ویکی‌نبشته fawikisource https://fa.wikisource.org/wiki/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87%D9%94_%D8%A7%D8%B5%D9%84%DB%8C MediaWiki 1.47.0-wmf.5 first-letter مدیا ویژه بحث کاربر بحث کاربر ویکی‌نبشته بحث ویکی‌نبشته پرونده بحث پرونده مدیاویکی بحث مدیاویکی الگو بحث الگو راهنما بحث راهنما رده بحث رده درگاه بحث درگاه پدیدآورنده بحث پدیدآورنده برگه گفتگوی برگه فهرست گفتگوی فهرست TimedText TimedText talk پودمان بحث پودمان Event Event talk 10 36611 285987 87937 2026-06-07T17:40:01Z EmausBot 7866 اصلاح تغییرمسیر دوتایی به [[الگو:دیگر کاربردها]] 285987 wikitext text/x-wiki #تغییر_مسیر [[الگو:دیگر کاربردها]] 3sobmvbsus4pjcitmqm7n8kvg138wxp 104 86683 285990 284272 2026-06-07T18:03:14Z Hanooz 17889 285990 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Hanooz" /></noinclude>{{ppoem|start=follow|end=follow| یا که در بیشهٔ دور، [[w:سهره|سیره‌]]ای پر می‌شوید. یا در آبادی، کوزه‌ای پر می‌گردد. {{Dhr|4em}} آب را گل نکنیم: {{چپ|شاید این آب روان، می‌رود پای [[w:سپیدار|سپیدار]]ی، تا فرو شوید اندوه دلی.}} دست درویشی شاید، نان خشکیده فرو برده در آب. {{Dhr|4em}} زن زیبایی آمد لب رود، آب را گل نکنیم: روی زیبا دو برابر شده است. {{Dhr|4em}} چه گوارا این آب! چه زلال این رود! مردم بالا دست، چه صفایی دارند! چشمه‌هاشان جوشان، گاوهاشان شیر افشان باد! من ندیدم دهشان، }}<noinclude>{{RunningHeader|راست=۳۴۶}}</noinclude> hqxejqhuvbe11umluwigmz53jnawhxt 104 86745 286000 284407 2026-06-07T20:51:01Z Hanooz 17889 286000 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Hanooz" /></noinclude>{{ppoem|start=follow|end=close| من هم رفتم. {{Dhr|4em}} رفتم تا میز تا مزهٔ ماست، تا طراوت سبزی. آنجا نان بود و استکان و تجرع: حنجره می‌سوخت در صراحت [[w:ودکا|ودکا]]. {{Dhr|4em}} باز که گشتم زن دم درگاه بود با بدنی از همیشه‌های جراحت. حنجرهٔ جوی آب را قوطی کنسرو خالی زخمی می‌کرد. }} {{ته}}<noinclude>{{RunningHeader|راست=۴۱۶}}</noinclude> bjxicyu6jmr76q4bjy3q3t9krtx6v4c 104 86817 285988 284437 2026-06-07T17:58:09Z Hanooz 17889 285988 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Hanooz" /></noinclude>{{ppoem|start=follow|end=close| دره مهتاب اندود، و چنان روشن کوه، که خدا پیدا بود. {{Dhr|4em}} در بلندی‌ها، ما. دورها گم، سطح‌ها شسته، و نگاه از همه شب نازک‌تر. دست‌هایت، ساقهٔ سبز پیامی را می‌داد به من و سفالینهٔ انس با نفس‌هایت آهسته ترک می‌خورد و تپش‌هامان می‌ریخت به سنگ. از شرابی، دیرین، شن تابستان در رگ‌ها و لعاب مهتاب، روی رفتارت. تو شگرف، تورها، و برازندهٔ خاک. {{Dhr|4em}} فرصت سبز حیات، به هوای خنک کوهستان می‌پیوست. سایه‌ها برمی‌گشت. و هنوز، در سر راه نسیم، پونه‌هایی که تکان می‌خورد، جذبه‌هایی که بهم می‌ریخت. }} {{ته}}<noinclude>{{RunningHeader|راست=۳۳۴}}</noinclude> bdecxhvza4m1xncux4pai7eaflm0v8d 104 86819 285989 284439 2026-06-07T17:59:57Z Hanooz 17889 285989 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Hanooz" /></noinclude>{{ppoem|start=follow|end=follow| می‌نشینم لب حوض: گردش ماهی‌ها، روشنی، من، گل، آب. پاکی خوشهٔ زیست. {{Dhr|4em}} مادرم ریحان می‌چیند. نان و ریحان و پنیر، آسمانی بی‌ابر، [[w:اطلسی|اطلسی]]‌هایی تر. رستگاری نزدیک: لای گل‌های حیاط. {{Dhr|4em}} نور در کاسهٔ مس، چه نوازش‌ها می‌ریزد! نردبان از سر دیوار بلند، صبح را روی زمین می‌آرد. پشت لبخندی پنهان هر چیز. روزنی دارد دیوار زمان، که از آن، چهرهٔ من پیداست. چیزهایی هست، که نمی‌دانم. می‌دانم، سبزه‌ای را بکنم خواهم مرد. می‌روم بالا تا اوج، من پراز بال و پرم. راه می‌بینم در ظلمت، من پر از فانوسم. من پراز نورم و شن و پر از دار و درخت. }}<noinclude>{{RunningHeader|راست=۳۳۶}}</noinclude> caq0j0qlksdagpgyzqm6c11t5tkb9cn 104 86833 285991 284509 2026-06-07T18:05:03Z Hanooz 17889 285991 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Hanooz" /></noinclude>{{ppoem|start=follow|end=follow| روی این مهتابی خشت غربت را می‌بویم. باغ همسایه چراغش روشن، من چراغم خاموش. ماه تابیده به بشقاب خیار، به لب کوزهٔ آب. {{Dhr|4em}} [[w:غوک|غوک]]‌ها می‌خوانند. [[w:مرغ حق|مرغ حق]] هم گاهی. {{Dhr|4em}} کوه نزدیک من است: پشت [[w:افرا|افرا]]ها، سنجدها. و بیابان پیداست. سنگ‌ها پیدا نیست، گلچه‌ها پیدا نیست. سایه‌هایی از دور، مثل تنهایی آب، مثل آواز خدا پیداست. {{Dhr|4em}} نیمه شب باید باشد. [[w:دب اکبر|دب اکبر]] آن است: دو وجب بالاتر از بام. آسمان آبی نیست، روز آبی بود. }}<noinclude>{{RunningHeader|راست=۳۵۳}}</noinclude> iu3upwer1bzgst72z7h9ls9onl73s7x 104 86836 285999 284462 2026-06-07T18:13:17Z Hanooz 17889 285999 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Hanooz" /></noinclude>{{ppoem|start=follow|end=close| {{چپ|رهگذر شاخهٔ نوری که به لب داشت به تاریکی شن‌ها بخشید}} و به انگشت‌نشان داد سپیداری و گفت: {{Dhr|4em}} «نرسیده به درخت، کوچه باغی است که از خواب خدا سبزتر است و در آن عشق به اندازهٔ پرهای صداقت آبی است. می‌روی تا ته آن کوچه که از پشت بلوغ، سر بدر می‌آرد، پس به سمت گل تنهایی می‌پیچی، دو قدم مانده به گل، پای فوارهٔ جاوید اساطیر زمین می‌مانی و ترا ترسی شفاف فرا می‌گیرد. در صمیمیت سیال فضا، خش‌خشی می‌شنوی: کودکی می‌بینی رفته از کاج بلندی بالا، جوجه بردارد از لانهٔ نور و از او می‌پرسی خانهٔ دوست کجاست.» }} {{ته}}<noinclude>{{RunningHeader|راست=۳۵۹}}</noinclude> prqnoemlp3pup5xl5sw8ax1onycham6 104 86918 285997 284561 2026-06-07T18:10:15Z Hanooz 17889 ابرابزار 285997 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Hanooz" /></noinclude>{{ppoem|start=follow|end=close| پایین، تاریکی باد. {{چپ|بیهوده مپای، شب از شاخه نخواهد ریخت، و دریچهٔ خدا روشن نیست.}} از برگ سپهر، شبنم ستارگان خواهد پرید. تو خواهی ماند، و هراس بزرگ. ستون نگاه، و پیچک غم. بیهوده مپای. بر خیز، که وهم گلی، زمین را شب کرد. راهی شو، که گردش ماهی، شیار اندوهی در پی خود نهاد. زنجره را بشنو: چه جهان غمناک است، و خدایی نیست، {{چپ|و خدایی هست و خدایی… بی‌گاه است، ببوی و برو، و چهرهٔ زیبایی در خواب دگر ببین.}} }} {{ته}}<noinclude>{{RunningHeader|راست=۲۱۸}}</noinclude> fvx5o4jrlflsqv3ub1fqxfkk6ffg0nt 104 86922 285992 284565 2026-06-07T18:08:15Z Hanooz 17889 285992 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Hanooz" /></noinclude>{{ppoem|start=follow|end=close| {{چپ|مهتاب، تابنده نگر، بر لرزش برگ، اندیشهٔ من، جادهٔ مرگ}} آنجا نیلوفرهاست، به بهشت، به خدا درهاست. اینجا ایوان، خاموشی هوش، پرواز روان. {{چپ|در باغ زمان تنها نشدیم. ای سنگ و نگاه، ای وهم و درخت، آیا نشدیم؟}} من «صخره — من»ام تو «شاخه — تو»یی. این بام گلی، آری، این بام گلی، خاک است و من و پندار. {{چپ|و چه بود این لکهٔ رنگ، این دود سبک؟ پروانه گذشت؟ افسانه دمید؟ نی، این لکهٔ رنگ، این دود سبک، پروانه نبود، من بودم و تو. افسانه نبود، ما بود و شما.}} }} {{ته}}<noinclude>{{RunningHeader|راست=۲۲۲}}</noinclude> fc5bqym6fe2xkkyt7ow3d2ug9xjiw5h 104 86937 285998 284628 2026-06-07T18:11:25Z Hanooz 17889 285998 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Hanooz" /></noinclude>{{Dhr|6em}} {{ppoem|start=open|end=follow|'''شورم را''' {{Dhr|6em}} {{چپ|من سازم: بندی آوازم. برگیرم، بنوازم. بر تارم زخمهٔ «[[w:لا (نت موسیقی)|لا]]» می‌زن، راه فنا می‌زن}} }}<noinclude>{{RunningHeader|راست=۲۳۷}}</noinclude> 59rv0cwopxm1by9htx58t22skgudtq8 104 87021 285994 284700 2026-06-07T18:09:48Z Hanooz 17889 ابرابزار 285994 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Hanooz" /></noinclude>{{ppoem|start=follow|end=close| مرغی روشن فرود آمد و لبخند گیج مرا برچید و پرید. ابری پیدا شد و بخار سرشکم را در شتاب شفافش نوشید. نسیمی برهنه و بی‌پایان سر کرد و خطوط چهره‌ام را آشفت و گذشت. درختی تابان پیکرم را در ریشهٔ سیاهش بلعید. طوفانی سررسید و جاپایم را ربود. {{Dhr|4em}} نگاهی به روی نهر خروشان خم شد: تصویری شکست. خیالی از هم گسیخت. }} {{ته}}<noinclude>{{rule|9em|align=right}} {{note|2|{{sup|*}}}} شعرهای این کتاب در سال هزار و سیصد و سی و هفت برای چاپ آماده بود. {{RunningHeader|راست=۱۳۴}}</noinclude> gn875a9npzzoklq45b44cphmvt3rftn 104 87034 285995 284839 2026-06-07T18:09:52Z Hanooz 17889 ابرابزار 285995 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Hanooz" /></noinclude>{{ppoem|start=follow|end=follow| ::ای خدای دشت نیلوفر ::کو کلید نقرهٔ درهای بیداری؟ در نشیب شب صدای حوریان چشمه می‌لغزد: ::::ای در این افسون نهاده پای، ::::چشم‌ها را کرده سرشار از مه تصویر! ::::باز کن درهای بی‌روزن ::::تا نهفته پرده‌ها در رقص عطری مست جان گیرند. ::حوریان چشمه! شویید از نگاهم نقش جادو را. ::مو پریشان‌های باد! ::برگ‌های وهم را از شاخه‌های من فرو ریزید. حوریان و مو پریشان‌ها هم‌آوا: ::::او ز روزن‌های عطرآلود ::::روی خاک لحظه‌های دور می‌بیند گلی همرنگ، ::::لذتی تاریک می‌سوزد نگاهش را. ::::ای خدای دشت نیلوفر! ::::بازگردان رهرو بی‌تاب را از جادهٔ رؤیا. — کیست می‌ریزد فسون در چشمه‌سار خواب؟ دست‌های شب مه‌آلود است. شعله‌ای از روی آیینه چو موجی می‌رود بالا. }}<noinclude>{{RunningHeader|راست=۱۴۷}}</noinclude> 0me06q7wr4041zbgzfod68hsukqgcy5 104 87083 285996 284773 2026-06-07T18:10:00Z Hanooz 17889 ابرابزار 285996 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Hanooz" /></noinclude>{{ppoem|start=follow|end=close| بروی، که تری تو، چهرهٔ خواب‌اندود مرا خوش است. غوغای چشم و ستاره فرونشست، بمان تا شنودهٔ آسمان‌ها شویم. بدراً، بی‌خدایی مرا بیاگن، محراب بی‌آغازم شو. نزدیک آی، تا من سراسر «من» شوم. }} {{ته}}<noinclude>{{RunningHeader|راست=۱۹۶}}</noinclude> 3vkzqzfqjke52v3ip5d8vme0j2zy6op 0 87133 285985 284853 2026-06-07T17:39:41Z EmausBot 7866 اصلاح تغییرمسیر دوتایی به [[هشت کتاب/آوار آفتاب/بی تار و پود]] 285985 wikitext text/x-wiki #تغییر_مسیر [[هشت کتاب/آوار آفتاب/بی تار و پود]] js96tpmue0k53paenz708zjndndjmir 104 87195 285993 284919 2026-06-07T18:09:44Z Hanooz 17889 ابرابزار 285993 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Hanooz" /></noinclude>{{ppoem|start=follow|end=follow| و خودش را در جای دیگر یافت. آیا تصویر دامی نبود که همهٔ زندگی مرغ افسانه در آن افتاده بود؟ چرا آمد؟ بال‌هایش را گشود و اتاق را در خندهٔ تصویر از یاد برد. {{Dhr|4em}} مرد در بستر خود خوابیده بود وجودش به مردابی شباهت داشت. درختی در چشمانش روییده بود و شاخ و برگش فضا را پر می‌کرد. رگ‌های درخت از زندگی گمشده‌ای پر بود. بر شاخ درخت مرغ افسانه نشسته بود. از شکاف سینه‌اش به درون نگریست: تهی درونش شبیه درختی بود. شکاف سینه‌اش را با پرها پوشاند، }}<noinclude>{{RunningHeader|راست=۱۱۶}}</noinclude> mvzqpq23g89uipsibjxjmirtghcwm0e 0 87351 285986 285838 2026-06-07T17:39:51Z EmausBot 7866 اصلاح تغییرمسیر دوتایی به [[عصیان/خدا]] 285986 wikitext text/x-wiki #تغییر_مسیر [[عصیان/خدا]] 0bu3amdnht072vfqqvqgrupbqtz20al 0 87416 285984 285933 2026-06-07T17:39:31Z EmausBot 7866 اصلاح تغییرمسیر دوتایی به [[اسیر/آینه شکسته]] 285984 wikitext text/x-wiki #تغییر_مسیر [[اسیر/آینه شکسته]] loa5sr3ckh29llkngdd4my3q35wdefr