотрепательной работы он был уже истрепан ко времени революции, то будет ясно: революционный министр Керенский не мог не превратиться в самого безудержного, заносчивого, запальчивого и раздраженного, склонного к самодурству, не способного воздержаться от самых рискованных авантюр крикуна с замашками самодержца без власти, с приемами оракула без знания и понимания<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 69.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] Керенский принимал самое непосредственное участие в партийных эсеровских делах [...]<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 69.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Я утверждаю, что у Керенского и ''не было'' никакого строго выработанного ''направления'', никакой сколько‑нибудь законченной системы воззрений. У этого бурно‑пламенного импрессиониста, лидера одной, открытой, партии (трудовиков) и деятельного члена другой, подпольной (эсеров) вместо политической системы было лишь умонастроение, колеблемое в значительных пределах политическим ветром и притягательно‑отталкивающими силами других общественных групп. В конце концов он был равнодушен и к своему «трудовизму», и к своему «эсерству»; и он не особенно заботился о том, чтобы заострить, рафинировать свои взгляды в ту или в другую сторону, оставаясь только левым радикальным интеллигентом, легко совмещая подполье с широкой открытой ареной…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 70.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Он был по природе агитатором, лидером оппозиции, народным трибуном. Но он не был по природе государственным человеком<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 71.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Керенский принадлежал к числу социалистов народнического толка. На языке марксистского социализма это означает, что Керенский был мелкобуржуазным демократом<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 71.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = К низам, к массам и их движению Керенского привязывала теоретическая идея, «сознание долга». Он считал необходимым ''от них «исходить»'' в своей общественной работе. Но он рвался от них в иные сферы, к иным приемам работы, где он чувствовал себя как дома<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 72.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [la 27-a de februaro] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Решающий час, о котором мечтали, для которого работали поколения, явно наступил<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 73.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Ибо вооруженные, голодные, бесприютные, терроризированные и несознательные солдатские массы представляли сейчас для дела революции не меньшую опасность, чем организованные силы царизма. В существовании последних к тому же могли быть сомнения. Первые же были налицо<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 76.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Томление духа от жалкого положения зрителя великих событий достигло крайних пределов. Делать что угодно, но активно, в качестве какого угодно «винтика» событий…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 78.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Нам встречались автомобили, легковые и грузовики, в которых сидели и стояли солдаты, рабочие, студенты, барышни с санитарными повязками и без них. Бог весть откуда взялось все это, куда мчались и с какими целями! Но все пассажиры этих автомобилей были возбуждены до крайности, кричали, размахивали руками и едва ли отдавали себе отчет в том, что они делают. Винтовки были наперевес, и паническая пальба, конечно, открылась бы при первом малейшем поводе<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 80.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [apud la Tavrida palaco] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Ближе к входу во дворец стоял ряд автомобилей разных типов. В них усаживались вооруженные люди, грузились какие‑то припасы. На иных было по пулемету. Обращало на себя внимание присутствие чуть не в каждом из них женщин, которые в таком количестве казались излишними. Очевидно, кем‑то, куда‑то снаряжались экспедиции. Был крик и беспорядок. Охотников приказывать было явно слишком много, и был явный недостаток в охотниках повиноваться<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 80.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] П. Н. Милюков, центральная фигура буржуазной России, лидер единственного в данный момент официального органа власти в Петербурге, фактически глава первого революционного правительства<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 83.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Щегловитов был арестован на своей квартире каким‑то студентом, пригласившим с собой для этой цели встреченную на улице группу вооруженных солдат. Под их конвоем Щегловитов был доставлен в Государственную думу около трех часов дня. Его ввели в Екатерининскую залу, куда инициативный студент просил выйти Керенского. Вокруг невиданного зрелища собралась толпа любопытных. Царский сановник стоял, низко опустив голову, когда подошедший Керенский декламировал фразу, повторенную им в эти дни не один раз.</br>— Гражданин Щегловитов, — сказал он, — от имени народа объявляю вас арестованным<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 85.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = ''Милюков'' был тогда центральной фигурой, душой и мозгом всех буржуазных политических кругов. Он определял политику всего «Прогрессивного блока», где официально он стоял на левом фланге. ''Без него'' все буржуазные и думские круги в тот момент представляли бы собой распыленную массу, и без него не было бы никакой буржуазной политики в первый период революции [...] этого рокового человека я всегда считал стоящим головой выше своих сотоварищей по «Прогрессивному блоку», то есть головой выше всех столпов, всего цвета, сливок, красы и гордости нашей буржуазии<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 86.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Пока царизм окончательно не пал, надо держаться за него, надо ''держать'' его, надо ''на его базисе'' строить всю внутреннюю и внешнюю программу национал‑либерализма, — это понимал всякий сколько‑нибудь искушенный элемент буржуазии. Этот путь есть абсолютное благо и, во всяком случае, самоочевидное наименьшее зло<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 87.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [la 27-an de februaro] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = В эту минуту из кабинета Родзянки в комнату вошел Милюков. Увидев нашу группу, он прямо направился к нашему столу. У него был торжественный вид и сдерживаемая улыбка на губах.</br> — Состоялось решение, — сказал он, — мы берем власть…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 97.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [la 28-an de februaro] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Я встал и увидел: два солдата, подцепив штыками холст репинского портрета Николая II, мерно и дружно дергали его с двух сторон. Над председательским местом думского Белого зала через минуту осталась пустая рама, которая продолжала зиять в этом зале революции еще много месяцев… Странно! Мне совершенно не пришло в голову озаботиться судьбой этого портрета. И до сих пор я не знаю его судьбы<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 104.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = К тому же не надо забывать, что тогдашнее офицерство столицы далеко не было старым гвардейским кадровым офицерством: оно было переполнено прапорщиками, то есть всякого рода третьим элементом, готовым примкнуть к революции не за страх, а за совесть в случае физической безопасности и при возможности так или иначе наладить отношения с недоверчивой солдатской массой… В результате всего этого руководители демократии, и в частности Исполнительный Комитет, всеми силами стремились к тому, чтобы офицерство вернулось к своим частям и к своим обязанностям, а солдаты вновь признали бы офицерство<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 105.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [la 28-an de februaro] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Во дворец уже вливались густые ряды штатской публики и перемешивались с солдатами. Залы уже начинали принимать вчерашний вид Приходившие из города рассказывали, что столица еще далека от порядка и успокоения. В разных концах разгромили магазины, склады, квартиры и еще громят то‑то и там‑то Уголовные, освобожденные вчера из тюрем, вместе с политическими, перемешавшись с черной сотней, стоят во главе громил, грабят, поджигают. На улицах небезопасно: с чердаков стреляют охранники, полицейские, жандармы, дворники. Они провоцируют свалку и анархию. В ответ им толпы рабочих и солдат не оставляют камня на камне от полицейских учреждений, ловят и избивают «фараонов» нещадно. Всех подозрительных по службе старому режиму хватают, и под арестом в различных местах сидят тысячи правых и виноватых. Вереницы таких арестантов по‑прежнему проводили через вестибюль под озлобленные крики солдат и рабочих<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 108—109.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [la 28-an de februaro] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] огромная часть всякого люда нацепила на себя красные бантики «на всякий случай», а дворники уже явно с перепугу сбились с ног, отыскивая, что бы такое красное под видом флага вывесить на воротах…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 109.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Партийные клички и литературные псевдонимы при царском режиме вызывались очевидной необходимостью. После революции они в первое время были в ходу по той простой причине, что их так или иначе ''знали'' в более или менее широких кругах, а официальных имен из паспортов часто решительно никто не знал<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 111.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Я лично принял в этот день длинный ряд такого рода делегаций и, не имея для руководства никакой конституции, не имел ни сил, ни оснований отказать в допущении в Совет всякого рода делегатам, горевшим первым революционным жаром. Другие члены Исполнительного Комитета и сама наша мандатная комиссия поступали так же. И в результате через несколько дней число членов Совета достигло гомерической и абсурдной цифры, чуть ли не 2000 человек<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 116.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [la 28-an de februaro] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] мне, члену Исполнительного Комитета, до сих пор совершенно неизвестно, чем занимался ''Совет'' в течение этого дня. И неизвестно потому, что я не интересовался этим ни в те часы, ни после. Не интересовался же я потому, что было очевидно: вся практическая центральная работа легла на плечи Исполнительного Комитета. Совет же в этот момент в данной обстановке, при данном его количественном и качественном составе был явно неработоспособен, даже как парламент, и выполнял лишь ''моральные функции''<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 116.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [la 28-an de februaro] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Министров же одного за другим (также, пожалуй, в интересах их безопасности) стали свозить в Таврический дворец<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 117.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [la 28-an de februaro] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Никаких сомнений не могло быть: если бы то были действительно казаки или какая‑либо нападавшая организованная часть, хотя бы численно до смешного ничтожная, то никакого спасения ниоткуда ждать было нельзя и революцию взяли бы голыми руками<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 120.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [la 28-an de februaro] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Горький продолжал быть не в духе. Его впечатления за день не улучшили, а усугубили его мрачное настроение. В течение битого часа он фыркал и ворчал на хаос, беспорядок, на эксцессы, на проявления несознательности, на барышень, разъезжавших по городу неизвестно куда, на неизвестно чьих моторах, и предсказывал верный провал движения, достойный нашей азиатской дикости. Два‑три человека из присутствовавших добавляли иллюстраций к той же теме и поддакивали Горькому… [...] Для меня было, напротив, очевидно, что дела обстоят блестяще, что революция развивается как нельзя лучше, что победу теперь можно считать обеспеченной и что эксцессы, обывательская глупость, подлость и трусость, неразбериха, автомобили, барышни — это лишь то, без чего революция ''никаким способом обойтись не могла'', без чего все происходящее ''теоретически немыслимо'', без чего ничто подобное ''никогда и нигде не бывало''. Все это было для меня совершенно очевидным<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 122.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Впоследствии Исполнительный Комитет постановил арестовать лишь Николая II, когда были получены сведения, что он бежит в Англию. Это единственный известный мне случай в этот период революции<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 124.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Николай еще гулял на свободе и назывался царем. Но где был царизм? Его не было. Он развалился одним духом. Строился три века и сгинул в три дня<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 126.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Я даже немного опасался, как бы вопрос о ''династии'' не вытеснил в порядке дня проблему ''власти'', разрешавшуюся совершенно независимо от судьбы Романовых. В этом последнем ни у кого не было сомнений. Романовых можно было ''восстановить'' как династию или ''использовать'' как монархический принцип, но их никак нельзя было уже принять за ''фактор'' создания новых политических отношений в стране<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 127.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [la 1-an de marto] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Все говорили о царе, спрашивали, что решено с ним сделать, говорили, что ''нужно'' сделать<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 128.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Что касается цензовой России, империалистской буржуазии, ''принимавшей'' власть, то ее позиция и ее планы не могли возбуждать сомнений. Цели и стремления Гучковых, Рябушинских, Милюковых сводились к тому, чтобы ликвидировать распутинский произвол при помощи народного движения (а гораздо лучше — без его помощи), ''закрепить диктатуру капитала и ренты'' на основе полусвободного, «либерального» политического режима «с расширением политических и гражданских прав населения» и с созданием полновластного парламента, обеспеченного буржуазно‑цензовым большинством. На ''этом'' цензовая Россия должна была стремиться остановить революцию, превратив государство в орудие своего классового господства, а страну в олигархию капиталистов, подобно Англии и Франции, которые именуются «великими демократиями Запада». Движение, идущее ''дальше'' диктатуры капитала, цензовая Россия, принимавшая власть, должна была стремиться ''подавить'' всеми имеющимися налицо средствами<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 130.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [la 1-an de marto] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Сообщили, что во дворец только что пришел «конвой его величества» выразить покорность и предложить службу революции. Ясно, вся армия отряхнула от ног своих прах царизма, и сейчас для переворота не страшно ни кадровое, кастовое реакционное офицерство, ни черносотенный генералитет. Всем приходилось прикинуться «преданными революции». Во главе конвоя явился какой‑то великий князь — Кирилл Владимирович, тоже оказавшийся исконным революционером<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 139.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [la 1-an de marto] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Милюков отстаивал монархию и династию Романовых, с царем Алексеем и регентом Михаилом. [...] Он делал нам «либеральные авансы», указывая, что Романовы теперь уже не могут быть опасны, а Николай и для него неприемлем и должен быть устранен. Он был наивен, когда убеждал нас в приемлемости для демократии его комбинации, говоря про своих кандидатов: «Один больной ребенок, а другой совсем глупый человек»…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 150.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [la 1-an de marto] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] ясно вспоминаю смешную, длинную, лысую, усатую фигуру будущего прокурора Львова, громко, длинно и наивно говорящего речь из своего глубокого кресла. Этот деятель, представитель думской правой и ужасно странный тип, принадлежал в Думе к какой‑то правой партии — националистов или земцев‑октябристов. Но в первых словах своей речи он объявил себя республиканцем и говорил об ужасе возможного возврата царизма, лучше которого смерть<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 151.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Милюков отлично ориентировался в положении дел. Он понимал, что без соглашения с Советом рабочих депутатов никакое правительство не может ни возникнуть, ни существовать<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 151.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [la 1-an de marto] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] Керенский, который сообщил нам, что ему предлагают портфель министра юстиции. Не только предлагают, но убеждают и просят принять. В искренности убеждающих и просящих не могло быть сомнений: заложник в лице Керенского был им весьма желателен в данной совокупности обстоятельств. Керенский снова спрашивал, как ему поступить. Но было ясно, как он поступит. [...] Он хотел быть и советским человеком, и министром, но… больше министром<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 154.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [la 1-an de marto] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Еще звонок: — Говорят с Царскосельского вокзала, комиссар Исполнительного Комитета по поручению железнодорожников. Великий князь Михаил Александрович из Гатчины просит дать ему поезд, чтобы приехать в Петербург.</br>Отвечаю уже без всяких совещаний:</br>— Пусть ему передадут, что Исполнительный Комитет поезда дать не разрешает по случаю дороговизны угля, но гражданин Романов может прийти на вокзал, взять билет и ехать в общем поезде<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 162.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] было очевидно, что не там, не в общих собраниях, делается политика, и все эти «пленумы» решительно не имеют практического значения<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 164.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [la 1-an de marto] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Появился в Петербурге некий «черный автомобиль», мчавшийся, как говорили, из конца в конец столицы и стрелявший в прохожих чуть ли не из пулемета. Его ловили, но не могли поймать<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 178.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Армия так же мгновенно признала новый строй. Царские генералы, видя безнадежность борьбы, стали поспешно принимать защитную окраску и делать вид, что они переродились. Черная сотня сгинула в подполье. Высшее чиновничество также распылилось в мгновение ока. У царского режима еще до формальной ликвидации Романовых не осталось ровно никакой опоры и никаких надежд. Контрреволюция существовала, но она была в скрытом виде, подобно революции до революции<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 180.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Конечно, последний манифест Николая не произвел в Исполнительном Комитете никакого впечатления. Посмеялись кем‑то переданному сообщению, что Николай перед отречением «назначил» Г. Е. Львова премьер‑министром. Ужасно предусмотрительно со стороны мудрого и попечительного монарха! Ужасно тонко со стороны инспирировавших его дипломатов буржуазии!.. Мы посмеялись над наивным анахронизмом в тексте последнего манифеста, но не уделили ни малейшего внимания самому факту отречения. Для всех нас было очевидно: этот факт ныне, 3 марта, не вносит решительно ничего нового в общую конъюнктуру. Революция идет своим ходом, и новая комбинация сил складывается вне всякой зависимости от воли и образа действий каких‑либо Романовых. [...] Низложение Николая само собой разумелось до такой степени, что в эти дни никто из нас не заботился о практическом и формальном осуществлении этого акта<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 190—191.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Акт об отречении, полученный в Исполнительном Комитете, не стал ни предметом серьезного внимания, ни тем более предметом официального обсуждения. Это был никчемный клочок бумаги, имевший для нас разве беллетристический, но никак не политический интерес. Другое дело — в кулуарах и всех прочих помещениях Таврического дворца, по‑прежнему переполненных разношерстной толпою. Там яростно бросались на этот клок бумаги и вырывали его друг у друга. То же, говорят, происходило и в городе. Обывательская масса видела в этом документе важное событие даже на фоне всего происшедшего в эти дни. В нем видели существенный этап, быть может, перелом в развитии революции<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 191.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Против Алексея была вся страна и вся левая до Керенского и, пожалуй, до Некрасова. А против Михаила оказались те же плюс еще далеко вправо до… самого Родзянки<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 192.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Во главе антимонархистов шел, конечно, Керенский, действуя и пафосом, и угрозами, играя на своем особом положении «полномочного представителя демократии» в министерстве, подчеркивая особый вес своих мнений. К Керенскому склонялись премьер Львов и большинство вчерашних монархистов с Родзянкой во главе. Все они настаивали на отказе от престола Михаила Романова. В меньшинстве оказалось только двое — Милюков и Гучков, предлагавшие утвердить царем Михаила и бить ему челом на этот счет…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 193.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Посовещавшись секретно с Родзянкой и Львовым, Михаил Романов объявил, что он отказывается от предприятия, которое было бы, по существу, бесплодной и скандальной авантюрой. Все присутствующие, кроме Гучкова и Милюкова, испытали от этого большое удовольствие, но промолчали о нем. Керенский же в неудержимом порыве не преминул вскочить на подмостки и продекламировал так:</br>— Ваше Высочество, вы благородный человек, и я всегда отныне буду заявлять это. Ваш поступок оценит история, он высокопатриотичен и обнаруживает вашу любовь к родине…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 194.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Керенский был искренний, хороший человек. Он самоотверженно и деятельно любил и родину, и революцию, и социализм, и демократию<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 194.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] Совет безмерно увеличивал толкотню, суету, беспорядок и неразбериху во дворце революции. Это сделалось наконец невыносимо для членов Исполнительного Комитета, совершенно истрепанных и без того. Работа в условиях, когда переход из комнаты в другую требовал невероятных усилий и времени, стала нестерпимой. Надо было хоть денек «отдохнуть от Совета» и тысячных толп, привлекавшихся им во дворец. Это стало чувствоваться всеми, и многие выражали таковые неприличные чувства, недвусмысленно посылая к черту этот перманентный митинг среди рабочих апартаментов Исполнительного Комитета<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 195.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Чхеидзе не был годен в пролетарские и партийные вожди, и он никого никогда и никуда не вел: для этого у него не было ни малейших данных. Напротив, у него были все данные, чтобы вечно ходить на поводу, иногда немного упираясь. И бывали случаи, когда его друзья заводили его в такие дебри политиканства, где ему было совсем не по себе, и в такие авантюры, которым он не только не сочувствовал, но против которых решительно протестовал, хотя и… не публично. [...] Но, превратив его в икону, его водили, ибо основательно упираться он не имел силы. А зайдя куда не следует, он бесплодно протестовал, ибо этот «околопартийный человек», по выражению Ленина, был безупречно честным солдатом революции, душой и телом преданный демократии и рабочему движению<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 196.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Огромное количество приводили охранников, в частности филеров. Никто не поверил бы, что их такая масса была в столице. Кто‑то в градоначальстве их допрашивал, как‑то сортировал и что‑то с ними делал… Жалкие и грязные существа держались как им подобало. Униженно просили милости, ссылаясь на подневольную работу из‑за куска хлеба, обещая клятвенно вперед, изменив царю и присяге, быть до гроба верными народу и революции… «Сознательный» гражданин среди огромной почтенной корпорации нашелся только один. Но все же один «идейный» филер нашелся. На вопрос об отношении к революции он, извиняясь и смущаясь, ответил:</br>— Не сочувствую… Служил верой и правдой. Очень предан был и любил государя императора. Изменить присяге не согласен…</br>Не знаю. что сделали с этим зловредным человеком, единственным из всех, который заслуживал доверия<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 203.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Ладыжников развернул предательский список. Это была толстая тетрадь, быть может, не одна, с сотнями имен… Неописуемое омерзение и стыд! Вереницы адвокатов, врачей, чиновников, муниципалов, курсисток, всевозможных студентов, литераторов, рабочих всех племен и состояний. Абсолютно преобладали «представители духовной культуры». Соотношение же между числом провокаторов и «освещаемой» ими сферой было прямо убийственно для нашей прославленной интеллигенции! [...] За что продавались доблестные деятели? Продавались за гроши: редко кто получал свыше ста рублей в месяц<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 225.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] Петербург — город до крайности централизованный. Народное движение там искони тяготеет к Невскому, туда летит душа города во всех особых случаях, и только там надо наблюдать ее<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 225.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Бывший царь разъезжал по России, куда ему заблагорассудится: из Пскова после отречения поехал в Ставку, в Могилев, затем собрался в Киев, к матери, потом, как говорили, в Крым… Большого значения этому не придавали, но некоторые «неудобства» от этого все же проистечь могли. Об этом стали поговаривать. Но вот 6‑го числа были получены сведения, что Николай Романов с семьей уезжает в Англию. Генерал Алексеев заявил от его имени Временному правительству о желании царской семьи эмигрировать за границу. Правительство на это согласилось и уже начало но этому поводу переговоры с британским правительством…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 228.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Но вот Керенский в Москве, правда с некоторым опозданием, 7 марта, но при бурных восторгах обывательской толпы, так говорил об этом деле как о деле решенном:</br>— Сейчас Николай II в моих руках — руках генерал‑прокурора. И я скажу вам, товарищи: русская революция прошла бескровно, и я не хочу, не позволю омрачить ее. Маратом русской революции я никогда не буду… Но в самом непродолжительном времени Николай II под моим личным наблюдением будет отвезен в гавань и оттуда на пароходе отправится в Англию…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 228.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Было очевидно: пускать Романовых за границу искать счастья по свету, ждать погоды за морем нельзя. И об этом, насколько помню, не спорили в Исполнительном Комитете. [...] Суждение шло в иной плоскости. Полученное известие гласило, что Николай с семьей уже бежит за границу. Комиссар Исполнительного Комитета по железнодорожным делам донес, что два литерных поезда с семьей Романовых уже направляются к границе будто бы с ведома и разрешения Временного правительства. Куда именно направляются поезда, в заседании точно не было установлено. Из одних источников сообщали, что Романовы едут через Торнео, из других — через Архангельск. Надо было немедленно снестись с правительством и предложить ему задержать Николая. Ввиду позиции, занятой Мариинским дворцом, было признано очень быстро и единодушно, что дело Романовых Совет должен взять в свои руки и во всяком случае категорически потребовать, чтобы никакие меры ни к каким Романовым не применялись без предварительного соглашения с Исполнительным Комитетом…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 229.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Но что же сделать с Романовыми? Об этом некоторое время спорили, и, судя по тому, что в конце концов остановились на временной мере, истина рождалась здесь довольно туго… Как будто кто‑то слева требовал непременно Петропавловки для всей семьи, ссылаясь на пример собственных министров Николая и на прочих слуг его. Но не помню, чтобы стоило большого труда смягчить решение Исполнительного Комитета. Была решена временная изоляция самого бывшего царя, его жены и детей в Царскосельском дворце. Больше разговоров возникло по поводу того, что делать с прочими Романовыми — кандидатами и некандидатами. Кажется, было решено за границу не пускать никого и всех по возможности прикрепить к каким‑нибудь своим усадьбам. Все это должно было быть продиктовано Временному правительству на предмет соответствующих распоряжений…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 229.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Исполнительный Комитет без долгих разговоров, без всяких вопросов о своих функциях и правах постановил дать приказ по всем железным дорогам — задержать Романовых с их поездом, где бы они ни оказались, и сейчас же дать знать об этом Исполнительному Комитету. А затем один из членов Исполнительного Комитета с подобающей свитой был отряжен для ареста Николая в том месте, где будет остановлен его поезд, и для водворения всей царской семьи в Царском Селе… Предназначенный для этой цели член Исполнительного Комитета был Кузьма Гвоздев. [...] Выполнить свою миссию Гвоздеву не пришлось. Временное правительство быстро и послушно взялось выполнить требования Исполнительного Комитета. Еще раньше, чем на другой день Керенский в Москве успел «под личным наблюдением» проводить Николая в Англию, правительство постановило «лишить его свободы», изолировать в его старой резиденции, о чем и опубликовать во всеобщее сведение. Вопреки слухам, царь находился в Ставке, в Могилеве, куда приехала его мать. Специально командированные за ним комиссары Временного правительства из левых думских партий выехали в Могилев в тот же день и благополучно доставили бывшего самодержца в Царскосельский дворец…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 229—230.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Гвоздев же потом, через несколько месяцев (а казалось, лет) революции, в часы досуга, в часы сладких воспоминаний о далеких прошлых битвах, говорил мне:</br> — А помните, как мне писали мандат арестовать Николая II?..</br>— Помню… Ну и что?</br>— Ничего… Я этот мандат берегу. Так, на память…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 230.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] солдатчина есть величайшая помеха, есть крайне вредный и весьма реакционный элемент нашей революции, хотя именно участие армии и обеспечило ее первоначальный успех… [...] Непосредственное участие в революции армии было не что иное, как форма вмешательства крестьянства, форма его проникновения в недра революционного процесса. С моей точки зрения марксиста и интернационалиста, это было совершенно неуместное вмешательство, глубоко вредное проникновение и притом же вовсе не обязательное вообще, а обязанное лишь особому стечению обстоятельств<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 231.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Жадное до одной земли, направив все свои государственные мысли к укреплению собственного корыта, а все свои гражданские чувства — к избавлению от земского и урядника, крестьянство, будучи большинством населения, имело, вообще говоря, все шансы «пройти стороной», соблюсти нейтралитет, никому не помешать в главной драме, на основном фронте революции. Пошумевши где‑то в глубине, подпаливши немного усадеб, поразгромив немного добра, крестьянство получило бы свои клоки земли и утихомирилось в своем «идиотизме сельской жизни». Гегемония пролетариата в революции не встречала бы конкуренции. И единственный революционный и социалистический по природе класс довел бы революцию до желанных пределов<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 231.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Сейчас крестьянство было одето в серые шинели, во‑первых, и чувствовало себя главным героем революции, во‑вторых. Не в стороне, не в глубине, не в Учредительном собрании, не в органической эпохе, а тут, над самой колыбелью, у самого кормила революции неотступно, всей тяжкой массой стояло крестьянство, да еще с винтовкой в руках. Оно заявляло: я хозяин не только страны, не только российского государства, не только ближайшего периода российской истории, я хозяин революции, которая не могла быть совершена без меня… Это было совершенно неуместно и крайне вредно<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 231.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = У революции были задачи [...] Главная из таких задач была ликвидация войны. [...] В первые недели, и именно в описываемые дни, в Исполнительном Комитете все еще не могли найти надлежащей формы, надлежащей почвы, на которую можно и должно было поставить насущнейшую проблему ликвидации войны… Было от чего возненавидеть эту солдатчину и негодовать на ее неуместное вмешательство. Было от чего с грустью смотреть, как в Совете, в недрах революции, пролетариат все больше и больше тонет среди этих непроглядных мужиков в их серых шинелях<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 231.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = В первые педели солдатская масса Петербурга не только не слушала, но не позволяла говорить о мире, готовая поднять на штыки каждого неосторожного «изменника» и «открывателя фронта врагу». Впоследствии же, когда после месяцев революции старые жупелы потеряли силу, а в окопах стало нестерпимо, те же массы, та же темная стихия бросилась сломя голову за тем, кто позволял в любой момент бросить окопы и звал домой «грабить награбленное»<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 232.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Было от чего возненавидеть эту солдатчину и негодовать на ее неуместное вмешательство. Было от чего с грустью смотреть, как в Совете, в недрах революции, пролетариат все больше и больше тонет среди этих непроглядных мужиков в их серых шинелях<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 232.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Iraklij Cereteli]]] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Настоящего лидера мужицко‑солдатской массы еще налицо тогда не было; [...] Настоящий лидер мужицко‑мещанско‑солдатских масс тогда еще только собирался выезжать в столицу из Иркутска…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 232.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] Керенский не так давно перенес тяжелую болезнь, в результате которой он лишился одной почки. Финны во время этой болезни, протекавшей в Гельсингфорсе, носили лидера российской левой на руках, а Горький и Манухин сокрушались: зачем Керенский лишился почки, когда Манухин брался отстоять ее.<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 234.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [la 7-an de marto] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Утром 7‑го петербуржцев радовал долгожданный трамвай… Вагоны вышли разукрашенные флагами, всякими эмблемами и просто красной материей. Прохожие останавливались и любовались<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 235.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Основное и необходимое условие, выдвигаемое петербургским пролетариатом, был восьмичасовой рабочий день<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 239.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [sepulto sur la [[Marsa kampo (Sankt-Peterburgo)]]] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Горький поднял вопрос о похоронах жертв революции на Дворцовой площади, представив соображения художников и изложив их собственные проекты насчет Марсова поля… Припоминаю, что художников было несколько групп и было несколько «течений» по данному вопросу. Ко мне обращалось два‑три человека, защищая кроме Марсова поля еще Таврический сад и, кажется, еще какое‑то место для похорон. Излагали свои планы и как будто показывали чертежи. Вообще среди художественного мира было движение. Говорили о наступившем золотом веке для искусства, о министерстве по делам искусств и т. д. Со всеми проектами похорон я направлял к Горькому<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 240.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [sepulto sur la [[Marsa kampo (Sankt-Peterburgo)]]] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Горькому как следует похлопали, но на вопрос, желает ли Совет пересмотреть свое решение о месте похорон, голосование ответило отрицательно!.. Горькому никто не возражал. Не пожелали, и все тут. Неисповедимы пути народных движений, народных собраний, народных мгновенных импульсов… [...] Горький же с тех пор в Совете не появлялся [...]<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 240.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = У самой буржуазии кадеты поглотили всех прочих. Более правые казались уже не по сезону и исчезли как дым<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 242.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri gazeto [[Izvestija]]] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Боже мой, что это был за беспорядочный, невыдержанный, расхлябанный, неумелый орган! Без всякой руководящей линии, с возмутительным подбором и расположением материала, с заголовками, ни на йоту не соответствующими тому, что находится под ними, с самыми удивительными сообщениями; это была не газета, а какой‑то калейдоскоп механически втиснутых в полосы отрывков<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 243.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Пожертвования вообще не могли обеспечить советский бюджет. Но сейчас они поступали в огромном количестве от всевозможных организаций и частных лиц всякого звания, не исключая буржуазии. Таков был энтузиазм и таков был ореол Совета в те идиллические времена… Еще более широкой рекой текли пожертвования на нужды амнистированных товарищей — ссыльных, каторжан, эмигрантов. Здесь, в сфере благотворительности, именно буржуазия сочла тактичным тряхнуть мошной<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 243.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [la 9-an de marto] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] Керенский провел декрет об отмене смертной казни. Это также было встречено всеобщим энтузиазмом. Но… не была ли судьба этой меры самым из всех горьким издевательством над великой революцией! Мы встретимся со смертной казнью, с борьбой за нее и против нее через немного месяцев. Мы увидим, как «во имя революции» смертную казнь отстаивал тот, кто отменил ее, а боролись с ним те, кто «во имя революции» применяли потом массовые казни без суда<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 244.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Не без дела был и святейший прокурор В. Н. Львов, ибо духовенство встряхнулось, быстро «самоопределялось» и задумало не на шутку стать государством в государстве, особенно в Москве<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 244.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Против сепаратных захватов помещений и предприятий я боролся, насколько мог. Но успеха имел немного. Во‑первых, принцип спотыкался о вопиющую нужду вновь возникших организаций, имевших законное право на жизнь. Во‑вторых, принцип был неубедителен не только для левых, но и для многих центровиков, и сепаратно‑самочинные действия «по праву революции» практиковались в самых широких размерах<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 246.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] никакого наступления со стороны немцев предпринято не было до самого июньского наступления с нашей стороны. За исключением частичной, случайной операции на Стоходе, германское командование не решилось предпринять никаких экспериментов над русской революцией. Как мы и утверждали, помимо стратегических трудностей, это было не лишено существенного ''политического'' риска. И германский генеральный штаб предпочел обратить свои взоры на запад<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 252.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = <ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 48.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = 7 марта правительство объявило о готовности воевать до победы в согласии с союзниками [...] Милюков объявил sans phrases,1 что к числу этих задач относится между прочим «ликвидация Турции»<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 253.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Мы видели «невинные» лозунги на знаменах: «Готовьте снаряды!», «Рабочие — к станкам!» Это было начало широко раскинувшейся, глубоко пустившей корни, принявшей одно время угрожающие размеры агитации среди солдат против рабочих. Рабочие — лодыри и выдают братьев в окопах, занимаясь шкурными интересами в тылу. Они добыли себе восьмичасовой рабочий день, и все‑таки заводы работают на оборону кое‑как, а солдаты заплатят за это тысячами жизней<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 262.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = В Екатерининской зале во время одной из манифестаций какая‑то агитаторша, вероятно большевичка, за выражение «Долой войну!» едва не была всенародно растерзана солдатами. Популярный, опытный, далеко не большевистски настроенный оратор Скобелев уже через несколько дней (равных месяцам) был чуть не поднят на штыки за какое‑то неосторожное слово<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 263.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = С Лариным приехал еще один эмигрант — маленький бритый человек, удивительно резко клевавший носом в разные стороны при ходьбе. Это был Урицкий, также будущий именитый деятель большевизма. [...] при личном знакомстве Урицкий не производил впечатления человека, хватающего с неба звезды, и… не располагал к личному знакомству<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 270—271.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Все прибывавшие эмигранты были гораздо радикальнее нас по части внешней политики и борьбы за мир<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 271.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Ленин не явился исключением: он, правда, не ассимилировался с российскими большевиками, а ассимилировал их с собою — в своей общей новой, порвавшей с марксизмом концепции. Но в сфере военной, внешней политики Ленин многому научился на русской почве и отлично приспособился в своих подходах к солдату<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 271.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = «Правда», выражавшая точку зрения большевиков, была в то время сумбурным органом очень сомнительных политиков и писателей. Ее неистовые статьи, ее игра на разнуздывании инстинктов не имели ни определенных объектов, ни ясных целей. Никакой вообще «линии» не было, а была только погромная форма<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 271.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = В «Современнике» из‑за границы Каменев не сотрудничал, но писал в «Летопись» из Сибири, из ссылки, откуда он сейчас и приехал. Писания его вообще не отличались ни большой оригинальностью, ни глубоким изучением, ни литературным блеском, но всегда были умны, хорошо выполнены, основаны на хорошей общей подготовке и интересны по существу<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 272.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Как политический деятель Каменев, несомненно, представляет собой незаурядную, хотя и не самостоятельную величину. Не имея никогда ни острых углов, ни ударных пунктов мысли, боевых идей, новых слов, он один не годится в вожди: ему одному вести массы некуда. Оставшись один, он непременно с кем‑нибудь ассимилируется. Его самого всегда необходимо взять на буксир, и если он иногда упрется, то не сильно. Но в качестве элемента руководящей группы Каменев с его политической школой, с его ораторскими данными является весьма выдающимся, а среди большевиков во многих отношениях незаменимым деятелем… С другой стороны, по личному своему характеру Каменев — мягкий и добродушный человек. А из всего этого, вместе взятого, слагается его роль в большевистской партии<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 272.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Lev Kamenev]]] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Он всегда стоял на ее правом, соглашательском, пассивном крыле. И иногда он упирался, отстаивая «эволюционные методы» или умеренный политический курс. Упирался он против Ленина в начале революции, упирался против Октябрьского восстания, упирался против всеобщего разгрома и террора после восстания, упирался по продовольственным делам на втором году большевистской власти. Но всегда сдавал по всем пунктам<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 272.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [[[Lev Kamenev]] al [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] en marto 1917] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Вы читаете «Правду»? Вы видите — у нее совершенно неприличный тон и вообще какой‑то неподходящий дух. И репутация ее очень нехороша. И в наших рабочих кругах очень недовольны… Я приехал — пришел в отчаяние. Что делать? Я думал даже совсем закрыть эту «Правду», а выпустить новый центральный орган под другим названием. Но это невозможно. В нашей партии слишком много связано с именем «Правды». Название должно остаться… [...] Каменев действительно не закрыл «Правду», но перестроил ее на новый лад. Газета мгновенно стала неузнаваемой<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 273.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri alvoko de la Petrograda Soveto "Al la popoloj de la mondo"] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Не меньшее значение манифест должен был иметь и для Европы. Дело было, конечно, не в призывах как таковых. Ленин по приезде своем, пренебрежительно отзываясь об этом манифесте, правильно говорил, что «к революциям не призывают, революций не советуют: революции зреют, вырастают». Ленин рассуждал так хорошо, так «по‑марксистски» до самого октября, после чего стал в еженедельных воззваниях «призывать» на помощь Европу и «советовать» ей произвести социалистическую революцию…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 274.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Приехавшие эмигранты сообщали, что во всей Европе ныне совершенно нет русских газет. Все, что известно о революции, известно из официальных сообщений… Мартов телеграфно умолял добиться свободы сношений русских социалистов с их заграничными представителями. Совет уже был объявлен возможным очагом заразы, и весь империалистский интернационал поспешил прежде всего учинить заговор молчания<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 276.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Этот деятель — одна из центральнейших фигур большевистской партии и, стало быть, одна из нескольких единиц, державших (держащих до сей минуты) в своих руках судьбы революции и государства. Почему это так, сказать не берусь: влияния среди высоких, далеких от народа, чуждых гласности, безответственных сфер так прихотливы! Но во всяком случае, по поводу роли Сталина приходится недоумевать. Большевистская партия при низком уровне ее «офицерского корпуса», в массе невежественного и случайного, обладает целым рядом крупнейших фигур и достойных вождей среди «генералитета». Сталин же за время своей скромной деятельности в Исполнительном Комитете производил — не на одного меня — впечатление серого пятна, иногда маячившего тускло и бесследно. Больше о нем, собственно, нечего сказать<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 280.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri Miĥail Terŝĉenko]]] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Министр финансов был очень оживлен и очарователен… Вообще это был очень бойкий, словоохотливый молодой человек, на мой взгляд, с незаурядными способностями и отлично развитым классовым самосознанием. Первые сообщения о приглашении этого господина в первый революционный кабинет вызвали, конечно, всеобщее удивление. Даже репортеры долго не могли ничего сообщить о нем, кроме того, что его состояние равно примерно 80 миллионам и что он не только любитель, но и знаток театра. Было для всех очевидно, что это не более как parvenu и продукт закулисных комбинаций, быть может, внутренних трений среди десятка‑другого наших крупнейших синдикатчиков<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 284.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Но оказалось, что Терещенко способен вполне оправдать себя и как индивидуальность, как ловкий, достаточно образованный и «деловой» администратор, политик, дипломат. Терещенко — дельный министр, говаривал долгое время Церетели, пока не разочаровался и не стал открыто отмахиваться от своего бывшего приятеля. Но отмахиваться от него пришлось отнюдь не потому, что Терещенко оказался не дельным и не ловким. Наоборот, именно потому, что он был очень дельным и очень ловким и вкупе с пославшими его смастерил отличную сеть для прямошагающего Церетели<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 284.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = В Исполнительный Комитет начался наплыв просителей. [...] советский аппарат управления стал непроизвольно, автоматически, против воли Совета вытеснять официальную государственную машину, работавшую все более и более холостым ходом<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 285.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Летая из Петербурга в Москву, из Москвы в Финляндию, из Финляндии в Ставку и т. д., вращаясь исключительно в буржуазных сферах и среди своих друзей более чем сомнительного демократизма, Керенский действовал так, как бог ему на душу положит или как его инспирируют окружающие. Он продолжал себя считать товарищем председателя Совета и советским ставленником в министры. [...] Керенский ни о чем не спрашивал Совет, но Совет отвечал за Керенского<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 288.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Керенский ни с того ни с сего заявил публично о необходимости интернационализировать Константинополь. [...] Керенский сказал, подчеркивая «общую решимость продолжать войну до победы»: «Лишь после победы возможно созвать Учредительное собрание…»<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 288.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] заслуженный левый большевик Войтинский, также отбывший каторгу и хорошо известный некогда всему передовому рабочему Петербургу. Это был образованный экономист, хороший митинговый оратор, он вскоре стал очень крупной силой революции. Не особенно оригинальный, не завоевавший себе большого авторитета, он был универсальным, вездесущим и всегда действующим работником<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 290.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [parolo de Pavel Milukov] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Он сказал, что Россия должна воевать до раздела Австро‑Венгрии, до ликвидации Европейской Турции, до присоединения Галиции к Украине, до перекройки Балкан, до «отнятия» Армении, до отвоевания проливов и Константинополя и проч. Все это, во‑первых, вам совершенно необходимо, во‑вторых, все это, конечно, верх справедливости, в‑третьих, все это совсем не аннексии, а, в‑четвертых, если кому‑либо угодно назвать это аннексиями, то это ничего не изменит в политике революционного кабинета<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 296.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = В 20‑х числах марта отношения между солдатами и рабочими достигли крайнего напряжения… [...] на всех перекрестках, в трамваях, в любом общественном месте можно было видеть рабочих и солдат в последних градусах нервного раздражения, сцепившихся между собою в неистовом словесном бою. Выли и случаи физических свалок. Дело приняло крайне тревожный оборот. Конечно, рабочие обвинялись в предъявлении чрезмерных требований, в полном нежелании работать и в игнорировании интересов фронта. Исходным пунктом агитации был, между прочим, восьмичасовой рабочий день. Ловцы рыбы в мутной воде спекулировали на том, что мужику в серой шинели понять это пролетарское требование совершенно не под силу. Такой нормы работы не существует ни на фронте, ни в деревне. А между тем заводские лодыри, не желая работать больше, покупают себе вольную жизнь ценою жертв в окопах. Солдаты не только требовали обуздания рабочих и контроля на фабриках. Они грозили репрессиями и расправой. [...] по заводам начали ходить вооруженные солдаты, наводить ревизии и чинить насилия. [...] положение было острым в течение 10—15 дней<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 296.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri subedukitaj revoluciaj oratoroj] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Они были несравненно интереснее, когда произносили бурные, патетические гимны революции, не умея рассказать, что значит революция, едва умея выговорить само это слово, но изливая в самозабвенном потоке слов свою душу, казалось, душу ''народа'' и ''его революции''. Говорили не всегда ясно, без всякого стержня, вообще без настоящего содержания. Но все в волнении слушали и все понимали. Все знали, что никакое красноречивое, умно и ловко произнесенное приветствие, никакое самое искреннее выражение солидарности, никакие из глубины сердца идущие, торжественные клятвы верности и борьбы не могут заменить этих не совсем понятных, несвязных речей<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 301.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Я помню парня в буром армяке, стриженного в кружок, плечистого, краснолицего, курносого, типичного первобытного пастуха и недурную модель для российского Иванушки‑дурачка. Торопливым говором, тонким голосом, называя нас «братцами» и «дорогими», он произносил или выкрикивал свою стихийную лирическую импровизацию, упирая на какое‑то самодельное, не к месту идущее слово, долженствующее обнажить перед нами все его заветные думы, все его потрясенное нутро… Бог весть какой нестерпимый гнет сняла революция с этого варвара: вырвался ли он из когтей дикого барина‑помещика или свирепого офицера и захлебывается, и упивается, как степной конь, какой‑то новой волей…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 301.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Но вот солдат из окопов втащил с собой грязный мешок и положил его перед собой на кафедре. [...]</br>— Вот мы решили принести вам самое дорогое, что было у нас… В этом мешке все наши кровью добытые награды, себе не оставил никто… Здесь Георгиевские кресты и медали. Меня послали отдать их вам, вместе с нашей нерушимой клятвой положить жизнь за добытую свободу и служить революции, подчиняясь беспрекословно всем распоряжениям Совета...</br>Зал застыл во время этих простых слов, и не сразу грянула буря рукоплесканий… Но потом этих мешков с крестами перетаскали немало в Совет<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 301.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = «Рабочих и солдатских» — это странно и неуклюже звучало еще и в России<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 302.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Nikolaj Vissarionoviĉ Nekrasov]]] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Я знаю, что это был левый министр — не только левый политик в кабинете, но и левый администратор, который вызвал много нареканий за «синдикалистские» приемы управления, «распустившие» железнодорожников. Но я не знаю, был ли это хороший администратор и деловой министр. В качестве же политика он производил серьезное впечатление и обнаруживал свойства если не государственного человека, то государственного дельца . Он отлично схватывал положение, умел пойти ему навстречу, а затем уже обнаруживал и твердость руки. Практическая школа политики и зоркость глаза хорошо сочетались в нем с энергией и деловитостью. Как «государственный делец», Некрасов, несомненно, оставлял за собой две наиболее яркие фигуры первого кабинета — Керенского и Милюкова, из которых первый погибал от своего импрессионизма и «мессианства», а второй — был профессор. Но, с точки зрения буржуазных верхов, Некрасов был молод, неавторитетен, а главное, непомерно лев и не годился в лидеры<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 303—304.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Aleksandr Manujlov]]] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Это был человек невыдающихся способностей, правый кадет, довольно неудачный бывший ректор Московского университета, мало интересный экономист и бесплодный редактор «Русских ведомостей». Его популярность, по‑видимому, в огромной степени основывается на том, что царский жандарм профессор Кассо уволил его из университета, в чем, впрочем, сам Мануйлов был ни сном ни духом не виноват. В качестве министра просвещения этот человек также оказался ниже критики<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 304.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Несомненно, Гучков стоял на крайнем правом фланге кабинета. Потому он раньше всех не в пример кадетам и совершенно добровольно (ведь Милюкова «ушли»!) вышел в отставку<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 304.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Шингарев был превосходным деловым министром — со знанием, с огромной энергией, с твердостью и авторитетом. В качестве же политика этот даровитый человек вполне шел на поводу у Милюкова и его Дарданелл. Шингарев был ''правым'' министром, был яростным врагом советской демократии и говорил с нами, в контактной комиссии, голосом, дрожащим от волнения и негодования. Непонятно, как этот вечный работник на земской, демократической ниве, культурный и честный, мог дойти до такого законченного «мировоззрения» крупного капитала. И непонятно, как этот гуманный человек мог опуститься до резких, кричащих проявлений антинемецкого шовинизма, каких мне пришлось быть свидетелем. Может быть, здесь было не только «мировоззрение», но и непосильный психический шок от войны?..<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 305.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Союзные правительства с соизволения, при одобрении или по просьбе Милюкова по‑прежнему не пускали в Россию эмигрантов «пораженческого» образа мыслей. Мартов и его ближайшие товарищи уже в мае, уже при коалиции, потеряв все надежды выбраться лояльным и естественным путем, принуждены были ехать через Германию в «запломбированном вагоне»<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 306.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Солдатская масса еще не справлялась с политическим представительством. Офицеры же из прапорщиков потянулись в «социалисты», и многие кадетские адвокаты и прочие профессии с погонами на плечах сейчас представляли солдатскую массу под видом эсеров или беспартийных. Было много фронтовиков. Энергичные прапорщики старались объединить их, чтобы солидно представить «голос действующей армии», по крайней мере для буржуазной прессы<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 328.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = «Бабушка» — Брешковская закончила наконец свое триумфальное шествие — по цветам, среди восторженных толп народа — из Сибири в Петербург. С вокзала с почетным конвоем из Керенского, Некрасова, Чхеидзе она проехала в Таврический дворец<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 328.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Дан — это одна из наиболее крупных фигур русской революции. Это один из самых выдающихся деятелей как русского рабочего движения, так и событий 1917 года<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 329.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri milito kaj paco] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] если бы все большевики разделяли взгляды Каменева, по крайней мере в течение первого года революции, то я также был бы большевиком, и притом левым<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 330.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Участие Плеханова в событиях 1917 года ограничилось его писаниями в крошечной, малочитаемой и совершенно невлиятельной газетке «Единство». Его единомышленники составляли небольшую группу, не представленную в Совете именно ввиду ее полной ничтожности…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 335.</ref>. }} == Vidu ankaŭ == * [[Noticoj pri la revolucio (Volumo 3–4)]] * [[Noticoj pri la revolucio (Volumo 5–7)]] == Referencoj == [[Kategorio:Noticoj pri la revolucio|1]] ldjyy39j118301co4p5o51euwxcw5s4 53840 53837 2026-10-08T06:29:13Z RG72 415 53840 wikitext text/x-wiki '''Redaktata! [[Uzanto:RG72|RG72]] ([[Uzanto-Diskuto:RG72|diskuto]]) 06:08, 8 okt. 2026 (UTC)''' {{Verko |aŭtoro= [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |nomo= Noticoj pri la revolucio (Volumoj 1–2) |koloro= |dosiero= Суханов Н.Н. Записки о революции. Том 1 (1919).jpg |vikipedio= |komunejo= |komunejokat= |vikivortaro= |vikinovaĵoj= }} '''Noticoj pri la revolucio''' (ruse: Записки о революции) estas verko de sovetia, rusia politikisto, revoluciulo [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]], eldonita en 1922–1923 je 7 volumoj. == Citaĵoj == {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Я был выслан из Петербурга еще 10 мая 1914 года. [...] Будучи выслан, я все же большую часть времени до самой революции жил в столице нелегально — то по чужому паспорту, то бегая по ночевкам, то шмыгая тенью мимо швейцара и дворника, — в качестве частого посетителя сообственной квартиры, где жила моя семья. [...] мое нелегальное положение не препятствовало мне работать в качества экономиста, под своим именем, в одном казенном учреждении, в министерстве земледелия, — в одной из организаций по орошению Туркестана<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 48.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [la 21-an de februaro] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = В этот период агонии царизма внимание российской, по крайней мере, петербургской общественности и столичных политических групп вращалось больше всего вокруг Государственной думы, созванной 14 февраля<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 48.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Ни одна ''партия не готовилась к великому перевороту''. Все мечтали, раздумывали, предчувствовали, "ощущали"...<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 49.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [la 22-an kaj 23-an de februaro] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = По размерам своим такие беспорядки происходили перед глазами современников уже многие десятки раз. И если что было характерно, то это именно нерешительность власти, которая явно запускала движение Но были ''беспорядки'' — революции еще не было<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 49.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Власть, идущая на смену царизма, должна быть только ''буржуазной''. Трепова и Распутина должны и могут сменить только заправилы думского "Прогрессивного блока". На такое решение необходимо держать курс. Иначе переворот не удастся, и революция погибнет<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 50.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Уличное движение масс в февральские дни не обнаруживало никакой планомерности. Никакого правильного руководства им констатировать было нельзя. Вообще народным движением, как это бывает всегда, организованные социалистические центры не руководили и политически не вели его к какой-либо определенной цели. Конечно, традиционный, можно сказать, наш старый национальный лозунг "Долой самодержавие!" был на устах ввсех многочисленных уличных ораторов из социалистических партий. [...] Проблема же власти совершенно не ставилась перед массами. И, в частности, ллозунг "Учредительного собрания", будучи не очередной проблемой дня, а лишь общим программным положением всех социалистических партий, оставался совершенно в тени в эти дни. Но зато во всю ширь развертывался перед массами в уличной агитации другой лозунг, включивший в себя крайне существенное и ответственное содержание. Это был лозунг "Долой войну!", под которым проходили все митинги февральских дней<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 53.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Российский социализм и российский сознательный пролетариат, не в пример социализму западно-европейскому воюющих стран (за исключением Италии), в своем большинстве занимал решительную позицию против гражданского мира и против поддержки империалистической войны<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 53.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Было à priori ясно, что если рассчитывать на буржуазную власть и присоединить буржуазию к революции, то надо временно ''снять с очереди лозунги против войны'' [...]<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 54.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = ''Политическим лозунгом буржуазии, к которому пристала и вся радикальная интеллигенция, было в эти дни "ответственное перед Думой министерство"''<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 54.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Между тем движение все разрасталось. Бессилие полицейского аппарата становилось с каждым часом все очевиднее. Митинги происходили уже почти легально, причем воинские части, в лице своих командирово, не решались ни на какие активные позиции против возраставших и заполнявших главные улицы толп. Особенную лояльность неожиданно проявили казацкие части, которые в некоторых местах в прямых разговорах подчеркивали свой нейтралитет, а иногда обнаруживали прямую склонность к братанию<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 56.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Почти у подъезда "Летописи", у ворот соседнего завода, я натолкнулся на небольшую группу штатских, с виду рабочих.</br>— Они чего хочут, — говорил один с мрачным видом. — Они хочут, чтобы дать хлеба, с немцем замириться и равноправия жидам...</br>"Не в бровь, а прямо в глаз", — подумал я, восхищенный этой блестящей формулировкой программы великой революции<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 58.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Рассказ Керенского, как всегда возбужденный, несколько патетический и несколько театральный, говорил главным образом о панике и растерянности буржуазно-депутатской массы. [...] Закружившись в вихре событий, находясь в горниле политиканства, он явно не охватывал и не оценивал основных пружин и характерных штрихов возникающей революционной ситуации<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 58.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Основным лозунгом было по-прежнему "Долой войну!", которая наряду с самодержавием толковалась как источник всех бедствий, и, в частности, продовольственной разрухи<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 59.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Надо упомянуть здесь, что начиная с 1906—1907 годов я не был связан формально ни с одной из партий и организаций. Мое положение "дикого", конечно, исключало возможность непосредственной, а тем более какой-либо руководящей работы в практическом социализме. Я был литератором по преимуществу. Но моя литературная деятельность была все же тесно связана с движением [...] я сохранял довольно тесные связи со всеми социалистическими партийными кругами. Центры довольно хорошо знали меня и нередко использовали по различным делам. И, в частности, уже в качестве редактора "Летописи" я сохранял самые интенсивные сношения с литературно-социалистической ''эмиграцией'' разных направлений. Во время войны меня постоянно привлекали в различные нелегальные литературные предприятия интернационалистского оттенка. А кроме того, вероятно, ни одна попытка межпартийных блоков, оъединений, коалиций в последние годы не обходилась без моего участия. В таком положении я находился и ко времени революции. [...] Но это положение лишало меня и выгод партийного человека и руководителя, ибо я все же оставался для всех "диким" и чужим<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 60.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] авторитетнейших руководителей, партийных лидеров ''не было налицо'' ни в одной из партий, почти без исключения. Они были в ссылке, в тюрьмах или в эмиграции. На постах ответственных руководителей великого движения в ответственнейшие его моменты стояли люди совершенно второстепенные, может быть, искусные организаторы, но во всяком случае рутинеры обычной партийной работы эпохи самодержавия. Надлежащих ''политических'' горизонтов в новой обстановке, действительного политического руководства событиями, словом, действительной высоты положения от них в огромном большинстве случаев было ожидать нельзя. В ряду таких руководителей движения я чувствовал себя полноправным и небесполезным<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 60.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Народ ''не тяготел к Государственной думе'', не интересовался ею и не думал ни политически, ни технически делать ее центром движения<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 61.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Власти ''должны'' были, не медля ни часа, найти и пустить в дело надлежащую военную или полицейскую часть. Колебания и промедления были явно и буквально подобны смерти. Момент был, решающий судьбу векового царизма… Какая именно часть расстреливала на Невском манифестацию вечером 25 февраля, я не знаю до сих пор. Но так или иначе властям удалось перейти в наступление. Это был поворотный пункт событий, вступивших в новую фазу<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 61.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Горький, естественно, имел связи со всем Петербургом сверху донизу<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 62.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Между тем приходили довольно ответственные руководители большевиков. И их прямолинейность, а вернее, их неспособность вдуматься в политическую проблему и поставить ее производили на нас угнетающее впечатление<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 62.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Отличие от прежних «беспорядков» заключалось в состоянии и во всем внешнем облике «подавляющих» движение армейских, казачьих и даже полицейских частей. Кого‑то из них, быть может юнкеров, заставили стрелять, и этим терроризировали безоружную распыленную толпу. Другие послушно стояли густыми цепями вокруг некоторых пунктов. Третьи, также послушные приказу, группами ходили по городу в качестве патрулей. Но все это носило какой‑то случайный, несерьезный, ненастоящий характер. И цепи, и патрули имели такой вид, что они жаждут организованного насилия над собой, высматривают и ищут повода для сдачи<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 63—64.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Чтобы этот отряд взял ружья на прицел и открыл пальбу по своим собеседникам, было немыслимо, и никто из толпы не верил в такую возможность ни на минуту. Напротив, солдаты явно не имели ничего против того, чтоб их фронт был прорван, и, вероятно, многие поделились бы своим оружием с толпой. Но в толпе не было ни таких намерений, ни таких сил…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 64.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Павловскому полку, во всяком случае, принадлежит честь первого в революции выступления армии против вооруженных сил царизма. Никаких сомнений ведь ни для кого быть не могло; ни о какой конечной победе революции не могло быть речи без победы над армией, без перехода армии — активно или пассивно, но непременно в большей своей части — на сторону революционного народа. И Павловский полк положил этому начало вечером 26 февраля<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 66.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Керенского я знаю уже довольно давно, со времени моего возвращения из архангельской ссылки, после которой я переселился из Москвы в Петербург, в самом начале 1913 года. [...] Во время моего нелегального положения я много‑много раз ночевал у него на Загородном проспекте, 23, и нередко после того, как он устраивал для меня постель в своем кабинете, начинались длиннейшие, истинно русские разговоры один на один, до глубокой ночи. Не раз он являлся ко мне в «Современник», по обыкновению как буря врывался в переднюю, оставив неотлучную пару своих «шпиков» караулить у подъезда редакции и заставляя меня потом удваивать меры предосторожности<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 66—67.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Да, тяжелое бремя история возложила на слабые плечи!.. У Керенского были, как говаривал я, золотые руки, разумея под этим его сверхъестественную энергию, изумительную работоспособность, неистощимый темперамент. Но у Керенского не было ни надлежащей государственной ''головы'', ни настоящей политической ''школы'' [...] Но он был действительно незаменим и монополен<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 67.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Как известно, Керенский фигурировал в охранке под кличкой «Скорый». Действительно, он стремглав бегал по улицам, прыгая в трамвай и выпрыгивая на ходу обратно. Филеры не поспевали за ним пешком, и, кроме двух пеших, при Керенском стоял еще извозчик<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 67.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Керенский был искренний демократ, борец за торжество революции — как он понимал ее. Ему было, заведомо для меня, не под силу осуществить его добрые намерения. Но на нет и суда нет. Это касается его недостаточных объективных ресурсов как ''деятеля'', а не его субъективных свойств как ''личности''. Я утверждаю: Керенский действительно был убежден, что он социалист и демократ<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 68.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Керенский не только никогда не был способен на самозаклание, но был положительно честолюбив всегда, а в революции его основательное честолюбие уже перешло в такое же властолюбие. [...] Он, Керенский, настолько верил в свои силы, в свое провиденциальное назначение, что не отделял собственной деятельности, собственных успехов, собственной карьеры от судеб современного демократического движения в России. Отсюда произошло то, что Керенский не только воображал себя социалистом, но и вообразил себя немножко Бонапартом<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 68—69.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Его бурный, туркестанский темперамент способствовал уже прямо тому, что в революции его голова не замедлила просто закружиться от грандиозных событий и его места среди них. А его несомненная врожденная склонность к торжественности, декоративности, театральности довершила дело к эпохе его президентства в революционном правительстве. И если припомнить, что в результате своей сверхчеловеческой, самой нервотрепательной работы он был уже истрепан ко времени революции, то будет ясно: революционный министр Керенский не мог не превратиться в самого безудержного, заносчивого, запальчивого и раздраженного, склонного к самодурству, не способного воздержаться от самых рискованных авантюр крикуна с замашками самодержца без власти, с приемами оракула без знания и понимания<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 69.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] Керенский принимал самое непосредственное участие в партийных эсеровских делах [...]<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 69.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Я утверждаю, что у Керенского и ''не было'' никакого строго выработанного ''направления'', никакой сколько‑нибудь законченной системы воззрений. У этого бурно‑пламенного импрессиониста, лидера одной, открытой, партии (трудовиков) и деятельного члена другой, подпольной (эсеров) вместо политической системы было лишь умонастроение, колеблемое в значительных пределах политическим ветром и притягательно‑отталкивающими силами других общественных групп. В конце концов он был равнодушен и к своему «трудовизму», и к своему «эсерству»; и он не особенно заботился о том, чтобы заострить, рафинировать свои взгляды в ту или в другую сторону, оставаясь только левым радикальным интеллигентом, легко совмещая подполье с широкой открытой ареной…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 70.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Он был по природе агитатором, лидером оппозиции, народным трибуном. Но он не был по природе государственным человеком<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 71.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Керенский принадлежал к числу социалистов народнического толка. На языке марксистского социализма это означает, что Керенский был мелкобуржуазным демократом<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 71.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = К низам, к массам и их движению Керенского привязывала теоретическая идея, «сознание долга». Он считал необходимым ''от них «исходить»'' в своей общественной работе. Но он рвался от них в иные сферы, к иным приемам работы, где он чувствовал себя как дома<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 72.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [la 27-a de februaro] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Решающий час, о котором мечтали, для которого работали поколения, явно наступил<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 73.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Ибо вооруженные, голодные, бесприютные, терроризированные и несознательные солдатские массы представляли сейчас для дела революции не меньшую опасность, чем организованные силы царизма. В существовании последних к тому же могли быть сомнения. Первые же были налицо<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 76.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Томление духа от жалкого положения зрителя великих событий достигло крайних пределов. Делать что угодно, но активно, в качестве какого угодно «винтика» событий…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 78.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Нам встречались автомобили, легковые и грузовики, в которых сидели и стояли солдаты, рабочие, студенты, барышни с санитарными повязками и без них. Бог весть откуда взялось все это, куда мчались и с какими целями! Но все пассажиры этих автомобилей были возбуждены до крайности, кричали, размахивали руками и едва ли отдавали себе отчет в том, что они делают. Винтовки были наперевес, и паническая пальба, конечно, открылась бы при первом малейшем поводе<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 80.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [apud la Tavrida palaco] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Ближе к входу во дворец стоял ряд автомобилей разных типов. В них усаживались вооруженные люди, грузились какие‑то припасы. На иных было по пулемету. Обращало на себя внимание присутствие чуть не в каждом из них женщин, которые в таком количестве казались излишними. Очевидно, кем‑то, куда‑то снаряжались экспедиции. Был крик и беспорядок. Охотников приказывать было явно слишком много, и был явный недостаток в охотниках повиноваться<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 80.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] П. Н. Милюков, центральная фигура буржуазной России, лидер единственного в данный момент официального органа власти в Петербурге, фактически глава первого революционного правительства<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 83.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Щегловитов был арестован на своей квартире каким‑то студентом, пригласившим с собой для этой цели встреченную на улице группу вооруженных солдат. Под их конвоем Щегловитов был доставлен в Государственную думу около трех часов дня. Его ввели в Екатерининскую залу, куда инициативный студент просил выйти Керенского. Вокруг невиданного зрелища собралась толпа любопытных. Царский сановник стоял, низко опустив голову, когда подошедший Керенский декламировал фразу, повторенную им в эти дни не один раз.</br>— Гражданин Щегловитов, — сказал он, — от имени народа объявляю вас арестованным<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 85.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = ''Милюков'' был тогда центральной фигурой, душой и мозгом всех буржуазных политических кругов. Он определял политику всего «Прогрессивного блока», где официально он стоял на левом фланге. ''Без него'' все буржуазные и думские круги в тот момент представляли бы собой распыленную массу, и без него не было бы никакой буржуазной политики в первый период революции [...] этого рокового человека я всегда считал стоящим головой выше своих сотоварищей по «Прогрессивному блоку», то есть головой выше всех столпов, всего цвета, сливок, красы и гордости нашей буржуазии<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 86.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Пока царизм окончательно не пал, надо держаться за него, надо ''держать'' его, надо ''на его базисе'' строить всю внутреннюю и внешнюю программу национал‑либерализма, — это понимал всякий сколько‑нибудь искушенный элемент буржуазии. Этот путь есть абсолютное благо и, во всяком случае, самоочевидное наименьшее зло<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 87.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [la 27-an de februaro] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = В эту минуту из кабинета Родзянки в комнату вошел Милюков. Увидев нашу группу, он прямо направился к нашему столу. У него был торжественный вид и сдерживаемая улыбка на губах.</br> — Состоялось решение, — сказал он, — мы берем власть…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 97.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [la 28-an de februaro] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Я встал и увидел: два солдата, подцепив штыками холст репинского портрета Николая II, мерно и дружно дергали его с двух сторон. Над председательским местом думского Белого зала через минуту осталась пустая рама, которая продолжала зиять в этом зале революции еще много месяцев… Странно! Мне совершенно не пришло в голову озаботиться судьбой этого портрета. И до сих пор я не знаю его судьбы<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 104.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = К тому же не надо забывать, что тогдашнее офицерство столицы далеко не было старым гвардейским кадровым офицерством: оно было переполнено прапорщиками, то есть всякого рода третьим элементом, готовым примкнуть к революции не за страх, а за совесть в случае физической безопасности и при возможности так или иначе наладить отношения с недоверчивой солдатской массой… В результате всего этого руководители демократии, и в частности Исполнительный Комитет, всеми силами стремились к тому, чтобы офицерство вернулось к своим частям и к своим обязанностям, а солдаты вновь признали бы офицерство<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 105.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [la 28-an de februaro] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Во дворец уже вливались густые ряды штатской публики и перемешивались с солдатами. Залы уже начинали принимать вчерашний вид Приходившие из города рассказывали, что столица еще далека от порядка и успокоения. В разных концах разгромили магазины, склады, квартиры и еще громят то‑то и там‑то Уголовные, освобожденные вчера из тюрем, вместе с политическими, перемешавшись с черной сотней, стоят во главе громил, грабят, поджигают. На улицах небезопасно: с чердаков стреляют охранники, полицейские, жандармы, дворники. Они провоцируют свалку и анархию. В ответ им толпы рабочих и солдат не оставляют камня на камне от полицейских учреждений, ловят и избивают «фараонов» нещадно. Всех подозрительных по службе старому режиму хватают, и под арестом в различных местах сидят тысячи правых и виноватых. Вереницы таких арестантов по‑прежнему проводили через вестибюль под озлобленные крики солдат и рабочих<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 108—109.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [la 28-an de februaro] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] огромная часть всякого люда нацепила на себя красные бантики «на всякий случай», а дворники уже явно с перепугу сбились с ног, отыскивая, что бы такое красное под видом флага вывесить на воротах…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 109.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Партийные клички и литературные псевдонимы при царском режиме вызывались очевидной необходимостью. После революции они в первое время были в ходу по той простой причине, что их так или иначе ''знали'' в более или менее широких кругах, а официальных имен из паспортов часто решительно никто не знал<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 111.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Я лично принял в этот день длинный ряд такого рода делегаций и, не имея для руководства никакой конституции, не имел ни сил, ни оснований отказать в допущении в Совет всякого рода делегатам, горевшим первым революционным жаром. Другие члены Исполнительного Комитета и сама наша мандатная комиссия поступали так же. И в результате через несколько дней число членов Совета достигло гомерической и абсурдной цифры, чуть ли не 2000 человек<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 116.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [la 28-an de februaro] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] мне, члену Исполнительного Комитета, до сих пор совершенно неизвестно, чем занимался ''Совет'' в течение этого дня. И неизвестно потому, что я не интересовался этим ни в те часы, ни после. Не интересовался же я потому, что было очевидно: вся практическая центральная работа легла на плечи Исполнительного Комитета. Совет же в этот момент в данной обстановке, при данном его количественном и качественном составе был явно неработоспособен, даже как парламент, и выполнял лишь ''моральные функции''<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 116.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [la 28-an de februaro] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Министров же одного за другим (также, пожалуй, в интересах их безопасности) стали свозить в Таврический дворец<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 117.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [la 28-an de februaro] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Никаких сомнений не могло быть: если бы то были действительно казаки или какая‑либо нападавшая организованная часть, хотя бы численно до смешного ничтожная, то никакого спасения ниоткуда ждать было нельзя и революцию взяли бы голыми руками<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 120.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [la 28-an de februaro] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Горький продолжал быть не в духе. Его впечатления за день не улучшили, а усугубили его мрачное настроение. В течение битого часа он фыркал и ворчал на хаос, беспорядок, на эксцессы, на проявления несознательности, на барышень, разъезжавших по городу неизвестно куда, на неизвестно чьих моторах, и предсказывал верный провал движения, достойный нашей азиатской дикости. Два‑три человека из присутствовавших добавляли иллюстраций к той же теме и поддакивали Горькому… [...] Для меня было, напротив, очевидно, что дела обстоят блестяще, что революция развивается как нельзя лучше, что победу теперь можно считать обеспеченной и что эксцессы, обывательская глупость, подлость и трусость, неразбериха, автомобили, барышни — это лишь то, без чего революция ''никаким способом обойтись не могла'', без чего все происходящее ''теоретически немыслимо'', без чего ничто подобное ''никогда и нигде не бывало''. Все это было для меня совершенно очевидным<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 122.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Впоследствии Исполнительный Комитет постановил арестовать лишь Николая II, когда были получены сведения, что он бежит в Англию. Это единственный известный мне случай в этот период революции<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 124.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Николай еще гулял на свободе и назывался царем. Но где был царизм? Его не было. Он развалился одним духом. Строился три века и сгинул в три дня<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 126.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Я даже немного опасался, как бы вопрос о ''династии'' не вытеснил в порядке дня проблему ''власти'', разрешавшуюся совершенно независимо от судьбы Романовых. В этом последнем ни у кого не было сомнений. Романовых можно было ''восстановить'' как династию или ''использовать'' как монархический принцип, но их никак нельзя было уже принять за ''фактор'' создания новых политических отношений в стране<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 127.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [la 1-an de marto] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Все говорили о царе, спрашивали, что решено с ним сделать, говорили, что ''нужно'' сделать<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 128.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Что касается цензовой России, империалистской буржуазии, ''принимавшей'' власть, то ее позиция и ее планы не могли возбуждать сомнений. Цели и стремления Гучковых, Рябушинских, Милюковых сводились к тому, чтобы ликвидировать распутинский произвол при помощи народного движения (а гораздо лучше — без его помощи), ''закрепить диктатуру капитала и ренты'' на основе полусвободного, «либерального» политического режима «с расширением политических и гражданских прав населения» и с созданием полновластного парламента, обеспеченного буржуазно‑цензовым большинством. На ''этом'' цензовая Россия должна была стремиться остановить революцию, превратив государство в орудие своего классового господства, а страну в олигархию капиталистов, подобно Англии и Франции, которые именуются «великими демократиями Запада». Движение, идущее ''дальше'' диктатуры капитала, цензовая Россия, принимавшая власть, должна была стремиться ''подавить'' всеми имеющимися налицо средствами<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 130.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [la 1-an de marto] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Сообщили, что во дворец только что пришел «конвой его величества» выразить покорность и предложить службу революции. Ясно, вся армия отряхнула от ног своих прах царизма, и сейчас для переворота не страшно ни кадровое, кастовое реакционное офицерство, ни черносотенный генералитет. Всем приходилось прикинуться «преданными революции». Во главе конвоя явился какой‑то великий князь — Кирилл Владимирович, тоже оказавшийся исконным революционером<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 139.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [la 1-an de marto] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Милюков отстаивал монархию и династию Романовых, с царем Алексеем и регентом Михаилом. [...] Он делал нам «либеральные авансы», указывая, что Романовы теперь уже не могут быть опасны, а Николай и для него неприемлем и должен быть устранен. Он был наивен, когда убеждал нас в приемлемости для демократии его комбинации, говоря про своих кандидатов: «Один больной ребенок, а другой совсем глупый человек»…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 150.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [la 1-an de marto] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] ясно вспоминаю смешную, длинную, лысую, усатую фигуру будущего прокурора Львова, громко, длинно и наивно говорящего речь из своего глубокого кресла. Этот деятель, представитель думской правой и ужасно странный тип, принадлежал в Думе к какой‑то правой партии — националистов или земцев‑октябристов. Но в первых словах своей речи он объявил себя республиканцем и говорил об ужасе возможного возврата царизма, лучше которого смерть<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 151.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Милюков отлично ориентировался в положении дел. Он понимал, что без соглашения с Советом рабочих депутатов никакое правительство не может ни возникнуть, ни существовать<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 151.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [la 1-an de marto] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] Керенский, который сообщил нам, что ему предлагают портфель министра юстиции. Не только предлагают, но убеждают и просят принять. В искренности убеждающих и просящих не могло быть сомнений: заложник в лице Керенского был им весьма желателен в данной совокупности обстоятельств. Керенский снова спрашивал, как ему поступить. Но было ясно, как он поступит. [...] Он хотел быть и советским человеком, и министром, но… больше министром<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 154.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [la 1-an de marto] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Еще звонок: — Говорят с Царскосельского вокзала, комиссар Исполнительного Комитета по поручению железнодорожников. Великий князь Михаил Александрович из Гатчины просит дать ему поезд, чтобы приехать в Петербург.</br>Отвечаю уже без всяких совещаний:</br>— Пусть ему передадут, что Исполнительный Комитет поезда дать не разрешает по случаю дороговизны угля, но гражданин Романов может прийти на вокзал, взять билет и ехать в общем поезде<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 162.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] было очевидно, что не там, не в общих собраниях, делается политика, и все эти «пленумы» решительно не имеют практического значения<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 164.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [la 1-an de marto] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Появился в Петербурге некий «черный автомобиль», мчавшийся, как говорили, из конца в конец столицы и стрелявший в прохожих чуть ли не из пулемета. Его ловили, но не могли поймать<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 178.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Армия так же мгновенно признала новый строй. Царские генералы, видя безнадежность борьбы, стали поспешно принимать защитную окраску и делать вид, что они переродились. Черная сотня сгинула в подполье. Высшее чиновничество также распылилось в мгновение ока. У царского режима еще до формальной ликвидации Романовых не осталось ровно никакой опоры и никаких надежд. Контрреволюция существовала, но она была в скрытом виде, подобно революции до революции<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 180.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Конечно, последний манифест Николая не произвел в Исполнительном Комитете никакого впечатления. Посмеялись кем‑то переданному сообщению, что Николай перед отречением «назначил» Г. Е. Львова премьер‑министром. Ужасно предусмотрительно со стороны мудрого и попечительного монарха! Ужасно тонко со стороны инспирировавших его дипломатов буржуазии!.. Мы посмеялись над наивным анахронизмом в тексте последнего манифеста, но не уделили ни малейшего внимания самому факту отречения. Для всех нас было очевидно: этот факт ныне, 3 марта, не вносит решительно ничего нового в общую конъюнктуру. Революция идет своим ходом, и новая комбинация сил складывается вне всякой зависимости от воли и образа действий каких‑либо Романовых. [...] Низложение Николая само собой разумелось до такой степени, что в эти дни никто из нас не заботился о практическом и формальном осуществлении этого акта<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 190—191.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Акт об отречении, полученный в Исполнительном Комитете, не стал ни предметом серьезного внимания, ни тем более предметом официального обсуждения. Это был никчемный клочок бумаги, имевший для нас разве беллетристический, но никак не политический интерес. Другое дело — в кулуарах и всех прочих помещениях Таврического дворца, по‑прежнему переполненных разношерстной толпою. Там яростно бросались на этот клок бумаги и вырывали его друг у друга. То же, говорят, происходило и в городе. Обывательская масса видела в этом документе важное событие даже на фоне всего происшедшего в эти дни. В нем видели существенный этап, быть может, перелом в развитии революции<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 191.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Против Алексея была вся страна и вся левая до Керенского и, пожалуй, до Некрасова. А против Михаила оказались те же плюс еще далеко вправо до… самого Родзянки<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 192.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Во главе антимонархистов шел, конечно, Керенский, действуя и пафосом, и угрозами, играя на своем особом положении «полномочного представителя демократии» в министерстве, подчеркивая особый вес своих мнений. К Керенскому склонялись премьер Львов и большинство вчерашних монархистов с Родзянкой во главе. Все они настаивали на отказе от престола Михаила Романова. В меньшинстве оказалось только двое — Милюков и Гучков, предлагавшие утвердить царем Михаила и бить ему челом на этот счет…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 193.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Посовещавшись секретно с Родзянкой и Львовым, Михаил Романов объявил, что он отказывается от предприятия, которое было бы, по существу, бесплодной и скандальной авантюрой. Все присутствующие, кроме Гучкова и Милюкова, испытали от этого большое удовольствие, но промолчали о нем. Керенский же в неудержимом порыве не преминул вскочить на подмостки и продекламировал так:</br>— Ваше Высочество, вы благородный человек, и я всегда отныне буду заявлять это. Ваш поступок оценит история, он высокопатриотичен и обнаруживает вашу любовь к родине…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 194.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Керенский был искренний, хороший человек. Он самоотверженно и деятельно любил и родину, и революцию, и социализм, и демократию<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 194.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] Совет безмерно увеличивал толкотню, суету, беспорядок и неразбериху во дворце революции. Это сделалось наконец невыносимо для членов Исполнительного Комитета, совершенно истрепанных и без того. Работа в условиях, когда переход из комнаты в другую требовал невероятных усилий и времени, стала нестерпимой. Надо было хоть денек «отдохнуть от Совета» и тысячных толп, привлекавшихся им во дворец. Это стало чувствоваться всеми, и многие выражали таковые неприличные чувства, недвусмысленно посылая к черту этот перманентный митинг среди рабочих апартаментов Исполнительного Комитета<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 195.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Чхеидзе не был годен в пролетарские и партийные вожди, и он никого никогда и никуда не вел: для этого у него не было ни малейших данных. Напротив, у него были все данные, чтобы вечно ходить на поводу, иногда немного упираясь. И бывали случаи, когда его друзья заводили его в такие дебри политиканства, где ему было совсем не по себе, и в такие авантюры, которым он не только не сочувствовал, но против которых решительно протестовал, хотя и… не публично. [...] Но, превратив его в икону, его водили, ибо основательно упираться он не имел силы. А зайдя куда не следует, он бесплодно протестовал, ибо этот «околопартийный человек», по выражению Ленина, был безупречно честным солдатом революции, душой и телом преданный демократии и рабочему движению<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 196.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Огромное количество приводили охранников, в частности филеров. Никто не поверил бы, что их такая масса была в столице. Кто‑то в градоначальстве их допрашивал, как‑то сортировал и что‑то с ними делал… Жалкие и грязные существа держались как им подобало. Униженно просили милости, ссылаясь на подневольную работу из‑за куска хлеба, обещая клятвенно вперед, изменив царю и присяге, быть до гроба верными народу и революции… «Сознательный» гражданин среди огромной почтенной корпорации нашелся только один. Но все же один «идейный» филер нашелся. На вопрос об отношении к революции он, извиняясь и смущаясь, ответил:</br>— Не сочувствую… Служил верой и правдой. Очень предан был и любил государя императора. Изменить присяге не согласен…</br>Не знаю. что сделали с этим зловредным человеком, единственным из всех, который заслуживал доверия<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 203.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Ладыжников развернул предательский список. Это была толстая тетрадь, быть может, не одна, с сотнями имен… Неописуемое омерзение и стыд! Вереницы адвокатов, врачей, чиновников, муниципалов, курсисток, всевозможных студентов, литераторов, рабочих всех племен и состояний. Абсолютно преобладали «представители духовной культуры». Соотношение же между числом провокаторов и «освещаемой» ими сферой было прямо убийственно для нашей прославленной интеллигенции! [...] За что продавались доблестные деятели? Продавались за гроши: редко кто получал свыше ста рублей в месяц<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 225.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] Петербург — город до крайности централизованный. Народное движение там искони тяготеет к Невскому, туда летит душа города во всех особых случаях, и только там надо наблюдать ее<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 225.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Бывший царь разъезжал по России, куда ему заблагорассудится: из Пскова после отречения поехал в Ставку, в Могилев, затем собрался в Киев, к матери, потом, как говорили, в Крым… Большого значения этому не придавали, но некоторые «неудобства» от этого все же проистечь могли. Об этом стали поговаривать. Но вот 6‑го числа были получены сведения, что Николай Романов с семьей уезжает в Англию. Генерал Алексеев заявил от его имени Временному правительству о желании царской семьи эмигрировать за границу. Правительство на это согласилось и уже начало но этому поводу переговоры с британским правительством…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 228.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Но вот Керенский в Москве, правда с некоторым опозданием, 7 марта, но при бурных восторгах обывательской толпы, так говорил об этом деле как о деле решенном:</br>— Сейчас Николай II в моих руках — руках генерал‑прокурора. И я скажу вам, товарищи: русская революция прошла бескровно, и я не хочу, не позволю омрачить ее. Маратом русской революции я никогда не буду… Но в самом непродолжительном времени Николай II под моим личным наблюдением будет отвезен в гавань и оттуда на пароходе отправится в Англию…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 228.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Было очевидно: пускать Романовых за границу искать счастья по свету, ждать погоды за морем нельзя. И об этом, насколько помню, не спорили в Исполнительном Комитете. [...] Суждение шло в иной плоскости. Полученное известие гласило, что Николай с семьей уже бежит за границу. Комиссар Исполнительного Комитета по железнодорожным делам донес, что два литерных поезда с семьей Романовых уже направляются к границе будто бы с ведома и разрешения Временного правительства. Куда именно направляются поезда, в заседании точно не было установлено. Из одних источников сообщали, что Романовы едут через Торнео, из других — через Архангельск. Надо было немедленно снестись с правительством и предложить ему задержать Николая. Ввиду позиции, занятой Мариинским дворцом, было признано очень быстро и единодушно, что дело Романовых Совет должен взять в свои руки и во всяком случае категорически потребовать, чтобы никакие меры ни к каким Романовым не применялись без предварительного соглашения с Исполнительным Комитетом…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 229.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Но что же сделать с Романовыми? Об этом некоторое время спорили, и, судя по тому, что в конце концов остановились на временной мере, истина рождалась здесь довольно туго… Как будто кто‑то слева требовал непременно Петропавловки для всей семьи, ссылаясь на пример собственных министров Николая и на прочих слуг его. Но не помню, чтобы стоило большого труда смягчить решение Исполнительного Комитета. Была решена временная изоляция самого бывшего царя, его жены и детей в Царскосельском дворце. Больше разговоров возникло по поводу того, что делать с прочими Романовыми — кандидатами и некандидатами. Кажется, было решено за границу не пускать никого и всех по возможности прикрепить к каким‑нибудь своим усадьбам. Все это должно было быть продиктовано Временному правительству на предмет соответствующих распоряжений…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 229.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Исполнительный Комитет без долгих разговоров, без всяких вопросов о своих функциях и правах постановил дать приказ по всем железным дорогам — задержать Романовых с их поездом, где бы они ни оказались, и сейчас же дать знать об этом Исполнительному Комитету. А затем один из членов Исполнительного Комитета с подобающей свитой был отряжен для ареста Николая в том месте, где будет остановлен его поезд, и для водворения всей царской семьи в Царском Селе… Предназначенный для этой цели член Исполнительного Комитета был Кузьма Гвоздев. [...] Выполнить свою миссию Гвоздеву не пришлось. Временное правительство быстро и послушно взялось выполнить требования Исполнительного Комитета. Еще раньше, чем на другой день Керенский в Москве успел «под личным наблюдением» проводить Николая в Англию, правительство постановило «лишить его свободы», изолировать в его старой резиденции, о чем и опубликовать во всеобщее сведение. Вопреки слухам, царь находился в Ставке, в Могилеве, куда приехала его мать. Специально командированные за ним комиссары Временного правительства из левых думских партий выехали в Могилев в тот же день и благополучно доставили бывшего самодержца в Царскосельский дворец…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 229—230.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Гвоздев же потом, через несколько месяцев (а казалось, лет) революции, в часы досуга, в часы сладких воспоминаний о далеких прошлых битвах, говорил мне:</br> — А помните, как мне писали мандат арестовать Николая II?..</br>— Помню… Ну и что?</br>— Ничего… Я этот мандат берегу. Так, на память…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 230.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] солдатчина есть величайшая помеха, есть крайне вредный и весьма реакционный элемент нашей революции, хотя именно участие армии и обеспечило ее первоначальный успех… [...] Непосредственное участие в революции армии было не что иное, как форма вмешательства крестьянства, форма его проникновения в недра революционного процесса. С моей точки зрения марксиста и интернационалиста, это было совершенно неуместное вмешательство, глубоко вредное проникновение и притом же вовсе не обязательное вообще, а обязанное лишь особому стечению обстоятельств<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 231.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Жадное до одной земли, направив все свои государственные мысли к укреплению собственного корыта, а все свои гражданские чувства — к избавлению от земского и урядника, крестьянство, будучи большинством населения, имело, вообще говоря, все шансы «пройти стороной», соблюсти нейтралитет, никому не помешать в главной драме, на основном фронте революции. Пошумевши где‑то в глубине, подпаливши немного усадеб, поразгромив немного добра, крестьянство получило бы свои клоки земли и утихомирилось в своем «идиотизме сельской жизни». Гегемония пролетариата в революции не встречала бы конкуренции. И единственный революционный и социалистический по природе класс довел бы революцию до желанных пределов<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 231.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Сейчас крестьянство было одето в серые шинели, во‑первых, и чувствовало себя главным героем революции, во‑вторых. Не в стороне, не в глубине, не в Учредительном собрании, не в органической эпохе, а тут, над самой колыбелью, у самого кормила революции неотступно, всей тяжкой массой стояло крестьянство, да еще с винтовкой в руках. Оно заявляло: я хозяин не только страны, не только российского государства, не только ближайшего периода российской истории, я хозяин революции, которая не могла быть совершена без меня… Это было совершенно неуместно и крайне вредно<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 231.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = У революции были задачи [...] Главная из таких задач была ликвидация войны. [...] В первые недели, и именно в описываемые дни, в Исполнительном Комитете все еще не могли найти надлежащей формы, надлежащей почвы, на которую можно и должно было поставить насущнейшую проблему ликвидации войны… Было от чего возненавидеть эту солдатчину и негодовать на ее неуместное вмешательство. Было от чего с грустью смотреть, как в Совете, в недрах революции, пролетариат все больше и больше тонет среди этих непроглядных мужиков в их серых шинелях<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 231.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = В первые педели солдатская масса Петербурга не только не слушала, но не позволяла говорить о мире, готовая поднять на штыки каждого неосторожного «изменника» и «открывателя фронта врагу». Впоследствии же, когда после месяцев революции старые жупелы потеряли силу, а в окопах стало нестерпимо, те же массы, та же темная стихия бросилась сломя голову за тем, кто позволял в любой момент бросить окопы и звал домой «грабить награбленное»<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 232.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Было от чего возненавидеть эту солдатчину и негодовать на ее неуместное вмешательство. Было от чего с грустью смотреть, как в Совете, в недрах революции, пролетариат все больше и больше тонет среди этих непроглядных мужиков в их серых шинелях<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 232.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Iraklij Cereteli]]] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Настоящего лидера мужицко‑солдатской массы еще налицо тогда не было; [...] Настоящий лидер мужицко‑мещанско‑солдатских масс тогда еще только собирался выезжать в столицу из Иркутска…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 232.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] Керенский не так давно перенес тяжелую болезнь, в результате которой он лишился одной почки. Финны во время этой болезни, протекавшей в Гельсингфорсе, носили лидера российской левой на руках, а Горький и Манухин сокрушались: зачем Керенский лишился почки, когда Манухин брался отстоять ее.<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 234.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [la 7-an de marto] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Утром 7‑го петербуржцев радовал долгожданный трамвай… Вагоны вышли разукрашенные флагами, всякими эмблемами и просто красной материей. Прохожие останавливались и любовались<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 235.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Основное и необходимое условие, выдвигаемое петербургским пролетариатом, был восьмичасовой рабочий день<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 239.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [sepulto sur la [[Marsa kampo (Sankt-Peterburgo)]]] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Горький поднял вопрос о похоронах жертв революции на Дворцовой площади, представив соображения художников и изложив их собственные проекты насчет Марсова поля… Припоминаю, что художников было несколько групп и было несколько «течений» по данному вопросу. Ко мне обращалось два‑три человека, защищая кроме Марсова поля еще Таврический сад и, кажется, еще какое‑то место для похорон. Излагали свои планы и как будто показывали чертежи. Вообще среди художественного мира было движение. Говорили о наступившем золотом веке для искусства, о министерстве по делам искусств и т. д. Со всеми проектами похорон я направлял к Горькому<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 240.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [sepulto sur la [[Marsa kampo (Sankt-Peterburgo)]]] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Горькому как следует похлопали, но на вопрос, желает ли Совет пересмотреть свое решение о месте похорон, голосование ответило отрицательно!.. Горькому никто не возражал. Не пожелали, и все тут. Неисповедимы пути народных движений, народных собраний, народных мгновенных импульсов… [...] Горький же с тех пор в Совете не появлялся [...]<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 240.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = У самой буржуазии кадеты поглотили всех прочих. Более правые казались уже не по сезону и исчезли как дым<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 242.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri gazeto [[Izvestija]]] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Боже мой, что это был за беспорядочный, невыдержанный, расхлябанный, неумелый орган! Без всякой руководящей линии, с возмутительным подбором и расположением материала, с заголовками, ни на йоту не соответствующими тому, что находится под ними, с самыми удивительными сообщениями; это была не газета, а какой‑то калейдоскоп механически втиснутых в полосы отрывков<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 243.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Пожертвования вообще не могли обеспечить советский бюджет. Но сейчас они поступали в огромном количестве от всевозможных организаций и частных лиц всякого звания, не исключая буржуазии. Таков был энтузиазм и таков был ореол Совета в те идиллические времена… Еще более широкой рекой текли пожертвования на нужды амнистированных товарищей — ссыльных, каторжан, эмигрантов. Здесь, в сфере благотворительности, именно буржуазия сочла тактичным тряхнуть мошной<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 243.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [la 9-an de marto] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] Керенский провел декрет об отмене смертной казни. Это также было встречено всеобщим энтузиазмом. Но… не была ли судьба этой меры самым из всех горьким издевательством над великой революцией! Мы встретимся со смертной казнью, с борьбой за нее и против нее через немного месяцев. Мы увидим, как «во имя революции» смертную казнь отстаивал тот, кто отменил ее, а боролись с ним те, кто «во имя революции» применяли потом массовые казни без суда<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 244.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Не без дела был и святейший прокурор В. Н. Львов, ибо духовенство встряхнулось, быстро «самоопределялось» и задумало не на шутку стать государством в государстве, особенно в Москве<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 244.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Против сепаратных захватов помещений и предприятий я боролся, насколько мог. Но успеха имел немного. Во‑первых, принцип спотыкался о вопиющую нужду вновь возникших организаций, имевших законное право на жизнь. Во‑вторых, принцип был неубедителен не только для левых, но и для многих центровиков, и сепаратно‑самочинные действия «по праву революции» практиковались в самых широких размерах<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 246.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] никакого наступления со стороны немцев предпринято не было до самого июньского наступления с нашей стороны. За исключением частичной, случайной операции на Стоходе, германское командование не решилось предпринять никаких экспериментов над русской революцией. Как мы и утверждали, помимо стратегических трудностей, это было не лишено существенного ''политического'' риска. И германский генеральный штаб предпочел обратить свои взоры на запад<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 252.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = <ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 48.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = 7 марта правительство объявило о готовности воевать до победы в согласии с союзниками [...] Милюков объявил sans phrases,1 что к числу этих задач относится между прочим «ликвидация Турции»<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 253.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Мы видели «невинные» лозунги на знаменах: «Готовьте снаряды!», «Рабочие — к станкам!» Это было начало широко раскинувшейся, глубоко пустившей корни, принявшей одно время угрожающие размеры агитации среди солдат против рабочих. Рабочие — лодыри и выдают братьев в окопах, занимаясь шкурными интересами в тылу. Они добыли себе восьмичасовой рабочий день, и все‑таки заводы работают на оборону кое‑как, а солдаты заплатят за это тысячами жизней<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 262.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = В Екатерининской зале во время одной из манифестаций какая‑то агитаторша, вероятно большевичка, за выражение «Долой войну!» едва не была всенародно растерзана солдатами. Популярный, опытный, далеко не большевистски настроенный оратор Скобелев уже через несколько дней (равных месяцам) был чуть не поднят на штыки за какое‑то неосторожное слово<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 263.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = С Лариным приехал еще один эмигрант — маленький бритый человек, удивительно резко клевавший носом в разные стороны при ходьбе. Это был Урицкий, также будущий именитый деятель большевизма. [...] при личном знакомстве Урицкий не производил впечатления человека, хватающего с неба звезды, и… не располагал к личному знакомству<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 270—271.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Все прибывавшие эмигранты были гораздо радикальнее нас по части внешней политики и борьбы за мир<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 271.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Ленин не явился исключением: он, правда, не ассимилировался с российскими большевиками, а ассимилировал их с собою — в своей общей новой, порвавшей с марксизмом концепции. Но в сфере военной, внешней политики Ленин многому научился на русской почве и отлично приспособился в своих подходах к солдату<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 271.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = «Правда», выражавшая точку зрения большевиков, была в то время сумбурным органом очень сомнительных политиков и писателей. Ее неистовые статьи, ее игра на разнуздывании инстинктов не имели ни определенных объектов, ни ясных целей. Никакой вообще «линии» не было, а была только погромная форма<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 271.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = В «Современнике» из‑за границы Каменев не сотрудничал, но писал в «Летопись» из Сибири, из ссылки, откуда он сейчас и приехал. Писания его вообще не отличались ни большой оригинальностью, ни глубоким изучением, ни литературным блеском, но всегда были умны, хорошо выполнены, основаны на хорошей общей подготовке и интересны по существу<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 272.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Как политический деятель Каменев, несомненно, представляет собой незаурядную, хотя и не самостоятельную величину. Не имея никогда ни острых углов, ни ударных пунктов мысли, боевых идей, новых слов, он один не годится в вожди: ему одному вести массы некуда. Оставшись один, он непременно с кем‑нибудь ассимилируется. Его самого всегда необходимо взять на буксир, и если он иногда упрется, то не сильно. Но в качестве элемента руководящей группы Каменев с его политической школой, с его ораторскими данными является весьма выдающимся, а среди большевиков во многих отношениях незаменимым деятелем… С другой стороны, по личному своему характеру Каменев — мягкий и добродушный человек. А из всего этого, вместе взятого, слагается его роль в большевистской партии<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 272.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Lev Kamenev]]] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Он всегда стоял на ее правом, соглашательском, пассивном крыле. И иногда он упирался, отстаивая «эволюционные методы» или умеренный политический курс. Упирался он против Ленина в начале революции, упирался против Октябрьского восстания, упирался против всеобщего разгрома и террора после восстания, упирался по продовольственным делам на втором году большевистской власти. Но всегда сдавал по всем пунктам<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 272.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [[[Lev Kamenev]] al [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] en marto 1917] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Вы читаете «Правду»? Вы видите — у нее совершенно неприличный тон и вообще какой‑то неподходящий дух. И репутация ее очень нехороша. И в наших рабочих кругах очень недовольны… Я приехал — пришел в отчаяние. Что делать? Я думал даже совсем закрыть эту «Правду», а выпустить новый центральный орган под другим названием. Но это невозможно. В нашей партии слишком много связано с именем «Правды». Название должно остаться… [...] Каменев действительно не закрыл «Правду», но перестроил ее на новый лад. Газета мгновенно стала неузнаваемой<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 273.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri alvoko de la Petrograda Soveto "Al la popoloj de la mondo"] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Не меньшее значение манифест должен был иметь и для Европы. Дело было, конечно, не в призывах как таковых. Ленин по приезде своем, пренебрежительно отзываясь об этом манифесте, правильно говорил, что «к революциям не призывают, революций не советуют: революции зреют, вырастают». Ленин рассуждал так хорошо, так «по‑марксистски» до самого октября, после чего стал в еженедельных воззваниях «призывать» на помощь Европу и «советовать» ей произвести социалистическую революцию…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 274.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Приехавшие эмигранты сообщали, что во всей Европе ныне совершенно нет русских газет. Все, что известно о революции, известно из официальных сообщений… Мартов телеграфно умолял добиться свободы сношений русских социалистов с их заграничными представителями. Совет уже был объявлен возможным очагом заразы, и весь империалистский интернационал поспешил прежде всего учинить заговор молчания<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 276.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Этот деятель — одна из центральнейших фигур большевистской партии и, стало быть, одна из нескольких единиц, державших (держащих до сей минуты) в своих руках судьбы революции и государства. Почему это так, сказать не берусь: влияния среди высоких, далеких от народа, чуждых гласности, безответственных сфер так прихотливы! Но во всяком случае, по поводу роли Сталина приходится недоумевать. Большевистская партия при низком уровне ее «офицерского корпуса», в массе невежественного и случайного, обладает целым рядом крупнейших фигур и достойных вождей среди «генералитета». Сталин же за время своей скромной деятельности в Исполнительном Комитете производил — не на одного меня — впечатление серого пятна, иногда маячившего тускло и бесследно. Больше о нем, собственно, нечего сказать<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 280.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri Miĥail Terŝĉenko]]] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Министр финансов был очень оживлен и очарователен… Вообще это был очень бойкий, словоохотливый молодой человек, на мой взгляд, с незаурядными способностями и отлично развитым классовым самосознанием. Первые сообщения о приглашении этого господина в первый революционный кабинет вызвали, конечно, всеобщее удивление. Даже репортеры долго не могли ничего сообщить о нем, кроме того, что его состояние равно примерно 80 миллионам и что он не только любитель, но и знаток театра. Было для всех очевидно, что это не более как parvenu и продукт закулисных комбинаций, быть может, внутренних трений среди десятка‑другого наших крупнейших синдикатчиков<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 284.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Но оказалось, что Терещенко способен вполне оправдать себя и как индивидуальность, как ловкий, достаточно образованный и «деловой» администратор, политик, дипломат. Терещенко — дельный министр, говаривал долгое время Церетели, пока не разочаровался и не стал открыто отмахиваться от своего бывшего приятеля. Но отмахиваться от него пришлось отнюдь не потому, что Терещенко оказался не дельным и не ловким. Наоборот, именно потому, что он был очень дельным и очень ловким и вкупе с пославшими его смастерил отличную сеть для прямошагающего Церетели<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 284.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = В Исполнительный Комитет начался наплыв просителей. [...] советский аппарат управления стал непроизвольно, автоматически, против воли Совета вытеснять официальную государственную машину, работавшую все более и более холостым ходом<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 285.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Летая из Петербурга в Москву, из Москвы в Финляндию, из Финляндии в Ставку и т. д., вращаясь исключительно в буржуазных сферах и среди своих друзей более чем сомнительного демократизма, Керенский действовал так, как бог ему на душу положит или как его инспирируют окружающие. Он продолжал себя считать товарищем председателя Совета и советским ставленником в министры. [...] Керенский ни о чем не спрашивал Совет, но Совет отвечал за Керенского<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 288.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Керенский ни с того ни с сего заявил публично о необходимости интернационализировать Константинополь. [...] Керенский сказал, подчеркивая «общую решимость продолжать войну до победы»: «Лишь после победы возможно созвать Учредительное собрание…»<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 288.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] заслуженный левый большевик Войтинский, также отбывший каторгу и хорошо известный некогда всему передовому рабочему Петербургу. Это был образованный экономист, хороший митинговый оратор, он вскоре стал очень крупной силой революции. Не особенно оригинальный, не завоевавший себе большого авторитета, он был универсальным, вездесущим и всегда действующим работником<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 290.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [parolo de Pavel Milukov] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Он сказал, что Россия должна воевать до раздела Австро‑Венгрии, до ликвидации Европейской Турции, до присоединения Галиции к Украине, до перекройки Балкан, до «отнятия» Армении, до отвоевания проливов и Константинополя и проч. Все это, во‑первых, вам совершенно необходимо, во‑вторых, все это, конечно, верх справедливости, в‑третьих, все это совсем не аннексии, а, в‑четвертых, если кому‑либо угодно назвать это аннексиями, то это ничего не изменит в политике революционного кабинета<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 296.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = В 20‑х числах марта отношения между солдатами и рабочими достигли крайнего напряжения… [...] на всех перекрестках, в трамваях, в любом общественном месте можно было видеть рабочих и солдат в последних градусах нервного раздражения, сцепившихся между собою в неистовом словесном бою. Выли и случаи физических свалок. Дело приняло крайне тревожный оборот. Конечно, рабочие обвинялись в предъявлении чрезмерных требований, в полном нежелании работать и в игнорировании интересов фронта. Исходным пунктом агитации был, между прочим, восьмичасовой рабочий день. Ловцы рыбы в мутной воде спекулировали на том, что мужику в серой шинели понять это пролетарское требование совершенно не под силу. Такой нормы работы не существует ни на фронте, ни в деревне. А между тем заводские лодыри, не желая работать больше, покупают себе вольную жизнь ценою жертв в окопах. Солдаты не только требовали обуздания рабочих и контроля на фабриках. Они грозили репрессиями и расправой. [...] по заводам начали ходить вооруженные солдаты, наводить ревизии и чинить насилия. [...] положение было острым в течение 10—15 дней<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 296.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri subedukitaj revoluciaj oratoroj] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Они были несравненно интереснее, когда произносили бурные, патетические гимны революции, не умея рассказать, что значит революция, едва умея выговорить само это слово, но изливая в самозабвенном потоке слов свою душу, казалось, душу ''народа'' и ''его революции''. Говорили не всегда ясно, без всякого стержня, вообще без настоящего содержания. Но все в волнении слушали и все понимали. Все знали, что никакое красноречивое, умно и ловко произнесенное приветствие, никакое самое искреннее выражение солидарности, никакие из глубины сердца идущие, торжественные клятвы верности и борьбы не могут заменить этих не совсем понятных, несвязных речей<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 301.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Я помню парня в буром армяке, стриженного в кружок, плечистого, краснолицего, курносого, типичного первобытного пастуха и недурную модель для российского Иванушки‑дурачка. Торопливым говором, тонким голосом, называя нас «братцами» и «дорогими», он произносил или выкрикивал свою стихийную лирическую импровизацию, упирая на какое‑то самодельное, не к месту идущее слово, долженствующее обнажить перед нами все его заветные думы, все его потрясенное нутро… Бог весть какой нестерпимый гнет сняла революция с этого варвара: вырвался ли он из когтей дикого барина‑помещика или свирепого офицера и захлебывается, и упивается, как степной конь, какой‑то новой волей…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 301.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Но вот солдат из окопов втащил с собой грязный мешок и положил его перед собой на кафедре. [...]</br>— Вот мы решили принести вам самое дорогое, что было у нас… В этом мешке все наши кровью добытые награды, себе не оставил никто… Здесь Георгиевские кресты и медали. Меня послали отдать их вам, вместе с нашей нерушимой клятвой положить жизнь за добытую свободу и служить революции, подчиняясь беспрекословно всем распоряжениям Совета...</br>Зал застыл во время этих простых слов, и не сразу грянула буря рукоплесканий… Но потом этих мешков с крестами перетаскали немало в Совет<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 301.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = «Рабочих и солдатских» — это странно и неуклюже звучало еще и в России<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 302.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Nikolaj Vissarionoviĉ Nekrasov]]] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Я знаю, что это был левый министр — не только левый политик в кабинете, но и левый администратор, который вызвал много нареканий за «синдикалистские» приемы управления, «распустившие» железнодорожников. Но я не знаю, был ли это хороший администратор и деловой министр. В качестве же политика он производил серьезное впечатление и обнаруживал свойства если не государственного человека, то государственного дельца . Он отлично схватывал положение, умел пойти ему навстречу, а затем уже обнаруживал и твердость руки. Практическая школа политики и зоркость глаза хорошо сочетались в нем с энергией и деловитостью. Как «государственный делец», Некрасов, несомненно, оставлял за собой две наиболее яркие фигуры первого кабинета — Керенского и Милюкова, из которых первый погибал от своего импрессионизма и «мессианства», а второй — был профессор. Но, с точки зрения буржуазных верхов, Некрасов был молод, неавторитетен, а главное, непомерно лев и не годился в лидеры<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 303—304.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Aleksandr Manujlov]]] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Это был человек невыдающихся способностей, правый кадет, довольно неудачный бывший ректор Московского университета, мало интересный экономист и бесплодный редактор «Русских ведомостей». Его популярность, по‑видимому, в огромной степени основывается на том, что царский жандарм профессор Кассо уволил его из университета, в чем, впрочем, сам Мануйлов был ни сном ни духом не виноват. В качестве министра просвещения этот человек также оказался ниже критики<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 304.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Несомненно, Гучков стоял на крайнем правом фланге кабинета. Потому он раньше всех не в пример кадетам и совершенно добровольно (ведь Милюкова «ушли»!) вышел в отставку<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 304.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Шингарев был превосходным деловым министром — со знанием, с огромной энергией, с твердостью и авторитетом. В качестве же политика этот даровитый человек вполне шел на поводу у Милюкова и его Дарданелл. Шингарев был ''правым'' министром, был яростным врагом советской демократии и говорил с нами, в контактной комиссии, голосом, дрожащим от волнения и негодования. Непонятно, как этот вечный работник на земской, демократической ниве, культурный и честный, мог дойти до такого законченного «мировоззрения» крупного капитала. И непонятно, как этот гуманный человек мог опуститься до резких, кричащих проявлений антинемецкого шовинизма, каких мне пришлось быть свидетелем. Может быть, здесь было не только «мировоззрение», но и непосильный психический шок от войны?..<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 305.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Союзные правительства с соизволения, при одобрении или по просьбе Милюкова по‑прежнему не пускали в Россию эмигрантов «пораженческого» образа мыслей. Мартов и его ближайшие товарищи уже в мае, уже при коалиции, потеряв все надежды выбраться лояльным и естественным путем, принуждены были ехать через Германию в «запломбированном вагоне»<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 306.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Солдатская масса еще не справлялась с политическим представительством. Офицеры же из прапорщиков потянулись в «социалисты», и многие кадетские адвокаты и прочие профессии с погонами на плечах сейчас представляли солдатскую массу под видом эсеров или беспартийных. Было много фронтовиков. Энергичные прапорщики старались объединить их, чтобы солидно представить «голос действующей армии», по крайней мере для буржуазной прессы<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 328.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = «Бабушка» — Брешковская закончила наконец свое триумфальное шествие — по цветам, среди восторженных толп народа — из Сибири в Петербург. С вокзала с почетным конвоем из Керенского, Некрасова, Чхеидзе она проехала в Таврический дворец<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 328.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Дан — это одна из наиболее крупных фигур русской революции. Это один из самых выдающихся деятелей как русского рабочего движения, так и событий 1917 года<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 329.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri milito kaj paco] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] если бы все большевики разделяли взгляды Каменева, по крайней мере в течение первого года революции, то я также был бы большевиком, и притом левым<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 330.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Участие Плеханова в событиях 1917 года ограничилось его писаниями в крошечной, малочитаемой и совершенно невлиятельной газетке «Единство». Его единомышленники составляли небольшую группу, не представленную в Совете именно ввиду ее полной ничтожности…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 335.</ref>. }} == Vidu ankaŭ == * [[Noticoj pri la revolucio (Volumo 3–4)]] * [[Noticoj pri la revolucio (Volumo 5–7)]] == Referencoj == [[Kategorio:Noticoj pri la revolucio|1]] n8fqmb4uu5lwtmo31sbl9fgsjkfgdty 53842 53840 2026-10-08T07:30:07Z RG72 415 53842 wikitext text/x-wiki '''Redaktata! [[Uzanto:RG72|RG72]] ([[Uzanto-Diskuto:RG72|diskuto]]) 06:08, 8 okt. 2026 (UTC)''' {{Verko |aŭtoro= [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |nomo= Noticoj pri la revolucio (Volumoj 1–2) |koloro= |dosiero= Суханов Н.Н. Записки о революции. Том 1 (1919).jpg |vikipedio= |komunejo= |komunejokat= |vikivortaro= |vikinovaĵoj= }} '''Noticoj pri la revolucio''' (ruse: Записки о революции) estas verko de sovetia, rusia politikisto, revoluciulo [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]], eldonita en 1922–1923 je 7 volumoj. == Citaĵoj == {{Citaĵo |teksto = Mi estis [[Ekzilo|ekzilita]] de [[Peterburgo]] jam la 10-an de majo 1914. [...] Estinte ekzilita, mi tamen plejparton de la tempo ĝis la revolucio loĝis en la ĉefurbo kontraŭleĝe — jen kun fremda pasporto, jen kurante de unu noktejo al alia, jen kaŝirante preter pordisto kaj stratpurigisto — kiel privata vizitanto de propra apartamento, kie loĝis mia [[familio]]. [...] mia kontraŭleĝa stato ne malhelpis al mi labori kiel ekonomikisto, sub mia nomo, en ŝtata institucio, en la ministerio de [[agrikulturo]], — en unu el organizaĵoj pri irigacio de [[Turkestano]]. |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Я был выслан из Петербурга еще 10 мая 1914 года. [...] Будучи выслан, я все же большую часть времени до самой революции жил в столице нелегально — то по чужому паспорту, то бегая по ночевкам, то шмыгая тенью мимо швейцара и дворника, — в качестве частого посетителя сообственной квартиры, где жила моя семья. [...] мое нелегальное положение не препятствовало мне работать в качества экономиста, под своим именем, в одном казенном учреждении, в министерстве земледелия, — в одной из организаций по орошению Туркестана<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 48.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [la 21-an de februaro] En tiu periodo de agonio de la carismo, atento de la rusia, almenaŭ Peterburga publiko kaj de la ĉefurbaj politikaj grupoj koncentriĝis plejparte je la [[Ŝtata Dumao (Rusia imperio)|Ŝtata Dumao]], kunvokita la 14-an de februaro. |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = В этот период агонии царизма внимание российской, по крайней мере, петербургской общественности и столичных политических групп вращалось больше всего вокруг Государственной думы, созванной 14 февраля<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 48.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Eĉ ne unu ''partio sin preparis por la [[Februara revolucio|granda renverso]]''. Ĉiuj estis revantaj, meditantaj, antaŭsentantaj, "sentis"... |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Ни одна ''партия не готовилась к великому перевороту''. Все мечтали, раздумывали, предчувствовали, "ощущали"...<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 49.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [la 22-an kaj 23-an de februaro] Tumultoj de tia skalo okazis antaŭ okuloj de samtempuloj jam plurajn dekojn da fojoj. La sola rimarkinda afero estis maldecidemo de la [[potenco]], kiu evidente stimulis la movadon. Sed tio estis la ''tumultoj'' — la [[revolucio]] ankoraŭ ne okazis. |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = По размерам своим такие беспорядки происходили перед глазами современников уже многие десятки раз. И если что было характерно, то это именно нерешительность власти, которая явно запускала движение. Но были ''беспорядки'' — революции еще не было<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 49.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = la [[potenco]] venanta por anstataŭi la carismon devis esti nur ''burĝa''. [[Aleksandr Trepov|Trepov]] kaj [[Rasputin]] devis kaj povis esti anstataŭataj nur je regantoj de la "[[Progresa Bloko]]" de la [[Ŝtata Dumao (Rusia imperio)|Dumao]]. Tian solvon necesis celi. Alie la renverso malsukcesos kaj la revolucio pereos. |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Власть, идущая на смену царизма, должна быть только ''буржуазной''. Трепова и Распутина должны и могут сменить только заправилы думского "Прогрессивного блока". На такое решение необходимо держать курс. Иначе переворот не удастся, и революция погибнет<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 50.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Strata movado de la amasoj dum februaraj tagoj montris neniun organizadon. Ne eblis konstati iun ajn regulan gvidadon de ili. Ĝenerale la popolan movadon, kiel tio okazas ĉiam, la organizitaj socialistaj centroj ne gvidis kaj nek politike kondukis ĝin al iu difinita celo. Certe la tradicia, oni povas diri nia malnova nacia slogano "Eks la aŭtokration!" estis en paroloj de ĉiuj multnombraj strataj oratoroj el socialismaj partioj. [...] La problemo de la potenco tute ne estis starigata antaŭ la amasoj. Kaj interalie la slogano de la "[[Tutrusia Konstitucifara Asembleo|Konstitucifara Asembleo]]", estinte ne plia aktuala problemo, sed nura komuna programa postulo de ĉiuj socialismaj partioj, en tiuj tagoj restis tute en ombro. Sed anstataŭe vaste disvolviĝis antaŭ la amasoj dum strata agitado alia slogano, inkluzivinta ege gravan kaj respondecan enhavon. Tio estis la slogano "Eks la militon!", sub kiu okazis ĉiuj mitingoj de la februaraj tagoj. |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Уличное движение масс в февральские дни не обнаруживало никакой планомерности. Никакого правильного руководства им констатировать было нельзя. Вообще народным движением, как это бывает всегда, организованные социалистические центры не руководили и политически не вели его к какой-либо определенной цели. Конечно, традиционный, можно сказать, наш старый национальный лозунг "Долой самодержавие!" был на устах всех многочисленных уличных ораторов из социалистических партий. [...] Проблема же власти совершенно не ставилась перед массами. И, в частности, лозунг "Учредительного собрания", будучи не очередной проблемой дня, а лишь общим программным положением всех социалистических партий, оставался совершенно в тени в эти дни. Но зато во всю ширь развертывался перед массами в уличной агитации другой лозунг, включивший в себя крайне существенное и ответственное содержание. Это был лозунг "Долой войну!", под которым проходили все митинги февральских дней<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 53.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Rusia [[socialismo]] kaj rusia konscia [[proletaro]], malsame ol la okcidenteŭropa socialismo de la militantaj landoj (escepte de [[Italio]]) plejparte estis okupanta rezolutan pozicion kontraŭ enlanda paco kaj kontraŭ subteno de de la [[Unua mondmilito|imperiisma milito]]. |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Российский социализм и российский сознательный пролетариат, не в пример социализму западно-европейскому воюющих стран (за исключением Италии), в своем большинстве занимал решительную позицию против гражданского мира и против поддержки империалистической войны<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 53.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Estis à priori klare ke se kalkuli je burĝa potenco kaj aligi la [[burĝaro]]n al la [[revolucio]], do necesas provizore ''forigi la kontraŭmilitajn sloganojn'' [...] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Было à priori ясно, что если рассчитывать на буржуазную власть и присоединить буржуазию к революции, то надо временно ''снять с очереди лозунги против войны'' [...]<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 54.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = ''Politika slogano de la [[burĝaro]], al kiu aliĝis ankaŭ la tuta radikala [[intelektularo]], estis tiutempe "ministerio respondeca al la [[Ŝtata Dumao (Rusia imperio)|Dumao]]"''. |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = ''Политическим лозунгом буржуазии, к которому пристала и вся радикальная интеллигенция, было в эти дни "ответственное перед Думой министерство"''<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 54.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Dume la movado plu kreskis. Senpovo de la polica aparato iĝis ĉiuhore pli evidenta. La mitingoj okazis jam preskaŭ laŭleĝe, ĉe tio milittrupoj forme de siaj komandestroj kuraĝis al neniuj aktivaj pozicioj kontraŭ la kreskantaj kaj plenigantaj la ĉefajn stratojn amasoj. Specialan lojalecon neatendite montris [[Kozakoj|kozakaj]] trupoj, kiuj en kelkaj lokoj dum rektaj interparoloj estis substrekantaj sian neŭtralecon, kaj foje montris rektan inklinon al interfratiĝo. |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Между тем движение все разрасталось. Бессилие полицейского аппарата становилось с каждым часом все очевиднее. Митинги происходили уже почти легально, причем воинские части, в лице своих командиров, не решались ни на какие активные позиции против возраставших и заполнявших главные улицы толп. Особенную лояльность неожиданно проявили казацкие части, которые в некоторых местах в прямых разговорах подчеркивали свой нейтралитет, а иногда обнаруживали прямую склонность к братанию<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 56.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Preskaŭ ĉe la enirejo de "Kroniko", ĉe pordego de apuda [[fabriko]], mi alfrontis grupeton da civiluloj, laŭ aspekto [[laboristo]]j.</br>— Ili kion volas, — diris unu kun morna vizaĝo. — Ili volas doni panon, repaciĝi kun [[germanoj]] kaj doni egalecon al la [[Judoj|judaĉoj]]...</br>"Tre trafe!", ekpensis mi, fascinita je tiu brila vortumo de la programo de la [[Februara revolucio|granda revolucio]]. |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Почти у подъезда "Летописи", у ворот соседнего завода, я натолкнулся на небольшую группу штатских, с виду рабочих.</br>— Они чего хочут, — говорил один с мрачным видом. — Они хочут, чтобы дать хлеба, с немцем замириться и равноправия жидам...</br>"Не в бровь, а прямо в глаз", — подумал я, восхищенный этой блестящей формулировкой программы великой революции<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 58.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Rakonto de [[Kerenskij]], kiel kutime ekscitita, iom patosa kaj iom teatreca, temis ĉefe pri [[paniko]] kaj embarasiteco de la burĝa-deputita amaso. [...] Ekrotaciinte je la kirlo de la eventoj, troviĝante je la centro de la politikaj procezoj, li videble ne vidis komplete kaj nek taksis la ĉefajn mekanismojn kaj karakterajn trajtojn de la estiĝanta revolucia situacio. |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Рассказ Керенского, как всегда возбужденный, несколько патетический и несколько театральный, говорил главным образом о панике и растерянности буржуазно-депутатской массы. [...] Закружившись в вихре событий, находясь в горниле политиканства, он явно не охватывал и не оценивал основных пружин и характерных штрихов возникающей революционной ситуации<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 58.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = La ĉefa slogano plu estis "Eks la [[Unua mondmilito|militon]]!", kiu same kiel la aŭtokratio estis konsiderata la fonto de ĉiuj problemoj, kaj interalie de nutraĵa ĥaoso. |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Основным лозунгом было по-прежнему "Долой войну!", которая наряду с самодержавием толковалась как источник всех бедствий, и, в частности, продовольственной разрухи<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 59.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Menciindas ĉi tie ke ekde 1906—1907 mi ne estis ligita formale al iu ajn partio kaj organizaĵo. Mia pozicio de "sovaĝulo" certe ekskludis eblecon de rekta kaj des pli gvida laboro en praktika [[socialismo]]. Mi estis plejparte literaturisto. Sed mia literatura agado estis tamen proksime ligita al la movado [...] mi konservis sufiĉe proksimajn rilatojn kun ĉiuj socialismaj partiaj rondoj. La centroj sufiĉe bone konis min kaj nemalofte uzis por diversaj aferoj. Kaj interalie jam kiel redaktoro de "Kroniko" mi konservis la plej intensajn rilatojn kun literatura-socialisma "elmigrado'' de diversaj fakoj. Dum la [[Unua mondmilito|milito]] oni min konstante estis alvokantaj al diversaj kontraŭleĝaj literaturaj entreprenoj de la internaciisma karaktero. Krome verŝajne eĉ ne unu provo de interpartiaj blokoj, unuiĝoj, koalicioj dum lastaj jaroj okazis sen mia partopreno. En tia pozicio mi restis ankaŭ antaŭ la [[revolucio]]. [...] Sed tiu ĉi pozicio senigis min ankaŭ je avantaĝoj de la partiano kaj gvidanto, ĉar mi tamen restis por ĉiuj "sovaĝulo" fremdulo. |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Надо упомянуть здесь, что начиная с 1906—1907 годов я не был связан формально ни с одной из партий и организаций. Мое положение "дикого", конечно, исключало возможность непосредственной, а тем более какой-либо руководящей работы в практическом социализме. Я был литератором по преимуществу. Но моя литературная деятельность была все же тесно связана с движением [...] я сохранял довольно тесные связи со всеми социалистическими партийными кругами. Центры довольно хорошо знали меня и нередко использовали по различным делам. И, в частности, уже в качестве редактора "Летописи" я сохранял самые интенсивные сношения с литературно-социалистической ''эмиграцией'' разных направлений. Во время войны меня постоянно привлекали в различные нелегальные литературные предприятия интернационалистского оттенка. А кроме того, вероятно, ни одна попытка межпартийных блоков, объединений, коалиций в последние годы не обходилась без моего участия. В таком положении я находился и ко времени революции. [...] Но это положение лишало меня и выгод партийного человека и руководителя, ибо я все же оставался для всех "диким" и чужим<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 60.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] авторитетнейших руководителей, партийных лидеров ''не было налицо'' ни в одной из партий, почти без исключения. Они были в ссылке, в тюрьмах или в эмиграции. На постах ответственных руководителей великого движения в ответственнейшие его моменты стояли люди совершенно второстепенные, может быть, искусные организаторы, но во всяком случае рутинеры обычной партийной работы эпохи самодержавия. Надлежащих ''политических'' горизонтов в новой обстановке, действительного политического руководства событиями, словом, действительной высоты положения от них в огромном большинстве случаев было ожидать нельзя. В ряду таких руководителей движения я чувствовал себя полноправным и небесполезным<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 60.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Народ ''не тяготел к Государственной думе'', не интересовался ею и не думал ни политически, ни технически делать ее центром движения<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 61.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Власти ''должны'' были, не медля ни часа, найти и пустить в дело надлежащую военную или полицейскую часть. Колебания и промедления были явно и буквально подобны смерти. Момент был, решающий судьбу векового царизма… Какая именно часть расстреливала на Невском манифестацию вечером 25 февраля, я не знаю до сих пор. Но так или иначе властям удалось перейти в наступление. Это был поворотный пункт событий, вступивших в новую фазу<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 61.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Горький, естественно, имел связи со всем Петербургом сверху донизу<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 62.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Между тем приходили довольно ответственные руководители большевиков. И их прямолинейность, а вернее, их неспособность вдуматься в политическую проблему и поставить ее производили на нас угнетающее впечатление<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 62.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Отличие от прежних «беспорядков» заключалось в состоянии и во всем внешнем облике «подавляющих» движение армейских, казачьих и даже полицейских частей. Кого‑то из них, быть может юнкеров, заставили стрелять, и этим терроризировали безоружную распыленную толпу. Другие послушно стояли густыми цепями вокруг некоторых пунктов. Третьи, также послушные приказу, группами ходили по городу в качестве патрулей. Но все это носило какой‑то случайный, несерьезный, ненастоящий характер. И цепи, и патрули имели такой вид, что они жаждут организованного насилия над собой, высматривают и ищут повода для сдачи<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 63—64.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Чтобы этот отряд взял ружья на прицел и открыл пальбу по своим собеседникам, было немыслимо, и никто из толпы не верил в такую возможность ни на минуту. Напротив, солдаты явно не имели ничего против того, чтоб их фронт был прорван, и, вероятно, многие поделились бы своим оружием с толпой. Но в толпе не было ни таких намерений, ни таких сил…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 64.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Павловскому полку, во всяком случае, принадлежит честь первого в революции выступления армии против вооруженных сил царизма. Никаких сомнений ведь ни для кого быть не могло; ни о какой конечной победе революции не могло быть речи без победы над армией, без перехода армии — активно или пассивно, но непременно в большей своей части — на сторону революционного народа. И Павловский полк положил этому начало вечером 26 февраля<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 66.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Керенского я знаю уже довольно давно, со времени моего возвращения из архангельской ссылки, после которой я переселился из Москвы в Петербург, в самом начале 1913 года. [...] Во время моего нелегального положения я много‑много раз ночевал у него на Загородном проспекте, 23, и нередко после того, как он устраивал для меня постель в своем кабинете, начинались длиннейшие, истинно русские разговоры один на один, до глубокой ночи. Не раз он являлся ко мне в «Современник», по обыкновению как буря врывался в переднюю, оставив неотлучную пару своих «шпиков» караулить у подъезда редакции и заставляя меня потом удваивать меры предосторожности<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 66—67.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Да, тяжелое бремя история возложила на слабые плечи!.. У Керенского были, как говаривал я, золотые руки, разумея под этим его сверхъестественную энергию, изумительную работоспособность, неистощимый темперамент. Но у Керенского не было ни надлежащей государственной ''головы'', ни настоящей политической ''школы'' [...] Но он был действительно незаменим и монополен<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 67.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Как известно, Керенский фигурировал в охранке под кличкой «Скорый». Действительно, он стремглав бегал по улицам, прыгая в трамвай и выпрыгивая на ходу обратно. Филеры не поспевали за ним пешком, и, кроме двух пеших, при Керенском стоял еще извозчик<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 67.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Керенский был искренний демократ, борец за торжество революции — как он понимал ее. Ему было, заведомо для меня, не под силу осуществить его добрые намерения. Но на нет и суда нет. Это касается его недостаточных объективных ресурсов как ''деятеля'', а не его субъективных свойств как ''личности''. Я утверждаю: Керенский действительно был убежден, что он социалист и демократ<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 68.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Керенский не только никогда не был способен на самозаклание, но был положительно честолюбив всегда, а в революции его основательное честолюбие уже перешло в такое же властолюбие. [...] Он, Керенский, настолько верил в свои силы, в свое провиденциальное назначение, что не отделял собственной деятельности, собственных успехов, собственной карьеры от судеб современного демократического движения в России. Отсюда произошло то, что Керенский не только воображал себя социалистом, но и вообразил себя немножко Бонапартом<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 68—69.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Его бурный, туркестанский темперамент способствовал уже прямо тому, что в революции его голова не замедлила просто закружиться от грандиозных событий и его места среди них. А его несомненная врожденная склонность к торжественности, декоративности, театральности довершила дело к эпохе его президентства в революционном правительстве. И если припомнить, что в результате своей сверхчеловеческой, самой нервотрепательной работы он был уже истрепан ко времени революции, то будет ясно: революционный министр Керенский не мог не превратиться в самого безудержного, заносчивого, запальчивого и раздраженного, склонного к самодурству, не способного воздержаться от самых рискованных авантюр крикуна с замашками самодержца без власти, с приемами оракула без знания и понимания<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 69.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] Керенский принимал самое непосредственное участие в партийных эсеровских делах [...]<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 69.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Я утверждаю, что у Керенского и ''не было'' никакого строго выработанного ''направления'', никакой сколько‑нибудь законченной системы воззрений. У этого бурно‑пламенного импрессиониста, лидера одной, открытой, партии (трудовиков) и деятельного члена другой, подпольной (эсеров) вместо политической системы было лишь умонастроение, колеблемое в значительных пределах политическим ветром и притягательно‑отталкивающими силами других общественных групп. В конце концов он был равнодушен и к своему «трудовизму», и к своему «эсерству»; и он не особенно заботился о том, чтобы заострить, рафинировать свои взгляды в ту или в другую сторону, оставаясь только левым радикальным интеллигентом, легко совмещая подполье с широкой открытой ареной…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 70.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Он был по природе агитатором, лидером оппозиции, народным трибуном. Но он не был по природе государственным человеком<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 71.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Керенский принадлежал к числу социалистов народнического толка. На языке марксистского социализма это означает, что Керенский был мелкобуржуазным демократом<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 71.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = К низам, к массам и их движению Керенского привязывала теоретическая идея, «сознание долга». Он считал необходимым ''от них «исходить»'' в своей общественной работе. Но он рвался от них в иные сферы, к иным приемам работы, где он чувствовал себя как дома<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 72.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [la 27-a de februaro] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Решающий час, о котором мечтали, для которого работали поколения, явно наступил<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 73.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Ибо вооруженные, голодные, бесприютные, терроризированные и несознательные солдатские массы представляли сейчас для дела революции не меньшую опасность, чем организованные силы царизма. В существовании последних к тому же могли быть сомнения. Первые же были налицо<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 76.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Томление духа от жалкого положения зрителя великих событий достигло крайних пределов. Делать что угодно, но активно, в качестве какого угодно «винтика» событий…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 78.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Нам встречались автомобили, легковые и грузовики, в которых сидели и стояли солдаты, рабочие, студенты, барышни с санитарными повязками и без них. Бог весть откуда взялось все это, куда мчались и с какими целями! Но все пассажиры этих автомобилей были возбуждены до крайности, кричали, размахивали руками и едва ли отдавали себе отчет в том, что они делают. Винтовки были наперевес, и паническая пальба, конечно, открылась бы при первом малейшем поводе<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 80.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [apud la Tavrida palaco] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Ближе к входу во дворец стоял ряд автомобилей разных типов. В них усаживались вооруженные люди, грузились какие‑то припасы. На иных было по пулемету. Обращало на себя внимание присутствие чуть не в каждом из них женщин, которые в таком количестве казались излишними. Очевидно, кем‑то, куда‑то снаряжались экспедиции. Был крик и беспорядок. Охотников приказывать было явно слишком много, и был явный недостаток в охотниках повиноваться<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 80.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] П. Н. Милюков, центральная фигура буржуазной России, лидер единственного в данный момент официального органа власти в Петербурге, фактически глава первого революционного правительства<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 83.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Щегловитов был арестован на своей квартире каким‑то студентом, пригласившим с собой для этой цели встреченную на улице группу вооруженных солдат. Под их конвоем Щегловитов был доставлен в Государственную думу около трех часов дня. Его ввели в Екатерининскую залу, куда инициативный студент просил выйти Керенского. Вокруг невиданного зрелища собралась толпа любопытных. Царский сановник стоял, низко опустив голову, когда подошедший Керенский декламировал фразу, повторенную им в эти дни не один раз.</br>— Гражданин Щегловитов, — сказал он, — от имени народа объявляю вас арестованным<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 85.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = ''Милюков'' был тогда центральной фигурой, душой и мозгом всех буржуазных политических кругов. Он определял политику всего «Прогрессивного блока», где официально он стоял на левом фланге. ''Без него'' все буржуазные и думские круги в тот момент представляли бы собой распыленную массу, и без него не было бы никакой буржуазной политики в первый период революции [...] этого рокового человека я всегда считал стоящим головой выше своих сотоварищей по «Прогрессивному блоку», то есть головой выше всех столпов, всего цвета, сливок, красы и гордости нашей буржуазии<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 86.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Пока царизм окончательно не пал, надо держаться за него, надо ''держать'' его, надо ''на его базисе'' строить всю внутреннюю и внешнюю программу национал‑либерализма, — это понимал всякий сколько‑нибудь искушенный элемент буржуазии. Этот путь есть абсолютное благо и, во всяком случае, самоочевидное наименьшее зло<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 87.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [la 27-an de februaro] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = В эту минуту из кабинета Родзянки в комнату вошел Милюков. Увидев нашу группу, он прямо направился к нашему столу. У него был торжественный вид и сдерживаемая улыбка на губах.</br> — Состоялось решение, — сказал он, — мы берем власть…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 97.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [la 28-an de februaro] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Я встал и увидел: два солдата, подцепив штыками холст репинского портрета Николая II, мерно и дружно дергали его с двух сторон. Над председательским местом думского Белого зала через минуту осталась пустая рама, которая продолжала зиять в этом зале революции еще много месяцев… Странно! Мне совершенно не пришло в голову озаботиться судьбой этого портрета. И до сих пор я не знаю его судьбы<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 104.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = К тому же не надо забывать, что тогдашнее офицерство столицы далеко не было старым гвардейским кадровым офицерством: оно было переполнено прапорщиками, то есть всякого рода третьим элементом, готовым примкнуть к революции не за страх, а за совесть в случае физической безопасности и при возможности так или иначе наладить отношения с недоверчивой солдатской массой… В результате всего этого руководители демократии, и в частности Исполнительный Комитет, всеми силами стремились к тому, чтобы офицерство вернулось к своим частям и к своим обязанностям, а солдаты вновь признали бы офицерство<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 105.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [la 28-an de februaro] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Во дворец уже вливались густые ряды штатской публики и перемешивались с солдатами. Залы уже начинали принимать вчерашний вид Приходившие из города рассказывали, что столица еще далека от порядка и успокоения. В разных концах разгромили магазины, склады, квартиры и еще громят то‑то и там‑то Уголовные, освобожденные вчера из тюрем, вместе с политическими, перемешавшись с черной сотней, стоят во главе громил, грабят, поджигают. На улицах небезопасно: с чердаков стреляют охранники, полицейские, жандармы, дворники. Они провоцируют свалку и анархию. В ответ им толпы рабочих и солдат не оставляют камня на камне от полицейских учреждений, ловят и избивают «фараонов» нещадно. Всех подозрительных по службе старому режиму хватают, и под арестом в различных местах сидят тысячи правых и виноватых. Вереницы таких арестантов по‑прежнему проводили через вестибюль под озлобленные крики солдат и рабочих<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 108—109.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [la 28-an de februaro] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] огромная часть всякого люда нацепила на себя красные бантики «на всякий случай», а дворники уже явно с перепугу сбились с ног, отыскивая, что бы такое красное под видом флага вывесить на воротах…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 109.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Партийные клички и литературные псевдонимы при царском режиме вызывались очевидной необходимостью. После революции они в первое время были в ходу по той простой причине, что их так или иначе ''знали'' в более или менее широких кругах, а официальных имен из паспортов часто решительно никто не знал<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 111.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Я лично принял в этот день длинный ряд такого рода делегаций и, не имея для руководства никакой конституции, не имел ни сил, ни оснований отказать в допущении в Совет всякого рода делегатам, горевшим первым революционным жаром. Другие члены Исполнительного Комитета и сама наша мандатная комиссия поступали так же. И в результате через несколько дней число членов Совета достигло гомерической и абсурдной цифры, чуть ли не 2000 человек<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 116.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [la 28-an de februaro] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] мне, члену Исполнительного Комитета, до сих пор совершенно неизвестно, чем занимался ''Совет'' в течение этого дня. И неизвестно потому, что я не интересовался этим ни в те часы, ни после. Не интересовался же я потому, что было очевидно: вся практическая центральная работа легла на плечи Исполнительного Комитета. Совет же в этот момент в данной обстановке, при данном его количественном и качественном составе был явно неработоспособен, даже как парламент, и выполнял лишь ''моральные функции''<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 116.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [la 28-an de februaro] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Министров же одного за другим (также, пожалуй, в интересах их безопасности) стали свозить в Таврический дворец<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 117.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [la 28-an de februaro] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Никаких сомнений не могло быть: если бы то были действительно казаки или какая‑либо нападавшая организованная часть, хотя бы численно до смешного ничтожная, то никакого спасения ниоткуда ждать было нельзя и революцию взяли бы голыми руками<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 120.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [la 28-an de februaro] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Горький продолжал быть не в духе. Его впечатления за день не улучшили, а усугубили его мрачное настроение. В течение битого часа он фыркал и ворчал на хаос, беспорядок, на эксцессы, на проявления несознательности, на барышень, разъезжавших по городу неизвестно куда, на неизвестно чьих моторах, и предсказывал верный провал движения, достойный нашей азиатской дикости. Два‑три человека из присутствовавших добавляли иллюстраций к той же теме и поддакивали Горькому… [...] Для меня было, напротив, очевидно, что дела обстоят блестяще, что революция развивается как нельзя лучше, что победу теперь можно считать обеспеченной и что эксцессы, обывательская глупость, подлость и трусость, неразбериха, автомобили, барышни — это лишь то, без чего революция ''никаким способом обойтись не могла'', без чего все происходящее ''теоретически немыслимо'', без чего ничто подобное ''никогда и нигде не бывало''. Все это было для меня совершенно очевидным<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 122.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Впоследствии Исполнительный Комитет постановил арестовать лишь Николая II, когда были получены сведения, что он бежит в Англию. Это единственный известный мне случай в этот период революции<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 124.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Николай еще гулял на свободе и назывался царем. Но где был царизм? Его не было. Он развалился одним духом. Строился три века и сгинул в три дня<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 126.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Я даже немного опасался, как бы вопрос о ''династии'' не вытеснил в порядке дня проблему ''власти'', разрешавшуюся совершенно независимо от судьбы Романовых. В этом последнем ни у кого не было сомнений. Романовых можно было ''восстановить'' как династию или ''использовать'' как монархический принцип, но их никак нельзя было уже принять за ''фактор'' создания новых политических отношений в стране<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 127.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [la 1-an de marto] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Все говорили о царе, спрашивали, что решено с ним сделать, говорили, что ''нужно'' сделать<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 128.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Что касается цензовой России, империалистской буржуазии, ''принимавшей'' власть, то ее позиция и ее планы не могли возбуждать сомнений. Цели и стремления Гучковых, Рябушинских, Милюковых сводились к тому, чтобы ликвидировать распутинский произвол при помощи народного движения (а гораздо лучше — без его помощи), ''закрепить диктатуру капитала и ренты'' на основе полусвободного, «либерального» политического режима «с расширением политических и гражданских прав населения» и с созданием полновластного парламента, обеспеченного буржуазно‑цензовым большинством. На ''этом'' цензовая Россия должна была стремиться остановить революцию, превратив государство в орудие своего классового господства, а страну в олигархию капиталистов, подобно Англии и Франции, которые именуются «великими демократиями Запада». Движение, идущее ''дальше'' диктатуры капитала, цензовая Россия, принимавшая власть, должна была стремиться ''подавить'' всеми имеющимися налицо средствами<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 130.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [la 1-an de marto] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Сообщили, что во дворец только что пришел «конвой его величества» выразить покорность и предложить службу революции. Ясно, вся армия отряхнула от ног своих прах царизма, и сейчас для переворота не страшно ни кадровое, кастовое реакционное офицерство, ни черносотенный генералитет. Всем приходилось прикинуться «преданными революции». Во главе конвоя явился какой‑то великий князь — Кирилл Владимирович, тоже оказавшийся исконным революционером<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 139.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [la 1-an de marto] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Милюков отстаивал монархию и династию Романовых, с царем Алексеем и регентом Михаилом. [...] Он делал нам «либеральные авансы», указывая, что Романовы теперь уже не могут быть опасны, а Николай и для него неприемлем и должен быть устранен. Он был наивен, когда убеждал нас в приемлемости для демократии его комбинации, говоря про своих кандидатов: «Один больной ребенок, а другой совсем глупый человек»…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 150.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [la 1-an de marto] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] ясно вспоминаю смешную, длинную, лысую, усатую фигуру будущего прокурора Львова, громко, длинно и наивно говорящего речь из своего глубокого кресла. Этот деятель, представитель думской правой и ужасно странный тип, принадлежал в Думе к какой‑то правой партии — националистов или земцев‑октябристов. Но в первых словах своей речи он объявил себя республиканцем и говорил об ужасе возможного возврата царизма, лучше которого смерть<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 151.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Милюков отлично ориентировался в положении дел. Он понимал, что без соглашения с Советом рабочих депутатов никакое правительство не может ни возникнуть, ни существовать<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 151.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [la 1-an de marto] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] Керенский, который сообщил нам, что ему предлагают портфель министра юстиции. Не только предлагают, но убеждают и просят принять. В искренности убеждающих и просящих не могло быть сомнений: заложник в лице Керенского был им весьма желателен в данной совокупности обстоятельств. Керенский снова спрашивал, как ему поступить. Но было ясно, как он поступит. [...] Он хотел быть и советским человеком, и министром, но… больше министром<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 154.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [la 1-an de marto] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Еще звонок: — Говорят с Царскосельского вокзала, комиссар Исполнительного Комитета по поручению железнодорожников. Великий князь Михаил Александрович из Гатчины просит дать ему поезд, чтобы приехать в Петербург.</br>Отвечаю уже без всяких совещаний:</br>— Пусть ему передадут, что Исполнительный Комитет поезда дать не разрешает по случаю дороговизны угля, но гражданин Романов может прийти на вокзал, взять билет и ехать в общем поезде<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 162.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] было очевидно, что не там, не в общих собраниях, делается политика, и все эти «пленумы» решительно не имеют практического значения<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 164.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [la 1-an de marto] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Появился в Петербурге некий «черный автомобиль», мчавшийся, как говорили, из конца в конец столицы и стрелявший в прохожих чуть ли не из пулемета. Его ловили, но не могли поймать<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 178.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Армия так же мгновенно признала новый строй. Царские генералы, видя безнадежность борьбы, стали поспешно принимать защитную окраску и делать вид, что они переродились. Черная сотня сгинула в подполье. Высшее чиновничество также распылилось в мгновение ока. У царского режима еще до формальной ликвидации Романовых не осталось ровно никакой опоры и никаких надежд. Контрреволюция существовала, но она была в скрытом виде, подобно революции до революции<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 180.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Конечно, последний манифест Николая не произвел в Исполнительном Комитете никакого впечатления. Посмеялись кем‑то переданному сообщению, что Николай перед отречением «назначил» Г. Е. Львова премьер‑министром. Ужасно предусмотрительно со стороны мудрого и попечительного монарха! Ужасно тонко со стороны инспирировавших его дипломатов буржуазии!.. Мы посмеялись над наивным анахронизмом в тексте последнего манифеста, но не уделили ни малейшего внимания самому факту отречения. Для всех нас было очевидно: этот факт ныне, 3 марта, не вносит решительно ничего нового в общую конъюнктуру. Революция идет своим ходом, и новая комбинация сил складывается вне всякой зависимости от воли и образа действий каких‑либо Романовых. [...] Низложение Николая само собой разумелось до такой степени, что в эти дни никто из нас не заботился о практическом и формальном осуществлении этого акта<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 190—191.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Акт об отречении, полученный в Исполнительном Комитете, не стал ни предметом серьезного внимания, ни тем более предметом официального обсуждения. Это был никчемный клочок бумаги, имевший для нас разве беллетристический, но никак не политический интерес. Другое дело — в кулуарах и всех прочих помещениях Таврического дворца, по‑прежнему переполненных разношерстной толпою. Там яростно бросались на этот клок бумаги и вырывали его друг у друга. То же, говорят, происходило и в городе. Обывательская масса видела в этом документе важное событие даже на фоне всего происшедшего в эти дни. В нем видели существенный этап, быть может, перелом в развитии революции<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 191.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Против Алексея была вся страна и вся левая до Керенского и, пожалуй, до Некрасова. А против Михаила оказались те же плюс еще далеко вправо до… самого Родзянки<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 192.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Во главе антимонархистов шел, конечно, Керенский, действуя и пафосом, и угрозами, играя на своем особом положении «полномочного представителя демократии» в министерстве, подчеркивая особый вес своих мнений. К Керенскому склонялись премьер Львов и большинство вчерашних монархистов с Родзянкой во главе. Все они настаивали на отказе от престола Михаила Романова. В меньшинстве оказалось только двое — Милюков и Гучков, предлагавшие утвердить царем Михаила и бить ему челом на этот счет…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 193.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Посовещавшись секретно с Родзянкой и Львовым, Михаил Романов объявил, что он отказывается от предприятия, которое было бы, по существу, бесплодной и скандальной авантюрой. Все присутствующие, кроме Гучкова и Милюкова, испытали от этого большое удовольствие, но промолчали о нем. Керенский же в неудержимом порыве не преминул вскочить на подмостки и продекламировал так:</br>— Ваше Высочество, вы благородный человек, и я всегда отныне буду заявлять это. Ваш поступок оценит история, он высокопатриотичен и обнаруживает вашу любовь к родине…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 194.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Керенский был искренний, хороший человек. Он самоотверженно и деятельно любил и родину, и революцию, и социализм, и демократию<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 194.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] Совет безмерно увеличивал толкотню, суету, беспорядок и неразбериху во дворце революции. Это сделалось наконец невыносимо для членов Исполнительного Комитета, совершенно истрепанных и без того. Работа в условиях, когда переход из комнаты в другую требовал невероятных усилий и времени, стала нестерпимой. Надо было хоть денек «отдохнуть от Совета» и тысячных толп, привлекавшихся им во дворец. Это стало чувствоваться всеми, и многие выражали таковые неприличные чувства, недвусмысленно посылая к черту этот перманентный митинг среди рабочих апартаментов Исполнительного Комитета<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 195.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Чхеидзе не был годен в пролетарские и партийные вожди, и он никого никогда и никуда не вел: для этого у него не было ни малейших данных. Напротив, у него были все данные, чтобы вечно ходить на поводу, иногда немного упираясь. И бывали случаи, когда его друзья заводили его в такие дебри политиканства, где ему было совсем не по себе, и в такие авантюры, которым он не только не сочувствовал, но против которых решительно протестовал, хотя и… не публично. [...] Но, превратив его в икону, его водили, ибо основательно упираться он не имел силы. А зайдя куда не следует, он бесплодно протестовал, ибо этот «околопартийный человек», по выражению Ленина, был безупречно честным солдатом революции, душой и телом преданный демократии и рабочему движению<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 196.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Огромное количество приводили охранников, в частности филеров. Никто не поверил бы, что их такая масса была в столице. Кто‑то в градоначальстве их допрашивал, как‑то сортировал и что‑то с ними делал… Жалкие и грязные существа держались как им подобало. Униженно просили милости, ссылаясь на подневольную работу из‑за куска хлеба, обещая клятвенно вперед, изменив царю и присяге, быть до гроба верными народу и революции… «Сознательный» гражданин среди огромной почтенной корпорации нашелся только один. Но все же один «идейный» филер нашелся. На вопрос об отношении к революции он, извиняясь и смущаясь, ответил:</br>— Не сочувствую… Служил верой и правдой. Очень предан был и любил государя императора. Изменить присяге не согласен…</br>Не знаю. что сделали с этим зловредным человеком, единственным из всех, который заслуживал доверия<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 203.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Ладыжников развернул предательский список. Это была толстая тетрадь, быть может, не одна, с сотнями имен… Неописуемое омерзение и стыд! Вереницы адвокатов, врачей, чиновников, муниципалов, курсисток, всевозможных студентов, литераторов, рабочих всех племен и состояний. Абсолютно преобладали «представители духовной культуры». Соотношение же между числом провокаторов и «освещаемой» ими сферой было прямо убийственно для нашей прославленной интеллигенции! [...] За что продавались доблестные деятели? Продавались за гроши: редко кто получал свыше ста рублей в месяц<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 225.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] Петербург — город до крайности централизованный. Народное движение там искони тяготеет к Невскому, туда летит душа города во всех особых случаях, и только там надо наблюдать ее<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 225.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Бывший царь разъезжал по России, куда ему заблагорассудится: из Пскова после отречения поехал в Ставку, в Могилев, затем собрался в Киев, к матери, потом, как говорили, в Крым… Большого значения этому не придавали, но некоторые «неудобства» от этого все же проистечь могли. Об этом стали поговаривать. Но вот 6‑го числа были получены сведения, что Николай Романов с семьей уезжает в Англию. Генерал Алексеев заявил от его имени Временному правительству о желании царской семьи эмигрировать за границу. Правительство на это согласилось и уже начало но этому поводу переговоры с британским правительством…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 228.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Но вот Керенский в Москве, правда с некоторым опозданием, 7 марта, но при бурных восторгах обывательской толпы, так говорил об этом деле как о деле решенном:</br>— Сейчас Николай II в моих руках — руках генерал‑прокурора. И я скажу вам, товарищи: русская революция прошла бескровно, и я не хочу, не позволю омрачить ее. Маратом русской революции я никогда не буду… Но в самом непродолжительном времени Николай II под моим личным наблюдением будет отвезен в гавань и оттуда на пароходе отправится в Англию…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 228.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Было очевидно: пускать Романовых за границу искать счастья по свету, ждать погоды за морем нельзя. И об этом, насколько помню, не спорили в Исполнительном Комитете. [...] Суждение шло в иной плоскости. Полученное известие гласило, что Николай с семьей уже бежит за границу. Комиссар Исполнительного Комитета по железнодорожным делам донес, что два литерных поезда с семьей Романовых уже направляются к границе будто бы с ведома и разрешения Временного правительства. Куда именно направляются поезда, в заседании точно не было установлено. Из одних источников сообщали, что Романовы едут через Торнео, из других — через Архангельск. Надо было немедленно снестись с правительством и предложить ему задержать Николая. Ввиду позиции, занятой Мариинским дворцом, было признано очень быстро и единодушно, что дело Романовых Совет должен взять в свои руки и во всяком случае категорически потребовать, чтобы никакие меры ни к каким Романовым не применялись без предварительного соглашения с Исполнительным Комитетом…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 229.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Но что же сделать с Романовыми? Об этом некоторое время спорили, и, судя по тому, что в конце концов остановились на временной мере, истина рождалась здесь довольно туго… Как будто кто‑то слева требовал непременно Петропавловки для всей семьи, ссылаясь на пример собственных министров Николая и на прочих слуг его. Но не помню, чтобы стоило большого труда смягчить решение Исполнительного Комитета. Была решена временная изоляция самого бывшего царя, его жены и детей в Царскосельском дворце. Больше разговоров возникло по поводу того, что делать с прочими Романовыми — кандидатами и некандидатами. Кажется, было решено за границу не пускать никого и всех по возможности прикрепить к каким‑нибудь своим усадьбам. Все это должно было быть продиктовано Временному правительству на предмет соответствующих распоряжений…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 229.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Исполнительный Комитет без долгих разговоров, без всяких вопросов о своих функциях и правах постановил дать приказ по всем железным дорогам — задержать Романовых с их поездом, где бы они ни оказались, и сейчас же дать знать об этом Исполнительному Комитету. А затем один из членов Исполнительного Комитета с подобающей свитой был отряжен для ареста Николая в том месте, где будет остановлен его поезд, и для водворения всей царской семьи в Царском Селе… Предназначенный для этой цели член Исполнительного Комитета был Кузьма Гвоздев. [...] Выполнить свою миссию Гвоздеву не пришлось. Временное правительство быстро и послушно взялось выполнить требования Исполнительного Комитета. Еще раньше, чем на другой день Керенский в Москве успел «под личным наблюдением» проводить Николая в Англию, правительство постановило «лишить его свободы», изолировать в его старой резиденции, о чем и опубликовать во всеобщее сведение. Вопреки слухам, царь находился в Ставке, в Могилеве, куда приехала его мать. Специально командированные за ним комиссары Временного правительства из левых думских партий выехали в Могилев в тот же день и благополучно доставили бывшего самодержца в Царскосельский дворец…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 229—230.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Гвоздев же потом, через несколько месяцев (а казалось, лет) революции, в часы досуга, в часы сладких воспоминаний о далеких прошлых битвах, говорил мне:</br> — А помните, как мне писали мандат арестовать Николая II?..</br>— Помню… Ну и что?</br>— Ничего… Я этот мандат берегу. Так, на память…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 230.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] солдатчина есть величайшая помеха, есть крайне вредный и весьма реакционный элемент нашей революции, хотя именно участие армии и обеспечило ее первоначальный успех… [...] Непосредственное участие в революции армии было не что иное, как форма вмешательства крестьянства, форма его проникновения в недра революционного процесса. С моей точки зрения марксиста и интернационалиста, это было совершенно неуместное вмешательство, глубоко вредное проникновение и притом же вовсе не обязательное вообще, а обязанное лишь особому стечению обстоятельств<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 231.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Жадное до одной земли, направив все свои государственные мысли к укреплению собственного корыта, а все свои гражданские чувства — к избавлению от земского и урядника, крестьянство, будучи большинством населения, имело, вообще говоря, все шансы «пройти стороной», соблюсти нейтралитет, никому не помешать в главной драме, на основном фронте революции. Пошумевши где‑то в глубине, подпаливши немного усадеб, поразгромив немного добра, крестьянство получило бы свои клоки земли и утихомирилось в своем «идиотизме сельской жизни». Гегемония пролетариата в революции не встречала бы конкуренции. И единственный революционный и социалистический по природе класс довел бы революцию до желанных пределов<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 231.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Сейчас крестьянство было одето в серые шинели, во‑первых, и чувствовало себя главным героем революции, во‑вторых. Не в стороне, не в глубине, не в Учредительном собрании, не в органической эпохе, а тут, над самой колыбелью, у самого кормила революции неотступно, всей тяжкой массой стояло крестьянство, да еще с винтовкой в руках. Оно заявляло: я хозяин не только страны, не только российского государства, не только ближайшего периода российской истории, я хозяин революции, которая не могла быть совершена без меня… Это было совершенно неуместно и крайне вредно<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 231.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = У революции были задачи [...] Главная из таких задач была ликвидация войны. [...] В первые недели, и именно в описываемые дни, в Исполнительном Комитете все еще не могли найти надлежащей формы, надлежащей почвы, на которую можно и должно было поставить насущнейшую проблему ликвидации войны… Было от чего возненавидеть эту солдатчину и негодовать на ее неуместное вмешательство. Было от чего с грустью смотреть, как в Совете, в недрах революции, пролетариат все больше и больше тонет среди этих непроглядных мужиков в их серых шинелях<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 231.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = В первые педели солдатская масса Петербурга не только не слушала, но не позволяла говорить о мире, готовая поднять на штыки каждого неосторожного «изменника» и «открывателя фронта врагу». Впоследствии же, когда после месяцев революции старые жупелы потеряли силу, а в окопах стало нестерпимо, те же массы, та же темная стихия бросилась сломя голову за тем, кто позволял в любой момент бросить окопы и звал домой «грабить награбленное»<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 232.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Было от чего возненавидеть эту солдатчину и негодовать на ее неуместное вмешательство. Было от чего с грустью смотреть, как в Совете, в недрах революции, пролетариат все больше и больше тонет среди этих непроглядных мужиков в их серых шинелях<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 232.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Iraklij Cereteli]]] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Настоящего лидера мужицко‑солдатской массы еще налицо тогда не было; [...] Настоящий лидер мужицко‑мещанско‑солдатских масс тогда еще только собирался выезжать в столицу из Иркутска…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 232.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] Керенский не так давно перенес тяжелую болезнь, в результате которой он лишился одной почки. Финны во время этой болезни, протекавшей в Гельсингфорсе, носили лидера российской левой на руках, а Горький и Манухин сокрушались: зачем Керенский лишился почки, когда Манухин брался отстоять ее.<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 234.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [la 7-an de marto] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Утром 7‑го петербуржцев радовал долгожданный трамвай… Вагоны вышли разукрашенные флагами, всякими эмблемами и просто красной материей. Прохожие останавливались и любовались<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 235.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Основное и необходимое условие, выдвигаемое петербургским пролетариатом, был восьмичасовой рабочий день<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 239.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [sepulto sur la [[Marsa kampo (Sankt-Peterburgo)]]] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Горький поднял вопрос о похоронах жертв революции на Дворцовой площади, представив соображения художников и изложив их собственные проекты насчет Марсова поля… Припоминаю, что художников было несколько групп и было несколько «течений» по данному вопросу. Ко мне обращалось два‑три человека, защищая кроме Марсова поля еще Таврический сад и, кажется, еще какое‑то место для похорон. Излагали свои планы и как будто показывали чертежи. Вообще среди художественного мира было движение. Говорили о наступившем золотом веке для искусства, о министерстве по делам искусств и т. д. Со всеми проектами похорон я направлял к Горькому<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 240.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [sepulto sur la [[Marsa kampo (Sankt-Peterburgo)]]] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Горькому как следует похлопали, но на вопрос, желает ли Совет пересмотреть свое решение о месте похорон, голосование ответило отрицательно!.. Горькому никто не возражал. Не пожелали, и все тут. Неисповедимы пути народных движений, народных собраний, народных мгновенных импульсов… [...] Горький же с тех пор в Совете не появлялся [...]<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 240.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = У самой буржуазии кадеты поглотили всех прочих. Более правые казались уже не по сезону и исчезли как дым<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 242.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri gazeto [[Izvestija]]] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Боже мой, что это был за беспорядочный, невыдержанный, расхлябанный, неумелый орган! Без всякой руководящей линии, с возмутительным подбором и расположением материала, с заголовками, ни на йоту не соответствующими тому, что находится под ними, с самыми удивительными сообщениями; это была не газета, а какой‑то калейдоскоп механически втиснутых в полосы отрывков<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 243.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Пожертвования вообще не могли обеспечить советский бюджет. Но сейчас они поступали в огромном количестве от всевозможных организаций и частных лиц всякого звания, не исключая буржуазии. Таков был энтузиазм и таков был ореол Совета в те идиллические времена… Еще более широкой рекой текли пожертвования на нужды амнистированных товарищей — ссыльных, каторжан, эмигрантов. Здесь, в сфере благотворительности, именно буржуазия сочла тактичным тряхнуть мошной<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 243.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [la 9-an de marto] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] Керенский провел декрет об отмене смертной казни. Это также было встречено всеобщим энтузиазмом. Но… не была ли судьба этой меры самым из всех горьким издевательством над великой революцией! Мы встретимся со смертной казнью, с борьбой за нее и против нее через немного месяцев. Мы увидим, как «во имя революции» смертную казнь отстаивал тот, кто отменил ее, а боролись с ним те, кто «во имя революции» применяли потом массовые казни без суда<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 244.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Не без дела был и святейший прокурор В. Н. Львов, ибо духовенство встряхнулось, быстро «самоопределялось» и задумало не на шутку стать государством в государстве, особенно в Москве<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 244.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Против сепаратных захватов помещений и предприятий я боролся, насколько мог. Но успеха имел немного. Во‑первых, принцип спотыкался о вопиющую нужду вновь возникших организаций, имевших законное право на жизнь. Во‑вторых, принцип был неубедителен не только для левых, но и для многих центровиков, и сепаратно‑самочинные действия «по праву революции» практиковались в самых широких размерах<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 246.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] никакого наступления со стороны немцев предпринято не было до самого июньского наступления с нашей стороны. За исключением частичной, случайной операции на Стоходе, германское командование не решилось предпринять никаких экспериментов над русской революцией. Как мы и утверждали, помимо стратегических трудностей, это было не лишено существенного ''политического'' риска. И германский генеральный штаб предпочел обратить свои взоры на запад<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 252.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = <ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 48.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = 7 марта правительство объявило о готовности воевать до победы в согласии с союзниками [...] Милюков объявил sans phrases,1 что к числу этих задач относится между прочим «ликвидация Турции»<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 253.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Мы видели «невинные» лозунги на знаменах: «Готовьте снаряды!», «Рабочие — к станкам!» Это было начало широко раскинувшейся, глубоко пустившей корни, принявшей одно время угрожающие размеры агитации среди солдат против рабочих. Рабочие — лодыри и выдают братьев в окопах, занимаясь шкурными интересами в тылу. Они добыли себе восьмичасовой рабочий день, и все‑таки заводы работают на оборону кое‑как, а солдаты заплатят за это тысячами жизней<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 262.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = В Екатерининской зале во время одной из манифестаций какая‑то агитаторша, вероятно большевичка, за выражение «Долой войну!» едва не была всенародно растерзана солдатами. Популярный, опытный, далеко не большевистски настроенный оратор Скобелев уже через несколько дней (равных месяцам) был чуть не поднят на штыки за какое‑то неосторожное слово<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 263.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = С Лариным приехал еще один эмигрант — маленький бритый человек, удивительно резко клевавший носом в разные стороны при ходьбе. Это был Урицкий, также будущий именитый деятель большевизма. [...] при личном знакомстве Урицкий не производил впечатления человека, хватающего с неба звезды, и… не располагал к личному знакомству<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 270—271.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Все прибывавшие эмигранты были гораздо радикальнее нас по части внешней политики и борьбы за мир<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 271.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Ленин не явился исключением: он, правда, не ассимилировался с российскими большевиками, а ассимилировал их с собою — в своей общей новой, порвавшей с марксизмом концепции. Но в сфере военной, внешней политики Ленин многому научился на русской почве и отлично приспособился в своих подходах к солдату<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 271.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = «Правда», выражавшая точку зрения большевиков, была в то время сумбурным органом очень сомнительных политиков и писателей. Ее неистовые статьи, ее игра на разнуздывании инстинктов не имели ни определенных объектов, ни ясных целей. Никакой вообще «линии» не было, а была только погромная форма<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 271.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = В «Современнике» из‑за границы Каменев не сотрудничал, но писал в «Летопись» из Сибири, из ссылки, откуда он сейчас и приехал. Писания его вообще не отличались ни большой оригинальностью, ни глубоким изучением, ни литературным блеском, но всегда были умны, хорошо выполнены, основаны на хорошей общей подготовке и интересны по существу<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 272.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Как политический деятель Каменев, несомненно, представляет собой незаурядную, хотя и не самостоятельную величину. Не имея никогда ни острых углов, ни ударных пунктов мысли, боевых идей, новых слов, он один не годится в вожди: ему одному вести массы некуда. Оставшись один, он непременно с кем‑нибудь ассимилируется. Его самого всегда необходимо взять на буксир, и если он иногда упрется, то не сильно. Но в качестве элемента руководящей группы Каменев с его политической школой, с его ораторскими данными является весьма выдающимся, а среди большевиков во многих отношениях незаменимым деятелем… С другой стороны, по личному своему характеру Каменев — мягкий и добродушный человек. А из всего этого, вместе взятого, слагается его роль в большевистской партии<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 272.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Lev Kamenev]]] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Он всегда стоял на ее правом, соглашательском, пассивном крыле. И иногда он упирался, отстаивая «эволюционные методы» или умеренный политический курс. Упирался он против Ленина в начале революции, упирался против Октябрьского восстания, упирался против всеобщего разгрома и террора после восстания, упирался по продовольственным делам на втором году большевистской власти. Но всегда сдавал по всем пунктам<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 272.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [[[Lev Kamenev]] al [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] en marto 1917] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Вы читаете «Правду»? Вы видите — у нее совершенно неприличный тон и вообще какой‑то неподходящий дух. И репутация ее очень нехороша. И в наших рабочих кругах очень недовольны… Я приехал — пришел в отчаяние. Что делать? Я думал даже совсем закрыть эту «Правду», а выпустить новый центральный орган под другим названием. Но это невозможно. В нашей партии слишком много связано с именем «Правды». Название должно остаться… [...] Каменев действительно не закрыл «Правду», но перестроил ее на новый лад. Газета мгновенно стала неузнаваемой<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 273.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri alvoko de la Petrograda Soveto "Al la popoloj de la mondo"] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Не меньшее значение манифест должен был иметь и для Европы. Дело было, конечно, не в призывах как таковых. Ленин по приезде своем, пренебрежительно отзываясь об этом манифесте, правильно говорил, что «к революциям не призывают, революций не советуют: революции зреют, вырастают». Ленин рассуждал так хорошо, так «по‑марксистски» до самого октября, после чего стал в еженедельных воззваниях «призывать» на помощь Европу и «советовать» ей произвести социалистическую революцию…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 274.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Приехавшие эмигранты сообщали, что во всей Европе ныне совершенно нет русских газет. Все, что известно о революции, известно из официальных сообщений… Мартов телеграфно умолял добиться свободы сношений русских социалистов с их заграничными представителями. Совет уже был объявлен возможным очагом заразы, и весь империалистский интернационал поспешил прежде всего учинить заговор молчания<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 276.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Этот деятель — одна из центральнейших фигур большевистской партии и, стало быть, одна из нескольких единиц, державших (держащих до сей минуты) в своих руках судьбы революции и государства. Почему это так, сказать не берусь: влияния среди высоких, далеких от народа, чуждых гласности, безответственных сфер так прихотливы! Но во всяком случае, по поводу роли Сталина приходится недоумевать. Большевистская партия при низком уровне ее «офицерского корпуса», в массе невежественного и случайного, обладает целым рядом крупнейших фигур и достойных вождей среди «генералитета». Сталин же за время своей скромной деятельности в Исполнительном Комитете производил — не на одного меня — впечатление серого пятна, иногда маячившего тускло и бесследно. Больше о нем, собственно, нечего сказать<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 280.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri Miĥail Terŝĉenko]]] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Министр финансов был очень оживлен и очарователен… Вообще это был очень бойкий, словоохотливый молодой человек, на мой взгляд, с незаурядными способностями и отлично развитым классовым самосознанием. Первые сообщения о приглашении этого господина в первый революционный кабинет вызвали, конечно, всеобщее удивление. Даже репортеры долго не могли ничего сообщить о нем, кроме того, что его состояние равно примерно 80 миллионам и что он не только любитель, но и знаток театра. Было для всех очевидно, что это не более как parvenu и продукт закулисных комбинаций, быть может, внутренних трений среди десятка‑другого наших крупнейших синдикатчиков<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 284.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Но оказалось, что Терещенко способен вполне оправдать себя и как индивидуальность, как ловкий, достаточно образованный и «деловой» администратор, политик, дипломат. Терещенко — дельный министр, говаривал долгое время Церетели, пока не разочаровался и не стал открыто отмахиваться от своего бывшего приятеля. Но отмахиваться от него пришлось отнюдь не потому, что Терещенко оказался не дельным и не ловким. Наоборот, именно потому, что он был очень дельным и очень ловким и вкупе с пославшими его смастерил отличную сеть для прямошагающего Церетели<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 284.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = В Исполнительный Комитет начался наплыв просителей. [...] советский аппарат управления стал непроизвольно, автоматически, против воли Совета вытеснять официальную государственную машину, работавшую все более и более холостым ходом<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 285.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Летая из Петербурга в Москву, из Москвы в Финляндию, из Финляндии в Ставку и т. д., вращаясь исключительно в буржуазных сферах и среди своих друзей более чем сомнительного демократизма, Керенский действовал так, как бог ему на душу положит или как его инспирируют окружающие. Он продолжал себя считать товарищем председателя Совета и советским ставленником в министры. [...] Керенский ни о чем не спрашивал Совет, но Совет отвечал за Керенского<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 288.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Керенский ни с того ни с сего заявил публично о необходимости интернационализировать Константинополь. [...] Керенский сказал, подчеркивая «общую решимость продолжать войну до победы»: «Лишь после победы возможно созвать Учредительное собрание…»<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 288.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] заслуженный левый большевик Войтинский, также отбывший каторгу и хорошо известный некогда всему передовому рабочему Петербургу. Это был образованный экономист, хороший митинговый оратор, он вскоре стал очень крупной силой революции. Не особенно оригинальный, не завоевавший себе большого авторитета, он был универсальным, вездесущим и всегда действующим работником<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 290.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [parolo de Pavel Milukov] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Он сказал, что Россия должна воевать до раздела Австро‑Венгрии, до ликвидации Европейской Турции, до присоединения Галиции к Украине, до перекройки Балкан, до «отнятия» Армении, до отвоевания проливов и Константинополя и проч. Все это, во‑первых, вам совершенно необходимо, во‑вторых, все это, конечно, верх справедливости, в‑третьих, все это совсем не аннексии, а, в‑четвертых, если кому‑либо угодно назвать это аннексиями, то это ничего не изменит в политике революционного кабинета<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 296.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = В 20‑х числах марта отношения между солдатами и рабочими достигли крайнего напряжения… [...] на всех перекрестках, в трамваях, в любом общественном месте можно было видеть рабочих и солдат в последних градусах нервного раздражения, сцепившихся между собою в неистовом словесном бою. Выли и случаи физических свалок. Дело приняло крайне тревожный оборот. Конечно, рабочие обвинялись в предъявлении чрезмерных требований, в полном нежелании работать и в игнорировании интересов фронта. Исходным пунктом агитации был, между прочим, восьмичасовой рабочий день. Ловцы рыбы в мутной воде спекулировали на том, что мужику в серой шинели понять это пролетарское требование совершенно не под силу. Такой нормы работы не существует ни на фронте, ни в деревне. А между тем заводские лодыри, не желая работать больше, покупают себе вольную жизнь ценою жертв в окопах. Солдаты не только требовали обуздания рабочих и контроля на фабриках. Они грозили репрессиями и расправой. [...] по заводам начали ходить вооруженные солдаты, наводить ревизии и чинить насилия. [...] положение было острым в течение 10—15 дней<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 296.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri subedukitaj revoluciaj oratoroj] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Они были несравненно интереснее, когда произносили бурные, патетические гимны революции, не умея рассказать, что значит революция, едва умея выговорить само это слово, но изливая в самозабвенном потоке слов свою душу, казалось, душу ''народа'' и ''его революции''. Говорили не всегда ясно, без всякого стержня, вообще без настоящего содержания. Но все в волнении слушали и все понимали. Все знали, что никакое красноречивое, умно и ловко произнесенное приветствие, никакое самое искреннее выражение солидарности, никакие из глубины сердца идущие, торжественные клятвы верности и борьбы не могут заменить этих не совсем понятных, несвязных речей<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 301.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Я помню парня в буром армяке, стриженного в кружок, плечистого, краснолицего, курносого, типичного первобытного пастуха и недурную модель для российского Иванушки‑дурачка. Торопливым говором, тонким голосом, называя нас «братцами» и «дорогими», он произносил или выкрикивал свою стихийную лирическую импровизацию, упирая на какое‑то самодельное, не к месту идущее слово, долженствующее обнажить перед нами все его заветные думы, все его потрясенное нутро… Бог весть какой нестерпимый гнет сняла революция с этого варвара: вырвался ли он из когтей дикого барина‑помещика или свирепого офицера и захлебывается, и упивается, как степной конь, какой‑то новой волей…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 301.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Но вот солдат из окопов втащил с собой грязный мешок и положил его перед собой на кафедре. [...]</br>— Вот мы решили принести вам самое дорогое, что было у нас… В этом мешке все наши кровью добытые награды, себе не оставил никто… Здесь Георгиевские кресты и медали. Меня послали отдать их вам, вместе с нашей нерушимой клятвой положить жизнь за добытую свободу и служить революции, подчиняясь беспрекословно всем распоряжениям Совета...</br>Зал застыл во время этих простых слов, и не сразу грянула буря рукоплесканий… Но потом этих мешков с крестами перетаскали немало в Совет<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 301.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = «Рабочих и солдатских» — это странно и неуклюже звучало еще и в России<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 302.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Nikolaj Vissarionoviĉ Nekrasov]]] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Я знаю, что это был левый министр — не только левый политик в кабинете, но и левый администратор, который вызвал много нареканий за «синдикалистские» приемы управления, «распустившие» железнодорожников. Но я не знаю, был ли это хороший администратор и деловой министр. В качестве же политика он производил серьезное впечатление и обнаруживал свойства если не государственного человека, то государственного дельца . Он отлично схватывал положение, умел пойти ему навстречу, а затем уже обнаруживал и твердость руки. Практическая школа политики и зоркость глаза хорошо сочетались в нем с энергией и деловитостью. Как «государственный делец», Некрасов, несомненно, оставлял за собой две наиболее яркие фигуры первого кабинета — Керенского и Милюкова, из которых первый погибал от своего импрессионизма и «мессианства», а второй — был профессор. Но, с точки зрения буржуазных верхов, Некрасов был молод, неавторитетен, а главное, непомерно лев и не годился в лидеры<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 303—304.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Aleksandr Manujlov]]] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Это был человек невыдающихся способностей, правый кадет, довольно неудачный бывший ректор Московского университета, мало интересный экономист и бесплодный редактор «Русских ведомостей». Его популярность, по‑видимому, в огромной степени основывается на том, что царский жандарм профессор Кассо уволил его из университета, в чем, впрочем, сам Мануйлов был ни сном ни духом не виноват. В качестве министра просвещения этот человек также оказался ниже критики<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 304.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Несомненно, Гучков стоял на крайнем правом фланге кабинета. Потому он раньше всех не в пример кадетам и совершенно добровольно (ведь Милюкова «ушли»!) вышел в отставку<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 304.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Шингарев был превосходным деловым министром — со знанием, с огромной энергией, с твердостью и авторитетом. В качестве же политика этот даровитый человек вполне шел на поводу у Милюкова и его Дарданелл. Шингарев был ''правым'' министром, был яростным врагом советской демократии и говорил с нами, в контактной комиссии, голосом, дрожащим от волнения и негодования. Непонятно, как этот вечный работник на земской, демократической ниве, культурный и честный, мог дойти до такого законченного «мировоззрения» крупного капитала. И непонятно, как этот гуманный человек мог опуститься до резких, кричащих проявлений антинемецкого шовинизма, каких мне пришлось быть свидетелем. Может быть, здесь было не только «мировоззрение», но и непосильный психический шок от войны?..<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 305.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Союзные правительства с соизволения, при одобрении или по просьбе Милюкова по‑прежнему не пускали в Россию эмигрантов «пораженческого» образа мыслей. Мартов и его ближайшие товарищи уже в мае, уже при коалиции, потеряв все надежды выбраться лояльным и естественным путем, принуждены были ехать через Германию в «запломбированном вагоне»<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 306.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Солдатская масса еще не справлялась с политическим представительством. Офицеры же из прапорщиков потянулись в «социалисты», и многие кадетские адвокаты и прочие профессии с погонами на плечах сейчас представляли солдатскую массу под видом эсеров или беспартийных. Было много фронтовиков. Энергичные прапорщики старались объединить их, чтобы солидно представить «голос действующей армии», по крайней мере для буржуазной прессы<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 328.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = «Бабушка» — Брешковская закончила наконец свое триумфальное шествие — по цветам, среди восторженных толп народа — из Сибири в Петербург. С вокзала с почетным конвоем из Керенского, Некрасова, Чхеидзе она проехала в Таврический дворец<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 328.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Дан — это одна из наиболее крупных фигур русской революции. Это один из самых выдающихся деятелей как русского рабочего движения, так и событий 1917 года<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 329.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri milito kaj paco] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] если бы все большевики разделяли взгляды Каменева, по крайней мере в течение первого года революции, то я также был бы большевиком, и притом левым<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 330.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Участие Плеханова в событиях 1917 года ограничилось его писаниями в крошечной, малочитаемой и совершенно невлиятельной газетке «Единство». Его единомышленники составляли небольшую группу, не представленную в Совете именно ввиду ее полной ничтожности…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 335.</ref>. }} == Vidu ankaŭ == * [[Noticoj pri la revolucio (Volumo 3–4)]] * [[Noticoj pri la revolucio (Volumo 5–7)]] == Referencoj == [[Kategorio:Noticoj pri la revolucio|1]] q7jd5ac5fpplsworgl5b3fbgyel85ku 53843 53842 2026-10-08T07:55:58Z RG72 415 53843 wikitext text/x-wiki '''Redaktata! [[Uzanto:RG72|RG72]] ([[Uzanto-Diskuto:RG72|diskuto]]) 06:08, 8 okt. 2026 (UTC)''' {{Verko |aŭtoro= [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |nomo= Noticoj pri la revolucio (Volumoj 1–2) |koloro= |dosiero= Суханов Н.Н. Записки о революции. Том 1 (1919).jpg |vikipedio= |komunejo= |komunejokat= |vikivortaro= |vikinovaĵoj= }} '''Noticoj pri la revolucio''' (ruse: Записки о революции) estas verko de sovetia, rusia politikisto, revoluciulo [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]], eldonita en 1922–1923 je 7 volumoj. == Citaĵoj == {{Citaĵo |teksto = Mi estis [[Ekzilo|ekzilita]] de [[Peterburgo]] jam la 10-an de majo 1914. [...] Estinte ekzilita, mi tamen plejparton de la tempo ĝis la revolucio loĝis en la ĉefurbo kontraŭleĝe — jen kun fremda pasporto, jen kurante de unu noktejo al alia, jen kaŝirante preter pordisto kaj stratpurigisto — kiel privata vizitanto de propra apartamento, kie loĝis mia [[familio]]. [...] mia kontraŭleĝa stato ne malhelpis al mi labori kiel ekonomikisto, sub mia nomo, en ŝtata institucio, en la ministerio de [[agrikulturo]], — en unu el organizaĵoj pri irigacio de [[Turkestano]]. |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Я был выслан из Петербурга еще 10 мая 1914 года. [...] Будучи выслан, я все же большую часть времени до самой революции жил в столице нелегально — то по чужому паспорту, то бегая по ночевкам, то шмыгая тенью мимо швейцара и дворника, — в качестве частого посетителя сообственной квартиры, где жила моя семья. [...] мое нелегальное положение не препятствовало мне работать в качества экономиста, под своим именем, в одном казенном учреждении, в министерстве земледелия, — в одной из организаций по орошению Туркестана<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 48.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [la 21-an de februaro] En tiu periodo de agonio de la carismo, atento de la rusia, almenaŭ Peterburga publiko kaj de la ĉefurbaj politikaj grupoj koncentriĝis plejparte je la [[Ŝtata Dumao (Rusia imperio)|Ŝtata Dumao]], kunvokita la 14-an de februaro. |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = В этот период агонии царизма внимание российской, по крайней мере, петербургской общественности и столичных политических групп вращалось больше всего вокруг Государственной думы, созванной 14 февраля<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 48.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Eĉ ne unu ''partio sin preparis por la [[Februara revolucio|granda renverso]]''. Ĉiuj estis revantaj, meditantaj, antaŭsentantaj, "sentis"... |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Ни одна ''партия не готовилась к великому перевороту''. Все мечтали, раздумывали, предчувствовали, "ощущали"...<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 49.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [la 22-an kaj 23-an de februaro] Tumultoj de tia skalo okazis antaŭ okuloj de samtempuloj jam plurajn dekojn da fojoj. La sola rimarkinda afero estis maldecidemo de la [[potenco]], kiu evidente stimulis la movadon. Sed tio estis la ''tumultoj'' — la [[revolucio]] ankoraŭ ne okazis. |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = По размерам своим такие беспорядки происходили перед глазами современников уже многие десятки раз. И если что было характерно, то это именно нерешительность власти, которая явно запускала движение. Но были ''беспорядки'' — революции еще не было<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 49.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = la [[potenco]] venanta por anstataŭi la carismon devis esti nur ''burĝa''. [[Aleksandr Trepov|Trepov]] kaj [[Rasputin]] devis kaj povis esti anstataŭataj nur je regantoj de la "[[Progresa Bloko]]" de la [[Ŝtata Dumao (Rusia imperio)|Dumao]]. Tian solvon necesis celi. Alie la renverso malsukcesos kaj la revolucio pereos. |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Власть, идущая на смену царизма, должна быть только ''буржуазной''. Трепова и Распутина должны и могут сменить только заправилы думского "Прогрессивного блока". На такое решение необходимо держать курс. Иначе переворот не удастся, и революция погибнет<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 50.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Strata movado de la amasoj dum februaraj tagoj montris neniun organizadon. Ne eblis konstati iun ajn regulan gvidadon de ili. Ĝenerale la popolan movadon, kiel tio okazas ĉiam, la organizitaj socialistaj centroj ne gvidis kaj nek politike kondukis ĝin al iu difinita celo. Certe la tradicia, oni povas diri nia malnova nacia slogano "Eks la aŭtokration!" estis en paroloj de ĉiuj multnombraj strataj oratoroj el socialismaj partioj. [...] La problemo de la potenco tute ne estis starigata antaŭ la amasoj. Kaj interalie la slogano de la "[[Tutrusia Konstitucifara Asembleo|Konstitucifara Asembleo]]", estinte ne plia aktuala problemo, sed nura komuna programa postulo de ĉiuj socialismaj partioj, en tiuj tagoj restis tute en ombro. Sed anstataŭe vaste disvolviĝis antaŭ la amasoj dum strata agitado alia slogano, inkluzivinta ege gravan kaj respondecan enhavon. Tio estis la slogano "Eks la militon!", sub kiu okazis ĉiuj mitingoj de la februaraj tagoj. |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Уличное движение масс в февральские дни не обнаруживало никакой планомерности. Никакого правильного руководства им констатировать было нельзя. Вообще народным движением, как это бывает всегда, организованные социалистические центры не руководили и политически не вели его к какой-либо определенной цели. Конечно, традиционный, можно сказать, наш старый национальный лозунг "Долой самодержавие!" был на устах всех многочисленных уличных ораторов из социалистических партий. [...] Проблема же власти совершенно не ставилась перед массами. И, в частности, лозунг "Учредительного собрания", будучи не очередной проблемой дня, а лишь общим программным положением всех социалистических партий, оставался совершенно в тени в эти дни. Но зато во всю ширь развертывался перед массами в уличной агитации другой лозунг, включивший в себя крайне существенное и ответственное содержание. Это был лозунг "Долой войну!", под которым проходили все митинги февральских дней<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 53.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Rusia [[socialismo]] kaj rusia konscia [[proletaro]], malsame ol la okcidenteŭropa socialismo de la militantaj landoj (escepte de [[Italio]]) plejparte estis okupanta rezolutan pozicion kontraŭ enlanda paco kaj kontraŭ subteno de de la [[Unua mondmilito|imperiisma milito]]. |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Российский социализм и российский сознательный пролетариат, не в пример социализму западно-европейскому воюющих стран (за исключением Италии), в своем большинстве занимал решительную позицию против гражданского мира и против поддержки империалистической войны<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 53.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Estis à priori klare ke se kalkuli je burĝa potenco kaj aligi la [[burĝaro]]n al la [[revolucio]], do necesas provizore ''forigi la kontraŭmilitajn sloganojn'' [...] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Было à priori ясно, что если рассчитывать на буржуазную власть и присоединить буржуазию к революции, то надо временно ''снять с очереди лозунги против войны'' [...]<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 54.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = ''Politika slogano de la [[burĝaro]], al kiu aliĝis ankaŭ la tuta radikala [[intelektularo]], estis tiutempe "ministerio respondeca al la [[Ŝtata Dumao (Rusia imperio)|Dumao]]"''. |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = ''Политическим лозунгом буржуазии, к которому пристала и вся радикальная интеллигенция, было в эти дни "ответственное перед Думой министерство"''<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 54.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Dume la movado plu kreskis. Senpovo de la polica aparato iĝis ĉiuhore pli evidenta. La mitingoj okazis jam preskaŭ laŭleĝe, ĉe tio milittrupoj forme de siaj komandestroj kuraĝis al neniuj aktivaj pozicioj kontraŭ la kreskantaj kaj plenigantaj la ĉefajn stratojn amasoj. Specialan lojalecon neatendite montris [[Kozakoj|kozakaj]] trupoj, kiuj en kelkaj lokoj dum rektaj interparoloj estis substrekantaj sian neŭtralecon, kaj foje montris rektan inklinon al interfratiĝo. |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Между тем движение все разрасталось. Бессилие полицейского аппарата становилось с каждым часом все очевиднее. Митинги происходили уже почти легально, причем воинские части, в лице своих командиров, не решались ни на какие активные позиции против возраставших и заполнявших главные улицы толп. Особенную лояльность неожиданно проявили казацкие части, которые в некоторых местах в прямых разговорах подчеркивали свой нейтралитет, а иногда обнаруживали прямую склонность к братанию<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 56.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Preskaŭ ĉe la enirejo de "Kroniko", ĉe pordego de apuda [[fabriko]], mi alfrontis grupeton da civiluloj, laŭ aspekto [[laboristo]]j.</br>— Ili kion volas, — diris unu kun morna vizaĝo. — Ili volas doni panon, repaciĝi kun [[germanoj]] kaj doni egalecon al la [[Judoj|judaĉoj]]...</br>"Tre trafe!", ekpensis mi, fascinita je tiu brila vortumo de la programo de la [[Februara revolucio|granda revolucio]]. |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Почти у подъезда "Летописи", у ворот соседнего завода, я натолкнулся на небольшую группу штатских, с виду рабочих.</br>— Они чего хочут, — говорил один с мрачным видом. — Они хочут, чтобы дать хлеба, с немцем замириться и равноправия жидам...</br>"Не в бровь, а прямо в глаз", — подумал я, восхищенный этой блестящей формулировкой программы великой революции<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 58.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Rakonto de [[Kerenskij]], kiel kutime ekscitita, iom patosa kaj iom teatreca, temis ĉefe pri [[paniko]] kaj embarasiteco de la burĝa-deputita amaso. [...] Ekrotaciinte je la kirlo de la eventoj, troviĝante je la centro de la politikaj procezoj, li videble ne vidis komplete kaj nek taksis la ĉefajn mekanismojn kaj karakterajn trajtojn de la estiĝanta revolucia situacio. |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Рассказ Керенского, как всегда возбужденный, несколько патетический и несколько театральный, говорил главным образом о панике и растерянности буржуазно-депутатской массы. [...] Закружившись в вихре событий, находясь в горниле политиканства, он явно не охватывал и не оценивал основных пружин и характерных штрихов возникающей революционной ситуации<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 58.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = La ĉefa slogano plu estis "Eks la [[Unua mondmilito|militon]]!", kiu same kiel la aŭtokratio estis konsiderata la fonto de ĉiuj problemoj, kaj interalie de nutraĵa ĥaoso. |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Основным лозунгом было по-прежнему "Долой войну!", которая наряду с самодержавием толковалась как источник всех бедствий, и, в частности, продовольственной разрухи<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 59.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Menciindas ĉi tie ke ekde 1906—1907 mi ne estis ligita formale al iu ajn partio kaj organizaĵo. Mia pozicio de "sovaĝulo" certe ekskludis eblecon de rekta kaj des pli gvida laboro en praktika [[socialismo]]. Mi estis plejparte literaturisto. Sed mia literatura agado estis tamen proksime ligita al la movado [...] mi konservis sufiĉe proksimajn rilatojn kun ĉiuj socialismaj partiaj rondoj. La centroj sufiĉe bone konis min kaj nemalofte uzis por diversaj aferoj. Kaj interalie jam kiel redaktoro de "Kroniko" mi konservis la plej intensajn rilatojn kun literatura-socialisma "elmigrado'' de diversaj fakoj. Dum la [[Unua mondmilito|milito]] oni min konstante estis alvokantaj al diversaj kontraŭleĝaj literaturaj entreprenoj de la internaciisma karaktero. Krome verŝajne eĉ ne unu provo de interpartiaj blokoj, unuiĝoj, koalicioj dum lastaj jaroj okazis sen mia partopreno. En tia pozicio mi restis ankaŭ antaŭ la [[revolucio]]. [...] Sed tiu ĉi pozicio senigis min ankaŭ je avantaĝoj de la partiano kaj gvidanto, ĉar mi tamen restis por ĉiuj "sovaĝulo" fremdulo. |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Надо упомянуть здесь, что начиная с 1906—1907 годов я не был связан формально ни с одной из партий и организаций. Мое положение "дикого", конечно, исключало возможность непосредственной, а тем более какой-либо руководящей работы в практическом социализме. Я был литератором по преимуществу. Но моя литературная деятельность была все же тесно связана с движением [...] я сохранял довольно тесные связи со всеми социалистическими партийными кругами. Центры довольно хорошо знали меня и нередко использовали по различным делам. И, в частности, уже в качестве редактора "Летописи" я сохранял самые интенсивные сношения с литературно-социалистической ''эмиграцией'' разных направлений. Во время войны меня постоянно привлекали в различные нелегальные литературные предприятия интернационалистского оттенка. А кроме того, вероятно, ни одна попытка межпартийных блоков, объединений, коалиций в последние годы не обходилась без моего участия. В таком положении я находился и ко времени революции. [...] Но это положение лишало меня и выгод партийного человека и руководителя, ибо я все же оставался для всех "диким" и чужим<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 60.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [...] aŭtoritataj estroj, partiaj gvidantoj ''ĉeestis'' en neniu partio, preskaŭ senescepte. Ili estis en [[ekzilo]], en [[malliberejo]]j aŭ en [[elmigrado]]. Je postenoj de altranguloj de la granda movado dum la plej gravaj ĝiaj momentoj estis homoj tute duagradaj, eble lertaj organizantoj, sed certe rutinuloj de ordinara partia laboro de la aŭtokratia epoko. Necesajn ''politikajn'' horizontojn en novaj cirkonstancoj, efektivan politikan gvidadon de la eventoj, efektivan altecon de la situacio ne eblis atendi de ili en plejparto de la kazoj. En vico de tiaj movadestroj mi sentis min plenrajta kaj nesenutila. |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] авторитетнейших руководителей, партийных лидеров ''не было налицо'' ни в одной из партий, почти без исключения. Они были в ссылке, в тюрьмах или в эмиграции. На постах ответственных руководителей великого движения в ответственнейшие его моменты стояли люди совершенно второстепенные, может быть, искусные организаторы, но во всяком случае рутинеры обычной партийной работы эпохи самодержавия. Надлежащих ''политических'' горизонтов в новой обстановке, действительного политического руководства событиями, словом, действительной высоты положения от них в огромном большинстве случаев было ожидать нельзя. В ряду таких руководителей движения я чувствовал себя полноправным и небесполезным<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 60.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = La popolo ''ne inklinis al la [[Ŝtata Dumao (Rusia imperio)|Ŝtata Dumao]]'', nek interesiĝis pri ĝi kaj nek planis politike, nek teknike fari ĝin centro de la movado. |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Народ ''не тяготел к Государственной думе'', не интересовался ею и не думал ни политически, ни технически делать ее центром движения<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 61.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = La aŭtoritatoj ''devus'' senprokraste trovi kaj ekuzi necesan militan aŭ polican trupon. Ŝanceliĝoj kaj prokrastoj estis evidente kaj laŭvorte mortigaj. La momento estis decidanta la sorton de la jarcenta carismo... Kiu konkrete trupo estis pafanta la manifestacion ĉe la Nevskij [Avenuo] vespere la 25-an de februaro, mi ne scias ĝis nun. Sed iel aŭ tiel la aŭtoritatoj sukcesis transiri al [[ofensivo]]. Tio estis la turnopunkto de la eventoj, transirintaj al nova fazo. |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Власти ''должны'' были, не медля ни часа, найти и пустить в дело надлежащую военную или полицейскую часть. Колебания и промедления были явно и буквально подобны смерти. Момент был, решающий судьбу векового царизма… Какая именно часть расстреливала на Невском манифестацию вечером 25 февраля, я не знаю до сих пор. Но так или иначе властям удалось перейти в наступление. Это был поворотный пункт событий, вступивших в новую фазу<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 61.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [[Gorkij]] certe havis rilatojn kun la tuta [[Peterburgo]], de supre ĝis malsupre. |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Горький, естественно, имел связи со всем Петербургом сверху донизу<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 62.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Interalie estis venantaj sufiĉe altnivelaj estroj de la [[bolŝevistoj]]. Kaj ilia malfleksemo, pli ĝuste ilia malkapablo profunde pripensi politikan problemon kaj vortumi ĝin, impresis nin deprime. |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Между тем приходили довольно ответственные руководители большевиков. И их прямолинейность, а вернее, их неспособность вдуматься в политическую проблему и поставить ее производили на нас угнетающее впечатление<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 62.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Diferenco de la antaŭaj "tumultoj" konsistis je stato kaj je la tuta eksteraĵo de la "subpremantaj" la movadon armeaj, kozakaj kaj eĉ policaj trupoj. Iujn el ili, eble junkrojn, oni devigis pafi kaj per tio oni teroris la senarman disan homamason. Aliaj obeeme staris je densaj vicoj ĉirkaŭ kelkaj lokoj. La triaj, ankaŭ obeemaj al [[ordono]], je grupoj iradis tra la urbo kiel patroloj. Sed ĉio ĉi havis hazardan, malseriozan, malveran karakteron. Kaj la vicoj, kaj la patroloj aspektis tiel kvazaŭ ili sopiras organizitan [[perforto]]n kontrua si, elrigardas kaj serĉas pretekston por kapitulaci. |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Отличие от прежних «беспорядков» заключалось в состоянии и во всем внешнем облике «подавляющих» движение армейских, казачьих и даже полицейских частей. Кого‑то из них, быть может юнкеров, заставили стрелять, и этим терроризировали безоружную распыленную толпу. Другие послушно стояли густыми цепями вокруг некоторых пунктов. Третьи, также послушные приказу, группами ходили по городу в качестве патрулей. Но все это носило какой‑то случайный, несерьезный, ненастоящий характер. И цепи, и патрули имели такой вид, что они жаждут организованного насилия над собой, высматривают и ищут повода для сдачи<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 63—64.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = Estis neimageble ke tiu ĉi taĉmento ekcelus la fusilojn kaj ekpafus kontraŭ siaj kunparolantoj, kaj neniu en la homamaso kredis tian eblecon eĉ unu minuton. Inverse, la soldatoj videble tute ne kontraŭis se ilia fronto estus trarompita kaj verŝajne multaj kundividus siajn armilojn kun la homamaso. Sed la homamaso ne havis tiajn intencojn, nek tiajn potencojn... |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Чтобы этот отряд взял ружья на прицел и открыл пальбу по своим собеседникам, было немыслимо, и никто из толпы не верил в такую возможность ни на минуту. Напротив, солдаты явно не имели ничего против того, чтоб их фронт был прорван, и, вероятно, многие поделились бы своим оружием с толпой. Но в толпе не было ни таких намерений, ни таких сил…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 64.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Павловскому полку, во всяком случае, принадлежит честь первого в революции выступления армии против вооруженных сил царизма. Никаких сомнений ведь ни для кого быть не могло; ни о какой конечной победе революции не могло быть речи без победы над армией, без перехода армии — активно или пассивно, но непременно в большей своей части — на сторону революционного народа. И Павловский полк положил этому начало вечером 26 февраля<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 66.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Керенского я знаю уже довольно давно, со времени моего возвращения из архангельской ссылки, после которой я переселился из Москвы в Петербург, в самом начале 1913 года. [...] Во время моего нелегального положения я много‑много раз ночевал у него на Загородном проспекте, 23, и нередко после того, как он устраивал для меня постель в своем кабинете, начинались длиннейшие, истинно русские разговоры один на один, до глубокой ночи. Не раз он являлся ко мне в «Современник», по обыкновению как буря врывался в переднюю, оставив неотлучную пару своих «шпиков» караулить у подъезда редакции и заставляя меня потом удваивать меры предосторожности<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 66—67.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Да, тяжелое бремя история возложила на слабые плечи!.. У Керенского были, как говаривал я, золотые руки, разумея под этим его сверхъестественную энергию, изумительную работоспособность, неистощимый темперамент. Но у Керенского не было ни надлежащей государственной ''головы'', ни настоящей политической ''школы'' [...] Но он был действительно незаменим и монополен<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 67.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Как известно, Керенский фигурировал в охранке под кличкой «Скорый». Действительно, он стремглав бегал по улицам, прыгая в трамвай и выпрыгивая на ходу обратно. Филеры не поспевали за ним пешком, и, кроме двух пеших, при Керенском стоял еще извозчик<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 67.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Керенский был искренний демократ, борец за торжество революции — как он понимал ее. Ему было, заведомо для меня, не под силу осуществить его добрые намерения. Но на нет и суда нет. Это касается его недостаточных объективных ресурсов как ''деятеля'', а не его субъективных свойств как ''личности''. Я утверждаю: Керенский действительно был убежден, что он социалист и демократ<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 68.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Керенский не только никогда не был способен на самозаклание, но был положительно честолюбив всегда, а в революции его основательное честолюбие уже перешло в такое же властолюбие. [...] Он, Керенский, настолько верил в свои силы, в свое провиденциальное назначение, что не отделял собственной деятельности, собственных успехов, собственной карьеры от судеб современного демократического движения в России. Отсюда произошло то, что Керенский не только воображал себя социалистом, но и вообразил себя немножко Бонапартом<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 68—69.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Его бурный, туркестанский темперамент способствовал уже прямо тому, что в революции его голова не замедлила просто закружиться от грандиозных событий и его места среди них. А его несомненная врожденная склонность к торжественности, декоративности, театральности довершила дело к эпохе его президентства в революционном правительстве. И если припомнить, что в результате своей сверхчеловеческой, самой нервотрепательной работы он был уже истрепан ко времени революции, то будет ясно: революционный министр Керенский не мог не превратиться в самого безудержного, заносчивого, запальчивого и раздраженного, склонного к самодурству, не способного воздержаться от самых рискованных авантюр крикуна с замашками самодержца без власти, с приемами оракула без знания и понимания<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 69.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] Керенский принимал самое непосредственное участие в партийных эсеровских делах [...]<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 69.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Я утверждаю, что у Керенского и ''не было'' никакого строго выработанного ''направления'', никакой сколько‑нибудь законченной системы воззрений. У этого бурно‑пламенного импрессиониста, лидера одной, открытой, партии (трудовиков) и деятельного члена другой, подпольной (эсеров) вместо политической системы было лишь умонастроение, колеблемое в значительных пределах политическим ветром и притягательно‑отталкивающими силами других общественных групп. В конце концов он был равнодушен и к своему «трудовизму», и к своему «эсерству»; и он не особенно заботился о том, чтобы заострить, рафинировать свои взгляды в ту или в другую сторону, оставаясь только левым радикальным интеллигентом, легко совмещая подполье с широкой открытой ареной…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 70.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Он был по природе агитатором, лидером оппозиции, народным трибуном. Но он не был по природе государственным человеком<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 71.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Керенский принадлежал к числу социалистов народнического толка. На языке марксистского социализма это означает, что Керенский был мелкобуржуазным демократом<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 71.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = К низам, к массам и их движению Керенского привязывала теоретическая идея, «сознание долга». Он считал необходимым ''от них «исходить»'' в своей общественной работе. Но он рвался от них в иные сферы, к иным приемам работы, где он чувствовал себя как дома<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 72.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [la 27-a de februaro] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Решающий час, о котором мечтали, для которого работали поколения, явно наступил<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 73.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Ибо вооруженные, голодные, бесприютные, терроризированные и несознательные солдатские массы представляли сейчас для дела революции не меньшую опасность, чем организованные силы царизма. В существовании последних к тому же могли быть сомнения. Первые же были налицо<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 76.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Томление духа от жалкого положения зрителя великих событий достигло крайних пределов. Делать что угодно, но активно, в качестве какого угодно «винтика» событий…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 78.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Нам встречались автомобили, легковые и грузовики, в которых сидели и стояли солдаты, рабочие, студенты, барышни с санитарными повязками и без них. Бог весть откуда взялось все это, куда мчались и с какими целями! Но все пассажиры этих автомобилей были возбуждены до крайности, кричали, размахивали руками и едва ли отдавали себе отчет в том, что они делают. Винтовки были наперевес, и паническая пальба, конечно, открылась бы при первом малейшем поводе<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 80.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [apud la Tavrida palaco] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Ближе к входу во дворец стоял ряд автомобилей разных типов. В них усаживались вооруженные люди, грузились какие‑то припасы. На иных было по пулемету. Обращало на себя внимание присутствие чуть не в каждом из них женщин, которые в таком количестве казались излишними. Очевидно, кем‑то, куда‑то снаряжались экспедиции. Был крик и беспорядок. Охотников приказывать было явно слишком много, и был явный недостаток в охотниках повиноваться<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 80.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] П. Н. Милюков, центральная фигура буржуазной России, лидер единственного в данный момент официального органа власти в Петербурге, фактически глава первого революционного правительства<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 83.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Щегловитов был арестован на своей квартире каким‑то студентом, пригласившим с собой для этой цели встреченную на улице группу вооруженных солдат. Под их конвоем Щегловитов был доставлен в Государственную думу около трех часов дня. Его ввели в Екатерининскую залу, куда инициативный студент просил выйти Керенского. Вокруг невиданного зрелища собралась толпа любопытных. Царский сановник стоял, низко опустив голову, когда подошедший Керенский декламировал фразу, повторенную им в эти дни не один раз.</br>— Гражданин Щегловитов, — сказал он, — от имени народа объявляю вас арестованным<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 85.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = ''Милюков'' был тогда центральной фигурой, душой и мозгом всех буржуазных политических кругов. Он определял политику всего «Прогрессивного блока», где официально он стоял на левом фланге. ''Без него'' все буржуазные и думские круги в тот момент представляли бы собой распыленную массу, и без него не было бы никакой буржуазной политики в первый период революции [...] этого рокового человека я всегда считал стоящим головой выше своих сотоварищей по «Прогрессивному блоку», то есть головой выше всех столпов, всего цвета, сливок, красы и гордости нашей буржуазии<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 86.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Пока царизм окончательно не пал, надо держаться за него, надо ''держать'' его, надо ''на его базисе'' строить всю внутреннюю и внешнюю программу национал‑либерализма, — это понимал всякий сколько‑нибудь искушенный элемент буржуазии. Этот путь есть абсолютное благо и, во всяком случае, самоочевидное наименьшее зло<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 87.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [la 27-an de februaro] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = В эту минуту из кабинета Родзянки в комнату вошел Милюков. Увидев нашу группу, он прямо направился к нашему столу. У него был торжественный вид и сдерживаемая улыбка на губах.</br> — Состоялось решение, — сказал он, — мы берем власть…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 97.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [la 28-an de februaro] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Я встал и увидел: два солдата, подцепив штыками холст репинского портрета Николая II, мерно и дружно дергали его с двух сторон. Над председательским местом думского Белого зала через минуту осталась пустая рама, которая продолжала зиять в этом зале революции еще много месяцев… Странно! Мне совершенно не пришло в голову озаботиться судьбой этого портрета. И до сих пор я не знаю его судьбы<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 104.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = К тому же не надо забывать, что тогдашнее офицерство столицы далеко не было старым гвардейским кадровым офицерством: оно было переполнено прапорщиками, то есть всякого рода третьим элементом, готовым примкнуть к революции не за страх, а за совесть в случае физической безопасности и при возможности так или иначе наладить отношения с недоверчивой солдатской массой… В результате всего этого руководители демократии, и в частности Исполнительный Комитет, всеми силами стремились к тому, чтобы офицерство вернулось к своим частям и к своим обязанностям, а солдаты вновь признали бы офицерство<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 105.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [la 28-an de februaro] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Во дворец уже вливались густые ряды штатской публики и перемешивались с солдатами. Залы уже начинали принимать вчерашний вид Приходившие из города рассказывали, что столица еще далека от порядка и успокоения. В разных концах разгромили магазины, склады, квартиры и еще громят то‑то и там‑то Уголовные, освобожденные вчера из тюрем, вместе с политическими, перемешавшись с черной сотней, стоят во главе громил, грабят, поджигают. На улицах небезопасно: с чердаков стреляют охранники, полицейские, жандармы, дворники. Они провоцируют свалку и анархию. В ответ им толпы рабочих и солдат не оставляют камня на камне от полицейских учреждений, ловят и избивают «фараонов» нещадно. Всех подозрительных по службе старому режиму хватают, и под арестом в различных местах сидят тысячи правых и виноватых. Вереницы таких арестантов по‑прежнему проводили через вестибюль под озлобленные крики солдат и рабочих<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 108—109.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [la 28-an de februaro] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] огромная часть всякого люда нацепила на себя красные бантики «на всякий случай», а дворники уже явно с перепугу сбились с ног, отыскивая, что бы такое красное под видом флага вывесить на воротах…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 109.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Партийные клички и литературные псевдонимы при царском режиме вызывались очевидной необходимостью. После революции они в первое время были в ходу по той простой причине, что их так или иначе ''знали'' в более или менее широких кругах, а официальных имен из паспортов часто решительно никто не знал<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 111.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Я лично принял в этот день длинный ряд такого рода делегаций и, не имея для руководства никакой конституции, не имел ни сил, ни оснований отказать в допущении в Совет всякого рода делегатам, горевшим первым революционным жаром. Другие члены Исполнительного Комитета и сама наша мандатная комиссия поступали так же. И в результате через несколько дней число членов Совета достигло гомерической и абсурдной цифры, чуть ли не 2000 человек<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 116.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [la 28-an de februaro] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] мне, члену Исполнительного Комитета, до сих пор совершенно неизвестно, чем занимался ''Совет'' в течение этого дня. И неизвестно потому, что я не интересовался этим ни в те часы, ни после. Не интересовался же я потому, что было очевидно: вся практическая центральная работа легла на плечи Исполнительного Комитета. Совет же в этот момент в данной обстановке, при данном его количественном и качественном составе был явно неработоспособен, даже как парламент, и выполнял лишь ''моральные функции''<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 116.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [la 28-an de februaro] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Министров же одного за другим (также, пожалуй, в интересах их безопасности) стали свозить в Таврический дворец<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 117.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [la 28-an de februaro] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Никаких сомнений не могло быть: если бы то были действительно казаки или какая‑либо нападавшая организованная часть, хотя бы численно до смешного ничтожная, то никакого спасения ниоткуда ждать было нельзя и революцию взяли бы голыми руками<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 120.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [la 28-an de februaro] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Горький продолжал быть не в духе. Его впечатления за день не улучшили, а усугубили его мрачное настроение. В течение битого часа он фыркал и ворчал на хаос, беспорядок, на эксцессы, на проявления несознательности, на барышень, разъезжавших по городу неизвестно куда, на неизвестно чьих моторах, и предсказывал верный провал движения, достойный нашей азиатской дикости. Два‑три человека из присутствовавших добавляли иллюстраций к той же теме и поддакивали Горькому… [...] Для меня было, напротив, очевидно, что дела обстоят блестяще, что революция развивается как нельзя лучше, что победу теперь можно считать обеспеченной и что эксцессы, обывательская глупость, подлость и трусость, неразбериха, автомобили, барышни — это лишь то, без чего революция ''никаким способом обойтись не могла'', без чего все происходящее ''теоретически немыслимо'', без чего ничто подобное ''никогда и нигде не бывало''. Все это было для меня совершенно очевидным<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 122.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Впоследствии Исполнительный Комитет постановил арестовать лишь Николая II, когда были получены сведения, что он бежит в Англию. Это единственный известный мне случай в этот период революции<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 124.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Николай еще гулял на свободе и назывался царем. Но где был царизм? Его не было. Он развалился одним духом. Строился три века и сгинул в три дня<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 126.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Я даже немного опасался, как бы вопрос о ''династии'' не вытеснил в порядке дня проблему ''власти'', разрешавшуюся совершенно независимо от судьбы Романовых. В этом последнем ни у кого не было сомнений. Романовых можно было ''восстановить'' как династию или ''использовать'' как монархический принцип, но их никак нельзя было уже принять за ''фактор'' создания новых политических отношений в стране<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 127.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [la 1-an de marto] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Все говорили о царе, спрашивали, что решено с ним сделать, говорили, что ''нужно'' сделать<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 128.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Что касается цензовой России, империалистской буржуазии, ''принимавшей'' власть, то ее позиция и ее планы не могли возбуждать сомнений. Цели и стремления Гучковых, Рябушинских, Милюковых сводились к тому, чтобы ликвидировать распутинский произвол при помощи народного движения (а гораздо лучше — без его помощи), ''закрепить диктатуру капитала и ренты'' на основе полусвободного, «либерального» политического режима «с расширением политических и гражданских прав населения» и с созданием полновластного парламента, обеспеченного буржуазно‑цензовым большинством. На ''этом'' цензовая Россия должна была стремиться остановить революцию, превратив государство в орудие своего классового господства, а страну в олигархию капиталистов, подобно Англии и Франции, которые именуются «великими демократиями Запада». Движение, идущее ''дальше'' диктатуры капитала, цензовая Россия, принимавшая власть, должна была стремиться ''подавить'' всеми имеющимися налицо средствами<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 130.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [la 1-an de marto] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Сообщили, что во дворец только что пришел «конвой его величества» выразить покорность и предложить службу революции. Ясно, вся армия отряхнула от ног своих прах царизма, и сейчас для переворота не страшно ни кадровое, кастовое реакционное офицерство, ни черносотенный генералитет. Всем приходилось прикинуться «преданными революции». Во главе конвоя явился какой‑то великий князь — Кирилл Владимирович, тоже оказавшийся исконным революционером<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 139.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [la 1-an de marto] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Милюков отстаивал монархию и династию Романовых, с царем Алексеем и регентом Михаилом. [...] Он делал нам «либеральные авансы», указывая, что Романовы теперь уже не могут быть опасны, а Николай и для него неприемлем и должен быть устранен. Он был наивен, когда убеждал нас в приемлемости для демократии его комбинации, говоря про своих кандидатов: «Один больной ребенок, а другой совсем глупый человек»…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 150.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [la 1-an de marto] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] ясно вспоминаю смешную, длинную, лысую, усатую фигуру будущего прокурора Львова, громко, длинно и наивно говорящего речь из своего глубокого кресла. Этот деятель, представитель думской правой и ужасно странный тип, принадлежал в Думе к какой‑то правой партии — националистов или земцев‑октябристов. Но в первых словах своей речи он объявил себя республиканцем и говорил об ужасе возможного возврата царизма, лучше которого смерть<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 151.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Милюков отлично ориентировался в положении дел. Он понимал, что без соглашения с Советом рабочих депутатов никакое правительство не может ни возникнуть, ни существовать<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 151.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [la 1-an de marto] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] Керенский, который сообщил нам, что ему предлагают портфель министра юстиции. Не только предлагают, но убеждают и просят принять. В искренности убеждающих и просящих не могло быть сомнений: заложник в лице Керенского был им весьма желателен в данной совокупности обстоятельств. Керенский снова спрашивал, как ему поступить. Но было ясно, как он поступит. [...] Он хотел быть и советским человеком, и министром, но… больше министром<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 154.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [la 1-an de marto] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Еще звонок: — Говорят с Царскосельского вокзала, комиссар Исполнительного Комитета по поручению железнодорожников. Великий князь Михаил Александрович из Гатчины просит дать ему поезд, чтобы приехать в Петербург.</br>Отвечаю уже без всяких совещаний:</br>— Пусть ему передадут, что Исполнительный Комитет поезда дать не разрешает по случаю дороговизны угля, но гражданин Романов может прийти на вокзал, взять билет и ехать в общем поезде<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 162.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] было очевидно, что не там, не в общих собраниях, делается политика, и все эти «пленумы» решительно не имеют практического значения<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 164.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [la 1-an de marto] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Появился в Петербурге некий «черный автомобиль», мчавшийся, как говорили, из конца в конец столицы и стрелявший в прохожих чуть ли не из пулемета. Его ловили, но не могли поймать<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 178.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Армия так же мгновенно признала новый строй. Царские генералы, видя безнадежность борьбы, стали поспешно принимать защитную окраску и делать вид, что они переродились. Черная сотня сгинула в подполье. Высшее чиновничество также распылилось в мгновение ока. У царского режима еще до формальной ликвидации Романовых не осталось ровно никакой опоры и никаких надежд. Контрреволюция существовала, но она была в скрытом виде, подобно революции до революции<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 180.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Конечно, последний манифест Николая не произвел в Исполнительном Комитете никакого впечатления. Посмеялись кем‑то переданному сообщению, что Николай перед отречением «назначил» Г. Е. Львова премьер‑министром. Ужасно предусмотрительно со стороны мудрого и попечительного монарха! Ужасно тонко со стороны инспирировавших его дипломатов буржуазии!.. Мы посмеялись над наивным анахронизмом в тексте последнего манифеста, но не уделили ни малейшего внимания самому факту отречения. Для всех нас было очевидно: этот факт ныне, 3 марта, не вносит решительно ничего нового в общую конъюнктуру. Революция идет своим ходом, и новая комбинация сил складывается вне всякой зависимости от воли и образа действий каких‑либо Романовых. [...] Низложение Николая само собой разумелось до такой степени, что в эти дни никто из нас не заботился о практическом и формальном осуществлении этого акта<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 190—191.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Акт об отречении, полученный в Исполнительном Комитете, не стал ни предметом серьезного внимания, ни тем более предметом официального обсуждения. Это был никчемный клочок бумаги, имевший для нас разве беллетристический, но никак не политический интерес. Другое дело — в кулуарах и всех прочих помещениях Таврического дворца, по‑прежнему переполненных разношерстной толпою. Там яростно бросались на этот клок бумаги и вырывали его друг у друга. То же, говорят, происходило и в городе. Обывательская масса видела в этом документе важное событие даже на фоне всего происшедшего в эти дни. В нем видели существенный этап, быть может, перелом в развитии революции<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 191.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Против Алексея была вся страна и вся левая до Керенского и, пожалуй, до Некрасова. А против Михаила оказались те же плюс еще далеко вправо до… самого Родзянки<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 192.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Во главе антимонархистов шел, конечно, Керенский, действуя и пафосом, и угрозами, играя на своем особом положении «полномочного представителя демократии» в министерстве, подчеркивая особый вес своих мнений. К Керенскому склонялись премьер Львов и большинство вчерашних монархистов с Родзянкой во главе. Все они настаивали на отказе от престола Михаила Романова. В меньшинстве оказалось только двое — Милюков и Гучков, предлагавшие утвердить царем Михаила и бить ему челом на этот счет…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 193.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Посовещавшись секретно с Родзянкой и Львовым, Михаил Романов объявил, что он отказывается от предприятия, которое было бы, по существу, бесплодной и скандальной авантюрой. Все присутствующие, кроме Гучкова и Милюкова, испытали от этого большое удовольствие, но промолчали о нем. Керенский же в неудержимом порыве не преминул вскочить на подмостки и продекламировал так:</br>— Ваше Высочество, вы благородный человек, и я всегда отныне буду заявлять это. Ваш поступок оценит история, он высокопатриотичен и обнаруживает вашу любовь к родине…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 194.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Керенский был искренний, хороший человек. Он самоотверженно и деятельно любил и родину, и революцию, и социализм, и демократию<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 194.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] Совет безмерно увеличивал толкотню, суету, беспорядок и неразбериху во дворце революции. Это сделалось наконец невыносимо для членов Исполнительного Комитета, совершенно истрепанных и без того. Работа в условиях, когда переход из комнаты в другую требовал невероятных усилий и времени, стала нестерпимой. Надо было хоть денек «отдохнуть от Совета» и тысячных толп, привлекавшихся им во дворец. Это стало чувствоваться всеми, и многие выражали таковые неприличные чувства, недвусмысленно посылая к черту этот перманентный митинг среди рабочих апартаментов Исполнительного Комитета<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 195.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Чхеидзе не был годен в пролетарские и партийные вожди, и он никого никогда и никуда не вел: для этого у него не было ни малейших данных. Напротив, у него были все данные, чтобы вечно ходить на поводу, иногда немного упираясь. И бывали случаи, когда его друзья заводили его в такие дебри политиканства, где ему было совсем не по себе, и в такие авантюры, которым он не только не сочувствовал, но против которых решительно протестовал, хотя и… не публично. [...] Но, превратив его в икону, его водили, ибо основательно упираться он не имел силы. А зайдя куда не следует, он бесплодно протестовал, ибо этот «околопартийный человек», по выражению Ленина, был безупречно честным солдатом революции, душой и телом преданный демократии и рабочему движению<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 196.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Огромное количество приводили охранников, в частности филеров. Никто не поверил бы, что их такая масса была в столице. Кто‑то в градоначальстве их допрашивал, как‑то сортировал и что‑то с ними делал… Жалкие и грязные существа держались как им подобало. Униженно просили милости, ссылаясь на подневольную работу из‑за куска хлеба, обещая клятвенно вперед, изменив царю и присяге, быть до гроба верными народу и революции… «Сознательный» гражданин среди огромной почтенной корпорации нашелся только один. Но все же один «идейный» филер нашелся. На вопрос об отношении к революции он, извиняясь и смущаясь, ответил:</br>— Не сочувствую… Служил верой и правдой. Очень предан был и любил государя императора. Изменить присяге не согласен…</br>Не знаю. что сделали с этим зловредным человеком, единственным из всех, который заслуживал доверия<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 203.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Ладыжников развернул предательский список. Это была толстая тетрадь, быть может, не одна, с сотнями имен… Неописуемое омерзение и стыд! Вереницы адвокатов, врачей, чиновников, муниципалов, курсисток, всевозможных студентов, литераторов, рабочих всех племен и состояний. Абсолютно преобладали «представители духовной культуры». Соотношение же между числом провокаторов и «освещаемой» ими сферой было прямо убийственно для нашей прославленной интеллигенции! [...] За что продавались доблестные деятели? Продавались за гроши: редко кто получал свыше ста рублей в месяц<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 225.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] Петербург — город до крайности централизованный. Народное движение там искони тяготеет к Невскому, туда летит душа города во всех особых случаях, и только там надо наблюдать ее<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 225.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Бывший царь разъезжал по России, куда ему заблагорассудится: из Пскова после отречения поехал в Ставку, в Могилев, затем собрался в Киев, к матери, потом, как говорили, в Крым… Большого значения этому не придавали, но некоторые «неудобства» от этого все же проистечь могли. Об этом стали поговаривать. Но вот 6‑го числа были получены сведения, что Николай Романов с семьей уезжает в Англию. Генерал Алексеев заявил от его имени Временному правительству о желании царской семьи эмигрировать за границу. Правительство на это согласилось и уже начало но этому поводу переговоры с британским правительством…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 228.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Но вот Керенский в Москве, правда с некоторым опозданием, 7 марта, но при бурных восторгах обывательской толпы, так говорил об этом деле как о деле решенном:</br>— Сейчас Николай II в моих руках — руках генерал‑прокурора. И я скажу вам, товарищи: русская революция прошла бескровно, и я не хочу, не позволю омрачить ее. Маратом русской революции я никогда не буду… Но в самом непродолжительном времени Николай II под моим личным наблюдением будет отвезен в гавань и оттуда на пароходе отправится в Англию…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 228.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Было очевидно: пускать Романовых за границу искать счастья по свету, ждать погоды за морем нельзя. И об этом, насколько помню, не спорили в Исполнительном Комитете. [...] Суждение шло в иной плоскости. Полученное известие гласило, что Николай с семьей уже бежит за границу. Комиссар Исполнительного Комитета по железнодорожным делам донес, что два литерных поезда с семьей Романовых уже направляются к границе будто бы с ведома и разрешения Временного правительства. Куда именно направляются поезда, в заседании точно не было установлено. Из одних источников сообщали, что Романовы едут через Торнео, из других — через Архангельск. Надо было немедленно снестись с правительством и предложить ему задержать Николая. Ввиду позиции, занятой Мариинским дворцом, было признано очень быстро и единодушно, что дело Романовых Совет должен взять в свои руки и во всяком случае категорически потребовать, чтобы никакие меры ни к каким Романовым не применялись без предварительного соглашения с Исполнительным Комитетом…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 229.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Но что же сделать с Романовыми? Об этом некоторое время спорили, и, судя по тому, что в конце концов остановились на временной мере, истина рождалась здесь довольно туго… Как будто кто‑то слева требовал непременно Петропавловки для всей семьи, ссылаясь на пример собственных министров Николая и на прочих слуг его. Но не помню, чтобы стоило большого труда смягчить решение Исполнительного Комитета. Была решена временная изоляция самого бывшего царя, его жены и детей в Царскосельском дворце. Больше разговоров возникло по поводу того, что делать с прочими Романовыми — кандидатами и некандидатами. Кажется, было решено за границу не пускать никого и всех по возможности прикрепить к каким‑нибудь своим усадьбам. Все это должно было быть продиктовано Временному правительству на предмет соответствующих распоряжений…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 229.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Исполнительный Комитет без долгих разговоров, без всяких вопросов о своих функциях и правах постановил дать приказ по всем железным дорогам — задержать Романовых с их поездом, где бы они ни оказались, и сейчас же дать знать об этом Исполнительному Комитету. А затем один из членов Исполнительного Комитета с подобающей свитой был отряжен для ареста Николая в том месте, где будет остановлен его поезд, и для водворения всей царской семьи в Царском Селе… Предназначенный для этой цели член Исполнительного Комитета был Кузьма Гвоздев. [...] Выполнить свою миссию Гвоздеву не пришлось. Временное правительство быстро и послушно взялось выполнить требования Исполнительного Комитета. Еще раньше, чем на другой день Керенский в Москве успел «под личным наблюдением» проводить Николая в Англию, правительство постановило «лишить его свободы», изолировать в его старой резиденции, о чем и опубликовать во всеобщее сведение. Вопреки слухам, царь находился в Ставке, в Могилеве, куда приехала его мать. Специально командированные за ним комиссары Временного правительства из левых думских партий выехали в Могилев в тот же день и благополучно доставили бывшего самодержца в Царскосельский дворец…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 229—230.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Гвоздев же потом, через несколько месяцев (а казалось, лет) революции, в часы досуга, в часы сладких воспоминаний о далеких прошлых битвах, говорил мне:</br> — А помните, как мне писали мандат арестовать Николая II?..</br>— Помню… Ну и что?</br>— Ничего… Я этот мандат берегу. Так, на память…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 230.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] солдатчина есть величайшая помеха, есть крайне вредный и весьма реакционный элемент нашей революции, хотя именно участие армии и обеспечило ее первоначальный успех… [...] Непосредственное участие в революции армии было не что иное, как форма вмешательства крестьянства, форма его проникновения в недра революционного процесса. С моей точки зрения марксиста и интернационалиста, это было совершенно неуместное вмешательство, глубоко вредное проникновение и притом же вовсе не обязательное вообще, а обязанное лишь особому стечению обстоятельств<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 231.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Жадное до одной земли, направив все свои государственные мысли к укреплению собственного корыта, а все свои гражданские чувства — к избавлению от земского и урядника, крестьянство, будучи большинством населения, имело, вообще говоря, все шансы «пройти стороной», соблюсти нейтралитет, никому не помешать в главной драме, на основном фронте революции. Пошумевши где‑то в глубине, подпаливши немного усадеб, поразгромив немного добра, крестьянство получило бы свои клоки земли и утихомирилось в своем «идиотизме сельской жизни». Гегемония пролетариата в революции не встречала бы конкуренции. И единственный революционный и социалистический по природе класс довел бы революцию до желанных пределов<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 231.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Сейчас крестьянство было одето в серые шинели, во‑первых, и чувствовало себя главным героем революции, во‑вторых. Не в стороне, не в глубине, не в Учредительном собрании, не в органической эпохе, а тут, над самой колыбелью, у самого кормила революции неотступно, всей тяжкой массой стояло крестьянство, да еще с винтовкой в руках. Оно заявляло: я хозяин не только страны, не только российского государства, не только ближайшего периода российской истории, я хозяин революции, которая не могла быть совершена без меня… Это было совершенно неуместно и крайне вредно<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 231.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = У революции были задачи [...] Главная из таких задач была ликвидация войны. [...] В первые недели, и именно в описываемые дни, в Исполнительном Комитете все еще не могли найти надлежащей формы, надлежащей почвы, на которую можно и должно было поставить насущнейшую проблему ликвидации войны… Было от чего возненавидеть эту солдатчину и негодовать на ее неуместное вмешательство. Было от чего с грустью смотреть, как в Совете, в недрах революции, пролетариат все больше и больше тонет среди этих непроглядных мужиков в их серых шинелях<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 231.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = В первые педели солдатская масса Петербурга не только не слушала, но не позволяла говорить о мире, готовая поднять на штыки каждого неосторожного «изменника» и «открывателя фронта врагу». Впоследствии же, когда после месяцев революции старые жупелы потеряли силу, а в окопах стало нестерпимо, те же массы, та же темная стихия бросилась сломя голову за тем, кто позволял в любой момент бросить окопы и звал домой «грабить награбленное»<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 232.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Было от чего возненавидеть эту солдатчину и негодовать на ее неуместное вмешательство. Было от чего с грустью смотреть, как в Совете, в недрах революции, пролетариат все больше и больше тонет среди этих непроглядных мужиков в их серых шинелях<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 232.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Iraklij Cereteli]]] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Настоящего лидера мужицко‑солдатской массы еще налицо тогда не было; [...] Настоящий лидер мужицко‑мещанско‑солдатских масс тогда еще только собирался выезжать в столицу из Иркутска…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 232.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] Керенский не так давно перенес тяжелую болезнь, в результате которой он лишился одной почки. Финны во время этой болезни, протекавшей в Гельсингфорсе, носили лидера российской левой на руках, а Горький и Манухин сокрушались: зачем Керенский лишился почки, когда Манухин брался отстоять ее.<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 234.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [la 7-an de marto] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Утром 7‑го петербуржцев радовал долгожданный трамвай… Вагоны вышли разукрашенные флагами, всякими эмблемами и просто красной материей. Прохожие останавливались и любовались<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 235.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Основное и необходимое условие, выдвигаемое петербургским пролетариатом, был восьмичасовой рабочий день<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 239.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [sepulto sur la [[Marsa kampo (Sankt-Peterburgo)]]] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Горький поднял вопрос о похоронах жертв революции на Дворцовой площади, представив соображения художников и изложив их собственные проекты насчет Марсова поля… Припоминаю, что художников было несколько групп и было несколько «течений» по данному вопросу. Ко мне обращалось два‑три человека, защищая кроме Марсова поля еще Таврический сад и, кажется, еще какое‑то место для похорон. Излагали свои планы и как будто показывали чертежи. Вообще среди художественного мира было движение. Говорили о наступившем золотом веке для искусства, о министерстве по делам искусств и т. д. Со всеми проектами похорон я направлял к Горькому<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 240.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [sepulto sur la [[Marsa kampo (Sankt-Peterburgo)]]] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Горькому как следует похлопали, но на вопрос, желает ли Совет пересмотреть свое решение о месте похорон, голосование ответило отрицательно!.. Горькому никто не возражал. Не пожелали, и все тут. Неисповедимы пути народных движений, народных собраний, народных мгновенных импульсов… [...] Горький же с тех пор в Совете не появлялся [...]<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 240.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = У самой буржуазии кадеты поглотили всех прочих. Более правые казались уже не по сезону и исчезли как дым<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 242.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri gazeto [[Izvestija]]] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Боже мой, что это был за беспорядочный, невыдержанный, расхлябанный, неумелый орган! Без всякой руководящей линии, с возмутительным подбором и расположением материала, с заголовками, ни на йоту не соответствующими тому, что находится под ними, с самыми удивительными сообщениями; это была не газета, а какой‑то калейдоскоп механически втиснутых в полосы отрывков<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 243.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Пожертвования вообще не могли обеспечить советский бюджет. Но сейчас они поступали в огромном количестве от всевозможных организаций и частных лиц всякого звания, не исключая буржуазии. Таков был энтузиазм и таков был ореол Совета в те идиллические времена… Еще более широкой рекой текли пожертвования на нужды амнистированных товарищей — ссыльных, каторжан, эмигрантов. Здесь, в сфере благотворительности, именно буржуазия сочла тактичным тряхнуть мошной<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 243.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [la 9-an de marto] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] Керенский провел декрет об отмене смертной казни. Это также было встречено всеобщим энтузиазмом. Но… не была ли судьба этой меры самым из всех горьким издевательством над великой революцией! Мы встретимся со смертной казнью, с борьбой за нее и против нее через немного месяцев. Мы увидим, как «во имя революции» смертную казнь отстаивал тот, кто отменил ее, а боролись с ним те, кто «во имя революции» применяли потом массовые казни без суда<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 244.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Не без дела был и святейший прокурор В. Н. Львов, ибо духовенство встряхнулось, быстро «самоопределялось» и задумало не на шутку стать государством в государстве, особенно в Москве<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 244.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Против сепаратных захватов помещений и предприятий я боролся, насколько мог. Но успеха имел немного. Во‑первых, принцип спотыкался о вопиющую нужду вновь возникших организаций, имевших законное право на жизнь. Во‑вторых, принцип был неубедителен не только для левых, но и для многих центровиков, и сепаратно‑самочинные действия «по праву революции» практиковались в самых широких размерах<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 246.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] никакого наступления со стороны немцев предпринято не было до самого июньского наступления с нашей стороны. За исключением частичной, случайной операции на Стоходе, германское командование не решилось предпринять никаких экспериментов над русской революцией. Как мы и утверждали, помимо стратегических трудностей, это было не лишено существенного ''политического'' риска. И германский генеральный штаб предпочел обратить свои взоры на запад<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 252.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = <ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 48.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = 7 марта правительство объявило о готовности воевать до победы в согласии с союзниками [...] Милюков объявил sans phrases,1 что к числу этих задач относится между прочим «ликвидация Турции»<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 253.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Мы видели «невинные» лозунги на знаменах: «Готовьте снаряды!», «Рабочие — к станкам!» Это было начало широко раскинувшейся, глубоко пустившей корни, принявшей одно время угрожающие размеры агитации среди солдат против рабочих. Рабочие — лодыри и выдают братьев в окопах, занимаясь шкурными интересами в тылу. Они добыли себе восьмичасовой рабочий день, и все‑таки заводы работают на оборону кое‑как, а солдаты заплатят за это тысячами жизней<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 262.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = В Екатерининской зале во время одной из манифестаций какая‑то агитаторша, вероятно большевичка, за выражение «Долой войну!» едва не была всенародно растерзана солдатами. Популярный, опытный, далеко не большевистски настроенный оратор Скобелев уже через несколько дней (равных месяцам) был чуть не поднят на штыки за какое‑то неосторожное слово<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 263.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = С Лариным приехал еще один эмигрант — маленький бритый человек, удивительно резко клевавший носом в разные стороны при ходьбе. Это был Урицкий, также будущий именитый деятель большевизма. [...] при личном знакомстве Урицкий не производил впечатления человека, хватающего с неба звезды, и… не располагал к личному знакомству<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 270—271.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Все прибывавшие эмигранты были гораздо радикальнее нас по части внешней политики и борьбы за мир<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 271.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Ленин не явился исключением: он, правда, не ассимилировался с российскими большевиками, а ассимилировал их с собою — в своей общей новой, порвавшей с марксизмом концепции. Но в сфере военной, внешней политики Ленин многому научился на русской почве и отлично приспособился в своих подходах к солдату<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 271.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = «Правда», выражавшая точку зрения большевиков, была в то время сумбурным органом очень сомнительных политиков и писателей. Ее неистовые статьи, ее игра на разнуздывании инстинктов не имели ни определенных объектов, ни ясных целей. Никакой вообще «линии» не было, а была только погромная форма<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 271.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = В «Современнике» из‑за границы Каменев не сотрудничал, но писал в «Летопись» из Сибири, из ссылки, откуда он сейчас и приехал. Писания его вообще не отличались ни большой оригинальностью, ни глубоким изучением, ни литературным блеском, но всегда были умны, хорошо выполнены, основаны на хорошей общей подготовке и интересны по существу<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 272.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Как политический деятель Каменев, несомненно, представляет собой незаурядную, хотя и не самостоятельную величину. Не имея никогда ни острых углов, ни ударных пунктов мысли, боевых идей, новых слов, он один не годится в вожди: ему одному вести массы некуда. Оставшись один, он непременно с кем‑нибудь ассимилируется. Его самого всегда необходимо взять на буксир, и если он иногда упрется, то не сильно. Но в качестве элемента руководящей группы Каменев с его политической школой, с его ораторскими данными является весьма выдающимся, а среди большевиков во многих отношениях незаменимым деятелем… С другой стороны, по личному своему характеру Каменев — мягкий и добродушный человек. А из всего этого, вместе взятого, слагается его роль в большевистской партии<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 272.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Lev Kamenev]]] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Он всегда стоял на ее правом, соглашательском, пассивном крыле. И иногда он упирался, отстаивая «эволюционные методы» или умеренный политический курс. Упирался он против Ленина в начале революции, упирался против Октябрьского восстания, упирался против всеобщего разгрома и террора после восстания, упирался по продовольственным делам на втором году большевистской власти. Но всегда сдавал по всем пунктам<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 272.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [[[Lev Kamenev]] al [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] en marto 1917] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Вы читаете «Правду»? Вы видите — у нее совершенно неприличный тон и вообще какой‑то неподходящий дух. И репутация ее очень нехороша. И в наших рабочих кругах очень недовольны… Я приехал — пришел в отчаяние. Что делать? Я думал даже совсем закрыть эту «Правду», а выпустить новый центральный орган под другим названием. Но это невозможно. В нашей партии слишком много связано с именем «Правды». Название должно остаться… [...] Каменев действительно не закрыл «Правду», но перестроил ее на новый лад. Газета мгновенно стала неузнаваемой<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 273.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri alvoko de la Petrograda Soveto "Al la popoloj de la mondo"] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Не меньшее значение манифест должен был иметь и для Европы. Дело было, конечно, не в призывах как таковых. Ленин по приезде своем, пренебрежительно отзываясь об этом манифесте, правильно говорил, что «к революциям не призывают, революций не советуют: революции зреют, вырастают». Ленин рассуждал так хорошо, так «по‑марксистски» до самого октября, после чего стал в еженедельных воззваниях «призывать» на помощь Европу и «советовать» ей произвести социалистическую революцию…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 274.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Приехавшие эмигранты сообщали, что во всей Европе ныне совершенно нет русских газет. Все, что известно о революции, известно из официальных сообщений… Мартов телеграфно умолял добиться свободы сношений русских социалистов с их заграничными представителями. Совет уже был объявлен возможным очагом заразы, и весь империалистский интернационал поспешил прежде всего учинить заговор молчания<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 276.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Этот деятель — одна из центральнейших фигур большевистской партии и, стало быть, одна из нескольких единиц, державших (держащих до сей минуты) в своих руках судьбы революции и государства. Почему это так, сказать не берусь: влияния среди высоких, далеких от народа, чуждых гласности, безответственных сфер так прихотливы! Но во всяком случае, по поводу роли Сталина приходится недоумевать. Большевистская партия при низком уровне ее «офицерского корпуса», в массе невежественного и случайного, обладает целым рядом крупнейших фигур и достойных вождей среди «генералитета». Сталин же за время своей скромной деятельности в Исполнительном Комитете производил — не на одного меня — впечатление серого пятна, иногда маячившего тускло и бесследно. Больше о нем, собственно, нечего сказать<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 280.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri Miĥail Terŝĉenko]]] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Министр финансов был очень оживлен и очарователен… Вообще это был очень бойкий, словоохотливый молодой человек, на мой взгляд, с незаурядными способностями и отлично развитым классовым самосознанием. Первые сообщения о приглашении этого господина в первый революционный кабинет вызвали, конечно, всеобщее удивление. Даже репортеры долго не могли ничего сообщить о нем, кроме того, что его состояние равно примерно 80 миллионам и что он не только любитель, но и знаток театра. Было для всех очевидно, что это не более как parvenu и продукт закулисных комбинаций, быть может, внутренних трений среди десятка‑другого наших крупнейших синдикатчиков<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 284.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Но оказалось, что Терещенко способен вполне оправдать себя и как индивидуальность, как ловкий, достаточно образованный и «деловой» администратор, политик, дипломат. Терещенко — дельный министр, говаривал долгое время Церетели, пока не разочаровался и не стал открыто отмахиваться от своего бывшего приятеля. Но отмахиваться от него пришлось отнюдь не потому, что Терещенко оказался не дельным и не ловким. Наоборот, именно потому, что он был очень дельным и очень ловким и вкупе с пославшими его смастерил отличную сеть для прямошагающего Церетели<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 284.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = В Исполнительный Комитет начался наплыв просителей. [...] советский аппарат управления стал непроизвольно, автоматически, против воли Совета вытеснять официальную государственную машину, работавшую все более и более холостым ходом<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 285.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Летая из Петербурга в Москву, из Москвы в Финляндию, из Финляндии в Ставку и т. д., вращаясь исключительно в буржуазных сферах и среди своих друзей более чем сомнительного демократизма, Керенский действовал так, как бог ему на душу положит или как его инспирируют окружающие. Он продолжал себя считать товарищем председателя Совета и советским ставленником в министры. [...] Керенский ни о чем не спрашивал Совет, но Совет отвечал за Керенского<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 288.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Керенский ни с того ни с сего заявил публично о необходимости интернационализировать Константинополь. [...] Керенский сказал, подчеркивая «общую решимость продолжать войну до победы»: «Лишь после победы возможно созвать Учредительное собрание…»<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 288.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] заслуженный левый большевик Войтинский, также отбывший каторгу и хорошо известный некогда всему передовому рабочему Петербургу. Это был образованный экономист, хороший митинговый оратор, он вскоре стал очень крупной силой революции. Не особенно оригинальный, не завоевавший себе большого авторитета, он был универсальным, вездесущим и всегда действующим работником<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 290.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [parolo de Pavel Milukov] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Он сказал, что Россия должна воевать до раздела Австро‑Венгрии, до ликвидации Европейской Турции, до присоединения Галиции к Украине, до перекройки Балкан, до «отнятия» Армении, до отвоевания проливов и Константинополя и проч. Все это, во‑первых, вам совершенно необходимо, во‑вторых, все это, конечно, верх справедливости, в‑третьих, все это совсем не аннексии, а, в‑четвертых, если кому‑либо угодно назвать это аннексиями, то это ничего не изменит в политике революционного кабинета<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 296.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = В 20‑х числах марта отношения между солдатами и рабочими достигли крайнего напряжения… [...] на всех перекрестках, в трамваях, в любом общественном месте можно было видеть рабочих и солдат в последних градусах нервного раздражения, сцепившихся между собою в неистовом словесном бою. Выли и случаи физических свалок. Дело приняло крайне тревожный оборот. Конечно, рабочие обвинялись в предъявлении чрезмерных требований, в полном нежелании работать и в игнорировании интересов фронта. Исходным пунктом агитации был, между прочим, восьмичасовой рабочий день. Ловцы рыбы в мутной воде спекулировали на том, что мужику в серой шинели понять это пролетарское требование совершенно не под силу. Такой нормы работы не существует ни на фронте, ни в деревне. А между тем заводские лодыри, не желая работать больше, покупают себе вольную жизнь ценою жертв в окопах. Солдаты не только требовали обуздания рабочих и контроля на фабриках. Они грозили репрессиями и расправой. [...] по заводам начали ходить вооруженные солдаты, наводить ревизии и чинить насилия. [...] положение было острым в течение 10—15 дней<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 296.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri subedukitaj revoluciaj oratoroj] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Они были несравненно интереснее, когда произносили бурные, патетические гимны революции, не умея рассказать, что значит революция, едва умея выговорить само это слово, но изливая в самозабвенном потоке слов свою душу, казалось, душу ''народа'' и ''его революции''. Говорили не всегда ясно, без всякого стержня, вообще без настоящего содержания. Но все в волнении слушали и все понимали. Все знали, что никакое красноречивое, умно и ловко произнесенное приветствие, никакое самое искреннее выражение солидарности, никакие из глубины сердца идущие, торжественные клятвы верности и борьбы не могут заменить этих не совсем понятных, несвязных речей<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 301.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Я помню парня в буром армяке, стриженного в кружок, плечистого, краснолицего, курносого, типичного первобытного пастуха и недурную модель для российского Иванушки‑дурачка. Торопливым говором, тонким голосом, называя нас «братцами» и «дорогими», он произносил или выкрикивал свою стихийную лирическую импровизацию, упирая на какое‑то самодельное, не к месту идущее слово, долженствующее обнажить перед нами все его заветные думы, все его потрясенное нутро… Бог весть какой нестерпимый гнет сняла революция с этого варвара: вырвался ли он из когтей дикого барина‑помещика или свирепого офицера и захлебывается, и упивается, как степной конь, какой‑то новой волей…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 301.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Но вот солдат из окопов втащил с собой грязный мешок и положил его перед собой на кафедре. [...]</br>— Вот мы решили принести вам самое дорогое, что было у нас… В этом мешке все наши кровью добытые награды, себе не оставил никто… Здесь Георгиевские кресты и медали. Меня послали отдать их вам, вместе с нашей нерушимой клятвой положить жизнь за добытую свободу и служить революции, подчиняясь беспрекословно всем распоряжениям Совета...</br>Зал застыл во время этих простых слов, и не сразу грянула буря рукоплесканий… Но потом этих мешков с крестами перетаскали немало в Совет<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 301.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = «Рабочих и солдатских» — это странно и неуклюже звучало еще и в России<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 302.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Nikolaj Vissarionoviĉ Nekrasov]]] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Я знаю, что это был левый министр — не только левый политик в кабинете, но и левый администратор, который вызвал много нареканий за «синдикалистские» приемы управления, «распустившие» железнодорожников. Но я не знаю, был ли это хороший администратор и деловой министр. В качестве же политика он производил серьезное впечатление и обнаруживал свойства если не государственного человека, то государственного дельца . Он отлично схватывал положение, умел пойти ему навстречу, а затем уже обнаруживал и твердость руки. Практическая школа политики и зоркость глаза хорошо сочетались в нем с энергией и деловитостью. Как «государственный делец», Некрасов, несомненно, оставлял за собой две наиболее яркие фигуры первого кабинета — Керенского и Милюкова, из которых первый погибал от своего импрессионизма и «мессианства», а второй — был профессор. Но, с точки зрения буржуазных верхов, Некрасов был молод, неавторитетен, а главное, непомерно лев и не годился в лидеры<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 303—304.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Aleksandr Manujlov]]] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Это был человек невыдающихся способностей, правый кадет, довольно неудачный бывший ректор Московского университета, мало интересный экономист и бесплодный редактор «Русских ведомостей». Его популярность, по‑видимому, в огромной степени основывается на том, что царский жандарм профессор Кассо уволил его из университета, в чем, впрочем, сам Мануйлов был ни сном ни духом не виноват. В качестве министра просвещения этот человек также оказался ниже критики<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 304.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Несомненно, Гучков стоял на крайнем правом фланге кабинета. Потому он раньше всех не в пример кадетам и совершенно добровольно (ведь Милюкова «ушли»!) вышел в отставку<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 304.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Шингарев был превосходным деловым министром — со знанием, с огромной энергией, с твердостью и авторитетом. В качестве же политика этот даровитый человек вполне шел на поводу у Милюкова и его Дарданелл. Шингарев был ''правым'' министром, был яростным врагом советской демократии и говорил с нами, в контактной комиссии, голосом, дрожащим от волнения и негодования. Непонятно, как этот вечный работник на земской, демократической ниве, культурный и честный, мог дойти до такого законченного «мировоззрения» крупного капитала. И непонятно, как этот гуманный человек мог опуститься до резких, кричащих проявлений антинемецкого шовинизма, каких мне пришлось быть свидетелем. Может быть, здесь было не только «мировоззрение», но и непосильный психический шок от войны?..<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 305.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Союзные правительства с соизволения, при одобрении или по просьбе Милюкова по‑прежнему не пускали в Россию эмигрантов «пораженческого» образа мыслей. Мартов и его ближайшие товарищи уже в мае, уже при коалиции, потеряв все надежды выбраться лояльным и естественным путем, принуждены были ехать через Германию в «запломбированном вагоне»<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 306.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Солдатская масса еще не справлялась с политическим представительством. Офицеры же из прапорщиков потянулись в «социалисты», и многие кадетские адвокаты и прочие профессии с погонами на плечах сейчас представляли солдатскую массу под видом эсеров или беспартийных. Было много фронтовиков. Энергичные прапорщики старались объединить их, чтобы солидно представить «голос действующей армии», по крайней мере для буржуазной прессы<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 328.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = «Бабушка» — Брешковская закончила наконец свое триумфальное шествие — по цветам, среди восторженных толп народа — из Сибири в Петербург. С вокзала с почетным конвоем из Керенского, Некрасова, Чхеидзе она проехала в Таврический дворец<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 328.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Дан — это одна из наиболее крупных фигур русской революции. Это один из самых выдающихся деятелей как русского рабочего движения, так и событий 1917 года<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 329.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri milito kaj paco] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] если бы все большевики разделяли взгляды Каменева, по крайней мере в течение первого года революции, то я также был бы большевиком, и притом левым<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 330.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Участие Плеханова в событиях 1917 года ограничилось его писаниями в крошечной, малочитаемой и совершенно невлиятельной газетке «Единство». Его единомышленники составляли небольшую группу, не представленную в Совете именно ввиду ее полной ничтожности…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 1. Кн. 1—2. М., 1991. С. 335.</ref>. }} == Vidu ankaŭ == * [[Noticoj pri la revolucio (Volumo 3–4)]] * [[Noticoj pri la revolucio (Volumo 5–7)]] == Referencoj == [[Kategorio:Noticoj pri la revolucio|1]] i3oytgr5xr03dft6rer479cueo9p0g8 Kategorio:Noticoj pri la revolucio 14 13838 53829 2026-10-08T06:08:35Z RG72 415 Kreis novan paĝon kun "[[Kategorio:Februara revolucio]] [[Kategorio:Oktobra revolucio]] [[Kategorio:Libroj]] [[Kategorio:Rememoroj]] [[Kategorio:1922]] [[Kategorio:1923]]" 53829 wikitext text/x-wiki [[Kategorio:Februara revolucio]] [[Kategorio:Oktobra revolucio]] [[Kategorio:Libroj]] [[Kategorio:Rememoroj]] [[Kategorio:1922]] [[Kategorio:1923]] r5us5s8t2bvcv39vci5hwohdfdbpfks 53831 53829 2026-10-08T06:10:36Z RG72 415 53831 wikitext text/x-wiki [[Kategorio:Februara revolucio]] [[Kategorio:Oktobra revolucio]] [[Kategorio:Libroj]] [[Kategorio:Memoraĵoj]] [[Kategorio:1922]] [[Kategorio:1923]] gt9ozjxmbl2xl6t001pd3cru2irk9f8 Kategorio:1923 14 13839 53830 2026-10-08T06:08:57Z RG72 415 Kreis novan paĝon kun "[[Kategorio:Jaroj]] [[Kategorio:20-a jarcento|23]]" 53830 wikitext text/x-wiki [[Kategorio:Jaroj]] [[Kategorio:20-a jarcento|23]] k8p8om6249ak9i0v88aos4nw8i935eh Noticoj pri la revolucio (Volumo 1) 0 13840 53835 2026-10-08T06:14:21Z RG72 415 RG72 movis paĝon [[Noticoj pri la revolucio (Volumo 1)]] al [[Noticoj pri la revolucio (Volumoj 1–2)]] 53835 wikitext text/x-wiki #ALIDIREKTI [[Noticoj pri la revolucio (Volumoj 1–2)]] bfx3iglbcqmniq2tp5zp4ekr0ymd4l0 Noticoj pri la revolucio (Volumoj 3–4) 0 13841 53836 2026-10-08T06:15:33Z RG72 415 Kreis novan paĝon kun "'''Redaktata! [[Uzanto:RG72|RG72]] ([[Uzanto-Diskuto:RG72|diskuto]]) 06:08, 8 okt. 2026 (UTC)''' {{Verko |aŭtoro= [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |nomo= Noticoj pri la revolucio (Volumoj 3–4) |koloro= |dosiero= |vikipedio= |komunejo= |komunejokat= |vikivortaro= |vikinovaĵoj= }} '''Noticoj pri la revolucio''' (ruse: Записки о революции) estas verko de sovetia, rusia politikisto, revoluciulo [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]], eldonita en 1922..." 53836 wikitext text/x-wiki '''Redaktata! [[Uzanto:RG72|RG72]] ([[Uzanto-Diskuto:RG72|diskuto]]) 06:08, 8 okt. 2026 (UTC)''' {{Verko |aŭtoro= [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |nomo= Noticoj pri la revolucio (Volumoj 3–4) |koloro= |dosiero= |vikipedio= |komunejo= |komunejokat= |vikivortaro= |vikinovaĵoj= }} '''Noticoj pri la revolucio''' (ruse: Записки о революции) estas verko de sovetia, rusia politikisto, revoluciulo [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]], eldonita en 1922–1923 je 7 volumoj. == Citaĵoj == == Vidu ankaŭ == * [[Noticoj pri la revolucio (Volumo 1–2)]] * [[Noticoj pri la revolucio (Volumo 5–7)]] [[Kategorio:Noticoj pri la revolucio|3]] ly61v68tr5g6b2hk2nybj0wi3prsfv2 53838 53836 2026-10-08T06:17:58Z RG72 415 53838 wikitext text/x-wiki '''Redaktata! [[Uzanto:RG72|RG72]] ([[Uzanto-Diskuto:RG72|diskuto]]) 06:08, 8 okt. 2026 (UTC)''' {{Verko |aŭtoro= [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |nomo= Noticoj pri la revolucio (Volumoj 3–4) |koloro= |dosiero= |vikipedio= |komunejo= |komunejokat= |vikivortaro= |vikinovaĵoj= }} '''Noticoj pri la revolucio''' (ruse: Записки о революции) estas verko de sovetia, rusia politikisto, revoluciulo [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]], eldonita en 1922–1923 je 7 volumoj. == Citaĵoj == {{Citaĵo |teksto = [pri reveno de Lenin al Rusio] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Большевики, умея вообще блеснуть организацией, стремясь всегда подчеркнуть внешность, показать товар лицом, пустить пыль в глаза, без лишней скромности, без боязни утрировки, видимо, готовили самый настоящий триумф<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 5.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Каждому понятно, что германские власти, идя в данном случае навстречу интересам русских граждан, преследовали при этом исключительно свои собственные интересы: они, конечно, спекулировали на том, что русские интернационалисты в условиях революции расшатают устои российского империализма, а затем оторвут Россию от грабителей союзников и толкнут ее на сепаратный мир…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 5.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Ленин вообще очень хороший оратор — не оратор законченной, круглой фразы, или яркого образа, или захватывающего пафоса, или острого словца, — но оратор огромного напора, силы, разлагающий тут же, на глазах слушателя, сложные системы на простейшие, общедоступные элементы и долбящий ими, долбящий, долбящий по головам слушателей до бесчувствия, до приведения их к покорности, до взятия в плен<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 11.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Grigorij Zinovjev]] apud Lenin] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Достаточно яркая звезда, он решительно не светился в присутствии ослепительного большевистского солнца<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 11.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Впоследствии, года через полтора, слушая главу правительства, уже приходилось жалеть о бывшем ораторе, «безответственном» агитаторе и демагоге. За это время, превратившее Ленина из демагога и бунтаря в государственного человека, в защитника устоев, в охранителя собственного благоприобретенного хозяйства и казенного достояния, — за это время вынесенной нечеловеческой работы Ленин‑оратор совершенно выветрился, выдохся, вылинял до тривиальности, утратив и силу, и индивидуальность. Его речи стали похожи одна на другую как две капли воды. Они все стали на одну тему с ничтожным разнообразием вариаций. Слушая главу государства, я на вопрос одного репортера о впечатлении как‑то ответил: в арифметике это называется смешанная периодическая дробь — одна фраза новая, три старых, затем опять одна новая и снова три старых и т. д. Много слов, бесконечные повторения, незначительное содержание… Но все это пришло потом, под бременем власти. В те же времена Ленин умел потрясать своим сильным словом, своим ораторским воздействием<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 11.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Ленин определенно и резко отгораживался от Совета и решительно отбрасывал его целиком во враждебный лагерь…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 12.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Почему‑то, насколько помню, Ленин не употреблял термина «Учредительное собрание». Едва ли это была дипломатия. Сейчас Ленин был еще совершенно свеж, абсолютно свободен и чужд всяких дипломатических соображений: он еще чувствовал себя за границей, где не было вокруг никакой реальной сферы политической работы, не было никаких объектов воздействия и было естественно — что на уме, то и на языке<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 13.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Aprilaj tezoj]]] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Система же Ленина в сфере государственного права была громом среди ясного неба не для одного меня. Ни о чем подобном никто из внимавших учителю в зале Кшесинской доселе и не заикался. И понятно, что всеми слушателями, сколько‑нибудь искушенными в общественной теории, формула Ленина, выпаленная без всяких комментариев, была воспринята как чисто анархистская схема. Ибо, во‑первых, Советы рабочих депутатов [...] доселе не мыслились сами по себе, как государственно‑правовой институт [...] Во‑вторых, между классовыми боевыми органами, рабочими Советами, не существовало ни сколько‑нибудь прочной связи, ни самой примитивной конституции; «правительство Советов» при таких условиях звучало как ''полнота власти на местах, как отсутствие всякого вообще государства, как схема «свободных» (независимых) рабочих общин''… К тому же о крестьянских Советах Ленин ничего не говорил [...]<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 13.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Aprilaj tezoj]]] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Ощущение было такое, будто бы в эту ночь меня колотили по голове цепами. Ясно было только одно: нет, с Лениным мне, дикому, не по дороге…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 15.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Aprilaj tezoj]]] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] в начале речи Ленин определенно заявил и даже подчеркнул, что он выступает от себя лично, не сговорившись со своей партией. Большевистская секта продолжала пребывать в недоумении и растерянности. [...] Ленина поддержала одна (недавняя меньшевичка) Коллонтай, отвергавшая единение с теми, кто не может и не желает совершать социальную революцию!.. Эта поддержка не вызвала ничего, кроме издевательств, смеха и шума. [...] Ленин не воспользовался заключительным словом докладчика и, кажется, куда‑то исчез. Таково было его обыкновение, для него характерное. Ленин превосходно излагал заранее разработанные темы и хорошо продуманные мысли, но он избегал «рукопашной», он редко отвечал на сделанные в упор возражения и запросы, предоставляя расхлебывать кашу другим…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 17.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri reveno de Lenin al Rusio] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Ленин обстоятельно изложил факты. Когда все средства добиться проезда через союзные страны были исчерпаны, швейцарские социалисты вошли на этот счет в сношения с германскими властями. Все переговоры вел секретарь швейцарской партии Фриц Платтен<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 17.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Вместе с тем русские социалисты потребовали, чтобы при проезде им было предоставлено право экстерриториальности, чтобы не было никакого контроля паспортов и багажа, чтобы ни один германский чиновник не имел права входа в вагон; состав же самих пропускаемых через Германию эмигрантов всецело находился на усмотрении самих русских. В числе восьмидесяти человек, приехавших с Лениным, были, действительно, не только большевики, но и представители других партий и течений… Эмигранты имели свою провизию и трое суток не выходили из вагона, следовавшего под контролем трех германских офицеров. Поезд лично сопровождал Платтен — на случай необходимости сношений с внешним миром. Однако германские власти со своей стороны потребовали, чтобы русские во время проезда не вступали ни в какие сношения с какими бы то ни было частными лицами. Своих «друзей» и «агентов» германское правительство опасалось вполне основательно: оно отлично знало, что эти люди ему такие же «друзья», как и русскому империализму, которому их старались «подсунуть» немецкие власти, держа их на почтительном расстоянии от своих собственных верноподданных<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 17—18.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Милюков потом опровергал: никаких препятствий к проезду через Англию не было, заявлял он. Ленин не пожелал, и не позаботился сам, предпочитая проезд через Германию<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 18.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Ленин только тогда стал признавать Совет, когда он стал там полным господином, выкурив оттуда всякую оппозицию<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 18.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Мы не допускали, чтобы Ленин остался при своих «абстракциях». Тем более мы не допускали, чтобы этими абстракциями Ленин мог победить не только революцию, не только все ее активные массы, не только весь Совет, но чтобы он мог победить ими даже своих собственных большевиков. Мы жестоко ошиблись…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 19.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Aprilaj tezoj]]] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Из российских же большевиков, имеющих то или иное свое собственное имя, к Ленину открыто присоединилась одна Коллонтай. Затем через дня два‑три я обнаружил, что на стороне Ленина еще одна большевичка, Инесса Арманд<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 20.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Aprilaj tezoj]]] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Тезисы были опубликованы от личного имени Ленина: к нему не примкнула ни одна большевистская организация, ни одна группа, ни даже отдельные лица. И редакция «Правды», со своей стороны, сочла необходимым подчеркнуть изолированность Ленина и свою независимость от него<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 20.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Ленин есть явление чрезвычайное. Это человек совершенно особенной духовной силы. По своему калибру — это первоклассная мировая величина. Тип же этого деятеля представляет собой исключительно счастливую комбинацию теоретика движения и народного вождя…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 21.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Если бы понадобились еще иные термины и эпитеты, то я не задумался бы назвать Ленина человеком гениальным, памятуя о том, что заключает в себе понятие гения. Гений — это, как известно, «ненормальный» человек, у которого голова «не в порядке». Говоря конкретнее, это сплошь и рядом человек с крайне ограниченной сферой головной работы, в каковой сфере эта работа производится с необычайной силой и продуктивностью. Сплошь и рядом гениальный человек — это человек до крайности узкий, шовинист до мозга костей, не понимающий, не приемлющий, не способный взять в толк самые простые и общедоступные вещи. [...] Таков, несомненно, и Ленин, психике которого недоступны многие элементарные истины — даже в области общественного движения<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 21.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Ленин на практике, исторически был монопольным, единым и нераздельным главою партии в течение долгих лет со дня ее возникновения. Большевистская партия — это дело рук Ленина, и притом его одного. Мимо него на ответственных постах проходили десятки и сотни людей, сменялись одно за другим поколения революционеров, а Ленин незыблемо стоял на своем посту, целиком определял физиономию партии и ни с кем не делил власти<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 21.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] кроме Ленина, в партии не было никого и ничего. Несколько крупных «генералов» без Ленина — ничто, как несколько необъятных планет без солнца [...] В Первом Интернационале, согласно известному описанию, наверху, в облаках, был Маркс; потом долго, долго не было ничего; затем, также на большой высоте, сидел Энгельс; затем снова долго, долго не было ничего, и наконец, сидел Либкнехт и т. д. В большевистской же партии в облаках сидит громовержец Ленин, а затем… вообще до самой земли нет ничего<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 21.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] для большевистской массы непреодолимую притягательную силу имеет всякого рода радикализм и внешняя левизна, а естественной линией работы является демагогия<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 21.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Не подлежит никакому сомнению, что ни тогда, ни долгое время после большевистская партийная публика не отдавала себе ни малейшего отчета в том, куда приведет впоследствии вся ленинская схема и к чему она обяжет тех, кто в те времена подписался под ней. В те времена у людей, уже приявших тезисы, все же не было и мыслей ни об экономическом стихийном творчестве снизу, ни о социализме путем грабежа награбленного. Мало того: самый лозунг «Вся власть Советам!» — лозунг, имевший интереснейшую судьбу, — в глазах большевистской массы имел довольно невинный характер и совершенно не имел того смысла, какой в него вкладывал сам Ленин. Прежде всего, этот лозунг самими большевиками принимался за чистую монету и вовсе не служил в их глазах одним прикрытием полицейской диктатуры партийного Центрального Комитета. «Власть Советов» действительно понималась как власть большинства трудящихся, до которой Ленину уже тогда, несомненно, не было никакого дела<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 23.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Утопист и фантазер, витающий в абстракциях, Ленин — отличный реальный политик: первое — в большом, второе — в малом. «Зажечь Европу», открыть «всемирную социалистическую революцию», закрепить знамя социализма в России методами Ленина не удалось и не удастся. Но завоевать собственную партию, отменив всю свою собственную науку, Ленин сумел отлично, пользуясь всеми благоприятными обстоятельствами, призывая на помощь тени Бонапарта и Макиавелли…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 24.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Начиная с эпохи Всероссийского советского совещания, с самых последних чисел марта, начал обозначаться знаменательный перелом в настроении солдатских масс. Он знаменовал собой крах буржуазного наступления на демократию в решающей битве за армию и за реальную силу в государстве. С первых чисел апреля напряженность атмосферы стала уменьшаться и стал обозначаться исход борьбы, благоприятный для демократии<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 25.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Начиная с эпохи Всероссийского советского совещания, с самых последних чисел марта, начал обозначаться знаменательный перелом в настроении солдатских масс. Он знаменовал собой крах буржуазного наступления на демократию в решающей битве за армию и за реальную силу в государстве. С первых чисел апреля напряженность атмосферы стала уменьшаться и стал обозначаться исход борьбы, благоприятный для демократии<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 25.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = На заводах вместо склоки начались массовые торжественные братанья солдат и рабочих. В знак единения устраивались собрания. Социалистические газеты сначала запестрели резолюциями воинских частей о братской солидарности с рабочими; а затем, к половине апреля, вопрос о "рабочем и солдате" уже совершенно исчез со столбцов газет, знаменуя тем самым полную ликвидацию конфликта<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 27.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Насчет положения российских финансов Терещенко только что сделал самые красноречивые публичные сообщения. Оказывается, наш государственный долг приближается к 40 миллиардам рублей. Оказывается, по окончании войны нам придется платить одних процентов два с половиной миллиарда ежегодно. А ежедневный расход на войну составляет 54 миллиона рублей…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 31.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Мы уже знаем, как алкала и жаждала тогда правящая Германия сепаратного мира с Россией<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 41.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] лозунг «Долой Ленина — назад в Германию!» стал достоянием самых широких масс около середины апреля. Он стал крайне популярен среди мещан, делающих «общественное мнение», и не только пошел по казармам, но и по заводам<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 42.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = 14—16 апреля, все газеты облетела резолюция искони революционнейших матросов балтийского флотского экипажа, бывших на вокзале в качестве почетного караула: «Узнав что господин Ленин вернулся к нам в Россию, с соизволения его величества императора германского и короля прусского, — писали матросы (sic!), — мы выражаем свое глубокое сожаление по поводу нашего участия в его торжественном въезде в Петербург. Если бы мы знали… какими путями он попал к нам, то вместо восторженных криков "ура" раздались бы наши негодующие возгласы: "Долой, назад в ту страну, через которую ты к нам приехал"…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 43.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = По городу стали ходить толпы каких‑то людей, бурно требовавших ареста Ленина. [...] «Арестовать Ленина», а затем и «Долой большевиков» — слышалось на каждом перекрестке<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 43.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = 17 апреля в Петербурге состоялась грандиозная манифестация ''инвалидов'' которая произвела большое впечатление на обывателей… Огромное число раненых из столичных лазаретов — в повязках, безногих, безруких — двигалось по Невскому к Таврическому дворцу. Кто не мог идти, двигались в грузовых автомобилях, в линейках, на извозчиках. На знаменах были подписи: «Война до конца», «Полное уничтожение германского милитаризма», «Наши раны требуют победы»… Лозунги, изъятые из употребления масс, нашли себе пристанище на больничных койках. Искалеченные люди, несчастные жертвы бойни ради наживы капиталистов, по указке тех же капиталистов через силу шли требовать, чтобы для тех же целей еще без конца калечили их сыновей и братьев. Это было действительно страшное зрелище!.. Но главное, что мобилизовало инвалидов, это был тот же Ленин, С надписями и возгласами «Долой Ленина!» и т. п. — они пришли в Таврический дворец требовать ареста и высылки будущего диктатора. И в своих речах, в предъявленных требованиях они занимались главным образом Лениным…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 43—44.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Около того же времени началось движение среди военнопленных, добившихся улучшения своего быта в революционной России. Буржуазные крути по этому поводу широко демонстрировали свое патриотическое возмущение, то есть свой шовинизм и свою мстительность. Известно, как варварски содержались военнопленные в «цивилизованных» странах Запада и в Германии, и в «великих союзных демократиях». По примеру их и революционный министр Гучков издал приказ (11 апреля), в силу которого все лица и учреждения, ведавшие военнопленными, должны были дать отпор «их странным притязаниям, неумеренной требовательности, противоречащей самому понятию состояния плена»<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 44.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = 5 или 6 числа Исполнительный Комитет постановил праздновать Первое мая по новому стилю, 18 апреля, вместе с пролетариатом Европы<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 45.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = В создании эсеровской партии Чернов сыграл совершенно исключительную роль. Чернов был единственным сколько‑нибудь крупным ее теоретиком — и притом универсальным. [...] Без Чернова вообще не было бы эсеровской партии, как без Ленина не было бы большевистской, поскольку вокруг идейной пустоты вообще не может образоваться серьезная политическая организация. Но разница между Черновым и Лениным та, что Ленин не только идеолог, но и политический вождь, Чернов же только литератор. Ленин создал всю партию, а Чернов только некоторые, хотя и безусловно необходимые элементы ее…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 55.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri Nikolaj [[Avksentjev]]] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Это старый, честный и убежденный деятель эсеровской партии, без сомнения, мнящий себя революционером, социалистом и демократом. Тут никакой хитрости, дипломатии, посторонних мыслей и целей быть не может. Этот симпатичный в обращении человек — можно поручиться — не мог мудрствовать лукаво. По своим убеждениям, направлению, складу — это начитавшийся книг, размагниченный, тяготеющий к «народу», «патриотически» настроенный обыватель. По своим государственным и политическим способностям — это круглый нуль, без сучка и задоринки… Других у эсеров не было. Авксентьев же имел подходящую для «представительства» фигуру и прославленные ораторские таланты: его речи всегда напоминали мне красавиц с обложек и реклам мыла и табака<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 60.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Jurij Steklov]]] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Огромная ошибка Стеклова состояла только в том, зачем он делал тайну из своих дел о фамилии, зачем он допустил, чтобы товарищи узнали обо всем этом в порядке «разоблачения». Узнай об этом Исполнительный Комитет естественным путем, едва ли кто придал бы этому большее значение, чем придаются вообще людским личным слабостям… Но «сенсационное разоблачение» изменило дело. Разумеется, вся большая пресса подняла вой<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 68.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] началась земельная спекуляция. Кулаки, пользуясь паникой, начали скупать земли в качестве «крестьян». Имения на самых различных (конечно, почти всегда фиктивных) основаниях стали дробиться и доводиться в каждой своей части до предполагаемого пореформенного максимума. Стали заключаться массовые сделки с иностранцами, опять‑таки больше фиктивные. В общем, при таком положении вещей от земельного фонда через несколько месяцев должно было остаться немного<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 77.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Начались гибельные братания. Зарегистрированы случаи прямого неповиновения приказам. Некоторые части не пожелали выступить на передовые позиции для смены товарищей в окопах. Приказы предварительно обсуждаются в армейских организациях и на общих митингах. Об активных операциях в таких‑то частях не пожелали и слушать: говорят, мы будем вести только оборонительную войну и потому наступать не станем<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 83.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = «Новую жизнь» закрывал демократ Керенский со своим достойным тогдашним наперсником господином Пальчинским — закрывал в то время, когда Троцкий сидел в Петропавловке, а Ленин был в бегах. Потом закрывал Ленин со своим достойным прозелитом Троцким, — когда Пальчинский сидел в Петропавловке, а Керенский был в бегах. Но при всем этом, при всей своей непопулярности «Новая жизнь» была незаменимой трибуной, завидной для каждого журналиста и политика. Ее читали ''все''. Главное же — ее читали рабочие массы<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 91.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Экстренное дело поднял генерал Корнилов, подавший совету министров прошение об отставке. Причиной послужило известное нам заявление Исполнительного Комитета 21 апреля, гласившее: только Исполнительному Комитету принадлежит право распоряжаться солдатами, и каждое распоряжение о выходе воинской части на улицу должно быть отдано на бланке Исполнительного Комитета и т. д… Совершенно бесспорно: для командующего округом создавалось невыносимое положение. Ни один уважающий себя генерал не мог претерпеть его. Но ни у одного генерала вообще не было средств изменить это положение — кроме выхода в отставку.<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 125.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = …Митинги, предварительно оценивающие каждый приказ, случаи прямого неповиновения и отказы выступить на позиции; гибельные братания с неприятелем, который преследует при этом исключительно разведочные цели, пользуясь добродушием и доверчивостью русского человека… Как военные специалисты, они утверждали, что в военном деле имеются непреложные требования, непререкаемые правила, нарушение которых в корне уничтожает армию как боеспособную силу. И они заключали: так продолжаться не должно и не может; это гибель отечества, которую они при таких условиях не могут предотвратить и в которой они больше не в силах участвовать… Факты, сообщенные генералами, были глубоко печальны, а речи их были искренни. [...] они категорически утверждали, что из советских формул о целях войны, о войне без аннексий и контрибуций — проку не будет. ''Солдат не должен думать о целях''. Он должен сражаться и умирать ''независимо'' от цели. Только тогда армия будет крепка и боеспособна. Только тогда можно надеяться отстоять родину от врага. Военные люди не могли, а пожалуй, и не должны были рассуждать иначе<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 130.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Покушение было на Керенского. Но оно было устроено до крайности наивно и не могло иметь никакой связи с деятельностью политической организации…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 135.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Особенно неистовствовал «пионер российского марксизма», бывший социал‑демократ, потом радикал, потом националист, потом не знаю кто, но во всяком случае интереснейший тип и писатель — Петр Струве<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 136.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Вопрос о Дарданеллах и Армении, несомненно, разбивал буржуазию на группы с различными взглядами и интересами<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 139.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] известна постоянная тяжба между милитаристским по природе металлургическим капиталом, работающим по преимуществу казенными заказами, и «пацифистским» текстильным капиталом, который питается непосредственным народным потреблением. Правда, ''процесс'' войны питал достаточно все виды капитала. Но в ''результатах'' войны они были заинтересованы не одинаково. И наряду с империалистскими были нейтральные виды капитала и равнодушные группы капиталистов<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 139.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Крестьянством эсеры овладели неоспоримо и почти монопольно с самого начала. Конечно, это были правые эсеры, и овладели они хозяйственным мужиком — в действительности или в потенции<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 140.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = На самые первые числа мая был, как известно, назначен в Петербурге крестьянский всероссийский съезд. [...] Ни буржуазные, ни «марксистские» партии почти не прикасались к этим представителям российского чернозема, среди которых была масса народнических интеллигентов, но было немало и деревенских кулаков, лавочников, различных кооператоров. [...] именно здесь собиралась главная сила российской общественности и революции. Именно эта, к сожалению, не переработанная, не «вымытая» капитализмом мелкобуржуазная «середина» была и остается хозяином русской земли и определяет в конечном счете ход событий. И она же служила ныне основным рычагом советской политики. Промежуточные «народнические» партии — энесы, трудовики и эсеры — это уже не буржуазия, а советские партии, это — лагерь не Мариинского, а Таврического дворца<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 140—141.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = В Совете же рядом с самой партией эсеров стояли правые меньшевики, составляя с ними прочный и неделимый блок. Группа правых меньшевиков, как известно, княжила и володела эсеровской массой, у которой не было достаточно искусных собственных лидеров<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 141.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = «Народники» и правые меньшевики составляли прочное и устойчивое большинство Совета и всецело определяли его линию. Это были «ответственные» элементы в Совете, в частности, и в революции вообще<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 141.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Большевистской фракцией в Исполнительном Комитете и в Совете руководил умеренный Каменев<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 142.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] Всероссийская большевистская конференция Ее резолюции, принятые почти единогласно 140 делегатами, были не чем иным, как знаменитыми тезисами Ленина . Их приняли почти без поправок. То, что Плеханов назвал бредом, то, что для самих старых большевиков месяц назад было дико и смешно, стало ныне официальной платформой партии, не по дням, а по часам овладевающей российским пролетариатом. [...] Я считаю, что это было самой главной и основной победой Ленина, завершенной к первым числам мая<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 141.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] в конце апреля партия большевиков сильно муссировала и проводила на практике один немаловажный тактический лозунг: вооружение рабочих. По инициативе и по указу большевиков на столичных заводах возникали отряды Красной гвардии. [...] Исполнительный Комитет, а за ним и Совет, конечно, высказались против организации на заводах Красной гвардии. Я лично, против обычая, голосовал вместе с большинством. Красная же гвардия, немного пошумев, быстро захирела Большевики, кажется, не были особенно огорчены этим<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 142—143.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] все же армия не разлагалась, была боеспособна и представляла собой достаточную защиту от Вильгельма и Гинденбурга. Этот огромной важности факт необходимо констатировать и запомнить. Но несомненно было и то, что армия в это время ''бродила, кипела и переживала кризис''<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 144.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Мы знаем, что наибольшее волнение в деревне вызывала опасность утечки, распыления земельного фонда. В лице бесчисленных ходоков, делегаций, телеграмм, резолюций — крестьянство, можно сказать, испускало непрерывные вопли о ''прекращении сделок на землю'' в законодательном порядке. Правительство оставалось глухо и немо<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 145.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Правительство стало все более напоминать пароходный винт, вертящийся в воздухе и не производящий никакой полезной работы. Оно становилось все более не нужным — объективно и в глазах народных масс<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 147.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Сепаратизм стал проявляться не только в бутафорско‑уездной форме, как плод естественного, но сравнительно легко устранимого недоразумения. Начался и достиг угрожающих пределов гораздо более серьезный — ''национальный и областной — сепаратизм''. Все, кому было не лень, стали требовать автономии, а иногда явочным порядком стали проводить ее. Революционную Россию хотели растащить по частям, как будто только царская нагайка и спаивала ее в государственное целое. Не только Финляндия заговорила об отделении, не только заговорили об этом на Кавказе, но и Украина, Крым, Сибирь стали кричать о том же. [...] все это были выдумки досужих интеллигентов, не знающих, что с собой делать на арене новой общественности<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 147.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = ''Временное правительство'' было совершенно бессильно. Оно царствовало, но не ''управляло'' и не могло управлять. Оно, по выражению Гучкова, не обладало «никакими атрибутами, какими вообще свойственно обладать всякой государственной власти»… Реальной силы и власти оно не имело никакой. [...] ''Вся полнота реальной силы и власти находилась в руках Совета''<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 147—148.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Советское большинство не хотело власти и боялось ее. Но она была в его руках помимо его воли. И тогда оно принуждено было прилагать все свои силы к тому, чтобы передать правительству, чтобы положить к его ногам полноту своей власти. В этом и состояла «линия Совета»…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 148.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Массы широко развернули требования ''мира, земли и хлеба''. Правительство не могло и не хотело ничего этого дать. И Совет в этом споре, в этой тяжбе, в этой классовой борьбе стал на сторону правительства<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 148.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Массы единодушно продолжали требовать ''устранения Милюкова и Гучкова''<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 149.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] Гучков действовал с совершенно непонятной и необычной скоропалительностью. Он не дожидался ни ответа Временного правительства на свое заявление, ни назначения нового военного министра, которому он был обязан сдать дела. Он ''сам'' назначил себе преемника по военному и морскому министерству, хотя — насколько известно — его должность не была наследственной, а его ведомство не было удельным княжеством. [...] Через несколько дней (4 мая) в совещании членов Государственной думы Гучков к сказанному письму добавил: "Я ушел от власти потому, что ее просто не было [...] Отставка Гучкова не вызвала больших сожалений. [...] Все хорошо понимали: либо коалиция, либо Гучков. [...] Какие цели преследовал своей отставкой сам Гучков, остается неясным"<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 156—157.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Pavel Milukov]]] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] этот человек, которого надо было бы назвать кадетским Лениным, если бы он не был профессором [...]<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 165.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Знакомые колючие глаза, знакомые волнистые волосы, но незнакомая бородка… Ба! Это — Троцкий<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 171.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = С появлением на свет божий коалиционного правительства события замедлили темп, утратили прежнюю головокружительность<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 174.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = С мая по октябрь проходили огромные события, но революция ''не меняла фаз'' и составила единый период. Линия развития событий была в этот период пряма, как стрела. И две попытки переломить ее, свернуть ее в сторону пробили бреши в этой прямой, завязали на ней узлы, но не изменили ее направление: революция немедленно и легко возвращалась в прежнее русло и после ''июльских дней'', и после ''корниловщины''<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 174.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Кто видел политику «коалиции», тот видел и успехи Ленина. Ибо это были две стороны единой медали. И в среде подлинных революционеров, в лагере действительных работников пролетарской классовой политики говорили уже с начала мая: «Большевистский крот, ты славно роешь!»<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 175.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = И кадеты, стало быть, уже, по существу дела, не могли быть по‑прежнему правительственной партией. Они были оставлены ходом вещей ''позади'' официальной власти. Они стали ''оппозицией'' справа. Они стали официально реакционной, контрреволюционной силой. И дифференциация внутри кадетской партии ныне выражалась извне уже в степени оппозиции ''правительству''<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 175.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Кадеты — это была крупная буржуазия с услужающими ей слоями либеральных профессий. Удельный вес этой партии был, конечно, очень велик<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 176.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Самой большой партией, однако, тогда были, как известно, ''эсеры''. Это была мелкобуржуазная демократия — мужик, лавочник, кооператор, разночинец, «третий элемент», огромные массы неимущей интеллигенции, расшевелившихся обывателей, встрепенувшихся межеумков. Интеллигентные эсеровские группы, очень громко кричавшие «земля и воля», опирались в городах на толстый слой землеробов‑солдат и даже рабочих, недостаточно выварившихся в фабричном котле. А в деревне монопольный эсеровский лозунг уже монополизировал все крестьянство… [...] И вот эта самая большая, самая могучая партия революции в лице своего большинства всем своим весом, и на словах, и на деле оказывала новому правительству свое доверие и поддержку…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 176.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Вообще в нашей мужицкой стране эта мужицкая партия заняла свое законное место и, казалось, уже заложила основы своего будущего господства. Выросши к началу коалиции подобно огромному снежному кому, она в это время стала последним криком моды и стала далеко переливаться за свои естественные границы, захватывая сферы, совершенно не свойственные ни «социалистам», ни «революционерам». В самую большую партию потянулись и иные темпераментные крупные буржуа, и иные экспансивные либеральные помещики, а за популярнейшим Керенским, новым военным министром, в эсерство стали переходить компактные массы военных людей, кадровых офицеров и… даже генералов. Из сих последних каждый, надо думать, без колебаний собственноручно пристрелил бы или отдал бы палачу любого встречного, в ком он заподозрил бы социалиста‑революционера — два с небольшим месяца тому назад. Но — боже мой! — чего не сделают с человеком «общественное мнение» и бескорыстная преданность долгу!<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 176.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = В партии эсеров, самой большой и самой могучей, образовалось тогда два центра — более правый и более левый. Одним был Керенский, другим Чернов. Кроме того, далеко налево, на отлете, был крошечный центрик в лице большевистствующего Камкова<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 177.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Увы! Вожди эсеровских мелкобуржуазных масс оказались верными природе своей партии. Дряблые, политически безличные, застрявшие между могучими жерновами капиталистического общества, они растерялись среди головокружительных событий и не понимали их смысла. [...] Когда массы увидели воочию, что вожди не ведут вперед, что вожди не способны, что вожди изменяют, тогда мелкобуржуазная государственность масс превратилась в мелкобуржуазную стихию. И, сломя голову, те же массы бросились в открытые объятия большевиков<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 177.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Партия эсеров была тогда самой большой и могучей. Но это был колосс с глиняной головой<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 177.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[menŝevistoj]] en 1917] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = В организациях уже к началу мая числилось до 45 тысяч членов. Разумеется, при таких условиях меньшевистская партия была тогда огромной силой. Но ее львиная доля была приобретена, конечно, за два с небольшим месяца революции, главным образом за счет наплыва случайного и, во всяком случае, неиспытанного элемента<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 178.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Меньшевистско‑эсеровско‑либеральный блок был окончательно оформлен. Меньшевики, подобно эсерам, окончательно и официально стали правительственной партией…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 179.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri reveno de famaj revoluciuloj el Eŭropo] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Вслед за Лениным все они спустя более месяца приехали через Германию в запломбированном вагоне. С начала революции прошло уже больше двух месяцев, но путь в Россию «нежелательным эмигрантам» был все еще закрыт<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 179.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Мартов, родоначальник меньшевизма, его несравненный, почти монопольный идеолог, его самый авторитетный и популярный вождь, уже не был ныне лидером своей партии. Мещанские идейки и их выразители увели от Мартова меньшевистскую партию – увели далеко, ни больше ни меньше как в стан классовых врагов, в лагерь буржуазии. С Мартовым осталась лишь небольшая группка. Это была катастрофа. Она не поколебала Мартова. На своей позиции, с небольшой группкой он оставался без старой меньшевистской партии до Октября. С Октября началось обратное завоевание Мартовым меньшевистской партии. Через год после Октября Мартов вернулся в свое обычное состояние и снова стал общепризнанным вождем меньшевизма. По было поздно…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 181.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Подвизавшийся тогда наряду с Мартовым Троцкий, несмотря на всю свою эффектность, не производил и десятой доли того впечатления и казался не более как подголоском. В те же времена Мартов обнаружил и свои ''ораторские'' свойства. Эти свойства Мартова довольно оригинальны. У него нет ни малейших ''внешних'' ораторских данных. Совершенно не импозантная, угловатая, тщедушная фигурка, стоящая по возможности в полоборота к аудитории, с несвободными, однообразными жестами; невнятная дикция, слабый и глуховатый голос, охрипший в семнадцатом году и остающийся таковым доселе; негладкая вообще, отрывающая слова, пересыпанная паузами речь; наконец – абстрактное изложение, утомляющее массовую аудиторию. Таким Мартова слышали и такое сохранили от него впечатление десятки тысяч людей. Но все это совсем не мешает Мартову быть замечательным оратором. Ибо о свойствах человека надлежит судить не по тому, что он обычно делает, а по тому, что он умеет сделать. А Мартов‑оратор, конечно, умеет заставить забыть о всех своих ораторских минусах<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 182.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Наша заграничная, нелегальная, социал‑демократическая пресса, числившаяся «за бортом» русской публицистической литературы, выдвинула целую группу первоклассных писателей – Плеханова, Мартова, Троцкого, пожалуй, Ленина. Все они, конечно, должны стать в первый ряд в истории нашей публицистики. По едва ли не Мартову надо предоставить среди них пальму первенства. Ибо никто, как он, так не ''владеет'' пером в полном смысле этого слова, никто не является таким полным его господином, не распоряжается им так, по своему полнейшему произволу, умея, когда нужно, придать ему и блестящее остроумие Плеханова, и ударную силу Ленина, и изящную законченность Троцкого. Мартов – первоклассный литератор, божьею милостью…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 182.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Мне посчастливилось на моем веку встречать немало замечательных современников — представителей науки, искусства, политики с мировыми именами. Но никаких сомнений у меня ни на минуту возникнуть не может: Мартов — самый умный человек, какого я когда‑либо знал<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 183.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Но оставались, к несчастью, еще большевики. Это был, впрочем, также, во‑первых, заведомый урод, а во‑вторых, урод, стоящий вне семьи, вне «общества», о котором неприлично и не стоит говорить. Так утешалась в те времена верная коалиции пресса, думая, что она отмахивается от шайки злоумышленников, а не от непреложного хода истории…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 186.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Прежнего делового настроения, прежней интенсивности в работе (не говоря о прежнем пафосе) уже не осталось и следа. Обычно в заседании едва‑едва был налицо самый минимальный кворум. Зазвать, загнать товарищей в заседание стоило огромного и чем дальше, тем большего труда. Гораздо более людно и оживленно было в это время в соседнем буфете, где кормили уже несравненно хуже и только «своих», но где было теперь гораздо больше благообразия… Открытие заседаний запаздывало на два часа и больше. То Чхеидзе сидел одиноко на своем месте, позванивания колокольчиком и грозя, что он вот‑вот откроет заседание: то исчезал президиум, и кучки членов толпились в ожидании, зевая, вяло переговариваясь, уткнувшись в газеты и по временам выражая нетерпение<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 190.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] Троцкий уже начал широко митинговать и находился в поисках литературного органа. В Исполнительном Комитете на сером, тоскливом фоне он не вызвал большого к себе интереса и еще меньше сам обнаруживал интереса к центральному советскому учреждению. [...] Про него, не примкнувшего к большевистской партии, уже ходили неопределенные слухи, что будто бы он «хуже Ленина»<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 190.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = С той поры как над головой Церетели окончательно воссияла благодать Мариинского дворца, он стал, можно сказать, официально тем, чем он и раньше был фактически: он стал ''комиссаром Временного правительства при Исполнительном Комитете''. И вся его деятельность, вся его роль, все его стремления сводились к тому, чтобы превратить Совет с его Исполнительным Комитетом в аппарат поддержки Временного правительства – «до Учредительного собрания»<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 191.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = А 14 мая был опубликован «приказ» Керенского по армии — о ''наступлении''. Собственно, это еще не был боевой приказ, а только подготовительная официальная прокламация… «Во имя спасения свободной России, — говорил в ней Керенский, – вы пойдете туда, куда поведут вас вожди и правительство. Стоя на месте, прогнать врага невозможно. Вы понесете на концах штыков ваших мир, правду и справедливость. Вы пойдете вперед стройными рядами, скованные дисциплиной долга и беззаветной любви к революции и родине»… Прокламация написана с подъемом и дышит искренним «героическим» пафосом. Керенский, несомненно, чувствовал себя героем 1793 года. И он, конечно, был на высоте героя Великой французской революции, но – не русской…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 197.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [majo 1917] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Керенский проявлял в то время изумительную деятельность, сверхъестественную энергию, величайший энтузиазм. Он, конечно, сделал все, что было в человеческих силах<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 197.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Керенский, одевший взамен пиджака в бытность министром юстиции темно‑коричневую куртку, теперь сменил ее на светлый элегантный военного типа «френч». Чуть ли не все лето у него болела рука и, в черной повязке, придавала ему вид раненого героя. Что было у него с рукой — не знаю: я уже давно не разговаривал с Керенским. Но именно в таком виде помнят его десятки и сотни тысяч солдат и офицеров, к которым он — от Финляндии до Черного моря — обращался со своими пламенными речами<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 197.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] Керенский говорил все о том же и все с тем же огромным подъемом, с неподдельным, искренним пафосом. Он говорил о свободе, о земле, о братстве народов и о близком светлом будущем страны. Он призывал солдат и граждан отстоять, завоевать все это с оружием в руках и оказаться достойными великой революции. И он указывал на самого себя как на залог того, что требуемые жертвы будут не напрасны, что ни одна капля крови свободных русских граждан не прольется ради иных, посторонних целей<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 197.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Агитация Керенского была (почти) сплошным триумфом для него. Всюду его носили на руках, осыпали цветами. Всюду происходили сцены еще невиданного энтузиазма, от описаний которых веяло легендами героических эпох. К ногам Керенского, зовущего на смерть, сыпались Георгиевские кресты; женщины снимали с себя драгоценности и во имя Керенского несли их на алтарь желанной (неизвестно почему) победы…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С.198.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = 28 мая, была опубликована пространная декларация американского президента Вильсона за которым, как известно, справедливо упрочилась слава не то что идеалиста, а, можно сказать, человека не от мира сего, можно сказать — всех скорбящих радости. Декларация эта, преисполненная беллетристики, или, попросту, глупой и отвратительной болтовни, не прибавляет к содержательным англо‑французским документам ничего нового<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 201.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Итальянское правительство именно в эти же дни объявило всю Албанию «независимой и находящейся под протекторатом Италии». То есть, выслушав предложение русского революционного правительства о мире без аннексий, оно безотлагательно совершило аннексию и продолжало вести войну. Этого не выдержали даже наши министры‑социалисты. Они были недовольны, решительно недовольны. Что из этого вышло, мы увидим в дальнейшем… Впрочем, и сейчас ясно, что из аннексии вышла аннексия, а из недовольства Церетели и Чернова ничего не вышло<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 201.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Кроме большевиков, все сколько‑нибудь заметные интернационалисты прямо или косвенно обвинялись в услужении немцам или в сношениях с германскими властями<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 202.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [..] ''разгрузка Петербурга''. Именно в это время был поставлен и муссировался на всех перекрестках вопрос об эвакуации из столицы львиной доли всей ее промышленности, а вместе с тем и петербургского пролетариата… Несомненно, план такой разгрузки имел за себя очень многое. Оторванный (на полторы тысячи верст) от сырья и топлива, увеличивший за войну свою индустрию в три раза, поглощавший для ее питания целую треть подвижного состава наших расстроенных железных дорог, Петербург, несомненно, был классическим образцом нерационального, анархо‑капиталистического распределения производительных сил в стране и действительно требовал разгрузки<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 220.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Персонально массы губернаторов были, правда, уволены и заменены — под названием «губернских комиссаров» — местными тузами и воротилами из земцев и городских голов. Но кое‑где губернаторы старого строя еще продолжали «работать» — вместе со старой черносотенной полицией. Вице‑губернаторы же почти все продолжали состоять на службе Ненавистные земские начальники уже при Чернове и Церетели по закону о местном суде от 9 мая ''были лишены судебных функций''. Но они ''существовали'' и в количестве многих тысяч продолжали получать жалованье…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 221.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Что‑то говорили одно время о реформе старого Сената. Но реформа ограничилась тем, что Керенский в бытность свою министром юстиции назначил в Сенат нескольких левых адвокатов. В числе их был, между прочим, Н. Д. Соколов, которому его старый приятель Керенский вместо поста товарища или (в коалиции) министра уготовил эту почетную ссылку. Это было при Милюкове — Гучкове. А при Церетели — Чернове, когда Соколов явился в заседание Сената в черном сюртуке, то «первоприсутствующий» попросил его удалиться, ибо на его рукавах не красовалось старых сенаторских эмблем. Соколов отказался нацепить на себя царские знаки, и на том его сенаторская карьера закончилась<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 222.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = С первых же чисел мая начались недоразумения с Финляндией, которая требовала законных прав на «самоопределение». «Речь» и ее подголоски затянули песню на тему о великодержавности России и о неблагодарности Финляндии. Но и Керенский, со своей стороны, также поспешил объявить финнам, что их судьбу может решить только Всероссийское Учредительное собрание. Керенский даже не прибавил — по соглашению с сеймом, — хотя в Учредительном собрании Финляндия, разумеется, не могла быть представлена. Вместе с тем государствоведы разъясняли, что между Россией и Финляндией существовала просто‑напросто личная уния, которая ныне была ликвидирована низложением Николая. А стало быть, независимость Финляндии была не только бесспорным правом, но, можно сказать, совершившимся фактом. Позиция Керенского и всего кабинета была явно реакционной… 14 марта прежние лидеры Совета провозгласили независимость Польши из Таврического дворца; нынешние министры из Мариинского не смогли поддержать достоинство демократии простым согласием даже на независимость Финляндии<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 222.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Керенский опубликовал относящийся к этому документ под названием Декларация прав солдата. Правда, со стороны большевиков и этот документ был встречен в штыки Но это была демагогия без разума. На деле Керенский декларировал хартию еще невиданных в истории солдатских вольностей. В ней не было выборности начальства, на что упирали большевики. Но в ней было все от демократизма, что только может выдержать армия как таковая. А по правде сказать, даже не так: в декларации этой было столько идеализма, сколько ''не может вынести'' боевая армия. И большевики это знают лучше всех других. Когда им пришлось строить новую, собственную армию, они были вынуждены выкурить из нее львиную долю добытого при Керенском демократизма…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 222.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Эксцессов на самом деле было много, может быть, стало больше, чем прежде. Суды Линча, разгромы домов и магазинов, насилия и глумления над офицерами, над провинциальными властями, над частными лицами, самоличные аресты, захваты и расправы ежедневно регистрировались десятками и сотнями. В деревне участились поджоги и погромы усадеб. Крестьяне начинали по‑своему «регулировать» землепользование, запрещали порубки лесов, угоняли помещичий скот, брали «под контроль» хлебные запасы и не давали вывозить их к станциям и пристаням. Особенно нашумел в первой половине мая грандиозный разгром имения одного большого барина в Мценском уезде. Немало эксцессов наблюдалось и в рабочей среде — над заводской администрацией, владельцами и мастерами. Даже в самом Петербурге произошел в конце мая скандал на Трубочном заводе и был с восторгом подхвачен уличной печатью. Но больше всего «нарушали порядок и государственную жизнь», конечно, разгулявшиеся солдаты. Среди бездействующих столичных и провинциальных гарнизонов, в атмосфере неслыханной свободы, военная дисциплина, разумеется, пала. [...] Солдаты текли по деревням из тыла и фронта, напоминая великое переселение народов. А в городах они переполняли и разрушали трамваи, бульвары, заполняли все общественные места. Там и сям сообщали о пьянстве, бесчинстве, буйстве<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 224—225.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Обыватель тосковал, собственно, о чувстве ''«законности»'', о добровольном подчинении каким‑то единообразным, общеполезным нормам, вместо которых были налицо самочинство и личный и групповой произвол. ''Такого'' «закона» не было именно потому, что не было ''власти''<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 225.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Ведь губернские, как и прочие, правительственные комиссары не могли предпринять решительно ничего, кроме апелляции к Советам просьб о «содействии». Все эти комиссары были простой фикцией, простыми марионетками, которым на местах, не в пример центру, Советы далеко не всегда ''передоверили'' власть. В центре власть была политическая, а на местах — только ''административная''. И конечно, она целиком или почти целиком принадлежала тем, у кого была в руках реальная сила, то есть местным Советам рабочих и солдатских депутатов. Без них правительственные комиссары были пустым местом, наличия которого никто не замечал. Весь «порядок», какой бы он ни был в то время, поддерживался властью Советов, расположившихся повсюду в провинции в губернаторских домах<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 226.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Одна известная пароходная фирма в те же недели объявила локаут рабочим и служащим, которые требовали прибавок в общей сумме на 36 тысяч рублей; прибыль же фирмы в том году составила 21/2 миллиона рублей… Без комментариев ясно, как воспринимались рабочими массами крики о «самоограничении» со стороны буржуазных газет и советских лидеров<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 228.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] 95 процентов железнодорожных рабочих получали в то время меньше 100 рублей в месяц; это было явно ниже всяких жизненных минимумов<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 228.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = А в Совете солдаты по‑прежнему были настроены весьма «патриотически»: они, кстати сказать, более всех других были забронированы от посылки на фронт…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 229.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Расформирования непокорных боевых частей шли и в других местах тысячеверстного фронта. Не желающие идти в наступление открыто объявлялись то там, то сям. Расформирование таких частей сопровождалось иногда крупными недоразумениями. Так, при расформировании «некоторых небоеспособных дивизий» на румынском фронте (донесение генерала Щербачева от 27 мая) пришлось прибегнуть к силе и послать одни части против других. Такого рода беспорядки на фронте, несмотря на общий успех агитации Керенского, делали успех наступления весьма сомнительным. Невыносимая усталость и стихийная тяга домой находили все большую опору в заработавшей солдатской мысли, которая ставила роковые вопросы и требовала оправдания войны<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 230.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = В конце мая с балкона редакции «Новой жизни», выходившего на Невский, мы однажды наблюдали странную манифестацию. Ее голова и хвост терялись вдали, манифестация растянулась чуть не на версту. В ней шли рядами пожилые люди, одни мужчины в сомнительно‑солдатской форме. Шли они вяло, опустив головы, в необычном глубоком и мрачном молчании. Никаких знамен при них не было, но были убогие значки с надписями: «Деревня без рабочих рук!», «Наша земля не засеяна!», «Мы не можем добыть хлеба для рабочих!», «Наши семьи голодны в деревне!», «Пусть сражаются молодые!»… Это были солдаты старше 40 лет. Они уже давно, но безуспешно требовали демобилизации. И сейчас эта мрачная манифестация, неизвестно кем организованная, говорила о том, что они начинают терять терпение…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 230.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] местные Советы в иных местах стали заявлять: за полной бесполезностью и вредностью официальных правительственных комиссаров и прочих агентов мы отныне перестаем с ними считаться и окончательно закрепляем существующее у нас положение вещей, то есть формально берем местную административную власть в свои руки. Это произошло во второй половине мая в разных концах России [...] Это называлось в то время на языке буржуазной прессы — объявлять независимую республику. [...] усилиями Исполнительного Комитета «республики» скоро ликвидировались<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 231.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Самым громким делом о независимой республике было ''кронштадтское'' дело… Кронштадт уже давно был бельмом на глазу не только у буржуазии, но и у Исполнительного Комитета. Традиционный очаг революции еще при царе, он ныне считался гнездом большевизма<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 231.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Остальных министров я не слышал: я отправился в соседний театр, на концерт из произведений Вагнера. Это было впервые за все годы войны. Отвратительный, бессмысленный шовинизм лишил нас на все это время даров гениального немца. И после такого поста никакие силы меня не могли удержать от этого концерта. Публика чувствовала и держала себя на нем, как на святом празднике…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 234.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [fine de majo 1917] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] Ленин держался в те времена совершенно исключительным способом, как никто больше, — держался большим аристократом. Его никто никогда не видел ни в советских заседаниях, ни в кулуарах; он по‑прежнему пребывал где‑то в подземельях, в тесных партийных кругах. А когда являлся в собрания, то требовал слова вне очереди, нарушая порядок дня<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 48.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Троцкий и Луначарский, как известно, не были в то время членами большевистской партии. Но эти первоклассные ораторы уже успели стать популярнейшими агитаторами в течение двух‑трех недель. Успехи их начались, пожалуй, с Кронштадта, где они гастролировали очень часто<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 236.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Большевики же, Ленин и Зиновьев, при поддержке рабочих‑ораторов впервые развернули здесь свой лозунг «рабочего контроля». Схема, предлагаемая большевиками, была неясна, неполна, неубедительна, эклектична и противоречила марксизму; большевикам пришлось потом долго изживать принципы этой схемы или, точнее, ее беспринципность. [...] вся схема носит на себе печать мелкобуржуазного анархизма. В ней проектируется, в сущности, не что иное, как захват отдельных предприятий группами занятых в них рабочих (с привлечением «не отошедших от дела» хозяев), то есть намечается создание рабочих коммун, налаживающих между собою обмен и самоснабжение. В этой схеме не было ни грана ни марксизма, ни того, что пришлось проводить самим большевикам в эпоху их относительной государственной зрелости…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 237—238.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Керенский в это время пожинал лавры в Москве. К улицам, по которым он проезжал, сбегались толпы. Его автомобиль забрасывали цветами. Керенский, стоя в нем, раскланивался с «народом». Он был на вершине своей популярности. Он был героем и предметом обожания — для обывателей и межеумков… В это время Ленин твердой стопой проходил ступень за ступенью, все дальше, все выше, закрепляя каждый свой шаг сталью пролетарских рядов, опираясь на единственный незыблемый базис революции<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 239.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Буржуазия, со своей стороны, действовала дружным единым фронтом: все бывшие октябристы и националисты, все старые бюрократы и черносотенцы внимали призывам ''«Нового времени»'' голосовать ''за кадетов''. [...] И наконец, в самые дни выборов буржуазная пресса завопила: «Голосуйте за кого хотите, но только не за большевиков»…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 239—240.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Горький не желал политики, не переносил ее в таких дозах. Он требовал культуры, быта, общих горизонтов, философии, истории… [...] Горьким владели сомнения. И они вытекали неизбежно из той обстановки, которая окружала его. Горький с утра до вечера вращался в кругах буржуазно‑обывательской интеллигенции — ученых, художников, писателей. На Горького, как всегда, набрасывались ''все слои'' общества, борясь за него и желая иметь его своим. По роду же своей деятельности он по преимуществу имел дело именно с этой перепуганной интеллигенцией, которая взялась за него вплотную<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 240—241.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = По части разрушения промышленности рабочими пропагандировал тогда Горького и такой авторитет, как будущий большевик Красин. В следующие годы он явился одним из столпов советской экономической политики; тогда он совершенно попадал в тон Коноваловым, Львовым и буржуазно‑бульварной прессе. Но для Горького он был очень убедителен<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 241.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Горького обвиняли во всех личных и общественных грехах. И насчет измены свободной родине, насчет службы немцам говорилось, конечно, безо всякого шифра<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 242.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = На Руси были великие писатели. Не все, но иные из них, подобно Горькому, вплотную занимались журнальными делами. Иные на этом поприще оставили по себе память, недостойную их имен. Но едва ли хоть один из них оставил у своих соратников такую светлую память, как Горький…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 242.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Разумеется, я давно знал его как талантливейшего литератора высокой культуры и разносторонних дарований. К тому же он был коренной и выдающийся большевик, которых в «Современнике» было немного. Конечно, я не только высоко ценил сотрудничество Луначарского, но постоянно и активно искал его, гонялся за ним. [...] Но мы завязали тесные дружественные отношения и на почве чисто личного знакомства. Если нельзя сказать, что в это лето мы проводили вместе много времени, то можно сказать, что почти все время, уделенное тогда приватным делам, отдыху и безделью, я провел с Луначарским. [...] Мы говорили на все темы, и независимо от темы речи, рассказы, реплики Луначарского были интересны, ярки, образны, как сам он был интересен, блестящ, сверкал всеми красками и был притягателен своей культурой и своей природной удивительной талантливостью, пропитывавшей его насквозь, с ног до головы. [...] По блеску же ''дарования'', не говоря уж о культуре, он среди них, среди плеяды большевистских вождей, не имеет себе равных. [...] Луначарский не зиждитель нового потому, что его способности находятся в рассеянном состоянии и его духовная энергия, в силу его натуры, направлена одновременно в разные стороны. Луначарский, несомненно, и хороший политик, и публицист, и владеющий толпою агитатор, и педагог, и теоретик искусства, и поэт, и администратор, и философ, и чуть ли не богослов. И пустяки сказал бы тот, кто стал бы утверждать, что Луначарский в какой‑либо из этих областей неинтересен, что он везде легковесный дилетант, что какая‑либо из сфер его деятельности не заслуживает внимания и не свидетельствует о талантах этого человека… Сила Луначарского значительна. Но ее распыление не дает ему возможности оставить достойный его след в какой‑либо из областей ее применения<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 243.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Большие люди революции – и его товарищи, и его противники — не то что иногда, а почти всегда говорят о Луначарском с усмешкой, с иронией, пренебрежительно, несерьезно. В партии большевиков его держат в черном теле и не пускают в политику. Будучи популярнейшей личностью и популярнейшим министром, он отстранен от всякого влияния на ход высокополитических, общегосударственных дел. «Я не влиятелен», — некогда говаривал мне он сам…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 244.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Говорят, став министром, Луначарский быстрее и сильнее других усвоил министерский обиход с его отрицательными чертами. Не знаю. После Октябрьской революции, не в пример тому, как было со многими другими, я совершенно разошелся с Луначарским. За два с половиной года до сей минуты я имел с ним всего несколько мимолетных встреч. И эти встречи были малоприятны. От Луначарского на меня несло действительно министерским духом… Однако я не знаю, насколько виноват во всем этом Луначарский, и хорошо знаю, как много виноват в этом я сам, с моим малоприятным характером<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 244.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Во время съезда состоялись две партийные «Всероссийские конференции»: энесов и трудовиков. Поистине, куда конь с копытом, туда и рак с клешней. Эти никчемные группы бывших радикальных, теперь просто перепуганных интеллигентов все еще играли в партийность. Но они были до такой степени похожи одна на другую и так перепутаны личными отношениями, что, собравшись одновременно на «Всероссийские конференции», они воочию убедились, как нелепо и смешно им делать вид, что они – «две партии». Тогда они взяли и приняли резолюции об объединении<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 249.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Большевики, в лице Ленина, отвергая сепаратный мир, шли по этой линии дальше — дальше здравого смысла — и определенно намечали перспективы священной войны до мировой социальной катастрофы, до освобождения Индии, Египта и всех чернокожих<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 267.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = В своем докладе Муравьев, между прочим, опроверг не заслуживавшую опровержения убогую либеральную басню о германофильстве царского двора и об его стремлении к сепаратному миру. Ни в каких бумагах не было найдено ни намека на что‑либо подобное к великому огорчению наших убогих сверхпатриотов<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 271.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Получившие свободу мелкие российские национальности, существующие и выдуманные, действительно не знали никакого удержу и разрывали на части государственный организм. Я уже упоминал о том, какую скверную игру затеяли на Украине, от нечего делать, иные группы наших южных интеллигентов, у которых знания и понимания было еще меньше, чем совести. Что им удавалось играть на недовольстве народных масс — в этом не было ничего удивительного: гибельная политика коалиции дала себя знать массам на юге так же, как и на севере. И если темным слоям народа указывали выход в отделении от России, то они воспринимали его не менее легко, чем на севере пропаганду Ленина. Но Ленин проповедовал социалистический переворот, а украинские интеллигенты были махровой буржуазией, затеявшей просто дрянную авантюру<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 274.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Наступление 18 июня было не только великим преступлением, оно было великой глупостью<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 304.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = К этому времени Ленин составил свой проект партийной программы большевиков. [...] было уделено самое ничтожное внимание ''экономической'' программе. Ее почти не было. Вместо нее, видимо, просто предполагалось «непосредственное творчество снизу» и «грабеж награбленного». [...] Непонятно! Троцкий, Луначарский, Урицкий, правда, неэкономисты. Но они образованные, передовые в Европе социалисты. Почему же им не ясно, что социализм есть прежде всего ''экономическая'' система и что без строго разработанной программы экономических предприятий ничего не может выйти из диктатуры пролетариата?<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 311.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Совсем неплохо взять всю власть, чтобы взять всю землю. А там мужик и сам отлично станет наводить порядок, прижимать сторонников Вильгельма, сокращать бессмысленные требования рабочих и… бить жидов. Так рассуждали и поговаривали многие из «серой сотни», наводнившей центральные советские органы. ''Вообще говоря'', эти эсеровские мужички составляли надежнейший фундамент «звездной палаты»<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 317.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Восстание, конечно, считалось неизбежным, ибо столица кипела, а общее положение было нестерпимо. Большевики готовились к нему — технически и политически. Но видимо, ''на 3 июля они его не назначали''<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 320.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Восставшая армия не знала, куда и зачем идти ей? У нее не было ничего, кроме „настроения“. Этого было недостаточно. Руководимые большевиками солдаты, несмотря на полное отсутствие всякого реального сопротивления, показали себя как решительно никуда не годный боевой материал<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 323.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [julio 1917] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Арестовать "правительство" могла любая желающая группа в 10–12 человек. Но этого не было сделано<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 324.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [la 5-a de julio 1917] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = В лавочках и на тротуарах говорят о немецких деньгах, полученных Лениным. Резко выражено озлобление против большевиков. [...] На улицах какие‑то группы начинают ловить большевиков. Говорят, иных избили… [...] Вообще теперь на улицах уже арестовывают всякого, кто замолвит слово в пользу большевиков. Уже нельзя объявить в связи с утренним газетным сообщением, что Ленин — честный человек: ведут в комиссариат<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 343, 346, 347.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = В целях реабилитации Ленина была тут же образована еще одна следственная комиссия. Об ее работах я также ничего не знаю. Но помню, что через два дня были разговоры о перевыборах этой комиссии: обнаружилось то «неудобство», что в ее члены первоначально попали одни только ''евреи'', всего пятеро — в том числе Дан, Либер и Гоц. Реабилитация Ленина ''такой'' комиссией могла послужить только источником новой черносотенной кампании против всего Совета, прикрывающего государственную измену…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 345—346.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Гораздо хуже было среди солдат. Эта темная масса, получив оглушительный удар, опрометью бросилась в объятия черной сотни. Здесь агитация реакционеров всех оттенков уже давала пышные, зрелые плоды. Сотни и тысячи вчерашних «большевиков» переметнулись за пределы влияния каких бы то ни было социалистических партий. И даже определенно стало колебаться в глазах гарнизона знамя Совета…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 353.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Слово «большевик» уже стало синонимом всякого негодяя, убийцы, христопродавца, которого каждому необходимо ловить, тащить и бить. И для большей наглядности во мгновенье ока было создано и пущено в ход прелестное выражение: «''идейный'' большевик». Это, стало быть, было такое несчастное существо, которое из порядочного общества, по наивности и неразумию, попало в лапы разбойничьей шайки и заслуживает снисхождения. Но таких было совсем мало<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 353.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Бегство Ленина и Зиновьева, не имея практического смысла, было предосудительно с политической и моральной стороны. И я не удивляюсь, что примеру их — только двоих! — не последовали их собственные товарищи по партии и по июльским дням<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 356.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Как бы то ни было, этот факт исчезновения Ленина я считаю бьющим в самый центр характеристики личности большевистского вождя и будущего правителя России. Так поступить мог только один Ленин на свете. Наполеону — Макиавелли показалось, что для его дела, для дела его партии будет выгоднее, если он убежит от своих обвинителей, не дав им перед лицом всей страны никакого ответа. И он пошел напролом, осуществляя свое намерение, — пошел прямолинейно и цинично…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 356.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Я уже цитировал выше мнение самого Керенского о его авантюре 18 июня. Ни у кого из сведущих людей не было сомнений, что наше наступление не только должно быть сорвано и ликвидировано в близком будущем, но может кончиться огромным крахом. Среди советских правых депутатов было много военных людей, которые с самого начала чуяли правду. Но всем им полагалось проявлять один только патриотический восторг, а отнюдь не скепсис. И сейчас весть о поражении поразила, как громом, весь Таврический дворец<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 362.</ref>. == Vidu ankaŭ == * [[Noticoj pri la revolucio (Volumo 1–2)]] * [[Noticoj pri la revolucio (Volumo 5–7)]] == Referencoj == [[Kategorio:Noticoj pri la revolucio|3]] q6gemsioe85dz5jm3xbbszrocjdh4pu 53841 53838 2026-10-08T06:33:21Z RG72 415 53841 wikitext text/x-wiki '''Redaktata! [[Uzanto:RG72|RG72]] ([[Uzanto-Diskuto:RG72|diskuto]]) 06:08, 8 okt. 2026 (UTC)''' {{Verko |aŭtoro= [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |nomo= Noticoj pri la revolucio (Volumoj 3–4) |koloro= |dosiero= Суханов Н.Н. Записки о революции. Том 3.jpg |vikipedio= |komunejo= |komunejokat= |vikivortaro= |vikinovaĵoj= }} '''Noticoj pri la revolucio''' (ruse: Записки о революции) estas verko de sovetia, rusia politikisto, revoluciulo [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]], eldonita en 1922–1923 je 7 volumoj. == Citaĵoj == {{Citaĵo |teksto = [pri reveno de Lenin al Rusio] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Большевики, умея вообще блеснуть организацией, стремясь всегда подчеркнуть внешность, показать товар лицом, пустить пыль в глаза, без лишней скромности, без боязни утрировки, видимо, готовили самый настоящий триумф<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 5.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Каждому понятно, что германские власти, идя в данном случае навстречу интересам русских граждан, преследовали при этом исключительно свои собственные интересы: они, конечно, спекулировали на том, что русские интернационалисты в условиях революции расшатают устои российского империализма, а затем оторвут Россию от грабителей союзников и толкнут ее на сепаратный мир…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 5.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Ленин вообще очень хороший оратор — не оратор законченной, круглой фразы, или яркого образа, или захватывающего пафоса, или острого словца, — но оратор огромного напора, силы, разлагающий тут же, на глазах слушателя, сложные системы на простейшие, общедоступные элементы и долбящий ими, долбящий, долбящий по головам слушателей до бесчувствия, до приведения их к покорности, до взятия в плен<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 11.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Grigorij Zinovjev]] apud Lenin] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Достаточно яркая звезда, он решительно не светился в присутствии ослепительного большевистского солнца<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 11.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Впоследствии, года через полтора, слушая главу правительства, уже приходилось жалеть о бывшем ораторе, «безответственном» агитаторе и демагоге. За это время, превратившее Ленина из демагога и бунтаря в государственного человека, в защитника устоев, в охранителя собственного благоприобретенного хозяйства и казенного достояния, — за это время вынесенной нечеловеческой работы Ленин‑оратор совершенно выветрился, выдохся, вылинял до тривиальности, утратив и силу, и индивидуальность. Его речи стали похожи одна на другую как две капли воды. Они все стали на одну тему с ничтожным разнообразием вариаций. Слушая главу государства, я на вопрос одного репортера о впечатлении как‑то ответил: в арифметике это называется смешанная периодическая дробь — одна фраза новая, три старых, затем опять одна новая и снова три старых и т. д. Много слов, бесконечные повторения, незначительное содержание… Но все это пришло потом, под бременем власти. В те же времена Ленин умел потрясать своим сильным словом, своим ораторским воздействием<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 11.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Ленин определенно и резко отгораживался от Совета и решительно отбрасывал его целиком во враждебный лагерь…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 12.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Почему‑то, насколько помню, Ленин не употреблял термина «Учредительное собрание». Едва ли это была дипломатия. Сейчас Ленин был еще совершенно свеж, абсолютно свободен и чужд всяких дипломатических соображений: он еще чувствовал себя за границей, где не было вокруг никакой реальной сферы политической работы, не было никаких объектов воздействия и было естественно — что на уме, то и на языке<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 13.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Aprilaj tezoj]]] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Система же Ленина в сфере государственного права была громом среди ясного неба не для одного меня. Ни о чем подобном никто из внимавших учителю в зале Кшесинской доселе и не заикался. И понятно, что всеми слушателями, сколько‑нибудь искушенными в общественной теории, формула Ленина, выпаленная без всяких комментариев, была воспринята как чисто анархистская схема. Ибо, во‑первых, Советы рабочих депутатов [...] доселе не мыслились сами по себе, как государственно‑правовой институт [...] Во‑вторых, между классовыми боевыми органами, рабочими Советами, не существовало ни сколько‑нибудь прочной связи, ни самой примитивной конституции; «правительство Советов» при таких условиях звучало как ''полнота власти на местах, как отсутствие всякого вообще государства, как схема «свободных» (независимых) рабочих общин''… К тому же о крестьянских Советах Ленин ничего не говорил [...]<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 13.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Aprilaj tezoj]]] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Ощущение было такое, будто бы в эту ночь меня колотили по голове цепами. Ясно было только одно: нет, с Лениным мне, дикому, не по дороге…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 15.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Aprilaj tezoj]]] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] в начале речи Ленин определенно заявил и даже подчеркнул, что он выступает от себя лично, не сговорившись со своей партией. Большевистская секта продолжала пребывать в недоумении и растерянности. [...] Ленина поддержала одна (недавняя меньшевичка) Коллонтай, отвергавшая единение с теми, кто не может и не желает совершать социальную революцию!.. Эта поддержка не вызвала ничего, кроме издевательств, смеха и шума. [...] Ленин не воспользовался заключительным словом докладчика и, кажется, куда‑то исчез. Таково было его обыкновение, для него характерное. Ленин превосходно излагал заранее разработанные темы и хорошо продуманные мысли, но он избегал «рукопашной», он редко отвечал на сделанные в упор возражения и запросы, предоставляя расхлебывать кашу другим…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 17.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri reveno de Lenin al Rusio] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Ленин обстоятельно изложил факты. Когда все средства добиться проезда через союзные страны были исчерпаны, швейцарские социалисты вошли на этот счет в сношения с германскими властями. Все переговоры вел секретарь швейцарской партии Фриц Платтен<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 17.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Вместе с тем русские социалисты потребовали, чтобы при проезде им было предоставлено право экстерриториальности, чтобы не было никакого контроля паспортов и багажа, чтобы ни один германский чиновник не имел права входа в вагон; состав же самих пропускаемых через Германию эмигрантов всецело находился на усмотрении самих русских. В числе восьмидесяти человек, приехавших с Лениным, были, действительно, не только большевики, но и представители других партий и течений… Эмигранты имели свою провизию и трое суток не выходили из вагона, следовавшего под контролем трех германских офицеров. Поезд лично сопровождал Платтен — на случай необходимости сношений с внешним миром. Однако германские власти со своей стороны потребовали, чтобы русские во время проезда не вступали ни в какие сношения с какими бы то ни было частными лицами. Своих «друзей» и «агентов» германское правительство опасалось вполне основательно: оно отлично знало, что эти люди ему такие же «друзья», как и русскому империализму, которому их старались «подсунуть» немецкие власти, держа их на почтительном расстоянии от своих собственных верноподданных<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 17—18.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Милюков потом опровергал: никаких препятствий к проезду через Англию не было, заявлял он. Ленин не пожелал, и не позаботился сам, предпочитая проезд через Германию<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 18.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Ленин только тогда стал признавать Совет, когда он стал там полным господином, выкурив оттуда всякую оппозицию<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 18.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Мы не допускали, чтобы Ленин остался при своих «абстракциях». Тем более мы не допускали, чтобы этими абстракциями Ленин мог победить не только революцию, не только все ее активные массы, не только весь Совет, но чтобы он мог победить ими даже своих собственных большевиков. Мы жестоко ошиблись…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 19.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Aprilaj tezoj]]] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Из российских же большевиков, имеющих то или иное свое собственное имя, к Ленину открыто присоединилась одна Коллонтай. Затем через дня два‑три я обнаружил, что на стороне Ленина еще одна большевичка, Инесса Арманд<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 20.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Aprilaj tezoj]]] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Тезисы были опубликованы от личного имени Ленина: к нему не примкнула ни одна большевистская организация, ни одна группа, ни даже отдельные лица. И редакция «Правды», со своей стороны, сочла необходимым подчеркнуть изолированность Ленина и свою независимость от него<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 20.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Ленин есть явление чрезвычайное. Это человек совершенно особенной духовной силы. По своему калибру — это первоклассная мировая величина. Тип же этого деятеля представляет собой исключительно счастливую комбинацию теоретика движения и народного вождя…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 21.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Если бы понадобились еще иные термины и эпитеты, то я не задумался бы назвать Ленина человеком гениальным, памятуя о том, что заключает в себе понятие гения. Гений — это, как известно, «ненормальный» человек, у которого голова «не в порядке». Говоря конкретнее, это сплошь и рядом человек с крайне ограниченной сферой головной работы, в каковой сфере эта работа производится с необычайной силой и продуктивностью. Сплошь и рядом гениальный человек — это человек до крайности узкий, шовинист до мозга костей, не понимающий, не приемлющий, не способный взять в толк самые простые и общедоступные вещи. [...] Таков, несомненно, и Ленин, психике которого недоступны многие элементарные истины — даже в области общественного движения<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 21.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Ленин на практике, исторически был монопольным, единым и нераздельным главою партии в течение долгих лет со дня ее возникновения. Большевистская партия — это дело рук Ленина, и притом его одного. Мимо него на ответственных постах проходили десятки и сотни людей, сменялись одно за другим поколения революционеров, а Ленин незыблемо стоял на своем посту, целиком определял физиономию партии и ни с кем не делил власти<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 21.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] кроме Ленина, в партии не было никого и ничего. Несколько крупных «генералов» без Ленина — ничто, как несколько необъятных планет без солнца [...] В Первом Интернационале, согласно известному описанию, наверху, в облаках, был Маркс; потом долго, долго не было ничего; затем, также на большой высоте, сидел Энгельс; затем снова долго, долго не было ничего, и наконец, сидел Либкнехт и т. д. В большевистской же партии в облаках сидит громовержец Ленин, а затем… вообще до самой земли нет ничего<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 21.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] для большевистской массы непреодолимую притягательную силу имеет всякого рода радикализм и внешняя левизна, а естественной линией работы является демагогия<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 21.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Не подлежит никакому сомнению, что ни тогда, ни долгое время после большевистская партийная публика не отдавала себе ни малейшего отчета в том, куда приведет впоследствии вся ленинская схема и к чему она обяжет тех, кто в те времена подписался под ней. В те времена у людей, уже приявших тезисы, все же не было и мыслей ни об экономическом стихийном творчестве снизу, ни о социализме путем грабежа награбленного. Мало того: самый лозунг «Вся власть Советам!» — лозунг, имевший интереснейшую судьбу, — в глазах большевистской массы имел довольно невинный характер и совершенно не имел того смысла, какой в него вкладывал сам Ленин. Прежде всего, этот лозунг самими большевиками принимался за чистую монету и вовсе не служил в их глазах одним прикрытием полицейской диктатуры партийного Центрального Комитета. «Власть Советов» действительно понималась как власть большинства трудящихся, до которой Ленину уже тогда, несомненно, не было никакого дела<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 23.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Утопист и фантазер, витающий в абстракциях, Ленин — отличный реальный политик: первое — в большом, второе — в малом. «Зажечь Европу», открыть «всемирную социалистическую революцию», закрепить знамя социализма в России методами Ленина не удалось и не удастся. Но завоевать собственную партию, отменив всю свою собственную науку, Ленин сумел отлично, пользуясь всеми благоприятными обстоятельствами, призывая на помощь тени Бонапарта и Макиавелли…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 24.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Начиная с эпохи Всероссийского советского совещания, с самых последних чисел марта, начал обозначаться знаменательный перелом в настроении солдатских масс. Он знаменовал собой крах буржуазного наступления на демократию в решающей битве за армию и за реальную силу в государстве. С первых чисел апреля напряженность атмосферы стала уменьшаться и стал обозначаться исход борьбы, благоприятный для демократии<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 25.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Начиная с эпохи Всероссийского советского совещания, с самых последних чисел марта, начал обозначаться знаменательный перелом в настроении солдатских масс. Он знаменовал собой крах буржуазного наступления на демократию в решающей битве за армию и за реальную силу в государстве. С первых чисел апреля напряженность атмосферы стала уменьшаться и стал обозначаться исход борьбы, благоприятный для демократии<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 25.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = На заводах вместо склоки начались массовые торжественные братанья солдат и рабочих. В знак единения устраивались собрания. Социалистические газеты сначала запестрели резолюциями воинских частей о братской солидарности с рабочими; а затем, к половине апреля, вопрос о "рабочем и солдате" уже совершенно исчез со столбцов газет, знаменуя тем самым полную ликвидацию конфликта<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 27.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Насчет положения российских финансов Терещенко только что сделал самые красноречивые публичные сообщения. Оказывается, наш государственный долг приближается к 40 миллиардам рублей. Оказывается, по окончании войны нам придется платить одних процентов два с половиной миллиарда ежегодно. А ежедневный расход на войну составляет 54 миллиона рублей…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 31.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Мы уже знаем, как алкала и жаждала тогда правящая Германия сепаратного мира с Россией<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 41.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] лозунг «Долой Ленина — назад в Германию!» стал достоянием самых широких масс около середины апреля. Он стал крайне популярен среди мещан, делающих «общественное мнение», и не только пошел по казармам, но и по заводам<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 42.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = 14—16 апреля, все газеты облетела резолюция искони революционнейших матросов балтийского флотского экипажа, бывших на вокзале в качестве почетного караула: «Узнав что господин Ленин вернулся к нам в Россию, с соизволения его величества императора германского и короля прусского, — писали матросы (sic!), — мы выражаем свое глубокое сожаление по поводу нашего участия в его торжественном въезде в Петербург. Если бы мы знали… какими путями он попал к нам, то вместо восторженных криков "ура" раздались бы наши негодующие возгласы: "Долой, назад в ту страну, через которую ты к нам приехал"…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 43.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = По городу стали ходить толпы каких‑то людей, бурно требовавших ареста Ленина. [...] «Арестовать Ленина», а затем и «Долой большевиков» — слышалось на каждом перекрестке<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 43.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = 17 апреля в Петербурге состоялась грандиозная манифестация ''инвалидов'' которая произвела большое впечатление на обывателей… Огромное число раненых из столичных лазаретов — в повязках, безногих, безруких — двигалось по Невскому к Таврическому дворцу. Кто не мог идти, двигались в грузовых автомобилях, в линейках, на извозчиках. На знаменах были подписи: «Война до конца», «Полное уничтожение германского милитаризма», «Наши раны требуют победы»… Лозунги, изъятые из употребления масс, нашли себе пристанище на больничных койках. Искалеченные люди, несчастные жертвы бойни ради наживы капиталистов, по указке тех же капиталистов через силу шли требовать, чтобы для тех же целей еще без конца калечили их сыновей и братьев. Это было действительно страшное зрелище!.. Но главное, что мобилизовало инвалидов, это был тот же Ленин, С надписями и возгласами «Долой Ленина!» и т. п. — они пришли в Таврический дворец требовать ареста и высылки будущего диктатора. И в своих речах, в предъявленных требованиях они занимались главным образом Лениным…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 43—44.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Около того же времени началось движение среди военнопленных, добившихся улучшения своего быта в революционной России. Буржуазные крути по этому поводу широко демонстрировали свое патриотическое возмущение, то есть свой шовинизм и свою мстительность. Известно, как варварски содержались военнопленные в «цивилизованных» странах Запада и в Германии, и в «великих союзных демократиях». По примеру их и революционный министр Гучков издал приказ (11 апреля), в силу которого все лица и учреждения, ведавшие военнопленными, должны были дать отпор «их странным притязаниям, неумеренной требовательности, противоречащей самому понятию состояния плена»<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 44.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = 5 или 6 числа Исполнительный Комитет постановил праздновать Первое мая по новому стилю, 18 апреля, вместе с пролетариатом Европы<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 45.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = В создании эсеровской партии Чернов сыграл совершенно исключительную роль. Чернов был единственным сколько‑нибудь крупным ее теоретиком — и притом универсальным. [...] Без Чернова вообще не было бы эсеровской партии, как без Ленина не было бы большевистской, поскольку вокруг идейной пустоты вообще не может образоваться серьезная политическая организация. Но разница между Черновым и Лениным та, что Ленин не только идеолог, но и политический вождь, Чернов же только литератор. Ленин создал всю партию, а Чернов только некоторые, хотя и безусловно необходимые элементы ее…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 55.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri Nikolaj [[Avksentjev]]] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Это старый, честный и убежденный деятель эсеровской партии, без сомнения, мнящий себя революционером, социалистом и демократом. Тут никакой хитрости, дипломатии, посторонних мыслей и целей быть не может. Этот симпатичный в обращении человек — можно поручиться — не мог мудрствовать лукаво. По своим убеждениям, направлению, складу — это начитавшийся книг, размагниченный, тяготеющий к «народу», «патриотически» настроенный обыватель. По своим государственным и политическим способностям — это круглый нуль, без сучка и задоринки… Других у эсеров не было. Авксентьев же имел подходящую для «представительства» фигуру и прославленные ораторские таланты: его речи всегда напоминали мне красавиц с обложек и реклам мыла и табака<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 60.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Jurij Steklov]]] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Огромная ошибка Стеклова состояла только в том, зачем он делал тайну из своих дел о фамилии, зачем он допустил, чтобы товарищи узнали обо всем этом в порядке «разоблачения». Узнай об этом Исполнительный Комитет естественным путем, едва ли кто придал бы этому большее значение, чем придаются вообще людским личным слабостям… Но «сенсационное разоблачение» изменило дело. Разумеется, вся большая пресса подняла вой<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 68.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] началась земельная спекуляция. Кулаки, пользуясь паникой, начали скупать земли в качестве «крестьян». Имения на самых различных (конечно, почти всегда фиктивных) основаниях стали дробиться и доводиться в каждой своей части до предполагаемого пореформенного максимума. Стали заключаться массовые сделки с иностранцами, опять‑таки больше фиктивные. В общем, при таком положении вещей от земельного фонда через несколько месяцев должно было остаться немного<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 77.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Начались гибельные братания. Зарегистрированы случаи прямого неповиновения приказам. Некоторые части не пожелали выступить на передовые позиции для смены товарищей в окопах. Приказы предварительно обсуждаются в армейских организациях и на общих митингах. Об активных операциях в таких‑то частях не пожелали и слушать: говорят, мы будем вести только оборонительную войну и потому наступать не станем<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 83.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = «Новую жизнь» закрывал демократ Керенский со своим достойным тогдашним наперсником господином Пальчинским — закрывал в то время, когда Троцкий сидел в Петропавловке, а Ленин был в бегах. Потом закрывал Ленин со своим достойным прозелитом Троцким, — когда Пальчинский сидел в Петропавловке, а Керенский был в бегах. Но при всем этом, при всей своей непопулярности «Новая жизнь» была незаменимой трибуной, завидной для каждого журналиста и политика. Ее читали ''все''. Главное же — ее читали рабочие массы<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 91.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Экстренное дело поднял генерал Корнилов, подавший совету министров прошение об отставке. Причиной послужило известное нам заявление Исполнительного Комитета 21 апреля, гласившее: только Исполнительному Комитету принадлежит право распоряжаться солдатами, и каждое распоряжение о выходе воинской части на улицу должно быть отдано на бланке Исполнительного Комитета и т. д… Совершенно бесспорно: для командующего округом создавалось невыносимое положение. Ни один уважающий себя генерал не мог претерпеть его. Но ни у одного генерала вообще не было средств изменить это положение — кроме выхода в отставку.<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 125.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = …Митинги, предварительно оценивающие каждый приказ, случаи прямого неповиновения и отказы выступить на позиции; гибельные братания с неприятелем, который преследует при этом исключительно разведочные цели, пользуясь добродушием и доверчивостью русского человека… Как военные специалисты, они утверждали, что в военном деле имеются непреложные требования, непререкаемые правила, нарушение которых в корне уничтожает армию как боеспособную силу. И они заключали: так продолжаться не должно и не может; это гибель отечества, которую они при таких условиях не могут предотвратить и в которой они больше не в силах участвовать… Факты, сообщенные генералами, были глубоко печальны, а речи их были искренни. [...] они категорически утверждали, что из советских формул о целях войны, о войне без аннексий и контрибуций — проку не будет. ''Солдат не должен думать о целях''. Он должен сражаться и умирать ''независимо'' от цели. Только тогда армия будет крепка и боеспособна. Только тогда можно надеяться отстоять родину от врага. Военные люди не могли, а пожалуй, и не должны были рассуждать иначе<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 130.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Покушение было на Керенского. Но оно было устроено до крайности наивно и не могло иметь никакой связи с деятельностью политической организации…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 135.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Особенно неистовствовал «пионер российского марксизма», бывший социал‑демократ, потом радикал, потом националист, потом не знаю кто, но во всяком случае интереснейший тип и писатель — Петр Струве<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 136.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Вопрос о Дарданеллах и Армении, несомненно, разбивал буржуазию на группы с различными взглядами и интересами<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 139.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] известна постоянная тяжба между милитаристским по природе металлургическим капиталом, работающим по преимуществу казенными заказами, и «пацифистским» текстильным капиталом, который питается непосредственным народным потреблением. Правда, ''процесс'' войны питал достаточно все виды капитала. Но в ''результатах'' войны они были заинтересованы не одинаково. И наряду с империалистскими были нейтральные виды капитала и равнодушные группы капиталистов<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 139.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Крестьянством эсеры овладели неоспоримо и почти монопольно с самого начала. Конечно, это были правые эсеры, и овладели они хозяйственным мужиком — в действительности или в потенции<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 140.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = На самые первые числа мая был, как известно, назначен в Петербурге крестьянский всероссийский съезд. [...] Ни буржуазные, ни «марксистские» партии почти не прикасались к этим представителям российского чернозема, среди которых была масса народнических интеллигентов, но было немало и деревенских кулаков, лавочников, различных кооператоров. [...] именно здесь собиралась главная сила российской общественности и революции. Именно эта, к сожалению, не переработанная, не «вымытая» капитализмом мелкобуржуазная «середина» была и остается хозяином русской земли и определяет в конечном счете ход событий. И она же служила ныне основным рычагом советской политики. Промежуточные «народнические» партии — энесы, трудовики и эсеры — это уже не буржуазия, а советские партии, это — лагерь не Мариинского, а Таврического дворца<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 140—141.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = В Совете же рядом с самой партией эсеров стояли правые меньшевики, составляя с ними прочный и неделимый блок. Группа правых меньшевиков, как известно, княжила и володела эсеровской массой, у которой не было достаточно искусных собственных лидеров<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 141.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = «Народники» и правые меньшевики составляли прочное и устойчивое большинство Совета и всецело определяли его линию. Это были «ответственные» элементы в Совете, в частности, и в революции вообще<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 141.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Большевистской фракцией в Исполнительном Комитете и в Совете руководил умеренный Каменев<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 142.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] Всероссийская большевистская конференция Ее резолюции, принятые почти единогласно 140 делегатами, были не чем иным, как знаменитыми тезисами Ленина . Их приняли почти без поправок. То, что Плеханов назвал бредом, то, что для самих старых большевиков месяц назад было дико и смешно, стало ныне официальной платформой партии, не по дням, а по часам овладевающей российским пролетариатом. [...] Я считаю, что это было самой главной и основной победой Ленина, завершенной к первым числам мая<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 141.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] в конце апреля партия большевиков сильно муссировала и проводила на практике один немаловажный тактический лозунг: вооружение рабочих. По инициативе и по указу большевиков на столичных заводах возникали отряды Красной гвардии. [...] Исполнительный Комитет, а за ним и Совет, конечно, высказались против организации на заводах Красной гвардии. Я лично, против обычая, голосовал вместе с большинством. Красная же гвардия, немного пошумев, быстро захирела Большевики, кажется, не были особенно огорчены этим<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 142—143.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] все же армия не разлагалась, была боеспособна и представляла собой достаточную защиту от Вильгельма и Гинденбурга. Этот огромной важности факт необходимо констатировать и запомнить. Но несомненно было и то, что армия в это время ''бродила, кипела и переживала кризис''<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 144.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Мы знаем, что наибольшее волнение в деревне вызывала опасность утечки, распыления земельного фонда. В лице бесчисленных ходоков, делегаций, телеграмм, резолюций — крестьянство, можно сказать, испускало непрерывные вопли о ''прекращении сделок на землю'' в законодательном порядке. Правительство оставалось глухо и немо<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 145.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Правительство стало все более напоминать пароходный винт, вертящийся в воздухе и не производящий никакой полезной работы. Оно становилось все более не нужным — объективно и в глазах народных масс<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 147.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Сепаратизм стал проявляться не только в бутафорско‑уездной форме, как плод естественного, но сравнительно легко устранимого недоразумения. Начался и достиг угрожающих пределов гораздо более серьезный — ''национальный и областной — сепаратизм''. Все, кому было не лень, стали требовать автономии, а иногда явочным порядком стали проводить ее. Революционную Россию хотели растащить по частям, как будто только царская нагайка и спаивала ее в государственное целое. Не только Финляндия заговорила об отделении, не только заговорили об этом на Кавказе, но и Украина, Крым, Сибирь стали кричать о том же. [...] все это были выдумки досужих интеллигентов, не знающих, что с собой делать на арене новой общественности<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 147.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = ''Временное правительство'' было совершенно бессильно. Оно царствовало, но не ''управляло'' и не могло управлять. Оно, по выражению Гучкова, не обладало «никакими атрибутами, какими вообще свойственно обладать всякой государственной власти»… Реальной силы и власти оно не имело никакой. [...] ''Вся полнота реальной силы и власти находилась в руках Совета''<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 147—148.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Советское большинство не хотело власти и боялось ее. Но она была в его руках помимо его воли. И тогда оно принуждено было прилагать все свои силы к тому, чтобы передать правительству, чтобы положить к его ногам полноту своей власти. В этом и состояла «линия Совета»…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 148.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Массы широко развернули требования ''мира, земли и хлеба''. Правительство не могло и не хотело ничего этого дать. И Совет в этом споре, в этой тяжбе, в этой классовой борьбе стал на сторону правительства<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 148.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Массы единодушно продолжали требовать ''устранения Милюкова и Гучкова''<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 149.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] Гучков действовал с совершенно непонятной и необычной скоропалительностью. Он не дожидался ни ответа Временного правительства на свое заявление, ни назначения нового военного министра, которому он был обязан сдать дела. Он ''сам'' назначил себе преемника по военному и морскому министерству, хотя — насколько известно — его должность не была наследственной, а его ведомство не было удельным княжеством. [...] Через несколько дней (4 мая) в совещании членов Государственной думы Гучков к сказанному письму добавил: "Я ушел от власти потому, что ее просто не было [...] Отставка Гучкова не вызвала больших сожалений. [...] Все хорошо понимали: либо коалиция, либо Гучков. [...] Какие цели преследовал своей отставкой сам Гучков, остается неясным"<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 156—157.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[Pavel Milukov]]] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] этот человек, которого надо было бы назвать кадетским Лениным, если бы он не был профессором [...]<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 165.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Знакомые колючие глаза, знакомые волнистые волосы, но незнакомая бородка… Ба! Это — Троцкий<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3—4. М., 1991. С. 171.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = С появлением на свет божий коалиционного правительства события замедлили темп, утратили прежнюю головокружительность<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 174.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = С мая по октябрь проходили огромные события, но революция ''не меняла фаз'' и составила единый период. Линия развития событий была в этот период пряма, как стрела. И две попытки переломить ее, свернуть ее в сторону пробили бреши в этой прямой, завязали на ней узлы, но не изменили ее направление: революция немедленно и легко возвращалась в прежнее русло и после ''июльских дней'', и после ''корниловщины''<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 174.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Кто видел политику «коалиции», тот видел и успехи Ленина. Ибо это были две стороны единой медали. И в среде подлинных революционеров, в лагере действительных работников пролетарской классовой политики говорили уже с начала мая: «Большевистский крот, ты славно роешь!»<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 175.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = И кадеты, стало быть, уже, по существу дела, не могли быть по‑прежнему правительственной партией. Они были оставлены ходом вещей ''позади'' официальной власти. Они стали ''оппозицией'' справа. Они стали официально реакционной, контрреволюционной силой. И дифференциация внутри кадетской партии ныне выражалась извне уже в степени оппозиции ''правительству''<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 175.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Кадеты — это была крупная буржуазия с услужающими ей слоями либеральных профессий. Удельный вес этой партии был, конечно, очень велик<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 176.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Самой большой партией, однако, тогда были, как известно, ''эсеры''. Это была мелкобуржуазная демократия — мужик, лавочник, кооператор, разночинец, «третий элемент», огромные массы неимущей интеллигенции, расшевелившихся обывателей, встрепенувшихся межеумков. Интеллигентные эсеровские группы, очень громко кричавшие «земля и воля», опирались в городах на толстый слой землеробов‑солдат и даже рабочих, недостаточно выварившихся в фабричном котле. А в деревне монопольный эсеровский лозунг уже монополизировал все крестьянство… [...] И вот эта самая большая, самая могучая партия революции в лице своего большинства всем своим весом, и на словах, и на деле оказывала новому правительству свое доверие и поддержку…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 176.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Вообще в нашей мужицкой стране эта мужицкая партия заняла свое законное место и, казалось, уже заложила основы своего будущего господства. Выросши к началу коалиции подобно огромному снежному кому, она в это время стала последним криком моды и стала далеко переливаться за свои естественные границы, захватывая сферы, совершенно не свойственные ни «социалистам», ни «революционерам». В самую большую партию потянулись и иные темпераментные крупные буржуа, и иные экспансивные либеральные помещики, а за популярнейшим Керенским, новым военным министром, в эсерство стали переходить компактные массы военных людей, кадровых офицеров и… даже генералов. Из сих последних каждый, надо думать, без колебаний собственноручно пристрелил бы или отдал бы палачу любого встречного, в ком он заподозрил бы социалиста‑революционера — два с небольшим месяца тому назад. Но — боже мой! — чего не сделают с человеком «общественное мнение» и бескорыстная преданность долгу!<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 176.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = В партии эсеров, самой большой и самой могучей, образовалось тогда два центра — более правый и более левый. Одним был Керенский, другим Чернов. Кроме того, далеко налево, на отлете, был крошечный центрик в лице большевистствующего Камкова<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 177.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Увы! Вожди эсеровских мелкобуржуазных масс оказались верными природе своей партии. Дряблые, политически безличные, застрявшие между могучими жерновами капиталистического общества, они растерялись среди головокружительных событий и не понимали их смысла. [...] Когда массы увидели воочию, что вожди не ведут вперед, что вожди не способны, что вожди изменяют, тогда мелкобуржуазная государственность масс превратилась в мелкобуржуазную стихию. И, сломя голову, те же массы бросились в открытые объятия большевиков<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 177.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Партия эсеров была тогда самой большой и могучей. Но это был колосс с глиняной головой<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 177.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri [[menŝevistoj]] en 1917] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = В организациях уже к началу мая числилось до 45 тысяч членов. Разумеется, при таких условиях меньшевистская партия была тогда огромной силой. Но ее львиная доля была приобретена, конечно, за два с небольшим месяца революции, главным образом за счет наплыва случайного и, во всяком случае, неиспытанного элемента<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 178.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Меньшевистско‑эсеровско‑либеральный блок был окончательно оформлен. Меньшевики, подобно эсерам, окончательно и официально стали правительственной партией…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 179.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [pri reveno de famaj revoluciuloj el Eŭropo] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Вслед за Лениным все они спустя более месяца приехали через Германию в запломбированном вагоне. С начала революции прошло уже больше двух месяцев, но путь в Россию «нежелательным эмигрантам» был все еще закрыт<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 179.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Мартов, родоначальник меньшевизма, его несравненный, почти монопольный идеолог, его самый авторитетный и популярный вождь, уже не был ныне лидером своей партии. Мещанские идейки и их выразители увели от Мартова меньшевистскую партию – увели далеко, ни больше ни меньше как в стан классовых врагов, в лагерь буржуазии. С Мартовым осталась лишь небольшая группка. Это была катастрофа. Она не поколебала Мартова. На своей позиции, с небольшой группкой он оставался без старой меньшевистской партии до Октября. С Октября началось обратное завоевание Мартовым меньшевистской партии. Через год после Октября Мартов вернулся в свое обычное состояние и снова стал общепризнанным вождем меньшевизма. По было поздно…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 181.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Подвизавшийся тогда наряду с Мартовым Троцкий, несмотря на всю свою эффектность, не производил и десятой доли того впечатления и казался не более как подголоском. В те же времена Мартов обнаружил и свои ''ораторские'' свойства. Эти свойства Мартова довольно оригинальны. У него нет ни малейших ''внешних'' ораторских данных. Совершенно не импозантная, угловатая, тщедушная фигурка, стоящая по возможности в полоборота к аудитории, с несвободными, однообразными жестами; невнятная дикция, слабый и глуховатый голос, охрипший в семнадцатом году и остающийся таковым доселе; негладкая вообще, отрывающая слова, пересыпанная паузами речь; наконец – абстрактное изложение, утомляющее массовую аудиторию. Таким Мартова слышали и такое сохранили от него впечатление десятки тысяч людей. Но все это совсем не мешает Мартову быть замечательным оратором. Ибо о свойствах человека надлежит судить не по тому, что он обычно делает, а по тому, что он умеет сделать. А Мартов‑оратор, конечно, умеет заставить забыть о всех своих ораторских минусах<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 182.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Наша заграничная, нелегальная, социал‑демократическая пресса, числившаяся «за бортом» русской публицистической литературы, выдвинула целую группу первоклассных писателей – Плеханова, Мартова, Троцкого, пожалуй, Ленина. Все они, конечно, должны стать в первый ряд в истории нашей публицистики. По едва ли не Мартову надо предоставить среди них пальму первенства. Ибо никто, как он, так не ''владеет'' пером в полном смысле этого слова, никто не является таким полным его господином, не распоряжается им так, по своему полнейшему произволу, умея, когда нужно, придать ему и блестящее остроумие Плеханова, и ударную силу Ленина, и изящную законченность Троцкого. Мартов – первоклассный литератор, божьею милостью…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 182.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Мне посчастливилось на моем веку встречать немало замечательных современников — представителей науки, искусства, политики с мировыми именами. Но никаких сомнений у меня ни на минуту возникнуть не может: Мартов — самый умный человек, какого я когда‑либо знал<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 183.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Но оставались, к несчастью, еще большевики. Это был, впрочем, также, во‑первых, заведомый урод, а во‑вторых, урод, стоящий вне семьи, вне «общества», о котором неприлично и не стоит говорить. Так утешалась в те времена верная коалиции пресса, думая, что она отмахивается от шайки злоумышленников, а не от непреложного хода истории…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 186.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Прежнего делового настроения, прежней интенсивности в работе (не говоря о прежнем пафосе) уже не осталось и следа. Обычно в заседании едва‑едва был налицо самый минимальный кворум. Зазвать, загнать товарищей в заседание стоило огромного и чем дальше, тем большего труда. Гораздо более людно и оживленно было в это время в соседнем буфете, где кормили уже несравненно хуже и только «своих», но где было теперь гораздо больше благообразия… Открытие заседаний запаздывало на два часа и больше. То Чхеидзе сидел одиноко на своем месте, позванивания колокольчиком и грозя, что он вот‑вот откроет заседание: то исчезал президиум, и кучки членов толпились в ожидании, зевая, вяло переговариваясь, уткнувшись в газеты и по временам выражая нетерпение<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 190.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] Троцкий уже начал широко митинговать и находился в поисках литературного органа. В Исполнительном Комитете на сером, тоскливом фоне он не вызвал большого к себе интереса и еще меньше сам обнаруживал интереса к центральному советскому учреждению. [...] Про него, не примкнувшего к большевистской партии, уже ходили неопределенные слухи, что будто бы он «хуже Ленина»<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 190.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = С той поры как над головой Церетели окончательно воссияла благодать Мариинского дворца, он стал, можно сказать, официально тем, чем он и раньше был фактически: он стал ''комиссаром Временного правительства при Исполнительном Комитете''. И вся его деятельность, вся его роль, все его стремления сводились к тому, чтобы превратить Совет с его Исполнительным Комитетом в аппарат поддержки Временного правительства – «до Учредительного собрания»<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 191.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = А 14 мая был опубликован «приказ» Керенского по армии — о ''наступлении''. Собственно, это еще не был боевой приказ, а только подготовительная официальная прокламация… «Во имя спасения свободной России, — говорил в ней Керенский, – вы пойдете туда, куда поведут вас вожди и правительство. Стоя на месте, прогнать врага невозможно. Вы понесете на концах штыков ваших мир, правду и справедливость. Вы пойдете вперед стройными рядами, скованные дисциплиной долга и беззаветной любви к революции и родине»… Прокламация написана с подъемом и дышит искренним «героическим» пафосом. Керенский, несомненно, чувствовал себя героем 1793 года. И он, конечно, был на высоте героя Великой французской революции, но – не русской…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 197.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [majo 1917] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Керенский проявлял в то время изумительную деятельность, сверхъестественную энергию, величайший энтузиазм. Он, конечно, сделал все, что было в человеческих силах<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 197.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Керенский, одевший взамен пиджака в бытность министром юстиции темно‑коричневую куртку, теперь сменил ее на светлый элегантный военного типа «френч». Чуть ли не все лето у него болела рука и, в черной повязке, придавала ему вид раненого героя. Что было у него с рукой — не знаю: я уже давно не разговаривал с Керенским. Но именно в таком виде помнят его десятки и сотни тысяч солдат и офицеров, к которым он — от Финляндии до Черного моря — обращался со своими пламенными речами<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 197.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] Керенский говорил все о том же и все с тем же огромным подъемом, с неподдельным, искренним пафосом. Он говорил о свободе, о земле, о братстве народов и о близком светлом будущем страны. Он призывал солдат и граждан отстоять, завоевать все это с оружием в руках и оказаться достойными великой революции. И он указывал на самого себя как на залог того, что требуемые жертвы будут не напрасны, что ни одна капля крови свободных русских граждан не прольется ради иных, посторонних целей<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 197.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Агитация Керенского была (почти) сплошным триумфом для него. Всюду его носили на руках, осыпали цветами. Всюду происходили сцены еще невиданного энтузиазма, от описаний которых веяло легендами героических эпох. К ногам Керенского, зовущего на смерть, сыпались Георгиевские кресты; женщины снимали с себя драгоценности и во имя Керенского несли их на алтарь желанной (неизвестно почему) победы…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С.198.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = 28 мая, была опубликована пространная декларация американского президента Вильсона за которым, как известно, справедливо упрочилась слава не то что идеалиста, а, можно сказать, человека не от мира сего, можно сказать — всех скорбящих радости. Декларация эта, преисполненная беллетристики, или, попросту, глупой и отвратительной болтовни, не прибавляет к содержательным англо‑французским документам ничего нового<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 201.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Итальянское правительство именно в эти же дни объявило всю Албанию «независимой и находящейся под протекторатом Италии». То есть, выслушав предложение русского революционного правительства о мире без аннексий, оно безотлагательно совершило аннексию и продолжало вести войну. Этого не выдержали даже наши министры‑социалисты. Они были недовольны, решительно недовольны. Что из этого вышло, мы увидим в дальнейшем… Впрочем, и сейчас ясно, что из аннексии вышла аннексия, а из недовольства Церетели и Чернова ничего не вышло<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 201.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Кроме большевиков, все сколько‑нибудь заметные интернационалисты прямо или косвенно обвинялись в услужении немцам или в сношениях с германскими властями<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 202.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [..] ''разгрузка Петербурга''. Именно в это время был поставлен и муссировался на всех перекрестках вопрос об эвакуации из столицы львиной доли всей ее промышленности, а вместе с тем и петербургского пролетариата… Несомненно, план такой разгрузки имел за себя очень многое. Оторванный (на полторы тысячи верст) от сырья и топлива, увеличивший за войну свою индустрию в три раза, поглощавший для ее питания целую треть подвижного состава наших расстроенных железных дорог, Петербург, несомненно, был классическим образцом нерационального, анархо‑капиталистического распределения производительных сил в стране и действительно требовал разгрузки<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 220.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Персонально массы губернаторов были, правда, уволены и заменены — под названием «губернских комиссаров» — местными тузами и воротилами из земцев и городских голов. Но кое‑где губернаторы старого строя еще продолжали «работать» — вместе со старой черносотенной полицией. Вице‑губернаторы же почти все продолжали состоять на службе Ненавистные земские начальники уже при Чернове и Церетели по закону о местном суде от 9 мая ''были лишены судебных функций''. Но они ''существовали'' и в количестве многих тысяч продолжали получать жалованье…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 221.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Что‑то говорили одно время о реформе старого Сената. Но реформа ограничилась тем, что Керенский в бытность свою министром юстиции назначил в Сенат нескольких левых адвокатов. В числе их был, между прочим, Н. Д. Соколов, которому его старый приятель Керенский вместо поста товарища или (в коалиции) министра уготовил эту почетную ссылку. Это было при Милюкове — Гучкове. А при Церетели — Чернове, когда Соколов явился в заседание Сената в черном сюртуке, то «первоприсутствующий» попросил его удалиться, ибо на его рукавах не красовалось старых сенаторских эмблем. Соколов отказался нацепить на себя царские знаки, и на том его сенаторская карьера закончилась<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 222.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = С первых же чисел мая начались недоразумения с Финляндией, которая требовала законных прав на «самоопределение». «Речь» и ее подголоски затянули песню на тему о великодержавности России и о неблагодарности Финляндии. Но и Керенский, со своей стороны, также поспешил объявить финнам, что их судьбу может решить только Всероссийское Учредительное собрание. Керенский даже не прибавил — по соглашению с сеймом, — хотя в Учредительном собрании Финляндия, разумеется, не могла быть представлена. Вместе с тем государствоведы разъясняли, что между Россией и Финляндией существовала просто‑напросто личная уния, которая ныне была ликвидирована низложением Николая. А стало быть, независимость Финляндии была не только бесспорным правом, но, можно сказать, совершившимся фактом. Позиция Керенского и всего кабинета была явно реакционной… 14 марта прежние лидеры Совета провозгласили независимость Польши из Таврического дворца; нынешние министры из Мариинского не смогли поддержать достоинство демократии простым согласием даже на независимость Финляндии<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 222.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Керенский опубликовал относящийся к этому документ под названием Декларация прав солдата. Правда, со стороны большевиков и этот документ был встречен в штыки Но это была демагогия без разума. На деле Керенский декларировал хартию еще невиданных в истории солдатских вольностей. В ней не было выборности начальства, на что упирали большевики. Но в ней было все от демократизма, что только может выдержать армия как таковая. А по правде сказать, даже не так: в декларации этой было столько идеализма, сколько ''не может вынести'' боевая армия. И большевики это знают лучше всех других. Когда им пришлось строить новую, собственную армию, они были вынуждены выкурить из нее львиную долю добытого при Керенском демократизма…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 222.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Эксцессов на самом деле было много, может быть, стало больше, чем прежде. Суды Линча, разгромы домов и магазинов, насилия и глумления над офицерами, над провинциальными властями, над частными лицами, самоличные аресты, захваты и расправы ежедневно регистрировались десятками и сотнями. В деревне участились поджоги и погромы усадеб. Крестьяне начинали по‑своему «регулировать» землепользование, запрещали порубки лесов, угоняли помещичий скот, брали «под контроль» хлебные запасы и не давали вывозить их к станциям и пристаням. Особенно нашумел в первой половине мая грандиозный разгром имения одного большого барина в Мценском уезде. Немало эксцессов наблюдалось и в рабочей среде — над заводской администрацией, владельцами и мастерами. Даже в самом Петербурге произошел в конце мая скандал на Трубочном заводе и был с восторгом подхвачен уличной печатью. Но больше всего «нарушали порядок и государственную жизнь», конечно, разгулявшиеся солдаты. Среди бездействующих столичных и провинциальных гарнизонов, в атмосфере неслыханной свободы, военная дисциплина, разумеется, пала. [...] Солдаты текли по деревням из тыла и фронта, напоминая великое переселение народов. А в городах они переполняли и разрушали трамваи, бульвары, заполняли все общественные места. Там и сям сообщали о пьянстве, бесчинстве, буйстве<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 224—225.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Обыватель тосковал, собственно, о чувстве ''«законности»'', о добровольном подчинении каким‑то единообразным, общеполезным нормам, вместо которых были налицо самочинство и личный и групповой произвол. ''Такого'' «закона» не было именно потому, что не было ''власти''<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 225.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Ведь губернские, как и прочие, правительственные комиссары не могли предпринять решительно ничего, кроме апелляции к Советам просьб о «содействии». Все эти комиссары были простой фикцией, простыми марионетками, которым на местах, не в пример центру, Советы далеко не всегда ''передоверили'' власть. В центре власть была политическая, а на местах — только ''административная''. И конечно, она целиком или почти целиком принадлежала тем, у кого была в руках реальная сила, то есть местным Советам рабочих и солдатских депутатов. Без них правительственные комиссары были пустым местом, наличия которого никто не замечал. Весь «порядок», какой бы он ни был в то время, поддерживался властью Советов, расположившихся повсюду в провинции в губернаторских домах<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 226.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Одна известная пароходная фирма в те же недели объявила локаут рабочим и служащим, которые требовали прибавок в общей сумме на 36 тысяч рублей; прибыль же фирмы в том году составила 21/2 миллиона рублей… Без комментариев ясно, как воспринимались рабочими массами крики о «самоограничении» со стороны буржуазных газет и советских лидеров<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 228.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] 95 процентов железнодорожных рабочих получали в то время меньше 100 рублей в месяц; это было явно ниже всяких жизненных минимумов<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 228.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = А в Совете солдаты по‑прежнему были настроены весьма «патриотически»: они, кстати сказать, более всех других были забронированы от посылки на фронт…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 229.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Расформирования непокорных боевых частей шли и в других местах тысячеверстного фронта. Не желающие идти в наступление открыто объявлялись то там, то сям. Расформирование таких частей сопровождалось иногда крупными недоразумениями. Так, при расформировании «некоторых небоеспособных дивизий» на румынском фронте (донесение генерала Щербачева от 27 мая) пришлось прибегнуть к силе и послать одни части против других. Такого рода беспорядки на фронте, несмотря на общий успех агитации Керенского, делали успех наступления весьма сомнительным. Невыносимая усталость и стихийная тяга домой находили все большую опору в заработавшей солдатской мысли, которая ставила роковые вопросы и требовала оправдания войны<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 230.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = В конце мая с балкона редакции «Новой жизни», выходившего на Невский, мы однажды наблюдали странную манифестацию. Ее голова и хвост терялись вдали, манифестация растянулась чуть не на версту. В ней шли рядами пожилые люди, одни мужчины в сомнительно‑солдатской форме. Шли они вяло, опустив головы, в необычном глубоком и мрачном молчании. Никаких знамен при них не было, но были убогие значки с надписями: «Деревня без рабочих рук!», «Наша земля не засеяна!», «Мы не можем добыть хлеба для рабочих!», «Наши семьи голодны в деревне!», «Пусть сражаются молодые!»… Это были солдаты старше 40 лет. Они уже давно, но безуспешно требовали демобилизации. И сейчас эта мрачная манифестация, неизвестно кем организованная, говорила о том, что они начинают терять терпение…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 230.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] местные Советы в иных местах стали заявлять: за полной бесполезностью и вредностью официальных правительственных комиссаров и прочих агентов мы отныне перестаем с ними считаться и окончательно закрепляем существующее у нас положение вещей, то есть формально берем местную административную власть в свои руки. Это произошло во второй половине мая в разных концах России [...] Это называлось в то время на языке буржуазной прессы — объявлять независимую республику. [...] усилиями Исполнительного Комитета «республики» скоро ликвидировались<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 231.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Самым громким делом о независимой республике было ''кронштадтское'' дело… Кронштадт уже давно был бельмом на глазу не только у буржуазии, но и у Исполнительного Комитета. Традиционный очаг революции еще при царе, он ныне считался гнездом большевизма<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 231.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Остальных министров я не слышал: я отправился в соседний театр, на концерт из произведений Вагнера. Это было впервые за все годы войны. Отвратительный, бессмысленный шовинизм лишил нас на все это время даров гениального немца. И после такого поста никакие силы меня не могли удержать от этого концерта. Публика чувствовала и держала себя на нем, как на святом празднике…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 234.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [fine de majo 1917] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = [...] Ленин держался в те времена совершенно исключительным способом, как никто больше, — держался большим аристократом. Его никто никогда не видел ни в советских заседаниях, ни в кулуарах; он по‑прежнему пребывал где‑то в подземельях, в тесных партийных кругах. А когда являлся в собрания, то требовал слова вне очереди, нарушая порядок дня<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 48.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Троцкий и Луначарский, как известно, не были в то время членами большевистской партии. Но эти первоклассные ораторы уже успели стать популярнейшими агитаторами в течение двух‑трех недель. Успехи их начались, пожалуй, с Кронштадта, где они гастролировали очень часто<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 236.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Большевики же, Ленин и Зиновьев, при поддержке рабочих‑ораторов впервые развернули здесь свой лозунг «рабочего контроля». Схема, предлагаемая большевиками, была неясна, неполна, неубедительна, эклектична и противоречила марксизму; большевикам пришлось потом долго изживать принципы этой схемы или, точнее, ее беспринципность. [...] вся схема носит на себе печать мелкобуржуазного анархизма. В ней проектируется, в сущности, не что иное, как захват отдельных предприятий группами занятых в них рабочих (с привлечением «не отошедших от дела» хозяев), то есть намечается создание рабочих коммун, налаживающих между собою обмен и самоснабжение. В этой схеме не было ни грана ни марксизма, ни того, что пришлось проводить самим большевикам в эпоху их относительной государственной зрелости…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 237—238.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Керенский в это время пожинал лавры в Москве. К улицам, по которым он проезжал, сбегались толпы. Его автомобиль забрасывали цветами. Керенский, стоя в нем, раскланивался с «народом». Он был на вершине своей популярности. Он был героем и предметом обожания — для обывателей и межеумков… В это время Ленин твердой стопой проходил ступень за ступенью, все дальше, все выше, закрепляя каждый свой шаг сталью пролетарских рядов, опираясь на единственный незыблемый базис революции<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 239.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Буржуазия, со своей стороны, действовала дружным единым фронтом: все бывшие октябристы и националисты, все старые бюрократы и черносотенцы внимали призывам ''«Нового времени»'' голосовать ''за кадетов''. [...] И наконец, в самые дни выборов буржуазная пресса завопила: «Голосуйте за кого хотите, но только не за большевиков»…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 239—240.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Горький не желал политики, не переносил ее в таких дозах. Он требовал культуры, быта, общих горизонтов, философии, истории… [...] Горьким владели сомнения. И они вытекали неизбежно из той обстановки, которая окружала его. Горький с утра до вечера вращался в кругах буржуазно‑обывательской интеллигенции — ученых, художников, писателей. На Горького, как всегда, набрасывались ''все слои'' общества, борясь за него и желая иметь его своим. По роду же своей деятельности он по преимуществу имел дело именно с этой перепуганной интеллигенцией, которая взялась за него вплотную<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 240—241.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = По части разрушения промышленности рабочими пропагандировал тогда Горького и такой авторитет, как будущий большевик Красин. В следующие годы он явился одним из столпов советской экономической политики; тогда он совершенно попадал в тон Коноваловым, Львовым и буржуазно‑бульварной прессе. Но для Горького он был очень убедителен<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 241.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Горького обвиняли во всех личных и общественных грехах. И насчет измены свободной родине, насчет службы немцам говорилось, конечно, безо всякого шифра<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 242.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = На Руси были великие писатели. Не все, но иные из них, подобно Горькому, вплотную занимались журнальными делами. Иные на этом поприще оставили по себе память, недостойную их имен. Но едва ли хоть один из них оставил у своих соратников такую светлую память, как Горький…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 242.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Разумеется, я давно знал его как талантливейшего литератора высокой культуры и разносторонних дарований. К тому же он был коренной и выдающийся большевик, которых в «Современнике» было немного. Конечно, я не только высоко ценил сотрудничество Луначарского, но постоянно и активно искал его, гонялся за ним. [...] Но мы завязали тесные дружественные отношения и на почве чисто личного знакомства. Если нельзя сказать, что в это лето мы проводили вместе много времени, то можно сказать, что почти все время, уделенное тогда приватным делам, отдыху и безделью, я провел с Луначарским. [...] Мы говорили на все темы, и независимо от темы речи, рассказы, реплики Луначарского были интересны, ярки, образны, как сам он был интересен, блестящ, сверкал всеми красками и был притягателен своей культурой и своей природной удивительной талантливостью, пропитывавшей его насквозь, с ног до головы. [...] По блеску же ''дарования'', не говоря уж о культуре, он среди них, среди плеяды большевистских вождей, не имеет себе равных. [...] Луначарский не зиждитель нового потому, что его способности находятся в рассеянном состоянии и его духовная энергия, в силу его натуры, направлена одновременно в разные стороны. Луначарский, несомненно, и хороший политик, и публицист, и владеющий толпою агитатор, и педагог, и теоретик искусства, и поэт, и администратор, и философ, и чуть ли не богослов. И пустяки сказал бы тот, кто стал бы утверждать, что Луначарский в какой‑либо из этих областей неинтересен, что он везде легковесный дилетант, что какая‑либо из сфер его деятельности не заслуживает внимания и не свидетельствует о талантах этого человека… Сила Луначарского значительна. Но ее распыление не дает ему возможности оставить достойный его след в какой‑либо из областей ее применения<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 243.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Большие люди революции – и его товарищи, и его противники — не то что иногда, а почти всегда говорят о Луначарском с усмешкой, с иронией, пренебрежительно, несерьезно. В партии большевиков его держат в черном теле и не пускают в политику. Будучи популярнейшей личностью и популярнейшим министром, он отстранен от всякого влияния на ход высокополитических, общегосударственных дел. «Я не влиятелен», — некогда говаривал мне он сам…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 244.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Говорят, став министром, Луначарский быстрее и сильнее других усвоил министерский обиход с его отрицательными чертами. Не знаю. После Октябрьской революции, не в пример тому, как было со многими другими, я совершенно разошелся с Луначарским. За два с половиной года до сей минуты я имел с ним всего несколько мимолетных встреч. И эти встречи были малоприятны. От Луначарского на меня несло действительно министерским духом… Однако я не знаю, насколько виноват во всем этом Луначарский, и хорошо знаю, как много виноват в этом я сам, с моим малоприятным характером<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 244.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Во время съезда состоялись две партийные «Всероссийские конференции»: энесов и трудовиков. Поистине, куда конь с копытом, туда и рак с клешней. Эти никчемные группы бывших радикальных, теперь просто перепуганных интеллигентов все еще играли в партийность. Но они были до такой степени похожи одна на другую и так перепутаны личными отношениями, что, собравшись одновременно на «Всероссийские конференции», они воочию убедились, как нелепо и смешно им делать вид, что они – «две партии». Тогда они взяли и приняли резолюции об объединении<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 249.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Большевики, в лице Ленина, отвергая сепаратный мир, шли по этой линии дальше — дальше здравого смысла — и определенно намечали перспективы священной войны до мировой социальной катастрофы, до освобождения Индии, Египта и всех чернокожих<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 267.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = В своем докладе Муравьев, между прочим, опроверг не заслуживавшую опровержения убогую либеральную басню о германофильстве царского двора и об его стремлении к сепаратному миру. Ни в каких бумагах не было найдено ни намека на что‑либо подобное к великому огорчению наших убогих сверхпатриотов<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 271.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Получившие свободу мелкие российские национальности, существующие и выдуманные, действительно не знали никакого удержу и разрывали на части государственный организм. Я уже упоминал о том, какую скверную игру затеяли на Украине, от нечего делать, иные группы наших южных интеллигентов, у которых знания и понимания было еще меньше, чем совести. Что им удавалось играть на недовольстве народных масс — в этом не было ничего удивительного: гибельная политика коалиции дала себя знать массам на юге так же, как и на севере. И если темным слоям народа указывали выход в отделении от России, то они воспринимали его не менее легко, чем на севере пропаганду Ленина. Но Ленин проповедовал социалистический переворот, а украинские интеллигенты были махровой буржуазией, затеявшей просто дрянную авантюру<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 274.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Наступление 18 июня было не только великим преступлением, оно было великой глупостью<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 304.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = К этому времени Ленин составил свой проект партийной программы большевиков. [...] было уделено самое ничтожное внимание ''экономической'' программе. Ее почти не было. Вместо нее, видимо, просто предполагалось «непосредственное творчество снизу» и «грабеж награбленного». [...] Непонятно! Троцкий, Луначарский, Урицкий, правда, неэкономисты. Но они образованные, передовые в Европе социалисты. Почему же им не ясно, что социализм есть прежде всего ''экономическая'' система и что без строго разработанной программы экономических предприятий ничего не может выйти из диктатуры пролетариата?<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 311.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Совсем неплохо взять всю власть, чтобы взять всю землю. А там мужик и сам отлично станет наводить порядок, прижимать сторонников Вильгельма, сокращать бессмысленные требования рабочих и… бить жидов. Так рассуждали и поговаривали многие из «серой сотни», наводнившей центральные советские органы. ''Вообще говоря'', эти эсеровские мужички составляли надежнейший фундамент «звездной палаты»<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 317.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Восстание, конечно, считалось неизбежным, ибо столица кипела, а общее положение было нестерпимо. Большевики готовились к нему — технически и политически. Но видимо, ''на 3 июля они его не назначали''<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 320.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Восставшая армия не знала, куда и зачем идти ей? У нее не было ничего, кроме „настроения“. Этого было недостаточно. Руководимые большевиками солдаты, несмотря на полное отсутствие всякого реального сопротивления, показали себя как решительно никуда не годный боевой материал<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 323.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [julio 1917] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Арестовать "правительство" могла любая желающая группа в 10–12 человек. Но этого не было сделано<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 324.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = [la 5-a de julio 1917] |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = В лавочках и на тротуарах говорят о немецких деньгах, полученных Лениным. Резко выражено озлобление против большевиков. [...] На улицах какие‑то группы начинают ловить большевиков. Говорят, иных избили… [...] Вообще теперь на улицах уже арестовывают всякого, кто замолвит слово в пользу большевиков. Уже нельзя объявить в связи с утренним газетным сообщением, что Ленин — честный человек: ведут в комиссариат<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 343, 346, 347.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = В целях реабилитации Ленина была тут же образована еще одна следственная комиссия. Об ее работах я также ничего не знаю. Но помню, что через два дня были разговоры о перевыборах этой комиссии: обнаружилось то «неудобство», что в ее члены первоначально попали одни только ''евреи'', всего пятеро — в том числе Дан, Либер и Гоц. Реабилитация Ленина ''такой'' комиссией могла послужить только источником новой черносотенной кампании против всего Совета, прикрывающего государственную измену…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 345—346.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Гораздо хуже было среди солдат. Эта темная масса, получив оглушительный удар, опрометью бросилась в объятия черной сотни. Здесь агитация реакционеров всех оттенков уже давала пышные, зрелые плоды. Сотни и тысячи вчерашних «большевиков» переметнулись за пределы влияния каких бы то ни было социалистических партий. И даже определенно стало колебаться в глазах гарнизона знамя Совета…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 353.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Слово «большевик» уже стало синонимом всякого негодяя, убийцы, христопродавца, которого каждому необходимо ловить, тащить и бить. И для большей наглядности во мгновенье ока было создано и пущено в ход прелестное выражение: «''идейный'' большевик». Это, стало быть, было такое несчастное существо, которое из порядочного общества, по наивности и неразумию, попало в лапы разбойничьей шайки и заслуживает снисхождения. Но таких было совсем мало<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 353.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Бегство Ленина и Зиновьева, не имея практического смысла, было предосудительно с политической и моральной стороны. И я не удивляюсь, что примеру их — только двоих! — не последовали их собственные товарищи по партии и по июльским дням<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 356.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Как бы то ни было, этот факт исчезновения Ленина я считаю бьющим в самый центр характеристики личности большевистского вождя и будущего правителя России. Так поступить мог только один Ленин на свете. Наполеону — Макиавелли показалось, что для его дела, для дела его партии будет выгоднее, если он убежит от своих обвинителей, не дав им перед лицом всей страны никакого ответа. И он пошел напролом, осуществляя свое намерение, — пошел прямолинейно и цинично…<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 356.</ref>. }} {{Citaĵo |teksto = |aŭtoro = [[Nikolaj Nikolajeviĉ Suĥanov]] |verko = [[Noticoj pri la revolucio]] [1983] |origina teksto = Я уже цитировал выше мнение самого Керенского о его авантюре 18 июня. Ни у кого из сведущих людей не было сомнений, что наше наступление не только должно быть сорвано и ликвидировано в близком будущем, но может кончиться огромным крахом. Среди советских правых депутатов было много военных людей, которые с самого начала чуяли правду. Но всем им полагалось проявлять один только патриотический восторг, а отнюдь не скепсис. И сейчас весть о поражении поразила, как громом, весь Таврический дворец<ref>Суханов Н. Н. Записки о революции: В 3 т. Т. 2. Кн. 3–4. М., 1991. С. 362.</ref>. == Vidu ankaŭ == * [[Noticoj pri la revolucio (Volumo 1–2)]] * [[Noticoj pri la revolucio (Volumo 5–7)]] == Referencoj == [[Kategorio:Noticoj pri la revolucio|3]] 42yg33ju3nj2xuutc1a5espa70cgq09