Vikifontaro eowikisource https://eo.wikisource.org/wiki/Vikifontaro:%C4%88efpa%C4%9Do MediaWiki 1.47.0-wmf.20 first-letter Aŭdvidaĵo Specialaĵo Diskuto Uzanto Uzanto-Diskuto Vikifontaro Vikifontaro diskuto Dosiero Dosiero-Diskuto MediaWiki MediaWiki-Diskuto Ŝablono Ŝablono-Diskuto Helpo Helpo-Diskuto Kategorio Kategorio-Diskuto Aŭtoro Aŭtoro-Diskuto Paĝo Paĝo-Diskuto Indekso Indekso-Diskuto TimedText TimedText talk Modulo Modulo-Diskuto Event Event talk 104 25286 126865 106008 2026-09-17T09:47:43Z Ciampix 3284 /* Validigita */ 126865 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Ciampix" /></noinclude><poem> Ĉar kia povis esti parolado En tend' malplena inter ni, geedzoj Kaj la gepatroj de infanoj tiuj? — Dum la varmego ruĝe sun' leviĝis, Subiris tie, kie nun ĝi lumas, Simile al fajrera torĉ' brulanta. Kaj tiel pasis temp' al ni, senidaj, Kaj tendon granda mallaŭtec' plenigis. Trakuris eble mus' en luna brilo, Sed ĝem' aŭ bru' alia ne aŭdiĝis... Kaj tiel kvardek tagojn ni pasigis, De l' kvaranteno kuracistoj venis, Malĝojajn la vizaĝojn ekrigardis, Kaj vidis mi, ke ili eĉ ekmiris, Ĉar mi al ter' kliniĝis kaj griziĝis; Kaj pro maldorm', ĉagren', edzino mia Similis al sukcen' aŭ flava vakso. Ŝi havis sur la kap' harkronon grizan, La vangoj flamis brikkolore ruĝe, Okuloj brilis, kvazaŭ estus ŝi El mallumej' veninta al sunlumo, La kuracist' artikojn ekbatigis, En kiuj pest' unuajn formas krustojn. Mi estis sana. Homoj, ĉu vi kredos? Mi, kiu kisis ĉiujn sep kadavrojn, El tiu kvaranten' eliris sana! Edzino, eĉ duonon ne tuŝinta, </poem><noinclude><references/> {{rh|||135}}</noinclude> 0063bsri65h2a3ao546iybopbwqx3ep 104 25287 126866 106009 2026-09-17T09:51:11Z Ciampix 3284 /* Validigita */ 126866 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Ciampix" /></noinclude><poem> Ekbatis sian bruston kaj paliĝis, Kaj ŝanceliĝis, kaj kun ĝemo falis. Sur brakojn prenis mi virinan korpon, En tendon portis — kaj, ĵetinte ŝarĝon, Mi falis apud ŝi, senvive kvazaŭ, Kaj revekiĝis mi — por tagoj kvardek... Mortante, la patrin' al mi konfesis, Ke volis ŝi el tomb' ideta havi Por rememoro ŝtonon, aŭ floreton, Hareton el orbukloj sur la kapo; Kaj tiu memoraĵo post infano — Jen la bildet'! ĝin tenis la manetoj, Kaj tiuj orharetoj, sanktaj nune, El kap' etula en tombet' prenitaj — (Ĉar la patrin' mizera havis forton Elfosi la ideton dum meznokto; Ŝi trovis ĝin ankoraŭ ne putrintan, Kaj kisis ŝi koralan la buŝeton, Kaj ree en kadavrajn vindojn metis...) Ĉi tiuj memoraĵoj kaj la kiso, Ŝtelitaj el ĵaluza ter' de l' Ŝeĥo, Mortigis la patrinon kaj edzinon. Kaj ree malfermiĝis sabla sino; Patrinon de mortuloj, la mortintan, Mi enterigis, kaj en tolkavernon </poem><noinclude><references/> {{rh|136||}}</noinclude> 52j1uhb2zi5dzetrvmtex8fo1kqlrau 104 28198 126707 86714 2026-09-16T16:52:11Z HenriLeFoll 4277 /* Provlegita */ 126707 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="HenriLeFoll" /></noinclude>havas pli bonan spiritan memoron, li povoscias konservi la ideojn kaj sentojn, ĝis ili klare kaj precize ricevas la formon de vortoj, kaj tion la aliaj ne povoscias. Sed transmetiĝo el naturo ordinara en naturon talentan estas kaj restas malfacila transiro, kaj ĉi tiun faris nun la skribisto. La ĉarmega aromo! li diris, "kiel forte ĝi rememorigas al mi la violojn de la bona onklino! Jes, tiam mi estis ankoraŭ malgranda knabo. Ho Dio, kiel longe mi ne pensis pri tio! La bona maljuna virgulino, ŝi loĝis tie malantaŭ la borso. Ĉiam la bona onklino havis ian kreskaĵon aŭ kelke da junaj markotoj en akvo, kiel ajn malmilda estus la vintro. La violoj odoris, dum mi alpremadis al la glacikovrita fenestra vitro la varmigitajn kuprajn monerojn kaj faradis truojn por rigardi. Belan vidon ili prezentis! Ekstere en la kanalo kuŝis la ŝipoj, englaciigitaj, forlasitaj de la ŝipanaro, krianta korniko prezentis la tutan ekipaĵon. Sed kiam komencis blovadi la mildaj ventetoj de la printempo, tiam ekmoviĝis nova vivo. Kun kantado kaj hurakrioj oni trasegadis la glacion, la ŝipoj estis gudrataj kaj ŝnuregataj, kaj veturis al la fremdaj landoj. Mi restis ĉi tie kaj devas ĉiam resti, mi ĉiam devis sidi en la malfreŝaera ĉambro de la polico kaj nur rigardi, kiel aliaj homoj prenas por si pasportojn por la eksterlando; tia estas mia sorto. Ho jes!" li ĝemis. Sed subite li haltis. "Ho Dio, kio fariĝas en mi! Tiele mi ja neniam antaŭe pensis nek sentis! Tion kredeble kaŭzas la printempa aero! Tio estas timiga kaj tamen tiel agrabla!". Li ekkaptis siajn paperojn en la poŝo. "Ĉi tiuj turnos min al aliaj pensoj!" li diris kaj trakuris per la okuloj la unuan paĝon. "Sinjorino Sigbrith, tragedio en kvin aktoj", li legis. "Kio do ĝi estas? Kaj ĝi estas ja mia propra skribo! Ĉu mi verkis la tragedion? Ruzaĵo sur la remparo, aŭ tago de pento kaj preĝo, komedio. - Sed kiamaniere mi venis al tio? Certe oni ŝovis tion al mi en la poŝon. Jen estas ankaŭ letero." La letero estis de teatra direktoro; la teatraĵoj estis malakceptitaj, kaj la letero estis en tute ne ĝentila tono. "Hm, hm!" diris la skribisto kaj sidiĝis sur benko; multe da pensoj atakis lin, lia koro estis agordita melankolie, nevole li deŝiris unu el la plej proksimaj floroj. Tio estis simpla lekanto; kion la naturistoj povas diri al ni nur per multe da lekcioj, ĝi rakontis en unu minuto: ĝi rakontis la historion de sia naskiĝo, ĝi rakontis pri la vivodona forto de la sunradioj, kiuj disvolvis ĝiajn delikatajn foliojn kaj devigis ilin bonodori; tiam li ekpensis pri la bataloj de la vivo, kiuj ankaŭ vekis la sentojn en nia brusto. Aero kaj lumo, li pensis, karese donas al la floro la florstaton, sed la lumo estas la plifavorato inter tiuj du konkurantoj, al ĝi la floro sin klinas, kaj kiam ĝi malaperas, tiam la floro kunvolvas siajn foliojn kaj kviete endormiĝas sub la ĉirkaŭpreno de la aero. "La ornamon donas al mi la lumo!"<noinclude><references/></noinclude> j30uw6ts2bv3v4p59l42luztrk339a8 104 28199 126709 86715 2026-09-16T16:59:03Z HenriLeFoll 4277 /* Provlegita */ 126709 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="HenriLeFoll" /></noinclude>diris la floro; "sed la aero donas al vi la spiradon!" flustris la voĉo de la poeto. Proksime staris knabo kaj frapadis per sia bastono en marĉan kavon, tiel ke gutoj da akvo ŝprucadis supren ĝis la verdaj branĉoj. Tiam la skribisto ekpensis pri la milionoj da nevideblaj bestetoj, kiuj en ĉiu guto estis ĵetegataj en tian altecon, kiu en komparo kun ilia grandeco devis ŝajni al ili alteco de la nuboj. Dum la skribisto okupadis sin per tiu penso kaj meditadis pri la ŝanĝo, kiu fariĝis en li, li ridetis: "Mi dormas kaj sonĝas; estas tamen mirinde, kiel vive oni povas sonĝi kaj samtempe tamen konscii, ke tio estas nur sonĝo! Mi dezirus nur; ke morgaŭ ĉe la vekiĝo mi tion ankoraŭ memoru. Ŝajnas al mi, ke mi havas tre strangan naturon! Ĉio staras klare kaj plastike antaŭ mia animo, mi sentas min tiel vigla, kaj tamen mi estas konvinkita, ke morgaŭ mi nur tre malklare kaj konfuze povos rememori mian sonĝon, kiel jam ofte okazis al mi! Ĉio saĝa kaj belega, kion oni aŭdas kaj vidas en sonĝo, havas tian saman sorton, kiel la oro de la subteraj pigmeoj: kiam oni ĝin ricevas, ĝi estas grandvalora kaj belega, sed kiam oni rigardas ĝin ĉe la taga lumo, tio estas nur ŝtonoj kaj velkintaj folioj. Ha", li ĝemis melankolie kaj rigardis la pepantajn birdojn, kiuj vigle saltadis de branĉo sur branĉon; "al ili estas multe pli bone ol al mi! La flugado estas belega arto, kaj feliĉa estas tiu, kiu posedas ĝin de sia naskiĝo! Jes, se mi povus aliformiĝi en ion, mi volus esti tia ĉarma alaŭdo!" En la sama momento liaj baskoj kaj manikoj etendiĝis en formo de flugiloj, liaj vestoj fariĝis plumoj, kaj la galoŝoj fariĝis ungegoj. Li tion bone rimarkis, kaj li ridetis interne. "Ha, nun mi almenaŭ povas vidi, ke mi sonĝas, sed tia malsaĝaĵo antaŭe neniam aperis al mi en sonĝo!" Li flugis sur la verdajn branĉojn kaj kantis; sed al lia kantado mankis la alta pensmaniero, ĉar la poeta naturo malaperis. Simile al ĉiu, kiu bone komprenas sian aferon, la galoŝoj povis per unu fojo fari nur unu aferon; kiam li volis fariĝi poeto, li fariĝis, nun li volis esti malgranda birdo, sed kiam li ricevis la naturon de ĉi tiu, lia antaŭa karaktero malaperis. Estas amuze, li diris; "dum la tago mi sidas en la policejo ĉe la enuigaj aktoj, kaj en la nokto mi sonĝas, ke mi flugas en formo de alaŭdo en la Frederika parko. Vere, oni povus skribi pri tio tutan komedion!" Li flugis malsupren en la herbon, turnis la kapon ĉiuflanken kaj bekis la balanciĝantajn trunketojn de la herboj, kiuj en komparo kun lia nuna grandeco aperis al li tiel altaj, kiel la palmobranĉoj de Norda Afriko. Tio daŭris nur malgrandan momenton, kaj subite ĉirkaŭ li fariĝis plej nigra nokto. La objekto, kiu ŝajnis al li grandega, estis ĵetita super lin;<noinclude><references/></noinclude> 36jgv98ge3l6gc8k8tgcip9sj9ecb29 104 28200 126711 86716 2026-09-16T17:05:39Z HenriLeFoll 4277 /* Provlegita */ 126711 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="HenriLeFoll" /></noinclude>tio estis granda ĉapo, kiun knabo el proksima loko ĵetis super lin. Sub ĝin enŝoviĝis mano kaj kaptis la skribiston je ta dorso kaj la flugiloj, tiel ke li ekpepis. Kun teruro li ekkriis laŭte: "Vi senhonta bubo! mi estas policoficisto!" Sed al la knabo tio sonis nur kiel "pep-pep". Li frapis la birdon sur la bekon kaj iris. Sur la returna vojo li renkontis du lernejkamaradojn el pli alta klaso, kiuj aĉetis de li la birdon kontraŭ kelke da spesdekoj. Tiamaniere la skribisto venis en Kopenhagon al ia familio en la Gota strato. Estas bone, ke mi sonĝas! diris la skribisto, "ĉar alie mi nun efektive kolerus! Antaŭe mi estis poeto; nun mi estas alaŭdo! Nur mia poeta talento povis kaŭzi la aliformiĝon en tiun besteton. Tio estas tute ne gaja afero, precipe se oni enfalas en la manojn de iaj buboj. Mi estas scivola, kiel tio finiĝos!" La knaboj portis lin en tre riĉe meblitan ĉambron. Dika ridetanta virino akceptis ilin, sed ŝi tute ne estis kontenta, ke ili enportis kun si la simplan kampan birdon, kiel ŝi nomis la alaŭdon. "Hodiaŭ, ŝi diris, mi tamen tion permesas", kaj ili devis meti ĝin en malplenan kaĝon, kiu staris apud la fenestro. "Papĉjo eble ĝojos pri tio!" ŝi diris plue kaj ekrigardis ridetante al granda verda papago, kiu en sia bela flavkupra kaĝo grandsinjore balancadis sin en ringo. "Hodiaŭ estas naskiĝtago de papĉjo!" ŝi diris ŝerce, "tial la malgranda kampa birdo volas gratuli ĝin!" Papĉjo ne respondis eĉ unu vorton, sed nur balancadis sin grandsinjore tien kaj reen; sed bela kanario, kiu en la lasta somero estis transportita ĉi tien el sia varma, aromoplena patrujo, komencis laŭte kanti. Kriisto! diris la virino kaj ĵetis blankan poŝtukon sur la kaĝon. Pep, pep! ĝi ekĝemis, "estas videble terura neĝo!" Kaj kun tiu ĝemo ĝi silentiĝis. La skribisto, aŭ, kiel diris la virino, la kampa birdo, estis metita en malgrandan kaĝon tute apude de la kanario, ne malproksime de la papago. La sola frazo, kiun papĉjo povosciis babili kaj kiu ofte sonis tre komike, estis : "Ne, ni estu do homoj!" Ĝia cetera kriado estis tiel same nekomprenebla, kiel la pepado de la kanario, nur ne por la skribisto, kiu nun mem estis birdo kaj bone komprenis siajn kamaradojn. Mi flugadis sub la verda palmo kaj la floranta migdalarbo! kantis la kanario. "Mi flugadis kun miaj fratoj kaj fratinoj super la belegaj floroj kaj super la spegulklara lago, kie la kreskaĵoj balanciĝadis en la akvo. Mi vidis ankaŭ multe da belegaj papagoj, kiuj rakontadis plej gajajn historiojn, tiel longajn kaj tiel multajn!" Tio estis sovaĝaj birdoj, respondis la papago, "al ili mankis klereco.<noinclude><references/></noinclude> q21tn9o1oae4fy5srjph77in0l2utj8 104 28201 126713 86717 2026-09-16T17:13:45Z HenriLeFoll 4277 /* Provlegita */ 126713 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="HenriLeFoll" /></noinclude>Ne, ni estu do homoj. Kial vi ne ridas? Se nia sinjorino kaj ĉiuj gastoj povas ridi pri tio, vi ankaŭ povas. Estas granda manko, se oni ne interesiĝas pri gajaĵoj. Ne, ni estu do homoj!" Ho, ĉu vi memoras ankoraŭ la belajn knabinojn, kiuj dancadis sub la streĉita tendo apud la florantaj arboj? Ĉu vi memoras ankoraŭ la dolĉajn fruktojn kaj la refreŝigan sukon en la sovaĝe kreskantaj herboj? Ho jes! diris la papago, "sed ĉi tie estas al mi multe pli bone! Mi havas bonan manĝaĵon kaj bonegan traktadon; mi scias, ke mi havas bonan kapon, kaj pli mi ne deziras. Ne, ni estu do homoj! Vi estas poeta animo, kiel ili tion nomas, sed mi havas solidajn sciojn kaj spiriton; al vi mankas ne spirito, sed pripensemeco, vi elsaltas kun plej altaj naturaj sonoj, kaj tial ili vin kovras. Al mi oni ne kuraĝas tion fari, ho ne, ĉar mi kostis al ili iom pli. Mi per mia beko inspiras al ili estimon kaj singardecon, kaj mi ankaŭ povas fari spritaĵon. Ne, ni estu do homoj!" Ho mia varma, floranta patrujo! kantis la kanario. "Mi volas kanti pri viaj verdaj arboj, pri viaj trankvilaj margolfoj, kie la branĉoj kisas la klaran spegulon de la akvo; mi kantos pri la gajeco de ĉiuj miaj briletantaj fratoj kaj fratinoj, kie kreskas la fontaĵoj de la dezerto<ref>kaktoj</ref>!" Ĉesu do fine kun viaj plorkantoj! diris la papago. "Diru ion, pri kio oni povus ridi! Ridado estas la signo de plej alta spirita stato. Diru mem, ĉu hundo aŭ ĉevalo povas ridi? Ne, plori ili povas, sed ridi - tiun kapablon havas nur la homo. Ho, ho, ho!" ridis papĉjo kaj aldonis al tio sian spritaĵon : "Ni estu do homoj!" Vi malgranda griza ĉi-landa birdo! diris la kanario, "vi do ankaŭ fariĝis malliberulo! En viaj arbaroj certe estas malvarme, sed tie loĝas la libereco; elflugu! Oni forgesis fermi vian kaĝon; la supra fenestro ne estas fermita. Flugu, flugu!" Kaj tion efektive la skribisto faris, rapide li elflugis el la kaĝo. En la sama momento ekknaris la duonfermita pordo, kiu kondukis en la flankan ĉambron, kaj glite, kun verdaj briletantaj okuloj, enŝoviĝis la kato de la domo kaj komencis ĉasadon kontraŭ li. La kanario flugetadis en la kaĝo, la papago batadis per la flugiloj kaj kriis: "Ni estu do homoj!" La skribisto sentis plej teruran angoron kaj elflugis tra la fenestro super domojn kaj stratojn; fine li devis iom ripozi. La kontraŭe troviĝanta domo havis por li ion hejman, unu fenestro estis nefermita, li enflugis, - tio estis lia propra ĉambro; li sidiĝis sur la tablo. Ni estu do homoj! li diris senpense, imitante la papagon, kaj en la<noinclude><references/></noinclude> 1x35mj2yznz4bxidmggk3xoaere65iu 104 28202 126715 86718 2026-09-16T17:21:39Z HenriLeFoll 4277 /* Provlegita */ 126715 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="HenriLeFoll" /></noinclude>sama momento li fariĝis denove la antaŭa skribisto, sed li sidis sur la tablo. Dio nin gardu! li diris, "kiamaniere mi venis ĉi tien kaj endormiĝis? Malkvietan sonĝon mi havis. La tuta afero estis nenio krom sensencaĵo!" {{f|VI|c}} {{f|La plej bona afero, kiun faris la galoŝoj|c}} Frumatene en la sekvanta tago, kiam la skribisto kuŝis ankoraŭ en sia lito, oni frapetis je la pordo. Tio estis najbaro, kiu loĝis en la sama etaĝo, studento de teologio, kiu eniris. Pruntu al mi viajn galoŝojn; li diris, "en la ĝardeno estas tre malseke, sed la suno brilas tiel belege, ke mi volus elfumi pipon tie malsupre." Li metis sur sin la galoŝojn kaj baldaŭ troviĝis malsupre en la ĝardeno, kiu havis en si unu prunarbon kaj unu pirarbon. Eĉ tiel malgranda ĝardeneto estas rigardata en Kopenhago kiel granda belegaĵo. La studento promenadis en la aleo tien kaj reen; estis ankoraŭ nur la sesa horo; de la strato ekstere sonis korno de poŝto. Ho vojaĝi, vojaĝi! li diris laŭte; "tio estas la plej ĉarma, kion oni povas havi en la mondo, kaj tio estas la plej alta celo de miaj deziroj! Tiam kvietiĝus la maltrankvileco, kiun mi sentas en mi. Sed tre malproksimen mi devus iri! Mi volus vidi la belegan Svisujon, travojaĝi Italujon kaj..." Nu, estis bone, ke la galoŝoj tuj efikis, ĉar alie li venus tro malproksimen. Li vojaĝis. Li estis meze de Svisujo, sed li estis pakita kun ok aliaj personoj en la interno de poŝta kaleŝo; li havis kapdoloron, lia kolo estis tute rigida, kaj la sango amasiĝis en liaj piedoj, kiuj ŝvelis kaj forte doloris al li en la malvastaj botoj. Li troviĝis en stato duondorma. En sia dekstra poŝo li portis la papermonon, en lia maldekstra poŝo troviĝis la pasporto, kaj en leda saketo sur la brusto li havis kelke da alkudritaj oraj moneroj. En ĉiu sonĝo li havis la timigan imagon, ke unu aŭ la alia el tiuj grandvaloraĵoj perdiĝis, kaj tial li ĉiuminute febre leviĝadis, kaj la unua movo, kiun faris lia mano, estis triangula movo de la dekstra flanko al la maldekstra kaj supren al la brusto, por palpi, ĉu li havas ankoraŭ siajn valoraĵojn aŭ ne. Pluvombreloj, bastonoj kaj ĉapeloj balanciĝadis en la reto supre ĉe la plafono de la kaleŝo kaj preskaŭ tute ne permesis vidi la pejzaĝon, kiu estis vere ravanta. Malgraŭ tio li de<noinclude><references/></noinclude> g3ypuromvi7lcpof8fdzxq1m3fwqamx 104 28203 126717 86720 2026-09-16T17:28:24Z HenriLeFoll 4277 /* Provlegita */ 126717 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="HenriLeFoll" /></noinclude>tempo al tempo sukcesis ĵeti kelkajn rigardojn eksteren, kaj en lia koro moviĝis poetaj pensoj. Granda, serioza kaj malluma estis la tuta naturo ĉirkaŭe. Kiel eriko aspektis la pinarbaroj sur la altaj rokoj, kies suproj estis vualitaj de la nuboj. Komencis neĝi; leviĝis akra vento. Ha! li ĝemis, "se ni estus jam sur la alia flanko de la Alpoj, tiam regus ĉirkaŭ ni somero kaj mi povus ŝanĝi miajn valorpaperojn; la timo, kiun mi havas pri ili, kaŭzas tion, ke mi tute ne povas ĝui Svisujon. Ho, se mi fine estus sur la alia flanko!" Kaj jen li estis sur la alia flanko, en la mezo mem de Italujo li estis, inter Florenco kaj Romo. La Trazimena lago kuŝis en vespera lumo, kiel flamanta oro, inter la mallume-bluaj montoj. Ĉi tie, kie Hannibalo venkobatis Flaminion, la vinberbranĉoj nun pace etendis al si reciproke la verdajn fingrojn. Ĉarmaj duonnudaj infanoj gardis amason da karbonigraj porkoj sub grupo da aromaj laŭrarboj ĉe la vojo. Se ni povoscius prezenti tiun bildon en la tuta belegeco de la koloroj, ĉiuj certe ekkrius: "Ho belega Italujo!". Sed tion ne diris la teologo nek eĉ unu el liaj vojaĝkamaradoj en la kaleŝo. Miriadoj da venenaj muŝoj kaj kuloj enflugadis al ili, vane ili frapadis ĉirkaŭ si per branĉo de mirto, la muŝoj ne ĉesis pikadi. Ĉiuj rigardis sin reciproke per vizaĝoj ŝvelintaj de la pikado kaj sangaj. La kompatindajn ĉevalojn oni preskaŭ ne povis plu rekoni, amasege sidis sur ili la muŝoj, kaj nur por unu momento tio helpis, ke la veturigisto malsupreniris kaj skrapis la bestojn. Jen la suno subiris, mallonga sed glacia malvarmo iris tra la naturo, estis tre malagrable; sed ĉirkaŭe la montoj ricevis belegan verdan tonon, tiel klaran, tiel brilantan... jes, iru mem kaj rigardu, tio estas pli bona, ol legi la priskribon de tio! Estis vidaĵo nekomparebla, sed... la stomako estis malplena, la korpo estis laca, ĉiuj sopiroj de la koro celis nur loĝejon por la nokto, sed, sed... kion oni povis atendi! Al ĝi oni sopiris multe pli, ol al la bela naturo. La vojo kondukis tra olivarbaro, oni havis la senton, kvazaŭ oni veturas hejme inter tuberkovritaj salikoj, kaj tie staris soleca enveturejo. Kvin aŭ ses almozpetantaj kripluloj sieĝis ĝian pordon: La plej sana el ili aspektis, "kiel la plej aĝa filo de la Malsato", la aliaj estis aŭ blindaj, havis velksekiĝintajn piedojn kaj rampis sur la manoj, aŭ iliaj brakoj estis ftiziĝintaj kaj iliaj manoj kripliĝintaj. Tie la mizero senorname rigardis el siaj ĉifonoj. "Kompatu, afablaj sinjoroj, kompatu!" ili ĝemadis kaj montradis siajn malsanajn membrojn. La mastrino mem, kun nudaj piedoj, ne kombitaj haroj kaj vestita nur per malpura bluzo, akceptis la gastojn. La pordoj estis ligitaj per ŝnuretoj; la planko en la<noinclude><references/></noinclude> mi31jo7afi80pno4gctcxkvxrru6y24 104 28204 126718 86724 2026-09-16T17:37:04Z HenriLeFoll 4277 /* Provlegita */ 126718 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="HenriLeFoll" /></noinclude>ĉambroj prezentis duone disfositan pavimon el brikoj. Sub la plafono flugadis vespertoj, kaj la odoro en la ĉambroj... Kovru al ni la tablon prefere en la ĉevalejo! diris unu el la vojaĝantoj, "tie oni almenaŭ scias, kion oni enspiras!" Oni malfermis la fenestrojn, por enlasi iom da freŝa aero, sed pli rapide ol ĉi tiu enpenetris en la ĉambrojn la velksekiĝintaj brakoj kaj la senĉesa plorĝemado: "Kompatu, afablaj sinjoroj!" Sur la muroj troviĝis multe da surskriboj, el kiuj duono estis direktitaj kontraŭ la bela Italujo. Oni surtabligis la manĝaĵon. Estis akva supo, spicita per pipro kaj ranca oleo. Ankaŭ la salato ricevis sufiĉan porcion da tia sama oleo. Putraj ovoj kaj rostitaj kokokrestoj estis la ĉefaj manĝaĵoj. Eĉ la vino havis ian aldonan guston, ĝi estis vera medicinaĵo. Por la nokto oni starigis la kofrojn kontraŭ la pordo; unu el la vojaĝantoj gardodeĵoris, dum la aliaj dormis. La teologo estis la deĵoranto. Ho, kiel sufoke estis tie interne! La varmego premis, la kuloj zumadis kaj pikadis, la kripluloj ekstere plorĝemadis eĉ dum la dormado. Jes, vojaĝi estus bone, se oni nur ne havus korpon! ĝemis la studento. "Ho, se la korpo povus ripozi kaj nur la spirito flugus! Ĉie, kien mi venas, troviĝas ia malbonaĵo, kiu premas la koron. Ion pli bonan ol la nunaĵo deziras mia koro; ion pli bonan, la plej bonan... sed kie kaj kio ĝi estas? En efektiveco mi scias, kion mi deziras, mi deziras atingi feliĉan celon, la plej feliĉan el ĉiuj!" Apenaŭ li eldiris la vorton, li ekvidis sin transportita en la hejmon; la longaj blankaj kurtenoj ĉe la fenestroj estis mallevitaj, kaj sur la mezo de la planko staris ĉerko. En la ĉerko kuŝis li mem en sia kvieta dormo de la morto, lia deziro estis plenumita, la korpo ripozis kaj la spirito vojaĝis. "Neniun oni povas nomi feliĉa antaŭ lia morto" estis sentenco de Solon, kaj ĉi tie ĝi estis konfirmita. Ĉiu kadavro estas la sfinkso de la senmorteco; ankaŭ la sfinkso ĉi tie antaŭ ni en la nigra ĉerko donas al ni respondon pri tio, kion la vivinto skribis du tagojn pli frue: <poem class="verse"> :Terura morto! Ĉion vi nur neas! La tomboj ne parolas al la cerbo! Ĉu ankaŭ la spirit' per vi pereas? Ĉu ĉio neniiĝas kiel herbo? :Mizeron nian mondo ne komprenas! Vi, kiu vane pri amik’ sopiris, Feliĉon sole ĝi por vi entenas, La ter', en kiun vi por ĉiam iris. </poem><noinclude><references/></noinclude> m1k02oyvrqhfowzl45zbqelv44sxalv 104 28205 126721 86723 2026-09-16T17:45:51Z HenriLeFoll 4277 /* Provlegita */ 126721 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="HenriLeFoll" /></noinclude><section begin="Galoŝoj"/><nowiki /> Du figuroj moviĝadis en la ĉambro; ni konas ilin ambaŭ: tio estis la feino de Malĝojo kaj la senditino de Feliĉo; ili klinis sin super la mortinto. Vi vidas, diris, la Malĝojo, "kian feliĉon viaj galoŝoj alportis al la homoj?" Almenaŭ al tiu, kiu dormas ĉi tie, ili alportis por ĉiam restantan bonon respondis la Ĝojo. Ho ne, diris la Malĝojo; "li mem foriris, li ne estis forvokita! Lia spirita kapablo ne havis sufiĉe da forto, por eluzi tiujn trezorojn, kiujn li devas eluzi konforme al sia destino. Mi faros al li bonfaron!" Ŝi detiris al li la galoŝojn de la piedoj; tiam finiĝis la morta dormo, kaj la reviviĝinto leviĝis. La Malĝojo malaperis, sed samtempe malaperis ankaŭ la galoŝoj; la Malĝojo certe rigardis ilin kiel sian propraĵon. {{---|3em}} <section end="Galoŝoj"/> <section begin="Lekanto"/>{{f|LEKANTO|c|g=150%}} Atentu! En la kamparo, tute ĉe la vojo, staris kampa domo; vi certe jam mem ĝin iam vidis. Antaŭ ĝi troviĝas florĝardeneto kun bele kolorigita palisaro. Tre proksime de ĝi, sur rando de kavo, meze de plej densa verda herbo, kreskis lekanto. La suno lumis sur ĝin tiel same varme kaj bele, kiel sur la grandajn, luksajn ornamoflorojn interne en la ĝardeno, kaj tiel ĝi kreskis kun ĉiu tago pli kaj pli. Unu matenon ĝi staris, tute disvolviĝinta kun siaj brilante blankaj folietoj, sidantaj kiel radioj ĉirkaŭ la interna flava suno. Ĝi tute ne pensis pri tio, ke neniu homo rimarkas ĝin tie en la herbo kaj ke ĝi estas malriĉa, malestimata floreto; ho ne, ĝi estis tute gaja, turnis sin tute kun la vizaĝo al la varma suno, rigardis supren al ĝi kaj aŭskultis la alaŭdon, kiu kantis en la aero. La lekanto sentis sin tiel feliĉa, kvazaŭ tiam estus grava festotago, kaj tamen tiam estis nur simpla lundo; ĉiuj infanoj estis en la lernejo. Dum ĉi tiuj sidis sur siaj benkoj kaj lernis, la lekanto sidis sur sia malgranda<section end="Lekanto"/><noinclude><references/></noinclude> 007wgr5i2hndx1pheebifnh0wrfecey 104 28206 126722 86733 2026-09-16T17:52:34Z HenriLeFoll 4277 /* Provlegita */ 126722 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="HenriLeFoll" /></noinclude>verda trunketo kaj ankaŭ lernis de la varma suno kaj de ĉio ĉirkaŭe, kiel bona estas Dio, kaj ĝi trovis tion tute laŭorda, ke ĉion, kion ĝi sentis silente, la malgranda alaŭdo tiel klare kaj bele kantis. La lekanto rigardis kun ia respekto supren al la feliĉa birdo, kiu povosciis kanti kaj flugi, kaj ĝin tute ne afliktis tio, ke ĝi mem ne povosciis tion. "Mi vidas ja kaj aŭdas!" ĝi pensis, "la suno lumas sur min kaj la vento min kisas! Ho, kiel riĉe mi estas naturdotita!" Interne de la palisara barilo staris multe da fiermienaj, aristokrataj floroj; ju malpli da bonodoro ili havis, des pli fiere ili alte tenis sian kapon. La sunfloroj plenblovis sin, por aspekti pli grandaj ol la rozoj, sed la ekstera grandeco ne estas ja grava. La tulipoj havis la plej belajn kolorojn, kaj tion ili sciis, kaj ili tenis sin rekte kiel kandeloj, por ke oni pli bone ilin rimarku. La ĵus disvolviĝintan lekanton ili tute ne rimarkis, sed des pli atente la lekanto rigardis ilin kaj pensis: "Kiel riĉaj kaj belaj ili estas! Jes al ili certe alflugos la belega birdo kaj vizitos ilin. Dank' al Dio, ke mi staras tiel proksime, tial mi povas vidi la tutan belaĵon." Kaj ĝuste dum ĝi pensis pri tio, aŭdiĝis pepado kaj la alaŭdo alflugis, tamen ne al la sunfloroj kaj tulipoj, sed malsupren en la herbon, al la malriĉa lekanto, kiu pro granda ĝojo tiel ektimis, ke ĝi tute ne sciis, kion ĝi devas pensi. La malgranda birdo dancis ĉirkaŭ la lekanto kaj kantis: "Kiel mola estas la herbo! Ha, kia ĉarmega floreto kun oro en la koro kaj arĝento sur la vestoj!" Efektive, la flava punkto en la lekanto brilis kiel oro kaj la malgrandaj folioj ĉirkaŭe kiel arĝento. Kiel feliĉa estis la lekanto, ho, tion oni tute ne povas imagi at si. La birdo kisis ĝin per sia beko, kantis antaŭ ĝi kaj poste denove leviĝis en la bluan aeron. Pasis certe horkvarono, antaŭ ol la floreto povis denove rekonsciiĝi. Duone hontanta kaj tamen interne tre ĝoja, ĝi ekrigardis al la floroj tie en la ĝardeno. Ili vidis ja la honoron kaj feliĉon, kiuj trafis ĝin, ili devis ja kompreni, kia ĝojo tio estis. Sed la tulipoj levis sin ankoraŭ duoble pli rigidmiene ol antaŭe kaj havis vizaĝon tute pikeman kaj ruĝan, ĉar ili koleris. La sunfloroj havis tute ŝvelintajn kapojn. Hu, estis bone, ke ili ne povis paroli, ĉar alie ili farus al la lekanto grandan insultadon: La modesta floreto bone vidis, ke ili perdis sian bonan humoron, kaj tio ĝin sincere afliktis. En la sama momento en la ĝardenon eniris knabino kun akra, malproksimen brilanta tranĉilo. Ŝi iris inter la tulipojn, detranĉis unu post la alia. "Ha!" ekĝemis la lekanto, "tio estis ja terura, nun ili tute pereis!" La knabino foriris kun Ia tulipoj; la lekanto ĝojis, ke ĝi staras ekstere en la herbo kaj estas nur simpla floreto. Ĝi sentis sin tre dankema, kaj kiam la suno subiris, ĝi kunmetis<noinclude><references/></noinclude> jxsegb7zapy6kp19u9nq2g31baqek7d 104 28207 126723 86734 2026-09-16T17:59:32Z HenriLeFoll 4277 /* Provlegita */ 126723 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="HenriLeFoll" /></noinclude>siajn folietojn, endormiĝis kaj sonĝis la tutan nokton pri la suno kaj pri la malgranda birdo. Kiam en la sekvanta mateno la floro denove etendis al la aero ĉiujn siajn blankajn foliojn kiel malgrandajn brakojn, ĝi rekonis la voĉon de la birdo, sed ĝia kantado estis tre malĝoja. Jes, la kompatinda alaŭdo havis kaŭzon, por esti malĝoja, ĉar ĝi estis kaptita kaj sidis nun en kaĝo tute apud la malfermita fenestro. Ĝi kantis pri tio, kiel belege estas, kiam oni povas flugadi libere kaj feliĉe, ĝi kantis pri la juna verda greno sur la kampo kaj pri la bela vojaĝo, kiun ĝi per siaj flugiloj povus fari alte en la aero. La kompatinda birdo estis en malbona humoro, kaptita ĝi sidis tie en la kaĝo. La lekanto tiel forte dezirus helpi, sed kiamaniere ĝi povus tion fari? Jes, estis malfacile trovi ian rimedon. Ĝi tute forgesis pri tio, kiel bele ĉio staras ĉirkaŭe, kiel varme lumas la suno kaj kiel bele brilas ĝiaj propraj folietoj. Ho, ĝi povis pensi nur pri la kaptita birdo, por kiu ĝi nenion povis fari. En tiu momento el la ĝardeno venis du malgrandaj knaboj, unu el ili havis tranĉilon en la mano, grandan kaj akran kiel tiu, per kiu la knabino detranĉis la tulipojn. Ili iris rekte al la lekanto, kiu tute ne povis kompreni, kion ili intencas. "Ĉi tie ni povas eltranĉi por la alaŭdo belegan pecon da herbotero!" diris unu el la knaboj kaj komencis fari profundan entranĉadon kvadrate ĉirkaŭ la lekanto, tiel ke la lasta troviĝis en la mezo de la eltranĉata herbotero. "Deŝiru la floron!" diris la alia knabo, kaj la lekanto forte ektremis pro timo, ĉar esti deŝirita signifis ja perdi la vivon, kaj ĝuste nun ĝi tre forte volis vivi, ĉar ĝi povis ja veni kun la herbotero al la alaŭdo en la kaĝon. "Ne, ĝi restu!" diris la alia knabo, "ĝi estas tiel ĉarma ornamo!" Kaj la lekanto restis kaj venis kune kun la herbotero en la kaĝon al la alaŭdo. Sed la kompatinda birdo laŭte plendis pri sia perdita libereco kaj frapadis per siaj flugiloj la metalfadenan plektaĵon de la kaĝo. La lekanto ne povis paroli, ne povis diri eĉ unu konsolan vorton, kiel ajn forte ĝi tion dezirus fari. Tiamaniere pasis la tuta antaŭtagmezo. "Ĉi ne estas akvo!" diris la kaptita alaŭdo. "Ili ĉiuj eliris kaj forgesis starigi por mi iom da akvo. Mia gorĝo estas seka kaj brule varmega. Jen mi ardas de varmego, jen mi tremas de frosto, kaj la aero estas tiel peza! Ha, mi devas morti, mi devas diri adiaŭ al la varma lumo de la suno, al la freŝa verdaĵo, al la tuta belegaĵo, kiun Dio kreis!" Ĝi enpikis sian<noinclude><references/></noinclude> jfszvt5msxxoxmhi4doclp01gkpl7fz 104 28208 126724 86735 2026-09-16T18:11:18Z HenriLeFoll 4277 /* Provlegita */ 126724 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="HenriLeFoll" /></noinclude>malgrandan bekon en la malvarmetan herboteron, por tie sin iom refreŝigi. Tiam ĝiaj okuloj trafis la lekanteton, kaj la birdo faris al ĝi kapsignojn, kisis ĝin per sia beko kaj diris: "Vi ankaŭ devas ĉi tie {{sic|orvelki|forvelki}}, vi kompatinda floreto! Vin kaj la verdan terpeceton oni donis al mi anstataŭ la tuta mondo, kiun mi havis ekstere! Tiu malgranda trunketo de herbo devas esti por mi verda arbo, ĉiu el viaj blankaj folietoj devas esti por mi bonodora floro! Ho, vi nur rakontas al mi, kiel multe mi perdis!" "Ho, se mi povus ĝin konsoli!" pensis la lekanto, sed ĝi ne povis eĉ movi unu folieton; tamen la bonodoro, kiun eligadis la delikataj folietoj, estis multe pli forta, ol ordinare ĝin havas tiu floro. Tion rimarkis ankaŭ la birdo, kaj kvankam ĝi senfortiĝis de soifo kaj en sia suferado deŝiris la verdajn herbotrunketojn ĝi tamen la floreton tute ne tuŝis. Fariĝis vespero, kaj tamen ankoraŭ neniu aperis nek alportis al la malfeliĉa birdo guton da akvo. Tiam la birdo etendis siajn belajn flugilojn, ankoraŭ unu fojon konvulsie ektremis, ĝia kantado estis malĝoja pepado, ĝia kapeto kliniĝis al la floro, kaj ĝia koro krevis de senforteco kaj sopirado. Tiam ankaŭ la floro ne povis kiel en la antaŭa {{sic|vespera|vespero}} kunmeti siajn foliojn kaj endormiĝi. Malsana kaj malĝoja ĝi pendis al la tero. Nur en la sekvanta mateno venis la knaboj, kaj ili ekploris, kiam ili vidis, ke la birdo mortis, ploris multe da larmoj kaj fosis por la birdo beletan tombon, kiun ili ornamis per folietoj de tilioj. La kadavron de la birdo oni metis en belan ruĝan skatolon, reĝan enterigon ĝi havis, la malfeliĉa birdo! Kiam ĝi vivis kaj kantis, ili forgesis pri ĝi, devigis ĝin sidi en kaĝo kaj suferi mizeron, - nun oni faris por ĝi grandan paradon kaj multe da larmoj estis ploritaj pri ĝi. Sed la pecon da herbotero kun la lekanto oni elĵetis en la polvon de la granda vojo. Neniu pensis pri la floro, kiu ja plej multe kunsentis al la birdo kaj tiel sincere volis ĝin konsoli. {{---|3em}}<noinclude><references/></noinclude> 3obi26cgq58r92ltztmtw9ubyskpkxn 104 28209 126725 86738 2026-09-16T18:18:15Z HenriLeFoll 4277 /* Provlegita */ 126725 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="HenriLeFoll" /></noinclude>{{f|Persista stana soldato|c}} Estis iam dudek kvin stanaj soldatoj, kiuj ĉiuj estis fratoj, ĉar oni fandis ilin el la sama malnova stana kulero. La pafilon ili tenis en la mano, ilia vizaĝo estis direktita antaŭen, kontraŭ la malamikon; ruĝa kaj blua, per unu vorto — belega estis ilia uniformo. La unua, kion ili aŭdis en ĉi tiu mondo, kiam oni forprenis la kovrilon de la skatolo, en kiu ili kuŝis, estis ta vorto: „Stanaj soldatoj!“. Tion ekkriis malgranda knabo, ĝoje plaŭdante per la manoj. Li ricevis ilin en sia naskiĝtago kaj starigis ilin nun sur la tablo en batala ordo. Ĉiu soldato similis la alian plej precize, nur unu sola estis iom malsimila: li havis nur unu kruron, Ĉar li estis fandita la lasta, kiam ne estis plu sufiĉe da stano; tamen li staris sur sia sola kruro tiel same firme, kiel la aliaj sur siaj du kruroj, kaj ĝuste li estis distingiĝonta tute aparte per sia sorto. Sur la tablo, sur kiu ili estis starigitaj, staris ankoraŭ multe da aliaj ludiloj; sed ludilo, kiu plej multe altiris al si la atenton, estis bela kastelo el papero. Tra la malgrandaj fenestroj oni povis rigardi internen en la salonojn. Antaŭ ĝi staris malgrandaj arboj, ĉirkaŭe estis peco da spegula vitro, kiu devis prezenti lagon. Cignoj el vakso naĝadis sur ĝi kaj speguliĝadis en ĝi. Ĉio certe estis tre ĉarma, sed la plej ĉarma estis malgranda knabino, kiu staris meze de la malfermita pordego de la kastelo. Ĝi ankaŭ estis eltranĉita el papero, sed havis sur ĝi silkan veston kaj malgrandan, mallarĝan, bluan rubandon trans la ŝultroj; en la mezo de la rubando troviĝis brilanta stelo, tiel granda, kiel ĝia tuta vizaĝo. La malgranda knabino ĉarme etendis supren siajn ambaŭ brakojn, ĉar ŝi estis dancistino, kaj krom tio ŝi levis unu kruron tiel alten, ke la stana soldato tute ne povis ĝin rimarki kaj pensis, ke ŝi, simile al li, havas nur unu piedon. „Ŝi estus bona por mi kiel edzino!“ li pensis, „sed ŝi estas tro altrangula por mi, ŝi loĝas en kastelo, dum mi havas nur skatolon, kiu apartenas ankoraŭ al dudek kvar aliaj, tio ne estas loĝejo por ŝi. Tamen mi vidu, ĉu mi povas konatiĝi kun ŝi!“ Li kuŝiĝis laŭ sia tuta longo malantaŭ flartabakujo, kiu staris sur la tablo. De tie li povis bone observadi la<noinclude><references/></noinclude> tg3lcyzfircgub0cmv75di1rz84jyb0 104 28210 126726 86739 2026-09-16T18:25:11Z HenriLeFoll 4277 /* Provlegita */ 126726 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="HenriLeFoll" /></noinclude>malgrandan elegantan sinjorinon, kiu senlace staris sur unu piedo, ne perdante la ekvilibron. Kiam fariĝis vespero, oni metis la aliajn stanajn soldatojn en ilian skatolon kaj la homoj en la domo enlitiĝis. Nun la ludiloj komencis ludi, jen „Ni ricevas gastojn“, jen „Rabistoj kaj urbaj soldatoj“, jen „Kaŝiĝo“. La stanaj soldatoj frapobruis en sia skatolo, ĉar ili volis ankaŭ partopreni en la ludado, sed ili ne povis levi la kovrilon. La nuksrompilo faris transkapiĝojn, kaj la grifelo gaje ruliĝadis sur la tablo. Fariĝis tia bruo, ke la kanario vekiĝis kaj aliĝis ankaŭ kun sia kantado, sed nur per versoj. La solaj, kiuj ne moviĝis de sia loko, estis la stana soldato kaj la malgranda dancistino. Ŝi staris tute rekte sur la pinto de sia piedo, kaj ambaŭ ŝiaj brakoj estis levitaj; li sur sia unu piedo estis tiel same persista kaj ne deturnis de ŝi siajn okulojn eĉ por unu sekundo. Jen la horloĝo sonis noktomezon, kaj subite desaltis la kovrilo de la flartabakujo; tamen ne flartabako estis interne, sed malgranda nigra koboldo; tio estis artifikaĵo. „Stana soldato!“, diris la koboldo, „per la senĉesa rigardado vi eluzos ankoraŭ viajn okulojn!“ Sed la soldato ŝajnigis, ke li tion ne aŭdas. „Nu, atendu ĝis morgaŭ“, diris la koboldo. Kiam fariĝis mateno kaj la infanoj leviĝis, oni starigis la soldaton en la fenestro; kaj — ĉu tio estis la koboldo, ĉu trablovo — subite la fenestro larĝe malfermiĝis kaj la soldato elfalis malsupren el la tria etaĝo. Tio estis terura falo, li etendis sian solan piedon rekte en la aeron kaj enpuŝiĝis inter la ŝtonojn de la pavimo kun la kasko kaj la bajoneto malsupre. La servistino kaj la malgranda knabo tuj kuris malsupren, por lin serĉi; sed kvankam ili preskaŭ surpaŝis sur lin, ili tamen ne povis lin rimarki. Se la stana soldato ekkrius: „Ĉi mi estas!“ ili certe lin trovus; sed ĉar li estis en uniformo, li opiniis nekonvena tiel laŭte krii. Nun komencis pluvi; falis gutoj post gutoj, kaj baldaŭ fariĝis vera pluvego; kiam ĝi finiĝis, venis du strataj buboj. „Vidu, vidu!“ diris unu el ili, „jen kuŝas stana soldato, li devas eliri kaj ŝipveturi!“ Ili faris ŝipeton el gazeta papero, metis la stanan soldaton internen kaj eknaĝigis lin en la strata defluilo. Ambaŭ knaboj kuris apude kaj plaŭdis per la manoj. Ho ĉielo, kiaj ondoj leviĝadis en la strata defluilo, kaj kia forta torento tie estis! Jes, videble la pluvo falis torente. La papera ŝipeto balanciĝadis supren kaj malsupren, kaj de tempo al tempo ĝi turniĝadis en rondo, tiel ke teruro atakis la stanan soldaton. Malgraŭ<noinclude><references/></noinclude> q232wtyaumxk1okogxc0jabu3t97ea0 104 28211 126728 86740 2026-09-16T18:31:39Z HenriLeFoll 4277 /* Provlegita */ 126728 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="HenriLeFoll" /></noinclude>tio li restis firma, ne paliĝis, rigardis nur antaŭen kaj forte tenis la pafilon en la mano. Subite la ŝipeto subnaĝis sub longan stratdefluilan ponton; ĉi tie estis tiel same mallume, kiel en lia skatolo. „Kien mi nun venos?“, li pensis. „Jes, jes, tio estas kulpo de la koboldo! Ha, se almenaŭ la malgranda knabino sidus ĉi tie en la ŝipeto, tiam mi ne malĝojus, se eĉ estus duoble pli mallume!“ En la sama momento aperis granda akva rato, kiu havis sian loĝejon sub la stratdefluila ponto. „Ĉu vi havas pasporton?“, demandis la rato. „Tuj montru la pasporton!“ Sed la stana soldato silentis kaj nur ankoraŭ pli forte tenis sian pafilon. La ŝipeto veturis pluen kaj la rato ĝin sekvis. Hu, kiel ĝi grincigis la dentojn kaj kriadis al la lignetoj kaj pajleroj: „Haltigu lin, haltigu lin! Li ne pagis doganpagon, li ne montris sian pasporton!“ Sed la fluo fariĝis ĉiam pli kaj pli forta; jam antaŭ ol li atingis la finon de la ponto, li povis ekvidi la tagan lumon; sed samtempe li ekaŭdis bruan tonon, kiu povis ektimigi la koron eĉ de plej kuraĝa viro. Prezentu al vi, ĉe la fino de la ponto la stratdefluilo falis ĝuste en grandan kanalon, kio por li estis tiel same danĝera, kiel por ni la ŝipveturado malsupren sur granda akvofalo. Li estis nun jam tiel proksime, ke li ne povis halti. La ŝipeto naĝis malsupren, la kompatinda stana soldato tenis sin, kiom li povis, tute rekte. Neniu povus diri pri li, ke li eĉ palpebrumis unu momenton per la okuloj. La ŝipeto turniĝis tri aŭ kvar fojojn kaj pleniĝis de akvo ĝis la rando, ĝi devis droni. La stana soldato staris en akvo ĝis la kolo, kaj la ŝipeto iris ĉiam pli kaj pli profunden. Ĉiam pli kaj pli la papero dissolviĝis; jen la akvo iris jam super la kapon de la soldato. Tiam li pensis pri la malgranda ĉarma dancistino, kiun li plu neniam vidos; kaj en la oreloj de la stana soldato sonis: {| style="margin-left: auto; margin-right: auto" | „La tagiĝo, la tagiĝo<br>Estos mia neniiĝo!“ |} Jen la papero disŝiriĝis, kaj la stana soldato trafalis, sed en la sama momento lin englutis granda fiŝo. Ha, kiel mallume estis interne! tie estis ankoraŭ pli malbone ol sub la defluila ponto, kaj antaŭ ĉio estis tre malvaste. Malgraŭ ĉio la stana soldato estis firma kaj kuŝis laŭ sia tuta longo kun la pafilo en la mano. La fiŝo ĵetadis sin tien kaj reen kaj faradis la plej terurajn movojn; fine fariĝis tute silente, kaj li eksentis subite kvazaŭ radion de fulmo.<noinclude><references/></noinclude> bpq2zz1g7bch7fa7i6d8hnlrl2w7t04 104 28212 126732 86741 2026-09-16T18:44:25Z HenriLeFoll 4277 /* Provlegita */ 126732 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="HenriLeFoll" /></noinclude>Enpenetris hela lumbrilo, kaj iu ekkriis laŭte: „La stana soldato!“ La fiŝo estis kaptita, alportita sur la vendejon, tie oni ĝin vendis, kaj ĝi venis en la kuirejon, kie la servistino per granda tranĉilo ĝin distranĉis. Ŝi prenis la soldaton je la mezo de lia korpo kaj enportis lin en la ĉambron, kie ĉiuj volis vidi la rimarkindan viron, kiu vojaĝis en la stomako de fiŝo; la stana soldato tamen tute ne estis fiera pri tio. Oni starigis lin sur la tablo, kaj tie — kiaj strangaj aferoj ofte fariĝas en la mondo — la stana soldato troviĝis en la sama ĉambro, en kiu li estis antaŭe, li vidis la samajn infanojn, kaj la samaj ludiloj staris sur la tablo: la belega kastelo kun la ĉarma malgranda dancistino. Ŝi ĉiam ankoraŭ staris sur unu piedo kaj tenis la duan alte en la aero, ŝi ankaŭ estis persista. Tio tiel kortuŝis la soldaton, ke li estis preta plori per stano, tamen tio ne konvenis. Li rigardis ŝin, kaj ŝi rigardis lin, sed ili nenion diris unu al la alia. Subite unu el la malgrandaj knaboj kaptis la stanan soldaton kaj ĵetis lin rekte en fornon, kvankam li tute ne havis ian kaŭzon por tio. Certe la koboldo en la tabakujo estis kulpa en tio. La stana soldato staris tute prilumita kaj sentis teruran varmegon, sed li ne povis distingi, ĉu tio estas sekvo de la efektiva fajro, ĉu de lia tro granda ardo de amo. Ĉiuj koloroj sur li malaperis; ĉu tio fariĝis dum la vojaĝo, ĉu tio fariĝis de lia profundega malĝojo, tion neniu povus diri. Li rigardis la malgrandan knabinon, kaj ŝi rigardis lin. Li sentis, ke li disfandiĝas, tamen li ĉiam ankoraŭ staris persiste kun sia pafilo en la mano. Tiam malfermiĝis pordo, la vento kaptis la dancistinon, kaj simile al silfino ŝi ankaŭ flugis rekte en la fornon, al la stana soldato, ekflamis per hela flamo kaj malaperis. Tiam la stana soldato fandiĝis kaj fariĝis bulo, kaj kiam en la sekvanta tago la servistino elprenis la cindron el la forno, ŝi trovis lin en formo de malgranda stana koro. Sed de la {{sic|dancistno|dancistino}} restis nur la stelo, kaj ĝi estis tute brulnigriĝinta. {{---|3em}}<noinclude><references/></noinclude> p3c9jn4bq0ltxrpcx7fc2p7qivye6d9 0 28375 126806 97079 2026-09-17T03:10:26Z Castelobranco 7 +1 126806 wikitext text/x-wiki {{Apartigilo}} * [[Brazila Revuo Esperantista]] ** [[Kroniko (Brazila Revuo Esperantista, Aprilo 1907)]] * [[Fervoja Esperantisto]] ** [[Kroniko (Fervoja Esperantisto, Decembro 1910)]] ** [[Kroniko (Fervoja Esperantisto, Februaro 1911)]] ** [[Kroniko (Fervoja Esperantisto, Aprilo 1911)]] ** [[Kroniko (Fervoja Esperantisto, Junio 1911)]] * [[Sennacieca Revuo]] ** [[Kroniko (Sennacieca Revuo, Februaro 1922)]] ijeftoe8s6t5d7c5wua6utikos62xni 104 29365 126734 89880 2026-09-16T18:57:30Z HenriLeFoll 4277 /* Provlegita */ 126734 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="HenriLeFoll" /></noinclude>{{f|SOVAĜAJ CIGNOJ|c|g=150%}} Tre malproksime de ĉi tie, tie, kien flugas la hirundoj, antaŭ ol venas nia vintro, loĝis reĝo, kiu havis dek unu filojn kaj unu filinon, Elizon. La dek unu fratoj, kiuj kompreneble estis reĝidoj, iradis en la lernejon kun stelo sur la brusto kaj sabro ĉe la flanko. Ili skribadis sur oraj tabeloj per diamantaj grifeloj, kaj ili bone legadis kaj lernadis parkere; oni povis tuj aŭdi, ke ili estas reĝidoj. Ilia fratino Elizo sidadis sur seĝeto el spegula vitro kaj havis bildolibron, kiu kostis duonon de regno. Ho, al la infanoj estis tre bone, sed bedaŭrinde ne por ĉiam devis resti tiel! Ilia patro, kiu estis reĝo super la tuta lando, edziĝis kun malbona reĝino, kiu tute ne amis la kompatindajn infanojn. Jam en la unua tago ili klare povis tion rimarki. En la palaco estis granda festo, kaj tiam la infanoj ludis "Ni ricevas gastojn"; sed dum ili ordinare ricevadis ĉiujn kukojn kaj rostitajn pomojn, kiuj nur estis riceveblaj, ŝi donis al ili nur sablon en taso kaj diris, ke ili povas ja imagi al si, ke tio io estas. En la sekvanta semajno ŝi transdonis la malgrandan Elizon al unu vilaĝana familio sur la kamparon, kaj en la daŭro de nelonga tempo ŝi eldiris al la reĝo pri la kompatindaj reĝidoj tiom multe da malbono, ke li tute ĉesis zorgi pri ili. "Elflugu en la mondon kaj zorgu mem pri vi!", diris la malbona reĝino; "flugu en la formo de grandaj birdoj sen voĉo." Tamen ŝi ne povis atingi la malbonon en tia grado, kiel ŝi intencis: ili aliformiĝis en dek unu belegajn sovaĝajn cignojn. Kun stranga krio ili elflugis tra la fenestroj de la palaco trans la parkon kaj la arbaron. Estis ankoraŭ tute frue, kiam ili preterflugis antaŭ tiu vilaĝana domo, en kiu ilia fratino tiam kuŝis en la lito kaj dormis. Ili ŝvebis super la tegmento, turnadis siajn longajn kolojn tien kaj reen kaj frapadis per la flugiloj, sed neniu tion vidis nek aŭdis. Ili devis denove flugi pluen, alte al la nuboj, for en la malproksiman mondon, kie ili flugis ĝis granda malluma arbaro, kiu etendiĝis ĝis la bordo de la maro. La kompatinda malgranda Elizo staris en la vilaĝana ĉambro kaj ludis kun verda folio, ĉar aliajn ludilojn ŝi ne havis. Ŝi trapikis truon en la<noinclude><references/></noinclude> muo1dlrsznkpxlzg0ad8m4bizqtvqty 104 29366 126736 89881 2026-09-16T19:06:00Z HenriLeFoll 4277 /* Provlegita */ 126736 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="HenriLeFoll" /></noinclude>folio, rigardis tra ĝi al la suno, kaj tiam ŝajnis al ŝi, kvazaŭ ŝi vidas la lumajn okulojn de siaj fratoj; kaj ĉiufoje, kiam la varmaj radioj de la suno lumis sur ŝiaj vangoj, ŝi rememoradis ĉiujn iliajn kisojn. Pasis tagoj post tagoj. Kiam la vento blovis tra la grandaj rozarbetaĵoj antaŭ la domo, ĝi flustradis al la rozoj: "Kiu povas esti pli bela ol vi?" Sed la rozoj balancadis la kapon kaj diradis: "Tia estas Elizo!" Kaj kiam dimanĉe la maljuna avino sidis antaŭ la pordo kaj legis en sia preĝolibro, tiam la vento transigadis la foliojn kaj diradis al la preĝolibro: "Kiu estas pli pia ol vi?" "Tia estas Elizo!" respondadis la preĝolibro. Kaj tio, kion diris la rozoj kaj la preĝolibro, estis pura vero. Kiam ŝi atingis la aĝon de dekkvin jaroj, ŝi devis reveni hejmen. Sed kiam la reĝino ekvidis ŝian eksterordinaran belecon, ŝia koro pleniĝis de kolero kaj malamo kontraŭ la knabino. Tre volonte ŝi ankaŭ sian duonfilinon aliformigus, simile al ŝiaj fratoj, en sovaĝan cignon, sed ŝi ne kuraĝis tuj fari tion, ĉar la reĝo ja volis vidi sian filinon. Frue matene la reĝino iris en banejon, kiu estis konstruita el marmoro kaj aranĝita kun molaj kusenoj kaj plej belaj tapiŝoj, ŝi prenis tri bufojn, kisis ilin kaj diris al unu el ili: "Kiam Elizo venos, sidiĝu sur ŝia kapo, por ke ŝi fariĝu tiel mallaborema kiel vi!" Al la dua ŝi diris: "Sidiĝu sur ŝia frunto, por ke ŝi fariĝu tiel malbela kiel vi, por ke ŝia patro ŝin ne rekonu!" Al la tria ŝi flustris: "Kuŝu sur ŝia koro, por ke ŝi ricevu malbonan koron, por ke ŝi pro tio havu suferojn!" Poste ŝi metis la bufojn en la klaran akvon, kiu tuj ricevis verdetan koloron, ŝi vokis Elizon, senvestigis ŝin kaj enirigis ŝin en la akvon. Kiam Elizo subakviĝis, unu bufo sidiĝis en ŝiaj haroj, la dua sur ŝia frunto kaj la tria sur ŝia brusto, sed Elizo kvazaŭ tute ne rimarkis ilin. Kiam ŝi denove leviĝis, tri ruĝaj papavofloroj naĝis sur la akvo. Se la bestoj ne estus venenaj kaj se ili ne estus ricevintaj kison de la sorĉistino, ili aliformiĝus en ruĝajn rozojn; ili tamen fariĝis floroj pro tio, ke ili kuŝis sur ŝia kapo kaj sur ŝia brusto. Ŝi estis tro pia kaj senkulpa, ke la sorĉa arto povu havi forton sur ŝi. Kiam la malbona reĝino tion vidis, ŝi frotis Elizon per suko de juglando, tiel ke ŝi fariĝis tute mallume bruna, ŝmiris ŝian belan vizaĝon per malbonodora ŝmiraĵo kaj malordigis ŝiajn belajn harojn. Estis neeble rekoni la belan Elizon. Kiam ŝia patro ekvidis ŝin en tia stato, li eksentis teruron kaj diris, ke tio ne estas lia filino. Neniu volis ŝin rekoni, krom la antaŭpordega hundo kaj la hirundoj, sed ili estis mizeraj bestoj kaj neniu demandis ilian opinion. Tiam la malfeliĉa Elizo ekploris kaj rememoris siajn dek unu fratojn,<noinclude><references/></noinclude> 7kiujma0gbbdtt26cp25cu4yc3lfuzp 104 29367 126737 89882 2026-09-16T19:13:17Z HenriLeFoll 4277 /* Provlegita */ 126737 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="HenriLeFoll" /></noinclude>kiuj ĉiuj malaperis. Malĝoje ŝi eliris el la palaco kaj iris dum la tuta tago tra kampoj kaj marĉoj, ĝis ŝi venis al la granda arbaro. Ŝi ne sciis, kien ŝi volas iri, sed en sia malĝojo ŝi sopiris al siaj fratoj, kiuj certe, simile al ŝi, estis elpelitaj en la mondon. Ŝi volis ilin serĉi, kaj ŝi esperis, ke ŝi ilin trovos. Post kiam ŝi estis mallongan tempon en la arbaro, fariĝis nokto. Ŝi tute perdis la vojon. Ŝi kuŝiĝis sur la mola musko, faris sian vesperan preĝon kaj apogis sian kapeton al trunko de arbo. Estis tiel senbrue, la aero estis tiel milda, kaj ĉirkaŭe en la herbo kaj sur la musko briletis per verdeta lumo pli ol cent lampiroj. Kiam ŝi iomete ektuŝis unu branĉon per la mano, la lumantaj insektoj falis al ŝi malsupren kiel falantaj steloj. Dum la tuta nokto ŝi sonĝis pri siaj fratoj; ili denove ludis kiel infanoj, skribis per diamantaj grifeloj sur oraj tabeloj kaj rigardis en la belan bildolibron, kiu kostis duonon de regno. Sed sur la tabeloj ili skribis ne nulojn kaj streketojn, kiel iam antaŭe, sed la kuraĝajn farojn, kiujn ili plenumis, ĉion, kion ili travivis kaj vidis. En la bildolibro ĉio estis vivanta, la birdoj kantis, la homoj plenforme eliris el la libro kaj parolis kun Elizo kaj kun ŝiaj fratoj, sed kiam ŝi transigis la foliojn, ili tuj returne ensaltis, por ke ne fariĝu malordo inter la bildoj. Kiam ŝi leviĝis, la suno staris jam alte. Ŝi ne povis ĝin vidi, ĉar la altaj arboj etendis dense siajn branĉojn, sed la radioj ludis tie supre kiel flugetanta malpeza teksaĵo. Tre agrabla odoro eliĝadis el la verdaĵo, kaj la birdoj estis tiel konfidemaj, ke ili preskaŭ sidiĝadis sur la ŝultroj de Elizo. Ŝi aŭdis la plaŭdadon de akvo, kiun kaŭzis multe da abundaj fontoj, kiuj ĉiuj elverŝiĝadis en lageton, kies fundo konsistis el plej bela sablo, kvankam ĉirkaŭe kreskis densaj arbetaĵoj, tamen sur unu loko la cervoj faris grandan liberan lokon, kaj en tiu direkto Elizo iris al la akvo. La lasta estis tiel klara, ke, se la vento ne movus la branĉojn kaj la arbetaĵojn, oni povus preskaŭ kredi, ke ili estas pentritaj sur la fundo, tiel klare tie speguliĝis ĉiu folio. Kiam ŝi ekvidis sian propran vizaĝon, ŝi eksentis grandan teruron, tiel bruna kaj malbela ĝi estis. Sed kiam ŝi malsekigis sian malgrandan manon kaj frotis al si per ĝi la okulojn kaj la frunton, aperis denove ŝia blanka haŭto. Tiam ŝi demetis ĉiujn siajn vestojn kaj eniris an la freŝan akvon. Pli bela reĝidino ol ŝi troviĝis nenie en la mondo. Kiam ŝi denove sin vestis kaj plektis siajn longajn harojn, ŝi iris al la ŝprucanta fonto, trinkis el sia kavigita mano kaj ekiris pli profunden en la arbaron, mem ne sciante kien. Ŝi pensis pri siaj fratoj, pensis pri la bona Dio, kiu certe ne forlasos ŝin. Kaj Li, kiu kreis la sovaĝajn arbarajn<noinclude><references/></noinclude> cpb59czsiugkqk0o1w3s9ppdy5qeoid 104 29368 126738 89883 2026-09-16T19:21:25Z HenriLeFoll 4277 /* Provlegita */ 126738 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="HenriLeFoll" /></noinclude>fruktojn, montris ankaŭ al ŝi arbon, kies branĉoj fleksiĝis sub siaj fruktoj, Tie ŝi manĝis sian tagmanĝon, apogis la troŝaĝitajn branĉojn kaj poste eniris en la plej malluman parton de la arbaro. Tie estis tiel silente, ke ŝi aŭdis siajn proprajn paŝojn kaj ĉiun velkintan folion, kiu fleksiĝis sub ŝiaj piedoj. Eĉ unu birdon oni tie ne povis vidi, eĉ unu radio de la suno ne povis penetri tra la densaj kaj grandaj branĉoj de la arboj. La altaj trunkoj staris tiel dense unu apud la alia, ke kiam ŝi rigardis rekte antaŭen, ŝajnis al ŝi, ke ŝin ĉirkaŭas unu sola densa barilo el traboj. Tie estis tia izoliteco, kiun ŝi neniam antaŭe spertis. La nokto fariĝis tute malluma. Eĉ unu lampiro ne brilis el la musko; malĝoje ŝi kuŝiĝis por dormi. Tiam ŝajnis al ŝi, kvazaŭ la arbobranĉoj super ŝi fleksiĝas flanken kaj la bona Dio per mildaj okuloj rigardas sur ŝin malsupren kaj malgrandaj anĝeloj rigardas super Lia kapo kaj sub Liaj brakoj. Kiam en la sekvanta mateno ŝi vekiĝis, ŝi ne sciis, ĉu ŝi nur sonĝis aŭ ĉu tio estis efektivaĵo. Trairinte kelke da paŝoj, ŝi renkontis maljunan virinon, kiu portis berojn en sia korbo. La maljunulino donacis al ŝi iom da ili. Elizo demandis, ĉu ŝi ne vidis dek unu reĝidojn, rajdantajn tra la arbaro. "Ne", diris la maljunulino, "sed hieraŭ mi vidis dek unu cignojn kun oraj kronoj sur la kapo, naĝantajn malsupren laŭ la torento." Ŝi kondukis Elizon kelkan distancon pluen ĝis deklivo, ĉe kies bazo brue fluis torento. La arboj sur ĝiaj bordoj interplektis siajn foliriĉajn suprojn, kaj tie, kie ili per sia natura kreskado ne povis interatingiĝi, ili elŝiris siajn radikojn el la tero kaj pendis, interplektiĝinte per la branĉoj, super la akvo. Elizo diris adiaŭ al la maljunulino kaj ekiris laŭlonge de la torento ĝis ĝia enfluejo. La tuta belega maro kuŝis nun etendita antaŭ la juna knabino. Sed eĉ unu velo ne montriĝis tie, ne estis videbla eĉ unu ŝipeto, sur kiu ŝi povus vojaĝi pluen. Ŝi rigardis la sennombrajn malgrandajn ŝtonojn sur la bordo; la akvo per konstanta torniĝado donis al ili ĉiuj formon globan. Vitro, fero, ŝtonoj, ĉio, kion la maro albordigis, akceptis tiun formon, kiun donis al ĝi la akvo, kiu tamen estis ja pli mola ol ŝia delikata mano. "Senlace ĝi ruliĝas kaj ruliĝas, kaj tiamaniere la malmolaĵo ebeniĝas; mi ankaŭ volas esti tiel senlaca! Mi dankas vin pro via instruo, vi klaraj ruliĝantaj ondoj! Jam; tion diras al mi mia koro, vi portos min al miaj fratoj!" Sur la akvalpelita mara herbo kuŝis dek unu blankaj plumoj de cignoj; Ŝi kolektis ilin kaj faris el ili bukedon. Gutoj da akvo troviĝis sur ili; ĉu<noinclude><references/></noinclude> lz4rkf7barivka94yp8s3w1i3pf3l0r 104 29369 126739 89884 2026-09-16T19:47:55Z HenriLeFoll 4277 /* Provlegita */ 126739 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="HenriLeFoll" /></noinclude>tio estas roso aŭ larmoj, tion neniu povis vidi. Tie sur la bordo estis tre solece, sed ŝi tion ne sentis, ĉar la maro prezentis konstantajn ŝanĝiĝojn, en la daŭro de kelke da horoj pli multe, ol la sensalaj lagoj povas prezenti en la daŭro de tuta jaro. Kiam aperis granda nigra nubo, tiam oni havis impreson, kvazaŭ la maro volas diri: "Mi ankaŭ povas aspekti malserene!" Kiam leviĝis vento, tiam la, ondoj krispiĝis kaj montris sin en vesto el ŝaŭmo. Sed kiam la nuboj ruĝiĝis kaj la vento kvietiĝis, tiam la maro fariĝis kiel folio de rozo; jen ĝi aspektis verde, jen blanke, sed kiel ajn senbrua kaj trankvila ĝi estis, ĉiam tamen ĉe la bordo estis negranda moviĝado; la akvo leviĝadis malforte, kiel la brusto de dormanta infano. Kiam la suno estis tuj subironta, Elizo ekvidis dek unu sovaĝajn cignojn kun oraj kronoj sur la kapo, flugantajn al la bordo; ili ŝvebis unu post la alia, tio aspektis kiel longa blanka rubando. Tiam Elizo iris supren sur la deklivon kaj kaŝis sin malantaŭ arbetaĵo. La cignoj malleviĝis sur la teron tute apude de ŝi kaj frapis per siaj grandaj blankaj flugiloj. Kiam la suno subiris sub la akvon, la volvokovroj subite falis, kaj tiam montriĝis dek unu belaj reĝidoj, la fratoj de Elizo. Ŝi laŭte ekkriis, ĉar kvankam ili eĉ multe ŝanĝiĝis, ŝi tamen sciis, ke tio estas ili, ŝi sentis, ke tio devis esti ili; kaj ŝi saltis en iliajn brakojn, vokis ilin laŭnome, kaj ili estis senfine feliĉaj, kiam ili ekvidis kaj rekonis sian fratineton, kiu nun estis tiel granda kaj bela. Ili ridis kaj ploris, kaj ili baldaŭ reciproke klarigis al si, kiel malbone ilia duonpatrino agis kontraŭ ili ĉiuj. "Ni, fratoj," diris la plej aĝa, "flugadas kiel sovaĝaj cignoj tiel longe, kiel la suno staras sur la ĉielo; kiam ĝi subiras, ni ricevas returne nian homan formon. Tial nia ĉefa zorgado devas konsisti en tio, ke en la momento de la sunsubiro ni havu sub niaj piedoj firman grundon, ĉar se ni tiam flugus ankoraŭ inter la nuboj, ni tiam, kiel homoj, devus falegi malsupren. Ĉi tie ni ne loĝas; transe de la maro troviĝas lando tiel same bela, kiel ĉi tiu; la vojo ĝis tie estas granda, ni devas transflugi la grandan maron, kaj sur nia vojo troviĝas neniu insulo, sur kiu ni povus pasigi la nokton. Nur unu sola roko elstaras meze de tiu vojo; ĝi estas nur ĝuste tiel granda, ke ni povas ripozi sur ĝi dense flanko ĉe flanko. Kiam la maro estas maltrankvila, tiam la akvo ŝprucas alte super nin; malgraŭ tio ni tamen dankas Dion pro ĝi. Tie ni pasigas la nokton en nia homa formo; sen ĝi ni neniam povus revidi nian karan patrujon, ĉar du plej longajn tagojn de la jaro ni bezonas por nia transflugo. Nur unu fojon ĉiujare estas al ni permesite viziti nian patran hejmon. Dum dek unu<noinclude><references/></noinclude> nltnxmkf60vg4nn2zt0x14a65f1otme 0 45041 126740 126585 2026-09-16T21:53:01Z SkoRo 5510 traduko pp758-9 126740 wikitext text/x-wiki '''Claude Gueux''', ''Victor Hugo'', 1834 ''(Traduko: Vasko R., 2026)'' ''Claude Gueux'' de Victor Hugo jam estas tradukita en Esperanton. La nuna traduko estis farita sendepende kiel tradukekzerco. <div style="text-align: center; font-size: 160%;"> KLAŬDO GUEUX </div> <div style="width: 30%; margin: 15px auto;"> <hr> </div> <div style="margin-left: 20%; margin-right: 20%; text-align: justify; font-size: 90%; "> <div style="text-indent: 1.5em;"> Antaŭ sep aŭ ok jaroj, viro nomata Klaŭdo Gueux<ref>Klaŭdo Gueux estis reala persono. Tial « Gueux » estas familia nomo kaj ne estas tradukenda. Ĝi estas prononcata /gø/ laŭ la franca prononco. Ĝia koincido kun la franca komuna nomo « gueux » (« mizerulo », « vagabondo ») estas hazarda.</ref>, malriĉa laboristo, loĝis en Parizo. Li kun si havis virinon, kiu estis lia amantino, kaj la infanon de tiu virino. Mi diras la aferojn tiel, kiel ili estas, lasante al la leganto kolekti la moralajn konsiderojn laŭgrade, kiam la faktoj semas ilin sur lia vojo. La laboristo estis kapabla, lerta, inteligenta, tre malbone traktita de la edukado, tre bone traktita de la naturo, ne scipovante legi kaj scipovante pensi. Unu vintron mankis laboro. Nek fajro, nek pano en la mansardo. La viro, la virino kaj la infano malsatis kaj malvarmis. La viro ŝtelis. Mi ne scias, kion li ŝtelis; mi ne scias, kie li ŝtelis. Kion mi scias, estas, ke tiu ŝtelo alportis al la virino kaj al la infano tri tagojn da pano kaj fajro, kaj al la viro kvin jarojn da malliberejo. Por pasigi sian punon, la viro estis sendita al la centra malliberejo de Clairvaux. Clairvaux, abatejo, el kiu oni faris Bastilon; ĉelo, el kiu oni faris kabanon; altaro, el kiu oni faris pilorion. Kiam ni parolas pri progreso, jen kiel iuj homoj ĝin komprenas kaj efektivigas. Jen la afero, kiun ili metas sub nian vorton. Ni daŭrigu. Alveninte tien, oni metis lin en karceron dum la nokto kaj en laborejon dum la tago. Ne la laborejon mi kondamnas. Klaŭdo Gueux, antaŭe honesta laboristo, de nun ŝtelisto, estis digna kaj serioza figuro. Li havis altan, jam sulkitan frunton, kvankam li ankoraŭ estis juna, kelkajn grizajn harojn perditajn inter nigraj tufoj, mildan kaj fortan okulon fortege profunditan sub bone formita brova arko, malfermajn naztruojn, elstaran mentonon, disdegnan lipon. Estis bela kapo. Ni vidos, kion la socio faris el ĝi. Li havis maloftan parolon, maloftan geston, ion ordoneman en sia tuta persono, al kio oni obeis, pensan mienon, pli seriozan ol suferantan. Kaj tamen li multe suferis. En la prizono, kie Klaŭdo Gueux estis enfermita, estis laborejestro, speco de funkciulo propra al malliberejoj, kiu havas samtempe ion de giĉetisto kaj komercisto, kiu faras samtempe mendon al la laboristo kaj minacon al la malliberulo, kiu metas la ilon en la manoj kaj la katenojn sur la piedoj. Tiu ĉi estis sin mem subspeco de la speco, vortŝpara viro, tirana, sekvante siajn ideojn, ĉiam tenante sian estrecon per mallonga kondukilo ; cetere, okaze, bona kunulo, bona princo, joviala, mokanta kun gracio ; malmola pli ol firma ; kun neniu rezonante, eĉ ne kun si mem ; bona patro, bona edzo, sendube, kio estas devo, ne virto ; en unu vorto, ne malica, aĉa. Estis unu el tiuj homoj, kiuj havas nenion vibrantan nek elastan, kiuj konsistas el inertaj molekuloj, kiuj ne resonas je la ŝoko de iu ajn ideo, je la kontakto de iu ajn sento, kiuj havas glaciajn kolerojn, mornajn malamojn, incitiĝojn sen emocioj, kiuj flamiĝas sen varmiĝi, kies varmkapablo estas nula, kaj kiujn oni ofte dirus faritaj el ligno ; ili flamas ĉe unu fino kaj estas malvarmaj ĉe la alia. La ĉefa linio, la diagonala linio de la karaktero de tiu ĉi viro, estis la tenaceco. Li estis fiera esti tenaca, kaj komparis sin al Napoleono. Tio estas nur optika iluzio. Estas multaj homoj, kiuj estas trompitaj de tio kaj kiuj, je certa distanco, prenas tenacecon por volo, kaj kandelon por stelo. Do, kiam tiu ĉi viro estis unufoje laŭiginta tion, kion li nomis ''sian volon'', al io sensenca, li iris kun fiera kapo kaj tra ĉiu densejo ĝis la fino de la sensencaĵo. Obstineco sen inteligento estas malsaĝeco veldita al la fino de la stulteco kaj servanta al ĝi kiel plilongigo. Tio iras malproksimen. Ĝenerale, kiam privata aŭ publika katastrofo falis sur nin, se ni, laŭ la ruboj kuŝantaj sur la tero, analizas, kiel ĝi estis konceptita, ni preskaŭ ĉiam trovas, ke ĝi estis blinde konstruita de mediokra kaj obstina homo, kiu fidis al si mem kaj sin mem admiris. Tra la mondo estas multaj el tiuj etaj obstinaj fataloj, kiuj kredas sin providencoj. Jen do kio estis la laborejestro de la centra malliberejo de Clairvaux. Jen el kio estis farita la fajrilo, per kiu la socio frapis ĉiutage sur la malliberulojn por eltiri el ili fajrerojn. La fajrero, kiun tiaj fajriloj elŝiras el tiaj ŝtonetoj, ofte flamigas incendiojn. Ni jam diris, ke post sia alveno al Clairvaux, Klaŭdo Gueux estis numerita en laborejo kaj nitita al tasko. La laborejestro konatiĝis kun li, trovis lin bona laboristo kaj traktis lin bone. Eĉ ŝajnas ke unu tagon, estante bonhumora kaj vidante Klaŭdon Gueux tre malĝoja, ĉar tiu viro ĉiam pensis pri tiu, kiun li nomis ''sian virinon'', li rakontis al li, pro jovialeco kaj por pasigi la tempon, kaj ankaŭ por konsoli lin, ke tiu malfeliĉulino fariĝis publikulino. Klaŭdo demandis malvarme, kio fariĝis el la infano. Oni ne sciis. Post kelkaj monatoj, Klaŭdo alklimatiĝis al la aero de la malliberejo kaj ŝajnis ne plu pensi pri io ajn. Ia severa sereno, propra al lia karaktero, estis repreninta la superecon. Post proksimume sama daŭro de tempo, Klaŭdo estis akirinta apartan influon super ĉiuj siaj kunuloj. Kiel per ia neesprimita konvencio, kaj sen ke iu ajn sciu kial, eĉ ne li mem, ĉiuj tiuj homoj konsultis lin, aŭskultis lin, admiris lin kaj imitis lin, kio estas la lasta supreniranta grado de admiro. Ne estis malgranda glorio esti obeita de ĉiuj tiuj malobeemaj naturoj. Tiu imperio venis al li sen ke li pri ĝi estu pensinta. Tio venis de la rigardo, kiun li havis en la okuloj. La okulo de la homo estas fenestro, tra kiu oni vidas la pensojn, kiuj iras kaj venas en lia kapo. Metu homon, kiu enhavas ideojn inter homojn, kiuj ne enhavas ilin ; post difinita tempo kaj pro nerezistebla leĝo de altiro, ĉiuj mallumaj cerboj humile kaj kun adoro gravitos ĉirkaŭ la radianta cerbo. Estas homoj, kiuj estas fero, kaj homoj, kiuj estas magneto. Klaŭdo estis magneto. En malpli ol tri monatoj, do, Klaŭdo estis fariĝinta la animo, la leĝo kaj la ordo de la laborejo. Ĉiuj tiuj nadloj turniĝis sur lia ciferplato. Li devis kelkfoje mem dubi, ĉu li estis reĝo aŭ malliberulo. Estis ia mallibera papo kun siaj kardinaloj. Kaj, per natura reakcio, kies efiko plenumiĝas sur ĉiuj skaloj, amata de malliberuloj, li estis malamata de la provosoj. Estas ĉiam tiel. La populareco neniam iras sen la malfavoro. Amo de la sklavoj ĉiam estas duobligita de la malamo de la mastroj. Klaŭdo Gueux estis grandega manĝulo. Estis apartaĵo de lia konsisto. Li havis la stomakon farita tiel, ke la manĝaĵo de du ordinaraj viroj apenaŭ sufiĉis por lia tago. S-ro de Cotadilla havis unu el tiuj apetitoj, kaj ridis pri ĝi ; sed tio, kio estas ĝoja okazo por granda Hispana duko, kiu havas kvincent mil ŝafojn, estas ŝarĝo por laboristo, kaj malfeliĉo por malliberulo. Klaŭdo Gueux, libera en sia subtegmento, laboris la tutan tagon, gajnis sian kvar-funtan panon kaj manĝis ĝin. Klaŭdo Gueux, en malliberejo, laboris la tutan tagon kaj ricevis senŝanĝe por sia peno unu kaj duono funtoj da pano kaj kvar uncojn da viando. La porcio estas neelpetebla. Klaŭdo do kutime malsatis en la malliberejo de Clairvaux. Li malsatis, kaj estis ĉio. Li ne parolis pri tio. Tiel estis lia naturo. Unu tagon, Klaŭdo ĵus englutis sian magran porcion, kaj denove rekomencis labori sur sia teksilo, kredante trompi la malsaton per la laboro. La aliaj malliberuloj manĝis ĝoje. Juna, pala, blanka, malforta viro venis stari ĉe li. Li tenis en la mano sian porcion, kiun li ankoraŭ ne tuŝis, kaj tranĉilon. Li restis tie, starante apud Klaŭdo, mienante voli paroli kaj ne aŭdaci. Tiu viro, kaj lia pano, kaj lia viando ĝenis Klaŭdon. — Kion vi volas ? Li diris fine, abrupte. — Ke vi faru al mi servon, diris timeme la juna viro. — Kion ? rediris Klaŭdo. — Ke vi helpu min manĝi tion. Mi havas tro multe da ĝi. Larmo rulis en la fiera okulo de Klaŭdo. Li prenis la tranĉilon, dividis la porcion de la juna viro en du egalajn partojn, prenis unu el ili kaj ekmanĝis. — Dankon, diris la juna viro. Se vi volas, ni tiel dividos ĉiutage. — Kiel vi nomiĝas? diris Klaŭdo Gueux. — Albino. — Kial vi estas ĉi tie ? rediris Klaŭdo. — Mi ŝtelis. — Ankaŭ mi, diris Klaŭdo. Efektive, ili tiel dividis ĉiutage. Klaŭdo Gueux estis tridek-ses-jara, kaj kelkfoje li ŝajnis kvindekjara, tiom severa estis lia kutima penso. Albino estis dudek-jara, oni donus al li dek sep jarojn, tiom da senkulpeco ankoraŭ estis en la rigardo de tiu ŝtelisto. Intima amikeco estiĝis inter tiuj du viroj. Amikeco de patro al filo pli ol de frato al frato. Albino estis ankoraŭ preskaŭ infano ; Klaŭdo estis jam preskaŭ maljunulo. Ili laboris en la sama laborejo, ili kuŝis sub la sama ŝlosoŝtono, ili promenis en la sama korto, ili mordis la saman panon. Ĉiu el la du amikoj estis la universo por la alia. Ŝajnas, ke ili estis feliĉaj. Ni jam parolis pri la laborejestro. Tiu viro, malamata de la malliberuloj, ofte estis devigita, por ke ili obeu lin, uzi Klaŭdon Gueux, kiu estis amata de ili. Ofte okazis, ke por antaŭhaltigi ribelon aŭ tumulton, la aŭtoritato sen titolo de Klaŭdo Gueux donis helpon al la oficiala aŭtoritato de la estro. Efektive, por reteni la malliberulojn, dek paroloj de Klaŭdo valoris dek ĝendarmojn. Klaŭdo plurfoje faris tiun servon al la estro. Tial la estro kore malamis lin. Li ĵaluzis ĉi tiun ŝteliston. Li havis en la profundo de sia koro sekretan, envian, nefleksiĝeman malamon kontraŭ Klaŭdo, malamon de suvereno de leĝo al suvereno de fakto, de tera povo al spirita povo. Tiuj malamoj estas la plej aĉaj. Klaŭdo multe amis Albinon, kaj ne pensis pri la estro. Unu tagon, unu matenon, kiam la kondamnitoj pasadis duope de la dormejo al la laborejo, giĉetisto vokis Albinon, kiu staris apud Klaŭdo kaj avertis lin, ke la estro alvokis lin. — Kio oni volas de vi ? diris Klaŭdo. — Mi ne scias, diris Albino. La giĉetisto forkondukis Albinon. La mateno pasis. Albino ne revenis al la laborejo. Kiam alvenis la horo de la manĝo, Klaŭdo pensis, ke li renkontos Albinon en la korto. Albino ne estis en la korto. Oni revenis al la laborejo, Albino ne reaperis en la laborejo. La tago fluis tiel. En la vespero, kiam oni forkondukis la malliberulojn en ilian dormejon, Klaŭdo serĉis Albinon per la okuloj, kaj ne vidis lin. Ŝajnas, ke li multe suferis en tiu momento, ĉar li alparolis giĉetiston, kion li neniam faris. — Ĉu Albino estas malsana ? li diris. — Ne, respondis la giĉetisto. — Do, de kie tio venas, ke li ne reaperis hodiaŭ? — Nu ! diris neglekteme la ŝlosilportulo, tio estas, ke oni translokis lin al alia zono. La atestantoj, kiuj poste atestis pri tiuj faktoj, rimarkis, ke ĉe tiu respondo de la giĉetisto, la mano de Klaŭdo, kiu portis en ĝi flamantan kandelon, iomete tremis. Li rediris trankvile : — Kiu ordonis tion ? La giĉetisto respondis — M. D. La laborejestro nomiĝis M. D. La sekva tago pasis same kiel la antaŭa, sen Albino. Vespere, je la horo de la fino de la laboroj, la estro, M. D. venis fari sian kutiman rundon en la laborejo. Tuj kiam Klaŭdo vidis lin, li demetis sian ĉapon el dika lano, li butonumis sian grizan veston, mornan livreon de Clairvaux, ĉar en malliberejoj oni konsideras, ke respekte butonumita vesto faras bonan impreson al la superuloj, kaj li staris, kun sia ĉapo en la mano, ĉe la enirejo de sia benko, atendante la pason de la estro. La estro pasis. — Sinjoro! diris Klaŭdo La estro haltis kaj deturnis sin duone. — Sinjoro, rediris Klaŭdo, ĉu vere oni translokis Albinon de zono? — Jes, respondis la estro. — Sinjoro, daŭrigis Klaŭdo, mi bezonas Albinon por vivi. Li aldonis: — Vi scias, ke mi ne havas sufiĉe por manĝi kun la hejma porcio, kaj Albino dividis sian panon kun mi. — Estis lia afero, diris la estro. — Sinjoro, ĉu ne ekzistas maniero remeti Albinon en la saman zonon kiel mi ? — Neeble. Estas prenita decido. — De kiu ? — De mi. — Sinjoro D., rediris Klaŭdo, temas pri vivo aŭ morto por mi, kaj tio dependas de vi. — Mi neniam revenas pri miaj decidoj. — Sinjoro, ĉu mi faris ion al vi? Kion mi faris al vi? — Nenio. — En tiu kazo, diris Klaŭdo, kial vi apartigas min de Albino? — Ĉar, diris la estro. Tiu klarigo donita, la estro pasis plu. Klaŭdo mallevis la kapon kaj ne replikis. Povra leono en kaĝo, al kiu oni prenis lian hundon! Ni devas diri, ke la ĉagreno pro tiu apartigo neniel ŝanĝis la kvazaŭ malsanan manĝavidon de tiu malliberulo. Cetere, ĉe li nenio ŝajnis rimarkeble ŝanĝiĝi. Li ne parolis pri Albino al neniu el siaj kunuloj. Li promenis sola en la korto dum la horoj de ripozo, kaj li malsatis. Nenio plu. Tamen, tiuj, kiuj bone konis lin, rimarkis ion sinistran kaj malhelan, kio densiĝis sur lia vizaĝo tagon post tago. Cetere, li estis pli pacema ol iam. Pluraj volis dividi sian porcion kun li, sed li rifuzis ridetante. Ĉiuvespere, ekde la klarigo, kiun donis al li la estro, li faris ian frenezaĵon, kiu mirigis ĉe viro tiel serioza. Kiam la estro, reveninte je la kutima horo de sia rundo, pasis antaŭ la teksilo de Klaŭdo, Klaŭdo levis la okulojn kaj fiksrigardis lin, poste li alparolis lin per tono plena je angoro kaj kolero, kiu estis samtempe preĝa kaj minaca, nur per tiuj du vortoj : ''Kaj Albino?'' La estro afektis ne aŭdi aŭ foriris ŝultrumante. Tiu viro malpravis ŝultrumanti, ĉar estis evidente por ĉiuj spektantoj de tiuj strangaj scenoj, ke Klaŭdo Gueux estis interne decidinta ion. La tuta malliberejo atendis kun anksio, kia estas la rezulto de tiu lukto inter tenaceco kaj decido. Estis konstatite, ke unu fojon interalie Klaŭdo diris al la estro : — Aŭskultu, sinjoro, redonu al mi mian kunulon. Vi faros bone, mi certigas al vi. Rimarku, ke mi diras tion al vi. Alia fojo, unu dimanĉon, kiam li estis en la korto, sidanta sur ŝtono, kun la kubutoj sur la genuoj kaj la frunto en la manoj, senmove dum horoj en la sama sinteno, la kondamnito Faillette alproksimiĝis al li, kaj kriis al li ridante : — Al diablo, kion do vi faras tie, Klaŭdo? Klaŭdo malrapide levis sian severan kapon, kaj diris: — ''Mi juĝas iun.'' Fine, unu vesperon, la 25-an de oktobro 1831, kiam la estro faris sian rundon, Klaŭdo frakasis sub sia piedo, kun vitra bruo, vitron de brakhorloĝo, kiun li trovis matene en koridoro. La estro demandis, de kie venis tiu bruo. — Nenio, diris Klaŭdo, estas mi. Sinjoro la estro, redonu al mi Albinon, redonu al mi mian kunulon. — Neeble, diris la mastro. — Tamen necesas, diris Klaŭdo per mallaŭta kaj firma voĉo ; kaj, rigardante la estron rekte en la vizaĝon, li aldonis : — Pripensu. Hodiaŭ ni estas la 25-a de oktobro. Mi donas al vi ĝis la 4-a de novembro. Giĉetisto rimarkigis al M. D., ke Klaŭdo minacis lin kaj ke tio estis kazo por karcero. — Ne, ne karcero, diris la estro kun malŝatema rideto, necesas esti bonkora kun tiaj homoj! La sekvan tagon, la kondamnito Pernot alparolis Klaŭdon, kiu promenis sola kaj pensema, lasante la aliajn malliberulojn petoli en malgranda sunluma kvadrato ĉe la alia fino de la korto. — He! Klaŭdo, pri kio vi pensas? Vi ŝajnas malfeliĉa. — ''Mi timas'', diris Klaŭdo, ''ke baldaŭ okazos ia malfeliĉo al tiu bona M. D.'' Estas naŭ plenaj tagoj de la 25-a de oktobro ĝis la 4-a de novembro. Klaŭdo ne lasis pasi eĉ unu sen serioze averti la estron pri la stato pli kaj pli dolora en kiun la malapero de Albinon metis lin. La estro, laca, punis lin unufoje dudek kvar horoj da karcero, ĉar lia preĝo tro similis al ordono. Jen ĉio, kion Klaŭdo ricevis. La 4-a de novembro alvenis. Tiun ĉi tagon, Klaŭdo vekiĝis kun serena vizaĝo, kiun oni ankoraŭ ne vidis ĉe li ekde la tago, kiam la decido de M. D. apartigis lin de sia amiko. Leviĝante, li priserĉis en speco de kesto el blanka ligno, kiu estis ĉe la piedo de lia lito kaj kiu enhavis liajn kelkajn ĉifonvestojn. Li eltiris el ĝi tondilon de kudristino. Tio estis, kun nekompleta volumo de l'''Émile'', la sola afero kiu restis al li de lia edzino, kiun li amis, de la patrino de lia infano, de lia iama feliĉa eta hejmo. Du moveblaĵoj tute senutilaj por Klaŭdo : la tondilo povis servi nur al virino, la libro nur al instruitulo. Klaŭdo sciis nek kudri nek legi. Kiam li trairis la malnovan, senhonorigitan kaj kalkblankigitan klaŭstron, kiu servas kiel promenejo vintre, li proksimiĝis al la kondamnito Ferrari, kiu atente rigardis la grandegajn rungojn de fenestro. Klaŭdo tenis en la mano la malgrandan tondilon ; li montris ĝin al Ferrari, dirante : — Ĉi vespere mi tranĉos ĉi tiujn rungojn per ĉi tiu tondilo. Ferrari, nekredema, ekridis, kaj ankaŭ Klaŭdo. Tiun matenon, li laboris pli fervore ol kutime ; neniam li laboris tiel rapide kaj tiel bone. Li ŝajnis doni grandan prezon al tio, ke li finu matene ĉapelon el pajlo, kiun antaŭpagis al li honesta burĝo el Troyes, s-ro Bressier. Preskaŭ antaŭ tagmezo, li malsupreniris pretekste al la laborejo de la lignaĵistoj, kiu troviĝis en la teretaĝo, sub la etaĝo, kie li laboris. Klaŭdo estis amata tie, kiel cetere ĉie, sed li malofte eniris. Ankaŭ : — Ha! Jen Klaŭdo! Oni ĉirkaŭis lin. Estis festo. Klaŭdo ĉirkaŭrigardis en la ĉambro. Neniu kontrolisto estis tie. — Ĉu iu havas hakilon por prunti al mi ? li diris. — Por kio fari ? oni demandis lin. Li respondis : — Por mortigi ĉi-vespere la laborejestron. Oni prezentis al li plurajn hakilojn, por ke li elektu. Li prenis la plej malgrandan, kiu estis tre akra, kaŝis ĝin en sia pantalono kaj eliris. Estis tie dudek sep malliberuloj. Li ne petis ilin konservi la sekreton. Ĉiuj gardis ĝin. Ili eĉ ne parolis pri la afero inter si. Ĉiu atendis siaflanke, kio okazos. La afero estis terura, rekta kaj simpla. Neniu komplikaĵo estis ebla. Klaŭdo povis esti nek konsilita nek denuncita. Post unu horo, li alparolis junan dek-ses jaran kondamniton, kiu oscedis en la promenejo, kaj konsilis al li lerni legi. En tiu momento, la malliberulo Faillette aliris Klaŭdon kaj demandis lin, kion diable li kaŝis tie en sia pantolono. Klaŭdo diris: — Tio estas hakilo por mortigi M. D. ĉi-vespere. Li aldonis: — Ĉu tio videblas ? — Iomete, diris Faillette. La resto de la tago estis ordinara. Je la sepa horo, oni refermis la malliberulojn, ĉiun sekcion en ĝia asignata laborejo ; kaj la kontrolistoj eliris el la laborĉambroj, kiel ŝajnis esti la kutimo, por ne reveni ĝis post la rundo de la estro. Klaŭdo Gueux estis do riglita, kiel la aliaj en sia laborejo kun siaj kunuloj de teksilo. Tiam okazis en tiu laborejo eksterordinara sceno, sceno nek sen majesto nek sen teruro, la sola de tiu speco, kiun neniu historio povas rakonti. Estis tie, kiel konstatis la posta juĝa enketo, okdek du ŝtelistoj, inkluzive de Klaŭdo. Post kiam la kontrolistoj lasis ilin solaj, Klaŭdo ekstaris sur sia benko, kaj anoncis al la tuta ĉambraro, ke li havis ion por diri. Oni silentis. Tiam Klaŭdo laŭtigis la voĉon kaj diris: — Vi ĉiuj scias, ke Albino estis mia frato. Mi ne havas sufiĉe por manĝi el tio, kion oni donas al mi ĉi tie. Eĉ aĉetante nur panon per la malmulto kiun mi gajnas, tio ne sufiĉus. Albino dividis sian porcion kun mi ; mi amis lin unue, ĉar li nutris min, poste ĉar li amis min. La estro, M. D., apartigis nin. Tio neniel ĝenis lin, ke ni estu kune ; sed li estas malica viro, kiu ĝuas turmenti. Mi redemandis al li Albinon. Ĉu vi vidis ? Li ne volis. Mi donis al li ĝis la 4-a de novembro, por ke li redonu al mi Albinon. Li metigis min en karcero pro tio, ke mi tion diris. Mi, dum tiu tempo, juĝis lin kaj kondamnis lin al morto. Ni estas la 4-a de novembro. Li venos post du horoj por fari sian rundon. Mi avertas vin, ke mi estas mortigonta lin. Ĉu vi havas ion por diri pri tio ? Ĉiuj silentis. Klaŭdo daŭrigis. Li parolis, laŭŝajne, per neordinara elokventeco, kiu cetere al li estis natura. Li deklaris ke li bone scias, ke li estas faronta perfortan agon, sed ke li ne kredis malpravi. Li apelaciis al la konscienco de la okdek unu ŝtelistoj, kiuj aŭskultis lin : Ke li troviĝas en kruda ekstremaĵo; Ke la neceso fari al si mem justecon estas senelirejo, en kiu oni kelkfoje troviĝas engaĝita; Ke vere, li ne povas preni la vivon de la estro sen doni la sian, sed ke li trovas bone doni sian vivon por justa afero; Ke li longe pripensas, kaj nur pri tio, jam de du monatoj; Ke li kredas bone ke li ne lasos sin forkonduki de la rankoro, sed ke, se tiel estus, li petegas, ke oni avertu lin; Ke li honeste submetas siajn kialojn al justaj homoj, kiuj ĉirkaŭas lin; Ke li do estas mortigonta M. D., sed ke, se iu havas ion por riproĉi al li, li estas preta aŭskulti ĝin. Nur unu voĉo leviĝis kaj diris ke antaŭ ol mortigi la estron, Klaŭdo devas lastfoje provi paroli al li kaj klini lin. — Tio estas justa, diris Klaŭdo, kaj mi faros tion. Ok horoj sonoris ĉe la granda horloĝo. La estro devis veni al la naŭa horo. Post kiam tiu stranga kasacio kvazaŭ ratifis la kondamnon, kiun li prononcis, Klaŭdo tute reprenis sian serenecon. Li metis sur tablon ĉion, kion li posedis el tolaĵoj kaj vestaĵoj, la povran havaĵon de la malliberulo, kaj, alvokante unu post la alia, tiujn el siaj kunuloj, kiujn li amis plej multe post Albino, li disdonis al ili ĉion. Li gardis nur la malgrandan tondilon. Poste, li kisis ĉiujn. Kelkaj ploris, kaj li ridetis al tiuj. En tiu lasta horo estis momentoj, kiam li parolis kun tiom da trankvilo kaj eĉ da gajeco, ke pluraj el liaj kunuloj interne esperis, kiel ili poste deklaris, ke li eble forlasos sian rezolucion. Li eĉ unu fojon amuziĝis per la estingado de unu el la malmultaj kandeloj, kiuj lumigis la laborejon, per la blovo de sia naztruo, ĉar li havis malbonajn kutimojn de sia edukado, kiuj ĝenis lian naturan dignon pli ofte ol necesus. Nenio povis malhelpi, ke tiu iama stratknabo kelkfoje havu la odoron de la Pariza stratkanaleto. Li ekvidis junan kondamniton, kiu estis pala, kiu rigardis lin per fiksaj okuloj kaj kiu tremis, sendube atendante tion, kion li estis vidonta. — Nu! Kuraĝon, juna viro! diris Klaŭdo milde al li, tio daŭros nur momenton. Kiam li estis disdoninta ĉiujn siajn vestaĉojn, farinta siajn adiaŭojn, manpreminta al ĉiuj, li ĉesigis kelkajn maltrankvilajn babiladojn, kiuj okazis tie kaj tie en la plej malhelaj anguloj de la laborejo kaj li ordonis, ke oni rekomencu labori. Ĉiuj obeis silente. La laborejo, kie tio okazis, estis oblonga ĉambro, longa paralelogramo, truita de fenestroj en ĝiaj du longaj flankoj kaj de du pordoj, kiuj frontis unu la alian ĉe ĝiaj du ekstremoj. La teksiloj kun siaj benkoj estis vicigitaj ĉe ĉiu flanko apud la fenestroj, la benkoj tuŝantaj la muron laŭ rekta angulo, kaj la restinta libera spaco inter la du vicoj de teksiloj formis ian longan vojon, kiu iris rekte de unu pordo al la alia kaj tiel trairis la tutan ĉambron. Estis tiu longa vojo, sufiĉe mallarĝa, kiun la estro devis travoji dum sia inspektado ; li devis eniri tra la suda pordo kaj eliri tra la norda pordo, post kiam li estis rigardinta la laborulojn dekstre kaj maldekstre. Ordinare, li faris tiun trairon rapide kaj sen halti. Klaŭdo mem reiris al sia benko kaj rekomencis labori, kiel Jacques Clément rekomencis preĝi. Ĉiuj atendis. La momento proksimiĝis. Subite, oni aŭdis frapon de sonorilo. Klaŭdo diris : — Estas antaŭsonoro. Tiam li leviĝis, grave trairis parton de la ĉambro kaj iris apogi sin per la kubuto sur la angulon de la unua teksilo maldekstre, tute apud la enirpordo. Lia vizaĝo estis tute kvieta kaj bonvolema. Naŭ horoj sonis. La pordo malfermiĝis. La estro eniris. En tiu momento, en la laborejo fariĝis silento de statuoj. La estro estis sola, kiel kutime. Li eniris kun sia joviala, kontenta kaj necedema vizaĝo, ne vidis Klaŭdon, kiu staris maldekstre de la pordo, kun la dekstra mano kaŝita en sia pantolono, kaj pasis rapide antaŭ la unuaj teksiloj, balancante la kapon, maĉante siajn parolojn kaj ĵetante tien kaj tien sian banalan rigardon, sen rimarki, ke ĉiuj okuloj ĉirkaŭ li estis fiksitaj sur terura ideo. Subite, li abrupte deturniĝis, surprizite aŭdinte paŝon malantaŭ si. Estis Klaŭdo, kiu silente sekvis lin dum kelkaj momentoj. — Kion faras ci tie, ci? diris la estro ; kial ci ne estas ĉe cia loko? Ĉar homo ne plu estas homo tie. Estas hundo. Oni cias lin. Klaŭdo Gueux respondis respekte: — Tio estas, ke mi devas paroli al vi, sinjoro la estro. — Pri kio? — Pri Albino. — Ankoraŭ! diris la estro. — Ĉiam! diris Klaŭdo. — Nu! daŭrigis la estro plu marŝante, ĉu ci do ne havis sufiĉe de dudek kvar horoj en karcero? Klaŭdo respondis, daŭre sekvante lin : — Sinjoro la estro, redonu al mi mian kunulon. — Neeble. — Sinjoro la estro, diris Klaŭdo kun voĉo, kiu estus kortuŝinta la demonon, mi petegas vin, remetu Albinon kun mi, vi vidos, kiel bone mi laboros. Vi, kiu estas libera, por vi tio ne gravas; vi ne scias, kio estas amiko ; sed mi, mi havas nur la kvar murojn de la prizono. Vi povas iri kaj veni, vi ; mi, mi havas nur Albinon. Redonu lin al mi. Albino nutris min, vi tion bone scias. Tio kostus al vi nur la penon diri jes. Kion tio faras al vi, se en la sama ĉambro estas viro kiu nomiĝas Klaŭdo Gueux, kaj alia, kiu nomiĝas Albino? Ĉar tio ne estas pli komplika ol tio. Sinjoro la estro, mia bona sinjoro D., mi vere petegas vin, en la nomo de la ĉielo! Klaŭdo eble neniam antaŭe diris tiom multe samfoje al provoso. Post tiu peno, elĉerpita, li atendis. La estro replikis kun gesto de malpacienco : — Neeble. Estas dirite. Nu, ne plu parolu al mi pri tio. Ci enuigas min. Kaj, ĉar li hastis, li plirapidigis sian paŝon. Klaŭdo same. Tiel parolante, ili ambaŭ alvenis apud la elirpordon. La okdek ŝtelistoj rigardis kaj aŭskultis, anhelante. Klaŭdo delikate prenis la baskon de la vesto de la estro. — Sed almenaŭ, por ke mi sciu, kial mi estas mortkondamnita! Diru al mi, kial vi apartigis lin de mi. — Mi jam diris tion al ci, respondis la estro. Ĉar. Kaj, turnante la dorson al Klaŭdo, li etendis la manon al la klinko de la elirpordo. Post la respondo de la estro, Klaŭdo malantaŭeniris unu paŝon. La okdek statuoj, kiuj estis tie, vidis eliri el lia pantalono lian dekstran manon kun la hakilo. Tiu mano leviĝis, kaj antaŭ ol la estro povis ekkrii, tri hakoj, terura afero diri, frapitaj en la sama vundo, malfermis lian kranion. Dum li falis malantaŭen, kvara hako tranĉvundis lian vizaĝon. Poste, kiel lanĉita furiozo ne haltas subite, Klaŭdo Gueux fendis lian dekstran femuron per kvina, senutila hako. La estro estis morta. Tiam Klaŭdo ĵetis sian hakilon kaj ekkriis : ''Nun al la alia!'' La alia estis li mem. Oni vidis lin tiri el sia vesto la malgrandan tondilon de "sia edzino", kaj, sen ke iu pensu malhelpi lin, li enpuŝis ĝin en sian bruston. La klingo estis mallonga, la brusto profunda. Li fosis en ĝi longe kaj pli ol dudek fojojn, kriante : — Koro de damnito, mi ne trovos vin! — Kaj fine, li falis banita en sia sango, sveninta sur la mortiton. Kiu el la duo estis viktimo de la alia? Kiam Klaŭdo rekonsciiĝis; li estis en lito, kovrita per tolaĵoj kaj bandaĝoj, superŝutita per kuracado. Ĉe lia litkapo estis monaĥinoj de Karitato, kaj ankaŭ, juĝisto de enketo, kiu okupiĝis pri la afero kaj demandis lin kun granda intereso: — ''Kiel vi fartas ?'' Li perdis grandan kvanton da sango, sed la tondilo, per kiu li havis la kortuŝan superstiĉon sin bati, ne bone plenumis sian devon ; neniu el la batoj kiujn li portis al si estis danĝera. Estis mortigaj por li nur la vundoj, kiujn li faris al M. D. La pridemandadoj komenciĝis. Oni demandis al li, ĉu li estis tiu, kiu mortigis la laborejestron de la malliberejo de Clairvaux. Li respondis: ''Jes''. Oni demandis al li, kial. Li respondis : ''Ĉar''. Tamen, en iu momento, liaj vundoj plimalboniĝis. Li estis kaptita de malbona febro por kiu li preskaŭ mortis. Novembro, decembro, januaro kaj februaro pasis en kuracadoj kaj preparoj. Kuracistoj kaj juĝistoj diligente okupiĝis pri Klaŭdo. Unuj kuracis liajn vundojn, aliaj starigis lian eŝafodon. </div> </div> st0onngb698jsulkwlityekrtgyq303 0 45051 126691 126626 2026-09-16T14:59:40Z Castelobranco 7 +kategorio 126691 wikitext text/x-wiki '''''[[:w:Brazila Esperantisto|Brazila Esperantisto]]''''' estas gazeto pri la Esperanto-movado en Brazilo. Ĝi estis fondita de Brazila Esperanto-Ligo (BEL) en 1907. == ''Brazila Revuo Esperantisto'' (1907-1908) == * 1907: [[Brazila Esperantisto - Aprilo 1907|Aprilo]] &bull;&#32; [[Brazila Esperantisto - Majo 1907|Majo]] &bull;&#32; [[Brazila Esperantisto - Junio 1907|Junio]] &bull;&#32; [[Brazila Esperantisto - Julio 1907|Julio]] &bull;&#32; [[Brazila Esperantisto - Aŭgusto 1907|Aŭgusto]] &bull;&#32; [[Brazila Esperantisto - Septembro 1907|Septembro]] &bull;&#32; [[Brazila Esperantisto - Oktobro 1907|Oktobro]] &bull;&#32; [[Brazila Esperantisto - Novembro-Decembro 1907|Novembro-Decembro]] * 1908: [[Brazila Esperantisto - Januaro-Marto 1908|Januaro-Marto]] == ''Brazila Esperantisto'' == * 1908: [[Brazila Esperantisto - Septembro 1908|Septembro]] &bull;&#32; [[Brazila Esperantisto - Oktobro-Novembro 1908|Oktobro-Novembro]] &bull;&#32; [[Brazila Esperantisto - Decembro 1908|Decembro]] * 1909: [[Brazila Esperantisto - Januaro-Februaro 1909|Januaro-Februaro]] &bull;&#32; [[Brazila Esperantisto - Marto-Aprilo 1909|Marto-Aprilo]] &bull;&#32; [[Brazila Esperantisto - Majo-Junio 1909|Majo-Junio]] &bull;&#32; [[Brazila Esperantisto - Julio-Aŭgusto 1909|Julio-Aŭgusto]] * 1910: [[Brazila Esperantisto - Julio 1910|Julio]] &bull;&#32; [[Brazila Esperantisto - Aŭgusto 1910|Aŭgusto]] &bull;&#32; [[Brazila Esperantisto - Septembro 1910|Septembro]] &bull;&#32; [[Brazila Esperantisto - Oktobro 1910|Oktobro]] &bull;&#32; [[Brazila Esperantisto - Novembro-Dezembro 1910|Novembro-Dezembro]] == Eksteraj ligiloj == {{Projektoj|w=Brazila Esperantisto|commons=Category:Brazila Esperantisto}} {{DEFAŬLTORDIGO:Brazila Esperantisto}} [[Kategorio:Brazila Esperantisto| ]] [[Kategorio:Esperanto-gazetoj]] llkeoa3cn3nnq8xi5oa2x8lzfhav6va 126693 126691 2026-09-16T15:04:28Z Castelobranco 7 126693 wikitext text/x-wiki '''''[[:w:Brazila Esperantisto|Brazila Esperantisto]]''''' estas gazeto pri la Esperanto-movado en Brazilo. Ĝi estis fondita de Brazila Esperanto-Ligo (BEL) en 1907. == ''Brazila Revuo Esperantisto'' (1907-1908) == * 1907: [[Brazila Esperantisto/Aprilo 1907|Aprilo]] &bull;&#32; [[Brazila Esperantisto - Majo 1907|Majo]] &bull;&#32; [[Brazila Esperantisto - Junio 1907|Junio]] &bull;&#32; [[Brazila Esperantisto - Julio 1907|Julio]] &bull;&#32; [[Brazila Esperantisto - Aŭgusto 1907|Aŭgusto]] &bull;&#32; [[Brazila Esperantisto - Septembro 1907|Septembro]] &bull;&#32; [[Brazila Esperantisto - Oktobro 1907|Oktobro]] &bull;&#32; [[Brazila Esperantisto - Novembro-Decembro 1907|Novembro-Decembro]] * 1908: [[Brazila Esperantisto - Januaro-Marto 1908|Januaro-Marto]] == ''Brazila Esperantisto'' == * 1908: [[Brazila Esperantisto - Septembro 1908|Septembro]] &bull;&#32; [[Brazila Esperantisto - Oktobro-Novembro 1908|Oktobro-Novembro]] &bull;&#32; [[Brazila Esperantisto - Decembro 1908|Decembro]] * 1909: [[Brazila Esperantisto - Januaro-Februaro 1909|Januaro-Februaro]] &bull;&#32; [[Brazila Esperantisto - Marto-Aprilo 1909|Marto-Aprilo]] &bull;&#32; [[Brazila Esperantisto - Majo-Junio 1909|Majo-Junio]] &bull;&#32; [[Brazila Esperantisto - Julio-Aŭgusto 1909|Julio-Aŭgusto]] * 1910: [[Brazila Esperantisto - Julio 1910|Julio]] &bull;&#32; [[Brazila Esperantisto - Aŭgusto 1910|Aŭgusto]] &bull;&#32; [[Brazila Esperantisto - Septembro 1910|Septembro]] &bull;&#32; [[Brazila Esperantisto - Oktobro 1910|Oktobro]] &bull;&#32; [[Brazila Esperantisto - Novembro-Dezembro 1910|Novembro-Dezembro]] == Eksteraj ligiloj == {{Projektoj|w=Brazila Esperantisto|commons=Category:Brazila Esperantisto}} {{DEFAŬLTORDIGO:Brazila Esperantisto}} [[Kategorio:Brazila Esperantisto| ]] [[Kategorio:Esperanto-gazetoj]] 7zlmv0g9n6nuypb3g588r8e4nqiidm2 126864 126693 2026-09-17T05:07:49Z Castelobranco 7 /* Brazila Revuo Esperantisto (1907-1908) */ 126864 wikitext text/x-wiki '''''[[:w:Brazila Esperantisto|Brazila Esperantisto]]''''' estas gazeto pri la Esperanto-movado en Brazilo. Ĝi estis fondita de Brazila Esperanto-Ligo (BEL) en 1907. == ''Brazila Revuo Esperantisto'' (1907-1908) == === 1907 === ;[[Brazila Esperantisto/Aprilo 1907|Aprilo]] Portreto de Dro Zamenhof &nbsp;• ''Al nia legantaro'' &nbsp;• ''De Babel ao Esperanto'' &nbsp;• ''[[Kroniko (Brazila Revuo Esperantista, Aprilo 1907)|Kroniko]]'' &nbsp;• ''[[Brazila Klubo Esperanto|Brazila Klubo «Esperanto»]]'' &nbsp;• ''[[G. E. Suda Stelaro]]'' &nbsp;• ''[[Esperanta Societo Sud-Rio Granda]]'' &nbsp;• ''[[Laboristara Esperantista Grupo]]'' &nbsp;• ''[[G. E. Verda Stelo]]'' &nbsp;• ''[[Esperanto en la Telegrafo]]'' &nbsp;• ''[[Konsuloj kaj konsulejoj]]'' &nbsp;• ''[[Brazila Kongreso de Esperanto]]'' &nbsp;• ''[[Murillo Furtado]]'' &nbsp;• ''[[Kanto de l'ekzilo]]'' &nbsp;• ''Esperanto en Fremdlando'' &nbsp;• ''[[Humoraĵoj]]'' [[Brazila Esperantisto - Majo 1907|Majo]] &bull;&#32; [[Brazila Esperantisto - Junio 1907|Junio]] &bull;&#32; [[Brazila Esperantisto - Julio 1907|Julio]] &bull;&#32; [[Brazila Esperantisto - Aŭgusto 1907|Aŭgusto]] &bull;&#32; [[Brazila Esperantisto - Septembro 1907|Septembro]] &bull;&#32; [[Brazila Esperantisto - Oktobro 1907|Oktobro]] &bull;&#32; [[Brazila Esperantisto - Novembro-Decembro 1907|Novembro-Decembro]] === 1908 === * [[Brazila Esperantisto - Januaro-Marto 1908|Januaro-Marto]] == ''Brazila Esperantisto'' == * 1908: [[Brazila Esperantisto - Septembro 1908|Septembro]] &bull;&#32; [[Brazila Esperantisto - Oktobro-Novembro 1908|Oktobro-Novembro]] &bull;&#32; [[Brazila Esperantisto - Decembro 1908|Decembro]] * 1909: [[Brazila Esperantisto - Januaro-Februaro 1909|Januaro-Februaro]] &bull;&#32; [[Brazila Esperantisto - Marto-Aprilo 1909|Marto-Aprilo]] &bull;&#32; [[Brazila Esperantisto - Majo-Junio 1909|Majo-Junio]] &bull;&#32; [[Brazila Esperantisto - Julio-Aŭgusto 1909|Julio-Aŭgusto]] * 1910: [[Brazila Esperantisto - Julio 1910|Julio]] &bull;&#32; [[Brazila Esperantisto - Aŭgusto 1910|Aŭgusto]] &bull;&#32; [[Brazila Esperantisto - Septembro 1910|Septembro]] &bull;&#32; [[Brazila Esperantisto - Oktobro 1910|Oktobro]] &bull;&#32; [[Brazila Esperantisto - Novembro-Dezembro 1910|Novembro-Dezembro]] == Eksteraj ligiloj == {{Projektoj|w=Brazila Esperantisto|commons=Category:Brazila Esperantisto}} {{DEFAŬLTORDIGO:Brazila Esperantisto}} [[Kategorio:Brazila Esperantisto| ]] [[Kategorio:Esperanto-gazetoj]] slx4t7nj0yhps65gybkayp6kih87mx7 106 45052 126733 126636 2026-09-16T18:56:26Z Castelobranco 7 126733 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Tipo=journal |Titolo=[[Brazila Revuo Esperantista]] |Subtitolo= |Volumo= |Aŭtoro= |Tradukinto= |Redaktoro= |Antaŭparolisto= |Lingvo= |Eldonejo=M. Piedade kaj K-io |Eldona_loko=Rio-de-Ĵanejro, Brazilo |Jaro=1907 |Fonto=pdf |Bildo=1 |Serio={{Serio/Brazila Esperantisto}} |Paĝoj=<pagelist /> |Enhavo= |Rimarkoj=[[pt:Galeria:Brazila Revuo Esperantista - Aprilo 1907.pdf]] |Vikifontaro_Traduko=false }} [[Kategorio:Indeksoj - Brazila Esperantisto]] ru42ozww0okoorano1qscfilfj4me39 126735 126733 2026-09-16T18:59:48Z Castelobranco 7 126735 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Tipo=journal |Titolo=[[Brazila Revuo Esperantista]] |Subtitolo= |Volumo= |Aŭtoro= |Tradukinto= |Redaktoro= |Antaŭparolisto= |Lingvo= |Eldonejo=M. Piedade kaj K-io |Eldona_loko=Rio-de-Ĵanejro, Brazilo |Jaro=1907 |Fonto=pdf |Bildo=1 |Serio={{Serio/Brazila Esperantisto}} |Paĝoj=<pagelist /> |Enhavo= |Rimarkoj=Ĉi tiu estas '''dulingva verko'''. Iuj partoj de ĝia enhavo estas en la [[:pt:Galeria:Brazila Revuo Esperantista - Aprilo 1907.pdf|portugala Vikifontaro]]. [[pt:Galeria:Brazila Revuo Esperantista - Aprilo 1907.pdf]] |Vikifontaro_Traduko=false }} [[Kategorio:Indeksoj - Brazila Esperantisto]] ogqkpq3wcf0l78czd4ps0vtvx6dska9 126762 126735 2026-09-16T22:32:09Z Castelobranco 7 126762 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Tipo=journal |Titolo=[[Brazila Revuo Esperantista]] |Subtitolo= |Volumo= |Aŭtoro= |Tradukinto= |Redaktoro= |Antaŭparolisto= |Lingvo= |Eldonejo=M. Piedade kaj K-io |Eldona_loko=Rio-de-Ĵanejro, Brazilo |Jaro=1907 |Fonto=pdf |Bildo=1 |Serio={{Serio/Brazila Esperantisto}} |Paĝoj=<pagelist /> |Enhavo= |Rimarkoj=''Ĉi tiu estas '''dulingva verko'''. Iuj partoj de ĝia enhavo estas en la [[:pt:Galeria:Brazila Revuo Esperantista - Aprilo 1907.pdf|portugala Vikifontaro]].'' [[pt:Galeria:Brazila Revuo Esperantista - Aprilo 1907.pdf]] |Vikifontaro_Traduko=false }} [[Kategorio:Indeksoj - Brazila Esperantisto]] lbp0zkcrwtczfl282aeehuiiv260dxx 126848 126762 2026-09-17T04:22:19Z Castelobranco 7 126848 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Tipo=journal |Titolo=[[Brazila Revuo Esperantista]], [[Brazila Revuo Esperantista/Aprilo 1907|Aprilo 1907]] |Subtitolo= |Volumo= |Aŭtoro= |Tradukinto= |Redaktoro= |Antaŭparolisto= |Lingvo= |Eldonejo=M. Piedade kaj K-io |Eldona_loko=Rio-de-Ĵanejro, Brazilo |Jaro=1907 |Fonto=pdf |Bildo=1 |Serio={{Serio/Brazila Esperantisto}} |Paĝoj=<pagelist /> |Enhavo=: Portreto (retrato) de Dro Zamenhof. : Al nia legantaro (Aos nossos leitores). : De Babel ao {{sic|Espernto|Esperanto}} - Medeiros e Albuquerque. : [[Kroniko (Brazila Revuo Esperantista, Aprilo 1907)|Kroniko]] (Chronica). :- [[Brazila Klubo Esperanto|Brazila Klubo «Esperanto»]]. :- [[G. E. Suda Stelaro]]. :- [[Esperanta Societo Sud-Rio Granda]]. :- [[Laboristara Esperantista Grupo]]. :- [[G. E. Verda Stelo]]. : [[Esperanto en la Telegrafo]] (o Esperanto no Telegrapho). : [[Konsuloj kaj konsulejoj]] (Consules e consulados). : [[Brazila Kongreso de Esperanto]] (Congresso brasileiro de Esperanto). : [[Murillo Furtado]]. : [[Kanto de l'ekzilo]] (Canção do Exilio) - Gonçalves Dias (F. V. Lorenz, tradukis) : Esperanto en Fremdlando (O Esperanto no estrangeiro). : Humuraĵoj (Humorismos). |Rimarkoj=''Ĉi tiu estas '''dulingva verko'''. Iuj partoj de ĝia enhavo estas en la [[:pt:Galeria:Brazila Revuo Esperantista - Aprilo 1907.pdf|portugala Vikifontaro]].'' [[pt:Galeria:Brazila Revuo Esperantista - Aprilo 1907.pdf]] |Vikifontaro_Traduko=false }} [[Kategorio:Indeksoj - Brazila Esperantisto]] 26ftf2n7wk9mjeunac47xeouw3a8lh1 126849 126848 2026-09-17T04:25:19Z Castelobranco 7 126849 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Tipo=journal |Titolo=[[Brazila Revuo Esperantista]], [[Brazila Esperantisto/Aprilo 1907|Aprilo 1907]] |Subtitolo= |Volumo= |Aŭtoro= |Tradukinto= |Redaktoro= |Antaŭparolisto= |Lingvo= |Eldonejo=M. Piedade kaj K-io |Eldona_loko=Rio-de-Ĵanejro, Brazilo |Jaro=1907 |Fonto=pdf |Bildo=1 |Serio={{Serio/Brazila Esperantisto}} |Paĝoj=<pagelist /> |Enhavo=Portreto de Dro Zamenhof Al nia legantaro De Babel ao Esperanto - Medeiros e Albuquerque [[Kroniko (Brazila Revuo Esperantista, Aprilo 1907)|Kroniko]] - [[Brazila Klubo Esperanto|Brazila Klubo «Esperanto»]] - [[G. E. Suda Stelaro]] - [[Esperanta Societo Sud-Rio Granda]] - [[Laboristara Esperantista Grupo]] - [[G. E. Verda Stelo]] [[Esperanto en la Telegrafo]] [[Konsuloj kaj konsulejoj]] [[Brazila Kongreso de Esperanto]] [[Murillo Furtado]] [[Kanto de l'ekzilo]] Esperanto en Fremdlando Humuraĵoj |Rimarkoj=''Ĉi tiu estas '''dulingva verko'''. Iuj partoj de ĝia enhavo estas en la [[:pt:Galeria:Brazila Revuo Esperantista - Aprilo 1907.pdf|portugala Vikifontaro]].'' [[pt:Galeria:Brazila Revuo Esperantista - Aprilo 1907.pdf]] |Vikifontaro_Traduko=false }} [[Kategorio:Indeksoj - Brazila Esperantisto]] rcdw11q3mmdtgswjopiyhja6a0apar1 126850 126849 2026-09-17T04:34:24Z Castelobranco 7 126850 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Tipo=journal |Titolo=[[Brazila Revuo Esperantista]], [[Brazila Esperantisto/Aprilo 1907|Aprilo 1907]] |Subtitolo= |Volumo= |Aŭtoro= |Tradukinto= |Redaktoro= |Antaŭparolisto= |Lingvo= |Eldonejo=M. Piedade kaj K-io |Eldona_loko=Rio-de-Ĵanejro, Brazilo |Jaro=1907 |Fonto=pdf |Bildo=1 |Serio={{Serio/Brazila Esperantisto}} |Paĝoj=<pagelist /> |Enhavo=Portreto de Dro Zamenhof &nbsp;• ''Al nia legantaro'' &nbsp;• De Babel ao Esperanto &nbsp;• ''[[Kroniko (Brazila Revuo Esperantista, Aprilo 1907)|Kroniko]]'' &nbsp;• ''[[Brazila Klubo Esperanto|Brazila Klubo «Esperanto»]]'' &nbsp;• ''[[G. E. Suda Stelaro]]'' &nbsp;• ''[[Esperanta Societo Sud-Rio Granda]]'' &nbsp;• ''[[Laboristara Esperantista Grupo]]'' &nbsp;• ''[[G. E. Verda Stelo]]'' &nbsp;• ''[[Esperanto en la Telegrafo]]'' &nbsp;• ''[[Konsuloj kaj konsulejoj]]'' &nbsp;• ''[[Brazila Kongreso de Esperanto]]'' &nbsp;• ''[[Murillo Furtado]]'' &nbsp;• ''[[Kanto de l'ekzilo]]'' &nbsp;• ''Esperanto en Fremdlando'' &nbsp;• ''Humuraĵoj'' |Rimarkoj=''Ĉi tiu estas '''dulingva verko'''. Iuj partoj de ĝia enhavo estas en la [[:pt:Galeria:Brazila Revuo Esperantista - Aprilo 1907.pdf|portugala Vikifontaro]].'' [[pt:Galeria:Brazila Revuo Esperantista - Aprilo 1907.pdf]] |Vikifontaro_Traduko=false }} [[Kategorio:Indeksoj - Brazila Esperantisto]] clhf7o9hl1nttmjn2n90y3yyxrmk265 126856 126850 2026-09-17T04:50:53Z Castelobranco 7 126856 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Tipo=journal |Titolo=[[Brazila Revuo Esperantista]], [[Brazila Esperantisto/Aprilo 1907|Aprilo 1907]] |Subtitolo= |Volumo= |Aŭtoro= |Tradukinto= |Redaktoro= |Antaŭparolisto= |Lingvo= |Eldonejo=M. Piedade kaj K-io |Eldona_loko=Rio-de-Ĵanejro, Brazilo |Jaro=1907 |Fonto=pdf |Bildo=1 |Serio={{Serio/Brazila Esperantisto}} |Paĝoj=<pagelist /> |Enhavo=Portreto de Dro Zamenhof &nbsp;• ''Al nia legantaro'' &nbsp;• ''De Babel ao Esperanto'' &nbsp;• ''[[Kroniko (Brazila Revuo Esperantista, Aprilo 1907)|Kroniko]]'' &nbsp;• ''[[Brazila Klubo Esperanto|Brazila Klubo «Esperanto»]]'' &nbsp;• ''[[G. E. Suda Stelaro]]'' &nbsp;• ''[[Esperanta Societo Sud-Rio Granda]]'' &nbsp;• ''[[Laboristara Esperantista Grupo]]'' &nbsp;• ''[[G. E. Verda Stelo]]'' &nbsp;• ''[[Esperanto en la Telegrafo]]'' &nbsp;• ''[[Konsuloj kaj konsulejoj]]'' &nbsp;• ''[[Brazila Kongreso de Esperanto]]'' &nbsp;• ''[[Murillo Furtado]]'' &nbsp;• ''[[Kanto de l'ekzilo]]'' &nbsp;• ''Esperanto en Fremdlando'' &nbsp;• ''[[Humoraĵoj]]'' |Rimarkoj=''Ĉi tiu estas '''dulingva verko'''. Iuj partoj de ĝia enhavo estas en la [[:pt:Galeria:Brazila Revuo Esperantista - Aprilo 1907.pdf|portugala Vikifontaro]].'' [[pt:Galeria:Brazila Revuo Esperantista - Aprilo 1907.pdf]] |Vikifontaro_Traduko=false }} [[Kategorio:Indeksoj - Brazila Esperantisto]] 2y3s0mgyih530y2mom80kgwkdps024l 126857 126856 2026-09-17T04:56:27Z Castelobranco 7 126857 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Tipo=journal |Titolo=[[Brazila Revuo Esperantista]], [[Brazila Esperantisto/Aprilo 1907|Aprilo 1907]] |Subtitolo= |Volumo= |Aŭtoro= |Tradukinto= |Redaktoro=Alberto Alvares F. Vieira; Reynaldo F. Geyer; Everardo Backheuser |Antaŭparolisto= |Lingvo= |Eldonejo=M. Piedade kaj K-io |Eldona_loko=Rio-de-Ĵanejro, Brazilo |Jaro=1907 |Fonto=pdf |Bildo=1 |Serio={{Serio/Brazila Esperantisto}} |Paĝoj=<pagelist /> |Enhavo=Portreto de Dro Zamenhof &nbsp;• ''Al nia legantaro'' &nbsp;• ''De Babel ao Esperanto'' &nbsp;• ''[[Kroniko (Brazila Revuo Esperantista, Aprilo 1907)|Kroniko]]'' &nbsp;• ''[[Brazila Klubo Esperanto|Brazila Klubo «Esperanto»]]'' &nbsp;• ''[[G. E. Suda Stelaro]]'' &nbsp;• ''[[Esperanta Societo Sud-Rio Granda]]'' &nbsp;• ''[[Laboristara Esperantista Grupo]]'' &nbsp;• ''[[G. E. Verda Stelo]]'' &nbsp;• ''[[Esperanto en la Telegrafo]]'' &nbsp;• ''[[Konsuloj kaj konsulejoj]]'' &nbsp;• ''[[Brazila Kongreso de Esperanto]]'' &nbsp;• ''[[Murillo Furtado]]'' &nbsp;• ''[[Kanto de l'ekzilo]]'' &nbsp;• ''Esperanto en Fremdlando'' &nbsp;• ''[[Humoraĵoj]]'' |Rimarkoj=''Ĉi tiu estas '''dulingva verko'''. Iuj partoj de ĝia enhavo estas en la [[:pt:Galeria:Brazila Revuo Esperantista - Aprilo 1907.pdf|portugala Vikifontaro]].'' [[pt:Galeria:Brazila Revuo Esperantista - Aprilo 1907.pdf]] |Vikifontaro_Traduko=false }} [[Kategorio:Indeksoj - Brazila Esperantisto]] n5m0k3uplvjafvjle58d0estgobd1dc 14 45053 126688 126628 2026-09-16T14:37:57Z Castelobranco 7 +kategorio 126688 wikitext text/x-wiki [[Kategorio:Brazila Esperantisto]] [[Kategorio:Indeksoj - Gazetoj|Brazila Esperantisto]] aflj1rujq82byaxfc1wwrz5skfefwh1 104 45056 126729 126638 2026-09-16T18:38:48Z Castelobranco 7 /* Provlegita */ 126729 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Castelobranco" /></noinclude>{{rh|1^a Jaro|Aprilo|N.^o 1}} ---- {{f|BRAZILA|g=150%|c}} {{f|REVUO ESPERANTISTA|g=200%|c}} {{f|Elirante ĉiumonate - Apparecendo mensalmente|c}} {{---|100px}} {{f|'''REDAKCIO'''|g=120%|c}} {{f|Alberto Alvares F. Vieira - Reynaldo F. Geyer — Everardo Backheuser|c}} {{---|200px}} {{f|'''ENHAVO (SUMMARIO)'''|g=120%|c}} Portreto (retrato) de Dro Zamenhof. Al nia legantaro (Aos nossos leitores). De Babel ao {{sic|Espernto|Esperanto}} - Medeiros e Albuquerque. Kroniko (Chronica). :- Brazila Klubo «Esperanto». :- G. E. Suda Stelaro. :- Esperanta Societo Sud-Rio Granda. :- Laboristara Esperantista Grupo. :- G. E. Verda Stelo. Esperanto en la Telegrafo (o Esperanto no Telegrapho). Konsuloj kaj konsulejoj (Consules e consulados). Brazila Kongreso de Esperanto (Congresso brasileiro de Esperanto). Murillo Furtado. Kanto de l'ekzilo (Canção do Exilio) Gonçalves Dias (F. V. Lorenz, tradukis) Esperanto en Fremdlando (O Esperanto no estrangeiro). Humuraĵoj (Humorismos). {{---|200px}} {{f|ELDONO DE|g=100%|c}} {{f|'''M. PIEDADE KAJ K.^io'''|g=120%|c}} {{f|Rua da Assembléa, 46 - Rio de Janeiro|c}} {{f|'''--- BRAZILUJO ---'''|c}}<noinclude><references/></noinclude> o1n9szvls7zd0w0yx7eeqizhfj4ez5f 126802 126729 2026-09-17T02:57:29Z Castelobranco 7 126802 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Castelobranco" /></noinclude>{{rh|1^a Jaro|Aprilo|N.^o 1}} ---- {{f|BRAZILA|g=150%|c}} {{f|REVUO ESPERANTISTA|g=200%|c}} {{f|Elirante ĉiumonate - Apparecendo mensalmente|c}} {{---|100px}} {{f|'''REDAKCIO'''|g=120%|c}} {{f|Alberto Alvares F. Vieira - Reynaldo F. Geyer — Everardo Backheuser|c}} {{---|200px}} {{f|'''ENHAVO (SUMMARIO)'''|g=120%|c}} :Portreto (retrato) de Dro Zamenhof. :Al nia legantaro (Aos nossos leitores). :De Babel ao {{sic|Espernto|Esperanto}} - Medeiros e Albuquerque. :[[Brazila Esperantisto/Aprilo 1907/Kroniko|Kroniko]] (Chronica). :- [[Brazila Esperantisto/Aprilo 1907/Brazila Klubo Esperanto|Brazila Klubo «Esperanto»]]. :- [[Brazila Esperantisto/Aprilo 1907/G. E. Suda Stelaro|G. E. Suda Stelaro]]. :- [[Brazila Esperantisto/Aprilo 1907/Esperanta Societo Sud-Rio Granda|Esperanta Societo Sud-Rio Granda]]. :- [[Brazila Esperantisto/Aprilo 1907/Laboristara Esperantista Grupo|Laboristara Esperantista Grupo]]. :- [[Brazila Esperantisto/Aprilo 1907/G. E. Verda Stelo|G. E. Verda Stelo]]. : [[Brazila Esperantisto/Aprilo 1907/Esperanto en la Telegrafo|Esperanto en la Telegrafo]] (o Esperanto no Telegrapho). :[[Brazila Esperantisto/Aprilo 1907/Konsuloj kaj konsulejoj|Konsuloj kaj konsulejoj]] (Consules e consulados). :[[Brazila Esperantisto/Aprilo 1907/Brazila Kongreso de Esperanto|Brazila Kongreso de Esperanto]] (Congresso brasileiro de Esperanto). :[[Brazila Esperantisto/Aprilo 1907/Murillo Furtado|Murillo Furtado]]. :[[Brazila Esperantisto/Aprilo 1907/Kanto de l'ekzilo|Kanto de l'ekzilo]] (Canção do Exilio) - Gonçalves Dias (F. V. Lorenz, tradukis) :Esperanto en Fremdlando (O Esperanto no estrangeiro). :Humuraĵoj (Humorismos). {{---|200px}} {{f|ELDONO DE|g=100%|c}} {{f|'''M. PIEDADE KAJ K.^io'''|g=120%|c}} {{f|Rua da Assembléa, 46 - Rio de Janeiro|c}} {{f|'''--- BRAZILUJO ---'''|c}}<noinclude><references/></noinclude> 29521lqky3x1hyrakpm4xi4ly76n9jm 126846 126802 2026-09-17T04:06:52Z Castelobranco 7 126846 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Castelobranco" /></noinclude>{{rh|1^a Jaro|Aprilo|N.^o 1}} ---- {{f|BRAZILA|g=150%|c}} {{f|REVUO ESPERANTISTA|g=200%|c}} {{f|Elirante ĉiumonate - Apparecendo mensalmente|c}} {{---|100px}} {{f|'''REDAKCIO'''|g=120%|c}} {{f|Alberto Alvares F. Vieira - Reynaldo F. Geyer — Everardo Backheuser|c}} {{---|200px}} {{f|'''ENHAVO (SUMMARIO)'''|g=120%|c}} : Portreto (retrato) de Dro Zamenhof. : Al nia legantaro (Aos nossos leitores). : De Babel ao {{sic|Espernto|Esperanto}} - Medeiros e Albuquerque. : [[Kroniko (Brazila Revuo Esperantista, Aprilo 1907)|Kroniko]] (Chronica). :- [[Brazila Esperantisto/Aprilo 1907/Brazila Klubo Esperanto|Brazila Klubo «Esperanto»]]. :- [[Brazila Esperantisto/Aprilo 1907/G. E. Suda Stelaro|G. E. Suda Stelaro]]. :- [[Esperanta Societo Sud-Rio Granda]]. :- [[Laboristara Esperantista Grupo]]. :- [[G. E. Verda Stelo]]. : [[Esperanto en la Telegrafo]] (o Esperanto no Telegrapho). : [[Konsuloj kaj konsulejoj]] (Consules e consulados). : [[Brazila Kongreso de Esperanto]] (Congresso brasileiro de Esperanto). : [[Murillo Furtado]]. : [[Kanto de l'ekzilo]] (Canção do Exilio) - Gonçalves Dias (F. V. Lorenz, tradukis) : Esperanto en Fremdlando (O Esperanto no estrangeiro). : Humuraĵoj (Humorismos). {{---|200px}} {{f|ELDONO DE|g=100%|c}} {{f|'''M. PIEDADE KAJ K.^io'''|g=120%|c}} {{f|Rua da Assembléa, 46 - Rio de Janeiro|c}} {{f|'''--- BRAZILUJO ---'''|c}}<noinclude><references/></noinclude> cq17z00alffyxkjf422ct74xwogr1w5 126847 126846 2026-09-17T04:09:03Z Castelobranco 7 126847 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Castelobranco" /></noinclude>{{rh|1^a Jaro|Aprilo|N.^o 1}} ---- {{f|BRAZILA|g=150%|c}} {{f|REVUO ESPERANTISTA|g=200%|c}} {{f|Elirante ĉiumonate - Apparecendo mensalmente|c}} {{---|100px}} {{f|'''REDAKCIO'''|g=120%|c}} {{f|Alberto Alvares F. Vieira - Reynaldo F. Geyer — Everardo Backheuser|c}} {{---|200px}} {{f|'''ENHAVO (SUMMARIO)'''|g=120%|c}} : Portreto (retrato) de Dro Zamenhof. : Al nia legantaro (Aos nossos leitores). : De Babel ao {{sic|Espernto|Esperanto}} - Medeiros e Albuquerque. : [[Kroniko (Brazila Revuo Esperantista, Aprilo 1907)|Kroniko]] (Chronica). :- [[Brazila Klubo Esperanto|Brazila Klubo «Esperanto»]]. :- [[G. E. Suda Stelaro]]. :- [[Esperanta Societo Sud-Rio Granda]]. :- [[Laboristara Esperantista Grupo]]. :- [[G. E. Verda Stelo]]. : [[Esperanto en la Telegrafo]] (o Esperanto no Telegrapho). : [[Konsuloj kaj konsulejoj]] (Consules e consulados). : [[Brazila Kongreso de Esperanto]] (Congresso brasileiro de Esperanto). : [[Murillo Furtado]]. : [[Kanto de l'ekzilo]] (Canção do Exilio) - Gonçalves Dias (F. V. Lorenz, tradukis) : Esperanto en Fremdlando (O Esperanto no estrangeiro). : Humuraĵoj (Humorismos). {{---|200px}} {{f|ELDONO DE|g=100%|c}} {{f|'''M. PIEDADE KAJ K.^io'''|g=120%|c}} {{f|Rua da Assembléa, 46 - Rio de Janeiro|c}} {{f|'''--- BRAZILUJO ---'''|c}}<noinclude><references/></noinclude> q6e4tswe7pbz67vdq6mc23aw1x229oc 104 45058 126730 126634 2026-09-16T18:39:29Z Castelobranco 7 /* Sen teksto */ 126730 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="Castelobranco" /></noinclude><noinclude><references/></noinclude> d8ve70t6a60h3phb434e3gwqsbxlkt4 104 45059 126731 126637 2026-09-16T18:39:45Z Castelobranco 7 /* Sen teksto */ 126731 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="Castelobranco" /></noinclude><noinclude><references/></noinclude> d8ve70t6a60h3phb434e3gwqsbxlkt4 104 45060 126755 126678 2026-09-16T22:27:27Z Castelobranco 7 126755 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="Castelobranco" /></noinclude>{{IwPage|pt}}<noinclude><references/></noinclude> a1heodwgpqd09z1ryqdxg5al28k4dwc 104 45061 126756 126679 2026-09-16T22:27:50Z Castelobranco 7 126756 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="Castelobranco" />{{c|— 3 —}}</noinclude>{{IwPage|pt}}<noinclude><references/></noinclude> 6i5q9kgt6vz9wg9eiezx7p866mxhel9 104 45062 126757 126680 2026-09-16T22:28:06Z Castelobranco 7 126757 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="Castelobranco" />{{c|— 4 —}}</noinclude>{{IwPage|pt}}<noinclude><references/></noinclude> r919n1ea1rrowkxibjmzv35m4y3b9gm 104 45063 126758 126681 2026-09-16T22:28:26Z Castelobranco 7 126758 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="Castelobranco" />{{c|— 5 —}}</noinclude>{{IwPage|pt}}<noinclude><references/></noinclude> 5hozjig0pv4pji72wnkilnupovn6j58 104 45064 126708 126643 2026-09-16T16:58:43Z Castelobranco 7 /* Provlegita */ 126708 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Castelobranco" /></noinclude>{{f|'''{{Etmajuskloj|Kroniko}}'''|g=200%|c}} Por montri al nia legantaro la unuajn paŝojn de nia lingvo en Brazilujo, ni nenion pli bone povos verki ol traduki la artikolon, kiun Sro. Hernani Mendes, la juna sed tre agema sekretario de ''Brazila Klubo « Esperanto »'' publikigis en ''Renascença'', tre grava kaj tre konata revuo multilustrata ĉiumonata : Post resuma historio de 1’elpenso kaj disvastigo de Espe­ranto alilande, skribas Sro. Hernani Mendes : «Esperanto estas de ni, braziloj, de longe konata kaj el la plej malnovaj esperantistoj brazilaj, ni povas citi Sron. Caetano Coutinho, kiu tradukis la ''Unuajn lecionojn'' de Cart, kaj estis de Dro. Zamenhof elektita por partopreni en la ''Centra Komitato de lingvo Esperanto''. Estis ankaŭ multaj esperantistoj en Rio Grande do Sul, tie ĉi kaj en Minas, sed ili estis nur solaj esperantistoj, kiuj ne havis kunsidejon, rezultaton de iliaj fortoj kaj Brazilujo estis konata de fremdaj esperantistoj nur per kelkaj skribaĵoj de Sro. R. Geyer, de Porto Alegre. Tiel estis la aferoj kiam je komencoj de ĉi tiu jaro, Dro. João Keating, helpata de sindonemaj kaj progresemaj amikoj, fondis en Campinas, la esperantistan klubon ''Suda Stelaro''. Sed, ĉar Dro. Keating ne havis ĵurnalon (aŭ se li tion havis, oni ne sciis), tion estis konata de ĉiuj esperantistoj brazilaj nur per fremdaj gazetoj, kaj precipe, per tio, kion diris l’''Espérantiste'' de S. F. p. p. E. Je finiĝoj de Majo de tiu ĉi jaro, Sro. Dro. Everardo Backheuser, kies nomo estas konata de ĉiuj brazilaj esperantistoj, ĉar li<noinclude><references/></noinclude> n0jkfyttt21a4je5ubededjk554fpy4 126797 126708 2026-09-17T02:48:06Z Castelobranco 7 126797 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Castelobranco" /></noinclude><section begin="Kroniko"/>{{f|'''{{Etmajuskloj|Kroniko}}'''|g=200%|c}} Por montri al nia legantaro la unuajn paŝojn de nia lingvo en Brazilujo, ni nenion pli bone povos verki ol traduki la artikolon, kiun Sro. Hernani Mendes, la juna sed tre agema sekretario de ''Brazila Klubo « Esperanto »'' publikigis en ''Renascença'', tre grava kaj tre konata revuo multilustrata ĉiumonata : Post resuma historio de 1’elpenso kaj disvastigo de Espe­ranto alilande, skribas Sro. Hernani Mendes : «Esperanto estas de ni, braziloj, de longe konata kaj el la plej malnovaj esperantistoj brazilaj, ni povas citi Sron. Caetano Coutinho, kiu tradukis la ''Unuajn lecionojn'' de Cart, kaj estis de Dro. Zamenhof elektita por partopreni en la ''Centra Komitato de lingvo Esperanto''. Estis ankaŭ multaj esperantistoj en Rio Grande do Sul, tie ĉi kaj en Minas, sed ili estis nur solaj esperantistoj, kiuj ne havis kunsidejon, rezultaton de iliaj fortoj kaj Brazilujo estis konata de fremdaj esperantistoj nur per kelkaj skribaĵoj de Sro. R. Geyer, de Porto Alegre. Tiel estis la aferoj kiam je komencoj de ĉi tiu jaro, Dro. João Keating, helpata de sindonemaj kaj progresemaj amikoj, fondis en Campinas, la esperantistan klubon ''Suda Stelaro''. Sed, ĉar Dro. Keating ne havis ĵurnalon (aŭ se li tion havis, oni ne sciis), tion estis konata de ĉiuj esperantistoj brazilaj nur per fremdaj gazetoj, kaj precipe, per tio, kion diris l’''Espérantiste'' de S. F. p. p. E. Je finiĝoj de Majo de tiu ĉi jaro, Sro. Dro. Everardo Backheuser, kies nomo estas konata de ĉiuj brazilaj esperantistoj, ĉar li <section end="Kroniko"/><noinclude><references/></noinclude> eblw0s1y3kj6ofli7nhabbfltfy4awk 104 45065 126716 126644 2026-09-16T17:27:54Z Castelobranco 7 /* Provlegita */ 126716 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Castelobranco" />{{c|— 7 —}}</noinclude>estis eble tiu, kiu la plej helpis la rapidajn progresojn de Esperanto inter ni, komencis, dank'al Sro. Alcindo Guanabara, en ''O Paiz'', serion da bonegaj lecionoj, kies rezultatoj tuj oni ekvidis. Samtempe kiam Dro. Backheuser komencis la lecionojn de Esperanto, ekpublikigis la mem ĵurnalo kurson de franca - kaj angla - lingvoj; kaj por pruvi la grandegan facilon de Esperanto, je la tria aŭ kvara leciono li ricevis leterojn, jam skribitajn en tiu mirinda lingvo de personoj, kiuj ĝis tiu dato nenion aŭdis pri Esperanto, kaj tiuj leteroj - oni devas rimarki - estis malmulte eraraj; dume, la personoj ŝarĝitaj de la fakoj de franca kaj angla-lingvoj, la malmultajn leterojn, kiujn ili ricevis, estis tute erarplenaj kaj preskaŭ nelegeblaj. Dro. Backheuser proponis en Junio la fondon de klubo por la propagando de Esperanto, kaj tiu ideo estis entuziasme ricevita kaj grandnombro da personoj tuj sin enskribis kiel anoj. La 29^an, de Junio kunsidis en la sidejo de ''O Paiz'' pli ol 100 personoj kaj oni fondis la klubon, kiu ricevis la nomon de ''Brazila Klubo « Esperanto »''. Poste oni diskutis kaj aprobis la regularon de la nova societo kaj unuvoĉe estis proklamita la jena estraro: Dro. Everardo Backheuser, prezidanto; Dro. Nuno Baena, 1^a vicprezidanto; Dro. Nerval de Gouvêa, 2^a vicprezidanto; Sro. Lauriano das Trinas, sekretario; kaj Sro. Honorio Leal, kasisto. Daŭrigis la ''Klubo'' la propagandon jam komencitan, malfermante serion da paroladoj, kies la 1^a estis farita de Dro. Nuno Baena. Je la 9^a de Aŭgusto, Dro Everardo Backheuser malfermis la 1^an kurson de la ''Klubo'' ĉe Lernejo Spencer, en Niterojo, farinte antaŭe ĉarman paroladon pri la nova lingvo. Je la 28^a de Aŭgusto, Dro Nerval de Gouvêa, faris en la nobla salono de la grava Asocio de Komercoficistoj la 3^an paroladón de l' ''Klubo'' entuziasmigante la aŭdantaron, ĉirkaŭe 300 personoj, pri la historio de tutmonda lingvo, de li rakontita je la elokventeco, kiun ĉiuj lin rekonas. Poste oni malfermis la duan parolan kurson de Esperanto, fondita sub aŭspicioj de la ''Klubo'' kaj kies direktadon, malgraŭ nemerite, oni min komisiis. De tiutempo antaŭen, ''Brazila Klubo'' penadis por la progresoj de la bela lingvo, malfermante kursojn, kaj farigante paroladojn.<noinclude><references/></noinclude> damt92uedccmm2y4f1j53e30nb4z52d 126798 126716 2026-09-17T02:48:21Z Castelobranco 7 126798 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Castelobranco" />{{c|— 7 —}}</noinclude><section begin="Kroniko"/>estis eble tiu, kiu la plej helpis la rapidajn progresojn de Esperanto inter ni, komencis, dank'al Sro. Alcindo Guanabara, en ''O Paiz'', serion da bonegaj lecionoj, kies rezultatoj tuj oni ekvidis. Samtempe kiam Dro. Backheuser komencis la lecionojn de Esperanto, ekpublikigis la mem ĵurnalo kurson de franca - kaj angla - lingvoj; kaj por pruvi la grandegan facilon de Esperanto, je la tria aŭ kvara leciono li ricevis leterojn, jam skribitajn en tiu mirinda lingvo de personoj, kiuj ĝis tiu dato nenion aŭdis pri Esperanto, kaj tiuj leteroj - oni devas rimarki - estis malmulte eraraj; dume, la personoj ŝarĝitaj de la fakoj de franca kaj angla-lingvoj, la malmultajn leterojn, kiujn ili ricevis, estis tute erarplenaj kaj preskaŭ nelegeblaj. Dro. Backheuser proponis en Junio la fondon de klubo por la propagando de Esperanto, kaj tiu ideo estis entuziasme ricevita kaj grandnombro da personoj tuj sin enskribis kiel anoj. La 29^an, de Junio kunsidis en la sidejo de ''O Paiz'' pli ol 100 personoj kaj oni fondis la klubon, kiu ricevis la nomon de ''Brazila Klubo « Esperanto »''. Poste oni diskutis kaj aprobis la regularon de la nova societo kaj unuvoĉe estis proklamita la jena estraro: Dro. Everardo Backheuser, prezidanto; Dro. Nuno Baena, 1^a vicprezidanto; Dro. Nerval de Gouvêa, 2^a vicprezidanto; Sro. Lauriano das Trinas, sekretario; kaj Sro. Honorio Leal, kasisto. Daŭrigis la ''Klubo'' la propagandon jam komencitan, malfermante serion da paroladoj, kies la 1^a estis farita de Dro. Nuno Baena. Je la 9^a de Aŭgusto, Dro Everardo Backheuser malfermis la 1^an kurson de la ''Klubo'' ĉe Lernejo Spencer, en Niterojo, farinte antaŭe ĉarman paroladon pri la nova lingvo. Je la 28^a de Aŭgusto, Dro Nerval de Gouvêa, faris en la nobla salono de la grava Asocio de Komercoficistoj la 3^an paroladón de l' ''Klubo'' entuziasmigante la aŭdantaron, ĉirkaŭe 300 personoj, pri la historio de tutmonda lingvo, de li rakontita je la elokventeco, kiun ĉiuj lin rekonas. Poste oni malfermis la duan parolan kurson de Esperanto, fondita sub aŭspicioj de la ''Klubo'' kaj kies direktadon, malgraŭ nemerite, oni min komisiis. De tiutempo antaŭen, ''Brazila Klubo'' penadis por la progresoj de la bela lingvo, malfermante kursojn, kaj farigante paroladojn. <section end="Kroniko"/><noinclude><references/></noinclude> 7727tr60wz0og327it6fte77roz1lme 104 45066 126714 126645 2026-09-16T17:19:31Z Castelobranco 7 /* Provlegita */ 126714 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Castelobranco" />{{c|— 8 —}}</noinclude>La lasta parolado de ''Brazila Klubo'', estis farata de la eminenta literaturisto Medeiros e Albuquerque entuziasme aplaŭdita de pli ol 800 personoj, kiuj tute plenigis la grandegan salonon de Asocio de Komercoficistoj. La titolo de la parolado estis « De Babelo ĝis Esperanto » kaj malgraŭ la tiel longa vojaĝo, la parolinto altiris ĉiam la atenton de l'aŭdantaro, ĉarmigita de lia neimitebla ''savoir dire''. Nun funkciadas laŭ influo de ''Brazila Klubo'' la jenaj kursoj de Lernejo Spencer kaj de Nacia Gimnazio, direktataj de Dro Backheuser; de Pedagogium, direktata de Dro Nuno Baena; de Colomy Club, de Dro Couto Fernandes; de Asocio de Komercoficistoj, de Hernani Mendes; du en Kolegio Milita, direktataj de Dro Daltro Santos; en Lernejo Cayrú, de Sro Lauriano Trinas; alia en Niterojo, de Sro Francisco Almeida Junior (blindulo) kaj eble kiam la legantaro legas tiujn ĉi liniojn, estos malfermataj novaj kursoj de la grava asocio esperantista. Pri la kunigo de niaj samideanoj, ankaŭ la progresoj ne estas malgrandaj, ĉar ĉi-tie, en tio, kion ni povas nomi la centron de Brazilujo, jam estas kvar esperantistaj societoj : ''Brazila Klubo Esperanto'', ''Grupo Verda Stelo'', ĵus fondita, grupo de laboristoj, laŭ titolo ''Laboristara Grupo Esperantista'' kaj ''Societo Brazila Esperantista'', kies prezidanto estas Dro Alberto Vieira. Tiu ĉi lasta klubo ĵus malfermis ĝian unuan kurson ĉe ''Liceo de Artes e Officios'' kaj ankaŭ havas en lernejo ''Alfredo Gomes'', kurson de Esperanto, direktata de Dro Leonel Fonseca. Antaŭ ne longe oni fondigis en Niterojo grupo filia de ''Brazila Klubo'', ''Niteroj' a Grupo''. Ĉi tiu grupo por festigi la posedon de ĝia estraro faris mirindan feston, kiu konsistis el parolado pri l'internacia lingvo, el belegaj musikaĵoj elluditaj grandsente kaj artege; estis elparolataj malgrandaj poezioj, kiuj multe kontentigis la publikon grand nombran kaj elektitan, kiu ''tutege'' plenigis la teatron João Caetano, de l' najbara urbo. La personoj neesperantistaj pli malpli bone komprenis la poeziojn, ĉar ili estis deklamitaj per bonega elparolado kaj sento. Ni bezonas citi tie ĉi blindulon, sron Francisco Almeida, kiu sin distingis inter ĉiuj per la poezio - ''Preĝo sub la verda standardo'', - de Dro Zamenhof.<noinclude><references/></noinclude> 6ak05r8spipx9xjapa7fbqy3cbfyesr 126799 126714 2026-09-17T02:48:35Z Castelobranco 7 126799 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Castelobranco" />{{c|— 8 —}}</noinclude><section begin="Kroniko"/>La lasta parolado de ''Brazila Klubo'', estis farata de la eminenta literaturisto Medeiros e Albuquerque entuziasme aplaŭdita de pli ol 800 personoj, kiuj tute plenigis la grandegan salonon de Asocio de Komercoficistoj. La titolo de la parolado estis « De Babelo ĝis Esperanto » kaj malgraŭ la tiel longa vojaĝo, la parolinto altiris ĉiam la atenton de l'aŭdantaro, ĉarmigita de lia neimitebla ''savoir dire''. Nun funkciadas laŭ influo de ''Brazila Klubo'' la jenaj kursoj de Lernejo Spencer kaj de Nacia Gimnazio, direktataj de Dro Backheuser; de Pedagogium, direktata de Dro Nuno Baena; de Colomy Club, de Dro Couto Fernandes; de Asocio de Komercoficistoj, de Hernani Mendes; du en Kolegio Milita, direktataj de Dro Daltro Santos; en Lernejo Cayrú, de Sro Lauriano Trinas; alia en Niterojo, de Sro Francisco Almeida Junior (blindulo) kaj eble kiam la legantaro legas tiujn ĉi liniojn, estos malfermataj novaj kursoj de la grava asocio esperantista. Pri la kunigo de niaj samideanoj, ankaŭ la progresoj ne estas malgrandaj, ĉar ĉi-tie, en tio, kion ni povas nomi la centron de Brazilujo, jam estas kvar esperantistaj societoj : ''Brazila Klubo Esperanto'', ''Grupo Verda Stelo'', ĵus fondita, grupo de laboristoj, laŭ titolo ''Laboristara Grupo Esperantista'' kaj ''Societo Brazila Esperantista'', kies prezidanto estas Dro Alberto Vieira. Tiu ĉi lasta klubo ĵus malfermis ĝian unuan kurson ĉe ''Liceo de Artes e Officios'' kaj ankaŭ havas en lernejo ''Alfredo Gomes'', kurson de Esperanto, direktata de Dro Leonel Fonseca. Antaŭ ne longe oni fondigis en Niterojo grupo filia de ''Brazila Klubo'', ''Niteroj' a Grupo''. Ĉi tiu grupo por festigi la posedon de ĝia estraro faris mirindan feston, kiu konsistis el parolado pri l'internacia lingvo, el belegaj musikaĵoj elluditaj grandsente kaj artege; estis elparolataj malgrandaj poezioj, kiuj multe kontentigis la publikon grand nombran kaj elektitan, kiu ''tutege'' plenigis la teatron João Caetano, de l' najbara urbo. La personoj neesperantistaj pli malpli bone komprenis la poeziojn, ĉar ili estis deklamitaj per bonega elparolado kaj sento. Ni bezonas citi tie ĉi blindulon, sron Francisco Almeida, kiu sin distingis inter ĉiuj per la poezio - ''Preĝo sub la verda standardo'', - de Dro Zamenhof. <section end="Kroniko"/><noinclude><references/></noinclude> phyjj1ach5qlcigm633e9dorlvf3s8s 104 45067 126712 126646 2026-09-16T17:11:52Z Castelobranco 7 /* Provlegita */ 126712 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Castelobranco" />{{c|— 9 —}}</noinclude>Multe plaĉis an kaŭ la himno ''L'Espero'', vortoj de Dro Zamenhof kaj muziko de l' brazila muzikestro, Sro Gurgulino de Souza, kantita de l'geesperantistoj de Niterojo. Oni bezonas rimarki ke ĉiuj personoj kiuj partoprenis en tiu festo, kaj kiuj lernis de Dro E. Backheuser, estis ricevintaj nur dek lecionojn de la nova lingvo. En Rio Grande do Sul fondiĝis antaŭ ne longe ''Esperanta Societo Sud-Rio Granda'', en kies estraro estas la eminentaj esperantistoj C. Kræmer kaj R. Geyer. En tiu Ŝtato grandegaj estas la progresoj de Esperanto, ĉar en 1894^a Sro. Arno Philipp, direktoro de ''Deutsche Zeitung'' skribis favoran artikolon, antaŭdirinte sukceson de Esperanto. Ankaŭ Sro. Valdimir Lorenz sendis, en 1896^a, broŝuron propagandan al librejo kiu, tiutempe, ĝin ne akceptis. Pri Sro. Valdimir Lorenz estas kuriozaĵo li lernis la lingvon ĥinan per Esperanto, korespondante kun ĥino, kiu loĝas en Alaska. Sro. Christiano Kiæmer, unu el la plej malnovaj kaj plej entuziasmaj esperantistoj de Rio Grande igis la tieajn librejojn, mendi lernolibrojn de Esperanto kaj specialajn presliterojn por tiu lingvo, kaj nun estas tri librejoj kun supersignitaj literoj. Laŭ notico de tie, oni vendis pli ol 1.000 librojn de lernado ĉi-tiun lastan jaron. Sro. Frederico Geyer, granda prolaboremulo, faras en Rio Grande specialan kurson por laboristoj kiuj, la plimulto, preskaŭ ne scias portugallingvon kaj pli bone konas l'internacian idiomon; Sro. Geyer diras, ke li nur devas korekti portugalaĵon de l'tradukoj! Kaj ankoraŭ ekzistas personoj kiu diras ke Esperanto nur taŭgas por saĝuloj ! Preter tio Sro. Kræmer donas konstantan kunlaboradon kiu tre plaĉas, en ''Correio do Povo'' de Porto-Alegre kaj ankaŭ li donas bonegajn lecionojn de internacia idiomo. Unu el la plej entuziasmaj esperantistoj de Rio Grande estas Sro. Samorim Gustavo de Andrade, kiu estis granda ''volapükisto''. Ni kredas ke nun ne estas regiono en Brazillando, kie ne ekzistas almenaŭ unu esperantisto kaj eĉ en Pará, jurnalo ekpublikigis kurson de Esperanto kaj eble baldaŭ tie fondiĝos klubo. » {{dekstre|''(Daŭrigota).''}}<noinclude><references/></noinclude> pl6t6l9yfr6bwoqr4h3ww7dpr3x8cmq 126800 126712 2026-09-17T02:48:55Z Castelobranco 7 126800 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Castelobranco" />{{c|— 9 —}}</noinclude><section begin="Kroniko"/>Multe plaĉis an kaŭ la himno ''L'Espero'', vortoj de Dro Zamenhof kaj muziko de l' brazila muzikestro, Sro Gurgulino de Souza, kantita de l'geesperantistoj de Niterojo. Oni bezonas rimarki ke ĉiuj personoj kiuj partoprenis en tiu festo, kaj kiuj lernis de Dro E. Backheuser, estis ricevintaj nur dek lecionojn de la nova lingvo. En Rio Grande do Sul fondiĝis antaŭ ne longe ''Esperanta Societo Sud-Rio Granda'', en kies estraro estas la eminentaj esperantistoj C. Kræmer kaj R. Geyer. En tiu Ŝtato grandegaj estas la progresoj de Esperanto, ĉar en 1894^a Sro. Arno Philipp, direktoro de ''Deutsche Zeitung'' skribis favoran artikolon, antaŭdirinte sukceson de Esperanto. Ankaŭ Sro. Valdimir Lorenz sendis, en 1896^a, broŝuron propagandan al librejo kiu, tiutempe, ĝin ne akceptis. Pri Sro. Valdimir Lorenz estas kuriozaĵo li lernis la lingvon ĥinan per Esperanto, korespondante kun ĥino, kiu loĝas en Alaska. Sro. Christiano Kiæmer, unu el la plej malnovaj kaj plej entuziasmaj esperantistoj de Rio Grande igis la tieajn librejojn, mendi lernolibrojn de Esperanto kaj specialajn presliterojn por tiu lingvo, kaj nun estas tri librejoj kun supersignitaj literoj. Laŭ notico de tie, oni vendis pli ol 1.000 librojn de lernado ĉi-tiun lastan jaron. Sro. Frederico Geyer, granda prolaboremulo, faras en Rio Grande specialan kurson por laboristoj kiuj, la plimulto, preskaŭ ne scias portugallingvon kaj pli bone konas l'internacian idiomon; Sro. Geyer diras, ke li nur devas korekti portugalaĵon de l'tradukoj! Kaj ankoraŭ ekzistas personoj kiu diras ke Esperanto nur taŭgas por saĝuloj ! Preter tio Sro. Kræmer donas konstantan kunlaboradon kiu tre plaĉas, en ''Correio do Povo'' de Porto-Alegre kaj ankaŭ li donas bonegajn lecionojn de internacia idiomo. Unu el la plej entuziasmaj esperantistoj de Rio Grande estas Sro. Samorim Gustavo de Andrade, kiu estis granda ''volapükisto''. Ni kredas ke nun ne estas regiono en Brazillando, kie ne ekzistas almenaŭ unu esperantisto kaj eĉ en Pará, jurnalo ekpublikigis kurson de Esperanto kaj eble baldaŭ tie fondiĝos klubo. » {{dekstre|''(Daŭrigota).''}} <section end="Kroniko"/><noinclude><references/></noinclude> asuf4o2vbckwzlg4v7uj2j6lb872k4o 104 45068 126710 126647 2026-09-16T17:04:32Z Castelobranco 7 /* Provlegita */ 126710 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Castelobranco" />{{c|— 10 —}}</noinclude>;Brazila Klubo « Esperanto >> :(Fondita la 29^an de Januaro 1906^a) :Hon. prez: Dro Lazaro L. Zamenhof; Markizo de Beaufront kaj Murillo Furtado. :Nuna komitato - Prez: Medeiros e Albuquerque, deputato ; 1^a vicprez: Dro Nerval de Gouvêa, profesoro kaj kuracisto; 2^a vicprez: Lauriano das Trinas, publikoficisto; sek: Hernani Mendes, studento; kas: Honorio Leal, telegrafisto. - S. S. - rua Ourives 85 (1^o andar) Jarkotizo: 10$000. KONKURSO Post la longa supretransskribita priskribo farita de Sro Hernani Mendes ni ne bezonas ion diri pri ĉi tiu klubo. Ĝi senlace bataladas por la venko de nia Ideo. De unu monato ĝi malfermis konkurson inter ĉiuj esperantoj brazilaj por la traduko de l'tre interesa rakonteto de ''Coelho Netto'' - LA BAPTO. Premioj estos donitaj al la tri plej bonaj tradukontoj; 1^a: la publikigo de la traduko en nia revuo kaj unu ekzemplero de ''Esperanta Sintakso'' de P. Fruictier; 2^a: unu ekzemplero de ''Fundamenta Krestomatio'' de Dro Zamenhof; 3^a: jarabono, laŭdeziro, de ''Revuo'', ''Lingvo Internacia'' aŭ ''Tra la Mondo''. La konkurso estos fermata la 30^an de Aprilo. Por pligrandaj klarigoj oni devas sin turni al sekretario de B. K. E. ;G. E. « Suda Stelaro » :(Fondita la 17^an de Marto 1906^a) :Prez.: Dro João Keating, professoro; Vic-prez.: Tobias A. Rabello Leite, ingeniero; Sek: Carlos Steventon, ingeniero; kas: Jorge Berggren, fervojoficisto. Tiu ĉi grupo estis la unua fondita en Brazilujo, dank'al klopodoj de ĝia prezidanto. La unua estraro elektita estis: prez.: Dro João Keating; Vic-prez.: Tobias Rabello Leite; sek: Henrique Serra, kaj kas: Arthur Levy. Ĝi havas kvindek anoj, kies la du trionoj vizitadas la du kursojn direktatajn de la prez. kaj de la vic-prez, de l' grupo.<noinclude><references/></noinclude> abfcs9u622eh2z3oefyqo1mhd96oog0 126763 126710 2026-09-16T22:37:17Z Castelobranco 7 126763 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Castelobranco" />{{c|— 10 —}}</noinclude>;Brazila Klubo « Esperanto » :(Fondita la 29^an de Januaro 1906^a) :Hon. prez: Dro Lazaro L. Zamenhof; Markizo de Beaufront kaj Murillo Furtado. :Nuna komitato - Prez: Medeiros e Albuquerque, deputato ; 1^a vicprez: Dro Nerval de Gouvêa, profesoro kaj kuracisto; 2^a vicprez: Lauriano das Trinas, publikoficisto; sek: Hernani Mendes, studento; kas: Honorio Leal, telegrafisto. - S. S. - rua Ourives 85 (1^o andar) Jarkotizo: 10$000. KONKURSO - Post la longa supretransskribita priskribo farita de Sro Hernani Mendes ni ne bezonas ion diri pri ĉi tiu klubo. Ĝi senlace bataladas por la venko de nia Ideo. De unu monato ĝi malfermis konkurson inter ĉiuj esperantoj brazilaj por la traduko de l'tre interesa rakonteto de ''Coelho Netto'' - LA BAPTO. Premioj estos donitaj al la tri plej bonaj tradukontoj; 1^a: la publikigo de la traduko en nia revuo kaj unu ekzemplero de ''Esperanta Sintakso'' de P. Fruictier; 2^a: unu ekzemplero de ''Fundamenta Krestomatio'' de Dro Zamenhof; 3^a: jarabono, laŭdeziro, de ''Revuo'', ''Lingvo Internacia'' aŭ ''Tra la Mondo''. La konkurso estos fermata la 30^an de Aprilo. Por pligrandaj klarigoj oni devas sin turni al sekretario de B. K. E. ;G. E. « Suda Stelaro » :(Fondita la 17^an de Marto 1906^a) :Prez.: Dro João Keating, professoro; Vic-prez.: Tobias A. Rabello Leite, ingeniero; Sek: Carlos Steventon, ingeniero; kas: Jorge Berggren, fervojoficisto. Tiu ĉi grupo estis la unua fondita en Brazilujo, dank'al klopodoj de ĝia prezidanto. La unua estraro elektita estis: prez.: Dro João Keating; Vic-prez.: Tobias Rabello Leite; sek: Henrique Serra, kaj kas: Arthur Levy. Ĝi havas kvindek anoj, kies la du trionoj vizitadas la du kursojn direktatajn de la prez. kaj de la vic-prez, de l' grupo.<noinclude><references/></noinclude> jdlpwye06bspjvtlpazm29evuxgjybx 126782 126763 2026-09-17T02:01:18Z Castelobranco 7 126782 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Castelobranco" />{{c|— 10 —}}</noinclude><section begin="Brazila Klubo Esperanto"/>;Brazila Klubo « Esperanto » :(Fondita la 29^an de Januaro 1906^a) :Hon. prez: Dro Lazaro L. Zamenhof; Markizo de Beaufront kaj Murillo Furtado. :Nuna komitato - Prez: Medeiros e Albuquerque, deputato ; 1^a vicprez: Dro Nerval de Gouvêa, profesoro kaj kuracisto; 2^a vicprez: Lauriano das Trinas, publikoficisto; sek: Hernani Mendes, studento; kas: Honorio Leal, telegrafisto. - S. S. - rua Ourives 85 (1^o andar) Jarkotizo: 10$000. KONKURSO - Post la longa supretransskribita priskribo farita de Sro Hernani Mendes ni ne bezonas ion diri pri ĉi tiu klubo. Ĝi senlace bataladas por la venko de nia Ideo. De unu monato ĝi malfermis konkurson inter ĉiuj esperantoj brazilaj por la traduko de l'tre interesa rakonteto de ''Coelho Netto'' - LA BAPTO. Premioj estos donitaj al la tri plej bonaj tradukontoj; 1^a: la publikigo de la traduko en nia revuo kaj unu ekzemplero de ''Esperanta Sintakso'' de P. Fruictier; 2^a: unu ekzemplero de ''Fundamenta Krestomatio'' de Dro Zamenhof; 3^a: jarabono, laŭdeziro, de ''Revuo'', ''Lingvo Internacia'' aŭ ''Tra la Mondo''. La konkurso estos fermata la 30^an de Aprilo. Por pligrandaj klarigoj oni devas sin turni al sekretario de B. K. E. <section end="Brazila Klubo Esperanto"/> <section begin="G. E. Suda Stelaro"/>;G. E. « Suda Stelaro » :(Fondita la 17^an de Marto 1906^a) :Prez.: Dro João Keating, professoro; Vic-prez.: Tobias A. Rabello Leite, ingeniero; Sek: Carlos Steventon, ingeniero; kas: Jorge Berggren, fervojoficisto. Tiu ĉi grupo estis la unua fondita en Brazilujo, dank'al klopodoj de ĝia prezidanto. La unua estraro elektita estis: prez.: Dro João Keating; Vic-prez.: Tobias Rabello Leite; sek: Henrique Serra, kaj kas: Arthur Levy. Ĝi havas kvindek anoj, kies la du trionoj vizitadas la du kursojn direktatajn de la prez. kaj de la vic-prez, de l' grupo. <section end="G. E. Suda Stelaro"/><noinclude><references/></noinclude> ly1sclvywq23y27ey5svxuptxff93px 104 45069 126741 126648 2026-09-16T22:19:40Z Castelobranco 7 Anstataŭigis paĝon per '{{iwpage|pt}}' 126741 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="Castelobranco" />- 11 -</noinclude>{{iwpage|pt}}<noinclude><references/></noinclude> 6hbfr8w5zefrjxi5b90kc72co1y95wu 126742 126741 2026-09-16T22:21:02Z Castelobranco 7 126742 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="Castelobranco" />{{c|- 11 -}}</noinclude>{{IwPage|pt}}<noinclude><references/></noinclude> n5fm2rplfkj8336c9j2m3ybxf9fz31p 126759 126742 2026-09-16T22:29:14Z Castelobranco 7 126759 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="Castelobranco" />{{c|— 11 —}}</noinclude>{{IwPage|pt}}<noinclude><references/></noinclude> fz3nnsw2acg6vplwrssbwti2qddkjqb 104 45070 126696 126649 2026-09-16T15:27:55Z Castelobranco 7 /* Provlegita */ 126696 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Castelobranco" />{{c|— 12 —}}</noinclude>Sro Dro J. Keating estas senlaca en sia agado poresperanta; li ĉiam estas preta por helpi siajn samideanojn kaj la ideo de la es- tonta kongreso estis tuj akceptita de li, kiu ĝin propagandis per la gazetoj de la progresema Ŝtato de São Paulo. :'''Esperanta Societo Sud-Rio-Grande (E. S. S.).''' :Fondita la 2^an de Septembro 1906^a en Porto Alegre. :Honoraj prezidantoj: Dro Ludoviko Lazaro Zamenhof kaj Sro L. ::de Beaufront; prezidanto efektiva: Cristiano Krarmer; vic-pre- zidanto: Dro Joaquim A. Ribeiro; 1^a sekretario: Reynaldo Fred. Geyer; 2^a secretario: Hellmuth Pohlmann {{ps|;|:}} kasisto: Illidio Augusto ; helpanta kasisto: {{ps|Leŭtenanto|Leutenanto}} Mario Cruz; bibliote- kisto Alberto Goetze; direktoroj: Emilio Altmeyer Champi- gnelle, Dro João Plinio de Castro Menezes, Dro José Rafael Alves de Azambuja, Stefan Michalski, Ulisses Cabral kaj Dro Manoel da Conceição Montójos. La tagon de l'fonda kunveno de tiu ĉi societo estis organizita ekspozicieto de esperantaĵoj, kiujn tre favore impresis la ĉees- tantoj, inter ili ankaŭ la gazetistoj, kiuj donis bonajn priskribojn, ajo precipe ''Correio do Povo'', ''Deutsche Zeitung'' kaj ''Rio Grandenser Vaterland''. Monoferado por telegramoj atingis 108$000, kaj ''Brazila Klubo Esperanto'' estis sciigata telegrafe pri la fondo de nia societo. Responde ni ricevis la jenan telegramon: «Agradecemos com- municação; calorosamente abraçamos caros samideanoj. Vivu Za- menhof! Vivu nia lingvo ! Tial, ke niaj amikoj de Ĉilio tiam suferis pro terura tertremo, E. S. S. sendis al ''Ĉilia Esperantista Societo'' kondolencan tele- gramon, ricevinte kiel respondo la sekvantajn vortojn el San- tiago: «Kordankon gratulojn. » Alia telegramo, pri kiu nenion plu ni eksciis, estis sendita al la 2^a Universala Kongreso de Esperanto en Ĝenevo. Jen la teksto: «Esperanta Societo Sud-Rio-Granda, hodiaŭ fondita, salutas fruktodonan kongreson haj siajn honorajn prezi- dantojn Zamenhof kaj Beaufront. 122 societanoj ». Vane ni serĉis en la ''plenaj'' raportoj simplan aludon al ĝi; la nomoj « Brazilujo » aŭ « Brazilo » ne vidiĝas eĉ unu fojon en la<noinclude><references/></noinclude> d214oj9v3om7f79ozu7wlhlcqjldz9j 126705 126696 2026-09-16T16:46:10Z Castelobranco 7 126705 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Castelobranco" />{{c|— 12 —}}</noinclude>Sro Dro J. Keating estas senlaca en sia agado poresperanta; li ĉiam estas preta por helpi siajn samideanojn kaj la ideo de la estonta kongreso estis tuj akceptita de li, kiu ĝin propagandis per la gazetoj de la progresema Ŝtato de São Paulo. ;Esperanta Societo Sud-Rio-Grande (E. S. S.). :Fondita la 2^an de Septembro 1906^a en Porto Alegre. :Honoraj prezidantoj: Dro Ludoviko Lazaro Zamenhof kaj Sro L. ::de Beaufront; prezidanto efektiva: Cristiano Krarmer; vic-prezidanto: Dro Joaquim A. Ribeiro; 1^a sekretario: Reynaldo Fred. Geyer; 2^a secretario: Hellmuth Pohlmann {{sic|:|;}} kasisto: Illidio Augusto ; helpanta kasisto: {{sic|Leutenanto|Leŭtenanto}} Mario Cruz; bibliotekisto Alberto Goetze; direktoroj: Emilio Altmeyer Champignelle, Dro João Plinio de Castro Menezes, Dro José Rafael Alves de Azambuja, Stefan Michalski, Ulisses Cabral kaj Dro Manoel da Conceição Montójos. La tagon de l'fonda kunveno de tiu ĉi societo estis organizita ekspozicieto de esperantaĵoj, kiujn tre favore impresis la ĉeestantoj, inter ili ankaŭ la gazetistoj, kiuj donis bonajn priskribojn, precipe ''Correio do Povo'', ''Deutsche Zeitung'' kaj ''Rio Grandenser Vaterland''. Monoferado por telegramoj atingis 108$000, kaj ''Brazila Klubo Esperanto'' estis sciigata telegrafe pri la fondo de nia societo. Responde ni ricevis la jenan telegramon: «Agradecemos communicação; calorosamente abraçamos caros samideanoj. Vivu Zamenhof! Vivu nia lingvo ! Tial, ke niaj amikoj de Ĉilio tiam suferis pro terura tertremo, E. S. S. sendis al ''Ĉilia Esperantista Societo'' kondolencan telegramon, ricevinte kiel respondo la sekvantajn vortojn el Santiago: «Kordankon gratulojn. » Alia telegramo, pri kiu nenion plu ni eksciis, estis sendita al la 2^a Universala Kongreso de Esperanto en Ĝenevo. Jen la teksto: «Esperanta Societo Sud-Rio-Granda, hodiaŭ fondita, salutas fruktodonan kongreson haj siajn honorajn prezidantojn Zamenhof kaj Beaufront. 122 societanoj ». Vane ni serĉis en la ''plenaj'' raportoj simplan aludon al ĝi; la nomoj « Brazilujo » aŭ « Brazilo » ne vidiĝas eĉ unu fojon en la<noinclude><references/></noinclude> sk8zjo0lag9bj7te0gwu0glfdjsoppn 126783 126705 2026-09-17T02:02:31Z Castelobranco 7 126783 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Castelobranco" />{{c|— 12 —}}</noinclude><section begin="G. E. Suda Stelaro"/>Sro Dro J. Keating estas senlaca en sia agado poresperanta; li ĉiam estas preta por helpi siajn samideanojn kaj la ideo de la estonta kongreso estis tuj akceptita de li, kiu ĝin propagandis per la gazetoj de la progresema Ŝtato de São Paulo. <section end="G. E. Suda Stelaro"/> <section begin="Esperanta Societo Sud-Rio-Grande"/>;Esperanta Societo Sud-Rio-Grande (E. S. S.). :Fondita la 2^an de Septembro 1906^a en Porto Alegre. :Honoraj prezidantoj: Dro Ludoviko Lazaro Zamenhof kaj Sro L. ::de Beaufront; prezidanto efektiva: Cristiano Krarmer; vic-prezidanto: Dro Joaquim A. Ribeiro; 1^a sekretario: Reynaldo Fred. Geyer; 2^a secretario: Hellmuth Pohlmann {{sic|:|;}} kasisto: Illidio Augusto ; helpanta kasisto: {{sic|Leutenanto|Leŭtenanto}} Mario Cruz; bibliotekisto Alberto Goetze; direktoroj: Emilio Altmeyer Champignelle, Dro João Plinio de Castro Menezes, Dro José Rafael Alves de Azambuja, Stefan Michalski, Ulisses Cabral kaj Dro Manoel da Conceição Montójos. La tagon de l'fonda kunveno de tiu ĉi societo estis organizita ekspozicieto de esperantaĵoj, kiujn tre favore impresis la ĉeestantoj, inter ili ankaŭ la gazetistoj, kiuj donis bonajn priskribojn, precipe ''Correio do Povo'', ''Deutsche Zeitung'' kaj ''Rio Grandenser Vaterland''. Monoferado por telegramoj atingis 108$000, kaj ''Brazila Klubo Esperanto'' estis sciigata telegrafe pri la fondo de nia societo. Responde ni ricevis la jenan telegramon: «Agradecemos communicação; calorosamente abraçamos caros samideanoj. Vivu Zamenhof! Vivu nia lingvo ! Tial, ke niaj amikoj de Ĉilio tiam suferis pro terura tertremo, E. S. S. sendis al ''Ĉilia Esperantista Societo'' kondolencan telegramon, ricevinte kiel respondo la sekvantajn vortojn el Santiago: «Kordankon gratulojn. » Alia telegramo, pri kiu nenion plu ni eksciis, estis sendita al la 2^a Universala Kongreso de Esperanto en Ĝenevo. Jen la teksto: «Esperanta Societo Sud-Rio-Granda, hodiaŭ fondita, salutas fruktodonan kongreson haj siajn honorajn prezidantojn Zamenhof kaj Beaufront. 122 societanoj ». Vane ni serĉis en la ''plenaj'' raportoj simplan aludon al ĝi; la nomoj « Brazilujo » aŭ « Brazilo » ne vidiĝas eĉ unu fojon en la <section end="Esperanta Societo Sud-Rio-Grande"/><noinclude><references/></noinclude> o1071vaohc6v23e49j2xegu8wlsek81 126792 126783 2026-09-17T02:37:46Z Castelobranco 7 126792 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Castelobranco" />{{c|— 12 —}}</noinclude><section begin="G. E. Suda Stelaro"/>Sro Dro J. Keating estas senlaca en sia agado poresperanta; li ĉiam estas preta por helpi siajn samideanojn kaj la ideo de la estonta kongreso estis tuj akceptita de li, kiu ĝin propagandis per la gazetoj de la progresema Ŝtato de São Paulo. <section end="G. E. Suda Stelaro"/> <section begin="Esperanta Societo Sud-Rio-Granda"/>;Esperanta Societo {{sic|Sud-Rio-Grande|Sud-Rio-Granda}} (E. S. S.). :Fondita la 2^an de Septembro 1906^a en Porto Alegre. :Honoraj prezidantoj: Dro Ludoviko Lazaro Zamenhof kaj Sro L. ::de Beaufront; prezidanto efektiva: Cristiano Krarmer; vic-prezidanto: Dro Joaquim A. Ribeiro; 1^a sekretario: Reynaldo Fred. Geyer; 2^a secretario: Hellmuth Pohlmann {{sic|:|;}} kasisto: Illidio Augusto ; helpanta kasisto: {{sic|Leutenanto|Leŭtenanto}} Mario Cruz; bibliotekisto Alberto Goetze; direktoroj: Emilio Altmeyer Champignelle, Dro João Plinio de Castro Menezes, Dro José Rafael Alves de Azambuja, Stefan Michalski, Ulisses Cabral kaj Dro Manoel da Conceição Montójos. La tagon de l'fonda kunveno de tiu ĉi societo estis organizita ekspozicieto de esperantaĵoj, kiujn tre favore impresis la ĉeestantoj, inter ili ankaŭ la gazetistoj, kiuj donis bonajn priskribojn, precipe ''Correio do Povo'', ''Deutsche Zeitung'' kaj ''Rio Grandenser Vaterland''. Monoferado por telegramoj atingis 108$000, kaj ''Brazila Klubo Esperanto'' estis sciigata telegrafe pri la fondo de nia societo. Responde ni ricevis la jenan telegramon: «Agradecemos communicação; calorosamente abraçamos caros samideanoj. Vivu Zamenhof! Vivu nia lingvo ! Tial, ke niaj amikoj de Ĉilio tiam suferis pro terura tertremo, E. S. S. sendis al ''Ĉilia Esperantista Societo'' kondolencan telegramon, ricevinte kiel respondo la sekvantajn vortojn el Santiago: «Kordankon gratulojn. » Alia telegramo, pri kiu nenion plu ni eksciis, estis sendita al la 2^a Universala Kongreso de Esperanto en Ĝenevo. Jen la teksto: «Esperanta Societo Sud-Rio-Granda, hodiaŭ fondita, salutas fruktodonan kongreson haj siajn honorajn prezidantojn Zamenhof kaj Beaufront. 122 societanoj ». Vane ni serĉis en la ''plenaj'' raportoj simplan aludon al ĝi; la nomoj « Brazilujo » aŭ « Brazilo » ne vidiĝas eĉ unu fojon en la <section end="Esperanta Societo Sud-Rio-Granda"/><noinclude><references/></noinclude> cil9s2ktzkzl3h4x8sg8rjv4cy8gsdk 104 45071 126743 126650 2026-09-16T22:21:58Z Castelobranco 7 Anstataŭigis paĝon per '{{IwPage|pt}}' 126743 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="Castelobranco" />{{c|— 13 —}}</noinclude>{{IwPage|pt}}<noinclude><references/></noinclude> e2a0f7ejtp3yu1k9mre3f295kwkox5s 104 45072 126697 126651 2026-09-16T15:46:58Z Castelobranco 7 /* Provlegita */ 126697 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Castelobranco" />{{c|— 14 —}}</noinclude>du kajeroj de Lingvo Internacia. Ni penu por ke ĉe la Tria Kongreso oni aŭdu iom pri nia movado. De la glora Majstro kaj de Sro. de Beaufront, E. S. S. ricevis la jenajn respondojn al leteroj ilin sciigantaj pri la honora prezidanteco: - Varsovio, 28-X-06. Karaj sinjoroj! Al la Esperanta Societo Sud-Rio-Granda mi sendas koran saluton kaj deziron de la plej bonaj sukcesoj. Via - ''Zamenhof''. P. S. La titolon de Honora Prezidanto, afable donacita al mi de via societo, mi akceptas kun kora danko. (''Subskrita nelegeble''). - Louviers, 24-10-1906. Kara Sinjoro. - Mi tutkore dankas a la Esperantan Societon Sud-Rio-Grandan pro la honoro, kiun ĝi faris al mi kaj volonte akceptas la titolon « Honora Prezidanto » de tiu ĉi nova familio esperantista. Ĝi brilege sukcesu kaj konstante pligrandiĝadu en la belega tero de Brazilujo, kiun mi vizitis antaŭ multaj jaroj ! Kun amika saluto por via societo kaj vi mem. Kore via, ''L. de Beaufront''. Por cirkulero, E. S. S. siigis ĉiujn esperantajn gazetojn kaj grandan nombron da societoj aŭ grupoj pri la fondo kaj proponis amikajn rilatojn. Ankaŭ ĉiuj jurnaloj kaj revuoj de Rio Grande do Sul, eĉ kelkaj de l'Eksterlando, ricevis tre favore nian sciigon. Estas rimarkinde, ke la gravaj jurnaloj de Montevideo ''El Siglo'' kaj ''La Razon'' dankis letere per Esperanto, dezirante al nia afero la plej gradan sukceson. Estas sekretario de tiuj du gazetoj nia samideano ''Henriko Muñoz''. El nia ŝtato, ''O Dever'', de Bajé, enpresis la dankesprimon esperante. Bedaŭrinde, E. S. S. ankoraŭ ne povis malfermi kursojn, pro diversaj malfacilaĵoj, precipe la tro malmulta libertempo de nia treege okupata prezidanto. Tamen oni pripensu ke la malfermado de kursoj ne estas la sola rimedo de propagando, kaj kiel pruvas la leterojn, kiujn ni ricevas, E. S. S. donis ne senvaloran antaŭ enpuŝon al nia afero en Brazilujo. - R.<noinclude><references/></noinclude> 3vmbyjhmfcyozan4hf2f7qhkddams0d 126764 126697 2026-09-16T23:52:28Z Castelobranco 7 126764 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Castelobranco" />{{c|— 14 —}}</noinclude>du kajeroj de ''Lingvo Internacia''. Ni penu por ke ĉe la ''Tria Kongreso'' oni aŭdu iom pri nia movado. De la glora Majstro kaj de Sro. de Beaufront, E. S. S. ricevis la jenajn respondojn al leteroj ilin sciigantaj pri la honora prezidanteco: - Varsovio, 28-X-06. Karaj sinjoroj! Al la Esperanta Societo Sud-Rio-Granda mi sendas koran saluton kaj deziron de la plej bonaj sukcesoj. Via - ''Zamenhof''. P. S. La titolon de Honora Prezidanto, afable donacita al mi de via societo, mi akceptas kun kora danko. (''Subskrita nelegeble''). - Louviers, 24-10-1906. Kara Sinjoro. - Mi tutkore dankas a la Esperantan Societon Sud-Rio-Grandan pro la honoro, kiun ĝi faris al mi kaj volonte akceptas la titolon « Honora Prezidanto » de tiu ĉi nova familio esperantista. Ĝi brilege sukcesu kaj konstante pligrandiĝadu en la belega tero de Brazilujo, kiun mi vizitis antaŭ multaj jaroj ! Kun amika saluto por via societo kaj vi mem. Kore via, ''L. de Beaufront''. Por cirkulero, E. S. S. siigis ĉiujn esperantajn gazetojn kaj grandan nombron da societoj aŭ grupoj pri la fondo kaj proponis amikajn rilatojn. Ankaŭ ĉiuj jurnaloj kaj revuoj de Rio Grande do Sul, eĉ kelkaj de l'Eksterlando, ricevis tre favore nian sciigon. Estas rimarkinde, ke la gravaj jurnaloj de Montevideo ''El Siglo'' kaj ''La Razon'' dankis letere per Esperanto, dezirante al nia afero la plej gradan sukceson. Estas sekretario de tiuj du gazetoj nia samideano ''Henriko Muñoz''. El nia ŝtato, ''O Dever'', de Bajé, enpresis la dankesprimon esperante. Bedaŭrinde, E. S. S. ankoraŭ ne povis malfermi kursojn, pro diversaj malfacilaĵoj, precipe la tro malmulta libertempo de nia treege okupata prezidanto. Tamen oni pripensu ke la malfermado de kursoj ne estas la sola rimedo de propagando, kaj kiel pruvas la leterojn, kiujn ni ricevas, E. S. S. donis ne senvaloran antaŭ enpuŝon al nia afero en Brazilujo. - R.<noinclude><references/></noinclude> mxpcvbvq2e9a470t47vllv1xoomzpye 126784 126764 2026-09-17T02:03:19Z Castelobranco 7 126784 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Castelobranco" />{{c|— 14 —}}</noinclude><section begin="Esperanta Societo Sud-Rio-Grande"/>du kajeroj de ''Lingvo Internacia''. Ni penu por ke ĉe la ''Tria Kongreso'' oni aŭdu iom pri nia movado. De la glora Majstro kaj de Sro. de Beaufront, E. S. S. ricevis la jenajn respondojn al leteroj ilin sciigantaj pri la honora prezidanteco: - Varsovio, 28-X-06. Karaj sinjoroj! Al la Esperanta Societo Sud-Rio-Granda mi sendas koran saluton kaj deziron de la plej bonaj sukcesoj. Via - ''Zamenhof''. P. S. La titolon de Honora Prezidanto, afable donacita al mi de via societo, mi akceptas kun kora danko. (''Subskrita nelegeble''). - Louviers, 24-10-1906. Kara Sinjoro. - Mi tutkore dankas a la Esperantan Societon Sud-Rio-Grandan pro la honoro, kiun ĝi faris al mi kaj volonte akceptas la titolon « Honora Prezidanto » de tiu ĉi nova familio esperantista. Ĝi brilege sukcesu kaj konstante pligrandiĝadu en la belega tero de Brazilujo, kiun mi vizitis antaŭ multaj jaroj ! Kun amika saluto por via societo kaj vi mem. Kore via, ''L. de Beaufront''. Por cirkulero, E. S. S. siigis ĉiujn esperantajn gazetojn kaj grandan nombron da societoj aŭ grupoj pri la fondo kaj proponis amikajn rilatojn. Ankaŭ ĉiuj jurnaloj kaj revuoj de Rio Grande do Sul, eĉ kelkaj de l'Eksterlando, ricevis tre favore nian sciigon. Estas rimarkinde, ke la gravaj jurnaloj de Montevideo ''El Siglo'' kaj ''La Razon'' dankis letere per Esperanto, dezirante al nia afero la plej gradan sukceson. Estas sekretario de tiuj du gazetoj nia samideano ''Henriko Muñoz''. El nia ŝtato, ''O Dever'', de Bajé, enpresis la dankesprimon esperante. Bedaŭrinde, E. S. S. ankoraŭ ne povis malfermi kursojn, pro diversaj malfacilaĵoj, precipe la tro malmulta libertempo de nia treege okupata prezidanto. Tamen oni pripensu ke la malfermado de kursoj ne estas la sola rimedo de propagando, kaj kiel pruvas la leterojn, kiujn ni ricevas, E. S. S. donis ne senvaloran antaŭ enpuŝon al nia afero en Brazilujo. - R. <section end="Esperanta Societo Sud-Rio-Grande"/><noinclude><references/></noinclude> 6o28kt4k1p3cz28jpv2u8o381p18ns2 126793 126784 2026-09-17T02:38:08Z Castelobranco 7 126793 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Castelobranco" />{{c|— 14 —}}</noinclude><section begin="Esperanta Societo Sud-Rio-Granda"/>du kajeroj de ''Lingvo Internacia''. Ni penu por ke ĉe la ''Tria Kongreso'' oni aŭdu iom pri nia movado. De la glora Majstro kaj de Sro. de Beaufront, E. S. S. ricevis la jenajn respondojn al leteroj ilin sciigantaj pri la honora prezidanteco: - Varsovio, 28-X-06. Karaj sinjoroj! Al la Esperanta Societo Sud-Rio-Granda mi sendas koran saluton kaj deziron de la plej bonaj sukcesoj. Via - ''Zamenhof''. P. S. La titolon de Honora Prezidanto, afable donacita al mi de via societo, mi akceptas kun kora danko. (''Subskrita nelegeble''). - Louviers, 24-10-1906. Kara Sinjoro. - Mi tutkore dankas a la Esperantan Societon Sud-Rio-Grandan pro la honoro, kiun ĝi faris al mi kaj volonte akceptas la titolon « Honora Prezidanto » de tiu ĉi nova familio esperantista. Ĝi brilege sukcesu kaj konstante pligrandiĝadu en la belega tero de Brazilujo, kiun mi vizitis antaŭ multaj jaroj ! Kun amika saluto por via societo kaj vi mem. Kore via, ''L. de Beaufront''. Por cirkulero, E. S. S. siigis ĉiujn esperantajn gazetojn kaj grandan nombron da societoj aŭ grupoj pri la fondo kaj proponis amikajn rilatojn. Ankaŭ ĉiuj jurnaloj kaj revuoj de Rio Grande do Sul, eĉ kelkaj de l'Eksterlando, ricevis tre favore nian sciigon. Estas rimarkinde, ke la gravaj jurnaloj de Montevideo ''El Siglo'' kaj ''La Razon'' dankis letere per Esperanto, dezirante al nia afero la plej gradan sukceson. Estas sekretario de tiuj du gazetoj nia samideano ''Henriko Muñoz''. El nia ŝtato, ''O Dever'', de Bajé, enpresis la dankesprimon esperante. Bedaŭrinde, E. S. S. ankoraŭ ne povis malfermi kursojn, pro diversaj malfacilaĵoj, precipe la tro malmulta libertempo de nia treege okupata prezidanto. Tamen oni pripensu ke la malfermado de kursoj ne estas la sola rimedo de propagando, kaj kiel pruvas la leterojn, kiujn ni ricevas, E. S. S. donis ne senvaloran antaŭ enpuŝon al nia afero en Brazilujo. - R. <section end="Esperanta Societo Sud-Rio-Granda"/><noinclude><references/></noinclude> mc9t884s7xqbush8ncfvn8s3ao9pop6 104 45074 126719 126653 2026-09-16T17:37:16Z Castelobranco 7 /* Provlegita */ 126719 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Castelobranco" /></noinclude>{{rh|1^a Jaro|Aprilo|N.^o 1}} {{f|BRAZILA|g=150%|c}} {{f|REVUO ESPERANTISTA|g=200%|c}} {{---|100px}} {{f|'''Redakcio''': Alberto Alvares F. Vieira - Reynaldo F. Geyer — Everardo Backheuser|c}} ---- Al nia glorega Majstro {{c|D^ro LAZARO LUDOVIKO ZAMENHOF}} {{dekstre|'''La Brazila Revuo Esperantista'''}}<noinclude><references/></noinclude> 5dp5rt15f895rtwxvogloct54f8uhh2 104 45075 126744 126654 2026-09-16T22:22:24Z Castelobranco 7 126744 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="Castelobranco" />{{c|— 15 —}}</noinclude>{{IwPage|pt}}<noinclude><references/></noinclude> clo06rif5q49jazbuk80yuy8rgpbb1y 104 45076 126745 126655 2026-09-16T22:23:05Z Castelobranco 7 126745 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="Castelobranco" />{{c|— 17 —}}</noinclude>{{IwPage|pt}}<noinclude><references/></noinclude> tvmihl8mzzgnsitft67g1t5ztsw26x9 104 45077 126699 126656 2026-09-16T16:12:57Z Castelobranco 7 /* Provlegita */ 126699 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Castelobranco" />{{c|— 18 —}}</noinclude>Nia agema samideano petis al Lia Mosto Sro Ministro de Pu­bliklaboroj la enskribon de Esperanto inter la lingvaĵoj, kiujn nia telegrafo nomas klarajn. La lingvoj klaraj laŭ la telegrafo brazila estis ĝis nun nur : portugala, franca, angla, germana, itala, his­pana, holanda kaj latina. Hodiaŭ, dank’al permeso donita de Sro Lauro Millier, Mi­nistro de Publiklaboraj, Esperanto estas enskribita en tiu ĉi nomaro. Pro tio la telegramojn esperante skribitajn oni pagos pli malkare ol autaŭe. S^ro Direktoro de l’Telegrafo dissendis cirkuleron al ''ĉiuj'' tele­grafistoj, kaj nun neniu el ili povos nescii la ekzistadon de nia lingvo. ;Konsuloj kaj konsulejoj Nur en Rio de Janeiro la brazilaj esperantistoj, laŭ deziro de la dua kongreso, elektis siajn konsulojn, kiuj estas Sroj. Everardo Backheuser (Escola Polytechnica) kaj Raymundo Cantão (r. dos Ourives 107). Sed ni kredas tre taŭga por la pligrandigo de nia afero la elekton de konsuloj en ĉiu urbo aŭ urbeto, kie estas esperantistoj, ĉar la konsuloj facile montros al la neesperantistoj la utilecon kaj pratikecon de Esperanto. Aliflanke, ni braziloj devas utili Esperanton por informi al ĉiuj mondanoj, precipe al Eŭro­panoj, ke ni ne estas sovaĝuloj kiel aii relki lejkimagas, kaj tiu afero la konsulejoj, t. e. ejoj kie la fremdaj esperantistoj renkontos almenaŭ unu personon, kiu parolas Esperanton, estos bonegaj por ni, ĉar tiamaniere ni povos montri al ĉiuj niajn riĉaĵojn mineralajn, nian kreskeman terkulturon, niajn ĉiuspecajn progre­sadojn. Oni petas al elektitaj aŭ elektotaj konsuloj rekte sin turni al Sro. Rousseau, Place Carriat, 6, Bourg (Ain) France, sciigante lin pri ĉiuj konsulaferoj aŭ petante informojn de li.<noinclude><references/></noinclude> 6n085pxluvi7bfkcr66qbg4i983rij6 126766 126699 2026-09-16T23:56:18Z Castelobranco 7 126766 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Castelobranco" />{{c|— 18 —}}</noinclude>Nia agema samideano petis al Lia Mosto Sro Ministro de Pu­bliklaboroj la enskribon de Esperanto inter la lingvaĵoj, kiujn nia telegrafo nomas klarajn. La lingvoj klaraj laŭ la telegrafo brazila estis ĝis nun nur : portugala, franca, angla, germana, itala, his­pana, holanda kaj latina. Hodiaŭ, dank’al permeso donita de Sro Lauro Millier, Mi­nistro de Publiklaboraj, Esperanto estas enskribita en tiu ĉi nomaro. Pro tio la telegramojn esperante skribitajn oni pagos pli malkare ol autaŭe. S^ro Direktoro de l’Telegrafo dissendis cirkuleron al ''ĉiuj'' tele­grafistoj, kaj nun neniu el ili povos nescii la ekzistadon de nia lingvo. ;Konsuloj kaj konsulejoj Nur en Rio de Janeiro la brazilaj esperantistoj, laŭ deziro de la dua kongreso, elektis siajn konsulojn, kiuj estas Sroj. Everardo Backheuser (Escola Polytechnica) kaj Raymundo Cantão (r. dos Ourives 107). Sed ni kredas tre taŭga por la pligrandigo de nia afero la elekton de konsuloj en ĉiu urbo aŭ urbeto, kie estas esperantistoj, ĉar la konsuloj facile montros al la neesperantistoj la utilecon kaj pratikecon de Esperanto. Aliflanke, ni braziloj devas utili Esperanton por informi al ĉiuj mondanoj, precipe al Eŭro­panoj, ke ni ne estas sovaĝuloj kiel aii relki lejkimagas, kaj tiu afero la konsulejoj, t. e. ejoj kie la fremdaj esperantistoj renkontos almenaŭ unu personon, kiu parolas Esperanton, estos bonegaj por ni, ĉar tiamaniere ni povos montri al ĉiuj niajn riĉaĵojn mineralajn, nian kreskeman terkulturon, niajn ĉiuspecajn progre­sadojn. Oni petas al elektitaj aŭ elektotaj konsuloj rekte sin turni al Sro. Rousseau, Place Carriat, 6, Bourg (Ain) France, sciigante lin pri ĉiuj konsulaferoj aŭ petante informojn de li.<noinclude><references/></noinclude> mllcnb96i86rjhnhpsgi5zxd9xtwmc8 126786 126766 2026-09-17T02:06:53Z Castelobranco 7 126786 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Castelobranco" />{{c|— 18 —}}</noinclude>Nia agema samideano petis al Lia Mosto Sro Ministro de Pu­bliklaboroj la enskribon de Esperanto inter la lingvaĵoj, kiujn nia telegrafo nomas klarajn. La lingvoj klaraj laŭ la telegrafo brazila estis ĝis nun nur : portugala, franca, angla, germana, itala, his­pana, holanda kaj latina. Hodiaŭ, dank’al permeso donita de Sro Lauro Millier, Mi­nistro de Publiklaboraj, Esperanto estas enskribita en tiu ĉi nomaro. Pro tio la telegramojn esperante skribitajn oni pagos pli malkare ol autaŭe. S^ro Direktoro de l’Telegrafo dissendis cirkuleron al ''ĉiuj'' tele­grafistoj, kaj nun neniu el ili povos nescii la ekzistadon de nia lingvo. <section begin="Konsuloj kaj konsulejoj"/>;Konsuloj kaj konsulejoj Nur en Rio de Janeiro la brazilaj esperantistoj, laŭ deziro de la dua kongreso, elektis siajn konsulojn, kiuj estas Sroj. Everardo Backheuser (Escola Polytechnica) kaj Raymundo Cantão (r. dos Ourives 107). Sed ni kredas tre taŭga por la pligrandigo de nia afero la elekton de konsuloj en ĉiu urbo aŭ urbeto, kie estas esperantistoj, ĉar la konsuloj facile montros al la neesperantistoj la utilecon kaj pratikecon de Esperanto. Aliflanke, ni braziloj devas utili Esperanton por informi al ĉiuj mondanoj, precipe al Eŭro­panoj, ke ni ne estas sovaĝuloj kiel aii relki lejkimagas, kaj tiu afero la konsulejoj, t. e. ejoj kie la fremdaj esperantistoj renkontos almenaŭ unu personon, kiu parolas Esperanton, estos bonegaj por ni, ĉar tiamaniere ni povos montri al ĉiuj niajn riĉaĵojn mineralajn, nian kreskeman terkulturon, niajn ĉiuspecajn progre­sadojn. Oni petas al elektitaj aŭ elektotaj konsuloj rekte sin turni al Sro. Rousseau, Place Carriat, 6, Bourg (Ain) France, sciigante lin pri ĉiuj konsulaferoj aŭ petante informojn de li. <section end="Konsuloj kaj konsulejoj"/><noinclude><references/></noinclude> ozu5z67fovwhnjlvmecn047fexgimwk 126788 126786 2026-09-17T02:18:40Z Castelobranco 7 126788 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Castelobranco" />{{c|— 18 —}}</noinclude><section begin="Esperanto en la Telegrafo"/>Nia agema samideano petis al Lia Mosto Sro Ministro de Pu­bliklaboroj la enskribon de Esperanto inter la lingvaĵoj, kiujn nia telegrafo nomas klarajn. La lingvoj klaraj laŭ la telegrafo brazila estis ĝis nun nur : portugala, franca, angla, germana, itala, his­pana, holanda kaj latina. Hodiaŭ, dank’al permeso donita de Sro Lauro Millier, Mi­nistro de Publiklaboraj, Esperanto estas enskribita en tiu ĉi nomaro. Pro tio la telegramojn esperante skribitajn oni pagos pli malkare ol autaŭe. S^ro Direktoro de l’Telegrafo dissendis cirkuleron al ''ĉiuj'' tele­grafistoj, kaj nun neniu el ili povos nescii la ekzistadon de nia lingvo. <section end="Esperanto en la Telegrafo"/> <section begin="Konsuloj kaj konsulejoj"/>;Konsuloj kaj konsulejoj Nur en Rio de Janeiro la brazilaj esperantistoj, laŭ deziro de la dua kongreso, elektis siajn konsulojn, kiuj estas Sroj. Everardo Backheuser (Escola Polytechnica) kaj Raymundo Cantão (r. dos Ourives 107). Sed ni kredas tre taŭga por la pligrandigo de nia afero la elekton de konsuloj en ĉiu urbo aŭ urbeto, kie estas esperantistoj, ĉar la konsuloj facile montros al la neesperantistoj la utilecon kaj pratikecon de Esperanto. Aliflanke, ni braziloj devas utili Esperanton por informi al ĉiuj mondanoj, precipe al Eŭro­panoj, ke ni ne estas sovaĝuloj kiel aii relki lejkimagas, kaj tiu afero la konsulejoj, t. e. ejoj kie la fremdaj esperantistoj renkontos almenaŭ unu personon, kiu parolas Esperanton, estos bonegaj por ni, ĉar tiamaniere ni povos montri al ĉiuj niajn riĉaĵojn mineralajn, nian kreskeman terkulturon, niajn ĉiuspecajn progre­sadojn. Oni petas al elektitaj aŭ elektotaj konsuloj rekte sin turni al Sro. Rousseau, Place Carriat, 6, Bourg (Ain) France, sciigante lin pri ĉiuj konsulaferoj aŭ petante informojn de li. <section end="Konsuloj kaj konsulejoj"/><noinclude><references/></noinclude> eobpqwb6or9sij1rxoxu867kgz412e7 104 45078 126746 126657 2026-09-16T22:23:39Z Castelobranco 7 126746 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="Castelobranco" />{{c|— 19 —}}</noinclude>{{IwPage|pt}}<noinclude><references/></noinclude> bt6zxzajlkm47lwo34puk4w3d44sgrb 104 45079 126700 126658 2026-09-16T16:15:09Z Castelobranco 7 /* Provlegita */ 126700 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Castelobranco" /></noinclude>{{f|'''Brazila Kongreso de Esperanto'''|g=150%|c}} {{f|CIRKULERO|g=125%|c}} :Rio de Janeiro, la 30^an de Marto 1907^a {{dekstre|Estiminda Samideano}} La neceso sistematigi la propagandon kaj la lernadon de la helplingvo internacia Esperanto, en Brazilujo, ĝis nun farata sen ia metodo kaj pli malpli per iniciativo persona de kelkaj pli varmaj batalantoj, faris ke oni proponis kaj estis akceptita de l'ĉefaj esperantistoj brazilaj la kunveno, en tiu ĉi jaro, de Brazila Kongreso de Esperanto. Krom ĉi tiu, estas aliaj aferoj, kiuj jam sin montras sur la programo provisora aŭ kiuj ankoraŭ povos sin enmeti en ĝin, laŭ propono de iu ajn kongresano, sendita ĝis la 31^an de Majo. Inter tiuj, kiuj jam estas en metitaj, oni povas citi la faradon de vortaro portugal-esperanta. Ĝi ja estas ago de granda graveco, kiu estas estinta provata en fremdlando de izoluloj, tio kio ekokazis en nia lando, kie diversaj esperantistoj komencis tute sole tiun meritindan laboron, kiu, pro manko de interkonsento, povus naski multe da malgrandaj verketoja neperfektaj. La penado kuna de ĉiuj brazilaj esperantistoj estas do gravega. La komisio kiu organizos la vortaron konsistas el la plej lertaj, kiuj estas en nia esperantista mondo. Sed ĉe la Kongreso ĉiuj, eĉ la plej modestaj, ĝin diskutados kaj tiel - ni kredas - la brazila esperantistaro prezentos al Tutmondo ekzemplon imitindan : la tiela farado de nacia vortaro. --- Ni esperas, sinjoro, ke vi bonvolu aliĝi al tiu Kongreso kaj honori ĝin per via ĉeesto. La programo subtransskribita montros al vi ke, krom la intelektaj laboradoj, estis organizita mal-<noinclude><references/></noinclude> m5ay3k7qrq09q1anel3rioqaog3lzgt 126706 126700 2026-09-16T16:47:03Z Castelobranco 7 126706 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Castelobranco" /></noinclude>{{f|'''Brazila Kongreso de Esperanto'''|g=150%|c}} {{---|25px}} {{f|CIRKULERO|g=125%|c}} :Rio de Janeiro, la 30^an de Marto 1907^a {{dekstre|Estiminda Samideano}} La neceso sistematigi la propagandon kaj la lernadon de la helplingvo internacia Esperanto, en Brazilujo, ĝis nun farata sen ia metodo kaj pli malpli per iniciativo persona de kelkaj pli varmaj batalantoj, faris ke oni proponis kaj estis akceptita de l'ĉefaj esperantistoj brazilaj la kunveno, en tiu ĉi jaro, de Brazila Kongreso de Esperanto. Krom ĉi tiu, estas aliaj aferoj, kiuj jam sin montras sur la programo provisora aŭ kiuj ankoraŭ povos sin enmeti en ĝin, laŭ propono de iu ajn kongresano, sendita ĝis la 31^an de Majo. Inter tiuj, kiuj jam estas en metitaj, oni povas citi la faradon de vortaro portugal-esperanta. Ĝi ja estas ago de granda graveco, kiu estas estinta provata en fremdlando de izoluloj, tio kio ekokazis en nia lando, kie diversaj esperantistoj komencis tute sole tiun meritindan laboron, kiu, pro manko de interkonsento, povus naski multe da malgrandaj verketoja neperfektaj. La penado kuna de ĉiuj brazilaj esperantistoj estas do gravega. La komisio kiu organizos la vortaron konsistas el la plej lertaj, kiuj estas en nia esperantista mondo. Sed ĉe la Kongreso ĉiuj, eĉ la plej modestaj, ĝin diskutados kaj tiel - ni kredas - la brazila esperantistaro prezentos al Tutmondo ekzemplon imitindan : la tiela farado de nacia vortaro. {{---|25px}} Ni esperas, sinjoro, ke vi bonvolu aliĝi al tiu Kongreso kaj honori ĝin per via ĉeesto. La programo subtransskribita montros al vi ke, krom la intelektaj laboradoj, estis organizita mal-<noinclude><references/></noinclude> m5xopoyguh1pgcn69zjelae6dxl6l7h 126778 126706 2026-09-17T01:51:44Z Castelobranco 7 126778 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Castelobranco" /></noinclude><section begin="Brazila Kongreso de Esperanto"/>{{f|'''Brazila Kongreso de Esperanto'''|g=150%|c}} {{---|25px}} {{f|CIRKULERO|g=125%|c}} :Rio de Janeiro, la 30^an de Marto 1907^a {{dekstre|Estiminda Samideano}} La neceso sistematigi la propagandon kaj la lernadon de la helplingvo internacia Esperanto, en Brazilujo, ĝis nun farata sen ia metodo kaj pli malpli per iniciativo persona de kelkaj pli varmaj batalantoj, faris ke oni proponis kaj estis akceptita de l'ĉefaj esperantistoj brazilaj la kunveno, en tiu ĉi jaro, de Brazila Kongreso de Esperanto. Krom ĉi tiu, estas aliaj aferoj, kiuj jam sin montras sur la programo provisora aŭ kiuj ankoraŭ povos sin enmeti en ĝin, laŭ propono de iu ajn kongresano, sendita ĝis la 31^an de Majo. Inter tiuj, kiuj jam estas en metitaj, oni povas citi la faradon de vortaro portugal-esperanta. Ĝi ja estas ago de granda graveco, kiu estas estinta provata en fremdlando de izoluloj, tio kio ekokazis en nia lando, kie diversaj esperantistoj komencis tute sole tiun meritindan laboron, kiu, pro manko de interkonsento, povus naski multe da malgrandaj verketoja neperfektaj. La penado kuna de ĉiuj brazilaj esperantistoj estas do gravega. La komisio kiu organizos la vortaron konsistas el la plej lertaj, kiuj estas en nia esperantista mondo. Sed ĉe la Kongreso ĉiuj, eĉ la plej modestaj, ĝin diskutados kaj tiel - ni kredas - la brazila esperantistaro prezentos al Tutmondo ekzemplon imitindan : la tiela farado de nacia vortaro. {{---|25px}} Ni esperas, sinjoro, ke vi bonvolu aliĝi al tiu Kongreso kaj honori ĝin per via ĉeesto. La programo subtransskribita montros al vi ke, krom la intelektaj laboradoj, estis organizita mal- <section end="Brazila Kongreso de Esperanto"/><noinclude><references/></noinclude> mk8a45797p7edxc1stqwh143czelwgu 104 45080 126747 126659 2026-09-16T22:24:07Z Castelobranco 7 126747 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="Castelobranco" /></noinclude>{{IwPage|pt}}<noinclude><references/></noinclude> a1heodwgpqd09z1ryqdxg5al28k4dwc 104 45081 126701 126660 2026-09-16T16:17:57Z Castelobranco 7 /* Provlegita */ 126701 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Castelobranco" />{{c|— 22 —}}</noinclude> granda serio da festetoj kaj promenoj, kie la geesperantistoj de ĉi tiu vastega lando povas inicii amikajn rilatojn pli daŭremajn. Ni kredas, ke estos al ni eble sukcesigi ĉi tiun parton, dank'al bonvoleco de niaj Rio'aj kaj Niteroi'aj samideanoj, ĉiam tiel sindonemaj por nia Kaŭzo. Pro manko de pli bona aŭ pli praktika rimedo, ni elektis la diversajn specialajn komisiojn, kiuj, justatempe, publikigos iliajn raportojn, por ke la kongresanoj pli bone sin preparu por la diskutado. --- Ĉiuj - esp. aŭ neesperantistoj, -- kiuj volos partopreni en la Kongreso aŭ, almenaŭ, prezenti projektojn por la diskutado devos, ĝis la 15^a de Junio, sendi al komisio organiza la sumon da 10$000, tuj ricevonte de ĝi lian titolon, en verda karto, riĉe presita. --- La organiza komisio penados por havigi el la Registraro kaj Ŝip-aŭ-Fervoj-Kompanioj malpligrandigo de la kosto de l'biletoj. La kongresanoj, kiuj volos havigi tiun favoron, petu ĝin al la Komisio ĝis la 31^a de Majo. --- '''Oni intencas ankaŭ, organizi malgrandan ekspozicion esperantistan, kaj tial oni petas al la tuta esperantistaro, brazila au fremda, sendi, kiel eble plej baldau, ciuspecajn dokumomentojn pri-por kaj peresperantajn.''' --- Sendi ĉiam la korespondadon prikongresan rekte al ''Commissão do Congresso Brazileiro de Esperanto'', rua dos Ourives, 85 (1^a andar). ;KOMISIOJ :POR LA ORGANIZADO DE LA PROPAGANDO KAJ LERNADO :Dr. João Keating, ''raportanto'', (Campinas). :Christiano Kramer (Porto Alegre). :Lauriano Trinas (Rio de Janeiro). :Severino de Freitas (Niteroi). :Emilio Rouede (Santos). :Baggi de Araujo (Petropolis).<noinclude><references/></noinclude> 1mgmdb8z2hx3kn0seh2cv3pwfp4sv3q 126767 126701 2026-09-17T00:11:57Z Castelobranco 7 126767 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Castelobranco" />{{c|— 22 —}}</noinclude> granda serio da festetoj kaj promenoj, kie la geesperantistoj de ĉi tiu vastega lando povas inicii amikajn rilatojn pli daŭremajn. Ni kredas, ke estos al ni eble sukcesigi ĉi tiun parton, dank'al bonvoleco de niaj Rio'aj kaj Niteroi'aj samideanoj, ĉiam tiel sindonemaj por nia Kaŭzo. Pro manko de pli bona aŭ pli praktika rimedo, ni elektis la diversajn specialajn komisiojn, kiuj, justatempe, publikigos iliajn raportojn, por ke la kongresanoj pli bone sin preparu por la diskutado. {{---|25%}} Ĉiuj - esp. aŭ neesperantistoj, - kiuj volos partopreni en la Kongreso aŭ, almenaŭ, prezenti projektojn por la diskutado devos, ĝis la 15^a de Junio, sendi al komisio organiza la sumon da 10$000, tuj ricevonte de ĝi lian titolon, en verda karto, riĉe presita. {{---|25%}} La organiza komisio penados por havigi el la Registraro kaj Ŝip-aŭ-Fervoj-Kompanioj malpligrandigo de la kosto de l'biletoj. La kongresanoj, kiuj volos havigi tiun favoron, petu ĝin al la Komisio ĝis la 31^a de Majo. {{---|25%}} '''Oni intencas ankaŭ, organizi malgrandan ekspozicion esperantistan, kaj tial oni petas al la tuta esperantistaro, brazila au fremda, sendi, kiel eble plej baldau, ciuspecajn dokumomentojn pri-por kaj peresperantajn.''' {{---|25%}} Sendi ĉiam la korespondadon prikongresan rekte al ''Commissão do Congresso Brazileiro de Esperanto'', rua dos Ourives, 85 (1^a andar). {{f|'''KOMISIOJ'''|c}} {{f|POR LA ORGANIZADO DE LA PROPAGANDO KAJ LERNADO|c}} :Dr. João Keating, ''raportanto'', (Campinas). :Christiano Kramer (Porto Alegre). :Lauriano Trinas (Rio de Janeiro). :Severino de Freitas (Niteroi). :Emilio Rouede (Santos). :Baggi de Araujo (Petropolis).<noinclude><references/></noinclude> 76uvehk8i0vlf9chtpq55q974qgrg48 126780 126767 2026-09-17T01:52:40Z Castelobranco 7 126780 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Castelobranco" />{{c|— 22 —}}</noinclude><section begin="Brazila Kongreso de Esperanto"/>granda serio da festetoj kaj promenoj, kie la geesperantistoj de ĉi tiu vastega lando povas inicii amikajn rilatojn pli daŭremajn. Ni kredas, ke estos al ni eble sukcesigi ĉi tiun parton, dank'al bonvoleco de niaj Rio'aj kaj Niteroi'aj samideanoj, ĉiam tiel sindonemaj por nia Kaŭzo. Pro manko de pli bona aŭ pli praktika rimedo, ni elektis la diversajn specialajn komisiojn, kiuj, justatempe, publikigos iliajn raportojn, por ke la kongresanoj pli bone sin preparu por la diskutado. {{---|25%}} Ĉiuj - esp. aŭ neesperantistoj, - kiuj volos partopreni en la Kongreso aŭ, almenaŭ, prezenti projektojn por la diskutado devos, ĝis la 15^a de Junio, sendi al komisio organiza la sumon da 10$000, tuj ricevonte de ĝi lian titolon, en verda karto, riĉe presita. {{---|25%}} La organiza komisio penados por havigi el la Registraro kaj Ŝip-aŭ-Fervoj-Kompanioj malpligrandigo de la kosto de l'biletoj. La kongresanoj, kiuj volos havigi tiun favoron, petu ĝin al la Komisio ĝis la 31^a de Majo. {{---|25%}} '''Oni intencas ankaŭ, organizi malgrandan ekspozicion esperantistan, kaj tial oni petas al la tuta esperantistaro, brazila au fremda, sendi, kiel eble plej baldau, ciuspecajn dokumomentojn pri-por kaj peresperantajn.''' {{---|25%}} Sendi ĉiam la korespondadon prikongresan rekte al ''Commissão do Congresso Brazileiro de Esperanto'', rua dos Ourives, 85 (1^a andar). {{f|'''KOMISIOJ'''|c}} {{f|POR LA ORGANIZADO DE LA PROPAGANDO KAJ LERNADO|c}} :Dr. João Keating, ''raportanto'', (Campinas). :Christiano Kramer (Porto Alegre). :Lauriano Trinas (Rio de Janeiro). :Severino de Freitas (Niteroi). :Emilio Rouede (Santos). :Baggi de Araujo (Petropolis). <section end="Brazila Kongreso de Esperanto"/><noinclude><references/></noinclude> la0ks3l2f8ui8ein2q9vg92jcdouykb 104 45082 126748 126661 2026-09-16T22:24:34Z Castelobranco 7 126748 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="Castelobranco" />{{c|— 23 —}}</noinclude>{{IwPage|pt}}<noinclude><references/></noinclude> epcq13yc63ezblkl3znxop1xe38xpv6 104 45083 126702 126662 2026-09-16T16:20:13Z Castelobranco 7 /* Provlegita */ 126702 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Castelobranco" />{{c|— 24 —}}</noinclude>POR LA FARADO DE L'VORTARO :Arlindo de Souza, raportanto, (Rio de Janeiro). :Caetano Coutinho (Minas Geraes). :Dr. J. Avellar (Minas Geraes). :Benjamin Camozato (Santa Catharina). :Murillo Furtado (Rio Grande do Sul). :Leonel Fonseca (Rio de Janeiro). POR LA ORGANO OFICIALA :Reynaldo Geyer, raportanto, (Porto Alegre). :Alberto A. F. Vieira (Rio de Janeiro). :Daltro Santos (Rio de Janeiro). :Haroldo Amaral (S. Paulo). POR ALIAJ PROPONOJ :Alberto Couto Fernandes, raportanto, (Rio de Janeiro). :Arno Ernst (Rio Grande do Sul). :E. S. Hunter (Santos). :Menezes Wanderley (Nova Friburgo). ;PROGRAMO DE LA 12^an GIS LA 19^an DE JULIO 1907^a :La 12^an - Kunveno prepara por la elekto de l'estra komitato kaj prezentado de l'raportoj. :La 13^an - Publika kunveno malferma-Parolado pri la lingvo Esperanto. :La 14^an - Diskutado pri la raporto «Organizado de la propagando kaj lernado.» :La 15^an - Diskutato pri la raporto: «organo oficiala Nokte Festo de l'esperantistoj niteiroj-aj, antaŭigita de promeno tra tiu urbo. :La 16^an - Diskutado pri la raporto: « Vortaro». :Promeno al iu ajn bela antaŭrbo Rio-a. :La 17^an - Diskutado pri aliaj prezentitaj raportoj.<noinclude><references/></noinclude> gmtc4dlgdik0p8jwhcue4irqjmy7szv 126720 126702 2026-09-16T17:44:35Z Castelobranco 7 126720 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Castelobranco" />{{c|— 24 —}}</noinclude>POR LA FARADO DE L'VORTARO :Arlindo de Souza, raportanto, (Rio de Janeiro). :Caetano Coutinho (Minas Geraes). :Dr. J. Avellar (Minas Geraes). :Benjamin Camozato (Santa Catharina). :Murillo Furtado (Rio Grande do Sul). :Leonel Fonseca (Rio de Janeiro). POR LA ORGANO OFICIALA :Reynaldo Geyer, raportanto, (Porto Alegre). :Alberto A. F. Vieira (Rio de Janeiro). :Daltro Santos (Rio de Janeiro). :Haroldo Amaral (S. Paulo). POR ALIAJ PROPONOJ :Alberto Couto Fernandes, raportanto, (Rio de Janeiro). :Arno Ernst (Rio Grande do Sul). :E. S. Hunter (Santos). :Menezes Wanderley (Nova Friburgo). ;PROGRAMO DE LA 12^an GIS LA 19^an DE JULIO 1907^a :La 12^an - Kunveno prepara por la elekto de l'estra komitato kaj prezentado de l'raportoj. :La 13^an - Publika kunveno malferma-Parolado pri la lingvo Esperanto. :La 14^an - Diskutado pri la raporto «Organizado de la propagando kaj lernado.» :La 15^an - Diskutato pri la raporto: «organo oficiala Nokte Festo de l'esperantistoj niteiroj-aj, antaŭigita de promeno tra tiu urbo. :La 16^an - Diskutado pri la raporto: « Vortaro ». :Promeno al iu ajn bela antaŭrbo Rio-a. :La 17^an - Diskutado pri aliaj prezentitaj raportoj.<noinclude><references/></noinclude> i1djsdwecvkt49slxajv22ilolkqxsb 126768 126720 2026-09-17T00:17:52Z Castelobranco 7 126768 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Castelobranco" />{{c|— 24 —}}</noinclude>{{f|POR LA FARADO DE L'VORTARO|c}} :Arlindo de Souza, raportanto, (Rio de Janeiro). :Caetano Coutinho (Minas Geraes). :Dr. J. Avellar (Minas Geraes). :Benjamin Camozato (Santa Catharina). :Murillo Furtado (Rio Grande do Sul). :Leonel Fonseca (Rio de Janeiro). {{f|POR LA ORGANO OFICIALA|c}} :Reynaldo Geyer, raportanto, (Porto Alegre). :Alberto A. F. Vieira (Rio de Janeiro). :Daltro Santos (Rio de Janeiro). :Haroldo Amaral (S. Paulo). {{f|POR ALIAJ PROPONOJ|c}} :Alberto Couto Fernandes, raportanto, (Rio de Janeiro). :Arno Ernst (Rio Grande do Sul). :E. S. Hunter (Santos). :Menezes Wanderley (Nova Friburgo). {{f|PROGRAMO|c}} {{f|DE LA 12^an {{sic|GIS|ĜIS}} LA 19^an DE JULIO 1907^a|c}} :La 12^an — Kunveno prepara por la elekto de l'estra komitato kaj prezentado de l'raportoj. :La 13^an — Publika kunveno malferma — Parolado pri la lingvo Esperanto. :La 14^an — Diskutado pri la raporto « ''Organizado de la propagando kaj lernado.'' » :La 15^an — Diskutato pri la raporto: « ''organo oficiala'' » :Nokte : Festo de l'esperantistoj niteiroj-aj, antaŭigita de promeno tra tiu urbo. :La 16^an — Diskutado pri la raporto: « ''Vortaro'' ». :Promeno al iu ajn bela antaŭrbo Rio-a. :La 17^an — Diskutado pri aliaj prezentitaj raportoj.<noinclude><references/></noinclude> ed3zaz2yur6d1vz270muc5vhrzw89w1 126779 126768 2026-09-17T01:52:23Z Castelobranco 7 126779 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Castelobranco" />{{c|— 24 —}}</noinclude><section begin="Brazila Kongreso de Esperanto"/>{{f|POR LA FARADO DE L'VORTARO|c}} :Arlindo de Souza, raportanto, (Rio de Janeiro). :Caetano Coutinho (Minas Geraes). :Dr. J. Avellar (Minas Geraes). :Benjamin Camozato (Santa Catharina). :Murillo Furtado (Rio Grande do Sul). :Leonel Fonseca (Rio de Janeiro). {{f|POR LA ORGANO OFICIALA|c}} :Reynaldo Geyer, raportanto, (Porto Alegre). :Alberto A. F. Vieira (Rio de Janeiro). :Daltro Santos (Rio de Janeiro). :Haroldo Amaral (S. Paulo). {{f|POR ALIAJ PROPONOJ|c}} :Alberto Couto Fernandes, raportanto, (Rio de Janeiro). :Arno Ernst (Rio Grande do Sul). :E. S. Hunter (Santos). :Menezes Wanderley (Nova Friburgo). {{f|PROGRAMO|c}} {{f|DE LA 12^an {{sic|GIS|ĜIS}} LA 19^an DE JULIO 1907^a|c}} :La 12^an — Kunveno prepara por la elekto de l'estra komitato kaj prezentado de l'raportoj. :La 13^an — Publika kunveno malferma — Parolado pri la lingvo Esperanto. :La 14^an — Diskutado pri la raporto « ''Organizado de la propagando kaj lernado.'' » :La 15^an — Diskutato pri la raporto: « ''organo oficiala'' » :Nokte : Festo de l'esperantistoj niteiroj-aj, antaŭigita de promeno tra tiu urbo. :La 16^an — Diskutado pri la raporto: « ''Vortaro'' ». :Promeno al iu ajn bela antaŭrbo Rio-a. :La 17^an — Diskutado pri aliaj prezentitaj raportoj. <section end="Brazila Kongreso de Esperanto"/><noinclude><references/></noinclude> isnvof8yas8rf6pilwhded364k7c8wy 104 45084 126749 126663 2026-09-16T22:24:54Z Castelobranco 7 126749 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="Castelobranco" />{{c|— 25 —}}</noinclude>{{IwPage|pt}}<noinclude><references/></noinclude> ns8jyqjsyvfq782sh34lz7etcule69c 104 45085 126703 126664 2026-09-16T16:23:33Z Castelobranco 7 /* Provlegita */ 126703 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Castelobranco" />{{c|— 26 —}}</noinclude> :La 18^an - Fina diskutado kaj voĉdonado de ĉiuj raportoj kaj konkludoj sendontaj al Kembriĝa Kongreso. :{{sic|Notke|Nokte}} : Festo de l' Rio'aj Esperantistoj :La 19^an - Solena fermkunsido. --- La organizantoj ne fiksas ĵustaj horoj por la laboroj ĉar tio, plibonmaniere, decidos la Kongresomem, tiel kiel la lokoj kunvenaj, ĉar, malgraŭ ĝiaj penadoj, ne estis ĉiuj elektitaj. La komisio nur garantias ke la Kongreso kunvenos ĉe la plej bonaj ĉambregoj de Rio de Janeiro kaj la promenoj estos farataj je la maksimumo da komforto. La organiza komisiitaro: :EVERARDO BACKHEUSER, prezidanto. :HERNANI MENDES, sekretario. :HONORIO LEAL, kasisto. :FRANCISCO RAMOS. :MANOEL T. DE PAIVA ARAUJO. :RAUL GITAHY DE ALENCASTRO. --- {{f|'''MURILLO FURTADO'''|c}} Je la fino de Marto alvenis Rion nia tre kara amiko Sro Murillo Furtado, prezidanto honora de la ''Brazila Klubo'', kiu ĉeestis kune kun Medeiros e Albuquerque la duan kongreson de Esperanto kaj kiu estas aŭtoro de tre bona gramatiko. Sro M. Furtado jam forveturis Rio-Granden, sed autaŭe li ĉarmigis nin per familia interparalado pri la festoj, festenoj k. t. p., kiuj okazis en Ĝenebro. Malfeliĉe li ne povis fari publikan paraladon, ĉar li estis ankoraŭ malsaneta.<noinclude><references/></noinclude> sxxalpdisnt23mszu6wm7gvjksiz06k 126769 126703 2026-09-17T00:31:54Z Castelobranco 7 126769 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Castelobranco" />{{c|— 26 —}}</noinclude> :La 18^an — Fina diskutado kaj voĉdonado de ĉiuj raportoj kaj konkludoj sendontaj al Kembriĝa Kongreso. :{{sic|Notke|Nokte}} : Festo de l' Rio'aj Esperantistoj :La 19^an — Solena fermkunsido. {{---|25%}} La organizantoj ne fiksas ĵustaj horoj por la laboroj ĉar tio, plibonmaniere, decidos la Kongresomem, tiel kiel la lokoj kunvenaj, ĉar, malgraŭ ĝiaj penadoj, ne estis ĉiuj elektitaj. La komisio nur garantias ke la Kongreso kunvenos ĉe la plej bonaj ĉambregoj de Rio de Janeiro kaj la promenoj estos farataj je la maksimumo da komforto. {{f|La organiza komisiitaro:|c}} ::{{Etmajuskloj|Everardo Backheuser}}, prezidanto. ::{{Etmajuskloj|Hernani Mendes}}, sekretario. ::{{Etmajuskloj|Honorio Leal}}, kasisto. ::{{Etmajuskloj|Francisco Ramos}}. ::{{Etmajuskloj|Manoel T. de Paiva Araujo}}. ::{{Etmajuskloj|Raul Gitahy de Alencastro}}. {{---|25%}} {{f|'''MURILLO FURTADO'''|c}} Je la fino de Marto alvenis Rion nia tre kara amiko Sro Murillo Furtado, prezidanto honora de la ''Brazila Klubo'', kiu ĉeestis kune kun Medeiros e Albuquerque la duan kongreson de Esperanto kaj kiu estas aŭtoro de tre bona gramatiko. Sro M. Furtado jam forveturis Rio-Granden, sed autaŭe li ĉarmigis nin per familia interparalado pri la festoj, festenoj k. t. p., kiuj okazis en Ĝenebro. Malfeliĉe li ne povis fari publikan paraladon, ĉar li estis ankoraŭ malsaneta.<noinclude><references/></noinclude> 6eiyomyerjvk8tj6w9qxnhv8g9w6dm0 126774 126769 2026-09-17T01:24:16Z Castelobranco 7 126774 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Castelobranco" />{{c|— 26 —}}</noinclude> :La 18^an — Fina diskutado kaj voĉdonado de ĉiuj raportoj kaj konkludoj sendontaj al Kembriĝa Kongreso. :{{sic|Notke|Nokte}} : Festo de l' Rio'aj Esperantistoj :La 19^an — Solena fermkunsido. {{---|25%}} La organizantoj ne fiksas ĵustaj horoj por la laboroj ĉar tio, plibonmaniere, decidos la Kongresomem, tiel kiel la lokoj kunvenaj, ĉar, malgraŭ ĝiaj penadoj, ne estis ĉiuj elektitaj. La komisio nur garantias ke la Kongreso kunvenos ĉe la plej bonaj ĉambregoj de Rio de Janeiro kaj la promenoj estos farataj je la maksimumo da komforto. {{f|La organiza komisiitaro:|c}} ::{{Etmajuskloj|Everardo Backheuser}}, prezidanto. ::{{Etmajuskloj|Hernani Mendes}}, sekretario. ::{{Etmajuskloj|Honorio Leal}}, kasisto. ::{{Etmajuskloj|Francisco Ramos}}. ::{{Etmajuskloj|Manoel T. de Paiva Araujo}}. ::{{Etmajuskloj|Raul Gitahy de Alencastro}}. {{---|25%}} <section begin="Murillo Furtado"/>{{f|'''MURILLO FURTADO'''|c}} Je la fino de Marto alvenis Rion nia tre kara amiko Sro Murillo Furtado, prezidanto honora de la ''Brazila Klubo'', kiu ĉeestis kune kun Medeiros e Albuquerque la duan kongreson de Esperanto kaj kiu estas aŭtoro de tre bona gramatiko. Sro M. Furtado jam forveturis Rio-Granden, sed autaŭe li ĉarmigis nin per familia interparalado pri la festoj, festenoj k. t. p., kiuj okazis en Ĝenebro. Malfeliĉe li ne povis fari publikan paraladon, ĉar li estis ankoraŭ malsaneta. <section end="Murillo Furtado"/><noinclude><references/></noinclude> 23rhy36udxzfvtru4rgsdrgbj3he7wp 126777 126774 2026-09-17T01:49:59Z Castelobranco 7 126777 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Castelobranco" />{{c|— 26 —}}</noinclude><section begin="Brazila Kongreso de Esperanto"/>:La 18^an — Fina diskutado kaj voĉdonado de ĉiuj raportoj kaj konkludoj sendontaj al Kembriĝa Kongreso. :{{sic|Notke|Nokte}} : Festo de l' Rio'aj Esperantistoj :La 19^an — Solena fermkunsido. {{---|25%}} La organizantoj ne fiksas ĵustaj horoj por la laboroj ĉar tio, plibonmaniere, decidos la Kongresomem, tiel kiel la lokoj kunvenaj, ĉar, malgraŭ ĝiaj penadoj, ne estis ĉiuj elektitaj. La komisio nur garantias ke la Kongreso kunvenos ĉe la plej bonaj ĉambregoj de Rio de Janeiro kaj la promenoj estos farataj je la maksimumo da komforto. {{f|La organiza komisiitaro:|c}} ::{{Etmajuskloj|Everardo Backheuser}}, prezidanto. ::{{Etmajuskloj|Hernani Mendes}}, sekretario. ::{{Etmajuskloj|Honorio Leal}}, kasisto. ::{{Etmajuskloj|Francisco Ramos}}. ::{{Etmajuskloj|Manoel T. de Paiva Araujo}}. ::{{Etmajuskloj|Raul Gitahy de Alencastro}}. {{---|25%}} <section end="Brazila Kongreso de Esperanto"/> <section begin="Murillo Furtado"/>{{f|'''MURILLO FURTADO'''|c}} Je la fino de Marto alvenis Rion nia tre kara amiko Sro Murillo Furtado, prezidanto honora de la ''Brazila Klubo'', kiu ĉeestis kune kun Medeiros e Albuquerque la duan kongreson de Esperanto kaj kiu estas aŭtoro de tre bona gramatiko. Sro M. Furtado jam forveturis Rio-Granden, sed autaŭe li ĉarmigis nin per familia interparalado pri la festoj, festenoj k. t. p., kiuj okazis en Ĝenebro. Malfeliĉe li ne povis fari publikan paraladon, ĉar li estis ankoraŭ malsaneta. <section end="Murillo Furtado"/><noinclude><references/></noinclude> 9irkmsxtlhndhpoyoswlefe6m3n2w98 104 45086 126750 126665 2026-09-16T22:25:21Z Castelobranco 7 126750 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="Castelobranco" />{{c|— 27 —}}</noinclude>{{IwPage|pt}}<noinclude><references/></noinclude> pdwwz2uc63fhkhs2hyckqb6f0bk846o 104 45087 126704 126666 2026-09-16T16:42:18Z Castelobranco 7 /* Provlegita */ 126704 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Castelobranco" /></noinclude>{{f|'''Canção do Exilio'''|g=150%|c}} {{f|KANTO DE L'EKZILO|c}} {{dekstre|(Verkis Gonçalves Dias)}} {{Bloko centre/s}}<poem> Mia lando havas palmojn, kie kantas sabia'; <ref>''Sabiao'' estas birdo, kiu kantadas en la brazilaj arbaroj.</ref> birdoj, tie-ĉi kantantaj, tiel ne belsonas ja. Kaj ni havas pli da steloj, sur herbejoj pli da floroj, en arbaroj pli da vivo, pli da amo en la koroj. Tie nokte sobrevante pli da ĝoj'mi trovas ja; mia lando havas palmojn, kie kantas sabia'; Mia lando ĉarmojn havas, kiujn mi ne trovas ĉi; tie nokte sobrevante pli da ĝoj'mi trovas ja; mia lando havas palmojn, kie kantas sabia'. Di', ne volu, ke mi mortu, sen reveni tien, ha, sen ekĝui la belaĵojn, kiuj ĉi ne estas ja; sen revidi la palmarbojn, kie kantas sabia'. </poem>{{Bloko centre/e}} {{f|''Tradukis'' {{Etmajuskloj|Fr. V. Lorenz}}.|align=right}}<noinclude><references/></noinclude> fv19h7i3dgauy77frjzoyym7cwy60r2 104 45088 126751 126667 2026-09-16T22:25:40Z Castelobranco 7 126751 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="Castelobranco" /></noinclude>{{IwPage|pt}}<noinclude><references/></noinclude> a1heodwgpqd09z1ryqdxg5al28k4dwc 104 45089 126752 126668 2026-09-16T22:25:50Z Castelobranco 7 126752 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="Castelobranco" /></noinclude>{{IwPage|pt}}<noinclude><references/></noinclude> a1heodwgpqd09z1ryqdxg5al28k4dwc 126761 126752 2026-09-16T22:31:08Z Castelobranco 7 126761 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="Castelobranco" />{{c|— 30 —}}</noinclude>{{IwPage|pt}}<noinclude><references/></noinclude> 7xhoainjygmfd86tonvmf9aglus7i30 104 45090 126753 126669 2026-09-16T22:26:08Z Castelobranco 7 126753 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="Castelobranco" />{{c|— 31 —}}</noinclude>{{IwPage|pt}}<noinclude><references/></noinclude> nmuwidtlmw4bay8k6q9wbr341earjg4 104 45091 126727 126670 2026-09-16T18:29:05Z Castelobranco 7 /* Provlegita */ 126727 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Castelobranco" /></noinclude> {{f|'''HUMORAĴOJ'''|g=150%|c}} La fianĉino: Ho, mia kara Henriko kiel mi ĝojus, se vi ankaŭ farus heroaĵon, kiel la bravuloj en la mezepoko. La fianĉo: Sed pripensu, ke mia monata salajro estas nur cent - dudek markoj, kaj mi tamen kuraĝas vin edzinigi. Ĉu iu faris jam pli grandan heroaĵon? {{f|ARTOPLENA|c}} Avo (al sia nepeto) : Paŭlo, iru al la trinkejo por serĉi botelon da biero. Nepeto: Mi ne havas monon, avo. Avo : Kial mono! alporti bieron kiam oni havas monon ne estas arto. Vi devas iri sen mono. Paŭlo foriris kaj baldaŭ revenis ; li metis la botelon sur la tablon, dirante : — Jen estas la botelo, avo. La avo tuj prenis la botelon kaj, volante trinki, li rimarkis ke ĝi estis malplena, kaj li ekkriis : — Kion signifas tio ? La botelo estas malplena ! Nepeto: Jes, avo, sed trinki bieron el plena botelo ne estas arto... oni devas trinki bieron el malplena botelo.<noinclude><references/></noinclude> bg57wm6kpm694x6or8o863rwar8b7cb 126754 126727 2026-09-16T22:26:31Z Castelobranco 7 126754 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Castelobranco" />{{c|— 32 —}}</noinclude>{{IwPage|pt}} {{f|'''HUMORAĴOJ'''|g=150%|c}} La fianĉino: Ho, mia kara Henriko kiel mi ĝojus, se vi ankaŭ farus heroaĵon, kiel la bravuloj en la mezepoko. La fianĉo: Sed pripensu, ke mia monata salajro estas nur cent - dudek markoj, kaj mi tamen kuraĝas vin edzinigi. Ĉu iu faris jam pli grandan heroaĵon? {{f|ARTOPLENA|c}} Avo (al sia nepeto) : Paŭlo, iru al la trinkejo por serĉi botelon da biero. Nepeto: Mi ne havas monon, avo. Avo : Kial mono! alporti bieron kiam oni havas monon ne estas arto. Vi devas iri sen mono. Paŭlo foriris kaj baldaŭ revenis ; li metis la botelon sur la tablon, dirante : — Jen estas la botelo, avo. La avo tuj prenis la botelon kaj, volante trinki, li rimarkis ke ĝi estis malplena, kaj li ekkriis : — Kion signifas tio ? La botelo estas malplena ! Nepeto: Jes, avo, sed trinki bieron el plena botelo ne estas arto... oni devas trinki bieron el malplena botelo.<noinclude><references/></noinclude> kcye1fvucv3k84r36jxh9f47vgh86f0 126851 126754 2026-09-17T04:39:16Z Castelobranco 7 126851 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Castelobranco" />{{c|— 32 —}}</noinclude>{{IwPage|pt}} <section begin="Humuraĵoj"/>{{f|'''HUMORAĴOJ'''|g=150%|c}} La fianĉino: Ho, mia kara Henriko kiel mi ĝojus, se vi ankaŭ farus heroaĵon, kiel la bravuloj en la mezepoko. La fianĉo: Sed pripensu, ke mia monata salajro estas nur cent - dudek markoj, kaj mi tamen kuraĝas vin edzinigi. Ĉu iu faris jam pli grandan heroaĵon? {{f|ARTOPLENA|c}} Avo (al sia nepeto) : Paŭlo, iru al la trinkejo por serĉi botelon da biero. Nepeto: Mi ne havas monon, avo. Avo : Kial mono! alporti bieron kiam oni havas monon ne estas arto. Vi devas iri sen mono. Paŭlo foriris kaj baldaŭ revenis ; li metis la botelon sur la tablon, dirante : — Jen estas la botelo, avo. La avo tuj prenis la botelon kaj, volante trinki, li rimarkis ke ĝi estis malplena, kaj li ekkriis : — Kion signifas tio ? La botelo estas malplena ! Nepeto: Jes, avo, sed trinki bieron el plena botelo ne estas arto... oni devas trinki bieron el malplena botelo. <section end="Humuraĵoj"/><noinclude><references/></noinclude> m7mtjpf8m78m0551vqc9mz0ex5hz7po 126852 126851 2026-09-17T04:45:36Z Castelobranco 7 126852 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Castelobranco" />{{c|— 32 —}}</noinclude>{{IwPage|pt}} <section begin="Humoraĵoj"/>{{f|'''HUMORAĴOJ'''|g=150%|c}} La fianĉino: Ho, mia kara Henriko kiel mi ĝojus, se vi ankaŭ farus heroaĵon, kiel la bravuloj en la mezepoko. La fianĉo: Sed pripensu, ke mia monata salajro estas nur cent - dudek markoj, kaj mi tamen kuraĝas vin edzinigi. Ĉu iu faris jam pli grandan heroaĵon? {{f|ARTOPLENA|c}} Avo (al sia nepeto) : Paŭlo, iru al la trinkejo por serĉi botelon da biero. Nepeto: Mi ne havas monon, avo. Avo : Kial mono! alporti bieron kiam oni havas monon ne estas arto. Vi devas iri sen mono. Paŭlo foriris kaj baldaŭ revenis ; li metis la botelon sur la tablon, dirante : — Jen estas la botelo, avo. La avo tuj prenis la botelon kaj, volante trinki, li rimarkis ke ĝi estis malplena, kaj li ekkriis : — Kion signifas tio ? La botelo estas malplena ! Nepeto: Jes, avo, sed trinki bieron el plena botelo ne estas arto... oni devas trinki bieron el malplena botelo. <section end="Humoraĵoj"/><noinclude><references/></noinclude> 0r00vq31dz6it5jrxl7iw94k9mz6q34 104 45099 126686 2026-09-16T12:03:26Z Castelobranco 7 /* Ne provlegita */ Kreis novan paĝon kun "- 16- Laporistara Esperantista Grupo Hon. prez. Dro. Lazaro L. Zamenhof- Direktoro sek: Francisco Ramos; direktoro kasisto: José Ferreira. S. S.- Rua do Hospicio, 145 (1º andar) - Rio de Janeiro. Tiu ĉi grupo estas fondita la 15 an. de Decembro 1906, kiam Sro. Francisco Ramos komencis kurson de Esperanto spe- ciale farata por la laboristaro. Sro. Ramos estas agema propa- gandisto kaj li eklernis nian lingvon en Uruguay kun la tre konata profesoro Car... 126686 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Castelobranco" /></noinclude>- 16- Laporistara Esperantista Grupo Hon. prez. Dro. Lazaro L. Zamenhof- Direktoro sek: Francisco Ramos; direktoro kasisto: José Ferreira. S. S.- Rua do Hospicio, 145 (1º andar) - Rio de Janeiro. Tiu ĉi grupo estas fondita la 15 an. de Decembro 1906, kiam Sro. Francisco Ramos komencis kurson de Esperanto spe- ciale farata por la laboristaro. Sro. Ramos estas agema propa- gandisto kaj li eklernis nian lingvon en Uruguay kun la tre konata profesoro Carlos Charrier. La lecionoj estas donataj ĉe la sindikato de Masonistoj kaj Carpentistoj kaj peskaŭ 50 lernantoj tie sin instruas. La propagando de Esperanto inter la labor istoj estas tre bona por ili, ĉar ĝi permesos ke ili korespondas kun siaj kunuloj fremdaj, tio kio certe ne estus ebla per aliaj lingvoj, ĉiuj tre malfacilaj. Daurigu, Sro. Ramos; la venko apartenas al ni! Grupo « Verda Stelo » Filio de B. K. E. Komitato Prez,: Hernani Mendes; sek: Raul Gitahy de Alen- castro; kas Francisco Varzea. S. S.: Rua dos Ourives, 85 (1º andar); Monata kotizo: 1000. En la 28 de Aŭgusto de la pasinta jaro, Brazila Klubo mal- fermis per Hernani Mendes, sian duan parolan kurson en Asocio de Komercofistoj. Kelkaj el la plej bonaj instruatoj fondis, je la 1ª de lasta Decembro, malgrandan Grupon speciale por la propa- gando inter Komercoficistoj kaj ĝin filiigis al Brazila Klubo. Grupo Verda Stele», tiel estas nomata la nova kaj espe- roplena Grupo, kiu jam funkciadigas noktan semajnan senpagan kurson en ĝia sidejo. Esperanto en la Telegrafo Kiel oni legis en la kroniko de nia sindona amiko Hernani Mendes la brazila registraro iom helpis la disvastigon de nia lin- gvo inter la brazilanoj, permesinte la malfermon de kelkaj kursoj ĉe oficialaj lernejoj. Tamen la plej grava helpo estas certe tiu havigita de Sro Medeiros e Albuquerque, prezidanto de Brazila Klubo. O 6 -f I IJ- to DJ<noinclude><references/></noinclude> 3sybw0wkaboxvlou0zx25ii3tnz66ll 126698 126686 2026-09-16T16:09:40Z Castelobranco 7 /* Provlegita */ 126698 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Castelobranco" />{{c|— 14 —}}</noinclude>:'''Laporistara Esperantista Grupo''' :Hon. prez. Dro. Lazaro L. Zamenhof - Direktoro sek: Francisco Ramos; direktoro kasisto: José Ferreira. S. S.- Rua do Hospicio, 145 (1º andar) - Rio de Janeiro. Tiu ĉi grupo estas fondita la 15^an. de Decembro 1906^a, kiam Sro. Francisco Ramos komencis kurson de Esperanto speciale farata por la laboristaro. Sro. Ramos estas agema propagandisto kaj li eklernis nian lingvon en Uruguay kun la tre konata profesoro Carlos Charrier. La lecionoj estas donataj ĉe la sindikato de Masonistoj kaj Ĉarpentistoj kaj {{sic|peskaŭ|preskaŭ}} 50 lernantoj tie sin instruas. La propagando de Esperanto inter la labor istoj estas tre bona por ili, ĉar ĝi permesos ke ili korespondas kun siaj kunuloj fremdaj, tio kio certe ne estus ebla per aliaj lingvoj, ĉiuj tre malfacilaj. {{sic|Daurigu|Daŭrigu}}, Sro. Ramos; la venko apartenas al ni! :'''Grupo « Verda Stelo » Filio de B. K. E.''' : Komitato Prez.: Hernani Mendes; sek: Raul Gitahy de Alencastro; kas Francisco Varzea. S. S.: Rua dos Ourives, 85 (1^a andar); Monata kotizo: 1$000. En la 28^a de Aŭgusto de la pasinta jaro, ''Brazila Klubo'' malfermis per Hernani Mendes, sian duan parolan kurson en Asocio de Komercofistoj. Kelkaj el la plej bonaj instruatoj fondis, je la 1^a de lasta Decembro, malgrandan ''Grupon'' speciale por la propagando inter Komercoficistoj kaj ĝin filiigis al Brazila Klubo. ''Grupo « Verda Stelo »'', tiel estas nomata la nova kaj esperoplena Grupo, kiu jam funkciadigas noktan semajnan senpagan kurson en ĝia sidejo. :'''Esperanto en la Telegrafo''' Kiel oni legis en la kroniko de nia sindona amiko Hernani Mendes la brazila registraro iom helpis la disvastigon de nia lingvo inter la brazilanoj, permesinte la malfermon de kelkaj kursoj ĉe oficialaj lernejoj. Tamen la plej grava helpo estas certe tiu havigita de Sro Medeiros e Albuquerque, prezidanto de ''Brazila Klubo''.<noinclude><references/></noinclude> odom59xiwn8jlpax7nc95m90qov713i 126760 126698 2026-09-16T22:30:00Z Castelobranco 7 126760 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Castelobranco" />{{c|— 16 —}}</noinclude>:'''Laporistara Esperantista Grupo''' :Hon. prez. Dro. Lazaro L. Zamenhof - Direktoro sek: Francisco Ramos; direktoro kasisto: José Ferreira. S. S.- Rua do Hospicio, 145 (1º andar) - Rio de Janeiro. Tiu ĉi grupo estas fondita la 15^an. de Decembro 1906^a, kiam Sro. Francisco Ramos komencis kurson de Esperanto speciale farata por la laboristaro. Sro. Ramos estas agema propagandisto kaj li eklernis nian lingvon en Uruguay kun la tre konata profesoro Carlos Charrier. La lecionoj estas donataj ĉe la sindikato de Masonistoj kaj Ĉarpentistoj kaj {{sic|peskaŭ|preskaŭ}} 50 lernantoj tie sin instruas. La propagando de Esperanto inter la labor istoj estas tre bona por ili, ĉar ĝi permesos ke ili korespondas kun siaj kunuloj fremdaj, tio kio certe ne estus ebla per aliaj lingvoj, ĉiuj tre malfacilaj. {{sic|Daurigu|Daŭrigu}}, Sro. Ramos; la venko apartenas al ni! :'''Grupo « Verda Stelo » Filio de B. K. E.''' : Komitato Prez.: Hernani Mendes; sek: Raul Gitahy de Alencastro; kas Francisco Varzea. S. S.: Rua dos Ourives, 85 (1^a andar); Monata kotizo: 1$000. En la 28^a de Aŭgusto de la pasinta jaro, ''Brazila Klubo'' malfermis per Hernani Mendes, sian duan parolan kurson en Asocio de Komercofistoj. Kelkaj el la plej bonaj instruatoj fondis, je la 1^a de lasta Decembro, malgrandan ''Grupon'' speciale por la propagando inter Komercoficistoj kaj ĝin filiigis al Brazila Klubo. ''Grupo « Verda Stelo »'', tiel estas nomata la nova kaj esperoplena Grupo, kiu jam funkciadigas noktan semajnan senpagan kurson en ĝia sidejo. :'''Esperanto en la Telegrafo''' Kiel oni legis en la kroniko de nia sindona amiko Hernani Mendes la brazila registraro iom helpis la disvastigon de nia lingvo inter la brazilanoj, permesinte la malfermon de kelkaj kursoj ĉe oficialaj lernejoj. Tamen la plej grava helpo estas certe tiu havigita de Sro Medeiros e Albuquerque, prezidanto de ''Brazila Klubo''.<noinclude><references/></noinclude> 54810ce8ceo2deaor42i76tinzqs2x4 126765 126760 2026-09-16T23:55:32Z Castelobranco 7 126765 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Castelobranco" />{{c|— 16 —}}</noinclude>:'''Laporistara Esperantista Grupo''' :Hon. prez. Dro. Lazaro L. Zamenhof - Direktoro sek: Francisco Ramos; direktoro kasisto: José Ferreira. S. S.- Rua do Hospicio, 145 (1º andar) - Rio de Janeiro. Tiu ĉi grupo estas fondita la 15^an. de Decembro 1906^a, kiam Sro. Francisco Ramos komencis kurson de Esperanto speciale farata por la laboristaro. Sro. Ramos estas agema propagandisto kaj li eklernis nian lingvon en Uruguay kun la tre konata profesoro Carlos Charrier. La lecionoj estas donataj ĉe la sindikato de Masonistoj kaj Ĉarpentistoj kaj {{sic|peskaŭ|preskaŭ}} 50 lernantoj tie sin instruas. La propagando de Esperanto inter la labor istoj estas tre bona por ili, ĉar ĝi permesos ke ili korespondas kun siaj kunuloj fremdaj, tio kio certe ne estus ebla per aliaj lingvoj, ĉiuj tre malfacilaj. {{sic|Daurigu|Daŭrigu}}, Sro. Ramos; la venko apartenas al ni! ;Grupo « Verda Stelo » Filio de B. K. E. : Komitato : Prez.: Hernani Mendes; sek: Raul Gitahy de Alencastro; kas : Francisco Varzea. S. S.: Rua dos Ourives, 85 (1^a andar); Monata kotizo: 1$000. En la 28^a de Aŭgusto de la pasinta jaro, ''Brazila Klubo'' malfermis per Hernani Mendes, sian duan parolan kurson en Asocio de Komercofistoj. Kelkaj el la plej bonaj instruatoj fondis, je la 1^a de lasta Decembro, malgrandan ''Grupon'' speciale por la propagando inter Komercoficistoj kaj ĝin filiigis al Brazila Klubo. ''Grupo « Verda Stelo »'', tiel estas nomata la nova kaj esperoplena Grupo, kiu jam funkciadigas noktan semajnan senpagan kurson en ĝia sidejo. ;Esperanto en la Telegrafo Kiel oni legis en la kroniko de nia sindona amiko Hernani Mendes la brazila registraro iom helpis la disvastigon de nia lingvo inter la brazilanoj, permesinte la malfermon de kelkaj kursoj ĉe oficialaj lernejoj. Tamen la plej grava helpo estas certe tiu havigita de Sro Medeiros e Albuquerque, prezidanto de ''Brazila Klubo''.<noinclude><references/></noinclude> lzkqrzwmvyx58x7m8lpukgi0w958vu3 126785 126765 2026-09-17T02:06:14Z Castelobranco 7 126785 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Castelobranco" />{{c|— 16 —}}</noinclude> <section begin="Laboristara Esperantista Grupo"/>;{{sic|Laporistara|Laboristara}} Esperantista Grupo :Hon. prez. Dro. Lazaro L. Zamenhof - Direktoro sek: Francisco Ramos; direktoro kasisto: José Ferreira. S. S.- Rua do Hospicio, 145 (1º andar) - Rio de Janeiro. Tiu ĉi grupo estas fondita la 15^an. de Decembro 1906^a, kiam Sro. Francisco Ramos komencis kurson de Esperanto speciale farata por la laboristaro. Sro. Ramos estas agema propagandisto kaj li eklernis nian lingvon en Uruguay kun la tre konata profesoro Carlos Charrier. La lecionoj estas donataj ĉe la sindikato de Masonistoj kaj Ĉarpentistoj kaj {{sic|peskaŭ|preskaŭ}} 50 lernantoj tie sin instruas. La propagando de Esperanto inter la labor istoj estas tre bona por ili, ĉar ĝi permesos ke ili korespondas kun siaj kunuloj fremdaj, tio kio certe ne estus ebla per aliaj lingvoj, ĉiuj tre malfacilaj. {{sic|Daurigu|Daŭrigu}}, Sro. Ramos; la venko apartenas al ni! <section end="Laboristara Esperantista Grupo"/> <section begin="Grupo Verda Stelo"/>;Grupo « Verda Stelo » Filio de B. K. E. : Komitato : Prez.: Hernani Mendes; sek: Raul Gitahy de Alencastro; kas : Francisco Varzea. S. S.: Rua dos Ourives, 85 (1^a andar); Monata kotizo: 1$000. En la 28^a de Aŭgusto de la pasinta jaro, ''Brazila Klubo'' malfermis per Hernani Mendes, sian duan parolan kurson en Asocio de Komercofistoj. Kelkaj el la plej bonaj instruatoj fondis, je la 1^a de lasta Decembro, malgrandan ''Grupon'' speciale por la propagando inter Komercoficistoj kaj ĝin filiigis al Brazila Klubo. ''Grupo « Verda Stelo »'', tiel estas nomata la nova kaj esperoplena Grupo, kiu jam funkciadigas noktan semajnan senpagan kurson en ĝia sidejo. <section end="Grupo Verda Stelo"/> <section begin="Esperanto en la Telegrafo"/>;Esperanto en la Telegrafo Kiel oni legis en la kroniko de nia sindona amiko Hernani Mendes la brazila registraro iom helpis la disvastigon de nia lingvo inter la brazilanoj, permesinte la malfermon de kelkaj kursoj ĉe oficialaj lernejoj. Tamen la plej grava helpo estas certe tiu havigita de Sro Medeiros e Albuquerque, prezidanto de ''Brazila Klubo''. <section end="Esperanto en la Telegrafo"/><noinclude><references/></noinclude> a776ch1obd2ir4rxbb7cpgkpzl0dv44 14 45100 126687 2026-09-16T14:37:18Z Castelobranco 7 +1 126687 wikitext text/x-wiki [[Kategorio:Esperanto-gazetoj|Brazila Esperantisto]] k53ia30e7ygk3bdcno93qsy8hqv9fxy 126689 126687 2026-09-16T14:43:35Z Castelobranco 7 +pt 126689 wikitext text/x-wiki [[Kategorio:Esperanto-gazetoj|Brazila Esperantisto]] [[pt:Kategorio:Brazila Esperantisto]] sytu2xx6knewh6xjayvl0gxl571o88p 126690 126689 2026-09-16T14:43:56Z Castelobranco 7 126690 wikitext text/x-wiki [[Kategorio:Esperanto-gazetoj|Brazila Esperantisto]] [[pt:Categoria:Brazila Esperantisto]] 8tjuoirk0a3w8xicvvx4bh69suzotxh 126692 126690 2026-09-16T15:02:55Z Castelobranco 7 126692 wikitext text/x-wiki [[Kategorio:Esperanto-gazetoj|Brazila Esperantisto]] k53ia30e7ygk3bdcno93qsy8hqv9fxy 0 45101 126694 2026-09-16T15:07:32Z Castelobranco 7 +1 126694 wikitext text/x-wiki <pages index="Brazila Revuo Esperantista - Aprilo 1907.pdf" header=1 /> <pages index="Brazila Revuo Esperantista - Aprilo 1907.pdf" from=1 to=3 /> <pages index="Brazila Revuo Esperantista - Aprilo 1907.pdf" from=5 to=5 /> <pages index="Brazila Revuo Esperantista - Aprilo 1907.pdf" from=10 to=14 /> <pages index="Brazila Revuo Esperantista - Aprilo 1907.pdf" from=16 to=32 step=2 /> <pages index="Brazila Revuo Esperantista - Aprilo 1907.pdf" from=36 to=36 /> [[Kategorio:Brazila Esperantisto|190704]] [[Kategorio:1907]] eqyrzk5i132jryt2wap331og4b0ec9y 126695 126694 2026-09-16T15:08:40Z Castelobranco 7 *kategorio 126695 wikitext text/x-wiki <pages index="Brazila Revuo Esperantista - Aprilo 1907.pdf" header=1 /> <pages index="Brazila Revuo Esperantista - Aprilo 1907.pdf" from=1 to=3 /> <pages index="Brazila Revuo Esperantista - Aprilo 1907.pdf" from=5 to=5 /> <pages index="Brazila Revuo Esperantista - Aprilo 1907.pdf" from=10 to=14 /> <pages index="Brazila Revuo Esperantista - Aprilo 1907.pdf" from=16 to=32 step=2 /> <pages index="Brazila Revuo Esperantista - Aprilo 1907.pdf" from=36 to=36 /> [[Kategorio:Brazila Esperantisto|190704]] [[Kategorio:Verkoj de 1907]] 3xikpj18bv8sg61rp0qyaeaaqzhblxx 126855 126695 2026-09-17T04:48:59Z Castelobranco 7 126855 wikitext text/x-wiki <pages index="Brazila Revuo Esperantista - Aprilo 1907.pdf" header=1 /> <pages index="Brazila Revuo Esperantista - Aprilo 1907.pdf" from=2 to=3 /> <pages index="Brazila Revuo Esperantista - Aprilo 1907.pdf" from=5 to=5 /> <pages index="Brazila Revuo Esperantista - Aprilo 1907.pdf" from=10 to=14 /> <pages index="Brazila Revuo Esperantista - Aprilo 1907.pdf" from=16 to=32 step=2 /> <pages index="Brazila Revuo Esperantista - Aprilo 1907.pdf" from=36 to=36 /> [[Kategorio:Brazila Esperantisto|190704]] [[Kategorio:Verkoj de 1907]] a9o21uwwo26jeu11rtcj5jk5t8li3bu 0 45102 126770 2026-09-17T00:47:40Z Castelobranco 7 +1 126770 wikitext text/x-wiki <pages index="Brazila Revuo Esperantista - Aprilo 1907.pdf" from=10 to=13 /> [[Kategorio:Brazila Esperantisto|190704]] ebsu2yqomcn2hadvm8p06cg29kv75k5 126771 126770 2026-09-17T00:48:00Z Castelobranco 7 126771 wikitext text/x-wiki <pages index="Brazila Revuo Esperantista - Aprilo 1907.pdf" header=1 /> <pages index="Brazila Revuo Esperantista - Aprilo 1907.pdf" from=10 to=13 /> [[Kategorio:Brazila Esperantisto|190704]] 1634tu9d1gxps36i0a31jg95n6a1yvk 126801 126771 2026-09-17T02:49:48Z Castelobranco 7 +1 126801 wikitext text/x-wiki <pages index="Brazila Revuo Esperantista - Aprilo 1907.pdf" from=10 to=13 onlysection="Kroniko" prev="[[../De Babel ao Esperanto|De Babel ao Esperanto]]" next="[[../Brazila Klubo Esperanto|Brazila Klubo Esperanto]]" header=1 /> [[Kategorio:Brazila Esperantisto]] 7cqv625a95yvyb5so7ki75k06mrkme9 126804 126801 2026-09-17T03:08:11Z Castelobranco 7 Castelobranco movis paĝon [[Brazila Esperantisto/Aprilo 1907/Kroniko]] al [[Kroniko (Brazila Revuo Esperantista, Aprilo 1907)]] ne lasante alidirektilon: Malĝusta titolo 126801 wikitext text/x-wiki <pages index="Brazila Revuo Esperantista - Aprilo 1907.pdf" from=10 to=13 onlysection="Kroniko" prev="[[../De Babel ao Esperanto|De Babel ao Esperanto]]" next="[[../Brazila Klubo Esperanto|Brazila Klubo Esperanto]]" header=1 /> [[Kategorio:Brazila Esperantisto]] 7cqv625a95yvyb5so7ki75k06mrkme9 126805 126804 2026-09-17T03:08:45Z Castelobranco 7 *kategorio 126805 wikitext text/x-wiki <pages index="Brazila Revuo Esperantista - Aprilo 1907.pdf" from=10 to=13 onlysection="Kroniko" prev="[[../De Babel ao Esperanto|De Babel ao Esperanto]]" next="[[../Brazila Klubo Esperanto|Brazila Klubo Esperanto]]" header=1 /> [[Kategorio:Tekstoj de Brazila Esperantisto|Kroniko]] l2xigtwbn7ov3e7jjbqk0yb0gq58u84 126863 126805 2026-09-17T05:01:34Z Castelobranco 7 +kategorio 126863 wikitext text/x-wiki <pages index="Brazila Revuo Esperantista - Aprilo 1907.pdf" from=10 to=13 onlysection="Kroniko" prev="[[../De Babel ao Esperanto|De Babel ao Esperanto]]" next="[[../Brazila Klubo Esperanto|Brazila Klubo Esperanto]]" header=1 /> [[Kategorio:Tekstoj de Brazila Esperantisto|Kroniko]] [[Kategorio:Tekstoj de 1907]] fw2ctlyx72m87bi3xluzxnuj95ctqdw 0 45103 126772 2026-09-17T01:09:35Z Castelobranco 7 +1 126772 wikitext text/x-wiki <pages index="Brazila Revuo Esperantista - Aprilo 1907.pdf" header=1 /> <pages index="Brazila Revuo Esperantista - Aprilo 1907.pdf" from=32 to=32 /> [[Kategorio:Brazila Esperantisto|190704]] 5r4t2l9yfknl12eby82ksa3ia4nx5am 126776 126772 2026-09-17T01:42:22Z Castelobranco 7 126776 wikitext text/x-wiki <pages index="Brazila Revuo Esperantista - Aprilo 1907.pdf" from="32" to="32" prev="[[../Murillo Furtado|Murillo Furtado]]" next="[[../Esperanto en Fremdlando|Esperanto en Fremdlando]]" header=1 /> [[Kategorio:Brazila Esperantisto]] dndxkuzunpd8wjxbn6su2ce1p40ziur 126835 126776 2026-09-17T03:46:42Z Castelobranco 7 Castelobranco movis paĝon [[Brazila Esperantisto/Aprilo 1907/Kanto de l'ekzilo]] al [[Kanto de l'ekzilo]] ne lasante alidirektilon: Malĝusta titolo 126776 wikitext text/x-wiki <pages index="Brazila Revuo Esperantista - Aprilo 1907.pdf" from="32" to="32" prev="[[../Murillo Furtado|Murillo Furtado]]" next="[[../Esperanto en Fremdlando|Esperanto en Fremdlando]]" header=1 /> [[Kategorio:Brazila Esperantisto]] dndxkuzunpd8wjxbn6su2ce1p40ziur 126845 126835 2026-09-17T03:56:27Z Castelobranco 7 *kategorio 126845 wikitext text/x-wiki <pages index="Brazila Revuo Esperantista - Aprilo 1907.pdf" from="32" to="32" prev="[[Murillo Furtado]]" next="[[Esperanto en Fremdlando]]" header=1 /> [[Kategorio:Tekstoj de Brazila Esperantisto]] [[Kategorio:Tekstoj de 1907]] t6rkm3u3bzc1zc8of8brakfgnz2m6hp 126854 126845 2026-09-17T04:47:34Z Castelobranco 7 126854 wikitext text/x-wiki <pages index="Brazila Revuo Esperantista - Aprilo 1907.pdf" from="32" to="32" prev="[[Murillo Furtado]]" next="[[Humoraĵoj]]" header=1 /> [[Kategorio:Tekstoj de Brazila Esperantisto]] [[Kategorio:Tekstoj de 1907]] cyzoyzq5o1taniswckxpkq87re150ci 0 45104 126773 2026-09-17T01:12:02Z Castelobranco 7 +1 126773 wikitext text/x-wiki <pages index="Brazila Revuo Esperantista - Aprilo 1907.pdf" header=1 /> <pages index="Brazila Revuo Esperantista - Aprilo 1907.pdf" from=24 to=30 step=2 /> [[Kategorio:Brazila Esperantisto|190704]] t22alr3gpkhxa74gy7m2jo9ozdbb0fc 126781 126773 2026-09-17T01:53:13Z Castelobranco 7 126781 wikitext text/x-wiki <pages index="Brazila Revuo Esperantista - Aprilo 1907.pdf" from=24 to=30 step=2 onlysection="Brazila Kongreso de Esperanto" prev="[[../Konsuloj kaj konsulejoj|Konsuloj kaj konsulejoj]]" next="[[../Murillo Furtado|Murillo Furtado]]" header=1 /> [[Kategorio:Brazila Esperantisto]] 4wp5ifzhtx0ilskbkqooa4lfvdq55vc 126812 126781 2026-09-17T03:18:42Z Castelobranco 7 *kategorio 126812 wikitext text/x-wiki <pages index="Brazila Revuo Esperantista - Aprilo 1907.pdf" from=24 to=30 step=2 onlysection="Brazila Kongreso de Esperanto" prev="[[Konsuloj kaj konsulejoj]]" next="[[Murillo Furtado]]" header=1 /> [[Kategorio:Tekstoj de Brazila Esperantisto|Brazila Kongreso de Esperanto]] bcxashl3m1l6gqh2i2jg562awohi1m0 126813 126812 2026-09-17T03:19:01Z Castelobranco 7 Castelobranco movis paĝon [[Brazila Esperantisto/Aprilo 1907/Brazila Kongreso de Esperanto]] al [[Brazila Kongreso de Esperanto]] ne lasante alidirektilon: Malĝusta titolo 126812 wikitext text/x-wiki <pages index="Brazila Revuo Esperantista - Aprilo 1907.pdf" from=24 to=30 step=2 onlysection="Brazila Kongreso de Esperanto" prev="[[Konsuloj kaj konsulejoj]]" next="[[Murillo Furtado]]" header=1 /> [[Kategorio:Tekstoj de Brazila Esperantisto|Brazila Kongreso de Esperanto]] bcxashl3m1l6gqh2i2jg562awohi1m0 126858 126813 2026-09-17T04:59:30Z Castelobranco 7 +kategorio 126858 wikitext text/x-wiki <pages index="Brazila Revuo Esperantista - Aprilo 1907.pdf" from=24 to=30 step=2 onlysection="Brazila Kongreso de Esperanto" prev="[[Konsuloj kaj konsulejoj]]" next="[[Murillo Furtado]]" header=1 /> [[Kategorio:Tekstoj de Brazila Esperantisto|Brazila Kongreso de Esperanto]] [[Kategorio:Tekstoj de 1907]] 1yfc1z9jr10munj56kw0fusqzzd986q 0 45105 126775 2026-09-17T01:40:07Z Castelobranco 7 +1 126775 wikitext text/x-wiki <pages index="Brazila Revuo Esperantista - Aprilo 1907.pdf" from="30" to="30" onlysection="Murillo Furtado" prev="[[../Brazila Kongreso de Esperanto|Brazila Kongreso de Esperanto]]" next="[[../Kanto de l'ekzilo|Kanto de l'ekzilo]]" header=1 /> [[Kategorio:Brazila Esperantisto]] sd9wuo3wifmjgu6pncpmu5bkg352taz 126810 126775 2026-09-17T03:16:17Z Castelobranco 7 *kategorio 126810 wikitext text/x-wiki <pages index="Brazila Revuo Esperantista - Aprilo 1907.pdf" from="30" to="30" onlysection="Murillo Furtado" prev="[[Brazila Kongreso de Esperanto]]" next="[[Kanto de l'ekzilo]]" header=1 /> [[Kategorio:Tekstoj de Brazila Esperantisto|Murillo Furtado]] 1l41jiu3md7eao518pv4qeun5n3aujt 126811 126810 2026-09-17T03:16:44Z Castelobranco 7 Castelobranco movis paĝon [[Brazila Esperantisto/Aprilo 1907/Murillo Furtado]] al [[Murillo Furtado]] ne lasante alidirektilon: Malĝusta titolo 126810 wikitext text/x-wiki <pages index="Brazila Revuo Esperantista - Aprilo 1907.pdf" from="30" to="30" onlysection="Murillo Furtado" prev="[[Brazila Kongreso de Esperanto]]" next="[[Kanto de l'ekzilo]]" header=1 /> [[Kategorio:Tekstoj de Brazila Esperantisto|Murillo Furtado]] 1l41jiu3md7eao518pv4qeun5n3aujt 126859 126811 2026-09-17T04:59:43Z Castelobranco 7 +kategorio 126859 wikitext text/x-wiki <pages index="Brazila Revuo Esperantista - Aprilo 1907.pdf" from="30" to="30" onlysection="Murillo Furtado" prev="[[Brazila Kongreso de Esperanto]]" next="[[Kanto de l'ekzilo]]" header=1 /> [[Kategorio:Tekstoj de Brazila Esperantisto|Murillo Furtado]] [[Kategorio:Tekstoj de 1907]] pvkx0cxwx7eyt20dcvr4iwtaewxmajt 0 45106 126787 2026-09-17T02:14:58Z Castelobranco 7 +1 126787 wikitext text/x-wiki <pages index="Brazila Revuo Esperantista - Aprilo 1907.pdf" from=22 to=22 onlysection="Konsuloj kaj konsulejoj" prev="[[../Esperanto en la Telegrafo|Esperanto en la Telegrafo]]" next="[[../Brazila Kongreso de Esperanto|Brazila Kongreso de Esperanto]]" header=1 /> [[Kategorio:Brazila Esperantisto]] cjyv1f5b1rivja97vv58bnzpbspkobq 126832 126787 2026-09-17T03:45:49Z Castelobranco 7 Castelobranco movis paĝon [[Brazila Esperantisto/Aprilo 1907/Konsuloj kaj konsulejoj]] al [[Konsuloj kaj konsulejoj]] ne lasante alidirektilon: Malĝusta titolo 126787 wikitext text/x-wiki <pages index="Brazila Revuo Esperantista - Aprilo 1907.pdf" from=22 to=22 onlysection="Konsuloj kaj konsulejoj" prev="[[../Esperanto en la Telegrafo|Esperanto en la Telegrafo]]" next="[[../Brazila Kongreso de Esperanto|Brazila Kongreso de Esperanto]]" header=1 /> [[Kategorio:Brazila Esperantisto]] cjyv1f5b1rivja97vv58bnzpbspkobq 126844 126832 2026-09-17T03:55:43Z Castelobranco 7 *kategorio 126844 wikitext text/x-wiki <pages index="Brazila Revuo Esperantista - Aprilo 1907.pdf" from=22 to=22 onlysection="Konsuloj kaj konsulejoj" prev="[[Esperanto en la Telegrafo]]" next="[[Brazila Kongreso de Esperanto]]" header=1 /> [[Kategorio:Tekstoj de Brazila Esperantisto]] [[Kategorio:Tekstoj de 1907]] btk4563zawi9vs76dbnt30frrhzmejd 0 45107 126789 2026-09-17T02:19:11Z Castelobranco 7 +1 126789 wikitext text/x-wiki <pages index="Brazila Revuo Esperantista - Aprilo 1907.pdf" from=20 to=22 onlysection="Esperanto en la Telegrafo" prev="[[../G. E. Verda Stelo|G. E. Verda Stelo]]" next="[[../Konsuloj kaj konsulejoj|Konsuloj kaj konsulejoj]]" header=1 /> [[Kategorio:Brazila Esperantisto]] d001trso7tm73ythso59zrcst1ie8eh 126815 126789 2026-09-17T03:35:08Z Castelobranco 7 +kategorio 126815 wikitext text/x-wiki <pages index="Brazila Revuo Esperantista - Aprilo 1907.pdf" from=20 to=22 onlysection="Esperanto en la Telegrafo" prev="[[G. E. Verda Stelo]]" next="[[Konsuloj kaj konsulejoj]]" header=1 /> [[Kategorio:Brazila Esperantisto]] [[Kategorio:Tekstoj de 1907]] g4iybdgcg91mmrwaokp4i0fzqfc077f 126816 126815 2026-09-17T03:35:21Z Castelobranco 7 Castelobranco movis paĝon [[Brazila Esperantisto/Aprilo 1907/Esperanto en la Telegrafo]] al [[Esperanto en la Telegrafo]]: Malĝusta titolo 126815 wikitext text/x-wiki <pages index="Brazila Revuo Esperantista - Aprilo 1907.pdf" from=20 to=22 onlysection="Esperanto en la Telegrafo" prev="[[G. E. Verda Stelo]]" next="[[Konsuloj kaj konsulejoj]]" header=1 /> [[Kategorio:Brazila Esperantisto]] [[Kategorio:Tekstoj de 1907]] g4iybdgcg91mmrwaokp4i0fzqfc077f 126831 126816 2026-09-17T03:44:50Z Castelobranco 7 126831 wikitext text/x-wiki <pages index="Brazila Revuo Esperantista - Aprilo 1907.pdf" from=20 to=22 step=2 onlysection="Esperanto en la Telegrafo" prev="[[G. E. Verda Stelo]]" next="[[Konsuloj kaj konsulejoj]]" header=1 /> [[Kategorio:Brazila Esperantisto]] [[Kategorio:Tekstoj de 1907]] k980qrmmfyw229mivcv218ncux6rwdo 126841 126831 2026-09-17T03:51:43Z Castelobranco 7 *kategorio 126841 wikitext text/x-wiki <pages index="Brazila Revuo Esperantista - Aprilo 1907.pdf" from=20 to=22 step=2 onlysection="Esperanto en la Telegrafo" prev="[[G. E. Verda Stelo]]" next="[[Konsuloj kaj konsulejoj]]" header=1 /> [[Kategorio:Tekstoj de Brazila Esperantisto]] [[Kategorio:Tekstoj de 1907]] 6en3p7rm5nr5slr8b7mzd9y6cq610bg 0 45108 126790 2026-09-17T02:24:15Z Castelobranco 7 +1 126790 wikitext text/x-wiki <pages index="Brazila Revuo Esperantista - Aprilo 1907.pdf" from=20 to=20 onlysection="Grupo Verda Stelo" prev="[[../Laboristara Esperantista Grupo|Laboristara Esperantista Grupo]]" next="[[../Esperanto en la Telegrafo|Esperanto en la Telegrafo]]" header=1 /> [[Kategorio:Brazila Esperantisto]] k6tniapc75fdv5092vvx8j95s4k25q0 126836 126790 2026-09-17T03:47:05Z Castelobranco 7 Castelobranco movis paĝon [[Brazila Esperantisto/Aprilo 1907/G. E. Verda Stelo]] al [[G. E. Verda Stelo]] ne lasante alidirektilon: Malĝusta titolo 126790 wikitext text/x-wiki <pages index="Brazila Revuo Esperantista - Aprilo 1907.pdf" from=20 to=20 onlysection="Grupo Verda Stelo" prev="[[../Laboristara Esperantista Grupo|Laboristara Esperantista Grupo]]" next="[[../Esperanto en la Telegrafo|Esperanto en la Telegrafo]]" header=1 /> [[Kategorio:Brazila Esperantisto]] k6tniapc75fdv5092vvx8j95s4k25q0 126840 126836 2026-09-17T03:51:18Z Castelobranco 7 *kategorio 126840 wikitext text/x-wiki <pages index="Brazila Revuo Esperantista - Aprilo 1907.pdf" from=20 to=20 onlysection="Grupo Verda Stelo" prev="[[Laboristara Esperantista Grupo]]" next="[[Esperanto en la Telegrafo]]" header=1 /> [[Kategorio:Tekstoj de Brazila Esperantisto]] nuzupg0epjnkooc1lngawb1p579bcu5 126860 126840 2026-09-17T05:00:14Z Castelobranco 7 +kategorio 126860 wikitext text/x-wiki <pages index="Brazila Revuo Esperantista - Aprilo 1907.pdf" from=20 to=20 onlysection="Grupo Verda Stelo" prev="[[Laboristara Esperantista Grupo]]" next="[[Esperanto en la Telegrafo]]" header=1 /> [[Kategorio:Tekstoj de Brazila Esperantisto]] [[Kategorio:Tekstoj de 1907]] 15h5clkcdmwffl8lcapky7te8vpffd5 0 45109 126791 2026-09-17T02:25:27Z Castelobranco 7 +1 126791 wikitext text/x-wiki <pages index="Brazila Revuo Esperantista - Aprilo 1907.pdf" from=20 to=20 onlysection="Laboristara Esperantista Grupo" prev="[[../Esperanta Societo Sud-Rio Granda|Esperanta Societo Sud-Rio Granda]]" next="[[../G. E. Verda Stelo|G. E. Verda Stelo]]" header=1 /> [[Kategorio:Brazila Esperantisto]] oj5mya0j6agyoibk5r1a3gusgklfbgk 126833 126791 2026-09-17T03:46:13Z Castelobranco 7 Castelobranco movis paĝon [[Brazila Esperantisto/Aprilo 1907/Laboristara Esperantista Grupo]] al [[Laboristara Esperantista Grupo]]: Malĝusta titolo 126791 wikitext text/x-wiki <pages index="Brazila Revuo Esperantista - Aprilo 1907.pdf" from=20 to=20 onlysection="Laboristara Esperantista Grupo" prev="[[../Esperanta Societo Sud-Rio Granda|Esperanta Societo Sud-Rio Granda]]" next="[[../G. E. Verda Stelo|G. E. Verda Stelo]]" header=1 /> [[Kategorio:Brazila Esperantisto]] oj5mya0j6agyoibk5r1a3gusgklfbgk 126839 126833 2026-09-17T03:50:45Z Castelobranco 7 *kategorio 126839 wikitext text/x-wiki <pages index="Brazila Revuo Esperantista - Aprilo 1907.pdf" from=20 to=20 onlysection="Laboristara Esperantista Grupo" prev="[[Esperanta Societo Sud-Rio Granda]]" next="[[G. E. Verda Stelo]]" header=1 /> [[Kategorio:Tekstoj de Brazila Esperantisto]] juel8wakytdiyfiwgdmvcavkp9h6u2z 126861 126839 2026-09-17T05:00:56Z Castelobranco 7 +kategorio 126861 wikitext text/x-wiki <pages index="Brazila Revuo Esperantista - Aprilo 1907.pdf" from=20 to=20 onlysection="Laboristara Esperantista Grupo" prev="[[Esperanta Societo Sud-Rio Granda]]" next="[[G. E. Verda Stelo]]" header=1 /> [[Kategorio:Tekstoj de Brazila Esperantisto]] [[Kategorio:Tekstoj de 1907]] 028vhiq8m9hpcum7fayrppzffsr60i7 0 45110 126794 2026-09-17T02:39:08Z Castelobranco 7 +1 126794 wikitext text/x-wiki <pages index="Brazila Revuo Esperantista - Aprilo 1907.pdf" from=16 to=18 step=2 onlysection="Esperanta Societo Sud-Rio-Granda" prev="[[../G. E. Suda Stelaro|G. E. Suda Stelaro]]" next="[[../Laboristara Esperantista Grupo|Laboristara Esperantista Grupo]]" header=1 /> [[Kategorio:Brazila Esperantisto]] 3mq57d1f29r50c3fq5pa5vueq7wrm4e 126838 126794 2026-09-17T03:48:00Z Castelobranco 7 Castelobranco movis paĝon [[Brazila Esperantisto/Aprilo 1907/Esperanta Societo Sud-Rio Granda]] al [[Esperanta Societo Sud-Rio Granda]] ne lasante alidirektilon: Malĝusta titolo 126794 wikitext text/x-wiki <pages index="Brazila Revuo Esperantista - Aprilo 1907.pdf" from=16 to=18 step=2 onlysection="Esperanta Societo Sud-Rio-Granda" prev="[[../G. E. Suda Stelaro|G. E. Suda Stelaro]]" next="[[../Laboristara Esperantista Grupo|Laboristara Esperantista Grupo]]" header=1 /> [[Kategorio:Brazila Esperantisto]] 3mq57d1f29r50c3fq5pa5vueq7wrm4e 126842 126838 2026-09-17T03:54:33Z Castelobranco 7 *kategorio 126842 wikitext text/x-wiki <pages index="Brazila Revuo Esperantista - Aprilo 1907.pdf" from=16 to=18 step=2 onlysection="Esperanta Societo Sud-Rio-Granda" prev="[[G. E. Suda Stelaro]]" next="[[Laboristara Esperantista Grupo]]" header=1 /> [[Kategorio:Tekstoj de Brazila Esperantisto]] [[Kategorio:Tekstoj de 1907]] e74l77bfhutewyblq5090blnifx2px3 0 45111 126795 2026-09-17T02:42:03Z Castelobranco 7 +1 126795 wikitext text/x-wiki <pages index="Brazila Revuo Esperantista - Aprilo 1907.pdf" from=14 to=16 step=2 onlysection="G. E. Suda Stelaro" prev="[[../Brazila Klubo Esperanto|Brazila Klubo Esperanto]]" next="[[../Esperanta Societo Sud-Rio Granda|Esperanta Societo Sud-Rio Granda]]" header=1 /> [[Kategorio:Brazila Esperantisto]] mgs5ch5rwcybpymoq8w0gwf0svcslai 126837 126795 2026-09-17T03:47:27Z Castelobranco 7 Castelobranco movis paĝon [[Brazila Esperantisto/Aprilo 1907/G. E. Suda Stelaro]] al [[G. E. Suda Stelaro]] ne lasante alidirektilon: Malĝusta titolo 126795 wikitext text/x-wiki <pages index="Brazila Revuo Esperantista - Aprilo 1907.pdf" from=14 to=16 step=2 onlysection="G. E. Suda Stelaro" prev="[[../Brazila Klubo Esperanto|Brazila Klubo Esperanto]]" next="[[../Esperanta Societo Sud-Rio Granda|Esperanta Societo Sud-Rio Granda]]" header=1 /> [[Kategorio:Brazila Esperantisto]] mgs5ch5rwcybpymoq8w0gwf0svcslai 126843 126837 2026-09-17T03:55:07Z Castelobranco 7 *kategorio 126843 wikitext text/x-wiki <pages index="Brazila Revuo Esperantista - Aprilo 1907.pdf" from=14 to=16 step=2 onlysection="G. E. Suda Stelaro" prev="[[Brazila Klubo Esperanto]]" next="[[Esperanta Societo Sud-Rio Granda]]" header=1 /> [[Kategorio:Tekstoj de Brazila Esperantisto]] [[Kategorio:Tekstoj de 1907]] 6mw1t3s9itdkcti3vd94a77uqoiwse1 0 45112 126796 2026-09-17T02:43:07Z Castelobranco 7 +1 126796 wikitext text/x-wiki <pages index="Brazila Revuo Esperantista - Aprilo 1907.pdf" from=14 to=14 onlysection="Brazila Klubo Esperanto" prev="[[../Kroniko|Kroniko]]" next="[[../G. E. Suda Stelaro|G. E. Suda Stelaro]]" header=1 /> [[Kategorio:Brazila Esperantisto]] izflyovjt1qu4ym2591fkwilugxhj1b 126807 126796 2026-09-17T03:11:39Z Castelobranco 7 Castelobranco movis paĝon [[Brazila Esperantisto/Aprilo 1907/Brazila Klubo Esperanto]] al [[Brazila Klubo Esperanto]] ne lasante alidirektilon: Malĝusta titolo 126796 wikitext text/x-wiki <pages index="Brazila Revuo Esperantista - Aprilo 1907.pdf" from=14 to=14 onlysection="Brazila Klubo Esperanto" prev="[[../Kroniko|Kroniko]]" next="[[../G. E. Suda Stelaro|G. E. Suda Stelaro]]" header=1 /> [[Kategorio:Brazila Esperantisto]] izflyovjt1qu4ym2591fkwilugxhj1b 126808 126807 2026-09-17T03:13:27Z Castelobranco 7 *kategorio 126808 wikitext text/x-wiki <pages index="Brazila Revuo Esperantista - Aprilo 1907.pdf" from=14 to=14 onlysection="Brazila Klubo Esperanto" prev="[[Kroniko (Brazila Revuo Esperantista, Aprilo 1907)|Kroniko]]" next="[[G. E. Suda Stelaro|G. E. Suda Stelaro]]" header=1 /> [[Kategorio:Tekstoj de Brazila Esperantisto|Brazila Klubo Esperanto]] qg8u68flhfwgg2tt474zzqmbnjhvgjm 126862 126808 2026-09-17T05:01:18Z Castelobranco 7 +kategorio 126862 wikitext text/x-wiki <pages index="Brazila Revuo Esperantista - Aprilo 1907.pdf" from=14 to=14 onlysection="Brazila Klubo Esperanto" prev="[[Kroniko (Brazila Revuo Esperantista, Aprilo 1907)|Kroniko]]" next="[[G. E. Suda Stelaro|G. E. Suda Stelaro]]" header=1 /> [[Kategorio:Tekstoj de Brazila Esperantisto|Brazila Klubo Esperanto]] [[Kategorio:Tekstoj de 1907]] j22vefr469b8ajgqqqtr4unnmhy4qeg 14 45113 126803 2026-09-17T03:05:14Z Castelobranco 7 +1 126803 wikitext text/x-wiki [[Kategorio:Tekstoj laŭ gazeto|Brazila Esperantisto]] rcls9oyyk1yflrp493paqv4ct441mw1 126809 126803 2026-09-17T03:14:31Z Castelobranco 7 +kategorio 126809 wikitext text/x-wiki [[Kategorio:Tekstoj laŭ gazeto|Brazila Esperantisto]] [[Kategorio:Brazila Esperantisto| ]] gj46nocy9nd0tj01c0dg5mhrw6ld4wq 14 45114 126814 2026-09-17T03:23:04Z Castelobranco 7 +1 126814 wikitext text/x-wiki [[Kategorio:Verkoj]] 4wtbag2lclc36v8aj8vl63kmhdk8vro 0 45115 126817 2026-09-17T03:35:21Z Castelobranco 7 Castelobranco movis paĝon [[Brazila Esperantisto/Aprilo 1907/Esperanto en la Telegrafo]] al [[Esperanto en la Telegrafo]]: Malĝusta titolo 126817 wikitext text/x-wiki #ALIDIREKTI [[Esperanto en la Telegrafo]] gizfrn4159ncj9cv1tao29fwnjvpjxm 14 45116 126818 2026-09-17T03:36:19Z Castelobranco 7 +1 126818 wikitext text/x-wiki {{Kategorio laŭ jaro}} 95p9omkw5xrofsjucp5plprrnbuti88 14 45117 126819 2026-09-17T03:38:10Z Castelobranco 7 +1 126819 wikitext text/x-wiki [[Kategorio:Jaroj]] e6t9e2496s5pugayvs5k9bk9gs4jl3y 14 45120 126822 2026-09-17T03:39:31Z Castelobranco 7 +1 126822 wikitext text/x-wiki [[Kategorio:Jaroj]] e6t9e2496s5pugayvs5k9bk9gs4jl3y 14 45121 126823 2026-09-17T03:40:10Z Castelobranco 7 +1 126823 wikitext text/x-wiki [[Kategorio:Jaroj]] e6t9e2496s5pugayvs5k9bk9gs4jl3y 14 45122 126824 2026-09-17T03:40:28Z Castelobranco 7 +1 126824 wikitext text/x-wiki [[Kategorio:Jaroj]] e6t9e2496s5pugayvs5k9bk9gs4jl3y 14 45123 126825 2026-09-17T03:40:43Z Castelobranco 7 +1 126825 wikitext text/x-wiki [[Kategorio:Jaroj]] e6t9e2496s5pugayvs5k9bk9gs4jl3y 14 45124 126826 2026-09-17T03:40:57Z Castelobranco 7 +1 126826 wikitext text/x-wiki [[Kategorio:Jaroj]] e6t9e2496s5pugayvs5k9bk9gs4jl3y 14 45125 126827 2026-09-17T03:41:13Z Castelobranco 7 +1 126827 wikitext text/x-wiki [[Kategorio:Jaroj]] e6t9e2496s5pugayvs5k9bk9gs4jl3y 14 45126 126828 2026-09-17T03:41:41Z Castelobranco 7 +1 126828 wikitext text/x-wiki [[Kategorio:Jaroj]] e6t9e2496s5pugayvs5k9bk9gs4jl3y 14 45127 126829 2026-09-17T03:41:53Z Castelobranco 7 +1 126829 wikitext text/x-wiki [[Kategorio:Jaroj]] e6t9e2496s5pugayvs5k9bk9gs4jl3y 14 45128 126830 2026-09-17T03:42:04Z Castelobranco 7 +1 126830 wikitext text/x-wiki [[Kategorio:Jaroj]] e6t9e2496s5pugayvs5k9bk9gs4jl3y 0 45129 126834 2026-09-17T03:46:13Z Castelobranco 7 Castelobranco movis paĝon [[Brazila Esperantisto/Aprilo 1907/Laboristara Esperantista Grupo]] al [[Laboristara Esperantista Grupo]]: Malĝusta titolo 126834 wikitext text/x-wiki #ALIDIREKTI [[Laboristara Esperantista Grupo]] 18fvttffbolig5fo6swx1qpi1gj7ngr 0 45130 126853 2026-09-17T04:47:09Z Castelobranco 7 +1 126853 wikitext text/x-wiki <pages index="Brazila Revuo Esperantista - Aprilo 1907.pdf" from="36" to="36" onlysection="Humoraĵoj" prev="[[Kanto de l'ekzilo]]" header=1 /> [[Kategorio:Tekstoj de Brazila Esperantisto]] [[Kategorio:Tekstoj de 1907]] hmnye08j8l12tvhlj3vzv7jxkbdz06y