مدیاویکی:Common.css

<mediawiki xmlns="http://www.mediawiki.org/xml/export-0.11/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://www.mediawiki.org/xml/export-0.11/ http://www.mediawiki.org/xml/export-0.11.xsd" version="0.11" xml:lang="fa">
  <siteinfo>
    <sitename>ویکی‌نبشته</sitename>
    <dbname>fawikisource</dbname>
    <base>https://fa.wikisource.org/wiki/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87%D9%94_%D8%A7%D8%B5%D9%84%DB%8C</base>
    <generator>MediaWiki 1.47.0-wmf.24</generator>
    <case>first-letter</case>
    <namespaces>
      <namespace key="-2" case="first-letter">مدیا</namespace>
      <namespace key="-1" case="first-letter">ویژه</namespace>
      <namespace key="0" case="first-letter" />
      <namespace key="1" case="first-letter">بحث</namespace>
      <namespace key="2" case="first-letter">کاربر</namespace>
      <namespace key="3" case="first-letter">بحث کاربر</namespace>
      <namespace key="4" case="first-letter">ویکی‌نبشته</namespace>
      <namespace key="5" case="first-letter">بحث ویکی‌نبشته</namespace>
      <namespace key="6" case="first-letter">پرونده</namespace>
      <namespace key="7" case="first-letter">بحث پرونده</namespace>
      <namespace key="8" case="first-letter">مدیاویکی</namespace>
      <namespace key="9" case="first-letter">بحث مدیاویکی</namespace>
      <namespace key="10" case="first-letter">الگو</namespace>
      <namespace key="11" case="first-letter">بحث الگو</namespace>
      <namespace key="12" case="first-letter">راهنما</namespace>
      <namespace key="13" case="first-letter">بحث راهنما</namespace>
      <namespace key="14" case="first-letter">رده</namespace>
      <namespace key="15" case="first-letter">بحث رده</namespace>
      <namespace key="100" case="first-letter">درگاه</namespace>
      <namespace key="101" case="first-letter">بحث درگاه</namespace>
      <namespace key="102" case="first-letter">پدیدآورنده</namespace>
      <namespace key="103" case="first-letter">بحث پدیدآورنده</namespace>
      <namespace key="104" case="first-letter">برگه</namespace>
      <namespace key="105" case="first-letter">گفتگوی برگه</namespace>
      <namespace key="106" case="first-letter">فهرست</namespace>
      <namespace key="107" case="first-letter">گفتگوی فهرست</namespace>
      <namespace key="710" case="first-letter">TimedText</namespace>
      <namespace key="711" case="first-letter">TimedText talk</namespace>
      <namespace key="828" case="first-letter">پودمان</namespace>
      <namespace key="829" case="first-letter">بحث پودمان</namespace>
      <namespace key="1728" case="first-letter">Event</namespace>
      <namespace key="1729" case="first-letter">Event talk</namespace>
    </namespaces>
  </siteinfo>
  <page>
    <title>مدیاویکی:Common.css</title>
    <ns>8</ns>
    <id>19107</id>
    <revision>
      <id>305037</id>
      <parentid>284062</parentid>
      <timestamp>2026-10-15T11:29:11Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Maintenance script</username>
        <id>9927</id>
      </contributor>
      <comment>Use thumb.wikimedia.org for thumbnails ([[phab:T427465]], Operator: Ladsgroup)</comment>
      <origin>305037</origin>
      <model>css</model>
      <format>text/css</format>
      <text bytes="43256" sha1="64i8ckwvwde25og31cz6sc734sqemxw" xml:space="preserve">/* دستورات این بخش همهٔ کاربران را تحت تاثیر قرار می‌دهند. */
/*
ATTENTION ADMINISTRATORS:
 
This is the CSS for all skins. Any major changes to this page or
[[MediaWiki:Monobook.css|Monobook.css]] should be first proposed on
the [[Wikipedia:Village pump (technical)|Village pump]].  
 
Testing can be done on your own user Monobook.css. In [[Mozilla]] and
[[Opera (web browser)|Opera]], you can also test style changes dynamically
with the [http://www.squarefree.com/bookmarklets/webdevel.html test styles]
bookmarklet from squarefree.com. It pops up a window for adding style rules,
and updates the page as you type.
 
See also: [[Wikipedia:Catalogue of CSS classes|catalogue of CSS classes]].
 
Thank you.
*/

/* Persian Wikipedia UI fonts configurations, see also MediaWiki:Print.css
   These are writtern over the time on Monobook.css and Vector.css and shouldn't
   be changed radically without users consensus */
body {
	/* generally a sans-serif font should be here */
	font-family: system-ui, &quot;Segoe UI&quot;, Tahoma, 'Iranian Sans', 'Noto Sans Arabic', 'DejaVu Sans', sans-serif;
}

.mw-body h1, .mw-body h2, .mw-body #firstHeading,
.mw-body .mw-editsection, .mw-body .mw-editsection-like,
.mw-body #toc h2, .mw-body .toc h2,
#documentation-meta-data, .vector-sticky-header-context-bar-primary {
	/* MediaWiki (e.g. English Wikipedia) uses a serif font for titles in contrast to a sans-serif font for body so
	 * we need also to use a serif font here, as Arial isn't an option let's have Calibri in the chain,
	 * it also resolves the issue of missed dots on some letters as can be seen in
	 * [[File:Calibri for titles in Persian Wikipedia.png]] */
	font-family: ui-serif, Calibri, system-ui, &quot;Segoe UI&quot;, Tahoma, 'Iranian Serif', 'Noto Sans Arabic', 'Iranian Sans', 'DejaVu Sans', serif;
}
 
/* make the list of references look smaller */
ol.references {
    font-size: 100%;
}

.references-small { font-size: 90%;}

/* VALIDATOR NOTICE: the following is correct, but the W3C validator doesn't accept it */
/* -moz-* is a vendor-specific extension (CSS 2.1 4.1.2.1) */
/* column-count is from the CSS3 module &quot;CSS Multi-column Layout&quot; */
/* Please ignore any validator errors caused by these two lines */
.references-2column {
    font-size: 90%;
}

.same-bg { background: none; }

/* Highlight clicked reference in blue to help navigation */
ol.references &gt; li:target {
    background-color: #DEF;
}

sup.reference:target { 
    background-color: #DEF;
}

/* Styling for citations */
cite {
    font-style: normal;
}

/* If there is an inline link to a full citation, the full citation will turn blue when the inline link is clicked */
cite:target { 
    background-color: #DEF;
}

/* Do not expand URLs within citations for printing. The URLs should be included explicitly, to avoid confusion */

@media print {
    #content cite a.external.text:after {
        display: none;
    }
}

/* For linked citation numbers and document IDs, where the number need not be shown on a screen or a handheld, but should be included in the printed version */

@media screen, handheld, projection {
    cite *.printonly {
        display: none;
    }
}

/* wikitable/prettytable class for skinning normal tables */
table.wikitable,
table.prettytable {
    margin: 1em 1em 1em 0;
    background: #f9f9f9;
    border: 1px #aaa solid;
    border-collapse: collapse;
}

table.wikitable th, table.wikitable td,
table.prettytable th, table.prettytable td {
    border: 1px #aaa solid;
    padding: 0.2em;
}

table.wikitable th,
table.prettytable th {
    background: #f2f2f2;
    text-align: center;
}

table.wikitable caption,
table.prettytable caption {
    margin-right: inherit;
    margin-left: inherit;
    font-weight: bold;
}

table.prettytable code,
table.wikitable code {
    background-color: transparent;
}

/* Default skin for navigation boxes */
table.navbox {            /* Navbox container style */
    border: 1px solid #aaa;
    width: 100%; 
    margin: auto;
    clear: both;
    font-size: 88%;
    text-align: center;
    padding: 1px;
}
table.navbox + table.navbox {  /* Single pixel border between adjacent navboxes */
    margin-top: -1px;          /* (doesn't work for IE6, but that's okay)       */
}
.navbox-title,
.navbox-abovebelow,
table.navbox th {
    text-align: center;      /* Title and above/below styles */
    padding-left: 1em;
    padding-right: 1em;
}
.navbox-group {              /* Group style */
    white-space: nowrap;
    text-align: right;
    font-weight: bold;
    padding-left: 1em;
    padding-right: 1em;
}
.navbox, .navbox-subgroup {
    background: #fdfdfd;     /* Background color */
}
.navbox-list {
    border-color: #fdfdfd;   /* Must match background color */
}
.navbox-title,
table.navbox th {
    background: #ccccff;     /* Level 1 color */
}
.navbox-abovebelow,
.navbox-group,
.navbox-subgroup .navbox-title {
    background: #ddddff;     /* Level 2 color */
}
.navbox-subgroup .navbox-group, .navbox-subgroup .navbox-abovebelow {
    background: #e6e6ff;     /* Level 3 color */
}
.navbox-even {
    background: #f7f7f7;     /* Even row striping */
}
.navbox-odd {
    background: transparent; /* Odd row striping */
}
 
.collapseButton {          /* 'show'/'hide' buttons created dynamically */
    float: left;           /* by the CollapsibleTables javascript in    */
    font-weight: normal;   /* [[MediaWiki:Common.js]] are styled here   */
    text-align: left;      /* so they can be customised.                */
    width: auto;
}
.navbox .collapseButton {  /* In navboxes, the show/hide button balances */
    width: 6em;            /* the vde links from [[Template:Navbar]],    */
}                          /* so they need to be the same width.         */
 
.navbar {                  /* Navbox template links */
    font-size: 88%;        /* Default font-size */
    font-weight: normal;
}
.navbox .navbar {
    font-size: 100%;       /* Font-size when nested within navbox */
}

/* Infobox template style */
.infobox {
    border: 1px solid #aaa;
    background-color: #f9f9f9;
    color: black;
    margin: 0.5em 0 0.5em 1em;
    padding: 0.2em;
    float: left;
    clear: left;
}
.infobox td,
.infobox th {
    vertical-align: top;
}
.infobox caption {
    font-size: larger;
    margin-right: inherit;
}
.infobox.bordered {
    border-collapse: collapse;
}
.infobox.bordered td,
.infobox.bordered th {
    border: 1px solid #aaa;
}
.infobox.bordered .borderless td,
.infobox.bordered .borderless th {
    border: 0;
}

.infobox.sisterproject {
    width: 20em;
    font-size: 90%;
}

@media print {
    .infobox.sisterproject {
        display: none;
    }
}

.infobox.standard-talk {
    border: 1px solid #c0c090;
    background-color: #f8eaba;
}

/* styles for bordered infobox with merged rows */
.infobox.bordered .mergedtoprow td,
.infobox.bordered .mergedtoprow th {
    border: 0;
    border-top: 1px solid #aaa;
    border-left: 1px solid #aaa;
}

.infobox.bordered .mergedrow td,
.infobox.bordered .mergedrow th {
    border: 0;
    border-left: 1px solid #aaa;
}

/* Styles for geography infoboxes, e.g. countries, country subdivisions, cities, etc. */
.infobox.geography {
    text-align: right;
    border-collapse: collapse;
    line-height: 1.2em; 
    font-size: 90%;
}

.infobox.geography  td,
.infobox.geography  th {
    border-top: solid 1px #aaa;
    padding: 0.4em 0.6em 0.4em 0.6em;
}
.infobox.geography .mergedtoprow td,
.infobox.geography .mergedtoprow th {
    border-top: solid 1px #aaa;
    padding: 0.4em 0.6em 0.2em 0.6em;
}

.infobox.geography .mergedrow td,
.infobox.geography .mergedrow th {
    border: 0;
    padding: 0 0.6em 0.2em 0.6em;
}

.infobox.geography .mergedbottomrow td,
.infobox.geography .mergedbottomrow th {
    border-top: 0;
    border-bottom: solid 1px #aaa;
    padding: 0 0.6em 0.4em 0.6em;
}

.infobox.geography .maptable td,
.infobox.geography .maptable th {
    border: 0;
    padding: 0;
}

/* Style for &quot;notices&quot; */
.notice {
    margin: 1em;
    padding: 0.2em;
}

#disambig {
    border-top: 1px solid #ccc; 
    border-bottom: 1px solid #ccc;
}

.spoiler {
    border-top: 2px solid #ddd;
    border-bottom: 2px solid #ddd;
}

/* Standard talk template style */

.Talk-Notice  {
    border: 1px solid #C0C090;
    background-color: #F8EABA;
    margin-bottom: 3px;
    width: 85%;
    border-spacing: 3px;
    margin-right: auto;
    margin-left: auto;
}

.notice-text, .toggle-box, .red-button, .goal {
  font-family: Tahoma, 'DejaVu Sans', sans-serif;
}
 
DIV.red-button { 
  font-family: Tahoma, 'DejaVu Sans', sans-serif;
}
 
DIV.siteNoticeSmall {
  font-family: Tahoma, 'DejaVu Sans', sans-serif;
  font-size: 15pt;
}
 
DIV#siteNotice {
  font-family: Tahoma, 'DejaVu Sans', sans-serif;
}
 
/* Make template background appear correctly on all browsers */
.Talk-Notice td {
    background: inherit;
}

/* Persondata and other (future) metadata */
table.InChI, /* temporary */
table.persondata {
    border: 1px solid #aaa;
    display: none;
    speak: none;
}
.InChI-label, /* temporary */
.persondata-label {
    color: #aaa;
}

/* Makes redirects appear in italics in categories and on [[Special:Allpages]] */
.redirect-in-category, .allpagesredirect {
    font-style: italic;
}

/* Class for links with loudspeaker icon next to them */
/* (Used in [[Template:Audio]] and the like to make the speaker clickable) */

.audiolink a {
    background: url(&quot;//thumb.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/8a/Loudspeaker.svg/11px-Loudspeaker.svg.png&quot;) center right no-repeat !important;
    padding-right: 16px !important;
    padding-left: 0 !important;
}

/* Icons for medialist templates [[Template:Listen]], [[Template:Multi-listen_start]], [[Template:Video]], [[Template:Multi-video_start]] */

div.listenlist {
    background: url(&quot;//thumb.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a6/Gnome-speakernotes.png/30px-Gnome-speakernotes.png&quot;);
    padding-right: 40px;
}

div.videolist, div.multivideolist {
    background: url(&quot;//thumb.wikimedia.org/wikipedia/en/thumb/2/20/Tango-video-x-generic.png/40px-Tango-video-x-generic.png&quot;);
    padding-right: 50px;
}

/* Style rules for media list templates */
div.medialist {
    min-height: 50px;
    margin: 1em;
    background-position: top right;
    background-repeat: no-repeat;
}

div.medialist ul {
    list-style-type: none; 
    list-style-image: none;
    margin: 0;
}

div.medialist ul li {
    padding-bottom: 0.5em;
}

div.medialist ul li li {
    font-size: 91%;
    padding-bottom: 0;
}

/* Change the external link icon to an Adobe icon for all PDF files */
/* (in browsers that support these CSS selectors, like Mozilla and Opera) */
#bodyContent a[href$=&quot;.pdf&quot;].external, 
#bodyContent a[href*=&quot;.pdf?&quot;].external, 
#bodyContent a[href*=&quot;.pdf#&quot;].external,
#bodyContent a[href$=&quot;.PDF&quot;].external, 
#bodyContent a[href*=&quot;.PDF?&quot;].external, 
#bodyContent a[href*=&quot;.PDF#&quot;].external,
#mw_content a[href$=&quot;.pdf&quot;].external, 
#mw_content a[href*=&quot;.pdf?&quot;].external, 
#mw_content a[href*=&quot;.pdf#&quot;].external,
#mw_content a[href$=&quot;.PDF&quot;].external, 
#mw_content a[href*=&quot;.PDF?&quot;].external, 
#mw_content a[href*=&quot;.PDF#&quot;].external {
    background: url(//thumb.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/23/Icons-mini-file_acrobat.gif/15px-Icons-mini-file_acrobat.gif) center left no-repeat;
    padding-left: 16px;
}

/* Change the external link icon to an Adobe icon anywhere the PDFlink class */
/* is used (notably Template:PDFlink). This works in IE, unlike the above. */
span.PDFlink a {
    background: url(//thumb.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/23/Icons-mini-file_acrobat.gif/15px-Icons-mini-file_acrobat.gif) center left no-repeat !important;
    padding-left: 17px !important;
}

span.geolink a {
    background: url(//upload.wikimedia.org/wikipedia/en/a/a7/Monobook-globe.png) center left no-repeat !important;
    padding-left: 11px !important;
}

/* Content in columns with CSS instead of tables [[Template:Columns]] */
div.columns-2 div.column {
    float: right;
    width: 50%;
    min-width: 300px;
}

div.columns-3 div.column {
    float: right;
    width: 33.3%;
    min-width: 200px;
}

div.columns-4 div.column {
    float: right;
    width: 25%;
    min-width: 150px;
}

div.columns-5 div.column {
    float: right;
    width: 20%;
    min-width: 120px;
}

/* Messagebox templates */
.messagebox {
    border: 1px solid #aaa;
    background-color: #f9f9f9;
    width: 80%;
    margin: 0 auto 1em auto;
    padding: .2em;
}
.messagebox.merge {
    border: 1px solid #c0b8cc;
    background-color: #f0e5ff;
    text-align: center;
}
.messagebox.cleanup {
    border: 1px solid #9f9fff;
    background-color: #efefff;
    text-align: center;
}
.messagebox.standard-talk {
    border: 1px solid #c0c090;
    background-color: #f8eaba;
}
.messagebox.nested-talk {
    border: 1px solid #c0c090;
    background-color: #f8eaba;
    width: 100%;
    margin: 2px 4px 2px 4px;
}
.messagebox.small {
    width: 238px;
    font-size: 85%;
    float: left;
    clear: both;
    margin: 0 0 1em 1em;
    line-height: 1.25em; 
}
.messagebox.small-talk {
    width: 238px;
    font-size: 85%;
    float: left;
    clear: both;
    margin: 0 0 1em 1em;
    line-height: 1.25em; 
    background: #F8EABA;
}

/* Article message box styles */
table.ambox {
    margin: 0px 10%;                  /* 10% = Will not overlap with other elements */
    border: 1px solid #aaa; 
    border-right: 10px solid #1e90ff;  /* Default &quot;notice&quot; blue */
    background: #fbfbfb; 
}
table.ambox + table.ambox {      /* Single border between stacked boxes. */
    margin-top: -1px;
}
.ambox th.mbox-text, 
.ambox td.mbox-text {            /* The message body cell(s) */
    padding: 0.25em 0.5em;       /* 0.5em left/right */
}
.ambox td.mbox-image {           /* The left image cell */
    padding: 2px 0.5em 2px 0;    /* 0.5em right, 0px left */
}
.ambox td.mbox-imageright {      /* The right image cell */
    padding: 2px 0 2px 0.5em;    /* 0px right, 0.5em left */
}
 
table.ambox-notice {
    border-right: 10px solid #1e90ff;    /* Blue */
}
table.ambox-speedy {
    border-right: 10px solid #b22222;    /* Red */
    background: #fee;                   /* Pink */
}
table.ambox-delete {
    border-right: 10px solid #b22222;    /* Red */
}
table.ambox-content {
    border-right: 10px solid #f28500;    /* Orange */
}
table.ambox-style {
    border-right: 10px solid #f4c430;    /* Yellow */
}
table.ambox-move {
    border-right: 10px solid #9932cc;    /* Purple */
}
table.ambox-protection {
    border-right: 10px solid #bba;       /* Gray-gold */
}
 
/* Image message box styles */
table.imbox {
    margin: 4px 10%; 
    border-collapse: collapse; 
    border: 3px solid #1e90ff;    /* Default &quot;notice&quot; blue */
    background: #fbfbfb;
}
.imbox .mbox-text .imbox {  /* For imboxes inside imbox-text cells. */
    margin: 0 -0.5em;       /* 0.9 - 0.5 = 0.4em left/right.        */
    display: block;         /* Fix for webkit to force 100% width.  */
}
.mbox-inside .imbox {       /* For imboxes inside other templates.  */
    margin: 4px;
}
 
table.imbox-notice {
    border: 3px solid #1e90ff;    /* Blue */
}
table.imbox-speedy {
    border: 3px solid #b22222;    /* Red */
    background: #fee;             /* Pink */
}
table.imbox-delete {
    border: 3px solid #b22222;    /* Red */
}
table.imbox-content {
    border: 3px solid #f28500;    /* Orange */
}
table.imbox-style {
    border: 3px solid #f4c430;    /* Yellow */
}
table.imbox-move {
    border: 3px solid #9932cc;    /* Purple */
}
table.imbox-protection {
    border: 3px solid #bba;       /* Gray-gold */
}
table.imbox-license {
    border: 3px solid #88a;       /* Dark gray */
    background: #f7f8ff;          /* Light gray */
}
table.imbox-featured {
    border: 3px solid #cba135;    /* Brown-gold */
}
 
/* Category message box styles */
table.cmbox {
    margin: 3px 10%;
    border-collapse: collapse;
    border: 1px solid #aaa; 
    background: #DFE8FF;    /* Default &quot;notice&quot; blue */
}
 
table.cmbox-notice {
    background: #D8E8FF;    /* Blue */
}
table.cmbox-speedy {
    margin-top: 4px;
    margin-bottom: 4px;
    border: 4px solid #b22222;    /* Red */
    background: #FFDBDB;          /* Pink */
}
table.cmbox-delete {
    background: #FFDBDB;    /* Red */
}
table.cmbox-content {
    background: #FFE7CE;    /* Orange */
}
table.cmbox-style {
    background: #FFF9DB;    /* Yellow */
}
table.cmbox-move {
    background: #E4D8FF;    /* Purple */
}
table.cmbox-protection {
    background: #EFEFE1;    /* Gray-gold */
}
 
/* Other pages message box styles */
table.ombox {
    margin: 4px 10%; 
    border-collapse: collapse; 
    border: 1px solid #aaa;       /* Default &quot;notice&quot; gray */
    background: #f9f9f9;
}
 
table.ombox-notice {
    border: 1px solid #aaa;       /* Gray */
}
table.ombox-speedy {
    border: 2px solid #b22222;    /* Red */
    background: #fee;             /* Pink */
}
table.ombox-delete {
    border: 2px solid #b22222;    /* Red */
}
table.ombox-content {
    border: 1px solid #f28500;    /* Orange */
}
table.ombox-style {
    border: 1px solid #f4c430;    /* Yellow */
}
table.ombox-move {
    border: 1px solid #9932cc;    /* Purple */
}
table.ombox-protection {
    border: 2px solid #bba;       /* Gray-gold */
}
 
/* Talk page message box styles */
table.tmbox {
    margin: 4px 10%;
    border-collapse: collapse;
    border: 1px solid #c0c090;    /* Default &quot;notice&quot; gray-brown */
    background: #f8eaba;
}
.mediawiki .mbox-inside .tmbox { /* For tmboxes inside other templates. The &quot;mediawiki&quot; class ensures that */
    margin: 2px 0;               /* this declaration overrides other styles (including mbox-small above)   */
    width: 100%;                 /* For Safari and Opera */
}
.mbox-inside .tmbox.mbox-small { /* &quot;small&quot; tmboxes should not be small when  */
    line-height: 1.5em;          /* also &quot;nested&quot;, so reset styles that are   */   
    font-size: 100%;             /* set in &quot;mbox-small&quot; above.                */
}
 
table.tmbox-speedy {
    border: 2px solid #b22222;    /* Red */
    background: #fee;             /* Pink */
}
table.tmbox-delete {
    border: 2px solid #b22222;    /* Red */
}
table.tmbox-content {
    border: 2px solid #f28500;    /* Orange */
}
table.tmbox-style {
    border: 2px solid #f4c430;    /* Yellow */
}
table.tmbox-move {
    border: 2px solid #9932cc;    /* Purple */
}
table.tmbox-protection,
table.tmbox-notice {
    border: 1px solid #c0c090;    /* Gray-brown */
}
 
/* Disambig and set index box styles */
table.dmbox {
    clear: both; 
    margin: 0.9em 1em; 
    border-top: 1px solid #ccc; 
    border-bottom: 1px solid #ccc; 
    background: transparent;
}
 
/* Footer and header message box styles */
table.fmbox {
    clear: both;
    margin: 0.2em 0;
    width: 100%;
    border: 1px solid #aaa;
    background: #f9f9f9;     /* Default &quot;system&quot; gray */
}
table.fmbox-system {
    background: #f9f9f9;
}
table.fmbox-warning {
    border: 1px solid #bb7070;  /* Dark pink */
    background: #ffdbdb;        /* Pink */
}
table.fmbox-editnotice {
    background: transparent;
}
/* Div based &quot;warning&quot; style fmbox messages. */
div.mw-warning-with-logexcerpt,
div.mw-lag-warn-high,
div.mw-cascadeprotectedwarning,
div#mw-protect-cascadeon {
    clear: both;
    margin: 0.2em 0;
    border: 1px solid #bb7070;
    background: #ffdbdb;
    padding: 0.25em 0.9em;
}
/* Div based &quot;system&quot; style fmbox messages. 
   Used in [[MediaWiki:Readonly lag]]. */
div.mw-lag-warn-normal,
div.fmbox-system {
    clear: both;
    margin: 0.2em 0;
    border: 1px solid #aaa;
    background: #f9f9f9;
    padding: 0.25em 0.9em;
}
 
/* These mbox-small classes must be placed after all other 
   ambox/tmbox/ombox etc classes. &quot;body.mediawiki&quot; is so 
   they override &quot;table.ambox + table.ambox&quot; above. */
body.mediawiki table.mbox-small {   /* For the &quot;small=yes&quot; option. */
    clear: right;
    float: right;
    margin: 4px 0 4px 1em;
    width: 238px;
    font-size: 88%;
    line-height: 1.25em;
}
body.mediawiki table.mbox-small-left {   /* For the &quot;small=left&quot; option. */
    margin: 4px 1em 4px 0;
    width: 238px;
    border-collapse: collapse;
    font-size: 88%;
    line-height: 1.25em;
}
/* Support for Template:IPA, Template:Unicode and Template:Polytonic. The inherit declaration resets the font for all browsers except MSIE6.  The empty comment must remain. Please copy any changes to [[Template:IPA fonts]] and [[Template:Unicode fonts]]. */
.IPA {
    font-family: &quot;Charis SIL&quot;, &quot;Doulos SIL&quot;, Gentium, GentiumAlt, &quot;DejaVu Sans&quot;, Code2000, &quot;TITUS Cyberbit Basic&quot;, &quot;Arial Unicode MS&quot;, &quot;Lucida Sans Unicode&quot;, &quot;Chrysanthi Unicode&quot;;
    font-family /**/:inherit;
}
.Unicode {
    font-family: Code2000, Code2001, &quot;Free Serif&quot;, &quot;TITUS Cyberbit Basic&quot;, &quot;Doulos SIL&quot;, &quot;Chrysanthi Unicode&quot;, &quot;Bitstream Cyberbit&quot;, &quot;Bitstream CyberBase&quot;, Thryomanes, Gentium, GentiumAlt, &quot;Lucida Grande&quot;, &quot;Free Sans&quot;, &quot;Arial Unicode MS&quot;, &quot;Microsoft Sans Serif&quot;, &quot;Lucida Sans Unicode&quot;;
    font-family /**/:inherit;
}
.latinx {
    font-family: Code2000, Code2001, &quot;TITUS Cyberbit Basic&quot;, &quot;Microsoft Sans Serif&quot;;
    font-family /**/:inherit;
}
.polytonic {
    font-family: &quot;Athena Unicode&quot;, Gentium, &quot;Palatino Linotype&quot;, &quot;Arial Unicode MS&quot;, &quot;Lucida Sans Unicode&quot;, &quot;Lucida Grande&quot;, Code2000; 
    font-family /**/:inherit;
}
.mufi {
    font-family: Alphabetum, Cardo, LeedsUni, Junicode, &quot;TITUS Cyberbit Basic&quot;, ALPHA-Demo;
}

/* Pseudo-classes in support of [[Template:lang]]. */

:lang(he) {
    font-family: &quot;SBL Hebrew&quot;, &quot;Ezra SIL SR&quot;, &quot;Ezra SIL&quot;, Cardo, &quot;Chrysanthi Unicode&quot;, &quot;TITUS Cyberbit Basic&quot;, &quot;Arial Unicode MS&quot;, Narkisim, &quot;Times New Roman&quot;;
    font-family /**/:inherit;
}
:lang(ps) {
    font-family: &quot;Nafees Nastaleeq&quot;, &quot;Pak Nastaleeq&quot;, PDMS_Jauhar;
    font-family /**/:inherit;
}
:lang(ur) {
    font-family: &quot;Nafees Nastaleeq&quot;, &quot;Pak Nastaleeq&quot;, PDMS_Jauhar;
    font-family /**/:inherit;
}
:lang(sux-Xsux) {
    font-family: Akkadian;
    font-family /**/:inherit;
}
:lang(ja) {
       font-family: Code2000, &quot;Arial Unicode MS&quot;, &quot;Bitstream Cyberbit&quot;, &quot;Bitstream CyberCJK&quot;, IPAGothic, IPAPGothic, IPAUIGothic, &quot;Kochi Gothic&quot;, IPAMincho, IPAPMincho;
    font-family /**/:inherit;
}
:lang(ko) {
    font-family: &quot;Adobe Myungjo Std M&quot;, AppleMyungjo, &quot;Baekmuk Batang&quot;, &quot;Baekmuk Gulim&quot;, Batang, Dotum, DotumChe, Gulim, GulimChe, HYGothic-Extra, HYMyeongJo-Extra, &quot;New Gulim&quot;, UnBatang, UnDotum, UnYetgul, UWKMJF;
    font-family /**/:inherit;
}
:lang(zh-Hans) {
    font-family: &quot;Adobe Song Std L&quot;, &quot;AR PL ShanHeiSun Uni&quot;, &quot;AR PL ShanHeiSun Uni MBE&quot;, &quot;MS Hei&quot;, &quot;MS Song&quot;, SimHei;
    font-family /**/:inherit;
}
:lang(zh-Hant) {
    font-family: &quot;Adobe Ming Std L&quot;, &quot;AR PL New Sung&quot;, &quot;AR PL ZenKai Uni&quot;, &quot;AR PL ZenKai Uni MBE&quot;, MingLiU, PMingLiU;
    font-family /**/:inherit;
}
:lang(grc) {
    font-family: &quot;Athena Unicode&quot;, Gentium, &quot;Palatino Linotype&quot;, &quot;Arial Unicode MS&quot;, &quot;Lucida Sans Unicode&quot;, &quot;Lucida Grande&quot;, Code2000;
    font-family /**/:inherit;
}

#wpSave {
    font-weight: bold;
}

/* class hiddenStructure is defunct. See [[Wikipedia:hiddenStructure]] */
.hiddenStructure {
    display: inline ! important;
    color: #f00; 
    background-color: #0f0;
}

/* suppress missing interwiki image links where #ifexist cannot be used due to high number of requests */
/* use restricted to rail icon management pages */
/* see .hidden-redlink on //meta.wikimedia.org/wiki/MediaWiki:Common.css */
.check-icon a.new {
    display: none; 
    speak:none;
}

/* Removes underlines from links */
.nounderlines a { 
    text-decoration: none;
}

/* Remove underline from IPA links */
.IPA a:link, .IPA a:visited {
    text-decoration: none;
}

/* Removes useless links from printout */
@media print {
    #privacy, #about, #disclaimer {display:none;}
}

#EnWpMpBook { background-image: url(//upload.wikimedia.org/wikipedia/en/7/7e/MP-open-book.png); }
#EnWpMpSearch { background: url(//upload.wikimedia.org/wikipedia/en/a/ae/MP-magnifying-glass.png) no-repeat top left; }
#EnWpMpSearchInner { float: left; width: 20em; text-align: center; }
#EnWpMpBook2 { background-image: url(//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/8/8e/MP-open-book2.png); }

/* Standard Navigationsleisten, aka box hiding thingy from .de.  Documentation at [[Wikipedia:NavFrame]]. */

div.Boxmerge,
div.NavFrame {
    margin: 0px;
    padding: 4px;
    border: 1px solid #aaa;
    text-align: center;
    border-collapse: collapse;
    font-size: 95%;
}
div.Boxmerge div.NavFrame {
    border-style: none;
    border-style: hidden;
}
div.NavFrame + div.NavFrame {
    border-top-style: none;
    border-top-style: hidden;
}
div.NavPic {
    background-color: #fff;
    margin: 0px;
    padding: 2px;
    float: right;
}
div.NavFrame div.NavHead {
    height: 1.6em;
    font-weight: bold;
    background-color: #ccf;
    position:relative;
}
div.NavFrame p {
    font-size: 100%;
}
div.NavFrame div.NavContent {
    font-size: 100%;
}
div.NavFrame div.NavContent p {
    font-size: 100%;
}
div.NavEnd {
    margin: 0px;
    padding: 0px;
    line-height: 1px;
    clear: both;
}
a.NavToggle {
    position:absolute;
    top:0px;
    left:3px;
    font-weight:normal;
    font-size:smaller;
}

/* Coloured watchlist numbers */
.mw-plusminus-pos {
    color: #006400; /* darkgreen */
}

/* .mw-plusminus-null currently at developer default */

.mw-plusminus-neg {
    color: #8B0000; /* darkred */
}

.dablink {
    font-style: italic;
    padding-right: 2em;
}

.dablink i {
    font-style: normal;
}

/* Style for horizontal UL lists */
.horizontal ul {
    padding: 0;
    margin: 0;
}

.horizontal li { 
    padding: 0 0.6em 0 0.4em;
    display: inline;
    border-left: 1px solid;
}

/* Geographical coordinates 

To display coordinates using the notation in the source code, write this in your User:Username/monobook.css:
   .geo-default { display: inline } .geo-nondefault { display: none } 
   .geo-dec { display: inline } .geo-dms { display: inline }

To display coordinates using decimal notation, write this in your User:Username/monobook.css:
   .geo-default { display: inline } .geo-nondefault { display: inline } 
   .geo-dec { display: inline } .geo-dms { display: none }

To display coordinates using DMS notation, write this in your User:Username/monobook.css:
   .geo-default { display: inline } .geo-nondefault { display: inline } 
   .geo-dec { display: none }   .geo-dms { display: inline }

To display coordinates in both decimal and DMS notation, write this in your User:Username/monobook.css:
   .geo-default { display: inline } .geo-nondefault { display: inline } 
   .geo-dec { display: inline }   .geo-dms { display: inline }
   .geo-multi-punct { display: inline }

See [[Template:Coor link]] for how these are used.

Note that the classes &quot;geo&quot;, &quot;longitude&quot;, and &quot;latitude&quot; are not just styles but also used by the [[Geo microformat]], so the names should not be changed.

*/

.geo-default { display: inline; }
.geo-nondefault { display: none; }
.geo-dms { display: inline; }
.geo-dec { display: inline; }
.geo-multi-punct { display: none; }

.longitude .latitude {
    white-space: nowrap;
}

/* This is used for the Geo microformat, but no style is needed for now other than .geo-dec. */
.geo { }

/***** end Geo-related */

/* When &lt;div class=&quot;nonumtoc&quot;&gt; is used on the table of contents, the ToC will display without numbers */
.nonumtoc .tocnumber { display:none; }
.nonumtoc #toc ul,
.nonumtoc .toc ul {
    line-height: 1.5em;
    list-style: none;
    margin: .3em 0 0;
    padding: 0;
}
.nonumtoc #toc ul ul, 
.nonumtoc .toc ul ul { 
    margin: 0 0 0 2em; 
}

/* Allow limiting of which header levels are shown in a TOC; &lt;div class=&quot;toclimit-3&quot;&gt;, for
   instance, will limit to showing ==headings== and ===headings=== but no further (as long as
   there are no =headings= on the page, which there shouldn't be according to the MoS). */
.toclimit-2 .toclevel-2 {display:none;}
.toclimit-3 .toclevel-3 {display:none;}
.toclimit-4 .toclevel-4 {display:none;}
.toclimit-5 .toclevel-5 {display:none;}
.toclimit-6 .toclevel-6 {display:none;}
.toclimit-7 .toclevel-7 {display:none;}

/* Allow transcluded pages to display in lists rather than a table. Compatible in Firefox; incompatible in IE6. */
.listify td {display:list-item;}
.listify tr {display:block;}
.listify table {display:block;}

/* Styling for Template:Quote */

blockquote.templatequote { margin-top: 0; }

blockquote.templatequote div.templatequotecite { 
    line-height: 1em;
    text-align: right;
    padding-right: 2em;
    margin-top: 0;
}

blockquote.templatequote div.templatequotecite cite {
    font-size: smaller;
}

div.user-block {
    padding: 5px;
    border: 1px solid #A9A9A9;
    background-color: #FFEFD5;
}

/* Prevents line breaks in links; see docs at Template:Nowraplinks */

.nowraplinks a {
    white-space: nowrap;
}

/* For template documentation */
.template-documentation {
    clear: both;
    margin: 1em 0 0 0;
    border: 1px solid #aaa; 
    background-color: #ecfcf4; 
    padding: 5px;
}

figure[typeof~='mw:File/Thumb'],
figure[typeof~='mw:File/Frame'],
.thumbinner {
    min-width: 100px;
}

/* برای متن‌های چپ به راست که از کلاس مورد نظر استفاده می‌کنند.
class=&quot;ltr&quot; */
.ltr {
    direction:ltr;
}
.ltr ul {
    direction:ltr;
    margin-right:0pt;
    margin-left:1.5em;
}
.ltr dd{
    direction:ltr;
    margin-right:0pt;
    margin-left:1.6em;
}
.ltr ol{
    direction:ltr;
    margin-right:0pt;
    margin-left:3.0em;
}
.ltr .editsection {
    float: right;
    margin-right: 0px;
    margin-left: 5px;
}

table.headertemplate {
	width:100%;
	margin-bottom:5px;
	border:1px solid #ADA;
	background:#E4F2E4;
	text-align:center;
	font-size:0.9em;
}
.headertemplate .header_backlink,
.headertemplate .header_forelink {
	width:20%;
	font-size:0.9em;
	line-height:normal;
}
.header_notes {
	width:100%;
	margin-bottom:0.5em;
	background:#FAFAFF;
	border-bottom:1px solid #A88;
	font-size:0.9em;
}
.headertemplate .header_title { width: 60%; }
.headertemplate .header_backlink { text-align:left; }
.headertemplate .header_forelink { text-align:right; }

/*********
** Page namespace
*********/
/* transcluded pages */
.lefttext p
{
 text-indent: 2em;
}
.lefttext .poem p
{
 text-indent: 0;
}
.lefttext .tiInherit p
{
 text-indent: inherit;
}
.lefttext
{
 width: 33em;
 text-align: justify;
 margin-left: 5em;
}
 
.leftoutdent
{
 padding-left: 2em;
 text-indent: -2em;
 max-width: 33em;
 margin-left: 5em;
}

/* To Display poems justified in IE and CSS3 (http://www.w3.org/TR/css3-text/) */
.b { /* verse container */
  text-align: justify;
  text-align-last: justify; /* for IE and CSS3 */
  border: 0;
}
 
.beyt {
  white-space: nowrap; 
}
 
.nastaliq {
  line-height: 200%;
  word-spacing: 3px;
  font-size: 150%;
  font-family: 'IranNastaliq', 'Nafees Nastaleeq', 'Nafees Nastaleeq v1.01', 'Pak Nastaleeq', 'PDMS_Jauhar';
}


/*###################
##Tabber stuff. See code in mediawiki:common.js 
################*/
 
/*===Wikinews specific==== */
 
/*horizTabBox*/
 
div.horizTabBox ul.tabbernav li a {
 background-color:#7ec9fd;
margin-left: 15px;
border-bottom: solid 1px #7ec9fd;
padding-left:0.8em;
padding-right:0.8em;
-moz-border-radius:1em 1em 0 0; /* this should be replaced with images for browsers that don't support it somehow*/
/*webkit doesn't like too big radii or having it in the shorthand form. Make sure radi &lt; 1.7em */
-webkit-border-top-left-radius:1em;
-webkit-border-top-right-radius:1em;
border-radius:1em 1em 0 0;
}
 
div.horizTabBox ul.tabbernav li.tabberactive a
{
 background-color: #bce1ff;
 border-bottom: 3px solid #bce1ff;
 margin-left:10px;
}
div.horizTabBox .tabbertab 
{
border:solid 2px #7ec9fd;
padding:0;
}
div.horizTabBox ul.tabbernav li a:hover
{
 color: #000;
 background: #bce1ff;
 border-bottom: 3px solid #bce1ff;
}
 
div.horizTabBox ul.tabbernav li.tabberactive a:hover
{
 color: #000;
 
}
div.horizTabBox {
 width:50%;
 text-align:right;
 margin-left:auto;
 margin-right:auto;
 /*min-width:41em;
 max-width:47em;
 */
}
 
/* IMPORTANT: keep width:80% above or it will suck on IE*/
 
 
/* pict box */
 
div.pictChanger ul.tabbernav {line-height: 2.4;}
div.pictChanger ul.tabbernav li a {border: #CCC 1px solid}
div.pictChanger {width:400px;}
div.pictChanger div.tabbertab {text-align:right;}
 
div.tabberNoBorder div.tabbertab, 
div.tabberNoBorder ul.tabbernav {
    border: none;
}
 
/*
===Generic defaults===
 
Copied from http://www.barelyfitz.com/projects/tabber/example.css used under mit license
see http://www.barelyfitz.com/projects/tabber/
*/
/* $Id: example.css,v 1.5 2006/03/27 02:44:36 pat Exp $ */
 
/*--------------------------------------------------
  REQUIRED to hide the non-active tab content.
  But do not hide them in the print stylesheet!
  --------------------------------------------------*/
.tabberlive .tabbertabhide {
 display:none;
}
 
/*--------------------------------------------------
  .tabber = before the tabber interface is set up
  .tabberlive = after the tabber interface is set up
  --------------------------------------------------*/
.tabber {
}
.tabberlive {
 margin-top:1em;
}
 
/*--------------------------------------------------
  ul.tabbernav = the tab navigation list
  li.tabberactive = the active tab
  --------------------------------------------------*/
ul.tabbernav
{
 margin:0;
 padding: 3px 0;
 border-bottom: 1px solid #CCC;
 font: bold 12px Verdana, sans-serif;
}
 
ul.tabbernav li
{
 list-style: none;
 margin: 0;
 display: inline;
}
 
ul.tabbernav li a
{
 padding: 3px 0.5em;
 margin-left: 3px;
 border: 1px solid #ccc;
 border-bottom: none;
 background: #f2f7ff;
 text-decoration: none;
}
 
ul.tabbernav li a:link { color: #448; }
ul.tabbernav li a:visited { color: #667; }
 
ul.tabbernav li a:hover
{
 color: #000;
 background: #fff9f2;
 border-color: #CCC;
}
 
ul.tabbernav li.tabberactive a
{
 background-color: #fff;
 border-bottom: 1px solid #fff;
}
 
ul.tabbernav li.tabberactive a:hover
{
 color: #000;
 background: white;
 border-bottom: 1px solid white;
}
 
/*--------------------------------------------------
  .tabbertab = the tab content
  Add style only after the tabber interface is set up (.tabberlive)
  --------------------------------------------------*/
.tabberlive .tabbertab {
 padding:5px;
 border:1px solid #CCC;
 border-top:0;
 
 /* If you don't want the tab size changing whenever a tab is changed
    you can set a fixed height */
 
 /* height:200px; */
 
 /* If you set a fix height set overflow to auto and you will get a
    scrollbar when necessary */
 
 /* overflow:auto; */
}
 
/* If desired, hide the heading since a heading is provided by the tab */
.tabberlive .tabbertab h2 {
 display:none;
}
.tabberlive .tabbertab h3 {
 display:none;
}
 
/* Example of using an ID to set different styles for the tabs on the page */
.tabberlive#tab1 {
}
.tabberlive#tab2 {
}
.tabberlive#tab2 .tabbertab {
 height:200px;
 overflow:auto;
}

/* colours common to Template:Header and MediaWiki:Proofreadpage header template */
table.headertemplate,
table.footertemplate,
div#divMediaWiki-Proofreadpage_header_template
{
 border: 1px solid #ADA;
 background-color: #E4F2E4;
}
div#divMediaWiki-Proofreadpage_header_template div.hAuthor
{
 padding-top: 0.5em;
 padding-bottom: 0.4em;
 font-size: 100%;
 font-weight: bold;
}
div#divMediaWiki-Proofreadpage_header_template div.hTitle
{
 padding-top: 0.4em;
 padding-bottom: 0.4em;
 font-size: 120%;
 font-weight: bold;
}
div#divMediaWiki-Proofreadpage_header_template div.hDetails
{
 padding-top: 0.4em;
 padding-bottom: 0.5em;
 font-size: 90%;
}
div#divMediaWiki-Proofreadpage_header_template div.hNavigation
{
 width: 100%;
 float: left; /* containment ;) */
 padding: 0.2em 0; /* do any l/r padding on an inner element */
/* don't like this
 border-top: 1px solid #ADA;
 */
}
div#divMediaWiki-Proofreadpage_header_template div.hNavigation div.hNavPrev
{
 float: left;
 text-align: left;  /* override ambient for containing element */
 padding-left: 1em;
}
div#divMediaWiki-Proofreadpage_header_template div.hNavigation div.hNavNext
{
 float: right;
 text-align: right; /* override ambient for containing element */
 padding-right: 1em;
}
div#divMediaWiki-Proofreadpage_header_template div.hNavigation div.hNavCurrent
{
 text-align: center; /* after floats in source order! */
}
div#divMediaWiki-Proofreadpage_header_template div.hNavigation div.hNavPrev,
div#divMediaWiki-Proofreadpage_header_template div.hNavigation div.hNavNext
{
 width: 20%; /* as in Header and Author templates */
}
div#divMediaWiki-Proofreadpage_header_template div.hNavigation div.hNavPrev span,
div#divMediaWiki-Proofreadpage_header_template div.hNavigation div.hNavNext span
{
 color: #808080;
}
 
/* All header templates */
 
    .processheadertemplate,
    .portalheadertemplate,
    .authortemplate,
    .headertemplate,
    .footertemplate
    {
     width: 100%;
     margin-bottom: 5px;
    }
 
    /* Forward and backward link */
        .gen_header_backlink,
        .gen_header_forelink
        {
         width: 20%;
         font-size: 0.9em;
         line-height: normal;
        }
 
        .gen_header_backlink
        {
         text-align: right;
        }
 
        .gen_header_forelink
        {
         text-align: left;
        }
 
    /* Title field */
        .gen_header_title
        {
         width: 60%;
         text-align:center;
        }
 
    /* Notes field */
        .process_notes,
        .author_notes,
        .portal_notes,
        .header_notes
        {
         width: 100%;
         font-size: 0.9em;
         line-height: 1.4em;
         margin-bottom: 0.5em; /* a bit of space before body-text; 1em might be better... */
        }
 
/* Specific header templates */
    /* For Header template, see above with ProofreadPage code */
 
    /* Template:Header (footer) */
        .footertemplate
        {
         border:1px solid #ACA;
         margin:4px auto 4px auto;
         background-color:#E6F2E6;
         font-size: 0.9em;
         text-align: center;
        }
 
        .header_notes
        {
         border-bottom: 1px solid #A88;
         background-color: #FAFAFF;
        }
 
 
    /* Template:Author */
        .authortemplate
        {
         border: 1px solid #BEA2A2;
         background-color: #E4D8D8;
        }
 
        .author_notes
        {
         border-bottom: 1px solid #A88;
         background-color: #FFFBFC;
        }
 
        .author_seealso /* Remove this if we change to Plain_sister usage */
        {
         float: right;
         padding: 2px;
         margin: 0 0 0.5em 1em;
         border: 1px solid #CCC;
        }
 
 
    /* Process_header template */
        .processheadertemplate
        {
         border: 1px solid #966;
         background-color: #DCA;
        }
 
        .process_notes
        {
         border-bottom: 1px solid #A88;
         background-color: #FFFBFC;
        }
 
    /* Portal_header template */
        .portalheadertemplate
        {
         border: 1px solid #36A;
         background-color: #DDE;
        }
 
        .portal_notes
        {
         border-bottom: 1px solid #88A;
         background-color: #FCFBFF;
        }
/* colours common to Template:Header and MediaWiki:Proofreadpage header template */
table.headertemplate,
table.footertemplate,
div#divMediaWiki-Proofreadpage_header_template
{
 border: 1px solid #ADA;
 background-color: #E4F2E4;
}
div#divMediaWiki-Proofreadpage_header_template div.hAuthor
{
 padding-top: 0.5em;
 padding-bottom: 0.4em;
 font-size: 100%;
 font-weight: bold;
}
div#divMediaWiki-Proofreadpage_header_template div.hTitle
{
 padding-top: 0.4em;
 padding-bottom: 0.4em;
 font-size: 120%;
 font-weight: bold;
}
div#divMediaWiki-Proofreadpage_header_template div.hDetails
{
 padding-top: 0.4em;
 padding-bottom: 0.5em;
 font-size: 90%;
}
div#divMediaWiki-Proofreadpage_header_template div.hNavigation
{
 width: 100%;
 float: left; /* containment ;) */
 padding: 0.2em 0; /* do any l/r padding on an inner element */
/* don't like this
 border-top: 1px solid #ADA;
 */
}
div#divMediaWiki-Proofreadpage_header_template div.hNavigation div.hNavPrev
{
 float: left;
 text-align: left;  /* override ambient for containing element */
 padding-left: 1em;
}
div#divMediaWiki-Proofreadpage_header_template div.hNavigation div.hNavNext
{
 float: right;
 text-align: right; /* override ambient for containing element */
 padding-right: 1em;
}
div#divMediaWiki-Proofreadpage_header_template div.hNavigation div.hNavCurrent
{
 text-align: center; /* after floats in source order! */
}
div#divMediaWiki-Proofreadpage_header_template div.hNavigation div.hNavPrev,
div#divMediaWiki-Proofreadpage_header_template div.hNavigation div.hNavNext
{
 width: 20%; /* as in Header and Author templates */
}
div#divMediaWiki-Proofreadpage_header_template div.hNavigation div.hNavPrev span,
div#divMediaWiki-Proofreadpage_header_template div.hNavigation div.hNavNext span
{
 color: #808080;
}

/* ProofreadPage */
.quality4 { background-color: #90ff90; }
.quality3 { background-color: #ffe867; }
.quality2 { background-color: #b0b0ff; }
.quality1 { background-color: #ffa0a0; }
.quality0 { background-color: #ddd; }
.ns-104 .editsection { visibility:hidden; }
/* not in remarks */ 
div#remarks a.quality4 { background:#ffffff; }
div#remarks a.quality3 { background:#ffffff; }
div#remarks a.quality2 { background:#ffffff; }
div#remarks a.quality1 { background:#ffffff; }
div#remarks a.quality0 { background:#ffffff; }

.quality4 {
        background:#90ff90;
}
 
.quality3 {
        background:#ffe867;
}
 
.quality2 {
        background:#b0b0ff;
}
 
.quality1 {
        background:#ffa0a0;
}
 
.quality0 {
        background:#dddddd;
}

table.headertemplate {
        width:100%;
        margin-bottom:5px;
        border:1px solid #ADA;
        background:#E4F2E4;
        text-align:center;
        font-size:0.9em;
}
.headertemplate .header_backlink,
.headertemplate .header_forelink {
        width:20%;
        font-size:0.9em;
        line-height:normal;
}
.header_notes {
        width:100%;
        margin-bottom:0.5em;
        background:#FAFAFF;
        border-bottom:1px solid #A88;
        font-size:0.9em;
}
.headertemplate .header_title { width: 60%; }
.headertemplate .header_backlink { text-align:left; }
.headertemplate .header_forelink { text-align:right; }
/*********
** Most-used standard templates
*********/
/* TextInfo template */
.textinfo
{
 margin: 1px;
 padding: 1px;
 border: 1px solid #0E8605;
 background-color: #B0E0A0;
 text-align: right;
}
.textinfo th
{
 background-color: #0E8605;
 text-align: center;
 font-weight: normal;
 color: #FFF;
}
.textinfo td
{
 background-color: #C6FFC6;
}
.toclass ol:lang(fa) li { list-style-type: none; }
.toclass li { list-style: none; }

/* Persian numerals for Template:Static row numbers */
body:not(.skin-minerva) .static-row-numbers.sortable tbody tr:not(.static-row-header):not(.static-row-numbers-norank)::before,
body.skin-minerva .static-row-numbers tbody tr:not(:first-child):not(.static-row-header):not(.static-row-numbers-norank)::before,
table.static-row-numbers:not(.sortable) tbody tr:not(:first-child):not(.static-row-header):not(.static-row-numbers-norank)::before {
  content: counter(rowNumber, persian);
}</text>
      <sha1>64i8ckwvwde25og31cz6sc734sqemxw</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>بحث کاربر:Hanooz</title>
    <ns>3</ns>
    <id>39182</id>
    <revision>
      <id>305031</id>
      <parentid>304330</parentid>
      <timestamp>2026-10-14T17:22:16Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Hanooz</username>
        <id>17889</id>
      </contributor>
      <comment>/* بازسازی اسکن «هشت کتاب» */ پاسخ</comment>
      <origin>305031</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="14919" sha1="23fnd27yxomps28leacz726jmu7j185" xml:space="preserve">== روش استاندارد برای همکاری ==
کاربر گرامی؛ احتراماً به آگاهی می‌رساند چندی است که در ویکی‌نبشته کار به شیوهٔ سنتی را متوقف کرده‌ایم. با این حال ما از هر گونه مشارکت خوب شما استقبال می‌کنیم اما اگر تمایل به همکاری مؤثرتر دارید، خواهشمندم روش استاندارد را پی بگیرید. در این روش یک کتاب به عنوان منبع انتخاب شده و برگه‌های آن پیاده‌سازی می‌شوند. سپس دیگر کاربران به نمونه‌خوانی آن برگه‌ها می‌پردازند. در پایان با بکارگیری چند دستور کوتاه تمام برگه‌های یک فصل (یا یک غزل، قصیده یا غیره) را در یک صفحه گردآوردی می‌کنیم. با تکیه به این شیوه خوانندگان می‌توانند با یک کلیک از صحت مطالب و تطابق با متن اصلی آگاهی پیدا کنند. با مراجعه به صفحهٔ [[راهنما:راهنمای کوتاه|راهنما]] می‌توانید مطالب مفیدی در این خصوص پیدا کنید. ارادتمند--[[کاربر:Yoosef Pooranvary|یوسف]] ([[بحث کاربر:Yoosef Pooranvary|بحث]]) ‏۱۹ ژوئیهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۰۶:۴۸ (UTC)
: {{پینگ|Yoosef Pooranvary}} ممنون. یک سوال از شما دارم. خیلی وضعیت نامه‌ها و دست‌نوشته ها چطور است؟ می‌شود در ویکی‌نبشته گذاشت‌شان؟ مثلاْ من نامه‌ی فروغ را در [[کاربر:Hanooz/صفحه تمرین]] قرار دادم، خود تصویر نامه را هم می‌توانم در انبار بارگذاری کنم این‌ها را می‌شود در ویکی‌نبشته منتشر کرد؟ یا نامه‌های مرتضی کیوان را. [[کاربر:Hanooz|Hanooz]] ([[بحث کاربر:Hanooz|بحث]]) ‏۱۹ ژوئیهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۱۰:۱۳ (UTC)
:مهم است که بدانیم تصویر نامه را از کجا آورده‌اید. یعنی منبع آن چیست و اینکه گردآورنده‌ی آن منبع (در صورتی که در یک کتاب چاپ شده باشد) هم پیش از ۱۳۵۸ مرده باشد. --[[کاربر:Yoosef Pooranvary|یوسف]] ([[بحث کاربر:Yoosef Pooranvary|بحث]]) ‏۱۹ ژوئیهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۱۰:۲۲ (UTC)
::نامه‌ها در کتاب‌های مختلفی چاپ شده‌اند. نامه‌های فروغ که در کتاب فرزانه میلانی است و نامه‌های کیوان در «کتاب مرتضی کیوان» و طبق قوانین ویکی‌انبار ([https://commons.wikimedia.org/wiki/Template:PD-scan این الگو را ببینید]) اسکن یا عکس‌برداری از متنی که کپی‌رایت نداشته باشد مجاز است. هر دوی این‌ها پیش از انقلاب مرده‌اند و آثارشان در مالکیت عمومی است. [[کاربر:Hanooz|Hanooz]] ([[بحث کاربر:Hanooz|بحث]]) ‏۱۹ ژوئیهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۱۰:۲۷ (UTC)
::یک نمونه از نامه‌ها: [[:File:Nameh keyvan 1.jpg]]. {{رچ}} [[کاربر:Hanooz|Hanooz]] ([[بحث کاربر:Hanooz|بحث]]) ‏۱۹ ژوئیهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۱۰:۳۰ (UTC)
:::عکسی که به عنوان نمونه گذاشته‌اید هیچ نشانی در خود ندارد که بتوان آن را به صاحبش منتسب کرد. اگر اصل کتاب وجود داشت، کار خیلی بهتر می‌شد. اما اگر در ویکی‌پدیا قبول کرده‌اند که این متن مربوط به شخص مورد ادعا است و در مالکیت عمومی قرار دارد، اینجا هم آن را قبول می‌کنیم. اما به هر حال هیچ پژوهشگری به این نوع آثار اعتماد نمی‌کند. --[[کاربر:Yoosef Pooranvary|یوسف]] ([[بحث کاربر:Yoosef Pooranvary|بحث]]) ‏۱۹ ژوئیهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۱۱:۱۶ (UTC)
::::متاسفانه خود کتاب را ندارم اما نسخه‌ی پی‌دی‌اف کتاب در اینترنت هست. در کتابناک اگر «کتاب مرتضی کیوان» را بجویید قبل از صفحه‌ی آخر کتاب این نامه چاپ شده. نامه‌ی فروغ این‌جاست: [http://khabgard.com/1519/%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B4%D8%B1%D9%86%D8%B4%D8%AF%D9%87-%D9%81%D8%B1%D9%88%D8%BA-%D9%81%D8%B1%D8%AE%D8%B2%D8%A7%D8%AF/ خوابگرد]. [[کاربر:Hanooz|Hanooz]] ([[بحث کاربر:Hanooz|بحث]]) ‏۱۹ ژوئیهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۱۱:۲۱ (UTC)

== ورودی کاربران ==

سلام و عرض تشکر بابت زحمتی که می‌کشید. ای کاش آثاری را که اضافه می‌کنید در ورودی کاربران هم بگذارید. اینطوری دستکم  ماها که کاربر دائمی هستیم از تازه‌ها باخبر می‌شویم. [[کاربر:Yoosef Pooranvary|یوسف]] ([[بحث کاربر:Yoosef Pooranvary|بحث]]) ۲ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۵۰ (UTC)
: سلام. ممنون از لطف و راهنمایی شما. در نظرم هست یک دسته‌بندی موضوعی در ورودی انجام بدهم و تا جای ممکن تمام آثار آزاد انبار را هم آنجا فهرست کنم. [[کاربر:Hanooz|Hanooz]] ([[بحث کاربر:Hanooz|بحث]]) ۲ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۵۶ (UTC)

== این نشان برای شما! ==

{| style=&quot;background-color: #fdffe7; border: 1px solid #fceb92;&quot;
|rowspan=&quot;2&quot; style=&quot;vertical-align: middle; padding: 5px;&quot; | [[پرونده:Tireless Contributor Barnstar Hires.gif|100px]]
|style=&quot;font-size: x-large; padding: 3px 3px 0 3px; height: 1.5em;&quot; | '''نشان مشارکت‌کننده خستگی‌ناپذیر'''
|-
|style=&quot;vertical-align: middle; padding: 3px;&quot; | به پاس فعالیت‌های خوبتان در ویکی‌نبشتهٔ فارسی. [[کاربر:Darafsh|&lt;span style=&quot;color:Purple; text-shadow:grey 0.1em 0.2em 0.1em;&quot;&gt;درفش کاویانی&lt;/span&gt;]] ([[بحث کاربر:Darafsh|&lt;span title=&quot;پیام بگذارید!&quot; style=&quot;cursor: crosshair;&quot;&gt;بحث&lt;/span&gt;]]) ۲۱ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۱۰:۱۲ (UTC)
|}

:خیلی ممنونم از لطف شما. [[کاربر:Hanooz|Hanooz]] ([[بحث کاربر:Hanooz|بحث]]) ۲۱ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۱۵:۲۸ (UTC)

== کتاب مقدس ==

سلام. واقعا خسته نباشید. این که برای جداسازی آیات، Asterisks گذاشتید دلیلی دارد؟ چون من فکر می‌کنم در اصل کتاب از ستاره داوود استفاده شده. [[کاربر:Yoosef Pooranvary|یوسف]] ([[بحث کاربر:Yoosef Pooranvary|بحث]]) ۲۴ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۱۷:۴۲ (UTC)

:سلام. خیلی ممنونم. متاسفانه کیفیت اسکن نسخه‌ها آنچنان بالا نیست. بعد از مقایسه  با [[:File:کتاب مقدس یعنی کتب عهد عتیق و عهد جدید - بریتش و فورن بیبل سوسائیتی لندن - 1932.pdf|نسخه دیگر]] به نظرم رسید انحنای کاراکتر بیشتر به چیزی مثل ☼ شبیه باشد. نمی‌دانم ستاره داوود در این نقش آیا در جای دیگری برای کتاب مقدس استفاده شده یا نه. در نظرم بود برای ادامه کار نظر شما را جویا شوم. الان قاعدتاً همان ستاره داوود را باید در نسخه نهایی به کار ببریم. [[کاربر:Hanooz|Hanooz]] ([[بحث کاربر:Hanooz|بحث]]) ۲۴ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۱۸:۱۳ (UTC)

=== اصلاح ترجمه‌های ویکی‌پدیا ===
یکی از فواید نمونه‌خوانی کتاب مقدس در اینجا، رسیدگی به شاهکارهای ترجمه‌ای است که بعضی کاربران با اعتماد به نفس‌های چسبیده به سقف (!) در ویکی‌پدیا کرده‌اند. برای من که مفرح است! --[[کاربر:Yoosef Pooranvary|یوسف]] ([[بحث کاربر:Yoosef Pooranvary|بحث]]) ۲۵ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۰۴ (UTC)

:اوه :) امیدوارم یک نسخه تمیز در ویکی‌نبشته دست کم به مدل‌هاش هوش مصنوعی کمک کند در آینده پیشنهادهای دقیق‌تری بدهند. [[کاربر:Hanooz|Hanooz]] ([[بحث کاربر:Hanooz|بحث]]) ۲۵ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۵۰ (UTC)

== الگوها ==

سلام. وقتی الگویی را اینجا آورده‌ایم و با اسم فارسی دارد کار می‌کند، چرا دوباره یک نمونه لاتین از آن می‌سازید؟ [[کاربر:Yoosef Pooranvary|یوسف]] ([[بحث کاربر:Yoosef Pooranvary|بحث]]) ۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۷:۱۰ (UTC)

:سلام. کدام الگو؟ [[کاربر:Hanooz|Hanooz]] ([[بحث کاربر:Hanooz|بحث]]) ۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۷:۲۳ (UTC)
::مثلا {{الگو|سرصفحه‌مستمر}} یا همان {{الگو|سصم}}. یا اخیرا دیدم {{الگو|سرصفحه}} را هم به انگلیسی تغییر داده بودید. [[کاربر:Yoosef Pooranvary|یوسف]] ([[بحث کاربر:Yoosef Pooranvary|بحث]]) ۷ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۸:۳۶ (UTC)
:::RunningHeader که الگوی تازه نیست. صرفاً تغییرمسیر به الگوی قبلی‌ست. احتمالاً تنها استثنای پیام شما سرصفحه و پدیدآورنده باشد که دلیل تغییر به‌روز بودن، امکانات بیشتر و بهتر کار کردن با اسکریپت‌های ویکی‌نبشته انگلیسی است. [[کاربر:Hanooz|Hanooz]] ([[بحث کاربر:Hanooz|بحث]]) ۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۲:۱۰ (UTC)


== بازسازی اسکن «هشت کتاب» ==
سلام و خسته نباشید. اسکن «هشت کتاب» (چاپ دوم طهوری) را که شما در ویکی‌انبار بارگذاری کرده‌اید، از روی تصویرهای اصلی بازسازی کرده‌ام. تصویر هر صفحه به جای ۱۲۰۰×۱۸۰۰ اکنون ۲۰۰۰×۳۰۰۰ است، زمینه سفید و حروف تیره و خواناتر شده، و پس‌زدگی نوشتهٔ پشت صفحه تا حد زیادی برطرف شده است. حجم پرونده هم از ۹۰۴ مگابایت به ۹۰ مگابایت رسیده.

شمار و ترتیب صفحه‌ها همان ۴۷۲ صفحهٔ پیشین است و هیچ جابه‌جایی در هیچ صفحه‌ای رخ نداده و این موضوع را چندین بار چک کرده‌ام. هیچ‌کدام از برگه‌های نمونه‌خوانی‌شده آسیبی نمی‌بیند. صفحهٔ ۶۵ را هم که خودتان جداگانه جایگزین کرده بودید نگه داشته‌ام، چون تصویر آن صفحه در آرشیو اینترنتی خراب است. جلد رو و پشت رنگی می‌ماند، ولی صفحه‌های متن سیاه‌وسفید می‌شوند و در نتیجه رنگ برچسب‌های کتابخانه از بین می‌رود.

برای بارگذاری روی همان پرونده، پالایهٔ ۲۹۰ ویکی‌انبار جلوی مرا می‌گیرد. اگر موافقید، لطفاً &lt;code&gt;&lt;nowiki&gt;{{Allow overwriting}}&lt;/nowiki&gt;&lt;/code&gt; را به صفحهٔ پرونده بیفزایید تا بتوانم آن را بارگزاری کنم. نسخهٔ کنونی هم در تاریخچه می‌ماند و اگر نتیجه را نپسندید، می‌توانید به سادگی آن را برگردانید. من همین کار را پیش از این هم برای [https://commons.wikimedia.org/wiki/File:حافظ_قزوینی_غنی.pdf دیوان حافظ قزوینی غنی] انجام داده بودم که می‌توانید کار من را آنجا ببینید. با احترام و سپاس فراوان [[کاربر:Mamouri|Mamouri]] ([[بحث کاربر:Mamouri|بحث]]) ۴ اکتبر ۲۰۲۶، ساعت ۰۹:۰۳ (UTC)

:سلام. خیلی ممنونم. الگو را اضافه کردم. [[کاربر:Hanooz|Hanooz]] ([[بحث کاربر:Hanooz|بحث]]) ۴ اکتبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۳:۵۸ (UTC)
:Hanooz گرامی؛ سلام و امیدوارم حالتان خوب باشد. من همین کار را با کتاب [[:پرونده:دیوان خانم پروین اعتصامی.pdf]] انجام دادم. چون در حال حاضر در حال به‌روز کردن مقالات پروین اعتصامی هستم و مقالهٔ [https://fa.wikipedia.org/wiki/دیوان_پروین_اعتصامی دیوان پروین اعتصامی] و [https://fa.wikipedia.org/wiki/زن_و_تاریخ زن و تاریخ] را درست کردم و مقالهٔ [https://fa.wikipedia.org/wiki/نهال_آرزو نهال آرزو] را هم ویرایش کردم. لطف می‌کنید این الگو را برای آن فایل هم بگذارید که بتوانم نسخهٔ بهبودیافته را بفرستم؟ با احترام و سپاس فراوان [[کاربر:Mamouri|Mamouri]] ([[بحث کاربر:Mamouri|بحث]]) ۱۳ اکتبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۷:۰۹ (UTC)
::'''پی‌نوشت:''' به لطف پیامی که شما در ویکی‌انبار نوشتید بالاخره به من دسترسی دادند که بتوانم فایل را بارگزاری کنم. صفحات کاملاً مطابق با نسخهٔ شما مانده است، ولی کیفیت تصویر افزایش یافته و زردی کاغذها زدوده شده‌اند. افزون بر این، نسخهٔ جدید داری [https://fa.wikipedia.org/wiki/نویسه‌خوان_نوری نویسه‌خوان نوری] و قابل جستجو است. اگر شما این فایل را بارگزاری نکرده بودید برای من راهی وجود نداشت که به آن دسترسی پیدا کنم و بتوانم اصلاحش کنم. از این رو از شما بسیار سپاسگزارم. با احترام [[کاربر:Mamouri|Mamouri]] ([[بحث کاربر:Mamouri|بحث]]) ۱۴ اکتبر ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۲۶ (UTC)
:::خواهش می‌کنم. ممنون از شما بابت زمانی که صرف پروژه‌های ویکی‌مدیا می‌کنید. [[کاربر:Hanooz|Hanooz]] ([[بحث کاربر:Hanooz|بحث]]) ۱۴ اکتبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۷:۲۲ (UTC)</text>
      <sha1>23fnd27yxomps28leacz726jmu7j185</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:The Blind Owl.pdf/۶۰</title>
    <ns>104</ns>
    <id>46700</id>
    <revision>
      <id>305036</id>
      <parentid>299404</parentid>
      <timestamp>2026-10-15T03:20:16Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Charan Gill</username>
        <id>6444</id>
      </contributor>
      <comment>/* هم‌سنجی‌شده */</comment>
      <origin>305036</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="1855" sha1="6ouechm25jr1qewnwx81tpbyqty3x4b" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;4&quot; user=&quot;Charan Gill&quot; /&gt;{{سصم|۶۰||}}&lt;/noinclude&gt;دراز فکر مرا بخودش مشغول بکند مثل کار تنک کنج دیوار– چون از وقتیکه بستری شده‌ام بکارهایم کمتر رسیدگی میکنند– میخ طویله‌ای که بدیوار کوبیده شده جای ننوی من و زنم بوده و شاید بعدها هم وزن بچه‌های دیگر را متحمل شده است. کمی پائین میخ از گچ دیوار یک تخته ور آمده و از زیرش بوی اشیاء و موجوداتی که سابق بر این درین اطاق بوده‌اند استشمام میشود، بطوریکه تاکنون هیچ جریان و بادی نتوانسته این بوهای سمج و تنبل و غلیظ را پراکنده بکند: بوی عرق تن، بوی ناخوشیهای قدیمی، بوهای دهن، بوی پا، بوی تند شاش، بوی روغن خراب شده، حصیر پوسیده، خاگینه سوخته، بوی پیاز داغ، بوی جوشانده، بوی پنیرک و مامازی بچه، بوی اطاق پسری که تازه تکلیف شده، بخارهائی که از کوچه آمده و بوهای مرده یا در حال نزع که همه آنها هنوز زنده هستند و علامت مشخصه خود را نگهداشته‌اند. خیلی بوهای دیگر هم هست که اصل و منشاء آنها معلوم نیست ولی اثر خود را باقی گذاشته‌اند.

«اطاقم یک پستوی تاریک و دو دریچه با خارج، با دنیای رجاله‌ها دارد– یکی از آنها رو بحیاط خودمان باز میشود و دیگری رو بکوچه است– و از آنجا مرا مربوط با شهر ری میکند– شهری که عروس دنیا مینامند و هزاران&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>6ouechm25jr1qewnwx81tpbyqty3x4b</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>عالم نسوان</title>
    <ns>0</ns>
    <id>89995</id>
    <revision>
      <id>305029</id>
      <parentid>291525</parentid>
      <timestamp>2026-10-14T15:39:13Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>پیوند هر شماره به فهرست برگه‌هایش در ویکی‌نبشته</comment>
      <origin>305029</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="12826" sha1="qsk9sdlyiipkjgj7ftdx2o6p3j5qvjz" xml:space="preserve">{{header
 | title      = عالم نسوان
 | author     = 
 | translator = 
 | section    = 
 | previous   = 
 | next       = 
 | year       = 
 | notes      = 
}}

* [[فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 1, No. 1, 1299 SH.pdf|سال اول، شماره ۱ (۱۲۹۹)]] {{Commons link|Alam-e Nesvan, Vol. 1, No. 1, 1299 SH.pdf}}
* [[فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 1, No. 2, 1299 SH.pdf|سال اول، شماره ۲ (۱۲۹۹)]] {{Commons link|Alam-e Nesvan, Vol. 1, No. 2, 1299 SH.pdf}}
* [[فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 1, No. 3, 1299 SH.pdf|سال اول، شماره ۳ (۱۲۹۹)]] {{Commons link|Alam-e Nesvan, Vol. 1, No. 3, 1299 SH.pdf}}
* [[فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 1, No. 4, 1299 SH.pdf|سال اول، شماره ۴ (۱۲۹۹)]] {{Commons link|Alam-e Nesvan, Vol. 1, No. 4, 1299 SH.pdf}}
* [[فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 1, No. 5, 1300 SH.pdf|سال اول، شماره ۵ (۱۳۰۰)]] {{Commons link|Alam-e Nesvan, Vol. 1, No. 5, 1300 SH.pdf}}
* [[فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 1, No. 6, 1300 SH.pdf|سال اول، شماره ۶ (۱۳۰۰)]] {{Commons link|Alam-e Nesvan, Vol. 1, No. 6, 1300 SH.pdf}}
* [[فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 2, No. 1, 1300 SH.pdf|سال دوم، شماره ۱ (۱۳۰۰)]] {{Commons link|Alam-e Nesvan, Vol. 2, No. 1, 1300 SH.pdf}}
* [[فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 2, No. 2, 1300 SH.pdf|سال دوم، شماره ۲ (۱۳۰۰)]] {{Commons link|Alam-e Nesvan, Vol. 2, No. 2, 1300 SH.pdf}}
* [[فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 2, No. 3, 1300 SH.pdf|سال دوم، شماره ۳ (۱۳۰۰)]] {{Commons link|Alam-e Nesvan, Vol. 2, No. 3, 1300 SH.pdf}}
* [[فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 2, No. 4, 1300 SH.pdf|سال دوم، شماره ۴ (۱۳۰۰)]] {{Commons link|Alam-e Nesvan, Vol. 2, No. 4, 1300 SH.pdf}}
* [[فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 2, No. 5, 1301 SH.pdf|سال دوم، شماره ۵ (۱۳۰۱)]] {{Commons link|Alam-e Nesvan, Vol. 2, No. 5, 1301 SH.pdf}}
* [[فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 2, No. 6, 1301 SH.pdf|سال دوم، شماره ۶ (۱۳۰۱)]] {{Commons link|Alam-e Nesvan, Vol. 2, No. 6, 1301 SH.pdf}}
* [[فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 3, No. 1, 1301 SH.pdf|سال سوم، شماره ۱ (۱۳۰۱)]] {{Commons link|Alam-e Nesvan, Vol. 3, No. 1, 1301 SH.pdf}}
* [[فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 3, No. 2, 1301 SH.pdf|سال سوم، شماره ۲ (۱۳۰۱)]] {{Commons link|Alam-e Nesvan, Vol. 3, No. 2, 1301 SH.pdf}}
* [[فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 3, No. 3, 1301 SH.pdf|سال سوم، شماره ۳ (۱۳۰۱)]] {{Commons link|Alam-e Nesvan, Vol. 3, No. 3, 1301 SH.pdf}}
* [[فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 3, No. 4, 1301 SH.pdf|سال سوم، شماره ۴ (۱۳۰۱)]] {{Commons link|Alam-e Nesvan, Vol. 3, No. 4, 1301 SH.pdf}}
* [[فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 3, No. 5, 1302 SH.pdf|سال سوم، شماره ۵ (۱۳۰۲)]] {{Commons link|Alam-e Nesvan, Vol. 3, No. 5, 1302 SH.pdf}}
* [[فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 3, No. 6, 1302 SH.pdf|سال سوم، شماره ۶ (۱۳۰۲)]] {{Commons link|Alam-e Nesvan, Vol. 3, No. 6, 1302 SH.pdf}}
* [[فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 4, No. 1, 1302 SH.pdf|سال چهارم، شماره ۱ (۱۳۰۲)]] {{Commons link|Alam-e Nesvan, Vol. 4, No. 1, 1302 SH.pdf}}
* [[فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 4, No. 2, 1302 SH.pdf|سال چهارم، شماره ۲ (۱۳۰۲)]] {{Commons link|Alam-e Nesvan, Vol. 4, No. 2, 1302 SH.pdf}}
* [[فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 4, No. 3, 1302 SH.pdf|سال چهارم، شماره ۳ (۱۳۰۲)]] {{Commons link|Alam-e Nesvan, Vol. 4, No. 3, 1302 SH.pdf}}
* [[فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 4, No. 4, 1303 SH.pdf|سال چهارم، شماره ۴ (۱۳۰۳)]] {{Commons link|Alam-e Nesvan, Vol. 4, No. 4, 1303 SH.pdf}}
* [[فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 4, No. 5, 1303 SH.pdf|سال چهارم، شماره ۵ (۱۳۰۳)]] {{Commons link|Alam-e Nesvan, Vol. 4, No. 5, 1303 SH.pdf}}
* [[فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 4, No. 6, 1303 SH.pdf|سال چهارم، شماره ۶ (۱۳۰۳)]] {{Commons link|Alam-e Nesvan, Vol. 4, No. 6, 1303 SH.pdf}}
* [[فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 5, No. 1, 1303 SH.pdf|سال پنجم، شماره ۱ (۱۳۰۳)]] {{Commons link|Alam-e Nesvan, Vol. 5, No. 1, 1303 SH.pdf}}
* [[فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 5, No. 2, 1303 SH.pdf|سال پنجم، شماره ۲ (۱۳۰۳)]] {{Commons link|Alam-e Nesvan, Vol. 5, No. 2, 1303 SH.pdf}}
* [[فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 5, No. 3, 1304 SH.pdf|سال پنجم، شماره ۳ (۱۳۰۴)]] {{Commons link|Alam-e Nesvan, Vol. 5, No. 3, 1304 SH.pdf}}
* [[فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 5, No. 4, 1304 SH.pdf|سال پنجم، شماره ۴ (۱۳۰۴)]] {{Commons link|Alam-e Nesvan, Vol. 5, No. 4, 1304 SH.pdf}}
* [[فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 5, No. 5, 1304 SH.pdf|سال پنجم، شماره ۵ (۱۳۰۴)]] {{Commons link|Alam-e Nesvan, Vol. 5, No. 5, 1304 SH.pdf}}
* [[فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 5, No. 6, 1304 SH.pdf|سال پنجم، شماره ۶ (۱۳۰۴)]] {{Commons link|Alam-e Nesvan, Vol. 5, No. 6, 1304 SH.pdf}}
* [[فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 1, 1304 SH.pdf|سال ششم، شماره ۱ (۱۳۰۴)]] {{Commons link|Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 1, 1304 SH.pdf}}
* [[فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 2, 1304 SH.pdf|سال ششم، شماره ۲ (۱۳۰۴)]] {{Commons link|Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 2, 1304 SH.pdf}}
* [[فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 3, 1305 SH.pdf|سال ششم، شماره ۳ (۱۳۰۵)]] {{Commons link|Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 3, 1305 SH.pdf}}
* [[فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 4, 1305 SH.pdf|سال ششم، شماره ۴ (۱۳۰۵)]] {{Commons link|Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 4, 1305 SH.pdf}}
* [[فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 5, 1305 SH.pdf|سال ششم، شماره ۵ (۱۳۰۵)]] {{Commons link|Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 5, 1305 SH.pdf}}
* [[فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 6, 1305 SH.pdf|سال ششم، شماره ۶ (۱۳۰۵)]] {{Commons link|Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 6, 1305 SH.pdf}}
* [[فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 1, 1305 SH.pdf|سال هفتم، شماره ۱ (۱۳۰۵)]] {{Commons link|Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 1, 1305 SH.pdf}}
* [[فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 10, 1306 SH.pdf|سال هفتم، شماره ۱۰ (۱۳۰۶)]] {{Commons link|Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 10, 1306 SH.pdf}}
* [[فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 11, 1306 SH.pdf|سال هفتم، شماره ۱۱ (۱۳۰۶)]] {{Commons link|Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 11, 1306 SH.pdf}}
* [[فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 12, 1306 SH.pdf|سال هفتم، شماره ۱۲ (۱۳۰۶)]] {{Commons link|Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 12, 1306 SH.pdf}}
* [[فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 2, 1305 SH.pdf|سال هفتم، شماره ۲ (۱۳۰۵)]] {{Commons link|Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 2, 1305 SH.pdf}}
* [[فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 3, 1305 SH.pdf|سال هفتم، شماره ۳ (۱۳۰۵)]] {{Commons link|Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 3, 1305 SH.pdf}}
* [[فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 4, 1306 SH.pdf|سال هفتم، شماره ۴ (۱۳۰۶)]] {{Commons link|Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 4, 1306 SH.pdf}}
* [[فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 5, 1306 SH.pdf|سال هفتم، شماره ۵ (۱۳۰۶)]] {{Commons link|Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 5, 1306 SH.pdf}}
* [[فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 6, 1306 SH.pdf|سال هفتم، شماره ۶ (۱۳۰۶)]] {{Commons link|Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 6, 1306 SH.pdf}}
* [[فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 7-8, 1306 SH.pdf|سال هفتم، شماره ۷–۸ (۱۳۰۶)]] {{Commons link|Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 7-8, 1306 SH.pdf}}
* [[فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 9, 1306 SH.pdf|سال هفتم، شماره ۹ (۱۳۰۶)]] {{Commons link|Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 9, 1306 SH.pdf}}
* [[فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 8, No. 1, 1306 SH.pdf|سال هشتم، شماره ۱ (۱۳۰۶)]] {{Commons link|Alam-e Nesvan, Vol. 8, No. 1, 1306 SH.pdf}}
* [[فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 8, No. 2, 1306 SH.pdf|سال هشتم، شماره ۲ (۱۳۰۶)]] {{Commons link|Alam-e Nesvan, Vol. 8, No. 2, 1306 SH.pdf}}
* [[فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 8, No. 3, 1307 SH.pdf|سال هشتم، شماره ۳ (۱۳۰۷)]] {{Commons link|Alam-e Nesvan, Vol. 8, No. 3, 1307 SH.pdf}}
* [[فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 8, No. 4, 1307 SH.pdf|سال هشتم، شماره ۴ (۱۳۰۷)]] {{Commons link|Alam-e Nesvan, Vol. 8, No. 4, 1307 SH.pdf}}
* [[فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 8, No. 5, 1307 SH.pdf|سال هشتم، شماره ۵ (۱۳۰۷)]] {{Commons link|Alam-e Nesvan, Vol. 8, No. 5, 1307 SH.pdf}}
* [[فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 8, No. 6, 1307 SH.pdf|سال هشتم، شماره ۶ (۱۳۰۷)]] {{Commons link|Alam-e Nesvan, Vol. 8, No. 6, 1307 SH.pdf}}
* [[فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 9, No. 1, 1307 SH.pdf|سال نهم، شماره ۱ (۱۳۰۷)]] {{Commons link|Alam-e Nesvan, Vol. 9, No. 1, 1307 SH.pdf}}
* [[فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 9, No. 2, 1307 SH.pdf|سال نهم، شماره ۲ (۱۳۰۷)]] {{Commons link|Alam-e Nesvan, Vol. 9, No. 2, 1307 SH.pdf}}
* [[فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 9, No. 3, 1308 SH.pdf|سال نهم، شماره ۳ (۱۳۰۸)]] {{Commons link|Alam-e Nesvan, Vol. 9, No. 3, 1308 SH.pdf}}
* [[فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 9, No. 4, 1308 SH.pdf|سال نهم، شماره ۴ (۱۳۰۸)]] {{Commons link|Alam-e Nesvan, Vol. 9, No. 4, 1308 SH.pdf}}
* [[فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 9, No. 5, 1308 SH.pdf|سال نهم، شماره ۵ (۱۳۰۸)]] {{Commons link|Alam-e Nesvan, Vol. 9, No. 5, 1308 SH.pdf}}
* [[فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 9, No. 6, 1308 SH.pdf|سال نهم، شماره ۶ (۱۳۰۸)]] {{Commons link|Alam-e Nesvan, Vol. 9, No. 6, 1308 SH.pdf}}
* [[فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 10, No. 1, 1308 SH.pdf|سال دهم، شماره ۱ (۱۳۰۸)]] {{Commons link|Alam-e Nesvan, Vol. 10, No. 1, 1308 SH.pdf}}
* [[فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 10, No. 2, 1308 SH.pdf|سال دهم، شماره ۲ (۱۳۰۸)]] {{Commons link|Alam-e Nesvan, Vol. 10, No. 2, 1308 SH.pdf}}
* [[فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 10, No. 3, 1309 SH.pdf|سال دهم، شماره ۳ (۱۳۰۹)]] {{Commons link|Alam-e Nesvan, Vol. 10, No. 3, 1309 SH.pdf}}
* [[فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 10, No. 4, 1309 SH.pdf|سال دهم، شماره ۴ (۱۳۰۹)]] {{Commons link|Alam-e Nesvan, Vol. 10, No. 4, 1309 SH.pdf}}
* [[فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 10, No. 5, 1309 SH.pdf|سال دهم، شماره ۵ (۱۳۰۹)]] {{Commons link|Alam-e Nesvan, Vol. 10, No. 5, 1309 SH.pdf}}
* [[فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 10, No. 6, 1309 SH.pdf|سال دهم، شماره ۶ (۱۳۰۹)]] {{Commons link|Alam-e Nesvan, Vol. 10, No. 6, 1309 SH.pdf}}
* [[فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 11, No. 1, 1309 SH.pdf|سال یازدهم، شماره ۱ (۱۳۰۹)]] {{Commons link|Alam-e Nesvan, Vol. 11, No. 1, 1309 SH.pdf}}
* [[فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 11, No. 2, 1309 SH.pdf|سال یازدهم، شماره ۲ (۱۳۰۹)]] {{Commons link|Alam-e Nesvan, Vol. 11, No. 2, 1309 SH.pdf}}
* [[فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 11, No. 3, 1310 SH.pdf|سال یازدهم، شماره ۳ (۱۳۱۰)]] {{Commons link|Alam-e Nesvan, Vol. 11, No. 3, 1310 SH.pdf}}
* [[فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 11, No. 4, 1310 SH.pdf|سال یازدهم، شماره ۴ (۱۳۱۰)]] {{Commons link|Alam-e Nesvan, Vol. 11, No. 4, 1310 SH.pdf}}
* [[فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 11, No. 5, 1310 SH.pdf|سال یازدهم، شماره ۵ (۱۳۱۰)]] {{Commons link|Alam-e Nesvan, Vol. 11, No. 5, 1310 SH.pdf}}
* [[فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 11, No. 6, 1310 SH.pdf|سال یازدهم، شماره ۶ (۱۳۱۰)]] {{Commons link|Alam-e Nesvan, Vol. 11, No. 6, 1310 SH.pdf}}
* [[فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 12, No. 1, 1310 SH.pdf|سال دوازدهم، شماره ۱ (۱۳۱۰)]] {{Commons link|Alam-e Nesvan, Vol. 12, No. 1, 1310 SH.pdf}}
* [[فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 12, No. 2, 1310 SH.pdf|سال دوازدهم، شماره ۲ (۱۳۱۰)]] {{Commons link|Alam-e Nesvan, Vol. 12, No. 2, 1310 SH.pdf}}
* [[فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 12, No. 3, 1311 SH.pdf|سال دوازدهم، شماره ۳ (۱۳۱۱)]] {{Commons link|Alam-e Nesvan, Vol. 12, No. 3, 1311 SH.pdf}}
* [[فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 12, No. 4, 1311 SH.pdf|سال دوازدهم، شماره ۴ (۱۳۱۱)]] {{Commons link|Alam-e Nesvan, Vol. 12, No. 4, 1311 SH.pdf}}
* [[فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 12, No. 5, 1311 SH.pdf|سال دوازدهم، شماره ۵ (۱۳۱۱)]] {{Commons link|Alam-e Nesvan, Vol. 12, No. 5, 1311 SH.pdf}}
* [[فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 12, No. 6, 1311 SH.pdf|سال دوازدهم، شماره ۶ (۱۳۱۱)]] {{Commons link|Alam-e Nesvan, Vol. 12, No. 6, 1311 SH.pdf}}
* [[فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 13, No. 2, 1312 SH.pdf|سال سیزدهم، شماره ۲ (۱۳۱۲)]] {{Commons link|Alam-e Nesvan, Vol. 13, No. 2, 1312 SH.pdf}}

[[رده:نشریات ادواری]]</text>
      <sha1>qsk9sdlyiipkjgj7ftdx2o6p3j5qvjz</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>الگو:شعر۲/styles.css</title>
    <ns>10</ns>
    <id>97053</id>
    <revision>
      <id>305035</id>
      <parentid>304059</parentid>
      <timestamp>2026-10-14T19:41:31Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Hanooz</username>
        <id>17889</id>
      </contributor>
      <origin>305035</origin>
      <model>sanitized-css</model>
      <format>text/css</format>
      <text bytes="9780" sha1="f7wk95vw9qtuaedv8wfr7livqmf4dlx" xml:space="preserve">/*
 * الگو:شعر/styles.css  — شیوه‌نامهٔ TemplateStyles برای «پودمان:شعر»
 * محتوای این صفحه باید از نوع «Sanitized CSS» باشد؛ پیشوند .mw-parser-output
 * را خود افزونه اضافه می‌کند.
 */

/* اگر جدول از عرض موجود بیشتر شد (فضای نام «صفحه» با تصویر کنارش) اسکرول افقی، نه شکستن چیدمان */
.poem {
	overflow-x: auto;
}

/* ─── فاصله‌ها (همه یک‌جا) ──────────────────────────────────────────────────
 * فاصلهٔ دو مصراع = ستون میانی (.poem-num-c ≈ ۴em) + حاشیهٔ درونی دو مصراع (۲×۰٫۴em).
 * شمارهٔ ابیات به لبهٔ بیرونی می‌چسبد و فاصله‌اش تا مصراع = پهنای ستونِ کناری منهای خودِ شماره.
 * در جدولِ هم‌اندازهٔ محتوا (شعر دوطرفه) ستون‌های میانی و کناری «انعطاف‌پذیر»اند: وقتی فضا کم
 * می‌شود، پیش از هر چیز همین‌ها کوچک می‌شوند (بدونِ هیچ media query) و متن مصراع‌ها دست‌نخورده
 * می‌ماند؛ سپس فاصلهٔ واژه‌ها (پایین‌تر)، و در نهایت چیدمان ستونی.
 * (.poem-num کوچک‌تر (۸۵٪) نوشته می‌شود، پس em‌های آن ×۰٫۸۵ است.)
 */
.poem-m {
	padding-left: 0.4em;
	padding-right: 0.4em;
}
.poem-num-c {
	width: 5.5em;
}
.poem-g {
	width: 4.7em;
}
.poem-s {
	width: 3.4em;
}
.poem-num-r,
.poem-num-l {
	width: 4em;
	padding-left: 0.4em;
	padding-right: 0.4em;
}

/* ─── نستعلیق ───────────────────────────────────────────────────────────────
 * قلم و اندازه از خودِ الگوی «نستعلیق» می‌آید: پودمان {{نستعلیق|…}} را صدا می‌زند و
 * کلاس/قلمی را که آن الگو (و «الگو:نستعلیق/styles.css») می‌گذارد روی شعر می‌نشاند؛ پس هر
 * تغییر در آن صفحه‌ها خودکار به شعرها می‌رسد. اینجا فقط می‌گوییم سلول‌ها و مصراع‌ها از
 * شعر ارث ببرند تا قاعده‌های سایت برای td/.b قلم را عوض نکنند.
 */
.poem-table.nastaliq td,
.poem-table.nastaliq .beyt {
	font-family: inherit;
	font-size: inherit;
	line-height: inherit;
}

/* مصراع‌ها وسط‌چین (پایه) */
.poem-row {
	text-align: center;
}

/* ─── ترازبندی مصراع‌ها (کلاس‌هایی که پودمان می‌گذارد) ─────────────────────────
 * start/end بسته به جهت متن‌اند (در فارسی: start = راست، end = چپ).
 * «میانه» (پیش‌فرض بیت): مصراع ۱ end، مصراع ۲ start ← هر دو به محور میانی می‌چسبند.
 * «لبه» (پیش‌فرض بیت۱ و نردبانی): مصراع ۱ start (راست)، مصراع ۲ end (چپ).
 */
.poem-a-start {
	text-align: start;
}
.poem-a-end {
	text-align: end;
}
.poem-a-right {
	text-align: right;
}
.poem-a-left {
	text-align: left;
}

/* ─── شعر دوطرفه ─────────────────────────────────────────────────────────────
 * مصراع نمی‌شکند تا کشش (و عرض همهٔ مصراع‌ها) ثابت بماند؛ ستون‌های حاشیه و میان کوچک می‌شوند.
 */
.poem-just .poem-m {
	white-space: nowrap;
}

/* ─── ارجاع (&amp;lt;ref&amp;gt;) در پایان مصراع ───────────────────────────────────────────
 * پودمان نشانه را از مصراع جدا می‌کند و بعد از آن می‌گذارد؛ عرضِ صفر یعنی در عرض و کشش
 * مصراع نمی‌شمارد و بیرون از لبهٔ پایانی آویزان می‌شود. همهٔ مصراع‌ها هم‌اندازه می‌مانند.
 */
.poem-ref {
	display: inline-block;
	width: 0;
	white-space: nowrap;
}

/* نمادِ میان دو مصراع (جداکننده=…) */
.poem-sep {
	color: #b3362b;
	font-size: 90%;
}

/* شمارهٔ ابیات: کوچک‌تر، بدون شکستن خط، چسبیده به لبهٔ بیرونی */
.poem-num {
	font-size: 85%;
	white-space: nowrap;
}
.poem-num-r {
	text-align: right;
}
.poem-num-l {
	text-align: left;
}

/* مصراع تنها با تراز راست یا چپ (شعر نو) */
.poem-m-right {
	text-align: right;
}
.poem-m-left {
	text-align: left;
}

/* سلول‌های فاصله‌گذار در بیت‌های پلکانی و ردیف فاصله */
.poem-indent,
.poem-gapcell {
	padding: 0;
}

/* ─── چیدمان ثابت (پیش‌فرض) ──────────────────────────────────────────────────
 * ستون‌ها را ردیف نامرئی .poem-sizer تعیین می‌کند (.poem-s کنار، .poem-g میان)؛
 * عرض و حداکثر عرض روی جعبهٔ .poem-fixed می‌نشیند، پس همهٔ جدول‌های یک شعر
 * هم‌اندازه‌اند. (اینجا font-size صفر نمی‌شود: عرض‌ها با em نوشته شده‌اند.)
 */
.poem-fixed .poem-sizer td {
	padding: 0;
	border: 0;
	height: 0;
	line-height: 0;
}
.poem-fixed .b {
	overflow-wrap: break-word;
}

/* شعر چندصفحه‌ای: ردیف نامرئی که جای «ادامه» می‌نشیند (خط خالی پدید نیاید) */
.poem-skip {
	display: none;
}

/* پیش‌نمایش در فضای نام «صفحه»: ردیفی که از صفحهٔ قبل می‌آید یا به صفحهٔ بعد می‌رود */
.poem-partial-end td.b {
	border-bottom: 1px dashed;
}
.poem-partial-start td.b {
	border-top: 1px dashed;
}

/* ─── فاصلهٔ واژه‌ها در شعر دوطرفه، پیش از ستونی‌شدن ───────────────────────────────
 * گام ۱ و ۲: فاصلهٔ واژه‌ها اندکی کم می‌شود تا مصراع‌ها هنوز در یک خط جا شوند.
 * در فضای نام «صفحه» تصویر نیمی از پنجره را می‌گیرد، پس گام‌ها زودتر شروع می‌شوند.
 */
@media (max-width: 52em) {
	.poem-just .poem-m {
		word-spacing: -0.06em;
	}
}
@media (max-width: 44em) {
	.poem-just .poem-m {
		word-spacing: -0.12em;
	}
}
@media (max-width: 84em) {
	.poem-page.poem-just .poem-m {
		word-spacing: -0.06em;
	}
}
@media (max-width: 76em) {
	.poem-page.poem-just .poem-m {
		word-spacing: -0.12em;
	}
}

/* ─── صفحهٔ باریک: هر بیت زیر هم، مانند گنجور ────────────────────────────────────
 * شماره بالا، دو مصراع وسط‌چین زیر هم، و خط‌چینِ جداکننده میان ابیات. نماد حذف می‌شود.
 * با تلفن=دوستونه کلاس .poem-stack نیست و جدول دوستونه می‌ماند.
 * (مصراع‌ها flex می‌شوند تا ترازِ دوطرفه کل عرض را نکشد و مصراع وسط بنشیند.)
 */
@media (max-width: 36em) {
	.poem-stack .poem-table,
	.poem-stack .poem-table tbody,
	.poem-stack .poem-row,
	.poem-stack .poem-row td {
		display: block;
	}
	.poem-stack .poem-sizer {
		display: none;
	}
	.poem-stack .poem-row td {
		width: auto;
		text-align: center;
	}
	.poem-stack .poem-m {
		display: flex;
		justify-content: center;
		white-space: normal;
		word-spacing: normal;
	}
	.poem-stack .poem-bayt {
		display: flex;
		flex-direction: column;
		align-items: center;
		padding: 0.4em 0;
		border-bottom: 1px dashed rgba(128, 128, 128, 0.55);
	}
	.poem-stack .poem-bayt .poem-num-r,
	.poem-stack .poem-bayt .poem-num-l {
		order: -1;
	}
	.poem-stack .poem-sep {
		display: none;
	}
}
/* فضای نام «صفحه»: همان ستونی‌شدن، زودتر (متن حدود نیمی از پنجره است) */
@media (max-width: 72em) {
	.poem-page.poem-stack .poem-table,
	.poem-page.poem-stack .poem-table tbody,
	.poem-page.poem-stack .poem-row,
	.poem-page.poem-stack .poem-row td {
		display: block;
	}
	.poem-page.poem-stack .poem-sizer {
		display: none;
	}
	.poem-page.poem-stack .poem-row td {
		width: auto;
		text-align: center;
	}
	.poem-page.poem-stack .poem-m {
		display: flex;
		justify-content: center;
		white-space: normal;
		word-spacing: normal;
	}
	.poem-page.poem-stack .poem-bayt {
		display: flex;
		flex-direction: column;
		align-items: center;
		padding: 0.4em 0;
		border-bottom: 1px dashed rgba(128, 128, 128, 0.55);
	}
	.poem-page.poem-stack .poem-bayt .poem-num-r,
	.poem-page.poem-stack .poem-bayt .poem-num-l {
		order: -1;
	}
	.poem-page.poem-stack .poem-sep {
		display: none;
	}
}

/* صفحهٔ باریک با جدولِ دوستونه (تلفن=دوستونه): فاصله‌ها کمتر تا جا برای متن بماند */
@media (max-width: 30em) {
	.poem-m {
		padding-left: 0.25em;
		padding-right: 0.25em;
	}
	.poem-num-c {
		width: 2.4em;
	}
	.poem-g {
		width: 2em;
	}
	.poem-s {
		width: 2em;
	}
	.poem-num-r,
	.poem-num-l {
		width: 2.4em;
	}
}</text>
      <sha1>f7wk95vw9qtuaedv8wfr7livqmf4dlx</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>پودمان:شعر</title>
    <ns>828</ns>
    <id>97054</id>
    <revision>
      <id>305034</id>
      <parentid>304061</parentid>
      <timestamp>2026-10-14T19:41:23Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Hanooz</username>
        <id>17889</id>
      </contributor>
      <origin>305034</origin>
      <model>Scribunto</model>
      <format>text/plain</format>
      <text bytes="51905" sha1="056n4l5mw1xl0l1vqv1c5niowvp1eo7" xml:space="preserve">--[==[
	پودمان:شعر — نمایش شعر در ویکی‌نبشتهٔ فارسی

	الگو                 نقطهٔ ورود در {{#invoke:شعر|…}}
	{{شعر}}              open         آغاز شعر؛ با پارامتر «متن» کل شعر را می‌سازد
	{{پایان شعر}}        close
	{{بیت}}              bayt         بیت دومصراعی
	{{بیت۱}}             stagger      بیت پلکانی (ضربدری)
	{{بیت نردبانی}}      ladder       بیت نردبانی (تورفتگی پیش‌فرض بیشتر)
	{{مصراع}}            mesra        یک مصراع
	{{بیت خالی}}         emptyBayt
	{{مصراع خالی}}       emptyMesra

	ساختار خروجی همان جدول ۷ستونی پیشین است (ظاهر شعرهای موجود و خروجی
	کتاب الکترونیکی تغییری نمی‌کند). شیوه‌نامه: «الگو:شعر۲/styles.css».

	چیدمان (تازه): جدول پیش‌فرض عرض ثابت و مستقل از محتوا دارد (عرض=، حداکثر عرض=)،
	تا همهٔ ابیات شعر — حتی در جدول‌های جدا (صفحه‌های جدا) — از یک نقطه آغاز شوند.
	ترازبندی=وسط|راست|چپ|پهن|لبه برای هر نوع بیت؛ قلم=، نستعلیق خودبسنده (بدون Common.css).
	در حالت «متن»، خطی که با @ آغاز شود نوع ردیف‌های بعدی را عوض می‌کند: «@بیت نردبانی».

	شعر چندصفحه‌ای (ایدهٔ start/end در ppoem):
	  • در فضای نام «صفحه» هر صفحه همیشه خودبسنده و بسته نمایش داده می‌شود.
	  • در صفحهٔ اصلی (درج با &lt;pages/&gt;) پارامتر «ادامه» صفحه‌ها را به هم می‌دوزد:
	    {{شعر|ادامه}} جدول تازه باز نمی‌کند و {{پایان شعر|ادامه}} نمی‌بندد.
	  • ردیفِ ناتمام (مصراعی که در صفحهٔ بعد ادامه دارد) نگه داشته می‌شود
	    (ناتمام=بله) و با نخستین ردیفِ صفحهٔ بعد (دنباله=بله) یکی می‌شود.
]==]

local p = {}

---------------------------------------------------------------------------
-- تنظیمات
---------------------------------------------------------------------------
local ZWNJ = '\226\128\140' -- نیم‌فاصله

local cfg = {
	styles        = 'Template:شعر۲/styles.css', -- صفحهٔ TemplateStyles
	pageNs        = 104,     -- شمارهٔ فضای نام «صفحه» (ProofreadPage)
	mesraUnit     = '1.5em', -- تورفتگی هر «:» در حالت متن با نوع=مصراع
	nbsp          = '&amp;#160;',
	-- چیدمان: 'auto' = جدولِ هم‌اندازهٔ محتوا (رفتار قدیمی)؛ طول/درصد = عرض ثابت
	defaultWidth  = '100%',
	maxWidth      = '50em',  -- سقف عرض (وقتی عرض داده نشده)
	-- فاصلهٔ دو مصراع، ستون شمارهٔ کناری و فاصلهٔ شماره تا مصراع در الگو:شعر۲/styles.css است
	-- ترازبندی پیش‌فرض هر نوع: inner | center | right | left | justify | edge
	--   inner (میانه): مصراع‌ها به محور میانی می‌چسبند — شیوهٔ گنجور و کتاب‌های کلاسیک
	--   edge  (لبه)  : مصراع ۱ به راست، مصراع ۲ به چپ
	justDefault   = { bayt = 'inner', stagger = 'edge' },
	-- نستعلیق: خودِ الگوی ویکی ({{نستعلیق|…}}) صدا زده می‌شود و کلاس/قلمی که می‌گذارد روی شعر
	-- می‌نشیند؛ پس هر تغییر در «الگو:نستعلیق» یا «الگو:نستعلیق/styles.css» خودکار به شعرها می‌رسد.
	nastaliqTemplate = 'نستعلیق',
	-- آخرین چاره، فقط اگر آن الگو در دسترس نبود
	nastaliqFonts = &quot;'IranNastaliq', 'Nastaliq Navees', 'Noto Nastaliq Urdu', 'Jameel Noori Nastaleeq', 'Nafees Nastaleeq', 'Pak Nastaleeq', serif&quot;,
	-- نمادِ میان دو مصراع: separator برای همهٔ شعرها ('' = بدون نماد، یا مثلاً '❖')؛
	-- ornament نمادِ «جداکننده=بله» است
	separator     = '',
	ornament      = '❖',
	-- ترازبندی «پهن»: اگر کوتاه‌ترین مصراعِ بیت کمتر از این نسبتِ طولِ بلندترین باشد، آن بیت
	-- کشیده نمی‌شود (وسط‌چین می‌ماند) تا فاصلهٔ واژه‌ها بی‌جهت باز نشود
	justifyMinRatio = 0.7,
	-- true: ردیف ناتمامِ آخر صفحه نگه داشته و با دنباله‌اش ادغام می‌شود (نیازمند اجرای ترتیبی
	-- الگوها در یک رندر). اگر متنی در مرز صفحه گم شد، false کنید: هر تکه فوراً و جدا نمایش داده می‌شود.
	mergeRows     = true,
	cats = {
		unknown    = 'صفحه' .. ZWNJ .. 'های دارای پارامتر ناشناخته در الگوهای شعر',
		incomplete = 'صفحه' .. ZWNJ .. 'های دارای بیت ناقص',
		error      = 'صفحه' .. ZWNJ .. 'های دارای خطا در پودمان شعر',
	},
}

-- نام پارامترها (فارسی + معادل انگلیسی)
local N = {
	right      = { 'ش', 'r', 'right' },
	center     = { 'شو', 'c', 'center' },
	left       = { 'شچ', 'l', 'left' },
	style      = { 'سبک', 'style' },
	class      = { 'کلاس', 'class' },
	id         = { 'شناسه', 'id' },
	indent     = { 'تورفتگی', 'indent' },
	align      = { 'تراز', 'align' },
	height     = { 'ارتفاع', 'height' },
	lang       = { 'زبان', 'lang' },
	dir        = { 'جهت', 'dir' },
	text       = { 'متن', 'text' },
	kind       = { 'نوع', 'type' },
	numbering  = { 'شماره' .. ZWNJ .. 'گذاری', 'شمارهگذاری', 'شماره', 'numbering' },
	start      = { 'شروع', 'start' },
	side       = { 'سمت', 'side' },
	digits     = { 'ارقام', 'digits' },
	gap        = { 'فاصله', 'gap' },
	unit       = { 'واحد تورفتگی', 'واحد' .. ZWNJ .. 'تورفتگی', 'واحدتورفتگی', 'indent-unit' },
	nastaliq   = { 'نستعلیق', 'nastaliq' },
	cont       = { 'ادامه', 'continue' },      -- شعر از/به صفحهٔ دیگر ادامه دارد
	unfinished = { 'ناتمام', 'unfinished' },   -- این ردیف در صفحهٔ بعد ادامه دارد
	continued  = { 'دنباله', 'continued' },    -- این ردیف ادامهٔ ردیف ناتمامِ صفحهٔ قبل است
	joiner     = { 'اتصال', 'join' },          -- چسباندن دو تکه: فاصله | چسبیده | نیم‌فاصله
	stanza     = { 'بند', 'stanza' },          -- بند=جدید
	width      = { 'عرض', 'width' },
	maxwidth   = { 'حداکثر عرض', 'حداکثر' .. ZWNJ .. 'عرض', 'حداکثرعرض', 'max-width' },
	sep        = { 'جداکننده', 'separator' },
	phone      = { 'تلفن', 'phone' },
	just       = { 'ترازبندی', 'تراز' .. ZWNJ .. 'بندی', 'justify' },
}

local KNOWN = {}
for _, list in pairs(N) do
	for _, name in ipairs(list) do
		KNOWN[name] = true
	end
end

local ALIGN = {
	['راست'] = 'right', right = 'right', r = 'right',
	['چپ'] = 'left', left = 'left', l = 'left',
	['وسط'] = 'center', ['مرکز'] = 'center', center = 'center', c = 'center',
}
local SIDE = { right = 'r', left = 'l', center = 'c' }
local KIND = {
	['بیت'] = 'bayt', ['ابیات'] = 'bayt', bayt = 'bayt',
	['بیت۱'] = 'stagger', ['بیت1'] = 'stagger', ['پلکانی'] = 'stagger', ['ضربدری'] = 'stagger', stagger = 'stagger',
	['بیت نردبانی'] = 'ladder', ['نردبانی'] = 'ladder', ladder = 'ladder',
	['مصراع'] = 'mesra', ['نو'] = 'mesra', ['نیمایی'] = 'mesra', ['آزاد'] = 'mesra',
	mesra = 'mesra', line = 'mesra',
}
local DIGITS = {
	['فارسی'] = 'fa', fa = 'fa', persian = 'fa',
	['لاتین'] = 'latin', ['انگلیسی'] = 'latin', latin = 'latin', en = 'latin',
	['بدون' .. ZWNJ .. 'تغییر'] = 'keep', ['بدون تغییر'] = 'keep', keep = 'keep',
}
local YES = {
	['بله'] = true, ['بلی'] = true, ['آری'] = true, ['خودکار'] = true,
	yes = true, y = true, auto = true, ['true'] = true, ['1'] = true,
}
local NO = {
	['نه'] = true, ['خیر'] = true, no = true, n = true, ['false'] = true, ['0'] = true,
}
local UNITS = {
	[''] = 'px', ['%'] = '%', px = 'px', em = 'em', ex = 'ex', ch = 'ch', rem = 'rem',
	vw = 'vw', vh = 'vh', pt = 'pt', cm = 'cm', mm = 'mm', ['in'] = 'in',
}
local CONT = {
	['قبل'] = 'prev', ['پیشین'] = 'prev', prev = 'prev',
	['بعد'] = 'next', ['پسین'] = 'next', next = 'next',
	['هر دو'] = 'both', ['هردو'] = 'both', both = 'both',
}
local JOIN = {
	['فاصله'] = ' ', space = ' ',
	['چسبیده'] = '', ['بدون فاصله'] = '', tight = '',
	['نیم' .. ZWNJ .. 'فاصله'] = ZWNJ, ['نیمفاصله'] = ZWNJ, ['نیم فاصله'] = ZWNJ, zwnj = ZWNJ,
}
local WHICH = {
	['هر دو'] = 'both', ['هردو'] = 'both', both = 'both',
	['اول'] = 'first', first = 'first', ['دوم'] = 'second', second = 'second',
}
local STANZA = { ['جدید'] = true, new = true }
local JUST = {
	['وسط'] = 'center', ['مرکز'] = 'center', center = 'center',
	['راست'] = 'right', right = 'right',
	['چپ'] = 'left', left = 'left',
	['پهن'] = 'justify', ['دوطرفه'] = 'justify', ['دو' .. ZWNJ .. 'طرفه'] = 'justify', justify = 'justify',
	['لبه'] = 'edge', edge = 'edge',
	['میانه'] = 'inner', ['درون'] = 'inner', inner = 'inner',
}
local ALIGN_CLASS = { right = 'poem-a-right', left = 'poem-a-left' }
local JUSTIFY_STYLE = 'text-align:justify;text-align-last:justify'
local PHONE = {
	['ستونی'] = 'stack', stack = 'stack',
	['دوستونه'] = 'two', ['دو ستونه'] = 'two', ['دو' .. ZWNJ .. 'ستونه'] = 'two', two = 'two',
}
local KIND_KEYS = {}
for k in pairs(KIND) do KIND_KEYS[#KIND_KEYS + 1] = k end
table.sort(KIND_KEYS, function(a, b) return #a &gt; #b end)
local RTL_LANGS = {
	ar = true, arz = true, azb = true, bgn = true, ckb = true, dv = true, fa = true, glk = true,
	he = true, ks = true, lrc = true, mzn = true, pnb = true, prs = true, ps = true, sd = true,
	ug = true, ur = true, yi = true,
}

-- وضعیتِ میان فراخوانی‌های یک صفحه (هر تجزیه موتور Lua تازه دارد)
local state = {
	ctx   = nil,   -- شماره‌گذاری و ارقام شعرِ باز
	open  = false, -- آیا شعری باز است؟ (برای دوختن صفحه‌ها در صفحهٔ اصلی)
	carry = nil,   -- ردیف ناتمام در انتظار دنباله: { kind = , d = }
}
local function defaultCtx()
	return { digits = 'fa', fixed = (cfg.defaultWidth ~= 'auto'), sep = cfg.separator }
end

-- ردیف نامرئی: جای خروجی «تهی» تا خط خالی (و در نتیجه &lt;p&gt;&lt;br&gt;) پدید نیاید
local SKIP = '&lt;tr class=&quot;poem-skip&quot;&gt;&lt;/tr&gt;'
local CLOSE_HTML = '&lt;/table&gt;&lt;/div&gt;'

---------------------------------------------------------------------------
-- ابزارهای عمومی
---------------------------------------------------------------------------
local function esc(s)
	s = s:gsub('&quot;', '&amp;quot;'):gsub('&lt;', '&amp;lt;'):gsub('&gt;', '&amp;gt;')
	return s
end

local function pick(args, names)
	for _, name in ipairs(names) do
		local v = args[name]
		if v and v ~= '' then return v end
	end
	return nil
end

-- آیا یکی از نام‌ها داده شده است (حتی با مقدار تهی)؟
local function present(args, names)
	for _, name in ipairs(names) do
		if args[name] ~= nil then return true end
	end
	return false
end

local function bool(v, default)
	if v == nil then return default end
	v = v:lower()
	if YES[v] then return true end
	if NO[v] then return false end
	return default
end

local function addClass(a, b)
	if not a or a == '' then return b end
	return a .. ' ' .. b
end

-- مصراع: یک‌خطی‌کردن و حذف فاصلهٔ اضافه
local function clean(s)
	if not s then return '' end
	s = mw.text.trim(s)
	s = s:gsub('%s*\n%s*', ' ')
	return s
end

-- آرگومان‌های الگوی فراخوان‌کننده (در صورت نبود، آرگومان‌های #invoke)
local function getArgs(frame)
	local args = {}
	local function merge(src)
		if not src then return end
		for k, v in pairs(src) do
			if type(v) == 'string' then args[k] = mw.text.trim(v) end
		end
	end
	merge(frame.args)
	local parent = frame:getParent()
	if parent then merge(parent.args) end
	return args
end

-- آیا پارامتر ناشناخته (یا مصراعِ اضافه) وجود دارد؟
-- اشتباه رایج: وجود «=» در مصراع که آن را به پارامتر نام‌دار تبدیل می‌کند.
local function hasUnknown(args, positional)
	for k, v in pairs(args) do
		if v ~= '' then
			if type(k) == 'number' then
				if k &lt; 1 or k &gt; positional or k % 1 ~= 0 then return true end
			elseif not KNOWN[k] then
				return true
			end
		end
	end
	return false
end

local function nsId()
	return mw.title.getCurrentTitle().namespace
end

-- فضای نام «صفحه»: همیشه خودبسنده نمایش می‌دهیم
local function inPageNs()
	return nsId() == cfg.pageNs
end

-- ردیابی فقط در اسم‌فضای اصلی و اسم‌فضاهای محتوایی سفارشی (مثل صفحه)
local function tracked()
	local ns = nsId()
	return ns == 0 or (ns &gt;= 100 and ns % 2 == 0 and ns ~= 828)
end

local function categories(flags)
	if not flags or next(flags) == nil or not tracked() then return '' end
	local out = {}
	for _, key in ipairs({ 'unknown', 'incomplete', 'error' }) do
		if flags[key] then out[#out + 1] = '[[رده:' .. cfg.cats[key] .. ']]' end
	end
	return table.concat(out)
end

local function langDir(lang)
	local base, rest = lang:lower():match('^(%a+)(.*)$')
	if not base then return nil end
	if rest:find('latn', 1, true) or rest:find('cyrl', 1, true) then return 'ltr' end
	if RTL_LANGS[base] or rest:find('arab', 1, true) or rest:find('hebr', 1, true) then return 'rtl' end
	return 'ltr'
end

---------------------------------------------------------------------------
-- ارقام
---------------------------------------------------------------------------
local FA = { [0] = '۰', '۱', '۲', '۳', '۴', '۵', '۶', '۷', '۸', '۹' }

-- mode: 'fa' (پیش‌فرض) | 'latin' | 'keep'
-- اگر مقدار شبیه نشانه‌گذاری (HTML/ویکی) باشد دست نمی‌زنیم.
local function convertDigits(s, mode)
	if s == '' or mode == 'keep' then return s end
	-- \127 = نشانگر strip (مثل &lt;ref&gt;) که خودش رقم دارد و نباید خراب شود
	if s:find('[&lt;&gt;{}&amp;=|\127]') or s:find('%[%[') then return s end
	if mode == 'latin' then
		s = s:gsub('\217([\160-\169])', function(b) return tostring(b:byte() - 160) end)
		s = s:gsub('\219([\176-\185])', function(b) return tostring(b:byte() - 176) end)
		return s
	end
	s = s:gsub('%d', function(d) return FA[tonumber(d)] end)
	s = s:gsub('\217([\160-\169])', function(b) return FA[b:byte() - 160] end)
	return s
end

local function numberArg(args, names, digits)
	local v = pick(args, names)
	if not v then return '' end
	return convertDigits(v, digits)
end

-- عدد صحیح در بازهٔ [lo, hi] یا nil (از inf و nan و اعداد غول‌آسا جلوگیری می‌کند)
local function intArg(v, lo, hi)
	local n = tonumber((convertDigits(v, 'latin')))
	if not n or n ~= n or n &lt; lo or n &gt; hi then return nil end
	return math.floor(n)
end

---------------------------------------------------------------------------
-- اندازه‌های CSS
---------------------------------------------------------------------------
local function splitLength(v)
	if not v or v == '' then return nil end
	v = convertDigits(v, 'latin')
	v = v:gsub('٪', '%%'):gsub('٫', '.')
	local num, unit = v:match('^(%d*%.?%d+)%s*([%a%%]*)$')
	if not num then return nil end
	num = tonumber(num)
	if not num or num &gt; 10000 then return nil end
	unit = UNITS[unit:lower()]
	if not unit then return nil end
	return num, unit
end

local function parseLength(v)
	local num, unit = splitLength(v)
	if not num then return nil end
	return string.format('%g', num) .. unit
end

---------------------------------------------------------------------------
-- شماره‌گذاری خودکار
---------------------------------------------------------------------------
local function newCtx(args, kind, flags)
	local ctx = { digits = 'fa', count = 0, start = 1, side = 'l', mesra = (kind == 'mesra') }

	local d = pick(args, N.digits)
	if d then
		ctx.digits = DIGITS[d:lower()]
		if not ctx.digits then ctx.digits = 'fa'; flags.unknown = true end
	end

	local s = pick(args, N.start)
	if s then
		local n = intArg(s, -1e9, 1e9)
		if n then ctx.start = n else flags.unknown = true end
	end

	local sd = pick(args, N.side)
	if sd then
		local a = ALIGN[sd:lower()]
		if a then ctx.side = SIDE[a] else flags.unknown = true end
	end

	local m = pick(args, N.numbering)
	if m then
		local n = intArg(m, 0, 1e6)
		if n then
			if n &gt;= 1 then ctx.every = n end -- ۰ یعنی خاموش
		else
			local b = bool(m, nil)
			if b == true then ctx.every = 1
			elseif b == nil then flags.unknown = true end
		end
	end
	return ctx
end

-- شمارهٔ بعدی (یا nil اگر شماره‌گذاری خاموش است یا نوبت نمایش نیست)
local function nextNumber(ctx)
	if not ctx.every then return nil end
	local n = ctx.start + ctx.count
	ctx.count = ctx.count + 1
	if n % ctx.every ~= 0 then return nil end
	return convertDigits(string.format('%d', n), ctx.digits)
end

-- counted: آیا این ردیف در شماره‌گذاری شمرده شود؟  noCenter: ردیف «وسط» ندارد
local function applyAuto(d, ctx, counted, noCenter)
	if not counted then return end
	local n = nextNumber(ctx)
	if not n then return end
	if d.r ~= '' or d.c ~= '' or d.l ~= '' then return end -- شمارهٔ دستی مقدم است
	local side = ctx.side
	if noCenter and side == 'c' then side = 'l' end
	d[side] = n
end

---------------------------------------------------------------------------
-- ساخت HTML
---------------------------------------------------------------------------
-- چند تکه استایل را با «;» به هم می‌چسباند
local function joinStyle(...)
	local parts = {}
	for i = 1, select('#', ...) do
		local v = select(i, ...)
		if v and v ~= '' then parts[#parts + 1] = (v:gsub(';%s*$', '')) end
	end
	return table.concat(parts, ';')
end

-- کلاس ترازِ مصراعِ which (۱ یا ۲) برای ترازبندی j. وسط = پیش‌فرض شیوه‌نامه؛ پهن = استایل
-- درون‌خطی (JUSTIFY_STYLE). ترازها کلاس‌اند تا در صفحهٔ باریک (تلفن) بتوان آن‌ها را وسط‌چین کرد.
local function alignClass(j, which)
	if not j or j == 'center' or j == 'justify' then return nil end
	if j == 'edge' then return (which == 1) and 'poem-a-start' or 'poem-a-end' end
	if j == 'inner' then return (which == 1) and 'poem-a-end' or 'poem-a-start' end
	return ALIGN_CLASS[j]
end

local function withClass(base, extra)
	if extra then return base .. ' ' .. extra end
	return base
end

-- شمار تقریبی نویسه‌های دیدنیِ یک مصراع (بدون نشانه‌گذاری و نشانگرهای strip)
local function charLen(s)
	s = s:gsub('\127[^\127]*\127', ''):gsub('&lt;[^&gt;]*&gt;', ''):gsub('%[%[[^%]|]*|', ''):gsub('[%[%]]', '')
	return #(s:gsub('[\128-\191]', ''))
end

-- «پهن» فقط وقتی که دو مصراع هم‌اندازه‌اند؛ وگرنه کشش زیاد می‌شود ← وسط‌چین
local function effectiveJust(j, a, b)
	if j == 'justify' then
		local la, lb = charLen(a), charLen(b)
		local hi = math.max(la, lb)
		if hi &gt; 0 and math.min(la, lb) / hi &lt; cfg.justifyMinRatio then return 'center' end
	end
	return j
end

local function td(class, colspan, style, content)
	local s = '&lt;td class=&quot;' .. class .. '&quot;'
	if colspan and colspan &gt; 1 then s = s .. ' colspan=&quot;' .. colspan .. '&quot;' end
	if style and style ~= '' then s = s .. ' style=&quot;' .. esc(style) .. '&quot;' end
	return s .. '&gt;' .. (content or '') .. '&lt;/td&gt;'
end

-- &lt;ref&gt; در پایان مصراع: نشانگر strip (\127'&quot;`UNIQ--ref-…-QINU`&quot;'\127) را جدا می‌کنیم تا در عرض و
-- کشش مصراع نشمارد؛ نشانه بعد از پایان مصراع می‌آید (در .poem-ref با عرض صفر آویزان می‌شود)
local REF_END = '(\127\'&quot;`UNIQ%-%-ref%-%x+%-QINU`&quot;\'\127)%s*$'
local function splitRefs(text)
	local refs = ''
	while true do
		local main, mark = text:match('^(.-)' .. REF_END)
		if not mark then break end
		refs = mark .. refs
		text = main
	end
	if refs == '' then return text, '' end
	return (text:gsub('%s+$', '')), refs
end

local function hemi(text)
	local main, refs = splitRefs(text)
	local h = '&lt;span class=&quot;beyt&quot;&gt;' .. main .. '&lt;/span&gt;'
	if refs ~= '' then h = h .. '&lt;span class=&quot;poem-ref&quot;&gt;' .. refs .. '&lt;/span&gt;' end
	return h
end

local function rowOpen(d, kind, noId)
	local cls = 'poem-row ' .. kind
	if d.class then cls = cls .. ' ' .. d.class end
	local id = ''
	if d.id and not noId then id = ' id=&quot;' .. esc(d.id) .. '&quot;' end
	return '&lt;tr class=&quot;' .. esc(cls) .. '&quot;' .. id .. '&gt;'
end

-- {{بیت}}
local function rowBayt(d)
	local m1 = d.m1
	if m1 == '' and d.m2 == '' then m1 = cfg.nbsp end -- ردیف خالی ارتفاع خط را حفظ کند
	local j = effectiveJust(d.just or cfg.justDefault.bayt, d.m1, d.m2)
	local js = (j == 'justify') and JUSTIFY_STYLE or nil
	local mid = d.c
	if mid == '' and d.sep and d.sep ~= '' then
		mid = '&lt;span class=&quot;poem-sep&quot;&gt;' .. d.sep .. '&lt;/span&gt;' -- نمادِ میان دو مصراع (اگر شمارهٔ میانی نیست)
	end
	return rowOpen(d, 'poem-bayt')
		.. td('poem-num poem-num-r', 1, nil, d.r)
		.. td(withClass('b poem-m poem-m1', alignClass(j, 1)), 2, joinStyle(js, d.style), hemi(m1))
		.. td('poem-num poem-num-c', 1, d.style, mid)
		.. td(withClass('b poem-m poem-m2', alignClass(j, 2)), 2, joinStyle(js, d.style), hemi(d.m2))
		.. td('poem-num poem-num-l', 1, nil, d.l)
		.. '&lt;/tr&gt;'
end

-- پهنای جعبهٔ هر خط در بیت پلکانی با چیدمان ثابت: ۱۰۰٪ منهای تورفتگی
local function boxWidth(indent)
	local num, unit = indent:match('^([%d%.]+)(.*)$')
	if unit == '%' then
		return string.format('%g%%', math.max(100 - tonumber(num), 10))
	end
	return 'calc(100% - ' .. indent .. ')'
end

-- {{بیت۱}} و {{بیت نردبانی}}
local function rowStagger(d)
	local m1 = d.m1
	if m1 == '' and d.m2 == '' then m1 = cfg.nbsp end
	local j = effectiveJust(d.just or cfg.justDefault.stagger, d.m1, d.m2)
	local js = (j == 'justify') and JUSTIFY_STYLE or nil
	local s1, s2 = joinStyle(js, d.style), joinStyle(js, d.style)
	local c1, c2 = withClass('b poem-m poem-m1', alignClass(j, 1)), withClass('b poem-m poem-m2', alignClass(j, 2))
	if not d.indent then
		-- پیش‌فرض: مصراع ۱ در ستونِ راست (ستون‌های ۲–۳) و مصراع ۲ در ستونِ چپ (۵–۶) — دقیقاً هم‌اندازهٔ
		-- مصراع‌های بیت؛ مصراع ۱ راست‌چین، مصراع ۲ چپ‌چین (ترازبندی=لبه). «تورفتگی» صریح → چیدمان قدیمی.
		return rowOpen(d, 'poem-stagger poem-stagger-1')
			.. td('poem-num poem-num-r', 1, nil, d.r)
			.. td(c1, 2, s1, hemi(m1))
			.. td('poem-indent', 3, nil, '')
			.. td('poem-num poem-num-l', 1, nil, '')
			.. '&lt;/tr&gt;\n'
			.. rowOpen(d, 'poem-stagger poem-stagger-2', true)
			.. td('poem-num poem-num-r', 1, nil, '')
			.. td('poem-indent', 3, nil, '')
			.. td(c2, 2, s2, hemi(d.m2))
			.. td('poem-num poem-num-l', 1, nil, d.l)
			.. '&lt;/tr&gt;'
	end
	if d.fixed then
		-- چیدمان ثابت: هر خط جعبه‌ای با پهنای درصدی در سلولِ ۵ستونه؛ جعبهٔ اول به آغاز، دوم به پایان می‌چسبد
		local bw = boxWidth(d.indent)
		return rowOpen(d, 'poem-stagger poem-stagger-1')
			.. td('poem-num poem-num-r', 1, nil, d.r)
			.. td(c1, 5, s1,
				'&lt;div class=&quot;poem-st&quot; style=&quot;width:' .. bw .. ';margin-inline-end:auto&quot;&gt;' .. hemi(m1) .. '&lt;/div&gt;')
			.. td('poem-num', 1, nil, '')
			.. '&lt;/tr&gt;\n'
			.. rowOpen(d, 'poem-stagger poem-stagger-2', true)
			.. td('poem-num', 1, nil, '')
			.. td(c2, 5, s2,
				'&lt;div class=&quot;poem-st&quot; style=&quot;width:' .. bw .. ';margin-inline-start:auto&quot;&gt;' .. hemi(d.m2) .. '&lt;/div&gt;')
			.. td('poem-num poem-num-l', 1, nil, d.l)
			.. '&lt;/tr&gt;'
	end
	local sp = 'width:' .. d.indent
	return rowOpen(d, 'poem-stagger poem-stagger-1')
		.. td('poem-num poem-num-r', 1, nil, d.r)
		.. td(c1, 3, s1, hemi(m1))
		.. td('poem-indent', 2, sp, '')
		.. td('poem-num', 1, nil, '')
		.. '&lt;/tr&gt;\n'
		.. rowOpen(d, 'poem-stagger poem-stagger-2', true)
		.. td('poem-num', 1, nil, '')
		.. td('poem-indent', 2, sp, '')
		.. td(c2, 3, s2, hemi(d.m2))
		.. td('poem-num poem-num-l', 1, nil, d.l)
		.. '&lt;/tr&gt;'
end

-- {{مصراع}}
local function rowMesra(d)
	local align = d.align or 'center'
	local content = d.text
	if d.blank and content == '' then content = cfg.nbsp end
	local mainText, refs = splitRefs(content)
	if refs ~= '' then content = mainText .. '&lt;span class=&quot;poem-ref&quot;&gt;' .. refs .. '&lt;/span&gt;' end
	local style = d.style or ''
	local cellClass = 'b poem-m'
	local cs = { 2, 3, 2 }
	if align ~= 'center' then
		cs = { 1, 5, 1 }
		cellClass = cellClass .. ' poem-m-' .. align
		if d.indent then
			style = 'padding-' .. align .. ':' .. d.indent .. ';' .. style
		end
	end
	return rowOpen(d, 'poem-mesra')
		.. td('poem-num poem-num-r', cs[1], nil, d.r)
		.. td(cellClass, cs[2], style, content)
		.. td('poem-num poem-num-l', cs[3], nil, d.l)
		.. '&lt;/tr&gt;'
end

-- ردیف فاصله با ارتفاع دلخواه (یا یک خط خالی)
local function rowGap(d)
	local style = d.height and ('height:' .. d.height) or nil
	local content = d.height and '' or cfg.nbsp
	return '&lt;tr class=&quot;poem-row poem-gap' .. (d.class and (' ' .. esc(d.class)) or '') .. '&quot;&gt;'
		.. td('poem-gapcell', 7, style, content) .. '&lt;/tr&gt;'
end

local RENDER = { bayt = rowBayt, stagger = rowStagger, mesra = rowMesra }

-- ردیف نامرئی نخست در چیدمان ثابت: پهنای ستون‌ها را مستقل از محتوا تعیین می‌کند
local function sizerRow()
	return '&lt;tr class=&quot;poem-sizer&quot;&gt;'
		.. '&lt;td class=&quot;poem-s&quot;&gt;&lt;/td&gt;&lt;td&gt;&lt;/td&gt;&lt;td&gt;&lt;/td&gt;'
		.. '&lt;td class=&quot;poem-g&quot;&gt;&lt;/td&gt;&lt;td&gt;&lt;/td&gt;&lt;td&gt;&lt;/td&gt;'
		.. '&lt;td class=&quot;poem-s&quot;&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;'
end

local function openHtml(o)
	local look = o.look -- نمای نستعلیق (کلاس و قلمِ الگوی ویکی)
	local cls = 'poem' .. (o.fixed and ' poem-fixed' or '') .. (o.stack and ' poem-stack' or '')
		.. (o.just == 'justify' and ' poem-just' or '') .. (o.page and ' poem-page' or '')
	if look and look.class then cls = cls .. ' ' .. look.class end
	if o.class then cls = cls .. ' ' .. o.class end
	local div = '&lt;div class=&quot;' .. esc(cls) .. '&quot;'
	if o.lang then div = div .. ' lang=&quot;' .. o.lang .. '&quot;' end
	if o.dir then div = div .. ' dir=&quot;' .. o.dir .. '&quot;' end
	local font = look and look.style or nil
	local tcls = 'poem-table' .. (o.nastaliq and ' nastaliq' or '')
	if o.fixed then
		-- عرض و قلم و سبک کاربر روی جعبهٔ بیرونی؛ جدول همیشه ۱۰۰٪ آن و با ستون‌های ثابت
		local wrap = joinStyle('width:' .. o.width, 'max-width:' .. o.maxWidth, 'margin:0 auto', font, o.style)
		return div .. ' style=&quot;' .. esc(wrap) .. '&quot;&gt;&lt;table class=&quot;' .. tcls
			.. '&quot; role=&quot;presentation&quot; style=&quot;width:100%;table-layout:fixed&quot;&gt;' .. sizerRow()
	end
	-- چیدمان خودکار (قدیمی): همان بایت‌به‌بایتِ پیشین وقتی قلم/سبک نیست
	local style = 'margin: 0 auto;'
	if font then style = style .. font .. ';' end
	if o.style then style = style .. ' ' .. o.style end
	return div .. '&gt;&lt;table class=&quot;' .. tcls .. '&quot; role=&quot;presentation&quot; style=&quot;' .. esc(style) .. '&quot;&gt;'
end

---------------------------------------------------------------------------
-- شعر چندصفحه‌ای: نگه‌داشتن ردیف ناتمام و یکی‌کردن آن با دنباله‌اش
---------------------------------------------------------------------------
local function joinText(a, b, sep)
	if a == '' then return b end
	if b == '' then return a end
	return a .. sep .. b
end

-- tail را در head (ردیف ناتمام) ادغام می‌کند: متن مصراع‌ها پشت هم، شماره‌ها از tail
local function mergeRow(head, tail, sep)
	for _, f in ipairs({ 'm1', 'm2', 'text' }) do
		if head[f] ~= nil or tail[f] ~= nil then
			head[f] = joinText(head[f] or '', tail[f] or '', sep)
		end
	end
	for _, f in ipairs({ 'r', 'c', 'l' }) do
		if tail[f] and tail[f] ~= '' then head[f] = tail[f] end
	end
	head.style = head.style or tail.style
	head.class = head.class or tail.class
	head.id = head.id or tail.id
	return head
end

-- ردیفِ نگه‌داشته‌شده را (اگر باشد) به‌صورت HTML بیرون می‌دهد
local function flushHtml()
	local c = state.carry
	if not c then return '' end
	state.carry = nil
	return RENDER[c.kind](c.d)
end

-- ردیف‌های بدون منطق ادامه (فاصله، خالی): ردیف ناتمامِ جاافتاده را هم بیرون می‌ریزد
local function plain(html)
	if not inPageNs() then
		local pre = flushHtml()
		if pre ~= '' then return pre .. '\n' .. html end
	end
	return html
end

--[[
	یک ردیف را خروجی می‌دهد.
	  فضای نام «صفحه»: همان‌جا و کامل (فقط کلاس‌های ناتمام/دنباله برای نشان‌دادن).
	  جاهای دیگر (صفحهٔ اصلی، درج صفحه‌ها): ردیف ناتمام نگه داشته می‌شود و با
	  نخستین ردیفِ دارای «دنباله» یکی می‌شود.
	opt: unfinished, continued, joiner
]]
local function emit(kind, d, opt, flags)
	opt = opt or {}
	if inPageNs() then
		if opt.unfinished then d.class = addClass(d.class, 'poem-partial-end') end
		if opt.continued then d.class = addClass(d.class, 'poem-partial-start') end
		return RENDER[kind](d)
	end
	if not cfg.mergeRows then return RENDER[kind](d) end -- بدون ادغام: هر تکه فوراً و جدا

	local out = ''
	local carry = state.carry
	state.carry = nil
	if carry then
		if opt.continued and carry.kind == kind then
			d = mergeRow(carry.d, d, opt.joiner or ' ')
		else
			out = RENDER[carry.kind](carry.d) -- دنباله‌ای نیامد: همان‌طور که هست
			if opt.continued then flags.unknown = true end -- نوع ردیف‌ها نمی‌خواند
		end
	end
	if opt.unfinished then
		state.carry = { kind = kind, d = d }
		return out ~= '' and out or SKIP
	end
	local html = RENDER[kind](d)
	if out ~= '' then return out .. '\n' .. html end
	return html
end

---------------------------------------------------------------------------
-- خواندن پارامترها
---------------------------------------------------------------------------
-- ناتمام / دنباله / اتصال
local function rowOpts(args, flags)
	local opt = {}
	local u = pick(args, N.unfinished)
	if u then
		local b = bool(u, nil)
		if b == nil then flags.unknown = true else opt.unfinished = b end
	end
	local c = pick(args, N.continued)
	if c then
		local w = WHICH[c:lower()]
		if w then
			opt.continued, opt.which = true, w
		else
			local b = bool(c, nil)
			if b == nil then flags.unknown = true else opt.continued = b end
		end
	end
	local j = pick(args, N.joiner)
	if j then
		opt.joiner = JOIN[j:lower()]
		if opt.joiner == nil then flags.unknown = true end
	end
	return opt
end

-- جداکننده: نه | بله (نماد پیش‌فرض) | یک نماد کوتاه (مثل ✤)
local function parseSep(v, flags)
	local lv = v:lower()
	if lv == 'نه' or lv == 'خیر' or lv == 'بدون' or lv == 'ندارد' or lv == 'no' then return '' end
	if lv == 'بله' or lv == 'خودکار' or lv == 'yes' or lv == 'auto' then return cfg.ornament end
	if #v &lt;= 24 and not v:find('[&lt;&gt;{}|%[%]&quot;\n]') then return v end
	flags.unknown = true
	return cfg.separator
end

local function parseOpen(args, flags)
	local o = {}
	local isText = present(args, N.text)

	-- پارامترهای بدون نام: نستعلیق، ادامه
	for i = 1, 2 do
		local v = args[i]
		if v and v ~= '' then
			local lv = v:lower()
			if v == 'نستعلیق' or lv == 'nastaliq' then
				o.nastaliq = true
			elseif v == 'ادامه' or lv == 'continue' then
				if isText then flags.unknown = true else o.cont = 'prev' end
			else
				flags.unknown = true
			end
		end
	end
	if not o.nastaliq then o.nastaliq = bool(pick(args, N.nastaliq), false) end

	-- ادامه از/به صفحهٔ دیگر
	local c = pick(args, N.cont)
	if c then
		local k = CONT[c:lower()]
		if k then
			if not isText and k == 'next' then flags.unknown = true; k = nil end -- «به بعد» را در {{پایان شعر}} بنویسید
		else
			local b = bool(c, nil)
			if b == nil then flags.unknown = true
			elseif b then
				if isText then flags.unknown = true else k = 'prev' end
			end
		end
		if k then o.cont = k end
	end

	o.style = pick(args, N.style)
	o.class = pick(args, N.class)

	local lang = pick(args, N.lang)
	if lang then
		if lang:match('^%a[%w%-]*$') then o.lang = lang else flags.unknown = true end
	end
	local dir = pick(args, N.dir)
	if dir then
		dir = dir:lower()
		if dir == 'rtl' or dir == 'ltr' then o.dir = dir else flags.unknown = true end
	end
	if o.lang and not o.dir then o.dir = langDir(o.lang) end

	o.kind = 'bayt'
	local k = pick(args, N.kind)
	if k then
		o.kind = KIND[k:lower()]
		if not o.kind then o.kind = 'bayt'; flags.unknown = true end
	end

	local a = pick(args, N.align)
	if a then
		o.align = ALIGN[a:lower()]
		if not o.align then flags.unknown = true end
	end

	local g = pick(args, N.gap)
	if g then
		o.gap = parseLength(g)
		if not o.gap then flags.unknown = true end
	end

	local ind = pick(args, N.indent)
	if ind then
		o.indent = parseLength(ind)
		if not o.indent then flags.unknown = true end
	end

	o.unitNum, o.unitUnit = splitLength(pick(args, N.unit))
	if not o.unitNum then
		o.unitNum, o.unitUnit = splitLength(cfg.mesraUnit)
		if pick(args, N.unit) then flags.unknown = true end
	end

	local st = pick(args, N.stanza)
	if st then
		if STANZA[st:lower()] then o.newStanza = true else flags.unknown = true end
	end

	-- ترازبندی (همهٔ ابیات)
	local jv = pick(args, N.just)
	if jv then
		o.just = JUST[jv:lower()]
		if not o.just then flags.unknown = true end
	end

	-- جداکننده (نماد میان دو مصراع)
	local sv = pick(args, N.sep)
	if sv then o.sep = parseSep(sv, flags) else o.sep = cfg.separator end

	-- تلفن (صفحهٔ باریک): ستونی (پیش‌فرض: عدد، دو مصراع زیر هم) یا دوستونه
	local stack = true
	local ph = pick(args, N.phone)
	if ph then
		local m = PHONE[ph:lower()]
		if m == 'two' then stack = false elseif not m then flags.unknown = true end
	end
	o.stack = stack -- شعر دوطرفه هم در صفحهٔ بسیار باریک ستونی می‌شود

	-- چیدمان: عرض ثابت (پیش‌فرض) یا «خودکار» = هم‌اندازهٔ محتوا
	local w = pick(args, N.width)
	if w then
		local lw = w:lower()
		if lw == 'خودکار' or lw == 'auto' then
			o.fixed = false
		else
			o.width = parseLength(w)
			if o.width then o.fixed = true else flags.unknown = true end
		end
	end
	local mx = pick(args, N.maxwidth)
	if mx then
		local lm = mx:lower()
		if lm == 'none' or lm == 'بدون' or lm == 'نامحدود' then
			o.maxWidth = 'none'
		else
			o.maxWidth = parseLength(mx)
			if not o.maxWidth then flags.unknown = true end
		end
	end
	if o.fixed == nil then
		-- «پهن» (دوطرفه): ستون‌ها به اندازهٔ بلندترین مصراع می‌شوند تا کمترین کشش لازم باشد؛
		-- با دادن «عرض» همان عرضِ ثابت اعمال می‌شود
		o.fixed = (cfg.defaultWidth ~= 'auto') and (o.just ~= 'justify')
	end
	if o.fixed then
		local explicit = (o.width ~= nil)
		o.width = o.width or cfg.defaultWidth
		o.maxWidth = o.maxWidth or (explicit and '100%' or cfg.maxWidth)
	end
	return o
end

-- ادامهٔ شعر در صفحهٔ بعد؟  {{پایان شعر|ادامه}} یا ادامه=بعد
local function parseClose(args, flags)
	local cont = false
	local v = args[1]
	if v and v ~= '' then
		if v == 'ادامه' or v:lower() == 'continue' then cont = true else flags.unknown = true end
	end
	local c = pick(args, N.cont)
	if c then
		local k = CONT[c:lower()]
		if k == 'next' or k == 'both' then
			cont = true
		elseif k == 'prev' then
			flags.unknown = true -- «از قبل» را در {{شعر}} بنویسید
		else
			local b = bool(c, nil)
			if b == nil then flags.unknown = true elseif b then cont = true end
		end
	end
	return cont
end

---------------------------------------------------------------------------
-- حالت «متن»: ساخت کل شعر از خط‌های ساده
---------------------------------------------------------------------------
--[[
	نشانه‌های درون‌خطی (به الگوی ppoem):
	  ‎&gt;&gt; متن‎   مصراع راست‌چین      ‎&lt;&gt; متن‎   مصراع وسط‌چین
	  ‎۱۲ &lt;&lt;&lt; متن‎  شمارهٔ سمت راست (ش)   ‎متن &gt;&gt;&gt; ۱۲‎  شمارهٔ سمت چپ (شچ)
	  ‎:: متن‎   (نوع=مصراع) تورفتگی
]]
local function parseLine(raw, freeVerse)
	local t = {}
	local s = raw
	if freeVerse then
		t.level = #s:match('^:*')
		s = s:sub(t.level + 1)
	end
	if s:sub(1, 2) == '&lt;&gt;' then
		t.align = 'center'
		s = s:sub(3)
	elseif s:sub(1, 2) == '&gt;&gt;' and s:sub(3, 3) ~= '&gt;' then
		t.align = 'right'
		s = s:sub(3)
	end
	s = mw.text.trim(s)
	local pre, rest = s:match('^(.-)%s*&lt;&lt;&lt;%s*(.*)$')
	if pre then
		t.pre = pre
		s = rest
	end
	local body, post = s:match('^(.-)%s*&gt;&gt;&gt;%s*(.+)$')
	if body then
		t.post = post
		s = body
	end
	t.text = s
	return t
end

-- «@بیت نردبانی تورفتگی=30%» ← { kind = 'ladder', indent = '30%' }؛ پارامتر دوم: گزینهٔ نامعتبر داشت
local function parseDirective(line)
	local rest = mw.text.trim(line:sub(2))
	local lrest = rest:lower()
	for _, key in ipairs(KIND_KEYS) do
		if lrest:sub(1, #key) == key then
			local after = rest:sub(#key + 1)
			if after == '' or after:match('^%s') then
				local dd, bad = { kind = KIND[key] }, false
				for k, v in after:gmatch('(%S+)=(%S+)') do
					local kk, lv = k:lower(), v:lower()
					if kk == 'تورفتگی' or kk == 'indent' then
						dd.indent = parseLength(v)
						if not dd.indent then bad = true end
					elseif kk == 'تراز' or kk == 'align' then
						dd.align = ALIGN[lv]
						if not dd.align then bad = true end
					elseif kk == 'ترازبندی' or kk == 'justify' then
						dd.just = JUST[lv]
						if not dd.just then bad = true end
					else
						bad = true
					end
				end
				return dd, bad
			end
		end
	end
	return nil, true
end

local function renderLines(text, o, ctx, ropt, flags)
	-- وضعیت جاری: نوع ردیف و گزینه‌هایش؛ خط «@…» آن را عوض می‌کند
	local cur = { kind = o.kind, indent = o.indent, align = o.align, just = o.just }
	local items, pending, pendingCur, needGap = {}, nil, nil, false

	local function info(c)
		local twoH = (c.kind ~= 'mesra')
		local rowKind = (c.kind == 'mesra') and 'mesra' or ((c.kind == 'bayt') and 'bayt' or 'stagger')
		local indent
		if c.kind == 'stagger' or c.kind == 'ladder' then indent = c.indent end -- فقط وقتی صریحاً داده شده
		return twoH, rowKind, indent
	end
	local function numbers(d, t)
		if not t then return end
		if t.pre and t.pre ~= '' and d.r == '' then d.r = convertDigits(t.pre, ctx.digits) end
		if t.post and t.post ~= '' and d.l == '' then d.l = convertDigits(t.post, ctx.digits) end
	end
	local function makeBayt(t1, t2, c)
		local _, _, indent = info(c)
		local d = { m1 = t1 and clean(t1.text) or '', m2 = t2 and clean(t2.text) or '',
			r = '', c = '', l = '', indent = indent, fixed = ctx.fixed, just = c.just, sep = ctx.sep }
		numbers(d, t1)
		numbers(d, t2)
		return d
	end
	local function makeMesra(t, c, free)
		local d = { text = clean(t.text), r = '', c = '', l = '', fixed = ctx.fixed }
		d.align = t.align or c.align or (free and 'right' or 'center')
		if free and (t.level or 0) &gt; 0 and d.align ~= 'center' then
			d.indent = string.format('%g', o.unitNum * t.level) .. o.unitUnit
		end
		numbers(d, t)
		return d
	end
	local function push(kind, d, counted)
		items[#items + 1] = { kind = kind, d = d, counted = counted, gap = needGap and #items &gt; 0 }
		needGap = false
	end
	local function flushPending()
		if pending then
			push('mesra', makeMesra(pending, pendingCur, false), false) -- مصراع تنها: وسط‌چین، بی‌شمارش
			pending = nil
		end
	end

	-- ۱) خط به خط
	local src = text:gsub('\r\n?', '\n')
	for raw in (src .. '\n'):gmatch('([^\n]*)\n') do
		local line = mw.text.trim(raw)
		if line == '' then
			flushPending()
			if #items &gt; 0 then needGap = true end
		elseif line:sub(1, 1) == '@' then
			local dd, bad = parseDirective(line)
			flushPending()
			if dd then
				cur = { kind = dd.kind, indent = dd.indent or o.indent, align = dd.align or o.align, just = dd.just or o.just }
			end
			if bad then flags.unknown = true end
		else
			local twoH, rowKind = info(cur)
			local isFirst = (#items == 0 and not pending)
			local t = parseLine(line, not twoH)
			if not twoH then
				push('mesra', makeMesra(t, cur, true), ctx.mesra) -- مصراع‌های نوع «مصراع» فقط در شعرِ نوع=مصراع شمرده می‌شوند
			else
				local handled = false
				if ropt.continued and isFirst then
					-- ادامهٔ ردیفِ ناتمام: کدام مصراع(ها) در این صفحه ادامه دارند؟
					local mode = ropt.which or 'auto'
					if mode == 'auto' then
						local c = state.carry
						mode = (c and c.kind ~= 'mesra' and (c.d.m2 or '') == '') and 'second' or 'both'
					end
					if mode == 'first' then
						push(rowKind, makeBayt(t, nil, cur), true); handled = true
					elseif mode == 'second' then
						push(rowKind, makeBayt(nil, t, cur), true); handled = true
					end
				end
				if not handled then
					if pending then
						push(rowKind, makeBayt(pending, t, pendingCur), true)
						pending = nil
					else
						pending, pendingCur = t, cur
					end
				end
			end
		end
	end
	if pending then
		local _, rowKind = info(pendingCur)
		if ropt.unfinished then
			push(rowKind, makeBayt(pending, nil, pendingCur), true) -- بیتِ ناتمام: مصراع دوم در صفحهٔ بعد
		else
			push('mesra', makeMesra(pending, pendingCur, false), false)
		end
		pending = nil
	end

	-- ۲) شماره‌گذاری (ردیفِ ادامه را دوباره نمی‌شماریم)
	for i, it in ipairs(items) do
		if it.counted and not (i == 1 and ropt.continued) then
			applyAuto(it.d, ctx, true, it.kind ~= 'bayt')
		end
	end

	-- ۳) خروجی
	local out = {}
	for i, it in ipairs(items) do
		if it.gap then out[#out + 1] = plain(rowGap({ height = o.gap })) end
		local ro = {}
		if i == 1 and ropt.continued then ro.continued, ro.joiner = true, ropt.joiner end
		if i == #items and ropt.unfinished then ro.unfinished = true end
		local h = emit(it.kind, it.d, ro, flags)
		if h ~= SKIP and h ~= '' then out[#out + 1] = h end
	end
	return table.concat(out, '\n')
end

---------------------------------------------------------------------------
-- نقطه‌های ورود
---------------------------------------------------------------------------
-- نمای نستعلیق از روی خودِ الگوی ویکی: {{نستعلیق|x}} را بسط می‌دهد و از خروجی‌اش نشانگر
-- شیوه‌نامه، کلاس و (فقط) استایل‌های قلم را برمی‌دارد. اگر الگو نبود، فهرست قلمِ cfg.
local FONT_PROPS = {
	['font-family'] = true, ['font-size'] = true, ['font-style'] = true, ['font-weight'] = true,
	['font-variant'] = true, ['font'] = true, ['line-height'] = true, ['letter-spacing'] = true,
	['word-spacing'] = true, ['text-rendering'] = true, ['font-feature-settings'] = true,
}
local function nastaliqLook(frame)
	local ok, res = pcall(function()
		return frame:expandTemplate{ title = cfg.nastaliqTemplate, args = { 'x' } }
	end)
	if ok and type(res) == 'string' then
		local prefix = mw.text.trim(res:match('^(.-)&lt;%a') or '')
		local attrs = res:match('&lt;%a+([^&gt;]*)&gt;')
		if attrs then
			local cls = attrs:match('class%s*=%s*&quot;([^&quot;]*)&quot;') or attrs:match(&quot;class%s*=%s*'([^']*)'&quot;)
			local sty = attrs:match('style%s*=%s*&quot;([^&quot;]*)&quot;') or attrs:match(&quot;style%s*=%s*'([^']*)'&quot;)
			if cls then cls = mw.text.trim((cls:gsub('[^%w%s_%-\128-\255]', ''))) end
			local keep = {}
			for decl in (sty or ''):gmatch('[^;]+') do
				local prop = mw.text.trim(decl:match('^([^:]+):') or ''):lower()
				if FONT_PROPS[prop] then keep[#keep + 1] = mw.text.trim(decl) end
			end
			if (cls and cls ~= '') or #keep &gt; 0 or prefix ~= '' then
				return {
					prefix = prefix,
					class = (cls and cls ~= '') and cls or 'nastaliq',
					style = (#keep &gt; 0) and table.concat(keep, ';') or nil,
				}
			end
		end
	end
	return { prefix = '', class = 'nastaliq', style = 'font-family:' .. cfg.nastaliqFonts }
end

local function open(frame)
	local args, flags = getArgs(frame), {}
	local o = parseOpen(args, flags)
	local isText = present(args, N.text)
	local page = inPageNs()
	if hasUnknown(args, 2) then flags.unknown = true end

	-- صفحهٔ اصلی: اگر شعری باز است و این صفحه ادامهٔ آن است، جدول تازه باز نمی‌کنیم
	o.page = page -- در فضای نام «صفحه» تصویر کنار متن است: فشرده‌تر و زودتر ستونی
	local joins = (not page) and state.open and (o.cont == 'prev' or o.cont == 'both')
	local ctx
	if joins and state.ctx then
		ctx = state.ctx
	else
		ctx = newCtx(args, o.kind, flags)
		ctx.fixed, ctx.just, ctx.sep = o.fixed, o.just, o.sep
	end

	local parts = {}
	if not joins then
		if o.nastaliq then o.look = nastaliqLook(frame) end
		parts[#parts + 1] = frame:extensionTag{ name = 'templatestyles', args = { src = cfg.styles } }
			.. ((o.look and o.look.prefix) or '') .. openHtml(o)
		state.carry = nil
	end
	state.open, state.ctx = true, ctx

	if isText then
		-- کل شعر در یک فراخوانی؛ نیازی به {{پایان شعر}} نیست
		local ropt = rowOpts(args, flags)
		if o.newStanza and joins and not ropt.continued then
			parts[#parts + 1] = plain(rowGap({ height = o.gap }))
		end
		local rows = renderLines(pick(args, N.text) or '', o, ctx, ropt, flags)
		if rows ~= '' then parts[#parts + 1] = rows end
		local stay = (not page) and (o.cont == 'next' or o.cont == 'both')
		if not stay then
			local tail = flushHtml()
			if tail ~= '' then parts[#parts + 1] = tail end
			parts[#parts + 1] = CLOSE_HTML
			state.open, state.ctx = false, nil
		end
	end
	if #parts == 0 then parts[1] = SKIP end
	return table.concat(parts, '\n') .. categories(flags)
end

local function close(frame)
	local args, flags = getArgs(frame), {}
	local cont = parseClose(args, flags)
	if hasUnknown(args, 1) then flags.unknown = true end
	if cont and not inPageNs() then
		-- شعر در صفحهٔ بعد ادامه دارد: نبندیم (ردیف ناتمام هم نگه داشته می‌ماند)
		return SKIP .. categories(flags)
	end
	local html = flushHtml()
	state.open, state.ctx = false, nil
	if html ~= '' then html = html .. '\n' end
	return html .. CLOSE_HTML .. categories(flags)
end

local function commonRow(args, ctx, flags)
	local d = {
		r = numberArg(args, N.right, ctx.digits),
		c = numberArg(args, N.center, ctx.digits),
		l = numberArg(args, N.left, ctx.digits),
		style = pick(args, N.style),
		class = pick(args, N.class),
		id = pick(args, N.id),
		fixed = ctx.fixed,
		just = ctx.just,
		sep = ctx.sep,
	}
	local sv = pick(args, N.sep)
	if sv then d.sep = parseSep(sv, flags) end
	local jv = pick(args, N.just)
	if jv then
		d.just = JUST[jv:lower()]
		if not d.just then flags.unknown = true; d.just = ctx.just end
	end
	return d
end

local function bayt(frame)
	local args = getArgs(frame)
	local ctx = state.ctx or defaultCtx()
	local flags = {}
	local opt = rowOpts(args, flags)
	local d = commonRow(args, ctx, flags)
	d.m1, d.m2 = clean(args[1]), clean(args[2])
	if (d.m1 == '') ~= (d.m2 == '') and not opt.unfinished and not opt.continued then
		flags.incomplete = true
	end
	if hasUnknown(args, 2) then flags.unknown = true end
	applyAuto(d, ctx, not opt.continued, false)
	local html = emit('bayt', d, opt, flags)
	return html .. categories(flags)
end

local function staggerFn()
	return function(frame)
		local args = getArgs(frame)
		local ctx = state.ctx or defaultCtx()
		local flags = {}
		local opt = rowOpts(args, flags)
		local d = commonRow(args, ctx, flags)
		d.m1, d.m2 = clean(args[1]), clean(args[2])
		if (d.m1 == '') ~= (d.m2 == '') and not opt.unfinished and not opt.continued then
			flags.incomplete = true
		end
		local raw = pick(args, N.indent)
		d.indent = parseLength(raw)
		if raw and not d.indent then flags.unknown = true end
		if hasUnknown(args, 2) then flags.unknown = true end
		applyAuto(d, ctx, not opt.continued, true)
		local html = emit('stagger', d, opt, flags)
		return html .. categories(flags)
	end
end

local function mesra(frame)
	local args = getArgs(frame)
	local ctx = state.ctx or defaultCtx()
	local flags = {}
	local opt = rowOpts(args, flags)
	local d = commonRow(args, ctx, flags)
	d.text = clean(args[1])
	local a = pick(args, N.align)
	if a then
		d.align = ALIGN[a:lower()]
		if not d.align then flags.unknown = true end
	end
	local raw = pick(args, N.indent)
	d.indent = parseLength(raw)
	if raw and not d.indent then flags.unknown = true end
	if hasUnknown(args, 1) then flags.unknown = true end
	applyAuto(d, ctx, ctx.mesra and not opt.continued, true)
	local html = emit('mesra', d, opt, flags)
	return html .. categories(flags)
end

local function emptyFn(kind)
	return function(frame)
		local args = getArgs(frame)
		local ctx = state.ctx or defaultCtx()
		local flags = {}
		local d = commonRow(args, ctx, flags)
		local raw = pick(args, N.height)
		d.height = parseLength(raw)
		if raw and not d.height then flags.unknown = true end
		if hasUnknown(args, 0) then flags.unknown = true end
		local html
		if d.height then
			html = rowGap(d)
		elseif kind == 'bayt' then
			d.m1, d.m2 = '', ''
			html = rowBayt(d)
		else
			d.text, d.blank = '', true
			html = rowMesra(d)
		end
		return plain(html) .. categories(flags)
	end
end

-- هر خطای پیش‌بینی‌نشده به‌جای شکستن صفحه، پیامی قرمز + رده می‌دهد
local function safe(fn)
	return function(frame)
		local ok, res = pcall(fn, frame)
		if ok then return res end
		return '&lt;span class=&quot;error&quot;&gt;خطا در پودمان شعر: ' .. esc(tostring(res)) .. '&lt;/span&gt;'
			.. categories({ error = true })
	end
end

p.open       = safe(open)
p.close      = safe(close)
p.bayt       = safe(bayt)
p.stagger    = safe(staggerFn())
p.ladder     = safe(staggerFn())
p.mesra      = safe(mesra)
p.emptyBayt  = safe(emptyFn('bayt'))
p.emptyMesra = safe(emptyFn('mesra'))
p.config     = cfg -- (برای آزمون و سفارشی‌سازی)

return p</text>
      <sha1>056n4l5mw1xl0l1vqv1c5niowvp1eo7</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 4, No. 2, 1302 SH.pdf/۱۲</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97613</id>
    <revision>
      <id>304902</id>
      <parentid>304547</parentid>
      <timestamp>2026-10-14T15:16:50Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>جایگزینی نشانهٔ تصویر با {{نیازمند تصویر}}</comment>
      <origin>304902</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2518" sha1="nh57ab1ecltpjgpsotm5xiuhpn4eoll" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۲۰|}}
فرو کنید درصورتیکه ازچپ براست زیر میل دست چپ واقع شود نخ را از نوک میل دست راست بگذرانید و بعد آنرا بکشید این یک چلهٔ تازه در میل دست راست تشکیل خواهد داد بعد این چله را به میل چپ رد کنید بطوریکه میل از راست بچپ فرو رود.

{{و|{{بزرگتر|'''(شکل دوم)'''}}}}

در همانوقت آنرا از میل راست بیندازید مطابق با آن علامت فوق پیش بروید تا آنکه شمارهٔ چله های رج اول به هر اندازهٔ که میخواهید تمام شود و همیشه میل دست راست در چلهٔ آخری میل چپ باید فرو رود.

{{و|{{بزرگتر|'''شکل سوم – بافتن ساده'''}}}}

میل که یک رج در روی آن بافته شده است در دست چپ نگاهدارید طوری که نخ پشت کار واقع شود میل دست راست را در چلهٔ اولی فرو کنید برای بافتن بدون رد کردن یکی از آنها تا باقی ماندن در میل چپ بهمین رویه پیش روید تا هیچ چله در میل چپ باقی نماند. بعد برای رج دوم کار را بر گردانید یعنی میل راست را در دست چپ بدهید و مثل سابق بیافید تا این رج هم تمام شود ولی این رج غیر از رج سابق خواهد شد و این را (گارتر) میگویند یعنی شبیه بکش.

{{و|{{بزرگتر|'''شکل چهارم – بافتن کش'''}}}}

میل را بهمان ترتیبی که در بافتن ساده در دست گرفته بودید نگاه دارید ولی نخ را عوض پشت کار در روی کار بیندازید بعد میل دست راست را از راست به چپ وسط چلهٔ دوم فرو کنید نخ را در پشت نوک میل دست راست به بپیچید میل را فرو کنید چله را از میل چپ بیرون بیاورید مثل بافتن ساده.
{{سصم||-|}}
{| style=&quot;margin:auto; text-align:center&quot;
| {{نیازمند تصویر}} شکل ۲ || {{نیازمند تصویر}} شکل ۱
|-
| {{نیازمند تصویر}} شکل ۴ || {{نیازمند تصویر}} شکل ۳
|-
| {{نیازمند تصویر}} شکل ۶ || {{نیازمند تصویر}} شکل ۵
|-
| colspan=&quot;2&quot; | {{نیازمند تصویر}} شکل ۷
|}&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>nh57ab1ecltpjgpsotm5xiuhpn4eoll</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 5, No. 4, 1304 SH.pdf/۱۹</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97744</id>
    <revision>
      <id>304679</id>
      <timestamp>2026-10-14T11:59:23Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۳۴–۳۵</comment>
      <origin>304679</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5715" sha1="e9iqlk37kg5k2ipn791vjdhyz66qj8o" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۳۴|}}
بنائی که حیوان با آدم در آن کشتی میگرفتند این نبود که مردم همین قدر بیایند و به ناله های پهلوانهائی که در چنگال وحوش جان می سپردند گوش بدهند یا آنکه نزاع هائی را که مابین روحانیون و طرفداران این رویه دریک چنین مواقعی اتفاق میافتاد تماشا کنند بلکه مقصودش توسعه قوای دماغی مردم بود

این بنای عظیم با گالاریهای متعدد و گنبد ها و ساباط های عجیب و غریب که برایش آراسته بودند در واقع یک عدلیه‌ئی بود که بحکم (اتفاق یا قضا و قدر) صالح و طالح را با یک بیطرفی مخصوصی بپاداش و سزای خود می رسانید مثلا وقتیکه یک نفر از رعایا متهم به جنایتی میشد، که در نظر سلطان اهمیت داشت اعلان عمومی منتشر میکردند که در فلان روز سر نوشت فلان شخص متهم در میدان عدل پادشاه معین خواهد شد روز معین که میرسید مخلوق از هر طرف در گالاریها برای تماشا ازدحام می کردند و پادشاه هم بهمراهی درباریانش برای نظارت و اجرای مراسم آن روز به میدان معهود حاضر و به تخت سلطنتی که در یک طرف آن فضا قرار گرفته بود جلوس مینمود به مجرد اینکه لوازم کار تماما فراهم میشد به یک اشارت دست پادشاه دری از زیر تخت سلطنت باز شده و شخص متهم در فضای آن میدان عرض اندام می نمود – روبروی این در یعنی در طرف مقابل این‌محوطه دو در دیگر بود که پهلوی هم قرار گرفته و شباهت تام و تمامی بیکدیگر داشتند وظیفه شخص متهم این بود که میبایدبه طرف آن دو در قدم زده هرکدام از آن ها را که می خواهد باز کند اختیار اینکه کدام در را باز کند با خودش بود و هیچ تاثیر خارجی غیر از همان تصادف یا قضا و قدر که پیش گفتیم نمیتوانست اورا در این مسئله هدایت کند خلاصه هرگاه شخص متهم یکی از آن دودررا برسبیل اتفاق بروی خود باز میکرد فوراً ببر گرسنه‌ئی که در سبعیت و درندگی تالی‌نداشت بیرون آمده بر سرش جستن میکرد و او را با چنگال های {{ناخوانا|حدس: روئین}} خود پاره پاره
{{سصم||۳۵|}}
مینمود و به‌مجرد اینکه عاقبت این آدم با این وخامت خاتمه مبیافت زنگ های آهنین بزرگ با صدا های مهیب خود فضای محوطه وا مملو ساخته نواهای جگر خراش نوحه گرانی که قبلا برای یک چنین‌موقع آماده بودند شروع میشد وسپس آن جمعیت کثیر با قلب های شکسته و سرهای خمیده راه خود را پیش و در غم یک چنان جوان بان رعنائی یا پیر مرد بان سالخوردگی و محترمی تعزیت سنگین میگرفتند اما اگر قضا وقدر دست شخص متهم را بکشودن آن در دیگر سوق میداد عروس آراسته‌ئی که سلیقه شاهنشاهی از میان دختران زیبای اتباع پسند کرده و از حیث سن و رتبه مناسب آن شخص بود از پشت پرده بیرون می آمد و لازم بود فورا به نکاح او در آید این بود پاداشی که برای بیگناهی شخص متهم قائل میشدند. اگر اورا عیال و اطفال بود پادشاه را پروائی‌نبود واگر عشقش معطوف به معشوقه دیگری غیراز این زن بود تاثیری در اجرای نقشه‌ئی که سلطان برای انعام یا انتقام رعایای خود طرح کرده بود نداشت فی‌الجمله مراسم عقد حتمی‌الاجرا بود فورا در دیگری اززیر سریر سلطنت باز میشد و یکنفر کشیش با یکدسته از خنیا گران پا بمیدان عروسی میگذاردند و کنیزی چند در عقب آن ها نمودار شده سرود های مبارکباد با ساز و شیپور می نواختند و رقص‌کنان بطرف عروس و داماد نزدیک میشدند در این اثنا کشیش هم مراسم عقد و نکاح را بطور شایسته اجرا میکرد آنوقت بود که زنگ های برنجی خوش صدا در گوش های مردم طنین انداخته و صدای وجد و هلهلهٔ جمعیت ارکان آن بنای عظیم را به جنبش در میاورد و داماد با قلبی شاد دست تازه عروس خود را گرفته بخانه خویش میبرد و تمام طول راه را بچه‌های کوچک گل ریزان میکردند

آری این بود ترتیب محکمه عدل این پادشاه نیم وحشی. سادگی و یکرنگی این رویه کاملا بر همه کس هویدا و آشکار بود زیرا مقصر نمیدانست زن از کدام در بیرون خواهد آمد و بدون اینکه بتواند حدس بزند که در دقیقه بعد داماد شده&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>e9iqlk37kg5k2ipn791vjdhyz66qj8o</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 5, No. 4, 1304 SH.pdf/۲۰</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97745</id>
    <revision>
      <id>304680</id>
      <timestamp>2026-10-14T11:59:56Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۳۶–۳۷</comment>
      <origin>304680</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5219" sha1="2lw2ek8wnxjlf2kurixeiefj6os56y9" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۳۶|}}
یا دست خوش چنگال های ببر گرسنه خواهد شد جلو میرفت و هر دری را که پیش می آمد باز میکرد از قضا نقشه پادشاه طوری این مسئله را در پشت پرده خفا گذاشته بود که در بعضی مواقع ببر از یکدر و در بعضی مواقع از دردیگر بیرون می آمد. –

و نیز حکم این محکمه گذشته از این که منصفانه بنظر می آمد قاطع و فوری الاجرا هم بود یعنی شخص متهم به مجرد اینکه سر نوشتش معین میشد بلافاصله بپاداش خود میرسید.

بدیهی است هنگامی که مخلوق برای تماشای یک چنین منظره‌ئی ازدحام میکردند نمیدانستند این منظره به عزا یا بعروسی خاتمه خواهد یافت و در واقع اهمیتی که این تماشا پیدا میکرد من باب همین ابهام و پوشیدگی بود.

باری پادشاه دختری داشت که در خوبی و زیبائی مثل توهمات پدرش بی منتها و غیر قابل تصور و در غیرت و ثبات عزم تالی پادشاه بود و پدر او را مانند مردم چشم عزیز میداشت از قضا یکی از ندمای پادشاه که جوانی خوش طبع و آراسته‌بود با اینکه نسبة از طبقات پست بود ولی با همان رشادت شجاعان داستانی که بدختران خانواده سلطنت عاشق میشوند عاشق این دختر شده بود شاهزاده هم بنوبهٔ خود باهمین شخص در باری که در رشادت و ملاحت بی نظیر نبود محبت نهانی در میان داشت و هر چند متمدن نبود عشق خود را با همان بربریت طوری ممزوج ساخته بودکه در ثبات ووفاداری به منتها درجه رسیده از عالم مجاز در گذشته ومراتب عشق حقیقی را طی میکرد.

خلاصه اینکه معاشقه این دونفر تا چندین ماه بی سرو صدا وبدون ماجرا دوام داشت تا اینکه یکروز پادشاه موفق به کشف آن گردید معلوم است که دریک چنین موقع پادشاه را دیگر حوصله اینکه مراسم جزائی خود را به تعویق اندازد نمانده و به این جهت قدغن کرد ابتدا او را به زندان در آورند تا اینکه روز جزا را تعیین و بعموم اخطار نمایند
{{سصم||۳۷|}}
دیگرمحتاج بشرح نیست که اهمیت یک چنین روزی چقدر زیاد و کافهٔ مردم تا چه اندازه علاقه‌مند به مشاهده حکم قضا و قدر بودند چه تا آنوقت هرگز یک چنین قضیه فوق العاده‌ئی اتفاق‌نیافتاده وهیچ یک ازرعایا هرگز جرئت تعشق به دختر پادشاه را از خود ابراز نکرده بود راست است نظایر این قبیل عشق بازی هارا تاریخ در دوره های بعد مکرر نشان داده ولی در آن تاریخ البته این قضیه خیلی‌بدعت وتازگی داشت

فی الجمله به محض وقوع این حادثه از یکطرف گماشتگان شاهی در کلیه باغ وحش های مملکت برای جستجوی درنده ترین وسبع ترین ببر ها تجسس نموده و از طرف دیگر مشکل پسندان در باری برای جستجوی قشنگ ترین و زیبا ترین دوشیزگان در میان تمام دختران مملکت تفحص کردند و البته همه میدانستند که معاشقهٔ جوان درباری با دختر پادشاه صورت خارجی داشته و بطوری صحت این قضیه آشکار بود که هیچ کس ابدا تصور نمیکردکه میتوان آنرا کتمان نمود.

خلاصه روز معین رسید از دور و نزدیک مخلوق برای تماشا حمله آور شده در گالاریها ازدحام کردند و آنهائی که دیگر راه نبود داخل شوند بر سردیوارها و بام ها رفته با اشکال زیاد خود را برای تماشا حاضر نمودند پادشاه هم با اجزاء دربار در مقابل آن دو دری که قبلا تشریح شد یعنی همان دو دری که بواسطه شباهت خود به یک دیگر مخوف بنظر می آمدند در جاهای معین خود قرار گرفتند

اسباب کار مهیا و مقدمات شروع جملگی فراهم بود به محض اینکه پادشاه دست خود را حرکت داد دری از زیر سریر سلطنت باز شد و عاشق‌شاهزاده خانم پا بمیدان تقدیر گذاشت همینکه جمعیت قامت رعنا و صورت زیبای اورا نظاره کردند مقدمش را بر سبیل تحسین با یک صدای خفیف درود خواندند&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>2lw2ek8wnxjlf2kurixeiefj6os56y9</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 5, No. 4, 1304 SH.pdf/۲۱</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97746</id>
    <revision>
      <id>304681</id>
      <timestamp>2026-10-14T12:00:29Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۳۸–۳۹</comment>
      <origin>304681</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5414" sha1="momws2w24rnyyp22kno3vx6v7sdjz69" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۳۸|}}
گوئی نصف این جمعیت تا آنوقت بی خبر بودند که یک چنین جوان برازنده‌ئی هم در میان آنها هست شاهزاده خانم هم در آن معرکه حضور داشت ولی با آن محبتی که نسبت به معشوق داشت معلوم نیست با کدام طاقت خود را برای این مشاهدهٔ سهمناک حاضر کرده بود

الغرض همین که جوان داخل میدان قضا و قدر گردید بطوریکه مرسوم بود ابتد سر خود را بر گرداند که پادشاه را تعظیم نماید ولیکن در این تعظیم او را ابداً پروای احترام ابهت و هیکل شخص پادشاه نبود و چشمانش در این دقیقه دوخته بشاهزاده بود که بدست راست پدر قرار گرفته بود شاید حضور این دختر در این مجلس سهناک در نتیجهٔ همان مقدار بربریت بود که انسانرا در این قبیل مواقع سخت دل میکند ولی آن روح غیرت و جوششی که در ذاتش سراغ داریم اجازه نمیداد که در یک چنین بحرانی که خودش علاقه‌مند به‌آن‌بود حضور پیدا نکند از همان دقیقه اول که حکم پادشاه در این خصوص منشر شد سپاه خیالش جز در میدان یأس و امید خیمه نزده و شب و روز غیر ازتجسم قضایائی که باید در روز جزا جریان یابد چیز دیگر درمخیله اش راه نداشت و از آن جائیکه بیشتر از هر شخص دیگر قدرت و نفوذ و شجاعت اخلاقی داشت موفق بانجام یک کاری شده بود که بهیچوجه سابقه نداشت بعبارة اخری موفق شده بود که راز درها را کشف نماید بطوریکه میدانست خانم قشنگ پشت کدام پرده و ببر روئین چنگ پشت کدام پرده مترصدند. درها فوق‌العاده ضخیم بود و پرده های چرمی هم که در پشت آنها آویزان بود بقدری ضخیم بود که کمترین صدا یا نفس هم از توی اطاقهای پشت پرده بگوش اشخاصیکه نزدیک میرفتند نمیرسید ولی دو چیز شاهزاده را موفق بکشف این راز نهانی کرده بود یکی پول و یکی قوهٔ اراده زن.

عجب تر آنکه نه تنهاشاهزاده سرپرده ها را کشف کرده بود و میدانست
{{سصم||۳۹|}}
زن از پشت کدام پرده بیرون خواهد آمد بلکه با همین زن آشنائی کامل داشت این زن یکی از زیبا ترین خانمهای درباری بود ولی متاسفانه دختر پادشاه تخم عداوت و نفرت را نسبت بمشارالیها در دل خود کاشته بود زیرا مکرر دیده بود که این خانم با همان ندیم پادشاه که خودش عاشق او شده بود سری و سری در میان داشته و گاهی با هم کرشمه و تبسمی مبادله میکردند حتی گاهی دیده‌بود که این دونفر برای یکی دو دقیقه با هم قدم میزنند و از آنجائیکه عاشق ومعشوق میتوانند با هم در آنی صحبت جهانی بنمایند شاهزاده هم در کار این دو نفر تردید پیدا کرده بود واگر چه ممکن‌بود مذاکره آنها راجع بقضایای معمولی باشد ولی شاهزاده البته نمیتوانست خود را باین احتمال متقاعد سازد بخصوص که این زن دارای جمال و زیبائی هم بود مختصر اینکه شاهزاده خانم را چندی‌بود آتش رشک و غیرت در دل میسوخت و فعلا خانم پشت پرده را باتمام معنی لغت دشمن داشت.

حالا برویم سر مطلب همینکه جوان درباری برگشت که پادشاه را تعظیم کند و چشمش بمعشوقهٔ رنگ پریده خود افتاد بقوه همان جذبه ای که بمصداق (هر دو یک روحیم اندر دو بدن) ما بین عاشق و معشوق سیر میکند فورا درک کرد که شاهزاده باید سر پرده ها را کشف کرده و جاهای ببر وخانم را تشخیص داده باشد و روحاً اطمینان داشت که این دختر شب و روز آرام نگرفته تا آن راز نهانی را که برای خود پادشاه هم مکتوم بود کشف نماید و امید قاطع داشت که کشف این مسئله برای دختر پادشاه اشکالی نداشته است این بود که بمحض نگاه کردن بمعشوقه خود فهمید که مشارالیها موفقیت تمام حاصل کرده است.

در این لحظه بود که شاهزاده از چشمان معشوق خود درک کرد که از او سؤال میکند (کدام در) مثل این بود که این سؤال را از همان جائیکه ایستاده بود باصدای بلند ادا کرده باشد بهر جهة سؤال برقی‌بودو لازم&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>momws2w24rnyyp22kno3vx6v7sdjz69</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 5, No. 4, 1304 SH.pdf/۲۲</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97747</id>
    <revision>
      <id>304682</id>
      <timestamp>2026-10-14T12:01:00Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۴۰–۴۱</comment>
      <origin>304682</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4565" sha1="li26s3grg7wm1c4utu81m65qccqu9hf" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۴۰|}}
بود جواب هم برقی باشد فوراً شاهزاده دست راست خود را با نهایت آرامش بلند کرده آهسته بطرف دست راست اشاره کرد هیچکس ملتفت این قضیه نشد زیرا تمام چشمها بهمان ندیم درباری دوخته شده بود خلاصه بمجرد وصول جواب شخص متهم با قدمهای ثابت بطرف درهای مخوف گام بر داشته بدون معطلی دری را که بطرف دست راست واقع شده بود باز کرد.

حالا معمای این حکایت در اینجاست که آیا از این در ببر بیرون آمد یا خانم هر چه بیشتر در این معما تعمق شود حل آن مشکل تر خواهد بود زیرا مسئله مسئله دل است و همین که انسان خواست وارد آن گردد طوری در جاده های پیچاپیچ عشق و شهوت گرفتار میشود که دیگر راه بیرون شدن ندارد.

شما ای قارئین محترم وقتیکه میخواهید جواب این سؤالات را بدهید از نقطه نظر خودتان حکم نکنید بلکه خود را در جای آن شاهزادهٔ خون گرم نیم وحشی قرار دهید که آتش غیرت از یکطرف وآب یأس از طرف دیگر باهم آمیخته شده با جانش بازی میکردند زیرا نه فقط معشوق دلربای خود را از دست داده بود بلکه از آنروز سر او را در دامن کسیکه مورد نفرت او بود بایده به بیند.

فکر کنید چه حالتی باو دست میداد هر وقت درخواب یا بیداری کشته شدن معشوق را در چنگ ببر خونخوار مجسم میکرد

از طرف دیگر فکر کنید چه حالتی باو دست میداد وقتیکه بیرون آمدن خانم پشت پرده و دست بدست دادن عروس و داماد و هلهله برآوردن جمعیت و قدم زدن عروس و داماد را روی جاده های گل بنظر میاورد آیا برای معشوق این شاهزاده بهتر نبود که فوراً تن بمرگ در داده در نواحی ابدیت جان خود را با جان معشوقهٔ خود جفت سازد؟

اما باز آن چنگالهای روئین ببر و آن خونها وآن ناله‌های شخص مقتول‌را
{{سصم||۴۱|}}
چگونه میتوان از نظر محو نمود؟

بهرجهت شاهزاده تصمیم خودرا که اخذ آن چندین شب و روزبرایش طول کشیده بود بیک اشارت دست ابراز داشت چون میدانست از او سؤال خواهد شد جواب خود را حاضر کرده بود من نمیخواهم ادعا کنم که تنها کسیکه قادر حل کردن این معماست من هستم حل آنرا بشما قارئین واگذار می کنم بگوئید به بینم از آن دریکه باز شد بالاخره ببر بیرون آمد یا خانم؟

{{و|'''ترجمه میرزا سلیمان حئیم عضو وزارت مالیه'''}}

{{و|―――}}

{{و|{{بزرگتر|'''جوابهای سؤالات علمی'''}}}}

علت طاسی سر آنکه سلول های مو اعتصاب مینمایند بدینمعنی که نه تنها از رنگ دادن بمو خود داری مینمایند بلکه از رویاندن آن نیز امتناع میورزند جهت عمده این مسئله این است که غالباً غذای مقوی بدانها نمیرسد

مالش پوست سر یا هرعمل دیگری که دوران خون را در پوست سر تقویت نماید مرض طاسی را مرتفع میسازد بشرط آنکه سلول های مو معدوم نشده باشد.

۲ – جوشاندن آب کثافات را از میان نمیبرد ولی میکربها را تماما می کشد.

۳ – در مواقع معموله سبک وزن ترین اشیاء روی زمین گاز هیدرژن است بدینجهت است که بالون ها را پر از گاز هیدرژن مینمایند گاز هلیوم که در این اوقات بجای گاز هیدرژن بکار میبرند بسبکی هیدرژن نیست ولی‌مزیت آن این است که قابل احتراق نیست.

۴ – برف از باران‌یواش تر بزمین میریزد زیرا مقاومت هوا درمقابل&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>li26s3grg7wm1c4utu81m65qccqu9hf</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 5, No. 4, 1304 SH.pdf/۲۳</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97748</id>
    <revision>
      <id>304683</id>
      <timestamp>2026-10-14T12:01:35Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۴۲</comment>
      <origin>304683</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="1153" sha1="gsqmxrhimr1glku0ympmsj3cvzhaduz" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۴۲|}}
ذرات برف قویتراست. ذرات قطرات باران متراکم و جمع است ولی ذرات‌برف از هم دور به اینجهت هنگام ریزش برف هوا با ان خیلی مقاومت میکند.

۵ – سرعت حرکت‌نور از الکتریسته زیادتر است. نور سریعترین‌چیزهای عالم است. سرعت الکتریسیته بسته بواسطه انتقال ان است الکتریسته ممکن است که در یک ثانیه چندین هزار فرسنگ برود ولی هرگز بسرعت نور که در هر ثانیه ۴۶۵۰۰ فرسنگ میرود نمیرسد.

۶ – دماغ (مغز) حشرات مانند دماغ ما نیست دماغ یکحشره نه فقط از دماغ انسان کوچکتر است بلکه از حیث ساختمان نیز اختلاف دارد. بیشترکارهائیکه حشرات میکنند توسط دماغ اداره نمیشود بلکه توسط گره های کوچک الیاف‌عصبی بدن کنترل و اداره میگردد.

{{و|'''ترجمه ع. م. عامری'''}}

{{و|―――}}&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>gsqmxrhimr1glku0ympmsj3cvzhaduz</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 5, No. 6, 1304 SH.pdf</title>
    <ns>106</ns>
    <id>97749</id>
    <revision>
      <id>304684</id>
      <timestamp>2026-10-14T12:08:08Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>ساخت فهرست برای عالم نسوان، سال پنجم، شمارهٔ ششم (۱۳۰۴)</comment>
      <origin>304684</origin>
      <model>proofread-index</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="752" sha1="c4zf2hgs0xj6htp14drlffy108otej6" xml:space="preserve">{{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template
|type=مجله
|Title=عالم نسوان
|Volume=سال پنجم، شمارهٔ ششم
|Author=
|Translator=
|Editor=
|School=
|Publisher=
|Address=تهران
|Year=۱۳۰۴ خورشیدی
|Key=
|Source=pdf
|Image=1
|Progress=C
|Pages=&lt;pagelist
1=جلد
2=-
3=۲–۳
4=۴–۵
5=۶–۷
6=۸–۹
7=۱۰–۱۱
8=۱۲–۱۳
9=۱۴–۱۵
10=۱۶–۱۷
11=۱۸–۱۹
12=۲۰–۲۱
13=۲۲–۲۳
14=۲۴–۲۵
15=۲۶–۲۷
16=۲۸–۲۹
17=۳۰–۳۱
18=۳۲–۳۳
19=۳۴–۳۵
20=۳۶–۳۷
21=۳۸–۳۹
22=۴۰
/&gt;
|Volumes=[[عالم نسوان]]
|Remarks=نشر: مجمع فارغ‌التحصیلان مدرسهٔ اناثیهٔ امریکایی (ایران بیت‌ئیل)، تهران. بیشتر برگه‌های این پرونده دو صفحهٔ روبه‌روی مجله را در بر دارند؛ برچسب هر برگه شمارهٔ صفحه‌های چاپی آن است.
|Width=
|Css=
|Header=
|Footer=
}}</text>
      <sha1>c4zf2hgs0xj6htp14drlffy108otej6</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 5, No. 6, 1304 SH.pdf/۱</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97750</id>
    <revision>
      <id>304685</id>
      <timestamp>2026-10-14T12:08:39Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ جلد</comment>
      <origin>304685</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="1620" sha1="parm48m55d85yobbim1l1ppzgj0i4hu" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||جلد|}}
{| style=&quot;width:100%&quot;
| style=&quot;text-align:right&quot; | '''شماره ششم'''
| style=&quot;text-align:center&quot; | {{بزرگتر|{{بزرگتر|'''عالم نسوان'''}}}}
| style=&quot;text-align:left&quot; | '''سال پنجم'''
|}

{{و|'''۱۳۰۴'''}}

{{و|'''هر دو ماه یک شماره طبع میشود'''}}

{{و|'''آبان ماه ۱۳۰۴ – نوامبر ۱۹۲۵'''}}

{{و|'''در تحت نظر ریاست مدرسهٔ عالی اناثیه امریکائی ایران بیت آل'''}}

{{و|'''صاحب امتیاز – نوابه خانم صفوی'''}}

{{و|{{بزرگتر|'''وجه اشتراک'''}}}}

{| style=&quot;margin:auto&quot;
| تک نمره || ۲ قران
|-
| آبونه سالیانه در مرکز || ۱۰ «
|-
| آبونهٔ سالیانه درولایات || ۱۲ «
|}

{{و|'''محل اداره: طهران – مدرسهٔ عالی امریکائی'''}}

{{و|'''محل توزیع: خیابان لاله زار مطبعهٔ فاروس – ناصریه – مغازه سلمانی برادران'''}}

{{و|'''شاه آباد – دواخانه فرهی'''}}

{{و|{{بزرگتر|'''وکلای ما در ولایات'''}}}}

{{و|'''رشت – خانم نشاط الدوله مدیرهٔ مدرسهٔ دوشیزگان دولتی'''}}

{{و|'''همدان – میس براهین – مدرسهٔ دخترانهٔ آمریکائی'''}}

{{و|'''یزد – میس ایدن – مدرسهٔ انگلیسی'''}}

{{و|'''ملایر (دولت آباد) – میسز ذیگلر حکیمه خانم امریکائی'''}}

{{و|―――}}

{{و|'''مطبعهٔ «فاروس» طهران'''}}&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>parm48m55d85yobbim1l1ppzgj0i4hu</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 5, No. 6, 1304 SH.pdf/۲</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97751</id>
    <revision>
      <id>304686</id>
      <timestamp>2026-10-14T12:09:11Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ -–-</comment>
      <origin>304686</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3370" sha1="jp3aqiac1i43twycqh6pd5v63sk5o0w" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||-|}}
{{و|{{بزرگتر|'''فهرست مندرجات'''}}}}

{| class=&quot;wikitable&quot; style=&quot;margin:auto&quot;
! !! !! صفحه
|-
| colspan=&quot;2&quot; | '''۱ – جنک''' || ۱
|-
| حکایت نوم || || ۳
|-
| '''۲ – اطلاعات علمی شما بچه درجه است؟''' || ترجمه ع. م. عامری || ۶
|-
| colspan=&quot;2&quot; | '''۳ – حفظ الصحه''' ||
|-
| آیا باید از دوای بیهوشی ترسید || ترجمه م. جلالی || ۷
|-
| '''۴ – دستور پرستاری و توجهات اطفال''' || میسزبین ومیرزا سلیمان حییم || ۱۲
|-
| colspan=&quot;2&quot; | '''۵ – اخبار ترقیات نسوان''' ||
|-
| ترقی نسوان در ژاپون || ترجمه سریه افشار || ۱۷
|-
| colspan=&quot;2&quot; | '''۶ – ادبیات و غیره''' ||
|-
| بلای مرد (شعر) || محمد ابراهیم دانشی کرمانی || ۱۹
|-
| رادیوم مراجعت کرد || دلشاد خانم چنگیزی || ۱۹
|-
| اهمیت اسباب بازی || ترجمهٔ همدم نبوی || ۲۳
|-
| در تعقیب ترقی آبغوره || جواد جهان بین کرمانی || ۲۷
|-
| ما را هم دختر میگفتند || امضاء محفوظ || ۳۱
|-
| جواب دلشاد خانم || ترقی بگم || ۳۳
|-
| اقتباسات علمی و متفرقه || ترجمه احمد نخستین || ۳۸
|-
| جواب سئوالات علمی || || ۴۰
|}
{{سصم||-|}}
{| style=&quot;width:100%&quot;
| style=&quot;text-align:right&quot; | '''سال پنجم'''
| style=&quot;text-align:center&quot; | {{بزرگتر|{{بزرگتر|'''عالم نسوان'''}}}}
| style=&quot;text-align:left&quot; | '''شماره ششم'''
|}

{{و|{{بزرگتر|'''جنک'''}}}}

در تاریخ نوزدهم عقرب ۱۳۰۴ مجددا بیادگار روز متارکهٔ جنک بین‌المللی، بسیاری از ملل عالم جشن میگیرند. این هفتمین جشن سالیانه بیادگار آن روزی است که پس از جنک بزرک خونین عالم در آن روزخجسته ندای صلح بعالمیان اعلام شد. خدارا شکر میکنیم که مملکت ایران در آن جنک عدیم‌النظیر شرکت نداشت، گرچه از نتایج شوم آن بی بهره و نصیب نماند. ولی علی ای حال برای ایرانیان، مثل ساکنین سایر ممالک‌عالم، خیلی لازم و مصلحت است که قدری در اطراف عواقب وخیمهٔ جنک‌مطلقا و جنک بین‌المللی خصوصا تعمق و تفکر کنند.

در جنک بین‌المللی متجاوز از ده ملیون نفوس مقتول گردیدند! این عده تقریبا با کل نفوس ممالک محروسهٔ ایران برابر است! سه ملیون مجروح شدند. سیزده ملیون شهر نشینان در نتیجهٔ جنک مزبور جان بجان آفرین‌سپردند سه ملیون زن در نتیجهٔ جنک بی‌شوهر شدند. ده ملیون نفوس بی خانمان شده، در اطراف عالم متواری و سرگردان گردیدند. بعلاوه ملیونها نفوس در نتیجهٔ آن جنک یا از گرسنگی تلف شدند، یا تلف میشوند، و یا قبل از آنکه اثرات جنک محو گردد، تلف خواهند شد.&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>jp3aqiac1i43twycqh6pd5v63sk5o0w</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 5, No. 6, 1304 SH.pdf/۳</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97752</id>
    <revision>
      <id>304687</id>
      <timestamp>2026-10-14T12:09:42Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۲–۳</comment>
      <origin>304687</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5123" sha1="7ogf1249sv6tuexekifocsdhktnksoo" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۲|}}
هر خواننده گمان میکند که این نتایج مخوف طوری بر افکار مردم تاثیرات خود را مشهود خواهد داشت که در آتیه با جنک وداع ابدی‌خواهند کرد. ولی اگر جنک عمومی دیگری نظیر آن جنک بر پا شود خیلی مخوف تر از جنک سابق خواهد بود در جلسهٔ اخیر مجمع بین‌المللی علماء و صاحبمنصبان ارشدی که افتخار عضویت داشتند، راجع بازدیاد فوق‌العادهٔ آلات حربیه و مواد مهلکه، از تاریخ ختم جنک ببعد شرح مفصلی ایراد داشته و درخاتمه از این وضعیت اظهار نگرانی و بیم و هراس نمودند. تعداد توپ ها مضاعف شده. بمبهای هوائی موجوده نسبت به بمبهای سابق که در حملات هوائی شهر لندن بکار برده شدند شش برابر مهلکتر شده اند. امروزه می توانند آیروپلان هارا طوری ترتیب دهند که بخودی خود بدون‌آیروپلان چی یک‌محل مخصوصی را بمباردمان کند. آیروپلانها اکنون میتوانند بمبهائی را که بیش از دوخروار وزن دارند با مقدار کافی از باروت که برای بمباردمان وانهدام شهری مکفی است، و یا مقداری گاز خفه کننده که اهالی یک ایالت معظمی را خفه کند همراه ببرند. با این منابع و تهیه ها یک جنک بزرک دیگر دنیارا بکلی بحالت قرون اولیه عودت خواهد داد.

چه چیز میتواند از جنک جلوگیری کند؟ فقط یک چیز و بس. همانطوریکه دعاوی انفرادی افراد بشر از قدیم الایام تا کنون فیصل یافته و میابد، تمامی ملل عالم نیز برای وضع قوانین محاکمات بین‌المللی و ایجادعدالتخانهٔ عمومی برای احقاق حق‌ملل مختلفهٔ عالم باید متفق‌شوند. عدالتخانهٔ عمومی ومجمع اتفاق ملل بهترین عواملی هستند که میتوانند قوای علم را از انهدام حیات، و تمدن بشر منصرف کرده و آنرا ممد پیشرفت تمدن و سعادت بشر کنند.

برای عموم نسوان مسئلهٔ جنک و صلح مسئله حیات و مماتی‌محسوب میشود. درست است زنها بجنک نمیروند، ولی شوهران، برادران، و یاجگر
{{سصم||۳|}}
گوشکان خود را بمیدان جنک میفرستند؛ و اندیشه و غصهٔ آنهادرطول مدت‌غیبت عزیزانشان بدترین بدبختی و تیره روزی آنان بشمار میرود. زنهای بسیاری از ممالک عالم انجمن ها برای استقرار صلح تشکیل داده اند. زنهای ایران نیز باید چنین انجمنی را دارا باشند. اولا هر یکی از نسوان این سر زمین وجدانا مسؤل است که در حدود اختیارات خود برای صلح و رضامندی در خانه و در میان همسایگان و دوستان مجدانه بکوشد. بعلاوه او باید نوباوگان خود را تعلیم دهد که شهامت و شجاعت سربازان وطن را محترم بشمارندولی بدانند که جنک جهنم است؛ و اینکه اگر مردم طالب صلح و سلم اند، تمام سختیها و مشکلات عالم در عدالتخانهٔ بین‌المللی باید حل شود. ایران حافظ صلح خویشتن باشد.

{{و|―――}}

{{و|{{بزرگتر|'''حکایت نوم'''}}}}

نمیدانم چند نفر از شما حکایت نوم را شنیده‌اید؟ این حکایت حقیقت دارد و لازم توضیح است اگر کسی بتواند که این حکایت را کاملا از برای شما شرح بدهد بی اندازه موثر واقع خواهد شد. و مردان شجاع و دلیررا وادار میکند باینکه تمجید و تعریف کنند اشخاص شجاع و دلیرراحکایت‌نوم دارای چندین شجاع قابل تمجید است و البته میدانید که بیشتر بلکه عموم افراد بشر مایلند بشنیدن شجاعهائی که ازایشان‌بعرصه‌ظهور رسیده است لذا ما مختصرا از برای شما شرح خواهیم داد از شجاعانی که جان‌خود را درمعرض خطر گذارده وبا کمال شجاعت بنی نوع بشر را خدمت کردند

نوم‌شهرکوچکی است‌واقع درساحل‌تنگه (برینک)در شمال غربی آلاسکا در امریکای شمالی آب و هوای این شهر فوق‌العاده سرد است مخصوصا در&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>7ogf1249sv6tuexekifocsdhktnksoo</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 5, No. 6, 1304 SH.pdf/۴</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97753</id>
    <revision>
      <id>304688</id>
      <timestamp>2026-10-14T12:10:14Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۴–۵</comment>
      <origin>304688</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5322" sha1="40kbwv8hgd88fioevco6pi0qok37w79" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۴|}}
زمستان چنانچه بعضی از اوقات میزان‌الهوا پانزده درجه زیر صفر است و مخصوصا ما که‌تمام عمرخودرا در ایران بسر برده‌ایم ممکن نیست تصور سردی آب و هوای آنجارا بکنیم اطراف این شهر احاطه شده با صحراها و دریاهای پر از یخ و برف تمام حمل و نقل و مسافرت مردم با عرابه هائی که‌بتوسط سکها کشیده میشود انجام داده میشود و هیچ جاده صاف و هموار درمیان آن صحراهای پر از یخ و برف پیدا نیست نزدیکترین جادهٔ که ما میتوانیم پیدا کنیم بشهر نوم ۶۵۵ میل است تقریبا مثل جاده که از اینجاکشیده شده تابو شهر و تا کنون هیچ مسافری نتوانسته است زود ترازنه روز از آن‌راه‌عبور کند آنهم به مشقات زیادی مگر چندین نفر دلیرانی که ذکر آنها خواهد شد و آنها در مدت پنج روز و نصفی این راه را پیمودند و دلیلی‌که ایشان بدین سرعت حرکت کردند چه بود؟ این همان نکته مهمی است که ما میخواهیم در این حکایت پیدا کنیم

زمستان سال گذشته بود که تلگرافی به اداره حفظ الصحه اتازونی رسید و آن مبنی بر کمکی بود که از ایشان درخواست کرده بودند از برای مردمان شهر نوم که تقریبا جمعیتشان به یازده هزار نفر میرسید و جهت‌این تلگراف شیوع مرض تازه بود که بانگلیسی آنرا Black Death و بفارسی طاعون مینامیم و اهالی خواهش کرده بودند از یکنفر دکتر امریکائی که سرم آنرا تهیه کرده فورا از برای ایشان بفرستد مجلس صحی اتازونی چون کاملا از شیوع و خطر این مرض آگاه بود فورا سرم را تهیه کرده با آیروپلان تا آنجائی که ممکن بود برود برد و از آنجا هم بتوسط ترن به‌محل دیگری فرستادند یعنی به آن جاده که ۶۵۵ میل دیگربشهر نوم‌مانده بود ازاین جا نه نفر مصمم شدند که این سرم را به شهر نوم برسانند اگر چه زمستان بود و چنانچه ذکر شد فوق‌العاده هوا سرد بود باد بشدت میوزید یعنی ۸۰
{{سصم||۵|}}
میل را در یکساعت بطوری که ممکن بود مردمرا کور کند تمام این راه پوشیده شده بود با برف و یخ چنانچه هیچکس از منزل خود بیرون نمیامد چونکه در حقیقت مرک را بچشم خود میدیدند در این موقع مردمان شهر نوم تماما منتظر کمک بودند و این نه‌نفر فی‌الواقع ازجان خود گذشته و طالب نجات دادن یازده هزار نفر بودند یکی از آن نه نفر را فقط ما اسم میبریم و او کسون‌بود شخصی که تحمل تمام این سختیها را کرده و شصت میل آخررا بتنهائی پیمود و سرم را بوقت بانها رسانید. بیشتر مهابت وقدرت در کامیاب شدن این مسافرت بسته بود به تحمل بار کشیدن سکهای با وفائی که پیوسته همراهی میکردند و کمان میکردند که می بایستی این عمل را بطور حتم انجام بدهند اغلب شنیده ایم که چگونه بعضی از حیوانات دخیل هستند در زندگانی ما افراد بشر همینطور که در این حکایت خواندیم

شصت میلی که کسون پیمود و جان خود را درمعرض خطرگذاشت واقعا جنک هولناکی بود که بی اندازه جرأت و شجاعت لازم داشت چنانچه طبیعت مایل میکند مارا باینکه تعریف و تمجید کنیم شجاعان عالم را چقدر اسباب خوشبختی و سعادت است اگر عموم افراد بشر پی به حقیقت این مطلب برده و خود نیزدراین راه‌بکوشند وهموطنان وبنی‌نوع‌بشرراخدمت کنند

در مملکت ایران مخصوصا در اغلب از شهرهای کوچک و شاید بزرگتر از شهر نوم و دهات ابدا دکتر نیست و اگر هم باشد از برای‌اغنیا است و ایشان هم بواسطه بعضی از ملاحظات شخصی ابدا قدمی آنسو ترنگذارده و ادارهٔ حفظ‌الصحه هم که هنوز تشکیل نشده است لذا اهالی اغلب بواسطه منتشر شدن میکروبهای بعضی از امراض مسریه و بواسطه‌بی توجهی‌خودگرفتارشده و بدرود زندگی میگویند در صورتیکه در میان خودشان اشخاصی هستند که میتوانند بایشان کمک کنند&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>40kbwv8hgd88fioevco6pi0qok37w79</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 5, No. 6, 1304 SH.pdf/۵</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97754</id>
    <revision>
      <id>304689</id>
      <timestamp>2026-10-14T12:10:45Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۶–۷</comment>
      <origin>304689</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4315" sha1="rq9gevvq1ekdeztl5q2ogmib28y03hx" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۶|}}
یکی از شاهراههای ترقی وتمدن‌یک مملکت بلکه تمام‌کره بسته است به اهمیت زندگی هریک از افراد بشر نمیدانم در سالهای گذشته ایرانیها چقدر باین مطلب اهمیت میدادند و درترقی‌خیالات‌خودمیکوشیدند وماخیلی‌خوشحالیم که طهران ماعنقریب داخل ملل متمدنه شده ومارااز این بدبختی نجات‌خواهد داد امامتعجبم که‌چقدر مردمان امروزه‌به همراهی به بنی نوع‌بشر اهمیت میدهند ودراین راه میکوشند البته واضح است که بیش از پیش یعنی بواسطه داشتن دکتران بسیاری که داریم و همچنین بواسطه پرستاران متعدده

اماهنوزهم دربعضی‌از نقاط‌ایران‌فریادهای‌جان‌گدازی‌ازبرای کمک برخواسته میشود شهرهای بزرک‌تر از نوم یافت میشود که ابداً دکتر ندارد حتی معلم و معلمه هم ندارند که بایشان بیاموزند کهٔ چگونه خود را از این بدبختی‌نجات داده و بمرگهای ناگهانی نمیرند

البته قربانی چندین نفر مثل کسون لازم است و در ایران اشخاص زیاد مانند او پیدا میشود ولی مع التاسف هنوز راه آنرا پیدا نکرده اندلذا چقدر سعادت است اگر سعی کنند و نشان بدهند که تا چه اندازه میتوانند مملکت خودرا کمک داده و آنرا داخل حوزه متمدنه اش سازند

{{و|―――}}

{{و|{{بزرگتر|'''اطلاعات علمی شما بچه درجه است'''}}}}

ذیلا شش سؤال نوشته میشود. کوشش کنید تمام معلومات خودرا برای جواب آنها بکار برید. سپس بصفحه آخر مجله مراجعه نموده ملاحظه کنید که جوابهای شما تا چه اندازه صحیح است؛ اما قبل‌از آنکه سؤالات‌را کاملا مطالعه نمائید جوابهارا نخوانید: –

۱ – چراگاهی بعضی ازاشخاص کر بوسیله دندانشان میتوانند بشنوند؟
{{سصم||۷|}}
۲ – آیا صفحه فنوگراف از چه ساخته میشود؟

۳ – جهت چیست که گیلاسی از آب که در اطاق گرم باشدحباب روی‌آب آن ظاهر میشود؟

۴ – ماهی چه میخورد؟

۵ – چرا وقتیکه نفتالین رادر لباس میگذارندداز مقدارش‌کم میشود وبالاخره نابود میگردد؟

۶ – علت خمیازه کشیدن چیست؟

{{و|―――}}

'''حفظ الصحه'''

{{و|{{بزرگتر|'''آیا باید از دوای بیهوشی‌ترسید؟'''}}}}

چون اغلب مردم از دوای بیهوشی میترسند لذا ما لازم دیدیم که قسمتی از آرتیکل مجلهٔ حفظ الصحه آمریکا را که در این خصوص شرحی داده در اینجا درج کنیم نویسنده آرتیکل ذیل دکتری است که در ادویه مخدره تجربیات کاملی داشته: «دکتر – من از عمل نمیترسم ولی از دوای بیهوشی متنفرم». بارها دکتر این‌جمله‌را میشنود. هزاران‌مرتبه‌وقتیکه‌عمل‌جراحی‌خاتمه مییابد بعدها عوارضاتی بروز میکند که اگر زود تر مریض عمل میشد هم در کمال سهولت و هم قطعاً معالجه شده بود اغلب بواسطه تعویق انداختن عمل علاج قطعی غیر ممکن و بغیر از چاره جوئی موقتی علاجی نیست خود را از علاج قطعی و سلامتی محروم میدارند فقط نظر باینکه از دوای بیهوشی میترسند. مخاطرات اینگونه ادویه چیست؟ در دفتر احصائیه مرضا مخاطراتی که از ادویه بیهوشی متوجه مرضی میگردد ذکر یافته است&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>rq9gevvq1ekdeztl5q2ogmib28y03hx</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 5, No. 6, 1304 SH.pdf/۶</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97755</id>
    <revision>
      <id>304690</id>
      <timestamp>2026-10-14T12:11:19Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۸–۹</comment>
      <origin>304690</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4950" sha1="qy0le57mzrtluuxjn06303wgza1sbxs" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۸|}}
مثلا یکی از دفاتر احصائیه مرضا مرک از کلرفرم Chloroform را یک نفر در ۳۰۰۰ نفر و در دفتر دیگری یک نفر در ۲۶۶۵ نفر تعیین میکند. مرک از اتر (Ether) مطابق دفاتری که دکتر کین جراح معروف جمع آوری کرده در ۲۶۲٬۰۰۲ عملیات یک نفر در میان ۷٬۷۰۵ نفر مرده است در دفتر دیگری که شامل ۸۶۴٬۱۶۳ ورقه احصائیه بوده خطر یک در ۸۰۱۰ میباشد. از اثر بیهوشی ازاکسیداکسیژن‌نتیراس Nitrous oxide oxygen یا به‌اصطلاح گاز خنده آور که یکی‌ازادویه بیهوش کننده است دکترهوریت بعد ازتجسس دردفاتر احصائیه مرضا درمدت ۴۰ سال فقط ۳۰ نفر تلفات‌داشته دکتر تلیز دندانساز در ۱٬۱۶۱٬۸۲۰ ورقهٔ احصائیه مرضا که جمع آوری کرده بود فقط مرک دو نفر را یافت دکتر بوکستون راپورت میدهد که در ۱٬۰۰۱٬۰۰۰ عملیاتی که با گاز خنده آورنده برای بیهوش کردن مریض استعمال شده بود فقط یک نفر تلفات داده بود

راپورتهای فوق‌الذکرتخمینی‌نیستند بلکه همه‌صحیح و مطابق اظهارات جراحاتی‌است‌که درمواقع عمل‌حاضر بوده و عملیات بدست ایشان اجرا شده بعلاوه نمیتوان گفت که این اندازه تلفاتی هم که تعیین شده همه از اثر ادویه بیهوشی است بلکه مطلقاً بسته بحالت مریض و مرض او نیز میباشد چون که‌اغلب نیزاتفاق می‌افتد مرضائی که‌فقط عمل آنها بواسطه بیهوشی موضعی است نیز فوت میکنند.

از این بیانات ما می بینیم که خطر بیهوشی چندان سنگین نیست اگر تا این اندازه به اینگونه مخاطرات موهومی معتقد باشیم هر روز در موقع عبور از خیابانها و در مواقع شنا با مخاطرات بزرگتری رو برو میشویم. اگر ادویه
{{سصم||۹|}}
بیهوشی به اندازه طبیعی و مطابق دستورات‌معینه استعمال شود حقیقتاً هیچگونه خطری متوجه نمیشود که در آن تصور کرد چیزی که باعث مرک میشود افراط و خارج از قاعده طبی رفتار کردن است. باید بدانیم همانطوریکه در انتخاب جراح خوب دقت میشود باید تا همان اندازه در انتخاب آن شخصی که مریض را بیهوش میکند دقت شود؟

اگر به ترتیب عملیات امروزه نظر کنید حقیقتاً تعجب خواهید کرد از آن مهارت مخصوصی که در اداره کردن ادویه بیهوشی دارند آن پرستاران ماهر تعلیم یافته اعمال جراحی و خود جراح ومعاونینش که آموخته شده‌اند به اتفاق یکدیگر کار کنند و همه مواظب حرکات دیگری میباشند تمام این ترتیبات برای سلامتی وجود شما آماده شده.

این امری‌است طبیعی که هر کس از چیز ندانسته میترسد ولیکن این بیهوشی که از اثر ادویه تولید میشود مثل خواب طبیعی است منتها یکقدری سنگین تر بطوریکه شما هیچ احساس درد نمیکنید. اگر دماغ خودتانرا برای خواب حاضر کنید و فرض کنید که روی نیمکت منزل خودتان راحت کرده اید ومیخواهید بخوابید در کمال راحتی و خوشی‌خواهید خوابید ودچار زحمت نخواهید شد. وقتی یکی ازدوستانم بمن گفت «دکتر از اثر دوای بیهوشی من بقدری راحت بخواب رفتم گوئی یکدسته گل‌خوشبوئی نزدیک بینی من بود» بیهوش کردن بچه هائی که از کودکی والدینشان آنها را ترسانیده اند خیلی مشکل است چونکه آنها از همه چیز میترسند و برای هر چیزی گریه میکنند اغلب دکتر وقتیکه بچه را بیهوش میکند میتواند بگوید که تعلیمات اولیه بچه در منزل چگونه بوده اغلب اطفال در چیزهائی که اطرافشان است خیلی دقت دارند و میشود با ایشان با کمال خوشی مشغول کار شد با پرسیدن اسم و سن و مدرسهٔ میتوان توجه ایشانرا جاب کرد بعضی&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>qy0le57mzrtluuxjn06303wgza1sbxs</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 5, No. 6, 1304 SH.pdf/۷</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97756</id>
    <revision>
      <id>304691</id>
      <timestamp>2026-10-14T12:11:53Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۱۰–۱۱</comment>
      <origin>304691</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4996" sha1="fim2kzolz75l03vql7x0jyy29w7lmdf" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۱۰|}}
اوقات اطفال بقصهٔ گوش میدهند و بیهوش میشوند پس‌ازاتمام عمل‌وبهوش آمدن از پرستار میخواهند که قصه را برای ایشان به اتمام برساند. پس وظیفه هرکس که دوای بیهوشی میدهد اینست که مریض را بیک اسلوب صحیح وترتیب‌خوشی ببهوش نماید

اگر این عمل بخوشی و راحتی انجام بگیرد اطفال همیشه بخاطردارند و در موقع لزوم هیچ نخواهند ترسید و بر عکس اگر بترسند هر گز فراموش نکرده و تا جوانی و حتی پیری هم خواهند ترسید.

البته جوانان همه طفل بوده و حالیه بسن رشد رسیده اند و بعضی ترسو و بعضی با جرئت میشوند اشخاصی که بیهوش کردنشان خیلی مشکل است همانهائی هستند که میترسند. کسانی که از مرض خود متحمل درد و مشقت زیاد شده اند و برای علاج درد خود بدرگاه خداوند مینالند برای خلاصی از مرض دوای بیهوشی را با یک جبههٔ گشادهٔ استقبال کرده و در کمال آسانی اینگونه ادویه را استشمام میکنند

مرضائی که بسهولت بیهوش میشوند برای مدت عمل کمتر از این دوا لازم دارند و زود تر بهوش میایند و کمتر احساس میکنند، و زودتر بهبودی مییابند. قاعدتا تا هر اندازهٔ که ممکن است سعی میکنند مریض را براحتی بیهوش کنند. پیش از اینکه به اطاق عمل وارد شوید یک انژکسیون دوای مخدر بشما میزنند اثر آن قدری شما را خواب آلود کرده و کمکی بقوه مخیله میکند و یک قدری از حس و هوش شما کاسته میشود دکتریکه شما را میخواهد بیهوش کند نبض شما را میگیرد ورقهٔ که جمیع حالات شما در آن نوشته شده میخواند، بقلب شما گوشی میگذارد فشار خون شما را میگیرد و مهم تر از همه پیش خودش اندازهٔ ضعف مزاج و قوهٔ شما را با چیز هائی که بایستی مدتی که در تحت مراقبت او هستید بگذرانید میسنجد. وقتیکه
{{سصم||۱۱|}}
شما روی میز عمل براحتی دراز میکشید فقط کاری که باید بکنید این است که به آرامی و راحتی نفس بکشید مثل خواب طبیعی مطابق قاعدهٔ امروزه‌از ۴۵ تا ۹۰ ثانیه شما بیهوش میشوید.

هر دقیقه و هر ثانیه بیهوشی شما مواظبت میشود. در مدت عمل دکتر متخصص اینکار کاملا مواظب حالات شما در ساعات عمل و پس‌از عمل روی تخت هست یک پرستار ماهر تعلیم یافته تا بهوش آمدی شما را بخوبی توجه میکند. شاید شما بپرسید آیا ممکن است مریض در مدت عمل یا بعد از عمل فوت کند؟ البته بعضی اوقات از مرضی که دارند و طرز زندگانی که کرده اند و از تعویق عمل میمیرند شاید طرز زندگانی وتوجه کامل دکتر هم نتواند جلوگیری از مرک کند. خیلی لازم است که جراح قبل از عمل هر گونه معاینه از مریض بنماید (مثل حرکت قلب و کلیه)

بدون عمل کردن هم بعضی اوقات اتفاقاتی میافتد که جلوگیری ازآن خارج از قوه ما است چه بسا دیده ایم اشخاص در ظاهر خوش بنیه و سالم در منزل یا در رختخواب از سکته یا ایستادن قلب بدون مقدمه مرده اند حالا اگر این اتفاقات درمریضخانه‌بعداز عمل بیافتدحتماً اینها رانتیجه‌دوای‌بیهوشی میشمارند. اشخاص سالم هم البته مبتلا به آنفلونزا و سینه‌پهلو میشوند اتفاقاً اگر مرضای مریضخانه بعد از بیهوشی مبتلای اینگونه امراض شوند علت را از بیهوشی میدانند

میتوانید تصور کنید که جراحی یک قرن پیش چگونه بوده؟ مدت هشتاد سال است که ادویه بیهوشی پیدا شده. تمام ادویه بیهوشی و مخدره در این مدت پیدا شد و در این ده سال اخیر پیشرفت کاملی کرد. ما می توانیم بگوئیم عمل جراحی که تا این اندازه ترقی کرده بیشترش ازاثر ادویه بیهوشی میباشد&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>fim2kzolz75l03vql7x0jyy29w7lmdf</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 5, No. 6, 1304 SH.pdf/۸</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97757</id>
    <revision>
      <id>304692</id>
      <timestamp>2026-10-14T12:12:24Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۱۲–۱۳</comment>
      <origin>304692</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5005" sha1="sq5cqd84ee3sjr8ey990el8i3z0ig9u" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۱۲|}}
در ایام پیش اغلب از امراضی می مردند که امروزه علاج آن در نظر ما بسیار سهل است و میشود آنها را با دادن دوای بیهوشی قطعا معالجه کرد.

حالا آیا باز هم از دوای بیهوشی‌میترسید؟ نترسید! چونکه درموقع لزوم دوست شما است و راه‌سلامتی را برای شما باز میکند فرمایش حضرت داود را پیروی کنید که میگفت «بسلامتی می خسبم و بخواب هم میروم» (مزمور ۴: ۸)

ترجمه م جلالی

{{و|―――}}

'''دستور پرستاری وتوجهات اطفال'''

{{و|{{بزرگتر|'''(تربیت اطفال)'''}}}}

سؤال ۱ – آیا بهتر نیست که مادرها حتی‌الامکان اطفال خود راباشیر خودشان تغذیه نمایند تااینکه شیر گاو بانها بدهند؟

آیا شیر دادن طفل از پستان متضمن هیچ صدمهٔ برای مادر میباشد یا خیر؟ (خیلی از خانمهای اروپائی را می‌بینیم که باداشتن شیر فراوان اطفال خود را باشیر گاو تغذیه می‌کنند)

جواب – در اینکه بهتر است مادر طفل راباشیر خودغذا دهدشبههٔ نیست زیرا این طریقی است که طبیعت ارائه کرده و قسمتهای مربوطه بدن بخصوص رحم باین وسیله خیلی بهتر و زودتر حالت طبیعی پیدا می کنند و اعصاب بدن که بمنزلهٔ سیمهای تلفون میباشند محکم ایستاده از علت سستی و ضعف مصون خواهند بود – دولت اتازونی امریکا در مجله رسمی که برای تربیت اطفال منتشر نموده این نکته را تأکید و سایر کتب نیز آنر اتصدیق مینمایند علت‌اینکه گاهی مشاهدهٔ‌میشود خانمهای‌اروپائی باوجودداشتن شیرفراوان
{{سصم||۱۳|}}
از شیر دادن باطفال خود امتناع میورزند مبنی بر اینست که شیر آنها در آن موقع بخصوص شاید بقدر کفایت مقوی نیست‌که اطفالرا فایدهٔ ببخشد دراینجا کیفیت شیر شرط است نه‌کمیت‌چه ممکن است در موقع تولد طفل مادربطوری بیحال باشد که هر یک مثقال شیر که‌مایهٔ قوت است بخوردش بیشتر روا باشد تابطفلش لذا طریقه معمول اینست که مادرانی که‌شیر دارند باید خودشان‌اطفال خودرا شیر دهند موارد استثنائی را نباید در نظر گرفت چنانچه تغییر غذای طفل لزوم پیدانماید میتوان طفل‌را با شیرگاو یا بز یابوسیله دایه تغذیه نمود ولی در هرصورت شرط عمده آنست که شیر از مواد مضره که باعث ناخوشی‌اطفال میشود عاری ومحفوظ باشد مخصوصاً درمواقعی که دایه برای شیر دادن طفل استخدام میشود درخوبی شیر بیشتر باید دقت شود و در موقع دادن شیرگاو اگر بتوانند شیر چند گاورا باهم مخلوط نمایند وسائل سلامت طفل بیشترتأمین خواهد شد

س۲ – علت اینکه اطفال تازه بدنیا آمده درغیر مواقع خواب یاشیر خوردن گریه میکنند چیست؟ چه قسم باید تشخیص داد که گریه آنها در نتیجه گرسنگی یا اشتهای کاذب یایک بیقراری و دردی است؟

جواب – تنها ورزشی که قدرت کامله الهی برای اطفال کوچک‌فراهم کرده همین گریه است که ریتین آنها را منبسط میکند. اگرخانواده‌های ایرانی هم مثل‌بعضی خانواده‌های اروپائی میتوانستند وسائل کشیدن اطفال‌راباترازو فراهم نمایند ومعین کنند که طفل درهرهفته اقلا یک‌سیرونیم سنگین‌تر میشود ممکن بود همیشه بفهمند که گریه طفل بواسطه گرسنگی نیست و بقراری که تصور میرودغالب اطفال ازشیر خوردن زیاد بیشتر در زحمت بوده وگریه میکنند تااز کم شیری

س۳ – خانمهائی که شیرگاو باطفال خود میدهند پیمانه معینی دارند که بطور مرتب برای این مقصود استعمال می‌کنند اما آنهائیکه با پستان شیر میدهند چه‌قسم ممکن است اندازه نگهدارند؟ (زیرا در این مورد نمی توان&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>sq5cqd84ee3sjr8ey990el8i3z0ig9u</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 5, No. 6, 1304 SH.pdf/۹</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97758</id>
    <revision>
      <id>304693</id>
      <timestamp>2026-10-14T12:12:58Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۱۴–۱۵</comment>
      <origin>304693</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4672" sha1="munc0eda9leuf7xjhc5w2kwpl1c24nh" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۱۴|}}
گفت شیر خود را دوشیده ابتدا پیمانه کنند و بعد بطفل بدهند و از طرف دیگر میدانیم که پستانهای مادر فقط وقتی که شیر میخورد خوب تولید شیر نموده باصطلاح رک‌میکنند)

جواب – خانمهائی که خودشان اطفال را شیر میدهند باید بوسیلهٔ ترازو که در سؤال ما قبل گفته شد یا بوسائل دیگر اطمینان حاصل کنندکه بچه از روی یک تناسب معینی رشد نموده وزنش زیاد میشود چنانچه مشاهده شود که طفل زیاده از حد معمول شیر میخورد باید مدت شیر دادن را از یک ربع ساعت یا بیست دقیقه به ده دقیقه تنزل داد و یا اینکه فواصل بین دفعات شیر دادن را طولانی تر کرد بطوریکه هر فاصله از سه ساعت و نیم الی چهار ساعت طول بکشد اساساً باید دانست در هیچ موقع نباید بیشتر ازسه‌ساعت بسه ساعت بطفل شیر داد ولو در ابتدای تولد طفل باشد

س ۴ – عدهٔ دفعاتی که طفل در شبانه روز باید شیر گاو یا شیرمادر بخورد چند است؟

جواب – دکتر هولت امریکائی که متخصص در علم تربیت اطفال است سؤال فوق را درجدولی که ذیلا ملاحظه میشود جواب داده است:

{| class=&quot;wikitable&quot; style=&quot;margin:auto&quot;
! سن طفل !! عدهٔ دفعات در ۲۴ ساعت !! فاصله بین دفعات درروز !! درموقع شب یعنی دو ساعت به‌نصف شب‌مانده الی شش ساعت بعد از نصف شب
|-
| روز اول و دوم || ۴ دفعه || ۶ ساعت || ۱ دفعه
|-
| روز سوم تا چهار ماه || ۷ « || ۳ « || ۱ «
|-
| از ۴ الی ۷ ماه || ۶ « || ۳ « || –
|-
| از ۷ الی ۱۲ ماه || ۵ « || ۴ « || –
|}
{{سصم||۱۵|}}
س ۵ – آیا دادن چیزهای دیگر بطفل از قبیل آب قند و چائی و غیره مقرون به حفظ الصحه است یا خیر؟

جواب – روزی دومرتبه باید در فاصله های معین آب خوردن بطفل داد بدینطریق که آب را بجوشانند واز شیشه ای که در آب جوش تنظیف‌شده باشد درموقعی که هنوز سرد نشده بطفل بخورانند. غیر از آب خوردن هیچ چیز دیگر نباید بطفل داد مگر اینکه مشاهده شود طفل از شیر مادر انتفاعی نمی برد و در اینصورت البته باید بطبیب متخصص مراجعه نمود

س ۶ – چه وقت باید طفل را از شیر مادر گرفت؟ در یکی از شماره های سابق (عالم نسوان) گویا نوشته شده بود که نه ماه شیر دادن بطفل کافی است بهر جهت جدید ترین و بهترین دستوری که برای این مسئله وضع شده است کدام است؟ –

جواب – طفل را باید خیلی بتدریج از شیر مادر گرفت بدینطریق که تا یک هفته بجای یک خوراک شیر پستان باید یک خوراک شیر گاو به بچه داد و همینطور هفته به هفته زیاد کرد تا بکلی از شیر مادر گرفته شودولی چنانچه مادر طفل مریض باشد طفل را فوراً باید از پستان جدا کرد بدیهی است در صورتیکه طفل را قبلا عادت داده باشند که از شیشه آب بخورد از پستان گرفتنش چندان مشکل نیست و اما راجع بمدت که سؤال شده بسیاری از نویسندگان مدت نه ماه را برای شیر دادن از پستان کافی میدانند ولی‌فصول مختلفه سال و مقدار شیر مادر ممکن است این مدت را کم وبیش نماید باید دانست که هیچ‌طفلی را نباید در تابستان یا در ابتدای بروز گرما از پستان‌مادر گرفت مثلا اگر طفل در مرداد ماه بدنیا آمده باشد پس از نه ماه که موقع‌بهار میباشد باید او را از شیر مادر گرفت و الا باید در تمام تابستان هم از پستان باو شیر داد و نیز باید دانست وقتی هم که طفل از شیر مادر گرفته شد تادو&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>munc0eda9leuf7xjhc5w2kwpl1c24nh</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 5, No. 6, 1304 SH.pdf/۱۰</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97759</id>
    <revision>
      <id>304694</id>
      <timestamp>2026-10-14T12:13:33Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۱۶–۱۷</comment>
      <origin>304694</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4478" sha1="pq5zdme42pglgca29qh52gtie73pgzi" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۱۶|}}
سال غذای عمده اش باید همان شیر باشد (مقصود شیر گاو است)

س ۷ – آیا قنداق برای طفل مفید است یا اینکه باید دست و پای طفل را باز گذارد تا حرکت آزاد نمایند؟

جواب – بعقیده اروپائی ها و امریکائی ها قنداق در واقع یک نوع قید بیرحمانه و غیر طبیعی است که اطفال را بدان می بندند و آنها خیال می کنند همین لباسی هم که اطفال کوچک می پوشند دربعضی موارد زیادی است و هر وقت اطفال خود را شستشو می کنند مخصوصاً می گذارند در کنجی خوابیده و لگد بزنند تا خستگی شستشو از بدنش بیرون رود

س ۸ – گهواره برای طفل چطور است و جنباندن طفل در گهواره چه نتیجه ای می بخشد؟ (در گهواره های ایرانی جای مخصوصی مهیا شده که در آن کنیف گذارده بعد مدفوعات طفل را خالی میکنند)

جواب – اگر گهواره جنباندن نداشت چیز خیلی خوبی بود زیراترتیب کنیف و خالی کردن آن مادران را بمراتب از زحمت شستشوی پارچه وکهنه های زیر طفل راحت می کند ولی جنباندن گهواره عادت بدی در طفل تولید میکند خارجی‌ها طفل را در رختخواب جداگانه می خوابانند و در زمستان برای اینکه لحاف عقب نرود بشانه ها یا به متکای طفل آنرا سنجاق می کنند

س ۹ – شستشو برای اطفال کوچک نافع است یا خیر و اگر نافع است گرمی و سردی آب بچه درجه باید باشد؟

جواب – اطفال را باید هر روز با آب گرم و صابون شستشو داد و برای اطفال جدیدالولاده غالباً باید روغن زیتون گرم استعمال کرد زیراکثافات جلدی که از موقع خروج از رحم ممکن‌است ببدن آنها چسبیده باشد باروغن مزبور بهتر پاک میشود تا با آب در موقع استحمام یومیه طفل اطاق باید گرم باشد و حرارت آب بقدری باشد که هر گاه بازو را تا آرنج در آن فرو برند
{{سصم||۱۷|}}
هیچ گرمی یا سردی نباید احساس شود

س ۱۰ – آیا آب و هوا و رسوم و عادات ممالک مختلفه تأثیری در دستور های فوق دارد یا خیر؟

جواب – دستور های فوق را در هر مملکت میتوان بموقع اجرا گذارد و آب و هوا یا رسوم و عادات مختلفه تأثیر قابل ذکری در آنها ندارد

میسز پین و میرزا سلیمان حئیم

{{و|―――}}

'''خانه داری'''

متأسفانه بقیه نقشه برداری برای ساختمان خانه که بقلم مستر سعید در شمارهٔ پنجم درج کرده بودیم در این شماره موفق نشدیم چونکه مشارالیه در طهران نبودند انشاءالله در شماره دیگر درج خواهد شد

{{و|―――}}

'''اخبار ترقیات نسوان'''

{{و|{{بزرگتر|'''ترقی نسوان در ژاپون'''}}}}

یکی از نسوان ژاپون اخیراً درمجله مینویسد زنان ژاپون در حال حاضر پایه خود را بمقام مردان رسانده وبرای حیات ملی مساعی جمیله بکار برده و تربیت را اولین قدم پیشرفت منظور خود در ترقی قرار داده اند بطوری که دختر و پسر در سر تا سر مملکت مزبور دارای معلومات ابتدائی اجباری ازسی‌وپنجسال قبل باینطرف شده اند در صورتیکه درهیچ یک ازممالک مشرق زمین این تعادل وتساوی در اخذ معلومات غیر از ژاپون وجود نداردوعلاوه بر مدارس مذکوره مدارس عالیه برای نسوان روز بروز رو بتکثیر گذارده و حتی بعضی دوره های دارالفنون های امپراطوری نیز به روی زنان باز شده‌است&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>pq5zdme42pglgca29qh52gtie73pgzi</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 5, No. 6, 1304 SH.pdf/۱۱</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97760</id>
    <revision>
      <id>304695</id>
      <timestamp>2026-10-14T12:14:05Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۱۸–۱۹</comment>
      <origin>304695</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4728" sha1="7pan16mcxm8x3uckas9lc8r07d130uc" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۱۸|}}
و تربیت مردان بالاخره بانها فهمانده است که از زنها علاوه بر مادر اطفال بودن چیزهائی دیگری بخواهند و زنان هم بالاخره حاضر شده اند که زیاده از آنچه ازآنها منظور بوده است انجام دهند

زنان ژاپون الان دارای حرفه شده وعده ایشان که داخل دنیای تجارت شده‌اند دائم‌التزائد است بطوریکه جرائد عمده دارای مدیران و مخبران زن و نویسندگان معروف ازجنس آنها است واغلب پرستارهای تعلیم یافته وتلفونچیها وماشین نویسهای مملکت مزبوررا نسوان تشکیل و تقریبا یک ملیون زن بحکم امروز درکارخانجات ژاپون مشغول چشیدن لذت آزادی اقتصادی هستند

قانون تا دو سال قبل مانع مداخله جنس نسوان در عالم سیاست و دخول آنها بمجلس بود ولی از آن تاریخ ببعد نسوان مجازند در کلیه تجمعات سیاسی شرکت نمایند در صورتیکه قبلا بانها اجازه داده نمیشد داخل عضویت اتحادیه ها شوند و خارج از مقتضیات محیط خود اقدامات وفعالیتهای دیگری از خود بروز دهند ولی زن هنوز نمیتواند مایملک شوهر خود را بعنوان وراثت تصاحب نماید و ارثیه مزبور باید درتحت نظارت یکی از مردان رئیس آن فامیل برای مشارالیها بعنوان امانت نگهداری شود و در مواقع خیلی‌شادی اتفاق افتاده است که زن رئیسه فامیل شود یکی از دلائلی‌که دال براقدامات وسیعه قسمت نسوان در اشتراک زندگانی کنونی است تشکیل کلوبها و مجامع متنوعه است چنانچه خیلی از نهضتهای اصلاحی از آنها نشات و تراوش یافته و زنهای عیسوی آئین مملکت مزبوره در الغای قانون مبایعه نسوان در شهر های بزرک بذل جهد کرده و زنهای حقوق طلب ژاپون مشغول تهییج افکار عمومی برای اخذ و تحصیل تساوی در حقوق هستند و بوسیله همین مجمعه بود که حدودات مقرره برای نسوان که وارد مجامع بودند لغو و بوسیله زنان صلح طلب است که اخیرا کتب تدریس ومخصوصا قسمتی از آنها که‌اختصاص
{{سصم||۱۹|}}
به تعریف وتمجید قهرمانان جنک داشت امعان نظر شد و در مراکز صناعتی نیز بواسطه تشکیل اتحادیه ها موفق به ایجاد بهبودی کارگران خود شده و در زندگانی فلاحتی نیز از خود عرض وجود کردند

ترجمه سریه افشار

{{و|―――}}

'''ادبیات و غیره'''

{{و|{{بزرگتر|'''بلای مرد'''}}}}

{{شعر}}
{{ب|پرت گشتن از هوا پیما در افتادن بچاه|در شب تاریک کم کردن میان‌دشت راه}}
{{ب|سوختن از برق یا جریان تند کهربا|خرد گشتن زیر سنک آسیا چون پرکاه}}
{{ب|کوروکر محروم از عیش زمانه زیستن|سالها در محبس تاریک ماندن بی‌گناه}}
{{ب|جان سپردن‌غرق گردیدن میان‌منجلاب|خواستن روز مصاف از دشمن ناکس‌پناه}}
{{ب|بحث با نادان نمودن همنشین دون‌شدن|اوفتادن در مذلت از سریر و دستگاه}}
{{ب|راه رفتن در خیابانهای طهران فصل‌دی|خفتن اندر بستر بیماری و تب تیر ماه}}
{{ب|رنج بردن گنج دادن تا وکالت یافتن|رد شدن از مجلس و محروم گردیدن‌زجاه}}
{{پایان شعر}}
{{و|نزد من بهتر که جفت خویش بگزینم دوزن}}

{{و|. . . . . ؟ . . . . . . .}}

محمد ابراهیم دانشی کرمانی

{{و|―――}}

{{و|{{بزرگتر|'''رادیوم مراجعت کرد'''}}}}

از شما چه پنهان. چندی بود که از مفارقت رادیوم رفته‌دلم برای او تنک میشد. شبها خوابهای آشفته میدیدم. کم‌کم کارم به بیخوابی و شب زنده داری کشید. خوراکم منحصر به آه‌واندوه شده بود. هر ساعت که&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>7pan16mcxm8x3uckas9lc8r07d130uc</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 5, No. 6, 1304 SH.pdf/۱۲</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97761</id>
    <revision>
      <id>304696</id>
      <timestamp>2026-10-14T12:14:38Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۲۰–۲۱</comment>
      <origin>304696</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5168" sha1="k7fmjicqjjkd03t9cgl92t9yqhl92wf" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۲۰|}}
بیاد او میافتادم در بن مژگانم نمی میزد. و چون در هم میفشردم قطراتی‌چند از عصیر دل بر دامانم میچکید. سرم برای بدن بار گران، و گردن در زیر آن ناتوان شده بود. دستهایم بمعاونت برخواستند. گاهی در زیر چانه، و گاهی بالای پیشانی خود را ستون میساختند. گاهی فکر میکردم. زمانی با خود حرف میزدم. گاهی درخانه‌را باز میکردم. بگمان آنکه رادیوم درپشت در است. زمانی گمان میکردم رادیوم مدرسه رفته است، و تا یکی دوساعت دیگر مراجعت میکند. روی هم رفته دیوانهٔ عاقل، یا عاقل دیوانهٔ بودم.

یک روز یقین کردم که رادیوم در اطاق خودنشسته و دروس مدرسه‌اش را حاضر میکند. بی اختیار بطرف اطاق او دویدم. در را گشوده و داخل شدم دیدم اطاق تاریخ روز وداع اورا خبر میدهد. کتابهای جگر گوشه‌ام قدری مرتب در کنار طاقچه چیده، و مقداری غیر مرتب در میان اطاق ریخته است؛ و گرد مفارقت لون جلدهارا دگرگون نموده است: ناگاه‌چشمم به عکس کودکی اوکه دردیوار آویخته بود افتاد. بطرف او دویده وبرداشته بسینه چسبانیدم، و از هوش رفتم. بعد از زمانی که بخود آمدم، دانستم نیمه رمقی باقی است.

نمرده‌ام، اما در ردیف زندگان هم محسوب نمیشوم. بدن چون یخ افسرده، اما دل از حرارت در سوزوگداز است. زبانم در زیر لب چیزی‌می گفت. چون دقت کردم، این کلمات مفهومم شد: –

{{شعر}}
{{ب|آتش در اندرون و زبیرون فسرده‌ام|شب تا سحر نشسته واختر شمرده ام}}
{{ب|در انتظار روی تو ای نازنین من|خون جگر ز نوک مژه بس فشرده ام}}
{{ب|بین حیات و موت اسیرم ترحمی|نه زنده ام چو زنده نه یکباره‌مرده ام}}
{{ب|اندر فراقت آنچه نباید کشیده ام|بار محبت ار چه گران است برده ام}}
{{ب|در بحر غم غریقم و غم در دلم غریق|غم قوت قالبم شده ازبسکه خورده ام}}
{{سصم||۲۱|}}
{{ب|با این روش که میرود ایام بی وفا|روزی اگر رسی بسرم جان سپرده ام}}
{{ب|دلشاد شاد باش ومکن این قدر فغان|زین بار مهر یار که باشد به گرده ام}}
{{پایان شعر}}

در این حال ناگاه فراش مامور توزیع تلگراف مانند فرشته رحمت در رسید. ورقه بدستم داد، که در آن نوشته بود: – رادیوم مراجعت. وارد سرحد –

بی اختیار برخواسته دستها بدعا برداشته و گفتم: –

{{و|یا رب مکن امید کسیرا تو نا امید}}

فوراً در تهیه ورود صید رمیده، کبوتر پریده یوسف جامه دریده؛ و اسیر بند بریده خود شدم. چیزی نگذشت که آن یغماگر دل با غارت خسد وارد شد. و کالبد من تجدید حیات نمود.

اما رادیوم نگو. ماشاءالله ماشاءالله یک پارچه علم بگو. چشم بد دور روزی دو مرتبه برایش اسپند دود میکنم؛ و میگویم، «بترکد چشم حسود» اگر چه هنگام رفتنش من مخالف رفتن او بودم. اما حالا میگویم، آدم اگر شده چرخ ریسی بکند. باید اولادش را باروپا یا امریکا بفرستد. این رادیوم آن رادیوم نیست. در تمام چیزها ترقی نموده است. اول نمیتواند روی زمین‌بنشیند باید حتماً صندلی باشد. دوم نمیخورد مگر روی میز – و نمیخوابد مگر بالای تخت. سوم نگاه نمیکند مگر باعینک. چهارم چنان یاد گرفته است که نان، پنیر، آبگوشت، دمپخت، اشکنه حتی چائی و آب خوردن را با کارد وچنگال میخورد؛ و قند را با انبر برمیدارد.

باری در آن چند روز اول ورود (گود مورنینک هوآریو، تانک یو) از در و دیوار خانهٔ ما بالا میرفت. بعد که قدری دید و باز دید سبک شد، نوبت بمن رسید. گفتم، «رادیوم جان، بگو به بینم، در این مدت که بفرنک رفتی چکار کردی؟ چه یاد گرفتی؟ و چه آوردی؟» جواب داد. «تحصیل کردم. علم آموختم. و علم آوردم.» دیدم بچه ام قربونش بروم، قدری زبان فارسی&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>k7fmjicqjjkd03t9cgl92t9yqhl92wf</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 5, No. 6, 1304 SH.pdf/۱۳</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97762</id>
    <revision>
      <id>304697</id>
      <timestamp>2026-10-14T12:15:10Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۲۲–۲۳</comment>
      <origin>304697</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4799" sha1="7wrod1kybrp70o4nj69w32sje6w5vne" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۲۲|}}
را فراموش کرده است. کج و معوج حرف میزند. سؤال کردم، «عزیزم، کدام علم را بیشتر یاد گرفتی؟» گفت، «همه علوم را.» پرسیدم «طب یاد گرفتی؟» جواب داد، «نو» یعنی نه. گفتم، «شیمی یاد گرفتی؟» گفت، «نو.» پرسیدم، «دفتر داری بلدی؟» گفت، «نو.» گفتم هندسه خواندی؟» قدری فکر کرده گفت، «بخاطرم نیست.» سؤال کردم، «هیئت میدانی؟» گفت، «نو» گفتم «از فیزیک خبری داری؟» گفت، «این علم را خوانده‌ام. اما از یادم رفته است.» پرسیدم، «از رمل و اسطرلاب اطلاعی داری؟» گفت، «نو» گفتم، «فال میتوانی بگیری؟» جواب داد، «از این علم بی بهره ام. چونکه در مدرسه ما تدریس نمیشد،» سؤال کردم، «از پخت وپز و دوخت و دوز چیزی یاد گرفته ای؟» یک مرتبه اوقاتش تلخ شد. گفت، «مگر من آشپز، یا خیاط هستم! من تحصیل کرده و عالمه هستم. من عمر ها تلف کرده ام. زحمتها کشیده ام شهر ها دیده ام. راه آهن ها نشسته ام. سیرک ها رفته ام. کتابها خوانده ام،» گفتم، «نورچشم، اوقاتت تلخ نشود. مقصودم این بود که حالا میخواهی بچه کار مشغول شوی؟» گفت، «خدمت بوطن.» گفتم، «آن کدام است؟ جواب داد، «آنکه مفید تر باشد.» سوال کردم، «کدام مفید تر است؟» گفت، «آنکه عایداتش زیاد تر باشد. چونکه مرام من این است. اول پول. دوم مراتب عالیه. خدمت وطن، یعنی ابناء وطن، اول خود من هستم.»

گفتم. «الهی خیر به بینی. شیرم حلالت باشد. حقا که حلال زاده هستی. چونکه برادرت هم درهمین خط کارمیکند، وهمین نقشه را تعقیب‌مینماید.

دلشاد خانم
{{سصم||۲۳|}}
{{و|{{بزرگتر|'''اهمیت اسباب بازی'''}}}}

{{و|بقلم مستر استراس در مجله ماهیانهٔ پاپیولارساینس}}

مستر استراس نویسنده این موضوع یکی از مخترعین و پیش قدمان ماشینهای بازی اطفال است در امریکا. سنش تقریباً پنجاه و نه سال است ولی چندان پیر نیست که از بازی کردن با اختراعات خود محروم ماند. چنین نقل میکند چندی بیش نیست که حکایتی راجع به برادران رایت (دو برادر که اسمشان رایت است) اولین اشخاصی که موفق باختراع طیاره شدند خواندم. موضوع این حکایت قصه های جالب توجهٔ از ایام طفولیت آنها بود و درضمن سایر مطالب بیان میکرد چطور این دوبرادرخرد سال در یکی از ایالات متحده امریکا موسوم به (اوهایو) بعد ازتعطیل مدرسه با بالون بازی‌میکردند البته‌اغلب اشخاصی که درزندگانی با بالون بازی کرده و روشنائی کروی شکل رنگارنک آنرا دیده که چقدر دلچسب و جالب توجه است مخصوصاً موقعیکه با یک حرکت مختصر انگشتان بالا و پائین میرود. این دو نفر بیشتر از سایر رفقا با بالون بازی میکردند و آنها را با اندازه های مختلفه امتحان کرده با وزنهای متفاوت هوا میکردند ولی در آنموقع هیچ تصور نمیشد اینها اشخاصی هستند که درآتیهٔ نزدیکی کامیاب باختراع جدیدی خواهند شد تا بوسیلهٔ آن حمل و نقل تازهٔ در عالم احداث کنند. این حکایت در من اثر غریبی کرد که سازنده اسباب‌بازی هستم و خیلی مایلم بدانم در شغل آتیهٔ اشخاص چه اثراتی دارد تا اینکه‌مکرر در ضمن صحبت با مردان معروف و خواندن حکایات در باره طفولیت اشخاص نامی ملتفت شدم باهر آلتی که انسان زمان طفولیتش‌را صرف کند ممکن است با شغل آینده او مناسبت داشته باشد

اگر بزرگترین پل سازهای امروزه از زمان طفولیتش برای شما نقل&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>7wrod1kybrp70o4nj69w32sje6w5vne</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 5, No. 6, 1304 SH.pdf/۱۴</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97763</id>
    <revision>
      <id>304698</id>
      <timestamp>2026-10-14T12:15:44Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۲۴–۲۵</comment>
      <origin>304698</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5550" sha1="9vniuugxwijg0b9p4v5wae1o4n5bfa2" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۲۴|}}
کند مطلع خواهید شد که نود قسمت از وقتش را صرف ساختن آلت پل نموده همچنین اگر از رئیس ادارهٔ هوا پیمای امروزه ممالک متحده امریکا سؤال‌شود که در طفولیت چه قسم بازی میکرده حتماً جواب خواهد داد که مشتاق بهواکردن بالون بوده

کارل آکلی که یکی از مخترعین و صیادان مشهور است ساعات بازیش را با ادوات شکاری صرف میکرده و از گفتهٔ خود اواست که بعدها هم باهمان آلات تعمیر و اصلاح خانهٔ خودش را که در وسط جنگلی واقع شده بود و چندین میل از آبادی دور بوده میکرده.

شخص دیگری که در بزرگی‌اسباب بازی زمان کودکی اشرا استعمال می کرده دکتر ژرژهال امریکائی منجم معروف‌است که نه فقط در امریکا بلکه در تمام عالم مشهور است جزو اسباب بازیهائیکه او خیلی میل داشته بازی کند زورق وماشینهای کوچکی بوده که علم میکانیک را باو تعلیم می داده ژرژهال وقتیکه ده ساله بوده پدرش یک جعبهٔ مملو از آلتهای نجاری باو داد، او هم این را مایه دکانی قرار داده که هشت سال بعد بنا نموده دکان کوچک او حاوی چرخ اره کوچک سوهان‌دوربین‌عکاسی‌مایکروسکوپ‌و تلسکوپ و اغلب آلتهائیکه لازم وملزوم تشکیل یک (لابراتوار) مختصری است بوده. الان هم‌آنجا شروع بعملیات و اختراعات اسباب ساده هیئتی و فیزیکی نموده و اغلب آلتهای زمان طفولیتش را بکارمیبرد. آیا این‌مثل‌ها بااهمیت نبود. فردیناند استراس میگوید وقتیکه من‌طفل بودم بسیار مشتاق ببازی میکانیکی بوده درست بخاطر دارم که هیچوقت مثل وقتیکه واگونرا پر ازجمعیت بچهای شهری کرده بدور شهر میگرداندم خوشحال نبودم بالاخره موقعی هم که بزرک شده میخواستم مصدر شغلی شوم داخل کارخانه اسباب بازی شدم. اطفالی که ببازی کردن با آلتهای الکتریکی مایل‌هستنددرمدت‌زندگانی خودهر چه را راجع بالکتریک‌بخوانند
{{سصم||۲۵|}}
بهتر خواهند فهمید وپسرانی که اوقاتشانرا صرف آلتهای بازی کرده اند محققاً اگر یک نجار قابل و یا میکانیک عامل نشوند حتماً میتوانند گاهی تعمیر و اصلاح خانهٔ خود را نمایند در هرصورت خیلی کم هستند که اهمیت اسباب بازی رادر نمو قوای فطری و استادی اطفالشانرا در زندگانی آتیه آنها بفهمند.

من بعضی اوقات اولیاء طفل را ملاحظه کرده‌ام که در موقع عید کریسمس سعی‌دارند هدیه یا پیشکشی برای بچهای خود بخرند مستعجلانه داخل مغازه خورده فروشی شده انگشت روی این وآن میگذارند بالاخره از روی بی حوصله گی چیزی پیدا کرده میخرند که کمتر بدرد اطفال میخورد این اولیاء در واقع اوقات گرانبهای اطفال خود را تلف مینمایند که بدون مناسبت هرچه دستشان میاید میخرند چون اسباب بازی هم قسمی از تحصیل ابتدائی طفل است و همانطوریکه یک مدرس برای تدریس طفل کتابرا از روی دقت ونقطه نظراحتیاج بچه انتخاب میکند همانقسم هم باید والدین اسباب بازی تهیه‌کنند که مفید بحال بچه باشد یعنی قبلا فکر کرده بعد نزدیک مغازه شوند.

در امریکا اسباب بازی ساخته میشود که به بچها چیز های تازه‌تعلیم دهد و در واقع میتوان امریکا را زمین بازی اطفال لقب داد چون به نسبت صد در بیست و پنج جمعیت اطفال بازی کن امریکا از سایر جا ها زیادتراست نتیجه اش هم این میشود که اطفال امریکائی پردل وشجاع و ظرفیت هرکاریرا دارند و درکمال راحتی میتوانند با هم کار کنند بر عکس اطفال اروپائی نسبتاً سنگین‌تر و محجوب‌تراند ویاد نگرفته اند چه قسم با هم کار کنند اغلب اشخاصی هم که امریکا را دیده‌اند میگویند بچه های امریکا خیلی با هوش هستند.

البته میدانید حالت ملت آلمان‌را درموقع جنک بین المللی مثلا در یک گروهان چند نفر سرکرده بیش نبود اگر فرمانده اولی‌کشته میشد دومی جای اورامیتوانست بگیرد او هم کشته میشد سومی بود که بجای او فرمان دهد ولی بعد ازاو شلوق&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>9vniuugxwijg0b9p4v5wae1o4n5bfa2</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 5, No. 6, 1304 SH.pdf/۱۵</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97764</id>
    <revision>
      <id>304699</id>
      <timestamp>2026-10-14T12:16:17Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۲۶–۲۷</comment>
      <origin>304699</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5046" sha1="m3mwkcv8a3b7fii5jc0uk8fh9cp3zhl" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۲۶|}}
شده بقیه نود و هفت نفر مثل ماشین آلت آنها بودند و دیگر کسی نبود که بتواند فرمانده شود بکلی آندسته منهدم میگشتند. حال در آمریک اینطور نیست اگر در میان صد نفر سرباز بسرکرده اولی شلیک شود دومی جای او را میگیرد بعد سومی و چهارمی همینطور تا از صد نفر فقط پنج نفر خواهند ماند که نتوانند فرمان دهند علتش آنکه درضمن بازی فرماندهی را آموخته اند اسباب بازی بچه را با یک فکر صائب تربیت میکند البته خیلی مشکل است که بچه با فکرصحیح کار کند اگر فرضا یک ماشین بد به بچه هدیه دهند او همیشه بی دوامی آن‌را بخاطر دارد ولی اگر خوب باشد خوبی‌آن ماشین را فراموش نمیکند درهرصورت بچها در ضمن بازی کردن با آلتهای میکانیکی همیشه از ترقیات جدید دنیا باخبر هستند و اگر با آلتهائی مثل اتومبیل وطیاره بازی کنند خواهند فهمید که اینها مفید برای حمل و نقل پستی است همیشه ساعی باشید اسباب بازی با دوام به بچه بدهید اگر واگون است طوری باشد که اقلا پنجسال‌بماند پسری که حس‌محبت آلت بازی را دارد طبعاً دراو باقی است تابزرک شود و هرچه بزرگتر شود نقشه جدیدی میکشد که اوازمات خوبتری تهیه کند.

یکی از بهترین طریقی که زایل میکند ترس را از اطفال خرد سال اسباب بازی است غالبا دیده شده بچه از سک یاگربه میترسد و هنگامی که آنها را می‌بیند یک چندشی بانها دست میدهد یگانه راهش این است که اسباب بازی مثل شیر و سک و گربه و پلنک برای آنها تهیه کنند یا بچها را بباغ وحش برده تا از کوچکی این ترس را از سر آنها بدر کنند.

حسن دیگر اسباب بازی این‌است که بچه فکر میکند این ازچه‌ساخته شده و چطور ساخته شده وگاه اسباب بازی‌را تیکه‌تیکه کرده سرمنشاء قوه‌اشرا خواهند فهمید و اغلب در ضمن بازی خیلی چیزهای تازه هم یاد میگیرند. هر سال تقریبا صد کاغذ ازپسران و دختران جوان میرسد و هرکدام دستور ساختن
{{سصم||۲۷|}}
اسباب بازی تازهٔ را میدهند گاهی پیشنهادات مفیدشان جالب توجه شده و پذیرفته میشود ولی اغلب چون برای سازنده صرف ندارد قبول نمیشود. مسلما اسباب بازیرا هم باید از روی سن بچه تعیین کرد مثلا به‌پسر بچه باید اسب یاشیر کوچک داد و به دختر بچه عروسک قشنگ. ولی از سن ده تا دوازده سه قسم بازی در پسرها و دختر ها مؤثر است

اول اسباب بازی کشیدنی دوم آلت بازی الکتریکی سوم ماشین آلات امادختران‌باین سن بیشتر مایل باسباب بازی خیاطی آشپزی نقاشی یا چیزهائیکه با گل درست میکنند هستند ولی امروز همگی چه پسر و چه دختر مشتاق بازی نقشه میباشند

ترجمهٔ همدم نبوی

{{و|―――}}

{{و|{{بزرگتر|'''در تعقیب ترقی آبغوره'''}}}}

خانم محترمه دلشاد خانم چنگیزی در شماره چهار مجله عالم نسوان شرح مبسوطی راجع بحالت حاضره نسوان ایران در تحت عنوان ترقی آبغوره درج کرده بودند و در خاتمه آن نظریات دیگران را خواستار شده بودند؛ اینک بنده قسمتی در اینموضوع تهیه کرده. و برای قارئین آن مجله هدیه می فرستم.

بدواً تذکر میدهم که از دیر زمانی. بقلم خانم محترمه سابق الذکر آشنا بوده‌ام و شیوه چیز نویسی ایشان که عوامانه و درعین حال حاوی مطالب سودمند است بسیار پسندیده‌ام‌زیرا که بهتر بمعرض استفاده عامه گذارده می شود؛ و معتقدم که مادامی که اکثریت این ملت دارای معلومات بسیطه‌نشده اند باید حتی‌الامکان عبارت ساده وبلحن عامیان نزدیک باشد.

این مقدمه برای آن بود که اگر در مقاله ایشان انتقادی بشود غرضی&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>m3mwkcv8a3b7fii5jc0uk8fh9cp3zhl</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 5, No. 6, 1304 SH.pdf/۱۶</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97765</id>
    <revision>
      <id>304700</id>
      <timestamp>2026-10-14T12:16:48Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۲۸–۲۹</comment>
      <origin>304700</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4946" sha1="8vbijbyezzbqmnwdinob9oadmt749lf" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۲۸|}}
نیست مگر آنکه اساسا تنقید در مقالات و این نوع مناظره و مباحثه رامفید میدانم و حتی‌الامکان باید سعی کرد که راه آن باز شود.

حال بیائیم‌برسر مطلب: خانم‌محترمه در صفحه ۵ تصورهائی‌یاتقصیرهائی برای زنان ایران ردیف کرده بودند اگر بجای کلمه ایران تهران گذاشته‌بودند تمام بجا و بنده هم مجبور نبودم بنام طرفداری از زنان بیچاره دور دست از مرکز قلم برداشته و تصدیع خاطر شریف قارئین را فراهم سازم ولی کم لطفی یا بی اطلاعی ایشان سبب شده است که بنده قسمتهای عبارات ایشان راعیناً نوشته و جزء بجزء توضیح بدهم.

۱ – مینویسند «سعی کرده و میکنیم که چادرهایمان اطلس‌باشد» انصاف بدهید آیا فلان زن بیچاره یزدی که بچند ذرعی چادرشب که ازدست رنج خودش تهیه شده و پوشش خود قرار میدهد باید طرف حمله قلم شما واقع شود؟ و آیا فلان زن کرمانی یا اصفهانی که چادر های عبائی یاچلوار خیلی ارزان قیمت را حجاب خود قرار میدهد باید در ردیف خانمهای چادر اطلسی ملامت شود.

۲ – «مد پاچین را در هر ششماه تغییر میدهیم» البته تصدیق میکنید که زنهای نائینی یا کاشانی که بیچاره ها شلوار وطنی بلند دوخته و پا میکنند در تغییرات مدپاچین شرکتی ندارند و نباید سرزنش بشوند.

۳ – «دوگره بر پاشنه ارسی افزوده ایم و امیدواریم که بر آن بیفزائیم» یا فراموش کرده‌اید یا اطلاع نداشته اید که زنهای شهرهای دیگر ایران غالبا کفش های معروف به پاشنه خواب خیلی ساده استعمال کرده و اگر خانمهای پاشنه بلند تهرانی در میانه آنها پیدا شود اسباب تعجب آنها میگردد.

۴ – «بند پیچه را بلند و قشنک نموده و سعی مینمائیم که
{{سصم||۲۹|}}
هنگام عبور بدیگران نشان بدهیم» گمان نمیکنم زنهائی که با دست و چشم خود تکه چلوار را روزن روزن نموده و جای چشم خود را باز کرده و باسم روبندآن را بصورت میزنند محتاج باشند بند پیچه تغییر بدهند و یا زن هائی که همان چادرشب یا چادرهای خودرا برخ پیچیده احتیاج داشته‌باشند که بند پیچه بکسی نشان دهند.

۵ – «در تغییر رنک جوراب و نازکی آن بر یکدیگر سبقت می جوئیم» خود شما خوب است حکمیت کنید که زنهای‌چاقچور پوش ایران که قسمت اعظم زنهای ایران را تشکیل میدهند باید با معدودی از جوراب پوشان تهران طرف سرزنش و توبیخ واقع شوند در اینصورت لزومی ندارددر نازکی جوراب دقت نمایند.

غالب نویسنده ها ایران را ازخیابان شاه‌آباد دانسته تا انتهای‌دروازه قزوین و آبادی ایران را از میدان‌سپه حدس زده معارف‌ایران را دارالفنون میدانند و همچنین غالب مباحثاتشان در موضوع ایران نسبت به تهران است اینموضوع را شماره ۱۶ کاوه سال ۲ خوب تشریح نموده (قارئین محترم را بخواندن آن قسمت توصیه میکنم که مطالب مفیدی دستگیرشان میشود) در صورتیکه باید – وقتی از ایران صحبت میداریم – سراسر این مملکت را در نظر گرفته و بر بدبختی آن بیشتر حسرت بخوریم؛ و نباید بیچاره زنهای‌شعرباف یزدی را در ردیف خانمهای بیکاره تهران ملامت کرد و یا زنهای قالی باف کرمان وکاشان‌را که امروزه قسمتی از صادرات مملکت شمارا تهیه میکنند در صورتیکه مقدار جزئی واردات خارجه را مصرف مینمایند در شماره‌خانم های حریر پوش تهران توبیخ نمود.

آیا هیچ فکر کرده اید که واردات کمرشکنی که تجار ایران را بورشکستگی موحشی سوق میدهد صرف عزیزان بلاجهت تهران میشود.&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>8vbijbyezzbqmnwdinob9oadmt749lf</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 5, No. 6, 1304 SH.pdf/۱۷</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97766</id>
    <revision>
      <id>304701</id>
      <timestamp>2026-10-14T12:17:22Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۳۰–۳۱</comment>
      <origin>304701</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5289" sha1="1k80xsdpnma5v2xy1sl6twfbsr8n8g3" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۳۰|}}
آیا هیچ میدانید که مبالغ کلی که هرسال از مملکت ما وداع کرده و دیگر مراجعت نمیکند نتیجه بوالهوسی مجسمه های برقی تهران است‌بیچاره زنهای ایران چه تقصیر دارند بلی تقصیرشان اینست که عمرعزیز خود راصرف بافندگی و یا زحمت دیگر نموده و دست رنج خود را اندوخته کرده حمل تهران می نمایند و در نتیجه خانمهای تهران که از عهده دوختن لباس خود بر نمی آیند می توانند مبالغ کلی بخیاط خانهای اروپائی داده خودرا شیک‌و قشنک نموده وسائل دلربائی را فراهم سازند؛ بلی اگر زنهای ایران از صبح تا عصر در گرمای تابستان در صحرا مشغول درو و هزاران زحمات شاقه‌دیگر نمیشدند خانمها نمیتوانستند با ظواهر فریبنده جلب توجهات جوانهارا بنمایند و یا باالعکس جوانها نمیتوانستند با فکل و کراوات و شیکی لباس عفت‌آنهارا بربایند.

نوشته بودید که‌زنهای ایران موهوم پرستند نه همه اینطور نیستنداین‌فقط تهران است که سر هرکوچه و برزن فالگیری یا دعانویسی برای خیالات موهوم زنهای مرکز دکانی بازکرده این فقط تهران است که از صبح تا عصر ازکوچه صدای«فالگیرم، رمالم، دعانویسم، حساب‌گرم، طالع بینم» بلند است کجای‌ایران این مرسومات است اگر درشهری وجود داشته باشد خیلی بطور ندرت است اما درقسمت بی‌سوادی تصدیق شمارا میکنم تمام زنهای ایرانی بیسوادند خاصه سایرشهرها که‌بدرجات‌معارف‌نسوان‌عقب‌تر ازمعارف‌مرکزاست‌اماتقصیرآنهاچیست‌برای زنهای مرکز دولت چندین باب مدرسه متوسطه‌وابتدائی افتتاح کرده چندین باب مدرسه خارجه تاسیس شده درصورتیکه غالب شهرهای ایران یا مدرسه نسوان وجود ندارد یا منحصر است به یکی دوباب آیا تعجب نمیکنید کرمان یک‌ایالت‌پهناور که‌ربع ایران را تقریبا تشکیل میدهد دارای دوباب مدرسه‌زنانه است که یکی بهمت یکی دونفر از خود اهالی اداره شده و دیگری به پول
{{سصم||۳۱|}}
انگلیسی اداره میشودآیا حیرت نمیکنید که غالب شهرهای ایران اصلا مدرسه وجود ندارد شهر بالنسبه کوچکتر و دهات که دیگر تکلیفش معلوم است.

تمام‌این عیبهای ناشی ازهمان حس اولیه است که‌حتی اولیاءهم‌ایران را تهران دانسته وعطف توجهی بسایر نقات ایران ندارند

در خاتمه از خانم محترمه دلشاد خانم تشکر میکنم از اینکه با قلم ساده وبی آلایش خود عیوب این‌نوع‌خانمهاراحلاجی کرده و برکف آنها مینهند، و اگر تمام زنهای ایران رادچار حمله خود قرار داده اند نتیجه حرارتی‌است که‌درهنگام نوشتن موضوع خود بایشان دست داده و حق هم دارند زیرا هرذی حسی از دیدن این مناظر متأثر شده‌ودر نتیجه عصبانی میشود وتنها قسمتی را از این مجله که‌من علاقه‌مند بخواندن آن هستم موضوعهای ایشان است

جواد جهان بین کرمانی

{{و|―――}}

{{و|{{بزرگتر|'''ماراهم دختر میگفتند'''}}}}

نور از قبرشون بباره بزرگترون ما میگفتند «اگه آدم مار بزاد بهتره تادختربزاد» ماهاکه سربگریبون بودیم اگه ده‌تاتو سرمون میزدند صدامون درنمیومد کاشکه سر ازگور درمیاوردند ودخترهای این عهدره تماشا میکردند که باما هزار فرسخ تفاوت دارند.

خدا رحمت کند ننه جونم میگفت هر وقت هاون‌حرف زد دخترهم حرف میزنه این حرف توی گوش من بود تا چند روز پیش رفتم به یکی از این مدرسه های خراب شده ناگهان یک حناق گرفته از پشت پرده بصدا درآمدهی‌میگفت«حقوق؛ حقوق»منکه این‌چیزهاسرم‌نمیشه گمون کردم‌میکه آدم‌نون مرده‌میخوره‌بایدحقوق شناس باشه. آبجی فاطمه‌سلطان که زن‌فهمیده‌ایست‌گفت بیچاره مقصود ازاین‌حرفها اینه که مامیخواهیم‌مثل‌مردهاباشیم گفتم‌نفهمیدم گفت&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>1k80xsdpnma5v2xy1sl6twfbsr8n8g3</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 5, No. 6, 1304 SH.pdf/۱۸</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97767</id>
    <revision>
      <id>304702</id>
      <timestamp>2026-10-14T12:17:56Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۳۲–۳۳</comment>
      <origin>304702</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5301" sha1="rvziau9z9pc4ir45qzci5sbirxttq6o" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۳۲|}}
یعنی‌مدرسه‌میخواهیم – کسب‌وکار میخواهیم. گفتم‌بسه‌بسه‌نمیخواهم‌این‌حرف‌هاره‌گوش کنم گفت بلند شدم امدم بیرون

خوب بخاطرم هست‌وقتیکه لباسهای عروسی منراتهیه میکردند بمادرم گفتم کاشکه تافته‌گلی نبود مثل دهاتیها میمونه خدا رحمتش کنه خاک براش خبر نبره چنان زد توی صورتم که یکی از او خوردم یکی ازدیوار« که‌ذلیل شده دختر معنی‌نداره که خودش را داخل همه‌جا بکند» اگر حالاره میدیدچه میگفت که دخترها حتی اصل کاری‌را هم خوب و بد میکنند میخواهند از رفتار یومیه او باخبر شوند ننه‌جون پدریم از اهل خاک پاک اصفهان بودمیگفت مرد باید دوتا سوراخ بینی داشته باشه و بس. حکیم حاذق باید دامادره معاینه کند یعنی‌چه من کوچک بودم‌که باباجونم سفر کرد از او برای‌من خیلی نقل کرده بودند شب عروسیم وقتیکه حاجی‌ره از در وارد کردند چون ریش دراز قرمزی داشت من گمون کردم بابا جونم از سفر آمده بلند شدم گفتم بابا جون قربونت برم‌یادش بخیر خالم چنان وشگونی گرفت‌که هنوز لذت آن زیردندونمه این‌زمون دخترهای گنده از حد گذشته تازه مدرسه میروندنمیدونم‌این‌مادر و خواهرها چشم‌ندارند که‌این چنارهاره برای جوان های بدبخت انتخاب میکنند.

بما تعلیم داده بودند که دختر باحیا باید سرش را چنان خم کندکه اگر فنجون چاهی‌ره روی گردنش بگذارند تکون نخوره میگفتند دختر باید زانوهاشه خم کنه‌که ظریف وکوچک بنظر بیاد نباید بدوه که پاهاش بزرک میشه و فلان این عرقه ها ژیمناستیک بازی میکنند مثل سربازیک دومیکنند هرکس، میگفت باورم نمیشد تا اینکه گیس نازنین‌تا کفن کردم‌از چشمم دیدم که دختر ها. . . . . . . . . . مثل‌گنجشک‌از روی‌خرک چوبی‌می‌پریدندمن‌از دیدن آن نزدیک بود سرم شاخ در بیاره.

وقتی که ماهاره بخانه شوهر میفرستادند میگفتند «گوشتش از شما
{{سصم||۳۳|}}
استخوانش از ما» یعنی آدم باید از بچه‌گی چوب مرده بخوره‌تا مغز استخون بگیره چند روز پیش در یک مجلس بودم یکی ازعلماءیک‌سر منبریک‌چیزی بعربی گفت بعد معنی کرد که «خداوندعالم میفرماید زنها یتان را برخودتان مقدم بدارید». یک کدخدازادهٔ‌دهاتی هم که از همه‌جا خبر داشت نامردی نکردبلند شدگفت آقا پس اینحرف چه معنی دارد که مردخدای کوچک زنست گفتم مرحبا تو شیر پاک خوردهٔ میگند آدم بی‌سواد کوره من‌که‌خبر ندارم پسرم که تازه از آنجاها آمده میگه زنهای. . . وکیل ووزیرهم شده اندالهی ماهاآنروز مرده باشیم و این چیزهاره نه‌بینیم آبجی‌بهت بگم اینروزکار خوبی است‌همینقدر که پای من‌و شما از میان دربره دیگه کسی بمیدون نمیمونهٔ هرکاری دلشان بخواد و هرتاخت‌و تازی که دارند خواهند کرد.

امضاء محفوظ

{{و|―――}}

{{و|{{بزرگتر|'''جواب داشاد خانم'''}}}}

دلشاد خانم بخواند و غیرت بگم بداند که ما خانم های ایرانی نژاد بعضی دانسته و برخی شنیده وجماعتی هم‌شاید بی اطلاع نیستند ازاینکه‌مجموع طایفه نسوان در سایر ممالک متمدنه عالم بواسطه علم و دانشیکه دارند مانند مردان خودشان درکارهای مملکت دخیل و از حسن کفایت و لیاقت آنها بسی تجارتخانه ها و کارخانها و ادارات مختلفه تشکیل و کارهای را که عهده داراند بخوبی انجام داده و میدهند – بالا تر از اینها نظر باستعداد و لیاقتیکه در نتیجه علم و تربیت پیدا نموده‌اند – چه کرسیهای وکالت و تاج تخت های سلطنت را زینت بخش شده ومیشوند – تصور نرود کرسی ویا تخت نشینی را مقام ارجمندی دانسته برای خود نمائی و خود پسندی در صدد ترفیع رتبه‌اند (خیر) بلکه برای کمک نمودن بجفت خویش، و محبتیکه نسبت بهم نوع&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>rvziau9z9pc4ir45qzci5sbirxttq6o</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 5, No. 6, 1304 SH.pdf/۱۹</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97768</id>
    <revision>
      <id>304703</id>
      <timestamp>2026-10-14T12:18:27Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۳۴–۳۵</comment>
      <origin>304703</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5556" sha1="ns81fq5h9z469zctv7tvtun5joviexp" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۳۴|}}
توده زنان مملکت خود دارند. بهر جمعیتی داخل و در آن میان خدمت بهم وطنان عزیز را شروع مینمایند – چنانچه هزاران مریضخانهای مجانی بهمت عالیه زنان در اروپا موجود است و همان خانم های عزیز پرورده فامیل. پر زحمت ترین کار آن مریضخانها را که پرستاری ابناء وطن است عهده‌دارند ازصمیم قلب وبدون ریاکاری – صرف نظر ازخدمات و زحمات و فداکاریهای فوق تصور ماها. اختراعات محیرالعقول ازآنها مشاهده‌شده‌است که کرورها مرد وزن‌را باعث نجات ازمرض وموجب‌زنده‌گی نوگشته‌اند – من جمله یکی ازآن خدمات بر جسته بنوع و اختراع غریب را مادام (کیوری) کاشف رادیوم کرده است عمده علما و حکمای فرنک این خانم عالمه را شناخته و در نزد عامه مقام عالی دارد – در ۲۵ سال قبل که ما زنان ایرانی از تخم جاروب وپشم گرک وقلیاب سرکه بوسیله چهل کلید اختراع باطل سحر میکردیم – آن خانم محترمه دوای موسوم برادیوم را اختراع کرد تا بواسطه آن دوا کلیه امراض جلدی سوداوی جربهای سخت لکهای بدن و ذگیل های بدنی خوب شده و میشود – این خانم بملاحظه چنین خدمت بنوع دارای نشان علمی تاریخی از دولت فرانسه است – علمای فرنک تا کنون آنچه سعی کرده اند بکمک (کیوری) تااین دوارا زیادتر ایجادکنند متأسفانه‌تابحال‌بقدرشش‌سیرآن را نتوانسته اند بیشتر تحصیل نمایند – قیمت‌یک سیر آن دوا ۳۰ کرورتومان است – حال شنیدید که این کوچکترین هنر یک زن است از زنان عالم در ممالک متمدنه بطور یقین آن زن هم نوع ماست و ازطایفه نسوان عالم است نه فرشته است و نه بقول دلشادخانم از ما بهترانست بلکه فقط و فقط زن است و آدم – حالا قدری هم محیط خود را در نظر گرفته بهنر و صنایع خواهران وطن خود ملاحظه نمائیم – . . . . . . . بدنیست برای تماشای این قسمت پردور نرویم که طریق را گم بکنیم – همه ماها میدانیم مشت نمونه
{{سصم||۳۵|}}
خروار است پس از پای تخت مملکت شروع میکنیم – البته این شهر مرکز علم و تربیت است اصل مرکز تمدن ما زنان ایران طهران است. از دروازه شاهزاده عبدالعظیم کرفته سیر کنان از دروازه شمیران بیرون میرویم – واقعا من نمیدانم که تماما یا نصف یا ثلث خانم های تخت نشین این پای تخت‌هیچ وقت میل کرده اند با دلشاد خانم بچنین تماشای نوع جویانه بروند – یعنی قدمی از کرسی سلطنه و دوله‌گی پائین تر کذارده بی اتومبیل فورد یادرشگه و کالسکه شخصی بلکه با یکنفر از خدمت گذاران بلدراه در نواحی سرقبرآقا و میدان قاپق یا میدان محمدیه وکاه‌فروشها رفته زنان هم نوع خودرا ملاحظه کنند که در چکارها مشغول میباشند – خود من در مدت زندگانی خویش چند مرتبه اتفاقا از آن مکانهای عبرت انگیز عبور کرده و دیده ام. مغازهای بی سقف و دیواری را که دست طبیعت قسمتی از زمین های پست و بلندآن میادین را پیشکش‌قدمهای یکمشت از زنان کارکر آن محل نموده و آن جمعیت کارکر طایفه نسوان که نوع ماها میباشند آزادانه بالای زمین نشسته تجارت (کهنه‌فروشی) میکنند – یعنی لباسهائیکه ازکارخانه غسالی ابتیاع کرده اند که آن‌ملبوس از تن اموات کنده شده. دراین‌مغازه‌ها بفروش‌میرسد – بدیهی است این نوع لباس‌ها که صاحبان اغلب آنهابایک مرض مسری بدرود زندکانی‌در آن ها کفته اند برای خریداران زنده پس ازپوشیدن چه نتیجه خواهد داشت (دکتر های مسؤل مملکت بهتر میدانند) – تا نفخه نه بر مرده بر زنده باید کریست – صور زیرا که این سر مایه تمام شدنی نیست تا مرده و زنده در عالم این محیط وجود دارد فابریک غسالخانه لباسهای جور بجور حاضر کرده و بیرون میدهد و فروشنده و خریدار هم دو میادین سابق الذکر حاضراند – باری قدری که از میدانها پیشتر آمده داخل راسته بازار دسته دیگر از کارگران زنان هم‌نوع را دیده ایم که صنعت یدی خود را برای&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>ns81fq5h9z469zctv7tvtun5joviexp</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 5, No. 6, 1304 SH.pdf/۲۰</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97769</id>
    <revision>
      <id>304704</id>
      <timestamp>2026-10-14T12:19:01Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۳۶–۳۷</comment>
      <origin>304704</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5539" sha1="pdx5ipgvrccj0qcczi41yz5nwlf34u3" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۳۶|}}
فروش آورده مقابل چشم هرکس نگاهداشته میگویند «رشته برشته‌است مشتری هستی یکصددانه یکقران» – درسر چهارسوق های عمومی از همان مغازه های سابق دیده میشود – که کارکنان یعنی فروشندگان عروسک جلی حاضر کرده بمشتریان نشان میدهند – جمعیت دیکر از زنان را صنعت یدی کلاغهای‌کوهی است که‌درحدود گارماشین میفروشند – اگر دلشادخانم وقتی حضرت عبدالعظیم رفته باشد شاید این که کلاغ کوهی فروشان را دیده باشد که هریک ازآنها بصدای بلند میگویند «آی غلاغ کوهی یکی یک‌شاهی» بعلاوه صنعت گران ماهر زبر دست دیگر هم در بازار مکاری هستند از قبیل. فال‌گیره کلوگیره – جام زن. قاشق زن. آئینه بین. فال نخودبین. که این جماعت بدین‌عناوین داخل خانها و مجامع عمومی شده بنام کسب و کار – در مساجد کفش در حمامها بقچه در عروسیها استکان در روضه خانی ها سرقلیان غیب میکنند بطوریکه از نظر همه مخفی ماند – نظر به‌پیشرفت این‌مقاصدعالی – برای‌بستن چشم حسود و بخیل و توسعه تجارت و فن از روی مهارت ملزومات ذیل را همیشه همراه دارند (کجی هفت سوراخ) (به بین بترک) (نظرقربانی) (قاپ گرک) (دندان خوک) سم‌الاغ سه‌ساله) (تخم لاک‌پشت) و وو و که قلم از شرح آن شرم دارد –

آه بدبخت بی‌چاره زن ایرانی آه‌که چه‌طومار زندکانی ننگین را بادست خود نوشته بیادکار میگذاریم آه که این همنوعان ما در سایهٔ جهل و نادانی بملاحظه عدم علم و تربیت باین قسم کارهای شرم آور مبادرت ورزیده و این شیوه را کسب مشروع خود میدانند چه رسد بکارهای نامشروع (بلی) این‌است مختصر ازمطول شرح – حال ما زنان ایرانی در پای تخت تمدن – حال اگر رغبت ملاحظه باشد و بخواهیم نظری دورتر انداخته باطراف پای تخت‌بنگریم – دستهای مختلفی را ازهمین زنان بیچاره خواهیم دید – که تابستانها خوشه چین دهات و
{{سصم||۳۷|}}
زمستانها گدای ره‌گذر هرشهری میباشند (چرا وبرای چه‌اینطور شده ایم) .....لیکن درعین حال باآواز رسا فریاد کرده میگوئیم ای خانمهای هموطن عزیز که برای مختصر کسالت اطفال خود فورا نزد ما آمده میگوئید گلوی این بچه‌را بگیر و حال آنکه عموم دکتر های عالم میدانند وخود ما گلوگیرها هم میدانیم که‌این کار اساس ندارد جز فریب دادن شما وچند شاهی گرفتن ای خانمها ایکه‌تخم مرغ مقابل پیشانی اطفال خود میشکنید برای رفع نظر واطفالرا ازمیانه‌درخت پوک میگذرانید آیا شما هنوز حس نکرده اید که ما جمعیت عوام وشما جماعت خواص ومکرمه هر دو در آتش نادانی میسوزیم ولیکن نه پیداست دودی – آیا نفهمیده اید ماطایفه – قلنج شکن – چله بر – نزله بند – باد بند – دعای بی وقتی نویس – باطل سحر کوی – همه گی دروغ میگوئیم یکمشت بی چاره تر از همنوعان شما هستیم – ای خانمهائیکه ازدباغخانه و اطراف توپ مروارید و طواف آن دست بردار نیستید و فال کوش نشستن و ازروی علو جستن شب چهار شنبه آخرسال و تمام آداب ورسوم اول سال‌وماه نو تا آخر سیزده بدر را از برای خود و کسان خود لازم میدانید – بدانید که سعادت و خوشبختی سایر زنان عالم در این چیز ها نیست و باید بالاخرهٔ پشت پای بر تمام این موهومات و مزخرفات زده تا بمردان خود بفهمانیم که (خیر) ماضعیفه نیستم بیعقل نیستیم موهوم پرست نیستیم آدمیم انسانی‌هستیم – ای خانمهائیکه چشم امید ما جمعیت پریشان حال بروی شما باز است دانسته باشید که ما خوب دانسته و یقین داریم که از خانمهای پارک نشین با ثروت ملکه های تخت نشین پایتخت ما اکر تولید زحمتی نشود فکری برای راحتی ما نخواهد بود بدین ملاحظه مخصوصا دست داد خواهی و کمک بسوی شماها دراز کرده و از شما استمداد میخواهیم – زیرا که آن خانمهای بقول دلشاد خانم از ما بهتران را مجالی نیست چون دائما مشغول اکتشافات و اختراعات&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>pdx5ipgvrccj0qcczi41yz5nwlf34u3</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 5, No. 6, 1304 SH.pdf/۲۱</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97770</id>
    <revision>
      <id>304705</id>
      <timestamp>2026-10-14T12:19:32Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۳۸–۳۹</comment>
      <origin>304705</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4815" sha1="qua64pl4t8hcz87se1iph7bnuwke8an" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۳۸|}}
میباشند – بدیهی است که‌آن ذوات محترمه همین قدر فرصت دارند که تجسس نموده بدانند پارچهای نوظهور شوهر مقروض کن مملکت خراب کن فرنک‌آباد کن تازه وارد شده در کدام مغازه یافت میشود فوراً خریداری کرده درخیاط خانهای شیک و آلامد بتازه ترین فرم که با آخرین پست از فرنک کاتالک آن رسیده‌است برده بدوزند – و لباسهائیکه سال‌قبل بقیمت گزاف شوهربیچاره خون جگر خورده و خریده است فورا از سر باز کرده تا هم سران نگویند این مد کهنه شده است – این قسم خانمها تصور نکرده اند که شرافت مندی باستین‌ویقه کوتاه چاکدار مشبک بدن نمانیست – یا ریبان دوزی اطراف لباس در میدان (پز) گوی سبقت شرافتمندی را نتواند ربائید – ای خانمهای عزیز که دارای صفات فوق هستید چادر های اطلس شسته – کفش و پوتین های پاشته بلند که یک سانتیم از متر کمتر است نه تنها چیزی بر هنر مندی شما افزوده نخواهد کرد بلکه سبب بدبختی ماها هم که نوع شما هستیم شده‌است واین‌شیوه مرضیه را برای خود نمائی بخود نگرفته‌اید – پس بدانید که این‌اعمال شما سبب بدبختی ماها شده است مگر نمی‌بینید منکه عیال یک نفر پینه دوز یاپالان دوز یا غیره هستم بمحض دیدن باعدم علم دلم خواهد خواست شوهرم نمیتواند فراهم کند بهر حال حکمای عالم کفته اند (زن معلم اول انسان است) ای خانمهای همنوع عزیز بدانید چه تعلیمات بعالم نسوان وطن عزیز میدهید زیراکه‌مشاهده کنندکان ما ازقبیل دلشاد خانمها و غیرت‌بگم‌ها هستند

ترقی بگم

{{و|―――}}

'''اقتباسات علمی ومتفرقه'''

{{و|{{بزرگتر|'''تأثیر رنگهای شفاف در سرعت نمو'''}}}}

حیوانات جوان. و همچنین کودکان خرد سال دراطاقهائیکه دیوارهای
{{سصم||۳۹|}}
آن با رنگهای روشن وخوش آیندی رنک آمیزی شده باشند زود تر نمومیکنند تا در امکنهٔ که به نقاشیهای کدر و تیره رنک منقشند. این عقیده بر دکتر حاذقی‌که، برای مجمع رنک سازان، سالهای دراز یک‌قسم‌حیوان کوچک‌مخصوصی‌را مورد امتحانات و تجربیات بیشمار خود قرار داده، مسلم و معلوم گردیده است تجربیات مشارالیه مبرهن میدارد که رنگهای آبی کم رنک – سفید – و قهوه‌ئی شفاف، بهترین رنگهائی هستند که در سرعت نمو تأثیرات حسی خود را نمودار میکنند.

{{و|{{بزرگتر|'''روم بزودی صاحب بلند ترین عمارت دنیا خواهد گردید'''}}}}

در صورتیکه تصمیم قطعی موسولینی رئیس‌الوزراء ایطالیا بموقع اجرا گذارده شود، شهر روم در آتیه نزدیکی صاحب بلند ترین بنای دنیا خواهدگردید این ساختمان بیشتر از سیصد فوت ازعمارت مشهور وول ورث (Woolworth) واقع در شهر نیویورک بلند تر خواهد شد.

پیشنهاد مهندس این است که بنای مزبور به بلندی ۱۱۰۰ فوت بوده ودارای ۸۸ طبقه و ۱۰۰۰ فوت طول باشد؛ ومشتمل ۲۵۰۰ اطاق، ۱۰۰ سالون بزرک، یک سالون مخصوص کنسرت، یک محل‌تیاتر عظیم، ویک ورزش‌خانه که برای تربیت ورزشکاران و بازیگران المپیک تخصیص داده میشود، گردد. این عمارت عجیب که در واقع مرکز اجتماعات اهالی شهر روم خواهد شد، مخروطی بطرز اهرمی بنا میشود که دارای قائمه عریض بوده و کم‌کم از قطر آن کاسته میشود تا بیک برج مرکزی بسیار بلندی منتهی‌گردد. عمارت (وول ورث) که امروزه بلندترین بنای جهان است شامل ۵۱ طبقه و ۷۹۲ فوت ارتفاع میباشد

ترجمه احمد نخستین&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>qua64pl4t8hcz87se1iph7bnuwke8an</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 5, No. 6, 1304 SH.pdf/۲۲</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97771</id>
    <revision>
      <id>304706</id>
      <timestamp>2026-10-14T12:20:06Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۴۰</comment>
      <origin>304706</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2314" sha1="61ngvhe281wd9t6bwoj6k8ugperr2p2" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۴۰|}}
{{و|{{بزرگتر|'''جواب سؤالات علمی'''}}}}

کری غالبا بعلت این است‌که به اعصاب سامعه یا کیسهٔ که در منتهاالیه اعصاب مزبور واقع و مملو ازمایع مخصوصی‌است آسیب میرسد. اماگاهی اعصاب و کیسه مزبور سالم اند ولی بواسطه مانعی تموجات صدا به کیسه نمیرسد. در اینصورت اتفاق میافتد که تموجات صدا از راه دندان بوسیله استخوان سر به کیسه گوش میرسد و صدا شنیده میشود.

۲ – معمولترین ماده که برای ساختن صفحه فنوگراف استعمال‌میشود ماده ایست که آن را (رزین) مصنوعی مینامند. رزین مصنوعی بوسیله عملیات شیمیائی از موادی ساخته میشود که بوسیله تقطیر وتصفیه ذغال‌سنک بدست‌میاید

۳ – همان‌طوری که نمک یا قند در آب حل‌میشود مقدار کمی ازهوا نیز حل میکردد. وقتیکه یک لیوان آب را بحال خود بگذارید مقداری ازهوای محلول داخل آب بیرون آمده تشکیل حباب میدهد

۴ – بعضی از ماهیها علفهای دریائی را میخورند یا آنکه ماهیهای دیکر را طعمه خود قرار میدهند ولی اغلب ماهیها از حیوانات و نباتات‌ذره‌بینی که ملیونها از آن در هر گره مربع آب سطح دریا هست تغذیه میکنند.

۵ – حقیقت این است که نفتالین مانند آب تبخیر میشود نفتالین از ماده ساخته میشود که بدون آنکه لازم باشد آن را از حالت صلبی و سختی بحالت مایع نمایند تبخیر میشود.

۶ – خمیازه عبارت است از انبساط و راحتی عضلات صندوقچه سینه و آلت تنفس. شخص بعد از آنکه مدتی کار کرد خمیازه میکشد یعنی عضلات سینهٔ خود را باز و منبسط مینماید تا بدین وسیله رفع خستگی کند.

ترجمه – ع. م. عامری&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>61ngvhe281wd9t6bwoj6k8ugperr2p2</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 5, No. 2, 1303 SH.pdf</title>
    <ns>106</ns>
    <id>97772</id>
    <revision>
      <id>304707</id>
      <timestamp>2026-10-14T12:20:42Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>ساخت فهرست برای عالم نسوان، سال پنجم، شمارهٔ دوم (۱۳۰۳)</comment>
      <origin>304707</origin>
      <model>proofread-index</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="757" sha1="52kwf98ouz5qxf0mg7j8ektpft81dvp" xml:space="preserve">{{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template
|type=مجله
|Title=عالم نسوان
|Volume=سال پنجم، شمارهٔ دوم
|Author=
|Translator=
|Editor=
|School=
|Publisher=
|Address=تهران
|Year=۱۳۰۳ خورشیدی
|Key=
|Source=pdf
|Image=1
|Progress=C
|Pages=&lt;pagelist
1=جلد
2=-
3=۲–۳
4=۴–۵
5=۶–۷
6=۸–۹
7=۱۰–۱۱
8=۱۲–۱۳
9=۱۴–۱۵
10=۱۶–۱۷
11=۱۸–۱۹
12=۲۰–۲۱
13=۲۲–۲۳
14=۲۴–۲۵
15=۲۶–۲۷
16=۲۸–۲۹
17=۳۰–۳۱
18=۳۲–۳۳
19=۳۴–۳۵
20=۳۶–۳۷
21=۳۸–۳۹
22=۴۰
23=-
/&gt;
|Volumes=[[عالم نسوان]]
|Remarks=نشر: مجمع فارغ‌التحصیلان مدرسهٔ اناثیهٔ امریکایی (ایران بیت‌ئیل)، تهران. بیشتر برگه‌های این پرونده دو صفحهٔ روبه‌روی مجله را در بر دارند؛ برچسب هر برگه شمارهٔ صفحه‌های چاپی آن است.
|Width=
|Css=
|Header=
|Footer=
}}</text>
      <sha1>52kwf98ouz5qxf0mg7j8ektpft81dvp</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 5, No. 2, 1303 SH.pdf/۱</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97773</id>
    <revision>
      <id>304708</id>
      <timestamp>2026-10-14T12:21:14Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ جلد</comment>
      <origin>304708</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="1954" sha1="mazew8wx0rzsanxdekmmm87ko3y0wh6" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||جلد|}}
{{شعر}}
{{ب|در جامعهٔ که زن اسیر است و زبون|مردان نگری بی هنر و جاهل و دون}}
{{ب|زانجا که ندارند زنان حق حیات|آبادی و اخلاق و شرف شد بیرون}}
{{پایان شعر}}

{| style=&quot;width:100%&quot;
| style=&quot;text-align:right&quot; | '''سال پنجم'''
| style=&quot;text-align:center&quot; | {{بزرگتر|{{بزرگتر|'''عالم نسوان'''}}}}
| style=&quot;text-align:left&quot; | '''شمارهٔ دوم'''
|}

{{و|'''۱۳۰۳'''}}

{{و|'''هر دو ماه یک شماره طبع میشود'''}}

{{و|'''شعبان المعظم ۱۳۴۳ – حوت ۱۳۰۳ – مارس ۱۹۲۵'''}}

{{و|'''در تحت نظر ریاست مدرسهٔ عالی اناثیه امریکائی ایران بیت ال'''}}

{{و|'''صاحب امتیاز – نوابه‌خانم صفوی'''}}

{{و|―――}}

{{و|{{بزرگتر|'''وجه اشتراک'''}}}}

{| style=&quot;margin:auto&quot;
| تک نمره || ۲ قران
|-
| آبونهٔ سالیانه درمرکز || ۱۰ «
|-
| آبونهٔ سالیانه در ولایات || ۱۲ «
|}

{{و|―――}}

{{و|'''محل اداره: طهران – مدرسهٔ عالی امریکائی'''}}

'''محل توزیع – مطبعهٔ فاروس. خیابان لاله‌زار – مغازهٔ انصاف آقابابا. خیابان ناصریه – مغازهٔ سلمانی برادران. خیابان شاه‌آباد – دواخانه فرهی.'''

{{و|{{بزرگتر|'''وکلای ما در ولایات'''}}}}

'''رشت – خانم نشاط الدوله مدیرهٔ مدرسهٔ دوشیزگان دولتی'''

'''همدان – میس براهین مدرسهٔ دخترانهٔ آمریکائی'''

'''یزد – میس ایدن مدرسهٔ انگلیسی'''

'''ملایر – میسیز ذیگلر حکیمه خانم امریکائی دردولت آباد'''

{{و|'''مطبعهٔ «فاروس» طهران'''}}&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>mazew8wx0rzsanxdekmmm87ko3y0wh6</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 5, No. 2, 1303 SH.pdf/۲</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97774</id>
    <revision>
      <id>304709</id>
      <timestamp>2026-10-14T12:21:46Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ -–-</comment>
      <origin>304709</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3268" sha1="r9hrx6nslme7sm3teqgust59sb5pkbx" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||-|}}
{{و|{{بزرگتر|'''فهرست مندرجات'''}}}}

{| class=&quot;wikitable&quot; style=&quot;margin:auto&quot;
! !! !! صفحه
|-
| colspan=&quot;2&quot; | '''۱ – سرمقاله''' ||
|-
| تبریک || || ۱
|-
| پول || || ۱
|-
| موسیقی || || ۲
|-
| colspan=&quot;2&quot; | '''۲ – اطلاعات علمی شما بچه درجه است؟''' || ۳
|-
| colspan=&quot;2&quot; | '''۳ – حفظ الصحه''' ||
|-
| قوهٔ سامعه شما کاسته میشود و ملتفت نیستید || ترجمهٔ م. جلالی || ۴
|-
| colspan=&quot;2&quot; | '''۴ – دستور پرستاری اطفال''' ||
|-
| عادات در اطفال || قلم میسیزبین – ترجمهٔ سریه افشار || ۹
|-
| colspan=&quot;2&quot; | '''۵ – خانه داری''' ||
|-
| نان شهر طهران || میرزاسلیمان‌حئیم عضواداره کل‌عایدات‌داخلی || ۱۲
|-
| colspan=&quot;2&quot; | '''۶ – اخبار ترقیات نسوان''' ||
|-
| آیا نسوان باندازهٔ مردهازیرک هستند؟ || ترجمهٔ ابراهیم‌خان مرآت || ۱۸
|-
| colspan=&quot;2&quot; | '''۷ – ادبیات و غیره''' ||
|-
| افسانهٔ فوت جنبل || ترجمهٔ محمود خان شکوه || ۲۳
|-
| ری یا راجیس || ح. فرهی || ۲۶
|-
| کیمیا || منیژه شاهرخ || ۳۳
|-
| شیوع مرض سفلیس در مملکت ما || کوکب – قائم مقامی || ۳۶
|-
| جواب سؤالات علمی || || ۴۰
|}
{{سصم||-|}}
{| style=&quot;width:100%&quot;
| style=&quot;text-align:right&quot; | '''سال پنجم'''
| style=&quot;text-align:center&quot; | {{بزرگتر|{{بزرگتر|'''عالم نسوان'''}}}}
| style=&quot;text-align:left&quot; | '''شمارهٔ دوم'''
|}

{{و|{{بزرگتر|'''تبریک'''}}}}

اعضاء ادارهٔ عالم نسوان در این موقع سال جدید تبریکات صمیمانهٔ خودشان را تقدیم عموم خوانندگان محترم دور ونزدیک نموده. ودراین سال‌نو ترقیات ایشان را در سلامتی ومعرفت و حیات روحانی آرزومند وخواستارند.

{{و|{{بزرگتر|'''پول'''}}}}

یکی از جراید لندن از برای شخصی که تعریف کاملی از برای پول‌بدهد جایزهٔ معین نمود جوانی موفق بگرفتن این جایزه شد که بعبارت ذیل پول را تعریف نموده‌بود، «پول شیئی است که از برای دخول در هر مکان ممکن است جواز عمومی بشود مگر در بهشت و باعث تحصیل و بدست آوردن هر چیز گرانبها میباشد مگر خوشحالی.»

حقیقةً این تعریف سزاوار اخذ جایزه است. زیراکه پول ازبرای دخول به مدارس، مریضخانه‌ها، معاشرت بابزرگان مسافرت درداخله وخارجه، بعبارة اخری در روی تمام کرهٔ زمین جواز عمومی شده مگر از برای دخول به‌بهشت. بیشتر اوقات ثروت و مکنت بت شخص غنی شده و مانع دخول او به بهشت میگردد ما به این دنیا عریان آمده و عریان مراجعت میکنیم پول جواز بهشت نیست.&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>r9hrx6nslme7sm3teqgust59sb5pkbx</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 5, No. 2, 1303 SH.pdf/۳</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97775</id>
    <revision>
      <id>304710</id>
      <timestamp>2026-10-14T12:22:19Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۲–۳</comment>
      <origin>304710</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4722" sha1="f7ag7u2zrnpgvqxe88g8krz4tzshmhs" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۲|}}
با پول انواع و اقسام خوراک‌ها، لباس‌ها، عمارات، باغات، اتومبیل‌ها، وجواهرات میتوان خرید ولی خوشحالی را با اوابتیاع نمیتوان‌کرد. متمول‌ترین‌شخص ممکن است دارای قلب حزین باشد. بچه ممکن است که عروسک کهنهٔ خودرا بیشتر از عروسک قشنگی که از پاریس آورد، شده دوست داشته یا اینکه بچند تکه شیشه های رنگارنگ و کاغذ های رنگی بیشتر از بازیچه های گرانبها خوشحال بشود بنا بر این ابتیاع فرح و خوشی باپول میسر نمیشود.

بسیاری ازمردان هم خودرا صرف گردآوردن ثروت مینمایند. اولین‌فکر عدهٔ کثیری از زنان بدست آوردن پول است که بواسطهٔ آن بتوانند عمارات عالی‌تر لباس های بهتر از زنان دیگر داشته مهمانی بهتر و با شکوه‌تر از ایشان بدهند. این چنین اشخاص بعد از نیل بمقاصد خودشان جز عدم رضایت و شکایت چیزی در دست نخواهند داشت. پس درصورتیکه خوشحالی و بهشت با پول خریده نمیشود ایا سزاوار است که آنرا عزیز شمرده واینقدر قابل اهمیت وتوجه بدانیم؟

{{و|―――}}

{{و|{{بزرگتر|'''موسیقی'''}}}}

موسیقی فنی است بین المللی لکن هر ملتی سرودی مخصوص بخود دارد که مانند شعر و شاعری بهترین احساسات ملی را بیان مینماید. ایران دارای موسیقی مخصوصی است که‌در ادوار سطوت وعظمت مملکت کبیر ایران مقام‌ارجمندی داشته، و بمراتب مفید تر و با اهمیت‌تر از زمان حالیه بوده، و از روزی که دنیا رو بتمدن و ترقی گذاشت این صنعت نفیس مانند سایر صنایع مستظرفهٔ ایران رو به ضعف گذارده. امروزه که‌اغلب موسیقی های ملل مختلفه در مراکز تمدن جمع آوری شده و موسیقی خواهان عنداللزوم به آنها مراجعه کرده و از هر یک بنوبهٔ خود استفاده میکنند موسیقی ایران در جزو آنها بشمار نرفته و ذکری از آن
{{سصم||۳|}}
نمیشود. طالبین این علم مراجعه میکنند به سرود های روسیه برای یک مقصود و موسیقی ایطالیا برای مقصود دیگری و به سرود های فرانسه برای مقصددیگری. ولی افسوس که موسیقی ایرانی با وجود داشتن اثرات مخصوصه در جزوموسیقی های این ملل عرض اندام نکرده و بدرجهٔ نرسیده که تمام ملل برای کمک حقیقی و تفریحات دماغی مانند سایر موسیقی‌ها بدان مراجعه نمایند

و ما از اشخاصیکه متوجه این نکته گردیده وسبب پیشرفت این مقصد شده اند تشکر مینمائیم مخصوصا از زحمات آقای کلنل علی نقی خان قدر دانی مینمائیم که دانسته‌اند تکمیل این کار نه فقط کمکی است به ساکنین ایران. بلکه تحفه ایست که برای موسیقی خواهان دنیا برسم ارمغان خواهند فرستاد.

{{و|―――}}

{{و|{{بزرگتر|'''اطلاعات علمی ما بچه درجه است؟'''}}}}

ذیلاً شش سؤال نوشته میشود. کوشش کنید تمام معلومات خود را برای جواب آنها بکار برید. سپس به صفحه‌آخر مراجعه نمائید و ملاحظه کنید که جوابهای شما تا چه اندازه صحیح‌است. اما قبل از آنکه سؤالات را کاملاً مطالعه نمائید جواب ها را نخوانید: –

۱ چرا بعضی از ستارگان را بنام اشکال مختلفه اسم گذارده اند؟

۲ آیاقوه‌را میتوان منهدم کرد؟ هرجوابی میدهید دلائل آنرا ذکرکنید.

۳ – چرا گردن زرافه این اندازه دراز است؟

۴ – انعکاس صدا چیست و باعث آن چه میشود؟

۵ – وزن زمین چند خروار است؟

۶ – از فلزات معروف کدام یک گرانبها تر است؟

{{و|―――}}&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>f7ag7u2zrnpgvqxe88g8krz4tzshmhs</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 5, No. 2, 1303 SH.pdf/۴</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97776</id>
    <revision>
      <id>304711</id>
      <timestamp>2026-10-14T12:22:50Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۴–۵</comment>
      <origin>304711</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5116" sha1="678lkx31trq2kd7ftlibgg286ethfay" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۴|}}
'''حفظ الصحه'''

{{و|{{بزرگتر|'''قوهٔ سامعهٔ شما کاسته میشود وملتفت نیستید؟'''}}}}

{{و|(ترجمه از پاپولار ساینس مانتلی آمریکا)}}

آیا میدانید که اگر شما بعضی اوقات گوشهای خودتانرا امتحان کنید از مخاطرات و زحمات ما بعد ایمن خواهید بود؟ البته همهٔ شما ساعت دارید و اصوات انسانی همیشه اطراف شمااست. اینها برای امتحانات سادهٔ گوش کافی است. وبعلاوه اگر شما مطمئن از شنوائی گوش خود نیستید میتوانید پیش یک دکتر متخصص در امراض گوش رفته و بگذارید گوش شما را با آلات طبی معاینه کند. بدبختی دراینجا است که اغلب اشخاص در اینگونه امور غفلت می ورزند و بمعالجه نمیپردازند مگر وقتی که مرض مزمن ومعالجهٔ آن خیلی مشکل و در واقع بی چاره شده‌باشد.

نظری بدین پردهٔ حیرت انگیزافکنید بطوریکه بتحقیق رسیده است در کرهٔ ارض هر ده نفری یک نفر مبتلا به ثقل سامعه یعنی سنگینی از یک گوش یا هر دو گوش هستند. در شهر نیویورک تنها ۱۰۰۰۰۰ نفر مبتلا به این مرض میباشند که مانع تحصیل معاش و مداخله درامور اجتماعی و معاشرت ایشان است. وضع نیویورک نمونهٔ شهر های بزرگ دیگراست. (پس دراینصورت وضعیت‌طهران چه گونه باید باشد.)

اگر شما خودتان کر نیستید شاید تصور حال بیچارکانی که دچار این بد بختی بزرگ میباشند برای شما بس دشوار است. اشخاص کر اشکال بزرگی در پیدا کردن شغل دارند. و سببش این است که نمیخواهند دیگران ملتفت‌کری ایشان شوند. یک شخص‌کر از حظ و لذت مصاحبت بی نصیب‌است. همیشه تصور میکنند که‌تمام دنیا برضد اوهستند. او ترس از این دارد که با داشتن گوشهای سنگین چیزی نخواهد فهمید و اغلب هم سعی نمیکنند که مطالب رادرک نماید.
{{سصم||۵|}}
آیا شما کوری را بر کری ترجیح میدهید؟ بسیاری از اشخاص ممکن است که در جواب کری را ترجیح دهند ازیک کور و یک کر ولال سؤال‌کنید. (درآمریکا با وسایل مختلف با اینگونه اشخاص صحبت میدارند.) تمام‌درجواب خواهند گفت که، کری بد ترین چیزی است برای اینکه مکالمه عکس کلمات را مجسم کرده و فهم مطالب را برای نابیناآسان میکند.

آیا هیچوقت ملاحظه کرده اید که یک شخص کور خرم و خندان و یک شخص کر همیشه ترش رو و محزون است؟ یک مرتبه شخص‌کری گفت، «وقتیکه شما با یک شخص نا بینا صحبت میکنید او دردش فراموش‌میشود ولی وقتی با یک کر صحبت میدارید دردش‌را تازه میکنید.»

تیزگوشی بطوری عمومی است که تودهٔ مردم قدرش را نمیدانند مگر وقتی که فاقدآن میشوند. برای‌شما خیلی لازم است که بدانید قوهٔ سامعهٔ شما تا چه اندازه است. مخصوصا مسئلهٔ شنیدن برای اطفال بی نهایت مهم است. چونکه این مرض‌کری که اغلب درجوانی یا کهولت پیدا میشود ثمرهٔ امراض کودکی‌است. امراض مسری اغلب سبب عمدهٔ کری میباشند و در مواقع دیگر باعث این مرض سرما خوردگی در سر امراض دماغی و کلو هستند که میتوان فوراًمعالجه‌کرد.

یکی از امراضی که بیشتر موجب کری میشود سرخجه است و بعد مخملک. باید هر ششماه یک مرتبه بچهٔ که‌در اثر امراض مسری اندک زحمتی بگوشش رسیده معاینه کرد و این مسئله بایستی یکی از قوانین عمومی شمرده‌شود چونکه مراقبت درایام طفولیت نتایج نیک خواهد بخشید.

دو سال قبل در نیویورک بیشتر از ۴۰۰ بچه را یک دکتر متخصص امراض گوش با معاونینش معاینه کردند. تقریباً صدی پنجاه آنها از گوششان چرک میامد. صدی چهل آنها راه گوششان مسدود شده بود. سرما خوردگی دماغ وکلو ومخرج کوچک کلو تا گوش را بکلی گرفته بود بقیه صدی نوزده در وقت&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>678lkx31trq2kd7ftlibgg286ethfay</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 5, No. 2, 1303 SH.pdf/۵</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97777</id>
    <revision>
      <id>304712</id>
      <timestamp>2026-10-14T12:23:24Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۶–۷</comment>
      <origin>304712</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5540" sha1="glxg960ea1yoivmvhd991ld98awtla5" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۶|}}
گرفتن بینی بحدی فشار آورده بودند که پردهٔ گوششان پاره شده بود وقتی‌کسی با فشار باصطلاح فین نماید به پردهٔ گوش خود آسیبی واردمیاورد. بایستی باطفال آموخت که در وقت گرفتن بینی دستمال را قدری پائین گذارده و بنوبت اول یکطرف و بعد طرف دیگر بینی را با ملایمت بگیرند که اسباب زحمت نشود.

علت عمدهٔ دیگری که باعث کری میشود جمع شدن ترشح زردرنگ‌در گوش‌است. مسئلهٔ تمیز نگاهداشتن گوش یکی ازمسائل مهم است. چه که یک‌قسمت جزئی این مرض بسته به جمع شدن این ترشح در گوش است. ولی اغلب اوقات شخص بدون جهت یکباره کر میشود چونکه این ترشح مومی به پردهٔ گوش‌فشار وارد میاورد. یا اینکه آب داخل گوش شده و ترشح مومی‌گوش را متورم‌ساخته اگر شما بخوبی می شنیدید و دفعتاً بدون سبب از قوهٔ سامعهٔ شما کاسته میشود اگر میخواهید بدانید که آیا این ترشح معمولی گوش باعث این زحمت شده‌ممکن است مجرای گوش‌را (اواکزیژند) ریخته و مدت پنج دقیقه بگذارید دوا درگوش بجوشد (اواکزیژند) چرک یا ترشح گوش را نرم کرده و فشاری که‌به پردهٔ‌گوش میرسید برطرف میکند ولی گوش شما بحال طبیعی عودت نخواهدکرد تااینکه چرک یا ترشح مومی گوش با محلول (بی کربنات دوسود) شسته شود.

اغلب میشنوید شخصی میگوید «که کری من نتیجهٔ گوش دردی است‌که ازشنا حاصل شده است و نمیتوانم آبرا از گوشم‌خارج کنم.» مسلماً شنا واستحمام باعث گوش درد میشوند و لیکن علت این زحمت فوق العاده آبی است که داخل گوش میشود و در این صورت آب ترشح خشک شده گوش را متورم میسازد وهر گاه بدستور فوق الذکر رفتار نمائید مفید خواهد بود. ولیکن اگر آب درقسمت وسطی گوش داخل شود بزودی عفونت پیدا کرده و در قسمت اندرونی گوش تولید دمل وزحمات‌عمده مینماید. در ایام پیش سبب اغلب عفونتهای داخلی گوش آبهای ناپاک اسطخر های شنا بود. (اگر این درباره آمریکا صحیح است پس از
{{سصم||۷|}}
حمامهای ایران چه باید گفت؟!) ولی حالیه دراغلب شهرها از طرف حکومت آب اسطخر های شنا را تمیز نگاه میدارند.

طبیعت مارا بوسیلهٔ درد و زحمت از بودن مرض اخطار مینماید و وظیفهٔ ما است که توجه کرده و با جدیت کاملی از مرض جلوگیری کنیم. اغلب اتفاق‌می افتد که نه یک قوهٔ سامعهٔ شخصی از بین میرود قبل از آنکه شخص ملتفت شود آن وقت در داخل سر وزوز واصوات مختلف تولید میشود. دروقتیکه این علامات‌بروز میکند فوراً بایستی قوهٔ سامعه امتحان‌شود. شاید باعث مرض جا بجا شدن استخوانهای کوچک قسمت وسط گوش یا تغییری در شرائین اندرونی گوش تولید گشته. درهر حال تا موجب مرض پیدا نشود معالجه نخواهد شد.

هر گاه امکان داشت که در داخل سر نگاه کنید و به بینید که چقدر گوش پیچ درپیچ و تا چه اندازه به بنای حیاتی ما نزدیک است بیشتر مراقبت میکردید و اینقدر درجلو گیری مرض غفلت نمیورزیدید.

صدا به پردهٔ صماخ بتوسط ارتعاشاتی که مجرای گوش را می پیمایند میرسد. درعقب پردهٔ صماخ یک رشته استخوانهای کوچکی است موسوم به‌عظم‌چکش و عظم سندان و عظم رکابی که با ارتعاشات صدا بحرکت می آیند تا اینکه یک قسمت کف عظم رکابی که مجاور با مایع است بحرکت می آید و رطوبات داخلی گوش مرتعش شده این اثرات بتوسط عصب سامعه بمغز رسیده و درک اصوات‌میشود.

ما بین صدا و آواز یک فرقی‌است. حرکات هوا تولید صدا میکند ولی وقتیکه این صدارا مغز مخصوصا درک میکند مبدل باواز میشود. تعجب در این‌است که ضمیر ما چند قسم صدا درک میکند. مثلاً اگرشخصی در کنار کوچه راه می رود و درآنجا واگون و اتومبیل و دوچرخه با صدا و سرعت از آنجا میگذرند اگر او در شهر بزرگ شده باشد این صدا ها اورا اذیت نکرده و قوهٔ دراکهٔ او را مضطرب نمیکند و میتواند صحبت شما را بخوبی بشنود مثل این که در یک اطاق ساکتی است.&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>glxg960ea1yoivmvhd991ld98awtla5</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 5, No. 2, 1303 SH.pdf/۶</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97778</id>
    <revision>
      <id>304713</id>
      <timestamp>2026-10-14T12:23:57Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۸–۹</comment>
      <origin>304713</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4800" sha1="pvl4rhcfpzffzaw0zaoedkpqxs3iurc" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۸|}}
اغلب مردمان وحشی تیز گوش میشوند این گونه اشخاص در جنگل و صحرا هر طرف میروند و برای بچنگ آوردن شکار بگوش خود مثل چشم‌خود اطمینان دارند. ثقل‌سامعه بیشتر در بین اشخاص متمدن پیدا میشود.

اغلب اشخاص ملتفت میشوند که از یک گوش ناقص هستند چونکه درشب وقتیکه یک گوششان روی بالش است با گوش دیگر ابداً نمیشنوند. به‌اندازهٔ یک‌گوش کر است که همهمه و غوغا را هم نمیشنود. اما آیا این شخص هیچوقت درصدد بر میاید که بفهمد گوش سالمش خوب میشود یا خیر؟ اول باید این گوش را با یک ساعت امتحان کند بعد دریک اطاق بی‌صدائی برود و کسی با او بطور نجوی صحبت کند اول سه ذرع و نیم بین آنها فاصله باشد و کم‌کم جلو تر بیاید او باید صحبت را اقلا از سه ذرع مسافت بشنود اگر او نتوانست از مسافت معینه بشنود بایستی با صدا امتحان شود. بدین معنی که در عوض کلمات عدد بشمرند و بایستی این صدا از سه ذرع و نیم مسافت شنیده شود.

در صورتیکه باتمام این امتحانات گوش بخوبی نشنود باید پیش دکتر رفت تا گوش را با اقسام مختلف امتحان‌کند. شاید بشود گوشی را که هنوز کر نشده معالجه کرد. اما اگر درمعاینه و معالجه کوتاهی کنند این شخص محققاً کر خواهد شد.

بنا بعقیدهٔ عموم اغلب کری که در جوانی یا کهولت بروز میکند ثمرهٔ امراض کودکی‌است. ولی فراموش نفرمائید که ممکن است از اثر اغلب امراض و استعمال بعضی ادویه همینطور بعضی شغل‌ها کرشوند مثلاً دوا مثل گنه‌گنه و زفت وقتی بحد افراط استعمال شود به عصب سامعه تاثیر میکند. مرض آنفلوانزا باعث کری میشود. یا خودمرض و یا بواسطهٔ سموماتی‌که در بدن تولید مینماید کر میکنند.

شغلهائیکه باعث این مرض میشوند کار کردن در نباتات شیمیائی است که در آنجا دود فراوان است از قبیل (کلوراین و فوسفور) یا کارهائیکه کوبیدن و
{{سصم||۹|}}
چکش زدن زیاد دارد، مثل آهنگری و کار کردن بافلزات مثل آهن و برنج و روی. درمدت جنگ اغلب مردان از صدای توپ کر شدند چونکه صدا و غرش مهیب آن به پردهٔ گوش فشار آورده و پاره کرده و دیگر قادر بشنوائی نیست.

بد بختی در اینجا است که یک دکتر نمیتواند گوشی را گرفته و با دقت تمام جزئیات آنرا مثل چشم معاینه‌کند. اگر این طور بود بیشتر درخصوص‌معالجات گوش ماهر بودند.

مسئلهٔ کری را آنقدر شما اهمیت نمیدهید مگر اینکه یکی از عزیزان شما کر باشد یا اتفاقا خود شما کر شوید. این یک مثلی‌است که اگر شما میخواهید کریرا معالجه کنید قبل از وقت جلوگیری‌کنید. علاج واقعه قبل ازوقوع بایدکرد. متاسفانه عموماً جلو گیری نمیکنند. مگر وقتی که کار ازکار گذشته. ولی حالا اینقدر باید ممنون باشیم که مردم تا اندازهٔ قدر گوش را دانسته و در توجه آن بیش از پیش سعی مینمایند.

'''ترجمه م. جلالی'''

{{و|―――}}

'''دستور پرستاری اطفال'''

{{و|{{بزرگتر|'''عادات در اطفال'''}}}}

برخی از مادران که پی بوجود اخلاق مطلوبه در اطفال دیگر برده اند میدانند که تحصیل آن از قضایای تصادفی و اتفاقی نبوده بلکه ایجاد آن بیشتر از اصول اراثت مرتبط بتعلیم و توجه متمادیست. برای اینکه بطور کامل عادات پسندیده را در اطفال تمکن داد مراعات مسائل ذیل مقتضی‌است.

۱ – محبت (بعقیدهٔ نگارنده اغلب مادران بحد اعلی و اجد آن نسبت‌باولاد خودمیباشند.)&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>pvl4rhcfpzffzaw0zaoedkpqxs3iurc</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 5, No. 2, 1303 SH.pdf/۷</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97779</id>
    <revision>
      <id>304714</id>
      <timestamp>2026-10-14T12:24:29Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۱۰–۱۱</comment>
      <origin>304714</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5812" sha1="h1tznzcv3pdgrya3u2t0h3a787vt7lh" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۱۰|}}
۲ – صبر و تحمل.

۳ – صبر وتحمل زیاد.

معروف است مردی از زن خود سؤال کرد که چرا مطالب را بیست دفعه بطفل خود تکرار میکند. زنش درجواب گفت، «برای اینکه نوزده دفعه کافی نیست». هرگاه طفل ما مریض گردد ساعتها، روز ها، وهفته ها، درصورت لزوم بدون احساس خستگی مواظب او میشویم. ولی بهیچوجه خودمانرا مقید وملتفت اهمیت آن لحظه توجهی که مربوط بقسمت اخلاقی اوست نمیکنیم.

مادر شوهرم روزی بمن گفت. «هیچ وقت با طفل چیزیرا شروع مکن که مصمم بادامهٔ آن نیستی». هیچ فراموش نمیکنم که درموقع شنیدن این حرف حالت تبسم بمن دست داد. ولی مدتیست ملتفت شده ام‌که مشار الیها بزرگترین‌درس راکه یک مادر جوان برای شروع بخدمت بطور دقیقانه لازم دارد بمن تعلیم داده‌است.

مثلی در این باب کافی خواهد بود. من دختر برادر یکسالهٔ دارم که خیلی جلد و زیرک و چابک‌است. برادرم از استعداد او فوق العاده خرسنداست. با آن صغر سن باو یاد داده که روی صندلی رفته اشیائی که دست رس اونیست بردارد. مشارالیه عادت کرده بود در موقعیکه طفل مزبور در نهایت زحمت مشغول صعود بروی صندلی بود پهلوی او ایستاده و مراقب صعود و نزول سالمانهٔ اوباشد. مع التأسف یکسال بعد برادرم ملتفت شد تعلیمی‌را که با چنان زحمتی بدخترکوچک خود یاد داده علاوه بر استعداد طبیعی او که بمصرف اینکار رسیده بالاخره موجب اذیت شده لذا از درس اول که باو داده بود نادم گشت.

حکایت میکنند زن جوانی ساعی بود مقالات متضمن نکات‌مفیده برای‌مادران خود بنویسد. یک‌دکتر که دوست او بود بطور انتقاد باوگفت، «چرا به‌خانمها نمی‌گوئی که اطفال عادات خودرا درسه ماه اول زندگانی، نه درسه سال‌اول تشکیل میدهند» دیگری اظهار داشت، «بزنها نگوکه اطفال نکاترا درسه ماه اول زندگی فرا میگیرند بلکه بانان اعلام دار که نکات در سه روز اول زندگانی دروجودآنان تشکیل میابد.»
{{سصم||۱۱|}}
خانم مشارالیها در جواب گفت، «که پر زحمترین عادات آنست که در ظرف اولین ساعات زندگانی طفل تولیدمیشود.» یعنی سعی بپشبردن میل خوش ما طفل را درسن شش ماهگی اسباب مسرت و درسن سه سالگی یعنی موقعیکه میخواهد میل و ارادهٔ خود را پیش گرفته موجب حزن فامیل گردد مایهٔ اندوه و ملال میدانیم. هرگاه طفل عادت کند که بواسطه نیم ساعت‌گریه بمرام خود نایل میگردد دفعهٔ دوم مدت‌را دو مقابل برای نیل بمقصود طول خواهد داد. همچنین عکس آن نیز صحیح‌است. برای اینکه اگر دفعهٔ اول غلبه ازطرف تو باشد بعد زحمت مظفریت کمتر خواهدشد. لهذا این نکته را باید در نظر داشت (هرگز بطفل نباید تسلیم شد.) هرگاه بخواهید طفل بشما اعتماد پیدا کند، قطع‌نظر از اینکه سن او چه باشد هر وعدهٔ که باو بکنید باید وفا نمائید ما خود منتظریم که زنها ومرد ها وعدهٔ خود را نسبت بما وفا کنند. در این صورت مقتضی نیست که وعدهٔ ما نیز نسبت بزنها و مرد های دورهٔ آتیه ایفا کردد؟

حکایتی بخاطرم رسید خانمی بطفل خود وعده داد که اگر درظرف یک‌هفته دیرتر ازساعت معینه درمدرسه حاضرنشود اورا بباغ وحش خواهدبرد. طفل پرسید، «کی؟» مادرش‌جواب‌داد، «روزشنبه.» طفل باکمال‌بشاشت شروع بممارست‌مدرسه‌کرد. وهرروز که منقضی میشد بخود میگفت، یک روز کم‌شد. روزشنبه مهمان وارد شد وایفاء بعهد بروز سه شنبه موکول و در روز مذکور طفل تقاضای انجام وعده نمود ومادرش موعدرا بروزپنجشنبه تعویق‌انداخت وطفل‌با کمال‌اوقات تلخی قبول کرد. ولی‌درروز موعود طفل بعد از مراجعت از مدرسه مادر را درخانه نیافت. چه که مشار الیها قول خود را فراموش و بکلوپ رفته بود. بنا براین حکایت طفل مزبور چون بحد بلوغ رسید هیچ وقت بمادر خود احترام نکرده و اعتماد نداشت

از یک وعده خلافی تا دروغ عمدی که برای اغفال اطفال گفته میشود فقط یکقدم راه است. چگونه مادری میتواند مترقب و متوقع راست گوئی ازطفلی باشد که در محیط کذب بار آمده و بطور یقین احترام بوعده و صداقت کلام از&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>h1tznzcv3pdgrya3u2t0h3a787vt7lh</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 5, No. 2, 1303 SH.pdf/۸</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97780</id>
    <revision>
      <id>304715</id>
      <timestamp>2026-10-14T12:25:03Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۱۲–۱۳</comment>
      <origin>304715</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5142" sha1="nopnnnpxuuhymqwcvuggg7zz6nq2xhp" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۱۲|}}
مسائلی نیست که بطور سهل انکاری مورد توجه واقع شود علی الخصوص‌عادات فوق، نه فقط موجب تشکیل اخلاق بلکه دال بر استقرار ملی است. وهیچوقت شخص نباید پیریرا برای ترک اخلاق مذمومه و جوانی را برای تحصیل عادات ممدوحه بهانه قرار دهد البته مقتضی است که بجای عادات قبیحه عادات مطلوبه فراگرفت. وهمچنین این‌ترتیب‌راباید باطفال نیز تلقین‌کرد. بدیهی است برای اصلاح نادرستی وبرای اصلاح خلاف وعده دقت مفرط در ایفا بقول و بجهت اصلاح سر کشی انتقاد صرف مطلوب‌است.

چنانچه برای چارهٔ ظلمت نور، هم چنین برای ترک اخلاق زشت فرا گرفتن اخلاق پسندیده لازم‌است. و هیچ چیز از زندکانی بهتر از طفل خوش رفتار وهیچ چیز در عالم بهتر از طفل بد اخلاق نیست. باین فلسفه حقیقتاً وقتیکه طفلی دارای اخلاق مکروه و ناپسند است آیا نباید مادر اورا ملامت کند؟ البته کاهی اعتراف باین حقیقت ناگوار است. ولی‌خود من اقرار دارم که قسمت عمدهٔ بدی اطفال من ناشی از عدم توجه ومراقبت خود من است. لذا مقتضی است تکرار نمایم چیزیکه بیشتر از هر چه برای‌ما لازم است محبت وصبروتحمل زیاداست

'''میسز پین – ترجمهٔ ثریه افشار'''

{{و|―――}}

'''خانه داری'''

{{و|(این است دومین مقاله از یک دورهٔ راجع به خانه داری شهر که مقالهٔ اول آن در شماره قبل درج گردید)}}

{{و|{{بزرگتر|'''نان‌شهر طهران'''}}}}

انسان ممکن است کاهی در کوچکترین مطالب دقیق شود و بزرگترین مسائل را از نظر محونماید. همینطور کاهی اتفاق می افتد که شخص چیزی را
{{سصم||۱۳|}}
که بندرت دیده یا هرگز هم ندیده‌مدتها مورد مطالعه قرار میدهد و ازچیزی که شبانه روز درجلو او نمودار بوده در زندکانی او هم دخالت کلی دارد هیچ فکر نمیکند. مثلاً یکنفر محصل ایرانی ممکن است بفکر طریقهٔ حمل الوار جنگلی امریکا بتوسط رود خانه ها افتاده مقداری هم برای آن صرف وقت نماید ولی حاضر نشود نیم ساعت وقت خود را برای مطالعهٔ (نان) که خوراک عمدهٔ‌اهالی ایران و مخصوصا طهرانرا تشکیل‌میدهد صرف کند.

در هر شبانه روز چند مرتبه همین نانرا حاضر و آماده در کنار سفرهٔ خود می بینیم. و ازنبودن آن غذای یومیه خود را ناقص دانسته حتی باوجود خوردن هر قسم غذای دیگر قانع نمیشویم. و با این حالت در صدد بر نمی آئیم که در طریقهٔ حاضر شدن آن قدری تامل نموده و اطلاعات خود را از دکان نانوائی اندکی بالاتر برده بأساس این غذای بی بدل ایرانیان پی ببریم.

فعلاً با زحمات طاقت فرسای زارع بدبخت ایرانی که میتوان گفت در ایران روی همرفته با حقوق و پاداش وی بهیچوجه متناسب نیست کاری نداشته از بیم و امید های دهقان که در هر وحله باید با آفات زنگ و سن و ملخ مواجه شود تا گندم را بعمل آورد عجالة صرف نظر میکنیم.

بدواً اگر یک نگاه خیالی بجمعیت شهر طهران افکنده دکان های نانوائی را هم مجسم کنید تعجب خواهید نمود از این که تودهٔ مردم با یک دوندگی و جدیت مخصوصی دنبال نان رفته برای نهار و شام خود گروهی بدکان سنگکی، جمعی بدکان لواشی، دستهٔ بدکان تافتانی، وعدهٔ هم نزد خشکه پزی ازدحام می‌کنند. مثل این که حیات و ابقاء خود را فقط در تحصیل نان می دانند. وهرگاه دقت کامل بعمل آید مشاهده خواهد شد که حضرات شاطر و نان گیر و خلیفه دکان خبازی، از هریک از صاحبان حرفهٔ دیگر از قبیل بقال و عطار و قصاب و سبزی فروش مشغول تر بوده بیشتر مشتری دارند. و این‌حالت نه فقط اختصاص بایام تنگی یا خشکسالی‌دارد، بلکه در هر وقت و هر موسم دکان های نانوائی کم&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>nopnnnpxuuhymqwcvuggg7zz6nq2xhp</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 5, No. 2, 1303 SH.pdf/۹</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97781</id>
    <revision>
      <id>304716</id>
      <timestamp>2026-10-14T12:25:37Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۱۴–۱۵</comment>
      <origin>304716</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5286" sha1="fs0moilh9k4vqvysxqmfv0g2d9xcye4" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۱۴|}}
و بیش انبوه است. زیرا نان غذای اصلی ایرانیان بوده از هر غذای دیگر بیشتر اهمیت دارد وطبقات‌متوسط و فقیر ایرانی از قبیل کاسب و فعله میتوان گفت‌اساساً روی نان زندگی می کنند. و فلان عمله یا زارع که استطاعت تهیهٔ غذاهای متنوعه ندارد اقلاً وجه خریداری نان خالی را داشته میتواند با آن گذران کند. و در سالهای قحطی بطوری که اغلب ملتفت شده اند هیچیک از مواد نباتی یا حیوانی که غذا های عمدهٔ اهالی را تشکیل میدهد نمی تواند کما هو حقه جای نانرا بگیرد.

حالا خیالات خود را از وضع ازدحام شهری قدری منحرف ساخته طریقهٔ رسانیدن گندم را بشهر طهران طرف توجه خود قراردهید. و یک بیابان‌ممتدی را در خارج شهر طهران مجسم نمائید که یک قطار پانصد نفری یا هزار نفری شتر با بار های گندم و باستیناس زنگ های پر صدا و یک آهنگ که تنها وسیلهٔ رفع خستگی شتر های برد باراست، تمام طول آن بیابان را فرا گرفته. و ساربانهای رنج دیده که همواره معتاد بگرما و سرمای بیابان های غیر مسقف می باشند با یک حالت تحمل مخصوصی با این حیوانات سازش می نمایند. این قطار شتر مثلا از عراق راه افتاده و مقصد آن انبار غله دولتی‌است. گویا این گندم هارا یکی از مأمورین ارزاق دولتی که مخصوصا برای تهیه گندم شهر طهران مأمور ولایات شده ازعراق خریداری نموده است. بله‌عراق یکی از شهر های گندم خیزایران واتفاقا گندمش ازحیث‌خوبی و چربی نسبت به گندم های سایر نقاط ممتاز است.

در یکی از راه های دیگر که گندم حوزهٔ طهران باید از آنجا عبورنماید مثلاً راه شهریار بطهران دیده میشود که برای حمل گندم مردم بعلاوهٔ شتر از از وجود قاطر و الاغ نیز استفاده نموده‌اند. و این گندم ها ممکن است مالیات املاک یکی از ملاکین بزرگ باشد، که توسط مکاری حمل انبار دولتی شده و تأدیه کنندهٔ این مالیات جنس خواسته است بدهی مالیاتی خود را بدولت متبوعه خود رد کرده باشد.
{{سصم||۱۵|}}
بهر جهت گندمی که باید بمصرف چهار صد هزار و اندی جمعیت طهران برسد باید باین وسیله ها تهیه‌شود. زیرا بلوکات اطراف طهران از قبیل خوار و ورامین و شهریار و غار و فشافویه و غیر ها نمی توانند مصرف شهر طهرانرا بدون استمداد از شهر های دیکر بقدر کفایت تهیه نمایند. و این شهر ها که قسمتی از مصرف گندم طهران را تهیه میکنند عبارت‌اند از عراق – کلپایکان – خمین – قزوین – زنجان – شاهرود و دامغان که دورتر از همه بطهران‌شاهرود ونزدیکتر از همه قزوین است.

انبار غلهٔ دولتی در طهران گنجایش سی‌هزار خروار جنس داشته درهر روز قریب ۴۰۰ خروار بطور متوسط بشرحی که پیشتر ذکر شد وارد آن گشته مقدار ۳۰۰ خروار که معادل است بامصرف یومیهٔ‌اهالی طهران‌از آن خارج‌میشود. بطوریکه همیشه مقداری فاضل در حجره های انبار برای احتیاط موجوداست. از این ۳۰۰ خروار که مصرف یومیهٔ نان اهالی است ۲۰ خروار تنها مصرف ادارهٔ قشونی و ما بقی خوراک بقیهٔ اهالی میباشد.

شرح ادارهٔ انبار غله دولتی و ترتیبات آن واقعاً موضوع بحث جداکانه و متضمن اطلاعات جالب توجهی است که بعضی از آنها ذیلا بطور فهرست شمرده میشود؛

۱) وضع ساربانها و مکاریها که گندم آورده و منتظر اند که حساب‌آنها را رسیدگی کرده و قبض رسید بانها تسلیم نمایند.

۲ شرح زنهائی که‌در یک قسمت پنهان انبار منزوی و مشغول پاک‌کردن گندم میباشند

۳) آن قسمتیکه خاک بین ها مشغول وظیفه هستند – خاک بین کسی است که بواسطهٔ تجربه و خبرگی که دارد همینکه قدری از گندم را از توی جوال در کف دست ریخته نگاه میکند میتواند صد چند کثافت یا خاک آنرانسبت&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>fs0moilh9k4vqvysxqmfv0g2d9xcye4</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 5, No. 2, 1303 SH.pdf/۱۰</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97782</id>
    <revision>
      <id>304717</id>
      <timestamp>2026-10-14T12:26:09Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۱۶–۱۷</comment>
      <origin>304717</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5122" sha1="0f9ngjcnpi2iy9874xbvppb7doij3kz" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۱۶|}}
بمقدارگندم خالص تعیین نماید. مثلاً میگوید این گندم پنج درصد، یا آن‌یکی هفت‌و نیم در صد خاک و کثافت دارد.

۴) آن قسمت از فضای انبار که یک دستهٔ عمله مانند گچ کوبها قسمتی‌از گندم را بایک صداهای عجیبی که بقول خود شان برای نفس تازه کردن از ته سینه در میاورند در مقابل یک اجرت جزئی در روز میکوبند.

۵) یک‌قسمت دیگر از فضای انبار که جوال‌دوز ها دور یکدیگر نشسته جوالهای گندم راکه پاره شده در مقابل یکعباسی اجرت برای هر یک جوال تعمیر میکنند – و قسمتهای جالب توجه دیگر که‌این مختصر گنجایش آنرا ندارد نانواهای شهر هر کدام برای مصرف دکان خبازی خود مجبور اند گندم خود را ازقرار خرواری بیست‌و دوتومان ازادارهٔ انبارخریداری نمایند. زیرا جای دیگری که بتوانند از آنجا گندم تحصیل کنند وجود ندارد. چه دولت احتکار را اکیداً ممنوع داشته و هیچ کس نمیتواند از مصر شخصی و خانوادگی خود بیشتر گندم نگاه دارد.

تقریباً ۱۲۰ خباز در طهران نانوائی دارند. وخصه های آنها از گندم انبار. معین است یعنی هرکدام در روز از دو الی سه خروار نسبت بمصرف دکان خود از انبار گندم میخرند.

(البته پس‌از تحصیل گندم بلا فاصله باید آنرانزد آسیابان برده بمخارج ومسئولیت خودآرد نمایند. ودولت دراین‌قسمت جزحق نظارت‌دخالت دیگری‌ندارد.)

اما دکانهای خبازی هم بنوبهٔ خود در تحت نظامات و دستوراتی هستند که درخباز خانه تدوین و بانها ابلاغ شده. آنهارا ازکم فروشی و عدم توجه در خوبی نان حتی‌الامکان تهدید وبجریمه وحبس محکوم مینماید. ابتدامفتشین رسمی‌که در اطراف شهر منتشر اند و بهر دکانی سرکشی میکنند، راپورت خودرا نسبت به عملیات بی قاعده و ممنوع بدائرهٔ خبازخانه تقدیم میدارند. و پس‌ازآنکه رئیس خبازخانه مرتکب را استنطاق نمود، جریمه برای او قائل شده او هم بنوبهٔ خود
{{سصم||۱۷|}}
راپورتی بمتصدیان ادارهٔ ارزاق ارسال مینمایدو همینطور بتدریج و تحقیق مرتکب بمجازات حقهٔ خود میرسد بعضی اوقات طریقهٔ راپورت دادن مفتشین خبازخانه‌خیلی تماشائی و جالب توجه میشود مثلا یک وقت متصدی ارزاق که وارد اطاق خود میشود می بیند متجاوز از صد قطعه نان سنگک روی میزش ریخته بهر کدام‌مفتش قدری کاغذ سنجاق کرده است هر تکه نان نمونه ایست از پخت یک دکان وروی هرکدام بتفاوت نوشته

{{و|شور}}

{{و|شورو خمیر}}

{{و|بی نمک}}

{{و|بی نمک و خمیر}}

{{و|ورنیامده وبی نمک}}

بعلاوه در سنوات اخیره اداره ارزاق اقدامات قابل تقدیری نسبت به‌رعایت حفظ الصحه مردکاکین خبازی بعمل آورده و از هر باب دکان ماهی‌یکتومان بعنوان حق المعاینه از خباز دریافت داشته طبیب مخصوص استخدام و وجوه دریافتی را صرف معاینه ومعالجه عمله نانوائی مخصوصاً خمیر گیر و شاطر مینماید واز اشتغال عمله که آثار سوزاک یاسفلیس یاسایر امراض در آنها دیده شود جداً جلو گیری میکند. دولت قسمت وظیفه خود را در رسیدگی بامور صحی نان انجام میدهد پس تصور میرود بی مورد نباشدکه خوانندگان این مجله بخصوص دوشیزگان وخواتین محترمه نیز نسبت به سهم خود حفظ الصحه نانرا از وقتیکه از تنور در آمده تا وقتیکه بخانه میرسد رعایت نمایند و بنوکر ها وکلفتهای خود دستور دهند که در موقع بیرون آمدن نان از تنور قبل‌از آنکه نان گیر آنرا بر روی سفره سنگی که عمله دکان روزی صد مرتبه باپاهای کثیف از آن عبور میکند بیندازد خودشان بادستمال تمیزگرفته درموقع آوردن هم بعوض اینکه آنراروی دست‌انداخته&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>0f9ngjcnpi2iy9874xbvppb7doij3kz</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 5, No. 2, 1303 SH.pdf/۱۱</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97783</id>
    <revision>
      <id>304718</id>
      <timestamp>2026-10-14T12:26:42Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۱۸–۱۹</comment>
      <origin>304718</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4887" sha1="avpz2mckchq9gob7reyd6ijgsxm50pt" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۱۸|}}
باعرق دست یاسایر قسمتهای بدن آلوده کنند در پارچه لطیف و تمیزی پیچیده، بخانه بیاورند و البته خانهائیکه نان خانگی داشته خمیر را در توی خانه درست میکنند بطریق اولی باید مواظب نظافت‌آن باشند

در اینجا لازم دانست سطور فوق‌را بچند کلمه دیگر نسبت به اهمیت نان ختم کند – اساسا نان و حتی فقط لفظ (نان) درهمه جا و بهر زبان‌اهمیت تمام داشته و کنایه از مائیه زندکانی است صفیعلی شاه در یکی از اشعار معروف خود که از قول خدا به بندگان متمرد تصنیف نموده مینویسد؛

{{شعر}}
{{ب|«چونکه جان تواست اندر نان تو|نانت گیرم تا برآید جان تو»}}
{{پایان شعر}}

در محاوره عمومی نیز نان ترجمه رزق و روزی و در ادعیه ملل مختلفه‌موضوع بزرگ حاجت انسانی است و سزاوار است انسان همیشه برای این نعمت‌عظمی که تا این اندازه در زندکانی او دخالت دارد وروی همرفته غذائی‌است سالم و مقوی و ارزان سپاس گذاری نموده موقعیکه حاجات جسمانی خودرا ازخدا میخواهد باختصار کوشیده فقط (نان) خود را طلب بنماید

۱۲ دلو ۱۳۰۳

'''میرزا سلیمان حئیم'''

عضو اداره کل عایدات داخلی

{{و|―――}}

'''اخبار ترقیات نسوان'''

{{و|{{بزرگتر|'''ایا نسوان باندازهٔ مردها بزرک هستند'''}}}}

مقاله ذیل اثر فکر یکی از پروفسور های دار العلوم امریکائی است که متخصص درعلم معرفت النفس‌است و در مجله (پاپولار سیانس مانتلی) طبع‌گردیده‌است

هراندازه مردها زنان مادران وخواهران خود را محترم و عزیزالوجود بدانند
{{سصم||۱۹|}}
اکثریتشان معتقدند که‌باوجودزنهای باهوش ومعروف که‌در تاریخ اسمشان ثبت‌است در سر زنها مغز وجود ندارد! این عقیده ثابت تفوق فکری نسبت به جنس‌لطیف گونی در کمون مرد ها مخمر است

بیل اسمیث (مقصود از بیل اسمیث مرد های امریکائی است بطور عموم) راجع بهر مسئله حتی قضایای مربوطه بخانه داری و محافظت اطفال از اظهار عقیده خود داری نمیکند و اگر خدا نکرده میسس‌اسمیث (غرض زنهای‌امریکائی بطور کلی است) جرأت نموده آهسته اشاره کند که مثلا در یک قضیه بخصوص اطلاعات حضرت آقای چندانی درست نیست دیگر بیا و ببین چه غوغائی برپا میشود! زیرا مغز آقا اسمیث پر است از جوهر علم و دانائی و حال آنکه‌در مغز خانمش (ببخشید) جز خاک اره چیز دیکری نیست؛ مستر اسمیث میگوید حاضر است اظهارات خودرا ثابت کند. خانم دیگر چه میخواهد؟ حضرت آقا برای ثبوت مدعای خود مثل است که پشت سر هم مثل باران بهار میزند! و نکته در این جا است که در ده مسئله دو دفعه ان مباحثات آقا ظاهرا صحیح است صدق کلام این است که آقا اسمیث بکلی در اشتباه است و خانم اسمیث باندازه شاید هم بیشتر از مستر اسمیث دارای فکر و معرفت است. صحت این مسئله را علم معرفت النفس اثبات میکند و معرفت النفس جز باحقایق مسلمه دیگر با حدس و تقریب بطور کلی سرو کار ندارد.

اخیراً علم معرفت النفس قوای عقلانی زن و مرد را با وسایل عملی مقیاس نموده و آخرین اطلاعاتی که رسیده مشعر است که قوه هوش و ذکاوت مستر اسمیث و خانمش هر دومساوی است. در دارالعلوم کاورا دو ۱۱۵ نفر مرد و۱۱۱ نفر زن امتحان هوش دادند و بطور مطلق نمرات مرد ها و زنها درست ۱۴۲ بود. نمرات تحصیلات تلامیذ چهار دارالعلوم بزرگ‌که دارای ۳۱۷۵ مرد و ۱۵۷۵ زن است نشان میدهد که درجات تحصیلیه شاگرد ها از روی ترتیب {{ناخوانا}} ب ۷۵٫۴&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>avpz2mckchq9gob7reyd6ijgsxm50pt</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 5, No. 2, 1303 SH.pdf/۱۲</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97784</id>
    <revision>
      <id>304719</id>
      <timestamp>2026-10-14T12:27:17Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۲۰–۲۱</comment>
      <origin>304719</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5888" sha1="1w98p9m8fm96gejhi4zot82epbzx5ul" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۲۰|}}
نمره مرد ها ۷۵٫۲ نمره زنها بود. در امتحانات معرفت النفس محصلین دار العلوم هاروارد ومحصلین دارالعلوم رلاکلیف چندماه قبل یک‌پسر ویک دختر بطور کلی درعموم دروس درجه اول‌را حائز ودارای نمره ۸۶ شدند. یکی ازمحصلین هاروارد ۸ یعنی پست ترین نمره را گرفت و حال آنکه حد وسط نمرات پست دختران ۲۸ بود.

حد وسط نمرات زنها ۵۵ و حد وسط نمرات مرد ها ۵۰٫۵ بود بطوری که از ارقام فوق ملاحظه میشود تقریبا تفاوت محسوسی بین محصلین و محصلات مدارس ابتدائی تا مدارس عالی مشهود نمیگردد. و از طرف دیگر هم در کیفیت و ظائفی که اجرای آن از دائره توانائی هر یک از دو جنس بیرون نیست تفاوت کلی وجود ندارد. باید دانست این تساوی مرد و زن نباید بمشابهت و برابری تعبیر کرد زیرا زن و مرد بیشتر متمم هستند تا شبیه بیکدیگر بین دو جنس تفاوتهای مهمی از نقطه نظر اجتماعی و حیاتی موجود است پروفسور ترن دایک که در علم معرفت النفس معروف‌است و در دار العلوم کلمبیا کار میکند تفاوت های ثابت بین ماتالیته دو جنس را تحت ترتیب در آورده است. مشار الیه میگویددختران در املاء انکلیسی السنه خارجه حافظه فوری ضبط نکات بر مردان ترجیح دارند. پسران در تاریخ، فطانت، فیزیک، شیمی ودرستی حرکت جلو هستند. بخاطر دارم وقتی یک نفر عالم مشغول تهیه کاغذی بود که‌گاهی عالم مذکور بالا را نگاه نموده و طرز املاء لغتی را سؤال‌میکرد. دختر ۱۳ ساله‌اش بلا درنگ جواب میداد ولی متعجبانه بدر خودرا نگاه میکرد که‌آیا میشود کسی باین پایه‌دانشمند باشد و باین درجه کم بداند! مستر اسمیث تاریخ تولدسال عروسی و سایروقایع مهمه فامیلی راکمتربخاطر داردمشار الیه بیاد ندارد آن روزی که باران میامد چتر خود را درچه نقطه خانه گذارده است!!! میسس اسمیث بهیچوجه ممکن نیست تاریخهای مذکور را فراموش کند

بمناسبت استعداد غریزی که در وجود طبقه نسوان است ۳۹ در صد زنان
{{سصم||۲۱|}}
مبرز دنیا شهرت خود را از طریق ادبیات کشف کرده اند و این مسئله نباید مورث تعجب باشد. تقریبا کلیه‌زنهای معروف انکلستان نویسنده بوده اند وفرانسه تیز زنان نویسنده بازیگروسائس تربیت نموده است. ایطالی و آلمان هم به جدول نسوان معروف موزسین اضافه نموده اند دولت امریکا هم رفورماتور. مشاغل دیگری هم که زنها در آن شرکت دارند وجود دارد و لکن در آنچه که ذکر گردیده‌نسوان از سایررشته ها بیشترند. درآمریکا نسوان دخالت عمده‌درسیاست‌دارند دو نفر زن اخیراً در اتازونی بسمت حکومت ایالت انتخاب و بیشتر از ۸۰ نفر زن عضو مجلس تقنینیه ایالتی هستند. اخیراً نسوان منورالفکر کشف کرده اند که ممکن‌است یکی از علوم امروزیرا برای امرار معاش انتخاب وتعقیب نمود. مطابق اطلاعاتی که این جانب از دائره احصائیه اتازونی تحصیل کرده ام عدهٔ نسوانی که در شیمی و فلزریزی کار میکنند در ظرف ده سال گذشته پیش از سه مقابل شده است همینطور هم دفاتر احصائیه نشان میدهد که فعلاً بیشتر از ۲۰۰۰ زن مهندس در این مملکت هستند و حال آنکه ده سال قبل فقط ۴۰۰ نفر بودند. در خلال این احوال عدهٔ رئیسات دارالعلوم‌ها و پروفسورهای زن از عده کمتراز ۳۰۰۰ به بیشتر از ۱۰٬۰۰۰ ترقی یافت تقریباً ۱۸۰۰ نفر زن وکیل و قاضی مشغول کار هستند بطوریکه عده‌شان سه مقابل عدهٔ ده سال قبل میباشد بیشتر از ۴۰۰۰ نفر زن در بانکهای مختلفه دارای مشاغل مهم هستند و تقریباً معادل همین عده بشغل تجارت اشتغال دارند عدهٔ کثیری نسوان دکتر، دندان ساز وکشیش میباشند ۱۰۰۰ نفر زن هم دارای شغل شوفری بوده و حال آنکه ده سال قبل فقط ۳۴ نفر زن این کار را داشتند، این اطلاعات حقیقةً جالب توجه است وثابت میکند که علت عدم پیشرفت نسوان در گذشته در اینگونه امور فقط این بوده‌است که تربیت و فرصت هائی که بانها داده میشد آنها را به تشخیص حقوق اجتماعی خود هدایت ننموده بود. یک موقعی تصور میشد هوش نسوان از مردان کمتر است بعلت اینکه حجم مغز سر زن از مرد کوچکتر میباشد خوش بختانه معرفت&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>1w98p9m8fm96gejhi4zot82epbzx5ul</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 5, No. 2, 1303 SH.pdf/۱۳</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97785</id>
    <revision>
      <id>304720</id>
      <timestamp>2026-10-14T12:27:51Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۲۲–۲۳</comment>
      <origin>304720</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5260" sha1="nx5lo0yg5znxg2flmrmo48jvy5qyt64" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۲۲|}}
النفس ثابت کرد که نه بزرگی وکوچکی بلکه عده سلولهای مغز میزان خوبی و بدی آنرا معین میکند و غالباً سرهای کوچک از سر بزرگ بیشتر سلول دارد

وقتی که مسیو اسمیث زن خود را به نداشتن عقل متهم میکند مقصودش حقیقةً این است که مشارالیها حالات و احوال مخصوصی داراست که با او اختلاف دارد این قسم حالات بسیار متغیر ومقیاس‌آنها قدری اشکال دارد. مطابق تجربیات پروفسور ثرن‌دایک نسوان در احساسات پرهیز، خداپرستی، دلسوزی، صبر، خودنمائی و شرم حضور قوی هستند. از طرف دیگر مردان در خلق، آگاهی به‌نفس، لطیفه‌گوئی استقلال وخشونت اخلاق معروفند. بدیهی‌است مقصود پروفسور مزبور حالت مردان و مردان بطور کلی است زیرا در بین طبقه مرد ها کسانی هستند که از بسیاری از زنان بیشتر به طفل علاقه مند هستند و از آنطرف‌زنهائی یافت میشوند که از بعضی مردها متهاجم تر و زباندار تر هستند

زنها بیشتر علاقه به شخصیت اشخاص دارند مردهابامور وحقایق مرد ها ها علاقه مندند بدانستن کارهائیکه سایرین انجام داده اند وقتی که صحبت میکنند به معرفت طبایع بشری مستراسمیث باید تسلیم عیال خودشود زیرا مواظبت وپرستاری اطفال زنرا از طبیعت بشری کاملاً مطلع و آگاه مینماید حقیقةً بصیرت حسی و معرفتی که میسس‌اسمیث راجع برموز طبع بشری میداند شاید باعث میشود که مشارالیها طبیعت بیل اسمیث را از خود او بهتر بشناسد این عقیده بیل اسمیث (و سایر مردها هم با او متفقند) که نه تنها ایشان از زن خود بلکه از کلیه زنهای دیگر اعقلند هر دلیلی هم که معرفت النفس دائر بعدم صحت آن اقامه کند شاید همیشه وجود داشته باشد دلیل آن هم واضح است زنها بالطبیعه مطیع هستند مرد ها حراف و وقتی که میسس‌اسمیث برای ابقای صلح وصفا در محیط خانه در یک قضیه سر تسلیم فرود میاورد بیلی فوراً تصور اینرا میکند درمیدان هوش وفراست فرسنگها از خانم جلوتر است

اجتماع‌اینطور مقرر نموده که مرد هاپول‌تحصیل کنند و قدرت دردست
{{سصم||۲۳|}}
آنهاباشد ولی ظاهراً این یک ضعف بشری‌است که بمحض اینکه شخص قوی میشود فورا تصور میکند از همه کس عاقلتر میباشد. جنس مرد از زن بیشتر تغییر پذیر است اشخاص ژنی و سفها غالبا مرد هستند. مطابق اصول معرفت النفس در ۱۰۰ نفر مرد یکی ازهرزنی تقریبا با هوش تر است. تزار ها، ناپلئونها لویدژرژ ها وادیسن‌ها و از طرف دیگر بزرگترین سفهای دنیا شاید همیشه مرد خواهد بود این حقیقت موافق طبع مرد که همیشه میل دارد در بحر بزرگی و بزرگ منشی متفکر و مستغرق شود نیست لکن مدرک بزرگی است که علم نشان میدهد خلاصه کلام آنکه مرد و زن هردو مساوی و متمم یکدیگر هستند و در این میدان بزرگ زندکانی مجبورند امور یومیه را تعقیب کنند یا از آن شانه خالی نمایند دوست داشته باشند و یا تنفر پیدا کنند همینطور بگذرانند تا انتهای ایام.

'''ترجمه ابراهیم مرآت'''

{{و|―――}}

'''ادبیات وغیره'''

{{و|{{بزرگتر|'''افسانه فوت جنبل'''}}}}

در قصبهٔ که ایام طفولیت خود را در آن میگذرانیدم مردی بود مسمی به جنبل این شخص بسیار نیک سیرت و لاقید بود اهالی قصبه اورا متفقاً دوست داشته ولی بدو اعتماد نمیکردند مثلاً اگر بزنی وعده میداد که در اوایل هفته‌آتیه آشیانه مرغانش را پاک نماید بر خلاف قول خود در انتهای هفته بخانهٔ وی حاضر میشد و زن فهمید که او شخص مسامحه کار و لاقید میباشد و نیز بهمسایهٔ اش قول داد که باغ وی را عصر سه‌شنبه شخم زند و در آن موقع مشغول کار دیگر شده و شنبهٔ هفته آینده به خانه وی حاضر شد ولی جنبل شخصی با محبت و و دارای صفات نیک بود&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>nx5lo0yg5znxg2flmrmo48jvy5qyt64</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 5, No. 2, 1303 SH.pdf/۱۴</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97786</id>
    <revision>
      <id>304721</id>
      <timestamp>2026-10-14T12:28:25Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۲۴–۲۵</comment>
      <origin>304721</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4817" sha1="koz7a0is41wytsjkje4dehp3c8mwe8k" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۲۴|}}
روزی جنبل نزد یکی از همسایکانش که موسوم به پطرس بود رفت و از وی مبلغ ده تومان بعنوان قرض در خواست نمود پطرس اگرچه پول داشت ولی حاضر نبود که تا مدت بعیدی بوی قرض دهد لذا جواب داد ای جنبل من مایلم که راحت شما را فراهم نمایم ولی باین شرط که در نوشته قید نمائی که دوشنبه آتیه قرض خود را مسترد داری

جنبل وعده داد که اگر پول را در یافت نماید اول آفتاب دوشنبهٔ آینده آنرا رد خواهد نمود ولی پطرس مشکوک بود و گفت آیا شما مطمئن هستید که طلوع آفتاب دوشنبهٔ آینده قرض خود را ادا خواهید نمود؟ جنبل جواب داد بحقیقت قول میدهم که اگر زنده ماندم قرض شما را صبح دوشنبه قبل از لقمة‌الصباح ادا نمایم عیال پطرس پس از استماع مفاوضات ایشان به زوج خویش گفت عجب شخص خوش باوری هستی آیا نمیدانی که جنبل از وقتی بدنیا آمده است تابحال بعهد خود وفا ننموده پطرس جواب داد اگر او نیامد میدانم که وفات کرد است و بنا براین تشیع جنازه او را بطوری باشکوه مینمایم که تا بحال نظیر آن در این قصبه دیده نشده

صبح دوشنبه رسید و جنبل نیامد پطرس برای انجام کاری ببانک رفت و در مراجعت به تحویلدار گفت که جنبل وفات یافت تحویلدار جواب داد من مریض‌بودن اورا نمیدانستم پطرس گفت من اطلاع مخصوصی از وی‌ندارم و فقط میدانم که جنبل مرده است سپس پطرس بدکان بقالی رفته وپس از ابتیاع یک‌کوزه شیره باشخاصی که در دکان بودندگفت که جنبل وفات یافت ونیزخبر مزبوررا در دواخانهٔ که برای خریداری قدری کافور رفته بود و بالاخره در دکان آهنگری و ادارهٔ پست و تمام آن نواحی منتشر ساخت

تمام اهالی شهر از فوت جنبل مطلع گردیدند و همسایکان برای تسلیت نزد خانم جنبل رفتند و کشیش برای تنظیم و تشیع جنازه وی حاضر شد پس از
{{سصم||۲۵|}}
انتشار این خبر معلوم شد که جنبل درنهایت سلامت درخانه مشغول خوش گذرانی و ولگردی بود. و داسی را که دو هفته گذشته میبایست به رفیق خود رد نموده باشد تیز مینمود

ملاقاتهای شفقت آمیز در ایام دوشنبه و سه شنبه برای خانم جنبل‌بطول انجامید زیرا خبر فوت وی در همهٔ خیابانها و معابر مجاور آن قصبه منتشرشده بود روز بعد جنبل از شنیدن این مسئله فوق‌العاده غضبناک شده و در صدد برآمد که محرک این قضیه را پیدا نماید و شاید او بسهولت میتوانست بفهمد که مسبب آن پطرس است پس مرکب خود را سوار شده بر خانه پطرس روانه گردید و بوی گفت چرا مرگ مرا بی مورد انتشار دادهٔ پطرس در جواب گفت میدانستم که اینطور اتفاق افتاده است و حال هم‌میدانم که بایستی مرده باشی ومن باورنخواهم کرد که شما زنده هستی تاوقتی که قرض مرا ادا نکنید زیرا شما مرد گفتارید نه گردار

همینکه اهالی شهر از این مطلب مخبر شدند هر یکی فریاد شادی میزد و از ته دل میخندید جنبل دیگر قادر نبود که بجائی برود مگر اینکه با یک‌عده پرسش های صمیمانه راجع بشجاعتی که کرده بود رو برو شود

جنبل از این واقعه عبرتی بسزا گرفت و از آن ببعد مردی دقیق شد و نیز از همان لحظه این مطلب اغلب در نظرمن مجسم شده است که بی موقع نخواهد بود اشخاص دیگری را که دارای این صفت میباشند نیز مرگی بدین طریق رخ داده و مجدداً آنانرا حیاتی پاک تر و منزه تر روی نماید

'''ترجمه محمودخان شکوه'''

'''محصل مدرسه عالی امریکائی'''&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>koz7a0is41wytsjkje4dehp3c8mwe8k</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 5, No. 2, 1303 SH.pdf/۱۵</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97787</id>
    <revision>
      <id>304722</id>
      <timestamp>2026-10-14T12:28:58Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۲۶–۲۷</comment>
      <origin>304722</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5817" sha1="p8tdi28cqlx0osrq8svm3punfp1odg1" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۲۶|}}
{{و|{{بزرگتر|'''ری یاراجیس'''}}}}

در این موقع بهار وسرسبزی دشت و صحرا که زیارت حضرت عبدالعظیم و سایر اماکن متبرکه در اکثر جمعات و اعیاد ما را از این شهر باستانی عبور و آثار عتیقه و اطلال خرابه آنرا بما ارائه میدهد در نظر گرفته از روی اسناد صحیحه اول حدود و ثغور شهر ریرا معین پس از آن بشرح تاریخی‌آن پردازیم تا اشتباهی که برای اکثر محققین فراهم شده مرتفع گردد و از این فضای جنوبی که میدان تفرج و تفریح بهاری است نتایج علمی نیز حاصل آید

در دامنه کوه بی بی وسرسره وچشمه علی‌خرابه های دو شهر مشاهده میشود که بری قدیم وجدید موسوم بوده است. ری قدیم تپهٔ را احاطه می‌کرده که امروزه بنقاره خانه معروف است. این شهر ازطرف شمال بکوه سرسره و بی‌بی و مشرق بکوه امین‌آباد متصل و از سمت جنوب و مغرب بقلاعی منتهی که فعلا خرابه آنها باقی است و بحصار قشنگی محصور برده که آثار آن از میان رفته است وغیر ازاین قلاع‌جنوب ومغرب درگوشه غربی‌سرسره اطلال قلعهٔ موجوداست که بقلعه زبیندی بیافرخان‌معروف بوده ودر دامنه‌کوه امین‌آباد علامات‌قلعه دیگری نیزمشهود است که‌آنرا قلعه طبرک میگفتند. قلعه‌قرخان حفظ وحراست شهررا از راه قزوین و طبرستان عهده‌دار بوده. مراقبت ومواظبت راه خراسان وقم بقلعه طبرک واگذار شده و برجی که هنوز در بالای تپه نقارخانه دیده میشود دیده‌بان ورود عساکر عراق بحساب می آید این شهر قدیم که از قرن هشتم قبل از میلاد تا فتح اعراب دارای قدرت و شوکت و عظمت بوده پس‌از مغلوب شدن ایرانیان در ۲۲ هجری بنای خرابی و ویرانی گذاشت از آثار باقیه این شهر قدیم که حالیه دیده میشود همان برج کوچکی است که بر بالای تپهٔ نقارخانه واقع‌است وابنیه دورآن وحجاری بالای سرسره (که‌فتحعلی‌شاه آنرا حک کرده و بصورت خودمبدل ساخته) واثرات عمارتی که در اطراف نقار خانه پراکنده اند

ری جدید از بنای فیروز ساسانی است که برشهر قدیم ری افزوده شده
{{سصم||۲۷|}}
و زبیندی پس از استیلای عرب بر عجم که والی و حاکم ری گردید قدری ازشهر قدیم را بر بنای فیروز منضم کرده شهر جدید ری را تاسیس نمود و المهدی بالله پدر هارون رشید بر آن خندقی افزود و آنرا محمدیه نام گذاشت و این شهر در عوض شهر قدیم ری اهمیت و عظمتی پیدا کرد تا بدست عساکر مغول خراب و ویران گردید ودیگر رونقی پیدا نکرد. بقایای تاریخی آن عبارت از برج طغرل و دیوارهای قطور واطلال خرابه وباروی شهرجدید وچشمه علی است که درمقابل شداید روزکار هنوز پایداری کرده است برای اثبات این دعوی اقوال سیاحانی که در هزار سال اخیر ریرا دیده اند با تواریخ صحیحه منضم نموده تاریخچه مانند مندرج میشود

ری یا راجیس که از جمله بزرگترین بلاد ممالک مد بوده است و از مراکز تمدن قدیم ایران در نزد زرتشتیان بملو مقام معروف ودرتعالیم قلمود به نزول فرشته رفائیل مشهور این شهر ملجاء و محبس ملوک و سلاطین بوده و میدان تاخت و تاز ترک وتاجیک بزرگترین خلیفه عباسی یعنی هارون رشید درری متولد شد و اولین ملکه اسلامی یعنی سیده مادر مجد الدوله دیلمی در ری به تخت سلطنت جلوس نمود حمد الله مستوفی در وصف ری گوید

{{شعر}}
{{ب|معدن مردمی وخوان کرم شاه بلاد|ری‌بود ری‌که‌چوری درهمه‌عالم نبود}}
{{پایان شعر}}

ری معلوم نیست که درچه عصری بنا شده. وبانی و مؤسس آن که بوده فقط در افسانها مذکور است که هوشنگ پیشدادی موسس و منوچهر برعمارت آن افزوده و کیخسرو بری آمده. ولی از نوشتجات سایر ملل بقدمت ری بهتر میتوان پی برد چنانچه از کتاب مقدس معلوم میشود که ری در قرن هشتم وهفتم قبل از میلاد شهر معتبری بوده و باکباتان و نی‌نیوا کوس برابری میکوفته و هم چنان در زمان زرتشت ری شهرت زیادی داشته که دومورد دراوستا بری‌اشاره‌شده است. در زند وارد است که مادر زرتشت از اهل ری بوده، ومورخین روم ویونان بمناسبت اسم اسکندر وجانشین‌های اومکرر درتواریخ خود ازری سخن رانده اند.&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>p8tdi28cqlx0osrq8svm3punfp1odg1</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 5, No. 2, 1303 SH.pdf/۱۶</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97788</id>
    <revision>
      <id>304723</id>
      <timestamp>2026-10-14T12:29:31Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۲۸–۲۹</comment>
      <origin>304723</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5570" sha1="az5h5827rxs02k8rwxuzwllkex35ou7" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۲۸|}}
ابوالقاسم ابن حوقل که از سیاحان معروف عرب است و درقرن چهارم هجری شخصا بری آمده چنین نقل میکند

«ری بزرگترین شهر مملکت دیلم است. ساحت ان یک فرسخ و نیم در یک فرسخ ونیم. ابنیه‌آن از خشت وگل. گچ وآجر هم درآن موجود است. حصار قشنگی شهر را محصور دارد. دروازه‌های آن از این قرار است دروازه باطاق که بطرف کوهستان عراق باز میشود. دروازه بلیسان بسمت قزوین واقع است. دروازه کوهک که از این دروازه بمازندران میروند. دروازه هشام برای رفتن خراسان است و دروازه سین بسر راه قم بنا شده. محلات واسواق ری‌روذه بلیسان دهک نصرآباد ساربانان باب الجبل باب هشام باب سین است. بزرگتراز همهٔ محلات محله روذه است که خیابان عریضی بازار آنرا تشکیل میدهد. دکاکین و خانات در جنبین آن ساخته شده است و بر این شهر قدیم شهر جدیدی نیز منضم شده که قلعه بزرگ. مسجد جامع و دارالحکومه در آن واقع‌است. شهر جدید را بارو وخندق اجری احاطه دارد. مقدار زیادی از شهر قدیم خراب شده. آب شهر عموماً از چاه است. در شهر قنوات متعددی روانند که آب آنها بمصرف کشت و ذرع میرسد. دو نهر غیر از این قنوات در شهر جریان دارد که یک نهر آن بسورفنی معروف است که محله روذه را مشروب میکنند و دیگری به گیلانی‌که در بازار ساربانان جریان دارد. شرب بیشتر اهالی از این دو نهر میشود واسطه دادوستد این شهر درهم و دیناراست. مردمان این شهر از حیث لباس‌بعراقی شباهت دارند و بسیار عاقل و با تجربه و مهمان دوستند»

یاقوت حموی صاحب معجم‌البلدان در خصوص این شهر چنین نقل میکند

«در۶۱۷ موقعیکه من ازدست‌تاتار فرار میکردم بشهرری رسیدم. شهر تقریباً غیر مسکون بود. فقط در یک قسمت شهر عدهٔ سکنی داشتند. سبب‌را پرسیدم. چنین اظهار شد که اهالی این شهر سه‌فرقه بودند، شافعی. حنفی وشیعی. بمناسبت عصبیت بین تشیع و تسنن شافعی و حنفی بضد شیعی متحد شدند و هر چه از
{{سصم||۲۹|}}
شیعه توانستند کشتند و اگر ازشیعه کسی باقی ماند یافرار کرد ویا مذهب خود را مخفی نمود. پس از آن عداوت میان حنفی و شافعی افتاد و فرقه حنفی از میان رفت و بدین علت است که محله شافعی معمور ومسکون است و سایر محلات خراب و غیر مسکون. بعلت هجوم و حمله که باین شهر شده تمام عمارات تحت الارضی ساخته شده و درهای خانها در یک گودال مظلمی واقع شده که دخول بخانها کار آسانی نیست». و یاقوت ازقول اصطخری که در اوایل قرن‌چهارم ری را دیده است چنین نقل میکند.

«ری ازاصفهان بزرکتراست ودرآبادی از بغدادکمتر. یک فرسخ‌ونیم طول‌دارد ویک فرسخ ونیم عرض. وابنیه شهر زیادودرهم واهالی باثروت ومکنت‌بسیارند وقری اطراف شهر بقدری مهمند که ممکن‌است ده هزار مرد جنگی ازآن قری‌بیرون آید. در نواحی شهر چند بلوک است که قصر ان داخل و قصر آن خارج و بهزان و پشاپویه‌و دماوند ازآنجمله محسوبند» یاقوت از قول جعفر رازی چنین مینویسد

«المهدی پسر منصور دوانقی خلیفه دویم عباسی در سنه ۱۵۵ هجری که حکومت ری داشت شهر جدیدیرا با بارو و خندق آجری محصور نموده و نام آن را محمدیه گذاشت اهالی ری شهر جدید را شهر خارج و شهر قدیم را شهر داخل می گفتند قلعه زیبندی و مسجد جامع و دار الحکومه در شهر جدید واقع گردید المهدی قلعه زیبندی را که مشرف بر مسجد جامع و دار الحکومه بود تعمیر کرد و مدتی که در ری توقف داشت آنجا اقامت گزید و پس از رفتن خود این قلعه را دار السجن مملکتی نمود در سنه ۲۷۸ هجری رافعه‌بن هرثمه این قلعه را دوباره تعمیر کرد و مردم پس از او آنرا خراب کردند»

در دایرت المعارف بستانی از تاریخ ابن اثیر در باره خرابی ری چنین مذکور است

«ری درسنه ۲۲ یا ۲۱ هجری بدست نعیم بن‌مقرن مفتوح گردید و سبب این فتح زیبندی شد که با سیاوش‌بن مهران بن بهرام چوبینه که در آنعصر حاکم&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>az5h5827rxs02k8rwxuzwllkex35ou7</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 5, No. 2, 1303 SH.pdf/۱۷</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97789</id>
    <revision>
      <id>304724</id>
      <timestamp>2026-10-14T12:30:03Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۳۰–۳۱</comment>
      <origin>304724</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5892" sha1="keqk4iipgr8p6xc4iv0q4sjn8gq6ojj" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۳۰|}}
ری بود مخالفت داشت. این‌جنگ ریرا خراب کرد و زیبندی شهر جدید ریرا پس از آن بنانمود. فرخان پسر زیبندی در ۶۴ هجری پس از فوت یزیدبن معاویه با بنی امیه مخالفت کرد. عامربن مسعود حاکم کوفه محمد ابن عمیر را برای سرکوبی فرخان فرستاد. محمد از فرخان شکست خورد ومنهزم گردید. عتاب ابن ورقاء مامور جنگ گردید. فرخان در جنگ کشته شد و سپاه او متفرق گشتند در ۶۸ هجری بواسطه مساعدتی که اهالی ری با خوارج داشتند دو باره عتاب مامور جنگ شد. در این نوبت مردم ری بسختی جنگیدند و عتاب ریرامحاصره نمود. ناچار مردم شهر تسلیم شدند و هر چه داشتند از دست دادند و اعراب قلاع اطراف شهر را نیز مالک شدند. درسنه ۲۴۱ هجری زلزله سختی واقع شد که تقریبا تمام عمارات شهر خراب و خلق بسیاری در زیر آوار مدفون شدند و تا چهل روز رفت و آمد زلزله در شهر باقی بود. ری درسنه ۲۴۹ هجری گرفتار زلزله دیگری گردید باز خانها خراب و خلق زیادی تلف شدند. در سنه ۲۸۰ هجری آب در شهر کم شد و کار بجائی کشید که یکمن آب را بچند درهم میفروختند. درسنه ۳۱۴ سامانیان ریرا مالک شدند و از این تاریخ تا ۴۲۰ هجری که ری بدست سلطان محمود غزنوی افتاد مکرر ری بین سامانیان و آل بویه و آل زیار دست بدست گشته است و هر یک از این دول غنایم بسیار از ری برده اند و غنیمتی که پس از این غارت ها نصیب سلطان‌محمود شد ازاین قرار است. نقدیکملیون دینار. جواهر نیم ملیون‌دینار. البسه ششهزار توپ و اثاثیه هرچه ممکن بود. ری در سنه ۴۳۴ بدست سلاجقه افتاد سلطان طغرل بن میکائیل شهر ری را دارالسلطنه خود قرار داد ملک رحیم دیلمی را در بغداد گرفته بقلعه طبرک محبوسش گردانید. و ملک رحیم آنقدر محبوس ماند تا در همان قلعه در گذشت. سلطان طغرل بسال ۴۵۵ هجری در قصران یعنی طجرشت بمرض رعاف فوت کرد و در برج طغرل مدفون‌گردید. باز درسنه ۵۷۱ هجری زلزله در ری واقع‌شد که خانها خراب وسکنه هلاک گردیدند. در سنه ۵۸۸ هجری خوارزمشاهیان ریرا گرفتند و علاالدین تکش
{{سصم||۳۱|}}
عده از سپاهیان خود را مامور حفظ و حراست ری گردانید تا حمله مغول پیش‌آمد و ری بیشتر از سایر نقاط ایران گرفتار قتل و غارت گردیده ابن‌اثیر گوید «حالیه (یعنی ۶۲۶ هجری) ری قصبه غیر مهمی از قصبات دیلم است»

از تاریخ گزیده بیک مورد اشاره میشود صفحه ۴۲۸

در حدود سنه ۳۸۷ هجری مجد الدوله ابن فخر الدوله چون بحد بلوغ‌رسید با ما در خود در کار پادشاهی تنازع کرد و وزارت به خطیر ابو علی داد مادرش بخشم بقلعه طبرک‌رفت. وزیرموکلان بر او گماشت تا نگریزد سیده در شب گریخت پیش بدربن خشویه که امیر کردستان بود رفت بدهانه خوزستان بدرخشویه باستقبال آمد و زمین بوس کرد و خدمت پسندیده بجا آورده بمدد او با لشکر بیامد و با مجدالدوله حرب کرد و لشکر اورا مقهور گردانید ملک ری بگرفت و در ری چند محله را بسوخت مجدالدوله و وزیر خطیر ابو علی اسیرشند و مقید گشتند سیده در ملک متمکن شد خشویه را بخلعت و تکلفها بسیار سزاوار بولایت فرستاد در کار ملک شرایط معدلت بتقدیم رسانید و قواعد جهنداری ممهد گردانید روز بار در پرده رقیق نشستی و با وزیر و عارض سخن گفتی سپاه و رعیت در حد هر یک محافظت کردی و چون رسول از اطراف آمدی بی تلقین جواب بسزا گفتی ازجمله سلطان محمود غزنوی پیغام باو فرستاد که باید خطبه و سکه بنام من کنی و خراج فرستی والا جنگ را آماده باش او جواب داد که شوهر من تادر حیات بود از این معنی اندیشناک بودم که اگر سلطان چنین فرماید چه تدبیر کنم اما اکنون فارغم جهت آنکه سلطان محمود پادشاهی عاقل است داند که کار حرب در غیبت است اگر بجنگ من آید و مرا مقهور گرداند اورا چندان نامی نباشد که بر زنی بیوه قادر شود اما اگر ازمن شکست یابد ننگ تا قیامت از روی‌دولت او محو نشود می دانم بدین سمت بدین مختصر ولایت ملتفت نشود و او بدین جواب مسکت پادشاه جنانرا از جنگ باز داشت و تا او در حیات بود ملک با رونق بود چون او در گذشت کارها دست در هم بداشت و ملک بشوریدامراء&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>keqk4iipgr8p6xc4iv0q4sjn8gq6ojj</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 5, No. 2, 1303 SH.pdf/۱۸</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97790</id>
    <revision>
      <id>304725</id>
      <timestamp>2026-10-14T12:30:36Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۳۲–۳۳</comment>
      <origin>304725</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5363" sha1="26g2bp29ypkzqji905ulnvqztp9rzi8" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۳۲|}}
و ارکان دولت مجدالدوله‌را گردن نمینهادند او ازسلطان محمود مدد خواست سلطان با لشکر گران آهنگ عراق کرد کار بر عکس‌افتاد چون بری رسید با مجد الدوله جنگ کرد او را با پسر بشکست و بکشت در سنه ۴۲۰ هجری حمدالله علاوه از تاریخ گزیده در نزهت القلوب که آنرا در سنه ۷۴۰ هجری تألیف نموده در خصوص ری چنین مینویسد

«ری از اقالیم چهارم است و ام البلاد ایران وبجهت قدمت شیخ البلاد خوانند در فترک مغول بکلی خراب شد در عهد غازان خان ملک فخر الدین رئی بحکم یرلیغ در او اندک عمارتی افزود و جمعی را ساکن گردانید ولی امروز خرابست و ورامین شهر آن است این ولایت چهار قسم است اول بهنام در او شصت پاره ده است ورامین و خاوه از معظم قرای آن ناحیت است دوم سبور قرج در او نود پاره ده است قویه و شندر و ایوان کیف از معظم قرای آنجاست سوم‌ناحیه فشاپویه‌است‌در آن سی‌پاره ده است کوشک‌نوعلیاباد کلین وقوج آغاز معظم قرای آنجاست چهارم ناحیت غار است در او چهل پاره ده است طهران چیان (یعنی جی‌بیرونک) فیروزرام دولت آباد از معظم قرای آن ناحیت است و غله و پنبه آنجا سخت نیکو آید و بسیار بود و اکثر اوقات آنجا فراخی و ارزانی باشد قحط و غلا از روی ندرت اتفاق افتد»

دیگربجای ایرانیان در این پنج شش قرن اخیراً اروپائیان وامریکائیان در خصوص این شهر باستانی تحقیقات زیاد نموده ومعلومات خود را برای تنبه ما در کتابها نوشته‌اند. اول آنهاکاویحو سفیر دولت اسپانی مامور در بار ایران در زمان امیر تیمور است که در ۸۰۷ هجری بایران آمده و ری‌را در نوشتجات خود سر تاسرخراب ذکرمیکند. آخر آنها پرافسر جکسن‌امریکائی‌است که پس ازپانصدسال (بعد از کلاویحو) برای تحقیقات علمی مامور این سر زمین گردید وکتاب مفصلی در حال گذشته و کنونی ایران برشته تحریر در آورده وما ایرانیان را مرهون زحمات خود گردانیده که الحق سعی ایشان مشکور است و این مقاله اقتباس
{{سصم||۳۳|}}
از شرحی است که در آن کتاب مذکور شده جز آنکه در ترجمهٔ عربی با آن کتاب تفاوت بسیار دارد و بعکس از حیث تصاویر بدیعه که در آن کتاب موجود است این مقاله فاقد محض است برای تقدیر قدر دانی واهمیت آن کتاب بشرح یکی از تصاویر که حالیه از میان رفته و دیگری جای آنرا بغصب گرفته است مبادرت میرود و آن تصویر سواریست که دربالای سرسره منقور بوده وفتحعلی شاه آن را حک کرده و درجای آن تصویر خودرا مرتسم نموده و مارا از یک حجاری تاریخی مغتنمی‌محروم گردانیده

حال که از این شهر باستانی که در تمام عالم مشهور ومعروف بود جز مقداری دیوار خرابه و اطلال پراکنده چیز دیگری باقی نمانده و این نقاط هم اکثر زیرورو و ذخائر تاریخی آن معدوم ومصالح آن ازآجر و کاشی بمحلهای دیگر نقل گشته و فقط مزارع مزروع وغیر مزروع جای آن عمارات‌وابنیهٔ قدیمه را گرفته خوب است ماهم اقلا در مقابل زحماتیکه دیگران برای احیاء آثار اجدادی مامیکشند بیش از این در انهدام آن نکوشیم ودرتاسیس هیئتهای اکتشافیه بکوشیم تا بمساعدت حفریات علمی مدارک صحیح تحصیل نمائیم ومانند سایرملل متمدنه بر احوال شهرهای قدیم خود واقف و مطلع گردیم

'''ح. فرهی'''

{{و|―――}}

{{و|{{بزرگتر|'''کیمیا'''}}}}

روزی با یکی از خانمهای محترمهٔ که امروزه هم در میان نسوان تهران دارای مقام محترمی است آشنائی پیدا کرده از هست و نیست، بود و نبود، ترقی و تنزل تجارت و معدن شناسی صحبت میکردیم موضوع معدن شناسی که پیش آمد و این صنعت زرگ را موضوع صحبت قرار دادیم یکمرتبه خانم را دیدم که به‌بنده رو کرده گفت می خواهم سر گذشت خانوادگی خودم را برایتان نقل کنم گفتم بفرمائید گفت: –&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>26g2bp29ypkzqji905ulnvqztp9rzi8</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 5, No. 2, 1303 SH.pdf/۱۹</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97791</id>
    <revision>
      <id>304726</id>
      <timestamp>2026-10-14T12:31:09Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۳۴–۳۵</comment>
      <origin>304726</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="6046" sha1="koiat58tycaesp36mk37b2lu86a0e1z" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۳۴|}}
وقتیکه من طفل بودم پدر و مادرم تمولی نداشته. پدرم خرازی فروشی بود و صبحی را در دکان بشب رسانیده بقدر بخور ونمیر یک کسبی میکرد و یک لقمه نانی برای ما می آورد. با وجود این بی بضاعتی پدرم در آنوقت و آنزمان (زمان ناصر الدین شاه) میل داشت که من هم یک سوادی بهم رسانده و بقول معمول سفیدی‌را از سیاهی تشخیص دهم. منزل ما سر چشمه بود و در همسایکی ما مکتب خانه بود پدرم بر خلاف میل والده مرا برد در آن مکتب خانه معلمهٔ داشت سلطان خانم سوادش در میان زنهای آن وقت بدنبود مثلا نخود را بی واو می نوشت مختصر شش سال تمام رفتم باین مکتب خانه درسال پنجم یعنی بقول‌امروزیها یک سال قبل از آنکه فارغ التحصیل شوم کتاب حافظ میخواندم تا یک روز رسیدم باین شعر

{{شعر}}
{{ب|آنانکه خاک را بنظر کیمیا کنند|آیا بود که گوشهٔ چشمی بما کنند}}
{{پایان شعر}}

معنی این شعر مخصوصا کلمهٔ کیمیا را از سرکار معلمه پرسیدم فرمود کیمیا یعنی‌تبدیل شیئی به شیئی دیگر مثلا مسی را میشود طلا کرد یاسرب را میتوان نقره نمود گفتم چطور؟ گفت صلاح من نیست درست بشما یاد بدهم زیرا که طلا در دنیا زیاد خواهد شد اصرار کردم فرمودند اسامی دوا ها را می گویم اما مقدار هر یک را نخواهم گفت عرض کردم چیست فرمودند مس و جیوه و سرکه و نشادر و زاج را به تناسب مخصوص هرگاه مخلوط کنیم وهفت جوش بدهیم طلا خواهد شد و اگر بجای مس سرب بکار بریم نقره من ازهمان وقت این موضوع کیمیا درسرم فرو رفت شب که بمنزل رفتم خواستم پدرم را از زحمت خرازی فروشی برهانم. تا که آمد منزل بطرف او دویده گفتم آقاجان حالا دیگر نانت توی روغن است گفت چطور؟ گفتم دیگر از این زحمت و جان کندن آسوده خواهی شد. این حرف را که زدم مصر شد. گفتم آقاجان میدانی چیست؟ گفت آری گفتم میتوانی درست کنی؟ گفت نه گفتم من سر آن را بهزار زحمت وشیره مالی از سلطان‌خانم کشف کرده‌ام. اسامی دواجات را که روی کاغذ نوشته بودم یواشکی باو ارائه‌دادم دیدم که پدر دور اطاق شروع کرد بدویدن و فریاد زدن «خوب‌شد خوب‌شد»
{{سصم||۳۵|}}
فوراً دوقران پول داد بوالده که برود جیوه و سایر لوازم را تهیه کند از برای‌فراهم کردن مس هم درغیاب والده کارد را برداشته وشروع کرد بتراشیدن درب‌کماجدان و مقداری از مس آنرا تا موقع مراجعت مادرم تراشیده بود وقتیکه والده‌مراجعت کرد دیدم دست خالی است دکانها بسته بود. آقاجان از فرط اوقات تلخی‌نمیدانست چه بکند ولی باز هم از ذوق کشف این قضیه نه نان و آبگوشت معمولی را خورد و نه گذاشت ما بخوریم هی بما وعده میداد که مس را طلا خواهد کرد خواهد برد بضرابخانه و تمامش را اشرفی سکه خواهد زد یک دو اشرفی هم برای فردا نهار پلو و خورش راه خواهد بود عمارت خواهد خرید پارک درست‌خواهد کرد چه خواهد کرد و چه خواهد کرد بالاخره این قدر گفت و گفت تا من خسته شدم خوابم برد صبح که بیدار شدم بروم مکتب دیدم مادر و پدرم هم هر دو بی‌بالاپوش در وسط اطاق خوابیده اند. خواستم مادرم را بیدار کنم چای برایم درست کند آقاجانم هم بیدار شده یکمرتبه از جا بیرون پرید و گفت لازم نیست امروز مکتب بروی اینجا باید بمن کمک کنی. این چند کلمه را گفته و بدون یک کلمه حرف از منزل خارج شده بعد از نیمساعت با یک دستمال پر از لوازم کیمیا مراجعت کرد دیگی را بار گذاشت مس و سایر مخلفات را در آن ریخته و شروع کرد بجوشانیدن بعد از یک ساعت مسها را از توی دیگ برون آورد دید باز همان مس است گفت جیوه اش کم بوده باز قدری جیوه زیاد تر ریخته باز جوشاند مختصر باز هم نتیجه نه بخشید شروع کرد بجرح و تعدیل اجزاء فایده‌نداشت گرسنگی هم زور آور شده بود ناچار رفت بدکان من هم رفتم مکتب. شب که برگشت باز شروع کرد مختصر هرشب کارش بود تا یک سال و نیم بعد که من عروس شدم بشوهرم هم این سر را گفتم با وجود مقامی که دارا بود و مبلغ هنگفتی از اداره حقوق میگرفت او هم بخیال درست کردن همان چیز افتاد. او دیگی بار گذاشته شبها کیمیا گری میکرد و روز ها باداره میرفت بالاخره هیچکدام نتیجه نگرفتند و هنوز هم نتوانسته ایم این کیمیا را درست کنیم این فرنگیها&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>koiat58tycaesp36mk37b2lu86a0e1z</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 5, No. 2, 1303 SH.pdf/۲۰</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97792</id>
    <revision>
      <id>304727</id>
      <timestamp>2026-10-14T12:31:41Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۳۶–۳۷</comment>
      <origin>304727</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4966" sha1="grai68ptfztsx0tu9f4hse2f41wobqn" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۳۶|}}
اگر راست میگویند سر این را کشف کنند و مس یا آهن را مثلا طلا کنند بنده تمام این مدت را یک کلمه حرف نزده بودم گفتم خانم اغلب فرنگیها این هنر را می دانند نه اینکه فقط فلزات را طلا و نقره میکنند بلکه همه چیزی را طلا میکنند خانم گفت چطور؟ نگاه کردم دیدم که یک طور بسیار نازکی روی گیسوان خود کشیده باو گفتم خانم به بخشید این طور را چند ابتیاع فرموده اید؟ گفت دوازده قران گفتم لطف کنید از سر خود باز کرده بمن داد شش‌عدد دوقرانی هم من از کیف خود بیرون آورده بخانم گفتم هر دو دست خود را باز کنید طور را در یک دست و قرانها را در دست دیگر گذاشته گفتم کدام یک سنگین‌تر است گفت قرانها گفتم پس سازنده این طوری کیمیا گراست برای اینکه طوری باین سبکی از ابریشم ساخته و درمقابل چند وزن آن نقره گرفته است درصورتیکه اگر این ابریشم باین طور بافته نمی شد باین قیمت ها نمی توانست بفروشد پس او کیمیا گر است و بهمین ترتیب یک قلمتراش که از فولاد است چند مقابل وزن آن انسان نقره می دهد و می‌گیرد یا یک جعبه پودر که از آرد برنج درست میشود وبهمین قسم میگفتم یکمرتبه گفت: – حالا فهمیدم «خدا بدرت رابیامرزد که مرا و پدرم و شوهرم را از شر کیمیا آسوده کردی خیلی ممنونم»

'''منیژه شاهرخ'''

{{و|―――}}

{{و|{{بزرگتر|'''شیوع مرض سفلیس در مملکت ما'''}}}}

سفلیس مرضی است مسری ومقاربتی بمصداق هرعمل اجری وهرکرده جزائی دارد گویا دست طبیعت هم این مرض مهلک را مکافات و اجراز برای اشخاصیکه قدم از دایرهٔ انسانیت خارج گذارده و در وادی گمراهی و شهوات‌حیوانی داخل میگردند حاضر و آماده کرده است.

اگر این مرض بدفرجام مخصوص و اجر همان گناهکاران حقیقی بود
{{سصم||۳۷|}}
شاید چندان موجب تاثر نبود ولی وقتیکه مشاهده میشود بواسطهٔ بی مبالاتی مبتلایان بدان وعدم جلوگیری ادارهٔ حفظ‌الصحه و مراکز مربوطه اشخاص متقی‌و معصوم هم دچار آن گشته و روز بروز بر عدهٔ مبتلایان بدین مرض افزوده‌میشود شخص را چنان مغموم و متأثر میدارد که مثلاً بنده را هم که طبیب نبوده و شخصاً درست ازمآل وخیم این مرض میشوم اطلاعی ندارم مجبور مینماید که بنوبهٔ خود با بیانی قاصر تا اندازهٔ که مقدوراست عواقب وخیم ونتائج مشئوم آنرا بعرض‌قارئین محترم رسانیده وایشان‌را از ابتلای بدین مرض منتهی بمرگ انذار نمایم

{{و|{{بزرگتر|'''درجات سه گانهٔ مرض'''}}}}

چنانکه عرض شد سفلیس مرضی است مسری و مقاربتی. اطباء این مرض مزمن را بسه درجه تشخیص داده اند درجهٔ اول موقعی است که زخمهای کوچکی در لب و دهان یا سایر اعضاء مبتلاء به پدیدار میگردد.

در درجهٔ دوم مرض بشدت خود افزوده و جراحات در موضع تلقیح شده بشدت ظاهر میشود.

درجهٔ سوم وقتی است که قدری علامات ظاهری و زخمهای خارجی‌آن تخفیف یافته و بر عوارضات داخلی افزوده و اثرات شوم خود را در این موقع‌بهر عضو داخلی بدن ظاهر میسازد.

{{و|{{بزرگتر|'''انتقال و سرایت مرض'''}}}}

انتقال و سرایت این مرض از چهار راه ممکن است.

۱ – بواسطهٔ ازدواج ومقاربت با شخص مریض.

۲ – بواسطهٔ اکل وشرب و معشور بودن با مریض در موقع اولیه که‌زخم در موضع لب یا دهان ظاهر شده است.

۳ – از طریق استحمام در حمامهای عمومی که اشخاص سفلیسی بواسطهٔ بشست و شوی جراحات خود میکروبها را برای بلای جان مردمان درآنجا تحفه و ارمغان آورده پس از استحمام خارج میشوند.&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>grai68ptfztsx0tu9f4hse2f41wobqn</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 5, No. 2, 1303 SH.pdf/۲۱</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97793</id>
    <revision>
      <id>304728</id>
      <timestamp>2026-10-14T12:32:14Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۳۸–۳۹</comment>
      <origin>304728</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4643" sha1="ro5ujmdy9hxgotx8ofi9j9zkgvee44s" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۳۸|}}
۴ – از راه توالد و تناسل باین معنی که اولاد شخص سفلیسی مرض را از والدین خود بارث برده نسلاً بعد نسل بتوارث بیکدیگر می بخشند.

بی موقع نمیدانم دو فقره از مشاهدات خود را در سرایت از دوطریق‌از چهار طریق فوق بعرض قارئین محترم برسانم.

{{و|{{بزرگتر|'''از راه ازدواج'''}}}}

شخص متمولی مبتلا بمرض سفلیس بود بعد ازآنکه سه زن او بواسطهٔ ابتلای بدین مرض در موقع وضع حمل بدرود حیات گفتند و مرض خود او به منتها الیه شدت رسیده بطوری که طبیب جوان و دیپلمهٔ که معالج او بود عقیده داشت که عضو مجروح بر اثر این مرض باید قطع شود معذالک دکتر مذکور بعد از تزریق یکدوره سالوارسان بطمع دارائی او خواهر شانزده‌سالهٔ خود را باوتزویج نموده در نتیجه دوطفل ازاو بوجود آمد که دائماً در گوش و گلوی خود جراحات و بثوراتی دارند و قادر بحرکت هم نیستند مادر بدبختشان نیز بیک حالت فلاکت اشتمالی دچار گشته است.

{{و|{{بزرگتر|'''از طریق استحمام'''}}}}

نگارنده طفل چهارسالهٔ را دیدم که در حمام مشغول بازی و دویدن بود غفلتاً پای اولغزیده بر روی مشربه افتاده و بدین واسطه خراشی در بدن او ظاهر گردید سوء قضاء میکروب سفلیس هم حاضر بوده و درموضع مجروح تلقیح شده دختر معصوم چهار ساله بمرض سفلیس مبتلا گردید خدا رحم کرد که دختر چهار ساله بود و الا علاوه از تحمل زحمت و رنج مرض اولیای او بایستی بدگوئی مردم را نیز دربارهٔ اولاد خود تحمل نمایند.

{{و|{{بزرگتر|'''از طریق اکل و شرب'''}}}}

چنانچه‌معمول‌است درعروسی. روضه خوانی. مهمانی. یا درقهوه‌خانها ممکن است یک آبخوری. یک کاسه. یک استکان. یک قهوه خوری. یک وافور.
{{سصم||۳۹|}}
استعمال شود دراین صورت بدیهی است با داشتن خراشی در لب یا دهان تلقیح میکروب سفلیس ممکن‌الحصول خواهد بود.

{{و|{{بزرگتر|'''از راه توالد و تناسل'''}}}}

در این قسمت مرض مزبور پشت به پشت بارث رسیده ومولود های بد بخت هر یک بهره وحصهٔ از این ارث خواهند داشت از قبیل جنون. تصلب شرائین. امراض کلیوی. عوارضات قلبی. و غیره.

علاوه بر مراتب فوق این مرض مهلک ملیت ایرانی را تهدید مینماید زیرا انحطاط اخلاق. کسالت. تنبلی، ضعف نفس. عدم شهامت. نتیجهٔ این مرض مشئوم است که در مملکت ما عمومیت دارد حال اگر زمامداران وقت می خواهند بهترین یادکاری از دورهٔ زمامداری خود بیادکار گذارند باید در صدد جلوگیری این مرض بر آیند.

بعقیدهٔ بنده دقت و اهتمام در اجرای مواد ذیل ممکن است از این بلای سائق‌بهلاکت جلوگیری‌نموده و در نتیجه ملت را ازابتلای به آن‌مصون ومحفوظ‌دارد.

۱ – منع کردن اکید از ازدواج اشخاص سفلیسی.

۲ – دایرکردن شعبات حفظ‌الصحه در ولایات جهت معالجه‌وجلوگیری آن.

۳ – والدین چشم از شؤنات ظاهری پوشیده صحت و پاکی داماد را در نظر بگیرند.

۴ – دوشیزگان پاک سیرت درعوض تمام ایرادات معموله ورقه تصدیق دکتر را درسلامت مزاج داماد مطالبه نموده و راضی نشوند وجود پاک خود را بواسطهٔ ازدواج با شخص سفلیسی ناپاک و ملوث نمایند.

۵ – کلیهٔ حمامها در تحت مراقبت مجلس حفظ‌الصحه در آیند.

'''کوکب – قائم مقامی'''

'''محصل کلاس نهم مدرسهٔ امریکائی همدان'''&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>ro5ujmdy9hxgotx8ofi9j9zkgvee44s</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 5, No. 2, 1303 SH.pdf/۲۲</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97794</id>
    <revision>
      <id>304729</id>
      <timestamp>2026-10-14T12:32:46Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۴۰–-</comment>
      <origin>304729</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2282" sha1="9ob92l8xs1w7u5b87qd36v0hzgce3oc" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۴۰|}}
{{و|{{بزرگتر|'''جواب سؤالات علمی'''}}}}

۱ – در ابتدا وقتیکه مردم شروع بمطالعهٔ ستارگان نمودند بنظر آنها این طور رسید که ستاره‌ها دارای اشکال مختلفه هستند منجمین بابل هزاران سال قبل باین اشکال اسم گذاردند و برای مراجعه به بعضی از ستارگان معین بدین وسیله راه مناسب و سهلی بدست آوردند. پس ستاره شناسان ایرانی و عرب‌این طریقه را از بابلیها اتخاذ و بوسیلهٔ آنها در تمام عالم منتشر گردید.

۲ – علماء را عقیده این است که قوه رانمیتوان معدوم ساخت و از میان برد ولی تغییر شکل‌آن ممکن است بدینمعنی که قوه الکتریک سیم ممکن‌است بشکل الکتریسته از میان برود ولی در ازاء آن بقدر همان اندازه قوه بشکل حرارت بوجود می‌آید.

۳ – علت طویل بودن گردن زرافه آنکه او را عادت آن است که از برکهای سر درختها تغذیه نماید. در طی ملیون ها سال گردن زرافه نسل به نسل دراز گشته تا بتوانند بدرختهای بلند برسد.

۴ – سبب انعکاس صدا این است: امواج صدا در هوا باشیئی سخت و صاف مانند دیوار یا کنار صخرهٔ تصادم مینماید و پس منعکس میگردد همچنانکه امواج نورچون با آینه تصادم نماید منعکس میشود.

۵ – وزن زمین ۰۰۰ر۰۰۰ر۰۰۰ر۰۰۰ر۷۳۲ر۷۳۲ر۱۰۹ر۱۸ خروار است.

۶ – رادیوم radium گرانبها ترین فلزات است. یک‌اونس که معادل شش مثقال است چهار کرور تومان قیمت دارد از فلزات معمولی تجارتی ایریدیوم (iridium) از {{ناخوانا}} گران تر است و این فلزیست که برای نوک قلم خود نویس بکار میبرند و هر شش مثقال آن ۲۵۰ تومان ارزش دارد.
{{سصم||-|}}&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>9ob92l8xs1w7u5b87qd36v0hzgce3oc</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 5, No. 2, 1303 SH.pdf/۲۳</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97795</id>
    <revision>
      <id>304730</id>
      <timestamp>2026-10-14T12:33:18Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ -</comment>
      <origin>304730</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="1933" sha1="60w7tc81ra7kx1oonett4iw8r9j9zrk" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||-|}}
{{و|{{بزرگتر|'''ساعات حرکت ترن ها از طهران بحضرت عبدالعظیم ع در عرض سال ۱۹۲۵ مسیحی ۱۳۴۳ و ۱۳۴۴'''}}}}

{{و|'''Table indicating the hours of departure of the trains from Teheran to Shah Abdol Azim during 1925 (1343 - 1344.)'''}}

{| class=&quot;wikitable&quot; style=&quot;margin:auto&quot;
! عدهٔ ترن&lt;br&gt;Number of trains
! از غرهٔ رمضان الی سلخ رمضان&lt;br&gt;From the 26th March to 24th April 1925
! از غرهٔ شوال الی سلخ محرم ۱۳۴۴&lt;br&gt;From the 25th April to 20th August 1925
! از غرهٔ صفر الی ۲۱ ربیع الثانی&lt;br&gt;From the 21st August to 8th November 1925
! از {{ناخوانا|حدس: ۲۲}} ربیع‌الثانی الی سلخ رجب&lt;br&gt;From the 9th November to 13th February 1926
! از غرهٔ شعبان الی سلخ شعبان&lt;br&gt;From the 14th February to 15th March 1926
|-
| اول 1st tr. || 12. ظهر || 8. هشت || 8.30 هشت و نیم || 9. نه || 8.30 هشت و نیم
|-
| دوم 2d tr. || 2. دو || 10. ده || 10. ده || 11. یازده || 10. ده
|-
| سوم 3d tr. || 4. چهار || 12. ظهر || 12. ظهر || 1.30 یک و نیم || 12. ظهر
|-
| چهارم 4th tr. || 5.30 پنج و نیم || 2.30 دو و نیم || 2.30 دو و نیم || 3.30 سه و نیم || 2.30 دو و نیم
|-
| پنجم 5th tr. || 7.30 هفت ونیم || 4.30 چهار و نیم || 4. چهار || After Sunset مغرب || 4. چهار
|-
| ششم 6th tr. || ― || 6. شش || After Sunset مغرب || ― || After Sunset مغرب
|-
| هفتم 7th tr. || ― || 7.30 هفت و نیم || ― || ― || ―
|}

روزهای جمعه و اعیاد در صورت لزوم بر تعداد ذهاب و ایاب ترن ها اضافه خواهد شد.

On Fridays and Holidays, if necessary the number of the trains will be increased.

{{و|'''ریاست اداره'''}}

{{و|'''The Direction'''}}&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>60w7tc81ra7kx1oonett4iw8r9j9zrk</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 5, No. 5, 1304 SH.pdf</title>
    <ns>106</ns>
    <id>97796</id>
    <revision>
      <id>304731</id>
      <timestamp>2026-10-14T12:33:54Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>ساخت فهرست برای عالم نسوان، سال پنجم، شمارهٔ پنجم (۱۳۰۴)</comment>
      <origin>304731</origin>
      <model>proofread-index</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="784" sha1="ky7naq35cbaknpinbmoulldc03hpyfq" xml:space="preserve">{{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template
|type=مجله
|Title=عالم نسوان
|Volume=سال پنجم، شمارهٔ پنجم
|Author=
|Translator=
|Editor=
|School=
|Publisher=
|Address=تهران
|Year=۱۳۰۴ خورشیدی
|Key=
|Source=pdf
|Image=1
|Progress=C
|Pages=&lt;pagelist
1=جلد
2=-
3=۲–۳
4=۴–۵
5=۶–۷
6=۸–۹
7=۱۰–۱۱
8=۱۲–۱۳
9=۱۴–۱۵
10=۱۶–۱۷
11=۱۸–۱۹
12=۲۰–۲۱
13=۲۲–۲۳
14=۲۴–۲۵
15=۲۹–۲۷
16=۲۸–۲۹
17=۳۰–۳۱
18=۳۲–۳۳
19=۳۴–۳۵
20=۳۶–۳۷
21=۳۸–۳۹
22=۴۰–۴۱
23=۴۲–۴۳
24=۴۴
/&gt;
|Volumes=[[عالم نسوان]]
|Remarks=نشر: مجمع فارغ‌التحصیلان مدرسهٔ اناثیهٔ امریکایی (ایران بیت‌ئیل)، تهران. بیشتر برگه‌های این پرونده دو صفحهٔ روبه‌روی مجله را در بر دارند؛ برچسب هر برگه شمارهٔ صفحه‌های چاپی آن است.
|Width=
|Css=
|Header=
|Footer=
}}</text>
      <sha1>ky7naq35cbaknpinbmoulldc03hpyfq</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 5, No. 5, 1304 SH.pdf/۱</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97797</id>
    <revision>
      <id>304732</id>
      <timestamp>2026-10-14T12:34:29Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ جلد</comment>
      <origin>304732</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="1792" sha1="97mvs3hp67mweax9c2f7ak49tcv1k2q" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||جلد|}}
{{شعر}}
{{ب|آمد بخبر که ز امر خلاق ودود|حوا شده از دندهٔ آدم موجود}}
{{ب|از سر نبدش که بر تر از مرد شود|وز پای نبد که زو شود کم بوجود}}
{{پایان شعر}}

{| style=&quot;width:100%&quot;
| style=&quot;text-align:right&quot; | '''شمارهٔ پنجم'''
| style=&quot;text-align:center&quot; | {{بزرگتر|{{بزرگتر|'''عالم نسوان'''}}}}
| style=&quot;text-align:left&quot; | '''سال پنجم'''
|}

{{و|'''۱۳۰۴'''}}

{{و|هر دوماه یک شماره طبع میشود}}

{{و|مهر ماه ۱۳۰۴ – سپتامبر ۱۹۲۵}}

{{و|'''در تحت نظر ریاست مدرسهٔ عالی اناثیه امریکائی ایران بیت آل'''}}

{{و|صاحب امتیاز – نوابه خانم صفوی}}

{{و|{{بزرگتر|'''وجه اشتراک'''}}}}

{| style=&quot;margin:auto&quot;
| تک نمره || ۲ قران
|-
| آبونهٔ سالیانه در مرکز || ۱۰ «
|-
| آبونهٔ سالیانه در ولایات || ۱۲ «
|}

{{و|―――}}

{{و|محل اداره: طهران – مدرسهٔ عالی امریکائی}}

'''محل توزیع – خیابان لاله‌زار مطبعهٔ فاروس – خیابان ناصریه – مغازهٔ سلمانی برادران.'''

{{و|خیابان شاه آباد – دواخانه فرهی}}

{{و|{{بزرگتر|'''وکلای ما در ولایات'''}}}}

'''رشت – خانم نشاط الدوله مدیرهٔ مدرسهٔ دوشیزگان دولتی'''

'''همدان – میس براهین – مدرسهٔ دخترانهٔ آمریکائی'''

'''یزد – میس ایدن – مدرسهٔ انکلیسی'''

'''ملایر – (دولت آباد) میسز ذیگلر حکیمه خانم امریکائی'''&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>97mvs3hp67mweax9c2f7ak49tcv1k2q</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 5, No. 5, 1304 SH.pdf/۲</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97798</id>
    <revision>
      <id>304733</id>
      <timestamp>2026-10-14T12:35:03Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ -–-</comment>
      <origin>304733</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3284" sha1="j9nqcugj9luovmpw548c8e6o8k8u6la" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||-|}}
{{و|{{بزرگتر|'''فهرست مندرجات'''}}}}

{| class=&quot;wikitable&quot; style=&quot;margin:auto&quot;
! !! !! صفحه
|-
| colspan=&quot;2&quot; | ۱ – پیغام بقارئین محترم || ۱
|-
| colspan=&quot;2&quot; | ۲ – اطلاعات علمی شما بچه درجه است؟ || ۲
|-
| colspan=&quot;2&quot; | ۳ – حفظ الصحه ||
|-
| مبارزه صحی در مدرسه امریکائی || خانم مهرتاج رخشان || ۳
|-
| colspan=&quot;2&quot; | ۴ – خانه داری ||
|-
| نقشه برداری برای ساختمان و خانه || مستر سموئیل سعید رئیس ساختمان بانک شاهنشاهی || ۶
|-
| colspan=&quot;2&quot; | ۵ – دستور پرستاری و توجهات اطفال ||
|-
| نزاع مابین اطفال || میسز پین || ۱۰
|-
| colspan=&quot;2&quot; | ۶ – اخبار ترقیات نسوان ||
|-
| اعطای جایزه بزن مسلمان || ترجمه احمد نخستین || ۱۲
|-
| colspan=&quot;2&quot; | ۷ – ادبیات و غیره ||
|-
| همرنک جماعت || ترجمه همدم خانم نبوی || ۱۳
|-
| مملکت سلامتی (نمایش برای اطفال) || ترجمه خانم مهر تاج رخشان || ۱۹
|-
| زن – شریک سور و محن || ترجمه آقای ع. م. عامری || ۳۳
|-
| colspan=&quot;2&quot; | ۸ – جواب سئوالهای علمی || ۴۳
|}

{{و|―――}}

{{و|مطبعهٔ «فاروس» طهران}}
{{سصم||-|}}
{| style=&quot;width:100%&quot;
| style=&quot;text-align:right&quot; | '''سال پنجم'''
| style=&quot;text-align:center&quot; | {{بزرگتر|{{بزرگتر|'''عالم نسوان'''}}}}
| style=&quot;text-align:left&quot; | '''شماره پنجم'''
|}

{{و|{{بزرگتر|'''پیغام به قارئین محترم'''}}}}

تعطیل تابستان منقضی گشته؛ و حال که خوانندگان محترم مجله عالم نسوان شروع بانجام کار پائیز خود مینمایند ما از صمیم قلب پیشرفت هریک از آنان را در امورات مرجوعه خود خواستار و آرزومندیم.

ما مایلیم که مجلهٔ ما امسال بیشتر از پیش مورد استفاده معلمات و معلمینی که آنرا قرائت مینمایند بشود. ازاین نقطهٔ نظر دراین شماره مختصری از ترتیبات تربیت بدنی و مبارزه صحی که در مدرسهٔ اناثیه امریکائی تهران مجری میگردد از نظر خوانندگان محترم خود میگذرانیم. اگر سایر مدارس اناثیه بعقیدهٔ ما تأسی جسته و مبارزات صحی مشابه آن را در دبستانهای خود شروع کرده و رواج دهند باعث ترقی و تثبیت سلامتی صدها دختران ایرانی خواهد گردید.

بعلاوه در این شماره پیش یک نمایش مختصر صحی که بعقیدهٔ ما بحال مبارزهٔ مزبور مفید میباشد درج مینمائیم. این نمایش در تهران با نهایت موفقیت داده شد. اطفال خرد سال با نهایت سهولت میتوانند قسمت های رول خود را بخوبی حفظ کنند و خیلی مایل و شایقند رول سادهٔ خود را بازی کنند.&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>j9nqcugj9luovmpw548c8e6o8k8u6la</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 5, No. 5, 1304 SH.pdf/۳</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97799</id>
    <revision>
      <id>304734</id>
      <timestamp>2026-10-14T12:35:36Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۲–۳</comment>
      <origin>304734</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4759" sha1="doe5zjnf3uzjado2pij3ekyxrjmfr2z" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۲|}}
خیلی خوشحالیم که در این شماره اولین مقاله از یک رشته مقالات مسلسل (بقلم آقای سموئیل سعیدخان رئیس محترم ساختمان بانک شاهی ایران) را تقدیم خوانندگان خود بنمائیم. میدانیم این مقالات خاطر خانمهای محترمه را بنکات و عقاید بسیاری که کمک به ساختمان خانه های سالم و مفرح و با آسایش مینماید متوجه خواهد کرد.

در این اواخر مکرر از ما پرسیده‌اند که اگر این مجله مخصوص نسوان است بچه لحاظ خانمهای محترمه در کتابت مقالات مفیده بیشتر شرکت نمینمایند چنانچه در نمرات گذشته متذکر شدیم باز هم تذکر میدهیم که ما مخصوصا شایقیم مقالاتی بقلم نسوان درج نمائیم. و هیچ چیزی ما را خوشحال تر ازاین نمیکند که به بینیم فراش پست هر روزه کیسهٔ مملو از چنین مقالات عام‌المنفعه برای ادارهٔ ما بیاورد که بقلم نسوان ایران برای نسوان ایران نوشته شده باشد.

ما البته قول نمیدهیم که کلیهٔ مقالات وارده درج شوند. ولی اگر خانمها بر ما منت گذاشته اشعار، حکایات، و مقالات متفرقه از هر قبیل برای ما بفرستند ما مطمئن و معتمدیم که در میان آنها مقالات عام المنفعه یافت خواهند شد که بدرد مجلهٔ ما بخورد. بعلاوه چنانچه سابقه هم دارد، چنین مقالات دلیل بر ذوق ادبی نسوان ایران خواهند بود.

{{و|―――}}

{{و|{{بزرگتر|'''اطلاعات علمی شما بچه درجه است؟'''}}}}

ذیلا شش سؤال نوشته میشود کوشش کنید تمام معلومات خود را برای جواب آنها بکار برید. سپس به صفحه آخر مجله مراجعه نموده ملاحظه کنید که جوابهای شما تا چه اندازه صحیح است. اما قبل از آنکه سؤالات را کاملا مطالعه نمائید جوابها را نخوانید

'''۱ – آیا چه غدهٔ در رشد و نموما تاثیر دارد؟'''
{{سصم||۳|}}
'''۲ – پولاد چیست؟'''

'''۳ – چرا پوست اشخاص عظیم‌الجثه نمیترکد؟'''

'''۴ – تفاوت بین سیارات و ثوابت چیست؟'''

'''۵ – چه چیز باعث اختلاف فصول است'''

'''۶ – از چه راهی نباتات با حیوانات فرق دارند؟'''

{{و|―――}}

'''حفظ الصحه'''

{{و|{{بزرگتر|'''مبارزهٔ صحی در مدرسهٔ مریکائی'''}}}}

مدتیست تمام حکما و علما پی برده و متفقاً معتقدند که اغلب محصلینی که در تحصیلات خود ترقی و پیشرفت صحیحی نمیکنند بواسطه بعضی علل مزاجی بوده که گاهی آشکارا و گاهی بطور مخفی در باطن آنها یافت شده و آنها را از کار باز میدارد از قبیل لوزتین یا بواسیرانفی یا خنازیر و تبهای لازم و غیره متاسفانه بیشتر مبتلیان باین امراض خصوصاً اطفال خردسال از وجود چنین امراض در مزاج خود بکلی بیخبر و غافل میباشند.

بنا بر این معلمین متجدد اینرا وظیفه خود دانسته اند که بعوض توبیخ و رفتار های ناملایم نسبت بچنین اطفال بیچاره با دکتر ها و والدین آنها داخل مذاکره شده که چاره اساسی برای علت مزاج آنها نموده و رفع موانع تحصیل آنهارا عاقلانه از روی دستور دکتر ها و قوانین حفظ‌الصحه بنمایند

گر چه سال بسال کتابهای حفظ‌الصحه بهتری برای مدارس طبع و نشر میشود ولی بتجارب معلوم شده که این ارتقاع کافی و رضایت بخش نیست چه شاگردان مدارس خصوصا اطفال خرد سال تحریک و تشویق مخصوصی برای نکاهداری قوانین حفظ‌الصحه لازم دارند خواندن و حفظ کردن آن فقط کافی نیست علم چندان که بیشتر دانی چون عمل در تو نیست نادانی باید اسبابی فراهم کرد که&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>doe5zjnf3uzjado2pij3ekyxrjmfr2z</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 5, No. 5, 1304 SH.pdf/۴</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97800</id>
    <revision>
      <id>304735</id>
      <timestamp>2026-10-14T12:36:09Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۴–۵</comment>
      <origin>304735</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5554" sha1="nuac3g8rzklbqowgug3wjtgj4f1pt4x" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۴|}}
اطفال با شوق و ذوق آن قوانین را اجرا نمایند.

محض آگاهی قارئین محترم عالم نسوان میروم که شمهٔ از اقدامات یک مدرسه در طهران برای پیشرفت مقاصد فوق بعرض رسانم امیدوارم این اقدامات در مدارس دیگر هم منتشر شده و اسباب سعادت و ترقی تمام اطفال ایرانی گردد

مدرسه مزبور مبارزهٔ صحی را در تحت سه ماده مقرر داشته – اولا در کلاسهای عالی علم حفظ‌الصحه و فزیاولوژی بیشتر از پیشتر اهمیت داده و آنرا مبسوط تر گردانند ثانیا مرکز این مبارزه صحی را در میان شاگردان ابتدائی قرار داده که از طفولیت وقتیکه هنوز به بعضی عادتهای مضره معتاد نشده اند آنهارا بعادتهای مفیده و پسندیده وادار و تشویق نماید – ثالثا چون مکرر این مطلب درک شده که بچهای کوچک بچیزهای تازه بیشتر مایل و راغب اند لذا قوانین حفظ‌الصحه را لباس تازه پوشانده و به آنها جلوه داد مثلا مقرر داشت شاگردان کلاسهای عالی که مشتمل بر پنج کلاس میباشند پس از گرفتن تعلیمات لازمه از معلمات خود به کلاسهای ابتدائی آمده و برای آنها از قوانین حفظ‌الصحه صحبت بدارند مسلما چون این یک تازگی داشت بیشتر حواس اطفال را بخود جذب مینمود تا اینکه از زبان معلمات خود میشنیدند با این سه اصول مدرسه قدم در میدان مبارزه صحی گذارد در اول قدم لازم بود مادرهای اطفال را از این خیال و اقدامات خود آگاه و مطلع ساخته و آنانرا نیز با خود متحد و همراه سازد مدرسه این را کاملا دانسته بود که چون شاگرد ها بیشتر از عمر خود را در خانه با مادرها بسر میبرند ممکن نیست بدون کمک آنها باین مقصود مقدس نائل آید بنا بر این در روز شانزدهم حوت مجلس کنفرانس برای مادران تشکیل و هریک از معلمات ایرانی بنوبه خود شرحی راجع بلزوم حفظ‌الصحه اطفال و سفارشات لازمه در نکاهداری قوانین آن و نظریات مدرسه را در آتیه ایراد و ضمناً در همان مجلس چوچو هم بمادر ها معرفی شد (چوچو
{{سصم||۵|}}
یک پیر خیالی است که روح تندرستی و سلامتی را نمایش میدهد) چوچو بدو تمام ممالک متمدنه عالم شناخته شده چوچو دراین مدرسهٔ طهران هم بدو شکل ظاهر شد بدواً عکس خود را نشان داد و بعد بشکل یک پیر شش ساله در هر اطاق مدرسه داخل و راجع بسلامتی شاگردان صحبت میداشت و همیشه یک کتاب حفظ‌الصحه در دست داشته و قوانین آنرا بطور شیرین و جالب توجهی بیان میکرد اشعاریکه روز کنفرانس برای مادران خواند از اینقرار است

{{شعر}}
{{ب|ای گروه مخدرات عظام|بنده را داده اند چوچو نام}}
{{ب|گر برای شما بگویم من|شرح حفظ سلامتی بدن}}
{{پایان شعر}}

مطالبیکه برای شاگرد ها بتوسط چوچو و یا کلاس های عالی بحث میشد راجع بوضع ایستادن نشستن راه رفتن خوردن خوابیدن نفس کشیدن ورزش کردن و غیره بود نه همین تنها بگفتن اکتفا میشد بلکه معلمات تا اندازه ئیکه ممکن بود درخود مدرسه دراجرای آن مراغبت و مواظبت مینمودند و آنچه را که از عهده آنها خارج بود مثل خوردن خوابیدن استحمام و غیره شاگردها موظف بودند بر اینکه همه روزه راپورت عملیات صحی خودرا بمعلمات خود بدهند مثلا شب گذشته چند ساعت خوابیدم و یا در پنجره اطاق خوابرا باز کرده خوابید و یا بچه موانعی دچار بودم که نشد این قانون را نکاهدارم با پیر زنی هم خواب بودم که او عقیده نداشت در باز باشد بلکه پرده های اطاقرا هم محکم انداخت یا صبح ده دقیقه ورزش کردم دست و صورت خود را شسته دندانم را مسواک کردم و سر خودرا شانه نمودم و ناخنهای خود را گرفتم و در لقمة‌الصباح شیر بعوض چای خوردم و با گیلاس مخصوص خود آب نوشیدم و غیره

و نیز در میان کلاسهای عالی مسابقهٔ نقاشی و چکامه سازی مقرر شده بود که راجع بهمان مطالب صحی فوق شعر ها و مثلها میساختند و کاریکاتور ها کشیده در اطاقهای ابتدائی نصب میشد دختر ها نقاشی را از همه بیشتر&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>nuac3g8rzklbqowgug3wjtgj4f1pt4x</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 5, No. 5, 1304 SH.pdf/۵</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97801</id>
    <revision>
      <id>304736</id>
      <timestamp>2026-10-14T12:36:43Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۶–۷</comment>
      <origin>304736</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4941" sha1="1d1d1jblf8aqeua2oojsd5g7cse76h2" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۶|}}
دوست داشتند

از جمله تدابیریکه برای تشویق اطفال خرد سال بکار برده شد فراهم کردن تاتر مملکت سلامتی بود که از زبان انکلیسی ترجمه و در جشن پنجاهمین سال افتتاح مدرسه نمایش داده شد و خیلی جالب توجه شاگردان و خانمها گردید عین آنرا در همین شماره از نظر قارئین کرام خواهد گذرانید

بعلاوه اقدامات فوق رئیسهٔ دانشمند مدرسه که همواره هم خود را مصروف ترقی و تعالی این مدرسه از هر حیث میدارد موفق بخریداری یک دستگاه قپان روسی شده و با آن وزن شاگردان را سنجیده و با قد و سن آنها تطبیق نموده و در دفتر مدرسه ثبت و ظبت میشد در همان اوقات دکتر مخصوصی هم تعیین شده بود که مرتبا بمدرسه آمد و شاگرد هارا با حضور معلمات خود امتحان نموده و بدفتر مدرسه راپورت میداد چنانچه بعضی ازاین راپورتها رضایت‌بخش نبوده فورا بمادر های آنها کتباً اعلام و تأکید میشود که آن عارضه را رفع نماید.

گر چه اجرای این پروگرام کار آسانی نبود بلکه یک زحمت فوق‌العاده هم بود ولی اولیاء مدرسه چون پی به اهمیت آن برده بودند باکمال خوشحالی و بردباری آن زحمات را تحمل نمودند (مهرتاج رخشان)

{{و|―――}}

'''خانه داری'''

{{و|{{بزرگتر|'''نقشه برداری برای ساختمان و خانه'''}}}}

طرح و نقشه بر داری خانه و ساختمان و چیزی که بنظر خارج از مجله باشد عالم نسوان است کار نسوان بیشتر در داخل منزل و بالعکس کار مردان بیشتر در خارج میباشد باینجهة در ساختمان مهم ترین چیز میل نسوان در نقشه و ساختمان است مقصود از یک خانه خوب این است که دوندکی
{{سصم||۷|}}
و اذیت برای خانه دار نشده بلکه اسباب راحتی مشارالیه را فراهم آورد این مطلب در مواقع گرمی هوا بیشتر متوجه خواهد شد

یک خانهٔ خوب باید مواد ذیل را دارا باشد ۱ محکمی ۲ راحت برای اهل خانه ۳ قشنگی ظاهر ولی مادهٔ سوم چندان مربوط بما نخواهد بود مواد فوق دستورالعمل صحیحی برای ساختمان است ولی مهم تر و عملی ترین شکلی طرح ساختمان است الزم طرح ریزی خیلی ساده و ارزان است و بوسیله اشیاء ذیل میتوان عمل نمود قدری کاغذ چند عدد مداد چند عدد خط کش یک پرکار یک گونیا و مقدار زیادی از فکر صرفه جوئی درفکر تفریط درپول خواهد بود برای تغییر دادن طرح نقشه خانه بر روی کاغذ دیکری خیلی سهل و ارزان است ولی تغییر خود ساختمان حقیقی گران و دشوار میباشد در طرح ریزی باید تمام کارها از روی یک اندازه و مقیاس صحیحی باشد و برای این کار میتوان کاغذ های شطرنجی استعمال نمود خانه خانه‌های کاغذ مذکور را میتوان بجای ذرع متر یا غیره بکار برد باید بخاطر داشت که ساختمانهای مربعی شکل از ساختمان دیگر ارزان تر تمام میشود جهة آنکه دیوار کمتری ساختمان های مربعی شکل را احاطه مینماید ساختمانهای دایره شکل ارزان ترین ساختمانهاست ولی چندان مناسب نخواهد بود

در طرح ریزی یک خانه اندازهٔ اطاقها نبایستی از روی فکر و قیاس بود بلکه اندازهٔ حقیقی مناسب را بدست آورد و برای سهولت این کار میتوان تیکه های کاغذی بجای اطاقها فرض بنمائیم بعد بواسطه تغییر دادن مکان کاغذ های فوق میتوان بهترین طرح را بدست آورد کاغذ های فوق علاوه بر اندازه اطاق بایستی ضخامت دیوارهای مجاور را دارا باشند

در طرح ریزی خانه و ساختمان ترتیبات حفظ الصحه خیلی مهم است ولی بدبختانه در خانهای ایرانی تا اتمام خانه ابداً این مطلب ملاحظه نمیشود&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>1d1d1jblf8aqeua2oojsd5g7cse76h2</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 5, No. 5, 1304 SH.pdf/۶</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97802</id>
    <revision>
      <id>304737</id>
      <timestamp>2026-10-14T12:37:16Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۸–۹</comment>
      <origin>304737</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5218" sha1="6k7nv8n00461aapp51oicvc07orl8dy" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۸|}}
خانه و ساختمان باید بخوبی روشن و دارای جریان هوائی باشد و طوری باشد که باد از مکانهای متعفنه از قبیل مستراح و مطبخ بخود خانه نوزد مطبخ بایستی مجاور شربت خانهٔ بوده و پنجرهها طوری ساخته شود که جریان هوا بوی غذا را بخارج حمل نماید و الا بوی فوق در سفره خانه داخل میشود سفره خانه را نیز ممکن است بوسیله دریچه یا درب بشربت خانة متصل نمود

حمام باید متصل باشپزخانه بوده که بوسیله لوله هائیکه این دومکان متصل میکنند آب گرم را داخل حمام نمود بهمین طریق لزومی بروشن کردن آتش ثانوی نخواهد بود اطاقهای خواب بایستی بطرف مشرق نکاه کند آفتاب صبح زود فقط یکدسته از اشخاص را اذیت میکند محل نصب کردن درب نیز مهم است درب را نبایستی در وسط دیوار نصب کرد و این مطلب بیشتر در اطاقهای خواب مهم است درب در وسط دیوار راه را در وسط اطاق تشکیل میدهد که این هم برای مرتب کردن مبل و اثاثیه اسباب زحمت شده و هم در زمستان از وزش بادهای سرد و سرما نمیتوان اجتناب کرد درب عموماً بایستی یک لنکه بوده و عرض باهو کمتر از دو گره و پاسار کمتر از چهارگره نباشد نیز بایستی آلت در وسط درب نصب شود چهار چوبه درب را بایستی با خود دیوار ساخت اندازهٔ پنجره منوط به کف اطاق میباشد این یک قانون تا اندازهٔ خشن بلکه مفید میباشد در اطاقهای معمولی اندازه شیشه بایستی باندازه یکدهم سطح کف اطاق باشد ولی یک ششم سطح اطاق ها را باندازه فوق باید افزود و نیز بایستی دارای روشنائی زیادی باشد و اطاق بایستی طوری قرار داده شود که آشپز در روشنائی خود نایستد بدی روشنائی سبب بدی غذا خواهد شد و بعد به بد خلقی منجر میشود. مکان آتش و لولهٔ بخاری یا دود – مطبخ بایستی دارای دولوله یا مجری برای دود باشد جهة آنکه آتش همیشه در مطبخ در کار است اندازهٔ داخلی لوله نبایستی کمتر از ۴ گره باشد
{{سصم||۹|}}
مکانی که مجری دود ساخته میشود دیوار آن بایستی خیلی ضخیم باشد دود کردن لوله بواسطه تنک بودن است هیچ ذرهٔ از چوب نبایستی دراطراف داخلی اوله پیدا شود سطح لولهٔ بخاری همیشه بایستی از سطح خود بام یاکاه کلی یا آهنی بالا تر باشد درمکانهائیکه جای آتش درروی میله بنا میشود بایستی هلالهای آجری در زیر وجلوی مکان مذکور ساخته شود بالای درب پنجره و غیره میبایستی هلالهای آجری که ضخامت آن کمتر از یک آجر میباشد بنا شود در مکانهائیکه میتوان هلال بنا نمود نبایستی گنیه استعمال کرد اگر ممکن باشد پی آهکی را باید چندین ماه قبل از شروع بساختمان بنا شود در ساختمان پی نبایستی پول را محدود کرد یک سقف یا بام بدی را میتوان عوض کرد ولی در پی نمیتوان کرد اگر چنانچه پی محکم نباشد اسباب خطر برای تمام ساختمان شده و هر تغییر جزئی گران خواهد بود نشیب بایستی یک در هفت باشد و تیر های نشیب بایستی در روی تیری که در روی دیوار نصب شده است قرار داده شود که وزن بام بالسویه در روی دیوار ها منتشر شود نشیب در بامهای آهنی بایستی یک در دو باشد و ناودان بیرون از تمام دیوار ها باشد و نشیب آن یا یک در ده یا یک در دوازده باشد توفال سقف نبایستی بیشتر ½ گره پهن تر باشد و بیش از یک سانتی متر از یکدیکر فاصله نداشته باشند

آب انبار بایستی نزدیک خانه باشد ولی نه در طبقه تحتانی یا زیر زمین در ساختمان بایستی مقدار زیادی تفکر و توجه و ملایمت در ساختن را ازدست نداد

شخصی برای خریدن یک اسب پنجاه تومانی یک هفته صرف آن می‌نماید ولی اغلب در ساختن یک خانه که صد مقابل قیمت اسب میباشد عجله مینماید

سموئیل سعید

{{و|―――}}&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>6k7nv8n00461aapp51oicvc07orl8dy</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 5, No. 5, 1304 SH.pdf/۷</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97803</id>
    <revision>
      <id>304738</id>
      <timestamp>2026-10-14T12:37:50Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۱۰–۱۱</comment>
      <origin>304738</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5136" sha1="00nkm5l1g2l6fid2aawg0otgbskhgo1" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۱۰|}}
'''دستور پرستاری و توجهات اطفال'''

{{و|{{بزرگتر|'''نزاع مابین اطفال'''}}}}

روزی در منزل یک خانم ایرانی دعوت داشتم در ضمن صحبت شنیدم که چنان اظهار میداشتند که پسرانشان را ننک باعث خجالت ایشان هستند زیرا که همیشه با یکدیکر نزاع میکنند و اسباب زحمت فراهم میسازند.

چون بخانه مراجعت کردم دیدم که یک مجله تازه برای بنده آورده اند همینکه شروع بقراعت نمودم مشاهده کردم که اتفاقا مقالهٔ راجع بهمین مطلب در آن مجله نوشته شده بود. لذا لازم دانستم که این مقاله را برای قارئین محترم ترجمه نمایم

پدری بمدیر این مجله نوشته بود که سه پسر به سن چهار سالکی و شش سالکی و هشت سالکی داشت. قبلا در شهر زندکانی میکرد ولی سه سال پیش ملکی در خارج شهر خریده و تمام لوازمات آسایش و خوشحالی پسرانش را مهیا ساخته کسب خود را بشریک خود واگذار کرده اغلب اوقات خود را با پسرانش در موقع خواب خوراک و بازی مانند برادر بزرکتری صرف میکرد و پسران دیکر را هم اغلب دعوت میکرد که باهمدیکر بازی نمایند. باوجود اینکه تمام وقت خودش را با انها بسر میبرد باز آنها با هم نزاع میکردند. در خاتمه از مدیر مجله خواهش کرده بود که برای او شرح دهد چرا سه پسر او نمیتوانند باهم دوستانه بسر برند؟ پس مدیر مجله از چندین پدر که با او دوست بودند استدعا کرد که آیا طریقی میباشد که بتوان سه پسر را در یک فامیل تربیت کرد بطوریکه باهم دوستانه رفتار کنند و نزاع ننمایند.

جواب پدران بطور اختصار این بود:

آنانیکه در شهر زندکانی میکردند معتقد بودند که اگر پسران درخارج شهر باشند بطوریکه جای وسیع برای بازی و گردش داشته باشند هرگز نزاع نکنند
{{سصم||۱۱|}}
ولی آنانیکه در خارج شهر زندکانی میکردند معتقد بودند که اگر پسران در شهر باشند و بیشتر فرصت معاشرت با پسران دیکر داشته باشند هیچوقت نزاع نکنند اما درهردو صورت دیده میشد که آنها منازعه مینمودند و یکی از مادر ها میگفت پسران او با پانصد راه مختلف باهم نزاع میکردند. همان مادر فرمود اول دو پسر بزرک او نزاع میکردند او خیلی مضطرب میشد ولی چون که آنها بزرکتر شدند این اخلاق را ترک گفته و باهم برادرانه و دوستانه کار میکردند از اینرو آن مادر با شوهرش چنان نتیجه گرفتند که در باره پسران دیکر مضطرب نباشند چونکه این اخلاق در آنها طبیعی است.

مدیر مجله همان سؤال را از یک کلوبی پرسید و تمامی اعضاء آن کلوب باستثناء یک نفر معتقد بودند که ممکن نیست پسران را از منازعه ممانعت نموده ولی چون این اخلاق طبیعی است پس از سن بیست سالگی طبعا از پسران دور میشود. فرق ندارد چه پسران درخارج شهر و چه درشهر زندکانی کنند رقیب همدیکر هستند و تا سن چهارده سالکی بطوری با یکدیکر رقابت میکنند که هیچ یک نمیتوانند خود داری کنند و این حس چنان شدید است که آنانرا وادار بمنازعه جسمی مینماید.

عموم افراد بشر کوشش مینمایند که این حس را در تحت اختیار در آورند و این بزودی از اختیار خارج میشود. حال اگر علاج واقعی برای دفع حس منازعه نیست اما طریقی هست که بواسطه آن بتوان بیک درجه عنان این حس طبیعی را در دست نکاه داشت و آن اینست: اگر دو یا چند برادر در یک فامیل برقابت پسران فامیل دیکر یا مثلا برقابت پسر عمه، عمو، و غیره، متحد شوند و سعی کنند که یک کاری را برقابت آنها از پیش ببرند این اتحاد حس منازعه را مابین خود پسران کم میکند و آنها را وادار میکند که برای پیشرفت مقاصد رقابت آمیزی که برضد پسران دیکر دارند بیشتر&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>00nkm5l1g2l6fid2aawg0otgbskhgo1</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 5, No. 5, 1304 SH.pdf/۸</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97804</id>
    <revision>
      <id>304739</id>
      <timestamp>2026-10-14T12:38:24Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۱۲–۱۳</comment>
      <origin>304739</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4744" sha1="8ch52duh9x62j4bmyioagl0cyqw898y" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۱۲|}}
بطور دوستانه و برادرانه رفتار نمایند.

برای هر پسر و دختری لازم است که بغیر از دوستان فامیلی بااشخاص اجانب و غیره هم معاشرت نماید. و نیز برای والدینی که پسرانشان زیاد نزاع مینمایند بهتر آنست که دایره دوستی پسران خود را وسعت دهند یعنی بکذارند اطفال آنها با پسران دیکر مأنوس شوند، تااینکه آنها ازدوستان فامیلیشان خسته وسیر نکردند

البته از منازعه بین اطفال هم نتایج خوب حاصل میشود و هم نتایج بد. ازجمله نتایج خوب آنست که پسران زرنک و چابک میشوند و نیز چنان بانها تعلیم داده میشود که بدون شکایت متحمل صدمات و زحمات شوند زیرا که اگر نزاع کنند و فرار نمایند اسباب تمسخر همبازی خود میشوند. در این صورت حالا که پسران طبیعتاً بایستی تا یک درجه منازعه کنند پس والدین باید در نظر داشته باشند که آنها در نتیجه منازعه اخلاق رذیله ترسو شدن و باهیکل قوی خود صدمه زدن به دیکران و اطفال کوچکتر از خود راپیشهٔ خود نسازند بلکه بعوض درنتیجه منازعه اوصاف حمیده خود داری شجاعت مردانکی غیرت، زرنکی و چابکی را در اطفال خود ایجاد نمایند.

{{و|―――}}

'''اخبار ترقیات نسوان'''

{{و|{{بزرگتر|'''اعطای جائزه بزن مسلمان'''}}}}

از میان مسابقه دهندکان هفت کانه که در یک (مسابقهٔ نطق) مخصوص محصلات عربی بزبان دارالفنون امریکائی بیروت در ماه فوریه ۱۹۲۵ شرکت داشتند جایزهٔ نقدینه نصیب خانم محترمهٔ احمد شکیر مصری کردید.

خانم مذکوره اول زن مسلمانی است که در دارالفنون مزبور وارد شده است. موضوع نطق این بود: نوررا بانها (نسوان) نشان بدهید. این خانم در
{{سصم||۱۳|}}
اطراف موضوع تربیت آزاد نسوان لزوم و پیشرفت زنان مسلمان نطق کرده.

پس از انکه حکومت اسامی مسابقه برندکانرا اعلام کرد، چنین اعلان شد که مادام شکیر وجه جایزه خود را مضاعف کرد و مبلغ چهارده لیره مصری را بصندوق خیریهٔ دیپلمه های دارالفنون اهدا نمود که آن مبلغ جهة حق‌التعلیم یکسالهٔ یک محصل قابل و مستحق تخصیص داده شود. مادام شکیر یکی از پیش آهنکان نهضت نسوان مصر است. وبعلاوه در مجمع اتفاق نسوان قاهره مقام منشی گری را حائز است. نام مشار الیها باسم شاکرد مخصوص در مدرسه علوم و صنایع مستظرفه ثبت است. و در آن مدرسه تحصیلات خود را بی پروا بامحصلین ذکور ادامه میدهند. شوهر ایشان نیزدر مدرسهٔ تجارت (شعبهٔ از شعبات همان دارالفنون) تحصیل مینماید. ترجمه احمد نخستین

{{و|―――}}

'''ادبیات و غیره'''

{{و|{{بزرگتر|'''همرنک جماعت'''}}}}

هر وقت اتومبیل مستر کنیک از نزدیک خانه محقر جولیا عبور می کرد جولیا بایک حالت متعجبانهٔ بیرون دویده بصورت قشنک خانمی که در او نشسته نکاه میکرد این خانم فوق‌العاده خوش لباس و خوش اندام بود و خنده ملیح قشنگی داشت این زن منتهی درجه آمال جولیا بشمار میرفت جولیا با دو دختر دیگر اغلب میرفتند این خانمرا ملاقات کنند و از او خواهش نمایند که در ورقه های قرضه آزادی ایشانرا کمک دهد و همیشه فقط آن بسته هارا حمل نمیکردند بلکه گلهای قشنگی هم از باغ پشت خانه چیده با خود برای خانم تعارف میبردند ولی در عوض خانم هم کاهکاهی آنها را دعوت می نمود جولیا بی نهایت شایق بود که صورتی ملیح مثل این خانم با تمول سرشاری که&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>8ch52duh9x62j4bmyioagl0cyqw898y</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 5, No. 5, 1304 SH.pdf/۹</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97805</id>
    <revision>
      <id>304740</id>
      <timestamp>2026-10-14T12:38:58Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۱۴–۱۵</comment>
      <origin>304740</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5404" sha1="2hqb1gjsuku5b72en8gx6vmeghyzn25" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۱۴|}}
دارد دارا باشد.

جولیا در یکی از ادارات جنوبی شهر مشغول کار شد و البته او هم باید مثل سایر رفقایش که در اداره با او هم کار هستند رفتار نماید مثلا هنکامیکه آنها زلفان خود را راست و بدون پیچ ترتیب میدادند او هم باید همین رویه را تقلید کند وقتیکه آنها گیسوان خود را مجعد کرده بروی گوشها میریختند جولیا هم لازم بود صبح زود از خواب برخیزد تا فرصت داشته باشد که گیسوی قشنک خود را فری کرده بروی گوش بریزد بر عکس مادرش مایل بود جولیا لباس ساده درموقع کار پوشیده و خود را آرایش ننماید ولی نظر باینکه همکاران او لباس ژرژت میپوشیدند او هم مجبوراً همین رویه را تعقیب میکرد. اغلب دخترانی که در همسایکی جولیا بودند مایل شدند باینکه قدری ازاوقات روزانه خود را در کتابخانه صرف مطالعه کنند لذا کلوبی تشکیل دادند و از او هم خواهش نمودند که باآنها در این کلوپ شرکت جوید اما دختران اداره طبعا مایل رفتن بمجالس رقص و سینما و تیاتر بودند جولیاهم خواهی نخواهی تابع آنها بود و ممکن نبود که بادختران کلوپ از سینمائی که دیده و با پسرانی که ملاقات کرده صحبت بدارد اوه او باید رفتارش مثل رفقای اداره‌اش باشد ولی از این وضعیت خوشحال نبود و همیشه آرزوی رفتن مدرسه را مینمود و هر وقت میسیس کنیک را میدید بیش از پیش مایل بکار خوب بود. جولیا در واقع عاشق میسیس کنیک بود ولی دقیقه که چشمش باو میافتاد از شدت حیاء و خجالت نمیتوانست باز نکاه کند سر خود را بزیر میفکند باری روزی در فصل خزان جولیا با یک حالت مخصوصی نشسته بود که کاغذ کوچکی پست آورد همینکه خواند مضمونش این بود. جولیای عزیزم من خیلی کم شمارا میشناسم و آشنائی کاملی با شما ندارم ولی میخواهم خواهش یک مساعدتی از شما نمایم و آن این است که مستر کنیک برای کار لازمی از شهر بیرون رفتند او خیلی
{{سصم||۱۵|}}
میل دارد که من تنها نباشم چون باغ بزرک است و مری دختر عزیزم هم تازه فوت کرده تنهائی سبب ناخوشیم خواهد شد لذا امروز بعدازظهر با درشکه باداره خواهم آمد که رفته قدری در شهر گردش کنیم و شام هم در کلوب مملکتی با هم صرف کرده بعد از شام بمنزل مراجعت کرده شب را هم در منزل من بمانید. امیدوارم محظوری نباشد بتوانید بیائید

دوست صمیمی مارگریت ل. کنیک

جولیا همینکه کاغذ را باتمام رسانید بی اندازه خوشحال شد چون نشستن در درشگه و شام خوردن در کلوب مملکتی و خوابیدن در منزل میسیس گنیک به – چه خوشبختی بزرگی که هرگز در خواب هم نمی دید البته بیک چنین جائی خواهد رفت لذا نیمساعت زودتر قبل از ظهر اجازه مرخصی گرفت و درصدد بود لباس سفید رنکش که یقه کوتاه دارد دربر نماید زیرا رفقایش قبلا باو گفته بودند این لباس بتو برازنده است سپس کفش پاشنه بلند خود را پا کرد گیسوانش را با بهترین طرزی مرتب نموده و قدری هم صورتش را بزک کرد در آینه نظر انداخت و خود را پسندیده فوراً درشکهٔ صدا زده با شتاب بطرف اداره رفت همینکه قدری بخود نکاه کرد دید کفش پاک کردن لازم داشته و یک تکمه کفشش هم افتاده ناخونش هم بروشی میخواسته ولی باین چیزها چندان اهمیتی نمیگذاشت فقط و فقط دقیق در لباس و سرو صورت بود که تمیز و قشنک جلوه دهد

ساعت پنج بعد از ظهر زده شد درشکه گنیک دم درب اداره ایستاده جولیا از اداره بیرون آمد ولی مواظب نکاه‌های رقیبانه رفقایش بود. به – واقع چه مسافرت روح افزائی است! گردش در شهر! فرسنگها مسافت و دیدن چیز های قشنگی که اصلا جولیا ندیده بود. در ضمن با میسیس گنیک شروع بصحبت کردن نمود از چیزهای جالب توجهٔ که در زندکانی دیده و خوشیهائیکه گذرانده و قدری هم در خصوص کارهائی که در دوره حیات خود نموده و شغل&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>2hqb1gjsuku5b72en8gx6vmeghyzn25</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 5, No. 5, 1304 SH.pdf/۱۰</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97806</id>
    <revision>
      <id>304741</id>
      <timestamp>2026-10-14T12:39:32Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۱۶–۱۷</comment>
      <origin>304741</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5334" sha1="l8n5bax7hbjlg1tgyrir7esc694u1zp" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۱۶|}}
های مختلفهٔ که داشته و دارد برای جولیا بیان نمود جولیا ملتفت شد که میسیس گنیک خانم فوق‌العاده کاری است در موقع صحبت کردنش جولیا کاملا مواظب خوش صوتی و شیرینی کلام و صحیح حرف زدن زبان انکلیسی بود مخصوصا از اینکه در موقع حرف زدن با دختران تربیب شده ابدا زبان عوام استعمال نمیکرد

همینکه میسیس گنیک کتش را در کاوب مملکتی کند جولیا نظرش بلباس سادهٔ سرمهٔ رنک با یقه و سر دست سفید زینت داده شده بود افتاد گذشته ازاین خانم اغلب خانمهائیکه در کلوب بودند همین قسم لباس در بر داشتند. سپس در وسط سالون رفته جولیا را باسم دوست من جولیا بسایرین معرفی مینمود اما جولیا متاسف بود از اینکه چرا نصیحت مادرش را بجا نیاورده و لباس ژرسه تازه قشنکش را نپوشیده در یک قسمت از اطاق نهار خوری میز کوچک دو نفری گذاشته شده بود که چشم انداز خوبی بدریاچه داشت نشسته و صحبت ازاینطرف وآنطرف راجع ببعضی خانمهائیکه در اطاق بودند بمیان آمد بعد جولیا از خانم پرسید که آیا این دو نفر دختری که در جلوی ما نشسته اند موسیاه خوش شکل نیست؟ خانم پس از قدری تامل جواب داد خیلی از این دختر ها خوشم میاید ولی متاسفم که حبیا (اسم یکی از دخترها) اینعمل را مرتکب میشود. خیر! جولیا چیت قشنک نیست بلکه خودترا نقاشی کرده و تمام قشنکی اش مصنوعی است بر عکس صورت رفیقش خیلی پاکیزه و نمکین است او معتقد است که هرچه خدا داده همان است و بخود ساختن مقید نیست باز او هم خودش را درست کرده ولی نه مثل رفیقه‌اش که در جلوی ما است جولیا با یک خجالتی که از رویش نمایان بود گفت چرا قبلا کسی بایشان نمیگوید این کار خوش آیند نیست اغلب دختران بیچاره تصور میکنند باید خود را قشنک نمایند پس بایک شرمی رو بمیسیس گنیک کرده گفت منهم قدری رنک بصورتم زده‌ام بخیال اینکه با شما بیرون میایم قشنک جلوه کنم. البته! دخترک عزیزم میل دارم
{{سصم||۱۷|}}
تو قشنک باشی و طبیعت هم تراخوش شکل کرد و هروقت هم در (هتل اسبورک) شما را میدیدم خوشم میامد ولی میخواهم سرمشق سایر دختر ها باشی و از سایرین تقلید نکنی تا آنها بفهمند که قشنگی حقیقی تا چه حد دلچسب وجالب توجه است

جولیا قدری بصورت ملیح پر از محبت میسیس گنیک نکاه کرد بعد با تبسمی که مخصوص لبهای قشنکش بود گفت من دوست دارم حرکات و رفتارم مثل شما باشد ولی متاسفانه هرچه خود و مادرم سعی کرده ایم ممکن نشده روی خود را باشخاصی نمود که در واقع رفتارشان خانمانه بود سپس متوجه حرکات دخترانیکه با رفقای خود قدم میزدند شده ولی خیلی دلتنک بود که ساعات این مجلس باشکوه باخر رسیده هنکامیکه بخانه رسیدند جولیا گفت من همیشه مراقب این آتش سوزان قشنک شما بودم که از دریچه پنجره نمایان است و آرزو می کردم زمانی پیش این آتش بخوابم. ممکن است حالا چند دقیقه پیش این آتش بنشینم؟ بلی ما هر دو خواهیم نشست گفت میسیس گنیک. آنوقت شروع بصحبت کردن از دختر کوچکش که همیشه با او آنجا مینشست نموده قلب جولیا خیلی درد کرد برای دوستش موقعیکه تعریف میکرد از سر گذشت دختر کوچکش که چطور ناخوش شد و چه خیالاتی داشت و در خانه باین بزرکی مادر جوانش را تنها گذاشت و زندگانی را وداع گفت او خیال میکرد وسائل راحتی و خوشحالی میسیس گنیک از هرکس بیشتر فراهم است ولی بزودی ملتفت شد چیزی که او در زندگانی بیش از هرچیز دوست میداشت دست غدار طبیعت از دامنش ربوده

میسیس گنیک گفت پس از آنکه خاموش شد ما خواهیم رفت اطاق بالا تا از کشوی کمد لباس سفید رنک دخترم را بیرون آورده شاید اندازهٔ شما باشد و در ضمن هم موهای خرمائی رنک شمارا که شبیه بگیسوان دخترم است&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>l8n5bax7hbjlg1tgyrir7esc694u1zp</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 5, No. 5, 1304 SH.pdf/۱۱</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97807</id>
    <revision>
      <id>304742</id>
      <timestamp>2026-10-14T12:40:04Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۱۸–۱۹</comment>
      <origin>304742</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4592" sha1="5aj7s8s42z2c5h4m4k875ephpn2mq26" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۱۸|}}
شانه کرده آرایش نمایم اگر لباس برازنده و خوب آمد من اورا بشما خواهم داد در موقعیکه میسیس گنیک رفته لباس را بیاورد جولیا هم باطاق حمام رفته خود را شستشو داده تمام ذرات سرخی و پودر صورتش بر طرف شده با یک ملاحتی بیرون آمد در حالتیکه زلفان خرمائی رنک شفافش هم بروی صورت ریخته شده بود و باندازهٔ خوش سیما بنظر میامد که دختران اداره هنوز اورا باین شکل ندیده بودند

بعد میسیس گنیک گیسوهای اورا پاک کن زده تا خوب صاف و براق شد پائین سرش بالا بست و در جلویش هم ریبان مخملی بشکل دایره ترتیب داد وقتیکه میسیس کنیک لباس سفید دخترش را از کشو بیرون میاورد جولیا یک آه سردی برکشید این لباس از وال ابریشمی سفید رنگی که خیلی ساده و قشنک ترتیب داده بودند و یک جفت جوراب خوبی هم که در کشو بود آنرا هم بجولیا داد اینها چیزهائی بود که برای دیپلم مری آماده شده بود ولی یکدفعه هم نپوشیده بود. مادرش در حالتیکه لباس مری عزیزش را بر تن جولیا میکرد انگشتان خود را با یک ملاطفت مخصوصی بروی لباس میگذاشت و اشکانی که بدور چشمش حلقه زده پاک میکرد. اما جولیا بکلی خود را عوض میدید و از طریقه درست کردن گیسوانش و دربر کردن لباس قشنک خیلی خوشش میامد مخصوصا از یکرشته مرواریدی که میسیس گنیک در آخر باو داد و گفت بگیر این هدیتها ایست که من بتو میدهم ولی عزیزم بدانم که بااین چیز ها ما میتوانیم قشنگی ظاهری را بدست آوریم ولی قشنگی باطنی و حقیقی همیشه از درون انسان تراوش میکند باری از تو خدا حافظی میکنم در حالتیکه بی نهایت خوشحالم یک دختر جوانی مثل تو بمن محبت دارد و بایک بوسه خداحافظی از یکدیکر جدا شدند میسیس گنیک باطاق خواب خود رفته و جولیا هم قدری باطاق نکاه کرد و از تمیزی آن عبرت میبرد کاهی هم توجه بلباس و جوراب و رشته
{{سصم||۱۹|}}
مرواریدی که باو داده بود میکرد و در نور مهتاب یک بیک بدقت نظاره مینمود جولیا از مدرسه بعلت آن بیرون آمده بود که نمیتوانست وسائل زندگی اشرا مثل سایر رفقا فراهم سازد ولی فوراً بخاطر آورد که باید همیشه مثل مروارید قشنک باشد پس از آنکه مدتی بفکر مشغول بود بالاخره زانو بر زمین زده سجده بخداوند کرده که ای خدای مهربانم از تو تمنا دارم بمن کمک غنیمت فرمائی تا بتوانم مثل مروارید قشنک باشم و خدمات حقیقی باطن از خود بروز دهم نه آنکه ظاهری و برای خود نمائی و از تو درخواست میکنم که بسایرین هم راضی باشی که چطور حقیقت را بدست آرند. خداوند هم دعای این دختر پاک نیت را که در لباس خواب سفید بزانو در افتاده بود شنید و مستجاب نمود.

ترجمه همدم نبوی

{{و|―――}}

{{و|{{بزرگتر|'''مملکت سلامتی'''}}}}

{{و|(ترجمه از زبان انکلیسی خانم مهرتاج رخشان)}}

{{و|'''سن اول'''}}

{{و|واقع میشود در اطاق نشیمن خانه ماه رخ و شاه رخ}}

{{و|'''سن دویم'''}}

{{و|واقع میشود در اطاق دربار طبیعت خانم ملکه مملکت سلامتی}}

'''بازیگر ها'''

منیجه خانم مادر شاه رخ و ماه رخ با لباس خانه

ماه رخ و شاه رخ با لباس معمولی مدرسه

طبیعت خانم با لباس سبز و تاجی از شکوفه های سیب

آقای باد باردای ارغوانی رنک و کلاه تک تیز (شیطانی)&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>5aj7s8s42z2c5h4m4k875ephpn2mq26</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 5, No. 5, 1304 SH.pdf/۱۲</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97808</id>
    <revision>
      <id>304743</id>
      <timestamp>2026-10-14T12:40:35Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۲۰–۲۱</comment>
      <origin>304743</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4152" sha1="hmhd1aod6fh3bsu3gqq09v5ijii1k47" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۲۰|}}
باران خانم با یک لباس لطیف و نازک

آقا غذا با کلاه و پیش بند آشپز ها

آقا هاضمه با یک بالا پوش و شب کلاه سربی و یک جعبه کوچک از آلات و ادوات خود

پسر با لباس حمام حوله مسواک گیلاس آب

دختر با لباس حمام حوله مسواک شانه و آئینه

شش اشعه آفتاب (از بچهای کوچک انتخاب میشوند) سبز سرخ نارنجی زرد آبی بنفش

{|
| قهوه&lt;br /&gt;چای || دو بچه خیلی کوچکرا باید لباس مخصوصی پوشاند که شباهت به قوری و قهوه ریز داشته باشند
|}

غلام بچهای درد با لباس مخصوص سبز یا قهوه‌ئی هر کدام یک نیزه یا خنجر بدست گرفته چای و قهوه را تعاقب میکنند

خانم خواب با لباس خاکستری لطیف با یک نی لبک

ممیز میزان کلاه و لباسهای بلند

سن اول در خانه شاه رخ و ماه رخ ظاهر میشود در حالیکه (منیجه خانم روی یک صندلی نشسته مشغول پوست کندن سیب است و ماه‌رخ اورا کمک میدهد و شاه رخ روی زمین اطاق روی شکم دراز کشیده کتاب می خواند تمام برای چند دقیقه ساکت میمانند)

منیجه خانم – گمان میکنم این سیبها برای شام امشب و نهار فردای مدرسه شما کافی باشد

شاه‌رخ – ماه رخ من خیلی کتاب قصهٔ نامهٔ شما را که از سوارهای اعراب نقل میکند دوست میدارم

ماه رخ – بله شاه رخ و من مخصوصاً قصه علاء الدین و چراغش را
{{سصم||۲۱|}}
از همه بیشتر دوست میدارم

شاه رخ – منهم آنرا خیلی دوست دارم کاشک من چراغ علاء الدین را داشتم من خیلی آرزو دارم عجیب ترین چیزهای دنیا را داشته باشم.

ماه‌رخ – راستی عجیب ترین چیز ها در دنیا چیست؟

شاه رخ – (در حالیکه بلند شده چهار زانو مینشیند و سر خودرا خوارانده میکوید) بله راستی آن چیست؟ بگذار من فکر کنم من تصور می کنم پول از همه چیز در دنیا عجیب تر است که آدم با آن همه چیز میتواند بخرد خانم جان اینطور نیست؟

منیجه خانم – (باخوشحالی بطرف آنها نکاه کرده میکوید) نه یک پادشاهیهم موسوم به مدا همین تصور را میکرد اما زود پشیمان شد و فهمید که خبط بزرگی کرده کمان میکنم اگر شما از حالا تا وقت خوابیدن خوب فکر کنید حدس توانید زد که چه چیز در دنیا از همه عجیب تر است حالا من باید بروم این سیبها را برای ناهار فردای شما حاضر کنم.

شاه رخ – ماه رخ آیا شما قصه پادشاه مدارا میدانید؟

ماه رخ – بله معلم ما این حکایت را برای ما در مدرسه گفته است میخواهید برای شما بگویم؟

(شاه رخ سر خود را تکان داده و نزدیکتر به ماه رخ حرکت می کند ماه رخ روی صندلی مینشیند)

ماه رخ – بله آن پادشاه میل داشت هر چیز را که دست میزند طلا بشود و او تصور میکرد در آن صورت او خیلی خوشحال خواهد بود بالاخره یک مرد غریبی آرزوی اورا بر آورد و روز دیکر بهر چیز دست میزد فوراً یک پارچه طلا میشد هر چه‌خواست بخورد همه طلامیشد و او دراین اندیشه افتاد که اگر بهمین منوال بگذرد او از گرسنکی خواهد مرد یکمرتبه دختر عزیزش&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>hmhd1aod6fh3bsu3gqq09v5ijii1k47</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 5, No. 5, 1304 SH.pdf/۱۳</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97809</id>
    <revision>
      <id>304744</id>
      <timestamp>2026-10-14T12:41:10Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۲۲–۲۳</comment>
      <origin>304744</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4211" sha1="nl7jnig0n7kv3kgfynq2fmm6byoq7ww" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۲۲|}}
بطرف او دویده دست بگردن او انداخت فوراً یک مجسمه طلا شد آوه! تصور کنید چه منظره هولناکی بود در آن ساعت پادشاه فهمید که چه احمق بوده و چه خبط بزرگی کرده و دانست که عجیب ترین چیزها در دنیا حیات است و پول نمیتواند آنرا بخرد

شاه رخ – در حالیکه سر خود را تکان میدهد) نه پول نمیتواند جان را بخرد

ماه رخ – روز دیگر آن شخص غریب دو باره آمد و پادشاه از او خواهش کرد که دخترش را زنده کند و همچنین تمام چیزهائیکه طلا شده بود بصورت اول بر گرداند آن مرد به پادشاه گفت که در نهر آبیکه از میان باغ او میگذشت شست شو نماید تا این حالت از او زایل شود پادشاه او را اطاعت و از آن ببعد همیشه بخاطر داشت که جان از همه چیز در دنیا عجیب تر است

{{و|'''(ورود طبیعت خانم)'''}}

طبیعت خانم – بله بله همیشه اینرا بخاطر داشته باشید بچهای عزیز که حیات از همه چیز در دنیا عجیب تر است!

شاه رخ – (با حالت تعجب) در هر صورت حیات چیست؟ وشما کی هستید؟

طبیعت خانم – خوب این یک مسئله ایست! من طبیعت هستم و سعی میکنم بشما بگویم که حقیقتاً حیات چیست اگر چه هیچ کس نمیداند حیات چیست وحتی منهم نمیدانم اما من تخم آنرا دارم و این تخمها بی‌نهایت گرانبها هستند من آنها را به نباتات حیوانات و انسان میبخشم اما این تخمها نمیتوانند بدون کمک خارجی بروینند
{{سصم||۲۳|}}
ماه رخ – اوه! چه خوب! ما هم میتوانیم بشما کمک کنیم

طبیعت خانم – اول ما باید برویم بمملکت سلامتی برای یک گردش و بعد اگر شما و شاهرخ توانستید بخوبی از عهده اجرای قوانین این مملکت عجیب بر آئید شما هم بسمت طبیعت آنجا پذیرفته خواهید شد

ماه رخ – شاه رخ تو حاضری بیا با طبیعت خانم برویم

منیجه خانم – (از آشپزخانه صدا میزند) شاه‌رخ ماه‌رخ بیائید بچها بخوابید وقت خواب شما است شاهرخ وماهرخ باهم – بله‌خانم جان‌داریم میائیم

طبیعت خانم – بله بچهای عزیزم من میدانم شما مایلید همیشه سلامت و خوشحال باشید پس شما میتوانید هم بازی کنید و هم درس بیاموزید برای شما یازده ساعت خواب لازم است و باغ خوابهای خوب در مملکت سلامتی است بیائید بیائید!

ماه‌رخ و شاه‌رخ خمیازه کشیده چشمهای خود را میمالند طبیعت‌خانم آنهارا در آغوش کشیده از سن خارج میشوند

{{و|'''پرده می افتد'''}}

{{و|{{بزرگتر|'''سن دویم'''}}}}

واقع میشود در دربار مملکت سلامتی در حالیکه طبیعت خانم بروی تخت سلطنتی جلوس کرده و شش اشعه آفتاب در پای تخت او سه بطرف راست و سه بطرف چپ نشسته اند ماه‌رخ و شاه‌رخ هر دو در جلو تخت طبیعت‌خانم ایستاده بطبیعت‌خانم نکاه‌میکنند قدری جلورفته تعظیم میکنند طبیعت‌خانم بحالت تبسم سر خودرا قدری خم میکند شش اشعه بر میخیزند.

طبیعت خانم – شاه‌رخ ماه‌رخ خوش آمدید اشعه‌های کوچک من بشما تبریک میکویند حالا آنها بشما نشان میدهند که اشعه آفتاب حقیقة برای صحت&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>nl7jnig0n7kv3kgfynq2fmm6byoq7ww</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 5, No. 5, 1304 SH.pdf/۱۴</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97810</id>
    <revision>
      <id>304745</id>
      <timestamp>2026-10-14T12:41:41Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۲۴–۲۵</comment>
      <origin>304745</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4707" sha1="nxy10s7sik0jao8vmazvbhqyplz710r" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۲۴|}}
چه اندازه نافع هستند وچکونه آنها اسباب سلامتی و خوشحالی بچه هامیشوند

(دونفر از اهل دربار ماه‌رخ وشاه‌رخ را بیک طرف سن میبرند)

شش اشعهٔ آفتاب بایک حالت فرحناکی شروع میکنند برقصیدن ماهرخ وشاهرخ با خوشحالی تمام دست میزنند و از بازیهای مضحک آنها لذت میبرند (تمام این بازیهارا باید قبلا از روی علم ژیمناستیک تهیه نمود)

شاه‌رخ و ماه‌رخ – التفات شما زیاد طبیعت‌خانم التفات شما زیاد اشعه آفتاب این خیلی نمایش قشنکی بود ممنونیم

طبیعت خانم – حالا من باید از شما یک سؤال بنمایم خوب شاه‌رخ شما امروز در مدرسه چه یادگرفتید؟

شاه‌رخ ما یادگرفتیم که هیچ چیز نمیتواند بروید یازنده بماند بدون هوا آب و و ماه‌رخ حرف اورا تمام کرده میکوید – اشعه آفتاب غذا و خواب

(هروقت نام آفتاب برده میشود باید آن شش اشعه آفتاب تعظیم کنند)

طبیعت‌خانم – اگر شما و ماه رخ میخواهید درس سلامتی و خوشحالیرا بیاموزید لازم است چند نفر از دوستان مرا بشناسید بفرمائید آقای باد و قدری هوای تازه بما بدهید

فوراً آقای باد بایک پف‌پف وبربر وارد شده به طبیعت خانم و بچها تعظیم میکنند

آقای باد – خوب نفس بکشید از این هوای تازه – من آژان طبیعت‌خانم هستم من باید هوا را مرتباً باطراف بفرستم وقتیکه به آرامی حرکت میکنم نسیمم میخوانند وقتیکه بتندی حرکت مینمایم طوفانم و هر وقت هوا را خارج و داخل میکنم تجدید هوا نامیده میشوم

(دراینجا باز آقای باد بازیهای مختلفه که کارهای باد را نشان میدهد در می‌آورد)

طبیعت خانم – شما میبینید که هوای تازه باید همه‌جا برود و الا مردم نمیتوانند زندگانی نمایند
{{سصم||۲۵|}}
آقای باد – بله هرچیزیکه حیات دارد باید از این هدیه عجیب که من میاورم داشته باشد آن یکی از قوانین طبیعت‌خانم است آن هدیه موسوم است به اکسیژن

شاه‌رخ – بله من میدانم که من دو حفره کوچک دارم موسوم به ریتین که در آنها من این اکسیژن پریهای شمارا اخذ میکنم و من همیشه آنرا بواسطه بینی استنشاق مینمایم

ماه‌رخ – برخواسته و این شعررا میخواند چه در باران چه در سرما و گرما بود لازم هوائی تازه مارا

شاه‌رخ بحالت خمیده‌گی نشسته آقای باد اورا راست کرده میکوید

آقای باد – همیشه بدن خودرا راست نکاهدارید و عضلات خود رابکار بیندازید راست بایستید سر خود را راست نکاهدارید سینه پیش شانه عقب شکم تو!

مشق چپ راست چپ راست! قدم به پیش! مشق احتیاط کنید همیشه روی کف پا راه بروید:

(شاه‌رخ تمام احکام را اطاعت کرده درجلو سن مشق نظام میکند طبیعت خانم لذت میبرد)

ماه‌رخ – در حالتیکه خیلی رشید وراست ایستاده این اشعار رامیخواند

{{شعر}}
{{ب|مارا باید بدن بود راست|باشیم شجاع بی کم و کاست}}
{{ب|باشد عضلات سخت و محکم|در بازی و کار شاد وبیغم}}
{{پایان شعر}}

دراین بین همه یک صدای شرشر باران از خارج می شنوند خانم باران وارد می شود

طبیعت خانم – وقتیکه زمین آب لازم دارم باران خانم آنرا از ابرها میاورد و هر وقت ابرها آب لازم دارند آقای من آفتاب آنرا بالا میکشد برای آنها

(شش اشعه تعظیم)

باران خانم – چون سه ربع زمین را آب فرا گرفته بنا بر این من خیلی کار دارم که انجام بدهم&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>nxy10s7sik0jao8vmazvbhqyplz710r</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 5, No. 5, 1304 SH.pdf/۱۵</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97811</id>
    <revision>
      <id>304746</id>
      <timestamp>2026-10-14T12:42:12Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۲۹–۲۷</comment>
      <origin>304746</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4874" sha1="nnwbxluavt4dfwol5pytdw6134tosv1" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۲۹|}}
ماه رخ – ما میدانیم اینرا باران خانم البته زمین خیلی آب لازم دارد تا تمام دریاها ر رودها پر شوند در جغرافیا ما خوانده ایم اما بفرمائید به‌بینیم شاه‌رخ و من چرا اینقدر آب لازم داریم؟

باران خانم – آیا هیچوقت یک سوزن بدست شما رفته است؟

ماه رخ – او بله! همین امروز صبح در زنک خیاطی سوزن بدستم رفت

باران خانم – و چه چیز از انکشت شما بیرون آمد؟

ماه رخ – البته خون

باران – و خون چیست؟

ماه‌رخ – وای! خوب آن فقط خونست

باران – خیلی خوب خون بیشترش آبست ومثل یک نهر آب درتمام بدن شما جاریست بدن همیشه یک مقداری آب بمصرف میرساند آیا هیچ ملاحظه کرده اید که در روزهای گرم یا در مواقعیکه شما خیلی سخت بازی میکنید پوست بدن شما از قطرات کوچک آبی پوشیده میشود؟

شاه رخ – اوه بله خانم جانم میگوید آن عرق است

ماه رخ – بله یک مقدار آبی هم مابتوسط ریه خودمان بمصرف میرسانیم و یک مقدازیهم بتوسط کلیه شاه رخ و ماه رخ باتفاق این شعر را میخوانند

{{شعر}}
{{ب|از آب زلال چهار گیلاس|نوشیدن آن مرا ضرور است}}
{{ب|در پاکی آن اگر بود شک|جوشاندنش ازخطر بدوراست}}
{{پایان شعر}}

در این بین یک پسر بایک دختر داخل میشوند ملبس بلباس حمام دختر یک آئینه و یک شانه دردست و حوله در بازوی خود دارد پسر یک گیلاس آب مسواک و همچنین یک حوله درروی بازو ماه رخ – او این کیست میاید؟

پسر – ما آمده ایم که بشما عادت نظافت را بیاموزیم

{{شعر}}
{{ب|دختر – فرض است به روزشب که ازجد|ساعی باشی تو در نظافت}}
{{پایان شعر}}
{{سصم||۲۷|}}
{{شعر}}
{{ب|یکدفعه کنی بهفته حمام|شوئی جسمت تو از کثافت}}
{{ب|کر شانه زنی بگیسوانت|هر روز شوی تو با شرافت}}
{{پایان شعر}}

پسر – بله و این قانون مسواک کردن دندان است

{{شعر}}
{{ب|شستن دندانت بمسواک پاک|هست زبالا و زپائین ضرور}}
{{ب|تانشود فاسد و زرد و سیاه|پاک و شفاف شود چون بلور}}
{{پایان شعر}}

آقای غذا – طبیعت خانم میفرمایند که من باید بشما بچه‌ها در خصوص غذا تعلیم بدهم (در اینجا صدای خود را صاف کرده و کفکیریکه در دست دارد تکان داد تعظیم میکند) بدون من غذا هیچ چیز نمیتواند زندکانی نماید اگرشما فراموش کنید که نفط در چراغ بریزید آن خاموش میشود همچنین اگرشما غذا نخورید خواهید مرد بعلاوه که من بدنرا زنده نکاه میدارم سه کار دیکر هم میکنم (در اینجا باز کفکیر خود را بکار برده با آن میشمارد) من قوت میدهم به بدن که حرکت نماید من آنرا کرم نکاه میدارم و من آنرا نمو میدهم

(در این موقع بچها داخل در حالتیکه کیسه های بزرک از مواد لازمهٔ بدوش کرفته اند و روی آنها با حروف بر جسته بزرک اسم آن مواد نوشتهٔ شده

آقا غذا – (کیسه ها را یکی یکی نشان داده میکوید نشاسته قند و چربی این سه بدنرا گرم نکاهداشته و نمو میدهند در این کیسه دیکر موادی پیدا میشوند که اجرام حیاتیه بدن شما را نمو میدهند و آن پروتین نامیده میشود در کیسه دیکر مواد آهکی هستند که استخوانهای شمارا نمو میدهند در آخر تعمهای مختلفه عجیب من هستند که‌چون سحر کار میکنند تمام اغذیه بدوقسمت منقسم میشوند قسمت اول غذاهائیرا در بردارد که مقدار زیادی از مواد قندی ونشاسته‌ئی و چربی را دارا میباشد وآنرا اغذیه تنفسیه مینامند و قسمت دویم غذاهائی هستند که دارای مواد بروتینی میباشند و آنرا اغذیه مشکله نامند&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>nnwbxluavt4dfwol5pytdw6134tosv1</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 5, No. 5, 1304 SH.pdf/۱۶</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97812</id>
    <revision>
      <id>304747</id>
      <timestamp>2026-10-14T12:42:44Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۲۸–۲۹</comment>
      <origin>304747</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4771" sha1="qf50rhbvzwvyy7ttyz2ts966dvw0xaj" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۲۸|}}
شاهرخ آیا شما میتوانید بعضی از اغذیه تنفسیه را بشمارید؟

شاهرخ – در حالت عجله قند سیب زمینی کره و بلغور

آقای غذا – و شما ماهرخ چند تا از اغذیه مشکله را بیان کنید

ماهرخ – غذاهای مشکله عبارتند از پنیر کوشت تخم مرغ و بقولات

آقا غذا – شیر چیست؟

ماه‌رخ و شاه‌رخ باهم – شیر دارای مواد تنفسیه و مشکله هر دواست

آقا غذا – اوه معاون من آقای میرزا هاضمه تشریف آوردند

آقای میرزا هاضمه یک تعظیم بالا بلندی کرده میکوید من لحیم گر بدن هستم اگر شما بمن غذاهای خالص و پاکیزه بدهید من شمارا نمو داده و تنور بدن شمارا منظماً گرم خواهم داشت اما اگر شما دشمن را در بدن راه بدهید انوقت من مجبور میشوم که آلات وادوات خود رابکار بیندازم باین واسطه شما بدردهای مختلفه کرفتار میشوید تمام فضولاتیرا که من نمیتوانم استعمال نمایم راست میروند درامعاء

{{شعر}}
{{ب|بس مفتخرم از اینکه سازم|من هضم غذای گونه گون را}}
{{ب|از جمله زواید و فضولات|پس پاک نمایم اندرون را}}
{{پایان شعر}}

{{و|ماه‌رخ}}

{{شعر}}
{{ب|غذای ساده و پاک و تمیزم|بود لازم که‌زان خودرا کنم سیر}}
{{ب|کمی سبزی ولی در آب شسته|کره باتخم هم پنج سیر از شیر}}
{{ب|تداخل در غذا خیلی مضر است|خورم در وقت آن نه زود نه دیر}}
{{پایان شعر}}

{{و|شاه رخ}}

{{شعر}}
{{ب|بلی منهم همیدانم برایم|مضر باشد بخدر بی ملامت}}
{{ب|زچای و قهوه و الکل ننوشم|که تاازشرشان مانم سلامت}}
{{پایان شعر}}

در اینجا دونفر غلام بچه بالباس مخصوص سبز یا قهوه وارد سن شده هرکدام یک نیزه یاخنجر بدست گرفته چای و قهوه را تعاقب مینمایند اگر الکل
{{سصم||۲۹|}}
و سایر چیز های مضر راهم بخواهند بکار ببرند باید برعده غلامبچه ها افزود

آقای میرزا هاضمه (صحبت خود راامتداد داده بکو) شما هیچوقت تصور نمیکردید که دردها دوستان شماباشند اینطور نیست بچها؟

طبیعت خانم – غذای ساده که‌در محبت و مهربانی باصلح و رضامندی صرف شود از تمام اغذیه لذیذه دنیا شیرین تراست

سبز یکی از آن اشعهٔ آفتاب بر خواسته تعظیم میکند و میکوید – آقای من آفتاب سلام میرساند و معذرت میخواهد از اینکه خودش بشخصه نتوانست در اینجا حاضر شده بشما درخصوص اشعه آفتاب تعلیم دهد من یکی ازملازمان حضرتش هستم ماشش نفریم سرخ نارنجی زرد آبی بنفش و سبز که من خودم باشم

سرخ – آقای من آفتاب یک شخص خیلی بااهمیتی است او اینقدر بزمین برکات بخشیده است که در ایام قدیم وقتیکه مردم بی علم و جاهل بودند اورا بجای خدا پرستش میکردند

نارنجی – حتی بچه‌های بقدر شما میدانند که زمین بدور آقای من آفتاب میکردد

زرد – آقای من آفتاب سه فیض بزمین میبخشد نور، حرارت، قوت بدون اینها زندکانی محال است

بنفش – آقای من آفتاب زمین را دوست میدارد اما باتخمهای امراض دشمن است هرکجا که او یکی ازآنها راببیند آنراباتیرهای آتشینش میکشد اهالی سرزمین سلامتی بایدمراقب ومواظب باشند که آفتاب در هرکوشه هرخانه بتابد

سبز – آقای من آفتاب دارد مرا صدا میزند شاهرخ ماه رخ آیا شما میدانید قانون آفتاب چیست؟

شاهرخ و ماهرخ با هم

{{شعر}}
{{ب|زفیض آفتاب این هست معلوم|که مکرب را کند بالمره معدوم}}
{{پایان شعر}}

در این موقع شش اشعه آفتاب بدور شاهرخ و ماه رخ میرقصد پس از&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>qf50rhbvzwvyy7ttyz2ts966dvw0xaj</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 5, No. 5, 1304 SH.pdf/۱۷</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97813</id>
    <revision>
      <id>304748</id>
      <timestamp>2026-10-14T12:43:17Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۳۰–۳۱</comment>
      <origin>304748</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4918" sha1="gw9xpplnqtmxnmusd8zktm0cu0w7fez" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۳۰|}}
بعضی تقلید و بازیهای مضحک بجاهای خود روی پایه‌های تخت طبیعت‌خانم برمیگردند سبز حالت هیجانی پیدا کرده دیر تر بجای خود میرود

دراین وقت خانم خواب بایک نی‌لبک داخل شده به آرامی میرود درمیان بازیگرها تمام بخواب میروند مگر طبیعت‌خانم خانم خواب نزدیک شاهرخ و ماهرخ می‌ایستد پس از لمحهٔ شاهرخ و ماهرخ چشمهای خود را مالیده بطرف او نگاه میکنند

خانم خواب – ها حالا ما آمدیم اینجا! این باغ روئیا است وقتیکه خیال مردم در باغ خواب مشغول تفرج است بدن آنها خستگی می اندازد خیالات مثل بچهای کوچک همیشه در کار و حرکتند آنها هم باید تفریحی داشته و محظوظ شوند بنا بر این من بانها روئیائی میدهم که با آن بازی کنند روئیا ها مثل تصاویر زمردی وحیرت آور هستند آنها از تکه‌های حافظه ساخته شده اند در باغ روئیا خستکی اعصاب و عضلات شما پس از کارهای شاقه روز برطرف میشود بچها از سن هشت الی نه سالگی تا یازده ساعت هرشب در هوای آزاد باید بخوابند

ماهرخ – بله خانم‌جانم بما کفته است که خواب یک عارضه عجیبی است و خیالات شما در باغ خواب گردش میکنند

شاهرخ – و همچنین خانم جانم بما کفته است که ما باید خوراگهای مناسب از قبیل حبوبات میوهٔ پخته شیر نان کره برای شام بخوریم و بازی و تحصیلات ملایم و آرام بنمائیم تا در باغ روئیا خوابهای شیرین به بینیم

{{شعر}}
{{ب|ماهرخ – دانم به یقین که جسم خود را|باید بکنم نگاهداری}}
{{ب|یازده ساعت مرا است لازم|جویم راحت ز لطف باری}}
{{ب|در ساعت هشت من بخوابم|بیدار شوم به هفت آری}}
{{پایان شعر}}

شاهرخ و ماهرخ دو باره بخواب میروند خانم خواب آهسته آهسته بطرف عقب سن میرود تمام چراغها برای چند ثانیه خواموش میشود تمام بازیکر ها
{{سصم||۳۱|}}
دور تخت طبیعت خانم جمع میشوند باز چراغها روشن میشود و شش اشعه آفتاب مجدداً شروع میکنند بیک رقص فرحناک دیکری تمام بازیکرها چشمهای خود را مالیده و دستها را کش میدهند شاهرخ و ماهرج هم بیدار میشوند طبیعت خانم برخواسته دستهای خود را بروی جماعت منبسط مینمایند مثل اینکه میخواهد بانها فیض به بخشد

ممیز میزان – در طرف راست طبیعت خانم ایستاده میگوید – معاونهای طبیعت خانم معلمین خوبی برای شما بوده‌اند آیاشما حاضرید که جزء اهالی مملکت سلامتی بشوید؟

شاهرخ و ماهرخ با هم – بله آقای ممیز با کمال میل حاضریم

طبیعت‌خانم – بله شاهرخ و ماهرخ مدتیست مشتاقانه مشغول آموختن قوانین حفظ‌الصحه میباشند ومن یقین دارم بخوبی از امتحان بیرون خواهند آمد اما بچهای عزیز اینرا بدانید که قبل ازاینکه شما کاملا جزء اهالی مملکت سلامتی بشوید ممیز میزان باید یک امتحان آخریهم از شما بنماید این امتحان معین میکند که آیا شما برای آن ورقه آخری اهلیت خاضرید یا خیر

در این موقع تمام بازیگرها با هم نجوا کرده و بایک اضطراب خاطری متحیرند که آیا شاهرخ و ماهرخ چگونه از امتحان بیرون خواهند آمد

طبیعت خانم – ساکت باشید! ساکت باشید! حالا ممیز میزان امتحان خود را شروع میکند ممیز میزان با یک حالت موقری ماهرخ را میکشد و نداره میکیرد

ممیز – او ۹ من است حالا بگذارید به بینم قد شما چه اندازه است وسن شما چیست؟

ماهرخ – قد من ۲۰ گره است و سنم تا آخرین روز تولدم نه سال بود

ممیز – یک دفتری از لای ردای خود بیرون آورده ملاحظه میکند که&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>gw9xpplnqtmxnmusd8zktm0cu0w7fez</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 5, No. 5, 1304 SH.pdf/۱۸</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97814</id>
    <revision>
      <id>304749</id>
      <timestamp>2026-10-14T12:43:50Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۳۲–۳۳</comment>
      <origin>304749</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4044" sha1="oauh0v54v25lh337w8hmm4kfs1k4eqh" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۳۲|}}
باید همان معیار باشد پس میگوید آفرین بر او ماهرخ (به او دست میدهد وتبریک میگویند) شما با افتخار تمام این امتحان را رد کردید حالا جوان مرد نوبه شما رسیده بگذارید به بینیم شما هم مثل خواهرتان خوب از امتحان بیرون خواهید آمد ممیز شاهرخ را هم میکشد او ده من و نیم است

شاهرخ – من ده سال دارم و قدمهم ۲۰ گره ونیم است

ممیز میزان – آفرین شاهرخ من از شما افتخار میکنم (رو به طبیعت‌خانم کرده میگوید.) وزن اینها هر دو عیناً همان طوریکه باید وشاید موافق با قد و سن شان است

طبیعت‌خانم – شاهرخ و ماهرخ معلوم میشود شما خیلی خوب درنکاهداری قوانین حفظ‌الصحه سعی کرده اید ما حقیقتاً خیلی خوشحالیم که شما را به اهلیت مملکت سلامتی بپذیریم (رو به ممیز کرده میگوید) ممیز میزان شما مراسم قسم را بجا بیاورید

ممیز میزان – یک لوله کاغذ را باز کرده میگوید – شاهرخ ماهرخ شما دست راست خودتانرا بالا نکاه بدارید و هرچه من میگویم از عقب من بگوئید –

من عهد میکنم که تمام قوانین مملکت سلامتی را تا زنده هستم اطاعت نمایم و با دیگران کار میکنم که تخم مرض که دشمن بزرک این سرزمین است بیرون کرده و مملکت سلامتی را وسعت دهم

ممیز میزان دو لوله کاغذ که ورقه اهلیت شاهرخ و ماهرخ است به طبیعت خانم میدهد شاهرخ وماهرخ جلو رفته پیش تخت طبیعت خانم زانو میزنند تمام بازیگرها بر خواسته می ایستند طبیعت خانم اوراق اهلیت آنهارا به دست شان داده و آنها را به‌اهلیت مملکت سلامتی معرفی میکند تمام بازیگرها هوارا کشیده میگویند ماهرخ شاهرخ خوش آمدید در مملکت سلامتی خوش آمدید

هورا! هورا!
{{سصم||۳۳|}}
تمام بازیگرها دور تخت طبیعت خانم جمع شده باهم یک سرود سلامتی میخوانند پرده می‌افتد

{{شعر}}
{{ب|ایکودکان مه جبین|ای طفلکان نازنین}}
{{ب|گوئیم شما را آفرین|دراین سلامت سرزمین}}
{{ب|خوش آمدید|خوش آمدید}}
{{ب|ایکاش جمله کودکان|با هم مصمم هم عنان}}
{{ب|سازند در اینجا مکان|یابند عیش را یکان}}
{{ب|گوئیم بانها هم چنین|خوش‌آمدید خوش‌آمدید}}
{{ب|در ملکت سلامتی|در این فضای راحتی}}
{{ب|نی رنج و نی مخافتی|بازی کنند بی آفتی}}
{{ب|گوئیم بانها هم چنین|خوش‌آمدید خوش‌آمدید}}
{{ب|باشد که تا نوع بشر|گردند غالب سر بسر}}
{{ب|برناخوشی و هرگونضرر|سازندشان زیر و زبر}}
{{ب|گوئیم بانها هم چنین|خوش‌آمدید خوش‌آمدید}}
{{پایان شعر}}

مهرتاج رخشان

{{و|―――}}

ترجمه از مقالات واشنکتن ارونیک

{{و|{{بزرگتر|'''زن شریک سور ومحن'''}}}}

حزائن مکتومه اینقدر ارزش و بها ندارند که تشبثات مخفیه مرد در عشق زن –

هر وقت بخانه نزدیک میشوم هوائی نکهت آمیز میمنت و شادی را استشمام میکنم چه نسیم فرح بخشی از داوج بیرون میدهد... بستر بنفشه از آن عطر آگین تر نیست&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>oauh0v54v25lh337w8hmm4kfs1k4eqh</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 5, No. 5, 1304 SH.pdf/۱۹</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97815</id>
    <revision>
      <id>304750</id>
      <timestamp>2026-10-14T12:44:23Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۳۴–۳۵</comment>
      <origin>304750</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5090" sha1="qjgvki6sdwlv52t991yh59ptmfsebh2" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۳۴|}}
بارها فرصت داشته‌ام که صبر و تحمل زنان رادر موقع ادبار وتیره بختی خاطر نشان نمایم. مصائب و الامی که روح و اراده مرد را در هم میشکنند و اورا بخاک سیه بختی و پریشانی مینشانند قوای خفیه این‌جنس لطیف‌را بیدار کرده و یکقسم بیناکی و غلو روح باو میدهند که به عالیترین درجه عظمت نفس میرسند هیچ چیز رقت‌آور تر از این نیست که یک زن جوان و ناتوانی که همه عمر در ضعف و اتکاء بغیر بوده و در ایام سعادت و خوشی از کوچکترین صدمه و ناملایمی رنجیده و آزرده میشده ناکهان به نیروی اخلاق و صفاء روح تسلی ده شوهر مصیبت زده و واژگون بخش که هدف تیر الام و مصائب گردیده بشود

همانقسم که تاک که شاخه های خودرا بدور درخت می پیچد وبوسیلهٔ آن از تابش آفتاب بهره مند میگردد و وقتی درخت سخت از وزش شدید باد یا صاعقه به زمین می افتد رشته های ضعیف خود را بدور آن می پیچد وشاخه های از هم گسسته و پاشیده آن را بهم می بندد

همینطور دست تقدیر مقرر داشته که زن که زینت ایام راحت و کامرانی مرد است در روزکار تلخی و پریشانی پناه و تسلی ده او گردد و از نوازش‌خود روح فرسوده اورا توانی بخشدو از سخنان پر مهر خود قلب شکسته اورا مرهمی نهد.

وقتی بیکی از دوستان که یک عائله خوش و خندان که با پیوند محبت بیکدیگر بسته بودند که وجود داشت تبریک میگفتم به من گفت چیزی بهتر از این برای تو نمیتوانم بخواهم که یک زن و چند فرزند داشته باشی اگر در سعادت در نیکبختی و سعادت تو شریک هستند و اگر در شقاوتی برای‌تسلی و کمک تو حاضر خواهند بود.

تجربه کرده ام که یک مرد متاهل اگر به بدبختی و تیره روزی بیفتد
{{سصم||۳۵|}}
بیشتر احتمال میرود که از زیر بار مصائب کمر راست کرده و مقام خود را در دنیا دوباره احراز کند تا یک شخص مجرد یکی برای اینکه یاد زن‌وفرزند و عزیزانش که در حیات و زندکانیشان متکی به او هستند او را محرک خواهد بود که بیشتر تقلا و کوشش نماید ولی بیشتر برای اینکه روح او از نوازش و ملاطفت اهل بیتش راحت و آسایش میبابد و عزت نفسش بیدار می شود وقتی به بیند اگر چه در خارج همه سیاه روزی و فروتنی و شرمساری است باز یک عالم محبت و وفا داری در خانه هست که او سلطان آن میباشد و حال آنکه شخص مجرد که در دنیا خودرا تنها و بی موسس می بیند محتمل است خود را به فراموشی و تباه حالی واگذارد و قلب اومثل خانه غیر مسکونی خواهد بود که رو به خرابی رود.

این ملاحظات قصه کوچکی را بخاطر من می آورند که خود من شاهد آن بودم دوست نزدیک من لزلی Leslie دختر زیبا وآراسته که دریک خانواده کامران و در میان عالم تنعم و خوشی بار آمده بود تزویج کرده بود اگر چه دختر سرمایه و مکنتی نداشت ولی دارائی دوست من کافی بود. میل داشت برای عروسی جوانش انواع لذات و خوشیها را آماده کند و آن وسایل طرب و تفننی که بذوق و سلیقه این‌جنس لطیف جالب می آید و او را یک نوع فسون و دلربائی می بخشد برای او حاضر سازد میگفت «زندگی او باید شبیه به افسانه پریان باشد»

فرق و تفاوت بین اخلاق آنها یک نوع اختلاط خوشی ایجاد کرده بود دوستم یک وضع محتشم و موقری داشت و تا اندازهٔ جدی و متین بود سرشت زنش از سرور و بهجت بود و گوئی ملکهٔ شادمانی و زنده دلی بود. بارها آن حالت بهت و سکوتی که لزلی با یک وجد و شعف به سیمای درخشان زنش در محافل انس نکاه میکرد ملاحظه کرده ام که چگونه – ماری – در بین تحسین و تمجید عموم چشمان خود را بسمت شوهرش معطوف میداشت مثل اینکه فقط&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>qjgvki6sdwlv52t991yh59ptmfsebh2</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 5, No. 5, 1304 SH.pdf/۲۰</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97816</id>
    <revision>
      <id>304751</id>
      <timestamp>2026-10-14T12:44:54Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۳۶–۳۷</comment>
      <origin>304751</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4928" sha1="rwb9yw801bceup973dp91iflnzns5rs" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۳۶|}}
از او دلجوئی و نوازش توقع دارد

وقتی به بازوان لزلی تکیه میکرد اندام لطیفش نقطه مقابل هیکل تنومند و بالای بلند او بود نگاه مشتاقانه و پر از اعتمادی که این عروس جوان به شوهر خود مینمود یک حس فخر و غروری در او تولید میکرد و گوئی این یار عزیزش را فقط برای ناتوانیش دوست دارد

هرگز زن و شوهری در جاده گل آکنده زناشوئی با این وضع خوش و امید به‌آتیه درخشان و سعادتمندی قدم نگذاشته است.

از بخت بد رفیق من سرمایه و دارائیش را به امید سود متاع گران خریده و دراین معاملات متحمل ضرروزیان شده و چیزی از عروسی آنان نگذشته بود که دچار فقر و تنگدستی گردیدند تاچندی لزلی زن خود را از این پیش آمد ناگوار و این خبر هولناک بی خبر گذاشت و سعی داشت در همان وقت که قلبش مجروح و شکسته بود با یک سیمای خندان باکسان بر خورد نماید زندگیش یک رنج و ضجه درونی بود و چیزی که بیشتر اورا زحمت میداد این بود که با این حالت میبایستی با یک سیمای متبسم و خندان پیش همسر خود بیاید چون خود را نمیتوانست راضی کند که او را از این خبر دردناک مطلع نماید ولی ماری با فراستی که مخصوص محبت است دریافت که یک درد درونی لزلی را عذاب میدهد و حالتش خوب نیست نگاه های غم فزا و آه های سوزناک او اثر خنده و تبسم های درد عشق را میبرد

ماری باتمام قوای خود سعی میکرد که دوباره اورا شاد و خوشدل کند ولی این جهد و کوشش و ملاطفت او تیر غم و غصه را بیشتر در سینه مجروح ومتألم لزلی فرو میبرد هرچه بیشتر سبب و شایستگی برای دوست داشتن ماری میدید عذاب و اضطرابش برای اینکه اورا باید تیره بخت به بیند بیشتر میگردید پیش خود میگفت بعد از چندی این تبسم و روشنی چهره بر طرف
{{سصم||۳۷|}}
میگردد آن لبان از تغنی و سرود خواندن باز می افتد شفافی و برق چشمان از غصه و اندوه زائل میگردند و آن قلبی که حالا با ملایمت و آرامی میزند دیری نخواهد گذشت که چون قلب من از الام و مصائب دهر افسرده وپژمرده خواهد شد

بالاخره روزی لزلی پیش من آمد و وضع ناخوش و قصه محنت بار خود را برای من حکایت کرد وقتی سخنان خود را بپایان رسانید ازاو پرسیدم آیا زنت از این با خبر است؟»

برای خاطر خدا اگر رحم و شفقتی بحال من داری از زنم اسم نبر خیال اوست که مرا مجنون و دیوانه نموده است»

«اما برای چه»؟ از او سؤال کردم. بالاخره میبایستی با خبرشود تا به ابد که نمیتوانی اورا بی اطلاع بگذاری ممکن است اگر خود تو به او نگوئی مطلب بطور بدتری بکوش او برسد برای اینکه لحن آنهائی که دوست میداریم حتی خبر های موحش را هم خوش میکنند

بعلاوه تو خود را از نعمت تسلی و همدردی او محروم میکنی و نه فقط آن تو یکانه پیوندی را که ممکن است دو قلب را بهم وصل کند میگسلی و آن توام بودن احساسات و افکار است بدون کتمان چیزی فوری او ملتفت خواهد شد که فکر توراپک خیالی زحمت میدهد و عشق ومحبت حقیقی کتمان اسرار و خیالات را اجازه نمیدهد او تصور خواهد کرد به او قدر و اهمیتی نمیگذاری که حتی اندوه و الم خود را از او مخفی میسازی

افسوس رفیق عزیزم – فکر اینکه چه‌ضربه شدیدی به آمال وآرزوهای آتیه خواهم زد و چگونه روح لطیف اورا با خاک سیه برابر خواهم ساخت وقتی بگویم شوهرش که او بی چیز شده – و باید از تمام خوشی و تنعمات بعد از این محروم بماند و با من به گمنامی و تیره روزی بیفتد – مرا دیوانه&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>rwb9yw801bceup973dp91iflnzns5rs</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 5, No. 5, 1304 SH.pdf/۲۱</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97817</id>
    <revision>
      <id>304752</id>
      <timestamp>2026-10-14T12:45:26Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۳۸–۳۹</comment>
      <origin>304752</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5084" sha1="339xeks3jct0u0kyxltpj3u9iou37hz" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۳۸|}}
نموده به او بگویم که از یک مرتبه‌عالی و درخشان اورا پائین کشیده‌ام جائیکه میتوانست تا به آخر در شادمانی و خرمی زندگی نماید نوردیده و سرور {{ناخوانا|حدس: سینه}} باشد – {{ناخوانا|حدس: فقر}} را چگونه تحمل خواهد کرد؟ این قلب را میشکنند – قلب مرا میشکنند.» دیدم گفتارش صحیح و نطقش در بیان مصائب روان است گذاشتم هر چه درد دل را بگوید برای آنکه قلب از تذکار مصائب تسکین میابد وقتی آن حالت خلجان و اضطراب فرو نشست و بحالت بهت و سکوت فرو رفت دوباره مطلب را بایک نرمی شروع نمودم وترغیبش کردم که همسر خود را از حالت کنونی خود با خبر سازد با یک آه و تاثری سر خود را تکان دادولی بطور مثبت و مثل آن بود که راضی شده

اما چکونه میتوانی این خبر را مخفی سازی! لازم است که او بداند که توهم بتوانی ترتیب نوی برای زندکانی خود پیش بکیری – بایستی وضع‌زندگی را هر چه زودتر تغییر بدهی – دیدم اینحرف یک اثر درد ناکی در جبهه او نمود – کفتم هیچ اندوهکین مباش و از اینرو زحمت و غصه بخود راه مده من یقین دارم تو هرگز شادی و سرور خودرا مربوط بچیزهای ظاهری ندانسته تو باز دوستان صمیمی‌داری که‌تصورات و احتراماتشان نسبت بتوکمتر نخواهد شد اکتر در آرایش خانه و تجمل تو نقصانی وارد کردد و یقینا برای خوش بودن باماری قصر هم لازم نیست

من میتوانم با او در کلبه خراب و ویرانی خوش باشم من میتوانم بااو بافقر و بینوائی هم بسازم – میتوانم میتوانم – خدا او را برکت دهد – خدا اورا برکت دهد»... و شروع کرد به‌زجه وزاری

یقین بدان دوست عزیزم باو کفتم و نزدیک شده دستهایش را ازروی ملاطفت ومحبت کرفتم او هم باتو همان حالت را خواهد داشت بلکه بیشتر این منشأ شادی و فخری برای او خواهد بود تمام قوای مهر و محبت و عواطف درونی و حس
{{سصم||۳۹|}}
همدردی اورا بیدار خواهد ساخت برای‌اینکه خوشوقت خواهد بود ثابت کند تورا برای خاطر خودت دوست میدارد

در قلب هر زن با وفا و صدیقی یک آتش و اخکر آسمانی پنهان است که در موقع تابش خورشید سعادت وکامرانی خمود و خواموش است ولی وقتی ابر سیاه تیره بختی روزکار بیچاره را تاریک میسازد شعله ور و پرتو افکن میگردد

هیچکس قدر واهمیت زن وهمسر مهربان خودرا درک نمیکند و نمیداند چه فرشته رحمت و سعادتی را در آغوش دارد مگر وقتی تلخیهای روزکار رابچشد و از تیر آلام دهر جراحتی بردارد

یک اثر و کیفیتی در طرز بیان و استعارات من بود که خیال مشوش لزلی را مجذوب کرد و در فکر او نفوذی نمود مسمع و شنونده خو را کاملا میشناختم و آن اثر که در فکر او نموده بودم دنبال کرده سخن را اینجا ختم کردم که‌فوری بخانه رفته و این بار گران اندوه را از قلب مجروح و پر درد خود در نزد همسر مهربانش بردارد.

باید اعتراف کنم که با همه‌آنچه گفته بودم نتیجه مطلوبی را نمیتوانستم انتظار داشته باشم که میتواند به صبر و تحمل کسی که تمام زندکی در شادی و آسایش بوده در همچو موقع ادبار و نکون بختی معتمد گردد؟ تحمل روح شادی طلب و بشاش – ماری – از دیدن سراشیبی هولناکی که او را به قعر مذلت و سیه روزی میبرد طغیان نموده و به‌آن سر زمین فرح وسروری که تابشکه آفتاب نیکبختی و سعادت است بخواهد رجعت کند بعلاوه ادبار و واژگون بختی برای اشخاصی که یک زندکی مجلل و پر از سور داشته اند محنت بار تر است تا برای کسانیکه زندکانی متعارفی و معتدلانه دارند

خلاصه روز دیکر که لزلی را ملاقات کردم بی ترس و وحشت نبودم.&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>339xeks3jct0u0kyxltpj3u9iou37hz</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 5, No. 5, 1304 SH.pdf/۲۲</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97818</id>
    <revision>
      <id>304753</id>
      <timestamp>2026-10-14T12:45:58Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۴۰–۴۱</comment>
      <origin>304753</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5011" sha1="6a6iwqm9l8ckeikcczh8748ew21nivu" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۴۰|}}
مطلب را فاش کرده بود

«چکونه آنرا تحمل کرد!»

مانند فرشته! مثل این بود که باری از دوش او برداشته شده و آسودگی برای او فراهم آمده مرا در آغوش کشیده و پرسید آیا فقط این بود که اینطور شادی و راحت را از من سلب کرده بود – اما دخترک بیچاره او نمیداند چه تغییراتی را باید تحمل نمائیم هیچ خبری از فقر و پریشانی ندارد مگر بطور خیال فقط راجع به آن درشعر و افسانه خوانده جائیکه با عشق و محبت آمیخته‌شده حالا گوشه نشینی و انزوا را حس نمیکند حالا نمیداند دست کشیدن از نعمات و لذات زندگی چه اثر دارد وقتی واقعاً در مقام تجربه مصائب و ضروریات زندگی و فروتنی و شرمساری بیائیم آنوقت آزمایش حقیقی خواهد بود

من کفتم حالا که قسمت مشکل آمد که آکاه ساختن او بود انجام یافته هرچه زود تر مطلب را علنی کرده و مردم را هم آکاه سازی بهتر است البته فاش کردن این مسئله و انکشاف آن ناکوار است ولی فقط یک دفعه است و زود بر طرف میکردد ولی اگر آن را مخفی سازی هر روز و هر لحظه در عذاب آن خواهی بود فقر و مسکنت بقدر دعوی و کزاف شخص پریشان را زحمت نمیدهد کشمکش بین یک روح متکبر و یک کیسه تهی نمایشات و جلوه‌های دروغی باید روزی به‌آخر برسد مردانه خود را فقیر و بیچیز بخوان و پیش وسلاخ فقر را از آن بکیر. خود او فخر دروغی و دعوی جاهلانه نداشت وزنش هم مایل بود زودتر تغییر وضع بدهند

چند روز بعد عصر بملاقات من آمد

عمارت و خانه مسکونی خود را فروخته و یک کلبه کوچکی بخارج شهر خریده بود تمام روز را صرف فرستادن اثاثیه ولوازم خانه کرده بود منزل جدید اثاثیه کمی لازم داشت و آنهم چیزهای ساده و ضروری تمام اشیاء و اثاثیه خانه
{{سصم||۴۱|}}
مجلل و با شکوهش را جز چنک زنش فروخته بود میگفت این یادکار ایام معاشقه و مغازله آنها بوده و خیال روزکار پیشین را زنده میدارد برای آنکه بهترین دقایق عمرش آن اوقاتی بوده که بنغمه جانگداز جانانه اش گوش میداده به این خیال نصیف شاعرانه یک تبسم نمودم.

عازم بود بمنزلی که تازه تهیه دیده بودند و ماری درآنجا مشغول تنظیم و ترتیب آن بود برود

احساسات من به سر کذشت عشق و محبت آنها مجذوب شده بود و از آنجائیکه هوا هم لطیف و دلکش بود با او میل کردم بروم از زحمات روز خسته و فرسوده شده بود وقتی خارج شدیم سر بجیب تخیل و تفکر فرو برد.

باری بیچاره این کلمات را بالاخره با یک آه سوزناکی ادا کرد.

چه شده مگر تازکی اتفاقی رخ‌داده عجب! بایک نکاه بی صبرانه گفت آیا این چیزی نیست که‌باین حقارت و پریشانی مبتلا کردیده در کلبه خرابی محبوس شود مجبورباشد که پست ترین وکوچکترین کارهای مسکن کنونش را خود عهده برآید آیا از وضع جدید شکایت آغاز کرده؟» شکایت: نهایت خوشدلی وبشاشت را نشان داده است واقعا از زمان پیش روحا حالش بهتر است جز سخنان مهر و ملاطفت چیز دیکر نگفته وتسلی و توان روح غمدیده من بوده مرحبا براین دختر شایسته تحسین و ستایش است به او کفتم تو خودت را فقیر میشماری هرگز اینقدر دولت نداشتی جز این بیحد و بیشماری که در قلب آن زن مالک هستی نمیدانستی

اما عزیزم اگر اینملاقات اول در این کلبه محقر بطور خوشی بگذرد آنوقت راحت خواهم شد این اولین روز از نمایش حقیقی او است تمام روز مشغول تنظیم امور خانه بوده برای اولین دفعهٔ زحمات خانه داری را تجربه کرده است اولین دفعه است که باطراف‌خود نکاه‌کرده تجملات زندگی‌را از نظر&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>6a6iwqm9l8ckeikcczh8748ew21nivu</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 5, No. 5, 1304 SH.pdf/۲۳</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97819</id>
    <revision>
      <id>304754</id>
      <timestamp>2026-10-14T12:46:29Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۴۲–۴۳</comment>
      <origin>304754</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4805" sha1="4iakwypc4w0j6zhub2gwddz3yf7vg27" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۴۲|}}
خود دور میبیند حتی چیزهائیکه وسیله راحت و آسایش هستند نمی یابد حالا شاید خسته وَمانده نشسته باشد سرزانوی غم زده وزندکی پر درد و محنت آتیه را بنظر میاورد

این تصویری که لزلی بنظر می‌آورد خالی از احتمال و امکان نبود. چون چیزی نمیدانستم بکویم ساکت مانده و راه خود را پیش کرفتم

بعد از عبور از جاده و رسیدن بخیابان باریکی که بواسطه کثرت درختان یک حالت حزن و انزوا پیدا کرده بودکلبه کوچک بنظر ما آمدظاهرش بقدر اینکه خانه یک شاعر کوشه نشین باشد محقر و ساده بود ولی یک منظره طبیعی و قشنک داشت یک درخت تاکی شاخه ها و رشته های باریک خودرا بالا برده بود و چندانه درخت شاخه‌های خودرا بر سر آن خانه کسترده بودند دیدم چند دانه کلدان هم بایک سلیقه در خارج در و روی سبزه‌های بیرون کذاشته شده بود

همچوکه نزدیک خانه شدیم نغمه لطیفی بکوش مارسید لزلی بازوان مرا گرفته و شروع کردم بکوش کردن این آواز لطیف صدای تاری بود که با یک لحن دلنوازی مشغول تغنی بود

حس کردم دست لزلی میلرزد قدری جلو رفت که واضح‌تر صدا بکوشش برسد حرکت او روی ریکها یک صدا ایجاد کرد یک صورت چون قمر سراز پنجره بیرون کرد و دوباره از نظر ما محو شد صدای پای ضعیفی شنیده شد و ماری بایک حالت بشاش و خندان باستقبال ما آمد یک لباس سفید ساده در بر و چند دانه‌کل بموهای قشنک خود جاداده کل رویش چون غنچه و شکفته خندان بود سیما و چهره اش از لبخند و تبسم درخشان شده بود هر کرماری را به این قشنکی ندید بودم

چه قدراز دیدنت خوشوقتم: لزلی عزیزم همه روزرا بانتظار توکذرانده
{{سصم||۴۳|}}
و چندین بار بخیابان آمده و آمدن تورا مترصد بوده ام. میزی زیر یکی از درختها کذاشته و قدری توت فرنکی هم که دوست داری حاضر ساخته ام قدری کره هم حاضر است همه چیز آماده است – من یقین دارم ما باهم خوش‌خواهیم بود. بیچاره لزلی دیکر مغلوب احساسات همسر پرمهر وبا وفایش گردید اورا به آغوش کشیده وچندین بار جبین اورا که از محبت سرخ شده بود بوسه داد ولی از شدت احساسات نتوانست چیزی بکوید و چشمانش پر از اشک کردید

بمن غالبا کفته که اگر چه پیش از این در سعادت و کامرانی روزکار گذرانده ولی هرکز لحظهٔ در عمرش این خوشی و سرور را نداشته است.

{{و|―――}}

{{و|{{بزرگتر|'''جواب سؤالهای علمی'''}}}}

۱ – غدهٔ که در نموما تاثیر دارد موسوم است بغدهٔ بلغمی که بزرکتر از یک نخود نیست. این غده در سطح استخوان جمجمه درست زیر مغز واقع است. وقتیکه قوه عملش زیاد است اشخاص بلند قد که بارتفاع هفت الی هشت پا میرسند بوجود میاورد ولی هرکاه این غده از کار افتاده باشد شخص کوتاه‌قد میشود

۲ پولاد آهنی است محتوی مقدار کمی کربن و سایر مواد شیمیائی است ذرات آهن بواسطهٔ وجود کربن طور دیکر در جای خود قرار کرفته وبیکدیکر محکمتر میچسبند بدینواسطه پولاد از آهن خالص سخت تر است

۳ – پوست شخص قوی هیکل نمیترکد زیرا بهمان سرعتی که چربی در بدن چنین شخص درست میشود بهمان سرعت نیز پوست نمو و ترقی میکند اگر شخصی را که فربه بود و لاغر شده ملاحظه‌نمائید خواهید دید که‌پوست‌بدن او چین برداشته است

۴ – اگر سیارات‌را دوسه شب‌مواظب باشید خواهید دید کمی حرکت میکنند ولی ثوابت مطلقا از جای خود حرکت نمینمایند.&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>4iakwypc4w0j6zhub2gwddz3yf7vg27</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 5, No. 5, 1304 SH.pdf/۲۴</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97820</id>
    <revision>
      <id>304755</id>
      <timestamp>2026-10-14T12:47:04Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۴۴</comment>
      <origin>304755</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="1441" sha1="euivvqeebilu3tzzapbomd1ckq812hh" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۴۴|}}
۵ – فصول بدینطریق ایجاد میشود: –

محور زمین یعنی خطی که از یک قطب به قطب دیکر امتدا دارد و زمین دوران حرکت وضعی خود را انجام میدهد کمی متمایل است. وقتیکه‌زمین در مدار خود دور خورشید میکردد قسمت شمالی کره تانصف سال قدری بطرف خورشید متمایل میشود و برای نصف دیکر سال از طرف خورشید دور میگردد وقتیکه زمین بطرف خورشیدمتمایل است تا بستان است ولی وقتیکه از خورشید دورمیشود زمستان است. فصول‌نیمکره‌جنوبی‌عکس فصول نیمکره شمالی است یعنی وقتیکه قسمت‌شمالی بخورشید نزدیک است قسمت جنوبی دور است و بالعکس.

۶ – دو اختلاف اصلی بین نباتات و حیوانات وجود دارد: –

(۱) حیوانات میتوانند از مکانی بمکان دیکر انتقال و حرکت نمایند نباتات نمیتوانند

(۲) نباتات میتوانند غذای خود را توسط اشعه آفتاب و موادشیمیائی معمولی تهیه نمایند ولی حیوانات محتاج به‌خوردن حیوانات دیکر یانباتات هستند

ترجمه علی محمد عامری&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>euivvqeebilu3tzzapbomd1ckq812hh</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 2, 1304 SH.pdf</title>
    <ns>106</ns>
    <id>97821</id>
    <revision>
      <id>304756</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:01:38Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>ساخت فهرست برای عالم نسوان، سال ششم، شمارهٔ دوم (۱۳۰۴)</comment>
      <origin>304756</origin>
      <model>proofread-index</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="755" sha1="m92dwm2bh0ir5uqxwm5sh7xxsd8wa6o" xml:space="preserve">{{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template
|type=مجله
|Title=عالم نسوان
|Volume=سال ششم، شمارهٔ دوم
|Author=
|Translator=
|Editor=
|School=
|Publisher=
|Address=تهران
|Year=۱۳۰۴ خورشیدی
|Key=
|Source=pdf
|Image=1
|Progress=C
|Pages=&lt;pagelist
1=جلد
2=-
3=۲–۳
4=۴–۵
5=۶–۷
6=۸–۹
7=۱۰–۱۱
8=۱۲–۱۳
9=۱۴–۱۵
10=۱۶–۱۷
11=۱۸–۱۹
12=۲۰–۲۱
13=۲۲–۲۳
14=۲۴–۲۵
15=۲۶–۲۷
16=۲۸–۲۹
17=۳۰–۳۱
18=۳۲–۳۳
19=۳۴–۳۵
20=۳۶–۳۷
21=۳۸–۳۹
22=۴۰
23=-
/&gt;
|Volumes=[[عالم نسوان]]
|Remarks=نشر: مجمع فارغ‌التحصیلان مدرسهٔ اناثیهٔ امریکایی (ایران بیت‌ئیل)، تهران. بیشتر برگه‌های این پرونده دو صفحهٔ روبه‌روی مجله را در بر دارند؛ برچسب هر برگه شمارهٔ صفحه‌های چاپی آن است.
|Width=
|Css=
|Header=
|Footer=
}}</text>
      <sha1>m92dwm2bh0ir5uqxwm5sh7xxsd8wa6o</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 2, 1304 SH.pdf/۱</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97822</id>
    <revision>
      <id>304757</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:02:11Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ جلد</comment>
      <origin>304757</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="1592" sha1="j6brmmzr87iv58kn3wh5azc38mdyhcz" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||جلد|}}
{| style=&quot;width:100%&quot;
| style=&quot;text-align:right&quot; | '''شمارهٔ دوم'''
| style=&quot;text-align:center&quot; | {{بزرگتر|{{بزرگتر|'''عالم نسوان'''}}}}
| style=&quot;text-align:left&quot; | '''سال ششم'''
|}

{{و|'''۱۳۰۴'''}}

{{و|'''هر دو ماه یک شماره طبع میشود'''}}

{{و|'''اسفندماه ۱۳۰۴ – مارس ۱۹۲۶'''}}

{{و|'''در تحت نظر ریاست مدرسهٔ عالی اناثیهٔ امریکائی، ایران بیت آل'''}}

{{و|'''صاحب امتیاز – نوابه خانم صفوی'''}}

{{و|{{بزرگتر|'''وجه اشتراک'''}}}}

{| style=&quot;margin:auto&quot;
| سالیانه در مرکز || ۱۰ قران
|-
| سالیانه درولایات || ۱۲ «
|}

{{و|'''تک نمره ۲ قران'''}}

{{و|'''محل اداره: طهران – مدرسهٔ عالی اناثیهٔ امریکائی'''}}

{{و|'''محل توزیع: خیابان لاله‌زار – مطبعهٔ فاروس؛ مجمع جوانان ایران؛ کتابخانه طهران'''}}

{{و|{{بزرگتر|'''وکلای ما در ولایات'''}}}}

{{و|'''رشت – خانم نشاط الدوله مدیرهٔ مدرسهٔ دوشیزگان دولتی'''}}

{{و|'''همدان – میس براهین، مدرسهٔ دخترانهٔ آمریکائی'''}}

{{و|'''یزد – میس ایدن، مدرسهٔ انگلیسی'''}}

{{و|'''ملایر (دولت آباد) – میسز ذیگلر، حکیمه خانم امریکائی'''}}

{{و|'''کرمان – آقای جوادخان مهین، ادارهٔ مالیه'''}}&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>j6brmmzr87iv58kn3wh5azc38mdyhcz</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 2, 1304 SH.pdf/۲</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97823</id>
    <revision>
      <id>304758</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:02:44Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ -–-</comment>
      <origin>304758</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3513" sha1="nlznwctnhyctz8hzxz309rq91jsb95g" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||-|}}
{{و|{{بزرگتر|'''فهرست مندرجات'''}}}}

{| class=&quot;wikitable&quot; style=&quot;margin:auto&quot;
! !! !! صفحه
|-
| '''۱ – تبریک عید نوروز''' || || ۱
|-
| بخاطر آر که کیستی || || ۱
|-
| خزائن قدرت و استعداد || || ۳
|-
| '''۲ – اطلاعات علمی شما بچه درجه است؟''' || ترجمهٔ ع. م. عامری || ۵
|-
| colspan=&quot;2&quot; | '''۳ – حفظ الصحه''' ||
|-
| بقیهٔ اشعهٔ رنتگن و طبابت || دکتر حبیب عدل || ۵
|-
| colspan=&quot;2&quot; | '''۴ – دستور پرستاری وتوجهات اطفال''' ||
|-
| چرا شیر بخورند؟ || میسز پین || ۱۱
|-
| حکایت سه غربال || ترجمهٔ ملوک خانم شایان || ۱۴
|-
| colspan=&quot;2&quot; | '''۵ – خانه داری''' ||
|-
| قسمت سوم ابنیه وساختمان || سموئیل سعید، رئیس ساختمان بانک شاهنشاهی || ۱۵
|-
| آداب معاشرت || م. جلالی || ۱۸
|-
| colspan=&quot;2&quot; | '''۶ – اخبار نسوان''' ||
|-
| ملکهٔ الکساندر، ملکهٔ قلبها و ملکهٔ آنهائیکه محزون و مهموم‌اند || ترجمهٔ همدم نبوی || ۲۳
|-
| colspan=&quot;2&quot; | '''۷ – ادبیات و غیره''' ||
|-
| لقب خرگوش || دلشاد خانم || ۲۵
|-
| یک ساختمان امریکائی در پاریس || ترجمهٔ حبیبه مجلل || ۳۰
|-
| از اختراعات ساده بیشتر میتوان منافع برد || ترجمهٔ احمد نخستین || ۳۱
|-
| کالج هوائی || ترجمهٔ م. ا. بیرجندی || ۳۴
|-
| سه دستور برای شادمانی || میر حسین حجازی || ۳۷
|}
{{سصم||-|}}
{| style=&quot;width:100%&quot;
| style=&quot;text-align:right&quot; | '''شماره دوم'''
| style=&quot;text-align:center&quot; | {{بزرگتر|{{بزرگتر|'''عالم نسوان'''}}}}
| style=&quot;text-align:left&quot; | '''سال ششم'''
|}

{{و|{{بزرگتر|'''تبریک عید نوروز'''}}}}

کارکنان مجلهٔ عالم نسوان در این‌جشن بزرک عید نوروز، که‌بزرگترین یادگار نیاکان پیشین ما است، با نهایت توقیر و احترام تبریکات صمیمانهٔ خود را بعموم مشترکین و قارئین گرام تقدیم میدارند و مزید توفیقات آنان را در این سال نو از درگاه الهی مسئلت نموده و امیدوارند که این عیدسعید نوروز بر عموم آنان فرخنده و همایون باشد، و سال آتیه را با نهایت شادی و خرمی و فیروزی بپایان رسانند

{{و|―――}}

{{و|{{بزرگتر|'''بخاطر آر که کیستی'''}}}}

در آمریکا آوازه‌خوان بسیار مشهور سیاه پوستی موسوم‌به رونالدهایز هست که با وجود سیاه پوستی‌اش کراراً برای سرودن در حضور جماعات زیاد چه در امریکا و چه در اروپا دعوت شده است، و حتی در حضور پادشاه انگلیس نیز آواز خوانده است.

مادر این مرد از یک فامیل اسیری بوجود آمده و در خانوادهٔ اسارت نشو و نما کرده است؛ و بخوبی زمانی را که والدینش از قید اسارت مستخلص شده اند بیاد دارد. این مادر سیاه فقیر همت بر این گماشت که&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>nlznwctnhyctz8hzxz309rq91jsb95g</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 2, 1304 SH.pdf/۳</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97824</id>
    <revision>
      <id>304759</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:03:15Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۲–۳</comment>
      <origin>304759</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4895" sha1="c06v0nporu1quoemtt1hom39bonl4me" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۲|}}
فرزند خود را بتحصیل علوم وادارد، تا در آتیه وسیلهٔ برای اعاشهٔ خودداشته باشد. بنابر این فرزند خود را بمدرسه گذاشت و خود برای تحصیل روزی در مزارع پنبه مشغول زحمت گردیده از نتیجهٔ دسترنج خود وسائل تحصیل اورا فراهم میکرد. در ضمن‌تحصیل استعداد سرشار آواز او کشف شدواکنون شهرت عظیمی را برای او کسب کرده است.

یکی از دوستان نگارنده که در یکی از شهرهای بزرک امریکا اقامت داشت نقل میکند که شخص فوق‌الذکر برای سرودن در یکی از سالون های بزرک آن شهر دعوت شد. چون دوست من روزنامه نویس بود برای کسب اخبار باطاق کوچکی که رونالدهایز در آنجا انتظار شروع کنسرت را میکشید دسترس پیدا کرد. در حین انتظار فراش تلگرافخانه وارد شده تلگرافی به هایز داد. همینکه هایز از مضمون تلگراف مطلع گشت چشمانش پر ازاشک شد و تلگراف را بدونفری که حضور داشتند ارائه داد مطلب تلگراف این بود: «بخاطر آر که کیستی. مادر.» بعد رونالدهایز برای دوست من‌نقل کرد که هرگاه در هر نقطهٔ از نقاط عالم خیال سرودن در حضور جماعتی را داشته باشد مادر پیر سیاهش این تلگراف را فوراً برای او مخابره میکند: «بخاطر آر که کیستی.» که مبادا پسرش از این استعداد خود مغرورشود؛ و قوم خود را فراموش کرده و یا خدای خود که این عطای بزرک را بوی کرامت کرده از نظر محو نماید واز اظهار سپاسگذاری او غفلت ورزد.

خیلی بدرد ما میخورد که‌در این سال جدید بخاطر آوریم که‌کیستیم؛ و هرگز دینی خود را که بخدا و معلمات و معلمین و والدین خود داریم فراموش نکنیم.

{{و|―――}}
{{سصم||۳|}}
{{و|{{بزرگتر|'''خزائن قدرت و استعداد'''}}}}

جناب‌دکتر میلسپو رئیس‌میسیونهای امریکائی که البته‌همه‌خوانندگان محترم میشناسند اخیراً مقالهٔ راجع به اوضاع ایران در یکی از مجلات امریکا نوشته است. در این مقاله راجع به‌نسوان ایران فقط بیک جمله اکتفا کرده ولی بعقیدهٔ ماهمان یک جمله بقدری‌جامع است که جا داردعیناً برای‌استحضار قارئین نقل کنیم. مینویسد «در زن ایرانی خزائن استعداد و مجاهدت بی پایانی وجود دارد که گرچه حالیه مورد استفاده نیست ولی البته در موقع از تمایلات استقرار داخلی و حس ترقی خواهی که در مملکت حکمفرماست بطور مؤثری تقویت خواهد نمود». استماع این عقیدهٔ مملو از نیک بینی چقدر مشوق و باعث امیدواری است! ولی در عین حال چرا باید گفته شود «این قوه فعلاموردِاستفاده نیست»؟ ما نیز معتقدیم که درزن ایران‌خزائن قدرت و مجاهدهٔ بی پایانی وجود دارد. در این صورت چه چیز مانع از آن است که نسوان این مملکت لااقل بعضی از موانع عظیمی را که سنک راه ترقی آنها شده‌مرتفع‌سازند؟ این سؤال‌را جوابی‌هست: آن‌بی‌اطلاعی خود زنهای ایرانی‌است از توانائی و استعدادیکه در آنها موجود است. اساساً درعالم عدهٔ معدودی از نسوان از استعداد ذاتی خود آگاهند. و شک نیست که در هر جامعه تا افراد از وجود این قوه و استعداد مطلع نباشند اطلاع جامعه نیز بقدرت و توانائی خود غیر مقدور خواهد بود. مکرر می شنویم که هرین مملکت بسیاری از خواتین محترمه برای مساعدت در اصلاحات لازمهٔ اجتماعی فقط و فقط منتظر فرصت هستند. بسیار خوب. ولی فراموش نکنیم که یک زن تنها نیز اگر واقعاً میل خدمتگذاری داشته و از استعداد ذاتی خود آگاه باشد میتواند خیلی کارها بکند&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>c06v0nporu1quoemtt1hom39bonl4me</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 2, 1304 SH.pdf/۴</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97825</id>
    <revision>
      <id>304760</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:03:46Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۴–۵</comment>
      <origin>304760</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4412" sha1="gq0qhp4jisx2xp4jdacc6ra18w1na2q" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۴|}}
چند مثل بزنیم فلورانس نایتین گل، آن دختر پرستار که در نتیجهٔ زحمات او رموز پرستاری برای سایر همسلکانش حل و کشف گردید، اگر دست روی‌دست میگذاشت وبه‌تنهائی خود تأسف میخورد آیا ایجاد وسائل حیرت انگیزی که امروزه برای معالجهٔ مجروحین موجود است سالها به تأخیر نمیافتاد؟ مشارالیها بهیچوجه ادعا نمیکند که مخلوق فوق العادهٔ بوده است. میگوید «تنها عقیده و ایمان لازم است و من این دورا داشتم»

اگر مادام کوری پس از فوت شوهر و گرفتاری به فقر و مسکنت باستعداد فطری خود اعتنا ننموده دست از کار میکشید و میگفت «من یک زن بیش نیستم» باید دید عملیات شگفت آوری که‌رادیوم انجام میدهدامروزه چه مرحلهٔ را طی مینمود!. مادام کوری میگوید «من جز اعتماد بنفس سرمایهٔ‌دیگری نداشتم». ظاهراً این حقیقت مسلم که کار های بزرک عالم‌همیشه از یک نفر شروع میشوند گویا در مغز ما فرو نمیرود.

امرسن مطلبی را که ممکن بود موضوع خطابهٔ مفصلی واقع شود درجملهٔ‌مختصرذیل‌گنجانده‌است: «هر مؤسسهٔ بزرک نقشی است که از یک فردبیادگار میماند» همهٔ ما برای مقصودی خلق شده‌ایم‌خداوند بهرکدام ذرهٔ ازقدرت و توانائی خودعطا فرموده وماراست که‌این نهال مستعدرا باسعی وکوشش درختی برومند سازیم درصورت اقدام طبعاً پی نه طرز عمل نیز خواهیم برد. ناپلیون کبیر امپراطور فرانسه وقتیکه‌میگوید «کیفیات یعنی‌چه؟ من خود ایجاد کیفیت میکنم» به‌اصل‌واساس موضوع این مقاله اشاره‌میکند. این گفته را اظهار پوچ شخص مغرور بنفس نباید پنداشت زیرا محض حقیقت بوده است. همهٔ ما کیفیات ایجاد میکنیم ولی.... هریک به نسبت سعی و کوشش خود.

{{و|―――}}
{{سصم||۵|}}
{{و|{{بزرگتر|'''اطلاعات علمی شما بچه درجه است؟'''}}}}

ذیلا شش سؤال نوشته‌میشود: کوشش کنید تمام معلومات خود را برای جواب آنها بکار برید سپس‌بصفحهٔ آخر مجله مراجعه نموده ملاحظه‌کنید که جوابهای شما تا چه اندازه صحیح است. اما قبل از آنکه سؤالات را کاملا مطالعه نمائید جوابهارا نخوانید.

۱ – چرا ضربت بسر سبب میشود که چشمهای شخص اشکالی مانند ستاره به بیند؟

۲ – چرا گلی که رنک آن سبز باشد کم است؟

۳ – فرق بین کرسین و گسلین چیست؟

۴ – چرا بعضی اوقات رنک چشم در اثر سن تغییر میکند؟

۵ – چرا بعضی صابونها روی آب میایستد؟

۶ – چرا وقتیکه موزیک را با آهنک تند مینوازند شخص‌احساس می کند که چابک تر و زرنک‌تر است؟

{{و|―――}}

'''حفظ‌الصحه'''

{{و|{{بزرگتر|'''اشعهٔ رنتگن و طبابت'''}}}}

در مقالهٔ گذشته بطور خلاصه لزوم شعاع رنتگن را برای تشخیص امراض و موارد استعمال آنرا خاطر نشان نمودیم حال باید دید که این شعاع در معالجهٔ کدام یک از امراض مورد استفاده واقع میشود. در موقعیکه عالم علم از کشف رونتگن اطلاع حاصل نمود ودانست که‌بکمک این اشعه میتوان درون جسم انسانرا معاینه نمود فوق‌العاده مسرور و بزودی این مسرت ازمحافل علمی تجاوز کرده و بخاطر عامه نیز سرایت کرد. در موقعیکه از هرطرف&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>gq0qhp4jisx2xp4jdacc6ra18w1na2q</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 2, 1304 SH.pdf/۵</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97826</id>
    <revision>
      <id>304761</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:04:18Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۶–۷</comment>
      <origin>304761</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5455" sha1="cril99ii1rh8zn3blr358vy43uya0q3" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۶|}}
اطبا و علما قسمتی بتحصیل شعاع مزبور و قسمت دیگر به طرز استعمال آن برای‌تشخیص امراض حمله مینمودند، افراد مردم هم بطرف مغازه های بزرک میدویدند ماشین‌هائیرا که در معرض نمایش برای جلب مشتریان گذارده شده بود تماشا نمایند ولی بااولین قربانیهای اشعهٔ مجهول مخاطراتش هم‌بزودی احساس گردید – اشخاصیکه اسبابهای مزبور را بکار انداخته و خود را در معرض نمایش قرار میدادند. بدون طول مدت درقسمتهای بدن که‌بیشتر در مقابل‌اشعه واقع‌میشد، مخصوصا دستها، زخم هائی مشاهده میگردید که تقریباً غیرقابل علاج و بنهایت دردناک بود. مو و زلف مستخدمینیکه در مغازه‌ها با رغبت و میل خود را برای معاینه جلو چراغ‌های آن اشعه قرار میدادند بتدریج میریخت. عاملی که چنین اثری در بدن می‌بخشید نمیتوانست جلب نظر دقیق طبیب‌معالج را ننماید. و باین طریق مخزن معالجهٔ امراض با اسلحهٔ جدیدی غنیتر گردید

این مقاله را نه گنجایش آن است که طرز عملیات اشعهٔ رنتگن و چگونگی اثر و طریقهٔ استعمال آنرا شرح داد ونه قوانین معرفت الحیاتی را که موجب عملیات اشعهٔ مزبور درنسوج مختلفهٔ‌بدن میگردد دقت نمود و مجبوراً بایستی به‌نامیدن امراضی اکتفا نمود که بیشتر ازآن درمعالجه استفاده مینمایند

در بین امراض غیر مهلک دوتای آنها که اساساً و مطلقاً بدین‌طریق معالجه میشوند، یکی عبارت است از کچلی و دیگری سالک. کچلی، از هر نوع که باشد و در هرنقطهٔ بدن که ظاهر شود، در اول بروز ناخوشی خود مو میباشد نه ناخوشی پوست‌بدن. درصورتیکه مو یاپشم کاملاازاله شود مرض هم نیز معالجه خواهدشد. آن کسیکه اول دفعه زفت‌را درمشرق زمین استعمال نموده کاملا باین قضیه پی برده است ولی زفت اثر لازمه نخواهد بخشید مگر در صورتیکه مو ها را بطور کلی بر طرف نماید. علاوه بر آنکه این طریقهٔ معالجه خیلی زحمت آور است غالباً به نتیجهٔ مطلوب نرسیده و در هر جای
{{سصم||۷|}}
بدن نیز نمیتوان آنرا استعمال نمود. بنا بر این هیچگاه دیده نشده است که زفت در ریش. سبیل. ابرو. زیر بغل و کشالهٔ ران انداخته شود. چگونه تصور میتوان کرد که یک طبیبی تمام بدن مودار کسی را، که مبتلا بکچلی بوده و سالهای سال به تشخیص غلط سودا روغن های رنگا رنک می مالیدند، به زفت بگیرد؟ در مدت کمتر از دو سال نودوچهارنفر مریض را شخصاً برای کچلی کشاله ران و موی زهار، که مدتها به غلط باسم سودا با روغن های مختلف بی‌نتیجه استعلاج میکردند، بعد از اطمینان از تشخیص خود بوسیلهٔ میکرو سکوب. بتوسط اشعه معالجه کرده ایم

در ممالک متمدنه استعمال این اشعه. که منحصر بفردمعالجهٔ کچلی است، صدی صد نتیجه میدهد. در ایران چطور؟ اگر وضع زندگانی یک بچه را در ایران ملاحظه کنیم که هیچ کچلی نداشته و یا معالجه شده‌و درروز بیست و هشتم الی سی ام تصدیق نامه گرفته است می بینیم این بچه در یک محیطی زندگانی میکند که ابداً از نظافت‌و حفظ‌الصحه اطلاعی نیست و درآنجا تعداد کچل فوق‌العاده است. یکی از بزرگترین اشکالات، فهماندن همین نکته است که‌از آنجائیکه کچلی مرضی است مسری لازم است که بعداز آنکه کچل ازمرضش خلاص شدتمام البسه و رختخواب اورا ضد عفونی کرد و اگرتصور کنیم که این عمل را بخوبی انجام داده باشند می بینیم این بچه بر میگردد به محیطی که کثیف ترین سر کچل در انظار کثیف نیست و با کمال تأسف دفعات مشاهده کرده ایم که‌خانمی ملبس به‌لباس فاخر وظاهراً بسیار تمیزدستی در آورده است سفید باناخن‌های براق از دستکشی به آخرین مد فرنک آن‌دست را کشیده است روی‌سر کثیف کچل بچه خود و بعد بدون کمترین علامت تنفر همان دست را توی همان دستکش کرده باامتناع از استعمال آب وصابونی&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>cril99ii1rh8zn3blr358vy43uya0q3</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 2, 1304 SH.pdf/۶</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97827</id>
    <revision>
      <id>304762</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:04:49Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۸–۹</comment>
      <origin>304762</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5191" sha1="6ilfiw5kg46fidto1oth3svw76ufd46" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۸|}}
که تعارفش میکردیم. قطعاً میترسیده است که براقی ناخونهایش را آب ببرد!. شرق هنوز از عبور پاستور بروی زمین خبر ندارد!

پدری بچه تمیز خود را میبرد مدرسه. آیاتفتیش صحی درآنجاهست؟ نه! چه تفتیش در مدرسهٔ که نه تنها بچه های کچل آنجا جمع میشوند بلکه از معلمین هم مبتلا باین مرض هستند؟ با کمال مسرت تصور خواهید کرد که مدرسه داریم، مخصوص برای کچل؟ هزار افسوس که در آن‌صورت تمام مدارس ما، بلکه تمام‌محیط ما، مخصوص بر کچلی است!

ایراد کاریست سهل و اکتفا برآن مافوق بی همتی است. کشف درد بسیار خوب ولی در درمان آن باید کوشید. این درمان هست و قبل از ما ممالک دیگر با نتایج کاملا رضایت بخشی استعمال کرده اند. لهستان فی‌المثل. این ملت، بعد از تاخت وتاز جنک و قحطی و قشون کشی، بهر گونه زحمات از عدم‌حفظ‌الصحه دچار گردید که ازآنجمله کچلی‌بود. پست های کوچک رادیو ترابی ده تا ده تا ایجاد گردیده و از دهکده بدهکده عبور نموده و کچلی ها را عنفاً در تحت معالجه در می آوردند.

البته‌امروزدرمملکت ما ولی بدبختانه فقط‌در پای‌تخت‌مرضی میتوانند خودرا کاملا معالجه‌نمایند ولی، درمقابل، عدهٔ که استطاعت این‌نوع‌مخاوج‌را ندارند بی‌شمار ومنبع دائمی‌انتشار این‌مرض برای‌تمام مردم، مخصوصاً اطفال میباشند وحال آنکه اگردو پست مخصوص برای معالجهٔ این مرض دائر شود که‌مخارج آنرا از صندوق‌اعانه یا محل دیگری بپردازند چندان گران تمام نشده و یک شهری مانند طهران رادرمدت کمتر از ششماه ازوجود کچلی پاک خواهد نمود. فقط آنگاه میتوان ادارهٔ صحی خیلی مواظبی وقواعد شدیدی تقاضا نمود. ضمناً اشخاصی حساس اگر همچو اعانهٔ بر پا کنند از بزرگی خدمت بنوع خود ملتفت خواهند شد
{{سصم||۹|}}
که صدها دختر بمناسبت همین مرض‌شوهر نمی توانند بکنند و هزاران مردو زن دیگر برای نان شب معطلند برای اینکه هیکل نفرت انگیز آنها سبب می شود که از هر درب رانده میشوند.

اما راجع‌بسالک، بمعالجه آن در اول بروز بایستی پرداخت یعنی‌قبل از آنکه به چرک بنشیند، و در این صورت از این زخم ابداً آثار و علامتی نمی ماند – واگر این معالجه بعد ازهفتهٔ هشتم پس از بروز سالک شده باشد آن‌مریض دیگر هیچوقت سالک نخواهد گرفت.

چون گنجایش نیست‌که تمام مواقعی‌را که اثرات‌اشعهٔ رنتگن نتایج مطلوبه می بخشد خاطر نشان نمائیم داخل بفصل مهم‌تری میشویم که عبارت است از چند امراض مهلکه و اول‌ازهمه سرطان. سرطان که‌انواع مختلفه‌دارد و نبات و حیوان دچار آن میشوند، قبل از پیدایش اشعهٔ رنتگن تنها عمل جراحی، و آنهم فقط در صورت امکان، مدعی معالجهٔ آن بود. اما غالباً عمل سرطان را در تمام بدن منتشر ساخته و از عود آن جلوگیری نمیکنند و غالباً در فاصلهٔ مختصری در همان محل‌بروز میکند مگر اینکه در بدو تولیدماده عمل شود و تمام اشکالات سر این نکته است. امروزه وضعیت تغییر پیدا کرده و طبیب رادیو لوژیست به جراح میگوید «عمل کنید وقتی که میتوانید و بگذارید پس از عمل من معالجه نمایم» زیرا بدین‌طریق از انتشار وعودمرض در همان محل جلوگیری میشود در صورتیکه قرصه قابل عمل یدی نباشد عامل استعمال این اشعه ممکن است آنرا در بعضی مواقع قابل عمل نموده بجراح بسپارد. بزرگترین عده سرطان های قسمت بالای صورت که هیچ قابل عمل نیستند بدین طرز کاملا علاج شده و اسباب خلاصی مرضی نه فقط از مرض مهلک بلکه از تنفر مردم میگردد.

در اروپا پس‌از کسب اطلاع بوسیلهٔ‌احصائیه از اینکه سرطان‌بلائیست&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>6ilfiw5kg46fidto1oth3svw76ufd46</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 2, 1304 SH.pdf/۷</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97828</id>
    <revision>
      <id>304763</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:05:21Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۱۰–۱۱</comment>
      <origin>304763</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4350" sha1="7va8tq22jj486ql7r4qrzaimrvbtll7" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۱۰|}}
عمومی هر مملکت دفاع از آنرا وجههٔ ملی‌خودقرار داده وبه‌تمام وسائل تربیتی به تودهٔ جمعیت اهمیت «غدد کوچولو» و خطریرا که از غفلت و یامعالجه با روغن های مختلفه پیدا مینماید خاطر نشان نمودند. مراکز ضد سرطان باتمام اسبابها و لوازم جدید و متخصصین فنی لازم ایجاد واطباء تمام ممالک برای جلوگیری و مقاومت با این بلای عمومی تربیت شده و میشوند.

اهمیت تشخیص مقدماتی. تشخیص، و زودی‌تشخیص، که حیات مریض به آن متعلق‌است، به اطبای مزبور خاطر نشان گردید. اطبا و مرضا مطلع شده و میشوند که بمجرد تشخیص مرض دقیقهٔ را نبایستی به روغن‌مالی و ارجاع به رمال و فال‌گیر و جادوگر و دعانویس یاترذید از دست داد بلکه مستقیماً نزد جراح و عامل رادیولوژی بایستی دوید تا ایشان با یکدیگر تشریک مساعی نموده و اگر دیر نیامده‌است نجاتش دهند

مرضی که نوعاً سرطان نیست ولی خطرات سرطان را دارد ماده‌ایست که در رحم زن‌می‌روید (Fibrome utérin) با شرط صحت‌تشخیص، این‌مرض بی زحمت و اذیت بدون آنکه آنی مریضه ازکار و زندگانی خود باز بماندکاملا معالجه می شود. در صورتیکه با عمل جراحی اولا ممکن است تلفات‌واقع‌شود؛ ثانیاً خود عمل مهم است و زحمت دارد.

میکوزیس‌فونگوئید (Mycosis fongoïde)، مرض قاتل‌دیگر که‌مثل سرطان میروید و قبل از استعمال اشعهٔ رنتگن نمی دانستند چگونه آنرامعالجه نمایند، امروز باین وسیله معالجه و بدون گذاردن اثری برطرف و محو می گردد.

چه بسیاری از امراض دیگر که بواسطه شعلهٔ رنتگن معالجه میشود فی‌المثل – دراین موقع بنظرم می‌آید که‌بچه بودیم و مرحوم آخوندی خیلی مقدس و متین بما دیوان حافظ را بخیال خود تدریس میکرد. گاهی به نکتهٔ
{{سصم||۱۱|}}
باریکی که میرسیدیم اول‌استغفرالهی گفته و بعد دست بمحاسن خود کشیده میگفت «المعنی فی‌البطن‌الشاعر» ماهم مثل آنمرحوم بعد از تلفظ عبارت «فی‌المثل» ملتفت میشویم که زبانمان کوتاه است چه که از ده مرض یکی اسم فارسی ندارد و اگر نه آنهائیکه ادعای‌ضد دارند اسامی ذیل را ترجمه‌فرمایند

Leucémie انواع&lt;br /&gt;
Lymphogranulomatoses انواع&lt;br /&gt;
Goître exophtalmique chèloides&lt;br /&gt;
Hypertrophice du thymus&lt;br /&gt;
Adénites tuberculeuses&lt;br /&gt;
Metroragies de la ménopause&lt;br /&gt;
Menorragies de la puberté&lt;br /&gt;
Acromégalie - Gigantisme

ولی صورت امراضی هم که بدین وسیله معالجه میشود بطوری طولانی است که تحریرش برای قارئین تصدیع خواهد بود و همین مجمل مدلل میدارد که آنچه را که در خصوص تشخیص امراض گفتیم در اینجا میتوان تکرار کرد. علم رادیولوژی نه فقطلازم و ملزوم علم‌طب بوده و بکار معالجهٔ غالب امراض میخورد بلکه بر میدان عملیات و موارد استعمالات آن روز بروز افزوده میشود، از یکطرف بمناسبت تکمیل خود فن و از طرف دیگر باازدیاد قوه اسبابها.

دکتر س. حبیب – عدل

{{و|―――}}

{{و|{{بزرگتر|'''دستور پرستاری و توجهات اطفال'''}}}}

{{و|{{بزرگتر|'''چرا شیر بخورند'''}}}}

در آمریکا از طرف دولت ادارهٔ تأسیس شده است که مخصوص پرستاری&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>7va8tq22jj486ql7r4qrzaimrvbtll7</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 2, 1304 SH.pdf/۸</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97829</id>
    <revision>
      <id>304764</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:05:52Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۱۲–۱۳</comment>
      <origin>304764</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4814" sha1="mt69hgji55z8epi3wqh06y35alm9ruv" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۱۲|}}
اطفال میباشد. آنچه را که مفید حال اطفال میباشد بچاپ رسانیده انتشار میدهند تا آنکه عموم اولیای اطفال اطلاع کامل حاصل نمایند. در مجلهٔ که ذکر شد دولت ایراد کرده است «چرا باید شیر بخورند» ما این قبیل مطالب مفیده را ترجمه مینمائیم تا آنکه مادر های ایرانی هم اطلاع یافته در توجه اطفال مواظبت کامل بنمایند. وآن اینست:

هیچ غذائی مفیدتراز شیر نیست زیرا که تمامی‌لوازم نمو و قوهٔ‌بدنی جهة بازی و کار و حرارت درشیر یافت میشود.

استعمال شیر جهة مادرهای‌شیرده خیلی‌لازم است. البته اطفال‌کوچک هم شیر لازم دارند اقلا در هر روز یک چارک. ولی مادر هائی که حامله میباشند و اطفال شیرخوار دارند بیش از یک چارک لازم دارند.

«چرا شیر اینقدر اهمیت دارد؟».

در هر یک چارک شیر قوهٔ چهارتخم مرغ بزرک و یا دوسیرو نیم گوشت گوسفند میباشد.

شیر دارای ماده‌ایست موسوم به پروتین و آن ماده‌ایست مقوی که در گوشت و تخم‌مرغ موجود میباشد و در هر کدام باندازهٔ خود. بعلاوه درشیر مواد جمادی هم موجود میباشد که برای بدن نهایت لزوم را دارد که فواید آنرا ذکر مینمائیم.

طفلی که باید نمو کند اگر در خوراک او مواد فوق نباشد نقصانی در نمو بدن و دندان و استخوان او پیدا خواهد شد. خیلی باید مواظبت نمود خوراکی برای اطفال انتخاب کرد که در آن مواد آهن و آهک و گوگرد موجود باشد، چونکه قسمت عمدهٔ استخوان و دندانهای ما از آهک صدف ساخته شده است. آهک صدف از برای استحکام استخوان و دندان میباشد.

مواد آهکی یک چارک شیر مساویست با مواد آهکی ده پرتقال بزرک
{{سصم||۱۳|}}
یاسی و دو تخم مرغ و یا سه من‌ونیم گوشت گوسفند. شیر چیز مهمی است که مواد آهن و گوگرد در آن میباشد.

بدن محتاج به یک چیزی‌است که آن ویتمن میباشد. ویتمن ماده‌ایست مقوی و مفید که در تمام میوه‌جات وسبزیجات خام و شیر خام فراوان‌است.

{{ناخوانا|حدس: نظر}} باینکه در ایران شیر خام بعضی میکروبهای مضر دارد (زیرا که گاو را در ایران بطور خوبی محافظت نمی نمایند و در خوراک آن توجه مخصوصی ندارند)، از اینجهة آن حیوان دارای هرگونه امراض مختلفه میشود. اینست که شیر آن دارای میکروب میباشد. پس لازم است کمی بجوشانند تا میکروب های مضرهٔ آن معدوم شود لیکن نه زیاد بجوشانند که تمام ویتمن معدوم شود زیرا که ویتمن قوهٔ تحمل کمی حرارت را دارد لیکن اگر زیاد بجوشانند ویتمن بکلی معدوم خواهد شد. ولی اگر شیر بحالت طبیعی خود یعنی خام باشد تمام ویتمن در آن موجود است.

شیر مادر از شیر گاو که جوشانده باشند بهتر است. علاوه‌بر شیر، خوراک دیگر که مواد معدنی آن یعنی ویتمن بیشتر باشد بطفل سه ماهه الی شش ماهه باید داده شود.

پس باطفل کوچک خصوصاً آنهائی که شیر مادر نمیخورند آب پرتقال و آب گوجه فرنگی بخورانند و آب انار هم بسیار مفید است زیرا دارای‌ویتمن می باشد. لیکن دارای مواد دیگری است که از برای اسهال مفید میباشد ولی درصورتیکه طفل یبوست داشته باشد نباید آنرا استعمال نمود چنانکه در مجلهٔ قبل ذکر کردیم.

آفتاب هم برای طفل خیلی لازم‌است زیرا که میکروب مرض‌را معدوم میکند مخصوصاً میکروب سل را که بزودی در استخوان طفل اثر میکند.

درمریضخانه‌های مخصوص اطفال درامریکا اطاقهای بزرک بطوری ساخته&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>mt69hgji55z8epi3wqh06y35alm9ruv</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 2, 1304 SH.pdf/۹</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97830</id>
    <revision>
      <id>304765</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:06:24Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۱۴–۱۵</comment>
      <origin>304765</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4524" sha1="rymt35zgszzfi2goncilkq615chhnyw" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۱۴|}}
شده‌است که نور آفتاب درسر تا سر آن میتابد وهر روزه اطفال مسلول‌را برهنه کرده روی تخت خواب زیر اشعه آفتاب میخوابانند و شیر بایشان میخورانند لیکن بواسطهٔ دستمالی چشم آنهارا از حرارت آفتاب حفظ مینمایند پس‌شما که میخواهید اطفال خود را برومند نمائید باید این نکات را درنظر داشته بموقع اجرا بگذارید یعنی شیر و آفتاب را، که نعمت خداوند مهربان است، از ایشان دریغ ندارید

میسز پین

{{و|―――}}

{{و|{{بزرگتر|'''حکایت سه غربال'''}}}}

خوبست که حکایت ذیل را اطفال و بزرگتران طرف توجه قرارداده و از روی آن تعلیم گیرند

یک پسر کوچکی که اسمش مهدی بود یک روز وقتیکه از مدرسه بمنزل آمد رو بمادرش کرده و باشتیاق تمام‌گفت «خانم‌جان شمادرباره من چه خیال میکنید. من همین‌حالا شنیدم که...» – فوری‌مادرش دست‌اورا گرفته و گفت «پسرجان یکدقیقه حرفت را نگاه‌دار تا از تو سؤالی کنم. آیا آنچه‌شنیده ای قبل از آنکه برای من تعریف کنی از سه غربال درکرده ای؟» «غربال؟! خانم جان مقصود شما ازغربال چیست؟» خانم گفت «بسیار خوب، عزیزمن، غربال اول موسوم بحقیقت است. آیا حکایت تو راست است» مهدی درجواب گفت «من حقیقتاً نمیدانم اما آنقدر میدانم که منوچهر بمن گفت که‌اکبر باو گفت که حسن....» خانم در جواب گفت «مهدی جان – این مطلب خیلی پیچیده و درهم است. در خصوص غربال دوم چه فکر کرده ای. آیا مطلبی را که میخواهی اظهار کنی از روی‌مهربانیست یا خیر.» «نه‌خیر، خانم‌جان، گمان نمیکنم که اساساً موضوع مطلب از روی راستی و مهربانی باشد» «خوب، از
{{سصم||۱۵|}}
اینها گذشته مقصود از غربال سوم لزوم اظهار آن است. آیانمیشود آنرا ازاین غربال بیرون کرد؟» «نه خیر، خانم جان، اظهار این مطلب حقیقتاً ابداً لزومی ندارد.» پس عزیز من هر مطلبی را که میخواهی بگوئی چند دقیقه پیش از اظهار آن قدری فکر کن. اگر مطلب تو دارای این سه صفت نیست، یعنی حقیقت ندارد و از روی مهربانی نیست و لزومی هم ندارد که آنرا اظهار کنی، پس بهتر آنست که آن حکایت را اصلا نشنیده گرفته و آرا بکلی فراموش کنی»

ترجمهٔ ملوک خانم شایان

{{و|―――}}

'''خانه داری'''

{{و|{{بزرگتر|'''قسمت سوم – ابنیه و ساختمان'''}}}}

در لوایح و مقالات خیلی راجع به خانه های معمولی و متداولی بحث شد و اینک مناسب است‌مختصری نیز در بنای خانه های تابستانی بپردازیم

چنانچه به بنا نمودن خانهٔ کوچک یا بزرک تابستانی که شامل چندین اطاق باشدمایل‌باشید بایستی در نظرداشت که درماه های‌تابستان خورشید از منتها نقطهٔ شمالی مدار خود طلوع و غروب مینماید و در این دو موقع یعنی صبح و عصراطاقهای روبشمال خانه در معرض تابش آفتاب واقع میشود و بدین لحاظ برای اجتناب از آفتاب بایستی اطاق راه‌قابل جنوب (روبقبله) بنانمود و باالعکس در نصف‌النهار که آفتاب ازطرف جنوب تابان است بهترین اطاق‌آنست‌که بطرف شمال بنا شده باشد

ولی بدبختانه این مطالب را مراعات ننموده و در نتیجه خانهٔ که برای مصرف تابستان بنا شده بالعکس درمعرض اشعهٔ سوزان خورشید واقع‌میشود&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>rymt35zgszzfi2goncilkq615chhnyw</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 2, 1304 SH.pdf/۱۰</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97831</id>
    <revision>
      <id>304766</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:06:55Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۱۶–۱۷</comment>
      <origin>304766</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5018" sha1="rv7rueyebragxhduvkdivro58s5gfsz" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۱۶|}}
اطاقهای زمستانی که غالباً بعد از ظهر محل سکنی است بایستی مقابل مغرب بنا شود.

تزیین خارجی خانه – غالباًمشاهده میشود که مبالغ هنگفت وبیفایده در تزیین خارجی خانه بمصرف میرسد. چنانچه شخصیت اشخاص را نمیتوان فقط به افکار واخلاقشان تشخیص داد، همین طور هم‌قشنگی خانه دلیل براستحکام نیست. بنابر این قبل از شروع به تزیین خانه اول و مهم ترین کار استحکام است و بس.

تزیین خانه غالباً بشکل گچبری دیده میشود. گرچه دراولین مرحله قشنک است ولی پس از اندک‌زمانی بواسطهٔ باران و مخصوصاً گرد و غبار کثیف گشته روز بروز بر چرکینی آن افزوده میشود در صورتیکه بواسطه طراحی کامل میتوان خانه را بهتر زینت داد

داخل خانه – قسمت داخلی خانه ممکن است، دراثر انتخاب غلط یا صحیح رنک، بدنما یا خوش نما شود، گرچه انتخاب رنک نسبت به سلیقهٔ اشخاص مختلف‌است ولی نکات ذیل مفید واقع میشود:–

رنگهای خاکستری و آبی که موسوم به «رنگهای سرد» میباشند نبایستی در اطاقهائیکه کمتر کسب نور مینمایند استعمال نمود. رنک زرد هرجا که باشد ببسیار فرح بخش‌است. رنک قرمز مضطرب کننده است ونبایستی استعمال شود ولی رنک سرخ مستثنی‌میباشد. رنک بنفش را نبایستی بهیچوجه استعمال نمود بعلت اثرات سوئیکه بچشم وارد میسازد و از طرفی هم رنک اشخاص در مقابل این رنک زرد بنظرخواهد آمد. سفره خانه، دالان و راهرو را بهتر است برنک سفید باقی گذاشت. دراطاقهائیکه با عکس زینت شده است بایستی رنک سفید یا زرد کم‌رنک «نخودی» بکار برد.

اثاث‌البیت یا مبل – با اینکه موضوع اثاثیه یا مبل مورد بحث ما
{{سصم||۱۷|}}
نیست معذلک درج نکات ذیل بی‌مورد نخواهد بود:– نخستین بایستی در نظر داشت که هوای این قسمت ایران بخصوص حوالی طهران بیشتر از قسمت‌سال کثیف و دارای گرد و غباراست. بنابر این اثاثیهٔ خانه بایستی طوری انتخاب شود که گردوغبار چندان در آن تأثیری نکند. قالی یا فرش اطاق بایستی به اندازهٔ یکچهاریک ذرع از اطراف دیوار فاصله داشته باشد.

کف اطاق و پای دیوارها را بایستی با کاشی فرش نمود. کاشی از قالی ارزان تراست. داشتن یک چنین حاشیه موجب پاکیزگی اطاق و خود قالی خواهد بود.

صندلی و میز و امثال اینها ممکن است دارای پایه های خراتی‌شده باشند مشروط براینکه پایه های مزبور دارای پیچ و خم زیاد نباشند زیرا گرد وغبار درآنها جمع شده و البته قارئین محترم تصدیق خواهند فرمود که این گردوغبار میکروب در خود پرورش داده و بعد هم تولید مرض مینماید

اثاثیه بطور عموم بایستی طوری انتخاب شود که پاک کردنش چندان مورد زحمت نباشد و بدینجهت‌بنده شخصاً برای اینگونه اسبابها پایه های‌چهار گوشه را ترجیح میدهم. قفسهٔ جای لباس، کامود و مانند آنها بایستی طوری ساخته شود که، درموقع قرار گرفتن، بین سطح تحتانی اسباب فوق و کف اطاق فاصلهٔ نباشد و این مانع از جمع شدن کثافات خواهد بود

میز تحریر غالباً با پوششی از پارچه ساخته میشود در صورتیکه‌این مطلب مخالف حفظ‌الصحه‌است وپارچه پس‌ازاندک مدت چرکین خواهد شد. یک رویه از چوب در اولین مرحله گران ولی با دوام‌تر و رضایت بخش تراست. بملاحظهٔ گردوغبار هوا نبایستی قابهای عکس منبت‌کاری استعمال‌کرد ومحل نصب کردن عکس طوری باشد که مرکزتوجه عکس افقی با چشم شخص ایستاده‌باشد و نخی که درآویزان کردن بکار میرود نبایستی پیدا باشد. چون جای سوراخ&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>rv7rueyebragxhduvkdivro58s5gfsz</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 2, 1304 SH.pdf/۱۱</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97832</id>
    <revision>
      <id>304767</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:07:28Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۱۸–۱۹</comment>
      <origin>304767</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4874" sha1="dz93nsgvaz77mbc9738ccqcjtd8rs74" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۱۸|}}
میخ دیوار را بدشکل میسازد بدینجهت قبل از کوبیدن میخ عکس باید جای آنرا معین کرده و بعد کوبید.

خانهائیکه بیش ازچهار یاپنج اطاق دارد لازم‌است که دارای یک زنک اخبارهم باشد. قیمت مقدماتی ومخارج نگاهداری زنک اخبار کم است ولی موجبات تسهیلی که بوسیلهٔ آن فراهم میشود حقیقتاً تعجب آور است.

این قبیل مقالات را نمیتوان خاتمه داد مگر آنکه تاکیدنمود که صاحب بنائی باید اینگونه مطالب را تحت مطالعه دقیق قرار داده وبعد باصرف اوقات زیادی آنهارا بموقع اجرا گذارد

سموئیل سعید

ترجمهٔ محمود ملکی

{{و|―――}}

{{و|{{بزرگتر|'''آداب معاشرت'''}}}}

چون‌در کلیه ممالک متمدنهٔ دنیابرای آداب معاشرت و مراسم‌پذیرائیها کتب بسیار تألیف وتصنیف شده که میتوان با مراجعه بانها آداب معاشرت‌هر قوم را دانست ماهم برای اینکه باقافلهٔ ترقی همراه شده باشیم مختصری ازآداب معاشرت راکه لازم است رعایت شود بطور نمونه واختصار تحت مطالعهٔ قارئین محترم این مجله میگذاریم.

در میهمانیهای دوستانهٔ بی‌تکلف البته هرکس بمیل و سلیقهٔ مخصوص خودش از دوستان خود پذیرائی میکند و زیاد پیرو آداب و رسوم نیست ولی در هر حال نباید طریق نظافت ونزاکت رااز دست داد. درمواقع‌میهمانیهای بزرک و رسمی بایستی آداب و رسوم پذیرائیرا کاملا بجای آورد.

ترتیب اطاق پذیرائی – اطاقیرا که‌خانم خانه برای پذیرائی میهمانان خود حاضر میکند باید درکمال نظافت و ترتیب باشد، چونکه پاکیزه ومرتب بودن میز، صندلی، رویمیزی، گلدان، پرده، ظروف وسایر اثاثیه ولو اینکه
{{سصم||۱۹|}}
مختصر هم باشد جلوهٔ مخصوصی باطاق میدهد.

صاحبخانه بایستی بعدهٔ مدعوین خود صندلی تهیه کند که تنگی جا اسباب خجلت خود و زحمت سایرین نشود. برای هردونفر میهمان یک میز کوچک با رویوش سفید تمیز لازم است و معمولا در میهمانیهای بزرک میوه‌و شیرینی یا باصطلاح عصرانه را روی این میزهای کوچک ترتیب میدهند و بر خلاف سابق شیرینی‌خوریهای کوچک وظریف راحالیه بهتر می‌پسندند. همینطور اغلب روی هرمیزی یک ظرف میوهٔ مخلوط میگذارند و بایستی بعلاوهٔ عصرانه که هر کس بفراخور حال و سلیقهٔ خود ترتیب میدهد برای هر یک نفر یک بشقاب کوچک با یک کارد و چنگال مخصوص میوه‌خوری واگر ممکن باشدیک دستمال سفید کوچک گذارده شود. دراین مواقع اگر یک یا دوقندان کوچک هم در روی هر میزی باشد هم اسباب راحتی میهمان است و هم پیشخدمت در موقع دادن چای معطل نمیشود.

وظیفه صاحبخانه – صاحبخانه باید صندلی خود را نزدیک درب‌ورود بگذارد تا بتواند مراسم استقبال و احترام را با میهمانان خود بجای آورد. در موقع ورود هر میهمان جدیدی بایستی صاحبخانه از جای بر خواسته با چهرهٔ بشاشی شخص وارد را استقبال کرده و باکمال ادب جای نشان دهد و بایدحتی المقدور سعی کندکه اسباب راحتی‌وسرگرمی میهمانان خودرافراهم کند

در مجالس بزرک قاعدتاً معرفی کردن جایز نیست ولی در میهمانیهای کوچک دوستانه معرفی اشخاص ناشناس خیلی لازم است ولی در این مواقع اشخاصیراکه بایکدیگر دوست ومعاشر نیستند نباید یکجا دعوت‌کرد چونکه‌بهیچیک خوش نخواهد گذشت.

وظیفه میهمان – در اینگونه مجالس قاعدتاً قبل از ورود باید چادر و نقاب (پیچه) ودستکش رادر اطاق جداگانه گذارده سپس بایک چهرهٔ‌گشاده&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>dz93nsgvaz77mbc9738ccqcjtd8rs74</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 2, 1304 SH.pdf/۱۲</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97833</id>
    <revision>
      <id>304768</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:08:02Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۲۰–۲۱</comment>
      <origin>304768</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5105" sha1="1qzpqhutrusu10vnwhfspf80eyo07ry" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۲۰|}}
وارد اطاق پذیرائی شد. شخص وارد باید با تعظیم مختصری سلامی بمجلس داده وبه‌جائی که صاحبخانه بفرا خور مقام و سن او تعیین میکند به‌نشیند و بایستی قبل از نشستن تشکر از اشخاصی که به احترام ورود او از جای بر خواسته اند کرده و مخصوصاً سعی کند که حاضرین را زیاد سرپا نگاه ندارد

اشخاص مسن البته پس‌از نشستن نظری باطراف کرده رسم تعارف را با آشنایان خود بجای میاورند ولی خانمهای جوان بایدمواظب باشند که‌جواب تعارفات محترمین مجلس را باکمال ادب و نزاکت بدون خجالت و دست پاچگی بدهند. در موقع نشستن باید خیلی دقت کرد که اگر روی زمین می نشینند لباس زیر و قسمتی از پا وزانوها نمایان نشود و اگر روی صندلی است طوری باشد که پایهابیش از حد معمول بطرف جلو دراز نشود مخصوصاً جوانان نباید در مقابل اشخاص مسن و محترم تکیه کرده یا اینکه پایها را برای استراحت روی هم بیاندازند.

اغلب دیده میشود که خانمها دربدو ورود از شدت خجالت خود را گم کرده‌برای انصراف بادستمال ولباس یا دست و ناخن خود بازی کرده وهیچ سر را بلند نمی کنند. این گونه رفتار هیچ پسندیده نیست مخصوصاً مرتب کردن زلف، پاک کردن زیر ناخن، خلال کردن، و دست بردن در گوش مقابل دیگری خلاف ادب است.

حتی‌المقدور میهمانان بایددقت کنند که‌اسباب انبساط خاطرصاحبخانه و سایرین را با اخلاق و رفتار پسندیده وصحبتهای شیرین فراهم آورندچونکه ساکت و عبوس نشستن مجلس را سرد کرده و باعث دلتنگی میشود ولی باید خیلی مواظب حرف زدن و حرکات خود هم‌بود. قاعدتاً خانمها نباید بلندتراز حد معمول صحبت بدارند. بادست حرف زدن، رشته صحبت‌دیگران را قطع‌کردن و بقهقهه خندیدن خارج ازنزاکت است. مخصوصاً خانمهای جوان باید مواظب
{{سصم||۲۱|}}
باشند که در موقع صحبت دیگران خنده بیمورد یا چشمک و اشارهٔ ازایشان سر نزند. همینطور نجوی کردن وباحرکت سرو دست از دور بادیگران صحبت داشتن و کسی رابا دست نشاندادن کمال بی ادبی است.

ترتیب چای – چای را باید موافق سلیقهٔ ایرانی در فنجانهای نقره (گیلاسی) یا چینی کوچک داد چونکه اغلب خانمها فنجان بزرک را دوست نمیدارند. درمیهمانیهای بزرک‌که غالباً فنجانها جور نیست باید سعی کرد که هر دست فنجانی در یک سینی باشد چونکه نقره و چینی را در یک سینی چیدن و بمجلس آوردن چندان خوش نما نیست. این دیگر بسته بسلیقهٔ پیشخدمت‌است وباید پیشخدمت خیلی دقت کند که چای یا آب زیر گیلاسها یا درنعلبکی نباشد.

در موقع نوشیدن چای – اولا باید چای را خیلی ملایم هم زد که صدای زنک از فنجان بلند نشود. پف کردن در چای و در موقع نوشیدن سر را بطرف عقب بردن و با صدا نوشیدن خارج از نزاکت است.

معمولا در مجالس سه دور چای میاورند ولی اگر میهمان میل نداشته باشد میتواند رد کند. در این موقع صاحبخانه یا پیشخدمت نباید میهمانرامجبور بقبول کنند یا اینکه رد کردن چای را بی احترامی نسبت بخود تصور کنند.

کشیدن سیگار یا قلیان در مجالس برای خانمهای جوان هیچ شایسته نیست. محترمین مجلس هم باید مراعات حال دیگران و هوای اطاقرا کرده کمتر استعمال کنند.

پس از صرف دوفنجان چای شروع به صرف عصرانه میشود. یکی از عادات قدیمه که حالیه بکلی متروک شده تعارفات زیاد است. البته مختصر تعارف و ادبی از طرف صاحبخانه بیموقع نیست ولی‌تعارفات‌فوق‌العاده و با دست‌تکه‌گرفتن و اصرار زیاد جائز نیست.

اغلب خانمها دست نبردن بطرف شیرینی یا میوه را یک نوع نزاکت&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>1qzpqhutrusu10vnwhfspf80eyo07ry</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 2, 1304 SH.pdf/۱۳</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97834</id>
    <revision>
      <id>304769</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:08:34Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۲۲–۲۳</comment>
      <origin>304769</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4498" sha1="9ymntwce3jj4jt9qvvj2mmcxndewvty" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۲۲|}}
و ادب میدانند. برخلاف این رفتار بسیار نا مطبوع و باعث دلتنگی صاحبخانه میشود.

در میهمانیهای کوچک البته صاحبخانه میتواند ظرف نان‌یاشیرینی را دور گردانده به میهمانان خود تعارف کند ولی در مجالس بزرک این کار مشکل است و بعلاوه چندان پسندیده نیست و فقط میشود با چند نفری که نزدیک اند اینگونه تعارف کرد.

در موقع پوست گرفتن میوه باید مواظب کارد و چنگال و بشقاب و سایر چیزها بود که بیکدیگر نخورد و پرصدا بلند نشود. با ملایمت‌پوست گرفتن، کوچک بریدن و آهسته خوردن شرط ادب است.

اغلب دیده میشود که خانمها میوه را پوست گرفته و بریده و برای دیگری به اصطلاح تکه گیری میکنند. این رفتار هیچ مطبوع نیست. هر چند اغلب صاحبخانه میوه را برای احترام میهمان خود پوست میگیرد ولی اساساً این کار خلاف قائده است. همینطور با دست یا چنگال خود بدیگری تعارف کردن بی ادبی است البته هرکس میتواند برای خود حاضر کند و راضی بزحمت دیگری نیست.

پس از صرف عصرانه چای سوم را میاورند ولی در اغلب‌مجالس، بغیر از مجالس عروسی، درآخر بعوض چای قهوه میاورند این دیگر بسته بمیل صاحبخانه است.

در اینگونه مجالس هر دقیقه در بین صحبت تشکر کردن از زحمات صاحبخانه و عذر خواهیهای زیاد خوب نیست. این‌تشکر فقط حق دوستان صمیمی است آنهم البته در موقع خدا حافظی. همینطور تعارف و صحبت با پیشخدمت شایسته نیست.

در میهمانیهای کوچک چند نفری اغلب خدمتهای داخلی اطاقرا البته
{{سصم||۲۳|}}
صاحبخانه یا دختر خانه میکند ولی در میهمانیهای بزرک باید در باب پیشخدمت خیلی دقت کرد که با سلیقه، تمیزو چابک باشد تا اسباب خجلت صاحبخانه فراهم نشود.

م. جلالی

{{و|―――}}

'''اخبار نسوان'''

{{و|{{بزرگتر|'''«ملکهٔ الکساندر، ملکهٔ قلبها وملکهٔ آنهائیکه محزون ومهموم اند»'''}}}}

در سه ماه قبل هنگامیکه ملکهٔ الکساندر مادر جرج‌پادشاه انگلستان پیک اجل را لبیک گفت تمام مطبوعات خارجه هریک بنحوی مخصوص از صباحت و جمال منظر و مساعدت ذوق فطری و لطف محاوره‌اش قلم فرسائی کردند. این ملکهٔ با عاطفه دختر پادشاه دانمارک و از فامیل اصیل دانز بود این سلسله چندان مقید و متکبر نبودند. در قصر پدرش زندگانی بس ساده و خوشی داشت و اطاق مسکونی‌اش با خواهرش یکی بود و در کمال راحتی و آسایش بسرمیبردند. پس‌ازآنکه‌باشاهزاده ویلز (Wales) عروسی کرد گاهگاهی که‌از تجملات شاهانه خسته میشد در پی فرصت میگشت که مجالی پیدا کرده چند شبی بقصر پدرش رفته بی تکلف شاهانه استراحت نماید. در آنوقت مواجب سالیانهٔ اقوامش هزار لیره بیش نبود. گویند وقتیکه نامزد شاهزادهٔ ویلز شده بود روزی اتفاق ملاقات با ملکهٔ ویکتوریا افتاد. هنگام صبح بود که برای لقمة‌الصباح سر میز حاضر شده ملکهٔ ویکتوریا اظهار داشت عزیزم گمان‌میکنم خیلی از ژاکت خوشتان میاید که همیشه میپوشید. ملکهٔ الکساندر در پاسخ گفت بلی خیلی دوست دارم بمناسبت آنکه چند دامن بیش ندارم که با آن بپوشم. من برخلاف شما تمام لباسهایم را خود تهیه مینمایم ومثل شماخیاط&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>9ymntwce3jj4jt9qvvj2mmcxndewvty</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 2, 1304 SH.pdf/۱۴</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97835</id>
    <revision>
      <id>304770</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:09:05Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۲۴–۲۵</comment>
      <origin>304770</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4945" sha1="iygfr4jr238h1us7yj299a2mvj4du0z" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۲۴|}}
ندارم حتی کلاهم را خودم میدوزم. بعلاوه ژاکت باصرفه هم تمام میشود.

ملکهٔ الکساندر در انگلستان‌معروف بود بملکهٔ قلبها بمناسبت وجاهت و تلطفی که داشت و از روزی که بسن نوزده رسید و عروس ویلز شد تمام اهالی انگلستان بوجود چنین ملکهٔ مباهات و فخریه میکردند. یکی دیگر از محاسن این ملکه حرکات ساده و بی پیرایه و محاورات طبیعیش بود که خیلی مردم را مفتون کرده بود.

دیگر از القابی که اغلب مردم ملکه را بان اسم خطاب میکردند و در انگلستان نامیده شده بود ملکهٔ حزن بود. تناسب این لقب بیشتر برای محزونی فامیلش بود و همچنین بعلت همدردی و مهربانی که بابناء نوع خود مبذول‌میداشت و باآنهائیکه‌غمگین و اندوهناک‌بودند شرکت میجست ونویسندگان افسانهای محزون را تشویق میکرد. یکی از منشی های ملکه وقتی به‌لوید جرج حکایت کرد که هرشخصی‌که قصهٔ سوزناکی نوشته بخدمت ملکه میفرستاد ملکه بدون مشورت باکسی فوراًاسکناس ۵ لیرهٔ درپاکت گذارده‌برایش میفرستاد. هروقت منشی‌اش‌خواهش میکرد حکایت‌را قبل ازفرستادن‌انعام بخواند جواب میداد «بیچاره چقدر میتواند صبرکند» یکی دیگر ازشاهکاریهای ملکه درموقع جمع آوری اعانه برای مریضخانه بود که توجه ادوارد پادشاه را بخود جلب کرد. در روزیکه هزاران دختران جوان در خیابانهای لندن برای فروش گل بمنفعت مریضخانه گردش میکردند خودعلیا حضرت ملکه سواره مردم را تشویق بخرید میکرد. البته این مجاهدت خیلی مؤثر واقع شد و اعانه بیش از پیش جمع کشت

این بود شمهٔ از صفات و حالات‌روحیه ملکهٔ متوفی‌انگلیس. هنگام وفاتش تمام مردم ملول و متأسف بودند ولی بیشتر از آنها فقرا وضعفا که‌محل توجه‌اش بودند وبی‌نهایت بانها محبت میکرد.

ترجمهٔ همدم نبوی
{{سصم||۲۵|}}
'''ادبیات و غیره'''

{{و|{{بزرگتر|'''لقب خرگوشی'''}}}}

مدتی بود که مایل برفتن در مجمع ترقی نسوان تهران بودم، ولی موفق نمیشدم تا آنکه روز جمعه گذشته عزمم را جزم نمودم که بروم و به بینم که آیا با این اسم رسمی هم هست یا فقط اسمی است بلامسمی، مانند بعضی اسامی و القاب.

چون اکثری گمان میکنند که بداشتن اسم بزرک یا لقب گنده کار تمام است. فضیلت، رشادت، بزرگی، اعتبار، تدبیر، هنرمندی وسایر چیزها در همین نکته است وبس. مثلا مظفرالدین شاه که الهی هر چه خاک اوست عمر شما باشد روزی شکار دوشان تپه خبر کرده بود. چون شوهر من نوکر دیوان بود، البته بایست حاضر رکاب باشد. اتفاقاً در صحرا خرگوش اجل بر گشته‌ئی دیده شد، وتفنک شاه صدا کرده پای آن حیوان را مجروح نمود. خرگوش بدبخت افتان و خیزان رو بفرار نهاد، وشوهر من بفرمان شاه اورا دنبال نموده گرفت و بحضور آورد. فوراً بلقب هژبر حضوری و سیصد تومان اضافهٔ مواجب مفتخر و سر افراز شد. واقعاً این کار برای شوهر من هنر بزرگی بود، چونکه موش مرده را دز خانه جرئت نمیکرد از دم تله بگیرد، و حالا خرگوش نیمه جان را گرفته است. این لقب منحوس در واقع مایهٔ بدبختی من شد، زیرا که از آن روز ببعد شوهرم دیگر خدا را بنده نبود. ناپلیون بگردش نمیرسید. رستم و اسفندیار در نظرش از میلاد گرگین حقیرتر مینمود. مهر لقبش از مهر نمازش بزرگتر شد. در راه رفتن چنان باد می کرد مثل آنکه دو بخچهٔ حمام زیر دو بغلش هست. شب که بخانه میامد، صد رحمت به سنان ابن عنس. رفتارش با ما بد تر از رفتار مأمورین نسبت&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>iygfr4jr238h1us7yj299a2mvj4du0z</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 2, 1304 SH.pdf/۱۵</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97836</id>
    <revision>
      <id>304771</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:09:37Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۲۶–۲۷</comment>
      <origin>304771</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4906" sha1="39trj79q5yhs5wx8ay4uvayig44ihme" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۲۶|}}
بمحبوسین دورهٔ ناصری بود.

اما از روزیکه القاب بر طرف شده است، چه عرض کنم بقول آن زن ترک «سبیل چرب‌کن‌را گربه برد». دماغش تیر کشیده‌است. سبیلهایش آویزان شده. رنک رویش پریده. صدایش دو گره شده. از خوراک افتاده از خانه بیرون نمیرود. دائم چرت میزند. و همیشه فکر میکند. منقل را کاملا محاصره نموده. تمام افکار و مشکلاتش در روی حقهٔ بافور حل میشود. روی همرفته، اگر دماغش رابگیری جانش در میرود. هر چه میگویم ای‌مرد، لقب جزو هواست. اگر شخص لیاقت دارد عدم لقب از هنر او نمیکاهد. و هرگاه نالایق است، لقب اورا لایق نخواهد کرد این لقب خرگرشی اینقدرها ارزش ندارد. در جواب من سری، تکان داده و یک آه طولانی کشیده، فوراً یک بستهٔ تریاک بالای حقه استوار میکند

از مطلب دور افتادم، و سر شما را هم بدرد آوردم. ولی مقصود من از این حرفها این بود که بدانم در مجمع ترقی نسوان آیا ترقی هم یافت میشود یا فقط اسمی است مانند لقب شوهر من.

هر طور بود روز جمعه رفتم. چون وارد حیاط مجمع شدم همگی اعضا دست زنان وشادی کنان مرا استقبال نمودند و مشغول تعارفات معمولی شدند. آنقدر از من تعریف کردند و باد توی آستینم نمودند که نزدیک بود نخوت و تکبر شوهرم ازمن بروز نماید. بعد از خوش وبش مرسومی بکناری رفته مشغول سیاحت شده دیدم روی هم‌رفته اعضای مجمع دو دسته میباشند، یک دسته که گویا اکثریت آنها را تشکیل میداد در میان حیاط ولوشده‌اند. از آنها جز لیچار گوئی، هرهر بی‌مورد، حرکات بی معنی، سؤالات بیجا و جوابهای یاوه، و چیدن کل و برک درختان و شکستن شاخه ها
{{سصم||۲۷|}}
چیز دیگر مشاهده نشد. این چند کلمه نمونهٔ از کمالات آنها است که در خاطرم مانده‌است: چه‌کنم؟ چمچاره. – آره. آجر پاره. – بله. بلا. – نه. نگمه. – چرا؟ جانت درآ. این بود شمسه‌ئی از تربیت این دستهٔ از خود راضی، که اگر سیل تمدن هم در این مملکت جاری شود گمان دارم بند پوطین آنها را تر نخواهد کرد.

بعد متوجهٔ دستهٔ دیگر شده دیدم اگر چه آنها درعده کمترند ولی در معنی بیشتر و پیشتراند. در کناری دور هم جمع شده با کمال وقار و متانت و سنگینی با هم صحبت میکردند. کمتر میخندیدند؛ و صدای خندهٔ آنها شنیده نمیشد. تمام رفتار و گفتار آنها معقولانه بود. سؤالاتشان بجا، و جوابهایشان ازروی فکر. من آهسته آهسته بطرف آنها نزدیک‌شدم. دلفریب خانم متوجهٔ من شده با لحن آمیخته بمحبت و نجابت گفت «خانم، نزدیکتر بفرمائید. ما مذاکرات مخفی و محرمانهٔ نداریم.» این دلفریب خانم یک خانم عاقل و فهمیدهٔ می باشد. مدتها بود آرزوی ملاقات اورا داشتم، و میسر نمیشد. بعد از قدری پرسش از حال یکدیگر، صدای زنک مدیر مجمع فضای تالار را مرتعش نمود. جماعت بطرف تالار هجوم نموده هر یک برجای خود قرار گرفتند. مجلس رسمی شد. مذاکرات راجع بدردهای بیدرمان و با درمان از هر طرف بجریان افتاد. بعد از ساعتی مدیر فرمود «خانم های محترمه، مجلهٔ عالم نسوان در شمارهٔ اول از سال ششم سؤالی‌نموده است. البته همه شما یا اکثر ازشما آن‌را خوانده‌اید. سؤال این است: «بزرگترین احتیاج کنونی ایران چیست؟» حالا هر کس از روی فکر خودش هر چه بنظرش رسیده میتواند بگوید؛ تا به‌بینیم دورهٔ مجله نصیب که شود.» ابتدا مطلب ودهان آن دستهٔ اول افتاد، جای شما خالی بود تا به بینید که ازآن&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>39trj79q5yhs5wx8ay4uvayig44ihme</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 2, 1304 SH.pdf/۱۶</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97837</id>
    <revision>
      <id>304772</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:10:09Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۲۸–۲۹</comment>
      <origin>304772</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4537" sha1="13ad6bkioga0eulj5lpi075eqddi1ep" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۲۸|}}
کله های خالی چه ها بیرون آمد. مثلا یکی گفت، «احتیاج کنونی ایران بداشتن کارخانهٔ اطلس بافی است». دیگری گفت «احتیاج مابفراوانی اتومبیل است». سیمی گفت «بعقیدهٔ من لازمتر از هر چیز این است که مرد ها بزنها سلام نمایند، و راجع باحترامات ما از اروپائیها تقلید نمایند.» دیگری گفت «از هر چیز لازمتر داشتن خیاطخانه زیاد است». دیگری گفت «ارزانی درشکه خوب است». یکی گفت «در هر خانهٔ یک تلفون لازم است». دیگری گفت «خوب است جلو خانهٔ ما را واگون بکشند.» چه درد سر بدهم. آن دسته آنقدر از این حرفهای بی صاحب زدند که دل از حلقم بیرون آمد. بعداز آنکه ساکت شدند نوبت دانایان شد. و آنها هم هر یک عقاید خود را گفتند. زیور خانم گفت «احتیاج کنونی ایران‌ازدیاد مدارس است.» زینت خانم گفت، «احتیاج ما بامانت و صداقت واعتماد بر یکدیکر است». هما خانم گفت «احتیاج کنونی ما ازدیاد فلاحت و استخراج معادن است تا چرخ تجارت ما به گردش آید». دلفریب‌خانم گفت «خانمها، مختصر عرض مرا بدقت گوش دهید. اهالی مغرب زمین‌با کمال جدیت رنجها کشیدند و فدا کاریها نمودند تا آنکه تمدن را بچنک آوردند وآنرا قبول کردند، و روز بروز بر آن مزید مینمایند. اما مااهالی ایران اگر چه تمدن را نیکو میدانیم ولی در جستجوی آن نیستیم؛ و هر گاه قسمتی ازآنرا بیابیم حاضر برای قبولش نمیباشم. فقط عمری بگفتن حلوا شیرین است، اما باتلخکامی، میگذرانیم. بعقیدهٔ من بزرگترین احتیاج‌کنونی ایران این است: چنانچه میکادو مشروطیت را جبراً بخورد اهالی ژاپون داد، اولیاء ما هم باید ما را با جبر و زور داخل بشاهراه تمدن نمایند، یعنی تمدن را بزور بخورد ما دهند. این است آخرین علاج ما».
{{سصم||۲۹|}}
تمام حضار دست زنان و پای کوبان بر او احسنت گفتند. بعدمدیر فرمود «در همین مجله شش سؤال از خوانندگان شده است. آیا کسی می تواند جواب بگوید، قبل از آنکه بصفحهٔ آخر مجله رجوع نماید؟» سکوت و خاموشی افراد بر جرئت و جسارت من افزود که من هم چیزی گفته باشم. گفتم «سرکار مدیر شش سؤال که نقلی ندارد، اگر ششصد سؤال هم باشد بنده جواب میدهم». مدیر لبخندی زد و فرمود «بسیار خوب نوبت شما است. من سؤالات را میخوانم؛ شما جواب بگوئید». گفتم «حاضرم». سؤال «آیا غذای مخصوصی برای مغز هست؟»

جواب «بلی. اول قال و قیل اطفال. دوم شنیدن آواز مکره. سوم ساز زدن شخص ناشی. چهارم صدای بوق اتومبیلهای تهران. پنجم حمام‌زنانه.»

سؤال «چرا طوطی حرف میزند؟»

جواب «از نسوان ایران آموخته است.»

سؤال «اگر هراینچ مربع هوا دومن و دوازده سیر وزن دارد چرا ما از فشار آن خرد نمیشویم؟»

جواب «از بسکه پوست کلفت هستیم.»

سؤال «سردترین شیئی در دنیا چیست؟»

جواب «خون اکثری از هموطنان.»

سؤال «آیا چه موادی درخون هست که‌میکروبهارا معدوم میکنند؟»

جواب «در مغرب زمین غیرت؛ ودر مشرق زمین تنبلی.»

سؤال «چگونه میتوانید فهمید که نباتات حتی قبل از کاشته شدن هم زنده هستند؟»

جواب «من در زنده بودن بعضی اشخاص که راه میروند و حرف میزنند شک دارم، چه جای نباتات.»&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>13ad6bkioga0eulj5lpi075eqddi1ep</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 2, 1304 SH.pdf/۱۷</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97838</id>
    <revision>
      <id>304773</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:10:43Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۳۰–۳۱</comment>
      <origin>304773</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4736" sha1="gbf0xr99vku7084nda90hico5n0fdzq" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۳۰|}}
چون جوابهای من از روی اطلاعات علمی بود پسند حضار واقع‌شد، دیگر حاجت نبود که بصفحهٔ آخر مجله مراجعه شود.

دلشاد خانم

{{و|―――}}

{{و|{{بزرگتر|'''یک ساختمان امریکائی در پاریس'''}}}}

غریب ترین ارمغانیکه تا بحال به فرانسه داده شده اینک بپاریس ارسال گشت. این‌ارمغان پس از آنکه مدتی در نمایشگاه اشیاء سهل الجریان امورات زندگی وخانه داری امریکا در قصر کبیر گذارده شده است بعموم‌ملت فرانسویان ثابت خواهد نمود که چگونه مخترعین و تجار با ذکاوت امریکا از مصائب و محنت کارگران وخانه داران و کارگران خود کسر نموده و برآسایش ومسرت آنان اضافه کرده‌اند. نامیکه رسمانه باین ارمغان داده میشود «ساختمان امریکائی» خواهد بود

اکسپوزیسیون فرانسه‌درتحت توجهات معارف آنجاست. ریاست‌کمسیون امریکا در فرانسه شخصی را برای استفسار نمایشگاه امریکا فرستاده گفت «فرانسویان دانسته اند که اهالی آمریک کلیه امورات خود و خانواده خودرا در اقلیت وقت و بدون قوای اصراف بشری انجام میدهند ولی آنها ندانسته‌اند که چگونه و چطور از عهدهٔ انجام آن برآمده اند. یک زن خانه دار فرانسه که هنوز شست‌وشو، اطو کشی، پخت و پز، خیاطی و نظافت منزل خود را با قوای شخصی خود بعمل میاورد محققاًازخانه‌دار امریکائی که‌تنها بوسیلهٔ مستخدم برق امورات مزبوررا انجام میدهد بایستی تعلیم بگیرد و همینطور کارگراروپائی از اجزاء امریکائی که‌حتی در اطاق دفتر خود مانند کارخانه ماشینهائی که برای عدم اصراف وقت است بکار میبرند یاد بگیرد.
{{سصم||۳۱|}}
پس ازاین استفسار، در امریکا کمیتهٔ تأسیس گردید اجزاء این کمیته مصمم شدند که اتازونی بایستی خانهٔ بعنوان نمونهٔ صنعت گری و زیبائی وثبات اعمال مکانیک خود بفرانسه ارسال دارد. لذا این ساختمان امریکا که شامل ۳۰ کارخانه و مؤسسات تجارتی متحد العزم بود بنا گردید. این خانه دارای لوله های آب گرم وسرد، گاز، الکتریک و مکانهائیکه برای وسائل آسایش و تقلیل زحمت انسان تهیه شده است. میباشد مطبخ و محل رخت شوئی این ساختمان بلا شک باعث تعجب و تحیر زنان فرانسه خواهد گردید چه که تا بحال در فرانسه دیده نشده که قوای برق بمنزلهٔ روشن کردن آتش تخلیه هوا ماشین های شست وشو و اطوکشی، پخت‌وپز بی‌آتش نگاهداری مأکولات‌بدون یخ وسایر امورات بی زحمت دیگر بکار برده شود.

این خانه پس ازآنکه یکماه درنمایشگاه امریکا مانده بفرانسه‌فرستاده شد و در آنجا به شخصی که دراین چند سال اخیر از هیچگونه بذل مساعی نسبت به همنوع خود دریغ نداشته بعنوان جایزه داده خواهدشد سپس خانه را تعمیرنموده‌ومحل سکونتی‌مطابق مقام مالک آن درآن بنا خواهد کرد.

ترجمهٔ حبیبه مجلل

{{و|―――}}

{{و|{{بزرگتر|'''از اختراعات ساده بیشتر میتوان منافع برد'''}}}}

یکی از مجلات جدیدالطبع امریکائی موسوم به «مجلهٔ ماهیانهٔ علوم عام‌المنفعه» چنین مینگارد که اغلب ملزومات و مخترعات ساده خیلی بیشتر از آلات و ادوات بسیطه و مفصله، که هم خرج ساخت و هم قیمت فروش آنها زیاد تر است، منافع بیحساب عاید مخترعین خود کرده است. نویسندهٔ مزبور میگوید «اگر میخواهید استعداد اختراعیهٔ شما عایدات هنگفتی نصیبتان کند،&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>gbf0xr99vku7084nda90hico5n0fdzq</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 2, 1304 SH.pdf/۱۸</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97839</id>
    <revision>
      <id>304774</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:11:17Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۳۲–۳۳</comment>
      <origin>304774</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4939" sha1="1vaqvmw99vc6t6st9osfbak7erzd7f3" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۳۲|}}
چیزی اختراع کنید که محتاج الیه عدهٔ زیادی از مردم باشد؛ و استطاعت خریداری آنرا هم‌داشته باشند. چیزی اختراع نمائید که رفع حاجتی ازحوائج مردم را نموده و یا لااقل قدری از سختیهای زندگانی عادی بکاهد، وبر نشاط حیات بیفزاید؛ و بعلاوه با خرج کمی ساخته و پرداخته، و بقیمت نازل و مناسبی بمشتریان فروخته شود.»

بسیاری از نافعترین اختراعات بی اندازه ساده و بی‌پیرایه بوده‌اند. سنجاق قفلی، اوتو و دستهٔ چوبی آن که‌در عرض مدت گداخته شدن آهن سرد میماند، و سنجاق مارپیچ سر که بهتر از سنجاقهای صاف معمولی در موی سر خانمها گیر میکند، نمونهٔ از هزاران میباشند. هریک از آنها طالبین و خریداران بیشماری داشتند.

اگر کسی مایل است اختراعی بنماید ولی اختراع مخصوصی در نظر ندارد، اولین قدم‌دراختراع این است‌که ادوات مختلفهٔ راکه‌مورد استعمال روزانه هستند تحت امتحان دقیق خود قرار دهد، وبه‌بیند آیاممکن است بعضی‌تغییرات بهتری در یکی از آنها بدهد تا بیشتر از پیش مورد استفاده واقع گردد و در عین حال کم قیمت تر بشود.

یکنفر مخترعی که‌چندین اختراعات مختلفه ومفیده نموده است من‌جمله یک دکمهٔ یقهٔ ته پهنی برای پشت گردن اختراع کرده که پشت گردن را از فشار دگمه‌های ته باریک قدیمی ساز راحت کرده است؛ و ازاین راه استفادهٔ مالی زیادی نموده است.

یکی از بزرگترین مداخل اولیهٔ اتوموبیل سازی عاید شخصی شد که یک شیپور خبردار جهة اتوموبیل اختراع کرد. در موقعیکه اتوموبیل تازه اختراع شده بود فاقد یک چنین مزیتی بود؛ وآلت اخباری که در آن زمان
{{سصم||۳۳|}}
استعمال میشد بدترگوش شنونده راسنگین وخود اورا بیخیال مینمود. مخترع مزبور منتقل شد که اختراع آلت سراسیمه کنندهٔ ضرورت دارد؛ ولذا بوقی اختراع کرد که صدای آن منگ ترین و غافل ترین اشخاصرا بیدار و متوجهٔ خطر مقبل مینمود. درآن وقت هنوز مردم تلفات زیادی نداده وحس‌احتیاج به چنین بوقی نمیکردند، و لذا لازم شد اعلانات مطولی درجراید درج کند؛ و مردم را از محاسن آن آلت مفید بیاگاهاند؛ ولی بالاخره مخترع مذکور نصیب مالی فراوانی از اقدامات خود برد.

مادامیکه مستر فوردوسایر مخترعین اتومبیل ملیاردهااز راه اتوموبیل سازی بر مکنت‌وثروت خود می‌افزایند، مردم پیوسته‌باکفشهای چرمی راه‌میروند. هزاران سال است که مردم چرم را برای دوختن کفش بکار برده و میبرندو کسی ملتفت نبود که میشود در این راه هم اختراعی نمود و برراحتی پاافزود؛ تا اینکه بالاخره مخترع پاشنه های لاستیکی پدیدار شد؛ و امروز نه دهم مردان امریکائی و یک‌پنجم زنان امریکائی پاشنه‌های لاستیکی استعمال‌میکنند.

مسترالیاس‌هو در اثر تجربیات بیشمار نتیجه گرفت که قرار دادن سوراخ سوزن چرخ خیاطی‌رادرته بعوض درسر برسرعت کارچرخ خواهدافزود؛ و کشف این مسئله برای او بیشتر ازیک ملیون ارزش داشت. مستر زینگر مخترع ماشین خیاطی که مجبور شد برای اتمام نمونهٔ اختراع خود چهل دلار استقراض نماید، بجائی رسید که در سال سه ملیون دلار منافع برداشت میکرد. ما بقدری معتاد شده ایم که همیشه مداد پاک‌کن بمداد خود متصل به بینیم که فراموش کرده ایم که تا هفتاد و پنجسال قبل مداد ها دارای این مزیت نبودند. مخترعی که باین اختراع زحمتکاه موفقیت پیدا کرد چندین صدهزار تومان استفاده برد.&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>1vaqvmw99vc6t6st9osfbak7erzd7f3</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 2, 1304 SH.pdf/۱۹</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97840</id>
    <revision>
      <id>304775</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:11:49Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۳۴–۳۵</comment>
      <origin>304775</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4513" sha1="8qr7dox2vpp7y683qewowdg2cbxumw7" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۳۴|}}
مدتهای مدیدی مردم مشروبات مختلفه را در بطریها خریدو فروش میکردند؛ و از ابتدای امر جویای در محکم و مناسبی برای آن بطریها بودند ولی جز استعمال‌چوب پنبه چارهٔ‌دیگری نداشتند؛ تابالاخره یک سرپوش لاستیکی اختراع شد که بافنرا خارجی بسته و باز میگردید. مخترع آن پانزده ملیون دلار منافع برد!

چون اشخاصیکه دوربین عکاسی شخصی دارند از دیر زمانی طالب‌یک قسم فیلمی بودند که در حاشیهٔ آن بتوان تاریخ برداشتن آن عکس و سایر یاد داشتهای لازمه‌را ضبط نمود، لذا مخترعی رفع این نقیصه را کرد وفیلمی‌را که دارای این مزیت باشد اختراع نمود، و متجاوز ازسیصدهزار دلار انتفاع برد. یک مخترع دیگری برای فشردن لیمو ترش لیمو فشاری از شیشه اختراع نموده و از راه تحصیل حق انحصار آن پنجاه هزار دلار منفعت برد. مخترع فنرهای مجوف چتر تقریباً یک ملیون دلار استفاده نمود.

دائرهٔ امتیازات دولت اتازونی هر هفته متجاوز از هشتصد ورقهٔ حق انحصار اختراعات را صادر مینماید! ولی باوجود این، اختراعات بقدر کفاف احتیاجات نمیباشند. هر روزه دنیای جدید احتیاجات نوی را نشان میدهد که اختراع تازهٔ را ایجاب مینماید؛ و مخترع است که باید رفع احتیاجات را بنماید.

ترجمهٔ احمد نخستین

{{و|―――}}

{{و|{{بزرگتر|'''کالج هوائی'''}}}}

در ایالت کانساس زارعین یک‌قسم تصدیقنامهٔ جدیدی بر دیوار های منازل خود نصب کرده اند. این تصدیقنامه اشعار میدارد که صاحب آن دورهٔ
{{سصم||۳۵|}}
سال اول کالج را که بوسیلهٔ رادیو تعلیم یافته باتمام رسانیده و از عهدهٔ امتحانات لازمه بر آمده است.

کانساس یکی از بزرگترین ایالات زراعتی اتازونی است که طول آن صدفرسنک و عرض آن پنجاه فرسنک است کالج فلاحتی آن فوق‌العاده اهمیت دارد بطوریکه سال گذشته رئیس آن بسمت وزارت فلاحت در کابینه رئیس جمهور امریکا انتخاب گردید

این کالج که باسم کالج هوا موسوم است دوسال قبل تاسیس گردید. و در آخر سال اول بیشتر ازهزار نفر داوطلب برای دخول داشت. نصف این عده برای امتحانات مقرره حاضر شدند و صدها اشخاص دیگر که اسمشان در دفتر مدرسه ثبت‌نشده بودبسمت مستمع آزاد داخل‌شدند. در این صورت ملاحظه میکنیم که کالج مذکور بحال اشخاصی که در راه اخذ تصدیقنامه نیز کار نمی کنند فایده میرساند

طرز اجرای پروگرام کالج فوق‌الذکر از قرار ذیل است:– دوروز در هفته باستثناء شنبه و یکشنبه در ساعت هفت بعد از ظهر دروس کالج فلاحتی در اطراف بارادیو منتشر میشود و زارعینی که دارای‌دستگاه ضبط خبرمیباشند در منازل خود نشسته به کنفرانس پروفسور در کالج گوش میدهند بیشتر از یک عشر زارعین کانساس دستگاه ضبط خبر رادیو دارند و البته زارعین سایر ایالات در صورت تمایل میتوانند کنفرانسهاو دروسی را که داده میشوداستماع نمایند. کنفرانس پنج مرتبه در هفته داده میشود و دورهٔ سالیانهٔ آن بچهار ربع هشت هفتهٔ منقسم است

شبهای سه شنبه و چهارشنبه نطقها فقط راجع به علم فلاحت‌است. شب سه شنبه یک قسمت وقت را رئیس شعبه تربیت طیور اهلی کالج راجع&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>8qr7dox2vpp7y683qewowdg2cbxumw7</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 2, 1304 SH.pdf/۲۰</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97841</id>
    <revision>
      <id>304776</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:12:22Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۳۶–۳۷</comment>
      <origin>304776</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4781" sha1="thi06t0p405ia3do937wo1qc69nz2lt" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۳۶|}}
به تجربیات و امتحانات خود درتربیت و پرورش طیور اهلی صرف مینماید و نیز تعلیمات مفیدی راجع به پرورش طیور اهلی وطریق دفع شپشه‌وحشرات مضره دیگر میدهد.

شب پنجشنبه مهندسی طرزخانه سازی، ساختن باغ، طریقه تعمیرماشین های فلاحتی و بسیاری از مباحث دیگر تدریس میشود.

شب جمعه به زنان تخصیص داده‌شده. مطالب کنفرانس راجع به پرستاری اطفال، طریقهٔ دفع شکایت شوهر ازعیال خود، طریقهٔ پس انداز کردن پول، دوختن لباس و کلاه به‌مد پاریس میباشد.

شب شنبه رئیس شعبهٔ علوم کنفرانسی راجع به موضوعات مختلفه از قبیل نطق انگلیسی تجارتی، حقوق، علوم اجتماعی، موسقی، شیمی، حیوان شناسی و گیاه شناسی‌میدهد.

نتایج مأخوذه کالج هوائی بیشمار است. زارعین را تربیت مینماید که بتوسط ترقی در اوضاع زراعت بیشتر دولتمندشوند. یکی از زارعین اظهار داشته که در نتیجهٔ تحصیل خبر بوسیله رادیو چهار صد تومان در یکمرتبهٔ حمل اغنام باو فایده رسیده. فقط یک باغبان ماهر و عالم میداند در چه موقع بوسیلهٔ ادویهٔ مخصوص حشرات موذیه را دفع نماید. کالج مزبور این مواقع رااعلام مینماید و بعلاوه زارعین را از امراض مسری‌دیگر که بحبوبات نقصان کلی واردمیاورد مخبر و طریقه درموقع لزوم متذکر میگردد.

علاوه بر این اطلاعات مفیده زارعین بوسیلهٔ استماع کنسرتها وکنفرانسها میتوانند رفع تنهائی و دلتنگی خودرا بنمایند

ترجمهٔ م. ا. بیرجندی
{{سصم||۳۷|}}
{{و|{{بزرگتر|'''سه دستور برای شادمانی.'''}}}}

چگونه میشود خوشحال گردید؟ یکی از صبحهای گرم تابستان در کوچهٔ محقری از شهرهای بزرک آمریکا، باستن، در یکی از درهای تمام‌باز خانهٔ در این محل انبوهی از زنان که برای سپردن اطفال خود بدارالرضاعه بدین نقطه آمده بودند، پس از قدری توقف و انجام مهم خویش در پی کار خود رفتند. در این خانه پسران ودختران کوچکی که برادران و خواهران کهتر خود را برای مشارکت دربازی همراه آورده بودند حضور داشتند. دراین اثنا خانم محترمی که آثار نجابت و وقار از ناصیه اش هویدا بود درین بازی خانه که ورودش‌برای هر کس آزاد بود داخل گردیده و با چهرهٔ بشاش خود توجهٔ حضار را بخود معطوف ساخت.

این خانم هر هفته بدینجا می آمد و امروز صبح، که برحسب‌عادت معمولهٔ خویش پا بدین ساحت گذارد، خاطرش به جمعیت دختران که اطفال را دایگی کرده و کودکان دیگری که اساساً بی پرستار بوده و انتظارش را میکشیدند مشغول گشت؛ خانم بانها چنین اظهار کرد «در بارهٔ این صبح چه باید بشما بگویم؟» بی‌شبهه تصور میرفت که دراین هوای گرم وبرای رفع‌زحمت و سختی فوق‌الطاقه آن، صحبت مناسب ازمزارع سبز، سایهٔ اشجار، یانسیم ملایم سواحل که برخی از آنان درمواقع دیگر دیده اند شروع شده و با تذکر از ساعات خوشی که با پدر و مادرشان در اوقات مختلف دیده اند ختم خواهد گشت؛ ویا منظرهٔ از خانه های محبوب پدری، آن عروسک های قشنک و یاآن لباسهای زیبا را بخاطر خواهد آورد. اما هیچیک از این صحبت ها نشد و طرحی بر آن صادر نگشت. همانوقت یک بچهٔ کوچکی با رنک پریده وچشمان خمار، که بچهٔ فربهی روی زانوهایش آرام یافته بود از خانم سؤال کرد – «بگو بدانیم چگونه میتوانیم مسرور باشیم؟» این مسئله بسیار مشکل مینمود که&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>thi06t0p405ia3do937wo1qc69nz2lt</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 2, 1304 SH.pdf/۲۱</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97842</id>
    <revision>
      <id>304777</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:12:55Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۳۸–۳۹</comment>
      <origin>304777</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5592" sha1="32boql8usfcutldmiu92jolaghyl4ei" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۳۸|}}
آن زن نیکوفطرت منویات آن اطفال خردسال را که در اول عمر دچارمشکلات حیاتی گشته‌اند حس نموده و خیالات آن مخلوقات ضعیف را درک نماید. اما با یک ملاطفت وحکمتی باین نکته بر خورد وبا تمام قوا برای ابراز وتشریح مقصود خویش خود را آماده نمود. آن خانم سه دستور و قواعد ذیل را که موجد شادی ومسرت میدانست تهیه نموده وبرای ابلاغ آن خودرا حاضرساخت

اولین دستور، آنکه هر یک از شما مکلفید که چند کلمهٔ مفید هر روز حفظ نموده ودرخاطر بسپارید. البته این مستلزم آن نخواهد بود که جملات طولانی را از بر کنید؛ بلکه سه یا چهار کلمه کفایت بوده که آنرا از یک شعر انتخاب نموده و یا آیهٔ ازکتاب مقدس منظوررا حاصل مینماید. خانم این بیم‌را داشت که مبادا اطفال مقصود را نفهمیده باشند. اما یک‌دختر کوچکی با چشمان سیاه وبراق خود از گوشهٔ اطاق فریاد کرد «من میدانم شما میخواهید ما را چنان تعلیم دهید که اگرروزی اتفاقاً کور بشویم بازبتوانیم با مشاهدات گذشته خود را مسرور سازیم!»

بنا بر این آن معلم اخلاقی محبوب دومین دستوررا خاطر نشان نمود: «هرروز به چند چیز قشنک و با طراوت نظر اندازید، و بایستی که یک‌روز این عمل را ترک نکنید، زیرا اگر روزی عمل تلف شود باخذ نتیجه موفق نخواهید گشت. باشیاء زیبا و دلپسند نظر کنید، خواه برک درخت، غنچه و گل و یا یک لکهٔ ابر باشد. دیدن یک برک یا گل سبب تسلی وراحتی‌ما درمشکلات خواهد شد؟ ویا منظرهٔ آن میتواند عقدهٔ ازکار وسختی آن‌بگشاید؟ یقیناً. چه که ممکن است دراینجا و آنجا یک روح با محبت و الفتی که ودیعهٔ خداوند باشد، خواه در یک برک و یا در یک گل موجود بشود. ابرها بااشکال والوان مختلف خود، که تماشای‌آن اسباب تحیر انسان میشود، وصدای رعدآسای آن، که گوش هر شنونده را میلرزاند، همه نمونه های زیبائی و لطافت هستند. این حقیقت مسلم شده که پارهٔ مردم از طفولیت عادت بتماشای
{{سصم||۳۹|}}
این قبیل موجودات طبیعی که دیدار آنها مسرت زیاد میبخشد نکرده‌اند.» آن معلم مهربان در خاتمه اضافه کرد که در مقابل هر موجود زیبائی، که قشنگی و طراوت آن قطعی است ولی شما بواسطه عدم بصیرت میخواهید بدون توجه خاطر از آن دور شوید، لحظهٔ تأمل کرده و درجزئیات آن با کمال تأنی نظر اندازید. همه یکمرتبه بفرمان معلم اطاعت خود را اظهار نمودند.

سومین دستور که اجرایش از حدود قدرت و امکان اطفال خارج مینمود و معلم هم از استعداد و توانائی کودکان ضعیف که مبادا در اجرایش موفق نشوند ملاحظه داشت این بود: که هر روز یک کار خوب برای سایر مردم بکنید، بطوریکه این عمل یک روز ترک نشود. اطفال بالاتفاق جواب دادند «این دستور مشکل نیست. ازعهده و انجام آن بیرون خواهیم آمد»، زیرا این تکلیف زندگانی‌آنها بود.

آن اطفال چنین تعلیم یافتند که توجه از کودکان خردسال را اولین وظیفهٔ خود دانسته و اطلاع حال بچگان را بمادران خسته و از کار مانده بهترین بازی خود دانند. احتمال میرود که این دستور بیش از آنکه ما میدانیم شیرین و زیبا برای آن اطفال بوده باشد زیرا این دلیل کافی است که بگوئیم آن اطفال پیروی دستور سه‌گانه مذکور را سرمشق قرار داده و قواعد مزبور را مثل الف وبا در زندگانی خود دخالت دادند؛ و بالاخره محقق شدکه خدمت بدیگران تشنگان شادمانی را سیراب خواهد نمود. آن معلم اخلاق و شادمانی چنین اطلاع میدهد که هفتهٔ بعد در هوای گرمی که در کوچه قدم میزد، غفلتاً کسی بازویش را گرفت وچنین گفت: «من همه را اجراکردم؛ چه را اجرا کردید؟! از دختر ضعیف اندامی که پهلویش ایستاده و دختر قوی الجثه را در بغل خوابانده بود پرسید، چه‌را انجام دادید؟ – آنچه را که شما دستور دادید کروه بطوریکه یک روز از آن خطا نشده است.

برای آنکه آن طفل کوچک در اثر گفت و شنید آن دو بیدار نشود&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>32boql8usfcutldmiu92jolaghyl4ei</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 2, 1304 SH.pdf/۲۲</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97843</id>
    <revision>
      <id>304778</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:13:28Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۴۰–-</comment>
      <origin>304778</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5306" sha1="9brz4yzvhfcq9yko8xtxbrfyng0vrdj" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۴۰|}}
فوراً آن بچه را در کنار راه راحت گذارده و برای ختم صحبت و ابلاغ انجام کار های خود آن دختر مطیع آماده گشت. بعد از آن چنین بیان کرد، که یک روز از فرمان شما سرباز نزده و قانون را اطاعت کرده ام ولی بهتر آنست که بدانید اجرای آن در اول بسیار سخت و مشکل مینمود

هر روز که موفق بگردش شده و در پارک میگشتم وسائل اجرای دستور شما فراهم بود – اما یک روز متوالیاً باران آمد و من قبل از آنکه بچه را در خانه راحت بگذارم نمیتوانستم بیرون روم بنا براین نزدیک پنجره رفته و سه صورت زیبائی که اثرات و شعاع درخشان آن حواس مرا بدان‌سو کشیده و دقت مرا بخود معطوف ساخت – بهر چهة کنجشگی دیدم که در ناودان لبه شیروانی در مختصر آبی خود را شست و شو مینمود و گردن بند سیاهی که در گردن داشت خارج از وصف زیبا و خوشکل مینمود! روز دیگری نیز بر این سؤال اتفاق افتاد و من بر قصور خویش حتم ویقین داشتم ومیرفت که مانع دیگری مرا از انجام دستور شما باز دارد، زیرا در خانه چیزی نمانده بود که خود را بتماشایش مشغول سازم و من بسیار ترسیدم: اما آن دختر با نکاه تیز و نور درخشانی که در صورتش پیدا شد گفت، من سوی بچهٔ که خود پرستار آنم دیدم، شعاع آفتاب که از پنجره گذر کرد وبرروی خرمن زلف این دختر کوچک پرتو افکند یک رنک طلائی جلوه گر ساخت پس من در اینجا هم منظور خود را یافته و بر خود تعیین ساختم که هیچوقت من تنها نبوده بلکه موجودات دلپسند و ظریف هر جا که از روی حقیقت بخواهم دستور شما را پیروی کنم مرا احاطه داشته واسباب انجام آنرا فراهم میسازد. این دختر ضعیف و ناتوان دستور شادمانی را فرا گرفت و برای آنکه مسرت ابدی داشته باشد در انجام آن کوتاهی ننمود – آیا برای تهیه موجبات سرور و شادمانی این قوانین سهل توجه شما را جلب نمیکنند و بالاخره آنها را دوست نمیدارید؟

میرحسین حجازی
{{سصم||-|}}
{{و|{{بزرگتر|'''جواب سؤالات علمی'''}}}}

۱ – ضربت بسر عصب باصره را تکان میدهد و این تکان عصب را تحریک میکند. باید بخاطر داشت که نور عبارت است از تحریک عصب باصره که مغز آن را بشکل نور تشخیص میدهد. هر زمان این تحریک شدید تر باشد شخص بیشتر روشنائی می‌بیند و هروقت ضعیف باشد رؤیت نور هم ضعیفتراست چون تحریکی که در اثر ضربت بسر ایجاد میشود ضعیف است.ما در برابر چشم روشنائیهای منقطعی می‌بینیم که مثل ستاره میاید.

۲ – قصد از گل جذب حشرات است. چون اغلب گیاهات سبزرنک هستند گل باید رنک دیگری باشد تا در میان برگهای سبز نمودار و جالب‌توجه‌حشرات گردد.

۳ – تفاوت عمده بین کرسین و گسلین در درجه حرارتی است که در آن درجه میجوشد. این هر دو بوسیلهٔ حرارت دادن نفت‌غیر تصفیه شده‌بدست میاید. اول که نفت میجوشد قسمتی از آن تبخیر میشود و آن گسلین است بعد که حرارت زیادتر شد قسمت دیگر که بیشتر قوهٔ مقاومت باحرارت داشته تبخیر میگردد و آنرا کرسین مینامند.

۴ – رنک چشم گاهی به این علت تغییر میکند که ماده رنگی که در پردهٔ چشم است پژمرده و ضعیف میشود همان طور که کلیهٔ رنگها بطول زمان یا در اثر نور میپرد.

۵ – سبب روی‌آب ایستادن بعضی صابونها این است که وقت ساختن‌آنها مقداری از ذرات هوا در صابون میماند این‌ذرات بقدری کوچک هستند که‌بچشم دیده‌نمیشوند.

۶ – قلب مایل است که‌با آهنگهای تند موافقت نماید. معمولا قلب‌درهردقیقهٔ هفتاد دفعهٔ میزند. حرکت موزیک مارش از حرکت معمولی قلب سریع تراست و بنابر این‌قلب‌تندتر میزند تا بتواند با آهنک سریع مارس موافقت کند. این باعث تسریع جریان خون میشود واز اثرآن‌شخص چابکی و چالاکی احساس مینماید.&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>9brz4yzvhfcq9yko8xtxbrfyng0vrdj</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 2, 1304 SH.pdf/۲۳</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97844</id>
    <revision>
      <id>304779</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:14:02Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ -</comment>
      <origin>304779</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="699" sha1="91eo38vgv3yprrz7thfkkcd7o0rjy6b" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||-|}}
{{و|{{بزرگتر|'''طرز پاکنویسی برای چاپ'''}}}}

پیشنهاداتی در موضوع فوق بطبع رسیده است. اشخاصی که میخواهند مطلبی برای درج در مجله عالم نسوان ارسال دارند لازم است یک نسخه آن را از دفتر مجله گرفته مطابق آن رفتار فرمائید.

{{و|―――}}

{{و|{{بزرگتر|'''اخطار اداری'''}}}}

مقالاتی که در جواب سئوال شماره‌اخیر مجله «بزرگترین احتیاج کنونی ایران چیست؟» باداره رسیده درشمارهٔ آتیهٔ شروع بدرج خواهد گردید&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>91eo38vgv3yprrz7thfkkcd7o0rjy6b</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 1, 1304 SH.pdf</title>
    <ns>106</ns>
    <id>97845</id>
    <revision>
      <id>304780</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:14:36Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>ساخت فهرست برای عالم نسوان، سال ششم، شمارهٔ یکم (۱۳۰۴)</comment>
      <origin>304780</origin>
      <model>proofread-index</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="755" sha1="2016xize7hs9vp49agaqh61l90kh9l7" xml:space="preserve">{{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template
|type=مجله
|Title=عالم نسوان
|Volume=سال ششم، شمارهٔ یکم
|Author=
|Translator=
|Editor=
|School=
|Publisher=
|Address=تهران
|Year=۱۳۰۴ خورشیدی
|Key=
|Source=pdf
|Image=1
|Progress=C
|Pages=&lt;pagelist
1=جلد
2=-
3=-
4=۲–۳
5=۴–۵
6=۶–۷
7=۸–۹
8=۱۰–۱۱
9=۱۲–۱۳
10=۱۴–۱۵
11=۱۶–۱۷
12=۱۸–۱۹
13=۲۰–۲۱
14=۲۲–۲۳
15=۲۴–۲۵
16=۲۶–۲۷
17=۲۸–۲۹
18=۳۰–۳۱
19=۳۲–۳۳
20=۳۴–۳۵
21=۳۶–۳۷
22=۳۸–۳۹
23=۴۰
/&gt;
|Volumes=[[عالم نسوان]]
|Remarks=نشر: مجمع فارغ‌التحصیلان مدرسهٔ اناثیهٔ امریکایی (ایران بیت‌ئیل)، تهران. بیشتر برگه‌های این پرونده دو صفحهٔ روبه‌روی مجله را در بر دارند؛ برچسب هر برگه شمارهٔ صفحه‌های چاپی آن است.
|Width=
|Css=
|Header=
|Footer=
}}</text>
      <sha1>2016xize7hs9vp49agaqh61l90kh9l7</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 1, 1304 SH.pdf/۱</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97846</id>
    <revision>
      <id>304781</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:15:08Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ جلد</comment>
      <origin>304781</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="1641" sha1="069sq1u0mtqe0xsc19arf02gzo5ne6g" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||جلد|}}
{| style=&quot;width:100%&quot;
| style=&quot;text-align:right&quot; | '''شماره اول'''
| style=&quot;text-align:center&quot; | {{بزرگتر|{{بزرگتر|'''عالم نسوان'''}}}}
| style=&quot;text-align:left&quot; | '''سال ششم'''
|}

{{و|'''۱۳۰۴'''}}

{{و|'''هر دو ماه یک شماره طبع میشود'''}}

{{و|'''دی ماه ۱۳۰۴ – ژانویه ۱۹۲۶'''}}

{{و|'''در تحت نظر ریاست مدرسهٔ عالی اناثیه امریکائی «ایران بیت آل»'''}}

{{و|'''صاحب امتیاز – نوابه خانم صفوی'''}}

{{و|{{بزرگتر|'''وجه اشتراک'''}}}}

{| style=&quot;margin:auto&quot;
| سالیانه در مرکز || ۱۰ قران
|-
| سالیانه درولایات || ۱۲ {{ناخوانا}}
|}

{{و|'''تک نمره ۲ قران'''}}

{{و|'''محل اداره: طهران – مدرسهٔ عالی اناثیه امریکائی'''}}

{{و|'''محل توزیع: خیابان لاله‌زار – مطبعهٔ فاروس؛ ناصریه – مغازه سلمانی برادران؛'''}}

{{و|'''شاه آباد – دواخانه فرهی'''}}

{{و|{{بزرگتر|'''وکلای ما در ولایات'''}}}}

{{و|'''رشت – خانم نشاط الدوله مدیرهٔ مدرسهٔ دوشیزگان دولتی'''}}

{{و|'''همدان – میس براهین – مدرسهٔ دخترانهٔ آمریکائی'''}}

{{و|'''یزد – میس ایدن – مدرسهٔ انگلیسی'''}}

{{و|'''ملایر (دولت آباد) – میسز ذیگلر حکیمه خانم امریکائی'''}}

{{و|―――}}

{{و|'''مطبعهٔ «فاروس» طهران'''}}&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>069sq1u0mtqe0xsc19arf02gzo5ne6g</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 1, 1304 SH.pdf/۲</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97847</id>
    <revision>
      <id>304782</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:15:39Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ -–-</comment>
      <origin>304782</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3155" sha1="dmltkx8x6e5jmw2ow0b3y20kukgu86g" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||-|}}
{{و|{{بزرگتر|'''فهرست مندرجات'''}}}}

{| class=&quot;wikitable&quot; style=&quot;margin:auto&quot;
! !! !! صفحه
|-
| ۱ – تبریک و تهنیت || || ۱
|-
| بزرگترین احتیاج کنونی ایران || || ۱
|-
| منبع قدرت || || ۲
|-
| ۲ – اطلاعات علمی شما بچه درجه است؟ || ترجمهٔ ع. م. عامری || ۳
|-
| ۳ – حفظ الصحه || ||
|-
| اشعه رنتگن و طبابت || دکتر حبیب عدل || ۴
|-
| ۴ – دستور پرستاری و توجهات اطفال || ||
|-
| اشتباه در پرستاری اطفال خورد سال || میسز پین || ۱۱
|-
| ۵ – خانه داری || ||
|-
| قسمت دوم ابنیه وساختمان. || سموئیل سعید، رئیس ساختمان بانک شاهنشاهی || ۱۴
|-
| ۶ – طرز لباس || ||
|-
| مد تازه برای لباس زمستان || میسز ویلسون، ترجمهٔ مهر تاج رخشان || ۱۷
|-
| ۷ – اخبار ترقیات نسوان || ترجمه احمد نخستین || ۱۸
|-
| ۸ – ادبیات و غیره || ||
|-
| چهارده نصیحت مهم برای اولیای شاگردان مدرسه || ترجمهٔ ع. ر. م || ۲۰
|-
| در تعقیب ترقی آبغوره || احمد رضوی – محصل کرمانی || ۲۲
|-
| یک دختر بامحبت || ترجمهٔ میرحسین حجازی || ۲۸
|-
| علم و عمل || منصور فخیمی – همدان || ۳۳
|-
| ۲ – جواب سئوالات علمی || || ۳۹
|}
{{سصم||-|}}
{{و|{{بزرگتر|'''تبریک و تهنیت'''}}}}

کارکنان مجلهٔ عالم نسوان با قلبی مملو از سرور و شادمانی جلوس میمنت مأنوس اعلیحضرت قدر قدرت شاهنشاه اعظم رضا شاه پهلوی خلدالله سلطنته را تبریک و تهنیت گفته. و ازصمیم قلب امیدوار و آرزومندند که ایران در زمان مملکت داری وسلطنت آن اعلیحضرت ازنعمات اصلاحات اساسی و تعمیم معارف بهرهٔ کافی ببرد؛ و مطمئنند که بیمن مساعدت و درسایهٔ مراحم ملوکانه اش نسوان این سر زمین در علوم و معارف ترقیات فوق العاده نموده، پی بحقوق حقهٔ خود خواهند برد، و درجادهٔ رشد و پیشرفت قدمهای بلندی خواهند بر داشت.

{{و|―――}}

{{و|{{بزرگتر|'''بزرگترین احتیاج کنونی ایران'''}}}}

کارکنان مجلهٔ عالم نسوان قارئین محترم را به نوشتن جواب این‌سئوال دعوت مینمایند: بزرگترین احتیاج فعلی ایران چیست؟ برای بهترین جوابی‌که بمجلهٔ ما فرستاده شود کارکنان مجله یک دورهٔ تمام «عالم نسوان» جلدکرده، از تاریخ شروع مجله تا کنون (باستثنای سه نمره که در دست نیستند)، برسم جایزه بنویسندهٔ آن تقدیم خواهند کرد.&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>dmltkx8x6e5jmw2ow0b3y20kukgu86g</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 1, 1304 SH.pdf/۳</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97848</id>
    <revision>
      <id>304783</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:16:10Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ -–-</comment>
      <origin>304783</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3617" sha1="6bkwjjzpd5rnvtcksanre4q5f6tnp6n" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||-|}}
{{و|{{بزرگتر|'''فهرس{{ناخوانا|حدس: ت مندرجات}}'''}}}}

{| class=&quot;wikitable&quot; style=&quot;margin:auto&quot;
! !! !! {{ناخوانا|حدس: صفحه}}
|-
| ۱ – تبریک و تهنیت || || {{ناخوانا|حدس: ۱}}
|-
| بزرگترین احتیاج کنونی ایران || || {{ناخوانا|حدس: ۱}}
|-
| منبع قدرت || || {{ناخوانا|حدس: ۲}}
|-
| ۲ – اطلاعات علمی شما بچه درجه {{ناخوانا|حدس: است؟}} || {{ناخوانا|حدس: ترجمهٔ ع. م. عامری}} || {{ناخوانا|حدس: ۳}}
|-
| ۳ – حفظ الصحه || ||
|-
| اشعه رنتگن و طبابت || دکتر حبیب عدل || ۴
|-
| ۴ – دستور پرستاری و توجهات اطفال || ||
|-
| اشتباه در پرستاری اطفال خورد سال || میسز پین || ۱۱
|-
| ۵ – خانه داری || ||
|-
| قسمت دوم ابنیه وساختمان. || سموئیل سعید، رئیس ساختمان بانک شاهنشاهی || ۱۴
|-
| ۶ – طرز لباس || ||
|-
| مد تازه برای لباس زمستان || میسز ویلسون، ترجمهٔ مهر تاج رخشان || ۱۷
|-
| ۷ – اخبار ترقیات نسوان || ترجمه احمد نخستین || ۱۸
|-
| ۸ – ادبیات و غیره || ||
|-
| چهارده نصیحت مهم برای اولیای شاگردان مدرسه || ترجمهٔ ع. ر. م || ۲۰
|-
| در تعقیب ترقی آبغوره || احمد رضوی – محصل کرمانی || ۲۲
|-
| یک دختر بامحبت || ترجمهٔ میرحسین حجازی || ۲۸
|-
| علم و عمل || منصور فخیمی – همدان || ۳۳
|-
| ۲ – جواب سئوالات علمی || || ۳۹
|}
{{سصم||-|}}
{| style=&quot;width:100%&quot;
| style=&quot;text-align:right&quot; | '''{{ناخوانا|حدس: سا}}ل ششم'''
| style=&quot;text-align:center&quot; | {{بزرگتر|{{بزرگتر|'''عالم نسوان'''}}}}
| style=&quot;text-align:left&quot; | '''شمارهٔ اول'''
|}

{{و|{{بزرگتر|'''تبریک و تهنیت'''}}}}

کارکنان مجلهٔ عالم نسوان با قلبی مملو از سرور و شادمانی جلوس میمنت مأنوس اعلیحضرت قدر قدرت شاهنشاه اعظم رضا شاه پهلوی خلدالله سلطنته را تبریک و تهنیت گفته. و ازصمیم قلب امیدوار و آرزومندند که ایران در زمان مملکت داری وسلطنت آن اعلیحضرت ازنعمات اصلاحات اساسی و تعمیم معارف بهرهٔ کافی ببرد؛ و مطمئنند که بیمن مساعدت و درسایهٔ مراحم ملوکانه اش نسوان این سر زمین در علوم و معارف ترقیات فوق العاده نموده، پی بحقوق حقهٔ خود خواهند برد، و درجادهٔ رشد و پیشرفت قدمهای بلندی خواهند بر داشت.

{{و|―――}}

{{و|{{بزرگتر|'''بزرگترین احتیاج کنونی ایران'''}}}}

کارکنان مجلهٔ عالم نسوان قارئین محترم را به نوشتن جواب این‌سئوال دعوت مینمایند: بزرگترین احتیاج فعلی ایران چیست؟ برای بهترین جوابی‌که بمجلهٔ ما فرستاده شود کارکنان مجله یک دورهٔ تمام «عالم نسوان» جلدکرده، از تاریخ شروع مجله تا کنون (باستثنای سه نمره که در دست نیستند)، برسم جایزه بنویسندهٔ آن تقدیم خواهند کرد.&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>6bkwjjzpd5rnvtcksanre4q5f6tnp6n</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 1, 1304 SH.pdf/۴</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97849</id>
    <revision>
      <id>304784</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:16:44Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۲–۳</comment>
      <origin>304784</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4825" sha1="8vkczl0is9vq4yd1szxkh9j9jim0zaj" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۲|}}
جواب مسابقه برنده و چهار جواب بهترین دیگر که بمجلهٔ ما برسد در مجله چاپ خواهند شد.

از خوانندگان محترمی که در این مسابقهٔ عمومی شرکت مینمایند تقاضا میشود که مراعات دو شرط ذیل را بنمایند: اولا مقالات وارده باید حاوی بیشتر از سیصد کلمه نباشند. ثانیاً بطور حتم تا قبل از عید نوروز باید بدفتر ما برسند. تمدید مدت مسابقه فرصت خوبی خواهد داد که ازقارئین محترم دور دست ولایات ما هم مقالاتی در موضوع مسابقهٔ مذکور برسد.

ما عقیده مندیم که قارئین مجلهٔ ما فکورترین قسمت مردمان این‌مملکت را تشکیل میدهند؛ و هرچه که آنها در زمینهٔ سئوال مهم فوق بنویسند قابل درج و اهمیت است. ما از همهٔ خوانندگان دور و نزدیک دعوت مینمائیم که در این مسابقهٔ مهم شرکت جویند.

{{و|―――}}

{{و|{{بزرگتر|'''منبع قدرت'''}}}}

چندی قبل در یکی از مجلات امریکائی شرح قابل توجهی در اطراف تجربیات یکنفر پروفسور مدرسهٔ فلاحتی با بوتهٔ کدوئی مشاهده شد، که قابل ترجمه و ذکر است. بوتهٔ کدوئی بعد از روئیدن‌کدوی کوچکی باور آورد. پروفسور مزبور حلقه های آهنینی طوق‌آسا بر گردهٔ آن کدوی کوچک بطوری سوار نمود که اندکی دو انتهای آن طوقها از هم فاصله داشتند.

در حالتیکه حلقه های آهنین مزبور محیط آن را احاطه نموده بودند آن کدو روز بروز نمو میکرد؛ وآن حلقه‌ها را باز و متحرک مینمود. در طول مدت نمو کدو طوقهای مزبور قوهٔ را که کدو برای از هم دور کردن دو انتهای آنها بکار میبرد بخوبی نشان میدادند. پروفسور) مزبور معین کرد که در مراحل مختلفه نموش، آن کدوی رونده، تدریجاً قوهٔ شصت، پانصد، هزار و یکصد، و
{{سصم||۳|}}
بالاخره سه هزار پوند (چهار خروار و نیم) را برای باز کردن حلقه‌ها بکار برده و انتهای طرفین آن حلقه‌هارا باندازهٔ حجم خود که منتهای نمو آن بود از یکدیگر باز نمود و بلند کرد! این قوهٔ عجیب فقط از یک منبع که بوتهٔ کدو باشد بان میرسید. ایجاد و اعمال این قوه فقط بواسطهٔ ارتباط و بستگی کدو به بوته اش بود و بس.

مقالهٔ فوق الذکر پس از شرح مذکور چنین مینگارد که یکی از عجیب ترین اسرار زندگانی قوهٔ تحمل مصائب ومشقات است که از اشخاص‌ظاهراً خیلی ضعیف و بیچاره بمنصهٔ ظهور و بروز میرسد. در هر ممر زندگانی مردان و زنانی را مشاهده میکنیم که زیر بارهای گران گرفتاریها، تنگیها، ناخوشیها، درد های بدنی و بد بختیها طاقت آورده مجاهد وار پیش میروند و بالاخره بار خود را بمنزل میرسانند. خیلی تعجب میکنیم که چگونه این قبیل اشخاص در زیر آن بارهای کمرشکن از پا در نمیروند، بلکه بالعکس آن زحمات را باصبر و تحمل و سرور و شادمانی میپذیرند و روز بروز با کمال جرئت و جسارت و شهامت و شجاعت پیش میروند

تعجبی ندارد. اگر اسرار زندگانی درونی آن مردمان را مکشوف نمائیم خواهیم دید که آنان پیوسته از یگانه منبع فیوضات ربانی کسب قوت مینمایند و بستگی وتقرب دائمی بدرگاه الهی‌است که آنها را قادر برتحمل زحمات‌مزبور مینماید: این است منبع قوهٔ انسانی.

ترجمه احمد نخستین

{{و|―――}}

{{و|{{بزرگتر|'''اطلاعات علمی شما بچه درجه است؟'''}}}}

ذیلا شش سئوال نوشته میشود کوشش کنید تمام معلومات خودرا برای جواب آنها بکار برید سپس بصفحه آخرمجله مراجعه نموده ملاحظه‌کنید که جوابهای&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>8vkczl0is9vq4yd1szxkh9j9jim0zaj</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 1, 1304 SH.pdf/۵</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97850</id>
    <revision>
      <id>304785</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:17:16Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۴–۵</comment>
      <origin>304785</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4297" sha1="73i6gydesjciwu5a1n350pibuf4ziv3" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۴|}}
شما تا چه اندازه صحیح است. اما قبل از آنکه سئوالات را کاملا مطالعه نمائید جوابها را نخوانید.

۱ – آیا غذای مخصوصی برای مغز هست؟

۲ – چرا طوطی میتواند حرف بزند؟

۳ – اگر هوا در هراینچ مربع ۲ من و ۱۲ سیر وزن دارد چرا ما از فشار هوا خورد نمیشویم؟

۴ – سرد ترین شیئی در دنیا چیست؟

۵ – آیا چه موادی در خون است که میکروبها را معدوم میکنند؟

۶ – چگونه میتوان فهمید که نباتات حتی قبل از کاشته شدن هم زنده هستند؟

ترجمه ع. م. عامری

{{و|―――}}

'''حفظ‌الصحه'''

{{و|{{بزرگتر|'''اشعه رنتگن و طبابت'''}}}}

مشهور است که اکتشافات رنتگن (Rontgen) ریون ایکس (Rayons X) در دسامبر ۱۸۹۵ وکوری (Curie) وبکرل (Becquerel) در ۱۸۹۶ رادیوم و رادیو اکتیویته (Radium-, Radio activité) موجب تولید انقلاب عظیمی در علوم فیزیکی و شیمیائی و بطور کلی در عالم علمی گردید اگر بخواهیم کیفیات انقلاب افکار را در آن عصر شرح داده و نشان بدهیم چگونه و برای چه اطلاع از وجود اشعه ایکس (X) و اشعه‌های رادیوم موجبات تولید انقلاب‌واقعی در علوم گردید مجبور بذکر نکات ومسائلی خواهیم شد که این‌مختصر گنجایش شرح تفصیلی آنرا نخواهد داشت وحتی ذکر
{{سصم||۵|}}
اینکه اشعه ایکس (X) چیست و چه طور و از چه تولید میشود مستلزم بسط و تفاصیلی است که در این مقاله چندان مناسبتی نخواهد داشت در این جا فقط به تذکر این نکته بقارئین محترم اکتفا میکنم که امروزه اشعه ایکس (X) مانند سایر اشعهٔ که ما عموما در تحت عنوان نور قامداد مینمائیم معلوم و مرکوز خاطر ماست واین اشعه وهمچنین اشعه گاما (γ) رادیوم در حقیقت یک قسم نور است بهمین جهة‌اشعه مزبور را که سابقا اشعه ایکس (X) یعنی شعاع مجهول میخواندند امروزه باسم‌اشعه رنتگن (Rontgen) می‌نامند تفاوتی که من حیث نظر انسان میان نور و سایر نور ها است این است که آن را چشم ما حس نمی‌کند

باید تصدیق کرد که این کشف مهم تنها مورد استفاده در علم طب نبوده و موارد استعمال عدیده‌دارد که از هر نقطه نظر قابل توجه است یکی از بزرگترین ترقیات قرن حاضر استعمال اشعه رنتگن برای تجزیه مواد است و نتیجه تجزیهٔ که از این راه بدست می آید بمراتب دقیق تر و حساس‌تر از دقیق ترین ترتیبات تجزیه شیمیائی است ولی در این مقاله فعلا بذکرموارد استعمال اشعه مزبور فقط از نقطه نظر طبی اکتفا مینمائیم

از اشعهٔ رنتگن طبابت دو قسم استفاده می برد اولا تعیین و تشخیص امراض ثانیاً معالجه و بهبودی پارهٔ از امراض.

رنتگن (Rontgen) که اول مرتبه بوجود اشعهٔ مجهول پی برده و بان دست پیدا کرد وملتفت شد که این اشعهٔ کم و بیش ازکلیهٔ اجسام عبور می‌نماید ایجاد دو رشته مهم یعنی رادیو گرافی (Radiographie) و رادیو سکوپی (Radioscopie) را نمود که اینک مابذکر هریک مختصراً می‌پردازیم

رادیو سکوپی عبارت است از معاینه مستقیم چیزیکه می خواهند در تحت مطالعهٔ و مداقه‌قرار دهند مثلا اگر بخواهند درون سینه مریضی رامعاینه&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>73i6gydesjciwu5a1n350pibuf4ziv3</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 1, 1304 SH.pdf/۶</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97851</id>
    <revision>
      <id>304786</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:17:48Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۶–۷</comment>
      <origin>304786</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5318" sha1="9xlyvehl6bjfm1crym3pglwy6a1c8fa" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۶|}}
نمایند شخص بیماررا بین آلت تشکیل دهندهٔ نور ویک صفحهٔ که مستور ازورقه نازک پلاتینوسیانور دوباریوم (Platinocyanure de Baryum) است قرار میدهند اشعهٔ که از آلت تشکیل دهندهٔ نور خارج میشود از بدن‌مریض عبور کرده و به صفحه‌مقابل تلاقی مینماید ولی بطوریکه گفتیم اشعه رنتکن مرئی نیست بنا بر این صفحه مستور از پلاتینو سیانور دوباریوم رفع این نقیصه را نموده در تحت تأثیر اشعه رنتکن تولید یک روشنائی مینماید که بچشم‌احساس میشود و بالنتیجه درون بدن‌مریض در کمال خوبی دیده میشود و کلیهٔ‌اعضای داخلی که مشغول انجام وظائف وحرکات مخصوص بخود هستند نمایان میگردد و در حقیقت میتوان گفت که بدین طریقه تشریح انسان جاندار صورت واقعی بخود میگیرد

رادیو گرافی عبارت است از اینکه یک شیشه عکاسی در زیر عضوی مثلا دست که در تحت معاینه است گذاشته و چراغ رنتگن را از طرف دیکر یعنی بالای دست قرار داده و ماشین را بکار می اندازند در این موقع شیشه حساسی که در زیر دست است بواسطه اشعهٔ که از دست عبور کرده و بان بر خورده محسوس‌شده است و برای اینکه ساختمان داخلی این عضو را ببینیم و عکس درون‌دست را تحصیل کنیم کافی‌است که شیشه‌حساس مزبور را مانند شیشه عکاسی معمول ظاهر وثابت کرده وحتی روی کاغذ چاپ کنیم – همین‌طور برای کلیه قسمت‌های دیگر اعضای بدن میتوان اقدام نمود

این دو طریقه معاینه یعنی رادیو گرافی و رادیو سکوپی هر کدام موارد استعمال خاصی دارد ولی غالباً هردو برای تکمیل یکدیگر بکار رفته و هردو طریقه معاً استعمال میشوند

از مطالب مندرجه بسهولت میتوان ملتفت شد که تنها بوسیله بکار انداختن چند آلت متشکل نور وبر داشتن عکس انسان نمیتواند عنوان‌متخصص
{{سصم||۷|}}
در این شعب بخود بدهد بلکه بایستی اطلاعات طبی کاملی داشته و در هر موقع بتواند بفهمد که از معاینه باین وسایل چه نتیجه میتوان بدست آورد بالاخره کسی که مبادرت باین عمل می نماید باید بتواند تصاویری را که روی یک فیلم یا یک صفحه منقوش میشود درک بکند زیرا چون در عکاسی معمول سطوح (پلان Plan های) مختلف روی یکدیگر قرار نمیگیرند انسان بوسیله عادتی که در مشاهده مناظر تحصیل نموده است با چشم سطوح را در صفحه عکس بخوبی تشخیص میدهد وحال آنکه در رادیوگرافی سطوح مختلف روی یکدیگر قرار گرفته وبدینطریق تشخیص و تمایز آنها از یکدیگر خیلی مشگلتر است مثلا وقتی که عکس یک‌کلیه‌را بوسیلهٔ اشعهٔ رنتکن برمیدارند خود کلیه به‌تنهائی بین آلت متشکل نور و شیشه حساس قرار نگرفته بلکه تمام قسمت بدن که محتوی عضو مزبور است درسیر اشعه واقع شده و در نتیجه اگر بخواهندکلیه را از بین بقیهٔ اعضاء تمیز داده و از وسط مجموع‌نقوش و تصاویریکه درروی شیشه حساس مرتسم است خارج نمایند بایستی نه فقط عکس را از روی‌اصول علمی برداشت بلکه باید بوسیله چشمی که بتواند اشکال مزبوره را ازیکدیگر تشخیص دهد عضو منظور را از بین سایرین تمیز داد

خوشبختانه برای تشخیص این‌قبیل مواقع مشکل وسیله مخصوصی‌است که عبارت از رادیوگرافی ستراو سکوپیک (Radiographie stéréoscopique) یعنی عکس دورنما میباشد در اینجا نمی‌خواهیم داخل تفصیل اصول سیراوسکوپی وپرسپکتیو (Perspective) یعنی عکس منظره بشویم وفقط بذکر این مسئله اکتفا میکنم که بوسیله عکس‌های ستراوسکوپیک‌میتوان تشخیص تمام سطوح قرب وبعد مسافت را داد و بنا براین همانطوریکه عکس های معمولی دورنما برمیدارند بهمان ترتیب عکس‌های قسمت های مختلفه بدن‌را بوسیله اشعه رنتگن میتوان برداشت و بالنتیجه میتوان اعضای بدن را با یک برجستگی و اختلاف&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>9xlyvehl6bjfm1crym3pglwy6a1c8fa</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 1, 1304 SH.pdf/۷</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97852</id>
    <revision>
      <id>304787</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:18:20Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۸–۹</comment>
      <origin>304787</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5199" sha1="qafmlvttr74uniagux9r3fvb9e2o0x2" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۸|}}
سطوحی که حقیقة حیرت انگیز است مشاهده نمود.

ولی باید خاطر نشان کرد که پارهٔ از اعضا مستقیماً مرئی نمی باشند از قبیل امعاء، احشاء و مثانه و معده وغیره که برای آنها بوسایل دیگری متشبث میشوند و میتوان گفت امروزه هیچ یک از اعضا بدن از تحت‌تفتیش و معاینه دقیق اشعهٔ رنتکن خارج و مستثنا نمی باشد.

مثلا برای کلیه اعضائی که دارای یک حفره میباشند که میتوان‌درون آنرا پر نمود از قبیل مری و معده وروده و مثانه وغیره متوسل باجسامی از قبیل سولفات دوباریوم (Sulfate de Baryum) که مانع از عبور این شعله میشود بشکل قرص یا خمیر یا حریره یا تنقیه بمریض میدهند یابشکل ایود وردوسو ویوم درمثانه و مجرای بول وغیره تزریق مینمایند و بدین وسیله نه فقط محتویات اعضای مزبور باکمال دقت دیده میشود بلکه حتی تغییر حجم و شکل وطرز و مدت خالی وپرشدن اعضاء فوق بخوبی نمایان میگردد

برای دسته دیگر از اعضاء بدن انسانی از قبیل کبد و طحال بوسیله شربتی که تولید گاز بکند یاتزریق گاز در روده، معده وامعاء روشن‌تر وآن دوعضو مزبور سیاه تر تصویر میشوند وبدین وسیله تمام جزئیات شکل و قطر آنها را میتوان مشاهده نمود.

مدت مدیدی برای امتحان و معاینه پارهٔ از اعضاء که تشعشع آنها در مقابل اشعهٔ رنتکن مانند تشعشع اعضا مجاور است مواجه با اشکالات و موانع زیادی میشد ازقبیل رحم و اور و پانکرآس و کاپول سوررنال و مغز و نخاع شوکی که دراین قبیل موارد کاسه استخوانی این اعضا تیره تر ازمظروف آنها میباشند.

امروزه نه فقط این اشکالات حل ومرتفع شده است بلکه ترتیباتی که برای تفتیش و معاینه اعضای مذکوره اعمال میشود باعث تسهیل معاینه‌اعضا
{{سصم||۹|}}
دیگری میشود که سابقاً هم درتحت معاینه قرار گرفته میشد

برای اعضاء مربوطه بشکم ساده ترین ترتیبی که خطری هم ندارد عبارت از این است که مخلوطی از (اکسیژن) و (گازکاربونیک) قریب دولیتر در حفره شکم تزریق نمایند بعد بوسیله اشعه رنتکن میتوان کلیه اعضاء حتی کوچکترین آنها را در کمال صراحت ووضوح مشاهده کرد

امروزه این ترتیب معاینه، برای تفتیش دیگری بکار میرود میدانیم‌که ازحفره رحم به حفره شکم مجرائی است که نطفه زن از آنجا برحم میگذرد از طرف دیگر معلوم شده است که بعضی زنها بمناسبت مسدود شدن این دو مجری نمی توانند حامله بشوند زیرا این سد مانع از عبور نطفه میشود پس اگر بخود رحم یک گازی تزریق کنند و این گاز فقط از یکطرف بگذرد و یا هیچ نگذرد معلوم میگردد که فقط ازیکطرف ویا از هر دوطرف مجری‌مسدود است این علت را درزن بجز معاینه بااشعه رنتکن هیچ وسیله تشخیص نمیدهد

برای معاینه نخاع شوکی نظر بتیرگی فوق‌العاده استخوانهائی که حاوی نخاع است بوسیله رادیوگرافی عادی نمیتوان اطلاعاتی که لازم است کسب نمود زیرا مسلم‌است که‌یک مرض نخاع که کسب شدت کرده و تأثیراتی در استخوانهای مجاور نموده باشد ممکن است بوسیله همان عیوبات استخوانهاتشخیص دادولی بطور کلی مسلم است که هر قدر یک مرض زود ترتشخیص داده شود بهمان درجه سهل تر معالجه پذیر خواهد بود لیکن برای امراض نخاع تا این‌اواخر علم رادیو لوژی نمیتوانست برای معاینات اولیه مثمر ثمری باشد امروزه این نقیصه بکلی مرتفع شده است ایود که در مقابل اشعه رنتگن تیره است وقتی که باروغنی مخلوط میشود اغلب صفات وخصایص وخیم خود راازدست‌میدهد از طرف دیگر نخاع شوکی در یک لوله دروسط فقرات قرار گرفته ومحاط از یک جسم مایعی میباشد بنابر این اگر یک سوزن طویل بین دوعدد از فقرات&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>qafmlvttr74uniagux9r3fvb9e2o0x2</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 1, 1304 SH.pdf/۸</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97853</id>
    <revision>
      <id>304788</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:18:51Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۱۰–۱۱</comment>
      <origin>304788</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4736" sha1="06hjhdsvi9f2s48eycm0paxsm0ygbjq" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۱۰|}}
فرو نمایند باین لوله میرسد و بوسیله جریان چند قطره مایع معلوم میشودکه سوزن وارد لوله مزبوره شده است بنابر این اگر چند سانتیمتر مکعب روغن ایود دار در لوله نخاع تزریق نمایند بواسطه سنگینی ماده تزریق شده بتدریج در قسمت سفلی جریان پیدا میکند ولی در همین سیر نزولی خود در اطراف نقاط التصاق و در هر جائیکه نخاع دچار تورمی شده باشدتوقف‌مینماید و بنا بر این نقاط مریضی نخاع بخوبی منقش میگردد و بهمین جهة برای حصول مقصود بایستی روغن ایود دار را هر قدر بالاتر ممکن باشد تزریق نموده و ۲۴ ساعت منتظر شده سپس عکس برداشت

برای برداشتن عکس مغز قضیه مشکل تر وبالفعل‌کمتر در تحت تنظیم درمیاید علت آنهم واضح‌است زیرا عضو مزبور ازکلیه‌اعضاء بدن انسانی لطیف تر و بیشتر در معرض خطر است وکمتر میتوان بسهولت بدان دست یافت معهذا در این زمینه اقداماتی شده وخواسته‌اند خواه بوسیله تزریق گاز درحفره‌های مغز و یا بوسیله روغن ایود دار بمقصود نائل شوند

بالاخره مجاری چرک و فساد که حتی بوسیله جراحی هم بمناسبت اشکال تشخیص منبع معالجه آنهامشکل بود امروزه نه فقط بوسیله این تزریقات کاملاعکس آنهارا میتوان برداشت بلکه میتوان به اصل و منبع آنها نیز پی برد و چون این‌قبیل مجاری چرک تقریباً همیشه اصل و منشأ در استخوان‌دارند بنابر این میتوان بوسایل و تدابیر جراحی استخوان فاسد شده‌را معالجه کرد و یا حتی بوسیله تزریقات ازخروج چرک و کثافات جلوگیری نمود

بالاخره همه میدانند که تعیین محل مواد منفجره و اجسام بیگانه در موقع جنک بسرحد کمال رسیده و باعث شدکه در موقع مخاصمات چندین صد هزار نفر را از خطر مرک رهائی جستند

از این مقدمه مختصر به ثبوت پیوست که علم (رادیو لوژی) نه‌فقط
{{سصم||۱۱|}}
لازم ملزوم علم طب بوده و بکار تشخیص غالب امراض میخورد بلکه‌برمیدان عملیات، و موارد استعمالات آن روز بروز افزوده میشود؛ زیرا طبیب و جراح و فیزیسین و متخصصین رادیو لوژی موظفند با معاضدت و مساعدت یکدیگر در انجام وظیفهٔ که افتخار حرفت آنها است یعنی بذل و همت برای تسکین آلام و مصائب بیچارکان ولی مسلم است تاکسی تشخیص اصل و علت مرض‌را ندهد نمیتواند درمقام تسکین وتخفیف آن برآید واین ازوظایف رادیو دیاگنوستیک (Radiodiagnostic) یعنی تشخیص بوسیله رادیو لوژی است

در مقاله آتیه قریباً ذکر خواهیم نمود که چگونه اشعه رنتگن برای علاج بعضی امراض به کار میرود

دکتر حبیب عدل

{{و|―――}}

'''دستور پرستاری و توجهات اطفال'''

{{و|{{بزرگتر|'''اشتباه در پرستاری اطفال خورد سال'''}}}}

در جریده ایران شماره ۱۸۲۱ در موضوع تغذیه اطفال درج شده حقیقة این گونه مطالب مفیده که دانستن آن برای کلیه خانه داران لازم و شایسته است، خصوصا در عادات و ترتیب تغذیه اطفال خورد سال که رعایت آن بسیار مهم است

البته چنین مطالب سزاوار تمجید و تقدیر میباشد

ولی بعد از توقف سه سال در ایران به بعضی اشتباهات بر خورده‌ام که آنها را کسیکه در خارج ایران بوده اشتباه میداند یعنی مطابق امتحانات و تجربیات حکمای امروزه. مخصوصاً در دستور هفتگی نوشته شده در هر روز چهار یک لیتر شیر در موقع عطش باطفال بیا شامند این فقره در موقع&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>06hjhdsvi9f2s48eycm0paxsm0ygbjq</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 1, 1304 SH.pdf/۹</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97854</id>
    <revision>
      <id>304789</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:19:24Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۱۲–۱۳</comment>
      <origin>304789</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5252" sha1="sa7mrims4htf0ci03wji2fqmw3viu0s" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۱۲|}}
عطش اشتباه است زیرا که شیر خوراک است و بجای آب داده نمیشود بلکه در وقت تشنگی باید آب خالص داده شود نظر باینکه در اشخاص بزرک کم خوردن آب عیبی است بزرک پس خوب است که از سن طفولیت این عادت مجری شود دیگر آنکه برای لقمةالصباح خوراک اطفال خوراکی مخصوص قرار نداده اند البته خوراک اطفال خورد سال باید شیر باشد و دیکر یک خوراک سریل که آن مرکب است از شیر برنج که خوب پخته شده باشد و یابلغور که صاف شده باشد و دیکر اورمیل که خریده شود در طهران در قوطی حلبی که ازجو ساخته شده است که‌در زیر اسباب مخصوص منکه شده است

و این خوراک فوق الذکر اقلاباید سه ساعت طبخ شود و مقداراین خوراک از برای اطفال از سن یک سالکی الی سن سه سالکی چهار قاشق سوپ خوری است

در دستور سه شنبه مرقوم است که آبگوشت ماهی یا خود ماهی را باطفال بدهند ولی باید دانست که‌ماهی باید تازه باشد و از زمانیکه ماهی را صید کرده اند تا زمان خوردن آن زیاده از بیست وچهار ساعت طول نکشد زیرا که ماهی بعد از ۲۴ ساعت متعفن میشود پس والدین اطفال باید مواظب باشند که ماهی کهنه و متعفن نباشد چون ماهی طهران را از رشت میاورند، وغالب ماهی های طهران بواسطه طول زمان عفن میشود – ولی اگر ماهی را پس از صید دریخ نگاهدارند ممکن است‌زود خراب نشود پس باید بسیار مواظب باشند و اما در دستور پنجشنبه نوشته شده‌است گوشت سرخ کرده بدهند درصورتی که مطلقاً سرخ کرده برای بچهای خوردسال مضراست بلکه‌گوشت بریان یاکباب یاآب پز مفید است زیرا که گوشت وقتی که در روغن داغ کرده پخته شود خون او بسته و ثقیل و دیر هضم میشود البته این مضر است برای معده نازک طفل خورد سال در این قرن بیستم در امریکا معمول است اطفال که در مدرسهٔ
{{سصم||۱۳|}}
ابتدائی هستند در صورتی که ضعیف المزاج باشند ۲ ساعت قبل از ظهر و ۲ ساعت بعد از ظهر بانها شیر داده میشود و این شیر درموقع ضعف مزاج مفید است این خوراک را اضافه کرده اند برای ضعف مزاج وتقویت بدن. انسان طبقات چندی را تا زمان تولدش سیر میکند که اولین درجه آن نطفه است که در رحم قرار میگیرد

مواظبت نطفه امری است لازم چنانچه نطفه در محل ناپاک یا نزدیک سهمناک است قرار گیرد که زندگانی آن مضر است بهمین مناسبت اشخاص وافوری والکلی نباید منتظر اولاد های سالم یا صحیح المزاج باشند باید بدانیم که اخلاقیات و روحیات والدین در طفل خود اثرات غریبی بیادگار میگذارد و بخوبی محسوس‌است که چنانچه والدین محروم از یکی ازاعضاء بوده باشد طفل ناقص متولد نخواهد شد یا بر عکس چنانچه دارای صفات پست یا مرض مسری بوده باشد البته اثرات آن و ضعف آن در طفل ظاهر میشود همهٔ ماها کاملا دیده ایم و بکرات هم مشاهده شده که اشخاصیکه عادات ناپسندیده از قبیل دروغ گفتن و غیره را دارا هستند طفل آنها هم چنین است مهیا برای اعمال وصفات موروثه هستند و آنانیکه مبتلا بامراضند اطفال آنها نحیف وضعیف بدنیا آمده برای پدر و مادر لازم است که برای روشن نمودن آتیهٔ اطفال خود تا میتوانند از امراض مزمنه جلوگیری کنند و گرد حرکات زشت و ناپسندیده نگردند در ممالک ایران و سایر جاها این طور حکایت میکنند که در موقعیکه خسوف اتفاق افتد یعنی ماه بگیرد اگر زن حامله دست خود را بر یک موضع از اعضاء خود بگذارد همان موضع جنین لکه دار شود

اما حکمای این عصر این حکایت را تکذیب میکنند و وقوع آن را تصویب نمی‌نمایند و این قبیل حکایتها را از موهومات میشمارند و ما خداوند را شکر میگوئیم و تشکر میکنیم که این حکایتها بر سبیل اتفاقیات است و ان&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>sa7mrims4htf0ci03wji2fqmw3viu0s</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 1, 1304 SH.pdf/۱۰</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97855</id>
    <revision>
      <id>304790</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:19:56Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۱۴–۱۵</comment>
      <origin>304790</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4837" sha1="6777fxbo6hca0fzff6u3bs0nzl2qv4d" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۱۴|}}
هر هزار بچه یک بچه این طور ناقص میشود و نقص طفل بهیچوجه مربوط بحرکات و سکنات مادر طفل نبوده و نیست و اگر کسی بخواهد سبب و علت این قبیل ها را کاملا بداند بر سبیل اجمال عرض میشود که حکمای عصر در این خصوص بیاناتی فرموده اند و اجمال و اختصار آن تحقیقات این است که در بدن انسان لوله هائی دارد که از آنها تعبیر شده است به اوردهٔ دم مادامیکه خون در مجری طبیعی خود که عبارت است از اوردهٔ دم در جریان است قوای انسان در ظل نظم آن صحیح وسالم است و اگر زنی هم حامله است آن جنین هم نهایت سلامت را دارد اما اگر این جریان طبیعی بیک مانعی برخورد که خون غلیظ شد و یا بعضی از مواد فاسده با آن جریان تصادف نمود البته این ماده سرایت بطفل هم خواهد نمود پس معلوم شد که سبب نقص طفل همین است وبس

میسز پین

{{و|―――}}

'''خانه داری'''

{{و|{{بزرگتر|'''قسمت دوم – ابنیه و ساختمان'''}}}}

چنانچه جزئیات علم ساختمان را مفصلا تشریح کنیم مشتمل برچندین کتب خواهد شد که این مختصر صفحات و اوراق گنجایش درج چنین موضوع مهمی را نخواهد داشت – در ساختمانهای ایرانی همانقدریکه انتخاب مصالح ابنیه مهم است بطریق اولی اجتناب ازبعضی هم مهمتر است – نسبت به قسمتهای متحرک خانه از قبیل درب و پنجره و غیره بایستی توجه مخصوصی داشت – اگر یک دیواری از مصالح پست و بی دوام ساخته شود ممکن است چندین سال دوام یابد جهت آنکه استعمال دیوار مسبب خرابی نیست ولی در قسمت درب و پنجره خانه
{{سصم||۱۵|}}
که دائماً درحرکت میباشند نتیجه بالعکس است

درب وپنجره و امثال آنها که در معرض حرکتند امتحان خوبی است برای محکمی بخاری و بنائی ساختمان میباشد – هرچه درب محکم باشد مانع از دخول سرما وکوران هوا نخواهدشد مگر اینکه چهارچوب درب‌را همانموقعیکه دیوار را میسازند نصب نمایند وحتی این هم کافی نیست وبرای محکمی چهارچوب میبایستی سه قطعه چوب بطول ۵ یا ۶ گره در هر طرف چهارچوب در دیوار افقی کارگذارده و چهارچوب با سه قطعه چوب فوق میخ پیچ کنند

چنانچه قارئین محترم باطراف چهارچوب بدقت نظر کنند بطور یقین ملاحظه خواهند کرد که منفذ و سوراخهائی بین چهارچوب و دیوار باقی‌است که منوط به بدی ساختمان‌است اینست که در موقع نصب کردن چهارچوبه درب بایستی آجرکاری را تا نصف پهنای چهارچوب بنا نماید ولی دراغلب اوقات فقط چهارچوب را کار گذارده اطرافش را باگچ پر میکنند

یراق – بعضی از اسبابهای خانه از قبیل قفل چفت و بست، اولا و غیره که چندان استحکامی ندارند بیشتر موجب اشکال و زحمت میشوند – بایستی بخاطر داشت که اجناس فوق بیشتر مورد استعمال میباشند و حتی‌الامکان بایستی مراقب بود که از جنس بدل یا پست نباشند – درخانه‌های انکلستان دیده ام که قفل چهل سال یا بیشتر در کار بوده و هنوز سالم‌است وخرابی در قفل مشاهده نمیشود واین مطلب چندان عجیب نیست ازاین روی چنین استنباط میشود که وجوهیکه برای اشیاء محکم بمصرف میرسد یکمرتبه خرج شده و اشیاء فوق بدون علت مدتهای مدید در کار میباشند

بدبختانه درایران یراقهای خوب موجود نیست و برای بدست آوردن اشیاء فوق بایستی رجوع به «کاتالوک» نموده و از روی آنها بمیل خود انتخاب نمود و در سفارش دادن فراموش نشود که انواع لولا و میخ پیچ بطول و ضخامتهای&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>6777fxbo6hca0fzff6u3bs0nzl2qv4d</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 1, 1304 SH.pdf/۱۱</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97856</id>
    <revision>
      <id>304791</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:20:29Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۱۶–۱۷</comment>
      <origin>304791</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4687" sha1="7lcyrz6ovu8riv1hyueizfr2e8x36hp" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۱۶|}}
مختلف لازم میباشند – چوب یاالوار خشک درطهران کم و نادر است و اشخاصیکه قصد به بنائی دارند بایستی اقلا چندین ماه قبل تهیه چوب بقدر کافی برای‌خود بنمایند – چوب برای مصرف درب یا پنجره اقلا دو سال و اگر چنانچه چوب جنگلی و گردو یا چوبهای محکم دیگر باشد بیش از دو سال انباری شوند

رنگ کاری – از چیزهای مهم رنک کردن درب وپنجره و اقسام آنهاست که بایستی بطور دقت انجام گیرد – شئی مربوطه را قبلا رنده و صاف نموده بعد خلل فرج و گره های چوب با بتونه پر نمایند سپس سه دست یا بیشتر رنگ نمایند چوبهای جنگلی و گردو را بایستی باروغن جلا رنک نمایند تانقشه طبیعی درچوب ظاهر گردد – (در رنک کاری میبایستی تمام‌لبه واطراف درب‌را رنک نمود نه فقط جهت ظاهر را) – گرچه رنک فقط برای نگاهداری چوب است ولی معذالک بقشنگی خانه میافزاید – قسمت خارجی اشیاء را با رنگهای ثقیل و چرکتاب از قبیل قهوهٔ یا سبز و جهت داخل را با رنگهای ظریف و خوش‌رنک نقاشی نمود و رنک طوری خفه باشد که اثرات دست باقی نماند چوب سفید که باین اندازه در ایران بکار میرود بسیار مفید است لیکن هرگاه بحال مدور بکار رود بیم شکاف خوردن میرود اینست که میبایستی در روی تیر های سقف یک تسمه آهنی بفاصله یکذرع یا کمتر میخ کوب نمود که مانع از ترکیدن و باعث استحکام شود و درسقفهای آهنی که میخواهند محکم بنا نمایند بایستی رکابهای ضخیم آهنی به بندها و پای لنک خرپا ها توسط پیچ و مهره نصب نمایند تا از سینه دادن محفوظ بماند

درخاتمه بایستی در نظر داشت که طرح و اعمال فکر در ساختمان، موجب نتیجه خوب و صرفه جوئی کاملی خواهد بود

سموئیل سعید
{{سصم||۱۷|}}
'''طرز لباس'''

{{و|{{بزرگتر|'''مد تازه برای لباس زمستان'''}}}}

چون اغلب خانمها خیلی مایل به تغییر فورم هستند و همیشه انتظار رسید ژورنالهای تازه از اروپا و امریکا را دارند بنا براین بی مناسبت نیست‌اگر قدری درخصوص مد لباس زمستان صحبت نمایم

اولا پارچه هائیکه امسال بکار میبرند بیشترمخمل واقسام «کرپ» است

اگر چه رنگها قدری فرق میکنند اما بیشتر رنگهای تیره را پسند می کنند رنگهای مدامسال سبزهای مختلف و عنابی های مختلف اند از سبز مغزپستهٔ تا سبز ماشی و از عنابی روشن تا میخکی‌تیره. بیشتر لباسهای امسال از دورنک مختلف دوخته میشود مثلا سبز و مشکی یا آبی ومشکی

لباسها نسبتاً گشادتر از سابق اند و گشادیرا یا در جلو دامن چین می دهند یا در عقب یا درپهلوها ولی بیشتر درطرف جلو دیده میشود تا اینکه‌در پشت سر معهذا هنوز همان لباسهای راسته معمول است و گشادیرا بواسطه کمی چین درست میکنند کمر لباس متدرجاً دارد بحد کمر طبیعی میرسد ولی هنوز چندان بالا نرفته نزدیک کمر طبیعی چین یا حاشیهٔ میگذارند که کمر قدری بالا تر بنظر بیاید

لباسهای عصر وشب قدری بلند تر شده

در بعضی لباسهائیکه بکلی ساده اند قدری کاردستی روی دامنها دیده میشرد آستین ها بلند و مختلف اند حتی آنها را با رنگهای مختلف و پارچه های ناجور درست میکنند و بعضی اوقات خیلی گشاد هستند بعضی اوقات آنها را چین میدهند و یا جمع میکنند ومنتهی میشود بیک مچ تنک. مچها ممکن است پهن یا باریک باشند&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>7lcyrz6ovu8riv1hyueizfr2e8x36hp</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 1, 1304 SH.pdf/۱۲</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97857</id>
    <revision>
      <id>304792</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:21:02Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۱۸–۱۹</comment>
      <origin>304792</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4348" sha1="78jlltd4ppryc7o3pwn0vvz4cc4rx35" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۱۸|}}
بعضی‌آستین ها بکلی گشاد و فقط بواسطه دو رشته ریبان به مچ‌دست بسته میشود و یک چیز دیگر که خیلی قابل توجه است یقه لباس است

بعضی لباسها یقه بلند و برخی یقه کوتاه و مربع و گرد دارند

اما یقه بلند از همه مدتر است که با کراواتهای قشنک و گره های مختلف بسته میشود وخیلی‌مطبوع ودلربا است

باینطریق مد ما سال بسال عوض و کیسه تجار پر میشود

میسز ویلسون

ترجمه مهرتاج رخشان

{{و|―――}}

'''اخبار ترقیات نسوان'''

{{و|{{بزرگتر|'''شرکت زنان در امور سیاسی'''}}}}

اخیراً میس پانی فیلد یکی از خانمهای تحصیل کردهٔ امریکائی درسن بیست و چهارسالگی به مقام‌ویس قونسولی «اتازونی» در امستردام، یکی ازشهر های معتبر هلند، تعیین گردیده است. پس ازختم دورهٔ تحصیلات کالج واخذ دیپلم، میس فیلد داوطلب امتحانات ورودیهٔ وزارت خارجه شده و یکی ازبیست نفری بوده که در امتحان مزبور قبول شده و فائق آمده است. سپس دردارالعلم جدید علوم سیاسی دولتی وزارت خارجهٔ امریکا وارد شده با هیجده نفرجوان دیگر در کلیهٔ رشته های خدمت مزبوره تعلیمات لازمه گرفت. مشارالیها اولین خانمی است که بدین مقام منصوب گردیده است.

چند ماه قبل میس لوسیل انچرسون یک خانم امریکائی دیگری‌بمقام منشی سومی سفارت خانهٔ امریکائی درشهر برن پایتخت سویس انتخاب گردید. دوخانم‌مزبور، دراین میدان کار جدید، پیشروان نسوانند.
{{سصم||۱۹|}}
{{و|{{بزرگتر|'''کتابخانه و قرائتخانه مخصوص نسوان'''}}}}

در بمبائی از طرف اولیاء بلدیه یکباب قرائتخانه و کتابخانهٔ مجانی مخصوص نسوان افتتاح یافته است. این فکردربادی امر درمخیلهٔ یکی ازخانمهای تحصیل کرده موسوم به‌میسز گریشنابای گورجار تولید و پرورش یافته وصورت وقوع گرفته است.

{{و|―――}}

{{و|{{بزرگتر|'''در اطریش'''}}}}

در اطریش مسئلهٔ حقوق خانوادگی در مجلس ملی مطرح شده است. قانون اساسی مملکت اطریش حقوق اجتماعی نسوان و رجال را مساوی قرار داده، ولی در محیط خانواده موضوع تساوی حقوق زن و مرد صورت دیگری دارد. لایحهٔ مطروحهٔ فوق توسط دو نفر خانم تحصیل کرده تقدیم پارلمان گردیده است. لایحهٔ مزبور مشعر است که اولا در صورت انحلال خانواده مایملک خانوادگی باید بطور تساوی فیما بین طرفین تقسیم‌شود؛ ثانیاً درصورت وقوع انفصال مسئولیت تهیهٔ مخارج تربیت اطفال باید بطور تساوی بر روی عایدات پدر ومادر قرار گیرد؛ ثالثاً مسئولیت نگهداری و پرستاری خانواده در صورتیکه یکی از والدین عاجز شوند باید بدیگری منتقل شود.

{{و|―――}}

{{و|{{بزرگتر|'''زن استرالیائی در پارلمان انگلیس'''}}}}

میسز ایدیث د. کوان مقیم استرالیای غربی اولین خانمی است که از نیم کرهٔ جنوب خط استوا هرگز بافتخار عضویت پارلمان امپراطوری عظیم‌الشأن انگلیس مفتخر شده باشد. خانم مزبور از سال ۱۹۲۱ – ۱۹۲۴ میلادی مشغول خدمت بوده و درطول آن مدت بوسیلهٔ اعمال نفوذ خودلوایح مهمی بنفع زنان وبچگان از مجلس گذرانیده است.&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>78jlltd4ppryc7o3pwn0vvz4cc4rx35</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 1, 1304 SH.pdf/۱۳</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97858</id>
    <revision>
      <id>304793</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:21:33Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۲۰–۲۱</comment>
      <origin>304793</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4061" sha1="3odw9bus4p2ryd3tg2bgltthdbnlplc" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۲۰|}}
{{و|{{بزرگتر|'''نمایشگاه زنان'''}}}}

درمدت چهار سال اخیر، چهارمین دفعه ایست که شهر نیویورک‌صحنهٔ نمایشگاه زنان شده است. درعرض یکهفته درماه سپتامبر گذشته، یک سالون مهمانخانهٔ معظمی بهمین مقصود برگهای گوناگون تزیین و آرایش‌یافته واختلاط اصوات نسوان در هرطرف آن طنین انداز بوده است:

تعلیم و تربیت، صنایع مستظرفه، خانواده (با تمام جزئیات فنون عملی خانه داری و ظرافتکاریهای خیلی عمدهٔ خانوادگی) تیاتر، خیاط زنانه، شیرینی پز رسمی، و غیره همه در آنجا خودنمائی میکردند و اهمیت خود را نشان میدادند. نمایشگاه مزبور مکانی برای تهییج تصور و تقویت همت‌زنانی که امیدوارند درآتیه وارد مشاغل تجارتی بشوند بوده است.

ترجمهٔ احمد نخستین

{{و|―――}}

'''ادبیات و غیره'''

{{و|{{بزرگتر|'''چهارده نصیحت مهم برای اولیای شاگردان مدرسه'''}}}}

در امریکا چندین «مجمع والدین» تشکیل شده است که با معلمین در تربیت اطفال خود توحید مساعی مینمایند. «اتحادیه مجامع والدین» مدارس مهم نیویورک اخیراً آگاهی و چهارده نصیحت ذیل را خطاب بوالدین انتشار داده است: –

«اتحادیه مجامع والدین» پس از مطالعات وتدقیقات زیاد باین‌نتیجه رسیده است که، هرگاه والدین اهمیت وحدت مساعیشان را با اولیای مدرسه تشخیص دهند و از وضعیات مدرسه بیشتر مسبوق شوند و بنصایح ذیل رفتار نمایند، اغلب اشکالاتی که اطفال‌را احاطه مینماید ممکن است جلوگیری‌شود:
{{سصم||۲۱|}}
۱ – ساعات ناشتا و ناهار را طوری تعیین نمائید که پس از صرف شاگرد فرصت کافی داشته ومجبور بعجله درخانه یا مدرسه نگردد

۲ – مرتب وبوقت حاضر شدن در مدرسه را تشویق نمائید واجازه ندهید موانع جزئی اسباب غیبت یا تأخیر شوند.

۳ – مواظبت نمائید که لباس اطفال ساده، تمیز، با نزاکت و مناسب فصل‌باشد.

۴ – دقت نمائید که اطفالیکه کمتر از چهارده سال دارند اقلا ده ساعت بخوابند.

۵ – معلوم کنید چقدرازوقت‌طفل باید بکار خانه تخصیص داده‌شود و مواظب باشید که آنرا بامانت صرف نماید.

۶ – برای تحصیل درخانه محل آرامی را که جریان هوا و روشنائی کافی داشته باشد تعیین نمائید. ازمزاحم‌شدن طفل درموقع تحصیل حتی‌الامکان جلوگیری شود.

۷ – درکار مدرسه، ورزش و سایر عملیات اطفال خودرا علاقه مند نشان دهید.

۸ – تا اینکه از کار طفل بهتر مسبوق شوید در «هفته پذیرائی مدرسه» و اوقات دیگر بکلاس او سرکشی نمائید.

۹ – در حضور اطفال از مدرسه یا معلمین آن بهیچوجه تکذیب و تنقید ننمائید. در هر اتفاقی همیشه اظهارات طرفین را شنیده و بعد ازمعلم تحقیقات بعمل آورید.

۱۰ – عادت اطاعت واحترام مقامات را دراطفال تزریق نمائید.

۱۱ – مدرسه را مکان فرحبخش و دلپذیری تصویر نمائید نه محل خوف واذیت.&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>3odw9bus4p2ryd3tg2bgltthdbnlplc</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 1, 1304 SH.pdf/۱۴</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97859</id>
    <revision>
      <id>304794</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:22:07Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۲۲–۲۳</comment>
      <origin>304794</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4817" sha1="hncry3wmc5qp51ymt05tzzn3a1e8y3v" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۲۲|}}
۱۲ – در نظر داشته باشید که مدرسه فرصت استفاده تا محدودی، باشخاصیکه آنرا مغتنم شمارند، عطا مینماید، خواه والدین وخواه اطفال.

۱۳ – ترتیبی نمائید که والدین دیگررا در مدرسه ملاقات کنید. این وسیله ایست که کار اطفال خود را بهتر ملتفت شوید. مادران باید علاقه پدران را در فعالیت مدرسه ای اطفال تحریک نموده تعاون ایشان را خواستار شوند.

۱۴ – اگر مجمع والدینی در مدرسه طفل شما وجود دارد بعضویت آن داخل شوید و اگر وجود ندارد چرا اقدام بتشکیل آن ننمائید. توحید مساعی عاقلانه برای عموم نتیجه عالی در بردارد.

ترجمه ع. ر. م.

{{و|―――}}

{{و|{{بزرگتر|'''در تعقیب ترقی آبغوره'''}}}}

دیروز در منزل یکی از دوستان شمارهٔ از مجلهٔ «عالم نسوان» بدستم افتاد باز کردم واز هرطرفی سطری و صفحه‌ای خواندم تا چشمم بمقالهٔ شیرینی افتاد که روح و روانم را شاد و فکر و حواسم را مسخر و ارشاد نمودهمانا گوئی تأثیر آن مقال بقدری بود که چارهٔ جز دقت نظر ندیدم از دوست خود اجازه گرفتم و در اطاق کار وطلبگی او نشستم دل و دیده و دانش و بینش خود را جمع نموده مشغول مطالعه مقاله مفیده گردیدم خواندم و با خود گفتم‌تابستان است و تعطیل وقت وفرصت بیش از پیش است حالا که نگارنده آن مقاله میدانی وسیع بی آب وتاب بخوانندگان خود تسلیم نموده جای آن است که بنده هم سطری چند براین صحیفه بنگارم و نزد آن گرامی نویسنده بفرستم شاید که پسند آید
{{سصم||۲۳|}}
این است که تردید نکرده بجای حشو و زواید وارد اصل موضوع گردیده و میگویم: خوانندگان عزیز من – آن‌مقال و این گفتگو هردو ازیک مقوله است میخواهیم به بینیم آیا ممکن‌است نسوان ایرانی هم جنبشی بکنند و از این بدبختی قدمی فراتر گذارند؟

هموطنان ما دیر یا زود امروز یا فردا متوجه این نکته خواهند شد که این جامعه و این اساس کنونی ما بنیانی استوار و متین ندارد و وگوئی اصلا این بنائی بی‌بنیان‌است وجای آن است که فرزندان آتیه ایران‌این قسمت از تاریخ وطن خود را «دورهٔ سرگردانی» بنامند و البته جای‌شگفتی افزون از حد واندازه ایست که چگونه دورهٔ ما عصر بی تکلیفی یا ساده تر زمان سرگردانی است؟ من بنده با قلبی قوی ازامروز این پیش بینی راکرده بجوانان ایرانی وعده میدهم که روزیکه دانشمندان آتیه ایران نام و نشانی از ما بجویند بر این حال و روزگار ما نفرین ها کنند

در این مملکت مقالات ونگارشات مفصلی که مجموع آنها کتب‌متعدده تشکیل میدهد از فساد و خرابی جامعه نوشته شده و هرکس بفکر خود مبدأ و منشاء این فساد را یافته و برای نجات آن راهی را رهنما گشته و از بس به معنی پرداخته اند بکلی لفظ را دور انداخته و از تنگی قافیه کلمات: موفقیت – وضعیت و جدیت و اصطلاحات عرض اندام وهیولای غریب وچهرهٔ مهیب و غیره را در سرتاسر نگارشات خود داخل نموده و در هر سطردوسه کلمه از لغات خارجی استمداد کرده بقول خودشان افکار جدید را در لباس نو پوشانیده و بجامعه ایرانی تقدیم داشته اند بعقیده نگارنده برای فرزندان آتیه این خود موضوعی حقایقی‌است که با عقیده پاک نفرت و نفرین خود را به ارواح ناپاک ارسال دارند. راست است که در خلال‌این جامعه فاسد و در زوایای این کهنه رباط مردمانی دانشمند و فهمیده و جوانانی خوانده ومعرفت&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>hncry3wmc5qp51ymt05tzzn3a1e8y3v</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 1, 1304 SH.pdf/۱۵</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97860</id>
    <revision>
      <id>304795</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:22:40Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۲۴–۲۵</comment>
      <origin>304795</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5238" sha1="6eajxa8gzt2k2qvkp5fqx8m0o1fptyo" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۲۴|}}
جوینده یافت میشود که هریک در خور معلومات خود خدماتی شایستهٔ همه گونه تقدیر و ستایش‌به این آب و خاک و یا بقول جریده نگاران به این‌کشور شش هزار ساله نموده اند لکن در واقع جای بسی افسوس و تأسف است که زادگان این دیار پس از قریب ۲۰ سال (اولین آثار بروز عقاید مشروطی) که یک جنبش ظاهری در سرتاسر این مملکت پدید آمده هنوز یک هیجان معنوی نکرده و از آغوش خواب غفلت و خموشی خلاصی نیافته اند

قلم از موضوع دور افتاد ولی قصد و نیتی که از بیان این سطور داشتم این است که دوباره روی‌را بمردان ترقی‌خواه و زنان بیدار وآزادمنش ایرانی کرده بدون تعارف بگویم خوانندگان محترم هزاران تغییر صدها پیروی های معقول و نامعقول از ظاهر تمدن اروپا و آمریکا مارا در نظر اجانب‌یعنی در نظر استادانیکه ناظر تقلید ما هستند ذرهٔ ارتقا نخواهد داد. ما اگر ترتیب معاشرت – آداب برخورد – رسم خدا حافظی را کماهو حقه از متمدنین‌پاریس بیاموزیم و با توجهی کامل مرعی و مجری داریم اندکی از بسیار احترامات تمدنی آنانرا کسب نخواهیم کرد و نه تنها در انظار متمدنین فرنک بل در نظر اهالی مصر و آسیای صغیر یعنی قاهره و بیروت هم اهمیتی‌حاصل نخواهیم‌کرد

پیروی دقایق تجملی اروپا – تغییرات گوناگون در وضع لباس – افزودن طول پاشنه گفش – تازگیها درلباس و تازگیها در جوراب – استعمال بهترین‌عطریات فرنگی – برای خانمهای‌ایرانی ذره از خروارفضائل محسوب‌نخواهد بود.

پس بیائیم و فکر کنیم و یا بقول استاد اهل فارسی زبانان به‌نشینیم و بگوئیم و بر خیزیم و بالاخره به بینیم ایران و ایرانی بچه محتاج است و آنچیزیکه ایرانی را پست و ذلیل یا بلند و رفیع جلوه میدهد چیست و سر عقب ماندگی ما در کجاست؟
{{سصم||۲۵|}}
ایران کنونی بدون شک و تردید محتاج به عده زیادی دانشمندان فکور است که شعله درد های بی درمان وطن خود را به آب حیاتی نومنطقی سازند و بدیهی است که تربیت اینگونه دانشمندان تنها منوط به توسعه و اصلاح مؤسسات معارفی است – و در درجه دویم، اهمیت این موضوع است که وضع تدریس وروش تعلیم و تربیت مابه تناسب احتیاجات مملکتی بایستی یک سلسله تغییرات یابد.

بعقیدهٔ نگارنده یک دوره علم‌الاشیاء ساده در صورتی که خوب‌تدریس شود یک قسمت عمده از عقاید خرافاتی دختران ایرانی را از بین خواهد برد دختر جوان ایرانی در صورتیکه به اختصار هم باشد اگر وظائف اعضاء بدنی خود را فهمید و دانست که هرذره از بدن او خود عالمی بی پایان است و در هر میلیمتر میلونها سلول زنده با تکالیف معلومه در کار است به تذکر مختصری یقین خواهد کرد که دیگر جائی برای اوراد و اذکار و رمل و جفر و یا بقول سرکار دلشاد خانم برداشتن ختم و سوختن اسپند و سیاه دانه باقی نمی ماند حال انصافاً روزیکه ده هزار نفر خانم جوان ایرانی در سرتاسر این مملکت از روی خلوص عقیده، نه تردید و تشکیک، بطلان این یک اثر خرافاتی‌را دریافتند جامعهٔ نسوان ایران چقدر ترقی خواهد کرد؟

ذکر این قبیل امثله موجب اطناب است لیکن ناگزیر میگوئیم دختر ایرانی که دوشیزه یک دبستان است وقتی که بحقیقت باران مطلع‌گردید و از چگونگی صعود بخار آب بطبقات عالیه جو و استحاله آن مایع بمناسبت سردی هوا و بالاخره جزئیات آن از قبیل اشباع و غیره را بخوبی فهمید و اگر قدری دامنه تحصیلات وی وسیعتر باشد از تأثیر الکتریسیته در پیدایش رعد و برق هم مختصراً اطلاعی یافت دیگر بمحض شنیدن غرش آسمان تصور موجودات عجیب و غریب برای فرود آوردن باران و ملایک مأمور تنبیه‌ابرها&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>6eajxa8gzt2k2qvkp5fqx8m0o1fptyo</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 1, 1304 SH.pdf/۱۶</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97861</id>
    <revision>
      <id>304796</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:23:13Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۲۶–۲۷</comment>
      <origin>304796</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5382" sha1="k1id98605a1p7tdk8o1p3x1u4jl1g25" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۲۶|}}
برای احداث صوت و غیره نخواهد کرد و اگردانستنیهای فلسفی را نیزآموخته باشد تعبیر ملک ومأمور محافظ را بقوای وجود در خاطر ضبط خواهدکرد و در جواب مادر و دیگران همواره میتواند با بیاناتی ساده که چندان زننده هم نباشد عقاید صاف خود را برای‌اثبات حقانیت خویش ادا کند.

بدبختانه از معایب بزرک جامعهٔ امروز ایران یکی این است که کودک دبستانی همینکه کلمهٔ چند از اصطلاحات را ثبت خاطر نموده وکلیاتی نیز فهمیده یا طوطی‌وار فرا گرفت دیگر به اصطلاح خودمانی نه خدارا بنده نه شاه را رعیت است.

اگر خدای نخواسته از کیفیت گردش سیارات هم مختصر سابقهٔ پیدا کرد فوراً در انکار وجودباری‌میکوشد و اگر کسی در اینموضوع از وی سؤالی نماید یا مگر خود تفکری نماید اینرانیز در زمرهٔ همان خرافات و مثلامتکی دانستن زمین بشاخ گاو و یا پشت ماهی پنداشته که پس از تحصیل دانش‌بکلی از حیطهٔ تصور او دور افتاده اینها موجبات دلسردی جامعه قدیمی از مدارس جدیده و استحکام عقیده و ایمان آنها بملاعبدالله و میرزا باجی ها است و این خود نکته ایست بسیار مهم و در ترقی و پیشرفت ما مدخلیت‌تامه دارد.

در هر حال اگر بطوری که باید تدریس را عمقی و عقلی قرار دهند اطلاع به رموز طبیعت وحقائق علمی کم‌کم خانمهای ایرانی را متوجه خواهد کرد که‌اطلس بودن چادروبرق‌زدن کفش، برای یک‌نفرزن حساس شرافت، وعلامت ترقی محسوب نمی باشدبتدریج خانم های شهری ایران متانت را پیشه کرده این حسدهاودلفریبی‌های ظاهری‌را که درزوایای طهران بلکه درکلیه بلاد آبادایران نزدیک‌بشیوع است از دست‌داده‌ساعات کار را مردانه‌وار بمبارزهٔ حیاتی‌خواهند پرداخت بی اعتنائی به بزرگان خانواده را کم خواهند کرد وتازه نظریهٔ اول بنده را عملا تصدیق خواهند فرمود که این جمله تجملات و ظاهر سازیها
{{سصم||۲۷|}}
هیچیک مبنای تمدن وترقی یک ملت وجمعیت نگردد بلکه فکری اساسی برای بهبودی اوضاع کنونی این جامعهٔ خراب خواهند نمود.

بایستی خانم‌های ایرانی (یعنی آنها که موقع وفرصت کسب دانش و تحصیل فنون و فضایل را ندارند) لااقل معتقد بحقیقت علم ومعارف گردیده و درتربیت فرزندان و دوشیزگان خود جدی وافی مبذول دارند تا مگر روزی ایران صاحب عدهٔ ما ر دلسوز گردد.

عقاید روسو نویسندهٔ عالیمقدار فرانسوی را عملا باید مجری و بکاربرد مادرهائی‌که خود توانائی ترضیع وتغذیهٔ طفل عزیز خودرا دارند ازگرفتن دایه و سپردن جکر گوشه خویش بدست‌دیگران بایستی اجتناب کنند گردش ها و تفریح ها را معین و محدود سازند کارهای خانگی را با کمال میل و رغبت خویشتن بعهده بگیرند – عشق ومحبت واقعی را درسرتاسر خانه و خانوادهٔ‌خود منتشر سازند – خون سردی را از بعضی ملل فرنگی مثل انکلیسها کسب‌نکنند و یقین بدانند که آداب و رسوم و اخلاق اروپائی در بعضی قسمتها مقداری از کاروان انسانیت عقب است و نواقص بسیاری را حاوی است – مردان را بکار و زحمت و رنج و مشقت عادت داده تشویق کنند تجملات را بکلی از بین ببرند راستی چقدر آرزومندم که وارد منزلی از متوسطین شده و ذرهٔ از آثار تجملی (مگر بقدر لزوم) را نه بینم – لباس بچه های کوچک را بی اندازه ساده وراحت کنند روی و روح پاک آنها را به آرایشات و آلایشات ناپاک آلوده ننمایند – زنهای قدیمی را هرجا که بینند با زبانی گرم و شیرین متوجه راه‌راست معرفت‌نمایند. اختیار شوهررا که‌شریک زندگانی وهم کجاوهٔ غم و شادی آنها است با متانت و فهمیدگی انجام دهند – معاشقات و مغازلات ظاهری را از نسوان فاسد پاریسی به ارمغان نیاورند.

درصورت‌جمع و نیل به این شرایط بنده قول میدهم که مردان&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>k1id98605a1p7tdk8o1p3x1u4jl1g25</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 1, 1304 SH.pdf/۱۷</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97862</id>
    <revision>
      <id>304797</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:23:45Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۲۸–۲۹</comment>
      <origin>304797</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4755" sha1="q0i3tluw2y9k7pweqoh2ems9z3003ct" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۲۸|}}
ایرانی با اصرار زیاد آزادی را بزنان خود تسلیم نمایند و با دست خود آنان را از بدبختی نجات و خلاصی بخشند. شاید خانمهای محترمی که وقت‌خود را بخواندن این سطور مشغول فرموده اند گمان‌برند که نگارنده مردان ایرانی را معصوم و بیگناه تصور نموده ویا قصور وعقب ماندگی‌جامعهٔ ایرانی‌را متوجه نسوان و خانمهای هموطن نموده باشم – ولی این طور نیست

نویسندهٔ این مقاله گرچه در انزوا وتنهائی وقت میگذراند و تنها شریک زندگانی را کتاب و دفتر و دیوان و رساله انتخاب نموده باز هم از اجتماعات دوروبرکنار نیست لیکن اگر خوانندگان متوقع باشند معایب‌خودمان را نیز با نظر انتقاد در این موقع بعرض آنان رساند کار قصه از نامه بدفتر خواهد کشید و امید است که بعدها بنده یا دیگران هریک توفیق یافتیم این قسمت ها را با نظری دقیق تر مداقه کرده و برای مجلهٔ‌عزیز عالم نسوان ارسال داشته خواهران محترم را از افکار خود آگاه سازیم. و نیز آرزومندم که‌این نصایح بل تقاضا های برادرانه بنده راخانم های شرافتمند ایرانی بکار برند و بکمترین فاصله زمانی این فاصلهٔ دور ودراز عقب ماندگی‌را بپیمایند و آنوقت است که در مقابل زنان شرافتمند اروپا شرمندگی نخواهند داشت.

آرزومند ترقی حقیقی نسوان

احمد رضوی، محصل کرمانی

{{و|―――}}

{{و|{{بزرگتر|'''یک دختر با محبت!'''}}}}

در عهد سلطنت یکی از پادشاهان جبار روسیه، صاحب‌منصبی رابجرم
{{سصم||۲۹|}}
آنکه برخلاف ارادهٔ امپراطور رفتار کرده بود، بدشت وسیع سرد «سیبری» بمعیت زن ودختر خردسالش تبعید کردند. آن خانوادهٔ بی گناه سالها در آن منطقه که مدفن صد ها نفر از آزادی خواهان دیگر روسیه بود بسر بردند، تا آنکه دختر این خانواده موسوم به «پرسکا» کم کم بزرک و بسن چهارده سالگی رسید. از طریق صحبت وطرز مکالمهٔ والدین خود چنین استنباط نمود که آنها از پیش آمد کار خود ملول و از بخت بد خویش شکایت دارند.

این خیال در ذهن اوخطور کرد، وروزها با این فکر مشغول بود – چرا در رهائی والدین خود قصور کرده و از امپراطور اجازه مراجعت آنها را بروسیه تحصیل نکنم؟ انجام این آرزو مثل برق در خیالش جستن کرده و خرمن صبر وشکیبائی او را بسوخت. دقیقهٔ ازاین فکر فارغ نمی گشت و برای انجام تصمیم و ارادهٔ خود خویش را آماده می ساخت. بالاخره روزی قصد ونیت خود را فاش وآن مهم را با والدین خود درمیان نهاد.

والدینش نظر به صغر سن و ناتوانی یک موجود جوانی راضی باین اقدام نشده، انجام این عمل را خیال خام وتصور باطل فرض مینمودند؛ و قبول نمیکردند دلبند آنها با تحمل انواع مشقت و مرارت به یک کار ناشدنی خود را آشنا سازد. مشکلات عرض راه و طی هزاران «میل» راه پیاده که دختر برای رهائی جان والدین خود را بدان نزدیک میساخت در نظر پدر و مادرش مجسم؛ علی‌الخصوص سختی ملاقات ودیدار امپراطور، که در نظر آنها غیر مقدور مینمود، بر قوت تصمیم آنها میافزود لذا برآن شدند که دختر خود را ازآن خیال باز دارند.

چهارسال از این‌مقدمه بگذشت تا انکه دختر بسن‌هیجده سالگی‌رسید. دراین سال دومرتبه درخواست تصویب تصمیم خود و اجازه عزیمت خویشتن‌را از والدین تقاضا کرد؛ آنها که بصعوبت کار مسبوق و از شدائد، رنج و&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>q0i3tluw2y9k7pweqoh2ems9z3003ct</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 1, 1304 SH.pdf/۱۸</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97863</id>
    <revision>
      <id>304798</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:24:16Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۳۰–۳۱</comment>
      <origin>304798</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4895" sha1="0ok8j2ec7dz70gajyld1kkhdds3s3w3" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۳۰|}}
محن این اقدام مطلع بودند، بطریق و وسائل مختلف که در نظر داشتند از قبیل گریه و ندبه و امثاله متوسل شده بلکه دختر خود را از این خیال‌محال منصرف سازند. ولی هر چه کردند کمتر نتیجه بخشید؛ بالاخره در مقابل اصرار و ابرام دختر رضایت دادند.

دختر بعد از تحصیل اجازه با شعف و اشتیاق کامل رو براه نهاد، برای طی طریق تا پایتخت مدت هیجده ماه عمر خودرا در راه صرف، واغلب درعرض راه مبتلا بانواع مشکلات وسختی ها گردید باندازهٔ که در اواخربرای تهیه غذای خود دچار مضیقه گردید.

گاهی بواسطه عدم بصیرت درآن صحرای طولانی راه خود را گم کرده و برطول مسافرت میافزود؛ ولی رویهمرفته دراغلب نقاط همین که ازقصدش آگاه و ازحالش واقف میشدند، نهایت مساعدت و همراهی را دربارهٔ او مرعی و با احترام کامل اورا می پذیرفتند: از طرفی هم گاهی اتفاق میافتاد که اورا از قریه بیرون کرده و اسباب زحمتش را فراهم میاوردند.

طوفان وانقلاب هوای آن دشت سرد که رستن از آن خالی از اشکال نیست شبی این مسافر حساس را احاطه کرده و دچار زحمتش ساخت، بطوری که آن شب مجبورا درجنگل بسر برد باران لباس و جامه او را تر و خیس کرده و روی زمین نمدار بیتوته نمود.

در جای دیگر سگهای درندهٔ باو حمله کرده و تعاقبش نمودند؛ اما فتح و ظفر نصیب او شد که بدون واهمه وترس، یکه و تنها با یک عشق و محبت سرشاری انجام قصدخود را داده، تقبلی‌را که‌درمقابل وجدان نموده بود بنکوترین وجهی باتمام رسانید.

قبل از آنکه وارد مسکو شود، از هر جهت محتاج گردید، کفشش پاره و لباسش مندرس و برای قوت خودهم در پریشانی بود طبیعت برای آزار
{{سصم||۳۱|}}
و خسته کردن او هر وقت حاضر و دراین زمان برای دفعه آخرین هوا را مثل مهر خود سرد کرده بود. زمستان رسید وسطح زمین متجاوز از یکذرع پوشیده شده.

خوشبختانه در آن روزها «پرسکا» رابایک خانم مهربانی اتفاق ملاقات افتاد. آن زن در طریق لطف و مهربانی درحق مسافر خسته ذرهٔ کوتاهی‌ننمود کفش نو و لباس تازه بدو پوشانید. بر توقف او روزی چند بر نیامد تا آنکه بعد از اظهار امتنان و خوشحالی از مراحم عالی جنابانه آن خانم دو مرتبه براه افتاد و بالاخره بمقر امپراطوری که شهر «لنین گراد» حالیه باشد رسید

اتفاقادر این شهر مصادف با خانم دیگری شد که از بذل لطف و عنایت در حق‌او کوتاهی ننموده و دختر را بخانه خویش دعوت کرد.

اکنون موقع ملاقات امپراطور فرارسید «پرسکا» چندین مرتبه قصد آن کرد که خود را ببارگاه شاه رساند، اجازه دخول مشکل و هروقت که‌آن دختر بینواقصدمینمود ازدرداخل‌شود، قراولان شاهی‌به تندی وزبری‌اورامیراندند این عمل مدت دوماه تکرار شد ولی بالاخره نتیجه نداده و سربازان بطریق سابق ممانعت میکردند.

در این اثناء حکایت وسرگذشت این‌دختر بگوش زن‌منشی امپراطریس رسیده؛ آن زن‌هم واقعه را برای شوهر خود نقل کرده و استمداد نمود که در این باب در اولین فرصت باامپراطریس صحبت کرده ومطلب را اطلاع‌دهد

«پرسکا» برحسب دعوت آن روز نهار منزل منشی امپراطریس خورد آنمرد هم برای انجام کار به بارگاه رفت.

امپراطریس روسیه بر اثر استماع حکایت آن دختر حس رأفت و عاطفه اش بجنبش آمده و در ساعت معین بحضور دختر فرمان داد. دختر جوان‌که این پیش آمد را حتی در خواب نمیدید وهم صحبت شدن بازن‌شاه&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>0ok8j2ec7dz70gajyld1kkhdds3s3w3</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 1, 1304 SH.pdf/۱۹</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97864</id>
    <revision>
      <id>304799</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:24:49Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۳۲–۳۳</comment>
      <origin>304799</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4700" sha1="c94iitvfixv3yus36a4xwypy6kcw4i3" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۳۲|}}
در مخیله‌اش خطور نمیکرد، ازخوشحالی و وجد در پوست خود نمی‌گنجید و از شنیدن این خبر بهجت اثر حالش دگر گون گردید.

خلاصه آنکه «پرسکا» به معیت آن مرد خیر خواه که سمت منشی گری داشت بقصر امپراطوری داخل و بحضور ملکه رسید.

امپراطریس حضور آن دختر مهربان را بامسرت تامه پذیرفت، دربارهٔ قصد و عزم او سؤالات بسیار نمود.

دختر فرصت را برای اظهار درد و ملال و موقع را برای بیان مطلب خود مناسب دیده، حکایت خود را با جمله‌مختصر ذیل ادا نمود. «خانم محترم! پدر من بی‌گناه است، و من تقاضای عفو اورا بدون جهة نمیکنم؛ بلکه استدعا دارم یک مراجعه به صورت محاکمه اوکنیدو عدالت را درباره او مجری دارید.»

کلمات دختر چنان موجز ومؤثر بود که ازشنیدن آن اشک در چشمان ملکه روسیه حلقه زده شجاعت و متانت اورا تحسین وبا ادای صد لیره طلای روسی اورا مورد مکرمت و عطای شاهانه ساخت.

در روزمعینی «پرسکا» را بحضور امپراطور، که سلطه‌واقتدارش معروف‌است جائی که نجبا و اشراف، بزرکان و مشاورین، صاحبمنصبان و کارگذاران با البسه فاخر در اطرافش ایستاده بودند حاضر ساختند. آن دختر در مقابل امپراطور زانو زده، با کلمات سحر آمیز خود چنین بیان کرد، که در استنطاق پدرش ممکن است امعان نظری شده و حقیقت مبرهن شود.

برحسب اجازهٔ شاه تقاضایش باجابت رسیده و معین شد که پدر او بی‌گناه سالها در غربت و سختی بدون حق تبعید و رنج برده است. برای تلافی مافات با برقراری حقوق تقاعد امر باحضارش صادر گشت.

پرسکا با شعف و مسرت تامه برای انجام نیت خود مراجعت کرده و بعداز سه سال بدیدار والدین خود رسید.
{{سصم||۳۳|}}
اما سختی ومرارت که در راه دیده ورنجها که کشیده بود حالت‌مزاجی و صحت بدن اورا بهم زده و بعد از اندک زمانی بدرود زندگانی گفت.

آری! مرد ولی یک نام نیک درجهان و یک نمونهٔ از محبت و مجسمهٔ از عشق پاک و صمیمیت بجا نهاد.

آسایش و راحتی والدین خود را بجان خرید و در راه ایفای محبت و وظیفه هستی خودرا به تاراج باد فنا داد!

ترجمهٔ میرحسین حجازی

{{و|―――}}

{{و|{{بزرگتر|'''علم و عمل'''}}}}

نظر باینکه برای آشنائی بطرز فکر و اساس عقاید و احساسات یک هیئت‌جامعه‌بهترین وسیله تدقیق در نوشتجات وجراید آنها است – علاقه‌مندان بترقی نسوان ایران قرائت مجله عالم نسوان را بابی صبری انتظار میکشند و وقتیکه شماره جدیدی طبع و توزیع میگردد مشتاقانه تمام مندرجات آن را مطالعه مینمایند.

جوانانیکه خوش‌بختانه یابدبختانه بمدرسه‌رفته وبقدراستعداد محیط ازعلوم جدید اطلاع یافته‌اند آرزومند هستند که دوشیزگان ایرانی بمقام زنهای ملل متمدنه رسیده و بوسیله تعلیم وتربیت سلاسل بردگی را بیکسو اندازند. ماها که ازدور بدنیای متمدن مینگریم و گاهی اروپائیها وامریکائیهای مقیم ایران‌را میبینیم بخوبی حس کرده ایم که برای نجات ایران عزیز از انحطاط کنونی تعلیم زن و مشارکت او در زندگانی اجتماعی ازاهم لوازم بوده ومقدم برهمه چیز است نویسنده فاضل مجله‌ایرانشهر میگوید «تربیت زن‌بهترین ضامن سعادت بشر ونخستین وظیفه هرملت اجتماعی‌است» آری این اولین وظیفه هرایرانیست و مقدم برآن‌فرض نتوان نمود.&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>c94iitvfixv3yus36a4xwypy6kcw4i3</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 1, 1304 SH.pdf/۲۰</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97865</id>
    <revision>
      <id>304800</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:25:22Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۳۴–۳۵</comment>
      <origin>304800</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5362" sha1="7zqnec1y6xceid7m0ujefmztieep52r" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۳۴|}}
چون مجله‌عالم نسوان یگانه مطبوعی است که در سرتاسراین مملکت برای پیشرفت این مقصود یعنی تربیت نسوان جدیت و خدمت میکند وظیفه هر ایرانی است که از کارکنان آن تشکر و تقدیر بنماید.

در این قرن مشعشع علم ومعرفت که نسوان دنیا بواسطه بروز لیاقت عهده دار امور مهمه گردیده و صاحب اجازه دادن رأی در انتخابات میشوند گمان ندارم کسی پیداشود که منکر تعلیم وتربیت بنات ایرانی باشد این‌را همه میدانند که ملت دست پروردهٔ ما درانست و برهرفردی تربیت دختران واجبست

درخود موضوع تربیت توافق عقیده موجود ولی چون مدارس نسوان بواسطه نواقص پروگرامی بخوبی‌وظایف خودراانجام نداده است موجب دلخوری بعضی اشخاص گردیده است اینها میگویند – مقصود از مدارس بنات اینست که آنهارا خواندن و نوشتن فارسی بیاموزد ودستور خانه داری و تربیت اطفال که دانستنش برای هرزنی لازم است بدوشیزگان تعلیم دهند. اگر مدارس موفق بانجام این سه مقصود اصلی نگردیدند بی نتیجه و بلا مصرف خواهند بود.

در ایران امروزی خصوص بین خواتین ما هیچ چیز از روی علم و قانون اداره نمیشود کوچکترین مسئله را که چند سال قبل پیدا کرده و در خصوص آن کتابی نوشته اند هر دختر ایرانی بعد از تجربه وضرر شخصی از آن مطلع میگردد. هر دختری که شوهر میکند باید مبلغی کلی اندوخته و عایدات شوی خود را از روی عدم بصیرت برای صرف تجربه ضایع وتلف نماید تاآنکه‌جزئی اطلاعی ازامور خانه داری بدست بیاورد هرمادر ایرانی باید چند طفل‌نوزاد یادوسه ساله بقبرستان فرستد تا اینکه بفهمد بچه‌را چطور باید توجه نمود یاایمان بیاورد که در موقع کسالت طفل فوراً باید بطبیب حاذق مراجعه نمود. این تجربیات وقتی بانجام میرسد که مراحل جوانی سپری‌گردیده ومقصود اصلی از تشکیل خانواده معناً فلج مانده است
{{سصم||۳۵|}}
مدرسه برای اینست که این تجربیات و دستورالعمل هارا بدون‌تحمل ضرر و اتلاف نفوس بدختران بیاموزد وآنهارا در چند سال به پایه زنان مسنه و تجربه دیده برساند: – تدریس بسیاری از علوم جدیده از قبیل جغرافی حساب فیزیک یا آموختن یکی از السنه خارجه برای دختران خیلی نافع و صلاح است. هر دختر ایرانی باید بداند این کره خاکی که ما در آن زندگانی میکنیم بچه شکل‌است برای هردختری دانستن حساب لازم است چون باید قادر برنگاهداشتن محاسبات خانه خود بوده باشد دانستن یکی از السنه خارجه خصوص فرانسه یا انگلیسی خیلی خوب و منتج نتیجه است ولی اگر دختری فرانسه خوب صحبت کند و فارسی بلد نباشد یا جغرافی بداند و از علم خانه‌داری بی اطلاع باشد، قانون جریان الکتریک را بداند و قادر به پرستاری طفل خود نباشد تحصیل او بکلی عقیم و بیفایده است

جوانیکه سودای تاهل بادختری تحصیل کرده رادر مغزخود می پروراند هیچ این خیال را ندارد که همسرش رمانهای معروف انکلیسی یا فرانسه را برای او بخواند یا اینکه معادلات جبرومقابله برای او حل نماید. غرض‌اصلی او اینست که بوسیله تحصیلات مدرسهٔ خانه اورا هر قدر هم مختصر باشد خوب اداره نماید و اطفال خود را خوب و شایسته تربیت کند. آیا مدارس بنات و مربیان کنونی دوشیزگان ایران این نظریه را درک کرده اند؟ گمان دارم جواب منفی خواهد بود

در این پانزده سال اخیر که مدارس پسران در ایران قدری زیاد تر وبر عده اروپا رفته هاهم افزوده شد نظر باطلاعی‌که از زندگانی سعادتمندغربیها بدست آمده عده کثیری از جوانان را عقیده این شده است – برای داشتن‌یک زندگانی با شرافت و سعادتمند اولین چیز داشتن همسر عالمه و موافق است جوانیکه علاقه مند یک زندگانی پاک و بی آلایش‌است بخوبی حس کرده است&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>7zqnec1y6xceid7m0ujefmztieep52r</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 1, 1304 SH.pdf/۲۱</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97866</id>
    <revision>
      <id>304801</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:25:55Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۳۶–۳۷</comment>
      <origin>304801</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5115" sha1="pzyv672faex9zruvhlpu0l977am1u0w" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۳۶|}}
با دختری جاهله و تربیت نشده که دست چپ را از راست تشخیص نمیدهد و سه‌عباسی را «ده شاهی و دوشاهی میگوید» نمیتواند باسعادت زیست کند پارهٔ از جوانان تحصیل کردهٔ اروپا بطوری ازطرز مزاوجت این مملکت متنفر شده اند که دختر خارجی اختیار نموده‌اند با این که‌من تا بحال متأهل نشده ام و اساساً هم بازدواج باخارجی همعقیده نیستم، بهیچوجه این آقایان راملامت نمینمایم گذشته از اینکه ترتیبات ازدواج ایرانی هر جوان تربیت شدهٔ را از زندگی بیزار میکند دختر اروپائی هم دارای تمام شرایطی‌است که آن جوان با خود وضع کرده است

دختر اروپائی در مدارس عالیه تحصیل کرده تاریخ ادبیات و اغلب از علوم جدیده را بخوبی میداند در ترتیب وتنظیم خانه وعلم معاش متخصص است علم بچه داری و تربیت نوباوگان رادر مدرسه تحصیل کرده است چون شوهرش بمنزل آید باگفتار مطبوع و سخنان شیرین گرد ملال از خواطر او میزداید. جوان تحصیل کرده چون همسر خود را باروی خندان ملاقات کند و خانه را نظیف ومنظم بیند تمام زحمات و خستگی های روزینه رافراموش نموده حاضر میشود برای آسایش خانوادگی خود پنجه در پنجه شیر افکند.

اما دختران ایرانی............

طرفداران ازدواج با ایرانی میگویند حالا که مدارس بنات در هر شهری تقریباً تأسیس شده و دختران ایرانی بمدرسه میروند دیگر یکنفر جوان تربیت شده نباید زوجه خارجی اختیار نماید. اگر اینکار را بکند معلوم است علاقه‌مند باستقلال ایران نیست. چون زن اروپائی طفل‌را ایرانی تربیت نمیکند بلکه اورا فرنگی و دوستدار فرنگی‌خواهد ساخت. این مبحث‌خیلی‌ناپسندیده است ولی سه‌مسئله‌هم باعث‌نقص آن گردیده‌است

۱ – وضع زناشوئی در ایران (در این خصوص اگر وقت شد بعدها
{{سصم||۳۷|}}
خواهم نوشت)

۲ – پایهٔ تحصیلات بنات: – دخترانیکه در مدارس کنونی‌تحصیل میکنند تازه قدری جلو تر ازخواهران بی سوادشان هستند. شاید این عرض بنده به عده قلیلی خواتین فاضله بر خورد و بفرمائید اینطور نیست با تقدیم معذرت بخدمت آنها عرض میکنم اگر از عده خیلی قلیل خانه‌های تربیت شده پای تخت صرف نظر نمائیم و نظری بحالت زنان لاهیجان، کاشان، همدان، ملایر و غیره بیندازیم صحت گفتار من معلوم خواهد شد.

مدارس بنات کنونی ایران بدوقسم است یکی مدارس خارجی مثل مدارس آلیانس و امریکائی و غیره و دیگری ایرانی. در مدارس خارجی که دختران السنه خارجه یاد میگیرند دورهٔ تحصیلات باندازهٔ نیست که بتوانند کتب علمی را بخوانند شاید بخواندن کتب غیر علمی هم قادر نباشند. اغلب دروس فارسی این مدارس خیلی ناقص است. مدارس ایران بواسطه نداشتن معلمات فاضله در مضیقه هستند و اغلب در ولایات بیشتر از دوره ابتدائی برای دختران موجود نیست ملاحظه میفرمائید که با این ترتیب خانم مدرسه رفته را تحصیل کرده نتوان گفت.

چندی قبل کاغذی را خواندم که‌یکی از فارغ‌التحصیلات شهر خودمان نوشته بود. با اینکه مشارالیها چند سال معلمی کرده است در یکصفحه چند اشتباه املائی داشت ومراسله اوبکلی‌ازصورت یکمکتوب خارج بود. این‌مشت نمونهٔ خروار است. وضع کنونی تربیت خواهران ایرانی ما امروزه باین‌ترتیب است. معذلک باید خدارا شکر گفت و منتظر ترقیات آتیه آنها گردید.

۳ – چیزیکه از همه بیشتر موجب نفرت و انزجار جوانان گردیده مسئله بی سررشتگی و عدم اطلاع دختران تحصیل کرده از امور خانه داری است همانطور که قبلاعرض شد غرض اصلی از علم نتیجه و عمل آنست والا&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>pzyv672faex9zruvhlpu0l977am1u0w</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 1, 1304 SH.pdf/۲۲</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97867</id>
    <revision>
      <id>304802</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:26:28Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۳۸–۳۹</comment>
      <origin>304802</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5265" sha1="jiwdzq8e1i7xg2mkz8l5w0esj8alv4l" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۳۸|}}
داشتن امتیاز نامه‌های بالا بلند بدرد نمیخورد. بااوضاع کنونی وطن عزیزما یک نفر جوان قوی الاراده و آبرومند ازصبح تابعصر کار میکند مشقت‌کشیده رنج میبرد که مایحتاج خانوادهٔ خودرا آماده نماید و آسایش عائله خودرا تأمین کند اگر همسر او قادر بر این نباشد که ماحصل زحمات اورا با عقل و مهارت مصرف نماید و خانه را طوری ساخته و پرداخته سازد که جوان‌در موقع دخول بخانه و مشاهدهٔ نظم و ترتیب آن مشقت یومیه را فراموش کند آیا ثمری جز غصه و پشیمانی از تحصیلات آن خانم عایدجوان بیچاره خواهد گردید؟

رفته رفته بی‌مبالاتی وعدم توجه خانم فاضله! جوان را از کارخسته نموده و خانواده روی بفقر و بیچارگی میگذارد – روزگار نیک وایام سعیدی که آن جوان آرزومند بود به یک زندگانی تیره و تاری مبدل میشود.

یک قسمت از فقر ایرانیان از این جهة است که زنان بهیچوجه از عایدات شوی خود اطلاع ندارند و ابداً بفکر آتیهٔ خانوادهٔ خود نیستند.

چقدرها از جوانان ایرانی که در حضور خدا و وجدان عهد کرده مثل اسانها زندگانی نمایند و همسر خود را شریک زندگانی خود سازند بامید سعادت‌وبد بخت میگردند. چون ازهرطرف محصورهستندفقط‌بمدرسه‌رفتن طرف قانع میشوند ولی یک وقت بهوش میایند و می‌بینند که خانم مدرسه رفته جز چند کلام انکلیسی و فرانسه شکسته بسته و قدری فارسی ناقص چیزی نمیداند غیر ازیک‌تقلید کور کورانه ازعادات‌اروپائیها اطلاعاتی‌ندارد. آیا شما خوانندگان محترم بحال این جوانان افسوس نخواهید خورد؟

میدانید چرا اغلب ازدختران مدرسه‌رفته بی‌سابقه بعلم‌خانه‌داری‌هستند بعلت اینکه علم خانه‌داری‌جزء پروگرام‌مدارس‌نیست‌واگرهم‌باشد‌تحصیل‌آن‌عملی‌نمیباشد. متأسفانه‌دخترانیکه بمدرسه‌میروند بقدری ازخود راضی ومغرورهستند {{ناخوانا|حدس: که‌از اوامر}}
{{سصم||۳۹|}}
مادر خود سرپیچی نموده و اورا قابل احترام هم‌نمیدانند بدینواسطه اوقاتیکه در خانه هستند بجای اینکه کمر خدمت بمیان بسته امور خانه را انجام دهند تمام وقت را بخواب و گردش وشاید آرایش صرف میکنند. این عدم دخالت در کارهای خانه پدری محصلات ایرانی‌را عضو بلاثمر خانواده نموده و چون ترک عادت موجب مرض میشود درخانه‌شوهر هم‌همین رویه را تعقیب مینمایند.

شنیدم یکی از خانمهائیکه بمدرسه میرود روزی چند نفر از دوستان خود را دعوت بمنزل نموده بود در عوض اینکه خود برای مدعوین شیرینی و شربت بیاورد بواسطه عدم قدرت بانجام‌کار یا از ترس خراب شدن لباس خود اوهم مانند یکی ازمیهمانان در اطاق نشسته و مادر خودرا مجبور بتهیه اطعمه کرده بود: – اگر این نتیجه تحصیل وثمرهٔ علم‌است بایدفرسنگها از مصاحبتش گریخت و اسم آنرا هم بزبان نیاورد!

مقصود بنده ازانشاء سطور فوق تنقید یااینکه توهین خواهران‌مدرسه رفته نیست چون بنده علاقه کلی بتعلیم وتربیت دوشیزگان ایرانی دارم و میدانم آتیه ایران منوط بدرجهٔ ترقی آنها است. غرض اصلی من این است که بخواهران ایرانی تذکر دهم مدرسه وتحصیل برای این نیست که محصل یامحصله را نخوت وتکبر تعلیم دهد و وجود اورا بلاثمر نماید: – در مدرسه انسان تجربیات چندین قرن بشر را در قلیل مدت یادمیگیرد پس باید همان‌تجربیات را در امور روزینه خود بکار برد و موجبات آسایش خود و اطرافیان خودرا فراهم سازد

منصورفخیمی – همدان

{{و|―――}}

{{و|{{بزرگتر|'''جواب سؤالات علمی'''}}}}

۱ – برای مغز هیچ غذای مخصوصی نیست. قبل از این تصورمیرفت که بعضی غذاهای مخصوص از جمله ماهی و غذاهائی که دارای مواد گوگردی&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>jiwdzq8e1i7xg2mkz8l5w0esj8alv4l</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 1, 1304 SH.pdf/۲۳</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97868</id>
    <revision>
      <id>304803</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:27:01Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۴۰</comment>
      <origin>304803</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2384" sha1="0mgd3wvbpikatuc0af27s1p332d2frx" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۴۰|}}
باشد برای مغز مناسب است ولی جدیداً معلوم شده که همان نوع غذائی که برای سایر سلولهای بدن بکار میرود برای مغز نیز مفید است. بهترین زاد برای تغذیه مغز سالم نگهداشتن بدن است.

۲ – طوطی یک رشته او تار صوتی دارد وبعلاوه ساختمان حلقومش طوری تشکیل شده که اورا قادر برتقلید هرنوع صدائی مینماید. منجمله صدای انسان است که حرف زدن باشد لکن طوطی هر چه را میگوید نمیفهمد

۳ – فشار هوا ما را خوردنمیکند بعلت آنکه از درون وبیرون و بالای سرما را احاطه کرده. وقتیکه دست خود را دراز میکنید فشار هوائی که برآن وارد میشود بوزن چهل وشش من تبریز است ولی همین مقدار هوا دست شما را نیز از زیر بطرف بالا فشار میدهد و بدین سبب دستتان شکسته نمیشود.

۴ – مادهٔ که تا بحال یافت شده که حرارتش از هر مادهٔ دیگرکمتر است گاز هلیوم است که بواسطهٔ برودت منجمد شده باشد و این ۲۷۲ درجه سانتیگراد زیر صفر است. این میزان تقریباً یکدرجه دارد تا برسد بدرجهٔ که معروف به صفر مطلق است. دراین درجه‌فرض این‌است که‌تموجات ذرات مطلقاً قطع میشود.

۵ – سلولهای سفید خون که‌دانهای سفید رنگی‌هستندهمیشه درخون شناوراند هرگاه میکروبی داخل خون‌شود یکی از سلولهای سفید رنک فوراً آن را پیدا کرده بخود جذب مینماید سپس آن میکروب را کشته هضم میشود.

۶ – میدانیم که تخم نباتات زنده هستند بعلت آنکه بتدریج اکسیژن را استعمال مینماید ودرعوض «کاربن دی‌اکسید» بیرون میدهد بعبارة اخری‌مانند هر ذی حیات دیگر زندگی میکند منتها عمل تنفس درتخم گیاه آهسته‌تر است

مترجم – ع. م. عامری&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>0mgd3wvbpikatuc0af27s1p332d2frx</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 3, 1305 SH.pdf</title>
    <ns>106</ns>
    <id>97869</id>
    <revision>
      <id>304804</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:27:33Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>ساخت فهرست برای عالم نسوان، سال ششم، شمارهٔ سوم (۱۳۰۵)</comment>
      <origin>304804</origin>
      <model>proofread-index</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="750" sha1="080g9spa8y02gfli8ckgig7si0i7xag" xml:space="preserve">{{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template
|type=مجله
|Title=عالم نسوان
|Volume=سال ششم، شمارهٔ سوم
|Author=
|Translator=
|Editor=
|School=
|Publisher=
|Address=تهران
|Year=۱۳۰۵ خورشیدی
|Key=
|Source=pdf
|Image=1
|Progress=C
|Pages=&lt;pagelist
1=جلد
2=-
3=۲–۳
4=۴–۵
5=۶–۷
6=۸–۹
7=۱۰–۱۱
8=۱۲–۱۳
9=۱۴–۱۵
10=۱۶–۱۷
11=۱۸–۱۹
12=۲۰–۲۱
13=۲۲–۲۳
14=۲۴–۲۵
15=۲۶–۲۷
16=۲۸–۲۹
17=۳۰–۳۱
18=۳۲–۳۳
19=۳۴–۳۵
20=۳۶–۳۷
21=۳۸–۳۹
22=۴۰
/&gt;
|Volumes=[[عالم نسوان]]
|Remarks=نشر: مجمع فارغ‌التحصیلان مدرسهٔ اناثیهٔ امریکایی (ایران بیت‌ئیل)، تهران. بیشتر برگه‌های این پرونده دو صفحهٔ روبه‌روی مجله را در بر دارند؛ برچسب هر برگه شمارهٔ صفحه‌های چاپی آن است.
|Width=
|Css=
|Header=
|Footer=
}}</text>
      <sha1>080g9spa8y02gfli8ckgig7si0i7xag</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 3, 1305 SH.pdf/۱</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97870</id>
    <revision>
      <id>304805</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:28:07Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ جلد</comment>
      <origin>304805</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="1655" sha1="d0l16il19abxp2xvpjvmkf3gx31yyi8" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||جلد|}}
{| style=&quot;width:100%&quot;
| style=&quot;text-align:right&quot; | '''شمارهٔ سوم'''
| style=&quot;text-align:center&quot; | {{بزرگتر|{{بزرگتر|'''عالم نسوان'''}}}}
| style=&quot;text-align:left&quot; | '''سال ششم'''
|}

{{و|'''۱۳۰۵'''}}

{{و|'''هر دو ماه یک شماره طبع میشود'''}}

{{و|'''اردیبهشت ۱۳۰۵ – مه ۱۹۲۶'''}}

{{و|'''در تحت نظر ریاست مدرسهٔ عالی اناثیهٔ امریکائی، ایران بیت آل'''}}

{{و|'''صاحب امتیاز – نوابه خانم صفوی'''}}

{{و|{{بزرگتر|'''وجه اشتراک'''}}}}

{| style=&quot;margin:auto&quot;
| سالیانه در مرکز || ۱۰ قران
|-
| سالیانه درولایات || ۱۲ «
|}

{{و|'''تک نمره ۲ قران'''}}

{{و|'''محل اداره: طهران – مدرسهٔ عالی اناثیهٔ امریکائی'''}}

{{و|'''محل توزیع: خیابان لاله‌زار – مطبعهٔ فاروس؛ مجمع جوانان ایران؛ کتابخانه طهران'''}}

{{و|{{بزرگتر|'''وکلای ما در ولایات'''}}}}

{{و|'''رشت – خانم نشاط الدوله، مدیرهٔ مدرسهٔ دوشیزگان دولتی'''}}

{{و|'''همدان – میس براهین، مدرسهٔ دخترانهٔ آمریکائی'''}}

{{و|'''یزد – میس ایدن، مدرسهٔ انگلیسی'''}}

{{و|'''ملایر (دولت آباد) – میسز ذیگلر، حکیمه خانم امریکائی'''}}

{{و|'''کرمان – آقای جوادخان مهین، ادارهٔ مالیه'''}}

{{و|―――}}

{{و|'''مطبعه فاروس طهران'''}}&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>d0l16il19abxp2xvpjvmkf3gx31yyi8</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 3, 1305 SH.pdf/۲</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97871</id>
    <revision>
      <id>304806</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:28:38Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ -–-</comment>
      <origin>304806</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3371" sha1="4p1ziq79y6ym7phhzmx5414y63nn2zf" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||-|}}
{{و|{{بزرگتر|'''فهرست مندرجات'''}}}}

{| class=&quot;wikitable&quot; style=&quot;margin:auto&quot;
! !! !! صفحه
|-
| '''۱ – بزرگترین احتیاج کنونی ایران – و عقیدهٔ ما''' || || ۱
|-
| لزوم تربیت و تعلیم عمومی || || ۱
|-
| '''۲ – اطلاعات علمی شما بچه درجه است؟''' || ترجمهٔ ع. م. عامری || ۶
|-
| colspan=&quot;2&quot; | '''۳ – حفظ الصحه''' ||
|-
| آبله کوبی – دکتر نلیگان طبیب مخصوص سفارت انگلیس || ترجمهٔ احمد صمیمی || ۶
|-
| colspan=&quot;2&quot; | '''۴ – دستور پرستاری وتوجهات اطفال''' ||
|-
| ترقی نژاد ایرانی منوط به تعلیم و تربیت نسوان است || ع. م. عامری || ۱۸
|-
| colspan=&quot;2&quot; | '''۵ – خانه داری''' ||
|-
| معرفی || میسز بویس ترجمهٔ م. جلالی || ۲۱
|-
| colspan=&quot;2&quot; | '''۶ – ادبیات و غیره''' ||
|-
| بزرگترین احتیاج کنونی ایران – ۱ || عفت خانم سمیعیان || ۲۴
|-
| « « « – ۲ || خانم احترام الدوله || ۲۶
|-
| محبت خدا || ترجمهٔ از نوشتجات صدو سندر سینک || ۲۹
|-
| شوهرکامل یاآرزوهای دیرینهٔ من برای داشتن یک همسرموافق || میسز مکداول || ۲۹
|-
| نفت || ف. د. || ۳۴
|-
| '''۲ – جواب سئوالات علمی''' || ترجمه ع. م. عامری || ۴۰
|}
{{سصم||-|}}
{| style=&quot;width:100%&quot;
| style=&quot;text-align:right&quot; | '''شماره سوم'''
| style=&quot;text-align:center&quot; | {{بزرگتر|{{بزرگتر|'''عالم نسوان'''}}}}
| style=&quot;text-align:left&quot; | '''سال ششم'''
|}

{{و|{{بزرگتر|'''بزرگترین احتیاج کنونی ایران –'''}}}}

{{و|{{بزرگتر|'''از مقالات وارده لزوم تربیت و تعلیم عمومی'''}}}}

{{و|―――}}

موضوعی را که کارکنان مجلهٔ عالم نسوان در آن گرامی نامه بمسابقه گذاشته اند خوانده و از آن پیشنهاد بی اندازه شاد شدم زیرا که آنموضوع خیلی مهم و قابل دقت بود

بزرگترین احتیاج کنونی ایران چیست؟ بلاشک عبارت از سرترقی اقوام و ملل متمدنه است و اگر بخواهید بدانید روزی را که ما خود را بخواهیم بکاروان تمدن برسانیم باید آنراهنمای حقیقی را جستجو کرده بکمک و همراهی چنان دلیلی بیابان دور ودراز نادانی را که پراز خاروخس ودامهای عفریت پستی و نیستی است بپایان برسانیم.

بعقیدهٔ نگارنده تربیت با تمام معنی آن که عبارت از تعلیمات عملی و اخلاقی باشد همان چراغ روشن و مهر درخشندهٔ است که بهرکس تابید گمراه نگشته و بسر منزل خوشبختی رسیده است وقتیکه ما هم از پرتو این آفتاب تابان برخوردار نشویم نباید امید پیشرفت داشته باشیم اگر چه دارای کرورها قشون مسلح یا حائز بزرگترین رتبه صنعتی و تجارتی گردیم، بر&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>4p1ziq79y6ym7phhzmx5414y63nn2zf</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 3, 1305 SH.pdf/۳</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97872</id>
    <revision>
      <id>304807</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:29:09Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۲–۳</comment>
      <origin>304807</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5292" sha1="mf6x5jguqjn3yj6s5rmgfgu5cpxtea4" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۲|}}
فرض اینکه این هردو بدون دانش و بینش بدست بیاید.

بشهادت تواریخ هر ملت بی تربیت اگر دارای قوه و قدرت شده یا بواسطه همراهی طبیعت صاحب مال و مکنت شود دیر یا زود آن بزرگی و قدرت یا اعتبار و ثروت را از دست داده اسیر و زبون دیگران گردیده است و این مطلب بقدری واضح و روشن است که کسی نمی تواند آنرا رد نموده و انکار کند. ماهم نظر بلزوم اختصار ازذکر شواهد بسیاریکه داریم خودداری می کنیم.

برای عملی کردن مسئلهٔ تربیت در ایران اولین شرط اصلاح خانواده ها است و چنانکه همه میدانیم با زندگی کنونی و فساد اخلاق عمومی که سرتاسر خانواده ها را فرا گرفته هر اندازه برعدهٔ مدارس افزوده گردد چنانکه باید بهبودی در این اوضاع مشاهده نخواهد شد و طفلی که سالها بعادات و اخلاق زشت خو گرفته و روز بروز نظایر آنهارا مکرر دیده و شنیده اگر تحت تربیت بزرگترین علمای این فن هم واقع شود باز خوی بد او بفوریت اصلاح نشده و از دستش نخواهد رفت و هر قدر معلم ماهر و زبر دست باشد نمی تواند بقدر کفایت و انتظار غلط اورا اصلاح کند و اگر هم چیزی باو بیاموزد وطفل مزبورتعلیماتی یابد درست مثل «تیغ دادن در کف زنگی مست» میباشد و نتیجهٔ مطلوبه حاصل نخواهد شد. بنابر این اصلاح خانواده ها و تربیت زنان و شوهران از مهمترین عوامل تربیت یک ملت و بعقیدهٔ نویسنده تربیت زنان در درجهٔ اول و لازمه تربیت مردان است زیرا که طفل دورهٔ اززندگانی خود را در آغوش مادر میگذراند که تعلیمات و افکار مثل نقشی بر سنگ در مغز و ذهن او جایگزین میشود از این رو اگر مادری همیشه در پی دعا و جادو بوده برای او از دیو و پری و غول صحبت کند طفل بیچاره هم آن وجود های موهومی را حقایقی تصور کرده در زندگانی پیرو و آنها مطیع قضا
{{سصم||۳|}}
می گردد و بدون سعی و عمل بامیدمرحمت همال خود از «سلسلهٔ جلیلهٔ اجنه» دست از کار و کسب کشیده از پیشرفت باز می ماند و شاید دچار دریوزگی شود اما به عکس اگر مادری دانا و آزموده باشد و حکایتهای دلنشین و سخنان شیرین از راستی و درستی بزرگان و شجاعت و همت هنرمندان و دلیران برای فرزند خود گفته از اداء کلمات زشت و حرکات بی رویه در حضور او جلوگیری کند، بدیهی است آن جوان هم به نیکوکاری و جوانمردی مایل شده خود را برای انجام کارهای پسندیده آماده خواهد نمود و برای نیل بدین مقصود باید بتأسیس پرورش خانه ها و کودکستانهای پسرانه و دخترانه پرداخت و اطفال بیچاره را از چنگال نادانی و ناتوانی پدران و مادران امروزی رها ساخت، زنان وشوهرانی تهیه نمود که در آتیه بتشکیل خانواده های بامحبت و سعادتمندی کامیاب شوند. ضمناً برای کاستن جهل عمومی و خاموش کردن این آتش فساد اخلاق و بلای خانمان سوز امروزی تعلیم اجباری و مجانی را هر چه زودتر شروع نمود.

روزیکه وزارت معارف یا هیئت دولت باین مسئله توجهی نموده وارد اقدامات عملی و جدی شدند میتوان بدوام و بقای اینملت امیدوار شده ایران را از دول معظمه و ملتش را از ملل متمدنه خوشبخت خواند وگرنه روز بروزبرضعف اجتماعی ما افزوده شده این قافله تا بحشر لنگ خواهدبود.

در خاتمه از خوانندگان محترم که اوقات شریف خود را بخواندن این سطور مشوش مصروف داشته اند معذرت خواسته و چون بملاحظهٔ اختصار ناچار رؤس مطالب را فهرست مانند نگاشته، در هر موضوع موفق بذکر ادله و براهینی نشدم. برای اثبات مطالب خودخواندن کتاب راه نو تألیف دانشمند محترم کاظم زاده ایرانشهر را در موضوع تربیت و مقالات مفصل دانشمند معظم آقای تقی زاده را در مجلهٔ آینده و کاوه نسبت بلزوم تعلیمات ابتدائی وعمومی&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>mf6x5jguqjn3yj6s5rmgfgu5cpxtea4</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 3, 1305 SH.pdf/۴</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97873</id>
    <revision>
      <id>304808</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:29:42Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۴–۵</comment>
      <origin>304808</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4908" sha1="e0ycly82wuk2iueywok3mjc448rh5gp" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۴|}}
توصیه می کنم و امیدوارم اگر قلم عاجز من از عهدهٔ ادای مطلب بر نیامده آن مقالات اساسی خوانندگان را باین مقصود نزدیک کند

محمد ابراهیم دانش کرمانی –

{{و|―――}}

{{و|{{بزرگتر|'''بزرگترین احتیاج کنونی ایران کدام است؟'''}}}}

این یک سؤال مهمی است که نه خوانندگان این مجله فقط بلکه اغلب مردم این مملکت ازخود مینمایند! برای کشف حقیقت و یا آنکه قدری ذهن مطالعه کنندگان در آن موضوع روشن شود این سؤال را در اولین شمارهٔ سال ششم این مجله از ایشان نمودیم.

از میان هشت جواب وارده سه مقالهٔ آن قابل دقت گردید و باآنکه روی هم‌رفته رعایت شرایط مسابقه نشده ولی چون هریک دارای یک عقیده و دستور کاملی بود ما بنظر خوانندگان خود می رسانیم.

جائزهٔ مقرره که عبارت از یک دورهٔ مجلهٔ عالم نسوان باشد به عفت خانم سمیعی داده می‌شود زیرا ایشان رعایت شرایط مسابقه را نموده‌بودند.

این مسئله باعث بسی امیدواری است که کم‌کم این حسن عقیده در میان این جامعه از مرد وزن رسوخ پیدا کرده و می‌خواهند باین نکته مهم ایمان آورند که حقیقة اساس حیات اجتماعی بدون اصلاح اخلاق جامعه از راه تعلیم و تربیت غیر ممکن بوده و تا زمانی که دختران تربیت نشده وباصول و قواعد خانه داری و امور مربوطه و وظیفه خود آگاه نشوند ترقی معنوی ایران غیر ممکن بوده و یقیناً انتظار دیدار نسل آیندهٔ جوانان قوی که عهده‌دار گرداندن چرخ های از کار افتادهٔ این جمعیت باشد چیز بی نتیجه ایست.

این بود خلاصهٔ عقیدهٔ نویسندگانی که مقالهٔ آنها در این شماره درج شده و می شود گفت که سایرین هم در این قسمت روی هم رفته متفق‌القول
{{سصم||۵|}}
بودند و ما برای رعایت اختصارونبودن جاوبرای آنکه خود ما هم دراین موضوع قدری نوشته باشیم از درج همه صرف نظر نمودیم

بعقیده ما ترقی و اصلاح ظاهری بدون آنکه معناً جامعه را اصلاح نمودهٔ باشیم فایده نداشته و می توان گفت که ترقی ایران با شرط اول بدون آنکه در روح و اخلاق ترقی کنند مارا بنیل مقصود نمی رساند. پس بعقیدهٔ ما اساس ترقی اصلاح حال اخلاق و معنویات مردم این مملکت است. پس تعلیم و تربیت ولو اینکه بدون اصلاح معنوی پیشرفت نموده و تمدنی ازخود ایجاب نماید برای او دوام و بقائی نیست زیرا بکرات ثابت شده که تمدن و ترقی بدون اخلاق فقط موجد وقایع زشت و جنایات سخت بوده است.

اصلاح اجتماعی از طریقهٔ اخلاق یگانه واولین راه ترقی است ویقیناً در این قسمت بایستی حق و موقعیت زنان را در جامعه مورد دقت قرار داده و از وجود آنها استفاده نمود تا این هیئت جامعه هم داخل زندگانی اجتماعی شده و در عملیات مرد شریک و سهیم باشند

باید بهر طریق که میشود دولت در تمام نقاط ایران تا حدی که مقدور میشود تعلیم ابتدائی را اجباری ساخته و یک اندازهٔ برای تحصیل شاگردان قائل شده تا آنکه هر شاگرد موظف باشد یک دورهٔ معینی از تحصیلات رابنماید و ما برای نمونه مدرسهٔ نظام ایران را شاهد می آوریم که در این حال چه ترقیات خوب کرده است

این بود عقاید ما در تربیت ترقی و جواب بسؤال خود که مختصراً در قسمت ذیل نتیجه آن را میتوان دریافت نمود: اصلاح اخلاق، تعلیم و تربیت عمومی که متفقاً در این مملکت عملی شد تمام وسایل ترقی فراهم شده و در پی آن یک ایران جوان و زنده آماده کار شده و مارا بشاهراه ترقی هدایت مینماید.&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>e0ycly82wuk2iueywok3mjc448rh5gp</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 3, 1305 SH.pdf/۵</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97874</id>
    <revision>
      <id>304809</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:30:15Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۶–۷</comment>
      <origin>304809</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4080" sha1="st1xwaegn66c6uerhts93iiq0ug68st" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۶|}}
{{و|{{بزرگتر|'''اطلاعات علمی شما بچه درجه است.'''}}}}

ذیلا شش سؤال نوشته میشود. کوشش کنید تمام معلومات خود را برای جواب آنها بکار برید. سپس بصفحهٔ آخر مجله مراجعه نموده ملاحظه کنید که جوابهای شما تا چه اندازه صحیح است. اما قبل از آنکه سؤالات را کاملا مطالعه نمائید جوابها را نخوانید.

۱ – قلب چه وقت راحت میکند؟

۲ – چند قسم عناصر شیمیائی وجود دارد؟

۳ – مقیاسی که معروف به سیستم متریک میباشد چیست؟

۴ – دورترین ستاره بزمین چه قدر مسافت دارد؟

۵ – بلور چیست؟

۶ – چرا هنگام گرفتن ناخن یا چیدن موی احساس درد نمیکنیم؟

{{و|―――}}

'''حفظ الصحه'''

{{و|{{بزرگتر|'''آبله کوبی'''}}}}

نظر باینکه دراین اواخر مرض آبله در طهران شیوع یافته، مدیران محترم مجلهٔ عالم نسوان ازاینجانب خواهش نموده اند مقالهٔ در باب آبله کوبی تهیه و طبع نمایم که بدین وسیله اسباب رضایت قارئین محترم مجلهٔ مزبور فراهم آید.

کلمهٔ تلقیح (Vaccination) وقتیکه به تنهائی استعمال شود در هر زبانی همیشه طریقهٔ محافظت آبله را میرساند. معهذا خوب است ملتفت این نکته شویم که نظیر این رویه نیز برای جلوگیری از سایر امراض از قبیل
{{سصم||۷|}}
تب وحصبه ووبا وطاعون و داء الکلب و درحیوانات مرض سیاه زخم استعمال میشود

تلقیح عبارت ازیک عملی است بسیارمهم وعمومی که برای جلوگیری از امراض مسریه در تمام عالم مجری میگرددو مقصود ازآن رویه آنست که در بدن ما مقابل امراض مسریه بخوبی ایستادگی و مقاومت نماید

طریقهٔ تلقیح سموم امراض برای جلوگیری ازامراض بواسطه دکتر ادوارد ژونر (Edward Jenner) کشف شده و این طریقه فوق العاده اسباب حیرت و تعجب است.

قبل از اینکه چیزی درباب آبله کوبی بیان کنیم خوبست قدری در موضوع خود مرض آبله گفتگو نمائیم

تلقیح ضد آبله کم و بیش طوری در بسیاری از نقاط مختلفه عالم معمول است که امروزه ندرتاً اشخاصی یافت میشوند که ندانند این مرض تاچه اندازه موحش و باعث تلفات نفوس بشر میباشد.

مخصوصاً درشهری مثل طهران مردم آبله کوبی را یک کار خوبی میدانند و تا اندازهٔ نیز آنرا بخوبی انجام میدهند.

مرض آبله یکی ازامراض خیلی قدیمی میباشد و تاریخ نشان میدهد که قبل از میلاد مسیح در هندوستان و چین مشاهده شده است.

نویسندکان اروپائی ازقرن سیم میلادی ببعداین مرض را درنوشتجات خود قید نموده اند و چیزی که خیلی برای ایرانیان و مخصوصاً برای اهالی طهران قابل ملاحظه است فهمیدن این نکته است که یکنفر طبیب ایرانی موسوم به محمدابن ذکریا (ابوبکر) که در قرن دهم در شهر ری زندگانی میکرد و ملقب به الرازی ازاهل آنشهر میباشد اولین کسی است که در ادبیات شرح و توصیف این مرض را داده است و نیز شرح مرض سرخک در اولین دفعه توسط الرازی ملقب به خارس صورت گرفت.&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>st1xwaegn66c6uerhts93iiq0ug68st</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 3, 1305 SH.pdf/۶</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97875</id>
    <revision>
      <id>304810</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:30:49Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۸–۹</comment>
      <origin>304810</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4961" sha1="nqrbcta3jywrtb4wk0hdmt0eygftbpu" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۸|}}
مرض آبله خیلی مرض موحش واغلب بطور اپیدمیک کراراً شیوع کاملی داشته است ولی برای کسب اطلاع از تلفاتی که وارد نموده باید با زمنه اخیره مراجعه کنیم.

آبله کوبی در سنه ۱۷۹۸ توسط دکتر جنر در انکلستان معمول گردید. در سنه ۱۷۲۲ در یکی از دهات انکلستان که عده ساکنین آن ۲۵۰۰ نفر بودند فقط ۳۰۲ نفر از ایشان مبتلا بمرض آبله نشدند. در یکی از شهر های اسکاتلند از هر هزار طفلی که متولد میشد ۱۶۱ نفر آنها از مرض آبله تلف میگردید

از سال ۱۷۵۸ الی ۱۷۷۴ یک دوازدهم کلیهٔ تلفات شهر برلن رافقط مرض آبله سبب بود. لکن مرض آبله نه‌فقط باعث تلفات زیادبین اطفال کوچک میشود بلکه اغلب عوارضات و نتایج وخیمی که مرض از خود در ابتلایان پس از خوب شدن باقی میگذارد خیلی تأسف آوراست.

درایران اغلب دیده میشود که باوجود داشتن وسایل برای جلوگیری ازمرض ابتلایان در نتیجهٔ مرض آبله رو و محدر میباشند. و از این‌رو میتوان تصور کرد که در ازمنه سابقه اغلب اشخاص صورت آنها محدر و حتی در بعضی‌ها مرض تغییر شکل میداد

مرض آبله اغلب باعث کوری چشمان وبعضی اوقات نیز موجب امراض مفاصل و تغییرات غیر طبیعی در یکی یابیشتر اعضا میگردد و گاه طوری شخص را ضعیف و بی بنیه میکند که مادام‌العمر اغلب مریض و مستعد گرفتن سایر امراض میباشد.

شرح فوق کافی است که‌بما سابقه بدهد که مرض آبله یکی ازبدترین بلیات نوع بشر میباشد وحال نیز اشخاصیکه هنوز آبله نکوبیده اند در معرض مخاطرات مذکوره میباشند.
{{سصم||۹|}}
چه اطبائی قبل و چه بعد از زمان رازی سعی نمودند که نه فقط معالجه این مرض را کشف کنند بلکه وسایل جلوگیری از آنرا نیز فراهم آرند خیلی ازمعالجات عجیب و غریب میشنویم که مجری بوده است ولی یک مسئله مهمی که رازی در نوشتجات خود ذکر نموده است این است که اشخاصی که باین مرض مبتلا و از آن خلاصی یافته اند بار دیگر مورد حمله واقع نمیشوند این مسئله باعث شد که ترتیب تلقیح آبله در بدن انسانی بطرق مختلفه معمول گردد. این ترتیب ابتدا در مشرق زمین معمول گردید و هیچ کس تاریخ آنرا بخوبی نمیداند ولی محققاً کمتر از سیصدسال نیست که معمول شده است.

مقصود از اجرای این تلقیح آن بود که‌چون طبعاً هرکسی قهراًدچار معرض این مرض میباشد بهتر این است که سعی کنند که تلقیح ماده‌از اشخاصی باشد که مرض مزبور درآنها خیلی شدت نداشته باشد. واضح و مسلم بوده است که اجرای این رویه تلقیح جان عدهٔ زیادی از نفوس را حفظ مینمود. مخصوصا در وقتیکه مجری کنندکان مجربی این رویه را از روی دقت مجری میداشته اند. لیکن اینکارمتضمن دو اشکال بزرک بوده یکی اینکه هر قدر در اجرای این ترتیب دقت و مواظبت میشد با وصف آن در نتیجه عدهٔ تلف میشدند. دیگراینکه خود اقدام باین مسئله باعث سرایت وانتشار این مرض میگشت بطریق معمول اشخاصی مبتلا میشدند ومرض مجدداً ازنو منتشر میشد

تلقیح مرض آبله درسنه ۱۷۱۸ در اروپای غربی معمول گردید طریقهٔ معمول شدن این تلقیح فوق‌العاده جالب توجه است. زیرا جده عیال وزیر مختار فعلی انکلیس در طهران، سرپرسی لرن، اول شخصی بوده است که اینکار را کرده. شوهر آن خانم سفیر کبیر انکلیس در اسلامبول بوده ودر آنجا دختر کوچک خودرا تلقیح کرده. در سنه ۱۷۱۸ پسر کوچک خودرا تلقیح نموده و پس از آن در انکلستان دختر پنجساله خود را تلقیح کرد. گرچه تلقیح بهترین&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>nqrbcta3jywrtb4wk0hdmt0eygftbpu</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 3, 1305 SH.pdf/۷</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97876</id>
    <revision>
      <id>304811</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:31:21Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۱۰–۱۱</comment>
      <origin>304811</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5131" sha1="ivzu9n42qnkvl1pwi0jrs8krni24aqu" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۱۰|}}
وسیله بوده که تا آنوقت برای جلوگیری از مرض آبله کشف شده بودمتأسفانه امید هائی که‌بدان وسیله در نظر بود انجام نیافت زیرا درسنهٔ ۱۸۴۰ درنتیجهٔ قانونی که از پارلمان انکلستان گذشته بود غدغن گردید.

قدم ثانوی که بر داشته شد مسئلهٔ کشف ترتیب آبله کوبی میباشد که یکنفر نویسندهٔ انکلیس آنرا بهترین و بزرکترین خدمتی که علم بدنیا نموده محسوب و تعریف مینماید. آیا میتوانیم بگوئیم که طبیب مزبور نسبت بسختی مرض مذکور در تشریح و توصیف آن مبالغه نموده است؟ ادوارد ژونر درسنه ۱۷۴۹ در یکی ازشهرهای انکلیس متولد گردیده. مشارالیه در آنجا تحصیل طب نموده و مشغول طبابت شد. در آن قسمت از انکلستان معروف بودکه هرگاه زنهائی که‌گاو میدوشیدند ازگاو ها به مرض آبله گاوی (Cow Pox) گرفتار میشدند دیگر آبله نمی‌گرفتند. ژونر شروع کرد بتحصیل اطلاعات صحیحی در اینخصوص و عقیدهٔ مشار الیه بر این قرار گرفت که طریقهٔ آبله کوبی را برای جلوگیری این مرض باجرا گذارد. در سنهٔ ۱۷۹۶ اولین امتحان آبله کوبی خود را بیک پسر دهاتی نمود وماده آبله که استعمال نمود از بازوی یک زنی که شیر گاو می دوشید و مبتلا به آبلهٔ گاوی شده بود گرفته و بان پسر آبله کوبید. آبله گاوی رادر چهاردهم ماه می به‌پسر دهقانی کوبید و در اول ماه جولای یعنی یکماه‌ونیم بعد طفل مزبور رابامادهٔ آبله‌معمولی آبله کوبید. آبله معمولی که در دوم دفعه کوبید نگرفت وابداً بطفل اثری نبخشید در دوسال بعد بیست‌و دونفر اشخاص دیگر را آبله کوبید و پس از آن نتیجهٔ امتحانات خود را طبع و نشر نمود. ژونر در سنهٔ ۱۸۲۲ وفات نمود و احترامات کاملی‌نسبت بمشارالیه از طرف اهالی نمودار شد و سه سال قبل نیز مجالس باعظمت و شکوهی بیادگار صدمین سال وفاتش در انکلستان و فرانسه بجهة مشارالیه منعقد گردید
{{سصم||۱۱|}}
طریقهٔ که طبیب مزبور کشف نمود بزودی در اروپا و امریکا معمول گردید و از آن ببعد آبله کوبی درتمام دنیا معمول و در بسیاری از ممالک جاری شده است

بروز مرض آبله دریکنفر بخودی خود مانع بروز ثانوی مرض نخواهد بود و بندرت این مرض دومرتبه بروز می‌کند. بهمچنین یکمرتبه آبله‌کوبی که در طفولیت صورت گیرد شخص را برای تمام مدت عمرش از بروزاین مرض محفوظ نمیدارد. ژونر خودش قبل‌از فوت خودپی باین مسئله برد. این مطلب باعث شده است که‌عمل تجدید آبله کوبی معمول گردد.

معمول شدن آبله کوبی در یک مملکت همیشه باعث تقلیل بروز مرض آبله میگردد و تجدید آبله کوبی بکلی مرض را قلع و قمع میکنند بعضی مسائلی راکه حاکی از اهمیت آبله‌کوبی هست ذیلا بیان می میکنیم.

۱ – در زمانیکه آبله کوبی معمول و مرسوم شده تلفات مرض آبله در تمام ممالک عالم تااندازهٔ متناسبی تقلیل یافته است.

۲ – اشخاصیکه آبله آنها کوبیده شده در صورت گرفتن آبله نسبت باشخاصیکه آبله نکوبیده اند مخاطرات و زحماتشان خیلی از هرجهة کمتر است

درجنک ۱۸۷۰ ازقشون فرانسه که آبله نکوبیده بودند بیش‌از ۲۰۰۰۰ تلفات داده. درحالتیکه قشون آلمان که‌آبله کوبیده بودندفقط ۲۹۷ نفرتلف‌شدند

در یک مریضخانهٔ آبله کوبی ازچهل نفر پرستاران ۶ نفر از کوبیدن آبله امتناع نموده پنج نفر مرض آبله را گرفتند و یکنفر از آنها تلف شد ششمی با مرضی معاشر نبود.

نظیر اینگونه اتفاقات بسیار واقع شده است.

۳ – آبله کوبی – در صورتیکه شخصی بعد از آبله کوبیدن مبتلا بمرض مزبور شود مرض در آنها بسیار خفیف میباشد. عده تلفات ازاشخاصی&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>ivzu9n42qnkvl1pwi0jrs8krni24aqu</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 3, 1305 SH.pdf/۸</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97877</id>
    <revision>
      <id>304812</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:31:55Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۱۲–۱۳</comment>
      <origin>304812</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5109" sha1="57101ru1cl2rpmqrbdq7j55bidvldkc" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۱۲|}}
که آبله نکوبیده اند نسبت باشخاصیکه آبله کوبیده اند سه مقابل بیشتر است.

۴ – درسنه ۱۸۷۴ مملکت آلمان آبله کوبی را در سال اول تولد و سال سیزدهم اجباری کرد. از آن سال‌ببعد دیگراینمرض در آنجا بطوراپیدمیک شایع نشد و در سنه ۱۸۷۲ عده تلفات از ۲۷۰۰ نفر در هر میلیون نفوس به کمتر از یکنفر در یک ملیون تقلیل یافت. بنابر این جمعیت آلمان زیاد شده است.

۵ – در بسیاری از مریضخانه هائی که مخصوص توجه از مرضی آبله داراست لازم افتاده که اطفال صحیح المزاج رابا مادران آنها که مبتلا به‌مرض آبله و در مریضخانه برای معالجه خوابیده اند نگاهدارند معهذا اطفال بحال صحت مزاج باقی مانده اند و فقط بوسیله یک چیز که عبارت از آبله کوبی باشد از مرض آبله محفوظ مانده اند.

مدت یکصد سال آبله کوبی مطابق رویه دکتر ژونر معمول بوده باین معنی که مادهٔ آبله که استعمال میشد ماده آبله انسانی بود که از بازوی اشخاصیکه بوسیله آنها چند روز قبل کوبیده شده بود گرفته میشد. این‌ترتیب آبله کوبی موسوم به آبله کوبی از بازوی‌انسانی به انسان دیگر بود. این‌ترتیب خیلی مؤثر بود لکن بعد مشاهده شد که هرگاه طفلی که مادهٔ آبله از او گرفته میشد و دارای یک‌مرض بدو مسری میبود ممکن بود باین وسیله بدیگری سرایت نماید.

بعضی محذورات دیگر نیز موجود بود. مثلا یکی آنکه مقدار مادهٔ آبله که از دلمه دست گرفته میشد مقدارش خیلی کم بود. بنا بر این استعمال ماده آبلهٔ گوساله معمول گردید و حال عمومیت پیدا کرده است.

مادهٔ آبلهٔ گوساله باین قسم تهیه میشود که پس از آنکه روی شکم یک گوسالهٔ را تراشیده و بخوبی شست و شو دادند آبله می‌کوبند این‌عمل در
{{سصم||۱۳|}}
یک اطاق مخصوص پاکیزه صورت میگیرد و طبیب و معاونین او نهایت احتیاط را بعمل می آورند که دست و ادوات کار آنها فوق العاده پاکیزه باشد بمثل اینکه یکنفر انسانرا برای شکم عمل جراحی می‌کنند. پس از کوبیدن آبله بروی شکم گوساله با یک پیش‌بند مخصوصی که قبلا مطابق قوانین طبی جوشانده وتهیه گشته بسته میشود پنج روز بعد ماده آبله در آنموضع جمع میشود بعد از آن با گلیسیرین صلایه‌و مخلوط میگردد. مسلماً در مادهٔ آبلهٔ مزبور میکروبهائی از گوساله موجود است لکن گلیسیرین نه تنها مانع از نشو ونمای میکروبهای مذکور است بلکه در ظرف چند روز دیگر آنها را می‌کشد. پس از آن مادهٔ آبله را که بدست آمده در یک مخزن خنکی نکاه میدارند. و بعد از آنکه معلوم شد که تمام میکروبها کشته شده مادهٔ آبله را در لوله های شیشه ریخته وسر آنهارا ممهور میسازند و آنوقت برای استعمال حاضر میشود. باین طریق مقدار عمدهٔ از مادهٔ آبله بدست میاید. و آن مقدار مادهٔ آبله که از یک گوساله بدست می آید کافی خواهد بود که دو هزار نفر را آبله بکوبند و پس از آن بسهولت میتوانند از این مادهٔ آبله بسایر شهر های آن مملکت یا بممالک دیگر بفرستند.

مادهٔ آبلهٔ گوساله خیلی پاک و تمیز است و ازاین جهة بهیچوچه باعث سرایت مرض دیگری نمیباشد.

حال باید بدانیم چگونه آبله را می‌کوبند.

مسلماً غالب اشخاصیکه این مقاله را می خوانند آبله کوبی را دیده‌اند لهذا شاید مایل باشند اطلاعاتی در این باب حاصل کنند.

سن آبله‌کوبی. اولا باید دانست آبله را در چه سنی باید کوبید. کوبیدن آبله را برای اولین دفعه باید پس‌از دوماه از تولد طفل کوبید. ممکن است خیلی زودتر از دو ماه هم آبله طفل را کوبید و آن در صورتیست که مرض آبله شیوع&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>57101ru1cl2rpmqrbdq7j55bidvldkc</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 3, 1305 SH.pdf/۹</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97878</id>
    <revision>
      <id>304813</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:32:25Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۱۴–۱۵</comment>
      <origin>304813</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5187" sha1="d1q2nsgtrlvlbylv0lwvvns0753nwxh" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۱۴|}}
داشته باشد و درهنگام شیوع مرض باید بدون هیچ تعویق آبله را کوبید. دراروپا همیشه آبله طفل را پس از تولد قبل از اینکه مادر و خود طفل از مریضخانه خارج شوند یعنی تقریبا در روز دهم ازتولدش می کوبند

'''فصل آبله‌کوبی.''' عادت بر این جاری است که آبله کوبی فقط برای بهار و پائیز صورت میگیرد درحالیکه این‌مسئله اشتباه است زیرا خیلی اطفال ممکن است که در انتظار فصل آبله کوبی مبتلا بمرض آبله شوند. آبله کوبی را در هر فصلی میشود صورت داد و در واقع قبل از اینکه طفلی دوماهه شود بدون ملاحظه ومراجعه بفصل باید آبله اورا کوبید.

'''سن تجدید آبله کوبی.''' هرهفت سال یک‌دفعه باید آبله کوبی تجدید شود وهرگاه شخصی دو یا سه مرتبه آبله کوبید قاعدة کاملا خود را از سرایت این مرض محفوظ داشته است معهذا باید مجدداً در موقع شیوع آبله آبله خود را بکوبد. بنابر این طفل تازه متولد را باید قبل از سن دو ماهگی آبله بکوبند. و درسال هفت یاهشت باید مجدداً کوبیدن را مجری داشت. بعد مرتبه ثلث درسن ۱۴ یا ۱۵ و مرتبه رابع درسن ۲۱ و یا ۲۲ سال باید تجدید شود

'''حال مزاجی.''' شخصی را که میخواهند آبله بکوبند نبایستی دارای مرض سختی یا امراض جلدی از قبیل زردزخم و غیره بوده باشد لکن در موقعی که مرض آبله شیوع دارد و درصورتیکه آن شخص چنانچه باید وشاید محفوظ نباشد بایستی آبله او بدون ملاحظه و بهر نحوی هست کوبیده شود البته طفل را در موقعیکه میخواهند آبله بکوبند باید قبلا حمام کرده و پس از آن لباس‌های پاک باو بپوشانند.

'''شخص آبله‌کوب.''' درصورت امکان شخص آبله کوب باید یکنفر طبیب باشد درصورتیکه طبیبی هم نباشد بایستی شخصی آبله را بکوبد که در زیر دست
{{سصم||۱۵|}}
یک دکتر تربیت و تعلیم یافته باشد.

'''طریقهٔ آبله کوبی.''' مسلم است که بطریقهٔ آبله کوبی آشنا هستیم. طبیب باید قبلا پوست بازو را (قسمت نزدیک بشانه بهتر است) باآب صابون درکمال نظافت شسته و پس از خشک شدن مایهٔ آبله را در آن موضع بچکانند و با یک آلت مخصوص که شبیه بسرقلم است یا باسوزن معمولی که قبلا سوزاده و یا جوشانده شده‌است در روی موضعیکه مایع قرار گرفته خراشهای بسیار کوچکی بدهند.

در انکلستان معمول است که در روی بازو در چهار نقطه آبله را می کوبند پس از آن نمیگذارند مایهٔ آبله خشک شود. و مادر طفل نباید بگذارد لباس طفل بقسمتی که آبله کوبیده شده است بخورد و نیز نباید بگذارد که شعاع آفتاب مستقیما بر روی آن بتابد. پس از اینکه آن قسمت بازو خشک شد یک تکه تنظیف استرلیزه شده بروی زخم میگذارند و با باند یا یک نوع مشمع مخصوص برای نگاهداری پارچه بروی زخم بسته میشود. مقصود ازاسترلیزه شدن آنست که پارچه را قبلادر یکقسم ماشین میگذارند که در فشار بخار و حرارت زیاد برای مدت یکساعت میماند و باین وسیله‌از هر گونه کثافت و میکروب عاری میباشد

'''دوره آبله‌کوبی.''' پس ازکوبیدن آبله طفل مبتلا بمرض Vaccimia میشود که چنانچه بعد مشاهده میکنیم یک قسم آبله خیلی خفیفی میباشد بنا براین سه روز بعد از آبله کوبی طفل شروع به تب مینماید و تقریبا روز پنجم تولهائی پیدا میشود و بازو ورم کرده قرمز میگردد.

بعضی اوقات مادرهای خیلی دقیق گلهای قرمزی پس از چند روز در بدن طفل مشاهده مینمایند و خیلی بسرعت میپرد.

روز پنجم طفل را باید نزد طبیب ببرند آنوقت طبیب بانداژ زخم بازوی طفل‌را باز مینماید ومعین می‌کنند که آیا آبله طفل گرفته‌است یا خیر. و هرگاه گرفته قدری گرد آسید بوریک روی زخم بازو ریخته و مجدداً روی&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>d1q2nsgtrlvlbylv0lwvvns0753nwxh</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 3, 1305 SH.pdf/۱۰</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97879</id>
    <revision>
      <id>304814</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:32:59Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۱۶–۱۷</comment>
      <origin>304814</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5105" sha1="21wdys5fjksi3vxqg1afqli2cwk4oex" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۱۶|}}
آبله را می پوشاند. مادر نیز باید هر روزه دست طفل را در منتهای نظافت بازکرده و بانداژ را عوض کرده قدری گرد روی آن بریزد. روز دوازدهم ورم و سرخی دست کم‌کم رفع میگردد و زخم آبله شروع بخشک شدن مینماید.

خیلی اهمیت دارد که درتمام این مدت بازوی آبله کوبیده را خشک نگاهدارند وباین جهت است که باید روی آن گرد ریخته شود. هر روز میتوان طفل را حمام کرد و غذای معمولی را باو داد مکر اینکه تب شدیدی داشته باشد و درآنوقت باید غذای سبک و مقدار زیادی آب باو خوراند.

آثار و علائم آبله کوبی درمورد اطفال و دراشخاص مسن متفاوت‌است. بعضی اشخاص خیلی کم احساس زحمت میکنند دیگران بیشتر. اطفال کثیف که مادران آنها را تمیز نگاه نمیدارند بالنسبه باطفالی که مورد توجه واقع میشوند بیشتر مریض میشوند باین جهت است که تعلیماتی در باب نگاهداشتن اطفال بپاکیزگی و پوشانیدن بازوی آنها بپارچه کتانی یا پنبهٔ پاکیزه داده شده است.

حال مشاهده کردیم که مرض آبله تا بچه اندازه خطرناک وموحش‌است ومختصری درباب وسایلی که برای جلوگیری از آن اتخاذ شده اطلاع حاصل کردیم اولا استعمال دواجات و ثانیاً تلقیح آبله و بعد آبله کوبی. اول مایع آبلهٔ انسانی (آبله کوبی از بازو ببازو) و بعد با مایع آبلهٔ گوساله.

همچنین مشاهده کردیم که هرگاه آبله کوبی وتجدید آبله کوبی بموجب قانون در مملکت مجری گردد اهالی آن مملکت بهیچوجه دچار مرض آبله نخواهند شد.

بیفائده نخواهد بود که انسان بداند که چکونه ماده آبله گاو گرفته میشود و آنرا برای حفظ از امراض آبله استعمال مینماید.

در ابتدای این مقاله مختصری در باب اساس تلقیح سم ضد مرض بیان نمودیم. ضمناً اظهار شد که این عمل عبارتست از داخل کردن سم مرض در
{{سصم||۱۷|}}
بدن انسانی برای جلوگیری از مرض آبله.

بعضی از امراض نیز ذکر شده که باین طریق میتوان جلوگیری نمود. لکن باید دانست که آیا ممکن نبود بهمین ترتیب سم مرض آبله را بدیگری تلقیح و بدین قسم از مرض آبله جلوگیری شود؟ خیر درموقع تلقیح ضد یک مرض قوهٔ سم مضر بایستی اولا بیک طریقه کاسته شود و در غیر این‌صورت هرگاه این‌مرض را در بدن یکنفر آدم سالمی تلقیح نمایند باعث بروز مرض که مقصود جلوگیری آنست خواهد شد...؟ غالباً اتفاق می افتاد در وقتیکه طریقهٔ تلقیح بر ضد آبله معمول بود عین این ترتیب در مورد خدمهٔ که در خانهٔ ژونر مشغول شیردوشی بودند اتفاق افتاد.

مرض آبله گاوی که‌گاو های ایشان بدان مبتلاشدند در واقع همین آبله معمولی بود، لکن بمراتب از آبلهٔ انسانی خفیف تر. و مادهٔ سمی آبله در موقع گذشتن از جسم گاو ها ضعیف می‌گردید. وقتیکه از دست یا بازوی دوشنده شیر می گذشت خیلی ضعیف بود و باعث تولید مرض آبله نمیشد لکن مرض (Vaccima) را که در فوق شرح داده شد تولید می‌کند. هر وقت که آبله کوبی خوب شود علامتش اینست که مریض مبتلا بمرض (Vaccima) میگردد. و در اینصورت شخص را ازمرض آبله برای چند سال محفوظ میدارد.

مملکت ایران مثل سایر ممالک در ازمنهٔ گذشته از مرض آبله دچار صدمه و زحمت بوده امروز نیز ازین حیث در زحمت است، گرچه تلفات از این مرض تا اندازهٔ کاسته شده است. یکی از جهات این مسئله این است که نتوانستهٔ است که مسئله آبله کوبی و تجدید آبله کوبی را تأمین نماید. هنوز مرض آبله در ایران شایع است، باین معنی که همیشهٔ اوقات اشخاص مبتلا باین مرض میشوند.

سال گذشته در پایتخت که ظاهراً آبله کوبی بهتر از سایر شهرهای ایران&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>21wdys5fjksi3vxqg1afqli2cwk4oex</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 3, 1305 SH.pdf/۱۱</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97880</id>
    <revision>
      <id>304815</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:33:30Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۱۸–۱۹</comment>
      <origin>304815</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4899" sha1="2j1bae7yaj5eu6m713jwawrbzwlmyga" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۱۸|}}
درآن صورت میگیرد مرض آبله طغیان پیدا کرد و چندین صد هزار که اغلب اشخاص خرد سال تا سن چهارساله بودند تلف شدند.

تلقیح به ضد مرض آبله شاید از چین و هندوستان بایران وارد و معمول گردید.

(بقیه دارد)

دکتر نلیگان.

{{و|―――}}

'''دستور پرستاری و توجهات اطفال'''

{{و|{{بزرگتر|'''ترقی نژاد ایرانی منوط به تعلیم و تربیت نسوان است'''}}}}

دو سه سال قبل شنیدم که وزیرمعارف وقت تنبیه بدنی یعنی استعمال چوب و شلاق را در مدارس قدغن کرده است. شنیدن این خبر مرا بفکر انداخت و دلم بحال معلمین مدارس طهران سوختن گرفت. چرا؟ بعلت آنکه بتجربه معلوم شده بود که شاگرد و طفل ایرانی را تا تنبیه بدنی ننمایند دست از بازی گوشی بر نمیدارد و از راه کج بصراط مستقیم نمیافتد. بلی این تقصیر بر طفل بیچاره وارد نیست. اگرحال یک طفل ایرانی را از زمان مهد تاحد بلوغ از مد نظر بگذرانید و مربیان و پرستاران اورا بیاد آرید خواهید دید که بنای تربیت او روی کتک و دروغ وممارست در انواع فحش و عدم‌اطاعت قرار گرفته و چون طفل بدین صفات رذیله متصف گشت و بر تخته مخیله او کالنقش فی‌الحجر گردید محو وزدودن آن باسانی میسرنمیگردد و معلم تابخواهد حقیقة چنین طفلی را عاقل نماید خود دیوانه میشود.

یاددارم که شبی میهمان دوستی آمریکائی بودم طفلی‌داشت در نهایت هوش و کیاست و فهم و فراست. از آنجا که طبیعت اطفال باذکاء است این
{{سصم||۱۹|}}
طفل هر لحظه بشکلی بدیع درآمد و هرآن از مادر خود سؤالی کرد وهردقیقه بازئی نغز نمود و بقدری دره شیطنت تندروی کرد که باعث ملال خاطرم گردید با خود گفتم اگر این طفل پسر من میبود الان دوسه سیلی آبدار باو میزدم و او را ساکت بگوشهٔ می نشانیدم. مادر این طفل هم عاقبت بستوه آمد و عنان طاقتش از دست برفت و احساس کردم که فوق‌العاده عصبانی شده و منتظر بودم که صدایش بلند شود بلکه برخاسته دوسه سیلی سخت هم برصورت او بزند و راحت و آرامش نماید ولی برخلاف توقع من با لهجهٔ مملو ازمهر و محبت مادری گفت «عزیزم...... آرام بگیر. نمی‌بینی با میهمان خود صحبت میکنم، مرا مجبورمکن که تورا برختخواب بفرستم و بخوابانم» ازاین گفتار فوراً زیر لب تبسمی کردم و با خود گفتم «عجب تهدیدی و عجب تنبیهی» در ضمن نظر خرد را بر آن طفل انداختم تا به بینم حرف مادرش چه تأثیری بخشید. فوراً کودک را ملاحظه کردم که ابروان را در هم کشید ولبها را فرو هشت و غضبناک ساکت و صامت روی صندلی راحت که در کنار اطاق بود قرار گرفت و تا موقع وداع من ابداً لب بسخن نگشود و از جای خود حرکت‌نکرد. از این رفتار مادر وفرزند فوق‌العاده تعجب کرده وفی‌الفور بفکر مقایسه طریقهٔ تربیت بعضی مادران ایرانی و فرنگی افتادم دیدم که‌تفاوت راه باندازه ایست که تصورآن دروهم نمیگنجد و از حد قیاس من خارج‌است شما نیز انصافاً با من دقیقهٔ هم‌فکر شده بفرمائید که مادر ایرانی در این موقع چه میکرد (البته میدانیم که بعضی خانواده‌ها بواسطه خلطه و آمیزش با خانواده های فرنگی یا بواسطه تربیت مخصوص اخیراً اطفال خود را مانند اروپائیان تربیت مینمایند و بنا بر این روی سخن بمادرانی است که هنوز از سبک تربیت اروپائی ابداً خبر ندارند یا دارند و آن را نجس میشمارند) علی التحقیق یکی از این دوشق را اختیار میکرد. اول آنکه اگر مادر جزو خانوادهٔ&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>2j1bae7yaj5eu6m713jwawrbzwlmyga</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 3, 1305 SH.pdf/۱۲</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97881</id>
    <revision>
      <id>304816</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:34:03Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۲۰–۲۱</comment>
      <origin>304816</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4918" sha1="3mgtgxeg0vn4f9y5sq6pjxe92i35wdf" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۲۰|}}
بزرگان بود و صاحب نوکر و خدمتگار فوراً برخاسته دو سه طپانچه بر سر و روی او میزد و دایه را خوانده میگفت «بیا این پسره بی شعور نفهم را بردار و ببر» پسر هم فوراً خود را بر زمین انداخته تا حضور دایه یک طومار از آن فحشهائی که از مربیان و دایه و لله خود یاد گرفته بمادر مهربان!! خود تحویل میداد و چون دایه حاضر میشد بدست او چسبیده کشان کشان گاهی بقهر و زمانی بلطف و ریشخند طفل را نعره زنان وگریه کنان و فحش گویان از اطاق بیرون میبرد. میهمان هم در واقع تاثری حزن آور میدید و عوض ملاقات و گفتگو وقت را صرف اصلاح کشمکش مادر و فرزند مینمود. دایه نیز برای ادای وظیفه و انجام تکالیف خود بانواع حیل جدیت میکرد تا اورا خاموش سازد و چون از هر حیله فرو میماند ناچار میشد که اورا بترساند یعنی بواسطه لولو و دیک بسر ولازنکی و جن اورا ساکت کند یا آنکه قصه «نمکی و نمکی چل‌در را بسی نمکی یک‌در رانبسی نمکی» که دارای مضامین هراسناک است اورا قانع و آرام سازد. راه دیگری برای ساکت کردن طفل آنکه هرگاه بانوی خانه دولتمندنبود و جزو متوسطین محسوب میشد و کلفت و خدمتگار و دایه‌نداشت خود بشخصه از جای برخاسته بلنگه کفش می چسبید و چند ضربت محکم بسروصورت طفل میزد و باآهنگی خشن اورا تهدید نموده میگفت «بخدای احدو واحد قسم که اگر نطق کشیدی خرد خردت میکنم.» اگر طفل شروع بزبان‌درازی و شوخ چشمی میکرداورا میخوابانید و پس از لگدی چند مقداری فلفل و نمک در دهان او میریخت تا دیگر بمادر مهربان!!! خود بی احترامی نکند و جسارت نورزد. آری ما نه طفل را در این قضیه مقصر میدانیم و نه مادر را. آیا مادری که در زیر دست چون خودی تربیت یافته و بجز اینگونه تنبیهات چیز دیگر ندیده‌و تعلیمات دیگری نداشته چگونه میتواند فرزند خود را غیر از این طریق تنبیه
{{سصم||۲۱|}}
نماید و آیا چگونه ممکن است که کودکی که در زیر دست این قسم مربیان بزرک شده نصیحت و پند در اومؤثر واقع شود و حرف خوش و ملایم اورا از ناشایست باز دارد. آیا چگونه ممکن است طفلی که از ابتداء با شلاق و چوب پدر و فحش و نفرین مادر تربیت شده با همان روش و تربیتی که‌مادر اروپائی یا آمریکائی فرزند خود را متنبه میسازد اصلاح نمود یا آنکه مادر از کجا و چگونه بداند که طریقهٔ تعلیم و تهذیب او غلط است و راهی که‌او میرود بترکستان است و یکباره طفل را خراب میکند. بگمان بنده تا مدارس متعدد برای نسوان مفتوح نشود، تا خانه داری جزو دروس یومیه نشود وتامادر تربیت شده شخصاً در تربیت فرزند بذل مساعی ننماید ورنج نبرد همین آش‌است و همین کاسه و باید بقول معروف همان چوب تر باشدو دور از دوستان همان گاو وخر!!!

اکنون در این سالی که اوضاع روی به بهبودی نهاده و ملت درکار بیدار شدن است و هر فردی از افراد از صغیر و کبیر و خرد وبزرک وعالم و جاهل منتظر اصلاحات اساسی است ما نیز انتظار داریم که اعلیحضرت همایونی در راه ترقی و پیشرفت نسوان و در نتیجه ترقی نژاد ایرانی که‌یگانه مقصود آن ذات بیهمال است قدمهای سریعی برداشته و روحی تازه در کالبد فسرده و پژمردهٔ این‌قوم دمیده و بدین راه‌نام‌نیک خودرا بر صفحات‌تاریخ ثبت و مخلد فرمایند.

ع. م. عامری

{{و|―――}}

'''خانه داری'''

{{و|{{بزرگتر|'''معرفی'''}}}}

بعضی از دوستان ایرانی من مکرر در باب زندگانی اجتماعی ورسوم&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>3mgtgxeg0vn4f9y5sq6pjxe92i35wdf</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 3, 1305 SH.pdf/۱۳</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97882</id>
    <revision>
      <id>304817</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:34:36Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۲۲–۲۳</comment>
      <origin>304817</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4921" sha1="3zeu62nc38vy9y2jmyjby7j2yzqo8ux" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۲۲|}}
آمریکا از بنده سؤالاتی کردند بنابر این گمان میکنم بیان این مطلب، در دو سه قسمت، جالب‌توجه قارئین محترم این مجله خواهد بود. بنده سعی میکنم که بعضی از رسوم اجتماعی خودمانرا شرح بدهم. در این قسمت درخصوص معرفی صحبت میکنم

'''اولا چه اوقات باید معرفی کرد.''' در میهمانیهای عصر یاشب یکی از وظایف صاحبخانه این است که‌میهمانان خود را بیکدیگر معرفی کند درصورتیکه عده میهمانان کم باشد. ولی اگر عده زیاد است خانم خانه و اشخاصی که‌کمک بپذیرائی او میدهند باید تا اندازهٔ که ممکن است در معرفی کردن کوتاهی نکنند. در میهمانیهای شام کم جمعیت صاحبخانه باید خیلی دقت کند که‌همه بیکدیگر معرفی شوند ولی در میهمانیهای بزرک باید مواظب باشد اشخاصی که آشنا شده اند در سر میز نزدیک هم بنشینند. اگر میهمانی باحترام شخص مخصوص داده میشود البته بایستی تمام میهمانان بحضور آن شخص محترم رفته معرفی شوند:

در خارج از خانه قوانین معینی برای معرفی نیست. اگر با یکی از رفقای خود میروید و در کوچه به آشنای دیگری بر میخورید و میخواهید صحبت بدارید در صورتیکه مطمئن باشید این دونفر مایل به آشنائی یکدیگر هستند ممکن است آنهارا معرفی کنید ولی در مواقعی که کار فوری دارید یا جائی که جمعیت زیاد است معرفی نکنید بهتر است، مگر اینکه بجهاتی مایل باشید که این دو نفر آشنا شده و ملاقاتی کنند.

'''ثانیاً چطور باید معرفی کرد.''' در معرفی کردن آقایان و خانمها بایستی همیشه آقایان بحضور خانمها بیایند ولی درباره سه نفر استثنا است: سلطان، کاردینال کلیسای کاتولیک و رئیس جمهور ممالک متحده که حتی خانمها هم بایستی برای معرفی بحضور ایشان بروند.
{{سصم||۲۳|}}
اگر دونفر زن بایستی بیکدیگر معرفی شوند همیشه اسم شخص مسن و محترم اول ذکر میشود، ولی اگر تفاوتی در مقام و سن نیست ذکر اسم فرقی ندارد.

مرد همیشه در موقع معرفی شدن بخانم یامرد دیگری تواضع میکند ولی زنها همیشه بزن مسن‌ترازخود تواضع میکنند در مقابل همسن های خود بسته بمیل ایشان است

ولی هیچوقت خانمها به آقایان تواضع نمیکنند مگرآنکه خانم میزبان باشد

در آمریکا قاعده اجباری برای دست دادن نیست ولی خانم میزبان همیشه دستش را پیش میاورد.

آقایان همیشه در موقع معرفی دست میدهند. در میهمانیهای کوچک اغلب خانمها دست میدهند ولی در پذیرائیهای بزرک و میهمانیهای پر جمعیت یک حرکت خفیف سر بایک تبسم و تکراراسم برای شناسائی و معرفی کافی‌است

'''ثالثاً در موقع معرفی چه باید گفت.''' موقعیکه دو نفر را معرفی میکنید باید اسم آنهارا کاملا بخاطر داشته باشید اگر اتفاقاً اسم یک یا هردو فراموشتان شد دست پاچه و معطل نشوید چیزی مثل این بگوئید «متأسفم از اینکه اسم شما از ذهنم گذشته» اول ازشخصی که اسمش را میدهد تشکر بکنید و بعد مشغول معرفی بشوید. هر دو اسم را خیلی واضح تلفظ کنید

در معرفی کردن برسم معمولی اغلب سؤال میشود مثلا در موقع معرفی دو خانم بیکدیگرمیگویند «میسز جونز – بنده‌میسز اسمیس راخدمت شما معرفی بکنم؟» یا اینکه «میسز جونز خیلی مایلم که شما دوست من میسز اسمیس را بشناسید» اگر میل دارید خیلی ساده باشد فقط ذکر اسم کافی است «میسز جونز، میسز اسمیس» وقتی میخواهید مردیرا بخانمی معرفی کنید قاعده همان است ولی اسم خانم باید اول ذکر شود اینطور&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>3zeu62nc38vy9y2jmyjby7j2yzqo8ux</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 3, 1305 SH.pdf/۱۴</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97883</id>
    <revision>
      <id>304818</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:35:09Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۲۴–۲۵</comment>
      <origin>304818</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4496" sha1="m28k81higgkj8vkvuynbm2w9oiw2slh" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۲۴|}}
«میسز جونز – بنده مستر براون را خدمت سرکار معرفی بکنم؟» یا فقط «میسز جونز، مستر براون» ولی رسم ساده ترش این است «میسز جونز – شما هیچ میسز اسمیس را ملاقات کرده اید؟»

در آمریکا تعارفی که پس از معرفی خیلی معمول و پسندیده است این است «حال شما چطور است؟»

«خوشوقتم از ملاقات شما» یا اینکه «خیلی خوشوقتم از اینکه شما را ملاقات کردم»

اگر در موقع معرفی صاحبخانه با فکر باشد و برای اشخاصی که معرفی میشوند زمینه صحبتی حاضر کند خیلی ازاو ممنون خواهندشد، مثلا بگوید «میسز جونز – مستر براون را خدمت شما معرفی بکنم. مستربراون یک باغی دارند که حقیقتاً مطابق سلیقهٔ شما است» یااینکه «مستربراون ازیک گردش بااتومبیل بطرف جنوب بر گشته اند؛ درست همانراهی است که شماسال گذشته رفتید». در اینصورت پس از معرفی مطلبی برای صحبت دارند اینگونه ظرافت و مجلس آرائیها خانم میزبانرا محبوب‌القلوب میکند

میسز بویس

ترجمهٔ م. جلالی

{{و|―――}}

'''ادبیات و غیره'''

{{و|{{بزرگتر|'''بقیهٔ جوابهای سؤال مجلهٔ عالم نسوان'''}}}}

{{و|{{بزرگتر|'''بزرگترین احتیاج فعلی ایران چیست؟'''}}}}

{{و|– ۱ –}}

اگر بوضعیات روحی واخلاقی کنونی اکثر افراد این مملکت بدقت
{{سصم||۲۵|}}
نظر نمائیم جز جهالت، نادانی، فساد اخلاق، چیز دیگری نمی بینیم. بدون تردید علت ایجاد تمام این اوصاف رذیله و جهالت عمومی عدم تعلیم و تربیت عمومی با مراعات اصول صحیح است، زیرا هر ملتی که بخواهد پا بدایره‌ترقی وتمدن بگذارد باید افراد آن‌ملت اززن ومرد عالم، تربیت شده و لایق باشند.

افراد بشر کلیة در دومکان تربیت میشوند، خانه و مدرسه. تصدیق می فرمائید تربیت خانوادگی بعلت بیسوادی مادران در مملکت‌ما موجود نیست و بواسطهٔ فساد اخلاق و محرومیت از تربیت مدرسه نسل آتیه ما غیر از یک عده افراد نالایق چه چیز خواهد بود؟

فقط راهی که مارا بطرف ترقی و تعالی سوق دهد بی شبهه‌تعلیم و تربیت عمومی است که بایستی از دو راه منظور شود، یکی از طریق توسعه مدارس برای عموم اطفال، تا اطفالیکه در کوچه‌هااز صبح‌تا شام مشغول ولگردی و تحصیل هزاران الفاظ رکیک و اخلاق ناپسند میباشند! و بعدها هرکدام عضوی از اعضای ناقص جامعه ایران خواهند شد، در مدرسه در تحت نظر معلمین قابل که دارای علم تعلیم و تعلم هستند باپروگرام مناسب تربیت‌شوند؛ دیگر تربیت خانوادگی. متأسفانه بواسطه اینکه اغلب مادران ایرانی از انوار تعلیم و تربیت محروم بوده و بهره نبرده اند از این جهة اطفال ایرانی هم که اغلب در تحت توجه این مادران هستند از تربیت خانوادگی محروم می‌باشند.

نظر باینکه تنها تربیت در مدرسه بدون تربیت خانوادگی چندان‌مؤثر واقع نمیشود بایستی علما و عقلای این مملکت که داد وطن پرستی و ترقی خواهی میزنند اهتمام نمایند که‌در مدارس هرمحل هفتهٔ چندساعت برای خانمها که‌مربی اطفال آیندهٔ ایرانی هستند واز موقع تربیت مدرسهٔ آنها گذشته نطقهای شیرین و نصایح اخلاقی نمایند تا بلکه هزاریک مفاسدی که از طریق مختلفه‌در&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>m28k81higgkj8vkvuynbm2w9oiw2slh</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 3, 1305 SH.pdf/۱۵</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97884</id>
    <revision>
      <id>304819</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:35:43Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۲۶–۲۷</comment>
      <origin>304819</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5042" sha1="b5lkncwi9l1ndp4kuq9muelk7ssazdg" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۲۶|}}
کله‌های آنها جای گیر شده خارج و بدینوسیله تا یک اندازه از فساد اخلاق و جهالت عموم جلوگیری شود ودر آتیه افراد شجاع، عالم، تربیت شده، وطن پرست ولایق بهیئت جامعه ایران تقدیم دارند

عفت سمیعیان

{{و|―――}}

{{و|– ۲ –}}

این سؤالی است که ممکن است هرکس، بارعایت نظریات و عقایدی که نسبت بفوری ترین اصلاحاتی که برای حالت امروزه مملکت پیدا کرده، بدان جواب بدهد. لیکن جوابها متحدالشکل نخواهد بود زیراحب مفرط بهراصلاحی که در نظر یکنفر علاقه مند به‌بهبودی احوال مملکت جایگیر شده باشدممکن است جلوی دیدگان اوحائل شده ومانع تشخیص اهم احتیاجات واقعی امروزه ایران گردد. یک سائقه طبیعی و یک منادی بمن چنین الهام میکند که با کمال قوت قلب میتوانی نداکرده و جواب بدهی «در این موقع که سلطنت پهلوی امنیت واقعی‌را در سرتاسر مملکت مستقر ساخته و دورهٔ جدیدی در تاریخ ترقی ایران شروع‌شده، مهم ترین احتیاجات کنونی ایران تربیت‌وترقیات مادی و معنوی زنان است» چه اگر غفلت بزرگی در سنوات متمادی چشمهای مارابسته واز توجه به‌مهمترین‌اصلاحات مملکتی واجتماعی بازداشته درحقیقت بهیچ وجه از درجه اهمیت موضوع نمیکاهد. بعقیده من‌حالا که مملکت امن شده بدون تردید باید اصلاحات لازمه دیگری بعمل آیدو بدون شک از خانها باید شروع شود

باید گفت مردهای مملکت ما گذشته ازآنکه شاید هفتاد و پنج‌در صد یاکار نمیکنند و اگر هم بکنند به سختی نام کار بان میتوان داد حقیقة اثری برای مملکت ندارد. معلوم نیست ازروی چه مأخذ و کدام فکر بطبقه
{{سصم||۲۷|}}
زنها بر خلاف همه‌جای دنیا مانند یک بشر دارای حقوق نگاه نکرده و باهمین نظر پست نصف جامعه را فلج گذاشته اند باآنکه سایر نقاط دنیاآدم شده وهر روز خودرا مطابق مقتضیات زمان اصلاح میکنند ماهنوز نه تنها بجبران این ذنب لایغفر نکوشیده ایم بلکه از مذاکره و صحبت آن نیز احتراز جسته و بروی خود نمیاوریم

زنهای ایران مثل زنهای همه جای دنیا باید: اولا از بچه‌گی بااصول حفظ الصحه بار آمده و بلا استثنا ورزش بکنند و در هوای آزادراه بروند و همانطور که طبیعت بانها و هر ذی‌حیوتی حق داد لااقل مثل سایر حیوانات و نباتات استشمام و استنشاق هوای پاک را کرده و از افتاب صاف بی غل‌و غش آسمان مملکت خود بهره‌مند گردند. ثانیاً زنها از بی سواد و باسواد تماماً باید کار بکنند وتکلیف روزانه داشته باشند که حتماً ادا کنند آنها بایدامور داخلی خانهارا اداره کرده بچه را تربیت ابتدائی داده امور نظافت خانه و حساب خانه و طبخ و خریداری اشیاء لازمه و پذیرائی از واردین را متکفل گردند. زنها باید انواع پارچه هارا بافته خیاطی کنند بلکه کم‌کم واردحیات اجتماعی شده و بالاخره در زندکانی بامرد ها شریک شوند آنها باید در مجالس وعظ ومساجد و کنفرانس های عام‌المنفعه وبعضی تماشاگاههای اخلاقی حضور بهمرسانند. ثالثاً دخترها باید تربیت فکری یافته ازابتدا درس بخوانند وخواندن و نوشتن ساده و حساب‌ودفتر داری و علوم تدبیر منزل و نظایر آنرا بیاموزند

رابعاً زمانی که موقع تحصیل مرتب آنها گذشته در جلسات عمومی و کنفرانسهائیکه مخصوصاً برای زنان باید ترتیب داده شود حضور بهمرسانیده و حتی‌المقدور وظایف اجتماعی که دارند بانها گوشزد شود و تربیت اخلاقی و طرز آداب و معاشرت بیاموزند و بکمک همنوع خود اقدام نموده بامور خیریه تشویق و هدایت شوند&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>b5lkncwi9l1ndp4kuq9muelk7ssazdg</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 3, 1305 SH.pdf/۱۶</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97885</id>
    <revision>
      <id>304820</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:36:16Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۲۸–۲۹</comment>
      <origin>304820</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4543" sha1="55fc6f722x2b032yhuq1zhv6g85hwgi" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۲۸|}}
خامساً مرد های مملکت ما باید عموماً خودرا عوض کرده موظف باصلاح زنان و اهمیت دادن بانها و هدایت آنان گردند مخصوصاً اخلاق فردی و اجتماعی‌خودرا اصلاح کرده‌در معاشرت‌بازنهافوق العاده‌مؤدب‌ومعقول رفتارنموده بامور خانه که مربوط بانهااست بیشتر توجه کرده شب را بموقع بخانه آمده بازن و بچه و کسان خود شام و نهار بخورند و باآنها بگردش رفته بگویندو بخندند واین فکر را در آنان ایجاد کنند که آنها نیز مثل خودشان نیز دارای حق و حیوة و زندگی هستند

سادساً باالمقابله زنها نیز باید درصدد اصلاح خود بر آمده بوسیله حسن خلق، حسن اداره نمودن منزل، نظافت تام و تمام با رعایت‌صرفه جوئی، احتراز از زیاد طلبی، مواظبت در امور طبخ، خود داری از خریداری اشیاء تجملی، قناعت به لباسهای بادوام و ساده هم وطن پرستی خود را نشان داده و هم جلب توجه همسران خود را نموده بدین طریق از این ببعد خانواده هارا بهمان معنی که در سایر نقاط دنیا وجود دارد در ایران‌مانیزایجاد کنند

زن و شوهر واطفال و سایر افراد نزدیک یک خانواده خود را عضو لاینفک هم شناخته و از کیفیات واقعی زندگانی‌برخوردار شوند؛ بجای فرار از خانه و زن و فرزند مردها بداخل خانه خود علاقه مفرط پیداکنند. آری از این راه است که اصلاح وارد خانه‌ها شده و همینقدر که تمام خانهای یک بلدومملکت خوب و اصلاح شد تمامی امور مملکت اصلاح شده و خواهد شد مادامیکه نصف اهالی یک مملکت جزو نوع بشر و انسان شمرده نشده و کار نکنند اصلاح آن جامعه غیر ممکن بوده و بنا بر این بعقیده من اهم احتیاجات امروزی ایران تربیت و ترقی فکری و مادی زنان است

سرپوش سالیور جسابی

{{و|―――}}
{{سصم||۲۹|}}
{{و|{{بزرگتر|'''محبت خدا'''}}}}

شش سال قبل یکی از جنگلهای کوه هیمالیا آتش گرفت وقتی که غالب مردم برای اطفاء نایره حریق مجاهدت مینمودند من چند مرد را دیدم که با کمال دقت درختی را تماشا می کردند پرسیدم بچه نگاه می کنید آنها در جواب یکشاخهٔ را که تازه آتش بان سرایت کرده و در روی آن پرندگان نورس نشسته بودند بمن نشان دادند بالای آن یک پرندهٔ با کمال سختی‌وزحمت باین طرف و آنطرف می پرید

ما می خواستیم آن آشیانه را از آتش نجات دهیم ولی سورت‌حرارت مجال نمیداد. چند دقیقه بعد آشیانه آتش گرفت من خیال کردم که آن مادر حالا مأیوسانه از آنجا خواهد رفت در عوض با شگفت فوق‌العاده آن پرنده را دیدم که پائین آمده و خود را بر روی جوجه های بریان خود پهن کرد

طولی نکشید که آن پرنده ضعیف سوخته و با جوجگان خود در یکجا خاکستر گردیدند من تا کنون چیزی باین غریبی ندیده! و بتماشاچیان نزدیک خود گفتم آیا ما از این محبت و طریق ادای وفا تعجب نمی کنیم

بنا براین تصور کنید چه قدر بزرگتر وعجیب‌تراست محبت خدائی که چنین پرندهٔ را بدینگونه خلق کرده است که نفس خود را ایثار راه محبت دیگران نمود

{{و|―――}}

{{و|{{بزرگتر|'''شوهر کامل'''}}}}

{{و|'''یا'''}}

{{و|{{بزرگتر|'''آرزو های دیرینه من برای داشتن یک همسر موافق'''}}}}

اغلب دوشیزگان قبل از ازدواج برای خود شوهری تصور میکنند که&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>55fc6f722x2b032yhuq1zhv6g85hwgi</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 3, 1305 SH.pdf/۱۷</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97886</id>
    <revision>
      <id>304821</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:36:50Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۳۰–۳۱</comment>
      <origin>304821</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4961" sha1="oytocyngv2q8x02p60jluih9kcvkb11" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۳۰|}}
آرزوی داشتن اورا دارند چنانچه خود من بارها این اندیشه را کرده ام. شوهر خیالی من در آنموقع بصورت یکنفر وکیل محکمه، بلند قامت، باچهره گشاده و بشاش، تیز هوش و متمول بود، اما شوهری را که بعدها اختیار کردم باستثنای یکی از محاسن مذکوره که عبارت از داشتن فکر خوب است دارای هیچکدام از آن خواص و مزایای متصوره نیست و حال که از زمان عروسی من هفت سال تمام گذشته‌است می بینم رشته تصوراتیکه در اوقات قبل از اختیار شوهر در کله من یک همسر موهومی خلق کرده بودند مبانی اصل عقاید مرا نسبت بازدواج دخترم تشکیل نخواهند داد. چه که، اولا در حال حاضر وجاهت و ظواهر فریبنده در نظر من حائز هیچگونه اهمیت نیست شوهر خوب را وجاهت و تناسب اندام، رنگ مو، چشم، چهره، وزن جثه و بلندی قد چنانچه قبل تصور میکردم از اوصاف لازمه بشمار نرفته؛ یگانه چیزیکه بطور مطلق در قبول همسر تشخیص و اعتماد بوجود آن ازلوازم اولیه است صحت مزاج و قوت بدنی او استو باید کاملامتوجه بود که ضعف و نقص و امراض مهلکه را بطور وراثت در من و اولادم بودیعه نگذارد.

هیچ چیز رقت آورتر از مشاهدهٔ طفل کوچکی نیست که در اثر گناهیکه پدرش مرتکب آن شده محکوم بیک نوع فلاکت و تیره روزی باشد. بدیهی است ارائه تصدیقنامهٔ صحت مزاج اس اساس و لازمه ازدواج بشمار نرود این قبیل مناظر جگرخراش از مسائل‌جاریه بوده و نظایر معدودخواهد داشت. ثانیاً شوهرخوب نه فقط بایدعاری از امراض باشد بلکه دارای‌اوصاف غیر ممدوحه نیز نباشد، چه مردیکه دچار استعمال افیون و مشروبات الکلی است نه اینکه نمی تواند مؤسس فامیلی باشد بلکه وجود او موجب حقارت
{{سصم||۳۱|}}
و ترحم و قادر به تحمیل قسمت مسؤلیت خود در امور زندگی نخواهد بود و تدریجاً آسودگی خاطر و مسرت خانوادگی او دست خوش عوارض بی مهری شده همانطور که قطرات‌لطیفهٔ آب هنگامیکه متوالیاً بر یک سنگ خاره‌میچکد آنرا سوراخ کرده و متلاشی می‌کند این امور نیز تدریجاً باعث انهدام‌خانواده خواهد شد.

اغلب زنان ساعات مرتبه خوروخواب شوهران خیالی خود رامنظور نداشته و قابل تأمل نمی دانند در صورتیکه عادت به بی نظمی در ساعات خواب و بیداری بطور قطع موجب‌زحماتی خواهد بود. اگر شما خانوادهائی را دیدید که شوهر از نیم تا دو ساعت بعد از زن و سایر افراد خانه بیدار می شود یقین بدانید که ساعت خوراک آن هم با ساعت غذای بقیه فامیل‌توافق ندارد، لذا ماشین زندگانی تمام خانواده باین وسیله مختل و پریشان است.

شوهریکه فوق‌العاده در قسمت تغذیه خود دقیق است نمیتواند شوهر خیالی و آرزوئی من بشود برای اینکه هیچ چیز مطابق میل او نخواهد شد مثلا سوپ رقیق است و گوشت خیلی پخته است میوه‌جات با موسم متناسب نیست یا قند کثیف است یا چای طعم نپخته میدهد، تخم مرغ کهنه است. خلاصه موقع هر خوراک فرصت مقتنمی برای انتقاد بدست این قبیل اشخاص میدهد علاوه بر اینها یکی از عادات کوچک که وجود آن موجب ایجاد و فقدانش باعث محو محبت و خورسندی است مراعات پاکیزگی و طهارت است. در نظر یک خانم خانه‌دار هیچ چیز باندازهٔ کثیف کردن فرش و قالی بوسیله گل و لای کفش که‌پاک کردن آن در خارج‌ممکن بود نیست. درنظر خانمیکه مقید بپاکیزگی است بدبو بودن لباس و عرق بدن که ناشی از عدم مراقبت اوقات حمام و تغییر لباس است بیشتر از هرچه باعث کدورت می شود بنا بر&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>oytocyngv2q8x02p60jluih9kcvkb11</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 3, 1305 SH.pdf/۱۸</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97887</id>
    <revision>
      <id>304822</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:37:22Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۳۲–۳۳</comment>
      <origin>304822</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4891" sha1="8rucvpaf4b6ohxxs74xknbn5ku3e3m1" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۳۲|}}
این مراعات حفظ‌الصحه و پاکیزگی یکی از بزرگترین شرایط و پایهٔ تشکیل یک خانواده است.

شوهریکه مطابق آرزوی من باشد عبارت از کسی است که با رعایت نکات فوق بطور خوبی در صدد تهیه و تحصیل وسایل آسایش و زندگانی‌است منظور من در این موضوع البته عبارت از تهیه زندگانی با تجملی نیست‌بلکه مقصود این است که‌مسؤلیت‌خود را در پیشگاه فامیل احساس کرده‌حتی‌الامکان وسایل و موجبات تعلیم و تربیت اولاد خود را فراهم سازد تا بتواند فرزندان سعادتمند شایسته بجامعه تقدیم کند.

از آنجا که در این مبحث چند بار اسم اطفال مذکور شده مقتضی است توضیح داده شود که چون اطفال ثمرهٔ طبیعی ازدواج اند لذا یک‌شوهر خوب وکامل باید دارای محبت واقعی و حقیقی نسبت باولاد خود باشد

خانهٔ که پدر اطفال خود را اسباب تیره روزی و فلاکت و اشکال فرض میکند مسرت در آن خانه سلطنت نخواهد داشت.

شوهر آرزوئی من‌باید از صمیم قلب و ته دل باطفال خود چه قبل از تولد و چه‌بعد از آن علاقه‌مند باشد چنانکه من باکمال شعف مراقب نشوو نمای آنها هستم او نیز از دل و جان بایک محبت کامل باید مواظب شده ودر صدد تهیه لوازم نموآنها باشد وتنها باین وسیله است که میتواند نسبت باولاد خود مهرپدری رامدلل نماید ونیزبهمین واسطه که بامن توحید مساعی کرده مسائل مشگله زندگانی‌را که وجود اطفال موجب تولید و پیش آمدن آنها می شود حل و عقد نماید. هیچ خانه وکاشانهٔ قدرت تحمل فقدان اعتماد بین‌زن و شوهر را ندارد. باین نظریه شوهریکه ازهر حیث شایسته و موافق آرزوی من‌باشد باید راستگو و درستکار بوده تااینکه من مطمئن باشم که‌او هیچوقت
{{سصم||۳۳|}}
از کمک و همراهی بامن دریغ نخواهد کرد وبر خود لازم میدانم که او را نسبت بخود صدیق دانسته و تصور نکنم که دیگری در دل او جای گزین شده است تاهمواره اعتماد و اطمینان برجای مانده در سایه آن من خود را شریک رنج و زحمت او بدانم و اوهم خود را علاقه‌مند بخانواده بداند. چنانکه من در مسائل حیاتی رفیق او هستم او نیز نسبت بمن دارای همین عقیده باشد و با همین نظر غم و شادی دنیوی‌را تلقی نمائیم

هرگاه من اطمینان بشوهر خود نداشته باشم، بهیچوجه ممکن نیست اطفال من باو اطمینان داشته باشند

شوهر آرزوئی من خود خواه و خود بین نیست. بنظر او منافع دیگران مقدم برمنافع شخصی است. اواست که‌بطور مشفقانه در دل افرادخانواده راه یافته و چون شریک در زندگانی است و از گذارشات خانواده و تجربیات و نظریات خود می تواند وسائل تسهیل زندگانی و موفقیت خانواده خود را فراهم کند واز آنجا که بستگی وعلاقه خانوادگی‌نمو کرده و علاقه مندی بوطن را تشکیل میدهد این شخص است که‌میتواند نسبت بشهر ومملکت و بالاخره بدنیا و بنی نوع خود کمک نموده عضو مفید جامعه و در نتیجه سعادتمندباشد

شوهری که من در خیال و ارزوی خود مجسم میکنم کسی نیست که عمر و معلومات خدا دادی خود را صرف‌تعیش‌نماید بلکه هم اومصروف‌خدمت بنی نوع انسان است. شوهر من نمونهٔ از روحانیت است چه که علاوه بر نوع بشر خالق بشر را نیز دوست دارد و کسی که حقیقتاً ارادهٔ خداوندی را دراعمال مدنظر قرار داده و رضایت حضرت باری را طالب است بدیهی است که در مناسبات خود اعم از داخل خانواده و یا خارج دوستی و محبت کامل خواهد نمود

میسز مکداول&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>8rucvpaf4b6ohxxs74xknbn5ku3e3m1</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 3, 1305 SH.pdf/۱۹</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97888</id>
    <revision>
      <id>304823</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:37:55Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۳۴–۳۵</comment>
      <origin>304823</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5176" sha1="lz04va52knbn8p19ar4kvfe6dv45bk2" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۳۴|}}
{{و|{{بزرگتر|'''(نفت)'''}}}}

نفت ماده ایست که درعصر حاضر جمیع ممالک دنیا را محتاج خود نموده و صفحات بسیار مهمی بتاریخ بشر منظم ساخته چه علت العلل جنگ بین‌الملل و مبارزات کنونی و محاربات ممکن‌الوقوع آتی‌را ناشی از نفت‌میدانند در ازمنهٔ قدیمه این ماده برملل آنزمان مانند ایران و یونان و مصر مکشوف بوده و قول هردو توس Herodotus مورخ معروف یونانی شاهد صدق این مدعااست. پلینی Pliny که یکی از فضلاء و نویسندگان مملکت رم بوده ودر حوالی قرن دوم میلادی میزیسته راجع باین ماده مینویسد که روغنی را که در چراغها میسوزاندند چون از جنوب ایطالیا تحصیل میشده آنرا «روغن سیسیلی» مینامیدند.

بچه علت درقرون مظلمهٔ تاریخ انسان از استفادهٔ ازاین ماده محروم مانده این یک موضوعی‌است که برهرکس مجهول است. آنچه محقق‌است اینکه این ماده قبل از عصر حاضر یکمرتبه دیگرهم خود نمائی کرده و بشر را از وجود خود برخوردار ساخته ولی مجدداً از نظر ها محو شده است و ممکن است حدس زد که یکی از علل انحطاط تاریخی قرون وسطی محروم بودن از این مادهٔ کیمیا بوده

در یک قرن قبل یعنی در سال ۱۸۱۴ میلادی برای دفعه ثانی این ماده نقاب از چهره برداشته و بشر را از نورخود مادتاً ومعناً متمتع ساخت درهمین سال درممالک متحده امریکا شخصی که‌برای بدست آوردن قلیاب‌مشغول حفر گودالی بودغفلتاً بایک مادهٔ چربی مصادف شد. مادهٔ مزبوررا برای تحقیقات و امتحانات شیمیائی نزد Professor Silina فرستاده و پروفسور آنرا تحت مطالعهٔ دقیق در آورد و مشهودات و نظریات خود را در اطراف آن نگاشت. راپرت پروفسور بقدری امید بخش بود که شرکتی داوطلب شدبرای کشف این
{{سصم||۳۵|}}
ماده چاههائی حفر نماید ودر نتیجه زحمات زیاد و تحمل خسارات فوق‌العاده بالاخره پس از حفر سی‌و سه پا از سطح زمین آلت حفر ناگهان در گودالی فرو نشست. روز دیگر که‌برای بیرون کشیدن آلت حفر چاه اقدام شد گودال مزبور از مایهٔ چربی مملوشده بود. درتعقیب این کشفیات متدرجاً درنقاط دیگر گودال‌هائی چند حفر شد و کار این اکتشاف بجائی رسید که درسال ۱۸۱۵ درایالات پنسیلوانیا (Pennsylvania) ازممالک متحده امریکا نفط تصفیه شده بمقادیر تجارتی برای فروش دربازار تهیه شد

در بدو امر فقط استفاده که از نفط میتوانستند بنمایند روشن کردن چراغهای منازل بودتا اینکه بمرور زمان دائرهٔ تجربیات وسیع شده‌و همه‌روزه درپرتو وجود این کیمیا اختراعات رو بفزونش گذاشت و دول متمدن خودرا بیشتر محتاج بوجود نفت دیدند بقسمی که امروزه ملل عالم‌اعتلاء خود رامنوط بمنافع نفتی خود میدانند وچون چراغ نفط عالم میرود که خاموش شود بدین معنی که بموجب مطالعاتی که متخصصین فن نموده اند بیش از سی‌و پنج الی چهل سال دیگر خوراک دنیا نفت درتحت ارض وجود ندارد لذا دول استعماری برای تأمین اقتدارات خود دائماً مشغول زدوخوردهای اقتصادی میباشند وسعی وافی بکار میبرند که ذخائر نفت دنیارا بخود تخصیص دهند. باری این قسمت از موضوع بحث ماخارج است.

یکچند کلمهٔ در باب اصل ومبدأ این ماده باید گفت: اصل ومبدأ این ماده هنوز برعلماء علم معرفت الارض مکتوم است. هیئتی از متخصصین فرانسوی درنتیجهٔ مطالعات عمیقه بالاخره باین‌نتیجه رسیدند که‌کاربن Carbon و ابخرهٔ تحت الارضی بواسطه فقدان اکسیژن بجان یکدیگر افتاده و درضمن فشار و تغییرات تحت‌الارضی هم با این انقلاب توأم شده نفت تشکیل میشود این هیئت هم هنوز در گفته خود ثابت نیستند وقول آنها قابل تردید است&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>lz04va52knbn8p19ar4kvfe6dv45bk2</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 3, 1305 SH.pdf/۲۰</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97889</id>
    <revision>
      <id>304824</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:38:26Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۳۶–۳۷</comment>
      <origin>304824</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5046" sha1="rygcntqihyca6vqhdfar06gnr44lqja" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۳۶|}}
جمعی دیگر راعقیده بر آن است که نفت هم مانند ذغال سنگ از مواد حیوانی و نباتی اعمار متمادی در تحت فشار و تبدلات تحت‌الارضی واقع شده و در نتیجه عصیر اشجار و نباتات بااجزاء موجوده دیگر جمع شده این ماده تشکیل میشود برای اثبات مدعای خودهم امتحانات شیمیائی نموده که در نتیجه مادهٔ شبیه به نفت عاید شده چنانچه طرف قبول اغلب از علماء هست این عقیده بیشتر مقرون بواقع است ولی همانطور که ذکر شد هنوز ماهیت این ماده‌هم مانند مبدأ الکتریسیته بر عالم تمدن مستور است

{{و|{{بزرگتر|'''نفت ایران'''}}}}

مملکت ایران از حیث محصول نفتی در ردیف چهارم ممالک نفت خیز عالم واقع شده و از همین نقطه نظر است که ممالکی که ناگزیر از دارا بودن‌این ماده هستند برای استفاده ازمنابع نفت ماتوجه این کشور شده اند. چنانکه در بدو مقال اشاره شد مورخین یونانی و ایطالیائی راجع باراضی نفت خیز ایران شرحی بیان کرده اند که محتاج بتکرار نیست

مملکت ایران را از حیث اراضی نفط خیز میتوان به دو منطقه تقسیم نمود. اول منطقهٔ جنوبی که از قسمت مغرب شروع و بجنوب غربی و قسمتی از جنوب ایران ختم میشود. دیگر منطقهٔ شمالی که مانند خط زنجیری در ایالات و ولایات پنجگانه شمالی (آذربایجان، گیلان، مازندران، استراباد و خراسان) ممتد است

امتیاز منطقهٔ جنوبی ایران در سال ۱۹۰۱ میلادی تحت شرایط مخصوص بیکنفر از اهل استرالیا موسوم به دارسی از طرف حکومت وقت اعطاء شد. دارسی در نزدیکی خانقین که بیشتر احتمال وجود نفط میرفت شروع به تحقیقات و عملیات نمود.
{{سصم||۳۷|}}
این شخص پس از تحمل خسارات فوق‌العاده از کشف نفت مأیوس و چیزی نمانده بود که دست از عملیات خود بردارد که ناگاه روزنهٔ امیدی نمایان شده و در نزدیکی قصر شیرین معدنی کشف شد که وجود نفط را در آن نواحی محرز ومسلم مینمود و این مسئله باعث دلگرمی و ادامه عملیات دارسی گردید. چون این معدن از دریا خیلی دور افتاده بود و کشیدن لوله آهن مشکل و دور از صرفه بود دارسی متوجه اطراف رود کارون شده و درآنجا شروع به‌کشفیات نمود تا باین تاریخ تقریبا تمام دارائی خود را که بالغ بر ۳۰۰۰۰۰ لیره انگلیس بود سر این‌کار تمام کرده و هنوز بجائی نرسیده بود و چنانچه میخواست دست از عملیات بردارد بایستی از مبلغ فوق صرف نظر کند و این هم کار مشکلی بود از اینجهت از سرمایه داران استمداد کرد و دو کمپانی انگلیسی را در این معامله ذینفع کرده در نتیجه معدنی که قابل ملاحظه و بمقادیر تجارتی نفط بدهد در میدان نفتون که در نزدیکی رود کارون است پدیدار شد تا باین موقع تمام کارهای مقدماتی شده ولی کار عمده باقی است و آن عبارت از تبدیل نفط خام است به ترکیبات آن برای فروش در بازار های دنیا. آیا میدانید این مستلزم چه مخارجی بود اول بایستی نفط که مخلوط باخاک و کثافات دیگر است از زمین خارج نموده قریب چهار پنج فرسخ راه را از وسط کوه ها و دره ها لوله کشی کرده و نفط خام را توسط لوله‌ها بانبارهای تصفیه نقل نمود وبواسطه یک دوره عملیات مکانیکی نفط را تصفیه نموده و بقیة‌الصیف آنرا به ترکیبات مختلفه یعنی روغن‌مازو وغیره وغیره تجزیه نموده و برای بدست آوردن بنزین نفط را تقطیر و از محل تصفیه نفط و بنزین را بانبار های بزرگ انتقال داده و بوسیلهٔ کشتی های معظم ببازارهای اروپا و امریکا حمل نمود.

لازم بتوضیح نیست که این عملیات با صد و پانصد هزار و یک ملیون&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>rygcntqihyca6vqhdfar06gnr44lqja</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 3, 1305 SH.pdf/۲۱</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97890</id>
    <revision>
      <id>304825</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:38:57Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۳۸–۳۹</comment>
      <origin>304825</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3043" sha1="557kivzga0fbdhn01ax2ciqp6bsrhl4" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۳۸|}}
تومان صورت نمیگرفت و این کار یک کمپانی مقتدری بود که سهام منتشر نموده و اهالی ممالک را در آن شرکت ذینفع نماید. بطوریکه تاریخچهٔ نفط انگلیس و ایران نشان میدهد همین مسئله موجب طلوع کمپانی مزبور گردید. این کمپانی سهام خود را بین اهالی ایران و انگلیس منتشر نموده وشروع بعملیات نمود. پس از چندین سال بقدری موفقیت حاصل شد و باندازهٔ نفط در جنوب ایران پیدا شد که سر بعضی از چاه ها را پوشانیده و بطور ذخیره نگاهداشته‌اند و امروز ایران از حیث منابع نفطی مقام چهارم را در دنیا حائز است.

کشف این ماده در جنوب ایران باعث عمران وآبادی آن سامان گردیده چنانچه قبل از شروع عملیات این کمپانی آبادان بیابانی بود بی‌آب و علف و غیر قابل سکونت و حالیه در نتیجه ایاب و ذهاب و تجارت نفت این قطعه مبدل بیک شهری شده که متجاوز از پنجاه هزار جمعیت دارد و بر طبق راپورتهای مدونه کمپانی آبادان دارای همه گونه آثار تمدن‌از قبیل مریضخانه مدرسه فنی و مؤسسات دیگر میباشند و بعلاوهٔ عده کثیری از اهالی این مملکت صاحب مشاغل عمده شده و استفاده مینمایند.

اراضی نفط خیز دیگر ما در سمت شمال است. بموجب راپورتهائیکه توسط متخصصین آلمانی و روسی تهیه شده این قسمت ازمملکت ازحیث مخازن نفتی غنی‌تر از قسمت جنوب است و این ادعا با ذکر علائم و آثار وجود نفط را کاملا محرز و مسلم مینماید. اشخاصی که بصفحات شمال مسافرت کرده‌اند اغلب دیده اند که در بعضی از اراضی رنگ خاک متمایل بسیاهی است و در نقاطی که آب جاری‌است و یا آب آن راکد است اغلب سطح آب از یک ورقهٔ چربی‌مستور شده و چنانکه اغلب مشاهده شده و در راپورتهای فوق الذکر هم اشاره بدان
{{سصم||۳۹|}}
شده در بعضی از قراء نفت باندازهٔ وافر است که رعایا بمسافت یک‌ذرع ازسطح زمین حفر کرده با سطل نفتی که مخلوط با خاک است بیرون آورده و در چراغ های خود میسوزانند. درصورتیکه نفط شمال ایران استخراج شود قطعا این‌مملکت از حیثیت منابع نفتی در درجه دویم ممالک دنیا واقع خواهد شد

ف. د.

{{و|―――}}&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>557kivzga0fbdhn01ax2ciqp6bsrhl4</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 3, 1305 SH.pdf/۲۲</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97891</id>
    <revision>
      <id>304826</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:39:29Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۴۰</comment>
      <origin>304826</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2114" sha1="egzlx02w0kvpgyoqrotljuo5mr733k0" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۴۰|}}
{{و|{{بزرگتر|'''جوابهای سؤالات علمی'''}}}}

۱ – قلب مابین قرعات خود راحت میکند. انقباض حقیقی یک‌عضله قلب در یک دهم ثانیه طول میکشد سپس قلب تاموقع شروع انقباض ثانوی‌که هشت دهم ثانیه است راحت میکند.

۲ – تابحال هشتاد و هفت قسم عنصر شیمیائی کشف شده است

۳ – سیستم متریک مقیاس اوزان واندازه هائی‌است که‌دولت فرانسه درسنه ۱۷۹۵ در نتیجه انقلاب فرانسه اختراع کرد. واحد این مقیاس متر است که اصلا مطابق یک‌چهل ملیونم محیط دائره زمین باشد. (اتفاقاً عددی که برای محیط دائره زمین استعمال میشود اشتباه در آمد). یک متر صحیح و درست سه انگشت کمتر از یک ذرع است.

۴ – دورترین شیئی که‌در آسمان میتوان دیدمجموعهٔ ازستارگان‌است که بهیچوجه غیراز تلسکوب (دوربین) دیده نمیشوند. ۲۲۰٬۰۰۰ سال طول میکشد تا نوری از این مجموعهٔ ستارگان بزمین برسد. بحساب فرسنگ مطابق میشود باعددی غیر قابل قیاس یعنی متجاوز میشود از سیصد کاترلیون.

۵ – ذرات بلور مانند آجرهای یک دیواری که به استادی و مهارت تمام ساخته شده باشد بیک طریق منظمی‌مرتب شده است. بلور نمک متعارفی مرکب است از ذرات سودیوم‌ومقداری کلرین و باز قدری از سودیوم‌و مقداری کلرین الی آخر

۶ – علت آنکه درگرفتن ناخن یاچیدن موی احساس درد نمیکنیم این است که در هیچیک از اینها عصب وجود ندارد. احساس دردوقتی است که عصبی اذیت شده باشد.

ترجمه ع. م. عامری&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>egzlx02w0kvpgyoqrotljuo5mr733k0</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 4, 1305 SH.pdf</title>
    <ns>106</ns>
    <id>97892</id>
    <revision>
      <id>304827</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:40:04Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>ساخت فهرست برای عالم نسوان، سال ششم، شمارهٔ چهارم (۱۳۰۵)</comment>
      <origin>304827</origin>
      <model>proofread-index</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="757" sha1="1gxtctx07qglx0ylxoibn38p39vnqnk" xml:space="preserve">{{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template
|type=مجله
|Title=عالم نسوان
|Volume=سال ششم، شمارهٔ چهارم
|Author=
|Translator=
|Editor=
|School=
|Publisher=
|Address=تهران
|Year=۱۳۰۵ خورشیدی
|Key=
|Source=pdf
|Image=1
|Progress=C
|Pages=&lt;pagelist
1=جلد
2=-
3=۲–۳
4=۴–۵
5=۶–۷
6=۸–۹
7=۱۰–۱۱
8=۱۲–۱۳
9=۱۴–۱۵
10=۶–۱۷
11=۱۸–۱۹
12=۲۰–۲۱
13=۲۲–۲۳
14=۲۴–۲۵
15=۲۶–۲۷
16=۲۸–۲۹
17=۳۰–۳۱
18=۳۲–۳۳
19=۳۴–۳۵
20=۳۶–۳۷
21=۳۸–۳۹
22=۴۰
23=-
/&gt;
|Volumes=[[عالم نسوان]]
|Remarks=نشر: مجمع فارغ‌التحصیلان مدرسهٔ اناثیهٔ امریکایی (ایران بیت‌ئیل)، تهران. بیشتر برگه‌های این پرونده دو صفحهٔ روبه‌روی مجله را در بر دارند؛ برچسب هر برگه شمارهٔ صفحه‌های چاپی آن است.
|Width=
|Css=
|Header=
|Footer=
}}</text>
      <sha1>1gxtctx07qglx0ylxoibn38p39vnqnk</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 4, 1305 SH.pdf/۱</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97893</id>
    <revision>
      <id>304828</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:40:37Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ جلد</comment>
      <origin>304828</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="1693" sha1="bqr0p07xwly7nu1bg1kjtb1s77ukiqz" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||جلد|}}
{| style=&quot;width:100%&quot;
| style=&quot;text-align:right&quot; | '''شمارهٔ چهارم'''
| style=&quot;text-align:center&quot; | {{بزرگتر|{{بزرگتر|'''عالم نسوان'''}}}}
| style=&quot;text-align:left&quot; | '''سال ششم'''
|}

{{و|'''۱۳۰۵'''}}

{{و|'''هر دو ماه یک شماره طبع میشود'''}}

{{و|'''تیرماه ۱۳۰۵ – ژویه ۱۹۲۶'''}}

{{و|'''در تحت نظر ریاست مدرسهٔ عالی اناثیهٔ امریکائی، ایران بیت آل'''}}

{{و|'''صاحب امتیاز – نوابه خانم صفوی'''}}

{{و|{{بزرگتر|'''وجه اشتراک'''}}}}

{{و|'''سالیانه در مرکز ۱۰ قران در ولایات ۱۲ قران'''}}

{{و|'''تک نمره ۲ قران'''}}

{{و|'''محل اداره: طهران – مدرسهٔ عالی اناثیهٔ امریکائی'''}}

{{و|'''محل توزیع: خیابان لاله‌زار – مطبعهٔ فاروس؛ مجمع جوانان ایران؛ کتابخانه طهران'''}}

{{و|{{بزرگتر|'''وکلای ما در ولایات'''}}}}

{{و|'''رشت – خانم نشاط الدوله، مدیرهٔ مدرسهٔ دوشیزگان دولتی'''}}

{{و|'''همدان – میس براهین، مدرسهٔ دخترانهٔ آمریکائی'''}}

{{و|'''یزد – میس ایدن، مدرسهٔ انگلیسی'''}}

{{و|'''ملایر (دولت آباد) – میسز ذیگلر، حکیمه خانم امریکائی'''}}

{{و|'''کرمان – آقای جوادخان مهین، ادارهٔ مالیه'''}}

{{و|'''اصفهان – میرزا نصرالله ایزدی'''}}

{{و|―――}}

{{و|'''مطبعه فاروس طهران'''}}&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>bqr0p07xwly7nu1bg1kjtb1s77ukiqz</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 4, 1305 SH.pdf/۲</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97894</id>
    <revision>
      <id>304829</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:41:10Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ -–-</comment>
      <origin>304829</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3311" sha1="lscqcb17y4laulm38sd88tpc5y8nf6i" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||-|}}
{{و|{{بزرگتر|'''فهرست مندرجات'''}}}}

{| class=&quot;wikitable&quot; style=&quot;margin:auto&quot;
! !! !! صفحه
|-
| '''۱ – چه باید کرد؟''' || || ۱
|-
| زنها همتی باید کرد! || مریم مفتاح || ۴
|-
| '''۲ – اطلاعات علمی شما بچه درجه است؟''' || ع. م. عامری || ۸
|-
| colspan=&quot;2&quot; | '''۳ – حفظ الصحه''' ||
|-
| آبله کوبی (بقیه از شمارهٔ قبل) || بقلم دکتر نلیگان ترجمهٔ احمد صمیمی || ۹
|-
| آفتاب دکتر قدیمی است! || || ۱۲
|-
| colspan=&quot;2&quot; | '''۴ – دستور پرستاری وتوجهات اطفال''' ||
|-
| علت کج خلقی اطفال || || ۱۴
|-
| colspan=&quot;2&quot; | '''۵ – خانه داری''' ||
|-
| مردم ساده چگونه زندگی میکنند؟ || آغا بگم بختیاری || ۲۰
|-
| دید وبازدیدها وکارت ویزیت || بقلم میسز بویس || ۲۶
|-
| colspan=&quot;2&quot; | '''۶ – اخبار ترقی نسوان''' ||
|-
| نهضت زنان مصر || ترجمه از الهلال، نجفی || ۳۱
|-
| نابغه آواز || ترجمه از عربی، سحاب || ۳۵
|-
| colspan=&quot;2&quot; | '''۷ – متفرقه''' ||
|-
| استخلاص زنان از زحمت || ترجمهٔ ملوک خانم شایان || ۳۶
|-
| تقصیر انسان، یا قصور طبیعت؟ || || ۳۹
|-
| جواب اطلاعات علمی || || ۳۹
|}

{{سصم||-|}}
{| style=&quot;width:100%&quot;
| style=&quot;text-align:right&quot; | شماره چهارم
| style=&quot;text-align:center&quot; | {{بزرگتر|{{بزرگتر|'''عالم نسوان'''}}}}
| style=&quot;text-align:left&quot; | سال ششم
|}

{{و|{{بزرگتر|'''چه باید کرد؟'''}}}}

تا موقعی که انسان تکلیف خود را نمیداند، خوب را از بد تمیز نمیدهد، در صورت ارتکاب خلاف و یا انجام ندادن وظیفه شاید مقصر نباشد؛ ولی در صورتیکه حقایق را باو آموختند و طریق صواب را باو ارائه دادند، آنوقت پا بست و عهده دار وظایفی است که ناچار اگر عمل نکنند یقیناً از حدود وظیفه خارج شده و مقصر بشمار میرود

گمان میکنم هیچکس منکر این حقیقت مسلم نباشد که افراد، پس از آشنائی بحقایق و اصول محقق، هرکس مسؤل عملیات خویش بوده و چنانچه سر از اطاعت قوانین و دستورات ثابته بیرون زده و بر خلاف حقایق مسلمی که صحت آن محرز شده است عمل نماید و یا آنکه التفات و اعتنائی ننماید یا قطعاً در پیشگاه وجدان مسؤل و درمقابل کرده‌های خویش نادم و پشیمان خواهد شد.

مقصود از مقدمه و این بیانات چیست؟ ما میخواهیم با طریق ساده تا جائیکه بعقلمان میرسد راهی در جلو مجله خود و اشخاصی که دوستدار ترقی اخلاقی و معرفت مردم این مملکت هستند بگذاریم البته در یک مقوله تمام طریقی که قراء را از هرجهة خلاصی داده و در شاهراه&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>lscqcb17y4laulm38sd88tpc5y8nf6i</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 4, 1305 SH.pdf/۳</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97895</id>
    <revision>
      <id>304830</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:41:44Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۲–۳</comment>
      <origin>304830</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5115" sha1="itizrekg6scrqlxukgym37ff9xwffbs" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۲|}}
ترقی سوق دهد نمیشود گفت ولی آیا نمیتوانیم در بارهٔ اساس مقاله‌های شماره گذشته که عنوا نشان بزرگترین احتیاج کنونی ایران بود با شما قدری صحبت کنیم؟

بادقت کامل اگر درمقالات مذکور نظر افکنید باین نکته مهم بر خواهید خورد که بزرگترین احتیاج فعلی ایران اصلاح اخلاق جامعه از طریق علم و ادب است. تا آنکه بدین وسیله اوضاع اجتماعی ما که از دیر زمانی دچار اختلال شده و چرخ‌های آن از کار افتاده است راه افتد. قطعاً خواهید گفت تمام این معانی درست و برهمه کس صحت این مسئله ثابت شده و همهٔ ما باین نکته مهم عقیده داریم، ولی اصلاح این قبیل امور بعهده اشخاصی است که ذمه دار انجام این قبیل کارهایند.

بزرگترین اشتباهی که ندرتاً اشخاص بان پی برده اند این عقیده باطل است و حقیقة این خطای محض است که افراد مردم هر یک انتظارانجام جزئیات زندگانی خودرا که کردن آن مختص خود آنهاست ازدولت داشته باشند. البته این صحیح است و جای چون و چرا نیست، زیرا هرکس وظائفی دارد که ناچار آنرا باید جزء تکالیف یومیه خود دانسته و در راه حصول آن خسته و عاجز نشود. یک فرد در جامعه برای اصلاح اخلاق خانوادگی، وضع معاشرت وبالاخره تشکیل یک‌خانواده صحیح چه‌مانع وعایقی دارد؟ بنظرما اگر هرکس در حدود اقتدار و وظائف خویش و برای آنچه که نصب العین دوره زندگانی اوست اقدام نموده و مسؤلیتی که دارد انجام دهد. هیچ کس نمیتواند او را از این خیال باز دارد. و چنانچه بمحذوراتی برخورد باید عنان صبر و تقوی را از دست نداده منظور خویش را دنبال نماید.

اشخاصی که منتظرند مردم در کارهای آنها مداخله نموده و حتی درترتیب زندگانی او تصرفات نمایند راه مقصود را گم کرده اند. هرکس برای
{{سصم||۳|}}
ابراز لیاقت واظهار استعداد فطری خویش آزاد است منتهی از فرصتهای زیاد باید استفاده کند.

میشود گفت که هیچکس معترض این مسئله نیست – که اصلاح اول باید ازخانه‌ها شروع شده ومتدرجاً توسعه پیدا کرده تا آنکه یک قریه، یک قصبه، و یک شهر یا ایالت را فرا گیرد. منتظر نباشید دیگران کار شما را اصلاح کنند، بلکه خودتان بانچه میدانید خوب و نیکوست عمل کنید تا وظائف خود را به نیکوترین وجهی بانجام رسانید.

ببینید مردمان بزرگ چه کرده اند؛ حالت وسرگذشت بزرگان مرموزات و حقایق مبینی دارد که احدی نمیتواند آنرا انکار نماید، زیرا مردمان نخبه جز خدمت بنوع و کمک بهم جنس خویش و احیاناً خدمت حیوانات ضعیف قصد و منظوری نداشته و در تمام مدت زندگانی آنها جز یک خطمشی و استقامت تامه چیز دیگر مشاهده نمیشود. آری! آن مردم وظائف ودیون خودرا بجامعه تشخیص داده ودرپی شاهد مقصود آنقدر استقامت، بردباری، و تواضع بخرج دادند تا آنرا بکف آوردند. امروز از وجود جسمانی آنها شاید اثری نیست ولی دوران نام آنهارا زنده و جاوید نگاه خواهد داشت و صدها هزار مردم دیگر نامشان را با تکریم و تعظیم بزبان خواهند آورد.

بیائید در حدود اقتدارات و اختیارات خودتان دست بکار زده و کارهای بزرگی که انجام آن پول و سرمایه نمیخواهد و کسی شمارا مانع نمیشود اقدام کنید، اول خود را پس از آن رفیق و همسایه و بعد از آن جمعیت خودرا اصلاح کرده و بارشاد دعوت کنید. حکماء میگویند یک‌حرف از روی عقیده و مسلک هزاران گمگشته را نجات میدهد. پس شما که‌وظیفه خودرا میدانید بدون هراس و تعویق قدم‌های بلند برای هدایت این و آن بردارید. ترقی و تعالی مردم بدست شماست که خود را انکار کرده و وجود&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>itizrekg6scrqlxukgym37ff9xwffbs</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 4, 1305 SH.pdf/۴</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97896</id>
    <revision>
      <id>304831</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:42:16Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۴–۵</comment>
      <origin>304831</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5043" sha1="afu40vqliirpfxemi5vwfsl20txq5x5" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۴|}}
خویش را وقف خدمت دیگران سازید. اشخاصی که نام نیک بجا نهادند چنین کردند شما چه خواهید کرد؟

دختران و زنان، پسران و مردان سرمشق‌های زندگانی شما هرکه وهرکجا باشد اگر خود خواه وجبون باشد شمارا در زندگانی کامیاب نمیسازد باالعکس اگر دارای اوصاف حمیده و خصائل نیکو باشند کلید راه ترقی‌را که پس از زحمت بچنگ آورده اند برایگان بشما خواهند داد.

در این مورد، منتخبین شما میس نایتینگل، میس کلرا بارتن و یا آبرام لینکن هستند؟ بمن بگوئید تا بدانم کیستید!

در تابستان که ایام فراغت و فرصت شما است و میخواهید با یک دوست مؤتمن آشنائی کامل حاصل نمائید و یا دوستان خود را هدیه و یادگار فرستید بهترین چیز ادوار گذشتهٔ عالم نسوان است که با جلد وبی جلد در خود اداره بفروش میرسد.

{{و|―――}}

{{و|{{بزرگتر|'''زنها همتی باید کرد!'''}}}}

چون عصر حاضر که خوشبختانه دورهٔ زندگانی ماست عصر ترقی وتعالی شناخته شده و افکار عامه متوجه بانقلاب احوال جامعه است، هرکس برای ترقی و پیشرفت نوع خود کوشش مینماید که راه سعادتی پیدا نماید من میخواهم تا اندازهٔ که میتوانم ودر قوه دارم نتیجهٔ تفکرات خودرا برای ارائه طریق مضایقه نکرده وبخانمهای محترمه مطالب ذیل را خاطر نشان نمایم.

مهمترین دروس برای اطفال وبزرگان درس اخلاق است زیرااگر شخصی دارای معلومات بسیار وهنرهای کافی بوده ولی از نعمت اخلاق دورباشد چه فایده یا از حیث تمول و رتبه در درجهٔ اول ولی از موهبت اخلاق
{{سصم||۵|}}
بی‌بهره باشد چه حاصل. تا شخص دارای محسنات اخلاق نباشد مسلم قابل‌معاشرت نبوده و لایق اداره کردن زندگی و مربی شدن را بهیچوجه نخواهد داشت.

مثلا فرض بفرمائید خانمی از حیث کمال وجمال و مال بمنتها درجه باشد ولی متأسفانه مزه نعمت اخلاق را نچشیده باشد شوهر ومعاشرین او گرفتار چه بلیه خواهند بود. ونقطهٔ مقابل آن، خانوادهٔ مفلوک پریشان روزگاریرا درنظربگیرید که‌بافقدان جهات فوق فقط‌دارای صفات اخلاقی میباشند. چه لذتی از زندگانی پریشان خود میبرند! فساد اخلاق است که مارا ازتمام ترقیات عقب انداخته. امروز ملل متمدنه عالم در نتیجهٔ کوشش و مساعی خود، را از هرحیث پیش برده وبمقصود رسیده‌اند ولی ماهنوز درگرداب فلاکت وبد بختی غوطه وریم. چرا؟ آیا واقفان به احوال روحی ماتصدیق نخواهند کرد که فقط بواسطه فساد اخلاق خودمان است؟ بدیهی است تا والدین دارای اخلاق حسنه نباشند پرورش یافتگان آنان خوش اخلاق نخواهند شد. اگریک بد اخلاق در فامیل خوش اخلاقی باشد برای تضییع اخلاق دیگران کافی است وبتجربه معلوم شده است که طبیعت بشری باخلاق ذمیمه بیشتر راغب وکمتر بمفاسد اخلاق خود متوجه میشود و همین است که‌سعدی علیه‌الرحمة میفرماید

{{شعر}}
{{ب|خوی بد در طبیعتی که نشست|نرود تا بوقت مرگ از دست}}
{{پایان شعر}}

پس ملاحظه بفرمائید این نکته چقدر مهم وقابل دقت است. اوصاف حمیدهٔ آن از حدو حصر خارج فقط عرض میکنم که بررؤسای مدارس لازم وواجب است تدریس آنرا در اول و انتهای پروگرام روزانهٔ خود قرار بدهند. چقدر مفید وبجاست که مجالس متعدده تشکیل داده و منافع آنرا یکایک شرح داده و بخانم‌های محترم خاطر نشان نمایند تا بتوانند یکدیگررا با مودت در مجالس ملاقات واگر معلوماتی داشته باشند با نعمت اخلاق معلومات خویش راآرایش داده و قابل معاشرت باشند، تا بتوانند در دورهٔ زندگانی خود قدم بعرصه ترقی&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>afu40vqliirpfxemi5vwfsl20txq5x5</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 4, 1305 SH.pdf/۵</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97897</id>
    <revision>
      <id>304832</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:42:50Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۶–۷</comment>
      <origin>304832</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5427" sha1="h0ahi15o1e5se6qe6isuxadkxvrj925" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۶|}}
گذارده و پیشرفت نمایند.

امروز اغلب ملل دنیا نسوانشان قدم در عرصه ترقی گذارده و با دادن امتحانات ادبی و علمی ثابت و مدلل کرده اند که بامردان تفاوتی نداشته و هردو بشرند و قابل تربیت، و در خلقت خدا مرد راانسان و زنرا حیوان قرار نداده و در آفرینش تفاوتی ندارند و در هیچ جا نگفته مردها قابل همه نوع تربیت و لایق هر گونه ترقی میباشند و زنها بکلی غیر قابل تربیت و لایق هیچ گونه ترقی نمیباشند، بلکه خداوند متعال مردو زن را از یک مایه و یک شکل خلق فرموده و این حاکی از این است که هردو از حیث قابلیت و فهم و شعور هم رتبه و بطور تساوی قابل تربیتند و این تفاوت مهم بزرگی که امروز بین زنها و مردها است فقط نتیجه عدم تربیت‌آنها است. طفل را در بدو طفولیت بهر نحوی که بخواهند تربیت میشود. بشراز طفولیت جداً حاضر ولایق برای هرقسم تربیت است و تعالیش منوط بوجود و توجه مربی لایقی‌است. وضعیت اخلاق حاضره نسوان معاصر نتیجه خودستائی مردها است واین خود جهالت و خلاف انسانیت آنان را ثابت و مسؤلیت عدم تربیت نسوان معاصر که امروزه ضررش متوجه وضعیت حاضره خود مردهاشده است بعهده آنها میرساند. اغلب دیده شده است که زنهای متعدد درخانه یک مرد ظالمی چون ضحاک تمام روز را به بیکاری و بطالت میگذرانند و همیشه مشغول حسادت و طمع ورزی و نزاعهای بیمورد و انواع اقسام بد اخلاقی‌ها شده وبهیچ وجه شرکت در امور زندگانی با مرد خود ندارند، بنا براین‌اولاد‌های آنها روز بروز اخلاقشان پست تر شده و در نتیجه چنین میشود که‌رفته رفته بر همه معلوم و مدلل خواهد شد که حقیقتاً زنها قابل هیچگونه تربیت و ترقی نیستند و بکلی حکم بهائم را دارند و مردها با کمال بی انصافی بی لیاقتی وقابل معاشرت نبودن آنها را ثابت ولایق همسری خود نمیدانند و نه هر
{{سصم||۷|}}
حیوانیکه از همه حیوانات موذی تر وبد اخلاق تراست تشبیه مینمایند.

پس ای خانمهای محترمه ازخواب غفلت بیدار شوید و بکوشید تا لیاقت خودرا برمردان ثابت نموده وخودرا بیش ازاین درقید اسارت نگاه نداشته وسعی وهمتی نمائیم تا آن نظر بد بینی مردان را معدوم کنیم وبدانند که ما زنها حیوان نیستیم بلکه هرآنچه مردها هستند ماهم هستیم فقط بواسطهٔ بکارنبردن قوهٔ فکریه و تربیت نکردن قوای دماغی ماشینهای بدن ما ضعیف تربیت شده و درست چون ماشینی که قوه صحیحی باو نرسد بیکاره و جبون بار آمده‌ایم مسلم است چنین اشخاص بیکار فکرشان ضعیف و اعصابشان از شدت ضعف مرتعش و هر ساعت مستعد همه نوع بد اخلاقی میباشند

چندی قبل در حمام دلاکی را که دختر جوانی بود دیدم دو بازویش متورم وسیاه است سببش‌راپرسیدم گفت «شب گذشته غذائی‌را که طبخ کرده بودم دو ریگ داشت شوهرم از دیدن آن متغیرشده قند شکنی که دردست‌داشت برای کتک زدن من بکاربرد وچندان ببازوی من‌زد که بیهوش‌شده درکناری بیفتادم»

غالب از خانمها و مستمعین بحال او متأثر شده و اینواقعه را فقط ناشی ازبد اخلاقی شوهرش دانستند ولی من برخلاف حضار حاکی ازبداخلاقی طرفین فهمیدم چه اگر شوهرش تند خوی وخالی ازعواطف و احساسات بوده چنانچهٔ این زن در مقابل او بردباری و حسن سلوک میکرد منجر به چنین واقعه نمیشد و دراین جا است که بخوبی قابل تصدیق است که اگر این زن بیچاره دارای همه گونه معلومات علمی و صنعتی شد همه آنها در چنین‌مواقع بجای اخلاق بکار او نمیخورد و هیچ یک از معلومات برای هر مرد و زنی در هر وقت و زمانی و هر رشته و مقالی بجای اخلاق که یگانه سرمایه تفوق و برتری است مفید و مؤثر درزندگانی اجتماعی او نخواهد شد. گاهی دیده میشود که برای ابراز احساسات در ترقیات نسوان خانمهای معاصر مجلسی ترتیب&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>h0ahi15o1e5se6qe6isuxadkxvrj925</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 4, 1305 SH.pdf/۶</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97898</id>
    <revision>
      <id>304833</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:43:22Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۸–۹</comment>
      <origin>304833</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4345" sha1="e86z2y0r2x4m7i5ghl22kok3tlcp15q" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۸|}}
میدهند. به‌محض تشکیل مجلس این مقصود مهم خود را بکلی فراموش کرده و داخل مذاکرات جاهلانه شده و درنتیجه با یک قسمت از تخفیفات وتکدیرات فوراً از همدیگر جدا شده و سبب تفرقه و معارضه‌های جاهلانه بی موردرا فراهم میاورند. چرا؟ زیرا که اهمیت مراتب‌اخلاقی برتمام جهات علمی وصنعتی ثابت و محقق است. پس برماست که به هر وجهی به این قسمت نواقص خویش متوجه و بوسیله کنفرانسها ومقالات و بیانات اخلاق روحیه خودمانرا تصحیح کنیم تا بتوانیم ما هم مثل زنهای متمدنهٔ سایر ممالک با یکدیگر تبادل افکار در اصلاحات احوالات خودمان نموده قدمی پیش برداریم تابلکه بشاهراه سعادت رهبری شویم!

{{چپ|مریم مفتاح}}

{{و|―――}}

{{و|{{بزرگتر|'''اطلاعات علمی شما بچه درجه است'''}}}}

ابتدا جواب سؤالات ذیل را داده سپس با جوابهائیکه در آخر مجله مندرج است مطابقه نمائید تا درجه صحت و سقم آنها معلوم گردد.

۱ – چرا شتر مرغ نمی پرد؟

۲ – چگونه میتوانیم بواسطه درختان کهن سال ایالت کالیفورنی اطلاعاتی راجع باب وهوای دوهزار سال قبل آن نواحی پیدا کنیم؟

۳ – آیا مار دریائی وجود دارد؟

۴ – زنبور چگونه صدا میکند؟

۵ – چرا رنگ آهن را از زنگ زدن حفظ مینماید؟

۶ – فرق ما بین کبریتهای معمولی که بایستی برای روشن شدن بسطح مخصوصی کشیده شوند و کبریتهای قدیمی که بواسطه استکاک بهر جا آتش میگیرند چیست؟
{{سصم||۹|}}
'''حفظ الصحه'''

{{و|{{بزرگتر|'''آبله کوبی'''}}}}

{{و|بقیه از شمارهٔ قبل}}

مملکت ایران مثل سایر ممالک در ازمنهٔ گذشته از مرض آبله دچار صدمه و زحمت بوده امروز نیز ازاین حیث در زحمت است، گرچه تلفات از این مرض تا اندازهٔ کاسته شده است. یکی از جهات این مسئله این است که نتوانسته است که مسئله آبله کوبی و تجدید آبله کوبی را تأمین نماید. هنوز مرض آبله در ایران شایع است، باین معنی که همیشه اوقات اشخاص مبتلا باین مرض میشوند.

سال گذشته در پایتخت که ظاهراً آبله کوبی بهتر از سایر شهرهای ایران در آن صورت میگیرد مرض آبله طغیان پیدا کرد و چندین هزار که اغلب اشخاص خردسال تا سن چهارساله بودند تلف شدند.

تلقیح به ضد مرض آبله شاید از چین و هندوستان بایران وارد و معمول گردید. و حال مدت بیست سال است که متداول شده. آخرین موقعی که نویسنده مطلع است چند سال قبل در مازندران بوده است در وقتیکه بمجلس حفظ الصحه اطلاع رسید که یکنفر طبیب آبله کوب بان ایالت مسافرت کرده بود.

شاید آبله کوبی درسایر نقاط دوردست متداول باشد.

در این اواخر کارگذاران انگلیس در فلسطین شخصی را که سیصد نفر اطفال را تلقیح ضد آبله کرده بود و بعضی از آنان تلف شده و اغلب آنها بشدت دچار مرض آبله بودند تنبیه نمودند.

اینجانب نتوانسته‌ام معین کنم چه وقت آبله کوبی با مادهٔ آبله انسانی شروع و معمول گردیده. ژنر مقداری ازمادهٔ آبله را در ابتدای قرن نوزدهم بهندوستان فرستاد. قاعدة باید چندی بعد از آن تاریخ این قسم آبله کوبی در&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>e86z2y0r2x4m7i5ghl22kok3tlcp15q</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 4, 1305 SH.pdf/۷</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97899</id>
    <revision>
      <id>304834</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:43:56Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۱۰–۱۱</comment>
      <origin>304834</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5396" sha1="r5h0gizp01n73dpgd4xpqv95l4l2yhu" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۱۰|}}
ایران معمول شده باشد. آبله کوبی بازو ببازو که یک مرتبه معمول گردیده بایستی بسرعت جریان پیدا کرده باشد زیرا در مدت پنجاه سال اخیر مشاهده میکنیم که مرض آبله طغیان شدیدی نداشته است. مسلماً بیست سال قبل اغلب از اطفال ایران بلا فاصله در فصل بهار یا پائیز پس از ولادت آبله‌کوبی میشدند. معمولا مسلمانها متصدی آبله کوبی بودند و هنوز هم آبله کوبی از بازو ببازو توسط این اشخاص صورت میگیرد. چنانچه قبلا بیان نمودیم اشکالیکه از این طریقه آبله کوبی تولید و ایجاد میشود این است که مسلماً بدینوسیله امراض مختلفه از شخصی بشخص دیگر که آبله کوبی میشود سرایت میکند علاوه بر این چون مسلمانها از اصول پاکیزگی و نظافت بی اطلاعند آبله‌کوبی آنها نیز محتمل است دارای نتایج وخیمه بوده باشد.

در باب تاریخ بدو آبله کوبی در ایران شرح قابل توجهی در کتاب حکیم شلمر (Schlimmer) موسوم به Terminologie Médico-Pharmaceutique et Anthropologique. درسنهٔ ۱۸۷۴ نوشته شده وچنین اظهار میدارد که اززمانهای خیلی قدیم طوائف بلوچ میدانستند که اشخاصیکه آبلهٔ گاوی میگیرند دیگر آبله معمولی نخواهند گرفت وعقیدهٔ آنها براین بود که بایستی آنرا بموجب اتفاق و نه عمداً تحصیل کنند. همچنین شرح داده شده که آبله شتری انسانرا ازمرض آبله معمولی حفظ مینماید.

بالاخره اطبای خارجه و پس از آنها شیمنست‌ها مادهٔ آبله گاوی را وارد میکرده اند. متأسفانه نظر باینکه مدت مدیدی در راه بود و اشکال داشت که آنرا در محل سرد و خشکی نگاه دارند اغلب مادهٔ آبله ضایع شده میرسید. در سنهٔ ۱۹۰۶ موقعیکه نویسندهٔ مقاله بایران وارد شده بهیچوجه مادهٔ آبله تازه در دواخانه‌های طهران یافت نمیشد. هیئت صحیه که ملتفت خطرات تجدید شیوع مرض آبله بودند اسباب ولوازم تهیهٔ مادهٔ آبله گاوی را
{{سصم||۱۱|}}
از اروپا وارد کردند؛ معهذا شخصی یافت نمیشد که دقت داشته باشد که اقدام باین امر نموده و مادهٔ آبلهٔ مزبور را تهیه و تدارک نماید. لهذا نویسنده در سنه ۱۹۱۱ پیشنهاد نمود که یک ادارهٔ آبله کوبی عمومی تأسیس ومادهٔ آبله مرتباً از اروپا وارد شود. این پیشنهاد تصویب و بموقع اجرا گذارده شد. پنج پست آبله کوبی در ایران تأسیس شد و عدهٔ از محصلین طب بقراء اطراف طهران اعزام شدند. در سال اول تأسیس ادارهٔ آبله کوبی سیزده‌هزار نفر آبله کوبی شدند. حال یکصد و هفتاد مرکز آبله کوبی در تمام ایران برقرار شده‌است. درسنه ۱۳۰۳ – ۱۹۲۴ متجاوز ازهشتادهزارنفر ازطرف‌دکترها و آبله کوبهای قابل آبله کوبی شدند. در شهرهائیکه پستهای آبله کوبی ثابتی نمیباشد اهالی دهات از طرف آبله کوبهای سیار آبله کوبی میشوند.

قدم دیگری که برداشته شد تهیه آبله گاوی در ایران بود که توسط دکتر منار در سنه ۱۹۲۲ در مؤسسه پاستور در طهران صورت گرفت. وپس از رفتن ایشان توسط معاون ایشان دکتر ابوالقاسمخان بهرامی تهیه و استعمالش در ایران معمول است. آبلهٔ که در تهران تهیه میشود از هرحیث طرف اطمینان است و بمراتب از آبلهٔ که از اروپا وارد مینمایند بهتر است.

این بود مختصری از تاریخ آبله و طریقه آبله کوبی در ایران وهنوز لازم است سایر نواقص آنرا رفع نمود تا اینکه مرض آبله در ایران از بین برود. بهترین اقدام برای نیل باین مقصود آنست که دولت و رؤساء مربوطه بودجهٔ آبله کوبی عمومی را زیاد تر نمایند تا اینکه بتوان بر عدهٔ آبله کوبها افزوده و بتمام نقاط ایران اعزام دارند. هنوز ایالات و ولایات بزرگ هستند که آبله کوبی در آن محال وجود ندارد.

آبله کوبی اجباری و تجدید آن مسئله‌ایست که باید طرف توجه واقع شده و بموقع اجرا گذارده شود. گر چه اجرای آن خالی از اشکال&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>r5h0gizp01n73dpgd4xpqv95l4l2yhu</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 4, 1305 SH.pdf/۸</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97900</id>
    <revision>
      <id>304835</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:44:28Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۱۲–۱۳</comment>
      <origin>304835</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4618" sha1="d5rhcspl82xk3xgiby5c7ex73whchsx" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۱۲|}}
نیست. ولی با وصف آن تکلیف هر کسی است که آبله بکوبد نه فقط برای سلامتی شخص خودش بلکه برای سلامتی همسایگانش.

قبلا بیان نمودیم که کوتاهی در امر آبله کوبی اجباری یکی از علل عمده شیوع مرض آبله است و اجرای مسئله آبله کوبی اجباری اهمیت زیادی را در اتمام مرض دارا میباشد.

علل دیگری که سبب شیوع مرض میشود یکی قصور درثبت ابتلایان بمرض است. تعیین تعداد آنها و تلفاتیکه میدهند، نداشتن مریضخانهٔ مخصوص جهة مرضی آبله دار و نداشتن صحیه مرتبی است. بعبارات دیگر میتوان گفت که آزادی و خلاصی از مرض آبله نه فقط مواظبت درامر آبله کوبی صحیحی است بلکه بیشتر مربوط به صحیه منظم و مرتبی است.

امیدواریم که در آتیهٔ خیلی نزدیکی صحیه مملکتی بیشتر از پیش بمراتب ترقی کرده وازحیث بودجه و پیشرفت ازسایر ادارات مملکتی عقب‌نماند

تشکیل یک ادارهٔ صحی صحیحی در این مملکت الزم احتیاجات‌اهالی مملکت میباشد وبایستی آنرا مرتب نمود. و انتظار داشتن یک چنین مؤسسه مرتبی بدون پول و پرستاران تربیت یافته غیر ممکن است.

{{چپ|دکتر نلیگان}}

{{و|―――}}

{{و|{{بزرگتر|'''آفتاب دکتر قدیمی است!'''}}}}

{{و|(ترجمه از انگلیسی)}}

آفتاب دکتر طبیعی خوبی است. بگذارید تا او بربدن شما واطفالتان بتابد. دکتر (مارتا الیود.) مدیر ادارهٔ حفظ‌الصحه اطفال میگوید – «آفتاب برای اطفال نهایت لزوم را داراست. این مسئله بثبوت رسیده که آفتاب برای رفع
{{سصم||۱۳|}}
امراض بسیار نافع و ممکن است بواسطهٔ آن بیشتری از امراض را دفع نمود»

دکترمزبور در رسالهٔ که اشاعت داده چنین مینویسد: «درمیدانی که ما بجهة تهیه اطفال وکودکان قوی بنیه و صحیح المزاج میرویم باید بیشتر آفتاب داشته باشیم، تا بتوانیم اطفال خودرا کاملا قوی‌المزاج بار آوریم. اطفال و یا اشخاصی که در بیرون اطاق پرورش یافته و تنشان با نور آفتاب مأنوس بوده بچهای قوی بنیه، خوش رنگ، سیمین و قشنگ شده اند؛ برعکس دیگران که در اطاق زندگانی کرده و از مجاورت با نور آفتاب فرار کرده اند ضعیف و ناتوان بار آمده اند.

وقتی که اشعهٔ نور آفتاب را تجزیه کرده اند مدلل شده که در یک شعاع، الوان قرمز، لیموئی، زرد، سبز، آبی و بنفش وجود دارد و هم‌چنین کشف کرده اند که علاوه بر الوان مرئی در این شعاع رنگ سرخ دیگری هست که آن موجد حرارت است. بعلاوه بعد از رنگ بنفش رنگ دیگری مشابه بان وجود دارد که آن خود یک جنسیت قوی برای‌حیات دادن بانسان است. این رنگ میکروب حصبه را بر طرف نموده و امراض مهلک سل و امثال آنرا معالجه میکند.

وقتی که شعاع آفتاب از میان شیشه میگذرد وتمام الوان مرئی و رنگ سرخ که موجد حرارت است عبور نموده ولی رنگ اضافی بنفش که موجد حیات است از شیشه عبور نمیکند.

پرورش بچه در آفتاب وسیله ایست که مستقیماً شعاع شمس بر بدن بچه وارد آمده و از رنگ موجد حیات زیاد تر در بدن طفل تأثیر مینماید. با پرورش طفل درآفتاب پس ازآنکه سه هفته از عمر بچه گذشت باید دستورات ذیل را مورد دقت قرار داد. روزهای اولیه باید دست بچه مواجه نور آفتاب باشد و باندازهٔ پنج الی شش دقیقه اورا بیشتر طول نداد و باید طوری مواظبت&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>d5rhcspl82xk3xgiby5c7ex73whchsx</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 4, 1305 SH.pdf/۹</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97901</id>
    <revision>
      <id>304836</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:45:01Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۱۴–۱۵</comment>
      <origin>304836</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4869" sha1="d4yyhkem63cigzet1az2cyks0ppjbmt" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۱۴|}}
کنند که حرارت آفتاب دست بچه را نسوزاند.

امواج اشعهٔ آفتاب پوست بدن بچه را پرورش میدهد، وقتی‌که بچه بزندگانی در هوای اطاق عادت کرد. پرورش در میان آفتاب در روزهای اولیه برای هر روز پانزده دقیقه کافی است و هر روز باید این عملرا تکرار کنند و بدقایق تحمل بچه درآفتاب هر روز بیافزایند تا اینکه یکساعت صبح و یک‌ساعت بعد از ظهر بتوانند در آفتاب بخوابند. این عمل هرچند روز مقداری بر وزن بدن طفل میافزاید. درایام بهار که آفتاب متدرجاً گرمتر میشود این نمو وترقی نیز سریعتر خواهد بود، وقتی که صورت و دست در آفتاب عادت کردند بازو و تنه را باید با آفتاب مواجه کرد و بطوریکه در مورد دست و صورت عمل شده باید در این‌قسمت هم متدرجاً مدت را زیاد نمود. از این جهت بچه بتدریج با پرورش در نور آفتاب عادت کرده و بعد از دو یا سه ماه تمام بدن او میتواند آزادانه در هوای آزاد و آفتاب مقاومت نماید.

در ایام تابستان بعلت گرمی هوا باید باین نکته توجه مخصوص نمود که بچه را هنگام صبح سه قبل ازظهر و در اوقات عصر سه بعد ازظهر درآفتاب بگذارند تا از تابش آفتاب اعضاء بدن بچه صدمه نبیند، و در موقعی که حرارت آفتاب حد اعتدال را دارد عمل پرستاری و پرورش طفل انجام یابد و در این موقع باید با یک پارچه سر و صورت او را بپوشانند تا آفتاب بجای نفع ضرر نرساند!

{{و|―――}}

'''دستور پرستاری و توجهات اطفال'''

{{و|{{بزرگتر|'''علت کج خلقی اطفال'''}}}}

این حقیقت مسلم شده که بچه هرگز خشمناک نمیشود مگر اینکه
{{سصم||۱۵|}}
ناراحت باشد. بنا بر این والدین باید از توبیخ و تنبیه بیموقع اطفال خود داری نمایند.

وقتیکه طفل سالم صحیح البنیهٔ گریه و بیقراری و یا حرکات قهر آمیز میکند بیعلت نیست. در مورد اطفال کوچک بیقراری معمولا ناشی از ناراحتی بدنی است. لذا در عوض اینکه والدین از رفتار طفل مشوش و پریشان خاطر شده و برای اسکات یا خارج کردن او ازاین حالت وقت و قوای خود را بیهوده صرف عیب جوئی و ایراد گیری از اعمال او بنمایند، بهتر آنست کوشش کرده علت کج خلقی اورا بفهمند.

مثلا مادر بیفکر و لا ابالی وقتیکه میبیند بچهایش در ایام بهار که هوا غفلتاً گرم شده، بیقراری و کج خلقی مینمایند جز سرزنش و تنبیه و عصبانی شدن و داد و فریاد کردن از اخلاق آنها در ضمن اشتغال بکار خانه و شکایت نمودن بشوهر و همسایگان کار دیگری بفکرش نمیرسد؛ در صورتیکه مادر عامل عالمه با فکر بمحض دیدن اینگونه بیقراری‌ها در صدد کشف علت آن برآمده و پس از اندک تفکری جهت آن را تشخیص داده اطفال خود را از زیر آفتاب سوزان باطاق خود خوانده وبرای خشکانیدن عرق آنها اول حکایتی برای ایشان نقل میکند بعد آنها را با آب نیم گرم استحمام نموده و رخت آنها را عوض میکند و خوراک سرد بانها میدهد و ایشان را در سایه ببازی مشغول مینماید.

بدیهی است مادر دویمی وقت خودرا بیهوده صرف نکرده چون هرگاه اسباب راحتی اطفال خود را فراهم نمینمود تمام وقت خود را بایستی باوقات تلخی و تغیر بگذراند و بالاخره باتمام کارهای خانه خود نیز موفق نمیشد. مادر عاقل نه فقط عصبانی و خسته خاطر نمیگردد و نمیگذارد وقتش ضایع شود بلکه یک خوشحالی قلبی نیز حاصل مینماید از اینکه بعلت ناراحتی اطفال خود پی برده و وسایل آسایش و خوشی آنها را فراهم نموده است.&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>d4yyhkem63cigzet1az2cyks0ppjbmt</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 4, 1305 SH.pdf/۱۰</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97902</id>
    <revision>
      <id>304837</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:45:31Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۶–۱۷</comment>
      <origin>304837</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5111" sha1="h3138f0acx9tgg9vfkk8b8a9a813ru9" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۶|}}
نه فقط از لباس زیاد یا کم پوشاندن باطفال یا لباسهای نا مناسب با هوا نتایج سوء حاصل میگردد بلکه نکات دیگری نیز هست که قابل تفکر و دقت مادران میباشد عیب لباس ناراحت آن است که طفل رنج یا درد شدیدی در نقطهٔ معینی حس نمیکند بنا بر این اگر طفل بسنی هم باشد که بتواند حرف بزند هنوز علت ناراحتی خود را نمیتواند تشخیص دهد که بمادر خود اظهار نماید.

حتی سنجاق گیس هم ممکن است کاهی اسباب ناراحتی حواس را فراهم نماید چنانکه از محکم بافتن گیسوان نیز همین نتیجه حاصل میگردد.

لاقیدی در حفظ‌الصحه مو و مغز اغلب باعث کج خلقی اطفال میشود. اشخاص بالغ حس میکنند که شوره و ناپاکی سر تا چه اندازه انسان را ناراحت و معذب میدارد. اظهار کج خلقی اغلب با خاریدن سر توأم است مخصوصاً در اطفال کوچک. این حرکات را نباید با نظر لاقیدی نگاه کرد مگر اینکه امتحان کاملی از حفظ الصحه مو بعمل آید

توجه سر و مو علاوه برداشتن منافع صحی دائمی در راحت و خوشخلق نگاهداشتن اطفال خصایص دیگر هم دارد. نمیخواهم راجع به مد مو صحبت بکنم ولی در حقیقت موی کوتاه که سنجاق، شانه و غیره نداشته باشد فقط یگانه طریق صحیح و عاقلانهٔ نگاهداری موی بچه میباشد.

لباس نا مناسب در تحصیل شاگرد مؤثر است. معلمی وقتی در نسبت لباس با تحصیل شاگردان و تأثیر آن باخلاق ایشان مطالعه مخصوصی نمود، بواسطه تجربیات زیاد و تحقیقات معرفت الروحی معلوم کرد که بسیاری بدیها از بی ترتیبی و خرابی لباس طفل تولید میشود. پسری که همیشه درسهایش خیلی خوب بود وقتی در کار خود شروع بتنزل نمود. پس ازصرف وقت و بعمل آوردن تحقیقات زیاد در اطراف عادات. خور و خواب طفل معلوم کرد که علت تنزلش پوشیدن کفش نا مناسبی بوده که یکی از اقوامش باو هدیه نموده بود. بقول
{{سصم||۱۷|}}
مادر طفل که با تصریح و تعجب از مداخله معلم در این قضایا اظهار داشت این کفش برای آن پسر «بقدر کفایت بزرگ» بود، ولی متناسب پای او نبود و پنجه را فشرده اعصاب آنرا مضطرب و خسته میکرد، بخصوص در موقع ورزش بطوریکه بعد حواس او را بخود جلب مینمود.

اغلب اطفال کفش‌هائی را که برای برادران یا خواهران بزرگ خود کوچک‌شده میپوشند. از این کار باید حتی‌الامکان اجتناب نمود. اغلب کج‌خلقی‌ها را میتوان در اثر کفشی که جزئی کوتاه یا تنگ یا پاشنه آن بلند است یا آنکه بقدری گشاد است که پا توی آن میغلطد وتاول میزند، دانست. جوراب مطابق پا شرط مهم دیگری‌است برای حفظ‌الصحه پا. جورابی‌که از کف بلنداست چین میخورد یا اگر کوتاه باشد پنجه‌را جمع میکند. در هرحال از این قبیل موانع راحتی باید بخصوص احتراز نمود

کمربند لاستیکی و کش جوراب تنگ اسباب زحمت و ناراحتی‌است. بند شلوارهای کوتاه درحرکت و نشست و برخواست پیراهن را با بدن میساید. دگمه شکسته و سگک لباس زیر به بدن فشار آورده همان زحمات و ناراحتی فکر را فراهم مینماید. یقه پیراهن تنگ نیز در موقع خم شدن گلو را فشرده و مانع از دوران دم شده اسباب گیجش سر میگردد.

اصلاحات در لباس اطفال خردسال. لباس اطفال کوچک را نبایستی آهار زد چون درز یا جاهای تاه خرد لباس آهاری اسباب سائیدن یا باصلاح خوردن پوست طفل شده تولید خارش مینماید

لباس طفل نو زاد باید تا اندازه گشاد و آستین آن بقدری فراخ باشد که دست مادر در آن گردش کند

شلوارهائیکه ازپارچه‌های آب نشین دوخته میشود باید پس از شستن ملاحظه کرد مبادا بواسطه آب رفتن تنگ و در نشیمن ناراحت شده باشد.&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>h3138f0acx9tgg9vfkk8b8a9a813ru9</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 4, 1305 SH.pdf/۱۱</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97903</id>
    <revision>
      <id>304838</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:46:03Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۱۸–۱۹</comment>
      <origin>304838</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5072" sha1="dyedysmiv06vzd9vmjgona2uy88sz3f" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۱۸|}}
بچهٔ که تازه میتواند بنشیند و چهار دست و پا برود از این حیث خیلی بد بخت میشود.

کمربند، گردن بند، بازو بند و دست بند و غیره جزو ملبوس طفل محسوب نمیشود. بچه بخودی خود جواهری‌است که از این قبیل زینت آلات مصنوعی و بیمناسبت مستغنی است. اغلب آلات مزبور از آزادی دوران خون ممانعت‌مینمایند. صحبت‌این‌قبیل تزئینات وقتیکه طفل بزرگ‌شد موردپیدا میکند ولی فقط تذکری که راجع بموقع شیر خوارگی لازم است دقت فوق‌العاده در صحت، نمو و آزادی حرکت طفل میباشد. اینکه بچه گلوبند یا دست بند خود را میکشد دلیل کافی‌است که حساً از آن منزجر است

بدیهی است که بند جوراب، بند شلوار و کمر بند نباید تنگ باشد و سنجاق دگمه را نباید طوری قرار داد که به بدن فرو رود یا فشار آورد. مثلا سنجاق قفلی پیش‌گیر بچه که خیلی تنگ بسته شده باشد ممکن است روی پوست نرم نازک طفل قرار گرفته خواب او را مختل و از فواید آن بکاهد.

نتیجهٔ خوراک نا مناسب ناراحتی بدن و کج خلقی است. لباس‌معیوب تنها علت کج خلقی نمیباشد بلکه غذا هم در اخلاق یومیه اطفال یک عامل خیلی سهمی‌است. (این مقاله مسئله خوراک طفل نازک و ضعیف‌البنیه را که البته باید در تحت نظر طبیبی باشد مورد توجه قرار نمیدهد)

وقتیکه بچه گریه و بیقراری میکند تقریباً اولین فکری که بنظرمادر میرسد آنست که طفل گرسنه است و در اغلب موارد این طور هم هست. بمحض اینکه اورا خوراک میدهند گریه موقوف میشود ولی‌بسیاری مادران این‌تصور را نمیکنند که علت جنگجوئی یا نا اطاعتی اطفال بزرگتر هم در خانه یا در میدان بازی همان‌است. آیا چند مرتبه ملاحظه کرده اید که قبل از ناهار یا شام بچه‌ها با هم دعوا کرده اند. اگر بچه‌ها ما بین خوراک‌های‌معینه روزچیزی
{{سصم||۱۹|}}
نخورند گرسنه میشوند و انتقام گرسنگی‌را از همبازیهای خود میکشند

اگر بچه پس از خوراک کج خلقی کند بدینجهت است که زیاد خورده یا شاید چند روزی مواد خوراک او بتناسب نبوده بدینمعنی که مواد نشاسته یا ترشی و غیره در آن بمقدار صحیح نبوده است.

اگر طفل صبح زود بد خلق‌است قطعی‌است که خواب کافی نکرده، یا شب دیر خوابیده یا آنکه صبح قبل از معمول بیدار شده یا بواسطه صدا نتوانسته راحت بخوابد

اگر طفل مدتی در آفتاب سوزان بماند ممکن است بواسطه نور وحرارت زیادیکه باو تابیده سر درد پیدا کرده شروع به بیقراری نماید. در اینگونه موارد فامیل در کشف علت متحیر میماند که آیا چه شده و چه باید کرد وممکن است که هرگز بحقیقت آن پی نبرند که آفتاب کور کننده سوزان مدتی با بی‌رحمی بعضلات لطیف طفل تابیده. حتی وقتیکه بچه دررختخواب خود در جای سایه خوابیده ممکن است آفتاب از سوراخی بروی طفل تابیده مزاحم او گردد.

پس بیائید بفکر آسایش اطفال باشیم. تا اینکه پسران و دختران در زندگانی راحت تر، خوشحالتر و قابلتر گردند، آیا لایق دقت و اندک مخارج فوق‌العاده نمیباشند؟ اجرای این اصلاحات در لباس و عادات کار مشکل یا غیر ممکنی نیست بلکه اندک توجه و هوشیاری مادر همیشه صحت و رشد طفل را تأمین مینماید و حال آنکه لاقیدی و بیفکری مادر نتیجه معکوس خواهد داشت. تربیت و پرورش اطفال و رفع احتیاجات آنها بعهده مادر و دایه است. مادری که اطفال خود را بطور صحیح تربیت کند در آتیه نزدیکی ثمره آن را که خوشحالی قلبی و راحتی خیال است خواهد دید و بزرگترین خدمت را بجامعه و مملکت خود نموده است.

{{چپ|ترجمهٔ ع. ر. م.}}&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>dyedysmiv06vzd9vmjgona2uy88sz3f</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 4, 1305 SH.pdf/۱۲</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97904</id>
    <revision>
      <id>304839</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:46:35Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۲۰–۲۱</comment>
      <origin>304839</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5031" sha1="d4ict8y4oibazna8k5pbyjsg0mt3t11" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۲۰|}}
'''خانه داری'''

{{و|{{بزرگتر|'''مردم ساده چگونه زندگی میکنند؟'''}}}}

مدیره محترمهٔ عالم نسوان:

بر حسب خواهش شما و میل مفرطی که برای دانستن عادات و رسومات زندگانی‌ایل بختیاری دارید میخواهم مختصراً از وضع معاشرت وآداب این قبیله برای مجله شما بنویسم. خود من از بدوطفولیت تا سن ده سالگی زندگانی ایلی داشته بعد هم در دهات خیلی کوچک چهار محال بسر برده ام. در آنجا نه مدرسه بود که ما درست و کامل تحصیل نمائیم، و نه معلم‌عالمی بود که بما درس بدهد تا سواد پیدا نمائیم؛ بنا بر این من با اذعان اینکه قلمم عاجز از بیان و گفتار است اقدام بتحریر این مقاله مینمایم.

خاک بختیاری اگر چه تا کنون مقیاس نشده ولی میشود گفت که قریب یکصد و پنجاه فرسخ طول و یکصد فرسخ عرض آنست. شمارهٔ خانوار بختیاری در پانزده سال قبل که ممیزی نمودند به پنجاه هزار خانوار بالغ‌بود، و اگر احصائیه درستی در دست بیاید شاید متجاوز بر عده مذکور باشد. این پنجاه هزار خانوار مرکب از چند طائفه هستند که هر چند تای آن یک طائفه و هر طائفه اسم مخصوص دارد. این طوائف در عرض و طول خاک بختیاری درحرکت هستند. خاک مذکور تمامش از کوه‌های صعب‌العبورتشکیل شده و ایل‌ها هم باید از این کوه‌ها عبور نموده از اینجا بانجا بروند. معدودی هم از طوائف در دره‌های حاصلخیز متوطن شده و خانه‌هائی شبیه بسوراخ جانوران برای نشیمن خود ساخته اند.

بطوریکه گفتم تمام ایلات بختیاری همیشه در حرکت هستند و مخصوصاً اول پائیز، که موقع مراجعت ازییلاق است، در عرض مدت یکماه
{{سصم||۲۱|}}
که در بین راه هستند، تمام زحمات آنها بعهده ایلاتی است که در عرض راه سکنی دارند. بخاطر دارم که روزی یکنفر زن با پسر دوازده ساله خویش بندهای سیاه چادر را کنده &quot;آنرا قشنگ پیچیده و بار یک گاو نر نمود؛ چند رأس الاغی هم که داشت با سایر اثاثیه ایلاتی خود بار نموده و براه افتاد. توجه الاغ‌ها و گاو را خود بعهده گرفته و پسر خود را برای راندن چند رأس گوسفند مأمور نموده بود. ازاو پرسیدم، «مگر شوهر نداری!» جواب داد – «بی بی! شوهرم در اردوست و فعلا خود تنها هستم؛ از شما خواهش میکنم از «خان» تقاضا کنید که مواجب ما را زیاد کند بلکه بتوانم یک مادیان بخرم». من تقاضایش را قبول کردم. دو مرتبه ازاوسؤال نمودم، «شما که یکنفر زن بیش نیستی چگونه شبها نمیترسی؟! و تنها در این بیابان ازدزد واهمه نداری.» گفت «اولا همسایه داریم و ثانیاً اگر هم دزد بیاید بااین چماق دستم کلهٔ اورا خرد خواهم نمود». حقیقة همین طور هم هست و اغلب دیده شده است که زنهای بختیاری نیمه شب با دزد دست بگریبان شده اشیائی را که دزد قصد سرقت داشته بزور از آنها پس گرفته اند

رشته مطلب از دست نرود: میگفتیم که ایل اول پائیز برای قشلاق حرکت کرده و در مدت یکماه بطور متوسط از ۲ الی ۳ فرسخ راه میپیمایند. بعد از آنکه بقشلاق رسیدند مدتی در آنجا مانده تا آنکه یک یا دو روز قبل از عید نوروز دومرتبه بطرف ییلاق حرکت میکنند. این مردم بیچاره تمام سال خواه در ییلاق یاقشلاق درآن سیاه چادرها زندگی میکنند. در موقع زمستان و زمانی که باران میبارد گوسفندان خود را نیز زیر همان چادرها جا میدهند. حالا تصور کنید با باران‌های متمادی، که گاهی سه‌شبانه روز ادامه پیدا میکند، حال این مخلوق چیست واثاثیه مختصر آنها چگونه تر، پاره، و از هم گسیخته میگردد! باوجود این صدمات و&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>d4ict8y4oibazna8k5pbyjsg0mt3t11</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 4, 1305 SH.pdf/۱۳</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97905</id>
    <revision>
      <id>304840</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:47:09Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۲۲–۲۳</comment>
      <origin>304840</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5228" sha1="1bipy317frzsnu0js6ov9s99q61fgs3" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۲۲|}}
مرارت‌ها، حتی طفل آنها که در گهواره خیس و تر شده از لطف خدا و حکم عادت ابداً ناخوش نمیشود. بمحض آنکه هوا صاف شد فوراً بقول خودشان «بار» میکنند و از آنجا کوچ کرده بمنزل و نقطه دیگر میروند

دیده شده است که در همان زمانیکه یک ایل از کوه سختی بالا میروند یا پائین میایند زن آبستن که با شوهر خود دنبال حیوانات در حرکت هستند وبچه هایش در روی الاغ یا اسب سوارند درد زه او راگرفته و امانش نمیدهد؛ بنا بر این بشوهر خود میگوید «بچها و حیوان هارا مواظب باش. تا من ازعقب برسم». شوهر هم مطلب را درک کرده واطاعت میکند. زن خود را از جاده کنار کشیده و در پشت سنگ بزرگی پنهان میشود. پس از فراغت ناف بچه را با سنگ بریده، نوزاد خویش را دردامن نهاده و باتعجیل خو را بشوهر میرساند. شوهرش در این موقع زن تازه‌زای خود را برای یکی دو فرسخ سوار میکند و موقعیکه بمنزل رسیدند و بارها را برداشتند، شوهر بزنش میگوید «من برای چراندن حیوانها میروم؛ توچادر را زده و برای بچه‌ها نان بپز تا بیایم!» این زن بچه خودرا پیچیده در کناری نهاده و اطفالش را برای تهیه هیزم باینطرف و آنطرف روانه میکند و خود هم مشغول انجام اوامر شوهر میشود. بارهای‌بزرگ که حمل و نقل آن بزیر چادر از عهده یک زن ساخته نیست این زن تازه زا بارهای گران را بزیر چادر برده و جا میدهد. پس از تهیه خمیر قبل از آنکه شروع به‌پختن نان نماید، یکمرتبه بچهٔ خود را شیر داده و قبل از مراجعت شوهر خود شروع بکار میکند. این است حالت و وضع یک زن ایلیاتی و این است مفهوم کمک و همراهی با همسر!

تمام ایل بختیاری در مدت چهار فصل درسیاه چادر زندگی کرده؛ رسم روگرفتن وحجاب در میان آنها معمول نیست، زیرا که‌تمام ایلات ایران
{{سصم||۲۳|}}
بدون حجاب زندگی کرده و این رسم را ندارند و واقع آنکه طرز زندگانی و محیط آنها طوری است که نمیتوانند این قاعده را داشته باشند. بختیاری‌ها دارای یک لباس خاصی هستند که مخصوص خودشان است. این لباس تمام‌بدن و هیکل آنها را میپوشاند، مگر صورت و مچ دست که از تمام بدن عریان است. شب و روز زن و مرد باهم معاشرت دارند اما طرفین بایک عفت نظر و بی‌آلایشی وخالی ازهرگونه هوا و حوس نفسانی بایکدیگر آمیزش میکنند که واقعاً جای بسی تعجب است که این مردمان ساده وتقریباً وحشی چگونه مثل ملل متمدن و خانواده‌های اخلاقی با درستی و راستی بایکدیگر رابطه داشته و باهم زندگانی میکنند. عفت و عصمت یک خصلت طبیعی در تمام ایلات علی‌الخصوص ایل بختیاری‌است که مردمانش دلبسته آن بوده و خداوند آنرا بفراوانی عطا کرده است.

چه مرد و چه زن هردو دارای این اخلاق متین بوده و صفت عفت و عصمت پرستی در میان آنها معنی حقیقی داشته و علاقهٔ مخصوص نسبت بان نشان میدهند. تعصب آنها بدرجه ایست که تا پنجمین عموزاده خود را مثل برادر نگاه کرده و دوست میدارند. درقوانین مذهبی بسیار محکم و مطیع هستند وهیچگاه از دستورات مذهبی سر باز نمیزنند. ماه رمضان ولو در بین راه باشند روزه خود را ترک نمیکنند. یاد دارم زمانی که طفل بودم و ایل ما در حرکت بود تمام خوانین و خواتین خویشانم روزه دار بودند.

مهمان نوازی. این صفت یکی از برجسته ترین اخلاق ایلات این ناحیه‌است وبمحض آنکه تازه واردی رو بطرف آنها میرود عموم افراد خانواده تازه واردرا بامسرت پذیرفته واستقبال میکنند وپس از آن باکمال خون گرمی و محبت بااو صحبت میکنند. زن بلافاصله مشغول طبخ شده وهرچه درخانه هست بعد از دو ساعت حاضر میکند و نزد مهمان میگذارد. چنانچه مهمان&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>1bipy317frzsnu0js6ov9s99q61fgs3</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 4, 1305 SH.pdf/۱۴</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97906</id>
    <revision>
      <id>304841</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:47:40Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۲۴–۲۵</comment>
      <origin>304841</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5431" sha1="sxc0frpu3pirybv3rc6wz4s1ifk9wvl" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۲۴|}}
شب وارد شده باشد او را برای خواب هم در چادر خود دعوت نموده ونگاه میدارند خواه این مهمان دوست یابیگانه باشد. چنانچه شوهر در خانه نباشد زن مکلف است تمام شرایط پذیرائی و احترام را درمورد مهمان چنانچه در حضور شوهر میسر است معمول دارد تا آنکه مهمان از چادر آنها برضایت خارج شود. در تمام ایل بختیاری کمک و مساعدت یکی از وظایف اولیه و واجبه زنهاست که باید نسبت بشوهران خود در ترتیب منزل و تهیهٔ لوازم زندگانی بنمایند. ترتیب وتنسیق امور خانه و تهیه غذا درحضور یاغیاب شوهر بعهده زن خانه است.

قانون خوانین بختیاری آقایان. وخوانین بختیاری مدتهاست که زن و فرزند خود را ازحال ایلی خارج نموده و دردیهات مسکن داده‌اند. هریک در قراء خود یک عمارت که‌باندازهٔ کفایت زندگانی‌آنها وسعت داشته‌باشد ساخته وآماده کرده‌اند. اغلب ایام خوانین درسفر هستند بنابراین دراین موقع تکالیفی هم که سابقاً بعهده شوهران بود برزنان آنان تحمیل میشود، بطوریکه میشود گفت زحمت این زنان ازیک زن ایلیاتی بیشتر است. و البته این زحمت‌هم با تفاوت‌های درجه و اهمیت موقعیت شوهران فرق میکند. از تمام اوقات موقعی که «خان» از سفر مراجعت میکنند زحمت «بی‌بی» بیشتر است. زن باید تمام لوازم زندگانی را تهیه بکند، ازغذای انسان گرفته تاعلوفهٔ حیوانات تهیه‌آن بعهده «بی‌بی» خانه‌است. موقع ورود «خان» زحمات خانه چند مقابل میشود زیرا بیست و چهار ساعت لاینقطع تا چند روز متمادی اشخاص‌بدیدار خان میایند. در میان واردین ازهمه قسم مردم دیده میشود، چه که از اقوام دور و نزدیک تا نوکران و خدمه متدرجا برای ملاقات میایند. بنا بر این جهات تصور کنید زحمت یک‌زن که تهیه ورسیدگی امور رختخواب، چراغ، شام و نهار و صبحانه حتی سیگار بعهده اوست تاچه درجه است؟
{{سصم||۲۵|}}
در سنه ۱۳۳۹ هجری قمری در یکی از دیهات چهار محال که در معبر کاروان واقع شده ومعدن نفط جنوب است درعمارت آقای مرتضی‌قلی‌خان مدت سه‌ماه زندگانی میکردم. در این مدت شب و روز مهمان‌های زیاد از نقاط مختلفه داشتیم. من جمله چند نفر انگلیسی و چند نفر شاهزاده محترم اصفهانی بودند. نگارنده این سطور با چالاکی و جلادی بسیار در این مدت مدید عهده‌دار تهیه لوازم مهمانان بودم. خاطر دارم که‌یکنفر انگلیسی موسوم به «آرمیتاژ اسمیث» به آقا گفت – «من منزل شما را مثل‌یک هتل بزرگ لندن می بینم؛ ولی افسوس که آنجا مردم پول میدهند و اینجا مهمانخانه مجانی‌است؛ وخیلی هم تعجب میکنم که باوجودیکه مسافت زیادی باشهردارید معهذا همه چیز را آماده و حاضر دارید. من آنقدر از مخارج شما تعجب نمیکنم ولی عملیات ناظر و اجزاء خانه شما حیرت بخش است» آقا بایشان جواب دادند «تمام مدت اقامت من دراین ده باین وتیره گذشته است. کارکنان خانه من باین طریق زحمت وکار عادت کرده‌اند»

بی‌بی‌های بختیاری غیر ازاین‌زحمات بازکمک بشوهران خود میکنند و اقلا درعرض‌سال‌نزدیک صدذرع قالی بافته و تهیه مینمایند. این زنها باکمال سادگی زندگانی کرده وهیچگاه باصولی که درشهرها مرسوم است آشنا نبوده وبا کمال مهر ومحبت درزحمات شوهر خویش شریک وسهیم میشوند. زنهای‌خوانین که ساکن دیهات شده اند بواسطه رابطهٔ که با اهالی شهر پیدا کرده اند، کمی لباس «مد» را یاد گرفته و تقلید می کنند اما نه با قیمت و مخارج زیاد، بلکه یکدست لباس تازه خودرا برخلاف خانم‌های شهرنشین که دراندک زمانی دور انداخته وآنرا «دمده» میگویند مدتها پوشیده و دوست میدارند.

این است وضع و طریق زندگانی یک مشت مردم ساده، و این است حالت یک طبقه از مردم که با تربیت‌های موروثی و اصول اجدادی، معنی&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>sxc0frpu3pirybv3rc6wz4s1ifk9wvl</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 4, 1305 SH.pdf/۱۵</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97907</id>
    <revision>
      <id>304842</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:48:15Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۲۶–۲۷</comment>
      <origin>304842</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4742" sha1="huhtwez4vz4vowzbzil5mu0v2y0xcgw" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۲۶|}}
زناشوئی را درک کرده و در عین صباوت و خردی در راه تمدن، تکالیف خود را انجام داده، با اطوار نا پسند، خانه شوهر خود را خراب نکرده بلکه با مهر و الفت زندگی میکنند. در آنجا با عایدات قلیل، لباس و فرم پاریس و لندن را برای‌خود زائد میدانند.

{{چپ|آغا بگم بختیاری.}}

{{و|☆ ☆ ☆}}

مقاله فوق را آغا بگم بختیاری که یکی از زنان ساده ومتمدن این مملکت اند نگاشته و باداره فرستاده اند. ما هم با مسرت تام تراوش قلم این خانم را که در دامن طبیعت پرورش یافته اند و برای زنان ایران رفتار ایشان سر مشقی تواندشد، عین آنرا زیب صفحات مجله خود قرار داده و امیدواریم سایر زنان ایرانی، که متمدن وشهری شدن را منحصر وموقوف باستعمال البسه فرنگی و مخارجات خانه بر باد ده میدانند، باین گونه مخلوق که معنی رفاقت و همسری را در معاضدت شوهران خود میدانند تأسی نموده و از این حکایت درس عبرتی گیرند!

ما از خانم‌ها و دختران دعوت میکنیم که وسائل عملی و طریقی که بنظرشان برای حسن اداره منزل و زناشوئی مفید میرسد نوشته و برای ما بفرستند. – عالم نسوان

{{و|―――}}

{{و|{{بزرگتر|'''دید و باز دیدها و کارت ویزیت'''}}}}

در تحریر این دومین مقاله در بارهٔ آداب ورسوم اجتماعی آمریکائیان قصد من معرفی و پیشنهاد آنها بایرانیان نیست، بلکه فقط مرادم از دادن اطلاعات و سوابقی ازطرز و رسوم معاشرت و آداب صحیحی است که ماخود آنرا معمول میداریم. حتی ممکن است که این رسوم با آداب اروپائیان و
{{سصم||۲۷|}}
یا انگلیسها تفاوت داشته باشد.

در آمریکا هیچ مهمانی عصرانه بطوری که در ایران مرسوم است یا جائی که اشخاص درظرف دو یا سه ساعت صحبت میکنند و میخورند وجود ندارد. ازنقطه نظر حفظ‌الصحه ورعایت اصول آن، خوراکیهای این قبیل‌مجالس غالباً مضر واقع میشوند. من یقین دارم یک ملتی که بواسطه زندگانی سخت و کار زیاد این قبیل رسوم را نمیتواند معمول داشته و مهمان نوازی‌ها که طرف توجه اهالی شرق است مجری دارد، یک رسم خوب را که موجد دوستی است فاقد شده اند. در امریکا دید وبازدید هست ولی یک قسمت آن قطعاً مخالف رسم ایران است.

از جهة اینکه مردان آمریکائی تا ساعت پنج یا شش بعد از ظهر مشغول کارند، اغلب دید و باز دید‌ها بوسیله خانمهای خانه در ساعات ۳ الی ۶ بعد از ظهر انجام مییابد. مدت دید و بازدید‌های رسمی خیلی مختصر است و غالباً بیش از پانزده یا بیست دقیقه طول نکشیده واحیاناً به نیمساعت میرسد. در این قبیل دیدن‌ها که بدون رقعه دعوت ویا یادداشت بعمل‌میاید معمولا چیزی برای خوردن و آشامیدن کسی انتظار ندارد. چنانچه یک خانم روز معینی را برای پذیرائی دوستان خود معین بکند و آنها نیز بدانند که او در آن ساعت درخانه است، اگر بدیدار آن زن بروند قطعاً چای یا شربت برای آنها خواهد آورد. چون مردان درعصر فرصتی برای این کارها ندارند بعد از فراغت بدید و بازدید میروند. بعضی اوقات زن و شوهر بمهمانی‌عصرانه میروند ولی این بسته به ترتیبات و تعیین وقتی است که قبلا شده و دو خانواده با هم سابقه الفتی داشته باشند.

در آمریکا موقعیکه یک خانواده جدیدی بشهری وارد و اضافه شده و داخل زندگانی اجتماعی آنها میشود، تکلیف بزرگان آن شهر است که&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>huhtwez4vz4vowzbzil5mu0v2y0xcgw</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 4, 1305 SH.pdf/۱۶</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97908</id>
    <revision>
      <id>304843</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:48:48Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۲۸–۲۹</comment>
      <origin>304843</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5191" sha1="pnkpyccmtbwh3cj4ydx7li8pgi6wbcg" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۲۸|}}
اولین دیدار را از نو رسیدگان بنمایند. این تماماً بر خلاف رسومی است که ازطرف اجانب تازه وارد در طهران معمول میشود چونکه واردین بایستی از اشخاصیکه سابقه در سکونت دارند دیدن نمایند. اولین بازدید در ظرف یک‌یا دو هفته باید انجام داده شود. بعد از دید و بازدید اولی برای ادامه دوستی اگر مایل باشند دید و بازدید دویمی شروع میشود. اگر کسی بصرف نهار یا شام یا شب نشینی دعوت شد بعد از آن وظیفهٔ مهمان است که یک بازدید در ظرف یک هفته در صورت امکان از میزبان خود بنماید. چنانچه کسی موفق نشد که دعوتی را بپذیرد، قاعدتاً بایستی دیداری از میزبان خود بنماید. مهمانی چای عصرانه علی‌الرسم بازدید دویم ندارد.

عیادت مریض باید خیلی مختصر باشد و اتفاقاً اگر بواسطه جهاتی از وارد معذرت خواستند او حق اعتراض و گله ندارد. فرستادن کارت بادسته‌گل یا میوه، کتاب تازه یا فرستادن یک یاد داشت دوستانه بهترین طریق ارائه ملاطفت و دوستی است. بعد از مرگ یکی ازاعضاء خانوادهٔ آشنایان که دوست نزدیک نیستند در ظرف چهار هفته برای تسلیت و اظهار یکرنگی بدانجا میروند. و همچنین لزومی ندارد که باقیماندگان خانواده هر واردی را به بینند مگر موقعی که میل دارند. در این موقع دیدار برای مادران و بچه‌های نوزاد آنها است که اقلا یکماهه باشند.

جوان محترمی که بدیدار یک خانم جوان میرود همیشه باید در بارهٔ مادر یا یکی از معمرین خانواده سؤال کرده و چنانچه در خانه نباشند کارتی برای آنها بجا گذارد. یک دختری که بحد بلوغ رسیده (نه ۹ سال) می تواند از اشخاصی که باو وارد میشوند پذیرائی نماید در صورتیکه مایل باشد قبلا اطلاعاتی بدینگونه: «من شب دو شنبه در منزل هستم.» یا «من و مادرم عموماً در روزهای سه شنبه خانه هستیم وبرای پذیرائی شما با
{{سصم||۲۹|}}
کمال خوشوقتی حاضریم» بمهمان خود فرستاده و او را دعوت مینماید. یک مرد جوان بدیدار یک خانم هرگز بدون تقاضای شخص دویمی نمیتواند برود. مرد یا بوسیله شخص دیگری که قبلا از خانم تحصیل اجازه کرده میرود یا بهمان طریقی که مذکور شد خانم از او دعوت کرده و یا یکی از اعضاء خانواده او را دعوت میکند.

این مسئله موافق رسوم اجتماعی است که اگر یک پیشخدمت یاخادم خانه بشخص وارد بگوید «کسی خانه نیست»، این جمله معنی نمیدهد که صاحب خانه در خانه نیست بلکه خانم بقدری مشغله دارد که فرصت پذیرائی ندارد؛ با این احوال کسی حق اعتراض ندارد. در آمریکا اگر کسی برای دیدار برود و صاحب خانه بواسطه قولی که قبلا بشخص دیگر داده است، مهمان خودرا از وقایع آگاه میسازد. البته آنها باید باکمال ادب قبول کرده و خانم را برای انجام مقصود خویش آزاد بگذارند.

اشخاصی که با یکدیگر رفاقت تامه دارند، البته این قوانین را آنقدرها اطاعت نکرده و طول مدت دیدار بسته بمیل خودشان است. اغلب چند نفر زن که خیلی با یکدیگر دوست هستند، چندین ساعت دور هم نشسته درحین اختلاط مشغول دوخت و دوز و گل دوزی میشوند

در این مواقع عصرانه‌های مفرح صرف میشود، زیرا دیدار ورفاقت در این مجالس منظور اصلی است نه خورد و خوراک!

کارت ویزیت – کارتهای زنان آمریکائی تقریباً ازکارتهای مردان قدری بزرگتر و در روی آن تمام نام شوهران خود را چاپ میکنند، مثل «میس‌جان هانری براون»، و اغلب محل اقامت با قید نمره خانه در گوشه کارت چاپ میشود. چنانچه روز معینی برای ملاقات دارد آنهم مقید است. وقتی دختر بزرگ شد باندازهٔ که بتواند کارت از خود داشته باشد، میتواند کارت ویزیت&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>pnkpyccmtbwh3cj4ydx7li8pgi6wbcg</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 4, 1305 SH.pdf/۱۷</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97909</id>
    <revision>
      <id>304844</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:49:19Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۳۰–۳۱</comment>
      <origin>304844</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4546" sha1="jz3xrxnof0ts4hba0mqjrjeyxrcj3sa" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۳۰|}}
برای خود با قید کلمه بانو (میس) داشته باشد. اگر دختر منحصر بفرد باشد بعد از کلمه بانو نام خانوادگی را چاپ میکند مثل «میس براون» و بر عکس اگر منحصر بفرد نبوده و در اعداد دختران دیگر خانواده باشد ناچار تمام اسم خود را بعد از کلمهٔ «میس» چاپ کرده و نام خانوادگی را در آخر، مثل «میس ماری هلن براون» چاپ میکند. مردها عموماً کلمه «مستر» را در جلوی نام خود چاپ میکنند مگر در کارتهای اداری و تجارتی که برای سهولت آنرا ساقط مینمایند. اغلب زن و شوهر دارای یک کارت ویزیت هستند که هر دو آنرا استعمال میکنند و در پارهٔ مواقع بسیار مفید و بجاست.

در بازدیدهای رسمی یک خانم کارت خود را برای زن صاحب‌خانه و دو کارت شوهر خود را یکی برای خانم و دیگری برای شوهر آن خانم بجا میگذارد. این کارتها موقع ورود بمستخدم خانه داده شده و یا موقع خارج شدن ازخانه در روی میزکوچکی که در راه رو عمارت برای همین مقصود نهاده‌اند میگذارند، و یا آنکه اگر کسی درخانه درموقع بازدید نباشد، بمستخدم خانه داده می شود اگر مراوده ما بین اشخاص زیاد باشد و یا آنکه اشخاص نتوانند یکدیگر را ملاقات کنند، تقدیم کارت بیمورد و غیر لازم است.

چنانچه کسی ماتم داشته باشد، ممکن است حاشیه کارت خودرا سیاه کرده و تا زمانی که سیاه را از بر نکنند این کارت را هم استعمال میکنند. برای مرگ اطفال خرد سال یک حاشیه نازک و برای زن یا شوهر قدری بیشتر از آن را سیاه میکنند.

زمانی که کسی برای یکمدت غیر معین از شهر خارج میشود کارت خدا حافظی یا وداع بوسیله پست بدوستان خود میفرستند و حروف .P.P.C که مختصر کلمات Pour prendre congé زبان فرانسه و
{{سصم||۳۱|}}
بمعنی وداع میباشد در روی ورقه چاپ میشود. این کارت بمنزله خدا حافظی یا وداع مورد قبول همه کس است.

{{چپ|میسز بویس}}

{{و|―――}}

'''اخبار ترقی نسوان'''

ترجمه از «الهلال»

{{و|{{بزرگتر|'''نهضت زنان مصر'''}}}}

{{و|(مذاکره نماینده الهلال بامنیره ثابت خانم رئیسه جمعیت زنان مصر)}}

منیره ثابت خانم دختر جوانی‌است که در این سالهای اخیر داخل سیاست مصر شده مطالبه حقوق زنان مصررا درانتخابات وسایر امور پارلمانی مینماید و بسی در عقیده خود استقامت ورزیده و دفاع نموده است. اخیراً بحزب زغلولیون مصر منظم گردیده و در تعقیب مسلک و مرام آن پیشقدم شده است و خیال دارد پس از چندی روزنامهٔ بزبان فرانسه و دیگری بزبان عربی برای دفاع از حقوق مصر منتشر سازد

خانم مزبور ابتدا در مدرسه ایطالیائی در قاهره مقدمات زبان‌انگلیسی و ایطالیائی را تحصیل نموده سپس داخل مدرسه ابتدائی دولتی شده، پس از آن داخل مدرسه فرانسه گشته و زبان فرانسه را آنجا بدقت آموخته است

همینکه سال ۱۹۲۱ شد داخل کشمکش‌های سیاسی گردید. اخیراً اداره مجله «الهلال» نماینده خود را نزد او فرستاد تا عقیده مشارالیها را راجع به نهضت زنان مصر استطلاع نماید. اینک مذاکرات آنها: –

س – نهضت زنان مصر که این روزها در جراید اخبار آن منتشر شده است نهضت واقعی است؟ روی اساسی قرار گرفته؟ و در صورتیکه اساس داشته باشد ادله آن چیست؟&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>jz3xrxnof0ts4hba0mqjrjeyxrcj3sa</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 4, 1305 SH.pdf/۱۸</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97910</id>
    <revision>
      <id>304845</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:49:54Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۳۲–۳۳</comment>
      <origin>304845</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5079" sha1="bukppcla3g0akrw0739i7s2k4jux6l6" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۳۲|}}
ج – نهضت زنان مصر خیلی بیش از اندازه ایست که جرایدانتشار داده اند، زیرا جراید تمام سر این نهضت را بتفصیل شرح نداده بلکه‌بواسطه بعضی پیش آمدهای ناگوار چیزهای مختصری نگاشته و زود ساکت میشوند، در صورتیکه این انقلاب معنوی زنان مصری را آنی فتور نمیرسد. لذا باکمال اطمینان میتوانم گفت که این نهضت بمراتب بالاتر از آن است که انتشار داده اند.

خیلی تعجب دارم از اینکه شما برای آن ازمن دلیل میطلبید. مگر بروح تمرد و سرکشی که بتمام طبقات زنان مصر سرایت نموده نگاه نمیکنید! مگر صدای طوفان تقاضای اجتماعی و ادبی و مادی زنان مصر بگوش شما نرسیده! اگر چه هنوز از آن تقاضاها جز مقدار کمی انجام نگرفته است ولی از روی آنها بخوبی معلوم میشود که در نفوس زنان چه استعداد فکری غریبی وجود دارد که اهمیت نهضت زنان مصر را ثابت می نماید

اکنون من نمیخواهم راجع بمقاصد سیاسی زنان مصر تفصیلاتی بدهم همینقدر ازشما می پرسم آیا نمی بینید چگونه زنان مصر حق رأی دادن، چه درتشکیلات رسمی وچه‌غیر رسمی، پیدا نموده اند و بیشتر آنها با مردها در خیلی از کارهای عمومی شریک شده اند؟ آیا نمی بینید چگونه آنها موفق شده‌اند که در تحصیل علوم جدیده با مردها تساوی پیدا نمایند، در صورتیکه هرکس از خمودت و خاموشی زنان قدیم مصر مسبوق است، هیچ احتمال آنرا نمیداد؟

س – آیا میخواهید زنان فقط در حق انتخاب وکلای پارلمان با مردان یکسان شده یا حق وکالت نیز داشته باشند، و آیا ممکن است درتمام ادارات دولتی با مردان کاملا متساوی گردند

ج – زن باید اولا حق انتخاب وکلای پارلمان داشته باشد، سپس‌باید حق عضویت و سایر کارهای پارلمانیرا دارا باشد. این است مقاصد ما که آنرا
{{سصم||۳۳|}}
نصب‌العین خویش قرار داده پیوسته آنهارا مطالبه کرده وخواهیم کرد.

در جواب قسمت دوم سؤال شما میگویم هیچ ضرری از دخول زن در تمام وظایف و ادارات دولتی نمی بینیم ولی میل نداریم زن باین زودی داخل وظایف دولتی شده بلکه عجالتاً فقط در کارهای عمومی و وظایف آزاد داخل گردد. وچیزی که بیش از همه در نظر من اهمیت دارد این است که عجالتاً تساوی زن با مرد در تمام حقوق مقرر شود؛ پس از آن هر یک از زنها مختار است برای خود هرمسلک و یاهرصنعتی که میل دارد اختیار نماید

س – مسئلهٔ رفع حجاب در نفوس زنان مصرچه تأثیری دارد و آیا بعقیدهٔ شما حجاب مانع از ترقی زن است؟

ج – عجالتاً درمصر حجاب وجود ندارد بلکه تمام زنان مصر بی‌حجابند، منتهی طرز بیحجابی مختلف باختلاف لباس و طبقات آنها است و اگر چنانچه ببودن حجاب درمصر، بنا برقول بعضیها قائل شویم باید آنرا منحصر بطبقات پست جامعه دانست که هیچ قابل اهمیت نیستند و تمام زنان مصر مسئله رفع حجاب را باکمال خرسندی تلقی نموده اند، و از روی همین مسئله می توان اندازهٔ استعداد آنها را برای ترقی تشخیص داد. زیرا رفع حجاب دلیل‌شجاعت اخلاقی و پاکی و صراحت است. لذا مرد فوق‌العاده از آن متأثر گردیده وهنوز هم در روح مردهای کهنه پرست تأثیر و اضطرابی ایجاد می نماید زیرا آنها هنوز بصراحت و پاکی زن مأنوس نشده اند

آری حجاب فوق‌العاده از ترقیات زن مانع است. لذا کاملا آنرا کنار انداخته ام و دیگر میل ندارم صحبت اورا بامن بکنید

س – آیا تعلیمات زن باید تعلیمات مخصوصی بوده یا کاملا مانند تعلیمات مرد باشد؟ و آیا تعلیمات ابتدائی برای آن کافی است یا تعلیمات عالی نیز برای آن لازم است؟&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>bukppcla3g0akrw0739i7s2k4jux6l6</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 4, 1305 SH.pdf/۱۹</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97911</id>
    <revision>
      <id>304846</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:50:27Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۳۴–۳۵</comment>
      <origin>304846</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5435" sha1="1c4254gfxsyfbh2xxj0tps22mms282z" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۳۴|}}
ج – در جواب سؤال دوم گفتم که ما مساوات تام و تمام زن و مرد را طالبیم خواه در ادبیات و در مادیات و اخلاقیات و خواه در اجتماعیات بنا بر این باید تحصیلات زن مانند مرد ابتدائی و متوسطه و عالی کاملا بوده باشد

س – ازدواج و طلاق چگونه باید صورت بگیرد؟ وآیا باید بیک‌زن قناعت کرد یا بیشتر هم ممکن است؟ و آیا نظر شما با ازدواج قانونی موافق است یا خیر؟

ج – زن و مرد باید در ازدواج و طلاق با همدیگر متساوی بوده باین ترتیب که رضایت طرفین را شرط بدانیم بدون اینکه مرد حق وکالت یا وصایت را از زن داشته باشد بلکه هرگاه زن ازدواج‌را قبول کرد امضای خود را نزد امضای مرد بگذارد و نباید بیش از یک زن تزویج نمود.

اما طلاق نباید فقط موقوف براظهار مرد بوده باشد بلکه اظهار هرکدام از آنها کافی است، همینقدر هریک طلاق بخواهند باید دلیلی برعدم انجام تکالیف زناشوئی از طرف دیگر اقامه نمایند سپس طلاق صورت بگیرد. اما اگر چنانچه میل بطلاق فقط ناشی از تنفر و بی میلی بوده در این صورت اگر مرد طالب طلاق است باید حق شرعی زن را باضافه جریمتی که قانون معین می‌کند بزن بپردازد و اگر زن طالب طلاق است باید ازحقوق خود نزد مرد صرف نظرنماید

این است عقیدهٔ من در ازدواج وطلاق که باید نزد ما مسلمانان مجرا گردد و نمیدانم آیا این عقیده با ازدواج قانونی موافق است یا خیر

علاوه براین تصور میکنم اگر چنانچه مسائل و مشکلات ازدواج و طلاق نزد قضات محاکم عدلیه حل شود بهتر است تا در محاضر کهنه پرستان زیرا که آنها از حالت روحی و اجتماعی زن و مرد و تغییراتی که هر روزه بر آن عارض میشود مطلع تر از ایشان میباشند.
{{سصم||۳۵|}}
{{و|{{بزرگتر|'''نابغهٔ آواز'''}}}}

{{چپ|ترجمه ازعربی.}}

میسز ماریون تالی یکی از خانمهای شهر کانساس آتازونی است. سن این خانم از هیجده سال بیشتر نیست لیکن صوت دلفریب و فرح افزای او با لحن‌های بهجت آور مخصوصی که دارد دارای‌آوازه و اشتهار زیادی گردید. این خانم وقتی که خواست بیکی ازنمایشگاههای نیویورک برود جمعیتی بالغ بر دویست نفر با حاکم شهر با او در رفتن به نمایشگاه همراهی کردند در نمایشگاه باندازهٔ جمعیت برای استماع تغنی آن خانم گرد آمده که عدهٔ ایشان از ده هزار نفر متجاوز بود، علاوه بر آن اشخاصی که آمده و در نمایشگاه جائی نیافته و مأیوسانه برگشتند. شاید عدد ایشان هم به پنجهزار می رسید. ازدحام بقدری بود که حکومت ناچار شد برای حفظ امنیت عدهٔ ازپلیس سوار مأمور نماید

عجب تر از همه آنکه نه نفر از اشخاصی که از تماشا گاه محروم شدند ما بین آنها نائرهٔ حسد و غضب مشتعل گردیده قصد داشتند میان جمعیت فتنه برپاکنند، که پلیس ایشان را دستگیر کرد. تماشاچیان برای اینکه در تماشاگاه جائی را دارا شوند صد دلار میدادند. آنها که می‌خواستند آواز وصدا را بشنوند صد و پنجاه دلار، دیگران که فقط دخول در نمایشگاه را طالب بودند بیست و پنج دلار حق‌الورود می‌دادند. همینکه خانم مزبور در نمایشگاه آمد، جمعیت مدتی دست می‌زدند بعد از آن خانم آمده در فضای نمایشگاه تغنی نموده موجبات سرور و طرب جمعیت را فراهم کرده مجدداً برای اظهار احساسات دست زدند.

دوشب بعد از آن ماریون جلو دستگاه بی سیم آمده و برای جمعیتی از شنوندگان که عدهٔ ایشان بشش ملیون می‌رسید تغنی نموده و ازشهرخودش اشخاصی را که بالغ بر ۳۶۷٬۴۸۱ بود اختصاص داده وگفت بشما و دوستان دیگر خودم که درشهر کانساس هستید ارادت واخلاص خودم را تقدیم میدارم، زیرا که همراهی و کمک شما بمن در این سه سال مرا در هنر خودم نیرومند و توانا نمود. همچنین سلام و تحیات دوستانه خود را بتمام شنوندگان دیگر عرضه می نمایم.

{{چپ|سحاب}}&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>1c4254gfxsyfbh2xxj0tps22mms282z</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 4, 1305 SH.pdf/۲۰</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97912</id>
    <revision>
      <id>304847</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:51:00Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۳۶–۳۷</comment>
      <origin>304847</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5066" sha1="g55qbc4jhcwntcjdpyfcao2ynoepikb" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۳۶|}}
'''متفرقه'''

{{و|{{بزرگتر|'''استخلاص نسوان از زحمت'''}}}}

دراوایل قرن ۱۹ میلادی در یکی از شهرهای امریکا وقتیکه کسی ازصنعت مکانیک اطلاعی نداشت ومشغلهٔ عمدهٔ اهالی آن‌شهر تجارت وتحصیل علوم بود در آن وقت شخصی موسوم به دویز یک دکان کوچک محقری را اجاره کرده و کم‌کم شروع به کارهای میکانیک از قبیل تعمیر ساعت وتلسکوب و ساختن ظروف و غیره نموده و در صنعت خود ترقی کرده تا اینکه شخص معروف و مشهوری گردید. دویز نه فقط یک تاجر بلکه یک شخص‌مطلع و بصیری در امور مکانیک بود. شهرت و معروفیت دویز بجائی رسید که‌دسته دسته مردم بکارخانه او رو آورده برای پیشرفت وتوسعهٔ ماشینهائی که اختراع کرده بود با او مشورت میکردند. فکر او آن نبود که فقط خودش را با پول سرشار و منافع هنگفت قانع کند بلکه همیشه میل داشت که موافق وجدان و دستور ضمیر خود کار کند.

دریکی ازروزهای سنه ۱۸۳۷ میلادی یک جوان دهقان ۱۸ سالهٔ، ضعیف اندام خوش منظر، با لباس ناقابلی بدکان دویز آمد. دویز از او سؤال کرد «آیا چیز تازهٔ دارید؟» آن جوان که موسوم به الیاس‌هو بود جواب داد که خیر فقط کاری میخواهم و در پی آن اینجا آمده ام. دویز چون حال آن جوان را مشاهده نموده بود و اورا تا اندازهٔ شناخت پس او را بسمت معاونت در کارهای خود گماشت و او هم در سلک کارکنان او در آمده و شروع بکار کرده و با کمال جدیت و متانت مشغول کار شد تا اینکه مهارتی در صنعت مکانیک پیداکرده و بعدازآن مصمم شد که یک ماشین خیاطی اختراع نماید که شاید نسوان‌را از یک قسمت زحمت خلاصی دهد. پس بفکر
{{سصم||۳۷|}}
ساختن ماشین خیاطی افتاده برای انجام مقصود خود مشغول بکار گردید. دویز دید رقیبی برای اوپیدا شده ترقی و استعداد او باعث اضطراب دویز گردید؛ لذا عذر اورا خواست. چون فکر ساختن ماشین خیاطی در دکان دویز بسر آن جوان افتاد و بایک عالم حرارت و بانداشتن سرمایه کافی وبا زحمت زیاد، گرفتاری فقر، ناخوشی، دلسردی، فراموشی، بی‌عدالتی وغیره با تمام این مشکلات وقترا از دست نداده ومدت ۶ سال درتجربه وامتحان وقت صرف نموده و زحمت کشید تااینکه دقت در کار خود نموده و بالاخره موفق شد که نقشهٔ ماشینی که از آن استفاده حاصل نمیشد در ذهن خود بکشد. در سنواتی که مشغول فکر در بارهٔ ساختن ماشین بود یعنی در سنهٔ ۱۸۴۳ میلادی صاحب سه طفل بود و زنش برای همسایگان خود خیاطی میکرد. عاقبت آن خانم بیچاره اززحمت دوخت وکثرت کار شکسته و فرسوده شد. پس هو بیشتر در فکر ساعی شده و جدیت کرد که خیالات خود را برای تکمیل ماشین خیاطی توسعه داده تا آنرا باتمام رساند. عاقبت موفق شده در سنهٔ ۱۸۴۴ میلادی ماشین خیاطی را ساخت که بخوبی میدوخت هو بعد از دوختن یک‌دست لباس برای خود و دست دیگر برای دوستش بعضی از خیاطهای آن شهر را دعوت کرد که ماشین خیاطی تازه را ملاحظه و امتحان نمایند بعد از آن ماشین خیاطی را بکار خانه پارچه‌بافی برده که از آن‌استفاده حاصل گردد و در همان ایام مصمم شد که ماشین دیگری بسازد هو با خانواده خود بانگلستان رفت و هشت ماه ازمدت اقامت خود را به ساختن یک‌ماشین دیگر صرف نمود بعد از آن خانوادهٔ خود را بامریکا فرستاد خود هم بعد از تمام کردن ماشین ثانوی آنرا به پنج لیره بطور وعدهٔ استمهالی فروخت و عازم وطن خود گردید. موقعیکه از انگلستان مراجعت کرد تمام سرمایهٔ او بالغ بر شصت سنت که شش قران میشود بود کمی بعد از ورود بامریکا زن او&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>g55qbc4jhcwntcjdpyfcao2ynoepikb</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 4, 1305 SH.pdf/۲۱</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97913</id>
    <revision>
      <id>304848</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:51:32Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۳۸–۳۹</comment>
      <origin>304848</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4410" sha1="33mfztjta63yhd1jh861w3apgfpurzf" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۳۸|}}
بواسطهٔ مرض سل عالم را وداع نمود و داغی بردل مخترع خسته بجا نهاد.

باری بعد از چندی مژده رسید که ماشینهای خیاطی بسیار نافع شده و مردم خیلی فایده میبرند پس بعد از ۱۷ سال که از مقدمهٔ کارهای او گذشته بود یکی از اشخاص مهم آنشهر برای قدر دانی از زحمات هو چنان صلاح دید که از برای او یک انعام استمراری از کارخانجات ماشین خیاطی که بمرور ایام زیاد شده بود بر قرار نماید. بعد از چند سال دیگر بازحمات و مشقات زیاد هو هم عالمرا بدرود گفته نزد محبوبهٔ خودش که درزحمات و اختراع او شریک صدیق بود شتافت و از قید حیات آسوده گردید.

این‌بود مختصر شرح حال یکنفر خیر خواه و مخترع و ایجاد کننده آلت دوخت و دوز که نسوان امروزه عالم را رهین منت خود نموده است و حقیقتاً اگر بنظر انصاف نگاه کنیم می‌بینیم که خدمت بزرگی بعالم بشریت‌نموده چه مایهٔ ترقی و آسودگی عموم را فراهم آورده است. اگر چه این مخترع‌در اول بزحمات و مشقات دچار شده وناملایمات دنیامیرفت اورا ازکار بیزارنماید ولی با استعانت و همراهی همسر خویش که در هرقسمت اورا یاری مینمود در کار استقامت بخرج داده و نقشهٔ خود را اجرا ساخت. اگرچه حسودان در اول وهله باز اورا دچار نومیدی ساخته و اینطرف و آنطرف کشانیدندش ولی بالاخره با پشت کار و متانت موفق شده خیال خود را عملی کرد و از نتیجهٔ زحمات خود سرمایهٔ هنگفتی حاصل نموده و در روزهای آخر عمرش پولها ومنافع زحماتش مثل سیل بطرف او جاری شده تا آنکه قبل ازمرگش صاحب دوملیون تومان سرمایه گردید.

{{چپ|ترجمهٔ ملوک شایان}}

{{و|―――}}
{{سصم||۳۹|}}
{{و|{{بزرگتر|'''تقصیر انسان، یا قصور طبیعت؟'''}}}}

مردی در امریکا که از طرفداران الکل بود، در صدد بر آمد که بوسیلهٔ «ضدیت با استعمال الکل» را مخالف طبیعت نشان دهد، ازاینجهت قدری شیرهٔ سیب تهیه کرده و آنرا در ظرفی نهاد، شیرهٔ مذکور تخمیر شده و در نتیجه درجهٔ الکل آن بیش از میزان مقررهٔ قانونی گردید،

برای ارتکاب این عمل دائرهٔ مربوطه آن شخص را جلب نموده و در تحت محاکمه کشید او در آن موقع از خود دفاع کرده و گفت، «من این الکل‌را نساخته ام، طبیعت آنرا ساخته و من مسؤل نیستم» از طبیعت مؤاخذه کنید!»

شخصی باو گفت «تصور کنید که شما سگی را از حیات عاری ساخته و لاشهٔ او را در حیاط خود نهادید، آیا بدن سگ که فاسد شده و متعفن گردید. شما خیال میکنید که همسایگان تقصیر را از طبیعت دانسته و از شما دست برمیدارند؟.

{{و|―――}}

{{و|{{بزرگتر|'''جواب سؤالات علمی'''}}}}

۱ – اجداد شتر مرغ برای ملیونها سال در ممالکی زندگی میکرده‌اند که سرعت دویدن فوق العاده مهم تر از قدرت پریدن بوده و متدرجاً بالهای آنها چون مورد استعمالی نداشته اند از حیز انتفاع افتاده اند.

۲ – عمر درخت‌را بواسطهٔ تعداد حلقه هائی که در تنهٔ آن مشاهده میشود معین میکنند زیرا هر سال یک حلقهٔ اضافی در تنهٔ درخت تولید می شود وضخامت این حلقه‌ها مقدار بارندگی در آن سال را نشان میدهد یعنی&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>33mfztjta63yhd1jh861w3apgfpurzf</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 4, 1305 SH.pdf/۲۲</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97914</id>
    <revision>
      <id>304849</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:52:04Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۴۰–-</comment>
      <origin>304849</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3263" sha1="lmgswc8ok3xs4o9l99mt3y3ers2h3yt" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۴۰|}}
هر چه حلقه ضخیم تر است معلوم است که باران در آنسال بیشتر باریده است بعضی از درختهای کالیفورنی بیشتر از سه هزار عمر کرده و از ملاحظهٔ حلقهائیکه دو هزار سال قبل تشکیل شده اند چنین استنباط میشود که در آن ایام هوای آنجا مرطوب تر و بارندگی بیشتر میشده است.

۳ – هیچ حیوانی شبیه بمار دریائی وجود ندارد و آنچه اشخاص مختلف مار دریائی تصور کرده اند فقط یک دسته ازماهیهای یونس (porpois) بوده اند که بطور صف در عقب یکدیگر حرکت میکرده اند.

۴ – عامل عمدهٔ زنگ زدن آهن اکسیژن است و چون رنگ سطح آهن را از مجاورت بلا واسطهٔ با اکسیژن هوا ممانعت مینماید آنرا از زنگ زدن محفوظ میدارد.

۵ – صدای زنبور در نتیجهٔ ارتعاش فوق العادهٔ سریع بالهای او احداث میشود.

۶ – در کبریتهای قدیم تمام مواد لازمهٔ برای آتش گرفتن را با هم مخلوط کرده در سر آنها میگذاشتند ولی در کبریتهای معمولی قسمتی از این مواد را در سر کبریت گذاشته قسمت دیگررا در دو طرف قوطی آن میمالند بواسطهٔ اصطکاک سر کبریت باطراف قوطی تمام مواد لازمه با هم مجاور شده و آتش میگیرند.

{{و|―――}}
{{سصم||-|}}
{{و|{{بزرگتر|'''برای ما اعلان بفرستید.'''}}}}

میخواهید متاع شما رواج پیدا کند

مایلید خوش معامله باشید

اجناس خوب دارید

بخواهید خانمها از وضع اجناس شما {{ناخوانا|حدس: مطلع}} باشند.

اگر بهر طریق بخواهید اعلان کنید: {{ناخوانا|حدس: اعلانات}} خودرا بمجلهٔ ما بفرستید زیرا تنها {{ناخوانا|حدس: مجموعه}} ایست که برای زنان ایران چاپ {{ناخوانا|حدس: میشود}}.

{{و|―――}}

{{و|{{بزرگتر|'''بهترین مطبوعات حاضره'''}}}}

روزنامهٔ ایران یومیه، سیاسی، علمی، ادبی&lt;br /&gt;محل اداره خیابان لاله زار طهران

روزنامه ستاره ایران یومیه سیاسی، اجتماعی ومصور&lt;br /&gt;محل اداره خیابان لاله زار طهران

روزنامه شفق سرخ یومیه سیاسی، اجتماعی، ادبی&lt;br /&gt;محل اداره خیابان لاله زار

روزنامه اقدام یومیه سیاسی، اجتماعی، ادبی&lt;br /&gt;محل اداره خیابان لاله زار

مجلهٔ ایرانشهر مطبعهٔ برلن

مجلهٔ آینده مطبعه طهران

مجلهٔ ارمغان، ادبی

مجلهٔ رستاخیز که سابقاً در مصر چاپ میشد بواسطه محذورات تبدیل به سودمند شده. صندوق البوسطه نمره ۳۴ القاهره مصر&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>lmgswc8ok3xs4o9l99mt3y3ers2h3yt</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 4, 1305 SH.pdf/۲۳</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97915</id>
    <revision>
      <id>304850</id>
      <timestamp>2026-10-14T13:52:38Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ -</comment>
      <origin>304850</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="1174" sha1="3lsxq43fzhelsnb8nzw7vd1bfok9iut" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||-|}}
{{و|{{بزرگتر|'''عالم نسوان از خانمها و دختران طرفدار مجله سؤال میکند'''}}}}

بنظر شما نواقص فعلی این مجله چیست؟ بچه طریق آنرا میتوان اصلاح {{ناخوانا|حدس: کرد؟}} چه مقالات بیشتر طرف توجه شما است؟

هرکس سؤالات فوق‌را باطریق عملی جواب بدهد دورهٔ مجله برای او {{ناخوانا|حدس: مجانی است.}}

{{و|―――}}

{{و|{{بزرگتر|'''اگر مایلید؟'''}}}}

درنقاطی که ماوکیل نداریم مشترکین میتوانند تمبر پست یااسکناس طهران {{ناخوانا}} '''دوقران''' برای ما بفرستند.

هرکس ۷ مشترک نقد برای مجله تهیه کند دوره یکساله مجله را مجانی {{ناخوانا|حدس: دارد.}}

{{و|―――}}

{{و|{{بزرگتر|'''اخطار'''}}}}

'''دفتر مجله بعموم مشترکین اطلاع میدهد؛ موقع تعیین آدرس مطلع {{ناخوانا|حدس: سازید تا}} مجلهٔ شما از بین نرود.'''&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>3lsxq43fzhelsnb8nzw7vd1bfok9iut</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 6, 1305 SH.pdf</title>
    <ns>106</ns>
    <id>97916</id>
    <revision>
      <id>304851</id>
      <timestamp>2026-10-14T14:03:11Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>ساخت فهرست برای عالم نسوان، سال ششم، شمارهٔ ششم (۱۳۰۵)</comment>
      <origin>304851</origin>
      <model>proofread-index</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="751" sha1="oxw14qbklvpc2cg6k0rndxocwv4m6ut" xml:space="preserve">{{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template
|type=مجله
|Title=عالم نسوان
|Volume=سال ششم، شمارهٔ ششم
|Author=
|Translator=
|Editor=
|School=
|Publisher=
|Address=تهران
|Year=۱۳۰۵ خورشیدی
|Key=
|Source=pdf
|Image=1
|Progress=C
|Pages=&lt;pagelist
1=جلد
2=-
3=۲–۳
4=۴–۵
5=۶–۷
6=۸–۹
7=۱۰–۱۲
8=۱۱–۱۳
9=۱۴–۱۵
10=۱۶–۱۷
11=۱۸–۱۹
12=۲۰
13=۲۱
14=۲۲–۲۳
15=۲۴–۲۵
16=۲۶–۲۷
17=۲۸–۲۹
18=۳۰–۳۱
19=۳۲–۳۳
20=۳۴–۳۵
21=۳۶–۳۷
22=۳۸–۳۹
23=۴۰
/&gt;
|Volumes=[[عالم نسوان]]
|Remarks=نشر: مجمع فارغ‌التحصیلان مدرسهٔ اناثیهٔ امریکایی (ایران بیت‌ئیل)، تهران. بیشتر برگه‌های این پرونده دو صفحهٔ روبه‌روی مجله را در بر دارند؛ برچسب هر برگه شمارهٔ صفحه‌های چاپی آن است.
|Width=
|Css=
|Header=
|Footer=
}}</text>
      <sha1>oxw14qbklvpc2cg6k0rndxocwv4m6ut</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 6, 1305 SH.pdf/۱</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97917</id>
    <revision>
      <id>304852</id>
      <timestamp>2026-10-14T14:03:45Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ جلد</comment>
      <origin>304852</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="1354" sha1="bnlo4vjbx7a5zc4axabj3ws6qxm2o80" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||جلد|}}
{| style=&quot;width:100%&quot;
| style=&quot;text-align:right&quot; | شمارهٔ ششم
| style=&quot;text-align:center&quot; | {{بزرگتر|{{بزرگتر|'''عالم نسوان'''}}}}
| style=&quot;text-align:left&quot; | سال ششم
|}

{{و|۱۳۰۵}}

{{و|آبان ماه ۱۳۰۵ – نوامبر ۱۹۲۶}}

{{و|در تحت نظر ریاست مدرسهٔ عالی اناثیهٔ امریکائی، ایران بیت آل،}}

{{و|صاحب امتیاز – نوابه خانم صفوی}}

{{و|―――}}

{{و|محل اداره: طهران – مدرسه عالی اناثیهٔ آمریکائی.}}

{{و|{{بزرگتر|'''در این شماره'''}}}}

{| class=&quot;wikitable&quot; style=&quot;margin:auto&quot;
| colspan=&quot;2&quot; style=&quot;text-align:center&quot; | اخطار هفتمین سال مجله
|-
| نشود صبح چرا این شب بدبختی ما || بقلم دلشاد خانم چنگیزی
|-
| تربیت اطفال || » آقای عامری
|-
| چه تفاوت مابین پسر و دختر است؟ || » اختروزیری (ملایری)
|}

{{و|{{بزرگتر|صفات و عاداتی که در ایام پیش از تحصیل در نهاد اطفال جایگیر میشود اخلاق بر جسته و مقیاس شخصیت جوانی و ادوار ما بعد آنها خواهد بود.}}}}

{{و|―――}}

{{و|'''مطبعه فاروس طهران'''}}&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>bnlo4vjbx7a5zc4axabj3ws6qxm2o80</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 6, 1305 SH.pdf/۲</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97918</id>
    <revision>
      <id>304853</id>
      <timestamp>2026-10-14T14:04:19Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ -–-</comment>
      <origin>304853</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4685" sha1="2u4utklvadtryuhvjb9pkp9fmfrymjc" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||-|}}
{{و|{{بزرگتر|'''فهرست مندرجات'''}}}}

{| class=&quot;wikitable&quot; style=&quot;margin:auto&quot;
| ۱ – چه تفاوت مابین پسر و دختراست؟ || || بقلم اختر وزیری
|-
| ۲ – اطلاعات علمی شما بچه درجه‌است؟ || || » ع. م. عامری
|-
| ۳ – نشود صبح مگر این شب بد بختی ما؟ || || » دلشاد خانم چنگیزی
|-
| ۴ – حفظ الصحه. || مد وناخوشی || » ح. پ پاکاراد امریکائی
|-
| ۵ – دستور پرستاری اطفال: || اهمیت بازی درزندگانی آتیه طفل || » ع. م. عامری
|-
| || چکونه طفل را باید تربیت کرد؟ || » مهر انگیز پیشداد
|-
| سخنان حکمت آموز || || » ا. اسکندری پور
|-
| ۶ – خانه داری. || محبت بجای همه آداب || » میسز بویس
|-
| ۷ – اخبار ترقیات نسوان: || تعددزوجات درترکیه خاتمه یافت || » عفت نادری
|-
| ۸ – ادبیات منثور: || مادرجان آیا پدرم برکشته است؟ || » اسمعیل شایکان ملایری
|-
| ۹ – زنان بزرک: || {{ناخوانا|حدس: ماتیلدا}}، مصاحب محبوسین ||
|-
| * جواب اطلاعات علمی || ||
|}

{| style=&quot;width:100%&quot;
| style=&quot;vertical-align:top; width:50%&quot; |
{{و|{{بزرگتر|'''وکلای ما در ولایات'''}}}}

رشت: خانم نشاط‌الدوله، مدیره مدرسه دوشیزکان دولتی

تبریز: مدیره محترمه «متوسطه» «

همدان: میس دولتی مدرسه دخترانهٔ آمریکائی

کرمانشاه: مستر الدر میسیون امریکائی

«: آقای مدیر کتابخانه خلق

ملایر: میسز واطسن و آقای میرزا اسمعیل خان وثوقی

اصفهان: میرزانصرالله‌ایزدی مدیرتجارتخانه‌ودواخانه‌ایزدی

عراق: میرزا نصرالله خان نقاش ادارهٔ آلمانی

یزد: میس ایدن مدرسهٔ انکلیسی

خمین: آقای میرزا زین‌العابدین خان رئیس پست

کرمان: آقای میرزا جواد خان مهین عضو مالیه
| style=&quot;vertical-align:top&quot; |
{{و|عالم نسوان مجله ایست علمی، ادبی، اخلاقی وفنی}}

{{و|که از سال هفتم هر ماه درا چهل صفحه}}

{{و|بقلم دوشیزکان و جوانان منتشر میشود}}

{{و|وجه اشتراک:}}

{| style=&quot;margin:auto&quot;
| طهران || ۱۵ قران
|-
| ولایات || ۱۸ «
|}

تمام مکاتیب باید بعنوان (ادارهٔ مجله‌عالم‌نسوان) {{ناخوانا|حدس: باشد}}
|}

{{سصم||-|}}
{| style=&quot;width:100%&quot;
| style=&quot;text-align:right&quot; | شمارهٔ ششم
| style=&quot;text-align:center&quot; | {{بزرگتر|{{بزرگتر|'''عالم نسوان'''}}}}
| style=&quot;text-align:left&quot; | سال ششم
|}

{{و|{{بزرگتر|'''چه تفاوت مابین پسرو دختر است؟'''}}}}

در تمام ممالک متمدن و حتی از آنهائیکه چند قدمی مراحل ترقی را پیموده و از دانش بهرهٔ برده‌اند این سؤال موضوعی ندارد. درحقیقت این مسئله معنی ندارد که کسی از آنها تفاوت دختر و پسر را تحقیق نماید، چه واقعاً وقتی از روی دقت و تأمل در این قسمت نظر شود، در جائیکه اطفال خود را صرف نظر از جنسیت، از روی بصیرت و رعایت قواعد تربیت بار میاورند این نظریه معنی ندارد ومحققاً تفاوتی در بین نیست. ولی آیا در مملکت ماهم دخترو پسر درنزد، والدین و. مردم همان قیمت واهمیت واقعی را دارا بوده ویا آنکه برای پسران طبقه خاصی قائل شده و دختران را ناچیز میشمارند؟ از روی یقین میتوان گفت باستثنای معدودی از خانواده ها که‌بخلاصه معنی تربیت یافته‌اند، متأسفانه اکثر مردم فرق فاحشی مابین اطفال خود از نقطه جنسیت میدهند!

راستی، هیچ چیزی ازاین نکته مهمتر نخواهد بود که قصداشخاص متمدن را در پرورش اطفال بدانیم؛ امریکائی یا انکلیسی بچه خود را با چه نظریه تربیت میکند؟ بدون آنکه داخل رشته و مباحث طولانی بشویم&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>2u4utklvadtryuhvjb9pkp9fmfrymjc</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 6, 1305 SH.pdf/۳</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97919</id>
    <revision>
      <id>304854</id>
      <timestamp>2026-10-14T14:04:53Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۲–۳</comment>
      <origin>304854</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5113" sha1="0esmzun2zrxeg5t2hoc64uzwdxxc4pr" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۲|}}
میشود بایک یادوجمله مختصر جوابی درمقابل این سؤال نهاد. درمیان مردمان متمدن قصد پرورش اطفال تهیه و تقدیم مردمان و زنان کاری جدی و باکیاست بجامعه است. از این جهة روز بروز بر دامنهٔ این عمل توسعه داده تربیت و تهیه زمینه استعداد اطفال خود را برای اعمال خطیر اصلاح کرده در جرائد و مطبوعات وسائل گوناگون طرح و یاد داشت میکنند. همانطور که در قسمت شیمی و فیزیک هر روز تغییراتی ظهور میکند و پرده های جدیدی نشان داده میشود، علماء علم تربیت و محققین اصول اجتماع راههای تازه و دستورات قطعی برای پرورش اطفال پیدا میکنند. در نتیجه همین عملیات و برجستگی هاست که جوانان مبرز و دختران بلند همتشان با اعمال حیرت بخش توجه دنیارا بخودمعطوف میسازند. امروز نه‌آنکه تفاوتی‌بین پسر و دختر نیست بلکه میان زن ومرد هم تساوی حقوق برقرار شده، زنهادارای همان درجه و اعتبار مردها هستند، مسند حکومت، قاضی، وکیل عدلیه، روزنامه نکار، مدیر اداره مختص مردهانیست بلکه زنهاهم در این مناصب از وجود خود نمایش و تظاهرات میدهند.

وقتیکه این حقایق را از نظر میگذرانیم و ترقیات ممالک متمدن را جلو چشم میاوریم، این سؤال و معما در مقابل ما مجسم میشود تا از خود سؤال میکنیم. ترقیات و تبدلاتی که امروز در ممالک فرنک بعمل آمده و اختراعات محیرالعقولی که هر روز ستون جرائد را پر میکنند از کجا آمده و زائیده اقدامات کیستند؟ این مردها که این قبیل کارهارا میکنند چه‌کسان و تربیت شدکان کیانند؟ آخر نه‌آن اشخاص در دامان مادران تحصیل کرده و مطلع بار آمده اند؟ آیا این خود دلیل قوی برای قیمت واقعی و اهمیت طبقه نسوان نیست؟ آری این زنان و پسران قوی و شجاع که عامل همه‌این

{{سصم||۳|}}
کار ها هستند نتیجه زحمات وپرورش همان دختران و امید های عصر حاضر آن‌ممالک هستند که بدبختانه در محیط ما ارزش یک پرنده ندارند.

در اینموضوع بقدری میشود گفت که از حوصله مقال بیرون شود ولی برای روشن شدن موضوع خوبست بگوئیم سرچشمهٔ این همه ترقیات وبار آوردن مردان کاری که یکی قطب شمال را کشف میکند، دیگری عرض و طول دنیا را باطیاره پرواز میکند و بالاخره دختر باجرئتی مدت چهارده ساعت واندی در دریا شناوری میکند در نتیجه تربیت وپرورش همان دختران و مادران نیست که در مملکت ما برای آنها درجهٔ پستی معین شده است؟

خوبست بمملکت خودمان‌و حالت حاضره نسوان توجه کنید! اینجا چه خبر است؟ بجز یک ضعف و سستی و یک بحران اجتماعی که درنتیجه جدائی مردان و زنان که نتیجه آن پستی درجه دختران از پسران شده است چیز دیگر مشاهده نمیشود. شرح بدبختی زنان ایرانی از شب زفاف یا هنکام اسیری او نیست، نه تنها او را باراده و میل خودشان میفروشند و بحق او اعتنا نمیکنند بلکه میشود گفت از موقع تولد دچار محظورات کمر شکنی است که رویهمرفته عمرعزیزرا برآنها ناگوار وتلخ میکند. طرفه در اینجاست که، مادران هم برای متابعت از شوهران خود و بر اثر پیروی از اخلاق مردم و محیط بمولود خود اگر دختر باشد بچشم پستی نکاه میکنند! حقیقة مگر چه فرقی دربین است؟ اگر پسر زود مرد میشود وبار مخارج را ازدوش خانواده برمیدارد، شماچرا نمیگذارید دختران هم همان‌درجه‌را طی‌کرده و در کار باپسر شرکت کنند؟ تقصیر دختر چیست؟ آیا کسانیکه بضعف عقل زن عقیده دارند جوابی باین سؤال میدهند؟ یقیناً خیر! این محیط و اخلاق عمومی مردم این مملکت است که زن را ضعیفه، نسام میدهد. آیا همین&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>0esmzun2zrxeg5t2hoc64uzwdxxc4pr</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 6, 1305 SH.pdf/۴</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97920</id>
    <revision>
      <id>304855</id>
      <timestamp>2026-10-14T14:05:26Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۴–۵</comment>
      <origin>304855</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4877" sha1="g0sxflas3yyuh6hnthmn305zykoh5fs" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۴|}}
ضعیفه ها عهده دار تولد و تربیت اولاد شما نیستند؟ پس چرا برای اصلاح آنها و اعطای آزادی واقعی قد نمیافرازید؟ کارهائیکه امروز برضد نسوان در این مملکت معمول میشود مرا براین وامیدارد که آنهارا تشبیه بان کنم که شخصی نصف بدن خود را دوست نداشته باشد. روزی که دختر برای خانواده متولد میشود. آن شور و سرور که ازانتظار تولد پسر میرفت یکمرتبه معدوم میشود. آقای خانه در مقابل مژدگانی که قاعدة دراین قبیل مواقع بمردم میدهند تبعیض روا میدارد، غبار ملالت و کدورت بر رخسار مادر تازه زا مینشیند. پدر مثل تاجری که مال‌التجاره اش در دریا غرق شده یا آنکه طرفش از بین رفته و ور شکست شده باشد در دریای هم و غم می نشیند مادر هم برای همراهی با همسر خویش مکدر میشود. این همه تفاوت و تبعیض از کجاست؟ تمام حکماء و آنهائیکه در امور اجتماعی تصرف و تأملی کرده اند زن را ستوده، اورا تاج آفرینش، محور زندکانی بشر میدانند ولی در ایران قیمت پشه ندارد. همین بی اهمیتی نسبت بدختران است که در نتیجه آنهاهم نمیتوانند حیثیت خودرا درجامعه حفظ کنند.

بنظر من یکی از اصلاحات اساسی که پس از اصلاح حال ادارات از آوردن مستشارو بکار انداختن منابع ثروت طبیعی بایستی در نظر پیشروان ملت و علمداران سیاست باشد اصلاح خانواده ها و قیمت نهادن بر زندکانی اطفال است. بعقیدهٔ من یکی ازوسائل بزرک ترقی ایران خلاصی از این‌مرض مزمن اجتماعی است.

پس برای احراز موفقیت و ترمیم خرابی های گذشته بایستی خانواده را اصلاح کرد. هرچند این قسمت خود نیز مقالهٔ علیحده ایست و چندان مربوط باصل موضوع نیست ولی میخواهم دوسه کلمه در این باب که بعقیدهٔ

{{سصم||۵|}}
عقلاء این ملت در درجه اول است بنویسم. بطوریکه ذکر شد یکی از عمده ترین و فوری ترین اقدام اساسی برای تجدید حیات و برانگیختن حس ملیت و شجاعت درنهاد جوانان امروز اصلاح خوانوادها وشرکت زنها درکسب تعلیم وتربیت است. چون یقین است تاجوان جدی‌وکاری برای فردا تهیه نکنیم برای ترقی مملکت نمیتوان اطمینانی حاصل‌نمود. وهرچه که‌برای اصلاح وپیشرفت کار این ملت‌ازاینطرف وآنطرف کرده شود، مثل موجهای کوچک‌است، که در روی‌اقیانوس مشاهده‌شود؛ یعنی این‌کارها آنقدر نمیتوانند برای بزرک‌شدن ایران مورد دقت شود: مگر تربیت و تعلیم صحیح مخصوصاً درطبقه نسوان.

حالا باید دانست که چه نواقصی در امورخانه ها مشاهده میشود تا برای رفع آن اقدام نمود. بدون شک تابرای خانواده ها فکر صحیحی‌نشود و بنیان خانواده های متزلزل را روی اساسی متینی قرار ندهیم امید ترقی ما ولو تدریجی‌هم که‌باشد غیر میسور بنظرمیرسد. برای فراهم نمودن جوانان‌ساعی اعم ازدختر یاپسر که باستمرار روزی هشت ساعت کار کنند باید دختران‌لایق تهیه نمود که بتوانند عهده‌دار این تکلیف شوند. باید قیمت عصمت و لزوم عفت شناسی را در دماغ دختران جاداد، آنها را باهمیت زندکانی آکاه ساخت وتکلیف قطعیشان رادر جلو نهادکه وظیفه شما تربیت مردان وزنان کاری‌است

آری استرداد عظمت ایران کهن وتجدید روزهای شوکت، همدوشی باملل معظم، حق حیات وکسب سیادت و تشکیل ملت آهنین پیکر بادختران امروز ومادران فرداست. هرچه که برای پیشرفت این‌منظور بشود مرا بترقی فردا امیدوار و مطمئن میسازد.

{{و|―――}}&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>g0sxflas3yyuh6hnthmn305zykoh5fs</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 6, 1305 SH.pdf/۵</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97921</id>
    <revision>
      <id>304856</id>
      <timestamp>2026-10-14T14:05:59Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۶–۷</comment>
      <origin>304856</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4367" sha1="nutwcrs5cqj8bxzprxtxrvjawfq7qs3" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۶|}}
{{و|{{بزرگتر|'''اطلاعات علمی شما بچه درجه‌است؟'''}}}}

ذیلا شش سؤال نوشته میشود منتهای کوشش خود را در جوابدادن آنها بجا بیاورید. سپس بصفحه پشت مجله نکاه کنید و به‌بینید جوابهای‌شما تاچه اندازه مقرون بصحت است. تاسؤالها را بدقت مطالعه ننمائید جوابهارا نخوانید.

۱ – اولین حیوانی که قاعدة باید اهلی شده باشد کدام است؟

۲ – آیا از اجرامی که سقوط مینمایند برای ما جای ترس است؟

۳ – آیا میتوان آب را بدون حرارت جوشانید؟

۴ – چرا وقتی ضربتی بر چشم وارد میاید چشم سیاه میشود؟

۵ – مغز چگونه تغذیه مینماید؟

۶ – آیا آفتاب حقیقةً آب را بالا میکشد؟

{{و|―――}}

{{و|{{بزرگتر|'''سخنان حکمت آموز'''}}}}

برای سنجش اشخاص این یک دلیل کافی است؛ زیرا آنهائی که خفیف و کم مایه اند خودرا بلند پنداشته – ولی اشخاصی که واجد مزایای انسانیت هستند نسبت بمردم متواضع و فروتنند.

یک کلمه تمجید آمیز اشخاص و امانده را که در راه سعی و عمل عقب افتاده اند تحریک کرده و بجهد وا میدارد.

حقیقت گوئی ممکن است بعضی را صدمه بزند. اما اگر آن مطلب صحت و حقیقت دارد با دشنام و سقط ها که شنیده شد و زخم های منکر که از زبان ها رسیده نباید اهمیت داد زیرا بزودی معالجه میشود. پس باید همیشه آنرا پیروی کرد و حقیقت را بیان نمود اگر چه خون بیاورد.

{{سصم||۷|}}
{{و|{{بزرگتر|'''نشود صبح چرا این شب بدبختی ما؟'''}}}}

مثلی است معروف از شتر دور بخواب تا خوابهای آشفته نه بینی. بر عکس هر چه من دور تر میخوابم زیاد تر خوابهای پریشان می بینم.

زنیکه هنوز هر را از بر تمیز نمیدهد از خانه اش پا شده بدو بدو، پرسان پرسان خانه مرا پیدا کرده نفس زنان وارد شده، هنوز نه نشسته وای خانم اینجا کجاست که شما خانه گرفته اید؟ مگر جا قحط است آدم هلاک میشود. از صبح تابحال توی کوچه ها و پس کوچه ها پرسه زده‌ام تا خانهٔ شمارا پیدا کرده ام، حالا قدری آب مرحمت کنید بخورم که ازتشنگی مردم.

من با این عالم بی پولی فوراً فرستادم یخ و سکنجبین گرفته نزد خانم نا شناس گذاشتم بعد از آنکه قدری حرارت ظاهری خانم تسکین یافت فوراً حرارت‌باطنیشان بهیجان آمده معلوم بود میخواهد چیزی بگوید ولی‌متحیر است از کجا شروع کند. قدری بخود پیچیده آهی کشید و بی اختیار اشک از چشمانش سرازیر شد. من با حالت تعجب و تحیر سؤال کردم چرا گریه میکنی؟ مکر چه واقع شده؟ ولی گریه مجال جواب باو نمیداد. چنان قطرات اشک از نوک مژکان لطیفش جاری بود که بیم آن میرفت دل سنک‌من در مجرای آن سیل از جا کنده شود خواستم که از او دلجوئی نمایم تاسبب گریه‌را بدانم. کفتم خانم گریه مکن دنیا دو روزاست. کفت بلی اما هرروز برمن هزار سال میکذرد. کفتم خانم آدم باید صبر داشته‌باشد. گفت آنچه بر ما نسوان این سر زمین میگذرد صد یک آنرا ایوب ندید. کفتم خانم زن باید حقیر، کوشه نشین، بیچاره، غصه خور، بی زبان، مملوک، جفا کش و در انظار خوار باشد، پس چرا غصه میخوری؟ گفت آیا باید زنان دنیا&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>nutwcrs5cqj8bxzprxtxrvjawfq7qs3</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 6, 1305 SH.pdf/۶</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97922</id>
    <revision>
      <id>304857</id>
      <timestamp>2026-10-14T14:06:31Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۸–۹</comment>
      <origin>304857</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4805" sha1="4muk8q80io314kh3lm3cq9c3sz25914" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۸|}}
اینطور باشند یا فقط زنان... کریه مجالش نداد که باقی کلامش را ادا کند. مثل آنکه گلویش گرفته میشود رنک و رویش مثل اطلس قرمز شد یک مرتبه با ناله جانسوزی با آواز بلند گفت آه – نشود صبح چرا این شب بدبختی ما؛ نشود شام چرا روز نگون بختی ما؟ این بگفت و ازهوش رفت.

من از هول دست و پایم را گم کردم فوراً دویدم‌خانه همسایه، زن کربلائی را بکمک طلبیدم، باز خیر به بیند او هر چه باشد این قدیمی‌ها دنیا دیده ترند بهتر فوت و فن کاررا میدانند، افسوس که این تجددخواهان از خود راضی، از دنیا بی خبر قدر آنها را نمیدانند. باری، زن کربلائی رسید. زود قدری کاه گل از دیوار کنده تر نمود و بر دردماغ خانم نهاد و بمن گفت بازوهایش را بمال من هم مشغول بمال وامال شدم و یخ را از توی کاسه سکنجبین بیرون آورده و بر پیشانی خانم گذاشتم و آب سرد بر سر و صورت و سینه اش میریختم تا بعد از مدتی خانم بهوش آمد. چشمهایش را باز نمود یک نکاه تأثر آمیزی باطراف نموده گفت: «باز در این جهان هستم ایکاش یکسره رفته بودم که بار دیگر نسوان این سر زمین را بیچاره و بی کس و پریشان و از عالم بی خبر مشاهده نمیکردم». زن کربلائی با آن زبان چرب و نرمی که مار را از سوراخ بیرون میاورد یارو را از جا بلند کرد و گفت «پاشو، پاشو، خجالت بکش عارت بشه آدم جاهل جوان چرا باید از این حرفها بزند من وقتی که قد تو بودم روزی نیم من قندرون میجویدم و شبی یکچارک تخمه می شکستم. زمانیکه من زن کربلائی رمضان شدم همسال شما بودم با وجودیکه تا کنون دو تا، هوو، سرم آورده مثل شما سوز و بریز نمیکنم. حالا بگو به بینم مگر چه واقع شده شاید بتوانم چارهٔ کنم؟» آخر دنیا که آخر نشده. «خانم یک تبسم دقت آمیزی نموده

{{سصم||۹|}}
گفت ایکاشکه دنیا آخر میشد. زن کربلائی گفت خانم اگر دردت را بگوئی قول میدهم دردت را دوا کنم. خانم گفت ای بیچاره تو خود همدرد من هستی ولی احساس نمیکنی. درد من همین است چرا که تو و امثال تو در خواب رفته اید و فراموش نموده اید که شمارا در سرشماری انسان می‌شمارند ولی در حساب حیوان محسوب میدارند. زن کربلائی گفت «هر چه دلت میخواهد بگو ولی یک بلانسبت هم بگو همه را با یک چوب میرانی»؟ خانم گفت من هم درردیف شما محسوب هستم با من هم همان معامله میشود که بر شما و از اینجهة برشما امتیازی ندارم. خانم کربلائی شروع باستنطاق نمود باینطور:

س اسم شما چیست؟ ج بدبخت. س اسم فامیل شما؟ ج سرسخت س – اسم خانوادگی شما. ج – بی کس. س – اسم پدر شما چیست ج – بی فکر. س – اسم مادر شما چیست؟ ج – غمخوار. س – اسم شوهر شما چیست. ج – استبداد. س – خانه شما کجاست؟ ج – محلهٔ فراموشی. س – اسم کوچهٔ شما چیست؟ ج – محنت. س – نمرهٔ خانه شما چیست؟ ج – صفر. س – کردشکاه شما کجاست. ج – سر قبرستان. س – دوستان شما کیانند. ج – آه و ناله. س – اهل کجائید. ج – زائیده شده جهنم بزرک شده دوزخ. س – در چه کار مشغولید. ج – مکر برای زن هم در این مملکت کار پیدا میشود بیکاری و گوشه نشینی س – تفریح شما چیست؟ ج – گریه و زاری.

زن کربلائی دید زمینه سفت است از این سؤال و جواب چیزی نمیفهمد یارو ناقلاست سؤال کرد خانم بفرما سبب اندوه شما چیست. جواب داد از چه چیز مسرور باشم زن کربلائی از جای بر خواست مرا بکناری&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>4muk8q80io314kh3lm3cq9c3sz25914</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 6, 1305 SH.pdf/۷</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97923</id>
    <revision>
      <id>304858</id>
      <timestamp>2026-10-14T14:07:02Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۱۰–۱۲</comment>
      <origin>304858</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4485" sha1="6tb55rmyoh8nte67jlypz7c4ldul66v" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۱۰|}}
کشیده کفت آنچه دستکیر من شده این خانم بی وقتی شده است باید برایش دعا گرفت اما باید اول نزد ملا حزقل برود که یک سر کتاب برایش باز کند این بکفت و از خانه برفت.

از این حرف قدری بر دقت من افزود ولی چون نظیر این اشخاص را زیاد دیده بودم خود را دلداری داده نزد خانم مراجعت نمودم. دیدم آن رعد و برق و آن انقلاب تسکین یافته، خانم ساکت و صامت در کمال‌معقولی نشسته است کفتم خانم خوش آمدید صفا آوردید چه عجب که یاد فقرا را کردید، کلبه ما را روشن فرمودید. گفت خانم خواهشمندم از این کلمات بی جان و تعارفات پوسیده و صحبت های خالی از مغز صرف نظر کنید و باصل مطلب برویم. ازشما سؤال میکنم امروز نور علم عالم را منور نکرده است؟ پس چرا ما در ظلمت هستیم؟ امروز مردم‌دنیا بیدار نشده و چندین هزارفرسنک جلو نرفته اند؟ آیا وقت آن نرسیده است که مابیدار شویم؟ غلام و کنیز در عالم آزاد نشدند حقوق بهائم محفوظ نشده است؟ آیا ما نسوان‌هم باید از کنیز پست تر باشیم؟ حقوق ما باید لگدکوب هر کس و ناکس‌باشد آیا دورهٔ بربریت خاتمه نیافته است؟ یا قرن بیستم نشده است، نسل وحشی های آدمخوار جنگل های افریقا بر چیده شد آیا هنوز صید ما نسوان این سرزمین حلال است؟ آیا وقت آن نرسیده که طومار خودسری بوالهوسان درهم پیچیده شود که هر کس موافق دلخواه خود با ما رفتار نکند؟ قانونی برای آن نیست، سرحدی نباید داشته باشد؟ گریه من برای آنست که غمخوار نداریم صاحب نداریم وکلاء که از طرف رجال وکیل شده اند چیزی که در خاطر مبارکشان نیست ما بی کسان هستیم. دولت هم که بر ما بنظر عضو زائدی نظر میکند ما مظلومان هم بطوری محصور، محبوس، مجبور و مغلوب

{{سصم||۱۲|}}
و مأیوس و مبهوت شده ایم که دیکران ما را معدوم میپندارند. از شما سؤال میکنم آیا نباید بحال خود کریه کنیم؟ آیا مرک بر اینگونه زندگی ترجیح ندارد؟ مادر من در سن ۲۸ سالگی تمام موهایش سفید شد روزی از او سؤال کردم

{{و|مادر از چه سبب زود چنین پیر شدی؟}}

{{و|از جهان یکسره رنجیده و دلگیر شدی؟}}

در جواب من گفت –

{{شعر}}
{{ب|پدرت کرد مرا روز جوانی نخجیر|بعد چندماه بمن گفت توکردیدی پیر}}
{{ب|به برید از من وپیوست بیاران دکر|قسمت‌من‌شد ازآنروزغم‌وخون‌جکر.}}
{{پایان شعر}}

{{و|―――}}

{{و|{{بزرگتر|'''مد و ناخوشی'''}}}}

جمیع معلمین علم صحت در مسالهٔ لباس و پارچهٔ آن دقیق شده و در این زمینه راجع بقسمت مختلفه از قبیل، الوان و نسبت آنها در جذب نمودن حرارت وخاصیت آنها برای جلوگیری ازرطوبت وتغییر هوا خطابه ها داده و مقالات نوشته اند.

اصلاح لباس در اغلب نقاط عالم اجباری و عملی شده است، اما باوجود این مینماید که از امراض مخصوصی که زائیده «مد» ولباس است بی اطلاع مانده و اقلا توجه کافی بان نکرده اند. همه‌کس میداند که درسنوات اخیر قرن‌حاضر مرض ضعف وکم‌خونی که در نتیجه «مد»بودن لباس حاصل شده میان دختران جوان عمومیت پیدا کرده بود. جوهردفع آن امراض ومرکباتش در دواخانه ها ومطب دکتر ها مقام مهمی را حاصل کرده بود. امراضی&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>6tb55rmyoh8nte67jlypz7c4ldul66v</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 6, 1305 SH.pdf/۸</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97924</id>
    <revision>
      <id>304859</id>
      <timestamp>2026-10-14T14:07:34Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۱۱–۱۳</comment>
      <origin>304859</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5210" sha1="5yjoog7vd9ur8eik2dr0o7f3kdbi5mg" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۱۱|}}
که سابقاً نتیجه «مد» در امریکا بود فعلا نابود شده، بطوری که بسیاری ازاطباء جوان‌امروزمیروند عقیده پیدا کنند که «اظهارات اطباءسلف بان اندازه صحت نداشته است. و در اشاعهٔ الغائات اغراق آمیز راجع بوقوع این مرض مبالغه میکرده‌اند. بدیهی است که امروز درتشخیص مرض ازراه تجزیه خون بمراتب از سی یا چهل سال قبل جلو افتاده اند؛ شاهد مدعا آنکه ناخوشی معروف به ناخوشی سبز که آنموقع سرایت کرده بود ودوشیزکان در تمام قدمهای عمر بزحمت والم این مرض مبتلابودند درنتیجه تجزیه خون علت آن معلوم شد. خواه‌کسانیکه ورزش میکردند وخواه کسانیکه برای اعاشه زندگی میکردند بحکم تقدیر و جامعه هر دو معذب بودند؛ و لوانیکه بفراغت خاطر مشغول باشند و بهترین اغذیه‌را دارا باشند. کسانیکه در بودن مرض ضعف وکم‌خونی مشکوک ومترددند باید ازآنها پرسید که چرا این مرض در میان پسران پیدا نمیشود. و چرا اطباء قدیم این اشتباه را در تشخیص مرض نکنند؟ علت عمدهٔ بروز مرض بستن کمر بند محکم، و«کرست»، چسبنده بود ولی از موقعی که ابزار های شکنجه کنار رفت ناخوشی بالمره معدوم شد.

قیام برضد (کرست) در سنه {{ناخوانا|حدس: ۱۸۰۵}} شروع‌شد وبتازگی درنقاط مختلف عالم ملاحظات دقیق اطباء هم بر نسخ این آلت کمک کرده است.

کفشهای پاشنه بلند – تنک باریک. کوچک و «مد» اسباب اذیت و آزار پوشنده شده زن‌ومردهم فشارو درد «مد» را بخود هموار کرده و انگشتان دردناک و بهم پیچیده را باهزار زور و زحمت تا کرده بدرون کفشهای شیک و فریبنده میگذارند! فشار کفشهای ظاهر فریب تنک و قشنک را برای دور انداختن کفشهای راحت تحمل میکنند. پیش ازآنکه کفشهای پابند درچین‌غیر معمول شود، مابکفشهای کوچک زنان چین میخندیدیم، اما ماخودمان دراین

{{سصم||۱۳|}}
میدان گوی سبقت را از آنها ربوده ایم! یکی از شمار های تازهٔ مجله صحت عمومی آمریکائی» خبر مدهشی از بلای «مد» میدهد و از قرار معلوم طوق رقیت را بگردن وضیع و شریف گذاشته است. ظاهراً با تغییر یک «مد» یعنی عوض شدن «مد» کفش، کلاه، کت و یا غیرآن بلای آنهم از بین میرود و بجامعه‌بدرودمیکوید. ولی‌جانشین آن بلای تازهٔ‌میشود که با«مد» تازه به‌میان‌میاید. بعبارت دیگر هروقت که «مد» عوض میشود مرض زائیده «مد» قدیم ازبین میرود.

یکنوع مرض مزمن و مبرمی که علامت مخصوص آن سرخی یک نقطه در ساق پای جوانان دوشیزکان است در پارهٔ نقاط اروپا پیدا شده است و تا کنون چندین فقره از این قبیل امراض بانجمن، طبی‌سلطنتی، در انکلستان راپورت داده شده است. درنتیجه این ناخوشی پوست ضخیم وقسمتی از مفاصل درد می بیند و رویهمرفته این زحمت بتمام بدن سرایت میکند. در قسمتی که این ناخوشی سرایت میکند سرخی پیدا میشود.

ولی رنک پریدگی که در نتیجه فشار حاصل پیدا میشود زود از بین میرود و علاماتش این است احساس قشعریره و سرما، درد، خمیازه، و سنگینی بدن قاعدة بهر دو ساق پا اثر میکند و معمولا در میان جوانانیکه از چهارده الی بیست سن دارند این مرض پیدا میشود. در فصل زمستان زحمت و اذیت آن چندان زیاد نیست در بعضی جاها یکنوع ضعف قوه‌عضله عارض میشود که مدت آن طول میکشد. بنا برتحقیق علماء معلوم شده است که این مرض در نتیجه عدم محافظت ساق پا بعمل آمده است خصوصاً این دوره که اصرار دارند دامن لباس را هر چه میتوانند کوتاه بگیرند و با جوراب ابریشمی نازک اکتفاء کنند. این دلیل هنوز قطعاً به ثبوت نرسیده است ولی بقرائن میتوان آنرا شاهد قرار داد. شاید خوانندکان سؤال کنند با&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>5yjoog7vd9ur8eik2dr0o7f3kdbi5mg</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 6, 1305 SH.pdf/۹</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97925</id>
    <revision>
      <id>304860</id>
      <timestamp>2026-10-14T14:08:05Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۱۴–۱۵</comment>
      <origin>304860</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4560" sha1="8sf3rp4w02abzc55x4w2k6b1jn2avi7" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۱۴|}}
وجود همه این مقدمات چرا این مرض باندازهٔ که باید و مینماید شایع‌نیست جوابش بقول اشخاصی که دراین فن تحصیلات عمیق کرده وتبحر خاصی دارند اینست که کسانیکه معروض این نوع امراض میشوند موقعی مرض در آنها تأثیر میکند که اصلا بعضی عیوب تحت جلدی داشته و یا صاحبان امراض ارثی و فطری باشند.

نا گوار ترین حالت بی ترتیبی و عدم انتظام امور ما بفرامین مطاع «مد» منوط است که هیچگونه تبلیغ، مباحثه و یا تعلیم ذرهٔ اثر در قطع‌نفوذ و یا اقلا جلوگیری از وسعت دامنهٔ آن نمیکند. ولی ازآنجائیکه متغیر است و معدودی از آنها در حال وقفه میماند و پای بعضی از سیر میافتد و بطور اکمل در مدت معمولیت ضرر خود را میرسانند.

درختام این مقال چندکلام برسم پیام علاوه میکنیم باشد که خواهران ایرانی ما ازاین شیوهٔ غیرمرضیه اروپائیان که خود درصدد رفع و اصلاح آنند جداً احتراز کنند وخودرا مبتلای امراض «مد» نسازند واین حقیقت مسلم‌را درنظر بگیرند که اقوام وامم ازهر نژاد وسلسله بالاخص اقوام متمدن موقعی ترقی میکنند که نقشه زندکانیشان را طوری ترتیب بدهند وتمام رفتارشان را بان نسبت بیاورند که درعالم روحانی و عقلی وجسمی رشد و نمو کرده و اگر مطیع فرمان می شوند، مطیع فرمان عقل و علم شوند نه محکوم «مد».

{{و|―――}}

{{سصم||۱۵|}}
{{و|{{بزرگتر|'''اهمیت بازی در زندکانی آتیه طفل'''}}}}

اگر درست حال اطفال ایرانی که در زیر دست مادران نادان پرورش میبابند از مدنظر بگذرانید می بینید چقدر این اطفال بد بخت هستند، همیشه رنجور. همیشه مستمند، همیشه فرسوده. همیشه نالان. چرا؟ برای‌آنکه طفل طبیعة مایل ببازی است، همبازی میخواهد، اسباب بازی قشنک دوست دارد ولی چون از اینها محروم میشود و دسترسی بدانها پیدا نمیکند باو بد میگذرد و غمناک میگردد. آری، بازی برای‌طفل خیلی اهمیت دارد بلکه از اهم مسائل محسوب میشود. طفلی که اسباب بازی نداشته باشد و وسائل آن برایش فراهم نشود ناچار به انواع «شیطنت» میپردازد، دلش بهانه میگیرد، مأکولات گوناگون میطلبد، کج خلق میشود. ازهر چیز نا ملائمی فوری متأثر و متغیر میگردد، صدای خود را بگریه بلند میکند، بد میگوید، دشنام میدهد، موی خود را میکند و اگر حقیقت امر را بخواهید بواسطه مکررات زندکانی و یکنواخت بودن وضعیاتش خسته ومأیوس و بیزار میشود. آیا هرگز ملاحظه کردیده اید طفلی که درخانه میماند وکار ندارد و اسباب بازی و تفریح برای‌او مهیا نیست چه اندازه مادر را زحمت میدهد و بی تابی میکند؟ آیا مشاهده ننموده اید که کاهی طاقت مادر طاق میشود و کار بجائی میکشد که دو دست را بطرف آسمان بلندکرده سینه کوبان، مویه کنان و اشک ریزان مرک خود را از دست طفل خود از خدا مسئلت مینماید و یا آنکه طفل خود را نفرین میکند و از خدا بریدن اورا در خواست مینماید!!! آیا هرگز صدای مادری را نشنیده اید که بطفل شیطان،! خود میگوید «مادر الهی ور بپری!، الهی سرب بدهانت بریزند!، چه قدر فریاد میکنی. گریه میکنی. خدایا از دست این پسر بعذاب آمدم و ذله شدم» ای بیچاره مادر و ای بدبخت طفل. هردو&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>8sf3rp4w02abzc55x4w2k6b1jn2avi7</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 6, 1305 SH.pdf/۱۰</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97926</id>
    <revision>
      <id>304861</id>
      <timestamp>2026-10-14T14:08:39Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۱۶–۱۷</comment>
      <origin>304861</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5169" sha1="7quekgzkb8sai44ieuskyb7y7he3o5a" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۱۶|}}
گمراه، هر دو نادان، هر دو حیران. مادر نمیداند که طفل چرا باین اندازه «شیطنت» میکند و طفل هم خود نمیداند که چه میخواهد. ما برای شما بگوئیم که مادر چرا در عذاب است و طفل چرا شیطنت میکند؟

مادر ایرانی چون تربیت نشده و از روحیات اطفال بیخبر است هرگونه اطوار و آرزوها و تمایلات وی را به «شیطنت» تعبیر مینماید ولی بعکس یک مادر تربیت شده تحصیل کرده خود شخصاً میداند که بچه باید بازی کند و بنا براین اسباب بازی برای او تهیه میکند و اورا بانواع طرق مشغول میسازد مثلا به نجار دستور میدهد که چندین قطعه تخته باشکال معینه و اندازه های متناسب درست کند تا چون بطریق خاصی با هم جور و ترکیب شود بدن و سر حیوان یا شکل حیوانی تمام یا انسان درست شود. این اسباب بازی را مادر چند دفعه در جلو طفل درست میکند تا طفل یاد بگیرد و بعد مدتهای مدید و ایام فراوان بدان مشغول گردد هم از آزار و اذیت غیر عمدی مادر منصرف گردد و هم حالت روحی ومزاجی وی صحیح و سالم بماند و در ضمن قوای عقلانی خود را بدون آنکه بداند یا متوجه باشد پرورش دهد.

هنکامیکه طفل در باغچه خانهٔ یا حیاط تنها بازی میکند اگر بدقت گوش بدهید زمزمهٔ می‌شنوید و صدائی استماع مینمائید بطوریکه گمان میکنید کسی را مخاطب قرار داده با او مکالمت میکند. اتفاقاً همین طور هم هست. طفل وقتیکه همبازی واقعی ندارد برای خود همبازی موهومی مجسم میکند و مانند کسیکه رفیقش پهلو بپهلوی او راه میرود صحبت میکند وحرف میزند

یاد دارم که طفلی چون از مکتب مراجعت میکرد فوراً بتقلید آخوند مکتب خود چند ترکه برمیداشت و روی توشکچه می‌نشست وچند آجر بفواصل معینه در جلو خود قرار میداد و هریک را نامی مینهاد و آنوقت بتدریس و

{{سصم||۱۷|}}
تعلیم آنها میپرداخت!! و هی دستور میداد وگاهی‌هم چند ضربت از آن چوبهائی که در طرف دست راست خود قرار داده بود بر روی آن آجرها میزد و خود هم از زبان شاگردان بی‌زبان التماس میکرد و عجز و الحاح مینمود و ازمعلم خود تمنای عفو و اغماض میکرد. راستی این صفت و حس تقلید بطوری در این طفل قوت گرفت و رسوخ نمود که هر وقت سواره هم بگردش همراه پدر میرفت چوبی در دست میگرفت و خود را معلم میکرد و مرکوب را شاگرد و همان اوضاع مکتب خانه را سواره تجدید مینمود و سعی میکرد مال سواری خود را تعلیم دهد غافل از شعر شیخ که میفرماید «نیاموزد بهایم از تو گفتار تو خاموشی بیاموز از بهایم». التفات فرمودید که حس تقلید طفل و علاقه ببازی و همبازی و مشغولیات بچه پایه و مایه است؟

اما راجع به تأثیر بازی در زندگانی آتیه طفل. بچه گربه که هنوز در گرفتن موش آن مهارت و زرنگی که لازمه جنس آن است حاصل نکرده اغلب می‌بینید چون چیزی مانند توب، کاغذ، کهنه یا چیز دیگر ندارد که بازی‌کند با دم خود بازی میکند و همین بازی در آتیه فایده بسیار به او میرساند زیرا بواسطه این حرکت و پرش و تکان باین طرف و آن طرف تحصیل چابکی و چالاکی و سرعت میکند و بعدها وقتیکه مترقب و مترصد صید میشود بمحض دیدنش با همان سبکی و خفت و زرنکی که هنکام کوچکی مشق نموده حمله میکند و از ثمره بازی خود متمتع میشود. بچه انسان نیز همین حال را دارد و بازیهای مختلف در زندکانی آتیه او بطور مستقیم یا غیر مستقیم مفید فائده واقع میشود. هیچ لزومی ندارد در فکر بازیهائی که اسباب و وسائلش فراهم نیست باشند بلکه بازیهائی که مخصوص خاک پاک خودمان است از قبیل قایم بازی، ترنا بازی، الک دولک، جفتک چارکش، مرد مرد من و غیره نیز&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>7quekgzkb8sai44ieuskyb7y7he3o5a</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 6, 1305 SH.pdf/۱۱</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97927</id>
    <revision>
      <id>304862</id>
      <timestamp>2026-10-14T14:09:11Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۱۸–۱۹</comment>
      <origin>304862</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4772" sha1="8j39jxwskvpv9g4w7ftkpvvk07xso5q" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۱۸|}}
دارای منافع بسیار است. مقصود نکارنده این نیست که این بازیها باعث میشوند که چون طفل بحد رشد رسید و مرد شد وزیر میشود. نظر ما مخصوصاً متوجه فوائد معنوی آن است نه صوری و مادی.

حالا باید دانست که خوشی و راحتی بچه بسته به توجه مادر است مادر باید وسائل آسایش فرزند خود را فراهم سازد. مادر است که میتواند قسمت معظم موفقیت وسعادت طفل‌را درآتیه تضمین نماید. اما چگونه مادری؟ مادری که از نگهداری بچه و پرستاری و خانه داری درست مطلع و واقف باشد. زیردست مربیان صحیح تربیت شده باشد والا رفتار مادر نسبت بفرزند همین طور است که می بینید و طفل هم دارای {{ناخوانا|حدس: همان}} کج خلقی، بد دهنی، نا مهربانی و بعلاوه گرفتار ناخوشی، رنک پریدگی و بیحالی.

{{و|―――}}

{{و|{{بزرگتر|'''چگونه اطفال‌را باید تربیت کرد؟'''}}}}

{{کوچک|مقاله ذیل که یک جزء از سه قسمت مقاله است در این شماره درج کردید امیدواریم بانوی فاضله بقیه انرا هم باداره بفرستند که مادران حقیقی اطفال خود را از روی این اصول تعلیم دهند.}}

تعلیم اطفال بر ذمه والدین است که آنها را طوری پرورش دهند که اگر درمحیط جور بجور و متفاوت واقع شوند نترسیده و در عالم زندگی‌از مجاهده برای کامیابی قاصر نیایند (دیسیپلین) آن اصولی را میگویند که این تناسب با محیط نتیجه آن است. اغلب مردم باشتباه رفته و تصور میکنند دیسیپلین بعنی شکستن عادات بیفایده و غیر ضروری است. بعقیده آنها اطفال یک سلسه اخلاق زشت و نا هنجاری قبل از آنکه دارای صفات و اخلاق

{{سصم||۱۹|}}
حسنه باشند دارا هستند که بایستی در رفع و اصلاح آنهاکوشید. برای آنکه عادات سودمند و اخلاقهای مفید را در اطفال بنا کنیم، باید از طفولیت آنها را مطابق اصول محکم تربیت‌نمائیم. مطابق شرح فرهنگها وقاموس لغات‌دیسیپلین دارای دوقسمت است اول: بناکردن عادات سودمند، دوم تغییر دادن سلسله عادات غیر مفیده.

بنای عادات سودمند و مفید اهم قسمت اصول (دیسیپلین) مذکور است. اگر عادات مفید وسودمند بحال جامعه در اطفال جایگیر شود دیگر عادات زشتی‌باقی نمی ماند، اعم ازاینکه این عقیده (که هرطفلی درگناه وارد میشود) صحیح‌باشد یا نه، چیزی که معلوم است این است که طفل بسائقه طبیعی بهر طرف آواره و متمایل میشود. ولی این مسئله با اسلحه و لوازم اولیه طفل مصادمه و تلاقی نمیکند. اطفال با ظرفیت و استعداد بعالم قدم میگذارند و جز سلاح ظرفیت چیزی با خود همراه ندارند. باآن ظرفیت و استعداد تشکیل عادات میدهند ولی ازاول فاقد عادتند هر نوع عادت رذیله وهر دسته اخلاقی که در اطفال می بینید یا نتیجه تعلیم اولیه است که قصداً یا غفلة باو یاد داده اند یا نتیجه محیط است. وقتیکه یک عادت بدی درنهاد طفل جا گرفت باید آنرا با وسایل ممکنه از خاطر او بیرون کرد و بجای آن خصلتهای مفیده تزریق کرد، شکستن عادات و بر طرف کردن اخلاقی از نهاد طفل امکان پذیر نمیشود مکر بجای آن جانشینی از عادت وصفت خوب قرار داد. وقتیکه میکوئیم فلان اخلاق از فلان طفل سلب شده است میرساند که جای انرا اخلاق دیگری گرفته است.

در اطفال باید حس یقین واطمینان تزریق کرد، نتیجه دیسیپلین خوب این است که در نهاد طفل یک حس اطمینانی ایجاد شود و ایجاد چنین حس&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>8j39jxwskvpv9g4w7ftkpvvk07xso5q</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 6, 1305 SH.pdf/۱۲</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97928</id>
    <revision>
      <id>304863</id>
      <timestamp>2026-10-14T14:09:44Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۲۰–-</comment>
      <origin>304863</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5495" sha1="0tx7pa7my6qqd6ok27ometqcsf2stbd" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۲۰|}}
فقط در سایه مواظبت و صحت اعمال والدین پیدا میشود. اطفال نباید مترددو مشکوک بمانند، ظرفیت و استعداد و روحیات طفل باید در نظر والدین اهم و اقدم پرورش و تعلیم باشد، تمام قوانین اخلاقی که والدین برای اطفال موضوع میکنند باید اولا مناسب با ظرفیت و روح آنها باشد و بعد متین و قوی و حساس باشد، اگر غیر از این باشد قضیه بر عکس میشود. معلوم است این نقص دیسیپلین را میرساند و حس اطمینان را سلب میکند و طفل را بحالت تردید و ریب میاندازد.

اطفال که قدری رشد میکنند برای بنا کردن دسته ای از عادات در یکموقع معین حاضرند و از انزمان باید ما استفاده کنیم روح اطفال را در اینموقع بشناسیم ازسن ۵ الی ۹ سخت ترین موقع تعلیم اطفال است. عاداتی که بی اندازه لازم ولی تحصیل آنها مشکل است باید قبل از آنکه طفل پا بدایره این سن بگذارد تعلیمش داد. یکدسته از مشکلات غامضی که پیش میاید وراجع باصول تعلیم است اینست که باید صفات مهم و خصائل بارزه را قبل از سن پنج به اطفال تعلیم داد.

مثلا عادات خواب، ترتیب غذاهای مرتب وصحیح وغیره را باید از ایام طفولیت به اطفال نشان داد. بچه ها باید لباس خودشانرا خودشان بپوشند و بمحض احضار بی چون و چرا حاضر شوند قصور در تعلیم این عادات اصلیه وابسته بیکی از دو چیز است: یا چیز هائیکه با سن شان مقتضی نیست بانها تعلیم میدهند یا سعی وعجله می‌کنند که چیز های زیاد را که فراخور حال آنها نیست در آن واحد تحمیل مغزشان کنند. به بچه نمی شود یکدفعه حالی کرد که سر میز غذا باید چنین و چنان بنشینی، آرام باشی، اطاعت کنی، قاشق را چطور بر داری و چنکال را چه موقع استعمال کنی، غذائی که در

{{سصم||-|}}
{{و|{{بزرگتر|'''هفتمین سال مجلهٔ عالم نسوان'''}}}}

شش سال است که‌از تاریخ تأسیس و انتشار مجلهٔ عالم نسوان‌میگذرد در ظرف این مدت عالم نسوان خدمات خودرا بلاانقطاع انجام داده است: –

این مجله علمدار کارزار با کسانی است که مانع از ترقی زنان ایران شده و برای اختناق آزادی نسوان هر ساعت کچلک بازی درآورده و عروسی میارایند. باوجود موانع حاضره این مجله از پیشبردن منظور اصلی خود که هوا خواهی ترقی زنان است باز نمانده، و مانند چراغ کم نوری درظلمت جهل این مملکت شعاع ضعیف خودرا پراکنده کرده‌است. شش سال تمام این‌چراغ نیم‌مرده محیط مملکتی را با نورکم فروغ خود روشن نکاهداشته است که سرتاسر آن ابرهای غلیظ جهالت سایه افکنده و باوجود یأس و ناامیدی ونیم خاموشی مدت مدیدی بعالم نسوان ایران خدمت کرده است. یک ماه دیکر سال هفتم خودرا شروع میکند. باهمان نیات وهوا خواهی ترقی زنان، ما باعزمی راسخ وجدی درعرصهٔ زندگی زنان داخل شده، واینچراغ را بدست زنان ترقیخواه این مملکت میدهد، شاید موقعیت و زمان خود را درک کرده بدانند کیستند وچگونه باید زندگانی کنند! باآنکه این مجله برای هدایت زنان عقب مانده ایران دلیل راه است، ولی هنوز درنظر ما حکم همان چراغ نیم‌مرده‌را دارد. فروغ این چراغ هرچه قوی وخیره کننده باشد درمیان ظلمات جهل خانواده‌های ایرانی چه اثری دارد! در این مملکت چندین عالم نسوان لازم است که پیام آزادی را بزنان برساند. میگویند یک دست صدا ندارد، این مجله هم درحکم همان یکدست بیصدا است که هر چند طبقات ظلمت جهالت را می شکافد اثری ندارد. ولی چون آثار باز شدن ابرهای نادانی وصاف شدن هوا درجبههٔ افق‌مملکت نمایان میشود {{ناخوانا|حدس: امروز}} زمینه مساعدی برای ترقی آماده گردیده‌است. ما این دست را باوسایل‌ممکنه {{ناخوانا|حدس: باطراف}} این مملکت میگردانیم باشد که در این‌بین ها بدست دیگری برخورده {{ناخوانا|حدس: صدائی}} کند که طبقهٔ اناث ایران ازخواب بیدار شده و بوظایف خود اقدام کنند.&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>0tx7pa7my6qqd6ok27ometqcsf2stbd</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 6, 1305 SH.pdf/۱۳</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97929</id>
    <revision>
      <id>304864</id>
      <timestamp>2026-10-14T14:10:18Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ -–۲۱</comment>
      <origin>304864</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4924" sha1="8j3w2sn12vzsqzn9t30vw2pr4q4d41a" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||-|}}
بهمین امید روشن درصدد آن برآمدیم که برمزیت مجله بیافزائیم. لذا ازآغاز سال هفتم مجله را ماهانه قرار دادیم که هرماهه طبع وتوزیع گردد. علاوه براین مجله امسال دارای مزیتی دیگراست که از طرف نویسندکان مطابق شرح ذیل رشته‌های مطالب معینهٔ که در مقابل اسم هریک نوشته شده است مقالاتی نوشته میشود که مفید و جامع و اطلاعات نویسندکان مزبور را در رشته های مطالب مخصوصه میرساند: –

دلشاد خانم چنگیزی – مقالات فکاهی انتقادی

میسز بویس – مقالات راجع به خانه داری

میسز مکداول – امراض اطفال و تربیت کودکان در سالهای اول

مهر انگیز پیشداد – تربیت اطفال

عفت خانم سمعیان – اخبار آزادی زنان

اختر خانم وزیری – مقالات اساسی

همدم خانم نبوی – تراجم مشاهیر

م. جلالی – مقالات اخلاقی

آقای علیمحمدخان عامری – مقالات علمی و فنی

آقای ا. اسکندری پور – متنوعه

آقای ا. شایکان ملایری – مقالات ادبی و قصص کمدی

باضافه درنظر داریم که درهرشماره قسمتی ازکتابهای «نسل آینده» و «سرکامیابی» ترجمهٔ نکارنده مجله – میرحسین حجازی را درج کنیم باتمام مزایای فوق که بعمل آمده است مجله را باقیمتی نازل می‌توانید بخرید.

وجه اشتراک آن در طهران ۱۵ قران و هر ولایات ۱۸ قران. در صورتیکه اگر میخواستیم وجه اشتراک مجله را از روی آبونمان سابق تقویم کنیم بیش‌از این می‌بایست قرار داده باشیم. ولی چون عشق مسلک و منظور ما که آگاهی و ترقی زنان است بامید انتشار آن درهر شهر وجه‌اشتراک آنرا {{ناخوانا}} قرار دادیم که هر خانواده بتواند یک شماره از آن سالیانه اشتراک کنند.

{{سصم||۲۱|}}
در جلو داری از آن بخوری و چه وقت بخوابی. این ترتیب آشفته و درس غامضی است.

اطفال باید عادات تازه را باسانی تحصیل کنند. لازم است که در اطفال هرچه زودتر عادات اساسی را بنا کنند. – یعنی اگر عاداتی که درسن صباوت باید بیاموزند بتعویق افتد قبولا ندن آنها به اطفال کار آسانی نیست، ما دراین جا سه راه برای تصنیه اخلاق اطفال ارائه میدهیم. اول در محیط آنها چیز های زیادی است که آنها را ضرر میرساند از قبیل آتش، چالاب عمیق، اشیاء سمی و غذاهای نا مناسب. اغلب مربیان اطفال میگویند باید اطفال خودشان تجربه از چیزهای مضر حاصل کنند. مثلاخوب است که یکدفعه دست باتش بزنند تا ضرر آنرا احساس کنند. اما در موضوع چالاب نمیشود همان امتحان را محک قرار داد مگر آنکه یک قسمت از بدن طفل را در آب فرو برد. سرهم رفته در تمام پیش آمد ها و حوادث باید طفل مطیع باشد تا بیم خطر نرود. یکوقتی طفلی درکنار جاده برای تماشای عابرین، عرابه ها و اتومبیل ها ایستاده بود پس از قدری تماشا خواست بخانه بر گردد اتفاقاً اتومبیلی از دور پیدا شد که در کمال سرعت بطرف طفل میامد. طفل مادرش را در آن حین دید، دیدار مادر اتومبیل و خطر وهمه چیز را از نظرش برد بی تابانه بطرف مادر دوید ولی مادرش خطر موقع را فهمید و میدانست اگر پسرش از کنار جاده یکقدم بطرف او بردارد اتومبیل اورا بزیر خواهد گرفت بس با کمال آمریت و تحکم و با صدای بلند فریاد زد پسرجای خودت بایست! ولی این تحکم سابقه نداشت و دماغ طفل باطاعت عادت نکرده بود بی پروا قدم برداشت. خوشبختانه اتومبیل چی از دور شاهد قضیه بود لذا راهرا قدری کج کرد تا طفل از خطر جست. اطفال باید چنان باطاعت عادت کرده باشند که&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>8j3w2sn12vzsqzn9t30vw2pr4q4d41a</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 6, 1305 SH.pdf/۱۴</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97930</id>
    <revision>
      <id>304865</id>
      <timestamp>2026-10-14T14:10:50Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۲۲–۲۳</comment>
      <origin>304865</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4444" sha1="5ch3du97j3cbz8p1wqf2eaw0vak1szb" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۲۲|}}
بمحض یک اشاره اطاعت کنند!

{{و|'''غدغن'''}}

باسم غدغن یعنی چیزهائیکه اطفال نباید بکنند بعضی رسوم اجتماعی هم دسته بندی میشود. مثلابطفل باید تعلیم داد که انگشتش را بسوراخ بینی فرو نبرد و اگر والدین سعی کنند که‌این قانون را یعنی ({{ناخوانا}} احتراز اطفال از چیزهای بد) بانها بفهمانند دیگر لازم نیست که یکان یکان ضررها وخطرات را برای انها انگشت شمار کنند چون طبعاً اطفال بسایر مخاطرات پی می برند.

{{و|―――}}

{{و|'''برای گرئیدن چه موقعی مناسب است.'''}}

پیر مرد سالخوردهٔ که تجربیات فراوان در روزکار کرده، درعقل و کیاست هم بهرهٔ تام دارد باین سؤال بفرنج جواب داده است. گریستن در روز دوشنبه که روز اول هفته است شوم میباشد. اگر سه شنبه گریه کنی چشمانت سرخ میشود. گریه در روز چهارشنبه سر اطفال و سایرین را درد میاورد. بدبختی اینجاست که اگر پنج شنبه اشک از چشمت بیاید دیگر جلویش را نمیتوانی گرفت. معلوم است که گریه در روز جمعه هم خوب نیست چون بچها و هم بازی ها را غمکین میکند. هر گز روز شنبه گریه مکن چون این روز برای کار و طبعاً انسان ملول میشود. سرشک چشم شما در روز یک شنبه خیلی تلخ وغم انگیز است، اطفال بهیچوجه دوست ندارند شبها را هم بخوابید – اما در مواقع دیگر برای گریه آزادید و مانعی نیست ولی در روزهای مذکور حق ندارید مگر در مواقع تنگی وضرورت که اتفاقات دردناک آنرا لازم نماید!

{{سصم||۲۳|}}
{{و|{{بزرگتر|'''محبت بجای همه آداب'''}}}}

رشتهٔ مطالب من راجع باداب و رسوم اجتماعی امریکائیها در شمارهٔ قبل خاتمه یافت. ولی چند مطلب اساسی هنوز هست که میل دارم توجه مطالعه کنندکان را بطرف آن جلب‌کنم، زیرا بنظر من این مطالب برای‌هر ملت و مملکت مناسب و مفید است.

اولا لزوم صمیمیت در زندکانی اجتماعی. هرگاه مراودهٔ اجتماعی فقط ظاهری باشد هیچ فایده و خوشی در آن متصور نخواهد بود. اگر آرزو و اشتیاق زنی فقط دوستی بااشخاص طبقات عالی یا متمولین است بزودی اقوام و خویشان خود را خواهد دید که باآنها ابداً مراوده و دوستی ندارند بعلاوه اگر کسی مشتاق است که بزرگان زندگی اجتماعی او را بشناسند و این میسر نباشد و یا برای بی اعتنائی و عدم توجه جامعه مثلا در مجالس و محافل او را دعوت ننمایند اوقاتش تلخ میشود. ولی برعکس شخصی که راضی است باندازهٔ قابلیتش شناخته بشود و اهمیتی به تملقات و توجهات اشخاص متمول ندهد حواس او هیچوقت متزلزل و مغشوش نخواهد شد و همیشه از زندگانی خویش راضی و خوشنود است. مکرراً زنان و مردان فقط برای حفظ آبرو و اینکه جلو مردم جلوهٔ داشته باشند در مهمان نوازی افراط میکنند. هرکس که بمنزل این قبیل اشخاص داخل شود دقتش‌بمبلهای قشنک و اقسام مختلف خوراک که آماده است جلب میشود ولی آن صمیمیت واقعی‌و محبت حقیقی راکه بدون آن تمام چیزها هیچ شمرده میشوند مشاهده نمیکنند ثانیاً هیچ کدام از آداب و رفتار نمیتوانند نقص و فقدان روح محبت ومهربانی را جبران کنند. ادب ظاهری که صمیمی نباشد پایداری ندارد&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>5ch3du97j3cbz8p1wqf2eaw0vak1szb</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 6, 1305 SH.pdf/۱۵</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97931</id>
    <revision>
      <id>304866</id>
      <timestamp>2026-10-14T14:11:22Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۲۴–۲۵</comment>
      <origin>304866</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4406" sha1="rx4zl71zqxczm4weygrysb5pssc3oym" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۲۴|}}
و بزودی از بین میرود. شخصی ممکن‌است که درطریقهٔ صحیح معرفی کردن دونفر بیکدیگر و یا انجام کارهای دیگری مانند اینها درتردید باشد اما محبت ومهربانی قلبیش اورا از هرگونه خطا خلاصی و رهائی میدهد. جملهٔ کوچک قشنگی در زبان انکلیس باین مضمون است: که چیز های نیکو را بطریق مودت در قول و فعل بجا آریم.

شخصی مودت واقعی دارد که پیران را محترم شمارد و مریضان و شلان و کوران را توجه کند و بانوکران خود مهربان باشد و درموقع لزوم از بردن هرگونه رنج و زحمت مضایقه نداشته باشد. چند وقت قبل درکتابی خواندم که روزی ناپلیون باعدهٔ از صاحبمنصبان خود ایستاده بود در آن حین زن فقیری را مشاهده کرد که بابسته سنگینی از میان میدان عبور میکند. ناپلیون پیش رفته بسته را گرفت وتا منزل آن زن برد. وقتیکه نزد صاحبمنصبان متحیر و مبهوت خود که بیحرکت ایستاده متوجه قضیه بودند مراجعت کرد بانها گفت. همیشه صفات و عادات شرقیها را در نظر داشته باشید که پیران را محترم بدارید. ادب واقعی گرانباران را مثل پیران محترم میشمارد. این خصلت درنظر همه مقبول و پسندیده است.

{{و|―――}}

{{و|{{بزرگتر|'''معروفترین تایپیست اروپا'''}}}}

تصور میکنید این شخص‌کیست؟ یک‌مرد، یک زن یایک پسر! شاید هیچکدام. زیرا مطابق تحقیقی که بعمل آمده زبردست ترین تایپیست اروپا دختر نوزده سالهٔ انکلیسی است که درهر دقیقه ۱۴۲ کلمه باماشین مینویسد.

{{سصم||۲۵|}}
ترجمه از مجلهٔ (اوت لوک) امریکائی

بقلم یکی اززنان ترک.

{{و|{{بزرگتر|'''تعدد زوجات در ترکیه خاتمه یافت!'''}}}}

دیگر در مملکت ترکیه حق طلاق مخصوص مردان نیست، قانون کشوری سویس جای‌گزین قانون سابق شده‌و مرد رااز حق اولیه ومطلق‌العنانی ساقط کرده است. این نهضت بزرک روز جدیدی در عالم نسوان شرق است.

تقریباً مسئلهٔ عقد و ازدواج یک قضیه غامض و لاینحلی شده بود. زنان و حتی مردان هم از این ترتیب ناراضی بودند. خانواده‌های متشتت و پریشان لایق اداره کردن ترک جوان نبودند، برای جلوگیری ازتخطیات مردها و قطع نفوذ آنها که زنان خود را بدون هیچ مجوزی طلاق میدادند، قانون جدیدی که تقریباً ترجمهٔ‌از قانون عمومی سویس است بمجلس ملی ترک‌پیشنهاد گردید. اکنون هیچ شوهری بدون آنکه در محکمه صالحه برای لزوم طلاق‌زن خود دلائلی اقامه کند نمیتواند زن خود را از خانه خارج نماید و همچنین از تعدد زوجات جلوگیری نموده است. با آنکه مردان ترک آنقدرها رضایت باین مسئله ندارند ولی زنان معرفت دیده و آگاه که بحق خویش اطلاع‌حاصل کرده‌اند مجال طفره و تعلل باقی نگذارده اند. زمانی که مردان با زنان خود چون غلام و زرخرید معامله میکردند در ترکیه گذشت و در عالم اجتماع‌این ملت صبح روشنی نمایان گشته است.

اما در همین حال این قانون حد معینی برای زنان قائل میشود و نمیگذارد این دسته هم هرچه بخواهند بکنند ویا ازاطاعت شوهر خود تن‌باز زنند، مگر آنکه دلائل خودرا باشهود عادل بمحکمه ارائه داده و برای‌فیصل&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>rx4zl71zqxczm4weygrysb5pssc3oym</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 6, 1305 SH.pdf/۱۶</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97932</id>
    <revision>
      <id>304867</id>
      <timestamp>2026-10-14T14:11:56Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۲۶–۲۷</comment>
      <origin>304867</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4751" sha1="io36co9ntvggah751hjreccerd3tz90" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۲۶|}}
امر منتظر رأی ودستور قضات باشند. دیگر هیچ مردی درحالت مستی، غضب و یا جهات اخلاقی دیگر نمیتواند بدون جهة همسر دیرین خود را از خود جدا سازد. آیا نمیشود گفت‌که زنان ترک دارای تساوی حقوق بامردها شده‌و مجلس ملی هم سند لیاقت و فطانت آنهارا امضاء کرده است؟

سال ۱۹۰۸ میلادی که‌بدو انقلاب‌وهیجان ملت ترک‌است، میشود گفت روز تازهٔ را ارمغان آورده و درتاریخ این مملکت نشانه جدیدی نهاده است. رویهمرفته تمام ترقیاتی که امروزدر ترکیه دیده میشود زائیده اقدامات قائدین این انقلاب است که باشور و ایمان کامل آنرا برپاداشتند. این‌انقلاب باعث این‌همه تطورات شده‌و کم‌کم این ملت را باملل همسایه مترقی همدوش میکند. یکی از نتایج این انقلاب وضع قانون جدید است که حربهٔ مردان خود پرست را از کفشان بیرون آورده و در مقابل وجدان و حقیقت متواضعشان ساخته است.

این انقلاب بدختران وزنان اجازه تحصیل معرفت داده و برای کسب دانش آزادشان ساخته است؛ نتیجه کمال و ادب بیداری زنان ازخواب غفلت و بندگی گردید، زیرا دیگر برای این طبقه استطاعت تحمل ذلت و خواری باقی نمانده بود.

خلاصه قانون جدید زن‌و مردرا مساوی دانسته و درحقوق انسانیت بهردو یکسان نکاه میکنند، زن را در مقابل مرد و مرد را در مقابل زن تفاوتی ننهاده‌و نمیگذارد تمایلات مرد نصف جامعه‌را ضایع‌و بیکاره باربیاورد. یک‌ضرب‌المثلی درمیان ترکهاست که معروف خاص وعام آنها میباشد. میگویند «از زمانی‌که زنان لباس خود رامطابق آخرین شکل پاریس دوختند اصولا تعدد زوجات خاتمه یافته – چه که مردطاقت تحمل مخارجات کمرشکن را ندارد.

{{سصم||۲۷|}}
{{و|{{بزرگتر|'''قانون ازدواج'''}}}}

حکومت ترکیه جدیداً قانونی وضع کرده‌که طالبین ازدواج بایدمعاینه طبی شوند وپس ازمعاینه اگر درآنها مرضی که مانع مزاوجت‌باشد مشاهده‌نشود اجازه داده میشود و نیز پس از معاینه، طبیب بر ذراع چپ آنها علامتی میگذارد که آنعلامت دلالت دارد که این شخص از امراضی که مانع مزاوجت باشد عاری است.

{{و|{{بزرگتر|'''درمیان طبقهٔ نسوان'''}}}}

جدیداً یکی ازخیاطه های پاریس که اولاد ارشد مردکارگری است و سنش از ۱۵ سال تجاوز نکرده است باسوزن‌زنی مقامی احراز کرده که‌عایدات و حقوقش معادل در آمد یکنفر مرد قابل و کاری است. یعنی بچهل هزار فرانک بالغ میشود. وقتی که در مجمع کارگران بلدیه داخل شد او را بایازده نفردختر دیگر که در تمام پاریس در صنعت خود مشهور شده بودند برای هنر آزمائی دراطاقی برده و دررا بروی آنها بستند. این تقفل ضد آزمایش هنربود مقدرات آینده و شهرت آینده این چند نفر خیاط در این اطاق معین میشد بعد از سه‌روز لباسها دوخته و حاضر شد، زیبائی البسه چشم بیننده راخیره میساخت. ولی‌در دوخت خیاطه هنرمند مذکوردر فوق سلیقه و ذوق وظرافت جلوه کرده، جای قبولی برای هنر دیگران نگذاشته بود – بتصدیق خبره های با سلیقه رخت این دختر مرغوبتر و دلرباتر از مال سایرین بود. نتیجه این‌شد که امروز اغلب خیاطخانه های معروف پاریس مشارالیهارا بهمان مبلغ گزاف اجیر می‌کنند. آیا این شمارا بهیجان نمیاورد وقتی‌بشنوید، این دختر قبل از این هنرنمائی عایداتش ۱۳۵ فرانک بود؟!&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>io36co9ntvggah751hjreccerd3tz90</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 6, 1305 SH.pdf/۱۷</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97933</id>
    <revision>
      <id>304868</id>
      <timestamp>2026-10-14T14:12:29Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۲۸–۲۹</comment>
      <origin>304868</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3977" sha1="1ifgdw4p7o3i4ocyp144x5rcayxg5zn" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۲۸|}}
{{و|{{بزرگتر|'''یکدختر دلیر و امین میشود.'''}}}}

اسم یک دختر انکلیسی چهارده ساله ای در فهرست اسامی شجاعان ادارهٔ نور افکنی بحری انکلیس ثبت است. مدت ۴۸ ساعت بدون لمحه ای استراحت یا لحظه ای خواب در سرکار حاضر و ماشین را کوک میکرد. پدر و مادرش که برای تهیه ذخیره بساحل رفته بودند بعلت حدوث طوفان سختی نتوانستند مراجعت کنند. عقل و عاطفه این دختر کوچک اورا به فحص و کاوش بر انگیخت تا با تحمل دوشبانه روز سختی و مرارت والدین عزیزخود را ازمیان انواع مخاطرات بساحل نجات رساند. نام «گریس دارلینک» درجریده عالم ثبت و نشان او هنوز باقی است زیرا در۱۸۳۸ در جزیرهٔ «فازن» چند تا تحت البحری شکسته را از خطر غرق نجات داد. سمت پدرش در آنجا چراغداری دریائی بود. ملت دراذای خدماتش مدال طلائی بدو ارزانی داشتند ولی پاداش خدمات این طفل فطین ۱۹۲۶ پیش از اینهاست که با مراقبت طولانی خود مدلل کرد سن و مقتضیات آن مانع انجام تکلیف نیست.!

{| style=&quot;margin:auto; border:2px solid black; width:80%&quot;
|
اگر مایل اصلاح خانواده ها و تشکیلات آن هستید و میخواهید اوضاع اجتماعی ترقی کند مرا بخوانید و بدوستان خود معرفی کنید. عالم نسوان با شور و عشق مسلک برای فراهم نمودن این منظور چاپ میشود
|}

{{سصم||۲۹|}}
{{و|{{بزرگتر|'''ادبیات منثور'''}}}}

{{و|مرثیهٔ چینی}}

{{و|{{بزرگتر|'''مادر جان آیا پدرم برگشته است؟'''}}}}

مادرجان آیا پدرم برکشته است؟ عجب! مگر هنوز از اداره مراجعت نکرده؟ پدرم وعده انعام کتاب قشنگی بمن داد و بنا است برای خواهرم هم عروسکی بخرد.

اینها سخنان یک طفل {{ناخوانا|حدس: خرد}} سالی است که از دیر آمدن پدر بخانه خاطرش آشفته گردیده و از مادرش دلیل آنرا میجوید.

چنانکه در طلوع فجر از کرانه افق ابر های رقیق رنگارنک زیبا و قشنک بشارت بامداد و طلیعه خورشید را میدهد صباحت منظر ولطافت بیان این دو طفل هم در این کلبه محقر مبشر صلح و سلامتی وابتهاج بود. مزیت دیگریکه این خانه دارد این است که مادری رؤف ومهربان، پدری زحمت کش و رنجبر ولی خوشرو و خوشرفتار تاروپود زندگانی این عائله کوچک را بهم بسته است. این دورفیق محنت‌کش تمام مشقات زندگانی را بخود هموار میکردند و شیرینی و ملذات زندگی را جز پروراندن این دو طفل صبیح نمیدانستند، فرشتکان رحمت و مبشرین صلح و سلامتی درفراز این خانه سایه افکنده‌اند.

این مادر دلسوز و کدبانوی توانا گاهی اطفال گرام خود را باتلطف و زبان چربی نوازش میکند زمانی عطوفت مادری بجوش آمده بوسه گرمی از لبان غنچه جگر گوشکان خود بر میدارد خوشترین ساعات زندگانی این زن همان اوقاتی‌است که به ترتیب وانتظام امورخانه پرداخته یا به پرورش فرزندان دلبند خود مشغول است.&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>1ifgdw4p7o3i4ocyp144x5rcayxg5zn</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 6, 1305 SH.pdf/۱۸</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97934</id>
    <revision>
      <id>304869</id>
      <timestamp>2026-10-14T14:13:02Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۳۰–۳۱</comment>
      <origin>304869</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4450" sha1="6qv1wi768de7jpqi96ffegavovrhh4b" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۳۰|}}
طفل از دیر آمدن پدر خسته خاطر و ملول شده از روی بی‌صبری بعادت بچگانه از مادر خود سؤال میکند، مادرجان به بین شب شد چراغها درهمه جا روشن گردید و شام ما الان حاضر و آماده است به بین چطور بخار از روی پشقاب غذای پدرم متصاعد است ولی از پدرم هنوز خبری نیست. طولی نکشید دق‌البابی شد این طفل معصوم با کمال اضطراب و نگرانی خود را بدر نزدیک میکند، ای، وای باز پدرم نیامد – این صدای پدرم نیست گویا بیکانه‌ایست که میخواهد پدرم را ملاقات کند حالا هم که وقت ملاقات نیست!

مادر با قلب مرتعش وحالت‌آشفته ای بطرف در میدود – آواز هراسناکی از پشت در بلند شد – ای زن تیره بخت قاصد مرک پیامی مخصوص برایت آورده است. از شنیدن این سخنان دنیا در نظر این زن محنت کش تیره و تار گردید قوا همه بسمت دماغ متوجه شد، مشاعرش از تعقل و ادراک فروماند، طپش جگر خراش سامعه فرصت نمیدهد باقی پیغام را بشنود. این سنخ اخبار اصلا در هرکس اثر شوم و دهشتناکی دارد جمله اول برای تهیهٔ بد بختی آتیه زن کافی بود آن خبر رقت انگیز این بود – تسلیم انکلیس – شلیک پلیس – کلوله درشانه اش جاکرده – در وسط جاده جسمش بی‌حس وبی‌حرکت افتاده است دنیا عکس سیئات اعمال بنی‌آدم را در این حادثه ناگوار با نظر عبرت وتعجب می نکرد، بیوه زنی با دو طفل محنت زده و یتیم‌خود پیرهن صبر را پاره کرده شیون کنان بدور جنازه مرد کارکری زاری میکردند. –

برو ای روح پاک و بی آلایش برو! جائی ساکن شو که نه صدای زاری اطفالت نه ضجه های دردناک زنت و نه‌اخبار هول انگیز اعمال آدمیانرا بشنوی.

'''برو، وبرای قاتلانت مغفرت بطلب – روزی بمملکت چین یعنی وطن'''

{{سصم||۳۱|}}
مألوفت که آنقدر بان علاقه داشتی بر گرد که عدالت و امنیت در آن جا حاکم مطلق باشد، زمانی در این عالم قدم گذار که رؤیای «اخوت و مساوات» تعبیر صحیح و مناسبی پیدا کرده باشد.

{{و|―――}}

از اداره تحریرات مجلهٔ بیروت

{{و|{{بزرگتر|'''طریق اعتماد'''}}}}

{{و|مصاحب محبوسین.}}

ماتیلد لارید، نام زنی از اهالی فینلند است که هنوز حیات دارد. سرگذشت زندکانی او نوشته شده، خواندن آن بدون آنکه خواننده را بهیجان و انقلاب آورد صورت پذیر نیست. از اول جوانی این دختر عزم خود را جزم نمود که زندکانی خود را وقف راحتی و آسایش حال محبوسین مملکت‌و وطن عزیز خود سازد. تا چهل سال صحت و توانائی، وقت و مایه برای اجرای تصمیم خود نیافت، ولی مأیوس نگردید. قصد او فقط اصلاح مجالس نبود بلکه میخواست محبوسین را با محبت و ملاطفت خویش یاری کند. اما در آتیه در ردیف «الیزابت نوای» یک نفر مجدد و مصلح بزرک بشمار خواهد رفت. با سعی و کوشش، همت و ثبات بی نظیر خود طریق اصلاح را نشان داد و راه جدیدی باشخاص خدمتگذار و محب نوع ارائه داد.

{{و|'''دلسوزی یکدختر.'''}}

خدمت او اینطور شروع شد. وقتیکه بسن هفت سالگی رسید روزی چشمش بدکان آهنگری مقابل خانه افتاد. آنجا دید آهنگر زنجیر آهنی را که از سورت حرارت قرمز شده دور قوزک پای مرد مجرم بست. این منظره او&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>6qv1wi768de7jpqi96ffegavovrhh4b</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 6, 1305 SH.pdf/۱۹</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97935</id>
    <revision>
      <id>304870</id>
      <timestamp>2026-10-14T14:13:35Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۳۲–۳۳</comment>
      <origin>304870</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5096" sha1="sia99q4hmvcndhjtscny64yw4jbawn8" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۳۲|}}
را تکان سختی داده و برجای لرزانید ولی معلمش نگذاشت که تا آخر واقعه را به بیند، لذا اورا ازکنار پنجره بیک‌طرف کشید. «ماتیلدلارید» گفت اگر شخص محبوس طاقت تحمل این درد را دارد، من توانائی و قدرت دیدن‌آن را ندارم»! این دختر بزرک آن منظره مخوف را در تمام عمر از نظر نراند بلکه این عمل فجیع را که با یک انسان نمودند در لوح پاک خاطر نوشت، همینطور دراین‌نکته عمیق شده و دربارهٔ محبوسین تفکرمینمود. موقعیکه بسن هیجده سالگی رسید با تجربیات مذهبی ووقوف کاملی که دراین رشته‌تحصیل نموده بود آرزو میکرد که زندکانی خود را وقف خدمت خدا کرده و از آن راه بینوایان را امداد نماید. پس از آن دراین فکر افتاد که بهتر خواهدبود اگر کار خود را در میان محبوسین شروع نماید، زیراه تفقد و رسیدگی بحال این اشخاص بنظرش انجام خدمت منظور بود. ولی ابتداء ترس وواهمه‌داشت که آیا یک دختر ضعیف، تحصیل کرده و با تربیت میتواند میان محابس قدم زده و با مردان خشن و زبر صحبت نماید! در آن روزها کلام یکی از انبیاء را خواند که نوشته است «ای پروردکار! قدرت تکلم ندارم چونکه طفلم.» پس از آن جواب خدا را خواند «مگو که طفلم زیرا که باید بطرف‌کسانیکه من تو را میفرستم بروی و هر چه ترا فرمان دهم بگوئی. برای دفعه دیگر کتاب مقدس خودرا باز کرد و چنین خواند «روانه شو، برو بسوی اسیران و با آنها تکلم نما.» این دختر بر وحشتی که داشت غالب آمده و پس از مدت کمی اجازه برای ورود بچند محبس فینلاند از حکومت‌شهر تحصیل‌نمود.

{{و|'''محبت ترس را دور میسازد.'''}}

هیچ چیز جز محبت خدا نمیتوانست باین دختر ضعیف جرأت بدهد که داخل محبس شده و با مردانیکه در نتیجه بد رفتاری هائیکه در محبس با

{{سصم||۳۳|}}
آنها شده ودیوانه شده اند مؤانست بگیرد. عده زیادی ازمحبوسین برای شرارت باقی که بواسطه جهالت یا جهات اخلاقی در زندان افتاده بودند، سلب‌آزادی و اثر تاریکی و سختی محبس خلق و خوی آنها را عوض کرده که بکلی‌دیوانه شده بودند. بارها اتفاق افتاد که محبوسین وحشی قصد هلاکت و یا زجر این دختر را مینمودند و همیشه او را تهدید مینمودند. یکدفعه برای ملاقات شخصی که با زنجیر های سنگینی در قید بود رفت. شخص مزبور یکمرتبه بازوانش را که از مچ بهم بسته بودند بگردن او حلقه وار انداخت. نفسش بسختی می‌آمد ولی در این حال سکونت وآرامی خود را از دست نداده سپس بانکاه تیز خویش آنمردرا مخاطب ساخته وگفت «قصد تو بانجام نخواهدرسید» آنمرد او را رها کرد ولی مفر تنک بود.

مرد دیگری سوراخیرا در دیوار باو نشان داد وگفت که این سوراخ در نتیجه ضربت سر تبر من‌است موقعیکه برای کشتن زندان بان تصمیم کرده بودم. همان مرد از او سؤال کرد که با چه قوه وجرئت پا دراین محل گذارده و پرسید که چه چیز او را بر این جسارت وادار میکند. جائی‌که مردان وحشی، سبع، و خاطی قانون حبس اند جای تامل نیست. آیانمیدانی که من بد ترین شخص در فینلند هستم. آیا نمیترسی؟ ماتیدلارید در جواب او گفت. نه. من هیچ نمیترسم، مطمئن هستم که بمن نمیتوانید صدمهٔ بزنید. خدا همیشه با من است و مرا محافظت میکند از این جهت ازهیچ چیز نمیترسم. مرد محبوس از شنیدن این کلمات ساکت شد. بعد از اندکی سر برآورد و گفت من چنین تصور میکردم که هیچ کس در خیال من نبوده و برای آسایش من زحمت بخود راه نمیدهد. تو آمده ای وازاینطریق محبت واقعی خود را بمن ابرازمیداری و مژده میدهی که خدا مرا دوست میدارد؟&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>sia99q4hmvcndhjtscny64yw4jbawn8</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 6, 1305 SH.pdf/۲۰</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97936</id>
    <revision>
      <id>304871</id>
      <timestamp>2026-10-14T14:14:09Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۳۴–۳۵</comment>
      <origin>304871</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4739" sha1="339xr0pztnn0gjwdj5tjajftc50v29i" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۳۴|}}
اگر خدا مردم را عفو میکند پس چرا مردم اینطور نیستند؟ میدانی من با این زنجیر های وزین و مصائبی که روز بروز می بینم حالتم بدتر شده، و قطعاً دوام این ترتیب بالاخره مرا بکلی دیوانه و پریشان خواهد نمود.

{{و|'''در کلیه مصائب'''}}

«ماتیدلارید» با کمال خوشی در تمام مصائب محبوسین دخالت میکرد و در هر موقع که میتوانست بانها مساعدت نماید بی درنک خود را حاضرمینمود شخصی که در دریای نا امیدی غوطه ور بود باو گفت هیچ وقت نمیتواندامید برحمت خدا داشته باشد، زیرا در تمام دوره زندکانیش یک عمل نیک نکرده است. ماتیدلارید حیران شده بود که بچه وسیله ای میتواند از این مرد درخواست رجوع خدمتی کند. اتفاقاً نظرش به ظرف آب جوئی افتاد که معمولا در آن ایام جزء خوراک محبوسین می بود. پس باو گفت من تشنه ام میتوانی قدری از آن بمن بدهی؟ ابتدا آنمرد تصور کرد ماتیدلارید او را مسخره میکند. اما وقتی که دید حقیقة این دختر تشنه است و، پس از گرفتن شیشه آبجو را بجای آب نوشید. فوراً به هیجان آمده و یکمرتبه تکان خورده و بخود کفت «امروز روز بزرگی برای من بوده است.»

حکایت دیگری نشان میدهد، چطور او قول داده بود که در ساعت معین یکی از محبوسین را ملاقات کند. اتفاقاً در راه لغزش خورد و بزمین افتاده پایش بشکست. این پیش آمد اورا از اراده اش باز نداشت پای خود را بست و عازم زندان گردید. وقتیکه محبوس چشمش به پای او افتاد کفت «این برای خاطر من براینددختر واقع شده است. بدین وسائل ماتیدلارید از محبتی‌که درقلب خودداشت وبرای مردم ازآن دم میزد آنرا ثابت ومدلل نمود.

{{سصم||۳۵|}}
مردی را که بجرم تعرض نسبت بزندان بان چند روزی از پرستاریش خود داری کرده بودند اطاقش ناپاک و از کثافت انباشته شده بود، بوی‌تعفن تمام فضا را گرفته و مجال تنفس باقی نگذارده بود. زمانیکهٔ ماتیدلارید برای دیدن او رفت. مرد محبوس تقاضای دعا نمود پس هر دو متفقاً دعا کردند. ماتیدلارید نقل میکند من آنروز لباس تازه ای پوشیده بودم، نمیدانم چه حکایتی بود که پس از بر خواستن ابداً لکهٔ بر آن ندیدم خداوند عهده دار نظافت لباس من در اعماق محبس کثیف شده بود.

محبوس دیگری بگمان آنکه غذایش را بسم آلوده باشند در زحمت وتعب خیالی‌بود. ماتیدلارید تیکه نانی ازاو گرفته وشروع بخوردن کرد. پس از آن آنشخص نانرا از او گرفته و گفت «من میدانم که تو راضی بمرک هستی ولی ما محبوسین احتیاج بتو داریم.

{{و|'''اعتماد اعتماد را جلب میکند.'''}}

«ماتیدلارید» عقیده داشت که سوء ظن فقط دامنه خیانت راوسیع‌تر میکند. طریقه ارائه محبت بگناهکاران اینست که به آنها اعتماد خودرا نشان بدهیم و اطمینان داشته باشیم که انجام اعمال خوب از قوه آنها بر می آید. ماتیدلارید بر روی این قاعده و اصل عمل میکرد. یکنفر از محبوسین در حضور او اقرار کرد که یکدفعه مرتکب قتلی شده است ولی ماتیلد اورامجبور کرد که در محاکمه صریحاً اعتراف بقتل کند وحقیقت مسئله‌را مکتوم‌ندارد. آن شخص کفت خیلی مایلم حقیقت را بیان کنم ولی متأسفانه کسی حرف مرا باور نمیکنند. دروغگوئی من سابقه مرا خراب کرده است. ماتیلد به بیچارگی او رقت آورده گفت ولی من باور میکنم و بتو اطمینان کامل دارم&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>339xr0pztnn0gjwdj5tjajftc50v29i</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 6, 1305 SH.pdf/۲۱</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97937</id>
    <revision>
      <id>304872</id>
      <timestamp>2026-10-14T14:14:40Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۳۶–۳۷</comment>
      <origin>304872</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5102" sha1="n19gghb1ktmpk48o12cp8mkpgkd2tox" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۳۶|}}
بلکه به قضات هم سفارش میکنم که درمحاکمه قول تو را قبول کنند محبوس جواب داد فقط حسن نیت و اعتماد شما میتواند مرا مجبور باعتراف حقیقت کنند. روز دیگر ماتیلد عمداً شنلش را با کیسهٔ پول جا گذاشت و از محبس خارج شد. وقتیکه دو باره بدیدار آن محبوس آمد وکیسه را بر داشت‌محبوس با تعجب باو نکاه کرده و پرسید مگر پولتان را نمیشمارید؟ نه برای چه؟ مگر غیر از شما کسی دیگر اینجا بوده است؟ اما من یک‌شخص دزدی‌هستم. میدانم تو دزدی ولی با وجود این یقین دارم که کیسه پول من پیش شما دست نخورده و سالم مانده است. آن مرد از خجالت آشفته وسرخ شده‌گفت «با آنکه از خبث باطن و شرارت من آکاه هستی چطور درمن ایمانت باقی است؟ ماتیلد درجواب گفت «رمز کامیابی درکارها راجع باستخلاص‌اشخاص اینست» بانها محبت میکنم که ازورطه های مذلت درصدد استخلاصشان هستم و هیچوقت منتظر نمیشوم که تا چیز خوبی از آنها بروز نکنند از بد بختی نجاتشان دهم. همین مطالب را یکی از محبوسین به تعبیر دیگر به ماتیلدا بیان کرد «من وقتی می شنیدم که شما بدون ملازم و نوکر برای تسلی و دلداری زندانیان میروید مبهوت ومتحیر میشدم و زمانیکه معلومم شدکه شما بما اطمینان دارید اعتماد قریب شما باعث آن شد که ما هم به مذهب شما بگرائیم.

{{و|'''جنگل امید'''}}

«ماتیلدا» نه تنها دوستانش را درمحبس مساعدت و محبت میکرد بلکه موقعیکه از بیغوله های زندان هم خلاص میشدند بانها هر نوع کمک میکرد، محبوسین آزاد شده اغلب در اوائل آزادی مشکلات زیاد در جلو دارند، مردم

{{سصم||۳۷|}}
اعتمادی بانها ندارند و کاری بانها نمیسپارند در ایام حبس اغلب صفات خوبشان از آنها زائل میشود، درکار دوام ندارند، زود از زندکانی نا امید شده و دو مرتبه بیک عالم پست وکثیف آلوده بجنایاتی میافتند. پدر ماتیلد برای محبوسینی که از قید زندان خلاصی میافتند زمین بزرگی موضوع کرده بود که بمحض بیرون آمدن ازمحبس در آن کار کنند تا نان خودرا پیدا نمایند. اسم این‌مزرعه را (تای ولا) یا جنگل امید گذاشته بود و فی‌الواقع اسباب امیدواری مردمان بدبخت نا امید میشد. برادر ماتیلد عهده دار کارهای آن زمین بود اما گاهی درمدت غیبت برادرش خودشخصاً کارهارا بعهده میگرفت. درایام جوانی مقداری معلومات راجع بفلاحت اندوخته بود همان اصولی را که در زندان سر مشق زندگی و معاشرت خود با محبوسین قرار داده بود در مزرعه هم عمل میکرد – این شخص بتمام کارگران اعتمادمیکرد باآنکه همیشه رفتارشان مقبول وپسندیده نبود ولی باهمین قوه اعتماد کارگران‌را مطیع ومنتقادخودمیساخت. روزی‌شخصی بعذر تنهائی و سختی‌کار مزرعهٔ ذرتی را درو نگرد. ماتیلدا کار اورا ازدستش گرفت و تمام مزرعه را درو کرد. اغلب کارگران باتفاق همان کارگر تنبل که شاهد قضیه بودند پس‌از مشاهده غیرت این دختر بهیجان آمده خواستند اورا کمک کنند اما ماتیلد بدون آنکه اعتنا به اظهارات آنها کند کار را بانجام رساند. پس ازاختتام کار باندازهٔ خسته شده بود که قدرت حرکت نداشت ولی آن کارگر تنبل بغیرت‌آمد. یک روز دیگر برای‌فرستادن یک فقره برات به‌پست‌خانه میرفت راهی از میان جنگلی بود که چندان تردد درآن نمیشد. شوفرش یکی از محبوسین قدیم بود که هزار گونه مرحمت و مساعدت از ماتیلدا دیده بود. وقتی که داخل جنگل شدند شوفر رو به ماتیلد کرده گفت «با این مبلغ که که با خود داری از من نمیترسی؟ توکه میدانی من اغلب برای چاپیدن غارت&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>n19gghb1ktmpk48o12cp8mkpgkd2tox</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 6, 1305 SH.pdf/۲۲</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97938</id>
    <revision>
      <id>304873</id>
      <timestamp>2026-10-14T14:15:14Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۳۸–۳۹</comment>
      <origin>304873</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5009" sha1="t2t150sa1ofkc1q1pf51gnumvux3quf" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۳۸|}}
کردن اشخاص حتی برای وجوه قلیلی ازقتل و زجر مضایقه نکرده ام بچه جرئت با من همراه شدی؟! چه ترسی از تودارم بعلت آنکه من میدانم که شما موقعی که شریر و خطا کار بودید یک‌فقیر بدبخت وشوریده حالی بودید ولی الان دیگر شریر نیستید و من بشما اعتماد دارم. اول قدری ساکت شد ولی بعد با ناله ها و آههای زیاد گفت «عجب این زن بمن اطمینان دارد اگر خدا بمن کمک کند من بهتر می‌شوم.»

{{و|'''قرمز و سفید'''}}

انقلاب و جنک در روسیه مانع از انجام وظیفه او شد مثلا دیگر نمی توانست آزادانه حبسیانرا ملاقات کند اماهنوز مردمانی پیدا میشدند که آنها را از قدیم الایام می شناخت اغلب آنها را فقر و فاقه گریبانگیر شده و محتاج بکمک او بودند و او نیزاز جیب فتوت خودآنها را اعانت میکرد. چون ماتیلدا از طبقات اعیان و از خانواده بزرگان بود مردم تصور میکردند که او یکی از اعضاء پارتی سفید است. اموالش را تقریباً در راه‌دستگیری و حمایت ضعفاء صرف کرد یکدفعه مصمم شد که شخصی را بامریکا بفرستد ولی چون پولی نداشت اسب محبوب خودش را که پدرش برسم انعام باو داده بود فروخت و اورا بمقصد فرستاد، ولی متأسفانه این شخص آدم بدجنس و موذی از میان درآمد. با آنکه ماتیلدا اصلا نه از پارتی قرمز و نه از سفید بود ولی هردودسته گاهی درحق او بدگمان می شدند و اگر این وجاهت و محبوبیت عامه را در جامعه احراز نکرده بود احتمال مخاطره‌برایش میرفت. یکوقتی دونفراز پارتی‌های قرمز میخواستند اورا داخل حزب خودشان کنند او درجواب گفت سوسیالیست حقیقی مسیح بود خط روش خود را خدمت و احسان قرار داد، حتی جانش را درراه خدمت ما داد – در زمان حکمرانی پارتی احمر از او تمنا کردند که چند نفر ازاعضاء

{{سصم||۳۹|}}
حزب ابیض را در خانه خود پنهان‌کند. درجواب گفت درب خانه من بروی کسانی باز است که احتیاج بکمک دارند ولی نمیتوانم کسی را پنهان کنم. درماتیلدا حس تنفر اصلا وجود نداشت و از کسی بدش نمیامد.

{{و|'''سپاسگذاری'''}}

اگر میخواستیم شرح زندگانی اورا مفصلا بنویسیم کتابی میشد ولی در خاتمه این شرح مختصر عمر ماتیلد بعضی اتفاقاتی را متذکر میشویم که کارگران در ازاء زحمات او چطور خدمات خوبی کردند اغلب اوقات هدایا و انعامهائی باو میدادند که خیلی رقت انگیز بود مثلا از اسبابهای لازمه خودشان محبوسین انعام ترتیب میدادند یکنفر قاتل از دسته جاروی شکسته ای گیره قلمی درست کرد و ۲۵ سال با آن کار میکرد ولی بالاخره انرا به ماتیلدا تقدیم نمود و خواهش کرد که با آن کاغذ های تسلیت و تقویت بمحبوسین بنویسد. سنجاقی که داشت روی آن این کلمات منقوش بود «فیض و سلامتی» یکی ازمحبوسین روزی آنرا بعاریه گرفت و بعد از چند وقت سنجاقی از استخوان بشکل آن ساخته تقدیم ماتیلدا کرد ماتیلدا کیفیت ساختن آنرا از او سؤال کرد محبوس کفت هفت سال قبل از این درکاسه سوب خوری تیکه استخوانی یافتم و از همان موقع بخیال افتادم که چیزی از این استخوان بسازم از همانوقت تابحال آن تیکه استخوانرا درجائی محفوظ در آفتاب گذاشتم، در این‌مدت استخوان کاملا خشک شده بود و وقتیکه این سنجاق را در دست شما دیدم مورد استعمال و آزمایش هنر خود را فهمیدم و از آن استخوان این سنجاقرا درست‌کردم. اما خیلی معذرت میخواهم که این استخوان از عاجهای مرغوب نیست بجهة آنکه استخوانی که در ظرف غذای محبوس بیاندازند لابد یا استخوان گاو یا&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>t2t150sa1ofkc1q1pf51gnumvux3quf</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 6, 1305 SH.pdf/۲۳</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97939</id>
    <revision>
      <id>304874</id>
      <timestamp>2026-10-14T14:15:45Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۴۰</comment>
      <origin>304874</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="1647" sha1="j666wd57w721lpngf2dg5xkwvmvxs5i" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۴۰|}}
حیوان پستی دیگر است، ولی شما گفتید که خدای قادر و متعال امثال من بدکار را می‌بخشد آفتاب محبت او گناهان مرا میسوزاند و قلبم را طاهر میکند چنانکه آفتاب جهانتاب این استخوان را پاک و تمیز کرد گناهکاری مثل من شاید در تاج الهی جواهری گردد چنانکه استخوان بی قدر و قیمت ابگوشت زینتی در تن شما شد.

{{و|{{بزرگتر|'''پیام ماتیلدا چه بود؟'''}}}}

اگر میخواستیم پیام ماتیلدا را بمحبوسین بنویسیم پیام جدیدی نمیشد این همان پیام و بشارت قدیم است که اغلب با آن مأنوس هستیم. بشارت امید منجی عالم از کناه.

سرگذشت حیرت بخش ایندختر باید هر دختر زبری را که در جستجوی خدمت بنوع و مردمان محتاج است یکدرس قابل و نمونه کافی‌باشد. در ایران آنقدر میدان باز است که شمارهٔ آن از حد برون است بر خیزید و برای اصلاح طبقهٔ خود و برای دختران جاهل و زنان غافل عمر گرانمایه خویش را وقف سازید تا نام شما زنده جاوید بماند.

{| style=&quot;margin:auto; border:2px solid black; width:80%&quot;
|
{{و|در شمارهٔ گذشته چند اشتباهی روی داده بود که ذیلا تصحیح میشود.}}

{{و|دقیقهٔ، زیر، منجی، مسلح،}}
|}&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>j666wd57w721lpngf2dg5xkwvmvxs5i</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 5, 1305 SH.pdf</title>
    <ns>106</ns>
    <id>97940</id>
    <revision>
      <id>304875</id>
      <timestamp>2026-10-14T14:16:20Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>ساخت فهرست برای عالم نسوان، سال ششم، شمارهٔ پنجم (۱۳۰۵)</comment>
      <origin>304875</origin>
      <model>proofread-index</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="757" sha1="rfnvof67cfn64nm4gr665bp3sqrb1tq" xml:space="preserve">{{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template
|type=مجله
|Title=عالم نسوان
|Volume=سال ششم، شمارهٔ پنجم
|Author=
|Translator=
|Editor=
|School=
|Publisher=
|Address=تهران
|Year=۱۳۰۵ خورشیدی
|Key=
|Source=pdf
|Image=1
|Progress=C
|Pages=&lt;pagelist
1=جلد
2=-
3=۲–۳
4=۴–۵
5=۶–۷
6=۸–۹
7=۱۰–۱۱
8=۱۲–۱۳
9=۱۴–۱۵
10=۱۶–۱۷
11=۱۸–۱۹
12=۲۰–۲۱
13=۲۲–۲۳
14=۲۴–۲۵
15=۲۶–۲۷
16=۲۸–۲۹
17=۳۰–۳۱
18=۳۲–۳۳
19=۳۴–۳۵
20=۳۶–۳۷
21=۳۸–۳۹
22=۴۰
23=-
/&gt;
|Volumes=[[عالم نسوان]]
|Remarks=نشر: مجمع فارغ‌التحصیلان مدرسهٔ اناثیهٔ امریکایی (ایران بیت‌ئیل)، تهران. بیشتر برگه‌های این پرونده دو صفحهٔ روبه‌روی مجله را در بر دارند؛ برچسب هر برگه شمارهٔ صفحه‌های چاپی آن است.
|Width=
|Css=
|Header=
|Footer=
}}</text>
      <sha1>rfnvof67cfn64nm4gr665bp3sqrb1tq</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 5, 1305 SH.pdf/۱</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97941</id>
    <revision>
      <id>304876</id>
      <timestamp>2026-10-14T14:16:55Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ جلد</comment>
      <origin>304876</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="1789" sha1="846nxn44nsrxn7nip87nri2wpe9c7hb" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||جلد|}}
{| style=&quot;width:100%&quot;
| style=&quot;text-align:right&quot; | '''شمارهٔ پنجم'''
| style=&quot;text-align:center&quot; | {{بزرگتر|{{بزرگتر|'''عالم نسوان'''}}}}
| style=&quot;text-align:left&quot; | '''سال ششم'''
|}

{{و|'''۱۳۰۵'''}}

{{و|'''هر دو ماه یک شماره طبع میشود'''}}

{{و|'''شهریور ماه ۱۳۰۵ – سپتامبر ۱۹۲۶'''}}

{{و|'''در تحت نظر ریاست مدرسهٔ عالی اناثیهٔ امریکائی، ایران بیت آل'''}}

{{و|'''صاحب امتیاز – نوابه خانم صفوی'''}}

{{و|{{بزرگتر|'''وجه اشتراک'''}}}}

{{و|'''سالیانه در مرکز ۱۰ قران در ولایات ۱۲ قران'''}}

{{و|'''تک نمره ۲ قران'''}}

{{و|'''محل اداره: طهران – مدرسهٔ عالی اناثیهٔ امریکائی'''}}

{{و|'''محل توزیع: خیابان لاله‌زار – مطبعهٔ فاروس؛ مجمع جوانان ایران؛ کتابخانه طهران'''}}

{{و|{{بزرگتر|'''وکلای ما در ولایات'''}}}}

{{و|'''رشت: خانم نشاط‌الدوله، مدیرهٔ مدرسهٔ دوشیزگان دولتی'''}}

{{و|'''همدان: میس دولتی مدرسه دخترانهٔ آمریکائی'''}}

{{و|'''یزد: میس ایدن مدرسهٔ انگلیسی'''}}

{{و|'''ملایر: میسز ذیگلر حکیمه خانم آمریکائی'''}}

{{و|'''اصفهان: نصرالله ایزدی مدیر تجارتخانه و دواخانه'''}}

{{و|'''کرمان: آقای میرزا جوادخان مهین عضو مالیه'''}}

{{و|'''خمین: آقای میرزا زین‌العابدین خان رئیس پست'''}}

{{و|―――}}

{{و|'''مطبعه فاروس طهران'''}}&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>846nxn44nsrxn7nip87nri2wpe9c7hb</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 5, 1305 SH.pdf/۲</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97942</id>
    <revision>
      <id>304877</id>
      <timestamp>2026-10-14T14:17:27Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ -–-</comment>
      <origin>304877</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3348" sha1="6is61awqh2g5mvarbix4q1mn88z0roe" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||-|}}
{{و|{{بزرگتر|'''فهرست مندرجات'''}}}}

{| class=&quot;wikitable&quot; style=&quot;margin:auto&quot;
! !! !! صفحه
|-
| colspan=&quot;2&quot; | '''۱ – مدارس باز میشوند.''' || ۱
|-
| '''۲ – اطلاعات علمی شما بچه درجه است؟''' || ع. م. عامری || ۳
|-
| colspan=&quot;2&quot; | '''۳ – حفظ الصحه''' ||
|-
| خناق (دیفتری) بقلم دکتر پاکارد || ترجمهٔ محمود شکوه || ۴
|-
| colspan=&quot;2&quot; | '''۴ – دستور پرستاری و توجهات اطفال''' ||
|-
| لزوم رعایت حفظ الصحه اطفال قبل از ورود بمدرسه || ترجمه از انکلیسی ا. سمیعی || ۹
|-
| colspan=&quot;2&quot; | '''۵ – خانه داری''' ||
|-
| دعوت نامه || بقلم میسیز بویس. م. جلالی || ۱۳
|-
| colspan=&quot;2&quot; | '''۶ – اشخاص بزرک''' ||
|-
| کلرا بارتن مؤسس صلیب احمر امریکا || ترجمه همدم نبوی || ۱۶
|-
| ویلیام للوید گریسن ناجی سیاهان امریکا || « اسمعیل شایکان ملایری || ۲۳
|-
| colspan=&quot;2&quot; | '''۷ – متفرقه و دروس اخلاقی''' ||
|-
| برای کمک دیگران حاضرید؟ || || ۳۱
|-
| مقصر کیست؟ || ترجمهٔ آقا سید احمد نجفی || ۳۷
|-
| آراء بزرکان! || || ۳۸
|-
| جواب اطلاعات علمی || || ۳۹
|}
{{سصم||-|}}
{| style=&quot;width:100%&quot;
| style=&quot;text-align:right&quot; | '''شماره پنجم'''
| style=&quot;text-align:center&quot; | {{بزرگتر|{{بزرگتر|'''عالم نسوان'''}}}}
| style=&quot;text-align:left&quot; | '''سال ششم'''
|}

{{و|{{بزرگتر|'''مدارس باز میشوند'''}}}}

تعطیل تابستان گذشت، فصل خزان فرا رسید، ایام استراحت هم سپری گردید، این روز ها قفل هائیکه طور موقت بر در مدارس زده بودند باز شده و معلمین برای استقبال و پذیرائی شاگردان خود را آماده نموده اند.

هیچ چیز بهتر و ایامی سعید تر برای جوانان خواه دختر یا پسر از ایام دورهٔ مدرسه نیست. در این محل همه با فکرهای باز برای استقبال آینده روشن بطرف جلو میروند و باهم کار میکنند. حالا این زندکانی شیرین دو مرتبه تجدید میشود و زیبا ترین دورهٔ عمر برای آنهائیکه از مدرسه خارج نشده اند تکرار میشود. محیط مدرسه، آن اطاقهای قشنک، آن محل های زیبا و آن سرور، و نشاط دیرین از سر نو شروع میشود بالاخره یکمرتبهٔ دیگر موقع و فرصت احراز موفقیت و تحصیل معرفت بچنک شما میافتد.

ایام تابستان که مدت تعطیل و فراغت خاطر بود برای ترقی و اصلاح خود چه نقشهٔ طرح نمودید؟ هیچ بعملیات گذشته و دروس خود مراجعه کردید؟ آنهائیکه شور تحصیل در سر داشته و در زندکانی مقصود و آمالی دارند قطعاً در کار های گذشته امعان نظر نموده و نقشهٔ کار آتیه خودرا کشیده‌اند.&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>6is61awqh2g5mvarbix4q1mn88z0roe</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 5, 1305 SH.pdf/۳</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97943</id>
    <revision>
      <id>304878</id>
      <timestamp>2026-10-14T14:18:00Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۲–۳</comment>
      <origin>304878</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4125" sha1="890j0d1cpw9hjs974ylhucy8m3zrc6g" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۲|}}
ترتیبات مدارس و قواعد تدریس امروزه خوشبختانه طوری است که محصلین چه دختر و چه پسر اطفال الف با خوان، یا جوان قریب الاجتهاد مجبور است که حتی القوه در دروس خود بکوشد، زحمت بکشد، تحمل مرارت کند تا آنکه رضایت خاطر خود، رئیس و معلمین مدرسه و والدین خود را جلب کرده و برای احراز مقام اعلی در کلاس تن و دماغ لطیف خود را بکار اندازد. برای رسیدن باین مقصود عموم محصلین همین ایام قبل از دخول در مدرسه بخود قول میدهند و تصمیم میگیرند که سال آتیه بهتر از سابق درس بخوانند و برای حصول مقصود خویش بیشتر کار کنند. اشخاص جدی و کسانی که مایهٔ عقل دارند اینگونه تصمیم و عزم میگیرند ولی یک عده بواسطه عدم استقامت و لزوم بروز پشت کار مجال را بخود تنک گرفته و در نتیجه نیت خود را تا باخر نگاه نمیدارند چه بسا دیده میشود که پس از چندی از کار تحصیل سرد شده و احیاناً از آن جوش و خروش اولی میافتند.

یقیناً کسب موفقیت نصیب این اشخاص نشده و در زندکانی آتیه هم دچار همین اهمال و سستی گردیده و در مقابل حوادث سنگینی که بعد از خروج آنها از محیط مدرسه در کمین و انتظار نشسته است استقامت بخرج نداده و از میدان مبارزه حیاتی که هر کس در جلو دارد بیکاره و شکسته بیرون میروند.

یکی از حکماء عصر حاضر در یک جملهٔ مختصر سر مشق و دستور بزرگی برای هر محصل زیرک و کاری داده است که با کمترین توجه حقیقت آن بر ما ثابت میشود. هرکس این حکم متین را با خود در کار ها همراه برده و در زندکانی خود با مراجعه بان اعمال خود را ترتیب دهد، ظفر و کامیابی را درآغوش خواهد دید وگرنه این سال هم شکست، سال بعد هم عدم موفقیت
{{سصم||۳|}}
و بالاخره دلسردی و در نتیجه یک آدم بیقمت و بی اهمیتی در جامعه شده و باری بر دوش افراد کاری خواهد بود.

اکنون شما که باین نکته بر میخورید اگر نقشهٔ سال آتیه را نکشیده اید هنوز دیر نشده با دقت و تامل مقصود و راه حصول منظور خویش را در جلو گذاشته و آن قدر تفکر کنید تا صحت آن بر شما یقین شود. آیا گفته این حکیم قابل اهمیت نبوده وطرف توجه شما نمیشود که میکوید: «دقیقهٔ تامل‌نما و تعقل کن که برای سال‌نو چه نقشهٔ در جلوداری و بامقایسه سال قبل کدام یک بهترند؟ اگر تو را بمقصود نمیبرد و تو را بارزویت نمیرساند آنرا پاره کن و از سر نو نقشهٔ جدیدی طراحی کن»!

{{و|―――}}

{{و|{{بزرگتر|'''اطلاعات علمی شما بچه درجه است؟'''}}}}

ابتدا جواب سؤالات ذیل را داده سپس با جوابهائیکه در آخر این مجله مندرج است تطبیق نمائید: –

۱ – چرا صدای بچه زیل است؟

۲ – چوب وقتیکه میسوزد چرا صدا میکند؟

۳ – علت آتشفشانی جبال چیست؟

۴ – آیا حیوانات هم حافظه دارند؟

۵ – چرا درختان سرو همیشه سبزاند؟

۶ – اشخاص سیاه چشم بیشتر قابل تهییج اند یا اشخاصی که چشمهایشان آبی است؟&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>890j0d1cpw9hjs974ylhucy8m3zrc6g</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 5, 1305 SH.pdf/۴</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97944</id>
    <revision>
      <id>304879</id>
      <timestamp>2026-10-14T14:18:32Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۴–۵</comment>
      <origin>304879</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4607" sha1="lfhdyizofpd7oem4a6eudpjmgpgb7qn" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۴|}}
'''حفظ الصحه'''

{{و|بقلم دکتر پاکارد امریکائی}}

{{و|{{بزرگتر|'''(دیفتری) گلودرد'''}}}}

مرض دیفتری یک قسم گلودرد سخت و مهلکی است که سال بسال بیش از آنچه باطلاع ما میرسد تلفات وارد میاورد شیوع این مرض معمولا در ماه سپتامبر یعنی اوائل فصل پائیز و کثرت عده مبتلایان آن در چهار ماه بعد از این تاریخ یعنی در ماه دسامبر دیده میشود. دیفتری بواسطه تهاجم میکروبها در بدن انسان تهیه شده و کثافات آن ابتدا در حلقوم قرار گرفته و بعد با سرعت فوق العاده رو بازدیاد گذارده و از گوشت بدن انسان تغذیه مینماید و بوسیله خون بتمام اعضاء بدن سرایت میکنند در این موقع تمام سلولهای بدن خود را مهیای مبارزه باسم دیفتری نموده و در عوض آنکه دقت کامل در عملیات طبیعی زندگی نمایند تمام همت و قوای خود را صرف جنک کرده و در عین حال قشون مخالف یعنی میکروبها هر دقیقه برعده خود میافزایند تا حدیکه حملات شدید آنها مریض را قهراً مجبور به تسلیم میکنند.

اشخاص میتوانند کاملا بواسطه استعمال یک مقدار معینی دوای ضد سم کلو درد (Anti-toxin) ازنقطه نظر حفظ‌الصحه از خطر این مرض نجات یابند پس با مراعات دستورات ذیل خودتانرا از خطر دیفتری نجات دهید.

اولا – در موقع شیوع آن از مبتلایان آن جداً اجتناب نمائید.

ثانیاً – مگذارید مشروبات و اغذیه کثیف بدهان شما برسد.

ثالثاً – دستها و ظروفیکه مورد استعمال شما باشد همیشه بهتر و نظیف تر نگهداشته شوند.
{{سصم||۵|}}
رابعاً – حتی‌الامکان سعی کنید اشیائیکه در معرض استعمال دیگران بوده است تا ضد عفونی نشده است بدست و دهان نزدیک نبرید عمل تصفیه آبهای کثیف جزء انجام یکی از طرق پرهیز از این خطر میباشد.

شخصیکه مستعد کسب مرض دیفتری است باید حتماً مقدار معین دوای ضد سم آن در بدن خود داخل نماید هما نطوریکه کلرین ساکنین شهری را از اجرام و کثافات که در آبهای عمومی راه پیدا نموده نجات میدهد ماده فوق نیز سلولهای بدن را از خطر سم دیفتری حفظ مینماید اگر هر طفل شش ماهه را مایهٔ ضد سمی که معروف (Toxin autitoxin) است تزریق نمایند خناق یکی از نوادر امراض دنیا خواهد بود.

هر چند اقدامات عاجلی برای جلو گیری از این مرض شده ولی مدتی طول خواهد کشید تا این اقدامات برای قطع مرض مزبور در تمام دنیا نتیجه بدهد. لذا عدهٔ اشخاص بدبختیکه مبتلا باین مرض میشوند فعلا کم نخواهد شد اکنون که خطر مرتفع نشده علاج آن بوسیله «آنتی تاکسین» است آنهم در صورتیکه قبل از بروز مرض تزریق کردد

عمل وسرایت مرض دیفتری بسیار سریع میباشد یعنی بعد ازتشکیلات میکروب در بدن خون در مدت قلیلی تمام سلول هارا باسمی که بوسیلهٔ مکروبها دفع میشوند شست و شو میدهند وتا مادامیکه بعملیات مکروبها خاتمه داده نشده عده آنها رو بازدیاد نهاده ودائماً بحجم ماده سمی آنها افزوده‌خواهد شد. بزرگترین خطر این مرض وقتی است که سم بقلب سرایت مینماید چه فوراً اسباب خرابی عضلات قلب را فراهم نموده باعث هلاکت انسان میشود.

اگر در اولین روزی که دیفتری ظاهر میشود بمبتلای آن مقدارکافی ضد سم بدهند بخطر آن خاتمه داده شده است و حتی عمل فوق درروز دوم&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>lfhdyizofpd7oem4a6eudpjmgpgb7qn</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 5, 1305 SH.pdf/۵</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97945</id>
    <revision>
      <id>304880</id>
      <timestamp>2026-10-14T14:19:03Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۶–۷</comment>
      <origin>304880</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5088" sha1="rf3me036eu2iklw941z4zkne40wjw7i" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۶|}}
نیز مفید واقع خواهد شد ولی اگر از روز دوم بگذرد نتایج امید بخشی که از دوای ضد سم انتظار میتوان داشت با سرعت زیاد تخفیف یافته و تقریباً بدرجه صفر میرسد زیرا آنوقت مرض بمناسبت طول مدت باندازهٔ زیاد شده که هیچگونه علاج برای دفع آن مؤثر نخواهد شد.

مدت سی سال است که این دوای ضد سم امتحان خود را کاملا داده است امافقط نکتهٔ مهمی که درمعالجه دیفتری باید ملاحظه شود آنکه درموقع ظهور مرض دوای مذکور را با سرع وقت استعمال نمایند. مثلاً اگر اشتباهاً بحیوانی ده مقدار سم (toxin) داده باشند جان حیوانرا بفاصله پنج دقیقه بوسیله استعمال کمی از دوای فوق نجات میتوان داد و اگر نیمساعت بگذرد برای دفع آن هزار واحد ضد سم لازم میباشد و حال آنکه پس از دو ساعت هر مقدار آنرا بکار برند بکلی بیفایده خواهد بود. دیفتری ابتدا در یک محل معین تولید شده‌بعد متدرجاً بسلول های اطراف سرایت نموده باعث ورم‌میشود و پس از شدت مرض تاکسین ها دیگر ملحق نمیشوند بعد تاکسین ها وارد خون شده بکلیه نقاط بدن برده میشوند. در انواع دیفتری مقدار سم نسبة کم میباشد ولی بهر نحو باشد صد مقدار ضد سم عمل آنرا خنثی مینماید. اشکال مختلف عمده در رساندن و ملحق کردن سم تاکسین به‌آنتی‌تاکسین است و رفع آن محتاج باستعمال مقدار زیاد آنتی تاکسین میباشد

آنتی تاکسین یاضد سم عموماً بدوطریق ذیل تزریق میشود: (۱) انژکسیون تحت جلدی (۲) ازطریق‌ورید. درموقعیکه مرض دیفتری بحداعتدال و ملایمت است انژکسیون تحت جلدی شخص مریض‌را نجات میدهد ولی نه سرعت طریق دوم. دوثلث انتی‌تاکسین اقلادر ۲۴ ساعت ازعضله جذب شده داخل جریان خون میافتد و انژکسیون درصورتیکه از طریق ورید تزریق شده
{{سصم||۷|}}
باشد ممکن است دربدن ذخیره شود. فقط ایرادیکه برانژکسیون مزبور وارد است قدری در موقع استعمال آن باعث زحمت مریض میشود و علاوه برآن‌در اغلب اوقات سبب سرماخوردگی شده و ندرتاً آثار رعشه درمریض ظاهر میشود ولی درصورتیکه انژکسیون را بارامی و سهولت تزریق‌نمایند خطر رعشه راکمتر مینماید. قاعده آنست که انژکسیون از طریق ورید را در حالت شدت مرض استعمال نمایند یعنی موقعیکه خطر رعشه زیادتر از امید بهبودی و زنده ماندن مریض است

نتیجهٔ امید بخشی که‌ازسرعت استعمال آنتی‌تاکسین گرفته میشود چنین نشان میدهد که‌بعموم اطفالیکه مستعد مبتلا شدن خناق میباشند بایستی‌انژکسیون را بدون هیچ تعویق و تأخیر تزریق نمود، هرچند ممکن است اشخاصی‌مابین آنان پیدا شوند که محتاج به انژکیون نباشند ولی با وجود اندک زحمتی فوائد آن بیش از آن است که در مواقع لازمه در استمال غفلت وتأخیری‌شود. سابق بر این انتی‌تاکسین را به شخص مریض یامستعد کسب مرض مکرراستعمال مینمودند ولی پس از آنکه تشخیص دادند که اثر آن چندین روز در خون باقی میماند آنرا در اولین دفعه استعمال کرده بطوریکه در دفعه ثانوی بدادن آن محتاج نشده اند. اگر شخصی در موقع لزوم بقدر کفایت، انتی تاکسین، حاضر نداشته باشد باید مقدار موجود را استعمال و بعد بقیه آنرا تهیه نماید ولی مقصود آن نیست که در دوقسمت یعنی مقدار معین بدهند، بلکه منظور آنست همان یک‌مقدار را بوسیلهٔ انژکسیون بفاصله مدت کمی تزریق‌نمایند درمواقعی که مرض سخت نیست برای هرطفل دویاسه‌هزار واحد؛ انتی‌تاکسین، کافی است و این در صورتی‌است که میکروب مرض بیشتر ازحدیکه تصورمیرود در بدن منتشر نشده باشد.&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>rf3me036eu2iklw941z4zkne40wjw7i</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 5, 1305 SH.pdf/۶</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97946</id>
    <revision>
      <id>304881</id>
      <timestamp>2026-10-14T14:19:36Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۸–۹</comment>
      <origin>304881</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4954" sha1="s5pynqrfb5zrba01jq0nsdx6z392ql6" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۸|}}
اما مناسب ترین طریق آن‌است که مرض را شدید تصور کرده برای خنثی نمودن عمل تاکسین یعنی‌سم مقدار معین را استعمال کنند.

اداره صحیه «نیویرک» حد اقل انتی‌تاکسین. را هزار واحد وحد اکثر آنرا به ۲۵۰٬۰۰۰ توصیه میکند. چون ممکن است تفاوت کمی‌مابین مقدار دوای سرم بزرک و کوچک باشد بهتر آنست که همیشه مقدار دوای‌زیاد ترا تزریق نمایند. در حالت شدت مرض انژکیون داخل عضلاتی را بکاربرید مقدار دوا باید مضاعف شود بعضی از اطباء مهم دنیا به استعمال زیادترین مقدار یعنی ۳۰۰٬۰۰۰ واحد «انتی‌تاکسین» معتقدند. ولی‌دلیل قاطعی برای استعمال مقدار فوق‌العاده مذکور در دست ندارند چه همان فائده که زیاد ترین‌مقداردر بدن حاصل مینماید همان تأثیر را اندازه معتدل دوا دارا میباشد. یک مقدار معین یا یک قسمت که ۲۰٬۰۰۰ واحد است بیست برابر مقداری است که کافی برای خنثی کردن تاکسین در بدن میباشد.

مطالعات دقیق‌چنین نشان میدهد که کلیه خطرهای این مرض‌بواسطه تأخیر استعمال «آنتی‌تاکسین» میباشد ونصف بیشتر این تأخیر وغفلت ها بواسطه آنست که مبتلایان این مرض دیر تر از موقعی که باید بنظر طبیب میرسد و تقریباً نصف دیگر غفلت ازاطباء ناشی میشود زیرا عموماً یامرض‌را تشخیص نداده ویا بملاحظه نداشتن «انتی‌تاکسین» سبب تلفات زیاد میشوند.

پنجاه سال قبل تب یرقان در مملکت آمریکا باعث فوت عده کثیری شد و تا رود خانه (Mississipi) سرایت نمود ولی خوش بختانه در آنجا یکمرتبه موقوف شد چه پشهٔ که مرض فوق را تولید مینماید زندگی در آن آب و هوا برایش ممتنع گردید. در اغلب ممالک دول متحدهٔ آمریکا مرض حصبه بندرت اتفاق میافتد و طریقه جلوگیری و حفظ‌الصحه امراض
{{سصم||۹|}}
فوق یعنی تب یرقان و حصبه بسیار مشکلتر از آبله میباشد. اگر چه امراض مذکور در فوق اغلب نقاط دنیا بسیاری محدود و جلوگیری شده اند ولی بدبختانه مشاهده میشود که مرض دیفتری با هزاران تلفات زیاد. در ممالک متمدنه ظهور نموده است. خوشبختانه نیکوترین و بهترین طریقه برای جلوگیری و دفع این مرض یافت شده و دستور آن در جمله مختصرآتی الاشاره است: اگرطفل شش ماهه را انژکسیون تاکسین آنتی تاکسین، نمایند دیفتری یکی از نوادر امراض دنیا خواهد بود.

{{چپ|ترجمهٔ محمود شکوه.}}

{{و|―――}}

ازمجله حفظ الصحه امریکائی

{{و|{{بزرگتر|'''لزوم رعایت حفظ‌الصحه اطفال قبل از ورود بمدرسه'''}}}}

بدبختانه ما از داشتن پروگرام صحیه کاملی برای اطفال خرد سال و تشخیص صحت مزاج آنان در موارد لازمه خیلی بیتوجه و بیعلاقه بوده و از این جهة هم سالها از ملل متمدن عقب هستیم. گرچه پروگرام صحیه مدارس ما نیز با کمال سرعت رو بتکامل میرود و در این راه هم تا اندازهٔ موفقیت و پیشرفت حاصل شده ولی باز آن اهتمام مخصوص بعمل نیامده بنابر این بسا اطفال داخل مدرسه میشوند که فاقد صحت مزاجی بوده و ابداً آماده برای کسب معلومات و استفاده از فرصتی که در جلو دارند نیستند.

امتحان صحت مزاج اطفال موقع ورود بمدرسه قابل دقت بوده و نهایت لزوم را داراست چه که با تأمل و توجه در این مسئله و رعایت اصول حفظ‌الصحه ترقی و پیشرفت اطفال در دوره مدرسه قطعی‌تر ومؤثرتر خواهد بود.

حقیقة دلیل ندارد که والدین این موقع مهم را از دست داده و در حفظ آن غفلت ورزند، درصورتیکه اهمیت حفظ‌الصحه اطفال رضیه بمراتب بیشتر از&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>s5pynqrfb5zrba01jq0nsdx6z392ql6</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 5, 1305 SH.pdf/۷</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97947</id>
    <revision>
      <id>304882</id>
      <timestamp>2026-10-14T14:20:08Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۱۰–۱۱</comment>
      <origin>304882</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4909" sha1="q9by8hw5tonarxlgeyouvuisxhusjz8" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۱۰|}}
اشخاص بزرک میباشد. حکمائی که توجه عمیقی در مسئله حیات وصحت مزاج اطفال کرده اند معتقدند که هر بچه درسال دو مرتبه بایستی امتحان صحی بدهد بدلیل آنکه این اوقات ایام رشد واقعی اوست. در پنج سال اول اطفال بطور متوسط ۲۲{{ناخوانا}} یا ۹ گره قد میکشند ولی از این سن به بعد بطور معین بر قامت طفل اضافه نمیشود، حتی در زمان تکلیف درجه رشد از ایام طفولیت کمتراست آنچه تاکنون معلوم گشته مشکل‌ترین ایام دوره زندکانی همان زمان طفولیت‌است

درسنه ۱۹۲۱ میلادی دریکی ازمدارس شهر «نیویورک» از۱۰۶۱ شاگردی که میخواستند داخل مدرسه شوند امتحان صحی نمودند از قراری که معلوم شد و درمعاینه ثابت گردید متجاوز از دو ثلث آنها علیل‌المزاج بوده اند: امراض عمدهٔ آنان از اینقرار معین گشته است –

امراض دندان، امراض ریوی، امراض مجرای انف و غیره، پس از اینقرار فقط یک سوم از اطفال قابل دخول در مدرسه بودند. از اینقرار چنانچه ما بخواهیم همین قاعده را معمول داشته باشیم معلوم نیست تا چه درجه اطفال ما قابل ورود بمدرسه خواهند بود؟

{{و|'''اهمیت سی و دو دندان سالم.'''}}

تقریباً ابتدای دخول بچه بمدرسه دندانهای هفت سالگی شروع بدر آمدن میکند پس اگر بخواهید این دندانها سالم و بدون عیب باشد آن بیست عدد دندان شیر خوار را باید قبل از دخول طفل بمدرسه توجه و مراقبت کامل نمود. اگر آن بیست عدد اول معیوب یا ناقص باشد خیلی مشکل است که دندانهای ثانوی سالم وبدون عیب باشد. مگر بندوت آنهم با توجه زیاد. معمولا بچه موقع بیرون آوردن دندان کسالت پیدا میکند در اینموقع ممکن است در اثر بیتوجهی بچه مریض شود و آن ضرر هم دوجانبه خواهد بود اولا اثرفعلی
{{سصم||۱۱|}}
که بچه را ضعیف و کسل میکند ثانیاً اورا درآتیه علیل‌المزاج نگاه میدارد. در ابتداء بایستی دقیق شد و خاطر جمع گردید که دندانهای بچه سالم و بدون عیب باشد.

استعمال مسواک برای اطفال یکی از چیزهای بسیار لازم است. بچه را باید از ابتدا به شست وشوی دندان آشنا نمود و روزی اقلا دو مرتبه بایستی با ملایمت دندانهای بچه را تمیز نمود.

مکیدن انگشت یا پستانک را بکلی باید مانع شد چرا که ترکیب دهن و فکین را خراب و حتی ترتیب دندانها را نیز بر هم میزند. چیز دیگر که آن نیز قابل اهمیت میباشد رجوع بدندان ساز آنهم در سالی دو مرتبه میباشد، مخصوصاً برای اطفال. که بسیار نافع و ضروری است. اما نیز این را باید خاطر نشان نمود که رجوع بدندان ساز گرچه خیلی لازم و مهم است ولی کافی‌نیست یعنی جای توجه روزانه را نمیگیرد.

هر چیز بموقع خودش اثر میکند و محتاج بتصفیه میباشد این نکته را باید والدین در نظر داشته باشند که راجع بپرستاری بچه دقیقهٔ نمیتوان غفلت کرد وکار امروز را بفردا واگذار کرد. هرکاری را بموقع خودش باید انجام داد و نه آنکه بامید دیگری واگذار نمود. از مسؤلیتهای مهم والدین اولا تعیین مدت معین مرتبی برای خواب طفل است آنهم در هوای آزاد – یعنی پنجره های اطاق باز باشد. دوم بازی در هوای آزاد و آفتابی است. سوم شستشو و استحمام روزانه تا سنوات چهار و پنج و البته لازم است هر یک از اینها در ساعت معین و وقت مقرر انجام بگیرد. هرگاه غفلت شد ممکن است فوری قضای آن بجا آوروه شود وگرنه در صورت دیگر بچه صدمه خورده بچه و والدینش دچار زحمت سخت خواهند گردید.&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>q9by8hw5tonarxlgeyouvuisxhusjz8</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 5, 1305 SH.pdf/۸</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97948</id>
    <revision>
      <id>304883</id>
      <timestamp>2026-10-14T14:20:40Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۱۲–۱۳</comment>
      <origin>304883</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4394" sha1="h9omks4s57v29cts89j7moeu038reul" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۱۲|}}
حفظ صحت اطفال نه فقط برای راحتی همان ایام خردی است بلکه تأمین آسایش آتی او را نیز می نماید. حکماء بتجربه رسانده اند بهر ترتیبی که حفظ الصحه اطفال از ابتدا شروع شد بهمان ترتیت درآتیه پیشرفت خواهد کرد.

پارهٔ از اشخاص بخوبی باین نکته آشنا هستند که بعضی از اطفال باغذیه ساده بی‌میل بوده و از خوردن آنچه که برای آنها تهیه شده ابا میکنند و بیشتر بحلویات و چیزهائی که تغذیهٔ کاملی ندارد مایلند و بعضی نیز بغذا خوردن بیموقع عادت کرده اند، البته اینگونه اطفال را باشکال میتوان از عادت اولیه برگرداند بلکه این عادت را در تمام دورهٔ زندکانی با خود خواهند داشت.

رویهمرفته میتوان گفت این بی ترتیبی و بد غذائی ما بین طبقه اغنیاء بیش از فقراء شیوع دارد. بدو دلیل (۱) نظر باینکه ساختمان آنها و طرز پرورششان تا اندازهٔ با سایر مردم تفاوت دارد کمتر میتوانند در مقابل کمترین غذای بدی مقاومت کنند. (۲) اشخاص غنی بیش از فقرا میتوانند شیرینی‌جات و تنقلات تهیه وصرف کنند، در صورتیکه فقراء بواسطه فقرهم که شده بیشتر اطفال خود را بغذای ساده عادت میدهند.

اشخاص دقیق باین نوع اطفال خود را پرورش میدهند اولا بچه را در جای راحت میخوابانند، بعد در ساعت معین غذای مقوی که مناسب بچه باشد بطفل میخورانند تا سیر شود و دیگراشتهای تنقلات بیخود و بیموقع نداشته باشند. اکنون که حفظ صحت اطفال بعهدهٔ والدین و مخصوصاً مادر است. بایستی این زحمت جزئی و تکلیف قطعی را با بهترین وجهی بانجام رسانند.

{{چپ|ترجمهٔ افسانه. سمیعی.}}
{{سصم||۱۳|}}
{| style=&quot;border:1px solid black; margin:auto&quot;
|
بهترین رفیق ایام تنهائی وقشنگترین هدیه برای دوستان دور و نزدیک ادوار گذشته عالم نسوان است که با جلد و بی‌جلد در ادارهٔ مرکزی بفروش میرسد. یک دورهٔ عالم نسوان. حاوی مقالات اخلاقی، صحی، دستور خانوادگی و نوشتجات شیرین دلشاد خانم است پس باجزئی وجهی دارای همه این قسمت ها خواهید شد.
|}

{{و|―――}}

'''خانه داری'''

{{و|بقلم میسیز بویس}}

{{و|{{بزرگتر|'''رسوم دعوت.'''}}}}

در مقالات سابق مختصری در خصوص رسوم آمریکائیان از معرفی کردن، دیدن رفتن و استعمال کارت نوشته ایم، حالا بقسمت رسوم و آداب دعوت رسیده ایم. البته در باره دعوتهای شفاهی که بتوسط تلفن میشود گر چه بین دوستان صمیمی مرسوم و معمول است ولی مادر اینجا در باب آن صحبت نمیداریم.

عجالة مختصری در خصوص دعوتهای کتبی بنویسیم – یعنی دعوتنامه های خطی یا چاپی و گراور. در آمریکا دعوتنامه های گراور شده مرغوبتر و متداولتر از دعوت نامه های چاپی معمولی است، اگر چه گران تمام میشود ولی معمولا برای مجالس عروسی یا جشن های فارغ‌التحصیلی و مواقع مخصوص این قسم کارتها استعمال میشود. البته این قبیل کار ها در طهران بعلت گرانی غیر میسر است چه که گراور در این شهر باندازه گران تمام میشود که هیچکس از عهدهٔ مخارجش برون نمیاید.

برای شامهای کوچک هیچوقت دعوتنامهٔ چاپی استعمال نمیشود و لزومی&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>h9omks4s57v29cts89j7moeu038reul</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 5, 1305 SH.pdf/۹</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97949</id>
    <revision>
      <id>304884</id>
      <timestamp>2026-10-14T14:21:11Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۱۴–۱۵</comment>
      <origin>304884</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4823" sha1="7d5am0qu9i05cqa3ml74sv2z6r0ur8u" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۱۴|}}
هم ندارد ولی اغلب اشخاص که زیاد معاشرت دارند و با مردم آمد و رفت دارند همیشه کارتهای گراور کرده که دو خط آنرا برای اسم و موضوع مهمانی سفید گذارده اند حاضر داشته و در موقع لزوم خانم میزبان آن دو خط را پر میکنند.

در دعوتنامه شامهای رسمی خانم میزبان در مکاتبه ضمیر خود را سوم شخص بنویسد یعنی در دعوتنامه اینطور مینویسد (مستر ومیسیز هنری اسمیت) با کمال مسرت از (مستر ومیسیز رابرت براون) در خواست میکنند که شب سه شنبه ۱۵ ژانویه ساعت هفت ونیم ازتشریف فرمائی خودتان برای صرف شام مفتخرشان فرمائید ۷۵۸ خیابان براو».

(این قبیل عناوین در ایران میان طبقات تحصیل کرده مرسوم است مترجم) جواب اینگونه دعوتنامه بایستی همینطور ضمیرش نوشته شود. ترتیب نوشتن جوابش این است (مستر ومیسیز رابرت بران، با کمال مسرت و امتنان دعوت مشفقانه مستر ومیسیز هنری اسمیت را برای شام شب سه شنبه ۱۵ ژانویه ساعت ۷ و نیم قبول میکنند. این یاداشت نشان میدهد که در صورت قبول دعوت بایستی ساعت و تاریخ تکرار شود تا اشتباهی رخ ندهد.

اشخاصی که میخواهند بطور غیر رسمی معاشرت کنند در دعوتنامه ضمیررا اول شخص مینویسند آنهم یک‌رقعه مؤدب دوستانه بخط خانم میزبان؛ اگر یک خانم با شوهرش دعوت شود دعوت نامه را بخانم میفرستند و اینطور مینویسند «میسیز بران عزیزم، خیلی باعث خوشوقتی و موجب مسرت ما خواهد شد اگر شما و مستر بران شب چهار شنبه دوم ژوئن ساعت هفت شام را با ما صرف کنید، اینجا چند نفر مهمانان دیگر خواهند بود که مطمئنم
{{سصم||۱۵|}}
از دیدارشان خوشوقت خواهید شد امیدوارم که آنشب بجای دیگر موعود نباشید مخلص شما هنری سمیت ۳۵۸ کوچه اسیته ۲۵ می.

در جواب این رقعه میسیز بران باید ضمیر را اول شخص بنویسد و جواب بایستی بفاصله ۲۴ ساعت بعد از رسیدن دعوتنامه فرستاده شود. دعوتنامه های شام بایستی فوراً جوابش فرستاده شده تا آنکه رد یا قبولش معلوم شود.

برای رقعهٔ دعوت کاغذ های تحریری کوچک مناسب است. در دعوت نامه عروسی همیشه ضمیر سوم شخص نوشته میشود، رقعه دعوت باسم پدر و مادر عروس خواهد بود اگر هر دو حیات داشته باشند، اغلب یک خط ساده در دعوتنامه میگذارند واسم شخصی که دعوت میشود در آن مینویسند ولی دعوتنامه معمولا بایستی تمامش چاپ یا گراور شود، ترتیب نوشتن دعوتنامه عروس این است: مستر میسیز رابرت بران، تمنا میکنند که از حضور خودتان در مجلس عقد یاعروسی مریم به‌مسترچمن بلاک، در روز سه شنبه ۱۵ ژوئن مفتخرشان فرمائید. اغلب مراسم عقد در کلیسیا صورت میگیرد و بیشتر از مهمانانی که بجشن منزل عروس دعوت ندارند بکلیسیا دعوت میشوند، اگر دعوتنامه برای حضور در کلیساست جواب لازم ندارد ولی دعوتنامهٔ که برای جشن و مهمانی است بایستی جواب رد یا قبولش فرستاده شود. در آمریکا مراسم عروسی بمراتب عالیتر از صرف شیرینی است! اغلب اشخاصی که بجهاتی میخواهند برای دختراشان عروسی کوچک و باصطلاح بی سرو صدائی راه بیاندازند هیچ دعوت رسمی نمیکنند؛ فقط چند نفر از اقوام و دوستان نزدیک حاضر میشوند ولی فوراً بعد ازمراسم عقد مراسلهٔ اطلاعنامه عروسی را باپست بتمام‌دوستانشان میفرستند.

این مراسله اینطور نوشته میشود، مستر ومیسیز رابرت بران، عروسی دخترشان&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>7d5am0qu9i05cqa3ml74sv2z6r0ur8u</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 5, 1305 SH.pdf/۱۰</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97950</id>
    <revision>
      <id>304885</id>
      <timestamp>2026-10-14T14:21:44Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۱۶–۱۷</comment>
      <origin>304885</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4570" sha1="hopr4oegcj6cs5bplb1fkb8mwasft25" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۱۶|}}
مریم را به مستر چمن بلاک، در روز سه شنبه ۲۰ می هزار و نهصد بیست وپنج اطلاع میدهند.

{{چپ|ترجمهٔ م. جلالی}}

{{و|'''تقاضا'''}}

در بارهٔ رسوم و آداب معموله آمریکائیان چند مقاله نوشته شده اکنون از خوانین محترمه و خوانندکان مجله تقاضا میشود رسوم و آداب خوبی که امروز معمول بهٔ ایرانیان است نوشته و برای ما ارسال دارند.

{{و|―――}}

'''اشخاص بزرک'''

{{و|{{بزرگتر|'''کلرا بارتن مؤسس صلیب احمر در آمریکا'''}}}}

یکصد و چهار سال قبل در یکی از قصبات ایالت «ماسچوست» روز عید میلاد دختری در یک فامیل نجیب دهقانی قدم بعرصهٔ وجود نهاد اقوام او هیچ چیزی شریفتر از این موهبت الهی و عیدی خداوندی برای خود ندانسته از وجود چنین فرزندی بسیار خرسند شدند وویرا «کلرا» نام نهادند درایام طفولیت «کلرا» برادران وخواهرانش بجای آنکه همبازی وی باشند بمنزلهٔ معلمین او بودند و در تحصیلاتش کمال جدیت را مبذول میداشتند تا آنکه خیلی زود خواندن و نوشتن را آموخت در صورتیکه سه سال بیشتر نداشت هنگامیکه او را بمدرسه گذاشتند معلمه اش تعجب کرد بچهٔ باین سن در کمال خوبی کلمات سه حرفی را ترکیب کرده میخواند علاوه بر آن اعداد را هم روی لوحهٔ خود نوشته در نهایت آسانی جمع میکند.

چیزی که بیشتر از همه غرابت داشت آنکه این دختر خرد سال
{{سصم||۱۷|}}
بشنیدن سر گذشت قهرمانان نامی و اشخاص بزرک خیلی راغب بود. روزی پدرش «کاپیتن» «بارتن» در ضمن صحبت با دختر عزیز خود در بارهٔ اشخاص بزرک، درک کرد که او بزرگی اشخاص نامی را بمعنی لفظی قیاس کرده مثلا رئیس جمهور را ببزرکی یک حیاط تصور کرده و معاونش را که قدری ازاو کوچکتر است باندازهٔ اطاقی فرض مینماید! برادرش «داود» در سن پنج سالگی به «کلرا» اسب سواری‌را آموخت مسلماً برای‌بچهٔ پنجساله اسب‌سواری خالی از اشکال نبود و حتی خودش هم در وهله اول سؤال میکرد که آیا ممکن است اسب سواری بیاموزد. برادرش باو میگفت البته در هر چیزسعی کنی مهارت پیدا خواهی کرد لذا کرهٔ کوچکی بازین و دهنه برای وی تهیه نموده و اغلب او را با خود سوار میکرد اما بینهایت مراقب و مواظب وی بود تا چندی نگذشت که اسب سواری را هم آموخت و بر خصایص وهنرهای این دختر که در آتیه نزدیکی باعث افتخار و مباهات ملت امریکا گردید افزود و جان هزاران همنوع خود را از ذلت و پریشانی نجات بخشید. غیر از این برادرش هنر های دیگر هم باو تعلیم داد که بر اعتماد و فعالیت وی ببشتر افزود، گذشته از اینها حالات کودکانه هم داشت و میل مفرطی ببازی کردن با حیوانات از قبیل سگ و اسب ومرغابی وغیره داشت. «کلرا» همیشه میگفت خوشحالی واقعی کار کردن است از اینرو هیچوقت بیکار نه نشسته زمانی هم که کاری برای خود پیدا نمیکرد بمزرعه رفته باپدر خود در علف دادن بگاوها و دوشیدن شیر آنها و بعضی از کارهای زراعتی دیگرکمک مینمود مثلا وقتی منزل ایشانرا رنک میزدند «کلرا» هم پیش بند خود را بسته در تهیه رنکها و مخلوط کردن آنها با یکدیگر مشغول شد و طوری در هر کاری که اقدام‌میکرد استقامت ومداومت بخرج میداد که باعث تعجب اقوامش‌میشد.&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>hopr4oegcj6cs5bplb1fkb8mwasft25</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 5, 1305 SH.pdf/۱۱</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97951</id>
    <revision>
      <id>304886</id>
      <timestamp>2026-10-14T14:22:17Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۱۸–۱۹</comment>
      <origin>304886</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5094" sha1="lrdgjyhzrfrcyjmsdxzeckaiftgwkq2" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۱۸|}}
یکی دیگر از کارهائیکه چندی بدان اشتغال داشت پارچه بافی بود ابتداء مادرش اجازه دخول در کارخانه را نمیداد ولی برادرش «استیفن» از آنجائیکه شائق بود خواهرش از هر کاری جزئی اطلائی داشته باشد لذا مادر خود را راضی کرده واجازه ورود «کلرا» را بکارخانه حاصل نمود. تاچندی هم مشغول پارچه بافی بود ولی این شغل او چندان دوامی نکرد زیرا کارخانه طعمه حریق گردید و کلرا مجبوراً آن کار را ترک گفت.

این دختر نیکو سیرت نه فقط در کار با عزم و صاحب اراده ثابت بود بلکه در بازی هم همیشه قوت قلب و شجاعتهای فوق العاده از خودبروز میداد و بعضی اوقات احساسات و حرکاتش طوری متهورانه بود که دوستانش را در تشویش میانداخت. از سخنان کلرا است که میگفت مردم معتقدند که من شجاع متولد شده باشم ولی ایشان بخطا رفته اند چون درست بخاطر دارم اوایلی که کوچک بودم جز یک بچه ترسو و جبونی بیش نبودم سر تاپای وجودم را هول و هراس فرا گرفته و از هر چیز بدون علت میترسیدم.

پس میتوان گفت که فقط بواسطه افکار و احساسات عالیهٔ که با فعالیت و شوق در کار توام شده بود بکلی خوف و هراس طبیعی خود را ترک گفته شجاعت و استقامت را شعار خود ساخته چنانکه باسخترین پیش آمدهای زندکانی با نهایت جرأت مواجه شده هیچوقت از میدان مبارزهٔ حیاتی فرار اختیار نکردم.

از آنجائیکه خداوند صفت نوع پرستی را در وجود «کلرا» بودیعت نهاده بود همیشه سعی داشت که باابناء وطن خود بهر طریقی که ممکن است خدمت نماید. درسن پانزده سالکی علم پرستاری را آموخت. بدین ترتیب برادرش بواسطه زمین خوردنی سرش سخت مجروح شد و زخم خطرناکی برداشت مشار
{{سصم||۱۹|}}
الیها در بستن زخم و گذاشتن دوا کمال جدیت را بجا میاورد و ابداً درحین پرستاری حواسش پریشان نشده با حضور فکر وظایف خود را انجام میداد و در عین آنکه در زحمت ومشقت بود خود را بشاش و خوشحال جلوه میداد. ودقیقه از خدمتگذاری غفلت نداشت. کلرا پس ازفراغت از پرستاری مجدداً پی شغلی میگشت و از این بابت اقوامش در زحمت بودند بالاخره یکی از دوستان ایشان به آنها گفت اگر میخواهید ازطرف مشارالیها خیالتان آسوده باشد صلاح آنست ویرا مسئول شغل مهمی کرده معلمی مدرسه را بدو تفویض کنید، مادرش قبول کرد و عدهٔ از اطفال را برای تربیت و تعلیم باو سپرد او در آن وقت پانزده سال بیش نداشت عجبتر آنکه هیچوقت از زحمت شغل معلمی کسل و خسته نشده و شکایت از بچها نمیکرد مخصوصاً اگر چنانچه کسی هم از او سئوال مینمود چطور بچها را درتحت قوانین خود درمیاوری جواب میداد «بچها اسباب زحمت من نیستند که آنها را مجبور باطاعت نمایم یا آنکه آنها دیسپلین لازم داشته باشند» این نمونه ایست از آنکه کلرا تا چه حد در کارش بصیر و خبیر بوده و همیشه موفقیت حاصل مینمود. تا هیجده سال بسمت معلمی باقی بود و در ضمن تدریس خودش نیز تحصیل مینمود. در یک قسمت از مملکت که مدرسه دولتی هیچ نبود نهایت جدیت را بعمل آورد تا آنکه مدرسهٔ تأسیس کرد در سال اول عده شاگردان از شش بششصد نفر بالغ شد موفقیت او ساکنین آن ناحیه را بساختن عمارتی برای مدرسه تشویق و وادار نمود. میس «بارتن» هم رئیسه بود و هم معلمه ولی بدبختانه بورم حادحنجره مبتلاء گشت و مجبوراً دست از تعلیم و تدریس کشید. اما با همان حالت باز معتقد بود که زندکانی بسته بکار کردن است و کار و زحمت از لوازمات حیاتی است لذا شغل دیگری درواشنگتن برای خود اتخاذ کرد و آن ریاست یکی از&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>lrdgjyhzrfrcyjmsdxzeckaiftgwkq2</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 5, 1305 SH.pdf/۱۲</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97952</id>
    <revision>
      <id>304887</id>
      <timestamp>2026-10-14T14:22:49Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۲۰–۲۱</comment>
      <origin>304887</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4753" sha1="flg8ho4ynxbfu07vey3b6b6co848qqb" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۲۰|}}
شعبات اداره حق انحصار بود نظر باینکه اول زنی بود که داخل اداره دولتی شده دچار محظورات زیاد گشت زیرا هم لازم بود وظایف خود را انجام دهد و هم میبایست طوری رفتار نماید که زبان مخالفین ومعاندین خود را که عبارت از مردان بودند ببندد.

اما چندی طول نکشید که جنک داخلی امریکا شروع شد میس بارتن هم جزو داوطلبان دائره حرب گردید بامید آنکه مجروحین جنکی را پرستاری نماید وقتیکه دید وجه آنها کفاف مخارجات مرضا را نمیدهد و از این جهت در مضیقه هستند از مدیران جراید خواهش کرد که در جمع آوری اعانه با او مساعدت نمایند، چند روزی نگذشت که بواسطه جمع آوری وجوه اعانه دست از کار کشید اما این نظارت انقدر طول نکشیده سپس مجدداً داخل قسمت جنک شده مجروحین که اغلب از بی مواظبتی و نرسیدن دوا و غذا تلف میشدند شخصاً رسیدگی کرده اغلب خودش در میدان جنک حاضر گشته کاملا وسائل راحتی مجروحین را فراهم میاورد، بطوری که ازخود سلب آسایش کرده بود. زیرا آسایش خود را در راحتی آنها میدانست! حال توجه فرمائید دختری که ابتداء جز یک وجود ترسان و هراسان بیش نبود اکنون در چنین واقعهٔ صعب داخل شده از هیچ چیز باک ندارد و آمالی جز کمک و مساعدت بهم نوعان در قلب او نیست!

آری میس بارتن بهرهٔ از کیاست و نصیبی از حزم و اراده داشت همیشه در کارهایش از روی عقل و ترتیب صحیح رفتار مینمود و متانت را شعار خود ساخته مردان جنگی را هم چون اطفال از روی نظم اداره میکرد و خودش با آنها در نهایت ادب رفتار کرده از خوراک های خود ایشان را شرکت میداد.
{{سصم||۲۱|}}
روزی جمعی از مردان که در جنک از اثر مساعی کلرا بارتن شفاء یافته بودند آمدند و ناطق ایشان اینطور اظهار داشت که مقصود ما از آمدن باینجا فقط برای عرض تشکر از زحمات و معاونتهای شما است در این مدت دو سال رفتار شما با ما مثل آنکه صاحب‌منصبی داشته باشیم بود و با خوبترین وضعی از ما پذیرائی نمودید.

«کلرا» بارتن روزی هنگامیکه در واگون نظامی ازخواب بیدار شده دید چای صبحش را با نظافت مخصوص سربازان تهیه کرده و منتظر اصغاء فرمایشات او بودند.

«کلرا» بانها گفت من خوراک فردای شمارا هم پخته ام و بدین طریق از آنها اظهار خوشنودی کرد و گفت این مردان آنهائی هستند که در مدت شش ماه در وسط برف و یخ و میدانهای جنک همدوش من از مجروحین و محبوسین توجه مینمودند. ماتم زدکانرا تسلیت میدادند و عده تلفات را بخاک میسپردند خوشبختانه هنوز هم اززحمات خودخسته نشده روز بروز رئوفترمیشوند.

اینک بواسطه اتفاقی که در جنک افتاد ما را بذکاوت و هوشیاری «کلرا» بارتن بیشتر معتقد نمود هنکامیکه مستخدمین ظرفهای آب جوش را بمیدان های جنک برای شست و شو دادن زخمهای مجروحین حمل میکردند در وسط شب بود که میس بارتن پیش جراحی که نزدیک شمع کوچک کم نوری که داشت باخر میرسید آمده سئوال کرد دکتر شما خسته هستید؟ دکتر هم با کمال اوقات تلخی و خستگی گفت حقیقة خسته ام، مخصوصاً از این بی‌فکری اولیای امور صحی خسته ام که با داشتن هزار مرد زخمی و مجروح در شب مجبورم با یک ته شمع بسر برم میس بارتن هم بازوی او را گرفته با خودش بانباری که چراغ بود برد تا لامپهائیکه مثل ستاره میدرخشید نظاره نماید&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>flg8ho4ynxbfu07vey3b6b6co848qqb</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 5, 1305 SH.pdf/۱۳</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97953</id>
    <revision>
      <id>304888</id>
      <timestamp>2026-10-14T14:23:20Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۲۲–۲۳</comment>
      <origin>304888</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5093" sha1="m2xllzao71b1j8fl411hffxt192lkkt" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۲۲|}}
جراح با یک حالت تعجب سئوال کرد اینها چیست؟ از کجا آورده اید؟ واقعاً انبار روشن شده بلی اطاقها هم حالا روشن خواهد شد چند تا لامپ دارید چهار صندوق اما هر چقدر بخواهید هست جراح باو نکاهی کرده مثل آنکه تازه از خواب بیدار شده باشد و این فقط جوابی بود که باو داد وسپس شروع بکار کرد. ولی از عاقبت اندیشی و با فکری «کلرا» در شکفت بود وحالت کلرا هم طوری بود که هیچوقت از ناخوشی و کسالت خود شکایت نمیکرد و باهمان حال بکارش اشتغال داشت در شانزده میدان جنک حاضر بود و هشت ماه بدون خوف درمحاصره «چارلستون» میزیست و درمریضخانه «ریکاشفد» مشغول خدمت‌بود پس ازاختتام جنک تا چهار سال در مریضخانها و محبسها مشغول جمع آوری عده تلفات بود این زحمت بکلی اورا ضعیف و رنجور نمود ولی همینکه قدری بهبودی حاصل کرد «بژنو» که یکی از شهر های سویس است برای تحصیل صحت مسافرت نمود در آنجا داخل جمعیت صلیب احمر شد که برای مساعدت مجروحین جنک آلمان و فرانسه تشکیل گردیده بود وقتیکه با یکی از دستجات صلیب‌احمر داخل فرونت جنگی شد باندازهٔ هر چیز را مرتب و منظم و نظیف میدید که اسباب حیرتش شده بود و مخصوصاً در هرجا بیدق قرمز افراشته میشود تمام سر تکریم فرود آورده و هر قسم مساعدتهای لازمه را میمنودند وترتیبات آنها طوری از روی قواعد نظم و ترتیب صورت میگرفت که کاری را که «کلرا بارتن» درمدت چهار سال انجام داد در مدت چهار ماه قابل اختتام بود. پس از این مشاهدات باخود عهد کرد که اگر زنده بوطن مراجعت کند بملت امریکا معنی صلیب‌احمر را فهمانده و دولت را وادار نماید که ورقهٔ قبول عضویت را درمجمع بین‌المللی صلیب احمر امضاء نماید. پس ازمراجعت بامریکا جدیت زیاد کرد تا دولت‌امریکا را داخل جمعیت صلیب احمر نماید ولی مخالفین او میگفتند ما سعی داریم
{{سصم||۲۳|}}
دیگر جنک نکنیم بدین لحاظ تشکیل این جمعیت لزومی ندارد اما میس «بارتن» فکر دیگری نمود که این جمعیت ممکن است در غیر از مواقع جنک کمک های دیگری هم بنماید بلکه درتمام مصائب بشری قادر مساعدت خواهند بود از قبیل زلزله، حریق، سیل، قحطی و انواع امراض مسریه که مانند ایام جنک رفع آنها همراهی و معاضدت لازم دارد، تا بالاخره پس از چندین سال زحمت موفق شد باینکه دولت متحده امریکا قرار داد صلیب احمر را که وضع شده بود امضاء نماید. همین کوشش باعث شد که بعدها دولت امریکا در تمام آلام داخلی وخارجی شرکت جسته و ازاحسان خود نسبت بقحطی زدکان و ستمدیدکان دریغ نمیکرد چنانچه درقحطی ۱۷۹۲ مسیحی که در روسیه اتفاق افتاده دولت امریکا مساعدتهای قابل تقدیری نمود و واقعاً لازم است از کلرا «بارتن» تشکر کرد که مؤسس این جمعیت شد. او تا نود سال زندکانی کرد ولی ایام حیات او با مشقت و زحمت در راه وطن صرف شد. و حقیقة خدماتی که بعالم بشریت‌نمود فراموش نشدنی است صحیح است که یک عمر طولانی نمود اما آنرا در انجام خدمت بهموطنان بپایان رسانید و ابدالدهر نام نیکی از خود بیادکار گذاشت. اکنون میشود گفت که مصداق این شعر در بارهٔ او وارد آمده –

{{شعر}}
{{ب|زنده جاوید یافت هر که نکو نام زیست|کز عقبش ذکر خیر زنده کند نامرا.}}
{{پایان شعر}}

{{چپ|ترجمهٔ – همدم نبوی}}

{{و|―――}}

{{و|{{بزرگتر|'''شخصی که تاب تنهائی و طاقت مقاومت داشت.'''}}}}

کسانی که در عقاید و نظریات شخصی خود راجع بهر مسئله اعم از مسائل جاریه عمومی – اجتماعی – سیاسی و غیره مداقه و تأمل وافی کرده&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>m2xllzao71b1j8fl411hffxt192lkkt</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 5, 1305 SH.pdf/۱۴</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97954</id>
    <revision>
      <id>304889</id>
      <timestamp>2026-10-14T14:23:51Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۲۴–۲۵</comment>
      <origin>304889</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5137" sha1="6kn70vtvge2syvktdozrrd53nl9vgsj" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۲۴|}}
وباترازوی عقل و منطق درست آنرا سنجیده و باصطلاح علماء عرفان بمقام حق‌الیقین رسیده باشند برای مدلل کردن آن حاضرند مقاومت کنند وهر نوع ناملایم بشنوند و حتی هدف تیرهای توبیخ مردم واقع شوند و دست از عقیده راسخه خود بر ندارند. اینان قبل از آنکه درمیدان دعوی درآیند پیه هرنوع اهانت وتحقیررا بربدن خود میمالند عقاید آنها دربدو امر آنهارا ازدرجه اعتبار وجاهت عمومی که قبلا احراز کرده بودند ساقط میکند معهذا جسورانه پیش میروند این طبقه هرکز محافظه کار و متلون نمی شوند همیشه رک‌گو وثابت قدم اند منطق را باشهامت وجسارت توأم کرده صراحة عقاید خود را ابراز میدازند: آنجا که عقل و منطق و حرف حسابی بخرج میرود باعقل و منطق و جائیکه بازار دلیل وبرهان کاسد وبیرونق است با جسارت و حتی سماجت مدرک خود را می قبولانند این دسته از مردم که در عقاید راسخه خود مدتها توغل و تعقل کرده اند و صغری کبری آنرا درست چیده اند ومیدانند درآن بابت ذره ای اشتباه ندارند و حاضرند سالها سرآن عقیده باقی باشند تاجمعی را طرفدار خود سازند درردیف قهرمانان وشجاعان بزرک روزکار محسوبند شاید شجاعت و دلیری آنها در مدت حیاتشان تقدیر نشود ولی آثار عملیات آنها ابدالدهر باقی و پایدار است و تاریخ نامشانرا بعظمت یاد میکنند اگرچه خاکدان دهر اجساد آنها را می‌بلعد ولی نمیتواند خط بطلان بر روی آثارشان بکشد و نام و نشانی از آنان نگذارد! چراکه مزار واقعی آنها سینه، های مردم عارف است که دست عذار روزکار برآن آسیبی نتواند رسانید. بعضی‌اشخاص چراغ حقیقی بمعیت دویاسه نفر بدست گرفته ومسیر وقد مکاء خودرا مهما امکن‌منور ساخته اندولی اشخاصی هم در عالم بوده اند که بی یار و مددکار ودست تنها آن چراغ را باطراف برده‌اند. درمیان طبقه اخیرالذکر «ویلیم للوید گریسن» مثل شمع فروزان
{{سصم||۲۵|}}
شعاع عقیده خودرا باطراف پراکنده میکند، مشارالیه قبل ازآنکه غلامان ازقید اسارت و بندگی آزاد بشوند در اتازونی امریکا زندگی میکرد اولین شخصی که برای نسخ قانون برده فروشی قد علم کرد او بود و در نطقهای آتشین متوالی خود درجه سبعیت و وحشیگری تجار غلام فروش‌را مجسم میکرد، برضد این رسم بد مقالات مینوشت تا بالاخره مردم در صدد ایذاء و آزار او برآمدند.

{{و|{{بزرگتر|'''یک طفل بی بضاعت'''}}}}

در سال ۱۸۰۵ «گریسن» درباستن متولدشد مادرش زن فقیر محنت‌زدهٔ بود و پدرش در زمان صغارت او مرحوم شد برای تهیه مخارج عائله‌اش که مرکب از خواهران و برادرانش بود مجبور بکار و فعلگی شد هنوز بسن‌هفت نرسیده بود که در میان محلات و کوچه‌ها شیرینی فروشی میکرد ولی یواش یواش کارش بالا گرفت باین معنی که دراداره روزنامهٔ شغلی پیدا کرد. ولی از آنجائیکه گریسن بلندهمت وجاه طلب بود بکارهای کوچک اعتنائی نمیکرد برای ترقی خود حروف چینی و طبع روزنامه‌را کافی نمیدانست سعی میکردکه از خودش هم چیزی بنویسد بنا بر این ساعات فراغت خود را ازکار صرف تحصیل و تکمیل و یادگرفتن فن چیز نویسی میکرد.

{{و|{{بزرگتر|'''اولین مقاله اش'''}}}}

پس از تمرین و ممارست و ورزش زیاد در چیز نویسی قدرتی پیدا کرد ولی هنوز جرأت اظهار فضل و ابراز لیاقت نداشت و از مدیر روزنامه شرم داشت راهی که برای پیشرفت مقصود خود دید این بود که مقالات خودش را بی امضاء باداره روزنامه بفرستد پس از آنکه دید مقالاتش مورد تمجید مدیر واقع شده است وهمه روزه چاپ میشود ازآن پس امضاء کرد ومدیر روزنامه&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>6kn70vtvge2syvktdozrrd53nl9vgsj</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 5, 1305 SH.pdf/۱۵</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97955</id>
    <revision>
      <id>304890</id>
      <timestamp>2026-10-14T14:24:25Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۲۶–۲۷</comment>
      <origin>304890</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4871" sha1="9i7srjaehk7frgwkgldmunsqqru5fao" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۲۶|}}
بکفایت و کاردانی و درایت او آفرین خواند ومرتبه‌اش را بالاتر برد بطوریکه مدیریت داخلی روزنامه را بعهده اش واگذاشت.

{{و|{{بزرگتر|'''قبول زحمت و حبس بخاطر ضمیر'''}}}}

وقتیکه دورهٔ کفالت و استخدامش منقضی شد درچند جا کار برایش تهیه شد و بالاخره درشهر «باستن» و «بالتیمر» موفق بانتشار روزنامهٔ شد. در بالتیمر قسمتهائیرا مشاهده میکرد که تاب دیدن آنهارا نداشت تعدی و احجاف ارباب مکنت نسبت بغلامان و زرخریدان باندازهٔ بود که اغلب آنها را مغلولا در کوی و برزن برای فروش یا زجر وتهدید بجرم واشتباه کوچکی میگرداندند «گریسن» در یکی از شماره‌های روزنامه اش بتاجری که هشتاد غلام برای فروش درکشتی گذاشته بود حمله تندی کرد.

تاجر مشار الیه از دست گریسن متظلم شده و گریسن را محکوم باداى جریمه هنگفتی کرد. گریسن بعلت افلاس و بی بضاعتی قادر بتأدیهٔ جرم نبود و در عوض محبوس گردید. بیچاره هفت هفته تمام در بیغوله های تاریک محبس بسر برد تا بالاخره یکی از دوستان باوفایش از قضیه مسبوق گردید و جریمه را پرداخت و از حبسش خلاص کرد.

{{و|{{بزرگتر|'''روزنامه خودش'''}}}}

حالا دیگر گریسن از زجر وتهدید وحبس باکی نداشت عشق مسلک اورا باقدامات متهورانه تری واداشت وقتیکه به «باستن» مراجعت کرد روزنامهٔ دائر کرد که در آن حمله به‌رسوم بنده فروشی کرد، بامشکلات و موانع محاط و محاصره شد فقر وتنگدستی علت عمده خرابی کارش بود ماشین چاپی بعاریه گرفته بود و با آن کار میکرد ودر یک اطاق – تنها یک اطاق – که هم‌سفره خانه، مهمانخانه، اطاق خواب، آشپزخانه وهم اداره روزنامه اش بود زندگی و
{{سصم||۲۷|}}
کار میکرد، لحاف و روپوشش سقف میز تحریرش بود و بجای بالش کتابی‌زیر سر میگذاشت نویسنده چاپچی و موزع خودش بود معاونش بازوها و فکر توانایش بود در همین موقع که مشغول طبع و توزیع روزنامه بود و باران زحمت و اشکال برسرش میریخت باضمیر خود عهد و میثاقی استوار کرد که مواد ذیل در آن عهد نامه قید گردیده بود: –

«من باید مثل حقیقت تلخ و زبر و مانند عدالت محکم و یکدنده باشم» من باید همیشه تقلا بزنم واز کارم غفلت نکنم» من نباید هیچوقت‌متردد و مشکوک باشم» من نباید عفو داشته باشم» من نباید یکقدم بعقب بروم» و سخنان من‌بالاخره مقبول خاص وعام افتدو همه مرا بشنوند این عهودفیمابین خود وضمیرش بسته شد و بامضاء رسید روزنامه‌اش را آزادی بخش نام‌گذاشت.

{{و|{{بزرگتر|'''بغض و عداوت'''}}}}

در این اوان مردم اندکی بفراست افتاده و بهوش آمدند و بدی‌رسوم بنده فروشی رابیک اندازه حس کردند در ایالات جنوبی هنوز این قاعده‌ممدوح و پسندیده بود و مخالفی نداشت فقط در طرف شمال بوی انزجار اندکی در دماغها پیچیده شده بود منتهی مخالفی که در آن ناحیه دیده میشد معدودی‌از تجار برده فروش بودند که می ترسیدند نسخ این رسم لطمهٔ بزرگی به‌تجارتشان بزند بعضی را عقیده بران بود که اصول غلامی مخالف قانون عقل و انصاف و انسانیت است و باید حتماً ملغی گردد ولی الغاء آن تدریجی و تفننی باید باشد مبادا اگر آزادی یکدفعه داده شود خطری حادث گردد بعضی هم در اول لاقید و بی اعتنا بودند ولی بواسطه تحریکات و تقویتهای تجار برده فروش «بگریسن» حمله ور شدند یواش یواش از عده مشترکین روزنامه «آزادی بخش» کاست!&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>9i7srjaehk7frgwkgldmunsqqru5fao</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 5, 1305 SH.pdf/۱۶</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97956</id>
    <revision>
      <id>304891</id>
      <timestamp>2026-10-14T14:24:57Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۲۸–۲۹</comment>
      <origin>304891</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4962" sha1="l2cu3f7fcq9dhfvn5zumceppxwe692c" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۲۸|}}
{{و|{{بزرگتر|'''زجر و تهدید'''}}}}

با قلت مشترکین و طرفداران کم «گریسن» کارخود را کرد و تخم آزادیرا درقلوب جمعی کاشت تخم آزادی شروع بروئیدن کرد و توجه انبوه مردم بمسئله ما نحن فیه منعطف کردید جم عفیری که از جمله آزادی خواهان و حامیان ضعفاء بودند با «گریسن» اتفاق کردند نایره‌غضب تجار برده فروش بهر سوی زبانه میکشید جمعی از حامیان جدی غلامان فدای عقیده مقدس خودشان گردیدند تجار بی انصاف درم دوست وسایل زجر و عقوبت و حتی اعدام آنها را بهرقیمت که بود فراهم کردند.

خانمی درشهر باستن مدرسهٔ کوچکی داشت مشارالیها ازقارئین روزنامه گریسن بود و باالنتیجه تبلیغات «گریسن» در او اثرکرد و طرفدار مظلومان گردید.

روزی دختر سیاهی را در مدرسه خود راه داد والدین دختران اصیل و شرافتمند!! بمجرد آنکه از این مطلب مطلع شدند بالاجماع دختران خود را از مدرسه بیرون بردند خانم مشارالیها هم در قبال حرکت بی نزاکت آقایان مدرسه کوچکی مخصوص دختران سیاه تأسیس و دایر کرد مردم بپاداش زحماتش مزد خوبی باو دادند در و پنجرهای اطاقش را شکستند چاه آب مدرسه را با سنک پر کردند حتی کسبه و تجار با او معاملاترا قطع کردند زحمات کمرشکن گریسن را از روی این قیاس کنید.

{{و|{{بزرگتر|'''اغتشاش باستن'''}}}}

در ۱۸۳۰ «تمپسن» نامی از اهل انکلیس بامریکارفت که‌مردم را برای قبول آزادی غلامان حاضر کنند وقتیکه گریسن از نیت او مطلع‌شد اورا «بباستن» دعوت کرد و با همدیگر بولایات میگردیدند و تخم میافشاندند همه جا مورد حملهٔ دشمنان واقع می شدند که «تمپسن» ازکارسرد شده و عزم مراجعت بوطن
{{سصم||۲۹|}}
کرد بانتظار ورود و حرکت کشتی پناهگاهی جسته خود را از انظار مخفی‌ساخت.

در همان اوان نسوان آزادی طلب انجمن کردند و «گریسن» را بریاست مجمع دعوت کردند دشمنان گریسن بخیال آنکه تمپسن هم همراه اوست در کمین نشستند بغض تمپسن گریسن را ازخاطرها محو کرده بود دیگر چندان متوجه او نبودند، مداخله اجنبی را عار می‌پنداشتند قبل از تشکیل و انعقاد مجلس جمعی آشوب طلب ولگرد دور عمارت را گرفته و فریاد میزدند که تمپسن باید قیر اندود بشود و در جلو چشم ما سوخته گردد. جمعیت نسوان بحمایت یاور و پلیس دو بدو با خواهران سیاه خود از میان مخمصه جان بسلامت بردند تمپسن در میان جمعیت دیده نمیشد زنان مجمع هم بحمایت رؤسای پلیس از تعرض مصون ماندند وچشمان پرشرر انبوه فتنه جویان متوجه «گریسن» گردید که در میان حصار بجستجوی مفری مشغول بود مشارالیه راه فراری از پنجره برای خود باقی دید و بمحض آنکه بلب پشت بام برآمد جمعی که آنجا حاضر بودند اورا بغل زده اسیرش کردند.

{{و|{{بزرگتر|'''نجات'''}}}}

بدن گریسن را طناب پیچ کردند و بطرف مقتل اورا میکشاندند ولی یاور (با آنکه با افکار گریسن ابداً موافق نبود) حسب‌الوظیفه اقدامات سریع و جدی برای رفع غائله‌کرد. مهاجمین بایستی از دروازه شهر عبور کنند یاور با تدبیرات عملی مقدمات نجات گریسن را فراهم کرده بود نزدیک دروازه که رسیدند در باز شد و یک عده پلیس مصلح طناب گریسن را از دست جمعیت‌گرفته و بزور اورا بدرون دروازه انداختند، بمجرد ربودن گریسن دروازه بروی جماعت بسته شد فریاد غضب آلود مهاجمین بعیوق میرسید حملات پی در پی بدروازه کردند یاور مثل آدم جن زده دست و پایش را گم کرده بود می‌ترسید در را بشکنند&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>l2cu3f7fcq9dhfvn5zumceppxwe692c</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 5, 1305 SH.pdf/۱۷</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97957</id>
    <revision>
      <id>304892</id>
      <timestamp>2026-10-14T14:25:31Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۳۰–۳۱</comment>
      <origin>304892</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5001" sha1="kcqqrp6xv8nn928onrtk7m3bkrsw70i" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۳۰|}}
و گریسن‌را ببرند حیلهٔ اندیشید و فوراً امر باحضار کالسگه ای داده کالسگه‌حاضر شد و گریسن را بدرونش انداختند کالسگه بتعجیل راه افتاد ولی کالسگه‌چی نمیدانست بکجا برود! بمحبس شهر. چرا؟ گریسن‌را بمحبس میبرند؟ برای آنکه سالمترین مأمن درشهر عجالة آنجاست.

{{و|{{بزرگتر|'''کامیابی وظفر'''}}}}

روز بعد گریسن از شهر تبعید شد در چند جا باز با مرک دست به‌یقه شد ولی خداوند همه جا با او همراه بود و از شرور ومخاطرات محافظتش‌میکرد ترس گریسن بالمره زایل شده بود و دیگر از هیچ حادثه ای باک نداشت.

در چنین مواقع شورش جماعات و داد و فریاد انها شاهد رای عمومی نیست اگر یکدسته آشوب طلب فتنه و مفسده ای را باعث میشوند و صدای‌خود را در میان صدای جماعت گم می‌کنند برای آنست که قاتل را از میان ببرند و کسی آنها را نشناسد انبوه شورشیان و تماشاچیان از حقیقت مسئله بی‌اطلاع بودند چنین است حال ملت جاهل و بی‌تمیز! تعلیم و تربیت متمادی و نفوذ دانش مقصود گریسن را روشن میکرد رفته رفته در نتیجه انتشار دایره تعلیم ساکنین نواحی‌شمال طرفدار گریسن گردیدند. سی‌سال‌پس ازشورش «باستن» اعلامیه ابراهام لینکن منتشر شد وعموم ملت طوعاً او کرهاً قانون نسخ برده فروشی را قبول کردند. ذائقه گریسن لذت فتح را در این مبارزه چشید بادست تنها کار خود را از پیش برد و مواد عهد نامه ای که با ضمیر خود استوار کرده بود بانجام رساند، یکی ازمواد مهم عهدنامه را پیش نظر شما میگذارم سخنان من باید مقبول خاص و عام گردد و همه مرا بشنوند.

آیا چنین نشد؟

{{چپ|اسماعیل شایکان (ملایری)}}

{{چپ|طهران ۱۶ مرداد}}
{{سصم||۳۱|}}
{{و|{{بزرگتر|'''برای کمک دیگران حاضرید؟'''}}}}

این حکایت که بقلم میس ماری، س: سنیمر امریکائی برای تحریک احساس و عواطف اطفال با طرزی ساده نگاشته شده دارای حقایق مهمی است که چنانچه مادران و مربیان اطفال از طفولیت ذهن بچه‌را بدان آشنا سازند، یک دستور زیبا و درس اخلاقی خوبی است که اطفال را بجوانمردی و نوع‌خواهی هدایت‌مینماید.

یکی بود، یکی نبود. یک وقت بچهٔ موسوم به پطر بود. روزی صبح موقعی که از خواب برخواست، احساس نمود که بسیار شاد و خوشحال است؛ باین جهة پس ازصرف لقمة‌الصباح بمادر خود گفت

«مادر، امروز چنین احساس مسرت و شعف در حال خود میکنم که میخواهم ازخانه بیرون رفته یک چیزی بفقرا بخشیده واین وآن را کمک‌کنم.» مادر پطر زن عاقل و مدبری بود لذا چنین تصور کرد که موقع فرا رسیده که این طفل چیزی درک نماید. پس آنچه باو جواب داد این بود، «بسیار خوب پطر عزیز، من امیدوارم که فرصت و موقع مناسبی بدست خواهید آورد»؟ و در انداختن دکمه های کت پطر کمک نمود و با بوسیدن طفل خود او را روانه نمود.

یک روز آفتابی قشنک و بهار مانندی بود که پطر با شادی فراوان در کنار جاده شروع بقدم زدن نمود. در اینوقت تمام هم و خیالش انجام مقصود خویش یعنی عطا و بخشش بمردم بود و در این تصورات لبخند میزد: خیلی زود بابچه کوچک دیگری که فریاد کنان بطرف او میامد درجاده اتفاق ملاقات افتاد. «پطر» تکانی خورده و گفت این موقع وفرصت من است» و وقتیکه نزدیک بچه رسید، ایستاد و علت را استفسار نمود. آن بچه جواب داد. من خیلی گرسنه‌ام چیزی بمن‌نمیدهید بخورم؟ پطر گفت، چرا – من برای همان کار آمده ام. اما فوراً بخاطر آورد که چیز خوراکی ندارد پس از آنکه جیب هایش را کاوش&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>kcqqrp6xv8nn928onrtk7m3bkrsw70i</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 5, 1305 SH.pdf/۱۸</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97958</id>
    <revision>
      <id>304893</id>
      <timestamp>2026-10-14T14:26:01Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۳۲–۳۳</comment>
      <origin>304893</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5146" sha1="6zeoiymerg41fqsjjvimw94zsib6w7d" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۳۲|}}
نمود و چیزی نیافت خیلی خجالت کشید. در تمام این مدت آن بچه گرسنه «پطر» را بدقت تماشا مینمود و وقتیکه از قضیه مطلع شد با حالت یأس و نومیدی بطرف پائین جاده روان گردید. و بیش از پیش شروع بداد و فریاد کرد. پطر او را تا آخرین لحظه در نظر میداشت تا آنکه از جلو چشمان او نا پدید شد پس از آن خود نیز بکار اولیه خود ادامه داده و در یک مدت طولانی لبخندی نزد. بالاخره صورتش از خوشحالی برق زده و نورانی گردید و با خود گفت البته من نمیتوانم انتظار آنرا داشته باشم که هرکس را کمک کنم، اما یقیناً اشخاص زیاد دیگری هستند که بغیر از غذا احتیاجاتی داشته و میتوان آنها را رفع نمود.

«پطر» بعداز این خیال خوش سوت زده و با تعجیل راه را گرفته و با شادی که سابقاً داشت در راه روانه گردید. بزودی یکدختر کوچکی دید که در کنار جاده نشسته و پای خود را در دست نکاهداشته است. علت را سؤال کرد، من میخواهم شما را کمک کنم؟ آن دختر گفت سنک های راه پای‌مرا مجروح کرده اند، میخواهی بمن یک جفت کفش بدهی؟ نفس پطر نزدیک بود ساقط شود؛ هرچند مایل میبود که یک جفت کفش بان دختر بدهد اما نداشت. به کفش‌های خود نظر انداخت، آنها خیلی بزرک و نا هموار بودند و از این جهات مناسب پای آن دختر کوچک نبود. بهرجهة او غیر از کفش خودش دیگر موجود نداشت. پطر نکاهی بان بچه که مشغول داد و و فریاد بود انداخته پس از آن روی خود را برگردانده و به تندی که میتوانست درجاده روان گردید. او نمیخواست که ایستاده و به بیند که آن بچه گریه میکند. او آنقدر راله وحیران شده بود که فراموش نمود برای آن بچه پا برهنه افسوس بخورد.

تازه این خیال برای او پیش آمد – که ایکاش امروز در خانه مانده
{{سصم||۳۳|}}
و در این روز با طراوت و قشنک در باغچه کار میکردم، ولی در همان آن نظرش به خانم پیری که در پهلوی یک توده مبل کهنه درکنار جاده نشسته بود معطوف گردید. «پطر» دفعة ایستاد، از خانم سئوال کرد میتوانم شما را کمک کنم؟ آن زن پیر با کمال تعجب سر را بلند نموده و گفت «اگر کسی کرایه خانه‌را ادا کند کافی است! زیرا صاحبخانه بعلت تعویق دوماه اجاره‌خانه اثاثیه ام را بیرون ریخته است» «پطر گفت، من کرایه را ادا میکنم.» فوراً دست خود را بجیب برده و مفتخرانه سه‌سکه پول سیاه برون آورده و بخانم داد.

بارک الله پسر! اما این مبلغ کرایه را ادا نمیکند!، با وجود این، نداشتن پول از قدر شما نمیکاهد شما بهمان اندازه خوب و مهربان هستید اگر چنانچه پول بمن میدادید – «پطر» باتفکر بخود گفت. این مبلغ کفایت نمیکند؟ من که بیشتر ندارم. آن خانم پیر قدری بیش از آنکه برای وضع کار خود مغموم و پریشان بود برای آن طفل مشوش گردید، اما بالاخره موفق گردید که بگوید کرایه خانه او بیش از آن مبلغ است و آن جزئی کفاف آنرا نمیدهد. آن زن سعی کرد که بوسیلهٔ او را از آن خیال راحت سازد و ازهمین لحاظ یک تیکه نان شیرینی از جعبه بیرون آورد که باو بدهد، اما او تسلی نپذیرفته و بطرف خانه روان گردید. وقتیکه بخانه رسید در بازوان مادر جا گرفته و گفت، ای مادر، «من چیزی نداشتم که بمردم بدهم.»

مادرش اورا در بغل جمع کرده «پطر» آهسته شروع بشرح واقعه نموده و تمام آنرا بیان نمود. وقتی که حکایت او باخر رسید «مادرش گفت، پطر عزیز،» با این احوال شما باز توانستید یک چیزی بان دختر کوچک پا برهنه، پسر گرسنه، و آن زن بی پول بدهید. پطر، باتعجب گفت چه؟ «من چیزی نداشتم که باین اشخاص بدهم.» مادرش گفت، میدانم شما خوراک، کفش&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>6zeoiymerg41fqsjjvimw94zsib6w7d</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 5, 1305 SH.pdf/۱۹</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97959</id>
    <revision>
      <id>304894</id>
      <timestamp>2026-10-14T14:26:36Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۳۴–۳۵</comment>
      <origin>304894</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5101" sha1="8z6qiavrkhbbnyfdojd6o0r785wooq6" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۳۴|}}
یا پول نداشتید ولی یک چیز بود و آن قصد کمک و ارادهٔ مساعدتی بود که در باره آنها داشتید. بعقیده من، آنها بهمان اندازه خوشحال بودند که ازطرف شما در باره محذوراتی که برای آنها پیش‌آمده سؤالاتی نموده وقصد کمک نمائید.

«پطر» برای چند دقیقه سخت بفکر فرورفته؛ چه که آن بچه گرسنه، آن دختر برهنه و بالاخره آن‌زن که جور طلب کار اموال اورا از خانه‌بیرون ریخته و در کنار راه حیرانش گذارده بود درذهن او خطور کرده و بسیار دشوار مینمود که‌او بتواند ازاین تفکرات خلاصی یابد. مادرش گفت» «بخاطر دارید آنروزی که ماسوار ماشین شده بودیم و شما بسیار تشنه شدید. پطر گفت» اری. بخاطر میاورم که آنروز بقدری هوا گرم شده بود که من از کثرت حرارت تشنه شدم ولی آنجا هیچ آب‌نبود، وقتیکه این جملات ازذهن پطر بیرون میامد، از یاد آوری سختی آن روز صدایش مرتعش گردید. ما نتوانستیم آب فراهم کنیم ومادر شما خیلی افسرده بود، اما یاد میاورید که بمادرتان گفتید، مادر عزیز زفع غصه شماخیال مرا راحت میکند و اززحمت تشنگی میرهم. پطر گفت حالا بخاطر میاورم، وحقیقة هم آسوده شدم زیرا ملتفت شدم قصد و نیت شما رسانیدن آب بمن بود، اما من باز خیلی تشنه بودم. حالا ملتفت شدید که شما توانستید بان سه نفر که محتاج کمک بودند تا اندازهٔ تسلی داده و همراهی نمائید!؛ هرچند هیچ نتوانستید از احتیات آنها چیزی بکاهید. پطر آهسته گفت راستی همین است، اما میدانم که شما میخواستید در اولین فرصت بمن آب بنوشانید.

مادر «پطر» بالبخندی که آثار جرئت وجلادت ازآن آشکار بود به‌طفل خود نکاه انداخته، پطرهم بانکاه پر از تعجب رو بطرف مادر کرده و گفت مادرم؛ قصد شما دراین مسئله این است که – پس از بزرک شدن نان، کفش
{{سصم||۳۵|}}
و پول پیدا کرده، آن پسر و دختر و زن را کمک کنم؟ نه همان اشخاص را بلکه دیگران که آن حالت را دارند، زیرا من یقین دارم که آن محتاجان کسی را قبل ازآنکه روز ترقی شما برسد برای کسب مساعدت پیدا کرده‌اند. من امیدوارم شما در آتیه این نکته را فراموش نخواهید کرد.

«پطر» ومادرش برای یک مدت طولانی دومرتبه ساکت ماندند، درعین حال، او خیلی سخت متفکر بود. بالاخره گفت: خیلی طول خواهد کشید تا من مرد شده وتکلیفم را انجام دهم. بخیال شما بهتر نبود که من وسیلهٔ برای یاد آوری در ادای تکلیف از حالابر می‌انگیختم. مادر بچه را به‌بغل‌خود چسبانده و گفت» لازم نیست که شما دقیقهٔ تأمل کنید» دقایق و فرصت های بیشماری که در جلو دارید و همچنین دختران، پسران و زنان دیگری که هر یک مواجه با هزاران فرصت میشوند میتوانند اشخاص درمانده و محتاج را اعانت نمایند. پطر غفلة از جا بر خواست و نشست و باتعجب وحیرت زیاد، درحالی که چشمانش از شعف برق میزد، از مادرش سئوال نمود، بیزحمت مطلب خود را تکرار کنید.

مادرش گفت بگذار از اول شروع کنیم، پس از آن شما مطلب را نزد خود حلاجی نموده و راهی برای کمک خود پیدا کنید. بخاطر میاورید که چگونه چرخ عرابه شما دیروز شکست و شما دیگر نتوانستید از آن استفاده کنید؟ و تمام خاکها که درآن بود برون ریخته شد. پطر سئوال کرد – این مطلب چه ربطی با موضوع صحبت ما دارد؟ مادرش گفت نه آنقدر؛ اما خوبست دقیقهٔ دربارهٔ عرابه تأمل کنید، عرابه چهار چرخ دارد، اینطورنیست؟ و تا چهار چرخ با هم کار نکنند عرابه براه نمیافتد؟ پطر گفت نه. درهمان موقع درفکر عرابه بود که چگونه چرخ ها باید با هم کار کنند.» هرچرخ&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>8z6qiavrkhbbnyfdojd6o0r785wooq6</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 5, 1305 SH.pdf/۲۰</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97960</id>
    <revision>
      <id>304895</id>
      <timestamp>2026-10-14T14:27:09Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۳۶–۳۷</comment>
      <origin>304895</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4573" sha1="ri55kf0lh1wtgn1tok6vrtihb6cu542" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۳۶|}}
بطرف جلو میرود و سعی میکند که بکمک دیگران عرابه را راه بیاندازد. مادرش قطع کلام کرد و گفت» بگذار عرابه را بمنزله یک خانواده فرض کنیم؛ شما خواهرتان، پدرتان و من بجای چرخهای عرابه هستیم» پطر باخنده گفت چه قشنک و دلچسب» پس ماباید بگردیم و بگردیم. مادرش گفت» آری ماباید کارهای خودمانرا انجام بدهیم تا یک خانواده محکم و متینی تشکیل بدهیم، پس از اینقرار مانباید هیچگاه از معاضدت و همراهی با دیگران دست بکشیم مادر بچه خودرا خطاب کرده و گفت» حالا معنی معاضدت را ملتفت شدید اینطور نیست؟ اما باز تکالیف بزرگتر و مهمتری برای بچها است. پطرگفت آن چیست؟ مادرگفت بهتر آن است حکایت ومثال را کنار نهاده و ازطریق دیگر صحبت کنیم، چون شما اساس حقیقی تشکیل دادن خانواده را ملتفت شدید، دیگر احتیاج به‌شاهد ومثال نیست، پطر باحالت افسرده گفت، امامن، حکایت را دوست دارم.

ای پطر عزیز، باضافه آنکه جزء قسمت خانواده باشید، شماعضویک مدرسه خواهید بود و در آنجا لازم است که با دیگران بجهة پاس احترام مدرسه تقلا کنید، این درس را نیز فرا گیرید، البته مادرجان. همیشه خوشحال و باوفا وخیلی ازمحاسن دیگررا دارا باشیم. «پطر باحالت بهت وآرامی کامل درحالی که متعجب مانده بود درجای خود نشست.» یک چرخ تنهائی‌فائده ندارد اینطور نیست؟ مادرش گفت نه‌آنقدر مهم، مگر وقتیکه جزء قسمت‌عرابهٔ باشد. بعد از چند دقیقه پطر دومرتبه سربن آورد و گفت: یکچرخ کمکی نمیتواند بکند مادامیکه فقط یک‌آلت جداگانه‌است؛ اما وقتی که بعرابه بسته شد مورد استفاده واقع میشود. پس اگر من بخواهم کمک کنم باید بیاد داشته باشم که من، پطر خانواده. پطر مدرسه و وقتی که بزرگتر شدم پطر
{{سصم||۳۷|}}
شهر خود و بعد از چندی که مرد شدم پطر دنیا خواهم شد

این طفل کوچک برای مساعدت و همراهی دیگران و تصوراتی که‌در باره همنوعان خود مینمود اینطور بود! حالت شما در این قبیل موارد چگونه است است؟ راحتی دیگران رابر راحتی خود ترجیح میدهد یا بالعکس؟!

{{و|―――}}

'''از آثار جبران خلیل جبران'''

{{و|{{بزرگتر|'''مقصر کیست؟'''}}}}

{{و|'''مجرم'''}}

جوانی تندرست از شدت گرسنگی در رهگذری نشسته گدائی میکرد انقدر عجز ولابه کرد و گرسنگی خودرا بعابرین اظهار نمود که خسته‌گردید.

شب شد و لبهای جوان از بسکه تضرع و زاری نمود خشک شده و زبان او دیگر یارای سخن نداشت در حالتیکه دست او مانند شکمش تهی مانده بود – لذا برخواست و بسوی خارج شهر روانه گردید. درمیان درختها نشست و تا توانست گریه کرد. پس از آن چشمان اشک آلود خود را بطرف آسمان متوجه ساخته پروردکار خویش را مخاطب قرار داده و گفت «خدایا نزد غنی برای کار رفتم چون لباسم مندرس بود جوابم نداد بسوی مدرسه قصد نمودم بعلت بی چیزی مرا راندند در یکی از ادارات خواستم در مقابل سیری شکم مستخدم شوم بعلت بدبختی مرا نپذیرفتند – بالاخره از ناچاری بگدائی متوسل شده همینکه مردم مرا دیدند گفتند جوان قوی بنیه و تنبلی است و بشخص تنبل نباید ترحم نمود.

خوب! خدایا منکه بخواست توبدنیا آمده وباراده تو زیست می‌کنم&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>ri55kf0lh1wtgn1tok6vrtihb6cu542</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 5, 1305 SH.pdf/۲۱</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97961</id>
    <revision>
      <id>304896</id>
      <timestamp>2026-10-14T14:27:41Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۳۸–۳۹</comment>
      <origin>304896</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4303" sha1="d4tqghdkjoa9djhytn2w4p4hc343bwi" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۳۸|}}
پس چرا باید حالا که از مردم باسم تو نان بخواهم از من دریغ نمایند؟

در ان آن یکمرتبه قیافه جوان دیکر گون شده با چشمهای آتش بار از جای خود بر خاست شاخه درختی خشک را قطع کرده و مانند حربه ساخته بشهر رو نمود فریاد کشید هان! ایمردم زندکانی را با عرق پیشانی خواسته نان را باسم محبت و انسانیت طلبیدم بهیچ کدام موفق نشدم اکنون با زور بازو و بنام ظلم وتعدی نان و زندگی را خواهم گرفت»

سالها گذشت و جوان مشغول بریدن سرها برای تحصیل مال بود و هر چه جلوی مطامع او را می گرفت معدوم می ساخت تا اینکه ثروت و هیبت او زیاد گردید دزدها باو مایل و بزرکان از او خائف گشتند پادشاه مملکت که لیاقت و کفایت اورا مشاهده نمود بسمت حکومت شهر مفتخرش ساخت آری همواره قساوت بشر و بخل آنها بدین ترتیب یکنفر بد بخت را مجرم و خونخوار می‌سازد.

{{چپ|ترجمهٔ از عربی}}

{{و|―――}}

{{و|{{بزرگتر|'''آراء بزرکان در بارهٔ روزنامه نگاران'''}}}}

سلطان عبدالحمید: اگر بقصر (یلدوز) عودت نمایم تمام روزنامه – نکاران را در یک تون حمام خواهم انداخت.

(روزولت) رئیس اسبق جمهوری آمریکا: برای هر ده نفر دراین مملکت یک روزنامه نویس لازم است.

(ولیم سنید) محرر مجله المجلوت انکلیس: رئیس مجمع شیاطین از دیدن روزنامه نویس سیاسی مرتعش می گردد.

ملکهٔ اسپانیا – روزنامه نویس را فقط میان جانورها {{ناخوانا}}!
{{سصم||۳۹|}}
(قیصر اخیر روسیه) – ای قلم! هر چند که بسیار قشنگی ولی در مملکت من از شیطان هم زشت تری.

(امانویل) پادشاه پرتقال بروزنامه نکاران؛ شما باعث سقوط من‌شدید

(کاسزو) رئیس جمهوزی ونزوئلا – اکر در دوزخ بروی من باز شود ازدیدن دربان آن انقدر هراس‌ندارم که ازشنیدن صدای قلم روزنامه نکار!

{{و|―――}}

{{و|{{بزرگتر|'''جواب سؤالات علمی'''}}}}

۱ – چون حنجره و مجرای گلو و بینی طفل که صوت در آنها احداث شده و ارتعاش می یابد از حنجره و مجرای گلو و بینی شخص بالغ کوچک تر میباشد از این جهت صدای طفل زیل تر است.

۲ – در اغلب قسمتهای چوب مخزنهائی است که در بعضی از آنها رطوبت جمع میشود در موقع سوختن، حرارت بمایع درون این مخازن اثرکرده آنرا ببخار تبدیل مینماید. چون قوه انبساط بخار زیاد است دیوار مخزنرا میترکاند و در حقیقت انفجار کوچکی تولید میشود. صدائی که در هنکام سوختن چوب شنیده میشود منوط باین انفجارات کوچک است.

۳ – جدید ترین فرض (Theorie) راجع بجبال آتشفشان چنین بیان میکنند که این قبیل کوهها عموماً درموقع اشتعال با مخازن تحت‌الارضی که احجار مذاب مملو میباشند ارتباط پیدا میکنند این مخزنها چندان پائین‌تر از سطح زمین نیستند علت ذوب احجار و تشکیل این قسم مخازن یکی آنست که درجه حرارت سنکهای نقطهٔ بواسطه بعضی علل کمی زیاد تر از درجه حرارت معمولی میشود و یا آنکه فشار فوقانی که بر آنها وارد میشود نقصان می پذیرد و کمی فشار باعث سرعت ذوب آن میکردد چنانکه اگر فشار وارده&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>d4tqghdkjoa9djhytn2w4p4hc343bwi</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 5, 1305 SH.pdf/۲۲</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97962</id>
    <revision>
      <id>304897</id>
      <timestamp>2026-10-14T14:28:13Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۴۰–-</comment>
      <origin>304897</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3965" sha1="6wue3gt25cwt9na36etl47jl6iy7cz9" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۴۰|}}
بر مایع درون دیک بخار را هنکام غلیان غفلة کم نمایند یک مرتبه تمام‌مایع ببخار مبدل میکردد.

۴ – حیوانات مثل انسان دارای قوهٔ حافظه میباشند فقط فرقی که در میان است محفوظات آنها نسبة ساده و بی دوام میباشد. حیوانات طبقات عالیه تقریباً مثل انسان چیز ها را بخاطر می‌سپارند و حتی حیوانات درجات سافله نیز حافظه دارند چنانکه کوچک ترین حشرات میتوانند راهی که آنها را بطرف غذایشان رهبری مینمایند – بیاموزند ولی چیزی که هست بعد از بیست دقیقه فراموش میکنند.

۵ – برگهای درخت سرو مثل سایر برگها مقداری کلورفیل (ماده لومیه که سبزی کلیه نباتات منوط بان است) در بر دارند ولی چون سطح برگهای درخت سرو از سطح سایر اوراق سخت تر است در زمستان کلورفیل را بهتر حفظ مینماید و از این جهت همیشه سبز میماند

۶ – اشخاصی سیاه چشم نه تنها زودتر از اشخاص آبی چشم تهییج میشوند بلکه ثابت شده‌است که کلیه ساختمان سلسله اعصاب آنها قوی‌تراست این تفاوت رنک چشم یکی از خصائص نژادی است. چشمان سیاه عموماً مخصوص شعبه کندم گون نژاد ابیض (ساکنین جزائر بحر الروم) و چشمان آبی به شعبهٔ سفید پوست همین نژاد یعنی نردیک ها (Nordic) اختصاص دارد.

{{و|―――}}
{{سصم||-|}}
{{و|{{بزرگتر|'''عجایب حیوانات.'''}}}}

لاک پشت دندان ندارد:

سم تمام حیوانات نشخوار کننده بریده است.

دو استخوان نوک طوطی حرکت میکند و این بر خلاف اغلب حیوانات است که فقط یک استخوان نکشان حرکت مینماید.

قورباغه با دهن بسته تنفس مینماید چنانچه دهان او را بزور بگشایند خفه میشود.

خوک شناوری نمیکند لذا هرکاه او را درآب اندازند چنکال دست خود را بگردن خویش زده و باینطریق انتحار مینماید.

چشمهای خرکوش مژه ندارد و بدین جهة نمیتواند در موقع خواب چشمهای خود را بهم گذارد ولی بجای آن پردهٔ نازکی روی چشم آورده و میخوابد.

ماهی از گلو تنفس میکند، دهان خودرا همیشه میگشاید و می‌بندد وبدین‌سبب نمیتواند غذا را بجود بلکه نجویده بلع میکند.

جغد نمیتواند حدقه چشم خویش را بگرداند زیرا در مرکز مخروطی شکل ثابت قرار گرفته است، ولی همیشه گردن خود را با کمال آسانی بهر سمت حرکت میدهد بدون اینکه محتاج حرکت باقی بدن بوده باشد.

{{چپ|ا. نجفی.}}

{{و|{{بزرگتر|'''مدارس شبانه روزی'''}}}}

{| style=&quot;margin:auto&quot;
| style=&quot;padding:0 1em; border-left:3px solid black&quot; |
مدرسه شبانه روزی پسرانه آمریکائی

خارج دروازهٔ {{ناخوانا|حدس: یوسف}} آباد

با بهترین طرز و {{ناخوانا}} از اطفال

نکاهداری شده و {{ناخوانا|حدس: تعلیم داده}} میشوند.
| style=&quot;padding:0 1em&quot; |
مدرسه شبانه روزی اناثیه آمریکائی.

خیابان قوام السلطنه.

باکمترین خرجی ازدختران‌نکاهداری

شده و تعلیم داده میشوند.
|}&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>6wue3gt25cwt9na36etl47jl6iy7cz9</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 6, No. 5, 1305 SH.pdf/۲۳</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97963</id>
    <revision>
      <id>304898</id>
      <timestamp>2026-10-14T14:28:43Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ -</comment>
      <origin>304898</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="1303" sha1="h1x98oybz4npjjjd6p1mjgdujs9zqvq" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||-|}}
{{و|{{بزرگتر|'''عالم‌نسوان از خانمها و دختران طرفدار مجله سؤال میکند'''}}}}

بنظر شما نواقص فعلی این مجله چیست؟ بچه طریق آنرا میتوان اصلاح کرد

چه مقالات بیشتر طرف توجه شماست.؟

کسانی که‌جواب مارا بطریق عملی بدهند یک دورهٔ مجله مجاناً داراشده اند.

{{و|{{بزرگتر|'''اخطار اداری'''}}}}

از تغییر محل و آدرس خود اداره را قبلا مطلع سازید تامجلهٔ شمابموقع وسالم‌برسد

{{و|{{بزرگتر|'''مفت ببرید!'''}}}}

اگر ۵ نفر مشترک نقد برای مجله تهیه کنید دورهٔ مجلهٔ یاکتاب تیره بختان تألیف. آقای اعتصامی نویسندهٔ بهار برای شما مجاناً فرستاده خواهد شد.

{{و|{{بزرگتر|'''اعلان چه‌میکند؟'''}}}}

'''اعلان کارهای کهنه رانو میکند، تجارت را رونق میدهد، کارهای تازه‌پیدامیکند واز راه حقیقی معرفی اجناس شمارا میکند. پس اعلان مخصوص نسوان رابعالم‌نسوان بفرستید.'''&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>h1x98oybz4npjjjd6p1mjgdujs9zqvq</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 3, 1305 SH.pdf</title>
    <ns>106</ns>
    <id>97964</id>
    <revision>
      <id>304899</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:15:18Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>ساخت فهرست برای عالم نسوان، سال هفتم، شمارهٔ سوم (۱۳۰۵)</comment>
      <origin>304899</origin>
      <model>proofread-index</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="800" sha1="1xlpu0pcmp8hzazmd7tqi69adhsqm8t" xml:space="preserve">{{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template
|type=مجله
|Title=عالم نسوان
|Volume=سال هفتم، شمارهٔ سوم
|Author=
|Translator=
|Editor=
|School=
|Publisher=
|Address=تهران
|Year=۱۳۰۵ خورشیدی
|Key=
|Source=pdf
|Image=1
|Progress=C
|Pages=&lt;pagelist
1=-
2=۸۲–۸۳
3=۸۴–۸۵
4=۸۶–۸۷
5=۸۸–۸۹
6=۹۰–۹۱
7=۹۲–۹۳
8=۹۴–۹۵
9=۹۶–۹۷
10=۹۸–۹۹
11=۱۰۰–۱۰۱
12=۱۰۲–۱۰۳
13=۱۰۴–۱۰۵
14=۱۰۶–۱۰۷
15=۱۰۸–۱۰۹
16=۱۱۰–۱۱۲
17=۱۱۲–۱۱۳
18=۱۱۴–۱۱۵
19=۱۱۶–۱۱۷
20=۱۱۸–۱۱۹
21=۱۲۰
/&gt;
|Volumes=[[عالم نسوان]]
|Remarks=نشر: مجمع فارغ‌التحصیلان مدرسهٔ اناثیهٔ امریکایی (ایران بیت‌ئیل)، تهران. بیشتر برگه‌های این پرونده دو صفحهٔ روبه‌روی مجله را در بر دارند؛ برچسب هر برگه شمارهٔ صفحه‌های چاپی آن است.
|Width=
|Css=
|Header=
|Footer=
}}</text>
      <sha1>1xlpu0pcmp8hzazmd7tqi69adhsqm8t</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 3, 1305 SH.pdf/۱</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97965</id>
    <revision>
      <id>304900</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:15:49Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ -</comment>
      <origin>304900</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="1942" sha1="e9tm1ii9k3lzebcl5sph6emjqa0m0nt" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||-|}}
{{و|{{بزرگتر|'''عالم نسوان'''}}}}

{| style=&quot;width:100%&quot;
| style=&quot;text-align:right&quot; | سال هفتم
| style=&quot;text-align:center&quot; | اسفند ماه ۱۳۰۵
| style=&quot;text-align:left&quot; | شمارهٔ سوم
|}

{{و|{{بزرگتر|'''نسل آینده'''}}}}

{{و|۱}}

{{و|خلاصهٔ نطق هائیست که نگارنده در انجمن فردوسی کالج امریکائی درطهران نموده‌است.}}

{{و|―――}}

ماهمیشه شکایت میکنیم که مملکت ما درهیچ کاری پیشرفت حاصل نمیکند، آن ثبات عزم و لیاقت، توانائی و پشت کار که لازمهٔ یك انسان است در افراد این مملکت پیدا نمیشود. هیچ کاری دوام و قوامی پیدا نمیکند و بلاخره هر صدائی هم برای اصلاحات بلند شود دیر یا زود خاموش میشود. تنزل اخلاقی وعدم اعتماد بیکدیگر آنقدر توسعه دارد که حدی برآن متصور نیست و هر روز بر دامنهٔ آن افزوده میشود که اگر دیری از آن جلوگیری نشود هستی ما را بتطاول نیستی داده وقومیت مارا بتاراج باد فنا خواهد سپرد. از هر طبقه و صنف که احوال گیریم و یا نظری بکار آنها افکنیم همان ضعف و سستی مشاهده میشود که اگر اغراق نباشد کمترکسی ازمردمان این مملکت دامن از لوث این گناه بیرون کشیده و اگر بخواهیم تفاوتی قائل شویم فقط میتوان شدت وضعفی بدان قرار داد.

همهٔ ما از این وضع شاکی هستیم و مثل مار گزیده دور خود میگردیم و از درد مینالیم بدون آنکه علاجی برآن بیاندیشیم و یا از روی&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>e9tm1ii9k3lzebcl5sph6emjqa0m0nt</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 3, 1305 SH.pdf/۲</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97966</id>
    <revision>
      <id>304901</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:16:23Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۸۲–۸۳</comment>
      <origin>304901</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4899" sha1="s5nsdb4991efx1xv0u192b9b3ql8gvi" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۸۲|}}
قاعدهٔ صحیح برای مداوای مرض صعب بدواً تشخیص آنرا داده و برفع آن بکوشیم امرار وقت مینمائیم. عقلاء مداخلات بیجای این دولت و آن ملت را سد ترقیات ما میدانند، پیشروان ملت ناپاکی اجزای ادارات و تعدی مأمورین را سبب میدانند، دهقان بیسواد زورگوئی فلان ارباب را جهت میتراشد بالاخره هر یك از ما دلیلی بر این بیچارگی و زبونی میاوریم. در حقیقت من با پاره‌ای از جزئیات وسائل که بنظر ارباب بصیرت سبب بدبختی و سیه روزی ما شده است کاری ندارم ولی میخواهم قبل از آنکه داخل موضوع شوم یکی دوتا ازاین ادعاها را جواب گویم و ردی مختصراً برآن اظهار کنم. مثلا فرض کنیم دولت همجوار ما در توسعهٔ فلان رشته تجارت ما مانع میتراشد و یا سیاست خارجی دست ما را از بازار دنیا کوتاه میکند ومنابع طبیعی مارا غیر قابل فائده میگذارد. کی تقصیر دارد؟ بعقیدهٔ شما چه چیز سبب شده که ما را تابع ارادهٔ آنها کرده و زمام اختیار خانواده ما را بدست آنها سپرده است؟ بعقیده من فقط سستی و ضعف و اهمال سبب این بلایا شده و ضعف قوای ملی موجد این دیوار های مشکلات شده است.

هر کسی بگوید که سیاست دول خارجه و مخصوصاً همسایگان ما اوضاع تجارت ما را بیرونق کرده و راه ترقی را برما مسدود کرده اند واز این جهة ما عقب مانده ایم من دلائلی برای او میاورم که او قدری اشتباه کرده و بخطا رفته است. ملت ژاپون درمقابل زورگوئی روس در بیست سال قبل چه جواب داد، بلغار ها بترك جوان چه گفتند، افغانها درسنوات اخیر با انگلیس‌ها چه‌معامله‌ای‌کردند؟ البته مداخلات سیاسی و مساعدتهای دول دیگر با این‌ملل جوان و زنده کمکی کرد ولی همان موقع
{{سصم||۸۳|}}
شناسی وسبب جوئی دلیل بر رشد قواء ملی آنها نیست!

بعقیدهٔ من نه مداخله روس، نه انگلیس، نه پرتقال و آرژانتین در ترقی وتعالی ما مدخلیت دارد بلکه علت العلل بدبختی های روز افزون ما جهتش تاخت امراض مسری، بلای خانمان برانداز کوفت و الکل وتریاك است که با ظاهری فریبنده جوانان ما را بسم خود هلاك ساخته و ریشهٔ ملیت ما را میلرزاند ومیسوزاند. بنظرم آتش در روی دامان خودمان است و ما بیهوده خاطر بخارج معطوف داشته ایم در صورتی عیب و نقص در خانواده خودمان است.

آری، امراض مسری خانمان برانداز یا بلای کوفت والکل متحداً برای نیستی ما میکوشند و ما را در راه زندگانی دچارمشکلات میسازند. من هرگز قبول نخواهم کرد که تشبث دیگری غیر ازقطع بلایای فوق بتواند روح ما را زنده کرده و برای مبارزه حیاتی آماده و حاضرمان سازد. تا تریاکی سیرجانی بکارواداشته نشود، دیوانه‌ای که ازاثرکوفت و تریاك بسیه روزی نشسته از خطر مرك نرهد و عربده‌کشان خیابان دنبال کسب و کار معینی نروند بالاخره دست و دل ملت بامید تحصیل زندگانی با شرف بمشغلهٔ نچسبد، هر اقدامی که برای اصلاح برداشته شود چندان اثری ندارد وباصطلاح چند صباحی معدوم میشود و راه نیستی می پیماید. خرابی و فساد خانواده و بنیان روح اجتماعی ما چندین صد سال است راه انحطاط در پیش گرفته وبا این وتیره تابجائی میرود که قوم دیگری آمده وحکومت را از اختیارمان ساقط نمایند. میشود گفت نیم قرن متمادی است که تنزل توالد و تناسل ما را بیك آتیهٔ خطرناکی آگاهی میدهد. مملکتی که خانواده هایش ضعیف مرد خانه تریاکی و لاابالی، الکلی و کوفتی است&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>s5nsdb4991efx1xv0u192b9b3ql8gvi</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 3, 1305 SH.pdf/۳</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97967</id>
    <revision>
      <id>304903</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:16:53Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۸۴–۸۵</comment>
      <origin>304903</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3829" sha1="dq912662tsesy75qdwxy6nztfzvtv16" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۸۴|}}
چگونه درمقابل صرصر باد حوادث تاب مقاومت خواهد آورد و چطور در زیر بار مشکلات له نمیشود؟!

بنا بر گفته علماء فن این بیچارگی ولو بزودی باصلاحش مبادرت شود نتیجهٔ آنی ندارد بلکه اگر هرکس بقدر قوه خود ولو بمیزان‌خردلی باشد برای عظمت و اقتدار ایران خدمتی برعهده گیرد کمتر از گردش چندین ده سال اصلاح لازمه بعمل نیاید ونتیجه معلوم نشود و گودالهای خطرناکی که بر ره ایران جوان احداث شده هرگز پر نخواهد شد. هر وطنخواهی که میخواهد چارهٔ جوید و هر مرشدی که قصد ارائهٔ طریق دارد بایستی باتمام قواء و عزم ثابت دکه هائی که متاعشان زهر قتال وکالایشان وسائل آبروبری ملت‌است به بندند. اگربستن در فلان میخانه جمعی‌را موقة بی نان میکند و چند ماهی سرگردان میشوند بنظرم این بی‌رحمی برای جلوگیری از فنای یك ملتی که تاریخ ادوارگذشته اش مفخر عالم متمدن بوده و با جانفشانی صفحاتی برای ذکر اعمال خویش بجا نهاده است درمحضر هرشخص اخلاقی روا و مقرر باشد. اگر بجای هر قهوه خانه که موجد تریاکی و شیره ایست یك باب مکتب باز شود و درعوض هرمیخانه باغچه‌ای‌برای ورزش اطفال بسازند دیری نمیکشد که نونهالان جوان چون سرو با قدی راست و یقین در میدان پهناور زندگانی داخل شده و کم کم آب رفته بجوی برگشته و قوای ملت جانی میگیرد.

آیا موجب سر افکندگی یك ملتی نمیشود که سیاح سوئدی بنا بر گفته شفاهی خود رواج بازار مسکرات را در ایران بیش ازنقاط دیگر بمن بگوید؟ این بیقیدی آوزادی فروش الکل وتریاك {{ناخوانا|حدس: نسل آینده را نمیسوزاند}}؟
{{سصم||۸۵|}}
از پدران بی حال و دمدمی چه نتیجه بیرون خواهد آمد و جوانان فردا در عرصهٔ گیتی برای زندگانی و نگاهداری افتخاردیرین خود چه تشبثی خواهند نمود؟

{{چپ|بقیه دارد}}

{{چپ|میرحسین. حجازی}}

{{و|―――}}

{{و|{{بزرگتر|'''اطلاعات علمی شما بچه اندازه است؟'''}}}}

ذیلا شش سؤال نوشته میشود. منتهای کوشش خودرا درجوابدادن آنها بجا بیاورید، سپش بصفحه پشت مجله نگاه کنید و به بینید جوابهای شما تا چه اندازه مقرون بصحت است. تا سئوالها را بدقت مطالعه نکنید جوابها را نخوانید.

۱ – چرا موقعیکه شخص خشمگین‌است خوب نیست غذا بخورد؟

۲ – اگر یك کشتی دراقیانوس غرق شود مستقیماً ته خواهدنشست؟

۳ – چرا حرارت اشیاء را منبسط و برودت منقبض مینماید؟

۴ – اگر صدا عبارت از تموجات هوا است پس چرا وقتیکه بازوی خود را حرکت میدهیم صدائی ایجاد نمیشود؟

۵ – آیا در فکر کردن انرژی (قوه) صرف میشود؟

۶ – چرا مرکب خشك کن مرکب را زود تر از کاغذ های معمولی بخود میکشد؟

{{و|―――}}&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>dq912662tsesy75qdwxy6nztfzvtv16</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 3, 1305 SH.pdf/۴</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97968</id>
    <revision>
      <id>304904</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:17:26Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۸۶–۸۷</comment>
      <origin>304904</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4543" sha1="0hx2gakfabzw4cqjqy1qjvedoa6cyls" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۸۶|}}
{{و|{{بزرگتر|'''قلب زن'''}}}}

{{و|'''مکالمهٔ کاترین با پطر کبیر'''}}

زن صاحب احساساتی رقیق و عواطفی تند است که کاملا دراین‌خاصه طبیعه بر مرد مزیت و برتری داشته و همین خصلت ممتاز او را محور و رکن مهم زندگانی خانوادگی نموده است. قلب پر از محبت و عاطفهٔ زن‌است که او را برای پرستاری اولاد حاضر میکند. بوسیلهٔ همین قلب حساس است که دلهای سنك مردان را آب نموده و درمقابل خود خاضع وخاشع میسازد. رجال بزرك دنیا که احساسات را فدای پیشرفت مقاصد و آمال خود نموده اند اغلب در مقابل قلب نرم و چشم اشکبار زن تسلیم شده و مغلوب شده‌اند. برای ثبوت این مبحث حکایت ذیل را بنظر قرئین میرساند

در زمان فرمانفرمائی وسلطنت قائد بزرك روسیه (پطرکبیر) روزی بانوی حرم – ملکه کاترین – در دفتر مخصوص شاهی با شوهر تاجدار خود مشغول صحبت‌بود که ناگهان پیشخدمت داخل شده ورقه‌ای را درمیان‌سینی طلا تقدیم شاه نمود. پطر کبیر کاغذ را بدست گرفته و مشغول قرائت آن گشت. ملکه نزدیك رفته با کمال ادب گفت «اعلیحضرتا بر کمینه منتی گذاشته اجازه دهید استعلام نمایم که این‌ورقه متضمن چه حکمی‌است»؟

قیصر جواب داد «این ورقه مشمول حکم اعدام بیست نفر از رعایای جسور و نمك نا شناسی است که طوطئه قتل مرا داشتند. ولی از آنجائیکه دست خداوندی پناه و معین من است پلیس های مخفی از خدعه و نیرنك آنها مستحضر گردیده قبل از آنکه نقشهٔ آنها عملی شود خیانتشان آفتابی
{{سصم||۸۷|}}
شده و دسیسهٔ آنها فاش شد از این جهة همگی را توقیف و جلب محاکمات عسگریه نمودند. چند روز است قضات زبر دست و درست کار امپراطوری من‌مشغول استنطاق آنها بوده بالاخره خودشان اقرار بگناه کردند. این‌حکم اعدام آنها است که از عدلیه صادر شده و برای امضای من آورده اند».

پس از این گفتگو قلم را از روی میز برداشت که ورقه را امضاء نماید. کاترین با حالتی پریشان و رنك پریده دست قیصر را گرفته و با کلماتی که بسختی تلفظ میشد چنین گفت «اعلیحضرت – خوب دقت‌کنید جریان یك قطره مرکب از قلم شاهانه باعث ریخته شدن خون بیست‌نفر رعیت بیچاره میشود. ترحم کنید وعفو داشته باشید».

پطر کبیر قدری بهیجان آمده با تغیر گفت «چه میگوئید؟. اینها قصد قتل شاه و پدر خود را داشته اند، این ها میخواسته اند خیانت بخدای روی زمین نمایند. نگاه کن این حکمی است که از طرف قضات بی غرض مملکت صادر شده است». ملکه را رقت دست داده و گفت «شوهر تاجدار من اجرای این حکم منوط بمیل و ارادهٔ همیونی است. قضات وظیفهٔ مرجوعه خودشان را که بسط عدالت و کشف حقایق باشد بجا آورده اند اینك نوبت اعلیحضرت است که رحم و مروت را بکار برده و رحمت شاهانه را شامل حال آنان فرمایند و این گنه کاران را باکرام و اغماض سلطانی خجل و شرمنده سازند».

پطر کبیر گفت «هیهات اینها سزاوار احسان ومستحق عفو نیستند. بدون‌اینکه من ضرری بانها رسانیده‌باشم ویا شخصاً آنهارا طرف سخط وغضب خود قرار داده باشم کینهٔ مرا در قلوب سیاه خود پرورانیده و کمر قتل مرا بسته بوده‌اند. آیا تو مایل بکشته شدن من هستی»؟&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>0hx2gakfabzw4cqjqy1qjvedoa6cyls</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 3, 1305 SH.pdf/۵</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97969</id>
    <revision>
      <id>304905</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:18:00Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۸۸–۸۹</comment>
      <origin>304905</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4683" sha1="ckci462s5jach64qekg2u4nsorclou8" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۸۸|}}
کاترین عرض کرد «تقصیر آنها بزرك است ولی عفو شاهانه باید بزرگتر باشد». اینها بیست نفر هستند و قصد قتل یکنفر را داشتند باز بمقصود نرسیدند، برای خیال فاسد خود باید توبیخ شوند و حبس گردند تا از کردهٔ خود پشیمان شده و دیگر سودای این قبیل افعال شنیع را در مغز خود جای ندهند. در عوض اعلیحضرت شهریاری که ظاهراً یك‌شخص فرد واحد هستید تصمیم کشتن بیست نفر را کرده اید و میخواهید خیال خود را عملی فرمائید. خوبست آتش غضب را باب صبر و حوصله خواموش سازید و بامعان نظر اطراف این مسئله را ملاحظه فرمائید که کدام یك از این دو فرقه گناه کار تر هستند. فرقهٔ که عزم کشتن یك نفر را کردند و موفق نگردیدند یاکسی که ارادهٔ کشتن بیست نفر را کرده و موفق باجرای عمل خود شود و خاطر جمع باشد که بمجرد نوشتن چند کلمه آنچه که باید بشود میشود؟

پطر کبیر گفت «مقصود من از اعدام آنها از راه قصاص وتلافی اعمال آنها نیست زیرا انتقام زشت و نا پسندیده است. غرض من ازتنبیه آنها محض هشیاری و عبرت سایر رعایا است».

ملکه عرض کرد «این فرمایشات ملوکانه مانع از آن نمیشود که من زبان شفاعت باز نمایم و برای رهانیدن چند نفر رعیت مظلوم ازچنگال قهرمان مرك استرحام کنم. مستدعیم اندکی بیاندیشید که در روز بازپسین در پیشگاه خالق عادل جواب این امر خطیر و ظلم فاحش را چه خواهید گفت. اعلیحضرت شما پدر رعیت هستید پدر خطایای اطفال را می‌بخشد و با نظر لطف بانها نگاه میکند. بیائید دست خود را از گناه شست و شو دهید و منتی بر این کمینه بگذارید».
{{سصم||۸۹|}}
از اصرار پی در پی ملکه پطر کبیر بر افروخته شده دست خود را دراز کرد وآئینهٔ نفیسی‌را که در طاقچهٔ اطاق بود بر زمین زده شکست و از روی اوقات تلخی و عصبانیت تیکه های آن را در زیر پاشنهٔ چکمهٔ خود خورد و مانند خاك نمود. سپس با کمال غضب رو بملکه نموده چنین گفت «من مالك‌الرقاب ومختار کل این‌مملکت وسیع رروسیه هستم. سلاطین بزرك و نامداران سترك در مقابل عزم آهنین من سر تمکین فرود آورده و حلقه بندگی مرا آویزهٔ گوش میدارند. هر کس برخلاف امر من اقدامی نماید و سر از خدمت و فرمان برداری بتابد همچنانکه این آئینه قشنك و ظریف را چون توتیا نمودم دودمان او را بباد فنا داده و با خاك یکسانش میسازم.»

کاترین در مقابل تغیر و خشونت امپراطور متبسم شده گفت. «من از بسط اقتدار و وسعت توانائی اعلیحضرت بی اطلاع نیستم اما مناسب میدانم که گفته شاعر بزرك ایرانی را بسمع مبارك برسانم.»

{{شعر}}
{{ب|رعیت چو بیخ‌است و سلطان درخت|درخت ای پسر باشد از بیخ سخت}}
{{پایان شعر}}

عظمت و شوکت امپراطوری اعلیحضرت بسته بوجود رعیت است. اگررعیت نباشد سلطنت و ملکی وجود نخواهد داشت همچنانیکه این آئینه زینت و آرایش قصر ملوکانه بود وآن را از روی خشم شکسته و بر تجملات خود زیانی وارد آوردید. همانطور هم اگر رعایا را اذیت نموده و در حق آنها اجحاف روا دارید بزینت و پیرایش مملکت خلل وارد خواهید آورد.

از جواب مناسب کاترین آثار خوشوقتی ومسرت در چهرهٔ پطرکبیر هویدا شده و ازسر تقصیر مجرمین گذشته و امر داد تامقصرین را آزاد نمایند.

{{چپ|همدان – علینقی ع: فخیمی}}&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>ckci462s5jach64qekg2u4nsorclou8</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 3, 1305 SH.pdf/۶</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97970</id>
    <revision>
      <id>304906</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:18:33Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۹۰–۹۱</comment>
      <origin>304906</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4282" sha1="2r1umuz0ejh1zh8dfk0o5y33ldtcqv9" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۹۰|}}
'''اخبار ترقی نسوان'''

{{و|{{بزرگتر|'''زنان یونان جویای آزادی هستند'''}}}}

استقلال امور اقتصادی برای زنان یونان جاوی آزادی جدیدی است: همان اندازه که زنان در صنایع وحرفه ها داخل میشوند بهمان نحو عده کثیری از آنان در مشاغل مختلفه شرکت جسته‌اند..

اشتغال آنها بکارهای بزرك وحتی پرزحمت مانند شکستن صخره‌های بزرك برای تسطیح طرق و غیره رشتهٔ پوسیدهٔ عقاید وافکارقدیمه را راجع به ضعف وتحقیر زنان پاره نموده‌است عدهٔ زنان فعال در یونان رو بازدیاداست

{{و|{{بزرگتر|'''نسوان ژاپون'''}}}}

راپورت احصائیهٔ کارگران ژاپون تقریباً شاملست که ۱۱،۰۰۰،۰۰۰ زن مزدور با صنایع یدی مشغول کار میباشند و بعلاوه ۶،۰۰۰،۰۰۰ زنان دهقان بکارهای زراعتی اشتغال دارند. در ژاپون ۹۸،۰۰۰ دکترس، قابله وپرستار وجود دارد، عدهٔ معلمات مدارس عالی ومتوسطه و ابتدائی دخترانه به ۷۸،۰۰۰ بالغ است و عدهٔ مستخدمات ادارات دولتی ژاپون به ۴۵۰۰ نفر رسیده است.

عده کثیری دیگر اززنان درژاپون به کارهای تجارتی، در کارخانجات، کمپانی ها و معادن اشتراك جسته‌اند.

مترجم احصائیه صحیحی از خانمهائی که در ایران مشغول کار وکسب میباشند در دست ندارم ولی صرف نظر از زنانیکه در مزارع به کار های زراعتی با همسرشان اشتراك مینمایند و آنهائیکه در بعضی ولایات ایران به بافتن قالی و گیوه وپارچه های ابریشمی وغیره اشتغال دارند خانمهائی
{{سصم||۹۱|}}
در مرکز یا طهران وجود دارند که در خیاطخانه ها برای انتخاب آخرین مد پاریس تمام اوقات عزیزشان را برای تزئینات ظاهری و یا درمنازل بامنتهای کاهلی بدون این که علاقه ای بزندگانی و ترقی وضع اجتماعی خود داشته باشند و از ساعات گرانبهای عمرشان استفادهٔ نمایند بسربرده و امرار حیات میکنند.

کار برای زن در ایران منحصر است به معلمی ولی منکر نمیتوان شد که آنهم برای عدهٔ معدودی است که باین‌شغل اشتغال دارند، دستهٔ‌هم در کنار بازارها مشغول‌کسب از راه فروش البسه زنانه وعروسك کهنه... و غیره هستند. بعلاوه اینها هیئت دیگری درماه مبارك رمضان در گوشهٔ ازمساجد ازراه گرفتن فال نخود به خدمت جامعه اشتراك مساعی‌مینمایند!

مقصودم انتقاد نیست، بلکه در ضمن اخبار ترقیات زنان ژاپون خواستم که قارئین وضعیت حاضره خودمان را هم تحت مطالعه درآورده با این دول مترقی مقایسه نمایند شاید در اثر سنجش از خواب ناز بیدار شوند!

{{و|{{بزرگتر|'''باحترام مادام کوری'''}}}}

دولت پروس بافتخار مادام کوری، کاشف‌رادیوم، تصویر مشارالیها را روی تمبر پستی چاپ کرده ورواج داده است. مادام کوری درفرانسه متوطن بوده ولی در پروس متولد شده است. بندرت مشاهده شده که دولتی تا این حد به حفظ افتخارات کسی که در مملکتش متوطن نبوده، است بکوشد و نیز شاید اولین دفعه باشد که بپاس احترام و حق شناسی از زنی بوسیلهٔ رواج تمثالش روی تمبر پستی قدردانی شده باشد.&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>2r1umuz0ejh1zh8dfk0o5y33ldtcqv9</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 3, 1305 SH.pdf/۷</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97971</id>
    <revision>
      <id>304907</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:19:06Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۹۲–۹۳</comment>
      <origin>304907</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3872" sha1="orbo1kathbq6y6czb9guv6ustt61zdb" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۹۲|}}
{{و|{{بزرگتر|'''نسوان چینی'''}}}}

مجلس چین تصمیم گرفته است که تساوی حقوق زن و مرد را در قوانین، اجتماعات، سیاسیات، اقتصادیات و تعلیم و تربیت تصویب نماید.

{{و|{{بزرگتر|'''اولین خانم پروفسر'''}}}}

یونیورسیته آلمان درپارك برای اولین دفعه خانم پروفسری راموسوم به (جدویك کنحکر) انتخاب نموده است که راجع به تجزیه دوا سازی نطقی ایراد نماید.

{{و|{{بزرگتر|'''رشته علم جدید'''}}}}

در دارالفنون بستان یك رشته علمی راجع به‌ازدواج تعلیم میدهند. این علم را پرفسور لارنس دیویس رئیس کالج دختران در دارالفنون بستان تدریس مینماید. این رشته بکلی مجزی و شامل موضوعهای زیاد ازقبیل انتخاب شوهر، تعدیل بودجه ودلایل محروم بودن ازحق ازدواج است.

پرفسور دیویس معتقداست که موضوعهای آشپزی، رعایت اقتصاد یا توجه اطفال که قبلا تعلیم داده میشد برای تشکیل خانواده کافی نیست. کثرت طلاق بهترین مدعا برای ثبوت احتیاج به تعلیم طریقی راجع به ازدواج و انتخاب همسر میباشد.

{{چپ|ترجمهٔ عفت سمیعیان}}

{| style=&quot;margin:auto; border:1px solid black; padding:0.5em&quot;
|
اگر مایل اصلاح خانواد ها و تشکیلات آن هستید و میخواهید اوضاع اجتماعی ترقی کند مرا بخوانید و بدوستان خود معرفی کنید. عالم نسوان با شور و عشق مسلك برای فراهم نمودن این منظور چاپ میشود
|}
{{سصم||۹۳|}}
تراجم مشاهیر

ازمجلهٔ تساوی حقوق منطبعهٔ امریکا

{{و|{{بزرگتر|'''زن آزادیخواه چینی'''}}}}

{{و|'''اولین زن قانون گذار در تاریخ چین'''}}

سومی تجنیك، نخستین زن فاضله وقانون گذار چین است که برای اصلاح حال نسوان و تنظیم امور اجتماعی آنان و در دورهٔ انقلاب وخلع سلطنت خانواده منچو مجاهداتی کرده که امروز نه تنها در تمام مملکت چین نام نامی او با افتخار ذکر میشود بلکه بواسطه کثرت ذکاء و فرط بلاغت و قوت فکر این دختر جوان در ممالك اروپا و آمریکا شهرت پیدا کرده است.

اینك ما محض معرفی او شرح زندگانی وطرز اقداماتی که برای نجات مملکت خود از شر شورش و انقلاب نموده بیان مینمائیم شاید در این جامعه هم یکنفر ایرانی ظهور کرده رفع بدبختی نسوان را نموده و حقوق آنانرا حفظ کند. سومی تجنیك همانطوری که قبلا ذکر شد مقام مهمی را در تاریخ چین حائز است وهمیشه مصدر شغل های بزرك بوده چنانچه گاهی آتاشه در مجمع خلع پاریس و زمانی مؤلفه و دیپلمه عالی حقوق در مدرسهٔ پاریس و وقتی هم چون ژانداك مؤسس انقلاب برای هموطنان خود در موقع خلع سلطنت منچو بوده است. هنگامیکه درخانهٔ خود برای زنهای جوان شرح مسافرتهای چهارده سال قبل خود را که چه قسم در پاریس دارالفنون شوبرون را تمام کرده وسپس در فرانسه وانگلستان&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>orbo1kathbq6y6czb9guv6ustt61zdb</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 3, 1305 SH.pdf/۸</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97972</id>
    <revision>
      <id>304908</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:19:39Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۹۴–۹۵</comment>
      <origin>304908</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4740" sha1="l5i7xmqcum25b3et7pzn6ctbrkujffv" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۹۴|}}
وامریکا سیاحت وگردش نموده و بموطن اصلی مراجعت کرد وملت چین‌را با کمال سختی برای امضاء عهد نامه ورسای حاضر کرد موجب حیرت شده اظهاراتش جلالت قدر و عظمت فکری این دختر جوان را شاهد بود. عجب تر آنکه باین هم قناعت نکرده برای قلع وقمع رؤسای خانواده منچو مکرر تین تسن به پکن نارنجك حمل میکرد.

تمام آتش و التهابیکه سومی در بدو انقلاب سنه ۱۹۱۱ موقعیکه هفده سال میداشت ومنتهای مجاهدت را برای واژگون ساختن اساس سلطنت مینمود اکنون هم که دارای مقام عالی شده و درجات مهمی‌را تحصیل کرده بعینه دارا میباشد هنوز با آن عشق مسلك وامید بیداری زنان چین، کسب آزادی برای آنها با جان و دل میکوشد هفته قبل در دربار فرانسه بسمت وکالت در یکی ازمحاکم منتخب و پس ازآن قانوناً حق دخول درمجامع سری را پیدا کرد.

سومی میگوید «من علم حقوق را برای تدریس نیاموخته ام بلکه برای آن تحصیل کرده‌ام که از این راه بتوانم مساعدتهای لازمه را بملت و مملکت خود بنمایم اکنون بچین برمیگردم تاتحصیلات عالیه ومشهودات مفیده خود را بوسیلهٔ کنفرانسها و تعلیمات بانها ابلاغ داشته مربیان و شاگردان خود را جهت بیداری و آگاهی جامعه اخص طایفهٔ نسوان چین باطراف و اکناف مملکت پراکنده نمایم.

سومی تجنیك درحالیکه همیشه مدافع بزرك جمعیت دموکراسی بود باین خدمت وقعی نگذارده بخواهران وطنی خود در جنگی که برای استقلال و آزادی هم جنسان خود میکردند ملحق شده تا درسنه ۱۹۱۱ و ۱۹۱۲ فتح و فیروزی نصیب آنان گردید و ملت چین را از زیر بار ظلم
{{سصم||۹۵|}}
و اجحاف سلسلهٔ منچو خلاصی بخشید. چینیها آزاد شدند وملت از ربقهٔ سلسلهٔ جبار امپراطوری نجات یافت. سومی هم در این راه بهموطنان خود و عالم انسانیت خدمات نمایانی کرد ولی حالا مسئولیت و مشکلات اوبیشتر شده زیرا چرخهای انقلاب وتخریب وضع حاضر بمراتب سریعتر ازایجاد وسائل استقرار یك سیستم عملی و طریقهٔ جدیدی میباشد.

سومی تجنیك میگوید: زنهای چینی باید با تغییر عادات از ملکات قدیمه که چندین قرن است با آنها معتاد شده اند عوض شوند و با اتفاق و اتحاد کامل از روی وجدان پاك برای استخلاص وحریت خود از تعدیات آنهائیکه همیشه زنرا خادم و عبد خود میدانند کار کنند، تا باین وضع خجلت آور و زندگانی ننگین خاتمه داده مقام خود را حفظ و شئونات خویش را تأمین نمایند.

برای پیشرفت این مقصود سومی را عقیده برآن است که ابتداء باید درجهٔ تعلیم و تربیت برای اناث و ذکور یکسان شود نه آنکه برای طبقه ذکور وسائل تحصیل وتربیت را بیشتر آماده نمایند وبتربیت نسوان اهمیتی نگذارند در ثانی آنکه زنان نیز مانند مردان درتجارت آزاد بوده برای تولید سرمایه و ازدیاد آن بممالك خارجه مسافرت کرده تا از این راه هم در تجارت و کسب زبر دست شوند و هم بازار اقتصاد را رونق دهند و بالاتر از همه بمردان از حیث معیشت و تأمین مخارج شرکت کرده باشند.

طریقهٔ سوم و آخرین عقیده من جهت ترقی زنان چین آنست هم چنانکه در راه حریت و آزادی متحمل زحمات زیاد و مشقات طاقت فرسا شده اند باید در مسائل پولتیکی نیز بامردان مساوی باشند و درطرز انتخاب حکومت جدید ومسائل مملکتی دخالت تامه داشته در رد و قبول، قوانین&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>l5i7xmqcum25b3et7pzn6ctbrkujffv</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 3, 1305 SH.pdf/۹</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97973</id>
    <revision>
      <id>304909</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:20:12Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۹۶–۹۷</comment>
      <origin>304909</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4778" sha1="eunge8rxlcv3cqirnryrhod0ullci39" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۹۶|}}
موضوعه مختلفه مملکت مختار باشند. خانم تجنیك خیلی بپولتیك آتیهٔ چین و همچنین کشمکش هائیکه مابین دستجات مختلفهٔ مردم برای تشکیل‌حکومت مرکزی احساس‌کرده بود امید وار شده سعی‌میکند باخیالات و اقدامات خود وضع خوشی در پولتیك جدید ایجاد نماید.

این خانم در ۲۲ فوریه ۱۸۹۴ میلادی درشهر کانتون متولد شده خانواده‌اش ازاعیان و پدرش در عهد رژیم منچو عضو مقدم وزارت مالیه بوده از زمان طفولیت یك روح با شهامت و متمردی در نهاد او مستقر اول دختری است که مانع پیچیدن پا های خود بترتیبی که در چین جهت کوچك ماندن پا معمول است شده و نیز در سن چهارده سالگی مزاوجت خود را با پسر حاکم کانتون بهم زد درصورتیکه قبل از او هیچ دختری حق دخالت در مسائل زندگی خود نداشته وجرأت چنین اقدامی‌را نمیداشت. خوشبختانه پدرش هم اورا مختار ومطلق العنان گذاشته مخصوصاً در تحصیلاتش دقت داشت که تحصیلات او ادامه یافته موقع تحصیل را از دست ندهد. درمدرسه تین تسن، هم بترقیات عالیه نائل شد و عضو فعال مجمع، کومینك تنك، که از دسته انقلابیون و برضد خانوادهٔ منچو بودند شد و وقتی در پکن اقامت داشت همیشه در مجالس مهمانی و چای خارجیهائی که درچین توقف داشتند میرفت و اغلب با رؤسای انقلابیون درمسائل مهمه و تهیه نقشه و منحل نمودن سلسله منچو مشورت و طرح ریزی میکرد. تمام این وقایع را در کتابی موسوم به یادگار انقلاب اطفل که چند سال قبل در پاریس تألیف و طبع نموده منتشر ساخت ومجدداً مقالهٔ بزبان انگلیسی بقلم او. ب. ون روست از زبان سومی تجنیك این اواخر منتشر شد.

پس ازاختتام غائلهٔ خانوادهٔ منچو، سومی با عدهٔ از دختران جوان
{{سصم||۹۷|}}
چینی بپاریس برای کسب معلومات وتحصیلات رفته که درهنگام مراجعت با یك توانائی بحکومت جدید جهت ترقی مملکت خدمت کند پس از یك سال بدرجهٔ دکتری علم حقوق از دارالفنون پاریس مفتخر گردید. و در ۱۹۱۷ بچین برگشت و اثرات وخیمهٔ جنك بین المللی را بمردم گوشزد کرده آنانرا برای اتحاد بامتفقین دعوت نمود و بعد بپاریس بسمت نمایندگی محصلات جوان رفته تحصیلات خودرا ادامه داد و دو باره امتحان رضایت بخشی با افتخار تمام داده وبمقام دکترا نائل آمد. جایزهٔ معروفی که باو دادند باین عنوان بود «جنبش اساسی چین و مقایسهٔ آن با حقوق سایر دول» هم‌چنین کتابی موسوم به فاسیل کامل چینی نوشت که انتشار مهمی پیدا کرد.

سومی تجنیك در زمان اقامت خود در پاریس بامشاهیر وادبای‌آنجا معاشرت و مراودت داشته و وقتی بمملکت مادری خود مراجعت نمود از طرف وزیر عدلیه پکن بسمت محقق تشکیلات قضائی ممالك مختلفه اروپا منتخب شد و مطالعات دقیقه در قوانین مملکت خویش و ممالك فرانسه و انگلیس و دول دیگر اروپا کرده و در موضوع حقوق بین المللی توجه مخصوصی داشت.

زنهای چین با نظر استمداد باین دختر جوان نگاه کرده که آنهارا از رنج عبودیت و اسارت شوهران ومادرشوهران نجات دهد. چون چیزی شریفتر از این نیست که ارواح مردم را ازکابوس بندگی و بردگی زایل کنند. سومی‌هم از مساعدت خود داری نکرده زنك حریت را طوری بصدا در آورد که مساوات مرد و زن در تمام چین اعلان گردید.

اکنون ذیقیمت ترین ذخیرهٔ چین و مفتخرترین خانمها سومی‌تجنیك&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>eunge8rxlcv3cqirnryrhod0ullci39</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 3, 1305 SH.pdf/۱۰</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97974</id>
    <revision>
      <id>304910</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:20:46Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۹۸–۹۹</comment>
      <origin>304910</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4396" sha1="bx5hl03fnejijbxd6ljv3g47gt9o6vj" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۹۸|}}
۳۲ سال از مرحلهٔ عمر شریفش گذشته و در این مدت کارهای مهم نموده و مشکلاتی که پیش آمده حل کرده، ملیونها زنرا از قید اسارت شوهران آزاد وچین‌را ازفنا واضمحلال نجات داده‌است. درواقع صفحات تاریخ چین بنام این خانم آرایش و زینت یافته در حال حاضر هم از هیچگونه معاونتی مضایقه نمینماید و در مسائل پولتیکی و وقایع جاریه مملکت با وزراء و رؤساء مشورت میکند. کاریراکه این‌زن آزادیخواه چینی‌کرده ومیکند لایق و قابل تقدیراست. در این عصر جلیلترین و موقر ترین خانمهاست که متکفل همه قسم امور ملی خود گردیده است.

{{چپ|ترجمهٔ همدم نبوی}}

{{و|―――}}

{{و|{{بزرگتر|'''از سخنان سموئیل اسمایلز'''}}}}

{{و|'''قیمت تقوی'''}}

کلبه فقیر بی‌بضاعتی که در تحت قیادت زن فاضله، صرفه جوی خوش سلیقه و خندانی قرار گرفته باشد مأمن تقوی و سرمنزل سعادت بشمار میرود.

در صحنهٔ این کوخ فقیرانه احساسات صاف و عواطف خاص بی‌شائبه تجلی میکند – رؤیت این منظره قلب مرد را برقص و اهتزاز میاورد. سراچه این منزل درمقابل صرصر حوادث ایام آرامگاه خالی ازخطری میباشد این لانه و آشیانه رنج بری است که در آن باسودگی غنوده و گرد رنج وتعجب را در این مکان از خود میزداید این مسکنی‌است که در روزکار مصیبت و شوربختی موجب تسلیت خاطر صاحبش میشود – این منزلگاه سرور وشادمانی همیشگی است.
{{سصم||۹۹|}}
{| style=&quot;width:100%&quot;
| اثر – آقای میرزا ابوالقاسمخان سحاب.
| style=&quot;text-align:left&quot; | از ادبیات انگلیسی
|}

{{و|{{بزرگتر|'''خدمت بدیگران، یا تجربهٔ پیران'''}}}}

{{شعر}}
{{ب|پیری، از جور گردش ایام،|آفتابش، رسیده بر لب بام،}}
{{ب|کوژ پشت وخمیده قد، چون دال!|روز عمرش نهاده رو بزوال،}}
{{ب|با چنین حال، پیر دانشور!|بود پوینده، در طریق سفر!}}
{{ب|ناگهان بیهگش بیك راهی،|پیش آمد، بلای جانگاهی!}}
{{ب|فرغنی ژرف، در میانهٔ راه!|رهگذررا به تیره شب، چون‌چاه!}}
{{ب|پیر فرسوده گشته بد ز تعب!|وقت هم تنك وپیش، ظلمت شب!}}
{{ب|زندهٔ دل پیر، همچو برنایان!|خواست تا خدمتی کند، شایان،}}
{{ب|که شود، بهر سالکان طریق،|سهل، این‌راه سخت ژرف وعمیق،}}
{{ب|گرد آورد چوب و سنك محل،|ساخت، جسری بحسن‌رأی وعمل،}}
{{ب|زین چنین خدمتی زبون وحقیر،|عابرین را رساند نفع کثیر!}}
{{ب|اندر آندم که بد، بکارگری،|از بر وی گذشت رهگذری،}}
{{ب|گفتش، ای پیر مرد فرسوده!|از چه سازی تو کار بیهوده!}}
{{ب|چونکه، طی کردهٔ چنین معبر،|رنج نبود تو را روا دیگر،}}
{{ب|پیر فرمود سخت بی خبری!|در بد و نیك نیستت نظری!}}
{{ب|گرچه من رسته ام ازاین گودال،|لیکن، آید جوانی، از دنبال،}}
{{ب|کان نسنجیده باشد و مغرور،|زیر پایش نبیند او ز غرور.}}
{{ب|اندر این راه سخت و نا هموار،|از جوانی شود برنج دچار،}}
{{ب|لاجرم بهر رفع این محذور،|پیش بینی مراست حتم وضرور،}}
{{ب|رأی پیران بود صلاح وصواب،|داند این نکته را همیشه سحاب،}}
{{ب|پیر کار آزمودهٔ و هشیار،|دائماً زنده است و دل بیدار،}}
{{ب|«آنچه درآینه جوان بیند»|«پیر در خشت خام آن بیند»}}
{{پایان شعر}}&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>bx5hl03fnejijbxd6ljv3g47gt9o6vj</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 3, 1305 SH.pdf/۱۱</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97975</id>
    <revision>
      <id>304911</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:21:17Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۱۰۰–۱۰۱</comment>
      <origin>304911</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4474" sha1="ksa1xmf0w7u1s5ucdap3lyp3ccprqef" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۱۰۰|}}
{{و|{{بزرگتر|'''آیا قوائد راه رفتن را میدانید؟'''}}}}

این مسئله اسباب تعجب است که اغلب مردم باین نکته اهمیتی نداده و قواعدی برای راه رفتن قائل نیستند وشاید باور نمیکنند که‌این طریقه دروضع و ساختمان قوارهٔ آنها چه مدخلیتی دارد. اما حقیقة یك روش و ترتیب معین برای راه رفتن موجود است و مطابق واقع باید آنرا معمول داشت تا هیکل مناسب، اندام زیبا و خدنك و از طرفی مطابق اصول صحی باشد.

اگر در موقع حرکت بدن شما بطرف جلو و سر پائین افتاده و نا راست و سینه فرو رفته باشد کاملا مخالف اصول حفظ الصحه و راه رفتن است. این طریقه باعث نا راستی و اعوجاج ستون فقرات وعضلات گرده و کمر میشود تا جائیکه بدن متدرجاً ضعیف و نا توان شده نه فقط سینه انسان باریك و قد نا راست میشود بلکه اعصاب دیگر هم رفته رفته از قوه افتاده وراه رفتن معمولی برای انسان غیر ممکن میشود. هم چنین این طور نیز غلط است که بدن را راست و سر را عقب نگاه داشت و پا ها را بطرف جلو فرمان داد بقسمی که مچ پا هیچ حرکت نکند و باصطلاح تمام پا را ازکف تا آخر ران یکجا حرکت دهیم زیرا این قسم حرکت قوای زیادی‌برای حرکت دادن یکقدم لازم دارد و درنتیجه انسان خسته و فرسوده میشود. در موقع راه رفتن باید این نکته را در نظرگرفت که پنجه ها نه بطرف تو ونه زیاد به بیرون متمایل باشد، بلکه بهترین طریق برای راه رفتن مطابق قانون این است که بدن راست ومحکم بطوریکه شکم نه چندان عقب و نه بسیار بطرف جلو آمده باشد بلکه تماماً راست و خدنك. این طریق سبب خواهد شد که سنگینی بدن کاملا
{{سصم||۱۰۱|}}
روی پا ها نیافتاده، قواره متناسب، سینه پهن، قد راست و ریه هم باندازه کفایت از هوای تازه استفاده کرده و باعث صحت بدن شود.

غالب اشخاصی که این طریق‌را اختیار کرده نه فقط از زیاده‌روی خسته نشده بلکه بعد از قدری تفرج بشاش و دارای انبساط خاطر شده‌اند.

از روی پارگی کفش دلیلی میتوان آورد که صاحب آن چگونه‌راه میرود و اندامش چگونه است. اگر لبه پاشنه از بین رفته باشد میرساند که صاحب آن بقسمی راه میرود که آن قسمت از پایش زود تر و بیشتر بزمین اصابت میکند. این قبیل اشخاص اغلب اوقات پنجه کفش خودرا ضایع وپاره میکنند. اگر تخت کفش از طرف درون یا بیرون سائیده و سوراخ شود معلوم میشود که پا یکمرتبه بزمین‌گذاشته نشده وحتی صاف و بطور ملائم بزمین نهاده نمیشود از این جهة بدن متدرجاً از هیکل اصلی خارج میشود و بدن ناموزون میگردد. اشخاصی که پاشنه کفش را زود پاره و متلاشی میسازند در موقع حرکت تمام پا را حرکت نداده و پا را راست بر داشته و میگذارند. اما کسی که مطابق قاعده راه میرود اول جائی که از کفشش بزمین میاید میانه تخت کفش و متدرجاً رو ببالاست پنجهٔ کفش کمتر دچار سائیدگی و فشار بدن واقع میشود. اگر قد شما راست نیست و هیکل شما متناسب بنظر نمیاید و موزونی کامل در قوارهٔ شما پیدا نمیشود با این دستور از روی کفش خودتان پیدا کنید وبدون دکتر علاج کار بزرگی کنید!

{{چپ|شمس النهار حجازی}}

{{و|―――}}&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>ksa1xmf0w7u1s5ucdap3lyp3ccprqef</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 3, 1305 SH.pdf/۱۲</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97976</id>
    <revision>
      <id>304912</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:21:48Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۱۰۲–۱۰۳</comment>
      <origin>304912</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4634" sha1="c1ym2gew22f44lf4ajyvt2mnt71yi6a" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۱۰۲|}}
{{و|{{بزرگتر|'''باین دختر بیچاره چه بگویم؟'''}}}}

آدم تا درتجربه نیفتد قدر معنی ومفهوم کلمات بزرگان را نمیداند راستی عجب غلطی کردم که از روز اول با این قبیل مردم مراوده و آشنائی پیدا کردم. من تا وقتی که بچه بودم و این مدرسه های کوچك و بزرك باب نشده بودند چندین بار در کتاب شیخ این پند را خوانده ولی کجا پی بمعنی آن برده بودم! ترس از ملا باجی مجال سؤال نمیداد، همانطور که معلمهٔ ما صد چیز دیگر را بزور از طفولیت بمغزم بار کرده و من هم ناگزیر قبول کردم این نکته را هم برای فرار از آن چوب های کذا تعبدی پذیرفتم. اما حالا که کم کم بزرك شده صاحب دو تا بچه هم شده ام با اشخاص مختلف مراوده پیدا کرده ام قدری با روز های اول عمرم تفاوت کرده اگر معنی بعضی از چیز ها را نفهمیده بودم حالا تجربه خاصیت آنرا معلوم میکند.

حالا بر عکس سابق هر چه اتفاق میافتد جهة جوئی میکنم هر چه میشنوم برای قبولش دلیل میخواهم. در این عمر فهمیده ام که حرف خاله زنها بی قیمت و اثر نیست هر چه باشد اینها چند پیراهن از ما بیشتر پاره کرده و گرم و سرد روزکار را بیشتر چشیده اند. روزی که دلشادخانم برای دیدار مادرم بخانه ما آمد و بنای صحبت گذاشت، خاله‌ام از حرفهای او یکه خورد و در عقبش گفت سر این زن تخماق. میخواهد زن نباید خود را داخل کار های دنیا کند زن باید گوشه نشین و درخانه محبوس بماند، حق چون و چرا ندارد.

من انقدر ها جرئت نداشتم از خاله علت آنرا بپرسم که چرا زنها
{{سصم||۱۰۳|}}
باید اسیر و زبون اراده مردها باشند زنها چرا باید درمملکت ما بی‌قیمت و نا چیز باشند مگر اینها نصف جمعیت بشر نیستند، مگر زنان دایگان و مادران اولاد آتیه نمیباشند. پس چرا این همه تعدی و اجحاف بانها میشود. من همه اینها را قبول داشتم ولی باز ازدیدار این خانم آنقدر خوشوقت نشدم زیرا این زن یکبارگی کرده ومیگفت زنها چرا در مملکت بیکار میگردند، مگر زنهای دهاتی و ایلیاتی که در مزرعه و باغ با شوهرانشان کار میکنند ایرانی نیستند ویا ازاین محیط خارج بارآمده‌اند؟! این حرف ها مرا تکان میداد و چندان راضی نبودم این قبیل مطالب را بشنوم. بهر جهة دلشاد خانم پس از وراجی زیاد پاشد و رفت ولی چند هفته یك بار بدیدار مادرم می آمد هنوز ننشسته در کیسه اخبار را شل میکرد، گاهی میگفت زنان روسیه آزادی یافته‌اند، زنان ترکیه خرید و فروشی نیستند، حتی درچین وسوماترا زنان مطالبه حق خود را میکنند ولی من در این مسئله دو دل بودم که حرف خاله جان را قبول کنم یا اظهارات این خانم را.

چندین سال است که خانوادهٔ ما با دلشاد خانم آمیزش دارند حتی چنان میانهٔ گرمی با مادرم دارد که خانه مسکونی خود را چندی پیش بما کرایه داد و از این محله رفت و روبهمرفته نسبت بسابق کمتر بخانه ما می آید. اما ما را دچار زحمت کرده و هر ساعت باید این خانم و آن خانم را جواب گوئیم که ایشان از این محل رفته اند. از قرار معلوم‌در گوشهٔ خزیده و میخواهد چندی راحت و فراغت داشته باشد.

تا کنون چندین بار گرفتار مهمان نا خوانده شده ایم و مجبور شده ایم با اطاق نروفته آدمهای غریب را بپذیریم ولی هیچکدام باهمیت&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>c1ym2gew22f44lf4ajyvt2mnt71yi6a</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 3, 1305 SH.pdf/۱۳</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97977</id>
    <revision>
      <id>304913</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:22:22Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۱۰۴–۱۰۵</comment>
      <origin>304913</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4098" sha1="9zz62mqs0mq4hlsk3icekqpl0jdker6" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۱۰۴|}}
و سختی واقعهٔ دیروز نبود که هروقت بفکر آن میافتم بخود لعنت میکنم چرا با این زن آشنائی پیدا کردم.

نزدیك غروب بود که در خانهٔ ما را بشتاب زدند. در دل من‌اثر کرد که اشتباهی میزنند پشت درکه رفتم بدون اینکه در را باز کنم مبادا مرد باشد وروی مرا به بیند، آهسته گفتم کیست: گفت خانه دلشادخانم را میخواهم. گفتم ازاین محله رفته اند ولی بفرمائید چه خبر است، چرا اینطور در اضطرابید، دختری آهی کشید و بدرون خانه آمد. کتابهایش را روی زمین نهاد و همینطور مات ماند. دقیقهٔ گذشت و من جرئت کردم که علت این واقعه را بپرسم. از او پرسیدم خانم اینطورکه معلوم است شما محصل مدرسه اید ولی آیا چه واقع‌شده که‌اینطور هراسان سراغ دلشاد خانم را میگیرید؟

اول قدری در اظهار خود تأمل کرد ولی بالاخره موقعیکه باوگفتم خانم از من واهمه نکنید شاید بتوانم کمکتان کنم آنوقت گفت: من‌در مدرسه... درکلاس نهم هستم ازاینقرار سه سال دیگر بایستی فارغ‌التحصیل بشوم. حالا پدر و مادرم مرا مجبور میکنند که شوهر اختیار کنم هرچه عجز و لابه میکنم که من بیش از پانزده سال ندارم حالا شوهر برای من زوداست بخرج نمیرود گاهی به تهدید زمانی بوعید میخواهند قلب‌مرا اسیر جوان نادیده ای کنند که اگر خوب بخواهید بدانید اسم او راهنوز نمیدانم. گیرم که بچه نبودم و سن من قابل ازدواج بود، با شوهر نا دیده چه کنم، چگونه از مدرسه بدون اخذ نتیجه دست بکشم؟ حالا در این مسئله متفکرم که چه بایدم نمود، اطاعت والدین لازم ولی از طرفی هم نمیتوانم آتیه خود را سیاه و تار سازم و با دست خویش زنجیر
{{سصم||۱۰۵|}}
اسارت بر گردن گذارم. هرچه فکر میکنم نمیدانم کدام یك را انتخاب کنم اطاعت والدین یا متابعت ضمیر!

مجلس ما چند دقیقه بسکوت انجامید در عرض این مدت هر چه کردم راهی برایش بیاورم نشد ناچار باو گفتم خانم عزیز شما خوبست‌این روزها بمدرسه بروید و با والدین خود امروز و فردا کنید تا من این مسئله را بدلشاد خانم اطلاع بدهم تا چه جواب دهد. این دختر بادستی لرزان کتب خود را زیر بغل نهاد و با تعجیل از خانه بیرون رفت من تا مدتی غرق دریای بهت بودم که این چه اوضاعی است مگر والدین از جگر گوشکان خود بجان آمده اند که اینطور آنها را برایگان میفروشند!

اکنون دو روز است بسراغ دلشاد خانم این محله و آن محله را زیر و رو کرده و خبری نیافته ام از اینجهة ناچار آنرا باداره عالم نسوان میفرستم چون میدانم دلشادخانم این مجله‌را مرتب میخواند و قطعاً جوابی باین قضیه خواهد داد.

راستی آنقدر دلم برای ایندختر میسوزد که نمیدانم چه بکنم! من که کاری نمیتوانم بکنم ایکاش از اول با دلشاد خانم مربوط و رو برو نشده بودم و از این اوضاع دلخراش چیزی نمیفهمیدم.

{{چپ|عفت نادری}}

{{و|―――}}&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>9zz62mqs0mq4hlsk3icekqpl0jdker6</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 3, 1305 SH.pdf/۱۴</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97978</id>
    <revision>
      <id>304914</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:22:56Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۱۰۶–۱۰۷</comment>
      <origin>304914</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4542" sha1="rxwo7auk08kitu0vzdzhnd4qitdsobm" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۱۰۶|}}
{{و|{{بزرگتر|'''دیسیپلین ازراه تنبیه'''}}}}

'''تنبیه مفصل بد نتیجه ای دارد'''

تنبیه شدید و مفصل از نقطه نظر حفظ الصحه بی‌نتیجه بلکه مضراست. درنهاد طفل یکدسته‌عادات مخرب اخلاق تمرکز پیدا میکنند که در آتیه عمر لطمهٔ سختی بزندگانیش میزند. طفلی‌را که باین طریق تنبیه کنید کج خلق و بهانه جو و بیزار از زندگی بار میاید. اگر قصد مادر تصفیهٔ اخلاق طفل خوردسالی یا برای توبیخ او ازعمل ناشایسته‌ای‌باشد مادر اورا از خود دورکند و درحالیکه او برای جلب توجه مادر باغوشش میافتد مادرش بخشونت باو بگوید: «برو من دختر لوس ننری را مثل تو دوست ندارم» بیرحمی در حق طفل کرده است. اگر طفلی را در حالت بدی تا چند ساعت نگه داریم و او را از قید حبس زجر و اذیت زود خلاص نکنیم اخلاقش را خراب و فاسد میکنیم. در اطفال علیل المزاج تالم و عذاب یا تنبیه همیشه‌بیك حال باقی میماند ولی در یك طفل تندرست صحیح المزاج درد تنبیه‌اسباب هیجان خاطرش میشود و زود اثرش محو میشود.

در حالیکه طفل اوقاتش تلخ است والدین نباید با او چون وچرا کنند بلکه باید صبر کنند تا آن حالت از او زایل شود و از حال‌خشم بیرون بیاید. بعد از آنکه طفلی را تنبیه کردید تا مدتی با او صحبت نکنید. والدین در هر موقع باید با تأمل کار کنند. اگر نقیصه ای در اخلاق اطفال می بینند باید با دقت وتامل راه رفع آنرا پیدا کنند. اگر
{{سصم||۱۰۷|}}
با قیافه رسمی علت ارتکاب خطای طفلرا به پرسیم اغلب طفل بخطای‌خود بر خورده و ازخود خجالت میکشد. بدینطریق می توان طفل را ازارتکاب آن عمل مخصوص در آتیه باز داشت. بعد اگر باز همان عمل از او سر زد باید تنبیه بشود و روز بعد از تنبیه باید باو حالی کرد که اگر باز مبادرت بارتکاب آن عمل کند سخت تر تنبیه میشود برای وضوح این مسئله ممکن است مادر یا پدر ذهن طفل‌را با این مثل واقف‌سازند که هر کس دست به بخاری داغ بگذارد دستش میسوزد و هر چند بار که این کار تکرار شود بخاری داغ کار خودش را میکند بخاری خجالت نمی فهمد چیست! حرارت برای هر کس تأثیرش یکسان است کار بد هم‌همان تأثیر را دارد. باید بطفل گفت والدین از کتك زدن خجالت نمی کشند موقعیکه طفل مرتکب کار بدی بشود مادر مثل بخاری داغ کار میکند دست طفل را میسوزاند پس طفل باید از آن عمل احتراز کند ولی در همین حال توجه طفل را باید باین نکته هم معطوف کرد که نه تنها آن عمل در نظر والدین زشت است بلکه هر کسی از آنکار بدش میاید. اصلا باید بدی آن عمل را در نظر طفل مجسم کرد که طبعاً از آنکار کراهت داشته باشد نه اینکه از ترس تنبیه کار کند، برای حصول نتیجه خوب باید اعمال بد طفل را تقبیح و کار های خوبش را تحسین کرد. مادری بر آن عقیده بود که اگر طفل کوچکی اشتباهی یا خطائی کرد باید اورا حبس کرد و خود او بچه پنج‌سالهٔ خود را در همچو مواقع برای تأدیب روی میز میگذاشت. ولی این رویه غلطی بود چه که دماغ طفل هنوز بان رشد نرسیده بود که بدی کار خود را از راه این تنبیه بفهمد، همیشه باید موقع تنبیه‌را تشخیص داد، سن طفل‌را درنظر گرفت وکاررا بموقع کرد.&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>rxwo7auk08kitu0vzdzhnd4qitdsobm</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 3, 1305 SH.pdf/۱۵</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97979</id>
    <revision>
      <id>304915</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:23:26Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۱۰۸–۱۰۹</comment>
      <origin>304915</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3614" sha1="s91f0vhe01u5hb61n59g31x2hskzqb6" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۱۰۸|}}
'''زمان وسن بعضی‌مسائل را بهتر و آسانتر حل میکند'''

در عالم تربیت بعضی رموز هست که والدین بدان تصرف نمیتوانند کرد. زمان آنها را بهتر بطفل می شناساند. شاید زحمات سالیان دراز مادر در تعلیم مسئله راست نشستن اثری نداشته باشد ولی طبیعت حرکت را بهتر از مادر نشان میدهد.

بنا بر این تمام عادات وفضایل‌را مادر در یکجا نمی تواند بطفل بیاموزاند برای بار آوردن اطفال پرگرام صحیحی لازم است که در آن اوقات تعلیم و غیره مندرج باشد. ولی چنین مادری که بتواند اولادش را بطورصحیح تعلیم بدهد باید شخصاً دارای اخلاق باشد و الا.

{{شعر}}
{{ب|از واعظ غیر متعظ پند شنیدن|چون قبله‌نما ساختن‌اهل‌فرنك‌است}}
{{پایان شعر}}

{{چپ|مهر انگیز پیشداد}}

{{نیازمند تصویر}}
{{سصم||۱۰۹|}}
{| style=&quot;width:100%&quot;
| بقلم میسیز مکداول دکتر امریکائی
| style=&quot;text-align:left&quot; | قسمت ۳
|}

{{و|{{بزرگتر|'''دستور العمل خوراك دادن اطفال در سال اول'''}}}}

طفل را بسه طریق در سال اول میتوان خوراك‌داد – طریق اول آنست که بطور طبیعی کاملا مادر از پستان خود شیر بدهد – طریق دویم آنست که بشیر مادر شیر گاو هم ضمیمه شود که با پستانك میدهند و طریق سیم آنست که بکلی بچه را با پستانك شیر بدهند. در این مقاله ما فقط از آن دوتای اولی بحث مینمائیم.

چندین سال قبل در امریکا و اروپا مادر ها بیشتر با پستانك بچه های خود را شیر میدادند اما حالا تمام اطباء متفقاً با این رسم مخالفند و عقیده دارند که حتی المقدور مادر ها باید شیر خودشانرا به اطفال بدهند. دلیل این تغییر چیست؟ چرا دکتر ها تجویز میکنند که اطفال باید شیر مادر های خود را بخورند؟

دلیل اول اینست که شیر مادر خوراك طبیعی‌اطفال‌است البته بعضی مادر ها پیدا میشوند که شیر آنها به اطفالشان سازگار نیست اما این مسئله خیلی بندرت اتفاق میافتد اغلب اطفال آن اندازه که از شیر مادر خود نشو و نما میکنند بهیچ طریق دیگر نمیکنند. بدلیل اینکه تناسب وترکیب مواد غذائی که بامزاج طفل بسازد درشیر مادر بیشتر و بهتر یافت میشود. دلیل دویم اینست که از روی احصائیه ثابت شده که عده تلفات در میان بچهائیکه با پستانك شیر خورده اند خیلی بیشتر بوده تا بچهائیکه از شیر مادر خود پرورش یافته اند. در امریکا چهار پنجم از بچهائیکه در سن یك سالگی مرده اند از بچهائی بوده که از پستانك شیر خورده اند بواسطه این است که بچهائیکه با پستانك شیر خورده اند باندازه بچهائیکه شیر مادر&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>s91f0vhe01u5hb61n59g31x2hskzqb6</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 3, 1305 SH.pdf/۱۶</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97980</id>
    <revision>
      <id>304916</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:23:59Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۱۱۰–۱۱۲</comment>
      <origin>304916</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4488" sha1="i6d47uk3yn72hpfpfv6vgynxaz5pgqu" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۱۱۰|}}
خود را خورده اند قوه مقاومت با امراض را ندارند و یك قسمت دیگرهم بواسطه ناپاکی ظروف و سرپستانك و بطری و غیره میشود که بیشتر فرصت بیك بچه میدهد که مبتلا بمرضی بشود تا بچه ایکه بلاواسطه و مستقیماً از پستان مادر خود شیر مینوشد.

بنا بر این مسلماً هر مادریکه بچهٔ خود را حقیقتاً و قلباً دوست میدارد و سعادت و سلامت او را طالب است خودش اورا شیر خواهد داد و نخواهد گفت شیر دادن مرا پیر میکند درصورتیکه من میخواهم جوان و خوش صورت بمانم و بعلاوه مرا از کارهایم باز میدارد هر جا در هر وقت بخواهم بروم نمیتوانم، بلکه در عوض خواهد گفت من مسئول حیات و صحت این بچه هستم، پس من بهترین فرصتیرا که برای صحت و خوش حالی‌او ممکن‌باشد ازدست خواهم‌داد وغذائیکه طبیعت برای او تهیه کرده است هر چقدر هم برای من مشکل باشد از او مضایقه و دریغ نخواهم داشت اینست معنی مادری حقیقی و از این جهة نه فقط نفع این کار متوجه طفل او میشود بلکه بزودی ملتفت خواهد شد که خودش چه لذت وخوشحالی بزرگی از این کار خواهد برد. هیچ چیز در این عالم کسی را باین اندازه خوشحال وقانع نمیتواند بنماید که پرستاری یك بچه‌کوچك و ضعیف، چقدر انسان خوشحال میشود که فکر کند یك بچه کوچك باصطلاح لندوکیرا مبدل بیك بچه چاق و فربه پرقوتی نموده است و این معجز نشو و نمای بچه بواسطه حسن توجهات دائمی و دقیق او صورت گرفته من مکرر از مادر ها شنیده ام که بچهائیکه خودشان شیر داده اند بیشتر از بچهائیکه بدایه داده ویا با شیر گاو بزرك کرده اند دوست میدارند.
{{سصم||۱۱۲|}}
چنانچه در فوق اظهار داشتیم امر غذا دادن اطفال کار آسانی‌نیست باوجود این ممکن است بسیاری از مشکلات و ناراحتی ها بواسطه نظم و ترتیب غذا دادن مرتفع بشود و باین واسطه هم بچه و هم مادر خوشحال تر خواهند بود.

دستور العمل ذیل یك پروگرام یومیه ایست برای شیر دادن اطفال

روزاول..... باید درهرشش‌ساعت بشش‌ساعت پستان بدهان بچه‌گذاشت

روزدوم..... باید هرچهارساعت به‌چهارساعت پستان بدهان بچه‌گذاشت

از روز سیم تا بیست روز هر دو ساعت یکمرتبه در روز و دو مرتبه فقط در شب.

مثلا از پنج قبل از ظهر شروع کنند و در این ساعات باید باو شیر داد. ساعت ۵، ۷، ۹، ۱۱ بعد از ظهر ساعت ۱، ۳، ۵، ۷، ۹ و دو مرتبه در شب. از هفته سیم تا هفته نهم هر دو ساعت نیم بدو ساعت نیم باید به بچه خوراك داد مثلا باز از ساعت پنج شروع کنند تا ۷½، ۱۰، ۱۲½، ۳، ۵½، ۸، ۱۰½ و یك مرتبه در شب.

از ماه سیم تا ماه پنجم هر سه ساعت یکمرتبه باید بطفل خوراك داد باین ترتیب ساعت ۶، ۹، ۱۲ بعدازظهر ۳، ۶، ۱۰ یکمرتبه هم در شب. بعد از ماه پنجم بهمان ترتیب سه ساعت بسه ساعت پیش بروند مگر اینکه در شب خوراك دادن موقوف شود.

بر خلاف رسم ایران این خیلی بهتر و طبیعی‌تر است که از روز اول پستان بدهان بچه بگذارند تا اینکه کره و غیره بدهند البته بچه دو آن دو سه روز اول خیلی شیر نمیخورد اما در آن شیر یك ماده یافت می شود که بجای یك مسهل ملایمی کار میکند بعلاوه آن مایه غذائیت هم&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>i6d47uk3yn72hpfpfv6vgynxaz5pgqu</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 3, 1305 SH.pdf/۱۷</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97981</id>
    <revision>
      <id>304917</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:24:30Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۱۱۲–۱۱۳</comment>
      <origin>304917</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4906" sha1="pyyf31u2yrvnfudrdizk97ki1d0jn5c" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۱۱۲|}}
دارد یعنی برای شیر بچه خیلی مفید است.

از روز سیم شیر شروع بجریان میکند و از همان روز باید فاصله شیر دادن را چنانچه در پروگرام فوق ذکر شده کمتر کرد یعنی شش ساعت بشش ساعت را بدو ساعت دو ساعت تنزل داد و از این زودتر نباید به بچه شیر بدهند چون معدهٔ بچه خسته شده سوء هاضمه پیدا میکند. مادرهائیکه متصل تا بچهٔ گریه میکند به او شیر میدهند غافلند که چه ضرری بزرگی بان بچه میزنند و او را از بچه گی علیل المزاج میکنند. در امریکا عموماً فاصله شیر دادن بچها سه ساعت است اما من چون میدانم مادر های ایرانی نمیتوانند تا سه ساعت طاقت بیاورند که به بچهای خود شیر ندهند اینست که پیشنهاد میکنم اقلا دو ساعت بدو ساعت شیر بدهند و ازآن زود تر خیلی مضر است. وقتیکه بچه را دو ساعت بدو ساعت شیر میدهند باید مدت شیر خوردن او پانزده دقیقه طول بکشد اگر قبل از انقضای پانزده دقیقه خوابش ببرد باید او را از خواب بیدار کرد تا بقدر کفاف شیر بخورد وقتیکه فاصله مابین خوراك طفل سه ساعت میشود مدت شیر خوردن او هم باید بعوض پانزده دقیقه بیست دقیقه بشود اگر بچه بقدر کفایت هردفعه شیر بخورد دیگر قبل از آن مواقع معین برای خوراك گریه نمیکند و اگر هم گریه کند برای‌علت دیگری خواهد بود مثل چشم درد، تری کهنه، و بعضی ناراحتیهای دیگر.

بعضی از اطفال بدواً بیش از یکمرتبه در شب خوراك لازم ندارند. لازم نیست آنها را از خواب شیرین بیدار کنید که خوراك بانها بدهید چون همان خواب یکسر برای پرورش آنها از خوراك مفیدتر خواهد بود امیدواریم بعدها در عرض همین سال مقالهٔ راجع بخواب اطفال بنویسیم
{{سصم||۱۱۳|}}
اما بی مناسبت نیست که در این جا چند کلمه متذکر شوم که اگر مادری بخواهد بچه اش در شب خوب بخوابد باید رختخواب اورا از خود جدا کند و الا بچه متصل از خواب پریده و برای شیر نق‌نق خواهد کرد.

در موقعیکه برای زن بهیچ وجه ممکن نباشد بچهٔ خود را شیر بدهد باز هم ممکن است بتوسط دایه همین قانون را مجری دارد اگر چه این طریق‌شیر دادن خالی از اشکال نیست اما بعد از شیر مادر برای غذا دادن بچه این بهترین راه است.

قبل ازسپردن بچه به دایه دکتر باید شیر و خون او را امتحان نماید تا اطمینان داشته باشد که او یك آدم سالمی است یااینکه مبتلا به سفلیس و سل و امراض جلدی و غیره میباشد بعلاوه دایه باید یك آدم تمیز و نظیفی باشد که خود و بچه را همیشه پاکیزه نگاهدارد و نیز حرف شنو باشد که از روی همان دستورالعمل که باو میدهند بچه را شیر داده و پرستاری نماید البته بدست آوردن چنین دایه هائی بی زحمت و اشکال نخواهد بود و بعد از آنهم که بدست آمد باید اورا راضی وقانع نگاهداشت که دفعتاً بچه را نگذاشته برود زیرا آنهم گران تمام خواهد شد.

بعضی اززنها میتوانند بچهای خودرا تا یك سال بدون هیچ زحمتی شیر بدهند اما اغلب زنها تا ماه نهم و دهم بیشتر نمیتوانند شیر بدهند و یك ضمیمه بشیر خود ازبعضی غذا های دیگر لازم دارند در این موقع لازم است که شروع نمایند بچه را از شیر بگیرند. باوجود این‌اگروقت شیرگرفتن بتابستان بیفتد بهترازآن‌است که‌تا هوا خنك شود ونیز باید از دادن غذاهای دیگرخودداری نمایند وهمچنین برای بچه بهتراست که چند هفته خوراك او کمترباشد تااینکه بواسطه خوردن غذائیکه باونمیسازد ناخوش شود بهرحال&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>pyyf31u2yrvnfudrdizk97ki1d0jn5c</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 3, 1305 SH.pdf/۱۸</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97982</id>
    <revision>
      <id>304918</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:25:02Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۱۱۴–۱۱۵</comment>
      <origin>304918</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4742" sha1="rgp8fwt6rsx9uwa0gqo5fl6e9n5zygf" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۱۱۴|}}
بچه را باید بتدریج از شیر گرفت اگر آنها را از ابتدای تولد عادت بدهید که هر روز قدری آب از بطری بنوشد آن وقت هیچ زحمتی نخواهید داشت از اینکه بانها خوراك ضیمه بدهید ومجبور نیستیداورا دفعتاً از شیر ببرید قوه شیر بطریرا باید متدرجاً با قوه وسن بچه زیاد کرد در بیشتر مواقع برای یك بچه نه ماهه سالم اینطور باید شروع کرد: نصف بطری شیر گاو جوشانده و نصف بطری آب جوشیده وکمی شکر بان مخلوط کنید و بخورانید اگر دیدید بچه آنرا خوب میخورد و باو میسازد متدرجاً شیر را زیاد تر و آب را کمتر بنمائید تا آنکه آخر سال اول شیر خالص بدهید. در هفته اول و دویم ازشیر گرفتن یك‌بطری شیر و آب در یك روز برای بچه کافی‌است در این مدت برای مادری که بخواهد بفهمد آیا این خوراك تازه به بچه میسازد یا نه فرصت خوبی است و همچنین برای بچه که باین خوراك تازه عادی شده فرصتیست. در هفته سیم دوبطری شیر وآب در هر روز باید داد و همینطور ادامه بدهند تا اینکه بچه کاملا از شیر گرفته شود.

خوراکهای دیگریکه ممکن است در ظرف ماه یازدهم و دوازدهم روزی یکمرتبه داد از این قراراست: سوپ، آب پرتقال، نان سوخاری، برشته درسوپ وممکن است قدری برنج هم ریخت که غلیظ تر شود اما از خود برنج خیلی کم باید به بچه داد. آب پرتقال‌را باید ازماه چهارم شروع کرد اول یك‌قاشق مربا خوری آب پرتقال را درهمان اندازه آب جوشیده مخلوط کرده باو داد و این مقدار کم‌کم باید زیاد شود تا اینکه آب یك پرتقال تمام را بدهند چون آب پرتقال دارای ماده ایست موسوم به (ویتامین) که برای بچها خیلی لازم و مفید است.

{{چپ|ترجمهٔ مهرتاج رخشان}}
{{سصم||۱۱۵|}}
{{و|{{بزرگتر|'''به مطالعه کنندگان محترم مجله عالم نسوان'''}}}}

اغلب فراموش میشود که بهبودی اقتصادی و مالی یك مملکت منوط بکارکردن وصرفه‌جوئی ووسع افرادی‌است که آن ملت را تشکیل‌میدهند ملل بزرك دنیا که ازحیث اقتصاد توسعه وترقی فوق العاده نموده اند متشکل از افرادی است که از عواید شخصی یك مبلغی پس انداز و این صرفه جوئیها را در امور صناعتی یاتجارتی داخل میکنند یا در بانکها ودیعه میگذارند و بانکها بنوبه خود پولهای مذکور را باشخاصی قرض میدهند که که مشغول توسعه امور مملکتی میباشند وقتی وجوه پس انداز شده باین ترتیب بمصرف میرسد نه فقط بصاحب پول منفعت میرسد بلکه اسباب اشتغال سایرین و ازدیاد ثروت مملکت نیز میگردد. باین سبك و روش است که راه آهن ها ساخته کار خانه ها بنا ومعادن استخراج میشود زراعت ترقی و تجارت بسط پیدا میکند.

من امیدوارم که این گونه وضعیت بزودی در ایران ایجاد شود و اهل ایران در امور صرفه جوئی تشویق شوند نه بترتیبی که پولها را انبار کرده مکتوم بدارند بلکه قسمتی از عواید خود را در امور نافعه و برای خدمت بتمام مملکت بکار بیاندازند.

عواید دولت در حقیقت یك قسمت از صرفه جوئی ملت است و مقصود ما این‌است که عواید عمومی را هر قدر ممکن‌است زیادتر بمنزله صرفه جوئی ملت بمصرف برسانیم. حتی الامکان عواید فوق الذکررا زیادتر برای امور عام المنفعه ازقبیل شوارع – طرق – آبیاری بانك وکارخانجات خرج خواهیم کرد تا نسبت به گشایش‌مالی تمام اهالی‌مساعدت بعمل‌آمده‌باشد.&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>rgp8fwt6rsx9uwa0gqo5fl6e9n5zygf</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 3, 1305 SH.pdf/۱۹</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97983</id>
    <revision>
      <id>304919</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:25:34Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۱۱۶–۱۱۷</comment>
      <origin>304919</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4025" sha1="qp1cf3qrjg27ttbj871q5q1gl0irarf" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۱۱۶|}}
امید واریم که ایرانیها در حیات انفرادی هم خود را به تعلیم، به زحمت کشیدن و بصرفه جوئی مصروف دارند و درحیات اجتماعی فداکاری را در راه سعادت عموم شیوه زندگانی قرار دهند.

{{چپ|ا. س. میلیسپو}}

{{و|―――}}

{{و|{{بزرگتر|'''متنوعه'''}}}}

۱ – دختران پیش‌آهنك آمریکا که عده آنها بالغ بر ۱۱۲۰۰۰ نفر میباشد برای یادگاری خود هریك درجنگل مخصوصی یکدرخت غرس کرده‌اند دسته جات مختلف این عده در تمام سواحل و جاده ها و مواقع خطرناك برای مساعدت مردم حاضرند.

۲ – از هر صد زن پنجاه سالهٔ آمریکائی متجاوز از ۲۳ نفر در کارخانجات و ادارات مشغول کار هستند. مطابق احصائیه اخیر عده آنها از سنه (۱۸۹۰) تا (۱۹۲۲) ازسه به هشت ملیون ترقی کرده است.

۳ – در آمریکا هزار وچهار صد یتیم خانه وجود دارد. این یتیم خانه ها گنجایش سکونت ۱۵۰۰۰۰ نفر بچه دارد. این مؤسسات به سرمایهٔ ۲۰۰۰۰۰ ملیون تومان اداره میشود و مخارج سالیانه آنها بالغ بر ۶۰۰۰۰ ملیون تومان است.

۴ – لباس شیشهٔ که درسنه ۱۸۹۳ میلادی در نمایشگاه صنعتی شیکاگو از طرف اسپانیولی ها آورده شد حالا متعلق به یك موزه آمریکائی است. از غرائب آنکه این لباس مانند ابریشم دارای نرمی و براقی است که بیننده خیره میشود.
{{سصم||۱۱۷|}}
{{چپ|'''بقلم میسیز بویس'''}}

{{و|{{بزرگتر|'''پس اندازی'''}}}}

در مذاکرات سابق راجع بامور مالی خانه ما پس‌اندازگی را در تحت عنوان ترقی ذکر کردیم که بایستی در بودجه برآورد شود چون این مسئله به اندازهٔ مهم و قابل توجه است که از شرح آن نا گزیریم.

بتازگی نویسنده در خصوص عادت امریکائیان بصرفه جوئی در مدت جنك شرحی خوانده ام زیرا درآنموقع مردم فهمیدند که اگر حقیقتاً مایلند کمکی بمملکت کرده و اسباب فتح قشون را در جنك فراهم آورند بایستی شخصاً پس اندازی و صرفه‌جوئی کنند. سال اولی که داخل‌جنك شدند مقدار پول اندوخته مردم سه برابر شد بیشتر این پولها در بانکهای ذخیره‌ای بود: این پس انداز وصرفه جوئی تنها در مورد پول نبود بلکه در هر قسم مواد غذائی، سوخت، پوشاك و مواد خام ملاحظه میشد. اضافات کارخانهٔ اره کشی (کارخانهٔ که الوار را بریده و بقطعات در می آورند) که قبلا دورریخته میشد یااینکه بمصرف کارخانه میرسید مثل‌خاك‌اره و پوشال یاقطعات کوچك چوب خالیه به الکل، رنك، طربنتین، رزین و سایر اشیاء و مواد ذیقیمت مبدل میشد. خاکستر هیزم تبدیل بصابون شده (مثل قدیم الایام) و بجای قلیاب هم استعمال میشد. حتی مردم پی بردند که میتوان ابریشم مصنوعی هم از چوب و الیاف نباتات بعمل آورد وازاینراه اشیاء ابریشم نما مثل جوراب، کراوات، نوار های لباس با قیمت مناسب بعمل آوردند.

مدت جنك در ممالك دیگر هم مسئله صرفه و پس انداز قابل&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>qp1cf3qrjg27ttbj871q5q1gl0irarf</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 3, 1305 SH.pdf/۲۰</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97984</id>
    <revision>
      <id>304920</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:26:07Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۱۱۸–۱۱۹</comment>
      <origin>304920</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4753" sha1="n6qis3bgvcrss8p7f0etoqs79zu0f39" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۱۱۸|}}
توجه عامه شده بود در بریطانی کبیر مردم اشیائی را که قبلا قابل‌استفاده ندانسته و دور میریختند مثل کهنه، کاغذ باطله، آهن پاره، حلبی و خرده و ریز های بیمصرف آشپز خانه تمام اینها را پس از آن جمع می کردند بعد اینها را مرتب کرده بمراکز معینه میفرستادند و در آنجاتبدیل بچیز دیگری میکردند که شاید پیش از این آنرا از خارج میاوردند. روغن ماشینرا از ماهی و گوشتهای فاسد شده میگرفتند، غذای جوجه‌ها را از فضولات دیگر و قلیاب ازساقه نباتات گرفته میشد. در مدت جنك مردم حاضر بودند تاحدی که میتوانند پس‌اندازی کنند بجهت این مطلب مهم که پس اندازی کمك بزرگی بفتح و مظفریت قشون در موقع جنك بود. در مدت صلح سبب پس اندازی و مقدار آن مربوط به این مطلب است که در آتیه دور یا نزدیکی حوائج و ضروریات شخصی یا خانوادگی برآورده شود. معنی پس اندازی تعویق انداختن مالکیت چیزی یا معطل گذاردن خوشی آنی است برای آتیه.

فرض بفرمائید شخصی پنجتومان دارد و با این پول میتواند یك جفت کفش خریده یا اینکه اتومبیلی کرایه کرده خانواده را بگردش ببرد در عوض این دو کار تصمیم میگیرد که پنجتومانش را نگاه داشته تا سال دیگر یا در آتیه کفش خریده یا کرایه اتومبیل داده و یا اینکه صرف لوازمات لازمتری بنماید. او حاضر است از اشیائی که حالیه بداشتن آن ها مایل است صرف نظر کند تا در آتیه دارای سرمایه و اندوخته شده و بتواند خوشبختی و خوشوقتی خود و سایرین را فراهم آورد.

ممکن است سؤال کنیم چه مطالبی است که یکمرد و فامیلش را تحریك و مجبور به پس اندازی میکند؟ و چه مقاصدی در
{{سصم||۱۱۹|}}
پس اندازی و اندوخته‌کردن ملحوظ‌است؟ اغلب مردم در خصوص ضرورت اندوختن مبالغ هنگفتی برای میراث گذاردن باطفال خود مشکوك میباشند چونکه اغلب میراث زیاد باعث خرابی‌اطفال میشود زیرا که بایستی خودشان برای آتیه خود کوشش کنند. از طرف دیگر وظیفهٔ هر پدری است که آتیه عیال واطفال خودرا تأمین و فکر بعد از مرك را کرده ترتیب معیشت ایشانرا بدهد. در مملکتی مثل ایران که کمتر راه کار بروی زنان باز است چه چیز رقت آور از دیدار یك مادر با اطفال خرد سال یتیمی‌است که بدون هیچ عایدی وراه معیشتی با حالت رقت آوری زندگی میکنند. آیا شایسته است یك مردی تأهل اختیار کند قبل از اینکه بتواند معاش یك خانواده را تأمین کند و مقداری هم برای آتیه اندوخته کرده تا در مواقع ضرورت، ناخوشی وپیری و شکستگی آسوده خاطرباشد؟

اغلب خانواده ها به اتفاق کار میکنند تا بحد کفایت اندوخته کرده و بتوانند اسباب خانه یا خانه وباغی خریده یا اینکه وسعتی بمنزل خود دهند. مطلب عمدهٔ دیگری که پس‌اندازی برای انجام آن مفید میباشد این است که پدر خانواده برای تکمیل حرفه و شغل خود مصرف نماید و یا برای توسعه دادن شغل پدر سرمایهٔ ازپس‌اندازی تشکیل دهند. بزرگترین مقصود از اندوختن این است که حوائج دیگران را برآورده، خدمتی به نوع بشر کرده و از سود خودمان بدنیا هم نفعی برسانیم.

جمع کردن و رویهم ریختن نقدینه و آنرا در سوراخ دیواری یا زمینی پنهان کردن بی فایده وثمر است چونکه اولا پول در خطر دزد و ثانیاً فوایدش بکسی نمیرسد. برای نهادن چه سنك و چه زر اگر پول را&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>n6qis3bgvcrss8p7f0etoqs79zu0f39</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 3, 1305 SH.pdf/۲۱</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97985</id>
    <revision>
      <id>304921</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:26:40Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۱۲۰</comment>
      <origin>304921</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="1886" sha1="3i9cseebxc8rymtz4eovbaws2nychmx" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۱۲۰|}}
در بانك بگذارید هم محفوظ است و هم منفعتش را میبرید در آن جای امن هم اندوخته شما مضاعف میشود و هم دیگران از آن استفاده میبرند برای مبادرت به هر امری سرمایه لازم است و سرمایه فقط وقتی وجود دارد که همهٔ مردم تمام عایدی خود را صرف نکرده بلکه مقداری ازآنرا کنار بگذارند.

دلتنگی اغلب ما در سراین مسئله نیست که با اندوختهٔ خود چه بکنیم بلکه عمدهٔ مطلب سراین‌است که چطور اندوخته‌کنیم. خانوادهائی که عوایدشان متوسط است وقتی میتوانند پس انداز کنند که زن وشوهر خیالشان را یکی کرده و برای منظور خود متفقاً بکوشند. اگر اندوختن عادت بزرگتران ما نیست باید اهمیت آنرا باطفال خود بیاموزیم. اغلب والدین باطفال خود پول صرف جیب از یکشاهی تا پنجشاهی میدهند. معلوم است اطفال این پول را خوراکی مثل آجیل یا بستنی خریده ودر هر صورت خرجش میکنند عجب اینکه والدین انتظار دارند که اطفال این پول را خرج کنند در صورتی هیچوقت بطفل خود نمیاموزند که یکقسمت ازپول خود را نگاه داشته و جمع کند یا اقلا چیز بیهوده نخرد! طفلی که آموخته شد چطور خرج کند وچگونه پس انداز کند قدرپولی را که دردورهٔ زندگانیش کمك اواست میداند وموقع خرج آنرا میشناسد.

{{چپ|ترجمهٔ م. جلالی}}

{{و|―――}}&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>3i9cseebxc8rymtz4eovbaws2nychmx</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 1, 1305 SH.pdf</title>
    <ns>106</ns>
    <id>97986</id>
    <revision>
      <id>304922</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:27:16Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>ساخت فهرست برای عالم نسوان، سال هفتم، شمارهٔ یکم (۱۳۰۵)</comment>
      <origin>304922</origin>
      <model>proofread-index</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="757" sha1="8voxfpqjdy6vd1opib21nze3raxld6h" xml:space="preserve">{{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template
|type=مجله
|Title=عالم نسوان
|Volume=سال هفتم، شمارهٔ یکم
|Author=
|Translator=
|Editor=
|School=
|Publisher=
|Address=تهران
|Year=۱۳۰۵ خورشیدی
|Key=
|Source=pdf
|Image=1
|Progress=C
|Pages=&lt;pagelist
1=جلد
2=-
3=-
4=۲–۳
5=۴–۵
6=۶–۷
7=۸–۹
8=۱۰–۱۱
9=۱۲–۱۳
10=۱۴–۱۵
11=۱۶–۱۷
12=۱۸–۱۹
13=۲۰–۲۱
14=۲۲–۲۳
15=۲۴–۲۵
16=۲۶–۲۷
17=۲۸–۲۹
18=۳۰–۳۱
19=۳۲–۳۳
20=۳۴–۳۵
21=۳۶–۳۷
22=۳۸–۳۹
23=۴۰
/&gt;
|Volumes=[[عالم نسوان]]
|Remarks=نشر: مجمع فارغ‌التحصیلان مدرسهٔ اناثیهٔ امریکایی (ایران بیت‌ئیل)، تهران. بیشتر برگه‌های این پرونده دو صفحهٔ روبه‌روی مجله را در بر دارند؛ برچسب هر برگه شمارهٔ صفحه‌های چاپی آن است.
|Width=
|Css=
|Header=
|Footer=
}}</text>
      <sha1>8voxfpqjdy6vd1opib21nze3raxld6h</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 1, 1305 SH.pdf/۱</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97987</id>
    <revision>
      <id>304923</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:32:34Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ جلد</comment>
      <origin>304923</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="1395" sha1="m2roq2rwviisj3xv5q9z3wjts0ci5zn" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||جلد|}}
{| style=&quot;width:100%&quot;
| style=&quot;vertical-align:middle; width:50%&quot; |
{{و|{{بزرگتر|{{بزرگتر|{{بزرگتر|'''عالم نسوان'''}}}}}}}}
| style=&quot;vertical-align:middle; width:50%&quot; |
{{و|صاحب امتیاز : نوابه خانم صفوی}}

{{و|محل اداره : مدرسه اناثیهٔ آمریکائی}}

{{و|(خیابان قوام‌السلطنه)}}

{{و|مکاتیب بعنوان (مجلهٔ عالم نسوان) باشد}}
|}

{| style=&quot;width:100%&quot;
| style=&quot;text-align:right&quot; | سال هفتم
| style=&quot;text-align:center&quot; | دی ماه ۱۳۰۵ ژانویه ۱۹۲۷
| style=&quot;text-align:left&quot; | شمارهٔ اول
|}

{{و|در تحت نظر ریاست مدرسه عالی اناثیه آمریکائی}}

{{و|ناظر : میسیز بویس}}

{{و|{{بزرگتر|مدیر و نگارنده}}}}

{{و|میر حسین حجازی}}

{{و|{{بزرگتر|'''تندرستان قدر عافیت را نمیدانند فقط مردمان علیل‌المزاج قدر این نعمت شناسند'''}}}}

{{و|محل تک فروشی کتابخانه طهران – کتابخانه شرق در لاله‌زار}}

{{و|مطبعهٔ بروخیم میدان سپه – مغازهٔ رضوان در ناصریه}}

{{و|تک شماره سی شاهی – در ولایات دو قران}}

{{و|―――}}

{{و|'''مطبعه فاروس طهران'''}}&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>m2roq2rwviisj3xv5q9z3wjts0ci5zn</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 1, 1305 SH.pdf/۲</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97988</id>
    <revision>
      <id>304924</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:33:04Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ -–-</comment>
      <origin>304924</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4174" sha1="j6oc5f339zhqkkz09oquwn4m4pjg28j" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||-|}}
{{و|{{بزرگتر|'''فهرست مندرجات'''}}}}

{| class=&quot;wikitable&quot; style=&quot;margin:auto&quot;
| ۱ – اهمیت مادر || || بقلم م. ح حجازی
|-
| ۲ – لزوم کمال مطلوب در زندگانی || || » ا. شایگان (ملایری)
|-
| ۳ – اطلاعات علمی شما بچه درجه‌است؟ || || ترجمه ع. م. عامری
|-
| ۴ – مجدد وموجد ورزش. || || از مجلات ترک
|-
| ۵ – حفظ الصحه. || آفتاب و صحت دکتر پاکارد امریکائی. || ترجمه ا. اسکندری پور
|-
| ۶ – دستور پرستاری اطفال: || دیسیپلین باانعام و پاداش || » مهر انگیز پیشداد
|-
| » » || قبل از تولد طفل || » ملوک، شایان
|-
| ۷ – خانه داری. || امور مالی خانه || » م. جلالی
|-
| ۸ – اخبار ترقیات نسوان: || || » عفت سمیعیان
|-
| ۹ – ادبیات منثور: || محبت مادر || بقلم جواد پارسا کرمانی
|-
| ۱۰ – رسوم ایلیاتی || || » عزیز بخت یار سنجابی
|-
| * جواب اطلاعات علمی || ||
|}

{| style=&quot;width:100%&quot;
| style=&quot;vertical-align:top; width:50%&quot; |
{{و|{{بزرگتر|'''وکلای ما در ولایات'''}}}}

اصفهان: میرزا نصرالله ایزدی مدیر تجارتخانه ودواخانه ایزدی

تبریز: اداره توزیع کل جراید ومدیره محترمه مدرسه دولتی

خمین: آقای میرزا زین‌العابدین خان شیروانی رئیس پست

رشت: خانم نشاط‌الدوله، مدیرهٔ مدرسه دوشیزکان دولتی

عراق: میرزا نصرالله خان نقاش ادارهٔ آلمانی

کرمان: آقای میرزا جواد خان مهین عضو مالیه

کرمانشاه: آقای مدیر کتابخانه خلق

ملایر: میسز واطسن و آقای میرزا اسمعیل خان وثوقی

همدان: میس دولتی مدرسه دخترانهٔ آمریکائی

یزد: میس ایدن مدرسهٔ انکلیسی
| style=&quot;vertical-align:top; width:50%&quot; |
{{و|{{بزرگتر|'''عالم نسوان'''}}}}

مجله ایست مصور علمی، اخلاقی، فنی و ادبی که با ایمان و عشق مسلک برای بیداری و آگاهی و کسب آزادی زنان هرماه در چهل صفحه منتشر میشود

{{و|وجه اشتراک سالیانه}}

{| style=&quot;margin:auto&quot;
| طهران || ۱۵ قران
|-
| ولایات || ۱۸ »
|}

درشهر هائی که وکیل نداریم یک نسخه برحسب تقاضا برای نمونه میفرستیم
|}
{{سصم||-|}}
{{ناخوانا}}

ژرژهربرت

یکی از حکماء یونان – سر زمین حکمت و فلسفه گفته است: اطفال خود را بغلامان بسپارید تا تربیت آنها اطفال را غلامان شما سازد. آنوقت بجای یک بنده دو فرمانبر خواهید داشت. مسئلهٔ تعلیم و تربیت اطفال که آغاز آن دامان مادر است از قدیم الایام طرف توجه عقلا و حکماء بوده و بدین مسئله توجه داشته اند.

خارج از هر اغراق کوئی مهمترین مدرسهٔ اخلاق وجائیکه عضلات طفل راست و قوی، کج وضعیف بار میاید در دامان مادر وخانه است. خانه کجاست؟ خانه محلی است که هر بشری در آنجا تولید شده و ناچار اخلاق و اطواری که او را احاطه کرده اند از آغاز طفولیت کسب میکند و بطوری در خود جا میدهد که هیچ دستی قادر بر اخراج آن نیست و نه بوسیله ای طرد آن ممکن است. اخلاق متحسن و سجایای فاضله و ملکات عالی واز طرف دیگر رفتار مذموم و کردار نا پسند در خانه‌بطفل آموخته میشود. درجه اهمیت خانواده باندازه‌ایست که باید گفت آنچه&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>j6oc5f339zhqkkz09oquwn4m4pjg28j</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 1, 1305 SH.pdf/۳</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97989</id>
    <revision>
      <id>304925</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:33:42Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ -–-</comment>
      <origin>304925</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4684" sha1="klogcglavhd1lh0q2dmxkosbj8ilgil" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||-|}}
{{و|{{بزرگتر|'''فهرست {{ناخوانا|حدس: مندرجات}}'''}}}}

{| class=&quot;wikitable&quot; style=&quot;margin:auto&quot;
| ۱ – اهمیت مادر || || {{ناخوانا}}
|-
| ۲ – لزوم کمال مطلوب در زندگانی || || {{ناخوانا}}
|-
| ۳ – اطلاعات علمی شما بچه درجه‌است؟ || || {{ناخوانا}}
|-
| ۴ – مجدد وموجد ورزش. || || {{ناخوانا}}
|-
| ۵ – حفظ الصحه. || آفتاب و صحت دکتر {{ناخوانا}} || {{ناخوانا}}
|-
| ۶ – دستور پرستاری اطفال: || دیسیپلین باانعام {{ناخوانا}} || {{ناخوانا}}
|-
| » » || قبل از تولد طفل || {{ناخوانا}}
|-
| ۷ – خانه داری. || امور مالی خانه || {{ناخوانا}}
|-
| ۸ – اخبار ترقیات نسوان: || || » عفت سمیعیان
|-
| ۹ – ادبیات منثور: || محبت مادر || بقلم جواد پارسا کرمانی
|-
| ۱۰ – رسوم ایلیاتی || || » عزیز بخت یار سنجابی
|-
| * جواب اطلاعات علمی || ||
|}

{| style=&quot;width:100%&quot;
| style=&quot;vertical-align:top; width:50%&quot; |
{{و|{{بزرگتر|'''وکلای ما در ولایات'''}}}}

اصفهان: میرزا نصرالله ایزدی مدیر تجارتخانه ودواخانه ایزدی

تبریز: اداره توزیع کل جراید ومدیره محترمه مدرسه دولتی

خمین: آقای میرزا زین‌العابدین خان شیروانی رئیس پست

رشت: خانم نشاط‌الدوله، مدیرهٔ مدرسه دوشیزکان دولتی

عراق: میرزا نصرالله خان نقاش ادارهٔ آلمانی

کرمان: آقای میرزا جواد خان مهین عضو مالیه

کرمانشاه: آقای مدیر کتابخانه خلق

ملایر: میسز واطسن و آقای میرزا اسمعیل خان وثوقی

همدان: میس دولتی مدرسه دخترانهٔ آمریکائی

یزد: میس ایدن مدرسهٔ انکلیسی
| style=&quot;vertical-align:top; width:50%&quot; |
{{و|{{بزرگتر|'''عالم نسوان'''}}}}

مجله ایست مصور علمی، اخلاقی، فنی و ادبی که با ایمان و عشق مسلک برای بیداری و آگاهی و کسب آزادی زنان هرماه در چهل صفحه منتشر میشود

{{و|وجه اشتراک سالیانه}}

{| style=&quot;margin:auto&quot;
| طهران || ۱۵ قران
|-
| ولایات || ۱۸ »
|}

درشهر هائی که وکیل نداریم یک نسخه برحسب تقاضا برای نمونه میفرستیم
|}
{{سصم||-|}}
{{و|{{بزرگتر|{{بزرگتر|'''عالم نسوان'''}}}}}}

{| style=&quot;width:100%&quot;
| style=&quot;text-align:right&quot; | {{ناخوانا|حدس: سال هفتم}}
| style=&quot;text-align:center&quot; | دیماه ۱۳۰۵
| style=&quot;text-align:left&quot; | شمارهٔ اول
|}

{{و|{{بزرگتر|'''اهمیت مادر'''}}}}

خداوندا! با چه توجهی تو ما را احاطه کرده ای. اول والدین ما را بار میاورند پس از آن معلمین ما را بقانون میسپارند و آنها مارا مقید بقیود وجهة جوئی میکنند.

ژرژهربرت

یکی از حکماء یونان – سر زمین حکمت و فلسفه گفته است: اطفال خود را بغلامان بسپارید تا تربیت آنها اطفال را غلامان شما سازد. آنوقت بجای یک بنده دو فرمانبر خواهید داشت. مسئلهٔ تعلیم و تربیت اطفال که آغاز آن دامان مادر است از قدیم الایام طرف توجه عقلا و حکماء بوده و بدین مسئله توجه داشته اند.

خارج از هر اغراق کوئی مهمترین مدرسهٔ اخلاق وجائیکه عضلات طفل راست و قوی، کج وضعیف بار میاید در دامان مادر وخانه است. خانه کجاست؟ خانه محلی است که هر بشری در آنجا تولید شده و ناچار اخلاق و اطواری که او را احاطه کرده اند از آغاز طفولیت کسب میکند و بطوری در خود جا میدهد که هیچ دستی قادر بر اخراج آن نیست و نه بوسیله ای طرد آن ممکن است. اخلاق متحسن و سجایای فاضله و ملکات عالی واز طرف دیگر رفتار مذموم و کردار نا پسند در خانه‌بطفل آموخته میشود. درجه اهمیت خانواده باندازه‌ایست که باید گفت آنچه&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>klogcglavhd1lh0q2dmxkosbj8ilgil</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 1, 1305 SH.pdf/۴</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97990</id>
    <revision>
      <id>304926</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:33:45Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۲–۳</comment>
      <origin>304926</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4796" sha1="lxn1abyrrw3obdudfamrsto2tpacej0" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۲|}}
انسان برای دورهٔ زندگانی و مداری که او را اداره میکند تحصیل وذخیره می‌نماید درآنجاست. اطفال که بدنیا می‌آیند شبیه بماشین حساس وگیرنده‌ای هستند که آنچه بانها تعلیم‌دهند بدون ذرهٔ تخلف یاد میگیرند و هر عادتی که بانها بیاموزند مطیع آن میشوند.

ریچر میگوید: بزرگترین دورهٔ تربیت طفل و زمانی که عادات و اخلاق در وجود او دسته بندی میشود ایام طفولیت اوست هر چه دراین زمان باو تعلیم دهند یاد میگیرد و بهر آنچه که دلالت شود قبول خواهد کرد و بهر رنگی اورا درآورند رنگ پذیر میشود.

بدون تخلف اصلاح جمعیت بشر و تأمین اخلاق و مصالح عمومی منوط و موقوف بتربیت جامعه نسوان و تکمیل نواقص تعلیم مادران‌است. اشخاص بزرگ و کسانی که در امور اجتماعی باریک بین بوده و تأملی دارند با این نکته موافقند که تا مادران تحصیل کرده گهواره جنبان اولاد های آتیه نباشند سعادت، نجاح وفلاح بشر غیر میسوربنظر میرسد. ناپلئون با مادام کامپان درطی صحبت اظهار نمود، طریق تدریس و تعلیم سابق درنظر من قیمتی‌ندارد چه لازم است که مردم بطور تناسب وخاص تربیت صحیح پیدا کنند. جواب مادام کامپان یک کلمه بود – مادران – ناپلئون گفتهٔ مادام کامپان را تصدیق کرد و گفت: طرز تربیت در یک کلمه جمع میشود بنا بر این، منظور شما باید این باشد مادرانی بجامعه تقدیم کنید که بدانند چطور اطفالشان را بپرورانند.

آنچه بشویم و هر چه از خود بروز دهیم مقروض مادران خود هستیم. دروسی که بوسیلهٔ لبخند و تبسم مادر ونصایحی که ازراه تحکم‌و دلتنگی او باطفال داده میشود هادی طریق زندگانی آتیه و موجد شخصیت
{{سصم||۳|}}
اوست. دهن و دماغ اطفال بمانند ساقهٔ درخت است که کلمهٔ یا سطری بر روی آن حکاکی کنند. همانطور که بامتداد زمان آن حرف یا کلمه پهن تر و کشیده تر میشود حتی بقسمی که محو آن میسر نمیشود، قوه انجذاب و کسب عادات هم در وجود اطفال بعینه همان است که بگردش دوران آنچه در طفولیت بدماغ او بار کرده و قواعدی که بدو آموخته‌اند از خود بروز داده و آنرا بزرگتر نشان میدهند. کولی میگوید: اهمیت درجه مادران در وجود اطفال بمنزلهٔ صد مدرسه است یعنی بهمان اندازه که صد مدرسه بتوانند ترکیب دهندهٔ عادات واخلاق برای یک طفل باشند شخصیت مادر با آن مقابله میکند.

از اولین روزیکه طفل قدم بعالم میگذارد اثر محیط، مرئیات، و تجربیات از راه چشم، بینی و دماغ در خاطره اش نفوذ کرده و تراکم این تجارب اخلاق و شخصیت آتیه اش را معین میکند. ولی اثری که تربیت مادر در تعیین مقدار حقیقی اخلاق اطفال میکند نه در محیط و نه در مصاحبت پدر یا اقربا درست میشود.

آثار عملیات اطفال در جوانی و پیری آئینه‌ایست که تجلیات تربیت و تعلیم مادر را منعکس میکند. بنا بر این بیجا نگفته اند که مدرسه اولیهٔ طفل آغوش مادر است. تعلیم مربیان دیگر را منکر نمیشویم هرکدام بنوبه خود اثری در مغز طفل ترسیم می کنند. معلم قوای عقلانی اطفال را تسخیر کرده و تعلیماتی که طفل را برای مبارزهٔ با حیات آماده کند در مغز او بودیعه میگذارد. ولی قبل از آنکه طفل باین مدرسه بیاید و تحت اختیار آموزگار در آید دماغ بی نقش او در دست مادر است که بهر شکلی که اراده کند صورتی بدان میدهد. صورتگری اول که آثارش&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>lxn1abyrrw3obdudfamrsto2tpacej0</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 1, 1305 SH.pdf/۵</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97991</id>
    <revision>
      <id>304927</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:33:48Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۴–۵</comment>
      <origin>304927</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5014" sha1="8xsqx62r1xl1wkk99r5irjx72qhx26s" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۴|}}
تا مدت حیات طفل باقی است در آغوش مادر میشود. اول عکس خیالات و تعلیمات مادر است که در تابلوی ضمیر طفل میافتد. منتها معلم این نقش کم رنگ را با رنگ آمیزیهای قشنگ ودلپذیر جذابتروزنده تر میسازد. سخنان ما اگرمقداری ندارد خوب است یکی ازگفتارهای حکیمانه امرسن فیلسوف عالیمقدار انگلیسی را گوش کنید. در سنجیدن تمدن یک چیز را باید در نظر گرفت وآن اهمیت زنان است بعبارهٔ اخری یک رکن‌تمدن بنفوذ زنان فاضله منوط است. اثر تربیت زن از تمام اثرات مربیان دیگر بالاتر است. مرد دماغ و زن قلب انسانیت است مرد قوهٔ قضائیه ولی زن احواس و خاطره بشریت است. مرد قوت وزن لطافت، زیبائی و مایه تسلیت انسانی است.

قوهٔ محاکمه وتعقل زن از راه عاطفه داخل قضایا میشود. باوصف آنکه اغلب مردم قوای عقلیه و مشاعر را بکار میاندازند وهمیشه از روی ادراک درقضایا داخل میشوند ولی اگر احساسات وعواطف آنها درزیر دست مادران فاضله میافتاد درایام جوانی یعنی موقعیکه درجامعه داخل میشوند همیشه ازروی‌عقل محض کار نمی‌کردند بلکه عواطف واحساسات رقیقه ای را که ازاثر تربیت مادر فاضله در قلب آنها پرورش می یابد درحل قضایا دخالت میدادند. درحین آنکه مرد قلمرو حافظه‌را اشغال کرده‌است زن در مرکز قلب فرمانفرمائی مطلق دارد. زن مارا مجسمه محبت وشرافت میسازد و مرد را صاحب عقیده و مسلک میکند. زن ما را در ملک تقوی راهنمائی میکند.

م. ح حجازی
{{سصم||۵|}}
{{و|{{بزرگتر|'''لزوم کمال مطلوب در زندگی'''}}}}

{| style=&quot;float:left; width:40%; margin:0 1em; font-size:90%&quot;
|
شخص کامیابی در زندگانی ایراد میکند هر کاری‌که شروع‌کردم ازخود سؤال‌نمودم که ساده‌ترین و کم‌خرج‌ترین و سریعترین وسیله که مقصود من از آن فراهم شود کدام است.

من بهیچ کاری که توجه کامل در وضع عمل آن نکرده و تادستور واضحی برای آن‌ترتیب نمیدادم اقدام نمی‌نمودم باصطلاح دیگر هیچوقت در حرفه‌ای قبل از آن که راه انجام آن را بدانم داخل نمی شدم. وقت تعجیل زمانی است که نقشه خیالات خود را کاملا تهیه کرده باشید. نگذارید کسی درتصمیم شما دخالت‌کند، بهترآنست که خود اول فکر نموده بعد نزدیک ترین راه را انتخاب کرده و منظور خود را تعقیب کنید.
|}
کسانی که اسیر عقاید صوفیانه هستند و در عالم تصوف جولان میزنند برآنند که انسان را قدرت تعیین مشی و روش و قاعدهٔ معینی در زندکانی نیست. مقدرات آسمانی‌دایر مدار زندگی مردمان است. میگویند میوه های شیرین زندگی ثمرهٔ مجاهدات متمادی ما نیست، مجاهده فردی مفهومی ندارد میگویند انسان از خود اراده ندارد. ارادهٔ شخصی برای اجرای تدابیر اولیه آلتی بیش‌نیست یعنی اشخاص در اراده‌ها و تمایلات خودشان مختار نیستند.

جای انکار و تردید نیست که ملل مترقی امروز در پرتو مساعی و مجاهدات مستمر خود دردریای پر خطر زندگی بی دغدغه وتشویش‌خاطر بحر پیمائی کرده و کشتی خود را بساحل رسانده و مفهوم سعی و عمل را بجائی رسانیده اند که آنرا اس‌الاساس کامیابی و سعادت حقیقی میدانند مگر آنکه آنها هم صوفی منشانه میخواستند جلو بروند و با ریاضتهای شاقه میخواستند در صحنه عالم نمایش عظمت و ابهت خود را بدهند یا بادعای باطل‌السحر و تعویذ وحرز چشم دشمن را هدف سازند و چمباتمه نشسته بجریانات روزگار تماشا کنند آنوقت ایران وممالکیکه زیراستیلای نفوذ این عقاید مسترخی و بی اساس رفته بود می توانست با ملل مذکور&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>8xsqx62r1xl1wkk99r5irjx72qhx26s</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 1, 1305 SH.pdf/۶</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97992</id>
    <revision>
      <id>304928</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:33:50Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۶–۷</comment>
      <origin>304928</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4887" sha1="jkr1oihmh9uabdajdvy072fs6p4sla3" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۶|}}
در فوق دعوی برابری کنند! اگر بقانون بقاء اصلح پیش برویم می بینیم این عقیده بی اساس بنیان‌کن وخانه بر باد ده اگر درمیان ملت کهن سال قوی البنیه‌ای رخنه کرد طولی نمیکشد که آثار خرابی وفساد وضعف‌اخلاقی و انعدام قوای روحی آن ملت بروز میکند و قوای اخلاقی – فضیلت – و نتیجهٔ آنها یعنی سعی وعمل که محافظ بزرگ استقلال ملی است یکمرتبه بدست باد فنا سپرده میشود و محامد قومی آنملت باین وطیره معدوم و مضمحل میگردد و مطابق قانون مذکور در فوق ضعیف شکار قوی شده ملت بزرگی که درمقابل صرصر حوادث ایام مقاومت کرده و زنده وپایدار مانده است در برابر این قانون طبیعی لایتخلف سرتسلیم فرودمیاورد. آن بزرگی ها، حشمت ها، شهرتها و پایداریها همه دو اسبه راه عدم را می پیمایند و ملت ضعیف الاخلاق زبون مثل صعوه در مقابل شاهین طعمه ملت قوی پنجه میگردد.

{{و|این است یکی از اسرار غریب تطور ملل شرقی!!}}

این تطورات را چه بنامیم؟ آیا کسانی که در تاریخ ملل تعمق کافی نموده و در اسباب ترقی و انحطاط اقوام تحقیقات طولانی کرده اند علل و موجبات حقیقی ترقی و تنزل‌را کنار گذاشته، سرنوشت ومقدرات و نصیب و قسمت را بان معنی که متصوفین قیاس می‌کنند قبول میکنند؟ اگر چنین‌باشد رموز تاریخ با ذکر کلمهٔ نصیب و قسمت در پایان هرفصلی حل میشود و محتاج بغور و تعمیق در علل و کیفیات تاریخی نیستیم اگر اندکی از جادهٔ مقصود منحرف شدیم برای آن بود که بدانیم فلسفه تصوف مخصوصاً بان توضیحات و معانی و تفاسیر سوء کثیرالانتشاری که در ایران رایج شده و چشمهٔ یکی از انبوه بدبختیهای ما شده است چه اثرات و
{{سصم||۷|}}
نتایجی دارد. و موضوع این مقاله که راجع به ایدآل میباشد یکی از مواضیعی است که اصلا با صوفیگری وفق نمی‌آید. صوفی منشی مستلزم لا ابالی گری، بی قیدی و بی‌اعتنائی بجمیع امور ونقشه ها است بنابراین اگر مقدمهٔ از اثرات وخیم عقاید درویشی شمه ای بیان شد برای آن بود که جوانان صاحب فکر و ارادهٔ ما که میخواهند و می بایست منظور و کمال مطلوبی را در دوره زندگانی خود داشته باشند باید ابداً گرد عقاید صوفیانه نگردیده و حتی در طرد این موهومات ازمغز مردم ساعی باشند.

با آنکه همه اقوام و قبایل عالم بطرف یگمقصد روانند ولی چون این جستجو ها و تکاپو ها در اثر یک حرکت سوق الطبیعه ای است که خود از آن بی خبرند و اثر مستقیمی در زندکانی آنها ندارد مقصود ما در این مقاله آن انجذاب و کمال مطلوب طبیعی نیست بلکه میخواهیم لزوم یک کمال مطلوب دیگریرا برای جوانان بیان کنیم.

انسان وقتیکه داخل میدان زندگی میشود مثل پهلوانی که برای نبرد و زور آزمائی در مقابل حریف قرار میگیرد باید قبل از شروع به معارضه و نبرد باطراف نظر انداخته و تمام میدان را از راه و چاه و محل گریز وغیره در نظر بیاورد که اولا مجال دور کش و فرار را بشناسد و ثانیاً اندازه چابکی و مهارت حریف‌را بدقت رسیدگی کند؛ یعنی هدفی در امور شخصی و اجتماعی نصب العین خود سازد و سوفار های مجاهده را بسمت هدف مذکور بیاندازد ورنج راه نوردی ها و زحمت بیابانگردیهای بی پایان عمر را بقصد رسیدن بمقصد خود هموار سازد.

بی نقشهٔ معین ومنظور صحیحی در عالم زندگی داخل شدن انسانرا بی‌قید بی اعتنا لا ابالی و مهمل میسازد برعکس ایدآل یا منظور صحیح&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>jkr1oihmh9uabdajdvy072fs6p4sla3</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 1, 1305 SH.pdf/۷</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97993</id>
    <revision>
      <id>304929</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:33:53Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۸–۹</comment>
      <origin>304929</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5001" sha1="dmxuzwbj7732bfxpsiyabn2fez60xbj" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۸|}}
هم دوره عمر انسان را شیرین و گوارا میسازد و هم مقصود را گوارا می سازد و هم مقصد را نزدیک میکند. فرض کنیم دو نفر سیاح بقصد جهانگردی و دریانوردی ازنقطه معینی حرکت میکنند اولی قبل ازحرکت خطوط سیر و حرکت خود را در کتابچه بغلی خود یاد داشت کرده‌است و محل ورود کشتی ها را جویا شده است از تمام بنادر و نقاط مهمه ای که معروف است استفسار کرده و بعد حرکت میکند. دومی بدون نقشه راه افتاده و مسافرت متمادی وطولانی خود را بی راهنمای (نقشه) صحیح ادامه میدهد بنظر شما کدام یکی زودتر بمقصد رسیده و کدام یک لذت سیاحت و جهانگردی خودرا چشیده‌است؟ اگر هر یک بخواهند سفرنامه‌ای از مشاهدات ومرئیات خودشان بنویسند شما کتاب کدام یک را میخوانید و بمعرفی کدام بدنیا ومافیها آشنا میشوید؟ داشتن هدف و کمال مطلوب در زندگی اگرچه‌مثل سرآب امید فریبنده است ولی‌زندگانی انسانرا خوش ولذیذ میسازد و صاحب امید ومنظور از باده نامعلومی سرخوش و مکیف است. مثلا دوکلوب فوتبال درشهری هرماهه قرار مسابقهٔ داده‌باشند و از طرف جمعیت خیرخواهی که بترقی جوانان آرزومندند فنجان نقرهٔ برای برندگان تخصیص داده میشود کسانی که بورزش وخصوصاً به بازی فوتبال علاقه دارند میدانند اگر مسابقه اولی بی برد و باخت ختم شود نفرات هردودسته بامید رسیدن ماه دیگر وبردن فنجان و فایق آمدن و معروف شدن چه انتظار نشاط انگیز و مسرت خیزی دارند. هر روز روز شماری میکنند، ورد زبانشان فوتبال ومسابقه است علت نشاط خاطرشان چیست؟ جز داشتن یک ایدآل و هدفی در برابر چشم یعنی امید بردن فنجان چیز دیگر نیست. اگر اشخاصی را می بینید که دارای پیشانی باز وقریحه
{{سصم||۹|}}
گشاده فکر روشن و متبسم که ازوجنات احوالشان آثار خوشی و طرب هویدااست بدانیدآنها کسانی‌هستند که درپی کمال‌مطلوب یانصب العینی درتک‌وپو ودوانندودرپی‌وصال‌مطلوب‌راه‌جویانند. بالعکس کسانی که‌آثارخمودگی وپژمردگی از صورتشان لایح و آشکار است و همیشه با چهره متعبس و کرچ پیشانی دیده میشوند اشخاصی هستند که برای زندگی نقشه و هدف و کمال مطلوبی ندارند بقول یکی از دوستان راهی را طی می‌کنند که رفته باشند نه بامید آنکه جائی رسیده باشند

چند وقت پیش پشت جلد یکی از مجلات امریکائی عکس جوانی ترسیم شده بود که در حالت آمرانه پشت میزی ایستاده و قلمی را بدست گرفته بود دهنش باز و دست چپش را بالا برده گوئی امرمیکند. یکی از رفقا که عکس را دید برداشت و از یک امریکائی پرسید مقصود از ترسیم این عکس در پشت این مجله چیست؟ جوابداد این جوان در یکی از ادارات مستخدم است و وظیفه او فقط محافظت وتوجه از نظافت اطاق مخصوص رئیس اداره است حالا پس از فراغت از عمل یعنی نظیف کردن اطاق و میز و کتاب و دفتر سودای ریاست بر سرش افتاده، گردگیر را کنار گذاشته قلم را از روی میز برداشته بخود میگوید منهم روزی باید رئیس بشوم چنین فرمان بدهم و چنان امر کنم معاملات بزرگ را قطع و فصل کنم ازهمان دقیقه این‌سودا در مغزش تولید خیالات بزرگی کرد که او را به سعی متمادی و خستگی ناپذیری واداشت تا بمقصود رسید. عالی‌ترین فایدهٔ داشتن ایدآل صحیح و ثابت آنست که انسانرا به داشتن مسلک صحیح و ثابتی ملزم میدارد. بدیهی است که کسانیکه دارای کمال مطلوب و منظوری در دورهٔ حیات خود نیستند صاحبان مسلک و عقیده راسخ و صحیح و پا برجائی‌هم&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>dmxuzwbj7732bfxpsiyabn2fez60xbj</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 1, 1305 SH.pdf/۸</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97994</id>
    <revision>
      <id>304930</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:33:55Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۱۰–۱۱</comment>
      <origin>304930</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4381" sha1="nrrokwsi3uqrjagiecnnwfooygp0f28" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۱۰|}}
نیستند. کسانی که درنخجیر گاه عالم زندگی آماج مقصود را نصب العین و برابر چشم خود بگیرند و تیر کشاکش حیات و زحماترا بی مقصود رسیدن بهدف بخاک سیاه اندازند هرگز ثمرهٔ مجاهدات خودرا نمی‌چشند، لذت عشق مسلک را نمی‌فهمند، عقیده محکم و راسخی‌را تعقیب نمی‌کنند اگر دراوضاع مملکتی و جریانات سیاسی داخل شوند هوچی در میایند نه هرروز بلکه هر نیم روز یک عقیده و یک مسلک برای خودشان می‌تراشند اگر از صنف کسبه و تجار و کارگر باشند یک رشته کار معین و مستقیمی را در دست نمی‌گیرند، آنوقت است که مثل معروف کسر دارد و هزار سامان مصداق پیدا میکند. روی سخن ما در این مقاله با جوانانی است که از صحیفهٔ اخلاق و فضیلت و دانش چند صفحه‌ای خوانده واز بوستان معرفت و خرمن دانش گلی و خوشه‌ای چیده اند آن جوانانیکه شالودهٔ ترقی مملکت را باید بریزند و نگاهبان استقلال و عظمت مملکت باشند یعنی آن جوانانی که باید کمال مطلوب معینی را که مفید حال خود و ملت باشد تعقیب کنند و عشق مسلک داشته باشند. ورنه جوانان بی‌مقصود وگمراه نه‌فقط کاری برای‌خود ومملکت نمی‌کنند بلکه مخل صحت‌جامعه وضعف‌بنیه ملی وسربارملت هستند پس جوانان زبده و وطن دوست ایرانی که در شمار نگاهبانان ترقی و محافظین استقلال مملکت اند باید از موقعیکه پا بدایره سعی و عمل میگذارند و باکیفیات زندگی آشنا میشوند نقشه ومنظور و کمال مطلوب خود را در ذهن جای دهند تا اقدامات و مجاهداتشان قیمتی پیدا کرده و هباءً منثورا نشود. ازتجربه های لایحصی و گفتار های حکیمانهٔ شیخ مصلح الدین علیه‌الرحمه هم این مسئله استنباط میشود چنانکه می‌فرماید هرکه منظوری ندارد عمر ضایع میگذارد. شاید بعضی براین قول خرده
{{سصم||۱۱|}}
بگیرند و برخفت رای ما بخندند ولی باید بدانند اگر انتظار دیدار جانان جانسوز و دلگداز است امید وصال یار دلدار هم روان افروز و روح نواز است.

اسماعیل شایگان ملایری

{{و|―――}}

{{و|{{بزرگتر|'''درجه معلومات شما بچه اندازه است؟'''}}}}

ذیلا شش سؤال نوشته میشود. منتهای کوشش خودرا درجوابدادن آنها بجا بیاورید، سپس بصفحه پشت مجله نگاه کنید و به بینید جوابهای شما تا چه اندازه مقرون بصحت است. تا سؤالها را بدقت مطالعه نکنید جوابها را نخوانید.

۱ – آیا صداهائی وجود دارد که آنها را نمیتوان شنید؟

۲ – ازقدیمترین نقاشیها وحجاریهای معلومهٔ انسان چه‌چیز دردست‌است؟

۳ – چرا یکی از عناصر مهمه غذا است؟

۴ – چرا الماس شیشه را میبرد؟

۵ – هنگام عطسه کردن چه عضلاتی بکار میافتند؟

۶ – آیا قوه ثقل زمین در طیران طیور اثری دارد؟

{{و|―――}}

{{و|{{بزرگتر|'''سخنان حکمت آمیز'''}}}}

۱ – بهترین راهی که شما را بر قیمت پول آگاه کند، قرض کردن از دیگران است.

۲ – سعادتمندی؟ بخود نبال و آنرا از آن خود مگیر، نیکبختی مثل جوانی میگذرد.

۳ – حق جاه طلبی از آن دراشخاص جایگیر میشود که میترسند عقب بمانند نه آنکه بمیل شخصی جلو بیفتند.&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>nrrokwsi3uqrjagiecnnwfooygp0f28</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 1, 1305 SH.pdf/۹</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97995</id>
    <revision>
      <id>304931</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:33:58Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۱۲–۱۳</comment>
      <origin>304931</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4302" sha1="m0c2rjen6vyqnusld526yv8hcpzb3j0" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۱۲|}}
{{و|{{بزرگتر|'''موجد و مجدد ورزش'''}}}}

{{نیازمند تصویر}}
یکی از اهم اصلاحات واحتیاجات اجتماعی ما که در این چند سال اخیر قدمهائی برای‌اصلاح آن بر داشته شده است ورزش عمومی و توجه واقبال عامه باین مسئلهٔ باریک است که خوشبختانه درمملکتی که هنوز مردمش تریاکی و کسی استعمال آنرا با مجازات سخت قدغن نکرده است نسبت بامور دیگر واصلاح مهمات‌دیگر پیشرفت کامل حاصل‌نموده.

صرف نظر از چند باب زور خانه های قدیمی که روی هم رفته سلب احتیاجات عامه را ننموده، تا چندی پیش مسئلهٔ ورزش جز حرف چیزی بیش نبود ولی یک نفرجدی و بااستقامت برای تعمیم وتعلیم ورزش قد بر افراشت و برای توسعه آن از قبول هیچ زحمتی خود داری نکرد.

میر مهدی خان ورزنده برای اصلاح ورزش ایران رنج ها برده و حتی در این اواخر مورد پرخاش شده ولی ما برای اظهار قدر دانی از معلم ورزش خودمان که زندکانیش قابل پیروی پسران و دختران زیرک است مطالبی بطور اختصار ازمجلهٔ ترکی اقتباس کرده باگراور ایشان چاپ میکنیم این شخص معلم ورزش پسران است تا کی ازطبقهٔ نسوان یگنفرظاهرشود.

{{و|***}}

پرفسور سلیم سری یکی از متخصصین فن ورزش سوئدی و مفتش کل ورزش درمملکت ترکیه‌است این‌شخص درمیان پرفسورهای این فن درممالک
{{سصم||۱۳|}}
اروپا معروفیت کاملی داشته و در واقع این همه پیشرفت ورزش واسپور درمملکت ترکیه که دستجات اسپور آن مملکت امروزه در تمام نمایشات بین‌المللی و اولمپیاد ها شرکت نموده و مانند سایر ملل ورزشکار اروپا گوی سبقت ازهمکنان خود می‌برند ترقیاتش مقروض نتیجهٔ زحمات پرفسور سلیم سری می باشد.

آقای میر مهدی خان ورزنده موجد و مروج ورزشهای سوئدی در ایران که زحمات ایشان درنزد تمام علاقمندان این مملکت در احیاء روح ایرانی و جلوگیری از توسعهٔ رذایل اخلاقی میان جوانان امروزه وسوق آنها بطرف شهامت و دلیری بوسیلهٔ توسعه ورزش که یگانه راه اصلاح نسل پژمردهٔ این مملکت میباشد آزمودهٔ این معلم قابل است. موقعیکه مشغول تحصیل درمدرسه ایرانیان در اسلامبول بوده‌اند مقدمات ورزش را از پرفسور سلیم سری یاد گرفته و بعد که در مدرسه نظامی اسلامبول داخل‌شده مستقیماً عملیات ورزش را درتحت نظر سلیم سری آموخته و در موقعیکه برای تکمیل این فن به بلژیک عازم میشده اند استاد مذکور ایشان را بمدیر مدرسهٔ عالی تربیت بدنی نظامی بروکسل توصیه نمود. هوش و فطانت آقای ورزنده جلب توجه پرفسورسلیم سری را کرده و بالنتیجه نسبت بورزنده علاقه مخصوصی پیدا کرده بود.

پرفسورسلیم سری در دورهٔ تحصیلات آقای ورزنده کتباً ازمدیرمدرسه عالی بروکسل ازترقیات شاگردش استفسار می نموده وبرای اینکه جوابهای واصله در خصوص ترقیات آقای ورزنده امید بخش بوده است سلیم سری در ضمن یکی از مکاتیب خود از مدیر مدرسه عالی بروکسل در خصوص اینکه آقای ورزنده را برای مدیریت دارالمعلمین ورزش اسلامبول انتخاب&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>m0c2rjen6vyqnusld526yv8hcpzb3j0</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 1, 1305 SH.pdf/۱۰</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97996</id>
    <revision>
      <id>304932</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:34:00Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۱۴–۱۵</comment>
      <origin>304932</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4602" sha1="cnc47qjgpbbt1navve31lskvs6ppgg8" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۱۴|}}
نمایند استشاره میکند. دلفوس مدیر وقت مدرسهٔ مزبور در جواب سلیم سری گذشته از تصویب این نظریه او را با این حسن انتخاب تبریک میگوید ولی چون آقای ورزنده غیر از عشق وطن و خدمت بایران عزیز خود هیچ ایدآلی نداشته بعد ازاکمال تحصیل و مراجعت باسلامبول از استاد خود تقاضای مرخصی نموده مکنونات و علاقهٔ قلبی خود را با او بمیان میگذارد و استادش هم چاره جز مفارقت شاگردش ندیده و اجازه حرکت بطرف ایران را داده بعلاوه در انجام آمال وطنی او را تشویق می نمایند.

شرح ذیل نمونه‌ای از علایق معنوی این استاد و شاگرد است که بمناسبت هدیهٔ کتابی که پرفسور سلیم سری از تألیفات خود به آقای ورزنده ارسال داشته وایشان هم برای قدردانی شرحی باستاد خود نگاشته و چند قطعه عکس هم ازورزشکاران ایرانی درمقابل هدیهٔ فوق به‌پرفسور مشارالیه ارسال واستاد هم همان مکتوب را با شرحی که آقای ورزنده را بورزشکاران اسلامبول معرفی می نماید در مجله (تربیت و بازی) خود که در خصوص ورزش و منافع آن انتشار میدهد درج میکند. از این جهة عکس آقای ورزنده و ورزشکاران طهران را درمجلهٔ مذکور گراور نموده و بالای آنها عنوان (یادگار ایران) را نهاده است.

{{و|―――}}

{| style=&quot;margin:auto; border:1px solid&quot;
|
اگر مایل اصلاح خانواده ها و تشکیلات آن هستید و میخواهید اوضاع اجتماعی ترقی کند مرا بخوانید و بدوستان خود معرفی کنید. عالم نسوان با شور و عشق مسلک برای فراهم نمودن این منظور چاپ میشود
|}
{{سصم||۱۵|}}
{{و|{{بزرگتر|'''آفتاب و صحت'''}}}}

بعد از مرور ازمنه و قرون متعدده انسان کشف کرده است که نور آفتاب قادر بر علاج بعضی از امراض بشر است. در نتیجهٔ تجزبیات علم و معرفت او بیشتر و کامل‌تر شده و فهمیده است که اشعهٔ خورشید مسافات امواج مانند هوارا طی میکند. بطوریکه، تحقیق شده این اشعه در حیات انسان از جهات معین و مخصوص مؤثر و مودنیت دارند.

حالیه اشعهٔ خیلی خفیفی که حتی ازکوچکترین شعاع متصوره‌مرئی کوچکتر است بیشتر قابل توجه واقع شده واهمیت بزرگی را حائزگردیده است. این اشعه موسوم به (اکستر اویلت میباشد.

اغلب ازاطلاعات اخیره ثابت ومدلل میدارند که اشعهٔ مزبور برای علاج وجلوگیری ازامراض اطفال واقسام مختلفهٔ سل ودردهای دیگر بسیار مؤثر ومفید و بی‌شک برای محافظت وتقویت صحت ذیقیمت‌است، از این جهة نه فقط برای امراض مثل دوا استعمال میکنند بلکه برای هر دو بکار میبرند. یکی از حقایق مهمه راجع باشعهٔ اکستر اویلت این است‌که اشعهٔ مذکور نه در شیشه و نه تا درجهٔ قابل تخمین و تعیین در گرد دود و دمه میباشد زیرا در این قسمت ها نفوذی ندارد. لباس نیز تأثیر آنرا ببدن مانع میشود، ولی در مکانهای مرتفع بیش ازنقاط نزدیک سطح دریا وجود دارد. اشعهٔ مزبور مولد حرارت نیست اما تأثیرات قابل ملاحظه ای در بدن وذهن دارد، بهترین طریقه برای استفادهٔ کامل از اشعهٔ مذکور نگاهداشتن بدن در جلو نورمستقیم خورشیداست بشرط آنکه دریک موقعی از روز باشدکه هوامعتدل باشد یاآنکه حرارت باندازهٔ نباشد که بدن را آزار کند. البته این نکته را در نظر باید داشت که بدن‌را&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>cnc47qjgpbbt1navve31lskvs6ppgg8</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 1, 1305 SH.pdf/۱۱</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97997</id>
    <revision>
      <id>304933</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:34:03Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۱۶–۱۷</comment>
      <origin>304933</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4467" sha1="kz9c1e0rla9v0x3gz954argaq5z9o9b" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۱۶|}}
در اول عمل نباید تا مدت مدیدی جلو اشعهٔ مزبور نگاهداشت. دربعضی نقاط جائیکه اغلب هوا را مه گرفته یا مکانهائیکه دود و غبار دائماً هوا را پر کرده‌اند استفاده طبیعی ازنور خورشید اشکالات چندی داراست ولی علم طبیعی امکان تحصیل اشعهٔ مزبور را بوسیلهٔ یک چراغ الکتریکی تعیین کرده است و استعمال این قبیل چراغها نتایج تحصیل نور مستقیم خورشید را تولید میکند.

اثرات نور خورشید هماطور که در انسان ملاحظه شده بهمانطریق در حیوانات نیز مشاهده گردیده است مثلا جوجهٔ برای امتحان در تحت عمل در آمده: شخصی که عامل این کار گردید دو جوجهٔ سالم را که هر دوبیک اندازه بودند گرفت وبهر یک خوراک معین بدون تفاوت داد منتها یکی را روزی نیمساعت جلو نور مستقیم خورشید میگذارد ولی دیگری را بکلی از آن نور محروم میداشت. بعد از چهار هفته جوجهٔ که هر روز بمیزان معینی در تحت نور آفتاب قرار داده بود ۱۴۳ در ۱۰۰ در وزن واندازه نمو کرده و بزرگ شده بود ولی برعکس دیگری فقط ۲۳ در ۱۰۰ تحصیل بنیه و رشد کرده بود و بسیار ضعیف بنظر میامد. خلاصه آنکه روزی نیمساعت در مقابل نور، جوجه‌را شش‌مقابل آن دیگری نمو داده بود.

در امتحان دیگری همانشخص دو دسته از جوجه های سالم را که بیک اندازه بودند در جائی گذارد و خوراکی که مولد مرض بود بانها میخورانید. یکدسته آنها را روزی ده دقیقه و دستهٔ دیگر را تمام روز در آفتاب میگذارد بعد از شش هفته دسته‌را که تمام مدت روز در آفتاب مانده بودند هنوز سالم دید و روبهمرفته پنجاه در صد وزنشان بیش از
{{سصم||۱۷|}}
دستهٔ دیگر بود که بقدری ضعیف شده بودند که هر کس لاغری آنها را تشخیص میداد. حتی آنهائیکه نور آفتاب از پشت شیشه به بدنشان تابیده بود هیچ تفاوتی باآنهائیکه بکلی محروم از نور آفتاب بودند نداشتند. اینجا عالم مجرب محقق دانست که‌اشعهٔ اولتراویلت ازشیشه وامثال آن عبور نمیکند.

اکنون پارهٔ از مؤسسات صحی بدین نکته متفق و معتقدند که اشعهٔ مزبور در تنمیهٔ روح و انبساط خاطر و رشد بدن مداخلهٔ کامل داشته است. در این قبیل مؤسسات نه فقط صحت کامل بمرضی داده میشود بلکه قوای بدنی آنها نیز تأمین میشود بعلاوه نشاط خاطر آنها نیز در اشخاص تأثیر دارد.

این عمل در مریضخانهٔ که مخصوص اطفال مسلول باشد بهتر از مؤسسات دیگر نتیجه اش واضح میشود. عضلات این قبیل اطفال نرم و عموماً بی توجه و عصبانی و بی حسند ولی پس از عملیات مزبوره یعنی در اثر نور خورشید دو مرتبه سالم و پر از فرح و نشاط میشوند.

فصل زمستان که باخر رسید و نور آفتاب بهتر به بدن مرضا تابید آنوقت بهتر و زودتر معالجه میشوند. این خود دلیلی است که اشعهٔ شمس چه مدخلیتی در صحت بدن دارد. اطفال نا راحت و بی حوصله این عمل را خیلی دوست دارند و فوائد بسیار از آن تحصیل میکنند.

مرضائیکه اشعهٔ آفتاب برای رجعت صحتشان مؤثر واقع شده از قرار ذیل اند.

۱ – اطفالیکه با وجود توجه و غذای خوب رشد نکرده اند.

۲ – استفراغ بواسطه بی ترتیبی اغذیه.

۳ – اشخاص کم اشتها.&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>kz9c1e0rla9v0x3gz954argaq5z9o9b</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 1, 1305 SH.pdf/۱۲</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97998</id>
    <revision>
      <id>304934</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:34:05Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۱۸–۱۹</comment>
      <origin>304934</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4335" sha1="r23x3s7uchvli3enzws5sug96ay5tlm" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۱۸|}}
۴ – عصبانی، ناراحتی، و کم خوابی.

۵ – اطفالیکه زخم در بینی دارند.

۶ – مرض اطفال. ۷ – مادران رضیع با قلت شیر.

این عمل جدید در حال بسیار اشخاص دیگر نیز فوائد مهمه داراست. پس درصورتیکه این اشعه برای مریض مفید واقع شود، بطریق اولی‌مردم‌را سالم نگاه خواهد داشت یعنی ازوقوع مرض برای اشخاص سالم جلوگیری خواهد نمود. از این جهت است که بازیها درهوای باز وگردش در صحرا مخصوصاً شناوری، پرش، و سایر آن هر یک در موقع خود بخوشی و صحت مزاج انسان کمک میکنند.

{{و|―――}}

{{و|{{بزرگتر|'''چگونه باید اطفال را باطاعت واداشت؟'''}} – ۲ –}}

{{و|{{بزرگتر|'''دیسیپلین با انعام و پاداش'''}}}}

غالب اوقات والدین می پرسند، آیا باید اطفالمانرا بپاداش وانجام کار های لازم نوازش کنیم یاانعام بدهیم؟ مثلا طفل اگر لباسش‌را هرصبح خودش بپوشد یا از غذاهای جلو خودش بر دارد یا اگر لباسهایش را بعد از شستن روی طناب آویزان کند جا دارد که پول یا انعامی باو بدهیم. از یکطرف این عقیده صحیح است اما این دقت و محبت را نسبت بطفل باید بسبکی خاص بوسیلهٔ تنبه و پاداش نشان داد.

{| style=&quot;width:100%&quot;
| style=&quot;vertical-align:top; width:30%; text-align:center&quot; | پاداشهای دیگر سوای پول
| style=&quot;vertical-align:top&quot; |
اطفال را بوسیله پاداش و مزد برای انجام کار های فرح انگیز برانگیختن قاعدهٔ صحیح معرفت النفسی است. ولی برای آنکه در کار های نفرت انگیز غیر مطبوع هم دخالت کنند. مثلا پشقابی
|}
{{سصم||۱۹|}}
تمیزکند یااگرخاکستر بخاری‌خانه را ازمنزل بیرون ببرد خوب است بوسیلهٔ شیرینی یا عروسک و حتی پول اورا تشویق کرد. اما اگر طفل راهمیشه بطریق مزبور عادت بدهیم که بمحض بردن فرمانی یا انجام کاری مزدی بخواهد قطعاً نتیجهٔ بدی ایجاب میکند. پس ازتهیهٔ زمینه مساعدی باید طفل را طوری بار آورد که با تشویق لفظی والدین و تحریک همبازیهایش بکار بگرود نوازش، بوسه، تبسم، یا کلمات تحسین آمیز همه درموردخود حسن اثر بخشیده و کار پول را میکنند.

پاداش چندین قسم است ولی آنچه که بنظر ما میرسد ذیلا ازلحاظ قارئین گرام میگذرانیم:

(۱) – عدم سیاست و تنبیه که نظیر پاداش است.

(۲) – انعام دادن باطفال از قبیل شیرینی عروسک یا پول.

(۳) مجاز کردن اطفال در بازیهای نشاط انگیز و دلپسند از قبیل دو، جست وخیز و شناوری.

(۴) – مورد قبول واقع شدن در حضور ابوین و رفقاء.

شاید اگر بگوئیم عدم تنبیه جای پاداش و انعامی را میگیرد بنظر خیلی بعید بیاید اما اگر امعان نظری در اخلاق و عادات اطفال بشوداین نظریه پسند و مقبول واقع میشود. دختری چهارساله عادت کرده بود که با داد و بیداد حواس مادرش را پرت میکرد و با نشکون گرفتن ازبازوان مادرش اورا از کار باز میداشت. مادرش اغلب او را به حبس و شلاق وغیره تهدید میکرد اما هرگز بعمل نمیاورد و بالنتیجه این عادت مذموم از بین آن طفل بدر رفت اکنون تصدیق کنید که عدم تنبیه یعنی تنها اکتفا کردن به تهدید کار مزد و پاداش را می کند؟&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>r23x3s7uchvli3enzws5sug96ay5tlm</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 1, 1305 SH.pdf/۱۳</title>
    <ns>104</ns>
    <id>97999</id>
    <revision>
      <id>304935</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:34:08Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۲۰–۲۱</comment>
      <origin>304935</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4839" sha1="cfw251p00t4rc7fkxdu6bha8opsuc5u" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۲۰|}}
{| style=&quot;width:100%&quot;
| style=&quot;vertical-align:top; width:30%; text-align:center&quot; | ازقید تنبیه‌رستن در حکم پاداش گرفتن است
| style=&quot;vertical-align:top&quot; |
کودکی عادت داشت که از بالای هزارهٔ بام مدرسه بدود، پاسبان مدرسه این کار را سخت قدغن کرده بود معذالک طوری باحتیاط این کاررا میکرد کهازگاهی بگاهی که باین کارمبادرت میکرد دربان او را نمیدید. یکروز درموقع دویدن صدائی بگوشش
|}
رسید که طفلی رفیقش‌را صدا میزند: حسن بیا: با من بدور این هزاره بگرد حسن جوابداد. من از پاسبان می‌ترسم در جواب گفت نه ترس من بارها این کار را کرده ام و گیر نیفتاده‌ام. حقیقت این‌است که قدغن یک زیبائی باین کار میداد و همین کار که اکیداً قدغن شده بود و او بدون واهمه میکرد و تنبیه نمی شد فی نفس الامر یک پاداشی بود. درمسئلهٔ پاداش باید توجه خاصی بعمل آورد که اطفال از گرفتن انعام بخودمغرور نشوند و خیال نکنند که کار آنها واقعاً استحقاق انعام یا مزد دارد بنا بر این هر کاری که اطفال بنفع خودشان یادیگران می کنند نباید باپاداش پولی تقویم شود. پول و انعامی که بطفل داده میشود در مقابل کار های جزئی بی اهمیت است. وبدین لحاظ عهدنامه‌ای بین والدین و اطفال‌بسته میشود و اگر احیاناً بچه مایل باشد که این تعهد را قطع کند نباید از او جلو گیری کرد.

{| style=&quot;width:100%&quot;
| style=&quot;vertical-align:top; width:30%; text-align:center&quot; | انتخاب اسباب بازیهای یکجور برای یکطفل زیاداست
| style=&quot;vertical-align:top&quot; |
یکی از بهترین طرق تحریک اطفال بفرمانبرداری و کار پردازی اینست که با پاداش خوب هر کار خوبی که میکنند آنرا تقدیر کنیم. ولی قبلا باید چند چیز را درنظر بگیریم. اولا شغل مرجوعه طفل سخت نباشد که از عهده بر نیاید یعنی باید
|}
{{سصم||۲۱|}}
توانائی و بنیهٔ بدنی طفل را منظور کنیم.

طفلی که در اطاق پر از عروسک داخل میشود نباید اورا مجبور کرد که همه را بر دارد و انتخاب کند برای آنکه انتخاب همهٔ آنها کار پر زحمتی است. این یک مثال ساده بود. همینطور در موضوع سایر امور این مثل را می توان مصدر قرار داد. بعضی از والدین تصور می کنند که اطفال باید هرچیزیرا ولو آنکه برخلاف میل آنهاست داراباشند این وسیله اگر برای تحریک و تقویت اوست اصولا غلط است.

بهترین وسیلهٔ پاداش دادن تمجید والدین و مخصوصاً رفقا است اطفال در سن ۴ یا ۵ عموماً مایلند که تحسین یا تقبیح والدین یا رفقا را با نشاط خاطر استقبال کنند. مثلا اگر طفلی را سر زنش کنیم که چرا غذای سبزی دار نمی خورد همان سر زنش در ذائقه طفل آن اثر مطبوع را دارد که تحسین و تمجید.

اغلب والدین که بپرورش اولادشان علاقه کامل دارند یک‌نقشه‌ای با خطوط بر جسته برای فرزندان خود حاضر می کنند و پروگرامی از روی جدول های آن برای خوراک خواب و بازیش ترتیب میدهند برای انجام هر یک از آن کار ها فرفره ای بعنوان جایزه باو میدهند. ولی بعضی از والدین اعطای یک جایزه را تا یک هفته طول میدهند. اما این رویه برای یک بچهٔ سه ساله خیلی سخت و مدتش طولانی است هر روز طفل باید جایزه خودرا دریافت کند. اگر در آخر هفته فرفرهٔ بزرگ خوشرنگی را بعنوان جایزه هفتگی بدهند اثر مطلوبی می بخشد.

مادر که اززیادی‌کار به پرستاری دوطفل‌کوچک‌خود نمیرسید مجبورشد که دایه یا پرستاری استخدام کند. دایه مشارالیها زن زیرک مهربانی‌بود&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>cfw251p00t4rc7fkxdu6bha8opsuc5u</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 1, 1305 SH.pdf/۱۴</title>
    <ns>104</ns>
    <id>98000</id>
    <revision>
      <id>304936</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:34:10Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۲۲–۲۳</comment>
      <origin>304936</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4583" sha1="pic4wfwj8id7duihf4grkpputg7s4x9" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۲۲|}}
وبعد از چند روز پرستاری فهمید که مسئلهٔ خوراک دادن باطفال کار بی زحمتی نیست. علیهذا مادر دستور مؤثری به پرستار داد که اگر بچه ها بدون ایراد و بی تامل غذاشان را بخورند فرفره کوچکی بانها بدهد. این رویه نه تنها آنها را واداشت که غذاشان را مرتباً بخورند بلکه درنتیجهٔ این کار به دایه گرویدند. آنها او را دیگر بیگانه نمی پنداشتند بلکه بااحترام محبت آمیزی باونگاه میکردند. برای آنکه ذوق اطفال همیشه زنده و بر قرار بماند خوب است ازگاهی بگاهی یکی دو تا از صورت جدول ها را عوض کنند و کذلک جایزه فرفره را به یک عکس کوچک خوشرنگی بدل کنند.

{| style=&quot;width:100%&quot;
| style=&quot;vertical-align:top; width:30%; text-align:center&quot; | اطفال برای شلوغ نکردن نبایدانعام بگیرند
| style=&quot;vertical-align:top&quot; |
اگر اطفال را بواسطه شلوغ نکردن پاداش بدهند به دیسیپلین تربیت اطفال صدمه وارد می آورد مثلا اگر بطفل بگوئیم که شلوغ نکن یا گریه نکن تا مادر برایت شیرینی بیاورد. باو یک‌تعلیم نشان میدهد و آن اینست که بعدها آنچه را که
|}
بخواهد با گریه و داد و فریاد بگیرد.

خوشی ولذت کار را باید باطفال نشان داد. بهترین پاداش همان است که طفل رضایت ازکار خودش داشته باشد و ازآن لذت ببرد.

باقی این مقاله که عنوان «دیسیپلین وتربیت از راه تنبه» است در شمارهٔ آتیه منتشر میشود.

{{و|―――}}

{{و|{{بزرگتر|'''زن قاضیه در ترکیه'''}}}}

تازگی حکومت ترک زنی را بسمت قضاوت معین نموده است، این اولین دفعه ایست که این منصب بزن در ترکیه تفویض شده است.
{{سصم||۲۳|}}
{{و|{{بزرگتر|'''قبل از تولد طفل'''}}}}

اگر بدقت ملاحظه کنیم می بینیم که تقریباً ۸۵ در صداطفالیکه در ایران متولد میشوند قبل ازبلوغ بسن پنج سالگی دنیای فانی را وداع گفته مادران بیچارهٔ خودرا بدرد فراق مبتلا مینمایند.

یک وقتی این موضوع را از یک خانم ایرانی سؤال کردم او در جواب گفت که خواست خداوند است در صورتیکه اینطور نیست. بجهة اینکه خداوند بهر یک از افراد بشر رؤف و مهربان است و هیچوقت مایل نیست که مادران ایرانی مغموم و افسرده و مادران ممالک دیگر از این صدمه مصون باشند.

خداوند متعال بما عقل‌عطا فرموده که در مقابل مخاطرات ایستادگی کرده و مدافعه نمائیم و حتی‌المقدور اطفال خود را محافظت نمائیم. از این جهة نظریات خودرا در صفحات امسال مجله عالم نسوان درج مینمایم تا مادران ایرانی بهتر بتوانند از عهدهٔ توجه ومحافظت اطفال خودبرآیند، باید دانست که سلامتی اطفال منوط و مربوط بصحت و سلامتی مادران در وقت حمل میباشد یعنی حتی‌المقدور باید موقع حمل سعی کافی و جد بلیغ در محافظت خود داشته باشند و این یکی از مسائل مهمی است که زنان ایران باید بدانند و عمل کنند ازاین لحاظ دراین قسمت‌موضوعیکه مربوط بزنان حامله است شرح میدهم. البته این واضح ومبرهن است‌که وضع حمل از برای زنها یک مسئلهٔ طبیعی‌است ونه یک حالت استثنائی در این صورت باید دانست که اغلب اوقات بعضی از امراض وضع حمل را خطرناک میکنند ولی قانوناً یک خانم حامله نباید خود را مریض تصور کند و چون در ماههائیکه زن حامله است و قدری رقیق القلب میشود&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>pic4wfwj8id7duihf4grkpputg7s4x9</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 1, 1305 SH.pdf/۱۵</title>
    <ns>104</ns>
    <id>98001</id>
    <revision>
      <id>304937</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:34:12Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۲۴–۲۵</comment>
      <origin>304937</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4424" sha1="n3n1247j2nehrhohq8sf0m93t1zx6mn" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۲۴|}}
نباید بجزئی مواعی که بر میخورد کسل و آزرده شود.

از این جهة باید در هر حال خیلی دقیق باشند که خود را سالم نگاه دارند. در موقع حمل برای حفظ صحت چندین شرط لازم است

۱ – برای اینکه بدن شخص حامله قوی و صحتمند شود باید هر روز مرتباً ورزش کنند. راه رفتن مثل یک ورزش طبیعی است.

باید از ورزش های سخت و شدید و بلند کردن اسبابهای سنگین و کارهای خسته کننده اجتناب نمود و حتی از راه رفتن های طولانی مخصوصاً راه های ناهموار وسخت باید احتراز نمود. و این نکته‌را باید دانست که قانون ورزش تا حدی است که شخص خسته نشود. قبل از خسته شدن بهتر است که ورزش را ترک کنند.

۲ – درتغذیه، خانم حامله نباید موافق میل خود هر خوراکی‌را که مایل‌است تناول نماید بلکه باید آن چیزیکه برای صحت خود وجنین مفید است میل نماید. مثلا اغذیهٔ مقوی وحلویات باید کمتر خورده‌شود و در اواخر ماه های حاملگی باید از غذاهای نشاستهٔ مانند برنج وسیب زمینی و غیره اجتناب نمود بجهة اینکه این نوع غذاها فقط برحجم طفل می افزاید اما قوه اش را بحد کمال نمیرساند. پس لازم نیست که‌خودرا با غذاهای بطی الهضم سیر کرد بلکه باید غذائی خورد که تقویت بدن را نموده جنین را نیز پرورش دهد.

۳ – خواب یکی ازشرایط لازمهٔ صحت مادراست و درعرض شبانه روز اقلا باید هشت ساعت بخوابد. در و پنجره اطاق خوابگاه باید باز باشد که هوای صاف داخل شود.

و اگر بعد از ظهر یکساعت راحت کنند بد نیست.
{{سصم||۲۵|}}
۴ – یبوست مزاج برای خانم حامله مضر است پس باید مواظب بود که هر روزه بر حسب معمول مزاج عمل نماید. ورزش و آشامیدن آب وتناول میوه مزاج را لینت میدهد درموقع لزوم خوردن مسهل ضعیف نافع است بشرط اینکه مسهل قوی نباشد که درعوض منفعت ضرر برساند.

۵ – لباس اوقات حامله گی باید با اوقات عادی متفاوت باشدیعنی در موقع حمل لباس باید گشاد و سبک وزن باشد و اگر سنگینی لباس‌از روی شانه باشد بهتر است که از روی کمر باشد.

۶ – در ماه های آخر حامله‌گی باید شکم بند بسته شود مخصوصاً برای اشخاصیکه چندین دفعه وضع حملشان شده است شکم بند بسیار لازم و نافع است چون در اثر زائیدن عضلات شکمشان نرم شده است. شکم‌بند باید زیر شکم بسته شود ولی نه چندان محکم که فشار وارد آورد.

۷ – برای مراعات حفظ نظافت باید از ماه ششم روزی یک الی دو مرتبه سر پستان ها را با محلول براکس شستشو نمایند. محلول براکس عبارتست از یک شیشه که نصف آن آب و نصف الکل و یک قاشق سوپ خوری در آن براکس بریزند.

نتیجهٔ این شستشو این است که پوست سر پستان ضخیم شده برای مکیدن طفل حاضر میشود وضمناً میکروبهای شکاف پستان‌را بر طرف‌مینماید.

در خاتمه خاطر خانمهای محترم را باین نکته جلب مینمایم که در موقع ابتلای مرض از معالجات پیره زنها و خاله زنها احتراز نموده بطبیب حاذق مراجعه نمایند.

مرضائیکه علاج خود را از پیره زنها میخواهند نه فقط خود را بهلاکت میکشانند بلکه طفل بیچاره را هم بخطر می اندازند. مادرانیکه&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>n3n1247j2nehrhohq8sf0m93t1zx6mn</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 1, 1305 SH.pdf/۱۶</title>
    <ns>104</ns>
    <id>98002</id>
    <revision>
      <id>304938</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:34:15Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۲۶–۲۷</comment>
      <origin>304938</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4807" sha1="cquaira79q5b16kax950jl6ag67ii3h" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۲۶|}}
دروقت حامله‌گی مصادف بعلامات ذیل میشوند باید بدکتر مراجعه نمایند.

۱ – قلت ادرار ۲ – سر درد شدید ۳ – منظوریات مغشوش ۴ – ورم صورت یا پا ۵ – دیدن علت کم ۶ – یبوست سخت. این کسالت ها اهمیت ندارد و زن نباید تصور کند که فی‌الحقیقة مریض‌است اما اگر باین علامات بی اعتنائی کرده بحرف پیره زنها گوش بدهد ممکن است باعث خطر شود (میسز مگداول)

{{و|―――}}

{{و|{{بزرگتر|'''مقتول جوان'''}}}}

اعتراض و پرتست انادکان از ترکستان برضد فروختن دختران در سن صباوت برای عروسی بدون استرضای خودشان جانش را نثار کرد. خویشان وی بدواً او را تهدید نمودند ولی بالاخره اجتماع کرده بر او هجوم آوردند و وی را درحضور شوهر و طفلش باخنجر بقتل رسانیدند. پنجاه و دو زخم بر بدن‌او کارگرشده بود. درنتیجهٔ این فدا کاری حکمی صادرشد که سن عروسی دختران را به ۱۶ و پسران را به ۱۸ سالگی رسانید. دیگر برای هیچ مردی درترکستان لازم نیست که مانند سابق پول بدهد و زن بخرد وآنهائی که مجبوراً این کاررا میکنند بایستی درحکومت از ایشان باز و خواست شود. در استنطاق قاتلین این دختر اظهار شده بود که دختران جوان را بدون رضایت خودشان اغلب برای عروسی به مردان پیری که سه یا چهار زن داشته میفروشند بدون اینکه آندختر شوهرش را دیده باشد. اگر حکمی که بر ضد این عملیات ظالمانه صادر شده پایدار بماند انادکان بدون اخذ نتیجه خودش‌را قربانی جامعه ننموده! در ۱۸ اکتبر حکومت ترکستان حکمی صادر نمود که مبنی بر قدغن ازدواج چندین زن وفروش دختران درعهد صباوت برای ازدواج ومنظور داشتن اهمیت نسوان است.

عفت سمیعیان
{{سصم||۲۷|}}
{{و|{{بزرگتر|'''امور مالی خانواده'''}}}}

{{و|بقلم میسز بویس:}}

تازگی یک مقاله در خصوص امور مالی خانه خواندم اغلب مطالب و نظریات آن بقدری خوب بود که خواستم قارئین مجله هم ازاین مطالب سودمند و نتایجی که بنده در ضمن خواندن بدست آورده و از تجربیاتی که درپایان سالیان‌دراز حاصل کرده ام حصهٔ ببرند. البته هر زنی در امور مالی خانواده بسیار علاقه مند است و باید همینطور هم باشد چونکه‌اساساً رشتهٔ زندگانی، سعادت سلامت و راحتی هرخانواده بسته باین مسئله‌است.

این ایام باید بیش از چند سال قبل در خرج کردن پول دقت و تأمل کرد. درست است که عوایدودر آمد ها ترقی کرده ولی ترتیبات و تشریفات، قیمت اجناس و لوازم هم فوق العاده ترقی کرده پول هم بیش از پیش دست بدست میگردد. چند سال قبل ساکنین دهات و قراء بیش از حالیه بودند و ترتیب زندگانی آنان براحتی از امور زراعت، گله و رمه میگذشت مبادلهٔ جنس بجنس میشد وپول نقد کمتر محل احتیاج‌بود. حالیه بیشتر اهالی شهرنشین شده وبایستی برای جزء جزء از لوازم‌زندگانی پول نقد بپردازند در این صورت معاملات نقدی و مقدار وجوهی که دست بدست میگردد درتزاید است، ازاینقرار معلوم میشود که در طریقهٔ خرج کردن پول بایستی خیلی دقیق شد. اغلب شغل مردان فوق‌العاده مهم و لازم بشمار میاید چون عموماً ایشان نان آور و کسانی هستند که با دست رنج‌خود ما یحتاج خانوادگی را فراهم میکنند. کار زنان هم دارای همان اندازه اهمیت و مراقبت است زیرا در حقیقت ایشانند که بیش از مردان بایستی خرج این عایدی را تحت نظر آورده و آنرا اداره کنند.&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>cquaira79q5b16kax950jl6ag67ii3h</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 1, 1305 SH.pdf/۱۷</title>
    <ns>104</ns>
    <id>98003</id>
    <revision>
      <id>304939</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:34:17Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۲۸–۲۹</comment>
      <origin>304939</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4681" sha1="2ss8p9wdvlf5mic85cmm92ar8jfcm73" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۲۸|}}
ما خرج کردن عایدی را مهم تر از تحصیل آن میدانیم چونکه به استثناء خانواده های بی بضاعت سلامتی تحصیل‌علم خوشی و مسرت و اندوختهٔ یک خانوادهٔ با مقدار عایدی صورت نمیگیرد بلکه عمدهٔ مطلب در تقسیمات و خرج کردن عایدی است.

اگر هر خانواده به امور مالی خانه مثل یک شغل واجب نظرکنند و بدان علاقمند بشود بیشتر خانواده ها راحت تر از حالیه زندگانی خواهند کرد. شخصاً خانواده هائیرا میشناسیم که همرتبه هستند. حقوق پدران یک اندازه و جمعیت هر دو مساوی است یک فامیل دارای خانهٔ شخصی لباس مرتب، بچه هایش را بمدرسهٔ عالی میفرستند و یک مقداری هم اندوخته دربانک دارد. آن فامیل دیگر خانه اش کرایهٔ اوضاع لباسش خراب و امور تحصیلات اطفالش معطل و بدون هیچ سعادت و مسرتی همیشه در گرداب قرض غوطه‌ور است. فرق بین این دو فامیل نه ازراه مقدار عایدی است چونکه عواید هر دو مساوی است بلکه درطریقهٔ خرج کردن آن است.

این مسئله صحیح است که اغلب مردان درامور مالی بزنان اعتماد نمیکنند. بیشتر آنان یک حصهٔ بزرگ عایدی را برای خوشی و راحتی‌خود نگاهداشته و جزئی را بزن داده غریب تر آنکه متوقعند با این مبالغ‌خانه اداره شود. بر خلاف بعضی مردان معتادند که تمام عایدی را بزن خود داده و توجهی بچگونگی خرج شدن آن ندارند. ولی البته بهترین راه برای زن این است که اطلاع کامل از عواید و ما یملک شوهر داشته‌باشد وبرای زن وشوهر لازم است که قبلا بانظریات یکدیگر ترتیب رضایت بخشی به اوضاع مالی خانه بدهند.
{{سصم||۲۹|}}
چطور عواید فامیل بایستی خرج شود؟ بسته بنظریات زن وشوهر است. اگر نظریاتشان اشتهار وتظاهر است و میخواهند خود را در انظار متمول جلوه‌دهند بیشترعایدی برای عمارت عالی، اثاثیهٔ تجملی، اشیاء لوکس و یک اتومبیل بزرگ جهة تکمیل خود نمائی مصرف شود و اگر نظرشان بتحصیل اطفال است قدمی هم درآن راه ولی سایر لوازم در اینراه قربانی میشوند. ممکن است نظریات دیگری هم باشد مثل جمع آوری پول برای ترقی و توسعهٔ شغل پدر و خرید خانه یا یک مسافرت باروپا و یا جا های دیگر، تأسیس مدرسه و مریضخانه. در هر صورت نظریات زن و شوهر در صرف عایدی تاثیراتی دارد. باید به‌اطفال آموخت که در تحصیل نظریات خانوادگی شرکت جویند این شرکت محبت و اتحاد خانوادگی را محکم میکنند و ازطرفی یک قسمت از تعلیمات ذیقیمت اطفال است.

بعضی ها یا شاید اغلب مردم پس ازخرج کردن پول صورت‌خرج را بر میدارند و کار را تمام شده میدانند اگر حکام و تجار و مدارس و سایر مؤسسات بدین ترتیب خرج کنند عاقبتشان ور شکستگی فوری است اگر هم ور شکست نشوند پول بسیار بی قاعدهٔ خرج میکنند. ولی همه میدانند که هر دایرهٔ حکومتی هر تجارتخانه و مؤسسهٔ مهمی باید بودجه داشته باشد. بودجه چیست؟ بودجه نقشه ایست که در آن صورت عواید معینه ومخارج لازمه برای مدت معینی مثلا یک سال پیش بینی میشود و مثل سر مشقی است برای زندگانی و راهنمائی است برای خرج کردن پول از روی قاعده و هم چنین اساسی برای آنکه بدانند چقدر خرج کنند نه اینکه به بینند چقدر خرج شده.

آیا شما خانمها و آقایانی که این‌مقاله‌را میخوانید میدانید که‌عواید&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>2ss8p9wdvlf5mic85cmm92ar8jfcm73</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 1, 1305 SH.pdf/۱۸</title>
    <ns>104</ns>
    <id>98004</id>
    <revision>
      <id>304940</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:34:19Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۳۰–۳۱</comment>
      <origin>304940</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4501" sha1="6yqfob4ye50esi2y593x2vfajkn0oag" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۳۰|}}
شما چگونه خرج میشود؟ آیا شما بیش ازحد لازم برای خوراک و لباس میپردازید وکمتر برای اجارهٔ خانه میدهید؟ سالی چقدر خرج خدمتگذار دارید؟ چقدر برای پیشرفت وترقی‌یعنی تحصیلات اطفال، کتاب، روزنامه و مجله، انفاق، ایام تعطیل‌ومسافرت خرج میکنید؟ چقدر برای‌تجملات بیهوده مثل عطر، تزیینات. سیگار وچیزهائی که فقط خودپسندی واشتهاء شما را محفوظ میکند مصرف میکنید؟ تا اینکه یک نقشهٔ صحیح برای خرج عواید ندارید مطمئن باشید که بیهوده خرج میکنید یا اقلا آنچه‌را که باید در عوض پول خود نمیگیرید.

بیائید بودجه را امتحان کنید زیرا مسلماً یک مسرت و اطمینان خاطری دراداره کردن آن خواهیدداشت برای اینکه امور مالی خانه‌صورت کار اداری و تجارتی پیدا میکند و هرزنی در قلبش اینرا دوست میدارد. شما میزان عواید را میدانید ولی اگر شوهر شما دکتر است یا کاری‌دارد که عوایدش نامعلوم است حدود بودجه را حد اقل بگیرید درصورت‌ازدیاد عایدی البته راه خرج باز است. ترتیب بودجه را برای یکسال بدهید چونکه شامل چهار فصل میشود و آنوقت میتوانید میزان اثاثیه سوخت و لباس را که در بودجه ماهیانه نمیتوان تعیین کرد بر آورد کنید. البته بایستی یک ترتیبات و تقسیماتی هم برای مخارجی که در ماه و یا هفته اتفاق میافتد پیش‌بینی کرد ولی تا میزان عواید را بامخارج سالیانه نسنجید نقشهٔ شما کامل نخواهد بود.

این شش مطلب ذیل شمارا دلالت خواهد کرد تا در تهیه بودجه و تقسیمات مخارج و عوائد خود راهنمائی داشته باشید.

۱ – آرامگاه – دراینجامبلغی‌را که بایستی برای اجارهٔ خانه بپردازید یا
{{سصم||۳۱|}}
اگر خانه ملکی است برای مالیات وتعمیر ومرمت خانه‌است درنظر بگیرید.

۲ – غذا – یک‌قسمت معین برای غذا ولوازمات تهیهٔ غذا.

۳ – لباس – دراین ستون قسمت خرج لباس همهٔ‌خانواده به‌اضافهٔ کفش، دستکش، کلاه و چادر و اجرت خیاط را بگذارید.

۴ – عملیات – دراینجا مبلغی‌را که‌بایستی بملازمین خود بپردازید تعیین کرده و مبلغی‌را که صرف روشنائی (الکتریک یا نفت) وسوخت تلفون، جاروب، صابون اثاثیهٔ خانه مثل فرش پرده ظروف و سفید گری است معین کنید.

۵ – تجملات – عطر وسیگار وشیرینی و سایر تزیینات.

در شماره آتیه باز هم در باب بودجه صحبت خواهیم کرد.

{{چپ|میسیز بویس}}

{{و|―――}}

'''اخبار ترقی نسوان'''

{{و|{{بزرگتر|'''روسیه وزیر مختار خود را زن معین میکند!'''}}}}

اخیراً چندین پیشقدمیهای قابل ملاحظهٔ ازطبقه نسوان بمنصهٔ‌ظهور رسیده که برجسته ترین آنها بروز شجاعت (جرترود ادرل) اولین‌خانمیکه در کانال انگلیس شنا نموده و (مادام الکسندر اکلنتی) اولین زنیکه در دنیا بسمت وزیر مختاری انتخاب گردید میباشد. خانم اخیرالذکر بسمت نمایندگی از طرف دولت ساویت روسیه در دربار مکزیک انتخاب‌شده‌است، این انتخاب بر کارهای بزرگی که سابقاً (مادام کلنتی) درتشکیل وروابط مودت بین حکومت متبوعه و دول خارجه عهده دار بوده میافزاید زیرا که در سنه ۱۹۲۴ هم بسمت نماینده‌گی از طرف دولت ساویت به&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>6yqfob4ye50esi2y593x2vfajkn0oag</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 1, 1305 SH.pdf/۱۹</title>
    <ns>104</ns>
    <id>98005</id>
    <revision>
      <id>304941</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:34:22Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۳۲–۳۳</comment>
      <origin>304941</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4490" sha1="hl7hzqaubj0xcvyx8bk8ojqw1vds284" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۳۲|}}
نروژ فرستاده شده حتی پیش ازآنهم اولین زنی بود که در سنه ۱۹۱۷ بریاست کمیسر صلحیهٔ عمومی دولت شوروی روسیه بر قرار گردید.

جرأت و شجاعت (جرترود ادرل) جوان رشته مجادلهٔ پوسیده اشخاصیکه طرفدار عقیدهٔ پستی و تحقیر زنان نسبت بمردان بودند پاره‌نمود از طرف دیگر (مادام کلنتی) برجسته ترین زنهای روسیه بشمارمیرود. این خانم نیز در احقاق حقوق زنان اتازونی اهتمامی وافر نمود.

طبیعة بنظر هرکس زنیکه بسمت وزیرمختاری انتخاب میشود بایستی زنی لایق و با قریحه باشد. ما بین تمام اینها (مادام کلنتی) شش یا هفت زبان را شامل زبان انگلیسی، بخوبی تحریر و تکلم مینماید. این خانم از خانوادهٔ محترم و دختر صاحب‌منصب تزاری یکی از آن اشخاصیکه تعصب فامیلی خود را برای قبول بلشویکی از دست داد میباشد. پس از اتمام تحصیلاتش در روسیه بخارج مسافرت نموده و در دارالفنونهای خارجه هم تحصیل نموده است. مسافرتهای زیادی که او نموده بود عقل و تجربیاتش‌را برای کارهائی که بعدها از قبیل شغل وزیر مختاری بخارجه بعهده‌اش محول شد مهیا ساخت.

مادام کلنتی درمسائل راجع بوضعیات اجتماعی اشتیاق کامل دارد و در این موضوع کتب چندی تصنیف نموده است. در سنه ۱۹۲۵ موقعیکه دولت ساویت مادام کلنتی را از نروژ بروسیه طلبید، مشارالیها قسمت های عملی راجع به قوانین جدیدیکه در موضوع ازدواج وضع شده بود عهده دار گردید. این زن با این همه شهرت و منصب بیش از ۵۴ سال ندارد.

{{چپ|ترجمه عفت سمیعیان}}
{{سصم||۳۳|}}
{{و|{{بزرگتر|'''محبت مادر!'''}}}}

محبت مادر چه اندازه است؟ با چه میتوان این محبت را مقایسه و تخمین نمود آیا اندازه تصوری میتوان بر آن نهاد؟

واقعهٔ جانگدازی و یک حادثهٔ دلخراشی میتواند درجهٔ مهر و محبت مادر را فهمانده و عشق حقیقی او را نسبت به اولاد خود اظهار دارد. سرگذشت فداکاری مادری که تا آخرین نفس در مقابل عفریت مرگ ایستاده‌گی کرده و بالاخره فرزند خود را از چنگال او حفظ نموده است بیان حقیقتی‌است که انسان را تکان میدهد. آیا تواضع وادب ما نسبت به مادر جبران مراحم او را میکند؟ شامگاهان که تیره‌گی هوا حزن آور و موحش بود، هنگامیکه هوا پیمای آسمانی در حجاب ابرها آهنگ فرود آمدن را نموده و درپشت بلند ترین قله ها کوه مخفی گشت، زمانیکه پیش آهنگ قافلهٔ تاریکی شب در آسمان رحل اقامت افکند و بالاخره ساعتی‌را که کاروانیان نحسی شبش میگویند رسید.

در این موقع اگر چشمهای خود را بطرف بیابانی وسیع بیافکنیم مشاهدات رقت آوری اندام ما را مرتعش می نماید. آری، بدون شک قلب صاف و رقیق ازشنیدن این حکایت میلرزد چرا که خود من پس ازشنیدن متأثر گشتم و اگر شما متأثر نشدید تقصیر من است که نتوانستم آنطور که شنیده ام مطالب را ادا کنم.

باد های سوزناک زمستانی برف های قلهٔ کوه را جاروب میزد. باد برف سفید با آن تیرگی اول شب تولید یک دریای دود غلیظی را نموده بود؛ یک سکوت موحشی سراسر این بیابان وسیع را فرا گرفته و یک خوف وخشیتی بر این صحرا حکمفرما گشته‌است که تصور آن هم غیر&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>hl7hzqaubj0xcvyx8bk8ojqw1vds284</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 1, 1305 SH.pdf/۲۰</title>
    <ns>104</ns>
    <id>98006</id>
    <revision>
      <id>304942</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:34:24Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۳۴–۳۵</comment>
      <origin>304942</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4701" sha1="m7spy6xu0xh6eqlgff9y8gokd4b1vh8" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۳۴|}}
ممکن میباشد. آیاگمان میرود جنبندهٔ در آن سرمای سخت و در وسط آن دریای برف وجود داشته باشد؟ آری دست روزگار دو مسافر بیچاره را در این بیابان خوفناک و در این بی راههٔ یاس آور آواره نموده است و یا خداوند متعال برای آزمایش درجهٔ مهر و محبتی که در مادر ودیعه گذاشته است مادر و کودکی را در این صحرای هولناک سرگردان نموده که سردی هوا نزدیک است آنها را منجمد نماید. کودک روی دستهای مادر خواب رفته و گاه گاهی در میانهٔ صدای طوفان نغمه های خرخر خوابش او را تسلی میدهد و هنوز او را امیدوار نگاهداشته.

ساعتها متعاقب هم میگذرد و دقایق تاریک تر شب جلو می آیدگویا آسمان، تابوت سیاه‌رنگی برای مسافر بیچاره تهیه مینماید، توده های برف مرتفع تر میشود، فرزندش هنوز در خواب استراحت است. مادر بیچاره بزحمت، قدمهای یاس آوری در میان برف ها زده راه نجاتی میطلبد اما هیهات! غیر ممکن‌است این دیو سیاه شب او را رها نماید. بجز سیاهی و سکوت مفرطی که اورا احاطه نموده چیزی مشاهده نمیکند. گاهی فریاد میزند زمانی گریه میکند ولی چه فایده بیشتر ازصدای خود وحشت مینماید.

نفرین بتو ای آسمان و لعنت بتو ای زمین هرکس بیچاره شد اورا بیشتر میازاری و تیره بختانرا بانواع مشقات دچار میکنی.

کم کم بازو های مادر خسته شده، قوتش رفته، گونه هایش سرد شده، امیدش منقطع گشته.

وقتیکه شخص از همه طرف مایوس شد و راهرا بر خود سد دید چه میکند؟ آن وقت است که بیک حقیقتی متوجه شده او را صدا میزند استرحام میکند او او کمک میخواهد. آن بیوه زن هم فکری بخاطرش
{{سصم||۳۵|}}
رسید پس از دقیقهٔ مکث سر برهنه اش را بعقب انداخته صورت خود را در مقابل سیاهی آسمان نگاهداشت گیسوان خود را بطوفان واگذار کرد کودک خود را روی دو دست نگاهداشته و فریاد آمیخته با بغضی بر کشید. ای خدا اگر من بایست هلاک شوم طفلم را نجات بده.

گویا مطمئن شد که دیگر طفلش سالم می ماند، برای پذیرفتن مرگ حاضر گشت. پس از آن مقنعهٔ خود را باز کرده و پیراهن خود را بیرون آورد و آغوش خود را در مقابل آن دریای مخوف برهنه نمود و جامه‌های خودرا گردا گرد طفلش پیچیده نگاهی برخساره کوچک او کرد بوسهٔ زد و اشکی ریخت آنگاه با خاطر اطمینان بخش متبسم گشت.

کم کم ریزش برف سریعتر شد و دست طبیعت کفن سفیدی برای او تهیه نموده و دیگر آه و ناله آن مادر شنیده نشد.

بامدادان که شهسوار آسمانی آهنگ بالا آمدن را نموده بود و پیک طرب افزای صبح در صحنه نیلوفری نمودار گشت؛ اورمزد روز در مقر خود فرمانفرما شد، سردی شب کاسته شده و هوا یک ملایمتی پیدا کرده بود، توده های ابر در هم شکافته و آسمان صاف شفاف جلوه‌گری مینمود برفهای سفید و درخشنده کار مادر را ساخته بودند. دیگر چرا ببارد چرا سیاه باشد و برای چه وحشت ناک بماند!

در این موقع مسافری‌کمی دور از این دومسافرحرکت میکردبرجستگی برف اورا بخیال تجسس انداخت نزدیک شد برفها را عقب کرد زنی دید گونه هایش منجمد، سرد، رنگ پریده او را درخواب ابدی یافته جامه را از روی کودک عقب کرد چشمهای کوچک طفل برق زد و درخشید ونگاهی بصورت مسافر نمود و {{ناخوانا|حدس: لب}} خندی بشیرینی زد.

{{چپ|جواد – پارسا کرمانی}}&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>m7spy6xu0xh6eqlgff9y8gokd4b1vh8</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 1, 1305 SH.pdf/۲۱</title>
    <ns>104</ns>
    <id>98007</id>
    <revision>
      <id>304943</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:34:27Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۳۶–۳۷</comment>
      <origin>304943</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5143" sha1="9y3vyuooc0u6eyoun5gtsakne8gcv8i" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۳۶|}}
{{و|{{بزرگتر|'''رسوم ایلیاتی'''}}}}

'''از مقالات وارده'''

میخواهم در تعقیب بیانات خانم محترمه آغا بگم خانم بختیاری بنوبهٔ خود عقاید و رسوم ایلی را مختصراً شرح داده ضمناً نکاتی از مقاله را که قابل انتقاد است بعرض رسانم:

{| style=&quot;width:100%&quot;
| style=&quot;vertical-align:top; width:25%; text-align:center&quot; | وضع سادهٔ زندگی ایلیاتی
| style=&quot;vertical-align:top&quot; |
اولین نتیجه وحاصل وضع ایلیاتی و چادر نشینی سادگی و بی‌قیدی درمعاشرت و رسوم و زندگی میباشد ولی این نتیجه اجتماعی نیست. زندگی شهری طبیعة محتاج بقیود
|}
مفصله و قوانین و تنظیمات بوده موجد آداب و رسومی میشود که رعایت آنها حتمی و غیر قابل تخلف میباشد.

وضع شهری برای دید و بازدید برای تهنیت و تعزیت، برای راه رفتن و صحبت کردن، برای مهمانی و برای درشکه‌سواری وبالاخره برای معرفی وکارت ویزیت قائل بقیود وترتیباتی میشود که خلاصی ازآنها ممکن‌نیست.

ولی مردم ایلیات بالضروره آزاد و بی‌قید وساده میباشند ازقوانین و آداب بی خبرند هر جا و هروقت بخواهند آواز میخوانند و فریاد میکشند احدی از آنها ممانعت نمیکند، درعشایر معاملات ساده، عروسی ساده، خوراک ساده، لباس ساده و بی ترتیب و نظم میباشد. حتی آنجائیکه بدزدی اشتغال دارند آدم‌کشی هم با سادگی صورت میگیرد. هر گاه کسی پسر یا برادرش کشته شود با کمال سادگی قصاص میکند از عدلیه از دیوان جنایت و مدعی‌العمومی خبری‌ندارند. درعقاید مذهبی عشائریکه از شهر دورند وکمتر آمد وشد دارند شریعت اسلام این‌قدر اثرکرده‌که ظاهراً موحد ومسلم میباشند.

در مذهب کمال سادگی دارند خیلی متعصب نیستند سنی و شیعه و علی الهی با هم وبا یهودی ومسیحی مثل اینکه اختلاف عقیده ندارند یک
{{سصم||۳۷|}}
نواخت‌رفتار میکنند. وجداناً جرأت ندارند یک‌مذهبرا ناحق بدانند با یک حکم کلی همه مذاهب را خوب میدانند حتی اگر کسی بسنگ سیاهی یا بوته خاری مقامی نسبت دهد خود را ذیحق نمیدانند آنرا تکذیب کنند.

نویسندهٔ محترمهٔ مقاله اظهار مینمایند (در قوانین مذهبی بسیار محکم ومطیع هستند) این یک‌تمجید شاعرانه میباشد یا اینکه نسبت بعقیدهٔ مذهبی خود ثابت بنظر می آیند ولی متأسفانه چون در مقابل قوای طبیعت عاجزند هنوز تصور واقعی از وحدت خالق ندارند و باسانی دست خوش خرافت و موهومات میگردند.

در آنجا از ادب نزاکت و تربیت شهری خبری نیست با خود سری و بی قیدی و بی تربیتی زندگی میکنند هیچگونه قیودی درکار نیست محیط آزاد، مرتع فراوان، جمعیت متفرق بوده منافع مردم چندان اصطکاک بهم ندارد یک بچه ایلیاتی آزاد از مادر متولد میشود، آزاد رشد مینماید، آزاد میخورد و خود سر حرکت میکند فریاد میزند اغلب آخوند و مدرسه و کتاب مانع خود سری آنها نمیشود حتی کفش و لباس و کلاه که مانع آزادی آنها است ندارند بهمین ترتیب آزاد و خود سر وساده خانواده تشکیل میدهند و با اولاد خود همان رفتار میکنند که با خود آنها شده است.

این آزادی و سادگی طبیعی و نیالودگی بمشکلات مدنیت موجد یک سلسله محاسن اخلاق از قبیل پاک دامنی حس مسئولیت مهمان نوازی و فعالیت شده و با مساعدت هوای آزاد و محیط سالم و فقدان امراض مسریه مردمانی قوی و سالم و خشن و آزاد تربیت می شوند.

{| style=&quot;width:100%&quot;
| style=&quot;vertical-align:top; width:25%; text-align:center&quot; | حفظ الصحهٔ طبیعی
| style=&quot;vertical-align:top&quot; |
نویسندهٔ محترم میگوید باوجود مرارتها وصدمات وبارانهای متمادی و اثاثیهٔ‌خیس شده از لطف خدا و حکم عادت ابداً نا خوش نمیشوند) دراین مورد حقیقت واقع را
|}&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>9y3vyuooc0u6eyoun5gtsakne8gcv8i</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 1, 1305 SH.pdf/۲۲</title>
    <ns>104</ns>
    <id>98008</id>
    <revision>
      <id>304944</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:34:29Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۳۸–۳۹</comment>
      <origin>304944</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5131" sha1="n7egpn2irt98rr9k2cx3qlous8gz5az" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۳۸|}}
اظهار ننموده اند.

زیرا نظر مرحمت و توجهٔ خالق متعال بطور کلی شامل حال عموم میباشد و هیچ قوم را بر قوم دیگر ترجیح نمیدهد آسیائی و اروپائی غنی وفقیر، شهری و دهقان در دربار الهی یک مقام دارند اگر تفاوتهائی درامور بشری حاصل شده مربوط به کیفیات دیگر است، هم چنین عادت هم دراین مسئلهٔ دخیل نمیباشد زیرا مثلا مردم طهران با اینکه مدتها است با کثافت و میکروبهای مختلفه و هوای مسموم و آبهای نا گوار انس گرفته و عادت کرده اند در مقابل امراض نمیتوانند مقاومت کنند و روز بروز چنانکه می بینیم برعده تلفات افزوده میشود.

مردمان ایلیات را حفظ‌الصحه طبیعی سالم وقوی‌البنیه دور از مرض نگاه میدارد، اغلب سال در حرکت میباشند در با صفا ترین و خوش آب و هوا ترین نقاطیکه ممکن باشد چادر میزنند بیشتر اوقات در میان سبزه وگل و چشمه زندگی میکنند. همین که علف نقطهٔ تمام و بالنسبه آنجا کثیف شد محل با صفا تری را اختیار میکنند برای آشامیدن بهترین آبها را دارند به یخهای کثیف شهر محتاج نیستند غذای‌آنها ساده، سالم و مختصر میباشد خوراک شب مانده نمیخورند اگر گوشت بخواهند گوسفندرا میکشند هرقدر لازم داشتند نگاه میدارند وبقیه‌را بهمسایه‌ها میدهند البته آنها هم در موقع خود تلافی میکنند ورزش علمی و رسمی ندارند ولی اغلب درکار وحرکت وورزش میباشند. بار کردن، چادر زدن، پیاده راه رفتن، گردش کردن بهترین ورزشهای طبیعی میباشد که آنها دارند. بعلاوه در مواقع بیکاری اغلب ببازیهای مختلفه مشغولند تریاک نمی کشند از مشروبات بی خبرند. سیگارهم منحصر بعدهٔ معدودی است اینست حفظ الصحهٔ طبیعی وسر سلامتی و صحت مردمان عشائری.
{{سصم||۳۹|}}
{| style=&quot;width:100%&quot;
| style=&quot;vertical-align:top; width:25%; text-align:center&quot; | مرد و زن وتقسیم کار
| style=&quot;vertical-align:top&quot; |
در ترتیب خانه داری و قسمت کار همانطوریکه نویسندهٔ مقاله اظهار داشته اند اغلب امور بدست زنها اداره میشود اساساً زن عشائری معنی راحتی وبیکاری وتفریح
|}
را نمیفهمد تنها موقع استراحت و فراغت او هنگام خوابیدن است وبس.

مواظبت و نگاهداری اطفال، ادارهٔ امور منزل نان پختن آب آوردن و تهیه کردن غذا و هزاران مشاغل دیگر از وظایف مختصه زن ها میباشد در صورتیکه با مرد ها هم در کار هائی که تکلیف مردان است شرکت و معاونت مینمایند ولی باید ازاین نکته غافل نبود که در عشایر هم طبقات مختلفه از خوشبخت و بد بخت غنی و فقیر موجود میباشد. بدین لحاظ زنهای خوانین و روساء راحت وکم زحمت و بیکاره تر میباشند.

زحمت ومرارت در هرنقطهٔ خاص فقراء ومحتاجان است خانمها کارها را بخدمه وکارگران و رعایا واگذار میکنند، وظیفه وکار آنها فقط سرکشی و مواظبت در مشاغل خدمه میباشد.

نویسندهٔ محترم اظهار میدارند که زنهای ایلیات هر روز از شوهر لباس مد نمیخواهند یا اینکه عشق وهوسی بلوکس و تجمل امروزه که از خواص اخلاقی و عادت مرسومهٔ خواتین شهریست ندارند ولی باید در نظر داشت که زن در هرجا زن است چنانچه نسوان عشایر اعتناء و توجهی بمد ندارند برای آن‌است که ندیده واز آن مسبوق نیستند. درمیان عشایر خیاطی لوکس یا خیاطی مادام شیک و غیره وجود ندارند و الا آنها هم دارای همین عقاید میشدند. بعلاوه امروزه عشایر اگر گرفتار بلای مد نیستند بترتیب دیگر در این خصوص مبتلا شده اند.

لازم میدانم برای توضیح مطلب مختصری بنظر قارئین محترمه برسانم زن عشائری {{ناخوانا|حدس: درعین}} سادگی تا حدیکه ممکن باشد بنظافت و آرایش خود&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>n7egpn2irt98rr9k2cx3qlous8gz5az</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 1, 1305 SH.pdf/۲۳</title>
    <ns>104</ns>
    <id>98009</id>
    <revision>
      <id>304945</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:34:31Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۴۰</comment>
      <origin>304945</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2496" sha1="040alu8o32rkyalxeh5keldfazyad7v" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۴۰|}}
معتقد است اگر عطر عالی بدست نیاورد علفهای معطر جنگل را بسینه و گردن و لباس خود میاویزد برای گردن بند و دست بند هرشکل وهر رنگ و بهر درشتی مهرهٔ که بیابند بکار میبرند. به نسبت دارائی شوهرها زینت و تجمل زنان بیشتر و قیمتی تر میشود مکرر دیده شده است که زنهای روساء متجاوز ازچند هزار تومان طلا بسر و گوش و دست و پا و گردن و سینهٔ خود میاویزند در صورتیکه میل باین تجملات و زینتها مدتها است در شهرها از میان رفته است.

لباس عشایر مخصوصاً لباس زنانه سه قسم میباشد

(۱) یک پیراهن بلند تا روی پا که تقریباً هشت ذرع پارچه لازم دارد و قبای بلند رویه با استر هشت ذرع و یک نیم تنه سه ذرع این‌لباس منحصر است بصفحهٔ کردستان و ایلیاتش.

(۲) لباس عشایر صفحه جنوب و بعضی نقاط دیگر عبارت است از شلوارهای گشاد که از شش الی پانزده درع پارچه می برد. متمولین ورؤساء چند شلوار از گرانبها ترین پارچه ها و فقرا معمولا دو شلوار روی هم میپوشند بعلاوه یک پیراهن کوتاه و دستمالهای متعدد ابریشمی بسر وگردن خود میاندازند و یک کمرچین یراق‌دار نیمتنه روی آنها میپوشند.

(۳) یک قسمت ازعشایر کرمانشاهان و طوایف لرستان پیراهن بلند ونیم تنه و کمرچین‌های یراق دار روی هم میپوشند. بعلاوه سی‌ذرع دبیت یا پارچه‌های ابریشمی مشکی بسر میبندند این لباسها کاملا بر خلاف حفظ‌الصحه و اقتصادمیباشند معهذا عشایرداخلی بتبدیل واندک‌تغییری درآن راضی‌نمیشوند در صورتیکه لباس ساده شهری صرف نظر از «مد» وتجمل بی‌اندازه مقرون بصرفه و صلاح میباشد و حفظ‌الصحه اش درست است و برای مردم عشائر هم مفید تر خواهد بود.

{{چپ|عزیز بخت یار سنجابی.}}&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>040alu8o32rkyalxeh5keldfazyad7v</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 2, 1305 SH.pdf</title>
    <ns>106</ns>
    <id>98010</id>
    <revision>
      <id>304946</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:34:36Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>ساخت فهرست برای عالم نسوان، سال هفتم، شمارهٔ دوم (۱۳۰۵)</comment>
      <origin>304946</origin>
      <model>proofread-index</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="768" sha1="0l5olkvv1eofhpl2zupv9wz39cfivfu" xml:space="preserve">{{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template
|type=مجله
|Title=عالم نسوان
|Volume=سال هفتم، شمارهٔ دوم
|Author=
|Translator=
|Editor=
|School=
|Publisher=
|Address=تهران
|Year=۱۳۰۵ خورشیدی
|Key=
|Source=pdf
|Image=1
|Progress=C
|Pages=&lt;pagelist
1=جلد
2=-
3=۴۲–۴۳
4=۴۴–۴۵
5=۴۶–۴۷
6=۴۸–۴۹
7=۵۰–۵۱
8=۵۲–۵۳
9=۵۴–۵۵
10=۵۶–۵۷
11=۵۸–۵۹
12=۶۰–۶۱
13=۶۲–۶۳
14=۶۴–۶۵
15=۶۶–۶۷
16=۶۸–۶۸
17=۷۰–۷۱
18=۷۳–۷۳
19=۷۴–۷۵
20=۷۶–۷۷
21=۷۸–۷۹
22=۸۰
/&gt;
|Volumes=[[عالم نسوان]]
|Remarks=نشر: مجمع فارغ‌التحصیلان مدرسهٔ اناثیهٔ امریکایی (ایران بیت‌ئیل)، تهران. بیشتر برگه‌های این پرونده دو صفحهٔ روبه‌روی مجله را در بر دارند؛ برچسب هر برگه شمارهٔ صفحه‌های چاپی آن است.
|Width=
|Css=
|Header=
|Footer=
}}</text>
      <sha1>0l5olkvv1eofhpl2zupv9wz39cfivfu</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 2, 1305 SH.pdf/۱</title>
    <ns>104</ns>
    <id>98011</id>
    <revision>
      <id>304947</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:34:38Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ جلد</comment>
      <origin>304947</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2049" sha1="mjpwxcwtrfbqh9gfs3oq6fvctsy57q3" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||جلد|}}
{| style=&quot;width:100%&quot;
| style=&quot;text-align:right; width:50%&quot; | {{بزرگتر|{{بزرگتر|{{بزرگتر|'''عالم نسوان'''}}}}}}
| style=&quot;text-align:center&quot; | صاحب امتیاز: نوابه خانم صفوی&lt;br /&gt;محل اداره: مدرسه اناثیهٔ آمریکائی&lt;br /&gt;(خیابان قوام‌السلطنه)&lt;br /&gt;مکاتیب بعنوان (مجلهٔ عالم نسوان) باشد
|}

{| style=&quot;width:100%&quot;
| style=&quot;text-align:right&quot; | سال هفتم
| style=&quot;text-align:center&quot; | بهمن ماه ۱۳۰۵ فوریه ۱۹۲۷
| style=&quot;text-align:left&quot; | شمارهٔ دوم
|}

{{و|در تحت نظر ریاست مدرسه عالی اناثیه آمریکائی}}

{{و|{{بزرگتر|'''فهرست مندرجات'''}}}}

{| class=&quot;wikitable&quot; style=&quot;margin:auto&quot;
| ۱ – مادر چه میکند || || بقلم م. ح حجازی
|-
| ۲ – اطلاعات علمی شما بچه درجه‌است؟ || || ترجمه ع. م. عامری
|-
| ۳ – تمام تقصیرها با اوست || || بقلم عفت‌الملوک فخیمی
|-
| ۴ – اخبار ترقیات نسوان || || ترجمه عفت سمیعیان
|-
| ۵ – پیام آتشین || || بقلم آقای ملک‌الشعراء بهار
|-
| ۶ – تعلیم و تربیت اجباری || || بقلم م. ح. حجازی
|-
| ۷ – حفظ الصحه. تاول و سوختگی || || ترجمه ا. اسکندری پور
|-
| آیا خنده روئی ما را صحتمند میسازد؟ || || » شمس‌النهار حجازی
|-
| ۸ – دستور پرستاری اطفال: || دیسیپلین ازراه تنبیه || » مهر انگیز پیشداد
|-
| » » || قبل از تولد طفل || » ملوک شایان
|-
| ۹ – خانه داری. || امور مالی خانه || » م. جلالی
|-
| ۱۰ – ادبیات منثور: || در محیط رنج و تعب || بقلم عفت سمیعیان
|-
| * جواب اطلاعات علمی || ||
|}

{{و|―――}}

{{و|'''مطبعه فاروس طهران'''}}&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>mjpwxcwtrfbqh9gfs3oq6fvctsy57q3</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 2, 1305 SH.pdf/۲</title>
    <ns>104</ns>
    <id>98012</id>
    <revision>
      <id>304948</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:34:40Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ -–-</comment>
      <origin>304948</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5757" sha1="1r8npf78qxh8xo2y26gambg9o7eckkp" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||-|}}
{{و|{{بزرگتر|{{بزرگتر|'''ایرانشهر'''}}}}}}

بهترین مجلهٔ فارسی‌است که از روی عشق مسلک برای بیداری ایرانیان در برلن هرماه در ۶۴ صفحه بقلم آقای کاظم زاده ایرانشهر چاپ میشود..

زحمات و تحمل خساراتی که مدیر مجلهٔ ایرانشهر در این راه کشیده اند جز یک استقامت و ایمان کاملی برای ترقی و آگاهی ایرانیان نشان داده نمیشود. این مجله غیر از انتشار مرتب خود تاکنون ۱۶ رساله و کتاب کوچک چاپ کرده که هر یک در مقام خود بمعرفت اشخاص ادب دوست خدمت کرده است، مجله ایرانشهر برای هر دسته از مردم صفحاتی دارد که بی اغراق همه کس میتواند از مندرجاتش لذت ببرد.

اگر اهل عرفان هستید اگر طالب ادبیات هستید اگر جویای راه زندگی هستید و بالاخره اگر میخواهید یک مطبوعهٔ مفید و جامعی داشته باشید ایرانشهر را بخوانید که با گفتار ما محسنات آن راست نیاید مگر آنکه خود امتحان کنید

شرایط اشتراک آن آسان است یعنی هرکس میتواند با چهار تومان آنرا از ما بخرد اگر شاگرد مدرسه باشید یک ربع تخفیف خواهید داشت ولی مشروط بر آنکه وجه اشتراک را با ورقهٔ درخواست یکجا باداره عالم نسوان بفرستید. آدرس ایرانشهر از این قرار است

{{و|Iranschähr Borlin-Grunewald. Friedrichsuherstr 37}}

{{و|―――}}

{| style=&quot;width:100%&quot;
| style=&quot;vertical-align:top; width:55%&quot; |
{{و|{{بزرگتر|'''وکلای ما در ولایات'''}}}}

اصفهان: میرزانصرالله‌ایزدی مدیرتجارتخانه‌ودواخانه‌ایزدی

بار فروش – آقای بدخشان قائمقامی

تبریز: اداره توزیع کل جراید ومدیره‌محترمه مدرسه دولتی

خمین: آقای میرزا زین‌العابدین خان‌شیروانی‌رئیس پست

رشت: خانم نشاط‌الدوله، مدیرهٔ مدرسه دوشیزکان دولتی

رفسنجان – تجارتخانه مرشد زاده

سمنان – آقای دکتر میرزا علیخان

شیراز – آقای میرزا هادی خان استیانلو

عراق: میرزا نصرالله خان نقاش ادارهٔ آلمانی

قزوین – دواخانه بن مارشه

کرمان: آقای میرزا جواد خان مهین عضو مالیه

کرمانشاه: آقای مدیر کتابخانه خلق

ملایر: میسز واطسن و آقای میرزا اسمعیل خان وثوقی

همدان: میس دولتل مدرسه دخترانهٔ آمریکائی

یزد: میس ایدن مدرسهٔ انکلیسی
| style=&quot;vertical-align:top&quot; |
{{و|عالم نسوان}}

{{و|مجله ایست مصور علمی، اخلاقی، فنی و ادبی}}

{{و|که با ایمان و عشق مسلک برای بیداری و}}

{{و|آگاهی زنان هرماه در چهل}}

{{و|صفحه منتشر میشود}}

{{و|وجه اشتراک سالیانه}}

{| style=&quot;margin:auto&quot;
| طهران || ۱۵ قران
|-
| ولایات || ۱۸ »
|}

{{و|―――}}

درشهر هائی که وکیل نداریم یک نسخه برحسب تقاضا برای نمونه میفرستیم.
|}
{{سصم||-|}}
{| style=&quot;width:100%&quot;
| style=&quot;text-align:right&quot; | سال هفتم
| style=&quot;text-align:center&quot; | {{بزرگتر|{{بزرگتر|'''عالم نسوان'''}}}}&lt;br /&gt;بهمن ۱۳۰۵
| style=&quot;text-align:left&quot; | شمارهٔ دوم
|}

{{و|{{بزرگتر|'''مادر چه میکند!'''}}}}

مقصود از زندگانی چیست؟ تقرب بخدا، کسب آزادی و حریت، بالاخره فراهم شدن تمام لوازم زندگانی ما را قانع میسازد؟ شادمانی چه اثری دارد و از کجا تحصیل میشود؟

درتمام دنیا مقصود ومنظور هرکس ازادامهٔ زندگانی تحصیل شادمانی است. زارع و برزگر، مخترع و نویسنده، جنگجو و مصلح یا بعبارت‌دیگر جمعیت بشر درتحت هرعنوان ورسم در پی این محصول نایاب و یا کمیاب کوشش میکنند. طریق تحصیل شادمانی مختلف باختلاف مشرب و عقیده اشخاص است، حتی دستهٔ ازفرقهٔ دیگر درتهیه این منظور بقدری اختلاف رأی دارند که در بادی امر مصدر تصوراتشان مغایر یکدیگر بنظر میرسد. دستهٔ شادمانی را در خدا شناسی، جمعیتی از قید اسارت رستن و کسب آزادی را آخرین درجهٔ شادمانی تصور میکنند، دیگری با پشت کار وعزم و اراده هرمشکلی را که از جلو برداشت خویشتن را قانع ساخته و خودرا خوشحال تصور میکند.

حقیقة اگر ازروی انصاف تعمق کنیم ودنیا را با چشم این طبقات تماشا کنیم، شادمانی غیر از این نیست که شخص {{ناخوانا|حدس: بآرزویش}} برسد و از دغدغهٔ آن فارغ بنشیند. مثلا شخص عارفی که بتمام دنیا صرف نظر از صوفی گری علاقه ندارد خود را با تقرب و دوستی خدا خوش میسازد&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>1r8npf78qxh8xo2y26gambg9o7eckkp</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 2, 1305 SH.pdf/۳</title>
    <ns>104</ns>
    <id>98013</id>
    <revision>
      <id>304949</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:34:43Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۴۲–۴۳</comment>
      <origin>304949</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4693" sha1="czksal2hhkvchua3r48qo1ltpdtg8iv" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۴۲|}}
او را دوست خود قرار میدهد، در هر جا و هرزمان نام معبود خویش را همراه میبرد و با او شادمان است. نام خدا کلید هرمشکل او، تسلیت دهندهٔ غمهای او و رفیق همراه اوست. دستهٔ دیگر با این حقایق سروکار ندارند خدا شناسی را غیر لازم واحیاناً هیچ علاقهٔ نسبت بان نشان‌نمیدهند. این دسته آزادی میخواهند، حریت بانها جان میدهد، این وسائل آنها را بترقی آتیه امیدوار ساخته وشادمان میسازد. همانطور که طایر محبوس در قفس خود را باین طرف و آنطرف میکشاند و حمله میکند اینها هم برای رستن از قید اسارت و بندگی تلاش میکنند و خود را با تحصیل آزادی شادمان میکنند.

تمام این مردم در مقصود خود خطائی نکرده اند، حتی اشخاصی که با مشت آهنین در مقابل حوادث ایستادگی میکنند، بعد از ظفر و موفقیت خود را کامیاب دانسته و شادمان میپندارند بخطا نرفته اند.

بدون شبهه وتردید هریک ازاین فرق برای اثبات عقاید خوددلائل میاورند وجهات میتراشند تا که حرف خودرا بکرسی نشانند ولی میخواهیم بدانیم آیا فی‌الحقیقة درعقاید خود متکی باصولی هستند یافقط فراهم گشتن این تصورات سرمایه شادمانی آنهاست؟ اگر در اندیشه های این دسته ها تعمق کنیم می بینیم قطع نظر از اشخاصی که شادمانی را در تقرب بخدا تصور میکنند مابقی ولو در ادعای خود ذیحق باشند کلیه عاریتی و آنی است. کدام یک از این طبقات شادمانی حقیقی دارند که در دوران عمر زوال نمیپذیرد؟

بعد از مختصر تاملی بخوبی میتوان دریافت که این شادمانیها با تحصیل آزادی، بر انداختن موانع و مشکلات و چندین رنگ دیگر از
{{سصم||۴۳|}}
همین قبیل خواه دیر یا زود از بین میرود. یک ملت ستمدیده اگر در نتیجهٔ غیرت و شجاعت آزادی تحصیل نمود همه وقت در فکر آن نیست و متدرجاً از آن خیال منصرف میشود. یک مرد مؤتمن و صاحب اراده مشکلات را که از میانه برداشت بدواً مسرور و شادمان ولی متدرجاً آن خاطره را از محفظه پاک میکند. ولی باید اقرار کرد که اینها تمام وسائل تحصیل این مآل زندگانی هستند اگر زود اثر آنها از بین میرود و دوباره آن تیره‌گی و کدورت سابق عودت میکند، چه چیزی جای گزین این وسائل تواند شد و بالاخره شادمانی حقیقی از کجا ودر چه یافت‌میشود؟

بعقیدهٔ من شادمانی چیزی است که پس از فراهم شدن از میانه نمیرود، زوال نمیپذیرد، ضایع نمیشود بلکه همیشه مثل یک معمای حل نشده در مقابل اشخاص ظاهر شده و تغییر نمیکند.

{{و|{{بزرگتر|'''پس این شادمانی چیست؟'''}}}}

خوبست با یکی ازمتمولین آمریکا داخل صحبت شویم شاید تمول هنگفت او وسرمایهٔ سرشار اوجواب قاطعی بدرخواست ما بدهد. مالداری با منافع هنگفت و فوائد بیشمار که تمام وقت و همت خود را صرف‌کار انداختن مبالغ خود برای ازدیاد اعتبار خود مینمود باز در مقابل این سؤال عاجز مانده و برای شادمانی چشمانش در طلب علل دیگر است! آیا کسی با این همه جاه و جلال فاقد شادمانی است؟ آری. این مرد، صاحب کارخانهٔ آهن، رئیس چندین صد عمله بزندکانی یک کارگر خود غبطه میخورد و از اینکه مزدور خود را با پیشانی باز و روی گشاده در مقابل کار خطیر مشاهده میکند در حسرت میافتد.

چرا این مرد همیشه بشاش مینمود وکی موجد آن بود؟ یکی از&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>czksal2hhkvchua3r48qo1ltpdtg8iv</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 2, 1305 SH.pdf/۴</title>
    <ns>104</ns>
    <id>98014</id>
    <revision>
      <id>304950</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:34:45Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۴۴–۴۵</comment>
      <origin>304950</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4707" sha1="p32null0zmvjp8y7eo4382u85ltrcig" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۴۴|}}
معلمین من که خود درطفولیت شاهد و گواه این قضیه بوده چنین حکایت میکند. «پدرم که منصب واعظی داشت، بواسطه علاقه و دوستی که با مرد تاجر داشت روزی بموجب خواهش آن مرد به کارخانه دعوت شد تا در این قضیه تحقیقی بعمل آرد. پدرم مرا نیز همراه برد، صاحب کارخانه گفت نمیدانم در زندکانی یکی از کارکنان من چه سری است که دائم خوشرو وبشاش، درصورتی درآمد سالانه‌اش قابل مقایسه وبرابری با صد یک منافع روزانهٔ من نیست و حال آنکه من بر زندکانی اوغبطه میخورم. صاحب کارخانه ما را به ماشین خانه دلالت نمود، کم کم به آن محل نزدیک میشدیم، سورت حرارت هوا را کثیف کرده و اثر سرخی در محیط خود ایجاد کرده بود. بالاخره بکارخانه نزدیک شدیم، از دالانهای پیچ در پیچ گذشتیم. درصحنه میدان وسیعی کارگران مشغول کار بودند. صاحب کارخانه مرد قوی الجثه ای را که بازوان سترگش مصدق پهلوانی و مردی او بودند با سیخ قرمزی بما نشان، داد و گفت از کار این مرد در عجبم باحقوق قلیل چگونه این همه زحمت میکشد ومن هیچگاه گرهی بر ابرویش ندیده ام!

آفتاب غروب کرد، اجزاء دست از کار کشیدند، ماشین ها از صدا افتادند، این مرد توانا هم ابزار کار را بکناری نهاده و پس از تغییر لباس خود از کار خانه بیرون رفت. معلم من میگوید بدستور پدرم هر سه دنبال او رفتیم تا شاید از محل دیگری علل و موجبات را کشف کنیم. ما درچند قدمی درپی او روان بودیم، درانتهای کوچه که‌رسیدیم یکمرتبه دری باز شد، زنی با آغوش کشاده بمعیت دو طفل پدر را استقبال کرده و بخانه بردند. علاقهٔ مادر و پدر از بدو ملاقات مشهود گردید. رفتار
{{سصم||۴۵|}}
مادر، لبخند او مرد را از خستگی بیرون آورد، حرکات اطفال و تلطف مادر برای مرد کوفته بمنزلهٔ روان تازه بود. همه گرم صحبت شدند و ما برگشتیم. پدرم بمرد مالدار گفت شادمانی با پول نیست، با جاه ومقام تحصیل نمیشود، بامیزان اهمیت مردم درست در نمیاید بلکه منبع و سر چشمهٔ آن درخانوادهٔ صحیح بی‌غش بمانند خانوادهٔ مزدورخودتان است.

این چه حکایت و مسئله ایست؟ آیا این مرد در خانه خودآنقدر خوش و شادمان بود که زندگانیش مورد توجه و تعجب رئیس خود شده بود؟ آری! خانه محل شادمانی، موجد کامرانی و موقع کسب هنر و لیاقت است. زن دانا و علاقمند شوهر متین و صاحب عزم و اراده بار میاورد ویا که وسیله ایجاد شادی حقیقی میشود.

{{چپ|میرحسین حجازی}}

{{و|―――}}

{{و|{{بزرگتر|'''درجهٔ معلومات شما بچه اندازه است؟'''}}}}

ذیلا شش سؤال نوشته میشود منتهای کوشش خود را در جوابدادن آنها بجا بیاورید، سپس بصفحه پشت مجله نگاه کنید و ببینید جوابهای شما تا چه اندازه مقرون بصحت است. تا سؤالها را بدقت مطالعه نکنید جوابها را نخوانید.

۱ – چرا در تابستان آسمان غرش زیاد تر واقع میشود تادر زمستان؟

۲ – چرا چشم بعضی اشخاص از تشخیص الوان مختلفه عاجز است؟

۳ – چرا وقتیکه سوار اتومبیل می‌شویم هوا خنک تر بنظر میاید تا وقتیکه آرام و بی‌حرکت نشستهٔ ایم وحال آنکه هوا واقعاً خنک تر نیست؟

۴ – آیا اماکنی هست که در آنجا باران نبارد؟

۵ – چرا اغلب آفتاب هنگام غروب قرمز است؟

۶ – آیا درخیابان یک شهر سراب میتواند وجود داشته باشد؟&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>p32null0zmvjp8y7eo4382u85ltrcig</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 2, 1305 SH.pdf/۵</title>
    <ns>104</ns>
    <id>98015</id>
    <revision>
      <id>304951</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:34:48Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۴۶–۴۷</comment>
      <origin>304951</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4744" sha1="7jw3914ilr0t90a9gujnncbgp2nce1i" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۴۶|}}
{{و|{{بزرگتر|'''تقصیر با اوست'''}}}}

برخلاف معمول که قبل ازطلوع آفتاب ایاب و ذهاب مردم درکوچه ها خیلی کم است آنروز هنوز خورشید سر از افق شرقی بیرون نیاورده که جمعیت کثیری در کوچه ها دیده میشد. زن و مرد، پیر و جوان، کوچک و بزرک از منازل خود بیرون آمده بطرف میدان بزرک شهر میرفتند زنها که در این نوع مواقع فرصتی بدست میاوند و نسبتاً آزاد میشوند بیشتر از مردها در کوچه ها دیده میشدند که عده عده دوستان و رفیقه های خود شان را جمع کرده بهمدیگر میگفتند «بیائید بریم میدان تماشا»

باید اتفاق جدیدی روی داده باشد که اهالی شهر اینطور تعجیل برای رفتن بان میدان دارند. آری، حیدر قلی دزد معروف‌را که مدتها در شهر و اطراف مشغول دزدی بود از طرف نظمیه دستگیر نموده و امروز میخواهند در نظر عموم بدار بیاویزند.

عجب! این همه جمعیت برای تماشای مردن یکنفر دزد درمیدان جمع شده اند مگرمردن هم تماشائی دارد؟ نمیدانم بشر، این اشرف مخلوقات چه حظ ولذتی از جان کندن همنوع خود میبرد. از کجا میتوان ثابت نمود که این مرد مسبب اصلی این دزدیهااست. آیا نمیشود تصور کرد که سوء تربیت خانوادگی، فقدان تعلیمات اجباری و از همه بدتر کثرت فقر و احتیاج این شخص وامثال او را وادار بدزدی میکند؟ اگر والدین‌حیدرقلی عالم و عاقل بودند، اگر او را مجبوراً بمدرسه میفرستادند شاید در عوض دزدی کار های نافعی از وجود او ساخته میشد. پس حقیقة مقصر اصلی این دزد والدین او و آنهائیکه منکر تعلیمات‌اجباری هستند خواهند بود.

خلاصه‌چندان طول نکشیدکه محکوم‌را درتوی درشکه بمیدان آوردند.
{{سصم||۴۷|}}
دو صاحبمنصب نظمیه در یکدرشکه و در درشکه دیگری دزد بادونفر آژان مسلح نشسته بودند. از مشاهدهٔ قیافه حیدرقلی و سر نیزه های براق آژانها یک سکوت ممزوج بتأثری بر تماشاچیان روی داد. انسان هر قدر هم قسی‌القلب باشد باز از دیدن بد بختی و بیچارگی یکنفر متألم شده و شاید چند قطره اشک هم مژگان اورا تر نماید.

دزد جوانی بود ۲۲ساله باقدی بلند سینهٔ فراخ چهره‌ای مهیب و مخوف، شیطنت وخبث طینت از چشمهای او هویدا ولی مشاهده چوبه دار و قطع امید از زندگانی علائم مرک را در جبهه اوظاهر ساخته بود. درشکه همه جا از میان جمعیت عبور نموده نزدیک دار بایستاد. آژانها دزد را پائین آوردند هنوز حکم اعدام قرائت نشده بود که مادر حیدر قلی شیون کنان از یکطرف نمایان شد. رؤسای نظمیه بحال او رقت نموده اجازه دادند با پسر خود وداع نماید. مادر دست بگردن حیدرقلی انداخته و شروع بگریه نمود. دزد از مادر درخواست کرد که زبان اورا ببوسد وقتیکه مادر زبان را برای بوسیدن بیرون آورده بود حیدر قلی فرصت نموده زبان او را بسختی گازگرفته مجروح نمود بطوریکه خون ازدهان زن بیچاره جاری شد وناله آغاز کرد.

اطرافیان زبان تعنت بازنموده و حیدر قلی را سرزنش نمودند که بدبخت این دیگر چه کاری بود مرتکب شدی ومادر پیرت را ازخود رنجانیدی دزد بیچاره گریه کنان چنین گفت «شما نمیدانید. اومقصر است این‌مادر باعث کشته شدن من میباشد.»

وقتیکه من بچه بودم همیشه اشیاء خوراکی از خانه دزدیده بارفقایم میخوردم. پدرم که میدانست این کار خیلی بد است و عاقبت وخیم دارد&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>7jw3914ilr0t90a9gujnncbgp2nce1i</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 2, 1305 SH.pdf/۶</title>
    <ns>104</ns>
    <id>98016</id>
    <revision>
      <id>304952</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:34:50Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۴۸–۴۹</comment>
      <origin>304952</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4804" sha1="ig9wfwcwiguk6s0teikbs3wly5eda1y" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۴۸|}}
چندین مرتبه خواست مرا تنبیه نماید ولی‌این مادر جاهله و دوست نادان مانع شده نمیگذاشت. البته آن اندازه که رفتار و اخلاق مادر را طفل کسب مینماید ده یک اخلاق پدررا سرمشق قرار نمیدهد. من چون میدیدم مادرم بدزدیهایم اهمیت نمیدهد و چوبم نمیزند بنصیحتهای پدر هیچ گوش نمیدادم و مشغول کار خود بودم: هفت ساله بودم پدرم مرد و این مادر یگانه مربی من گردید. باسم آنکه طفلم یتیم است معلمها اذیتش میکنند مرا مدرسه نگذاشت. و از نادانی تمام خواهشهای زشت و خانمان برانداز مرا برآورده میکرد.»

شما میدانید اغلب مادر های بی‌علم و جاهله همین عادت را دارند گمان میکنند معنی دوست داشتن اولاد اینست که او را تنبیه نکنند و حتی‌المقدور نگذارند اشک ازچشم بچه بیاید، هرچه میخواهد ولو زهرمار هم باشد باو بدهند. خیلی کم میشود که اطفال این قبیل مادر ها تحصیل کرده باشند. زیرا یکروز باسم اینکه بچه حال ندارد او را درخانه نگاه میدارند، روز دیگر خانه خاله خانم مهمانم باید او هم بیاید. اگر خدای نخواسته معلم یکروز طفلشان را تنبیه کند هزاران فحش و ناسزاء باو گفته و طفل را از آن مدرسه بیرون میاورند.

من همینطور در خانه ماندم و تمام روز را با اطفال ول گرد امثال خودم بازی میکردم. چون حالا قدری بزرگتر شده بودم دیگر از آن دزدیهای میان خانه نمیکردم بلکه مرغ همسایه را میدزدیدم و از دکان های نزدیک مأکولات سرقت میکردم. این‌اشخاصیکه با پدرم دوست بودند شکایت مرا بمادرم میکردند او خودش از همه کارهای من با خبر بود معذالک گریه کرده میگفت حیدر قلی بچهٔ دست پاکی‌است هیچوقت از اینکارها
{{سصم||۴۹|}}
نمیکند بچهای دیگر میکنند لیکن چون بچهٔ من پدر ندارد تقصیر را بگردن او می اندازند.»

درسن ۱۲ سالگی من‌چه میدانستم دزدی بد است، چطور میتوانستم فکر کنم که دزدیدن یکمرغ یا یک تیکه شیرینی مرا وادار بسرقتهای بزرک خواهد نمود که نتیجهٔ آن دار کشیده شدن خواهد بود؟ من‌همینقدر میدیدم مادرم بدش نمیاید که من مرغ همسایه را کباب کنم. او در نظر من عاقلترین و دانا ترین اشخاص بود، حرف او برای من مثل فرمودهٔ خدا و پیغمبر بود اگر میگفت آفتاب از دریچهٔ خانه ملا غلامحسین رمال طلوع میکند و درچاه خانهٔ میرزا محمد جعفر دعا نویس غروب‌مینماید من باور میکردم. من باخود خیال میکردم چون مادرم از این زرنگیهای من که همسایهٔ ها او را دزدی میخوانند بدش نمیاید نباید عیبی داشته باشد. دزدی هم یکنوع کاسبی‌است منتها آدم باید دقت کند بگیر نیفتد و الا دیگر حسابش پاک است هم کتک میخورد و هم آنچه برداشته است از دستش میرود. این چیزی بود که من در طفولیت در خصوص دزدی فکر میکردم. وقتی که بزرک شدم همین طوری که میگویند «با شیر اندرون شد وبا جان بدر رود» چون عادت کرده بودم نتوانستم ترک کنم. حالا تصدیق میکنید که تمام کناهان و تقصیر ها با او است؟

مادرم میدانست دزدی بد است و دزد را خواهند کشت. اگر همان وقتیکه من خوراکی از خانه میدزدیدم و پدرم میخواست مرا تنبیه کند این مادر میگذاشت یا خودش حبسم میکرد و چوبم میزد دیگر از ترس تنبیه آن کار را تکرار نمیکردم که عادت نمایم و عاقبتم باینجا برسد.

این حکایت را در ایام طفولیت برایم نقل کرده اند گرچه ممکن&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>ig9wfwcwiguk6s0teikbs3wly5eda1y</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 2, 1305 SH.pdf/۷</title>
    <ns>104</ns>
    <id>98017</id>
    <revision>
      <id>304953</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:34:52Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۵۰–۵۱</comment>
      <origin>304953</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4322" sha1="nx8m0qt6ojtmdegmeh2yw1gmbq0svul" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۵۰|}}
است افسانهٔ بیش نباشد لیکن حالا هر وقت بیادم میاید متأثر شده و بفکر فرو میروم. ماها که کوشش میکنیم اهمیت وجود خود را در این جامعه خواب آلود مدلل و مبرهن بنمائیم آیا هیچ فکر میکنیم که داشتن همان اهمیت تولید چه مسئولیت بزرکی برای ما میکند؟ اشخاص بزرک دنیا مانند ناپلئون و ابراهیم لنیکلن ترقیات و موفقیتهای بزرک زندگانی خودرا از برکت تربیت مادرانشان میدانستند. همانطور یک عده هم بدبختی و فلاکتشان را تقصیر نقص پرورش مادرانشان میدانند. در این شکی نیست که تربیت اولیهٔ که انسان در دامان مادر اخذ میکند تا آخرین مرحلهٔ زندگانی در اعمال و رفتار او مدخلیت و اثر کلی دارد. از این جهة در ممالک متمدن مساعی جمیله برای تعلیم و تربیت بنات که مادران آتیه مملکت هستند مبذول میدارند. متاسفانه در مملکت ما باین اصل اساسی توجه کاملی مرعی نمیگردد معذالک خواتین عالمه و مطلعین باهمیت مقام خود باید دقت نمایند که مانند مادر حیدر قلی نسل آتیهٔ ایران بانها نگویند «تمام تقصیر ها با اوست».

همدان – عصمت‌الملوک فخیمی

{| style=&quot;margin:auto; border:1px solid #888; padding:0.5em; width:80%&quot;
|
اگر مایل اصلاح خانواده ها و تشکیلات آن هستید و میخواهید اوضاع اجتماعی ترقی کند مرا بخوانید و بدوستان خود معرفی کنید. عالم نسوان باشور وعشق ومسلک برای فراهم نمودن این منظور چاپ میشود.
|}
{{سصم||۵۱|}}
{{و|{{بزرگتر|{{بزرگتر|'''اخبار ترقی نسوان'''}}}}}}

{{و|'''زنان دنیا'''}}

کدام یک از ممالک که یکنفر سیاح مدقق سیاحت نموده بیشتر به زنان آزادی داده و کدام مملکت کمتر؟ این سؤالیست که مکرر نسوان از خانمی که اطراف دنیا را گردش کرده است میپرسند. باقلت وقتی که – قریب یکماه – سیاح مذکور درهرمملکت بسر برده درجات آزادی ممالک را نمیتواند بعینه شرح دهد ولی چنین اظهار میدارد که درهرمملکتی مردم آن مرز وبوم راپورت نهضت بطرف حصول تساوی حقوق نسوان با مردان را واحتیاج به پیشرفت وترقیات نسوان را بیش ازپیش‌اشعارمیدارند.

زنان ژاپون منتها درجهٔ آزادی را دارا میباشند. تشکیلات ملی زنان در ژاپون راجع بانتخابات زنان، تصفیهٔ اخلاق، جلوگیری از مفاسد اخلاقی با مؤسسات و مجامع اتحادیه برای اقدام به اصلاحات لازمه، با نهایت جدیت مشغول انجام تکالیف خود میباشند. حتی ایشان در همان عمارت توکیو برای سر کشی به امورات کشوری متفقاً اجتماع مینمایند.

از طرف دیگر در ژاپون زنهائی هستند که با موهومات احاطه شده وسالها اطفال خودرا به‌پشت بسته و ازقبول‌حقیقت اینکه درنتیجهٔ این‌طریق بچه داری اطفالشان فالج و خمیده پا میشوند امتناع دارند. آنجا زنانی وجود دارند که هنوز دامنهای بلند و بحدی تنک میپوشند که در تمام عمرشان یک‌قدم طبیعی نمیتوانندبردارند حتی‌خانمهای مردان ژاپونی هم که برای خودشان تغییر فرم داده ولباس‌خارجه‌را انتخاب‌کرده‌اند، هنوز باستعمال البسه قدیمی خودشان مداومت میدهند.&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>nx8m0qt6ojtmdegmeh2yw1gmbq0svul</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 2, 1305 SH.pdf/۸</title>
    <ns>104</ns>
    <id>98018</id>
    <revision>
      <id>304954</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:34:55Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۵۲–۵۳</comment>
      <origin>304954</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4587" sha1="92bn4zvx4fxyq1ev33556u53fpvpm6q" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۵۲|}}
در هر مملکتی زنانی هستند که در مزرعه کار میکنند و دراین موقع مجبورند که لباسشان را مناسب باکارشان تهیه کنند. البسه واضح ترین علامت ترقی و تنزل هر جامعهٔ میباشد.

جنک درمملکت چین سیاحان را ازاینکه شهرهای داخلی را وارسی کنند ممانعت نمود. خانمی در چین ریاست بانک را عهده‌داراست که شخصی لایق ومربی سایر زنهاست. عملیات مشار الیها سودمند ومفید بحال جامعه میباشد. در چین زنی که دهقانه نباشد پابند خانه داری است و باندازهٔ ترسو است که میترسد به تنهائی ازکوچه عبور نماید وهیچ وقت از شدت ترس جرأت معامله و معاوضه و داد و ستد ندارد. مابین این زنان آن خانم مدیرهٔ بانک ارتباط مهمی با دنیای مترقی امروزه دارد.

زنان فلیپینی عبارتند ازآنهائی که ازکالج دیپلم گرفته اند وآنهائیکه بزبان غیر معمولی در دهات دور دست تکلم میکنند وخبرندارند که آن جزایر درتصرف دول متحده میباشد. زنان مانیل ازحیث صحت جسمانی، کار وخوشحالی بر زنان توکیو تفوق دارند. شرکت زنها در امر انتخابات نزدیک است تصویب شود و مردان سیاستمدار هم برای اخذ تساوی حقوق زنان همت گماشته‌اند.

زنان هندوستان را نمیتوان در یک قسمت نگاشت چون هندوستان یک مملکت بنظر نمیاید بلکه شامل ایالات بسیار مختلفی می‌باشد. ملیونها مردمان عالم و جاهل از هم بوسیله دیوار های موهومات مجزی شده اند اعتقاد باینکه تکدی شغل آبرومندی میباشد و نیز دستگیری به فقرا سخاوت و صواب است، عدهٔ کثیری متکدی مرد و زن در جامعه ایجاد نموده است. و نیز عقیدهٔ که نسوان بغیر از آلت زاد و ولد چیز
{{سصم||۵۳|}}
دیگری نیستند وافادهٔ بحال جامعه ندارند مسؤل بسی‌بدبختی وذلت شده‌است.

باعث امیدواری است که در بعضی از شهرهای هندوستان سن عروس‌را به سیزده سال رسانیده وقبل ازسیزده دختران اجازه شوهر کردن ندارند. ازاین حیث البته نسبت بقرون قبل ترقی نموده اند.

زنان برمه ازحیث آزادی نسبت بسایر زنان مشرق زمین بیشتر ترقی کرده اند ولی اغلب آنها شش لنگه کوشواره در هرگوش آویزان میکنند. عدهٔ کثیری از زنان و دختران در هندوستان پرده های بینیشان را برای آویزان کردن حلقه سوراخ نموده و باآویزان کردن حلقه های زیاد بینیشان را زینت میدهند. جمعی از زنان مصری علائم غریبی در بر مینمایند تا طوری حجاب آنان را نگاه دارد که فقط چمهایشان نمایان باشد. زنان الجزایر بکلی صورتشان را میپوشانند گرچه اغلب آنها پای برهنه راه میروند ولی عدهٔ وجود دارند که کفشهای پاشنه دار فرانسوی پا میکنند.

در ژنو عده قلیلی از نسوان ارتباط با مجمع اتفاق ملل دارند در صورتیکه زنان دنیا بایستی نمایندگان آنجا بفرستند.

در فرانسه زنانی هستند که آزادی ندارند و ملیونها زنان در انگلستان که نظربنرسیدن سن‌سی‌سالگی ازکسب حقوق عقب مانده وجماعت دیگری که بواسطهٔ حدودی که پس ازسی سالگی بر دور آنها نهاده شده در مضیقه هستند. تمام این نواقص اشاره به اصلاح جامعه نسوان بیش از پیش در تمام ممالک مینماید.

{{و|―――}}

{{و|'''مدیران بانک'''}}

تاکنون شش نفر زن بمقام ریاست بانک در امریکا نائل شده اند.&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>92bn4zvx4fxyq1ev33556u53fpvpm6q</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 2, 1305 SH.pdf/۹</title>
    <ns>104</ns>
    <id>98019</id>
    <revision>
      <id>304955</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:34:57Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۵۴–۵۵</comment>
      <origin>304955</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3862" sha1="9ximm8ef6wn77hrkdqplqt5asib4zk1" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۵۴|}}
{{و|{{بزرگتر|'''زنان چین بر ضد منع اشتراک در تربیت یادداشت میدهند.'''}}}}

مجمع زنان چینی یاد داشت شدید اللحنی برضد تصمیم و ارادهٔ «ژنرال سن»، که مانع اشتراک تربیت دختران است صادر وتوزیع کرده‌اند. زنها ادعا میکنند این مسئله راجع بزندگانی و شادمانی آتیهٔ آنها خواهد بود، از این جهة تا آخرین دقیقهٔ امکان ایستادگی خواهند نمود تا از طرف دولت این قانون ملغی شود.

نکات مهم این یاد داشت چنین است: زنان چین مدت چهار هزار سال تحت فشار و رقیت بوده اند. زنها شهید رسوم قدیمی شده اند زیرا در هرجا جانبداری از مردها شده است. زنان چین احتیاج آزادی وحریت را حس کرده و بر علیه ازدواج اجباری قد علم کرده اند. علت غائی که زنان طاقت تحمل این فشار طاقت فرسا را داشتند جهل و نادانی بود ولی اشتراک در تربیت آنها را قابل ومستعد بار خواهد آورد.

هرچند حکومت برضد تقاضای ما اصرار دارد و ما را حقیر میشمارد ولی مجمع آزادی طلب بررفع این تعدی فارغ نمی نشیند تا آنرا واژگون ومعلق سازد. حقوق نسوان ازطرف حکومت سابق تصدیق شده از این‌جهة ژنرال های کنونی بهیچ قوه نمیتوانند آنرا از ما سلب سازند. پشتیبان ما تمام دختران مملکت چین و علاقه مندان آزادی هستند.

{{و|'''دارالفنون متحرک'''}}

کشتی بزرگی که بمنزلهٔ دارالفنون است و قصد دارد در ظرف هشت ماه تمام نقاط مهم دنیا را ازخط دریا سیر کند با پانصد نفر محصل ازبندر «هوبوکن» حرکت کرده.
{{سصم||۵۵|}}
از این عده محصل ۱۲۰ نفر دختر هستند که برای فن دریا نوردی داخل این مدرسه شده اند. این کشتی دوازده هزار و پانصد فرسخ روی آب حرکت خواهد نمود. روی کشتی با حروف بزرک عنوان ذیل را حک کرده‌اند. «دارالفنون متحرک دریائی»

این کشتی باضافهٔ ۵۰۰ نفر شاگرد پنجاه نفر معلم عالی درجه و چهل و شش مدرس دیگر دارد که عهده‌دار کار مریضخانه و سرکشی امور مدرسه هستند. بطوریکه تحقیق شده این کشتی در اواسط اردی بهشت ماه ۱۳۰۶ یا می ۱۹۲۷ میلادی به نقطهٔ عزیمت خود مراجعت خواهد نمود.

{{و|'''گرانبها ترین رشته مروارید درکجاست؟'''}}

یکی از رشته های مشهور مروارید رشته ایست که قیمت آن معادل یک میلیون و پانصدهزار تومان است. ربع این مبلغ برای مخارج یک باب مدرسه جامع کافی است و نیز مخارج هیئت اعزامی امریکائی را در شامات برای مدت پانزده سال کفایت میکند

رشتهٔ مزبور را یکی از رؤسای جمهور فرانسه بخانم خود هدیه داده او نیز بعد از آن بموزه لوور بخشیده جدیداً موزه آن را فروخته واکنون در ولایات متحده امریکا است. عده مروارید های آن ۱۵۳ دانه میباشد.

{{چپ|ترجمه عفت سمیعیان}}

{{و|―――}}&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>9ximm8ef6wn77hrkdqplqt5asib4zk1</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 2, 1305 SH.pdf/۱۰</title>
    <ns>104</ns>
    <id>98020</id>
    <revision>
      <id>304956</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:34:59Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۵۶–۵۷</comment>
      <origin>304956</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4608" sha1="n9le74li8n1wxybhlit4xkx0i15prh9" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۵۶|}}
{{و|'''از آثار ادیب بارع آقای ملک‌الشعراء بهار'''}}

{{و|{{بزرگتر|'''پیام آتشین!'''}}}}

{{شعر}}
{{ب|بزیر درختان بی برک و بر،|بزانو، نهاده، یکی کلبه، سر!}}
{{ب|کهن کلبه ای، چفته و کوژ پشت!|نماینده روزگار درشت!}}
{{ب|شدهٔ پشتش از بار پیری، دوتا!|ستون، زیر سقفش، بجای عصا!}}
{{ب|بتن کرده، از صنعت (کار تن)؛|یکی کهنه خاکستری پیرهن!}}
{{ب|فرو برده هردم، دم بهنمش،|در آهاریخ، کهنه پیراهنش!}}
{{ب|ز دیوار او، خاکها ریخته!|یکی خاکدان، گردش انگیخته!}}
{{ب|دریچه، بلب بسته قفل سکوت!|بر آن قفل مهری زده عنکبوت!}}
{{ب|درش، رسم خاموشی آموخته!|دولب، چفت، بریکدیگر دوخته!}}
{{ب|زفصل بهاران، فراوان گیا؛|بدهلیز آن، خشک مانده بجا!}}
{{ب|چو پیر اشتری لفچه آویخته!|وز اندام او پشمها ریخته!}}
{{ب|فکنده بر آن اشتر پشت ریش!|خرابی، همه بارسنگین خویش!}}
{{ب|سوی حفرهٔ نیستی؛ خم شده!|بقربانگه مرک، زانو زده!}}
{{ب|توگوئی که هست آن نهفته مغاک؛|یکی گور سر برکشیده ز خاک!}}
{{ب|ز تاریکی سینه اش، نرم نرم،|برآید همی دمبدم، آه گرم!}}
{{ب|دمی خیزد از روزنش میغ‌سان،|چو درسخت، سرما، بخار از دهان!}}
{{ب|ازآن کلبه، پیچیده دودی‌سپید،|بر آید، بمانند پیچ کلید!}}
{{ب|همی پیچ پیچان، ببالا رود!|در این پهنهٔ بیکران، کم شود!}}
{{ب|رود، تا گشاید، درین داوری!|ز گوش سموات، قفل کری!}}
{{ب|بمانند دود دل مستمند!|که گیرد گذر، بر سپهر بلند!}}
{{ب|سبکروح، پیکی از آن کور تنک!|شتابد، سوی آسمان بی درنک!}}
{{ب|کزآن روح متروک کلبه نشین!.....|بیزدان پیامی برد، آتشین!.....}}
{{پایان شعر}}

{{چپ|م – بهار}}
{{سصم||۵۷|}}
{{و|{{بزرگتر|'''تعلیم و تربیت اجباری'''}}}}

{{چپ|تربیت پسران تنها مملکت را آباد نمیکند&lt;br /&gt;تعلیم دختران تنها نیز ملت را ترقی نمیدهد&lt;br /&gt;دکتر جردن}}

بالاخره بعد از چندین سال کوشش و مباحثات طولانی اگر نتیجه بحرف نکشد لایحه تعلیم اجباری بمجلس پیشنهاد گردید. امروز دیگرنباید در اهمیت و لزوم این عمل چیزی نوشت چونکه بر همه واضح شد وزمامداران مملکت هم باین حقیقت مسلم ایمان آوردند و بالاخره تصمیم گرفتند دماغ مردم را با نور معرفت باز کنند.

دولت تصمیم گرفته که درکوچکترین قراء همان که عده‌شاگردان به هفتاد برسد یک باب مدرسه باز کند، درشهرهای بزرک کارخانه معلم سازی برپا کنند. بچه های برزگر و روستائیان هوشمند را که سالیان دراز در نادانی و جهالت بارآمده و از دنیا دور بوده‌اند تربیت کنند. این اقدام که آبادی مملکت، ترقی ملت را ضمانت میکند هرچه زود تربشود دیراست زیرا تا مردم تربیت نشوند، ازهیچ طبقه وصنف نخواهند دانست که‌چکونه بایستی کارکنند. دهقان بیسواد پس از مختصر اطلاعی‌دیگر زیر بار هزار خروار خرافات نمیرود کارش‌را موافق عقل و تدبیر انجام میدهد، {{ناخوانا}}، دخلش را نگاه میدارد، خرجش را برآورد میکند. بالاخره این {{ناخوانا}} که ظاهراً بافتخار مجلس دورهٔ ششم تمام میشود ایران را از قید {{ناخوانا|حدس: مذلت}} {{ناخوانا}} رهانید. این اقدام بمردم جان میدهد، قوهٔ کارکردن میدهد، {{ناخوانا|حدس: شعور}} {{ناخوانا}} هد و با عبارت واضح ایران‌را قوی و حاضر میکند. روزی که {{ناخوانا}} ها&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>n9le74li8n1wxybhlit4xkx0i15prh9</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 2, 1305 SH.pdf/۱۱</title>
    <ns>104</ns>
    <id>98021</id>
    <revision>
      <id>304957</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:35:02Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۵۸–۵۹</comment>
      <origin>304957</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4859" sha1="i3pf7na5k6h1znvhespd7zkzm5vz4ff" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۵۸|}}
بصدا درآید ملت درخواب مانده که از قافله تمدن عقب مانده از جا برمیخیزد چاره میجوید تا راه نارفته را به پیماید. ولی نمیدانیم در این نقشه چه حقی برای دختران قائل شده‌اند اساساً در ایران صحبت از زنان نیست مردها همه چیز را حق خود میدانند آزادی، اقتدار، شخصیت همه درتصرف آنهاست پس آیا جای پرسش‌نیست که بدانیم برای دختران‌هم همان حق‌منظورشده و چگونه اداره خواهد شد؟ در اغلب دهات ایران که دهاتیان از یکدیگر رو نمیگیرند با هم آمیزش میکنند. چطور میشود که دختران تا سن ۹ و پسران تا دوازده سالگی در یک مدرسه درس بخوانند؟ این فقره نه‌فقط اسباب سهولت درتأسیس‌مدارس‌میشود ورفع اشکال متصوره را میکند بلکه فوائد اخلاقی دارد که محتاج به یک بیان علیحده ایست.

اکنون که مردم قدری بیدارشده، دولت میخواهد با پول‌خودشان بچهایشان را بدست معلم بسپارد، موکلین هم آنرا می‌پذیرند آیا نباید گفت اگر قصد اصلاح دارید دختران را نیز در این صورت آورید، آنها را تعلیم دهید، آنها را کامل کنید که با نیروی علم و تربیت اولاد آینده را موافق اصول صحی بار آورده، و درس سعی و صداقت را از طفولیت بانها بیاموزند، تا تربیت اصلی از روز اول در نهاد اطفال گذارده شود، آنوقت این کلاس‌های ابتدائی آن اصول تعلیم مادری را در اطفال بپرورانند تا کم کم قواء ملت جانی گرفته روزی ایران هم بتواند خود را در ردیف ملل متمدن بیاورد. ورنه تعلیم پسران تنها ایران را قوی نمیکند، وتعلیم دختران تنها نیز ایران را از مذلت رهائی نمیدهد بلکه باید این دوطبقه بدون رعایت جنس پهلو به پهلو تربیت شوند و قواعد بیاموزند.

{{چپ|م. ح. حجازی}}
{{سصم||۵۹|}}
{{و|{{بزرگتر|'''تاول و سوختگی'''}}}}

مقصود ما از درج این مقاله علاج سوختگی‌سخت که جان انسان درخطر عذاب آنست نمیباشد بلکه منظور ما تذکار علاج سوختگی های جزئی‌است که از اثر آتش و یا مواد سوزان و پرحرارتی‌است که پس از وقوع حادثه مواجه با درد آن میشویم. مصادف شدن دست با آهن‌داغی یاترشح روغن در حال غلیان و یا ریختن آب جوش ازشیرسماور اینها همه وسیلهٔ سوختگی یا تاول کوچکی‌است که فوراً ایجاد درد شدیدی میکند که‌اغلب ما را معذب ساخته بی اختیار بجست و خیز وامیدارد وحتی برای‌اسکات درد وسوزش انسان پناه به آب سرد یاآب دهان میبرد.

این نکته برای همه کس قابل دقت‌است که هرگاه شخص بتعجیل و شتاب زدگی در این مورد وارد عمل نشود سوختگی زود تر علاج میپذیرد درصورتیکه از ابتداء از روی قاعده و بترتیب صحیح مداوا شود. برای وضوح بیان ممکن‌است شخصی را درنظر آرید که درموقع سرخ کردن خوراکی غفلة حرکتی کند که یک قاشق روغن داغ روی دست او بریزد، البته روغن در حال غلیان خیلی داغ تر از آب جوش است و ممکن است شخصی که مواجه با این اتفاق شده است در اول وحله فکر کند که حادثهٔ سخت روی‌داده و شاید برای اسکات درد متوسل بشیر آب سرد بشود ولی طریقه صحیح علاج این است که هوای سرد زیرجلد محل سوخته را با ملایمت خارج کند. یک جعبه بی‌کاربنات دو سود (جوش شیرین که در هر خانه دردسترس میباشد) بایستی مقدار زیادی از آن برای این مقصود استعمال شود. سهلترین طریقهٔ علاج این قبیل تاول ها آنست که پنبه‌را نم کرده روی آن مقداری جوش شیرین بپاشند و روی زخم بگذارند&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>i3pf7na5k6h1znvhespd7zkzm5vz4ff</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 2, 1305 SH.pdf/۱۲</title>
    <ns>104</ns>
    <id>98022</id>
    <revision>
      <id>304958</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:35:04Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۶۰–۶۱</comment>
      <origin>304958</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3435" sha1="32cfjfo73fuhzaliaxky8n4ps9ir97p" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۶۰|}}
پس از آن با تنظیف ضدعفونی شده به بندند. بدیهی‌است این طریق مداوا علاج فوری و آنی نمیکند بلکه رفته رفته محل سوخته شده رو به‌بهبودی میرود. برای مرتبهٔ ثانی دست را بایستی مداوا کرد ولی این دفعه دوای آن روغن مفیدی باید باشد. بهترین روغن وازلین‌است تنظیف باید ضدعفونی شده باشد و هم چنین برای هر دو روز عوض بشود مگر انکه ناراحتی و سوزش دست باز کردن آنرا ایجاب کند. در این صورت باید دقت نمود هرگاه محل سوخته شده تاول‌هم زده باشد نبایست بان دست زد مگراینکه سفت شده باشد پس باید با سوزنی که ضد عفونی شده باشد آنرا آهسته سوراخ کرد و بالاخره با روغن وازلین وتنظیف آنرا دوباره بست. استعمال دستکش لاستیکی نازک – درصورتی مهیا باشد بسرعت علاج کمک‌خواهدکرد.

{{چپ|ا. اسکندری پور.}}

{{و|{{بزرگتر|'''برای عیدی من'''}}}}

{| style=&quot;margin:auto; border:1px solid #888; padding:0.5em; width:60%&quot;
|
بهترین عیدی‌ها بدختران، به پسران باقوام نزدیک و بدوستان یک دوره مجلهٔ عالم نسوان است که محتوی مقالات علمی ادبی وفنی است و با مبلغ جزئی مهیا میشود. اگربجای پول نقد که عیدی میدهید یک دوره عالم‌نسوان را هدیه کنید گیرندگان آنرا دارای یک کتاب ۴۴۰ صفحه ای میسازید که هیچگاه کهنه نمیشود وضایع نمیگردد!
|}
{{سصم||۶۱|}}
{{و|{{بزرگتر|'''آیا خنده‌روئی ما را صحتمند میسازد؟'''}}}}

جائزهٔ معمولی که ازطرف کالج «مونت هولیوک»&lt;ref&gt;Mount Holyoke&lt;/ref&gt; هر ساله بشاگردی که در امتحان و دورهٔ درس ورزش بهترین نمره باشد در سال ۱۹۲۶ میلادی به‌فومیکو میتانی&lt;ref&gt;Fumiko Mitani&lt;/ref&gt; یک دختر ژاپونی داده شده است. این دختر آسیائی در نتیجهٔ استقامت و استعداد خویش فنجان جائزه را از میان جرگه صدها دخترآمریکائی ربود! از قرار اظهارات خودش صحت و توانائی خود را مقروض ورزشهای اولیه ایست که‌در آغاز صباوت نموده و مخصوصاً بجای نشستن روی صندلی پاشنه های خود را تکیه گاه بدن خود قرار داده و همیشه قامت خود را راست نگاه داشته‌است. زیرا خدنک نشستن و موزون راه رفتن در تهیهٔ موجبات صحت بدن دخالت تام دارد. دختران این کالج مخصوصا آنهائیکه با او رفاقت دارند و یا هم درس میباشند معتقدند که این صحت و خوشقوارکی نتیجهٔ خنده روئی و بشاشت اوست.

{{و|''فومیکومیتانی درلباس ژاپونی''}}

فومیکو میگوید: من تحصیلات مقدماتی خودرا در مدرسهٔ کوچک&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>32cfjfo73fuhzaliaxky8n4ps9ir97p</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 2, 1305 SH.pdf/۱۳</title>
    <ns>104</ns>
    <id>98023</id>
    <revision>
      <id>304959</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:35:06Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۶۲–۶۳</comment>
      <origin>304959</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4499" sha1="qrglxhmqin4groz85266eijxptjngvl" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۶۲|}}
ولایتی و موطن اصلی خود در شمال ژاپن باتمام رسانیدم. این مدرسه پرورش اطفال از هر نوع و جنس اهمیت‌کامل میداد. من بعلت فقر مجبور بودم پا برهنه مدرسه بروم و برای‌آنکه پاهای خود را درمقابل سرما حفظ کنم مجبورا در راه میدویدم. بخاطردارم که روزی برای‌دیدار آشنائی پنج فرسخ پیاده بدون کفش در کوه و جاده های نا هموار دویدم. من وقتی داخل این کالج شدم خیلی ضعیف و بی بنیه بودم معلم گفت ترقی تو مربوط بانست که هر روز بقدر کفایت ورزش کنی تا قوای جسمانی خود را برای کسب علوم و تحمل زحمت تحصیل آمادهٔ سازی. فرمانبری ازاین اندرز سبب سلامتی و نمو قوای جسمی من گردید.

فومیکو – در اوائل که داخل مدرسه شده بود تا چندی عادات و رفتار قدیمی خود را نگاهداشت و نمرات خرب میگرفت ولی متدرجاً صندلی نشین شده ولباس شرقی خود را بمد آمریکا عوض کرد اما بزودی ضرر این تغییر را ملتفت شده و آنرا دور انداخت تا آنکه موقعیت اولیه خود را تثبیت نمود. برحسب عقیدهٔ ایندخترشرقی غذای مناسب وهوای آزاد در صحت بدن دخالت کامل دارد.

حسن رفتار و پاکیزگی اخلاق و طهارت نفس ایندختر جلب توجه و عقیدهٔ شاگردان مدرسه را نموده تا آنکه در این اواخر او را بسمت ریاست انجمن ادبی انتخاب نمودند. فومیکو در تمام دروس خود ساعی بوده بطوریکه معلمین مدرسه او را دوست خود قرار داده‌اند. در متن یکی از حکایاتی که برشته تحریر آورده و در مجلهٔ ادبی کالج چاپ شده فومیکو اظهار میدارد: هر مردی در عالم گنجی‌است شایگان. خوشبخت من که این کنوز ذیقیمت را کلید بوده‌ام. با همین عقیده من در پی حوادث
{{سصم||۶۳|}}
بامریکا رفتم و ذخائر مذکور را یافتم، من گاهی در اخلاق و روحیات خود باریک شده و از سعادتمندی خود تعجب میکنم. من در هرکجا که باشم با زیباترین دختران آن محل مواجه میشوم. حسن خلق ونشاط طبع دوستانم همیشه مرا متبسم میسازد.

{{چپ|شمس‌النهار حجازی}}

{{و|―――}}

{{و|{{بزرگتر|'''نسائیات'''}}}}

{{شعر}}
{{ب|دختر عالمه در مدرسهٔ نسوانست|گر که بیعلم‌بود بی سر وبی‌سامانست}}
{{ب|مرد دانا نظر مهر و محبت نکند|زن چو بی‌معرفت وبی‌هنر ونادانست}}
{{ب|علم ازبهر زن ومرد نبی واجب‌کرد|هر که بیعلم بود در عدد حیوانست}}
{{ب|درپی علم‌وعمل مبرود اندر همه‌جای|آدمیزاده که اهل شرف و انسانست}}
{{ب|علم ازبهر زن ومرد ضرور است ولی|بیشتر واجب ولازم جهت‌نسوانست}}
{{ب|چونکه زن مادر فرزند بود تربیتش|از برای زن با علم و عمل آسانست}}
{{ب|اولین مدرسه در دامن مادر باشد|وای برطفل اگر مادر او نادانست}}
{{ب|زن‌چوشد عالمه ازمرد ستمکش‌نشود|بلکه‌برشوهرخودروح شدوریحانست}}
{{ب|ظلم بر زن بنمودن بیقین‌است حرام|نزد آنمرد که بامذهب‌و با ایمانست}}
{{ب|صادق ازبهر زنان درهمهٔ روی زمین|مرکز ظلم و ستم مملکت ایرانست}}
{{پایان شعر}}

{{چپ|ص. بروجردی}}

{{و|―――}}

بمشترکین خودمان اگر مجله ما را بعنوان عیدی بدیگران عطا کنند قیمت یکساله را درطهران ۱۲ و در ولایات ۱۵ قران محسوب میداریم. آیا این تقلیل در قیمت نیز منفعتی برای شما نمیشود؟&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>qrglxhmqin4groz85266eijxptjngvl</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 2, 1305 SH.pdf/۱۴</title>
    <ns>104</ns>
    <id>98024</id>
    <revision>
      <id>304960</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:35:09Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۶۴–۶۵</comment>
      <origin>304960</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4286" sha1="e8vxs4gn4hxzvz5snjm30y5rgfp2so1" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۶۴|}}
{{و|{{بزرگتر|'''چگونه باید اطفالرا باطاعت واداشت؟'''}}}}

{{و|قسمت ۳ – دیسیپلین از راه تنبیه}}

با آنکه بعضی از اطفال بهترین تعلیم را از سرپنجهٔ دانا ترین والدین فرا میگیرند باز گاهی کرد کارهائی میکردند که باید اکیداً از آنها جلوگیری کرد. بجای‌عادات کهنه عادات نو باید بنا شود و گاهی شکستن عادات کهنه حکم یک غدغن ساده ای را میگیرد. و بعد آنچه که ما تنبیهش میخوانیم صورت وقوع پیدا میکنند. تنبیه عموماً بر سه‌قسم‌است ۱ – تنبیه بدنی ۲ – تنبیه آنی الاثر ۳ – تنبیه مفصل.

'''تنبیه بی درد اثری ندارد''' – تنبیه باید متضمن درد باشد و اگر درآن دردی نباشد تنبیه حساب نمی شود. بنا براین والدین باید این مسئله را حقیقت مسلمی بدانند که در تنبیه باید آثاردرد ومقصودازآن تنبه‌طفل باشد. یک قانون را باید سرمشق قرار داد. تنبیه بدنی باید خیلی تیز و مختصر و انعکاس اثری را ایجاد کنند. این قوه انعکاس اثر که طبیعت ثانوی طفل از آن پیدا میشود مهمترین طرز تدریس و دانش آموزی بطفل‌است. خوش بختانه بدن طفل مخصوصاً در قسمت ساختمان اعصاب تجهیزات طبیعیه ای را داراست که خود بخود از آثار المناک هر چه باشد بدن را دور میسازد و سلسله اعصاب مزبور درموقع خطر منتظر صدور امر عقل نمی شود بلکه خود بخود بدن را ازخطر دور میسازد. مثلا اگر انگشت طفل به‌بخاری داغ بخورد دست فوراً عقب‌میرود. این یک نمونه‌ای ازهمان انعکاس است. در موقع دیگر هم که طفل بخاری را می بیند نظر به آنکه آثار
{{سصم||۶۵|}}
درد در او باقی مانده‌است دستش را بی‌اختیار عقب میبرد واو انکه بخاری هم سرد باشد. منظره بخاری برای وحشت او کافی‌است با آنکه آثار داغی حتی گرمی‌هم در آن مشهودنیست. این‌حالت که عبارت از کناره گیری و فرار طفل ازچیزهای موذی‌است حالت ثانوی اومیباشد که در نتیجه تنبیه‌بعمل‌آمده‌است. دکتر جان. ب. واطسن یک بچه‌ایرا مثل میزند که از رؤیت خرگوش متوحش میشد. چون در بدو امر منظره خرگوش باعث هول و هراس او شده بود دیگر از مشاهده موش سک و گربه و حتی قالی ضخیم پر پشم می‌ترسید. حالت ثانوی آن طفل درنتیجه مشاهده منظره‌های تلقین‌الکراهة درست شده بود.

'''غرض از آزار چیست؟''' – اگر برای تنبه‌طفل وقتیکه دست‌درازی بیجامیکند سیلی بصورتش میزنید دردآن باید آنقدر باقی‌باشد که بار دیگر ازدست درازی بیجا قهراً پرهیزکنند و بترسد. درد تنبیه یک منظور مفید وعملی را ایجاد میکند وآن حالت ثانوی است یعنی باید شرط اساسی تنبیه راهمین منظور قرار بدهیم و الا تنبیه اگر از روی غرض و آزار عمدی طفل‌باشد نتیجه وخیمی دارد. مسئله تنبیه یادرد آنی الاثر دو سؤال را پیش میاورد ۱ – بهترین شکل آن کدام است ۲ – این عمل را تا چه‌حد قائل شده و تا چند سالگی طفل آنرا اجرا کنیم؟

بندرت استعمال شلاق برای تنبیه طفل لازم میاید و اگر هم احیاناً لازم باشد باید بکف دست طفل زد.&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>e8vxs4gn4hxzvz5snjm30y5rgfp2so1</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 2, 1305 SH.pdf/۱۵</title>
    <ns>104</ns>
    <id>98025</id>
    <revision>
      <id>304961</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:35:11Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۶۶–۶۷</comment>
      <origin>304961</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4592" sha1="r0036lxi7pgnj624d6b4gxr0kphrn1c" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۶۶|}}
'''تحدید سن برای تنبیه''' – اشکال اغلب والدین در اینجاست که نمی دانند در چه سني شروع به تنبیه و تربیت طفل کنند و هم آنکه در چه موقع این سیاست را کنار بگذارند. جواب این سؤال بااختلاف احوال‌اطفال تفاوت میکند ولی اجمالا یک جواب مساعدی می توان باین سؤال دادکه اطفالیکه چندان بیهوش نیستند و ذکاوت متوسطی را دارا میباشند نه‌قبل از سن ۲ و نه بعد از ۸ باید سیاست شوند. شاید تنبیه طفل در سن ۲ سالگی قدری بنظر رکیک و خارج از انصاف بیاید ولی نظر بپاره ای پیش آمد ها و عوارضیکه قاعده و حدود معینی ندارند گاهی تنبیه قبل از سن دو سالگی هم لازم میشود. مثلا طفل چهارده ماهه ای که تازه دندان هایش بیرون آمده است گردن مادر خود را گاز میگیرد اگر مادر در وهلهٔ اول گاز کوچکی از گردن طفل بگیرد که قدری اسباب درد و زحمت طفل بشود ممکن است بالمره طفل از گاز گرفتن پرهیز کند ولی حیف که بعضی از مادران از شدت دلسوزی یا بعبارت دیگر نا فهمی فقط به تهدید و تخویف راضی میشوند و کوچکترین تنبیهی را درحق او روا نمیدارند. تهدید بی عمل نتیجه ای ندارد چرا که طفل بدروغ شما عادت کرده هم دروغگو شده و هم بر جسارتش افزوده میشود. بطفلی میگوئید اگر فلان‌کار را بکنی کتکت میزنم. البته طفل چون مزه کتک‌را نچشیده نمی فهمد که چیست تهدید بظاهر هم که اثری ندارد بنا بر این از این تهدید ثمری جز جسارت و دروغگوئی گرفته نمی شود. در اولین لحظه‌ای که طفل اشتباهی میکند باید تنبیه بشود تهدید تنها فایده‌ای ندارد. روزی دختر چهارساله‌ای از مادرش سؤالی کرد. مادرش برای روشن کردن ذهن
{{سصم||۶۷|}}
طفل جواب واضحی داد ولی دختر پس از سکوت مادر سؤال را از سر میگرفت. مادرش او را تهدید به کتک کرد. ولی باز دختر سؤال را از سر گرفت وباز مادر به تهدید پرداخت. دختر جری تر شده و اسباب زحمت مادر را فراهم کرد. اگر در اولین وحله اورا با یک تنبیه یا کف دستی میزد کار باینجا نمی کشید.

'''تنبیه آنی الاثر خیلی مفید است''' – بهترین شکل این نوع تنبیه توبیخ – سرزنش و محروم کردن طفل است از چیزهائیکه درنظرطفل عزیز و گرانمایه است. تنبیه مؤثری هم باز در نظر دارم که آن مؤثر تر از همه اینهاست وآن اینست که به‌محض آنکه طفل سر ازاطاعت مادر بپیچید اورا بایدبرختخواب برده و بخواباند با آنکه تمام این تنبیهات مختصر است و بر حسب ظاهر زود تمام میشود ولی چون طفل را چند دقیقه ای از خوشی باز میدارد وفی‌الواقع اسباب ناراحتی موقتی طفل را فراهم میکنند ولی فایدهٔ مطلوبی را در بر دارد. مقصود از تنبیه اینست که در طفل تغییر عادت داده و رویه های ناپسند را از اخلاق او بیرون کنند. پس بنا براین مادرانی که در پرورش اطفال بطور صحیح و متناسب دقتی نمی کنند در فردای بزرگی اولادشان حرکات نا هنجار آنها را نباید مورد ملامت قرار دهند بلکه باید بقصور خود اذعان کرده و خود را ملامت کنند که طفل را از اول بار آورده اند.

{{شعر}}
{{ب|خشت اول چون نهد معمار کج|تا به آخر می رود دیوار کج}}
{{پایان شعر}}

{| style=&quot;width:100%&quot;
| style=&quot;text-align:right&quot; | بقیه دارد
| style=&quot;text-align:left&quot; | مهرانگیز پیشداد
|}&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>r0036lxi7pgnj624d6b4gxr0kphrn1c</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 2, 1305 SH.pdf/۱۶</title>
    <ns>104</ns>
    <id>98026</id>
    <revision>
      <id>304962</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:35:14Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۶۸–۶۸</comment>
      <origin>304962</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4636" sha1="lhke0bjwi2ozpm50lltfxtvohocfips" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۶۸|}}
بقیه ازشماره قبل

{{چپ|بقلم میسز مکداول دکترامریکائی}}

{{و|{{بزرگتر|'''قبل از تولد طفل'''}}}}

در شمارهٔ گذشته تذکر داده شد که حامله گی یک امر طبیعی است ولی البته نباید نسبت بان بی اعتنا و لاقید بود بلکه باید حتی‌المقدور متوجه و مواظب بود تولد طفل هم همین طور است

زائیدن اگرچه یک حالت طبیعی است اما بعضی موارد اهمیت زیادی را حائز است ونباید با کمال خونسردی تلقی کرد. این مسئله‌باندازهٔ مهم است که میتوان آن را نظیر عمل جراحی پنداشت. اغلب اوقات بی توجهی و بی اعتنائی بحدی باعث اذیت و عذاب مادر شده که منجربعمل جراحی و زحمات طاقت فرسا میشود.

در اینصورت نباید تصور کرد که زایاندن کار سهل و آسانی است و هرشخص بی اطلاعی میتواند این عمل‌را انجام دهد بلکه باید درتحت مراقبت قابله تحصیل کرده باشد که اطلاعی از تشریح و علم‌الابدان و جراحی و غیره داشته باشد.

تا پانزده سال قبل وضع حمل در اروپا و آمریکا بتوسط قابله‌هائی صورت میگرفت که اطلاعاتشان مانند قابله های ایرانی از روی امتحانات و تجربیات بود و تحصیلات عمیقه نداشتند اما در این پانزده سال اخیر قدمهای بزرگی برای محافظت زنان و اطفال در موقع وضع حمل برداشته شده که‌حتی‌المقدور جان مادران واطفال را ازخطرات مرک نجات‌میدهد.

در ممالکیکه عملیات جدید را اتخاذ نکرده اند هزاران اطفال در عرض سال از بی علمی و بی توجهی قابله های بی سواد تلف میشوند و بعضی اوقات بمناسبت طولانی ساختن وضع حمل اطفال مرده زائیده می
{{سصم||۶۸|}}
شوند در صورتیکه اگر در تحت معالجه قابله عالم قرار بگیرد طفل صحیح و سالم متولد میشود.

در سال هزاران زنان ازبی اطلاعی و بی مبالاتی قابله ها درنتیجهٔ شرف‌الدم تلف میشوند یا اینکه تا آخر عمرشان مریض و علیلند. سابقاً در اروپا و آمریکا قبل ازاتخاذ عملیات جدیده مادران باین بلایا مبتلا بودند وتلفات شدیدی میدادند اما حالیه درنتیجهٔ اقدامات و جدیت های اولیای امور صحی حتی‌المقدور از این بلایا و شدائد جلوگیری شده است. برای اینکه از این نوع جنایات جلوگیری شود در اول وحله طبیب حاذق امتحانات کافی از شخص حامله مینماید و نتیجهٔ تدقیقات خود را بقابله میگوید که آیا زاهو میتواند مدت مدیدی بزحمات وشدائد مقاومت کند یا خیر و اگر معلوم شود که جنین معیوب و یا تغییر شکل طبیعی داده در اینصورت زایاندن بتوسط قابله بی علم خالی از اشکال نیست. بلکه باید بتوسط طبیب متخصص و عملیات جدیده انجام یابد. در ولایات ایران مانند کاشان و کرمان که مؤسسات قالی بافی دائراست زنانیکه ساعات متمادی دریک‌جانشسته مشغول بافتن‌قالی‌میشوند درنتیجهٔ این‌نشستن وحرکت نکردن بالطبیعه تغییرفرم حاصل میکنند یعنی کمر خم شده ورحم ازحالت طبیعی خارج میشود. این زنان درموقع وضع حمل چون دسترس باطبای عالم ندارند زیر دست قابله های بی سواد تلف میشوند. در وحلهٔ ثانی وقتیکه زایاندن در تحت مراقبت یک طبیب متخصص است میتواند او را بیهوش کنند. در این عمل بعلاوه اینکه مساعدت کاملی نسبت بمادر شده است اگر با خطرات پاره شدن مصادف شود عملیاتش سهل و ساده خواهد بود:&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>lhke0bjwi2ozpm50lltfxtvohocfips</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 2, 1305 SH.pdf/۱۷</title>
    <ns>104</ns>
    <id>98027</id>
    <revision>
      <id>304963</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:35:16Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۷۰–۷۱</comment>
      <origin>304963</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4627" sha1="d3cmv4nl3s5dptphyzkmo7bbygrkoxe" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۷۰|}}
عملیات جدیدیکه در آمریکا اتخاذ شده این است که در موقع عملیات مخصوصاً در مورد سومی کاملا مراعات حفظ نظافت را مینماید و جداً از هر عفونت و کثافتی احتراز مینمایند. مثلا باید دستهای طبیب و هر آلتی که بکار برده میشود شسته وجوشیده وضد عفونی شده باشد همین طور که برای یک عمل جراحی کمال مواظبت را در نظافت مینمایند در موقع عملیات وضع حمل هم نظافت را مرعی میدارند.

در نتیجهٔ این احتیاطات و توجهات البته خطرات کمتر خواهدبود

در ایران چون بفوائد نظافت و ضد عفونی کردن پی نبرده اند اگر در نتیجهٔ بی احتیاطی میکروب خارجی داخل شده تولید امراض نماید جهتش را نوشیدن آب سرد میدانند در صورتیکه کثافت و عفونت تولید امراض مینماید. برتری و محسناتیکه عملیات جدیده برسومات قدیمه دارد این است که طبیب بواسطه استعمال اسبابهای مخصوصه مدت عملیات را مختصر میکنند.

یک قابله بی‌علم وسواد هیچوقت نمیتواند ازعهده برآید دراینصورت موقع زایاندن بچه مرده متولد شده و حیات مادر و طفل دستخوش‌نادانی و جهالت میشود.

بعضی اوقات اتفاق می افتد که طفل ظاهراً مرده متولد میشود در اینحال توجهات کاملی باید مرعی داشت و بطور حتم یک قابله بی‌اطلاعی هیچوقت قادر نیست که طفل را در درجه مخصوص نگاه داشته تنفس را عودت دهد اما یک طبیب حاذق میتواند بتوسط استعمال آب سرد و آب گرم و تنفس مصنوعی و اقدامات محرک و مهیج و غیره طفل را از مرک نجات بدهد. اتفاق دیگری هم ممکن است رخ دهد که معالجه اش فقط
{{سصم||۷۱|}}
بتوسط دکتر انجام میگیرد. در وقت زایاندن ممکن است پارگی پیدا شود در اینحال جراح او را با کمال مواظبت بخیه خواهد کرد اما اگر قابله باشد قادر نخواهد بود چه بسا مادرانیکه سالها بمناسبت این اتفاق مریض و رنجور میشوند. صرف نظر از توجهات زائیدن مراقبت تامی در موارد دیگر مانند دمل پستان یاجراحت ناف بچه یا فتق و غیره باید نمود. در اروپا و امریکا زنان حامله در موقع وضع حمل چناچه مریض برای عمل جراحی بمریضخانه‌مراجعه میکنند همین‌طور زنان‌زاهو بمریضخانه هائیکه‌مخصوص زنان تأسیس شده میروند.

در این مریضخانه ها مرضا را بکمال خوبی توجه و مواظبت مینمایند و هر نوع اسبابی و ادواتی که لازم باشد مهیا وحاضراست:

در ممالک متمدنه در نتیجهٔ این مواظبت وتوجهات هزاران مادران و طفلان در عرض سال از مرک نجات می یابند و هزاران زنان ازکسالت و رنجوری خلاص میشوند.

متأسفانه در ایران هیچ معمول نیست که زنان در موقع وضع‌حمل بمریضخانه مراجعه نمایند اگر این اقدام را معمول بدارند و در موقع لزوم یعنی در موقع وضع حمل بمریضخانه بروند فواید بیشماری خواهند داشت و هیچوقت بدون جهت و علت مریض نخواهند شد و طفل صحیح و سالم متولد خواهد شد. غالباً دیده میشود که زنان پس ازمراجعه‌کردن بقابله های بی علم و مصادف شدن ببلایای شدیده پس از اینکه از همه نوع معالجه خسته شدند بالاخره بمریضخانه میروند اما این موقع دیراست اگر در وحله اول بمریضخانه مراجعه نمایند و وضع حمل را مثل عمل فرض نمایند دچار اینگونه مخاطرات نخواهند شد.

{{چپ|ترجمهٔ ملوک شایان}}&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>d3cmv4nl3s5dptphyzkmo7bbygrkoxe</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 2, 1305 SH.pdf/۱۸</title>
    <ns>104</ns>
    <id>98028</id>
    <revision>
      <id>304964</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:35:19Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۷۳–۷۳</comment>
      <origin>304964</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4828" sha1="c2jwikg3uiot5a09tdl0x3t3ca0kn7h" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۷۳|}}
{| style=&quot;width:100%&quot;
| style=&quot;text-align:center&quot; | {{بزرگتر|'''امور مالی خانواده'''}}
| style=&quot;text-align:left&quot; | بقلم میسز بویس
|}

شمارهٔ گذشته در خصوص طرح بودجه و اهمیت آن درپیشرفت و اصلاح امور مالی‌خانواده شرحی داده و به شش مسئلهٔ عمده و مفیدی که اساس طرح بودجه روی آن‌است اشارهٔ کردیم. بطور خلاصه آن مسائل از اینقرارند مأمن، غذا، لباس، عملیات، ترقی، و تجملات. اغلب سؤال میشود که صدی چند عایدی خودرا بایستی برای هر یک از این مسائل خرج کرد؟

اشخاصی که تحصیلات و تجربیات کاملی در این موضوع کرده اند میگویند نمیتوان حد و مقدار معینی برای تناسب بودجه معین کرد ازاین جهة که تمام مخارج نسبت به میزان عایدی تغییر پیدا نمیکنند. ما میگوئیم مقداری که باید بمصرف خوراک برسد از ۲۵/۱۰۰ تا ۵۰/۱۰۰ است. برای مأمن در حدود ۲۵/۱۰۰، لباس ۱۵/۱۰۰ عملیات ۱۵/۱۰۰ برای ترقی و تجملات روی‌همرفته ۲۵/۱۰۰۰. اگر قدری تعمق کنیم بعضی مطالب در نظر ما روشن شده و بدانها پی می بریم. مثلا نسبت بخوراک هر قدر عایدی کم است مقداری که باید خرج خوراک شود نسبت آن بعایدی زیاد تراست و بالعکس هر قدر عایدی زیاد شود مقدار خرج برای غذا نسبت بعایدی کم‌است. مثلا اگر عایدی یک فامیل در ماه ۶۰ تومان‌است وخرج غذا ۲۰ تومان میزان خرج نسبت بعایدی ۳۳{{کوچک|۱/۳}} در صد یا ثلث عایدی است اگرعایدی همان فامیل به ۱۲۰ تومان برسد محققاً ایشان مشکل است میزان خرج غذارا به ۴۰ تومان یا دو مقابل خرج معمولی برسانند.

البته وقتیکه بعایدی افزوده شد بسایر مخارج از قبیل کرایه خانه
{{سصم||۷۳|}}
و خرج لباس هم افزوده میشود چونکه خانواده منزل و لباس بهتری می خواهند ولی نباید از حدود و میزان معینه تجاوز کرد. مسلماً هر قدر عایدی کمتر است مقداری که باید بصرف ترقی و تجمل و پس‌اندازی برسد کمتر میشود چونکه تمام پول برای تهیه خوراک و پوشاک و کرایه خانه مصرف میشود ولی وقتی بعایدی افزوده شد باید به آن قسمتی که به‌مصرف پیشرفت و ترقی میرسد افزوده شود.

شاید سؤال کنید چگونه میتوانیم مطمئن باشیم که خانواده‌ما مقدار معین و کافی صرف اینگونه مسائل میکنند؟ البته این مسئله دیگر مربوط بخود شما است و فقط بودجه میتواند در حل این مسئله بشما کمک کند. لازم است برای وضوح حقیقت و بیان مطلب یک بیک این مسائل را بدقت ملاحظه کرده و از خودتان سؤال کنید.

ا – مأمن – مثلا فرض کنید که خانوادهٔ شما در یک خانه اجارهٔ زندگی میکنند. آیا من برای یک خانه محقر فقط برای اینکه در خیابان مخصوصی‌باشم کرایه زیادی میدهم؟ البته خانه باید دارای هوای خوب، آفتاب گیر، اطاق باندازهٔ کفایت و راحت و خلوت، مجرای آبش تمیز، نه نزدیک حمام و طویله و سایر جایها که تولید مگس و کثافت میکنند باشد. در بعضی قسمتهای شهر خانه های بزرک و خوب و خوش آب و هوا، اطاقهای راحت و آب پاکیزه را میتوان با کرایه نازلی اجاره کرد حتی نزدیک بکار و ادارهٔ پدر خانواده هم باشد. باوصف این خانواده هائی‌وجود دارند که خانه های کوچک و ناراحت و کثیفی را درمحله های دیگربقیمت گراف فقط برای اینکه آن محله ها جدید و معموره تراست اجاره میکنند

اغلب یک خانه با این اصول اجاره میشود که بمدرسه نزدیک‌باشد زیرا برای یک بچه خیلی کوچک پیاده روی بیش از اندازه مشکل است&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>c2jwikg3uiot5a09tdl0x3t3ca0kn7h</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 2, 1305 SH.pdf/۱۹</title>
    <ns>104</ns>
    <id>98029</id>
    <revision>
      <id>304965</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:35:21Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۷۴–۷۵</comment>
      <origin>304965</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5007" sha1="hcl9dhanu8bq57mjzbltmux0309gdx3" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۷۴|}}
ولی یک بچه هشت و نه سالهٔ سالم میتواند روزی یک فرسخ پیاده برود و ضرری هم ندارد مخصوصاً وقتیکه لباس بچه کافی و مرتب شد، ورزش در هوای آزاد بچه را محکم و مزاجش را سالم نگاه میدارد. آیا من زیادکرایه میدهم یا کم؟

۲. غذا – خانواده باید غذای خوب و کافی و مقوی داشته باشد یعنی مقداری نان، گوشت اغذیه نشاسته (برنج و سیب زمینی) شیر، تخم مرغ، سبزی و میوه جات دارا باشد. آیا ما بیش از اندازه برای گوشت و روغن و شیرینی خرج میکنیم؟ آیا اغذیه مناسبتری هست که بتوان بجای اینها مصرف کرد ولی در مقابل همان اندازه تقویت‌گرفت؟ مثلا لوبیا بجای گوشت غذای بسیار خوبیست گردو و بادام واین‌قبیل چیزها روغن فراوانی دارند شیرگران‌است ولی برای اطفال بسیار لازم و مفید من جمله یکی از فواید آن این‌است که از پول طبیب کاسته میشود. نباید پول را صرف اغذیه رنگین کرد بلکه باید غذائی ترتیب‌داد که مزاج خانواده‌را سالم نگاه داشت تا با کمال میل و اشتهاء بخورند

۳ – لباس – این قسمت را باید خیلی با دقت مطالعه کرد چون این رسم که زیاده برحد اصراف میشود مبالغی خرج لباسهای میهمانی میکنند و بزودی از آن خسته شده کنار میگذارند و بلکه در بند لباسهای ساده و حسابی که بیشتر به درد احتیاج روزانه میخورد نیستند. آیا من‌وشوهرم زیاده از حد لزوم برای لباس خودمان و مبلغ مختصری برای لباس اطفال خرج میکنیم؟ آیا خریدن گفش‌های ارزان برای اطفال مقرون بصرفه است آیا لباس ابریشمین برای بچه خریدن از زیاده روی نیست؟ چونکه پارچه ابریشمی شسته نمیشود بلکه بزودی کثیف شده و دورانداخته میشود. آیا
{{سصم||۷۵|}}
ما باید مطیع تبدیل مد باشیم یا اینکه عقل خودمانرا در کارها مدرک قرار بدهیم؟ این‌ترتیب خرج کردن برای لباس بکلی‌صورت برآورد مارا تغییرمیدهد.

۴ – عملیات – در تحت این عنوان ما مخارج مختلفی نوشته ایم مثل حقوق نوکر و کلفت سوخت و روشنائی تلفون و جاروب و صابون، سفیدگری ظروف و اثاثیه که باید متدرجاً تبدیل‌یابند مثل فرش، پرده و سایرلوازمات درچه موارد ما میتوانیم کمتر و در چه مواقع بیشتر و مقرون بصرفه خرج کنیم؟ آیا من دو کلفت بیکاره را با حقوق کم نگاهداشته ام در صورتیکه میتوان یک خدمتکار زرنک کار آمد را با حقوق بیشتری نگاهداشت واز حیث خوراکشان صرفه جزئی کرد؟ چراغهای خانه من یکساعت بیش‌ازغروب روشن میشوند و هرشب یک ثلث یا یک ربع نفت بیش از حدلزوم مصرف میشود؟ آیا من نفت را درپائیز که موقع ارزانی نفت است میخرم؟ حقیقتاً گرم کردن اطاق باکرسی صرفه دارد یا با بخاری وقتیکه قیمت لحاف وپتو و پشتی و سایر لوازمات کرسی را حساب کنیم؟ وقتیکه برای خانه مبل واثاثیه میخرم آیا دقت میکنم که‌اثاثیهٔ محکم‌وبادوام بخرم‌نه چیزهائی که‌ظاهر قشنک دارند ولی درسرچند ماه ازصورت افتاده ونمیتوان‌استعمال کرد؟

۵. ترقی – پس‌انداز فامیل هم درجزو مبلغ‌است که اینجا برآورد میشود (این خود مسئله جداگانه‌ایست که بعدها در خصوص آن صحبت خواهیم کرد مخصوصاً رئیس کل مالیه در آن باب خواهد نوشت) بعلاوه تحصیل اطفال موسیقی کتاب ومجله روزنامه انفاق هدایا تفریحات و ایام تعطیل مخارج حفظ‌الصحه (دکتر دندانساز دوا) وخرج پست وتلگراف برای هر چیزی که وسعت بحیات میدهد. خرج کردن پول در راه پیشرفت و ترقی دلچسب ترین قسمت امورمالی خانه بشمارمیرود برای اینکه مبلغی&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>hcl9dhanu8bq57mjzbltmux0309gdx3</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 2, 1305 SH.pdf/۲۰</title>
    <ns>104</ns>
    <id>98030</id>
    <revision>
      <id>304966</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:35:23Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۷۶–۷۷</comment>
      <origin>304966</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5023" sha1="ax2np16x7pnazm5xyavy51ylvf4x2gp" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۷۶|}}
که دراین راه خرج میکنیم وچگونگی خرج کردن این مبلغ در مقابل نظریات ما صورت امور خانوادگی میگیرد. اغلب اینهائی که ذکر کردیم میتوانیم انجام دهیم وداشته‌باشیم اگر ترتیب صحیحی برای آنها قائل شویم. انسان همانطور که دارای قوهٔ جسمانی است دارای قوه عقلانی و روحانی هم میباشد و شریفتر از این است که تمامش براحتی جسمانی بپردازد. اگر نظریات خانواده خیلی بلنداست و بودجه کفایت برآوردن تمام حاجات را نمیکنند اهل خانه باید لوازمات روحانی و دماغی را مقدم بدارند و گمان میکنم ارزش اینرا دارد که انسان قدری راحتی زایل شدنی جسمانی را فدای اینراه کنند. اگر پول من کفایت کرایه درشگه و آبونه مجله‌را نمیکنند بهتر اینست که پیاده راه رفته و با آن مبلغ پست افتاده کتاب و مجلهٔ خریده تا در شب مشغله و تفریح دماغی داشته باشیم.

۶ – تجملات – در تحت این‌عنوان چیزهائیرا میگذاریم که هیچ لزومی ندارند و فقط برای این خریداری میکنیم که حس خود نمائی و خود پسندی خود را جواب گوئیم. ما عموماً هوسها و آرزوهائی داریم که نه جزو لوازمات و نه مایه ترقی بشمار میایند بلکه باید بعقل خود رجوع کرده و انصاف بدهیم که اینها جزو تجملاتند یا خیر. مثلا اتومبیل البته برای یک دکتر یا یک شخص کاری که رفت و آمدش زیاد است لازم ولی برای دیگری شاید فقط اسباب تفریح است. اگر مادر سایر قسمتهای بودجه نسبت بخود و خانواده خود بی اعتدالی کرده ایم باید در این قسمت تجملات خیلی توجه و دقت کنیم. پس شما اصول مسئله امور مالی‌خانواده را فراموش نکنید که سلامتی و استقامت خانواده تحصیلاتش، خوشی و مسرتش، اندوخته اش بسته بمقدار عایدی نیست بلکه بسته بتقسیمات و چگونگی خرج شدن عایدی است.

{{چپ|ترجمهٔ م. جلالی}}
{{سصم||۷۷|}}
{{و|{{بزرگتر|'''محیط رنج وتعب'''}}}}

عساکر سپید صبح خیام تاریک فام شب را مغلوب نموده و صفحه سیاه آسمان را نیلگون کرده، نسیم ملایمی از اطراف بر روی شاخه‌های لطیف درختان وزیده و برگهای گل را که با قطرات الماس گون شبنم، خود را شست وشو داده، خودآرائی و زیب وزینت نموده اند از پیراهن سبز رنک مادرانه خارج نموده تا عاشقان بی قرار خود را بیش از این منتظر نگذارند. اسیران عشق با الحان و اصوات ملیح اطراف محبوبه های خود پریده با چشمان پر از اشعهٔ عشق و عاطفه بانها نظر افکنده دلربائی مینمایند. آواز و سرودهای آنها با نوسانات شاخه های درختان زیر و بم تشکیل داده کنسرت میدهند. آه طبیعت چقدر جذاب و دلربا هستی! اگر ظلم وخیانت افراد بشر نبود اگر خودبینی، خودپرستی، و خودنمائی در این دنیای قشنک حکمفرما نمیشد با آن قلب راحتی که هر کس دارا میشد و با این زیبائی طبیعی انسان دارای چه‌سعادتی میشد! باری بهمان تناسبی که خورشید اشعه طلائی خودرا مانند نیزه های سرخ فام باطراف برای محافظت خود از مظالم بشری پراکنده مینمود بهمان تناسب برروشنی و طراوت هوا افزوده میشد. طراوت و قشنگی صبح مرا از خودبیخود کرده خواستم از اطاق خارج شده بوسط دشت نظر افکنم. دیدم که غنچه های بنفشه هم در اطراف جوی از روزنه چادر لعل فام مادر خود برای تماشای طبیعت سر برون آورده نکهت روح پرور وروایح عطرآگین خود را بر اطراف پراکنده مینمایند. سکوت وحشت انگیزی اطراف مرا فرا گرفته بود، فقط گاهی صدای پرندگان کوچک که به تسبیح خالق خود مشغول بودند شنیده میشد، در انتهای دشت زمردین دستهٔ از&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>ax2np16x7pnazm5xyavy51ylvf4x2gp</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 2, 1305 SH.pdf/۲۱</title>
    <ns>104</ns>
    <id>98031</id>
    <revision>
      <id>304967</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:35:26Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۷۸–۷۹</comment>
      <origin>304967</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4805" sha1="mbk3vdblgbknuscja9ol1lkihb84flu" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۷۸|}}
درختان سرو در کنار جوی آب مقابل کوه صف کشیده ومانند دوشیزگان جوانی برای بردن آب بنظر میامدند.

در زیر یکی از این درختان دختر جوانی دیده میشد که تنها با حالتی محزون نشسته مشغول راز و نیاز وگریه و تضرع بود. خواستم‌قدمی پیش گذاشته از حالت او سؤال نمایم. چون نزدیک شدم صدای نحیفی شنیدم که میگفت «آه از محیط پر رنج والم، فریاد از محیط پر محنت و تعب. ای طبیعت تو مرا درآغوش بگیر و ای نسیم فرح بخش تو مرا بر دار و ای نسیم فرح بخش تو مرا بطرف ابر های سرخ فام که بر روی صفحه آسمان شناگرند پرتاب کن. آه که از مظالم بشر به‌تنگ‌آمده و از زندگانی خود سیر شدم. آیا در تمام صفحهٔ زمین زنان بدین‌حال و روزند یا فقط در این سر زمین بدبختی! آه آیا در این صبح چند نفر از همجنسان من قلبی پریشان و روحی افسرده مثل من دارند؟! ای مادر مهربان قشنک طبیعت دست قوی برسان تا داد مظلومان را از این جنس بی رحم و عاطفه بستاند آه کاش خلقت من با یکی از این اطفال طبیعت عوض میشد چقدر خوشحال است این غنچه بنفشه و سنبل که عمرش کوتاه است و در محیطی خلق شده که مثل غنچه های نوع بشر بدستیاری تیغ های بی رحم مجروح و افسرده نمیشوند.» از استماع این ناله های جگر خراش و این منظره غم انگیز که بارهای غم و محن در قلبم داخل نموده بخود جرأت داده جلو رفتم. دیدم دخترکی جوان با چشمان جذاب ولی از شدت گریه سرخ و لبهای قشنک که به غنچه‌های گل‌سرخ مقابلش بی شباهت نبود اما رنک رخسارش از زجر و محنت بیرنک و پریده بنظر میامد روی سبزه ها زانو زده و با حالت پریشانی نشسته از او سبب رنج
{{سصم||۷۹|}}
و محنتش را سؤال نمودم اول شروع بگریه نمود وپس از دلداری ومحبتی که از من دید اظهار نمود:

دوسال پیش موقعیکه تحصیلات مدرسه ام خاتمه یافت جوانی‌طالب همسری من شد روزها بخواستکاری من فرستاد ولی چون من تصمیم گرفته بودم که با این وضعیات شوم و طریق ازدواج تمام عمر مجرد و تنها بسر برم بهمسری او رضا ندادم اما چون او خودش را شخص متجدد و عالم معرفی نمود با اصرار و التماس زیاد مرا راضی نمودند و تا مدت ششماه هم بعد از عروسی با من با کمال خوبی بسر برده اظهار عشق و علاقه مخصوصی مینمود تا اینکه مرا اسیر دام عشق و محبت خودش کرد او را قلباً دوست میداشتم و ساعاتی که با او بسر میبردم بهترین ساعات عمرمن بود. یک سال ونیم پس از عروسی دختر قشنگی در این دنیای پر رنج و محنت بوجود آوردم. از آن به بعد شوهرم را نسبت بخود سرد دیده و گاه گاهی کلماتی که حمل بر توهین و تحقیر من بود استعمال مینمود. بعضی اوقات محبت و احترامی که سابقاً نسبت بمن رعایت مینمود به نظر او میاوردم دلیل تغییر اخلاق او را میپرسیدم روزی در جواب من گفت مگر من مجبورم تا عمر دارم با تو بسر برم شوهر که نکردم زن گرفتم. من که منتظر این قبیل حرفها نبودم بطریق تهدید گفتم اگر بیش ازاین بمن توهین وتحقیر نمائی به پدرم گفته وقطع علاقه عشق و محبت مینمایم فوراً بطور بی اعتنائی گفت مگر من ازپدرت میترسم بچه‌را بدایه بسپارروزی دو قران خرجی بتو میدهم و از خانهٔ من خارج شو زیرا که من مدتیست دل از تو برکنده‌ام و دو محبت که در یک قلب نمیگنجد تو اگر دختر جوانی که مرا میپرستد به بینی بمن حق میدهی او کجا و تو کجا!!&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>mbk3vdblgbknuscja9ol1lkihb84flu</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 2, 1305 SH.pdf/۲۲</title>
    <ns>104</ns>
    <id>98032</id>
    <revision>
      <id>304968</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:35:28Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۸۰</comment>
      <origin>304968</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2287" sha1="hi7v5gonx19e8t2x51l4yi5mxpgxzvn" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۸۰|}}
من از شنیدن این سخن مبهوت شده نزدیک بود دست برده قلبم را ازجا برکنم از شدت خشم و غضب نمیدانستم چکنم بکدام دادرسی پناه برم. فوراً چادر سر کرده از خانه بیرون شدم وبسوی خانه پدرم روانه گردیدم. چون خانواده من از قضیه مطلع شدند بمن امر کردند که طلاق برای خانوادهٔ نجیب مثل ما ننک و عیب‌است زن نجیب باید هرطوری هست با شوهرش بسازد و مطیع باشد هرچه تضرع کردم که بفرستند بچه ام را بیاورند پدرم گفت بچه خانه پدرش باشد تا او بفرستد و برای خاطر بچه هم شده تورا ببرد. آه دو روزاست که این‌اتفاق افتاده و ازجگرگوشه عزیزم دور و از خانه و زندگیم آواره هستم دیروز عصری شنیدم که در همان خانهٔ که من بودم همان دختریکه باو اظهار علاقه کرد برده است و امروز میل دارند برای گردش با هم بطرف شمیران بیایند.» این چند کلمه آخر را با صدای گرفته و حالتی محزون ادا کرده صورت را با دو دست از من مخفی نمود شروع بگریه و ناله های جگر خراش که از اعماق قلب سوزانش خارج میشد نمود.

در این هنگام دختر چشمان خود پاک نموده گفت آه دیر شد من بکسی نگفتم که اینجا میایم فقط دیوانه وار و از شدت غم و اندوه و پریشانی بدین مکان آمدم تا درد دل خود را با گلها و مرغان گفته و آنها را از اندوه و طالع شوم خود آگاه نمایم پس بر خواسته و بطرف باغی که در انتهای درختان مقابل واقع شده بود روان گردید. من از مشاهده آن حال و استماع آنچه برآندختر بیچاره گذشته بود مات و مبهوت مانده بودم وبر این سیه روزی نسوان در عجب!

{{چپ|عفت سمیعیان}}&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>hi7v5gonx19e8t2x51l4yi5mxpgxzvn</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 4, 1306 SH.pdf</title>
    <ns>106</ns>
    <id>98033</id>
    <revision>
      <id>304969</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:35:33Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>ساخت فهرست برای عالم نسوان، سال هفتم، شمارهٔ چهارم (۱۳۰۶)</comment>
      <origin>304969</origin>
      <model>proofread-index</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="1181" sha1="a91d37hbih0phs3sm5jx0g29bpu70w4" xml:space="preserve">{{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template
|type=مجله
|Title=عالم نسوان
|Volume=سال هفتم، شمارهٔ چهارم
|Author=
|Translator=
|Editor=
|School=
|Publisher=
|Address=تهران
|Year=۱۳۰۶ خورشیدی
|Key=
|Source=pdf
|Image=1
|Progress=C
|Pages=&lt;pagelist
1=جلد
2=-
3=۱۲۲–۱۲۳
4=۱۲۴–۱۲۵
5=۱۲۶–۱۲۷
6=۱۲۸–۱۲۹
7=۱۳۰–۱۳۱
8=۱۳۲–۱۳۵
9=۱۳۶–۱۳۷
10=۱۳۸–۱۳۹
11=۱۴۰–۱۴۱
12=۱۴۲–۱۴۳
13=۱۴۴–۱۴۵
14=۱۴۶–۱۴۷
15=۱۴۸–۱۴۹
16=۱۵۰–۱۵۱
17=۱۵۲–۱۵۳
18=۱۵۴–۱۵۵
19=۱۵۶–۱۵۷
20=۱۵۸–۱۵۹
21=۱۶۰
/&gt;
|Volumes=[[عالم نسوان]]
|Remarks=نشر: مجمع فارغ‌التحصیلان مدرسهٔ اناثیهٔ امریکایی (ایران بیت‌ئیل)، تهران. بیشتر برگه‌های این پرونده دو صفحهٔ روبه‌روی مجله را در بر دارند؛ برچسب هر برگه شمارهٔ صفحه‌های چاپی آن است.

در این اسکن صفحه‌های ۱۳۳ و ۱۳۴ (یک برگ) نیست: صفحهٔ ۱۳۲ با امضای مقالهٔ «موجب نوبه» پایان می‌یابد و صفحهٔ ۱۳۵ با مقالهٔ «مری کست» آغاز می‌شود، و در فهرست مندرجات هم بند ۴ میان این دو نیامده است.
|Width=
|Css=
|Header=
|Footer=
}}</text>
      <sha1>a91d37hbih0phs3sm5jx0g29bpu70w4</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 4, 1306 SH.pdf/۱</title>
    <ns>104</ns>
    <id>98034</id>
    <revision>
      <id>304970</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:35:35Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ جلد</comment>
      <origin>304970</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="1891" sha1="0hrojdxbtxwi0jdnyryjvts199t97wt" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||جلد|}}
{| style=&quot;width:100%&quot;
| style=&quot;vertical-align:top; width:50%&quot; |
{{و|{{بزرگتر|{{بزرگتر|'''عالم نسوان'''}}}}}}
| style=&quot;vertical-align:top; width:50%&quot; |
صاحب امتیاز: نوابه خانم صفوی

محل اداره: مدرسهٔ اناثیهٔ آمریکائی

(خیابان قوام‌السلطنه)

مکاتیب بعنوان (مجلهٔ عالم نسوان) باشد
|}

{| style=&quot;width:100%&quot;
| سال هفتم || فروردین ماه ۱۳۰۶ مارس ۱۹۲۷ || شمارهٔ چهارم
|}

{{و|در تحت نظر ریاست مدرسه عالی اناثیه آمریکائی}}

{{و|{{بزرگتر|'''فهرست مندرجات'''}}}}

{| class=&quot;wikitable&quot; style=&quot;margin:auto&quot;
| ۱ – همه کارهارا مادر میکند || عفت سمیعیان
|-
| ۲ – اطلاعات علمی شما بچه درجه‌است || احمد نخستین
|-
| ۳ – موجب نوبه || دکترقدسی عضومؤسسه پاستور
|-
| ۵ – مری کست (نقاشه معروفه) || ترجمهٔ اختر خانم وزیری
|-
| ۶ – جهانا || منوچهری دامغانی
|-
| ۷ – خوابیدن دراطاق با بچه || شمس‌النهار حجازی
|-
| ۸ – خرید ازنقطه نظر خانه داری || خ. ستوده
|-
| ۹ – عمر بگذشت و بمردیم در این کنج قفس || دلشاد خانم
|-
| ۱۰ – از مکاتیب وارده || ر. ک.
|-
| ۱۱ – انتقاد || فریدون نوشیروان – کیامنش
|-
| ۱۲ – شیردادن بچه بایستانک درسال اول || ترجمه مهر تاج رخشان
|-
| ۱۳ – اخبار ترقیات نسوان || ترجمه عفت خانم سمیعیان
|}

{{و|مطبعه «فاروش» طهران}}

{{و|'''تک فروشی – کتابخانه های طهران و شرق در خیابان لاله زار'''}}&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>0hrojdxbtxwi0jdnyryjvts199t97wt</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 4, 1306 SH.pdf/۲</title>
    <ns>104</ns>
    <id>98035</id>
    <revision>
      <id>304971</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:35:38Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ -–-</comment>
      <origin>304971</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5492" sha1="o7umhoizfc2ebo6qhcqpx6ntxbrn5d3" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||-|}}
{{و|{{بزرگتر|{{بزرگتر|'''اعتذار'''}}}}}}

{{و|تعویق افتادن این شماره بعلت تصادف عید و تعطیل مطابع بود کارکنان مجله از قارئین گرام معذرت می طلبند.}}

{{و|{{بزرگتر|'''ایرانشهر را بخوانید'''}}}}

اگر اهل عرفان هستید، اگر طالب ادبیات هستید، اگر جویای راه زندگی هستید و اگر میخواهید یک مجلهٔ مفید و علمی داشته باشید و درمقابل پول خودتان یک مشت اطلاع خریده باشید، مجله ایرانشهر را بخوانید ما وسائل خوبی برای شما تهیه کرده‌ایم.

اگر شاگرد مدرسه باشید عالم نسوان و ایرانشهر را ۴۵ قران با شما محسوب میداریم چنانچه یک مشترک نقد بما معرفی کنید یکی ازسلسله انتشارات آنرا برای شما میفرستیم. آدرس ایرانشهر از این قرار است

{{و|Iranschähr Berlin-Grunewald. Friedrichsuherstr 37}}

{| style=&quot;width:100%&quot;
| style=&quot;vertical-align:top; width:50%&quot; |
{{و|{{بزرگتر|'''وکلای ما در ولایات'''}}}}

اصفهان: میرزا نصرالله ایزدی مدیر تجارتخانه و دواخانه ایزدی

بارفروش – آقای بدخشان قائمقامی

بروجرد: آقای میرعباسخان حجازی

تبریز: اداره عنکبوت و مدیره مدرسه دوشیزگان دولتی

خمین: آقای میرزا زین‌العابدین خان رئیس پست

رشت: خانم نشاط‌الدوله، مدیرهٔ مدرسه دوشیزگان دولتی

رفسنجان – تجارتخانه مرشد زاده

سمنان – آقای دکتر میرزا علیخان حافظی

ساری: تجارتخانه مهدوی

سبزوار: میرزا عبدالحسین خان صبیمی جندقی

شیراز – آقای میرزا هادی خان سیالو

عراق: میرزا نصرالله خان نقاش ادارهٔ آلمانی

قزوین – دواخانه بن مارشه

کرمان: آقای میرزا جواد خان مهین عضو مالیه

کرمانشاه: آقای مدیر کتابخانه خلق

مشهد: اداره جریدهٔ صاعقه شرق

ملایر: میسز واطسن و آقای میرزا اسمعیل خان وثوقی

مرند: میرزا ایدالله خان حشمت رئیس دوایر مالیه مرند

همدان: میس دولتل مدرسه دخترانهٔ آمریکائی

یزد: میس ایدن مدرسهٔ انکلیسی
| style=&quot;vertical-align:top; width:50%&quot; |
{{و|{{بزرگتر|'''عالم نسوان'''}}}}

{{و|مجله ایست مصور علمی، اخلاقی، فنی و ادبی که با ایمان و عشق مسلک برای بیداری و آگاهی زنان هرماه در چهل صفحه منتشر میشود}}

{{و|―――}}

{{و|'''وجه اشتراک سالیانه'''}}

{| style=&quot;margin:auto&quot;
| طهران || ۱۵ قران
|-
| ولایات || ۱۸ »
|-
| خارجه || معادل ۲۰ »
|}

{{و|یک نسخه درطهران سی شاهی و در ولایات دوقران است}}

{{و|―――}}

مشترکینی که بعد از سوم هر ماه فرنگی در طهران مجله بانها نمیرسد باداره اطلاع دهند زیرا در صورت دیگر حق اعتراض ندارند
|}
{{سصم||-|}}
{{و|{{بزرگتر|{{بزرگتر|'''عالم نسوان'''}}}}}}

{| style=&quot;width:100%&quot;
| سال هفتم || فروردین ماه ۱۳۰۶ || شمارهٔ چهارم
|}

{{و|{{بزرگتر|'''همهٔ کار ها را مادر میکند'''}}}}

که و در کجا گفته‌اند تمام تقصیرها با مادر است، فلان دزد که سیأت اعمالش اورا بپای دار میکشاند و کیفر اعمالش را با جان خود خریداری میکند در نتیجهٔ تعلیم و تربیت مادرش نیست. آن مادر سیه‌روز کجا میخواست فرزندش دزد بشود مگر او میدانست که عاقبت اینکار باینجا میکشد؟ حقیقة نه! زیرا که مادر بچه خود را دوست میدارد و بانچه دردماغ و قوه مدرکه او نهاده وودیعه گذاشته‌اند اولاد خود را با عشق و محبت بار میاورد و آن قواعد و نکات را باو تلقین میکند. دزدی آن جوان تقصیر مادرش نبود، مادر نمیدانست که نباید بچه را لوس و خود رو بار آورد و حتی از مدرسه رفتنش مانع شود و درنتیجه هزاران بلایا را از روی نادانی و بیخردی بروز دلبند وارد آورد. با جزئی دقتی میتوان ادعا کرد تنها جهالت بود که مادر را از ادای وظیفه باز داشت و بالاخره دلبند خود را بر چوبه دار معلق و آویزان دید! بیچاره مادر.

اگر من بخواهم درمیدان وارد شده و برمقالهٔ «تمام تقصیر با اوست» حمله کنم خواهند گفت تعصب و جانبداری از طبقهٔ خویشتن مرا وادارمیکند ولی من میدانم که محرک درونی من اصول خود خواهی و جانبداری هست&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>o7umhoizfc2ebo6qhcqpx6ntxbrn5d3</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 4, 1306 SH.pdf/۳</title>
    <ns>104</ns>
    <id>98036</id>
    <revision>
      <id>304972</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:35:40Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۱۲۲–۱۲۳</comment>
      <origin>304972</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4780" sha1="ox3mkaw7z37jvnrqm4zly894ytfyjt2" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۱۲۲|}}
حالا اگر بگوئیم مادر تقصیر نداشت ازروی تأمل در اصل مطلب و ملاحظه از حقیقت است و بس.

آری، مادر مقصر نیست زیرا مادر بانچه در بساط و توشه دارد فرزند خود را بار میاورد و خوراک میدهد تا جائی که اورا برای میدان مبارزه حیاتی آماده میکند. مادر با کمال و تحصیل کرده جوان شجاع وطن پرست و نترس و بالعکس مادر نادان اولاد سست طبیعت و بی پایه و شاید بالاخره دزد بار میاورد. پس مؤسس آن دزدی ها حقیقة جهالت و نادانی مادر بود و از همین جهة است که طرفداران تربیت و تمدن حقیقی مدعیند بایستی مادران با سواد بجامعهٔ تقدیم کرد تا اولاد متین بار آورده و آنها را موافق اصول اخلاق تربیت نمایند. ناپلئون نابغهٔ معروف فرانسوی در این مورد چه میگوید؟ آیا اظهار او مدرکی برای اثبات ادعای من نمیشود؟

زن که تاج آفرینش و خلقت است دایه و مربی اطفال است پس آیا انصاف است کسی باو متعرض شده و در مقابل او را تهدید کند! من در اینمقاله ادعا میکنم همه‌را مادر میکند خوب یا بد بعهدهٔ اوست بعلت آنکه آنچه بروز دهیم و آنچه برای دنیای فردای خود ذخیره کنیم ازسر پنجهٔ مادران خود یاد میگیریم و آنچه نمایش دهیم اثر افکار آنهاست در آن مقاله نویسنده حکایت دزدی را برای اثبات ادعای خود بمیان آورده بود اما من در این مقاله خانوادهٔ شرافتمندی را برای نمونه شاهد میاورم تابدانند مادر قابل و تحصیل کرده چگونه فرزند تربیت میکند و درصباوت چه درس اخلاقی بدماغ لطیف آنها بار میکند. باید اقرار کرد که مادر ما را در ملک تقوی هدایت میکند و بشاهراه ترقی و اعتلاء میکشانند.
{{سصم||۱۲۳|}}
تقریباً از بیست سال قبل تا بیست سال بعد از جنک داخلی آمریکا مردی (۱) دارای اعتبار کافی و سرمایهٔ قابلی بود اما بعد از خاتمه جنک در اوضاع کار او ورشکستگی حادث شد. اداره دیون و محاکم تجارت در رفتار و طرز معاملاتش عللی که موجب عقوبت او باشد نیافتند زیرا این مرد شرافتمند و درست وجوه مردم‌را قبلا تقاضا نکرده بلکه صیت اعمالش او را مشهور ساخته بود که مردم نقد خود را بدو سپردند. او بهیچکس خیانت نکرده بود، در حساب و معامله کسی از او مغبون نشد و شکایتی نداشت، مال کسی را بالا نکشیده بود اما یک اتفاق واقع شده بود و آن این بود که قطع روابط تجارت و تنکی حوصلهٔ اوضاع کسب دستکاه اورا از کار انداخته و در مقابل معاملات اورا معطل کرده بود.

بالاخره طلبکاران یکایک جمع شدند و هر کس بر او ادعائی وارد آورد، اموال تجارتخانه را تقویم کردند و حاصل آنرا میان طلبکاران تقسیم کردند فقط از هر صد بیست و پنج تومان ضایع و از بین رفته بود. این مرد شرافتمند در نتیجه چند سال زحمت در ۱۸۴۰ میلادی بساطش از هم پاشیده شد و یک ورقه کسر ۸۰۰٬۰۰۰ تومانی با کیسه تهی درمقابل داشت! آیا مأیوس شد و از کسب و کار فارغ نشست؟ نه. بلکه باکمال استقامت و پشت کار سعی کرد که با مشت خالی جواب این بدنامی ظاهری را داده و بر دست دراز طلبکاران نقدی بنهد. مدت هیجده سال متمادی در طلب این مبلغ فدا کاری کرد و رنج برد ولی نتیجه بجائی نرسید بلکه در حین تقلا و کوشش جان بداد. جان بونک مرد و یک قرض یا کسر هنگفتی برای اولاد خود بجا نهاد.

مادر آنها چه کرد؟ چه درس و سرمشقی برای نونهالان خود آماده&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>ox3mkaw7z37jvnrqm4zly894ytfyjt2</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 4, 1306 SH.pdf/۴</title>
    <ns>104</ns>
    <id>98037</id>
    <revision>
      <id>304973</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:35:42Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۱۲۴–۱۲۵</comment>
      <origin>304973</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4248" sha1="93htdhchg20g2joogbzqcofph9hfu0c" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۱۲۴|}}
کرد؟ زن جان بونک متوفی حقایق و حکایت را در حیات روزانه اولاد خود داخل کرده و کم کم آنها را بمسئله واقف گردانید و بانها رساند که پدر شما مقروض مرد آیا شما شرافت خانواده را چگونه حفظ میکنید؟

اولاد این مرد سترک روی کار آمدند و برای تحکیم شرافت یک خانواده اقدام بکار نموده و در مقابل استقامت ادای دین پدر را وظیفه خود ساخته تا آنکه بعد از ۴۸ پس از مرک پدرشان دارای اعتبار کافی شدهٔ و با بردباری و پشت کار سرمایهٔ اندوختند که ادای قرض پدر را واجب شمردند بدواً انجام اینکار بسیار مشکل مینمود زیرا وراث طلب کاران در اطراف جهان پراکنده شده و بجز معدودی درامریکا باقی نمانده بودند بلکه در ممالک فرانسه، انکلیس و آلمان پراکنده شده بودند. در این مورد دولت را بکمک خود خواسته و از مجرای وزارت خارجه تمام طلب کاران پدر خود را که عده آنها بهزار و چهار صد نفر رسیده بود پیدا کردند. آیا این اولادان خلف و مردان حقیقی تنها اصل مبلغ را پرداختند؟ نه، زیرا که رضایت بدین دادند که دین پدر خود را با تمام منافع آن از قرار پنج در صد ادا کنند. پس بدهی خود را ادا کرده و یک درس اخلاق در مقابل دنیای جدید و عالم متمدن امروز نشاندادند که در حقیقت نمونه آنها کمتر در روی زمین و مردم این دوران یافت شده است

این حکایت بس مطول است و اکر بخواهم تمام آنرا نقل کنم در مجله دیگر جا برای صحبت سایرین باقی نمیماند و هرکس خسته میشود. پس میگویم که بانگدار شرافتمند با قرض گران پس از محنت کشیدن زیاد و تحمل بار کران درحین تقلا و کوشش مرد ولی بانگاه آخرین مکنون قلب خود را بفرزندانش گفت و مادرشان که از راز پدر آگاهی داشت
{{سصم||۱۲۵|}}
این تخم را در دماغ و سینه دلبندان خرد سال خویش کاشت و بعمل آورد. آری! مادر همه‌کار میکند. مرد را براه سعادت و کامیابی میکشاند. شرافت یک خانواده را ضمانت میکند و اگر تربیت شود براستی جهان زینت می بخشد. نویسندهٔ مقاله «تقصیرها با اوست» مقاله خودرا با این عبارت می بندد: مادران کاری کنید که نسل آینده ایران بشما نگوید تقصیر ها با اوست. اما من در پایان مقال خود اضافه میکنم: هر کس که مصدر کار میباشد و برای ترقی آتیه ایران نگران است بر خیمه جهل نسوان شبیخون زند و بر سپاه مصر این دیو سیرت که بر دقایق زندگانی و کار مردم این مملکت دست انداخته است هزیمت دهد. قطعاً مادران فردا بجای جوانان دزد و هرزه مردانی تربیت میکنند که نتیجه زحمات و دلخوشی دنیوی خود را برای کسب شرافت خانواده خود بر ایگان میدهند.

برای فردا چگونه مادری لازم است؟

{{چپ|عفت سمیعیان}}

{| class=&quot;wikitable&quot; style=&quot;margin:auto&quot;
|
اگر مایل اصلاح خانواده ها و تشکیلات آن هستید و میخواهید اوضاع اجتماعی ترقی کند مرا بخوانید و بدوستان خود معرفی کنید. عالم نسوان با شور و عشق مسلک برای فراهم نمودن اینمنظور چاپ میشود.
|}

{{و|―――}}

۱ Jakob Burk&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>93htdhchg20g2joogbzqcofph9hfu0c</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 4, 1306 SH.pdf/۵</title>
    <ns>104</ns>
    <id>98038</id>
    <revision>
      <id>304974</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:35:44Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۱۲۶–۱۲۷</comment>
      <origin>304974</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3161" sha1="nusahjekrnrq83ba5qk58o467d4g7jr" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۱۲۶|}}
{{و|{{بزرگتر|'''اطلاعات علمی شما بچه درجه است؟'''}}}}

ذیلا شش سئوال نوشته میشود. منتهای کوشش خود را در جواب دادن آنها بکار برند. سپس بصفحه پشت مراجعه کنید و جوابهای صحیح را ملاحظه نموده به بینید جوابهای شما تا بچه اندازه مقرون بصحت است سئوالها را قبلا بدقت مطالعه کنید و بعد جوابها را بخوانید.

{{و|{{بزرگتر|'''سئوالات'''}}}}

۱ – عطر گل سرخ چگونه ایجاد میشود؟

۲ – چرا نشاسته لباس را شق و آهار دار میکند؟

۳ – لوچ چشمی چه سبب دارد؟

۴ – چرا بنزین چربی را از لباس میبرد؟

۵ – چه نقاطی وقت ندارند؟

۶ – تولید مه در شهر لندن چه باعثی دارد؟

{{و|{{بزرگتر|'''جوابهای سئوالات علمی'''}}}}

۱ – بعضی از سلول های ذره بینی، در برکهای گل یک ماده شیمیائی روغنی درست میکنند، که عطر گل سرخ را تولید میکند؛ بهمان نهجیکه سلولهائی در زیتون روغن زیتون را درست میکنند.

۱ – نشاسته لباس را آهاردار میکند چون ذرات نشاسته درفضاهای کوچک دربین تار و پود پارچه رخنه کرده مثل سریش آنها را بهم میچسباند

۳ – از برای اینکه ما بتوانیم بهر طرف نظر افکنیم، حدقه چشم
{{سصم||۱۲۷|}}
بوسیلهٔ چهار عضله که طبیعت برای آن تهیه کرده است بهر سو دور میزند گاهی عضله درونی، حدقه چشم را محکمتر از قائده معمولی بطرف تو میکشد و یا عضله بیرونی بمناسبت ضعف قوه انقباضش نقصان می یابد ولذا چشم بطرف تو متمایل میشود.

۴ – تقریباً هرقسم چربی در بنزین حل میشود. بنزین هر قسم چربی را حل میکند.

۵ – قطب شمال و قطب جنوب وقت ندارند. معمولا اوقات بوسیله حرکت وضعی زمین از وضع طلوع و غروب ستارکان و اجرام سماوی قیاس میشود. در قطبین چنین بنظر میاید که ستارکان دور فلک میچرخند. مثلا وقتیکه در نصف النهار تهران که در یک طرف قطب واقع می باشد نصف شب است چند قدمی فراتر از قطب در نصف النهار طرف مقابل وسط روز میباشد.

۶ – شاید جهة عمده تولید مه های غلیظ در شهر لندن دود ذغال سنک است. مه از دود ترکیب نمیشود ولی ملیونها ذرات ریزی که در دود موجود است هر یک بمنزله مرکزی میشوند که بدور آنها قطرات آب منقبض و منجمد میشود.

{{چپ|احمد نخستین}}

{{و|―――}}&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>nusahjekrnrq83ba5qk58o467d4g7jr</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 4, 1306 SH.pdf/۶</title>
    <ns>104</ns>
    <id>98039</id>
    <revision>
      <id>304975</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:35:46Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۱۲۸–۱۲۹</comment>
      <origin>304975</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4682" sha1="bm4lw32v4mkh0x0amojksjtrczcsw95" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۱۲۸|}}
{{و|{{بزرگتر|{{بزرگتر|'''موجب نوبه'''}}}}}}

دانشمند معروف فرانسوی (لاوران Laveran) درسنه ۱۸۸۰ جانور مخصوص درخون مبتلایان به نوبه کشف کرد و آنرا مسبب حقیقی مرض نوبه معرفی نمود این اکتشاف هر چند در مقام خود کامل و فوق العاده حائز اهمیت بود لکن ازآن جائیکه طریقه انتقال و راه داخل شدن این جانور درخون انسان مجهول بود لازم بود که تفکرات و تحقیقات جدیدی در تعقیب آن بعمل آید.

بدبختانه باآنکه در محیط دلایل و اشارات متعددی برای هدایت محققین موجود بود و باسانی میتوانست طریقه انتقال و سرایت این مرض‌را ارائه دهد معهذا مدتی کشف این قضیه بتاخیر افتاد.

از جمله اشاراتی که بعد از روشن شدن مسئله باهمیت آن توجه کردند یکی این بود که دهقانان ایتالیائی و سیاهان افریقای شرقی از چند قرن قبل میدانستند که اگر یک شب از بالای جبال و نقاط مرتفع فرود آیند و در صحاری و دره ها که بحد وافر پشه دارد منزل کیرند بناچار مبتلا به تب خواهند شد غریب تر آنکه در بعضی ازنقاط افریقا کلمات تب و پشه در معنای یکدیگر استعمال میشده و بخوبی میرسانده است که بومیان این نواحی بحکم تجربه یک رابطه قطعی مابین تب و پشه قائل هستند در هر حال در سنه ۱۸۹۴ یکنفر ازعلما درهنگامی که طریقه سرایت یکعده از امراض را تحقیق میکرد عمل پشه را در انتقال امراض تحت مداقه قرار داد و بالاخره در موضوع سرایت مالاریا هم پشه را متهم نمود.

در ۱۸۹۵ یکی دیگر ازمحققین نشان داد که در هندوستان طفیلی
{{سصم||۱۲۹|}}
های امراض طیور که کمال مشابهت را بطفیلی نوبه انسان دارد بوسیله پشه بطور انتقال میابد کمی بعد عده دیگری از علما تحقیقاً ثابت کردند که طفیلی مرض نوبه بتوسط پشه بانسان سرایت میکند و آنهم فقط یکنوع پشه مخصوصی موسوم به آنوفل است (Anophele) که می تواند طفیلی نوبه را در بدن خود نشو و نما داده و بعد بانسان منتقل نماید

تجربیات متعددی که راجع باین مسئله خصوصاً در ییلاقات ایتالیا انجام گرفت ثابت کرد که آب و هوا بهیچ وجه در ظهور مرض نوبهٔ مدخلیت نداشته و تنها گزیدن پشه است که علت ظهور این مرض میگردد.

جماعتی از محققین در فصلی که نوبه در آن فصل به منتها درجه شدت خود بود دریکی از ییلاقات ایتالیا اقامت کرده مشغول تحقیق شدند این هیئت قبلا تمام درب و پنجره های خانه خودرا با تورهای فلزی مسدود کرده و بکلی مانع وارد شدن پشه ها بداخل عمارت گردیدند روزها که پشه ها بزوایا و نقاط مرطوب پناه میبردند این اشخاص از منازل خود خارج شده و بکارهای عادی اشتغال می جستند شب ها قبل از آنکه آفتاب کاملا غارب شود و پشه ها از پناهگاه خود خارج شوند {{ناخوانا|حدس: باطاق}} های محفوظ داخل میشدند با این تدبیر نه‌هیچ یک ازمحققین و نه هیچ یک ازهمراهان آنها به تب مبتلا گردیدند در صورتیکه تمام دهاقین و رعایای اطراف آنها دائماً مبتلا به تب و نوبه بودند.

از تجربیات دقیق تر این بود که یکی از علما فرزند خود را در معرض یکعده از پشه های ناقل مرض که از رم فرستاده بودند قرار داد و با آنکه فرزند او در کمال سلامت مزاج بود و مخصوصا هرگز به نوبه مبتلا نگردیده بود بعد از چند روز مبتلا به نوبه شد و امتحانات دقیق&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>bm4lw32v4mkh0x0amojksjtrczcsw95</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 4, 1306 SH.pdf/۷</title>
    <ns>104</ns>
    <id>98040</id>
    <revision>
      <id>304976</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:35:48Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۱۳۰–۱۳۱</comment>
      <origin>304976</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4367" sha1="isd6t3oddrou40k5heb284co97wkxd5" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۱۳۰|}}
خون وجود طفیلی نوبه را در خون او به ثبوت رسانید.

پشه هائی که میتوانند مرض نوبه را بانسان انتقال دهند باید قبلا یک مریض مبتلا به نوبه را گزیده باشند بنا بر این لازم است ناحیهٔ که پشه ها در آنجا زندکانی میکنند از انسان مسکون باشد.

بعضی از مؤلفین معتقدند که پشه های نواحی غیر مسکون هم میتوانند تولید مرض نوبه نمایند لکن این عقیده بکلی انتقاد گردیده و یک نفر از علما که در هیئت اعزامی که بداخله افریقا مسافرت می کرده اند عضویت داشته صریحاً اظهار می کند که ما مدت چند هفته در نقاط غیر مسکون باطلاقی که پشه های مولد نوبه بحد وافر داشت زندکانی میکردیم بدون اینکه یکنفر از همراهان ما باین مرض مبتلا گردد.

پس از آنکه معرفت و شناسائی مرض نوبه تحقیق و تکمیل گردید و راه انتقال و سرایت آن بخوبی واضح و علنی شد مردم ممالک متمدنه خود را برای مبارزه و مدافعه از این مرض که همه ساله میلیونها قربانی و تلفات داشت با وسایلی که ذیلا تصریح میشود مسلح نمودند

۱ – معدوم کردن پشه هائی که ناقل مرض می باشند

۲ – محافظت اشخاص از گزیدن پشه

۳ – مصون نمودن اشخاص از ابتلای بمرض نوبه بوسیله صرف مقدار کمی گنه گنه

۴ – معالجه جدی تمام مرضای مبتلا به نوبه بوسیله گنه‌گنه.

تردید نیست که اگر وسایل مذکوره جمعاً درمناطق نوبه‌خیز اعمال شود اساس این مرض در آن منطقه نابود خواهد شد لکن نظر باینکه تحمیل شرایط فوق الذکر بتمام افراد یک ناحیه خالی از اشکال نیست و
{{سصم||۱۳۱|}}
بعلاوه افراد هم در نتیجه نادانی و غفلت خود قواعد موضوعه را برغبت استقبال نمیکنند هنوز در هیچ منطقه موفقیت کامل در برانداختن مرض نوبه حاصل نشده است ولی بالاخره از روی اجرای همین قواعد است که امروز در ممالک متمدنه شیوع و تلفات مرض نوبه را تا حد جالب توجهی تنزل داده اند

معدوم کردن پشه ها در هنکامی که بحد بلوغ و پرواز رسیده اند بسیار کار دشواری است از اینجهت باید سعی کرد لارو های این حیوانرا معدوم نمود

بهترین وسیله برای جلوگیری از نشو و نمای آنها این است که تمام مردابها و آبهای راکد را بوسیله لوله‌کشی و خشک کردن و فلاحت و غیره بر طرف نمایند حتی روی چاه ها و آب انبار ها را هم بوسیله تورهای فلزی مسدود کنند مخزنهای آبی که برای حوائج ضروری زندکانی لازم است از آلایش لارو این حیوان پاک نمایند

برای این مقصود اخیر وسائل سادهٔ وضع گردیده که باسانی نتیجه مطلوب‌را بدست میدهد ساده ترین آن وسایل این است که در مخزن های آب ماهی بیاندازند و یا آنکه درسطح آب بقدر کفایت نفط بریزند (یک قاشق سوپ خوری برای هرمتر مربع) باین ترتیب لارو (Larve) این حیوانات که بسطح آب میایند از نفط مسموم شده میمیرند اما نظرباینکه نفط در سطح آب بتدریج تبخیر می شود باید هر چند هفته این عمل را تکرار نمود

طریقه محافظت اشخاص از گزیدن پشه این است که تمام درب ها و پنجره ها حتی مجاری کوچک بخاری و منافذ عمارت را با تور های&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>isd6t3oddrou40k5heb284co97wkxd5</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 4, 1306 SH.pdf/۸</title>
    <ns>104</ns>
    <id>98041</id>
    <revision>
      <id>304977</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:35:51Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۱۳۲–۱۳۵</comment>
      <origin>304977</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3974" sha1="ifg8rddnd3iqkku4d36939jyc8jt7jp" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۱۳۲|}}
فلزی مسلح نمایند و یا آنکه از اول غروب آفتاب که موقع جولان و پرواز پشه‌هاست تا طلوع آفتاب در پشه بند بسر برند همچنین در موقع خارج شدن صورت خود را با پارچه های مخصوص مستور نموده دست ها را با دستکش و ساق پا را با گتر محفوظ دارند

اما متاسفانه اعمال این طریقه ها در بارهٔ اشخاص خالی از اشکال نیست لکن نتایجی که از اعمال آن در زندکانی نظامیان بدست آورده اند کاملا امید بخش و جالب توجه بوده است

بطور مسامحه میتوان گفت که سهلترین طریقه برای حمایت انسان از ابتلای بمرض نوبه این است که بطور پیش بینی مقدار کمی گنه‌گنه در هر روز مصرف نمایند در این صورت این اشخاص هرگز دچار این عارضه نخواهند شد و اگر هم استثناء مبتلا شوند البته تظاهرات فرضی فوق العاده در آنها خفیف خواهد بود لکن باید تصدیق کرد که ادامه این طریقه هم وقتی در زندکانی اشخاص قابل اجر است که برای مدت موقتی بخواهند در منطقه نوبه خیز اقامت نمایند

{{چپ|دکتر قدسی عضو مؤسسه پاستور}}

{{و|―――}}
{{سصم||۱۳۵|}}
{{و|{{بزرگتر|'''مری کست (نقاشه معروفه)'''}}}}

مری کست که یکی از نقاشه‌های معروف دنیاست در سنه ۱۹۲۶ میلادی بسن ۸۳ سالگی در پاریس بدرود زندگانی نمود. فوت این خانم بعالم نقاشی لطمهٔ بزرگی بود و سالهای متمادی لازم‌است که مجدداً دست طبیعت دیگری‌را پرورش‌دهد تاجبران آن فقیدرا بنماید. پدرپیرفلک‌را سالها صبر لازم‌است تا مگر مادرگیتی همچو نابغه‌ای بعرصه روزگار بیاورد – خدمات درخشان این خانم بقدری بود که میبایستی در حیات او مردم قدر شناسی نمایند. از آنجائیکه عادت دیرینه دنیا این است که تا کسی چیزی را داراست بوجود آن قدر و قیمتی نمینهد اما وقتی که فقدان آن را با دیده تحسر مینکرد اشک خونین چون سیلاب جاری میکنند – مری کست نقاشهٔ معروفه هم تا زمان حیات اسمش معروف عالمیان نبوده شهرت او از وقتی است که دست مردمان ازدامان او کوتاه کردیده تابلوهای نقاشی‌او که همه پرده‌های عالی و تصاویر دلپذیر بوده امروزقیمتی پیدا کرده دست‌بدست میکردد.

این خانم اصلا امریکائی و درفیلادلفی متولد شده وقتی برای نمایش نقاشی خود از امریکا خارج و داخل اروپا گردید و بعالمیان ظاهر نمود که زن قابلیت آنرا دارد که نسبت بدنیا خدمات شایانی نماید همان طوری که گرترداورل وارد اروپا گردید و بعالمیان اهمیت و قابلیت زن را ثابت نمود این خانم مشهوره هم مدلل کرد که کامیابی زن گرچه تدریجی است ولی ممکن الحصول است. اگر چه مری کست نقاشه ای بیش نبود ولی استعداد ذاتی او نقاشیهای اورا دلپذیر نمود بطوریکه برای خرید آنها مردم نسبت بیکدیگر سبقت می جستند موقعیکه دگث که یکی از نقاشان معروف&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>ifg8rddnd3iqkku4d36939jyc8jt7jp</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 4, 1306 SH.pdf/۹</title>
    <ns>104</ns>
    <id>98042</id>
    <revision>
      <id>304978</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:35:53Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۱۳۶–۱۳۷</comment>
      <origin>304978</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4253" sha1="tih26u7sg0i767j0rw79zcwhfpxgaqc" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۱۳۶|}}
فرانسه است اولین کار نقاشی این استاد ماهر را دید بی اختیار گفت. «اولین پرده نقاشی که میتوان بی عیب در معرض نمایش جهانیان کذاشت همین است».

زمانی که مری کسث وارد فرانسه‌گردید خیلی جوان بود با وجود صغر سن عضو مجمع نقاشان گردید قبل ازآنکه مری کست امریکا را ترک و برای تحصیل علم و شهرت به فرانسه وارد گردید کمتر کسی از دختران امریکا به پاریس برای تحصیل می آمدند.

این اولین خدمتی بود که بعالم ترقی نسوان نمود و بعدها دختران امریکائی برای تحصیل بسوی اروپا هجوم نمودند. مری‌کست نه فقط نقاشی ماهر بود بلکه برای آزادی نسوان و همدوشی آنها با مردان جدیت و کوشش فوق‌العاده نمود. یکی از مردان بزرک پاریس گفته است که باید زنها هم قوای عقلانی و جسمانی خود را بکار بیندازند که دنیا از وجود آنها استفاده نماید. با وجود آنکه موانع زیادی برای مری کست بوده معذالک بدانها اعتنائی ننموده و منظور خود را که تساوی حقوق نسوان با مردان است تعقیب و هر گونه عایقی را از بین برده و معتقد بوده که همان طوریکه مردان کار میکنند زنها هم با همان لباس و کیسوان دراز خود نسبت به خدمات مرجوعه می توانند اشتراک مساعی نمایند. قدر مری کست به مردمان پاریس مجهول نبود و او را در پیشرفت مقاصد عالیه اش تشویق می نمودند – یکدسته از نقاشان از قبیل منت و دگث و ری نور کمک های بزرکی به اکادمی نقاشی او نمودند – در سالن دارالعلم لوکزامبورک امروزه پرده های نقاشی و تصاویر دلپذیر این خانم نقاشه نامی‌را آویزان و برای پیروی‌آن نقاشهای معروف‌پاریس طرزنقاشی اورا پیروی‌نموده‌اند
{{سصم||۱۳۷|}}
این خانم نقاشه دربدو معلمه نقاشی بچه ها بود وخیلی هم از ان پیش آمد مکدر ولی بالاخره روزکار قدر لیاقت اورا شناخته ویرا درمجمع صنعت کران اروپا داخل نمود و نام این خانم تا ابد باقی و تصاویر دل پذیرش با قیمتهای کزاف دست بدست میکردند.

{{چپ|ترجمه اختر خانم وزیری}}

{{و|―――}}

{{و|{{بزرگتر|{{بزرگتر|'''جهانا'''}}}}}}

{{شعر}}
{{ب|جهانا چه بد مهر و بد خو جهانی|چو آشفته بازار بازارگانی}}
{{ب|بهر کار کردم ترا آزمایش|سراسر فریبی سراسر زبانی}}
{{ب|وگر آزمایمت صد بار دیکر|همانی همانی همانی همانی}}
{{ب|غمی ترکس آن کش غنی تر کنی تو|فرو تر کس آنکش تو برتر نشانی}}
{{ب|همه روز ویران کنی کار مارا|نترسی که یک روز ویران بمانی}}
{{ب|خوری خلق را و دهانت نه بینم|خورنده ندیدم بدین بد دهانی}}
{{ب|ستانی همی زندگانی ز مردم|ازیرا درازت بود زندگانی}}
{{ب|نباشد کسی خالی از آفت تو|مگر کا تفاقی کند آسمانی}}
{{ب|تو هر چند زشتی کنی بیش برما|شود بیشتر بر تو مان مهربانی}}
{{ب|بناچار یک روز هم بکذری تو|اگر چند ما را همی بکذرانی}}
{{ب|مرا هر زمان پیش خوانی وهرکه|که پیش تو آیم ز پیشم برانی}}
{{ب|خریدار دارم بسی از تو من به|چرا خدمت تو کنم رایگانی}}
{{پایان شعر}}

{{چپ|منوچهری دامغانی}}&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>tih26u7sg0i767j0rw79zcwhfpxgaqc</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 4, 1306 SH.pdf/۱۰</title>
    <ns>104</ns>
    <id>98043</id>
    <revision>
      <id>304979</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:35:55Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۱۳۸–۱۳۹</comment>
      <origin>304979</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3596" sha1="8izwap66otdhuavmazudxz27ivo9h04" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۱۳۸|}}
{{و|{{بزرگتر|'''خوابیدن در اطاق با بچه'''}}}}

در هرشماره چند سئوالی بطریق ذیل درعالم نسوان مطرح خواهد شد مشروط برآنکه خانمهای ایرانی قول مارا قبول‌کنند که این دستورات از بهترین مجلات آمریکا باکمال دقت اقتباس و ترجمه میشود.

آیا خوابیدن بچه ای بسن ۱۴ در همان اطاقیکه زن پنجاه ساله‌ای در آن میخوابد ضرر دارد؟ آیا نفس شخص بزرکتر ازقوه شخص کوچکتر میکاهد و موجب تضعیف قوای روحیش میشود؟

دلیل مقنعی برای تضعیف قوای بچهٔ مذکور درفوق متصور نیست. اطاقیکه دو شخص مزبور در آن میخوابند باید بزرک و تهویه شده باشد بطوریکه هر دو بتوانند باندازه لزوم هوای تازه استنشاق کنند. بچه باید در رختخواب جداگانه بخوابد تا بتواند صحت خود را کاملا حفظ کند.

{{و|{{بزرگتر|'''خوابیدن فوری بعد از غذا'''}}}}

آیا در خوابیدن فوری بعد از غذا ضرری متصور است؟

خوابیدن فوری بعد از خوراک ضرری ندارد، ولی بعضی از جوانان مختصر ورزشی‌را ازقبیل گردش بعد ازغذا برای سهولت هضم مفید میدانند در این صورت خوب است که مطابق دستور فوق رفتار شود.

{{چپ|شمس النهار حجازی}}

{{و|―――}}
{{سصم||۱۳۹|}}
{{و|{{بزرگتر|'''خرید از نقطه نظر خانه داری'''}}}}

قبل از شروع در مقصود از ذکر چند نکته ناکزیرم.

مقصود از ارزان تمام گردن جنس مطلوب تنها ارزانی قیمت آن کافی نیست بلکه قیمت واقعی جنس دوام درجه خوبی و فایده آنرا در آتیه باید منظور داشت همچنین تقلب فروشندکان و بدی و خرابی اجناس را باید در نظر گرفت.

موقع خرید و محل بدست آوردن اجناس هم در خرید مدخلیت تامی دارد. اینک گوئیم برای صرفه و رفاه خانواده بعضی از لوازم خانه رامیتوان برای یکسال یکجا خریدتا بدینوسیله اشیاءرا ارزانتر بدست آورده و در ضمن زحمت خرید تدریجی را از خود رفع نمود.

صفات شخص خریدار – خریدار باید: –

۱ – خبره باشد

۲ – از اوزان و مقادیر با اطلاع باشد

۳ – آلات سنجش از قبیل قپان. ترازو. پیمانه را دارا باشد

۴ – بطرز نکاهداری اشیاء آشنا باشد.

هرگاه خریدار خبره نباشد اشیاء یا اجناس بدرا فقط برای ارزانی قیمت آنها خریداری نموده و از این راه متضرر میگردد.

با نداشتن اطلاع از اوزان و مقادیر ممکن است بعضی از کسبه بی انصاف درظاهر قیمت جنس مطلوب را کمتر ازآنچه هست اظهار داشته و در واقع بواسطه کسر وزن بسی کرانتر از قیمت معمول بر او تحمیل نمایند و اگر آلات وزن را دارا نباشد مقدار لازم هر یک ازاشیاء را برای&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>8izwap66otdhuavmazudxz27ivo9h04</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 4, 1306 SH.pdf/۱۱</title>
    <ns>104</ns>
    <id>98044</id>
    <revision>
      <id>304980</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:35:58Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۱۴۰–۱۴۱</comment>
      <origin>304980</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4528" sha1="od1pgsphsd0t8yirnawm1jwcgs7s5fk" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۱۴۰|}}
یکسال نمیداند چقدر است در این صورت در آخر سال از اشیاء خریداری شده کسر یا اضافه خواهد داشت که در هر حال باعث تضرر او میگردد بعلاوه لازم است هر شیئی را که خریداری مینماید درمنزل وزن نماید و بی شک از این راه هر ساله منتفع خواهد شد کسانی که در خانه ترازو دارند میدانند در میان کسبهٔ که درب خانه جنس میفروشند بندرت بعضی تمام داده و اغلب بکم فروشی عادت کرده اند.

جاهل بودن بطرز نکاهداری اشیاء نیز غالباً باعث خسارت زیاد می گردد چون شخص خانه دار نمیتواند از فساد اشیاء از قبیل پنیر. کره. رب جلوکیری نماید و با المال بواسطه خراب شدن عوض نفع ضرر عاید او خواهد شد.

کلیه لوازمات و ضروریات خانواده را میتوان بسه قسمت عمده منقسم نمود ۱ – آذوقه ۲ – ملبوس ۳ – اثاثیه.

{{و|'''آذوقه'''}}

چنانچه درابتدا ذکر شد اگر اشیاء را کلی خریداری نمائیم مقرون بصرفه میباشد گر چه دراینخصوص در ایران مثل سایر ممالک یک قانون عمومی نیست. مثلا قند یکمن دوازده قران است یک چارک آنرا نیز بسه قران میتوان خرید که یک چهارم قیمت یکمن است در سایر جا ها قیمت یکچارک نیم من یک من با دو من متفاوت است ولی باز در قسمت مهم اشیاء و اجناس این قاعده منظور می شود. از آذوقه آنچه را می توان برای یکسال خریداری نمود عبارت است از برنج. روغن. آرد. بنشن. سیب زمینی. نفت. ذغال. هیزم. ذغال سنک. اقسام رب. قند. شکر چای. البته فراموش نفرموده اید که موقع خرید. محل خرید. و شخص
{{سصم||۱۴۱|}}
فروشنده‌را باید درنظر داشت

ملبوس – قبلا گفته شد که ارزانی جنس فقط بقیمت نیست بلکه دوام. درجهٔ خوبی و فایدهٔ آن را در آتیه باید در نظر داشت.

مثلا فرض‌کنید یکدست لباس را میتوانیم بده تومان تمام کنیم‌ولی یکسال بیشتر کار نمیکند یگدست لباس دیگر را با پارچه تهیه میکنیم که بیست تومان قیمت آن شده اما سه سال دوام مینماید پس صرفه با خرید آخری است زیرا در مدت سه سال بیست تومان برای لباس صرف کرده‌ایم در صورتیکه از قبیم اول سه دست لازم است و قیمت آن سی تومان میشود. برای ارزان تمام‌کردن پارچه هم لازم‌است حتی الامکان بفروشندکان جلوتر رجوع کنیم بدین معنی پارچه درکارخانه بافته شده بواسطهٔ صاحب کارخانه صد ها عدل بتجار عمدهٔ فروش فروخته شده بمحلهای خود حمل میشود در محل تجار عمده فروش به تجار خرده فروش (مقصود تاجری است که عدل عدل میفروشد) و او به بزاز بزاز بما میفروشد البته ما بین هر یک از معامله کنندکان فوق دلال واسطه است بنا بر این ما در حقیقت پارچه را از دست ششم خریداری مینمائیم. در اینصورت ناگزیریم زرعی را از بزاز و توپ را از دست بالاتر او ابتیاع کنیم.

یک نکته دیگر که ازذکر آن متأسف ولی ازاظهار آن ناگزیرم‌این است‌که‌نباید بقسم خوردن هیچیک ازفروشندکان ازصحت‌معامله‌مطمئن شد.

بنا بر مقدمات فوق ملاحظهٔ نکات ذیل شما را هدایت مینماید که در خرید پارچه مغبون نشوید.

۱ – درنظرگرفتن رنک. بافت. طرح. دوام پارچه‌برای‌لباسی‌که منظوراست.

۲ – مظنه کردن از چندین دکان و بعد از منصفترین فروشندکان&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>od1pgsphsd0t8yirnawm1jwcgs7s5fk</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 4, 1306 SH.pdf/۱۲</title>
    <ns>104</ns>
    <id>98045</id>
    <revision>
      <id>304981</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:36:00Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۱۴۲–۱۴۳</comment>
      <origin>304981</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4308" sha1="q630iueuvbpfwyred6dkvkpyh4n3msd" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۱۴۲|}}
خریداری کردن بدون اطمینان بقسم آنها

۳ – سعی نمودن بر اینکه حتی الامکان جنس مطلوب از دستهای جلو تر خریداری شود.

اثاثیه – در خرید اثاثیه که عبارت از فرش. پرده. مبل. رختخواب. ظروف و غیره میباشد ملاحظات ذیل را باید رعایت نمود.

۱ – ساده بودن آنها – بعضیها میگویند خانه بایستی مثل عروس آراسته باشد بلی این عقیده بسیار خوبی است ولی مثل عروس ساده.

زیرا هر قدر شما بیشتر پول خرج کرده و سعی نمائید که منزل خود را آرایش کنید باز منزل شخص دیگری را خواهید دید که ازحیث اثاثیه ازمال‌شما عالیتر و بهتراست وازاین‌جهت یاافسرده شده یا رئیس‌خانواده را بواسطهٔ رقابت خود مقروض‌مینمائید. وحال اینکه فوق‌سادگی چیزی نیست.

۲ – ازدوام آنها نباید صرف نظر نمود چون قیمت اثاثیه سنگین‌تر از سایر لوازم است و هر سال نمی شود آنها را تجدید کرد و این‌مسئله تجدید اثاثیه خود باعث عدم تعادل بودجه میگردد.

۳ – اثاثیه را نو ابتیاع نمائید و از این فکر بگذرید که اثاثیه مستعمل ارزانتر است زیرا مطابق مثلی که در خصوص لباس ذکر شد این ارزانی صوری است و در معنی برای شما خیلی گران تمام میشود بعلاوه در خرید اسباب و اشیاء قواعد حفظ‌الصحه را باید رعایت نمود چه بسا اتفاق افتاده است که بواسطهٔ خرید اسباب کهنه ارکان حفظ الصحه خانوادهٔ متزلزل شده است. امید است این نظریات ناچیز من راهنمائی باشد که خانمهای محترمه را بسر منزل مقصود برساند.

{{چپ|۱۴ بهمن ۱۳۰۵ خ. ستوده}}
{{سصم||۱۴۳|}}
{{و|{{بزرگتر|'''عمر بگذشت و بمردیم در این کنج قفس'''}}}}

آدم چیز فهم آدم عاقل آدم خیر خواه در همه جا و همه وقت پیدا میشود دنیا خالی نیست همه کس که مثل من کور و بی علم و بی‌سواد نیست مردم آدم هستند مردم بخت و طالع دارند مثل سکینه بگم که الهی خیر از جوانیش به بیند این سکینه بگم یک جونه زن شصت ساله میباشد به از شما نباشد آدم زرنک از دنیا با خبری است هر چه وصف‌او را بگویم باز کم گفته‌ام در هر کجا که عروسی یا عزا یا میهمانی یا هر خبری که باشد در آنجا مانند نسوان الغیب حاضر میشود باری این خانم مدتی بود که بفکر فراهم آوردن یک دستهٔ بود یعنی میگفت چرا مرد ها دسته درست میکنند و نوحه میخوانند و سینه میزنند اما ما هیچ کاری نمیکنیم خوبست ما هم دسته درست کنیم و هفتهٔ یک روز دور هم جمع شویم خلاصه بعداززحمات زیاد آخر موفق شد یک دستهٔ فراهم نمود وهر هفته در یک جا دور هم جمع میشدند او نوحه میخواند و سایرین سینه میزدند. روز چهارشنبه گذشته سکینه بگم با دسته اش بخانهٔ ما آمد جای شما خالی بود خوب مجلسی داشتیم او نوحهٔ بسیار خوبی میخواند اگر چه من معنای آنها را نمی فهمیدم مجلس که شروع شد او نوحه را میخواند و ما تهلیل یا بر گردانش را میگفتیم نمونهٔ آن از اینقرار بود

او میخواند

{{شعر}}
{{ب|ما ز نسوان جهان ضعیف و وامانده تریم|ما ز اوضاع جهان محتجب و بی خبریم}}
{{پایان شعر}}&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>q630iueuvbpfwyred6dkvkpyh4n3msd</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 4, 1306 SH.pdf/۱۳</title>
    <ns>104</ns>
    <id>98046</id>
    <revision>
      <id>304982</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:36:03Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۱۴۴–۱۴۵</comment>
      <origin>304982</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3857" sha1="aj5plyr7l4xez1h94u1dwt0vosq79eg" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۱۴۴|}}
ما میگفتیم

{{شعر}}
{{ب|زین سبب خون جگرم|خاک عالم بسرم}}
{{پایان شعر}}

او میخواند

{{شعر}}
{{ب|از چه رو قسمت ما ذلت و بدبختی شد|روزکار سیه و خاری و سر سختی شد}}
{{پایان شعر}}

ما میگفتیم

{{شعر}}
{{ب|زین سبب خون جگرم|خاک عالم بسرم}}
{{پایان شعر}}

او میخواند

{{شعر}}
{{ب|ما مگر بهر هلاکت بجهان آمده ایم|بهر این فقر و فلاکت بجهان آمده ایم}}
{{پایان شعر}}

ما میگفتیم

{{شعر}}
{{ب|زین سبب خون جگرم|خاک عالم بسرم}}
{{پایان شعر}}

او میخواند

{{شعر}}
{{ب|عمر بگذشت و بمردیم دراین کنج قفس|آه و افسوس که راحت نکشیدیم نفس}}
{{پایان شعر}}

ما میگفتیم

{{شعر}}
{{ب|زین سبب خون جگرم|خاک عالم بسرم}}
{{پایان شعر}}

درآن موقع که ما گرم کار بودیم ناکاه هما خانم خیر ندیده مثل خر مگس معرکه وارد شده گفت خانمها بشارت بشارت خبر تازه گفتیم انشاء الله خیر است گفت مجلهٔ عالم نسوان بعد از این هر ماهه طبع و توزیع میشود من یکمرتبه از جا در رفتم یعنی آتشی شدم باصطلاح آن
{{سصم||۱۴۵|}}
رویم بالا آمد گفتم اگر مجله ترقی نموده است بما چه چرا دست ازسر ما نمیکشید ما نسوان نمیخواهیم ترقی نمائیم آخر دایهٔ مهربان تر از مادر و کاسهٔ گرمتر از آش که نباید بود

{{شعر}}
{{ب|گوش اگر گوش من و ناله اگر نالهٔ تو|آنچه البته بجائی نرسد فریاد است}}
{{پایان شعر}}

آنچه تا کنون راجع بترقی نسوان گفتید و نوشتید و فریاد زدید آیا از طرف ما هیچ جواب شنیدید رسماً بشما میگویم ما نسوان ما زنان ما پرده کیان ما مستوران ما عورتها ما خانمها ما ضعیفه ها ما مخدرات ما سیاه پوشان ما گوشه نشینان ما محبوسان ما دوشیزکان ایران مخالف با ترقی میباشیم بدلیل آنکه در این مدت صدا از سنک بلند شد اما نفس ما درنیامد یک قدم هم بر نداشتیم بلکه تکان هم نخوردیم

گفت خانم مگر عقل شما ضعیف است که اینگونه فرمایشات را میکنید گفتم حالا که قانون مقادیر و اوزان ازمجلس فرار نموده ونمیدانم در کجا متحصن شده است اگر گوش شیطان کر آن قانون از تحصن‌خارج شد آنوقت من و شما عقلمان را می سنجیم و می پیمائیم کیل میگیریم و مقیاس میکنیم تا به بینیم عقل کدام یک از ما پارسنک لازم دارد هر شخص عاقلی میداند که زنان ایران نباید ترقی‌نمایند گفت خانم مگرنسوان ایران ازکی کمتراند چرا نباید ترقی نمایند هر کاه من بجای شما میبودم دهانم را آب میکشیدم زیرا که دنیای ایران عوض شده آن سبو بشکست و آن پیمانه ریخت خوبست از گوشهٔ خانه قدری بیرون بیائید و در یکی از مجالس نسوان داخل شوید تا بدانید در بروی چه پاشنه میگردد گفتم من مکرر در میان تودهٔ نسوان داخل شدم ابداً تفاوتی مشاهده نکردم سؤال&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>aj5plyr7l4xez1h94u1dwt0vosq79eg</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 4, 1306 SH.pdf/۱۴</title>
    <ns>104</ns>
    <id>98047</id>
    <revision>
      <id>304983</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:36:05Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۱۴۶–۱۴۷</comment>
      <origin>304983</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3105" sha1="j1r26qwla9ecs6yk53yyme3r7cagxj9" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۱۴۶|}}
کرد درکجاها رفته اید گفتم اول در مجالس روضه خوانی دوم شبهای آتش بازی توی میدان مشق سوم شبهای جمعه جلو سقاخانهٔ نوروز خان چهارم شبهای چهار شنبه سوری زیر نقاره خانه و توپ مروارید وهیچ ازاینگونه مطالبی که شما اشاره کردید ندیده و نشنیده ام بعلاوه اگر یک جماعتی نادان بعضی فکر ها نموده و بعضی خیالات دارند و بعضی اقدامات کرده‌اند ما نباید داخل آنها بشویم برای آنکه مکرر در پای وعظ از آقا شیخ کرم علی روضه‌خوان شنیدم که فرمود زن ناقص عقل میباشد حالا اگر میگوئید زنهای ترکیه ترقی کرده‌اند ما که ترک نیستیم اگر زنهای مصر ترقی نموده اند ما که مصری نیستیم اگر زنهای ژاپن ترقی کرده‌اند ما که ژاپونی نیستیم اگر زنهای دنیا ترقی کرده اند ما که اهل دنیا نیستیم ما فقط‌محتاج نیم من نان و دو سیر گوشت وشبی یک دست کتک از شوهر هستیم آنهم که میرسد دیگر ترقی بالاتر از این چیست اگر شنیده یا دیده اید که در خارج ایران زنها رئیس بانک میشوند یا وکیل میشوند یا دفتردار میشوند یا مغازه دارند و همه گونه تجارت میکنند ای بیچاره تو فریب خوردهٔ آنها زن نیستند بلکه مرد هستند چون ریش وسبیلشان را میتراشند شما گمان کرده اید که آن ها زن میباشند هر وقت دیدید که کور بنمایش و کر به کنسرت برود باور کن که زنان ایران هم رو بترقی میروند این ها که شما میفرمائید تهمت است بزنان ایران اگر قبول نمیکنید من حاضرم سر یک دیک آش رشته با شما شرط به بندم و این مذاکرات را در مجلهٔ عالم نسوان درج میکنیم و از خوانندکان همان مجله جواب میشنویم اگر شما بردید من یک آش رشتهٔ ده نفره میدهم و اگر من بردم شما یک‌کاهو با سرکه شیره بدهید این گو این میدان تا به بینیم تجدد خواهان چه می
{{سصم||۱۴۷|}}
نویسند و خودمانیها چه می نویسند

حال از طرف مجمع (نوحه گر) و انجمن (همائی) ازخوانندکان مجلهٔ عالم نسوان درخواست میشود که از یک صفحه کاغذ و یک ساعت وقت مضایقه نفرمایند و نظریات خود‌را به آدرس مجله بفرستند تا به بینیم آش نصیب کی و کاهو قسمت که خواهد گردید

{{چپ|دلشاد خانم}}

{{و|―――}}&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>j1r26qwla9ecs6yk53yyme3r7cagxj9</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 4, 1306 SH.pdf/۱۵</title>
    <ns>104</ns>
    <id>98048</id>
    <revision>
      <id>304984</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:36:07Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۱۴۸–۱۴۹</comment>
      <origin>304984</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4505" sha1="tfl06inwdorqupg8p2yop6u1wh4v112" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۱۴۸|}}
'''از مکاتیب وارده'''

{{و|{{بزرگتر|'''بخانم عفت سمیعیان'''}}}}

خانم محترم:

مقالهٔ شما را در تحت عنوان «محیط رنج و تعب» که در مجلهٔ عالم نسوان درج شده بود خواندم انصافاً هم موضوع خوبی انتخاب کرده و هم مقصودتان را با الفاظ قشنک و عبارات شیرین ادا فرموده بودید و حقیقتاً این مقالهٔ شما از هر حیث شایان تمجید و تحسین بود. از طرز نوشتن شما همچو معلوم میشود که دلخوشی از این محیط نداشته و از وضع زندکانی خود و خواهرانتان راضی نبوده و از تعدیاتی که مرد ها نسبت‌به شما می کنند متألم و متأثر هستید و میخواهید از حقوق خودتان دفاع نموده و مردان را از این بی اعتدالیها که در بارهٔ شما معمول میدارند توبیخ و ملامت کنید. حق هم دارید؛ زیرا اینها هستند که تا این درجه پا بند موهومات و خرافات شده هم خودشان و هم شما را ازقافلهٔ تمدن و ترقی عقب گذاشته‌اند؛ اینها هستند که تا بحال آن ودیعه وذوقی را که طبیعت در وجود شما آفریده است عاطل گذاشته و نگذاشته اند که شما آنرا بکار انداخته هم خودتان و هم جامعهٔ را سعادتمند سازید.

بلی خانم محترم حق بجانب شماست و از این همه شکایت و بی حوصله گی که میکنید معذورید.

درموقعیکه شما ملاحظه می کنید که دنیا بسرعت برق بطرف آزادی و تمدن میرود و هر عایق و مانعی را که سد راه خود می پندارد منهدم می سازد ولی در ایران ما همه در خواب غفلت غنوده و از عالم و مافیها
{{سصم||۱۴۹|}}
بی خبریم حق دارید اظهار تأثر بکنید.

در عصری که شما می بینید نسوان عالم خودشان را از قید اسارت خلاص کرده و از نعمت آزادی متمتع میشوند اما شما کمترین حقوقی را در این جامعهٔ دارا نیستید باید متألم بشوید.

وقتیکه شما می شنوید در ترکیه خالده خانم وزیر معارف می شود سفیر دولت روس در سویس یکنفر زن است ممکن نیست دلتنک نشوید. از همه اینها صرف نظر می کنیم در قفقازیهٔ خودمان که در عهد خاقان مغفور بعنوان باج سبیل تقدیم بروسها کردیم حالا دارالمعلمات تاسیس شده و زن ها با مردها در تمام حقوق متساوی هستند، زنها کلوبها و مجامع و روزنامه جات و مجلات دارند و نزدیک است که خودشان را در جاده تمدن با ملل متمدنه عالم مقابل بدانند ولی ما بقول مولانا رومی باز هم اندر خم یک کوچه ایم. واقعاً تصور کنید که چطور زنهای اروپا وبعضی از ملل آسیا در اثر تعلیم و تربیت و آزادی عامل بزرکی در سعادت ملت خودشان شده و مصدر مشاغل مهمه گردیده اند، ولی در ایران ما حالا هم زن جزو اثاثیه محسوب شده و مواظبت و اهتمامی را که در باره بهایم معمول میدارند در باره آنها منظور نیست و این مخلوق بدبخت ازتمام حقوق بشری محروم است در واقع این ننک بزرکی است و برای ما لازم است بهر قسمی که تمام شود این لکه را از دامان خودمان پاک کنیم.

مادامیکه اوضاع نسوان در ایران با این حالت اسف انکیز باقی‌است ممکن نیست که یک قدم بطرف ترقی برویم بلکه هر اصلاحاتی که در امور اجتماعی خودمان بنمائیم مثل این است که ایوان پی شکستهٔ را رنک و رو کرده ایم و بلکه تا این اندازه هم موفق نخواهیم شد زیرا&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>tfl06inwdorqupg8p2yop6u1wh4v112</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 4, 1306 SH.pdf/۱۶</title>
    <ns>104</ns>
    <id>98049</id>
    <revision>
      <id>304985</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:36:09Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۱۵۰–۱۵۱</comment>
      <origin>304985</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2543" sha1="5ig53hzsofruxvwjwtagkmabmsqje0f" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۱۵۰|}}
اشخاصی که باید مصدر این اصلاحات باشند لازم است در دامان مادر با علم تربیت شده باشند و ما عجالتاً تقریباً فاقد آن هستیم.

تقصیر این همه جنایات بگردن عموم نیست بلکه مسئول اینها عدهٔ محدودی اشخاص عوام فریب هستند که بواسطه پابند کردن مردم بخرافات خود استفادهٔ کرده و بر خر آرزویشان سوار شده اند آنها هستند که مانع ترقی شده و هر کار خیری را که خواسته اند شروع کنند از آغاز مخالفت نموده اند؛ اینها مخالف هر قسم اصلاحاتی بوده و هستند و تودهٔ حساس ملت هم مخالف اینها بوده و همیشه با شاعر حساس خودشان هم عقیده و دست توانائی را که قادر به جاروب کردن این خار و خس از کلزار تمدن باشد جستجو می کند.

شما هم نباید فقط باظهار درد اکتفا کرده وعلاج‌را بگردن دیگران بیاندازید بلکه باید باعزم وارادهٔ آهنین برای استرداد حقوق معضوبهٔ خودتان آماده مبارزه شده و در مقابل خشونت دشمن باستقامت خودتان بیافزائید و بدانید که فتح و ظفر نصیب اشخاص شجاع و با تدبیر بوده و خواهد بود. خانم محترم

شما و امثال شما که حالا خود را برای مبارزه با اهریمن خرافات حاضر نموده اید باید تا اندازهٔ که ممکن است از گفتار کم نموده و بعمل بیفزائید و این مبارزه را که حالا شروع شده است به نیروی عزم و اراده باخر برسانید.

شما ها قوی دل باشید و عفیف تا جوانان حساس هم از شما ها طرفداری کرده و برای تحصیل آزادی شما ها داخل مبارزه خواهند شد
{{سصم||۱۵۱|}}
و من قول میدهم که در صورت پیروی عرایض من بسر منزل مقصود خواهید رسید.

خواهران من در خاتمه عرض می کنم که نا امید نباشید و حتماً (این خار های هرزه به‌بستان زندگی روزی رسد که داس تمدن دروکند).

{{چپ|ر. ک.}}

{{و|―――}}&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>5ig53hzsofruxvwjwtagkmabmsqje0f</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 4, 1306 SH.pdf/۱۷</title>
    <ns>104</ns>
    <id>98050</id>
    <revision>
      <id>304986</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:36:12Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۱۵۲–۱۵۳</comment>
      <origin>304986</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4174" sha1="8if6qdv4nl2w5i07yph5mkt7nln0s5h" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۱۵۲|}}
{{و|{{بزرگتر|{{بزرگتر|'''انتقاد'''}}}}}}

درشماره اول سال هفتم صفحه ۳۵ درتحت عنوان محبت مادر که بخامه رسای (جواد پارسا کرمانی) باعبارات شیرین وجملات نمکین محبت مادر را مجسم و خواننده را تکان میداد نوشته بود: (اورمزد روز درمقر فرد فرمانفرمائی شد) نفهمیدم مقصود نویسنده چه بوده – اگر اورمزد را بجای خورشید معنی کرده اند باشتباه رفته اند زیرا تا کنون استعمال این لغت بمعنای خورشید در نامه های پارسی دیده نشده و چنانچه استعمال‌هم کرده باشند سهو محض است و باید قائل شد که تحریف است شمس در پارسی لغات‌متعدده دارد: خورشید. مهر. خور. آفتاب وحتی برای محل طلوع آفتاب واژه ویژه استوار است مانند خاور (مشرق) چنانکه واژه (کلمه) اورمزد را بجای خداوند استعمال نموده اند باز هم در عبارت سکته وارد است زیرا ممکن است (نعوذ باله) تصور شود که خداوند شب و روز فرق دارد!

این واژه مقدس در سر تا سر نامه های آئینی زرتشتیان برای ذات واجب الوجود و قادر متعال ذکر شده و امر آکید است که باید وردزبان زرتشتیان باشد و هرکس بغیر از معنای فوق ذکر نماید عدم اطلاع بائین پارسیان است و علاوه برکلمه اورمزد کلمات دیگری هم شبیه بان استعمال شده است: هورمزد. اهورا، اهورا مزدا که تمامه بمعنای قادر هستی بخش آمده است و نیز (هو) که مرتاضین وموحدین هماره یاد میکنند ازمشتقات اهورا میباشد چون عالم نسوان باید محتوی مقالات وخطابه هائی باشد که موجب ترقی و سعادت آتیه مادران این مرز و بوم شود مقتضی
{{سصم||۱۵۳|}}
میدانم در این خصوص بیشتر اطاله لسان نمایم وممکن‌است طالبین حقیقت بنامه های پارسیان رجوع نموده تا بر کیفیت واقعه مستحضر آیند.

{{چپ|یزد – ۱۴ بهمن ماه ۱۳۰۵ فریدون نوشیروان – کیامنش}}

{{و|―――}}

{{و|{{بزرگتر|'''شیر دادن بچه با پستانک در سال اول'''}}}}

اگر چه بهترین طریق برای شیر دادن اطفال در سال اول همان از پستان مادر است اما بعضی اوقات چیزهائی اتفاق میافتد که لازم است بچه را بطریق دیگر خوراک داد پس در آن صورت ما باید تجسس نموده حتی المقدور خوراکی که بیشتر بشیر مادر شباهت داشته باشد پیدا کنیم بهترین خوراک متداولی و معمولی رضایت بخش برای اطفال شیر گاو و بز معتدل شده است اگر چه دستور معتدل نمودن شیر گاو که مناسب حال تمام بچها باشد کار آسانی نیست اما پس از تحصیلات دقیق جدول ذیل بتوسط چند نفر از دکتر های متخصص امریکا مرتب شده این جدول برای بچهائیست که وزن متعارفی دارند یعنی بچهائی که وزن آنها در اول تولد از یکمن وپنج‌سیر الی یکمن وهشت‌سیر بیشتر یا کمترنباشد چون مقدار خوراکی که بچه میتواند بخورد منوط بحجم طفل است چه اگر خیلی ریز باشد از مقدار معینه کمتر و اگر درشت باشد زیاد تر میخورد اینک دستور العمل خوراک دادن اطفال را در تحت پنج ستون بترتیب ذیل مینگارم.&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>8if6qdv4nl2w5i07yph5mkt7nln0s5h</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 4, 1306 SH.pdf/۱۸</title>
    <ns>104</ns>
    <id>98051</id>
    <revision>
      <id>304987</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:36:14Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۱۵۴–۱۵۵</comment>
      <origin>304987</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3896" sha1="qkov3z6nbgangx6av48zms6f1sxvm12" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۱۵۴|}}
{| class=&quot;wikitable&quot; style=&quot;margin:auto&quot;
! ۱&lt;br /&gt;سن بچه !! ۲&lt;br /&gt;دفعات خوراک در یک روز !! ۳&lt;br /&gt;مقدار خوراک هر دفعه !! ۴&lt;br /&gt;کلیه مقدار خوراک یکشبانه روز !! colspan=&quot;3&quot; | ۵&lt;br /&gt;تناسب شیر آب شکر
|-
| روز اول دوم || ۱۱ || ازیک قاشق سوپ خوری || ۱۱ الی ۲۲ قاشق سوپخوری || ۱ || ۲ || یک قاشق مربا خوری درهشت قاشق سوپ خوری شیر و آب
|-
| از روز سیم تا یکهفته || ۱۱ || از ۲ تا ۶ » » || ۲۲ الی ۷۲ » » || ۱ || ۲ || یک قاشق مربا خوری درهشت قاشق سوپ‌خوری مخلوط شیر و آب
|-
| از هفته اول تا دوهفته || ۱۰ || از ۶ تا ۹ » » || ۶۶ الی ۹۹ » » || ۱ || ۲ || یک قاشق مربا خوری درهشت قاشق سوپ خوری شیر و آب
|-
| از هفته دوم تاماه اول || ۹ || از ۱۱ تا ۱۳ » » || ۹۹ الی ۱۱۷ » » || ۱ || ۱ || یک قاشق مربا خوری در ۱۰ قاشق سوپ‌خوری مخلوط شیر و آب
|-
| ازماه چهارم تا ماه ششم || ۷ || از ۱۱ تا ۲۰ » » || ۱۱۹ الی ۱۴۰ » » || ۳ || ۱ || یک قاشق مربا خوری در ۱۲ قاشق سوپ خوری شیر و آب.
|-
| از ماه هشتم تا ماه دهم || ۳ || ۲۸ » » || ۱۶۸ » » || colspan=&quot;3&quot; | شیر خالص بدون شکر
|}
{{سصم||۱۵۵|}}
مقدار خوراکی که در مدتهای مختلفه به بچه داده شده باید بتدریج از عدد اول در ستون سیم و چهارم تا عدد دوم در ستون سیم و چهارم زیاد شود مثلا بچه ای که در هفتهٔ اول ۶ قاشق سوب خوری هر دفعه میخورد باید متدرجاً زیاد شود که تا آخر هفته دوم به ۹ قاشق سوب خوری برسانند وهمچنین ماه اول تا اول ماه چهارم باید هم مقدارخوراک متدرجاً از ۱۳ تا ۱۷ قاشق سوپ خوری زیاد شود و هم قوه شیر باید کم کم زیاد شود که از یک قسمت آب و یک قسمت شیر برسانند به سه قسمت شیر و یک قسمت آب درماه چهارم خوراکهای مخصوص دیگری باید بخوراک بچهائیکه از پستانک شیر میخورند اضافه کرد از آنوقت ممکن‌است در عوض آب قدری آب برنج با شیر مخلوط کرد (غرض ازآب برنج‌آبیست که در آن برنج پخته شده باشد) همچنین از اول ماه چهارم میتوان قدری آب پرتقال به بچه داد از یک قاشق مربا خوری با همان مقدارآب جوشیده شروع نموده متدرجاً زیاد کنند تا ماه هشتم ونهم آب یک‌پرتقال تمام را بدهند آب پرتقال یک قسمت مهمی است در خوراک بچه بدون آن احتمال میرود بچه بمرض نرمی استخوان مبتلا شده و بد اندام گردد چیز دیگریکه طفل را از مرض نرمی استخوان محفوظ میدارد روغن ماهی است که از ماه ششم باید شروع شود و در دو وقت هر دفعه یک قاشق چای خوری کوچک داده شود از اول ماه دهم یا یازدهم طفل میتواند قدری آب جوجه و نان سوخاری برشته هم بخورد

یکی از اولین اصول خوراک دادن بچه با پستانک اینست که شیر سالم و بی عیب تهیه نمایند جاهائیکه ممکن باشد گاو نکاهدارند خیلی بهتر و آسانتر است که مطمئن باشند که آن شیر سالم‌است اما درهرصورت&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>qkov3z6nbgangx6av48zms6f1sxvm12</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 4, 1306 SH.pdf/۱۹</title>
    <ns>104</ns>
    <id>98052</id>
    <revision>
      <id>304988</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:36:16Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۱۵۶–۱۵۷</comment>
      <origin>304988</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4622" sha1="9ocfvzexczzy8e1wztoln1sqcazv9cc" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۱۵۶|}}
باید یقین قطعی داشته باشند که آنحیوانیکه شیر میدهد کاملا صحیح‌المزاج و خالی از امراض باشد ثانیاً در دوشیدن گاو باید نهایت مواظبت را در نظافت بنمایند دراین مملکت که گاوهارا تمیز نکاه نمیدارند و اشخاصیکه شیر میدوشند غالباً با دستهای کثیف این عمل را اجرا میدارند لازم‌است همیشه شیر را بجوشانند باین ترتیب که اول شیر را از یک پارچه کرباس تمیزی صاف نمایند که ذرات چرک و مو و غیره از آن خارج شود وبعد آنرا در یک ظرف پاکیزه سفیدی بجوشانند پس از جوشاندن آنرا باید در یک ظرف در دار پاکیزهٔ که با آب جوش شسته شده باشد بکذارند دریک جای خنکی که سرد شود در تابستان شیر باید همیشه روی یخ بماند اما خیلی توجه لازم است که ذرهٔ آب یخ یا خود یخ داخل شیر نشود ثالثاً باید مواظبت تام در تمیز نکاهداشتن بطری و سر پستانک داشته باشند که آنها کاملا پاکیزه باشند بطریکه در آن شیر ببچه میدهند باید دهان گشاد داشته باشد که باسانی شسته شود بعلاوه گوشه‌دار نباشد بلکه طوری باشد که بسهولت شسته شود چه بسا میشود که ذرات غذائی درآن زوایا مخصوصاً بالائی مانده اسباب کسالت و بلکه هلاکت بچه میشود. پس از هر دفعه غذا دادن ببچه باید فوراً بطری و سر پستانک را با آب گرم و صابون شست اگر در شستن بطری یک برش مخصوص بکار ببرید بهتر است اما بشرط اینکه آن برش را پس از هردفعه استعمال پاکیزه بشویند و خشک نموده در جای محفوظی بگذارند و الا ضرر آن بیش از نفعش خواهد بود بطریرا پس از آنکه با نهایت دقت شستید باید برای آخرین دفعه هم یک مرتبه با آب جوش بشوئید و بعد آنرا در جای محفوظی بگذارید و روی آنرا با یک پارچه کلفت پاکیزهٔ بپوشانید که گرد و یا ذرات کثافات دیگر
{{سصم||۱۵۷|}}
داخل آن نشده و مکس روی آن ننشیند سر پستانک هم بنوبه خود پس‌از هر دفعه استعمال باید از خارج و داخل با آب گرم و صابون پاکیزه شسته و در یک فنجان آب جوش تا موقع استعمال نکاهداشته شود بشرط اینکه یک نعلبکی هم روی فنجان قرار دهید که آنرا از ذرات هوائی محفوظ بدارد و در وقت استعمال کسیکه میخواهد ببچه شیر بدهد بدواً دستهای خود را با آب گرم و صابون بشوید و با یک دستمال تمیزی (نه با گوشه چادر نماز یا چارقد) بخشکاند با وجود این احتیاط کند که بطوریکه دستش بداخل یا جائیکه بدهان بچه میرود نخورد سر پستانک را ببطری نصب کند.

در بازار یک قسم گردی یافت میشود معروف است به گرد خوراک بچه چون بیشتر این غذا ازمواد نشاستهٔ ترکیب یافته بنا براین بچهائیکه از آن تغذیه نمایند بسیار چاق و فربه میشوند. اما با وجود این نباید غذای بچه را منحصر بان کرد چون آن گرد حائز مواد غذائی دیگریکه مخصوص اطفال است نیست وآن طراوت و قوت واستقامتیکه بچه ازخوردن خوراکهائیکه دارای مواد معدنی و پروتینی باضمام نشاسته و قند حاصل میکند از آن گرد نخواهد کرد بلکه آن فقط اورا چاق میکند اما به‌او قوت و استقامت در مقابل امراض نخواهد داد

در هر حال ما نباید فراموش بکنیم که بچه هر اندازه سالم و خوش بنیه باشد باز هم حقیقتاً ضعیف است

{{چپ|بقلم خانم دکتر مکداول}}

{{چپ|ترجمه مهر تاج رخشان}}&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>9ocfvzexczzy8e1wztoln1sqcazv9cc</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 4, 1306 SH.pdf/۲۰</title>
    <ns>104</ns>
    <id>98053</id>
    <revision>
      <id>304989</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:36:19Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۱۵۸–۱۵۹</comment>
      <origin>304989</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3769" sha1="neq6xnpduyrft6r6dhe7sq60mguu96h" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۱۵۸|}}
'''اخبار ترقیات نسوان'''

{{و|{{بزرگتر|'''صدیقه خانم دولت آبادی'''}}}}

اخیراً مکتوبی ازطرف خانم صدیقه خانم دولت آبادی واصل گردید خانم مذکور درپاریس در دارالفنونیکه مخصوص نسوان است تحصیل مینمایند و نیز بسمت عضویت کمیته مجمع تساوی حقوق زنان در پاریس انتخاب شده اند.

امیدواریم که به عده این قبیل خانمهای فاضله در ایران افزوده گردد تا برای ترقی و اصلاح وضعیت اجتماعی زنان وطن عزیز خودشان قدمهای سریعی بردارند.

{{و|{{بزرگتر|'''دختر نابینا و کر به اخذ دیپلم نائل شد'''}}}}

اخیراً دختری عاری از حلیه سمع و بصر در (نیوجرسه) ازرشته قواعد زبان و گرامر فارغ التحصیل گردید. این دختر اولین دختری می باشد که با این موانع بزرک طبیعی در یک مدرسهٔ عمومی باخذ دیپلم فائز گردید.

این بچه از سن ۷ سالکی بدین بلیه دچار و در منزل تحصیلات ابتدائی خود را بوسیله بکار بردن ماشین چاپ برای نوشتن و ماشین بر جسته برای تعلیم حساب باتمام رسانید. در سن پانزده سالگی به کلاسیکه مخصوص نابینایان بود داخل گردید و مدت شش سال ونیم تحصیلات خود را در آنجا به پایان رسانید. نظر به ضعف بنیه این دختر بعضی اوقات از
{{سصم||۱۵۹|}}
مدرسه غیبت مینمود و تعلیم وتربیت او برای معلمانش تحمیل بس‌زحمت می نموده و لازمه توجه بود ولی در نتیجه مطابق راپورت آموزکارانش این زحمات ثمره رضایت بخشی ببار آورد.

{{و|{{بزرگتر|'''تساوی حقوق برای زنان مغولستان هم برقرار شد'''}}}}

جمهوری مغولستان تساوی حقوق درباره ساکنین و افراد ملت خود بدون استثنا و رعایت ملیت و قومیت، مذهب و جنس تصویب نمود و نیز حق شرکت انتخابات را بزنان عطا کرد.

{{و|{{بزرگتر|'''در راه ادای وظیفه'''}}}}

این شرح جرئت و جسارت و یاشجاعت یک مرد قابل آنهم درسال های گذشته نیست بلکه واقعه و حادثه همین سال که در آبان ماه اتفاق افتاد. مارگیریت مانهارت دختر شانزده ساله اطریشی که سمت دایکی در یک خانواده محترمی داشت هنگامی که دست بچه سه ساله ایرا در دست گرفته و با دست دیگر عرابه کوچک طفل خورد سالی را میراند همین که بگوشه کوچه رسید غفلة دید که واگون بزرگی با اسبهای تند و تیزدو بطرف جلو میایند پس با مهارت کامل بچه را بطرفی پرتاب کرده و عرابه کوچک را نیز بکناری فشار داده اما خودرا درمعرض واگون سنگین قرار داد تا آنکه زندکانی این دو بچه را حفظ کند اسبان دیو آسا از روی او گذشتند و بدن دختر نیز زیر عرابه خرد گردید. او را بمریضخانه بردند ولی در راه جان سپرد.

وقتی که آوازهٔ این وظیفه شناسی در شهر منتشر شد مردم برای&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>neq6xnpduyrft6r6dhe7sq60mguu96h</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 4, 1306 SH.pdf/۲۱</title>
    <ns>104</ns>
    <id>98054</id>
    <revision>
      <id>304990</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:36:21Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>بازنویسی متن از روی تصویر (نمونه‌خوانی‌نشده)، صفحهٔ ۱۶۰</comment>
      <origin>304990</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="1964" sha1="gocp3iynps847xgx348ocy4fxl0oa5w" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{سصم||۱۶۰|}}
احترامات و تقدیم تعظیمات باین جسد بیجان بحرکت آمدند. اداره بلدیه برای اظهار قدر دانی قبر مزینی در بهترین نقاط شهر باو ارزانی کرد صد ها زن و دختر و حتی مرد از نقاط بعیده با دسته گل و عطریات‌به خوابگاه ابدی ایندختر مهربان جانباز آمدند و هدایای خود را باو نثار کردند تا جائیکه مزارش بزیر گل پنهان شد. مردم شهر وین باین طریق مدلل کردند که شجاع خود را شناخته و با تواضع و احترام از یک فدا کار حقیقی قدر دانی کردند

{{و|{{بزرگتر|'''زنان ترکیه'''}}}}

در شهر ترابوزن در ترکیه حجاب اکیداً قدغن شده وزنانیکه چادر بسر کرده باشند محکوم به حبس خواهند شد. اعلان ذیل از طرف دولت در مقابل مردم گذارده شد.

«حجاب بر خلاف حفظ الصحه و نیز نظر باینکه مانع آزادی و و فراهم نمودن وسایل معیشت و کسب زنان میباشد اکیداً در این‌مملکت قدغن وبعد ازده روز هر کس چادر بسر داشته باشد محبوس خواهدشد.»

{{و|{{بزرگتر|'''زنان کار و تحصیل میکنند'''}}}}

تقریباً ۳۸۰ نفر زنان جوان در اینورسیته تکسس تحصیل میکنند در صورتیکه مطابق راپورت واصله قسمتی از وسائل اعاشه خودرا هم مالا فراهم میاورند. ازمیان این عده ۲۰۵ نفر هستند که تمام مخارج زندکانی خود را شخصاً در میاورند و در ضمن در دارالفنون تحصیل مینمایند.

{{چپ|ترجمه عفت خانم سمیعیان}}&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>gocp3iynps847xgx348ocy4fxl0oa5w</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 10, 1306 SH.pdf</title>
    <ns>106</ns>
    <id>98055</id>
    <revision>
      <id>304991</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:36:25Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>ساخت فهرست برای عالم نسوان، سال هفتم، شمارهٔ دهم (۱۳۰۶)</comment>
      <origin>304991</origin>
      <model>proofread-index</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="563" sha1="fmvq9vvdpeuit7lfvkggwmy39ya5vda" xml:space="preserve">{{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template
|type=مجله
|Title=عالم نسوان
|Volume=سال هفتم، شمارهٔ دهم
|Author=
|Translator=
|Editor=
|School=
|Publisher=
|Address=تهران
|Year=۱۳۰۶ خورشیدی
|Key=
|Source=pdf
|Image=1
|Progress=OCR
|Pages=&lt;pagelist /&gt;
|Volumes=[[عالم نسوان]]
|Remarks=نشر: مجمع فارغ‌التحصیلان مدرسهٔ اناثیهٔ امریکایی (ایران بیت‌ئیل)، تهران. بیشتر برگه‌های این پرونده دو صفحهٔ روبه‌روی مجله را در بر دارند؛ برگه‌های این شماره هنوز بازنویسی نشده و برچسب شمارهٔ صفحه‌ها هنگام بازنویسی افزوده می‌شود.
|Width=
|Css=
|Header=
|Footer=
}}</text>
      <sha1>fmvq9vvdpeuit7lfvkggwmy39ya5vda</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 11, 1306 SH.pdf</title>
    <ns>106</ns>
    <id>98056</id>
    <revision>
      <id>304992</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:36:27Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>ساخت فهرست برای عالم نسوان، سال هفتم، شمارهٔ یازدهم (۱۳۰۶)</comment>
      <origin>304992</origin>
      <model>proofread-index</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="569" sha1="n9vjr6nj1wfidge7uk2d10aopn6ckfc" xml:space="preserve">{{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template
|type=مجله
|Title=عالم نسوان
|Volume=سال هفتم، شمارهٔ یازدهم
|Author=
|Translator=
|Editor=
|School=
|Publisher=
|Address=تهران
|Year=۱۳۰۶ خورشیدی
|Key=
|Source=pdf
|Image=1
|Progress=OCR
|Pages=&lt;pagelist /&gt;
|Volumes=[[عالم نسوان]]
|Remarks=نشر: مجمع فارغ‌التحصیلان مدرسهٔ اناثیهٔ امریکایی (ایران بیت‌ئیل)، تهران. بیشتر برگه‌های این پرونده دو صفحهٔ روبه‌روی مجله را در بر دارند؛ برگه‌های این شماره هنوز بازنویسی نشده و برچسب شمارهٔ صفحه‌ها هنگام بازنویسی افزوده می‌شود.
|Width=
|Css=
|Header=
|Footer=
}}</text>
      <sha1>n9vjr6nj1wfidge7uk2d10aopn6ckfc</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 12, 1306 SH.pdf</title>
    <ns>106</ns>
    <id>98057</id>
    <revision>
      <id>304993</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:36:30Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>ساخت فهرست برای عالم نسوان، سال هفتم، شمارهٔ دوازدهم (۱۳۰۶)</comment>
      <origin>304993</origin>
      <model>proofread-index</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="571" sha1="1tbdgqo5dcpjge577w9gophk69jk4q0" xml:space="preserve">{{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template
|type=مجله
|Title=عالم نسوان
|Volume=سال هفتم، شمارهٔ دوازدهم
|Author=
|Translator=
|Editor=
|School=
|Publisher=
|Address=تهران
|Year=۱۳۰۶ خورشیدی
|Key=
|Source=pdf
|Image=1
|Progress=OCR
|Pages=&lt;pagelist /&gt;
|Volumes=[[عالم نسوان]]
|Remarks=نشر: مجمع فارغ‌التحصیلان مدرسهٔ اناثیهٔ امریکایی (ایران بیت‌ئیل)، تهران. بیشتر برگه‌های این پرونده دو صفحهٔ روبه‌روی مجله را در بر دارند؛ برگه‌های این شماره هنوز بازنویسی نشده و برچسب شمارهٔ صفحه‌ها هنگام بازنویسی افزوده می‌شود.
|Width=
|Css=
|Header=
|Footer=
}}</text>
      <sha1>1tbdgqo5dcpjge577w9gophk69jk4q0</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 5, 1306 SH.pdf</title>
    <ns>106</ns>
    <id>98058</id>
    <revision>
      <id>304994</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:36:32Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>ساخت فهرست برای عالم نسوان، سال هفتم، شمارهٔ پنجم (۱۳۰۶)</comment>
      <origin>304994</origin>
      <model>proofread-index</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="565" sha1="ovkqfy5ssr1tm5acd4jm7mb4x941qw1" xml:space="preserve">{{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template
|type=مجله
|Title=عالم نسوان
|Volume=سال هفتم، شمارهٔ پنجم
|Author=
|Translator=
|Editor=
|School=
|Publisher=
|Address=تهران
|Year=۱۳۰۶ خورشیدی
|Key=
|Source=pdf
|Image=1
|Progress=OCR
|Pages=&lt;pagelist /&gt;
|Volumes=[[عالم نسوان]]
|Remarks=نشر: مجمع فارغ‌التحصیلان مدرسهٔ اناثیهٔ امریکایی (ایران بیت‌ئیل)، تهران. بیشتر برگه‌های این پرونده دو صفحهٔ روبه‌روی مجله را در بر دارند؛ برگه‌های این شماره هنوز بازنویسی نشده و برچسب شمارهٔ صفحه‌ها هنگام بازنویسی افزوده می‌شود.
|Width=
|Css=
|Header=
|Footer=
}}</text>
      <sha1>ovkqfy5ssr1tm5acd4jm7mb4x941qw1</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 6, 1306 SH.pdf</title>
    <ns>106</ns>
    <id>98059</id>
    <revision>
      <id>304995</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:36:35Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>ساخت فهرست برای عالم نسوان، سال هفتم، شمارهٔ ششم (۱۳۰۶)</comment>
      <origin>304995</origin>
      <model>proofread-index</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="563" sha1="bvnnw1vx20kyym5381v2pn2ijogq5db" xml:space="preserve">{{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template
|type=مجله
|Title=عالم نسوان
|Volume=سال هفتم، شمارهٔ ششم
|Author=
|Translator=
|Editor=
|School=
|Publisher=
|Address=تهران
|Year=۱۳۰۶ خورشیدی
|Key=
|Source=pdf
|Image=1
|Progress=OCR
|Pages=&lt;pagelist /&gt;
|Volumes=[[عالم نسوان]]
|Remarks=نشر: مجمع فارغ‌التحصیلان مدرسهٔ اناثیهٔ امریکایی (ایران بیت‌ئیل)، تهران. بیشتر برگه‌های این پرونده دو صفحهٔ روبه‌روی مجله را در بر دارند؛ برگه‌های این شماره هنوز بازنویسی نشده و برچسب شمارهٔ صفحه‌ها هنگام بازنویسی افزوده می‌شود.
|Width=
|Css=
|Header=
|Footer=
}}</text>
      <sha1>bvnnw1vx20kyym5381v2pn2ijogq5db</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 7-8, 1306 SH.pdf</title>
    <ns>106</ns>
    <id>98060</id>
    <revision>
      <id>304996</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:36:37Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>ساخت فهرست برای عالم نسوان، سال هفتم، شمارهٔ هفتم و هشتم (۱۳۰۶)</comment>
      <origin>304996</origin>
      <model>proofread-index</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="577" sha1="llqtvuvxchdooontdn0w7aboro30s01" xml:space="preserve">{{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template
|type=مجله
|Title=عالم نسوان
|Volume=سال هفتم، شمارهٔ هفتم و هشتم
|Author=
|Translator=
|Editor=
|School=
|Publisher=
|Address=تهران
|Year=۱۳۰۶ خورشیدی
|Key=
|Source=pdf
|Image=1
|Progress=OCR
|Pages=&lt;pagelist /&gt;
|Volumes=[[عالم نسوان]]
|Remarks=نشر: مجمع فارغ‌التحصیلان مدرسهٔ اناثیهٔ امریکایی (ایران بیت‌ئیل)، تهران. بیشتر برگه‌های این پرونده دو صفحهٔ روبه‌روی مجله را در بر دارند؛ برگه‌های این شماره هنوز بازنویسی نشده و برچسب شمارهٔ صفحه‌ها هنگام بازنویسی افزوده می‌شود.
|Width=
|Css=
|Header=
|Footer=
}}</text>
      <sha1>llqtvuvxchdooontdn0w7aboro30s01</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 7, No. 9, 1306 SH.pdf</title>
    <ns>106</ns>
    <id>98061</id>
    <revision>
      <id>304997</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:36:39Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>ساخت فهرست برای عالم نسوان، سال هفتم، شمارهٔ نهم (۱۳۰۶)</comment>
      <origin>304997</origin>
      <model>proofread-index</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="563" sha1="g3jhoptf68sdwqetnt74v8lrbx6xttl" xml:space="preserve">{{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template
|type=مجله
|Title=عالم نسوان
|Volume=سال هفتم، شمارهٔ نهم
|Author=
|Translator=
|Editor=
|School=
|Publisher=
|Address=تهران
|Year=۱۳۰۶ خورشیدی
|Key=
|Source=pdf
|Image=1
|Progress=OCR
|Pages=&lt;pagelist /&gt;
|Volumes=[[عالم نسوان]]
|Remarks=نشر: مجمع فارغ‌التحصیلان مدرسهٔ اناثیهٔ امریکایی (ایران بیت‌ئیل)، تهران. بیشتر برگه‌های این پرونده دو صفحهٔ روبه‌روی مجله را در بر دارند؛ برگه‌های این شماره هنوز بازنویسی نشده و برچسب شمارهٔ صفحه‌ها هنگام بازنویسی افزوده می‌شود.
|Width=
|Css=
|Header=
|Footer=
}}</text>
      <sha1>g3jhoptf68sdwqetnt74v8lrbx6xttl</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 8, No. 1, 1306 SH.pdf</title>
    <ns>106</ns>
    <id>98062</id>
    <revision>
      <id>304998</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:36:41Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>ساخت فهرست برای عالم نسوان، سال هشتم، شمارهٔ یکم (۱۳۰۶)</comment>
      <origin>304998</origin>
      <model>proofread-index</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="563" sha1="bkx95ugl3bhwm4hwlxaa8nz6y3jxf8r" xml:space="preserve">{{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template
|type=مجله
|Title=عالم نسوان
|Volume=سال هشتم، شمارهٔ یکم
|Author=
|Translator=
|Editor=
|School=
|Publisher=
|Address=تهران
|Year=۱۳۰۶ خورشیدی
|Key=
|Source=pdf
|Image=1
|Progress=OCR
|Pages=&lt;pagelist /&gt;
|Volumes=[[عالم نسوان]]
|Remarks=نشر: مجمع فارغ‌التحصیلان مدرسهٔ اناثیهٔ امریکایی (ایران بیت‌ئیل)، تهران. بیشتر برگه‌های این پرونده دو صفحهٔ روبه‌روی مجله را در بر دارند؛ برگه‌های این شماره هنوز بازنویسی نشده و برچسب شمارهٔ صفحه‌ها هنگام بازنویسی افزوده می‌شود.
|Width=
|Css=
|Header=
|Footer=
}}</text>
      <sha1>bkx95ugl3bhwm4hwlxaa8nz6y3jxf8r</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 8, No. 2, 1306 SH.pdf</title>
    <ns>106</ns>
    <id>98063</id>
    <revision>
      <id>304999</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:36:43Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>ساخت فهرست برای عالم نسوان، سال هشتم، شمارهٔ دوم (۱۳۰۶)</comment>
      <origin>304999</origin>
      <model>proofread-index</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="563" sha1="1gixesisj2or2xxiv8xmchz69iagrs5" xml:space="preserve">{{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template
|type=مجله
|Title=عالم نسوان
|Volume=سال هشتم، شمارهٔ دوم
|Author=
|Translator=
|Editor=
|School=
|Publisher=
|Address=تهران
|Year=۱۳۰۶ خورشیدی
|Key=
|Source=pdf
|Image=1
|Progress=OCR
|Pages=&lt;pagelist /&gt;
|Volumes=[[عالم نسوان]]
|Remarks=نشر: مجمع فارغ‌التحصیلان مدرسهٔ اناثیهٔ امریکایی (ایران بیت‌ئیل)، تهران. بیشتر برگه‌های این پرونده دو صفحهٔ روبه‌روی مجله را در بر دارند؛ برگه‌های این شماره هنوز بازنویسی نشده و برچسب شمارهٔ صفحه‌ها هنگام بازنویسی افزوده می‌شود.
|Width=
|Css=
|Header=
|Footer=
}}</text>
      <sha1>1gixesisj2or2xxiv8xmchz69iagrs5</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 8, No. 3, 1307 SH.pdf</title>
    <ns>106</ns>
    <id>98064</id>
    <revision>
      <id>305000</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:36:46Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>ساخت فهرست برای عالم نسوان، سال هشتم، شمارهٔ سوم (۱۳۰۷)</comment>
      <origin>305000</origin>
      <model>proofread-index</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="563" sha1="66niyr3r9io8tyb6mrumxf7vg7fo8k4" xml:space="preserve">{{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template
|type=مجله
|Title=عالم نسوان
|Volume=سال هشتم، شمارهٔ سوم
|Author=
|Translator=
|Editor=
|School=
|Publisher=
|Address=تهران
|Year=۱۳۰۷ خورشیدی
|Key=
|Source=pdf
|Image=1
|Progress=OCR
|Pages=&lt;pagelist /&gt;
|Volumes=[[عالم نسوان]]
|Remarks=نشر: مجمع فارغ‌التحصیلان مدرسهٔ اناثیهٔ امریکایی (ایران بیت‌ئیل)، تهران. بیشتر برگه‌های این پرونده دو صفحهٔ روبه‌روی مجله را در بر دارند؛ برگه‌های این شماره هنوز بازنویسی نشده و برچسب شمارهٔ صفحه‌ها هنگام بازنویسی افزوده می‌شود.
|Width=
|Css=
|Header=
|Footer=
}}</text>
      <sha1>66niyr3r9io8tyb6mrumxf7vg7fo8k4</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 8, No. 4, 1307 SH.pdf</title>
    <ns>106</ns>
    <id>98065</id>
    <revision>
      <id>305001</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:36:48Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>ساخت فهرست برای عالم نسوان، سال هشتم، شمارهٔ چهارم (۱۳۰۷)</comment>
      <origin>305001</origin>
      <model>proofread-index</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="567" sha1="nflxpmxtpk4pg0m5yem5wbos5dd4igt" xml:space="preserve">{{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template
|type=مجله
|Title=عالم نسوان
|Volume=سال هشتم، شمارهٔ چهارم
|Author=
|Translator=
|Editor=
|School=
|Publisher=
|Address=تهران
|Year=۱۳۰۷ خورشیدی
|Key=
|Source=pdf
|Image=1
|Progress=OCR
|Pages=&lt;pagelist /&gt;
|Volumes=[[عالم نسوان]]
|Remarks=نشر: مجمع فارغ‌التحصیلان مدرسهٔ اناثیهٔ امریکایی (ایران بیت‌ئیل)، تهران. بیشتر برگه‌های این پرونده دو صفحهٔ روبه‌روی مجله را در بر دارند؛ برگه‌های این شماره هنوز بازنویسی نشده و برچسب شمارهٔ صفحه‌ها هنگام بازنویسی افزوده می‌شود.
|Width=
|Css=
|Header=
|Footer=
}}</text>
      <sha1>nflxpmxtpk4pg0m5yem5wbos5dd4igt</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 8, No. 5, 1307 SH.pdf</title>
    <ns>106</ns>
    <id>98066</id>
    <revision>
      <id>305002</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:36:51Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>ساخت فهرست برای عالم نسوان، سال هشتم، شمارهٔ پنجم (۱۳۰۷)</comment>
      <origin>305002</origin>
      <model>proofread-index</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="565" sha1="0yjovrsfegy6bn1xkz9ohnq78p4h1jw" xml:space="preserve">{{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template
|type=مجله
|Title=عالم نسوان
|Volume=سال هشتم، شمارهٔ پنجم
|Author=
|Translator=
|Editor=
|School=
|Publisher=
|Address=تهران
|Year=۱۳۰۷ خورشیدی
|Key=
|Source=pdf
|Image=1
|Progress=OCR
|Pages=&lt;pagelist /&gt;
|Volumes=[[عالم نسوان]]
|Remarks=نشر: مجمع فارغ‌التحصیلان مدرسهٔ اناثیهٔ امریکایی (ایران بیت‌ئیل)، تهران. بیشتر برگه‌های این پرونده دو صفحهٔ روبه‌روی مجله را در بر دارند؛ برگه‌های این شماره هنوز بازنویسی نشده و برچسب شمارهٔ صفحه‌ها هنگام بازنویسی افزوده می‌شود.
|Width=
|Css=
|Header=
|Footer=
}}</text>
      <sha1>0yjovrsfegy6bn1xkz9ohnq78p4h1jw</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 8, No. 6, 1307 SH.pdf</title>
    <ns>106</ns>
    <id>98067</id>
    <revision>
      <id>305003</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:36:53Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>ساخت فهرست برای عالم نسوان، سال هشتم، شمارهٔ ششم (۱۳۰۷)</comment>
      <origin>305003</origin>
      <model>proofread-index</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="563" sha1="ov967k4avo2crymz65zb4dsvvx5il2y" xml:space="preserve">{{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template
|type=مجله
|Title=عالم نسوان
|Volume=سال هشتم، شمارهٔ ششم
|Author=
|Translator=
|Editor=
|School=
|Publisher=
|Address=تهران
|Year=۱۳۰۷ خورشیدی
|Key=
|Source=pdf
|Image=1
|Progress=OCR
|Pages=&lt;pagelist /&gt;
|Volumes=[[عالم نسوان]]
|Remarks=نشر: مجمع فارغ‌التحصیلان مدرسهٔ اناثیهٔ امریکایی (ایران بیت‌ئیل)، تهران. بیشتر برگه‌های این پرونده دو صفحهٔ روبه‌روی مجله را در بر دارند؛ برگه‌های این شماره هنوز بازنویسی نشده و برچسب شمارهٔ صفحه‌ها هنگام بازنویسی افزوده می‌شود.
|Width=
|Css=
|Header=
|Footer=
}}</text>
      <sha1>ov967k4avo2crymz65zb4dsvvx5il2y</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 9, No. 1, 1307 SH.pdf</title>
    <ns>106</ns>
    <id>98068</id>
    <revision>
      <id>305004</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:36:56Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>ساخت فهرست برای عالم نسوان، سال نهم، شمارهٔ یکم (۱۳۰۷)</comment>
      <origin>305004</origin>
      <model>proofread-index</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="561" sha1="2cg1u483tj7jhkdi4phh84ccwejlz0r" xml:space="preserve">{{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template
|type=مجله
|Title=عالم نسوان
|Volume=سال نهم، شمارهٔ یکم
|Author=
|Translator=
|Editor=
|School=
|Publisher=
|Address=تهران
|Year=۱۳۰۷ خورشیدی
|Key=
|Source=pdf
|Image=1
|Progress=OCR
|Pages=&lt;pagelist /&gt;
|Volumes=[[عالم نسوان]]
|Remarks=نشر: مجمع فارغ‌التحصیلان مدرسهٔ اناثیهٔ امریکایی (ایران بیت‌ئیل)، تهران. بیشتر برگه‌های این پرونده دو صفحهٔ روبه‌روی مجله را در بر دارند؛ برگه‌های این شماره هنوز بازنویسی نشده و برچسب شمارهٔ صفحه‌ها هنگام بازنویسی افزوده می‌شود.
|Width=
|Css=
|Header=
|Footer=
}}</text>
      <sha1>2cg1u483tj7jhkdi4phh84ccwejlz0r</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 9, No. 2, 1307 SH.pdf</title>
    <ns>106</ns>
    <id>98069</id>
    <revision>
      <id>305005</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:36:58Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>ساخت فهرست برای عالم نسوان، سال نهم، شمارهٔ دوم (۱۳۰۷)</comment>
      <origin>305005</origin>
      <model>proofread-index</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="561" sha1="7uj8cgi5b6d9s882532xemw12lzqu2s" xml:space="preserve">{{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template
|type=مجله
|Title=عالم نسوان
|Volume=سال نهم، شمارهٔ دوم
|Author=
|Translator=
|Editor=
|School=
|Publisher=
|Address=تهران
|Year=۱۳۰۷ خورشیدی
|Key=
|Source=pdf
|Image=1
|Progress=OCR
|Pages=&lt;pagelist /&gt;
|Volumes=[[عالم نسوان]]
|Remarks=نشر: مجمع فارغ‌التحصیلان مدرسهٔ اناثیهٔ امریکایی (ایران بیت‌ئیل)، تهران. بیشتر برگه‌های این پرونده دو صفحهٔ روبه‌روی مجله را در بر دارند؛ برگه‌های این شماره هنوز بازنویسی نشده و برچسب شمارهٔ صفحه‌ها هنگام بازنویسی افزوده می‌شود.
|Width=
|Css=
|Header=
|Footer=
}}</text>
      <sha1>7uj8cgi5b6d9s882532xemw12lzqu2s</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 9, No. 3, 1308 SH.pdf</title>
    <ns>106</ns>
    <id>98070</id>
    <revision>
      <id>305006</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:37:00Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>ساخت فهرست برای عالم نسوان، سال نهم، شمارهٔ سوم (۱۳۰۸)</comment>
      <origin>305006</origin>
      <model>proofread-index</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="561" sha1="jyovs81y09gwukvb4sr83jt559eotp3" xml:space="preserve">{{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template
|type=مجله
|Title=عالم نسوان
|Volume=سال نهم، شمارهٔ سوم
|Author=
|Translator=
|Editor=
|School=
|Publisher=
|Address=تهران
|Year=۱۳۰۸ خورشیدی
|Key=
|Source=pdf
|Image=1
|Progress=OCR
|Pages=&lt;pagelist /&gt;
|Volumes=[[عالم نسوان]]
|Remarks=نشر: مجمع فارغ‌التحصیلان مدرسهٔ اناثیهٔ امریکایی (ایران بیت‌ئیل)، تهران. بیشتر برگه‌های این پرونده دو صفحهٔ روبه‌روی مجله را در بر دارند؛ برگه‌های این شماره هنوز بازنویسی نشده و برچسب شمارهٔ صفحه‌ها هنگام بازنویسی افزوده می‌شود.
|Width=
|Css=
|Header=
|Footer=
}}</text>
      <sha1>jyovs81y09gwukvb4sr83jt559eotp3</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 9, No. 4, 1308 SH.pdf</title>
    <ns>106</ns>
    <id>98071</id>
    <revision>
      <id>305007</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:37:03Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>ساخت فهرست برای عالم نسوان، سال نهم، شمارهٔ چهارم (۱۳۰۸)</comment>
      <origin>305007</origin>
      <model>proofread-index</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="565" sha1="9lum2i4p26id5lsxl1ih5sf3avgxlrx" xml:space="preserve">{{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template
|type=مجله
|Title=عالم نسوان
|Volume=سال نهم، شمارهٔ چهارم
|Author=
|Translator=
|Editor=
|School=
|Publisher=
|Address=تهران
|Year=۱۳۰۸ خورشیدی
|Key=
|Source=pdf
|Image=1
|Progress=OCR
|Pages=&lt;pagelist /&gt;
|Volumes=[[عالم نسوان]]
|Remarks=نشر: مجمع فارغ‌التحصیلان مدرسهٔ اناثیهٔ امریکایی (ایران بیت‌ئیل)، تهران. بیشتر برگه‌های این پرونده دو صفحهٔ روبه‌روی مجله را در بر دارند؛ برگه‌های این شماره هنوز بازنویسی نشده و برچسب شمارهٔ صفحه‌ها هنگام بازنویسی افزوده می‌شود.
|Width=
|Css=
|Header=
|Footer=
}}</text>
      <sha1>9lum2i4p26id5lsxl1ih5sf3avgxlrx</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 9, No. 5, 1308 SH.pdf</title>
    <ns>106</ns>
    <id>98072</id>
    <revision>
      <id>305008</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:37:05Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>ساخت فهرست برای عالم نسوان، سال نهم، شمارهٔ پنجم (۱۳۰۸)</comment>
      <origin>305008</origin>
      <model>proofread-index</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="563" sha1="9z3hsdiytsa8eq75lft9qkwfvfu4clp" xml:space="preserve">{{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template
|type=مجله
|Title=عالم نسوان
|Volume=سال نهم، شمارهٔ پنجم
|Author=
|Translator=
|Editor=
|School=
|Publisher=
|Address=تهران
|Year=۱۳۰۸ خورشیدی
|Key=
|Source=pdf
|Image=1
|Progress=OCR
|Pages=&lt;pagelist /&gt;
|Volumes=[[عالم نسوان]]
|Remarks=نشر: مجمع فارغ‌التحصیلان مدرسهٔ اناثیهٔ امریکایی (ایران بیت‌ئیل)، تهران. بیشتر برگه‌های این پرونده دو صفحهٔ روبه‌روی مجله را در بر دارند؛ برگه‌های این شماره هنوز بازنویسی نشده و برچسب شمارهٔ صفحه‌ها هنگام بازنویسی افزوده می‌شود.
|Width=
|Css=
|Header=
|Footer=
}}</text>
      <sha1>9z3hsdiytsa8eq75lft9qkwfvfu4clp</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 9, No. 6, 1308 SH.pdf</title>
    <ns>106</ns>
    <id>98073</id>
    <revision>
      <id>305009</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:37:08Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>ساخت فهرست برای عالم نسوان، سال نهم، شمارهٔ ششم (۱۳۰۸)</comment>
      <origin>305009</origin>
      <model>proofread-index</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="561" sha1="8pnjltbzff1ajka6mb8r4a83cxrd021" xml:space="preserve">{{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template
|type=مجله
|Title=عالم نسوان
|Volume=سال نهم، شمارهٔ ششم
|Author=
|Translator=
|Editor=
|School=
|Publisher=
|Address=تهران
|Year=۱۳۰۸ خورشیدی
|Key=
|Source=pdf
|Image=1
|Progress=OCR
|Pages=&lt;pagelist /&gt;
|Volumes=[[عالم نسوان]]
|Remarks=نشر: مجمع فارغ‌التحصیلان مدرسهٔ اناثیهٔ امریکایی (ایران بیت‌ئیل)، تهران. بیشتر برگه‌های این پرونده دو صفحهٔ روبه‌روی مجله را در بر دارند؛ برگه‌های این شماره هنوز بازنویسی نشده و برچسب شمارهٔ صفحه‌ها هنگام بازنویسی افزوده می‌شود.
|Width=
|Css=
|Header=
|Footer=
}}</text>
      <sha1>8pnjltbzff1ajka6mb8r4a83cxrd021</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 10, No. 1, 1308 SH.pdf</title>
    <ns>106</ns>
    <id>98074</id>
    <revision>
      <id>305010</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:37:10Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>ساخت فهرست برای عالم نسوان، سال دهم، شمارهٔ یکم (۱۳۰۸)</comment>
      <origin>305010</origin>
      <model>proofread-index</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="561" sha1="9vrv2gpcurdwnqczviqij46jn3ybo2u" xml:space="preserve">{{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template
|type=مجله
|Title=عالم نسوان
|Volume=سال دهم، شمارهٔ یکم
|Author=
|Translator=
|Editor=
|School=
|Publisher=
|Address=تهران
|Year=۱۳۰۸ خورشیدی
|Key=
|Source=pdf
|Image=1
|Progress=OCR
|Pages=&lt;pagelist /&gt;
|Volumes=[[عالم نسوان]]
|Remarks=نشر: مجمع فارغ‌التحصیلان مدرسهٔ اناثیهٔ امریکایی (ایران بیت‌ئیل)، تهران. بیشتر برگه‌های این پرونده دو صفحهٔ روبه‌روی مجله را در بر دارند؛ برگه‌های این شماره هنوز بازنویسی نشده و برچسب شمارهٔ صفحه‌ها هنگام بازنویسی افزوده می‌شود.
|Width=
|Css=
|Header=
|Footer=
}}</text>
      <sha1>9vrv2gpcurdwnqczviqij46jn3ybo2u</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 10, No. 2, 1308 SH.pdf</title>
    <ns>106</ns>
    <id>98075</id>
    <revision>
      <id>305011</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:37:13Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>ساخت فهرست برای عالم نسوان، سال دهم، شمارهٔ دوم (۱۳۰۸)</comment>
      <origin>305011</origin>
      <model>proofread-index</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="561" sha1="d6j4jlf2lkdqipk7dgkwis2l3u2mwjb" xml:space="preserve">{{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template
|type=مجله
|Title=عالم نسوان
|Volume=سال دهم، شمارهٔ دوم
|Author=
|Translator=
|Editor=
|School=
|Publisher=
|Address=تهران
|Year=۱۳۰۸ خورشیدی
|Key=
|Source=pdf
|Image=1
|Progress=OCR
|Pages=&lt;pagelist /&gt;
|Volumes=[[عالم نسوان]]
|Remarks=نشر: مجمع فارغ‌التحصیلان مدرسهٔ اناثیهٔ امریکایی (ایران بیت‌ئیل)، تهران. بیشتر برگه‌های این پرونده دو صفحهٔ روبه‌روی مجله را در بر دارند؛ برگه‌های این شماره هنوز بازنویسی نشده و برچسب شمارهٔ صفحه‌ها هنگام بازنویسی افزوده می‌شود.
|Width=
|Css=
|Header=
|Footer=
}}</text>
      <sha1>d6j4jlf2lkdqipk7dgkwis2l3u2mwjb</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 10, No. 3, 1309 SH.pdf</title>
    <ns>106</ns>
    <id>98076</id>
    <revision>
      <id>305012</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:37:16Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>ساخت فهرست برای عالم نسوان، سال دهم، شمارهٔ سوم (۱۳۰۹)</comment>
      <origin>305012</origin>
      <model>proofread-index</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="561" sha1="3i44efv1aqkzapb0mkqycq7w6b8vtyr" xml:space="preserve">{{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template
|type=مجله
|Title=عالم نسوان
|Volume=سال دهم، شمارهٔ سوم
|Author=
|Translator=
|Editor=
|School=
|Publisher=
|Address=تهران
|Year=۱۳۰۹ خورشیدی
|Key=
|Source=pdf
|Image=1
|Progress=OCR
|Pages=&lt;pagelist /&gt;
|Volumes=[[عالم نسوان]]
|Remarks=نشر: مجمع فارغ‌التحصیلان مدرسهٔ اناثیهٔ امریکایی (ایران بیت‌ئیل)، تهران. بیشتر برگه‌های این پرونده دو صفحهٔ روبه‌روی مجله را در بر دارند؛ برگه‌های این شماره هنوز بازنویسی نشده و برچسب شمارهٔ صفحه‌ها هنگام بازنویسی افزوده می‌شود.
|Width=
|Css=
|Header=
|Footer=
}}</text>
      <sha1>3i44efv1aqkzapb0mkqycq7w6b8vtyr</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 10, No. 4, 1309 SH.pdf</title>
    <ns>106</ns>
    <id>98077</id>
    <revision>
      <id>305013</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:37:18Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>ساخت فهرست برای عالم نسوان، سال دهم، شمارهٔ چهارم (۱۳۰۹)</comment>
      <origin>305013</origin>
      <model>proofread-index</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="565" sha1="47k6qucdvb4hfoyfh9wnnoms2zte0dy" xml:space="preserve">{{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template
|type=مجله
|Title=عالم نسوان
|Volume=سال دهم، شمارهٔ چهارم
|Author=
|Translator=
|Editor=
|School=
|Publisher=
|Address=تهران
|Year=۱۳۰۹ خورشیدی
|Key=
|Source=pdf
|Image=1
|Progress=OCR
|Pages=&lt;pagelist /&gt;
|Volumes=[[عالم نسوان]]
|Remarks=نشر: مجمع فارغ‌التحصیلان مدرسهٔ اناثیهٔ امریکایی (ایران بیت‌ئیل)، تهران. بیشتر برگه‌های این پرونده دو صفحهٔ روبه‌روی مجله را در بر دارند؛ برگه‌های این شماره هنوز بازنویسی نشده و برچسب شمارهٔ صفحه‌ها هنگام بازنویسی افزوده می‌شود.
|Width=
|Css=
|Header=
|Footer=
}}</text>
      <sha1>47k6qucdvb4hfoyfh9wnnoms2zte0dy</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 10, No. 5, 1309 SH.pdf</title>
    <ns>106</ns>
    <id>98078</id>
    <revision>
      <id>305014</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:37:20Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>ساخت فهرست برای عالم نسوان، سال دهم، شمارهٔ پنجم (۱۳۰۹)</comment>
      <origin>305014</origin>
      <model>proofread-index</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="563" sha1="95lokxpu7g95lskjx923xmigopkfv4q" xml:space="preserve">{{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template
|type=مجله
|Title=عالم نسوان
|Volume=سال دهم، شمارهٔ پنجم
|Author=
|Translator=
|Editor=
|School=
|Publisher=
|Address=تهران
|Year=۱۳۰۹ خورشیدی
|Key=
|Source=pdf
|Image=1
|Progress=OCR
|Pages=&lt;pagelist /&gt;
|Volumes=[[عالم نسوان]]
|Remarks=نشر: مجمع فارغ‌التحصیلان مدرسهٔ اناثیهٔ امریکایی (ایران بیت‌ئیل)، تهران. بیشتر برگه‌های این پرونده دو صفحهٔ روبه‌روی مجله را در بر دارند؛ برگه‌های این شماره هنوز بازنویسی نشده و برچسب شمارهٔ صفحه‌ها هنگام بازنویسی افزوده می‌شود.
|Width=
|Css=
|Header=
|Footer=
}}</text>
      <sha1>95lokxpu7g95lskjx923xmigopkfv4q</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 10, No. 6, 1309 SH.pdf</title>
    <ns>106</ns>
    <id>98079</id>
    <revision>
      <id>305015</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:37:23Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>ساخت فهرست برای عالم نسوان، سال دهم، شمارهٔ ششم (۱۳۰۹)</comment>
      <origin>305015</origin>
      <model>proofread-index</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="561" sha1="00ltxe9uzbiukjnadsjc3djooyuw2a2" xml:space="preserve">{{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template
|type=مجله
|Title=عالم نسوان
|Volume=سال دهم، شمارهٔ ششم
|Author=
|Translator=
|Editor=
|School=
|Publisher=
|Address=تهران
|Year=۱۳۰۹ خورشیدی
|Key=
|Source=pdf
|Image=1
|Progress=OCR
|Pages=&lt;pagelist /&gt;
|Volumes=[[عالم نسوان]]
|Remarks=نشر: مجمع فارغ‌التحصیلان مدرسهٔ اناثیهٔ امریکایی (ایران بیت‌ئیل)، تهران. بیشتر برگه‌های این پرونده دو صفحهٔ روبه‌روی مجله را در بر دارند؛ برگه‌های این شماره هنوز بازنویسی نشده و برچسب شمارهٔ صفحه‌ها هنگام بازنویسی افزوده می‌شود.
|Width=
|Css=
|Header=
|Footer=
}}</text>
      <sha1>00ltxe9uzbiukjnadsjc3djooyuw2a2</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 11, No. 1, 1309 SH.pdf</title>
    <ns>106</ns>
    <id>98080</id>
    <revision>
      <id>305016</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:37:25Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>ساخت فهرست برای عالم نسوان، سال یازدهم، شمارهٔ یکم (۱۳۰۹)</comment>
      <origin>305016</origin>
      <model>proofread-index</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="567" sha1="6nq8q00vesh6hsdtlccikzbw0aazal3" xml:space="preserve">{{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template
|type=مجله
|Title=عالم نسوان
|Volume=سال یازدهم، شمارهٔ یکم
|Author=
|Translator=
|Editor=
|School=
|Publisher=
|Address=تهران
|Year=۱۳۰۹ خورشیدی
|Key=
|Source=pdf
|Image=1
|Progress=OCR
|Pages=&lt;pagelist /&gt;
|Volumes=[[عالم نسوان]]
|Remarks=نشر: مجمع فارغ‌التحصیلان مدرسهٔ اناثیهٔ امریکایی (ایران بیت‌ئیل)، تهران. بیشتر برگه‌های این پرونده دو صفحهٔ روبه‌روی مجله را در بر دارند؛ برگه‌های این شماره هنوز بازنویسی نشده و برچسب شمارهٔ صفحه‌ها هنگام بازنویسی افزوده می‌شود.
|Width=
|Css=
|Header=
|Footer=
}}</text>
      <sha1>6nq8q00vesh6hsdtlccikzbw0aazal3</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 11, No. 2, 1309 SH.pdf</title>
    <ns>106</ns>
    <id>98081</id>
    <revision>
      <id>305017</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:37:28Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>ساخت فهرست برای عالم نسوان، سال یازدهم، شمارهٔ دوم (۱۳۰۹)</comment>
      <origin>305017</origin>
      <model>proofread-index</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="567" sha1="6xwevjyhisgglx4q9ph8rpm14istu1r" xml:space="preserve">{{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template
|type=مجله
|Title=عالم نسوان
|Volume=سال یازدهم، شمارهٔ دوم
|Author=
|Translator=
|Editor=
|School=
|Publisher=
|Address=تهران
|Year=۱۳۰۹ خورشیدی
|Key=
|Source=pdf
|Image=1
|Progress=OCR
|Pages=&lt;pagelist /&gt;
|Volumes=[[عالم نسوان]]
|Remarks=نشر: مجمع فارغ‌التحصیلان مدرسهٔ اناثیهٔ امریکایی (ایران بیت‌ئیل)، تهران. بیشتر برگه‌های این پرونده دو صفحهٔ روبه‌روی مجله را در بر دارند؛ برگه‌های این شماره هنوز بازنویسی نشده و برچسب شمارهٔ صفحه‌ها هنگام بازنویسی افزوده می‌شود.
|Width=
|Css=
|Header=
|Footer=
}}</text>
      <sha1>6xwevjyhisgglx4q9ph8rpm14istu1r</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 11, No. 3, 1310 SH.pdf</title>
    <ns>106</ns>
    <id>98082</id>
    <revision>
      <id>305018</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:37:31Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>ساخت فهرست برای عالم نسوان، سال یازدهم، شمارهٔ سوم (۱۳۱۰)</comment>
      <origin>305018</origin>
      <model>proofread-index</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="567" sha1="iccbl1az8acg9po46ykncoa5zbymmwt" xml:space="preserve">{{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template
|type=مجله
|Title=عالم نسوان
|Volume=سال یازدهم، شمارهٔ سوم
|Author=
|Translator=
|Editor=
|School=
|Publisher=
|Address=تهران
|Year=۱۳۱۰ خورشیدی
|Key=
|Source=pdf
|Image=1
|Progress=OCR
|Pages=&lt;pagelist /&gt;
|Volumes=[[عالم نسوان]]
|Remarks=نشر: مجمع فارغ‌التحصیلان مدرسهٔ اناثیهٔ امریکایی (ایران بیت‌ئیل)، تهران. بیشتر برگه‌های این پرونده دو صفحهٔ روبه‌روی مجله را در بر دارند؛ برگه‌های این شماره هنوز بازنویسی نشده و برچسب شمارهٔ صفحه‌ها هنگام بازنویسی افزوده می‌شود.
|Width=
|Css=
|Header=
|Footer=
}}</text>
      <sha1>iccbl1az8acg9po46ykncoa5zbymmwt</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 11, No. 4, 1310 SH.pdf</title>
    <ns>106</ns>
    <id>98083</id>
    <revision>
      <id>305019</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:37:33Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>ساخت فهرست برای عالم نسوان، سال یازدهم، شمارهٔ چهارم (۱۳۱۰)</comment>
      <origin>305019</origin>
      <model>proofread-index</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="571" sha1="d0ezxxyhhxgcrakjgu4hg25ge58tzl8" xml:space="preserve">{{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template
|type=مجله
|Title=عالم نسوان
|Volume=سال یازدهم، شمارهٔ چهارم
|Author=
|Translator=
|Editor=
|School=
|Publisher=
|Address=تهران
|Year=۱۳۱۰ خورشیدی
|Key=
|Source=pdf
|Image=1
|Progress=OCR
|Pages=&lt;pagelist /&gt;
|Volumes=[[عالم نسوان]]
|Remarks=نشر: مجمع فارغ‌التحصیلان مدرسهٔ اناثیهٔ امریکایی (ایران بیت‌ئیل)، تهران. بیشتر برگه‌های این پرونده دو صفحهٔ روبه‌روی مجله را در بر دارند؛ برگه‌های این شماره هنوز بازنویسی نشده و برچسب شمارهٔ صفحه‌ها هنگام بازنویسی افزوده می‌شود.
|Width=
|Css=
|Header=
|Footer=
}}</text>
      <sha1>d0ezxxyhhxgcrakjgu4hg25ge58tzl8</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 11, No. 5, 1310 SH.pdf</title>
    <ns>106</ns>
    <id>98084</id>
    <revision>
      <id>305020</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:37:35Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>ساخت فهرست برای عالم نسوان، سال یازدهم، شمارهٔ پنجم (۱۳۱۰)</comment>
      <origin>305020</origin>
      <model>proofread-index</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="569" sha1="rvehoun54lbpgec4riqtcv1vrv71xz8" xml:space="preserve">{{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template
|type=مجله
|Title=عالم نسوان
|Volume=سال یازدهم، شمارهٔ پنجم
|Author=
|Translator=
|Editor=
|School=
|Publisher=
|Address=تهران
|Year=۱۳۱۰ خورشیدی
|Key=
|Source=pdf
|Image=1
|Progress=OCR
|Pages=&lt;pagelist /&gt;
|Volumes=[[عالم نسوان]]
|Remarks=نشر: مجمع فارغ‌التحصیلان مدرسهٔ اناثیهٔ امریکایی (ایران بیت‌ئیل)، تهران. بیشتر برگه‌های این پرونده دو صفحهٔ روبه‌روی مجله را در بر دارند؛ برگه‌های این شماره هنوز بازنویسی نشده و برچسب شمارهٔ صفحه‌ها هنگام بازنویسی افزوده می‌شود.
|Width=
|Css=
|Header=
|Footer=
}}</text>
      <sha1>rvehoun54lbpgec4riqtcv1vrv71xz8</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 11, No. 6, 1310 SH.pdf</title>
    <ns>106</ns>
    <id>98085</id>
    <revision>
      <id>305021</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:37:38Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>ساخت فهرست برای عالم نسوان، سال یازدهم، شمارهٔ ششم (۱۳۱۰)</comment>
      <origin>305021</origin>
      <model>proofread-index</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="567" sha1="3ontyyjpwo82zn6p262xsrbtc83oh5x" xml:space="preserve">{{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template
|type=مجله
|Title=عالم نسوان
|Volume=سال یازدهم، شمارهٔ ششم
|Author=
|Translator=
|Editor=
|School=
|Publisher=
|Address=تهران
|Year=۱۳۱۰ خورشیدی
|Key=
|Source=pdf
|Image=1
|Progress=OCR
|Pages=&lt;pagelist /&gt;
|Volumes=[[عالم نسوان]]
|Remarks=نشر: مجمع فارغ‌التحصیلان مدرسهٔ اناثیهٔ امریکایی (ایران بیت‌ئیل)، تهران. بیشتر برگه‌های این پرونده دو صفحهٔ روبه‌روی مجله را در بر دارند؛ برگه‌های این شماره هنوز بازنویسی نشده و برچسب شمارهٔ صفحه‌ها هنگام بازنویسی افزوده می‌شود.
|Width=
|Css=
|Header=
|Footer=
}}</text>
      <sha1>3ontyyjpwo82zn6p262xsrbtc83oh5x</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 12, No. 1, 1310 SH.pdf</title>
    <ns>106</ns>
    <id>98086</id>
    <revision>
      <id>305022</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:37:40Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>ساخت فهرست برای عالم نسوان، سال دوازدهم، شمارهٔ یکم (۱۳۱۰)</comment>
      <origin>305022</origin>
      <model>proofread-index</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="569" sha1="i20bcvoi3vy8cb7poesh3kpls514w5y" xml:space="preserve">{{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template
|type=مجله
|Title=عالم نسوان
|Volume=سال دوازدهم، شمارهٔ یکم
|Author=
|Translator=
|Editor=
|School=
|Publisher=
|Address=تهران
|Year=۱۳۱۰ خورشیدی
|Key=
|Source=pdf
|Image=1
|Progress=OCR
|Pages=&lt;pagelist /&gt;
|Volumes=[[عالم نسوان]]
|Remarks=نشر: مجمع فارغ‌التحصیلان مدرسهٔ اناثیهٔ امریکایی (ایران بیت‌ئیل)، تهران. بیشتر برگه‌های این پرونده دو صفحهٔ روبه‌روی مجله را در بر دارند؛ برگه‌های این شماره هنوز بازنویسی نشده و برچسب شمارهٔ صفحه‌ها هنگام بازنویسی افزوده می‌شود.
|Width=
|Css=
|Header=
|Footer=
}}</text>
      <sha1>i20bcvoi3vy8cb7poesh3kpls514w5y</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 12, No. 2, 1310 SH.pdf</title>
    <ns>106</ns>
    <id>98087</id>
    <revision>
      <id>305023</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:37:42Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>ساخت فهرست برای عالم نسوان، سال دوازدهم، شمارهٔ دوم (۱۳۱۰)</comment>
      <origin>305023</origin>
      <model>proofread-index</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="569" sha1="3uxe1ynq1hcim8vqr8y413evaw0i1r3" xml:space="preserve">{{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template
|type=مجله
|Title=عالم نسوان
|Volume=سال دوازدهم، شمارهٔ دوم
|Author=
|Translator=
|Editor=
|School=
|Publisher=
|Address=تهران
|Year=۱۳۱۰ خورشیدی
|Key=
|Source=pdf
|Image=1
|Progress=OCR
|Pages=&lt;pagelist /&gt;
|Volumes=[[عالم نسوان]]
|Remarks=نشر: مجمع فارغ‌التحصیلان مدرسهٔ اناثیهٔ امریکایی (ایران بیت‌ئیل)، تهران. بیشتر برگه‌های این پرونده دو صفحهٔ روبه‌روی مجله را در بر دارند؛ برگه‌های این شماره هنوز بازنویسی نشده و برچسب شمارهٔ صفحه‌ها هنگام بازنویسی افزوده می‌شود.
|Width=
|Css=
|Header=
|Footer=
}}</text>
      <sha1>3uxe1ynq1hcim8vqr8y413evaw0i1r3</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 12, No. 3, 1311 SH.pdf</title>
    <ns>106</ns>
    <id>98088</id>
    <revision>
      <id>305024</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:37:45Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>ساخت فهرست برای عالم نسوان، سال دوازدهم، شمارهٔ سوم (۱۳۱۱)</comment>
      <origin>305024</origin>
      <model>proofread-index</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="569" sha1="e3n4mnxghv13gzhaz2ehjpcj0sqttnu" xml:space="preserve">{{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template
|type=مجله
|Title=عالم نسوان
|Volume=سال دوازدهم، شمارهٔ سوم
|Author=
|Translator=
|Editor=
|School=
|Publisher=
|Address=تهران
|Year=۱۳۱۱ خورشیدی
|Key=
|Source=pdf
|Image=1
|Progress=OCR
|Pages=&lt;pagelist /&gt;
|Volumes=[[عالم نسوان]]
|Remarks=نشر: مجمع فارغ‌التحصیلان مدرسهٔ اناثیهٔ امریکایی (ایران بیت‌ئیل)، تهران. بیشتر برگه‌های این پرونده دو صفحهٔ روبه‌روی مجله را در بر دارند؛ برگه‌های این شماره هنوز بازنویسی نشده و برچسب شمارهٔ صفحه‌ها هنگام بازنویسی افزوده می‌شود.
|Width=
|Css=
|Header=
|Footer=
}}</text>
      <sha1>e3n4mnxghv13gzhaz2ehjpcj0sqttnu</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 12, No. 4, 1311 SH.pdf</title>
    <ns>106</ns>
    <id>98089</id>
    <revision>
      <id>305025</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:37:47Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>ساخت فهرست برای عالم نسوان، سال دوازدهم، شمارهٔ چهارم (۱۳۱۱)</comment>
      <origin>305025</origin>
      <model>proofread-index</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="573" sha1="n1kuvd6fdpfomva9edjr3ec3i1o51re" xml:space="preserve">{{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template
|type=مجله
|Title=عالم نسوان
|Volume=سال دوازدهم، شمارهٔ چهارم
|Author=
|Translator=
|Editor=
|School=
|Publisher=
|Address=تهران
|Year=۱۳۱۱ خورشیدی
|Key=
|Source=pdf
|Image=1
|Progress=OCR
|Pages=&lt;pagelist /&gt;
|Volumes=[[عالم نسوان]]
|Remarks=نشر: مجمع فارغ‌التحصیلان مدرسهٔ اناثیهٔ امریکایی (ایران بیت‌ئیل)، تهران. بیشتر برگه‌های این پرونده دو صفحهٔ روبه‌روی مجله را در بر دارند؛ برگه‌های این شماره هنوز بازنویسی نشده و برچسب شمارهٔ صفحه‌ها هنگام بازنویسی افزوده می‌شود.
|Width=
|Css=
|Header=
|Footer=
}}</text>
      <sha1>n1kuvd6fdpfomva9edjr3ec3i1o51re</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 12, No. 5, 1311 SH.pdf</title>
    <ns>106</ns>
    <id>98090</id>
    <revision>
      <id>305026</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:37:50Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>ساخت فهرست برای عالم نسوان، سال دوازدهم، شمارهٔ پنجم (۱۳۱۱)</comment>
      <origin>305026</origin>
      <model>proofread-index</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="571" sha1="ok6576xxxo692v4sdn2cmxsdmlxchdo" xml:space="preserve">{{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template
|type=مجله
|Title=عالم نسوان
|Volume=سال دوازدهم، شمارهٔ پنجم
|Author=
|Translator=
|Editor=
|School=
|Publisher=
|Address=تهران
|Year=۱۳۱۱ خورشیدی
|Key=
|Source=pdf
|Image=1
|Progress=OCR
|Pages=&lt;pagelist /&gt;
|Volumes=[[عالم نسوان]]
|Remarks=نشر: مجمع فارغ‌التحصیلان مدرسهٔ اناثیهٔ امریکایی (ایران بیت‌ئیل)، تهران. بیشتر برگه‌های این پرونده دو صفحهٔ روبه‌روی مجله را در بر دارند؛ برگه‌های این شماره هنوز بازنویسی نشده و برچسب شمارهٔ صفحه‌ها هنگام بازنویسی افزوده می‌شود.
|Width=
|Css=
|Header=
|Footer=
}}</text>
      <sha1>ok6576xxxo692v4sdn2cmxsdmlxchdo</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 12, No. 6, 1311 SH.pdf</title>
    <ns>106</ns>
    <id>98091</id>
    <revision>
      <id>305027</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:37:53Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>ساخت فهرست برای عالم نسوان، سال دوازدهم، شمارهٔ ششم (۱۳۱۱)</comment>
      <origin>305027</origin>
      <model>proofread-index</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="569" sha1="4tyikgkg62x0uoadxhsj0i52vufj2g7" xml:space="preserve">{{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template
|type=مجله
|Title=عالم نسوان
|Volume=سال دوازدهم، شمارهٔ ششم
|Author=
|Translator=
|Editor=
|School=
|Publisher=
|Address=تهران
|Year=۱۳۱۱ خورشیدی
|Key=
|Source=pdf
|Image=1
|Progress=OCR
|Pages=&lt;pagelist /&gt;
|Volumes=[[عالم نسوان]]
|Remarks=نشر: مجمع فارغ‌التحصیلان مدرسهٔ اناثیهٔ امریکایی (ایران بیت‌ئیل)، تهران. بیشتر برگه‌های این پرونده دو صفحهٔ روبه‌روی مجله را در بر دارند؛ برگه‌های این شماره هنوز بازنویسی نشده و برچسب شمارهٔ صفحه‌ها هنگام بازنویسی افزوده می‌شود.
|Width=
|Css=
|Header=
|Footer=
}}</text>
      <sha1>4tyikgkg62x0uoadxhsj0i52vufj2g7</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>فهرست:Alam-e Nesvan, Vol. 13, No. 2, 1312 SH.pdf</title>
    <ns>106</ns>
    <id>98092</id>
    <revision>
      <id>305028</id>
      <timestamp>2026-10-14T15:37:55Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>ساخت فهرست برای عالم نسوان، سال سیزدهم، شمارهٔ دوم (۱۳۱۲)</comment>
      <origin>305028</origin>
      <model>proofread-index</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="567" sha1="i0ueb4lxi4ptbkfd6q8051gff2eo4av" xml:space="preserve">{{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template
|type=مجله
|Title=عالم نسوان
|Volume=سال سیزدهم، شمارهٔ دوم
|Author=
|Translator=
|Editor=
|School=
|Publisher=
|Address=تهران
|Year=۱۳۱۲ خورشیدی
|Key=
|Source=pdf
|Image=1
|Progress=OCR
|Pages=&lt;pagelist /&gt;
|Volumes=[[عالم نسوان]]
|Remarks=نشر: مجمع فارغ‌التحصیلان مدرسهٔ اناثیهٔ امریکایی (ایران بیت‌ئیل)، تهران. بیشتر برگه‌های این پرونده دو صفحهٔ روبه‌روی مجله را در بر دارند؛ برگه‌های این شماره هنوز بازنویسی نشده و برچسب شمارهٔ صفحه‌ها هنگام بازنویسی افزوده می‌شود.
|Width=
|Css=
|Header=
|Footer=
}}</text>
      <sha1>i0ueb4lxi4ptbkfd6q8051gff2eo4av</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>برگه:Alam-e Nesvan, Vol. 13, No. 2, 1312 SH.pdf/۷</title>
    <ns>104</ns>
    <id>98093</id>
    <revision>
      <id>305030</id>
      <timestamp>2026-10-14T16:09:48Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Mamouri</username>
        <id>29041</id>
      </contributor>
      <comment>/* نمونه‌خوانی‌نشده */ صفحه‌ای تازه حاوی «شخص در ایران کنونی مشاهده می نماید فکر را آسوده میکند و بنظر میآید که اولیاء دولت ایران بروح مسئله برخورده‌اند. من مدارس زیادی را در دوره عمر خود در اطراف و اکناف جهان دیده‌ام و لیکن در خاطر ندارم که هیچوقت من به آیندهٔ متشعشع ملتی تا این درجه...» ایجاد کرد</comment>
      <origin>305030</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2370" sha1="i10h63wcex2x7hh0ykrndpt19lppiuu" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Mamouri&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;شخص در ایران کنونی مشاهده می نماید فکر را آسوده میکند و بنظر میآید که اولیاء دولت ایران بروح مسئله برخورده‌اند.
من مدارس زیادی را در دوره عمر خود در اطراف و اکناف جهان دیده‌ام و لیکن در خاطر ندارم که هیچوقت من به آیندهٔ متشعشع ملتی تا این درجه اطمینان حاصل کرده باشم.
چند روز قبل یکی از مدارس طهران یعنی مدرسه صنایع ظریفه را معاینه مینمودم روح ذوق محصلین باندازه مرا برانگیخت که چندین ساعت را در آنجا صرف نمودم در مخیله خود قرون گذشته ایرن را از جلو چشم گذراندم یکی از آن دوره‌ها مستظرفه ایران بخصوص صنعت پارچه بدرجه کمال رسیده بود ولی متأسفانه آندوره تا یک قرن و نیم بیشتر ادامه نیافت و چقدر مایه مسرت است در ضمن صنایعی که در همان مدرسه معاینه مینمودم همان قریحه رنک آمیزی های لطف و همان شوق طرح و نقشه‌های متناسب را که کارهای استادان قدیم است مشاهده نمودم
معلوم است از هر وسیله که ممکن است محصلین را باسلوب صنعتی استادان قدیم راهنمايی کند فروگذار نشده است.
می‌بینم که ایران روح گذشته مجلل و باعظمت خود را که در صنایع مستظرفه احراز کرده بود از دست نداده است - مسئله‌ای که بی‌اندازه موجب تسلی روح و خوش‌بینی من نسبت بمملکت شما گردیده اینست که احیای روح صنعتی در سرزمین شما آغاز شده و به صنعت پارچه‌بافی و سایر کارهای دستی منحصر نیست. این احیای صنعتی شما منحصر بیک شهر یا چندین شهر نیست و در اکثر جاهای مملکت شما نظر آن موجود است بهترین احساس من این بود که در میان تمام شور و بحران دنیای معاصر مملکت ایران بطور آرامی&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>i10h63wcex2x7hh0ykrndpt19lppiuu</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>پدیدآورنده:محمود غنی‌زاده</title>
    <ns>102</ns>
    <id>98094</id>
    <revision>
      <id>305032</id>
      <timestamp>2026-10-14T18:28:23Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Hanooz</username>
        <id>17889</id>
      </contributor>
      <comment>صفحه‌ای تازه حاوی «{{author  | firstname    = محمود  | lastname     = غنی‌زاده  | last_initial = غ  | birthyear    = ۱۲۵۸  | deathyear    = ۱۳۱۳  | description  =  }}  ==آثار== ===تصحیح=== * ''سفرنامه حکیم ناصرخسرو'' {{پیوند ویکی‌انبار|Safar Namah (IA dli.granth.87058).pdf}}  {{مالکیت عمومی در ایران}} {{Authority control}} [[رده:پدیدآورندگان ایرانی]]» ایجاد کرد</comment>
      <origin>305032</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="439" sha1="4xn6jevc10deglypi3cpflb8wwiwe0j" xml:space="preserve">{{author
 | firstname    = محمود
 | lastname     = غنی‌زاده
 | last_initial = غ
 | birthyear    = ۱۲۵۸
 | deathyear    = ۱۳۱۳
 | description  = 
}}

==آثار==
===تصحیح===
* ''سفرنامه حکیم ناصرخسرو'' {{پیوند ویکی‌انبار|Safar Namah (IA dli.granth.87058).pdf}}

{{مالکیت عمومی در ایران}}
{{Authority control}}
[[رده:پدیدآورندگان ایرانی]]</text>
      <sha1>4xn6jevc10deglypi3cpflb8wwiwe0j</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>پدیدآورنده:سید حسن تقی‌زاده</title>
    <ns>102</ns>
    <id>98095</id>
    <redirect title="پدیدآورنده:سیدحسن تقی‌زاده" />
    <revision>
      <id>305033</id>
      <timestamp>2026-10-14T18:32:56Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Hanooz</username>
        <id>17889</id>
      </contributor>
      <comment>تغییرمسیر به [[پدیدآورنده:سیدحسن تقی‌زاده]]</comment>
      <origin>305033</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="76" sha1="1odopbyons9bpgjtov5cnx8fbwqscuc" xml:space="preserve">#تغییر_مسیر [[پدیدآورنده:سیدحسن تقی‌زاده]]</text>
      <sha1>1odopbyons9bpgjtov5cnx8fbwqscuc</sha1>
    </revision>
  </page>
</mediawiki>