الجزایر

<mediawiki xmlns="http://www.mediawiki.org/xml/export-0.11/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://www.mediawiki.org/xml/export-0.11/ http://www.mediawiki.org/xml/export-0.11.xsd" version="0.11" xml:lang="fa">
  <siteinfo>
    <sitename>ویکی‌سفر</sitename>
    <dbname>fawikivoyage</dbname>
    <base>https://fa.wikivoyage.org/wiki/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87%D9%94_%D8%A7%D8%B5%D9%84%DB%8C</base>
    <generator>MediaWiki 1.47.0-wmf.23</generator>
    <case>first-letter</case>
    <namespaces>
      <namespace key="-2" case="first-letter">مدیا</namespace>
      <namespace key="-1" case="first-letter">ویژه</namespace>
      <namespace key="0" case="first-letter" />
      <namespace key="1" case="first-letter">بحث</namespace>
      <namespace key="2" case="first-letter">کاربر</namespace>
      <namespace key="3" case="first-letter">بحث کاربر</namespace>
      <namespace key="4" case="first-letter">ویکی‌سفر</namespace>
      <namespace key="5" case="first-letter">بحث ویکی‌سفر</namespace>
      <namespace key="6" case="first-letter">پرونده</namespace>
      <namespace key="7" case="first-letter">بحث پرونده</namespace>
      <namespace key="8" case="first-letter">مدیاویکی</namespace>
      <namespace key="9" case="first-letter">بحث مدیاویکی</namespace>
      <namespace key="10" case="first-letter">الگو</namespace>
      <namespace key="11" case="first-letter">بحث الگو</namespace>
      <namespace key="12" case="first-letter">راهنما</namespace>
      <namespace key="13" case="first-letter">بحث راهنما</namespace>
      <namespace key="14" case="first-letter">رده</namespace>
      <namespace key="15" case="first-letter">بحث رده</namespace>
      <namespace key="100" case="first-letter">درگاه</namespace>
      <namespace key="101" case="first-letter">بحث درگاه</namespace>
      <namespace key="106" case="first-letter">عبارت‌نامه</namespace>
      <namespace key="107" case="first-letter">بحث عبارت‌نامه</namespace>
      <namespace key="710" case="first-letter">TimedText</namespace>
      <namespace key="711" case="first-letter">TimedText talk</namespace>
      <namespace key="828" case="first-letter">پودمان</namespace>
      <namespace key="829" case="first-letter">بحث پودمان</namespace>
      <namespace key="1728" case="first-letter">Event</namespace>
      <namespace key="1729" case="first-letter">Event talk</namespace>
    </namespaces>
  </siteinfo>
  <page>
    <title>الجزایر</title>
    <ns>0</ns>
    <id>151</id>
    <revision>
      <id>126606</id>
      <parentid>126603</parentid>
      <timestamp>2026-10-09T20:08:09Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>NVS MHN</username>
        <id>16789</id>
      </contributor>
      <comment>ادامه صبر</comment>
      <origin>126606</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="69856" sha1="s7qauwkrjsybfcbb73t5cld5kmjqlc8" xml:space="preserve">{{سرصفحه|M'zab valley (Algeria) banner.jpg|caption=Ancient cities in the M'zab Valley.}}
[[الجزایر]] (عربی: الجزائر، al-Jazāʾir؛ عربی الجزایری: الدزاير، al-dzayir؛ بربری: ⴷⵣⴰⵢⴻⵔ، dzayer؛ فرانسوی: Algérie) بزرگ‌ترین کشور [[آفریقا]] است. بسیاری از مسافران از آن غافل شده‌اند، اما این کشور مملو از زیبایی‌هایی است که در انتظار کشف شدن‌اند. از بازارهای پرجنب‌وجوش الجزیره تا سواحل بکر [[کرانه مدیترانه‌]] اش، از کوه‌های بهت‌آور زیبای شمال تا ژرفاهای مسحورکنندهٔ صحرای بزرگ در جنوب، تقریباً برای هر کسی چیزی برای کاوش کردن وجود دارد. از آشپزی سنتی لذت ببرید، ویرانه‌های باستانی را کاوش کنید، از منظره‌های نفس‌گیر بهره ببرید، و سپس در جهانی نفس بکشید که مسافران کمی در آن گام می‌گذارند. الجزایر، و به‌ویژه مهمان‌نوازی الجزایری، تأثیری ماندگار بر قلب و ذهن شما خواهد گذاشت.
==استان ها==
[[File:Algeria regions map.png|350px|thumb|center|نقشه مناطق الجزایر]]

{{Regionlist
| region1name=[[مرکز الجزایر]]
| region1color=#c181c0
| region1items=[[الجزیره]]، [[بجایه]]، [[تیزی وزو]]، [[تیسمسیلت]]، [[تیارت]]
| region1description=نقطه شروع سفر در الجزایر. شامل مناطق شهری پرجنب‌وجوش در منطقه فرهنگی غنی کابیلی، و پایتخت، [[الجزیره]].

| region2name=[[شمال‌شرقی الجزایر]]
| region2color=#87bf89
| region2items= [[عنابه]], [[قسنطینه]], [[باتنه]], [[تیمگاد]]
| region2description= کوهستانی و تپه‌ماهوری، این منطقه میزبان چندین مکان تاریخی مهم است.

| region3name=[[شمال‌غربی الجزایر]]
| region3color=#8397cb
| region3items= [[وهران]], [[مستغانم]], [[سیدی بل عباس]], [[تلمسان]]
| region3description=منطقهٔ ساحلی کوهستانی در غرب الجزیره

| region4name=[[اطلس صحرایی]]
| region4color=#be8383
| region4items= [[بشار]]
| region4description=رشته‌کوهی در نواحی داخلی، آن‌سوتر از فلات‌های بلند.

| region5name=[[الجزایر صحرایی]]
| region5color=#d7d4a2
| region5items= [[تمنراست]], [[غردایه]], [[تندوف]]
| region5description= کم‌جمعیت‌ترین منطقه و خانهٔ بسیاری از بیابان‌هاست. به مسافر این فرصت را می‌دهد تا تکه‌ای از صحرای بزرگ را کاوش کند. 
}}

{{mapshape|type=geoshape|fill=#c181c0|title=[[Central Algeria]]|wikidata=Q14201492,Q236752,Q233665,Q266411,Q235810,Q233655,Q233645,Q141026,Q233637,Q235814,Q168953,Q235805}}
{{mapshape|type=geoshape|fill=#87bf89|title=[[Northeast Algeria]]|wikidata=Q213944,Q235727,Q232043,Q237164,Q215452,Q213950,Q236772,Q267224,Q458402,Q236788,Q235718,Q234227,Q235723,Q235705}}
{{mapshape|type=geoshape|fill=#8397cb|title=[[Northwest Algeria]]|wikidata=Q231331,Q233632,Q233640,Q236776,Q236758,Q231752,Q233258,Q235714,Q221445,Q233670}}
{{mapshape|type=geoshape|fill=#be8383|title=[[Saharan Atlas]]|wikidata=Q1898305,Q215467,Q235703,Q233675,Q231748,Q233233,Q240870,Q77103173,Q77105251}}
{{mapshape|type=geoshape|fill=#d7d4a2|title=[[Saharan Algeria]]|wikidata=Q14201505,Q188166,Q76592938,Q77102475,Q229467,Q231151,Q233659,Q77101547,Q76593022,Q21606903,Q235709,Q76520264,Q21606902,Q17601,Q233651,Q77103880}}

==شهرها==
* {{marker|type=city|name=[[الجزیره]]|wikidata=Q3561}} (عربی: '''الجزائر''') — پایتخت کشور الجزایر و مرکز سیاسی و فرهنگی است. شهری پرجنب‌وجوش و چندفرهنگی است که آمیزه‌ای از تأثیرات فرانسوی، عربی و آفریقایی دارد. این شهر به معماری زیبا، سواحل خیره‌کننده و زندگی شبانهٔ پرشور خود مشهور است.
* {{marker|type=city|name=[[عنابه]]|wikidata=Q45942}} (عربی: ''' عنّابة''') — شهری با ۲۰۰٬۰۰۰ ساکن در شرق کشور، در نزدیکی مرز تونس.
* {{marker|type=city|name=[[باتنه]]|wikidata=Q338844}} (عربی: '''باتنة''') — شهر اصلی و شهرداری استان باتنه، الجزایر است. با جمعیتی بالغ بر ۳۴۰٬۰۰۰ نفر، پنجمین شهر بزرگ الجزایر است. همچنین یکی از شهرهای اصلی منطقهٔ شاوی است و پایتخت اوراس به شمار می‌رود.
* {{marker|type=city|name=[[بشار]]|wikidata=Q638704}} (عربی: '''بشار''') — شهر کوچکی در صحرا، نه چندان دور از مرز مراکش.
* {{marker|type=city|name=[[قسنطینه]]|wikidata=Q187346}} (عربی: '''قسنطينة''') — سومین شهر بزرگ الجزایر با دره‌ای که از میان آن می‌گذرد. همچنین به دلیل داشتن پل‌های بسیار چشمگیر و زیبا به «شهر پل‌ها» معروف است.
* {{marker|type=city|name=[[وهران]]|wikidata=Q131818}} (عربی: '''وَهران''') — دومین شهر بزرگ الجزایر پس از الجزیره، که الجزایری‌ها آن را «پاریس دوم» یا «شهر رای» می‌نامند، با ساختمان‌های چشمگیر بسیاری از دوران استعمار و همچنین مشهور به تولید ترانه‌های رای باکیفیت.
* {{marker|type=city|name=[[سطیف]]|wikidata=Q244004}} (عربی: '''سطيف''') — پایتخت تجاری الجزایر، سطیف العالی (بلند)، پایتخت فلات‌های بلند است، با دماهای نسبتاً معتدل و بارش‌های گاه‌به‌گاه برف در زمستان.
* {{marker|type=city|name=[[تمنراست]]|wikidata=Q205792}} (عربی: '''تامنراست''') —بزرگ‌ترین شهر در جنوب و نقطه شروع سفرهای اکتشافی به صحرا و کوه‌های هوگار.
* {{marker|type=city|name=[[تیمیمون]]|wikidata=Q1021173}} (عربی: '''ﺗﻴﻤﻴﻤﻮن''') — شهرکی کوچک واحه‌ای در صحرا که پایگاه مناسبی برای سفر به بیابان است.
==مقاصد دیگر==
[[File:Timgad Trajan.jpg|thumb|تیمگاد]]
* {{marker|name=[[جمیله]]|wikidata=Q457362}} – ویرانه‌های رومی
* '''الوادی''' با معماری گنبدی‌اش، و «گرند ارگ اورینتال» در نزدیکی آن، دومین میدان بزرگ تپه‌های شنی صحرا.
* '''هیپو رگیوس'''، ۲ کیلومتری جنوب [[عنابه]] شهر باستانی نومیدی و مرکز اولیهٔ مسیحیت با حمام‌های رومی و فروم به‌خوبی حفظ‌شده
* {{marker|name=[[دره مزاب]]|wikidata=Q724484}} –معماری شگفت‌انگیز
* {{marker|name=[[تاسیلی ناجر]]|wikidata=Q14629434}} – یک میراث جهانی یونسکو در صحرای بزرگ
* {{marker|name=[[تیمگاد]]|wikidata=Q459629}} –تیمگاد یک شهر رومی در کوه‌های اوراس الجزایر بود.

==آنچه باید بدانید==
{{quickbar|location=LocationAlgeria.png}}

=== سیاست و دولت ===
الجزایر به‌طور رسمی با نام جمهوری دموکراتیک خلق الجزایر شناخته می‌شود. اگرچه اصطلاح «جمهوری خلق» معمولاً با دولت‌های کمونیستی مرتبط است، الجزایر یک کشور کمونیستی نیست. این اصطلاح عمدتاً به این دلیل انتخاب شد که الجزایر استقلال خود را از طریق مبارزهٔ انقلابی علیه [[فرانسه]] به دست آورد.

الجزایر یک جمهوری چندحزبی با قوهٔ مجریهٔ قوی است که ریاست آن را یک رئیس‌جمهور بر عهده دارد. رئیس‌جمهور هم رئیس کشور است و هم فرمانده کل ارتش، و با رأی مردم برای یک دورهٔ پنج ساله انتخاب می‌شود. 

قدرت قانون گذاری به دو مجلس پارلمان، شورای ملت و مجلس نمایندگان مردم واگذار شده است.
=== جغرافیا ===
الجزایر مساحتی معادل 2.381.741 را در بر می‌گیرد،و آن را دهمین کشور بزرگ جهان و بزرگترین کشور در [[آفریقا]] تبدیل می‌کند. کمی بزرگتر از [[مکزیک]]، چهار برابر کوچکتر از [[ایالات متحده]]، و تقریباً ۲۰۰ برابر بزرگتر از کوچکترین کشور آفریقا، [[گامبیا]] است. الجزایر دارای زمین‌های گوناگون است، با سواحل مدیترانه، [[کوه‌های اطلس]] و [[صحرا]]

الجزایر از ۵۸ استان و بیش از ۱٬۵۴۱ شهرستان تشکیل شده است.
=== تاریخ ===

==== تاریخ اولیه ====
تاریخ الجزایر را می‌توان تا نخستین تمدن‌هایی که در این منطقه و فراتر از آن سکونت داشتند، ردیابی کرد. شناخته‌شده‌ترین ساکنان اولیهٔ الجزایر مردمان بربر بودند که دست‌کم از ۱۰٬۰۰۰ پیش از میلاد در این منطقه سکونت داشته‌اند. از سدهٔ هشتم پیش از میلاد، بازرگانان فنیقی پایگاه‌های تجاری در امتداد سواحل شمال آفریقا ایجاد کردند، منطقه را به جهان گسترده‌تر مدیترانه معرفی کردند، و نخستین کسانی بودند که در [[عنابه]]، عنابهٔ کنونی، سکونت گزیدند. امپراتوری کارتاژ متعاقب آن، که مرکز آن در تونس کنونی بود، شهرهایی از جمله [[لپتیس مگنا]] را بنا نهاد. پس از نابودی [[کارتاژ]] به دست رومیان، پادشاهی‌های بربر در الجزایر حکومت کردند تا اینکه رومیان در اوایل سدهٔ یکم میلادی کنترل را به دست گرفتند و به نوبهٔ خود صدها شهر دیگر ساختند.

در سدهٔ هفتم میلادی، الجزایر به دست خلافت اسلامی اموی فتح شد و متعاقباً تحت حکومت سلسله‌های گوناگون مسلمان قرار گرفت. این منطقه در سدهٔ شانزدهم توسط امپراتوری عثمانی مستعمره شد و تا سال ۱۸۳۰ تحت کنترل عثمانی باقی ماند.

==== الجزایر فرانسه (۱۸۳۰-۱۹۶۲) ====

حکومت فرانسه در الجزایر در سال ۱۸۳۰ آغاز شد، زمانی که فرانسه به این منطقه حمله کرد، نیروهای عثمانی را شکست داد و یک ادارهٔ استعماری تأسیس کرد. الجزایر در سال ۱۸۴۸ به‌طور رسمی ضمیمه شد و به استان‌های فرانسوی تقسیم گردید.

مقامات فرانسوی اصلاحات متعددی را معرفی کردند، مانند اصلاحات ارضی، سکولار کردن آموزش، و معرفی قوانین و زیرساخت‌های جدید. با این حال، این سیاست‌ها اغلب با اقدامات سرکوبگرانه‌ای مانند کار اجباری، محدودیت‌های بیان مذهبی، و سرکوب مخالفان همراه بودند.

الجزایری‌ها توسط فرانسوی‌ها بسیار بدرفتاری می‌شدند. الجزایری‌ها تحت قوانین ظالمانه‌ای مانند «کد دو اندیژنا» (Code de l'indigénat) قرار می‌گرفتند، قانونی که حقوق و آزادی‌های اساسی را از آنان سلب می‌کرد. آنان به‌شدت مالیات‌بندی می‌شدند، به ارتش فرانسه فراخوانده می‌شدند، و زمین‌ها و منابع‌شان از آنان گرفته می‌شد. الجزایری‌ها همچنین در معرض خشونت، شکنجه، و دیگر اشکال بدرفتاری توسط مقامات استعماری فرانسه قرار داشتند.

==== جنگ الجزایر (۱۹۵۴-۱۹۶۲) ====

{{Infobox|''ژنرال من آگوستو پینوشه: پیش‌درآمد''|به‌عنوان نمونه‌ای از جنایات فرانسه در طول جنگ، نیروهای فرانسوی الجزایری‌ها را از هلیکوپتر به دریا می‌انداختند تا بمیرند. بلوک‌های سیمانی به پاهای قربانیان بسته می‌شد تا مطمئن شوند که آنان هرگز به سطح آب بازنمی‌گردند و کشف نمی‌شوند. قربانیان در زبان عامیانه «crevettes de Bigeard» (میگوهای بیژار) نامیده می‌شوند، برگرفته از نام افسر فرانسوی که این کشتارها را فرماندهی می‌کرد.
به‌نوعی شبیه کاری است که آگوستو پینوشه در [[شیلی]] یا خونتای [[آرژانتین]] انجام داد، اینطور نیست؟ بله، هست. پس از جنگ، افسران اطلاعاتی فرانسه به دیکتاتورهای آمریکای جنوبی که ایالات متحده آنان را روی کار آورده بود، مشاوره می‌دادند. و بدین ترتیب، هزاران مخالف مشکوک به همین شیوه جان باختند.
}}

جنگ استقلال الجزایر یک درگیری خونین هشت‌ساله بین دولت استعماری فرانسه در الجزایر و جبهه آزادی‌بخش ملی (FLN) بود، جنبشی ملی‌گرا که در پی پایان دادن به حکومت فرانسه و تأسیس یک دولت مستقل الجزایری بود. این جنگ از ۱۹۵۴ تا ۱۹۶۲ به طول انجامید و به مرگ بیش از یک میلیون نفر، آوارگی بیش از ۵ میلیون نفر، و در نهایت استقلال الجزایر انجامید.

جنگ استقلال الجزایر در ۱ نوامبر ۱۹۵۴ آغاز شد، زمانی که FLN مجموعه‌ای از حملات را علیه پایگاه‌های نظامی و پلیس فرانسه در سراسر الجزایر آغاز کرد. FLN امیدوار بود که قیام مردمی علیه حکومت فرانسه را برانگیزد، و این حملات تا حد زیادی موفق بودند. فرانسوی‌ها با کارزاری گسترده از سرکوب پاسخ دادند، با به کارگیری شکنجه، اعدام‌های خودسرانه، و مجازات‌های جمعی علیه مردم.

جنگ به زودی شدت گرفت، و جبهه آزادی‌بخش ملی (FLN) حملات چریکی را علیه نیروهای فرانسوی آغاز کرد، در حالی که فرانسوی‌ها عملیات ضدشورشی را آغاز کردند که شامل استفاده از ناپالم و دیگر اشکال خشونت کورکورانه بود. جنگ همچنین با جنایات از هر دو طرف مشخص می‌شد، از جمله کشتار غیرنظامیان توسط نیروهای فرانسوی و استفاده از شکنجه توسط جبهه آزادی‌بخش ملی.

جنگ در سال ۱۹۶۲ به پایان رسید، زمانی که فرانسوی‌ها با آتش‌بس موافقت کردند و استقلال الجزایر را اعطا نمودند.

==== دوره پس از جنگ (۱۹۶۲-۱۹۹۱) ====
بلافاصله پس از استقلال، جبهه آزادی‌بخش ملی (FLN) قدرت را به دست گرفت و یک دولت تک‌حزبی تأسیس کرد. تحت رهبری رئیس‌جمهور هواری بومدین، الجزایر یک نظام اقتصادی سوسیالیستی اتخاذ کرد و در پی تقویت روابط با دیگر کشورهای عربی و آفریقایی برآمد.

در اواخر دهه ۱۹۷۰، وضعیت اقتصادی الجزایر وخیم شد و محبوبیت دولت کاهش یافت. در پاسخ، دولت شروع به سرکوب مخالفان سیاسی و بیان مذهبی کرد که به شورشی اسلام‌گرا انجامید.

==== جنگ داخلی الجزایر (۱۹۹۱-۲۰۰۲) ====
جنگ داخلی الجزایر، که در محل به دهه سیاه معروف است، درگیری فوق‌العاده بی‌رحمانه‌ای بود که رنج بزرگی را به مردم الجزایر تحمیل کرد. بیش از ۲۰۰٬۰۰۰ نفر جان خود را از دست دادند و بیش از یک میلیون نفر آواره شدند. این درگیری همچنین تأثیر ماندگاری بر اقتصاد و جامعه الجزایر داشت، زیرا کشور برای بازسازی پس از جنگ تلاش می‌کرد. اگرچه درگیری رسماً در ۲۰۰۲ پایان یافت، میراث آن همچنان کشور را شکل می‌دهد.

زمینه این درگیری عبارت بود از انفجار جمعیت در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰، رکود اقتصادی، فروپاشی درآمد نفتی، فساد و ترجیح سیستماتیک گروه‌های فرانسه‌زبان. نارضایتی به جنبش اسلام‌گرای فزاینده و خشونت از سوی رژیم و اپوزیسیون انجامید. هنگامی که جبهه نجات اسلامی (FIS) در آستانه کسب اکثریت کرسی‌های مجلس نمایندگان مردم بود، ارتش عملاً کنترل دولت را به دست گرفت، انتخابات سراسری ۱۹۹۲ را لغو کرد، FIS را ممنوع کرد و شروع به دستگیری اعضای آن نمود، که جرقه یک درگیری طولانی و خونین را زد.

جنگ بین دولت و گروه‌های شورشی مختلف، به‌ویژه گروه اسلامی مسلح (GIA) و ارتش نجات اسلامی (AIS) درگرفت. GIA در ابتدا در پی سرنگونی دولت و تحمیل یک دولت اسلامی بود. با این حال، با پیشرفت درگیری، آن‌ها به‌طور فزاینده بی‌رحم و کورکورانه در تاکتیک‌های خود شدند، که به کاهش شدید حمایت مردمی انجامید. از سوی دیگر، AIS در پی مذاکره با دولت برای حل مسالمت‌آمیز درگیری بود.

==== تاریخ معاصر (۲۰۰۲ - تاکنون) ====
از پایان جنگ داخلی، الجزایر به دلیل افزایش تولید نفت و گاز، رونق اقتصادی را تجربه کرده است. این امر به کاهش چشمگیر فقر و بیکاری انجامیده است.

در سال ۲۰۰۶، دولت الجزایر قانون اساسی جدیدی را تصویب کرد که هدف آن حفاظت از حقوق بشر و بهبود وضعیت سیاسی و اقتصادی کشور بود. این امر به دوره‌ای از اصلاحات سیاسی و همچنین افزایش سرمایه‌گذاری خارجی انجامید.

با وجود پیشرفت اقتصادی، الجزایر هنوز با چندین چالش روبه‌روست. این چالش‌ها شامل بیکاری بالا، فقر و فساد است. کشور همچنین با تروریسم دست‌وپنجه نرم می‌کند، با حملاتی از سوی گروه‌های افراطی مانند القاعده در مغرب اسلامی (AQIM) و دولت اسلامی عراق و شام (ISIL/ISIS/IS).
===برق===
به‌طور رسمی، ۲۲۰ ولت ۵۰ هرتز است. پریزها برای دوشاخهٔ استاندارد قارهٔ اروپا CEE-7/7 &quot;Schuko&quot; و دوشاخهٔ بدون اتصال به زمین سازگار CEE-7/16 &quot;Europlug&quot; هستند.
&lt;br clear=&quot;right&quot; /&gt;

==وارد شدن==

الجزایر کشوری نیست که بتوانید سر و کله‌تان پیدا کنید و وارد شوید؛ بیشتر بازدیدکنندگان برای سفر به این کشور به ویزا نیاز دارند و دولت چندان کشور را به روی سایر نقاط جهان باز نکرده است. ویزای الجزایر نیازمند کاغذبازی‌های فراوان و اغلب رفت‌وآمد با مقامات کنسولی است. صرفاً به دست آوردن آن، به خودی خود اغلب یک دستاورد محسوب می‌شود.
===شرایط ویزا===
[[File:Visa policy of Algeria.svg|thumb|375px|سیاست ویزای الجزایر {{legend|#D90A2A|الجزایر}}
{{legend|#005828|بدون ویزا}}
{{legend|#C0C0C0|نیازمند ویزا}}]]
شهروندان [[لیبی]]، [[مالزی]]، [[مالی]]، [[موریتانی]]، [[صحرای غربی]]، [[سیشل]]، و [[تونس]] می‌توانند به مدت ۹۰ روز بدون ویزا وارد کشور شوند. دارندگان گذرنامه [[هنگ کنگ]] مشمول ترتیبات بدون ویزا به مدت ۱۴ روز هستند.

اگر شهروند هیچ‌یک از کشورهای فهرست‌شده در بالا نیستید، موظف هستید برای دریافت ویزای الجزایر به یک نمایندگی دیپلماتیک الجزایر مراجعه کنید.

دریافت ویزای الجزایر می‌تواند چالش‌برانگیز باشد، زیرا این فرایند اغلب شامل کاغذبازی‌های فراوان و هزینه‌های بالاست. برای مثال، سفارت الجزایر در [[ایالات متحده آمریکا]] معمولاً برای هر نوع ویزای الجزایر ۱۶۰ دلار آمریکا دریافت می‌کند و کنسول‌گری الجزایر در آلیکانته برای ویزای شهروندان اسپانیایی که تا ۹۰ روز اقامت دارند، ۹۵ یورو دریافت می‌کند.

به‌عنوان یک قاعدهٔ کلی، هرچه مدت اقامت شما طولانی‌تر باشد، ویزا گران‌تر خواهد بود.

==== شرایط درخواست ویزا ====
[[File:Diplomatic missions of Algeria.png|thumb|right|375px|کشورهای آبی‌رنگ یک نمایندگی دیپلماتیک الجزایر دارند.]]

یک نمایندگی دیپلماتیک الجزایر در تقریباً هر کشوری یافت می‌شود. اگر کشور شما نمایندگی دیپلماتیک الجزایر ندارد، ممکن است لازم باشد برای درخواست ویزای الجزایر به کشور دیگری سفر کنید. بیشتر نمایندگی‌ها درخواست‌ها را از طریق پست می‌پذیرند، به شرطی که یک پاکت برگشت پیش‌پرداخت‌شده ارسال کنید (مطمئن شوید که دستورالعمل‌ها را دقیقاً دنبال می‌کنید).

اگرچه شرایط ویزا از کشوری به کشور دیگر متفاوت است، معمولاً برای درخواست ویزای الجزایر موارد زیر را باید ارائه دهید:
* یک کپی از گذرنامهٔ شما (باید اعتبار بیش از شش ماه داشته باشد)
* دو قطعه عکس در اندازهٔ گذرنامه (اندازهٔ اروپایی)
* دو فرم درخواست ویزا (این‌ها را با حروف بزرگ در رایانه پر کنید، چاپ کنید، و سپس با خودکار امضا و تاریخ بزنید)
* یک کپی از برنامهٔ سفر شما (مانند بلیت‌های ورود/خروج اگر در یک مکان می‌مانید، یا برنامهٔ کامل سفر اگر در داخل کشور سفر می‌کنید)
* یک کپی از رزرو(های) هتل شما (توجه داشته باشید که این‌ها باید کل مدت اقامت شما را پوشش دهند – رزرو دو روزهٔ هتل برای یک سفر ۱۰ روزه کافی نیست)
* اگر قصد دارید در خانهٔ یک مقیم الجزایری بمانید، یک نامهٔ دعوت محضری الجزایری (این مورد اگر رزروهای هتل شما کل مدت اقامتتان را پوشش نمی‌دهد نیز اعمال می‌شود)
* یک کپی از آخرین صورتحساب(های) بانکی شما
* فیش‌های حقوق و فرم‌های مالیاتی که درآمد را اثبات کنند توسط برخی نمایندگی‌ها الزامی است (افزودن این‌ها به درخواست شما در هر صورت ضرری ندارد)
* اثبات بیمهٔ سفر برای شهروندان بیشتر کشورهای اروپایی الزامی است، اما برای بیشتر کشورهای دیگر از جمله ایالات متحده الزامی نیست
* شما باید مقیم حوزهٔ قضایی کنسول‌گری‌ای باشید که به آن درخواست می‌دهید. از شما خواسته می‌شود ثابت کنید که مقیم این حوزه هستید (برای مثال، یک کپی از گواهینامهٔ رانندگی شما)

برای ویزای توریستی، کنسول‌گری ممکن است گذرنامهٔ شما را برای ۵ تا ۹ روز کاری نگه دارد، اگرچه نگه‌داری‌های طولانی‌تر نیز بی‌سابقه نیست. توجه داشته باشید که الزامات شکل پرداخت می‌تواند کاملاً سخت‌گیرانه باشد – برای مثال، یک حوالهٔ پستی خدمات پستی ایالات متحده و فقط یک حوالهٔ پستی خدمات پستی ایالات متحده در ایالات متحده – اگرچه این بسیار به کشوری که در آن درخواست می‌دهید بستگی دارد.

اگر این پرمشقت به نظر می‌رسد – هست. علاوه بر این، مقامات کنسولی الجزایر می‌توانند بسیار سخت‌گیر باشند. با این حال، اگر به انعطاف‌پذیری بیشتری در برنامه‌های سفر خود نیاز دارید، ناامید نشوید. می‌توانید این را بدون دشواری زیاد به دست آورید: بیشتر هتل‌های الجزایری که می‌توانید به‌صورت آنلاین رزرو کنید، نیازی به پیش‌پرداخت ندارند و به‌راحتی لغو می‌شوند؛ بلیت‌های واقعی هواپیما که پس از مدت کوتاهی به‌طور خودکار لغو می‌شوند نیز می‌توانند با هزینهٔ کمی خریداری شوند (برای مثال، از [https://onwardticket.com/ OnwardTicket.com]).مسلماً، با توجه به مدت زمان پردازش ویزا، اگر واقعاً بلیت‌های شما را بررسی کنند (که بعید است)، کمی ریسک می‌کنید – گزینهٔ دیگر این است که به‌سادگی بلیت‌های هواپیمای قابل بازپرداخت رزرو کنید. از این روش‌ها برای رزرو هتلی در الجزیره که مدت اقامت شما را پوشش دهد، همراه با بلیت‌های ورود/خروج &quot;ساختگی&quot; یا قابل بازپرداخت استفاده کنید، و باید آمادهٔ رفتن باشید. به یاد داشته باشید، مقامات کنسولی با جدیت از چک‌باکس‌های خود محافظت می‌کنند، اما زمانی که آن ویزای گران‌بها را گرفتید، کمابیش آزادید هر کاری که می‌خواهید انجام دهید.

===== الزامات ویژه =====
* شهروندان [[سوریه]] باید نشان دهند که بودجهٔ کافی دارند (1000یورو اگر حمایت مالی شده باشند یا 4000یورو اگر هیچ حمایت‌کننده‌ای نداشته باشند) تا هزینهٔ اقامت خود در الجزایر را پوشش دهند.
===با هواپیما===
بیشتر بازدیدکنندگان معمولاً با هواپیما وارد الجزایر می‌شوند.

فرودگاه بین‌المللی اصلی و نقطه ورود در الجزایر '''فرودگاه هواری بومدین''' ({{IATA|ALG}}) است که در [[الجزیره]]، پایتخت، واقع شده است. این فرودگاه به‌خوبی توسط پروازهای بین‌قاره‌ای خدمات‌رسانی می‌شود. پروازهای منظمی از شهرهای بزرگ اروپایی مانند پاریس، لندن و مادرید انجام می‌شود. مسافران از ایالات متحده ممکن است نیاز به پرواز اتصالی داشته باشند، معمولاً از طریق هاب‌هایی مانند پاریس یا فرانکفورت. سایر فرودگاه‌هایی که مسافران بین‌المللی را برای بازدید از مناطق دیگر الجزایر جابه‌جا می‌کنند عبارتند از [[وهران]] ({{IATA|ORN}}) و [[قسنطینه]] ({{IATA|CZL}}).

هنگام عبور از کنترل مهاجرت، مطمئن شوید که مدارک خود (ویزا، گذرنامه و برنامه سفر) را آماده دارید. برای بازرسی نسبتاً کامل توسط افسر مهاجرت آماده باشید، حتی اگر مدارک شما کاملاً مرتب باشد. پاسخ‌هایی را که در فرم ویزای خود داده‌اید حفظ کنید تا بتوانید آن‌ها را کلمه به کلمه تکرار کنید.
===با قطار===
شرکت قطار الجزایر نامیده می‌شود [http://www.sntf.dz/ SNTF] و بلیت‌ها را می‌توان در ایستگاه‌های قطار خریداری کرد. رزرو آنلاین به نظر می‌رسد دیگر امکان‌پذیر نیست؛ جدول زمانی ممکن است تغییر کند؛ بهترین راه پرسیدن در ایستگاه قطار است. شبکه در شمال متراکم است. می‌توانید با قطار از تونس به الجزایر برسید، هرچند باید در پاسگاه مرزی قطار را عوض کنید. تمام گذرگاه‌های مرزی با مراکش بسته هستند.
===با ماشین===
[[File:Frontière algéro-marocaine fermée par une Décision Algérienne.jpg|thumb|الجزایری‌ها و مراکشی‌ها که در مرز الجزایر و مراکش به یکدیگر سلام می‌کنند.]]
الجزایر با شش کشور هم‌مرز است: [[تونس]]، [[لیبی]]، [[نیجر]]، [[مالی]]، [[موریتانی]]، و [[مراکش]].

==== از تونس ====
رانندگی از تونس به الجزایر امن‌ترین گزینه است.

==== از مراکش ====
مرز الجزایر و مراکش از سال ۱۹۹۴ بسته بوده است و در آیندهٔ قابل پیش‌بینی نیز بسته خواهد ماند.
==== از لیبی ====
وضعیت امنیتی ضعیف در [[الجزایر صحرایی]]، خطر تروریسم، و وضعیت امنیتی و سیاسی متغیر در [[لیبی]] مرز الجزایر و لیبی را ناامن می‌کند، و دو پاسگاه مرزی از سال ۲۰۱۱ بسته شده‌اند. عبور قانونی از الجزایر به لیبی از طریق زمین امکان‌پذیر نیست.
==== از موریتانی ====
یک گذرگاه مرزی رسمی جدید (باز شده در فوریه ۲۰۲۴) در نزدیکی [[تندوف]] وجود دارد، که حداقل برخی افراد موفق به عبور از آن شده‌اند.
==== از مالی ====
وضعیت امنیتی ضعیف در [[الجزایر صحرایی]]، خطر تروریسم، و وضعیت سیاسی ناپایدار در [[مالی]] مرز الجزایر و مالی را به‌شدت ناامن می‌کند، و بعید است که گردشگران خارجی بتوانند به مرز نزدیک شوند، چه رسد به عبور قانونی از آن.

==== از نیجر====
وضعیت امنیتی ضعیف در [[الجزایر صحرایی]]، خطر تروریسم، و وضعیت سیاسی ناپایدار در [[نیجر]] مرز الجزایر و نیجر را به‌شدت ناامن می‌کند، و بعید است که گردشگران خارجی بتوانند به مرز نزدیک شوند، چه رسد به عبور قانونی از آن.
===با کشتی===
قیمت‌ها معمولاً ارزان‌تر از پرواز نیستند، بنابراین اگر می‌توانید و خودرو یا بار حجیم زیادی ندارید، با هواپیما بروید. بیشتر ارتباط‌ها توسط [http://algerieferries.dz/ Algérie Ferries].

از [[اسپانیا]]:
* آلیکانته به الجزیره و وهران
* آلمریا به غزوات و وهران
* بارسلونا به الجزیره
* والنسیا به مستغانم

از [[فرانسه]]:
* مارسی به الجزیره، بجایه، وهران، و سکیکده

از [[ایتالیا]]:
* ناپل به تونس و یک ساعت رانندگی
* رم (چیویتاوکیا) به تونس و یک ساعت رانندگی

==رفت‌ و آمد==
با مساحتی بالغ بر {{convert|2,381,741|km2|sqmi}}، سفر بین شهرهای بزرگ الجزایر می‌تواند زمان بسیار زیادی ببرد و اگر ندانید چه می‌کنید، می‌تواند خطرناک باشد.
=== با هواپیما ===
با توجه به جغرافیای بسیار گستردهٔ کشور، راحت‌ترین راه برای سفرهای طولانی، هواپیماست. با این حال، زمان‌بندی‌ها در الجزایر بیشتر جنبهٔ راهنما دارند؛ انتظار تأخیر داشته باشید.

صنعت هواپیمایی الجزایر بسیار کوچک است ― تنها چهار شرکت هواپیمایی، که همگی دولتی هستند، در این کشور فعالیت می‌کنند. 

دو شرکت هواپیمایی اصلی به شرح زیر هستند:

* '''[https://airalgerie.dz/ایر الجزایر]''' شرکت هواپیمایی ملی الجزایر است و به تقریباً هر شهر الجزایری پرواز ارائه می‌دهد. این شرکت هواپیمایی از فرودگاه هواری بومدین به‌عنوان قطب خود استفاده می‌کند.
* '''طاسیلی ایرلاینز'''، مانند ایر الجزایر، از فرودگاه هواری بومدین به‌عنوان قطب خود استفاده می‌کند و شما را به سراسر الجزایر می‌برد. این شرکت زیرمجموعه‌ای از سوناطراک است، بزرگ‌ترین شرکت در آفریقا و یکی از بزرگ‌ترین شرکت‌های نفت و گاز در جهان.

=== با تاکسی ===

معمولاً برای سفر در نزدیکی یا داخل شهرها از تاکسی استفاده می‌شود. قیمت‌ها نسبتاً معتدل هستند، اما هنگام سفر بین شهرهای بزرگ با مسافت‌های طولانی، تاکسی همان‌قدر یا گران‌تر از هواپیما است. سعی کنید از تاکسی‌های غیررسمی اجتناب کنید، زیرا به‌احتمال زیاد راننده شما را سرکیسه می‌کند.

بیشتر تاکسی‌های الجزیره تاکسی‌متر دارند و باید بر استفاده از تاکسی‌متر اصرار کنید. وجود تاکسی‌متر در دیگر شهرهای بزرگ مانند وهران متفاوت است. پیش از سوار شدن به تاکسی دربارهٔ قیمت چانه نزنید، زیرا این به راننده نشان می‌دهد که هیچ ایده‌ای ندارید چه می‌کنید و او بی‌استثنا شما را در قیمت سرکیسه می‌کند. در عوض، تنها زمانی دربارهٔ قیمت چانه بزنید که سوار تاکسی شده‌اید و تشخیص داده‌اید که تاکسی‌متر ندارد. انعام دادن لازم نیست، اما می‌توانید مبلغ را به DA10 بعدی گرد کنید.

تاکسی‌های اشتراکی، که در الجزایر به «تاکسی-لیبر» معروف هستند، در مسیرهای ثابت فعالیت می‌کنند و زمانی که کاملاً پر شوند حرکت می‌کنند. این تاکسی‌ها روشی اقتصادی برای سفر فراهم می‌کنند و فرصت‌هایی برای تعامل با مردم محلی ارائه می‌دهند.

=== با سرویس درخواست خودرو ===

مشهورترین سرویس‌های درخواست خودرو مانند اوبر در الجزایر فعالیت نمی‌کنند. در عوض می‌توانید از این‌ها استفاده کنید:
* '''[https://www.heetch.com/en Heetch]''' یک اپلیکیشن فرانسوی. به‌عنوان یک خارجی، این بهترین گزینهٔ شماست.
* '''[https://yassir.com/ Yassir]''' یک اپلیکیشن الجزایری
سوار شدن ممکن است آن‌قدر که به آن عادت دارید روان پیش نرود. بی‌استثنا پس از پذیرفتن سفر، راننده به شما زنگ می‌زند تا سعی کند محل سوار شدن را هماهنگ کند (به دلایلی، نقطهٔ آبی GPS روی نقشهٔ مشترک غیرقابل اعتماد است). او فقط عربی الجزایری صحبت می‌کند. اگر خوش‌شانس باشید و واقعاً موفق شوید مکانی را هماهنگ کنید، آماده باشید که او ماشینی کاملاً متفاوت از ماشین ذکرشده در اپلیکیشن رانندگی کند. مگر اینکه عربی الجزایری صحبت کنید، بیشتر این موضوع به شانس بستگی دارد، و اگر نزدیک هتل‌تان هستید (یا صادقانه بگویم هر هتلی)، معمولاً بهتر است فقط از آن‌ها بخواهید برایتان تاکسی بگیرند.
=== با ماشین ===

[[تصویر:Mzab Ghardaïa.jpg|بندانگشتی|معماری [[مزاب]]]]
شبکه جاده‌ای در شمال به‌خوبی توسعه یافته است. دولت الجزایر پیشرفت‌های زیادی در زمینه جاده‌سازی انجام داده است؛ بزرگراه‌های جدیدی برای جایگزینی جاده‌های قدیمی‌تر ساخته شدند. مهم‌ترین بزرگراه، '''N1 (مسیر شرق-غرب)''' به طول ۱۲۰۰ کیلومتر از عنابه تا وهران است، تقریباً همه شهرهای بزرگ‌تر در شمال از جمله الجزیره به این بزرگراه متصل هستند.

خودرو کاملاً ضروری نیست زیرا سیستم حمل‌ونقل عمومی به‌خوبی اداره می‌شود، اما گاهی می‌تواند برای رسیدن به مناطق دورافتاده‌تر مفید باشد. به خاطر داشته باشید که عادات رانندگی مردم محلی کاملاً متفاوت از ایرانیان و قوانین رانندگی و علائم ممنوعه بیشتر به‌عنوان راهنما دیده می‌شوند، حتی توسط پلیس! تصمیم عاقلانه‌ای خواهد بود اگر در چند روز اول اجازه دهید یک الجزایری محلی برای شما رانندگی کند تا تصویری از سبک رانندگی به دست آورید. اگر این امکان‌پذیر نیست، توصیه می‌شود در بزرگراه‌ها بمانید.

اجاره خودرو در الجزایر سرراست است. بسیاری از آژانس‌های اجاره خودرو، هم محلی و هم بین‌المللی، در شهرهای بزرگی مانند الجزیره، وهران و قسنطینه فعالیت می‌کنند. عاقلانه است که از قبل رزرو کنید، به‌ویژه در فصل‌های اوج سفر. معمولاً به گواهینامه رانندگی معتبر، گواهینامه بین‌المللی رانندگی (توصیه می‌شود)، و یک کارت اعتباری برای ودیعه نیاز خواهید داشت.

«به هیچ وجه» سعی نکنید با خودرویی غیر از شاسی‌بلند به مناطق صحرایی برسید: تپه‌های شنی گاه‌به‌گاه روی جاده‌ها و تغییرات شدید دما چالشی برای راننده و خودرو خواهد بود. نقشه همراه داشته باشید، زیرا ممکن است GPS در مناطق روستایی در دسترس نباشد.

از سال ۲۰۱۸، سوخت بیش از DA50 در هر لیتر هزینه نداشت.

=== با اتوبوس ===

شرکت‌هایی که خدمات اتوبوس‌رانی ارائه می‌دهند عبارتند از ETUSA و SNTR. هزینهٔ اتوبوس‌ها بین شهرهای بزرگ بین ۵۰۰ تا ۲۰۰۰ دینار الجزایر متغیر است. اتوبوس‌های محلی به‌خوبی علامت‌گذاری نشده‌اند. بدانید که توالت‌های اتوبوس نادر هستند و رانندگان اتوبوس الجزایری دوست ندارند توقف کنند.

=== با قطار ===
[[File:Chemin de fer en algérie.PNG|thumb|نقشه راه‌آهن الجزایر]]

راه‌آهن الجزایر توسط '''[http://www.sntf.dz SNTF]''' اداره می‌شود؛ قطارها و خطوط در حال نوسازی هستند. ده قطار سریع‌السیر راحت به نام (Autorail) خریداری شد، و دو مورد از آن‌ها در حال بهره‌برداری هستند. اگرچه وب‌سایت برای بررسی زمان‌ها و غیره مفید است، بلیت‌ها را نمی‌توان به‌صورت آنلاین خرید، فقط در ایستگاه‌های قطار.

اگر می‌توانید، سعی کنید قطارهای جدیدتر را بگیرید، زیرا راحت‌تر و دارای تهویه مطبوع هستند. با این حال، هیچ‌کدام از قطارها وضعیت خوبی ندارند. اگر انتظار سفری رمانتیک از میان کوه‌های تل اطلس را دارید، ممکن است ناامید شوید، زیرا بیشتر پنجره‌های قطار آن‌قدر کثیف هستند که مات به نظر می‌رسند. قطارهای الجزایر شما را از نقطه الف به ب می‌رسانند، و آن هم به‌کندی، نه چیزی بیشتر.


'''مسیرهای اصلی''':

* '''[[الجزیره]]''' به '''[[وهران]]'''، پنج حرکت روزانه از ایستگاه '''آغا'''، این سفر ۴-۵ ساعت طول می‌کشد، ''درجه دو: DA900-1130، درجه یک: DA1200-1530.''
* '''الجزیره''' به '''[[عنابه]]'''، هر شب ساعت ۱۹:۴۰ حرکت می‌کند و صبح روز بعد ساعت ۰۵:۳۸ (از طریق [[قسنطینه]]) به عنابه می‌رسد. ''درجه دو: DA900، درجه یک: DA1270.''
* '''الجزیره''' به '''[[قسنطینه]]''' مانند بالا
'''مسیرهای دیگر''':
*'''الجزیره به توقرت،''' هر روز ساعت ۱۸:۱۰ حرکت می‌کند و صبح روز بعد ساعت ۰۵:۰۰ به توقرت می‌رسد. ''درجه دو: DA1500، درجه یک: DA2005.''
*'''وهران''' به '''[[بشار]]'''، دو حرکت روزانه. قطار روزانه ساعت ۱۰:۲۰ از وهران حرکت می‌کند، در حالی که قطار شبانه ساعت ۲۰:۳۰ حرکت می‌کند. ''درجه دو: DA975، درجه یک: DA1370.''
*'''عنابه''' به '''تبسه'''، ساعت ۱۶:۴۰ از عنابه حرکت می‌کند و ساعت ۲۱:۴۹ به تبسه می‌رسد. ''درجه دو: DA255، درجه یک: DA360.''

==دیدن==
[[File:20161203 110129Tipasa Museum.jpg|thumb|موزاییک در موزه تیپازا]]
[[File:Traversée guidée.jpg|alt=|thumb|تور شتر با راهنما]]

الجزایر مملو از گنجینه‌های پنهان است و مجموعهٔ فراوانی از مکان‌ها را برای شجاعان و کنجکاوان ارائه می‌دهد.

=== ویرانه‌های باستانی ===
به گذشته بازگردید و بقایای تمدن‌های فنیقی، رومی و بیزانسی را کاوش کنید که نشانهٔ پاک‌نشدنی بر این سرزمین گذاشته‌اند. برخی از مشهورترین مکان‌های باستان‌شناسی در الجزایر:
* '''[[تیمگاد]]''' نزدیک [[باتنه]]: خود را در شکوه این شهر باستانی رومی غرق کنید، که به «پمپئی آفریقا» معروف است. از ویرانه‌های به‌خوبی حفظ‌شده شگفت‌زده شوید.
* '''هیپو رگیوس''' در [[عنابه]]: در جای‌پای تاریخ در این شهر ساحلی قدم بزنید، جایی که فیلسوف مشهور سنت آگوستین زمانی در آن اقامت داشت. بقایای چشمگیر سازه‌های رومی، از جمله یک کلیسای بزرگ و آمفی‌تئاتر را کاوش کنید.
* '''[[جمیله]]''' در [[سطیف]]: از شکوه این میراث جهانی یونسکو، که روزگاری مستعمرهٔ نظامی رومی بود، لذت ببرید. فروم، معابد، خانه‌ها و آثار موزاییکی خیره‌کنندهٔ به‌خوبی حفظ‌شده را تحسین کنید.
* '''کالاما''' در [[قالمه]]: اسرار این شهر باستانی رومی را که به خاطر موزاییک‌های استثنایی‌اش مشهور است، کشف کنید. در ویرانه‌های معابد، کلیساهای بزرگ و تئاتر رومی جذاب پرسه بزنید.
* '''تیپازا''': خود را در گلیم تاریخی غنی تیپازا غرق کنید، جایی که ویرانه‌های امپراتوری‌های فنیقی، رومی و بیزانسی در کنار هم وجود دارند. از محوطهٔ باستان‌شناسی، که شامل یک تئاتر، آمفی‌تئاتر، کلیسای بزرگ و مناظر مسحورکنندهٔ دریای مدیترانه است، شگفت‌زده شوید.
=== صحرای بزرگ ===
بزرگ‌ترین جذابیت الجزایر در صحرای آن نهفته است—بیابانی گسترده و مسحورکننده که مانند هیچ جای دیگری روی زمین نیست.
در مرکز آن، [[مزاب|دره مزاب]] به‌عنوان قلب فرهنگ مزابی برجسته است، جایی که پنج شهر مستحکم با هماهنگی چشمگیر طراحی هندسی از دل صحرا سر برمی‌آورند. فرم‌های مکعبی‌مانند آن‌ها الهام‌بخش معماری مدرن شدند و همچنان شاهدی زنده بر سازگاری انسان در سرزمینی خشن باقی مانده‌اند، هرچند جذابیت آن با بی‌توجهی و زباله‌های آشکار کاسته شده است.

کوه‌های اطلس صحرایی خطی جسورانه در سراسر چشم‌انداز می‌کشند، قله‌های ناهموارشان که قرن‌ها توسط باد و شن شکل گرفته‌اند. دورتر به سمت جنوب، کوه‌های هوگار [[تمنراست]] را در بر می‌گیرند، پایتخت دورافتادهٔ صحرا که سرشار از سنت‌های طوارق است.

تپه‌های شنی بی‌پایان گرند ارگ اورینتال در نزدیکی الوادی زیر آفتاب می‌درخشند، در حالی که حکاکی‌های سنگی باستانی در [[جلفه]] و [[پارک فرهنگی تاسیلی ناجر|تاسیلی ناجر]] روح پیش از تاریخ صحرا را آشکار می‌کنند—آثار هنری که هزاره‌ها را پل می‌زنند و بازدیدکنندگان را از گذشتهٔ عمیق و پایدار بیابان یادآور می‌شوند.

=== شهرهای بزرگ ===
در حالی که بیابان‌های بزرگ و مناطق کوهستانی الجزایر توجه زیادی را به خود جلب می‌کنند، شهرهای آن به همان اندازه جذاب هستند. الجزیره، وهران، قسنطینه و دیگر شهرها هویت چندلایهٔ کشور را آشکار می‌کنند—معماری استعماری فرانسوی در کنار کاخ‌های عثمانی، کافه‌های مدرن و پرجنب‌وجوش در کنار مسجدهای چندصدساله. این شهرها به‌هیچ‌وجه مقاصد درجه دوم نیستند، بلکه به‌عنوان موزه‌های زندهٔ تاریخ پیچیدهٔ الجزایر و زندگی معاصر پرجنب‌وجوش آن ایستاده‌اند.
* '''[[الجزیره]]'''، که اغلب «شهر سفید» نامیده می‌شود، کمتر از آنچه نامش القا می‌کند بکر است، با این حال یکی از جذاب‌ترین پایتخت‌های شمال آفریقا باقی مانده است. دامنه‌های تند آن مملو از ساختمان‌های استعماری فرسوده است که مشرف به خلیج هستند، در حالی که قصبهٔ قدیمی—در حال فروپاشی اما زنده—طرح درهم‌تنیده و روح قرن‌های گذشته را حفظ کرده است. کاوش در آن نگاهی به شهری می‌اندازد که خشن، پیچیده و به‌طور غیرقابل انکاری واقعی است، جایی که تاریخ و زندگی روزمره هنوز در هر خیابان تلاقی می‌کنند.
* '''[[وهران]]'''، دومین شهر الجزایر، خشن و ناهموار اما سرشار از زندگی است. در زیر پوسیدگی آن انرژی بی‌قراری نهفته است، با موسیقی، هیاهو و تاریخی که حول قلعهٔ قدیمی سانتا کروز مشرف به خلیج متمرکز شده است.
* '''[[تلمسان]]'''، به خاطر تاریخ غنی و معماری برجسته‌اش، از جمله مسجد جامع و بقایای مسجد منصوره شناخته شده است.
* '''[[قسنطینه]]''' «شهر پل‌ها»، چشمگیر و فرسوده است نه صیقلی. دره‌های عمیق، دهانه‌های بلند و معماری لایه‌لایهٔ آن ردپای دوران رومی، عربی و عثمانی را آشکار می‌کند—آمیخته‌ای چشمگیر که هنوز زیبایی خشن شهر را تعریف می‌کند.

=== سواحل ===
ساحل طولانی مدیترانه‌ای الجزایر دارای بسیاری از سواحل جذاب است، هرچند پاکیزگی و نگهداری می‌تواند متفاوت باشد. در اطراف وهران، به اصطلاح ساحل فیروزه‌ای برخی از بهترین بخش‌ها را برای شنا و استراحت ارائه می‌دهد. عنابه، سکیکده و غزوات نیز مکان‌های دیدنی دارند، در حالی که سیدی فرج در نزدیکی الجزیره به دلیل دسترسی آسان و آب‌های آرام همچنان محبوب است.

=== هنر صخره‌ای ===
الجزایر میزبان برخی از مهم‌ترین و گسترده‌ترین هنرهای صخره‌ای پیش از تاریخ در جهان است. جاذبه‌ها شامل تاسیلی ناجر است، فلات ماسه‌سنگی ثبت‌شده در فهرست میراث جهانی که به‌عنوان بزرگ‌ترین موزهٔ روباز جهان شناخته می‌شود و دارای بیش از ۱۵٬۰۰۰ نقاشی و حکاکی است که به ۱۰٬۰۰۰ پیش از میلاد تا قرن‌های اول میلادی بازمی‌گردند. این محوطه شامل تصویرنگاری‌های مشهوری مانند «زن شاخدار در حال دویدن» است.

==انجام دادن==
الجزایر مملو از ویرانه‌های رومی و شهرهای صحرایی قرن دهم است.
برخی از آن‌ها عبارتند از:
*پارک ملی تاسیلی ناجر: یک پارک ملی در جنوب الجزایر با تعداد زیادی هنر غاری و سازندهای ماسه‌سنگی چشمگیر.
*یادمان شهدا: یادمانی نمادین که به استقلال، کسانی که برای کشور جان باختند، و جانبازان ادای احترام می‌کند.
*کلیسای نوتردام آفریقا: یک کلیسای کاتولیک با مناظر چشمگیر در وهران
*پارک آزمایش‌های علمی حما: باغ‌های گیاه‌شناسی باشکوه قرن نوزدهم.
*قلعه سانتا کروز: قلعه‌ای بر فراز کوه با مناظر دیدنی شهر.
*مسجد کچاوه: مسجد بزرگی که در قرن هفدهم ساخته شده است.
*آرامگاه سلطنتی موریتانی: احتمالاً آرامگاه یک شاهزاده خانم مصری در تیپازا، الجزایر.
*مسجد جامع الجزایر: سکوی تماشای مناره‌ها و یک سالن عظیم.
*تیکجا: پیست اسکی زمستانی با پیاده‌روی در تابستان. واقع در الاصنام، الجزایر.
*پارک ملی چریا: مسیرهای کوه‌پیمایی و یک ایستگاه اسکی در میان قله‌های جنگلی.
*اداره پست مرکزی الجزیره: اداره پست بزرگ دوران استعمار.
*مسجد امیر عبدالقادر: مسجد برجسته با ۲ مناره بلند.
*ویرانه‌های رومی تیمگاد: تعداد زیادی ویرانه رومی، معماری روم باستان، و تاریخ باستانی در اینجا قرار دارد.

==صحبت==
{{infobox|برخی عبارات رایج در عربی الجزایری:|* سلام - درود
* واش راك؟ - حالت چطوره؟
* مليح - خوب
* شکرا - ممنون
* اسمي ... - اسم من ...
* شحال؟ - چقدر؟}}

{{همچنین ببینید|کتاب عبارات عربی|کتاب عبارات عربی الجزایری|کتاب عبارات بربری|کتاب عبارات فرانسوی}}

[[File:Tizi_Ouzou_Tasdawit.jpg|thumb|تابلوی سه‌زبانه به عربی، بربری و فرانسوی]]
زبان‌های رسمی الجزایر '''[[کتاب عبارات عربی|عربی]]''' و '''[[کتاب عبارات بربری|بربری]]''' هستند. بسیاری از الجزایری‌ها چندزبانه هستند.
'''[[عربی الجزایری]]''' (همچنین به نام '''دارجه''' شناخته می‌شود), زبان محلی، حدود ۷۵ تا ۸۰ درصد جمعیت را تشکیل می‌دهد. عربی الجزایری اغلب به دلیل ویژگی‌های منحصربه‌فرد و تنوع‌های منطقه‌ای، دشوارتر از سایر گویش‌ها در نظر گرفته می‌شود. این گویش عمدتاً در ارتباطات غیررسمی و گفتاری استفاده می‌شود و معمولاً برای ارتباطات رسمی یا نوشتاری به کار نمی‌رود. اگر گویش محلی را نمی‌دانید، ناامید نشوید؛ همهٔ الجزایری‌ها '''عربی استاندارد مدرن''' را در مدرسه یاد می‌گیرند، بنابراین نباید در برقراری ارتباط در شهرهای بزرگ مشکلی داشته باشید.

عربی الجزایری شباهت‌های زیادی با دیگر گویش‌های مغربی، از جمله عربی تونسی و مراکشی، دارد. اگر دانشی از '''[[کتاب عبارات عربی مراکشی|عربی مراکشی]]''' داشته باشید، نباید در برقراری ارتباط مشکلی داشته باشید، زیرا عربی مراکشی و الجزایری تا حد قابل‌توجهی برای یکدیگر قابل فهم هستند.

بسیاری از الجزایری‌هایی که در دوران استعمار فرانسه (پیش از دهه ۱۹۶۰) به دنیا آمدند، نمی‌توانند عربی بخوانند یا بنویسند.

'''قبایلی''' رایج‌ترین زبان بربری است که عمدتاً در شهرهایی مانند [[بجایه]]، بویره و بومرداس صحبت می‌شود. بربری پس از اعتراضات گسترده در سال ۲۰۰۲ به عنوان زبان رسمی شناخته شد و این زبان در مدارس الجزایر تدریس می‌شود.


'''[[کتاب عبارات فرانسوی|فرانسوی]]''',
اگرچه فرانسوی هیچ وضعیت رسمی ندارد، به عنوان «زبان میانجی» الجزایر شناخته شده است. این زبان از سنین پایین در مدارس الجزایر تدریس می‌شود و به‌طور گسترده در تجارت روزمره کاربرد دارد. فرانسوی اغلب برای آوانگاری واژه‌های عربی استفاده می‌شود. برای مثال، نام Yasin به صورت Yacine آوانگاری می‌شود. اگرچه بسیاری از الجزایری‌ها، به‌ویژه افراد بالای ۳۵ سال، در فرانسوی توانمندند، بسیاری از الجزایری‌ها این زبان را یادآور دردناک حکومت استعماری فرانسه می‌دانند و در مدارس، دولت به نفع انگلیسی اولویت آن را کاهش می‌دهد. با این حال، این روند در مناطق قبایلی برعکس است، جایی که فرانسوی هنوز به‌طور گسترده صحبت می‌شود، از جمله توسط جوان‌ترها، و مردم از شنیدن فرانسوی خوشحال‌تر خواهند بود تا از شنیدن عربی، زیرا در مناطق قبایلی، عربی به عنوان «زبان ظالم» دیده می‌شود. صرف‌نظر از اینکه در جای «اشتباه» فرانسوی یا عربی صحبت کنید، اگر گردشگر خارجی باشید، مردم پذیرا خواهند بود، صرف‌نظر از اینکه زبانی «از نظر فرهنگی منفی» صحبت می‌کنید.

'''انگلیسی''' به‌تدریج به عنوان زبان ترجیحی برای یادگیری محبوبیت پیدا می‌کند، اگرچه اکثریت قابل توجهی از الجزایری‌ها دانش محدود یا هیچ دانشی از آن ندارند. الجزایری‌های بسیار تحصیل‌کرده ممکن است در انگلیسی توانمند باشند. دولت الجزایر فعالانه این زبان را ترویج می‌کند، اما برخی، از جمله سیاستمداران در [[فرانسه]]، این را تلاشی برای کاهش نفوذ فرانسه در کشور می‌بینند.

اگر نمی‌توانید عربی الجزایری یا فرانسوی صحبت کنید، انتظار داشته باشید که زیاد به اشاره‌های دست متکی باشید. این ممکن است ثمربخش‌تر از آنچه فکر می‌کنید باشد، زیرا الجزایری‌ها عمدتاً بسیار خوش‌برخوردند و بسیار مشتاق خواهند بود بفهمند شما چه می‌خواهید. گوگل ترنسلیت و دیگر اپلیکیشن‌های ترجمه به‌ندرت چندان مفید هستند. بیشتر مقامات – مثلاً افسران پلیس – نمی‌توانند فرانسوی صحبت کنند، اما در خواندن عربی استانداردی که گوشی شما بیرون می‌دهد نیز مشکل دارند، به‌ویژه برای مکالمات عامیانه‌تر. یک ترفند این است که از یک اپلیکیشن هوش مصنوعی، مانند (ChatGPT)، بخواهید به «عربی الجزایری» ترجمه کند، که در تقریباً همه موارد طرف مقابل باید بتواند آن را بخواند، به شرط اینکه هوش مصنوعی درست انجامش دهد. اگر می‌خواهید از طریق گوشی‌تان گفتگوی رفت‌وبرگشتی داشته باشید، مطمئن شوید که صفحه‌کلید عربی دانلود و فعال شده است.

==خرید==
===پول===
{{cautionbox|شما '''مجاز نیستید''' دینار الجزایر را از الجزایر خارج کنید.}}

{{exchange rates
| currency=دینار الجزایر (نرخ رسمی)
| currencyCode=DA
| date= ژانویه 2026
| USD=130
| EUR=150
| GBP=175
| source=[https://www.xe.com/currency/dzd-algerian-dinar XE.com]
}}

{{exchange rates
| currency=دینار الجزایر (نرخ بازار سیاه)
| currencyCode=DA
| date= ژانویه 2026
| USD=240
| EUR=280
| GBP=315
| source=[https://devisesquare.com/ Devises Square]
}}

واحد پول الجزایر '''دینار الجزایر''' است، که با نماد «'''د.ج'''» یا «'''DA'''» نشان داده می‌شود (کد ISO: '''DZD'''). سکه‌هایی با ارزش DA5، DA10، DA20، DA50، DA100 و DA200 وجود دارد. اسکناس‌ها در قطعات DA100، DA200، DA500، DA1,000 و DA2,000 منتشر می‌شوند.

پول را می‌توان در بانک‌ها یا اداره‌های پست مبادله کرد، اما «شما این کار را نخواهید خواست». در واقع، شما در الجزایر صرافی‌های معمولی پیدا نخواهید کرد، حتی در فرودگاه. اگرچه دینار الجزایر نرخ ارز رسمی با یورو و دلار آمریکا دارد، این نرخ منحصراً توسط دولت و شرکت‌های تجاری برای به دست آوردن ارز خارجی استفاده می‌شود. همهٔ دیگران، چه گردشگران و چه الجزایری‌ها، از '''نرخ ارز بازار سیاه''' استفاده می‌کنند، که می‌توانید آن را نرخ ارز واقعی در نظر بگیرید.

[[File:Abyannu.jpg|thumb|طرح‌های سنتی فرش بربری]]

نرخ ارز بازار سیاه برای مبادله یورو، تقریباً ۸۵٪ قدرت خرید بیشتری به شما می‌دهد (ژانویه ۲۰۲۶). بازار موازی در الجزایر، علی‌رغم غیرقانونی بودن ''دوژور''، ''دو فاکتو'' مجاز است. برای مثال، میدان اصلی مبادله ارز موازی در مرکز الجزیره، کاملاً زیر نظر حضور سنگین پلیس انجام می‌شود، که با وجود حجم بالای پول نقدی که در ملأ عام دست‌به‌دست می‌شود، امنیت محل را تضمین می‌کند. مبادله پول در خیابان با نرخ بازار سیاه در الجزایر کاملاً بی‌اشکال است – این به‌سادگی روشی است که انجام می‌شود.

تقریباً هر شهری مکان‌های مشخصی برای مبادله پول از طریق صرافان خیابانی دارد (از جمله در فرودگاه الجزیره)، و هر الجزایری می‌داند کجا می‌توانید آن‌ها را پیدا کنید، اگرچه اغلب شما را با «مرد خودشان» مرتبط می‌کنند، که اشکالی ندارد – همان نرخ را می‌گیرید اما دوستشان به‌جای یک غریبه، کارمزد را از حاشیهٔ نرخ به دست می‌آورد. برای مبادله ارزهایی غیر از دلار آمریکا و یورو دچار مشکل خواهید شد، و صرافان تمایل دارند در پذیرفتن اسکناس‌های پاره و قدیمی سخت‌گیر باشند، بنابراین مطمئن شوید اسکناس‌هایتان تروتمیز و سالم هستند. صرافان معمولاً دلالان صادقی هستند، زیرا عملاً این یک کسب‌وکار قانونی است و با توجه به کمبود گردشگر، الجزایر فرهنگ کلاهبرداری را توسعه نداده است.


Although '''ATMs''' are widely available, you likewise will not want to use ATMs. If you use an ATM, then you will withdraw money at the official exchange rate, virtually halving your purchasing power. Therefore, you should attempt to carry enough US dollars or euros into Algeria to fund your entire stay, and then use the street money changers to acquire Algerian dinars. Unless you want to pay double for everything, only use ATMs in the case that you run out of cash. If you must use an ATM, then you best bet is to find a Société Générale ATM, as most ATMs in Algeria do not accept foreign cards. Instead of using an ATM, there is the Wise/Revolut hack: find an Algerian you trust who has an account with [https://wise.com/ Wise] or [https://www.revolut.com/ Revolut] (for example, a tour guide will likely have one), and you may be able to send them money via one of those apps. Have them do the exchange (they will know a guy), and acquire the dinars at the black-market rate directly from them.

Algeria is an almost entirely cash-based economy, and most establishments won't accept '''credit/debit cards'''. Regardless, you will not want to use credit/debit cards, because you will be paying via the official exchange rate. For your trip to Algeria, put away the cards and the devices; you'll be doing this old-school. You'll get used to it quickly.

===هزینه‌ها===
الجزایر کشوری به‌طور چشمگیری اقتصادی است، به شرطی که از نرخ ارز بازار سیاه استفاده کنید؛ بلیت مترو زیرزمینی معمولاً ۵۰ دینار هزینه دارد و اجاره ماهانه یک آپارتمان، بسته به منطقه، بین ۴۰٬۰۰۰ تا ۱۰۰٬۰۰۰ دینار در ماه است. ۱۰۰ تا ۱٬۰۰۰ دینار شما را به یک وعده غذای کامل یا سفر اتوبوسی از یک شهر بزرگ به شهر دیگر می‌رساند. از سوی دیگر، با توجه به کمبود گردشگر در کشور، اقامتگاه‌های گردشگری مقرون‌به‌صرفه با کیفیت نادر و نزدیک به غیرموجود هستند، بنابراین مسافران کم‌بودجه ممکن است متوجه شوند که برای هتل بیشتر از آنچه عادت دارند پرداخت می‌کنند.

وقتی دینارهای خود را به دست آوردید، می‌خواهید تا جایی که می‌توانید سکه‌ها و اسکناس‌های کوچک ذخیره کنید. تقریباً هر فعالیت گردشگری آنقدر ارزان قیمت‌گذاری شده که بتوان با پول خرد پرداخت کرد، و تقریباً به‌عنوان یک قاعده، الجزایری‌ها برای اسکناس‌های بزرگ‌تر شما پول خرد نخواهند داشت. ممکن است متوجه شوید که سکه‌ها ارزشمندتر از اسکناس‌هایتان به نظر می‌رسند، زیرا آنها کلید دسترسی به تقریباً هر کاری هستند که می‌خواهید انجام دهید. مگر اینکه بخواهید ۲۰۰۰ دینار برای موزه‌ای که ۲۰۰ دینار است خرج کنید، سکه‌هایتان را ذخیره کنید.</text>
      <sha1>s7qauwkrjsybfcbb73t5cld5kmjqlc8</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>126607</id>
      <parentid>126606</parentid>
      <timestamp>2026-10-09T20:45:57Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>NVS MHN</username>
        <id>16789</id>
      </contributor>
      <comment>تقریبا تکمیل</comment>
      <origin>126607</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="71181" sha1="p6kv92bxjenugu7b2j2yhnvvvjb8jhm" xml:space="preserve">{{سرصفحه|M'zab valley (Algeria) banner.jpg|caption=Ancient cities in the M'zab Valley.}}
[[الجزایر]] (عربی: الجزائر، al-Jazāʾir؛ عربی الجزایری: الدزاير، al-dzayir؛ بربری: ⴷⵣⴰⵢⴻⵔ، dzayer؛ فرانسوی: Algérie) بزرگ‌ترین کشور [[آفریقا]] است. بسیاری از مسافران از آن غافل شده‌اند، اما این کشور مملو از زیبایی‌هایی است که در انتظار کشف شدن‌اند. از بازارهای پرجنب‌وجوش الجزیره تا سواحل بکر [[کرانه مدیترانه‌]] اش، از کوه‌های بهت‌آور زیبای شمال تا ژرفاهای مسحورکنندهٔ صحرای بزرگ در جنوب، تقریباً برای هر کسی چیزی برای کاوش کردن وجود دارد. از آشپزی سنتی لذت ببرید، ویرانه‌های باستانی را کاوش کنید، از منظره‌های نفس‌گیر بهره ببرید، و سپس در جهانی نفس بکشید که مسافران کمی در آن گام می‌گذارند. الجزایر، و به‌ویژه مهمان‌نوازی الجزایری، تأثیری ماندگار بر قلب و ذهن شما خواهد گذاشت.
==استان ها==
[[File:Algeria regions map.png|350px|thumb|center|نقشه مناطق الجزایر]]

{{Regionlist
| region1name=[[مرکز الجزایر]]
| region1color=#c181c0
| region1items=[[الجزیره]]، [[بجایه]]، [[تیزی وزو]]، [[تیسمسیلت]]، [[تیارت]]
| region1description=نقطه شروع سفر در الجزایر. شامل مناطق شهری پرجنب‌وجوش در منطقه فرهنگی غنی کابیلی، و پایتخت، [[الجزیره]].

| region2name=[[شمال‌شرقی الجزایر]]
| region2color=#87bf89
| region2items= [[عنابه]], [[قسنطینه]], [[باتنه]], [[تیمگاد]]
| region2description= کوهستانی و تپه‌ماهوری، این منطقه میزبان چندین مکان تاریخی مهم است.

| region3name=[[شمال‌غربی الجزایر]]
| region3color=#8397cb
| region3items= [[وهران]], [[مستغانم]], [[سیدی بل عباس]], [[تلمسان]]
| region3description=منطقهٔ ساحلی کوهستانی در غرب الجزیره

| region4name=[[اطلس صحرایی]]
| region4color=#be8383
| region4items= [[بشار]]
| region4description=رشته‌کوهی در نواحی داخلی، آن‌سوتر از فلات‌های بلند.

| region5name=[[الجزایر صحرایی]]
| region5color=#d7d4a2
| region5items= [[تمنراست]], [[غردایه]], [[تندوف]]
| region5description= کم‌جمعیت‌ترین منطقه و خانهٔ بسیاری از بیابان‌هاست. به مسافر این فرصت را می‌دهد تا تکه‌ای از صحرای بزرگ را کاوش کند. 
}}

{{mapshape|type=geoshape|fill=#c181c0|title=[[Central Algeria]]|wikidata=Q14201492,Q236752,Q233665,Q266411,Q235810,Q233655,Q233645,Q141026,Q233637,Q235814,Q168953,Q235805}}
{{mapshape|type=geoshape|fill=#87bf89|title=[[Northeast Algeria]]|wikidata=Q213944,Q235727,Q232043,Q237164,Q215452,Q213950,Q236772,Q267224,Q458402,Q236788,Q235718,Q234227,Q235723,Q235705}}
{{mapshape|type=geoshape|fill=#8397cb|title=[[Northwest Algeria]]|wikidata=Q231331,Q233632,Q233640,Q236776,Q236758,Q231752,Q233258,Q235714,Q221445,Q233670}}
{{mapshape|type=geoshape|fill=#be8383|title=[[Saharan Atlas]]|wikidata=Q1898305,Q215467,Q235703,Q233675,Q231748,Q233233,Q240870,Q77103173,Q77105251}}
{{mapshape|type=geoshape|fill=#d7d4a2|title=[[Saharan Algeria]]|wikidata=Q14201505,Q188166,Q76592938,Q77102475,Q229467,Q231151,Q233659,Q77101547,Q76593022,Q21606903,Q235709,Q76520264,Q21606902,Q17601,Q233651,Q77103880}}

==شهرها==
* {{marker|type=city|name=[[الجزیره]]|wikidata=Q3561}} (عربی: '''الجزائر''') — پایتخت کشور الجزایر و مرکز سیاسی و فرهنگی است. شهری پرجنب‌وجوش و چندفرهنگی است که آمیزه‌ای از تأثیرات فرانسوی، عربی و آفریقایی دارد. این شهر به معماری زیبا، سواحل خیره‌کننده و زندگی شبانهٔ پرشور خود مشهور است.
* {{marker|type=city|name=[[عنابه]]|wikidata=Q45942}} (عربی: ''' عنّابة''') — شهری با ۲۰۰٬۰۰۰ ساکن در شرق کشور، در نزدیکی مرز تونس.
* {{marker|type=city|name=[[باتنه]]|wikidata=Q338844}} (عربی: '''باتنة''') — شهر اصلی و شهرداری استان باتنه، الجزایر است. با جمعیتی بالغ بر ۳۴۰٬۰۰۰ نفر، پنجمین شهر بزرگ الجزایر است. همچنین یکی از شهرهای اصلی منطقهٔ شاوی است و پایتخت اوراس به شمار می‌رود.
* {{marker|type=city|name=[[بشار]]|wikidata=Q638704}} (عربی: '''بشار''') — شهر کوچکی در صحرا، نه چندان دور از مرز مراکش.
* {{marker|type=city|name=[[قسنطینه]]|wikidata=Q187346}} (عربی: '''قسنطينة''') — سومین شهر بزرگ الجزایر با دره‌ای که از میان آن می‌گذرد. همچنین به دلیل داشتن پل‌های بسیار چشمگیر و زیبا به «شهر پل‌ها» معروف است.
* {{marker|type=city|name=[[وهران]]|wikidata=Q131818}} (عربی: '''وَهران''') — دومین شهر بزرگ الجزایر پس از الجزیره، که الجزایری‌ها آن را «پاریس دوم» یا «شهر رای» می‌نامند، با ساختمان‌های چشمگیر بسیاری از دوران استعمار و همچنین مشهور به تولید ترانه‌های رای باکیفیت.
* {{marker|type=city|name=[[سطیف]]|wikidata=Q244004}} (عربی: '''سطيف''') — پایتخت تجاری الجزایر، سطیف العالی (بلند)، پایتخت فلات‌های بلند است، با دماهای نسبتاً معتدل و بارش‌های گاه‌به‌گاه برف در زمستان.
* {{marker|type=city|name=[[تمنراست]]|wikidata=Q205792}} (عربی: '''تامنراست''') —بزرگ‌ترین شهر در جنوب و نقطه شروع سفرهای اکتشافی به صحرا و کوه‌های هوگار.
* {{marker|type=city|name=[[تیمیمون]]|wikidata=Q1021173}} (عربی: '''ﺗﻴﻤﻴﻤﻮن''') — شهرکی کوچک واحه‌ای در صحرا که پایگاه مناسبی برای سفر به بیابان است.
==مقاصد دیگر==
[[File:Timgad Trajan.jpg|thumb|تیمگاد]]
* {{marker|name=[[جمیله]]|wikidata=Q457362}} – ویرانه‌های رومی
* '''الوادی''' با معماری گنبدی‌اش، و «گرند ارگ اورینتال» در نزدیکی آن، دومین میدان بزرگ تپه‌های شنی صحرا.
* '''هیپو رگیوس'''، ۲ کیلومتری جنوب [[عنابه]] شهر باستانی نومیدی و مرکز اولیهٔ مسیحیت با حمام‌های رومی و فروم به‌خوبی حفظ‌شده
* {{marker|name=[[دره مزاب]]|wikidata=Q724484}} –معماری شگفت‌انگیز
* {{marker|name=[[تاسیلی ناجر]]|wikidata=Q14629434}} – یک میراث جهانی یونسکو در صحرای بزرگ
* {{marker|name=[[تیمگاد]]|wikidata=Q459629}} –تیمگاد یک شهر رومی در کوه‌های اوراس الجزایر بود.

==آنچه باید بدانید==
{{quickbar|location=LocationAlgeria.png}}

=== سیاست و دولت ===
الجزایر به‌طور رسمی با نام جمهوری دموکراتیک خلق الجزایر شناخته می‌شود. اگرچه اصطلاح «جمهوری خلق» معمولاً با دولت‌های کمونیستی مرتبط است، الجزایر یک کشور کمونیستی نیست. این اصطلاح عمدتاً به این دلیل انتخاب شد که الجزایر استقلال خود را از طریق مبارزهٔ انقلابی علیه [[فرانسه]] به دست آورد.

الجزایر یک جمهوری چندحزبی با قوهٔ مجریهٔ قوی است که ریاست آن را یک رئیس‌جمهور بر عهده دارد. رئیس‌جمهور هم رئیس کشور است و هم فرمانده کل ارتش، و با رأی مردم برای یک دورهٔ پنج ساله انتخاب می‌شود. 

قدرت قانون گذاری به دو مجلس پارلمان، شورای ملت و مجلس نمایندگان مردم واگذار شده است.
=== جغرافیا ===
الجزایر مساحتی معادل 2.381.741 را در بر می‌گیرد،و آن را دهمین کشور بزرگ جهان و بزرگترین کشور در [[آفریقا]] تبدیل می‌کند. کمی بزرگتر از [[مکزیک]]، چهار برابر کوچکتر از [[ایالات متحده]]، و تقریباً ۲۰۰ برابر بزرگتر از کوچکترین کشور آفریقا، [[گامبیا]] است. الجزایر دارای زمین‌های گوناگون است، با سواحل مدیترانه، [[کوه‌های اطلس]] و [[صحرا]]

الجزایر از ۵۸ استان و بیش از ۱٬۵۴۱ شهرستان تشکیل شده است.
=== تاریخ ===

==== تاریخ اولیه ====
تاریخ الجزایر را می‌توان تا نخستین تمدن‌هایی که در این منطقه و فراتر از آن سکونت داشتند، ردیابی کرد. شناخته‌شده‌ترین ساکنان اولیهٔ الجزایر مردمان بربر بودند که دست‌کم از ۱۰٬۰۰۰ پیش از میلاد در این منطقه سکونت داشته‌اند. از سدهٔ هشتم پیش از میلاد، بازرگانان فنیقی پایگاه‌های تجاری در امتداد سواحل شمال آفریقا ایجاد کردند، منطقه را به جهان گسترده‌تر مدیترانه معرفی کردند، و نخستین کسانی بودند که در [[عنابه]]، عنابهٔ کنونی، سکونت گزیدند. امپراتوری کارتاژ متعاقب آن، که مرکز آن در تونس کنونی بود، شهرهایی از جمله [[لپتیس مگنا]] را بنا نهاد. پس از نابودی [[کارتاژ]] به دست رومیان، پادشاهی‌های بربر در الجزایر حکومت کردند تا اینکه رومیان در اوایل سدهٔ یکم میلادی کنترل را به دست گرفتند و به نوبهٔ خود صدها شهر دیگر ساختند.

در سدهٔ هفتم میلادی، الجزایر به دست خلافت اسلامی اموی فتح شد و متعاقباً تحت حکومت سلسله‌های گوناگون مسلمان قرار گرفت. این منطقه در سدهٔ شانزدهم توسط امپراتوری عثمانی مستعمره شد و تا سال ۱۸۳۰ تحت کنترل عثمانی باقی ماند.

==== الجزایر فرانسه (۱۸۳۰-۱۹۶۲) ====

حکومت فرانسه در الجزایر در سال ۱۸۳۰ آغاز شد، زمانی که فرانسه به این منطقه حمله کرد، نیروهای عثمانی را شکست داد و یک ادارهٔ استعماری تأسیس کرد. الجزایر در سال ۱۸۴۸ به‌طور رسمی ضمیمه شد و به استان‌های فرانسوی تقسیم گردید.

مقامات فرانسوی اصلاحات متعددی را معرفی کردند، مانند اصلاحات ارضی، سکولار کردن آموزش، و معرفی قوانین و زیرساخت‌های جدید. با این حال، این سیاست‌ها اغلب با اقدامات سرکوبگرانه‌ای مانند کار اجباری، محدودیت‌های بیان مذهبی، و سرکوب مخالفان همراه بودند.

الجزایری‌ها توسط فرانسوی‌ها بسیار بدرفتاری می‌شدند. الجزایری‌ها تحت قوانین ظالمانه‌ای مانند «کد دو اندیژنا» (Code de l'indigénat) قرار می‌گرفتند، قانونی که حقوق و آزادی‌های اساسی را از آنان سلب می‌کرد. آنان به‌شدت مالیات‌بندی می‌شدند، به ارتش فرانسه فراخوانده می‌شدند، و زمین‌ها و منابع‌شان از آنان گرفته می‌شد. الجزایری‌ها همچنین در معرض خشونت، شکنجه، و دیگر اشکال بدرفتاری توسط مقامات استعماری فرانسه قرار داشتند.

==== جنگ الجزایر (۱۹۵۴-۱۹۶۲) ====

{{Infobox|''ژنرال من آگوستو پینوشه: پیش‌درآمد''|به‌عنوان نمونه‌ای از جنایات فرانسه در طول جنگ، نیروهای فرانسوی الجزایری‌ها را از هلیکوپتر به دریا می‌انداختند تا بمیرند. بلوک‌های سیمانی به پاهای قربانیان بسته می‌شد تا مطمئن شوند که آنان هرگز به سطح آب بازنمی‌گردند و کشف نمی‌شوند. قربانیان در زبان عامیانه «crevettes de Bigeard» (میگوهای بیژار) نامیده می‌شوند، برگرفته از نام افسر فرانسوی که این کشتارها را فرماندهی می‌کرد.
به‌نوعی شبیه کاری است که آگوستو پینوشه در [[شیلی]] یا خونتای [[آرژانتین]] انجام داد، اینطور نیست؟ بله، هست. پس از جنگ، افسران اطلاعاتی فرانسه به دیکتاتورهای آمریکای جنوبی که ایالات متحده آنان را روی کار آورده بود، مشاوره می‌دادند. و بدین ترتیب، هزاران مخالف مشکوک به همین شیوه جان باختند.
}}

جنگ استقلال الجزایر یک درگیری خونین هشت‌ساله بین دولت استعماری فرانسه در الجزایر و جبهه آزادی‌بخش ملی (FLN) بود، جنبشی ملی‌گرا که در پی پایان دادن به حکومت فرانسه و تأسیس یک دولت مستقل الجزایری بود. این جنگ از ۱۹۵۴ تا ۱۹۶۲ به طول انجامید و به مرگ بیش از یک میلیون نفر، آوارگی بیش از ۵ میلیون نفر، و در نهایت استقلال الجزایر انجامید.

جنگ استقلال الجزایر در ۱ نوامبر ۱۹۵۴ آغاز شد، زمانی که FLN مجموعه‌ای از حملات را علیه پایگاه‌های نظامی و پلیس فرانسه در سراسر الجزایر آغاز کرد. FLN امیدوار بود که قیام مردمی علیه حکومت فرانسه را برانگیزد، و این حملات تا حد زیادی موفق بودند. فرانسوی‌ها با کارزاری گسترده از سرکوب پاسخ دادند، با به کارگیری شکنجه، اعدام‌های خودسرانه، و مجازات‌های جمعی علیه مردم.

جنگ به زودی شدت گرفت، و جبهه آزادی‌بخش ملی (FLN) حملات چریکی را علیه نیروهای فرانسوی آغاز کرد، در حالی که فرانسوی‌ها عملیات ضدشورشی را آغاز کردند که شامل استفاده از ناپالم و دیگر اشکال خشونت کورکورانه بود. جنگ همچنین با جنایات از هر دو طرف مشخص می‌شد، از جمله کشتار غیرنظامیان توسط نیروهای فرانسوی و استفاده از شکنجه توسط جبهه آزادی‌بخش ملی.

جنگ در سال ۱۹۶۲ به پایان رسید، زمانی که فرانسوی‌ها با آتش‌بس موافقت کردند و استقلال الجزایر را اعطا نمودند.

==== دوره پس از جنگ (۱۹۶۲-۱۹۹۱) ====
بلافاصله پس از استقلال، جبهه آزادی‌بخش ملی (FLN) قدرت را به دست گرفت و یک دولت تک‌حزبی تأسیس کرد. تحت رهبری رئیس‌جمهور هواری بومدین، الجزایر یک نظام اقتصادی سوسیالیستی اتخاذ کرد و در پی تقویت روابط با دیگر کشورهای عربی و آفریقایی برآمد.

در اواخر دهه ۱۹۷۰، وضعیت اقتصادی الجزایر وخیم شد و محبوبیت دولت کاهش یافت. در پاسخ، دولت شروع به سرکوب مخالفان سیاسی و بیان مذهبی کرد که به شورشی اسلام‌گرا انجامید.

==== جنگ داخلی الجزایر (۱۹۹۱-۲۰۰۲) ====
جنگ داخلی الجزایر، که در محل به دهه سیاه معروف است، درگیری فوق‌العاده بی‌رحمانه‌ای بود که رنج بزرگی را به مردم الجزایر تحمیل کرد. بیش از ۲۰۰٬۰۰۰ نفر جان خود را از دست دادند و بیش از یک میلیون نفر آواره شدند. این درگیری همچنین تأثیر ماندگاری بر اقتصاد و جامعه الجزایر داشت، زیرا کشور برای بازسازی پس از جنگ تلاش می‌کرد. اگرچه درگیری رسماً در ۲۰۰۲ پایان یافت، میراث آن همچنان کشور را شکل می‌دهد.

زمینه این درگیری عبارت بود از انفجار جمعیت در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰، رکود اقتصادی، فروپاشی درآمد نفتی، فساد و ترجیح سیستماتیک گروه‌های فرانسه‌زبان. نارضایتی به جنبش اسلام‌گرای فزاینده و خشونت از سوی رژیم و اپوزیسیون انجامید. هنگامی که جبهه نجات اسلامی (FIS) در آستانه کسب اکثریت کرسی‌های مجلس نمایندگان مردم بود، ارتش عملاً کنترل دولت را به دست گرفت، انتخابات سراسری ۱۹۹۲ را لغو کرد، FIS را ممنوع کرد و شروع به دستگیری اعضای آن نمود، که جرقه یک درگیری طولانی و خونین را زد.

جنگ بین دولت و گروه‌های شورشی مختلف، به‌ویژه گروه اسلامی مسلح (GIA) و ارتش نجات اسلامی (AIS) درگرفت. GIA در ابتدا در پی سرنگونی دولت و تحمیل یک دولت اسلامی بود. با این حال، با پیشرفت درگیری، آن‌ها به‌طور فزاینده بی‌رحم و کورکورانه در تاکتیک‌های خود شدند، که به کاهش شدید حمایت مردمی انجامید. از سوی دیگر، AIS در پی مذاکره با دولت برای حل مسالمت‌آمیز درگیری بود.

==== تاریخ معاصر (۲۰۰۲ - تاکنون) ====
از پایان جنگ داخلی، الجزایر به دلیل افزایش تولید نفت و گاز، رونق اقتصادی را تجربه کرده است. این امر به کاهش چشمگیر فقر و بیکاری انجامیده است.

در سال ۲۰۰۶، دولت الجزایر قانون اساسی جدیدی را تصویب کرد که هدف آن حفاظت از حقوق بشر و بهبود وضعیت سیاسی و اقتصادی کشور بود. این امر به دوره‌ای از اصلاحات سیاسی و همچنین افزایش سرمایه‌گذاری خارجی انجامید.

با وجود پیشرفت اقتصادی، الجزایر هنوز با چندین چالش روبه‌روست. این چالش‌ها شامل بیکاری بالا، فقر و فساد است. کشور همچنین با تروریسم دست‌وپنجه نرم می‌کند، با حملاتی از سوی گروه‌های افراطی مانند القاعده در مغرب اسلامی (AQIM) و دولت اسلامی عراق و شام (ISIL/ISIS/IS).
===برق===
به‌طور رسمی، ۲۲۰ ولت ۵۰ هرتز است. پریزها برای دوشاخهٔ استاندارد قارهٔ اروپا CEE-7/7 &quot;Schuko&quot; و دوشاخهٔ بدون اتصال به زمین سازگار CEE-7/16 &quot;Europlug&quot; هستند.
&lt;br clear=&quot;right&quot; /&gt;

==وارد شدن==

الجزایر کشوری نیست که بتوانید سر و کله‌تان پیدا کنید و وارد شوید؛ بیشتر بازدیدکنندگان برای سفر به این کشور به ویزا نیاز دارند و دولت چندان کشور را به روی سایر نقاط جهان باز نکرده است. ویزای الجزایر نیازمند کاغذبازی‌های فراوان و اغلب رفت‌وآمد با مقامات کنسولی است. صرفاً به دست آوردن آن، به خودی خود اغلب یک دستاورد محسوب می‌شود.
===شرایط ویزا===
[[File:Visa policy of Algeria.svg|thumb|375px|سیاست ویزای الجزایر {{legend|#D90A2A|الجزایر}}
{{legend|#005828|بدون ویزا}}
{{legend|#C0C0C0|نیازمند ویزا}}]]
شهروندان [[لیبی]]، [[مالزی]]، [[مالی]]، [[موریتانی]]، [[صحرای غربی]]، [[سیشل]]، و [[تونس]] می‌توانند به مدت ۹۰ روز بدون ویزا وارد کشور شوند. دارندگان گذرنامه [[هنگ کنگ]] مشمول ترتیبات بدون ویزا به مدت ۱۴ روز هستند.

اگر شهروند هیچ‌یک از کشورهای فهرست‌شده در بالا نیستید، موظف هستید برای دریافت ویزای الجزایر به یک نمایندگی دیپلماتیک الجزایر مراجعه کنید.

دریافت ویزای الجزایر می‌تواند چالش‌برانگیز باشد، زیرا این فرایند اغلب شامل کاغذبازی‌های فراوان و هزینه‌های بالاست. برای مثال، سفارت الجزایر در [[ایالات متحده آمریکا]] معمولاً برای هر نوع ویزای الجزایر ۱۶۰ دلار آمریکا دریافت می‌کند و کنسول‌گری الجزایر در آلیکانته برای ویزای شهروندان اسپانیایی که تا ۹۰ روز اقامت دارند، ۹۵ یورو دریافت می‌کند.

به‌عنوان یک قاعدهٔ کلی، هرچه مدت اقامت شما طولانی‌تر باشد، ویزا گران‌تر خواهد بود.

==== شرایط درخواست ویزا ====
[[File:Diplomatic missions of Algeria.png|thumb|right|375px|کشورهای آبی‌رنگ یک نمایندگی دیپلماتیک الجزایر دارند.]]

یک نمایندگی دیپلماتیک الجزایر در تقریباً هر کشوری یافت می‌شود. اگر کشور شما نمایندگی دیپلماتیک الجزایر ندارد، ممکن است لازم باشد برای درخواست ویزای الجزایر به کشور دیگری سفر کنید. بیشتر نمایندگی‌ها درخواست‌ها را از طریق پست می‌پذیرند، به شرطی که یک پاکت برگشت پیش‌پرداخت‌شده ارسال کنید (مطمئن شوید که دستورالعمل‌ها را دقیقاً دنبال می‌کنید).

اگرچه شرایط ویزا از کشوری به کشور دیگر متفاوت است، معمولاً برای درخواست ویزای الجزایر موارد زیر را باید ارائه دهید:
* یک کپی از گذرنامهٔ شما (باید اعتبار بیش از شش ماه داشته باشد)
* دو قطعه عکس در اندازهٔ گذرنامه (اندازهٔ اروپایی)
* دو فرم درخواست ویزا (این‌ها را با حروف بزرگ در رایانه پر کنید، چاپ کنید، و سپس با خودکار امضا و تاریخ بزنید)
* یک کپی از برنامهٔ سفر شما (مانند بلیت‌های ورود/خروج اگر در یک مکان می‌مانید، یا برنامهٔ کامل سفر اگر در داخل کشور سفر می‌کنید)
* یک کپی از رزرو(های) هتل شما (توجه داشته باشید که این‌ها باید کل مدت اقامت شما را پوشش دهند – رزرو دو روزهٔ هتل برای یک سفر ۱۰ روزه کافی نیست)
* اگر قصد دارید در خانهٔ یک مقیم الجزایری بمانید، یک نامهٔ دعوت محضری الجزایری (این مورد اگر رزروهای هتل شما کل مدت اقامتتان را پوشش نمی‌دهد نیز اعمال می‌شود)
* یک کپی از آخرین صورتحساب(های) بانکی شما
* فیش‌های حقوق و فرم‌های مالیاتی که درآمد را اثبات کنند توسط برخی نمایندگی‌ها الزامی است (افزودن این‌ها به درخواست شما در هر صورت ضرری ندارد)
* اثبات بیمهٔ سفر برای شهروندان بیشتر کشورهای اروپایی الزامی است، اما برای بیشتر کشورهای دیگر از جمله ایالات متحده الزامی نیست
* شما باید مقیم حوزهٔ قضایی کنسول‌گری‌ای باشید که به آن درخواست می‌دهید. از شما خواسته می‌شود ثابت کنید که مقیم این حوزه هستید (برای مثال، یک کپی از گواهینامهٔ رانندگی شما)

برای ویزای توریستی، کنسول‌گری ممکن است گذرنامهٔ شما را برای ۵ تا ۹ روز کاری نگه دارد، اگرچه نگه‌داری‌های طولانی‌تر نیز بی‌سابقه نیست. توجه داشته باشید که الزامات شکل پرداخت می‌تواند کاملاً سخت‌گیرانه باشد – برای مثال، یک حوالهٔ پستی خدمات پستی ایالات متحده و فقط یک حوالهٔ پستی خدمات پستی ایالات متحده در ایالات متحده – اگرچه این بسیار به کشوری که در آن درخواست می‌دهید بستگی دارد.

اگر این پرمشقت به نظر می‌رسد – هست. علاوه بر این، مقامات کنسولی الجزایر می‌توانند بسیار سخت‌گیر باشند. با این حال، اگر به انعطاف‌پذیری بیشتری در برنامه‌های سفر خود نیاز دارید، ناامید نشوید. می‌توانید این را بدون دشواری زیاد به دست آورید: بیشتر هتل‌های الجزایری که می‌توانید به‌صورت آنلاین رزرو کنید، نیازی به پیش‌پرداخت ندارند و به‌راحتی لغو می‌شوند؛ بلیت‌های واقعی هواپیما که پس از مدت کوتاهی به‌طور خودکار لغو می‌شوند نیز می‌توانند با هزینهٔ کمی خریداری شوند (برای مثال، از [https://onwardticket.com/ OnwardTicket.com]).مسلماً، با توجه به مدت زمان پردازش ویزا، اگر واقعاً بلیت‌های شما را بررسی کنند (که بعید است)، کمی ریسک می‌کنید – گزینهٔ دیگر این است که به‌سادگی بلیت‌های هواپیمای قابل بازپرداخت رزرو کنید. از این روش‌ها برای رزرو هتلی در الجزیره که مدت اقامت شما را پوشش دهد، همراه با بلیت‌های ورود/خروج &quot;ساختگی&quot; یا قابل بازپرداخت استفاده کنید، و باید آمادهٔ رفتن باشید. به یاد داشته باشید، مقامات کنسولی با جدیت از چک‌باکس‌های خود محافظت می‌کنند، اما زمانی که آن ویزای گران‌بها را گرفتید، کمابیش آزادید هر کاری که می‌خواهید انجام دهید.

===== الزامات ویژه =====
* شهروندان [[سوریه]] باید نشان دهند که بودجهٔ کافی دارند (1000یورو اگر حمایت مالی شده باشند یا 4000یورو اگر هیچ حمایت‌کننده‌ای نداشته باشند) تا هزینهٔ اقامت خود در الجزایر را پوشش دهند.
===با هواپیما===
بیشتر بازدیدکنندگان معمولاً با هواپیما وارد الجزایر می‌شوند.

فرودگاه بین‌المللی اصلی و نقطه ورود در الجزایر '''فرودگاه هواری بومدین''' ({{IATA|ALG}}) است که در [[الجزیره]]، پایتخت، واقع شده است. این فرودگاه به‌خوبی توسط پروازهای بین‌قاره‌ای خدمات‌رسانی می‌شود. پروازهای منظمی از شهرهای بزرگ اروپایی مانند پاریس، لندن و مادرید انجام می‌شود. مسافران از ایالات متحده ممکن است نیاز به پرواز اتصالی داشته باشند، معمولاً از طریق هاب‌هایی مانند پاریس یا فرانکفورت. سایر فرودگاه‌هایی که مسافران بین‌المللی را برای بازدید از مناطق دیگر الجزایر جابه‌جا می‌کنند عبارتند از [[وهران]] ({{IATA|ORN}}) و [[قسنطینه]] ({{IATA|CZL}}).

هنگام عبور از کنترل مهاجرت، مطمئن شوید که مدارک خود (ویزا، گذرنامه و برنامه سفر) را آماده دارید. برای بازرسی نسبتاً کامل توسط افسر مهاجرت آماده باشید، حتی اگر مدارک شما کاملاً مرتب باشد. پاسخ‌هایی را که در فرم ویزای خود داده‌اید حفظ کنید تا بتوانید آن‌ها را کلمه به کلمه تکرار کنید.
===با قطار===
شرکت قطار الجزایر نامیده می‌شود [http://www.sntf.dz/ SNTF] و بلیت‌ها را می‌توان در ایستگاه‌های قطار خریداری کرد. رزرو آنلاین به نظر می‌رسد دیگر امکان‌پذیر نیست؛ جدول زمانی ممکن است تغییر کند؛ بهترین راه پرسیدن در ایستگاه قطار است. شبکه در شمال متراکم است. می‌توانید با قطار از تونس به الجزایر برسید، هرچند باید در پاسگاه مرزی قطار را عوض کنید. تمام گذرگاه‌های مرزی با مراکش بسته هستند.
===با ماشین===
[[File:Frontière algéro-marocaine fermée par une Décision Algérienne.jpg|thumb|الجزایری‌ها و مراکشی‌ها که در مرز الجزایر و مراکش به یکدیگر سلام می‌کنند.]]
الجزایر با شش کشور هم‌مرز است: [[تونس]]، [[لیبی]]، [[نیجر]]، [[مالی]]، [[موریتانی]]، و [[مراکش]].

==== از تونس ====
رانندگی از تونس به الجزایر امن‌ترین گزینه است.

==== از مراکش ====
مرز الجزایر و مراکش از سال ۱۹۹۴ بسته بوده است و در آیندهٔ قابل پیش‌بینی نیز بسته خواهد ماند.
==== از لیبی ====
وضعیت امنیتی ضعیف در [[الجزایر صحرایی]]، خطر تروریسم، و وضعیت امنیتی و سیاسی متغیر در [[لیبی]] مرز الجزایر و لیبی را ناامن می‌کند، و دو پاسگاه مرزی از سال ۲۰۱۱ بسته شده‌اند. عبور قانونی از الجزایر به لیبی از طریق زمین امکان‌پذیر نیست.
==== از موریتانی ====
یک گذرگاه مرزی رسمی جدید (باز شده در فوریه ۲۰۲۴) در نزدیکی [[تندوف]] وجود دارد، که حداقل برخی افراد موفق به عبور از آن شده‌اند.
==== از مالی ====
وضعیت امنیتی ضعیف در [[الجزایر صحرایی]]، خطر تروریسم، و وضعیت سیاسی ناپایدار در [[مالی]] مرز الجزایر و مالی را به‌شدت ناامن می‌کند، و بعید است که گردشگران خارجی بتوانند به مرز نزدیک شوند، چه رسد به عبور قانونی از آن.

==== از نیجر====
وضعیت امنیتی ضعیف در [[الجزایر صحرایی]]، خطر تروریسم، و وضعیت سیاسی ناپایدار در [[نیجر]] مرز الجزایر و نیجر را به‌شدت ناامن می‌کند، و بعید است که گردشگران خارجی بتوانند به مرز نزدیک شوند، چه رسد به عبور قانونی از آن.
===با کشتی===
قیمت‌ها معمولاً ارزان‌تر از پرواز نیستند، بنابراین اگر می‌توانید و خودرو یا بار حجیم زیادی ندارید، با هواپیما بروید. بیشتر ارتباط‌ها توسط [http://algerieferries.dz/ Algérie Ferries].

از [[اسپانیا]]:
* آلیکانته به الجزیره و وهران
* آلمریا به غزوات و وهران
* بارسلونا به الجزیره
* والنسیا به مستغانم

از [[فرانسه]]:
* مارسی به الجزیره، بجایه، وهران، و سکیکده

از [[ایتالیا]]:
* ناپل به تونس و یک ساعت رانندگی
* رم (چیویتاوکیا) به تونس و یک ساعت رانندگی

==رفت‌ و آمد==
با مساحتی بالغ بر {{convert|2,381,741|km2|sqmi}}، سفر بین شهرهای بزرگ الجزایر می‌تواند زمان بسیار زیادی ببرد و اگر ندانید چه می‌کنید، می‌تواند خطرناک باشد.
=== با هواپیما ===
با توجه به جغرافیای بسیار گستردهٔ کشور، راحت‌ترین راه برای سفرهای طولانی، هواپیماست. با این حال، زمان‌بندی‌ها در الجزایر بیشتر جنبهٔ راهنما دارند؛ انتظار تأخیر داشته باشید.

صنعت هواپیمایی الجزایر بسیار کوچک است ― تنها چهار شرکت هواپیمایی، که همگی دولتی هستند، در این کشور فعالیت می‌کنند. 

دو شرکت هواپیمایی اصلی به شرح زیر هستند:

* '''[https://airalgerie.dz/ایر الجزایر]''' شرکت هواپیمایی ملی الجزایر است و به تقریباً هر شهر الجزایری پرواز ارائه می‌دهد. این شرکت هواپیمایی از فرودگاه هواری بومدین به‌عنوان قطب خود استفاده می‌کند.
* '''طاسیلی ایرلاینز'''، مانند ایر الجزایر، از فرودگاه هواری بومدین به‌عنوان قطب خود استفاده می‌کند و شما را به سراسر الجزایر می‌برد. این شرکت زیرمجموعه‌ای از سوناطراک است، بزرگ‌ترین شرکت در آفریقا و یکی از بزرگ‌ترین شرکت‌های نفت و گاز در جهان.

=== با تاکسی ===

معمولاً برای سفر در نزدیکی یا داخل شهرها از تاکسی استفاده می‌شود. قیمت‌ها نسبتاً معتدل هستند، اما هنگام سفر بین شهرهای بزرگ با مسافت‌های طولانی، تاکسی همان‌قدر یا گران‌تر از هواپیما است. سعی کنید از تاکسی‌های غیررسمی اجتناب کنید، زیرا به‌احتمال زیاد راننده شما را سرکیسه می‌کند.

بیشتر تاکسی‌های الجزیره تاکسی‌متر دارند و باید بر استفاده از تاکسی‌متر اصرار کنید. وجود تاکسی‌متر در دیگر شهرهای بزرگ مانند وهران متفاوت است. پیش از سوار شدن به تاکسی دربارهٔ قیمت چانه نزنید، زیرا این به راننده نشان می‌دهد که هیچ ایده‌ای ندارید چه می‌کنید و او بی‌استثنا شما را در قیمت سرکیسه می‌کند. در عوض، تنها زمانی دربارهٔ قیمت چانه بزنید که سوار تاکسی شده‌اید و تشخیص داده‌اید که تاکسی‌متر ندارد. انعام دادن لازم نیست، اما می‌توانید مبلغ را به DA10 بعدی گرد کنید.

تاکسی‌های اشتراکی، که در الجزایر به «تاکسی-لیبر» معروف هستند، در مسیرهای ثابت فعالیت می‌کنند و زمانی که کاملاً پر شوند حرکت می‌کنند. این تاکسی‌ها روشی اقتصادی برای سفر فراهم می‌کنند و فرصت‌هایی برای تعامل با مردم محلی ارائه می‌دهند.

=== با سرویس درخواست خودرو ===

مشهورترین سرویس‌های درخواست خودرو مانند اوبر در الجزایر فعالیت نمی‌کنند. در عوض می‌توانید از این‌ها استفاده کنید:
* '''[https://www.heetch.com/en Heetch]''' یک اپلیکیشن فرانسوی. به‌عنوان یک خارجی، این بهترین گزینهٔ شماست.
* '''[https://yassir.com/ Yassir]''' یک اپلیکیشن الجزایری
سوار شدن ممکن است آن‌قدر که به آن عادت دارید روان پیش نرود. بی‌استثنا پس از پذیرفتن سفر، راننده به شما زنگ می‌زند تا سعی کند محل سوار شدن را هماهنگ کند (به دلایلی، نقطهٔ آبی GPS روی نقشهٔ مشترک غیرقابل اعتماد است). او فقط عربی الجزایری صحبت می‌کند. اگر خوش‌شانس باشید و واقعاً موفق شوید مکانی را هماهنگ کنید، آماده باشید که او ماشینی کاملاً متفاوت از ماشین ذکرشده در اپلیکیشن رانندگی کند. مگر اینکه عربی الجزایری صحبت کنید، بیشتر این موضوع به شانس بستگی دارد، و اگر نزدیک هتل‌تان هستید (یا صادقانه بگویم هر هتلی)، معمولاً بهتر است فقط از آن‌ها بخواهید برایتان تاکسی بگیرند.
=== با ماشین ===

[[تصویر:Mzab Ghardaïa.jpg|بندانگشتی|معماری [[مزاب]]]]
شبکه جاده‌ای در شمال به‌خوبی توسعه یافته است. دولت الجزایر پیشرفت‌های زیادی در زمینه جاده‌سازی انجام داده است؛ بزرگراه‌های جدیدی برای جایگزینی جاده‌های قدیمی‌تر ساخته شدند. مهم‌ترین بزرگراه، '''N1 (مسیر شرق-غرب)''' به طول ۱۲۰۰ کیلومتر از عنابه تا وهران است، تقریباً همه شهرهای بزرگ‌تر در شمال از جمله الجزیره به این بزرگراه متصل هستند.

خودرو کاملاً ضروری نیست زیرا سیستم حمل‌ونقل عمومی به‌خوبی اداره می‌شود، اما گاهی می‌تواند برای رسیدن به مناطق دورافتاده‌تر مفید باشد. به خاطر داشته باشید که عادات رانندگی مردم محلی کاملاً متفاوت از ایرانیان و قوانین رانندگی و علائم ممنوعه بیشتر به‌عنوان راهنما دیده می‌شوند، حتی توسط پلیس! تصمیم عاقلانه‌ای خواهد بود اگر در چند روز اول اجازه دهید یک الجزایری محلی برای شما رانندگی کند تا تصویری از سبک رانندگی به دست آورید. اگر این امکان‌پذیر نیست، توصیه می‌شود در بزرگراه‌ها بمانید.

اجاره خودرو در الجزایر سرراست است. بسیاری از آژانس‌های اجاره خودرو، هم محلی و هم بین‌المللی، در شهرهای بزرگی مانند الجزیره، وهران و قسنطینه فعالیت می‌کنند. عاقلانه است که از قبل رزرو کنید، به‌ویژه در فصل‌های اوج سفر. معمولاً به گواهینامه رانندگی معتبر، گواهینامه بین‌المللی رانندگی (توصیه می‌شود)، و یک کارت اعتباری برای ودیعه نیاز خواهید داشت.

«به هیچ وجه» سعی نکنید با خودرویی غیر از شاسی‌بلند به مناطق صحرایی برسید: تپه‌های شنی گاه‌به‌گاه روی جاده‌ها و تغییرات شدید دما چالشی برای راننده و خودرو خواهد بود. نقشه همراه داشته باشید، زیرا ممکن است GPS در مناطق روستایی در دسترس نباشد.

از سال ۲۰۱۸، سوخت بیش از DA50 در هر لیتر هزینه نداشت.

=== با اتوبوس ===

شرکت‌هایی که خدمات اتوبوس‌رانی ارائه می‌دهند عبارتند از ETUSA و SNTR. هزینهٔ اتوبوس‌ها بین شهرهای بزرگ بین ۵۰۰ تا ۲۰۰۰ دینار الجزایر متغیر است. اتوبوس‌های محلی به‌خوبی علامت‌گذاری نشده‌اند. بدانید که توالت‌های اتوبوس نادر هستند و رانندگان اتوبوس الجزایری دوست ندارند توقف کنند.

=== با قطار ===
[[File:Chemin de fer en algérie.PNG|thumb|نقشه راه‌آهن الجزایر]]

راه‌آهن الجزایر توسط '''[http://www.sntf.dz SNTF]''' اداره می‌شود؛ قطارها و خطوط در حال نوسازی هستند. ده قطار سریع‌السیر راحت به نام (Autorail) خریداری شد، و دو مورد از آن‌ها در حال بهره‌برداری هستند. اگرچه وب‌سایت برای بررسی زمان‌ها و غیره مفید است، بلیت‌ها را نمی‌توان به‌صورت آنلاین خرید، فقط در ایستگاه‌های قطار.

اگر می‌توانید، سعی کنید قطارهای جدیدتر را بگیرید، زیرا راحت‌تر و دارای تهویه مطبوع هستند. با این حال، هیچ‌کدام از قطارها وضعیت خوبی ندارند. اگر انتظار سفری رمانتیک از میان کوه‌های تل اطلس را دارید، ممکن است ناامید شوید، زیرا بیشتر پنجره‌های قطار آن‌قدر کثیف هستند که مات به نظر می‌رسند. قطارهای الجزایر شما را از نقطه الف به ب می‌رسانند، و آن هم به‌کندی، نه چیزی بیشتر.


'''مسیرهای اصلی''':

* '''[[الجزیره]]''' به '''[[وهران]]'''، پنج حرکت روزانه از ایستگاه '''آغا'''، این سفر ۴-۵ ساعت طول می‌کشد، ''درجه دو: DA900-1130، درجه یک: DA1200-1530.''
* '''الجزیره''' به '''[[عنابه]]'''، هر شب ساعت ۱۹:۴۰ حرکت می‌کند و صبح روز بعد ساعت ۰۵:۳۸ (از طریق [[قسنطینه]]) به عنابه می‌رسد. ''درجه دو: DA900، درجه یک: DA1270.''
* '''الجزیره''' به '''[[قسنطینه]]''' مانند بالا
'''مسیرهای دیگر''':
*'''الجزیره به توقرت،''' هر روز ساعت ۱۸:۱۰ حرکت می‌کند و صبح روز بعد ساعت ۰۵:۰۰ به توقرت می‌رسد. ''درجه دو: DA1500، درجه یک: DA2005.''
*'''وهران''' به '''[[بشار]]'''، دو حرکت روزانه. قطار روزانه ساعت ۱۰:۲۰ از وهران حرکت می‌کند، در حالی که قطار شبانه ساعت ۲۰:۳۰ حرکت می‌کند. ''درجه دو: DA975، درجه یک: DA1370.''
*'''عنابه''' به '''تبسه'''، ساعت ۱۶:۴۰ از عنابه حرکت می‌کند و ساعت ۲۱:۴۹ به تبسه می‌رسد. ''درجه دو: DA255، درجه یک: DA360.''

==دیدن==
[[File:20161203 110129Tipasa Museum.jpg|thumb|موزاییک در موزه تیپازا]]
[[File:Traversée guidée.jpg|alt=|thumb|تور شتر با راهنما]]

الجزایر مملو از گنجینه‌های پنهان است و مجموعهٔ فراوانی از مکان‌ها را برای شجاعان و کنجکاوان ارائه می‌دهد.

=== ویرانه‌های باستانی ===
به گذشته بازگردید و بقایای تمدن‌های فنیقی، رومی و بیزانسی را کاوش کنید که نشانهٔ پاک‌نشدنی بر این سرزمین گذاشته‌اند. برخی از مشهورترین مکان‌های باستان‌شناسی در الجزایر:
* '''[[تیمگاد]]''' نزدیک [[باتنه]]: خود را در شکوه این شهر باستانی رومی غرق کنید، که به «پمپئی آفریقا» معروف است. از ویرانه‌های به‌خوبی حفظ‌شده شگفت‌زده شوید.
* '''هیپو رگیوس''' در [[عنابه]]: در جای‌پای تاریخ در این شهر ساحلی قدم بزنید، جایی که فیلسوف مشهور سنت آگوستین زمانی در آن اقامت داشت. بقایای چشمگیر سازه‌های رومی، از جمله یک کلیسای بزرگ و آمفی‌تئاتر را کاوش کنید.
* '''[[جمیله]]''' در [[سطیف]]: از شکوه این میراث جهانی یونسکو، که روزگاری مستعمرهٔ نظامی رومی بود، لذت ببرید. فروم، معابد، خانه‌ها و آثار موزاییکی خیره‌کنندهٔ به‌خوبی حفظ‌شده را تحسین کنید.
* '''کالاما''' در [[قالمه]]: اسرار این شهر باستانی رومی را که به خاطر موزاییک‌های استثنایی‌اش مشهور است، کشف کنید. در ویرانه‌های معابد، کلیساهای بزرگ و تئاتر رومی جذاب پرسه بزنید.
* '''تیپازا''': خود را در گلیم تاریخی غنی تیپازا غرق کنید، جایی که ویرانه‌های امپراتوری‌های فنیقی، رومی و بیزانسی در کنار هم وجود دارند. از محوطهٔ باستان‌شناسی، که شامل یک تئاتر، آمفی‌تئاتر، کلیسای بزرگ و مناظر مسحورکنندهٔ دریای مدیترانه است، شگفت‌زده شوید.
=== صحرای بزرگ ===
بزرگ‌ترین جذابیت الجزایر در صحرای آن نهفته است—بیابانی گسترده و مسحورکننده که مانند هیچ جای دیگری روی زمین نیست.
در مرکز آن، [[مزاب|دره مزاب]] به‌عنوان قلب فرهنگ مزابی برجسته است، جایی که پنج شهر مستحکم با هماهنگی چشمگیر طراحی هندسی از دل صحرا سر برمی‌آورند. فرم‌های مکعبی‌مانند آن‌ها الهام‌بخش معماری مدرن شدند و همچنان شاهدی زنده بر سازگاری انسان در سرزمینی خشن باقی مانده‌اند، هرچند جذابیت آن با بی‌توجهی و زباله‌های آشکار کاسته شده است.

کوه‌های اطلس صحرایی خطی جسورانه در سراسر چشم‌انداز می‌کشند، قله‌های ناهموارشان که قرن‌ها توسط باد و شن شکل گرفته‌اند. دورتر به سمت جنوب، کوه‌های هوگار [[تمنراست]] را در بر می‌گیرند، پایتخت دورافتادهٔ صحرا که سرشار از سنت‌های طوارق است.

تپه‌های شنی بی‌پایان گرند ارگ اورینتال در نزدیکی الوادی زیر آفتاب می‌درخشند، در حالی که حکاکی‌های سنگی باستانی در [[جلفه]] و [[پارک فرهنگی تاسیلی ناجر|تاسیلی ناجر]] روح پیش از تاریخ صحرا را آشکار می‌کنند—آثار هنری که هزاره‌ها را پل می‌زنند و بازدیدکنندگان را از گذشتهٔ عمیق و پایدار بیابان یادآور می‌شوند.

=== شهرهای بزرگ ===
در حالی که بیابان‌های بزرگ و مناطق کوهستانی الجزایر توجه زیادی را به خود جلب می‌کنند، شهرهای آن به همان اندازه جذاب هستند. الجزیره، وهران، قسنطینه و دیگر شهرها هویت چندلایهٔ کشور را آشکار می‌کنند—معماری استعماری فرانسوی در کنار کاخ‌های عثمانی، کافه‌های مدرن و پرجنب‌وجوش در کنار مسجدهای چندصدساله. این شهرها به‌هیچ‌وجه مقاصد درجه دوم نیستند، بلکه به‌عنوان موزه‌های زندهٔ تاریخ پیچیدهٔ الجزایر و زندگی معاصر پرجنب‌وجوش آن ایستاده‌اند.
* '''[[الجزیره]]'''، که اغلب «شهر سفید» نامیده می‌شود، کمتر از آنچه نامش القا می‌کند بکر است، با این حال یکی از جذاب‌ترین پایتخت‌های شمال آفریقا باقی مانده است. دامنه‌های تند آن مملو از ساختمان‌های استعماری فرسوده است که مشرف به خلیج هستند، در حالی که قصبهٔ قدیمی—در حال فروپاشی اما زنده—طرح درهم‌تنیده و روح قرن‌های گذشته را حفظ کرده است. کاوش در آن نگاهی به شهری می‌اندازد که خشن، پیچیده و به‌طور غیرقابل انکاری واقعی است، جایی که تاریخ و زندگی روزمره هنوز در هر خیابان تلاقی می‌کنند.
* '''[[وهران]]'''، دومین شهر الجزایر، خشن و ناهموار اما سرشار از زندگی است. در زیر پوسیدگی آن انرژی بی‌قراری نهفته است، با موسیقی، هیاهو و تاریخی که حول قلعهٔ قدیمی سانتا کروز مشرف به خلیج متمرکز شده است.
* '''[[تلمسان]]'''، به خاطر تاریخ غنی و معماری برجسته‌اش، از جمله مسجد جامع و بقایای مسجد منصوره شناخته شده است.
* '''[[قسنطینه]]''' «شهر پل‌ها»، چشمگیر و فرسوده است نه صیقلی. دره‌های عمیق، دهانه‌های بلند و معماری لایه‌لایهٔ آن ردپای دوران رومی، عربی و عثمانی را آشکار می‌کند—آمیخته‌ای چشمگیر که هنوز زیبایی خشن شهر را تعریف می‌کند.

=== سواحل ===
ساحل طولانی مدیترانه‌ای الجزایر دارای بسیاری از سواحل جذاب است، هرچند پاکیزگی و نگهداری می‌تواند متفاوت باشد. در اطراف وهران، به اصطلاح ساحل فیروزه‌ای برخی از بهترین بخش‌ها را برای شنا و استراحت ارائه می‌دهد. عنابه، سکیکده و غزوات نیز مکان‌های دیدنی دارند، در حالی که سیدی فرج در نزدیکی الجزیره به دلیل دسترسی آسان و آب‌های آرام همچنان محبوب است.

=== هنر صخره‌ای ===
الجزایر میزبان برخی از مهم‌ترین و گسترده‌ترین هنرهای صخره‌ای پیش از تاریخ در جهان است. جاذبه‌ها شامل تاسیلی ناجر است، فلات ماسه‌سنگی ثبت‌شده در فهرست میراث جهانی که به‌عنوان بزرگ‌ترین موزهٔ روباز جهان شناخته می‌شود و دارای بیش از ۱۵٬۰۰۰ نقاشی و حکاکی است که به ۱۰٬۰۰۰ پیش از میلاد تا قرن‌های اول میلادی بازمی‌گردند. این محوطه شامل تصویرنگاری‌های مشهوری مانند «زن شاخدار در حال دویدن» است.

==انجام دادن==
الجزایر مملو از ویرانه‌های رومی و شهرهای صحرایی قرن دهم است.
برخی از آن‌ها عبارتند از:
*پارک ملی تاسیلی ناجر: یک پارک ملی در جنوب الجزایر با تعداد زیادی هنر غاری و سازندهای ماسه‌سنگی چشمگیر.
*یادمان شهدا: یادمانی نمادین که به استقلال، کسانی که برای کشور جان باختند، و جانبازان ادای احترام می‌کند.
*کلیسای نوتردام آفریقا: یک کلیسای کاتولیک با مناظر چشمگیر در وهران
*پارک آزمایش‌های علمی حما: باغ‌های گیاه‌شناسی باشکوه قرن نوزدهم.
*قلعه سانتا کروز: قلعه‌ای بر فراز کوه با مناظر دیدنی شهر.
*مسجد کچاوه: مسجد بزرگی که در قرن هفدهم ساخته شده است.
*آرامگاه سلطنتی موریتانی: احتمالاً آرامگاه یک شاهزاده خانم مصری در تیپازا، الجزایر.
*مسجد جامع الجزایر: سکوی تماشای مناره‌ها و یک سالن عظیم.
*تیکجا: پیست اسکی زمستانی با پیاده‌روی در تابستان. واقع در الاصنام، الجزایر.
*پارک ملی چریا: مسیرهای کوه‌پیمایی و یک ایستگاه اسکی در میان قله‌های جنگلی.
*اداره پست مرکزی الجزیره: اداره پست بزرگ دوران استعمار.
*مسجد امیر عبدالقادر: مسجد برجسته با ۲ مناره بلند.
*ویرانه‌های رومی تیمگاد: تعداد زیادی ویرانه رومی، معماری روم باستان، و تاریخ باستانی در اینجا قرار دارد.

==صحبت==
{{infobox|برخی عبارات رایج در عربی الجزایری:|* سلام - درود
* واش راك؟ - حالت چطوره؟
* مليح - خوب
* شکرا - ممنون
* اسمي ... - اسم من ...
* شحال؟ - چقدر؟}}

{{همچنین ببینید|کتاب عبارات عربی|کتاب عبارات عربی الجزایری|کتاب عبارات بربری|کتاب عبارات فرانسوی}}

[[File:Tizi_Ouzou_Tasdawit.jpg|thumb|تابلوی سه‌زبانه به عربی، بربری و فرانسوی]]
زبان‌های رسمی الجزایر '''[[کتاب عبارات عربی|عربی]]''' و '''[[کتاب عبارات بربری|بربری]]''' هستند. بسیاری از الجزایری‌ها چندزبانه هستند.
'''[[عربی الجزایری]]''' (همچنین به نام '''دارجه''' شناخته می‌شود), زبان محلی، حدود ۷۵ تا ۸۰ درصد جمعیت را تشکیل می‌دهد. عربی الجزایری اغلب به دلیل ویژگی‌های منحصربه‌فرد و تنوع‌های منطقه‌ای، دشوارتر از سایر گویش‌ها در نظر گرفته می‌شود. این گویش عمدتاً در ارتباطات غیررسمی و گفتاری استفاده می‌شود و معمولاً برای ارتباطات رسمی یا نوشتاری به کار نمی‌رود. اگر گویش محلی را نمی‌دانید، ناامید نشوید؛ همهٔ الجزایری‌ها '''عربی استاندارد مدرن''' را در مدرسه یاد می‌گیرند، بنابراین نباید در برقراری ارتباط در شهرهای بزرگ مشکلی داشته باشید.

عربی الجزایری شباهت‌های زیادی با دیگر گویش‌های مغربی، از جمله عربی تونسی و مراکشی، دارد. اگر دانشی از '''[[کتاب عبارات عربی مراکشی|عربی مراکشی]]''' داشته باشید، نباید در برقراری ارتباط مشکلی داشته باشید، زیرا عربی مراکشی و الجزایری تا حد قابل‌توجهی برای یکدیگر قابل فهم هستند.

بسیاری از الجزایری‌هایی که در دوران استعمار فرانسه (پیش از دهه ۱۹۶۰) به دنیا آمدند، نمی‌توانند عربی بخوانند یا بنویسند.

'''قبایلی''' رایج‌ترین زبان بربری است که عمدتاً در شهرهایی مانند [[بجایه]]، بویره و بومرداس صحبت می‌شود. بربری پس از اعتراضات گسترده در سال ۲۰۰۲ به عنوان زبان رسمی شناخته شد و این زبان در مدارس الجزایر تدریس می‌شود.


'''[[کتاب عبارات فرانسوی|فرانسوی]]''',
اگرچه فرانسوی هیچ وضعیت رسمی ندارد، به عنوان «زبان میانجی» الجزایر شناخته شده است. این زبان از سنین پایین در مدارس الجزایر تدریس می‌شود و به‌طور گسترده در تجارت روزمره کاربرد دارد. فرانسوی اغلب برای آوانگاری واژه‌های عربی استفاده می‌شود. برای مثال، نام Yasin به صورت Yacine آوانگاری می‌شود. اگرچه بسیاری از الجزایری‌ها، به‌ویژه افراد بالای ۳۵ سال، در فرانسوی توانمندند، بسیاری از الجزایری‌ها این زبان را یادآور دردناک حکومت استعماری فرانسه می‌دانند و در مدارس، دولت به نفع انگلیسی اولویت آن را کاهش می‌دهد. با این حال، این روند در مناطق قبایلی برعکس است، جایی که فرانسوی هنوز به‌طور گسترده صحبت می‌شود، از جمله توسط جوان‌ترها، و مردم از شنیدن فرانسوی خوشحال‌تر خواهند بود تا از شنیدن عربی، زیرا در مناطق قبایلی، عربی به عنوان «زبان ظالم» دیده می‌شود. صرف‌نظر از اینکه در جای «اشتباه» فرانسوی یا عربی صحبت کنید، اگر گردشگر خارجی باشید، مردم پذیرا خواهند بود، صرف‌نظر از اینکه زبانی «از نظر فرهنگی منفی» صحبت می‌کنید.

'''انگلیسی''' به‌تدریج به عنوان زبان ترجیحی برای یادگیری محبوبیت پیدا می‌کند، اگرچه اکثریت قابل توجهی از الجزایری‌ها دانش محدود یا هیچ دانشی از آن ندارند. الجزایری‌های بسیار تحصیل‌کرده ممکن است در انگلیسی توانمند باشند. دولت الجزایر فعالانه این زبان را ترویج می‌کند، اما برخی، از جمله سیاستمداران در [[فرانسه]]، این را تلاشی برای کاهش نفوذ فرانسه در کشور می‌بینند.

اگر نمی‌توانید عربی الجزایری یا فرانسوی صحبت کنید، انتظار داشته باشید که زیاد به اشاره‌های دست متکی باشید. این ممکن است ثمربخش‌تر از آنچه فکر می‌کنید باشد، زیرا الجزایری‌ها عمدتاً بسیار خوش‌برخوردند و بسیار مشتاق خواهند بود بفهمند شما چه می‌خواهید. گوگل ترنسلیت و دیگر اپلیکیشن‌های ترجمه به‌ندرت چندان مفید هستند. بیشتر مقامات – مثلاً افسران پلیس – نمی‌توانند فرانسوی صحبت کنند، اما در خواندن عربی استانداردی که گوشی شما بیرون می‌دهد نیز مشکل دارند، به‌ویژه برای مکالمات عامیانه‌تر. یک ترفند این است که از یک اپلیکیشن هوش مصنوعی، مانند (ChatGPT)، بخواهید به «عربی الجزایری» ترجمه کند، که در تقریباً همه موارد طرف مقابل باید بتواند آن را بخواند، به شرط اینکه هوش مصنوعی درست انجامش دهد. اگر می‌خواهید از طریق گوشی‌تان گفتگوی رفت‌وبرگشتی داشته باشید، مطمئن شوید که صفحه‌کلید عربی دانلود و فعال شده است.

==خرید==
===پول===
{{cautionbox|شما '''مجاز نیستید''' دینار الجزایر را از الجزایر خارج کنید.}}

{{exchange rates
| currency=دینار الجزایر (نرخ رسمی)
| currencyCode=DA
| date= ژانویه 2026
| USD=130
| EUR=150
| GBP=175
| source=[https://www.xe.com/currency/dzd-algerian-dinar XE.com]
}}

{{exchange rates
| currency=دینار الجزایر (نرخ بازار سیاه)
| currencyCode=DA
| date= ژانویه 2026
| USD=240
| EUR=280
| GBP=315
| source=[https://devisesquare.com/ Devises Square]
}}

واحد پول الجزایر '''دینار الجزایر''' است، که با نماد «'''د.ج'''» یا «'''DA'''» نشان داده می‌شود (کد ISO: '''DZD'''). سکه‌هایی با ارزش DA5، DA10، DA20، DA50، DA100 و DA200 وجود دارد. اسکناس‌ها در قطعات DA100، DA200، DA500، DA1,000 و DA2,000 منتشر می‌شوند.

پول را می‌توان در بانک‌ها یا اداره‌های پست مبادله کرد، اما «شما این کار را نخواهید خواست». در واقع، شما در الجزایر صرافی‌های معمولی پیدا نخواهید کرد، حتی در فرودگاه. اگرچه دینار الجزایر نرخ ارز رسمی با یورو و دلار آمریکا دارد، این نرخ منحصراً توسط دولت و شرکت‌های تجاری برای به دست آوردن ارز خارجی استفاده می‌شود. همهٔ دیگران، چه گردشگران و چه الجزایری‌ها، از '''نرخ ارز بازار سیاه''' استفاده می‌کنند، که می‌توانید آن را نرخ ارز واقعی در نظر بگیرید.

[[File:Abyannu.jpg|thumb|طرح‌های سنتی فرش بربری]]

نرخ ارز بازار سیاه برای مبادله یورو، تقریباً ۸۵٪ قدرت خرید بیشتری به شما می‌دهد (ژانویه ۲۰۲۶). بازار موازی در الجزایر، علی‌رغم غیرقانونی بودن ''دوژور''، ''دو فاکتو'' مجاز است. برای مثال، میدان اصلی مبادله ارز موازی در مرکز الجزیره، کاملاً زیر نظر حضور سنگین پلیس انجام می‌شود، که با وجود حجم بالای پول نقدی که در ملأ عام دست‌به‌دست می‌شود، امنیت محل را تضمین می‌کند. مبادله پول در خیابان با نرخ بازار سیاه در الجزایر کاملاً بی‌اشکال است – این به‌سادگی روشی است که انجام می‌شود.

تقریباً هر شهری مکان‌های مشخصی برای مبادله پول از طریق صرافان خیابانی دارد (از جمله در فرودگاه الجزیره)، و هر الجزایری می‌داند کجا می‌توانید آن‌ها را پیدا کنید، اگرچه اغلب شما را با «مرد خودشان» مرتبط می‌کنند، که اشکالی ندارد – همان نرخ را می‌گیرید اما دوستشان به‌جای یک غریبه، کارمزد را از حاشیهٔ نرخ به دست می‌آورد. برای مبادله ارزهایی غیر از دلار آمریکا و یورو دچار مشکل خواهید شد، و صرافان تمایل دارند در پذیرفتن اسکناس‌های پاره و قدیمی سخت‌گیر باشند، بنابراین مطمئن شوید اسکناس‌هایتان تروتمیز و سالم هستند. صرافان معمولاً دلالان صادقی هستند، زیرا عملاً این یک کسب‌وکار قانونی است و با توجه به کمبود گردشگر، الجزایر فرهنگ کلاهبرداری را توسعه نداده است.

با اینکه دستگاه‌های خودپرداز (ATM) در همه‌جا در دسترس هستند، بهتر است از آن‌ها استفاده نکنید؛ زیرا در صورت استفاده از خودپرداز، پول را با نرخ رسمی ارز دریافت خواهید کرد که عملاً قدرت خریدتان را به نصف کاهش می‌دهد. بنابراین، توصیه می‌شود برای تأمین هزینه‌های کل سفر خود، مقدار کافی دلار آمریکا یا یورو همراه داشته باشید و برای تهیه دینار الجزایر، به سراغ صراف‌های غیررسمی (بازار آزاد) بروید. مگر اینکه بخواهید برای همه چیز دو برابر هزینه کنید، تنها زمانی از خودپرداز استفاده کنید که پول نقدتان تمام شده باشد. اگر ناچار به استفاده از خودپرداز شدید، بهترین گزینه یافتن دستگاه‌های بانک «سوسیته ژنرال» (Société Générale) است، چرا که اکثر خودپردازهای الجزایر کارت‌های خارجی را نمی‌پذیرند. راهکار جایگزین و هوشمندانه‌ای نیز با استفاده از سرویس‌های Wise یا Revolut وجود دارد: فردی قابل‌اعتماد در الجزایر پیدا کنید که در [https://wise.com/ Wise] یا [https://www.revolut.com/ Revolut] حساب داشته باشد (مثلاً راهنمای تور احتمالاً چنین حسابی دارد) و سپس از طریق این اپلیکیشن‌ها برای او پول بفرستید. از او بخواهید که کار تبدیل ارز را انجام دهد (آن‌ها معمولاً فرد مناسبی را برای این کار می‌شناسند) و دینار را مستقیماً با نرخ بازار آزاد از او تحویل بگیرید.

اقتصاد الجزایر تقریباً به‌طور کامل مبتنی بر '''پول نقد''' است و بیشتر مراکز، کارت‌های اعتباری یا نقدی را نمی‌پذیرند. به‌هرحال، استفاده از این کارت‌ها به نفع شما نخواهد بود، زیرا در آن صورت پرداخت‌ها با نرخ ارز رسمی محاسبه می‌شوند. برای سفر به الجزایر، کارت‌ها و دستگاه‌های خود را کنار بگذارید؛ قرار است به روش‌های سنتی و قدیمی عمل کنید. خیلی زود به این روال عادت خواهید کرد.

===هزینه‌ها===
الجزایر کشوری به‌طور چشمگیری اقتصادی است، به شرطی که از نرخ ارز بازار سیاه استفاده کنید؛ بلیت مترو زیرزمینی معمولاً ۵۰ دینار هزینه دارد و اجاره ماهانه یک آپارتمان، بسته به منطقه، بین ۴۰٬۰۰۰ تا ۱۰۰٬۰۰۰ دینار در ماه است. ۱۰۰ تا ۱٬۰۰۰ دینار شما را به یک وعده غذای کامل یا سفر اتوبوسی از یک شهر بزرگ به شهر دیگر می‌رساند. از سوی دیگر، با توجه به کمبود گردشگر در کشور، اقامتگاه‌های گردشگری مقرون‌به‌صرفه با کیفیت نادر و نزدیک به غیرموجود هستند، بنابراین مسافران کم‌بودجه ممکن است متوجه شوند که برای هتل بیشتر از آنچه عادت دارند پرداخت می‌کنند.

وقتی دینارهای خود را به دست آوردید، می‌خواهید تا جایی که می‌توانید سکه‌ها و اسکناس‌های کوچک ذخیره کنید. تقریباً هر فعالیت گردشگری آنقدر ارزان قیمت‌گذاری شده که بتوان با پول خرد پرداخت کرد، و تقریباً به‌عنوان یک قاعده، الجزایری‌ها برای اسکناس‌های بزرگ‌تر شما پول خرد نخواهند داشت. ممکن است متوجه شوید که سکه‌ها ارزشمندتر از اسکناس‌هایتان به نظر می‌رسند، زیرا آنها کلید دسترسی به تقریباً هر کاری هستند که می‌خواهید انجام دهید. مگر اینکه بخواهید ۲۰۰۰ دینار برای موزه‌ای که ۲۰۰ دینار است خرج کنید، سکه‌هایتان را ذخیره کنید.</text>
      <sha1>p6kv92bxjenugu7b2j2yhnvvvjb8jhm</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>126608</id>
      <parentid>126607</parentid>
      <timestamp>2026-10-09T20:50:25Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>NVS MHN</username>
        <id>16789</id>
      </contributor>
      <comment>ادامه دارد</comment>
      <origin>126608</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="74438" sha1="g4m38jky3bgmlaynp8209bqk6vskenx" xml:space="preserve">{{سرصفحه|M'zab valley (Algeria) banner.jpg|caption=Ancient cities in the M'zab Valley.}}
[[الجزایر]] (عربی: الجزائر، al-Jazāʾir؛ عربی الجزایری: الدزاير، al-dzayir؛ بربری: ⴷⵣⴰⵢⴻⵔ، dzayer؛ فرانسوی: Algérie) بزرگ‌ترین کشور [[آفریقا]] است. بسیاری از مسافران از آن غافل شده‌اند، اما این کشور مملو از زیبایی‌هایی است که در انتظار کشف شدن‌اند. از بازارهای پرجنب‌وجوش الجزیره تا سواحل بکر [[کرانه مدیترانه‌]] اش، از کوه‌های بهت‌آور زیبای شمال تا ژرفاهای مسحورکنندهٔ صحرای بزرگ در جنوب، تقریباً برای هر کسی چیزی برای کاوش کردن وجود دارد. از آشپزی سنتی لذت ببرید، ویرانه‌های باستانی را کاوش کنید، از منظره‌های نفس‌گیر بهره ببرید، و سپس در جهانی نفس بکشید که مسافران کمی در آن گام می‌گذارند. الجزایر، و به‌ویژه مهمان‌نوازی الجزایری، تأثیری ماندگار بر قلب و ذهن شما خواهد گذاشت.
==استان ها==
[[File:Algeria regions map.png|350px|thumb|center|نقشه مناطق الجزایر]]

{{Regionlist
| region1name=[[مرکز الجزایر]]
| region1color=#c181c0
| region1items=[[الجزیره]]، [[بجایه]]، [[تیزی وزو]]، [[تیسمسیلت]]، [[تیارت]]
| region1description=نقطه شروع سفر در الجزایر. شامل مناطق شهری پرجنب‌وجوش در منطقه فرهنگی غنی کابیلی، و پایتخت، [[الجزیره]].

| region2name=[[شمال‌شرقی الجزایر]]
| region2color=#87bf89
| region2items= [[عنابه]], [[قسنطینه]], [[باتنه]], [[تیمگاد]]
| region2description= کوهستانی و تپه‌ماهوری، این منطقه میزبان چندین مکان تاریخی مهم است.

| region3name=[[شمال‌غربی الجزایر]]
| region3color=#8397cb
| region3items= [[وهران]], [[مستغانم]], [[سیدی بل عباس]], [[تلمسان]]
| region3description=منطقهٔ ساحلی کوهستانی در غرب الجزیره

| region4name=[[اطلس صحرایی]]
| region4color=#be8383
| region4items= [[بشار]]
| region4description=رشته‌کوهی در نواحی داخلی، آن‌سوتر از فلات‌های بلند.

| region5name=[[الجزایر صحرایی]]
| region5color=#d7d4a2
| region5items= [[تمنراست]], [[غردایه]], [[تندوف]]
| region5description= کم‌جمعیت‌ترین منطقه و خانهٔ بسیاری از بیابان‌هاست. به مسافر این فرصت را می‌دهد تا تکه‌ای از صحرای بزرگ را کاوش کند. 
}}

{{mapshape|type=geoshape|fill=#c181c0|title=[[Central Algeria]]|wikidata=Q14201492,Q236752,Q233665,Q266411,Q235810,Q233655,Q233645,Q141026,Q233637,Q235814,Q168953,Q235805}}
{{mapshape|type=geoshape|fill=#87bf89|title=[[Northeast Algeria]]|wikidata=Q213944,Q235727,Q232043,Q237164,Q215452,Q213950,Q236772,Q267224,Q458402,Q236788,Q235718,Q234227,Q235723,Q235705}}
{{mapshape|type=geoshape|fill=#8397cb|title=[[Northwest Algeria]]|wikidata=Q231331,Q233632,Q233640,Q236776,Q236758,Q231752,Q233258,Q235714,Q221445,Q233670}}
{{mapshape|type=geoshape|fill=#be8383|title=[[Saharan Atlas]]|wikidata=Q1898305,Q215467,Q235703,Q233675,Q231748,Q233233,Q240870,Q77103173,Q77105251}}
{{mapshape|type=geoshape|fill=#d7d4a2|title=[[Saharan Algeria]]|wikidata=Q14201505,Q188166,Q76592938,Q77102475,Q229467,Q231151,Q233659,Q77101547,Q76593022,Q21606903,Q235709,Q76520264,Q21606902,Q17601,Q233651,Q77103880}}

==شهرها==
* {{marker|type=city|name=[[الجزیره]]|wikidata=Q3561}} (عربی: '''الجزائر''') — پایتخت کشور الجزایر و مرکز سیاسی و فرهنگی است. شهری پرجنب‌وجوش و چندفرهنگی است که آمیزه‌ای از تأثیرات فرانسوی، عربی و آفریقایی دارد. این شهر به معماری زیبا، سواحل خیره‌کننده و زندگی شبانهٔ پرشور خود مشهور است.
* {{marker|type=city|name=[[عنابه]]|wikidata=Q45942}} (عربی: ''' عنّابة''') — شهری با ۲۰۰٬۰۰۰ ساکن در شرق کشور، در نزدیکی مرز تونس.
* {{marker|type=city|name=[[باتنه]]|wikidata=Q338844}} (عربی: '''باتنة''') — شهر اصلی و شهرداری استان باتنه، الجزایر است. با جمعیتی بالغ بر ۳۴۰٬۰۰۰ نفر، پنجمین شهر بزرگ الجزایر است. همچنین یکی از شهرهای اصلی منطقهٔ شاوی است و پایتخت اوراس به شمار می‌رود.
* {{marker|type=city|name=[[بشار]]|wikidata=Q638704}} (عربی: '''بشار''') — شهر کوچکی در صحرا، نه چندان دور از مرز مراکش.
* {{marker|type=city|name=[[قسنطینه]]|wikidata=Q187346}} (عربی: '''قسنطينة''') — سومین شهر بزرگ الجزایر با دره‌ای که از میان آن می‌گذرد. همچنین به دلیل داشتن پل‌های بسیار چشمگیر و زیبا به «شهر پل‌ها» معروف است.
* {{marker|type=city|name=[[وهران]]|wikidata=Q131818}} (عربی: '''وَهران''') — دومین شهر بزرگ الجزایر پس از الجزیره، که الجزایری‌ها آن را «پاریس دوم» یا «شهر رای» می‌نامند، با ساختمان‌های چشمگیر بسیاری از دوران استعمار و همچنین مشهور به تولید ترانه‌های رای باکیفیت.
* {{marker|type=city|name=[[سطیف]]|wikidata=Q244004}} (عربی: '''سطيف''') — پایتخت تجاری الجزایر، سطیف العالی (بلند)، پایتخت فلات‌های بلند است، با دماهای نسبتاً معتدل و بارش‌های گاه‌به‌گاه برف در زمستان.
* {{marker|type=city|name=[[تمنراست]]|wikidata=Q205792}} (عربی: '''تامنراست''') —بزرگ‌ترین شهر در جنوب و نقطه شروع سفرهای اکتشافی به صحرا و کوه‌های هوگار.
* {{marker|type=city|name=[[تیمیمون]]|wikidata=Q1021173}} (عربی: '''ﺗﻴﻤﻴﻤﻮن''') — شهرکی کوچک واحه‌ای در صحرا که پایگاه مناسبی برای سفر به بیابان است.
==مقاصد دیگر==
[[File:Timgad Trajan.jpg|thumb|تیمگاد]]
* {{marker|name=[[جمیله]]|wikidata=Q457362}} – ویرانه‌های رومی
* '''الوادی''' با معماری گنبدی‌اش، و «گرند ارگ اورینتال» در نزدیکی آن، دومین میدان بزرگ تپه‌های شنی صحرا.
* '''هیپو رگیوس'''، ۲ کیلومتری جنوب [[عنابه]] شهر باستانی نومیدی و مرکز اولیهٔ مسیحیت با حمام‌های رومی و فروم به‌خوبی حفظ‌شده
* {{marker|name=[[دره مزاب]]|wikidata=Q724484}} –معماری شگفت‌انگیز
* {{marker|name=[[تاسیلی ناجر]]|wikidata=Q14629434}} – یک میراث جهانی یونسکو در صحرای بزرگ
* {{marker|name=[[تیمگاد]]|wikidata=Q459629}} –تیمگاد یک شهر رومی در کوه‌های اوراس الجزایر بود.

==آنچه باید بدانید==
{{quickbar|location=LocationAlgeria.png}}

=== سیاست و دولت ===
الجزایر به‌طور رسمی با نام جمهوری دموکراتیک خلق الجزایر شناخته می‌شود. اگرچه اصطلاح «جمهوری خلق» معمولاً با دولت‌های کمونیستی مرتبط است، الجزایر یک کشور کمونیستی نیست. این اصطلاح عمدتاً به این دلیل انتخاب شد که الجزایر استقلال خود را از طریق مبارزهٔ انقلابی علیه [[فرانسه]] به دست آورد.

الجزایر یک جمهوری چندحزبی با قوهٔ مجریهٔ قوی است که ریاست آن را یک رئیس‌جمهور بر عهده دارد. رئیس‌جمهور هم رئیس کشور است و هم فرمانده کل ارتش، و با رأی مردم برای یک دورهٔ پنج ساله انتخاب می‌شود. 

قدرت قانون گذاری به دو مجلس پارلمان، شورای ملت و مجلس نمایندگان مردم واگذار شده است.
=== جغرافیا ===
الجزایر مساحتی معادل 2.381.741 را در بر می‌گیرد،و آن را دهمین کشور بزرگ جهان و بزرگترین کشور در [[آفریقا]] تبدیل می‌کند. کمی بزرگتر از [[مکزیک]]، چهار برابر کوچکتر از [[ایالات متحده]]، و تقریباً ۲۰۰ برابر بزرگتر از کوچکترین کشور آفریقا، [[گامبیا]] است. الجزایر دارای زمین‌های گوناگون است، با سواحل مدیترانه، [[کوه‌های اطلس]] و [[صحرا]]

الجزایر از ۵۸ استان و بیش از ۱٬۵۴۱ شهرستان تشکیل شده است.
=== تاریخ ===

==== تاریخ اولیه ====
تاریخ الجزایر را می‌توان تا نخستین تمدن‌هایی که در این منطقه و فراتر از آن سکونت داشتند، ردیابی کرد. شناخته‌شده‌ترین ساکنان اولیهٔ الجزایر مردمان بربر بودند که دست‌کم از ۱۰٬۰۰۰ پیش از میلاد در این منطقه سکونت داشته‌اند. از سدهٔ هشتم پیش از میلاد، بازرگانان فنیقی پایگاه‌های تجاری در امتداد سواحل شمال آفریقا ایجاد کردند، منطقه را به جهان گسترده‌تر مدیترانه معرفی کردند، و نخستین کسانی بودند که در [[عنابه]]، عنابهٔ کنونی، سکونت گزیدند. امپراتوری کارتاژ متعاقب آن، که مرکز آن در تونس کنونی بود، شهرهایی از جمله [[لپتیس مگنا]] را بنا نهاد. پس از نابودی [[کارتاژ]] به دست رومیان، پادشاهی‌های بربر در الجزایر حکومت کردند تا اینکه رومیان در اوایل سدهٔ یکم میلادی کنترل را به دست گرفتند و به نوبهٔ خود صدها شهر دیگر ساختند.

در سدهٔ هفتم میلادی، الجزایر به دست خلافت اسلامی اموی فتح شد و متعاقباً تحت حکومت سلسله‌های گوناگون مسلمان قرار گرفت. این منطقه در سدهٔ شانزدهم توسط امپراتوری عثمانی مستعمره شد و تا سال ۱۸۳۰ تحت کنترل عثمانی باقی ماند.

==== الجزایر فرانسه (۱۸۳۰-۱۹۶۲) ====

حکومت فرانسه در الجزایر در سال ۱۸۳۰ آغاز شد، زمانی که فرانسه به این منطقه حمله کرد، نیروهای عثمانی را شکست داد و یک ادارهٔ استعماری تأسیس کرد. الجزایر در سال ۱۸۴۸ به‌طور رسمی ضمیمه شد و به استان‌های فرانسوی تقسیم گردید.

مقامات فرانسوی اصلاحات متعددی را معرفی کردند، مانند اصلاحات ارضی، سکولار کردن آموزش، و معرفی قوانین و زیرساخت‌های جدید. با این حال، این سیاست‌ها اغلب با اقدامات سرکوبگرانه‌ای مانند کار اجباری، محدودیت‌های بیان مذهبی، و سرکوب مخالفان همراه بودند.

الجزایری‌ها توسط فرانسوی‌ها بسیار بدرفتاری می‌شدند. الجزایری‌ها تحت قوانین ظالمانه‌ای مانند «کد دو اندیژنا» (Code de l'indigénat) قرار می‌گرفتند، قانونی که حقوق و آزادی‌های اساسی را از آنان سلب می‌کرد. آنان به‌شدت مالیات‌بندی می‌شدند، به ارتش فرانسه فراخوانده می‌شدند، و زمین‌ها و منابع‌شان از آنان گرفته می‌شد. الجزایری‌ها همچنین در معرض خشونت، شکنجه، و دیگر اشکال بدرفتاری توسط مقامات استعماری فرانسه قرار داشتند.

==== جنگ الجزایر (۱۹۵۴-۱۹۶۲) ====

{{Infobox|''ژنرال من آگوستو پینوشه: پیش‌درآمد''|به‌عنوان نمونه‌ای از جنایات فرانسه در طول جنگ، نیروهای فرانسوی الجزایری‌ها را از هلیکوپتر به دریا می‌انداختند تا بمیرند. بلوک‌های سیمانی به پاهای قربانیان بسته می‌شد تا مطمئن شوند که آنان هرگز به سطح آب بازنمی‌گردند و کشف نمی‌شوند. قربانیان در زبان عامیانه «crevettes de Bigeard» (میگوهای بیژار) نامیده می‌شوند، برگرفته از نام افسر فرانسوی که این کشتارها را فرماندهی می‌کرد.
به‌نوعی شبیه کاری است که آگوستو پینوشه در [[شیلی]] یا خونتای [[آرژانتین]] انجام داد، اینطور نیست؟ بله، هست. پس از جنگ، افسران اطلاعاتی فرانسه به دیکتاتورهای آمریکای جنوبی که ایالات متحده آنان را روی کار آورده بود، مشاوره می‌دادند. و بدین ترتیب، هزاران مخالف مشکوک به همین شیوه جان باختند.
}}

جنگ استقلال الجزایر یک درگیری خونین هشت‌ساله بین دولت استعماری فرانسه در الجزایر و جبهه آزادی‌بخش ملی (FLN) بود، جنبشی ملی‌گرا که در پی پایان دادن به حکومت فرانسه و تأسیس یک دولت مستقل الجزایری بود. این جنگ از ۱۹۵۴ تا ۱۹۶۲ به طول انجامید و به مرگ بیش از یک میلیون نفر، آوارگی بیش از ۵ میلیون نفر، و در نهایت استقلال الجزایر انجامید.

جنگ استقلال الجزایر در ۱ نوامبر ۱۹۵۴ آغاز شد، زمانی که FLN مجموعه‌ای از حملات را علیه پایگاه‌های نظامی و پلیس فرانسه در سراسر الجزایر آغاز کرد. FLN امیدوار بود که قیام مردمی علیه حکومت فرانسه را برانگیزد، و این حملات تا حد زیادی موفق بودند. فرانسوی‌ها با کارزاری گسترده از سرکوب پاسخ دادند، با به کارگیری شکنجه، اعدام‌های خودسرانه، و مجازات‌های جمعی علیه مردم.

جنگ به زودی شدت گرفت، و جبهه آزادی‌بخش ملی (FLN) حملات چریکی را علیه نیروهای فرانسوی آغاز کرد، در حالی که فرانسوی‌ها عملیات ضدشورشی را آغاز کردند که شامل استفاده از ناپالم و دیگر اشکال خشونت کورکورانه بود. جنگ همچنین با جنایات از هر دو طرف مشخص می‌شد، از جمله کشتار غیرنظامیان توسط نیروهای فرانسوی و استفاده از شکنجه توسط جبهه آزادی‌بخش ملی.

جنگ در سال ۱۹۶۲ به پایان رسید، زمانی که فرانسوی‌ها با آتش‌بس موافقت کردند و استقلال الجزایر را اعطا نمودند.

==== دوره پس از جنگ (۱۹۶۲-۱۹۹۱) ====
بلافاصله پس از استقلال، جبهه آزادی‌بخش ملی (FLN) قدرت را به دست گرفت و یک دولت تک‌حزبی تأسیس کرد. تحت رهبری رئیس‌جمهور هواری بومدین، الجزایر یک نظام اقتصادی سوسیالیستی اتخاذ کرد و در پی تقویت روابط با دیگر کشورهای عربی و آفریقایی برآمد.

در اواخر دهه ۱۹۷۰، وضعیت اقتصادی الجزایر وخیم شد و محبوبیت دولت کاهش یافت. در پاسخ، دولت شروع به سرکوب مخالفان سیاسی و بیان مذهبی کرد که به شورشی اسلام‌گرا انجامید.

==== جنگ داخلی الجزایر (۱۹۹۱-۲۰۰۲) ====
جنگ داخلی الجزایر، که در محل به دهه سیاه معروف است، درگیری فوق‌العاده بی‌رحمانه‌ای بود که رنج بزرگی را به مردم الجزایر تحمیل کرد. بیش از ۲۰۰٬۰۰۰ نفر جان خود را از دست دادند و بیش از یک میلیون نفر آواره شدند. این درگیری همچنین تأثیر ماندگاری بر اقتصاد و جامعه الجزایر داشت، زیرا کشور برای بازسازی پس از جنگ تلاش می‌کرد. اگرچه درگیری رسماً در ۲۰۰۲ پایان یافت، میراث آن همچنان کشور را شکل می‌دهد.

زمینه این درگیری عبارت بود از انفجار جمعیت در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰، رکود اقتصادی، فروپاشی درآمد نفتی، فساد و ترجیح سیستماتیک گروه‌های فرانسه‌زبان. نارضایتی به جنبش اسلام‌گرای فزاینده و خشونت از سوی رژیم و اپوزیسیون انجامید. هنگامی که جبهه نجات اسلامی (FIS) در آستانه کسب اکثریت کرسی‌های مجلس نمایندگان مردم بود، ارتش عملاً کنترل دولت را به دست گرفت، انتخابات سراسری ۱۹۹۲ را لغو کرد، FIS را ممنوع کرد و شروع به دستگیری اعضای آن نمود، که جرقه یک درگیری طولانی و خونین را زد.

جنگ بین دولت و گروه‌های شورشی مختلف، به‌ویژه گروه اسلامی مسلح (GIA) و ارتش نجات اسلامی (AIS) درگرفت. GIA در ابتدا در پی سرنگونی دولت و تحمیل یک دولت اسلامی بود. با این حال، با پیشرفت درگیری، آن‌ها به‌طور فزاینده بی‌رحم و کورکورانه در تاکتیک‌های خود شدند، که به کاهش شدید حمایت مردمی انجامید. از سوی دیگر، AIS در پی مذاکره با دولت برای حل مسالمت‌آمیز درگیری بود.

==== تاریخ معاصر (۲۰۰۲ - تاکنون) ====
از پایان جنگ داخلی، الجزایر به دلیل افزایش تولید نفت و گاز، رونق اقتصادی را تجربه کرده است. این امر به کاهش چشمگیر فقر و بیکاری انجامیده است.

در سال ۲۰۰۶، دولت الجزایر قانون اساسی جدیدی را تصویب کرد که هدف آن حفاظت از حقوق بشر و بهبود وضعیت سیاسی و اقتصادی کشور بود. این امر به دوره‌ای از اصلاحات سیاسی و همچنین افزایش سرمایه‌گذاری خارجی انجامید.

با وجود پیشرفت اقتصادی، الجزایر هنوز با چندین چالش روبه‌روست. این چالش‌ها شامل بیکاری بالا، فقر و فساد است. کشور همچنین با تروریسم دست‌وپنجه نرم می‌کند، با حملاتی از سوی گروه‌های افراطی مانند القاعده در مغرب اسلامی (AQIM) و دولت اسلامی عراق و شام (ISIL/ISIS/IS).
===برق===
به‌طور رسمی، ۲۲۰ ولت ۵۰ هرتز است. پریزها برای دوشاخهٔ استاندارد قارهٔ اروپا CEE-7/7 &quot;Schuko&quot; و دوشاخهٔ بدون اتصال به زمین سازگار CEE-7/16 &quot;Europlug&quot; هستند.
&lt;br clear=&quot;right&quot; /&gt;

==وارد شدن==

الجزایر کشوری نیست که بتوانید سر و کله‌تان پیدا کنید و وارد شوید؛ بیشتر بازدیدکنندگان برای سفر به این کشور به ویزا نیاز دارند و دولت چندان کشور را به روی سایر نقاط جهان باز نکرده است. ویزای الجزایر نیازمند کاغذبازی‌های فراوان و اغلب رفت‌وآمد با مقامات کنسولی است. صرفاً به دست آوردن آن، به خودی خود اغلب یک دستاورد محسوب می‌شود.
===شرایط ویزا===
[[File:Visa policy of Algeria.svg|thumb|375px|سیاست ویزای الجزایر {{legend|#D90A2A|الجزایر}}
{{legend|#005828|بدون ویزا}}
{{legend|#C0C0C0|نیازمند ویزا}}]]
شهروندان [[لیبی]]، [[مالزی]]، [[مالی]]، [[موریتانی]]، [[صحرای غربی]]، [[سیشل]]، و [[تونس]] می‌توانند به مدت ۹۰ روز بدون ویزا وارد کشور شوند. دارندگان گذرنامه [[هنگ کنگ]] مشمول ترتیبات بدون ویزا به مدت ۱۴ روز هستند.

اگر شهروند هیچ‌یک از کشورهای فهرست‌شده در بالا نیستید، موظف هستید برای دریافت ویزای الجزایر به یک نمایندگی دیپلماتیک الجزایر مراجعه کنید.

دریافت ویزای الجزایر می‌تواند چالش‌برانگیز باشد، زیرا این فرایند اغلب شامل کاغذبازی‌های فراوان و هزینه‌های بالاست. برای مثال، سفارت الجزایر در [[ایالات متحده آمریکا]] معمولاً برای هر نوع ویزای الجزایر ۱۶۰ دلار آمریکا دریافت می‌کند و کنسول‌گری الجزایر در آلیکانته برای ویزای شهروندان اسپانیایی که تا ۹۰ روز اقامت دارند، ۹۵ یورو دریافت می‌کند.

به‌عنوان یک قاعدهٔ کلی، هرچه مدت اقامت شما طولانی‌تر باشد، ویزا گران‌تر خواهد بود.

==== شرایط درخواست ویزا ====
[[File:Diplomatic missions of Algeria.png|thumb|right|375px|کشورهای آبی‌رنگ یک نمایندگی دیپلماتیک الجزایر دارند.]]

یک نمایندگی دیپلماتیک الجزایر در تقریباً هر کشوری یافت می‌شود. اگر کشور شما نمایندگی دیپلماتیک الجزایر ندارد، ممکن است لازم باشد برای درخواست ویزای الجزایر به کشور دیگری سفر کنید. بیشتر نمایندگی‌ها درخواست‌ها را از طریق پست می‌پذیرند، به شرطی که یک پاکت برگشت پیش‌پرداخت‌شده ارسال کنید (مطمئن شوید که دستورالعمل‌ها را دقیقاً دنبال می‌کنید).

اگرچه شرایط ویزا از کشوری به کشور دیگر متفاوت است، معمولاً برای درخواست ویزای الجزایر موارد زیر را باید ارائه دهید:
* یک کپی از گذرنامهٔ شما (باید اعتبار بیش از شش ماه داشته باشد)
* دو قطعه عکس در اندازهٔ گذرنامه (اندازهٔ اروپایی)
* دو فرم درخواست ویزا (این‌ها را با حروف بزرگ در رایانه پر کنید، چاپ کنید، و سپس با خودکار امضا و تاریخ بزنید)
* یک کپی از برنامهٔ سفر شما (مانند بلیت‌های ورود/خروج اگر در یک مکان می‌مانید، یا برنامهٔ کامل سفر اگر در داخل کشور سفر می‌کنید)
* یک کپی از رزرو(های) هتل شما (توجه داشته باشید که این‌ها باید کل مدت اقامت شما را پوشش دهند – رزرو دو روزهٔ هتل برای یک سفر ۱۰ روزه کافی نیست)
* اگر قصد دارید در خانهٔ یک مقیم الجزایری بمانید، یک نامهٔ دعوت محضری الجزایری (این مورد اگر رزروهای هتل شما کل مدت اقامتتان را پوشش نمی‌دهد نیز اعمال می‌شود)
* یک کپی از آخرین صورتحساب(های) بانکی شما
* فیش‌های حقوق و فرم‌های مالیاتی که درآمد را اثبات کنند توسط برخی نمایندگی‌ها الزامی است (افزودن این‌ها به درخواست شما در هر صورت ضرری ندارد)
* اثبات بیمهٔ سفر برای شهروندان بیشتر کشورهای اروپایی الزامی است، اما برای بیشتر کشورهای دیگر از جمله ایالات متحده الزامی نیست
* شما باید مقیم حوزهٔ قضایی کنسول‌گری‌ای باشید که به آن درخواست می‌دهید. از شما خواسته می‌شود ثابت کنید که مقیم این حوزه هستید (برای مثال، یک کپی از گواهینامهٔ رانندگی شما)

برای ویزای توریستی، کنسول‌گری ممکن است گذرنامهٔ شما را برای ۵ تا ۹ روز کاری نگه دارد، اگرچه نگه‌داری‌های طولانی‌تر نیز بی‌سابقه نیست. توجه داشته باشید که الزامات شکل پرداخت می‌تواند کاملاً سخت‌گیرانه باشد – برای مثال، یک حوالهٔ پستی خدمات پستی ایالات متحده و فقط یک حوالهٔ پستی خدمات پستی ایالات متحده در ایالات متحده – اگرچه این بسیار به کشوری که در آن درخواست می‌دهید بستگی دارد.

اگر این پرمشقت به نظر می‌رسد – هست. علاوه بر این، مقامات کنسولی الجزایر می‌توانند بسیار سخت‌گیر باشند. با این حال، اگر به انعطاف‌پذیری بیشتری در برنامه‌های سفر خود نیاز دارید، ناامید نشوید. می‌توانید این را بدون دشواری زیاد به دست آورید: بیشتر هتل‌های الجزایری که می‌توانید به‌صورت آنلاین رزرو کنید، نیازی به پیش‌پرداخت ندارند و به‌راحتی لغو می‌شوند؛ بلیت‌های واقعی هواپیما که پس از مدت کوتاهی به‌طور خودکار لغو می‌شوند نیز می‌توانند با هزینهٔ کمی خریداری شوند (برای مثال، از [https://onwardticket.com/ OnwardTicket.com]).مسلماً، با توجه به مدت زمان پردازش ویزا، اگر واقعاً بلیت‌های شما را بررسی کنند (که بعید است)، کمی ریسک می‌کنید – گزینهٔ دیگر این است که به‌سادگی بلیت‌های هواپیمای قابل بازپرداخت رزرو کنید. از این روش‌ها برای رزرو هتلی در الجزیره که مدت اقامت شما را پوشش دهد، همراه با بلیت‌های ورود/خروج &quot;ساختگی&quot; یا قابل بازپرداخت استفاده کنید، و باید آمادهٔ رفتن باشید. به یاد داشته باشید، مقامات کنسولی با جدیت از چک‌باکس‌های خود محافظت می‌کنند، اما زمانی که آن ویزای گران‌بها را گرفتید، کمابیش آزادید هر کاری که می‌خواهید انجام دهید.

===== الزامات ویژه =====
* شهروندان [[سوریه]] باید نشان دهند که بودجهٔ کافی دارند (1000یورو اگر حمایت مالی شده باشند یا 4000یورو اگر هیچ حمایت‌کننده‌ای نداشته باشند) تا هزینهٔ اقامت خود در الجزایر را پوشش دهند.
===با هواپیما===
بیشتر بازدیدکنندگان معمولاً با هواپیما وارد الجزایر می‌شوند.

فرودگاه بین‌المللی اصلی و نقطه ورود در الجزایر '''فرودگاه هواری بومدین''' ({{IATA|ALG}}) است که در [[الجزیره]]، پایتخت، واقع شده است. این فرودگاه به‌خوبی توسط پروازهای بین‌قاره‌ای خدمات‌رسانی می‌شود. پروازهای منظمی از شهرهای بزرگ اروپایی مانند پاریس، لندن و مادرید انجام می‌شود. مسافران از ایالات متحده ممکن است نیاز به پرواز اتصالی داشته باشند، معمولاً از طریق هاب‌هایی مانند پاریس یا فرانکفورت. سایر فرودگاه‌هایی که مسافران بین‌المللی را برای بازدید از مناطق دیگر الجزایر جابه‌جا می‌کنند عبارتند از [[وهران]] ({{IATA|ORN}}) و [[قسنطینه]] ({{IATA|CZL}}).

هنگام عبور از کنترل مهاجرت، مطمئن شوید که مدارک خود (ویزا، گذرنامه و برنامه سفر) را آماده دارید. برای بازرسی نسبتاً کامل توسط افسر مهاجرت آماده باشید، حتی اگر مدارک شما کاملاً مرتب باشد. پاسخ‌هایی را که در فرم ویزای خود داده‌اید حفظ کنید تا بتوانید آن‌ها را کلمه به کلمه تکرار کنید.
===با قطار===
شرکت قطار الجزایر نامیده می‌شود [http://www.sntf.dz/ SNTF] و بلیت‌ها را می‌توان در ایستگاه‌های قطار خریداری کرد. رزرو آنلاین به نظر می‌رسد دیگر امکان‌پذیر نیست؛ جدول زمانی ممکن است تغییر کند؛ بهترین راه پرسیدن در ایستگاه قطار است. شبکه در شمال متراکم است. می‌توانید با قطار از تونس به الجزایر برسید، هرچند باید در پاسگاه مرزی قطار را عوض کنید. تمام گذرگاه‌های مرزی با مراکش بسته هستند.
===با ماشین===
[[File:Frontière algéro-marocaine fermée par une Décision Algérienne.jpg|thumb|الجزایری‌ها و مراکشی‌ها که در مرز الجزایر و مراکش به یکدیگر سلام می‌کنند.]]
الجزایر با شش کشور هم‌مرز است: [[تونس]]، [[لیبی]]، [[نیجر]]، [[مالی]]، [[موریتانی]]، و [[مراکش]].

==== از تونس ====
رانندگی از تونس به الجزایر امن‌ترین گزینه است.

==== از مراکش ====
مرز الجزایر و مراکش از سال ۱۹۹۴ بسته بوده است و در آیندهٔ قابل پیش‌بینی نیز بسته خواهد ماند.
==== از لیبی ====
وضعیت امنیتی ضعیف در [[الجزایر صحرایی]]، خطر تروریسم، و وضعیت امنیتی و سیاسی متغیر در [[لیبی]] مرز الجزایر و لیبی را ناامن می‌کند، و دو پاسگاه مرزی از سال ۲۰۱۱ بسته شده‌اند. عبور قانونی از الجزایر به لیبی از طریق زمین امکان‌پذیر نیست.
==== از موریتانی ====
یک گذرگاه مرزی رسمی جدید (باز شده در فوریه ۲۰۲۴) در نزدیکی [[تندوف]] وجود دارد، که حداقل برخی افراد موفق به عبور از آن شده‌اند.
==== از مالی ====
وضعیت امنیتی ضعیف در [[الجزایر صحرایی]]، خطر تروریسم، و وضعیت سیاسی ناپایدار در [[مالی]] مرز الجزایر و مالی را به‌شدت ناامن می‌کند، و بعید است که گردشگران خارجی بتوانند به مرز نزدیک شوند، چه رسد به عبور قانونی از آن.

==== از نیجر====
وضعیت امنیتی ضعیف در [[الجزایر صحرایی]]، خطر تروریسم، و وضعیت سیاسی ناپایدار در [[نیجر]] مرز الجزایر و نیجر را به‌شدت ناامن می‌کند، و بعید است که گردشگران خارجی بتوانند به مرز نزدیک شوند، چه رسد به عبور قانونی از آن.
===با کشتی===
قیمت‌ها معمولاً ارزان‌تر از پرواز نیستند، بنابراین اگر می‌توانید و خودرو یا بار حجیم زیادی ندارید، با هواپیما بروید. بیشتر ارتباط‌ها توسط [http://algerieferries.dz/ Algérie Ferries].

از [[اسپانیا]]:
* آلیکانته به الجزیره و وهران
* آلمریا به غزوات و وهران
* بارسلونا به الجزیره
* والنسیا به مستغانم

از [[فرانسه]]:
* مارسی به الجزیره، بجایه، وهران، و سکیکده

از [[ایتالیا]]:
* ناپل به تونس و یک ساعت رانندگی
* رم (چیویتاوکیا) به تونس و یک ساعت رانندگی

==رفت‌ و آمد==
با مساحتی بالغ بر {{convert|2,381,741|km2|sqmi}}، سفر بین شهرهای بزرگ الجزایر می‌تواند زمان بسیار زیادی ببرد و اگر ندانید چه می‌کنید، می‌تواند خطرناک باشد.
=== با هواپیما ===
با توجه به جغرافیای بسیار گستردهٔ کشور، راحت‌ترین راه برای سفرهای طولانی، هواپیماست. با این حال، زمان‌بندی‌ها در الجزایر بیشتر جنبهٔ راهنما دارند؛ انتظار تأخیر داشته باشید.

صنعت هواپیمایی الجزایر بسیار کوچک است ― تنها چهار شرکت هواپیمایی، که همگی دولتی هستند، در این کشور فعالیت می‌کنند. 

دو شرکت هواپیمایی اصلی به شرح زیر هستند:

* '''[https://airalgerie.dz/ایر الجزایر]''' شرکت هواپیمایی ملی الجزایر است و به تقریباً هر شهر الجزایری پرواز ارائه می‌دهد. این شرکت هواپیمایی از فرودگاه هواری بومدین به‌عنوان قطب خود استفاده می‌کند.
* '''طاسیلی ایرلاینز'''، مانند ایر الجزایر، از فرودگاه هواری بومدین به‌عنوان قطب خود استفاده می‌کند و شما را به سراسر الجزایر می‌برد. این شرکت زیرمجموعه‌ای از سوناطراک است، بزرگ‌ترین شرکت در آفریقا و یکی از بزرگ‌ترین شرکت‌های نفت و گاز در جهان.

=== با تاکسی ===

معمولاً برای سفر در نزدیکی یا داخل شهرها از تاکسی استفاده می‌شود. قیمت‌ها نسبتاً معتدل هستند، اما هنگام سفر بین شهرهای بزرگ با مسافت‌های طولانی، تاکسی همان‌قدر یا گران‌تر از هواپیما است. سعی کنید از تاکسی‌های غیررسمی اجتناب کنید، زیرا به‌احتمال زیاد راننده شما را سرکیسه می‌کند.

بیشتر تاکسی‌های الجزیره تاکسی‌متر دارند و باید بر استفاده از تاکسی‌متر اصرار کنید. وجود تاکسی‌متر در دیگر شهرهای بزرگ مانند وهران متفاوت است. پیش از سوار شدن به تاکسی دربارهٔ قیمت چانه نزنید، زیرا این به راننده نشان می‌دهد که هیچ ایده‌ای ندارید چه می‌کنید و او بی‌استثنا شما را در قیمت سرکیسه می‌کند. در عوض، تنها زمانی دربارهٔ قیمت چانه بزنید که سوار تاکسی شده‌اید و تشخیص داده‌اید که تاکسی‌متر ندارد. انعام دادن لازم نیست، اما می‌توانید مبلغ را به DA10 بعدی گرد کنید.

تاکسی‌های اشتراکی، که در الجزایر به «تاکسی-لیبر» معروف هستند، در مسیرهای ثابت فعالیت می‌کنند و زمانی که کاملاً پر شوند حرکت می‌کنند. این تاکسی‌ها روشی اقتصادی برای سفر فراهم می‌کنند و فرصت‌هایی برای تعامل با مردم محلی ارائه می‌دهند.

=== با سرویس درخواست خودرو ===

مشهورترین سرویس‌های درخواست خودرو مانند اوبر در الجزایر فعالیت نمی‌کنند. در عوض می‌توانید از این‌ها استفاده کنید:
* '''[https://www.heetch.com/en Heetch]''' یک اپلیکیشن فرانسوی. به‌عنوان یک خارجی، این بهترین گزینهٔ شماست.
* '''[https://yassir.com/ Yassir]''' یک اپلیکیشن الجزایری
سوار شدن ممکن است آن‌قدر که به آن عادت دارید روان پیش نرود. بی‌استثنا پس از پذیرفتن سفر، راننده به شما زنگ می‌زند تا سعی کند محل سوار شدن را هماهنگ کند (به دلایلی، نقطهٔ آبی GPS روی نقشهٔ مشترک غیرقابل اعتماد است). او فقط عربی الجزایری صحبت می‌کند. اگر خوش‌شانس باشید و واقعاً موفق شوید مکانی را هماهنگ کنید، آماده باشید که او ماشینی کاملاً متفاوت از ماشین ذکرشده در اپلیکیشن رانندگی کند. مگر اینکه عربی الجزایری صحبت کنید، بیشتر این موضوع به شانس بستگی دارد، و اگر نزدیک هتل‌تان هستید (یا صادقانه بگویم هر هتلی)، معمولاً بهتر است فقط از آن‌ها بخواهید برایتان تاکسی بگیرند.
=== با ماشین ===

[[تصویر:Mzab Ghardaïa.jpg|بندانگشتی|معماری [[مزاب]]]]
شبکه جاده‌ای در شمال به‌خوبی توسعه یافته است. دولت الجزایر پیشرفت‌های زیادی در زمینه جاده‌سازی انجام داده است؛ بزرگراه‌های جدیدی برای جایگزینی جاده‌های قدیمی‌تر ساخته شدند. مهم‌ترین بزرگراه، '''N1 (مسیر شرق-غرب)''' به طول ۱۲۰۰ کیلومتر از عنابه تا وهران است، تقریباً همه شهرهای بزرگ‌تر در شمال از جمله الجزیره به این بزرگراه متصل هستند.

خودرو کاملاً ضروری نیست زیرا سیستم حمل‌ونقل عمومی به‌خوبی اداره می‌شود، اما گاهی می‌تواند برای رسیدن به مناطق دورافتاده‌تر مفید باشد. به خاطر داشته باشید که عادات رانندگی مردم محلی کاملاً متفاوت از ایرانیان و قوانین رانندگی و علائم ممنوعه بیشتر به‌عنوان راهنما دیده می‌شوند، حتی توسط پلیس! تصمیم عاقلانه‌ای خواهد بود اگر در چند روز اول اجازه دهید یک الجزایری محلی برای شما رانندگی کند تا تصویری از سبک رانندگی به دست آورید. اگر این امکان‌پذیر نیست، توصیه می‌شود در بزرگراه‌ها بمانید.

اجاره خودرو در الجزایر سرراست است. بسیاری از آژانس‌های اجاره خودرو، هم محلی و هم بین‌المللی، در شهرهای بزرگی مانند الجزیره، وهران و قسنطینه فعالیت می‌کنند. عاقلانه است که از قبل رزرو کنید، به‌ویژه در فصل‌های اوج سفر. معمولاً به گواهینامه رانندگی معتبر، گواهینامه بین‌المللی رانندگی (توصیه می‌شود)، و یک کارت اعتباری برای ودیعه نیاز خواهید داشت.

«به هیچ وجه» سعی نکنید با خودرویی غیر از شاسی‌بلند به مناطق صحرایی برسید: تپه‌های شنی گاه‌به‌گاه روی جاده‌ها و تغییرات شدید دما چالشی برای راننده و خودرو خواهد بود. نقشه همراه داشته باشید، زیرا ممکن است GPS در مناطق روستایی در دسترس نباشد.

از سال ۲۰۱۸، سوخت بیش از DA50 در هر لیتر هزینه نداشت.

=== با اتوبوس ===

شرکت‌هایی که خدمات اتوبوس‌رانی ارائه می‌دهند عبارتند از ETUSA و SNTR. هزینهٔ اتوبوس‌ها بین شهرهای بزرگ بین ۵۰۰ تا ۲۰۰۰ دینار الجزایر متغیر است. اتوبوس‌های محلی به‌خوبی علامت‌گذاری نشده‌اند. بدانید که توالت‌های اتوبوس نادر هستند و رانندگان اتوبوس الجزایری دوست ندارند توقف کنند.

=== با قطار ===
[[File:Chemin de fer en algérie.PNG|thumb|نقشه راه‌آهن الجزایر]]

راه‌آهن الجزایر توسط '''[http://www.sntf.dz SNTF]''' اداره می‌شود؛ قطارها و خطوط در حال نوسازی هستند. ده قطار سریع‌السیر راحت به نام (Autorail) خریداری شد، و دو مورد از آن‌ها در حال بهره‌برداری هستند. اگرچه وب‌سایت برای بررسی زمان‌ها و غیره مفید است، بلیت‌ها را نمی‌توان به‌صورت آنلاین خرید، فقط در ایستگاه‌های قطار.

اگر می‌توانید، سعی کنید قطارهای جدیدتر را بگیرید، زیرا راحت‌تر و دارای تهویه مطبوع هستند. با این حال، هیچ‌کدام از قطارها وضعیت خوبی ندارند. اگر انتظار سفری رمانتیک از میان کوه‌های تل اطلس را دارید، ممکن است ناامید شوید، زیرا بیشتر پنجره‌های قطار آن‌قدر کثیف هستند که مات به نظر می‌رسند. قطارهای الجزایر شما را از نقطه الف به ب می‌رسانند، و آن هم به‌کندی، نه چیزی بیشتر.


'''مسیرهای اصلی''':

* '''[[الجزیره]]''' به '''[[وهران]]'''، پنج حرکت روزانه از ایستگاه '''آغا'''، این سفر ۴-۵ ساعت طول می‌کشد، ''درجه دو: DA900-1130، درجه یک: DA1200-1530.''
* '''الجزیره''' به '''[[عنابه]]'''، هر شب ساعت ۱۹:۴۰ حرکت می‌کند و صبح روز بعد ساعت ۰۵:۳۸ (از طریق [[قسنطینه]]) به عنابه می‌رسد. ''درجه دو: DA900، درجه یک: DA1270.''
* '''الجزیره''' به '''[[قسنطینه]]''' مانند بالا
'''مسیرهای دیگر''':
*'''الجزیره به توقرت،''' هر روز ساعت ۱۸:۱۰ حرکت می‌کند و صبح روز بعد ساعت ۰۵:۰۰ به توقرت می‌رسد. ''درجه دو: DA1500، درجه یک: DA2005.''
*'''وهران''' به '''[[بشار]]'''، دو حرکت روزانه. قطار روزانه ساعت ۱۰:۲۰ از وهران حرکت می‌کند، در حالی که قطار شبانه ساعت ۲۰:۳۰ حرکت می‌کند. ''درجه دو: DA975، درجه یک: DA1370.''
*'''عنابه''' به '''تبسه'''، ساعت ۱۶:۴۰ از عنابه حرکت می‌کند و ساعت ۲۱:۴۹ به تبسه می‌رسد. ''درجه دو: DA255، درجه یک: DA360.''

==دیدن==
[[File:20161203 110129Tipasa Museum.jpg|thumb|موزاییک در موزه تیپازا]]
[[File:Traversée guidée.jpg|alt=|thumb|تور شتر با راهنما]]

الجزایر مملو از گنجینه‌های پنهان است و مجموعهٔ فراوانی از مکان‌ها را برای شجاعان و کنجکاوان ارائه می‌دهد.

=== ویرانه‌های باستانی ===
به گذشته بازگردید و بقایای تمدن‌های فنیقی، رومی و بیزانسی را کاوش کنید که نشانهٔ پاک‌نشدنی بر این سرزمین گذاشته‌اند. برخی از مشهورترین مکان‌های باستان‌شناسی در الجزایر:
* '''[[تیمگاد]]''' نزدیک [[باتنه]]: خود را در شکوه این شهر باستانی رومی غرق کنید، که به «پمپئی آفریقا» معروف است. از ویرانه‌های به‌خوبی حفظ‌شده شگفت‌زده شوید.
* '''هیپو رگیوس''' در [[عنابه]]: در جای‌پای تاریخ در این شهر ساحلی قدم بزنید، جایی که فیلسوف مشهور سنت آگوستین زمانی در آن اقامت داشت. بقایای چشمگیر سازه‌های رومی، از جمله یک کلیسای بزرگ و آمفی‌تئاتر را کاوش کنید.
* '''[[جمیله]]''' در [[سطیف]]: از شکوه این میراث جهانی یونسکو، که روزگاری مستعمرهٔ نظامی رومی بود، لذت ببرید. فروم، معابد، خانه‌ها و آثار موزاییکی خیره‌کنندهٔ به‌خوبی حفظ‌شده را تحسین کنید.
* '''کالاما''' در [[قالمه]]: اسرار این شهر باستانی رومی را که به خاطر موزاییک‌های استثنایی‌اش مشهور است، کشف کنید. در ویرانه‌های معابد، کلیساهای بزرگ و تئاتر رومی جذاب پرسه بزنید.
* '''تیپازا''': خود را در گلیم تاریخی غنی تیپازا غرق کنید، جایی که ویرانه‌های امپراتوری‌های فنیقی، رومی و بیزانسی در کنار هم وجود دارند. از محوطهٔ باستان‌شناسی، که شامل یک تئاتر، آمفی‌تئاتر، کلیسای بزرگ و مناظر مسحورکنندهٔ دریای مدیترانه است، شگفت‌زده شوید.
=== صحرای بزرگ ===
بزرگ‌ترین جذابیت الجزایر در صحرای آن نهفته است—بیابانی گسترده و مسحورکننده که مانند هیچ جای دیگری روی زمین نیست.
در مرکز آن، [[مزاب|دره مزاب]] به‌عنوان قلب فرهنگ مزابی برجسته است، جایی که پنج شهر مستحکم با هماهنگی چشمگیر طراحی هندسی از دل صحرا سر برمی‌آورند. فرم‌های مکعبی‌مانند آن‌ها الهام‌بخش معماری مدرن شدند و همچنان شاهدی زنده بر سازگاری انسان در سرزمینی خشن باقی مانده‌اند، هرچند جذابیت آن با بی‌توجهی و زباله‌های آشکار کاسته شده است.

کوه‌های اطلس صحرایی خطی جسورانه در سراسر چشم‌انداز می‌کشند، قله‌های ناهموارشان که قرن‌ها توسط باد و شن شکل گرفته‌اند. دورتر به سمت جنوب، کوه‌های هوگار [[تمنراست]] را در بر می‌گیرند، پایتخت دورافتادهٔ صحرا که سرشار از سنت‌های طوارق است.

تپه‌های شنی بی‌پایان گرند ارگ اورینتال در نزدیکی الوادی زیر آفتاب می‌درخشند، در حالی که حکاکی‌های سنگی باستانی در [[جلفه]] و [[پارک فرهنگی تاسیلی ناجر|تاسیلی ناجر]] روح پیش از تاریخ صحرا را آشکار می‌کنند—آثار هنری که هزاره‌ها را پل می‌زنند و بازدیدکنندگان را از گذشتهٔ عمیق و پایدار بیابان یادآور می‌شوند.

=== شهرهای بزرگ ===
در حالی که بیابان‌های بزرگ و مناطق کوهستانی الجزایر توجه زیادی را به خود جلب می‌کنند، شهرهای آن به همان اندازه جذاب هستند. الجزیره، وهران، قسنطینه و دیگر شهرها هویت چندلایهٔ کشور را آشکار می‌کنند—معماری استعماری فرانسوی در کنار کاخ‌های عثمانی، کافه‌های مدرن و پرجنب‌وجوش در کنار مسجدهای چندصدساله. این شهرها به‌هیچ‌وجه مقاصد درجه دوم نیستند، بلکه به‌عنوان موزه‌های زندهٔ تاریخ پیچیدهٔ الجزایر و زندگی معاصر پرجنب‌وجوش آن ایستاده‌اند.
* '''[[الجزیره]]'''، که اغلب «شهر سفید» نامیده می‌شود، کمتر از آنچه نامش القا می‌کند بکر است، با این حال یکی از جذاب‌ترین پایتخت‌های شمال آفریقا باقی مانده است. دامنه‌های تند آن مملو از ساختمان‌های استعماری فرسوده است که مشرف به خلیج هستند، در حالی که قصبهٔ قدیمی—در حال فروپاشی اما زنده—طرح درهم‌تنیده و روح قرن‌های گذشته را حفظ کرده است. کاوش در آن نگاهی به شهری می‌اندازد که خشن، پیچیده و به‌طور غیرقابل انکاری واقعی است، جایی که تاریخ و زندگی روزمره هنوز در هر خیابان تلاقی می‌کنند.
* '''[[وهران]]'''، دومین شهر الجزایر، خشن و ناهموار اما سرشار از زندگی است. در زیر پوسیدگی آن انرژی بی‌قراری نهفته است، با موسیقی، هیاهو و تاریخی که حول قلعهٔ قدیمی سانتا کروز مشرف به خلیج متمرکز شده است.
* '''[[تلمسان]]'''، به خاطر تاریخ غنی و معماری برجسته‌اش، از جمله مسجد جامع و بقایای مسجد منصوره شناخته شده است.
* '''[[قسنطینه]]''' «شهر پل‌ها»، چشمگیر و فرسوده است نه صیقلی. دره‌های عمیق، دهانه‌های بلند و معماری لایه‌لایهٔ آن ردپای دوران رومی، عربی و عثمانی را آشکار می‌کند—آمیخته‌ای چشمگیر که هنوز زیبایی خشن شهر را تعریف می‌کند.

=== سواحل ===
ساحل طولانی مدیترانه‌ای الجزایر دارای بسیاری از سواحل جذاب است، هرچند پاکیزگی و نگهداری می‌تواند متفاوت باشد. در اطراف وهران، به اصطلاح ساحل فیروزه‌ای برخی از بهترین بخش‌ها را برای شنا و استراحت ارائه می‌دهد. عنابه، سکیکده و غزوات نیز مکان‌های دیدنی دارند، در حالی که سیدی فرج در نزدیکی الجزیره به دلیل دسترسی آسان و آب‌های آرام همچنان محبوب است.

=== هنر صخره‌ای ===
الجزایر میزبان برخی از مهم‌ترین و گسترده‌ترین هنرهای صخره‌ای پیش از تاریخ در جهان است. جاذبه‌ها شامل تاسیلی ناجر است، فلات ماسه‌سنگی ثبت‌شده در فهرست میراث جهانی که به‌عنوان بزرگ‌ترین موزهٔ روباز جهان شناخته می‌شود و دارای بیش از ۱۵٬۰۰۰ نقاشی و حکاکی است که به ۱۰٬۰۰۰ پیش از میلاد تا قرن‌های اول میلادی بازمی‌گردند. این محوطه شامل تصویرنگاری‌های مشهوری مانند «زن شاخدار در حال دویدن» است.

==انجام دادن==
الجزایر مملو از ویرانه‌های رومی و شهرهای صحرایی قرن دهم است.
برخی از آن‌ها عبارتند از:
*پارک ملی تاسیلی ناجر: یک پارک ملی در جنوب الجزایر با تعداد زیادی هنر غاری و سازندهای ماسه‌سنگی چشمگیر.
*یادمان شهدا: یادمانی نمادین که به استقلال، کسانی که برای کشور جان باختند، و جانبازان ادای احترام می‌کند.
*کلیسای نوتردام آفریقا: یک کلیسای کاتولیک با مناظر چشمگیر در وهران
*پارک آزمایش‌های علمی حما: باغ‌های گیاه‌شناسی باشکوه قرن نوزدهم.
*قلعه سانتا کروز: قلعه‌ای بر فراز کوه با مناظر دیدنی شهر.
*مسجد کچاوه: مسجد بزرگی که در قرن هفدهم ساخته شده است.
*آرامگاه سلطنتی موریتانی: احتمالاً آرامگاه یک شاهزاده خانم مصری در تیپازا، الجزایر.
*مسجد جامع الجزایر: سکوی تماشای مناره‌ها و یک سالن عظیم.
*تیکجا: پیست اسکی زمستانی با پیاده‌روی در تابستان. واقع در الاصنام، الجزایر.
*پارک ملی چریا: مسیرهای کوه‌پیمایی و یک ایستگاه اسکی در میان قله‌های جنگلی.
*اداره پست مرکزی الجزیره: اداره پست بزرگ دوران استعمار.
*مسجد امیر عبدالقادر: مسجد برجسته با ۲ مناره بلند.
*ویرانه‌های رومی تیمگاد: تعداد زیادی ویرانه رومی، معماری روم باستان، و تاریخ باستانی در اینجا قرار دارد.

==صحبت==
{{infobox|برخی عبارات رایج در عربی الجزایری:|* سلام - درود
* واش راك؟ - حالت چطوره؟
* مليح - خوب
* شکرا - ممنون
* اسمي ... - اسم من ...
* شحال؟ - چقدر؟}}

{{همچنین ببینید|کتاب عبارات عربی|کتاب عبارات عربی الجزایری|کتاب عبارات بربری|کتاب عبارات فرانسوی}}

[[File:Tizi_Ouzou_Tasdawit.jpg|thumb|تابلوی سه‌زبانه به عربی، بربری و فرانسوی]]
زبان‌های رسمی الجزایر '''[[کتاب عبارات عربی|عربی]]''' و '''[[کتاب عبارات بربری|بربری]]''' هستند. بسیاری از الجزایری‌ها چندزبانه هستند.
'''[[عربی الجزایری]]''' (همچنین به نام '''دارجه''' شناخته می‌شود), زبان محلی، حدود ۷۵ تا ۸۰ درصد جمعیت را تشکیل می‌دهد. عربی الجزایری اغلب به دلیل ویژگی‌های منحصربه‌فرد و تنوع‌های منطقه‌ای، دشوارتر از سایر گویش‌ها در نظر گرفته می‌شود. این گویش عمدتاً در ارتباطات غیررسمی و گفتاری استفاده می‌شود و معمولاً برای ارتباطات رسمی یا نوشتاری به کار نمی‌رود. اگر گویش محلی را نمی‌دانید، ناامید نشوید؛ همهٔ الجزایری‌ها '''عربی استاندارد مدرن''' را در مدرسه یاد می‌گیرند، بنابراین نباید در برقراری ارتباط در شهرهای بزرگ مشکلی داشته باشید.

عربی الجزایری شباهت‌های زیادی با دیگر گویش‌های مغربی، از جمله عربی تونسی و مراکشی، دارد. اگر دانشی از '''[[کتاب عبارات عربی مراکشی|عربی مراکشی]]''' داشته باشید، نباید در برقراری ارتباط مشکلی داشته باشید، زیرا عربی مراکشی و الجزایری تا حد قابل‌توجهی برای یکدیگر قابل فهم هستند.

بسیاری از الجزایری‌هایی که در دوران استعمار فرانسه (پیش از دهه ۱۹۶۰) به دنیا آمدند، نمی‌توانند عربی بخوانند یا بنویسند.

'''قبایلی''' رایج‌ترین زبان بربری است که عمدتاً در شهرهایی مانند [[بجایه]]، بویره و بومرداس صحبت می‌شود. بربری پس از اعتراضات گسترده در سال ۲۰۰۲ به عنوان زبان رسمی شناخته شد و این زبان در مدارس الجزایر تدریس می‌شود.


'''[[کتاب عبارات فرانسوی|فرانسوی]]''',
اگرچه فرانسوی هیچ وضعیت رسمی ندارد، به عنوان «زبان میانجی» الجزایر شناخته شده است. این زبان از سنین پایین در مدارس الجزایر تدریس می‌شود و به‌طور گسترده در تجارت روزمره کاربرد دارد. فرانسوی اغلب برای آوانگاری واژه‌های عربی استفاده می‌شود. برای مثال، نام Yasin به صورت Yacine آوانگاری می‌شود. اگرچه بسیاری از الجزایری‌ها، به‌ویژه افراد بالای ۳۵ سال، در فرانسوی توانمندند، بسیاری از الجزایری‌ها این زبان را یادآور دردناک حکومت استعماری فرانسه می‌دانند و در مدارس، دولت به نفع انگلیسی اولویت آن را کاهش می‌دهد. با این حال، این روند در مناطق قبایلی برعکس است، جایی که فرانسوی هنوز به‌طور گسترده صحبت می‌شود، از جمله توسط جوان‌ترها، و مردم از شنیدن فرانسوی خوشحال‌تر خواهند بود تا از شنیدن عربی، زیرا در مناطق قبایلی، عربی به عنوان «زبان ظالم» دیده می‌شود. صرف‌نظر از اینکه در جای «اشتباه» فرانسوی یا عربی صحبت کنید، اگر گردشگر خارجی باشید، مردم پذیرا خواهند بود، صرف‌نظر از اینکه زبانی «از نظر فرهنگی منفی» صحبت می‌کنید.

'''انگلیسی''' به‌تدریج به عنوان زبان ترجیحی برای یادگیری محبوبیت پیدا می‌کند، اگرچه اکثریت قابل توجهی از الجزایری‌ها دانش محدود یا هیچ دانشی از آن ندارند. الجزایری‌های بسیار تحصیل‌کرده ممکن است در انگلیسی توانمند باشند. دولت الجزایر فعالانه این زبان را ترویج می‌کند، اما برخی، از جمله سیاستمداران در [[فرانسه]]، این را تلاشی برای کاهش نفوذ فرانسه در کشور می‌بینند.

اگر نمی‌توانید عربی الجزایری یا فرانسوی صحبت کنید، انتظار داشته باشید که زیاد به اشاره‌های دست متکی باشید. این ممکن است ثمربخش‌تر از آنچه فکر می‌کنید باشد، زیرا الجزایری‌ها عمدتاً بسیار خوش‌برخوردند و بسیار مشتاق خواهند بود بفهمند شما چه می‌خواهید. گوگل ترنسلیت و دیگر اپلیکیشن‌های ترجمه به‌ندرت چندان مفید هستند. بیشتر مقامات – مثلاً افسران پلیس – نمی‌توانند فرانسوی صحبت کنند، اما در خواندن عربی استانداردی که گوشی شما بیرون می‌دهد نیز مشکل دارند، به‌ویژه برای مکالمات عامیانه‌تر. یک ترفند این است که از یک اپلیکیشن هوش مصنوعی، مانند (ChatGPT)، بخواهید به «عربی الجزایری» ترجمه کند، که در تقریباً همه موارد طرف مقابل باید بتواند آن را بخواند، به شرط اینکه هوش مصنوعی درست انجامش دهد. اگر می‌خواهید از طریق گوشی‌تان گفتگوی رفت‌وبرگشتی داشته باشید، مطمئن شوید که صفحه‌کلید عربی دانلود و فعال شده است.

==خرید==
===پول===
{{cautionbox|شما '''مجاز نیستید''' دینار الجزایر را از الجزایر خارج کنید.}}

{{exchange rates
| currency=دینار الجزایر (نرخ رسمی)
| currencyCode=DA
| date= ژانویه 2026
| USD=130
| EUR=150
| GBP=175
| source=[https://www.xe.com/currency/dzd-algerian-dinar XE.com]
}}

{{exchange rates
| currency=دینار الجزایر (نرخ بازار سیاه)
| currencyCode=DA
| date= ژانویه 2026
| USD=240
| EUR=280
| GBP=315
| source=[https://devisesquare.com/ Devises Square]
}}

واحد پول الجزایر '''دینار الجزایر''' است، که با نماد «'''د.ج'''» یا «'''DA'''» نشان داده می‌شود (کد ISO: '''DZD'''). سکه‌هایی با ارزش DA5، DA10، DA20، DA50، DA100 و DA200 وجود دارد. اسکناس‌ها در قطعات DA100، DA200، DA500، DA1,000 و DA2,000 منتشر می‌شوند.

پول را می‌توان در بانک‌ها یا اداره‌های پست مبادله کرد، اما «شما این کار را نخواهید خواست». در واقع، شما در الجزایر صرافی‌های معمولی پیدا نخواهید کرد، حتی در فرودگاه. اگرچه دینار الجزایر نرخ ارز رسمی با یورو و دلار آمریکا دارد، این نرخ منحصراً توسط دولت و شرکت‌های تجاری برای به دست آوردن ارز خارجی استفاده می‌شود. همهٔ دیگران، چه گردشگران و چه الجزایری‌ها، از '''نرخ ارز بازار سیاه''' استفاده می‌کنند، که می‌توانید آن را نرخ ارز واقعی در نظر بگیرید.

[[File:Abyannu.jpg|thumb|طرح‌های سنتی فرش بربری]]

نرخ ارز بازار سیاه برای مبادله یورو، تقریباً ۸۵٪ قدرت خرید بیشتری به شما می‌دهد (ژانویه ۲۰۲۶). بازار موازی در الجزایر، علی‌رغم غیرقانونی بودن ''دوژور''، ''دو فاکتو'' مجاز است. برای مثال، میدان اصلی مبادله ارز موازی در مرکز الجزیره، کاملاً زیر نظر حضور سنگین پلیس انجام می‌شود، که با وجود حجم بالای پول نقدی که در ملأ عام دست‌به‌دست می‌شود، امنیت محل را تضمین می‌کند. مبادله پول در خیابان با نرخ بازار سیاه در الجزایر کاملاً بی‌اشکال است – این به‌سادگی روشی است که انجام می‌شود.

تقریباً هر شهری مکان‌های مشخصی برای مبادله پول از طریق صرافان خیابانی دارد (از جمله در فرودگاه الجزیره)، و هر الجزایری می‌داند کجا می‌توانید آن‌ها را پیدا کنید، اگرچه اغلب شما را با «مرد خودشان» مرتبط می‌کنند، که اشکالی ندارد – همان نرخ را می‌گیرید اما دوستشان به‌جای یک غریبه، کارمزد را از حاشیهٔ نرخ به دست می‌آورد. برای مبادله ارزهایی غیر از دلار آمریکا و یورو دچار مشکل خواهید شد، و صرافان تمایل دارند در پذیرفتن اسکناس‌های پاره و قدیمی سخت‌گیر باشند، بنابراین مطمئن شوید اسکناس‌هایتان تروتمیز و سالم هستند. صرافان معمولاً دلالان صادقی هستند، زیرا عملاً این یک کسب‌وکار قانونی است و با توجه به کمبود گردشگر، الجزایر فرهنگ کلاهبرداری را توسعه نداده است.

با اینکه دستگاه‌های خودپرداز (ATM) در همه‌جا در دسترس هستند، بهتر است از آن‌ها استفاده نکنید؛ زیرا در صورت استفاده از خودپرداز، پول را با نرخ رسمی ارز دریافت خواهید کرد که عملاً قدرت خریدتان را به نصف کاهش می‌دهد. بنابراین، توصیه می‌شود برای تأمین هزینه‌های کل سفر خود، مقدار کافی دلار آمریکا یا یورو همراه داشته باشید و برای تهیه دینار الجزایر، به سراغ صراف‌های غیررسمی (بازار آزاد) بروید. مگر اینکه بخواهید برای همه چیز دو برابر هزینه کنید، تنها زمانی از خودپرداز استفاده کنید که پول نقدتان تمام شده باشد. اگر ناچار به استفاده از خودپرداز شدید، بهترین گزینه یافتن دستگاه‌های بانک «سوسیته ژنرال» (Société Générale) است، چرا که اکثر خودپردازهای الجزایر کارت‌های خارجی را نمی‌پذیرند. راهکار جایگزین و هوشمندانه‌ای نیز با استفاده از سرویس‌های Wise یا Revolut وجود دارد: فردی قابل‌اعتماد در الجزایر پیدا کنید که در [https://wise.com/ Wise] یا [https://www.revolut.com/ Revolut] حساب داشته باشد (مثلاً راهنمای تور احتمالاً چنین حسابی دارد) و سپس از طریق این اپلیکیشن‌ها برای او پول بفرستید. از او بخواهید که کار تبدیل ارز را انجام دهد (آن‌ها معمولاً فرد مناسبی را برای این کار می‌شناسند) و دینار را مستقیماً با نرخ بازار آزاد از او تحویل بگیرید.

اقتصاد الجزایر تقریباً به‌طور کامل مبتنی بر '''پول نقد''' است و بیشتر مراکز، کارت‌های اعتباری یا نقدی را نمی‌پذیرند. به‌هرحال، استفاده از این کارت‌ها به نفع شما نخواهد بود، زیرا در آن صورت پرداخت‌ها با نرخ ارز رسمی محاسبه می‌شوند. برای سفر به الجزایر، کارت‌ها و دستگاه‌های خود را کنار بگذارید؛ قرار است به روش‌های سنتی و قدیمی عمل کنید. خیلی زود به این روال عادت خواهید کرد.

===هزینه‌ها===
الجزایر کشوری به‌طور چشمگیری اقتصادی است، به شرطی که از نرخ ارز بازار سیاه استفاده کنید؛ بلیت مترو زیرزمینی معمولاً ۵۰ دینار هزینه دارد و اجاره ماهانه یک آپارتمان، بسته به منطقه، بین ۴۰٬۰۰۰ تا ۱۰۰٬۰۰۰ دینار در ماه است. ۱۰۰ تا ۱٬۰۰۰ دینار شما را به یک وعده غذای کامل یا سفر اتوبوسی از یک شهر بزرگ به شهر دیگر می‌رساند. از سوی دیگر، با توجه به کمبود گردشگر در کشور، اقامتگاه‌های گردشگری مقرون‌به‌صرفه با کیفیت نادر و نزدیک به غیرموجود هستند، بنابراین مسافران کم‌بودجه ممکن است متوجه شوند که برای هتل بیشتر از آنچه عادت دارند پرداخت می‌کنند.

وقتی دینارهای خود را به دست آوردید، می‌خواهید تا جایی که می‌توانید سکه‌ها و اسکناس‌های کوچک ذخیره کنید. تقریباً هر فعالیت گردشگری آنقدر ارزان قیمت‌گذاری شده که بتوان با پول خرد پرداخت کرد، و تقریباً به‌عنوان یک قاعده، الجزایری‌ها برای اسکناس‌های بزرگ‌تر شما پول خرد نخواهند داشت. ممکن است متوجه شوید که سکه‌ها ارزشمندتر از اسکناس‌هایتان به نظر می‌رسند، زیرا آنها کلید دسترسی به تقریباً هر کاری هستند که می‌خواهید انجام دهید. مگر اینکه بخواهید ۲۰۰۰ دینار برای موزه‌ای که ۲۰۰ دینار است خرج کنید، سکه‌هایتان را ذخیره کنید.

==خوردن==
{{seealso|آشپزی شمال آفریقا}}
[[File:Tagine aux olives algérien.jpg|thumb|تاگینه مرغ با زیتون. چقدر اشتهاآور است؟]]
آشپزی الجزایری ترکیبی از طعم‌های مدیترانه‌ای و شمال آفریقا با تأثیرپذیری چشمگیر از سبک آشپزی فرانسوی است. این آشپزی سرشار از غذاهای خوش‌طعم و متنوعی همچون تاژین، کوسکوس و پاستیلا است. با وجود طعم‌های غنی و مواد اولیه‌ی باکیفیت و متنوع، آشپزی الجزایری به اندازه‌ی سایر سبک‌های آشپزی مدیترانه‌ای یا شمال آفریقا شناخته‌شده و مورد توجه نیست؛ با این حال، این موضوع نباید مانع از آن شود که تجربه‌ای کامل از دنیای غذاهای الجزایری داشته باشید.

* بریک (خمیر «مالسوکا»ی پرشده با مواد)
* فتاته (غذای مخصوص منطقه صحرا، در شهر تامنراست)
* تاگوئلا (نان پخته‌شده در شن، غذای مخصوص عشایر)
* کوسکوس (بلغور گندم بخارپز همراه با سسی حاوی گوشت و/یا سیب‌زمینی، هویج، کدو سبز و نخود)
* بوسلوف (کله‌پاچه بره)
* دواره (خوراک سیرابی و روده همراه با کدو سبز و نخود)
* شوربا (سوپ گوشت‌دار)
* رشتا (نوعی اسپاگتی دست‌ساز که معمولاً با آب مرغ شفاف، سیب‌زمینی و نخود سرو می‌شود)
* شاکشوکا (معمولاً شامل فلفل سبز، پیاز و گوجه‌فرنگی است؛ ممکن است تخم‌مرغ هم به آن اضافه شود)
* مشوی (بره کباب‌شده روی زغال)
* پیتزای الجزایری
* تاژین (نوعی خوراک یا خورش)
* محاجب (نوعی نان لایه‌لایه و ترد تهیه‌شده از آرد سمولینا که به‌طور سنتی با پیاز، گوجه‌فرنگی، سیر، فلفل و ادویه پر می‌شود)

'''دسرها و میان‌ وعده‌ها'''
* قلب‌ اللووز (دسری شیرین متشکل از لایه‌هایی از سمولینای کره‌ای و پودر بادام. این دسر که با عطر شکوفه پرتقال و شربت عسل طعم‌دار شده، سرشار از طعم‌های دلپذیر و رایحه‌های تابستانی است و روی هر برش آن یک عدد بادام کامل برای ایجاد بافتی ترد و خوشایند قرار گرفته است.)
* باقلوا (شیرینی بادامی متشکل از لایه‌های متعدد خمیر بسیار نازک که با دقت و مهارت به صورت دستی تهیه شده و به شهد عسل آغشته شده است.)
* کنافه / قطایف (نوعی رشته‌ شیرینی‌پزی پخته‌شده که با بادام پر شده و به شربت شکر و عسل آغشته می‌شود.)
* مقروض (شیرینی شیرین حاوی بادام یا خرما)</text>
      <sha1>g4m38jky3bgmlaynp8209bqk6vskenx</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>126609</id>
      <parentid>126608</parentid>
      <timestamp>2026-10-09T20:55:50Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>NVS MHN</username>
        <id>16789</id>
      </contributor>
      <comment>ادامه</comment>
      <origin>126609</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="78009" sha1="5hh5iqgq17mqddwhtkzix3i1afja4s9" xml:space="preserve">{{سرصفحه|M'zab valley (Algeria) banner.jpg|caption=Ancient cities in the M'zab Valley.}}
[[الجزایر]] (عربی: الجزائر، al-Jazāʾir؛ عربی الجزایری: الدزاير، al-dzayir؛ بربری: ⴷⵣⴰⵢⴻⵔ، dzayer؛ فرانسوی: Algérie) بزرگ‌ترین کشور [[آفریقا]] است. بسیاری از مسافران از آن غافل شده‌اند، اما این کشور مملو از زیبایی‌هایی است که در انتظار کشف شدن‌اند. از بازارهای پرجنب‌وجوش الجزیره تا سواحل بکر [[کرانه مدیترانه‌]] اش، از کوه‌های بهت‌آور زیبای شمال تا ژرفاهای مسحورکنندهٔ صحرای بزرگ در جنوب، تقریباً برای هر کسی چیزی برای کاوش کردن وجود دارد. از آشپزی سنتی لذت ببرید، ویرانه‌های باستانی را کاوش کنید، از منظره‌های نفس‌گیر بهره ببرید، و سپس در جهانی نفس بکشید که مسافران کمی در آن گام می‌گذارند. الجزایر، و به‌ویژه مهمان‌نوازی الجزایری، تأثیری ماندگار بر قلب و ذهن شما خواهد گذاشت.
==استان ها==
[[File:Algeria regions map.png|350px|thumb|center|نقشه مناطق الجزایر]]

{{Regionlist
| region1name=[[مرکز الجزایر]]
| region1color=#c181c0
| region1items=[[الجزیره]]، [[بجایه]]، [[تیزی وزو]]، [[تیسمسیلت]]، [[تیارت]]
| region1description=نقطه شروع سفر در الجزایر. شامل مناطق شهری پرجنب‌وجوش در منطقه فرهنگی غنی کابیلی، و پایتخت، [[الجزیره]].

| region2name=[[شمال‌شرقی الجزایر]]
| region2color=#87bf89
| region2items= [[عنابه]], [[قسنطینه]], [[باتنه]], [[تیمگاد]]
| region2description= کوهستانی و تپه‌ماهوری، این منطقه میزبان چندین مکان تاریخی مهم است.

| region3name=[[شمال‌غربی الجزایر]]
| region3color=#8397cb
| region3items= [[وهران]], [[مستغانم]], [[سیدی بل عباس]], [[تلمسان]]
| region3description=منطقهٔ ساحلی کوهستانی در غرب الجزیره

| region4name=[[اطلس صحرایی]]
| region4color=#be8383
| region4items= [[بشار]]
| region4description=رشته‌کوهی در نواحی داخلی، آن‌سوتر از فلات‌های بلند.

| region5name=[[الجزایر صحرایی]]
| region5color=#d7d4a2
| region5items= [[تمنراست]], [[غردایه]], [[تندوف]]
| region5description= کم‌جمعیت‌ترین منطقه و خانهٔ بسیاری از بیابان‌هاست. به مسافر این فرصت را می‌دهد تا تکه‌ای از صحرای بزرگ را کاوش کند. 
}}

{{mapshape|type=geoshape|fill=#c181c0|title=[[Central Algeria]]|wikidata=Q14201492,Q236752,Q233665,Q266411,Q235810,Q233655,Q233645,Q141026,Q233637,Q235814,Q168953,Q235805}}
{{mapshape|type=geoshape|fill=#87bf89|title=[[Northeast Algeria]]|wikidata=Q213944,Q235727,Q232043,Q237164,Q215452,Q213950,Q236772,Q267224,Q458402,Q236788,Q235718,Q234227,Q235723,Q235705}}
{{mapshape|type=geoshape|fill=#8397cb|title=[[Northwest Algeria]]|wikidata=Q231331,Q233632,Q233640,Q236776,Q236758,Q231752,Q233258,Q235714,Q221445,Q233670}}
{{mapshape|type=geoshape|fill=#be8383|title=[[Saharan Atlas]]|wikidata=Q1898305,Q215467,Q235703,Q233675,Q231748,Q233233,Q240870,Q77103173,Q77105251}}
{{mapshape|type=geoshape|fill=#d7d4a2|title=[[Saharan Algeria]]|wikidata=Q14201505,Q188166,Q76592938,Q77102475,Q229467,Q231151,Q233659,Q77101547,Q76593022,Q21606903,Q235709,Q76520264,Q21606902,Q17601,Q233651,Q77103880}}

==شهرها==
* {{marker|type=city|name=[[الجزیره]]|wikidata=Q3561}} (عربی: '''الجزائر''') — پایتخت کشور الجزایر و مرکز سیاسی و فرهنگی است. شهری پرجنب‌وجوش و چندفرهنگی است که آمیزه‌ای از تأثیرات فرانسوی، عربی و آفریقایی دارد. این شهر به معماری زیبا، سواحل خیره‌کننده و زندگی شبانهٔ پرشور خود مشهور است.
* {{marker|type=city|name=[[عنابه]]|wikidata=Q45942}} (عربی: ''' عنّابة''') — شهری با ۲۰۰٬۰۰۰ ساکن در شرق کشور، در نزدیکی مرز تونس.
* {{marker|type=city|name=[[باتنه]]|wikidata=Q338844}} (عربی: '''باتنة''') — شهر اصلی و شهرداری استان باتنه، الجزایر است. با جمعیتی بالغ بر ۳۴۰٬۰۰۰ نفر، پنجمین شهر بزرگ الجزایر است. همچنین یکی از شهرهای اصلی منطقهٔ شاوی است و پایتخت اوراس به شمار می‌رود.
* {{marker|type=city|name=[[بشار]]|wikidata=Q638704}} (عربی: '''بشار''') — شهر کوچکی در صحرا، نه چندان دور از مرز مراکش.
* {{marker|type=city|name=[[قسنطینه]]|wikidata=Q187346}} (عربی: '''قسنطينة''') — سومین شهر بزرگ الجزایر با دره‌ای که از میان آن می‌گذرد. همچنین به دلیل داشتن پل‌های بسیار چشمگیر و زیبا به «شهر پل‌ها» معروف است.
* {{marker|type=city|name=[[وهران]]|wikidata=Q131818}} (عربی: '''وَهران''') — دومین شهر بزرگ الجزایر پس از الجزیره، که الجزایری‌ها آن را «پاریس دوم» یا «شهر رای» می‌نامند، با ساختمان‌های چشمگیر بسیاری از دوران استعمار و همچنین مشهور به تولید ترانه‌های رای باکیفیت.
* {{marker|type=city|name=[[سطیف]]|wikidata=Q244004}} (عربی: '''سطيف''') — پایتخت تجاری الجزایر، سطیف العالی (بلند)، پایتخت فلات‌های بلند است، با دماهای نسبتاً معتدل و بارش‌های گاه‌به‌گاه برف در زمستان.
* {{marker|type=city|name=[[تمنراست]]|wikidata=Q205792}} (عربی: '''تامنراست''') —بزرگ‌ترین شهر در جنوب و نقطه شروع سفرهای اکتشافی به صحرا و کوه‌های هوگار.
* {{marker|type=city|name=[[تیمیمون]]|wikidata=Q1021173}} (عربی: '''ﺗﻴﻤﻴﻤﻮن''') — شهرکی کوچک واحه‌ای در صحرا که پایگاه مناسبی برای سفر به بیابان است.
==مقاصد دیگر==
[[File:Timgad Trajan.jpg|thumb|تیمگاد]]
* {{marker|name=[[جمیله]]|wikidata=Q457362}} – ویرانه‌های رومی
* '''الوادی''' با معماری گنبدی‌اش، و «گرند ارگ اورینتال» در نزدیکی آن، دومین میدان بزرگ تپه‌های شنی صحرا.
* '''هیپو رگیوس'''، ۲ کیلومتری جنوب [[عنابه]] شهر باستانی نومیدی و مرکز اولیهٔ مسیحیت با حمام‌های رومی و فروم به‌خوبی حفظ‌شده
* {{marker|name=[[دره مزاب]]|wikidata=Q724484}} –معماری شگفت‌انگیز
* {{marker|name=[[تاسیلی ناجر]]|wikidata=Q14629434}} – یک میراث جهانی یونسکو در صحرای بزرگ
* {{marker|name=[[تیمگاد]]|wikidata=Q459629}} –تیمگاد یک شهر رومی در کوه‌های اوراس الجزایر بود.

==آنچه باید بدانید==
{{quickbar|location=LocationAlgeria.png}}

=== سیاست و دولت ===
الجزایر به‌طور رسمی با نام جمهوری دموکراتیک خلق الجزایر شناخته می‌شود. اگرچه اصطلاح «جمهوری خلق» معمولاً با دولت‌های کمونیستی مرتبط است، الجزایر یک کشور کمونیستی نیست. این اصطلاح عمدتاً به این دلیل انتخاب شد که الجزایر استقلال خود را از طریق مبارزهٔ انقلابی علیه [[فرانسه]] به دست آورد.

الجزایر یک جمهوری چندحزبی با قوهٔ مجریهٔ قوی است که ریاست آن را یک رئیس‌جمهور بر عهده دارد. رئیس‌جمهور هم رئیس کشور است و هم فرمانده کل ارتش، و با رأی مردم برای یک دورهٔ پنج ساله انتخاب می‌شود. 

قدرت قانون گذاری به دو مجلس پارلمان، شورای ملت و مجلس نمایندگان مردم واگذار شده است.
=== جغرافیا ===
الجزایر مساحتی معادل 2.381.741 را در بر می‌گیرد،و آن را دهمین کشور بزرگ جهان و بزرگترین کشور در [[آفریقا]] تبدیل می‌کند. کمی بزرگتر از [[مکزیک]]، چهار برابر کوچکتر از [[ایالات متحده]]، و تقریباً ۲۰۰ برابر بزرگتر از کوچکترین کشور آفریقا، [[گامبیا]] است. الجزایر دارای زمین‌های گوناگون است، با سواحل مدیترانه، [[کوه‌های اطلس]] و [[صحرا]]

الجزایر از ۵۸ استان و بیش از ۱٬۵۴۱ شهرستان تشکیل شده است.
=== تاریخ ===

==== تاریخ اولیه ====
تاریخ الجزایر را می‌توان تا نخستین تمدن‌هایی که در این منطقه و فراتر از آن سکونت داشتند، ردیابی کرد. شناخته‌شده‌ترین ساکنان اولیهٔ الجزایر مردمان بربر بودند که دست‌کم از ۱۰٬۰۰۰ پیش از میلاد در این منطقه سکونت داشته‌اند. از سدهٔ هشتم پیش از میلاد، بازرگانان فنیقی پایگاه‌های تجاری در امتداد سواحل شمال آفریقا ایجاد کردند، منطقه را به جهان گسترده‌تر مدیترانه معرفی کردند، و نخستین کسانی بودند که در [[عنابه]]، عنابهٔ کنونی، سکونت گزیدند. امپراتوری کارتاژ متعاقب آن، که مرکز آن در تونس کنونی بود، شهرهایی از جمله [[لپتیس مگنا]] را بنا نهاد. پس از نابودی [[کارتاژ]] به دست رومیان، پادشاهی‌های بربر در الجزایر حکومت کردند تا اینکه رومیان در اوایل سدهٔ یکم میلادی کنترل را به دست گرفتند و به نوبهٔ خود صدها شهر دیگر ساختند.

در سدهٔ هفتم میلادی، الجزایر به دست خلافت اسلامی اموی فتح شد و متعاقباً تحت حکومت سلسله‌های گوناگون مسلمان قرار گرفت. این منطقه در سدهٔ شانزدهم توسط امپراتوری عثمانی مستعمره شد و تا سال ۱۸۳۰ تحت کنترل عثمانی باقی ماند.

==== الجزایر فرانسه (۱۸۳۰-۱۹۶۲) ====

حکومت فرانسه در الجزایر در سال ۱۸۳۰ آغاز شد، زمانی که فرانسه به این منطقه حمله کرد، نیروهای عثمانی را شکست داد و یک ادارهٔ استعماری تأسیس کرد. الجزایر در سال ۱۸۴۸ به‌طور رسمی ضمیمه شد و به استان‌های فرانسوی تقسیم گردید.

مقامات فرانسوی اصلاحات متعددی را معرفی کردند، مانند اصلاحات ارضی، سکولار کردن آموزش، و معرفی قوانین و زیرساخت‌های جدید. با این حال، این سیاست‌ها اغلب با اقدامات سرکوبگرانه‌ای مانند کار اجباری، محدودیت‌های بیان مذهبی، و سرکوب مخالفان همراه بودند.

الجزایری‌ها توسط فرانسوی‌ها بسیار بدرفتاری می‌شدند. الجزایری‌ها تحت قوانین ظالمانه‌ای مانند «کد دو اندیژنا» (Code de l'indigénat) قرار می‌گرفتند، قانونی که حقوق و آزادی‌های اساسی را از آنان سلب می‌کرد. آنان به‌شدت مالیات‌بندی می‌شدند، به ارتش فرانسه فراخوانده می‌شدند، و زمین‌ها و منابع‌شان از آنان گرفته می‌شد. الجزایری‌ها همچنین در معرض خشونت، شکنجه، و دیگر اشکال بدرفتاری توسط مقامات استعماری فرانسه قرار داشتند.

==== جنگ الجزایر (۱۹۵۴-۱۹۶۲) ====

{{Infobox|''ژنرال من آگوستو پینوشه: پیش‌درآمد''|به‌عنوان نمونه‌ای از جنایات فرانسه در طول جنگ، نیروهای فرانسوی الجزایری‌ها را از هلیکوپتر به دریا می‌انداختند تا بمیرند. بلوک‌های سیمانی به پاهای قربانیان بسته می‌شد تا مطمئن شوند که آنان هرگز به سطح آب بازنمی‌گردند و کشف نمی‌شوند. قربانیان در زبان عامیانه «crevettes de Bigeard» (میگوهای بیژار) نامیده می‌شوند، برگرفته از نام افسر فرانسوی که این کشتارها را فرماندهی می‌کرد.
به‌نوعی شبیه کاری است که آگوستو پینوشه در [[شیلی]] یا خونتای [[آرژانتین]] انجام داد، اینطور نیست؟ بله، هست. پس از جنگ، افسران اطلاعاتی فرانسه به دیکتاتورهای آمریکای جنوبی که ایالات متحده آنان را روی کار آورده بود، مشاوره می‌دادند. و بدین ترتیب، هزاران مخالف مشکوک به همین شیوه جان باختند.
}}

جنگ استقلال الجزایر یک درگیری خونین هشت‌ساله بین دولت استعماری فرانسه در الجزایر و جبهه آزادی‌بخش ملی (FLN) بود، جنبشی ملی‌گرا که در پی پایان دادن به حکومت فرانسه و تأسیس یک دولت مستقل الجزایری بود. این جنگ از ۱۹۵۴ تا ۱۹۶۲ به طول انجامید و به مرگ بیش از یک میلیون نفر، آوارگی بیش از ۵ میلیون نفر، و در نهایت استقلال الجزایر انجامید.

جنگ استقلال الجزایر در ۱ نوامبر ۱۹۵۴ آغاز شد، زمانی که FLN مجموعه‌ای از حملات را علیه پایگاه‌های نظامی و پلیس فرانسه در سراسر الجزایر آغاز کرد. FLN امیدوار بود که قیام مردمی علیه حکومت فرانسه را برانگیزد، و این حملات تا حد زیادی موفق بودند. فرانسوی‌ها با کارزاری گسترده از سرکوب پاسخ دادند، با به کارگیری شکنجه، اعدام‌های خودسرانه، و مجازات‌های جمعی علیه مردم.

جنگ به زودی شدت گرفت، و جبهه آزادی‌بخش ملی (FLN) حملات چریکی را علیه نیروهای فرانسوی آغاز کرد، در حالی که فرانسوی‌ها عملیات ضدشورشی را آغاز کردند که شامل استفاده از ناپالم و دیگر اشکال خشونت کورکورانه بود. جنگ همچنین با جنایات از هر دو طرف مشخص می‌شد، از جمله کشتار غیرنظامیان توسط نیروهای فرانسوی و استفاده از شکنجه توسط جبهه آزادی‌بخش ملی.

جنگ در سال ۱۹۶۲ به پایان رسید، زمانی که فرانسوی‌ها با آتش‌بس موافقت کردند و استقلال الجزایر را اعطا نمودند.

==== دوره پس از جنگ (۱۹۶۲-۱۹۹۱) ====
بلافاصله پس از استقلال، جبهه آزادی‌بخش ملی (FLN) قدرت را به دست گرفت و یک دولت تک‌حزبی تأسیس کرد. تحت رهبری رئیس‌جمهور هواری بومدین، الجزایر یک نظام اقتصادی سوسیالیستی اتخاذ کرد و در پی تقویت روابط با دیگر کشورهای عربی و آفریقایی برآمد.

در اواخر دهه ۱۹۷۰، وضعیت اقتصادی الجزایر وخیم شد و محبوبیت دولت کاهش یافت. در پاسخ، دولت شروع به سرکوب مخالفان سیاسی و بیان مذهبی کرد که به شورشی اسلام‌گرا انجامید.

==== جنگ داخلی الجزایر (۱۹۹۱-۲۰۰۲) ====
جنگ داخلی الجزایر، که در محل به دهه سیاه معروف است، درگیری فوق‌العاده بی‌رحمانه‌ای بود که رنج بزرگی را به مردم الجزایر تحمیل کرد. بیش از ۲۰۰٬۰۰۰ نفر جان خود را از دست دادند و بیش از یک میلیون نفر آواره شدند. این درگیری همچنین تأثیر ماندگاری بر اقتصاد و جامعه الجزایر داشت، زیرا کشور برای بازسازی پس از جنگ تلاش می‌کرد. اگرچه درگیری رسماً در ۲۰۰۲ پایان یافت، میراث آن همچنان کشور را شکل می‌دهد.

زمینه این درگیری عبارت بود از انفجار جمعیت در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰، رکود اقتصادی، فروپاشی درآمد نفتی، فساد و ترجیح سیستماتیک گروه‌های فرانسه‌زبان. نارضایتی به جنبش اسلام‌گرای فزاینده و خشونت از سوی رژیم و اپوزیسیون انجامید. هنگامی که جبهه نجات اسلامی (FIS) در آستانه کسب اکثریت کرسی‌های مجلس نمایندگان مردم بود، ارتش عملاً کنترل دولت را به دست گرفت، انتخابات سراسری ۱۹۹۲ را لغو کرد، FIS را ممنوع کرد و شروع به دستگیری اعضای آن نمود، که جرقه یک درگیری طولانی و خونین را زد.

جنگ بین دولت و گروه‌های شورشی مختلف، به‌ویژه گروه اسلامی مسلح (GIA) و ارتش نجات اسلامی (AIS) درگرفت. GIA در ابتدا در پی سرنگونی دولت و تحمیل یک دولت اسلامی بود. با این حال، با پیشرفت درگیری، آن‌ها به‌طور فزاینده بی‌رحم و کورکورانه در تاکتیک‌های خود شدند، که به کاهش شدید حمایت مردمی انجامید. از سوی دیگر، AIS در پی مذاکره با دولت برای حل مسالمت‌آمیز درگیری بود.

==== تاریخ معاصر (۲۰۰۲ - تاکنون) ====
از پایان جنگ داخلی، الجزایر به دلیل افزایش تولید نفت و گاز، رونق اقتصادی را تجربه کرده است. این امر به کاهش چشمگیر فقر و بیکاری انجامیده است.

در سال ۲۰۰۶، دولت الجزایر قانون اساسی جدیدی را تصویب کرد که هدف آن حفاظت از حقوق بشر و بهبود وضعیت سیاسی و اقتصادی کشور بود. این امر به دوره‌ای از اصلاحات سیاسی و همچنین افزایش سرمایه‌گذاری خارجی انجامید.

با وجود پیشرفت اقتصادی، الجزایر هنوز با چندین چالش روبه‌روست. این چالش‌ها شامل بیکاری بالا، فقر و فساد است. کشور همچنین با تروریسم دست‌وپنجه نرم می‌کند، با حملاتی از سوی گروه‌های افراطی مانند القاعده در مغرب اسلامی (AQIM) و دولت اسلامی عراق و شام (ISIL/ISIS/IS).
===برق===
به‌طور رسمی، ۲۲۰ ولت ۵۰ هرتز است. پریزها برای دوشاخهٔ استاندارد قارهٔ اروپا CEE-7/7 &quot;Schuko&quot; و دوشاخهٔ بدون اتصال به زمین سازگار CEE-7/16 &quot;Europlug&quot; هستند.
&lt;br clear=&quot;right&quot; /&gt;

==وارد شدن==

الجزایر کشوری نیست که بتوانید سر و کله‌تان پیدا کنید و وارد شوید؛ بیشتر بازدیدکنندگان برای سفر به این کشور به ویزا نیاز دارند و دولت چندان کشور را به روی سایر نقاط جهان باز نکرده است. ویزای الجزایر نیازمند کاغذبازی‌های فراوان و اغلب رفت‌وآمد با مقامات کنسولی است. صرفاً به دست آوردن آن، به خودی خود اغلب یک دستاورد محسوب می‌شود.
===شرایط ویزا===
[[File:Visa policy of Algeria.svg|thumb|375px|سیاست ویزای الجزایر {{legend|#D90A2A|الجزایر}}
{{legend|#005828|بدون ویزا}}
{{legend|#C0C0C0|نیازمند ویزا}}]]
شهروندان [[لیبی]]، [[مالزی]]، [[مالی]]، [[موریتانی]]، [[صحرای غربی]]، [[سیشل]]، و [[تونس]] می‌توانند به مدت ۹۰ روز بدون ویزا وارد کشور شوند. دارندگان گذرنامه [[هنگ کنگ]] مشمول ترتیبات بدون ویزا به مدت ۱۴ روز هستند.

اگر شهروند هیچ‌یک از کشورهای فهرست‌شده در بالا نیستید، موظف هستید برای دریافت ویزای الجزایر به یک نمایندگی دیپلماتیک الجزایر مراجعه کنید.

دریافت ویزای الجزایر می‌تواند چالش‌برانگیز باشد، زیرا این فرایند اغلب شامل کاغذبازی‌های فراوان و هزینه‌های بالاست. برای مثال، سفارت الجزایر در [[ایالات متحده آمریکا]] معمولاً برای هر نوع ویزای الجزایر ۱۶۰ دلار آمریکا دریافت می‌کند و کنسول‌گری الجزایر در آلیکانته برای ویزای شهروندان اسپانیایی که تا ۹۰ روز اقامت دارند، ۹۵ یورو دریافت می‌کند.

به‌عنوان یک قاعدهٔ کلی، هرچه مدت اقامت شما طولانی‌تر باشد، ویزا گران‌تر خواهد بود.

==== شرایط درخواست ویزا ====
[[File:Diplomatic missions of Algeria.png|thumb|right|375px|کشورهای آبی‌رنگ یک نمایندگی دیپلماتیک الجزایر دارند.]]

یک نمایندگی دیپلماتیک الجزایر در تقریباً هر کشوری یافت می‌شود. اگر کشور شما نمایندگی دیپلماتیک الجزایر ندارد، ممکن است لازم باشد برای درخواست ویزای الجزایر به کشور دیگری سفر کنید. بیشتر نمایندگی‌ها درخواست‌ها را از طریق پست می‌پذیرند، به شرطی که یک پاکت برگشت پیش‌پرداخت‌شده ارسال کنید (مطمئن شوید که دستورالعمل‌ها را دقیقاً دنبال می‌کنید).

اگرچه شرایط ویزا از کشوری به کشور دیگر متفاوت است، معمولاً برای درخواست ویزای الجزایر موارد زیر را باید ارائه دهید:
* یک کپی از گذرنامهٔ شما (باید اعتبار بیش از شش ماه داشته باشد)
* دو قطعه عکس در اندازهٔ گذرنامه (اندازهٔ اروپایی)
* دو فرم درخواست ویزا (این‌ها را با حروف بزرگ در رایانه پر کنید، چاپ کنید، و سپس با خودکار امضا و تاریخ بزنید)
* یک کپی از برنامهٔ سفر شما (مانند بلیت‌های ورود/خروج اگر در یک مکان می‌مانید، یا برنامهٔ کامل سفر اگر در داخل کشور سفر می‌کنید)
* یک کپی از رزرو(های) هتل شما (توجه داشته باشید که این‌ها باید کل مدت اقامت شما را پوشش دهند – رزرو دو روزهٔ هتل برای یک سفر ۱۰ روزه کافی نیست)
* اگر قصد دارید در خانهٔ یک مقیم الجزایری بمانید، یک نامهٔ دعوت محضری الجزایری (این مورد اگر رزروهای هتل شما کل مدت اقامتتان را پوشش نمی‌دهد نیز اعمال می‌شود)
* یک کپی از آخرین صورتحساب(های) بانکی شما
* فیش‌های حقوق و فرم‌های مالیاتی که درآمد را اثبات کنند توسط برخی نمایندگی‌ها الزامی است (افزودن این‌ها به درخواست شما در هر صورت ضرری ندارد)
* اثبات بیمهٔ سفر برای شهروندان بیشتر کشورهای اروپایی الزامی است، اما برای بیشتر کشورهای دیگر از جمله ایالات متحده الزامی نیست
* شما باید مقیم حوزهٔ قضایی کنسول‌گری‌ای باشید که به آن درخواست می‌دهید. از شما خواسته می‌شود ثابت کنید که مقیم این حوزه هستید (برای مثال، یک کپی از گواهینامهٔ رانندگی شما)

برای ویزای توریستی، کنسول‌گری ممکن است گذرنامهٔ شما را برای ۵ تا ۹ روز کاری نگه دارد، اگرچه نگه‌داری‌های طولانی‌تر نیز بی‌سابقه نیست. توجه داشته باشید که الزامات شکل پرداخت می‌تواند کاملاً سخت‌گیرانه باشد – برای مثال، یک حوالهٔ پستی خدمات پستی ایالات متحده و فقط یک حوالهٔ پستی خدمات پستی ایالات متحده در ایالات متحده – اگرچه این بسیار به کشوری که در آن درخواست می‌دهید بستگی دارد.

اگر این پرمشقت به نظر می‌رسد – هست. علاوه بر این، مقامات کنسولی الجزایر می‌توانند بسیار سخت‌گیر باشند. با این حال، اگر به انعطاف‌پذیری بیشتری در برنامه‌های سفر خود نیاز دارید، ناامید نشوید. می‌توانید این را بدون دشواری زیاد به دست آورید: بیشتر هتل‌های الجزایری که می‌توانید به‌صورت آنلاین رزرو کنید، نیازی به پیش‌پرداخت ندارند و به‌راحتی لغو می‌شوند؛ بلیت‌های واقعی هواپیما که پس از مدت کوتاهی به‌طور خودکار لغو می‌شوند نیز می‌توانند با هزینهٔ کمی خریداری شوند (برای مثال، از [https://onwardticket.com/ OnwardTicket.com]).مسلماً، با توجه به مدت زمان پردازش ویزا، اگر واقعاً بلیت‌های شما را بررسی کنند (که بعید است)، کمی ریسک می‌کنید – گزینهٔ دیگر این است که به‌سادگی بلیت‌های هواپیمای قابل بازپرداخت رزرو کنید. از این روش‌ها برای رزرو هتلی در الجزیره که مدت اقامت شما را پوشش دهد، همراه با بلیت‌های ورود/خروج &quot;ساختگی&quot; یا قابل بازپرداخت استفاده کنید، و باید آمادهٔ رفتن باشید. به یاد داشته باشید، مقامات کنسولی با جدیت از چک‌باکس‌های خود محافظت می‌کنند، اما زمانی که آن ویزای گران‌بها را گرفتید، کمابیش آزادید هر کاری که می‌خواهید انجام دهید.

===== الزامات ویژه =====
* شهروندان [[سوریه]] باید نشان دهند که بودجهٔ کافی دارند (1000یورو اگر حمایت مالی شده باشند یا 4000یورو اگر هیچ حمایت‌کننده‌ای نداشته باشند) تا هزینهٔ اقامت خود در الجزایر را پوشش دهند.
===با هواپیما===
بیشتر بازدیدکنندگان معمولاً با هواپیما وارد الجزایر می‌شوند.

فرودگاه بین‌المللی اصلی و نقطه ورود در الجزایر '''فرودگاه هواری بومدین''' ({{IATA|ALG}}) است که در [[الجزیره]]، پایتخت، واقع شده است. این فرودگاه به‌خوبی توسط پروازهای بین‌قاره‌ای خدمات‌رسانی می‌شود. پروازهای منظمی از شهرهای بزرگ اروپایی مانند پاریس، لندن و مادرید انجام می‌شود. مسافران از ایالات متحده ممکن است نیاز به پرواز اتصالی داشته باشند، معمولاً از طریق هاب‌هایی مانند پاریس یا فرانکفورت. سایر فرودگاه‌هایی که مسافران بین‌المللی را برای بازدید از مناطق دیگر الجزایر جابه‌جا می‌کنند عبارتند از [[وهران]] ({{IATA|ORN}}) و [[قسنطینه]] ({{IATA|CZL}}).

هنگام عبور از کنترل مهاجرت، مطمئن شوید که مدارک خود (ویزا، گذرنامه و برنامه سفر) را آماده دارید. برای بازرسی نسبتاً کامل توسط افسر مهاجرت آماده باشید، حتی اگر مدارک شما کاملاً مرتب باشد. پاسخ‌هایی را که در فرم ویزای خود داده‌اید حفظ کنید تا بتوانید آن‌ها را کلمه به کلمه تکرار کنید.
===با قطار===
شرکت قطار الجزایر نامیده می‌شود [http://www.sntf.dz/ SNTF] و بلیت‌ها را می‌توان در ایستگاه‌های قطار خریداری کرد. رزرو آنلاین به نظر می‌رسد دیگر امکان‌پذیر نیست؛ جدول زمانی ممکن است تغییر کند؛ بهترین راه پرسیدن در ایستگاه قطار است. شبکه در شمال متراکم است. می‌توانید با قطار از تونس به الجزایر برسید، هرچند باید در پاسگاه مرزی قطار را عوض کنید. تمام گذرگاه‌های مرزی با مراکش بسته هستند.
===با ماشین===
[[File:Frontière algéro-marocaine fermée par une Décision Algérienne.jpg|thumb|الجزایری‌ها و مراکشی‌ها که در مرز الجزایر و مراکش به یکدیگر سلام می‌کنند.]]
الجزایر با شش کشور هم‌مرز است: [[تونس]]، [[لیبی]]، [[نیجر]]، [[مالی]]، [[موریتانی]]، و [[مراکش]].

==== از تونس ====
رانندگی از تونس به الجزایر امن‌ترین گزینه است.

==== از مراکش ====
مرز الجزایر و مراکش از سال ۱۹۹۴ بسته بوده است و در آیندهٔ قابل پیش‌بینی نیز بسته خواهد ماند.
==== از لیبی ====
وضعیت امنیتی ضعیف در [[الجزایر صحرایی]]، خطر تروریسم، و وضعیت امنیتی و سیاسی متغیر در [[لیبی]] مرز الجزایر و لیبی را ناامن می‌کند، و دو پاسگاه مرزی از سال ۲۰۱۱ بسته شده‌اند. عبور قانونی از الجزایر به لیبی از طریق زمین امکان‌پذیر نیست.
==== از موریتانی ====
یک گذرگاه مرزی رسمی جدید (باز شده در فوریه ۲۰۲۴) در نزدیکی [[تندوف]] وجود دارد، که حداقل برخی افراد موفق به عبور از آن شده‌اند.
==== از مالی ====
وضعیت امنیتی ضعیف در [[الجزایر صحرایی]]، خطر تروریسم، و وضعیت سیاسی ناپایدار در [[مالی]] مرز الجزایر و مالی را به‌شدت ناامن می‌کند، و بعید است که گردشگران خارجی بتوانند به مرز نزدیک شوند، چه رسد به عبور قانونی از آن.

==== از نیجر====
وضعیت امنیتی ضعیف در [[الجزایر صحرایی]]، خطر تروریسم، و وضعیت سیاسی ناپایدار در [[نیجر]] مرز الجزایر و نیجر را به‌شدت ناامن می‌کند، و بعید است که گردشگران خارجی بتوانند به مرز نزدیک شوند، چه رسد به عبور قانونی از آن.
===با کشتی===
قیمت‌ها معمولاً ارزان‌تر از پرواز نیستند، بنابراین اگر می‌توانید و خودرو یا بار حجیم زیادی ندارید، با هواپیما بروید. بیشتر ارتباط‌ها توسط [http://algerieferries.dz/ Algérie Ferries].

از [[اسپانیا]]:
* آلیکانته به الجزیره و وهران
* آلمریا به غزوات و وهران
* بارسلونا به الجزیره
* والنسیا به مستغانم

از [[فرانسه]]:
* مارسی به الجزیره، بجایه، وهران، و سکیکده

از [[ایتالیا]]:
* ناپل به تونس و یک ساعت رانندگی
* رم (چیویتاوکیا) به تونس و یک ساعت رانندگی

==رفت‌ و آمد==
با مساحتی بالغ بر {{convert|2,381,741|km2|sqmi}}، سفر بین شهرهای بزرگ الجزایر می‌تواند زمان بسیار زیادی ببرد و اگر ندانید چه می‌کنید، می‌تواند خطرناک باشد.
=== با هواپیما ===
با توجه به جغرافیای بسیار گستردهٔ کشور، راحت‌ترین راه برای سفرهای طولانی، هواپیماست. با این حال، زمان‌بندی‌ها در الجزایر بیشتر جنبهٔ راهنما دارند؛ انتظار تأخیر داشته باشید.

صنعت هواپیمایی الجزایر بسیار کوچک است ― تنها چهار شرکت هواپیمایی، که همگی دولتی هستند، در این کشور فعالیت می‌کنند. 

دو شرکت هواپیمایی اصلی به شرح زیر هستند:

* '''[https://airalgerie.dz/ایر الجزایر]''' شرکت هواپیمایی ملی الجزایر است و به تقریباً هر شهر الجزایری پرواز ارائه می‌دهد. این شرکت هواپیمایی از فرودگاه هواری بومدین به‌عنوان قطب خود استفاده می‌کند.
* '''طاسیلی ایرلاینز'''، مانند ایر الجزایر، از فرودگاه هواری بومدین به‌عنوان قطب خود استفاده می‌کند و شما را به سراسر الجزایر می‌برد. این شرکت زیرمجموعه‌ای از سوناطراک است، بزرگ‌ترین شرکت در آفریقا و یکی از بزرگ‌ترین شرکت‌های نفت و گاز در جهان.

=== با تاکسی ===

معمولاً برای سفر در نزدیکی یا داخل شهرها از تاکسی استفاده می‌شود. قیمت‌ها نسبتاً معتدل هستند، اما هنگام سفر بین شهرهای بزرگ با مسافت‌های طولانی، تاکسی همان‌قدر یا گران‌تر از هواپیما است. سعی کنید از تاکسی‌های غیررسمی اجتناب کنید، زیرا به‌احتمال زیاد راننده شما را سرکیسه می‌کند.

بیشتر تاکسی‌های الجزیره تاکسی‌متر دارند و باید بر استفاده از تاکسی‌متر اصرار کنید. وجود تاکسی‌متر در دیگر شهرهای بزرگ مانند وهران متفاوت است. پیش از سوار شدن به تاکسی دربارهٔ قیمت چانه نزنید، زیرا این به راننده نشان می‌دهد که هیچ ایده‌ای ندارید چه می‌کنید و او بی‌استثنا شما را در قیمت سرکیسه می‌کند. در عوض، تنها زمانی دربارهٔ قیمت چانه بزنید که سوار تاکسی شده‌اید و تشخیص داده‌اید که تاکسی‌متر ندارد. انعام دادن لازم نیست، اما می‌توانید مبلغ را به DA10 بعدی گرد کنید.

تاکسی‌های اشتراکی، که در الجزایر به «تاکسی-لیبر» معروف هستند، در مسیرهای ثابت فعالیت می‌کنند و زمانی که کاملاً پر شوند حرکت می‌کنند. این تاکسی‌ها روشی اقتصادی برای سفر فراهم می‌کنند و فرصت‌هایی برای تعامل با مردم محلی ارائه می‌دهند.

=== با سرویس درخواست خودرو ===

مشهورترین سرویس‌های درخواست خودرو مانند اوبر در الجزایر فعالیت نمی‌کنند. در عوض می‌توانید از این‌ها استفاده کنید:
* '''[https://www.heetch.com/en Heetch]''' یک اپلیکیشن فرانسوی. به‌عنوان یک خارجی، این بهترین گزینهٔ شماست.
* '''[https://yassir.com/ Yassir]''' یک اپلیکیشن الجزایری
سوار شدن ممکن است آن‌قدر که به آن عادت دارید روان پیش نرود. بی‌استثنا پس از پذیرفتن سفر، راننده به شما زنگ می‌زند تا سعی کند محل سوار شدن را هماهنگ کند (به دلایلی، نقطهٔ آبی GPS روی نقشهٔ مشترک غیرقابل اعتماد است). او فقط عربی الجزایری صحبت می‌کند. اگر خوش‌شانس باشید و واقعاً موفق شوید مکانی را هماهنگ کنید، آماده باشید که او ماشینی کاملاً متفاوت از ماشین ذکرشده در اپلیکیشن رانندگی کند. مگر اینکه عربی الجزایری صحبت کنید، بیشتر این موضوع به شانس بستگی دارد، و اگر نزدیک هتل‌تان هستید (یا صادقانه بگویم هر هتلی)، معمولاً بهتر است فقط از آن‌ها بخواهید برایتان تاکسی بگیرند.
=== با ماشین ===

[[تصویر:Mzab Ghardaïa.jpg|بندانگشتی|معماری [[مزاب]]]]
شبکه جاده‌ای در شمال به‌خوبی توسعه یافته است. دولت الجزایر پیشرفت‌های زیادی در زمینه جاده‌سازی انجام داده است؛ بزرگراه‌های جدیدی برای جایگزینی جاده‌های قدیمی‌تر ساخته شدند. مهم‌ترین بزرگراه، '''N1 (مسیر شرق-غرب)''' به طول ۱۲۰۰ کیلومتر از عنابه تا وهران است، تقریباً همه شهرهای بزرگ‌تر در شمال از جمله الجزیره به این بزرگراه متصل هستند.

خودرو کاملاً ضروری نیست زیرا سیستم حمل‌ونقل عمومی به‌خوبی اداره می‌شود، اما گاهی می‌تواند برای رسیدن به مناطق دورافتاده‌تر مفید باشد. به خاطر داشته باشید که عادات رانندگی مردم محلی کاملاً متفاوت از ایرانیان و قوانین رانندگی و علائم ممنوعه بیشتر به‌عنوان راهنما دیده می‌شوند، حتی توسط پلیس! تصمیم عاقلانه‌ای خواهد بود اگر در چند روز اول اجازه دهید یک الجزایری محلی برای شما رانندگی کند تا تصویری از سبک رانندگی به دست آورید. اگر این امکان‌پذیر نیست، توصیه می‌شود در بزرگراه‌ها بمانید.

اجاره خودرو در الجزایر سرراست است. بسیاری از آژانس‌های اجاره خودرو، هم محلی و هم بین‌المللی، در شهرهای بزرگی مانند الجزیره، وهران و قسنطینه فعالیت می‌کنند. عاقلانه است که از قبل رزرو کنید، به‌ویژه در فصل‌های اوج سفر. معمولاً به گواهینامه رانندگی معتبر، گواهینامه بین‌المللی رانندگی (توصیه می‌شود)، و یک کارت اعتباری برای ودیعه نیاز خواهید داشت.

«به هیچ وجه» سعی نکنید با خودرویی غیر از شاسی‌بلند به مناطق صحرایی برسید: تپه‌های شنی گاه‌به‌گاه روی جاده‌ها و تغییرات شدید دما چالشی برای راننده و خودرو خواهد بود. نقشه همراه داشته باشید، زیرا ممکن است GPS در مناطق روستایی در دسترس نباشد.

از سال ۲۰۱۸، سوخت بیش از DA50 در هر لیتر هزینه نداشت.

=== با اتوبوس ===

شرکت‌هایی که خدمات اتوبوس‌رانی ارائه می‌دهند عبارتند از ETUSA و SNTR. هزینهٔ اتوبوس‌ها بین شهرهای بزرگ بین ۵۰۰ تا ۲۰۰۰ دینار الجزایر متغیر است. اتوبوس‌های محلی به‌خوبی علامت‌گذاری نشده‌اند. بدانید که توالت‌های اتوبوس نادر هستند و رانندگان اتوبوس الجزایری دوست ندارند توقف کنند.

=== با قطار ===
[[File:Chemin de fer en algérie.PNG|thumb|نقشه راه‌آهن الجزایر]]

راه‌آهن الجزایر توسط '''[http://www.sntf.dz SNTF]''' اداره می‌شود؛ قطارها و خطوط در حال نوسازی هستند. ده قطار سریع‌السیر راحت به نام (Autorail) خریداری شد، و دو مورد از آن‌ها در حال بهره‌برداری هستند. اگرچه وب‌سایت برای بررسی زمان‌ها و غیره مفید است، بلیت‌ها را نمی‌توان به‌صورت آنلاین خرید، فقط در ایستگاه‌های قطار.

اگر می‌توانید، سعی کنید قطارهای جدیدتر را بگیرید، زیرا راحت‌تر و دارای تهویه مطبوع هستند. با این حال، هیچ‌کدام از قطارها وضعیت خوبی ندارند. اگر انتظار سفری رمانتیک از میان کوه‌های تل اطلس را دارید، ممکن است ناامید شوید، زیرا بیشتر پنجره‌های قطار آن‌قدر کثیف هستند که مات به نظر می‌رسند. قطارهای الجزایر شما را از نقطه الف به ب می‌رسانند، و آن هم به‌کندی، نه چیزی بیشتر.


'''مسیرهای اصلی''':

* '''[[الجزیره]]''' به '''[[وهران]]'''، پنج حرکت روزانه از ایستگاه '''آغا'''، این سفر ۴-۵ ساعت طول می‌کشد، ''درجه دو: DA900-1130، درجه یک: DA1200-1530.''
* '''الجزیره''' به '''[[عنابه]]'''، هر شب ساعت ۱۹:۴۰ حرکت می‌کند و صبح روز بعد ساعت ۰۵:۳۸ (از طریق [[قسنطینه]]) به عنابه می‌رسد. ''درجه دو: DA900، درجه یک: DA1270.''
* '''الجزیره''' به '''[[قسنطینه]]''' مانند بالا
'''مسیرهای دیگر''':
*'''الجزیره به توقرت،''' هر روز ساعت ۱۸:۱۰ حرکت می‌کند و صبح روز بعد ساعت ۰۵:۰۰ به توقرت می‌رسد. ''درجه دو: DA1500، درجه یک: DA2005.''
*'''وهران''' به '''[[بشار]]'''، دو حرکت روزانه. قطار روزانه ساعت ۱۰:۲۰ از وهران حرکت می‌کند، در حالی که قطار شبانه ساعت ۲۰:۳۰ حرکت می‌کند. ''درجه دو: DA975، درجه یک: DA1370.''
*'''عنابه''' به '''تبسه'''، ساعت ۱۶:۴۰ از عنابه حرکت می‌کند و ساعت ۲۱:۴۹ به تبسه می‌رسد. ''درجه دو: DA255، درجه یک: DA360.''

==دیدن==
[[File:20161203 110129Tipasa Museum.jpg|thumb|موزاییک در موزه تیپازا]]
[[File:Traversée guidée.jpg|alt=|thumb|تور شتر با راهنما]]

الجزایر مملو از گنجینه‌های پنهان است و مجموعهٔ فراوانی از مکان‌ها را برای شجاعان و کنجکاوان ارائه می‌دهد.

=== ویرانه‌های باستانی ===
به گذشته بازگردید و بقایای تمدن‌های فنیقی، رومی و بیزانسی را کاوش کنید که نشانهٔ پاک‌نشدنی بر این سرزمین گذاشته‌اند. برخی از مشهورترین مکان‌های باستان‌شناسی در الجزایر:
* '''[[تیمگاد]]''' نزدیک [[باتنه]]: خود را در شکوه این شهر باستانی رومی غرق کنید، که به «پمپئی آفریقا» معروف است. از ویرانه‌های به‌خوبی حفظ‌شده شگفت‌زده شوید.
* '''هیپو رگیوس''' در [[عنابه]]: در جای‌پای تاریخ در این شهر ساحلی قدم بزنید، جایی که فیلسوف مشهور سنت آگوستین زمانی در آن اقامت داشت. بقایای چشمگیر سازه‌های رومی، از جمله یک کلیسای بزرگ و آمفی‌تئاتر را کاوش کنید.
* '''[[جمیله]]''' در [[سطیف]]: از شکوه این میراث جهانی یونسکو، که روزگاری مستعمرهٔ نظامی رومی بود، لذت ببرید. فروم، معابد، خانه‌ها و آثار موزاییکی خیره‌کنندهٔ به‌خوبی حفظ‌شده را تحسین کنید.
* '''کالاما''' در [[قالمه]]: اسرار این شهر باستانی رومی را که به خاطر موزاییک‌های استثنایی‌اش مشهور است، کشف کنید. در ویرانه‌های معابد، کلیساهای بزرگ و تئاتر رومی جذاب پرسه بزنید.
* '''تیپازا''': خود را در گلیم تاریخی غنی تیپازا غرق کنید، جایی که ویرانه‌های امپراتوری‌های فنیقی، رومی و بیزانسی در کنار هم وجود دارند. از محوطهٔ باستان‌شناسی، که شامل یک تئاتر، آمفی‌تئاتر، کلیسای بزرگ و مناظر مسحورکنندهٔ دریای مدیترانه است، شگفت‌زده شوید.
=== صحرای بزرگ ===
بزرگ‌ترین جذابیت الجزایر در صحرای آن نهفته است—بیابانی گسترده و مسحورکننده که مانند هیچ جای دیگری روی زمین نیست.
در مرکز آن، [[مزاب|دره مزاب]] به‌عنوان قلب فرهنگ مزابی برجسته است، جایی که پنج شهر مستحکم با هماهنگی چشمگیر طراحی هندسی از دل صحرا سر برمی‌آورند. فرم‌های مکعبی‌مانند آن‌ها الهام‌بخش معماری مدرن شدند و همچنان شاهدی زنده بر سازگاری انسان در سرزمینی خشن باقی مانده‌اند، هرچند جذابیت آن با بی‌توجهی و زباله‌های آشکار کاسته شده است.

کوه‌های اطلس صحرایی خطی جسورانه در سراسر چشم‌انداز می‌کشند، قله‌های ناهموارشان که قرن‌ها توسط باد و شن شکل گرفته‌اند. دورتر به سمت جنوب، کوه‌های هوگار [[تمنراست]] را در بر می‌گیرند، پایتخت دورافتادهٔ صحرا که سرشار از سنت‌های طوارق است.

تپه‌های شنی بی‌پایان گرند ارگ اورینتال در نزدیکی الوادی زیر آفتاب می‌درخشند، در حالی که حکاکی‌های سنگی باستانی در [[جلفه]] و [[پارک فرهنگی تاسیلی ناجر|تاسیلی ناجر]] روح پیش از تاریخ صحرا را آشکار می‌کنند—آثار هنری که هزاره‌ها را پل می‌زنند و بازدیدکنندگان را از گذشتهٔ عمیق و پایدار بیابان یادآور می‌شوند.

=== شهرهای بزرگ ===
در حالی که بیابان‌های بزرگ و مناطق کوهستانی الجزایر توجه زیادی را به خود جلب می‌کنند، شهرهای آن به همان اندازه جذاب هستند. الجزیره، وهران، قسنطینه و دیگر شهرها هویت چندلایهٔ کشور را آشکار می‌کنند—معماری استعماری فرانسوی در کنار کاخ‌های عثمانی، کافه‌های مدرن و پرجنب‌وجوش در کنار مسجدهای چندصدساله. این شهرها به‌هیچ‌وجه مقاصد درجه دوم نیستند، بلکه به‌عنوان موزه‌های زندهٔ تاریخ پیچیدهٔ الجزایر و زندگی معاصر پرجنب‌وجوش آن ایستاده‌اند.
* '''[[الجزیره]]'''، که اغلب «شهر سفید» نامیده می‌شود، کمتر از آنچه نامش القا می‌کند بکر است، با این حال یکی از جذاب‌ترین پایتخت‌های شمال آفریقا باقی مانده است. دامنه‌های تند آن مملو از ساختمان‌های استعماری فرسوده است که مشرف به خلیج هستند، در حالی که قصبهٔ قدیمی—در حال فروپاشی اما زنده—طرح درهم‌تنیده و روح قرن‌های گذشته را حفظ کرده است. کاوش در آن نگاهی به شهری می‌اندازد که خشن، پیچیده و به‌طور غیرقابل انکاری واقعی است، جایی که تاریخ و زندگی روزمره هنوز در هر خیابان تلاقی می‌کنند.
* '''[[وهران]]'''، دومین شهر الجزایر، خشن و ناهموار اما سرشار از زندگی است. در زیر پوسیدگی آن انرژی بی‌قراری نهفته است، با موسیقی، هیاهو و تاریخی که حول قلعهٔ قدیمی سانتا کروز مشرف به خلیج متمرکز شده است.
* '''[[تلمسان]]'''، به خاطر تاریخ غنی و معماری برجسته‌اش، از جمله مسجد جامع و بقایای مسجد منصوره شناخته شده است.
* '''[[قسنطینه]]''' «شهر پل‌ها»، چشمگیر و فرسوده است نه صیقلی. دره‌های عمیق، دهانه‌های بلند و معماری لایه‌لایهٔ آن ردپای دوران رومی، عربی و عثمانی را آشکار می‌کند—آمیخته‌ای چشمگیر که هنوز زیبایی خشن شهر را تعریف می‌کند.

=== سواحل ===
ساحل طولانی مدیترانه‌ای الجزایر دارای بسیاری از سواحل جذاب است، هرچند پاکیزگی و نگهداری می‌تواند متفاوت باشد. در اطراف وهران، به اصطلاح ساحل فیروزه‌ای برخی از بهترین بخش‌ها را برای شنا و استراحت ارائه می‌دهد. عنابه، سکیکده و غزوات نیز مکان‌های دیدنی دارند، در حالی که سیدی فرج در نزدیکی الجزیره به دلیل دسترسی آسان و آب‌های آرام همچنان محبوب است.

=== هنر صخره‌ای ===
الجزایر میزبان برخی از مهم‌ترین و گسترده‌ترین هنرهای صخره‌ای پیش از تاریخ در جهان است. جاذبه‌ها شامل تاسیلی ناجر است، فلات ماسه‌سنگی ثبت‌شده در فهرست میراث جهانی که به‌عنوان بزرگ‌ترین موزهٔ روباز جهان شناخته می‌شود و دارای بیش از ۱۵٬۰۰۰ نقاشی و حکاکی است که به ۱۰٬۰۰۰ پیش از میلاد تا قرن‌های اول میلادی بازمی‌گردند. این محوطه شامل تصویرنگاری‌های مشهوری مانند «زن شاخدار در حال دویدن» است.

==انجام دادن==
الجزایر مملو از ویرانه‌های رومی و شهرهای صحرایی قرن دهم است.
برخی از آن‌ها عبارتند از:
*پارک ملی تاسیلی ناجر: یک پارک ملی در جنوب الجزایر با تعداد زیادی هنر غاری و سازندهای ماسه‌سنگی چشمگیر.
*یادمان شهدا: یادمانی نمادین که به استقلال، کسانی که برای کشور جان باختند، و جانبازان ادای احترام می‌کند.
*کلیسای نوتردام آفریقا: یک کلیسای کاتولیک با مناظر چشمگیر در وهران
*پارک آزمایش‌های علمی حما: باغ‌های گیاه‌شناسی باشکوه قرن نوزدهم.
*قلعه سانتا کروز: قلعه‌ای بر فراز کوه با مناظر دیدنی شهر.
*مسجد کچاوه: مسجد بزرگی که در قرن هفدهم ساخته شده است.
*آرامگاه سلطنتی موریتانی: احتمالاً آرامگاه یک شاهزاده خانم مصری در تیپازا، الجزایر.
*مسجد جامع الجزایر: سکوی تماشای مناره‌ها و یک سالن عظیم.
*تیکجا: پیست اسکی زمستانی با پیاده‌روی در تابستان. واقع در الاصنام، الجزایر.
*پارک ملی چریا: مسیرهای کوه‌پیمایی و یک ایستگاه اسکی در میان قله‌های جنگلی.
*اداره پست مرکزی الجزیره: اداره پست بزرگ دوران استعمار.
*مسجد امیر عبدالقادر: مسجد برجسته با ۲ مناره بلند.
*ویرانه‌های رومی تیمگاد: تعداد زیادی ویرانه رومی، معماری روم باستان، و تاریخ باستانی در اینجا قرار دارد.

==صحبت==
{{infobox|برخی عبارات رایج در عربی الجزایری:|* سلام - درود
* واش راك؟ - حالت چطوره؟
* مليح - خوب
* شکرا - ممنون
* اسمي ... - اسم من ...
* شحال؟ - چقدر؟}}

{{همچنین ببینید|کتاب عبارات عربی|کتاب عبارات عربی الجزایری|کتاب عبارات بربری|کتاب عبارات فرانسوی}}

[[File:Tizi_Ouzou_Tasdawit.jpg|thumb|تابلوی سه‌زبانه به عربی، بربری و فرانسوی]]
زبان‌های رسمی الجزایر '''[[کتاب عبارات عربی|عربی]]''' و '''[[کتاب عبارات بربری|بربری]]''' هستند. بسیاری از الجزایری‌ها چندزبانه هستند.
'''[[عربی الجزایری]]''' (همچنین به نام '''دارجه''' شناخته می‌شود), زبان محلی، حدود ۷۵ تا ۸۰ درصد جمعیت را تشکیل می‌دهد. عربی الجزایری اغلب به دلیل ویژگی‌های منحصربه‌فرد و تنوع‌های منطقه‌ای، دشوارتر از سایر گویش‌ها در نظر گرفته می‌شود. این گویش عمدتاً در ارتباطات غیررسمی و گفتاری استفاده می‌شود و معمولاً برای ارتباطات رسمی یا نوشتاری به کار نمی‌رود. اگر گویش محلی را نمی‌دانید، ناامید نشوید؛ همهٔ الجزایری‌ها '''عربی استاندارد مدرن''' را در مدرسه یاد می‌گیرند، بنابراین نباید در برقراری ارتباط در شهرهای بزرگ مشکلی داشته باشید.

عربی الجزایری شباهت‌های زیادی با دیگر گویش‌های مغربی، از جمله عربی تونسی و مراکشی، دارد. اگر دانشی از '''[[کتاب عبارات عربی مراکشی|عربی مراکشی]]''' داشته باشید، نباید در برقراری ارتباط مشکلی داشته باشید، زیرا عربی مراکشی و الجزایری تا حد قابل‌توجهی برای یکدیگر قابل فهم هستند.

بسیاری از الجزایری‌هایی که در دوران استعمار فرانسه (پیش از دهه ۱۹۶۰) به دنیا آمدند، نمی‌توانند عربی بخوانند یا بنویسند.

'''قبایلی''' رایج‌ترین زبان بربری است که عمدتاً در شهرهایی مانند [[بجایه]]، بویره و بومرداس صحبت می‌شود. بربری پس از اعتراضات گسترده در سال ۲۰۰۲ به عنوان زبان رسمی شناخته شد و این زبان در مدارس الجزایر تدریس می‌شود.


'''[[کتاب عبارات فرانسوی|فرانسوی]]''',
اگرچه فرانسوی هیچ وضعیت رسمی ندارد، به عنوان «زبان میانجی» الجزایر شناخته شده است. این زبان از سنین پایین در مدارس الجزایر تدریس می‌شود و به‌طور گسترده در تجارت روزمره کاربرد دارد. فرانسوی اغلب برای آوانگاری واژه‌های عربی استفاده می‌شود. برای مثال، نام Yasin به صورت Yacine آوانگاری می‌شود. اگرچه بسیاری از الجزایری‌ها، به‌ویژه افراد بالای ۳۵ سال، در فرانسوی توانمندند، بسیاری از الجزایری‌ها این زبان را یادآور دردناک حکومت استعماری فرانسه می‌دانند و در مدارس، دولت به نفع انگلیسی اولویت آن را کاهش می‌دهد. با این حال، این روند در مناطق قبایلی برعکس است، جایی که فرانسوی هنوز به‌طور گسترده صحبت می‌شود، از جمله توسط جوان‌ترها، و مردم از شنیدن فرانسوی خوشحال‌تر خواهند بود تا از شنیدن عربی، زیرا در مناطق قبایلی، عربی به عنوان «زبان ظالم» دیده می‌شود. صرف‌نظر از اینکه در جای «اشتباه» فرانسوی یا عربی صحبت کنید، اگر گردشگر خارجی باشید، مردم پذیرا خواهند بود، صرف‌نظر از اینکه زبانی «از نظر فرهنگی منفی» صحبت می‌کنید.

'''انگلیسی''' به‌تدریج به عنوان زبان ترجیحی برای یادگیری محبوبیت پیدا می‌کند، اگرچه اکثریت قابل توجهی از الجزایری‌ها دانش محدود یا هیچ دانشی از آن ندارند. الجزایری‌های بسیار تحصیل‌کرده ممکن است در انگلیسی توانمند باشند. دولت الجزایر فعالانه این زبان را ترویج می‌کند، اما برخی، از جمله سیاستمداران در [[فرانسه]]، این را تلاشی برای کاهش نفوذ فرانسه در کشور می‌بینند.

اگر نمی‌توانید عربی الجزایری یا فرانسوی صحبت کنید، انتظار داشته باشید که زیاد به اشاره‌های دست متکی باشید. این ممکن است ثمربخش‌تر از آنچه فکر می‌کنید باشد، زیرا الجزایری‌ها عمدتاً بسیار خوش‌برخوردند و بسیار مشتاق خواهند بود بفهمند شما چه می‌خواهید. گوگل ترنسلیت و دیگر اپلیکیشن‌های ترجمه به‌ندرت چندان مفید هستند. بیشتر مقامات – مثلاً افسران پلیس – نمی‌توانند فرانسوی صحبت کنند، اما در خواندن عربی استانداردی که گوشی شما بیرون می‌دهد نیز مشکل دارند، به‌ویژه برای مکالمات عامیانه‌تر. یک ترفند این است که از یک اپلیکیشن هوش مصنوعی، مانند (ChatGPT)، بخواهید به «عربی الجزایری» ترجمه کند، که در تقریباً همه موارد طرف مقابل باید بتواند آن را بخواند، به شرط اینکه هوش مصنوعی درست انجامش دهد. اگر می‌خواهید از طریق گوشی‌تان گفتگوی رفت‌وبرگشتی داشته باشید، مطمئن شوید که صفحه‌کلید عربی دانلود و فعال شده است.

==خرید==
===پول===
{{cautionbox|شما '''مجاز نیستید''' دینار الجزایر را از الجزایر خارج کنید.}}

{{exchange rates
| currency=دینار الجزایر (نرخ رسمی)
| currencyCode=DA
| date= ژانویه 2026
| USD=130
| EUR=150
| GBP=175
| source=[https://www.xe.com/currency/dzd-algerian-dinar XE.com]
}}

{{exchange rates
| currency=دینار الجزایر (نرخ بازار سیاه)
| currencyCode=DA
| date= ژانویه 2026
| USD=240
| EUR=280
| GBP=315
| source=[https://devisesquare.com/ Devises Square]
}}

واحد پول الجزایر '''دینار الجزایر''' است، که با نماد «'''د.ج'''» یا «'''DA'''» نشان داده می‌شود (کد ISO: '''DZD'''). سکه‌هایی با ارزش DA5، DA10، DA20، DA50، DA100 و DA200 وجود دارد. اسکناس‌ها در قطعات DA100، DA200، DA500، DA1,000 و DA2,000 منتشر می‌شوند.

پول را می‌توان در بانک‌ها یا اداره‌های پست مبادله کرد، اما «شما این کار را نخواهید خواست». در واقع، شما در الجزایر صرافی‌های معمولی پیدا نخواهید کرد، حتی در فرودگاه. اگرچه دینار الجزایر نرخ ارز رسمی با یورو و دلار آمریکا دارد، این نرخ منحصراً توسط دولت و شرکت‌های تجاری برای به دست آوردن ارز خارجی استفاده می‌شود. همهٔ دیگران، چه گردشگران و چه الجزایری‌ها، از '''نرخ ارز بازار سیاه''' استفاده می‌کنند، که می‌توانید آن را نرخ ارز واقعی در نظر بگیرید.

[[File:Abyannu.jpg|thumb|طرح‌های سنتی فرش بربری]]

نرخ ارز بازار سیاه برای مبادله یورو، تقریباً ۸۵٪ قدرت خرید بیشتری به شما می‌دهد (ژانویه ۲۰۲۶). بازار موازی در الجزایر، علی‌رغم غیرقانونی بودن ''دوژور''، ''دو فاکتو'' مجاز است. برای مثال، میدان اصلی مبادله ارز موازی در مرکز الجزیره، کاملاً زیر نظر حضور سنگین پلیس انجام می‌شود، که با وجود حجم بالای پول نقدی که در ملأ عام دست‌به‌دست می‌شود، امنیت محل را تضمین می‌کند. مبادله پول در خیابان با نرخ بازار سیاه در الجزایر کاملاً بی‌اشکال است – این به‌سادگی روشی است که انجام می‌شود.

تقریباً هر شهری مکان‌های مشخصی برای مبادله پول از طریق صرافان خیابانی دارد (از جمله در فرودگاه الجزیره)، و هر الجزایری می‌داند کجا می‌توانید آن‌ها را پیدا کنید، اگرچه اغلب شما را با «مرد خودشان» مرتبط می‌کنند، که اشکالی ندارد – همان نرخ را می‌گیرید اما دوستشان به‌جای یک غریبه، کارمزد را از حاشیهٔ نرخ به دست می‌آورد. برای مبادله ارزهایی غیر از دلار آمریکا و یورو دچار مشکل خواهید شد، و صرافان تمایل دارند در پذیرفتن اسکناس‌های پاره و قدیمی سخت‌گیر باشند، بنابراین مطمئن شوید اسکناس‌هایتان تروتمیز و سالم هستند. صرافان معمولاً دلالان صادقی هستند، زیرا عملاً این یک کسب‌وکار قانونی است و با توجه به کمبود گردشگر، الجزایر فرهنگ کلاهبرداری را توسعه نداده است.

با اینکه دستگاه‌های خودپرداز (ATM) در همه‌جا در دسترس هستند، بهتر است از آن‌ها استفاده نکنید؛ زیرا در صورت استفاده از خودپرداز، پول را با نرخ رسمی ارز دریافت خواهید کرد که عملاً قدرت خریدتان را به نصف کاهش می‌دهد. بنابراین، توصیه می‌شود برای تأمین هزینه‌های کل سفر خود، مقدار کافی دلار آمریکا یا یورو همراه داشته باشید و برای تهیه دینار الجزایر، به سراغ صراف‌های غیررسمی (بازار آزاد) بروید. مگر اینکه بخواهید برای همه چیز دو برابر هزینه کنید، تنها زمانی از خودپرداز استفاده کنید که پول نقدتان تمام شده باشد. اگر ناچار به استفاده از خودپرداز شدید، بهترین گزینه یافتن دستگاه‌های بانک «سوسیته ژنرال» (Société Générale) است، چرا که اکثر خودپردازهای الجزایر کارت‌های خارجی را نمی‌پذیرند. راهکار جایگزین و هوشمندانه‌ای نیز با استفاده از سرویس‌های Wise یا Revolut وجود دارد: فردی قابل‌اعتماد در الجزایر پیدا کنید که در [https://wise.com/ Wise] یا [https://www.revolut.com/ Revolut] حساب داشته باشد (مثلاً راهنمای تور احتمالاً چنین حسابی دارد) و سپس از طریق این اپلیکیشن‌ها برای او پول بفرستید. از او بخواهید که کار تبدیل ارز را انجام دهد (آن‌ها معمولاً فرد مناسبی را برای این کار می‌شناسند) و دینار را مستقیماً با نرخ بازار آزاد از او تحویل بگیرید.

اقتصاد الجزایر تقریباً به‌طور کامل مبتنی بر '''پول نقد''' است و بیشتر مراکز، کارت‌های اعتباری یا نقدی را نمی‌پذیرند. به‌هرحال، استفاده از این کارت‌ها به نفع شما نخواهد بود، زیرا در آن صورت پرداخت‌ها با نرخ ارز رسمی محاسبه می‌شوند. برای سفر به الجزایر، کارت‌ها و دستگاه‌های خود را کنار بگذارید؛ قرار است به روش‌های سنتی و قدیمی عمل کنید. خیلی زود به این روال عادت خواهید کرد.

===هزینه‌ها===
الجزایر کشوری به‌طور چشمگیری اقتصادی است، به شرطی که از نرخ ارز بازار سیاه استفاده کنید؛ بلیت مترو زیرزمینی معمولاً ۵۰ دینار هزینه دارد و اجاره ماهانه یک آپارتمان، بسته به منطقه، بین ۴۰٬۰۰۰ تا ۱۰۰٬۰۰۰ دینار در ماه است. ۱۰۰ تا ۱٬۰۰۰ دینار شما را به یک وعده غذای کامل یا سفر اتوبوسی از یک شهر بزرگ به شهر دیگر می‌رساند. از سوی دیگر، با توجه به کمبود گردشگر در کشور، اقامتگاه‌های گردشگری مقرون‌به‌صرفه با کیفیت نادر و نزدیک به غیرموجود هستند، بنابراین مسافران کم‌بودجه ممکن است متوجه شوند که برای هتل بیشتر از آنچه عادت دارند پرداخت می‌کنند.

وقتی دینارهای خود را به دست آوردید، می‌خواهید تا جایی که می‌توانید سکه‌ها و اسکناس‌های کوچک ذخیره کنید. تقریباً هر فعالیت گردشگری آنقدر ارزان قیمت‌گذاری شده که بتوان با پول خرد پرداخت کرد، و تقریباً به‌عنوان یک قاعده، الجزایری‌ها برای اسکناس‌های بزرگ‌تر شما پول خرد نخواهند داشت. ممکن است متوجه شوید که سکه‌ها ارزشمندتر از اسکناس‌هایتان به نظر می‌رسند، زیرا آنها کلید دسترسی به تقریباً هر کاری هستند که می‌خواهید انجام دهید. مگر اینکه بخواهید ۲۰۰۰ دینار برای موزه‌ای که ۲۰۰ دینار است خرج کنید، سکه‌هایتان را ذخیره کنید.

==خوردن==
{{seealso|آشپزی شمال آفریقا}}
[[File:Tagine aux olives algérien.jpg|thumb|تاگینه مرغ با زیتون. چقدر اشتهاآور است؟]]
آشپزی الجزایری ترکیبی از طعم‌های مدیترانه‌ای و شمال آفریقا با تأثیرپذیری چشمگیر از سبک آشپزی فرانسوی است. این آشپزی سرشار از غذاهای خوش‌طعم و متنوعی همچون تاژین، کوسکوس و پاستیلا است. با وجود طعم‌های غنی و مواد اولیه‌ی باکیفیت و متنوع، آشپزی الجزایری به اندازه‌ی سایر سبک‌های آشپزی مدیترانه‌ای یا شمال آفریقا شناخته‌شده و مورد توجه نیست؛ با این حال، این موضوع نباید مانع از آن شود که تجربه‌ای کامل از دنیای غذاهای الجزایری داشته باشید.

* بریک (خمیر «مالسوکا»ی پرشده با مواد)
* فتاته (غذای مخصوص منطقه صحرا، در شهر تامنراست)
* تاگوئلا (نان پخته‌شده در شن، غذای مخصوص عشایر)
* کوسکوس (بلغور گندم بخارپز همراه با سسی حاوی گوشت و/یا سیب‌زمینی، هویج، کدو سبز و نخود)
* بوسلوف (کله‌پاچه بره)
* دواره (خوراک سیرابی و روده همراه با کدو سبز و نخود)
* شوربا (سوپ گوشت‌دار)
* رشتا (نوعی اسپاگتی دست‌ساز که معمولاً با آب مرغ شفاف، سیب‌زمینی و نخود سرو می‌شود)
* شاکشوکا (معمولاً شامل فلفل سبز، پیاز و گوجه‌فرنگی است؛ ممکن است تخم‌مرغ هم به آن اضافه شود)
* مشوی (بره کباب‌شده روی زغال)
* پیتزای الجزایری
* تاژین (نوعی خوراک یا خورش)
* محاجب (نوعی نان لایه‌لایه و ترد تهیه‌شده از آرد سمولینا که به‌طور سنتی با پیاز، گوجه‌فرنگی، سیر، فلفل و ادویه پر می‌شود)

'''دسرها و میان‌ وعده‌ها'''
* قلب‌ اللووز (دسری شیرین متشکل از لایه‌هایی از سمولینای کره‌ای و پودر بادام. این دسر که با عطر شکوفه پرتقال و شربت عسل طعم‌دار شده، سرشار از طعم‌های دلپذیر و رایحه‌های تابستانی است و روی هر برش آن یک عدد بادام کامل برای ایجاد بافتی ترد و خوشایند قرار گرفته است.)
* باقلوا (شیرینی بادامی متشکل از لایه‌های متعدد خمیر بسیار نازک که با دقت و مهارت به صورت دستی تهیه شده و به شهد عسل آغشته شده است.)
* کنافه / قطایف (نوعی رشته‌ شیرینی‌پزی پخته‌شده که با بادام پر شده و به شربت شکر و عسل آغشته می‌شود.)
* مقروض (شیرینی شیرین حاوی بادام یا خرما)

==نوشیدن==
[[File:Tea in sahara(algerian desert).jpg|thumb|چای در صحرا]]
الجزایر طیف محدودی از شراب‌ها و آبجوها را تولید می‌کند. این کشور که زمانی به خاطر تاکستان‌هایش شهرت داشت، همچنان شراب‌های قرمز ممتازی تولید می‌کند و آبجوهای محلی آن نیز عموماً باکیفیت بوده و طرفداران بسیاری دارند.

الجزایر کشوری با اکثریت مسلمان است؛ بنابراین اگرچه مشروبات الکلی همه‌جا فروخته نمی‌شود، اما یافتن آن‌ها نیز دشوار نیست. شراب و سایر نوشیدنی‌های الکلی در تعداد محدودی از رستوران‌های دارای بار در شهرهای بزرگ، هتل‌های سطح‌بالا و کلوپ‌های شبانه عرضه می‌شوند. برخی از این رستوران‌ها در پارک‌های زیبا قرار دارند؛ پس اگر در پارکی سرسبز و خوش‌منظره هستید، به دنبال چنین رستوران‌هایی بگردید. فست‌ فودهایی که برای عموم مردم در دسترس و مقرون‌به‌صرفه هستند، آبجو نمی‌فروشند و کافی‌شاپ‌ها نیز مشروبات الکلی عرضه نمی‌کنند. اگر به الجزیره یا شهرهای ساحلی سفر کنید، تقریباً در هر بندر صیادی رستوران‌های دریایی خواهید یافت؛ در آنجا صید ماهی به روش سنتی انجام می‌شود و ماهی‌ها بسیار تازه هستند. این رستوران‌ها معمولاً مشروبات الکلی سرو می‌کنند، اما باید درباره آن سؤال کنید (انتظار نداشته باشید که آن را ببینید، چرا که گاهی در منو درج می‌شود و گاهی خیر).

فروشگاه‌های عرضه‌کننده مشروبات الکلی در شهرهای بزرگی همچون الجزیره و وهران به وفور یافت می‌شوند. شما می‌توانید بطری‌های شراب الجزایری را در این شهرها خریداری کنید، هرچند خرید آن از فرودگاه الجزیره ممکن است آسان‌تر باشد؛ البته باید انتظار پرداخت ۲۵۰۰ دینار الجزایر برای هر بطری را داشته باشید. در شهرهای کوچک‌تر، تهیه نوشیدنی‌های الکلی می‌تواند دشوار باشد؛ معمولاً این نوشیدنی‌ها در حاشیه شهرها و در مناطقی با وضعیت نامناسب یا مشکوک به فروش می‌رسند.

الجزایری‌ها معمولاً بیشتر از بسیاری از کشورهای مسلمان الکل می‌نوشند، اما گذشته از بطری‌های آبجوی پراکنده، معمولاً این کار را با احتیاط انجام می‌دهند. بهتر است شما هم همین کار را بکنید: مثل یک الجزایری بنوشید: با احتیاط، در اجتماع، اما با احتیاط. یک توریست بی‌ادب نباشید و تفریح ​​همه را خراب نکنید.

'''غیرالکلی'''
* آب‌میوه‌های مدیترانه‌ای (انار، پرتقال)
* چای سبز بسیار شیرین
* قهوه غلیظ</text>
      <sha1>5hh5iqgq17mqddwhtkzix3i1afja4s9</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>126610</id>
      <parentid>126609</parentid>
      <timestamp>2026-10-09T21:05:49Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>NVS MHN</username>
        <id>16789</id>
      </contributor>
      <comment>ادامه</comment>
      <origin>126610</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="85141" sha1="25uuwxjr0vhjxxops9oktlnax842kvi" xml:space="preserve">{{سرصفحه|M'zab valley (Algeria) banner.jpg|caption=Ancient cities in the M'zab Valley.}}
[[الجزایر]] (عربی: الجزائر، al-Jazāʾir؛ عربی الجزایری: الدزاير، al-dzayir؛ بربری: ⴷⵣⴰⵢⴻⵔ، dzayer؛ فرانسوی: Algérie) بزرگ‌ترین کشور [[آفریقا]] است. بسیاری از مسافران از آن غافل شده‌اند، اما این کشور مملو از زیبایی‌هایی است که در انتظار کشف شدن‌اند. از بازارهای پرجنب‌وجوش الجزیره تا سواحل بکر [[کرانه مدیترانه‌]] اش، از کوه‌های بهت‌آور زیبای شمال تا ژرفاهای مسحورکنندهٔ صحرای بزرگ در جنوب، تقریباً برای هر کسی چیزی برای کاوش کردن وجود دارد. از آشپزی سنتی لذت ببرید، ویرانه‌های باستانی را کاوش کنید، از منظره‌های نفس‌گیر بهره ببرید، و سپس در جهانی نفس بکشید که مسافران کمی در آن گام می‌گذارند. الجزایر، و به‌ویژه مهمان‌نوازی الجزایری، تأثیری ماندگار بر قلب و ذهن شما خواهد گذاشت.
==استان ها==
[[File:Algeria regions map.png|350px|thumb|center|نقشه مناطق الجزایر]]

{{Regionlist
| region1name=[[مرکز الجزایر]]
| region1color=#c181c0
| region1items=[[الجزیره]]، [[بجایه]]، [[تیزی وزو]]، [[تیسمسیلت]]، [[تیارت]]
| region1description=نقطه شروع سفر در الجزایر. شامل مناطق شهری پرجنب‌وجوش در منطقه فرهنگی غنی کابیلی، و پایتخت، [[الجزیره]].

| region2name=[[شمال‌شرقی الجزایر]]
| region2color=#87bf89
| region2items= [[عنابه]], [[قسنطینه]], [[باتنه]], [[تیمگاد]]
| region2description= کوهستانی و تپه‌ماهوری، این منطقه میزبان چندین مکان تاریخی مهم است.

| region3name=[[شمال‌غربی الجزایر]]
| region3color=#8397cb
| region3items= [[وهران]], [[مستغانم]], [[سیدی بل عباس]], [[تلمسان]]
| region3description=منطقهٔ ساحلی کوهستانی در غرب الجزیره

| region4name=[[اطلس صحرایی]]
| region4color=#be8383
| region4items= [[بشار]]
| region4description=رشته‌کوهی در نواحی داخلی، آن‌سوتر از فلات‌های بلند.

| region5name=[[الجزایر صحرایی]]
| region5color=#d7d4a2
| region5items= [[تمنراست]], [[غردایه]], [[تندوف]]
| region5description= کم‌جمعیت‌ترین منطقه و خانهٔ بسیاری از بیابان‌هاست. به مسافر این فرصت را می‌دهد تا تکه‌ای از صحرای بزرگ را کاوش کند. 
}}

{{mapshape|type=geoshape|fill=#c181c0|title=[[Central Algeria]]|wikidata=Q14201492,Q236752,Q233665,Q266411,Q235810,Q233655,Q233645,Q141026,Q233637,Q235814,Q168953,Q235805}}
{{mapshape|type=geoshape|fill=#87bf89|title=[[Northeast Algeria]]|wikidata=Q213944,Q235727,Q232043,Q237164,Q215452,Q213950,Q236772,Q267224,Q458402,Q236788,Q235718,Q234227,Q235723,Q235705}}
{{mapshape|type=geoshape|fill=#8397cb|title=[[Northwest Algeria]]|wikidata=Q231331,Q233632,Q233640,Q236776,Q236758,Q231752,Q233258,Q235714,Q221445,Q233670}}
{{mapshape|type=geoshape|fill=#be8383|title=[[Saharan Atlas]]|wikidata=Q1898305,Q215467,Q235703,Q233675,Q231748,Q233233,Q240870,Q77103173,Q77105251}}
{{mapshape|type=geoshape|fill=#d7d4a2|title=[[Saharan Algeria]]|wikidata=Q14201505,Q188166,Q76592938,Q77102475,Q229467,Q231151,Q233659,Q77101547,Q76593022,Q21606903,Q235709,Q76520264,Q21606902,Q17601,Q233651,Q77103880}}

==شهرها==
* {{marker|type=city|name=[[الجزیره]]|wikidata=Q3561}} (عربی: '''الجزائر''') — پایتخت کشور الجزایر و مرکز سیاسی و فرهنگی است. شهری پرجنب‌وجوش و چندفرهنگی است که آمیزه‌ای از تأثیرات فرانسوی، عربی و آفریقایی دارد. این شهر به معماری زیبا، سواحل خیره‌کننده و زندگی شبانهٔ پرشور خود مشهور است.
* {{marker|type=city|name=[[عنابه]]|wikidata=Q45942}} (عربی: ''' عنّابة''') — شهری با ۲۰۰٬۰۰۰ ساکن در شرق کشور، در نزدیکی مرز تونس.
* {{marker|type=city|name=[[باتنه]]|wikidata=Q338844}} (عربی: '''باتنة''') — شهر اصلی و شهرداری استان باتنه، الجزایر است. با جمعیتی بالغ بر ۳۴۰٬۰۰۰ نفر، پنجمین شهر بزرگ الجزایر است. همچنین یکی از شهرهای اصلی منطقهٔ شاوی است و پایتخت اوراس به شمار می‌رود.
* {{marker|type=city|name=[[بشار]]|wikidata=Q638704}} (عربی: '''بشار''') — شهر کوچکی در صحرا، نه چندان دور از مرز مراکش.
* {{marker|type=city|name=[[قسنطینه]]|wikidata=Q187346}} (عربی: '''قسنطينة''') — سومین شهر بزرگ الجزایر با دره‌ای که از میان آن می‌گذرد. همچنین به دلیل داشتن پل‌های بسیار چشمگیر و زیبا به «شهر پل‌ها» معروف است.
* {{marker|type=city|name=[[وهران]]|wikidata=Q131818}} (عربی: '''وَهران''') — دومین شهر بزرگ الجزایر پس از الجزیره، که الجزایری‌ها آن را «پاریس دوم» یا «شهر رای» می‌نامند، با ساختمان‌های چشمگیر بسیاری از دوران استعمار و همچنین مشهور به تولید ترانه‌های رای باکیفیت.
* {{marker|type=city|name=[[سطیف]]|wikidata=Q244004}} (عربی: '''سطيف''') — پایتخت تجاری الجزایر، سطیف العالی (بلند)، پایتخت فلات‌های بلند است، با دماهای نسبتاً معتدل و بارش‌های گاه‌به‌گاه برف در زمستان.
* {{marker|type=city|name=[[تمنراست]]|wikidata=Q205792}} (عربی: '''تامنراست''') —بزرگ‌ترین شهر در جنوب و نقطه شروع سفرهای اکتشافی به صحرا و کوه‌های هوگار.
* {{marker|type=city|name=[[تیمیمون]]|wikidata=Q1021173}} (عربی: '''ﺗﻴﻤﻴﻤﻮن''') — شهرکی کوچک واحه‌ای در صحرا که پایگاه مناسبی برای سفر به بیابان است.
==مقاصد دیگر==
[[File:Timgad Trajan.jpg|thumb|تیمگاد]]
* {{marker|name=[[جمیله]]|wikidata=Q457362}} – ویرانه‌های رومی
* '''الوادی''' با معماری گنبدی‌اش، و «گرند ارگ اورینتال» در نزدیکی آن، دومین میدان بزرگ تپه‌های شنی صحرا.
* '''هیپو رگیوس'''، ۲ کیلومتری جنوب [[عنابه]] شهر باستانی نومیدی و مرکز اولیهٔ مسیحیت با حمام‌های رومی و فروم به‌خوبی حفظ‌شده
* {{marker|name=[[دره مزاب]]|wikidata=Q724484}} –معماری شگفت‌انگیز
* {{marker|name=[[تاسیلی ناجر]]|wikidata=Q14629434}} – یک میراث جهانی یونسکو در صحرای بزرگ
* {{marker|name=[[تیمگاد]]|wikidata=Q459629}} –تیمگاد یک شهر رومی در کوه‌های اوراس الجزایر بود.

==آنچه باید بدانید==
{{quickbar|location=LocationAlgeria.png}}

=== سیاست و دولت ===
الجزایر به‌طور رسمی با نام جمهوری دموکراتیک خلق الجزایر شناخته می‌شود. اگرچه اصطلاح «جمهوری خلق» معمولاً با دولت‌های کمونیستی مرتبط است، الجزایر یک کشور کمونیستی نیست. این اصطلاح عمدتاً به این دلیل انتخاب شد که الجزایر استقلال خود را از طریق مبارزهٔ انقلابی علیه [[فرانسه]] به دست آورد.

الجزایر یک جمهوری چندحزبی با قوهٔ مجریهٔ قوی است که ریاست آن را یک رئیس‌جمهور بر عهده دارد. رئیس‌جمهور هم رئیس کشور است و هم فرمانده کل ارتش، و با رأی مردم برای یک دورهٔ پنج ساله انتخاب می‌شود. 

قدرت قانون گذاری به دو مجلس پارلمان، شورای ملت و مجلس نمایندگان مردم واگذار شده است.
=== جغرافیا ===
الجزایر مساحتی معادل 2.381.741 را در بر می‌گیرد،و آن را دهمین کشور بزرگ جهان و بزرگترین کشور در [[آفریقا]] تبدیل می‌کند. کمی بزرگتر از [[مکزیک]]، چهار برابر کوچکتر از [[ایالات متحده]]، و تقریباً ۲۰۰ برابر بزرگتر از کوچکترین کشور آفریقا، [[گامبیا]] است. الجزایر دارای زمین‌های گوناگون است، با سواحل مدیترانه، [[کوه‌های اطلس]] و [[صحرا]]

الجزایر از ۵۸ استان و بیش از ۱٬۵۴۱ شهرستان تشکیل شده است.
=== تاریخ ===

==== تاریخ اولیه ====
تاریخ الجزایر را می‌توان تا نخستین تمدن‌هایی که در این منطقه و فراتر از آن سکونت داشتند، ردیابی کرد. شناخته‌شده‌ترین ساکنان اولیهٔ الجزایر مردمان بربر بودند که دست‌کم از ۱۰٬۰۰۰ پیش از میلاد در این منطقه سکونت داشته‌اند. از سدهٔ هشتم پیش از میلاد، بازرگانان فنیقی پایگاه‌های تجاری در امتداد سواحل شمال آفریقا ایجاد کردند، منطقه را به جهان گسترده‌تر مدیترانه معرفی کردند، و نخستین کسانی بودند که در [[عنابه]]، عنابهٔ کنونی، سکونت گزیدند. امپراتوری کارتاژ متعاقب آن، که مرکز آن در تونس کنونی بود، شهرهایی از جمله [[لپتیس مگنا]] را بنا نهاد. پس از نابودی [[کارتاژ]] به دست رومیان، پادشاهی‌های بربر در الجزایر حکومت کردند تا اینکه رومیان در اوایل سدهٔ یکم میلادی کنترل را به دست گرفتند و به نوبهٔ خود صدها شهر دیگر ساختند.

در سدهٔ هفتم میلادی، الجزایر به دست خلافت اسلامی اموی فتح شد و متعاقباً تحت حکومت سلسله‌های گوناگون مسلمان قرار گرفت. این منطقه در سدهٔ شانزدهم توسط امپراتوری عثمانی مستعمره شد و تا سال ۱۸۳۰ تحت کنترل عثمانی باقی ماند.

==== الجزایر فرانسه (۱۸۳۰-۱۹۶۲) ====

حکومت فرانسه در الجزایر در سال ۱۸۳۰ آغاز شد، زمانی که فرانسه به این منطقه حمله کرد، نیروهای عثمانی را شکست داد و یک ادارهٔ استعماری تأسیس کرد. الجزایر در سال ۱۸۴۸ به‌طور رسمی ضمیمه شد و به استان‌های فرانسوی تقسیم گردید.

مقامات فرانسوی اصلاحات متعددی را معرفی کردند، مانند اصلاحات ارضی، سکولار کردن آموزش، و معرفی قوانین و زیرساخت‌های جدید. با این حال، این سیاست‌ها اغلب با اقدامات سرکوبگرانه‌ای مانند کار اجباری، محدودیت‌های بیان مذهبی، و سرکوب مخالفان همراه بودند.

الجزایری‌ها توسط فرانسوی‌ها بسیار بدرفتاری می‌شدند. الجزایری‌ها تحت قوانین ظالمانه‌ای مانند «کد دو اندیژنا» (Code de l'indigénat) قرار می‌گرفتند، قانونی که حقوق و آزادی‌های اساسی را از آنان سلب می‌کرد. آنان به‌شدت مالیات‌بندی می‌شدند، به ارتش فرانسه فراخوانده می‌شدند، و زمین‌ها و منابع‌شان از آنان گرفته می‌شد. الجزایری‌ها همچنین در معرض خشونت، شکنجه، و دیگر اشکال بدرفتاری توسط مقامات استعماری فرانسه قرار داشتند.

==== جنگ الجزایر (۱۹۵۴-۱۹۶۲) ====

{{Infobox|''ژنرال من آگوستو پینوشه: پیش‌درآمد''|به‌عنوان نمونه‌ای از جنایات فرانسه در طول جنگ، نیروهای فرانسوی الجزایری‌ها را از هلیکوپتر به دریا می‌انداختند تا بمیرند. بلوک‌های سیمانی به پاهای قربانیان بسته می‌شد تا مطمئن شوند که آنان هرگز به سطح آب بازنمی‌گردند و کشف نمی‌شوند. قربانیان در زبان عامیانه «crevettes de Bigeard» (میگوهای بیژار) نامیده می‌شوند، برگرفته از نام افسر فرانسوی که این کشتارها را فرماندهی می‌کرد.
به‌نوعی شبیه کاری است که آگوستو پینوشه در [[شیلی]] یا خونتای [[آرژانتین]] انجام داد، اینطور نیست؟ بله، هست. پس از جنگ، افسران اطلاعاتی فرانسه به دیکتاتورهای آمریکای جنوبی که ایالات متحده آنان را روی کار آورده بود، مشاوره می‌دادند. و بدین ترتیب، هزاران مخالف مشکوک به همین شیوه جان باختند.
}}

جنگ استقلال الجزایر یک درگیری خونین هشت‌ساله بین دولت استعماری فرانسه در الجزایر و جبهه آزادی‌بخش ملی (FLN) بود، جنبشی ملی‌گرا که در پی پایان دادن به حکومت فرانسه و تأسیس یک دولت مستقل الجزایری بود. این جنگ از ۱۹۵۴ تا ۱۹۶۲ به طول انجامید و به مرگ بیش از یک میلیون نفر، آوارگی بیش از ۵ میلیون نفر، و در نهایت استقلال الجزایر انجامید.

جنگ استقلال الجزایر در ۱ نوامبر ۱۹۵۴ آغاز شد، زمانی که FLN مجموعه‌ای از حملات را علیه پایگاه‌های نظامی و پلیس فرانسه در سراسر الجزایر آغاز کرد. FLN امیدوار بود که قیام مردمی علیه حکومت فرانسه را برانگیزد، و این حملات تا حد زیادی موفق بودند. فرانسوی‌ها با کارزاری گسترده از سرکوب پاسخ دادند، با به کارگیری شکنجه، اعدام‌های خودسرانه، و مجازات‌های جمعی علیه مردم.

جنگ به زودی شدت گرفت، و جبهه آزادی‌بخش ملی (FLN) حملات چریکی را علیه نیروهای فرانسوی آغاز کرد، در حالی که فرانسوی‌ها عملیات ضدشورشی را آغاز کردند که شامل استفاده از ناپالم و دیگر اشکال خشونت کورکورانه بود. جنگ همچنین با جنایات از هر دو طرف مشخص می‌شد، از جمله کشتار غیرنظامیان توسط نیروهای فرانسوی و استفاده از شکنجه توسط جبهه آزادی‌بخش ملی.

جنگ در سال ۱۹۶۲ به پایان رسید، زمانی که فرانسوی‌ها با آتش‌بس موافقت کردند و استقلال الجزایر را اعطا نمودند.

==== دوره پس از جنگ (۱۹۶۲-۱۹۹۱) ====
بلافاصله پس از استقلال، جبهه آزادی‌بخش ملی (FLN) قدرت را به دست گرفت و یک دولت تک‌حزبی تأسیس کرد. تحت رهبری رئیس‌جمهور هواری بومدین، الجزایر یک نظام اقتصادی سوسیالیستی اتخاذ کرد و در پی تقویت روابط با دیگر کشورهای عربی و آفریقایی برآمد.

در اواخر دهه ۱۹۷۰، وضعیت اقتصادی الجزایر وخیم شد و محبوبیت دولت کاهش یافت. در پاسخ، دولت شروع به سرکوب مخالفان سیاسی و بیان مذهبی کرد که به شورشی اسلام‌گرا انجامید.

==== جنگ داخلی الجزایر (۱۹۹۱-۲۰۰۲) ====
جنگ داخلی الجزایر، که در محل به دهه سیاه معروف است، درگیری فوق‌العاده بی‌رحمانه‌ای بود که رنج بزرگی را به مردم الجزایر تحمیل کرد. بیش از ۲۰۰٬۰۰۰ نفر جان خود را از دست دادند و بیش از یک میلیون نفر آواره شدند. این درگیری همچنین تأثیر ماندگاری بر اقتصاد و جامعه الجزایر داشت، زیرا کشور برای بازسازی پس از جنگ تلاش می‌کرد. اگرچه درگیری رسماً در ۲۰۰۲ پایان یافت، میراث آن همچنان کشور را شکل می‌دهد.

زمینه این درگیری عبارت بود از انفجار جمعیت در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰، رکود اقتصادی، فروپاشی درآمد نفتی، فساد و ترجیح سیستماتیک گروه‌های فرانسه‌زبان. نارضایتی به جنبش اسلام‌گرای فزاینده و خشونت از سوی رژیم و اپوزیسیون انجامید. هنگامی که جبهه نجات اسلامی (FIS) در آستانه کسب اکثریت کرسی‌های مجلس نمایندگان مردم بود، ارتش عملاً کنترل دولت را به دست گرفت، انتخابات سراسری ۱۹۹۲ را لغو کرد، FIS را ممنوع کرد و شروع به دستگیری اعضای آن نمود، که جرقه یک درگیری طولانی و خونین را زد.

جنگ بین دولت و گروه‌های شورشی مختلف، به‌ویژه گروه اسلامی مسلح (GIA) و ارتش نجات اسلامی (AIS) درگرفت. GIA در ابتدا در پی سرنگونی دولت و تحمیل یک دولت اسلامی بود. با این حال، با پیشرفت درگیری، آن‌ها به‌طور فزاینده بی‌رحم و کورکورانه در تاکتیک‌های خود شدند، که به کاهش شدید حمایت مردمی انجامید. از سوی دیگر، AIS در پی مذاکره با دولت برای حل مسالمت‌آمیز درگیری بود.

==== تاریخ معاصر (۲۰۰۲ - تاکنون) ====
از پایان جنگ داخلی، الجزایر به دلیل افزایش تولید نفت و گاز، رونق اقتصادی را تجربه کرده است. این امر به کاهش چشمگیر فقر و بیکاری انجامیده است.

در سال ۲۰۰۶، دولت الجزایر قانون اساسی جدیدی را تصویب کرد که هدف آن حفاظت از حقوق بشر و بهبود وضعیت سیاسی و اقتصادی کشور بود. این امر به دوره‌ای از اصلاحات سیاسی و همچنین افزایش سرمایه‌گذاری خارجی انجامید.

با وجود پیشرفت اقتصادی، الجزایر هنوز با چندین چالش روبه‌روست. این چالش‌ها شامل بیکاری بالا، فقر و فساد است. کشور همچنین با تروریسم دست‌وپنجه نرم می‌کند، با حملاتی از سوی گروه‌های افراطی مانند القاعده در مغرب اسلامی (AQIM) و دولت اسلامی عراق و شام (ISIL/ISIS/IS).
===برق===
به‌طور رسمی، ۲۲۰ ولت ۵۰ هرتز است. پریزها برای دوشاخهٔ استاندارد قارهٔ اروپا CEE-7/7 &quot;Schuko&quot; و دوشاخهٔ بدون اتصال به زمین سازگار CEE-7/16 &quot;Europlug&quot; هستند.
&lt;br clear=&quot;right&quot; /&gt;

==وارد شدن==

الجزایر کشوری نیست که بتوانید سر و کله‌تان پیدا کنید و وارد شوید؛ بیشتر بازدیدکنندگان برای سفر به این کشور به ویزا نیاز دارند و دولت چندان کشور را به روی سایر نقاط جهان باز نکرده است. ویزای الجزایر نیازمند کاغذبازی‌های فراوان و اغلب رفت‌وآمد با مقامات کنسولی است. صرفاً به دست آوردن آن، به خودی خود اغلب یک دستاورد محسوب می‌شود.
===شرایط ویزا===
[[File:Visa policy of Algeria.svg|thumb|375px|سیاست ویزای الجزایر {{legend|#D90A2A|الجزایر}}
{{legend|#005828|بدون ویزا}}
{{legend|#C0C0C0|نیازمند ویزا}}]]
شهروندان [[لیبی]]، [[مالزی]]، [[مالی]]، [[موریتانی]]، [[صحرای غربی]]، [[سیشل]]، و [[تونس]] می‌توانند به مدت ۹۰ روز بدون ویزا وارد کشور شوند. دارندگان گذرنامه [[هنگ کنگ]] مشمول ترتیبات بدون ویزا به مدت ۱۴ روز هستند.

اگر شهروند هیچ‌یک از کشورهای فهرست‌شده در بالا نیستید، موظف هستید برای دریافت ویزای الجزایر به یک نمایندگی دیپلماتیک الجزایر مراجعه کنید.

دریافت ویزای الجزایر می‌تواند چالش‌برانگیز باشد، زیرا این فرایند اغلب شامل کاغذبازی‌های فراوان و هزینه‌های بالاست. برای مثال، سفارت الجزایر در [[ایالات متحده آمریکا]] معمولاً برای هر نوع ویزای الجزایر ۱۶۰ دلار آمریکا دریافت می‌کند و کنسول‌گری الجزایر در آلیکانته برای ویزای شهروندان اسپانیایی که تا ۹۰ روز اقامت دارند، ۹۵ یورو دریافت می‌کند.

به‌عنوان یک قاعدهٔ کلی، هرچه مدت اقامت شما طولانی‌تر باشد، ویزا گران‌تر خواهد بود.

==== شرایط درخواست ویزا ====
[[File:Diplomatic missions of Algeria.png|thumb|right|375px|کشورهای آبی‌رنگ یک نمایندگی دیپلماتیک الجزایر دارند.]]

یک نمایندگی دیپلماتیک الجزایر در تقریباً هر کشوری یافت می‌شود. اگر کشور شما نمایندگی دیپلماتیک الجزایر ندارد، ممکن است لازم باشد برای درخواست ویزای الجزایر به کشور دیگری سفر کنید. بیشتر نمایندگی‌ها درخواست‌ها را از طریق پست می‌پذیرند، به شرطی که یک پاکت برگشت پیش‌پرداخت‌شده ارسال کنید (مطمئن شوید که دستورالعمل‌ها را دقیقاً دنبال می‌کنید).

اگرچه شرایط ویزا از کشوری به کشور دیگر متفاوت است، معمولاً برای درخواست ویزای الجزایر موارد زیر را باید ارائه دهید:
* یک کپی از گذرنامهٔ شما (باید اعتبار بیش از شش ماه داشته باشد)
* دو قطعه عکس در اندازهٔ گذرنامه (اندازهٔ اروپایی)
* دو فرم درخواست ویزا (این‌ها را با حروف بزرگ در رایانه پر کنید، چاپ کنید، و سپس با خودکار امضا و تاریخ بزنید)
* یک کپی از برنامهٔ سفر شما (مانند بلیت‌های ورود/خروج اگر در یک مکان می‌مانید، یا برنامهٔ کامل سفر اگر در داخل کشور سفر می‌کنید)
* یک کپی از رزرو(های) هتل شما (توجه داشته باشید که این‌ها باید کل مدت اقامت شما را پوشش دهند – رزرو دو روزهٔ هتل برای یک سفر ۱۰ روزه کافی نیست)
* اگر قصد دارید در خانهٔ یک مقیم الجزایری بمانید، یک نامهٔ دعوت محضری الجزایری (این مورد اگر رزروهای هتل شما کل مدت اقامتتان را پوشش نمی‌دهد نیز اعمال می‌شود)
* یک کپی از آخرین صورتحساب(های) بانکی شما
* فیش‌های حقوق و فرم‌های مالیاتی که درآمد را اثبات کنند توسط برخی نمایندگی‌ها الزامی است (افزودن این‌ها به درخواست شما در هر صورت ضرری ندارد)
* اثبات بیمهٔ سفر برای شهروندان بیشتر کشورهای اروپایی الزامی است، اما برای بیشتر کشورهای دیگر از جمله ایالات متحده الزامی نیست
* شما باید مقیم حوزهٔ قضایی کنسول‌گری‌ای باشید که به آن درخواست می‌دهید. از شما خواسته می‌شود ثابت کنید که مقیم این حوزه هستید (برای مثال، یک کپی از گواهینامهٔ رانندگی شما)

برای ویزای توریستی، کنسول‌گری ممکن است گذرنامهٔ شما را برای ۵ تا ۹ روز کاری نگه دارد، اگرچه نگه‌داری‌های طولانی‌تر نیز بی‌سابقه نیست. توجه داشته باشید که الزامات شکل پرداخت می‌تواند کاملاً سخت‌گیرانه باشد – برای مثال، یک حوالهٔ پستی خدمات پستی ایالات متحده و فقط یک حوالهٔ پستی خدمات پستی ایالات متحده در ایالات متحده – اگرچه این بسیار به کشوری که در آن درخواست می‌دهید بستگی دارد.

اگر این پرمشقت به نظر می‌رسد – هست. علاوه بر این، مقامات کنسولی الجزایر می‌توانند بسیار سخت‌گیر باشند. با این حال، اگر به انعطاف‌پذیری بیشتری در برنامه‌های سفر خود نیاز دارید، ناامید نشوید. می‌توانید این را بدون دشواری زیاد به دست آورید: بیشتر هتل‌های الجزایری که می‌توانید به‌صورت آنلاین رزرو کنید، نیازی به پیش‌پرداخت ندارند و به‌راحتی لغو می‌شوند؛ بلیت‌های واقعی هواپیما که پس از مدت کوتاهی به‌طور خودکار لغو می‌شوند نیز می‌توانند با هزینهٔ کمی خریداری شوند (برای مثال، از [https://onwardticket.com/ OnwardTicket.com]).مسلماً، با توجه به مدت زمان پردازش ویزا، اگر واقعاً بلیت‌های شما را بررسی کنند (که بعید است)، کمی ریسک می‌کنید – گزینهٔ دیگر این است که به‌سادگی بلیت‌های هواپیمای قابل بازپرداخت رزرو کنید. از این روش‌ها برای رزرو هتلی در الجزیره که مدت اقامت شما را پوشش دهد، همراه با بلیت‌های ورود/خروج &quot;ساختگی&quot; یا قابل بازپرداخت استفاده کنید، و باید آمادهٔ رفتن باشید. به یاد داشته باشید، مقامات کنسولی با جدیت از چک‌باکس‌های خود محافظت می‌کنند، اما زمانی که آن ویزای گران‌بها را گرفتید، کمابیش آزادید هر کاری که می‌خواهید انجام دهید.

===== الزامات ویژه =====
* شهروندان [[سوریه]] باید نشان دهند که بودجهٔ کافی دارند (1000یورو اگر حمایت مالی شده باشند یا 4000یورو اگر هیچ حمایت‌کننده‌ای نداشته باشند) تا هزینهٔ اقامت خود در الجزایر را پوشش دهند.
===با هواپیما===
بیشتر بازدیدکنندگان معمولاً با هواپیما وارد الجزایر می‌شوند.

فرودگاه بین‌المللی اصلی و نقطه ورود در الجزایر '''فرودگاه هواری بومدین''' ({{IATA|ALG}}) است که در [[الجزیره]]، پایتخت، واقع شده است. این فرودگاه به‌خوبی توسط پروازهای بین‌قاره‌ای خدمات‌رسانی می‌شود. پروازهای منظمی از شهرهای بزرگ اروپایی مانند پاریس، لندن و مادرید انجام می‌شود. مسافران از ایالات متحده ممکن است نیاز به پرواز اتصالی داشته باشند، معمولاً از طریق هاب‌هایی مانند پاریس یا فرانکفورت. سایر فرودگاه‌هایی که مسافران بین‌المللی را برای بازدید از مناطق دیگر الجزایر جابه‌جا می‌کنند عبارتند از [[وهران]] ({{IATA|ORN}}) و [[قسنطینه]] ({{IATA|CZL}}).

هنگام عبور از کنترل مهاجرت، مطمئن شوید که مدارک خود (ویزا، گذرنامه و برنامه سفر) را آماده دارید. برای بازرسی نسبتاً کامل توسط افسر مهاجرت آماده باشید، حتی اگر مدارک شما کاملاً مرتب باشد. پاسخ‌هایی را که در فرم ویزای خود داده‌اید حفظ کنید تا بتوانید آن‌ها را کلمه به کلمه تکرار کنید.
===با قطار===
شرکت قطار الجزایر نامیده می‌شود [http://www.sntf.dz/ SNTF] و بلیت‌ها را می‌توان در ایستگاه‌های قطار خریداری کرد. رزرو آنلاین به نظر می‌رسد دیگر امکان‌پذیر نیست؛ جدول زمانی ممکن است تغییر کند؛ بهترین راه پرسیدن در ایستگاه قطار است. شبکه در شمال متراکم است. می‌توانید با قطار از تونس به الجزایر برسید، هرچند باید در پاسگاه مرزی قطار را عوض کنید. تمام گذرگاه‌های مرزی با مراکش بسته هستند.
===با ماشین===
[[File:Frontière algéro-marocaine fermée par une Décision Algérienne.jpg|thumb|الجزایری‌ها و مراکشی‌ها که در مرز الجزایر و مراکش به یکدیگر سلام می‌کنند.]]
الجزایر با شش کشور هم‌مرز است: [[تونس]]، [[لیبی]]، [[نیجر]]، [[مالی]]، [[موریتانی]]، و [[مراکش]].

==== از تونس ====
رانندگی از تونس به الجزایر امن‌ترین گزینه است.

==== از مراکش ====
مرز الجزایر و مراکش از سال ۱۹۹۴ بسته بوده است و در آیندهٔ قابل پیش‌بینی نیز بسته خواهد ماند.
==== از لیبی ====
وضعیت امنیتی ضعیف در [[الجزایر صحرایی]]، خطر تروریسم، و وضعیت امنیتی و سیاسی متغیر در [[لیبی]] مرز الجزایر و لیبی را ناامن می‌کند، و دو پاسگاه مرزی از سال ۲۰۱۱ بسته شده‌اند. عبور قانونی از الجزایر به لیبی از طریق زمین امکان‌پذیر نیست.
==== از موریتانی ====
یک گذرگاه مرزی رسمی جدید (باز شده در فوریه ۲۰۲۴) در نزدیکی [[تندوف]] وجود دارد، که حداقل برخی افراد موفق به عبور از آن شده‌اند.
==== از مالی ====
وضعیت امنیتی ضعیف در [[الجزایر صحرایی]]، خطر تروریسم، و وضعیت سیاسی ناپایدار در [[مالی]] مرز الجزایر و مالی را به‌شدت ناامن می‌کند، و بعید است که گردشگران خارجی بتوانند به مرز نزدیک شوند، چه رسد به عبور قانونی از آن.

==== از نیجر====
وضعیت امنیتی ضعیف در [[الجزایر صحرایی]]، خطر تروریسم، و وضعیت سیاسی ناپایدار در [[نیجر]] مرز الجزایر و نیجر را به‌شدت ناامن می‌کند، و بعید است که گردشگران خارجی بتوانند به مرز نزدیک شوند، چه رسد به عبور قانونی از آن.
===با کشتی===
قیمت‌ها معمولاً ارزان‌تر از پرواز نیستند، بنابراین اگر می‌توانید و خودرو یا بار حجیم زیادی ندارید، با هواپیما بروید. بیشتر ارتباط‌ها توسط [http://algerieferries.dz/ Algérie Ferries].

از [[اسپانیا]]:
* آلیکانته به الجزیره و وهران
* آلمریا به غزوات و وهران
* بارسلونا به الجزیره
* والنسیا به مستغانم

از [[فرانسه]]:
* مارسی به الجزیره، بجایه، وهران، و سکیکده

از [[ایتالیا]]:
* ناپل به تونس و یک ساعت رانندگی
* رم (چیویتاوکیا) به تونس و یک ساعت رانندگی

==رفت‌ و آمد==
با مساحتی بالغ بر {{convert|2,381,741|km2|sqmi}}، سفر بین شهرهای بزرگ الجزایر می‌تواند زمان بسیار زیادی ببرد و اگر ندانید چه می‌کنید، می‌تواند خطرناک باشد.
=== با هواپیما ===
با توجه به جغرافیای بسیار گستردهٔ کشور، راحت‌ترین راه برای سفرهای طولانی، هواپیماست. با این حال، زمان‌بندی‌ها در الجزایر بیشتر جنبهٔ راهنما دارند؛ انتظار تأخیر داشته باشید.

صنعت هواپیمایی الجزایر بسیار کوچک است ― تنها چهار شرکت هواپیمایی، که همگی دولتی هستند، در این کشور فعالیت می‌کنند. 

دو شرکت هواپیمایی اصلی به شرح زیر هستند:

* '''[https://airalgerie.dz/ایر الجزایر]''' شرکت هواپیمایی ملی الجزایر است و به تقریباً هر شهر الجزایری پرواز ارائه می‌دهد. این شرکت هواپیمایی از فرودگاه هواری بومدین به‌عنوان قطب خود استفاده می‌کند.
* '''طاسیلی ایرلاینز'''، مانند ایر الجزایر، از فرودگاه هواری بومدین به‌عنوان قطب خود استفاده می‌کند و شما را به سراسر الجزایر می‌برد. این شرکت زیرمجموعه‌ای از سوناطراک است، بزرگ‌ترین شرکت در آفریقا و یکی از بزرگ‌ترین شرکت‌های نفت و گاز در جهان.

=== با تاکسی ===

معمولاً برای سفر در نزدیکی یا داخل شهرها از تاکسی استفاده می‌شود. قیمت‌ها نسبتاً معتدل هستند، اما هنگام سفر بین شهرهای بزرگ با مسافت‌های طولانی، تاکسی همان‌قدر یا گران‌تر از هواپیما است. سعی کنید از تاکسی‌های غیررسمی اجتناب کنید، زیرا به‌احتمال زیاد راننده شما را سرکیسه می‌کند.

بیشتر تاکسی‌های الجزیره تاکسی‌متر دارند و باید بر استفاده از تاکسی‌متر اصرار کنید. وجود تاکسی‌متر در دیگر شهرهای بزرگ مانند وهران متفاوت است. پیش از سوار شدن به تاکسی دربارهٔ قیمت چانه نزنید، زیرا این به راننده نشان می‌دهد که هیچ ایده‌ای ندارید چه می‌کنید و او بی‌استثنا شما را در قیمت سرکیسه می‌کند. در عوض، تنها زمانی دربارهٔ قیمت چانه بزنید که سوار تاکسی شده‌اید و تشخیص داده‌اید که تاکسی‌متر ندارد. انعام دادن لازم نیست، اما می‌توانید مبلغ را به DA10 بعدی گرد کنید.

تاکسی‌های اشتراکی، که در الجزایر به «تاکسی-لیبر» معروف هستند، در مسیرهای ثابت فعالیت می‌کنند و زمانی که کاملاً پر شوند حرکت می‌کنند. این تاکسی‌ها روشی اقتصادی برای سفر فراهم می‌کنند و فرصت‌هایی برای تعامل با مردم محلی ارائه می‌دهند.

=== با سرویس درخواست خودرو ===

مشهورترین سرویس‌های درخواست خودرو مانند اوبر در الجزایر فعالیت نمی‌کنند. در عوض می‌توانید از این‌ها استفاده کنید:
* '''[https://www.heetch.com/en Heetch]''' یک اپلیکیشن فرانسوی. به‌عنوان یک خارجی، این بهترین گزینهٔ شماست.
* '''[https://yassir.com/ Yassir]''' یک اپلیکیشن الجزایری
سوار شدن ممکن است آن‌قدر که به آن عادت دارید روان پیش نرود. بی‌استثنا پس از پذیرفتن سفر، راننده به شما زنگ می‌زند تا سعی کند محل سوار شدن را هماهنگ کند (به دلایلی، نقطهٔ آبی GPS روی نقشهٔ مشترک غیرقابل اعتماد است). او فقط عربی الجزایری صحبت می‌کند. اگر خوش‌شانس باشید و واقعاً موفق شوید مکانی را هماهنگ کنید، آماده باشید که او ماشینی کاملاً متفاوت از ماشین ذکرشده در اپلیکیشن رانندگی کند. مگر اینکه عربی الجزایری صحبت کنید، بیشتر این موضوع به شانس بستگی دارد، و اگر نزدیک هتل‌تان هستید (یا صادقانه بگویم هر هتلی)، معمولاً بهتر است فقط از آن‌ها بخواهید برایتان تاکسی بگیرند.
=== با ماشین ===

[[تصویر:Mzab Ghardaïa.jpg|بندانگشتی|معماری [[مزاب]]]]
شبکه جاده‌ای در شمال به‌خوبی توسعه یافته است. دولت الجزایر پیشرفت‌های زیادی در زمینه جاده‌سازی انجام داده است؛ بزرگراه‌های جدیدی برای جایگزینی جاده‌های قدیمی‌تر ساخته شدند. مهم‌ترین بزرگراه، '''N1 (مسیر شرق-غرب)''' به طول ۱۲۰۰ کیلومتر از عنابه تا وهران است، تقریباً همه شهرهای بزرگ‌تر در شمال از جمله الجزیره به این بزرگراه متصل هستند.

خودرو کاملاً ضروری نیست زیرا سیستم حمل‌ونقل عمومی به‌خوبی اداره می‌شود، اما گاهی می‌تواند برای رسیدن به مناطق دورافتاده‌تر مفید باشد. به خاطر داشته باشید که عادات رانندگی مردم محلی کاملاً متفاوت از ایرانیان و قوانین رانندگی و علائم ممنوعه بیشتر به‌عنوان راهنما دیده می‌شوند، حتی توسط پلیس! تصمیم عاقلانه‌ای خواهد بود اگر در چند روز اول اجازه دهید یک الجزایری محلی برای شما رانندگی کند تا تصویری از سبک رانندگی به دست آورید. اگر این امکان‌پذیر نیست، توصیه می‌شود در بزرگراه‌ها بمانید.

اجاره خودرو در الجزایر سرراست است. بسیاری از آژانس‌های اجاره خودرو، هم محلی و هم بین‌المللی، در شهرهای بزرگی مانند الجزیره، وهران و قسنطینه فعالیت می‌کنند. عاقلانه است که از قبل رزرو کنید، به‌ویژه در فصل‌های اوج سفر. معمولاً به گواهینامه رانندگی معتبر، گواهینامه بین‌المللی رانندگی (توصیه می‌شود)، و یک کارت اعتباری برای ودیعه نیاز خواهید داشت.

«به هیچ وجه» سعی نکنید با خودرویی غیر از شاسی‌بلند به مناطق صحرایی برسید: تپه‌های شنی گاه‌به‌گاه روی جاده‌ها و تغییرات شدید دما چالشی برای راننده و خودرو خواهد بود. نقشه همراه داشته باشید، زیرا ممکن است GPS در مناطق روستایی در دسترس نباشد.

از سال ۲۰۱۸، سوخت بیش از DA50 در هر لیتر هزینه نداشت.

=== با اتوبوس ===

شرکت‌هایی که خدمات اتوبوس‌رانی ارائه می‌دهند عبارتند از ETUSA و SNTR. هزینهٔ اتوبوس‌ها بین شهرهای بزرگ بین ۵۰۰ تا ۲۰۰۰ دینار الجزایر متغیر است. اتوبوس‌های محلی به‌خوبی علامت‌گذاری نشده‌اند. بدانید که توالت‌های اتوبوس نادر هستند و رانندگان اتوبوس الجزایری دوست ندارند توقف کنند.

=== با قطار ===
[[File:Chemin de fer en algérie.PNG|thumb|نقشه راه‌آهن الجزایر]]

راه‌آهن الجزایر توسط '''[http://www.sntf.dz SNTF]''' اداره می‌شود؛ قطارها و خطوط در حال نوسازی هستند. ده قطار سریع‌السیر راحت به نام (Autorail) خریداری شد، و دو مورد از آن‌ها در حال بهره‌برداری هستند. اگرچه وب‌سایت برای بررسی زمان‌ها و غیره مفید است، بلیت‌ها را نمی‌توان به‌صورت آنلاین خرید، فقط در ایستگاه‌های قطار.

اگر می‌توانید، سعی کنید قطارهای جدیدتر را بگیرید، زیرا راحت‌تر و دارای تهویه مطبوع هستند. با این حال، هیچ‌کدام از قطارها وضعیت خوبی ندارند. اگر انتظار سفری رمانتیک از میان کوه‌های تل اطلس را دارید، ممکن است ناامید شوید، زیرا بیشتر پنجره‌های قطار آن‌قدر کثیف هستند که مات به نظر می‌رسند. قطارهای الجزایر شما را از نقطه الف به ب می‌رسانند، و آن هم به‌کندی، نه چیزی بیشتر.


'''مسیرهای اصلی''':

* '''[[الجزیره]]''' به '''[[وهران]]'''، پنج حرکت روزانه از ایستگاه '''آغا'''، این سفر ۴-۵ ساعت طول می‌کشد، ''درجه دو: DA900-1130، درجه یک: DA1200-1530.''
* '''الجزیره''' به '''[[عنابه]]'''، هر شب ساعت ۱۹:۴۰ حرکت می‌کند و صبح روز بعد ساعت ۰۵:۳۸ (از طریق [[قسنطینه]]) به عنابه می‌رسد. ''درجه دو: DA900، درجه یک: DA1270.''
* '''الجزیره''' به '''[[قسنطینه]]''' مانند بالا
'''مسیرهای دیگر''':
*'''الجزیره به توقرت،''' هر روز ساعت ۱۸:۱۰ حرکت می‌کند و صبح روز بعد ساعت ۰۵:۰۰ به توقرت می‌رسد. ''درجه دو: DA1500، درجه یک: DA2005.''
*'''وهران''' به '''[[بشار]]'''، دو حرکت روزانه. قطار روزانه ساعت ۱۰:۲۰ از وهران حرکت می‌کند، در حالی که قطار شبانه ساعت ۲۰:۳۰ حرکت می‌کند. ''درجه دو: DA975، درجه یک: DA1370.''
*'''عنابه''' به '''تبسه'''، ساعت ۱۶:۴۰ از عنابه حرکت می‌کند و ساعت ۲۱:۴۹ به تبسه می‌رسد. ''درجه دو: DA255، درجه یک: DA360.''

==دیدن==
[[File:20161203 110129Tipasa Museum.jpg|thumb|موزاییک در موزه تیپازا]]
[[File:Traversée guidée.jpg|alt=|thumb|تور شتر با راهنما]]

الجزایر مملو از گنجینه‌های پنهان است و مجموعهٔ فراوانی از مکان‌ها را برای شجاعان و کنجکاوان ارائه می‌دهد.

=== ویرانه‌های باستانی ===
به گذشته بازگردید و بقایای تمدن‌های فنیقی، رومی و بیزانسی را کاوش کنید که نشانهٔ پاک‌نشدنی بر این سرزمین گذاشته‌اند. برخی از مشهورترین مکان‌های باستان‌شناسی در الجزایر:
* '''[[تیمگاد]]''' نزدیک [[باتنه]]: خود را در شکوه این شهر باستانی رومی غرق کنید، که به «پمپئی آفریقا» معروف است. از ویرانه‌های به‌خوبی حفظ‌شده شگفت‌زده شوید.
* '''هیپو رگیوس''' در [[عنابه]]: در جای‌پای تاریخ در این شهر ساحلی قدم بزنید، جایی که فیلسوف مشهور سنت آگوستین زمانی در آن اقامت داشت. بقایای چشمگیر سازه‌های رومی، از جمله یک کلیسای بزرگ و آمفی‌تئاتر را کاوش کنید.
* '''[[جمیله]]''' در [[سطیف]]: از شکوه این میراث جهانی یونسکو، که روزگاری مستعمرهٔ نظامی رومی بود، لذت ببرید. فروم، معابد، خانه‌ها و آثار موزاییکی خیره‌کنندهٔ به‌خوبی حفظ‌شده را تحسین کنید.
* '''کالاما''' در [[قالمه]]: اسرار این شهر باستانی رومی را که به خاطر موزاییک‌های استثنایی‌اش مشهور است، کشف کنید. در ویرانه‌های معابد، کلیساهای بزرگ و تئاتر رومی جذاب پرسه بزنید.
* '''تیپازا''': خود را در گلیم تاریخی غنی تیپازا غرق کنید، جایی که ویرانه‌های امپراتوری‌های فنیقی، رومی و بیزانسی در کنار هم وجود دارند. از محوطهٔ باستان‌شناسی، که شامل یک تئاتر، آمفی‌تئاتر، کلیسای بزرگ و مناظر مسحورکنندهٔ دریای مدیترانه است، شگفت‌زده شوید.
=== صحرای بزرگ ===
بزرگ‌ترین جذابیت الجزایر در صحرای آن نهفته است—بیابانی گسترده و مسحورکننده که مانند هیچ جای دیگری روی زمین نیست.
در مرکز آن، [[مزاب|دره مزاب]] به‌عنوان قلب فرهنگ مزابی برجسته است، جایی که پنج شهر مستحکم با هماهنگی چشمگیر طراحی هندسی از دل صحرا سر برمی‌آورند. فرم‌های مکعبی‌مانند آن‌ها الهام‌بخش معماری مدرن شدند و همچنان شاهدی زنده بر سازگاری انسان در سرزمینی خشن باقی مانده‌اند، هرچند جذابیت آن با بی‌توجهی و زباله‌های آشکار کاسته شده است.

کوه‌های اطلس صحرایی خطی جسورانه در سراسر چشم‌انداز می‌کشند، قله‌های ناهموارشان که قرن‌ها توسط باد و شن شکل گرفته‌اند. دورتر به سمت جنوب، کوه‌های هوگار [[تمنراست]] را در بر می‌گیرند، پایتخت دورافتادهٔ صحرا که سرشار از سنت‌های طوارق است.

تپه‌های شنی بی‌پایان گرند ارگ اورینتال در نزدیکی الوادی زیر آفتاب می‌درخشند، در حالی که حکاکی‌های سنگی باستانی در [[جلفه]] و [[پارک فرهنگی تاسیلی ناجر|تاسیلی ناجر]] روح پیش از تاریخ صحرا را آشکار می‌کنند—آثار هنری که هزاره‌ها را پل می‌زنند و بازدیدکنندگان را از گذشتهٔ عمیق و پایدار بیابان یادآور می‌شوند.

=== شهرهای بزرگ ===
در حالی که بیابان‌های بزرگ و مناطق کوهستانی الجزایر توجه زیادی را به خود جلب می‌کنند، شهرهای آن به همان اندازه جذاب هستند. الجزیره، وهران، قسنطینه و دیگر شهرها هویت چندلایهٔ کشور را آشکار می‌کنند—معماری استعماری فرانسوی در کنار کاخ‌های عثمانی، کافه‌های مدرن و پرجنب‌وجوش در کنار مسجدهای چندصدساله. این شهرها به‌هیچ‌وجه مقاصد درجه دوم نیستند، بلکه به‌عنوان موزه‌های زندهٔ تاریخ پیچیدهٔ الجزایر و زندگی معاصر پرجنب‌وجوش آن ایستاده‌اند.
* '''[[الجزیره]]'''، که اغلب «شهر سفید» نامیده می‌شود، کمتر از آنچه نامش القا می‌کند بکر است، با این حال یکی از جذاب‌ترین پایتخت‌های شمال آفریقا باقی مانده است. دامنه‌های تند آن مملو از ساختمان‌های استعماری فرسوده است که مشرف به خلیج هستند، در حالی که قصبهٔ قدیمی—در حال فروپاشی اما زنده—طرح درهم‌تنیده و روح قرن‌های گذشته را حفظ کرده است. کاوش در آن نگاهی به شهری می‌اندازد که خشن، پیچیده و به‌طور غیرقابل انکاری واقعی است، جایی که تاریخ و زندگی روزمره هنوز در هر خیابان تلاقی می‌کنند.
* '''[[وهران]]'''، دومین شهر الجزایر، خشن و ناهموار اما سرشار از زندگی است. در زیر پوسیدگی آن انرژی بی‌قراری نهفته است، با موسیقی، هیاهو و تاریخی که حول قلعهٔ قدیمی سانتا کروز مشرف به خلیج متمرکز شده است.
* '''[[تلمسان]]'''، به خاطر تاریخ غنی و معماری برجسته‌اش، از جمله مسجد جامع و بقایای مسجد منصوره شناخته شده است.
* '''[[قسنطینه]]''' «شهر پل‌ها»، چشمگیر و فرسوده است نه صیقلی. دره‌های عمیق، دهانه‌های بلند و معماری لایه‌لایهٔ آن ردپای دوران رومی، عربی و عثمانی را آشکار می‌کند—آمیخته‌ای چشمگیر که هنوز زیبایی خشن شهر را تعریف می‌کند.

=== سواحل ===
ساحل طولانی مدیترانه‌ای الجزایر دارای بسیاری از سواحل جذاب است، هرچند پاکیزگی و نگهداری می‌تواند متفاوت باشد. در اطراف وهران، به اصطلاح ساحل فیروزه‌ای برخی از بهترین بخش‌ها را برای شنا و استراحت ارائه می‌دهد. عنابه، سکیکده و غزوات نیز مکان‌های دیدنی دارند، در حالی که سیدی فرج در نزدیکی الجزیره به دلیل دسترسی آسان و آب‌های آرام همچنان محبوب است.

=== هنر صخره‌ای ===
الجزایر میزبان برخی از مهم‌ترین و گسترده‌ترین هنرهای صخره‌ای پیش از تاریخ در جهان است. جاذبه‌ها شامل تاسیلی ناجر است، فلات ماسه‌سنگی ثبت‌شده در فهرست میراث جهانی که به‌عنوان بزرگ‌ترین موزهٔ روباز جهان شناخته می‌شود و دارای بیش از ۱۵٬۰۰۰ نقاشی و حکاکی است که به ۱۰٬۰۰۰ پیش از میلاد تا قرن‌های اول میلادی بازمی‌گردند. این محوطه شامل تصویرنگاری‌های مشهوری مانند «زن شاخدار در حال دویدن» است.

==انجام دادن==
الجزایر مملو از ویرانه‌های رومی و شهرهای صحرایی قرن دهم است.
برخی از آن‌ها عبارتند از:
*پارک ملی تاسیلی ناجر: یک پارک ملی در جنوب الجزایر با تعداد زیادی هنر غاری و سازندهای ماسه‌سنگی چشمگیر.
*یادمان شهدا: یادمانی نمادین که به استقلال، کسانی که برای کشور جان باختند، و جانبازان ادای احترام می‌کند.
*کلیسای نوتردام آفریقا: یک کلیسای کاتولیک با مناظر چشمگیر در وهران
*پارک آزمایش‌های علمی حما: باغ‌های گیاه‌شناسی باشکوه قرن نوزدهم.
*قلعه سانتا کروز: قلعه‌ای بر فراز کوه با مناظر دیدنی شهر.
*مسجد کچاوه: مسجد بزرگی که در قرن هفدهم ساخته شده است.
*آرامگاه سلطنتی موریتانی: احتمالاً آرامگاه یک شاهزاده خانم مصری در تیپازا، الجزایر.
*مسجد جامع الجزایر: سکوی تماشای مناره‌ها و یک سالن عظیم.
*تیکجا: پیست اسکی زمستانی با پیاده‌روی در تابستان. واقع در الاصنام، الجزایر.
*پارک ملی چریا: مسیرهای کوه‌پیمایی و یک ایستگاه اسکی در میان قله‌های جنگلی.
*اداره پست مرکزی الجزیره: اداره پست بزرگ دوران استعمار.
*مسجد امیر عبدالقادر: مسجد برجسته با ۲ مناره بلند.
*ویرانه‌های رومی تیمگاد: تعداد زیادی ویرانه رومی، معماری روم باستان، و تاریخ باستانی در اینجا قرار دارد.

==صحبت==
{{infobox|برخی عبارات رایج در عربی الجزایری:|* سلام - درود
* واش راك؟ - حالت چطوره؟
* مليح - خوب
* شکرا - ممنون
* اسمي ... - اسم من ...
* شحال؟ - چقدر؟}}

{{همچنین ببینید|کتاب عبارات عربی|کتاب عبارات عربی الجزایری|کتاب عبارات بربری|کتاب عبارات فرانسوی}}

[[File:Tizi_Ouzou_Tasdawit.jpg|thumb|تابلوی سه‌زبانه به عربی، بربری و فرانسوی]]
زبان‌های رسمی الجزایر '''[[کتاب عبارات عربی|عربی]]''' و '''[[کتاب عبارات بربری|بربری]]''' هستند. بسیاری از الجزایری‌ها چندزبانه هستند.
'''[[عربی الجزایری]]''' (همچنین به نام '''دارجه''' شناخته می‌شود), زبان محلی، حدود ۷۵ تا ۸۰ درصد جمعیت را تشکیل می‌دهد. عربی الجزایری اغلب به دلیل ویژگی‌های منحصربه‌فرد و تنوع‌های منطقه‌ای، دشوارتر از سایر گویش‌ها در نظر گرفته می‌شود. این گویش عمدتاً در ارتباطات غیررسمی و گفتاری استفاده می‌شود و معمولاً برای ارتباطات رسمی یا نوشتاری به کار نمی‌رود. اگر گویش محلی را نمی‌دانید، ناامید نشوید؛ همهٔ الجزایری‌ها '''عربی استاندارد مدرن''' را در مدرسه یاد می‌گیرند، بنابراین نباید در برقراری ارتباط در شهرهای بزرگ مشکلی داشته باشید.

عربی الجزایری شباهت‌های زیادی با دیگر گویش‌های مغربی، از جمله عربی تونسی و مراکشی، دارد. اگر دانشی از '''[[کتاب عبارات عربی مراکشی|عربی مراکشی]]''' داشته باشید، نباید در برقراری ارتباط مشکلی داشته باشید، زیرا عربی مراکشی و الجزایری تا حد قابل‌توجهی برای یکدیگر قابل فهم هستند.

بسیاری از الجزایری‌هایی که در دوران استعمار فرانسه (پیش از دهه ۱۹۶۰) به دنیا آمدند، نمی‌توانند عربی بخوانند یا بنویسند.

'''قبایلی''' رایج‌ترین زبان بربری است که عمدتاً در شهرهایی مانند [[بجایه]]، بویره و بومرداس صحبت می‌شود. بربری پس از اعتراضات گسترده در سال ۲۰۰۲ به عنوان زبان رسمی شناخته شد و این زبان در مدارس الجزایر تدریس می‌شود.


'''[[کتاب عبارات فرانسوی|فرانسوی]]''',
اگرچه فرانسوی هیچ وضعیت رسمی ندارد، به عنوان «زبان میانجی» الجزایر شناخته شده است. این زبان از سنین پایین در مدارس الجزایر تدریس می‌شود و به‌طور گسترده در تجارت روزمره کاربرد دارد. فرانسوی اغلب برای آوانگاری واژه‌های عربی استفاده می‌شود. برای مثال، نام Yasin به صورت Yacine آوانگاری می‌شود. اگرچه بسیاری از الجزایری‌ها، به‌ویژه افراد بالای ۳۵ سال، در فرانسوی توانمندند، بسیاری از الجزایری‌ها این زبان را یادآور دردناک حکومت استعماری فرانسه می‌دانند و در مدارس، دولت به نفع انگلیسی اولویت آن را کاهش می‌دهد. با این حال، این روند در مناطق قبایلی برعکس است، جایی که فرانسوی هنوز به‌طور گسترده صحبت می‌شود، از جمله توسط جوان‌ترها، و مردم از شنیدن فرانسوی خوشحال‌تر خواهند بود تا از شنیدن عربی، زیرا در مناطق قبایلی، عربی به عنوان «زبان ظالم» دیده می‌شود. صرف‌نظر از اینکه در جای «اشتباه» فرانسوی یا عربی صحبت کنید، اگر گردشگر خارجی باشید، مردم پذیرا خواهند بود، صرف‌نظر از اینکه زبانی «از نظر فرهنگی منفی» صحبت می‌کنید.

'''انگلیسی''' به‌تدریج به عنوان زبان ترجیحی برای یادگیری محبوبیت پیدا می‌کند، اگرچه اکثریت قابل توجهی از الجزایری‌ها دانش محدود یا هیچ دانشی از آن ندارند. الجزایری‌های بسیار تحصیل‌کرده ممکن است در انگلیسی توانمند باشند. دولت الجزایر فعالانه این زبان را ترویج می‌کند، اما برخی، از جمله سیاستمداران در [[فرانسه]]، این را تلاشی برای کاهش نفوذ فرانسه در کشور می‌بینند.

اگر نمی‌توانید عربی الجزایری یا فرانسوی صحبت کنید، انتظار داشته باشید که زیاد به اشاره‌های دست متکی باشید. این ممکن است ثمربخش‌تر از آنچه فکر می‌کنید باشد، زیرا الجزایری‌ها عمدتاً بسیار خوش‌برخوردند و بسیار مشتاق خواهند بود بفهمند شما چه می‌خواهید. گوگل ترنسلیت و دیگر اپلیکیشن‌های ترجمه به‌ندرت چندان مفید هستند. بیشتر مقامات – مثلاً افسران پلیس – نمی‌توانند فرانسوی صحبت کنند، اما در خواندن عربی استانداردی که گوشی شما بیرون می‌دهد نیز مشکل دارند، به‌ویژه برای مکالمات عامیانه‌تر. یک ترفند این است که از یک اپلیکیشن هوش مصنوعی، مانند (ChatGPT)، بخواهید به «عربی الجزایری» ترجمه کند، که در تقریباً همه موارد طرف مقابل باید بتواند آن را بخواند، به شرط اینکه هوش مصنوعی درست انجامش دهد. اگر می‌خواهید از طریق گوشی‌تان گفتگوی رفت‌وبرگشتی داشته باشید، مطمئن شوید که صفحه‌کلید عربی دانلود و فعال شده است.

==خرید==
===پول===
{{cautionbox|شما '''مجاز نیستید''' دینار الجزایر را از الجزایر خارج کنید.}}

{{exchange rates
| currency=دینار الجزایر (نرخ رسمی)
| currencyCode=DA
| date= ژانویه 2026
| USD=130
| EUR=150
| GBP=175
| source=[https://www.xe.com/currency/dzd-algerian-dinar XE.com]
}}

{{exchange rates
| currency=دینار الجزایر (نرخ بازار سیاه)
| currencyCode=DA
| date= ژانویه 2026
| USD=240
| EUR=280
| GBP=315
| source=[https://devisesquare.com/ Devises Square]
}}

واحد پول الجزایر '''دینار الجزایر''' است، که با نماد «'''د.ج'''» یا «'''DA'''» نشان داده می‌شود (کد ISO: '''DZD'''). سکه‌هایی با ارزش DA5، DA10، DA20، DA50، DA100 و DA200 وجود دارد. اسکناس‌ها در قطعات DA100، DA200، DA500، DA1,000 و DA2,000 منتشر می‌شوند.

پول را می‌توان در بانک‌ها یا اداره‌های پست مبادله کرد، اما «شما این کار را نخواهید خواست». در واقع، شما در الجزایر صرافی‌های معمولی پیدا نخواهید کرد، حتی در فرودگاه. اگرچه دینار الجزایر نرخ ارز رسمی با یورو و دلار آمریکا دارد، این نرخ منحصراً توسط دولت و شرکت‌های تجاری برای به دست آوردن ارز خارجی استفاده می‌شود. همهٔ دیگران، چه گردشگران و چه الجزایری‌ها، از '''نرخ ارز بازار سیاه''' استفاده می‌کنند، که می‌توانید آن را نرخ ارز واقعی در نظر بگیرید.

[[File:Abyannu.jpg|thumb|طرح‌های سنتی فرش بربری]]

نرخ ارز بازار سیاه برای مبادله یورو، تقریباً ۸۵٪ قدرت خرید بیشتری به شما می‌دهد (ژانویه ۲۰۲۶). بازار موازی در الجزایر، علی‌رغم غیرقانونی بودن ''دوژور''، ''دو فاکتو'' مجاز است. برای مثال، میدان اصلی مبادله ارز موازی در مرکز الجزیره، کاملاً زیر نظر حضور سنگین پلیس انجام می‌شود، که با وجود حجم بالای پول نقدی که در ملأ عام دست‌به‌دست می‌شود، امنیت محل را تضمین می‌کند. مبادله پول در خیابان با نرخ بازار سیاه در الجزایر کاملاً بی‌اشکال است – این به‌سادگی روشی است که انجام می‌شود.

تقریباً هر شهری مکان‌های مشخصی برای مبادله پول از طریق صرافان خیابانی دارد (از جمله در فرودگاه الجزیره)، و هر الجزایری می‌داند کجا می‌توانید آن‌ها را پیدا کنید، اگرچه اغلب شما را با «مرد خودشان» مرتبط می‌کنند، که اشکالی ندارد – همان نرخ را می‌گیرید اما دوستشان به‌جای یک غریبه، کارمزد را از حاشیهٔ نرخ به دست می‌آورد. برای مبادله ارزهایی غیر از دلار آمریکا و یورو دچار مشکل خواهید شد، و صرافان تمایل دارند در پذیرفتن اسکناس‌های پاره و قدیمی سخت‌گیر باشند، بنابراین مطمئن شوید اسکناس‌هایتان تروتمیز و سالم هستند. صرافان معمولاً دلالان صادقی هستند، زیرا عملاً این یک کسب‌وکار قانونی است و با توجه به کمبود گردشگر، الجزایر فرهنگ کلاهبرداری را توسعه نداده است.

با اینکه دستگاه‌های خودپرداز (ATM) در همه‌جا در دسترس هستند، بهتر است از آن‌ها استفاده نکنید؛ زیرا در صورت استفاده از خودپرداز، پول را با نرخ رسمی ارز دریافت خواهید کرد که عملاً قدرت خریدتان را به نصف کاهش می‌دهد. بنابراین، توصیه می‌شود برای تأمین هزینه‌های کل سفر خود، مقدار کافی دلار آمریکا یا یورو همراه داشته باشید و برای تهیه دینار الجزایر، به سراغ صراف‌های غیررسمی (بازار آزاد) بروید. مگر اینکه بخواهید برای همه چیز دو برابر هزینه کنید، تنها زمانی از خودپرداز استفاده کنید که پول نقدتان تمام شده باشد. اگر ناچار به استفاده از خودپرداز شدید، بهترین گزینه یافتن دستگاه‌های بانک «سوسیته ژنرال» (Société Générale) است، چرا که اکثر خودپردازهای الجزایر کارت‌های خارجی را نمی‌پذیرند. راهکار جایگزین و هوشمندانه‌ای نیز با استفاده از سرویس‌های Wise یا Revolut وجود دارد: فردی قابل‌اعتماد در الجزایر پیدا کنید که در [https://wise.com/ Wise] یا [https://www.revolut.com/ Revolut] حساب داشته باشد (مثلاً راهنمای تور احتمالاً چنین حسابی دارد) و سپس از طریق این اپلیکیشن‌ها برای او پول بفرستید. از او بخواهید که کار تبدیل ارز را انجام دهد (آن‌ها معمولاً فرد مناسبی را برای این کار می‌شناسند) و دینار را مستقیماً با نرخ بازار آزاد از او تحویل بگیرید.

اقتصاد الجزایر تقریباً به‌طور کامل مبتنی بر '''پول نقد''' است و بیشتر مراکز، کارت‌های اعتباری یا نقدی را نمی‌پذیرند. به‌هرحال، استفاده از این کارت‌ها به نفع شما نخواهد بود، زیرا در آن صورت پرداخت‌ها با نرخ ارز رسمی محاسبه می‌شوند. برای سفر به الجزایر، کارت‌ها و دستگاه‌های خود را کنار بگذارید؛ قرار است به روش‌های سنتی و قدیمی عمل کنید. خیلی زود به این روال عادت خواهید کرد.

===هزینه‌ها===
الجزایر کشوری به‌طور چشمگیری اقتصادی است، به شرطی که از نرخ ارز بازار سیاه استفاده کنید؛ بلیت مترو زیرزمینی معمولاً ۵۰ دینار هزینه دارد و اجاره ماهانه یک آپارتمان، بسته به منطقه، بین ۴۰٬۰۰۰ تا ۱۰۰٬۰۰۰ دینار در ماه است. ۱۰۰ تا ۱٬۰۰۰ دینار شما را به یک وعده غذای کامل یا سفر اتوبوسی از یک شهر بزرگ به شهر دیگر می‌رساند. از سوی دیگر، با توجه به کمبود گردشگر در کشور، اقامتگاه‌های گردشگری مقرون‌به‌صرفه با کیفیت نادر و نزدیک به غیرموجود هستند، بنابراین مسافران کم‌بودجه ممکن است متوجه شوند که برای هتل بیشتر از آنچه عادت دارند پرداخت می‌کنند.

وقتی دینارهای خود را به دست آوردید، می‌خواهید تا جایی که می‌توانید سکه‌ها و اسکناس‌های کوچک ذخیره کنید. تقریباً هر فعالیت گردشگری آنقدر ارزان قیمت‌گذاری شده که بتوان با پول خرد پرداخت کرد، و تقریباً به‌عنوان یک قاعده، الجزایری‌ها برای اسکناس‌های بزرگ‌تر شما پول خرد نخواهند داشت. ممکن است متوجه شوید که سکه‌ها ارزشمندتر از اسکناس‌هایتان به نظر می‌رسند، زیرا آنها کلید دسترسی به تقریباً هر کاری هستند که می‌خواهید انجام دهید. مگر اینکه بخواهید ۲۰۰۰ دینار برای موزه‌ای که ۲۰۰ دینار است خرج کنید، سکه‌هایتان را ذخیره کنید.

==خوردن==
{{seealso|آشپزی شمال آفریقا}}
[[File:Tagine aux olives algérien.jpg|thumb|تاگینه مرغ با زیتون. چقدر اشتهاآور است؟]]
آشپزی الجزایری ترکیبی از طعم‌های مدیترانه‌ای و شمال آفریقا با تأثیرپذیری چشمگیر از سبک آشپزی فرانسوی است. این آشپزی سرشار از غذاهای خوش‌طعم و متنوعی همچون تاژین، کوسکوس و پاستیلا است. با وجود طعم‌های غنی و مواد اولیه‌ی باکیفیت و متنوع، آشپزی الجزایری به اندازه‌ی سایر سبک‌های آشپزی مدیترانه‌ای یا شمال آفریقا شناخته‌شده و مورد توجه نیست؛ با این حال، این موضوع نباید مانع از آن شود که تجربه‌ای کامل از دنیای غذاهای الجزایری داشته باشید.

* بریک (خمیر «مالسوکا»ی پرشده با مواد)
* فتاته (غذای مخصوص منطقه صحرا، در شهر تامنراست)
* تاگوئلا (نان پخته‌شده در شن، غذای مخصوص عشایر)
* کوسکوس (بلغور گندم بخارپز همراه با سسی حاوی گوشت و/یا سیب‌زمینی، هویج، کدو سبز و نخود)
* بوسلوف (کله‌پاچه بره)
* دواره (خوراک سیرابی و روده همراه با کدو سبز و نخود)
* شوربا (سوپ گوشت‌دار)
* رشتا (نوعی اسپاگتی دست‌ساز که معمولاً با آب مرغ شفاف، سیب‌زمینی و نخود سرو می‌شود)
* شاکشوکا (معمولاً شامل فلفل سبز، پیاز و گوجه‌فرنگی است؛ ممکن است تخم‌مرغ هم به آن اضافه شود)
* مشوی (بره کباب‌شده روی زغال)
* پیتزای الجزایری
* تاژین (نوعی خوراک یا خورش)
* محاجب (نوعی نان لایه‌لایه و ترد تهیه‌شده از آرد سمولینا که به‌طور سنتی با پیاز، گوجه‌فرنگی، سیر، فلفل و ادویه پر می‌شود)

'''دسرها و میان‌ وعده‌ها'''
* قلب‌ اللووز (دسری شیرین متشکل از لایه‌هایی از سمولینای کره‌ای و پودر بادام. این دسر که با عطر شکوفه پرتقال و شربت عسل طعم‌دار شده، سرشار از طعم‌های دلپذیر و رایحه‌های تابستانی است و روی هر برش آن یک عدد بادام کامل برای ایجاد بافتی ترد و خوشایند قرار گرفته است.)
* باقلوا (شیرینی بادامی متشکل از لایه‌های متعدد خمیر بسیار نازک که با دقت و مهارت به صورت دستی تهیه شده و به شهد عسل آغشته شده است.)
* کنافه / قطایف (نوعی رشته‌ شیرینی‌پزی پخته‌شده که با بادام پر شده و به شربت شکر و عسل آغشته می‌شود.)
* مقروض (شیرینی شیرین حاوی بادام یا خرما)

==نوشیدن==
[[File:Tea in sahara(algerian desert).jpg|thumb|چای در صحرا]]
الجزایر طیف محدودی از شراب‌ها و آبجوها را تولید می‌کند. این کشور که زمانی به خاطر تاکستان‌هایش شهرت داشت، همچنان شراب‌های قرمز ممتازی تولید می‌کند و آبجوهای محلی آن نیز عموماً باکیفیت بوده و طرفداران بسیاری دارند.

الجزایر کشوری با اکثریت مسلمان است؛ بنابراین اگرچه مشروبات الکلی همه‌جا فروخته نمی‌شود، اما یافتن آن‌ها نیز دشوار نیست. شراب و سایر نوشیدنی‌های الکلی در تعداد محدودی از رستوران‌های دارای بار در شهرهای بزرگ، هتل‌های سطح‌بالا و کلوپ‌های شبانه عرضه می‌شوند. برخی از این رستوران‌ها در پارک‌های زیبا قرار دارند؛ پس اگر در پارکی سرسبز و خوش‌منظره هستید، به دنبال چنین رستوران‌هایی بگردید. فست‌ فودهایی که برای عموم مردم در دسترس و مقرون‌به‌صرفه هستند، آبجو نمی‌فروشند و کافی‌شاپ‌ها نیز مشروبات الکلی عرضه نمی‌کنند. اگر به الجزیره یا شهرهای ساحلی سفر کنید، تقریباً در هر بندر صیادی رستوران‌های دریایی خواهید یافت؛ در آنجا صید ماهی به روش سنتی انجام می‌شود و ماهی‌ها بسیار تازه هستند. این رستوران‌ها معمولاً مشروبات الکلی سرو می‌کنند، اما باید درباره آن سؤال کنید (انتظار نداشته باشید که آن را ببینید، چرا که گاهی در منو درج می‌شود و گاهی خیر).

فروشگاه‌های عرضه‌کننده مشروبات الکلی در شهرهای بزرگی همچون الجزیره و وهران به وفور یافت می‌شوند. شما می‌توانید بطری‌های شراب الجزایری را در این شهرها خریداری کنید، هرچند خرید آن از فرودگاه الجزیره ممکن است آسان‌تر باشد؛ البته باید انتظار پرداخت ۲۵۰۰ دینار الجزایر برای هر بطری را داشته باشید. در شهرهای کوچک‌تر، تهیه نوشیدنی‌های الکلی می‌تواند دشوار باشد؛ معمولاً این نوشیدنی‌ها در حاشیه شهرها و در مناطقی با وضعیت نامناسب یا مشکوک به فروش می‌رسند.

الجزایری‌ها معمولاً بیشتر از بسیاری از کشورهای مسلمان الکل می‌نوشند، اما گذشته از بطری‌های آبجوی پراکنده، معمولاً این کار را با احتیاط انجام می‌دهند. بهتر است شما هم همین کار را بکنید: مثل یک الجزایری بنوشید: با احتیاط، در اجتماع، اما با احتیاط. یک توریست بی‌ادب نباشید و تفریح ​​همه را خراب نکنید.

'''غیرالکلی'''
* آب‌میوه‌های مدیترانه‌ای (انار، پرتقال)
* چای سبز بسیار شیرین
* قهوه غلیظ

==خوابیدن==
از آنجا که گردشگری خارجی در الجزایر همچنان محدود است، بیشتر هتل‌ها به مسافران داخلی و کسانی که برای امور کاری سفر می‌کنند، خدمات می‌دهند. گزینه‌های میان‌رده و لوکس فراوان‌اند، اما سطح خدمات معمولاً پایین‌تر از استانداردهای آمریکای شمالی یا اروپاست؛ برای مثال، کیفیت واقعی را باید یک ستاره کمتر از رده‌بندی اعلام‌شده در نظر گرفت. گزینه‌های ارزان‌قیمت (اقتصادی) اندک و اغلب بسیار ساده هستند، بنابراین مسافرانی که بودجه محدودی دارند معمولاً در هتل‌های میان‌رده‌ی ارزان‌تر اقامت می‌کنند. به‌جز هتل‌های رده‌بالا، باید انتظار تشک‌هایی بسیار سفت را داشته باشید.

در '''فصل تابستان''' (از ۱۵ ژوئن تا ۳۱ اوت)، بسیاری از مالکان، خانه‌ها و کلبه‌های خود را در امتداد ساحل مدیترانه، به‌ویژه در حدفاصل «پورت‌سای» (مارسا بن‌مهیدی) تا «ال‌کالا»، اجاره می‌دهند. قیمت این اقامتگاه‌ها بسته به تعداد اتاق‌ها متغیر است و معمولاً از ۱۰۵ هزار دینار الجزایر در ماه (شامل هزینه برق) شروع می‌شود. توصیه می‌شود برای اطمینان از رزرو اقامتگاه دلخواه، از طریق آشنایان یا آژانس‌های مسافرتی اقدام کنید. همچنین، بسیاری از مردم الجزایر برای اجاره مسکن از آگهی‌های اینترنتی استفاده می‌کنند؛ با این حال، پیشنهاد می‌شود پیش از هرگونه پرداخت، فردی مورد اعتماد را برای بازدید و بررسی ملک بفرستید، زیرا برخی پیشنهادها ممکن است در ظاهر جذاب باشند اما در واقع فریبنده از آب درآیند.

==یاد بگیرید==
اگرچه تحصیل برای الجزایری‌های ۶ تا ۱۵ ساله رایگان و اجباری است، اما نظام آموزشی الجزایر به دلیل وضعیت نامطلوب و عدم رسیدگی مناسب، مورد انتقاد قرار گرفته است. مسافران بسیار اندکی — اگر اصلاً چنین کسانی وجود داشته باشند — از فرصت‌های یادگیری در این کشور بهره می‌برند؛ مگر اینکه به زبان عربی یا فرانسوی (یا هر دو) تسلط کامل داشته باشید، بعید است فرصت‌های یادگیری در الجزایر برایتان جذابیت داشته باشد.

==کار==
[[File:Algeria 2020 Algiers Desinfection Brigade DSC 6864.jpg|thumb|کارکنان گروه ضدعفونی‌سازی در جریان شیوع کووید-۱۹ در سال ۲۰۲۰ دیده می‌شوند.]]

فرصت‌های شغلی در الجزایر ''محدود'' و نرخ دستمزد پایین است. فقدان تنوع اقتصادی، سیستم آموزشی ضعیف، شرایط کاری سختگیرانه، وابستگی زیاد به درآمدهای نفت و گاز و مقررات محدودکننده در مورد سرمایه‌گذاری خارجی، همگی در بازار کار ضعیف این کشور نقش دارند. دولت‌های متوالی الجزایر برای ایجاد فرصت‌های شغلی کافی برای مردم، کار چندانی انجام نداده‌اند.

به ندرت پیش می‌آید که کسی بدون دانستن [[عربی]]، [[فرانسوی]] یا هر دو، بتواند زندگی خود را در آن کشور به طور مؤثر اداره کند، بنابراین سعی کنید مهارت‌های زبانی لازم را کسب کنید. انجام این کار درهای زیادی را به روی شما باز خواهد کرد.

بزرگترین کارفرما در الجزایر، دولت الجزایر است و دولت 30 تا 40 درصد از نیروی کار الجزایر را استخدام می‌کند. اگر بتوانید در الجزایر شغلی پیدا کنید، «شانس خوبی» وجود دارد که در نهایت برای دولت الجزایر کار کنید، زیرا دولت سهام کنترلی بسیاری از شرکت‌های الجزایری را در اختیار دارد.

شرکت‌های الجزایری سلسله مراتبی هستند و انتظارات مشخصی هم برای مدیران ارشد و هم برای کارمندان جزء وجود دارد. عموماً از مدیران ارشد انتظار می‌رود که قاطع باشند و ویژگی‌های رهبری را از خود نشان دهند و از کارمندان جزء نیز عموماً انتظار می‌رود که همیشه از مافوق خود پیروی کنند.

اگرچه خارجی بودن شما را در موقعیت برتری قرار می‌دهد (الجزایری‌ها عموماً به مهارت‌های خارجی بیشتر از مهارت‌های محلی اعتماد دارند)، اما اهمیت انجام کارها به «روش الجزایری» «غیرقابل انکار است». صرف زمان زیاد برای تصمیم‌گیری، نشان ندادن علاقه به انجام وظایف، نداشتن اخلاق خوب، عدم استقبال مناسب از مافوق و مخالفت آشکار با مافوق، بدون شک شما را از مردم دور می‌کند.

برای الجزایری‌ها استخدام دوستان نزدیک و اعضای خانواده‌شان غیرمعمول نیست. الجزایری‌ها این را یک عمل ناعادلانه نمی‌دانند؛ بلکه کمک به نیازمندان را مایه خرسندی می‌دانند.

هفته کاری معمولاً از یکشنبه تا پنجشنبه است. جمعه و شنبه روزهای استراحت هستند.

مقامات الجزایر با افرادی که از قوانین مهاجرت الجزایر سوءاستفاده می‌کنند، خیلی مهربان نیستند؛ بسیاری از مهاجران از [[غرب آفریقا]] و [[ساحل]] اغلب سعی می‌کنند به صورت غیرقانونی (بدون هیچ گونه مدارک و اسنادی) وارد الجزایر شوند تا فرصت‌های بهتری در الجزایر پیدا کنند. بسیاری از این مهاجران به عنوان کارگر کار می‌کنند. با توجه به نزدیکی الجزایر به اروپا، برخی از مهاجران سعی می‌کنند وارد اروپا شوند.</text>
      <sha1>25uuwxjr0vhjxxops9oktlnax842kvi</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>126611</id>
      <parentid>126610</parentid>
      <timestamp>2026-10-09T21:17:29Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>NVS MHN</username>
        <id>16789</id>
      </contributor>
      <comment>ادامه</comment>
      <origin>126611</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="92162" sha1="r32zzxwtd4ekroat7uuyv8qjc0ibwp4" xml:space="preserve">{{سرصفحه|M'zab valley (Algeria) banner.jpg|caption=Ancient cities in the M'zab Valley.}}
[[الجزایر]] (عربی: الجزائر، al-Jazāʾir؛ عربی الجزایری: الدزاير، al-dzayir؛ بربری: ⴷⵣⴰⵢⴻⵔ، dzayer؛ فرانسوی: Algérie) بزرگ‌ترین کشور [[آفریقا]] است. بسیاری از مسافران از آن غافل شده‌اند، اما این کشور مملو از زیبایی‌هایی است که در انتظار کشف شدن‌اند. از بازارهای پرجنب‌وجوش الجزیره تا سواحل بکر [[کرانه مدیترانه‌]] اش، از کوه‌های بهت‌آور زیبای شمال تا ژرفاهای مسحورکنندهٔ صحرای بزرگ در جنوب، تقریباً برای هر کسی چیزی برای کاوش کردن وجود دارد. از آشپزی سنتی لذت ببرید، ویرانه‌های باستانی را کاوش کنید، از منظره‌های نفس‌گیر بهره ببرید، و سپس در جهانی نفس بکشید که مسافران کمی در آن گام می‌گذارند. الجزایر، و به‌ویژه مهمان‌نوازی الجزایری، تأثیری ماندگار بر قلب و ذهن شما خواهد گذاشت.
==استان ها==
[[File:Algeria regions map.png|350px|thumb|center|نقشه مناطق الجزایر]]

{{Regionlist
| region1name=[[مرکز الجزایر]]
| region1color=#c181c0
| region1items=[[الجزیره]]، [[بجایه]]، [[تیزی وزو]]، [[تیسمسیلت]]، [[تیارت]]
| region1description=نقطه شروع سفر در الجزایر. شامل مناطق شهری پرجنب‌وجوش در منطقه فرهنگی غنی کابیلی، و پایتخت، [[الجزیره]].

| region2name=[[شمال‌شرقی الجزایر]]
| region2color=#87bf89
| region2items= [[عنابه]], [[قسنطینه]], [[باتنه]], [[تیمگاد]]
| region2description= کوهستانی و تپه‌ماهوری، این منطقه میزبان چندین مکان تاریخی مهم است.

| region3name=[[شمال‌غربی الجزایر]]
| region3color=#8397cb
| region3items= [[وهران]], [[مستغانم]], [[سیدی بل عباس]], [[تلمسان]]
| region3description=منطقهٔ ساحلی کوهستانی در غرب الجزیره

| region4name=[[اطلس صحرایی]]
| region4color=#be8383
| region4items= [[بشار]]
| region4description=رشته‌کوهی در نواحی داخلی، آن‌سوتر از فلات‌های بلند.

| region5name=[[الجزایر صحرایی]]
| region5color=#d7d4a2
| region5items= [[تمنراست]], [[غردایه]], [[تندوف]]
| region5description= کم‌جمعیت‌ترین منطقه و خانهٔ بسیاری از بیابان‌هاست. به مسافر این فرصت را می‌دهد تا تکه‌ای از صحرای بزرگ را کاوش کند. 
}}

{{mapshape|type=geoshape|fill=#c181c0|title=[[Central Algeria]]|wikidata=Q14201492,Q236752,Q233665,Q266411,Q235810,Q233655,Q233645,Q141026,Q233637,Q235814,Q168953,Q235805}}
{{mapshape|type=geoshape|fill=#87bf89|title=[[Northeast Algeria]]|wikidata=Q213944,Q235727,Q232043,Q237164,Q215452,Q213950,Q236772,Q267224,Q458402,Q236788,Q235718,Q234227,Q235723,Q235705}}
{{mapshape|type=geoshape|fill=#8397cb|title=[[Northwest Algeria]]|wikidata=Q231331,Q233632,Q233640,Q236776,Q236758,Q231752,Q233258,Q235714,Q221445,Q233670}}
{{mapshape|type=geoshape|fill=#be8383|title=[[Saharan Atlas]]|wikidata=Q1898305,Q215467,Q235703,Q233675,Q231748,Q233233,Q240870,Q77103173,Q77105251}}
{{mapshape|type=geoshape|fill=#d7d4a2|title=[[Saharan Algeria]]|wikidata=Q14201505,Q188166,Q76592938,Q77102475,Q229467,Q231151,Q233659,Q77101547,Q76593022,Q21606903,Q235709,Q76520264,Q21606902,Q17601,Q233651,Q77103880}}

==شهرها==
* {{marker|type=city|name=[[الجزیره]]|wikidata=Q3561}} (عربی: '''الجزائر''') — پایتخت کشور الجزایر و مرکز سیاسی و فرهنگی است. شهری پرجنب‌وجوش و چندفرهنگی است که آمیزه‌ای از تأثیرات فرانسوی، عربی و آفریقایی دارد. این شهر به معماری زیبا، سواحل خیره‌کننده و زندگی شبانهٔ پرشور خود مشهور است.
* {{marker|type=city|name=[[عنابه]]|wikidata=Q45942}} (عربی: ''' عنّابة''') — شهری با ۲۰۰٬۰۰۰ ساکن در شرق کشور، در نزدیکی مرز تونس.
* {{marker|type=city|name=[[باتنه]]|wikidata=Q338844}} (عربی: '''باتنة''') — شهر اصلی و شهرداری استان باتنه، الجزایر است. با جمعیتی بالغ بر ۳۴۰٬۰۰۰ نفر، پنجمین شهر بزرگ الجزایر است. همچنین یکی از شهرهای اصلی منطقهٔ شاوی است و پایتخت اوراس به شمار می‌رود.
* {{marker|type=city|name=[[بشار]]|wikidata=Q638704}} (عربی: '''بشار''') — شهر کوچکی در صحرا، نه چندان دور از مرز مراکش.
* {{marker|type=city|name=[[قسنطینه]]|wikidata=Q187346}} (عربی: '''قسنطينة''') — سومین شهر بزرگ الجزایر با دره‌ای که از میان آن می‌گذرد. همچنین به دلیل داشتن پل‌های بسیار چشمگیر و زیبا به «شهر پل‌ها» معروف است.
* {{marker|type=city|name=[[وهران]]|wikidata=Q131818}} (عربی: '''وَهران''') — دومین شهر بزرگ الجزایر پس از الجزیره، که الجزایری‌ها آن را «پاریس دوم» یا «شهر رای» می‌نامند، با ساختمان‌های چشمگیر بسیاری از دوران استعمار و همچنین مشهور به تولید ترانه‌های رای باکیفیت.
* {{marker|type=city|name=[[سطیف]]|wikidata=Q244004}} (عربی: '''سطيف''') — پایتخت تجاری الجزایر، سطیف العالی (بلند)، پایتخت فلات‌های بلند است، با دماهای نسبتاً معتدل و بارش‌های گاه‌به‌گاه برف در زمستان.
* {{marker|type=city|name=[[تمنراست]]|wikidata=Q205792}} (عربی: '''تامنراست''') —بزرگ‌ترین شهر در جنوب و نقطه شروع سفرهای اکتشافی به صحرا و کوه‌های هوگار.
* {{marker|type=city|name=[[تیمیمون]]|wikidata=Q1021173}} (عربی: '''ﺗﻴﻤﻴﻤﻮن''') — شهرکی کوچک واحه‌ای در صحرا که پایگاه مناسبی برای سفر به بیابان است.
==مقاصد دیگر==
[[File:Timgad Trajan.jpg|thumb|تیمگاد]]
* {{marker|name=[[جمیله]]|wikidata=Q457362}} – ویرانه‌های رومی
* '''الوادی''' با معماری گنبدی‌اش، و «گرند ارگ اورینتال» در نزدیکی آن، دومین میدان بزرگ تپه‌های شنی صحرا.
* '''هیپو رگیوس'''، ۲ کیلومتری جنوب [[عنابه]] شهر باستانی نومیدی و مرکز اولیهٔ مسیحیت با حمام‌های رومی و فروم به‌خوبی حفظ‌شده
* {{marker|name=[[دره مزاب]]|wikidata=Q724484}} –معماری شگفت‌انگیز
* {{marker|name=[[تاسیلی ناجر]]|wikidata=Q14629434}} – یک میراث جهانی یونسکو در صحرای بزرگ
* {{marker|name=[[تیمگاد]]|wikidata=Q459629}} –تیمگاد یک شهر رومی در کوه‌های اوراس الجزایر بود.

==آنچه باید بدانید==
{{quickbar|location=LocationAlgeria.png}}

=== سیاست و دولت ===
الجزایر به‌طور رسمی با نام جمهوری دموکراتیک خلق الجزایر شناخته می‌شود. اگرچه اصطلاح «جمهوری خلق» معمولاً با دولت‌های کمونیستی مرتبط است، الجزایر یک کشور کمونیستی نیست. این اصطلاح عمدتاً به این دلیل انتخاب شد که الجزایر استقلال خود را از طریق مبارزهٔ انقلابی علیه [[فرانسه]] به دست آورد.

الجزایر یک جمهوری چندحزبی با قوهٔ مجریهٔ قوی است که ریاست آن را یک رئیس‌جمهور بر عهده دارد. رئیس‌جمهور هم رئیس کشور است و هم فرمانده کل ارتش، و با رأی مردم برای یک دورهٔ پنج ساله انتخاب می‌شود. 

قدرت قانون گذاری به دو مجلس پارلمان، شورای ملت و مجلس نمایندگان مردم واگذار شده است.
=== جغرافیا ===
الجزایر مساحتی معادل 2.381.741 را در بر می‌گیرد،و آن را دهمین کشور بزرگ جهان و بزرگترین کشور در [[آفریقا]] تبدیل می‌کند. کمی بزرگتر از [[مکزیک]]، چهار برابر کوچکتر از [[ایالات متحده]]، و تقریباً ۲۰۰ برابر بزرگتر از کوچکترین کشور آفریقا، [[گامبیا]] است. الجزایر دارای زمین‌های گوناگون است، با سواحل مدیترانه، [[کوه‌های اطلس]] و [[صحرا]]

الجزایر از ۵۸ استان و بیش از ۱٬۵۴۱ شهرستان تشکیل شده است.
=== تاریخ ===

==== تاریخ اولیه ====
تاریخ الجزایر را می‌توان تا نخستین تمدن‌هایی که در این منطقه و فراتر از آن سکونت داشتند، ردیابی کرد. شناخته‌شده‌ترین ساکنان اولیهٔ الجزایر مردمان بربر بودند که دست‌کم از ۱۰٬۰۰۰ پیش از میلاد در این منطقه سکونت داشته‌اند. از سدهٔ هشتم پیش از میلاد، بازرگانان فنیقی پایگاه‌های تجاری در امتداد سواحل شمال آفریقا ایجاد کردند، منطقه را به جهان گسترده‌تر مدیترانه معرفی کردند، و نخستین کسانی بودند که در [[عنابه]]، عنابهٔ کنونی، سکونت گزیدند. امپراتوری کارتاژ متعاقب آن، که مرکز آن در تونس کنونی بود، شهرهایی از جمله [[لپتیس مگنا]] را بنا نهاد. پس از نابودی [[کارتاژ]] به دست رومیان، پادشاهی‌های بربر در الجزایر حکومت کردند تا اینکه رومیان در اوایل سدهٔ یکم میلادی کنترل را به دست گرفتند و به نوبهٔ خود صدها شهر دیگر ساختند.

در سدهٔ هفتم میلادی، الجزایر به دست خلافت اسلامی اموی فتح شد و متعاقباً تحت حکومت سلسله‌های گوناگون مسلمان قرار گرفت. این منطقه در سدهٔ شانزدهم توسط امپراتوری عثمانی مستعمره شد و تا سال ۱۸۳۰ تحت کنترل عثمانی باقی ماند.

==== الجزایر فرانسه (۱۸۳۰-۱۹۶۲) ====

حکومت فرانسه در الجزایر در سال ۱۸۳۰ آغاز شد، زمانی که فرانسه به این منطقه حمله کرد، نیروهای عثمانی را شکست داد و یک ادارهٔ استعماری تأسیس کرد. الجزایر در سال ۱۸۴۸ به‌طور رسمی ضمیمه شد و به استان‌های فرانسوی تقسیم گردید.

مقامات فرانسوی اصلاحات متعددی را معرفی کردند، مانند اصلاحات ارضی، سکولار کردن آموزش، و معرفی قوانین و زیرساخت‌های جدید. با این حال، این سیاست‌ها اغلب با اقدامات سرکوبگرانه‌ای مانند کار اجباری، محدودیت‌های بیان مذهبی، و سرکوب مخالفان همراه بودند.

الجزایری‌ها توسط فرانسوی‌ها بسیار بدرفتاری می‌شدند. الجزایری‌ها تحت قوانین ظالمانه‌ای مانند «کد دو اندیژنا» (Code de l'indigénat) قرار می‌گرفتند، قانونی که حقوق و آزادی‌های اساسی را از آنان سلب می‌کرد. آنان به‌شدت مالیات‌بندی می‌شدند، به ارتش فرانسه فراخوانده می‌شدند، و زمین‌ها و منابع‌شان از آنان گرفته می‌شد. الجزایری‌ها همچنین در معرض خشونت، شکنجه، و دیگر اشکال بدرفتاری توسط مقامات استعماری فرانسه قرار داشتند.

==== جنگ الجزایر (۱۹۵۴-۱۹۶۲) ====

{{Infobox|''ژنرال من آگوستو پینوشه: پیش‌درآمد''|به‌عنوان نمونه‌ای از جنایات فرانسه در طول جنگ، نیروهای فرانسوی الجزایری‌ها را از هلیکوپتر به دریا می‌انداختند تا بمیرند. بلوک‌های سیمانی به پاهای قربانیان بسته می‌شد تا مطمئن شوند که آنان هرگز به سطح آب بازنمی‌گردند و کشف نمی‌شوند. قربانیان در زبان عامیانه «crevettes de Bigeard» (میگوهای بیژار) نامیده می‌شوند، برگرفته از نام افسر فرانسوی که این کشتارها را فرماندهی می‌کرد.
به‌نوعی شبیه کاری است که آگوستو پینوشه در [[شیلی]] یا خونتای [[آرژانتین]] انجام داد، اینطور نیست؟ بله، هست. پس از جنگ، افسران اطلاعاتی فرانسه به دیکتاتورهای آمریکای جنوبی که ایالات متحده آنان را روی کار آورده بود، مشاوره می‌دادند. و بدین ترتیب، هزاران مخالف مشکوک به همین شیوه جان باختند.
}}

جنگ استقلال الجزایر یک درگیری خونین هشت‌ساله بین دولت استعماری فرانسه در الجزایر و جبهه آزادی‌بخش ملی (FLN) بود، جنبشی ملی‌گرا که در پی پایان دادن به حکومت فرانسه و تأسیس یک دولت مستقل الجزایری بود. این جنگ از ۱۹۵۴ تا ۱۹۶۲ به طول انجامید و به مرگ بیش از یک میلیون نفر، آوارگی بیش از ۵ میلیون نفر، و در نهایت استقلال الجزایر انجامید.

جنگ استقلال الجزایر در ۱ نوامبر ۱۹۵۴ آغاز شد، زمانی که FLN مجموعه‌ای از حملات را علیه پایگاه‌های نظامی و پلیس فرانسه در سراسر الجزایر آغاز کرد. FLN امیدوار بود که قیام مردمی علیه حکومت فرانسه را برانگیزد، و این حملات تا حد زیادی موفق بودند. فرانسوی‌ها با کارزاری گسترده از سرکوب پاسخ دادند، با به کارگیری شکنجه، اعدام‌های خودسرانه، و مجازات‌های جمعی علیه مردم.

جنگ به زودی شدت گرفت، و جبهه آزادی‌بخش ملی (FLN) حملات چریکی را علیه نیروهای فرانسوی آغاز کرد، در حالی که فرانسوی‌ها عملیات ضدشورشی را آغاز کردند که شامل استفاده از ناپالم و دیگر اشکال خشونت کورکورانه بود. جنگ همچنین با جنایات از هر دو طرف مشخص می‌شد، از جمله کشتار غیرنظامیان توسط نیروهای فرانسوی و استفاده از شکنجه توسط جبهه آزادی‌بخش ملی.

جنگ در سال ۱۹۶۲ به پایان رسید، زمانی که فرانسوی‌ها با آتش‌بس موافقت کردند و استقلال الجزایر را اعطا نمودند.

==== دوره پس از جنگ (۱۹۶۲-۱۹۹۱) ====
بلافاصله پس از استقلال، جبهه آزادی‌بخش ملی (FLN) قدرت را به دست گرفت و یک دولت تک‌حزبی تأسیس کرد. تحت رهبری رئیس‌جمهور هواری بومدین، الجزایر یک نظام اقتصادی سوسیالیستی اتخاذ کرد و در پی تقویت روابط با دیگر کشورهای عربی و آفریقایی برآمد.

در اواخر دهه ۱۹۷۰، وضعیت اقتصادی الجزایر وخیم شد و محبوبیت دولت کاهش یافت. در پاسخ، دولت شروع به سرکوب مخالفان سیاسی و بیان مذهبی کرد که به شورشی اسلام‌گرا انجامید.

==== جنگ داخلی الجزایر (۱۹۹۱-۲۰۰۲) ====
جنگ داخلی الجزایر، که در محل به دهه سیاه معروف است، درگیری فوق‌العاده بی‌رحمانه‌ای بود که رنج بزرگی را به مردم الجزایر تحمیل کرد. بیش از ۲۰۰٬۰۰۰ نفر جان خود را از دست دادند و بیش از یک میلیون نفر آواره شدند. این درگیری همچنین تأثیر ماندگاری بر اقتصاد و جامعه الجزایر داشت، زیرا کشور برای بازسازی پس از جنگ تلاش می‌کرد. اگرچه درگیری رسماً در ۲۰۰۲ پایان یافت، میراث آن همچنان کشور را شکل می‌دهد.

زمینه این درگیری عبارت بود از انفجار جمعیت در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰، رکود اقتصادی، فروپاشی درآمد نفتی، فساد و ترجیح سیستماتیک گروه‌های فرانسه‌زبان. نارضایتی به جنبش اسلام‌گرای فزاینده و خشونت از سوی رژیم و اپوزیسیون انجامید. هنگامی که جبهه نجات اسلامی (FIS) در آستانه کسب اکثریت کرسی‌های مجلس نمایندگان مردم بود، ارتش عملاً کنترل دولت را به دست گرفت، انتخابات سراسری ۱۹۹۲ را لغو کرد، FIS را ممنوع کرد و شروع به دستگیری اعضای آن نمود، که جرقه یک درگیری طولانی و خونین را زد.

جنگ بین دولت و گروه‌های شورشی مختلف، به‌ویژه گروه اسلامی مسلح (GIA) و ارتش نجات اسلامی (AIS) درگرفت. GIA در ابتدا در پی سرنگونی دولت و تحمیل یک دولت اسلامی بود. با این حال، با پیشرفت درگیری، آن‌ها به‌طور فزاینده بی‌رحم و کورکورانه در تاکتیک‌های خود شدند، که به کاهش شدید حمایت مردمی انجامید. از سوی دیگر، AIS در پی مذاکره با دولت برای حل مسالمت‌آمیز درگیری بود.

==== تاریخ معاصر (۲۰۰۲ - تاکنون) ====
از پایان جنگ داخلی، الجزایر به دلیل افزایش تولید نفت و گاز، رونق اقتصادی را تجربه کرده است. این امر به کاهش چشمگیر فقر و بیکاری انجامیده است.

در سال ۲۰۰۶، دولت الجزایر قانون اساسی جدیدی را تصویب کرد که هدف آن حفاظت از حقوق بشر و بهبود وضعیت سیاسی و اقتصادی کشور بود. این امر به دوره‌ای از اصلاحات سیاسی و همچنین افزایش سرمایه‌گذاری خارجی انجامید.

با وجود پیشرفت اقتصادی، الجزایر هنوز با چندین چالش روبه‌روست. این چالش‌ها شامل بیکاری بالا، فقر و فساد است. کشور همچنین با تروریسم دست‌وپنجه نرم می‌کند، با حملاتی از سوی گروه‌های افراطی مانند القاعده در مغرب اسلامی (AQIM) و دولت اسلامی عراق و شام (ISIL/ISIS/IS).
===برق===
به‌طور رسمی، ۲۲۰ ولت ۵۰ هرتز است. پریزها برای دوشاخهٔ استاندارد قارهٔ اروپا CEE-7/7 &quot;Schuko&quot; و دوشاخهٔ بدون اتصال به زمین سازگار CEE-7/16 &quot;Europlug&quot; هستند.
&lt;br clear=&quot;right&quot; /&gt;

==وارد شدن==

الجزایر کشوری نیست که بتوانید سر و کله‌تان پیدا کنید و وارد شوید؛ بیشتر بازدیدکنندگان برای سفر به این کشور به ویزا نیاز دارند و دولت چندان کشور را به روی سایر نقاط جهان باز نکرده است. ویزای الجزایر نیازمند کاغذبازی‌های فراوان و اغلب رفت‌وآمد با مقامات کنسولی است. صرفاً به دست آوردن آن، به خودی خود اغلب یک دستاورد محسوب می‌شود.
===شرایط ویزا===
[[File:Visa policy of Algeria.svg|thumb|375px|سیاست ویزای الجزایر {{legend|#D90A2A|الجزایر}}
{{legend|#005828|بدون ویزا}}
{{legend|#C0C0C0|نیازمند ویزا}}]]
شهروندان [[لیبی]]، [[مالزی]]، [[مالی]]، [[موریتانی]]، [[صحرای غربی]]، [[سیشل]]، و [[تونس]] می‌توانند به مدت ۹۰ روز بدون ویزا وارد کشور شوند. دارندگان گذرنامه [[هنگ کنگ]] مشمول ترتیبات بدون ویزا به مدت ۱۴ روز هستند.

اگر شهروند هیچ‌یک از کشورهای فهرست‌شده در بالا نیستید، موظف هستید برای دریافت ویزای الجزایر به یک نمایندگی دیپلماتیک الجزایر مراجعه کنید.

دریافت ویزای الجزایر می‌تواند چالش‌برانگیز باشد، زیرا این فرایند اغلب شامل کاغذبازی‌های فراوان و هزینه‌های بالاست. برای مثال، سفارت الجزایر در [[ایالات متحده آمریکا]] معمولاً برای هر نوع ویزای الجزایر ۱۶۰ دلار آمریکا دریافت می‌کند و کنسول‌گری الجزایر در آلیکانته برای ویزای شهروندان اسپانیایی که تا ۹۰ روز اقامت دارند، ۹۵ یورو دریافت می‌کند.

به‌عنوان یک قاعدهٔ کلی، هرچه مدت اقامت شما طولانی‌تر باشد، ویزا گران‌تر خواهد بود.

==== شرایط درخواست ویزا ====
[[File:Diplomatic missions of Algeria.png|thumb|right|375px|کشورهای آبی‌رنگ یک نمایندگی دیپلماتیک الجزایر دارند.]]

یک نمایندگی دیپلماتیک الجزایر در تقریباً هر کشوری یافت می‌شود. اگر کشور شما نمایندگی دیپلماتیک الجزایر ندارد، ممکن است لازم باشد برای درخواست ویزای الجزایر به کشور دیگری سفر کنید. بیشتر نمایندگی‌ها درخواست‌ها را از طریق پست می‌پذیرند، به شرطی که یک پاکت برگشت پیش‌پرداخت‌شده ارسال کنید (مطمئن شوید که دستورالعمل‌ها را دقیقاً دنبال می‌کنید).

اگرچه شرایط ویزا از کشوری به کشور دیگر متفاوت است، معمولاً برای درخواست ویزای الجزایر موارد زیر را باید ارائه دهید:
* یک کپی از گذرنامهٔ شما (باید اعتبار بیش از شش ماه داشته باشد)
* دو قطعه عکس در اندازهٔ گذرنامه (اندازهٔ اروپایی)
* دو فرم درخواست ویزا (این‌ها را با حروف بزرگ در رایانه پر کنید، چاپ کنید، و سپس با خودکار امضا و تاریخ بزنید)
* یک کپی از برنامهٔ سفر شما (مانند بلیت‌های ورود/خروج اگر در یک مکان می‌مانید، یا برنامهٔ کامل سفر اگر در داخل کشور سفر می‌کنید)
* یک کپی از رزرو(های) هتل شما (توجه داشته باشید که این‌ها باید کل مدت اقامت شما را پوشش دهند – رزرو دو روزهٔ هتل برای یک سفر ۱۰ روزه کافی نیست)
* اگر قصد دارید در خانهٔ یک مقیم الجزایری بمانید، یک نامهٔ دعوت محضری الجزایری (این مورد اگر رزروهای هتل شما کل مدت اقامتتان را پوشش نمی‌دهد نیز اعمال می‌شود)
* یک کپی از آخرین صورتحساب(های) بانکی شما
* فیش‌های حقوق و فرم‌های مالیاتی که درآمد را اثبات کنند توسط برخی نمایندگی‌ها الزامی است (افزودن این‌ها به درخواست شما در هر صورت ضرری ندارد)
* اثبات بیمهٔ سفر برای شهروندان بیشتر کشورهای اروپایی الزامی است، اما برای بیشتر کشورهای دیگر از جمله ایالات متحده الزامی نیست
* شما باید مقیم حوزهٔ قضایی کنسول‌گری‌ای باشید که به آن درخواست می‌دهید. از شما خواسته می‌شود ثابت کنید که مقیم این حوزه هستید (برای مثال، یک کپی از گواهینامهٔ رانندگی شما)

برای ویزای توریستی، کنسول‌گری ممکن است گذرنامهٔ شما را برای ۵ تا ۹ روز کاری نگه دارد، اگرچه نگه‌داری‌های طولانی‌تر نیز بی‌سابقه نیست. توجه داشته باشید که الزامات شکل پرداخت می‌تواند کاملاً سخت‌گیرانه باشد – برای مثال، یک حوالهٔ پستی خدمات پستی ایالات متحده و فقط یک حوالهٔ پستی خدمات پستی ایالات متحده در ایالات متحده – اگرچه این بسیار به کشوری که در آن درخواست می‌دهید بستگی دارد.

اگر این پرمشقت به نظر می‌رسد – هست. علاوه بر این، مقامات کنسولی الجزایر می‌توانند بسیار سخت‌گیر باشند. با این حال، اگر به انعطاف‌پذیری بیشتری در برنامه‌های سفر خود نیاز دارید، ناامید نشوید. می‌توانید این را بدون دشواری زیاد به دست آورید: بیشتر هتل‌های الجزایری که می‌توانید به‌صورت آنلاین رزرو کنید، نیازی به پیش‌پرداخت ندارند و به‌راحتی لغو می‌شوند؛ بلیت‌های واقعی هواپیما که پس از مدت کوتاهی به‌طور خودکار لغو می‌شوند نیز می‌توانند با هزینهٔ کمی خریداری شوند (برای مثال، از [https://onwardticket.com/ OnwardTicket.com]).مسلماً، با توجه به مدت زمان پردازش ویزا، اگر واقعاً بلیت‌های شما را بررسی کنند (که بعید است)، کمی ریسک می‌کنید – گزینهٔ دیگر این است که به‌سادگی بلیت‌های هواپیمای قابل بازپرداخت رزرو کنید. از این روش‌ها برای رزرو هتلی در الجزیره که مدت اقامت شما را پوشش دهد، همراه با بلیت‌های ورود/خروج &quot;ساختگی&quot; یا قابل بازپرداخت استفاده کنید، و باید آمادهٔ رفتن باشید. به یاد داشته باشید، مقامات کنسولی با جدیت از چک‌باکس‌های خود محافظت می‌کنند، اما زمانی که آن ویزای گران‌بها را گرفتید، کمابیش آزادید هر کاری که می‌خواهید انجام دهید.

===== الزامات ویژه =====
* شهروندان [[سوریه]] باید نشان دهند که بودجهٔ کافی دارند (1000یورو اگر حمایت مالی شده باشند یا 4000یورو اگر هیچ حمایت‌کننده‌ای نداشته باشند) تا هزینهٔ اقامت خود در الجزایر را پوشش دهند.
===با هواپیما===
بیشتر بازدیدکنندگان معمولاً با هواپیما وارد الجزایر می‌شوند.

فرودگاه بین‌المللی اصلی و نقطه ورود در الجزایر '''فرودگاه هواری بومدین''' ({{IATA|ALG}}) است که در [[الجزیره]]، پایتخت، واقع شده است. این فرودگاه به‌خوبی توسط پروازهای بین‌قاره‌ای خدمات‌رسانی می‌شود. پروازهای منظمی از شهرهای بزرگ اروپایی مانند پاریس، لندن و مادرید انجام می‌شود. مسافران از ایالات متحده ممکن است نیاز به پرواز اتصالی داشته باشند، معمولاً از طریق هاب‌هایی مانند پاریس یا فرانکفورت. سایر فرودگاه‌هایی که مسافران بین‌المللی را برای بازدید از مناطق دیگر الجزایر جابه‌جا می‌کنند عبارتند از [[وهران]] ({{IATA|ORN}}) و [[قسنطینه]] ({{IATA|CZL}}).

هنگام عبور از کنترل مهاجرت، مطمئن شوید که مدارک خود (ویزا، گذرنامه و برنامه سفر) را آماده دارید. برای بازرسی نسبتاً کامل توسط افسر مهاجرت آماده باشید، حتی اگر مدارک شما کاملاً مرتب باشد. پاسخ‌هایی را که در فرم ویزای خود داده‌اید حفظ کنید تا بتوانید آن‌ها را کلمه به کلمه تکرار کنید.
===با قطار===
شرکت قطار الجزایر نامیده می‌شود [http://www.sntf.dz/ SNTF] و بلیت‌ها را می‌توان در ایستگاه‌های قطار خریداری کرد. رزرو آنلاین به نظر می‌رسد دیگر امکان‌پذیر نیست؛ جدول زمانی ممکن است تغییر کند؛ بهترین راه پرسیدن در ایستگاه قطار است. شبکه در شمال متراکم است. می‌توانید با قطار از تونس به الجزایر برسید، هرچند باید در پاسگاه مرزی قطار را عوض کنید. تمام گذرگاه‌های مرزی با مراکش بسته هستند.
===با ماشین===
[[File:Frontière algéro-marocaine fermée par une Décision Algérienne.jpg|thumb|الجزایری‌ها و مراکشی‌ها که در مرز الجزایر و مراکش به یکدیگر سلام می‌کنند.]]
الجزایر با شش کشور هم‌مرز است: [[تونس]]، [[لیبی]]، [[نیجر]]، [[مالی]]، [[موریتانی]]، و [[مراکش]].

==== از تونس ====
رانندگی از تونس به الجزایر امن‌ترین گزینه است.

==== از مراکش ====
مرز الجزایر و مراکش از سال ۱۹۹۴ بسته بوده است و در آیندهٔ قابل پیش‌بینی نیز بسته خواهد ماند.
==== از لیبی ====
وضعیت امنیتی ضعیف در [[الجزایر صحرایی]]، خطر تروریسم، و وضعیت امنیتی و سیاسی متغیر در [[لیبی]] مرز الجزایر و لیبی را ناامن می‌کند، و دو پاسگاه مرزی از سال ۲۰۱۱ بسته شده‌اند. عبور قانونی از الجزایر به لیبی از طریق زمین امکان‌پذیر نیست.
==== از موریتانی ====
یک گذرگاه مرزی رسمی جدید (باز شده در فوریه ۲۰۲۴) در نزدیکی [[تندوف]] وجود دارد، که حداقل برخی افراد موفق به عبور از آن شده‌اند.
==== از مالی ====
وضعیت امنیتی ضعیف در [[الجزایر صحرایی]]، خطر تروریسم، و وضعیت سیاسی ناپایدار در [[مالی]] مرز الجزایر و مالی را به‌شدت ناامن می‌کند، و بعید است که گردشگران خارجی بتوانند به مرز نزدیک شوند، چه رسد به عبور قانونی از آن.

==== از نیجر====
وضعیت امنیتی ضعیف در [[الجزایر صحرایی]]، خطر تروریسم، و وضعیت سیاسی ناپایدار در [[نیجر]] مرز الجزایر و نیجر را به‌شدت ناامن می‌کند، و بعید است که گردشگران خارجی بتوانند به مرز نزدیک شوند، چه رسد به عبور قانونی از آن.
===با کشتی===
قیمت‌ها معمولاً ارزان‌تر از پرواز نیستند، بنابراین اگر می‌توانید و خودرو یا بار حجیم زیادی ندارید، با هواپیما بروید. بیشتر ارتباط‌ها توسط [http://algerieferries.dz/ Algérie Ferries].

از [[اسپانیا]]:
* آلیکانته به الجزیره و وهران
* آلمریا به غزوات و وهران
* بارسلونا به الجزیره
* والنسیا به مستغانم

از [[فرانسه]]:
* مارسی به الجزیره، بجایه، وهران، و سکیکده

از [[ایتالیا]]:
* ناپل به تونس و یک ساعت رانندگی
* رم (چیویتاوکیا) به تونس و یک ساعت رانندگی

==رفت‌ و آمد==
با مساحتی بالغ بر {{convert|2,381,741|km2|sqmi}}، سفر بین شهرهای بزرگ الجزایر می‌تواند زمان بسیار زیادی ببرد و اگر ندانید چه می‌کنید، می‌تواند خطرناک باشد.
=== با هواپیما ===
با توجه به جغرافیای بسیار گستردهٔ کشور، راحت‌ترین راه برای سفرهای طولانی، هواپیماست. با این حال، زمان‌بندی‌ها در الجزایر بیشتر جنبهٔ راهنما دارند؛ انتظار تأخیر داشته باشید.

صنعت هواپیمایی الجزایر بسیار کوچک است ― تنها چهار شرکت هواپیمایی، که همگی دولتی هستند، در این کشور فعالیت می‌کنند. 

دو شرکت هواپیمایی اصلی به شرح زیر هستند:

* '''[https://airalgerie.dz/ایر الجزایر]''' شرکت هواپیمایی ملی الجزایر است و به تقریباً هر شهر الجزایری پرواز ارائه می‌دهد. این شرکت هواپیمایی از فرودگاه هواری بومدین به‌عنوان قطب خود استفاده می‌کند.
* '''طاسیلی ایرلاینز'''، مانند ایر الجزایر، از فرودگاه هواری بومدین به‌عنوان قطب خود استفاده می‌کند و شما را به سراسر الجزایر می‌برد. این شرکت زیرمجموعه‌ای از سوناطراک است، بزرگ‌ترین شرکت در آفریقا و یکی از بزرگ‌ترین شرکت‌های نفت و گاز در جهان.

=== با تاکسی ===

معمولاً برای سفر در نزدیکی یا داخل شهرها از تاکسی استفاده می‌شود. قیمت‌ها نسبتاً معتدل هستند، اما هنگام سفر بین شهرهای بزرگ با مسافت‌های طولانی، تاکسی همان‌قدر یا گران‌تر از هواپیما است. سعی کنید از تاکسی‌های غیررسمی اجتناب کنید، زیرا به‌احتمال زیاد راننده شما را سرکیسه می‌کند.

بیشتر تاکسی‌های الجزیره تاکسی‌متر دارند و باید بر استفاده از تاکسی‌متر اصرار کنید. وجود تاکسی‌متر در دیگر شهرهای بزرگ مانند وهران متفاوت است. پیش از سوار شدن به تاکسی دربارهٔ قیمت چانه نزنید، زیرا این به راننده نشان می‌دهد که هیچ ایده‌ای ندارید چه می‌کنید و او بی‌استثنا شما را در قیمت سرکیسه می‌کند. در عوض، تنها زمانی دربارهٔ قیمت چانه بزنید که سوار تاکسی شده‌اید و تشخیص داده‌اید که تاکسی‌متر ندارد. انعام دادن لازم نیست، اما می‌توانید مبلغ را به DA10 بعدی گرد کنید.

تاکسی‌های اشتراکی، که در الجزایر به «تاکسی-لیبر» معروف هستند، در مسیرهای ثابت فعالیت می‌کنند و زمانی که کاملاً پر شوند حرکت می‌کنند. این تاکسی‌ها روشی اقتصادی برای سفر فراهم می‌کنند و فرصت‌هایی برای تعامل با مردم محلی ارائه می‌دهند.

=== با سرویس درخواست خودرو ===

مشهورترین سرویس‌های درخواست خودرو مانند اوبر در الجزایر فعالیت نمی‌کنند. در عوض می‌توانید از این‌ها استفاده کنید:
* '''[https://www.heetch.com/en Heetch]''' یک اپلیکیشن فرانسوی. به‌عنوان یک خارجی، این بهترین گزینهٔ شماست.
* '''[https://yassir.com/ Yassir]''' یک اپلیکیشن الجزایری
سوار شدن ممکن است آن‌قدر که به آن عادت دارید روان پیش نرود. بی‌استثنا پس از پذیرفتن سفر، راننده به شما زنگ می‌زند تا سعی کند محل سوار شدن را هماهنگ کند (به دلایلی، نقطهٔ آبی GPS روی نقشهٔ مشترک غیرقابل اعتماد است). او فقط عربی الجزایری صحبت می‌کند. اگر خوش‌شانس باشید و واقعاً موفق شوید مکانی را هماهنگ کنید، آماده باشید که او ماشینی کاملاً متفاوت از ماشین ذکرشده در اپلیکیشن رانندگی کند. مگر اینکه عربی الجزایری صحبت کنید، بیشتر این موضوع به شانس بستگی دارد، و اگر نزدیک هتل‌تان هستید (یا صادقانه بگویم هر هتلی)، معمولاً بهتر است فقط از آن‌ها بخواهید برایتان تاکسی بگیرند.
=== با ماشین ===

[[تصویر:Mzab Ghardaïa.jpg|بندانگشتی|معماری [[مزاب]]]]
شبکه جاده‌ای در شمال به‌خوبی توسعه یافته است. دولت الجزایر پیشرفت‌های زیادی در زمینه جاده‌سازی انجام داده است؛ بزرگراه‌های جدیدی برای جایگزینی جاده‌های قدیمی‌تر ساخته شدند. مهم‌ترین بزرگراه، '''N1 (مسیر شرق-غرب)''' به طول ۱۲۰۰ کیلومتر از عنابه تا وهران است، تقریباً همه شهرهای بزرگ‌تر در شمال از جمله الجزیره به این بزرگراه متصل هستند.

خودرو کاملاً ضروری نیست زیرا سیستم حمل‌ونقل عمومی به‌خوبی اداره می‌شود، اما گاهی می‌تواند برای رسیدن به مناطق دورافتاده‌تر مفید باشد. به خاطر داشته باشید که عادات رانندگی مردم محلی کاملاً متفاوت از ایرانیان و قوانین رانندگی و علائم ممنوعه بیشتر به‌عنوان راهنما دیده می‌شوند، حتی توسط پلیس! تصمیم عاقلانه‌ای خواهد بود اگر در چند روز اول اجازه دهید یک الجزایری محلی برای شما رانندگی کند تا تصویری از سبک رانندگی به دست آورید. اگر این امکان‌پذیر نیست، توصیه می‌شود در بزرگراه‌ها بمانید.

اجاره خودرو در الجزایر سرراست است. بسیاری از آژانس‌های اجاره خودرو، هم محلی و هم بین‌المللی، در شهرهای بزرگی مانند الجزیره، وهران و قسنطینه فعالیت می‌کنند. عاقلانه است که از قبل رزرو کنید، به‌ویژه در فصل‌های اوج سفر. معمولاً به گواهینامه رانندگی معتبر، گواهینامه بین‌المللی رانندگی (توصیه می‌شود)، و یک کارت اعتباری برای ودیعه نیاز خواهید داشت.

«به هیچ وجه» سعی نکنید با خودرویی غیر از شاسی‌بلند به مناطق صحرایی برسید: تپه‌های شنی گاه‌به‌گاه روی جاده‌ها و تغییرات شدید دما چالشی برای راننده و خودرو خواهد بود. نقشه همراه داشته باشید، زیرا ممکن است GPS در مناطق روستایی در دسترس نباشد.

از سال ۲۰۱۸، سوخت بیش از DA50 در هر لیتر هزینه نداشت.

=== با اتوبوس ===

شرکت‌هایی که خدمات اتوبوس‌رانی ارائه می‌دهند عبارتند از ETUSA و SNTR. هزینهٔ اتوبوس‌ها بین شهرهای بزرگ بین ۵۰۰ تا ۲۰۰۰ دینار الجزایر متغیر است. اتوبوس‌های محلی به‌خوبی علامت‌گذاری نشده‌اند. بدانید که توالت‌های اتوبوس نادر هستند و رانندگان اتوبوس الجزایری دوست ندارند توقف کنند.

=== با قطار ===
[[File:Chemin de fer en algérie.PNG|thumb|نقشه راه‌آهن الجزایر]]

راه‌آهن الجزایر توسط '''[http://www.sntf.dz SNTF]''' اداره می‌شود؛ قطارها و خطوط در حال نوسازی هستند. ده قطار سریع‌السیر راحت به نام (Autorail) خریداری شد، و دو مورد از آن‌ها در حال بهره‌برداری هستند. اگرچه وب‌سایت برای بررسی زمان‌ها و غیره مفید است، بلیت‌ها را نمی‌توان به‌صورت آنلاین خرید، فقط در ایستگاه‌های قطار.

اگر می‌توانید، سعی کنید قطارهای جدیدتر را بگیرید، زیرا راحت‌تر و دارای تهویه مطبوع هستند. با این حال، هیچ‌کدام از قطارها وضعیت خوبی ندارند. اگر انتظار سفری رمانتیک از میان کوه‌های تل اطلس را دارید، ممکن است ناامید شوید، زیرا بیشتر پنجره‌های قطار آن‌قدر کثیف هستند که مات به نظر می‌رسند. قطارهای الجزایر شما را از نقطه الف به ب می‌رسانند، و آن هم به‌کندی، نه چیزی بیشتر.


'''مسیرهای اصلی''':

* '''[[الجزیره]]''' به '''[[وهران]]'''، پنج حرکت روزانه از ایستگاه '''آغا'''، این سفر ۴-۵ ساعت طول می‌کشد، ''درجه دو: DA900-1130، درجه یک: DA1200-1530.''
* '''الجزیره''' به '''[[عنابه]]'''، هر شب ساعت ۱۹:۴۰ حرکت می‌کند و صبح روز بعد ساعت ۰۵:۳۸ (از طریق [[قسنطینه]]) به عنابه می‌رسد. ''درجه دو: DA900، درجه یک: DA1270.''
* '''الجزیره''' به '''[[قسنطینه]]''' مانند بالا
'''مسیرهای دیگر''':
*'''الجزیره به توقرت،''' هر روز ساعت ۱۸:۱۰ حرکت می‌کند و صبح روز بعد ساعت ۰۵:۰۰ به توقرت می‌رسد. ''درجه دو: DA1500، درجه یک: DA2005.''
*'''وهران''' به '''[[بشار]]'''، دو حرکت روزانه. قطار روزانه ساعت ۱۰:۲۰ از وهران حرکت می‌کند، در حالی که قطار شبانه ساعت ۲۰:۳۰ حرکت می‌کند. ''درجه دو: DA975، درجه یک: DA1370.''
*'''عنابه''' به '''تبسه'''، ساعت ۱۶:۴۰ از عنابه حرکت می‌کند و ساعت ۲۱:۴۹ به تبسه می‌رسد. ''درجه دو: DA255، درجه یک: DA360.''

==دیدن==
[[File:20161203 110129Tipasa Museum.jpg|thumb|موزاییک در موزه تیپازا]]
[[File:Traversée guidée.jpg|alt=|thumb|تور شتر با راهنما]]

الجزایر مملو از گنجینه‌های پنهان است و مجموعهٔ فراوانی از مکان‌ها را برای شجاعان و کنجکاوان ارائه می‌دهد.

=== ویرانه‌های باستانی ===
به گذشته بازگردید و بقایای تمدن‌های فنیقی، رومی و بیزانسی را کاوش کنید که نشانهٔ پاک‌نشدنی بر این سرزمین گذاشته‌اند. برخی از مشهورترین مکان‌های باستان‌شناسی در الجزایر:
* '''[[تیمگاد]]''' نزدیک [[باتنه]]: خود را در شکوه این شهر باستانی رومی غرق کنید، که به «پمپئی آفریقا» معروف است. از ویرانه‌های به‌خوبی حفظ‌شده شگفت‌زده شوید.
* '''هیپو رگیوس''' در [[عنابه]]: در جای‌پای تاریخ در این شهر ساحلی قدم بزنید، جایی که فیلسوف مشهور سنت آگوستین زمانی در آن اقامت داشت. بقایای چشمگیر سازه‌های رومی، از جمله یک کلیسای بزرگ و آمفی‌تئاتر را کاوش کنید.
* '''[[جمیله]]''' در [[سطیف]]: از شکوه این میراث جهانی یونسکو، که روزگاری مستعمرهٔ نظامی رومی بود، لذت ببرید. فروم، معابد، خانه‌ها و آثار موزاییکی خیره‌کنندهٔ به‌خوبی حفظ‌شده را تحسین کنید.
* '''کالاما''' در [[قالمه]]: اسرار این شهر باستانی رومی را که به خاطر موزاییک‌های استثنایی‌اش مشهور است، کشف کنید. در ویرانه‌های معابد، کلیساهای بزرگ و تئاتر رومی جذاب پرسه بزنید.
* '''تیپازا''': خود را در گلیم تاریخی غنی تیپازا غرق کنید، جایی که ویرانه‌های امپراتوری‌های فنیقی، رومی و بیزانسی در کنار هم وجود دارند. از محوطهٔ باستان‌شناسی، که شامل یک تئاتر، آمفی‌تئاتر، کلیسای بزرگ و مناظر مسحورکنندهٔ دریای مدیترانه است، شگفت‌زده شوید.
=== صحرای بزرگ ===
بزرگ‌ترین جذابیت الجزایر در صحرای آن نهفته است—بیابانی گسترده و مسحورکننده که مانند هیچ جای دیگری روی زمین نیست.
در مرکز آن، [[مزاب|دره مزاب]] به‌عنوان قلب فرهنگ مزابی برجسته است، جایی که پنج شهر مستحکم با هماهنگی چشمگیر طراحی هندسی از دل صحرا سر برمی‌آورند. فرم‌های مکعبی‌مانند آن‌ها الهام‌بخش معماری مدرن شدند و همچنان شاهدی زنده بر سازگاری انسان در سرزمینی خشن باقی مانده‌اند، هرچند جذابیت آن با بی‌توجهی و زباله‌های آشکار کاسته شده است.

کوه‌های اطلس صحرایی خطی جسورانه در سراسر چشم‌انداز می‌کشند، قله‌های ناهموارشان که قرن‌ها توسط باد و شن شکل گرفته‌اند. دورتر به سمت جنوب، کوه‌های هوگار [[تمنراست]] را در بر می‌گیرند، پایتخت دورافتادهٔ صحرا که سرشار از سنت‌های طوارق است.

تپه‌های شنی بی‌پایان گرند ارگ اورینتال در نزدیکی الوادی زیر آفتاب می‌درخشند، در حالی که حکاکی‌های سنگی باستانی در [[جلفه]] و [[پارک فرهنگی تاسیلی ناجر|تاسیلی ناجر]] روح پیش از تاریخ صحرا را آشکار می‌کنند—آثار هنری که هزاره‌ها را پل می‌زنند و بازدیدکنندگان را از گذشتهٔ عمیق و پایدار بیابان یادآور می‌شوند.

=== شهرهای بزرگ ===
در حالی که بیابان‌های بزرگ و مناطق کوهستانی الجزایر توجه زیادی را به خود جلب می‌کنند، شهرهای آن به همان اندازه جذاب هستند. الجزیره، وهران، قسنطینه و دیگر شهرها هویت چندلایهٔ کشور را آشکار می‌کنند—معماری استعماری فرانسوی در کنار کاخ‌های عثمانی، کافه‌های مدرن و پرجنب‌وجوش در کنار مسجدهای چندصدساله. این شهرها به‌هیچ‌وجه مقاصد درجه دوم نیستند، بلکه به‌عنوان موزه‌های زندهٔ تاریخ پیچیدهٔ الجزایر و زندگی معاصر پرجنب‌وجوش آن ایستاده‌اند.
* '''[[الجزیره]]'''، که اغلب «شهر سفید» نامیده می‌شود، کمتر از آنچه نامش القا می‌کند بکر است، با این حال یکی از جذاب‌ترین پایتخت‌های شمال آفریقا باقی مانده است. دامنه‌های تند آن مملو از ساختمان‌های استعماری فرسوده است که مشرف به خلیج هستند، در حالی که قصبهٔ قدیمی—در حال فروپاشی اما زنده—طرح درهم‌تنیده و روح قرن‌های گذشته را حفظ کرده است. کاوش در آن نگاهی به شهری می‌اندازد که خشن، پیچیده و به‌طور غیرقابل انکاری واقعی است، جایی که تاریخ و زندگی روزمره هنوز در هر خیابان تلاقی می‌کنند.
* '''[[وهران]]'''، دومین شهر الجزایر، خشن و ناهموار اما سرشار از زندگی است. در زیر پوسیدگی آن انرژی بی‌قراری نهفته است، با موسیقی، هیاهو و تاریخی که حول قلعهٔ قدیمی سانتا کروز مشرف به خلیج متمرکز شده است.
* '''[[تلمسان]]'''، به خاطر تاریخ غنی و معماری برجسته‌اش، از جمله مسجد جامع و بقایای مسجد منصوره شناخته شده است.
* '''[[قسنطینه]]''' «شهر پل‌ها»، چشمگیر و فرسوده است نه صیقلی. دره‌های عمیق، دهانه‌های بلند و معماری لایه‌لایهٔ آن ردپای دوران رومی، عربی و عثمانی را آشکار می‌کند—آمیخته‌ای چشمگیر که هنوز زیبایی خشن شهر را تعریف می‌کند.

=== سواحل ===
ساحل طولانی مدیترانه‌ای الجزایر دارای بسیاری از سواحل جذاب است، هرچند پاکیزگی و نگهداری می‌تواند متفاوت باشد. در اطراف وهران، به اصطلاح ساحل فیروزه‌ای برخی از بهترین بخش‌ها را برای شنا و استراحت ارائه می‌دهد. عنابه، سکیکده و غزوات نیز مکان‌های دیدنی دارند، در حالی که سیدی فرج در نزدیکی الجزیره به دلیل دسترسی آسان و آب‌های آرام همچنان محبوب است.

=== هنر صخره‌ای ===
الجزایر میزبان برخی از مهم‌ترین و گسترده‌ترین هنرهای صخره‌ای پیش از تاریخ در جهان است. جاذبه‌ها شامل تاسیلی ناجر است، فلات ماسه‌سنگی ثبت‌شده در فهرست میراث جهانی که به‌عنوان بزرگ‌ترین موزهٔ روباز جهان شناخته می‌شود و دارای بیش از ۱۵٬۰۰۰ نقاشی و حکاکی است که به ۱۰٬۰۰۰ پیش از میلاد تا قرن‌های اول میلادی بازمی‌گردند. این محوطه شامل تصویرنگاری‌های مشهوری مانند «زن شاخدار در حال دویدن» است.

==انجام دادن==
الجزایر مملو از ویرانه‌های رومی و شهرهای صحرایی قرن دهم است.
برخی از آن‌ها عبارتند از:
*پارک ملی تاسیلی ناجر: یک پارک ملی در جنوب الجزایر با تعداد زیادی هنر غاری و سازندهای ماسه‌سنگی چشمگیر.
*یادمان شهدا: یادمانی نمادین که به استقلال، کسانی که برای کشور جان باختند، و جانبازان ادای احترام می‌کند.
*کلیسای نوتردام آفریقا: یک کلیسای کاتولیک با مناظر چشمگیر در وهران
*پارک آزمایش‌های علمی حما: باغ‌های گیاه‌شناسی باشکوه قرن نوزدهم.
*قلعه سانتا کروز: قلعه‌ای بر فراز کوه با مناظر دیدنی شهر.
*مسجد کچاوه: مسجد بزرگی که در قرن هفدهم ساخته شده است.
*آرامگاه سلطنتی موریتانی: احتمالاً آرامگاه یک شاهزاده خانم مصری در تیپازا، الجزایر.
*مسجد جامع الجزایر: سکوی تماشای مناره‌ها و یک سالن عظیم.
*تیکجا: پیست اسکی زمستانی با پیاده‌روی در تابستان. واقع در الاصنام، الجزایر.
*پارک ملی چریا: مسیرهای کوه‌پیمایی و یک ایستگاه اسکی در میان قله‌های جنگلی.
*اداره پست مرکزی الجزیره: اداره پست بزرگ دوران استعمار.
*مسجد امیر عبدالقادر: مسجد برجسته با ۲ مناره بلند.
*ویرانه‌های رومی تیمگاد: تعداد زیادی ویرانه رومی، معماری روم باستان، و تاریخ باستانی در اینجا قرار دارد.

==صحبت==
{{infobox|برخی عبارات رایج در عربی الجزایری:|* سلام - درود
* واش راك؟ - حالت چطوره؟
* مليح - خوب
* شکرا - ممنون
* اسمي ... - اسم من ...
* شحال؟ - چقدر؟}}

{{همچنین ببینید|کتاب عبارات عربی|کتاب عبارات عربی الجزایری|کتاب عبارات بربری|کتاب عبارات فرانسوی}}

[[File:Tizi_Ouzou_Tasdawit.jpg|thumb|تابلوی سه‌زبانه به عربی، بربری و فرانسوی]]
زبان‌های رسمی الجزایر '''[[کتاب عبارات عربی|عربی]]''' و '''[[کتاب عبارات بربری|بربری]]''' هستند. بسیاری از الجزایری‌ها چندزبانه هستند.
'''[[عربی الجزایری]]''' (همچنین به نام '''دارجه''' شناخته می‌شود), زبان محلی، حدود ۷۵ تا ۸۰ درصد جمعیت را تشکیل می‌دهد. عربی الجزایری اغلب به دلیل ویژگی‌های منحصربه‌فرد و تنوع‌های منطقه‌ای، دشوارتر از سایر گویش‌ها در نظر گرفته می‌شود. این گویش عمدتاً در ارتباطات غیررسمی و گفتاری استفاده می‌شود و معمولاً برای ارتباطات رسمی یا نوشتاری به کار نمی‌رود. اگر گویش محلی را نمی‌دانید، ناامید نشوید؛ همهٔ الجزایری‌ها '''عربی استاندارد مدرن''' را در مدرسه یاد می‌گیرند، بنابراین نباید در برقراری ارتباط در شهرهای بزرگ مشکلی داشته باشید.

عربی الجزایری شباهت‌های زیادی با دیگر گویش‌های مغربی، از جمله عربی تونسی و مراکشی، دارد. اگر دانشی از '''[[کتاب عبارات عربی مراکشی|عربی مراکشی]]''' داشته باشید، نباید در برقراری ارتباط مشکلی داشته باشید، زیرا عربی مراکشی و الجزایری تا حد قابل‌توجهی برای یکدیگر قابل فهم هستند.

بسیاری از الجزایری‌هایی که در دوران استعمار فرانسه (پیش از دهه ۱۹۶۰) به دنیا آمدند، نمی‌توانند عربی بخوانند یا بنویسند.

'''قبایلی''' رایج‌ترین زبان بربری است که عمدتاً در شهرهایی مانند [[بجایه]]، بویره و بومرداس صحبت می‌شود. بربری پس از اعتراضات گسترده در سال ۲۰۰۲ به عنوان زبان رسمی شناخته شد و این زبان در مدارس الجزایر تدریس می‌شود.


'''[[کتاب عبارات فرانسوی|فرانسوی]]''',
اگرچه فرانسوی هیچ وضعیت رسمی ندارد، به عنوان «زبان میانجی» الجزایر شناخته شده است. این زبان از سنین پایین در مدارس الجزایر تدریس می‌شود و به‌طور گسترده در تجارت روزمره کاربرد دارد. فرانسوی اغلب برای آوانگاری واژه‌های عربی استفاده می‌شود. برای مثال، نام Yasin به صورت Yacine آوانگاری می‌شود. اگرچه بسیاری از الجزایری‌ها، به‌ویژه افراد بالای ۳۵ سال، در فرانسوی توانمندند، بسیاری از الجزایری‌ها این زبان را یادآور دردناک حکومت استعماری فرانسه می‌دانند و در مدارس، دولت به نفع انگلیسی اولویت آن را کاهش می‌دهد. با این حال، این روند در مناطق قبایلی برعکس است، جایی که فرانسوی هنوز به‌طور گسترده صحبت می‌شود، از جمله توسط جوان‌ترها، و مردم از شنیدن فرانسوی خوشحال‌تر خواهند بود تا از شنیدن عربی، زیرا در مناطق قبایلی، عربی به عنوان «زبان ظالم» دیده می‌شود. صرف‌نظر از اینکه در جای «اشتباه» فرانسوی یا عربی صحبت کنید، اگر گردشگر خارجی باشید، مردم پذیرا خواهند بود، صرف‌نظر از اینکه زبانی «از نظر فرهنگی منفی» صحبت می‌کنید.

'''انگلیسی''' به‌تدریج به عنوان زبان ترجیحی برای یادگیری محبوبیت پیدا می‌کند، اگرچه اکثریت قابل توجهی از الجزایری‌ها دانش محدود یا هیچ دانشی از آن ندارند. الجزایری‌های بسیار تحصیل‌کرده ممکن است در انگلیسی توانمند باشند. دولت الجزایر فعالانه این زبان را ترویج می‌کند، اما برخی، از جمله سیاستمداران در [[فرانسه]]، این را تلاشی برای کاهش نفوذ فرانسه در کشور می‌بینند.

اگر نمی‌توانید عربی الجزایری یا فرانسوی صحبت کنید، انتظار داشته باشید که زیاد به اشاره‌های دست متکی باشید. این ممکن است ثمربخش‌تر از آنچه فکر می‌کنید باشد، زیرا الجزایری‌ها عمدتاً بسیار خوش‌برخوردند و بسیار مشتاق خواهند بود بفهمند شما چه می‌خواهید. گوگل ترنسلیت و دیگر اپلیکیشن‌های ترجمه به‌ندرت چندان مفید هستند. بیشتر مقامات – مثلاً افسران پلیس – نمی‌توانند فرانسوی صحبت کنند، اما در خواندن عربی استانداردی که گوشی شما بیرون می‌دهد نیز مشکل دارند، به‌ویژه برای مکالمات عامیانه‌تر. یک ترفند این است که از یک اپلیکیشن هوش مصنوعی، مانند (ChatGPT)، بخواهید به «عربی الجزایری» ترجمه کند، که در تقریباً همه موارد طرف مقابل باید بتواند آن را بخواند، به شرط اینکه هوش مصنوعی درست انجامش دهد. اگر می‌خواهید از طریق گوشی‌تان گفتگوی رفت‌وبرگشتی داشته باشید، مطمئن شوید که صفحه‌کلید عربی دانلود و فعال شده است.

==خرید==
===پول===
{{cautionbox|شما '''مجاز نیستید''' دینار الجزایر را از الجزایر خارج کنید.}}

{{exchange rates
| currency=دینار الجزایر (نرخ رسمی)
| currencyCode=DA
| date= ژانویه 2026
| USD=130
| EUR=150
| GBP=175
| source=[https://www.xe.com/currency/dzd-algerian-dinar XE.com]
}}

{{exchange rates
| currency=دینار الجزایر (نرخ بازار سیاه)
| currencyCode=DA
| date= ژانویه 2026
| USD=240
| EUR=280
| GBP=315
| source=[https://devisesquare.com/ Devises Square]
}}

واحد پول الجزایر '''دینار الجزایر''' است، که با نماد «'''د.ج'''» یا «'''DA'''» نشان داده می‌شود (کد ISO: '''DZD'''). سکه‌هایی با ارزش DA5، DA10، DA20، DA50، DA100 و DA200 وجود دارد. اسکناس‌ها در قطعات DA100، DA200، DA500، DA1,000 و DA2,000 منتشر می‌شوند.

پول را می‌توان در بانک‌ها یا اداره‌های پست مبادله کرد، اما «شما این کار را نخواهید خواست». در واقع، شما در الجزایر صرافی‌های معمولی پیدا نخواهید کرد، حتی در فرودگاه. اگرچه دینار الجزایر نرخ ارز رسمی با یورو و دلار آمریکا دارد، این نرخ منحصراً توسط دولت و شرکت‌های تجاری برای به دست آوردن ارز خارجی استفاده می‌شود. همهٔ دیگران، چه گردشگران و چه الجزایری‌ها، از '''نرخ ارز بازار سیاه''' استفاده می‌کنند، که می‌توانید آن را نرخ ارز واقعی در نظر بگیرید.

[[File:Abyannu.jpg|thumb|طرح‌های سنتی فرش بربری]]

نرخ ارز بازار سیاه برای مبادله یورو، تقریباً ۸۵٪ قدرت خرید بیشتری به شما می‌دهد (ژانویه ۲۰۲۶). بازار موازی در الجزایر، علی‌رغم غیرقانونی بودن ''دوژور''، ''دو فاکتو'' مجاز است. برای مثال، میدان اصلی مبادله ارز موازی در مرکز الجزیره، کاملاً زیر نظر حضور سنگین پلیس انجام می‌شود، که با وجود حجم بالای پول نقدی که در ملأ عام دست‌به‌دست می‌شود، امنیت محل را تضمین می‌کند. مبادله پول در خیابان با نرخ بازار سیاه در الجزایر کاملاً بی‌اشکال است – این به‌سادگی روشی است که انجام می‌شود.

تقریباً هر شهری مکان‌های مشخصی برای مبادله پول از طریق صرافان خیابانی دارد (از جمله در فرودگاه الجزیره)، و هر الجزایری می‌داند کجا می‌توانید آن‌ها را پیدا کنید، اگرچه اغلب شما را با «مرد خودشان» مرتبط می‌کنند، که اشکالی ندارد – همان نرخ را می‌گیرید اما دوستشان به‌جای یک غریبه، کارمزد را از حاشیهٔ نرخ به دست می‌آورد. برای مبادله ارزهایی غیر از دلار آمریکا و یورو دچار مشکل خواهید شد، و صرافان تمایل دارند در پذیرفتن اسکناس‌های پاره و قدیمی سخت‌گیر باشند، بنابراین مطمئن شوید اسکناس‌هایتان تروتمیز و سالم هستند. صرافان معمولاً دلالان صادقی هستند، زیرا عملاً این یک کسب‌وکار قانونی است و با توجه به کمبود گردشگر، الجزایر فرهنگ کلاهبرداری را توسعه نداده است.

با اینکه دستگاه‌های خودپرداز (ATM) در همه‌جا در دسترس هستند، بهتر است از آن‌ها استفاده نکنید؛ زیرا در صورت استفاده از خودپرداز، پول را با نرخ رسمی ارز دریافت خواهید کرد که عملاً قدرت خریدتان را به نصف کاهش می‌دهد. بنابراین، توصیه می‌شود برای تأمین هزینه‌های کل سفر خود، مقدار کافی دلار آمریکا یا یورو همراه داشته باشید و برای تهیه دینار الجزایر، به سراغ صراف‌های غیررسمی (بازار آزاد) بروید. مگر اینکه بخواهید برای همه چیز دو برابر هزینه کنید، تنها زمانی از خودپرداز استفاده کنید که پول نقدتان تمام شده باشد. اگر ناچار به استفاده از خودپرداز شدید، بهترین گزینه یافتن دستگاه‌های بانک «سوسیته ژنرال» (Société Générale) است، چرا که اکثر خودپردازهای الجزایر کارت‌های خارجی را نمی‌پذیرند. راهکار جایگزین و هوشمندانه‌ای نیز با استفاده از سرویس‌های Wise یا Revolut وجود دارد: فردی قابل‌اعتماد در الجزایر پیدا کنید که در [https://wise.com/ Wise] یا [https://www.revolut.com/ Revolut] حساب داشته باشد (مثلاً راهنمای تور احتمالاً چنین حسابی دارد) و سپس از طریق این اپلیکیشن‌ها برای او پول بفرستید. از او بخواهید که کار تبدیل ارز را انجام دهد (آن‌ها معمولاً فرد مناسبی را برای این کار می‌شناسند) و دینار را مستقیماً با نرخ بازار آزاد از او تحویل بگیرید.

اقتصاد الجزایر تقریباً به‌طور کامل مبتنی بر '''پول نقد''' است و بیشتر مراکز، کارت‌های اعتباری یا نقدی را نمی‌پذیرند. به‌هرحال، استفاده از این کارت‌ها به نفع شما نخواهد بود، زیرا در آن صورت پرداخت‌ها با نرخ ارز رسمی محاسبه می‌شوند. برای سفر به الجزایر، کارت‌ها و دستگاه‌های خود را کنار بگذارید؛ قرار است به روش‌های سنتی و قدیمی عمل کنید. خیلی زود به این روال عادت خواهید کرد.

===هزینه‌ها===
الجزایر کشوری به‌طور چشمگیری اقتصادی است، به شرطی که از نرخ ارز بازار سیاه استفاده کنید؛ بلیت مترو زیرزمینی معمولاً ۵۰ دینار هزینه دارد و اجاره ماهانه یک آپارتمان، بسته به منطقه، بین ۴۰٬۰۰۰ تا ۱۰۰٬۰۰۰ دینار در ماه است. ۱۰۰ تا ۱٬۰۰۰ دینار شما را به یک وعده غذای کامل یا سفر اتوبوسی از یک شهر بزرگ به شهر دیگر می‌رساند. از سوی دیگر، با توجه به کمبود گردشگر در کشور، اقامتگاه‌های گردشگری مقرون‌به‌صرفه با کیفیت نادر و نزدیک به غیرموجود هستند، بنابراین مسافران کم‌بودجه ممکن است متوجه شوند که برای هتل بیشتر از آنچه عادت دارند پرداخت می‌کنند.

وقتی دینارهای خود را به دست آوردید، می‌خواهید تا جایی که می‌توانید سکه‌ها و اسکناس‌های کوچک ذخیره کنید. تقریباً هر فعالیت گردشگری آنقدر ارزان قیمت‌گذاری شده که بتوان با پول خرد پرداخت کرد، و تقریباً به‌عنوان یک قاعده، الجزایری‌ها برای اسکناس‌های بزرگ‌تر شما پول خرد نخواهند داشت. ممکن است متوجه شوید که سکه‌ها ارزشمندتر از اسکناس‌هایتان به نظر می‌رسند، زیرا آنها کلید دسترسی به تقریباً هر کاری هستند که می‌خواهید انجام دهید. مگر اینکه بخواهید ۲۰۰۰ دینار برای موزه‌ای که ۲۰۰ دینار است خرج کنید، سکه‌هایتان را ذخیره کنید.

==خوردن==
{{seealso|آشپزی شمال آفریقا}}
[[File:Tagine aux olives algérien.jpg|thumb|تاگینه مرغ با زیتون. چقدر اشتهاآور است؟]]
آشپزی الجزایری ترکیبی از طعم‌های مدیترانه‌ای و شمال آفریقا با تأثیرپذیری چشمگیر از سبک آشپزی فرانسوی است. این آشپزی سرشار از غذاهای خوش‌طعم و متنوعی همچون تاژین، کوسکوس و پاستیلا است. با وجود طعم‌های غنی و مواد اولیه‌ی باکیفیت و متنوع، آشپزی الجزایری به اندازه‌ی سایر سبک‌های آشپزی مدیترانه‌ای یا شمال آفریقا شناخته‌شده و مورد توجه نیست؛ با این حال، این موضوع نباید مانع از آن شود که تجربه‌ای کامل از دنیای غذاهای الجزایری داشته باشید.

* بریک (خمیر «مالسوکا»ی پرشده با مواد)
* فتاته (غذای مخصوص منطقه صحرا، در شهر تامنراست)
* تاگوئلا (نان پخته‌شده در شن، غذای مخصوص عشایر)
* کوسکوس (بلغور گندم بخارپز همراه با سسی حاوی گوشت و/یا سیب‌زمینی، هویج، کدو سبز و نخود)
* بوسلوف (کله‌پاچه بره)
* دواره (خوراک سیرابی و روده همراه با کدو سبز و نخود)
* شوربا (سوپ گوشت‌دار)
* رشتا (نوعی اسپاگتی دست‌ساز که معمولاً با آب مرغ شفاف، سیب‌زمینی و نخود سرو می‌شود)
* شاکشوکا (معمولاً شامل فلفل سبز، پیاز و گوجه‌فرنگی است؛ ممکن است تخم‌مرغ هم به آن اضافه شود)
* مشوی (بره کباب‌شده روی زغال)
* پیتزای الجزایری
* تاژین (نوعی خوراک یا خورش)
* محاجب (نوعی نان لایه‌لایه و ترد تهیه‌شده از آرد سمولینا که به‌طور سنتی با پیاز، گوجه‌فرنگی، سیر، فلفل و ادویه پر می‌شود)

'''دسرها و میان‌ وعده‌ها'''
* قلب‌ اللووز (دسری شیرین متشکل از لایه‌هایی از سمولینای کره‌ای و پودر بادام. این دسر که با عطر شکوفه پرتقال و شربت عسل طعم‌دار شده، سرشار از طعم‌های دلپذیر و رایحه‌های تابستانی است و روی هر برش آن یک عدد بادام کامل برای ایجاد بافتی ترد و خوشایند قرار گرفته است.)
* باقلوا (شیرینی بادامی متشکل از لایه‌های متعدد خمیر بسیار نازک که با دقت و مهارت به صورت دستی تهیه شده و به شهد عسل آغشته شده است.)
* کنافه / قطایف (نوعی رشته‌ شیرینی‌پزی پخته‌شده که با بادام پر شده و به شربت شکر و عسل آغشته می‌شود.)
* مقروض (شیرینی شیرین حاوی بادام یا خرما)

==نوشیدن==
[[File:Tea in sahara(algerian desert).jpg|thumb|چای در صحرا]]
الجزایر طیف محدودی از شراب‌ها و آبجوها را تولید می‌کند. این کشور که زمانی به خاطر تاکستان‌هایش شهرت داشت، همچنان شراب‌های قرمز ممتازی تولید می‌کند و آبجوهای محلی آن نیز عموماً باکیفیت بوده و طرفداران بسیاری دارند.

الجزایر کشوری با اکثریت مسلمان است؛ بنابراین اگرچه مشروبات الکلی همه‌جا فروخته نمی‌شود، اما یافتن آن‌ها نیز دشوار نیست. شراب و سایر نوشیدنی‌های الکلی در تعداد محدودی از رستوران‌های دارای بار در شهرهای بزرگ، هتل‌های سطح‌بالا و کلوپ‌های شبانه عرضه می‌شوند. برخی از این رستوران‌ها در پارک‌های زیبا قرار دارند؛ پس اگر در پارکی سرسبز و خوش‌منظره هستید، به دنبال چنین رستوران‌هایی بگردید. فست‌ فودهایی که برای عموم مردم در دسترس و مقرون‌به‌صرفه هستند، آبجو نمی‌فروشند و کافی‌شاپ‌ها نیز مشروبات الکلی عرضه نمی‌کنند. اگر به الجزیره یا شهرهای ساحلی سفر کنید، تقریباً در هر بندر صیادی رستوران‌های دریایی خواهید یافت؛ در آنجا صید ماهی به روش سنتی انجام می‌شود و ماهی‌ها بسیار تازه هستند. این رستوران‌ها معمولاً مشروبات الکلی سرو می‌کنند، اما باید درباره آن سؤال کنید (انتظار نداشته باشید که آن را ببینید، چرا که گاهی در منو درج می‌شود و گاهی خیر).

فروشگاه‌های عرضه‌کننده مشروبات الکلی در شهرهای بزرگی همچون الجزیره و وهران به وفور یافت می‌شوند. شما می‌توانید بطری‌های شراب الجزایری را در این شهرها خریداری کنید، هرچند خرید آن از فرودگاه الجزیره ممکن است آسان‌تر باشد؛ البته باید انتظار پرداخت ۲۵۰۰ دینار الجزایر برای هر بطری را داشته باشید. در شهرهای کوچک‌تر، تهیه نوشیدنی‌های الکلی می‌تواند دشوار باشد؛ معمولاً این نوشیدنی‌ها در حاشیه شهرها و در مناطقی با وضعیت نامناسب یا مشکوک به فروش می‌رسند.

الجزایری‌ها معمولاً بیشتر از بسیاری از کشورهای مسلمان الکل می‌نوشند، اما گذشته از بطری‌های آبجوی پراکنده، معمولاً این کار را با احتیاط انجام می‌دهند. بهتر است شما هم همین کار را بکنید: مثل یک الجزایری بنوشید: با احتیاط، در اجتماع، اما با احتیاط. یک توریست بی‌ادب نباشید و تفریح ​​همه را خراب نکنید.

'''غیرالکلی'''
* آب‌میوه‌های مدیترانه‌ای (انار، پرتقال)
* چای سبز بسیار شیرین
* قهوه غلیظ

==خوابیدن==
از آنجا که گردشگری خارجی در الجزایر همچنان محدود است، بیشتر هتل‌ها به مسافران داخلی و کسانی که برای امور کاری سفر می‌کنند، خدمات می‌دهند. گزینه‌های میان‌رده و لوکس فراوان‌اند، اما سطح خدمات معمولاً پایین‌تر از استانداردهای آمریکای شمالی یا اروپاست؛ برای مثال، کیفیت واقعی را باید یک ستاره کمتر از رده‌بندی اعلام‌شده در نظر گرفت. گزینه‌های ارزان‌قیمت (اقتصادی) اندک و اغلب بسیار ساده هستند، بنابراین مسافرانی که بودجه محدودی دارند معمولاً در هتل‌های میان‌رده‌ی ارزان‌تر اقامت می‌کنند. به‌جز هتل‌های رده‌بالا، باید انتظار تشک‌هایی بسیار سفت را داشته باشید.

در '''فصل تابستان''' (از ۱۵ ژوئن تا ۳۱ اوت)، بسیاری از مالکان، خانه‌ها و کلبه‌های خود را در امتداد ساحل مدیترانه، به‌ویژه در حدفاصل «پورت‌سای» (مارسا بن‌مهیدی) تا «ال‌کالا»، اجاره می‌دهند. قیمت این اقامتگاه‌ها بسته به تعداد اتاق‌ها متغیر است و معمولاً از ۱۰۵ هزار دینار الجزایر در ماه (شامل هزینه برق) شروع می‌شود. توصیه می‌شود برای اطمینان از رزرو اقامتگاه دلخواه، از طریق آشنایان یا آژانس‌های مسافرتی اقدام کنید. همچنین، بسیاری از مردم الجزایر برای اجاره مسکن از آگهی‌های اینترنتی استفاده می‌کنند؛ با این حال، پیشنهاد می‌شود پیش از هرگونه پرداخت، فردی مورد اعتماد را برای بازدید و بررسی ملک بفرستید، زیرا برخی پیشنهادها ممکن است در ظاهر جذاب باشند اما در واقع فریبنده از آب درآیند.

==یاد بگیرید==
اگرچه تحصیل برای الجزایری‌های ۶ تا ۱۵ ساله رایگان و اجباری است، اما نظام آموزشی الجزایر به دلیل وضعیت نامطلوب و عدم رسیدگی مناسب، مورد انتقاد قرار گرفته است. مسافران بسیار اندکی — اگر اصلاً چنین کسانی وجود داشته باشند — از فرصت‌های یادگیری در این کشور بهره می‌برند؛ مگر اینکه به زبان عربی یا فرانسوی (یا هر دو) تسلط کامل داشته باشید، بعید است فرصت‌های یادگیری در الجزایر برایتان جذابیت داشته باشد.

==کار==
[[File:Algeria 2020 Algiers Desinfection Brigade DSC 6864.jpg|thumb|کارکنان گروه ضدعفونی‌سازی در جریان شیوع کووید-۱۹ در سال ۲۰۲۰ دیده می‌شوند.]]

فرصت‌های شغلی در الجزایر ''محدود'' و نرخ دستمزد پایین است. فقدان تنوع اقتصادی، سیستم آموزشی ضعیف، شرایط کاری سختگیرانه، وابستگی زیاد به درآمدهای نفت و گاز و مقررات محدودکننده در مورد سرمایه‌گذاری خارجی، همگی در بازار کار ضعیف این کشور نقش دارند. دولت‌های متوالی الجزایر برای ایجاد فرصت‌های شغلی کافی برای مردم، کار چندانی انجام نداده‌اند.

به ندرت پیش می‌آید که کسی بدون دانستن [[عربی]]، [[فرانسوی]] یا هر دو، بتواند زندگی خود را در آن کشور به طور مؤثر اداره کند، بنابراین سعی کنید مهارت‌های زبانی لازم را کسب کنید. انجام این کار درهای زیادی را به روی شما باز خواهد کرد.

بزرگترین کارفرما در الجزایر، دولت الجزایر است و دولت 30 تا 40 درصد از نیروی کار الجزایر را استخدام می‌کند. اگر بتوانید در الجزایر شغلی پیدا کنید، «شانس خوبی» وجود دارد که در نهایت برای دولت الجزایر کار کنید، زیرا دولت سهام کنترلی بسیاری از شرکت‌های الجزایری را در اختیار دارد.

شرکت‌های الجزایری سلسله مراتبی هستند و انتظارات مشخصی هم برای مدیران ارشد و هم برای کارمندان جزء وجود دارد. عموماً از مدیران ارشد انتظار می‌رود که قاطع باشند و ویژگی‌های رهبری را از خود نشان دهند و از کارمندان جزء نیز عموماً انتظار می‌رود که همیشه از مافوق خود پیروی کنند.

اگرچه خارجی بودن شما را در موقعیت برتری قرار می‌دهد (الجزایری‌ها عموماً به مهارت‌های خارجی بیشتر از مهارت‌های محلی اعتماد دارند)، اما اهمیت انجام کارها به «روش الجزایری» «غیرقابل انکار است». صرف زمان زیاد برای تصمیم‌گیری، نشان ندادن علاقه به انجام وظایف، نداشتن اخلاق خوب، عدم استقبال مناسب از مافوق و مخالفت آشکار با مافوق، بدون شک شما را از مردم دور می‌کند.

برای الجزایری‌ها استخدام دوستان نزدیک و اعضای خانواده‌شان غیرمعمول نیست. الجزایری‌ها این را یک عمل ناعادلانه نمی‌دانند؛ بلکه کمک به نیازمندان را مایه خرسندی می‌دانند.

هفته کاری معمولاً از یکشنبه تا پنجشنبه است. جمعه و شنبه روزهای استراحت هستند.

مقامات الجزایر با افرادی که از قوانین مهاجرت الجزایر سوءاستفاده می‌کنند، خیلی مهربان نیستند؛ بسیاری از مهاجران از [[غرب آفریقا]] و [[ساحل]] اغلب سعی می‌کنند به صورت غیرقانونی (بدون هیچ گونه مدارک و اسنادی) وارد الجزایر شوند تا فرصت‌های بهتری در الجزایر پیدا کنند. بسیاری از این مهاجران به عنوان کارگر کار می‌کنند. با توجه به نزدیکی الجزایر به اروپا، برخی از مهاجران سعی می‌کنند وارد اروپا شوند.


== در امان بمانید ==
{{cautionbox| نگرانی‌های امنیتی الجزایر عمدتاً به دلیل بی‌ثباتی منطقه‌ای است. خطر آدم‌ربایی، سرقت و حملات تروریستی در مناطق روستایی، کوهستانی، مرزی و بیابانی دورافتاده شمال آفریقا افزایش یافته است. «به مرز جنوبی سفر نکنید.» گروه‌های افراطی از مرزهای نفوذپذیر برای انجام حملات استفاده می‌کنند.
مسافران LGBT باید احتیاط زیادی به خرج دهند، زیرا همجنسگرایی در الجزایر غیرقانونی است.
|canada=https://travel.gc.ca/destinations/algeria
| uk=https://www.gov.uk/foreign-travel-advice/algeria
| us=https://travel.state.gov/content/travel/en/traveladvisories/traveladvisories/algeria-travel-advisory.html
|lastedit=2026-03-07
}}
اگر تجربه رانندگی در مناطق بیابانی یا آشنایی با جاده‌های الجزایر ندارید، از طریق زمینی به [[صحرای الجزایر]] سفر نکنید. این منطقه کم جمعیت است (که به معنی محدود بودن کمک است) و اگر ندانید چه می‌کنید، ممکن است به راحتی گم شوید. به همین دلیل، با هواپیما به این منطقه دسترسی پیدا کنید.

بعد از تاریکی هوا سفر نکنید؛ در صورت امکان به جای ماشین با هواپیما سفر کنید؛ با وسایل نقلیه عمومی سفر کنید؛ از جاده‌های فرعی دوری کنید؛ اگر در مورد محیط اطراف خود مطمئن نیستید، از پلیس یا ژاندارم‌ها سوال کنید.

سفر برای یهودیان به شدت توصیه نمی‌شود، زیرا یهودستیزی در الجزایر فراگیر است. در مورد هیچ یک از جنبه‌های یهودیت یا اسرائیل صحبت نکنید و اگر یهودی هستید، آن را آشکار نکنید.

=== ناآرامی‌های سیاسی ===
از زمان استقلال الجزایر در سال ۱۹۶۲، این کشور سابقه طولانی بی‌ثباتی سیاسی را تجربه کرده است. اعتراضات و تظاهرات ضد دولتی غیرمعمول نیستند و می‌توانند خیلی سریع به خشونت کشیده شوند.

در اعتراضات سیاسی شرکت نکنید یا در رسانه‌های اجتماعی اظهارات تندی علیه دولت بیان نکنید؛ به همین دلیل از خروج افراد، از جمله شهروندان دو تابعیتی الجزایر، از کشور جلوگیری شده است.

هوشیار و مراقب محیط اطراف خود باشید؛ در صورت مشاهده هرگونه نشانه اعتراض یا اغتشاش، باید فوراً منطقه را ترک کرده و به دنبال مکانی امن باشید.

اکیداً توصیه می‌شود که در طول اقامت خود در الجزایر، رسانه‌های محلی را زیر نظر داشته باشید.
=== آب و هوای شدید ===
{{seealso|هوای گرم}} (البته برای ما ایرانیان سخت نیست)

۹۰٪ این کشور پوشیده از صحرای بزرگ آفریقا است. الجزایر کشوری بسیار گرم است و دمای هوا می‌تواند تا ۵۰ درجه سانتیگراد بالا برود. حتماً مرتباً آب بنوشید و لباس مناسب برای مقابله با گرما بپوشید.

=== تروریسم و ​​راهزنی ===
مناطق نزدیک مرز با نیجر، مالی و موریتانی به دلیل بی‌قانونی عمومی ناامن هستند. به طور کلی، گردشگران دلیل کمی برای رفتن به این مناطق دارند یا اصلاً دلیلی برای رفتن به آنها ندارند زیرا جذابیت کمی دارند. استثنا در این مورد، تادرارت روژ است که در نزدیکی مرز با نیجر قرار دارد اما برای سفر امن است. اگرچه وضعیت امنیتی در لیبی در چند سال گذشته به طور قابل توجهی بهبود یافته است، اما دو گذرگاه مرزی با لیبی و الجزایر، در گات و غدامس، برای آینده قابل پیش‌بینی بسته هستند (به‌روزرسانی ژوئیه 2024).

=== آثار باستانی ===
الجزایر قوانین سختگیرانه‌ای در مورد صادرات آثار باستانی دارد. اگر سوغاتی‌ای می‌خرید که قدیمی یا کهنه به نظر می‌رسد، سعی کنید مدارک لازم را برای آن تهیه کنید. احتیاط بهتر از پشیمانی است. عدم انجام این کار شما را با مشکلات جدی با مقامات الجزایر مواجه خواهد کرد.

===عکاسی===
الجزایر ممکن است پر از فرصت‌های عکاسی فوق‌العاده باشد، اما باید از عکاسی از ساختمان‌های دولتی، تأسیسات امنیتی یا پرسنل نظامی/انتظامی خودداری کنید.

=== نژادپرستی ===
الجزایر تا حد زیادی کشوری مهمان‌نواز است. مهمان‌نوازی سنگ بنای فرهنگ الجزایر است و الجزایری‌ها عدم استقبال گرم از مهمان را شرم‌آور می‌دانند.

با این اوصاف، ممکن است سیاه‌پوستان مهاجرانی از ساحل فرض شوند و ناخواسته توجه مقامات را به خود جلب کنند.

=== شهروندان دوتابعیتی الجزایری ===
اگر شهروند الجزایر هستید - یعنی تابعیت دوگانه الجزایر را دارید یا پدرتان الجزایری است - داشتن گذرنامه دیگری شما را از خدمت سربازی اجباری (فقط برای مردان) معاف نمی‌کند یا در صورت بازداشت یا دستگیری، به شما دسترسی و حمایت کنسولی نمی‌دهد.

=== مسافران زن ===
زنان خارجی اغلب توجه مردان الجزایری را به خود جلب می‌کنند. بیش از حد دوستانه رفتار کردن یا تماس چشمی مستقیم با یک مرد الجزایری ممکن است باعث شود که او فکر کند شما به او &quot;علاقه&quot; دارید.

هشدار دهید که برخی از مردان ممکن است شما را مورد آزار جنسی قرار دهند. اگر این اتفاق افتاد، نیازی به مودب بودن نیست و از ایجاد صحنه نترسید.</text>
      <sha1>r32zzxwtd4ekroat7uuyv8qjc0ibwp4</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>126612</id>
      <parentid>126611</parentid>
      <timestamp>2026-10-09T21:33:07Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>NVS MHN</username>
        <id>16789</id>
      </contributor>
      <comment>تمام</comment>
      <origin>126612</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="103604" sha1="71unxpgvo4kix1600l4g3m70xrxtaxs" xml:space="preserve">{{سرصفحه|M'zab valley (Algeria) banner.jpg|caption=Ancient cities in the M'zab Valley.}}
[[الجزایر]] (عربی: الجزائر، al-Jazāʾir؛ عربی الجزایری: الدزاير، al-dzayir؛ بربری: ⴷⵣⴰⵢⴻⵔ، dzayer؛ فرانسوی: Algérie) بزرگ‌ترین کشور [[آفریقا]] است. بسیاری از مسافران از آن غافل شده‌اند، اما این کشور مملو از زیبایی‌هایی است که در انتظار کشف شدن‌اند. از بازارهای پرجنب‌وجوش الجزیره تا سواحل بکر [[کرانه مدیترانه‌]] اش، از کوه‌های بهت‌آور زیبای شمال تا ژرفاهای مسحورکنندهٔ صحرای بزرگ در جنوب، تقریباً برای هر کسی چیزی برای کاوش کردن وجود دارد. از آشپزی سنتی لذت ببرید، ویرانه‌های باستانی را کاوش کنید، از منظره‌های نفس‌گیر بهره ببرید، و سپس در جهانی نفس بکشید که مسافران کمی در آن گام می‌گذارند. الجزایر، و به‌ویژه مهمان‌نوازی الجزایری، تأثیری ماندگار بر قلب و ذهن شما خواهد گذاشت.
==استان ها==
[[File:Algeria regions map.png|350px|thumb|center|نقشه مناطق الجزایر]]

{{Regionlist
| region1name=[[مرکز الجزایر]]
| region1color=#c181c0
| region1items=[[الجزیره]]، [[بجایه]]، [[تیزی وزو]]، [[تیسمسیلت]]، [[تیارت]]
| region1description=نقطه شروع سفر در الجزایر. شامل مناطق شهری پرجنب‌وجوش در منطقه فرهنگی غنی کابیلی، و پایتخت، [[الجزیره]].

| region2name=[[شمال‌شرقی الجزایر]]
| region2color=#87bf89
| region2items= [[عنابه]], [[قسنطینه]], [[باتنه]], [[تیمگاد]]
| region2description= کوهستانی و تپه‌ماهوری، این منطقه میزبان چندین مکان تاریخی مهم است.

| region3name=[[شمال‌غربی الجزایر]]
| region3color=#8397cb
| region3items= [[وهران]], [[مستغانم]], [[سیدی بل عباس]], [[تلمسان]]
| region3description=منطقهٔ ساحلی کوهستانی در غرب الجزیره

| region4name=[[اطلس صحرایی]]
| region4color=#be8383
| region4items= [[بشار]]
| region4description=رشته‌کوهی در نواحی داخلی، آن‌سوتر از فلات‌های بلند.

| region5name=[[الجزایر صحرایی]]
| region5color=#d7d4a2
| region5items= [[تمنراست]], [[غردایه]], [[تندوف]]
| region5description= کم‌جمعیت‌ترین منطقه و خانهٔ بسیاری از بیابان‌هاست. به مسافر این فرصت را می‌دهد تا تکه‌ای از صحرای بزرگ را کاوش کند. 
}}

{{mapshape|type=geoshape|fill=#c181c0|title=[[Central Algeria]]|wikidata=Q14201492,Q236752,Q233665,Q266411,Q235810,Q233655,Q233645,Q141026,Q233637,Q235814,Q168953,Q235805}}
{{mapshape|type=geoshape|fill=#87bf89|title=[[Northeast Algeria]]|wikidata=Q213944,Q235727,Q232043,Q237164,Q215452,Q213950,Q236772,Q267224,Q458402,Q236788,Q235718,Q234227,Q235723,Q235705}}
{{mapshape|type=geoshape|fill=#8397cb|title=[[Northwest Algeria]]|wikidata=Q231331,Q233632,Q233640,Q236776,Q236758,Q231752,Q233258,Q235714,Q221445,Q233670}}
{{mapshape|type=geoshape|fill=#be8383|title=[[Saharan Atlas]]|wikidata=Q1898305,Q215467,Q235703,Q233675,Q231748,Q233233,Q240870,Q77103173,Q77105251}}
{{mapshape|type=geoshape|fill=#d7d4a2|title=[[Saharan Algeria]]|wikidata=Q14201505,Q188166,Q76592938,Q77102475,Q229467,Q231151,Q233659,Q77101547,Q76593022,Q21606903,Q235709,Q76520264,Q21606902,Q17601,Q233651,Q77103880}}

==شهرها==
* {{marker|type=city|name=[[الجزیره]]|wikidata=Q3561}} (عربی: '''الجزائر''') — پایتخت کشور الجزایر و مرکز سیاسی و فرهنگی است. شهری پرجنب‌وجوش و چندفرهنگی است که آمیزه‌ای از تأثیرات فرانسوی، عربی و آفریقایی دارد. این شهر به معماری زیبا، سواحل خیره‌کننده و زندگی شبانهٔ پرشور خود مشهور است.
* {{marker|type=city|name=[[عنابه]]|wikidata=Q45942}} (عربی: ''' عنّابة''') — شهری با ۲۰۰٬۰۰۰ ساکن در شرق کشور، در نزدیکی مرز تونس.
* {{marker|type=city|name=[[باتنه]]|wikidata=Q338844}} (عربی: '''باتنة''') — شهر اصلی و شهرداری استان باتنه، الجزایر است. با جمعیتی بالغ بر ۳۴۰٬۰۰۰ نفر، پنجمین شهر بزرگ الجزایر است. همچنین یکی از شهرهای اصلی منطقهٔ شاوی است و پایتخت اوراس به شمار می‌رود.
* {{marker|type=city|name=[[بشار]]|wikidata=Q638704}} (عربی: '''بشار''') — شهر کوچکی در صحرا، نه چندان دور از مرز مراکش.
* {{marker|type=city|name=[[قسنطینه]]|wikidata=Q187346}} (عربی: '''قسنطينة''') — سومین شهر بزرگ الجزایر با دره‌ای که از میان آن می‌گذرد. همچنین به دلیل داشتن پل‌های بسیار چشمگیر و زیبا به «شهر پل‌ها» معروف است.
* {{marker|type=city|name=[[وهران]]|wikidata=Q131818}} (عربی: '''وَهران''') — دومین شهر بزرگ الجزایر پس از الجزیره، که الجزایری‌ها آن را «پاریس دوم» یا «شهر رای» می‌نامند، با ساختمان‌های چشمگیر بسیاری از دوران استعمار و همچنین مشهور به تولید ترانه‌های رای باکیفیت.
* {{marker|type=city|name=[[سطیف]]|wikidata=Q244004}} (عربی: '''سطيف''') — پایتخت تجاری الجزایر، سطیف العالی (بلند)، پایتخت فلات‌های بلند است، با دماهای نسبتاً معتدل و بارش‌های گاه‌به‌گاه برف در زمستان.
* {{marker|type=city|name=[[تمنراست]]|wikidata=Q205792}} (عربی: '''تامنراست''') —بزرگ‌ترین شهر در جنوب و نقطه شروع سفرهای اکتشافی به صحرا و کوه‌های هوگار.
* {{marker|type=city|name=[[تیمیمون]]|wikidata=Q1021173}} (عربی: '''ﺗﻴﻤﻴﻤﻮن''') — شهرکی کوچک واحه‌ای در صحرا که پایگاه مناسبی برای سفر به بیابان است.
==مقاصد دیگر==
[[File:Timgad Trajan.jpg|thumb|تیمگاد]]
* {{marker|name=[[جمیله]]|wikidata=Q457362}} – ویرانه‌های رومی
* '''الوادی''' با معماری گنبدی‌اش، و «گرند ارگ اورینتال» در نزدیکی آن، دومین میدان بزرگ تپه‌های شنی صحرا.
* '''هیپو رگیوس'''، ۲ کیلومتری جنوب [[عنابه]] شهر باستانی نومیدی و مرکز اولیهٔ مسیحیت با حمام‌های رومی و فروم به‌خوبی حفظ‌شده
* {{marker|name=[[دره مزاب]]|wikidata=Q724484}} –معماری شگفت‌انگیز
* {{marker|name=[[تاسیلی ناجر]]|wikidata=Q14629434}} – یک میراث جهانی یونسکو در صحرای بزرگ
* {{marker|name=[[تیمگاد]]|wikidata=Q459629}} –تیمگاد یک شهر رومی در کوه‌های اوراس الجزایر بود.

==آنچه باید بدانید==
{{quickbar|location=LocationAlgeria.png}}

=== سیاست و دولت ===
الجزایر به‌طور رسمی با نام جمهوری دموکراتیک خلق الجزایر شناخته می‌شود. اگرچه اصطلاح «جمهوری خلق» معمولاً با دولت‌های کمونیستی مرتبط است، الجزایر یک کشور کمونیستی نیست. این اصطلاح عمدتاً به این دلیل انتخاب شد که الجزایر استقلال خود را از طریق مبارزهٔ انقلابی علیه [[فرانسه]] به دست آورد.

الجزایر یک جمهوری چندحزبی با قوهٔ مجریهٔ قوی است که ریاست آن را یک رئیس‌جمهور بر عهده دارد. رئیس‌جمهور هم رئیس کشور است و هم فرمانده کل ارتش، و با رأی مردم برای یک دورهٔ پنج ساله انتخاب می‌شود. 

قدرت قانون گذاری به دو مجلس پارلمان، شورای ملت و مجلس نمایندگان مردم واگذار شده است.
=== جغرافیا ===
الجزایر مساحتی معادل 2.381.741 را در بر می‌گیرد،و آن را دهمین کشور بزرگ جهان و بزرگترین کشور در [[آفریقا]] تبدیل می‌کند. کمی بزرگتر از [[مکزیک]]، چهار برابر کوچکتر از [[ایالات متحده]]، و تقریباً ۲۰۰ برابر بزرگتر از کوچکترین کشور آفریقا، [[گامبیا]] است. الجزایر دارای زمین‌های گوناگون است، با سواحل مدیترانه، [[کوه‌های اطلس]] و [[صحرا]]

الجزایر از ۵۸ استان و بیش از ۱٬۵۴۱ شهرستان تشکیل شده است.
=== تاریخ ===

==== تاریخ اولیه ====
تاریخ الجزایر را می‌توان تا نخستین تمدن‌هایی که در این منطقه و فراتر از آن سکونت داشتند، ردیابی کرد. شناخته‌شده‌ترین ساکنان اولیهٔ الجزایر مردمان بربر بودند که دست‌کم از ۱۰٬۰۰۰ پیش از میلاد در این منطقه سکونت داشته‌اند. از سدهٔ هشتم پیش از میلاد، بازرگانان فنیقی پایگاه‌های تجاری در امتداد سواحل شمال آفریقا ایجاد کردند، منطقه را به جهان گسترده‌تر مدیترانه معرفی کردند، و نخستین کسانی بودند که در [[عنابه]]، عنابهٔ کنونی، سکونت گزیدند. امپراتوری کارتاژ متعاقب آن، که مرکز آن در تونس کنونی بود، شهرهایی از جمله [[لپتیس مگنا]] را بنا نهاد. پس از نابودی [[کارتاژ]] به دست رومیان، پادشاهی‌های بربر در الجزایر حکومت کردند تا اینکه رومیان در اوایل سدهٔ یکم میلادی کنترل را به دست گرفتند و به نوبهٔ خود صدها شهر دیگر ساختند.

در سدهٔ هفتم میلادی، الجزایر به دست خلافت اسلامی اموی فتح شد و متعاقباً تحت حکومت سلسله‌های گوناگون مسلمان قرار گرفت. این منطقه در سدهٔ شانزدهم توسط امپراتوری عثمانی مستعمره شد و تا سال ۱۸۳۰ تحت کنترل عثمانی باقی ماند.

==== الجزایر فرانسه (۱۸۳۰-۱۹۶۲) ====

حکومت فرانسه در الجزایر در سال ۱۸۳۰ آغاز شد، زمانی که فرانسه به این منطقه حمله کرد، نیروهای عثمانی را شکست داد و یک ادارهٔ استعماری تأسیس کرد. الجزایر در سال ۱۸۴۸ به‌طور رسمی ضمیمه شد و به استان‌های فرانسوی تقسیم گردید.

مقامات فرانسوی اصلاحات متعددی را معرفی کردند، مانند اصلاحات ارضی، سکولار کردن آموزش، و معرفی قوانین و زیرساخت‌های جدید. با این حال، این سیاست‌ها اغلب با اقدامات سرکوبگرانه‌ای مانند کار اجباری، محدودیت‌های بیان مذهبی، و سرکوب مخالفان همراه بودند.

الجزایری‌ها توسط فرانسوی‌ها بسیار بدرفتاری می‌شدند. الجزایری‌ها تحت قوانین ظالمانه‌ای مانند «کد دو اندیژنا» (Code de l'indigénat) قرار می‌گرفتند، قانونی که حقوق و آزادی‌های اساسی را از آنان سلب می‌کرد. آنان به‌شدت مالیات‌بندی می‌شدند، به ارتش فرانسه فراخوانده می‌شدند، و زمین‌ها و منابع‌شان از آنان گرفته می‌شد. الجزایری‌ها همچنین در معرض خشونت، شکنجه، و دیگر اشکال بدرفتاری توسط مقامات استعماری فرانسه قرار داشتند.

==== جنگ الجزایر (۱۹۵۴-۱۹۶۲) ====

{{Infobox|''ژنرال من آگوستو پینوشه: پیش‌درآمد''|به‌عنوان نمونه‌ای از جنایات فرانسه در طول جنگ، نیروهای فرانسوی الجزایری‌ها را از هلیکوپتر به دریا می‌انداختند تا بمیرند. بلوک‌های سیمانی به پاهای قربانیان بسته می‌شد تا مطمئن شوند که آنان هرگز به سطح آب بازنمی‌گردند و کشف نمی‌شوند. قربانیان در زبان عامیانه «crevettes de Bigeard» (میگوهای بیژار) نامیده می‌شوند، برگرفته از نام افسر فرانسوی که این کشتارها را فرماندهی می‌کرد.
به‌نوعی شبیه کاری است که آگوستو پینوشه در [[شیلی]] یا خونتای [[آرژانتین]] انجام داد، اینطور نیست؟ بله، هست. پس از جنگ، افسران اطلاعاتی فرانسه به دیکتاتورهای آمریکای جنوبی که ایالات متحده آنان را روی کار آورده بود، مشاوره می‌دادند. و بدین ترتیب، هزاران مخالف مشکوک به همین شیوه جان باختند.
}}

جنگ استقلال الجزایر یک درگیری خونین هشت‌ساله بین دولت استعماری فرانسه در الجزایر و جبهه آزادی‌بخش ملی (FLN) بود، جنبشی ملی‌گرا که در پی پایان دادن به حکومت فرانسه و تأسیس یک دولت مستقل الجزایری بود. این جنگ از ۱۹۵۴ تا ۱۹۶۲ به طول انجامید و به مرگ بیش از یک میلیون نفر، آوارگی بیش از ۵ میلیون نفر، و در نهایت استقلال الجزایر انجامید.

جنگ استقلال الجزایر در ۱ نوامبر ۱۹۵۴ آغاز شد، زمانی که FLN مجموعه‌ای از حملات را علیه پایگاه‌های نظامی و پلیس فرانسه در سراسر الجزایر آغاز کرد. FLN امیدوار بود که قیام مردمی علیه حکومت فرانسه را برانگیزد، و این حملات تا حد زیادی موفق بودند. فرانسوی‌ها با کارزاری گسترده از سرکوب پاسخ دادند، با به کارگیری شکنجه، اعدام‌های خودسرانه، و مجازات‌های جمعی علیه مردم.

جنگ به زودی شدت گرفت، و جبهه آزادی‌بخش ملی (FLN) حملات چریکی را علیه نیروهای فرانسوی آغاز کرد، در حالی که فرانسوی‌ها عملیات ضدشورشی را آغاز کردند که شامل استفاده از ناپالم و دیگر اشکال خشونت کورکورانه بود. جنگ همچنین با جنایات از هر دو طرف مشخص می‌شد، از جمله کشتار غیرنظامیان توسط نیروهای فرانسوی و استفاده از شکنجه توسط جبهه آزادی‌بخش ملی.

جنگ در سال ۱۹۶۲ به پایان رسید، زمانی که فرانسوی‌ها با آتش‌بس موافقت کردند و استقلال الجزایر را اعطا نمودند.

==== دوره پس از جنگ (۱۹۶۲-۱۹۹۱) ====
بلافاصله پس از استقلال، جبهه آزادی‌بخش ملی (FLN) قدرت را به دست گرفت و یک دولت تک‌حزبی تأسیس کرد. تحت رهبری رئیس‌جمهور هواری بومدین، الجزایر یک نظام اقتصادی سوسیالیستی اتخاذ کرد و در پی تقویت روابط با دیگر کشورهای عربی و آفریقایی برآمد.

در اواخر دهه ۱۹۷۰، وضعیت اقتصادی الجزایر وخیم شد و محبوبیت دولت کاهش یافت. در پاسخ، دولت شروع به سرکوب مخالفان سیاسی و بیان مذهبی کرد که به شورشی اسلام‌گرا انجامید.

==== جنگ داخلی الجزایر (۱۹۹۱-۲۰۰۲) ====
جنگ داخلی الجزایر، که در محل به دهه سیاه معروف است، درگیری فوق‌العاده بی‌رحمانه‌ای بود که رنج بزرگی را به مردم الجزایر تحمیل کرد. بیش از ۲۰۰٬۰۰۰ نفر جان خود را از دست دادند و بیش از یک میلیون نفر آواره شدند. این درگیری همچنین تأثیر ماندگاری بر اقتصاد و جامعه الجزایر داشت، زیرا کشور برای بازسازی پس از جنگ تلاش می‌کرد. اگرچه درگیری رسماً در ۲۰۰۲ پایان یافت، میراث آن همچنان کشور را شکل می‌دهد.

زمینه این درگیری عبارت بود از انفجار جمعیت در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰، رکود اقتصادی، فروپاشی درآمد نفتی، فساد و ترجیح سیستماتیک گروه‌های فرانسه‌زبان. نارضایتی به جنبش اسلام‌گرای فزاینده و خشونت از سوی رژیم و اپوزیسیون انجامید. هنگامی که جبهه نجات اسلامی (FIS) در آستانه کسب اکثریت کرسی‌های مجلس نمایندگان مردم بود، ارتش عملاً کنترل دولت را به دست گرفت، انتخابات سراسری ۱۹۹۲ را لغو کرد، FIS را ممنوع کرد و شروع به دستگیری اعضای آن نمود، که جرقه یک درگیری طولانی و خونین را زد.

جنگ بین دولت و گروه‌های شورشی مختلف، به‌ویژه گروه اسلامی مسلح (GIA) و ارتش نجات اسلامی (AIS) درگرفت. GIA در ابتدا در پی سرنگونی دولت و تحمیل یک دولت اسلامی بود. با این حال، با پیشرفت درگیری، آن‌ها به‌طور فزاینده بی‌رحم و کورکورانه در تاکتیک‌های خود شدند، که به کاهش شدید حمایت مردمی انجامید. از سوی دیگر، AIS در پی مذاکره با دولت برای حل مسالمت‌آمیز درگیری بود.

==== تاریخ معاصر (۲۰۰۲ - تاکنون) ====
از پایان جنگ داخلی، الجزایر به دلیل افزایش تولید نفت و گاز، رونق اقتصادی را تجربه کرده است. این امر به کاهش چشمگیر فقر و بیکاری انجامیده است.

در سال ۲۰۰۶، دولت الجزایر قانون اساسی جدیدی را تصویب کرد که هدف آن حفاظت از حقوق بشر و بهبود وضعیت سیاسی و اقتصادی کشور بود. این امر به دوره‌ای از اصلاحات سیاسی و همچنین افزایش سرمایه‌گذاری خارجی انجامید.

با وجود پیشرفت اقتصادی، الجزایر هنوز با چندین چالش روبه‌روست. این چالش‌ها شامل بیکاری بالا، فقر و فساد است. کشور همچنین با تروریسم دست‌وپنجه نرم می‌کند، با حملاتی از سوی گروه‌های افراطی مانند القاعده در مغرب اسلامی (AQIM) و دولت اسلامی عراق و شام (ISIL/ISIS/IS).
===برق===
به‌طور رسمی، ۲۲۰ ولت ۵۰ هرتز است. پریزها برای دوشاخهٔ استاندارد قارهٔ اروپا CEE-7/7 &quot;Schuko&quot; و دوشاخهٔ بدون اتصال به زمین سازگار CEE-7/16 &quot;Europlug&quot; هستند.
&lt;br clear=&quot;right&quot; /&gt;

==وارد شدن==

الجزایر کشوری نیست که بتوانید سر و کله‌تان پیدا کنید و وارد شوید؛ بیشتر بازدیدکنندگان برای سفر به این کشور به ویزا نیاز دارند و دولت چندان کشور را به روی سایر نقاط جهان باز نکرده است. ویزای الجزایر نیازمند کاغذبازی‌های فراوان و اغلب رفت‌وآمد با مقامات کنسولی است. صرفاً به دست آوردن آن، به خودی خود اغلب یک دستاورد محسوب می‌شود.
===شرایط ویزا===
[[File:Visa policy of Algeria.svg|thumb|375px|سیاست ویزای الجزایر {{legend|#D90A2A|الجزایر}}
{{legend|#005828|بدون ویزا}}
{{legend|#C0C0C0|نیازمند ویزا}}]]
شهروندان [[لیبی]]، [[مالزی]]، [[مالی]]، [[موریتانی]]، [[صحرای غربی]]، [[سیشل]]، و [[تونس]] می‌توانند به مدت ۹۰ روز بدون ویزا وارد کشور شوند. دارندگان گذرنامه [[هنگ کنگ]] مشمول ترتیبات بدون ویزا به مدت ۱۴ روز هستند.

اگر شهروند هیچ‌یک از کشورهای فهرست‌شده در بالا نیستید، موظف هستید برای دریافت ویزای الجزایر به یک نمایندگی دیپلماتیک الجزایر مراجعه کنید.

دریافت ویزای الجزایر می‌تواند چالش‌برانگیز باشد، زیرا این فرایند اغلب شامل کاغذبازی‌های فراوان و هزینه‌های بالاست. برای مثال، سفارت الجزایر در [[ایالات متحده آمریکا]] معمولاً برای هر نوع ویزای الجزایر ۱۶۰ دلار آمریکا دریافت می‌کند و کنسول‌گری الجزایر در آلیکانته برای ویزای شهروندان اسپانیایی که تا ۹۰ روز اقامت دارند، ۹۵ یورو دریافت می‌کند.

به‌عنوان یک قاعدهٔ کلی، هرچه مدت اقامت شما طولانی‌تر باشد، ویزا گران‌تر خواهد بود.

==== شرایط درخواست ویزا ====
[[File:Diplomatic missions of Algeria.png|thumb|right|375px|کشورهای آبی‌رنگ یک نمایندگی دیپلماتیک الجزایر دارند.]]

یک نمایندگی دیپلماتیک الجزایر در تقریباً هر کشوری یافت می‌شود. اگر کشور شما نمایندگی دیپلماتیک الجزایر ندارد، ممکن است لازم باشد برای درخواست ویزای الجزایر به کشور دیگری سفر کنید. بیشتر نمایندگی‌ها درخواست‌ها را از طریق پست می‌پذیرند، به شرطی که یک پاکت برگشت پیش‌پرداخت‌شده ارسال کنید (مطمئن شوید که دستورالعمل‌ها را دقیقاً دنبال می‌کنید).

اگرچه شرایط ویزا از کشوری به کشور دیگر متفاوت است، معمولاً برای درخواست ویزای الجزایر موارد زیر را باید ارائه دهید:
* یک کپی از گذرنامهٔ شما (باید اعتبار بیش از شش ماه داشته باشد)
* دو قطعه عکس در اندازهٔ گذرنامه (اندازهٔ اروپایی)
* دو فرم درخواست ویزا (این‌ها را با حروف بزرگ در رایانه پر کنید، چاپ کنید، و سپس با خودکار امضا و تاریخ بزنید)
* یک کپی از برنامهٔ سفر شما (مانند بلیت‌های ورود/خروج اگر در یک مکان می‌مانید، یا برنامهٔ کامل سفر اگر در داخل کشور سفر می‌کنید)
* یک کپی از رزرو(های) هتل شما (توجه داشته باشید که این‌ها باید کل مدت اقامت شما را پوشش دهند – رزرو دو روزهٔ هتل برای یک سفر ۱۰ روزه کافی نیست)
* اگر قصد دارید در خانهٔ یک مقیم الجزایری بمانید، یک نامهٔ دعوت محضری الجزایری (این مورد اگر رزروهای هتل شما کل مدت اقامتتان را پوشش نمی‌دهد نیز اعمال می‌شود)
* یک کپی از آخرین صورتحساب(های) بانکی شما
* فیش‌های حقوق و فرم‌های مالیاتی که درآمد را اثبات کنند توسط برخی نمایندگی‌ها الزامی است (افزودن این‌ها به درخواست شما در هر صورت ضرری ندارد)
* اثبات بیمهٔ سفر برای شهروندان بیشتر کشورهای اروپایی الزامی است، اما برای بیشتر کشورهای دیگر از جمله ایالات متحده الزامی نیست
* شما باید مقیم حوزهٔ قضایی کنسول‌گری‌ای باشید که به آن درخواست می‌دهید. از شما خواسته می‌شود ثابت کنید که مقیم این حوزه هستید (برای مثال، یک کپی از گواهینامهٔ رانندگی شما)

برای ویزای توریستی، کنسول‌گری ممکن است گذرنامهٔ شما را برای ۵ تا ۹ روز کاری نگه دارد، اگرچه نگه‌داری‌های طولانی‌تر نیز بی‌سابقه نیست. توجه داشته باشید که الزامات شکل پرداخت می‌تواند کاملاً سخت‌گیرانه باشد – برای مثال، یک حوالهٔ پستی خدمات پستی ایالات متحده و فقط یک حوالهٔ پستی خدمات پستی ایالات متحده در ایالات متحده – اگرچه این بسیار به کشوری که در آن درخواست می‌دهید بستگی دارد.

اگر این پرمشقت به نظر می‌رسد – هست. علاوه بر این، مقامات کنسولی الجزایر می‌توانند بسیار سخت‌گیر باشند. با این حال، اگر به انعطاف‌پذیری بیشتری در برنامه‌های سفر خود نیاز دارید، ناامید نشوید. می‌توانید این را بدون دشواری زیاد به دست آورید: بیشتر هتل‌های الجزایری که می‌توانید به‌صورت آنلاین رزرو کنید، نیازی به پیش‌پرداخت ندارند و به‌راحتی لغو می‌شوند؛ بلیت‌های واقعی هواپیما که پس از مدت کوتاهی به‌طور خودکار لغو می‌شوند نیز می‌توانند با هزینهٔ کمی خریداری شوند (برای مثال، از [https://onwardticket.com/ OnwardTicket.com]).مسلماً، با توجه به مدت زمان پردازش ویزا، اگر واقعاً بلیت‌های شما را بررسی کنند (که بعید است)، کمی ریسک می‌کنید – گزینهٔ دیگر این است که به‌سادگی بلیت‌های هواپیمای قابل بازپرداخت رزرو کنید. از این روش‌ها برای رزرو هتلی در الجزیره که مدت اقامت شما را پوشش دهد، همراه با بلیت‌های ورود/خروج &quot;ساختگی&quot; یا قابل بازپرداخت استفاده کنید، و باید آمادهٔ رفتن باشید. به یاد داشته باشید، مقامات کنسولی با جدیت از چک‌باکس‌های خود محافظت می‌کنند، اما زمانی که آن ویزای گران‌بها را گرفتید، کمابیش آزادید هر کاری که می‌خواهید انجام دهید.

===== الزامات ویژه =====
* شهروندان [[سوریه]] باید نشان دهند که بودجهٔ کافی دارند (1000یورو اگر حمایت مالی شده باشند یا 4000یورو اگر هیچ حمایت‌کننده‌ای نداشته باشند) تا هزینهٔ اقامت خود در الجزایر را پوشش دهند.
===با هواپیما===
بیشتر بازدیدکنندگان معمولاً با هواپیما وارد الجزایر می‌شوند.

فرودگاه بین‌المللی اصلی و نقطه ورود در الجزایر '''فرودگاه هواری بومدین''' ({{IATA|ALG}}) است که در [[الجزیره]]، پایتخت، واقع شده است. این فرودگاه به‌خوبی توسط پروازهای بین‌قاره‌ای خدمات‌رسانی می‌شود. پروازهای منظمی از شهرهای بزرگ اروپایی مانند پاریس، لندن و مادرید انجام می‌شود. مسافران از ایالات متحده ممکن است نیاز به پرواز اتصالی داشته باشند، معمولاً از طریق هاب‌هایی مانند پاریس یا فرانکفورت. سایر فرودگاه‌هایی که مسافران بین‌المللی را برای بازدید از مناطق دیگر الجزایر جابه‌جا می‌کنند عبارتند از [[وهران]] ({{IATA|ORN}}) و [[قسنطینه]] ({{IATA|CZL}}).

هنگام عبور از کنترل مهاجرت، مطمئن شوید که مدارک خود (ویزا، گذرنامه و برنامه سفر) را آماده دارید. برای بازرسی نسبتاً کامل توسط افسر مهاجرت آماده باشید، حتی اگر مدارک شما کاملاً مرتب باشد. پاسخ‌هایی را که در فرم ویزای خود داده‌اید حفظ کنید تا بتوانید آن‌ها را کلمه به کلمه تکرار کنید.
===با قطار===
شرکت قطار الجزایر نامیده می‌شود [http://www.sntf.dz/ SNTF] و بلیت‌ها را می‌توان در ایستگاه‌های قطار خریداری کرد. رزرو آنلاین به نظر می‌رسد دیگر امکان‌پذیر نیست؛ جدول زمانی ممکن است تغییر کند؛ بهترین راه پرسیدن در ایستگاه قطار است. شبکه در شمال متراکم است. می‌توانید با قطار از تونس به الجزایر برسید، هرچند باید در پاسگاه مرزی قطار را عوض کنید. تمام گذرگاه‌های مرزی با مراکش بسته هستند.
===با ماشین===
[[File:Frontière algéro-marocaine fermée par une Décision Algérienne.jpg|thumb|الجزایری‌ها و مراکشی‌ها که در مرز الجزایر و مراکش به یکدیگر سلام می‌کنند.]]
الجزایر با شش کشور هم‌مرز است: [[تونس]]، [[لیبی]]، [[نیجر]]، [[مالی]]، [[موریتانی]]، و [[مراکش]].

==== از تونس ====
رانندگی از تونس به الجزایر امن‌ترین گزینه است.

==== از مراکش ====
مرز الجزایر و مراکش از سال ۱۹۹۴ بسته بوده است و در آیندهٔ قابل پیش‌بینی نیز بسته خواهد ماند.
==== از لیبی ====
وضعیت امنیتی ضعیف در [[الجزایر صحرایی]]، خطر تروریسم، و وضعیت امنیتی و سیاسی متغیر در [[لیبی]] مرز الجزایر و لیبی را ناامن می‌کند، و دو پاسگاه مرزی از سال ۲۰۱۱ بسته شده‌اند. عبور قانونی از الجزایر به لیبی از طریق زمین امکان‌پذیر نیست.
==== از موریتانی ====
یک گذرگاه مرزی رسمی جدید (باز شده در فوریه ۲۰۲۴) در نزدیکی [[تندوف]] وجود دارد، که حداقل برخی افراد موفق به عبور از آن شده‌اند.
==== از مالی ====
وضعیت امنیتی ضعیف در [[الجزایر صحرایی]]، خطر تروریسم، و وضعیت سیاسی ناپایدار در [[مالی]] مرز الجزایر و مالی را به‌شدت ناامن می‌کند، و بعید است که گردشگران خارجی بتوانند به مرز نزدیک شوند، چه رسد به عبور قانونی از آن.

==== از نیجر====
وضعیت امنیتی ضعیف در [[الجزایر صحرایی]]، خطر تروریسم، و وضعیت سیاسی ناپایدار در [[نیجر]] مرز الجزایر و نیجر را به‌شدت ناامن می‌کند، و بعید است که گردشگران خارجی بتوانند به مرز نزدیک شوند، چه رسد به عبور قانونی از آن.
===با کشتی===
قیمت‌ها معمولاً ارزان‌تر از پرواز نیستند، بنابراین اگر می‌توانید و خودرو یا بار حجیم زیادی ندارید، با هواپیما بروید. بیشتر ارتباط‌ها توسط [http://algerieferries.dz/ Algérie Ferries].

از [[اسپانیا]]:
* آلیکانته به الجزیره و وهران
* آلمریا به غزوات و وهران
* بارسلونا به الجزیره
* والنسیا به مستغانم

از [[فرانسه]]:
* مارسی به الجزیره، بجایه، وهران، و سکیکده

از [[ایتالیا]]:
* ناپل به تونس و یک ساعت رانندگی
* رم (چیویتاوکیا) به تونس و یک ساعت رانندگی

==رفت‌ و آمد==
با مساحتی بالغ بر {{convert|2,381,741|km2|sqmi}}، سفر بین شهرهای بزرگ الجزایر می‌تواند زمان بسیار زیادی ببرد و اگر ندانید چه می‌کنید، می‌تواند خطرناک باشد.
=== با هواپیما ===
با توجه به جغرافیای بسیار گستردهٔ کشور، راحت‌ترین راه برای سفرهای طولانی، هواپیماست. با این حال، زمان‌بندی‌ها در الجزایر بیشتر جنبهٔ راهنما دارند؛ انتظار تأخیر داشته باشید.

صنعت هواپیمایی الجزایر بسیار کوچک است ― تنها چهار شرکت هواپیمایی، که همگی دولتی هستند، در این کشور فعالیت می‌کنند. 

دو شرکت هواپیمایی اصلی به شرح زیر هستند:

* '''[https://airalgerie.dz/ایر الجزایر]''' شرکت هواپیمایی ملی الجزایر است و به تقریباً هر شهر الجزایری پرواز ارائه می‌دهد. این شرکت هواپیمایی از فرودگاه هواری بومدین به‌عنوان قطب خود استفاده می‌کند.
* '''طاسیلی ایرلاینز'''، مانند ایر الجزایر، از فرودگاه هواری بومدین به‌عنوان قطب خود استفاده می‌کند و شما را به سراسر الجزایر می‌برد. این شرکت زیرمجموعه‌ای از سوناطراک است، بزرگ‌ترین شرکت در آفریقا و یکی از بزرگ‌ترین شرکت‌های نفت و گاز در جهان.

=== با تاکسی ===

معمولاً برای سفر در نزدیکی یا داخل شهرها از تاکسی استفاده می‌شود. قیمت‌ها نسبتاً معتدل هستند، اما هنگام سفر بین شهرهای بزرگ با مسافت‌های طولانی، تاکسی همان‌قدر یا گران‌تر از هواپیما است. سعی کنید از تاکسی‌های غیررسمی اجتناب کنید، زیرا به‌احتمال زیاد راننده شما را سرکیسه می‌کند.

بیشتر تاکسی‌های الجزیره تاکسی‌متر دارند و باید بر استفاده از تاکسی‌متر اصرار کنید. وجود تاکسی‌متر در دیگر شهرهای بزرگ مانند وهران متفاوت است. پیش از سوار شدن به تاکسی دربارهٔ قیمت چانه نزنید، زیرا این به راننده نشان می‌دهد که هیچ ایده‌ای ندارید چه می‌کنید و او بی‌استثنا شما را در قیمت سرکیسه می‌کند. در عوض، تنها زمانی دربارهٔ قیمت چانه بزنید که سوار تاکسی شده‌اید و تشخیص داده‌اید که تاکسی‌متر ندارد. انعام دادن لازم نیست، اما می‌توانید مبلغ را به DA10 بعدی گرد کنید.

تاکسی‌های اشتراکی، که در الجزایر به «تاکسی-لیبر» معروف هستند، در مسیرهای ثابت فعالیت می‌کنند و زمانی که کاملاً پر شوند حرکت می‌کنند. این تاکسی‌ها روشی اقتصادی برای سفر فراهم می‌کنند و فرصت‌هایی برای تعامل با مردم محلی ارائه می‌دهند.

=== با سرویس درخواست خودرو ===

مشهورترین سرویس‌های درخواست خودرو مانند اوبر در الجزایر فعالیت نمی‌کنند. در عوض می‌توانید از این‌ها استفاده کنید:
* '''[https://www.heetch.com/en Heetch]''' یک اپلیکیشن فرانسوی. به‌عنوان یک خارجی، این بهترین گزینهٔ شماست.
* '''[https://yassir.com/ Yassir]''' یک اپلیکیشن الجزایری
سوار شدن ممکن است آن‌قدر که به آن عادت دارید روان پیش نرود. بی‌استثنا پس از پذیرفتن سفر، راننده به شما زنگ می‌زند تا سعی کند محل سوار شدن را هماهنگ کند (به دلایلی، نقطهٔ آبی GPS روی نقشهٔ مشترک غیرقابل اعتماد است). او فقط عربی الجزایری صحبت می‌کند. اگر خوش‌شانس باشید و واقعاً موفق شوید مکانی را هماهنگ کنید، آماده باشید که او ماشینی کاملاً متفاوت از ماشین ذکرشده در اپلیکیشن رانندگی کند. مگر اینکه عربی الجزایری صحبت کنید، بیشتر این موضوع به شانس بستگی دارد، و اگر نزدیک هتل‌تان هستید (یا صادقانه بگویم هر هتلی)، معمولاً بهتر است فقط از آن‌ها بخواهید برایتان تاکسی بگیرند.
=== با ماشین ===

[[تصویر:Mzab Ghardaïa.jpg|بندانگشتی|معماری [[مزاب]]]]
شبکه جاده‌ای در شمال به‌خوبی توسعه یافته است. دولت الجزایر پیشرفت‌های زیادی در زمینه جاده‌سازی انجام داده است؛ بزرگراه‌های جدیدی برای جایگزینی جاده‌های قدیمی‌تر ساخته شدند. مهم‌ترین بزرگراه، '''N1 (مسیر شرق-غرب)''' به طول ۱۲۰۰ کیلومتر از عنابه تا وهران است، تقریباً همه شهرهای بزرگ‌تر در شمال از جمله الجزیره به این بزرگراه متصل هستند.

خودرو کاملاً ضروری نیست زیرا سیستم حمل‌ونقل عمومی به‌خوبی اداره می‌شود، اما گاهی می‌تواند برای رسیدن به مناطق دورافتاده‌تر مفید باشد. به خاطر داشته باشید که عادات رانندگی مردم محلی کاملاً متفاوت از ایرانیان و قوانین رانندگی و علائم ممنوعه بیشتر به‌عنوان راهنما دیده می‌شوند، حتی توسط پلیس! تصمیم عاقلانه‌ای خواهد بود اگر در چند روز اول اجازه دهید یک الجزایری محلی برای شما رانندگی کند تا تصویری از سبک رانندگی به دست آورید. اگر این امکان‌پذیر نیست، توصیه می‌شود در بزرگراه‌ها بمانید.

اجاره خودرو در الجزایر سرراست است. بسیاری از آژانس‌های اجاره خودرو، هم محلی و هم بین‌المللی، در شهرهای بزرگی مانند الجزیره، وهران و قسنطینه فعالیت می‌کنند. عاقلانه است که از قبل رزرو کنید، به‌ویژه در فصل‌های اوج سفر. معمولاً به گواهینامه رانندگی معتبر، گواهینامه بین‌المللی رانندگی (توصیه می‌شود)، و یک کارت اعتباری برای ودیعه نیاز خواهید داشت.

«به هیچ وجه» سعی نکنید با خودرویی غیر از شاسی‌بلند به مناطق صحرایی برسید: تپه‌های شنی گاه‌به‌گاه روی جاده‌ها و تغییرات شدید دما چالشی برای راننده و خودرو خواهد بود. نقشه همراه داشته باشید، زیرا ممکن است GPS در مناطق روستایی در دسترس نباشد.

از سال ۲۰۱۸، سوخت بیش از DA50 در هر لیتر هزینه نداشت.

=== با اتوبوس ===

شرکت‌هایی که خدمات اتوبوس‌رانی ارائه می‌دهند عبارتند از ETUSA و SNTR. هزینهٔ اتوبوس‌ها بین شهرهای بزرگ بین ۵۰۰ تا ۲۰۰۰ دینار الجزایر متغیر است. اتوبوس‌های محلی به‌خوبی علامت‌گذاری نشده‌اند. بدانید که توالت‌های اتوبوس نادر هستند و رانندگان اتوبوس الجزایری دوست ندارند توقف کنند.

=== با قطار ===
[[File:Chemin de fer en algérie.PNG|thumb|نقشه راه‌آهن الجزایر]]

راه‌آهن الجزایر توسط '''[http://www.sntf.dz SNTF]''' اداره می‌شود؛ قطارها و خطوط در حال نوسازی هستند. ده قطار سریع‌السیر راحت به نام (Autorail) خریداری شد، و دو مورد از آن‌ها در حال بهره‌برداری هستند. اگرچه وب‌سایت برای بررسی زمان‌ها و غیره مفید است، بلیت‌ها را نمی‌توان به‌صورت آنلاین خرید، فقط در ایستگاه‌های قطار.

اگر می‌توانید، سعی کنید قطارهای جدیدتر را بگیرید، زیرا راحت‌تر و دارای تهویه مطبوع هستند. با این حال، هیچ‌کدام از قطارها وضعیت خوبی ندارند. اگر انتظار سفری رمانتیک از میان کوه‌های تل اطلس را دارید، ممکن است ناامید شوید، زیرا بیشتر پنجره‌های قطار آن‌قدر کثیف هستند که مات به نظر می‌رسند. قطارهای الجزایر شما را از نقطه الف به ب می‌رسانند، و آن هم به‌کندی، نه چیزی بیشتر.


'''مسیرهای اصلی''':

* '''[[الجزیره]]''' به '''[[وهران]]'''، پنج حرکت روزانه از ایستگاه '''آغا'''، این سفر ۴-۵ ساعت طول می‌کشد، ''درجه دو: DA900-1130، درجه یک: DA1200-1530.''
* '''الجزیره''' به '''[[عنابه]]'''، هر شب ساعت ۱۹:۴۰ حرکت می‌کند و صبح روز بعد ساعت ۰۵:۳۸ (از طریق [[قسنطینه]]) به عنابه می‌رسد. ''درجه دو: DA900، درجه یک: DA1270.''
* '''الجزیره''' به '''[[قسنطینه]]''' مانند بالا
'''مسیرهای دیگر''':
*'''الجزیره به توقرت،''' هر روز ساعت ۱۸:۱۰ حرکت می‌کند و صبح روز بعد ساعت ۰۵:۰۰ به توقرت می‌رسد. ''درجه دو: DA1500، درجه یک: DA2005.''
*'''وهران''' به '''[[بشار]]'''، دو حرکت روزانه. قطار روزانه ساعت ۱۰:۲۰ از وهران حرکت می‌کند، در حالی که قطار شبانه ساعت ۲۰:۳۰ حرکت می‌کند. ''درجه دو: DA975، درجه یک: DA1370.''
*'''عنابه''' به '''تبسه'''، ساعت ۱۶:۴۰ از عنابه حرکت می‌کند و ساعت ۲۱:۴۹ به تبسه می‌رسد. ''درجه دو: DA255، درجه یک: DA360.''

==دیدن==
[[File:20161203 110129Tipasa Museum.jpg|thumb|موزاییک در موزه تیپازا]]
[[File:Traversée guidée.jpg|alt=|thumb|تور شتر با راهنما]]

الجزایر مملو از گنجینه‌های پنهان است و مجموعهٔ فراوانی از مکان‌ها را برای شجاعان و کنجکاوان ارائه می‌دهد.

=== ویرانه‌های باستانی ===
به گذشته بازگردید و بقایای تمدن‌های فنیقی، رومی و بیزانسی را کاوش کنید که نشانهٔ پاک‌نشدنی بر این سرزمین گذاشته‌اند. برخی از مشهورترین مکان‌های باستان‌شناسی در الجزایر:
* '''[[تیمگاد]]''' نزدیک [[باتنه]]: خود را در شکوه این شهر باستانی رومی غرق کنید، که به «پمپئی آفریقا» معروف است. از ویرانه‌های به‌خوبی حفظ‌شده شگفت‌زده شوید.
* '''هیپو رگیوس''' در [[عنابه]]: در جای‌پای تاریخ در این شهر ساحلی قدم بزنید، جایی که فیلسوف مشهور سنت آگوستین زمانی در آن اقامت داشت. بقایای چشمگیر سازه‌های رومی، از جمله یک کلیسای بزرگ و آمفی‌تئاتر را کاوش کنید.
* '''[[جمیله]]''' در [[سطیف]]: از شکوه این میراث جهانی یونسکو، که روزگاری مستعمرهٔ نظامی رومی بود، لذت ببرید. فروم، معابد، خانه‌ها و آثار موزاییکی خیره‌کنندهٔ به‌خوبی حفظ‌شده را تحسین کنید.
* '''کالاما''' در [[قالمه]]: اسرار این شهر باستانی رومی را که به خاطر موزاییک‌های استثنایی‌اش مشهور است، کشف کنید. در ویرانه‌های معابد، کلیساهای بزرگ و تئاتر رومی جذاب پرسه بزنید.
* '''تیپازا''': خود را در گلیم تاریخی غنی تیپازا غرق کنید، جایی که ویرانه‌های امپراتوری‌های فنیقی، رومی و بیزانسی در کنار هم وجود دارند. از محوطهٔ باستان‌شناسی، که شامل یک تئاتر، آمفی‌تئاتر، کلیسای بزرگ و مناظر مسحورکنندهٔ دریای مدیترانه است، شگفت‌زده شوید.
=== صحرای بزرگ ===
بزرگ‌ترین جذابیت الجزایر در صحرای آن نهفته است—بیابانی گسترده و مسحورکننده که مانند هیچ جای دیگری روی زمین نیست.
در مرکز آن، [[مزاب|دره مزاب]] به‌عنوان قلب فرهنگ مزابی برجسته است، جایی که پنج شهر مستحکم با هماهنگی چشمگیر طراحی هندسی از دل صحرا سر برمی‌آورند. فرم‌های مکعبی‌مانند آن‌ها الهام‌بخش معماری مدرن شدند و همچنان شاهدی زنده بر سازگاری انسان در سرزمینی خشن باقی مانده‌اند، هرچند جذابیت آن با بی‌توجهی و زباله‌های آشکار کاسته شده است.

کوه‌های اطلس صحرایی خطی جسورانه در سراسر چشم‌انداز می‌کشند، قله‌های ناهموارشان که قرن‌ها توسط باد و شن شکل گرفته‌اند. دورتر به سمت جنوب، کوه‌های هوگار [[تمنراست]] را در بر می‌گیرند، پایتخت دورافتادهٔ صحرا که سرشار از سنت‌های طوارق است.

تپه‌های شنی بی‌پایان گرند ارگ اورینتال در نزدیکی الوادی زیر آفتاب می‌درخشند، در حالی که حکاکی‌های سنگی باستانی در [[جلفه]] و [[پارک فرهنگی تاسیلی ناجر|تاسیلی ناجر]] روح پیش از تاریخ صحرا را آشکار می‌کنند—آثار هنری که هزاره‌ها را پل می‌زنند و بازدیدکنندگان را از گذشتهٔ عمیق و پایدار بیابان یادآور می‌شوند.

=== شهرهای بزرگ ===
در حالی که بیابان‌های بزرگ و مناطق کوهستانی الجزایر توجه زیادی را به خود جلب می‌کنند، شهرهای آن به همان اندازه جذاب هستند. الجزیره، وهران، قسنطینه و دیگر شهرها هویت چندلایهٔ کشور را آشکار می‌کنند—معماری استعماری فرانسوی در کنار کاخ‌های عثمانی، کافه‌های مدرن و پرجنب‌وجوش در کنار مسجدهای چندصدساله. این شهرها به‌هیچ‌وجه مقاصد درجه دوم نیستند، بلکه به‌عنوان موزه‌های زندهٔ تاریخ پیچیدهٔ الجزایر و زندگی معاصر پرجنب‌وجوش آن ایستاده‌اند.
* '''[[الجزیره]]'''، که اغلب «شهر سفید» نامیده می‌شود، کمتر از آنچه نامش القا می‌کند بکر است، با این حال یکی از جذاب‌ترین پایتخت‌های شمال آفریقا باقی مانده است. دامنه‌های تند آن مملو از ساختمان‌های استعماری فرسوده است که مشرف به خلیج هستند، در حالی که قصبهٔ قدیمی—در حال فروپاشی اما زنده—طرح درهم‌تنیده و روح قرن‌های گذشته را حفظ کرده است. کاوش در آن نگاهی به شهری می‌اندازد که خشن، پیچیده و به‌طور غیرقابل انکاری واقعی است، جایی که تاریخ و زندگی روزمره هنوز در هر خیابان تلاقی می‌کنند.
* '''[[وهران]]'''، دومین شهر الجزایر، خشن و ناهموار اما سرشار از زندگی است. در زیر پوسیدگی آن انرژی بی‌قراری نهفته است، با موسیقی، هیاهو و تاریخی که حول قلعهٔ قدیمی سانتا کروز مشرف به خلیج متمرکز شده است.
* '''[[تلمسان]]'''، به خاطر تاریخ غنی و معماری برجسته‌اش، از جمله مسجد جامع و بقایای مسجد منصوره شناخته شده است.
* '''[[قسنطینه]]''' «شهر پل‌ها»، چشمگیر و فرسوده است نه صیقلی. دره‌های عمیق، دهانه‌های بلند و معماری لایه‌لایهٔ آن ردپای دوران رومی، عربی و عثمانی را آشکار می‌کند—آمیخته‌ای چشمگیر که هنوز زیبایی خشن شهر را تعریف می‌کند.

=== سواحل ===
ساحل طولانی مدیترانه‌ای الجزایر دارای بسیاری از سواحل جذاب است، هرچند پاکیزگی و نگهداری می‌تواند متفاوت باشد. در اطراف وهران، به اصطلاح ساحل فیروزه‌ای برخی از بهترین بخش‌ها را برای شنا و استراحت ارائه می‌دهد. عنابه، سکیکده و غزوات نیز مکان‌های دیدنی دارند، در حالی که سیدی فرج در نزدیکی الجزیره به دلیل دسترسی آسان و آب‌های آرام همچنان محبوب است.

=== هنر صخره‌ای ===
الجزایر میزبان برخی از مهم‌ترین و گسترده‌ترین هنرهای صخره‌ای پیش از تاریخ در جهان است. جاذبه‌ها شامل تاسیلی ناجر است، فلات ماسه‌سنگی ثبت‌شده در فهرست میراث جهانی که به‌عنوان بزرگ‌ترین موزهٔ روباز جهان شناخته می‌شود و دارای بیش از ۱۵٬۰۰۰ نقاشی و حکاکی است که به ۱۰٬۰۰۰ پیش از میلاد تا قرن‌های اول میلادی بازمی‌گردند. این محوطه شامل تصویرنگاری‌های مشهوری مانند «زن شاخدار در حال دویدن» است.

==انجام دادن==
الجزایر مملو از ویرانه‌های رومی و شهرهای صحرایی قرن دهم است.
برخی از آن‌ها عبارتند از:
*پارک ملی تاسیلی ناجر: یک پارک ملی در جنوب الجزایر با تعداد زیادی هنر غاری و سازندهای ماسه‌سنگی چشمگیر.
*یادمان شهدا: یادمانی نمادین که به استقلال، کسانی که برای کشور جان باختند، و جانبازان ادای احترام می‌کند.
*کلیسای نوتردام آفریقا: یک کلیسای کاتولیک با مناظر چشمگیر در وهران
*پارک آزمایش‌های علمی حما: باغ‌های گیاه‌شناسی باشکوه قرن نوزدهم.
*قلعه سانتا کروز: قلعه‌ای بر فراز کوه با مناظر دیدنی شهر.
*مسجد کچاوه: مسجد بزرگی که در قرن هفدهم ساخته شده است.
*آرامگاه سلطنتی موریتانی: احتمالاً آرامگاه یک شاهزاده خانم مصری در تیپازا، الجزایر.
*مسجد جامع الجزایر: سکوی تماشای مناره‌ها و یک سالن عظیم.
*تیکجا: پیست اسکی زمستانی با پیاده‌روی در تابستان. واقع در الاصنام، الجزایر.
*پارک ملی چریا: مسیرهای کوه‌پیمایی و یک ایستگاه اسکی در میان قله‌های جنگلی.
*اداره پست مرکزی الجزیره: اداره پست بزرگ دوران استعمار.
*مسجد امیر عبدالقادر: مسجد برجسته با ۲ مناره بلند.
*ویرانه‌های رومی تیمگاد: تعداد زیادی ویرانه رومی، معماری روم باستان، و تاریخ باستانی در اینجا قرار دارد.

==صحبت==
{{infobox|برخی عبارات رایج در عربی الجزایری:|* سلام - درود
* واش راك؟ - حالت چطوره؟
* مليح - خوب
* شکرا - ممنون
* اسمي ... - اسم من ...
* شحال؟ - چقدر؟}}

{{همچنین ببینید|کتاب عبارات عربی|کتاب عبارات عربی الجزایری|کتاب عبارات بربری|کتاب عبارات فرانسوی}}

[[File:Tizi_Ouzou_Tasdawit.jpg|thumb|تابلوی سه‌زبانه به عربی، بربری و فرانسوی]]
زبان‌های رسمی الجزایر '''[[کتاب عبارات عربی|عربی]]''' و '''[[کتاب عبارات بربری|بربری]]''' هستند. بسیاری از الجزایری‌ها چندزبانه هستند.
'''[[عربی الجزایری]]''' (همچنین به نام '''دارجه''' شناخته می‌شود), زبان محلی، حدود ۷۵ تا ۸۰ درصد جمعیت را تشکیل می‌دهد. عربی الجزایری اغلب به دلیل ویژگی‌های منحصربه‌فرد و تنوع‌های منطقه‌ای، دشوارتر از سایر گویش‌ها در نظر گرفته می‌شود. این گویش عمدتاً در ارتباطات غیررسمی و گفتاری استفاده می‌شود و معمولاً برای ارتباطات رسمی یا نوشتاری به کار نمی‌رود. اگر گویش محلی را نمی‌دانید، ناامید نشوید؛ همهٔ الجزایری‌ها '''عربی استاندارد مدرن''' را در مدرسه یاد می‌گیرند، بنابراین نباید در برقراری ارتباط در شهرهای بزرگ مشکلی داشته باشید.

عربی الجزایری شباهت‌های زیادی با دیگر گویش‌های مغربی، از جمله عربی تونسی و مراکشی، دارد. اگر دانشی از '''[[کتاب عبارات عربی مراکشی|عربی مراکشی]]''' داشته باشید، نباید در برقراری ارتباط مشکلی داشته باشید، زیرا عربی مراکشی و الجزایری تا حد قابل‌توجهی برای یکدیگر قابل فهم هستند.

بسیاری از الجزایری‌هایی که در دوران استعمار فرانسه (پیش از دهه ۱۹۶۰) به دنیا آمدند، نمی‌توانند عربی بخوانند یا بنویسند.

'''قبایلی''' رایج‌ترین زبان بربری است که عمدتاً در شهرهایی مانند [[بجایه]]، بویره و بومرداس صحبت می‌شود. بربری پس از اعتراضات گسترده در سال ۲۰۰۲ به عنوان زبان رسمی شناخته شد و این زبان در مدارس الجزایر تدریس می‌شود.


'''[[کتاب عبارات فرانسوی|فرانسوی]]''',
اگرچه فرانسوی هیچ وضعیت رسمی ندارد، به عنوان «زبان میانجی» الجزایر شناخته شده است. این زبان از سنین پایین در مدارس الجزایر تدریس می‌شود و به‌طور گسترده در تجارت روزمره کاربرد دارد. فرانسوی اغلب برای آوانگاری واژه‌های عربی استفاده می‌شود. برای مثال، نام Yasin به صورت Yacine آوانگاری می‌شود. اگرچه بسیاری از الجزایری‌ها، به‌ویژه افراد بالای ۳۵ سال، در فرانسوی توانمندند، بسیاری از الجزایری‌ها این زبان را یادآور دردناک حکومت استعماری فرانسه می‌دانند و در مدارس، دولت به نفع انگلیسی اولویت آن را کاهش می‌دهد. با این حال، این روند در مناطق قبایلی برعکس است، جایی که فرانسوی هنوز به‌طور گسترده صحبت می‌شود، از جمله توسط جوان‌ترها، و مردم از شنیدن فرانسوی خوشحال‌تر خواهند بود تا از شنیدن عربی، زیرا در مناطق قبایلی، عربی به عنوان «زبان ظالم» دیده می‌شود. صرف‌نظر از اینکه در جای «اشتباه» فرانسوی یا عربی صحبت کنید، اگر گردشگر خارجی باشید، مردم پذیرا خواهند بود، صرف‌نظر از اینکه زبانی «از نظر فرهنگی منفی» صحبت می‌کنید.

'''انگلیسی''' به‌تدریج به عنوان زبان ترجیحی برای یادگیری محبوبیت پیدا می‌کند، اگرچه اکثریت قابل توجهی از الجزایری‌ها دانش محدود یا هیچ دانشی از آن ندارند. الجزایری‌های بسیار تحصیل‌کرده ممکن است در انگلیسی توانمند باشند. دولت الجزایر فعالانه این زبان را ترویج می‌کند، اما برخی، از جمله سیاستمداران در [[فرانسه]]، این را تلاشی برای کاهش نفوذ فرانسه در کشور می‌بینند.

اگر نمی‌توانید عربی الجزایری یا فرانسوی صحبت کنید، انتظار داشته باشید که زیاد به اشاره‌های دست متکی باشید. این ممکن است ثمربخش‌تر از آنچه فکر می‌کنید باشد، زیرا الجزایری‌ها عمدتاً بسیار خوش‌برخوردند و بسیار مشتاق خواهند بود بفهمند شما چه می‌خواهید. گوگل ترنسلیت و دیگر اپلیکیشن‌های ترجمه به‌ندرت چندان مفید هستند. بیشتر مقامات – مثلاً افسران پلیس – نمی‌توانند فرانسوی صحبت کنند، اما در خواندن عربی استانداردی که گوشی شما بیرون می‌دهد نیز مشکل دارند، به‌ویژه برای مکالمات عامیانه‌تر. یک ترفند این است که از یک اپلیکیشن هوش مصنوعی، مانند (ChatGPT)، بخواهید به «عربی الجزایری» ترجمه کند، که در تقریباً همه موارد طرف مقابل باید بتواند آن را بخواند، به شرط اینکه هوش مصنوعی درست انجامش دهد. اگر می‌خواهید از طریق گوشی‌تان گفتگوی رفت‌وبرگشتی داشته باشید، مطمئن شوید که صفحه‌کلید عربی دانلود و فعال شده است.

==خرید==
===پول===
{{cautionbox|شما '''مجاز نیستید''' دینار الجزایر را از الجزایر خارج کنید.}}

{{exchange rates
| currency=دینار الجزایر (نرخ رسمی)
| currencyCode=DA
| date= ژانویه 2026
| USD=130
| EUR=150
| GBP=175
| source=[https://www.xe.com/currency/dzd-algerian-dinar XE.com]
}}

{{exchange rates
| currency=دینار الجزایر (نرخ بازار سیاه)
| currencyCode=DA
| date= ژانویه 2026
| USD=240
| EUR=280
| GBP=315
| source=[https://devisesquare.com/ Devises Square]
}}

واحد پول الجزایر '''دینار الجزایر''' است، که با نماد «'''د.ج'''» یا «'''DA'''» نشان داده می‌شود (کد ISO: '''DZD'''). سکه‌هایی با ارزش DA5، DA10، DA20، DA50، DA100 و DA200 وجود دارد. اسکناس‌ها در قطعات DA100، DA200، DA500، DA1,000 و DA2,000 منتشر می‌شوند.

پول را می‌توان در بانک‌ها یا اداره‌های پست مبادله کرد، اما «شما این کار را نخواهید خواست». در واقع، شما در الجزایر صرافی‌های معمولی پیدا نخواهید کرد، حتی در فرودگاه. اگرچه دینار الجزایر نرخ ارز رسمی با یورو و دلار آمریکا دارد، این نرخ منحصراً توسط دولت و شرکت‌های تجاری برای به دست آوردن ارز خارجی استفاده می‌شود. همهٔ دیگران، چه گردشگران و چه الجزایری‌ها، از '''نرخ ارز بازار سیاه''' استفاده می‌کنند، که می‌توانید آن را نرخ ارز واقعی در نظر بگیرید.

[[File:Abyannu.jpg|thumb|طرح‌های سنتی فرش بربری]]

نرخ ارز بازار سیاه برای مبادله یورو، تقریباً ۸۵٪ قدرت خرید بیشتری به شما می‌دهد (ژانویه ۲۰۲۶). بازار موازی در الجزایر، علی‌رغم غیرقانونی بودن ''دوژور''، ''دو فاکتو'' مجاز است. برای مثال، میدان اصلی مبادله ارز موازی در مرکز الجزیره، کاملاً زیر نظر حضور سنگین پلیس انجام می‌شود، که با وجود حجم بالای پول نقدی که در ملأ عام دست‌به‌دست می‌شود، امنیت محل را تضمین می‌کند. مبادله پول در خیابان با نرخ بازار سیاه در الجزایر کاملاً بی‌اشکال است – این به‌سادگی روشی است که انجام می‌شود.

تقریباً هر شهری مکان‌های مشخصی برای مبادله پول از طریق صرافان خیابانی دارد (از جمله در فرودگاه الجزیره)، و هر الجزایری می‌داند کجا می‌توانید آن‌ها را پیدا کنید، اگرچه اغلب شما را با «مرد خودشان» مرتبط می‌کنند، که اشکالی ندارد – همان نرخ را می‌گیرید اما دوستشان به‌جای یک غریبه، کارمزد را از حاشیهٔ نرخ به دست می‌آورد. برای مبادله ارزهایی غیر از دلار آمریکا و یورو دچار مشکل خواهید شد، و صرافان تمایل دارند در پذیرفتن اسکناس‌های پاره و قدیمی سخت‌گیر باشند، بنابراین مطمئن شوید اسکناس‌هایتان تروتمیز و سالم هستند. صرافان معمولاً دلالان صادقی هستند، زیرا عملاً این یک کسب‌وکار قانونی است و با توجه به کمبود گردشگر، الجزایر فرهنگ کلاهبرداری را توسعه نداده است.

با اینکه دستگاه‌های خودپرداز (ATM) در همه‌جا در دسترس هستند، بهتر است از آن‌ها استفاده نکنید؛ زیرا در صورت استفاده از خودپرداز، پول را با نرخ رسمی ارز دریافت خواهید کرد که عملاً قدرت خریدتان را به نصف کاهش می‌دهد. بنابراین، توصیه می‌شود برای تأمین هزینه‌های کل سفر خود، مقدار کافی دلار آمریکا یا یورو همراه داشته باشید و برای تهیه دینار الجزایر، به سراغ صراف‌های غیررسمی (بازار آزاد) بروید. مگر اینکه بخواهید برای همه چیز دو برابر هزینه کنید، تنها زمانی از خودپرداز استفاده کنید که پول نقدتان تمام شده باشد. اگر ناچار به استفاده از خودپرداز شدید، بهترین گزینه یافتن دستگاه‌های بانک «سوسیته ژنرال» (Société Générale) است، چرا که اکثر خودپردازهای الجزایر کارت‌های خارجی را نمی‌پذیرند. راهکار جایگزین و هوشمندانه‌ای نیز با استفاده از سرویس‌های Wise یا Revolut وجود دارد: فردی قابل‌اعتماد در الجزایر پیدا کنید که در [https://wise.com/ Wise] یا [https://www.revolut.com/ Revolut] حساب داشته باشد (مثلاً راهنمای تور احتمالاً چنین حسابی دارد) و سپس از طریق این اپلیکیشن‌ها برای او پول بفرستید. از او بخواهید که کار تبدیل ارز را انجام دهد (آن‌ها معمولاً فرد مناسبی را برای این کار می‌شناسند) و دینار را مستقیماً با نرخ بازار آزاد از او تحویل بگیرید.

اقتصاد الجزایر تقریباً به‌طور کامل مبتنی بر '''پول نقد''' است و بیشتر مراکز، کارت‌های اعتباری یا نقدی را نمی‌پذیرند. به‌هرحال، استفاده از این کارت‌ها به نفع شما نخواهد بود، زیرا در آن صورت پرداخت‌ها با نرخ ارز رسمی محاسبه می‌شوند. برای سفر به الجزایر، کارت‌ها و دستگاه‌های خود را کنار بگذارید؛ قرار است به روش‌های سنتی و قدیمی عمل کنید. خیلی زود به این روال عادت خواهید کرد.

===هزینه‌ها===
الجزایر کشوری به‌طور چشمگیری اقتصادی است، به شرطی که از نرخ ارز بازار سیاه استفاده کنید؛ بلیت مترو زیرزمینی معمولاً ۵۰ دینار هزینه دارد و اجاره ماهانه یک آپارتمان، بسته به منطقه، بین ۴۰٬۰۰۰ تا ۱۰۰٬۰۰۰ دینار در ماه است. ۱۰۰ تا ۱٬۰۰۰ دینار شما را به یک وعده غذای کامل یا سفر اتوبوسی از یک شهر بزرگ به شهر دیگر می‌رساند. از سوی دیگر، با توجه به کمبود گردشگر در کشور، اقامتگاه‌های گردشگری مقرون‌به‌صرفه با کیفیت نادر و نزدیک به غیرموجود هستند، بنابراین مسافران کم‌بودجه ممکن است متوجه شوند که برای هتل بیشتر از آنچه عادت دارند پرداخت می‌کنند.

وقتی دینارهای خود را به دست آوردید، می‌خواهید تا جایی که می‌توانید سکه‌ها و اسکناس‌های کوچک ذخیره کنید. تقریباً هر فعالیت گردشگری آنقدر ارزان قیمت‌گذاری شده که بتوان با پول خرد پرداخت کرد، و تقریباً به‌عنوان یک قاعده، الجزایری‌ها برای اسکناس‌های بزرگ‌تر شما پول خرد نخواهند داشت. ممکن است متوجه شوید که سکه‌ها ارزشمندتر از اسکناس‌هایتان به نظر می‌رسند، زیرا آنها کلید دسترسی به تقریباً هر کاری هستند که می‌خواهید انجام دهید. مگر اینکه بخواهید ۲۰۰۰ دینار برای موزه‌ای که ۲۰۰ دینار است خرج کنید، سکه‌هایتان را ذخیره کنید.

==خوردن==
{{seealso|آشپزی شمال آفریقا}}
[[File:Tagine aux olives algérien.jpg|thumb|تاگینه مرغ با زیتون. چقدر اشتهاآور است؟]]
آشپزی الجزایری ترکیبی از طعم‌های مدیترانه‌ای و شمال آفریقا با تأثیرپذیری چشمگیر از سبک آشپزی فرانسوی است. این آشپزی سرشار از غذاهای خوش‌طعم و متنوعی همچون تاژین، کوسکوس و پاستیلا است. با وجود طعم‌های غنی و مواد اولیه‌ی باکیفیت و متنوع، آشپزی الجزایری به اندازه‌ی سایر سبک‌های آشپزی مدیترانه‌ای یا شمال آفریقا شناخته‌شده و مورد توجه نیست؛ با این حال، این موضوع نباید مانع از آن شود که تجربه‌ای کامل از دنیای غذاهای الجزایری داشته باشید.

* بریک (خمیر «مالسوکا»ی پرشده با مواد)
* فتاته (غذای مخصوص منطقه صحرا، در شهر تامنراست)
* تاگوئلا (نان پخته‌شده در شن، غذای مخصوص عشایر)
* کوسکوس (بلغور گندم بخارپز همراه با سسی حاوی گوشت و/یا سیب‌زمینی، هویج، کدو سبز و نخود)
* بوسلوف (کله‌پاچه بره)
* دواره (خوراک سیرابی و روده همراه با کدو سبز و نخود)
* شوربا (سوپ گوشت‌دار)
* رشتا (نوعی اسپاگتی دست‌ساز که معمولاً با آب مرغ شفاف، سیب‌زمینی و نخود سرو می‌شود)
* شاکشوکا (معمولاً شامل فلفل سبز، پیاز و گوجه‌فرنگی است؛ ممکن است تخم‌مرغ هم به آن اضافه شود)
* مشوی (بره کباب‌شده روی زغال)
* پیتزای الجزایری
* تاژین (نوعی خوراک یا خورش)
* محاجب (نوعی نان لایه‌لایه و ترد تهیه‌شده از آرد سمولینا که به‌طور سنتی با پیاز، گوجه‌فرنگی، سیر، فلفل و ادویه پر می‌شود)

'''دسرها و میان‌ وعده‌ها'''
* قلب‌ اللووز (دسری شیرین متشکل از لایه‌هایی از سمولینای کره‌ای و پودر بادام. این دسر که با عطر شکوفه پرتقال و شربت عسل طعم‌دار شده، سرشار از طعم‌های دلپذیر و رایحه‌های تابستانی است و روی هر برش آن یک عدد بادام کامل برای ایجاد بافتی ترد و خوشایند قرار گرفته است.)
* باقلوا (شیرینی بادامی متشکل از لایه‌های متعدد خمیر بسیار نازک که با دقت و مهارت به صورت دستی تهیه شده و به شهد عسل آغشته شده است.)
* کنافه / قطایف (نوعی رشته‌ شیرینی‌پزی پخته‌شده که با بادام پر شده و به شربت شکر و عسل آغشته می‌شود.)
* مقروض (شیرینی شیرین حاوی بادام یا خرما)

==نوشیدن==
[[File:Tea in sahara(algerian desert).jpg|thumb|چای در صحرا]]
الجزایر طیف محدودی از شراب‌ها و آبجوها را تولید می‌کند. این کشور که زمانی به خاطر تاکستان‌هایش شهرت داشت، همچنان شراب‌های قرمز ممتازی تولید می‌کند و آبجوهای محلی آن نیز عموماً باکیفیت بوده و طرفداران بسیاری دارند.

الجزایر کشوری با اکثریت مسلمان است؛ بنابراین اگرچه مشروبات الکلی همه‌جا فروخته نمی‌شود، اما یافتن آن‌ها نیز دشوار نیست. شراب و سایر نوشیدنی‌های الکلی در تعداد محدودی از رستوران‌های دارای بار در شهرهای بزرگ، هتل‌های سطح‌بالا و کلوپ‌های شبانه عرضه می‌شوند. برخی از این رستوران‌ها در پارک‌های زیبا قرار دارند؛ پس اگر در پارکی سرسبز و خوش‌منظره هستید، به دنبال چنین رستوران‌هایی بگردید. فست‌ فودهایی که برای عموم مردم در دسترس و مقرون‌به‌صرفه هستند، آبجو نمی‌فروشند و کافی‌شاپ‌ها نیز مشروبات الکلی عرضه نمی‌کنند. اگر به الجزیره یا شهرهای ساحلی سفر کنید، تقریباً در هر بندر صیادی رستوران‌های دریایی خواهید یافت؛ در آنجا صید ماهی به روش سنتی انجام می‌شود و ماهی‌ها بسیار تازه هستند. این رستوران‌ها معمولاً مشروبات الکلی سرو می‌کنند، اما باید درباره آن سؤال کنید (انتظار نداشته باشید که آن را ببینید، چرا که گاهی در منو درج می‌شود و گاهی خیر).

فروشگاه‌های عرضه‌کننده مشروبات الکلی در شهرهای بزرگی همچون الجزیره و وهران به وفور یافت می‌شوند. شما می‌توانید بطری‌های شراب الجزایری را در این شهرها خریداری کنید، هرچند خرید آن از فرودگاه الجزیره ممکن است آسان‌تر باشد؛ البته باید انتظار پرداخت ۲۵۰۰ دینار الجزایر برای هر بطری را داشته باشید. در شهرهای کوچک‌تر، تهیه نوشیدنی‌های الکلی می‌تواند دشوار باشد؛ معمولاً این نوشیدنی‌ها در حاشیه شهرها و در مناطقی با وضعیت نامناسب یا مشکوک به فروش می‌رسند.

الجزایری‌ها معمولاً بیشتر از بسیاری از کشورهای مسلمان الکل می‌نوشند، اما گذشته از بطری‌های آبجوی پراکنده، معمولاً این کار را با احتیاط انجام می‌دهند. بهتر است شما هم همین کار را بکنید: مثل یک الجزایری بنوشید: با احتیاط، در اجتماع، اما با احتیاط. یک توریست بی‌ادب نباشید و تفریح ​​همه را خراب نکنید.

'''غیرالکلی'''
* آب‌میوه‌های مدیترانه‌ای (انار، پرتقال)
* چای سبز بسیار شیرین
* قهوه غلیظ

==خوابیدن==
از آنجا که گردشگری خارجی در الجزایر همچنان محدود است، بیشتر هتل‌ها به مسافران داخلی و کسانی که برای امور کاری سفر می‌کنند، خدمات می‌دهند. گزینه‌های میان‌رده و لوکس فراوان‌اند، اما سطح خدمات معمولاً پایین‌تر از استانداردهای آمریکای شمالی یا اروپاست؛ برای مثال، کیفیت واقعی را باید یک ستاره کمتر از رده‌بندی اعلام‌شده در نظر گرفت. گزینه‌های ارزان‌قیمت (اقتصادی) اندک و اغلب بسیار ساده هستند، بنابراین مسافرانی که بودجه محدودی دارند معمولاً در هتل‌های میان‌رده‌ی ارزان‌تر اقامت می‌کنند. به‌جز هتل‌های رده‌بالا، باید انتظار تشک‌هایی بسیار سفت را داشته باشید.

در '''فصل تابستان''' (از ۱۵ ژوئن تا ۳۱ اوت)، بسیاری از مالکان، خانه‌ها و کلبه‌های خود را در امتداد ساحل مدیترانه، به‌ویژه در حدفاصل «پورت‌سای» (مارسا بن‌مهیدی) تا «ال‌کالا»، اجاره می‌دهند. قیمت این اقامتگاه‌ها بسته به تعداد اتاق‌ها متغیر است و معمولاً از ۱۰۵ هزار دینار الجزایر در ماه (شامل هزینه برق) شروع می‌شود. توصیه می‌شود برای اطمینان از رزرو اقامتگاه دلخواه، از طریق آشنایان یا آژانس‌های مسافرتی اقدام کنید. همچنین، بسیاری از مردم الجزایر برای اجاره مسکن از آگهی‌های اینترنتی استفاده می‌کنند؛ با این حال، پیشنهاد می‌شود پیش از هرگونه پرداخت، فردی مورد اعتماد را برای بازدید و بررسی ملک بفرستید، زیرا برخی پیشنهادها ممکن است در ظاهر جذاب باشند اما در واقع فریبنده از آب درآیند.

==یاد بگیرید==
اگرچه تحصیل برای الجزایری‌های ۶ تا ۱۵ ساله رایگان و اجباری است، اما نظام آموزشی الجزایر به دلیل وضعیت نامطلوب و عدم رسیدگی مناسب، مورد انتقاد قرار گرفته است. مسافران بسیار اندکی — اگر اصلاً چنین کسانی وجود داشته باشند — از فرصت‌های یادگیری در این کشور بهره می‌برند؛ مگر اینکه به زبان عربی یا فرانسوی (یا هر دو) تسلط کامل داشته باشید، بعید است فرصت‌های یادگیری در الجزایر برایتان جذابیت داشته باشد.

==کار==
[[File:Algeria 2020 Algiers Desinfection Brigade DSC 6864.jpg|thumb|کارکنان گروه ضدعفونی‌سازی در جریان شیوع کووید-۱۹ در سال ۲۰۲۰ دیده می‌شوند.]]

فرصت‌های شغلی در الجزایر ''محدود'' و نرخ دستمزد پایین است. فقدان تنوع اقتصادی، سیستم آموزشی ضعیف، شرایط کاری سختگیرانه، وابستگی زیاد به درآمدهای نفت و گاز و مقررات محدودکننده در مورد سرمایه‌گذاری خارجی، همگی در بازار کار ضعیف این کشور نقش دارند. دولت‌های متوالی الجزایر برای ایجاد فرصت‌های شغلی کافی برای مردم، کار چندانی انجام نداده‌اند.

به ندرت پیش می‌آید که کسی بدون دانستن [[عربی]]، [[فرانسوی]] یا هر دو، بتواند زندگی خود را در آن کشور به طور مؤثر اداره کند، بنابراین سعی کنید مهارت‌های زبانی لازم را کسب کنید. انجام این کار درهای زیادی را به روی شما باز خواهد کرد.

بزرگترین کارفرما در الجزایر، دولت الجزایر است و دولت 30 تا 40 درصد از نیروی کار الجزایر را استخدام می‌کند. اگر بتوانید در الجزایر شغلی پیدا کنید، «شانس خوبی» وجود دارد که در نهایت برای دولت الجزایر کار کنید، زیرا دولت سهام کنترلی بسیاری از شرکت‌های الجزایری را در اختیار دارد.

شرکت‌های الجزایری سلسله مراتبی هستند و انتظارات مشخصی هم برای مدیران ارشد و هم برای کارمندان جزء وجود دارد. عموماً از مدیران ارشد انتظار می‌رود که قاطع باشند و ویژگی‌های رهبری را از خود نشان دهند و از کارمندان جزء نیز عموماً انتظار می‌رود که همیشه از مافوق خود پیروی کنند.

اگرچه خارجی بودن شما را در موقعیت برتری قرار می‌دهد (الجزایری‌ها عموماً به مهارت‌های خارجی بیشتر از مهارت‌های محلی اعتماد دارند)، اما اهمیت انجام کارها به «روش الجزایری» «غیرقابل انکار است». صرف زمان زیاد برای تصمیم‌گیری، نشان ندادن علاقه به انجام وظایف، نداشتن اخلاق خوب، عدم استقبال مناسب از مافوق و مخالفت آشکار با مافوق، بدون شک شما را از مردم دور می‌کند.

برای الجزایری‌ها استخدام دوستان نزدیک و اعضای خانواده‌شان غیرمعمول نیست. الجزایری‌ها این را یک عمل ناعادلانه نمی‌دانند؛ بلکه کمک به نیازمندان را مایه خرسندی می‌دانند.

هفته کاری معمولاً از یکشنبه تا پنجشنبه است. جمعه و شنبه روزهای استراحت هستند.

مقامات الجزایر با افرادی که از قوانین مهاجرت الجزایر سوءاستفاده می‌کنند، خیلی مهربان نیستند؛ بسیاری از مهاجران از [[غرب آفریقا]] و [[ساحل]] اغلب سعی می‌کنند به صورت غیرقانونی (بدون هیچ گونه مدارک و اسنادی) وارد الجزایر شوند تا فرصت‌های بهتری در الجزایر پیدا کنند. بسیاری از این مهاجران به عنوان کارگر کار می‌کنند. با توجه به نزدیکی الجزایر به اروپا، برخی از مهاجران سعی می‌کنند وارد اروپا شوند.


== در امان بمانید ==
{{cautionbox| نگرانی‌های امنیتی الجزایر عمدتاً به دلیل بی‌ثباتی منطقه‌ای است. خطر آدم‌ربایی، سرقت و حملات تروریستی در مناطق روستایی، کوهستانی، مرزی و بیابانی دورافتاده شمال آفریقا افزایش یافته است. «به مرز جنوبی سفر نکنید.» گروه‌های افراطی از مرزهای نفوذپذیر برای انجام حملات استفاده می‌کنند.
مسافران LGBT باید احتیاط زیادی به خرج دهند، زیرا همجنسگرایی در الجزایر غیرقانونی است.
|canada=https://travel.gc.ca/destinations/algeria
| uk=https://www.gov.uk/foreign-travel-advice/algeria
| us=https://travel.state.gov/content/travel/en/traveladvisories/traveladvisories/algeria-travel-advisory.html
|lastedit=2026-03-07
}}
اگر تجربه رانندگی در مناطق بیابانی یا آشنایی با جاده‌های الجزایر ندارید، از طریق زمینی به [[صحرای الجزایر]] سفر نکنید. این منطقه کم جمعیت است (که به معنی محدود بودن کمک است) و اگر ندانید چه می‌کنید، ممکن است به راحتی گم شوید. به همین دلیل، با هواپیما به این منطقه دسترسی پیدا کنید.

بعد از تاریکی هوا سفر نکنید؛ در صورت امکان به جای ماشین با هواپیما سفر کنید؛ با وسایل نقلیه عمومی سفر کنید؛ از جاده‌های فرعی دوری کنید؛ اگر در مورد محیط اطراف خود مطمئن نیستید، از پلیس یا ژاندارم‌ها سوال کنید.

سفر برای یهودیان به شدت توصیه نمی‌شود، زیرا یهودستیزی در الجزایر فراگیر است. در مورد هیچ یک از جنبه‌های یهودیت یا اسرائیل صحبت نکنید و اگر یهودی هستید، آن را آشکار نکنید.

=== ناآرامی‌های سیاسی ===
از زمان استقلال الجزایر در سال ۱۹۶۲، این کشور سابقه طولانی بی‌ثباتی سیاسی را تجربه کرده است. اعتراضات و تظاهرات ضد دولتی غیرمعمول نیستند و می‌توانند خیلی سریع به خشونت کشیده شوند.

در اعتراضات سیاسی شرکت نکنید یا در رسانه‌های اجتماعی اظهارات تندی علیه دولت بیان نکنید؛ به همین دلیل از خروج افراد، از جمله شهروندان دو تابعیتی الجزایر، از کشور جلوگیری شده است.

هوشیار و مراقب محیط اطراف خود باشید؛ در صورت مشاهده هرگونه نشانه اعتراض یا اغتشاش، باید فوراً منطقه را ترک کرده و به دنبال مکانی امن باشید.

اکیداً توصیه می‌شود که در طول اقامت خود در الجزایر، رسانه‌های محلی را زیر نظر داشته باشید.
=== آب و هوای شدید ===
{{seealso|هوای گرم}} (البته برای ما ایرانیان سخت نیست)

۹۰٪ این کشور پوشیده از صحرای بزرگ آفریقا است. الجزایر کشوری بسیار گرم است و دمای هوا می‌تواند تا ۵۰ درجه سانتیگراد بالا برود. حتماً مرتباً آب بنوشید و لباس مناسب برای مقابله با گرما بپوشید.

=== تروریسم و ​​راهزنی ===
مناطق نزدیک مرز با نیجر، مالی و موریتانی به دلیل بی‌قانونی عمومی ناامن هستند. به طور کلی، گردشگران دلیل کمی برای رفتن به این مناطق دارند یا اصلاً دلیلی برای رفتن به آنها ندارند زیرا جذابیت کمی دارند. استثنا در این مورد، تادرارت روژ است که در نزدیکی مرز با نیجر قرار دارد اما برای سفر امن است. اگرچه وضعیت امنیتی در لیبی در چند سال گذشته به طور قابل توجهی بهبود یافته است، اما دو گذرگاه مرزی با لیبی و الجزایر، در گات و غدامس، برای آینده قابل پیش‌بینی بسته هستند (به‌روزرسانی ژوئیه 2024).

=== آثار باستانی ===
الجزایر قوانین سختگیرانه‌ای در مورد صادرات آثار باستانی دارد. اگر سوغاتی‌ای می‌خرید که قدیمی یا کهنه به نظر می‌رسد، سعی کنید مدارک لازم را برای آن تهیه کنید. احتیاط بهتر از پشیمانی است. عدم انجام این کار شما را با مشکلات جدی با مقامات الجزایر مواجه خواهد کرد.

===عکاسی===
الجزایر ممکن است پر از فرصت‌های عکاسی فوق‌العاده باشد، اما باید از عکاسی از ساختمان‌های دولتی، تأسیسات امنیتی یا پرسنل نظامی/انتظامی خودداری کنید.

=== نژادپرستی ===
الجزایر تا حد زیادی کشوری مهمان‌نواز است. مهمان‌نوازی سنگ بنای فرهنگ الجزایر است و الجزایری‌ها عدم استقبال گرم از مهمان را شرم‌آور می‌دانند.

با این اوصاف، ممکن است سیاه‌پوستان مهاجرانی از ساحل فرض شوند و ناخواسته توجه مقامات را به خود جلب کنند.

=== شهروندان دوتابعیتی الجزایری ===
اگر شهروند الجزایر هستید - یعنی تابعیت دوگانه الجزایر را دارید یا پدرتان الجزایری است - داشتن گذرنامه دیگری شما را از خدمت سربازی اجباری (فقط برای مردان) معاف نمی‌کند یا در صورت بازداشت یا دستگیری، به شما دسترسی و حمایت کنسولی نمی‌دهد.

=== مسافران زن ===
زنان خارجی اغلب توجه مردان الجزایری را به خود جلب می‌کنند. بیش از حد دوستانه رفتار کردن یا تماس چشمی مستقیم با یک مرد الجزایری ممکن است باعث شود که او فکر کند شما به او &quot;علاقه&quot; دارید.

هشدار دهید که برخی از مردان ممکن است شما را مورد آزار جنسی قرار دهند. اگر این اتفاق افتاد، نیازی به مودب بودن نیست و از ایجاد صحنه نترسید.

==سالم بمانید==
اگرچه الجزایر دارای یک سیستم مراقبت‌های بهداشتی جهانی است که همه شهروندان را پوشش می‌دهد و مراقبت‌های پزشکی رایگان را در مراکز عمومی ارائه می‌دهد، اما سیستم مراقبت‌های بهداشتی عمومی به دلیل نگهداری ضعیف بدنام است. این سیستم با کمبود بودجه، کمبود پرسنل، ازدحام جمعیت، فساد و سوء مدیریت مواجه شده است. علاوه بر این، اگر به [[عربی]]، [[فرانسه]] یا هر دو مسلط نیستید، انتظار کمکی نداشته باشید یا اصلاً کمکی دریافت نکنید. مراقبت‌های پزشکی در جنوب الجزایر، به ویژه در [[صحرای الجزایر|صحرا]]، عملاً وجود ندارد. اگر قصد سفر به این منطقه را دارید، لوازم پزشکی خود را همراه داشته باشید.

الجزایر گاهی اوقات در تابستان در جنوب با قطعی برق محلی مواجه می‌شود، به این معنی که غذاهای یخچالی ممکن است خراب شوند. بنابراین، هنگام غذا خوردن در رستوران‌ها باید این نکته را در نظر داشته باشید، زیرا احتمال مسمومیت غذایی همیشه وجود دارد.

پشه‌ها در الجزایر نیز یک مشکل هستند، اما آنها فقط یک مزاحم هستند، زیرا مالاریا رایج نیست. در مناطق شهری، سمپاشی دوره‌ای در سطح شهر علیه پشه‌ها انجام می‌شود.

در جنوب الجزایر انتظار کیفیت خیلی خوب آب را نداشته باشید. به جای آب لوله‌کشی، بطری‌های آب بخرید: قیمت ۱.۵ لیتر آنها با قیمت DA40 ارزان است.

استانداردهای بهداشتی در الجزایر عموماً پایین است و زباله‌ها حتی در مناطق دورافتاده نیز به وفور یافت می‌شوند. اگرچه بعید است که این موضوع خطر مستقیمی برای سلامتی داشته باشد، اما می‌تواند فضاهای عمومی را ناخوشایند کند. اقدامات احتیاطی معمول مانند استفاده از ضدعفونی‌کننده دست، اجتناب از تماس با زباله‌ها و انتخاب رستوران‌ها و اقامتگاه‌های تمیزتر را در صورت امکان رعایت کنید.

==احترام==
آبرو سنگ بنای مهم فرهنگ الجزایر است و اساس همه روابط در این کشور را تشکیل می‌دهد. الجزایری‌ها معتقدند که رد درخواست کسی باعث از دست دادن آبرو می‌شود. در مورد آنچه آشکارا می‌گویید هوشیار باشید - انتقاد از کسی در ملاء عام یا بد جلوه دادن کسی در مقابل دیگران می‌تواند باعث شود که یک الجزایری آبروی خود را از دست بدهد، یعنی آبروی خود را از دست بدهد. در حالی که تحقیر علنی کسی در الجزایر جرم نیست، الجزایری‌ها عموماً به طرز چشمگیری نسبت به اظهارات تند حساس هستند و اگر کاری انجام دهید که باعث شود احساس بی‌ارزشی و بی‌احترامی کنند، در واکنش با خشم تردید نخواهند کرد.

در مورد تاریخ، جغرافیا، جاذبه‌های گردشگری و فرهنگ الجزایر سؤال بپرسید یا به آنها علاقه نشان دهید؛ این باعث می‌شود الجزایری‌ها شما را دوست داشته باشند و به شما احترام بگذارند. همانطور که در هر جای دیگری رایج است، الجزایری‌ها از نظرات خوب در مورد کشور، آداب و رسوم و فرهنگ خود قدردانی می‌کنند.

به بزرگترها احترام بگذارید. در حضور کسی که از شما بزرگتر است یا در موقعیتی قرار دارد، مودبانه رفتار کنید و چیزی نگویید یا کاری نکنید که باعث شود احساس کنند به چالش کشیده شده‌اند.

اصطلاحات «برادر» و «خواهر» اغلب برای خطاب قرار دادن افراد استفاده می‌شوند. این اصطلاحات «توهین‌آمیز» تلقی نمی‌شوند.

الجزایری‌ها عموماً برای حریم خصوصی خود ارزش قائلند. با این اوصاف، پرسیدن اینکه آیا کسی ازدواج کرده یا فرزند دارد، بی‌ادبی نیست.
===مسائل حساس===

====سیاست====
سیاست داخلی بسیار حساس و دوقطبی است. الجزایری‌ها، به طور کلی، رابطه‌ی پرتنشی با دولت خود دارند و ابراز احساسات ناامیدی، ناراحتی و خشم نسبت به دولت و سیاستمدارانشان برای آنها امری عادی است. اگرچه بحث در مورد سیاست یک اشتباه اجتماعی نیست، اما سعی کنید از بیان نظر خود در مورد سیاست محلی خودداری کنید. ممکن است الجزایری‌ها از آنچه شما می‌گویید قدردانی نکنند.

از ابراز علاقه بیش از حد به [[فرانسه]] خودداری کنید. اشغال الجزایر توسط فرانسه دوره‌ای از رنج‌های فراوان برای بسیاری از الجزایری‌ها بود. هزاران الجزایری توسط فرانسوی‌ها دستگیر، زندانی، شکنجه، تبعید و مورد بدرفتاری قرار گرفتند و الجزایری‌ها احساس می‌کنند که فرانسه به اندازه کافی برای اذعان به آسیبی که به الجزایر وارد کرده است، تلاش نکرده است. در فرانسه، الجزایری‌ها گاهی مورد تبعیض قرار می‌گیرند و با درجه‌ای از تحقیر با آنها رفتار می‌شود. ستایش استعمار فرانسه یا انکار جنایات جنگی استعماری جرمی است که مجازات آن 10 سال زندان است.

اگر اصالت فرانسوی-الجزایری دارید، باید بسیار مراقب باشید؛ ابراز شور و شوق برای فرانسه ممکن است باعث شود که به شما برچسب &quot;حرکی&quot; (سربازان بومی وفادار به فرانسه، یا همان خائن) یا &quot;خائن&quot; زده شود.

«قومیت» در الجزایر «موضوعی بسیار حساس» است. بربرها که ۱۵ تا ۲۰ درصد جمعیت را تشکیل می‌دهند، سابقه طولانی بدرفتاری با دولت الجزایر تحت سلطه اعراب را دارند و مدت‌هاست که برای خودمختاری و حقوق فرهنگی مبارزه کرده‌اند. پرسیدن از یک الجزایری در مورد قومیتش، ناخوشایند تلقی می‌شود؛ این می‌تواند باعث شود آنها باور کنند که شما وفاداری آنها به الجزایر را زیر سوال می‌برید.

در بحث درباره «جنگ داخلی الجزایر» با احتیاط گام بردارید. ده‌ها هزار الجزایری در طول جنگ جان باختند و این جنگ هنوز زخمی در وجدان ملی است.

==== دین ====
'''[[اسلام]]''' دین رسمی الجزایر است و حداقل روی کاغذ، ۹۹٪ از جمعیت آن را به جا می‌آورند. با این اوصاف، در عمل هیچ قانون پوشش خاصی وجود ندارد و الجزایری‌ها عموماً به اندازه همتایان عرب خود مذهبی نیستند. سبک لباس پوشیدن الجزایری‌ها عموماً شبیه سبک لباس پوشیدن اروپایی ها است. توصیه می‌شود لباس‌های محافظه‌کارانه بپوشید تا مانند یک انگشت‌نما به چشم نیایید.

* هنگام بازدید از اماکن مذهبی مهم، رفتار و پوشش مناسبی داشته باشید. ورود به برخی مساجد ممکن است برای غیرمسلمانان ممنوع باشد. در صورت شک، سوال کنید.

* در طول ماه رمضان، باید از خوردن، آشامیدن، سیگار کشیدن و جویدن در ملاء عام خودداری کنید. عدم انجام این کار به عنوان بی‌احترامی و بی‌ملاحظگی تلقی می‌شود.

* هر چیزی که به تبلیغ دین اشاره کند، نه مورد تقدیر قرار می‌گیرد و نه مورد استقبال قرار می‌گیرد.
===سیگار کشیدن===
تمام سیگارها آزادانه فروخته می‌شوند.

سیگار کشیدن در حضور کسی که سیگاری نیست در یک مکان عمومی نیاز به اجازه او دارد. اگر کسی دود را دوست ندارد، سرفه می‌کند یا از شما می‌خواهد که سیگار نکشید، فقط بایستید و عذرخواهی کنید. این کاری است که مردم محلی انجام می‌دهند. اگر به خانه کسی دعوت شدید، سیگار نکشید مگر اینکه میزبان این کار را انجام دهد و پس از آن می‌توانید برای سیگار کشیدن اجازه بگیرید.

اگر در رستوران یا کافه‌ای هستید که مردم سیگار می‌کشند، می‌توانید سیگار بکشید، اما اگر با افراد محلی هستید که سیگاری نیستند، ابتدا از آنها بپرسید که آیا اشکالی ندارد یا خیر.

اگر سیگاری نیستید، باز هم در بسیاری از مکان‌های عمومی به دلیل سیگار کشیدن، احساس ناخوشایندی خواهید داشت.

==اتصالات==
=== اتصالات تلفن همراه ===
سه سرویس اصلی تلفن همراه در الجزایر وجود دارد - Mobilis، Djezzy و Ooredoo. تهیه سیم کارت پیش‌پرداخت برای یکی از این اپراتورها در هر فرودگاهی آسان است، اگرچه Ooredoo معمولاً سریع‌ترین سرعت را دارد. در سپتامبر 2025، یک سیم کارت با 100 گیگابایت داده توسط Ooredoo با قیمت DA2500 فروخته شد. چندین فروشگاه عمومی در سراسر کشور وجود دارند که کارت‌های شارژ این اپراتورها را به شما می‌فروشند.
===دیگر مقصدها===
[[لیبی]]
[[مراکش]]


{{outlinecountry}}
{{isPartOf|North_Africa}}
{{geo|28|1|zoom=5}}</text>
      <sha1>71unxpgvo4kix1600l4g3m70xrxtaxs</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>بحث کاربر:SlartibartfastT</title>
    <ns>3</ns>
    <id>21640</id>
    <revision>
      <id>126613</id>
      <parentid>97042</parentid>
      <timestamp>2026-10-10T10:43:31Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>M7</username>
        <id>15841</id>
      </contributor>
      <minor />
      <comment>M7 صفحهٔ [[بحث کاربر:Andrei Stroe]] را به [[بحث کاربر:SlartibartfastT]] منتقل کرد: صفحه در ضمن تغییر نام کاربر «[[Special:CentralAuth/Andrei Stroe|Andrei Stroe]]» به «[[Special:CentralAuth/SlartibartfastT|SlartibartfastT]]» به طور خودکار منتقل شد</comment>
      <origin>97042</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4383" sha1="tn1pms8r3ga5jkl5vu3scntw5bel0ch" xml:space="preserve">== خوش‌آمدید ==
{| style=&quot;color: #88888; background-color: #ffffff; border: 1px solid #3fb6ff; border-radius:10px;&quot;
|rowspan=&quot;2&quot; style=&quot;vertical-align: middle; padding: 5px;&quot; |
|style=&quot;width: 100%; font-size: large; padding: 3px 12px 0 3px; height: 1.5em;&quot; |سلام «{{BASEPAGENAME}}»،
|-
|style=&quot;vertical-align: middle; padding: 10px; border-top: 1px solid gray;&quot; |[[پرونده:Wikivoyage-Logo-v3-fa.svg|200px|left]]
به [[ویکی‌سفر:درباره|ویکی‌سفر]] [[الگو:خوشامدید|خوش‌آمدید]]! امیدوارم که از اینجا خوشتان بیاید و تصمیم به ماندن بگیرید.
لطفاً نگاهی به [[ویکی‌سفر:راهنمای سریع|راهنمای سریع]]، [[ویکی‌سفر:کپی‌لفت|کپی‌لفت]] و [[ویکی‌سفر:سیاست‌ها|سیاست‌ها و دستورالعمل‌های]] ما بیندازید؛ و از دیدن صفحه‌های [[ویکی‌سفر:به جلو پیش روید|به جلو پیش روید]] و [[ویکی‌سفر:چگونه یک صفحه را ویرایش کنیم؟|چگونه یک صفحه را ویرایش کنیم]] نیز غافل نشوید.
حتماً [[ویکی‌سفر:شیوه‌نامه|شیوه‌نامهٔ]] ما را، به‌ویژه [[ویکی‌سفر:الگوهای مقاله|الگوهای مقاله]] را بخوانید تا با روش کار آشنا شوید.{{سخ}}اگر هم تازه به جامعهٔ ویکی پیوستید، از صفحه [[ویکی‌سفر:نشانه‌گذاری|نشانه‌گذاری]] برای نحوه قالب‌بندی متن و تصاویر در یک مقاله، کمک بگیرید. در صورتی که سوال یا پیشنهادی داشتید لطفاً آن را در [[ویکی‌سفر:دفتر گردشگری]] مطرح نمائید.

فراموش نکنید که در '''صفحه‌های بحث''' و در انتهای هر پیام که می‌نویسید نام خود را با چهار علامت مدک امضا کنید (&lt;nowiki&gt;~~~~&lt;/nowiki&gt;)، تا نام شما به همراه تاریخ به عنوان امضا درج شود. لطفاً به هیچ وجه در ''مقاله‌ها'' امضا نکنید.

{{#ifexist:کاربر:{{#titleparts:{{PAGENAME}}|1}}||برای شروع می‌توانید صفحهٔ کاربری خود را &lt;span class=&quot;plainlinks&quot;&gt;[{{fullurl:کاربر:{{#titleparts:{{PAGENAME}}|1}}|action=edit&amp;redlink=1&amp;preload=الگو:پیش‌بارگیری_صفحه_کاربری}} '''ایجاد کنید'''.]&lt;/span&gt;}}

{| style=&quot;margin: 2em auto; text-align: center;&quot;
|-
| [[File:RahVigGard2.png|175px|link=ویکی‌سفر:راهنمای ویژه گردشگری]]
| valign=&quot;middle&quot; width=&quot;270&quot; style=&quot;padding-top: 0.5em;&quot; | [[ویکی‌سفر:راهنمای ویژه گردشگری|&lt;b style=&quot;font-size: 180%; color: Red;&quot;&gt;''راهنمای گردشگری!''&lt;/b&gt;]]{{سخ}}&lt;p style=&quot;font-size: 115%;&quot;&gt;'' [[ویکی‌سفر:راهنمای ویژه گردشگری|شما هم راهنمای ویژه گردشگری ویکی‌سفر باشید]]..''&lt;/p&gt;&lt;small&gt;در دوره آموزشی راهنمای ویژه گردشگری ویکی‌سفر شرکت کنید.&lt;/small&gt;
|}

-----------
{{ویکی‌سفر:پیام فوری}}
'''لینک‌های مهم: '''[[ویژه:تغییرات اخیر|تغییرات اخیر]]{{•}} [[ویکی‌سفر:دفتر گردشگران|دفتر گردشگران]]{{•}} [[ویکی‌سفر:نشر مسافران|نشر مسافران]]{{•}} [[ویکی‌سفر:راهنمای سریع|راهنمای سریع]]{{•}} [[ویکی‌سفر:پلیس|حفاظت از ویکی‌سفر]]{{•}} [[ویکی‌سفر:راهنمای داوطلب|راهنمای داوطلب]]{{•}} [[ویکی‌سفر:تابلوی اعلانات مدیران|تابلوی اعلانات مدیران]]{{•}} [//upload.wikimedia.org/wikivoyage/fa/b/b2/Moarefi.pdf پمفلت راهنما]{{•}}[[ویکی‌سفر:میلینگ لیست|عضویت در خبرنامه]]

باز هم خوش‌آمد می‌گویم. شاد باشید!

&lt;div style=&quot;display: block; text-align: left;&quot;&gt;
|}


-- [[کاربر:AFlorence|'''&lt;span style=&quot;color: red;&quot;&gt;فلـورانس&lt;/span&gt;''']] [[بحث کاربر:AFlorence|&lt;span style=&quot;font-size:10px; color:red;&quot;&gt;(بحث)&lt;/span&gt;]] ‏۹ فوریهٔ ۲۰۱۸، ساعت ۲۳:۳۶ (UTC)</text>
      <sha1>tn1pms8r3ga5jkl5vu3scntw5bel0ch</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>الگو:Exchange rates</title>
    <ns>10</ns>
    <id>33697</id>
    <revision>
      <id>126604</id>
      <timestamp>2026-10-09T19:58:48Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>NVS MHN</username>
        <id>16789</id>
      </contributor>
      <comment>الگو تغییر واحد پول</comment>
      <origin>126604</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="1000" sha1="ka4gnj5du4usbdx4f8sd8lk311dg2fr" xml:space="preserve">&lt;includeonly&gt;{| class=&quot;wikitable&quot; style=&quot;float:left; margin-left:1em; text-align:center; font-size:90%;&quot;
|+ نرخ ارز
|-
! style=&quot;background:#f0f0f0;&quot; | تاریخ
| colspan=&quot;2&quot; | {{{date|}}}
|-
! style=&quot;background:#f0f0f0;&quot; | واحد پول
| colspan=&quot;2&quot; | {{{currency|}}}
|-
! style=&quot;background:#f0f0f0;&quot; | کد
| colspan=&quot;2&quot; | {{{currencyCode|}}}
{{#if:{{{USD|}}}|{{!}}-
! style=&quot;background:#f0f0f0;&quot; {{!}} دلار آمریکا
{{!}} colspan=&quot;2&quot; {{!}} {{{USD|}}}
}}
{{#if:{{{EUR|}}}|{{!}}-
! style=&quot;background:#f0f0f0;&quot; {{!}} یورو
{{!}} colspan=&quot;2&quot; {{!}} {{{EUR|}}}
}}
{{#if:{{{GBP|}}}|{{!}}-
! style=&quot;background:#f0f0f0;&quot; {{!}} پوند بریتانیا
{{!}} colspan=&quot;2&quot; {{!}} {{{GBP|}}}
}}
|-
! style=&quot;background:#f0f0f0;&quot; | منبع
| colspan=&quot;2&quot; | {{{source|}}}
|}&lt;/includeonly&gt;&lt;noinclude&gt;
این الگو برای نمایش نرخ ارز است. برای استفاده:
&lt;pre&gt;{{Exchange rate
| currency=
| currencyCode=
| date=
| USD=
| EUR=
| GBP=
| source=
}}&lt;/pre&gt;
&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>ka4gnj5du4usbdx4f8sd8lk311dg2fr</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>بحث الگو:Exchange rates</title>
    <ns>11</ns>
    <id>33698</id>
    <revision>
      <id>126605</id>
      <timestamp>2026-10-09T19:59:44Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>NVS MHN</username>
        <id>16789</id>
      </contributor>
      <comment>/* واحدپول */ بخش جدید</comment>
      <origin>126605</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="200" sha1="pii7tifv3hfin6i96unph592no9i0z0" xml:space="preserve">== واحدپول ==
نمیتوانم ریال ایران را اضافه کنم [[کاربر:NVS MHN|NVS MHN]] ([[بحث کاربر:NVS MHN|بحث]]) ۹ اکتبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۹:۵۹ (UTC)</text>
      <sha1>pii7tifv3hfin6i96unph592no9i0z0</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>بحث کاربر:Andrei Stroe</title>
    <ns>3</ns>
    <id>33699</id>
    <redirect title="بحث کاربر:SlartibartfastT" />
    <revision>
      <id>126614</id>
      <timestamp>2026-10-10T10:43:31Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>M7</username>
        <id>15841</id>
      </contributor>
      <comment>M7 صفحهٔ [[بحث کاربر:Andrei Stroe]] را به [[بحث کاربر:SlartibartfastT]] منتقل کرد: صفحه در ضمن تغییر نام کاربر «[[Special:CentralAuth/Andrei Stroe|Andrei Stroe]]» به «[[Special:CentralAuth/SlartibartfastT|SlartibartfastT]]» به طور خودکار منتقل شد</comment>
      <origin>126614</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="58" sha1="d0yllj1jmj5ago3wrxj9ann5366ywww" xml:space="preserve">#تغییر_مسیر [[بحث کاربر:SlartibartfastT]]</text>
      <sha1>d0yllj1jmj5ago3wrxj9ann5366ywww</sha1>
    </revision>
  </page>
</mediawiki>