Vikifontaro eowikisource https://eo.wikisource.org/wiki/Vikifontaro:%C4%88efpa%C4%9Do MediaWiki 1.47.0-wmf.18 first-letter Aŭdvidaĵo Specialaĵo Diskuto Uzanto Uzanto-Diskuto Vikifontaro Vikifontaro diskuto Dosiero Dosiero-Diskuto MediaWiki MediaWiki-Diskuto Ŝablono Ŝablono-Diskuto Helpo Helpo-Diskuto Kategorio Kategorio-Diskuto Aŭtoro Aŭtoro-Diskuto Paĝo Paĝo-Diskuto Indekso Indekso-Diskuto TimedText TimedText talk Modulo Modulo-Diskuto Event Event talk 104 45032 126504 2026-09-03T09:21:40Z Johshh 4983 /* Ne provlegita */ Kreis novan paĝon kun "{{c|Er Esperanto nationalfiendtlig?}} Av + prof. dr. A. KIRCHOFF (Halle) og prof. dr. S. LEDERER (Prag). Enhver maa bekjende, at sprogfællesskapet er et betydningsfuldt grundlag for national enhet. Thi sproget skaper ikke alene gjensidig forstaaelse mellem et lands indbyggere, men det bevirker en enhet i opfattelse, hvorved opstaar aandslikhet blandt dem som anvender samme sprog. Og dette er av stor værdi for en nation. Aldrig og ingensteds var opr... 126504 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>{{c|Er Esperanto nationalfiendtlig?}} Av + prof. dr. A. KIRCHOFF (Halle) og prof. dr. S. LEDERER (Prag). Enhver maa bekjende, at sprogfællesskapet er et betydningsfuldt grundlag for national enhet. Thi sproget skaper ikke alene gjensidig forstaaelse mellem et lands indbyggere, men det bevirker en enhet i opfattelse, hvorved opstaar aandslikhet blandt dem som anvender samme sprog. Og dette er av stor værdi for en nation. Aldrig og ingensteds var oprindelig ensartethet urkilden for en stor nation; det beviser historien, idet den lærer os, at nationerne kun er. blevet til ved blandinger, under visse fællesinteresser. Og i enhver nation er der kløfter, endog motsætninger, som det fælles natio- nale sprog for en stor del utjævner. For en stor del, men ikke helt! Ofte finder man forskjellige nationale former tiltrods for det samme sprog, foraarsaket ved særskilte interesser og forskjellig historisk utvikling, saaledes med Norge og Danmark eller England og De forenede stater. Vi ser her, at fællesskap i sprog aldeles ikke hin- drer fuld politisk selvstændighet. Intet er derfor mere meningsløst, end enkelte chauvinisters paastand om, at Esperanto har nationalfiendtlige hensigter. Der er ikke tvil om, at jo ethvert folk, hele menneskeheten vilde være lykkeligere, hvis der overhodet ikke fandtes nogen sprogforskjel. Som den store tyske digter siger: Hvad sproget har villet, det har sprogene ødelagt." Der er en dyp betydning i den bibelske fortælling om sprogforvirringen i Babel. Denne forklares som en forbandelse, med hvilken Gud i vrede straffet den syndefulde menneskehet. Den frygtelige sætning, divide et impera" viser sig herigjennem at være rigtig. Menneskene vil aldrig kunne undgaa denne Guds svøpe, som er svunget over deres hoder. Fordi menneskene har spredt sig over hele jorden, er det nødvendigt, at sprogforskjellen bestaar, saalange menneskeheten eksisterer. Kun den største uvidenhet eller det bevidste bedrag kan hævde, at Esperanto trænger sig ind paa folkene for at skille dem av med deres nationale tungemaal og tilintetgjøre den tusenaarige sprog- forskjel! Det agter ikke esperantisterne, dertil vet de altfor vel, at ulykken med de mange sprog har hat sine gode følger med hensyn til nationernes individualisering, og paa ingen maate vil man forkaste de nationale sprog, rike paa beundringsværdige aandsskatte, hvis tap ikke kunde beklages nok. Neil Lad os ikke bli træet av at<noinclude><references/></noinclude> lpnz1hx2ljzyag7v4txlbesa4pdxl7u 104 45033 126505 2026-09-03T09:33:02Z Johshh 4983 /* Ne provlegita */ Kreis novan paĝon kun "gjenta: ''Esperanto fremstiller sig kun som et hjælpesprog, for saavidt muligt at lette det mellemfolkelige samkvem, uten i mindste maate at gaa de nationale sprog veien.'' Det kunde mytologisk uttrykkes saaledes: Esperanto agter kun at formindske de smertelige virkninger av den straf som Gud har sendt os for det babelske taarnbyggeri, hvori vi nulevende mennesker i sandhet er uskyldige! Følgelig vil Esperanto være international. Men hvem vilde være... 126505 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>gjenta: ''Esperanto fremstiller sig kun som et hjælpesprog, for saavidt muligt at lette det mellemfolkelige samkvem, uten i mindste maate at gaa de nationale sprog veien.'' Det kunde mytologisk uttrykkes saaledes: Esperanto agter kun at formindske de smertelige virkninger av den straf som Gud har sendt os for det babelske taarnbyggeri, hvori vi nulevende mennesker i sandhet er uskyldige! Følgelig vil Esperanto være international. Men hvem vilde være saa dum at paastaa, at international er det samme som antinational? Sikkerlig ingen. Eller man faar slynge den samme fornærmelse mot skinneveie og dampskibe, som forbinder folkene, eller mot telegraf, telefon eller verdenspostforeningen. Enhver som har sund fatteevne og vilje til at dømme nøglernt, vil utvilsomt si: ideen til et saadant internationalt hjælpesprog er visselig ingen dumhet. Et saadant sprog stiller sig jo ikke fiendtlig til nationernes individuelle utvik- ling, men det bidrager mægtig til den menneskelige kulturs fremskridt. Mundtlig og skriftlig utveksler allerede tusener av mennesker fra forskjellige lande sine tanker ved hjælp av Esperanto, og de 5 Esperantist-kongresser i Boulogne sur Mer (1905), Genf (1906), Cambridge (1907), Dresden (1908) og Barcelona (1909) er siden aarhundreder de eneste almindelige internationale sammenkomster hvor alle deltagere helt har forstaat hinanden, og det kun med liten maie, i den korte tid som trænges for fuldstændig at tilegne sig det geniale sprog, som er uttænkt av dr. Zamenhof. Hver enkelt, som tilslutter sig den fra dag til dag mægtig voksende esperantobevægelse, gjør bare, hvad han ellers vilde blit nødt til muligvis motvillig i en ikke meget fjern fremtid. Og hvis man kan gavne sin egen nation ved at skaffe den uberegnelige fordele av en genial opfindelse, som utnyttes av konkurrerende nationer, er man da nationalfiendtlig"? (Esp. Poškalendaro.) {{c|'''RAPORTO'''}} {{c|Somera Vespero de IVAN VAZOV. El bulgare lingvo trad. N. ARISTOSKOFF}} ' {{c|(Fino)}} „Kiu estas tiu sinjoro, ekzemple?" demandis la urbestro, ankoraŭ ne sciante, kiel preni la Berovičajn vortojn. Cu vi parolas serioze aŭ ŝerce?" Vi Sercas, s.ro urbestro! Mi vin sciigas pri tre malutila krimulo, kaj vi trankvile trinkas vian bieron. Tio estas riproĉinda malzorgeco," respondis Berović, kies vizaĝo montradis plenan seriozecon. La urbestro konsternite ekrigardis lin. Tiu interparolo estas alloginta multajn scivolulojn. Kelkaj el ili komencis moki la urbestron. Al li fariĝis maloportune. Be- rović igis la urbestron en malfa- cilan staton. Li leviĝis de la sego kaj sin turnis kun severa rigardo al Berović: "S.ro Berović, ŝajne vi deziras Serci kun mi!" "Absolute ne! Mi donas al vi raporton."<noinclude><references/></noinclude> gszjzqh6ddbe0vq6an9osbl7q8vhbcr 104 45034 126506 2026-09-03T10:16:03Z Johshh 4983 /* Problematisk */ 126506 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Johshh" /></noinclude><noinclude><references/></noinclude> 1qtqth723xvv5n0qe1q45yhmffjxsvo 126507 126506 2026-09-03T10:16:46Z Johshh 4983 /* Ikke korrekturlest */ 126507 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>„Tiam verigu vian raporton! Vi devas tuj prezenti al mi la nomon de tiu rabisto.“ „Mi ne konas lian nomon, tio estas: mi ne konas lin...“ „Tiam montru lian loĝejon.“ „Tion mi povas.“ „Kie li loĝas?“ „En ... strato.“ „Kiun numeron?“ „La numeron mi ne vidis. Sed mi konas la loĝejon.“ „Alkonduku nin tien.“ „Mi estas preta.“ La scivoleco disvolviĝis kune kun la atenco kontraŭ la rabisto, kiun perfidis s.ro Berović. Iuj ja pencis, ke estas ŝerĉaĵo. Sed ili konvinkiĝis pliposte pri la malo, kiam la urbestro sin turnis al policano. „Manĉo! Alkuru la policejon kaj alkonduku tien ankoraŭ tri policanojn kaj la subpolicestron.“ „Vi agas saĝe, s.ro urbestro!“ diris Berović. „Singardemo en multaj okazoj ne malhelpas, mecipe en tiu-ĉi, kiu koncernas la plej teruran homon en nia ĉefurbo.“ „Manĉo! Alvoku ĉiujn policanojn kaj serĝentojn, kiujn vi trovas sendejorantaj en la policejo kaj sur la strato, kaj venigu ĉiujn tien-ĉi!“ ordonis denove la urbestro. Kiam ili ekiris el la bierejo de Herdličko, estis preskaŭ vespero. La trairo tra la stratoj de s.roj urbestro kaj Berović, sekvataj de dekok da armilprovizitaj policanoj vekis grandan admiron kaj bruon. La strataj buboj, ŝupurigistetoj, gazetvendistetoj eksekvis ilin kaj formis tutan roton, kvazaŭ rezervo de la urbestra armeo. Aliaj policanoj ankoraŭ aliĝis, kiam oni preterpasis aliajn policejojn. En ... strato Berović haltedis antaŭ pordo, kie jam lanterno brulis. „Tie-ĉi estas.“ „En tiu-ĉi domo?“ „Jes, li loĝas en la dekstra ĉambro sur la dua etaĝo, tie, kie la kurtenoj kovras; vi sendube trovos lin, ĉar interne estas lumo. Bonan sukceson! Mi plenumis mian devon, nun vi plenumu vian. Adiaŭ!“ Kaj Berović foriris rapide. La urbestro starigis du gardantojn ĉe la malsupra pordo, kaj kun la ceteraj li supreniris la ŝtuparon, kiu kondukis al la ĉambro de l' krimulo. Li haltedis antaŭ la pordo, ekpuŝis al ĝi, sed ĝi estas ŝlosita de ne-interne. Li vokis: „En nomo de la leĝo, malfermu la pordon!“ La pordo malfermiĝis. En la ĉambro plenigita de libroj kaj gazetoj staris junulo. „Ha! Pardonu, s.ro Pandikov!“ ekkriis kun miro la urbestro, kiu tuj rekonis en ĉi-tiu junulo la redaktiston de „Naroden Branitel“. „Kion vi deziras?“ ekdemandis la redaktoro, mirigita pro la ĉeesto de tiom da policanoj antaŭ lia pordo. „Erare ni trafis la domon,“ diris la urbestro konsternita, kaj post kelkaj novaj pardonoj kaj senkulpigo j pri la maltrankviligo de la redaktoro, li returnis kaj resendis la bandon en la policejon. La urbestro revenis terure indignita kaj decidis en la morgaŭa tago aresti kaj juĝi Beroviĉon pro lia trompludo kun la leĝaj potenculoj kaj kun paca urbano. Li ne komprenis, ke ĝis nun neniam oni donis pli bonmotivitan kaj tamen pravan raporton al al polico.<noinclude><references/></noinclude> kpvw9xs5q4xahik6bdr8likxtupr9b4 104 45035 126508 2026-09-03T10:17:10Z Johshh 4983 /* Problematisk */ 126508 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Johshh" /></noinclude><noinclude><references/></noinclude> 1qtqth723xvv5n0qe1q45yhmffjxsvo 126509 126508 2026-09-03T10:17:39Z Johshh 4983 /* Ikke korrekturlest */ 126509 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>HENRIK ARNOLD WERGELAND Naskiĝis en Kristiansand je la 17a de junio 1808, mortis je 12a de julio 1845. Sendube la plej ŝatata nacia verkisto en Norvegujo, tiel granda kiel homo, same kiel poeto. Tiuj-ĉi versoj estas aldono al la poemo „La Judino“ kaj verkitaj en la jaro 1842a post malakcepto en la parlamento de l' leĝpropono pri rajto al la judoj por enmigri Norvegujon. Kiel oni diras, ke la romano „La Kabano de Onklo Tom“ de H. Beecher-Stowe pli elikis por la liberigo de la negroj ol la 7-jara milite interburĝa, oni same prave povus diri, ke tiu-ĉi poemo pli ol ĉio alia kaŭzis la plipostan akcepton de l' nomita leĝpropono, kelkajn jarojn post lia morto. „Ho, edzo, pri l' preĝeja tur' ne plu zorgadu vi. La ŝtonskeleton lasu nur; kliniĝas iom eĉ la mur', tre longe staros ĝi. Rigardu ĉe l' fenestro ne kun mano sub la vang' en la septembran grizkolor'; ĉi-tie estas ambrodor', lampruĝo kiel sang'. Jen la divano! Apud ĝi la harpo de Mirjam'. Nun la vesperon ĝuos ni, sur min juvelojn metos mi de l' fianĉin-ornam'. Enplektu ilin, Efraim', en miajn harojn, vi. Jen kiel fask', jen kiel kron', en har' pli nigraja ol ebon' rebril' de lumradi'. Mirjam' ripozos apud vi, la harp' ĉe mia kor'. Ni ĝuu la vesperon nur, kliniĝa kristpreĝeja tur' ne plu vi zorgu por. Ĉu pli malmilda io ajn troviĝas sur la ter', ol kruta pinto tiu-ĉi; la molan nubon fendas ĝi naĝantan tra l' aer'. Melankolie nigra en septembra grizaer' ĝi staras, kvazaŭ nutris sin el ĝi la ĉirkaŭantaj ĝin nebuloj de l' vesper'. „- - - Mi nur kornikojn ĉirkaŭ tur' flugantajn nombras, ĉar ne lokon ili trovas ja, nur senkompaton kiel la kristec' de l' kristanar'. Mi pensas pri okazo en norvega politik'; ĉar rifuĝejo tie-ĉi troviĝas ne por judoj, pli ol tie por kornik'. Kaj kion volas la popol', jam nun suspektas mi. La poŝt' en tiu-ĉi vesper', Mirjam', sciigos pri la ver'. Ĉu frapas? - Vidu vi! „- Nur hundo, kiu por la nokt' serĉadas ŝirman dom'.“ „- Ni ĝin enloĝu ĉe nin mem, pro la Jehova kompatem' kaj lia sankta nom'. Silentu! Jen leterportist'! Mirjam', revidu vi!“ „- Vitrajon tuŝis nur birdet'.“ „- Ho, de l' ĉasista kaptilet', Mirjam', ĝin gardu Di'!<noinclude><references/></noinclude> t4o2chh35ep4dqms4ke56eluv1781sw 126510 126509 2026-09-03T10:17:53Z Johshh 4983 126510 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>HENRIK ARNOLD WERGELAND Naskiĝis en Kristiansand je la 17a de junio 1808, mortis je 12a de julio 1845. Sendube la plej ŝatata nacia verkisto en Norvegujo, tiel granda kiel homo, same kiel poeto. Tiuj-ĉi versoj estas aldono al la poemo „La Judino“ kaj verkitaj en la jaro 1842a post malakcepto en la parlamento de l' leĝpropono pri rajto al la judoj por enmigri Norvegujon. Kiel oni diras, ke la romano „La Kabano de Onklo Tom“ de H. Beecher-Stowe pli elikis por la liberigo de la negroj ol la 7-jara milite interburĝa, oni same prave povus diri, ke tiu-ĉi poemo pli ol ĉio alia kaŭzis la plipostan akcepton de l' nomita leĝpropono, kelkajn jarojn post lia morto. „Ho, edzo, pri l' preĝeja tur' ne plu zorgadu vi. La ŝtonskeleton lasu nur; kliniĝas iom eĉ la mur', tre longe staros ĝi. Rigardu ĉe l' fenestro ne kun mano sub la vang' en la septembran grizkolor'; ĉi-tie estas ambrodor', lampruĝo kiel sang'. Jen la divano! Apud ĝi la harpo de Mirjam'. Nun la vesperon ĝuos ni, sur min juvelojn metos mi de l' fianĉin-ornam'. Enplektu ilin, Efraim', en miajn harojn, vi. Jen kiel fask', jen kiel kron', en har' pli nigraja ol ebon' rebril' de lumradi'. Mirjam' ripozos apud vi, la harp' ĉe mia kor'. Ni ĝuu la vesperon nur, kliniĝa kristpreĝeja tur' ne plu vi zorgu por. Ĉu pli malmilda io ajn troviĝas sur la ter', ol kruta pinto tiu-ĉi; la molan nubon fendas ĝi naĝantan tra l' aer'. Melankolie nigra en septembra grizaer' ĝi staras, kvazaŭ nutris sin el ĝi la ĉirkaŭantaj ĝin nebuloj de l' vesper'. „- - - Mi nur kornikojn ĉirkaŭ tur' flugantajn nombras, ĉar ne lokon ili trovas ja, nur senkompaton kiel la kristec' de l' kristanar'. Mi pensas pri okazo en norvega politik'; ĉar rifuĝejo tie-ĉi troviĝas ne por judoj, pli ol tie por kornik'. Kaj kion volas la popol', jam nun suspektas mi. La poŝt' en tiu-ĉi vesper', Mirjam', sciigos pri la ver'. -- Ĉu frapas? - Vidu vi! „- Nur hundo, kiu por la nokt' serĉadas ŝirman dom'.“ „- Ni ĝin enloĝu ĉe nin mem, pro la Jehova kompatem' kaj lia sankta nom'. Silentu! Jen leterportist'! Mirjam', revidu vi!“ „- Vitrajon tuŝis nur birdet'.“ „- Ho, de l' ĉasista kaptilet', Mirjam', ĝin gardu Di'!<noinclude><references/></noinclude> kx32l3id2o4t8ryv1t9d7s56fmgphrb 104 45036 126511 2026-09-03T10:18:18Z Johshh 4983 /* Problematisk */ 126511 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Johshh" /></noinclude><noinclude><references/></noinclude> 1qtqth723xvv5n0qe1q45yhmffjxsvo 126512 126511 2026-09-03T10:20:10Z Johshh 4983 /* Ikke korrekturlest */ 126512 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>Aŭskultu! Ĉu ne frapas nun? Sciig' alvenas nin. Ne iru! Nur pro trolabor fortege batis mia kor'. Revidu nun, edzin'!“ * Hararo nigra de Mirjam', ho, kiel flirtas ĝi, kvazaŭ sciigon de dolor' volante kaŝi en la kor', kiam revenas ŝi. * Leteron scias Efraim' ja nun de Norveguj'. Ho, milda, forta estas di' de l' judoj, ĉar koleron li el kor' deviŝas tuj. Li montras stariĝante al la turo en nubeg', al kornikar' pikanta, ne trovante lokon tamen, ve! sur glata plumb-pinteg'. La diademo de Mirjam' valor' de milion' -, ĝin prenas en la manon li, laktvoj' de perloj estas ĝi, stelar' de Orion'. La diademon prenas li. „Edzin', rigardu vi: la turo estas en danĝer', sed ni ĝin povas savi per du perloj, eble tri.“ „Ho, Efraim', al kristpreĝej' oferu ĉiujn nur; sed diru, ke la pastro pro kornik' mizeraj faru do du truojn en la mur'!“ {{right|Tradukis H. TH.}} <section begin="ESPERANTO i UTLANDET"/>{{c|'''ESPERANTO i UTLANDET'''}} ''Saksiske læreres Esperanto-forening'' tæller nu over 100 medlemmer. Lærerne ved de høiere skoler i Saksen har en egen Esperanto-forening. I ''bøhmiske lande'' er i det forløpne aar avholdt over 50 velbesøkte Esperantokurser. Fortiden holdes i Prag specialkurser for handelsfolk, Esperantolærere, for damer og flere. Centra Asocio Bohema Unio Esperantista har som julegave faat sig overlatt et flot, centralt lokale i baron Nadhernys slot. Denne forening har ogsaa utgit vakre propagandamerker med Zamenhofs billede. I ''Kjøbenhavn'' underviser frk. Astrid Rasmussen 30 folkeskolebørn i Esperanto. ''Esperantoklub av bøhmiske kelnere'' er dannet i Prag. Den agter at utgi opskrifter paa de forskjellige spiser i alle lande. Desuten samler den spisesedler og menuer fra hele verden for at skaffe sig materiale til en kulinarisk ordbok, likesom den agter at utstille disse i propagandaøiemed. ''„Det røde Kors“'' i Spanien har ved sin formand general Polavieja oprettet egen Esperanto-avdeling. ''Nye blade.'' „Semo“, utgit av foreningen Paco kaj Amo i Barcelona. Tre interesenhava. Det svenske esperantistforbund meddeler os, at det i midten av mars vil paabegynde utgivelsen av et eget organ. Sukceson al ĝi, svedaj kunfratoj!<section end="ESPERANTO i UTLANDET"/><noinclude><references/></noinclude> rfgajtgzyuf8cew9jbm97t8o8plzug6 126513 126512 2026-09-03T10:20:29Z Johshh 4983 126513 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>Aŭskultu! Ĉu ne frapas nun? Sciig' alvenas nin. Ne iru! Nur pro trolabor fortege batis mia kor'. Revidu nun, edzin'!“ * Hararo nigra de Mirjam', ho, kiel flirtas ĝi, kvazaŭ sciigon de dolor' volante kaŝi en la kor', kiam revenas ŝi. * Leteron scias Efraim' ja nun de Norveguj'. Ho, milda, forta estas di' de l' judoj, ĉar koleron li el kor' deviŝas tuj. Li montras stariĝante al la turo en nubeg', al kornikar' pikanta, ne trovante lokon tamen, ve! sur glata plumb-pinteg'. La diademo de Mirjam' valor' de milion' -, ĝin prenas en la manon li, laktvoj' de perloj estas ĝi, stelar' de Orion'. La diademon prenas li. „Edzin', rigardu vi: la turo estas en danĝer', sed ni ĝin povas savi per du perloj, eble tri.“ „Ho, Efraim', al kristpreĝej' oferu ĉiujn nur; sed diru, ke la pastro pro kornik' mizeraj faru do du truojn en la mur'!“ {{right|Tradukis H. TH.}} <section begin="ESPERANTO i UTLANDET"/>{{c|'''ESPERANTO i UTLANDET'''}} ''Saksiske læreres Esperanto-forening'' tæller nu over 100 medlemmer. Lærerne ved de høiere skoler i Saksen har en egen Esperanto-forening. I ''bøhmiske lande'' er i det forløpne aar avholdt over 50 velbesøkte Esperantokurser. Fortiden holdes i Prag specialkurser for handelsfolk, Esperantolærere, for damer og flere. Centra Asocio Bohema Unio Esperantista har som julegave faat sig overlatt et flot, centralt lokale i baron Nadhernys slot. Denne forening har ogsaa utgit vakre propagandamerker med Zamenhofs billede. I ''Kjøbenhavn'' underviser frk. Astrid Rasmussen 30 folkeskolebørn i Esperanto. ''Esperantoklub av bøhmiske kelnere'' er dannet i Prag. Den agter at utgi opskrifter paa de forskjellige spiser i alle lande. Desuten samler den spisesedler og menuer fra hele verden for at skaffe sig materiale til en kulinarisk ordbok, likesom den agter at utstille disse i propagandaøiemed. ''„Det røde Kors“'' i Spanien har ved sin formand general Polavieja oprettet egen Esperanto-avdeling. ''Nye blade.'' „Semo“, utgit av foreningen Paco kaj Amo i Barcelona. Tre interesenhava. Det svenske esperantistforbund meddeler os, at det i midten av mars vil paabegynde utgivelsen av et eget organ. Sukceson al ĝi, svedaj kunfratoj!<section end="ESPERANTO i UTLANDET"/><noinclude><references/></noinclude> 8n229dghuigyrc0xuhdn2m7ec33h859 104 45037 126514 2026-09-03T10:20:42Z Johshh 4983 /* Ne provlegita */ Kreis novan paĝon kun "" 126514 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude><noinclude><references/></noinclude> 5ovcfxb7f2ku1ulrow4ty5ljd9uakho 126515 126514 2026-09-03T10:22:10Z Johshh 4983 126515 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>Abonnement for resten av dette aar er kr. 2.50. Adr.: Eskilstuna. Fra Tyrkiet meldes, at man ogsaa der forbereder utgivelsen av et propagandablad. Desuten er et tidsskrift for farmaceuter begyndt at utkomme i Warschau. I St. Petersburg er dannet en Esperantistgruppe ved Det keiserlige forstinstitut med 55 medlemmer og en ved Polyteknisk institut med 40 medlemmer. Esperanto og italienske militærtidsskrifter. „Illustrazione Militare Italiana“ har regelmæssig artikler paa og om Esperanto. „Il Bibliofilo Militare“ har et 4sidigt Esperantotillæg med hvert nr. Det Ny-Malthusianske forbund i Holland har utsendt cirkulære om sin forestaaende kongres i Haag til sommeren paa fransk, engelsk, tysk og Esperanto. Kongressens ærespræsident er eks-statsminister S. van Houten. <section begin="Literaturo, arto kaj muziko"/>{{c|'''Literaturo, arto kaj muziko'''}} BRITAJ KANTOJ, eldonitaj de The British Esp. Ass., prezo 12 spesdekoj. Tekstaro de bone konataj anglaj kantoj, kompilitaj de Ad. Sefer. Ne eble estas povi tro rekomendi tiun-ĉi elektaĵon el la plej ĉarmaj anglaj kantoj, kies dua eldono nun elvenis. Ĝi estas havebla ĉe nia gazeto. R. L. STEVENSON: D.ro Jekyll kaj s.ro Hyde, tradukita de W. Morrison kaj W. W. Mann, 50 sd. Sama eldonejo. Unu el la plej multe legutaj anglaj romanoj, fama pro sia bela stilo, kiel ankaŭ pro tio, ke ĝi en bonega meņiero pritraktas unu el la plej diskutataj misteroj de la psika vivo de l' homoj Havebla ĉe nia gazeto. RAPORTO pri la Va kongreso nun elvenis. 75 centimoj. Ĝi estas eltirita el „Lingvo Internacia“ kaj devenas de la majstra plumo de P. Corret. Presa Esperantista Societo, rue Lacépède 33, Paris. DICTIONNAIRE Esperanto-Français. De M. Robert. 2.50 fr., bindita 3.50 fr. afrankite. Enhavas 21,470 vortojn. Grava kaj bela verko. Sama eldonejo. J. PORUKS: La Vakciniuja Krono, el latva lingvo tradukis P. Kikau. 20 sd. Sama eldonejo. Tre bela rakonto. TH. THORSTEINSSON: Kenslubók í Esperantó. Ni gratulas la islandanojn pro tiu-ĉi bonega kaj bele presita lernolibro, kiun ni rekomendas al ĉiuj, kiuj scias la islandan lingvon. G. Gamalíelssonar, Reykjavik, Island. BILDOLIBRO sen bildoj. De H. C. Andersen. Tradukis prof. d.ro S. Lederer, Prag. Prezo 0.45 sm. Heckners Verlag, Wolfenbüttel. Ordinare ne estas rekomendinde, ke oni tradukas verkojn el fremdlingva literaturo. En tiu-ĉi okazo ni havas nenion por riproĉi. Ĉi-tiu fama verko sin prezentas en lingva vestaĵo tiel ĉarma, tiel fidela, ke oni povus kredi, ke ĝi estas la originalo mem. Sed prof. Lederer ja ankaŭ en sia juneco lernis nian lingvon ĝuste por povi legi la verkojn de H. C. Andersen. PRAKTIKA FRAZARO. Kunmetis J. Borel. 0.10 Sm. N.ro 9 de Esper. Bibl. Internacia, sufiĉe konata kaj ŝatata entrepreno por ne bezoni mekomendon. <section end="Literaturo, arto kaj muziko"/> <section begin="ESPERANTISTA MURKALENDARO"/>{{c|'''ESPERANTISTA MURKALENDARO'''}} for 1910 kan endnu faas. Den anbefales som en vakker vægprydelse og et billigt og virkningsfuldt propagandamiddel. Den har tekst paa for- og bakside, det blir saaledes 730 sider tekst. Prisen er kun kr. 1.10, og den kan bestilles ved vort blads kontor. Kalenderen for 1911 er allerede under forberedelse.<section end="ESPERANTISTA MURKALENDARO"/><noinclude><references/></noinclude> h28xg1j235y649f0c78xfl6e7cny55g 104 45038 126516 2026-09-03T10:22:35Z Johshh 4983 /* Ne provlegita */ Kreis novan paĝon kun "" 126516 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude><noinclude><references/></noinclude> 5ovcfxb7f2ku1ulrow4ty5ljd9uakho 126517 126516 2026-09-03T10:24:14Z Johshh 4983 126517 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude><section begin="LA SONĜO DE L' TERO"/>{{c|'''LA SONĜO DE L' TERO'''}} Originale verkis MARIE HANKEL por „Universo“ Kion kantis ĉiu sfero kaj profetis la stelaroj? Kion sonĝis nia tero dum la dormo de miljaroj? Ĝi volis kreskigi floraron, deziris naskigi homaron. Multajn florojn tero portis, ventoj sur la kampo blovas! Multaj homoj vivis, mortis, la postsignojn vi ne trovas. Nur kiam heroo naskiĝis, La sonĝo de l' tero veriĝis. Internacia Instituto de Esperanto La fondo de ĉi-tiu instituto estas aprobita de la IVa universala kongreso de Esperanto „por kreo de normalaj lernejoj kaj internaciaj diplomoj“. Ĝi konsideras Esperanton kiel vivantan lingvon de nun praktikan kaj de iu ajn uzeblan por ĉiuj internaciaj rilatoj. La celon ni represas el broŝuro ĵus eldonita de l' Instituto: 1. Favori kaj faciligi plenan kaj profundan studadon de Esperanto kaj Esperantismo. Prepari bonajn Esperanto-instruantojn. 2. Liveri al Esperanto-lernantoj diversgradajn atestojn, kiuj montras ilian konon de Esperanto kaj Esperantismo. Liveri diplomojn al Esperanto-instruantoj. 3. Alcentrigi praktikajn informojn pri instruado de Esperanto por la utilo de siaj diplomitoj. Diskonigi kaj uzigi bonajn metodojn por la instruado de Esperanto, interalie kaj speciale la parolan metodon. 4. Zorgi por ĉie konservi kaj ĉiam pligrandigi internacian unuecon de la lingvo, speciale en elparolado kaj esprima klareco. 5. Organizi, kie estas eble, praktikajn lernejojn de Esperanto kun la helpo de siaj diplomitoj por laŭeble havigi al ili laboron. Por havigi lernantojn al tiuj lernejoj la instituto faros reklamon kaj propagandon por Esperanto, speciale en tiuj regionoj, kie ankoraŭ ne ekzistas Esperanto-societoj. 6. Favori kaj laŭeble organizi interŝanĝojn de instruantoj de lando al lando kaj rondvojaĝojn de paroladistoj aŭ kursfarantoj. 7. Eksterigi internacian Esperanto-universitaton komencante per organizo de someraj kursoj kaj ekzamen-kunsidoj okaze de esperantistaj kunvenoj kaj speciale de Universalaj kongresoj de Esperanto. La Instituto konsideras kiel sian laborkampon ĉiujn landojn en la mondo kaj kunlaboras kun Universala Esperanto Asocio por ebligi ĉiam pli vastan realigon de la interna ideo de esperantismo, kiu estas nedisigeble ligita al la vivo de la lingvo mem. <section end="LA SONĜO DE L' TERO"/> <section begin="BONA HUMORO"/>{{c|'''BONA HUMORO'''}} „Avino,“ diras Marinjo, „vi ja legas sen vitrojo en viaj okulvitroj.“ „Dio mia,“ ekĝemis la maljunulino, „eĉ tion mi ne vidis. Certe mi baldaŭ fariĝos tute blinda.“ La tajloro: Nun mi demandas vin nepre por la lasta fojo: Ĉu vi volas pagi aŭ ne? La studento: Ah, kiel facilige! Ni do ne plu parolos pri tio.<section end="BONA HUMORO"/><noinclude><references/></noinclude> 6pho90b2zd94p8ud0togmr6t502srnx 104 45039 126518 2026-09-03T10:24:46Z Johshh 4983 /* Ne provlegita */ Kreis novan paĝon kun "[[|]]" 126518 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude>[[|]]<noinclude><references/></noinclude> 5xmet4ln4ywcwhoccb8oj82fecl7sui 126519 126518 2026-09-03T10:25:53Z Johshh 4983 126519 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Johshh" /></noinclude><section begin="ESPERANTO EN NORVEGUJO"/>{{c|'''ESPERANTO EN NORVEGUJO'''}} {{right|Kristiania en februaro 1910}} En Le Monde Esperantiste ni legas kelkajn liniojn pri la Esperanto-movado en Norvegujo, eltirita el nia gazeto, sed sub la titolo: Stokholmo. Ofte venas ankaŭ leteroj kaj presaĵoj la longan vojon tra Svedujo al ni pro tia erare skribita adreso. Ĉu efektive estas tiel malfacile memori, ke Kristiania estas la ĉefurbo de Norvegujo kaj Stokholmo tiu de Svedujo? Klubo Esperantista, Kristiania, aranĝis sian ĉiujaran ĝeneralan kunvenon je la 23a de februaro en la kafejo, Grænsen 19. Jarraporto kaj kalkulaĵo estas aprobita, la estraro reelektita. Instruistino fraŭlino Finholdt komencis kurson en nia urbo. 10 partoprenantoj. Unua kurso en Esperanto por blinduloj en Norvegujo okazas en „Kristiania publika blindulejo“ gvidata de unu el niaj klubanoj inĝeniero O. Brochmann. 18 partoprenantoj. En Stavanger estas fondita esperantista klubo post la finiĝo de kurso farita de Harald Wiig. 10 membroj. I Le Monde Esperantiste læser vi nogle linjer om Esperantobevægelsen i Norge, et utdrag av vort blad, men under titlen: Stokholmo. Ligeledes kommer der ofte breve og tryksaker til os den lange vei over Sverige paa grund av saadan feilagtig adresse. Er det virkelig saa vanskeligt at huske at Kristiania er hovedstaden i Norge og Stockholm hovedstaden i Sverige? Esperantistklubben i Kristiania holdt sin aarlige generalforsamling den 23de februar i kafeen, Grænsen 19. Aarsberetningen og regnskapet godkjendtes og styret gjenvalgtes. Lærerinde frk. Finholdt har paabegyndt kursus her i byen. 10 deltagere. Det første Esperantokursus for blinde her i Norge tinder sted i „Kristiania offentlige blindeinstitut“ under ledelse av en av vore klubanoj ing. O. Brochmann. 18 deltagere. I Stavanger er der dannet en esperantistklub efter avslutningen av det av Harald Wiig avholdte kursus. 10 medlemmer. {{c|'''NORVEGA ESPERANTISTO'''}} enhavos en tiu-ĉi jaro bone tradukitajn pecojn ne nur el norvega literaturo, sed ankaŭ el eksterlanda, por ke niaj abonantoj povas koniĝi kun ĝis nun netradukita literaturo. En venonta numero aperos skota rakonteto de nia fervora angla kunlaboranto pastro J. Beveridge. Ni esperas, ke niaj abonintoj volas rekompenci niajn klopodojn per tuja reabono. Por ŝpari la karajn poŝtelspezojn, ni bedaŭrinde ne plu povas sendi nian gazeton al la nereabonintoj eksterlande. Eldonita de akcia societo. Redaktoro: adjunkto E. Schibbye, Bergen. Kontoro: Stolmakergt. 6, Kristiania. Utgit av et aktieselskap. Redaktør: adjunkt E. Schibbye, Bergen. Kontor: Stolmakergt. 6IV, Kristiania.<section end="ESPERANTO EN NORVEGUJO"/><noinclude><references/></noinclude> tfijaz8ukt157zlzhqpc5qwbrc8xw04